Božko kresli wón ceło wopacny wobraz wó rěcnych faktach, gaž pišo: „Wukni hungorski.
Cuzy jo nam źinsa nałog, se spóśiś w adwenśe, ako jo pó staršej wěrje śichy cas.
Pó styrich du do doma wódnego muža.
Nejpjerwjej do Zeleneje Góry, źož to bóžemje jo nam wjelgin śěžko pśišło, a teke łdzy su se nam kulali pó licach.
Jeje statkowanje jo wopisane w Bibliji, w Nowem testamenśe.
Jen cu wótpóraś.
Wón jo we drugej połojcy to graśe za Serbske koparje wumógł.
1. swěźeń serbskeje poezije pśed 40 lětami jo wobrubiła muzikaliski kupka Judahej z Chóśebuza, lětosa jo zastupowała Dolnu Łužycu basnikaŕka Lenka – Christiana Piniekowa z města.
Wšykne wěcy su waše.
W pśinoskach glědamy slědk na lětosnu wólbu bramborskeje Serbskeje rady, pśedstajijomy pśisamem njeznatego serbskego komponista, woglědajomy do domu Mětoju Nowakoju a portretěrujomy wuknicu Dolnoserbskego gymnaziuma.
To jo było trjeba, pśeto wóni su skazali 135 kg młodych wugorjow.
Jadna “gromada” pak jo se dla togo zasłužyła wósebnu chwalbu a wjelike pśipoznaśe.
Magacin k połdnju:
Som se naźejał, až mógu do Budyšyna a Chóśebuza pśiś a luźi wósobinski póznaś.
Wót górjejkach dołoj: Hyšći njedajo se kokotowa głowa wótryś.
How njejsu jano słuchali na rědne spiwanje Janšojskich žeńskich a na serbske cytanje ze starych a nowych Casnikow a z knigłow, ale su se teke serbski rozgranjali a spiwali.
Kulturne projektowe źěło měło se w institucijach a towaristwach pśewjasć, nic pak w załožbje.
pśedawański centrum serbskich knigłow a medijow (pśedewšym z LND) ako teke ludowuměłskich wuźěłkow
W lěśe 1997 wobstoj »Dundalija« 15 lět.
Móžo byś, až pójźo pózdźej na Dolnoserbski gymnazium.
Wjednica a zrazom teke awtorka jo Ingrida Hustedtowa z Rěcnego centruma Witaj.
Wó kjarcmje z mjenim »Kruggut« su 1723 prědny raz pisali.
To słoźi prima, wuglědajo pak kuždy raz hynac.
A ta mysl jo jogo wjadła pśez cełe žywjenje – jo Schulze komentěrował.
Zapšawym su byli pśedwiźone za 2020, a principielnje jo naźeja, až wóni lětosa zewšym budu.
Ewangelska cerkwja ale jo 1941 zakazała namšy w dolnoserbskej rěcy.
Tam se wšykno nowo a rědnjej napórajo, a teke nowe bomki su nasajźali.
Źěła tam we wótźělenju ako laborantka, pśepytujo wódowe proby.
Som rowno we wobłuku hematologije/onkologije na Uniwersitnem klinikumje Lipsk.
Karcag jo město w Hungorskej.
Pó wšakich zadorach jo se to teke raźiło.
Teke druge wěcy su se změnili pandemije dla, na pśikład njejsu mógali swóju gódownicku swěśiś ako w drugich lětach.
Žeńske „Towaristwa za saněrowanje drjejcańskeje cerkwje“ su sobotu na adwentskem marku jsy pśedawali pjacywo na dobrotu cerkwje.
Dnja 5. nowembra 1610 běšo se wón naroźił ako syn rolnikarja Handroša Kaška w Mašowje, kenž běšo tencas cysto serbska wjaska.
Bajkowa wustajeńca
Porěd płaśi wót julija, a chtož se za nim njezmějo, ten musy z pjenjezneju štrofu licyś.
Ja som Slěpjański a, to se wě, wjelgin gjardy na to.
Slědujuce tśi pśinoski su z mjenowanego bogatego fundusa dopomnjeśow.
Na jadnom boce jo wóna tak nuzowana była, se pó SED-politice měś.
We slědnem casu jo Fryco Wojto cesto měł z duchtarjami cyniś.
Góle, kótarež "turněr" dobydnjo, póstupujo w hierarchiji na pažu.
W Slěpem se wjasele na wjeliki jubilej.
Na pódpołdnju Pyrenejskeje połkupy lažy Gibraltarski pśelew, kótaryž wótźělujo Europu wót Afriki.
Pšosćo, ga buźo wam dane; pytajśo, ga buźośo namakaś; klapajśo, a wam buźo wótwórjone.
Pótom źaržašo kněz faraŕ Fryco z Lutola to serbske prjatkowanje. – Zabłuźone wójce. Teke w Žylowje jo se jich někotarych wót jich cerkwje wótrjakło a su do jadnogo domu gromadu se zejšli a su sebje z knigłow lazowali.
Toś naraz wótslědka něco do mnjo starcyjo.
5. Šula jo teke był rum móžnosćow a Marja Elikowska-Winklerowa jo toś ten rum šykownje wužywała.
Towaristwo Pśirodnowědny centrum Sprjewiny ług z.t. co z popularnowědomnostnymi pśednoskami na rozdźělne tematiki pokazaś.
Pó smjerśi su jogo pó swójskem žycenju póchowali w Serbskej cerkwi.
Wjednik Dowinskego běrowa w měsće Markus Końcaŕ jo wulicował wót swójogo woglěda we bramborskem ministaŕstwje za wobswět w lěśu.
Pśepšosony jo teke 15. apryla na jatšowne wiki do Běłeje Wody.
Ako jo prědny z pśekupcow zaklapał do źuri, jo Giufa lažał toś za njabogego w póstoli.
To pak pśiźo nam śěžko.
To pak jo se wótpokazało, a toś su namakali w Gogolowku pśi "Annahofer Graben" nowe lěpše městno.
Siddhartha jo było spócetne mě, kótarež stej jogo starjejšej jomu dałej.
Hynac ako jo na fotach wót wjacora w Serbskem domje 10. oktobra wiźeś, jo starstwo cłonkow pla Sejma měšane było a sy zawupytnuł, až dajo žywu diskusiju.
Srjodu, 1. maja, buźo w Budyšynje wót zeger 17:00 komorny koncert k 65. narodnemu dnju Jurija Mětška w zalu Serbsko-nimskego ludowego ansambla (SLA, na Wonkownej lawskej/Äußere Lauenstraße 2).
Wóna jo akle połtera lět stara!
Mieczysław Wojecki z Wušeje pedagogiskeje šule w Zielonej Górje.
Tež wuźěła sebje setku z niśow, aby do njeje zatkał, joli až něco namaka. 
Wón ga by dejał wěźeś, až take małe palcyki to wugbaś njamógu.
K tym namakankam słušaju zbytki sedlišća z bronzowego casa (1000 lět pśed Kristusom) a jaden row z urnami.
How stoj něchten na dwórje a grozy z ruku.«
Chor Łužyca jo pśepšosył do Chośebuza zasej na jaden zgromadny koncert.
Póchada z regiona Srjejźnego mórja.
Južo 7. julija jo pśistajił w misiońskej staciji Lichtenau w Grönlandskej.
Źiśi z cełeje Łužyce su se njedawno zmakali w Dolnoserbskem gymnaziumje w Chośebuzu, aby se wobźělili na 11. dnjach serbskego spiwa a muziki.
Mato Stoppa, DSG (119 dypkow)
Kuždy małki mólaŕ něco k swójomu wobrazoju wulicujo.
Nejpjerwjej som se tšochu wopěrał, som źe w běgu wjacora něco wupił, ale naslědku som se dał nagranjaś a som jogo w swójom młoźinskem sebjenadgódnośenju domoj dowjadł.
pětk, 22. maja /rozhelonego
Łoni w oktobrje su zachopili z tym, Domowniski muzeum w Dešnje docełego pśetwariś a modernizěrowaś, a něnto sobotu, 4. nowembra, su kazali na muzeumowy swěźeń do „nowego” domu.
Cytamy jeje pśinoski.
"Njejsom razka k tomu pśišła, tu walawu napóraś", wóna wulicujo.
Starego luźa ako prědnego na nowe lěto zmakaś - to pak na dobro njej’!
Wóna jo aktiwnje organizěrowała pśijaśelow Serbow, na pśikład w Krejzu zajmowanych za serbsku kulturu pśi Pólskem ludowědnem towaristwje a w Pólsko-serbskem towaristwje w Waršawje.
Wót Schillerowego parka pśi źiwadle su se wupórali na centralny campus uniwersity a dalej do Měścańskego domu a skóńcnje do młoźinskego centruma "Glad House".
Wo tom a dalej głownje wó drogach a wó turizmje jo było to grono we wjelgin žywej diskusiji na lětosnej Borkojskej woklapnicy.
Až do 1990 jo wóno rosło.
Wjele lět jo był žywy w Njebjelčicach, slědne lěta w tamnej starcowni.
Wóna jo se źiwała, kak móžo Hentschel glědajucy na to wót takego wjelikego deficita powědaś.
Jan Měškank: To hyšći njewěm, njejsom se hyšći rozsuźił.
Rědne a napněte su pśecej wše produkcije, wšojadno lěc za krotki abo dlejšy filmowy pśinosk.
Wósebna jo była lětosa ta wjelicka licba žeńskich, kótarež su pśišli do Hochoze ako pśiglědarje w serbskej drastwje.
To jo było trjeba, pśeto kórjenje bomow su se južor pśez asfalt drogi śišćali, kótaraž wjeźo k sportnišću.
Kněžo, ty sy dostojny, braś chwalbu a cesć a móc, pśeto sy wšykne wěcy stwórił a pśez twóju wólu maju byśe a su stwórjone.
Ma se teke dosć derje za to wabiś.
Pśed jich wócymi jo se pokazało něco tšašnego.
Stej to gótowałej raz na serbski, raz na nimski.
"Šapka słuša na głowu."
K tym spomnjeńskim słowam Milana Hrabala comy hyšći pśidaś, až jo měł dr. František Vydra wjele wušej za Dolnu Łužycu, za tudejšych Serbow.
