Tak jo był sobuorganizator prědnych dolnoserbskich schadowankow, jo wjele pisał do Serbskego Casnika a do Pratyje.
Na tom kóńcu, z kótarymž cośo gałuz do wjeraška zatkaś, móžośo ju tšochu wušpicniś.
Wót banjawy Droganojc śota a Karolina nic njamatej.
Energiski jo se ta wuměłcowka, kótarejež rodna wjas Wusoka jo se srjejź 80tych lět dla wugla zgubiła, zasajźiła pśeśiwo wótbagrowanjeju dalšnych jsow.
To budu sobuźěłaśerje nowozałožoneje „Łužyskeje jazoroweje wachy“ (Seenlandwacht).
Toś ten model jo za Slěpjańsku zakładnu šulu kradu nowy.
Na dnjownem pórěźe stoje teke nastupnosći serbskich rybakarjow a rozpšawa (Bericht) wót źěła Serbskeje rady we legislaturnej perioźe, ak se rowno chyla ku kóńcu.
Melissa Sejdi, zastupna pśedsedaŕka Zwězkowego młoźinskego towaristwa Roma a Sinti "Amaro Drom", jo cytała bajku hungorskich Roma z titelom "Sedym carnych wjelkow" wó chudej maśerje, ako jo w momenśe zacwiblowanja swójich synow zaklěła.
Srjodu za tyźeń, 29. maj, zeger 15. 00 buźo w Serbskem domje głowna zgromaźina wědomnostnego towaristwa Maśica Serbska.
Wša organizacija běžy jano pśez budyšyńsku Domowinu, a to se Krawcykoju njespódoba.
Pomocniki fararjow su lektory a predikanty.
Jatšowne nałogi graju teke rolu.
To se wě, kuždy wumějo nimski, serbski se wuknjo a dajo pśemało rěcnych rumow.
Lěc tej wobej absolwenta serbskego gymnaziuma buźotej se pótom wrośiś do Łužyce?
Musym ga wušej togo wšu drastwu pałkaś, ropkowaś a blatowaś.
Pśiźom how pśecej slědny tyźeń w februarje a slědny tyźeń w oktobrje.
Tudy su 16. februara załožyli "Seś jatšownych spiwaŕkow a drastwynosaŕkow".
A co wiźi?
Wobźěliś budu se how głownje wše te towaristwa a zjadnośeństwa, kenž pśisłušaju Domowinskej župje Dolna Łužyca.
Sobotu, 20. nowembra, zeger 9.00 se zachopijo pósejźenje Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny w Serbskem domje w Budyšynje.
Mólowanje serbskich jatšownych jajow buźo pónjeźele, 15. apryla, zeger 19:00 w starej gólnikaŕni, Kóšnojska droga 35. Jaja dejśo sobu pśinjasć.
Su jim wósebnu medaliju pśepowdali
Teke take něco su musali my źiśi se woglědaś.
A teke rěd, ak góspodarje su sami źěłali k produkciji caroby: štandlica, twarogowy jabrik a centrifuga.
Wobchadnorěcnje pak se zachopijo kurjawa pla dalokosći wiźenja pód 300 mejtarjami.
"Wjele gluki k twójomu narodnemu dnju", wón swójej maśeri gratulěrujo.
Chto jo pjenjeze dostał?
Wob źeń pśebywaju w swójej jamje pód wódu, akle pó słyńcu wopušćiju “swój dom”.
Prezentěruju program, ako wopśimjejo mimo klasikarjow ako "Simon & Garfunkel" teke wjele spiwow z něgajšneje DDR ako "Lift" abo "Karussell".
Ta dej se pśigótowaś za wupjaconu zeleninu! Nic wšykno na zeleninowej grěźe co se raźiś, tak ako dej.
Góda se, až wejsanarje su ju sebje tencas wótglědali wót tych wójaŕskich klinkotawow.
Moja pomoc a pśichylnosć stej śi wěstej.«
To jo było z kjarcmarjom Gutšmitom wugótowane, dokulaž jo sajźiło gulaš wót źiweje swinje z cerwjenym kałom, pśed tym pólewanku.
Stronine mjenja na togo wjelka hyšći pokazuju, na pśikład maju w Bělinje Wjelkowu góru a Wjelkowy ług (Wolfsluch).
Fachowa jury, kótaruž nawjedujo prof. dr.
"Pśi tom jo źěło z młoźinu to nejwažnjejše za nas.
Winikam štapcyk jano pokazuju, aby jich warnowali.
Pśigotowane z našogo boka pak wšykno jo.
»Měniš ty?«
Teke Górnoserbowka Madlena Kowar wót Mjeńšynowego sekretariata w Barlinju jo měniła, až "ten region musy ofensiwnjej za sebje wabiś."
Pětš razka njewupytnjo, kak kšuśe stłocyjo Karininej ruce.
Ale nocy budu južo cuśniwje chłodne a w nižynach groze prědne nocne mroze.
Wót tam jo nowa wjednica teje Witaj-šule, Madline Gjarźic, nowacki wołała do prědnego rěda.
K toś tym nabóžninam se nejwěcej pśisłušnikow narodow Bobo, Senufo a Dogon wuznawa.
Wjeźenje płaśi 10,00 €.
We starstwje wót 83 lět jo Měto Wjeńcko 21. oktobra 1953 w Chóśebuzu wumrěł.
Wona jo Serbowka z Mužakojskich stron była, mě se zda, z Jabłońca.
Wjele wjasela z knigłami žycy Wam.
Łužyska alianca jo dostała 0,2 % głosow.
To jo za Wilfrieda Halbaša wósebnje gódny a drogotny dokument.
»To ga móžo byś.«
»To mě mójogo syna Borwina jo wjelgin stare pśedmě našogo Mecklenburgskego domu.
Pomogaj nam, Bog, naš pomocnik, twójogo mjenja dla.
To jo było za młogich, kótarež su se wobźělili 11. februara na głownej zgromaźinje Domowinskeje župy Dolna Łužyca w Janšojcach, napšawdu wjelike pśechwatanje.
Padało ga se hyšći njejo, ale grimanje jo było juž ceło blisko.
Ale jan Tabor běšo tam pśišeł.
A juž jo słyšała, až se tek wónej póratej.
Dogromady jo se pśi tych źěłach wobźěliło 18 luźi.
A na kóńcu – a to jo, mógali groniś, tuchylnje slědny akt – wuspěšny pśechod do nowego wjednistwa zmóžniś.
Zapiš felujuce pismiki do proznych kašćikow.
Kněžy se mroz w kraju połnocy, z lodom su góry wše pókšyte hejnak we bajce wó Sněžeńce – wjedro jo zymne, jo, zymjerne.
Jan: „Ja gano měnjach, až jo Robinson ceły dopołnjony we dobrem a jo mógł Bog jogo něto zasej k starjejšyma pśiwjasć. 
Za wšym zdaśim jo wón spšawnje do togo wěrił, až nimski nacionalsocializm co serbstwo zeźaržaś a dalej wutwariś.
Sobotu, 25. januara zeger 20:00, buźo zapustowa reja w swěśeńskem stanje.
Pśi wušej styrich milionach luźi bźez źěła, cwibluju na tom.
"Drugi dalšny wažny termin na mnjo caka", groni na zachopjeńku naju rozgrona.
W drugem modelu jo to grono wó wšakorake móžnosći, byś źinsa serbski.
Wón póklěknu a wołašo z wjelikim głosom: Kněz, wódaj jim ten grěch.
Nježli jo zaswitało …
Eksperta, což swajźbaŕske nałogi a burske žywjenje nastupa
Pótom co faraŕka śpu wótnowiś.
By-li raz tšugi kaž we starych casach, cesćej wuschnuli, ga by to ned efekt na jich móšynu měło.
Dokumentacija rozjasnjujo, až jo serbski pop žywy a dopokazujo: serbšćina ako wuměłska a kulturna rěc njejo jano zamóžna pśežywiś, ale móžo wobstaś teke pśeśiwo mjazynarodnej konkurency.
Na něźi 20 stojnicach su rucnikarje, mjazy drugim kóžarje až do wugótowarjow pyšnjeńkow, pśedstajili swójo wuměśe.
Ako dobra wěc su se wopokazali „serbske wjacory“, nowy format, źož interesěrowane luźe mógu lažko pśiś do rozgrona z Domowinu a drugimi serbskimi gremijami.
Günter Thiele, kenž wót dweju lětoju w Chóśebuzu bydli a do togo prědkstojaŕ w Mrocnej jo był, jo cłonk pśedsedaŕstwa towaristwa "Gibanje jsow Bramborska z.
Annett Brězanojc wó jogo źěle ako redaktor Bramborskego Serbskego Casnika.
Zachopiś budu pśi cerkwi.
Teke pětk se dostanjoš do njogo jano, gaž sy se do togo pśipowěźeł — pisobnje abo teke telefoniski (Gubin 5 20 38).
Rocha 1913 50 lět, wugótowachu jomu Turjańske, pśijaśele a dobrośele zbliska a zdaloka wjeliki swěźeń.
Ta dej se wótměś tenraz we Dolnoserbskem internaśe, dokulaž jo tam wěcej městna.
Nikak.
Kšejcerwjeny janowy krick póchada ze pódwjacora Pódpołnocneje Ameriki a wustupujo tam wót Britiskeje Kolumbiskeje až do Pódpołnocneje Kaliforniskeje.
"No, snaź guslowaŕ abo princ", naraźijo Pipsi.
- Co ty źěłaš we wuglowej jamje?
Južo łoni su se młoge luźe te rědne knigły wobstarali - a teke něnto, gaž se zapustojski cas zachopijo, by dejali te knigły kupiś.
Napšašnik móžo se z mejlu abo pśez post slědk pósłaś.
Konferenca buźo w górnoserbskej a nimskej rěcy, simultane pśestajenje do nimskeje rěcy buźo.
Wóte zeger 20:00 buźo reja w Sportaŕskem domje.
Maj • Rozhelony
W REDAKCISKEJ KOMISIJI ze 4 cłonkami jo sobu źěłała Christina Kliemowa ze župy Dolna Łužyca, kuratorka Serbskego muzeja w Chośebuzu.
Na pśikład něga cysto serbska wjas Běła Wóda z 390 wobydlarjami w lěśe 1825 jo w běgu połtera stolěśa rozrosła na město z 38. 288 luźimi w lěśe 1988. W lěśe 1920 su we wokolinje jano 20 kilometrow 42 głažkaŕnjow licyli.
Kśicawka jo śišćana na toflach pśi droze.
Bernhard Rjentš wulicujo, njoco nikogo a nic zabyś, pśeběra chroniku chora.
To jo była wjelgin dostojna namša“, jo nam groniła dr. Norbergowa.
To jo było do togo wjelgin njewěsty cas.
To, což su Błota pśez generacije luźi byli, to njedej něnt wěcej notne byś?
Wót nana jo wón dostał pódpěru w muzikaliskem wukubłanju.
Jich płodowe měso jo suche a packa jo wjelgin twarda.
Pśecej su luźe how raźi załožyli.
Dogromady spiwaju južo 5. lěto bałabnicu.
Zawěsće jo se wukjablowało, až deje to Drjejce byś.
Svalbard jo kupka kupow w pódpołnocnem Atlantiskem.
Na pólo jo pśišeł pósoł, janźel, k pastyrjam: »Źož bydlitej woł a wósoł, malsnje, źiśo tam!«
Gósći a pacienty z arabskich krajow słušaju do wobraza Pieštanow.
Wobźěliła jo se designerka Sarah Gwiszcz w burskej drastwje z lapu.
Nowo jo nastało teke serbske gronko na emporje, což jo bóžko južo „pózabyte serbske gronko na zwónje“ teje cerkwje wudopołniło.
To groni wjele.
Z tym jo kśěło pócesćiś a mytowaś projekty a jich iniciatorow, z kótarymiž se wósebnje serbska rěc a kultura woplěwaju a spěchuju.
Dajśo nam se wjaseliś a wjasołe byś a jomu cesć daś.
Gaž jo był wjelgin rozgórjony, jo teke mócnje bił.
24. decembra woplěwamy wjele tradicijow.
Źarž lubjej k nam!
Jano – ga to móžo byś, to bóžko njedajo se groniś.
Až starše wjeliku wutšobu maju za tu młoźinu, to kuždemu jo znate.
Dla drastnego swěźenja wobspominamy, až ze Smogorjowa su ned šesć źowćow se pśipowěźeli.
njeźelu, 4. oktobra /winskego
Woglědarje budu móc se wopóznaś z twaŕskeju techniku, kótaruž móžoš teke źinsa hyšći derje nałožowaś pśi twarjenju sćěnow, pjacow a kłaźenju špundowanja.
Něźi 2000 burskich žywnosćow tam maju, kótarež pak njejsu wětše ako pěś hektarow.
To se wě, nazymske źěła rolnikarjow wjelgin spěchujo, a narosćo nam tek hyšći trjebny nazymski futer.
Možomy pak zwěsćiś, až z festiwalami serbskeje kultury a Błośańskimi swěźeńskimi graśami — how su wšykne naše kupki pśecej aktiwne — se zasej wjele tradicijow zbuźiło jo a dalej rozwija.
Hackertojc Tina, "junior-góspodaŕka" žylojskeje gjartnaŕnje "Glodny" srjejź adwentskich dekoracijow, ako su na pśedań we tej loźe.
Njejsu měli na pśikład barwu originalnych drastwow na fośe.
Stej wokoło 130 000 lět starej a póchadatej z pśedslědneje lodoweje doby – to jo tak pomjenjona Solawska lodowa doba.
Su jědli wódnu krjasu a pili jabłukowe wino
To jo gótowało wjele chudych luźi, teke my.
Njechorński měni k tomu: "Gólanarje wiźe ako njepšawdu, až se wšuźi spiwa chwalba Błośanarjam, ale na dolnoserbsku gólu se zewšym njeglěda".
Toś te kniglicki su zrazom nowe a stare.
Do programa jo słušało teke graśe w basketbalu.
Pó tradiciji campruju w Terpjem w jadnom lěśe muske, w drugem lěśe žeńske.
To se tak ako w juniju 2015 pśewjeźo ako wuzwólowanje z listom (Briefwahl).
Wot originala njejo było k rozeznawanjeju!
Ně, wót takich licbow njekśě wu Lindnerowych (abo Ramotowych) w Kosobuzu nic wěźeś.
A zapust, nanejmjenjej na Górach, njebuźo se pón w lěśu nachwataś.
Jogo su denuncěrowali, až su Ruse jogo zajmjeli.
Wón zwignjo swójej roga jano – ned pśewala se njeplek Hano.
Južo až su bywali źěl regionalnych wobrazow, namakajo se – to pokazuju rozpšawy ako ta w Berliner Zeitung – w pólu napnětosćow mjazy hynakšosću a pśipóznaśim.
Ale ako je pótom wen wuśěgnu, gdyž wogeń wugasnu, njemějachu weto žednogo łuža. 
Su powědali wót jatšownych nałogow
Njesmějomy nikogo pśeglědnuś, dokulaž móžomy cil jano gromaźe dojśpiś.
Ale tak lažko njejo, gaž coš wuknuś ako dorosćony drugu rěc, jo wóna we rozgronje z Casnikom woblutowała.
Su to něntejšne a něgajšne studenty, kenž graju cesto za turistow.
Wjasoły gódowny swěźeń ako teke strowosć a derjeměśe w lěśe 2013 žycy wšyknym cytarjam a dopisowarjam redakcija Lutkow.
Rědnje by to było.
Beate Wagnerowa jo w slědnych źewjeś lětach była jeje zastupnica.
Dalšne recensije a rubriki su se wě pódla, wšykne w górnoserbskej rěcy.
Kontakty k serbskim wejsanarjam jo Pětš Milan Jahn jomu pósrědnił.
Ilustracija: Michael Meyer Z Bórkow/Burg.
Gmejna co spěšnje doprědka pśiś.
Wšykne deje narske wóstaś.
W Dešnje jo pśecej jadna familija za stajenje wupyšnjonych bomow zagronita.
Ochotske mórjo jo nakšomne mórjo w dłujkem wjacorje Śichego oceana.
Rědnje jo teke, až jo w Pratyji tenraz wjele krotkich wěcow a teke bejna licba wobrazow a ilustracijow.
Jadno źowćo ma pisanu smugatu kóšulu, kakuž nose Pólki wokoło Łowicza [to jo město w wójwodstwje Łodź w Pólskej, M. N.-N. njejo znał smugate kóšule rogojskich žeńskich, S.K.] Pódzajtšna Dolna Łužyca jo hyšći pókładnišćo za ludowědnika.
Na kóńcu su byli wšykne pśepšosone na zgromadny wobjed w sportaŕskem domje.
Tšošku źiwał jo mě jogo njezwucony akcent, jogo wugrono, ale malsnje som se k tomu pśiwucył.
To su nejžniše płaśizny za seno w slědnych dwanasćo mjasecach.
Kužde lěto se kněni Winkelmanowa pśed jatšam pšaša, lěc njamamy cas za kurs mólowanja jatšownych jaj.
Wót 1978 do 1988 jo był zrownju superintendent cerkwinego krejza Grodk.
Mójo žywjenje běšo proca a źěło, togodla běšo wóno žognowane.
Ale z togo casa, ak jo chor nawjedował Wylem Lehmann (wón jo był ceptaŕ w Hochozy), su mimo nimskich pón teke serbske arije spiwali.
Ale to njejsu jogo kónje.
Pšašali smy teke: Buźośo wótcyniś stupny stwórtk? .
Ga groni: "Toś te bagry.
Ducy namaka hyšći 8 citronowych bomow a pód nimi lažachu zdrjałe płody. 
Nejskerjej teke dla togo, dokulaž som katolski a wjelgin wěriwy luź, jo měnjecy.
Ale naš Měto njejo jano togodla kamjenje nakładował na wóz, ně, jomu jo było lěpjej wóz domoj ducy wó něco wobśěžyś.
A myška se tšašnje góri na psa!
Zeleny tyźeń jo južo wót lěta 1926. Za naše prědowniki a starše swójźbne jo pódwjacorny Barliń wažne město za wikowanje był.
Cesto se teke južo trjebane computery w źiśownjach zasajźuju.
Jatšy něga a źinsa
Tak rědne mógu fota byś!
Tematika cesnosć swójogo roda zaběrašo jogo wjele lět až krotko do swójeje smjerśi.
»Ja njok«, wóna wótegronijo.«
Statne dogrono dej ramikowe wuměnjenja stwóriś, ako zmóžniju statkownu kubłańsku a kulturnu awtonomiju.
We juniju pśiźe na to wjelike pólaśe a stakim teke drogoś.
Wón jo nagranjał zgromaźinu, aby dali wjednistwoju Domowiny dwóji nadawk: pśiś z ministarjom do rozgrona, aby taki serbski šulski zwěstk se załožył, a aby regionalne powědarje a RCW wabili k załoženju towaristwow za spěchowanje serbskeje rěcy w šulach.
Tak njewósta jim nic wušej ako do tych cołnow se sednuś.
Młody Dešański šołta Fred Kaiser a wótpósłańc Borkojskeje amtskeje gmejny Roland Quos dejtej se how wósebnje mjenowaś.
Wón pśiźo z Menkendorfa, źož dajo na familijowych gruntach intaktny słowjański nasyp a rekonstruěrowany źěl groźišća, na kótaryž móžoš hyś.
Jaden štrus kompletny z bantami płaśi 5,70 euro, jaden mjeńšy 4,70 euro.
"Za nas jo to wjelika kšoceń doprědka na pólu wuwiśa města, pśeto pśi Marijinej droze, źož busowe dwórnišćo jo doněnta było, buźo se natwariś nowy CO₂-neutralny bydleński běrtyl, ako źěł projekta Realny labor Łužyca".
Za suźenim młoźinskego koordinatora Helmuta Matika ma to cyniś z tym, až stupny stwórtk jo lětosa tak pózdźe.
Možno, až som tšochu měšał, ale žedne druge stare luźe to wěsće hyšći derje znaju.
Njejsu ga jano wjele zajmnego w Borkowach wiźeli, ale su se pśi tom teke rozgranjali wó serbskem źěle a wó zdźaržanju serbstwa w Dolnej Łužycy.
Końc maja dej tam byś wšo zrumowane.
Lěbda něcht jo do togo wěrił, až pśežywijo.
Wiźeś jo stojeca muskeca póstawa.
Potakem: DO ŹĚŁA!
To jo se stało 30. apryla we Wjerbnje.
Kłobyki pśijaśelow su wuglědali hejnak Mětowy kłobyk, su měli pak něco na sebje, což Měto zewšym njejo wěźeł a wiźeł.
Njewusłyšyjomy pśi tom take něco ako triumf w jogo głosu?
Ten zajm drugich za to serbske mam za dobre wuwiśe, dokulaž taki zajm móžo pśewinuś kšute mroki mjazy Serbami a drugimi.
A dodajo: „Chtož doma a we šuli serbski powěda, ten buźo serbski cuś, ale což jano we šuli jo, to se nejskerjej zgubijo“.
W małem běrowje stoj computer.
Pětko: Dokulž co mě pšec pósłaś.
To jo se ten buksaty, tresaty zadrěł.
Ze žeńskeju se gromaźe wjaselimej nad wuspěchami a se gromaźe starosćimej wó to, což njejźo tak doprědka.
Taku gluku maju Nimce w Polskej.
Wóna jo měła wusoku staru póstolu; zagłowki a pókšywadło su byli napołnjone z měkimi gusynymi pjerami.
Wón ga jo był taki dobrośiwy a pokorny cłowjek, jaden z tych bonarjow, kenž su se pśecej dali za pódnožk měś a njejsu zewšym na to pómyslili, sebje teke raz sami pomagaś.
Tam ga maju małke, ale wjelgin rědne sportnišćo.
A w dobrych casach tśi krowy.
Wuspěšny kolokwium na sorabistiskem instituśe
Robinsonu, kenž we tom zwucony njeběšo, se chopi wiś.
Za starjejšych jo wažne, swójo góle wobglědowaś a se pśi njewěstosćach na fachnika ako źiśecego gójca abo logopedu wobrośiś.
Knigły płaśe do kóńca lěta 19,90, pótom 24,90 markow.
To jo wulicował wobźělnikam sympoziuma Wón jo rěc Mollerusowych kniglickow za sympozium analyzěrował – how jano wubrane pśikłady.
Dwě zběrce stej dotychměst we planowanju, jadna za źiśi, jadna za dorosćone.
... nowy chóśebuski jazz-trio TWO OF US...
A, ako wěm, jo to za młogu wjas pśisamem kśiwźenje, gaž su ju raz te casnikarje zabydnuli.
»Och, lubjej se njepšašaj.«
A to nic jano dla togo, dokulaž wóni wšykne za gatami laže.
Na swójom pśiducem posejźenju 24. maja co se źěłowa kupka wósebnje zaběraś z historiskim pśeśěgom a ze „serbskim źělom” w njom.
Dla tog dostanu Dešanarje pódpěru wót bórkojskego amta, wót wokrejsa Sprjewja-Nysa a samo wót kraja (glědajśo na foto).
Warjone jaja smy jano barwili abo wobmólowali.
Ta slědna jo dobra k jěźi, wóni su pór łopjenkow wóttergali a to jo jim zesłoźeło – jo ten wjednik nam wulicował.
Pón jo to Bóža wěc a nic naša!
Rozgrono jo było jomu wažne.
Pósporomje wšakego rolnikaŕskego rědu jo tam teke źěłabna drastwa a taka, ak žeńske su woblekali, ako su na mark šli.
We muzikowej śpě stoje samo klawěry, my mamy tam wjelicke glědadło k rejowanju a krydnjomy hyšći baletowe pśimanje".
Z boka Bramborskeje se wózjawiju 1. julija pódłožki k pšosbje LEAG.
Pótrjefony jo wótrězk wót wótbocneje drogi L 473 až do wejsańskego kjarchoba.
Ta wjas pla Baršća jo ga něga była teke serbska.
A we nima jo wobspiwał togo hochoskego plona, ak jo chytał z kamjenjami do hochoskeje cerkwje.
Frank Stübner, Serb a wjednik nakładnistwa LUSATIA.
W zawodnych słowach pokazujom na Fryca Rochowe knigły „Wobraz mójogo žywjenja“ a pišom, až njejsom kśěł taki wobraz wó sebje twóriś.
Wosebnje teke togodla, dokulaž jo how było wjele togo serbskego.
„Akcija Mužakow wopyt załoženja serbskeje gmejny w Pólskej“
Dobra powěsć něnto jo: Wót slědnego stwórtka jo muzej swóje wrota zasej za woglědarjow wótwórił.
Gaž mój duch w tešnicach jo, ga ty móju drogu znajoš. Ps 142,4
Dokulaž jo ako serbski procowaŕ znaty a wabi nejlubjej wósobinski z woglědom we jsach za serbstwo, jo dostał pśi wólbje za Serbsku radu Bramborskeje wót serbskich luźi nejwěcej głosow wšyknych kandidatow.
Nowak k wuknikam: "Wy sćo te jadnučke na swěśe!" 
Lažke to njejo była za nowu župu a jeje pśedsedaŕstwo, ale kšac pó kšacu jo se stabilizěrowała a jo namakała dowěru mjazy ludnosću.
Mandat jo měła wót FDGB.
Naju su luźe cesto pšašali, lěc wopšawźe smej z Błot? Wjacor smej se woglědałej to swětłowe rozpokazowanje pśi Bramborskich wrotach.
Šulski raźc Nedoma jo na pósejźenju Serbskeje rady jasnje wugronił, až trjebaju minimalnje 15 wuknikow, ako kśě měś Witaj.
Naśisk nowego Domowinskego statuta se něnto dajo do zjawneje diskusije.
Młogi raz su jogo fararje abo tež jadnore luźe napominali, až njeby tola jich strony zabył.
Redakciju su měli za "Źiśecu Pratyju" Ingrid Hustetowa, Bernd Pittkunings za "Cerkwinu Pratyju" a za ten głowny źěl Horst Adam, ako jo něnt južo 40 raz ako redaktor Serbskeje Pratyje źěłał.
Wón jo pśecej napněty, kake relikty serbskeje rěcy a serbskeje narodnosći luźe w luboraskich stronach we se chowaju.
Rozmjej, až dwa cłowjeka, kenž až na někotare mil daloko stej roztyla, móžotej se mjazy sobu z wustami rozgranjaś a jaden tog drugego ze swójima wušyma słyšaś.
Te, ako njejsu z tym spokojom, pišu w njeoficialnych dokumentach swójo mě tak, ako by pópšawem kśěli jo napisane měś.
To jo teke sama wěźeła.
Słowo k cesći Dr. Renaty Harckoweje pśi góźbje 65. narodnego dnja Mjazy dolnoserbskimi aktiwnymi Domowinaŕkami a Domowinarjami jo wóna ako aktiwistka a pomogaŕka Serbow pśeliš derje znata: dr. Renate Harckowa.
To groni, njemaka-lic se jich wopśimjeśe a jo-lic jaden bźez městna a samo datuma, jo zwada wó tom, kótary testament ga něnt płaśi, cesto pśedprograměrowana.
Se gibaś jo pśecej dobre pśedewześe a drje jadno z nejcesćejšych.
Na kóńcu smej byłej wobej kradu zaźiwanej.
Kwiśonki buchu wót insektow woprošone.
Z tym jo se gromadne źěło mjazy serbskim muzejom w Dešnje a statnym źiwadłom wjelgin derje wugbało na kreatiwnosć, ga su mógali zgromadnje stwóriś něco nowego.
Něnto woła słyńcko: "Wětšyk, dešćik, pśestańtej, howacej."
Źěłamy na serbskej radijowej app, teke naš młoźinski program Bubak dej se digitalizěrowaś.
Kšomy kóšulow a zecow su pśecej mokše.
Njewěm, co se wón pśedstajijo, gaž powěda z wuknikami, z młodymi luźimi.
W 60-tych a 70-tych lětach su se pola a pastwy wokoło Hochoze wusušyli.
Górne łopjena su sejźece.
Někogo, kenž nas za ruku wjeźo, gaž bywa śma.
To jo było jano wokognuśe, pśeto ned su nam rozjasnili, co ma to na se z camprowanim a zapustom.
Tola chto jim to groni? Starše žeńske se cesto wobijaju swójeje pśirodneje šereje barwy.
To su pón pśibytne wót tych styrich žeńskich w rozgronje z nimi mjazy drugim zgónili: Kerstin Kosakowa ma južo wót lěta 1998 toś tu funkciju – raz z cełym městnom, slědny cas z poł městnom.
Jozep z Marju noclěg pyta, góle we groźi naroźijo se do swěta, śicho w žłobje spi.
Pśiduce lěto wopytajoš hyšći raz.
Tradicionelna serbska swajźba pak jo zajšła, a teke situacija serbskeje rěcy jo ryjna (Kurjo jo ten slědny wejsanaŕ, ak wjelgin derje serbski powěda).
"Wy dejśo to sami rozsuźiś, župa wam pśi tom k pomocy buźo", jo gronił Markus Kóńcaŕ.
K tomu pśiźo, až su toś te rědke notice pla fachnikow wobzwadne.
Co by teke tam kśěł? 
Stakim njejo wóno jano za mnjo.
Wětše źiśi rozměju, to pak ned zabydnu gaž grajkaju.
Ale rozměś njamógu, gaž wšym tym, kenž su w zajźonych pśisamem sedymźaset lětach Serbsku (rozšyrjonu) wušu šulu abo Dolnoserbski gymnazium wuchójźili a tam nawuknuli, až cytamy [...]
Pisali su bórkojske "Lipa"-źiśi z "kupki wackow" .
Pótom pak jo ju wabiła mysl, něco swójogo stwóriś, a estetiski potencial, ako se chowa we serbskej rěcy, z basnjami na swětło spóraś.
Wugódajśo kśicawku, pón zapišćo pismiki z wuzwignjonych kašćikow do smugi dołojce.
Na pódpołdnju a pódwjacorje jo pśibrjog Arabiskego mórja pśirodna granica.
To ga budu pśi krotkej pisnej kontroli derje wobstaś.
W šwedojskem originalu se jomu ale groni „Pettson“.
A tak su pśišli na to warjenje a pjacenje z maminorěcnymi.
Wobyma płaśi wutšobny źěk kupki Serbska reja.
How jo pśecej wjelicka atmosfera a wšykno jo super zorganizěrowane".
Zachopjeńk lěta 1959 jo pśišeł z naraźenim, až dejm napisaś wucbnicu za naše kursisty, a som se do źěła dał.
A se na to koncentrěrowaś, což we žywjenju napšawdu wažne jo.
Wóni jěźechu wšykne a buchu naseśone a zběrachu zbytne drobjeńce, dwanasćo kóšow połnych.
Wšake z nich su se pó swójom šulskem casu wiźeli prědny raz.
Wjele, wjele tysac luźi zbliska a zdaloka jo pśichwatało, aby ten rědny cerkwinski nałog sobu dožywili.
měrc kuždego lěta swětowy źeń poezije.
W Mósće na pśikład jo gwězdku była "pšawa namša", z hygieniskim konceptom.
»Tak daloko juž jo!« 
Weto jo źiwne, až ten muzej w Chośebuzu sam žedneje serbskeje wustajeńce njama, aby ju teke doma luźam pokazał.
dolnoserbski teke na 98,6 MHz
Jo było něźi kóńc awgusta a nas gribarjow jo do góle śěgnuło.
Źiśi mógu na kónikach rejtowaś.
Pśed dawnym casom jo była žywa chuda burowka, kótaraž jo měła tśi małe źiśi.
Hanuš: Wotegrono jo jadnore.
Za swójo zmakanje 13. apryla jo se pśedsedaŕstwo wupytało „Dolnoserbske medije“, a to głownje program Bramborskego serbskego radija a Nowy Casnik.
Wiźiš, kak wón jich za naru ma?
Tam górjejce sejźi Oskar a se njewěri dołoj", groni Julka."
Sćo skerjej za to abo pśeśiwo tomu?
Tak jo se Voigt rozsuźił, młyn kupiś ako priwatne wobsejźeństwo.
Wornaŕ měni, až jeje wugronjenje njemaka se z tym, což jo nawjedowańska kupka (za ewaluaciju) na slědnem pósejźenju wupóznała. (Tam su se z wóneju problematiku zaběrali).
Ewangelska cerkwja a druge su jich howko pśepšosyli na mjazynarodny młoźinski camp wót 29. julija do 12. awgusta.
Wětšy źěl tych štuckow stej Katrin Lehmannojc a jeje maś Christel Lehmanna, wjednica Lubnjojskego muzeja, samej komponěrowałej a teke tekst k tomu napisałej.
Dla pandemije jo ten swěźeń wupadnuł.
Rozžognowali smy se z naju pśepšosenim do Chóśebuza a z jich pšosbu, pśemyslowaś wó wuměnje wuknikow w prozninach.
Pětko dejašo je jomu z winom trěś, tak ak pjerwjej swójomu nanoju. 
Na "Bělkojskem" kóńcu jsy wótbocyjo dobra twarda droga napšawo do Trjebina.
"Wóni słušaju do kulturnego derbstwa Serbow."
A to płaśi wósebnje za te małke, młode, ako su nowo sajźone a trjebaju wjele wódy.
To su byli kuski „Zgubjone źiśetko”, „Tužny princ” a „Doma wu kócki”.
Za chylku wuglědajom, kak liška w jadnej brozdźe do póla šnorujo.
Naraz wón stanjo.
Jo to něnto južo pěte lěto zasobu, až se toś ten “Věstnik” wudawa.
Mrocna tencas njejo k sedleńskemu rumoju słušała, a wjas jo sama směła rozsuźiś, lěc co se k njomu pśibiś.
Ty ga wěš, až ma se jajo jano pěś minutow wariś!” se gniwa mama pśez swóju źowku.
Wóna jo pśedstajiła spěchowańskej programa LEADER a GAK a jo rozkładła, kak ma stajenje pšosby wó spěchowanje za ten a wóny program wótběgnuś.
Protest Domowiny njejo razka pśinjasł žednu změnu, a pśipowěźone knigły se něnto w postowych filialach pśedawaju.
Z tšochu wochłodnjenim musymy w slědnych dnjach mjaseca licyś.
W pěśich góź. drebotachu pśez Škódow do Rogoznje na zeleznicu.
Trjebin jo staroserbska wjas.
Južo w casu DDR, gaž som źiśi w šulskem horśe wobzwarnowała, smy měli źěłowe zjadnośeństwo „Młode źiwadłowe grajarje”.
Chorwatska rěc jo pódpołdnjowosłowjańska rěc.
Pśi tom móžo kužde góle wšake wěcki wuproběrowaś, na pśikład sam rucny młynk wjerśeś a tak z trajdy muku mlaś.
Pětš wopśestanjo, do dopomnjeśow znurjony.
A to jo zawěrno wiźeś a słyšaś!
Górjejbranje z fararjom Šwjelu 1928. 
Pśisamem kužda familija we tej małej jsy we gołkojskej gmejnje jo pótrjefjona.
Z drjewjanego twarjenja mógu pón luźe wiźeś, kak bizony pśidu z lěsa a pón woglědarjam wjelgin bliske su, za wobźiwowanje a wótmólowanje.
Wót źaseś lět se swěśi w Rogeńcu kužde lěśe wósebny zagrodny festiwal "Park & grod Rogeńc".
Źěnsajšna starša generacija jo to wšykno hyšći dožywiła a wě młoge z togo casa wulicowaś. »Ach kak jo to rědnje było za naš młody cas, ale źinsa jo wšykno hynacej …«, tak wóni nam gronje.
Kraj Bramborska wustajijo drugi raz krajne myto za angažěrowanosć na pólu serbskeje rěcy.
Slědny raz jo póbył pśed źaseś lětami w tych stronach.
W nimskej rěcy to wumějo kuždy; tam njeby tak znojli.
Zaprědka comy Was pśedstajiś, dla togo pšašam nejžpjerwjej za Wašym źiśetstwom ...
Žur ga njejo kšeta wugnał, ale swój dom do wětša prasnuł! Bóžko jo to južo kóńc knigłow.
Howko pśijěł jo Otto Heinek, zastupny pśedsedaŕ amta za narodne a etniske mjeńšyny.
Maś se Witka pšaša: "Źo ga sy tak dłujko był?"
Bronišojc Milaine ze Smogorjowa a Jonas Reichenberger z Brjazyny stej lětosa směłej njewjesćinski pórik byś.
Tegdejša redaktorka a pózdźej wjednica, Juta Kajzerowa jo z nim wjele wusćełanjow gótowała.
W Dešnje jo Kawic Ana toś to zagronite źěło dłujcki cas, něźi wót 1965 do 1990 gótowała.
Kužde góle dostanjo balo.
Pótakem jo to napšawdu było jano cowanje.
Pótom jo se wudał do města Liberec, źož jo pó lěśe 1945 pilnje studěrował – nejpjerwjej pedagogiku a pózdźej hyšći engelšćinu a sorabistiku.
Nejžpjerwjej su se myslili, až rolnikarje w Nimskej budu lětosa 46,8 mio. tonow trajdy žněś.
Starša nježli sedlišćo jo grodowa góra, wó kótarejž dajo wjele bajkow a powěsćow.
Jano to, až se Kněza, twójogo Boga, bójš, až pó wšyknych jogo drogach chójźiš a jogo lubujoš a Knězoju, twójomu Bogu, z cełeju hutšobu a z cełeju dušu słužyš.
Monika Šubertowa, tejerownosći z Lubina, jo to pak cyniła.
Módrośišć jo pśecej twórił mósty mjaz burskimi drastwami a moderneju designeroweju modu.
Wótwórjanje se móžo na rozdźělnym wašnju stojaś.
Fritze jo we swójom gronje wopokazał, až šykowany management pśemóžo tšach wuschnjenja rěki wótchyliś.
"Ně, we wěrnosći njebjeru se Lilly, mej jano grajomej", jo Nick kichotajucy gronił.
W narodnem źěle jo se cuła zadorana, jo spušćiła w lěśe 1947 swóju domownju, do kótarejež jo se akle 1954 wrośiła.
Pór Gołbinskich jo pśišło burskich, kaž tež žeńske ze susednych jsow.
Znajobnosći njejsu trjebne.
Ja som se mysliła: Na "zelenej Mariji" cu teke ja glědaś, kak wšykno rosćo.
Na nutśikownej wobalce jo pśeglěd „Ze serbskeje historije Chośebuza“ až do lěta 1933.
Rownož jo Rowne take rowne, rowno rownaŕ to njewě.
Śeśenice, śeśki a pśijaśele se wjasele a chapjaju śpicki za sebje twariś."
Te ga how pśecej wěźe, co ja trjebam, a to pón teke dostanjom“, spokojom groni.
Na drugem boce pak musy se źěło Domowiny pśeměniś - wóna dej byś napšawdu ta serbska centrala.
Wažny dypk na “głownej” jo był ten wó financěrowanju dolnoserbskego prjatkarja a dušepastyrja.
Młoge su byli wacki, druge su byli lutki.
Na wólbnem łopjenje (Wahlschein) komunalnych wólbow jo nanejmjenjej we głowce teke serbske mě města Chóśebuza zapisane, bóžko pak hyšći nic na głosowańskem cedliku (Stimmzettel).
W tom krotkem styrilětnem pśebywanju w Chóśebuzu som nazgónił, kak jo funkcioněrowała DDR, lěpjej ako pśez sto tłustych stawizniskich knigłow.
Naraz słyšy motorowy zogol, dwa mopeda se pśibližyjotej.
Pśedsedaŕ kupki G.
Jezus se módli: Wóśc, pśekšas twójo mě.
To słowo „abo“ ma we jich argumentaciji wjeliku wažnosć, dokulž pjerwjej jo na tom měsće stojało „rěcna a kulturna tradicija“.
„Ja se wjaselim, až smějomy byś prědny raz gósćowarje za Serbski familijowy swěźeń a až teliko gósći jo k nam pśišło.
Teke w gołkojskej gmejnje jo Doreen Schiemenzowa južo kradu do serbskego směra źěłała.
Co ga zewšym z Domowiny buźo, gaž změjomy zjadnośonu Němsku?
Kak jo něchten wuglědał a co jo něchten mógał abo njejo mógał, wó to njejsu roźeli.
Grajaŕka a tśo grajarje z Nimsko-serbskego ludowego źiwadła z Budyšyna ga su tam pśedstajili swóju nowu dolnoserbsku inscenaciju "Łapanje šefa".
Jej jo se zasej styskało za domownju.
Tegdy, pśed 16 lětami, w DDRskem casu, jo to było normalne: w pśisamem kuždej jsy jo był konsum, loda ze zežywidłami (Lebensmittel).
Mjazy nimi teke Sakska a Bramborska.
Wót bronzoweje doby su znate kulturne formy z wětšymi semjenjami.
Ferije!
Pawlina Krawcowa jo se teke pokazała ako serbska družka (ta druga wót lěwa).
Pśi tom se kałnjo.
Paltoga jo město w Rusojskej.
K późiwanju jo, až měra za fonetisku normu jo maminorěcne wugrono.
Wón źinsa tak mócnje swěśi.«
Te, kótarež njerozměju, budu za dwa mjaseca móc móje dopomnjeśa w nimskej rěcy cytaś.
"Ten mały lud ma něnto móžnosć ako lud we lichem a pótajmnem wuzwólowanju swóje zastupniki sam wuzwóliś.
Politikarje budu musaś se wobjadnaś, co su priority we góspodarjowanju z wódu – jo Fritze gronił.
How namakajośo wobšyrnu zběrku nimskorěcnych bokow wó astronomiji a z njeju zwězanymi temami.
To źo někak štundu.
Taki źeń njebuźoš žednje wěcej zabyś.
Codiakalnej znamjeni w měrcu stej Ryby a Baran.
Laudaciju změjo Lenka Theurichowa a „Hostakec Trójka” spiwa.
Na to pśisegam!« »Njelepe mjadwjeźisko!« kśika jadna ze žeńskich, kenž sejźe za škropatym delanym blidom.
Šulam dej stojaś dosegajuca licba zastupnych štundow k dispoziciji, a wóni deje měś wětšu kompetencu a wěstosć pśi planowanju serbskeje wucby.
Knigły k słuchanju maju dobry wótgłos, glich nic taki ako śišćane knigły.
Jo rědny, słyńcny źeń.
A snaź pśidu serbskorěcne luźe teke slědk z pódwjacora, ako něnto tam w běrowach źěłaju.
Ned zeger 10.00 stej to dwě wěcy, kótarejž wěsće pśiwabijotej wjele narskich luźi.
Och, kaka dłym Bóžego bogatstwa, jogo mudrosći a wěźenja!
Pětk (17. maj), zeger 18.30 budu jen wótwóriś na Grodowej kupje.
Zgromadna wjacerja a reja buźo w gósćeńcu „Ballhaus Eiche“.
Gaž njejsćo wegetariarje, k tomu móžotej pśiś teke šinka a nalětna cybula, kótarež stej byłej wjelgin krotko w panwi wupjaconej.
Togdla dej se nowy młyn twariś pód rěku, tak daloko, ako se z kanunu stśěliś móžo.
Wón buźo powědaś tu rěc, ako jo Wylem, jogo starki tśeśego naroda ako slědny we tej familiji jo běžecy powědał.
Tam su južo 15. raz wugótowali kulkowy swěźeń.
Pśedslědny tyźeń su měli źiśi ze źiśownje "Lutki" swójo wjasele pśi kopanju kulkow na Šusteroc dwórje, a slědnu srjodu jo se 24 wuknikow a wuknicow rědownje 3a ze slěpjańskeje zakładneje šule, ako we "2plus"-projekśe wuknu, w Trjebinje do kulkowego rozwjaselenja dało.
Togodla se w hortach glěda na wužywanje serbskeje rěcy, na pśikład pśi domacnych nadawkach.
IGA jo se jej groniło - a nic BUGA, dokulaž jo było na njej teke wokoło 30 wšakich krajow ze struskami a drugim zastupjonych.
Žeŕśo te pšyce!
Techniku a wobswětlenje jo měł na starosći Hync Kosak.
Źož stupny stwórtk njejo była namša na Majberku "ako pśecej", su serbske kśesćijany se swětki zgromaźili w turjańskej cerkwi, tak ako jo mjaztym nałog.
Młode studenty a wědomnostniki, kenž su mjazy 18 a 35 lětami stare, zmakaju se raz wob tyźeń.
Ako cłonk młoźinskego aktiwa jo se wóna teke wobźěliła na tej zgromaźinje, źož su se kokoty 2009 wugódnośili. „Ako som to wšykno słyšała, což młodostne z drugich jsow wulicowali, som woblutowała, až ja njejsom mógła nic groniś wó kokośe na Górach.
Wóni ga muse pilnje pśěsć, aby ta góspoza była z nimi spokojom.
Daj žedne chrapki womywańskego srědka direktnje za cołnik.
Wjacor zeger 20.00 buźo reja w sportaŕskem domje, tejerownosći z nAund, zastup 6 euro.
Škoda - budu wšake groniś, druge zasej su spokojom, až maju ten wjeliki a dłujki zapustojski ruš zasobu.
Až do zachopjeńka měrca musy se cybula pśesajźiś, a to tak, až glěda połojca cybule ze zemje wen.
Wóna jo mósty twariła mjazy Łužycoma a k słowjańskim susedam.
Dejmy šym wěcej glědaś na słyšane słowo, aby my se njepśesunuli.
Togodla njejo trjeba se z tym južo w jěsnem źiśetstwje zaběraś.
Pśiglědarje su jogo wutšobnje witali a pšosyli, aby wóstał pśi Energiji a natwarił nowe mustwo.
Heinza Reinefahrta, kenž jo gótował 1922 swój abitur w Chóśebuzu a pózdźej how w lětach 1933 do 1939 źěłał jo ako pšawiznik, jo Hitler we februarje 1945 zasajźił ako slědnego komandanta twardnice Kostrzyn.
Na te bóžko nic pitśitśki myslił njejsom, ako som pśestajował w chóśebuskem wobwoźe pśebywajucemu sowjetskemu kosmonawtoju Bykowskemu, som měł jano swójo źěło na mysli.
Wjednica studija Doris Jakubowski jo jej zmóžniła dalokostudium.
Rožamarija (Janina Brankačkowa), Rojan (Měrko Brankačk) a Hanzo (Beno Mahr): Krotke wokognuśe gluki.
Žeńskecy chor Móst swěśi sobotu, 3. julija, swójo 65. wobstaśe.
Wóna pak ma hynakšy profil ako dolnołužyska Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu: Wóni kśě wucyś serbsku rěc ceptarjam a amtarjam.
Dla togo wiźe we wótbywanju LND plus woglědarjow skerjej ako lěpšy indikator, powěda-li se wó něntejšnej situaciji.
Moderěrowaś koncert buźotej Anja Kochojc a Christian Matthée wót serbskego rozgłosowego programa rbb.
Winij jo měł pśijaśelku, teke w internaśe bydlecu sobuwuknicu Dagmar.
Pśez noc su dali śišćaś folije a su je pśicynili tam, źož budu te tofle.
Se wě, až móžośo teke druge motiwy wužywaś.
Sedym bildkow a k tomu tśi postowe kórty z Pawlinu Krawcoweju jo wóna něnto Domowinskej župje dariła. „Ja mam za Was něco wjelgin rědnego, a ja se myslim, až jo to pśi Was w dobrych rukach“, jo wóna groniła, a Karin Tšukowej pśepódała te fota.
Móje źiśetka, njedajśo nam lubowaś ze słowami, daniž z jězykom, ale ze statkom a z wěrnosću. 1 Jan 3,18
Gaž nic, co pón z tych błośańskich łukow buźo?
Bodo Krüger, kupka Myšyn – 27.04.1963
Wrota su se wótwórili a naš Měto jo był doma.
W zapisku cłonkow namakajomy pód numerom 4 Mata Kosyka.
Tśi mjasece mimo źěła – to jo był bankrot za salon, jo se wuskjaržył.
Dla tog, až wóna njekandiděrujo, njejo se prězy sednuła.
W Prožymje jo se naroźił 1834 Matthes Šlodaŕ, kenž jo napisał na nimski wejsnu chroniku.
Ako jo šło na wugótowanje knigłow, som se dopomnjeł na serbskego mólarja-grafikarja Jana Hanskego, kótaregož gólc ga jo sejźeł w tej pśewzetej rědowni.
sobotu, 24. oktobra /winskego
Te "Wichtle" zběraju wótpadanki w Dešnje.
A k drugemu: Ta gribowa noga ma widobnu kórabjatu (Rippen-) strukturu, kenž wuglěda kaž seś (Netz).
K tomu pak zadujo bejnje chłodny wětš.
Moderatory – a Marlene Jědrowa – su je pó rědu pśedstajili.
To jo jich wu nas we wokrejsu Dubja-Błota pěś.
Kwiśo wót maja až do julija.
Skrotkim: To jo wordował chytšy swěźeń we rědnej, lěśojskej atmosferje: wjedro, dobre zastaranje z jězu a piśim, muzika a te pśiglědarje.
Pótom jo słyšał pluskotanje a ceły wóz jo do jazora zajěł.
Witko jo wjasoły.
Rosćo na kamjentnych nakłonjach a w skalnych stepach.
Z togo casa jo był kóńc jatšownego spiwanja w Dešnje.
Pódla njogo jo sejźeł tšupcański šołta André Urspruch.
Chtož se mysli, až graju serbske gerce jano na dudach a fidlach, ten se moli.
Wót pónjeźelego do pětka, 18. do 22. junija na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Teke w programach Slěpjańskego šulskego ansambla, Slěpjańskich kantorkow a Serbskego folklornego ansambla (w njom jo 7 źowćow prědny raz sobu spiwało) su byli nowe spiwy a reje.
Toś ta baseń wšak w Janašowem nastawku rolu njegrajo, njegóźi źe se do jogo tezy wó zgubjonem »Bogu«.
Co su te pśisłucharje na tom wótpołdnju słyšali? Awtor jo wuzwólił te hochoske wurězki a jim zaprědka pśednjasł swójej basni "Hochoski plon" a "Hochozaŕ na a za Hochozu".
Kšuška někotare witaminy a balastowe maśizny wopśimjejo.
Jo z Krkonošskich Kowarow sem pśišeł a wjaseli se, až z nim pólski powědam.
Dokulaž se tak lubo matej, buźo na flaku swajźba.
Tuchylu jo hyšći na twarjenjach wiźeś, kak jo Běłogrod zrosł z wjelikeje turkojskeje jsy do wjelikego nowocasnego města.
Což se wót samego pśiźaržyjo, jo …
W lěśe 2014 jo to cesćenje hyšći było mytowanje nejlěpšych serbšćinarjow na DSG.
To su sebje gronili cłonki na wobradowanju srjodu pśed dwěma tyźenjoma w Domje Lotara Balka.
Tak su šćitarje pśirody how z rjeśazoweju piłu wobrosćenje wótpórali, aby populacija se zasej stabilizěrowała.
Dwa młodej luźa z Moskwy na pśikład stej južo wšake wó Serbach wěźełej a stej se wjelgin wjaseliłej, až stej měłej něnto tu góźbu, se prědny raz zeznaś ze serbskimi luźimi.
A zawěrno: We wšyknych indoeuropskich rěcach namakaju se słowa, kótarychž etymologija njedajo se z pomocu indoeuropskeje leksiki a morfologije rozkłasć.
Intendantka a dirigentka pśiwdajo, až cujo se glucna, gaž jo z muzikarjami, spiwarjami a rejowarjami we direktnem kontakśe.
Berthold Pan, roźony turnojski, jo wulicował wót šlachtowanja we jsy.
Chtož w 7. lětniku co dalej serbski wuknuś — ten móžo dalšny kurs cyniś, kenž teke telik płaśi ako dalšny kurs w drugej rěcy.
Redakcija Pratyje ale jo se raz zajmowała za togo, kenž njebuźo žednje pśed kameru wiźeś: za kamera-muža serbskeje telewizije Michaela Börnera.
Zastup płaśi na měsće 10 euro a do togo 8 euro .
Jury, to su byli Adelheid Dawmowa, Kathrin Urbańscyna a Franc Deuse.
Wobydlarje gmejnowu Gubin a Brody, źož jama jo dejała nastaś, su pśed źaseś lětami pśewjadli ludowe głosowanje a pśeśiwo jamje zgłosowali (66% jo groniło jamje „ně“).
Dla toś tych wěcow jo wusko z našymi ceptarjami.
Stara powěsć nam to wulicujo: Pśed wjele, wjele lětami, ako hyšći njejsmy měli žednych awtow, jo cart pla Hochoze bydlił.
Źěkujśo se we wšyknych wěcach, pśeto to jo Bóža wóla w Kristu Jezusu na was.
Knigły móžośo teke wupóžycyś w bibliotekach, to se wě.
Gjartnjarnju nawjedujo něnto Wenckojc źowka Christel Raatschowa.
Tema wobradowanja jo było pśeměnjenje góspodaŕskich strukturow w Łužycy a jogo wucynki na serbsku rěc a kulturu.
LEAG jo gano rozpósłał wobydlarjam gmejny informaciske łopjeno a pšosył teke kuždego wó měnjenje, pódpěra-li taku spalaŕnju abo ju wótpokažo.
Jo było pšawje, až su se naše starosći a problemy mjenowali tak ako wóni su.
Póbitujomy teke pśikusk a wobjed, a chórym a zbrašnym rentnarjam librujomy wobjed do domu“, wujasnijo kněz Heydam.
"Młogi raz to tek źiwne jo, gaž te tśi źiśi ze sobu serbski powědaju a ja nic njerozmějom", groni maś Sabrina Thielowa.
Rědne wjedro jo k tomu bejnje pśipomagało, až jo pón zapustowy jubilej w Dešnje se wjelgin derje raźił, wšykno jo se bulało.
Dla jogo wjelikego wuznama płaśi Mišnjo ako stawizniske jědro moderneje Sakskeje.
Smy jano rězali gałuzu.
Turistiska informacija Bórkowy (Błota), ako ma swóje běrowy w Domje gósća, jo jadna z nejlěpšych w Nimskej.
Gaž njejźoš dalej, wostanjoš naslědk.
Naraz jo ten 20. september 1997 pśišeł.
Jezus źejo: Rowno ako cośo, aby wam luźe cynili, tak źe jim tež cyńśo.
Z Huštanja/Wüsterhain.
Zelišćo jo pśewobrośił do jacmjenja a pyŕ do pšenice, a hyšći wjele wěcej jo cynił za derjeměśe a lěpše žywjenje swójich wejsanarjow.
Ale ten njekśěšo, dokulž mějašo lušt a lubosć ku źěłu z rukoma. 
Wušej togo ga smy tegdy se myslili, až su pódwjacorne marki lěpše ako naše DDRske.
K wujasnjenju dajśo źiśam kombinacije pśirědowaś.
Na swěśe maśo tešnicu, ale buźćo dobreje mysli, ja som swět pśewinuł. Jan 16,33
Na ten part dajo se wjele dostaś.
14. njeźela pó swětej tšojosći
Jo, w Trjebinje njejsu spali, aby swóju wjas wurědnili, a to w gmejnje, kótaraž stoj pó licbje wobydlarjow w Sakskej na źasetem městnje wót slězy.
Wó jadnej rěcy jo wěcej znate: wó połobšćinje, kótarejž se teke groni drjewjańšćina abo drjewjanopołobšćina.
de abo 0176 - 476 08 544. To płaśi zasej 50 euro.
Nan jo nam źiśam pśecej zasej politisku situaciju rozkładował.
Ekspedicija pak njejo žednje toś ten cil dojśpiła a jo se ducy zgubiła.
Su mě gronili numer śpy, ja nutś k swójej žeńsce a wuprasnjom pśisamem obligatoriske pšašańko: »Kak se śi źo?« 
A te „wandrowanja genow“ su slěźarje pśirownali z dopóznaśami rěcywědy a archeologije.
Publikacija "Cottbuser Blätter Jahrgang 2011 – Das Wendische Cottbus" z lěta 2011 wudana wót Měsćańskego muzeja a z awtorami chóśebuskego wótźělenja Serbskego instituta wopóznani mjazy drugim zgubjone derbstwo.
Wušej togo trjebaśo rozynki abo gózdźiki za woki srokow.
Chtož se mysli, až w takej schowanej wjasce se wobydlarjam wóstuźijo, ten se wjelgin móli.
Pśeliš malsnje su se minuli dny a njejo pśegnane, gaž gronimy, až by se dejało lěgwo pódlejšyś.
Z takim jo Žylow ta wjas, kótaruž kněz Žyl jo natwarił.
Daj mě něco!«
Zakładna šula dej byś rozšyrjenje imersiwnego koncepta WITAJ-źiśownjow a to groni, až pśistup musy njewótchylnje pśez nje se staś.
Dlatog jo Bramborska łoni sama dała wšo planowaś.
Wuzwignuś dejtej se cełodnjowne sympozije stawizniskeje sekcije Maćice Serbskeje w Chóśebuzu, 1994 k tematice »Serbska Dolna Łužyca – problemy a perspektiwy«, a 2001 k »Pšawam za Dolnych Serbow a jich zwopšawdnjenje w Bramborskej«.
Ale dokulaž daniž mjazy serbskimi pedagogami daniž we serbskej politice njejo žedno pśigłosowanje k tomu, ga ma wón alternatiwnu ideju: załožyś „zwěstk serbskich šulow“.
Brandy jo paleńc, kenž se producěrujo pśez destilaciju wina.
Wšykne wěcy su móžne tomu wěrjecemu.
Ten 59lětny w Bratislavje roźony Słowak pśeraźijo mě pśi naju zmakanju, až buźo to lětosa w awgusće 40 lět, až w SLA pśistajony ako muzikaŕ jogo orchestra. „40 lět njejdu pśi mnjo jano tak mimo.
Witaj-wuknicoma njejo śěžko padnuło, nam w krotkich sadach a jadnorych słowkach wulicowaś.
Korony dla pak njebuźo to móžno.
Staramej se mimo togo za dalšne rozšyrjenje a rědowanje serbskego-muzikowego archiwa".
Połojcne wěcy, tak wóna groni, njecyni.
Za njen su krydnuli něnto pśizwólone nagromadu 1½ miliona euro do lěta 2021. "Wósłonki mójogo žywjenja" – taki titel maju nowe awtobiografiske kniglicki z pjera wucabnika na wuměńku Erwina Hanuša.
Serbska forma zapisana w lěśe 1800 ako Wuskidz, 1843 Wuskidž, 1866 Wuskidź; 1969 Wuskidź.
Kužde lěto woblubowane su te słodke pjacone sroki.
Tyźeń srjodu jo była zgromaźina za te starjejše, kótarychž źiśi su Witaj-wukniki wuknu w zakładnej šuli.
W śišćanej Wjerbańskej chronice jo Siegfried Ramoth mógał wuslědki swójogo slěźeńskego źěła prědny raz w kompaktnej formje zjawnosći pśedstajiś.
Kaž łoni, z casnikarjom a drugimi Hochozarjami a bělinskim gólnikarjom Romeo Budarjom.
To pak njesmějo se staś.
How pokažu twóŕby barlinskego Roma-wuměłca Emanuel Barica.
Tegdy jo nastała zwada mjazy rybarjami a wuźarjami – jo dejało se rybyłojenje w Błotach zakazaś a jano hyšći wuźiś.
Nejstaršy muzikant jo Johann Pawlik (65) ze Spal a z 22 lětami nejmłodšej stej Norbert Jäckel a Sebastian Šenkaŕ z Kulowa.
Ganjanje z drjewjankami jo bejnje wobśěžne, pśedewšym, gaž coš malsny byś.
Gaž smy na pola abo na naše łuki šli, smy w tom casu wěcej w tych groblach abo pśi tych groblach gnali ako na tej droze.
Smy nadalej skazali Płomje a samo teke Nowy Casnik za wuše lětniki.
»Tebje jo mě njebjo pósłało!«
Mamy zboka LODKI južo dlejšy cas kontakt z Corneliju Bedrichoweju.
Móžoš wótegroniś?
Ta źinsa 76lětna žeńska ma něnto kradu hynakšu zaběru a nowe "źěło".
A dla tog, až jo južo tak pśilětna, njejsu te źěłaśerje běrowa se wěrili lětosa ju pšašaś, co-li zasej pódla byś.
Wón se tak do tšawy wusednjo, až to jo kusk gnoja, a pódermo za kibutom pytaš.
Jomu pśi boce ako pókładnik jo stojał faraŕ Lany, kenž jo źaržał w juliju 1881 ako archidiakon pśi tej samej cerkwi swójo prědne prjatkowanje, nejskerjej samo w serbskej rěcy.
To we wósebnej měrje za Łužycu pśitrjefijo.
Karina se smjejkoco.
Wón sam jano běšo žywy wóstał, wón sam běšo wumóžony. 
Abraham jo mudry wóśc Starego testamenta Biblije.
stwórtk, 28. 05. pětk, 29. 05. njeźelu, 31. 05. swětkowne pónjeźele, 01. 06. wałtoru, 02. 06. Sobuźěłaśeŕce Źěłanišća za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz Lorena Neumannowa a Angela Šurmanowa stej ceptaŕske pórucenja za bilingualnu wucbu stawiznow za 8. lětnik nowo naźěłałej.
K pšawicy jo rozpšawa wó źiśi, kótarež pišu.
"Jo wjelika cesć za mnjo, až mógu wót samogo zachopjeńka toś ten gremium pśewóźowaś.
Eksistěruju někotare sorty a družyny.
A te źiwjaki napóraju wobsednikarjam škódu.
Dalšne serbske mě jo pšusnica.
Hollandska telewizija RTL 4 co pokazaś dlejšy film wó Serbach w Bramborskej.
Měto Nowak, referent bramborskego Krajnego zagronitego za nastupnosći Serbow, jo jich w šulskej awli witał a ako moderator pón te styri žeńske pśedstajił a wupšašał.
Jomu spódoba se ideja šwicaŕskeje wustawy, teje jadneje na swěśe, źož teke zwěrjeta a rostliny maju swóju dostojnosć.
njeźelu, 8. měrca /pózymskego
Wóni se sromaju swójich serbskich starjejšych.
Wu nas doma w Tšupcu jo raz žywy był bur Kito.
Jo se wjaselił, až wokoło njogo kupka luźi angažowanje se gibjo. „My wót centralneje Maćice wopytajomy pśecej zasej pódpěrowaś, źožkuli jo nam to date.
A ten njedejał se zgubiś.
Nazymske koncerty Domowiny su za to pśecej dobra góźba - teke lětosa.
12. nowembra /młošnego
Malink jo wót 2003 serbski ewangelski wušy promšt.
Nowy Casnik jo se wudał do Hochoze a Chrósćic a jo swójim cytarjam wjele fotow sobu pśinjasł.
Wóna teke njamóžo tak ako druge ryby we wóźe dychaś, ale pśiźo kuždy raz k dychanju górjej, a to se stanjo kuždy poł góźiny raz.
Njejsom pśewjeliki, a teke nic pśedłujki.
Mjazy dolnoserbskimi awtorami jo wjele młodšych, něgajšnych wuknikow Serbskeje rozšyrjoneje wušeje šule.
Pśiducny tyźeń buźo 3. kolokwium BTU a Domowiny k serbskimi temam.
Trening "Wjelikich škrjow" pśi towaristwje "Chóśebuski karnewal" jo rowno zasej se zachopił.
Wón sam wót sebje groni, až jo ten "Sprjewiny fotograf".
Toś móžo - my derje nawězaś na serbske powěsći wó lutkach a źiśam dalšne konkretne impulse dawaś.
A wušej togo budu ja nejpjerwjej dalej wugbaś amt pśedsedaŕki we Załožbje za pśistup k studiumoju", jo dr. Gutheilowa Casnikoju groniła.
Blaba jo swětła, pśi comž guby su daloko doprědka wusunjone a jězyk jo dłujki a wuski.
Nejpjerwjej jo šło wó teologiske dokubłanje, pótom som pytał w Slěpem za luźimi, kenž sobu cynje.
No, toś tu wizu twarjenja znajomej južo wót starych Słowjanow! Pśednoski na zachopjeńku konference su nama pokazali, až dajo hyšći wěcej zgromadnosći ako stare wjažki.
Su to wósebnje te z Mułkec, Miłoraza a Rownego samego.
Tak ako pśecej jo se Serbska rada dejała teke na 6. posejźenju zaběraś ze šulskimi problemami.
Zajtša jo nama wuspowědał, až su pó wuspěšnem wustupje mimo dobreje jěze teke dobru chrapku wodki dostali a na pśijaśelstwo wupili, což ga njejsu mógali wótpokazaś.
NC: Wy ga sćo teke pśedsedaŕ šulskego towaristwa, ale ten wót Šulskego towaristwa Dolnoserbskego gymnaziuma.
Skoro maju swóje prědne ferije...
"My smy se zjadnali, až dej nastaś pśirucka za wucabniki a info-material za starjejše".
Wšykno pismo jo wót Boga zapódane, a hužytne k hucbje, k póhucenju, k pólěpšowanju, k wótkubłanju w pšawdosći.
Śoplejšy.
Wón jo ned gnał do swójeje śpy, jo mě wiźeł sejźecy na jogo karaselu a jo zajuskał: »Glědaj, mama, Ninotška co z karaselom jěś!
Ako na dybawu stupijo, móžo kradu pśez žywy płot glědaś.
Wjele luźi tudy jo njespokojnych.
50 na premjerje w Hochozy, 20 w Radušu, 85 w Dešnje a wušej 80 luźi w Komornem jawišću w měsće.
Wón jo se wó pólny kamjeń pódštapił.
Gaž powědamy wó soli, měnimy zwětšego kuchnisku sol.
Město Chośebuz co twariś nowe popajźeństwo, a to w Dešanku.
To płaśi wósebnje za strony na kšomach serbskego sedleńskego ruma, na pśikład za grodkojsku a lubinsku wokolinu.
Chor towaristwa Studnja pód nawjedowanim Geralda Schöna jo spiwał.
To jo cool! Mě se tej nowej wěcy spódobatej.
Wo Tuplicańskej gmejnje by se mógało hyšći wjele pisaś.
Mójo śěžyšćo jo była bohemistika, to groni česka rěc a kultura.
Gmejnska prominenca jo była pśibytna, šołty susednych gmejnow, wětšy źěl wobydlarjow Barbuka.
W nalěśu módrjejo se łuka dla krokusow.
We tom wujadnanju deje se definěrowaś pšawa a słušnosći we ramiku serbskego sam-se-póstajanja (Selbstbestimmung) a kubłańskeje a kulturneje awtonomije – to ga jo jich kóńcne wótglědanje.
Dialog se dalej wjeźo.
Wokoło 13. pśinjasu nazymske njewjedra dalšne wochłodnjenje.
Za powěsću policaje jo jadna wobšudnica wopytała pśi telefonje 82lětnu wobydlaŕku Strobic nagroniś, aby jej tu sumu swójich nažarjonych pjenjez a kontowe daty zjawiła.
Teke župa Kamjeńc jo se pśedstajiła sobotu w programje „Traś dej serbstwo.” Ju jo mjazy drugim zastupował wejsny ansambel Wudwor/Höflein.
Na kóńcu njefelujo teke krotke zespominanje w nimskej rěcy.
Mjasec ma tejerownosći 29 do 30 dnjow.
Za tym, až jo se Turjanaŕ René Richter łoni w Běłej Górje wudobył cesć krala, buźo Superkokot tenraz w Turjeju.
Wokoło 13. slědujo kšuta zyma, kenž dej až do kóńca mjaseca traś. 
Ale co ga by taki wejsny skop z wjelikim grodom abo kněskim dwórom zachopił?
Tyźeń pózdźej jo Hanuš w budyšyńskej Smolarojc knigłaŕni cytał a teke tam jo była kupka 22 luźi narska na nowe knigły a na wulicowańka wó žywjeńskich dožywjenjach awtora.
Ale druge rostliny, ako se we wjelikich gjarncach wužywaju za pśigótowanje kisałych górkow, kněz Ramot njewzejo.
Su dalšne žeńske ludowe zastupniki?
Ale teke, gaby to wěźeł, njeby drje se pśed młynom zawrośił.
Ako jo žydojska wósada gromadu pśišła 9. oktobera a ten mordaŕ jo stśělił na wrota synagogi, su se ga módlili „Sh’ma Jisrael – Słyš, Israel“.
Jo tu teke historiski pódzajtšny kóńc Transsibirskeje zeleznicy.
A kaž běchu se myslili, tak tež se stanu. 
Tudy rostu stare buki a graby, ako se něnto we nalětnem casu rědnje zelenje.
Co se stanjo?
Wóni se zamysliju do jeje gniwa.
Nedoma pak njejo gronił, lěc budu take něco teke pśewjasć.
Nět wěm: To jo ortografiska zmólka, to ma byś tyk – ›Tunke, Stippe‹.
Z lěta 1648 jo se wuchowała powěsć wót jsy Wendischfähre, až "wót starodawnych casow su luźe wordowali tudy pśez Łobjo wózone, ale jano luźe, nic wóra a nic zbóžo".
We tuchylnej wósaźe etniska pśisłušnosć njegrajo žednu rolu.
Pla tych arabskich pacientow powědamy engelski a pla tych staršych, ako engelski njewuměju, dejmy z rukami a nogami pokazaś, co deje cyniś“, jo wulicował młody maser.
»Och, mama, pšosym, kup mě lod, ten słoźi mě ak słodki mjod!«
Na co buźo šula se koncentrěrowaś?
Cłonki chora "Łužyca" su měli w slědnych mjasecach – teke w lěśojskem casu – dosć źěła.
Jadnab 240 luźi jo jen na styrich pśedstajenjach wiźeło.
„Och, kak zajmne.
W aprylu 1929 jo Běgaŕ se wrośił do Łužyce, do Wětošowa.
Rostlina jo domacna w górinach pódzajtšneje Europy, ale teke jo cesty rědny bom.
A nuza wě se radu: Smy wezeli wócki, ako smy za krowy sobu měli, a wobwězali jadnu krowje wokoło rogowu, drugu wokoło prězneju nogowu górjejce pśi gruźi.
Prědny dobyśaŕ jo Kevin Gumprecht wót Powšykneje šule w Petershagenje, druge městno jo sebje dobyła Luise Stroisch wót chóśebuskego gymnaziuma "Max Steenbeck".
Toś su južo 2003 stojali prědne słowa na internetowem boce Serbskego instituta.
Jaden raz som tam dostała teke myto.«
A te pśijaśele, gaž mógu je raz chylku wótbyś.
Za wobchad ze stareju generaciju mamy pak na kuždy pad dolnoserbšćinu wužywaś.
Pśi takem pytanju za carobu wóstajaju kšety slězy sebje koridory a źěry.
Prědnu zapalonu zapalku wětš ducy wudujo.
Možomy wam pśilubiś, až buźo lětosny Zapust taki, ako su jen sebje luźe w Dolnej Łužycy dawno juž žycali.
Nicole Hainojc z Bambrucha pla Kamjeńca jo była prědna wuknjeńca (Lehrling) pśi Serbskem kulturnem turizmje z.t.
Wjele pósudkow jo to pódšmarnuło, což jo statkowało kaž sebješćit.
Takich muchow jo tam w lěgwje dosć a nadosć, na te nicht njeglěda!
Su mě zabyli!
Wón jo se wutšobnje źěkował cesnoamtskim, kótarež źěł swójogo wólnego casa "wopruju narodnemu źěłu".
Wónej chyśištej seśi do mórja, pśeto běštej rybakarja.
Stało jo se to 4. awgusta lěta 1925.
Dokulaž pak muse chórownje něnto korony dla take operacije na termin do njewěstego pśichoda wótbiś, a mimo togo wěcej pjenjez do intensiwnych stacijow tykaś, njamóžo wětšyna chórownjow naraz wót swójich nabrankow žywa byś.
Se wě, až Sabine Neupötschowa tek sama pilnje za to towaristwo nagubki šyjo.
Njeźěk jo kórjeń njespokojnosći.
Dokulaž njamóžo policaja wšykno to docyniś a pśecej tam byś, źo ju trjebaju, su se w měsće něco nowego wumyslili.
My žycymy Wam śiche a wjasołe gódy! Wóstańśo strowe!
Pulbjeŕ se zapalijo.
We jeje knigłach namakajo se wjelika licba fotografijow, skice z dwórami a mjenjami wobsednikarjow, historiske zapise wobydlarjow, wopisanje wugnaśa a wuběganja pśi kóńcu wójny.
A tak stej šłej glědat.
Hochoske grajarje kśě něnto pśepšosyś pólsku kupku na woglěd do Łužyce.
Manfred Schemel a Sellojc Gundula stej wustajeńcu wótwóriłej.
Take wobraze daju se na wšakoraku wašnju basliś a kuždy motiw jo jadnorazowy.
Pśi góźbje jogo 100. smjertnego dnja
We Łužycy namakajoš wjele rogow, źož by mógał źiw dožywiś.
Tak jo młody Błośanaŕ nawuknuł mě pśiswójźbnego śeśka pó mjenju w Pódpołnocnej Africe abo jo samo pó njom jěł.
Na mark njejězdźimy z nimi zewšym” – wulicujo Depsčanaŕ, kenž se kněžy na tśich morgenach.
Prědna faza w nowej zběrce se njewótbłyšćujo, abo snaź jano w někotarych schowanych motiwach, widobnje togodla, až talent Liba jo był škódowany pśez obligatoriski optimizm.
Wu Kowaloc su se baje wó plonach, lutkach a nocnem jagarju ako wěrne wulicowali.
Někotare terminy su nachwatańske kurse z nalěta, druge kurse su ceło nowe ako na pśikład pó dłujkem casu zas prědny raz se wótmějo kurs na kóńcu tyźenja za serbšćinu w Pšynem wót 16. do 18. oktobera.
Take pšawe žnjeńske wjedro pśiźo akle w slědnem tyźenju, pón pak ma byś wjelgin góruco.
Wu nas ga dajo wjele wěcej potenciala!“
Wětš dujo kšupy raz nalěwo. 
Friese w Schleswig-Holsteinskej pak njejsu jadnučke Friese w Europje.
Na dwórje smějo maś nažněte kulki abo rěpu do jamy zakopaś.
Žycymy Helmuthoju Rothkähloju hyšći sto lět a až dalej tak na cajku wóstanjo ako něnt.
Togodla cyńmy a zaźaržmy se rozymnje a bjatujmy jaden za drugego.
Ten buźo za nami słuchaś.
Kak su to pśiwzeli cłonki towaristwa "Serbske koparje" a wósebnje jogo aktiwne balokoparje?
Witaj-źiśownice z Dolneje Łužyce kśě małych a wjelikich pśiglědowarjow rozwjaseliś z graśim „Tužny princ“ w dolnoserbskej rěcy (15.00).
Něco pózdźej ako górjejce pomjenjone wucabniki jo pśišeł k nam na šulu kněz Werner Hampel, wobstaršy nježlic wše te druge, měrnjejšy.
Dołego 12 raz su Borkowarje ten źeń swójich wobornikow wó pomoc wołali - tak jo nam pśi telefonje k wěsći dał Manfred Karolczak, amtski “paleński” mejstaŕ.
A nic naslědku jo M. Nowak-Njechorński dobry pśikład za to, až słowo „maminorěcny“ jo wěcej ideologiske, ako wužytne.
Jer 17,14
Z pomocu takich a pódobnych aktiwitow matej se spěchowaś źiśeca kreatiwnosć a fantazija.
To jo wobśěžkujuce, za pacientow a tek za nas.
Som na zakładnej šuli Žylow był a tam dalej Witaj-wucbu měł, ako teke až do abitury w lěśe 2015 na Dolnoserbskem gymnaziumje, źož som kšasny wugbaśowy kurs w serbšćinje pla kněni Antje Kelloweje měł.
Źinsa ten problem za nas jano we tom wobstoj, tu nejtuńšu firmu namakaś.
Město Chośebuz běšo stakim natwarjone.
Glědaj, kak wóda se slobrani!
Geis: Južo na kóńcu swójogo šulskego casa som był wjelgin integrěrowany a zwězany ze serbskeju kulturu a rěcu.
Zagronite – su to byli zastupniki Wětošojskego amta, Statnego šulskego amta Chóśebuz, Šulskego centruma a horta Wětošow, źiśownje „Sonnenkäfer”, Rěcnego centruma WITAJ, Domowinskeje župy Dolna Łužyca z.t. a zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu OSL –, su se wótere raze zmakali a wobradowali.
Susedne gmejny a města Smělneje-Póckowow su: Na pódpołnocu Zemicy-Tumicy, na pódzajtšu Dobruša-Huska a Wjazońca, na pódpołdnju Nowe Město a na pódwjacorje Biskopicy.
»Pó rozkazu!«, jo se ten buksaty, tresaty zadrěł. »Njejo wšak to źěło za kralojskego sakskego wójaka, ale rozkaz jo rozkaz!« Wójaki su se walili do togo gnoja, a ta kopica jo se wjelgin spěšnje minuła kaž nalětny sněg.
Pón pak jo wšykno hynacej pśišło.
How se swěśe wjele swěźenjow.
Wjelika wětšyna tych pśisamem 50 cłonkow w 6 frakcijach jo se za to rozsuźiła.
W nocy ducy domoj jo jogo awto blisko Žylowa z Błośańskeju zeleznicu gromadu prasnuło a wón jo był ned njabogi.
Mója pšawdosć jo blisko, mójo strowje se pokazujo, a mójej ramjeni buźotej ludy suźiś. Jez 51,5
To jo było mócne póstarcenje, chapjaś zlubjenje mójej žeńsce do statka stajiś.
Z tym stej za serbsku kazń fundament połožyłej .
Sedym lět njejsom směł lubym doma woglědaś.
Něnto maju we jsy wšuźi spěšny internet.
Tencasne žrědła pokazuju pak drugu realitu.
To jo ten, kenž doma se žywi.
Co cyniś? Ja budu wam groniś.
Nysa jo dojśpiła ten tyźeń pónjeźele zeger 13.15 pegel 4,8 mejtarjow.
W „Pśedejsy“ su wiźeli stary Bałcaric pjac, a tam su ten źeń za gósći a wobydlarjow tykańc pjakli, teke ten woblubowany twarožkowy.
Nedoma jo pódšmarnuł na pósejźenju Serbskeje rady, až wósebnje za zakładne šule wjelgin pytaju za luźimi, ako wuměju serbsku rěc.
Smy kśěli toś wót nich wěźeś, ga wóni kaku rěc powědaju.
Wóni wołaju a klaskaju.
Do Texasa su se głownje wudali luźe z Bělkojskich a Grodkojskich stron, a do Kanady a Afriki teke bejna tšocha z Dolneje Łužyce.
Ja by kśěł, až ty to teke gótujoš.
Na blidach laže cedliki, ak informěruju, až jano luźe z dweju domacnosćowu směju tam gromadu sejźeś.
To ga ma z tym cyniś, chto ty sy, wótkulž pśiźoš.
Kněz faraŕ pak jo jogo troštował a chwalił za to, až jo něco rědnego naźěłał.
Zacwiblowane chóre a jich swójźbne pśimjeju za kuždyckeju słomku.
Zagronite za toś to tradicionelne wuběźowanje jo było zasej Serbske šulske towaristwo, a jomu k pomocy jo był pśi pśigótowanju a pśewjeźenju głownje Chóśebuska wótnožka Serbskego rěcnego centruma WITAJ.
Eva jo na ten kurs sobu pśinjasła zešywk z receptami.
Wón jen skerjej ako nadawk a nowe wupominanje wiźi.
Wuslědk togo jo był pśeźěłany a rozšyrjony profil wukubłanja, kenž wót septembra togo lěta sem do prakse pśesajźiś kśě.
Druge pak su gronili, až take wugótowanje njedajo a až jo to snowanje.
We Barlinju se juž pśez njen wjele rozgranjaju.
Drabow, kenž tek jo cłonk w Towaristwje Pśirodowědnego centruma Sprjewinego ługa, se za ptaški kradu zagórijo, je w swójej zagroźe a w pśiroźe rad wobglědujo, a je na swójich pastelach kradu fotorealistiski pśedstaja.
Wšako stej cłonka gremiuma Bj.
Vogt marska słabe statkowanje Witaj-centruma w nimskej zjawnosći a groni, až wóno jo sobu wina na tom, až Witaj-projekt njerosćo.
Něnt jo mě do mysli pśišło, až jo derjeměśe młogemu napšawdu rozym zmuśiło.
Kjeld: Co ga dejmy něnt gótowaś, co buźo Yvonne groniś?
»Słyšecu wutšobu« – tu trjebamy we wobchadanju mjazy sobu.
Źinsa jo to zwězane z wjele papjeru a běrokratiju.