Źěło zwězkowego pśedsedaŕstwa móžo byś akle pón wuspěšne, gaž kněžy w njom spšawna atmosfera a duch dowěry.
Južo něnto jo jasne, až njebudu nam w pśichoźe te pjenjeze dosegaś, gaž něnto na jadnem flaku pjenjeze žariś a na drugem boce wšake hynac financěrowaś buźomy.
Wobělijomy kulki a cybulu a wšykno zekšajomy na małe kusacki.
8
Napšawdu zrosna, ale źe weto małka.
Hyś do Moskwy, to jo było za mnjo a familiju śěžke rozsuźenje.
Zastojnstwo wokrejsa Damna–Błota jo se južo rozsuźiło, chto dej byś skóro pśistajony ako zagronity abo zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu (K dopomnjeśu: Za wustawjenim nowelěrowaneje Serbskeje kazni dej měś wokrejs Damna–Błota głownoamtskego pśistajonego abo pśistajonu we tej funkciji, to źěłowe město buźo kraj Bramborska njasć).
Fryco Kšamaŕ, Drjenojski šołta: „Som wopšawźe za to, až to, což jo nastało, móžo wobstaś.
Ale Bog jo se wšykno hynac myslił a gótował, ako we tom samem lětu jo murja padnuła.
Nalipniśo kuždy drugi rožk do srjejźi papjery.
Z połneju wěrnosću musymy wuznaś: Ně!«
Srědki kněstwa su chopili rozpadowaś – politběrow CK SED, statna bźeztšašnosć (skrotcone stasi), policija, wójsko, blokowe strony CDU, DBD, LDPD, NDPD a masowe organizacije.
Chto su te styrjo znanki a co su wulicowali? Anamarija Měškankowa jo słušała k prědnym wucabnicam Serbskeje wušeje šule, a wóna lazujo we filmje, sejźecy we wjažy šule, znatu baseń Miny Witkojc "Mjatel".
Wót serbskego boka su pśišli ned napśeśiwne reakcije.
Tudy powěda Zuzana, Nowakojc „leluja”!
Njejsmy jeju žednje wěcej wiźeli.
20.07.2019 | 13.35 góź.
Wótegrono dejśo pisaś do kśicawki.
Maś ta w kuchni nawari słodnu jězu k wjaceri.
Tak kśě cłonki pódla byś na centralnem zapusće w Hochozy (8.1.), młoźinski (4.2.) a muskecy (12.2.) zapust swěśiś, kśě woglědaś do serbskego źiwadła (6.5. w Janšojcach) a jězbu do českego Kolina organizowaś (junij).
A ze spokojnosću pśistajił, až to jo było jogo prědne zjawne lazowanje a wón njejo z tym zewšym licył, až teliko luźi pśiźo.
Z 82 lětami jo Gertrud Gólašowa z Błot za serbsku swěźeńsku drastwu wažne rukawki wuźała.
Myška, myška, wjerś ga se! kradu nam se spódobaš.
Wuměłcowka jo k tomu raz groniła: "Mólowanje jo mója zapalonosć a žywjeński eliksěr.
Ta młoźina a ta starša młoźina, a wšykne, kenž su se hyšći młode culi, su se narejowali.
Mimo togo źěła Colett Šampatisowa teke za Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwiśe w Chóśebuzu, a ja som narska była, kótare aktualne projekty wóna tam na starosći ma.
Chto ga jo był ten gólc?“ —
Wšykne su witane.
Ako sćo musali dla korona-napołožkow ze śěžkeju wutšobu wótpowěźeś tradicionelny lěśojski swěźeń, kenž se wót někotarych lět ako "Lěśojska zagroda" swěśi, su źe žylojske wobydlarje rowno tak ako organizatory tužne byli.
Sobotu 4. a pónjeźele 6. junija stojaštej běłogórjański womłoch H.
Źědk njejo tu groznu smjerźinu wuźaržał a jo ze swójim guslowaŕskim glědałkom wuběgnuł.
Spěwanje ma wjelgin dłujku tradiciju.
Dolnoserbska dušepastyŕka Katharina Köhlerowa
Krawcec, zagroniteje za nagrawanje, pla E.
Z tym pak jo nastał wótšy konflikt: Pśeto balokopanje jo teke w Górnej Łužycy lubowany sport, a rowno tam maju w serbskich jsach balokopaŕske serbske mustwa, źož serbska rěc jo žywa a wobchadna.
Pó kuždej bajce pśiźo rědny spiw.
Twój serp njamam.
Žycymy jomu kšutu strowosć a derjeměśe.
Kulturne noticki /Gratulujomy
Lěcrownož jo ta šoseja do Prjawoza ta nejrědnjejša była, njejsmy do Prjawoza tak cesto pśišli.
K tomu móžośo, góletkoju k pomocy, kalendaŕ do ruki wześ.
Wenedyk se rowno ako Pólšćina wugronijo.
Njeźelu, 13. oktobra, budu w Serbskem kulturnem centrumje Nazymske wiki.
Strantzowa wšake nakupujo a pśedawa.
Ale wažne jo teke, kak Dešanarje gromadu źarže a kak sebje pśedstajiju swój pśichod.
Cesto se pśizjawiju luźe, kenž su namakali zranjone zwěrjeta, a maju pšašanja.
Dwa wuknika – Johann a Paul Judek – ga pśedstajijotej z fotami a krotkimi słowami swóju domacnu wjas a jeje rědnosći a wósebnosći.
Ku kóńcoju su gósći na gromadne towarišenje pšosone.
Nimsko-serbske źiwadło njejo na slědnem terminje w Chóśebuzu grało
Mjazy źaseśimi nejwětšymi wót nich nadejźomy pěś w Nimskej.
Chtož ma, daś pšosym swójsku, cysćonu lapu sobu pśinjaso.
Dalej su dostali Franciska Grajcarekec, Charlotte Kušcyc a Damian Dyrlich spěchowańske myto.
Wěcej razow bu kamjeń w zajźonem stolěśu na póglědnicach wótmólowany.
Pśedewšym wokoło Maznikojskego jazora jo drogotna měšana góla se wótpaliła.
To jo prědny raz, až jo take něco dało.
W 116. psalmje, w jogo źasetem wjeršu se to tak groni: "Ja wěrim, togodla gronim ja.
Domowinska kupka Chóśebuz ga pśewjeźo južo wjele lět serbski škótowy turněr a za jen jo zagronity Kito Ela, cłonk kupcynego pśedsedaŕstwa.
Guaranišćina dowola jano złožki, kótarež se z wokala abo konsonanta plus wokal zestajaju; złožka, kótaraž se na konsonanśe abo dwa abo wěcej konsonantow gromaźe kóńcy, móžne njejsu.
Gideon źašo: Njok se kněžyś nad wami, ale ten Kněz dej se kněžyś nad wami. sud 8,23
Wón jo był ten, ako jo awtora pógnuł, wudaś knigły wó Irmgard Kulejowej.
Ale šołta měni, až njejo pśipad, až Dešno tak derje stoj.
Na starosći ma to tamne prodrustwo za zwěrjetnu produkciju.
Ně, wzejom je ze spižki.
Dnja 10.05. su jim how wukniki a wuknice 9. lětnika młoge aspekty serbskego luda pśedstajili.
Dwa digitalnej projekta zwisujotej z mašinelnym pśestajenim a awtomatiskim spóznaśim rěcy.
wałtoru, 6. oktobra /winskego
Srjodu, 27. měrca, buźo w Serbskej cerkwi (Baderstr. 10) sceniske cytanje z listow a nagronow Rose Luxemburg, klawěrowa muzika (Oksana Weingardt) a rozgrona.
Lěcrownož jo Johann Blasius mjaztym dawno pózabyty, jo wón był we 18. stolěśu za duchne žywjenje serbskeje Dolneje Łužyce wažna wósobina.
Dominika słuša geografiski k Pódpołnocnej Americe.
NC: Dennis, nejpjerwjej wutšobnu gratulaciju.
Wjerašk drogowanja jo był "wjerašk" w pópšawnem zmysle, na kótaryž su lězli na 150 m, pón dalej pśez 101 stupow "Sćeńcańskeje stupnice" na platformu, źož su měli wót 171 m wósebny wuglěd na region.
Co su Waše nejlubše knigły?
Pśijaśele serbskego źiwadła z Drjenowa, Turnowa, Picnja, Chośebuza a Hochoze su dožywili slědny tyźeń pětk, 7. apryla, w Hochozy premjeru nowego dolnoserbskego graśa “Golcy”.
Kašuby zagraju a zaspiwaju nam rědne štucki.
Skóro pak som se za to serbske zagórjeł, a to zapalenje hyšći źinsa mam.
« Ale to jo na kuždy pad kněni Monholcowa.
Smy maršěrowali z Trjebina do Rownego na reje.
Wobstojnosći wucby serbšćiny pólěpšyś
22. 7. zastupijo słyńco do zwěrjetnego znamjenja lawa.
Po tom, až jo było łoni w nazymje zwiganje, su se dali twaŕske źěłaśerje a rucnikarje pilnje do źěła za cełe natwarjenje. (Tak ako na pšawem wobrazu z decembra twaŕ wiźiśo, tak wóna źinsa wěcej njewuglěda.
Wón jo zgótował wjeliku kopiju, pśirownował pismiki, glědał a wócy napinał... Akle jaden drugi eksperta jo tu wěc wugódał: Tam jo stojało „Erteffeln“!
Ale na młogi part smy byli teke z tymi Brjazynarjami derje dosć zwězane.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny, do kótaregož słuša teke 5 cłonkow z Dolneje Łužyce, jo pśewjadło slědnu sobotu swójo prědne pósejźenje w lěśe 2015 w Serbskem domje w Chóśebuzu.
»Sy dostał mój list?«
To móžomy teke w pśiroźe wobglědowaś.
Tuchylu, tak su gronili na pósejźenju, dajo tam 4 Witaj-wukniki a 7 za serbšćinu.
Program buźo zasej zajmny a wótměnjaty.
Cesto musy se togodla jano serbske prjatkowanje cytaś.
Někak wót lěta 2024 co górnikojska firma LEAG na městnje bagrowaś.