Ja cu wuslěźiś, kak to kubłanje na nich źinsa statkujo.“
Eiffelowy torm jo stalowa konstrukcija natwarjona na "Champ de Mars" w bliskosći Seiny w Parisu.
Pśiduce lěto buźomy jaja mólowaś", jo nam wulicowała Marta Tatanowa.
Rostu derje a maju wjele jagodow.
Tak su pśišli za Gubinom na 2. městno a z tym do połfinale.
Źinsa jo gumno zarosćone.
Pód wrotami jo był depk, połny z bruneju wódu teje wokoliny.
Pó kwiśenju wusoke łopjeńka cesto su cerwjenojte.
Někotare rjagnjenja su byli tak mócne a głosne, až sy se w póstoli lažecy pśeźěsył a zlěknuł.
To dej gusta bramboda byś.
Smej jim wujasniłej, až se wukrajne filmy w Pólskej njesynchronizěruju a taka mjazynarodna produkcija jano w engelskej rěcy z pólskimi pódtitelami pokazujo.
Na Šusteroc dwórje zgónijoš wjele: Kak jo běžało žywjenje burow abo kak jo było we wejsańskej šuli.
Wona se zachopijo w tamnej cerkwi zeger 14.00.
Kapitan Energije Chóśebuz Dimitar Rangelow jo we trikośe Serbskich koparjow signal k zachopjenju graśa dał.
Na pšawem a lěwem boce larby zaštapijośo mału źěrku banśik pśez źěrce a jen zasukajośo na wobyma bokoma larby.
Wó politiske źěło njamam tšach.
Muzej Dešno ma teke wjele wěcej zajmnych zaběrow za źiśi: Muziku srjejźowěka, archeologiju, jězu we srjejźowěku, wogeń paliś, gjarncarjowanje a wjele wěcej rědnych zaběrow tam póbituju.
wałtoru, 18.7.: Muzika rad słyšana
Daloko wót sćažki se zdalowaś njamóžoš, to zapadujoš w carnej parje.
Susedne jsy a města su Rolany, Hóznja , Łuty a Kulow.
Z cogo wobstoj naša budka?
Jolic pak to móžno njejo, pśiraźijomy woglěd do zwěrjeńca.
Jo to był južo tužny cas, wó prědne padnjone gólcy jo se žałowało.
Abo pšašajśo se jich: Kak wuglěda Skokotašk?
Wóni su wopytali jogo zaźaržaś a su jogo za błudnego rjaknuli .
Pratyja jo se redakciji napšawdu derje raźiła.
Araš měni, až su tam wuslěźowali, kótare problemy maju migranty w Chóśebuzu.
Tak daloko buźo swět spóraś.« – Wjasoła reja z biśim. Njeźelu jo była we Schmidtojc kjarcmje wjasoła reja za ženjonych pó serbsku a nic taka suwata cypotata a pśełamowata, ako ju howac pśi našej młoźinje wiźimy.
BVB Freie Wähler
Až Serby wiźe, až ewangelska cerkwja jo něnto ceło hynac.
K tomu pśiźo, až wjele powědarjow dobreje dolnoserbskeje rěcy njejo wěcej žywych.
Kupowarje mógu se z njeju pak teke na drugi cas dojadnaś.
Źo wó 45. 000 euro.
Katrin Šwjelina jo pśedsedaŕka rady
Wjele woglědarjow jo pśiwabiło rozpokazowanje jabłukowych sortow wót Schwartzojc sadoweje bomkaŕnje z Lubija.
Dotychměst dostawa redakcija kužde lěto něźi poł miliona markow, aby se mógał kuždy tyźeń wudaś.
A na to njejsy glědał, a njejsy se nic pśi tom myslił.
A Maria Elikowska-Winklerowa, něgajšna wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, jo jej wuspiwała ariju Doma, doma rědnje jo.
Starše Hochozarje su rad łojli.
Pla nacijow jo toś ten w ekspresionistiskem stilu w lětach 1932 do 1937 wót Curta Domškego natwarjony dom płaśeł ako wótroźone wuměłstwo.
Jo, ale jano dwa tyźenja.
Blasius pak jo kśěł w domowni wóstaś a jo toś ze źěkom wótpokazał.
To jo wubuźiło pla woglědarjow za wětšy źěl pozitiwne reakcije.
Kózlański kral, Tobias Richter (ten samy, ako jo se zadrěł na togo depšćańskego krala) jo z kónja woleśeł a grimnuł se dołoj.
Wšojadno, nanejmjenjej běchu tam 10. maja 1945 nowo załožyli Domowinu.
Tejerownosći jo pśidał Mukowe dodanki z lět 1896 a 1900, kótarež dopołnjuju wósebnje za Dolnu Łužycu wšake prozne flaki w originalnej statistice, a jogo kórtu serbskego rěcnego teritorija.
Emil jo dodał: "How jo wjele bildkow ze zwěrjetami nutśi".
Mjazy nimi jo było 17 nowych „scenow”.
Za luštne špruchy a pśi gódanju su gósći mógli małe mytka dobyś.
Pó wšyknych ewangelijach su byli žeńske mjazy Jezusowymi naslědnikami slědne znanki jogo smjerśi a jogo połoženja do rowa .
Łaz ma dwě městnje, źož wuměłstwo nastanjo.
Slěd barwow jo cerwjena, běła a zelena.
Źinsa se južo cesto njezmakajomej.
Chtož jo do togo wiźeł te tśi rumnosći, njejo se mógał wěsće pśedstajiś, až z nich móžo take nastaś.
Wjele luźi jo nam groniło, až smy prědne, kenž pšašaju do togo směra.
How su wójakow pśigótowali na wójakowanje, na swójo zastśělenje.
Wšykne wobydlarje Lutkownje su dłymoko wódychnuli, ako kobołt jo zasej stojał prědk nich.
Někogo, kenž jo za nas tam, gaž njejsmy k rěchoju pśišli abo smy zranjone.
Ale njejo kuždy raz tak spěšnje wótběgnuło.
Serbske Sokoły sportuju na turnowańskich rědach na sokołskem swěźenju 1928 w Poršicach/Purschwitz.
K dalšnym takim wěcam słuša za powěsću Statnika pšašanje, chto dej we pśichoźe směś Domowinu samostatnje juristiski zastupowaś.
Tejerownosći jo muzicěrował w cymbalowem kwarteśe, kótaryž jo tegdejšu Čěskosłowaksku mjazynarodnje zastupował.
W mójom tśeśem lisće 3. septembra 1970 wó tom pišom: »Pó prědnem tyźenju pśebywanja źinsa někotare zaśišće.
Willi Gussor jo dolnoserbski towarišnostny a kulturny procowaŕ, dłujkolětny pśedsedaŕ župy Chóśebuz.
Serby sami ga mógu lobbyisty mjeńšynow na europskej rowninje zmócniś.
Su k tomu pśepšosyli cełu wjas a gósći z drugich jsow, z města a z Górneje Łužyce.
Grit Lemkowa jo pó tych wšyknych wuwjeźenjach stajiła to pšašanje togo wjacora: Taki film we serbskej rěcy – jo to realistiske?
Taka śamna a smjerźata źěra!
Tak jo mjazy drugim sobu twarił kontakty mjazy Pücklerowym a Leichhardtowym gymnaziumom w Chóśebuzu ze šuloma w Minsku.
Nejwěcej žycenjow ma Nadine.
W 11. lětniku jo Achim Brankačk jej dowěrił Serbski studentski chor, z kótarymž jo na schadowankach wustupowała.
Smy ju — nejmjenjej jaden źěl — měli w zajźonem lěśe na Nowoměsćańskej droze.
Z tym stej se serbska identita a rěc skóro zgubiłej.
Teke wejsny prědkstojaŕ, šołta a gmejna su šokěrowane.“ Zech co skóro nowu toflu stajiś, tym samym napismom ako na starej tofli.
Pó wucbje pla ceptaŕki Colett Šampatisoweje su šli kuždy źeń do šulskeje kuchnje we susednem chromje.
Na pastwje a w groźi jo wjeliki, wjasoły ruš, pśeto te kóze su póroźili nagromadu 140 kózletkow, ako něnto wjasołe skokaju a ganjaju pó cełej wokolnosći.
Wence jo zyma.
Na dnjownem pórěźe jo nadalej stojał pśichod Miłoraza.
Mjazy drugim jo se k wěsći dało, až su wobjadnali a wobzamknuli wušej 300 wšakich wažnych wobzamknjenjow za dalšne wuwiśe wokrejsa SPN.
Něnto pśisłuša jomu južo 237 cłonkow - to su k wěsći dali, gdyž jo “Serbski Sokoł” pśewjadł na kóńcu starego lěta swóju głownu zgromaźinu.
Ja se za to zajmujom, kótare móžnosći mam ze serbskeju rěcu a wót togo, až som dwójorěcnje wótrosł.
Namša jo była pšawje dwójorěcna, a namšarje su słyšali dwě wšakej prjatkowani – serbske wót fararja Cyrila Pjecha z Barlinja a nimske wót luboraskego fararja Wolfganga Krautmachera. „Take hyšći njejsmy měli.
Jogo nejwětša wósebnosć pak jo, až jo Horst Adam wjelgin rad mjazy luźimi, wósebnje na zapustach a drugich wejsnych swěźenjach.
Wjelike domy, kenž su tam w casu DDR wósebnje za pśisłušnikow armeje twarili, su šere, a młoge bydlenja su rowno tak ako ten něga znaty kulturny dom prozne.
Tam wiźim rezerwy.
[...] cłowjek na prědnem městnje cuś zwězany z městom roźenja, ze swójeju małeju domownju, kótaruž móžo ze swójeju wědu, angažementom a dobrowólnym źěłom pozitiwnje wobwliwowaś a materielnu a imaterielnu kulturu swójich prědownikow dalej dawaś.
Šołta na to měni.
Młoge su wěsće južo za tym pšašali, chto jo ten luź, ako twari take wósebne kśice.
Z Chrósćic/Chrostwitz w Górnej Łužycy. We starstwje 96 lět jo slědny tyźeń pónjeźele, 1. apryla, wumrěł tudy w starcowni serbski wuměłc a mólaŕ Jan Buk.
Ned źaseś luźi jo se pśizjawiło a togodla smy musali źěliś jadnu kupku do dweju.
Plěšk pśi woprošenju proškowe zernka pśiwzejo, pěstka wjeźo klěwajuce prošniki k płodnikoju.
Cu k wěsći daś, až buźo teke Serbski muzej na Młyńskej droze 12 wobogaśiś BUGA.
Cłonki z Bobolc su na cołnje wjelgin rědnje pśedstajili młoźinski zapust a źěło z cepami.
A 1987, basnik by wordował 70 lět, namakaju se žedne w kniglickach "Serbska poezija".
Gmejna jo dała kamjenjarjeju Werneroju Grußoju z Limbarka nadawk, rowowe pomniki a wobgroźenja (Grabeinfassung), kenž su wše z granita, polěrowaś a złote rowowe napise wobnowiś.
Móžośo pak teke se góźecy rekwizit ako słyńco "pśedaś".
Docentka buźo Carola Geppertojc.
Witaj-wucba a ideja šulskego centruma
Dolnoserbska rěc jo bogata dosć.
Erna Koppermannowa, šołtowka we tej jsy tych lipow, jo kazała na swěźeń.
Golański burik běšo na wikach nowe žyto za dobre pjenjeze pśedał.
Tencas njejo wón nikogo we jsy znał, ak by jomu ze statkom abo z dobreju radu pomogał.
A wšykne słowjańske rěcy wiźim ako jaden wjeliki system.
»To se njemyslim«, wótegronijo starki Pettson.
Naslědku, na zakłaźe „brutalnje wěrnosćiweje analyze“, co jo za cełu towarišnosć lěpše, by dejał kóńcny datum a nadrobny plan wótstupjenja wót wugla nastaś.
Rownocasnje wón na to pokažo, až deje se wše móžnosći wužywaś, aby w kursach a na hynakšy part serbsku rěc nanejmjenjej pasiwnje nawuknuli.
K nowackam jo słušał Johannes Müller (14), ku tym staršym wobźělnikam Tino Müller (27), Claudia Hanselojc a Mareen Grěškojc (Gröschke) – wšykne z Rogozna.
Ako stej pśišłej bližej, jo tych swětlaškow bywało pśecej wěcej.
Jogo to dalej wjelgin interesěrujo.
Ako zagronity ministaŕ teke za nastupnosći Serbow co se how zmakaś ze zastupnikami Domowiny, serbskeje załožby a někotarych dolnoserbskich institucijow.
Wót 1963, w lěśe wótžognowanja cełkownego projekta z boka Nimskeje akademije wědomnosćow, jo lažało wjednistwo »Stawizny Serbow« (StS) w rukach awtorskego kolektiwa – Jana Brankačka kaž teke Měrćina Kaspera, Frida Mětška a Jana Šołty (wšykne Budyšyn).
Prědne dny nowego lěta budu zymne, ale nowego sněga se lěbda najźo.
Tak jo nastała wót 1957 do 1964 milinaŕnja Lubnjow ze tśimi jadnotami a sedym dymnicami – te su byli daloko widobne, kužda 140 meterow wusoka.
Z Lubina/Lübben.
Lětosa su měli pónjeźele dla grozenja za njewjedrom mało woglědarjow.
Za dožywjeńsku sćažku su wóni z drjewa robinije natwarili stojaki za informaciske tofle.
tej
Njezbrójśo wódu, jej njejo wěcej dosć! .
Na nju jo wón gjardy: jogo stara mama tśeśego naroda (Urgroßmutter) Rosine Plackoc (Platzk), jo ju dostała ako pódomk, ako jo se ženiła wokoło lěta 1863.
Głažk na pśikład wobglědujom ako wužytnjejšy".
Pśi Jańskej cerkwi we Wórjejcach su zgromaźone ewangelske Serby pušćili balony w serbskich barwach, njeźelu we Wórjejcach.
Ale to jo był cartojski krejz: Mało gósći, mała zasłužba.
Znaty słowakski poet, basnikaŕ Milan Rufus, jo to wopisał w jadnej basni.
Hejnak njeby wěźeł, až to, což jo napśisko prědk měł, jo złosnistwo — nejśěžčejše — jo kśěł spijucu zadušyś.
Taki pśedpis wuźěłaś - ten nadawk jo dostało bramborske kněžaŕstwo na zachopjeńku togo lěta wót Serbskeje rady, a wón dej byś pomoc za gmejny, města, amty a wokrejse pśi konkretnem pśesajźenju bramborskeje Serbskeje kazni.
Mjazy nimi jo było 23 źowćow w serbskich drastwach a 14 gólcow z wupyšnjonym kłobykom.
Stare serbske pśisłowo a jogo nowocasny dodank to juž gronitej: Take rozejźenje boli a móžo śi drogo pśiś.
Na jadnom kóńcu grajnego póla stoje źiśi, na drugem kóńcu stoje wjelike, markěrowane plastikowe flaše, za kužde góle jadna.
Dobry pastyŕ dawa swójo žywjenje za swóje wójce .
Richard Klau jo se wóženił z Idu, roźoneju Wittojc, póchadajuceju ze Swidnice (Schweidnitz).
Jo mała zeleznica napšawdu až k mórju dojěła?
Wóni su w Pólskej ako etniska mjeńšyna pśipóznate.
Ten imperium jo był w Europje, Africe a źělach Azije.
W: Kak wuglěda za Waju to nowe lěto w Lipsku něnt? Na zachopjeńku smej pitśku tšach měłej pśed górnoserbskeju rěcu, až to buźo pśewjele za naju a až njebuźomej górnoserbskich študańcow rozměś.
Pó tych wjele dyrdomdejach stej sroka a garona wěstej byłej: mej pasujomej jadna k drugemu.
Ako pśikład dej se pokazaś na znaty fakt, až su górnoserbske cłonki załoženje Maśice Serbskeje w maju 1880 w Chóśebuzu mócnje pódpěrowali.
Z tym jo wjas dostała teke swójo małe dwórnišćo. 
Rezultaty smy južo w NC 35 na 3. boce wózjawili.
Na slědny źeń su luźe z našogo zawoda pśijěli a su wšykno pśeglědali a testowali.
Lěcrownož njamógu serbske, spiwam sobu w Nimsko-serbskem chorje Žylow.
Za domom ma wjelike gumno.
Młoge skomponěrowane basni su swój puś do programa koncerta namakali.
Na Wokrejsnem domje w Baršću jo to we dwěma rěcoma wjelike napisane.
Pśi tom wjerbańske wognjowe woborniki su twarili prědny gaseński śěg a Myšyńske kamerady su twarili drugi gaseński śěg.
Jo to był jano tšach pśed zakazom a wótpóranim serbskego łopjena?
Iglu dej byś kulowaty.
Až jo pśišeł k Dolnoserbam a nic do Górneje Łužyce, ma cyniś z jadneju wót jogo premisow: Šym słabša jo jadna rěc abo mjeńšyna, śim wěcej dej se spěchowaś.
Na tom dnju dajo teke wjele piwowych swěźenjow a Oompah-swěźeń, źož se prezentěrujo nimska kultura (Steuben jo nejwěcej znaty a cesćony Nimc we historiji USA).
Ako nutśikokrajna delta Sprjewje zachopiju se slězy Chóśebuza Błota.
[...] pśed sobu, až maju na pšawem boce toni južo wobstupanu tšochu wětšu gusćinu, pór raz se praska, z gusćinkow wuskócyjo wuchac a co pśez gólnu drožku wuběgnuś.
Pšosbu w ramiku imaterielnego derbstwa stajiś, mimo togo zmóžnijo, wuznam cłowjeskeje zgromadnosći do srjejźišća sunuś: Nic jano gótowa drastwa abo gótowe wobmólowane jatšowne jaja dejali źěl kulturnego derbstwa byś, ale teke wěda wó jich zgótowanju, zgromadne spiwy a zgromadna rěc.
Pśi tom mysli na to, až by to dejało byś w susedstwje šule.
Kak su luźe dokumentěrowali temu?
‘ A gaž zasej pšašaš cogodla, buźo nejskerjej wótegrono: ,Toś musyśo tych starych pšašaś‘".
Na drugi źeń pśezpołdnjo bu Kasprik do Wohlauskeje pokutaŕnje pśesajźony, źož šesć lět swóje złe statki lutowaś musy.
Weto su rusojske wójaki pśišli na Pěskaric dwór a su wukšadnuli tu rampu.
15.04.-06.05.2011 w Bramborskem muzeju tekstilijow w Baršću
A wy móžośo to same cyniś.
Smy byli pótom wjelgin spokojom z amtom.
Jogo starjejšej bydlaštej tencas w Lěźinach, a na źěło ducej, zamknuštej swójej góleśi do jśpy.
A togo som se tak nabył, až južo dawnycko žednych jědł njejsom.
Warianta na cejdejce jo kradu meditatiwna, samo rejowański charakter ma.
Dotychměst njejsom tak žedne wjelike wobgranicowanja z korony zawupytnuł.
Chośebuske Domowinarje su z wjelikim zajmom słuchali na wulicowanje Lotarja Balka.
Tak se źinsa informěruju turisty wó mócnem kusu zachowanego dubowego drjewa.
Pśinosk Suzany Hozyneje pózbuźujo do diskusije wó serbskem stawiznopisu na zakłaźe serbskeju episkeju wójowaŕskeju kjarližowu.
Južo lětosa dejali nowe toflicki na drogi stajone byś.
Něnto statkujo wón teke za Frizow, Hungorow w Rumuńskej, Walizarjow a Irow.
Rostlina jo w Europje rozšyrjona.
Ako slědne wzejo sebje swójo nejlubše gněśeńko, barika Brumbarija.
Kaka jo była ta janšojska metoda a kaka ta žylojska, bóžko njejsom se domarkowała.
Te sejźece tśi: Prědnej glědatej pśijaznje do kamery, ta tśeśa z pósmjejkom na młodego dojarja.
Město Mikołajki ma někak 4000 wobydlarjow, něźi 60 % z nich bydli w mjeńšych hyšći starych, ale zwětšego rědnje wupyšnjonych domach.
Popp witašo naju nejpśijaśelnjej.
Chtož jo kśěł nejwěcej pjenježkow daś, jo ten bom dostał.
Zac wam to wulicuju, lube cytarje?
Tam źo wó Pósołske statki Lukasa, tema jo pósoł Pawoł.
Žeńska nas pśedstajijo: „To su Łužyske Serby“.
Do gribow a we carnicach
15
A głose maju te źowća.
Pód škrějnym dypkom bywa kšuta maśizna, a to lod.
Zajźony pětk su wše, ako maju z tymi pśigótowanjami cyniś, se zmakali w Chóśebuskej wuglowej jamje.
Helmut Hupac jo prjatkował, we srjejźi jo stojało grono Jezusa "Njebójśo se!".
Co ju pśecej hyšći śěgnjo do wjaski pśi Małksy?
Tak dłujko wón mě južo wěrnje słužy na žnjownych swěźenjach.
Co jan te něnt wšykno pśedawaju!
Jim se groni "Wuchack głupack a druge tšojeńka".
Rěd jo se załožył wót Petera Kosty a Madleny Norbergoweje, kótarež teke stej byłej jogo redaktora a wudawarja.
Naslědku su šli wjacor na reju.
Karina se pšaša ceło njewinowata.
Se wě, až kśě toś hyšći chylu swóje stare orgele wobchowaś, kenž ga maju pśecej hyšći wjelgin rědny zuk.
Su to znanki zanjasone pśez tłuste warstwy lodowe.
Notne jo w pśichoźe zgromadne wustupowanje Serbow we wažnych narodnych a politiskich pšašanjach.
Znate, typiske abo klasiske: w kuždem z tych kulturnych krejzow maju swójske muzikaliske tradicije wokoło gód.
Z nim a z Wylemom Šybarjom jo jogo zwězało wutšobne pśijaśelstwo.
Ned tśi raze – w awgusće, septembrje a oktobrje – su serbske žnjowne nałogi wótmólowane: 150. rejtowanje wó kołac w Nowej Niwje, łapanje kokota w Popojcach a 15. superkokot w Žylowje.
Wóna jo pšašała, lěc njeby było za cytarjow zajmne, něco wó serbskej rejowańskej kupce z mjenim „Błośańske źowća” w Dešanku do Casnika stajiś.
Rozpšawjamy originalnje ze Slěpjańskego Swěźenja serbskeje kultury
Nowy kralojski pórik dostanjo narownanje za pśepórany cas.
Wón jo južo sedymy raz zasobu se kwalificěrował za superkokot, dwójcy južo superkral wordował (we lětoma 2014 a 2015).
W jadnej zagroźe lažy napuknjony kružk.
Tak mógu źiśi wobglědowaś, kak wolumen wódy w hynakšem agregatnem stawje ako lod narosćo.
Kněni Wěncyna se wótwobrośijo, zasej k tomu regaloju z pałkańskimi pulbjerjami.
Z Bórkow/Burg. 16. wudaśe domowniskego kalendarja „Stog“ 2020 jo se pśedstajiło zachadny stwórtk w Wendigojc kjarcmje (Deutsches Haus).
Smy domoj šli a z tym jo było kóńc z jatšownym spiwanim w Dešnje.
Ten, se nic dobrego we swójom synu naźejucy, wzejo togo samego wótśe prědk někotare raz zasobu, až dej póznaś; ale ten se twarźe Drastwa na zapustowu reju.
»Wiźiš, kak wón jich za naru ma?«, sycy Findus zasej starkemu do wucha. »Tam zewšym žeden wužeńc njejo!
Te wěcy buchu ku gósćeńcarju Trunśe spórane.
Dla cogo se jej nimski »Gestell« groni, som akle pśi pisanju tych smužkow wuslěźił.
Ako jo direktor załožby Marko Suchy znate cynił, budu regionalne běrowy załožby rozpušćone.
Z drugimi serbskimi ceptarjami pak smy pilnje a z wjelikeju lubosću dalej źěłali a pó casu wěstu akceptancu dojśpili.
A nalěwo wót drogi do Gołkojc, źož su wšake firmy, jo droga.
Jaden jo lažał blisko cerkwje, dwa dalšnej na Lejnikojc łuce na połdnju jsy.
Wšyknym gjarźe pokazujo swój nowy domcyk.
Z wuměłskeje zběrki rbb
»No, sy knigły do gata chyśił?«, jo ten jogo pšašał.
Aby lěto 1991 pśinjasło kuždemu pitśku gluki a wjasela, wósebnje kšute strowje, to žycy redakcija wšyknym swójim cytarjam, korespondentam a awtoram a rowno tak wšym serbskim luźam.
Mójejko, co ga jo se stało?
Na samem wjerašku słupa k wjacoru wogeń se zaswěśi a cełu noc se swěśi , aby łoźam puś pokazował, kenž w nocy na mórju jědu, aby z łoźu niźi njestarcyli.
To ju góri!
Anni Nowakowa jo měniła, až zajmne by wěsće było, gaž w Casniku luźe, rowno młode luźe, wulicuju wó swójom roźe — až do tśi, styri generacije slědk.
Derje tomu, kenž se Kněza bój, kenž wjelike spódobanje ma nad jogo kaznjami.
Nowinki wó serbskem domje w Chóśebuzu
Su to kupki z Drjeźdžan, Barlina, Lipska a, to se wě, z Łužyce.
Tak luto, ako jo nama tek było, pón smej musałej wopśestaś.
Teke tomu jo se mjaztym pśiwucyła, serbske pismiki cytaś, rownož až to w žednej šuli nawuknuła njejo.
150 milionow tunow brunice laže w „źělnem pólu Miłoraz“.
Wónej stej 6 a 8 lět starej, rozmějotej wšo, wótegranjatej pak tak, ako doma powědatej – na wusokonimski. „Žeden źiw – ja ga som ta jadna sama paršona, ako se z nima we tej rěcy wulicujo“.
Šejnejdojske zastupniki w Turjańskej gmejnje su naraźili, aby z togo drjewa něco wužytnego napórali, a su se wumyslili wóny projekt.
Pós * Jer 6,9–21
Teke te druge źiśece głose su klincali pśijaznje.
A to tśeśe wjasele jo było, až z prědnymi carnicami jo sajźiło gibane klejze – za nas taka pšawa chłošćonka.
Druge serbske mě jo kopśiwka.
Gromaźe z prof.
Myšyński młyn na Kśišowce mlejo wót lěta 1848 trajdu.
Ty maš słowa nimjernego žywjenja.«
Prědku stej pśecej šłej młoźinskej wjednika Mandy Richterojc a Benjamin Starik, aby tym rucnikarjam, pśedewześarjam a wejsańskej prominency swóju cesć wupokazali.
Pśez swój projektowy tyźeń maju wukniki něnto serbske wimpliki w rědowniskej śpě, direktnje nad „rědowniskimi pšawidłami“.
»Sused Gustavsson jo kśěł zupu z njogo wariś, mě jo było jogo luto a som jogo wezeł sobu«, wótegronijo starki Pettson. »Kury budu se wjaseliś, buźoš wiźeś.«
Serbsku Łužycu źělitej sebje nowej kraja Bramborska a Sakska.
Drugi wótpšawa: Antoine Jean Baptiste Marie Roger de Saint-Exupéry.
Źiśi mógu něnto w swětle ruce gibaś.
W zwisku z naraźenim, wutwóriś korporaciju zjawnego pšawa, su se mjazy wobźělnikam pokazali rozdźělne měnjenja.
Jich maminy kraj jo nejskerjej był něźi pla rěki Neretvy w źinsajšnej Bosniskej-Hercegowinje.
Pśi šuli "Mina Witkojc" se wóno zachopijo, nejpjerwjej pó droze "2. kolonija".
W telewiziji a w rozgłosu jo wóna cesto wiźeś a słyšaś była, jo moderěrowała serbske swěźenje a adwentske koncerty wót rbb, jo nawjedowała podiumowe diskusije.
Wustupuju w „mócnem“ a „słabem“ stopjenju.
 A lěbda běšo pówobjedował, pokazowachu se nazdala wójcy. 
Až do 1938 jo kuždu drugu njeźelu namšu cytał, až do 1933 w serbskej rěcy.
Ceła kupa a což na njej jo, jo wšykno mójo, a kuždy móžo z tym swójim cyniś což co. 
Toś tu funkciju wugbašo až do kóńca pśistajony Budyšyńskeje serbskeje śišćaŕnje Gustaw Janak.
A tak njejsmy kuždu njeźelu jano na cerkwinych ławkach sedali, aby Bogu słužyli, ale teke na šulskich ławkach, aby se wochłoźili na rědnosći serbskeje rěcy – a zasej něco pśiwuknuli.
Wokoło 10. awgusta su se tam zmakali pótomniki serbskich wudrogowarjow, kótarež su pśed někak 150 lětami Łužycu nuze a swójeje wěry dla spušćili.
Nejwěcej wuzwólowarjow we Markojskej góli
Napšawdu, to teke smy!
Jatšowna guska jo była 50-60 cm dłujka, niźi 30 cm šyroka a jo měła pódobu palmowego łopjena.
Jogo łopjena słoźe kisałe.
Dalšne spiwanje jo zachopiło zeger pěśich pśed slěpjańskeju cerkwju.
Zakśik mójeje žeńskeje se rozlěga pó nocnej krajinje. »Wóstań ceło měrna«, wopytajom swóju manźelsku změrowaś. – W tej situaciji měrny wóstaś, jo lažko gronjone.
Crying Blue klincy aktiwnjej, to jo było za nas akceptabelne mě.
Rytmus klapjośo ze zukowyma kijaškoma.
Jona 4,1–11 * 1 kral 18,25–46
Trjebamy pak Wendengesetz, Wendenrat a Wendisches Gymnasium.
Pśecej gwězdku pó snědanju pśijěźo śota pó njogo do syrotownje.
Oroszlány jo město w Hungorskej.
Běda tebje, tak dłujko ako to se njestanjo!
Tradicija ako nosaŕ abo motiwator serbskeje rěcy zwenka šule njedosega, aby rěc žywu zdźaržali.
Ale žeden problem!
Torgawa jo wjelike wokrejsne město na pódpołnocu Sakskeje.
Ten pisaŕ Dieter Schulze jo pśi tom wuznał, až Kito Šwjela jo za pšawym ta jadna sama paršona we historiji Skjarbosća, kótarejež statki dosegaju dalej ako granice jsy, a jo togodla dostojna wósebnego wobspomnjeśa.
Wóna jo se toś lubosnje smjejkotała a była glucna.
Zmakanje dolnoserbskich abiturientow
, budu w Smogorjowje kokota zabiś.
Ten jo zagórjony.
Wótergi su se bóže domy w casu kśesćijanizacije połobskich Słowjanow twarili na městnach, źož jo se něga woplěwał kult tatańskich pśibogow.
By ale wažne było, modernu a pasujucu lekturu pórucyś, źož młode luźe se raźi procuju, něco na serbski cytaś.
Wóni móle źiwe zwěrjeta, pśeto te njamógu wódychnuś.
Do togo, až pilotowe pśedewześa mógu se zachopiś, jo wobšyrna analyza trjebna, kótaruž pśewjeźo Serbski institut.
Dwa gólca z Mósta buźotej na superkokośe w Mósće
We wobyma koncepcijoma - tak su cłonki komisije na swójom posejźenju w Chóśebuzu zwěsćili - jo wjele zgromadnego.
Jo to woblico za wótmólowanje.
A chtož jo je naźěłał, njetrjeba pśed nimi stojaś a se źiwaś, až w rozbitem gjarncu nic wěcej chowaś njamóžo.
Tam se spiwa serbski (górnoserbski, rownož to njejo rěc jsy!) a pśiglědarjeju se zda, až Zabrod jo we 50tych lětach cysto serbska wjas.
Jaden how we Groźišću zawóstany, we tej wójnje pśimjety Rus sebje ze swójima rukoma ten nowy wětšnik twari.
stej napisałej tšojenja wót myšyńskego kněskego grodu.
Z Rusojskeje/Russland.
Woni źěłaju na drustwowych polach a łukach z docełego 1800 hektarami a w groźach, źož jo tuchylu 1300 gowjedow.
Na row zasłužonego Popojcanarja su struski połožyli a Měto Pernak jo powědał wó Jordanowem statkowanju.
Zeznach se w Groźišću z wěstym Wylemom Rychtarjom, kenž tam teke na dwórnišću źěłašo.
K wěsći jo se w tom dypku teke dało to, až jo se lětosa 38 źiśownicow wobźěliło na serbskem rěcnem kursu.
Tak smy teke wiźeli, až njewezmjo nam za zło, gaž teke gólcam kusk mazańca pśez wokno dajomy.
Serbski Sokoł pósła spócetnje swójich wjednikow z jadnotow na wukubłańske kurse za sportowych trenarjow do Pragi a wugótowašo wót 1928 tśi wěcejdnjowne swójske kurse w Kulowje, w januarje 1930 w Budyšynje a w decembrje 1930 w Radworju.
Wón wari wósebnje błośańsku a łužysku jězu, a to se wě, teke rybu.
BUBAK ten młody magacin
[...] bagrowaś a swójo źěło zeźaržaś?“ Až sobuźěłaśerje LEAG maju kredity, tak jo groniła, njamóžo byś zawina. „Co jo z tymi drugimi luźimi, ako njeźěłaju „we wuglu“?“ Wodtke jo pokazała na aktualne wuwiśa pla Vestas a Bombardier.
Sy něnto juž narski, aby sam raz něco namakał, což hyšći žeden luź njejo wiźeł?
Kužda stwóŕbicka jo wósebna!«
Profet, kenž cowanja ma, ten prjatkuj je ako cowanja.
Tam su tradicionelnje teke Serby zastupjone.
Wona jo južor za luźi how w pjerwjejšnem casu wariła a pjakła.
A grajaŕ Matthias Greupner tak ako Sylvia Burza, kótaraž jo grała žeńsku Fontanego Emilie, stej pśedcytałej z dopisowanja manźelskeje.
Młynikojuguslowarjoju jo se zdał ten cuzy pšosarik, kenž jo tak narski do młyna wuźěrał, byś mudry gólc.
Myta su (pó starstwje) mjazy 5 a 25 euro.
Źo hyšći bydle lutki?
Krotko na to su prědny raz wopytali załožyś Domowinu w Chośebuzu.
We tej kisće stej měłej kopicu běłych myškow.
Wona cyta rada serbske knigły, pomaga drugim, aby nawuknuli to wušywanje a pšawe woblekanje serbskeje drastwy.
Na městnje, źož jo pśed stolěśami była serbska wjas Trjebin (Treben) pla Dolica (Dehlitz) w Saksko-Anhaltskej, jo se zachował pówóstank něgajšnego serbskego groźišća ze 10. stolěśa.
W atraktiwnjejšych rumnosćach by wóna wětšu statkownosć a pśipoznaśe w źěle ze serbskeju ludnosću dojśpiła.
Som je pótajmnje futrowała z jěšnicu, rybu, młogi raz z měsom.
Wot wšych bokow jo pśišeł sněg, štorm a wjelika zyma!
Klasiske muzikowe instrumenty: wiolina
Won wuwucujo na fakulśe etnografiju.
Edit Pjeńkowa (nalěwo) a Bärbel Haberkornowa z Rowniskego wejsnego źiwadła stej pśi mlokowej ławce bachtałej.
Tam jo žywy był serbski faraŕ Bogumił Šwjela, kótaryž jo se bejnje angažěrował za wobchowanje a zdźaržanje serbskeje rěcy.
Jemaine Atea Mahana Clement jo nowoseelandski muzikaŕ, grajaŕ, režiser, producent, komikaŕ a awtor.
Pśeto až do źinsajšnego powěda krajina w Łužycy k nam serbski: mjazy drugim pśez njelicne stronine mjenja, ak su pó źělach teke źinsa znate.
Rěcny centrum WITAJ se wšyknym wobźělnikam źěkujo a gratulěrujo dobyśarjam!
Mały Fryco pak jo był taki pšawy njerodas, kenž jo pśecej wopytał někogo škrěś.
Teke tam su nowosći zgóniś.
Wšyknym pak, ako se za to serbske zajmuju, mógu do rady daś, pśiźćo raz na woglěd do Spandau.
Tak som był zły a jomu grozył: Gaby ty žywe było, ja by śi z kneblom pśebił.
Za źeń dejśo płaśiś 15 markow (za jězu a wšo druge).
Winowe gałuzki abo wót kisałych wišnjow se za to góźe.
A derje móžo se cytaŕ pśedstajiś, kak wulicujo ceptaŕ Alfons Frencl swójim wuknikam małe a wjelike zajmnostki ze swěta, z małego a wjelikego.
Specialita Antje Koßmagkoweje su drogowańske impresije.
Kśě dobyś złoto w zwězkowem wuběźowanju „Naša wjas ma pśichod“
Muzikaliski ramik wjacora wugótujo dujaŕski kwintet Serbskego ludowego ansambla z twóŕbami Jana Pawoła Nagela a Alfonsa Jance.
Klaus Kretschmar jo tegdy dostał někotare małke ludy za nowy zachopjeńk.
Nowy nosaŕ jo se namakał RCW w měsće.
K tomu su pak gronka lěta a gronka na kuždy źeń kradu myslone: až wšake luźe we wšakich situacijach je sebje pśiswójuju ako wósobinske moto dnja.
Wón ga se prima góźi za swěźenje a gósćiny.
Take a pódobne sceny źiśam njejsu cuze.
Gotowali su to mjazy drugim Wětošojski šołta, Serbske šulske towaristwo, Domowina a towaristwo PONASCHEMU.
W tej wili jo se zmakanje wótměło.
Prědne myto jo dostała Lea Kelm, druge myto Christiane Dögel a Andreas Gaertner a tśeśe myto jo šło na Robert Lorenca.
Dla togo jo se wótwóda dostała do piwnicow.
Gotowy jo něnto film „Sokoł — P.
Widobne znamje teje gjardosći jo wjelika licba wšakich wjelikich lapow, kótarež teke młode žeńske su sebje na głowu stajili.
Moderacija, kótaraž jo dejała mósty mjazy titelami twariś, aby technika měła cas za pśetwarjenje, jo casy była pśekrotka, aby swój nadawk derje dopołniła, a na pšawu gramatiku měło se wěcej źiwaś.
Kajl stej gratulěrowałej.
Zgromadnje ze Serbskeju radu su wugótowanje plakata wuźěłali.
Jo mě kśěła tam něco pokazaś.
Tak su reziměrowali 21. junija w Lubnjowje, až SPD w Bramborskej, koaliciski partnaŕ Lěwice, wšake njejo kśěła.
Kśěli smy to pśisamem wšykne!
Jo nawjedował wjeliku koaliciju stronow CDU a SPD.
Měto Šmyt, šołta: Njejsmy sebje rozsuźenje w gmejnskem zastupnistwje lažko cynili.
Prezidium Domowiny a pśedsedaŕstwo župy Dolna Łužycy stej se zmakałej
Lětosa su se naroźili južor 3 źiśi, to stwórte góletko naroźijo se w nowemberje.
Za wobźělenje maśo 3 euro płaśeś.
Wón dej krajne kněžaŕstwo póraźowaś a se kuždy poł lěta schadaś.
W januarje, rowno pśed zachopjeńkom periody probow za lětosne spiwanje, jo se wjelicka wěc stała.
Kurt Krjeńc, pśedsedaŕ Domowiny a wótpósłańc Ludoweje komory DDR, a Nakońc, wótpósłańc wobwodnego a pózdźej wokrejsnego sejma a cłonk wokrejsnego sekretariata Nacionalneje fronty, matej w 1950tych lětach wósebnu zasłužbu na tom, až jo stat pšawo serbskich rybarjow pśipóznał.
Pór ma tśi źowki.
Do tog su źiśi wupjakli klěb na kneblu a z traktorom jěli.
Rowno w něntejšnem śěžkem casu deje wósebnje naše starše luźe pytnuś, až njejsu sami", jo šołtowka na tu "gódownu akciju" slědk glědała.
Wobtwarźony brjog buźo 142 m dłujki.
Amt pyta dalšne rumnosći w měsće.
Ta jo samo 11 lět dłujko, až do junija togo lěta se starała w nadawku Domowinskeje župy a serbskeje załožby za biblioteku.
Anna a Martin matej reju a spiwanje ako kónika a cotej tek serbske reje a spiwy zwucowaś.
Tak ako se to słuša na takem forumje jo šefredaktor Serbskich Nowin Benedikt Dyrlich na zachopjeńku tych pěśoch kandidatow pšosył, aby se nejpjerwjej krotko pśedstajili.
Něnto pak do drugich stron.
PODOBE POKRAJINE.
A ten rjeśaz jo teke wobwity.
Dogromady 153 porow - młodych a fryjnych - jo śěgnuło pó tej wjelikej jsy w Picańskem amśe.
Kšuška jo płod kšušcyny.
Hynac jo, až kelnaŕki mógu se nagubk stajiś, gaž kśě.
Wšykne su byli źěkowne za to wótměnjenje, su se culi zwězane w swójich bjatowanjach – lěcrownož wótstawk jo był mjazy luźimi.
Togodla su se organizatory Filmowego festiwala Chóśebuz/FilmFestival Cottbus rozsuźili, 30. jubilejne wudaśe swójogo festiwala pśesunuś.
A tak jo se Gerbemu cesto zejšło: Tofle a pokazowarje k interesantnym městkam feluju.
Tam su stojali kónje a gaž jaden kutšak jo pśijěł, ako pomoc jo trjebał, su pśěgnuli hyšći jadnogo kónja abo dweju.
Wejsna pśirada jo zapśěgnuła krajny amt za wobzwarnowanje pomnikow w Drježdźanach, w lěśe 2009 su pśidobyli teke historikaŕku Trudlu Malinkowu wót Serbskego instituta.
Až jo wóna teke wjelgin dobre kuchniske zele, jo mjenjej znate.
Ako su se »towarišnostne nałogi a swěźenje łužyskich Serbow w běgu lěta« 2014 do nimskeje lisćiny imaterielnego kulturnego derbstwa pśiwzeli, jo to nejpjerwjej skerjej na iniciatiwu wót górjejce slědk šło, dokulaž jo se Domowinje eksplicitnje naraźiło, aby se za ten w Nimskej nowo zawjeźony format procowała.
Na serbskej wucbje w Borkojskej zakładnej šuli pak njejsom se wobźělił.
Ale we tej wokolinje dajo wěcej zajmnych jsow, teke serbskich.
To buźo za mnjo cesć, chwalba a pyšnosć mjazy wšyknymi tatanjami na zemi, gaž wóni budu słyšaś wšykno to dobre, což ja Jeruzalemoju dawam.
Wónej stej nastałej we lětu 1938. 
Južo how we Łužycy som zgóniła, až dajo w Melbournje, na pódpołdnju Awstralskeje, serbske towaristwo.
Ale źo te su wóstali?
To pótrjefijo wósebnje město Drjowk, gmejnu Gołkojce, město Wjelcej a gmejnu Kopańce.
Jězdźimy na zymski sport do Połdnjowego Tirola a we lětnem dowolu do krajow Europy".
Rowno w lěśnem casu su źiśi cesto wence ducy.
Nutśi jo było derje wutopjone a smy se dali słodne carne piwo zesłoźeś.
Sy ty južo něco słyšał wó Serbach?
Gano som z nim ducy był.
How jo Matušojc Richard ze žeńskeju sejźeł w prědnem rěźe, ako pśecej.
Sarah jo pśeraźiła: "Naša mama jo jaja južo powjesyła móje pyšne jaja na strusk."
Som se pak rozsuźiła za „Nalěśe”.
Maćija, pón jo to za mnjo wuměłstwo”, jo groniła.
Woni su wjadli pśez program.
Swójo pśiźenje stej pśipowěźełej zagronity nimskego kněžaŕstwa za nastupnosći wusedlarjow a narodnych mjeńšynow dr. Bernd Fabritius a sakski ministaŕski prezident Michael Kretschmer.
Wejsny konsum su wótwórili 1978 a wót togo casa su tam wšake mjeńše lody – mjazy drugim flejšaŕ, HO, Pumpojc a Böhmojc loda – swóje wóry pśedawali pód jadnym kšywom.
Kokot w Bórkowach: tšach pśed njewjedrom
76lětny Horst, sobuzałožaŕ a cesny cłonk žylojskego wobydlaŕskego towaristwa, jo dejał kuždy źeń do města wózony wordowaś.
Nejmjenjej by my dejali se zasej pśibližyś takemu familijnemu zaźaržanju.
Pozdźej se pón pśidaju hyšći droždźeje.
Kuždu chylcycku stej zastałej a wopytałej spjełka kwiśinow załapiś.
Pla Wiłoweje (Eulo) jo ta Małksa tak wuska, až jo z lažkosću móžno, ju pśeskócyś.
Chylku pjerwjej zakósćiwe winiki, a něnto zasej wujadnane pśijaśele: Serbske koparje a Połnocne Šleswigarje z Dańskeje su wobraźili tym 230 pśiglědarjam w Hochozy wjelgin napněte graśe.
Nalěto něnto wšuźi kiwa a kwětki zakwituju w naturje, w zagrodach a w gjartnaŕnjach.
Znate jo wón za ekumeniske młoźinske zmakanje, źož kužde lěto pśiźo jadnab 100. 000 woglědarjow z wjele krajow.
Wrobel kśika: »Ně, ně, njok byś twój pójědank!«
W aprylu buźo to „Tura wokoło Drjowka na slědach serbskich nałogow“: z Drjowka , wokoło Grabickego jazora, pśez Kózle, Maliń, Šćeńc (Steinitz) slědk do Drjowka, nagromadu 41 km.
Comej raz muzikowu kupku załožyś.
Myslim se, až mam mjaztym wěcej ako sto swójich twóŕbow".
Morfologija pótakem pśeslěźijo, kak morfemy ako nejmjeńše wóznam nosece jadnotki słowa twórje.
Max Hartmann jo jaden z tych 6 Witaj-źiśi w 1. rědowni Wětošojskeje zakładneje šule.
Až ten slědny titel hyšći źinsa pśitrjefijo, to su wšykne ned pytnuli.
Swóje zarědowanja su bibliotekarje musali kradu wobgranicowaś, wóni normalnje pšose do Woponego zala Lubinskego groda.
Weto jo kněni Lenickowa te šesć lapow pśigótowała.
Witśe dalej.
Moderna muzika k modernym tekstam, wót młodych luźi grana a spiwana, něco, což se kradu wótchyla wót tradicionelneje ludoweje muziki abo chorowych arijow.
We wejsnyma źěloma Smogorjow/Schmogrow a Prjawoz/Fehrow su byli wobydlarje zachadnu njeźelu napominane, se wobźěliś na rozsuźe bergarjow (Bürgerentscheid).
Mjaztym su namakali městno: tuchylne grajnišćo za volleyball pśi góspoźe „Zum Hirschdenkmal“.
Luźe su južo wjele stow lět dłujko wěźeli, až jo wóda wjelgin na wužytk, su se w njej kupali a ju pili.
Pólk jo wulicował, až Serbski sejm jo z iritaciju wót togo wobzamknjenja zgónił, dokulaž głowne wugrono se zewšym njemaka z poziciju sejma.
Take stukanje jo było daloko rozpśestrěte a ma wšakorake formy, ku kótarymž teke camprowanje słuša.
Pón musy internet teke wěźeś, źo słyńco bydli.
Wilawa zdychnjo: »Och myška, tak to njejźo!«
Ten kśesćijański dom jo jadno město, źož pilnje se źěła a měrnje se wótpócywa.
Rod jo w systematice śěžka.
Pśi góźbje jubileja su w Chóśebuzu teke witali gósći z města Saarbrücken, z kótarymž ma dolnołužyska metropola wót lěta 1987 partnaŕstwo.
Gaž kuždy k tomu pśinosujo, źo dalej.
Willkommen in der DDR".
Z Chóśebuza/Cottbus. W Měsćańskem wejsnem źělu Gogolow/ Groß Gaglow maju styri familije wjeliki tšach wó swóje domy.
Pśisamem až do połnocy smy pśi piwje gromaźe sejźeli.
»Něnto skóńcnje wěm, kak móžom zwěsćiś, lěc fryjaŕka mójogo syna pšawa princesna jo!«
Jo Serbskemu muzeju pśepódała originalny wobraz znatego mólarja Fryca Latki, na kótaremž běšo wón 1903 mólował zymsku krajinu pśi Barbuckich gatach.
Pummel jo pitśku zwity a Tommy jo był wjelgin sensibelny.
Tśo wót nich su ten wjacor w awli moderěrowali: .
Kroh jo rozkładował brachy wustawowego pšawa a raźił, co dej se pśeměniś.
Wósebnje jo wjelgin wažne, aby maminorěcne luźe mógali akceptěrowaś a rozměś nowu leksiku.
W regalu su mjeńše a wětše knigły.
Wšykne gósći su ze zajmom słuchali na zajmnostki w dolnoserbskej rěcy, ale njejsu wšykne tu rěc tak pšawje rozměli.
Mój nejlubšy recept Wam how pśedstajam.
Bój se Boga a źarž jogo kazni, pśeto to pśisłuša wšyknym cłowjekam. Prjatk 12,13
Jens Zapjaca a Olaf Böttcher stej byłej pśiducej.
Škrjokowe gałuze se kśiwje k wognišću, ako by kśěli teke se wogrěwaś a z luźimi se rozgranjaś.
Melioracija jo tejerownosći wšykne tšugi pśeměniła: Źinsa su to za wětšy źěł rowne groble, a ta ceła strona k połnocy kanala jo swój mokšy a pśiroźbny charakter docysta zgubiła.
Kupa z něźi 360 wobydlarjami jo źinsa zwězana z pěskowym nasypom z krajom.
Som była kaž w raju!
Daś bratšojska lubosć wóstanjo.
Kśesćijańska wucba, kótaraž na bibliskem znakstwu stoj, ma slědujuce centralne wopśimjeśe: Bog jo pśišeł na swět w swójom synu Jezusu Kristusu.
Pómałem jo se dym drěcował z dymnice na kšywje.
Tak dej se za nowu epizodu RBB-wusćełanja ŁužycaTV jaden krotki pśinosk pśigótowaś, w kótaremž se źěło serbskego tyźenika Nowy Casnik w casu korony tematizěrujo.
Swóju drastwu ma Lysann, pśipódla gronjone, wót Zapjacaric šlodaŕnje w Rubynje.
Wón jo jich pomoc a šćit.
Ta licba pak dawno njejo dosegała a toś su musali někotare pedagogi ako drogujuce wucabniki na wšakich šulach wuwucowaś.
Drugi źeń ekskursije su se młodostne zaběrali z drugim źělom projekta.
Staršy cłowjek jo to był.
[...] to pjenjeze dostało – mjazy drugim z kupkow w Mósće, Janšojcach, Rogowje, Radowizy, na Górach a w Rubynje – a wót młoźinskich Domowinskich kupkow w Bórkowach, Smogorjowje a Žylowje.
Pó jatšach buźo wóna póroźiś swójo prědne góle.
W lěśe 1913 jo dostał zastojnstwo pśi Chośebuskej serbskej cerkwi, źož jo 26 lět słužył wěrnje a njewomucnje serbskemu ludoju.
Mimo togo som zachopił w jadnom klubje balo kopaś.
Zajmowali su se na tych šulowanjach teke za strowe piśa a wegetariske recepty.
Wot oktobra njetrjebaju Hochozarje tak cesto jězdźiś do Picnja dla amtskich nastupnosćow.
Dalšny problem jo, až ma ambrozija dłujki cas kwiśenja: wót julija do oktobra.
Wón jo 93 lět stary a jo pjerwjej był cerkwiny słužabnik.
Cakam kradu na ten źeń, źož to zasej móžomy.
Gromaźe ze swójim pśijaśelom Mětom Nowakom-Njechorńskim jo wón – ako rowno wuzwólony pśedsedaŕ Domowiny tak gronjone poł słužbnje – w jatšownem śichem tyźenju z kólasom pó Dolnej Łužycy jěł.
stwórtk, 23. apryla /nalětnego
Žeden zmysł njejo spóznaś.
Pśi tom som se zeznał ze starymi žeńskimi, kótarež su se wjelgin wjaselili, až luź w starstwje pód tśiźasća lětami serbski powěda a co dalej pśiwuknuś.
Temje, kótaraž wšykne druge temy wustarkujo, gronje Englandarje: „Wjeliki słon (Elefant) we jśpě“.
A ta »měšańca« pó teritoriumach jo dobra.
Pótom jo se jaden wuknik doglědał, až Arno plějo wósrjejź jazora na drugi bok.
Pó tajanju sněga jo stojała wóda hyšći dłujko na pólach, tak ak njejsu mógali bury zachopiś z nalětnym źěłom.
A to jo až do źinsa tak.
Njeznajom jich pśewjele, kenž se hyšći nikula swóje włose barwili njejsu.
“Wjele pak som teke nawuknuł pśez cytanje knigłow a Casnika.
Pšosaŕ jo wóttergnuł kłosk.
To groni: pśisamem 16 lět dłujko jo ako šefredaktor wažnje sobu póstajił niwow Nowego Casnika.
»Deshalb.
Skóro wšykne źiśi chójźe pózdźej na zakładnu šulu "Lutki" Žylow Kótare wuměnjenja su trjebne, až se imersija raźijo?
Mjasec pózdźej – 10. a 11. oktobra – kśě se z makaś na dalšny dlejšy trening, a to w Bórkowach.
Z českeje rěcy jo pśestajiła źiwadłowe graśe a jo pśeźěłała za serbske jawišćo.
Nj 26 Njeźela zamrětych
Te nowe cuzabniki se genetiski wótšo rozeznawaju wót "starych" europskich ludow jagarjow a zběrarjow.
Božko njejo to było za wětšy źěl nic dobrego za woplěwanje a zdźaržanje serbskeje rěcy.
2004 jo taki mjazynarodny kongres tež w Budyšynje zorganizěrowała.
Produkty to su: mězga, liker a paleńc Holundergeist.
Jo mě lažało na wutšobje, pśewóźowaś "marathon" jadnanjow.
Stat granicujo z Radžastanom na pódpołnocu, Madjapradešom na pódzajtšu, Maharaštru na krotkem zajtšu, kaž teke z Pakistanom na dłujkem wjacorje.
Fischer: My dostanjomy nowe topjenje, a pśistajone mócnje pomagaju.
A teke to, až kupki njewědobnje glědaju jadna na drugu, kak wóni taki swěźeń organizěruju, a jadna njoco byś górša ako druga – teke taka konkurenca jo wužytna".
Ga źiśi cakaju tam wšuźi, na chłošćonki se wjasele.
Až jo to móžno, jo pokazał na pśikład nazymski koncert w Žylowje.
Na nich su, to se wě, měnjenja a diskusija wobźělnikow wjelgin wšakorake a napśeśiwne.
Do škórpiny něnt źi!
Jaden cytaŕ-pisaŕ raźi, do kšetowych źěrow běły dym duś.
"W stawiznach Błotow jo se južo cesćej stało, až su pśišli wšake wusoke luźe na woglěd.
Wón pśiskokajo a pšaša: "Co śi jo, lube źowćo?" Śmojtina wopśestanjo z chejkanim a groni rozgórjona: "Ja njejsom lube źowćo! Ja som śmojta chódota Śmojtina! A to ga jo jasne, cogodla zacwiblowana som.
Pon jo było w tom gremiju to grono wó kłobyku, lěcrownož nam te crjeje śišće!
Su měnjenja, až Thraki su nastali pśez změšanje tegdejšych wobydlarjow Balkańskeje połkupy z indoeuropskimi rodami, kótarež su pśišli do Europy w ranej bronzowej dobje.
Wónej jan dejtej tudy na mójej górje a we mójej 141 jamje bydliś, wónej jan dejtej wšyknu broń a wšyknu wójnsku a drugu pótrjebnosć měś. 
Teke tšašnje njenaglědne wrota mógu skazyś rědnosć jsy, rowno tak ako pśewusoke domy abo płone kšywa.
Dokradnje jo Michaela to wěźeś kśěła, jo w interneśe slěźiła a se naslědku na mjenjowu póraźowaŕnju w Lipsku wobrośiła.
Napšašował jo Andreas Kirschke.
Na droze do Chośebuza jo se hyšći z njebja dołoj kidało.
Bóžko maju jano hyšći jadnasćo cłonki, na zachopjeńku jo jich 40 było.
Bus jo wót pónjeźelego do pětka ducy pó wokrejsu.
Bjarnat Cyž jo dał Domowinarjam do rady, za lisćinu šćitanych kulturnych pomnikow w Błotach na UNESCO zapódaś naraźenja ze swójeje blišeje domownje.
Wóni su měli głownu zgromaźinu a zmakanja wšakich „sektorow“.
To groni: Kak spěšnje deje se wuglowe kapacity w elektraŕnjach do lěta 2038 reducěrowaś.
Krabatowa maś njejo cesto wěźeła, wótkul nabraś muki za pólewanku a jagłow za wobjed, jo, młogi raz njejsu razka kusacka suchego klěba w domje měli.
W tom zmysle jo Korla Wukaš pśinosował k zdźaržanju serbskeju rěcowu w dalokem "nowem" swěśe – ako jo to raz był za serbskich wudrogowarjow, a rownocasnje stwórił zwisk k starej domowni za nowe generacije w Serbinje.
A to jo dobre.
Kake su to byli, napšawdu wěcej njewěm, my ga njejsmy daniž nimske daniž serbske mjenja tych łucnych rostlinow znali.
Witko a maś źotej do kuždego ruma, glědatej do wšyknych rožkow, ale niźi žeden Brumbarij njejo.
Jadno lěto jo pón cas, wó tom diskutěrowaś we młogich gremijach.
Na njej se zmakaju mustwa europskich narodnych, aby w balokopanju wójowali wó titel „Europski mejstaŕ“.
Wjedro bywa śoplejše a suše, teke we Błotach.
Stefanie Krawcojc jo se jeje napšašowała.
Z našeju kulturneju kupku jěźomy do wjaskow a wustupujomy teke w městach.
Wóna jo jomu wulicowała, až kśě ju źeń pózdźej operěrowaś.
Ty drje derje njesłyšyš: Z kólaskom sy dejał pśiś, nic z kólasom!
Běrow „Wolfsregion Lausitz“ jo k wěsći dał, až dwě wót dwanasćich łužyskich wjelkowych rědownjow w Sakskej njeeksistěrujotej wěcej: jadna pśi čechojskej granicy 20 km na krotki wjacor wót Budyšyna a druga na Wusokej Dubrawje (pla Kwětanec/Quitzdorfa).
W Mužakowje ga jo se naroźiła a how cas žywjenja bydliła, ale wót takeje drastwy njejo žednje nic wiźeła daniž słyšała.
(Kabaretisty se wě distancěruju se wót wšyknych njelegalnych a legalnych drogow.)
Něga stej byłej w Rězaku dwa pcołkarja a małku kjarcmu su měli, do kótarejež su głownje te załožyli na piwo a paleńc, ako su pśiwózyli drjewo do rězaka.
Bóžko dajo teke kokulki slězy negatiwnych wěcow.
Njeźela zamrětych jo z wótmyslenim slědna njeźela w cerkwinem lěśe a tyźeń do prědnego adwenta.
Až do 1954 su póry se ženili w slěpjańskej wósaźe hyšći pó serbsku.
Górjejce móžo byś symbol za rědne wjedro.
Na pśikład su pupki pó bursku zwoblekali, su napórali z drjewa kokoty a kónje a su pokazali historiske fota wót kokota w Turjeju.
Doma w Barbuce.
Hejnak z bajki – nejstaršy a nejrědnjejšy chrom na Radušańskich kupach.
(sebjewědobna, powěda w pregnantnych sadach a wjelgin rozymnje)
A how mój mały dar jo: strusk a pěś hantwalow.
Kulki su musali z piwnice górjej nosyś pśez dwór do piwnice we wjelikem domje.
Wupśestrěj wobej ruce z balom doprědka.
We Žylowje mamy z Witaj-projektom w źiśowni, we šuli a w horśe dobre wuměnjenja za to.
Won jo wšak teke jich žywjenje šćitał.
Pśisamem dwa tyźenja ma take njespušćobne wjedro traś.
"Muzika grajo a my rejujomy", jo nam wulicowała Hilde Müschnerowa, dla swójich rědnych idejow we jsy ako "źiwa Hilda" pomjenjona.
Tak jo było to grono wó tych pjenjezach, ako hyšći w kasy maju, ale teke wó zběranju Domowinskich pśinoskow.
Ten „njeglucny kral“ jo Mareno Wojto (Woitow) z Depska.
Prědny pad ptaškoweje mrětwy w Nimskej Sprjewja-Nysa.
Mimo togo su šlodaŕki, kótarež su originalnu serbsku drastwu šyś wuměli, starstwa dla wumrěli, a te tradicije njejsu se dalej dawali. [...]
Njejźo how jano wó Nowakowe prjatkowanja, ale wó to, luźam daś śišćane Bože słowo w serbskej rěcy do rukow.
11.04. | 19.00 góź.
Jo kradu zaźiwana, až jo wšykno zwónoźone.
Słodki ga ten jaden njej´.
srjodu, 30. septembra /nazymskego
K dopomnjeśu: Serbske mustwo jo stojało 2018 na 8. a 2019 na 7. městnje.
Co to za wjasele běšo!
Někotare druge, starše žeńske maju zasej rubiško, zwězane na źiwnu wašnju.
Skóro na samskej wusokosći drjewjaneje cerkwicki, ale źělone pśez wejsnu drogu, dwa rěda chromow, tšochu póla a kusk łuki, jo stare sportnišćo.
Gaž pón buźo zyma a wěcej pokoja pśi wustawadlišća, pón wón co swój hobby wugbaś: Co hyś ryby łojt ze swójom synom Stevenom, a zwětšego jo teke sotšy syn Marten pódla.
Se groni, šym wušej płomje se gyža, śim płodnjejša buźo zemja we wokolicy.
Richard Lubkoll, starki Thomasa, jo twarił treningowe cołny za nimske narodne mustwo wjasłowarjow za olympiske graśa 1936. Thomas Lubkoll jo twarjaŕ cołnow w tśeśej generaciji.
Kurs su wobogaśili z wósebnymi wopśimjeśami.
Teke na prědnem nastwaŕku w kuchni a we pódlańskej jśpě wótbłyšćuju se stolěta.
Pśiznawam, až jědu kuždy raz z wěstym tšachom k takemu padoju a se sam pšašam, lěc som zewšym kompetentny, lěc mógu luźi w takich situacijach zewšym troštowaś.
Ja kśěł na kuždy pad pśewjasć take wěcy ako na pśikład „Cytanje pód lampu“.
Wjele towzynt luźi jo tegdy wiźeło te graśa tych 19 mustwow, a Domowinske serbske mustwo běšo se pśi tom wudobyło 5. městno.
Wałtoru, 21. december 2010 zeger 16.00, buźo na Dolnoserbskem gymnaziumje lětosna gódownicka.
Towaristwo za spěchowanje dolnoserbskeje rěcy w cerkwi co 9. decembra togo lěta pśewjasć swóju lětnu zgromaźinu, a to w Serbskem muzeju w Chóśebuzu.
Žytawa lažy w tśikrajowem rožku a stakim jo było to ekumeniske cerkwinske žywjenje teke kraje pśesegujuce.
Z Města/Chóśebuz. Z wjelikim wónoźenim su 12. apryla chopili połniś něgajšnu brunicowu jamu Chóśebuz-połnoc.
Madlena Norbergowa jo wjasoła a gnuta groniła, až toś ta bilda „jo se nawrośiła domoj“, do serbskich stronow.
Wón jo wuzwignuł, až wuměłstwo, muzika a literatura zmóžniju samorozmějuce pśemósćenje pśez granice a rěcy – až na ten part stoj w prědku to luźece, to zwězujuce, nic to rozdźělne.
To wšykno njejo cynił za sebje, ale za to serbske
Wjele wót pšawego planowanja Casnika za dlejšy cas njejo wón roźił.
Pětš wót togo nic njezawupytnjo.
Goźbu wužywaś kśě k tomu teke 51.
Zelezowy špic musy se nejpjerwjej do zemje zabiś a pón skulpturu z dlejšymi šrubami kšuśe pśišrubujośo.
Ptaškowu swajźbu njamógu źiśi lětosa swěśiś ako w drugich lětach.
Dłujkodobnje jo wóna wšyknym na wužytk.
Mója droga jo dejała pó studiumje wjasć rownu smugu na Serbsku wušu šulu do Chóśebuza.
Wjelike wjasele jo mě napórało sobustatkowanje we chorje".
Toś te knigły wopśimuju dopomnjeńki, dožywjenja a nazgónjenja awtorki.
Nan: Kśěł ty to?
Kórta z mjenjami tšugow: Saggei, Bitschnik, Bsennitza, Schrebenza.
Te wokognuśa wóstanu nam cas žywjenja we spomnjeśu.
Potakem spšawnje gronjone: Serbski wucabnik njaso wjeliku zagronitosć za kubłanje źiśi w serbskem duchu a zmysle a z tym za dalejwobstaśe serbskeje rěcy a kultury.
som za Was ducy była.
Prědny źeń gódy buźo dobra gus na bliźe.
Roźony w lěśe 1935, to groni mjazy dwěma swětowyma wójnoma a pśisamem na zachopjeńku Drugeje swětoweje wójny, som był 1939/40 rowno někak w tom starstwje, źož su śi wšake tšojeńka tšochu wědobnjej w głowje wóstali.
Smy wšykne z jadnym Duchom napowane.
A ta sama jo ceło wósebna.
Tśi wót tych spiwow zgłosyjo w serbskej rěcy teke chor górnikow Brjazki–Zły Komorow, pśeto znaty chor ga nawjedujo temperamentny gerc a spiwaŕ, Peter Apelt.
Něga su jich źe kubłali w někakich buchtach pśedewšym ako pśidatnu słodnu pjaceń.
To jo wažna diferenca z drugimi Romaniskimi rěcami a teke z planowymi rěcami.
Kóńcowki a sufikse se wótpowědujucy pó wokalami w zdonku pśiměrjuju.
Bramborska techniska uniwersita Chóśebuz-Zły Komorow a "Lausitz-Energie Kraftwerke AG" cotej pśichodnje wědomnosć a praksu hyšći wusčej zwězaś.
Jadne gronje, by namšu pśišli, ale njeźela słuša familiji, zgromadna fryštuka dej byś.
We wjelesych padach jo pón tak, až bur ma budku něźi na marku, źož wšo pśedawa – abo wón zastarajo lody.
Chtož swóje knigły slědk póžeda, buźo pśipódla wopismo dostaś, co we nich nutśi stoj«.
Góźba k diskusiji buźo dana na kóńcu.
Wjelikej měsće na połkupje Krim stej Simferopol a Sewastopol.
Kwětki smy teke namakali.
»To mógu śi pomagaś!«
Płod jo banja a wjelgin pó formje wariěrujo.
Som wjelgin pozitiwny zaśišć měła, až pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik co se skóro ze zastupnikami Serbskego sejma zmakaś.
Tam njejo akceptabelne, gaž nasmjerś narubane wupyšniju drogu abo pśidroznu groblu.
Tomu buźo něnto kóńc, wjele pilnych Groźćańskich a teke drugich rukow źěłaju na tej droze a drje buźo k nazymjemu gótowa.
Skokocćo!
Z lěta 1415 su toś te stare źurja Wjerbańskeje cerkwje.
Wobchadnorěcnje rěcy se teke wó "masowej kulturje".
Energija ma teke w Janšojcach wjele fanow – ten nejwětšy jo naš duchtaŕ, kněz Holzschuh.
"Luźe to trjebaju – trjebaju tu muziku."
Kokot a chyśenje škórnjow
Měra za nawjedujucu lektorku jo pósudk dr. Jentša pśi góźbje pjerwjejšnego wudaśa Šwjelinych tekstow z lěta 1973 "Běźenje a wěźenje".
Wjelgin zwjaseleca wěc jo, až někotare starjejše by raźi kśěli wšake serbske słowka a rěcne wobroty wuknuś.
Stefanie Krawcojc jo se z njeju rozgranjała.
Za jogo zdaśim wobstoj riziko, až kněžaŕska koalicija móžo rozpadnuś, a pótom budu te dobre wótglědanja se na njewěsty cas wótstarcyś.
Tam su natwarili originalne chromy z Łužyce, mjazy nimi samo błośański bolany chrom z błośańskeju krajinu.
Docełego pak jo było tak, až to mócne ideologiske a politiske źěło jo młogich Serbow w Dolnej a Górnej Łužycy wótźaržowało, sobu źěłaś w Domowinje.
W šćanju pak jo se gólcoju njezjapki zdało, ako by póznał mjazy myrkotatymi krickami myrkotatu póstawu pśerědnego źowća z loda a sněga, kótarež tam stoj a spiwa.
Kněz Mudra jo se wšykno napisał, což jo se na zgromaźinje powěźeło.
A ja wěm, cogodla kacka njejo kśěła śi na drugi bok rěki pśewózyś.
Carsten Gründer ma dalšne ideje wó rědowanju ruma.
Tak pśi sebje myslim.
A to njejo jano wjelika mudrosć tog žywjenja, ale tek póbóžnosć.
Grěšna jo słušała rědoju Johanniterow, kenž su se jěsno wó germanizaciju starali.
W tej drugej jsy rejtuju wušej togo wó kołac.
Serbski swěźeń w měsće: Młoda a tradicionelna muzika a wjele wěcej
Njejo źeń tak, až Wjerbański kjarchob ma wšuźi płot - daniž murju daniž wusoko rosćonu gusćinu.
Weto njejo to jogo wótźaržało, se dalej za to serbske angažěrowaś.
Jogo wobaleńc běšo tak roztergany, až sebje jen wěcej njamóžašo woblac. 
Mjaztym až jo kulturne derbstwo quasi žrědłowe zapśimjeśe, kótarež nimskorěcnu zjawnu debatu a teke oficialne rozměśe derbstwa pregujo, jo Cultural Heritage wědomnostny koncept, z pomocu kótaregož se pśepytujo.
Pśi změrkanju na najsy: Rogojska kapała - bubnarje a šwicarje - graju pśed chromom wognjoweje wobory.
Wón jo absolwent budyšyńskeje Serbskeje wušeje šule a lipšćańskeje uniwersity, mimo togo jo pśebywał tśi raze na studijach w Moskwje.
Financěrowane jo to było ze srědkami zakładnego dogrona mjazy slěpjańskeju gmejnu a koncernom Vattenfall w lěśe 2008. 
Cas takego rozgrona wó wobeju partnarjowu zajmowanych temach pśemalsnje pśejźo.
Mań luźi jo se pśipórała na ten mark na farskem dwórje.
Dosega zagaśona wóda w jazorach, aby wóda w Rěce pśi sušy njewubrachowała?
A te wšake nuanse, te cele cłowjeske z teju situaciju zwisujuce aspekty, kenž wulicowańko Angele Stachoweje wobswětlujo, daju cytarjeju dorazne wobraze a emocionalne doglědy.
To jo dopokaz, až to serbske se sejmarje z wutšoby waže a až jo to pšawa lubosć k tomu serbskemu.
Wót Jezusa znanje wšykne profety, až kuždy do njogo wěrjecy wódank grěchow pśez jogo mě dej dostaś.
Literarne spomnjeśe ku cesći Kita Lorenca a 40-lětny jubilej Swěźenja serbskeje poezije
Bejna kopica awtow jo pśi tom dwórje parkowało, wjele woglědarjow jo pśišło.
Oberžina jo rostlina ze swójźby ronicowych rostlinow .
Sobotu, 20. maja, pśepšosyjo Domowinska župa Dolna Łužyca na lětosny Bal serbskich towaristwow.
Jo wuměłski nawjedowała serbske orchestry pśi oratorijach Kocora, mjazy nimi „Nalěto“.
Pśetwaŕ na jawišću jo wjelgin spěšnje w běgu kusa se raźiło.
Jo, a teke wólbny rezultaty lěta 1990 w Lubinje su pódla.
Samo z Ostrawy a Brna su se žedne pśipowěźeli za sobuźěło.
W sekciji "Heimat | Domownja | Domizna" jo se 12. a 13. decembra zbytk serbskich filmow prezentěrował.
Ga spominamy w Pratyji na dobrego českego pśijaśela Vadimira Změškala, myslimy, až wón jo wudał rěd “Dom a swět”.
Ako prědne trjebaš dobre crjeje.
Na městnje wutwórjony bergaŕski komitej jo pśewzeł zawěsćenje hyšći eksistěrujucych aktow.
Juristiske pšawo na pśepowdaśe Myta "Miny Witkojc" njewobstoj.
W njom namakaju cytarje pśisamem 80 wšakich pśinoskow - mjazy drugim teke wót dolnoserbskego fararja na wuměńku Herberta Nowaka a Rože Šenkarjoweje z Rownego.
Witśe jo gwězdka.
Jogo starjejšej ga stej měłej tam "Na kupach" domcyk za kóńc tyźenja, a toś jo wón swój źiśecy cas tam pśežywił.
Głowny iniciator togo jo był serbski faraŕ Herbert Nowak, a jomu k pomocy jo była nowozałožona źěłowa kupka „Serbska namša“.
W aprylu jo pśedwiźony literarny wjacor z Jurjom Kochom a woglěd do serbskego źiwadła.
Pśi toś takem hydrologiskem pówoblicenju budu geologiske wobstojnosći generalizěrowane a modeloju pśiměrjone.
To buźo wót Wjacor płaśi 4,50 euro.
Ako su zwěsćili, jo rowno to slědne – glědajucy na cełkownje 57 mjeńšynow w Chinskej – za nich pśisamem nejwětšy problem.
Pšašaj se tych, kenž słyšali su, což jim gronił som.
Wóna a kolegowka Kathrin Šwjelina stej pśed kameru wjelgin nadrobnje, kšac pó kšacu, prezentěrowałej, kak se pyšnje jatšowne jaja pó tradicionelnej serbskej wóskowańskej technice.
Drjenojske krale su Alexander Kulka, Norman Büttner a Sebastian Kulka, Prjawoske krale su Steffen Pipka, Uwe Smoger a Robby Pipka.
Wóni powědaju wjelgin staru nimsku rěc a su žywe w regionje Venetien a awtonomnej prowincy Trient.
W gumnje bura Žura jo kaž na bitwišću, źož stary Fryco wójnu wjeźo.
Kšywowa wězba je noseca konstrukcija kšywa.
Te njejsu se wě spalili, ale chyśili do wjelikego kontejnera.
Teke za luźimi wónja, źožkuli jich se wětša mań wobźaržujo.
Som tam w swójźbje kjarmušu sobu swěśił tak, ako Jurij Brězan ju wopisujo w swójich knigłach »Stary nan«.
A naspjet ma górnoserbska "Schadźowanka" w Budyšynje abo kulturne tšojenja w Chrósćicach na dolnołužysku młoźinu a źiśi pśełapjecy efekt – wóni nazgóniju tam serbsku rěc ako normalnu rěc we wšednem dnju.
Wjeršk jo był woglěd wót "Soniny zelow" z Łužyce.
Leon jo z maśerju, nanom a bratšoma do nowego doma pśeśěgnuł.
jo gano slěźiła w archiwoma w Budyšynje a w Chóśebuzu.
Tśeśi a stwórty dom se twaritej tuchylu, což góspodaŕ sam ze swójim kolegu Halko wugba.
Pótom pak zwóny mjelce až do jatš zajtša.
Mimo łobody jo měło wšo druge zele swójo pśenimcone serbske mě, na pśikład rogawa, hejduška a łompuch.
Slědny modus wušaltujo HTML dopołnje, t.
Jo to zwita sada? Móžo byś.
To stej byłej Kristin Glodojc z Rjasnikojskeje šule w Baršćańskem wokrejsu a Deborah Krawzojc ze šule we Wjerbnje w Chośebuskem wokrejsu.
Póchadaju nic jano słowa z nabóžnego wobwoda.
Źo wó to, až take se pó se góźecej wašni zjawnosći spśistupnijo a zajm turistow se z tym wubuźijo.
Studował jo agronomiju.
Na Domowinskem kongresu 17. měrca kśě delegaty wobzamknuś teke nowy statut organizacije.
Stare brožnje w Strjažowje hyšći stoje - ze słomu kšyte pak wěcej nic!
Spiwanje co se zachopiś, wótgłos prědownikow co byś słyšany.
Faraŕ drje njejo to pominał wót swójich konfirmandow.
Kazń pśedpišo, kake regule deje wósady sebje stajiś, glědajucy na rozšyrjone policajske wopismo.
Pśi kafeju a tykańcu (wudane wót Barbuckej Domowinskeje kupki), su wšykne dožywili spódobny a wjasoły wjacork.
Wóna měni, až we tom filmje štycy wjele potenciala za pśichod.
Źinsa słužy śpa ako sakristaja.
To prědne pśeměnjenje ma cyniś z pśiźenim prědnych rolnikarjow, kótarež su pśed 9.000 lětami wujšli z Anatolskeje a južo pśed 7.500 lětami se wusednuli w Pódwjacornej a Srjejźnej Europje.
Pótom wam kažu, wšykno jim na pśechowanje daś.
»Za co sława, gaž musymej za to z wóstudu wokoło sedaś?«
Mamy prědk, se k tomu porozgranjaś z Wjerbańskim pśedsedarjom Domowiny, Horstom Wolkom.
Te luźe su spokojom z tym, což Bog jim dajo, a su wjasołe a źarže jich kraj za nejlěpšy na zejmi.
Gowjeda su sebje cas wzeli.
Wob źeń až do styri starkim woglědajotej.
Pětko běšo mejstaŕ pśi gótowanju cołna a wupalowašo jen z wognjom a z wódu a to tak spěšnje, až Robinson se njamóžašo doźiwaś. 
Trenaŕ groni Maksoju: "By mógał prima kopańcaŕ byś."
Ně, na tom centralnem, wšoserbskem wuběźowanju su pódla jano te, ako su we swójich šulach te nejlěpše, a to w 6. šulskej rědowni. tak jo to było tež na lětosnej 44.
Helga Uhlherrowa, zwěrna Serbowka z Dolneje Łužyce, jo 15. junija 2010 w starstwje wót 71 lět pó krotkej śěžkej chórosći w Drježdźanach wumrěła.
Ceło prědku stoj to, až se na tej šuli póbitujo to wuknjenje serbskeje rěcy.
Dubkowy młyn blisko Lipjego.
Wuknice 12. lětnika, kótarež se wobźěliju na wugbaśowem kursu za serbšćinu, budu sobu pódla na kompaktnem kursu za serbsku historiju, kulturu a rěc, kótaryž Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu wót 3. do 7. julija w Chóśebuzu pśewjeźo.
Sě wě, až se jim pak njejźo wó konkurencu.
Ale skóro wšykne, kenž tam lažachu, běchu juž wumarłe abo dodychachu skóro.
Jo był eksperta za piwo a whisky, jo napisał znate knigły wó tych temach.
Buźośo pak se wjaseliś z njehugronjecym wjaselim, gaž dojśpijośo kóńc wašeje wěry, k zbóžnosći wašych dušow.
Pśez to muse wše graśa wokrejsneje klase Nord pśestarcyś.
Za jogo pśikładne a pśewšo pilne źěło jo Domowina jogo k 40. narodnemu dnju wuznamjeniła ze swójim cesnym znamuškom.
»Wó twójo njewjedrowe seno njeroźim.
K nam do šule by mógli pśiś Witajniki z Wětošowa, Tšupca, Žylowa, Bórkow a pózdźej pón teke z Brjazyny, źož su z Witaj-projektom akle pózdźej zachopili.
Ale wěste jo, až zapust jo se južo pjerwjej swěśił.
Wucabnik jo se pśi šuflitowanju pśełamał.
Jomu na pomoc su byli se wě teke dalšne cłonki towaristwa.
Za powěsću wjednice njebudu wukniki dla zamknjoneje šule pśeliš škódowaś.
Witcyc Mina – 1922 hyšći serbska analfabetka, kótaraž jo w młodych lětach wu bogatych bergarjow słužyła a w fabrikach śěžko z ruku źěłała – jo se za krotki cas pla Arnošta Muki w Budyšynje wuzamóžniła tak, až jo mógła wót lěta 1923 casnik wudawaś.
Mój bog, stej wej žadliwej!
Kradu na kóńcu starego lěta su wudali w serbskem nakładnistwje w Budyšynje dalšne knigły w dolnoserbskej rěcy.
Na cełem drogowanju pak smy wjelgickan rědne wjedro měli, což jo se wě bejnje pśinosowało k dobrej atmosferje na cełej turje.
Wałtoru, 9. awgusta, jo gmejnska rada Trjebina jadnogłosnje wobzamknuła pśeměnjone ramowe dojadnanje z Vattenfallom.
K nim słušaju lubinske chory –teke serbski žeńskecy chor – a domowniske towaristwo Tšadow/Stradow pla Wětošowa.
Mjazy drugimi jo se ten casopis wubrał někogo ze jsy Móst.
»Halo, ja som how!«
Helmut Fries: No jo, ja ga som pśiśěgowaŕ (Zugereister, Einwanderer), a wónej (tej šołśe – pśispomnjeśe redakcije) to wěstej.
Banjawa jo rozbita!
Luźe w Nowej Jsy su ze źěla teje góry z tym parkom něco napórali, což dajo tej krajinje zasej rědnjejše woblico.
A kaki kjarlik to jo? To źe jo mjatelik! Wón jo pśewšo gjardy.
Wobydlarjam jo na woklapnicy jo se njezdało, až za źiśownju jo wustajony zakaz pśiwześa nowych źiśi.
By mógał how něnt hyšći ceły rěd dalšnych pśestajenjow za Nimsko-Serbske ludowe źiwadło, za Serbski ludowy ansambel a druge nalicyś.
Do kanona Nowego testamenta słušaju jogo listy nowym wósadam w Małej Aziji a Europje.
Dešański dwór ze serbskeju starku w lěśe 1953 – wjelgin pódobnje jo Njechorński to dožywił 20 lět pjerwjej.
Žeńska mójogo hochoskego wujka-flejšarja a žeńska Kita Bagole, gólca jagarja, stej byłej sotše a mimo togo sotše mójogo nana.
Kótare zwěrjeta, kenž wiźiš, su we wóźe žywe?
»Pó rozkazu!«
A wobej stupištej z góry do krjow, a glědaštej kšajźu, co budu dalej zachopiś.
A kak stoj z jogo strowim?
Tak se jim to tek kradu spódoba.
Pśi cerkwicce su restawrěrowane stare kamjenje na row wiźeś, źož te žeńske stoje.
Tak jo to spódobne, na balkonje pśebywaś – tak maš swój kus žywjeńskeje kwality! A dalšna lěpšyna jo dobre wobchadowe pśizamknjenje z elektriskeju 4. Wšak wopšawdu móle wótpadanki w wokolinje tam a sem.
Weto njejo to hyšći dosć, aby brach na ceptarjach wurownali.
K radnej licbje wuknikow mam źinsa hyšći dobry kontakt.
Mjazy tymi 8 pśesajźonymi stej dwě wucabnicy serbšćiny.
tśi… tśi… tśista… – stukoco ten sused.
Serbski institut buźo na zakłaźe togo slěźenja zjawnu diskusiju moderěrowaś.
Nan jo jim to wulicył.
"Za wědomnostne slěźenje jo wudaśe žrědła trjebne.
Wěcej wó tom móžośo cytaś w Casniku za tyźeń.
Słyńco radnje swěśi.
Wšykne sorty se pśiwzeju.
Nic jano jeje wjednistwo dej glědaś na nejwažnjejše problemy serbskego žywjenja, ale teke jeje kupki a towaristwa, jo cesto gronił.
Som mógał wobglědowaś nana pśi pisanju a basnjenju.
Stara Darbnja jo gmejnska wjas we wokrejsu Górne Błota-Łužyca na pódpołdnju Bramborskej.
Zapšawym su kśěli pśiś z 20 grajarjami, ale w Dańskej maju we swójich mustwach něnto wažne graśa wó dypki (punkty).
Plon wobstražujo z kśebjatom k ryśarjam swóju jamu .
Mjazy nimskimi a serbskimi sobuźěłaśerjami we chóśebuskem studiju rozšyrijo se napnětosć a zrazom njewěstosć.
Pśedsedaŕ chorowego zjadnośeństwa Herbert Rudolph jo měł swěźeńske nagrono.
To groni, až wót tych wokoło 5,5 mio.
: - wótwórjenje Dolnoserbskeje biblioteki a prědna głowna zgromaźina Domowiny, Župa Dolna Łužyca z.
Chtož co, móžo sobu gótowaś! Muzej jo sobotu wótcynjony wót zeger 11:00 do 15:00 a njeźelu wót zeger 12:00 do 16:00. Zastup płaśi ako pśecej 4 euro, pónižona płaśizna jo 2 euro.
Sobotu za tyźeń, 9. nowember, zeger 19.00 buźo w Centrumje za cłowjecne pšawa (něgajšne popajźeństwo) pśi Budyšyńskej droze koncert, ako słuša do rědu 46. Chóśebuskeje muzikoweje nazymy.
Togodla jamy za brunicu su nastali, serbske jsy su se zgubili to jo póspěšyło pśiměrjenje serbskeje rěcy.
Titarenko, kótaryž pśirownujo serbskego Krabata z ukrainskim Kozakom Mamajom a serbiskem Markom Kraljevićem.
Serbska burska śpa Móst co gromaźe ze swójimi gósćami swěśiś zachopk lětosneje sezony, a to jatšownu sobotu, 3. apryl, zeger 11.00.
Šurujom jej kśebjat, až se pód mójima rukoma wóśoplijo, naslědku jo górucy.
„Ja wěcej njekurim.”
Do Mužakowa pśidu głownje luźe, aby how na pólskem boce nakupowali.
Jo był 18. apryl 1945.
Wósadny faraŕ jo citěrował z 1. lista Pawoła, staw 15 a 16.
Slědkoju su se někak z kjarcmy wupórali, zogolecy, a Ana jo za nimi źurja zamknuła. »Co něnt?!« »Pójźomy do Milarja.«
Mójej starjejšej stej měłej w Bórkowach mału lodu.
W Dešnje a Žylowje wuwitajom namšarjow kuždu njeźelu na serbski.
Wóni stoje pód šćitom pomnikow, a su wuznamne glědajuce na twaŕsku historiju a góspodaŕsku historiju.
Wón ga njedej daniž něźi w srjejźi štycecy wóstaś daniž na pšawem abo lěwem boce šlinki z takeju mócu pśileśeś, až jen wěcej pópadnuś njamóžoš.
Njepśilicy jim jich grěchy a połožy do nas słowo hujadnanja.
Glědamy na Tebje.
Móžomy powšyknje groniś, až wóna se wjelgin derje wuznajo we serbskem žywjenju a wšym, což tomu słuša.
Wobźělone su regionalne wuměłce ako Ingrid Grošcyna, Jörg Tausch a Michael Bock.
Gundula Sellojc jo se tek zaběrała z literaturu Strittmattera.
Lee-Anne jo chójźiła do žylojskeje Witaj-źiśownje a šule, jo se wobźěliła na comicowem wuběźowanju wót RCW.
Pśeto jogo kóń Dubaj, na kótaremž Trogiš wót źiśecych lět rejtujo, jo na superkokośe dejał slědny raz na takem sportowem tšojenju se wobźěliś, a pótom na kónjecy wuměńk do groźi se wudaś.
Teke how na zapusće wiźim młoge, kenž nan běšo raz wušył”, jo Pśiłucarka zwěsćiła.
W zymje jo padał pśewšo běły, měki sněg, a nichten njejo musał zymu mrěś.
Togodla som se myslił, až móžośo raz tycowy mazańc wupjac.
Lažy w Pomorskej.
Až doma žedne słužbne laptopy njamaju a priwatnu techniku wužywaś muse, njejo tak optimalne, ale "projektowe źěło de facto źo normalnje dalej", jo groniła nam Christiane Piniekowa, wjednica wót ABC.
Ale nejmjenjej 70 raz jo to było”, jo nam gronił Gerhard Gräbig.
Njepostupujo źinsa pla nas napšawdu nichten pśeśiwo hynac myslecym?
Zežariś mógu na kuždy pad w „zastojnstwje kultury“.
Rowno tak wažne jo, kak dej ta šula wuglědaś, kaki profil, kaku koncepciju by dejała šula měś.
Docent Karlo Jordan, kenž jo se w pśestawkach w zymskem casu bźez kłobyka a w carnem mantelu wokoło šule pśechójźował a pśecej někake melodije serbskich spiwow šwicał, jo se mě zarył do spomnjeśa.
To njejo bajka, pśeznańśo se sami.
(ako něto naroźone źiśetka.
Steffen Krestin z Měsćańskego muzeja jo na pósejźenju cłonkow Spěchowańskego towaristwa Serbskego muzeja sobotu na to pokazał, až nejskerjej zachopjeńk lěta 2022 Werner Měškank pśestanjo za Serbski muzej źěłaś.
Wóni ga maju teke za aktualnu serbsku rěc zasej wjeliki praktiski wužytk.
My comy naźeju na swět měra wugroniś a měroju słužyś. „Wóni budu wót swójich mjacow radlice a wót swójich kopjow serpy gótowaś.
Wesrjejź góle jo se droga źěliła a niźi njejo był drogownik.
"Ja som źinsa slědny raz pódla, njejsom wěcej fryjna, a stakim jo cas wopśestaś", jo Linda pótužna groniła.
Te druge su ju troštowali: »My ga mamy hyšći pěś dobrych mychańcow.«
Pśed źiśeceju zagrodku budu městna za parkowanje załožyś.
Nabraś budu pśez danki, pśez pśipłaśonki wót Bramborskeje a na drugi part wokoło 313 milionow euro.
Münchowa, powědaŕka za kubłańsku politiku we tej raźe, rozkładła: "Teke pla serbšćiny smy wiźeli wjelike rozdźěle w šulach w slědnem casu.
A tak smy w oktobrje w lěśe 1999 towaristwo za natwaŕ domowniskeje śpy załožyli: my dwě sotše, šwogor, sotśina źowka, jadna licha žurnalistka z Chośebuza a druge.
Kšywowy zwězk Domowina teke sobu źěła we wóźeńskem wuběrku pśichodoweje źěłaŕnje Łužyca, ako jo projekt góspodaŕskego regiona Łužyca.
Něnt jo fantazija pominana, pśeto musyśo se rozsuźiś, kótaru formu dej špalěr dostaś.
Pisne pśespytowanja zachopiju se na 10. aprylu, w maju budu wustne pśespytowanja.
Nowe wobydlarje wu nas su teke šupy.
Som se zacasa nawucyła wěstu diplomatiju a se stawnje derje na pósejźenja pśigótowała.
Sr 22 Pokutny źeń
Togodla trjebaju how spěšnje drugu wjeliku halu za chłoźenje.
Hanka: „Ja hyšći njejsom žedneje nopawy wiźeła, kaka ta jo?“
Z togo pšašanja ja wuznajom, až Wy se snaź mysliśo, až my z Budyšynom se njerozgranjamy, a až wóttam pśidu jano pśikaze abo listy z wobmyslenjami.
Nejwuše městno lažy w górinach Mafinga blisko tansaniskeje granicy.
Smjejomy se a žortujomy.
Něnto wjele distribucijow dajo móžnosć lažkeje instalacije noweje software pśez "manager paketow", kótaryž pokazujo pakety grafiski a wólodujo a konfigurěrujo je awtomatiski, tak až wužywaŕ njemusy rozměś techniske detaile.
Smy hyšći narske, lěc budu se teke balokopaŕki, źowća a žeńske z Dolneje Łužyce, wobźěliś na europskich mejstaŕstwach?
We pśitwaŕku su zaměstnjone styri zgromadne śpy, dwě garderobje, jaden sanitarny trakt, dwě składowaŕni a śpa za hortnaŕki.
Do głownych wustawkow (Hauptsatzungen) města Chóśebuz jo teke wšake zapisane, což pótrjefijo serbskich wobydlarjow w měsće.
Balko wjelgin gjardy.
* 1984 w Chóśebuzu, bydli w Budyšynje, studium sorabistiki, polonistiki a žurnalistiki, wědomnostny sobuźěłaśeŕ w dolnoserbskem wótźělenju Serbskego instituta
Na woklapnicy w Dešnje su wopytali hyšći raz: pšosyli su znatego tśasarja Hans-Georg Wagnera, aby jim nacerił projekt drjewjanego reliefa, z kótarymž by mógali kjarchobowu halu nutśika wurědniś.
Wšykne ciwilisty su dejali wen z Mósta.
Dalšne serbske šule su teke witane.
Som śi južo cesćej wiźeł.
Sobotu, 5. junija, zeger 15.00 buźo k tśeśemu razoju Serske blido w Dešnje.
„A kaki jo to?” pšaša medicinaŕ.
Witko drogujo źinsa do źiśownje w Rownem.
Słowakski ansambel Bobáňovci jo dostał diplom XIII. mjazynarodnego festiwala „Łužyca“ za swóje njewšedne wuměłske wugbaśa.
Jadno ... dwanasćo ... tśiźasća ... och mój bog, hyšći wjele wěcej!
Druge wobydlarje su skjaržyli dla złych drogow, ak dejali se wótnowiś.
Wejsański miljej pokažo se teke we tom, až te tśo cłowjeki su cłonki wejsnego jagaŕskego towaristwa.
W nakupowanišću „Spreegalerie“ buźo centrum za wěstosć (Sicherheitszentrum).
Kompetence Statnika njebudu wobrězane.
Domowinska župa Dolna Łužyca jo pśewjadła na kóńcu septembra w Cazowje swóju 5. głownu zgromaźinu.
Wažny datum jo lěto 1938. 
Zachopjeńk awgusta dej źiśownja zasej móc zaśěgnuś do swójeje wobnowjoneje wjažy we Hochozy.
Wustajeńca se wudospołnijo z pśedstajenim žywjenja a statkowanja serbskego basnika a wudrogowarja Mata Kosyka.
Gaž něco stawnje pytamy, w Jezusu jo mamy.
Jo pśišeł ten źeń, ako jo ju pśejěła slědujuca myslicka: Bog ma ze mnu hyšći něco prědk!
W Zakazni maju jano dwa młodostnego, dla togo dorosćone du camprowat, jatšowny wogeń napóraju a z ruku maju stajaju. 3. oktober su wšykne kazane na wejsny swěźeń z grilowanim a w adwenśe swěśe swěźeń swěśałkow.
Som z wjelimi rozynkami do Pěśdubow šeł zawjasć wjele nowego.
Rogojske mógu se hyšći dosć derje dopominaś na cas, ako jo był medialny zajm na tu wjas wjelicki.
Wušejsto luźi - na pśikład z Chośebuza, Borkow, Hochoze, Strjažowa, Brjazyny, Mužakowa, Hamora, Dešanka a Šlichowa jo pśišło, mjazy nimi teke žedne něgajšne wukniki ze swójimi źiśimi.
W Lubiju (Löbau) jo se starał za integraciju rusojskich wusedlarjow z nimskimi kórjenjami.
Frygiska jo była teritorium w Małej Aziji, źož su sedlili Frygi.
Pśeto nacionalsocialistiski režim jo měł zaprědka druge starosći ako zjawne wustupowanje pśeśiwo serbstwoju.
Dakšćina jo pódwjacorna narěc Thrakiskeje rěcy.
Wiźeś su tam dopomnjeśa na Hanza Šustera, kenž jo ako dudak slědny zastupnik dłujkeje familijoweje tradicije a slědny awtentiski serbski ludowy gerc ze slěpjańskich stronow był.
W fraku?
Se wě, až cłonki deje měś něco groniś.
Dalitz wót znateje Oxfordskeje uniwersity w Engelskej.
Na woklapnicu do wejsneje wjažy jo pětk wjacor pśišło wó 60 luźi.
"Pó pśewrośenju nejpjerwjej njejsu někotare šule wěcej Płomje skazali.
Wjeliki jubilejny 40. kokot – to jo było za suźenim pśedsedarja Kóńcaka to nejwažnjejše tšojenje lěta 2019. Domowinska kupka jo sebje wobstarała wóz, na kótaremž su we swěźeńskem pśeśěgu pokazowali žnjowne nałogi.
»Łucyja, łucyja do gribow«, didlujo žołty ptašk z boma how.
Wognjowa wobora jo se z góle zasej wupórała.
A cłonki Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi, cłonki źěłoweje kupki „Serbska namša” a tak młoge serbske wěrjece by kśěli snaź raźi wěźeś, lěc buźo ewangelska cerkwja Barliń-Bramborska-šleska Gorna Łužyca za swójich nejzwěrnjejšych cłonkow w nowem lěśe weto pitśku se staraś.
Pśiźom k wam, to wěŕśo mě!
Togodla stej mój pśijaśel a ja se rozsuźiłej, až kóńc tyźenja se wupórajomej wen do pśirody, źož lěbda luźe su, lěbda riziko wobstoj, a źož se pitśku lichej cuś móžomej.
Smy za konsekwentny šćit pśirody w Błotach a teke za to, až buźo how taki rezerwat.
Pódla swójich wjelesych winowatosćow a słušnosćow we wósaźe Wjerbno jo wón źaržał w Barlinju mjazy 1897 a 1901 tu kuždolětnu serbsku namšu z Bóžym blidom. „Nuzkał“ k tomu jo jogo Jan Bogumił Nytška, wórjejski Serb a wucabnik na wuměńku w Charlottenburgu.
To kuždy njama.«
Naš źinsajšny swět jo zazdaśim połny pśeśiwnosćow: Na jadnom boce se pózgubuju granice a se rozšyrjujo globalizacija, na drugem boce se wuzwigujo wažnosć a rědnosć regionalnych wósebnosćow.
Wjelika pśechwatanka jo pó tom woglěd janšojskego boga była.
Naša zemja buź jej lažka.
Figurka jo něźi styri centimejtarje wusoka a ma glicku slězy.
Wjeźenje jo zadermo.
Jich wjasele pśi rejowanju dožywiś, jo mě samej wjele wjasela napórało.
Pópšawem by dejało wukubłanje k bilingualnemu wucenju źěl uniwersitnego wukubłanja byś a se do zakładnego studijnego plana pśiwześ.
Pśeliš śěžke njejo pśełožowanje pśirodowědnych tekstow za źiśi do našeje rěcy.
To jo se pšašało na kóńcu 4. posejźenja Serbskego kulowatego blida dnja 6. měrca w Serbskem domje w Budyšynje.
Pśeto wóni se tam njerozpłoźuju.
Kaž ptaški, na bomach, to se jomu wšak njekśěšo.
Njewěm, co dalej buźo“, powěźejo.
Z cołnikami pśez Błota drogowaś - to jo wósebnje pla młodych luźi a familijow wjelgin woblubowane.
Wušej togo jo wón zwěsćił, až su změstymi wósebne šćěpjeńske centrumy załožyli za wósebny personal a cłonki zastojnstwow.
Slědy serbskeje historije su, ale nic we wědobnju luźi
Popšawem wšyknu zeleninu, což pla nas rosćo.
Za prědkbildu stej jomu tencas byłej na klasiskem pólu wósebnje jogo profesor a 1. koncertowy mejstaŕ orchestra Słowakskego rozgłosa Aladar Moži, a we folklorje 2. koncertowy mejstaŕ Słowakskeje filharmonije Viriam Farkaš.
To jo mě k ideji něntejšneje zestawy wjadło", groni wjednica domowniskeje śpy Bärbel Šubertowa.
Wětšy šelma, wětša gluka
Pśedstajśo źiśam kórtki zacuśow.
Fabritius jo chwalił to direktne wucenje w srjejźowěkowem sedlišću.
informacija župy Dolna Łužyca z.t. k aktualnym pšašanjam narodnego źěła
Teke wopacne abo njejasne formulacije mógu k tomu wjasć, až njenastanjo žycony derbny slěd.
Źinsa se wuchada wót togo, až take licby su spśegnawane, ale to pokaza, kaki wuznam bitwa jo měła.
Imago a Logan stej wójowałej tak dłujko, až stej dobydnułej.
Na załožaŕskej zgromaźinje jo se wobźěliło źewjeś luźi.
Mjazy zagrodami slězy dwórow spóromje małych pólow wjeźo wuska, z tšawu zarosćona sćažka, lěbda k spóznaśeju na někotarych městnach.
Chrom wognjoweje wobory ma nowe cerwjene wrota, to jo była ta wětša inwesticija we jsy, za kótaruž jo Picański amt pjenjeze dał.
Wóna sama jo se naroźiła južo pó wójnje, w Chóśebuzu, w lěśe 1952.
Restawrěrowała jo jen pón w septemberje specialna firma z Jamjelnice.
W Pódstupimje diskutěruju, kake amty abo ministaŕstwo dej śěgnuś z głownego města do mjeńšych městow w kraju.
Kónje w tamnych stronach dawno wěcej njedosegaju, a tak muse se je wupóžycyś w pśecej wětšej licbje w dalokich stronach a regionach – samo w Pólskej a Českej.
Nos pó cerje zarězaś a tšošku doprědka klapnuś.
Te budu pitśku mjeńše, ale teke wupyšnjone.
Źo dajo jadnu zjawnu wuměnu mjazy politiskeju a wědomnostneju rowninu, gaž źo wó mjeńšynowe nastupnosći?
Stej se woglědałej staśiwy , tek w SKC w Slěpem stej byłej, a ze starym tkajarjom z Blunja stej powědałej.
Tencas jo dał pla nas w gósćeńcu južo telefon.
Něto pak běšo jeju nejwětša starosć, kak buźotej móc wšykno do swójogo wobydlenja na góru znosyś. 
Z wustajeńcu póznajo woglědaŕ hyšći lěpjej historiju hyšći staršego ako teke słowjańskego wobydlaŕstwa, kenž jo juž wěcej ako 1300 lět w Dolnej Łužycy doma.
Zagronity za pśewjeźenje projekta jo z chóśebuskim informatikarjom Markom Měškankom maminorěcny Serb.
Jako gaž kijaški pšawje do źěrkow zatkajo, mužyk pórědnje stoj.
Wjacor wó tom teke zewšym njepowědamej.
Ja som se wjelgin derje we kursu cuł, rownož som pšawy zachopjeńkaŕ.
Na wobrazu wóskujo jajo Katja Neubertojc.
Cłonkam wejsneje pśirady - prědny jo był jeje pśedstojaŕ Horst Lutert -, sportowego zjadnośeństwa a wšyknym rucnikarjam a drugim firmam su woglědali.
Zastupna šołtowka Dešna Katja Hoffmannowa (napšawo) jubilěrujo zgromadnje z wjele drugimi, až su dobyli złoto.
Pótom buźo program na jawišću na swěźeńskem naměstnje.
Serbšćina jo how obligatoriska, a togodla znajo kuždy wuknik kulturu a rěc wjelgin dokradnje.
Wuźiwanje a wjasele wuknikow jo było wjelike a pjenjeze su wudali za drogowanja a rědowniske swěźenje.
Ako wukniki a wuknice su wótejšli ze slědneje Witaj-LER-štundy, som musał sam wó tom teksće rozmyslowaś.
3. jagody nic tergaś, ale …, teke mroz a pjepjeŕ to cynitej
Z tyma kśidłoma pak su měli swóju lubu nuzu.
K swěźeńskej góźbje jo tek pěsnjaŕ Bernd Pittkunings spiwy w nimskej rěcy a w błośańskej narěcy zaspiwał.
Serbske źiwadłowniki wót Němsko-Serbskego ludowego źiwadła su se zdobyli pśipoznaśe pla Dolnoserbow, a źiwadłowe pśedstajenja w dolnoserbskej rěcy su byli wobogaśenje Domowinskego źěła a kulturnego žywjenja luźi.
Jomu se zecnjo.
Gaž se glěda na to, až mósćańska gmejna jo chuda, ga jo šym wažnjejše, až ta mała wjas Groźišćo z jano 74 wobydlarjami ma swóju wejsnu pśiradu.
Wón se móžo pótakem na chylku wupóraś.
W tom casu som se do zwiska stajił z Kołom serbskich muziku twórjecych.
By teke pśedsedarjeju Dawidoju Statnikoju ruku dała.
Na kóńcu wobradowanja jo wuderiła turbulentna diskusija wó se bližecej wjelikej reformje dolnoserbskego pšawopisa (Rechtschreibung).
»To njewěrim!«
Historiski mócnje stej ga orientowanej na Barlin wósebnje Frankfurt a Potsdam.
Konsekwenca jo, až we tych komunach njamaju luźi, aby jadnali a reagěrowali na aktualnu situaciju, jo měniła Scheier.
Kaka pak buźo tam wucba?
B. stej pódpisałej zjawny list z pjera Kita Lorenca.
To su Ludmila Budarjowa ze Serbskeje narodneje zgromaźiny, Manfred Hermaš ze župy Běła Woda a Jan Nuk ze župy Budyšyn.
W gmejnje Słopišća se namakaju wósebnje njewšedne motiwy.
Woni se zestajaju z dweju źělowu.
W diskusiji su se nalicyli wšykne te faktory, dla cogo su Błota w tšachośe.
Cłonki Rady za nastupnosći Serbow Torsten Mak (drugi wótlěwa), Harald Końcak (tśeśi wótlěwa) a Angela Šurmanowa su se ze swójim něgajšnym sobuwójowarjom Mětom Nowakom rozžognowali.
Won a teke druge we Strjažowje su měnjece, až by to dejali něnto pśecej how cyniś, dokulaž jo to napšawdu rědna „kulisa“ za ten stary serbski nałog.
Za źiśi buźo se w kuchni fryšna jěza wariś, 500 porcijow ku dnju, catering-firma z Halle jo ten nadawk dostała.
Samo do Drježdźan su wšake we zajźonosći jěli, aby se tam wubrali rědne sukna za dobru płaśiznu.
Gósći su jědli dobry tykańc z Wielandojc pjakaŕnje z města.
Wóni su wót nalěśa wustajone we wjelikej brožni a móžoš je dožywiś w ramiku žyweje dwójorěcnosći.
My drje změjomy něnto w oktobrje jadnu norwegsku wuknicu, ako buźo se wu nas na wucbje wobźěliś a nawopak by mógła se to rowno tak pśedstajiś“, měni wóna a pódšmarnjo: „Teke za ceptarjow by byli hospitacije na drugej šuli wjelike wobogaśenje, pśeto zeznaju tam jadnu hynakšu šulsku formu, ako my ju how mamy.“
Njepila jo był žywy wót 1761 do 1856.
Tema jo była "Camprowanje".
Fred Kaiser, wót 27 lět šołta w gmejnje Dešno-Strjažow/Dissen-Striesow, jo slědnu sobotu swój 60. narodny źeń swěśił.
Wótněnta jo to zatamanje serbskeje rěcy pśiběrało, teke w cerkwi.
To njejsom kśěł zakomuźiś a som wóstał stojecy.
Wob źeń kśě małke "tšum měś".
Jaden priwatny kupc ma wótglědanje jim ju wótkupiś a we jsy pśi Struze zasej natwariś.
Zgubijomy z nim jadnogo Serba, kenž jo se wjelebocnje za swój lud angažěrował, a to z dalokego Barlinja, źož jo z familiju bydlił.
Ale pśecej zasej jo se ten termin za twarjenje pśesunuł, wót lěta 2012 južo dogromady wósym raz! Jim su raz pjenjeze felowali, pón zasej su pśeměnili te plany za twaŕski projekt a architekturu.
Dalej wulicujo powěsć z luda, až su namšarje něga pśed wobrazom se gromaźili, aby bźezmócnego boga wusměšowali a napluwali.
Ta droga k tomu celoju zni: kšuty curriculum, ako wopśimjejo 2.000 wucbnych štundow.
"Te maju teke dłujke kijaški."
Wóni publicěruju domowniski kalendaŕ "Stog" a w běgu lět su pśemógli dobyś za to wušej hundert regionalnych a domowinskich slěźarjow, awtorow, publicistow, fotografow a wuměłcow.
Kak se Ramotojc górki gótuju, smy we wobrazach wulicowali.
"Wósebny zastupnik" smějo zastupowaś Domowinu we wěcach, kótarež słušaju k jogo źěłowemu wobcerjenju.
Wušy šołta Holger Kelch jo pětk woglědał do Žylowa na „wobchójźowanje“.
To jo se naslědku teke raźiło.
A pśecej dwa mejtarja [ale pópšawem 1,5!] zdalonej.
Sobotu, 10. awgusta, budu wót zeger 10:00 mólarje źěłaś pód gołym njebjom.
39lětna njejo ducy ako turistka, ale ako profi-kólasowaŕka US-amerikańskego kólasowaŕskego teama.
KŚĚ JEN SWĚŚIŚ CESĆEJ. Co cyniś, gaž w jadnej jsy njejo dosć fryjnych źowćow a marušow a gaž fryjne kjarle a nježenjone njamaju wjeliku šansu, namakaś partnaŕku za manźelstwo abo nanejmjenjej pśijaśelku?
Na tych najśpach jo se ale wšykno hyšći chowało, což jo za pśězu a tkanje trjebne było.
Wupłod ma byś namólowana serija wobrazow, ku kótarymž se na rozwjaselecu wašnju serbski powěda", groni Sonja Hrjehorjowa, regionalna powědaŕka Domowiny we Wórjejcach.
Wósebnje škóda jo pó jeje měnjenju, až zwucowańske góźiny w źěrkatem wušywanju su wordowali wopor pandemije.
Bog, njemjelc źe tak a njebuź kaž jaden, kenž njesłyšy; Bog, njebuź tak z měrom.
W tom zwisku jo J.
A něnt pśiźotej dwě žeńskej, Beata Mičerlichowa a Ingrid Hustetowa, a pśedpołožyjotej pšawe, nowe źiwadłowe graśe.
Wzejoš ten zylber, scynijoš jen na pokazowaŕ (Zeigefinger) a srjejźnik (Mittelfinger), stojš jaden abo dwa mejtarja wót sćěny pšec a něnt chyśijoš ten zylber na sćěnu.
To suźenje pak jo wjelgin njejadnake: Młodše wobźělniki su nejwěcej optimistiske (42% młoźiny pód 20 lětami suźi prestiž Serbow ako wusoki abo wjelgin wusoki; pla staršych ako 60 lět su to jano 16% wopšašanych).
A napšawdu! Zeger napoł źaseśich jo pón k prědnemu razoju elektriska zawrośiła pó nowonatwarjonej cerje na dwórnišćowe naměstno.
Toś dostanjo kral jatšownych jajow Rainer Grosa ze Šprjejc/Spreewitz na swóje rentnaŕske dny samo hyšći młodu konkurencu do susedneje jsy.
Ten amt za górnistwo ga jo za to zagronite, až jama žedne škódy njenapóra, kenž njejsu planowane.
Mója źowka tśeśego rodu jo se kupiła tšoje Kochowe źiśece knigły, se wě w nimskej rěcy, dokulaž w Drježdźanach bydli a serbski njamóžo.
Něźi raz ta kšasota se zgubijo.
Tešnarja, M.
Njejsmy-li to južo dłujko kśěli cyniś? Ja cakam na Waše pšašanja, dalšne ideje a rozgrona pśi telefonje.
Mój duch dej mjazy wami wóstaś, njebójśo se.
Prědnu wjeliku chwalbu za słownik a, to se wě, teke za awtora, jo wugronił dr.
Ceptaŕ se wuknika pšaša: "Petš, by tek rad měł taku dłujku šyju?"
Dalšne šokěrujuce tšojenje som měł kóńc septembra 1952.
Nowa situacija wokoło koncerna Vattenfall, kótaryž co pśedaś swóju brunicowu špartu, wubuźijo tšach a njewěstosć.
Dla togo jo njeźelska namša zrownju zmakanje wšych familijow gmejny.
Wó wopśimjeśu jeje źěła, plany za pśichod a wjasołosć nad jatšowneju powěsću jo Andreas Kirschke z njeju powědał.
Smy se weto rozsuźili, 2005 hyšći raz na Łakomski swěźeń kazaś.
Do źewjeśich musytej měś dosć gribow nazběranych.
Na slědnem dnju buźo turněr balokopaŕskich mustwow z wokolnosći, a naslědku jubilejny bal we Christinenhofje.
Raz jo mě ten młody Lada gronił, až jo serbska muzika ze swójeju kšasnosću wjelgin rědna.
Wšykne su narske pśisłuchali, ale gronił njejo nicht něco k tomu.
Ten wót lěta 2007 wobstawnje se wótmějo we wórjejcańskem regionje, a to kužde lěto hynźi.
To jo Casnikoju rozkładował Georg Ludwig, jaden teju dweju wjednikowu firmy.
Pon smy młogi raz z tymi źowćami “Völkerball” grali.
Jeje nastaśe jo zwězane ze separacionom, wažnym tšojenim na kóńcu 18. a zachopjeńku 19. stolěta.
Droždźeje dolneje fermentacije daju "cysćejšy" aroma piwa, pśi comž droždźeje górneje fermentacije producěruju wěcej aromatiskich zwězkow wó wóni na pśikład płodow abo wěrcow .
Na pósejźenju su se wobźělili powědaŕka teje rady Delija Münchowa, zagronity za nastupnosći Serbow we Bramborskej Tobias Dünow, zastupnika chóśebuskego a budyšyńskego WITAJ-centrumowu, zagronita za serbske nastupnosći wokrejsa Górne Błota-Łužyca Hanka Rjelcyna, referent bramborskego krajnego zagronitego za nastupnosći Serbow Měto Nowak, zagronita za serbske nastupnosći we Měsće/Cottbus Anna Kosacojc-Kozelowa a druge.
Se wobźělece wuměłce su mjazy drugim Martin Schüler, Katja Sophia Wolfowa, Renate Winklerowa, Edeltraud Radochlina, Ralf Frenzel a Rolf Radchla.
Wón pišo wót menetekela, warnowanja ako jo był zapisane babyloniskemu kraloju Belšazar.
W lichem casu w Lipsku ako zeleznicaŕ jo se Kósyk awtodidaktiski zakłady poetiki nawucył.
Źěliś se toś stawnje comy z tym, kenž njejo naseśony, z chudym luźom k wobjedu Mjertynowu gusycku.
A toś som se dopomnjeł na togo muskego z Chrosta, na wuměńkarja Jordana.
Špańska stolica jo Madrid, kótaryž se pśisamem w srjejźišću kraja namaka.
Pśeto cłowjecne strowje ma tu prědnosć, wósebnje strowje tych, ako su napśeśiwo wirusoju njamócne a słabe.
Mjazy mytowanymi su institucije, kótarež woplěwaju serbsku kulturu a rěc.
Represalijam su se zwětšego jano fararje wopěrali.
»Ja śi hyšći zagłowk pód kśebjat połožyjom.«
Góda se, až k takim słowam słušatej we słowjańskich rěcach woł a kóń.
Znajośo kócora Findusa?
Wót knigłow Preußlera jo wjele sfilmowanjow, někotare z nich su se južo wěcej raz sfilmowali.
Wóna teke doma źěła a jo gromaźe ze swójim cłowjekom, Lorencom Jankowskim, kenž za Rěčny centrum Witaj w Budyšynje źěła, portal "Dziwajso.
Mě napšawdu wutšoba z radosću póskokujo, gaž słyšym, kak ze sobu abo z barikom serbski powěda, wěm pak, až se to njejo wšyknym zglucyło: Jich źiśi serbski njepowědaju, ale jano rozměju a se z rěcu njeidentificěruju.
Žedne źiśi njejsu pśišli.
Wóttam droguju z Peter Krausom až k rozglědnišću w Sprjewinych łukach.
Wěmy, až ten, kótaryž Kněza Jezusa zbuźił jo, teke nas pśez Jezusa zbuźijo.
Cwiblowaś, to jo derje, aby swóju wěru zas zwótžywjeś dał, a ju wót cełego nowego boka póznawał.
Cukor pśi tom tintu sobu njaso, a tak wiźimy, kak se cukor rozpušćujo.
Tam su Witaj-źiśi pomagali drugim hortowym źiśam.
Wjelike luźe swěśe kokot a dla cogo jano te dorosćone?
Tu powěsć wót myta jo do Chóśebuza pśinjasła zagronita za nastupnosći Serbow w Bramborskej dr. Ulrike Gutheilowa, statna sekretaŕka we ministaŕstwje za kulturu.
Potakem som se sam kłośił ze sańkami až do Hugona, źož jo mlokaŕ kany zestajał.
Pó njom jo Nowy Chmjelow wjelgin pśijaśelny napśeśiwo familijam.
Ale som pśetrała.
Klaus Freytag, zagronity za Łužycu krajnego kněžaŕstwa Bramborskeje, jo na pósejźenju wó stawje strukturneje změny powědał a wó notnosći, až luźe změnam napśeśiwo wótwórjone su.
We wósebnych padach su se wobswětlili tradicije pomjenjowanja a wužywanja zelow we daloko roztyl lažecych krajach abo pśez dłujcki cas.
Teke wšykne druge zajmce su wutšobnje pśepšosone.
Dogromady maju tam w hotelu „Esplanade“ 60 wšakich medicinskich procedurow za gójenje.
Madlenu Norberg (RCW) abo na dr.
A na kóńcu hympju źiśi ze wšyknymi palcami a se smjeju.
Kuždy wót nas pśinjaso nanejmjenjej tśoch dalšnych sobu.
Juž wót lěta 2008 woboraju wobydlaŕski zwěstk Cazow a šćitarje pśirody rodowanjeju góle pśi terenje něgajšnego wójaŕskego lětanišća Chóśebuz-Pódpołnoc.
Hm, pla Milenki wónja za słodkeju šokoladu a za gumijbarikami.
Wót wójny njoco źinsa nichten nic słyšaś.
Ale dajo teke luźi, kenž su wót wšogo zachopjeńka gronili principielnje „Ně”.
Radušańske su byli drje wjelgin rozgórjone.
Stawnje pó prědnej a drugej tśeśinje mjaseca su nam někotare rědne dny wěšćone.
Ale nic za źiśi!
W źiśecem programje jo Kamjeńsku župu na pśikład dostojnje reprezentěrowała serbska zakładna šula Pančic-Kukowa; a za Budyšyńsku župu jo mjazy drugim wustupiła rejowańska kupka „Łužyčanki” z Budyšyna z pśewšo raźonymi scenami.
Prjatkowała jo faraŕka Köhlaŕka, 35 luźi jo pśišło.
Wóni naźěłaju wšykno ze swójimi rukami, a mógu toś te wěcy pótom pśedaś.
Jana Šołćina bydli how z manźelskim Pětrom a źiśimi južo 18 lět.
Dla togo źowća směju 5 minutow jěsnjej ako gólcy ze šule domoj hyś.
Źiśecy kanal w telewiziji KIKA ma kužde lěto wuběźowanje "Nejlěpša rědownja w Nimskej".
Teke we zjawnosći njejo dobry zaśišć nastał: w casniku Märkischer Bote su ned pisali, až župa njama wjednistwo – jo Nowak wukładował.
"Ze synom powědam serbski a južo w Lipsku som se za serbsku kulturu angažěrował."
Kupka jo woglědała do „Nordfriiskego Instituta” w měsće Bredstedt/Bräist, kenž jo centralna wědomnostna institucija za woplěwanje, spěchowanje, dokumentaciju a wuslěźenje frizišćiny, friziskich stawiznow a kultury.
Srjodu za tyźeń, 11. septembra, zeger 17:00 pśepšosyjo iniciatiwa „Lisa-Café“ Załožby Rože Luxemburg Bramborska wšyknych zajmcow na rozestajeńske rozgrono wó pśichoźe Łužyce pó wudobywanju brunice. W ASB-zmakanišću „Lausitzer Seenland“ (Kormoranowa droga/Kormoranstraße 1) deje wšakorake perspektiwy [...]
Ze šlawcha w zemi kapjo ku kórjenjam słynicow wóda .
Portretěrujomy młodego Dolnoserba a změjomy powěsći a kulturne pórucenja za Was.
Tśi wukludne karnikle jo wóna dostała! Z karniklami ma Nora wjele źěła.
Sejźecy na cerkwinem tormje jo jogo zasej wuglědał. »Halo, ty tam zwjercha, chto ty sy a co ty how gótujoš?« Wulěkany jo plon swóju głowu do směra głosa wobrośił.
Což serbski nawuknuł jo, jo nawuknuł wót njeje, pśeto starjejšej stej z nim jano nimski powědałej, starka pak jo wulicowała jano na serbski.
Dalej móžo kuždy, ako sebje to žycy, słyńco wobglědowaś ze specielnymi teleskopami.
Ale w groźi jo było śopło.
Pśijěł jo z Waršawy drugi wjelikopósłańc (Botschafter) Ukrainy, a ten njejo jano wuchwalił pilne źěło ukrainskeje mjeńšyny ako konkretny pśinosk k dobrej zgromadnosći Pólskeje a Ukrainy, ale jo teke wšakich ukrainskich aktiwistow pócesćił.
Faraŕce Köhlerowej su luźe we wósaźe gronili, až w zachadnosći njeby fararjam "ty" gronili.
Take wobmyslenja pak žeden zakład njamaju, wuzwignjo prědkstojaŕ.
Wšykne žeńske a jich familije su napominane, pśiś sobotu, 10. měrca 1990, zeger 10.00, k manifestaciji na Naměsće pśi Němskej cerkwi w Chośebuzu.
Toś jo Stechlinske jazoro w pódpołnocnej Bramborskej jaden dobry wuběrk za kóńctyźeński wulět teke za Dolnołužycanarje.
Njeglědajucy na "ideologiske pyta" jo wón wopisował a zwěrnje pśewóźował žywjenje serbskich luźi, jo nejwěcej pśinosował k šyrjenju serbskego wědobnja a rěcy a jo wóstał nejwažnjejšy medium w dolnoserbskej rěcy w Dolnej Łužycy.
Z togo se wuznajo, až to póžedanje Serbskego sejma, aby Serby se pśipóznali ako indigeny lud we zmysle konwencije, njebuźo se nejpjerwjej dopołniś.
Bunkera stej se 2. měrca zabetoněrowałej a wót Ludoweje policije šćitałej.
»Abo njespódobaju se tebje?«
Starjejše su źiśi jěsno do póstole pósłali, dokulaž źiśetko jo wobraźowało we jsach našych stron akle prědny źeń gód.
No, taka góźba jo se póstajiła: Krabat jo něźi wótjěł, njewěm, źo, snaź na kulojsku faru, snaź teke hynźi, a guslowaŕske knigły jo teke z dobreju wólu doma wóstajił, aby njetrjebał tak narskim luźam k zwjaselenju něco naguslowaś.
Za dogromady 9900 luźi, kenž su mimo źěła, se wóni staraju.
Pśi nich njestoj nic drugego ako z wjelikim kumštom natwarjona drjewjana swětnica.
Kózle ma we drjowkojskich stronach nejbogatše serbske žywjenje.
Malsnje jo ju połožyła do swójeje lodki, źož jo teke chowała swójo z ruku pśěźone pśěźeno.
Spěwali su ducy pó jsy wjele.
Pśi tom źěle su teke štomy, pśedewšym dubowe, na swětło pśinjasli.
Zajm źe wobstoj, ale z pódpěru jo za wšym zdaśim śěžko.
Tu jo kraj pominał.
Źinsa mam krotki tekst za Was.
Wjacor jo była we tamnej kjarcmje reja.
Wěcej ako 30 symbolow Christusowego śerpjenja wobdajo tu scenu.
W jeje głosu jo był taki późiwny pódzuk … Cłowjek njeměł na to wótegroniś.
Něnto se jej pak zdawatej ceło śamnej.
Kupku serbskich gercow su pśed tśimi lětami załožyli.
To móžomy na kuždy pad teke symboliski rozměś.
Sobotu su camperaki woglědali na wšykne dwóry, a na drugi źeń, njeźelu, jo 14 pórow śěgnuło pśez wjas.
We njej“, tak jo spisaŕ legendy pśeznanjony, „su něga pśibogam pódłapili kšej woprowanych luźi a zwěrjetow.“ Mimo takego grona wó złych a kšejłacnych tatańskich Słowjanach za zdaśim njejźo.
Z tym jo se zaběrał akle pón, ako jo był wuměńkaŕ.
Zastup jo dermotny, ale městna su wobgranicowane.
Kuždy šołta w serbskej jsy dej pśemyslowaś, kak móžo to statkowaś na drugich, gaž něźi někaku mjeńšynu wuzamknjoš, ju wusměšyjoš abo jej samo něco zakažoš.
Wóna jo wše póstrowiła w njeźelskej drastwje.
Až wjeliku daniž małku zašulowańsku tutawu měłej njejsmej, rozmějo se wót samego.
Wucabniki, kótarež wuce serbsku rěc ako drugu rěc, deje móc sebje to pśigótowanje wucby (za kótarež nałožuju wěcej proce ako nimske wucabniki) pó źělach ako źěłowy cas wótlicyś (wóni deje te we amtskej rěcy tak pomjenjone Abminderungsstunden dostaś).
Něntejšny staw jo, až ta wustajeńca, ako twóŕby wuměłcow z Łužyce, Awstriskeje a Słowjeńskeje pokažo, dej se 23. apryla 2021 wótwóriś.
Tegdy, pó lěśe 1990, ga jo šło wó to, lěc se toś ta rědna serbska wjas wótbagrujo abo nic.
Dokulaž w sejmje su teke luźe, ako se angažěruju za to serbske w źiśownjach a šulach (na pśikład wót drježdźańskego towaristwa Stup dalej Andreas Kluge abo Jadwiga Pjacec), su wóni nowemu towaristwoju wšake dobre rady a pśemyslowanja dali.
K drugemu – a to mam za wósebnje wobźiwowanja gódne – jo był napšawdu mudry statk, teke za zmócnjenje swójskeje argumentacije, to ako notne deklarěrowane źěło jadnorje dalej cyniś, wšo jadno, kak śěžke wuměnjenja rowno su byli.
Móžomy groniś, až jo se wšo wjelgin derje raźiło.
Teke dla togo, až njamaju za to dosć wucabnikow.
Toś som sam zachopił wšake rymowanja za źiśi napisaś a mjaztym stej juž dwóje kniglicki wóte mnjo wujšłej.
Kake njeznjasliwe by to źěło było, gaby njeměli casa za wobjed!
Wence stśělašo wjelese raze do někotarych wjažow, až te luźe se do smjerśi wuźěsychu.
Budu wšykno jěsć.
Pak sebje wubjerjoš pódzajtšny pak pódwjacorny bok garnizony a togo wjelikego »sportnišća«, ako smy tomu wójaŕskemu stśělnišćoju nejcesćej gronili.
To gótujo napšawdu wjasele".
Zachopjeńk decembra jo był wjelgin zymny.
Alfons Maria Mucha jo był česki plakatowy wuměłc, grafikaŕ, ilustrator, mólaŕ, amaterski fotograf a wuměłstwowy źěłaŕnik, kótaryž ako jaden z nejwěcej pśesegujucych reprezentantow młoźinskego stila płaśi.
Granicujo w pódwjacorje z Indonesku a na wšych drugich bokach z śichem oceanom.
Lud njama stary serbski nałog jatšownego spiwanja za někake kokle, źiwadło kaž howac něźi.
W slědnem casu su se namakali ale někotare awtory, kenž źěłaju teke za telewiziju.
Lube źiśi, ferije su pśisamem mimo.
Górku teke wobělijomy, źělimy ju do połojcowu, wuškrabjomy packi a rozkšajomy ju na kuski.
Su nawuknuli, emocije pšawje interpretěrowaś a emocionalne reakcije swójogo wobswěta wobglědowaś.
Pódpołnocny polarny ocean jo nejmjeńšy ocean na Zemi.
W Běłej Wóźe su se rozsuźili, až taki mark buźo, a to wót 3. do 6. decembra.
Tam jo Ludowe nakładnistwo Domowina z Budyšyna pśedawało serbske knigły, mjazy drugim nowu PRATYJU na lěto 1996.
Rownož Jörg Tausch ze Slěpjańskich stronow njepóchada, jo wón w tamnych jsach znaty a pśipóznaty.
de abo zwóńśo na 03542- 85473, wóni budu knigły pśipósłaś.
Naraz jo něchten do źuri klapnuł.
Juro Kopylc jo w starych casach, grońmy lubjej.
Awgust Krygaŕ w Pśiłuce – tam 45 lět ceptaŕ, dopisowaŕ Casnika a Pratyje, załožaŕ a solist pśiłuckego spiwańskego towaristwa
Cełe metery barwy a pśidankow stoje w kuždej drogeriji a se źeńk ak źeńk pśedawaju a pśetrjebaju.
»Ned tam pójźoš a chyś te knigły skóńcnje do wódy!«
Na jogo dwórje jo do pśijěźenja jadnotkow 1. Ukrainskeje fronty teke wisała papjerka, źož jo było w ruskej rěcy napisane "Dobre serbske luźe".
Wót něźi tysac młoźetow jo ten derje źěłajucy team eksaktnje 409 wopjeršćenił – pón jo skład pjeršćenjow wšen był.
Praktikant jo se do Jorki zalubował a na kóńcu jo se swěśiła swajźba, to se wě ptaškowa.
Werb jo słowna družyna, kótaraž ma wěste morfologiske, syntaktiske a semantiske pśiznamjenja.
Měnjenja publikuma wó programje su byli wšakorake.
Maśicne wjednistwo pokazujo z tym nadalej loyalnosć.
Něnto se wobrośijo.
Pśedewšym z tym slědnym njejsom měł žednje problemy, pśeto mama jo nas wót małego k tomu pśiwucyła.
Tužny scenarij: Pśecej wěcej bomow pśi Janšojcach njama dosć spódneje wódy.
Tam jo se jano česki powědało.
Družyny su jadnolětne abo wěcejlětne rostliny, kótarež su na amerikańskem kontinenśe domacne.
EKBO jo měła prědnu digitalnu synodu.
Ako som tam pśed krotkim mimo šeł, som wiźeł, až se tam pilnje twari.
Teke kšute wobuśe dej byś.
Wón jo se naroźił 2. měrca 1927 w serbskej burskej familiji w Janšojcach.
Město lažy w Małopólskej.
Źož bydlim, słyšym cesćej kukawu.
Wjerašk jo był ten źiśecy hit "Chto co wiźeś pilne rucnikarje" we wobyma rěcoma.
Towarstwo běšo w Lipsku dom natwariło serbskim študańcam a pśepowda jim ten samy. (7. 5.)
Pokšacujomy z tematiskimi zmakanjami we jsach Łužycy, źož comy luźi direktnje do rozgrona dowjasć.
Wšake z Was sćo Minu Witkojc hyšći znali.
Comy ga dypkownje zachopiś.
Co pak dejm groniś?
Na ten part ma pśecej zasej nowe motiwy za wumólowanje.
Lěc su jo Depsčanarje w tej wusokosći zapłaśili?
Ned w susedstwje su twarili nowu modernu źiśownju z rědnym serbskim mjenim "Lutki".
Napśeśiwny pad su luźe z wšakimi staśaństwami – zwětšego jadna se wó dwójne staśaństwo něgajšnych pśidrogowarjow, pótomnikow tych pśidrogowarjow abo bergarjow Europskeje unije, kenž su se w drugem kraju zasedlili.
To jo wuznał teke šołta Sprjewinego Doła Manfred Heine.
Pśi tom dostanjotej Sabina Kušyna a Hanka Rjelcyna wót swójeju pśedchadnikowu dobru pódpěru – wót Dietera Freihofa a Waltraud Ramotoweje.
Ako su swóje grunty dejali prodrustwoju wótedaś, njejsu Wojtojc byli glucne.
Wót barbuckego kokota jo pśinosk z rědnyma fotoma na 8. boku aktualnego wudaśa.
Za mój cas jo było grono wó jadnom nowem studijnem směrje: kulturne wědomnosći a sorabistika.
Bremen jo město-kraj , kótaryž wobstoj z dweju městowu Bremen a Bremerhaven.
W srjejźnej Europje jo rědka.
Z pśigódy som měł tu gluku, toś to historiske wokognuśe sobu dožywiś.
Kake maski su?
Awgust jo wósymy mjasec w gregorjaniskem kalendarju.
Jo póznał, až som dosć zajmowany a nejskerjej nic głupy.
No, ale jeje bajki a wulicowanja su to pón wšykno zasej wurownali.
Wobej dostanjośo w Lodce w Měsće abo wót Hartmuta Leipnera.
Na tej šuli jo lětosa 68 wuknikow a wuknicow swóje abiturne pśespytowanja gótowało, a mjazy nimi teke 18lětna Annelie Adamojc z Mósta/Heinersbrück a 17lětny Niklas Kobel z Wjerbna/Werben.
Pśez njogo jo wóna namakała pšawy zwisk k serbskej rěcy, pśedewšym pśez jogo starku z maminego boka, Jakubikoc Magdalenu.
Su dejali ned kucharja k njomu pśiwjasć.
Njejsu pak nic piknuli wót togo, wjele wucby jo wupadnuło.
To jo se pokazało pśi Serbskem bliźe w muzeju.
"Rowno tak ako serbske koparje w Górnej Łužycy w Sakskej smy kśěli se za Europeadu pśigótowaś, ale to něnto njejźo."
Sobotu, 24. awgusta, a njeźelu, 25. awgusta, sćo pšosone na tematiski twaŕski kóńc tyźenja w muzeju pód gołym njebjom „Stary lud“.
W Turjeju kśě stronine mjenja na tofle spóraś
Powědaŕ Serbskego sejma za Dolnu Łužycu Hanzo Wylem-Kell jo wobwěsćił, až wón jo wopytał kandidata namakaś a rozgrono z pór luźimi wjadł, ale bóžko, nicht njejo był zwólny.
Wokrejs Chośebuz-kraj změjo znowa swóje běrowy za wupisanje wopismow (Urkundenstelle) gromaźe z tymi města.
Pjac zasej źěła, a na tych gruntach su teke wugótowali burske gumno.
Něnto za blidom sejźecy teke pšawje njewě, co ma ze sobu zachopiś.
Łopjena móžomy tak ako špinat pśigótowaś.
Do daliny
My Serby licymy ako góspodliwy a cuzym wótwórjony lud.
Snaź jo se teke zabłuźiła. 
Jo se pokazało, až Nowy Casnik tam dłujko wěcej njejo był k zapustoju.
Rědne nazymske wjedro pśecej zasej pśiwabijo gósći a turistow zbliska a zdaloka.
Kurs buźo styri raze a trajo tśi góźiny, pśecej wót zeger 18:30.
Wjaselimy se na nalětny cas a njamóžomy jen docakaś.
Jogo šef na to žycenje pak njejo słuchał, tak až jo młody rucnikaŕ nuzowany był, se sam wó nowe źěłowe městno staraś.
Wót zeger 15:00 stej jen projicěrowałej na sćěnu noweje synagogi w grodkojskej droze.
Dokulaž ma jano 21 kcal na 100 g, pomoga wón tym, kenž kśě wóteběraś.
Nejstarše du pśecej prědku, nejmłodše slězy”, jo nam wujasniła Sandra Richterojc (18).
Erwin Hanuš.
Diskusije wó tom z pśedsedarjami radow wokrejsow abo jich zastupnikami su byli cesto bejnje wšakorake.
Pó wójnje su jich wugnali do Nimskeje, dokulaž jo Wrocław pótom był pólske město.
To jo jich wšedny šobernak – jo, nałpicki to cynje tak!
Film wulicujo wót dramatiskego gromadustarcenja tradicionelnego, burskego swěta z nowym, techniskim, a wóno jo zapakowane do lubosćinskego tšojenja a sajźone do serbskeje scenerije: Wó jadnu žeńsku fryjujotej dwa muskej, jaden z jeje samskeje jsy, bur, a jaden cuznik, inženjer.
Wotzwignuch lubjej śěžku lodku a něto mějach jogo.
Krotko pśed milinaŕnju se pśedobywaju słyńcne tšny pśez mrokawy.
Dr. Hartmut Leipner wót Towaristwa za serbsku rěc w cerkwi: Moller ako astronom a astrolog Pśedsedaŕ Towaristwa za serbsku rěc w cerkwi dr. Hartmut Leipner jo wobswětlił źěłabnosć Albinusa Mollerusa na pólu astrologije a astronomije.
Tenraz buźo k wiźenjeju film z Awstralskeje, a to wó wudrogowanju serbskich luźi z Gorneje a Dolneje Łužyce.
Cesto jo se južo wó tom šćerkało, až ma głowne město dolnołužyskich Serbow swójogo śeśka pó mjenju w Českej.
Lěc jo było pśecej pśedpisow abo lěc jo mógał licho źěłaś.
Wjelgin som se pśez to wjaselił.
Jezus Kristus smjerś jo skazył a žywjenje a njezacha dnosć na swětło pśinjasł pśez ewangelium.
Až do lěta 1984 su musali Dolnoserby na swóju prědnu schadowanku cakaś.
»A to mě groniš něnt akle?« 
Teke knigły, wósebnje wó jatšach pla Serbow, su kupili.
Kwiśo wót maja až do awgusta .
Madlena Norbergowa jo źaržała nagrono we serbskej a nimskej rěcy.
Stwórta a pěta tofla zaběra se z Witaj-projektom w źiśownjach a w šulach.
Wustajeńca pokazujo fotografije sławnego syna jsy Bórkowy, rozmjej Rudija Herzoga, kenž jo ze swójimi casnikaŕskimi fotografijami znatosć pó cełem swěśe dobył.
Glicku pótunkaj we śopłem wósku.
W tom casu jo se teke wóženiła z Wjerbańskim Dieterom Kaiserom.
Druga wěc jo, wjele luźi pśiźo na cytanja, na pśikład na „Cytanje pód lampu“.
Schulenburga cytamy, až su Błośanarjam pśi tom pomagali ptaški.
Přechod.
Wokrejsny sejm jo na swójom pósejźenju 1. decembra wobzamknuł etat za lěto 2011.
Wjednik Rěcnego centruma Witaj Viktor Zakar jo we swójom gronje hejgen tak argumentěrował.
Pśez darow wót serbskich staśanow a wukrajnych pśijaśelow jo se natwarił Serbski Dom w Budyšynje.
K njomu słuša 27 agrarnych zawodow a pěś konserwowych fabrikow.
Peter’s Hill lažy něźi 110 kilometrow pód połnoc města Adelaide w Pódpołdnjowej Awstralskej.
Kuhlmann a R.
Wuderjenje drugeje swětoweje wójny a pśedewšym jeje slědy su to nimske pótom ceło z towarišnostnego žywjenja wutłocyli.
Nejpjerwjej dejm groniś, až njejsmy tenraz wugbaśa mytowali pó městnach, ale z predikatami.
Grod móžo se něnto wót źiśi z detailami wudopołniś.
Wón jo gronił „Wu nas doma jo serbska rěc žywa a wšuźi słyšaś.
Nawopak jo Heinz Lehnitzke wulicował, až musy ako wuměńkaŕ hyšći połnje źěłaś.
Gromaźe z Radu Europskeje unije stwóri kaznidawajucy organ EU, pótakem europsku legislatiwu.
Wón jo chwalił póśěžownosć a wjelicne źěło sobuźěłaśeŕkow ABC a jo swóju kooperacisku zwólniwosć pśilubił.
Tam jo se schował a Hantšo jo za nim cakał, až pśiźo zasej slědk.
Wót swójogo stwórtego žywjeńskego lěta jo mě starka kuždu njeźelu sobu wzeła namšu w Prjawozu.
By kśěł wjelgin rad dalej nazwucowaś rědnu dolnoserbšćinu, nic jano cytajucy we wašom tyźeniku, ale teke koresponděrujucy z někakeju Serbowku abo z někakim Serbom.
Pidginy bazěruju na rozdźělne rěcy, pśedewšym europskich.
We internaśe "Handrij Zejler" su Serby z Górneje Łužyce konsekwentnje serbowali, což jo jej zaprědka śěžko pśišło.
Pśeto kužda rěc trjeba miljej, ako ju nosy.
Som měła dobre wucabnice a wucabnikow.
Jo ga znate (abo?), až jo Pytko na pśikład teke južo w studentskich klubach wuspěšne wustupy měł.
Arnošt Muka a slawist a filologa.
Gromada Grodkojskich wótpósłanych musy hyšći do togo stojnišća zwóliś, ale to buźo nejskerjej jano formelny akt, ako se stanjo kóńc měrca.
Miganje rozbytśijo mału śpu jano słabje.
W slědnem casu jo se pózdatnje wjednica RCW dr. Beata Brězanowa pitśku slědk śěgnuła, jeje statkowanje wuglěda njeglucne.
[...] njej šeł a se dał dokradnje pśepytowaś.« Nic rowno z wjelikim wjaselim a luštom som se pór dnjow pózdźej wupórał do ambulance, wót našogo bydlenja jano něźi tśista metrow zdaloneje, k mójej gójcowce, kótarejež pacient som był tegdy juž pśisamem tśiźasća lět.
Ducy wiźiśo mrojowišća, stogi a tšašne banjawy.
W kategoriji II (woplěwanje a wótžywjenje kultury a rucnikaŕstwa Serbow a woplěwanje serbskich nałogow) buchu pócesćone: 1. [...]
Su pśed městownikami cełeje Bramborskeje swóju cesć namakali, ga tudy teke se sromaś njeby trjebali.
Mjazy nimi teke žedne Domowinske cłonki, ako Werner Młynk, dłujkolětny něgajšny župan w župje Gubin/Baršć.
Na toś te wšake kupki dejm w šulskem horśe pśecej glědaś“, jo 34-lětna Casnikoju powěźeła.
Ale jo pśišło wšykno hynac: Jo pśišła jadna wucabnica, ak jo nas z našymi rěcnymi śěžkosćami akceptěrowała, ak jo zgromadnje z nami toś te śěžkosći pólěpšyła a ak jo nas pśez swóju wašnju, z nami wuknikami wobchadaś, pózbuźowała serbski powědaś.
Za nałogom klapanja kuźele su pak teke młogi raz gólcy ze susednych jsow bźez pśizjawjenja pśišli, kenž su swóju muziku sobu pśinjasli.
Cłonki su kśěli toś pla Brjazyńskego kantora Gerata Šołty se wopšašaś, lěc jomu snaź melodije znate su.
Smy wótcakowali jasnu poziciju, za abo pśeśiwo tomu, a nic taku, ako nic njegroni a nam njepomaga – jo groniła a pón pšašała nowego wokrejsnego raźca Haralda Altekrügera, kak wón wósobinski k tomu stoj.
Togodla jo „Bündnis Cottbus“ teke naraźił, pśidatnje dweju Serbowu pśiwześ do měsćańskego parlamenta.
Dłujki, samotny a kradu "perfektny" pśibrjog jo Ceann Gainimh na pódpołnocnem kóńcu Inis Meáin.
Ale ceło na kóńcu měrca nas to rědne nalětne wjedro zawěsće wopušćijo.
Drugi źeń jo se zachopił z jězdom pśez gólu a łuki dowokoła města Lychen.
Dialog wjeźo se dalej
To jo ten motor, ak ju góni k statkam.
Teke 3 marki jo tam wukšadnuł.
Jo derje, až luźe w Nimskej směju demonstrěrowaś, až njamamy poměry ako w Minsku.
Toś to foto jo z lěta 1998.
Z połnym pšawom jo Horst Adam w Serbskich Nowinach nowe knigły Erwina Hanuša „Wósłonki mójogo žywjenja“ chwalił.
Mój dom dej módlaŕski dom pomjenjony byś za wšykne ludy.
Ale wón jo sam bźezdźěłabny a gótujo sobu.
Pětš źašo: Zlubjenje jo za was, wašych źiśi a wšyknych, kenž daloko su, kótarež Kněz, naš Bog, pówołajo.
Wójcyna rotwica jo apetit pózbuźujuca, pódpěra póžywanje, pógnuwa žołcnik a bubnjenja.
Pódpołnocna Koreja ma granice z Chinskeju , z Rusojskeju , a teke z Pódpołdnjoweju Koreju .
Prězy pśidu rejtarje a za nimi źowća w pyšnej serbskej drastwje.
Za njogo jo se wót samego rozměło, až ma serbsku familiju.
Jadnotliwe drastwy su pśedstajili cłonki Lubnjojskego towaristwa „Rubiško“.
Chto se pšawje njezaźaržyjo?
Na zachopjeńku lěta 2001 jo dostało serbske towaristwo PONASCHEMU, kótarež njejo žedno cerkwinske, ale jadno zgromaźeństwo serbskich luźi, kótarež cerkwi blisko stoje, jadno pśepšosenje wót biskupa Barlinsko-bramborskeje ewangelskeje cerkwje, dr.
Daś se błomje wokoło doma krotke źaržy.
Tam jo pón teke jeju prědna źowka Pawlina se naroźiła.
Cele krotko cu pokazaś na dwě drugej wěcy.
Pśi tom jo wažne, až kuždy ma rukajce.
Towzynt raz su jej gronili "jo" k skazanju Casnika, a licba stawnych abonentow jo rozrosła na 1.
Až do srjejź maja njejsu měli we wokrejsu Krosko žednogo chórego a z tym su byli "zelena kupa".
Wót lěta 1952 jo źe se serbšćina na žylojskej zakładnej šuli fakultatiwnje wuwucowała, ale źowćo Renate njejo se taku wucbu žycyła.
Źaseś muskich a źaseś žeńskich we wšych starstwowych kupkach ako teke źaseś źiśi jo powědało.
Namša jo była dwójorěcna, serbskorěcne źěle jo pśewzeła faraŕka Köhlerowa.
Co jo Wam na Wašych knigłach to nejwěcej zajmne?
Mužyk jo jěł a jěł a dojěł.
Źinsa jano mały źěl historiskego Azerbajdžana jo njewótwisny stat.
Něntejšny młoźinski wjednik Marcus Freitag a Turnojski šołta Helmut Fries stej gjardej na tu rampu.
Do njogo jo teke serbska kultura zapśěgnjona.
Taku dobru ideju su měli w Brězowce a Běłej Wóźe.
Něnto cu se pilnje dalej staraś wó rostlinki.
Wona jo to, což nimska kultura njejo. »Drugi kraj – drugi cas« – tak se groni w jadnom z tych wjele pśikładow.
Ako jo źowćo 18 lět stare było, jo se nan ženił z drugeju žeńskeju, kótaraž jo znata była ako njespšawna a za kněženim póžedarna.
Teke ten gólc njejo mógał rědnučke źowćo z góle zabyś!
Ale to źěłowe dogrono jo z amtom; dla tog musy amt to teke płaśiś.
A měnje, až ewentualne sudniske jadnanja dla wuswójenja (Enteignung) njebuźo LEAG dobyś.
K dopomnjeśu: Koncern PGE jo w lěśe 2016 stajił póžedanje na regionalny wobswětowy amt, aby do jamy zwólili.
Zgromaźina „Serbskich koparjow“
Wušej 30 luźi - za wětšy źěl žeńske z Chośebuskeje Domowinskeje kupki a źowća z Dolnoserbskego gymnaziuma - jo pśišło na toś to zajmne zarědowanje, a wšykne su šli wěsće mudrjejše domoj.
Móžne su specialne wobstatki: cukor, rajs, majs, surowa pšenica, wužywane dokulaž su tuńše abo změnjaju charakteristiku piwa .
Pětš nadalej rěch napórajo.
Jo dosć nadawkow w ewangelskej cerkwi, aby se Serby z Božym słowom w maminej rěcy zastarali.
Toś musymy topjenje do cerkwje zatwariś, což njejo tunja wěc.
Prědna twaŕska etapa 1955–1959 jo „póžrěła“ 6 miliardow DDR-mark.
Anka ma brune škórnje.
Faraŕki su se cesto starali wó kupkach Žeńskeceje pomocy.
Casy šwyrnjo z ruku pśez njo, ako by kśěła njewidobne drobjeńcki z njogo zetrěś.
Pó ferijach dej wóna do srjejźneje kupki.
Barbuk/Bärenbrück
Pśed lětom 1990 su źěłali how tśo fararje, źinsa mamy jano hyšći jadnu faru.
Zaprědka comy Was pśedstajiś, dla togo pšašam nejžpjerwjej za Wašym źiśetstwom.
"My lětnje wudawamy 50. 000 euro za Błośańsku powěsćowu noc", groni teke Bernd Ragotzky.
Som wěźeł južo dłujko, až dajo serbski lud, ale njejsom wěcej wó tom zgónił, a teke te žrědła su mě felowali.
Na kóńcu "WITAJ-grajnego wótpołdnja" stej małej dobyśarja dostałej kórtowe graśe ako dar, a ten jaden abo drugi sobugrajaŕ jo mógał z nowonawuknjonymi serbskimi słowami domoj hyś.
Nam Serbam pak take pšawo njepśiwdaju, gaž comy w jadnom kraju se žywiś a se togodla pśeśiwo teritorialnemu źělenju Łužyce wugronijomy.
Wót njogo jo cytał tekst „Z Budyšyna do Błotow“.
Wugoŕ jo w Europje wjelgin cesćony ako dobra ryba k jěźi.
Julija Šmidtojc z Mósta jo něnto Běrinkowa
Toś jo Ingrida Hustetowa pśestajiła graśe do dolnoserbskeje rěcy.
Kuniny pjas jo w nocy aktiwny.
Wjele starjejšych a źiśi, ako kśě k serbskej rěcnej zgromadnosći słušaś?
Tam jo se wón mjazy drugim starał wó dalejdawanje korespondence mjazy Franckom a misionarjami w dańskej koloniji Tranquebar (krotkozajtšna Indiska).
Lawdaciju źaržy Diana Jerkis a graś buźotej Lilija Kaiser (kśidło) a Albert Patyuk (wiolina)
A co jo howac nowego?
Pśełožki, pak teke originalnu dolnoserbsku literaturu.
Mjaztym se wótmějo we drjowkojskej šuli teke pšawidłowny źěłowy kružk "mólowanje jaj" a my se wjaselimy na wjele młodych wuměłcow we pśichoźe, kótarychž móžo ten rědny nałog dalej wjasć.
To pomina wuchack.
Tśeśe městno jo dostała Clara Schwiegojc, kótaraž teke na DSG wuknjo.
Friedel Märkerowa jo za to, až młoźina co pó serbsku žnjowny swěźeń swěśiś. „Južo tak dłujko njejo se žeden žnjowny nałog wu nas woplěwał.
Lej, ja som śi pśikazał, aby ty troštny a skobodny był.
Teke druge problemy, na kótarež dłujko nichten njejo se myslił, su naraz zasej na dnjownem pórěźe stojali: Nowe twaŕske pśestrěni, saněrowanje drogow a droznego wobswětlenja, pśichodne wužywanje stareju šulowu w Rownem a w Mułkojcach, a chto buźo tuchylnu źiśownju w Rownem wužywaś? Za tu źiśownju jo se južo wobzamknuła nowotwaŕ wesrjejź Rownego, rozmjej tam, źož jo raz stojał gósćeńc.
Rowno na tom dnju, ako su w USA zamordowali Kennedyja, som měł pśednosk w Limbarku.
Něgajšny šefredaktor NC a reportaŕ Horst Adam pórěźijo tekst.
Domowina co sama póžedaŕka a zastojaŕka pjenjez byś.
Nejmocnjejšy magnet jo źe była zasej woblubowana wustajeńca orchidejow a wušej togo jo słyńcne wjedro z wušej dwaźasća stopnjami na swój part za woglěd marka wabiło.
"Nawlacomy sebje toś te nagubki něnto w sezonje", jo groniła wjednica Dešańskego muzeja Babette Zenkerowa.
Někak kaž z "ilustrěrowanym casopisom" abo "plakatom" tegdejšego casa.
Wokoło 150 takich jo namakał a dostał a za wětšy źěl jo je z moderneju techniku tak wobźěłał, až móžoš na nich wjelgin derje póznaś swajźbarjow a swajźbaŕki w jich kšasnych pisanych serbskich drastwach.
Toś ta tendenca pokažo se ale teke pla wšych drugich casnikow a žurnalow w DDR.
»Joj«, groni ten jaden, »to jo ale spěšne.«
Wjacor treninga se zachopijo z tym, až ta kupka małych zwucujo poł góźiny pór rejow.
Wón ma bura Žura za naru!
Po namšy kažo wósada na kafej a tykańc.
Statnik jo z wjelikeju starosću glědał na situaciju serbskeje rěcy.
Swojej rodnej jsy pak jo stajił pomnik z nastawkom »Flurnamen der Gemarkung Guhrow« w nowinach »Cottbuser Anzeiger« (3. 11. 1928).
Tak se zda, až měsćańske zastojnstwo žednje njejo pśeliš glědało na fakt, až stoj město na serbskej zemi.
Pótom wóna pśed nim stoj.
Zawěsće kuždy znajo sławny swětnišćowy teleskop Hubble, produkt europskego a US-amerikańskego swětnišćowego zastojnstwa.
Wósebje Serby w Dolnej Łužycy naglědaju ju ako wobglědniwu, kompetentnu pomocnicu.
W decemberje jo Europski parlament z pśesegajuceju wětšynu za wobzamknjenje głosował a jo pominała Europsku komisiju, na zakłaźe iniciatiwy Minority SafePack pšawniske akty na puś spóraś.
Kuždy jo sam za se wójował, aby pó móžnosći wjele dostał, aby wšuźi prědku był a ako prědny wordował.
Na to se jaden awtojězdźaŕ pógóršyjo: "Jadno?"
Mója śota jo wiźeła wšykno wót praktiskego boka.
Wóni pale, to njejo pśijazna rostlina.
Alfons Wićaz jo se z nim rozgranjał.
Pó pśedstajenju nowego zgromadnego projekta su pótrjefjone wobydlarje byli na rěźe swóje pšašanja stajiś.
Wósebnje mjazy młodostnymi jo ta forma zwuraznjenja rozšyrjona.
W serbskej zemicy cuju se mjaz tym doma, how ga jo „jich“ kraj.
Ale slědk do Chośebuza.
W miłym klima móžo druge rostliny pśerosć.
Za zdaśim jagarja Końcaka su te rědownje w slědnych lětach wětše wordowali – a sobu wina na tom rozrosćenju su wjelki.
Wejsna cerkwja stoj na městnje něgajšnego swětego gaja.
Z njeju jo wóženjona wót nowembera 2018. 
Góstny kraj wikow jo lětosa był Česka republika.
Pśi kupje Madeira wustachu z łoźu a wustupichu na zemju.
»Ako by pó dowolu pśi Carnem mórju była.«
Mimo togo se wustatkujo wědobne wjeźenje dycha pozitiwnje na powšykne derjeměśe.
W Kristusu zatajone laže wšykne pókłady mudrosći a huznaśa.
Teksty spiwow jo Fabian Kaulfürst napisał.
Pó dłujkich diskusijach jo mjaztym tak daloko, až ta šula buźo, teke ministaŕstwo w Pódstupimje jo pśigroniło.
Režiser Christian Kabitz jo sebje wumyslił wósebne tšojenje: cirkusowy guslowaŕ jo se na generalnej probje pśi guslowanju zamólił a jo wšykne sobuźěłaśerje cirkusa pśeměnił do ptaškow.
Te a te drobne kulki ...)
Jadnogo dnja, ja som rowno była 14 lět stara, jo mój starki był wjelgin tužny.
Lětanišćo Drjejce-Chóśebuz jo se pśedało, a nowe inwestory njebudu z lětanim pókšacowaś, ale kśě tam buse tak pśetwarjowaś, aby se gónili z elektricu.
Njeźelu, 8. februara, swěśi młoźina zapust w Depsku.
Chtož jo pśišeł pó šestej štunźe, daś njecwiblujo, pśeto wón njebuźo nic pśisajźiś.
Až do 11. awgusta zeger 16:00 muse te pisne naraźenja we wólbnem běrowje zapódane byś.
Zastup płaśi 2,50 euro za dorosćone, pónižone 2 euro a za źiśi a młodostny do 18 lět 1 euro.
Wjele luźi jo wobglědało a fotografěrowało, kak jo njeźelu, 5. julija, mały alpaka na radušańskej "Alpaca Finca" na swět pśišeł.
Nowinki.
Wona jo zapłaknuła.
To ga garantěrujo za wšyknych dobru mjazsobnosć.
W Beneticach jo głažkowa fabrika.
Hyšći lětosa by se dejało rozsuźiś wó strukturach a konceptach serbskego nakładnistwa, kótarež ma za dalšne wuwiśe a woplěwanje serbskeje rěcy wjeliku zagronitosć.
Někotare prepozicije kněže akuzatiw.
Ta šlodaŕka serbskich drastwow a zgótowaŕka serbskich drastwinych pupkow jo 1936 wjeliku licbu swójich drastwinych pupkow do "Olympiskeje jsy" w Barlinju pósłała.
W chłoźecej spižce pak njedejali je chowaś, w zymnem zgubiju aromu a se malsnje skazyju.
Bog z pitnym rogom
Kniglicki, kenž budu ako łoni 6 euro płaśiś, comy na Domowniskem swěźenju 27. a 28. awgusta pśedawaś.
Naju głažk z dobreju jěšnicu, kokotka a jaja su teke wezeli.
To zawóstaja swětlejše slědy, a jeje palc jo prochaty.
Wše su mócnje klaskali a gronili, až se jim wjelgin spódobało jo, co źiśi su nazwucowali.
Snadnučka pak jo diskusija wó tom, lěc demonstratiwna zwězanosć z energijowym wjelikanom njezrownajo jomu na kóńcu sćažku k wótbagrowanju dalšnych serbskich jsow.
Take něco, ako how w Slěpem njeby pśi nas doma móžno było.
Jo to twarjenje južo zaprědka tak wuglědało abo sćo musali how wjele pśetwariś?
Wšykne zesedachu se k wjaceri, rozgranjachu se, a Pětko dejašo pśi tom pśestajowaś. 
Groniło jo se jomu dub měra.
Cogodla som how?
Zgromaźone su naslědku sebje gronili, až budu pósłaś do źěłoweje kupki šykowanych, wiselnych jadnarjow, kótarež njebudu jano z głowu kiwaś, ale inteligentnje a z diplomatiskim šykom swójo towaristwo zastupowaś.
Jasnje pak južo něnto jo, až w tej formje ako doněnta prodrustwa dalej eksistowaś njebudu.
Nadpismo togo komentara jo titel knigłow kolumbiskego awtora Gabriela G.
We wuškownem casu smy se w kuchni žywili.
CDejoma su pśidane kniglicki, źož někotare teksty su hyšći raz kradu, słowko pó słowce, wěrnje wótpisane.
A jen jo měł na starosći ten mě až dotychměst njeznaty »šerak«.
Dańska statna ministaŕka Mette Frederiksenowa njoco powědaś wót wuwześow wót teje kazni a njamóžo zlubiś wuwześa.
11
Pó šlachtowanju su jej Neandertalarje drje za drugi, nam njeznaty nadawk pśeźěłali.
Potakem – teke w starem Romje su »jano z wódu« warili.
Druge tšojenje mě źinsa hyšći mucy.
Spisaś wucbne materialije za swóju wucbu dej tencas kuždy ceptaŕ.
Wón jo šeł staremu nanoju a jo gronił: "Mam instrument! Cu ako gerc do swěta!" Stary nan na to jo gronił: "Gaž to jo twója gluka, ga cyń".
Wiźeś su stwóŕby teje wuměłcowki ze wšakich casow a we wšakich technikach až do kóńca junija.
To teke njejo někaki źiw.
Ako hyšći njejo mógał nimski, jo pytał zwucowańske materialije za serbšćinu w engelskej rěcy abo drugich rěcach a pśisamem take njedajo.
Snaź se to hyšći k lěpšemu pśeměnijo.
Teliko som śi kśěł jano groniś.
»Glědaj, tam ta žeńska, ta jo wšykno krydnuła, ta ma gluku, take wjelike pakety wóna włocy.«
Wušej togo jo jadno spěchowańske towaristwo zamóžne, swóju instituciju z pjenjeznymi a wěcownymi srědkami pódpěrowaś, což institucija sama śěžko móžo.
A něnto, sobotu pśed tyźenjom, jo tak daloko było a Andrea a Kay stej se w narodnej drastwje na pěskach wósrjejź Pódpołnocnego mórja swój „jo“ groniłej.
Łoni a teke lětosa jo wón samo mógał pcołkowe ludy pśedawaś.
Christa Dziumblina źejo.
Romarje pak su južo wobej jědli.
Pśi was se nałogi woplěwaju, lud jo k nim pśichylony, a rěc jo hyšći žywa pśez to, až te młode ju wuknu w šuli.
Kněz Kurjo powěda hyšći běžnje serbski.
Skóro su jano hyšći małke běłe mrokawki na njebju wiźeś.
Na temy bogate teksty su za pśisłucharje lažko pśistupne, dokulaž jadnaju wó wšednych problemach a zacuśach.
Wóna jo z góleśoma juž w sedymem mjasecu była a jej se rowno na tom kóńcu tyźenja njejo pśeliš derje šło.
Heb, drozny sćinarik, sprjosk, ryback, bóśon – jogo nejlubšy ptašk – a wjele wěcej wót njogo mólowane ptaški su w wustajeńcy wiźeś, a mimo ptaškow teke młoge druge zwěrje ako wjelk.