Comy-lic ten słyńcny witamin aktiwěrowaś, musymy se nanejmjenjej 20 minutow za swětła pśechojźowaś.
Mjazy nimi jo jadna studentka z Dolneje Łužyce.
Nichten njamóžo se wěcej we Wjerbnje tak pšawje pśedstajiś, až raz how město toś teje nowo nastawajuceje moderneje wjelikeje nakupowańskeje hale raz stara brožnja stojała jo.
To jadnučke, což jo tudy wobgrozone, jo dalša eksistenca našeje rěcy.
Z rěcu to drje jo śěžčej", groni ten aktiwny cłonk Domowniskego a drastwinego towaristwa Bórkowy z.
Ako pódpěra jo se dwanasćo starjejšych zmakało pśed wěsteju chóśebuskeju šulu.
Něnt jo šło spěšnej doprědka.
Až AfD dobydnjo telik głosow, z tym jo było južo pjerwjej licyś.
Bayer z Nürnberga ako praktikant w rěcnem centrumje
Pśi tom jo zajmne, až dwa starej nana PiS-wjednikowu Kaczyńskeju stej byłej wusokej oficěra w caristiskem wójsku.
Móžnosći za to how su dobre, gronje.
Dobra duša jsy: Renate Pawlowa
Handrowkowa jo se skšajźu něźi zgubiła w kuchni a njejo pśišła wěcej naprědk.
Take koncerty wótměwachu se w rusojskima městoma Čeljabinsk a Wołgograd, w ukrainskem Minsku, ale rowno tak w Pólskej a Českej.
Ceptaŕ se pšaša wuknika: »Cogodla sy pśepózdźe pśišeł?«
Teke w Slěpem njedajo wěcej wjele luźi ako doma serbski powědaju.
Wóna co stanuś a póglědnuś.
Myta pósćijo "parkowa chódota".
Źo by dejało na pś. sedło samostatneje Maśice byś?
"Ja som rozmyslowała, kótare sobuźěłaśerje maju wšakorake rěcne znaśa.
"Te nitki mógu byś wužytne!", mysli karwona pśi se.
Wobej a mimo njeju hyšći druge młodostne kśě se na dalšnych intensiwnych kursach wobźěliś.
K tomu wóstanjo młody ptašk nejpjerwjej na wěsty cas njepśestawajucy w klětce, źož se ze swójeju wokolnosću wopóznajo.
K Domowinskej župje Dolna Łužyca słuša něnto 41 kupkow z 1242 cłonkami a 9 samostatnych zjadnośeństwow a towaristwow ze 710 cłonkami.
Ako cłowjek pśed někak 10. 000 lětami domesticěrował muflona, jo swój wužytk z togo měł, ale teke wójca.
A wóna jo mě wulicowała, až jo měła za to napšawdu wucbu.
Zběrarje drogotnych kamuškow a mineralow jen raźi maju dla jogo dekoratiwneje rědnosći, lěcrownož jo kradu drogi.
Jaden z tych tśoch gólcow som był ja.
Su ga w Nimskej a na cełem swěśe pśikłady za to, až musy se wjelika politika młogi raz změniś.
Krajny sejm w Schleswig-Holsteinskej jo slědny tyźeń pětk pśepšosył na wažnu konferencu.
Mjazy nimi su teke źiśi z Miłoraza, pśeto wobej jsy ga stej se łoni zjadnośiłej do jadneje gmejny.
Pitśku pśezymnjeta a pśemokana jo ta smuga zapustarjow pśišła do sportoweje a kulturneje brožnje, źož su se zmócowali a wochylu wusušyli.
Wón jo pótom w Bayerskej ako gastronom wjelgin wuspěšny był.
Raduš jo bramborska wjas w Dolnej Łužycy, we wokrejsu Górne Błota-Łužyca.
Mimo teje šule by byli wó wjele chudše
W Bratislavje su źe měli w lěśe 1924 jano na winowych šenkach cełych 364!
Te „nowe“ w dolnoserbskem internaśe su (wótlěwa) Laura Fettkojc, Kay Herzberg a Manuela Schüttojc.
Wobźělili su se na njom wukniki z Dolneje a Gorneje Łužyce a dwě wuknicy stej pśišłej z Polskeje.
Pśikład za to jo Bosław, w Prožymje 1694 Boßlau, nastate wót Bogusław z bog a sława.
W rěźe „Heimat Domownja Domizna“ su glědali tenraz na filmowem festiwalu na šyršu tematiku.
Kóńc kjarcmy w Žylowje: Małko gósći, małko zasłužby
Wójnarje Běłoboga su se specializěrowali na 9. a 10. stolěśe – cas, źož rod Pólanow jo załožył prědny pólski stat.
Wóna jo cłonk towaristwa Njepilic dwór.
Wušej togo su wóni ze swójim pisanim pśipomogli k wuwiśu dolnoserbskeje pisneje rěcy, k jeje wobogaśenju a pózwignjenju na wušy niwow.
Kuždy jo žywy we swójom swěśe.
Dorbric: W njom zastupujom wósebnje zajmy města Grodk, kótarež jo se ga wuznało k serbskemu sedleńskemu rumoju.
Wušej togo buźo pśewześ nadawki w sekretariaśe, sekretaŕka běrowa Simonu Nowakojc ga jo rowno w maminem casu.
W drugej połojcy mjaseca zyma zasej pśiźo, dostanjomy bejnje sněga a kšute mroze.
To jo pśeśiwnosć „kaž źeń a noc“.
Teksty za nje a za ptaškoswajźbne programy běchu wót G.
San Marino jo mały nutśikokrajny kraj w pódpołdnjowej Europje.
A rowno toś ten źěl słownego składa musy se w nowych słownikach jawiś.
Kak jo to móžno?
Na Bóže kralojstwo my wšykne hyšći cakamy. (Zasej)pśiźenje Jezusa Kristusa (adwent = pśiźenje, pśichod), kótarež jo nam pśilubił, njejo se dotychměst dopołniło.
We źowćowem komornem chorje budyšyńskeje muzikoweje šule pód wjednistwom dr. Magdaleny Kemlein jo ze swójim altowym głosom wjele serbskich štuckow spiwała.
Granatowe škórbiny njejsu naju na gluku dosegnuli a tak smej njezranjonej a glucnej z góle wujěłej.
Jahnowa jo měniła, až to jo wjelgin dobry a šyroki zakład, ak dajo se derje wugódnosćiś a jo reprezentatiwny za serbski lud.
Jadna druga źiwnosć jo była ta: Gaž smy njeźelu wulět do wjelgin rědneje wokolnosći k jadnomu jazoroju měli, smy k jěźi syre jaja sobu wzeli.
Až Nadine na swój part jo zachopiła z tym serbskim, ma cyniś ze synom.
Wšykne, ako na ten swěźeń we swójej drasće pśidu, zestupaju do smugi a śěgnu pśed kralojskimi gósćami mimo do togo rozpokazowanja.
Za błyskatym słyńcom na dwórje se zezdajo nutśi w domje byś śmojto a chłodno.
To jo se slědny raz cyniło 1937.
Parlamentariska pśirada Załožby za serbski lud jo pśewjadła 21. septembra swójo posejźenje w barlinskem „Reichstagu”.
64 gólcow a źowćow wót 1. do 6. klase buźo něnto pó wucbje móc se how na wšaki part zaběraś.
A tak pśiźechu něnto na mórjo.
Pśez wuwarjenje ryby pśi niskej temperaturje we tej zmjatanje dostanjo zupa swój jadnorazowy typiski rybjecy šmek.
Maśo Wy, lube cytaŕki a cytarje Casnika, južo něco prědk za pśiducy tyźeń, za ten źeń pó stupnem stwórtku?
A ako Robinson hyšći tak powědašo, pśigna Pětko z teju wjasołeju powěsću, až jo jogo nan z tymi Špańskimi pśijěł. 
W Iranje jo to zakazane za mjeńšyny.
Teke programy ze zwěrjetami njepśidu pśekrotko.
A teke to njejo hyšći žednje na superkokośe dało: stojnicu ze serbskimi artikelami.
Lěcrownož do takich gronkow scełego njewěrim.
Kšoma njaso małko płonych zubkow.
To jo był cas wjelebocnych aktiwitow Serbow w Gornej Łužycy, rědowaś serbske nastupnosći z mjazynarodneju pomocu, kenž su teke sympatiju mjazy Dolnoserbami namakali a prědne kšace k natwari Domowiny how wubuźili.
We njom jo měnił, až pla Serbow maju žeńske režiju – "a to jo derje tak"!
Wuglowa jama Janšojce pśiźo pśecej bližej do Mosta.
Wóna študěrujo sorabistiku w Lipsku a nawjedujo młoźinu w domacnem Dešnje.
Z pomocu kórtow dostanu wobźělniki doglěd do wuwiśa města.
Jan Andrzej Morsztyn jo był pólski politikaŕ, basnikaŕ a pśełožowaŕ.
Naźejaju se, až to w stwórtem kwartalu, to groni w nazymje, klapowaś buźo.
Źiśi maju dobry, njeskazony rozym.
Łušćanski pak jo nas hyšći informěrował wó wšakich pśedewześach, kótarež su wažne za Serbow.
Pětšowy ton klincy ceło rozsuźony.
Stakim jo wón pśijěł akle srjejź nocy domoj.
Wucabniki jědu do wšakich šulow a tam jano w swójej maminej rěcy rozwucuju.
Spiwanje serbskich spiwow w šulskem chorje jo we mnjo zbuźiło lubosć a kulturnu zwězanosć z tym serbskim".
Južo to jo wjelike wupominanje za našu wěru: Winikow?
Kronowe łopjenka su na górnem boku běłe, na dolnem boku cerwjenje pśeběžane.
To budu rad dalej cyniś.
Pśeto pó politiskem pśewrośenju, ako su styri dolnołužyske župy zjadnośili do jadneje, su wobzamknuli, až budu zawjasć rotaciski princip – a kuždy raz budu głownu zgromaźinu wótźaržaś niźi wacej.
Ale pla rostlinow wugótujo nam jaden „gósć“ starosći.
Toś ta serbska medalja płaśi 48 markow.
Te ga mógu lazowaś.
Take wuměśe w Bramborskej pak felujo, jo gronił Ehler.