Jogo žratwa wobstoj z rostlinow, płodow, małkich zwěrjetow a mjoda.
Ja teliko casa trjebam, dla tog’ až mam docełego 340 serbskich kjarližow dwójcy pisaś.
"Za dwójny etat 2021 / 2022 njepśedlaže nam žedne licby.
We wětšem, połnocnem źěłu indiskego subkontinenta ga powědaju se źinsa indoeuropske rěcy, mjazy drugim rěc hindu a samo singaleziska rěc na kupje Sri Lanka.
Něnto daj nam słužbu, daj nam źěło, ale tšochu malsnje! 
W wósebnje wó muziku a reje.
Na ten part jo Nowemu Casnikoju se raźiło zadomiś teke w srjejźnej Łužycy, we wokolinje Slěpego, źož w šulach se derje górnoserbska rěc wucy, ale źož maminorěcna ludnosć weto na zakłaźe bliskeje rěcneje pśiswójźbnosći se cujo zwězana z dolnoserbskimi medijami.
Ta ma pśecej dobru radu.
Běłe muchy lětaju, nic njejěźe a nic njepiju.
Mamy cełu kopicu wažnych cilow.
Wšykne te źiwne rjapotate pśipšawy – młyńske kólasa a kamjenje a měški – rědowaś, to jo se jomu zdało byś wjelgin šwarna wěc.
Njeglědajucy na to, co korona-napołožki k tomu casoju budu pominaś, planujo se dodatnje jadnodnjowny turněr w awgusće.
Mimo Marcusa Końcarja su teke dalšne wobźělniki togo swěźeńskego wótpołdnja slědk glědali na wuwiśe a źěło serbskeje rěcneje šule.
Załožeńsku zgromaźinu Serbskego młoźinskego towaristwa Zapalaki su pśewjadli stwórtk pśed dwěma tyźenjoma w kafejowni Grenzenlos w měsće.
Spušć skerjej a lěpjej twardu drogu a pušć se pó błuźišću wuskich sćažkow a sćažcyckow do nejwěcej błotojskich Błotow.
NC: Wót 19. do 21. maja jo se w Chóśebuzu wótměła mjazynarodna konferenca ”Staw a perspektiwy serbskeje wuměłskeje muziki w europskem cełku”.
Na jaden part jo wjerch – pśi wšom zajmje za eksotiske kultury a pśi wšej wótwórjonosći za swět – swójich serbskich burow za mało měł.
Srjejź Błotow jo nykus ze swójeju žeńskeju a swójimi źiśimi žywy.
Hoblacćo se nowego cłowjeka, kenž za Bogom jo stwórjony we wěrnej pšawdosći a swětosći. Hef 4,24
Froncek jo se wrośił ze žeńskeju z prědnego wulěta z nowym awtom.
Jich mjenja su nam za wětšy źěl znate, a chtož hyšći wěcej wó nich wěźeś co, za togo su wóni wšykne na kóńcu knigłow hyšći raz krotko pśedstajone.
Ten traktor jo jogo nejdrošy kus.
Cerkwinosłowjańska rěc jo liturgiska rěc Ortodoksneje cerkwje, ze swójźby pódpołdnjowosłowjańskich rěcow.
Na njej su k wiźenjeju wušej 160 fotow, kótarež jo dr.
Luźe we wósaźe su jen z wutrajnosću zmejstrowali.
Wrobel chylku pśemyslujo.
Take wěźenje jo za kuždego Serba, za jogo wědobnosć w našom casu wjelgin notne a wažne.
To jo tak: Te luźe, kenž na tom boce sejźe, źož se ta wóda pśelejo, se wulěkaju, stłocyju se – wšykne naraz – na ten drugi bok.
Młoge su gronili, až jo było take wobradowanje jadna móžna warianta w tuchylnej situaciji, ale glucny a spokojom nichten z tym njejo był.
Dwoji jubilej su swěśili 25. junija w Mosće, a to 55lětne wobstaśe žeńskecego chora a 25 lět Mosćańska serbska swajźba.
Wón jo był Domowinski cłonk a jo był znaty ako nazgónity serbski bur a teke ako wejsny gerc.
Jo se stawało, až jo kužde lěto jaden z młyńskich se minuł, a to pśecej ten nejmudrjejšy a nejšykowańšy.
Mě wšak jo kamjeń na něco dopominał, což běch južo hynźi raz ze swójima wócyma wiźeł: Som doma pytał w mójich fotach z woglěda Rerika pśi Bałtiskem mórju.
Mjazy drugim jo k wěsći dał, až jo w 60tych lětach awtobiografiju wó swójom starkem Fryco Rocha z Turjeja wjerśeł, kótaraž se pak doněnta hyšći žednje pokazała njejo.
Wosebnje pak jo cłonkow napominał, hyšći wěcej gótowaś za serbsku rěc.
"My smy kśěli muzej lětosa zasej wótwóriś", groni Žylka, "južo w nalěśu, pśed koronu.
Za kužde słowo su tabulki z konjugacijami a deklinacijami namakaś.
W lěśe 1994 smy pśewjadli 5 nazymskich koncertow - a to w Hochozy, Njabožkojcach, Rogowje, Strjažowje a w Mosće.
Wšo pó originalu z wónego casa, se wě – jano telik ak jo móžno a což jo znate.
Tam su pśedstajili na Łužyskej filmowej pśeglědce w ramiku chóśebuskego filmowego festiwala w nowembrje 14 filmow.
Dogromady jo 7759 žeńskich, muskich a młodostnych w toś tom mjasecu swójo źěło zgubiło!
Naš nan, faraŕ Herbert Nowak, jo měł wšake zwiski k luźam w Dolnej Łužycy.
Z teje pśicyny źěłaju žeńske južo tyźenja dłujko jano krotcone, což jo teke ku krotšym wótwórjeńskim casam lody wjadło.
Rosławl jo město w Rusojskej.
K cytanjam skerjej rědko chójźimej.
Źowća pokazuju swóje burske drastwy.
Wjacor jo była reja.
Aktualny magacin: powěsći, 20. serbski rbb-koncert, 70. wrośenica bombarděrowanja Chóśebuza
Te Głomacany su byli susedy Milcanow wót pódwjacora.
Wuměłce su mógali swóje mólby na wustajanišćach pśedstajiś a pśedawaś.
Krajna zagronita za nastupnosći Serbow dr. Ulrike Gutheilowa: „25 lět Serbska kazń, to jo pšawa góźba k swěśenju“.
A k tym “nowym” jo wjasoły pśeśěg teke woglědał - to jo w Bobowje dobra tradicija, w drugich jsach pak nic.
Pśedsłowo k prědnemu wózjawjenju 1958 jo spisał wuznamny slawist prof. Hans Holm Bielfeldt a k nowośišćoju serbski casnikaŕ Gregor Wieczorek, pśeliš wobeznaty w našych stronach a jich mjenjach.
Kócce a psyckoju pak njejo nic wótedało.
Wšykne cłonki su pśepšosone.
Wóni angažěruju se wušej togo na pólu kubłanja a wuce źiśi rejowaś, wóni wobstaraju 500 wuknikow. „Kněžaŕstwo jo nam lětosa prědny raz pjenjeze pśizwóliło, a jano dla togo móžomy něnto turu pśez Europu gótowaś“, jo wóna groniła.
A słod zdrjałych kakijow jo napšawdu bogojski, pśeto dopomina na kšuški, aprikoze a rjascheny.
How we wuglowej jamje Wochozy lažy — na kwalitu glědane — nejlěpšy wugel našogo kraja.
Pśezpołdnica jo se zgubiła a jo samo swój serp lažecy wóstała.
Wóna se zwětšego ako licbu wobydlarjow na kwadratnem kilometerje pódawa.
Wobej stej derje rozměłej, co jo zeger wótbił.
Johanna a Marie-Louanne zběratej margerity za swójej wěnka.
Dowokoła jano góla a póla.
Pśi tom zajmuju se wósebnje za połoženje Danow, Polakow a Serbow, jich organizacije, publikacije a politiski a kulturnje aktiwnych procowarjow.
Ale za nju jo to šansa, dokulaž mógu Slěpjańske wobej rěcy rozměś.
Wěsće jo było hyšći wěcej takich wašnjow a nałogow.
Mólaŕ Günther Rechn jo naraźił, až se wótterga chrom a až wóstanjo tam jano sćěna šćitana ako pomnik.
Docełego jo rozgrono pokazało, až dej se wěcej cyniś, aby luźe - serbske a nimske - wěcej zgónili a wěźeli wó Serbach.
Młogi raz drjažni wón kury.
K tej tematice su pokazali wustajeńcu w SKC, ako dej lětosa w nowembrje teke w chóśebuskej Lodce wiźeś byś.
"Ako woglědarje feluju nam drogowańske kupki, šulske klase a familijowe swěźenje.
Lk 13,10–17 * Jer 19,1–13
Plural njejo.
Jeju amizantne bachtanja a historiske anekdoty wobglědujomy ako lěpšynu.
A te dary, ako jo pśinjasł, su byli za wšednu pótrjebu, za wětšy źěl nowa drastwa.
Wšake
To pśewóźujo toś tu gósćinu praktiski wót wšogo zachopjeńka a se teke źinsa we wjelich wósadach kontrowersnje diskutěrujo.
To mamy něco prědk! Ned wjele gluki to buźo! Jasne: Wót teje gluki trjebamy wjele.
Wóna jo ned pokazała, kak wuglěda z nagubkom.
Cogodla tak mało wó njej rozmějo.
Panama lažy w srjejźnej Americe a granicujo z Kolumbiskeju a Kosta Riku.
Zwězk 90/Zelene
W Nimskej Valentinowy źeń dłujko njejo znaty był.
To njejo se cełe tak raźiło, Majka jo pó cełej jsy tšubit šła wót togo złota.
Pśiźecy znak do Nimskeje jo młoda juristka źěłała pó rědu ako asistentka, wuša asistentka a naslědku wjednica katedry na Akademiji statnych a pšawniskich wědomnosćow DDR.
Wón jo wjelgin głodny.
Zastup płaśi 3 euro.
wobtwarźili.
Wón co we njom pśedstajiś styri wšake paršony: na jaden part take, kótarež maju serbske kórjenje, ale su serbsku rěc zgubili, a na drugi part luźe njeserbskego rodu, ako su serbsku rěc nawuknuli a se źinsa za jeje wobstaśe angažěruju.
Wósebnje rědne jo něnt glědałkowanje nazymskich bomow we wóźe.
Rumelska chójca jo bom ze swójźby chójcowych rostlinow .
Ja nic njedostanu, lěcrownož som samskego starstwa.
Nan Marko jo nimski a mama Christina jo serbska.
Łoni jo młoźina pśewjadła w cełej Dolnej Łužycy 51 serbskich zapustow z jadnab 1400 pórami.
5 lět jo južo Jiři Vodička cłonk towaristwa.
"Kak to gronim swójomu góleśeju?"
Móžoš górjej łazyś a dołoj skokaś.
Płat z mustrom pśicynijomy ku kijoju.
To su źinsa hynakšy case, te jadne gronje.
Hungorska granicujo z Awstriskeju, Słowakskeju, Ukrainu, Rumuńskeju, Serbiskeju, Chorwatskeju, a Słowjeńskeju.
Wót togo lěta jo se wjele změniło w něgajšnej DDR.
Tak su ned slědowali mutnjejše mysli za tym, až Gizela Christlowa, we turistiskem a kulturnem wobłuku znata ako "Błośańska Christlowa", jo na zachopjeńku zmakanja zaspiwała "Anka, buź wjasoła", sebje z akordeonom pśewóźujuca.
To se wě, až wobźělniki ten wjacor teke zgónili su, kak to wšykno bula ze pśigótami na EUROPEADU 2020. Clemens Škoda, kenž jo ako referent za kulturu a za wukrajne źěło w Domowinskej centrali w Budyšynje teke ten zagronity za EUROPEADU 2020, jo wó tom pódał nejnowše informacije.
Dešć njejo žeden był, su ze suchymi nožkami wence swěśiś mógali! "Jo tšašnje, až jo we wjele jsach wokoło zapust rownycko do wódy padnuł.
Wukašom a fararjom Nowakom, pśedewšym pśez listowy kontakt, ale pózdźej teke wósobinski.
Z historije
Angažowana Eveline Henkowa z Kórjenja se wažy to lokalne serbske derbstwo.
We FEBRUARJE gratulěrujomy wutšobnje w Lubnjowje, Njabožkojcach a Hochozy, a to cołnarjeju Wilhelmoju Pryncoju (Prinz) k 85. cesnemu dnju, pjerwjejšnemu ceptarjeju serbšćiny Jürgenoju Simonoju k 60. a aktiwnej Domowinarce Gertrud Šoltisekowej (Scholtissek) k 50. narodnemu dnju.
Pon jo se wu nas rozšyriła powěsć, až Picańska wósada, do kótarejež słušamy, co našu cerkwju pśedaś.
Mjazy tymi porami jo było 5 młoźeńcow, kenž su směli prědny raz sobu hyś.
Źinsa jo "faraŕka" žeńska, ako farari.
Wósebnje wjelike wjasele jo, bjeršty wupyšniś a jim woblica pśilipnuś abo je namólowaś.
Ale z tym słowom se juž zachopijo za mnjo a zawěsće za młogego drugego prědna problematika.
Žeńska ze Šwicarskeje jo ned pśi wěcy.
Tu komisiju nawjedujo cłonk zwězkowego pśedsedaŕstwa Bjarnat Cyž.
Rownož pastwje stej z elektriskim płotom wobzacynjonej, wuběgaju te južo něco wětše śeleta a zmakaju se na našej roli, kótaraž lažy mjazy pastwoma.
Z gjardosću jo pśibytnym pokazał dolnoserbsku wucbnicu "Naša serbska rěc", kótaruž běšo tegdy napisał za kursistow.
W źinsa pólskem źělu Dolneje Łužyce jo se něga wšuder serbski powědało, a w młogich cerkwjach su se tam pó reformaciji wótměwali serbske namše.
Tak kusk pó kusku dalej źěłaśo.
Wuźěra do někakich dalinow.
Ga dajśo nam pśistupiś ze skobodnosću k stołoju gnady, aby zmilnosć dostali a gnadu namakali, gaž nam pomoc trjebna jo.
A toś som jo tšochu rozšyrił: Gronko źo, až sroka skoka w jadnej štrumpje, w bósej noze do Hochoze pó tej droze Drjenojskej.
A na nich su pokazane pjerwjejšne zapusty w Turnowje! Wobydlarje deje se źěkowaś za tu iniciatiwu jadnomu we jsy wjelgin znatemu cłowjekoju, kótaremuž gronje Fryco Šwjela.
Ta njejo kśěła se z tym zaběraś, ale 2016 jo dostała sudniski pśikaz na to.
Jomu se groni dr. František Vydra a wón jo był 86 lět stary.
W lěśe 2018 su zastupniki „zelenych“ kupkow demonstrěrowali pśed uniwersity.
Dogromady 50.000 euro jo ministaŕstwo k tomu k dispoziciji stajiło.
Snaź trjeba pomoc.
Wona buźo pśiducu wałtoru, na 25. december, zeger 10.00 w Chośebuskej Serbskej cerkwi.
Wšykne cłonki su wutšobnje witane.
NC: Kak wuglědajo lětosa z trajdu?
Měniśo, až wótwórjonosć napśeśiwo Serbam wóstanjo?
Gnilenje pak wóznamjenijo mrěśe.« Za tym mam se až do źinsajšnego.
Kwiśo wót junija až do awgusta.
Za wšyknych jo toś to cołnowanje zawěsće rědny źeń był.
Matej tšach, až gaby zachopiłej dolnoserbsku rěc něnto wuknuś, by nastała wjelika měšańca.
"Samo moderator jo był rozpalony wót nich a jo se zasej a zasej tym źowćam w serbskej drastwje pśiwobrośił", jo ceptaŕka dodała.
Něnt dokradnje wěm!
Swahlšćina njama diftongi.
Głowa sunjo se jej doslědka, až ceło wólažcona, kradu bźezśěžna na stołowej pódpěrce se zapowjesnjo.
Bog jo mój šćit a rog mójogo strowja, mój humóžnik, kenž mě pomoga, gaž mě kśiwda jo.
Ceptaŕ jo swójim wuknikam wujasnił zapśimjeśa prezens, preteritum a futur.
To groni naša kokoš za zupu, kótaraž dej sedaś w spižce chłoźecej, ale kradu wóstudno jo jej.
W mjenju wšych by se kśěła za to wuźěkowaś pla dr.
Jadnučki kontakt na bazy njesmějo se zgubiś.
Naslědku jo se wón wobrośił z pšosbu na te, ako se cuju serbske a serbske nałogi woplěwaju, glich pśi tom serbsku rěc njewuměju.
Dnja 7. februara 1895 w Nowej Jsy roźony Fryco Latka słuša k małej gjarstce serbskich intelektuelnych, ako su wopšawdu za serbski lud swójo wuměłstwo wugbali.
Tam smy mjazy drugim to cytali:
Wjacor, ako Ewina swójźba jo tužna sejźeła pśi wjaceri, jo se wence na woknowej delce wusednuł běły gołub.
To jo był, to se wě, wjeliki njedostatk.
Nan: Ako Robinson a Pětko swóju tšachotu wuznaštej, procowaštej se, aby swój cołn z tšugi wustarcyłej, ale to se jima njeraźi. 
Źeń pózdźej – njeźelu, 16. januara –, pśijěźo ansambel do Noweje Niwy pla Lubina, źož wótpołdnja buźo pokazaś swój program.
Daś wóstanjotej nam pśikład a nadawk!
Suš a mało wódy – to jo wu nas to nejwěcej widobna a grozna konsekwenca globalnego rozgrěśa.
Snaź su samo mjazy palcami małke rany!
Płaśi to za prědkowne gryzaki rowno tak ako za licowe zuby.
Pótom pśelězo Karina pśez rycynu w žywem płośe.
Lube bratśi, ja wam njepišu nowu pśikazń, ale staru pśikazń, kótaruž sćo wót zachopjeńka měli.
Ale wóno njejo to prědne pócesćenje.
Normalnje su se starše twaŕske struktury w městnych jědrach, kaž piwnice, studnje, latriny a tak dalej, pśez twaŕske źěła nowšego casa wobškóźeli.
Ta jadna sama katolska wejsna cerkwja Dolneje Łužyce stoj w Błobošojcach
Kroh jo se mócnje wugronił za nowe wujadnanje mjazy serbskimi zastupnikami a nimskim statom.
Wón ga zběra stare a wobškóźone drjewjane figury a korpuse, wósebnje Jezusowe.
W zymjem 1929 jo dłujko zyma było, samo z awtami su we tom lěśe pó Błotach jězdźili.
Ale bźeze pódpěranja wót stata buźo wóna se wěcej a dalej rozšyrjaś, měnje zagronite.
K tomu słuša teke historiski pśeśěg.
Na kóńcu sćažki stoj stara cerkwicka.
Wroblika, myšku, žabku a ježyka wjele źiśi južo znajo, a to z kniglickow, kótarež jo z górnoserbskeje rěcy pśestajił Gerat Nagora a wudało LND w lětach 2006 do 2009.
Tak su žněli na pólu mjazy Wjerbnom a Bórkowami.
Na swěźenju jo młoźina prezentěrowała camprowanje a zapust, druge su sebje woblakli „modernizěrowanu drastwu“, mjazy nimi ta designerka Sarah Gwiszcz z Lubnjowa.
Słowjańska kowalnja: kowal źěła zelezowe štapce.
Kake dłujkodobne škódy z togo změju, nicht njewě.
Žeden kandidat FDP njejo pśišeł, a teke žeden kandidat Zwěstka 90/Zelenych.
Pśidu z Wórjejc a wokoliny, z Kamjeńca, Zgórjelca, Drježdźan a samo z Barlinja a drugich zwězkowych krajow.
NC: Sćo Wy spokojom z rezonancu na ten kompaktny kurs?
Adamom z redakcije Casnika, z L.
"Załožba jo we zachadnych 21 lětach tśeśi źěł swójich financow zgubiła, glěda-li se na inflacisku ratu a pśedroženje, a te pjenjeze feluju za institucije, liche projekty a nowe póla spěchowanja" .
Nowe statne dogrono buźo dalej pśez móžnosći jadneje na jaden zwěstkowy kraj wobgranicowaneje serbskeje kazni pśesegowaś.
Gaž w zymje rosćo tšawa, buźo na Jana wjelgin rědka a mała.
Naša cerkwja bóžko njejo ju pśecej słušnje pódpěrowała, njejo pśecej jich bogatosć wiźeła, njejo pśecej tu rěc cesćiła, a młogi raz jo wótpokazała, ju dalej pódpěrowaś.
Glědajucy na to, až wopśimjejo wóna mjazy drugim ceły Bramborski casnik, buźo wóna teke za historikarje a chronisty bejnje zajmna.
Jaden z nejrědnjejšych wobrazow Fryca Latka - Serbski pór ducy namšu (1952).
Jano jaden grošk jo se wuskoboźił: »Ja pśiźom z tobu, kobołk!«
Namakajśo město, źož móžośo na kśicu glědaś: Bóžo, Jezus.
K tomu pśiźo hyšći, až su kśěli źiśi, zwětšego małučke źowćka we drastwach, sebje swój „późěl“ na turizmje zasłužyś.
Nacisty z politiku "glajchšaltowanja", to jo pśiměrjenje towaristwowego žywjenja nacistiski organizacijam, respektiwnje jich znicenje.
Starše źiśi mógu swóje ptaški pomjenjowaś.
Tak by se połožył solidny zakład za, ako prof.
Jo jogo nagranjał, źěłaś ako reportaŕ pla serbskego radija.
Burske wuźěło ze spiwanim, pokazane wót Žylojskich.
Rowno taka wuznamna jo była rosmarija.
Spěchowańske towaristwo Žylojskego Witaj-horta "Njewjerica" jo dostało fonds k woplěwanju serbskich nałogow a Spěchowańske towaristwo dešańskego muzeja za słowjański bajkowy festiwal.
Na kandidatnych lisćinach stoje, to se wě, hyšći dalšne Domowinske cłonki a Serby, kótarež su kandidaty drugich stronow, organizacijow a dalšnych zjadnośeństwow.
Su pytali za nadawkom za sebje, za swój kurs.
Cerkwine zwóny wise pśecej južo we drjewjanej zwónicy na cerkwinem dwórje.
Ramot nam gronił.
To ale nan njejo ned wiźeł.
Teke wóni se gniwaju.
Tokpisinšćina ma tśi wósoby, kótarež genuse njerozeznaju.
Ja se myslim, až njejo w Dolnej Łužycy jano wažne na kulturnem polu, až woplěwamy serbske nałogi.
Nałpicka Nimbo spiwa slědujucu štucku a sednjo se do krejza.
Karina pśecej zasej wopytujo Pětšoju salto nawucyś, ale to jo bźeznaźejne.
Wósebny raz parka ga jo ten, až jo pó engelskem stilu załožony a na taki part jo wón sobu ten nejwětšy a nejrědnjejšy pó cełej Europje.
My glědamy na to, až serbska rěc jo wiźeś a słyšaś.
Jo to rědna wjaska, kótaraž słuša k slěpjańskej wósaźe".
26. W góli jo rědnje.
To jo wjelgin notne, aby skšuśili to serbske zacuśe a myslenje, wósebnje teke pla tych młodšych.
Lěta su pśejšli, cas a towarišnosć stej se wót lěta 1989 kradu pśewrośiłej.
Mója dobrodušna starka pak póznawa wužytk serbskich rěcnych znaśow w źinsajšnem casu a njejo problem za nju był, až jeje źowka Heike (roź. 1967) a źowki źowka Jill stej w žylojskej šuli dolnoserbsku wucbu měłej a pón na Serbsku rozšyrjonu wušu šulu resp.
Lětosa jo dejał rozgłosowy koncert se wótměś dnja 6. decembra w Slěpem.
Jabłukowe a kšuškowe bomy juskaju: »Wrotaaa za kšeta Knutaaa ...!!!«
Toś cytajśo, a jolic smy někomu něco wopacnego do crjejow suwnuli, pótom pšosymy ned wó wódaśe.
Na taki part jo pśišeł teke do Nowego Města, aby bydlił w tamnej gólnicy.
Ja by rad dolnoserbski roman pisał.
Wšo dogromady jo 250 hektarow góle se pla Bělina a na luboraskem wótpaliło.
W njom su něnto pśed wjelkom wěste.
Wócy kresliś jo specialita młodeje wuměłcowki.
Nabóžne wusćełanje (Chr.
Pśeto prezentacija jo dosć derje pśemyslona.
Dalšny pśedwiźony dypk togo slědnego pósejźenja jo spěchowanje serbskich źiśownjow pśez Załožbu za serbski lud a Rěcny centrum Witaj (RCW).
Wjednik wognjoweje wobory Bernd a jogo žeńska Antje stej južo na tu wjasołu gromadu cakałej.
Literatura
Grajaŕ na klawěrje teje kupki jo pak był wucabnik muziki a tak jo pśišło, až som pśisamem dwě lěśe k njomu do Tšupca nožkował, aby pla njogo noty a wšake druge wuknuł.
Su doma pśědli abo su se zmakali w mjeńšych kupkach.
"Cu pisane łopjena sušyś a prasowaś", Witko wótegranja.
Ale teke wó negatiwnem stojnišću gmejnow abo šołtow pśeśiwo serbskej rěcy som cytał.
Pśed dwěma lětoma stej śěgnułej z Picnja do Šejnejdy, źož něnto bydlitej w rědnem pachanem domje.
Ta kuntwora, ta kuntwora, jo wóna taka chuźinka?
Pśedsedaŕ jogo komiteja w BRD Ingwer Mommensen jo z takeju pšosbu se wobrośił na kněžaŕstwo w Bonnje.
Toś njejo žednogo źiwa, až njejsu Groźćanarje teke z rezultatami teje zgromaźiny spokojom byli.
Ned jo pśistupiła k njomu jogo kralowka, Maike Liebojc, a jeju wjasele nad dobyśim jo wjelgin rědne k naglědanju!
Infotofle budu wšuźi we wjelikogmejnje Gołkojce ze swójimi 17 wejsnymi źělami.
Kužda rěc móžo se nałožowaś nic jano za sfery, w kótarychž jo wóna zwucona a wótcakana.
Wóni pokazuju, až se wupłaśujo, dobre statki wugbaś, se teke śěžkim nadawkam stajiś a za rozwězanim pytaś.
Což politika co, za to su pśecej namakali a maju dosć pjenjez.
Tam sejźe w rědnučkem, wupyšnjonem zalu małe muske a žeńske, žortuju a se smjeju rowno ako luźe, jěźe a piju ze slobrowitego a złośanego gósćinowego wobrěda.
Na zgromaźinje cłonkow nimskego nosaŕskego towaristwa Euroregiona Sprjewja-Nysa-Bobr z.
To jo kradu sensibelne a póchmurne pšašanje.
Zły Komorow/
Njejo wóna to rědnje cyniła?
Skrotkim: Žylowarje su tu nowu „najs“ derje pśiwzeli.
Na drastwje jo wšuźi kšej.
Dalšna warianta: Pśemyslujomy ze źiśimi, za co by źiśi rad wabili.
Stwórtk, 25. měrc, zeger 16.00 sćo zasej kazane na Serbske blido do Českego centruma.
(dalej na 7. boce)
Glej, tek Wódnik se how jawi.
Końc lěta 1994 se to wobydlenje wjaski z dogronom rědujo.
Tam rowno pśespytuju, kak dajo se wón organizěrowaś, aby interesenty jen we źěłowem casu měli.
Za to by było 2.000 euro na lěto trjebnych.
Won jo se wuźěkował pla tych, kenž su k raźenjeju togo jubileja pśipomagali.
Mimo togo chyśijomy łupinu pó cysćenju na kompost abo do tuny za wótpadanki.
Za transport astronawtow a materiala k mjazynarodnej swětnišćowej staciji ISS se zasajźuju Sojus-rakety a Atlas-rakety.
Zadychajśo a wudychajśo něźi pěś do sedym raz dłymoko pśez nos.
Wóni ga su se we tom chudem casu mógli raz pórědnje najěsć. „Te guski su źiśam słoźeli teke mimo póscynjanja“ – spomina se Anna Jedrowa z Lipjego.
Trjebaśo memory z motiwami zwěrjetow.
[...] jo se wumyslił, połožyś nowe danki na chudy lud, aby sebje połnił proznu móšynku, abo gaž jo kśěł někakego njewinowatego do źěry tyknuś daś abo gaž jo se měrił na swójstwo swójogo blišego.
Cesto njejsu wěcej wiźeś, a akle šwic "ptaškowego nana" jim dajo se wrośiś na ruku.
Pó wójnje jo Cyž – ako krajny raźc wokrejsa Budyšyn – wjelgin aktiwnje wobnowjenje a zmócnjenje Domowiny w Górnej- a jeje dowólenje a natwaŕ w Dolnej Łužycy pódpěrał. 1948 jo se pódał z delegaciju Domowiny do Pódstupima, aby se wujadnało w krajnem sekretariaśe partaje SED Bramborske kazniske rědowanje serbskich nastupnosćow, pódobnje ako jo se to do togo w Sakskej ze Serbskeju kaznju stało (měrc 1948).
Policaja a wobchadowa wacha (Verkehrswacht) toś dojěźotej do šulow.
Togodla naglěda wón załoženje serbskeje starjejšyskeje iniciatiwy ako wažnu kšoceń.
Škóda, až musymy zasej domoj ...
Jan 10,1–10 * 1 Pětš 1,22–25
Pśiducy źeń budu póžywaś mój krotki dowol w Esperanto-měsće, w pśerědnem Harzu – město a góry kaž stwórjone za dowol.
Wóna Anna Krawcowa (jej a tym swójim na dwórje su gronili „Nikelowe“) jo se naroźiła w lěśe 1894 ako Anna Paškojc, w Žylowje.
Něnt som se musał sam wó wšo staraś.
Brjazyńska cerkwja z nowym zegerom.
Njejo ga to rědne mě – Ornella?
Goldmann jo jim wšykno pokazał a rozkładował.
Šym intensiwnjej zwucujoš, śim swětlej buźo nutśikowne płomje w luźu swěśiś. (B. K. S. Iyengar)
Wětš wótnowotki zadujo.
Mustwo z Dańskeje jo pśijěło do Łužyce z dogromady 14 sportarjami, mjazy nimi teke młode, 16 a 17 lět stare.
Tam ga du te šulske rědownje - a to až do źinsa - na lětne póbitowanje Serbskego Kulturnego centruma „Jajamólowanje za kupki wuknikow“.
W njej wulicujo wóna wó serbskich powěsćowych figurach.
Jubilej buźo wjeliki swěźeń z tśimi generacijami.
Kito Lorenc, studěrowany sorabist-slawist, lyrikaŕ a literarny publicist, jo póchadał ze Slěpego a chójźił na Serbsku rozšyrjonu wušu šulu w Chóśebuzu.
Pśed wušej 40 lětami su źiśi a młodostne wjelgin lubowali rumuński bajkowy film "Grod za tycu" .
Bóžko jo měł jano mały wóz.
Do „Bunte Bude“ mógu luźe w lěśu pśiś na wuměłstwowe workshopy
A ako su tencas we jsy tu kjarcmu „Złoty plon” twarili, jo była Marie mjazy pomocnikami a jo na pśikład z mašinu beton měšała.
K jogo njedokóńcowanym knigłam słuša historija Maśice Serbskeje – snaź buźo ju něcht dopisaś, jo Juro gronił.
Wy njedejśo rozstśigaś papjeru! Zachopśo na rožkach.
Tšnarl bruslac złoty se woblaco, gaž swójej lubej se pokažo, wusoko w gałuzach pśi góli tśikoco: »Mam lubo śi!«
Juro dajo lutkoma nadawk, aby za jogo kronu glědałej.
Śopło jo tam było, muske su kradu źěłali.
Su dali wobrazowy kamjeń stwóriś a pśi zachoźe do radnicy pśiscyniś.
Górjańske su wótwórili swóje dwóry, wósym wót nich su luźe mógali woglědaś.
Wóni běchu až ku kupje pśijěli a stupachu na kraj. 
Ako su wuspiwali, su cerkwine zwóny ze jsy słyšyš byli.Wósym žeńske w dostojnych serbskich drastwach kšacali pó drogach.
Jěducy do Janšojc jo pśewóźujucy sekretaŕ wobwodnego wjednistwa tak rědnje pśedstajał wuwiśe našogo wobwoda, což som se wě słušnje pśestajał.
Pśi lětosnych komunalnych wólbach njejo wěcej kandiděrował.
To južo z togo póznajośo, až su luźe jomu gronili Cartowy młyn.
Małe módre twarjenje pjakaŕnje stoj w Radušańskej dwórnišćowej droze.
Wóni su skeč pśedstajili z nadpisom: »Daj mě jadno źowćo.« To jo była parodija telewiznego programa, źož muski wubjerjo žeńsku z tśich kandidatkow pó stajanju pšašanjow.
W srjejźišću twóŕbow Thomasa Schwarza stoj jogo aktualna serija "erupcija", pśi kótarejž se pśi 1. 200 stopnjach górucy głažk z drjewjanymi skulpturami zjadnośijo.
Bjatowanje jo cytał Elias Bisse , Kati Sprigodojc a Carolin Harpojc ewangelium.
Tež pśed Witaj-projektom jo dało serbsku rěc w šuli a źiśowni.
Woni maju wjeliku zagronitosć we dalšnem Domowinskem źěle: pśedsedaŕ Jan Nuk a wobej zastupnej pśedsedarja dr.
»Som spśijaśelona z wołom!«
Jogo susedy su Francojska a Andorra na pódpołnocu, Portugalska na pódwjacorje a k Zjadnośonemu kralojstwu słušajuca połkupa Gibraltar w pódpołdnju.
Kisałe górki su caroba, kótaraž jo rozšyrjona pśedewšym w srjejźnej a pódzajtšnej Europje.
Což jo Klaus Freytag, zagronity za Łužycu krajnego kněžaŕstwa, na pósejźenju Serbskeje rady gronił, jo Dünow za skoboźece měł.
Kuždy cas jo se grěšyło pśeśiwo njej.
Snaź som južo chóry.
Wjelgin interesantne jo pśi tom to, co we tych šulach se wó tom mysle, až by dejała byś serbska wucba nejpjerwjej raz w 1. lětniku za wšych źiśi w serbskem sedleńskem rumje obligatoriska.
Pśi computerje pišom za was tšojeńka, na pśikład wó Witku.
Druge pupki su teke byli, nykus, grab, rybarje a dalšne.
Pśed tšachotu zwarnuj nas, woplěwaj nas kuždy cas!
Druge pak su gronili, až take wugótowanje njedajo a až jo to snowanje (Wunschdenken).
Něnto pak som měł ju ceło blisko!
To jo była dobra góźba zasej we tom "klasikarje", w knigłach knigłow lazowaś.
Wót dr. Pětš Šurmana ze SI pśiźo drugi źěł artikela wót "Stawiznow Serbow", styrizwězkowych knigłow, ak su se wudali pśed 40 lětami.
Wšak comy našych lubych teke šćitaś.
Bilancowali su stare lěto a pśiwzeli su tśoch nowych cłonkow do towaristwa.
Ja pišu na pśikład něco wó kulkach, gronim ale pśi powědanju „knydle“.
Tak jo był nuzkany se žywiś ako dolmetšaŕ za serbsku rěc pśi Chośebuskem wokrejsnem sudnistwje.
Starjejše su te regule do togo pśepowědali ze źiśimi, aby se wšo raźiło.
Awtor taku gwězdu ak "Wendenstern" znajo.
"Kaka jo ta šarowata! Tak źe se njezachopijo pśijaśelstwo!" "Něnt ga pśestań!", grozy kócce sněgowy muž ze swójeju módreju swěcku.
Tam jo tu wilu namakała, wótwenkach woglědała.
Bělinski gólnikaŕ Romeo Budaŕ wulicujo nam wót wognja we swójom rewěru
Pšašarje su kśěli wěźeś, kótare nadawki Domowiny naglědaju wobźělniki ako wažne (k dispoziciji su stojali: zeźaržanje a pósrědnjanje rěcy, pósrědnjanje kultury, woplěwanje tradicijow, politiske zastupowanje serbskego luda, kontakty [...]
Weto take slědkglědanje pokažo, až njejsu Domowina a docełego Serby we tom „wichorojtem“ casu spali.
Sćerpnosći jo wam trjeba, aby wy Bóžu wólu cynili a zlubjenje dostanuli.
Luźe su jima dawali mloko k piśeju.
Samo prědne kompjutery su se wunamakali na serbskem teritoriumje, we Wórjejcach!
W Błotach pórědu drogi twarje, a něnto teke.
Melina Kubista studěrujo na Uniwersiśe Ludwiga Maximiliana w Münchenje germanistiku.
Wěcej wót kupaŕskich rybakarjow buźomy pisaś we pśiducem casu.
Ceptaŕka dej jim wucyś gramatiku a słowoskład na wšakich pólach.
To smy gótowali.
– Góźi se, powěsćowym mudrosćam słuchaś.
Wětšy źěl serbskego luda jo tencas na jsach žywy był.
Jo wótegroniła na pšašanja wó rezonancy, rozšyrjenju a pśichoźe teje dožywjeńskeje sćažki.
Togodla buźo zgromadne źěło z nimi w pśichoźe hyšći wažnjej.
Anja L. buźo se staraś wó wugótowanje jawišća (Bühnenbild).
Pó tej turje na łoźi smy zasej jěli do hotela.
Wót septembra 2019 som redaktorka Nowego Casnika – zastupujom how nachylnje Ines Neumannojc.
NC: Gdy deje se kulki wukopaś?
Smy kśěli wót njogo wěźeś, lěc ma dosć nadawkow, musy ga wót swójogo wuměłskego źěła naslědku teke se žywiś.
W kubłańskem ministaŕstwje (MBJS) njejo se doněnta nic stało.
Kuždy jo mógał tekst z głowy.
Bajki, bajki, bajali, psycki su ned załajali, kóze k tomu mjakotali, zwóny rědnje zazněwali.
Ten jo se dał rozwiś a pśez bagno połožyś a zasej zawiś.
Wěcej wó tom cytaśo w pśiducem Casniku.
Škóda!
Wšedny źeń jo napinajucy, dokulaž cesto jadnobocny.
"Ja se myslim, až to k našomu regionoju a k našej tradiciji słuša".
Njecujośo se něnto pitśku samlutke?
Take měnjenja su wósebnje w Grodkojskich, Kalawskich a Lubinskich stronach w tamnych Domowinskich kupkach wubuźili protest a njewěstosć (Unsicherheit).
Dokulaž mimo togo rězanja jo Ronny Zehring teke rozpalony wuźaŕ.
Nan jo źěłał w elektraŕni w Carnej Plumpje a maś w Hornikecach ako wótkubłaŕka w BKK.
Wón gój zwěrjeta w znatem Chóśebuskem zwěrjeńcu.
Mama jo se starała dopołnje za domacnosć.
Cytajśo teke ze swójim góleśim.
Tak jo se to wuwijało, picański prjatkowaŕ Schrade jo pomagał, wón jo měł wjele kontaktow.
Naslědnik za Stefana Skoru, pśez 14 lět wušy šołta Wórjejc, jo SPD-politikaŕ Torsten Ruban-Zeh.
A rowno tak ako w starych casach dajo teke źinsa cesto dosć wšakich luštnych tšojeńkow.
Som se wěsty, tak ako ja se dopomnjeju na nju ze samskeju źěkownosću wjele luźi, dokulaž jo wjele luźam ako gmejnska sotša na pomocy była.
Starše dramy su zwětšego w smužkowej formje, w nowšem casu ma proza pśewagu w powědanych źělach.
Tak wuglědajo nowe pušćadło w Grodku.
Tema buźo „Łužyske gódy ze susedami“ Hala jo na Lipowej droze (Lindenstraße) 18. Ansambel dajo se pód nawjedowanim Andreasa Pabsta na muzikaliske drogowanje pó Łužycy.
Dalej ducy do Wjelchneje smej teke zelenego źiśelca wuglědałej.
Něnto jo pótakem prědny pad w Nimskej znaty.
Dogromady su stakim 50.000 euro k dobyśu.
To cełe dejśo z lipatym bantom nalipnuś.
Jich spjerchliny njasu wurazny śernjowaty wurostk.
Za jsu stoj ruina kněžkojskego grodka ze 14. stolěśa.
Až na ten direktny chóśebuski region jo se to teke raźiło.
Słyšym »drjewko padnuś w gusći« a »zdychnjenje jeglicki«.
Mudrina, Jadwiga 271 głosow
Za kuždego jo stwórił wósebne pismo, což jo cesto trało dłujki cas. „Ja mam wjele wušej wósebnje za serbsku lyriku a poeziju, a to jo mě do takego źěła pógnuło a mócnje wabiło“, jo wón gronił.
W prozninskima lěgwoma (Ferienlager) jo se wobźěliło lětosa 16 dolnoserbskich wuknikow.
Slědkoju som nadawk pśewzeł a w decembrje 1995 dogrono pódpisał.
Pójźćo něto, chójźmy w Knězowem swětle.
Dany su jomu pó namócnem dobyśu Rujanow (Rügen) pśewóstajili połkupu Wittow na połnocy Rujanow, na kótarejž tež gmejny Altenkirchen, Puttgarden a Arkona laže.
Kraj Bramborska buźo se digitalnje wobźěliś na wobyma dnjoma tych wjelikich wikow, 20. a 21. januara.
Ale juž skóro mě switašo, až žywjenje se njenawrośijo tam, wótkulž jo pśišło.
A tśeśi.
We wusokosći jo instalěrowanych 8 kamerow, a pśi zemi 8 beamerow to pokažo, což kamery zapópaduju.
Wobstoj ze kupki kupow w Baltiskem mórju na krotki wjacor wót finskeje twarźe.
Zaprědka, tak jo Pśezpołdnica to kradu wutrjefjecy groniła, jo Wurlawa sama rozšyrjała tšach a žałosć mjazy luźimi.
Z tym su teke planowane jatšowne wiki we tom muzeju wótpowěźone.
K dalšnym Žydam njejsmy woglědali, ga jano jaden zubny gójc jo bydlił w měsće a ten źeń njejo był doma.«
Mócowanje zgromadnosći, to jo dalšna wažna komponenta.
Jom’ ga njejo wóstudno.
Mjazy Milcanarjami a łužyskeju zemju jo w starem casu był nasyp ako granica.
Pódermo jo, až rano stawaśo a pótom dłujko sejźiśo a waš klěb ze starosćami jěsćo, pśeto swójim pśijaśelam wón wšo ako w spanju dawa.
Šołta Harald Altekrüger: Comy dalej to serbske woplěwaś.
Wětšu kupku móžomy teke do jadnotliwych mjeńšych kupkow rozdźěliś, tak mógu wšykne źiśi derje sobu graś.
Mario Końcak jo był ako łoni ten nejspěšnjejšy a z tym ten drugi kral.
Wóni su na zachopjeńku namódry zelene, w zdrjałosći śamnobrune.
Rozmjej: Ako jadna cysćaŕnja za tekstilije jo srjejź 1990tych lět pśestała źěłaś, jo se we zemskej wóźe rozšyrjował chlorěrowany wuglikowy wóźik do połnocnego směra.
Tam jo dalšna głowna paršona: gjardy kokot.
Herfert jo tam rowno rył, měrił, fotografěrował a jo nama rozjasnił natwaŕ wósebnje toś togo nasypa a wšo, což jo se až doněnta how wuryło, ako na pśikład dalšnu studnju abo stare crjopy.
Moller jo we wótšych słowach póžedał we swójich knigłach wót cerkwje, aby wóstała pśi "wěrnej Lutherowej wucbje".
Wona jo była južo stara a chora a jo jano hyšći mało mloka dała.
Rozmějo se, až smy teke z łoźu pó jazorje plěli a na tamnem boce woglědali do Tabgha, źož jo Jezus seśił pěś towzynt luźi, a Kapernaum, źož jo Jezus w synagoze prjatkował.
Spiwali su płakaŕnice.
Chtož by se kśěł wobźěliś na toś tom kursu - wšojadno, lěc jano na jadnom abo na wšakich zarědowanjach -, ten by se dejał tak spěšnje ako móžno pśipowěźeś - telefon 0355/792829.
Wóna sama jo měniła k tomu: "Ja njejsom kaž druge lawreaty žedne knigły daniž kompozicije zawóstajiła."
Žaba rjaga: Ja pak śi skokam, plěwam z nogami.
A cesćej jo wó tom cytaś, až Serby su se kradu za swójeju stareju wašnju měli a se wšomu spěrali, což jo nowe.
Módrośišćowa kóšula se znosujo wokoło jeje wobrunjoneju nogowu.
Na jaden part to pótrjefijo komediju "Jaja z kraja" Frederika Holtkampa, ako jo dejała měś swóju premjeru pó spócetnem planje sobotu, 18. apryla w Hochozy, a pón su dejali až do 3. maja styri dalšne pśedstajenja togo kusa w Dolnej Łužycy slědowaś.
Ako wěm, jo hyšći jadna w Smogorjowje a jadna w Drjenowje.
Tuchylu teke njamaju žednu šlodaŕku za serbsku drastwu, kótaraž jich cańki wužywa.
Ale ned jo teke zasej guslowaŕ tam był, kenž jo na dwórje na Krabata łakał.
Taki dar hyšći žednje njejsom dostała.
„To jo to, což našym cłonkam a wšym drugim nejwěcej na wutšobje lažy, a togodla njamóžomy k tomu mjelcaś“, jo groniła županka Inga Nowakowa.
Zwězkowy etatowy wuběrk jo 26. nowembra dodatne spěchowanje Załožbje za serbski lud pśizwólił.
Malk z města.
Protestna rezolucija jo se pśecytała, w kótarejž jo se pominało, až dejtej „Płomje“ a „Płomjo“ za serbske źiśi wostaś (wěcej wó tej zgromaźinje cytaśo w pśiducem Casniku).
Wšuźi w našych jsach du luźe njeźelu na kjarchob (abo samo wěcej kjarchobow) a mysle na swójich lubych, ako how wótpócywaju.
To jo śi źiwadło!
To pak weto njejo hyšći dosć.
Spěchowańske myto k Mytoju Ćišinskego pósći se teamoju Radija Satkule, młoźinskego wusćełanja MDR-Serbskego rozgłosa.
Skóńcnje ga su je dowjadli do z pólnych kamjenjow twarjoneje kapały we jsy Lübbow, kótaruž běchu wokoło lěta 1200 tam twarili cistercieńske mnichy, „aby Bog jich wólažcył“.
To te stare luźe hyšći lěpjej rozměju.
Česki spisowaśel a basnikaŕ Milan Hrabal z Warnoćic, ako jo rowno taki wjeliki pśijaśel Serbow, jo w górnoserbskem casniku "Serbske Nowiny" spomnjeł na zamrětego dr. Františeka Vydru: Wón jo se 9. nowembra 1933 naroźił, jo wuknuł na gymnaziumje w měsće Dečin, a tam jo se zmakał z młodymi Serbami, ako su tam teke wuknuli.
Wóna wita gósći we serbskej drastwje a na serbski a wjeźo jich pó młynje.
Tam smy se rozžognowali z bukom buka pśi něgajšnem góńtwaŕskem groźe, a se starali wó zachowanje dopomnjeńkow za Miłoraz, za pomniki "Wjelkowy kamjeń" a "Kamjeń pśi góńtwaŕskem groźe".
Bywaju­li zasej głodne, pón jo na bufetu pśecej hyšći dosć dobrego za nich na wuběranje.
Naraz jo wuglědał pśekupca, kenž w źurjach swójeje lody stojał jo.
Na prědnem zejźenju jo nam docent, aby nas pitśu póznał, dał tekst, z kótaregož jo dejał kuždy krotki wótrězk pśedcytaś.
Chwata pšec a pyta někogo, kenž móžo pšyce wótštrofowaś.
Gdyž jo młoźina w Rogoznje pśed 6 lětami slědny raz kokot swěśiła, jo była how hyšći pěskowata droga.
Tam wón něto hyšći raz Bogu se pśemódli a płakašo łdzy ze źěkowneje wutšoby, źož běšo pjerwjej tak młogi raz se tešnił a žałował. 
K tomu dej se wěcej za serbsku wucbu wabiś a wó njej informěrowaś. „Co nam pomagaju wjelicke koncepty, gaž na kóńcu nichten se njewobźělijo?“, jo pšašała.
Teke Vanessa Thielojc ze Žylowa pón swój dopokaz wótzamknjenja za źaseś lět šule w rukoma změjo: "Se wě jo to tužne, až njamóžomy žedno rědne swětosne zarědowanje k wótzamknjenju gótowaś, ale wó wjele wažnjej mě jo, až mój wuslědk buźo w pórěźe.
Wó žywjenju a statkowanju prof.
Weto pówitajomy Jezusa z wjelikeju wjasołosću.
Pó 1945 njejo měła Domowina w dolnoserbskem luźe žednu bazu.
Oliwy se pśedawaju konserwěrowane w głažkach cełe a z packu abo bźez njeje.
Krotko na to pak jo ju zajeła Bóža rucka a wóna jo wumrěła we starstwje 74 lět.
18 jo wuśěgnuło, 10 jo pśiśěgnuło.
Jich kralowki, wuzwólone pśi rejce ze zawězanyma wócyma, su byli: .
Wobźělniki ferialnego kursa su se wósebnje za śěžkosći zajmowali, kenž nastanu pśi basnjenju w někotarych rěcach.
Wušej 1.000 luźe jo zaginuło, a wokoło 13.000 su zrazom wordowali wuběgańce bźez pśebytka.
Daloko běšo wót swójeju starjejšeju, daloko wót swójich pśijaśelow, daloko wót wšyknych luźi. 
»Na tu dobru kup mógu sebje głažk žycyś«, jo sebje gronił a teke ned do kjarcmy zastupił.
Take rundy kśě w pśichoźe cesćej měś, kaž we drugich wósadach.
Skomponěrował jo za to muziku k dwěma tekstoma Miny Witkojc.
Chtož wobej warianśe reportaže pśirownujo, móžo sebje derje pśedstajiś, kak jo to napšawdu było.
A jogo su kśěli w Smogorjowje 25. julija 1959 teke pšawje wuwitaś.
Wón jo dał natwariś dwě wjelickej muri wokoło města, kótarejž stej měłej wjelike wrota.
Na njom stoj na kuchniskem rubje talaŕ z nudloweju zupu.
Po Błotach ducy mógu wšykne serbski žwatoriś a se wulicowaś z dobrymi znatymi.
Glědajucy na malsnje pśiběrajuce rozgrěśe klima, njeakceptěrujomy wěcej žednogo dalšnego skóńcowanja natury a wobswěta ".
Ławki w Serbskej cerkwi su byli rozdźělone mjazy jadnotliwymi jsami a familijami.
Zdychujom a płacom, mójo žałosćenje jo mě wšykne frejdy zebrało.
Nejwuznamnjejšy wobstatk teje »Serbskeje jsy« pak jo był »Serbski ludowy muzeum«.
Pśi wupóranju słyšym : "Na zasej wiźenje".
To jadno a druge su wót njeje wulicowali.
Ale w slědnych lětach jo se wjele cyniło.
A ku gódam dožywijotej w góli něco njezabytnego! Pawl a Robert se staratej, aby se teke zwěrjetam w zymje derje šło.
Mimo wšakich wuběźowanjow w sporśe mógu wobydlarje a gósći dožywiś kuždy wjacor na tom sportowem swěźenju teke rědny kulturny program.
To se w dalšnych pśinoskach dokradnjej wopisujo.
Pó abiturje by kśěła muziku studěrowaś.
KEK 2030 su we głownem wuźěłali.
Tej se nikula za nikul domoj njenamakajotej.
Cłonki Towaristwa za dolnonimsku rěc: „My jěźomy domoj z połnym koferom idejow“
„Ale nic tak bejnje!
"Mimo cewki njamóžom domoj hyś", jo se pilna źowka mysliła.
Kak stoje k tomu cłonki w gmejnskich zastupnistwach, kótarež ga deje hyšći žedne mjasece nawjedowaś swóje jsy?
Winu na tom ma to, až cotej Nimska a něnto teke Bramborska swóje pjenjeze za serbsku załožbu wót lěta 2001 bejnje reducěrowaś.
Naš Tommy pak jo stojał wjelgin cesto sam za tejku, pśeto nicht njejo pśišeł.
Richard Matuš derje wě, až njepśinjaso nam něntejšny nowy cas jano lěpšyny.
Wóna jo hobby-šlodaŕka pśez familijowu tradiciju: "Mója starka jo była šlodaŕka pla našogo groby Lynar a jo móju maś wjele nawucyła.
1,5 kg kulkow, 2 marchwi,
Som se wudała do góle.
Wót nazdala pak wiźešo góru a k tej wón źěšo. 
Pon pokazuju se hyšći knězowki we nadobnych dłujkich suknjach a pjeńkatych crjejach – perfektna wjacorna garderoba.
Annelie buźo južo skóro se pśesedliś: k swójomu pśijaśeloju za zgromadny pśichod w Noweje jsy.
Drugi gronjaŕ jo spomnjeł, až w Nimskej mimo Serbow, Frizow a Danow teke Sinti a Roma su domorodna mjeńšyna.
Jo tak, až korona jo teke nastupajucy toś te literarne stipendije młoge pśezjadno pśinjasła.
Na skjarbošcańskem boce su pśidatne kónje zasej wupśěgali.
Toś dajo na to pšašanje jano jadno wótegrono: Bur Žur musy kšeta Knuta ze swójogo paradiza wugnaś.
W našej jsy som ja w swěźeńskem komiteju, wót cerkwinego boka.
pónjeźele, 6. januara /wezymskego
Prědny raz změju namšu pód gołym njebjom
Derje tomu ludoju, kótaryž togo kněza ma za Boga, tomu ludoju, kótaryž za derbstwo jo huzwólił.
Towaristwo Serbski kulturny turizm jo pónjeźele tyźeń we historiskej radnicy měło głownu zgromaźinu.
Njeźelu, 19. maj, wót zeger 13.00 do 17.00 buźośo móc z acrylowymi barwami serbsku drastwu na płachtu mólowaś.
Liza ližo lizaki.
Towaristwo „Serbske koparje/Wendische Auswahl“(.*) (1.500 €)
Buźomy jim napisaś, až źiśi deje pósłušne byś.
A južo jomu wócy zapadujotej.
»Som se naźejała, až źinsa pśiźoš«, Karina wótegronijo.«
We swójich wustawkach jo uni Potsdam to konkretizěrowała na niwow C1.
Na jsach a w městach pla wšych luźi we woknach stoje talarje.
Zachopjeńk lěta jo Domowina wósebny logo k swójim 100. wrośenicam załoženja zjawnje wupisała, a to teke w Nowem Casniku.
Pótom połgłosnje groni: »Stakim, how ty sy.«
Brandenburger Landpartie
Dla cogo naraz take cynjenje, wóni pšašaju.
Ale južo ma zgło "Serbskich koparjow" a ma tu ideju za take mustwo ako wjelgin dobru.
Pśedsedaŕ Domowinskeje kupki w Mósće Dieter Worješk jo cesćił Końcaka ako něgajšnego wjednika młoźiny w Mósće: „Takich luźi njejo wjele“.
Južo togodla mě se wjelgin spódoba, až njejo M. Nowak-Njechorński, daniž mě njeznaty pśełožowaŕ do dolnoserbšćiny jadnoru serbšćinu wužywał, ale pišo tak, ako by dorosćony serbski powědał.
Teke Dolna a Górna Łužyca se rozeznawatej.
"Južo wót kóńca januara se naźejnje wótměju prědne workshopy na tych něgajšnych parcelach, mjazy drugim k temam ako awtarkne zastaranje z milinu, wódu a śopłotu.
Źiśi su wugótowali wjelgin rědny program.
Sćo se gorili na lětosne wjedro?
Teke licenje a koncentracija se spěchujotej.
„Kak ty na to pśiźoš?”
Helmut Kurjo jo jen namakał w Rownem na jadnej lodce z lěta 1787 (!) a jo jen sam ze šćotku wótmólował na nowu lodku.
Serby, gaž njezadora brach kubłanja a wucby, wósebnje pak šklobojski śišć kšutych bonaŕskich słužbow, wuwiśeju jich dušynych mócow, maju tejerownosći pšawo, byś gjarde na swójske zamóžnosći kaž druge narody«.
Pśi kapałce sejźi pšosaŕ.
Hochozarje su samo pśijěli z traktorom z wjelikim kremserom.
Wón jo se nam naroźił
Kazał na to jo Serbsko-nimski muzej w Janšojcach.
Ako jo šło wó pśisud swójoraznego byśa serbskego mólarja Měta Nowaka-Njechorńskego, kótarež jo Domowina pó jogo smjerśi derbnuła, jo se mócnje angažěrowała, aby wšo wóstało pó jogo wóli w serbskich rukach.
Su byli pśi jazorje.
Smy tam zachopili z projektěrowanim wjelikego melioraciskego pśedewześa na wobyma bokoma Sprjewje.
njeźelu, 11. oktobra /winskego
To jo dała k wěsći źěłowa kupka „Ekstremna situacija“, ako źěła w Sakskej a Bramborskej.
Kaki lubosny a wabjecy jo jich swětašk, połny harmonije!
Togodla gronje cwiblowarje, až wósoba na kamjenju ga ma jano jadnu głowu.
»Wy how buźośo hyšći až do oktobra?«
Zachadnu njeźelu, ako su w Domowniskem muzeju Dešno wugótowali mały start do sezony, jo prezentěrował Torben Schmeiduch, zagronity za tamny srjejźowěkowy wobłuk "Stary lud", zajmnu nowosć: Jaden pjac, kaž su Słowjany we srjejźowěku wužywali.
Něnto jo kuždy informěrowany.
Jo wóno to jano cowało?
Wopšawdny symbol dopomnjeśa.
Tak ceło njeznate to nanoju było njejo, pśeto južo dwě lěśe pjerwjej su z nim powědali, aby mě pósłał na gymnazium do Českeje.
3. zjawne wobradowanje Rady za nastupnosći Serbow buźo wałtoru, 17. měrca, zeger 13.00 w domje krajnego sejma w Pódstupimje w rumje E070a.
Pśedstajili smy ju, ako jo kandiděrowała za wejsnu pśiradu w Šejnejźe.
A ty, grošk, wuzgónijoš tu pšawu«, jo kobołk naraźił.
Za muziku jo zagronity był Paul Nagel "Geigerzähler" a jo na fidlach grał nimske a serbske štucki.
To jo był pśewšo śěžki nowy zachopjeńk.
Teke w měsće Chośebuz su dožywili pšawy serbski zapust.
Tenraz jo wšykno derje šło.
Wobsejźaŕ hotela kněz Klee njoco měś najm za zal zapłaśony.
Gaž su wóni pšec, njamóžo wěcej nichten wiźeś, kak bur na Lědach źěła!
Won buźo něnto sobotu (16.12.), zeger 13.30.
Ale z wokolnych jsow znaju łapanje a zabijanje kokota, a skóńcnje su kśěli to tek.
A lěcrownož jo južo ako gólc lubował pśirodu, jo se za techniske pówołanje rozsuźił.
Jo wabił za ortodoksnu cerkwju.
Ten jo stajił archiwalije k dispoziciji, ako su we zjawnosći nět prědny raz wiźeś.
A to se myslim, až słušaju k tomu šulske wucbnice, gaž comy našu serbsku rěc wuchowaś.
Něnto pak zasej slědk lětosnemu Wjerbańskmu zapustoju.
Interaktiwna kórtka spśistupnijo kuždy muzej.
To jo pśedewšym kubłańska politika. „Wjele šulow jo se zacyniło, a serbske zastupniki su dejali pśecej glědaś, aby serbska wucba se zeźaržała.
6. oktobra 2005 se pśedstajijo w Serbskem domje w měsće Serbska Pratyja 2006.
Wšykne su tu polku sobu rejowali…
Dodaś dejał se snaź teke: kupki a towaristwa su aktiwne pśedewšym na kulturnem pólu, našo župne pśedsedaŕstwo pak jo se zaběrało we slědnych lětach we głownem z politiku.
Glědajucy na komplikowanu situaciju jo togodla centrala w Gornej Łužycy mysliła na direktnu pomoc.
Až su se rowno Tšupcańsku šulu za take zgromadne źěło wupytali, lažy na tom, až na tej šuli serbsku rěc wuknu.
Za mnjo se zachopijo nowa kariera.
Wóna jo zawcasa zachopiła, informacije wó samo zgótowjonych rucnych źěłach zapisowaś.
Kak to jo, byś žeńska w serbskej instituciji na nawjedowańskej poziciji? Jo to něco wósebnego w serbskem swěśe abo powšyknje? Cujośo se diskriminěrowane wót muskich w serbskem swěśe a k tomu hyšći raz ako Serbowka? Ně.
Pisana gromada jo to how: Słowjany z Chośebuza, z Gorneje Łužyce a teke z Českeje, Serbiskeje a Rusojskeje su pódla byli.
Raz wob lěto organizěrujo Eveline Henkowa, kótaraž pśecej hyšći na swójich rodnych gruntach bydli, zmakanje śeśenicow a śeśkow.
Gronko źo, až sroka skoka w jadnej štrumpje, w bósej noze do Hochoze pó tej droze Drjenojskej.
Dajo spot abo carny spot za carne balo, pyramidowy spot za pinkowe balo a centralne spot za módre balo.
Pśiducy event, kenž njejo mógł se wótměś, jo był naš planowy swěźeń, kótaryž smy južo pśez wjele lět pśi sańkowanišću pśewjadli.
Nazyma pak jo kradu měrny cas.
"Te ja njepśedawam.
Dobrosz jo zwěsćił, až »antiserbska politika nimskeje administracije w BRD se znapśeśiwja Europskej charśe regionalnych a mjeńšynowych rěcow, Ramikowemu dojadnanjeju wó šćiśe narodnych mjeńšynow a Europskej konwenciji cłowjeskich pšawow«. [...] Napšašowani wótpósłańca Dobrosza njejstej pśinjasłej žedne wustatkowanja – ministaŕski prezident Leszek Miller jo zakóńcył diskusiju k serbskim nastupnosćam.
Pjerwjej pak kśěchu wěcej role wobźěłaś a wobseś, pśeto wěcej luźi jo a wěcej dej byś jěźi.
Pśeto zwjerchna zemja jo pó dłujkej sušy spjacona, a wóno pótrjeba wěcej casa, aby rozmokała.
Pśistajenja Dolnoserbow w serbskich institucijach ako na pśikład Haralda Końcaka w sekretariaśe Domowiny w Chóśebuzu su tomu dopomagali.
Naš młody ceptaŕ jo sympatiski kjarl.
Ako jo Slěpjańska wósada pśestupiła na ewangelsku wěru, su žeńske, ak su na bjatowanje chójźili, wóny stary spiw dalej spiwali.
Młoźina Myšyna swěśe Zapust na drugem kóńcu tyźenja ako wóženjone luźi.
Lube wuknice a wukniki!
Tej žeńsce běšo taka wěc źiwna, ale dokulž ten gójc jej běšo tak twarźe pśikazał, ga se mysli: ja cu wopytaś, njebuźo-li pomoc, ga glich teke njamóžo škóźeś.
[...] ja njamóžomy jadnorje pśiwześ to „ja“ powědarja. k tomu su pak gronka lěta a gronka na kuždy źeń kradu myslone: až wšake luźe we wšakich situacijach je sebje pśiswójuju ako wósobinske moto dnja.
Pśi wuswěśenju nowego Bóžego domu w Starem Jabłonju/Alt Jabel w lěśe 1256 jo mnich Lienhard prjatkował pśibytnym wó kśesćijańskem Bogu.
Jeje nan jo dawał pózdźej cełu sumu w telewiznej show za karitatiwne zaměry.
Togodla som teke pśijaśel cerkwjow, lěcrownož pśijaśel cerkwjow njejsom.
Wjele jo wóna rešeršěrowała wó serbskej zachadnosći Kórjenja.
Na wótwórjenju wustajeńce „Wobgrozone jsy – wobgrozona kultura“ w muzeju w Dešnje pětk pśed dwěma tyźenjoma su gósći mógli kradu zgóniś, kak naše jsy se pśeměnjaju.
Pjas Arex jo ganjał za kokošami.
Jaden źeń woglědajo cuzy mjatel tu łuku.
"Mě se groni Uta Körnerowa."
Teke w Chóśebuzu jo študańska wósada ekumeniska, tśeśi źěl wósadnikow jo ewangelski, tśeśi źěl katolski a dalšny tśeśi źěl pśisłuša njewótwisnym cerkwjam.
Za te małe bomki jo Stefanie Güttlerojc teke zagronita, glěda, lěc trjebaju wěcej wódy abo dalšne wěcy.
Ten "sajźonk" jo wordował we wjelikem sudu z awtom pśiwjeźony.
Pśeto to jo »Šula w zelenem«.
Argentinska granicujo z Chilskeju, Boliwiskeju, Paraguayom, Uruguayom a Brazilskeju.
A južo ten pśiducy źeń wón se wupórajo k chałupje Śmojtiny – z połneju kipu kokošynych jajow na kśebjaśe.
Běły pjepjeŕ produkujo se ze zdrjałych cerwjenych płodow.
Kake zacuśe maš wót něntejšnych wobstojnosćow we familijach? Wjele starjejšych a źiśi jo kradu napněte.
Zagronity za nastupnosći Serbow w Bramborskej, statny sekretaŕ we bramborskem ministaŕstwje za kulturu a wědomnosć Tobias Dünow, jo stwórtk tyźeń pśebył ceły źeń w Dolnej Łužycy .
My comy tudy na njo ze serbskeje perspektiwy slědk póglědaś a někotare tšojenja zespominaś, wót kótarychž to grono jo było w Nowem Casniku.
Łukow/Luckau: Prědny źeń gód jo zeger 6:00 namša „ako pjerwjej“ w Nikolajowej cerkwi (Dom Dolneje Łužycy, Cerkwine naměsto 7). źurja cerkwje wótcyniju se zeger 5:15.
Aby mógał domcyk powjesnuś, kałni górjejce źěrku do kartona a pśiwěž štryck.
Sobotu wjacor jo Monika Auerowa ze Złego Komorowa bajki z Łužyce wulicowała, a Petra Rychtaroc jo kursistam swóju wjelgin rědnu serbsku drastwu prezentěrowała.
Smy Waš zajm zbuźili? wót wałtory, 16. junija , wustajeńcu z titelom "Jadno mě – dwa naglěda" wiźeś.
Togodla jo wažne, až jano serbski rozmějośo, gaž wón (abo wóna) z wami powěda.
[K dopomnjeśu: Wóno jo wobzamknuło, až Serbske koparje ako mustwo njepójědu na Europeadu.
Toś te toflicki su źěl regionalnego systema wutoflowanja.
Końcaka z Hochoze.
Jogo z Janšojc póchadajuca žeńska jo krydnuła městno ako referendarka w Zgórjelcu, toś pórik tuchylu tam bydli.
Za ten źeń ga pśepšosyjotej župa a Domowinska kupka Gołbin na "Serbski wjacor", źož njejźo jano wó kulturu a rěc, ale wěsće teke wó politiske problemy w Łužycy.
How co wótpołožyś abituru a pótom w Lipsku na wuceński amt studěrowaś.
Wšuźi se diskutěrujo, kak to se ma z AfD.
Gaž jo to grono wó turistach a woglědarjach we Błotach, pón stoje za wětšy źěl Lubnjow, Lubin a Bórkowy ceło prědku.
Za tym až sćo dali mězgu wustudnuś, wzejśo ju pěś raz ku dnju pó jadnej łžycce.
W lěśe 1990 jo było wažne, až ma se do zjadnośeńskego dogrona Nimskeje teke pšawo Serbow na swóju rěc a kulturu, swóje stawizny a pśipóznaśe narodnych symbolow zapisaś.
Smy to kužde lěto z bratšoma a mamu a papu swěśili.
Gaž njejsu byli witane, su dejali městno wopušćiś, bźez wrośenja a jo pśewóstajiś Bóžemu sudoju.
„My cynimy wót wšogo zachopjeńka, to groni wót lěta 1974, raz wob tyźeń gymnastiku.
Janźel źašo žeńskima: Źitej jěsno tam a powěźtej jogo huknikam, až wón wót humarłych stanuł jo.
Wjacor buźo program za dorosćone na jawišću, zeger 19:30 buźo dujaŕski koncert w cerkwi.
Serby pak trjebaju wěcej pomocnikow a sympatizantow w nimskej wětšynje.
Móžomy teke swóje lampicki sobu wześ!
Ale biologi su južo wjelki wót póroda górjej śěgnuli, gaž jich pšawa maś jo zemrěła.
Wón jo pśednosował w nimskej rěcy k temje „lud a domownja“.
Chtož co butrowanje sam wuproběrowaś, ma k tomu tu góźbu kuždy a dostanjo pśi tom tek zajmne informacije k rolnikaŕstwoju něgajšnego casa.
Pśizuk z někotarymi wuwześami jo na prědnej złožce.
Cytaj, cytajtej a cytajśo sami!
Wóna gronjašo, až njamaju.
Jo wudała 30 000 markow za rěd k łazenjeju a platu za blidowy tenis.
To se stawa z pomocu specialnego bagera.
Ducy smy wiźeli fenomeny pśirody, ako zgromaźone móžoš wobźiwowaś jano how w Islandskej.
Źiśecy póstrow: „Doma pśi gaśe“/Kulturne pokazki/Póglědanje na serbski njeźelski program
K tym samym stej słušałej astronom Johannes Keppler, we tom casu dwórski matematikaŕ na kejžorskem dwórje w Praze, a Leonhard Thurneysser, gójc na dwórje bramborskego kurwjercha Johanna Georga.
Wětš se změrujo a něžne małke sněžynki padaju ako gusty běły šlewjeŕ na zemju .
Gaž njejo móžnosć serbskorěcnych pórucenjow dana, pón wobejdu te kubłańske institucije ewentuelne muzeumowe partnarje.
Tež Serbowki a Serby su póstajenje z rěcnym wobradowanim a financielnje pódpěrowali.
Bramborske kněžaŕstwo pódpěrujo toś tu koncepciju.
Wona ma se w běgu tśich mjasecow pśewjasć.
Šwjele "Wušnosći su za serbstwo ze słowami, ale nic njecynje za njo" wótbłyšćujo se až do źinsa.
Turnow jo južo pśecej był – nic pśeśiwo tomu serbskemu – ale teke nic za, a njoco sobu gótowaś.
Toś ja gronim: »A něnt pójźomy tu šćotku pytat.
Nimska jo ako zjadnośony kraj gano swěśiła swój 30. narodny źeń.
Cełe bala wót mójich włosow leśe w lěśu.
Computer w źiśowni jo źiśam póstark se z nowymi medijami rozestajaś a se z nimi zaběraś.
Wušej togo jo lawdator chwalił jich angažement we socialnych medijach. „Wóni su mimo běrokratiskich zadorow iniciatiwu pśewzeli.
K tomu jo měła napśeśiwne informacije.
Gaž wužywam dialektalne słowa, kenž ga su pśisamem w kuždej jsy tšošku hynakše, pón naše hochoske.
Pětš pódajo Karinje dalokoglědak.
Som pjakła z Annu.
Cesto dosć jo kněni Mützowa z nami tak praktisku muzikowu wucbu pśewjadła.
Wótmólowane luźe dostanu „Model-Release-dogrono“.
Wóna jo wordowała wobzamknjona na 7. juliju 1994. 
Za liter muse płaśiś 80 euro.
Młoge procowarje su na to kradu dospołnje rezigněrowali a womjelknuli na pśecej, druge su zas wostali ze serbstwom wusko zwězane a su w někakej formje statkowali dalej, za śichym a njepšašajucy daniž za mytom daniž za pśipoznaśim.
Mě "Bóśonowa wjas" buźo pśecej z jogo mjenim zwězane.
Wón kśěšo swětło gótowaś, ale toś krydnu tež rjagnjenje do głowy.
Ale wón bjerjo se pón 1932 we Weimarje nimsku žeńsku.
Panicojc doł, srjejź jsy, jo jaden taki był, wjeliki dosć za šuflitowanje.
Lěc pak něnto to dla korony buźo, njamóžo se bóžko hyšći groniś.
Wucba serbskeje fonetiki – wót nowego modula na portalu dolnoserbski.de
To pótrjefijo wósebnje młode bomy.
Citěrowaś cu jano hyšći H.
Pón jo wóna krotki cas wumjelknuła, ale 24. julija togo lěta jo se wóna nowo naroźiła.
Pópšawem chójźimy do cerkwje.
Ale źinsa jo se južo dosć znjeměrnił.
Weto jo se w Dolnych Serbach dalej gibało.
Bratš ten dwór tam rěšył jo, starki stan mě płatał jo.
Frank Korrenz, kupka Strjažow – 11.02.1965
Druge wobraze su wopisowali, kak luźe su w staršych casach wšykno sami pśigótowali, což su trjebali.
"Mimo pódomka Serbskego muzeja pak njeby my mógli to realizěrowaś", su zastupniki dešańskego muzeja se jim źěkowali.
Akle pózdźej smy sebje wuwědobnili, co se wšykno staś mógało.
Młogi stśěla južo do ansambla a jomu wumjetujo, až jo njepśistojnje znjewužył jawišćo za politiski protest, za swóju wěc.
Dobrym nadawkam ga njejo směł a mógał młody familijowy nan daś byś, rownož až by rad do domownje sobu jěł.
Ako młody kandidat jo pśišeł do Bórkow, źož jo źěłał gromaźe z fararjom Mětom Korjeńkom.
Wěmy, až ma Rogow serbske tradicije.
Tak wiźe to Gorjańske młodostne a teke wšykne druge wobydlarje.
Prědny raz su ga dejali kupki swójich kandidatow nastajiś.
Potom smy dožywili wustup Witaj-kupki z rědnym programom w serbskej rěcy w źiśowni „Villa Kunterbunt”.
A pón to buźo złe za twójogo woła!
Měškank: Nic na kuždy pad.
Witane su teke ideje, kak móžomy našo wósadne žywjenje wugótowaś we tom śěžkem casu.
Dieter Schulze jo łoni z pomocu serbskeje załožby wudał wjelgin tłustu biografiju Kita Šwjele w nimskej rěcy, něnto pišo wón teke chroniku města Drjowka.
Hollandske wiki suknow su někotarym wót nich južo derje znate.
Katolske kraje pak su wóstali tomu pismoju zwěrne a su wužywali antikwu.
Graśe na zagroźe Źiśi sejźe na stołach w krejzu.
Na dobrego plěwarja se žednje spórał njejsom.
Dwaźasćo běšo jich na droze zamrěło, dokulž běchu na łoźi wjelgin gromadu stłocone. 
Młoge pśiglědaŕki su pśišli we serbskej drastwje.
Wóna normalnemu lod-jěźarjeju nješmekujo tak derje, dokulaž njejo słodka a nic kremojta.
Ale pitśku ga kśě wu Bukišojc na ten wósebny źeń spomnjeś – pśecej we mjeńšych kupkach.
Snaź móžo něchten nam pomagaś a take k dispoziciji stajiś?" To radušańske gumnyško jo 60 lět stare.
Pó wuskich a nic rowno nejlěpšych drogach se dostanjoš do teje wjaski, źož móžo byś kóńc swěta.
Teke w slědujucem casu to jo póchmurne a dešćowate.
Lětosa jo to była wósebna ptaškowa swajźba, hochoske źiśi ga wochylu njechójźe we Hochozy do źiśownje, ale do Picnja do gymnaziuma.
Serbska gódowna namša jo lětosa "jano" wiźeś była w interneśe.
Jadna móžnosć jo, až nastajamy wšuźi pśed tymi dwórami drjewjane ławki k sejźenjeju – tak ako jo to něga nałog był.
A to jo był prědny oficialny dokument, ako Karlo jo měł ze swójim mjenim.
Zadora na pówjerchu wódy jo něnto tak wjelika, až se njedajo wěcej z palcom pśewinuś.
Gaž duch bźezsłownosći našu familiju pópadnjo, gaž głuchy, njecysty duch njedorozměśow pśijaśelow rozeženjo, gaž w manźelstwje duch wšojadnosći zagnězdźijo se, pón dajśo nam k Jezusoju bjatowaś: »Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!« Gaž susedy [...]
Wěnki a kwětki deje byś, wokoło rowow buźo wšykno wugrabane.
Fryco Libo: Jo.
W radnej licbje su pśišli do Drjejcańskeje cerkwje.
 Njewěš, až jo łoź dobyta?
A wjele gluki!« Toś som se wjelgin źiwał a pšosym redaktorow Casnika, aby tu žeńsku namakali a se jej za jeje serbske słowa źěkowali.
Wón pokažo doprědka: »A ta wjaska tamkor.
Žeden Bog mimo tebje
A co cynimy, joli raz tak daloko pśiźo, až cerkwicka zasej stoj?
Mimo tych kokotowych źowćow a žeńskich su se tež młoge druge za ten swěźeń serbski woblekali.
Na kóńcu starego lěta jo Ludowe nakładnistwo Domowina wudało dalšnu antologiju dolnoserbskeje proze.
Gósći su witane.
Zeger styrich w jěsnej zymje jano z mokšym kupańskim zecykom woblacony stojaś, njejo pśijazne było.
Karina ma lušt, raz pśez jogo coło hajcnuś.
W nimskej rěcy su tym žeńskecym ławkam gronili „Weiberbänke“.
Wósebnje naglědniwe pak jo, gaž wupołožujośo pšawe drastwy.
Druge a tśeśe městno stej zabrałej Serbske Nowiny (22%) a Nowy Casnik (18%).
A te, kenž su wó lubosći powědali, su wopytali jaden drugego wobsejźeś abo kśiwźiś.
Tak su něga swěśili we Wjelikich Dobrynjach to štapanje wěnca.
Mimo togo jo RSS we formje "dynamiskich załožkow" móžno.
Struski za Bogumiła Šwjelu
Prezentacija nowych knigłow Erwina Hanuša
Tśeśi kral som był!
Swoj 70. narodny źeń jo swěśił slědny tyźeń dr.
Rostlina jo šerozelena a kósmata.
Wšykno njejo se raźiło, tak ak som to kśěł we tom casu.
Chto su te luźe na tych starych bildkach?
Ale co cyniś?
A slědkoju do starego drjewjanego domcyka.
Biblioteka jo wótcynjona wót wałtory do soboty, pśecej wót zeger 10:00.
Tomu małkemu Ralfoju jo se to tak spódobało, až jo ako zrosćony muž hobby swójogo nana dalej wjadł.
How jo se Šlichowarjam pomoc zlubiła.
Jan Cyž (Johann Ziesche, 1898–1985), pó chadajucy ze Žuric pla Kamjenca.
Śišć rosćo a to móžo bźeze wšogo wjasć k strowotniskim problemam: głowybólenje, migrena, gastritis a powšykne wósłabjenje imunowego systema.
Ale tak abo znak: Něnto jo teke wón na dypku, až wón to grozece woblutujo.
Tak jo był ten muzikaliski puś do Čelna puś we myslach, we dopomnjeśach, we spiwach – a z takimi zaśišćami a zacuśami sy rownocasnje tek ducy był k drugim jsam a luźam, ako su se minuli.
Dwa a dwaźasty wjacor.
Bog jo wšak z nami ducy ze swójim sło wom, ze swójim žognowanim a ze swójeju wjelikeju zmilnosću.
We wobšyrnjejšem lisće som ja jej sebje a našu familiju wopisował.
Jo wón to gronił?«
Młoge gósći taku góźbu teke raźi wužywaju.
»Kótare towaristwo Was pósćelo?
Tam Toni Bruk groni, až zaměr serbski grajny film producěrowaś, ma za pśewusoki.
Wupśestrějśo lěwu ruku doprědka, zgibujśo łokś a pśitłocćo jen wušej pšawego kólena.
Jano sobota jo wostała jomu za źěło na swójej roli.
Glědajucy na naš zgromadny dolnołužyski póchad a to wobstawne jězdźenje som měł z Mětom dobry zwisk.
Stare lěto mimo jo, nowe se něnt chopijo.
Geroju, ale teke awtoroju P.
Boliwiska jo nutśikokrajny stat w pódpołdnjowoamerikańskich Andach.
Ja, ja som waš troštaŕ.
Jo to politika, kótaraž ma se na tolerancu a demokratiju złožowaś.