Prědny problem su byli finance.
Pśi jazorje pla Brězowki jo něnto zasej měr.
Dla tog su pśesunuli to rozsuźenje a pósejźenje na ten tyźeń.
Wotźělba Maśica Serbska
Pśibližujo se mója pšawdosć, wóna njejo daloko. Jez 46,12–13
Słomka njedej byś zaprěta.
Rowno toś ten jubilejny swěźeń jo wšyknym pśibytnym pokazał, až jo serbstwo w Dolnej Łužycy w swójom jědrje hyšći strowe a mócne dosć, až móžo se pśeśiwo fašistam w Němskej wobaraś.
Na tej njeźeli pomnikow jo pěśo luźe pśišło na to zmakanje pśi Měrowem zwónje na zachopjeńku jsy.
To njejo rědnje!
To pak njejo se stało.
Pótom kśě wó tom, což su wšykne rowno słyšali, diskutěrowaś.
Mimo togo serbskego jo se dr. František Vydra zaběrał z historiju swójeje českeje domownje, jo wjele wó tom pisał.
Muzika wšakorakich žanrow jo se musała nagrawaś, a wó to stej se mimo tencasnego wjednika Gerata Kašpora wósebnje starałej muzikowy redaktor Beno Njekela a Ludwig Kola.
K tomu pśinosowało jo, až su zasej na tśich priwatnych dwórach jawišćo natwarili: na Bergschlösschen (Łobeźic), wu Ungerojc a Wojtojc.
Ewentuelny historiski zmysł se pak rědko diskutěrujo.
Srjejźišćo žywjenja, w kótaremž njejo nimšćina dominantna rěc, ale źož se serbujo, w kótaremž serbšćina se njewucy, ale jo žywa.
Njejsom dla teje zachadnosći rowno glucny.
Lěwica: Europska unija dej se mócnjej wó mjeńšyny staraś
Pśeto ako kupka »Mimomě« njejo se nam nejskerjej až doněnta na pśiměrjony part raźiło, dosć wó sebje k wěsći daś.
Źo ga jo taki Bog ako ty, kenž grěch wódajo a pśestupjenje huzbytnjonym swójogo derbstwa spušćijo?
Woglědarje wustajeńce "Serbska drastwa jo žywa" w cerkwi w Nowej Niwje.
Wšykne jězyki deje póznaś, až Jezus Kristus jo Kněz, k cesći Boga Wóśca. Fil 2,11
Wobźělniki mógu sobu pśinjasć dopokazki a terminy.
Za krotkofilm "Zmij – Der Drache" jo filmaŕka Angela Šusterowa na Łužyskej filmowej pśeglědce 2016 głowne myto dostała.
Šula južo stoj, dwě minuśe wót domu zdalona, wjelika turnowaŕnja ned pódla njeje.
Gaž źo wó młyny, pón jo teke tema wóda bliska.
Tam su cłonki parlamenta wobzamknuli, až kśě Załožbje za serbski lud daś pśiduce lět 165.000 euro wěcej.
Sy taki mały a mimo togo njamóžoš ze mnu pó wóźe plěwaś!
Wence jo śamno.
Cyń pak to cele wobglědniwje, tak ako sy mój brjuch hajckał.
Mjenjej wó to! 
Pšašajśo se dalej: "Źo rosćo gusyny kwětašk?"
Krotki cas som teke źěłał w dolnoserbskej redakciji serbskego rozgłosa a som pózdźej wuźěłał rěcne kurse za rozgłos.
Njedejali se wěcej slědk źaržaś, nježli pśeliš jěsno a twardo wó drugem něco gronimy.
Pśi tom su glědali na wótstawk.
M.: Wot lěta 1908 až do fašistiskego casa jo se w Chośebuskem domowniskem muzeju pokazała trajuca serbska muzealna wustajeńca.
We našych groźach mamy 1600 gowjedow, wót nich jo 550 krowow.
Dla cogo nic?
Ale wobsejźaŕ winice groni jim, až njejo to njepšawdosć, dokulaž jo se z nimi rano dojadnał na denar za źeń a ten su dostali.
Tak su wót małego ze serbskeju rěcu a kulturu wótrosli.
Jej słoźe bomse, tykańc a cola.
Wopokazane ga jo, až jogo wóścy bydle južo wjele hundert lět we jsy!
To wšak njejo pśipad.
Štom jo zwětšego krotki, krona jo šyroka, kulowata až jajowata a mócne gałuzy su rozšyrjone.
Śichu sobotu su ze spiwanim zachopili wó połnocy, jatšownicu zajtša rano zeger tśich.
Žeńsku styri raze trjefi.
Sćažka se góźi tež derje za kólasarje.
Za gałuzu trjebaśo někaki wóšćěp.
Zagronitosć Serbow jo wšyknym iniciatiwam a wšyknym, kótarež se za Serbow zasajźuju, kenž serbski powědaju, teke ze swójimi źiśimi, pódpěrowaś a wósobinske ressentimenty spušćiś.
Wóda jo šła až pó dwór, wjele dnjow su mógali jano z cołnom wót doma se něźi wupóraś.
Drogostka z našogo archiwa: Ducy pó cerje Błośańskeje gusty
"Za abituru móžom we kuždem drugemu casu hyšći do knigłow glědaś – źinsa jo wjedro pśerědne, aby ja doma we jśpě sejźeła!", groni wóna, wetom až wótcynijo swój kofer z barwikami.
Nichten njejo glědał na to źowćo, kenž jo z teju stareju tašu pytało městno w takem wótźělu.
Gaž som był něźi na poł droze mjazy Majberkom a Hochozu, jo mě było pśecej juž tšochu lažčej, pśeto som w dalinje wiźeł prědne swětlaška Hochoze.
Else Myškowa a Marja Hentšelowa wjerśitej powrjasło gromadu.
"Južo něnto ja wšyknych k tomu jubilejoju wutšobnje pśepšosyjom."
Ten Šołta dej wótedaś 9 kórc žyta, 9 kórc wowsa, 2 kórca jacmjenja, 2 kurje, 23 jajow, 1½ switka lanu, šesty źěł wót swini a kurow, k tomu dej 1½ štuki źěłowego napśěsć.
W nejgóršem paźe nastawaju lawiny pary a kamjenjow.
A pón njejsom tebje wěcej wiźeł.
Něga su wšu wěrcu za to sami w tłukawicy (Mörser) tłukali.
Nět, myslašo se Robinson, nět buźo se zyma zachopiś. 
Gal 3,6–14 * 1 kral 12,33–13,10
Župan Heinz Šnajdaŕ jo se toś kśěł ned pśiducy źeń z tamnym Domowinskim pśedsedarjom Frankom Jendrichom do zwiska stajiś.
Ale ja glědam na to, což se pśisłucharjam spódoba a kaka muzika pasujo k pśinoskam.
Ale wobydlarjam tegdejšeje DDR njejo to móžno było.
W Serbach smy se juž kradu wjaselili na lětosnu Europeadu, kopańcowe mejstaŕstwo europskich mjeńšynow, ako jo dejało se wótměś wót 20. junija do 28. junija w Kórutańskej/Awstriska.
Pśez jogo "nadpśirodnu" wědu a jogo kradu eksotiske wuglědanje su luźe Johannaa měli za guslowarja.
Pśed lětami jo gronił serbski katolski faraŕ Clemens Hrjehor, až Serby su teke tam, źož Domowina to njewě.
Wóna jo južo wupomagała w serbskej wucbje ako zastupna ceptaŕka w chóśebuskej zakładnej šuli "Erich Kästner".
Lažko to pak njejo.
Smy wopytali, jo łapaś.
Jo pśecej słuchała na to, kak luźe powědaju, a tłusty Mukowy słownik lěbda něchten lěpjej znajo ako wóna.
Měrko a Pětš stej byłej narskej, co buźo něnt dalej.
Dešańska kafejownja a lodownja "Liska" buźo zasej wótcynjona.
Bóžo, ty sy mě dał rozym, aby ja rozměł.
Lube źiśi, grajośo Wy raźi?
Ewangelska cerkwja Barliń-Bramborska-Šlazyńska Górna Łužyca jo se na swójej nazymskej synoźe 27.-30. oktobra pozicioněrowała pśeśiwo CCS (technologija wótźělowanja a składowanja CO₂ pód zemju).
Jaden z nejzwěrnjejšych pśijaśelow Serbow w Gornej a Dolnej Łužycy jo Měto Nowak-Njechorński.
Bagniątko jo w Beskidach źinsa jaden strus z jałowjeńca, bužboma, barwjeńka, śisa a wjerbowych hajtkow, wupyšnjony z pisanymi wuwězkami.
Moderny cas, moderny rědy, moderne mysli.
Jogo kšoma njejo turistam pśistupna.
To wón snaź cesćej cynjašo a wósta pśi tom młogi raz někotare dny pšec.
Zeleznicaŕ Cachow tudy twari sebje nowy dom.
Chtož co něco wót njogo nawuknuś, z nim zgromadnje mólowaś a zajmnego luźa spóznaś, ten ma k tomu móžnosć teke w kursach ludoweje wusokeje šule w Běłej Wóźe, ako wón pšawidłownje póbitujo.
Na tom dnju dajo teke wjele piwowych swěźenjow a Oompah-swěźeń, źož se prezentěrujo nimska kultura.
Rybaŕ wam něco wótegronijo, "Wóda jo 20 metrow dłymoka!"
Ma tek dobre pałkadło!
Ako prědne stej Gizela Kotisekowa, wucabnica z Brězowki, a Manfred Grosa, dłujkolětny serbski ceptaŕ a Domowinski župan z Miłoraza, ako moderatora pśipowěźełej Slěpjańske kantorki a Slěpjański serbski folklorny ansambel, kótarež su z muziku, spiwami a rejami pśedstajili tu domacnu serbsku folkloru.
Jano swětło a słyńco dajotej tomu žywjenjeju se derje wuwijaś.
wót 11.00 do 11.25 góźin:
Styri a dwaźasty wjacor.
Awtonomija jo za nich wjelika gluka, ako sami gronje.
Zawarjona marmelada wordujo do głažkow nalewana.