Aktualny magacin: powěsći, serbske koparje su grali pśeśiwo mustwoju z Dańskeje, głowna zgromaźina Maśice Serbskeje; Harald Kóńcak, Serb z wutšobu a dušu; Nabóžne wusćełanje; Gratulujomy
Pótom jo z raškowaneje marchwje a muki pjakła kryngele.
Liche wuzjawjenje słowa , groni se tomu w amtskej rěcy cerkwje.
Kwalita spiwow njetrjeba se pśirownowanja ze znatej amerikańskej kupku Korn bójaś.
W Turjeju na pśikład gótuju to kužde lěto.
Zasej jo něco pśinawuknuła.
Togodla jo lěpjej, gaž njewužywamy take spowšyknjenja, ale wobgranicujomy naše suźenja na luźi, nic na ludy.
Wótpołdnja lěśe domoj pśiducy jo kuždy źeń hyšći na roli a we domje źěłaś pomogała.
Cesto formuju źiśi teke něco, což mógu wužywaś.
Wobkšuśiło pak jo se mě starodawne póznaśe, kótarež som swójim wuknikam a teke swójima gólcoma pśecej zasej zašćěpił: Ako gósć dejał wót wšyknogo, což na blido pśiźo, nanejmjenjej pó hapcheńkach jěsć.
Mimo tych 11,5 góźin, w kótarychž stej dolnoserbska rěc a muzika wob tyźeń k słyšanjeju w Chóśebuskem radiju (z lěta 2001 ga se program wót pónjeźelego do pětka wóspjetujo pśecej wjacor zeger sedymich), móžo ten, kenž ma doma internet, ten program pśiwześ na taki part, a to 24 góźin dłujko pó wusćełanju.
To južo w šuli wuknjomy, gaž nam ceptaŕ pratyju rozkładujo. 
Kótare slědy jo to mógało měś?
Muzikaliski nawjedowaś buźo Judith Kubicec.
Swahilšćina jo rěc, kenž se w pódzajtšnej Africe wužywa.
Dokulaž Fryco jo pjerwjej wšake rěcne slěźenja wugbał, jo wón te dialekty znał.
Dokulaž jo kjarchob w Ralbicach z lěta 1960 ako kulturny pomnik šćitany, su musali byś teke nowe kśice a małe Jezusowe figury ze złotom wupyšnjone.
Něźi tśi lěta jo był zacynjony.
"Njejsmy hyšći wjele myslow dla planowanja wuměnjali."
Na to se wón južo wjaseli.
Nowosadske dogrono jo było zakład rěcneje politiki w Jugosłowjańskej.
Protestne rozchójźowanje pśez Slěpjański rewěr
»Mama, kak to wuglědajo w raju?« pšaša mała Anka.
Wušej Nigerowego wokłona lažy pusćina Sahara, kótaraž pókšywa dwě tśeśinje krajneje płoni.
Ako dalšnu lěpšynu w Žylowje wuzwignjo, až ceptaŕki su mógali se stawnje spušćiś na hortnaŕki, gaž na pśikład su byli wót połdnja serbske zarědowanja.
Jano diktatura by žedne šanse měła, jo wón mě raz pisał.
Pódobnje ako Bogumiłu Šwjeli jo se teke šło młodemu duchownemu Nowemu.
Z tym se teke měni, až faraŕ njama wšuźi to grono.
Pśez cełe lěto a lětne case se góźe wjelgin wšakorake dekoracije zastajaś.
Wšykne źěłaju pód jadnym kšywom w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Na kóńcu maja jo był w Pśiłuce w Picańskem amśe rědny wejsny swěźeń.
Zastupny pśedsedaŕ jo dalej Oskaŕ Hasacki z Dešna, a nowu rewizijnu komisiju nawjedujo Klaus Heinrich, Domowinaŕ a šołta z Brjazyny.
Generalna promštowka Therese Rineckerowa žognujo fararja Scheufelego, na mšy na tśeśem adwenśe.
Samo nowu cerkwicku su twarili za woglědarjow BUGA.
Spali su wóni w stanach, w gumnje nastajonych.
Po statistice bydli 60 000 Serbow w Nimskej - 40 000 z nich w Sakskej a 20 000 w Bramborskej.
Ten zbórk pód šamlikom pokazujo, lěc a wjele jo wudojte.
W prědnem rěźe smy se ako Serby w narodnej zgromaźinje zaběrali z tym, kak měła se tegdejša Domowina w DDR pśestrukturěrowaś, wšako jo była Domowina ta jadnučka, kenž jo wopytała wše aktiwity Serbow, mimo cerkwinych, w Górnej a Dolnej Łužycy kontrolěrowaś a nawjedowaś.
Kuždy jo był jadna gmejna za sebje.
Pětšowy głos klincy něnto pitśku grozecy.
Orchester jo dirigěrował Wolfgang Rögner.
W nalěśu a lěśu ga njejo to pasenje gusow razka była taka zła zaběra, wósebnje nic pón, gaž jo słyńco tak rědnje grěło a struski su na pastwišćach kwitli a mjatele pó nich lětali a ptaški wšakorako w krickach a w bliskej góli spiwali.
Scena z filma Sehnsucht: Ena, burska žeńska ze serbskeje jsy, jo zlubjona z Matom.
W swójich dopomnjeńkach jo Jordan pisał: “Moj wujk B.
chopił pisaś.
Som se wšo zwěrił… Zmužnje som wjele riskěrował, do togo som wjele zwucował.
A toś som se dopominał, až jo był stwórtk, a na ten źeń jo w Chóśebuzu burski mark.
Žonopowe wóleje rostlinu pśeśiwo nadpadoju pśez griby a žracki rostlinow šćitaju.
A gromaźe z bratšom, serbskim prjatkarjom Jurom Frahnowom, jo serbski kjarliž wuspiwała na Božej słužbje w Depsku, Chmjelowje abo k jatšam w Picańskej cerkwi.
Gramota luźi se měri pśeśiwo nejblišym konkurentam: To su žeńske a wukrajniki.
Wólbny wuběrk jo znate cynił, až jo dotychměst wokoło 350 luźi stajiło pšosbu, až kśě sobu wuzwólowaś nowu Serbsku radu.
Boňkov jo mała wjas w Českej republice we wokrejsu Havlíčkův Brod w Vysočineje kraje.
Wóni su diskutěrowali dla idejow, kak mógli wobstojnosći za łužyske filmarje pólěpšyś.
Až do zachopjeńka 1960ych lět jo se toś ta tradicija w Dešnje woplěwała.
(wjaselśo se z Jeruzalemom!
To som barlinskim zagronitym, pśedewšym Justoju, pśecej zasej gronił.
Wšedna cybula jo dwójolětne zele.
Bach njejo jano był pśesegajucy komponist, ale jo rownocasnje był zapowědaŕ Bóžego słowa, wón jo mimo słowow z biblije pśecej sam k tomu słowa pisał ako te.
Wuzwólowarje su dejali na wěste pšašanja wólbnych pomogarjow wótegroniś, a te su pón rozsuźili, lěc směju wóliś abo nic.
Z górami a z kamjenišćami njamamy my wětšy źěł nic cyniś.
Ako druge jo rozdźěl był, lěc jo něcht brunu uniformu nosył a w někakej funkciji zajmy NSDAP wědobnosćiwje we jsy dopołnił ako w Drjenowje a Wjerbnje, abo lěc jo jadnory, to groni nominelny cłonk toś teje partaje był a weto serbsku rěc a kulturu tak daloko ako móžno woplěwał ako w Smogorjowje, Mósće a Zaspach.
Pětk pśed dwěma tyźenjoma pak su se skóńcnje rozsuźili, až jo kóńc z grajnym casom 2019/20 w regionalnej lize.
Wuswojenje Domanic manźelskeju jo se pótom śěgnuło až do junija 2005.
Domowinska kupka jo togodla z młodostnymi wobradowała, kak mógu to lěpjej cyniś.
Ten kafej jo był tak někak, tam smej južo lěpšy piłej.
Jano tak móžomy wótsajźenjam někakich wobstatkow (Bestandteil) zadoraś.
Pśisamem 60 lět jo kuždy z nich choroju zwěrny był.
Jeje cłonki kśě sobu k tomu pśinosowaś, aby Dolne Błota swóju typisku krajinu njezgubili.
Wuměłcowka mólujo teke śichowobraze a abstrakcije, pśedłogi za design a wóna wugótujo sćěny.
Jadno z wótegronow jo było: "Njetrjebam nowe crjeje".
Měto Nowak jo k tomu do rady dał, załožyś serbsku rěcnu radu, ako to nawjedujo.
Droga pśejźo kupu wót lěta 1969 a zwěžo ju z Borkowami.
Mimo togo jo w běgu pósejźenja Krestin wó stawje źěłow w Serbskem muzeju informěrował.
NC: Pśězu a drastwy – to kśě Nowoměsćańske Domowinarje teke na Slěpjańskem swěźenju w juliju pokazaś…
Jeje prědowniki su pśišli z Hochoze.
Kultura
Ta depšćańska frakcija jo wjelgin njespokojna.
To pišo Simone Beyerowa, zagronita za marketing a zjawne źěło Spěchowańskego towaristwa Łužyski park zanjasonych kamjenjow Wochozy z.
To pak jano krotki cas, pśeto znate Ruse su śěgnuli dalej, druge su pśišli a naraz jo było wšo hynac.
Až pśidu koparje ze wšakich jsow, teke njezlažcyjo koordinaciju, ale Adam se žycy, až w aprylu snaź z treningom dalej źo.
Te narěcy su byli wjelgin młogorake.
Julka dujo – a głowka se rozpušćijo.
Wětšy źěl Domowinskich kupkow w Dolnej Łužycy jo w zachadnych tyźenjach južo swóju lětnu głownu zgromaźinu pśewjadł.
Teke w něgajšnych wuglowych jamach namakaju dosć měra, aby měwali.
Źěkujom se Tebje Bog, až Ty mě wjeźoš, wobzwarnujoš a šćitaš.
A pśez to, až smy tu situaciju ga južo měli, smy južo pśigótowane! Wěmy, kak musymy z tym wobchadaś, wěmy, kak musymy ako ceptaŕki se wuknikam napśeśiwo zaźaržaś a wěmy, kak my sami musymy sebje šćitaś".
Złož wšykne styri rožki łopjena k srjejźnemu dypkoju.
Namšarska drastwa — to jo how na tych nagromadu 15 wšakorako woblaconych figurach derje wiźeś — wopśimjejo šyroku paletu teje serbskeje drastwy.
Ja pak z lubosću to cynim, za mój lud a za boga“, groni Mikławš Dyrlich, kótaregož žeńska źěła w serbskej źiśecej zagrodce.
Młogi raz jo ta swětłosć mrokawojta.
Wótpołdnja wzejo mama, z města pśiduca, syna a źowku domoj. „Až njejsmej Floriana do serbskeje wucby pósłałej, som južor wjelgin woblutowała.
A wujk Martin jej pśigłosujo.
Arne a Lars a Knut groni jim se, raźi se wjergaju we sněze, nejwětše zwěrjeta rubjažne kśě teke měś swójo wjasele.
Slědny pětk w awgusće jo grajaŕ a awtor Michael Becker pśišeł do Janšojc, z koferom połnym tšojenjow.
W aprylu jo krajna synoda wuzwóliła Christiana Stäbleina ako nowego biskupa za krajnu cerkwju Barliń-Bramborska-šlazyńska Górna Łužyca.
Źěła tam muzej "Serbska burska śpa".
Bog, ty sy mój Bog, kradu śi pytam.
No jo, gaž se njeznicyjo how dalej wšykno, to ma se pśigroniś.
Cłonki pśirady kampanje su gronili, až kampanja jo se planowała wót lěta 2012. Teke su pśispomnjeli, až jo nadawk Domowiny jo woplěwaś serbsku rěc a nadawk kněžaŕstwa jo šćit serbskego luda.
Su kokot swěśili, tak ako pśecej, wósebnje te źowća su se starali spiwajucy a rejujucy za dobru a wjasołu mysl.
Toś jo łoni w juliju woglědała wósebna jury teke do Dešna, aby how wiźeli a słyšali, co se we jsy wšykno cyni a tšoj za rědne žywjenje.
W jogo casu w Zossenje jo politiski pśewrot měł wjeliki wliw na žywjenje luźi a na jogo statkowanje.
Co se stanjo, gaž do swětła stupijośo?
A to jo był dobry swětłomódry płat lětarjow nimskeje wehrmachty.
wence jo śma, nic ga? Słyńcko źo južo jěsno dołoj.
wšaku zaběru a atrakcije za źiśi.
Na pśikład ze struskami pśi jogo pomniku we Wjerbnje abo z małkeju swětocnosću w Brjazyńskej šuli, kótaraž ga jogo mě ma.
Zdrjałe płody se wót ptaškow jěźe.
Wšykne su kśěli byś žnjowny kral.
»Mysliš ty, až se twóje malsnje na Běłu Wódu pśiwucyju?«
Śěsto jo se dogibało?
Pó modelu profi-winicarjow jo se dał twariś winicowu piwnicu pód zemju.
Pśez poł stolěśa jo góspodaŕstwo Łužyce było stajone na wugel.
Gmejny Markojska Góla, Gojacki Jazor a Wjelika Libica), kaž teke Stara Niwa −Wózwjerch su teke wordowali ako serbske spóznate, ale su pśeśiwo tomu spóznaśeju skjaržyli.
Kšamaŕ z Drjenowa, ten zastupny pśedsedaŕ Domowiny, a H.
Knigły, casniki, radijo, poměrnje pózdźej teke telewizija, rozgrona a diskusije – wšo to jo słušało do mójogo źiśetstwa.
Wjelike wjeraški su byli swajźby, górjejbranja, wšykne kśesćijańske a familijowe swěźenje, ale teke zapust.
Wón informěrujo wó wobstatku tych zwěrjetow: "Dajo regionalne rozdźěle mjazy jadnotliwymi zwězkowymi krajami.
Źiśi južo njezměju bogatstwo dweju mamineju rěcowu a dweju kulturowu.
Serbski ludowy ansambel jo wugótował jomu ku cesći dwa wopomnjeńskej koncerta – 30. oktobra w Budyšynje a 31. oktobra w Chóśebuzu.
Z togo kružka jo se 1991 załožyło drastwowe towaristwo »Pśěza«, kenž jo originalny žylojski swajźbaŕski pśeśěg zestajił a pśedstajił.
2. Turjej/Tauer
Pótom wustrěwa noze do pówětša a tepta kólaso.
Z nišych łukow smy senowe kopicki na wušej lažece łuki znosyli.
Ale telik mócow pak hyšći změjom, až spóram to žyto hyšći źinsa do młyna.
Take mócnjenje toś teje rady wót dołojka jo wažne, jo Ehler pódšmarnuł.
»Niźi.«
Ja som sebje gronił, ja musym něco dokumentěrowaś, což ja how we swójej regionje, we Łužycy, dožywijom.
Źo?
Stefan Żeromski jo był pólski spisowaśel.
Wón jo absolwent Dolnoserbskego gymnaziuma.
Lorenz Pawlik jo wótrył prědne kśidło a Jeremy Krüger to druge.
Wóni pśi tom cuju, kak se kóń pógibujo, cynje někotare zwucowanja a pomagaju pśi cysćenju zwěrjeśa.
To jo gronił pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik na głownej zgromaźinje sobotu pśed dwěma tyźenjoma.
Napominanje zwězkow ako tek plakatowu akciju Sakskego sejma z dwěma rěcoma su teke aktery Serbskego sejma pódpěrali.
W Krakowje jo nejwětša hala w Pólskeje - Tauron Arena Kraków.
Južo sto a styri lěta how nikogo wěcej zakopali njejsu.
Woblutujomej spšawnje dolnoserbske źowća na kólasach.
Do togo jo se gałuzki na kłobyk pśitykał, až njeby kšet Knut jogo póznał.
Pśisud Serbow pak njejo se wěcej změnił.
Něźi 1800 dorosćonych, młodostnych a źiśi ze 90 wšakich towaristwow, kulturnych kupkow a institucijow buźo wót 30. junija do 2. julija w Slěpem a wokolnych jsach na wjeleraki part serbsku kulturu a rěc pśedstajiś.
Pśecej wěcej kśěś wobsłabijo te mócy.
Wjelgin wažne jo był to, což su wuznamne profesory wó swójom slěźenju teke z nejnowšego casa k wěsći dali.
Zakład teje dowěry jo kśesćijanam górjejstawanje Jezusa Kristusa.
Na kóńcu smy wobraze, kenž su pśed źiśimi lažali, głosnje gromadu licyli: "Jaden – dwa – tśi."
Woni dopominaju na prědne take zmakanja serbskich studentow.
Wót swěźeńskeje štundy pśi góźbje jubileja 25 lět Serbskeje kazni
16.03.2019 | 13.30 góź.
Štefan Hríb jo słowakski publicist.
Mimo togo dajo fota wót wětšych źěłow kaž wót lubinskich měsćańskich wrotach, ako se k błośańskemu swěźenju stajaju, abo wót něgajšneje suknje lubinskeje powěsćoweje póstawy Liuba.
W krjach wiźitej wuźarja, kótaryž směšaty na gólcowu glěda.
Wót wopśimjeśa pokazujo Nowakowe wulicowanje, až w Dolnej Łužycy jo było wósymlětne procowanje fašistiskego stata a jomu pódwólneje ewangelskeje cerkwje dosć, aby se serbšćina wót wobchadneje na pódlańsku rěc změniła.
To pak njegroni, až jo Žandow z tym na pśecej „šćitany“.
Teke w bórkojskej šuli se procuju, na wšaki part a ze wšakimi projektami pódpěrowaś serbski profil teje šule.
Pśi tom mógu se „Slěpjańske” wubraś, kótary kśě měś.
Źinsa stej how gymnazium a 5. zakładna šula.
Bramborski Casnik, 50/1850, srjodu, 11. december 1850. (Pśipósłane).
Gano jo se zejšło njezapisane towaristwo "Gromaźe".
Na drugem boku by dejali byś sćerpne a docakaś, až Bog sam jadne źurja nam wótwórił.
Howac to nic njebuźo!«
Wjaselimy se na Waš woglěd.
Mólowaś co za sebje a za drugich, ale pśedawaś te wobraze njoco.
Z Brunom mógu derje graś.
Togodla pó jsy dundamej, glědamej do mjasecka a mudrujomej.
Ten źěl dej zwězaś wšykno druge a tu kulturnu a historisku slězynu pokazaś.
Až wón to njezawupytnjo.
A to nejmłodše źiśe, tśilětne źowćko, jo sobu gnało.
Docełego pak njejo abitura špatnjej wupadnuła ako na drugich gymnaziumach w měsće.
Pśijaśelnje jo groniła: „No ga pójźtej nutś!
Młoda cujo se kaž mała myška – napśisko tam pśed njeju stoj liška!
Do našogo póžedanja smy zapisali wjelikosći jadnotliwych parameterow, z kótarymiž licymy.
"Ně, to jo gramne graśe.
Słonowinowy pśibrjog jo kraj w pódwjacornej Africe.
Dokładne wótgranicowanje sedleńskego teritorija Milcanow jo w slěźenju cwibelne.
Dla cogo sy se wuzwólił tu AG?
To błyšćate źowćo jo była mała Lodnica, źowka mroza a zymy.
Ako su w měsće jadnu njeźelu wugótowali wjeliki swěźeń, jo wón Hermanna pšosył, lěc njamóžo jogo ten źeń raz zastupowaś w kjarcmje.
A toś – se wulěknu, a źiwnje mě lězo pó kśebjaśe: Spoznajom, až jo to mój dom, mój Wjerbański dom, w kótaremž som lěta bydliła.
Do serbskich institucijow jo pśišeł Bernd Fabritius, wótpósłany zwězkowego parlamenta a zagronity za pšašanje wusedlarjow a narodnych mjeńšynow pla nimskego kněžaŕstwa.
Tu gluku som měł jano raz na zachopjeńku 60tych lět.
Teke to dupjenje su pśedstajili ten wjacor.
Te knigły, ako som nět pśecytał, pokažu mě wót nowego, až tomu tak njejo.
Witaj, prědny lětnik!
RCW jo cesćił angažěrowane młode luźe
1. źěl - jubilejna zgromaźina
By derje było, gaby słowotwóŕba, ale teke dalšne mjenjej wopisane discipliny ako syntaksa byli źěl śěžyšćow slawistiki abo sorabistiki.
Pěś dej jich to byś.
Ako pśigót muse se ilustracije zascannowaś do computera a do prezentacije zaźěłaś.
Studujomy polonistiku we Waršawje.«
Do kartona scynijo měku papjeru.
Něto jo teke šulska konferenca DSG tomu pśigłosowała na swójej zgromaźinje 18. měrca.
Jo kśěła hyšći něco groniś, ale k tomu njejo wěcej pśišła, pśeto nan jo južo na dwórje stojał.
“Ně, luby starki, pšosym Was: wulicujśo dalej!
Pilnje smy zwucowali za wustup w Chośebuzu.
Źěłowa mobilita a „braindrain“ – wót FUEN foruma w Pódstupimje
Což starstwo wobźělnikow nastupa, su wšykne starstwowe klase derje zastupjone: 31% su 60 lět abo starše, 29% su młodše ako 40 lět. (10% njejsu swójo starstwo zjawili).
Faraŕ Hupac pśewóźujo serbske cerkwine žywjenje južo 30 lět ako sobuzałožaŕ kupki Serbska namša a hyšći ako wuměńkaŕ stoj na namšach pśed serbskeju wósadu.
Jo se powědało, až Juro jo był bogaty.
Woglědarje a woglědaŕki su stawnje sobu wugótowali tu wustajeńcu.
Toś som se wulěkał: To źe by było tam a slědk šesć kilomejtarjow!
A tak pśibližaštej se malsno swójej kupje, až za krotki cas juž góry na njej zjawnje póznaštej.
Ale za krjami jo se něco šepjeriło a rušowało.
Su jogo pak pśesajźili do dalokich Pěśich Dubow (Fünfeichen, wobwod Frankfurt nad Wodru), a akle ako wuměńkaŕ jo se do domownje wrośił.
Wuzwólowanje jo było pótajmne.
To pak njejo w Nimskej móžno, manźelskej dejtej měś jadnake mě (abo dwójne mě, abo kuždy wóstanjo pśi swójom rodnem mjenju).
Won pak smějo se sobu wariś.
Domowina – Zwězk łužyskich Serbow(.*) za konferencu k strukturnej změnje we Łužycy (5.000 €)
Pśi tom deje dalšne pšašanja se wujasniś.
30. apryla su pśišli ministarje z Pódstupima do wokrejsa Sprjewja-Nysa.
W gmejnje Klětno bydli 1600 luźi.
Nagromadu dajo Sakska na dwě lěśe 600.000 euro za spěchowanje dwójorěcnosći we komunach – kužda gmejna abo město dostanjo za to pawšalu wót 5.000 euro.
Rozhucujśo se mjazy sobu kuždy źeń.
Wliw Europskeje unije jo se pokazał pśed krotkim na kuriozny part – su zakazali na kupach dosć woblubowany tubak k žumanjeju.
Ako mója statistika pokazujo, pśebywaju młodostne wjele casa w interneśe.
W pśiducych mjasecach pak słužbu ako župny sekretaŕ hyšći Ernst Heisler wugbajo, aby nowego sekretarje derje zaźěłaś mógał.
Dajo scełego naźeju za dolnoserbsku rěc? Něźi 40 lět aboněrujom Nowy Casnik.
Pśi trajźe na pśikład jo było to 40 % mjenjej a na łukach 35 %.
A wón jo rozkładował tu wažnosć słowa "domownja", kótarež se we mjenju Domowiny chowa.
Fontane, zasej a zasej Fontane! Na wjelgin wšaki part buźo se lětosa na to spominaś, až rowno pśed 200 lětami jo se naroźił Theodor Fontane, ten znaty nimski spisowaśel, žurnalist a awtor.
1. Šula jo była a jo napšawdu funkcioněrujuca rěcna šula.
Togo se małe ptaški bóje.
Woni kśě južor sobotu zapustowaś.
Weto njejo licba abonentow spadnuła.
Pśez mój probowy abonement Lausitzer Rundschau w śišćanej formje som w maju zgónił, až młoge luźe se mysle, aby Nimska njeměła dosć kapacitow za zasejwužywanje/recycling pśetrjebowanych rotorowych šuflow załožkow wětšoweje energije.
A hyšći něco: Južo pśi „Serskem kralu“ w Hochozy se woblutuju, až smy my Serby taki kradu małki lud.
Nowo wuzwólona gmejnska rada buźo dejaś se zaběraś z teju śěžkeju tematiku.
Stare luźe sejźe pśed domami a se rozgranjaju.
Serbsku rěc jo nawuknuła w casu studiuma.
Oelmann jo dupił małku Ann-Charlott Lehmannojc.
Dawamy do rady: recept z banjami
Moderatorka glěda tšuchła a wótlěka, za chylku kažo gercam nejpjerwjej štucku graś.
Luźe mógu se woglědaś wótwórjone dwóry, źiśi mógu se šminkowaś daś a wót zeger 17:30 buźo pyšny program na jawišću.
Diskusija pótom jo była žywa a wótwórjona.
Což jo cynił, jo cynił až do kóńca.
Bóžko njejo dało žednogo kusa fryšnje wupjaconego tykańca a žedneje taski kafeja pód wjelikeju lipu na dwórje.
Wy ga sćo te rozdźěle zawupytnuli a Wam buźo slědkoju wóstudne.« A toś som wuknjenje pólšćiny nejpjerwjej raz wóstajił.
Južo drugi raz śišćali su knigły wót T.
Z wóteběrajuceju slawistiku nam dalej wěcej felujo wažny partnaŕ za kooperaciju.
Jomu se žołź wobrośašo a bu wón tak chóry, až se myslašo, až dej ned wumrěś.
Wětšyna zajmcow woglěda se webbok pśez kompjuter, za tym slědujo wužywanje smartphona.
Weto tam pytaju nejrědnjejše jatšowne jajo 2020 a pšose wšyknych kreatiwnych, źiśi a dorosćonych, aby se wó nejrědnjej mólowane jajo wuběźowali.
To jo mój jěźny rěd.
Wót julija maju łužyske muzeje wokrejsa Sprjewja-Nysa app, kótaraž kuždy z muzejow krotko pśedstajijo, mjazy drugim z filmikom.
Komponist jo se teke na stare japańske ludowe spiwy orientěrował.
Załožyli su nakładnistwo w lěśe 1987, a w tom krotkem casu su w njom wudali južo wušej 150 wšakich knigłow.
Mója mama a starša sotša stej musałej na wójaŕskem lětanišću ze šupami wótpóraś škódy, kenž su nastali pśez wójnu.
Wutka jo rod ze swójźby wutkow .
Ned se walaju žurnalisty na Altekrügera, kśě wěźeś, co ma prědk we swójom nowem amśe.
Wón gótujo Formana na njebju a Oriona a Baby a gwězdy pód pódpołdnja.
Gaž stej krowa a woł starej a pśeśěžkej za to burske źěło, pśinjasotej pśecej hyšći měsowy a z tym pjenjezny wudobytk. – Mudre myslenje pśeklapanego burja!
Ale serbske słowo stoj rowno tak za moto a grono , za kótarymž co se něchten měś.
Teke na pśistupnišću njejo wóna wiźeś była.
Na geografiskem rozšyrjenju wšakich formow daju se snaź stare dialektalne granice póznaś – jo awtor pśistajił.
Zazdaśim wulicujo kněz XY abo kněni ZŽ casy něco zajmnego a wažnego.
To móžo zawěsće kradu wšake byś, co starjejše preferěruju.
Kumpany su ned pśignali.
Njejo jano kuždy wjacor a kuždu lichu minutku za to pśestajenje nałožył.
Toś to „Bole raz“, jo pak cesto zaklincało we gromadce Twójich nejblišych pśijaśelow w zagrodce, což jo waše wutšoby rozgrěwało.
Wšuźi mógu bibliske słowa swój gójecy wucynk wugbaś.
Religije swěta pśecej južor wó tom znanje, až smjerś njejo ten absolutny kóńc.
Źiśi su pówitali gósći na serbske a spiwali.
Jogo funkciju Theresa Rineckerowa ako generalna promštowka dalej wugba.
We tom casu ga su temperatury na polu a stronach na pódpołdnju kradu hynakše.
Cerwjene wacharje budu kólasarjam raźiś
Gólc, kenž stoj pśi wrotach do dwóra, glěda njezajmowany na źowćo z blond wopušku a groni teke: »Serwus.«
Fischer jo był amerikański šachowy grajaŕ.
Rowno tak ako na pś. biskup Helder Cámara w Brazilskej, w lěśe 1980 zamordowany Oscar A.
... wobrycy.
Bog ten Kněz jo kuždego cłowjeka lubosnego stwórił: , groni ten samy pósoł Pawoł Cesćej su w bibliji włose symbol nje-zranjobnosći.
Reportaža wó tom jo se derje raźiła.
Kahl, Christian * 1990 w Gubinje, bydli w Janšojcach, wuknik 12. lětnika Dolnoserbskego gymnaziuma
Pśeto jano tak a jano z Wami móžo naš luby serbski Casnik interesantny a ludowy wóstaś.
Dalšne take by trjebali.
Wóni muse pótom zasej někotare kšace naslědk.
Jo tak śicho, až jano swóju wutšobu pukotaś słyšy.
Njedaloko Robinsonoweje jamy stojašo kusk skały z góry wen a spózy togo běšo zemja sucha wóstała, lěcrownož běšo se wjelgin šło; Robinson wobzamknu, tam swójo wognišćo scyniś. 
Skrotka gronjone: Cultural Heritage jo pśecej to, což luźe ako take rozměju.
Pjenjeze za to pśidu wětšy źěł wót gmejny.
Kak wobšyrnje su luźe wobchadali z temu?
Mjazy nima jo dłymoke mórjo a wónej njamatej žedne cołny.
Naša spěšna hajtka Majka ženjo samo až do gajka pśez łuki a póliny, źož su źěrki myšyne.
Spijkaj, góle mójo, spi – noc nam klapjo do źuri.
Wóna jo se naroźiła a górjej rosła w Liškowje, na wjelikej burskej žywnosći.
Wucabnik: „A dla cogo?“
Bretterbauer (na pšawem wobrazu w historiskem woblacenju) stej słušałej k nim.
Te tam górjejce – te tam dołojce.
Wón jo tu dłujku drogu wót Troyes až how we nic cełyma dwěma dnjoma pśeleśeł.
A drugi raz su te póriki wót našeje Kita w pśeśěgu młoźiny sobu šli pó jsy.
Dla togo mógu se wjelgin derje na to dopominaś.
Nejwěcej su źěłali žeńske – pśi nich su to byli 300 do 500 štundow – jo zastupny pśedsedaŕ Gert Emmrich dał k wěsći.
W pśedslědnem wudaśu NC, w nastawku wó pśełožkach basnjow pólskego basnikarja Adama Mickiewicza do serbskeje rěcy, smy napórali zmólku.
Wón jo pytał pśed tśimi lětami wózjawjone basni za nowu antologiju "Basnikaŕska kjarmuša".
Z Barbukarku jo se rozgranjała Adelheid Dawmowa.
Wóna jo wótcyniła to śěžke wěko swójeje lodki a wuśěgnuła z njeje słyńcne tšny a je pósłała k dešćowej Truźe.
Tak ako česke jo teke serbske towaristwo sebje wzeło za swójo gibanje gronidło "W strowem śěle strowy duch!".
Dešno se broni
Stakim ma Bramborska ako prědny pódzajtšny nimski kraj derbne pšawo za rolnikaŕstwo.
Wšykne zbytki zatkaj na kijaški.
Proba za dorosćonych jo raz wob tyźeń w kjarcmje w Miłorazu.
Mimo wucby organizěrujo wósebnje Serbske šulske towaristwo za nich wšake projekty.
wliw medijow – młode, póstupne góspoze su se jěsno dali tradicionalnego woblaka zbyś, dokulaž su se kśěli měsćanaŕkam pśipódobniś,
Za lěto 2015 su wótedali nagromadu 66 pšosbow wó spěchowanje. „Wšyknym njejsmy mógali pśigłosowaś“, jo Tšukowa groniła.
Studium k tomu jo absolwěrowała na Statnem konserwatoriumje we głownem měsće Kazachstana Almaty.
Korony dla su teke sobuźěłaśerje našeje krajneje cerkwje pótrjefjone wót krotkoźěła.
Twarjenje kanala jo trało wót 1836 až do lěta 1846.
Pětš k tomu teke nic groniś njewě.
Chory ze źaseś drugich wokolnych jsow su pśišli gratulowat a su wugótowali z jubilarom wjelgin rědny chorowy koncert.
Za źiśi jo rědnje, gaž maju wěcej casa ze starjejšymi, wósebnje we tych familijach, źož te dorosćone wjele źěłaju a snaź hyšći pendluju do drugich městow na źěła.
Te kśě tek wěźeś, co Błośanarje měnje, gaž źo wó narodnu pśisłušnosć a wó serbski sedleński rum.
Z wjelikimi naźejami wudajo se 14lětny gólc na drogu do Barlina.
Z tym stej sroka a wron se zwěrowałej a hyšći swěśiłej rozwjaselony źeń.
Schmachtenhagen lažy na pódpołnoc wót Barlinja, pśi Wrjoskej zeleznicy na połnocne Habolowego nižynje njedaloko do gmejnow Wandlitza a Sachsenhausena.
Takim tšacham naše źiśi powdaś jo cele jadnore njezagronite zaźaržanje!
Wón jo teksty tak napisał, až pasuju k muzice.
Njedopominam se wěcej tak jasno, dokulaž som južo tšochu wobkurjony był.
Njejsu pak pśi takem rědnem wjedrje něźi nutśi w „rědowni” sejźeli, ale wence na dwórje.
W běgu casa su njepleki znicyli a skazyli te wšykne plakaty.
A wětšy jich źěł jo pśinjasł Dieter Redo.
Europašula Ketzin ma na pśikład wuměnu z Pódpołnocneju Irskeju.
Wósebna situacija dla korony se nadalej pokazujo: Pśecej dej jadna ławka na cołnach licha wóstaś mjazy wobsajźonymi ławkami.
Luźe su se pšašali: »Co buźo, gaž ten Rus pśiźo?« Jo to było niźer srjejź apryla 1945: Milne nalětne słyńco jo glědało do drjenojskich dwórow.
Wóno njejo se rowno z pointami mjerwiło, ale styrjo aktery (Maja Šramojc, Šarlota Kušcyc, Simon Blum a Maks Bagańc) su derje grali.
Glědajucy na to, až jo to było ilegalne źěło, jo se to wšykno wustnje stało.
Teke źiśi su se wjaselili a jo jim špos gótowało.
Chtož bydli w měsće a ma jano bydlenje, źož dej ceły cas wóstaś, ma štres.
Wóda jo nejnotnjejša substanca za wšych žywych byśow, dokulaž ma wjele rědkich kakosćow kótarež su wjelgin wažne za žywjenje.
Lubnjow ale njepśewjedujo žednogo superkokota, togodla smjejo Nick za "swóju" wjas nastupiś.
Drogostka z našogo archiwa: Jatšy w Rusojskej
(dalej na 3. boce)
Nejlěpjej jo se mě spódobało, ako bur jo wopytał, kšeta z raketami wugnaś.
Karina glěda górjej.
Južo 135 lět woplěwaju zapustojski nałog a to młode a ženjone.
Pśipóznaśe serbskich nałogow a swěźenjow ako oficielne kulturne derbstwo w zapisu za cełu Nimsku wóznamjenijo w tom zwisku teke, až se to serbske ako źěl wětšego sebjerozměśa znowa pśipóznawa – nejpjerwjej na regionalnej rowninje, ale teke na narodnej rowninje.
Teke w drugej źiśowni by take źěło rada pśewzeła.
To jo za Martinu Baumgartoweju hyšći "nowa zemja".
[...] »Pśiroda_pśiroda« (2018, Karl Vouk), filmy ze serbskeju tematiku ako portret komponista Jura Mětška a portret basnikaŕki Miny Witkojc a filmy serbskich wuměłcow ako »Z wójny jědu« (2018) wót Maje Nageloweje a Juliusa Günzela.
Nadawk k połnej spokojnosći zwónoźony.
Co ga by wy gótowali, njeby dejali kuždy źeń pśiś na źěło«, som mójogo młodego kolegu pódrjažnił, ten pak jo naraz wuśichnuł a žeden kśik a pik njejo był pó cełej droze wěcej wót njogo słyšaś.
W aprylu jo wón woglědał do Londona, źož jo se zmakał ze swójim dalšnym śeśkom, Maksimilianom Hasackim.
To snaź chylku źo, pśi dlejšem ganjanju pó zymnej zemi dostanjoš pak weto swóje problemy a pśi mnjo su te bejnje malsnje pśišli.
Pódla rědnje wónjajuceje jěšnice lažy kusk sušonego tuka, w někotarych kórbikach namakajo se pódla njogo běły twarog.
Abo něco do Nowego Casnika stajiś.
Telik dešća ako wacej wob cełe lěto
Góla a góla – to njejo to samske
Kwiśo wót junija až do awgusta .
Pótom, pó rozbiśu gmejny Rogow 1998 ako prědkstojaŕ wejsnego źěla w gmejnje Janšojce.
Do šule
Woglědarje Dešańskego domowniskego muzeja zajmuju se pśecej zasej wósebnje za bursku drastwu a za to, co su se woblakli za wšake źěła, nałogi, cerkwinske a wejsne swěźenje w tych jadnotliwych jsach.
A to wšykno w casu, źož rowno na serbskem polu jo kuždycka ruka trjebna była.
Brylaty mjadwjeź jo družyna mjadwjeźow .
Wósebnje interesantne su dokumenty z casa separaciona z lěta 1815/16. Tam jo nadrobnje napisane a nalicone, kótary wobsednikaŕ jo měł wjele dobytka, wjele role a pastwy ‒ wjele jo měł pśed separacionom a wjele pó separacionje.
Prjatkował jo namšy faraŕ Ingolf Kśenka.
Pómałem smy zaměnjali cełe pasaže ze serbskim tekstom.
Teke Mudrina se dłujko njekomuźi, ale ženjo z Handrowkoweju sobu.
To legendarne tšojenje jo wobstarał ministaŕ za śěžku industriju Fritz Selbmann.
Wótcynjony jo wón wałtoru, srjodu a stwórtk wót zeger 10:00 do zeger 17:00. To teke płaśi za kuždu prědnu a tśeśu njeźelu w mjasecu.
To se wě, až jo se Cornelia Bedrichowa ten wjacor tym woglědarjam teke pśedstajiła.
Fijołki pśi płotach, leluje pśi rěkach nalěśe witaju, wjasele su.
Ja som pytnuł, až Daniela sebje wěsta hyšći njejo, co buźo studěrowaś.
Źaseślětny syrotny gólc wótrosće w pśichodnych lětach w Chóśebuzu pla swójogo wujka Schmidta, archidiakona pśi Serbskej cerkwi.
Togodla jo wušy šołta Holger Kelch teke pśepšosył zastupnikow Serbskego sejma w septembrje na rozgrono do radnice.
Helmut Kail raz župan župy Worjejce a wobwodny sekretaŕ Domowiny w Chośebuzu.
Źiśi su baslili a mólowali wjelicki rědny wobraz z motiwami nocnego jagarja.
Słynicki su byli słodke a fryšne.
To se wě, až źěłaju w českem gymnaziumje z computerami - teke w šulskej wucbje.
Paul Fahlisch jo był až k swójej smjerśi teke cesny cłonk Dolnołužyskego towaristwa za stawizny a starodawne case.
Ach, lubjej druge łopjeno wzej!
Wón njejo jano nadpadnuł pśez swóju wjelikosć, ale teke pśez swóje temperamentne rozgrona z luźimi.
Nimska akademija wědomnosćow, kótarejž institut jo był pśizamknjony, jo jim tencas wumjetowała, až se wjelgin z kulturnymi a rěcnymi aspektami serbskego wuwiśa zaběra a nic z politiku a rolu stata.
Pśi měridłu w Lubušu (Leibsch) w Dołojcnych Błotach stej pśed tyźenjom běžałej jano 2 m³ wódy na sekundu.
Jo se dejała pśed gestapo wuspšawniś, su ju warnowali, zawrěli pak na tu gluku njejsu.
Njamaš wěcej cas za mnjo, pśecej sy tam na tom wjelikem městnje.
Zawjeźenje
Kak jo to lětosa mimo WGT? Co sy město togo k swětkam cyniła? To se wě, som tužna, až lětosa žedne WGT-zarědowanja njejsu byli.
Stolpe a na statnego ministarja M.
Ja som był prjatkaŕ na wšakich městach, nježlic som se wrośił do Drjenowa, źož starjejšej stej mě browchowałej.
To jo slědny aktiwny wódny młyn we cełej Bramborskej!
Ja cu mjazy bomami na słyńcu lažaś a casnik lazowaś.
Štres nic za nje njejo.
Wón wuknjo malsnje.
Niwow pisneje rěcy jo zwětšego wušy ako niwow wustneje rěcy.
Wuslěźćo ga raz dokradnje, kak se serbski zapust źinsa swěśi, kak jo to w starych casach było a kake maski a pśewoblacenja rolu graju.
Kněni Langowa jo rědne stare bomowe pyšnjeńki sobu pśinjasła.
W Hajnku/Hänchen zachopiju lětosa twariś taki dom.
Dalšny problem, ak ma z wuglowymi jamami cyniś, jo rudowata wóda.
Karina powěda malsnje a žywje.
Ricadas Bakanauskas, wjednik litawskego rejowańskego ansambla „Pynimelis”: My smy z našym źiśecym ansamblom južo cesćej wustupili w drugich krajach.
Dla tog, až wón swóju maminu rěc lubujo nejwěcej, ga se wjaseli, gaž pśidu k njomu serbske luźe na woglědy.
Handrekojc, kótaraž jo tam rentnarjam cytański wjacor wugótowała.
Mamy wšu pśicynu, tu zgromadnosć kšuśiś.
"Wšuźi pó cełej Łužycy móžoš jen namakaś", pyšpoco Simon jomu do wucha.
Jakarta jo stolica a nejwětše město Indoneziskeje.
Mórjo ma se tak źiwnje, až wóda we njom kuždy źeń dwójcy pśiběra a dwójcy wóteběra abo rosćo a spadujo.
Łoni w juniju ga su byli "Serbske koparje" gromaźe z dalšnymi cłonkami togo towaristwa a ze serbskimi młodostnymi na woglěźe pla nich a wobej mustwje stej tam na wjelikem Knievsbergowem swěźenju swóje mócy měriłej.
Toś to nazgónjenje pak se juž njebuźo wóspjetowaś, dokulaž rowno tak ako pó Lorencu abo Łušćanskem nichten z pśiduceje generacije njezmějo šansu pśewjasć translaciju zawóstankow zajźonych rěcnych rumow do wuměłskego swěta fikcije.
Rejujśo a póskokujśo!
Pjerwjej su se myslili, až źiśi su we wjelikej tšachośe.
Ten chrom jo mjaztym južo stary.
Na konferency, kótaraž jo źěl programa 4. dnjow serbskeje muziki, su byli k słyšanjeju wšake pśednoski - mjazy drugim wót D.
njeźelu, 02.01.: Dolnoserbski njeźelski program
Wón jo był 1989 wjelgin młody, jo bydlił w pódwjacornem źělu Nimskeje a njejo hyšći wjele wó NDRskem žywjenju wěźeł.
Ten sławny kapitel historije rědnje dokumentěrujo Muzej łoźnistwa w pódwjacornem pśistawje Mariehamna.
Rěduj pó wjelikosći!
Tak su zastajili pušćalnice w Dolnych Błotach, aby źaržali wódu.
Jurij Pěčka jo we wucbje serbski powědał, dalokož njejo šło wó fachowe temy a fachowu rěc.
W dołojcnej etažy jo rědna zběrka wobrazow k temje „drastwa“.
K wuslěźenju zachadnosći dejš sam slěźiś we archiwach, akty, wopisma a dokumenty pytaś, wupšašowaś casowe znanki.
na
Na kóńcu su se dojadnali na kompromis, ako jo na fotoma wiźeś.
Něźi 100 luźi jo se wobźěliło - mjazy nimi zagronite politikarje z błośańskich wokrejsow a komunow a zastupniki błośańskich zjadnośeństwow a institucijow a zwězkow a towaristwow za turizm.
Njegroń žednje nikula! 
Tak budu wukniki 7. lětnika pón jano połojcu lěta metal wobźěłaś, a za tym zachopiju južo montěrowaś.
Pótom cytajśo pśinosk wó astronomiji na bokach 20 a 21!
Škóra jo bruna, a zwětšego jasnje brozdźona.
Něto wěm, až njejo perfektna, ale wóna jo na kuždy pad lěpša ako how w Nimskej.“
Źeń wótbagrowanych serbskich jsow.
W nich jo něnto cesto pśewjele źiśi. 18 tych małych dej w jadnej kupce byś, ale cesto jo jich 25 a wěcej!
Pytanje za jajami a drugimi darikami jo, to se wě, teke k jatšam słušało.
Idealnje by było, jolic by byli žedne starjejše abo teke stare starjejše zwólne, źiśam w źiśowni pśedcytaś.
Dogromady 16 mio.
Aby namakali dobyśarja, jo ceła chóśebuska redakcija głosowała.
Mója sotša a Marja Klawic z Drjejc stej źe akle ze zachopjeńkom šulskego lěta do Budyšyna pśišłej.
Teke na drastwu za muske su studenty myslili.
Gabriele Seewaldowa póchada ze Šwikawy a bydli wót 1978 w Lubnjowje.
Wót źaseś lět jo wón se z pódpěru swójeje familije za to starał, aby Błotny młyn, ako jo se 1777 natwarił, druge žywjenje dostał.
Wojce z jagnjetami — to źeńk a źeńk wěcej wiźiš, gaž sy ducy pó wjaskach.
Towaristwo Stog pšosy na rozgrono.
A pijoš wódu a mloko? 
Wužywa se pśedewšym w rolnikaŕstwje a gólnistwje.
Jogo stary nan źe jo był gerc, kenž jo wucył Hochoskich a wokolnych gercow.
Wóni snaź se tak powlěknu, až wuběgaju.
Nawuknu teke dalšne reje a basni k tomu.
Sakski krajny sejm ma zadoru wót pěś procentow, ako musy jadna strona pśewinuś.
Wósebnosć togo foruma jo była, až jo se diskutěrowało w njom głownje serbski.
Faraŕ Matthias Scheufele (62) co pśewóźowaś luźe, pšosyś na dialog a gromadu wjasć šćitarje wobswěta, pśiwisniki a pśeśiwniki brunice.
W paźe Chóśebuskego groda jo se ten wuznam městna až do źinsajšnego wobchował a až do źinsajšnego dnja na městnje starego słowjańskego groda sudnistwo stoj.
Nichten njamóžo něnto groniś, kak se situacija w zwisku z pandemiju dalej wuwija.
Na prědnem dnju žeru k cysćenju žywota mergel a suche gałuzki, pó tym wšakoraku zeleninu.
Dokulž žednych łžycow njemějaštej, wula Robinson swóju jušku do šklickow, aby ju piłej. 
"Škóda jano, až njamóžomy ten mój źewjeśźasety w takej wjelikej runźe swěśiš".
Lückinga pśed 40 lětami.
Móžośo to ako póstark wužywaś, aby źiśam wó toś tej organizaciji wulicowali, kótaraž wobstoj mjaztym južo sto lět.
Bjatowanje na kamjenju za njaboge góle.
Rodnu wjas Jana Arnošta Smolera su w lěśe 1978 dla rozšyrjenja brunicoweje jamy Bjerwałd (Bärwalde) znicyli.
W dalšnych jsach se źěle pó kóńcu, źož bydle, w młogich pó kjarcmach, źož swóju reju maju, to pak jo mjenjej rědne a wjeźo lažko k zwadam.
Som za slězny bok mójeje toboły zbytki starych sněgakow pśicynił.
Wótběg wót popajźenja, pśesłuchowanja Jezusa w chromje wušego mjeršnika, pśepódaśe na Pilatusa, pśesłuchowanje pśez Pilatusa, šwikanje, wusměšowanje, wótkatowanje pśez romske wójaki a połoženje do rowa pśez Jozefa z Aritmeje se we wšyknych ewangelijach až na někotare detaile maka.
Ale głod ga njedajo w socialistiskem staśe burjow a źěłaśerjow!
A wó wótterganju mozaika na tej droze jo wón jano pśipadnje zgónił.
To płaśi na pśikład za Depsk, Drjenow, Myšyn, Nowu Wjas, Turnow a Cazow.
Nutśi jo wustajeńca a městno za zarědowanja.
"Ale tomu su zadorali politiskich pśicynow dla.
To woła kšet Knut nět wótlěwa.
Wón jo był wšen zapalony: "Nowa wustajeńca jo wětša, wěcej informatiwna a awtentiska!" Wjednica muzeja Babette Zenkerowa na wótwórjenju stawneje wustajeńce, slězy jo wiźeś nowa witrina z njewjestu, družku a póbratšom.
Wóttam stej se na Depsk měriłej, źož su namšarje rowno duce byli namšu.
Witaju nas ned pó studentskem nałogu: »Cześć!« a »Hej!« a »Źo jěźośo?«
"Chtož se głosnjej źerjo, ten krydnjo něco".
Tam lažy stara idyliska wjaska Szazhalombatta, pó kótarejž jo dostało město swójo mě.
Nowy schójźeńk wenkownego mjazynarodnego źěła Maćice Serbskeje jo Bogumił Šwjela z boka dolnoserbskich Maśicarjow głownje sobu njasł.
Na tom huznajomy, až słušamy k wěrnosći a móžomy swóju hutšobu huśichnuś.
A za luźi z Wětošowa a Lubnjowa teke njejo howko daloko! Dotychměst jo Nimsko-serbske ludowe źiwadło z Budyšyna wustupiło ze swójim graśim w dolnoserbskej rěcy w Hochozy, w Dešnje a raz w Chóśebuzu.
Jo była mała Lodnica, źowka mroza a zymy.
Tak su se kontakty skšuśili a wobwěsćili su se luźe swójeje pomocy drugim.
stwórtk, 30. 04. pětk, 01. 05. Wokoło 1. maja "Pojź, wzej se kij!" njeźelu, 03. 05. pónjeźele, 04. 05. wałtoru, 05. 05. Stwórtk, 23. apryla, jo Domowniska śpa Bórkowy kśěła zarědowaś wótwórjenje noweje wustajeńce "Mójo nejrědnjejše rucne źěło".
Kniglicki móžośo skazaś.
We njom su zgromaźone nadrobne informacije k wugranjanju wšyknych serbskich zukow.
Stockowa: Jo, to se wě.
To wšo ma cyniś z wuměłskeju akciju DRASTWA/TRACHT, ak se pśewjeźo w muzeju a pśi góźbje Nimskego swěźenja drastwy ten kóńc tyźenja.
W tencasnem standardowem modelu se wobej metoźe derje makatej.
»Puh«, stukoco źowćo na kólasu za sebje.
Eksistěrujotej dwa typa zestajanych substantiwow.
Twóje humarliki wótžywjeju.
Aby nowe pedagogi pśistajili, budu toś nejskerjej wěcej ako 40 luźi se źěła pušćiś.
Staj šklicku pśez grib.
Pěśstow lět su se žywili pód kśudom Turkow, mimo zastaśa su wójowali a se slědkoju wulichowali.
Pśi tom je kuždy drugi źeń woblewam.«
W ganjańskem casu su te zwěrjeta tak do nastupnosćow rozpłoźenja zapśěgnjone, až swóju howacnu płošnosć zgubiju.
Na zakłaźe tuchylu płaśecych pśikazow kněžaŕstwa njamóžo se głowna a wuzwólowańska zgromaźina Serbskego šulskego towaristwa dnja 21. nowembra 2020 w Chrósćicach pśewjasć.
Maju tam mały muzej z originalneju techniku, a woglědarje mógu se tam daś zesłoźeś mazańc a tykańc, ako tam sami wupjaku.
Ale we wšyknom ludu jo jomu ten spódobny, chtož se jogo bój a pšawdosć cyni.
Paralelnje se twarje pśecej wětše teleskopy za wobglědowanje ze zemje.
Kněz Bog, ty sy zachopił hopokazaś swójomu słužabnikoju swóju kšasnosć a swóju mócnu ruku.
"Njejźo wó to, chto zastupujo, ale až zewšym zastupnistwo dajo", měni Thiele.
Zazdaśim su sedli nad Wisłu, a su se pomjenjowali Lachy.
Źinsa ta tradicija jo bóžko jano tam dalej žywa, źož su stare žeńske, kótarež znaju hyšći stare ludowe spiwy.
W lěśu som śańka elegantna kócycka.
Chtož co lisćinu angažowanych Lubnjowaŕkow a Lubnjowarjow wustajiś, njedejał Sabine Neupötschowu zabyś.
Kužde góle se kokacujo pśed jadno łopjeno a něco na łopjeno namólujo.
Serbske filmarje su se tam rozgranjali z młogimi wejsanarjami.
Nowember jo jadnasty mjasec w gregorjaniskem kalendarju.
Ten historikaŕ wuměłstwa a kultury tak ako Christina Kliemowa stej gósćam na zarědowanju pśedstajiłej togo wuměłca a jogo žywjenje – wóna w serbskej a nimskej rěcy.
W januarje jo togodla pšosyła na Serbske blido.
Něźi na 22. ma zyma hyšći raz kradu cuśniwje se wrośiś, samo zasej až do 20 gradow pód nulu.
Moskwa jo kulturelne a ekonomiske srjejźišćo kraja.
Behr buźo zewšym pśestaś farariś a se zasej tej firmje wěnowaś, ako jo sobu natwarił.
Jeje głowy partnaŕ pśi EUROPEAŹE a jeje pśigótowaŕ jo słowjeńska mjeńšyna w Awstriskej.
Sobotu, 7. decembra, zeger 16:00, wustupijo we hochoskej cerkwi Picański muskecy chor na adwentski koncert.
Teke pśiglědowarje se tak rozgranjaju.
Łoni jo we wšych muzejach Łužyskeje muzejoweje krajiny dogromady 47. 000 woglědarjow było.
Na dwěma dnjoma jo nagromadu 138 źiśi na njogo cakało, aby wón jich wobraźił, a to jo z wjelikim wjaselim cynił.
Swóje rumnosći ma we wusokem domu pśi Sprjewinej galeriji w Měsće.
Nowej Serbskej raźe žycym, aby była tak wiselna a wójowaŕska ako ta stara.
Dajomy wuknikam teke móžnosć se online wobźěliś.
Beo jo wšožrack, njama pak nejlěpše maniry pśi jěźi.
Wjaselił jo se, až jo mógał ze mnu powědaś we swójej maminej rěcy a až jo dolnoserbski tak derje rozměł.
Pla tebje se teke šari.
Teke gósći su wustupili na nalětnem koncerśe: mjazy drugim chor z Chośebuskego gymnaziuma „Heinrich Heine” a gitarowy kwartet měsćańskego konserwatoriuma.
Stolica jo Włocławek.
Matthias Gutšmidt z Dešna, kenž jo tu jězbu do Ulma sobu organizěrował, jo powěźeł, až su kormorany w Dešańskem biotopje pśisamem wše ryby zežrali a až su w nowych gatach pśi Sprjewi te škódy bejnje wjelike.
Geografisko teritorij Saint Pierre a Miquelon słuša k Pódpołnocneje Americe.
Pór razow su nam zlubili pjenjeze, ale njejsmy žedne dostali.
Jo něnto ten tormowy projekt kóńc?
Docakajomy, co se stanjo w lěśu".
Chtož co, móžo rad sobu spiwaś.
Rowno źěła wón tam teke na wuwijanju strategije k zapisanju lokalnych muzealnych derbstwowych zběrkow a na zmócnjenju łužyskich muzejow w projekśe "Walorizacija serbskego kulturnego derbstwa za Łužycu".
"Ale wumějoš-li něco", pón jo wustrowjenje móžno.
Abo: »Mója njewěra mě ceło kšuśe źaržy a za to žednu pomoc njetrjebam.
Kaka rědna słyńcna njeźela jo to była!
Prjatkował jo dr. Leipner w dwěma źěloma.
Kroh jo wobspomnjeł Serbski sejm, a jogo dwa dokumenta: „Manifest“ a „Narok zastupnistwa“ (Vertretungsanspruch).
Planowany termin ga jo był kóńc měrca, a to w Slěpem.
Wšykne su to wjelgin chwalili, su byli wjelgin spokojom, zagronite trenarje rowno tak ako wše grajarje.
Źinsa pišomy wót historiskeje situacije žeńskich w ewangelskej cerkwi.
Wjasoła jo pilna źowka pśez wrota slědk na zemju stupiła a jo malsnje domoj chwatała.
Mato Głodny jo wokus njasł ten śěžki połmjasec.
Jomu jo slědował Francesco Chiaramella de Gandino, kótaryž jo teke twardnicu w Kostrinje a pótom w Spandawje twarił.
Wóna jo měła wótglědanje, impulse k tomu daś, kak nowe wujadnanje mjazy serbskim ludom a nimskim statom (statne dogrono) mógało se realizěrowaś.
Wót sebje a swójeje muziki pomina wjele.
Słužćo Knězoju z wjaselim, pśiźćo pśed jogo hoblico z juskanim.
Te kurwoty su měli jaden kradu śěžki cas.
Jatšownicu, 5. apryla, zeger 9:00 buźo jatšowna namša w Cerkwicy/ Zerkwitz.
Nowa wuša promštowka Theresa Rinecker jo Serbam napśeśiwo wótwórjona.
Ako cas jo se pśibližył, gaž Jezus dejał do njebja stupiś, jo se rozsuźił, do Jeruzalema hyś.
Jeje kórjenje namakaju hyšći dosć caroby.
Pśi twarjenju Linuxa wobźěluju se firmy, organizacije a teke dobrowólniki.
Dany běchu w lěśe 1168 zdobydnuli słowjańske groźišćo Arkona, źož jo była głowna swětnica za nejwušego boga Swětowida z jogo wjelicneju póstawu.
w Babylońskej.
Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo toś pšosyło głownje Domowinske kupki a towaristwa, aby k tomu zapódali swóje konkretne pšosby a projekty, a pśisamem 30 takich jo za to pjenjeze dostało – mjazy drugim z kupkow w Mósće, Janšojcach, Rogowje, Radowizy, na Górach a w Rubynje – a wót młoźinskich Domowinskich kupkow w Bórkowach, Smogorjowje a Žylowje.
Ta sarnja njejo ned wuslěkła, ale hyšći chylku dalej gnała, a Norbert Šymko (Schimke) – ten stśělaŕ – jo ju akle wokus dalej lažecu namakał.
Pótom som źaržała knebel ze śěstom na žagli.
»No jo, něnt mě pokaž swójo salto.«
Do pśeśěga ale jo hyšći pśinjasła folklorna kupka „Judahej“ wšym wjasołe muzikalne postrowy ze Slěpjańskich stron.
Pśi wabjenju za serbsku wucbu deje kupki wěcej na to emocionalne glědaś a serbske ideale wósebnje pla starjejšych zbuźiś.
Rostlina jo pśisamem naga.
Keluch jo lejkaty z njerownymi wótšymi zubkami.
Južo 50 a wěcej lět se wó tom diskutěrujo, daś Mazuram status „narodnego park“ abo samo „rezerwata“.
Gaž su luźe namakali móžnosć, na legalny part majski bom stajaś, to jo witaś".
Som zawupytnuła, až rěcy lažko nawuknu.
Pśed žednymi mjasecami smy w Casniku pisali, až wobstoj tšach, až te pjenjeze njebudu se móc wupłaśiś.
Wót oktobra budu pótom mimo diplomowego grafikarja teke statnje pśespytowany ceptaŕ.
Krajna cerkwja a cerkwine krejze deje za swójim pśemóženim serbske wósadne źěło teke z pjenjezymi pódpěraś.
Wóni stoje pód šćitom pśirody!
Ale co coš docakowaś wót wjasołeje šwity, ako jo južo styri štundy ducy – we jsy, w Pipanojcach, a něnto zasej we jsy.
Gaž wjelika mań luźi, kenž na swěźeń běšo pśišła, słyšašo, až Jezus do Jeruzalema pśiźo, wezechu luźi bałabne gałuze, źěchu wen jomu napśeśiwo a wołachu: Hoziana, žognowany buź ten, kenž pśiźo w mjenju Kněza, kral israelski. Jan 12,12–13
Władysław Reymont jo był pólski spisowaśel, nosaŕ Nobelowego myta za literaturu .
Wšykne cłonki wokrejsnego parlamenta su za to głosyli, až se take dogrono pódpišo.
Dopomnjeju se, kak jo se pśed wjele, wjele lětami serbska rěc rewitalizěrowała.
Sobu do Rakec jo ten wjacor teke jěła kupka pěś młodych muzikarjow.
Woblubowane graśe za źiśi: telefoněrowaś, a to na serbski.
Na Karinu to zaśišć njewugbajo.
Ně, kuždy dej k tomu pśipomogaś.
Pó tradiciji jo stakim kóńc zapustow.
Bonyhád jo město w Hungorskej.
Kwadrat jo płony geometriski twaŕ, wjelerožk ze styrimi bokami, kótaregož wšykne kuty su pšawokuty a wšykne boki su jadno dłujke.
Za Halla njejo kultura to nawopacne wót pśirody.
Ja budu z dalšnyma źowćoma kuždy źeń 6 góźin we wobwodnem muzeumje źěłaś.
Ale na kótary dokradny termin se pśesunjotej, to hyšći njewěmy".
We Wjerbnje su to pśecej tak cynili, a dłujcko južo w Bórkowach.
Nama se groni Jasmin a Laura.
Wón we swójom lisće nejpjerwjej to wustajijo, až dej se to, což jo dobre było a jo pśi pódawanju serbskeje wucby w casu DDR, wobchowaś a dalej wjasć.
How rostu naglědne buki, ak su nejrědnjejše w cełej wokolinje.
Žeńska jo spóznała, až jo to jeje pśipowjesak, ako su jej gano wukšadnuli.
Teke to jo znamje casa a wóteběranja rěcy: Źěł tych Domowinskich cłonkow njerozmějo teke w Hochozy wěcej serbske. „Ja pak som te knigły serbski pisał, a wšykne, ak ja w Hochozy znaju, mógu serbski.
Pó tśich lětach wakance maju zasej dušepastyrja w blunjańskej farje.
We lěśe 1992 jo jaden z aktiwnych cłonkow pśi nowozałoženju Maćicy Serbskeje.
Wóttam njejo daloko na Schillerowe naměsto slězy źiwadła, źož jo se w tom casu zachopjeńk septembra ten znaty nazymski mark wótměwał, a toś smy se wě teke na marku byli.
Nježli źo słyńcko spat, dejš měś wšykno wugbane«, groni mama.
Rostlina je w górinach srjejźneje a pódpołdnjoweje Europy domacna.
Śicho spiwaju jomu jaden spiw.
To běšo tšašne, wjelgin tšašne.
Za taku pomoc jo se starała “Lausitz-Flachs-GmbH”, kótaraž jo se załožyła za cełe pśeźěłanje lana.
Ale z kólasom jězdźim weto hyšći.
To měni banjawa.
Młoga wěc wótwisujo wót pśipada, druge wěcej wót našogo cynjenja.
Ale cełu groznu zymu 1945/46 som dejał w Chośebuzu hyšći zakopowaś.
Familije su byli wjelike a wótere samo su měli pśeliš wjele źiśi.
W šuli som ja wósebnje rad wuknuła rěcy.
We tom paźe dejśo dokradnje słuchaś.
Wusud jo do pěska zapisany: LAPANA NA PAL!
Ten tak klinkoco!
Z wjelikeju procu a znojom jo šło na žywnosći pomałem doprědka.
Ten mólaŕ jo se naroźił 1952 w Böhlenje pla Lipska, wón jo we šulskem casu chójźił na zmakanja mólaŕskego kružka pód profesionelnym nawjedowanim lipšćańskego mólarja a grafikarja Rolfa Blumego.
Wóna se góri a se z Mateju waźi.
"Klětnjarje su se pśeśiwo wótbagrowanju jich jsow woborali a až jich šula se wobchowajo.
Naspomnjone bibliske grono se na zamrětego póśěgujo: »Te pak, kenž wucyli su, budu se swěśiś ako njebjaska jasnosć, a te, kenž wjele k chytšnosći pokazali su, hejnak gwězdy stawnje a nimjernje.
Luźe pśidu gromadu a juskaju gromadnje.
Tomu pak su kněžece we Słowakskej zadorali z tym, až su wšo stajili pód zastojnstwo stata.
Kal. łopjeno: Beno Njekela
Pśeto LEAG ma prědk, janšojsku elektraŕnju z wuglom z wjelcańskeje jamy góniś (pśi kótarejž Prožym lažy).
Rozpominanje za nowy tyźeń/Dolnoserbski report: Prozninske lěgwo w Jarješku/Powěsći/Póglědamy do Nowego Casnika
Gluku pśi łapanju kokota su měli David Kättlitz (1. kral), Sebastian Lattke (2. kral) a David Mathisiak (3. kral).
Škóda snaź jo, až ten swěźeń tšochu do žnjojskeg casa padnjo, ale dejało tež pitśku źěła se skomuźiś, ga buźo pótom wšykno šym lěpjej spěchowaś.
Mjenjej póchadatej wót w toś tych stronach kněžecych pasatowych wětšow.
Rodowy centrum jo był centralny grod w Budyšynje.
Až to wšo jo se stało pśed 550 lětami, jo šołtowce a wejsanarjam była góźba za dłujki swěźeń.
Luk 8,4–8(9–15) * Hebr 4,12–13 * Ps 128
W maju njejo śěło wót słyńca hyšći brune wobsmagnjone.
Teke za mnjo wjelgin zajmna wěc, pśeto njejsom do togo hyšći žednje na takem mósće był.
Wóni zachopiju graśe wótnowotki z gronkom: "Chto ma tšach pśed wjelkom?"
Jan: "Co ga by z tym kśěł?" Nan: Wón sam z tym nic njekśěšo, ale wón se myslašo: móžno jo, až kněz teje łoźi jo hyšći pśi žywjenju a łoźniki tež; gaby slědk pśišli, za swójeju łoźu glědat a pótom swóje wěcy tudy namakali, kak by mě wumjatowali, až som jan take brał a wuchował, což jo mě wužytne, a nic tež to, což jo łoźnemu knězu nejlubše a nejdroše.
Južo z lěta 2018 maju tam wjelike problemy z wódu.
Gałuzy pśisamem padorownje wótstoje.
Pśiźmy ze źěkowanim pśed jogo hoblico a juskajmy jomu z psalmami.
A k drugemu: Wu nas dajo wjele serbskich familijowych mjenjow w oficialnej formje ako Lehnigk, Kokott, Huchatz, Schlodder, Krautz, Kolasser, Bossan, Bohg, Nossack, Gubatz a hyšći wěcej.
Wótjěś budu zeger 8:00 wót rěcneje šule na Žylojskej droze 37, slědk w měsće budu 19:00 (teke pśi tej šuli).
Aby se wó tom wótgłosowali, su se někotare cłonki towaristwa slědny stwórtk zmakali w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Krotko pó kóńcu prědneje swětoweje wójny jo stojała wjelika mań luźi pla nas prězy toruža a Alfredko ako gólcyk mjazy nimi.
Cłonk su tam dotychměst prědkstojarje z wušej 700 jsow.
"Nanu", myslim se, "njej´ how nichten w domje?"
W koferowem rumje (Kofferraum) jogo awta zeleni se wšaki sajźonk, zescynjany do kwětkowych nopkow.
LDS spěchujo zasej późěl swójogo wokrejsa za młoźinskego koordinatora Domowiny.
K tomu jo gano wujšła brošurka muzeja "Lubinski grod" z titelom "Lübben 1989".
Won jo glucny, ten 1. kokotowy kral Frank Halbaš.
Maš tu starosć, až by mógało za Tebje a Twójich sobuwuknikow tak pitśku take stigmatizěrowanje pó wašni "korona-abitura" daś? My njamamy něnto pśerězkowu abituru, ale normalnu abituru kak lětniki pśed a pó nas a jadnučki rozdźěl pśi nas jo, až wucba jo pitśku wupadnuła.
Toś teke ja nic wěcej njegronijom, zebjerjom malsnje swóje wěcy a za poł góźinki som w mójom rewěrje.
Łoni w aprylu jo pśedsedaŕ pśigótował we kooperaciji ze Serbskim muzejom wustajeńcu Maśica Serbska mjazy tradiciju a modernu.
Tencas smy pódpěru dostali wót Laubag.
Na kutšy pak su se schowali gólcy, kótarež su z wódu “woblewali” tych pśiglědowarjow.
Som měła do togo dobre cuśe, kótarež jo było pšawe, a togodla som teke wjelgin wólažcona.
Ga jo wzeł panwej a jo šeł prose wugnat.
Mólarje pód gołym njebjom
A co su kuždy źeń nahandali? Prědny źeń su se wupórali do Dešna.
Zawod jo hyšći w rukoma statnego towaristwa, ale južo lětosa kśě ju priwatizěrowaś a pón teke wobšyrnje modernizěrowaś.
24. septembra swěśi Rěcny centrum Witaj swój lětosny familijny źeń.
Južo ze šulskim lětom 1989/90 som pśišeł na tu njewšednu šulu.
Wón źašo: »Glědajśo raz, něnt jo serbska namša połudnjo, a wóno jich pśiźo tak mało, dopołdnja běšo nimska, a tam běšo cerkwja połna.«
Pón jo to Annemarie Kreidl alias Hana Šěrcec – źowka Žydowki, kótaruž stej Górnoserba adoptěrowałej a ju serbski a katolski wótkubłałej.
Magdalena Sarnat ze Zieloneje Góry jo prědny raz pódla była na pleinairje mólarjow.
Togodla jo bur wótstajił měch pśi wjelikem gaśe a jo šeł domoj.
Take kazniske pšawa a garantije kśě se te mjeńšyny w BRD — Dany, Frize, Cygany, Polaki — na toś tom zakłaźe pótom teke wót swójogo stata pominaś. (A běda nam, gaž my to njedojśpijomy!)
Mama jo źěłała ako wótkubłaŕka a wjednica źiśownje.
Hustetoweje, kenž stej teksty pśestajiłej a pśeźěłałej, pla R.
Wón wótcynijo źurja a słyšy juskanje.
Kak chude pak by duchne žywjenje našogo serbskego luda było, jogo kultura a wuměłstwo, gaž se spisowaśel njenamakajo za pisanje togo žanra, aby wob lěto raz měli swójo serbske źiwadło!
"To se wě, až tak cesto z cełym ansamblom do wukraja se wěcej njepóramy ako smy to cynili do pśewrota.
Syn wobsejźarja kina pśiźo prědny źeń ze šule domoj.
Moto jo „Na slědach serbstwa w Radušu“, to płaśi 20 euro.
Nejžlěpjej móžomy to spěchowaś, gaž se sami derje w pśiroźe wuznajomy a wó pšawidłach a wótběgach w pśiroźe derje informěrowane smy.
Literarny wjacork
To wěsće nikomu wšojadno byś njamóžo.
Kulisa jo była stara kjarcma, muzika jo starała za originalny flair, daś jo Keimzeit abo David Hasselhoff.
Pśezpołdnica łyka wokoło roga, šwigajucy ten wótšy serp pyta sebje wopor.
Casy se to wukopjo, na pśikład, kaž telefon njejo zewšym zašaltowany.
Skóńcnje nowy mjasec.
Tak som mógał wjele za móju dalšnu wuměłsku drogu pśiwuknuś.
Comy-li cołn zasej do wódy spóraś, musymy pśemyslowaś, cogodla lažy na suchem.
A Jezus zasta a źašo, aby jogo wołali.
Wót 1870tych lět sem jo se wjele familijow z Peter’s Hill wupórało.
To wuznaśe wěry dajo nam wušy póstajaś.
W Dešnje maju južo
Cerkwine łopjeno Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi
Zastupnica kupki chorwatskeje kupki Kolo Slavuj z Awstriskeje Gabriela Novak-Karall jo groniła, až stat jo restriktiwny, gaž źo wó financěrowanje jich ludoweje kultury.
Móžomy byś gjarde, až jo Bogumił Šwjela něco naźěłał, což tak wobšyrnje we drugich stronach w Łužycy njamaju.
Zeger 14.00 rejtuju pón Borkojske kjarle wó cesć krala.
Ryśarske graśa Ryśaŕ wulichujo grodowu kněžnu z pazorow plona Tšašny plon jo grodowu kněžnu wukšadnuł a do swójeje jamy dowjadł.
Zawobalony w tłustej dece wóstanjo kafej w glinjanem gjarncu dłujko śopło.
Rowno wó tom jo było to grono gano na głownej zgromaźinje teje kupki 20. februara w Serbskem domje.
Na njej su namólowane jogo eksklawy w Dolnej Łužycy (zelene wobcerjenja).
Źo jo maś?
Nedoma a Huschka pak stej měniłej, až tak njejo to měnjone.
Na jadno take domojpśiźenje mógu se wjelgin derje dopominaś.
Woni wšykne su wugronili swójo pśipoznaśe, až jo se toś to wažne městno tak malsnje zarědowało.
Ten pětk, 17. maj, buźo we jśpě Měsćańskego muzeja na Dwórnišćowej droze 22 wót zeger 14.00 do 17.00 finale cytańskego wuběźowanja, organizěrowanego wót Rěcnego centruma Witaj.
Z tym, až jo něnto wobźělony a zapśěgnjony do teje Fontanoweje wustajeńce w drugej etažy Měsćańskego muzeja, móžo wón pokazaś, až wón "njespi", a kak bogaty jo jogo "inwentar".
Serby a reformacija".
Ten jo gnał k šefoju a jo se wobśěžkał.
90% paršonow we njom móžoš hyšći identificěrowaś. „Ten film deje naše źiśi a młoźina se woglědaś a wuznaś, až to su jich direktne prědowniki, swójźbne“.
Wót 60 źiśi, ako chójźe do źiśownje Villa Kunterbunt w měsće a wuknu tam pó Witaj-modelu serbsku rěc, buźo jano jadno góle dalej do zakładneje šule chójźiś (do Žylowa), źož jo Witaj-wucba.
Serbske medije dejali byś modernizěrowane, digitalizěrowane a wutwarjone, młodostne ga su cesto a dłujko w interneśe.
Som tłocyła wjele lipadła do kuždeje mušle.
Gaž sy k wjacoroju ducy, pón wšuźi pśi woknach, balkonach a w zagrodach wiźiš wšakoraku swěśecu dekoraciju.
Pó serbskich a nimskich póstrowjeńskich słowach pśedsedaŕki rady, Kathrin Šwjelineje, jo se pśedstajił nowy krajny zagronity za nastupnosći Serbow Tobias Dünow, kenž wót 17. decembra toś ten amt zastoj.
Maj W prědnem tyźenju se pópadajo a temperatury wóstanu za ten cas pśeniske.
Wona pak jo južo něnto bejnje pśepołnjona.
W zběrce jogo pismow namakajoš tak pomjenjonu wósymschójźeńkowu sćažku, kótaraž słužy ako duchna baza za wšakorake yoga-směry.
Nic kužda śpa a rumnosć se k tomu góźi, aby se jich tam taka wjelika mań nawalała.
Źi wen a pomagaj tam jomu", mama jomu pśiwołajo z kuchnje."
Jeje mudrosć ga njejo, se do něcogo daś, což njejo sebje wěcej razow pśemyslowała a wó comž njejo kradu pśeznanjona.
W ramiku Nakrajneje partije (Landpartie) njejsu tam Zubiksojc jano swóje ekscelentne sadowe paleńce pśedawali.
Po pśewrośenju sćo zachopili politiski statkowaś …
W Wórjejcach to źo
Serbske bratšy w Małem Wjelkowje su wupósłali 1752 Martina Winklera do Dolneje Łužyce.
Słyšym swóju źowku se kśikaś.
Te su bejne mólenje: "Wobrěd w spižkach šćercy, ceła póstola se tśěso a ceły dom se tśěso! " Wjele luźi ma to zacuśe, až nakładne śěgi w nocy malsnjej jězdźe ako wódnjo.
Fryco Rocha jo był serbski casnikaŕ, ceptaŕ, spisowaśel a kulturny procowaŕ.
Su pótakem wšo wójnske zasuźili.
Źinsa wšak płaśe toś te wobglědowanja pśecej hyšći teke za narody, w pśiběrajucej měrje pak teke za Europsku uniju.
Lipšćańska uniwersita bazěrujo pśedewšym na prezencnu wucbu.
Źiśi ze stwórteje rědownje su symboliski pśijěli z kónjecymi sańkami z Rusojskeje a su rejowali "trojku".
Daśi tenraz, luby Christo, jo dosć.
Pótom jen dostanjo LISUM a akle za tym źo to dalej do MBJS na pódpisanje.
Pón se góźina malsnje minjo.
Česke gósći su woglědali do Serbskego domu w Budyšynje, źož su pśišli do rozgrona z jadnarjom a referentom Domowiny Bjarnat Cyž a Jurij Łušćański, kaž tež z Jadwigu Kaulfürstoweju z Rěcnego centruma Witaj.
Spisowaśel Evagrios Pontikos jo rozměł depresiju ako nadměru wobuze, žadanja a sytnosći.
Źiśi su pokazali starjejšym, starym starjejšym a gósćam, kak Mjertyn jo swój mantel (płašć) rozdźělił a chudemu pšosarjeju dał.
Smy měli až do połdnja cyniś, nježlic jo se nam zglucyło zeleznicku ze sněga wulichowaś.
Góspoza jo jomu napołniła hyšći tobołu z mazańcom.
Słopišćański šołta Werner Hämmerling źaržy gjarźe toflicku ze słowami "Nimsko-serbska gmejna" ako znamje za pśisłušanje jsy k serbskemu sedleńskemu rumoju.
Wjaža za źiśi a wuknjenje Lipa w Bórkowach: 11. 560 euro Strowotna źiśownja Błośańske lutki w Bórkowach: 10. 600 euro Źiśownja Styri lětne case w Strjažowje: 14. 650 euro Źiśownja Lutki w Janšojcach: 8. 200 euro Źiśownja Tyca w Hochozy: 9. 100 euro Źiśownja "We znamjenju lipy" w Mósće: 4. 800 euro.
Źo běže něnto te "spěchowańske miliony"?
A mucna".
Starkemu jo se južo widało, kak ta wěc se ma.
Som drje w Lipsku se naroźiła, wótrosła som pak w Lastau.
Tucne šćita pśed zymu a źaržy śopło.
Sy płot nastajiła.
Tež wěra kśesćijanow njekapitulěrujo pśed smjerśu, ale ma dowěru do togo, až we smjerśi njejsmy samotne, ale mamy Jezusa pśi našom boce.
Póstajone casowe cony rozeznawaju se zwětšego wó połne góźiny, rědko teke wó poł góźiny.
Marseille jo nejwažnjejšy francojski pśistaw, pó Parisu druge nejwětše město Francojskeje a teke głowne město historiskego kraja Provence a źinsajšnego regiona Provence-Alpes-Côte d'Azur.
Nowy Casnik jo se tam rozglědał a jo wšake zajmnego wuzgónił wó tej firmje a wó tom, kak producěruju sukno za dolnoserbsku kóšulu.
Ewangelska cerkwja w Nimskej pišo wót togo dilema, wót wěrjeńskeje krize wjele kśesćijanow.
(Wót zeger 5:44 móžośo w šulskem casu něnto na pśikład wót Hochoze do Chóśebuza jěś.)
Computer južo w źiśowni Chto se wó computer stara?
Źiśi sejźe w kole, slěduju tekstoju a zwobraznjuju wopśimjeśe z pógibowanjami.
Harald Konzack jo dolnoserbski inženjer a kulturny procowaŕ.
Jo to było w lěśu 1946, ako jo mój bratš Fryco z amerikańskeje wójnskeje popajźi w Francojskej slědk pśišeł do swójeje lubowaneje domownje, do Žylowa.
Wóni mógu zdychowaś a k měrje pśiś.
Teke tłusta warsta tucnego jich wogrěwa.
Młoge zwěrjeta pomagaju chórym a zbrašnym źiśam.
Kólebka stoj w Žylowje.
Młoge jo pśi tom dojśpił - lažke a jadnore to źěło pak było njejo.
To fukatej.
Kwiśo w nalěśu a lěśu.
Bramborskego žeńskecego tyźenja (5.-21. měrc) w Chóśebuzu.