Wšen ten dłujki cas, źož som źěłała ako głowna knigływjednica w prodrustwje su mě byli zwucowanja a wustupy z chorom a z našeju serbskeju swajźbu nejlubše wurownanje.
Až wobmyslenja starjejšych napśeśiwo serbskej rěcy su wótergi wjelike, jo wósebnje tužne we jsy, źož wóna rěc jo se až do źinsajšnego lěpjej zeźaržała ako hynźi.
To teke płaśi za cytanje a pisanje serbskeje rěcy.
Tej a wódu pij lubjej, to za zuby škódne njej’.
Kijašk jo kósmaty.
Wón jo snaź južo był w Altenkirchenje abo hynźi, źož su wobydlarje swójomu pśibogoju woprowali.
Shia Saide LaBeouf jo US-amerikański grajaŕ a komikaŕ.
Napśeśiwo Brjazyńskemu sportnišćoju bydli Helga Reinholdowa.
Pśi cytanju togo programa som se cuł pśesajźony do romantiskego swěta basnika Novalisa, do Heymowego romana „Schwarzenberg“, do Mannoweje nowele „Mario a guslowaŕ“ abo do krejsa „Gribowčanow“, kótarež su diskutěrowali we wejsnej kjarcmje wó idealnem swěśe.
Akle ako tśinasćolětny jo se mě napšawdu raźiło, rownož jo weto hyšći dosć śěžko było.
Witaj, Franciska! Kak źo doprědka z Twójim studiumom mediciny? Som něnto w 12. semestrje a absolwěrujom wót nowembra 2019 praktiske lěto, z kótarymž studium se wótzamknjo.
Mjazy nimi su byli tek "wjelike" a "mjeńše" politikarje – ministarje, šołty a wuše šołty, krajne raźce a dalšne.
Mikławš Krawc jo słušał k iniciatoram wótžywjenja sportaŕskego towaristwa Serbski Sokoł w lěśe 1993 a jo cłonk pśedsedaŕstwa a jogo powědaŕ .
To pšašanje su sebje stajili organizatory serbskego blida w muzeju na Młyńskej droze w měsće srjodu tyźeń.
Wón wugroni rozdźělne semantiske póśěgi k wopśimjeśeju głowneje sady.
Drastwu za to dostanu wót Tradiciskego a domowniskego towaristwa w Zaspach.
K drugemu: naglědne a originelne póstawy, mjazy drugim clown, mócnaŕ, pójmaŕ lawow, direktor.
How wiźimy screenshot, kenž pokazujo Ellu Haukojc, kótaraž chójźi na šulu "Johanneum" we Wórjejcach.
Skóro jo tak daloko, lube źiśi, a my buźomy zasej ptaškowu swajźbu swěśiś.
Zeleznej słupika póhympjotej.
Impresia z rědneje jsy Hochoze.
Na pšašanja móžośo nimski a/abo górnoserbski wótegroniś.
W „dobrych“ lětach wulětaju tśi młode z gnězda, lětosa pak jo był „měwański wuspěch“ w Dešnje wjele nišy.
Młode wugorje pśidu do płatowego měcha, ako wisy na waze.
Změjośo doglědy do tradicionelnego rucnikaŕstwa, a k dujaŕskej muzice budu rejowaś źiśi ze Zaspow w drastwach, kaž teke młoge powěsćowe póstawy.
Śěžko teke pśedstajiś, až něcht deri suseźic góspodaŕce dla małkosći z delku na głowu tak, až tej žeńskej nastanjo škóda, na kótarejž slědy wóna pó lětach wumrějo.
Jo tek spomnjeła, až wustajeńca z jeje twóŕbami, ako jo dejała se 10. nowembra we Złem Komorowje wótwóriś, pśesunjo se za wšym zdaśim.
W źiśecej zagrodce „Sonnenschein“ w Drjowku su swěśili ptaškowu swajźbu.
Z glucnym smjejkom su źowća swójo abiturne wopismo z rukowu Jura Gery, wjednika Dolnoserbskego gymnaziuma, pśiwzeli.
Koncert buźo w Muzeumje Grod Lubin z klasiskeju, romantiskeju a nacasneju serbskeju muziku.
Rad by kśěli zasej instalěrowaś kónjecu zeleznicu, a su wobradowali k tomu, lěc njeby mógało se taki projekt hyšći integrěrowaś do masterowego plana.
Zawěsće som se pśibližył, cuze wostało mě to njejo.
Dešćowa casa staj wót septembra do decembra a wót februara do zachopjeńka junija.
During z Borkow abo J.
Młody źiwadłownik telefoněrujo rozwjaselony z cełeju gjardosću na nana:
Něntejšne slěźenja pokažu pak do hynakšego směra.
Źinsa źiśi to tam wěcej njesměju, maju pak mjaztym druge sańkowanišćo – w běgu 70-tych lět su to wót twaŕskeje zemje nasypali.
Tek w zymjem jo kradu sucho było.
We wónem casu smy swěśili najsy kokot.
Błośańska wjas dej z młodymi žywa wostaś.
Tak jo wuběgnuł z wokna a jo se kśikał "Hilfe! Hilfe!" Pomoc jo pśišła wót drugego boka drogi, wót Nikelojc Anny! Ako wóna jo se pórała tym Rusam ze swójimi serbskimi kóšulami, jo se drěła: "Ja du na komandanturu! Na komandanturu!" Skobodna jo była, a gluku jo měła.
Napšawo něnt stupajśo a pśi tom rědnje spiwajśo.
Jo to był głos 10lětnego wuknika 2. zakładneje šule w Picnju.
Na kuždolětnych kubłańskich wikach Dolnoserbskego gymnazija wšake institucije prezentěruju móžnosći pówołańskego źěła w serbskej rěcy.
Nejmjeńša njejo groniła nic a jo wurěšyła śpy.
Tak smej se groniłej jadna tej drugej, Gabi a Rosi wót "Rejowańskego ansambla Barbuk".
"To jo był rědny cas."
Wót togo, kak to starkanje a wójowanje naslědku wujźo, jo wótwisny teke kjabel dalšnych serbskich jsow: Prožyma a Miłoraza.
K tomu słušaju łopjena, na kótarychž jo wiźeś jogo zaběranje z tekstami serbskich awtorow zachadnosći, ako Hanzo Njepila, Jurij Chěžka a Mina Witkojc.
Tam su bjatowali a nabóžninu źaržali, faraŕ Kśenka jo cytał psalm 23 a powědał wót měra.
Wušej togo su swěśili 25. jubilej Spěchowańskego towaristwa Serbskeje cerkwje we Wětošowje.
Wót wobradowanja Serbskego sejma / Uwe Gutschmidt: Sejm dej pódpěraś Witaj-klasu w Bórkowach
Joli až maśo stare fota, ga pśinjasćo je sobu.
W tych jo ten stary Kopylc zapisował, kótary źeń jo na kótarem pólu do kótarego kšeta kopnuł.
Maš how lapy wšych formow a wjelikosćow, dokulaž skóro w kuždej wósaźe nose druge lapy.
Wóni njasu pódlańske łopjeńka.
Njeglědajucy na to jo Berliner Zeitung dnja 1. awgusta 2018 pisała: »How se kokotoju głowa wótryjo.« [...] Nadpis jo pokazał na artikel wó kuždolětnem łapanju kokota, w kótaremž se wó seks-pupkach, twardem alkoholu a njabogich zwěrjetach rozpšawja.
Wóni dośěgnu wjelikosć wót grochowkow.
Z historiski nastatego permanentnego pódfinancěrowanja a hyšći wobstojeceje strukturneje asymetrije wuchadaju konsekwence, kótarež smy w slědujucem zestajili:
Te su tych kněžkowych źěłaśerjow źiśi byli.
Pawoł pišo: Smy Bóže pomocniki.
Moja Domowinska „kariera“ jo se zachopiła w lěśe 1992.
To zwisujo nejskerjej z tym, až jo była do casa ako promštowka wósadna faraŕka w Slěpem a Wórjejcach.
Miłoraske dogrono dej se ten tyźeń pódpisaś
Kak ga to jo było, tencas pśi tom kulkikopanju?
K eksemplu mě Niewerle: słownikaŕ Arnošt Muka jo gódał, až we njom se chowa serbske mě Nowa Rola, a tak zni teke pólske mě teje jsy źinsa.
"How se tšašy."
Limbarska wognjowa wobora jo ten prědny dom, ako jo se pó tom twarił.
Teke z pśiducym śerlikanim a źerganim som měł cyniś, pśěźenje pak žednje njejsom pšawje nawuknuł.
Glědała jo jury teke na to, lěc su wužyli plastikowe abo „pšawe“ girlandy.
Kupcyne zarědowanja budu w měrcu, septembrje a decembrje.
Hermaš: Wolfgang Kotisek jo cłonk župnego pśedsedaŕstwa Domowiny Běła Woda-Niska a ja som regionalny powědaŕ Domowiny.
Wiźeś budu stare awta wognjoweje wobory, ramikowy program za wše generacije, a towarišny wjacor.
Cesto smej se zmakałej w jogo śpicce w nowem wucabnikojskem domje a pózdźej pla nas doma, źož smej mógałej we měrje graś.
Z teje měšańce wopisanjow a wulicowanjow su nastali zajmne a cytanja gódne knigły.
Muzikalisku adwentsku nabóžninu w swětle swěckow su dnja 12. decembra swěśili w mósćańskej cerkwi.
Tak jo w kuchni sejźeł a se pilnował.
Wót projektowego tyźenja na Dolnoserbskem gymnaziumje
A wjele z nich jo teke na namšu šło.
Chto co zasuźiś?
Ako něgajšny wobradowaŕ za griby cu hyšći groniś, až musymy se pśecej griby kradu wobglědnuś a źiwaś na specielne znamjenja (Merkmale).
Pšawy zub bóli, ten tam cele slězy, rowno tam, źož swěśi Zubolak ze swójimi gósćami narodny źeń.
Na gósći su cakali atrakcije: rejowańska kupka „Alte Liebe” jo zarejowała na dwórje, gósći jo witało źowćo z klěbom a solu.
Jo to indoeuropska rěc, kótaraž twóri swóju swójsku kupku a se źěli na dwa głownej dialekta - Gegiski a Toskiski.
Musym pak groniś, lěpšego domownika njejsmy žednje wěcej měli.
Gaž camperaki pśidu, ga worduju how "wobstarane" z pjacenjami.
Župa Dolna Łužyca njama jano 1156 cłonkow we swójich 40 Domowinskich kupkach, ale jej jo w slědnych lětach 18 wšakich towaristwow pśistupiło.
Wažny nadawk wostanjo teke w pśichoźe, zajmowaś pśisłušnikow srjejźneje a stareje generacije z drugich polow, mjazy drugim z cerkwinskego, wědomnostnego a kulturnego žywjenja Dolnoserbow.
Njeźelu tšubje Błośańske dujarje wót 13:00, zeger 14:00 buźo kulturny program, kafej a tykańc.
Z tymi barwjonymi warjonymi jajami wordujo wob swěźenje wence walkowane.
Wulět do Błotow njejsu mógali k tomu zarědowaś, ale nanejmjenjej su jaden źeń k Sprjewi wandrowali.
Fryco Libo: Ja som se w lěśe 1947 w Mosće naroźił, a tam źinsa hyšći bydlim.
"Jaden, dwa, tśi, — šesć cołnow!", wótgroni Pětko.
Wó wšakich temach jo ze mnu teke serbski powědał.
Teke Klauowy pśichodny syn Eugen Schiffter, kenž jo ako fotograf z Drježdźan pśišeł, jo 1912 ateljej na krotki cas pśewzeł.
Pópšawem ma wšykne pśedmjaty rad, wósebnje snaź matematiku, nimšćinu, serbšćinu, muziku, kreslenje a sport.
Petra Koark z Grodka buźo pśěsć a Domowinska kupka co na tradicionelny part pałkaś.
Septemberske wudaśe kulturnego casopisa Rozhlad jo wujšło.
Ponjeźele smy měli pśeśěg.
Kijašk njaso wjele łopjenow.
Woglědarje njebudu to mě na toflach wuglědaś, dokulaž to jo źinsa źěł gmejny Rathmannsdorf.
Togodla co Wjerbański entuziast za woglěd muzeja wósebnje wabiś źiśi a młodych luźi, ale rowno tak starše generacije a cuzych turistow.
To jo prědny serbski projekt tak pomjenjoneje „strukturneje změny“: Gódnosć serbskego imaterielnego kulturnego derbstwa znatu cyniś a pówušyś a z tym stwóriś nowe a trajne móžnosći za jogo wužywanje, teke komercielne.
Powědał jo na tej demonstraciji teke serbski basnikaŕ Benedikt Dyrlich z Budyšyna.
Teke how smej dolabowałej pśechwatanje.
Viktoriaski jazor jo nejwětšy jazor w Africe a pó Kaspiskem mórju a Górnem jazorje tśeśi nejwětšy cełego swěta.
Pógibujomy se ze źiśimi na łuce.
Wón mólujo Błota južo tśiźasća lět.
Druge zasej wjele stoje abo stawnje se pógibuju, tak až jim wjacor kśebjat a noze bóle.
Hynac jo, gaž bomy maju škódniki, ako chójca spózy na fośe (ju su škórniki wobežrali).
Końc zajźonego lěta jo wujšła w Ludowem nakładnistwje Domowina a jo w tom rěźe ta šesta z lěta 1971.
We Błośańskich žyłach běžy serbska a nimska kšej.
Kuždy delegat jo měł w swójej mapje material z licbami, což jo župa w casu pó slědnej delegatnej konferency 1987 naźěłała.
Pózdźej su slědowali dalšne wognje, ako su wjelike wěcowne škódy napórali.
Dalej buźo projekt, źož budu testowaś dwě 5-testowej póli we Wórjejcach a Wjelcej.
Gódowny bom jo mój nan pśecej holił w Hochozy pla swójogo bratša.
Slěpjańske wuźarje su pśedawali sušone forele, a jaden pólski bur jo měł grilowane jěšnice a měso.
Šnorkata krona jo wisała a jo był śopły, bytšny źeń we awgusće.
We srjejźowěkowych pismach jo wopóznanjona radna licba mjenjow słowjańskich rodow na staroserbskem teritoriumje.
Florian (5) njamóžo docakaś, ga buźo jomu pśiwdane tu špódu do ruki weześ. „To śěše źěło cynimy my sami, ale źiśi změju dosć móžnosćow se how wopytaś“, wujasnjujo šef, kótaregož woblico jo wše cerwjene – lěc wót słyńca abo wót śělnego napinanja, njejo wuznaś.
We wokrejsu Damna–Błota słušaju k serbskemu sedleńskemu rumoju gmejny: Běła Góra−Bělin, Nowa Niwa, Tšupc kaž teke Błośańska Góla (ze jsami Bucyn, Łaz, Zakrjow, Waldow), Slopišća a město Lubin.
Tak derje se jomu spódoba w Drjenjojskej krajnocerkwinej gromaźe.
Źiśi toś teke njamam.
Dejśo byś nanejmjenjej 6 luźi, aby wjeźenje mógali dostaś.
Až do Magdeburga su tek wopytowali, ale tam njeběšo nic rozměś.
Jo pak wěrił do sebje a swójogo rozyma.
Wótjěłej smej z nanom z naju klapotatyma kólasoma pśecej wokoło pěśich rano, aby zawcasa na marku byłej.
Wón jo zwignuł šklu, jo ju derił mócnje na blido, až te jagły su rozlětali, a jo wołał: »A tak bijo bóže njewjedro do nich!
Jeje mejlowa adresa jo teke we info-kašćiku.
Glědajśo na bok: Kak mógu ja sobu gótowaś? Pśipowěźiśo se až do pónjeźelego 7. oktobra 2019 pód: .
Dwojorěcny postowy zyglišk „Klitten – Klětno“ pak se južo njewužywa.
Nejwěcej k tomu pśinosujo „wětšowa“ energija.
Wšykne wótpowědne problemy smej musałej tam wótgłosowaś, teke problem felujucych rumow.
Ako wusměšowanje tych rusojskich to pak myslone njejo.
Wjeliki wliw na njogo jo jogo stara mama Dora měła, kótaraž jo wjeliku wědu wó ludowych powěsćach měła.
Do togo jo měł studij Sorabija z Budyšyna producěrowanje w rukach.
Wón jo, gaž comy to tak groniś, góle towarišnostnego pśewrota w Němskej demokratiskej republice.
Wěcej ak 20 lět jo był awtor teje wjelgin woblubnjoneje pratyje Křinja - Die Truhe (ds.
To jo se nam wjelgin spódobało, a wón jo mě ju sobu domoj dał, aby raz wšo wótpisała do computera.
Kak tam buźo?
Pśeto ja som kśěł je wšykne spózy pśipisaś".
Ako nowy redaktor Kito Pank nazymu 1852 »te cesne sobuźěłaśerje a pomocniki togo Casnika« wózjawi, pla kótarychž mógu se zajmce jen skazaś, słušašo k nim faraŕ Haußig w Bórkowach.
Naturalije su byli na pśikład žyto, syre jagły a tak dalej.
Wutšobnje su Barlinarje jich wuwitali.
To ›Witanje Błotow‹ se spiwašo nimske a serbske, za nim słyšachmy serbske ludowe spiwy.
Toś jo jomu dobra rada switała: Jo wurumował slěznu ławku swójogo Trabanta, jo dno wuscynjał ze słomu a gumijoweju płachtu, jo zalodował śelko a jo z nim jěł pśez Borkowy na to kubło.
Maniokowe łopjena su teke wjelgin lubowana jěź a se z mazom zemskich wórješkow, płodami wólejowych palmow abo kokosowym mlokom pśigótujo.
Na nich jo wósebny śišć.
To budu tradicionelne spiwy, jazz, moderna muzika, swójske kompozicije a improwizacije.
Toflu pśi wobnowjenju cerkwje w 1970/80tych lětach wótewzechu a wence w zagroźe za pódpołnocnym pókóńcom fary stajichu.
A gaž myslimy se na kwalitu serbskeje wucby, jo to za źiśi enormne wugbaśe było, tak wjele sadow do mikrofona powědaś.
Dwójorěcna moderacija jo wjadła gósći do swětosneje atmosfery.
Asimilacija jo póněcom k tomu dowjadła, až jo se friziski sedleński teritorium rozdrobił a až su nastali tśi izolěrowane, w dwěma krajoma žywe rody a až ma friziska rěc – wobchadna rowno tak ako pisna – źinsa młoge warianty.
Tegdy źe jo se wudała južo wěcej ako połojca wucbnicow w Nimskej w antikwa-pismje.
»How napšawdu nichten doma njejo.«
Jo była ako mała śpicka«, groni Pětš.
Ghana jo kraj w pódwjacornej Africe.
Jagody jano krotko pód běžeceju wódu wopałknjomy a derje wótrějomy.
Wón jo styri lěta stary.
Ale chto ga co se togodla źiwaś, gaž wě, až jo ta rěc była zakazana.
To jo było śěžke źěło, tšachota jo była za strowotu.
Gmejna Rogow jo něnto teke pisała list na UNO-komisiju, kótaraž se stara za pšawa luźi na cełem swěśe.
To su žedne cłonki wuběrka pominali – mjazy drugim zastupniki Domowiny a Zwězka za šćit pśirody NABU.
»Hochoska hupa« z Iowy
Ale srjejź měrca smy pón wobtužone musali wuznaś, až teke našo spiwanje njebuźo.
Wóna jo groniła: „Na pleinairje w Grěšnje jo była wjelgin pśijazna atmosfera, smy se wulicowali wót našych nazgónjenjow, smy wuknuli nimsku a pólsku rěc jaden wót drugego.
[...] stej starjejšej jen dobrałej, nanejmjenjej stej se pó gójcojskej raźe měłej a toś som dostał swóju wšednu tasku dobrego kafeja, kótaruž až do źinsajšnego tak wjelgin lubujom.
Z Baršća/Forst. Do nowego brunicowego wuběrka Bramborskeje za lěta 2019-24 su wuzwólili na 2. pósejźenju wokrejsnego sejma slědny tyźeń srjodu styrjoch cłonkow z nowego wokrejsnego parlamenta.