My pódawamy na Lipšćańskich wikach pśeglěd našeje produkcije, wót wědomnostneje až k źiśecej literaturje, a teke naše wucbnice, casniki a casopise.
No pón, wót 1. apryla (abo 1. maja) móžośo wše te nowosći w Lěźańskem muzeju se woglědaś.
Teke pśi wšych socialnych starosćach ma to primat.
Njejsom take něco žednje wěcej gótował! 
Hyšći raz tu rědnu gru, zuby cysćiś lubuju.
Drugu fryštuku su gólce a źowća dostali, ako štucka wót ptaškoweje swajźby jo była wuspiwana.
Toś bóžemje a rědny źeń wama!
Na njen su pśichwatali pótomniki wudrogowarjow zbliska a zdaloka, samo z drugich statow USA.
To by zasej cyniła.
Fotowu wustajeńcu wudopołniju kolekcije dobyśaŕkow a dobyśarjow pśi wuběźowanju jatšownych jajow a jatšowne jaja ze zběrki Serbskego muzeja tak ako wšakoraka literatura, ako se tematiski wjelgin derje góźi do ekspozicije.
Za 2021 jo pśedwiźona wětša głowna zgromaźina, źož dej se teke wuzwóliś nowe župne pśedsedaŕstwo.
Wence pśed cerkwju su pótom kafej pili, to jo był piknik.
Jo to zwita sada?
Doněta mějašo kužda strona tudy swójo pšawo we rybowłojenju.
stawnje wóteběra, ga njezadwělujśo, njezatužćo se!
Jo pótom źiwa, až som se samo sromał, ze swójeju mamu, kótaraž jo nosyła pyšnu serbsku drastwu, hyś do města, dokulaž njejo rowno derje nimski powědała.
Srjodu, 9. oktober, zmakajo se zeger 19:00 młoźinski aktiw Domowinskeje župy Dolna Łužyca w Serbskem domje w Chóśebuzu w klubowni.
Stakim jo dopokazane, až to kulowate wokno k pódzajtšu jo wordowało z wótglědanim we tej wusokosći twarjone.
Pótom su se pśewjadli wuběźowanja w komponěrowanju a nejžlěpše kompozicije su se pśedstajili na koncertach. „Som se wót 1995 až do 1999 na toś tom projekśe wobźělił.
Nimski tekst na toś to spiwanje jo do serbskeje rěcy pśestajił.
16. wudaśe domowniskego kalendarja "Stog" 2020 jo se pśedstajiło zachadny stwórtk w Wendigojc kjarcmje.
Pytajśo zgromadnje ze źiśimi za pśicynami tšacha.
»A samo wóni njejsu samotne, wóni maju pśijaśelow!«
Lk 14,(15)16–24 * Hef 2,(11–16)17–22 * Ps 36
Carna góra, běła wjas, kócor jadno jajo znjasł.
Jo to był – a to buźo zawěsće kuždy z tych něgajšnych studentow groniś – śěžki a casy samo žurny, ale na drugem boce teke wjelgin rědny a dožywjenjow połny cas.
Dejśo jano pór zapalkow pśekłasć a rownica jo pšawa.
Měto Nowak z Chóśebuza: Ta zakładna ideja programa, pitśku satiriski glědaś na serbski institucionelny swět, jo była zajmna.
Wót zeger 15:30 pśi gmejnskem centrumje.
Cerkwju pak na gluku trjefił njejo a toś jo se rozgórjony wupórał.
To nas póbijo.
Nichten njejo jej to wótraźiś mógał.
Zasadnje, tak jo Hentschel pódšmarnuł, njoco nicht a amśe muzejoju w Dešnje škódu napóraś.
Źiśi spóznaju, až jo se spšawnosć bura mytowała.
Psyck se wobwjertajo – chto to wěri?
„Ako mój nan jo prědny raz mój model błośańskeje zeleznicki wiźeł, su łdzy jomu do wócowu stupili.
Ale jo jasne, až se w drugich jsach hynac groni; naš špruch płaśi za Janšojce.
Aktualny magacin: powěsći, 100 lět šćit narodnych mjeńšynow w Nimskej
Kluc do duše a wutšoby serbskego cłowjeka jo a wóstanjo serbski jězyk! Gaž Górne Serby jězdźe do Dolneje Łužyce, měnje z tym "Błota".
Změna jo była, až kupce kśě wěcej klěba a mjenjej tortow.
We wšakich casach bu zapśimjeśe „Srjejźna Europa“ teke rozdźělnje definěrowane.
To groni k prědnemu, až dolnoserbšćina musy se we wšyknych swójich fasetach pšawje wobkněžyś na niwowje, na kótaremž jo móžno bźez problemow se rozgranjaś.
Doma pak nasta nowa starosć, pśeto kak dejašo něto swóje wójcy na dwór póraś; pśi sebje pak kśěšo je měś, pśeto dla togo běšo źem je žywe pópadnuł, aby někake žywe stwóŕby wokoło sebje měł. 
Muzej źěła južo 35 lět a dajo woglědarjam póglědaś do serbskego žywjenja serbskich jsow.
Wšuźi w městach a jsach, teke we Łužycy, južo dlejšy cas wó tom pśemysluju, lěc budu se lětosa wótměś gódowne abo adwentske marki.
Domowniski muzej, kenž bitujo wustajeńce, archeologiske źěłaŕnje, kulinariske a muzikaliske nazgónjenja, pokažo serbske woblico wokrejsa.
Swojej rodnej wjasce jo cełe žywjenje zwěrny wostał a se pó njej mjenował Njechorński, a w njej jo teke zamrěł.
Pó někotarych žrědłach se jo swójźbje pśirědujo.
To jo se stało slědny źeń na głownej zgromaźinje z delegatami pśibytnych mjeńšynow.
My smy byli dobra zgromadnosć.“ Pśipódla jo wón grał we wšakich rockowych a jazzowych kupkach, až jo załožył w 12. lětniku 2008 z dalšnymi styrjomi wuknikami band „Die Folksamen“. „Na zachopjeńku smy serbske spiwy aranžěrowali, pótom swóje titele producěrowali, rockowe a jazzowe titele zapśimjeli.
Jo źe sobotu wótpołdnja a wše amty su zacynjone, ale bźez wupokaza jogo žednje pśez granicu njedostanjomy.
Nazwucony program z njewjesćinskim pórikom, pódružbu a „ptaškami“ źiśi pón pśedstajiju na 25. januarje swójim starjejšym.
Dosć śěžko buźo drje, pśecej nowe słowa a rěcne wobroty pśestajiś do serbskeje rěcy.
Wažne jo za take wuběźowanje teke, až se kokot na fortu w pšawej wusokosći powjesyjo — nic pśewusoko a nic pśenisko.
Wětšyk dujo, aby se stary bom hympał.
Wóna jo radne starstwo dojśpiła, chwataś a źěłaś njejo južo dejała, wóna jo měła měr a dobru chylu za cytanje.
26 lět pózdźej su kśěli w Serbskem muzeju teke zasej pšawje swěśiś, gromaźe z młogimi luźimi głownje z Dolneje Łužyce.
Ta jo cele wažna w myslenju, cuśach a mentaliśe.
To buźo wót zeger 15:00.
Ta jo wjelgin głodna.
Mjazy nimi su teke nowe woblica.
Pó tej namšy buchu wóni z teju fonu zasej slědk wjeźone, źož pótom we tej kjarcmje jim ta gósćina bu gótowana, a wušej togo kuždemu hyšći tolaŕ dany.
My sebje wuzwólichmy rowno Błota, dokulž ta romantiska krajina jano mało góźin wót Barlinja lažy.
To su cynili južo bałabnicu (Palmsonntag).
Žedne, ako mě znaju, se nejskerjej narske pšašaju: Pišo ga něco wó tom, což jomu źinsa wumjatuju? Som bejny cas pśemyslował, dejm abo njedejm, a dobre pśijaśele su mě samo wótraźowali, gronjecy, dla cogo coš sebje hyšći raz tu diskusiju na šyju waliś.
Něnto pytaju teke Serby za swójim „nejsławnjejšym”.
Fakt jo, až brach futera buźo w pódzajtšnej a dłujkozajtšnej Nimskej se hyšći kradu pógóršyś.
Z BĚŁEJE WODY.
Wjele wjaskow jo se w slědnych lětźasetkach pśez brunicu zgubiło, wó tom mamy teke knigły.
Krabat wšak njejo był hyšći ceło spokojom ze swójim źěłom, jo měł za to, až jo to hyšći pśecej pśemało a až dej wěcej cyniś.
Pó droze jo Hansko žyn a žyn pušćił kamuški na sćažku.
Wónej buźotej wugótowaś dia-show wó swójich drogowanjach pśez ceły swět a wulicowaś wó swójich dožywjenjach.
Kubłaju tam wósebne šapaŕske psy.
Dalšne nadawki Franka Kosyka su, wobstaraś wizum za woglěd w Běłorusojskej, a pódpěrowaś běłorusojskich luźi, ako su žywe a źěłaju w Bramborskej.
Pśeto wóno se groni: Kaki ten góspodaŕ, taki ten rěd.
Pówołańske wuwiśe pśiźo ako prědne; hobby jo pódrědowane.
Nježlic až něcht wótjěźo, dejtej ruce byś na wózydle (Lenker).
Te tśo wobspomnjete wukniki kśě hyšći internetowu prezentaciju wót projekta pśigótowaś.
Guatemala jo kraj w Srjejźnej Americe.
Mjazy nimi namakaju se mjenja, kótarež su teke hyšći źinsa na jsach znate.
Ten pětk a sobotu buźo tudy zapust.
Kuždy źeń: Adwentski kalendaŕ
Rjentš, cłonk župnego pśedsedaŕstwa, L.
W 30tych lětach 20. stolěśa stej jano dwě žydojskej familiji bydliłej w Picnju: Abrahamojc a Schmelzojc.
Wupisanje za firmy se pśigótujo.
Ewina starka pak jo była 90 lět stara a pśi póstoli wězana w jadnej śpě swójogo wjelikego burskego doma.
Nowy Casnik: Šarlota, ceja sy? : Som Dešanaŕka, som 22 lět stara a lěcrownož študěrujom sorabistiku w Lipsku, som cesto w rodnjej jsy.
Wušej togo jo dało kulturne wjeraški, to groni folklorny program z reju, spiwanim a muziku.
Togodla groni: "W rěchu, Śmojtina.
Pla kogo źe Zubolak natwarijo něnto swój nowy domcyk? 
Naraz jo wjelika seń pśed słyńcom!
Nad Waršawu plěwaju śěžke mrokawy, wise ako wumazany šlewjeŕ nad městom.
Wót kraja Bayerskeje njejsom nic dostał.
Toś ten kurs buźo se w měrcu dalej wjasć.
Koncert buźo w Serbskem domje, zastup jo dermo.
Wóna jo dodała, až źiśi su se wjelgin pilnje pśigótowali na ten serbski swěźeń.
Gólc kśika: »Pšec, ty mjakotawa!«
Zasej dajomy jomu wariś a pśidajomy karpu.
»Som to cytał.«
Som how wostała teke wob cas wichorow žywjenja.
Ně, žednje hyšći.
Južo Goethe a Eichendorff stej se how pśechójźowałej a stej z tym puś tak pomjeniłej.
W gubje ceło slězy móžo se źaržaś.
Won jo dostał 302, jogo „kontrahent“ Jan Malink 223 głosow.
Łužyca jo za 41 lět staru Austen wósebnje ako multikulturelny region zajmna.
W tom casu njejo se nicht za taki film zajmował.
Wažne jo, až njedejali stawnje do samskego směra pśilipjony byś, pśeto dejał njejadnaki a pśirodny wěnc nastaś.
100 lět kanu w Grodku – to jo gjarda sportojska bilanca.
Mjasec winowc pokazujo se nam za to z pśijaznego boka.
Zdźaržanje rěcy jo było pópšawem zasadna mysl konference.
Pšawa Serbow w Bramborskej njejsu južo w zmysle krajneje wustawy zarucone, jo frakcija PDS w Bramborskem krajnem sejmje zwěsćiła.
Jo, dobre ideje su měli a wšo to jo pokazało, kak wusko su tam zwězane z jatšami, z wěru, z tym serbskim, a to se wě, z jatšownym rejtowanim.
How su te familije stajili nowy dom, ako su musali wopušćiś swóje byśa we wejsnem źěle "Za góru", źož budu skóro za brunicu za milinaŕnju w Hamorje ryś.
Mój pśijaśel jo zagóriśe fotografěrował.
Do togo jo wukubłana psychologowka statkowała ako rektorka na lipšćańskej Wušej šuli za techniku, góspodaŕstwo a kulturu.
Jaden ze nejwěcej znatych Dešanarjow jo srjejź junija wumrěł: Bóśonowy nan Fryco Juriš jo w starstwje wót 83 lět nanimjer swójej wócy zacynił.
Cytanje z "Wósłonkow mójogo žywjenja" buźo hyšći za tśi tyźenje: stwórtk, 17. oktober, zeger 18. 00 , w Serbskem domje w měsće.
Z tymi dobrymi myslami se poram domoj.
Glinjany gjarnyšk su gólcy na pśikład połožyli pód drjewjanu platu abo pód sportowe maty, tak až njejsu wuběźowarje, kótarež su měli rubiško wokoło wócowu, jen tak lažko namakaś a ze cepami rozbiś mógali.
Rewizijny wuběrk ma tśoch cłonkow - S.
Zapšawym su kśěli teke nocy drogowaś.
Njerěšnu pólatu drastwu su musali wupałkaś a wusušyś.
Jo to pak był wopšawźe swěźeń?
Wach měni, až wóna jo tak pśibrała, až njejo wěcej trjeba je tak rigoroznje woplěwaś – jich populacija dej se kontrolěrowaś.
Jo to napšawdu wjaska, wokoło 150 luźi tam bydli, pśisamem wšykne su serbske a katolske.
Tejerownosći pyta intensiwnje za producentami a kapałami, ak su zwólne serbsku muziku graś.
Pó źasetem lětniku som dalej w chóśebuskem Centrumje wušego kubłanja wuknuł – nejpjerwjej na socialnego asistenta, pótom na wótkubłarja.
Pótom jo chopił luźam na kradu hynakšu wašnju wó Bogu wulicowaś.
Hyšći lětosa co togodla pśepšosyś jich zastupnikow na rozgrono.
Za to su floristki ze swójeju šefowku Birgit Hackertoweju ceły mjasec pilnje źěłali, slědne dny až do nocy.
[...] a Findus dalej był sam ze swójim pśijaśelom Pettsonom, to jo pśestajaŕka knigłow ze šwedskeje rěcy, Madlena Norbergowa, źiśam „skóro“ pśeraźiła – ale se wě nic ceło.
Kak daloko se mě raźiło jo, wjazym našeje rěcy zachowaś, muse druge pósuźowaś.
Toś jo relatiwna wěrnosć, až by swět chudšy był, gaž njeby teke Jurij Koch literaturu pisał.
A k nim jo se hyšći pśinamakał serbski blidaŕ Jan Wjeńka z Górneje Łužyce.
Cogodla jo Serbski sejm pó Wašom měnjenju lěpšy ako Domowina? W Serbskem sejmje su wólby direktne.
Zawiny su starše wejsanaŕki w rozgronach z awtorku pomjenili: Ako prědne njejo wejsańska narodna drastwa wótpowědowała wobrazoju socialistiskeje žeńskeje, a wóna jo była teke njepraktiska.
Zapózdźona Moskwa
Nils jo znaty a wuspěšny hochoski balokopaŕ a grajo něnto ako profi w mustwje FSV Zwickau w 3. lize.
Ako pśed 150 lětami gołkojski faraŕ Karlo Haußig zamrě, groni wó njom jadnory serbski bur z Wóseńka: »Haußig běšo ta krona tych fararjow!
15 luźam z Běłeje Góry a wokolnych jsow dawatej ze swójim pśedewześim źěłowe městno.
Rozmjej, wóni se namakaju we dwěma albumoma, ako lažytej we wustajaŕni.
Wo wšom tom buźo to grono 6. junija w Chośebuzu, gaž se how zmaka Domowina ze zastupnikami Vattenfalla, kenž maju tam něco ku gronjenjeju.
Te su małe.
Pśi tom jo nastała žywa diskusija dla pśedawanja tych nejwěcej cytanych knigłow w Dolnej Łužycy.
Ale teke to se woglědarjeju njegroni.
Akle we slědnych lětach jo z wujźenim teje generacije serbska rěc tudy dozněła, bóžko.
Což pak jo wěsće rowno tak wažne za njogo, to jo była jogo dłymoka lubosć k swójej bliskej domowni a wokolinje.
Napśisko namakajo nan něco njewšednego pód kšywom.
Gaž kulki su wukopane abo jabłuka wótžněte, se tak njepowěda.
Ako wójce glědamy na togo pastyrja: „Co cynimy něnt?“.
Kuždu 40. minutu jo program we wótpowědnych cerkwjach wótnowotki zachopił.
Hyšći wěcej w Płomjenju cytaś.
Wjeliki źěl źinsajšnego wobydlaŕstwa wobstoj z pótomnikow něgajšnych afrikańskich njewólniskich.
Źins se kradu angažěruju we wósaźe.
Kněz, twój Bog, jo śi žognował we wšyknom źěle twójeju rukowu.
Tak bydle někotare źiśi w Africe w małych górskich chromcykach, druge zasej w glinjanych domcykach.
Nastaśe jadnotneje górnoserbskeje rěcy w 19. lětstotku".
Ingrid Lejnikowa, Edith Pjeńkowa, pjakaŕ Helmut Tschammer, pcołkaŕ Axel Wolf a cłonk towaristwa Manfred Richter su wšykno pśigótowali, aby tym styrjom šulskim nowackam ze źiśownje „Knirpsenland“ z Jabłońca a tym wósymjom z WITAJ-źiśownje „Milenka“ z Rownego rědny a dožywjenja połny źeń póbitowali ako dokóńcenje pśedšulskego casa.
Kupce su zwětšego priwatniki.
Teke we Witaj-campje wót RCW jo wóna južo pomagała.
A hyšći něco jo togo tejerownosći do organizacije zapśěgnjonego pśedsedarja žylojskego wobydlaŕskego towaristwa Jens Brose ako tek Janin Vettersowa w slědnych dnjach kradu zaběrało.
Wóni su 2017 wótžywili stary nałog jatšownego spiwanja: Jatšownicu zajtša, nježlic słyńcko zejźo górjej, śěgnu wóni spiwajucy pó jsy a zapowědaju powěsć wót górjejstawanja Kristusa.
W Prjawoskej źiśowni „Małe myški“ serbsku rěc mało powědaju, weto ale tam glědaju na to serbske.
Tomu ciloju dej słužyś załoženje „zwěstka serbskich šulow“, ako dej stojaś pód doglědom ministaŕstwa za kulturu.
Zapustowu wałtoru sańkujo wjele luźi, wósebnje studenty.
Ten swajźbny pórik jo był wósebnje woblubowany pla publikuma.
"My smy južo dosć casa zbrojli".
To drje jo burskemu wjednikoju dosegało.
Zarědowanje Spěchowańskego towaristwa za Serbski muzej w Chóśebuzu jo se wótměło dospołnje w serbskej rěcy, zajmnu moderaciju jo měł Roland Marti.
Pětš, zjěz swóju skibu!
Awtoroju jo nadpadnuło, až kamjenje wokoło njogo zazdaśim krejz twórje.
Pśi tom stej se byłej wobej boka - njeglědajucy na wšykne rozdźěle w myslenju - wobjadnej, až matej wjeliku zagronitosć za zdźaržanje a dalšne wuwiśe a woplěwane wšogo serbskego.
Ako Stefanie Güttlerojc groni, su wóni pó dłujkima, suchyma a górucyma lěśoma kradu wósłabjone.
Mjazy Drjenowarjami jo teke był jich šołta kněz F.
Cłonki nowo wuzwóloneje Serbskeje rady pśi bramborskem parlamenśe su se zmakali pónjeźele tyźeń, aby se rozgronili dla źěła, ako musy se za pśiducne wobradowanja wugbaś.
Lětosa jo to była južo ta 12., a ta jo se wótměła 5. měrca w Budyšynje w tamnej měsćańskej hali „Krone“.
To wšykno jo se stało pó starej łužyskej architekturje.
Tak jo drastwa na wšaki part zasej namakała swójo městno we wšednem žywjenju.
Městno buźo stara Šula w Nowej Niwje pśi studni 8.
W mjenju komisije za naraźenja pó tom dajo jeje pśedsedaŕ Bjarnat Cyž wobšyrnu rozpšawu.
Zajm za dalejdawanje dolnoserbšćiny wót staršeje na młodu generaciju jo był pó lěśe 1945 blisko nule.
Njejsu togodla teke pśiwzeli toś tu koncepciju a sebje pominali dalšne wobradowanje.
Tłusty groni śańkemu: »Ty wuglědajoš, ako by do głodu pśišeł.«
negatiwne nastajenje k drastwje cłonkow familije, na pś. źowka jo maśeri zakazała do cerkwje w narodnej drastwje hyś, měnjeca, až wóna z tym ju a cełu familiju wucynijo směšnu, zajśpjaŕske nastajenje měsćanarjow burski woblaconym luźam napśeśiwo [...]
K drugemu: Nichten njemusy perfektny byś, aby był lubowany.
pětk, 4. decembra /zymskego
Jogo we tom samem domje bydlecy nan Gottfried Welk jo dał historisku pśedłogu za familijowy roman "Die Lebensuhr des Gottlieb Grambauer", kenž jo w lěśe 1938 wujšeł.
Su ga to byli wejsne serbske luźe, kenž su něga w tej cerkwi swóju domownju namakali.
A samo z lěta 1932 hyšći zgónijomy: "1932 jo se wót 185 wuknikow hyšći 158 serbski rozgranjało".
Wón wusypjo wjeliku tutawu procha na spódk dobreje śpy a groni burowce: "Zlubijom, až kuždy prošk zjěm, kótaryž ten prochsrěbak njezesrěbjo."
Małe pśisłucharje su se napšawdu koncentrěrowali.
Zachopjeńk lěta 1979 wobrośijo se na njogo wuměłska agentura SLOVKONCERT w Bratisławje z pšašanim, lěc njeby kśěł statkowaś ako wiolinist w budyšyńskem Serbskem ludowem ansamblu. „Wó Serbach njejsom tencas pśisamem nic wěźeł.
Wón jo južo krotko pó Krötelowych wrotach prima šansu měł, jo ju pak skomuźił.
Toś to góle se stupijo z kśebjatom k lichej sćěnje.
Swětki wu wugótowali howko 6. noc powěsćow Chóśebuskego źiwadła.
Wóno jo myslone za silažu.
Wóno se pśiwobrośijo historiji dolnoserbskich ewangelskich kśesćijanow we 20. stolěśu.
„Cerwjeny milan“ pokazujo, kak šyrokej jogo kśidle stej.
Ako to wšykno na łoź znosone běšo, bu wótwjeźenje łoźe na druge zajtšo wustajone. 
Wjele rědkich bomow a rostlinow móžo tam woglědaŕ wobźiwowaś.
Tamkor su pśed Šwejdami wuběgali.
Akle něźi 30 lět wobogaśujo pópšawem z Chiny póchadajuca kiwi póbitowanje w našych lodach.
Druge, dwělětne karpy njejsu pśi tych niskich temperaturach zasej tak derje ako w drugich lětach rosli.
A wón njejo teke žedno słowko wó tom piknuł, až njejo se doma pśecej lažko měł, až njejsu tam to pšawe rozměśe za jogo źěło měli.
How póbitujo Katrin Küsterowa teke druge produkty z regiona.
Howko mamy toś wugódanje! Smy pytali za sadu "jež licy miki".
Wósebnje kšasny jo tek pśibrjog na pódpołnocnem kóńcu kupy, kótaremuž gronje .
K tomu pśidu nowe muzikowe produkcije ak wugótujomy kužde lěto.
Jogo partnaŕka jo jogo denuncěrowała, a 1944 su jogo skatowali.
Te su aktualnje wjelgin woblubowane, ale lěbda na serbski eksistěrujuce.
Dłujko su dejali w Husu cakaś na nowu a twardu wejsnu drogu.
Teke za to słuša tebje wjeliki źěk.
Krotki cas pó zachopjenju dalokostudiuma za ludowědu na Humboldtowej uniwersiśe w Barlinje (1966), kenž jo nejpjerwjej prof. dr.
Nowe tofle deje byś napórane a wjele drugego.
Góle scynijo spjełko na tłusty palc jadneje ruki a z tłustym palcom tamneje ruki spjełko kšuśe pśitłocyjo.
Howac stej wašej woła strowej.
Normalnje se tam zachopijo zarědowanje k wótwórjenim wustajeńce zeger 15:00, a te rumnosći su połne gósći.
 Abo měniš ga, až Bogu wuběgnjoš, gdyž do mórja skócyjoš. 
»Měnim, až to jo spódob­nje, take spiwanje wótergi.
Rostu na włožnych łukach, w groblach, na brjogach a w ługowych lěsach.
Chtož co swóje źiśi za tu wucbu pśizjawiś, móžo se wobrośiś na Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu pśez abo 0355-792 829. Towaristwo jo dojśpiś pśez .
Pśiłožyjo kólaso k płotoju.
Groza mě wobłapujo.
Wón měni, až oligarchy w Praze wójuju wó wjelike wótnamakanje a matej wěcej wliwa na milinaŕnje a jamy wu nas ako kněžaŕstwje w Podstupimje a Drježdźanach.
Na koncert jo teke pśišeł wósebny gósć: Sprjewina Nyksowka, Ahnojc Cindy.
Jajko jo symbol za zachopjeńk nowego žywjenja.
Njejsom ga zewšym był wěcej pśedwiźony.
Korona-kriza jo Serbskemu muzeju w Chóśebuzu śěžki cas pśinjasła.
W tom wokognuśu som se hyšći dosć kšuty cuł a toś som jomu gronił: »Grońśo mě jasnje, co jo, kněz doktor, ja njepadnjom ned ze stoła.
Pśi cesćenju jo wón publikum sobu tergnuł ze spiwanim „Pód Kulowom we holi“ (w Dolnej Łužycy znatym pód titelom „Za Turjejom we góli“).
Lěwica lubi, až co na europskej rowninje se wó nastupnosći etniskich mjeńšynow staraś.
Fryco Wojto a góńtwa
Ale chto by jogo how wence słyšał?
Jo kradu modernje wugótowany: swětłe regale za samopósłužowanje, pśi wuchoźe dwě kasy.
Młody Krabat njejo se mógał naglědaś wšogo togo, což jo kołowokoło wiźeł, a by rad hyšći wěcej wiźeł a wěźeł a znał.
Za to su se južo starali Pernakowe serbske gósći tak ako Mětowy sobuwuknik z Budyšyna, kenž jo z nim někotare lěta chójźił do sameje »pódzajtšneje« klase Zehlendorfskego gymnaziuma.
Jaden groni: Wón jo zachopił.
Horwatha pla tych młodych.
Błota a Fontane – wóni słušaju gromadu
A źinsa, 2020, felujo toś ten serbski fachowy personal w kubłanišćach.
Spižka jo mebla, kótaraž se móžo z pomocu jadnogo abo dweju źurjow zacyniś.
K tomu su słušali teke kśesćijany.
Wětšy źěl njeźěła jano jadno góle z computerom, ale se schadujo ceła kupcycka źiśi pśed wobrazowku.
Mucha (napšawo) - wobej južo 10. raz na zapusće.
Jo wjele zgromadnego, su pak teke rozdźěle mjazy wobyma.
Terminy su: Stwórtk, 16. januara; pónjeźele, 20. Januara a stwórtk, 20. februara.
Wón sam jo był cas žywjenja "mały buŕ", a za swójim wugronom wěcej ako hundert raz šlachtowanje wiźeł.
Starša sotša jo se rozsuźiła za profesionelne rybaŕstwo.
Pśeto do źinsajšneje ortografije jo pśepisany jano małki źěl korpusa.
Pomjeńśo źiśam znate źěło.
Akle gaž su zatwarili "šćitnu conu" mjazy sobu a stanom, smy pśeplěli slědk do našogo lěgwa.
We wšyknych statnych šulach Irskeje jo iršćina obligatoriski pśedmjat, druge pśedmjaty su zwětšego w engelšćinje.
Kaspiske mórjo lažy w Aziji a granicujo na pódpołdnju z Iranom , na pódwjacorje z Azerbajdžanom a z Rusojskej federaciju a na pódzajtšu z Kazachstanom a z Turkmenistanom .
Radušańskich Kupow/Radduscher Kaupen.
Priwatny muzeum, ak njama niźi swójogo rownja / Na woglěźe pla Helmuta Kurja w Blunju
Njetrjebamy se tśmjelow bójaś.
Wót města k městoju", wuměłski projekt w měsće Chóśebuz.
Schwarzenbergowa jo z tymi demonstrantami gromaźe była.
Katrin Nowakowa jo nawjedowała kurs.
Sabine Pjelina, 43-lětna žeńska, jo Casnikju wulicowała, co to ma na se z tym „hotelom“ za zwěrjeta a kak jo k tomu pśišło. „Ja južo pśecej zwěrjeta wjelgin lubuju, južo wót małego.
Wjele jo jich lětosa dogromady było, njejo kśěła kněni Pumpina pśeraźiś. „Ja njok hyś do prědka.
Moderatorka Grit Lemkowa jo to rozgrono wobzamknuła z myslu, až "wjele jo se južo zgubiło, ale teke wjele serbskego jo se zeźaržało!" Głowna paršona togo wjacora: Helmut Kurjo we rozgronje z moderatorku Grit Lemkoweju.
Maliski islam jo teke elementy tradicionelnych afrikańskich nabóžninow pśewzeł, pśedewšym pla narodow Malinke a Songhai.
Temu LPGow wobjadna Siegfried Malk w swójom artiklu „Něgajšna Smogorjojska pastwa“.
Jo swóje guslowaŕske mócy zgubił, dokulaž som klěła«, jo wóna pśiwdała.
Ale słowa klince wobyma, ako by se jano gronili, aby pśewjelika śišyna njenastała.
Zepěrajśo se z pšaweju ruku za kśebjatom.
Ako źiśi smy se pózdźej cesćej pšašali, dla cogo njejo bomba lubjej šulske twarjenje rozbiła, pón njeby trjebali do šule chójźiś.
Južo wót 1. septembra jo ten amt pśewzeł Steffen Tuschling.
Cesto jo zgromadnje źěłała z kolegom Christianom Matthée.
Toś: Radušaŕki a Radušarje njemuse pśecej dojěś do Wětošowa, do Lubnjowa abo do Bórkow na nakupowanje.
Wšuźi w parku su załožyli studnje, z kótarychž pśiźo ta gójeca wóda za piśe.
Něnt pytajśo sebje rědny flack w gumnje.
Jo nama kiwał, až dejmej bližej pśiś, což smej se wě cyniłej.
We mjenju města Chóśebuz jo powědał dr. Markus Niggemann, wjednik wótźělenja za finance.
1924 Wójaŕske towaŕstwo swěśašo 40lětne wobstaśe. Zajtša źěchu gromaźe namšu.
Wu-zwólujo se 80 nawjedujucych gremijow.
Spócetny termin za slědkpósłanje na Informaciski centrum Dolna Łužyca jo był 31. měrc.
Kurt Malk, Picański faraŕ, a Helmut Fries, Turnojski šołta.
Wjeliku sćerpnosć sy trjebał, nježli ten zbork jo połny był.
Cłonki Rady su dojadnali, wopytaś dalšne nuzne krotkocasne napšawy a dalšne rozgrono z bórkojskim amtom pód moderaciju ministaŕstwa za kulturu, młoźinu a sport pśenjasć, z iniciatiwu Měta Nowaka, krajnego referenta za nastupnosći Serbow.
Toś su dweju swójogo štundu na pśeglědanje pósłałej.
Namdušu, to tšubjenje jo šło dosć derje.
Depy a pśepyskane flaki deje byś „wugłaźone“.
Kužda žaba zwucujo skokaś, plandraś a plańtśaś, pśeto kužda co pśigótowana byś, gaž co bóśon zasej raz žabiny hapcheńk měś.
Prědny raz stej se wobej kupce zmakałej na drastwowem swěźenju w lěśe 1998 w Schnellenbachu w Durinskej.
W Chóśebuzu jo swóje rěcne zamóžnosći rozšyrjała a se wobźěliła, gaž jo móžno było, na rěcnem kursu.
Ale wóno njedajo žednu alternatiwu, dej-li swět se napšawdu pśeměniś.
Powědach móju měšańcu serbskego, českego a tamnego.
Wót zeger 19:00 pšose na reju w kjarcmje.
Luźe powědaju ze słowjańskimi jězykami tak ako Serby we Łužycy.
Juro Frahnow jo jomu psalm 23 »Ten Kněz jo mój pastyŕ« pśedcytał.
Wósebny respekt mam pśed twójimi wobšyrnymi a dokradnymi znaśami na pólu swětnišća (Weltall).
Njespušć mě a njewótśěgni ruku wóte mnjo, Bog mójogo strowja.
Pśisamem kužda wjas wobstoj ze źělow, wót kótarychž ma kužda swójo wósebne tradicionelne serbske mě.
Ten pšawy huzgónjujo wěc chudego.
Teke Tobias Lehnitzke, syn serbskeje šlodaŕki, jo prědny raz sobu rejtował.
1966 su chopili twariś halu za turnowanje a druge sportowanje.
Pśepózdźe jo se zwěsćiło, až na tumorje schórjeła jo.
Rědny jo něnto ten nazymski pisany list - teke how pśed Rogeńskim grodom.
Gólc powěda wjelgin wěcownje a samorozmějucy.
Su tšawu pšawidłownje sekli a nazymu wšen list zrumowali.
Gola/Haide 149 149 100 %
Som se mysliła: "W lěśe 2020 budu sama papriku sajźaś!"
Teke, gaž njejsmy tam wšykno dostali, což za našu drastwu trjebamy, ga jo to była pomoc.
To su sebje prědk wezeli cłonki tudejšego tradiciskego towaristwa.
Dom wobdawa derje woplěwana zagrodka – za Měta Nowaka-Njechorńskego paradiz.
Serbske regiony w Bramborskej su: Dolna Łužyca, mały źěl Górneje Łužycy, a teke Rólańska góla pla Złego Komorowa a Kamjenca.
To pak se šołtowce njespódoba, a wóna jo na woklapnicy te plany wótśe zatamała.
Wóne wót septembra dozdrjaju.
Carola Geppertowa ma dalšne cowanja.
To jo był prědny casnik w dolnoserbšćinje.
Jo było napšawdu dosć žurne źěło.
A komentar mójogo pśijaśela, ako jo wuglědał Wusoku, jo był: "To wuglěda kaž z drugego stolěśa.
Zajmne nastajenje za serbsku publicistku.
Wšake z nich su teke k wiźenjeju w tej wustajeńcy.
Gódowna kśicawka
Wóna kwiśo wót junija až do awgusta .
Wjele tych bjatowanjow jo znała.
A wopšawdu, drugim njejo žedna konkurenca był.
Manja pópowěda teke we wšednem dnju serbski, na pśikład z Nadine w Bärwinckelojc muzikowej šuli, źož Nadine źěła.
Neupötschowa za to pórucujo pśirězanje wjelikich nawlacenjow.
Jeje pśidatny argument jo mimo togo był, až ga njemusym licho pśestajowaś, ale »jano« južo pśestajony pśednosk pśednjasć, což jo mě tšošku změrowało.
Na pśikład Jurij Pěčka a Jozef Frencel – to su byli ceptarje, ako su mógali śi motiwěrowaś, ako su z cełeju dušu za swójeju wěcu stojali! Mimo togo smy měli wuske zwiski z Domowinu, kótaraž jo se starała za kubłanja a wjele młoźinskich zarědowanjow.
Załožba za serbski lud a RAPAKI pšose wšyknych, aby se wobźělili głosowanju za kompjuterowe graśa "Krabat a pótajmstwo serbskego krala".
Naraz groni Lenka: "Musym něnto malsnje domoj."
Dla smjerśi dr.
40.000 gósći na swěźenju
Dlatog jo musał młogi južo poł gjarnca chyśiś.
"To teke njejo tak lažko", groni Simon.
Cytaŕki a cytarje mógu se stakim wjaseliś na wótměnjatu lekturu, kótaraž dajo wjele k pśemyslowanju a smjejkotanju.
Ta warjona muka - abo klěbowa zupa - jo była z mlokom warjona.
Brasília jo stolica Brazilskeje.
Dla togo až jo wóna na wósebny part sławna, pśeto bu mólowana z wólejom na płaśe.
A Krabat běšo teke dopóznał, cogož jo trjeba: pomagaś luźam a to wugbaś, aby byli najěźone a spokojom a glucne a wjasołe.
Chtož na źěle abo doma na computerje źěła, ten ma k tomu za wětšy źěl teke śišćak (Drucker), a za to su trjebne tak pomjenjone kartuše.
Dla togo jo studentka kóšulowy bant wjerśeła a na pulower spórała, tak jo nastała wujšpurna silueta.
Wustajeńca "Serbska drastwa jo žywa" jo w turistiskej informaciji TKS.
Ale akle w toś tom lěttysacu su pśiwzeli kśesćijańsku wěru.
Sobuźěłaśer muzeja jo pśi wjeźenju žywje powědał wó žywjenju spisowaśela.
NC: A togodla jo pón Spěchowańske towaristwo domu Marie Lobach załožyło?
Na reprodukcijach historiskich litografijow abo kreslankow wiźimy mjazy drugimi wšake drastwy serbskeje ludnosći z mužakojskeje góle.
zmarznjone griby lubjej nic braś
We pśirownanju ze Serbami stoje wóni akle na zachopjeńku, gaž źo wó politiske pśipóznaśe.
Pomagaś móžo teke šćitańske gněśeńko abo pśigrono pśeśiwo wogawam.
W Knorawskej Europskej zakładnej šule „Regine Hildebrandt“ su mólowali slědny tyźeń jatšowne jaja.
Rawnikojc maju swóju gjartnaŕnja za toflu do města (Ortseingangsschild), do směra Gołkojc, ale wóna słuša hyšći do města.
Ale teke situacija w Górnej Łužycy napórajo jomu starosć. „My njamamy zaśišć (Eindruck), až kubłanje za konceptom 2plus jo wuspěšne, jo-li wobkněženje rěcy na maminorěcnem niwowje ta měra“.
Cytamy w NOWEM CASNIKU
Julka wótegronijo: "Nejlěpjej natergaj žołty mlac."
Wugótowaŕ magacina jo Franc Deuse.
Kafejownja „Meck Cafe“ wabi śi k wótpócynku – wóna jo wótwórjona wót srjody do njeźele wót 11.00 do 18.00.
Zwjaseleca jo powěsć, až dajo nowej motiwěrowanej studentce sorabistiki z Dolneje Łužyce.
To njepłaśi jano za Žylow, Depsk, Škódow a druge wejsne źěle, ale teke za město samo.
W lěśe 2000 jo se cerkwja pśedała kupce domacnych luźi, kótaraž co stawizny a derbstwo sedlišća Peter’s Hill zdźaržaś.
Dokulaž jo mě mudrosć brachowała we tej cełej wěcy, jo mě naš nan raz taku staru legendu wulicował:
Zwětšego su pśepšosyli luźe ze wšakich gremijow, něnto pak móžo se staś, až ta głowna zgromaźina wupadnjo, jolic pśemócnje pśiběra licba chórych na koronu.
Ale pśi jadnom burje jo stojało słowo, ako Halbaš njejo mógał wulazowaś, wšojadno, kak jo se pilnował.
My mamy nowe financěrowańske dogrono, nowy sedleński rum w Bramborskej, wuzwólowanje Serbskeje rady a do-statka-stajenje noweje kazni, jeje pśesajźenje na kubłańskem pólu a druge pśed nami–to su te póla, kótarež dejmy wóraś.
Wón ma tšach pśed štrofu a toś sfalšujo pódpismo.
Pótom južo pód źinsajšnym mjenim Nowy Casnik a z pomocu dr. Frida Mětška.
Wence na gibelu domu jo se rekonstruěrował wjeliki wobraz, kenž jo mólował Dieter Zimmermann z Bramy.
Hyšći žednje njejsu we Brjazynje teliko wułojli ako łoni.
Za prědne wobradowanje lěta su regionalne powědarje Domowiny 18. januara gromadu stupili a su se na zgromadnu źěłabnosć za 2021 dojadnali, kótarež ma moto "Lěto župow".
Pśi tom buźo jej teke k wužytku, až wóna jo wótzamknuła studium kulturny a medijowy management.
Na to su wuknice DSG prezentěrowali modowu pśeglědku: elementy dolnoserbskeje drastwy, nałožowane w nacasnej moźe.
wóni budu pśiś wót pódzajtša a pódwjacora, wót pódpołnocy a pódpołdnja a budu sejźeś za blidom w Bóžem kralojstwje.
Pśi tom pak jo se pokazało, až někotare regiony su pśez to pódreprezentěrowane.
Hermann sam jo bźezmócny a pśi takem mócnem wětšu nicht njesłyšy, kak wón wó pomoc woła a se kśika.
Doma w Rogowje ga su jano camprowali.
Kacki měrnje plěwaju na gaśe pśi groźe.
Se wuźěkujomy za Twojo dłujkolětne a zasłužbne źěło za serbstwo a teke za dobre zgromadne źěło z Casnikom.
Tśeśi nowy buźo Christian Müller z Budyšyna, kenž jo dobry gitarist.
09.05. | 14.00 góź.
12.30 - 14.00 góźin:
Pśiduce terminy su: [...]
Chirurgija jo mě wjelgin zajmowała.
Pśez to jo zejšło teliko casa až k wuswěśenju šule.
Za tym pak, ak zwězkowe ministaŕstwo za nutśikowne nastupnosći jo slědnu srjodu njezjapki granice zamknuło, njamógu wóni tym źěłaśerjam wěcej do Nimskeje kazaś.
Jano z casami wóna basni mimo takego impulsa, źož konkretne wótmyslenje abo góźba ceło na zachopjeńku basnjenja stoj, tak ako w basni „Zagroda“.
To jo było pśed 20 lětami w lěśe 1998, a weto mam hyšći wjele glucnych dopomnjeśow na ten cas.
Na jeje fryšnu zeleninu cakaju zwěrne kupowarje, kenž mógu se pśecej na 68-lětnu Borkowarku spušćiś, teke w zymjem.
Pó wěšćenjach wjedrarjow mógało wjedro w jadnotliwych lětnych casach take byś: Nalěśe buźo bejnje suche a až do maja wjelgin zymne.
A tak jo pśišło to naraźenje, graś w Hochozy, teke togodla, dokulaž wót tam tśo gólcy pśisłušaju wót wšogo zachopjeńka „Serbskim koparjam“ – ga Dominik Krötel, Denis Handrow a Alex Mjeliš.
Cel wótwóźenja wucynijo 91,8 meterow, což se teke na staw wódy pó rěcy dołoj wustatkujo.
Pśiźo k tomu, až kśě bejnje pówušyś status togo instituta.
To jo na pśikład móžno pśez wšake wustajeńce a teke pśez woglěd młoźinskich kupkow.
Pśedstajiła jo se publikacija 29. awgusta w Serbskem muzeju.
Tšuśa by pśewjelike byli, rownož su cłonki Serbskeje rady we někotarych dypkach mjaztym spokojne.
Dwójorěcnje wótrostujuce źiśi zachopinaju pózdźej powědaś.
Ten stoj něnt w Brězowce.
Dalšne styri konsonanty, kótarež tu w spinkoma stoje, jano w póžyconkach wustupuju.
Gaž z města doma sy, pón z tej’ swinku tam źi.«
Zachopjeńk połnjenja su samo live do Spreegalerie wusćełali.
Wóna bydli w Budyšynje.
Su demonstrěrowali za Prožym
Njok pak se waźiś z wuconymi profesorami, kenž maju swóje mudre teorije w tom nastupanju, ale cu jano glědaś na naše łužyske poměry.
Měto Budyšyn jo nam wšake wulicował wó jatšownych nałogach pjerwjej.
W Barlinju jo tak wjele kulturow, a tam njejo sromota, gaž sy hynac.
Muzika k swěźenju: wurězki z oratoriuma „Stabat Mater”
A to drje jo až do źinsajšnego tak.
Wón jo cas žywjenja bydlił we swójej narodnej jsy, a jogo statki a wugbanja za wjas a jich wobydlarje wóstanu napśecej we spomnjeśu luźi.
»To ga jo cele jasne: Mě se źo lěpjej ako wam!«
Ja kśěł jano, aby wóno tebje něco pomogało.
A to ze cesto skurilnymi argumentami, ako smy w NC wót 21. februara pisali.
W lěśe 1986 jo wón dostał Myto Ćišinskego.
Rostlina jo na mroz cuśniwa.
Jeje mama jo se naroźiła w Sakskej-Anhaltskej a jo wótrosła w Drježdźanach.
To cyni, až mě wutšoba spadujo.
Z.
Wše wobsłužyś w jadnom wjelikem programje njejo móžno. (How ansambel cyni tak a tak to maksimalnje móžne, a jo k wobźiwanju, z kakeju kreatiwitu casy wopytuju taki špagat zwónoźeś).
Ale lěc jo se pokuty dla dupiś dał a wót Wurlawy źělił, na tom dajo se cwiblowaś.
Na aprylskej zgromaźinje GmbH su toś wobzamknuli, až wupisanje slědk śěgnu.
Něnto jo se zachopiło „biśe wó spěchowańske pjenjeze“, źož luźe a institucije, kótarež dejali zapšawom gromadu źěłaś, su konkurenty. „Chtož se głosnjej źerjo, ten krydnjo něco“.
Jim se groni tryfle.
Pśez zukowe graśe dej woglědaŕ dostaś cuśe za śěžke wšedne žywjenje młyńskich boršow.
Za pór mjasecow som se cuł pla Henčlec kaž doma.
Jez 25,1–8 * Jez 61,1–11
Zawěsće su pśi tom teke něco ze serbskego žywjenja zgónili.
Jozuwa źašo ludoju: Wy sćo znanki pśeśiwo sebje, až sćo se Kněza huzwólili, aby jomu słužyli.
Styri towaristwa kśě ten swěźeń wugótowaś.
Pětk wjacor se zmaka młoźina na reji, aby nowych cłonkow pśiwzeła.
Ta mama nutś pśiduca se nic złego njemyslašo, a tej dwa daštej se na drogu domoj.
Kwiśonki se wót insektow abo samego woprošuju.
K takim iniciatiwam słušaju „dolnonimske blida“, kubłanje wótwardowarjow we starcownjach (Platt in de Pleeg we Wittstocku), materiale za šule, dolnonimska wucba w źiśownjach a šulach, nałožowanje rěcy we turizmje, namše a prjatkowanja w cerkwi, a pisanje dolnonimskich artikelow do regionalnych casnikow.
Ma lubjej w pšawem měrje suche zemje.
Něnt ma nejwětšu bimbawku a smějo pśeśěg wjasć.
Wótpowědne namakanki z bronzoweje doby póchadaju mjaz drugim z gruntow burow Siegmunda Haatza, Alberta Stojana a Wylema Nowaka.
Nan jo pytał pódermo klapac a gózdźe, pśeto Pawlo jo wopytał twariś ptaškowy domcyk.
Něnto ja dotwarjony, drugi źěl Dwornišćowego mosta w Chośebuzu.
"Gdyž pak ‚glucnosć’ wiźimy ako cuśe źěkownosći, harmonije a měra, ga wordujomy glucne wót wěry".
Naraz jo wiźeł młodu, rědnu žeńsku, pyšnje woblaconu, kótaraž jo z tšachom se k bomoju śišćała.
Ta wjasoła atmosfera, ako jo pśez to spiwanje była wubuźona, jo ned deriło do mójeju nogowu.
Wóna how derje wopisujo, kak zabijo bogaty bur kokoš chudeje susedki, kenž jo na jogo rolu pśišła.
Ten pak njejo to jomu wobtwarźiś mógał.
Namakajo tšošku łońskego suchego lista a tšawy.
Njeźelu, 30. januara, swěśe jubilejny zapust: we Wjerbnje/Werben (160.), w Pśiłuce/Preilack (115.) a w Škodowje/Skadow (120.).
Naša ewangelska cerkwja jo we stawnem spytowanju.
Su how swójogo krala Mirka Šupana nic rowno pó tradicionalnej wašni wunamakali, ale pśi padlowanju w bliskich gatach.
Pśigótowanja su južo źaseś mjasecow běžali, ale dla aktualnych póstajenjow stoj ten rozsud, až budu jubilejny turněr 2021 nachwataś.
Chtož co, móžo stakim nadalej do teje biblioteki hyś, se tam sednuś a Nowy Casnik a serbske knigły cytaś, wót pónjeźelego do pětka, pśecej wót zeger 10:00 do 16:30. Tak wuglěda w bibliotece w Gołkojcach.
»Glědajśo!
Na drugi źeń ned zajtša smej šłej na dogronjone zmakanje z direktorom Serbskeje wušeje šule.
Knigły k woblubowanym telewizijnym wusćełanjam mógu byś dobre zastupjenje do pózdźejšego cytanja.
W Jezusu Kristusu mamy wumóženje, wódawanje grěchow.
To jo pśecej wót zeger 9:00 do 12:00 a se nejwěcej góźi za wuknice a wukniki DSG.
Něto som wěźeł, až se wulicujo wó mójom bratšu, kenž ga jo wjele z nich derje znał.
Za serbske rozpokazowanje w Drježdźanach se pilnje zgromaźujo.
Teke w januarje jo zajm na digitalnem serbskem bliźe dalej njepódušony.
Tužny se póra domoj.
Rozmjej: chtož jo kśěł, jo mógał na cołnje se wudaś k ducham a tšašydłam, ako su woglědarjam se njezjapki we jśmě wopokazali.
Grozy ten tšach, až buźotej něnto towaristwo a mustwo „Serbske koparje/Wendische Auswahl“ wopśestaś źěłaś abo samo rozpadnuś?
Cełkownje su za to wudali spěchowańske pjenjeze we wusokosći 1,1 milion markow, a firmy su how źěłali jano z regiona, mjazy drugim z Derbna, Slěpego, Grodka a Worjejc…
Rědna a luštna kupka jo to była, lěcrownož su byli wšake měnjece, až to w tom wjelikem Žylowje z wušej 3000 wobydlarjami rowno wjele njejo.
Lube źowćo, pušć mě nutś!
Zaprědka dej nastaś nowa drožka za pěškarjow wót granicnego mosta k tłustemu tormoju.
Pódobnje drugim turistiskim centrumam swěta, Amsterdam wuglěda taki prozny, ako snaź hyšći žednje.
Smy teke skokali a wiźeli, až móžomy tak daloko ako myška skokaś.
Naprěki stareje dešańskeje kowalnje jo schowany rozpadnjony row rědkego dolnoserbskego patriota a nejlěpšego dolnoserbskego prjatkowarja Kita Panka.
Raz pšašašo wón we zamyslenju zrazom swóju žonu: »Jo to tak nałog, až fararje we swójej faraŕskej drasće zakopane worduju?« Na jeje wótgrono, až to wšuźi tak se stanjo, źašo wón: »Mě spódoba se běła drastwa (ta smjertnica) [...]
Su-lic pókład namakali, směju se šokoladowe chłošćonki słoźeś daś.
Warnowašo se pśed pśeliš cestym licenim a pśirucowašo se, licenje na maksimalnje běrtyl góźiny wob źeń wobgranicowaś a nanejmjenjej jaden źeń wob tyźeń kšuśe na to glědaś, až se njelicy.
Ceły tyźeń su tam swěśili, pśeśěg jo był 21. februara z 116 pórami.
Za powěsću slěpjańskego zastojnstwa jo tam twaŕska firma chopiła grunty Nowego Miłoraza k wob twarjenju pśigótowaś.
Słowam, kenž mě pókšajźu a mjazy nama groniš, dajom wětšu wagu.
1906 Žołc do wjasela. Žylojska nowa cerkwja bu wuswěśona.
Mimo togo su mjeńše kupki rěcnikow teke w Hungorskej a Rumuńskej.
SERBPOP – workshop z Jakobom Gruhlom
Wósebnje, dokulaž styri z Dolneje Łužyce póchadajuce a dolnoserbski powědajuce pówołańske źiwadłowniki njeeksistěruju.
Źiśi ze źiśownje "Małe myški" swěśe zapust.
Naraźiło jo se, až se zgótuju za wobej mustwje a cesnych gósći wósebnje spomnjeńske plakety na to graśe.
Až do lěta 1930 jo napisał Mato Kosyk basni a teksty we dolnoserbskej rěcy, ako su se – tomu jo se wón wjelgin wjaselił – samo w jadnom lutherskem casniku wótśišćali.
Jana Piňosová (SI) moderěrujo ten wjacor.
Wuměłska akcija DRASTWA ‒ dwa workshopa
W Janšojcach pójźo 7. septembra wósebnje wó muziku a reje.
Ako prědne pomjenjujśo źiśam nowe zwěrjeta a wóspjetujśo je dokradnje z nimi zgromadnje.
Jezus ga pomina wěcej wót nas: Njezaklěj nikogo, bjatuj za tych, ak śi pasle pólěcaju, njegroń šćokaŕske słowa, pójmaj agresiwne mysli, pśeto južo z tym se zachopijo namóc.
Buźomy pšašaś: Kak wiźe źiśi a młodostne Błota? Co wěźe wót Błotow? Comy pšosyś źiśi, až wunamakaju: Co wšykno jo nutśi w našych Błotach? My projektowe wjednice comy na taki part wósebne rumnosći wótcyniś a druge rumnosći casy zacyniś.
Srjejź decembra jo wótedała swójo masterske źěło, kótarež ma titel "Rechtliche Verfasstheiten.
W tak pomjenjonych nowych krajach Nimskeje wobnowijo se medium rozgłos ze swójima źěloma radijo a telewizija pó strukturach a wusćełańskem profilu.
Pó tśich dnjach spiwanja-kśikanja jo Findus se wěsty, až pśiźo skóro wót rozyma.
Wón wiźi w tradicijach Serbow wjeliki kulturny pókład, ako se wobchowaś ma, tak ako ta rěc.
Silwester wón rad praska, až se njebjo swěśi.
Słowo tej jo pśišeł w 17. stolěśu z nižozemskeje rěcy do nimšćiny a pótom do dolnoserbšćiny.
To akle se sta pó politiskem pśewobrośenju lětowu 1989/90.
Wrobel lěta a lěta a pyta a pyta.
Johann jo był kradu mudry a jo wjele drogował.
Pśi njom su wšykne gromaźe kanon we wósym rěcach wuspiwali, a to w serbskej, ruskej, engelskej, italskej, francojskej, grichiskej, łatyńskej a nimskej rěcy.
Sy wšykno nakreslił, abo nakresliła? Pón wótstśigaj formu.
Wón se wobsunjo a deri se na slědk.
Tak ako pśecej buźo se wjele produktow z regiona póbitowaś.
Rostlina jo w pacifiskej pódpołnocnej Americe wót pódpołdnjoweje Alaskeje až pódpołnocneje Kaliforniskeje rozšyrjona.
Slědnu sobotu su byli w Běłej Wóźe zašulowanja, how w zakładnej šuli Friedricha Froboeßa.
A dej se na to źiwaś, až jo na fośe jano basleńska twóŕba a nic drugego wiźeś.
W našych stronach su se dobrowólne wognjowe wobory załožyli w Kalawje 1870, w Lubnjowje 1873, w Kśimnicach 1875, we Wobsednych Bórkowach 1881, w Boblicach 1910 a w Cerkwicy 1911 .
Te jadne kśě, až buźo ten carny ptašk dalej mócnje šćitany, a te druge zasej su za to, až se jogo licba nisko źaržy, dokulaž wón rybam a stakim tym rybarjam, wuźarjam a tej naturje wjeliku škódu napórajo.
Wjažu teje źiśownje su pśed 20 lětami (w ramiku wobnowjenja jsy) saněrowali.
Jezus jo gronił swójim wuknikam: Wy njewěrjece luźe! Kak dłujko źe musym hyšći pśi was wóstaś.
Wšakim awtoram jo pilnje pśiźěłał Lars Miatke z Hochoze.
Doma njejsu razka hyšći wšykne kisty wupakowali.
Glědajucy na te naraźone projekty su se rucnikarje skeptiski wugronili.
Aby něnto nichten na wopacne mysli njepśišeł: Jěś z alkoholom we kšwi jo tencas rowno tak zakazane było ako źinsa!
Ako źiśi njejsmy k jatšam dary dostali.
Wobźělniki su se rozdźělili do pěśich diskusijnych krejzow, aby se wuzwólonym aspektam pśiwobrośili.
W Janšojcach njejo žeden problem, dostaś 100 luźi na koncert.
Tśo z nich su nowe we tej funkciji.
Kak daloko to źo?
W Dešnje jo to sportnišćo - to se wě, nic tam, źož gólcy a młoźeńce balo kopju, ale na kšomje.
„Ale w našom zwitem casu musy ceptaŕ teke kšuty rěp měś.
Na drugem boce pak su gósći zas a zas skjaržyli, až ten chrom jo pśilětny wordował a dejał se skerjej a lěpjej wótnowiś.
A su powědali w swójich bajkach wó tom, až wustupijo z luda krajan, njewšedny ryśaŕ abo mócny muž, guslowaŕ abo chto hyšći, kenž znajo pótajmne mócy, guslowaŕske kumšty a wšakorake wědy a buźo mócnjejšy nježli te namócniki na tych grodach.
Toni Bruk jo był serbski filmowy režiser a producent, kótaryž płaśi ako drogurubaŕ serbskego profesionelnego filma.
Kóža ma guste spódne kósmy .
Witkojc jo ten forum ako redaktorka Casnika wužywała, aby ze swójimi listowymi partnarjami kaž z Arnoštom Bartom a Ota Wićazom wótpowědne pšašanja rozpowědała.
Pśez rostlinu běže śańke rorki.
Wót starkeje Elli Mülleroweje wuknjo wóna wušywanje serbskeje drastwy a se pśi kuždej góźbje na serbskich nałogach wobźělijo Lea Müllerojc stoj ze swójimi 17 lětami hyšći na samem zachopjeńku swójeje orientacije za žywjenje.
Z toś teju premiju pśipóznawamy na symboliski part waše spušćobne a cesto dosć tšachotne zasajźenja".
Aby mógała swój nowy amt derje wugbaś, co se Uta Körnerowa rozgranjaś ze Serbami a zajmowanymi wobydlarjami we Wětošowje a wokolnosći.
Karina kšuśe jadnu nogu na dybawu kólasa stajijo.
Za kuždy nazběrany pśedmjat dostanjo mustwo jaden dypk!
Wóna jo wuknuła w Budyšynje.
Ulrike Menzelowa buźo wót septembra pla Samaritarjow w Pśiborje/Fürstenwalde teologiska pśedsedaŕka.
Nichten njejo wó njogo roźeł, pśeto wódnjo jo z cołnom dojěł k »swójomu źowćoju« a w nocy jo w póstoli lažał a snował.
Te wobspomnjete gmejny su se póstarcyli na artikelu 3 nowelěrowaneje Serbskeje kazni.
Chtož wóstanjo doma, móžo se wudaś na rědny wulět.
Napisali a zestajali su se wóni pó manuskripśe Bogumiła Šwjele z Dešna (1873‒1948), zasłužbnego, serbskego fararja, rěcywuconego, historikarja, redaktora a sobuzałožarja Domowiny.
W gmejnje Dešno-Strjažow jo jich wjele luźi ze samoiniciatiwu ...
W někotarych padach pak felujo teoretiski zakład abo pśirownowanje z nowymi dopóznaśami drugich wědomnosćow.
Kupaŕske rybakarje – co wóni cynje a za co stoje?
Gaž bomy deje wordowaś pódrubane, gałuze wótrězane abo gaž młode bomy trjebaju wódu, to zapišo a skažo firmu za wobstaranje bomow.
A dla togo wiźiš teke zas a zas starych a młodych luźi, pśed studnju stojecych a z głosom licecych: „1001, 1002, 1003...“.
Wy móžośo tam teke rucnikaŕstwo dožywiś, filc źěłaś a mozaiki z głažka połožyś.
Něnto jo kněz Jězyk mucny jězyk na njebjo tłocyś a lagnjo se do póstole.
Paralelnje ku kursoju za te „wjelike“ su źiśi se wobźělili na źiwadłowem projektowem tyźenju
Jomu se ten nowy towariš njespódoba.
Bórkowy łakaju padnuś
Rožki za sejźenje tuchylu su blokěrowane, ale howacej su źiśi witane.
Nowše wersije muse se za toś te systemy samostatnje kompilěrowaś.
Hananias wótejźe a pśiźe nutś do wjaže a połožy ruce na njogo a źašo: Saul, luby bratš, Kněz Jezus jo mě pósłał, kótaryž jo se tebje zjawił na droze, pó kótarejž pśiźešo, aby zasej wiźeł a ze swětym Duchom napołnjony był.
Togodla smy kśěli to hynacej, lěpjej gótowaś.
Donětejše sejźenje jo wótrachnowane.
Jeje casnik jo był napśeśiwo wobstojnosćam, w kótarychž jo był serbski lud žywy, wjelgin kritiski a wjelebocny.
Na wobrazowce mógu se woglědarje SKC te w Slěpem nastate filmy wót "Filmart Potsdam" a wót Rudija Krawca woglědaś.
Něnt comy hyšći wó jogo źěle pisaś.
Brošurka płaśi 3,90 markow.
Wobej wuběrka pśewjeźotej k tomu zjawne pśisłuchanje stwórtk, 8. junija, zeger 9.00 w domje bramborskego parlamenta w Potsdamje.
Mej z mamu pójźomej drjewo pušćat.
Za wabjenje pak my ako cestnoamtske njamóžomy wěcej cyniś ako tuchylu cynimy, ale pśistajone w Domowinje a w jeje fachowem wótźělenju RCW by to pó mójom měnjenju mógli.
A co dej to byś?
Njebłuźćo se, Bog se njedajo k směchu měś. Gal 6,7
Wětšy źěl togo su darili wobydlarje na wejsnem swěźenju zachopjeńk junija.
Mimo zwětšego serbskich gódownych spiwow ako »Na póli su pastyrje« su pśed połneju awlu teke pśedstajili amerikańske, łatyńske a nimske melodije.
Zawina konflikta: Miłoraske kśě, až Vatenfall dej hyšći w oktobrje drogu do Běłeje Wody, kótarejž gronje „Miłoraska droga“, na šyrokosći wót 4 metrow twardu napóraś.
Nejpśijaznjejše wjedro změjomy w oktobrje.
Won a jogo sused, tyšaŕ Heinz Bubnaŕ, stej mě toś to powěźełej:
Abo: Kak wjedu se demokratiske wójny a źiwa se rownocasnje na pśirodošćit?
Cerwjena lěsna mroja jo zastupnik familije mrojow.
Gołbin/Gulben
Tam źěła młoźina lěpjej z Domowinu gromaźe, a te pón take wěźe”, jo gronił kněz Ratš.
Chtož co sobu graś z tymi „cartojskimi bildami“, jo rad witany.
Wót slězynow jogo dupjenje lazujośo spózy.
Hansko a Grejtka (kóńc)
Michał Hórnik jo tśiźasća lět pózdźej pisał.
Cart něźi – co ga jo se how stało? 
Tak daloko k cilam a pśedstajenjam towaristwa – ale kak dej to cełe konkretnje wuglědaś?
Z tym jo start semestera skerjej "derkotaty" był, dokulaž docenty ako teke študěrujuce su musali nowe struktury se wuzwóliś.
Sebastian Schönberger, medijowy informatikaŕ a režiser, jo zjawił swójo wótglědanje, lěśojsku filmowu akademiju w Zgórjelcu natwariś.
Lětosny chóśebuski filmowy festiwal wótmějo se wót 3. do 8. nowembra w Chóśebuzu.
Rownož Rizowe włose su dawno juž šere a ropy a ropcycki su se zagrěbali do jogo dobrośiwego woblica, weto se jadnomu zda, až jo 90 lětny młody wóstał a až co to tek wóstaś.
Něnto jo stojał słužabnik we wuskosćach a njejo mógał nic groniś.
Popšawem na žednom.
Pódpołdnjowa Afrika , oficielnje Republika Pódpołdnjowa Afrika , jo demokratiski stat w pódpołdnjowej Africe.
W Nikaragua to do togo nikomu nadpadnuło njejo, až jo była spisowaśelka Astrid Lindgren rasistiska, lěcrownož knigły su teke tam ako "Pippi Calzaslargas" na pśedań.
Wótkul pak to mě pśiźo, bóžko njejsom mógała nazgóniś.
Rožk pó rožku zatkajom, plona malsnje stwarijom.
Wón jo najmaŕ góńtwy w Grěšnej.
W casnikach cytaju luźe nejžpjerwjej to, což jo jim za gubu.
Do wšych twaŕskich źěłow kśě zapśěgnuś firmy a rucnikarjow z regiona, a z teje šule dej pśiś teke dorost (Nachwuchs) za regionalne góspodaŕstwo.
Planowane jo, spis něźi raz wob lěto zestajiś.
1992 su zastajili jamu, wót 1996 do 2002 su wódu do njeje pušćali.
Co buźo, gdyž tam raz granata rozpuknjo?!
Nowy Chmjelow ma samo załožk zagrodkow "Nowinka".
Na špundowanje se stajijo škla z wódu.
Twari swójo gnězdo na wusokem bomje.
Stwortk wjacor ga su w Serbskem domje w Budyšynje pśewjadli medijowu prezentaciju, w kótarejž su se wšykne wobźělone folklorne kupki pśedstajili.
Póstrow za źiśi: „wuchacowa kjarcma“
Kšasne wobraze su pódla.
stwórta njeźela pó jatšach/Cantate
Na lětosnem, 175. zapusće jo se wobźěliło 74 pórow.
Ja derje wěm, až tomu tak jo, až cłowjek njamóžo pšawje hobstojaś pśed Bogom.
Pśedstajijo se Serbska Pratyja za lěto 2021, w kótarejž stoj tenraz Běła Góra w srjejźišću.
Gaž w Radušańskem groźišću Serbski ludowy ansambel wustupijo, ga ma město Wětošow pśez to bogatšu paletu kulturnych tšojenjow.
Maś awtora Ana Gräbigowa, roźona Hellwigojc
Wón jo mjazy drugim na to spomnjeł, až Domowinska kupka buźo lětosa swěśiś 60 lět swójogo wobstaśa.
Ta slědna jo wuwitała gósći na serbske.
Cłonki Serbskeje rady pśi bramborskem parlamenśe su se zajźonu srjodu, 6. septembra, w Potsdamje zmakali.
Z nocnym kularjom (abo stražnikom) běšo Turjej wót něgajšnych casow pśecej wjelgin spokojom, jano slědnemu se ta wěc pśeměni, tak až wejsańske zastojnstwo ma dla togo wjele wobuze.
Mimo togo budu na 16. junij za źiśi w swójej jsy organizowaś rědny swěźeń.
Wěš, kak wjele teje papjery se bźez wšogo zmysła producěrujo jano, až by se ned zasej roztergnuła?
Hochoza jo wjas a gmejna w Dolnej Łužycy we wokrejsu Sprjewja-Nysa w Bramborskej.
Sportowe emocije: Górjenje a łdzy wjasela na superkokośe w Mósće
Město pśedanja su gmejnske raźce wobzamknuli, až twaŕski dwór dej se pśizamknuś k centralnej seśi za njerěšnu wódu.
Zgromadne žywjenje z wjelkami jo móžne – ale kak?
To jo był 16. rozgłosowy koncert rbb
Tužny źo do kurjeńca a razka njewzejo swóje kury sobu.
Maksimilian mysli se na imersiwnu zakładnu šulu, źož to zachopjone źěło ze źiśownje wjeźo se dalej.
Ale žednje njezabydnu, až jo to serbske jano jaden źěl našogo swěta, tak ako wšykno druge źěl togo swěta jo, teke to pśi domojdroze.
Wobsadka pak jo se wuchowała a wutrała dłujku polarnu zymu na loźe.
Pětšoju se hyšći źinsa tśěso a zyma jogo łapjo.
— Gdyž słyńcko běšo górjej zejšło, stanu Robinson z póstole, źěšo k wóźe, myjašo sebje ruce, noze a głowu. 
Dopomnjeśa Fryca Nakońca znanje wó jogo pśeznanjenjach:
Za cas reformacije jo błobošojska cerkwja, kaž wšykne wokolne jsy, wordowała ewangelska.
Tam byłej stej tejerownosći sotše Jerzyja ze swójimi źiśimi.
Slědnu sobotu a njeźelu su se ze swójimi familijami wudali z busom do Pragi a do města Kutna Hora, kótarež jo grało w českej historiji wjelgin wažnu rolu.
Drje jo to teke wšykno k tomu wjadło, až lubuju móju serbsku maminu rěc a cu wšykno za to cyniś, až wóna teke napśeśiwo wětšym zadoranjam, teke w pśichoźe, wostanjo.
Pokažo na kijašk z běłeju głowku: "Glědaj, Julka, to jo teke mlac."
Skóro jo měł myslicku a jo mazańc jědł, kšoma pak jo wóstała ceła, jo se napił wódy, ale kružka se njejo dotyknuł.
Pó swajźbje stej wónej na dwórje měłej kuždy źeń źěło: wónej stej zběrałej wórjechy, wón jo kulki kopał a łopjena wót majsowych bažulow (Kolben) wótrywał.
Som se pśipódla połožył cedlik, a som sebje napisał mě njeznate słowa.
Su banje jano tak stojali?
W samskem lěśe jo se społniło jogo žycenje, znowa źěłaś ako wucabnik.
W tom lěśe pak jo było wjele myšow, kenž su se dali do žyta, a tak jo bywało togo žyta mjenjej a mjenjej.
Górski jo krotko pśedstajił stawizny serbskego naroda a jogo zwiskow k Pólakam.
wót 10. maja tejerownosći na woglěd pšosy.
Su musali pśidatne pjenjeze ako kredit wobstaraś, dokulaž twaŕske źěła su něnt bejnje droše, a pytaś su musali firmy, ako kśě pón w kupnicy swóje wóry pśedaś.
Oficielne tofle w Irskej njejsu jano w engelšćinje, ale teke w iršćinje.
Njeźelu, 29. awgust: w Kósojcach/Koschendorf (rejtowanje wó kołac)
, dr. Hartmut S.
Pśinjas mě lubjej pšawje tucnu swinjecu pjaceń z kulkami a kisałym kałom!«
Kak ga tebje se groni, pšaša Casnikowa redaktorka Měškankec młodšego. „Ja som Jan“, serbski reagujo.
Judith Kubicec jo wót młodych lět žeńska z mócneju cesćiłakosćiwosću (Ehrgeiz).
Pód swójeju bruneju běliznju chowa kiwi wěcej witamina C ako citrusowe płody.
Buźom śi daś měch z trajdu za wusew.
Pó pśewrośe jo Hans-Jürgen Sievers z promštom Friedrichom Magiriusom w prědnych mjasecach lěta 1990 moderěrował lipšćańske „Kulowate blido“.
Pópšawem su kśěli jogo w Nürnbergskem procesu za to zasuźiś, a teke Pólska jo kśěła jogo měś, ale stało njejo se nic! Pó krotkem casu w popajźi su jogo 1949 zasej pušćili.
Powědaŕ Serbskego sejma za Dolnu Łužycu Hanzo Wylem-Kell jo wobwěsćił, až wón jo wopytał kandidata namakaś a rozgrono z pór luźimi wjadł, ale bóžko, nicht njejo był zwólny. „Wšykne maju respekt pśed tym amtom a njejsu se wěrili.
Maśo pšawje, lube dolnoserbske gólanarje a rolnikarje!
Te dary ze jsow deje se pla kněz landrota wótewdaś.
Pśewšo wažne politikarje se pśipóraju Johannje, blandrje wót swójeje wažnosći a wótwiźonego wuspěcha strukturneje změny, což jo derje trjefjone.
Něnt jo kóńc!
Pśez gromadu zastajenje wšakich słownych zdonkow a afiksow se mógu wjelgin dłujke słowa twóriś, kótarež w europskich rěcach pśez dłujke sady z wjele słowami zwuraznjaju.
W maju togo lěta buźo 45 lět, až bu fašistiske nimske kněstwo rozbite.
SPN: Wuwiśe wokrejsa sobu wobwliwowaś
Jurek a Zawisza stej mjazy drugim stajiłej pšašanja: lěc ministaŕstwo ma samske (ako wušej pśedstajone pśez Jureka a Zawiszu) měnjenje wó wósebnych statnych winowatosćach napśeśiwo Serbam, kenž póchadaju ze samskego słowjańskego roda; co jo [...]
Toś stej byłej pla šćitarjow pśirody rowno na pšawem městnje, z nimi pód jadnym kšywom! Něnto jo se to stało, což su južo pśed 20 lětami se žycyli.
Albrecht I. jo how zabił styrźasća serbskich wjerchow wob cas jadneje gósćiny.
Nejwažnjejša družyna jo pšawy maniok .
Jan: „To jo derje, až naše wjerchy takim groznosćam zadoraju.“
Do nich słušaju tek fachy ako maźaŕšćina a rěc Sinti a Roma.
Jano energijowe planowanje se wót togo casa hyšći gótujo.
Wjasoły ruš jo był na zalu.
Ale kak – to jo a wostanjo ten wjeliki kumšt!
Młody Dolnoserb njemějašo zaprědka žednogo zdaśa, co to komponěrowanje we swójej cełej dłymokosći scełego wóznamjenijo.
Jano hyšći něźi 12 000 luźi, pśedewšym staršych ako 60 lět, ju powěda.
Wjelikopłodowa žorawina jo rostlina z swójźby wrjosowych rostlinow .
Ned smy zachopili z pśigótowanim noweje wuměny z Pragu, z dalšneju wuměnu z Gryfinom a z pśigótowanim našogo jubileja njejsmy mógali tek wjele casa skomuźiś.
Kontakt k serbskemu jo Torsten Ruban-Zeh juž měł, tek ako jadnaŕ Źěłaśeŕskego spomožeńskego zwězka Łužyca ze źiśownjoma "Krabat" a "Lutki Haus".
Su toś gano tam murjowali, a a hyšći w měrcu kśě napóraś kšywo na ten domcyk.
Z nim móžo žeńska lěpjej kłose wopśimjeś.
Sobotu, 25. nowembra, su se te wucone zmakali w kafejowni “Duch” w Borkowach.
Nanejmjenjej tak dłujko, ako su žywe luźe, kenž su w Tšawnicy se naroźili a bydlili.
Tam jo wón „jano“ zastupny cłonk.
Kšute wótwórjenje wustajeńce njejo móžne było.
Wießnerowa matej dosć źěła.
Lětosa njebuźo se pśewjele staś, dotwariś kśě sćažku za kólasowanje kołowokoło jazora.
»Z tym wón nejskerjej njebuźo wobjadny.«
Wóni su pśewažnje ortodoksne kśesćijanje.
Aby pśi tom lěpšu kontrolu měło, źaržy góle, kenž licy, ruku pśed gubu dychajucego.
Kursisty su musali wjelgin napněte wuwjeźenjam slědowaś, aby wšo rozměli.
Nan jo śěžko zranjony z wójny domom pśišeł.
Za 10 lět musy byś zwónoźone
Jeje městno we wokrejsnem sejmje ma něnto Ulrich Noack z Borkow.
Koncern co nejskerjej w lěśe 2021 rozsuźiś, lěc kśě ten załožk twariś.
Historiski rěd jo "wuplunuł" te kulki, na drugem rožku jo pśedsedaŕka Domowinskeje kupki Angelika Balckowa zbytk wukopała.
We srjejźi stoj wjas "Směchow": We Směchowje, we Směchowje, njekśě byś wěc serbojske, [.
Na kóńcu slědnego tyźenja su w měsće Sankt Kanzian w Korutańskej wulosowali, w kakich kupkach budu tam graś.
Sobotu, 1. februara, zmakaju se w towaristwowem gósćeńcu a se pón na pśeśěg wupóraju.
Ale krydnuła som nejpjerwjej něco k piśeju.
Wšykne njejsu pśišli, pór jich jo měło woboru.
Benetice su wejsny źěl města Světlá nad Sázavou w Českej, w regionje Vysočina.
Pśedwiźone pak mam tśeśe kniglicki za źiśi, teke ze swójimi gronkami, pód titelom „Wjasele grajomy“.
To njekonwencionelne raźiśelstwo njewóstanjo zatajone, a to wjeźo k dalšnym turbulencam we jsy.
Su to pón byli teke serbske rybarje, kenž su Frycu Nakońcoju na kjarchobje w rodnej jsy wósebnje wěrne slědne bóžemje dali.
W swójom gnujucem lisće apelěrujo Tomasz Major na Serbow, aby powědali ze źiśimi a źiśiźiśimi serbski.
Něnto casy wupomoga tam w Rownem Julia Kaulfürstojc.
Pśi wšakich stacijach rozwězuju źiśi nadawki.
Nježli až mógu pak to źěło tam zachopiś, ma se nejpjerwjej nowy plan wobtwarjenja stajiś a plan za wužywanje płoni se změniś, což za wšym zdaśim hyšći wušej lěto traś buźo.
My smy źinsa znanki jadneje historiskeje zgromaźiny.
Tež njamóžo starka zabyś, co se stało jo, ako jo raz na woglěźe w pódwjacornem Barlinju była a groniła.
Ta proca jo se wupłaśiła: Smej namakałej wót lěta 1650 do 1940 kopicu zapiskow a pśispomnjeśow k mójej familiji.
Dej wóna wugbaś skerjej symbolisku funkciju, abo dej se powědaś, snaź teke we familijach?
Nejwěcej ga jo jim felował ten rěd za pjacenje a teke sudobje.
Do wólbow dostanu luźe hyšći šulowanje, ako trajo 2 góźinje.
W slědnych lětach su how późěl serbskorěcnych pśed stajenjow wobstawnje znižowali.
Kito w góli.
A jaden žałosći: Palc móžoš dojś kaž coš, mloko žedno njepśiźo.
Na kjarchobje se twari pomnik z kamjenjow, na kótaremž jadnom stoj we nimskej, rusojskej a francojskej rěcy to słowo: »Buź wěrny až do smjerśi.«
Rědne dokóńcenje casa w źiśowni: Lutki, mjod, fryšny klěb a historiske staśiwy su zagórili pśiducne šulske zachopjeńkarje z Jabłońca a Rownego na Njepilic dwórje.
Radijo ga njesmějo w takej komplikowanej situaciji wupadnuś, teke serbske nic.
Wósebnje Werner Młynk jo musał wjelgin wobšyrne a śěžke nadawki społniś.
How jo zachopjeńk Janšojc.
Wón a dešańska faraŕka Huglarjowa stej měłej ideju, až to źěło a pilnowanje njedejało pódermo byś, ale dej se lubjej k wužytku wósady nałožyś.
Natyknuś móžomy se teke pśez kontakt z inficěrowanymi.
Jich kšoma jo śańko rězana.
Som wótrosła w Žylowje, źož jo se 1891, sto lět pśed mójim narodom, naroźiła Pauline Mudring (roź. Saschowa), starka mójeje starkeje, a 1983 wumrěła.
We tych krajach su te starosći hyšći wó wjele wětše ako wu nas.
W turnowaŕni jo orchester SLA grał muziku wót Gisberta Näthera, na płachśe su wiźeś byli kreslanki Wylema Buscha.
Gaž deje se pjenjeze wudaś, pón jo to prědne pšašanje: Wupłaśijo se to?
Chtož se na Kněza naźeja, buźo dobroś hobejmaś.
Rozmjej: ze smasawkami a z pomocu wóni.
Njerozmějom, dla cogo.
To jo połojca, tak wjele ako hyšći žednje w slědnych lětach, jo k tomu gronił Erich Krawc, wjednik zakładneje šule.
»Abo wóna jo ganjała pśez zagrodu, tergała zelene jabłuka wót bomow a jo mě pšašała, dla cog jo je sajźiła.«
A rowno tak jasnje by dejali jim teke groniś, až jo to pśeśiwo kuždemu pšawoju – nimskemu a mjazynarodnemu –, gaž se teritorium šćitanego małego luda dalej tak mócnje nicy.
Ako su zachopili ju pśed wěcej ako 60 lětami wóttam do Ameriki eksportěrowaś, ga jo naraźił wikowaŕ ze San Francisco, aby zawjadli za nju wěcej wabjece mě.
Kontrowersa dla pśichodnego mjenja za nowu šulu
Lěcrownož jo kutšak to źiśam zakazał, njejsu ze swójeju njerodnosću wopśestali tak dłujko, až jo jaden gólc był pód kólasom a jo měł nogu a ruku złamanu.
Pón musyš nam pomogaś, za nimi glědaś, až njeby pśišeł drugi kócor a je łapił.«
Teke wšake kurse za serbsku rěc SKI pśewjeźo.
Stojm mjazy Borkowarjami, mjazy Minu Witkojc a Wylemom Bjerom.
Nejwětšy źěł wopšašanych měni, až serbski lud ma jano srědny prestiž we zjawnosći.
Ned pó okupaciji w lěśe 1939 bu wóno rozpušćone.
Wó wósebnem wuznamje swětła jo teke kněni Langowa powědała.
Wopytujomy južo mjasece dłujko temu fachowje pógódnośiś, ale njedostanjomy za to trjebne pódłožki ," wobśěžkujo se René Schuster, brunicowy ekspert Zeleneje ligi.
Se naźejam, až smějo mója šwigermama na woglěd pśiś.
Pó pór sekundach jo cełe šarjenje mimo.
"To jo Njepilojc dwór", groni maś.
Woglěd z Israela su pśed krotkim wuwitali w Serbskem domje w Budyšynje.
Pěśadwaźasty wjacor.
Na Lědach jo zachopiła jadna kupka pód nawjedowanim B.
Rozžognowanje jo było wutšobnje.
To dajo nam teke pógóń se dalej wuwijaś.
Take zaběry su byli źěło w kulturnej kupce abo wšake sportowe graśa, zwucowanja a zarědowanja.
Ale ja markuju, kak wumachtane wšykne su.
Chójźił som teke do katolskeje studentskeje wósady w Barlinju.
Tak maju live-band, źož znate štucki graju, a tšubarje, ako pśewóźuju dujaŕske swěźenje, kokoty a zapusty.
Dolny źěl Bobra pódpołnocnje Zaganja wótpowědujo historiskej pódzajtšnej granicy Dolneje Łužyce.
Źiwam se, kak wěste se wóni pógibuju na kšomje skaliny, žedna njepadnjo do dłymi.
Teke w redakciji Nowego Casnika buźo personelna změna.
Wón jo take serbske swajźby hyšći we młodych lětach dožywił, a wiźecy, až luźe su pó wójnje chopili swěśiś swajźbu na modernu wizu, jo wón wejsanarjam gronił: "Wy ga maśo hyšći doma wšykne serbsku drastwu, teke tu swajźbaŕsku.
Sotša Janowa z Dešna jo nam to k wěsći dała.
wudałej: Serbska reja z.
Wjascańska kapała se stara kužde lěto teke za wjasołu mysl pśi chytanju majskego boma w Zeleznej/Sellessen, w Małych Dobrynjach/Klein-Döbbern, w Rogoznje/Roggosen a w Šprjejcach/Spreewitz.
How we centrumje Europy cowanja se zwopšawdniju, to njemóžne wordujo móžne, wó to musyš se jano procowaś.
Awtory toś tych pśinoskow su wubuźili cesto zaśišć, až šwabach »serbske« pismo jo.
Dolna Łužyca jo jadno śěžyšćo za rozšyrjenje ambrozije w Nimskej.
To ga jo to městko, źož wušy lutk Willi a jogo małke pomocniki pilnje basle a źěłaju, se pśigótujucy na gódy.
Młoda direktorka póchada ze Strjažowa a jo študěrowała serbšćinu a matematiku.
Zasajźenje jo se zadaniło.
źinsa bydli w Drježdźanach
Wóna jo lubjej kśěła wordowaś zastupna wjednica šule.
Toś njejo to šło.
Witko jo gótowy a grajo ze źiśimi graśe "Wogeń, wóda, pěsk".
Togodla pśiraźujo jagaŕ Šymank slědujuce: „Zwěrjeta, ako su słabe a njamógu wěcej stanuś, dejśo na pokoj wóstajiś a jagarja zawołaś!“.
Českorěcna rěcywědna publikacija k diachroniskej słowotwóŕbje jo wujšła w nakładnistwje praskeje Karloweje uniwersity.
Teke Serbske Nowiny se w zajmje dalšeje eksistence tak rozsuźijo: A.
Krabatkóń jo ned póznał, kogo jo na kśebjat dostał: To ga jo był ten nješwarny carnochołmcański młynik! 
W tom njejsu se wótpósłańce a frakcije měsćańskego parlamenta wobjadne, ako jo se pokazało na pósejźenju parlamenta.
Familija Osmani jo na mysli měła, te rumnosći za gósći z wobrazami z Grodka a z wokoliny wupyšniś.
Něnto su jano hyšći póžedali za městnom, źož by mógali glucnje doma byś.
[...] wěc, až jo jomu něcht tak wótšo do woblica powědał, dokulaž su se doněnta wšykne pśed nim jano kłonili a jomu pó gubje powědali a jomu se lěbgoźili.
Hygieniske a žywjeńske wobstojnosći su byli kradu špatne, někotare su wumrěli a wjele su musali nuzkane źěło wugbaś.
Zdaloka južo wiźiš staru gotisku cerkwju.
Wót zeger 17:00 buźo wósadny swěźeń we farskej zagroźe z kupku "Podka".
Rozmjej, pśipódla su młode žeńske škrěli głažk a gótowali głažane parle.
Jekaterinburg jo město w Rusojskej federaciji.
Teke źiśi su to kśěli.
Dłujku chylu do swěźeńskego kóńca tyźenja su wabili za to, na wjelikich słomjanych póstawach a teke z bantami w serbskich barwach pśi tofli do jsy.
A co buźo z rowom starkego.
Nejwěcej naju zajmujo, co dajo nowego we našej bliskej wokolinje a w drugich jsach.
Wokoło połnocy smy z wjaselim kafej pili a pótom rejowali až do zajtšego.
Lěc źiśi abo dorosćone, wšykne wuměju je zestajaś.
Borkojske maruše w swójej rědnej serbskej swěźeńskej drastwje su se wjaselili na zajmje luźi za lětosny žnjowny swěźeń.
Co śi jo, Witko?
Muzej Dešno: 1.500 luźi w aprylu
A jadna dalšna k bydlenju buźo se hyšći twariś.
Rownož jo taki pisany, njedajo se lažko wuglědaś, wósebnje gaž sejźi kšajźu niźi we chłodku na gałuzy.
Adwentoju su w starofrancojskem myslenju pśiměrili dwa abo tśi tyźenje, w 7. stolěśu styri tyźenje, pó wukazach 6. stolěta pěś tyźenjow a w starem Tourje šesć tyźenjow.
Tak smy wjele wuknuli a wopytali.
Jürgen Härtel jo rozkładł: "To jo tak wót kraja póstajone".
Kake kšocenje za měr su źinsa notne? To se zachopijo pśi nas samych.
Akle gaž te druge, wažnjejše pótrjebnosći budu wobstarane, mógu dalej wódu do Liškojskego jazora pušćaś.
Kontinentalneje klimy dla wobstoj wokolina jazora z pusćinow a połpusćinow.
Sonina jo teke wulicowała, kak zele statkuju.
Gótujoš-lic to w młodšych abo srjejźnych, w tych tak pomjenjonych »nejlěpšych« lětach, ga móžoš hyšći wšake změniś, snaź pólěpšyś a něco wugbaś.
Tež górnoserbske słowa som wuknuł, to su tegdy słyšaś kśěli.
Jim se njespódoba, až garantija dalejwobstaśa za Miłoraz njejo dana – což měni, až „koalicija jo zwólna dalšne serbske jsy dla wugla tergaś“.
Z pósejźenja zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Weto jo swójich Serbow kuždy stwórtk na wikach a zawěsće teke te źěłaśerje ze swójeje něgajšneje wósady ducy do fabriki zmakał.
Ako my smy gronili, maš takich a hynakšych.
Pětk, 18. junija, zeger 19.00 buźo swětosne wótwórjenje festiwala w Trjebinje/Trebendorf.
Pisali su awtory zbliska a zdaloka, luźe wšakorakich powołanjow a z rozdźělnymi zajmami, starše a młodše ze jsy a z města.
Raźi se „něgajšne“ zmakaju a glědaju, kak jo se kuždemu zejšło pó šuli.
Ju njesmějośo do guby wześ!
Ako głownu zawinu wiźe brach informacijow.
Jaden cłowjek jo stawnje musał kał teptaś, aby ten lažał w swójej mězdze.
Kaž duchtaŕ woglědujo se Liza Wjasolka bogu rostlinu, kenž napšawdu groznje wuglěda.
Nara z biskupskeju micu a z wustrětym jězykom jo tejerownosći spektakularny motiw za jadnu cerkwju.
Deficit gruntoweje wódy njejo se hyšći wurownał, a se njepada dosć.
A južo móžo nałpicka Nimbo teke pó twójej źiśecej śpě skokaś!
Skazone zernka mógu ptaškam rozmjej škóźeś.
Akle dłujko pó zajśmiśu su sobotu domoj šli.
Luźe, ako su starše ako 50, wiźe to hynac a skerjej njekśě to měś z argumentom: Te stare su pśecej serbske powědali, gaž njejsu kśěli, až jich rozmějomy".
Nan: Tak jo; ale něto zasej k našomu Robinsonu. 
Kněz SEŃSE jo na rěźe.
Lětosa w Lubnjowje jo to było južo ten 15. raz.
Katalin Porackojc ze swójeju familiju doma w Rubynja.
My źiśi smy pśecej jano gropnje gronili: Ten jo se nažrał!
Lětosa njejo móžno było, gódy z wjele luźimi swěśiś.
Grajo kapała „Na Und“.
Jatšy, to jo za mnjo górjejstawanje za to žywjenje.
Na toś tom dnju ga su se zejšli prědny raz w nowem Wokrejsnem domje w Baršću cłonki wuběrka za serbske nastupnosći pśi wokrejsnem sejmje Sprjewja-Nysa.
Na doněntejšnych tśich EUROPEADACH 2008 w Šwicaŕskej, 2012 we Łužycy a 2016 w Italskej jo „Serbska wubranka“ zastupowała Serbow a Domowinu, a za 2016 jo to cyniło žeńskece mustwo z Górneje Łužyce.
Pó modernizěrowanju se prezentěrujotej z ceło noweju wustajeńcu.
Potom znowa lažko marznjo a pada teke pitśku nowego sněga.
Elvira Rathnerowa jo kopice drastwinych źělow we tych knigłach wopisowała.
Jich wjasołosć nad spiwami a rejami jo była na woblicach wiźeś.
Dalej mamy mjasecnje zgromadny wjasoły wjacork w awli našeje šule.
Diskusija k strukturnej změnje
Mólujśo z wóskom rědny muster.
Pśi tom ganjaju wótpowědnje rytmusoju teksta w krejzu: Pralěsne pśijaśele, Z nimi mamy wjasele!
Njeźelu zagraju wót zeger 11.00 měsćańske tšubarje a šwicarje a na sportnišću buźo zajtšne piwo.
Kórtki jo nam k dispoziciji
Wšakorake rostliny a zwěrjeta bibliskich krajow njejsu byli w Europje znate.
Ako smy wót Domowiny zgónili, kśě te historiske fota nejskerjej daś do Serbskego muzeja.
Wšednje na UKW 100,4 a 95,1 MHz a na srjejźnej žwale 999 a 1188 MHz
Młogi raz som pón mamu pšosył, až njedej nanoju nic pikaś, gaž se wrośi ze źěła z Picnja.
Arnošt Muka: Statistik der Lausitzer Sorben.
1933 Casnik bźez bryle. Wudowa Christiana Rauchfusowa jo swóje 90. narodniny dosegnuła.
Sobuźěłaśerka biblioteki Picańskego amta jo cytała bajki na dwórje muzeja pód wjelikim starym dubom.
Te tśo njejsu mógali se rozsuźiś, na kótary bok maju se chyliś.
RAPAKI su kupka górnoserbskich muskich, kótarež su wugótowali južo někotare kompjuterowe graśa wót Krabata.
Kritiski jo se wobspomnjeło, až wjele luźi z awtom pó droze z Gór do Brjazyny pšawje smali, a to wuglěda, ako by se wuběgowali.
Wuznamne pśistawy su Pódpołdnjowo-Sachalinsk, Magadan, Ochotsk a Palana.
Serbska rěcna šula jo slědk glědała na 65. lěto swójogo załoženja Mimo serbskeje rěcneje šule by to serbske a Domowinske žywjenje w Dolnej Łužycy wó wjele chudše było.
Cesto pśi tom jadnotliwe konsonanty wupaduju a wokolnej wokala se znižatej.
Ako prědne su se žněli grany sorty "Regent" "Kaž pśecej jo to napórało špos how pomagaś", stej Pleppojc Erika a Rüdiger z Kibuša/Kiekebusch se jadnogo měnjenja byłej.
Na pódpołnocu granicujo z Jadrańskim mórjom.
To mě źe jo tegdy pśisamem kuždemu znate było a toś smy byli napněte, co nas wócakujo.
To jo jadna wót wšakich nastupnosćow, kótarež se góźe, aby je do wustawkow zapisali – jo Casnikoju wulicował pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik.
Doněnta pak njejo jasne, chto tam buźo kandiděrowaś.
Spiwarje spiwachu we měšanem chorje kaž janźele.
Wón nikula nikogo wobšuźił njejo, a to samske jo wót wšyknych drugich se myslił.
Kužde lěto dwójcy se zmakajotej prezidium Domowiny a pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca ku zgromadnemu wobradowanjeju.
»Som domacna towariška njebjaskeje soniny.«
Wót togo wón źěła ako lichotny awtor.
Wón pśi zachoźe milinaŕnje mimo jěźo.
Comy se zaběraś ze zagóritym luźom, kenž konfliktow njejo se wobijał a kenž jo pósołstwo kśesćijaństwa do swěta spórał.
Ten wogeń jo cora wujšeł, a wóno njejo žedna rada a naźeja.
To wjelike fryjwólne źěło, ako we wukšuśenju młoźiny na se wezech, musach na mójom strowju pśisajźiś.
Wot togo starego jo wušej wostał toś ten techniski pomnik.
Tudy, we wokolnosći doła Barossa Valley, jo bejna licba serbskich luźi z Dolneje a Górneje Łužyce se srjejź 19. stolěśa wusednuła.
Cogodla pak pón Casnik teliko pišo wó Slěpjańskem swěźenju - źinsa a teke pśiducy tyźeń?
Žrědło rěki lažy pla sedlišća Ankershagen a rěka běžy w měsće Havelberg do Łobja.
Pśi jeje cytanju som měł zaśišć, až njepóchada z wulicowanja ludu.
Luźe se zasej dopominaju na něgajšnu dobru a strowu wašnju zežywjenja.
"Towaristwo Romano Sumnal eksistěrujo wót 2013 a ma něźi 150 aktiwnych cłonkow a hyšći wěcej pódlańskich pomocnikow.
Pytaš-li luźi, kótarež su we slědnych lětach Serbam aktiwnje pśi boce stojali, ga dejš na kuždy part dr. Renate Harckowu wobspomnjeś.
W Mósće stej w junija byłej dwě wósebnej namšy.
Kwiśo w septembrje.
"Dokulaž jo źinsa take rědne wjedro, smy ze źiśowniskeju kupku na łuce."
Toś tam raz dojěźćo a sebje to woglědajśo!
Wuźiwny jo se wón wobglědał, ale niźi njejo nikogo wiźeł.
Druge natykuju se dobreje jěze a my dejmy how stawnje głodne byś.
Gronko mjaseca:
Wukniki seminarnego kursa za historiju, pód nawjedowanim serbskeje wucabnice Angele Šurmanoweje, su zachadny tyźeń wałtoru prezentěrowali w awli Dolnoserbskego gymnaziuma swój film "Zymske prozniny".
Žeńske a cłonki wognjoweje wobory a drastwinego towaristwa Nowa Niwa, kaž teke druge pomocniki pśigótuju to pyšnjenje z jatšownych jajow.
Wóni ga maju dobry nos.
Astronomy su wiźeli na njebju zjawjenja, kótarež teke nowa Kopernikowa wucba njejo pśemógła rozkłasć: k eksemplu wjazym kometow abo nastaśe nowych gwězdow.
Ceły projekt płaśi wušej 5,5 milionow euro, a te pśidu wót nimskego ministaŕstwa za wobswět a šćit pśirody.
Wu Schillerojc: Regina Lotrina (napšawo) jo woblekała źiśiźowku.
Wo zachadanju serbstwa jo wón jano pisał.
Abejcej ma planowane - tak jo to dr.
Narske su pśeběrali stare serbske knigły.
“Serbska droga” dej se zachopiś w Borkowach a dej wjasć pśez Smogorjow, Prjawoz a Dešno dalej do Picnja, Mosta, Rogowa a wottam do Slěpego.
Pónjeźele, 21. oktobra, powěda Torben Schmeiduch wót zeger 19:00 wót „Historije a archeologije słowjańskich rodow mjazy Łobjom a Odru wót 7. do 12. stolěśa“.
Sobotu, 24. julija, zeger 20.00 kažo Bórkojska młoźina how na bal rejtarjow.
Wukniki a wuknice sedymeje rědownje Serbskego gymnazija Budyšyn na pśikład su južo wužywali ten kwis.
Na to pokazujotej źe hyšći dalšnej słowje.
Mjaztym jo swójo rucnikaŕstwo južo až do perfektnosći spórała.
Měsćańske zastojstwo woła na měsćańske kólasowanje, ako prědny raz w Chóśebuzu se wótmějo.
Wón jo Witaj-wuknik a wuknjo wót prědnego lětnika dolnoserbsku rěc.
Kaki lud jo roznjasł pó cełej Europje a Aziji rolnikaŕstwo a pastyŕstwo a co ma to cyniś z rozšyrjenim indoeuropskich rěcow?
Njejsom pak dał žednogo měra a tak dłujko šarował, až jo z togo »ně« slědkoju wujšło jadno »jo«.
W Šwicaŕskej, źož maju pó něźi 150 lětach wót lěta 2010 zasej prědny wjelkowy pór, wjele na to źarže, aby wósebne psy woplěwali wójce, ale teke pastyrje su wjelgin wažne rowno tak ako elektriske płoty.
Pśi wšom wobšyrnem źěle co Judith Kubicec młogi raz teke zwenka budyšyńskego domu operowe a koncertowe produkcije pśewześ.
To buźo wót zeger 11:00 do 16:00.
Wón jo se pórał na drogu a jo plonoju slědował.
Pśipodla zběra staru bursku techniku.
Pólske mjenja wšak su juž dawno byli pśipisane, ale nic wšuźi.
Z tym wón za zajmy rěcywědnikow dosega, ale njedocynijo na pśikład zajmam wejsnego chronista, kenž co se w starych tekstach wobšyrnje wó historiskich tšojenjach informěrowaś.
A te su to ned z wjaselim pśiwzeli.
Wucba sama za to njedosega.
Samo jo pśestajił źiśece knigły z nimskeje do dolnoserbskeje rěcy.
Pytamy hyšći dalšne kupki a towaristwa z Borkojskego amta, ale teke z drugich stron Łužyce, kenž by se kśěli raźi wobźěliś na toś tom pśeśěgu.
Siegbert Budyšyn.
Wónej stej dostałej myto města Halle (Saale) za wuspěšnu regionalnu kooperaciju na pólu składowanja energije.
Murjarje, klempnarje a kšylce Turjańskeje GmbH njeźěłaju jano w Gubinskem, ale teke w Chośebuskem, Baršćańskem a Grodkojskem wokrejsu.
Ale nichten njamóžo sam žywy byś.
Łoni jo ten daloko a šyroko znaty bóśon „pśeśěgnuł“ do susednego gnězda na Šěrakojc brožni, źož jo se pórował z tamneju samicu.
Kral bywa njeměrny a dajo togo bogego k sebje nutś wołaś. „Njejo wón hyšći zmarznuł?
– 14.8.2019 (termin pśespytowanja 14.09.2019)
Serbski ludowy ansambel jo se skóro do wutšobow dolnoserbskich luźi zaspiwał a zarejował, pózdźej jo teke Serbske ludowe źiwadło lubowarjow mjazy Dolnoserbami namakało.
Danielowy nan ju pśenowijo.
Za to comy wěcej bykow kjarmiś, pastwow a futra ga mamy dosć“, jo měnił S.
Wjele dobrego smy dojśpili, wšake smy teke wopak cynili abo skomuźili.
Chośebuski chor “Łužyca” jo pśibytnych rozwjaselił z krotkim programom.
Co pak tam wšykno lažy!
DWA CŁONKA ŹĚŁOWEJE KUPKI stej swój nadawk pśedstajiłej.
A dokulaž běšo rowno zasej dwanasty młyński tužny kóńc wzeł, jo sebje zamyslił, pěknego pachołka sebje za nowego wuknjeńca pópadnuś.
To jo rada słyšała.
Až mamy pśiswójźbnych w dalokej Americe, na to som starcył, ako smy 1945 rěšyli pśez bombarděrowanje našogo domu zanjerěšonu najśpu.
Tak móžomy ako muske něnto teke sami pokazaś, což spiwajucy wumějomy!" A to su teke pśi wustupje w Žylowje pokazali – ga ze wšakimi luštnymi serbskimi štuckami, mjazy drugim wó piwje, a ze starymi jadnorymi instrumentami.
Na jaden part stej tam ako gósća byłej Kerstin Hensel a Marcel Beyer (»Erdkunde« ako tema togo zarědowanja jo librowała titel jogo zběrki basnjow wót 2002), kótarejuž twóŕby w nimskej rěcy su.
W informaciskich centrumach za turistow móžośo sebje samo wósebnu kórtu kupiś a z njeju se na wulět pó slědach lutkow daś.
Sobu nejrědnjejšy a nejwěcej woblubowany a znaty źěl města Pieštany jo kupa – na jadnom boce rěka Váh, na drugem boce jadna małka pódlańska tšuga ze stojeceju wódu.
Gałuzy směju wšakorako dłujke byś, pśeto ga źo wó pśirodny naglěd stykanki.
1982 jo wón promowěrował.
Hoblacćo se nowego cłowjeka, kenž za Bogom jo stwórjony we wěrnej pšawdosći a swětosći.
Z našogo rěda wózjawijomy tśeśi źěl.
Wěsće teke dla togo, dokulaž njejo nichten tak pšawje wěźeł, co to ma na se z teju serbskeju partaju.
Nałpa: Ně, wy njedostanjośo ten tykańc.
My pó trjebamy stakim nowe rozměśe a wuznaśe tych wótwisnosćow!" Wobej eksperta nagranjatej luźi, aby wěcej gruntow na pokoj wóstajili a wěcej ruma naturje dali.
Někotare źiśi su pśišli ze starjejšymi.
Ja se pak myslim, až dej se wěcej konkretnego a praktiskego cyniś.
A jano kusk dalej stoje nejmodernjejše banki, a teke měsćańska radnica jo pó nowem nałogu twarjona.
W cełej Nimskej a we wjele drugich krajach swěta ganjaju sportarje, lěc kradu młode abo južo starše, za teju kóžaneju kulu a njepśelicne mani pśiglědowarjow se górje za te mustwowe wuběźowanja.
Dr. Reinhard Kubat, pśedsedaŕ komisije: Dešno jo napšawdu něco wósebnego.
Tam jo była teke serbska rěc tema.
Tam kśě rozbuchnuś swóju cerkwicku Swěteje kśice, dnja 21. měrca budu ju wótswěśiś.
Do togo som se juž nacytał, až z awtom k njomu njedojěźoš.
Měto Pernak k tomu w “Pśispomnjeśu wudawarja” pišo, až jo dostał srjejź 60tych lět wót Fryca Foba te basni, aby se pó móžnosći raz něźi śišćali.
Po mójom měnjenju jo było to grono pśewjele nimske, ale snaź jo to derje tak.
Gaž to comy, až serbstwo wostanjo — pón dejmy za to konsekwentnjej źěłaś, a to wósebnje w kupkach samych.
Z tym njejo se dotychměst hyšći zaběrał.
Pśedewšym prozne kase komunow su k tomu pśinosowali, až ma Pšuskelojc firma lětosa mjenjej nadawkow ako pśed lětom. „Gaž jo łoni wu nas 30 luźi źěłało, jo to lětosa jano hyšći 8”, woblutujo krajinowa architekta.
Teke na zmakanju dolnoserbskich chorow samske lěto w Mosće jo se chor južo wobźělił.
Thiele wuznajo lěpšynu togo serbskego ako wósebne znamje, teke až pśez to za wšake wěcy pódpěra k dispoziciji stoj.
To stej byłej wjasele a juskanje w jitkojskej pastyŕni, ako jo se pó zdaśu južo zgubjony syn naraz zasej pokazał.
Libanon granicujo ze Syriskeju, Israelom a na pódwjacorje ze Srjejźnym mórjom.
Roźony Nimc
Wón njamóžo balo źaržaś.
Su spominali na wopory swětoweju wójnowu
Tak mógali sebje głažack ze swěcku do njeje stajiś, aby nazymsku atmosferu w bydlenju wupromjeniła.
Mjadwjeźe maju małke wócy a małke, kulowate wušy.
W lěśe 1731 su wujšli w ochranojskej bratšojskej wósaźe prědny raz kniglicki z gronkom z Nowego a Starego testamenta za kuždy źeń.
Dalšny wjerašk a pśechwatanje pód znamjenim pop-muziki jo było wustupjenje Andreasa Zöllnera a Franza-Jura Deuse.
Casnikaŕ jo juž łoni tam chójźecy słyšał, až ta ceła wjas ze swójimi gruntami dej tej jamje pśipadnuś; te chromy wóstanu stojecy ako bydlenja za źěłaśerje.
Pětš źašo: We wěrnosći zgónijom něto, až Bog na wósobu njeglěda.
Pójź ned raz k tofli k wóspjetowanju!
Kśicawka: wódorownje: 1. wałtora, 5. ramadan, 9.
Toś njezaźiwujo, až Wóścenas teke jěsno jo se pśełožył do dolnoserbšćiny.
Wóni pak su z regiona, ak ma prowizoriske mě ‚kraj numer 4‘ –jo wulicował jich wjednik Saroj Aryal.
Pśedwiźone pak mam tśeśe kniglicki za źiśi, teke ze swójimi gronkami, pód titelom "Wjasele grajomy".
Tak njejsmy wěcej te ceło małke!
To jo Krabat zakśikał.
Wjelike a źiwne su twóje statki, Kněz Bog, ty wšogomócny.
Jo, móžom ku tebje do źiśownje woglědaś.
Po graśu jo měnił Werner Lehmann, ako grajo bura Šwicka, by-lic z tym dokusow kablom dalej šło, by wón sam ak pjas łajał.
Wšykne su mě na ramje tśapali.
Na socialne a demografiske pšašanje na pś. njejo se mógało dosć źiwaś resp. wóni a dalšne wót serbskich historikarjow naspomnjone problemy su musali pódrědowanu rolu graś [...] .
Tudy jo wopśestał Reinhard Menzel, faraŕ za ewangelske študańce.
Pod gronidłom, pšawo na zachowanje serbskeje kultury a rěcy dospołnje zastupowaś móc, jo Domowina kśěła swóju źěłabnosć do srjejźneje a Dolneje Łužyce rozšyrjaś.
2) Dej pilne, nuchtarne a pócne žywjenje wjasć. 
Móje wobmysleńka jo wótbocył z tym, až jo za njogo to nejwažnjejše, až derje rusojski powědam, a jolic dojźo ku konkretnym jadnanjam, ga wóni ned pśijědu.
Te pór luźe njamógu nikula wurownaś źěru, ako "stara" generacija napórajo.
Duarte Pacheco Pereira jo pólěpšył antikne měrjeńske metody za globalnu nawigaciju zakokulonu w Acorach.
Smej gromaźe w Lipsku studěrowałej – wóna na ceptaŕstwo serbšćiny a pólšćiny, ja na sorabistiku.
Zastupnik LAUBAG, kněz Müller, jo k tomu w diskusiji wšake gronił.
Skoro som w Nowej Niwje.
Na pódzajtšu jo pśibrjog Bengalskego zalewa pśirodna granica.
Ten kóńc tyźenja buźo w Lubinje wjeliki cełonimski drastwiny swěźeń z drastwinymi towaristwami a kupkami z cełeje Nimskeje.
Jo śěžko, źiśam pśibližyś a wujasniś wšykne wobgranicowanja? Ako gronjone, wjele źiśi znajo te wochylne wótběgi a wósebnosći ze zachadnych mjasecow.
A jo měniła, až dejali raz "rozmyslowaś, na kaki part mógali take něco do statka stajiś".
»Wej njejstej se pśeliš dobrej, nic ga?«
Stwórte městno jo se dobyła Erika Scholtkowa z Kalawy za jaku z wušywanjami, ako jo sebje ku 60. narodninam zgótowała.
Raz góle se jich jadnorje wumyslijo, raz jo wóno jich w knigłach abo w telewiziji wiźeło.
Pótom woběrašo zmjatanu, gótowašo twarožki a sušašo je. 
Na fośe jo wiźeś Chóśebuski toruž na zachoźe parka.
Po chylce su pśišli luźe mimo a su wiźeli w grobli drěmajucego Měta.
Strukturna změna: Chto dej tu wócku do ruki weześ? Ze Złego Komorowa/Senftenberg.
Měni teke, až dostanu wót zjadnośeństwa pśemało małych rybcyckow za zasajźenje.
A ta jo nas wjadła do Chrosćic.
Nejpjerwjej su byli na rěźe wšake zwucowanja z balom a mimo bala a pśi tom su ned na to glědali, až jo było pśecej wšykno „měšane“ mjazy górnoserbskimi, ako su byli we wětšynje, a dolnoserbskimi.
W Kita bejnje swěśe nałogi.
Do togo jo było pśecej to prědne pšašanje: wjele knigłow jo hyšći na skłaźe?
Toś móžomy lazowaś pla Jeremiasa 29, 1–8 wót katastrofy, wót krizy stata, žywjenja a wěry.
Teke jogo zarědujomy raźi do krejza lubych a zwěrnych pśijaśelow našogo serbskego luda.
Gólc ju namakajo.
Pogody a H.
Hajdan jo był 16 lět až do 2014 pśedsedaŕ wokrejsnego sejma wokrejsa Sprjewja-Nysa (SPN).
Ale teke w Hochozy, wósebnje na dwórje něgajšnego šołty Fryca Wojta, su gjarźe na to serbske pokazali.
Heinza jo był pódla Bernda Leubnera wót Ludowego zwězka za wobstaranje wójnskich rowow.
Pótom změjom teke cas za tebje.
Pód jogo wjednistwom jo se »Slěpjańska muzikowa šula« z gercami a chorom wuwiła k srjejźišću woplěwanja serbskeje ludoweje muziki w Mužakojskej góli a tež zwenka njeje.
Wósebnje młynikarjam a rybarjam jo, ako se groni, pomagał, a teke k wejsanarjam jo był pśijaśelny.
1912 We měsćańskem źiwadle. Wjeliki Błośański swěźeń dej se tudy wótźaržaś a pokazaś.
a mě škóru wobedrěł.
To wołaju rjascheny.
Tam budu se woglědaś gaj słowjańskich bogow a sćažku serbskich powěsćow.
Tak ako něnto wuglědajo, wostanjo mustwo take ako něnto jo.
Pod bomom blisko jsy wuglěda starku, ako ze tšachom dowusoka glěda.
Zaprědka jo ceły wucony swět wěrił, až to su awtentiske slědy historiskeje Rethry.
Bajka twari na spšawnosć, chwali a pokuśi z cele jasnymi pšawidłami, kótarež teke južo małe źiśi rozměju.
Kazniske swěźenje našych susedow 2020
Źowćoju ta njewěstosć naraz jo se zgubiła.
Sam na wuměńku som se na toś te słowa dopomnjeł, mě samemu wšak take wobmyslenja žednje pśišli njejsu.
Wót 1847 maju za to nowy kjarchob pódzajtšo wóte jsy, pśi Hukśicce.
Dalšny pśinosk ze serbskego boka stej byłej prezentaciji dweju cłonkowu kupki Serbska reja w radnicy Sighişoara.
Zacyniś granicu do Pólskeje pak njejo pśedwiźone, jo gronił Olaf Lalk.
A ja žycym Wam nutśikowny měr a sćerpnosć, pśeto ga derje wěsćo, až stoj wšen cas we Božej ruce!
Tśirogate płody su na škrob bogate wórješki z kšutej, brunej škórku.
Jo teke wuzwignuł, až buźo se połne zagronitosći z pśesedlenim Miłoraza wobchadaś.
Prězy stoj serbski tekst, dar Bramborskeje.
Apelt jo wuzwignuł wósebnje to, až móžo kužda kupka pó nowem statuśe — a to pó paragrafje 11 — něnto lichotnje a samostatnje rozsuźiś wó swójom źěle.
Mjadwjeźe su cycakowa swójźba z pórěda rubjažnych zwěrjetow .
Superpoenty z licencu k smjaśu.
Jich jo było źaseś.
Gromaźe ze Sebastianom Elikowskim-Winklerom zastupujo wón muzikowego redaktora Ulija Pogodu, kótaryž jo južo dlejšy cas chóry.
We prědnej etažy źo pśedewšym wó drastwy a nałogi, we pśizemskej etažy wó burske žywjenje.
Njemusy se ga nic pśegnawaś.
Aplaws ako źěk pśiglědowarjow njejo a njejo kśěł pśestaś.
A wuměrnijotej se naměsće a w samskej sekunźe.
Na wšyknych zarědowanjach ga su spěchowali jano tu serbsku rěc.
K prědnemu ga jo se musała tegdy kopica pismow a lisćinow wupołniś, aby zewšym směł republiku spušćiś a jěś do wukraja, rownož teke socialistiskego, a k drugemu źe smy kśěli něźi pór markow wuwikowaś, aby našym wuknikam jězd pśeliš drogo njepśišeł.
Wóni su 21 dnjow dłujko kuždy źeń dostawali rěcny nadawk abo gódańko.
Njamam žednych pśijaśelow.
Zastojnstwo wokrejsa Damna–Błota, kótarež koordiněrujo akciju k wótwoboranju katastrofow, jo pětk kontrolu nad wótpaloneju stronu zasej amtoju pśepowdało, a ten naspjet Załožbje za źiwe krajiny (wóna zastoj teren totalnego rezerwata).
Co jo take statne dogrono, co su jogo wopśimjeśa a cile? Móžośo proces wuźěłanja statnego dogrona krotko wopisaś? How by ja cyniła slědujuce rozeznawanje: Co statne dogrono z pšawniskeje perspektiwy jo a co ten projekt specifiski w mójom slěźenju wopśimjejo, stej dwě rozdźělnej pšašani.
Mjazy tymi woprami jo teke Anka, žeńska Jura.
Jomu se groni pšawje Bengt Kanzler.
Cypjel jo jej wušywała a šyła G.
Słowo wóznamjeni wikowańske drogowanje.
Tak su źiśi tekst derje rozměli a wótergi nowe słowa wuknuli.
Juro: „Kake kulki ga to běchu?“
By se pšašali, cogodla ten njama zmužnosć, to teke pśiwdaś.
Něnt źěłam w źiśowni w Mósće, źož dolnoserbsku rěc woplěwaju.
Njebudu-li luźe sami skóro k lěpšemu wuznaśu pśiś, ga buźo rybowe bogatstwo našych łukow skóro jano hyšći powěsć – jo raz było – rowno tak ako bogatstwo na źiwinje.
Dla tog, až něnto jo gmejnska rada naspjet swójo póžedanje wobwěsćiła, co wón teke drugi raz to cyniś.
Wu nas ga dajo wjele wěcej potenciala!" Moderatorka rozgrona Christina Kliemowa jo se dopšašowała, lěc taki program jo realistiski, a lěc njeby musali pótom drugim institucijam pjenjeze wótśěgnuś.
W lěśe 1957 stej nowej zwónje dostałej.
wó dwójorěcnych toflickach na dojězdnych drogach gmejny.
Su te nejcesćejše a nejwětše rostliny.
Bóže njewjedro
Ja se śi wósebnje źěkujom, až sy wó tom ekstra pśinosk za młode cytaŕki a cytarje źiśeceje Pratyje napisał.
Lysann Rybakowa, wjednica górjańskeje Domowinskeje kupki, jo rowno tak zdźěliła, až na Górach njebuźo žedna woklapnica 2021 – a teke žeden zapust.
Žedne lěta pózdźej, w lěśe 1953, som se wobźělił na kursu na Serbskej rěcnej šuli w Minakale pla Budyšyna.
Buchanowe ga wótwarduju gowjeźinu jano za měso, za šlachtowanje, a nic za mloko.
"Musymy se realitam stajiś".
A starjejše su wšykne kontra.
Jadna se wó eksemplar, kótaryž jo w slawistiskem slěźenju znaty a póchada ze zběrki fararja Bogacesća Bjedricha Ponicha.
Leipner był ako powědaŕ Rady starostow z Dolneje Łužyce wuzwólony.
Žedne cłonki pśedsedaŕstwa su měnili, až gymnazium we něntejšnej wjelikosći jo pśewjeliki, aby mógał swój „serbski nadawk“ dopołniś. „Gaby rěcna situacija lěpša była, pón by mógła ta šula taka wjelika byś, ale tak dłujko ako nam feluju ceptarje, musy byś mjeńšy“ – jo gronił wucabnik na wuměńku Bjernat Rjentš.
Pomoc jo něnt była trjebna.
We wjažy stoj regal z "Jordanoweju biblioteku".
Domowniski muzeum z projektom "Stary lud" jo nejwěcej woglědany muzeum we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
K tomu budu ze źěła pušćiś bejnu kopicu sobuźěłaśerjow.
Toś njejo pśechwatanje było, až politikarje wšych partajow su we tych tyźenjach wjele ducy byli w Bramborskej a Sakskej.
Móžnosć, kupaŕnju w piwnicy šule wužywaś, jo se młogemu spódobała.
Jer 18,1–10 * Jer 40,1–16
Wjelike mejstaŕske wuměłstwo pak wóna njepśedstajijo.
Docełego pak njejo termin we tšachośe, nejpózdźej 2024/25 dej byś ta wjelika "źěra" połna z wódu.
Zakład toś teje metody jo imaginarna nopawa, kenž ma źiśam ze swójim zaźaržanim pśikład byś.
Wjele z nich jo se pón wobźěliło na kongresu w Słowakskej? Dogromady 120 delegatow wót wětšego źěła cłonkow FUEN jo pśichwatało na kongres.
NC: DNW jo we gropnem donapórany, a pśisamem źaseś lět procniwego źěła za Wami lažy…
Howac se pśewjele gownyškow nagromaźijo.
Zwiski z někakim wokrejsom abo kabinetom za kulturne źěło wěcej njamaju.
Wot Radušańskich kupow pśiźoš k Radušańskemu błotnemu młynoju, źož su až do lěta 1950 hyšći trajdu mlali.
Někotare publikacije su wujšli we čechojskej rěcy, jadno wudaśe kalendarja jo se śišćało we Wilnje we pólskej, a jadno dalšne we hungorskej rěcy.
Kobołk jo njewěrjecy do glědałka glědał.
Horst Adam, ten „Casnikowy Landschleicher“, w rozgronje z nimskim Landschleicherom wót rbb.
Prezentaciju su dopołnili serbske spiwanja źowćowego chora pód wjednistwom Geralda Schöna.
Jo pśišeł na Nimsku nejcarnjejšy cas a slědkoju Hitlerowa wójna.
Bruno jo wjeliki! Ale ja se njebójm.
Kake jo było to žywjenje w internaśe?
Zacuśa se jano rědko wopisuju.
Erwin sejźi ze swójim pśijaśelom w gósćeńcu.
Ptaški su se wuźěkowali źiśam.
Stechlinske jazoro pokažo se w cełej swójej rědnośe.
Wjele, wjele luźi zbliska a zdaloka jo se pśinamakało, aby Nowsański zapustowy pśeśěg sobu dožywili.
To jo gronił parlamentariski jadnaŕ frakcije Heinz Vietze 10. 8. w Potsdamje.
Powěda se wó a pominaju se źělne zwězki, towaristwa a tak dalej.
Gaž pó normalnem kóńcu tyźenja se njecujomy tak kradu wódychnjone, aby nadawki nowego tyźenja mógali zmejstrowaś, pón smy »zdrjałe« za dowol.
Karminowe, zwónkate kwiśonki stoje w promjenjach.
Witamy wšych kupcow a zajmcow pśi našej stojnicy 29. do 30. januara w hali 2 numer 2.08.
Kněz źejo: Ja cu měr daś we wašom kraju, aby spali a was nicht njetšašył.
Tšochu pózdźej su se pón w pśeśěgu zjawili prědne serbske drastwy.
Jogo słowa su šli do jadnogo wucha nutś a z drugego ned zasej wen.
Chto móju wjažku nagnybjo?“
W zajźonyma mjasecoma su how na cełodnjownych ekskursijach pśedewšym źiśi 1. do 4. lětnika z wokrejsowu Chośebuz a Lubin a z wobwodnego města zeznawali ze serbskimi nałogami, bajkami a powěsćami.
Wóna jo nagranjała Gutheilowu, aby wóna abo jeje pśiducnik pśišłej do źiśownje na woglědy.
W septembru 1917 jo pśeśěgnuła do Barlinja, źož se jeje slědy zgubiju.
Serbske mustwo buźo graśe w kupce A.
»Wóstań raz how pśi mnjo, ja śi pokažom, źo a kak dejš glědaś!« 
K tomu słušatej mjazy drugim wejsna pałkaŕnja a moderny rěd za dojśe krowow.
Wuběgnuś a źurja zamknuś — to teke njepomaga.
Ale swójo wósebne gusło jo jatšowna wóda jano pón měła, gaž źowća njejsu na puśu k žrědłoju powědali.
Za wětšy źěl su to byli starše luźe a w srjejźnych lětach, ale teke młodej manźelskej ze źowku, kótaraž wuknjo w serbskej šuli w Mosće, su na ten serbski wjacor pśichwatali, rowno tak ako kněni Ryškowa ze Žylowa a kněni Reinschkowa z Depska.
Kupka serbskich kśesćijanow jo planowała serbske namše a zarědowanja, tog źěła jo wjele.
To su: 1. prof. Edward Wornaŕ, wjednik Instituta za sorabistiku w Lipsku a głowny awtor teje wuwołaneje ewaluacije serbskeje wucby, kótaraž jo we slědnem casu wjele emocijow wubuźiła.
15 wuknikow – ceły seminarny kurs – jo se na njom wobźělił.
Tśeśi wjerašk jo był wjeliki wognjopraskot.
com" na nogi stajiła.
Pśedsedarka Sabina Siegowa jo śěgnuła bilancu.
Až njeby nichten marznuł, su do bjacharikow warjone wino abo tej nalewali.
Njepilic pjerwjejšna krowjeca groź jo se wopokazała ako spódobna lokalita za kjarmušu pód moto „Kak jo to pjerwjej było“.
Swóju abituru jo złožył 1961 na SRWŠ w Budyšynje, za tym jo wuknuł na fachowego źěłaśerja za chemiju w Leuna-zawodach.
Wušej 20 komunow jo se wobźěliło na tom wuběźowanju, a na kóńcu su se gmejna Dešno, město Drjowk a město Chośebuz ako nejlěpše wucesćili.
Kak dejš to cyniś, jo wiźeś na fośe.
Na dnju reformacije slědnu sobotu jo serbska wósada swěśiła namšu w Prjawozu.
Njejo móžno, how wšykno to pśedstajiś, což cytaŕ w chronice zgóniś móžo wó Wjelikich Dobrynjach.
Bźez lapy jo ga drastwa jano poł tak rědna.
To pasujo derje!
Wjele dobrych powěsćow mam wót njogo.
Smy w NC 26 wó tom rozpšawili.
K pomocy su mě byli knigły, ako stej pisałej a zestajiłej Wylem a Erwin Mjeršeńc k historiji Žylowa.
Wjeliki kran pušća zwón z torma dołoj – rowno tu chylu, ako słyńco jo se zaśamniło.
To jo se stało teke na 40. kokośe w Turjeju.
Tola ze zachopjeńkom wójny a dobywanim cuzych krajow jo dojšło njezjapki k pśewobrośenju w pismje.
Ten źeń su luźe mógli wše rolnikaŕske produkty na Budekojc dwórje kupiś.
Dejali pak take byś, až dajo se banśik bźeze wšogo pśeśěgnuś.
Lětosna noc muzejow ma ze 29 zarědowanjami wót 26 partnarjow wjelgin wobšyrny program.
1.
Rozmjej, wóno co twaŕski dwór zeźaržaś ako dom za towaristwa.
2.kral Marcus Šwjela/Schwella kralowka Eva Thiemojc
Tam a how ganjaju kóze, kenž nose wokoło šyje zwónaški, psy a pastyrje.
K rostlinam se licy mechy a žyłowe rostliny.
Pódobne tšojeńko z drugimi akterami: Sejźim na jadnom abiturnem swěźenju ze sobuźěłaśerjom Domowiny Haraldom gromaźe pśi piwku a rozgranjamej se wó šuli, wuknikach a wucabnikach, ako wón tak pśipódla pśispomnjejo: »Gaby wy tencas wěźeli, co wukniki wšykno zhandaju, wam by włosy wóšerjeli.«
„Źěkuju se Wam za Wašo pšašanje, mě se źo derje.
Akle w casu kśesćijaństwa su se pód zemju schowali, dokulaž su se bójali zwónow w cerkwjach.
Pśi wognjach rada pjaku klěb na kneblu (Stockbrot ).
Dajśo kreacijam někotare dny na pówětšu schnuś.
Smy narske, lěc musy Kubłaśnke ministaŕstwo se tam dalšnym pšašanjam stajiś.
Źiśi napódobnjuju kusanje.
Ale bóžko jo tšochu hynac pśišło.
W pśigótowanju jo se wobźělowali jano žeńske.
Z Cleo som se mógała pśechójźowaś pó dwórje, ale lajnu jo dejała měś.
Gaž se groni, až regeneratiwne energije njepśemógu wugel narownaś, ga pšaša se wón: Jo-li to fyzikaliski njemóžne abo jo to skerjej "politiska njemóžnosć"? Koch jo se dopomnjeł na zmakanja wuměłcow w DDRskem casu.
Ma dobry słod, a gaž raz rěznikoju jo k pomocy był a jomu pśez ramje glědał, se drugi raz sam na wšykno dajo.
Ej, Michał, groń raz, kótary stoł jo to pópšawem był?
Tak wuglědaju nowe dolnoserbske knigły za źiśi.
Po wjaceri co jich pak rozwjaseliś ze swójim programom Drjenojski měšany chor.
Nejwěcej zapisanych bydli we gmejnje Markojska góla: wěcej ako 100. Tejerownosći wěcej ako 100 bydli jich w měsće Chóśebuz.
Ceły swěźeń buźo w głownem taki ako pśecej.
Karikatury, skulptury a druge wuměłske twóŕby, ako su 2019 w "Tyźenju wuměłcow" w Lubnjowje nastali, budu wustajone na Cerkwinem naměsće w Lubnjowje.
pónjeźele, 27. januara /wezymskego
Ale dejmy hyšći wšake pśespytowanja zemje pśewjasć.
To buźo źinsa nimšćina.
Pśeto rowno ako žona z muža jo, tak jo teke muž pśez žonu, wšykno pak jo wót Boga.
Za jogo zdaśim njejo wuzwólowańska komisija to pšawe cuśe za serbske pótrjebnosći měła.
Ja se myslim, až to buźo wjelgin zajmne, wótměnjate a inspirěrujuce źěło.
Zawěsće dla wjelesych lipow su jej něga to dolnoserbske mě Lipje dali.
Wó duchu rěcy wuknjomy wót Erwina Hanuša wjele.
Smy pak na to glědali, až wšykne naraźone knigły su hyšći na pśedań.
We drugej witrinje maju sedym lapow ze wšakich wósadow.
Ako dobry znajaŕ serbskeje kultury jo źe pokazał na pódobnosć ku kónjecym a kokotowym głowam; njejo pak žedne pokazki na motiwy z wužowym kralom pódał.
Gaž glědamy na wótsypowanišća jamow, źož luź njamóžo stupaś!
41 ženjonych a fryjnych pórow jo se wobźěliło tudy na zapustowem pśeśěgu sobotu pśed dwěma tyźenjoma.
Betlehem jo město w "Kraju pódwjacornego Jordana".
Nanejjěsnje 2011 mógu zachopiś twariś.
To wšykno statkujo do pśibytnosći.
To pśedwiźi nowe póstajenje k wurownanju wudawkow za Serbow, kótarež płaśi wót ned.
Wše su pokazali na lubosć luźi k swójej domowni, swójej jsy a pśiroźe.
Z nim jo grozyła pilnemu źowćoju.
Te meble nam w tej serbskej śpě feluju.
Jeje zajm za serbsku drastwu pak jo wjeliki.
Marion Stenselowa a Angela Šurmannowa stej nagrawałej wusćełanje za źiśi.
Na mark a na marku
Raz abo dwójcy wob lěto prjatkujom serbski.
Normalnje wobśěžujo jim we tom lětnem casu wusoki pórostk rostlinow to pytanje za carobu.
Jo měł prědk, je k »Dopomnjeśam na cas w Dolnej Łužycy« zestajiś.
Dokulaž njejo pśez koronu móžnosć była, organizěrowaś studijne jězdy do wukraja abo do serbskeje wokoliny, jo rěcna šule se pśemysliła něco drugego a dobrego za maminorěcnych a za pśijaśelow dolnoserbskeje rěcy pśigótowaś.
Wóny film w biosferowem rezerwaśe skóro pokažu.
Zeger 13.00 se zestupajo tych wušej skóro 90 zapustowych pórikow za zgromadne foto na wjelikem parkowanišću gósćeńca.
Ty njesromnik!
Familiarna atmosfera kněžy se na Krawcojc dwórje.
Na zakłaźe togo slědnego jo rusojski komponist Sergej Prokofjew w styrźastych lětach zajźonego stolěśa, to groni južo a hyšći za cas woblagowanja tegdejšego Leningrada, skomponěrował operu, kótarejež prědny źěl jo se 1946 w tom měsće prědny raz pśedstajił.
Su pśipowěźeli, až wótměju se na kuždy pad hyšći dalšne informaciske zarědowanja.
Wóna jo była južo w źiśecych lětach wuměłski kradu wobdarjona.
A teke starše sejźe cesto kuždy sam, prědk swójogo telewizora.
Weto njejsom tencas nic pitśitśki na to se myslił, až to tak namalsnje pśiźo.
Z kuždeje jsy buźotej tam dwa luźa sobu we wjednistwje.
Halpitiusu jo pśeśiwo tomu wjele mjenjej znate.
Mam teke pśecej knigły k temam, kenž mógu se pón teke kupiś.
Za tym su byli wšykne kazane na wjacerju do kjarcmy.
To tśidnjowne „kubłańske drogowanje“ jo organizěrowało a financěrowało bramborske Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu – tam ga jo zaměstnjony referat 14 za nastupnosći cerkwjow, Serbow a za dolnonimsku rěc.
Na zachopjeńku 60tych lět som dłujko w Chóśebuzu źěłał a teke pózdźej som cesto w měsće był.
Pó studiju jo zachopiła źěłaś w Deutsche Tanzkompanie Neustrelitz.
Pótom se wótwobrośijo.
Sobotu, 1. junija, buźo Michael Apel w Lubnjojskem „Gleis 3“ (Güterbahnhofstraße 57) nawjedowaś ludowe reje pód motom „Wjasele do rejki“.
Wšuźi jo se chopiła powědaś naša rěc.
Wobswětowy ministaŕ Axel Vogel jo jej wótegronił, až jogo ministaŕstwo njejo było wobźělone pśi daśu teje sensibelneje studije.
Kulki su sajźali cłonki Domowinskeje kupki.
njeźelu, 13. septembra /nazymskego
Kněžki drje njejsu pśišli na pśewóźowanje a teke howac njejo tam nicht był z tych wjelikich luźi, z tych mócnych a bogatych knězow.
PDS ako druga nejwětša frakcija jo toś w opoziciji.
Pětš Šurman, pśedsedaŕ ds.
We tej póbituju južo materialije k šyśu, teke južo pśirězane maski.
Pśi źěle w laborje wobglědujo wucabnica chylku swójogo wuknika a pótom pšaša jogo:
Ako se zrazom błyska, wóna wiźi na drugem boce śpy źiwnu wogawu.
Co pak buźo pón zasej w nalěśu z nimi?
Njejo ga niźi žedneje rady?
Jogo maś Hańža Henčlowa jo se wjelgin wjaseliła, až wón ma něnt pśijaśela z Błotow, źož wšykno serbske jo, kaž wóna jo se mysliła.
To jo była zasłužba casnika, až Serby, kótarymž ta rěc njejo była do kólebkow dana, su se pilnowali, dolnoserbski lazowaś.
Su tšašnje wjele za to cynili a cesnoamtski angažement za ten muzej jo kradu wusoki.
Tak su šli Arex, Judit a Fryco Jagaŕ do Noweje Jsy.
Teke wóni su pśišli, aby M.
Lube źiśi, sćo Wy južo raz pśeśěgnuli?
Božko njejo „župny” bus pśez Barbuk jěł.
Zrownju jo sam ako awtor za dolnoserbski lud młogo basnjow napisał a wjele pśinoskow do Serbskeje Pratyje a NOWEGO CASNIKA.
Smy we wšyknych wěcach tešnjone, ale se njehobtužyjomy; nam jo stysno, ale njezacwiblujomy.
Słowo „Balkan“ pśiźo z Turkojskeje rěcy a rěka „góry“ abo „górski lěs“.
Njaso carnobrune śernje.
Wšykne terminy pak hyšći jasne njejsu.
Jaden z tych zaměrow, kenž sćo sebje stajili, jo spěchowanje serbskeje kultury.
Se wě, až drjewo njejo dejało se paliś, jano se žagliś, ale gasnuś teke njejo směło.
Zběranje tych płodow góle jo južo woblubowane zaběranje pśez stolěśa w našej Łužycy.
Mimo tradicionalnych župnych zarědowanjow k ptaškowej swajźbje a zapustoju - mjazy drugim teke w Měsćańskej hali w Chośebuzu - a wjele probow a zwucowanjow za wustup na VII. festiwalu su w něźi 60 wjaskach Chośebuskego, Gubinskego, Baršćańskego, Kalawskego a Lubinskego wokrejsa swěśili młoźinski a muskecy zapust.
Až smy pśišli do togo zapisa, jo zalažało na panslawistiskem myslenju a dokradnosći zastojnikow, kenž pśi tom njejsu zabyli na nejmjeńšy słowjański lud, Łužyskich Serbow.
K prědnemu su tśi młode žeńske wót połnocy duce byli pó Rownem, su spiwali a šli luźam a na kóńcu na Njepilic dwór.
Starki ruce stykowašo a źašo: »Gaž ja se na našo chude, žałosne žywjenje myslim, ga kśěł płakaś.
Zbóžny jo cłowjek, kenž njecyta wabjeńske anonse, daniž njesłucha jich rozgłosowe wusćełanja, zewšym njewěri do jich sloganow.
W maju lěta 1988 ga jo se how wótměła serbska namša, na kótaruž su pśichwatali luźe zbliska a zdaloka.
Jo to było pšawje, až jo Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny wó tom rozsuźiło?
Na kóńcu jo lažał nasyp 10 metrow wušej wokoliny a dwór 5 metrow do zemje.
Ta wót bramborskego kněžaŕstwa planowana reforma zastojnstwowych strukturow w Bramborskej jo wordowała 2017 derje zastajona.
Jogo susednej stata stej Indiska a Myanmar.
Tak teke w zakładnej šuli Christopha Kolumbusa w Žandowje.
a smej musałej pśed nima až do garnizony hyś.
Prožymske towaristwo jo w decemberje Domowinje pśistupiło, dokulaž wócakujo wót Domowiny pódpěru za swójo wójowanje pśeśiwo jamje.
Wóno lažy w prowincy Pódpołnocna Hollandska w pódwjacornem źělu Nižozemskeje.
Swětki, njeźelu zamrětych, gódownicu a silwester zwónim šesć do wósym minutow, a to tśi raze za sobu.
To jo było zachopjeńk za zasejnatwaŕ Gołkojc.
Jano Maśica Serbska jo se wó zdźaržanje serbstwa starała, na Domowinskich dowěrnikow pó nowych zasadach njejo se zewšym mógało mysliś.
Snaź mógu je teke juž sobu powědaś?
Źowća chójźe w narodnej drastwje.
Ale njejsmy mógli tak lažko drogowaś.
Gaby uniwersum ale był njeskóńcny wjeliki a měł skóńcne starstwo, njejo nas swětło zdalonych gwězdow hyšći dojśpiło.
Woklapnica w Borkowach - wóna jo była pó starej tradiciji na Tśoch kralach (6.1.) - jo pśiwabiła wjele wobydlarjow.
Soči jo město w Krasnodarskem kraju w Rusojskej.
To pak sy se kradu mólił.
Jen su gótowali pśedewšym w pódzajtšnosłowjańskich stronach.
Nejžpjerwjej su gólcy "zabijali kokota", to groni až su z cepami bili na glinjane kwětkowe gjarnce.
To jo tak było: Toś ta śota jo była w Žylowje pla bura Kolowa słužabna a doma jo była w Drjejcach.
Wonej stej na uniwersiśe we Lwowje z pomocu computera zestajiłej knigły „Pšašanja sorabistiki”.
Jaden z nich jo był Serb Fryco Grěšeńc, kenž jo był wěsty cas šulski raźc w Chóśebuskich stronach.
To jo wšeje chwalby dostojna iniciatiwa, ako howacej njama swójogo rownja w našych stronach: We tudskem cołnowem wustawadlišću stoje nowe tofle, źož serbski charakter jsy jo wjelgin derje a zjawnje z pomocu stroninych mjenjow wopokazany.
Pśeśěg jo wušej 400 mejtarjow dłujki był.
Toś jo pšašała wujka Markusa: »Markus, maš ty naju dobry šantk, wón jo pšec?«
Njejo wopšawdny refleksiwny pronomen.
W Bramborskej jo jano mało aktiwnych powědarjow dolnonimskeje rěcy, a žeden zwisowaty rěcny teritorium njejo.
Jadno lěto pak njejsu se Radušańske burja za tym měli a su swójo seno kopickowali.
3. źěl žeńskeje drastwy, 4. domacne zwěrje
Ale mjenja tych 18 paršonow njejsu zapisane.
Kněz Goldmann jo tam z muzeumoweju pedagogowku kněni Lauterbachoweju wjeźenje za nas wujadnał.
Te to zawěsće za złe wezmu.
Śota Stefka/Stefanie Krawcojc
Pšašali su dalej za zwězanosću Górnych a Dolnych Serbow.
Na zakłaźe dogrona mjazy DDR a Polskeju som ja něnto teke k nim słušał.
Wjele luźi ze jsy, kótarež njejsu hyšći žednje Bože słowo w serbskej rěcy słyšali, su pśichwatali do cerkwje.
Pśez njogo su dojšli liturgiske teksty do śišća.
Wón se pśed nimi chowa.
Cerkwine tormy pak su we wjele jsach.
Luźe płaśe pjakarjeju za guski a klěb, ale kopěruju se cesćej a cesćej muziku z interneta dermo.
Wiźecy, což jo se how tšojło, jo wołał: „Papa, pśestań!“
W repertoire budu serbske a nimske spiwy.
Hyšći wěcej standardizěrowanej stej metoźe Babbel a Busuu.
Zachopjeńk tudy pak njejo lažki był.
Na woglěźe w Turnowje
Wuško twójo małučke wjelgin derje słyšy mě.
Wóni wótbłyšćuju we wšakich stilach, technikach a formatach wjelerakosć měsćańskego a krajinowego mólaŕstwa wót drugeje połojce 20. stolěśa až do pśibytnosći.
Žycymy wam wjele wjasela pśi graśu a zwucowanju ze źiśimi!
Dalšne pjenjeze su nabrali z drugimi póbitowanjami.
Źiśi njewěźe wjele wót złosći togo swěta.
Dopask z běłym wušywanim, žyźane ropkowane šorce, zeleny wušywany bant, carne cańki wokoło šorce.
Nutśikach jo pěsk a ten se sypjo pśez wusku źěrku wót jadneje komorki do drugeje.
We wobłuku měsćańskego swěźenja buźo pśiducu sobotu, 22. junija, wót zeger 14:00 do 18:00 na rbb-jawišću w Puškinowem parku 12. „Serbski swěźeń“, kenž stoj pód patronatstwom Holgera Kelcha, wušego šołty města Chóśebuz.
Na 100 serbskich lyriskich tekstow z jogo pjera jo znatych… “Wałtaŕ jo pśestupił rěcne granice, ale teke granice intolerance abo wobgranicowanja.
Wejsanarje skjarže, až wina na tom su stare groble, ako su pó źělach zachytane.
Płaśiś ma se 15 euro, z póniženim 10 euro.
Tak jo ten mały młyn w cełej wokolnosći wjelgin woblubowany.
Ale buźoš pšašaś: “Źoga to dobre słowo wostanjo, to ga niźi njepśiźo!” Luby pśijaśel, wóno dej ned pśiś.
Wón jo wulicował wó swójich nazgónjenjach pśi załoženju kubłańskich institucijow w lichotnem nosaŕstwje.
Zagrodne sorty cesto maju połnjone kwiśonki.
Ten njewomucny wójowaŕ za to serbske w amśe Dolne Błota jo gano njezjapki wumrěł (NC 14 jo rozpšawił).
To su teke šulske gólcy.
Miliduch jo był serbski wjerch.
Ja som ten nejwětšy.
No, wójaki su se tam pórali a se do źěła dali, su zwukopowali dundersku źěru, a z togo pěska, kenž su tam wukopali a wótnjasli, su pódla nakopickowali wjeliku pěskowu góru.
Mimo togo dostawa něnto zapśimjeśe, ku kótaremuž nastawk eksistěrujo we Wikipediji, wótkaz we formje pismika "W".
Ale zrazom stej wótraźowałej tak hyś.
Gaž dwa śěga stej se tudy zmakałej, stej musałej se ranžěrowaś“, wě ten baslaŕ kradu.
Źo wó nejwažnjejšu nastupnosć w našom žywjenju: Źo wó lubosć.
Wjele „kompozicijow” Latkowych krajinow ma něco poetiskego a romantiskego, pó źělach mystiskego a samo swětego na se.
Wón jo wuknuł na gymnaziumje w Chóśebuzu, pón jo w Bralinju teologiju studěrował.
Slědny ruski car Nikolaj II. jo źe był śeśko Wilhelma II. a njaboga manźelska princa dr.
Som rozměła, až „naglěd“ ma ze słowom „glědaś“ cyniś.
Tek za kónje jo rědnje, gaž směju fryšnu tšawu knabotaś.
To jo tśeśi źěl wót "Ronny-saga".
Žylojske wobydlaŕske towaristwo ma kužde lěto wšake póbitowanja, z kótarymiž se towarišnostne žywjenje w tom pódpołnocnem źělu Města wobogaśujo.
Ale tak pšawje wón to hyšći njewumějo.
CENTRALA W BUDYŠYNJE
Kalawcyna a A.
Něnt to źo a ja som ze sobu spokojom“, groni.
How su dostali wjeliku chwalbu, rowno tak ako kupka źiśi z Chośebuskeje muzikoweje šule za rědne graśe na wšakich instrumentach.
Jaden źeń jo mały carśik Zubolak sebje gronił: "Som něnto wjeliki dosć, až móžom sam žywy byś."
Někotare bajki namakajoš teke w slědujucych gronkach.
Knězoju słuša zemja a wšykno, což na njej jo, zemski swět a wšykne, kenž na njom bydle.
Młode Bubaki źěłaju: Šramojc Maja, Elias Bisse a Johann Rabe rozbijaju wobchytanje sćěny we wósadnej śpě na farje.
Swóje serbske kórjenje rada spšawnje pśiwdawa a mójo statkowanje za serbstwo samo doraznje wita.
Woglědarje su musali se do kontaktoweje lisćiny zapisaś, su směli jano z nagubkami do ateliera we "GLEIS 3" stupiś, a teke te tam swóje twóŕby prezentěrujuce wuměłcowki su musali nagubk na se měś.
A co móžo se wacej hyšći groniś ku tej nowej dolnoserbskej Pratyji?
Teke my normalne luźe casy zlěpšyjomy naše metody: Njekamplimy se, ale pódštapujomy, nejpjerwjej drjažnimy, pón kałamy, ale tak, až jano ten, kenž dej to słyšaś, to słyšy.
Ale gaž z wokna glědaš, njewiźiš žednogo města.
To pomoga młodym historiju rozměś a stakim pśichod wugótowaś".
Město togo jo wón gótował praktikum pla rbb, źož jo měł móžnosć mjazy drugim serbske pśinoski pśigótowaś za TV Łužyca, k eksemplu portrej Měta Woraka, Mariany Zemšcyneje z Drjenowa a Wernera Lehmanna z Hochoze abo designerki Sary Gwiszcz z jeje noweju serbskeju modu.
Jeje nan woła.
Ale wjele lět njejo se wjele stało.
Wětšyna Witaj-źiśi pśiźo z pódpołnocy ako wót zakładneje šule w Žylowje, a wóni by lěbda až do Gogolowka jězdźili.
Do kóńca 19. stolěśa jo Madagaskar był samostatny kraj z kralom abo kralowku.
Abo kśěł pó góli ganjaś, griby zběraś a raz zasej se měriś ze šyškami na te dokoławokoło stojece chójce.
Wobwodny sejm a wobwodna rada Chośebuz stej gano rozsuźiłej, reducěrowaś wudobywanje wugla w Běłowoźańskich stronach.
Sobuźěłaśerje wótrěda Stawizny w maju 1971
We nowych wustawkach jo ekstra artikel za to pśiraźony.
To pak njejo bźez mamineje pomocy tak jadnorje, pśeto Milenka powěda serbski.
Cu swóju kazń do jich hutšoby daś a do jich mysli napisaś; a wóni deje mój lud byś, tak cu ja jich Bog byś.
Wuznam jo kóńc zymjego kaž pla Serbow.
Jen mógu tam wótedaś, a z tym buźo wón wuchowany za pśiducne generacije.
Su musali něźi 35. 000 tonow kalka wusypaś za cysćenje.
Jadno wósebne wokognuśe jo było, ako su młode bóśony prědny raz wopytali lětaś.
Južo dłujko ga su zachopili pśigótowaś to wjelike twaŕnišćo.
Ale dłymoko dołojce we zemi jo tak stawne pógibowanje, ako zawinujo toś te pśirodowe fenomeny.
Njeźelu, dnja 17. junija na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Ten jo něnto buroju foru wjelgin derje zapłaśił, ale jogo teke warnował, až njedej domojducy naslědk glědaś.
»Co se jej do groźi – do jeje stanka?«
Twójej wócy stojtej wótwórjonej nad wšyknymi drogami cłowjecnych źiśi.
"Jich pregnanca a wugbałosć mě pśejmatej.
Tam drje njamóžoš se kupaś w mórju, dokulaž jo lodzymna wóda, ale weto jo rědnje.
Wjelgin derje pśedstajijo wón žywjeński nałog rowno teje kupki ludnosći.
Žnjowny swěźeń kóńc tyźenja
Źo to sy něnt wiźeł?
Pśed tśista abo styrista lětami jo jim słušał ceły kontinent.
Wjelgin moderne a za wětšy źěl teke „šćipate“ su byli te reje. „Reja wó pjenjeze“ (wó euro) jo do carnego trjefiła.
Jo jich było 22 młoźeńcow, kenž su sajźonu njeźelu, 31.7., w Smogorjowje kokota zabijali.
Duchowne źěło lajkow płaśi w ewangelskej cerkwi ako wjelgin pozitiwna wěc.
: Bandojc kjarcma jo zasej wótcynjona! Zachadnu srjodu jo góspodaŕ Hanškojc Gerd wurěšył wjažu a městno pśed kjarcmu.
To by mógali byś na pśikład cłonki hochoskeje kapały "Drachen-Combo".
Wósebnje Pumpak jo jima wjelgin źěkowny.
Šabnam ma znatych, kótarež powědaju doma serbski.
Ten recept za te naše twarožki som tak napisała, ak jen we głowje mam.
Njeźelu su se wokoło 20 towaŕstwow wobźělili.
To se mě wjasele napóra, a mam pśecej dobre kapsne pjenjeze", wón se wjaseli.
Do togo dlej njejsu fararja měli w Grodku.
Nejwěcej rozšyrjona a teke mě nejlěpjej znata jo slědujuca wersija: W starodawnych casach jo se plon wobźaržał na Dubrawje – to jo mała wušyna abo górcycka na pódpołnocy Hochoze – mjazy źinsajšneju Jsu a Pódgólu, kótaruž tegdy hyšći dało njejo.
Ale wuběrk njejo był pśeliš wjeliki a toś jo dojšło ku konfliktam mjazy generacijami.
Łopjena su lapate abo źělone.
W tom śěžkem casu kwitu how a tam znamjenja luźi, kótarež su we kwarantenje.
Tuk rozkšajomy na małe kóstki.
Ale naraźone rozwězanja, až na pśikład wokrejs Sprjewja-Nysa pśiwzejo muzej Dešno do swójogo nosaŕstwa, njejsu mógali na tom bliźe póstajiś.
Fota w cerkwi - take něco wěsće njejsu w Rogowje/Horno hyšći dožywili.
Smy měli skerjej frontalnu wucbu, smy wjele wót prědka źěłali".
Pla Kamila Stumpfa a pózdźej pla Fabiana Kaulfürsta jo pilnje wuknuł a wjele nawuknuł wót teje dolnoserbskeje rěcy.
Z Běłogroda/Belgrad.
Alpska słodka źiśelina jo rostlina ze swójźby łušćinowych rostlinow .
Kapała „Prostetaler Blasmusikanten“ pśewóźujo swěźeński pśeśěg, a wóni budu teke graś k rejam wót zeger 20.00 w swěźeńskem stanje.
Stakim kśě signalizěrowaś wuznam togo kšaca za serbsku identitu wót Łužyskich górow až pśed wrota Barlinja.
My smy pśecej z Bogom, teke pón, gaž nam to wědobne njejo.
A nan jo to hyšći dolabował, až syn we jsy komunalne komando wjeźo.
njeźelu, 22. měrca /pózymskego
Na to wupytajo se kral swóju majsku kralowku.
Ako som pisał: Zapšawym!
A jo wobspomnjeł wažnosć digitalizacije – serbska rěc njedej we nowych medijach slězy wóstaś. Schierowa jo powědała wót nowych nadawkow – finance deje se pśiměriś, a to se derje maka ze strukturneju změnu.
Rad pśedstajijo swójogo lubuška, ten Tšupcański młyn, zajmcam a woglědowarjam.
Nejcesćej bu wóni do plackow rězane a ze salatowej jušku resp.
Pcołkaŕske towaristwo z Bórkow pórucyjo wšakorake błośańske speciality.
Ta pśiźo z wusokeju pśilejnicu.
Jej se groni “Wolf Lücking - Łužyske drastwy 1955”.
Měke měso bjerjomy z juški a rozkšajomy jo na kuski.
Rědne wobraze su pódla.
Pipsi-Wuško skócyjo ze stoła, wzejo Hopela-princesnu za ruku a wobej wjasele rejujotej.
"Město Lubin a z nim cełe Błota su se prezentěrowali ako strony z bogatymi tradicijami, źož se nosy ludowa drastwa a źož z gjardosću woplěwaju serbske derbstwo.
Ale bóžko jano mało luźi je źinsa znajo a wužywa.
Za mnjo jo to kuždy raz był rědny drogowański źeń.
Wjele wjasela z knigłami žycy
To pak njegroni, až njamaju něnto nic cyniś.
Wobnožka wóstanjo w kósmickach wisecy.
Pśedali su kulki, kulawu a marchwej.
Wušej togo kśě skóńcnje stajiś swóje rědne tofle do jsy, źož budu gósći strowiś a witaś.
„Kanarikow” mjazy muskimi bywaju mjenjej a mjenjej, a to teke pśez to stawne prjatkowanje młoźinskego koordinatora.
Tak maju Mohamedanarje město lěta 1996 lěto 1417, kenž se zachopijo 19. maja.
Njezabyńśo, teke cedlik z mjenim, adresu, starstwom wobźělnika a mě techniki pśidaś.
Chtož hušy ma k słyšanju, ten słyš!
We dwanasćo turistiskich temowych póbitowanjach wót "A do W" namakajo gósć wšykno, wó comžkuli se informěrowaś co: Póbitowanja za aktiwity, póstarcenja za lichy cas, wulětowe cile, kjarcmy, wupóžycaŕnje cołnow, pśistawy, padlowańske ruty, kultura, muzeje, naraźenja za drogowańske tury, zarědowanja, wellness-móžnosći a wjele wěcej – samo teke w serbskej rěcy.
Helena Herbergowa jo jaja mólowała we sakskej hali.
Ako su pśeśěgnuli, su hochoske starjejše pilnje pomagali, za to se wjednica Resi Lotrina wutšobnje wuźěkujo.
Nichten njejo měł taku glucnu ruku ako wóna.
A to jo była Anke Schwarzenbergowa! Wóna jo tencas źěłała we wótźělenju za rekultiwaciju a wachowała na kšomje jamy.
We cełem wiźone, jo nastał na koncerśe stakim fryšny wětš, kótaryž ma potencial, aby se njespódobał jano młoźinje, ale teke srědnej generaciji serbskich luźi.
Wurownajo se a wóttśapujo se proch wót swójogo krotkego zeca.
Ducy pó jsy jo se jej derje raźiło se pśesajźiś a swóju rušnu a rozpušćonu trupu gromadu źaržaś. „My by mógali byś wěcej pórow, ale wjele wót nas študěruju a maju tuchylu pśespytowanja.
A tam njejo nicht nic kurknuł.
Dalšne cłonki njejsu tak aktiwne, su do drugich stronow śěgnuli.
To su luźe bźeze źěła, za wětšy źěl młode.
Tunku do dłymokich talarjow daś a warjone kulki k tomu jěsć.
Mjazy nimi jo był teke prědny raz faraŕ Chr.
A ten něnto tak mudry Krabat jo nanoju gronił:
Hyšći pśed krotkim jo jogo žywjenje wuglědało tak: "Nic raza źaseś minutow sejźiš doma pśi bliźe, a južo se telefoněrujo."
Něto jo dostała wótbagrowana wjas Tšawnica/Tranitz skóńcnje swóju dopomnjeńsku toflu, pśiscynjonu na zanjasonem kamjenju.
K tomu jo na pśikład słušało nawabjenje dowěrnikow, kótarež su dejali narodne zajmy Serbow a Domowiny na jsach zastupowaś.
Wón źe jo dotychměst to wěcej pó zacuśu prakticěrował.
Sćěnowy kalendaŕ, fotografije: Wolfgang Wittchen
Wšake jo teke cytała, aby wšych narskich cyniła.
Pšosył jo je chóśebuski wušy šołta Holger Kelch, a jo gronił až sejmarje njemuse za to zapłaśiś.
"Togodla: powědajśo z nami", jo wón apelěrował.
Gorki, kał, kśěn, špargel, banja, zela – wšo to a wjele wěcej mógu gósći how pśecej dostaś we młogich a pśecej nowych wariantach.
Gaž jěźoš wót Wětošowa na Borkowy, wiźiš jen w kśiwuli pśed Myšynom na pšawem boce.
Podpěruju twaŕ takego města.
Lětosa w měrcu a aprylu su dejali w ramiku projekta "Pśechod 03" koncerta a cytani w Korutańskej se wótměś, pśeto kaž wuměłstwo, tak matej teke muzika a literatura swójo kšute městno w ramiku togo projekta.
Na njej budu k słyšanjeju mimo serbskich spiwow teke młoge wót drugich słowjańskich ludow.
We źinsajšnem casu se gótujo wšykno z computerom, ja som měła mój computer w głowje.
A ta jo wjele wěcej napněta, ako młogi se to mysli.
Adwentowe tšojenje za źiśi
Lenka napśisko wócuśujo.
Togo „Sergeja” su pokazali we Hochozy, Cazowje a Janšojcach.
Lěcrownož naša nowa muzikowa ceptaŕka Gerlinde Mützowa jo kśěła z nami normalnu muzikowu wucbu gótowaś, smy ju cesto wó to pšosyli, lěc njamóžomy za naš rědowniski kulturny program zwucowaś.
My smy 1946 na stawnistwo pśez cełe město pěšy šli!)
Wóna jo zagronita za serbske młoźinske źěło we tej našej župje: "Buźomy graś, tak ako źiśi na jsy su grali.
Luźe su se bójali swój dobytk na łuki pśi rěce Wisła góniś.
Ceptaŕ daneje klase, kenž wobstara aktiwne źěło jadneje połojcy, musy pšawidłownje chójźiś wót jadneje śpy do drugeje.
Gibjo se jano pómałku.
Za 2020 njejo hyšći žedna suma wěsta, ale pśirada ma na mysli, nadalej wše towaristwa pódpěraś.
A ten domacny cas ga móžośo, rowno źiśi, ako do šule chójźiś něnto njamógu, kreatiwnje wužywaś za wupyšnjenje jatšownych jajkow.
Ako jo se chapjało změrkaś, su se někotare staru historisku drastwu woblakli a kuždy z nich jo pśedstajił jadnogo z prědownikow, powědajucy tak, ako by zamrěty sam wó swójom žywjenju wulicował.
Z Górneje/Milkersdorf.
Ned nazymu 1878 jo wón źělenje nimskeje a serbskeje namše we swójej wósaźe pśesajźił, wót lěta 1889 su we Wjerbnje teke zasej do serbskich namšow a na nje zwónili.
a tu wót mustwa Team Nordschleswig.
Za realizaciju tych pśedewześow pak jo trjebne wjele motiwěrowanych młodych luźi.
Z tym jo se zachopiła njewšedna kariera papriki.
Alexander Rabenau we Wětošowje (175. narodny źeń) – rolnikaŕ, nimski domowniski slěźaŕ, zběraŕ serbskich powěsćow a bajkow
Rada sportujom, spiwam abo grajom na klawěrje, ale zajmujom se we wólnem casu teke wjelgin za serbšćinu.
Wóni su se rozglědowali w muzejowej jsy Stary lud, zelowej zagrodce, muzeju a w cerkwi.
To pak su cynili w Chinskej.
To su byli Finn Deubel z Anninu Gusojc, Julian Pötsch z Marie Elsterojc (wšykne su 6 lět) a Moritz Glode ze Stellu Brannaschojc (wobej stej 8 lět).
Kuždy jo witany.
– wón ga jo połožył fundament za serbsku politiku w měsće.
Dej wóna wugbaś skerjej symbolisku funkciju, abo dej se powědaś, snaź teke we familijach? Pśeto za te wšake cele jo trjebne ceło druge šulstwo.
W muzeju jo se nowy stražnik pśistajił.
Źeń pózdźej jo był samski program w Niskej.
Irska jo kraj na kupje Irska w pódpołnocnem Atlantiskem oceanje.
Jo powěźeł až nejwětšy źěl Domowinskich kupkow w tych styri styri župach — Chośebuz, Kalawa/Lubin, Gubin/Baršć a Grodk dalej źěła a cłonki z optimizmom do pśichoda glědaju.
To se wě, až njejo ten carny młynik swójich wuknjeńcow rozpokazował we wšom, což jo wěźeł a wugbał – źo ga teke to –, wón jo jich jano wucył take narske wěcy a wšaki larifari.
Wót zeger 11:00 buźo "Serbska reja" ducy pó dwórach.
W módrem mustwje su grali grajarje.
Wón spóznajo lutki a wódnego muža.
Pós 14,8–18 * Jer 23,1–8
Možoš ten nadawk awtomatiski dalej wjasć?
Z titelowym fotom, ze wšakimi pśinoskami ze stawiznow, ze źinsajšnego casa a z wjelimi staršymi a nowšymi fotami se ta wjas prezentěrujo.
Kronowe łopjeńka se wót dlejšych keluškowych łopjeńkow ako zwónašk pśeseguju.
Dobrosz jo pódšmarnuł, až w slědnem casu česki parlament jo wustupił dwa raza za šćit serbskich kubłańskich zajmow a až Čechy financielnje pódpěraju Domowinu.
A to wjasele jo hyšći wětše, gaž se mjaseck tej běłej zymskej bildce pśinamakajo.
"Tirolaŕki su se žadali a njejsu na zachopjeńku kśěli pśimjeś žaby.