Ale jej se spódoba w Rostocku wjelgin derje, město, Baltiske mórjo, pśistaw … jano ja dejm dalej w tom rogu sejźeś.
Ursula Niewidokowa wiźi we nich pśiducy projekt.
Wěsće jo toś teke tak młogi w zalu rowno tak ako ja pódermo cakał na to stukanje: „Wy sćo źinsa šlachtowali …“!
Mjazy basnjami w toś tych 75 lět starych Casnikach som namakała baseń, kótaraž se mě wósebnje spódoba.
Na ten wobjed, ako jo mama wariła, smy se pśecej wjelgin wjaselili.
Tak su pśišli do rozgrona.
Wěrno pak teke jo, až njejsu 4 góźiny Witaj-serbšćiny wob tyźeń pśewjele.
25. januara swěśe we Łužycy zasej ptaškowu swajźbu.
Na kóńcu njejstej daniž kšet daniž bur dobyłej, z tym dejało to tšojeńko dalej hyś.
Źinsa ma tam 8 familijow swójo byśe.
Wuwědobnimy se, až to złe nas źěli wót Jezusa Kristusa, wót Boga.
Ja som pśišła z facha ‚management wědomnosći‘ (Wissenschaftsmanagement), som źěłała ako sudnica (Richterin) a slědkoju se wopytała ako politikaŕka.
Źiśownja "Marienkäfer" w Lutolu.
W oktoberje swěśe kśesćijany "Źěkowanje za žni".
Źo wó 45.000 euro.
A stakim jo lětosny program był politiski ako žednje do togo a jo stojał kradu pód znamjenim Vogtoweje studije a njedawnego wobzamknjenja załožboweje rady.
Teke znowa a pózdźej dej to pśi tom wostaś, su gronili.
Za kuždych, kótarež górjeju se za starymi twarjenjami, rědnučkeju pśirodu a górami, jo toś to město pšawe pórucenje.
Leander Schurig zběra pjenjeze do kłobyka – to jo w Myšynje tradicija na woklapnicy.
Kuždy raz, gaž se bližy termin Schadowanki, ga absolwenty a wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma a gósći wjasele se južo dłujko do togo na wjasoły a wótměnjaty wjacor.
Kužde lěto organizěruju tam projektowe dny, na kótarychž te rědownje se ze žywjenim a statkowanim togo dnja 19. decembra 1966 w měsće Bad Doberan zemrětego spisowaśela zaběraju.
Kantor Johannes Leonardy pšosy až do kóńca septembra tam kuždy tyźeń na maksimalnje 20 minutow dłujki program na orgelach a z tekstami.
Po dwělětnej pśestawce smy lětosa z 22 porami — fryjnymi a ženjonymi — zasej zapust swěśili.
Togodla som se gano pśechójźowała pó Slěpem.
Wy móžośo teke sobu rejowaś ku tej muzice.
Rowno tak w prědnem julijowem tyźenju smy zachopili młośiś zymski jacmjeń.
Wóni zlubiju jim pódpěru "pśi realizěrowanju togo cłowjecnego pšawa".
Dokulaž to licenje zapustow pśecej dalej běžy, jo był lětosa w Dešnje ten 135. zapust na rěźe.
Houshamadyan ma w njepšawidłownych interwalach małe źěłaŕnje a tšojenja, pśi kótarychž projekt se pśedstaja a se zgromaźiju materialije.
Něnto srjejź maja su mógali profije wót 1. , 2. a 3. ligi zasej graś wó dypki, to se wě, w proznych stadionach.
Wón jo wótere hundert lět stary a južo wótemrěty.
Lěc jo to Dolnym Serbam k dobremu, to ja njewěrim.
"Stakim, huš, huš, pórajtej se a donjastej jaja cełe do wuchacoweje wjaže".
Christina Kliemowa źěła w Serbskem muzeju, źož jo kuratorka za zběrki: twórjece a ludowe wuměłstwo, znankstwa wšednego žywjenja.
Něga su jadnotliwe błośańske jsy swójske lokalne motiwy měli.
Lětosa jo dešć zasej był pśipowěźony, ale su gluku měli! Wjedro jo 29. februara, na tom mjaztym źasetem zapusće nowšego casa, wjelgin dobre było, a dešć jo akle se zachopił, ako su se wjacor napoł sedymich do zala hotela "Radduscher Hafen", źož su se do togo pśed pśeśěgom zmakali, wrośili.
Jogo móc jo nimjerna a se njeminjo, a jogo kralojstwo njama žednogo kóńca.
Połnu gelniškowu tejzku su źiśi domoj wzeli.
Gdyž smy jogo pšašali, lěc jo to něnto pó lěśe 1990 wšykno lěpjej ze źiwadłom, njejo gronił “jo”, ale teke nic “ně”.
Won jo wšych wobydlarjow - tych nimskich a serbskich - napominał, aby tak ako źinsa na swěźenju teke w pśichoźe gromadu źaržali a aby wšykne pomagali, nadawki w měsće w nowem lěśe społniś.
Za damom som jomu jadnu »Carnu« a jadnu »Cerjenu« krowu pasł, tu prědnu togo raza w Depsku.
Ako prědne jo Nico Kosak pśedstajił tamne sportowe zjadnośeństwo „Grün-Weiß“.
Sobu měł jo wjeliku mapu z fotami, kak jo tam we twardnicy a starem měsće raz wuglědało.
Kontrowersne diskusije – jolic su zewšym byli – njejsu se protokolěrowali.
W programje su pśedstajili Rowniske źiśetko, to hajckanje luźi pak jo pśewzeło Slěpjańske źiśetko.
Ja cu, źejo Kněz, hognjeca murja hokoło Jeruzalema byś.
Z nim su tśo dalšne policisty pśišli a šesć luźi wót wobchadoweje wachy.
Naźeja něnto jo, až rozym how dobydnjo nad ekonomiju.
Adwentny wěnc Material: adwentny wěnc ze styrimi swěckami Źiśi sejźe w krejzu na spódku .
Pśedstajenja w Dolnej Łužycy su to pokazali.
LAUBAG a bramborske kněžaŕstwo njamatej se napšawdu lažko z Rogowom.
Ralf Bungart jo Tšawni carjam zlubił, až za jogo firmu rozmějo se wót samego, až maju wóni nanimjer pśistup k tomu flakoju.
Lubnjojske rybakarje su pśedawali ryby
Za kuždego buźo se něco w nowej Pratyji namakaś, a komuž pśi cytanju něco do mysli pśiźo, což by mógało drugich zajmowaś, daś to napišo za Pratyju lěta 2007 a až pśiźo pótom znowa w januarje na awtorske zmakanje do Serbskego domu.
400. 000 euro ga jo krajny sejm kóńc lěta 2018 pśizwólił.
Bogušowa ze Serbskego muzeja Budyšyn.
Za cas 30-lětneje wójny jo była Picańska twardnica nejwěsćejša w cełej Bramborskej.
Nejwětše města su Sarajewo, Mostar, Tuzla, Zenica a Bihać.
Wón mějašo mjazy drugim teke jadnogo niźi 15 abo 16 lět starego syna.
Wózjawił jo ju wócny gójc.
Šołtowka Kerstin Jazerowa jo wšych wjelgin wutšobnje wuwitała, mjazy drugim nowego direktora bórkojskego amta Tobiasa Hentschela.
"Legendy su wjelgin dobra metoda, turistam kulturu Błotow pśibližyś", jo wón we rozgronje z Casnikom gronił.
To jo móžno było, ako su dostali wěcej ako 200 euro.
Sejźe zwětšego pó dwěma w płodowym gjarnyšku gromaźe, pśez což typiske tśigranjata forma nastanjo.
Mě co pjas kusnuś!«
A něźi – źo, to dokradnje njewě – jo wóna samo raz wiźeła gódowne kule, ako su se z wóskom wupyšnili kaž jatšowne jaja.
Wón leśi do góle a woła za źiwjakom.
Smogorjejska młoźina - zestajona za lětosne zabijanje kokota, a to tak ako pśecej pśed Marakojc kjarcmu.
Jeje wokolina jo se wót togo casa, ako jo Mina Witkojc tam woglědała, změniła.
Ale to tak njecynitej.
Brauer graś w Serbskem domje w Chośebuzu (19.00).
A toś su se nowiny w kjarcmje a na pśězy, pla kšamarja w loźe a na droze namšu abo pó namšach, ale teke w šuli a pśi graśu mjazy źiśimi a pśi casy bachtaŕskem wulicowanju młodych luźi pó jsy roznosowali.
Pólaki su słowjański lud.
Wopismo zakóńcenja kursa na Puškinowem instituśe w Moskwje
Wobej stej byłej wjelgin notnej, ale jano jadno jo było móžno.
"Swěźeń serbskeje poezije" jo zwězany z jogo mjenim.
A sednjo se pód jabłukowy bom a wusnjo.
Tak pšawje njoco se mě to do togo hyšći wěriś.
A toś ten temowy wobłuk mě w tych knigłach nejwěcej iritěrujo.
Film se njewobija burskego, jědernego humora, to tšojenje jo połne njezjapkich a njenaźetych wobrośenjow.
Chwalony buź Bog, Wóśc našogo Kněza Jezom Kristusa, kótaryž nas jo žognował ze wšym duchnym žognowanim w njebjaskich dobytkach pśez Kristusa. Hef 1,3
Połnijomy śěsto do namazaneje kašćikoweje formy a pjacomy naš klěb něźi 70 minutow pśi 180 °C.
Dotyknjom se jadnogo z knyžku a to klinka a klika.
Słyńcko jo chójźiło pó žytnišćach Brězańskich pólow a pódnuri kłoski do złośaneje barwy.
To žywjenje bula se dalej teke mimo pasažěrow, a to na wjelgin měrnu wizu.
Drogostka z našogo archiwa: Wó nastaśu nabóžninow – islam (2. źěl)
Wšake serbske ceptarje su ze Šejnejdy: Mjertyn Lejnik, ceptaŕ w Barbuku a Žergonju, a Fryco Rocha, znaty ceptaŕ a basnikaŕ.
A my to lubujomy, kak wětšyk nas kólebjo.
Bźez pśełožowanja Martina Luthera do nimšćiny, njeby była biblija źinsa nejwěcej cytane knigły swěta.
Kak jo to było, naraz bźez źěła byś? Kak su zacuwali, až naraz jo socialna wěstosć felowała? Pśechod wót jadnogo stata do drugego? Powšyknje su organizatory culi: Luźe kśě powědaś wó pśewrośenju.
A slědkoju basni a teksty we wejsnem dialekśe.
Wóni su južo wjelike a cool! Njok cełe tšojenje napisaś.
Móst pla stadiuma zasej wótwórjony
Na kradu śěžke lěto 2020 glěda teke Slěpjański folklorny ansambel z.t. slědk.
Napšawdna gódnota se žednje narownała njejo.
Rezimej
W lěśe 1864 su natwarili z kamjenjow nowu a wětšu cerkwju a pódla njeje šulu a bydlenje za ceptarja.
Wóni mógu zapisaś daś swójo mě a adresu, pótom mógu rolnikarje je namakaś.
Tež rucny młyn běšo z łoźi wezeł a tak mějašo naźeju, až buźo móc to wuwjasć. 
To budu te slědne wólby w lěśe 2019. 
Kak wjele wódy móžo byś zwězane w pówětšu, wótwisujo wót wšakich faktorow.
"Som teke priwatnje zběraŕ serbskich raritow", groni Peter Zilvar.
A něnto su měli take tšašne stwórjenje ned pśed kralojskim dwórom.
To jo pótrjefiło pśewjeźenje zgromadnych projektow a teke wuměnu rěcywědnych slěźeńskich wuslědkow.
Nět pśiźeštej k wognišću, źož te carnaki se běchu rušowali. 
Ja na wiolinje a pózdźej na klawěrje.“ Serbski spiw a we njom zwuraznjona rědna serbska krajina, pśiroda, ludowa mentalita a scełego dłymoke cłowjeske zacuśa – to wšo jo młodu Judith tež pla jeje śoty-wucabnice Hanki Rotoweje w Ralbicach [...]
Z Hochoze/Drachhausen. „Wósłonki mójogo žywjenja“ – taki titel maju nowe awtobiografiske kniglicki z pjera wucabnika na wuměńku Erwina Hanuša.
Kaliningrad lažy w rusojskej enklawje w pódpołdnju Baltikuma pśi Baltiskem mórju, pódzajtšna kenž w kašubskej stronje we dłujke zajtšnem w Pólskej.
Wósebnje maju se w nowem "Stogu" hyšći te slědujuce pśinoski wuzwignuś: Wót Franza Konzacka z Bórkow, z 12 lětami ten nejmłodšy awtor, su wótśišćali baseń "Herbst".
We tom pśednosku pójźo wó wósebnosći dialektow mjazy Złym Komorowom, Łukowom, Kalawu, Lubinom a Gubinom.
Ga změjo Majk swój dług zapłaśony?
Firma za drobne wikowanje a słužbywugbaśa jo familijowy zawod.
To žurne źěło z lanom
Wšykno jo se tam spózy mjerwiło z Dolnoserbowkami w pyšnej narodnej drastwje.
We njom se wobswětlijo to gnujuce pšašanje, co serbska identita jo, kak wšake generacije serbsku identitu definěruju a kak młoźina tradicije dalej woplěwa – hynac ako starše“.
Jěźe žaby, małke cycaki, jašćericy a insekty.
Wóna ga jo jaden z nejwěcej woblubowanych centrow za turistow a gósći ze Słowakskeje a młogich drugich krajow.
Roźona jo Nagoric, a raz jo pśišeł cas, ako jo zachopiła, se za swójo mě a za swój póchad wósebnje zajmowaś.
A teke dajo w starej šuli rum, kenž Depšćanarje ako "kulturny rum" wužywaju a kenž su pśed dwěma lětoma renowěrowali.
Wo serbsku rěc jo se starała Maria Elikowska-Winklerowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, ako njejo skomuźiła, pśiś jubilaroma gratulěrowat a jima serbski spiw zespiwaś.
Cyž: Trěbna jo wusoka zwězanosć wšych Serbow.
Ně", wótegronijo pinguin."
Knigły „Findus a kokot-spiwarik“ su měli premjeru
Gaž trajda jo wótžněta, se groni: "Něnt jo kokot".
Naraz słyšy Lenka w piwnicy mócny zogol.
Jěžykowe mamy su 35 dnjow „z góleśim“.
Wulět jo pśigótowała Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Bordeaux jo město w krotkowjacornem źělu Francojskeje.
Tak ako w slědnych lětach buźo teke zasej kabaret, a to ned dwójcy.
W pśiroźe sejźe normalnje na bomach.
Wušej togo móžo cłowjek swóje zežywidła z pomocu soli dlej chowaś.
Tejerownosći rozmyslujśo wó tom, kak wusoki dej bom byś.
Te pyšne wšake jaja smy pón doma wuduli a na nitku znizali.
Trjebaju pśisamem tyźeń za pśigótowanja a wóttwaŕ na swěźeńskej łuce.
Gaž su te źowća pśišli wót jatšownego spiwanja, su glědali pla jatšownego wognja mimo.
"Bramborska lažy źinsa na periferiji dolnonimskego rěcnego teritoriuma, a to jo zanjeroźone pólo, na kótaremž njejo se źěłało.
Ja se dowěrijom Knězoju.
Wóna wucy wuknikam serbsku rěc pó koncepśe 2plus, a wjele projektow jo z wuspěchom pśewjadła, mjazy drugim su jeje wukniki se wobźělili na wuběźowanju „Krabat źinsa ‒ piš, basni, móluj“, za což su myto dostali.
Rownocasnje su brožnju wót drugego byśa pśesednuli a rekonstruěrowali.
To jo Michaela wót nana nawuknuła a južo ako góle rada gótowała.
Pšawje, to jo bajka wó princesnje na grošku!
Starki Pettson pówažnje na njogo glěda.
Pózdźej stej hyšći dwě k tomu pśišłej, kótarejž njejstej mógałej wótpołdnja pódla byś.
Jašćericka musy chylku pśemyslowaś.
Adelheid Dawmowa 70. narodny źeń wóswěśiła a něgajšna redaktorka NC jo slědny stwórtk 70. narodny źeń wóswěśiła.
Rosćo na pśirěcnych brjogach a sćinowych wótkłonach, pśi comž wót płoninow až do górow wustupujo.
Kapitan Energije Chóśebuz Dimitar Rangelow jo we trikośe Serbskich koparjow signal k zachopjenju graśa dał (how jano wót slězy, bóžko).
Ja lubuju pak teke te nowe moderne serbske spiwy, te maju rědne melodije, ale naše wušy njejsu k tomu hyšći tak pśiwucone ako tym starym štuckam.
Na posejźenju jo se powědało wó gmejnskich pśedewześach (Vorhaben) w pśiducem casu.
Z togo pśedšulskego casa stej pśedewšym dwě njelubej tšojeni w mójom spomnjeśu kšuśe wisecej wóstałej.
„Pśecej zeger dwanasćich, ale gaž mamy gósći, cakamy, daniž njejsu pšec…”
Balka z Drjowka, jadnarja Mosćańskego agrarnego drustwa F.
Wěsće změju toś te drogotne knigły w radnej licbje swójich kupcow a lazowarjow.
Je su napisali ludowe poety - dogromady 21 - w zachadnych 50 lětach.
Glěda do Karinineju šerozeleneju wócowu.
Mała Litawska jo krajina w Rusojskej , Litawskej a Pólskej.
»Gla cogo ga sy se rowno Starego Fryca we wjelikem formatu powjesyła?
Engelhardt jo na to pokazał, až kśě bergaŕske komiteje znicenju pódłožkow a rumowanju něgajšnych wobwodnych zastojnstwow pó cełej republice až do wólbow zadoraś, aby na toś ten part hyšći „wuzjawjenje žrědłow“ dojśpili.
Našo śěło se wósłabjujo a my śim malsnjej schórjejomy.
Wšykne te techniske załožki zasej derje funkcioněruju a pśepokazowańske źěłanje by móžne było.
Stare sportnišćo w Strowju jo bagnita łuka.
Toś jo jomu žeńska raźiła: "Ja wěm, co móžomej cyniś: Witśe pójźomej z góleśoma do dłymokeje góle.
Zajmowane su se woglědali teke krotki wideofilm a fota wó swajźbje w Hochozy.
Ludwig Ela z iniciatiwneje kupki serbskich towarišow SED-PDS, jo se zaběrało na zachopjeńku z nadawkami a statusom „blida“.
Naše dolnoserbske knigły, ako serbske nakładnistwo jo lětosa wudało, taku pšawu premjeru pak njejsu měli.
Tam jo musała grawěrujuca změna byś‘, jo wjednica Diana Buchanowa groniła.
Ako serbske ewangelske kśesćijany smy mjeńšyna w mjeńšynje.
Měsćański bus jěźo až do lacareta, źož ga južo pśecej teke „ciwilistow“ ako pacientow su měli.
Nalip nabocnu lašu na głažk, z lipatym bantom.
A něnt pó 30 lětach pśedsedaŕstwa, póraśo se na wuměńk? Co su Waše plany? Lubuju kwětki a scełego pśirodu.
Jo, su jej samo wumjatowali, až njepišo w pšawej dolnoserbskej rěcy.
Smy pšašali Rudija Halkego, lěc kuždy jo to rozměł?
Za to jo ten nosaŕ wokrejs Sprjewja-Nysa.
Kjarliže su se dwójorěcnje spiwali: serbska a nimska štucka se wótměnjajucy.
To jo było małe wupominanje za te lazowarje na tom wjacorje, a rowno tak za tych ako su pśisłuchali.
Sykorka tužnje na Witka glěda.
Wšake štucki z njeju su zaspiwali na Serbskej kjarmušy w Žylowje
Fryco Juriš wjeźo kupku nejpjerwjej až k Worakojc gumnyškoju.
Comy teke zasej mólowaś jatšowne jajka a maju stajaś a chytaś.
Ja som kanclaŕ teke tych małkich a słabych!
8. lěśne, 19.–30.
Póžywamy politiski cas, w kótaremž serbska mjeńšyna wěcej njejo diskriminěrowana abo samo pódtłocona, ale jo wažony źěl našeje towarišnosći.