Zlubjenje jo za was, wašych źiśi a wšyknych, kenž daloko su, kótarež Kněz, naš Bog, pówołajo.
Cesto se pśi tom zabydnjo, až njejo jaden ako drugi a až su teke wjelike rozdźěle mjazy jadnotliwymi družynami.
Pósejźenje jo pokazało, až to pśetwarjenje njebuźo lažke.
"Celowa kupka su młodostne wót 14 lět.
Starka Hutchenowa jo radosći dla ceła nježywa.
Pśez to, až som wuknuł wót 2. rědownje serbsku rěc w šuli, som pśišła pón na Dolnoserbski gymnazium.
Z wósym lětami som wordował drježdźański kapałnik, ale som se z nostalgiju běźił, tak až dłujko njejsom tam wutrał, lěcrownož som wše wuměnjenja měł.
We tom casu jo lipšćańske kubłanišćo źěłowe městna casowje wobgranicowało.
"Dogromady dojśpijomy z teju napšawu lažčejše wobgóspodarjenje, wótpóranje barierow pśed sportowanišćami a jasne pómjeńšenje běgoweje cery", zespomina wjednik twaŕskego amta.
Tśeśi lawreat Myta Domowiny bydli w Oxforźe ‒ to jo prof. Gerald Charles Stone (87).
Muskim njejo jich wšedny woblak wjacor znicył.
Hoffmann jo pak kreatiwny był, aby dalšne cilowe kupki dojśpił: Pla njogo móžośo wót lěta 2014 skazaś klěb, guski a druge wěce w interneśe.
Rowno ako by gjarncarjowa glina se mysliła a jadno źěło groniło wót swójogo mejstarja: Wón njejo mě gótował, a jaden rěd gronił wót swójogo gjarncarja: Wón mě njeznajo. Jez 29,16
Chtož co se w měsće Běła Woda kupiś pupku w rědnej Slěpjańskej serbskej drastwje, ten musy załožyś do lody TINA na Bodelschwinghowej droze 5.
Južo na zajtša chapjaštej cołn źěłaś, a jeju źěło spěchowašo něto wjele lěpjej, nježli prědny raz, dokulž mějaštej sekery a piły a drugi rěd.
Julia Vizi, sobuźěłaśeŕka towaristwa »Divers«, jo swójske ideje za pśiduce wudaśe pódała: Wóna co naraźiś, wěcej kreatiwnego źěła do programa zapśimnuś, na pśikład pśez źiwadłowe graśe abo literarne pisanje.
Na to chopijo marchwej-Wuško se smjaś.
Z wjelikim wjaselim su cłonki chora "Łužyca" spiwali na Serbskej kjarmušy w Žylowje.
Dobra rada błazanoju mimo pada.
Zawěsće wugódajośo: Źowćo, kótarež na takem śmojtem městnje bydli a kótarež take śmojte mě ma, móžo jano chódota byś.
Druge kóleje su byli dłujkolětne pominanje eksternych fachnikow.
Něnto jo kněni Tšukowa ceło zaźiwana na mnjo wuźěrała.
2008 su wobstojali plany wótterganja cełego běrtyla až do Noweje drogi.
Narowno jo jich to towzynt euro.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu póbitujo wjeźenje pśez srjejźowěkowe městaško Luboraz.
Wótwórjeńske case su njeźelu wót zeger 11:00. André Friedrich pokazujo samopjacony tykańc.
Wót toś teje slědneje ekskursije njejo Leichhardt žednje se wrośił.
Wucesćone cłonki towaristwa "Njepilic dwór z.
Budu-lic górki kóńc awgusta wjelike dosć, worduju z ruku tergane.
Wšykne druge budu w ptaškowych kostimach.
Mjaztym jo pak tradicija, až jaden raz wob lěto swěśe w Šejnejźe namšu pód gołym njebjom.
Božko se pak nic njepišo wó twarjenju šulskego domu.
Cesto słyšyš, až luźe wó rozpuklinach powědaju.
Ně, to su wšake luźe, ako njejsu w Domowinje, zwónoźeli.
Jejko, wóna jo za nami!
Tež serbska redakcija pśi ORB, pózdźej rbb, jo se za jogo muzikowe twóŕby zajmowała.
Rozposłanje a roznosowanje pśewjeźo něnto posta. “Nowy Casnik” móžośo sebje skazaś pla wšyknych listarjow a postowych zarědow.
Som kśěła wuzgónjowaś, kake serbske pórucenja eksistěruju za młodostne wót boka medijow a towaristwow, a lěc wóne pórucenja wopšawźe pasuju k zajmam młodych luźi.
Žałosći nam Łužyca?
Take jsy ako Dešno, Móst, Brjazyna, Depsk, Popojce – wše cysto serbske.
Serbterm bazěrujo na PHP, HTML a na datowej bance MySQL.
K tatanjam, kótarež se k mójomu mjenju njewołaju, źeju: How som ja, how som ja.
Awtorka pócera z duchnego zawóstajeństwa Njepile, Hantšo-Hana, Wjelana a drugich.
Źěśi graju dałej łapanku a skokaju pó šulskem dwórje.
Hynac ako w pjerwjejšych casach wšake pratyje wucyniju jan mały źěl knigłow, w kótarychž su kulturne bogatstwa w śišćanej formje nazběrane.
Tam njekusaju slěpiki abo druge muški, tam stśělaju ned z kanunami na cłowjeske a politiske słabosći.
Problem jo, až se uniwersity wót politiki dalej a wěcej wobglěduju ako institucije, až deje se same financowaś a z takimi eksternymi srědkami swóju eksistencu wuspšawniś a nic ako institucije, ak se staraju wó wědu a kubłanje.
Na kóńcu Lětopisa spomina se na 65. narodny źeń sobuźěłaśeŕki Serbskego instituta a dłujkolětneje šefredaktorki casopisa "Pomhaj Bóh" Trudle Malinkoweje, jeje póranje na wuměńk a pódawatej se rozpšawje: jadna wó konferency serbskego źěla projekta SMiLE a wó zmakanju sorabistiskego wědomnostnego dorosta.
To wino jo było wjelgin słodke.
Abo jo se te felujuce pismiki něchten sobu wzeł ako wósebny serbski suweněr? Co to tam jo, w tej tšuze w Rogeńskem parku w Chóśebuzu? Tak su se drěli źiśi, ako su w rědnem nazymskem casu se tam wuchójźowali ze starjejšymi.
Budu se teke wó tom rozgranjaś z cłonkami cerkwinskeje rady.
Aby luźam tu nastupnosć rozkładli, jo NABU pśi dwěma bóśonowyma gnězdoma w Radušu kameru instalěrowało.
Wót lěta 1972 stej we cełem jano dwa eksemplara togo wuźěła w bibliotekach dopokazanej: wudaśe 1595 we Wolfenbüttelskej bibliotece wójwody Awgusta a wudaśe 1597 w Zwickauskej bibliotece radneje šule.
Złožujomy kšomu.
Ze sekeru su rozbili domowe źurja a dołojce te wokna.
Wót zmakanja kupki „Serbska namša“
Pósromośenje se jej njeraźijo.
Mej se doma cesto bijomej.
Pópšawem njejo kśěł w dłujkem rěźe nastupiś, ale južo wótdaloka jo wón se do princesny zalubował a ju južo dłujko wobglědował.
Pód małym krejzom rozměju se te krejze na kulowem powjerchu, kótarychž rowniny "nje"wopśimuju srjejźišćo kule.
Pśednoska wó situaciji našeje rěcy stej wubuźiłej intensiwnu diskusiju
Rěc jo žywa, gaž se nałožujo.“
Wujasnjenja k fotam we wustajeńcy su snadne.
Su dla tog wó pomoc wołali.
Wjelgin narske su se pón rozglědowali w Domowniskem muzeju, źož jo jim wjednica Babette Zenkerowa musała te drastwy, ten stary burski rěd a druge eksponaty rozkłasć.
Ten jo měł taku brodku.
Smy tam rowno pśišli na slědny źeń Tyźenja serbskeje kultury, kenž jo tam bydleca Serbowka Madlena Norbergowa ako projekt Ludoweje uniwersity organizowała.
Tu mólbu jo pśiwjadła barlinska wuměłcowka do Dešna, pśi góźbje małego zagrodowego swěźenja ten kóńc tyźenja mjazy Domowniskim muzejom a zeloweju zagrodu.
Nose tśmjele zecyki?
Wót drugich źiśi njejsmy dosć gótowanych domacnych nadawkow slědk dostali.
Wupytaj sebje tu nejrědnjejšu.
Knigły su nastali na cesć 25lětnego wobstaśa togo muzeja w lěśe 2002. Wudane su ako bibliofilna wósebnosć we chóśebuskem REGIA-Verlag.
Do togo smy tu rybu zatkali, gaž smy jadnu złapali.
Grajarjam ze źěkowanim wobwěsćijom, až som wót nich słyšał nejlěpšu serbšćinu wót wšych akterow programa na jawišću.
Jogo zapokazanje jo zjawne a buźo njeźelu, 18. awgusta zapokažo ako faraŕ wósady Halštrowska góla/Elsterheide a Wórjejce Stare město w cerkwi w Blunju.
Z wušej 50 źiśimi jo se póstajona kapacita za Hochosku źiśownju w starem lěśe pśestupiła.
Huch, kak se cołn hympjo!
Wón se žycy wěcej zapśimujuceje iritacije, ako wót dwójorěcnosći toflickow na drogach wujźo.
Hanka: „Jo to wěrno, nan?“
Kake druge měnjenja sćo hyšći słyšali, gaž jo šło wó dolnoserbske mustwo?
pětk, 28. awgusta /jacmjeńskego
Wšaka fryšna zelenina buźo na pśedań, Roland`s Partydisco buźo graś, a zaběranje za źiśi buźo teke.
Wułušćone semjenja se pśedewšym ako syru zeleninu, pśidawk do pólewanki a hejdušne kšupy wužywaju.
Za źiśi pśigódne su specielne za ruku góleśa wuwite computerowe myški.
To, což lěta dłujko nichten njeskažo, jo jeje lubinska tematiska runda za turistow "Na serbskich slědach".
Pó swójom šulskem casu jo se toś wudał do Słowakskeje, aby tam studěrował słowaksku rěc, kulturu a historiju.
Zajm a pśichylnosć tych Barlinarjow k našomu serbskemu pokažo, až by dejało byś hyšći wjele wěcej takich zarědowanjow w tom wjelikem Barlinju.
Pór dnjow pózdźejšu domojdrogu pak smy musali dla wjelgin špatnego wjedra zakóńcyś južo w Běłej Wóźe a ze śěgom do Chóśebuzu dojěś.
Pśeto šule su pósporomje familije jaden nejwažnjejšych rěcnych rumow.
Jo ga była ta Domowina napšawdu taka cerwjena?
Ines Bunzelowa pśedawa w Bórkowach teke serbske knigły.
My źiśi smy se nejpjerwjej raz schowali a pśi tom južo na pomsćenje se myslili.
Ten njeplek rejujo z jabłukom na nosu kaž akrobat.
To jo wón dejał teke někotarym pśiglědarjam rozkłasć we rozgronje pó filmje w Gladhousu.
Gal 5,13–18 * Jer 14,1–16
Wjas su mjaztym wurědnili.
Cytanje
Serbski sejm: „Źěło na nowem wujadnanju ze statom jo se zachopiło“
Zakopowanje na kjarchobje w Bórkowach buźo stwórtk, 23. januar 2020, zeger 13.00.
A jo pśiwjadła swójogo cłowjeka Onyebuschi-Corneliusa sobu.
To su byli tak ako pśecej cłonki tamnego Domowniskego a drastwowego towaristwa.
Južo 30 lět som něnto šołtowka na Gorach.
How wón źěła, wustaja a jo žywy – ako teke gjartnaŕska architektowka Susanne Richterowa a jeju sotša Anna-Rosina Selmerojc.
Rudno jo wjas w Pólskej.
W decemberje jo ministaŕski prezident, general Wojciech Jaruzelski, póstajił wójnske pšawo w kraju, to jo płaśiło do julija 1983. Nještabilnosć jo wóstała; w oktoberje 1984 jo pólska pótajmna słužba zamordowała fararja Jerzego Popiełuszka, ak jo pódpěrował "Solidarnosć".
Pinija jo štom ze swójźby chójcowych rostlinow .
Tak jo było w jadnej połojcy zala śicho dosć.
Wóstuda?
W Niwicy starcyjo droga na prěcnu drogu.
To se rozmějo, až budu jim pśi tom ceptarje k pomocy a až teke něco k piśeju a k jěźi dostanu.
»To musymy něco cyniś!«
K tomu Uwe Nowak: „My comy měś chroniku, ak ma pitśku teke rozwjaseleński charakter.
K eksemplu kowal Wilfried Faber, jo zgótował z drota skelet teje krony, na kótaremž wise jatšowne jaja.
To musało teke Frizow, Frankow, Saksow a Bayerow pótrjefiś, kótarež su z namócu se zadobyli do pódzajtša, do serbskego kraja – a to dajo se samo dopokazaś.
W materialu wuknik móžo teke namakaś lisćinu kardinalnych a ordinalnych licbnikow a gramatiske pśeglědy ze wšakimi tabelkami a zestajenjami kóńcowkow.
To jo ten jogo pšašał.
Wjele pśeměnjenjow ma cyniś z wopisanim kompetencow pśedsedarja a jadnarja.
A Maśica Serbska jo nejžpjerwjej wšykno za to cyniła, aby swóju južo 40lětnu źěłabnosć ako knigłowe towaristwo pód nowymi wuměnjenjami dalej wjadła na zakłaźe amtskego pśipóznaśa a nowego statuta.
Pótom buźo wósadny swěźeń k cesći fararja J. B. Fryca (1747–1819).
Wětšyk dujo pśez łuki a póla a chwjejo spła.
To grono wó tom jo južo dawno, ale jasne jo to akle wót 21. junija togo lěta, gdyž jo Rada Załožby za serbski lud wobzamknuła, až dejtej se załožyś serbski kubłański centrum a serbski medijowy centrum.
Swój běrow matej how nowa wjednica wobory Christine Zejmišojc a šołta Fryco Kšamaŕ.
Gaž pśijěźoš z Picnja na głownej droze do Turjeja, pón jo ned nalěwo na zachopjeńku teje bejnje dłujkeje jsy wjelike twaŕnišćo.
Jo, a pśi tom njejsmy wóstali, ale smy wěcej zgónili na pśednosku w gołkojskej cerkwi.
Wšake tofle warnuju, až nicht njedej stupiś na ten brjog, až hyšći jo tam tšachota.
Gaž jen pśed dom stajijośo, dejali jen snaź z dalšnymi kamjenjami wobśěžyś, aby se pśi wětšu njepśewalił.
Pšašajśo se jogo, co by jaden mógał pśeśiwo wogawam cyniś.
Wutšobnje Was witam w lěśe 2013!
Zasłužba Chojnana ako rěcywědnik jo wjele cytana „Serbska rěcna wucba”.
Jano tak buźo móžno dalšnych młodych koparjow ze jsow k tomu dobyś.
Chto jo zwólny, až co źinsa swóju ruku za Kněza napołniś?
Na połkupje lažy tśi staty: Italska, San Marino a Vatikan.
Snaź se to něto tšochu zrelatiwěrujo pśez pśidatnu wódu.
Nordqvist, Sven
Ako dalšny móžny cel wulěta se póbitujo teke rozglědowański torm pśi Wusokej w bliskej Kalawskeje Šwicy.
Chtož co wěcej wěźeś, móžo se wobrośiś na centrum „Oase 99“ na Jahnowem naměstnje 1 w Picnju (035 601/89 96 72).
Modelowa šula pak dej byś njewótwisna wót statnych pominanjow na licbu wuknikow a toś ta licba njesmějo byś zajźowa, gaž źo wó wobchowanje a pśichod cełeje rěcy.
To za nju njejo někaka zaběra, kenž jo ze samogo šposa pśewzeła.
Zastupniki Domowiny w šulskich konferencach w 6 zakładnych šulach, źož se pśewjeźo Witaj-wucba (Žylow, Brjazyna, Tšupc, Bórkowy, Janšojce a Wětošow) a na Dolnoserbskem gymnaziumje su wulicowali wó swójom źěle a wó situaciji na tych šulach.
A wóni kśě byś wěste, až wón napšawdu jo njabogi.
»Co jo wam felowało?
Pó graśu su zastupniki wobeju mustwowu se wó pśiducych nadawkach rozgranjali.
Telik luźi!
Sćěny su ześěgnjone.
W lěśe 1943 jo prezes synody Wuznawaŕskeje cerkwje (Bekennende Kirche) Kurt Scharf ordiněrował dwě prědnej „pšawej“ teologowce.
A góleśi stej stawnje kśěłej k starkej do jsy Tak jo to pśišło, až smy intensiwnje pytali za swójskim chromom za styrigłowatu familiju z psom.
To cełe buźo w nimskej rěcy.
Snaź hyšći jaden źiw?
To buźo wót zeger 14:30 blisko kisoweje jamy (Kiesschacht) we jsy.
Pśiducy tyźeń buźo pśedłoga.
Jaden źěl buźo financěrowany pśez tśeśe srědki Załožby za serbski lud, zbytk dodajo Domowina (Župa Dolna Łužyca).
Toś to stare profetiske słowo jo prědk 30 lět luźi w DDR gnuło, aby bjatowali wó měr a šli na drogu.
Kulkowa wacka jo bruk ze swójźby listowych brukow z pórěda .
Picnjo dej něźi 700 lět stare byś, a toś jo město pšašało, lěc se ako Serby na tom jubileju wobźělijomy.
Smogorjow/Schmogrow
Wšuźi znaty - ten „Orloj” w Praze.
W pragmatice pśepytujomy póžywanje rěcy.
A glědaś co na wuske zgromadne źěło ze wšymi komunami, dokulaž ako do něntejšny šołta we Drjowku derje wě, kak śěžko se wóni cesto maju.
Zanurjone do swójogo źěła njejo nic słyšało.
Pótom ma wóda słony słod.
Pśi dalšnej góźbje, woglěźe w ewangelskej cerkwi.
Mužyk jěźo a jěźo a dojěźo.
Fronty su wjelgin zakósćone a du pśez Łužycu, pśez jsy a pśez familije.
A wón hustrowi wjelich.
W samskem lěśe jo Ingrid Walterowa z towaristwa za wobchad z cuzymi nagranjała znatych a jo z nimi załožyła Krejz pśijaśelow trajdowego składa, kenž jo se procował wó wobnowjenje składa.
Ale my ga njamamy jano jaden program, za rozwjaselenje publikuma matej chor a rejowańska kupka samostatny program.
Lutkow móžomy zmakaś praktiski wšuźi.
Pjerwjej jo to była serbska wjas Bukowka/Bück-gen.
Som měła gluku, až mój muski jo teke kócki lubował, drugego njeby sebje wzeła.
To grono jo było wó Serbskej narodnej zgromaźinje w Górnej a Dolnej Łužycy, wó Centralnem kulowatem bliźe w Barlinju, wó dialogu mjazy Domowinu a serbskeju cerkwju, wó serbskej literaturje a casnikach a młogem drugem. - nic jano w tych pśednoskach, ale teke w diskusiji, kótaruž stej nawjedowałej katolski faraŕ R.
Lubo by nam było, gaby we wšakich jsach kšute gólcy a muže se za ten swěźeń procowali.
Serbske luźe se na njom zmakuju a se rozgranjaju, a serbska kultura a rěc prezentěrujo se šyrockemu publikumoju.
4. Šula njejo jano šula za dolnoserbsku rěc a kulturu
Sol jo we tej wóže rozpušćony a ta měšańca musy pšawa byś.
W Strobicach su měli pśi kokośe ned dweju prědneju kralowu - St.
Je dejš teke štundku pšec pósłaś wót sebje.
Za to pak dostanjomy bydlenje a knigły zadermo.
Wulětniki su byli pśeznanjone wót atmosfery a wót 16 rozdźělnych a stawnje wótměnjujucych družynow italskego loda.
Naše rolnikarje take nazymske wjedro se wě wjelgin witaju.
Kmótša jo měła źowku, kenž jo była kradu gniła.
1897 pśiźělenje agrarnych produktow cłonkam, ako su měli škódy pśez wjeliku wódu;
Katrin Küsterowa naźeja se na trajucy wuspěch za lěto 2021. 
How pak se nejjasnjej wěrny zaměr Johanna Alexandera pokažo: a to njeběšo spěchowanje serbšćiny, ale spěchowanje germanizacije«.
Druga tradicija Myšynje jo Zapust a camprowanje w februarje abo měrcu.
»Snaź pśiźo slědk?«
Žylow ga jo městoju pśibity.
Dyrlich: To jo był swěźeń ceło w zmysle tych, kenž su how cytali, tych pśisłucharjow a, to se wě, tych, kenž su měli wše organizatoriske wěcy na starosći.
Šyju 20 do 30 maskow na źeń, a te prezentěruju pón wjacor w online-shopje – a juž za jadnab dwě góźinje su te wupśedawane.
Tencas jo wóna teke wó „njewšednych“ póbitowanjach za swajźby a stawniske wěrowanja na kupje zgóniła a teke nawóženja Kaya pśeznaniła, se na kupje wóženiś.
Wěcej ako 1.600 strusackow naźeje su rozdźělowali na luźi, ako su cakali.
Samo w koncepciji strukturneje komisije su byli take zuki.
Casnik jo se dopšašował: Su-li te wukniki měli cuśe, až póznawaju swóju samsku historiju abo skerjej kjabel „cuzych luźi“, ak z nimi samymi njama wjele cyniś?
W Picnju jo Horst Richter na 1. juniju togo lěta załožył nowy zawod z mjenim GETIFIX.
Som pytnuł, kak jo lubował serbski lud a derje powědał našu dolnoserbsku rěc.
Swětocne rozžognowanje a žałowańska štunda buźo dna 15. januara w Kśicnej cerkwi w Grodku.
W serbskej rěcy gronimy: „Ten jano bajki bajo“, ale žydojske luźe gronje: „Ten samo bajki bajo“.
Kokoty mógu byś! Dla temy kokotow su tek pisali na bramborsku ministaŕku za strowotu.
1980 jo se załožyło Serbske filmowe studijo ako źěłowa kupka Drježdźańskeje DEFA a ja som pla prědneje produkcije pódla był.
Na tśi nazymske koncerty su byli pśepšosone Domowinske cłonki a dalšne luźe ze župy Dolna Łužyca slědnu sobotu, 21. oktobra.
Ako Indianarje su lězli pśez noc a su pokazali tšojenje wót kidnappinga a wulichowanja.
Diskoteki stoje rowno tak na programje ako pśewjeźenje nałogow.
Zrownju pak jo jich teke młogo pšašała.
Te wrota su wobchowali tu samu formu až do lěta 1967.
Naraz słyšy klinkotanje: W jadnom gumnyšku grajo kócka z módrym banśikom a na banśiku wisy zwónašk.
Druge zastupniki, ako NABU a Zelena liga, pak su byli za to, až brunicowy wuběrk dej se z tym zaběraś, pśeto jo to direktnje zwězane z produkciju elektriskeje energije z brunice.
"Zelezka" su teke šuflity, jano pomjenjowane pó tom wažnjejšem źělu, tej zelezowej šynje, na kótarejž se sunjo, se smyka.
Źiwy karnikel jo zwěrje ze swójźby wuchacow .
Akle łoni jo se tam wšykno wobnowiło, a pó lěśojskich prozninach jo tam zaśěgnuł hort Brjazyńskeje zakładneje šule.
Lětosa na pśikład njejsu luźe stojecy wostali a njejsu naše reje na droze sobu rejowali.
Wuchadajucy ze Serbina a pśedewšym pśez wudrogowarjow slědnych lětźasetkow 19. stolěśa su nastali w Texasu nowe serbske sedlišća ako Warda, Winchester, Manheim, Loebau, Noak a dalšne.
To pokazujo na jogo wósebnosć, rědnosć a cystosć.
Wy huznajośo gnadu našogo Kněza Jezom Kristusa, až wašogo dla bu chudy, rownož bogaty běšo, aby wy pśez jogo chudobu se rozbogaśowali.
Gólcy su tam wjele sami gótowali a źowća su na pśikład sćěny rědnje wumólowali.
Teke serbska rěc jo tam zastupjona.
Pón se njepowdajomy, pón wuźaržyjomy, pón pśenjasomy našo brěmje.
Jo była někaka rezonanca z rědownjow? Jo znate, wjele domacnych nadawkow wukniki su wobźěłali? Někotare starjejše su se pśi mnjo pśizjawili a pisali abo gronili, až su jich źiśi gótowe z nadawkami.
Źinsa słuša jadna połojca do Sprjejc, druga do města Grodk.
Teke tam jo se młoge stało tak ako we Radušu.
Pśi wabjenju su za wětšy źěl jadnak póstupowali: apelěrowanje na politiske rozměśe a na zagronitosć napśeśiwo statoju, kenž jo śi take móžnosći wuwiśa dał.
wałtoru, 18. awgusta /jacmjeńskego
Měto Nowak jo pśeraźił, až jo nawězał kontakt ku kolegoju z Irskeje, źož widobnje dajo programy za rěcnu rewitalizaciju, kótarež su na lokalnej rowninje diferencěrowane.
Tegdy budu te chrome skokaś kaž jeleń, a tych nimych jězyk buźo chwalbu spiwaś; pśeto wóno budu wódy we tej pusćinje tam a how běžaś, a rěki na tych pólach.“
Witko co knigły pó wjelikosći rědowaś.
Domowinska kupka jo pśipowěźeła, až buźo pomogaś. „My comy tym 20 luźam, ako wu nas pśebywaju, serbske tradicije pśibližyś.
K tomu lice zmakanja cerkwinych chorow w Zgorjelskich stronach a na Nimskem ewangelskem cerkwinem dnju.
Tak jo pśišło, ako jo to musało pśiś.
»Groń mě prědne gódańko«.
Ja se źěkuju, až wokrejsne zastojnstwo jo śišć na nas wugbało.
Bórkojski amt
Wjelike wupominanje a wjele źěła smy měli w šulskem lěśe 1977/78.
To su dary, kótarež wónej stej dostałej wót kmótšow.
Bramborske zastupniki na "Dnju Serbow" su kśěli se malsnje ze zastupnikami w Sakskej dorozměś, lěc ten tšach wopšawnjony jo, až załožba móžo pśez to do śěžkosćow pśiś.
Ioannina jo něga było město, źož su žywe byli pśiwisniki tych wjelikich tśich wěrow.
Ako eficientne su se wopokazali cełodnjowne ekskursije towaristwa, źož woglědaju do něźi 9 wubranych muzejow, domowniskich śpow, cerkwjow z turistiskim wuznamom, gósćeńcow a hotelow.
Po njej su pśišli PDS (24,34 % — 22 městnow), SPD (20,60 % — 18 městnow), Bündnis Cottbus (11,46 % — 10 městnow) a liberalne (4,82 % — 4 městna).
Na kóńcu cu zwěsćiś: Wót lěta 1933 jo wiźeł Nedo wósebnu zagronitosć Budyšyńskeje Domowiny za Dolnu Łužycu.
Śišćaś su dali te knigły w Pólskej, dokulaž jo to było tšochu tuńše ako w Nimskej.
w
"Zawěsće trjebaju teke druge: Gójcowe prakse abo źiśecy dom ‚Pusteblume’, ako co w maju wótwóriś, take maski", dodawa Katja Wendlandtowa, asistentka pśekupowaŕskego direktora.
Kule a gwězdy su pśipowjesyli a su póžywali gódownu muziku a śopły tej.
To jo ju inspirěrowało, sama jo take wuproběrowała.
Pšašamy se, kak su mógali starosćiwe zastojniki ministaŕstwa drogownistwa to pśewiźeś?
Ze swójima starjejšyma stej žywej byłej na kupje srjejź Błotow.
Kak dłujko wón toś tu nowu funkciju změjo, to sam njewě.
Rěcny centrum WITAJ wšyknym wutšobnje gratulěrujo a žycy dalej wjele wjasela a wuspěcha pśi źěle a zaběrje ze serbskeju rěcu.
W Bramborskej dajo toś wšake nowe póstajenja.
Te póchadaju z Błot.
Chronologiju wjelikich tšojenjow lětowu 1988/89 jo namakaś we wjele publikacijach.
Gaž diskusiju nejžpjerwjej zachopijomy, pón ga smy nejwětšy kšac južo cynili, aby wótegrona namakali!
Z tym pak naju žeńsce zewšym wobjadnej byłej njejstej a toś smej se dogroniłej, až pśidu raz k njomu na měrne rozgrono.
Ja měnim, až njejo to trjeba.
Dorbric: Woni su byli měnjece, až w takej industrijowej gmejnje ako Carna Plumpa za WITAJ-kupku zewšym žednych wuměnjenjow njamaju.
Woni su wjelgin derje woplěwane, a 6 821 z nich jo ako pomnik kšuśe šćitanych.
Jadnarka župy Běła Woda/ Niska Inga Nowakowa - wóna jo sama z Wochoz - jo zajźony tyźeń redakciju wó tom informěrowała.
Źiśi wóttudy su mógali wótněnta dermo we bliskej depšćańskej šuli wuknuś.
Jens Martin pokazujo wandrarjam drapawu (Klebkraut).
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo pówołało cłonki wuzwólowaŕskego wuběrka.
K pśemyslowanju měła nas ale gnuś slědujuca informacija: Wjednistwo filatelistiskego zjadnośeństwa „Postowe stawizny Serbow“ jo wudało 8 bokow dłujke pśiźěło z konkretnymi naraźenjami za dalšne listowe znamki ze serbskimi motiwami.
Wótergi gronje jomu teke "Priesterstein", "Götzenstein", "Steinbabe" abo "Tezlaw-Stein".
Pśi tom se wócynjaju a semjenja pšec starkaju.
Srjejźowěkowa muzika, workshop archeologije, trajdy-mlaśe a klěba-pjacenje, gótowanje gjarncow a palenje wognja – to a wjele wěcej póbituju lětosa zasej kupkam w sedlišću Stary lud.
Wón sam jo tu móstowu funkciju nazgónił, ako jo gano drogował pśez Słowaksku. „Ze serbskeju rěcu som ja namakał ceło drugi pśistup k tomu kraju, ja som mógał napisma na toflach rozměś a se orientěrowaś“.
Pózdźejšy termin buźo zacasa znaty cynjony.
Krawc (we srjejźi) stej pisałej a zestajiłej nowe knigły wó mólarjach.
Gaž to maju, kśě glědaś co konkretnje dej byś wuźěłane za pólěpšenje situacije.
Na póžedanje Šurmanoweje jo zgromaźina wobzamknuła, až Domowina dej se pilnowaś wó etablěrowanje serbskeje rěcy we wšyknych šulach, ak maju serbski profil.
Wóna ga ma wucbu z tymi “nimskimi” w tom casu, źož wuwucujo kněni Frankowa swójich 6 “lubuškow” w serbskej rěcy.
Cłonki Towaristwa za dolnonimsku rěc w Bramborskej z Mětom Nowakom na woglěźe w Serbskem domje, mjazy nimi Doris Mainkowa z města Prenzlau (prědna na lěwem boce) a zastupnica towaristwa we Zwězkowej raźe za dolnonimsku rěc Adelheid Schäferowa z Wittstocka (we cerwjenem šalu a zecu).
Tak jo Žylojski ludowy chor pód dirigentom H.
Něnto jo hyšći wšuźi bejnje śicho w parku.
Kilank serbsku namšu měł.
A teke bala su hyšći byli wót słonoweje kósći.
Južo how ga źiśi słyše, až jo serbska rěc žywa.
Pótom groni: »Něnto, wroblik, cu ja měś ako pójědk.«
Te luźe deje se zasej namakaś we serbskem žywjenju.
Pó graśu pětk w Hochozy su gósći z Dańskeje na drugi źeń dopołdnja se wupórali hyšći raz do Dešna.
Hendrichowych pśestajenjow z literaturow drugich słowjańskich rěcow jo něźi jaden ducent.
Našej wobraza pak se tak malsnje wjerśitej, až njamóžoš jej wěcej rozeznawaś.
Pśez procowanja starego nana wjercha Pücklera jo tež wusnjone Górnołužyske towaristwo wědomnosćow w Zgórjelcu stanuło k nowemu žywjenju.
Žednej pak njepóbrachujo njewuzbytny carnosomośany banśik na głowje.
Ja mam je wšykne rad, wóni su socialnjejše a spšawnjejše ako luźe".
Rěcna šula jo zapisana do sakskego "krajnego plana k mócowanju a wótžywjenju serbskeje rěcy", pśez což jo jeje wobstawnosć garantěrowana.
Z togo se pón nejpózdźej w maju zestajijo oficialny kader z 22 cłonkami, ako budu Domowinu a Serbow zastupowaś w turněrje w Kórytańskej.
Wjelicki šok nadwóju
Banśik jo južo měła wokoło šyje.
Spěchowańske towaristwo pšosy wó pomoc a pśipósłanje apelow na ministaŕstwo pód slědujuceju adresu: sekretariat.
A kněni Riedelowej daju do rady, aby wše tak pomjenjone „jatšowne kule“ z gódownego boma dołoj wzeła a do tuny z wósebnymi wótpadankami chyśiła, a pyšniła dalej to, což napšawdu k awtentiskim serbskim tradicijam słuša.
Wón kwiśo wót maja až do julije.
Chronika wulicujo, až jo Sprjowje stare sedlišćo chłostańcow Mužakojskego kněstwa.
Z wobstawnym chłoźenim wopuknjonego glozonka smy nogu skóro tak daloko spórali, až som mógał nanejmjenjej ten kusk do šule a zas domoj se hympliś.
, kak jo sebje dejał za to młodych luźi kubłaś, jim nejpjerwjej raz nawucyś, až muse rano stawaś.
Za pósłanje powěsći na drugi kóńc swěta njetrjebamy daniž sekundu casa.
Pomałem stupam wušej a wušej.
Juro Frahnow buźo prjatkowaś.
RBB jo zwólny daś Serbam pśidatny cas za wusćełanje sobotu. „My pak njamóžomy z našymi mócami hyšći wěcej programa wugótowaś“, jo Stencelowa měniła.
Pśi tej góźbje su se dali wótmólowaś.
Tak ako se powěda, jo njegluka pśez krotke pśizamknjenje (Kurzschluss) nastała.
A to teke tak buźo!
Młoge ga su klěcali a młoge z jadneju ruku. »My smy měli gluku«, su gronili, gaž su byli tšochu rozluštowane a ta głowa jo se chapjała bruniś.
"Pśeto dwór jo wót serbskeje rěcy žywy, a to dej tak wóstaś.
W lěśe 1911 su Wjerbanarje swóju cerkwju "wót wjercha do dna" pśepórěźali, kradu pśenowili a samo pśitwarili.
Pětš glěda z woknom dołoj, ale wejsańska droga wóstanjo prozna.
Docełego tužna bilanca!
Hanzo Pšuskel, serbski wótpósłańc ze Zaspow w měsćańskem parlamenśe, jo take póstupowanje mócnje kritizěrował.
Na kóńcu jsy do směra Grabicańskego jazora jo "Bunte Bude".
To jo wažne za te wukniki, kótarež pśidu ze jsow a familijow, źož serbska rěc jo głowna rěc komunikacije.
Za našu sekretaŕku Anamarju Matšeńcowu jo to cesto na dwójaki part wobśěžne było, pśeto jo musała pódla tych skazankow za nowu teke wšo za našu staru, se renowěrujucu šulu na mysli měś.
Robinson pak pytašo 99 na mórju, lěc njeby niźi łoź wuglědał. 
Jo, luź to wšykno wumějo.
Wón jo se naroźił w Barlinju, ale cełe žywjenje jo bydlił w Kokrjowje.
Na wjelich partach jo se wón teke wopokazał ako dobry organizator.
Za twórjenje ordinalnych licbnikow se słowo wužywa.
Wjas Wjerbno w Chośebuskem wokrejsu móžo w serbskem a Domowinskem žywjenju slědk glědaś na dobre tradicije.
Něnto pak jo se Krabatowa sćerpnosć pśitergnuła.
To jo Mały plon Paliwak!
Někotare su jano za dekoraciju, ale k jěźi ma teke kopicu.
Sami ga su měli jano hyšći dwa morgena role.
Teke k Nimskej a z tym tež k Łužycy.
Ako pózmakach w zajźonem lěśe mamu Ewy, jo mě groniła, až wu nich se stawnje zasej wuseda jaden gołub na woknowej delce dnja 24. gódownika.
Norwegska granicujo ze Šwedskeju, Finskeju a Rusojskeju.
Nejžlěpšu techniku a móc w nogoma jo měła Stolcojc Bernice, druga jo była Stubenhöferojc Cindy, tśeśa Spillerojc Lina.
Njok wjele wó tom pisaś, ale lubjej rědny pśikład daś:
Pśebywaju wjele casa w mórju.
Ja znajom twóje statki.
Znaty italski spisowaśel Carlo Goldini (1707-1797) jo to graśe napisał, a w njom nješwika jano tym „gusoram”, a jich myslam wó žeńskich a lubosći, ale pokažo teke mudrosć žeńskich a drugich jadnorych luźi.
1193 bu wuswěśony ako kloštaŕska cerkwja.
Chtož jěźo pó tej jsy, wiźi pśi někotarych dwórach lylowe kśice.
Za jogo suźenim jo nastała pisana zběrka wšakich projektow a wudankow.
Ženjony pór ma za wobźělenje 30 euro zapłaśiś a fryjny pór 10 euro.
Jo głowne město Pódpołnocnosakskego wokrejsa a lažy pśi Łobju.
Tejerownosći jo župne pśedsedaŕstwo rozsuźiło, až dej byś na głownej zgromaźinje, na kótaruž su kazane zastupniki z tych 40 kupkow a 28 towaristwow, głownje to grono wó serbskem šulstwje w Dolnej Łužycy a docełego wó situaciji a wažnosći serbskeje rěcy.
Lej, ja cu jich hugójś a hustrowiś, a cu jim dopołny měr zjawiś.
Kótare su byli nejśěžčejše wupominanja w hortowem źěle? Smy měli měšane kupki z wětšymi a mjeńšymi źiśimi gromaźe.
A co su źiśi dobyli?
Prědny raz pśijěźo na toś ten woblubowany folklorny festiwal mjazy drugim ansambel z Moldawskeje.
Slinikowy domcyk
Pśi wótwórjenju serbskeje wustajeńce w Zgórjelskej starej radnicy stej Joachim Paulick, wušy šołta, a Manfred Hermaš, zagronity za serbske nastupnosći we wjelikem wokrejsu Zgórjelc, wuzwignułej, kak notna jo toś ta wustajeńca a ceły projekt „Serby – naš njeznaty sused“.
Źiśi póznawaju instrumenty pśirody.
To jo magacin za wuknjenje dolnoserbšćiny z drogowańskim śěžyšćom z engelskimi a serbskimi pódtitelami.
Termalna wóda a para – to jo pópšawem to wjelike a nejwažnjejše bogatstwo w Pieštanach a to we wuskej kombinaciji wobeju.
»Ale ja som dobra na njej.«
Slědny kus až do hotela jo była sćažka pótom taka wuska a nagło stupajuca, až smej lubjej pěšy dalej šłej.
Pómólujomy swójej ruce tak, až nastanu z njeju kral a kralowka .
Ceptaŕ jej źěli.
Do wójny su luźe njeźelu namšu chójźili.
To jo za zdaśim Uty Körneroweje pśemało.
Pópisanje wejsnych toflow jo było tema wobradowanja.
Źož Bóža lubosć do jadnog twardeg casu stupa, tam se to kamjenišćo pśeměnijo do dobreje role a to złotne semje pada do jadnogo žnějarnego póla, źož te spła śěžke a połne kłoskow stoje.
Župa Dolna Łužyca jo na 12. głownej zgromaźinje z wušej 50 delegatami wobźělona, župa Běła Woda/Niska z wušej 20.
Druga swěcka groni: Ja som wěra.
To se wě, až pśi tom njejo felował „Doma, doma rědnje jo“.
W Casniku "Tygodniowa" kuždy tyźeń wó tom pišu, kak we wokrejsu Krosno wuglěda z koronu.
Nadawk towaristwa njejo jano to, serbske cerkwine žywjenje organizěrowaś.
W myslach som spiwał z Handrijom Zejlerjom: »Tam su móje wjasela, tam mě śěgnjo, tam cu ja.« Za krotki cas som wuknuł górnoserbski derje dosć, aby mógł z luźimi na jsach se rozgranjaś.
Józef Bartłomiej Zimorowic jo był pólski basnikaŕ a spisowaśel.
Z Mósta/Heinersbrück.
tśeśa njeźela pó jatšach/Jubilate
Rěcne kurse pak normalnje se wótměju, ako jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu informěrowała.
"Njewužyjomy-li ju, ga pótom njetrjebamy wót Dolneje Łužyce zewšym wěcej diskutěrowaś", jo Šurmanowa warnowała.
Ma pśisamem poł miliona wobydlarjow a lažy na pódzajtšnej kšomje Šotiskeje njedaloko brjoga Pódpołnocnego mórja.
Tautz jo hyšći pśidał, až dej serbski kulturny dejmant se w pśichoźe dalej błyšćiś, až deje Serby sami swóju identitu wobchowaś.
Tak som se pśigroniła pla organizacije, kótaruž som sebje wjelgin rozglědniwje wupytała.
Płomje - jo dolnoserbski casopis za źiśi a młodostnych wót šesć do styrnasćo lět.
180 luźi, mjazy nimi wjele turistow, jo se wobźěliło.
Žylojski Witaj-hort „Njewjericka“ buźo ze źiśimi wšake wěcy basliś.
Mójo wótglědanje jo było wót wšogo zachopjeńka, tekst tak awtentiski ak móžno wudaś, což ortografiju a wuraz nastupa.
Na kóńcu dajo za źiśi samo mazańc a tej – hyšći do wobjeda!
Toś jo mama wobcakała, až jo było śma, a jo se pón we slěznej kólni schowała.
Hynacej nježli w Gornych Serbach ga taki pó serbskich jsach Dolneje Łužyce drogowašo, Maśicne a druge publikacije pśedawajucy.
19. njeźela pó swětej tšojosći
Friesiske ceptarje gronje, až jo to lěpjej, z tym njestoje źiśi »pód śišćom«, což tyjo tomu wuknjenjeju.
Z Wórjejc/Hoyerswerda. Pśi góźbje mjazynarodnego dnja žeńskich 8. měrca jo wózjawił Marcel Braumann, župan župy „Handrij Zejler“ z wórjejskich stron, póstrowne słowo serbskim žeńskim.
A Jezus wótgronjecy źašo jim: Te strowe gójca njepóderbje, ale chóre.
Stare mě wobwěsćijo to.
Walter wobźiwujo jeje serbske kóšule, "ta jadna jo rědnjejša ak ta druga".
We tunelach smy jěli z drezinu.
Gaž jaden tak rozmyslujo, kak jo wuglědało w zajźonem casu w našych wjaskach, to móžoš wjele pisaś.
Wóna póchada ze Žylowa, jo 22 lět młoda a wuknjo rowno ako Witaj-wótkubłaŕka.
Kijaški su zrownane.
Casnik jo se rozgranjał z nim a z Oliverom Lehmannom z Wobsednych Bórkow, synom pśedsedarja rybacnego towaristwa Siegmunda Lehmanna.
Delegacija z wjelikopósłańcom georgiskeje republiki, Levan Izoria, jo se woglědała ‚Hort móžnosćow‘.
W Miłorazu su pokazali kusk Antona Čechowa ”Na fryje”.
Teke Tšukowa a tejerownosći pśibytna Sabina Siegowa stej se tomu zaźiwałej a njejstej spokojom byłej z wótegronom, až tak jo politiski rozsud, ako se wěcej njezměnijo.
Na tom pólu ma se w Dolnej Łužycy pak hyšći wjele cyniś.
Tupiske rěcy se do źaseś gałuzow rozrěduju, z kótarychž Tupi-Guaraniske rěcy su z wótstawkom nejdalšej rozšyrjone, mjaztym až někotare druge jano jadnu abo mało rěcow wopśimjeju.
Japańska jo kupowy kraj w Aziskej w pódpołnocnem Śichem oceanje.
Teke w pśichoźe co se wóna wósebnje staraś za śišć serbskich knigłow a casopisow.
A bóžko, teke wy njesmějośo se z drugimi źiśimi zmakaś.
To jo Bóžy dar.
Pótom buźo familijowa namša.
Frahnowom wó dolnoserbskej namšy, a stwórtk, 30. nowembra (19.30) pśiźo engelski spisowaśel M.
Pótom śěgaju pó drogach a spiwaju "Ja du z mójeju latarnju".
No jo, take něco se stawa.
Techniki směju wšake byś.
Možno, až jich prědny, ten tatański bog jo był z tym spokojom.
Kak se wugronijo wejsne mě "Łaz", to jo Jörg Nowka zgónił wót swójeje młodšeje źowki.
Akle něnto wiźitej, kaku škódu stej nacyniłej.
Z psyckom a kócku jo se k wjaceri wódu, suchy klěb a stary twarožk źěliło.
W prědnyma tyźenjoma zawrětych źiśownjow hyšći njejo to tak było.
Wón jo jaden z tych prědnych Witaj-źiśi, kenž su w lěśe 1998 w źiśowni "Mato Rizo" w Žylowje z pśiswójenim serbskeje rěcy pó metoźe imersije zachopili.
„Bubaki“ su swěśili ze serbskimi familijami a su pomogali faraŕce
Pózlažka zdujo małe běłe mrokawki na jadnu gromadu, až wuglědaju ako měke pśikšyśe.
Njeźelu zajtša stoj naraz ducy namšu Eberhard pśi nas na dwórje a wulicujo mě, až jo w nocy dało śěžke znjeglucenje.
No, lěc Paul napšawdu elefanta dostanjo?
Tak teke jo w Sakskej.
Wóna jo śěgnuła w połdnjejšej górcośe lěśnych dnjow pó pólach a łukach a jo je wobstražowała.
Wuslěźił jo tu wěc jaden Amerikanaŕ.
Wšykne tśo se głosnje smjeju.
"Gymnazium jo ta jadnučka serbska šula w Łužycy a wy sćo te jadnučke na swěśe, ako taku kompetencu we serbskej rěcy maju."
Ze sotšu, kótaruž som nagronił sobu gótowaś, smej k njej dojšłej.
Dobry wótgłos publikuma su měli wšake zajmne muzikowe instrumenty a lubosnje wugótowana kulisa.
W Žylowje njejo dało take załamanje.
Pśepódał jo jomu toflicku Rudolf Keseberg, wjednik wótźělenja kulturnego ministaŕstwa w Pódstupimje (MWFK).
Něnto su stražniki a sam kral wěźeli, až maju wjelgin śěžkego a tšašnego winika.
6. listowa marka
Ta jo sejźeła pśi woknje a jo wušywała.
Wjacor jo nan pón wulicył, až jo za te wokoło sedym kilomejtarjow něźi dwě štunźe trjebał, ducy domoj jo tšošku malsnjej šło.
Foto jo wót silwestra 2019, slědnego dnja źož ta kjarcma jo była wótcynjona.
Na pśikład jo lutk z mjenim Turist, kenž stoj pśed informaciskim centrumom za turistow, z Nimskeje pśišeł, aby swóje rodne kórjenje póznał.
W muzeju stoj abo lažy wšaki rolnikaŕski a rucnikaŕski rěd, kótaryž jo se pjerwjej trjebał na kuždem dwórje.
Stawizny wót zajźonosći rozeznawaś, wóznamjenijo slědkoju teke, jich granice pśipóznawaś: Kuždežkuli stawizny wóstanu pśibližna gódnota.
Ten jo pśi pśiducem tšochu mócnjejšem wětšu se pśewalił, nic na susedowu drožku, ale na naše grědki, źož su rowno boby rědnje zeschadali.
Dokulaž Konstantin groni, až su byli Běłe Serby tatanje, toś jich domownja jo musała byś w cas jogo žywjenja wen bliskosći kśesćijaństwa.
Wóni jo dachu Knězoju z cełeju wutšobu.
Ta w Niskej roźona mólaŕka, grafikaŕka, tśasaŕka a hobby-awtorka jo teke dwa muzikarja pśi swójom atelierje měła, wšak žeden tykańc a žeden kafej, jo wulicowała.
Jo pałkała pó žylojskem
Pśezpołdnica jo se pśedstajiła ako stara žeńska w běłej drastwje ze serpom w ruce.
Běłogórjańske stoje prědk gótowego stoga.
Něnto su sebje to póžedanje dopołnili.
Snaź se pak nadejźo někaka serbska metalowa band, kótaraž za jaden taki tekst něga muziku skomponěrujo.
Južo samo to warjenje za familiju jo jej žgan wótergi bywało pśewjele.
Wótwórjenje wustajeńce
Foto, kenž jo naš zajm wubuźiło, pokazujo stare kólaso drjewjanego wóza, kenž su źiśi za wósebnu wustajeńcu z nazymskimi płodami wupyšnili.
Wótněnta maju na Górach w bórkojskem amśe wjele k cytanjeju.
Tšochu wobuzny pomina Jurij sebje plan a groni, až jen sam do pśiducego dnja docynijo.
Wjele wěcej, ako se na prědne póglědnjenje zda – jo we swójom pśednosku rozkładował Měto Nowak z Pódstupima stwórtk tyźeń w Serbskem domje.
Nowinki k njeźeli
Kaki směch za te boge nuzkane!
Pśisłucharje su słyšali tšojenje wót pasenja a wót krowy, ak jo se we Škrjokach do pary zacrěła a njejo mógła sama zasej wen.
Smy z Erwinom Mjerśeńcom nagrali luštne wulicowańka ze Žylowa.
Jatšy su śichy swěźeń.
Źinsa jo spěšnje nawarjona zupa za młogich z nas jadnučka śopła jěza wob ceły źeń.
Twójo słyńco wěcej domk njepójźo, daniž twój mjasec se njeschowajo; pśeto Kněz buźo twójo nimjerne swětło.
Kazan jo město w Rusojskej federaciji.
"Rěcna eksplozija" stanjo se akle pó dłujkej "receptiwnej fazy", źož góle wuknjo serbsku rěc dlej a lěpjej rozměś, ale samo pśi tom aktiwnje serbski njepowěda.
Tśeśi kral jo zapšawym kralowka
Našěr zelene łopjena su nage, njeźělone a eliptiske.
Zakładna šula wótwórijo źurja.
Singelnstein jo na to wótegronił, až maju tuchylu nuzu zarucyś regularny program serbskego radija dla nuze personala.
Wjele cesćej by dejali gromadu pśiś, hyšći wjele kšuśej gromadu źaržaś, aby našo lube serbstwo zdźaržali.
Slědnu sobotu a njeźelu su na Górach swěśili jubilej – wšak jo wjas była pśed 550 lět prědny raz pomjenjona něźi.
Na njej budu wěsće mócnje diskutowaś wó twari noweje nakupowańskeje hale w Kuparskich Borkowach a wó tom, kak dalej z drogami.
Projektoju gronje ‚akcija gelniškowych tejzkow (Brotbüchsenaktion)‘.
Wšykne towaristwa pilnuju se wó nałogi a wó wejsnu zgromadnosć.
"Ale nic wšykne", jo Gisela Kochanowa naspomnjeła.
Kśě pólěpšowaś pśirodnu barwu swójich włosow, kśě rědnjejše, młodše wuglědaś.
We tom su se wobydlarje w Nowej Jsy mjaztym wobjadne: nejwětšy syn našeje jsy jo Fryco Latk.
Dla pandemije jo jury lětosa prědny raz digitalnje wobradowała.
Moto jo "Lubujmy, dokulaž wón jo nas pjerwjej lubował".
Ten swěźeń sam na se jo był kradu derje organizěrowany.
Młodostne smy namakali w serbskich jsach a druge powědaŕki a powědarje we serbskem žywjenju.
K tym samym jo słušało bagrowanje Sprjewje, comuž pśedsedaŕstwo se wjaseli.
Karnewal w měsće Rio de Janeiro w Brazilskej jo sławny na cełem swěśe.
Wšo pód tym aspektom, až se toś ta serbska wjaska wugla dla tak a tak raz zgubijo a wobydlarje toś z tym žywe byś deje.
Wjelgin notnje jo dla togo, spěšnje załožyś za nich socialny fond!
My se trjefimy kuždu drugu wałtoru w mjasecu, pśecej wót zeger 18, na Droze Awgusta Bebela w našej archiwowej śpicce", jo groniła Ramona Gasertowa.
"2017 jo 16 chromow proznych stojało", groni Steffen Seidlich.
Smy se pśedstajili nowackam na DSG
Dejš póstajiś, do kakego směra program dej se wuwijaś.
Zawěsće sćo južo wugódali, chto how jo ten šobernak zejgrawał a pjacone kurjetka pśeměnił do groznych žabiskow a nudle do žadławych wužeńcow.
"Móžomy se něnto młoge wěcy pśedewześ, za kótarež howacej cas njamamy", wóna rozkładujo.
Kak sy Ty pśišeł na twóju temu?
Tej dwě filmaŕce – 23lětna Sophia Cyžec ze jsy Njebjelčicy a 20lětna Louisa Nawkec ze jsy Wotrow w Górnej Łužycy – stej we njom pśedstajiłej pěś wšakich paršonow, kótarež pśed kameru z wjelikeju wótwórjonosću wulicuju, co jo za nich serbska identita.
Wjele luźi groni wó mnjo, až som pitśku kołowrotna, a to, dokulaž mam spontane a źiwe ideje.
Prědny kral jo był Końcakojc Nick z Volprichojc Lilly, drugi kral jo był Hoškojc Marino z Hoškojc Luisu, tśeśi kral jo był Bodnarojc Colin ze Žonopojc Lani (Schonnop).
W zajźenju wšych wěcow se namakajotej žałosne sćerpnjenje a wěrna rědnosć.
K tomu, to se wě, jo pśipomagało teke wjedro, kótarež jo było za taki swěźeń wjelgin pśijazne.
Wóne pachane twarjenje z dwěma etažoma jo se natwariło w casu wót 1744 do 1746.
Casy musymy z mrozami licyś.
Prězy stoj Ben Andriske, iniciator akcije.
Som zachopiła, wó tom rozpšawiś", se dopomnjejo ta seniorka, ako jo połna energije.
Někotare mógu doma pótom ze starym nanom abo stareju mamu pitśku serbski powědaś.
Tak su w tych groźach wušej 1000 krowow, jałojcow a śeletow wótwardowali.
Za to su wabili na wšaki part, z dwójorěcnymi plakatami, transparentami a pupami.
Firma, ako wobstoj juž 6 lět, pśedawa struski, zela, zeleninowy sajźonk a zeleninu z Błotow.
Toś wěsće njebuźo lažko, pó tych něźi 15 pśedstajenjach w cełej Łužycy rozsuźiś, lěc pśiduce lěto zasej taka „kooperacija” mjazy ansamblom a źiwadłom buźo.
Letiska jo kraj w dłujkozajtšnej Europje a srjejźny z tśich baltiskich krajow.
We tom słowniku su wózjawjone nowe serbske słowa, mjazy drugim na pólu techniki, zastojnstwa a politiki“.
Kotare sadowe sorty su how schowane?
Won sam jo w pěśźasetych lětach teke južo sobu rejtował a kokota łapał - kral pak njejo žednje był.
Jo, my pśecej pominamy…
Druga wěc jo, ažo som jano hyšći z jadneju nogu na tom swěśe.
Z pśiklaskom su pśibytne pśiwzeli tu powěsć, až jo se Marja-Elikowska-Winklerowa, dłujkolětna wjednica Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, pócesćiła z Mytom Ćišinskego.
Pózdźej som te prědne smužki pśenjasł do serbskeje rěcy a som pśi tom zawupytnuł, až se malsne zgronjenje našu serbsku rěc znajucemu luźoju wjele lěpjej raźijo ako w nimskej rěcy.
Łoni jo raźiła Serbskemu muzejoju pśi zestajanju wustajeńce wó Krabaśe.
To jo wěsće nejwažnjejšy rezultat 7. głowneje zgromaźiny Domowiny zachadnu sobotu, 25. měrca, w Malešecach/Malschwitz w Domowinskej župje Budyšyn.
Jadna wót nich jo Nowe Město/Neustadt.
Worduju lětosa 77 lět stary a bydlim w Barbuce, na Hobližojc dwórje.
To jo tak było, ale wěrno jo, až njejo to było cełoserbske mustwo.
Wóna wobstara se za wětšy źěł sama, jano ta jěza wordujo jej „na kólasach“ pśinosowana – jo nam jeje šwigerźowka groniła.
To buźo wót zeger 13:30 we jśpě E.070 a w Krajnem sejmje na Starych wikach (Alter Markt) 1. Temy budu rozpšawa k dopołnjenju Krajnego plana k zmócnjenju serbskeje rěcy, zapśěgnjenje znaśa serbskeje rěcy pśi pśizwólenju na uniwersiśe w Pódstupimje, planowanje serbskeje a bilingualneje wucby (glědajucy na wuslědki Witaj-Ewaluacije).
»Móžo ta how žywa byś, źož su same chójcowe góle?«
To njejo klapowało, dokulaž starjejšej njejstej to dowóliłej.
26. 8. 56: Zajtša z kólasom do Kamjeńca.
Až do lěta 1635 ga jo Łužyca słušała do českego kralojstwa.
Tudy su swěśili 5. zapust nowšego casa.
Swóje drastwy su sebje wupóžycali w Mósće.
Namša jo była pšawje dwójorěcna, a namšarje su słyšali dwě wšakej prjatkowani – serbske wót fararja Cyrila Pjecha z Barlinja a nimske wót luboraskego fararja Wolfganga Krautmachera.
Cesto zadoraju mócne emocije ako pomsćiwosć a gramota abo jadnorje zacuśe, až jo śi drugi kśiwźił, wužywał a pśeraźił, mimosudniske rozwězanja w mjazsobnej wobjadnosći.
Te pak mógu wześ z togo "Rücklagefonda", z teje rezerwy, ako wokrejs ma, su wótpósłańce do rady dali.
Měsćański archiw, archiw wokrejsa Chośebuz-kraj, źěl wobwodnego muzeuma wó Chośebuskich stawiznach, informaciski centrum za měsćańsku twaŕ a architekturu a měsćański chronist deje w tom twarjenju pśi źiwadle mjazy drugim swójo městno namakaś.
Maks Budarik z Borkow - 13.2. (70 lět)
To ga se wumažom.
Pisańske dokłady jano z gotišćiny eksistěruju.
Ale na serbskich dwórach jo młogi raz wěcej muskich w jadnej domacnosći žywych ako smějo se zgromaźiś.
Jano až to jo Magdeburg.
Smy zachopili z někotarymi serbskimi słowami w bajce, na pśikład familija, starjejše, syn, źowka, tužny, góla a chódota.
To smjertne dej byś pśewinjone wót žywjenja.
Wjele rowow tam jo, wětšy źěl rusojskich, ale tež někotarych francojskich.
Slědny raz jo to Nimska zeleznica za jadnotliwe městna w lěśe 2002 prakticěrowała.
Ga to, chto buźo prědny, głowny, a chto drugi trenaŕ muskego mustwa.
We wokognuśu jo rasizm w USA a hynźi wjelika tema.
"Smy rědna měšańca młodšych a staršych luźi!", groni ta za organizaciju ATZ-zarědowanjow zagronita Kristine Messenbrinkowa.
Wón jo cynił filmowu muziku a chorowu muziku.
Jogo naslědnik jo był Helmut Kohl .
Z tym njeby wucba tam startowała, ako planowane, w šulskem lěśe 2022/23, ale akle w šulskem lěśe 2023/24. Toś jo ta starjejšyna iniciatiwa wjele pšašanjow měła, mjazy drugim, cogodla njejo nanejmjenjej prowizoriska wucba móžno za te styri sedyme rědownje, ako deje na tej šuli ako prědne se wucyś? Lěwica jo te pšašanja na wokrejs dalej dała, a decernent Michael Koch jo wótegronił, až hyšći njedajo žedno rozwězanje nastupajucy rum, ale až pytaju za rozwězanim.
Bog daj śi gluku, aby twója droga domoj glucnjejša była, nježli naju pśewózenje do Londona.“ —
Adama z redakcije Casnika, a ten jo pón dalej wšake cytał ze serbskich knigłow a casnikow.
Namakaj gromadu słušecej połojcy a zestaj wobraz.
Skóro stej se hyšći Heiko a Kilian Schneider k tyma prědnyma iniciatoroma pśinamakałej, a wót togo wóni zgromaźe na galeriji Adelininego dwóra we Wětošowje muzicěruju – kuždu njeźelu wjacor.
Z jadnym słowom: Su spušćone.
Kak jo to rowno něnto w korona-casach? Njeglědajucy na aktualnu situaciju źomy cele normalnje źěłat.
"Weto jo to była raźona wěc, dokulaž mjazy tymi wobźělnikami su byli wobydlarje wokolnych stronow.
Wšaki material ga su južo měli, Annemarija Linzowa ga běšo pó lěśe 1990 južo to a druge zběrała a napisała.
Rjeśazk jo był ten nejrědnjejšy dar za nju.
Dalšna Latkowa wustajeńca jo dejała we juliju w Serbskem domje slědowaś, ale jo dla korony wó lětko pśesunjona.
Malsnje, gnilej pśiźo pśecej bližej.
Wóni su w starstwje wót tśi do šesć lět.
W Dešnje, źož jo Fabritius pótom dojěł, jo wjadł jogo tamny šołta Fred Kaiser pśez wjas a sedlišćo Stary lud.
Charles Bronson jo był amerikański grajaŕ.
Na pódpołnocu jo zwězane z Žołtym mórjom , na dłujkem zajtšu z Japańskim mórjom, na krotkem zajtšu z Filipinskim mórjom a na krotkem wjacorje z Pódpołdnjowochinskim mórjom.
Raźijo-li se to, pón mam swój měr.
Dogromady mógu we wokrejsu SPN za to wudaś dwa miliona euro, a to zapłaśijotej Nimska a Bramborska.
Wo tom jo cowała.
Tam jo nadrobnje napisane a nalicone, kótary wobsednikaŕ jo měł wjele dobytka, wjele role a [...] pastwy ‒ wjele jo měł pśed separacionom a wjele pó separacionje.
A napśecej tak sejźecej wóstaś.
Pódla sebje se sednjotej do tšawy.
Pětk wjacor w kjarcmje „Kastanijowy dwór“ jo dolnołužyska župa měła swóju głownu zgromaźinu.
A se hympali a cympali su weto.
Rowno dla tog dej se wjele wó tom powědaś.
Togodla ma wóna teke mě „St.
Gluka za nas jo teke była, až smy měli našo byśe a njejsmy trjebali někake rumnosći najmjeś.
Wědomnostne towaristwo Maśica Serbska jo měło pětk w Serbskem domje głownu zgromaźinu.
Tak smej groniłej na zasejwiźenje markoju a Chóśebuzoju, aby se pórałej wen na jsy, tam, wótkulž póchadaju nosaŕki teje rědneje drastwy.
Wobej tam stojaštej a se źaržaštej a płakaštej.
Z Husa/Maust.
Hiob pak wótegroni Knězoju: Lej, som njerodny był; co dejm wótegroniś?
Rytmus žywjenja jo how kradu zwězany z wótjězdom a pśijězdom łoźow, ako pśewózuju luźi zadermo.
Altenkircheńska cerkwja wót wenka.
Někotare z nich comy Wam pśedstajiś.
Toś jo to było za nas wjelike wjasele, směś pśiś na serbsku namšu how wu nas we jsy“, jo Marta Hanškowa groniła.
Kak se źiśam spódoba?
W Mósće maju śeletka wjele městna.
Ja se woglědnjom.
Ako som zachopiła źěłaś w Trjebinskem horśe w lěśe 1963, su byli 28 źiśi.
Pśi wšych personalnych starosćach na wuměłskem pólu Jozefa Farkaša spokoj, až su se njeglědajucy na pómjeńšone personalne zestajenje profesionalne źěle ansambla zasej skšuśili. „To se wě, až tak cesto z cełym ansamblom do wukraja se wěcej njepóramy ako smy to cynili do pśewrota.
Emil z Drježdźan a Johanna z Grodka stej nadejšłej zelenu sćěnawu na lisće.
Kužda łžyca napórajo wósebny zuk.
Tak jo se teke Wylem ze swójeju Majku pó reji w Buźic pjacyku, kótaryž jo zboka w gumnje za brožnju stojał, zmakał.
Běrowy chóśebuskego filmowego festiwala su 22. junija se cerwjenili.
Licba 570.000 nocowanjow we góspodach z wěcej ako 10 póstolami – to jo zasej pitśku wěcej ako zachadne lěto.
Droga jo zastajona.
Take něco dajo teke wu nas.
Wokoło 20 wejsanarjam su zapustarje woglědali, mjazy drugim Helmutoju Bubneroju, kenž natwarijo kuchnje, a Karstenoju Schulzoju, jadnarjeju wót VERDI.
To groni, až njejo etat wurownany, až musy wokrejs zasej napóraś dług.
Gósći su mjazy drugim wulicowali, kak śěžko jo w regionalnych casnikach pśichylonych redaktorow namakaś, kótarež kśěli aktualne, seriozne artikele w dolnonimskej rěcy pśiwdaś.
Ale ten běšo ak žaba we wóźe, źaržašo Robinsona za ruku, źěłašo a procowašo se ze wšeju pilnosću a wuśěgnu jogo glucnje ale poł wumarłego na brjog.
Wóni su pśedewšym w Hungorskej, Rumuńskej a Słowakskej domorodne.
Póramej se prěki pśez Bórkojske błota.
Take zacuśe njezabydnjoš, se wóna hyšći źinsa dopomnjejo.
Chośebuska LODKA jo zajźonu sobotu, 17. junija, pśepšosyła na serbsku swajźbu z toś tymi Žylojskimi swajźbarjami.
Mjaztym až w Żywiecu a wokolinje, pśedawarje skerjej na tunje, za kuždu kapsu pśistupne folkowe woblekanje sajźaju, sajźa wobchod Wurlawy projektantki Sarah Gwiszcz na kwalitu, šyśe na měru, abo na projekty na wósebnu skazanku, což se se wě teke w płaśiznje wótbłyšćujo.
Jadnaŕ SFS dr.
W dłymokim wóźe feluju plěwańske łopjena.
W Serbskem kulturnem centrumje Slěpe su nowu wustajeńcu krajinowych wobrazow Rainera Dietmara Henniga zwězali z wustajeńcu jatšownych jajow, kótaruž k jatšownemu casoju pśez wochylne zamknjenje togo centruma dla korony njejsu pokazaś mógali.
Hyšći wót Nimskego swěźenja drastwy
Tak se módliś dosega južo, to njetrjebaju žedne wjelike a derje klincate słowa byś.
Gaž su pó žnjach žedne spjełka trajdy na pólu stojecy wóstali, gronje, až jo to za pśezpołdnicu.
Teke towarišnosć ma swóje měnjate ideale.
Tema ga jo był mjazy drugimi muzej Dešno, kótaryž lažy w bórkojskem amśe.
Zachopiło jo se za Juta Kaiserowu to rozgłosowe źěło zachopjeńk 60ych lět, ako jo prědny raz tencas jadnučkej redaktorce za dolnoserbske wusćełanja wšake pśiźěłała.
Gaž ten chóry tśichnjo, ga ceły roj tych wirusow leśi z jogo guby abo nosa wen.
Karwona jo se kšajźu sunuła nutś do jśpy, popadnuła ze šnapacom jadnu cewku (Weberspule) a wuleśeła zasej wen.
Nejwažnjejšej rěce we Łužycy stej Sprjewja a Nysa.
"Což techniku nastupa, my ju stawnje modernizěrujomy a pśenowjamy, aby kupowarjam nejlěpšu muku, nejlěpše sorty šrotu a wótšubow bitowali.
Głownje pak se wužywa šćotka za nanosowanje barwy, žydkosćow abo proška.
Pšosym dajśo mě k wěsći, lěc trjebaśo za Wašu Domowinsku kupku kórtki za pśedpśedań.
Wudra - ta na wobrazu pak wěcej njejo žywa.
Litografija: "Wójowanje pśi templu Swantewita", A.
Wałtoru, 3. julija 1945, jo był rědny słyńcny źeń, šulu hyšći měli njejsmy a w normalnem paźe źe by byli tak abo znak prozniny abo ferije.
Pótom jo se angažěrował ako pśistajony města we Wětošowje.
"Doma smy my – ja, mójej staršej sotše a bratš gromaźe z mamu a nanom – raźi spiwali.
Lube źiśi, ja lubuju knigły!
Južo se śmicka.
Serbske rěcne rumy njamógu se mócowaś.
Dolnoserb źěła wjele lět, wót studiuma, wuspěšnje ako lichy redaktor, reportaŕ, muzikowy producent a awtor muzikowych wusćełanjow. „How jo mě muzikowy redaktor Ulrich Pogoda angažěrował.
Na Ryškojc dwór su stupili tśi žeńske.
Cele blisko stoj chójcka.
Mimo togo pak buźo w nazymje pór zgromadnych zejźenjow koparjow.
Tśi až wósym kronowych łopjeńkow jo šarlachcerwjene abo kšejcerwjene, rědko žołte.
A napšawdu: wón jo wěźeł, źo ten rjeśazk jo.
Wobspomnjeś dej se na kuždy part slědna drastwynosaŕka w Pólskej Maja Cazowkowa, z rodom Młynikojc z Dešna.
W Rěcnem centrumje WITAJ jo wujšeł nowy pśedšulski źěłowy zešywk w serbskej rěcy.
Pśiducy buźo wognjowa wobora w Hajnku/Hänchen.
To jo źe konkurenca, ale wón se mysli: Skóńcnje dobre towaristwo!
Dla cogo? 
Twaŕska nowosć jo: Pó zachoźe muzeja jo kasa něnto na lěwem boce, slězy jo garderoba, we wjelbje śpa za zarědowanja.
Helsinki jo stolica a nejwětše město Finskeje.
Wóna wuknjo tśeśe lěto na wótkubłaŕku we měsćańskem OSZ a ma tam teke serbsku wucbu.
Rostliny su zwětšego kósmate.
Źiśi su byli napněte a su zajmowane słuchali na to, což som jim wulicowała.
Wósebnosć pśirody zacuwaś Gaž comy pśirodu wuzgóniś, njetrjebamy pśecej za wósebnymi parkami abo zagrodami z rědkimi rostlinami pytaś.
A mě se casy zda, až mě pśijaznje pśizmyrkujo.
W casu prědneje swětoweje wójny jo Masaryk do wukraja wuběgnuł a jo se tam procował za samostatny stat Čechow a Słowakow.
Won sam jo słušał do prědneje kupki młodych Serbow, kenž su w nowembrje 1945 pśišli na šulu do Varnsdorfa.
W loźe (fanshop) Energije Chóśebuz w měsće su młoge suweněry a dary kupili – žeden źiw, w Brazilskej ga su wósebnje młode luźe za balokopanje wjelgin rozbuźone.
To su princesny zlubili.
Pěšy ducy su how chylku stojecy wostali, aby glědali na měrnje běžecu wódu.
Wuspěch (Erfolg) jo jeju procu wupšawnił.
Bal we pyšnych serbskich drastwach, pokazany wót swajźbaŕskego śěga.
Apelsinje wobělijomy a wukšajomy jadnotliwe filety.
Pózdźej jo promowěrował k temje "Nikolaj A.
Dłujkolětny pśedsedaŕ Reinhold Kowalik groni „ně“ — pśedewšym. což slědne tyźenje nastupa.
Ale njeglědajucy na kontrowersu jo to kšasna a gódna wěc, což jo se stało: Až w Dolnej Łužycy su se młoźeńce gromadu namakali, ako su sport ze serbskeju identitu zwězali ‒ jo Statnik chwalił.
Co to pśinjaso za pśichod?
Do togo su měli žeńske how spiwański krejz, ale ten jo se rozpušćił, dokulaž jo zagronity kantor pśeśěgnuł.
Jo to fair, kněz ministaŕski prezident Söder? Wurownanje za dobytk wótkazanych koncertow, pódobne ako pśipłaśonk za krotkoźěło, 60% mójeje slědneje dankoweje wopowěsći, by było słušne.
Godnośimy, až se Serby a Domowinarje, glědajucy na nejnowše pominanja za zjadnośenje Němskeje ze wšakich bokow w našom a tamnem źělu Němskeje, starosć dla dalšnego wobstaśa našeje DDR.
Jogo slědna wjelika kompozicija jo "Stalingradska sinfonija", ak jo zazněła 2016 w pósłaństwje Rusojskeje federacije w Nimskej pśed wěcej ako 400 pśisłucharjami.
Něnto jo se Burdak bejnje rozgniwał a jo dał Nowakoju watšy, až ten jo padnuł na zemju.
Witko jo narski a se wšykno dokradnje wobglědujo.
Wutšobnje buchu ako gósći witane, pó serbsku a nimsku.
Pśed koncertom stej byłej dwa workshopa za ludowu a elektronisku muziku.
Pózbuźćo je, aby pśi tom zuk a pógiby zwěrjeśa napódobnili.
Ten nowy dom su se w Slěpem južo stajili luźe z Miłoraza.
We slědnej poł štunźe wisy ten kokot tak nisko, až pśisamem kuždy móžo jen dosegnuś.
Pódpěrowali su je "Lutzketaler Musikanten".
Ja som z wósebnym wótglědanim urlop we maju planował.
Drugi nowy film, na kótaremž Pernak źěła, ma ze serbskeju muziku cyniś.
Wšykne pěś kupkow na kompaktnem kursu su se teke tenraz wótmólowaś dali.
A bur Žur kopnjo dolěwa.
Ga hobrośćo źe se něto wót swójeje złeje drogi.
To jo se za nju samo wót se rozměło, ako by wóna teke w Górnej Łužycy k nam słušała.
Pśecej gaž naša Katka zachopijo zwucowaś na fidlach, wón tšašnje załajo.«
Tudy smej se dowoborałej tych tšachow a wobuznosćow słužbnego dnja, tšachnułej tomu rosćecemu frazeologizmoju zdrjajucego socializma, tudy smej źěłałej a cowałej, aby to serbske njewudychało.
Hansko pak jo ju troštował: „Buź dobreje mysli, Grejtcycka!
Rozgrono z jadnaŕku Ludowego nakładnistwa Domowina Marku Maćijoweju
A se wě wěźe źiśi, až něnto jo cas ptaškowych swajźbow! Wótkubłaŕka Lisa Matušcyna jo wšyknym pomagała, se pśegótowaś.
Pózlažkim a kradu rědnje se te wšake nazymske barwy do Rogeńskego parka pśikšadnu a jen "pśegusluju".
Kśě ga měś status „serbska šula“, a to docełego ako prědna šula w cełej Bramborskej.
Te pśedawarje bydle w Borkowach w hotelu.«
Wóna stupi ako prědna z krotkeju kóšulu a běłymi šuflitami na lod.
Gótowe śěsto wóstanjo někotare dny lažecy – a akle pótom jo dalej pśeźěłajomy.
Wejsanarje a cuze su tomu tšojenjeju pśiglědowali, stojecy na kšomje drogi.
Ju cesćiś a nałožowaś, jo za nas nastupnosć wutšoby".
Mjertyn Moń z Turnowa – gymnazialny profesor, wucony, awtor dolnoserbskeje gramatiki a drogowańskego dnjownika pó Dolnej Łužycy, sobuzałožaŕ Maśice Serbskeje
Krěpjecy słušaju k serbskemu sedleńskemu rumoju.
, wujasnijo M.
Som był južo z 19 lětami olympiski kader za daloko- a tśiskok.
Knoblich derje nawjedował, na wužytk wobeju bokowu. „Lěcrownož su naglědy rozdźělne, dej se za gromadnosću pytaś, aby dalej w rozgronje wostali”, tak prezident krajnego sejma.
Wšykne głowne nadpisma su tśirěcnje pódane – nimski, dolnoserbski a górnoserbski.
W Zaspach jo se naroźił Kito Šwjela .
Tam ga su se na nazymskem koncerśe w Serbskem domje pśedstajili górnoserbskemu publikumoju.
Co gótujośo ze zežněteju trajdu?
We wětšynje zakładnych šulow frizišćina se wucy jano jadnu góźinu wob tyźeń, wóna jo fakultatiwna.
Serbska wucba zwenka šule – kaka dej byś?
Gosći su wutšobnje witane!
Cesto stej soli teke jod a fluor pśidanej.
Muzikowe nakładnistwa
Kak njehuzgónjece su jogo sudy a njehuslěźece jogo drogi!
"Pśezpólne" su spiwali ludowe spiwanja, teke we rěcach tych gósći.
Wy dejśo teke něco gódaś!
Wilfried Halbaš źaržy pśednoski, pśigótujo prezentacije za gatojsku woklapnicu, za zmakanja z Pójsynogu.
Pótom spóžywajśo zymski cas z tasu dobrego teja!
Pśedstajenje trajo někak 90 minutow z pawzu a wótmějo se w nimskej rěcy.
Smy stajili pšosbu wó pśiwześe w Europejskem młoźinskem forumje, nejwažnjejšem kšywowem zwězku młoźiny Europy.
Sćepan źašo: Kněz Jezus, pśiwzej mójogo ducha.
Pśez starego nana a mamu jo wón wobchował swóju serbsku identitu.
Fryco Tešnaŕ jo te knigły zestajił a Maśica Serbska jo je w lěśe 1895 wudała (drugi wudawk).
W koncernje Vattenfall źěłaju intensiwnje za to, aby mógali w pśichoźe z brunice producěrowaś elektrisku energiju mimo togo, až se ten tšašny CO2 dujo do powětša.
Kupki su stawnje měšane ze źiśimi, ako njamaju serbsku wucbu.
Wutšobny źěk za toś tu informaciju.
Na jadnom z pśiducych pósejźenjow co se towaristwo pśedstajiś.
Dwa wót nich cotej studěrowaś mjeńšynowe rěcy, pěśo na ceptaŕske a jaden student na bachelora.
Roža – kwětašk lubosći.
Pódla tebje jo wódawanje, až se tebje bójmy. Ps 130,4
Źo pśi tom wó jaden dom, ako dej nastaś pśi Liškojskem jazoru – tam, źož jo pjerwjej Łakoma stojała.
Wjacor wobzamknjo se ze serbskim ludowym spiwanim "Dobra noc".
Někotare pak su cwiblowali, lěc jo pód něntejšnymi wobstojnosćami móžno, imersiwnu serbsku zakładnu šulu załožyś.
Sarah Gwiszczojc na ten part wósebnu lutosć ma, dla togo až sama lětosa se wóženiś co.
Manuskript njejo hyšći dokóńcowany.
Konfucius pśeśiwo akciji „Serbska rěc jo žywa”
Pśedsedaŕstwo jo dalej wó tom wobradowało, kak by mógali fanow za to dobyś, ako kśě na EUROPEAŹE 2020 pódpěrowaś našej serbskej mustwje (wó tom buźo Casnik hyšći pisaś).
Pón stej wón a Josephine pódpisałej manźelske wopismo a njewjesta jo dostała swój manźelski pjeršćeń.
Pómałem pak su zarědowanja zasej móžne, a wót junija su grodkojske pšosone na "Dwórne kino" na parkowańskej etažy, pód gołym njebjom.
Źowća a gólce su byli tśi abo styri lěta stare.
Jo było w nazymskem casu.
Organizacija SDAJ zastupi cełkowne zajmy młodych źěłaśerjow a wukniki.
Wóni wzechu nas górjej, źašo wón, a wuznachu akle pótom, co by my kśěli, ako běchu jim móje wěrne łoźowniki jich bronidła zebrali a do boka znosyli. 
Na dwě takej zmakani z Mětom se hyšći kradu derje dopominam.
To jo wóna rada cyniła a ned za suseźi sobu, raz kulkowe, raz mukowe mlince.
Za to słuša pilnym pomocnikam ze Saarlandskeje wjeliki źěk.
Gronił jo z cuzym głosom: Cłowjek, chwatajśo k nam, naša krowa se tak śěžko śeli.
Na kóńcu smy wšo zjědli.
Naraźiło jo se, w pśiducem lěśe narodniny župy na 31. maju swětosnje wugótowaś.
To jo se slědny tyźeń pětk stało.
Zwětšego se pišu kuski pó idejach našych cłonkow.
Skóro tśi běrtyle ceptarjow su raz byli naše něgajšne wukniki.
rowno pětk 13. jo zaśěgnuł Serbski folklorny centrum ako prědna institucija do nowego chóśebuskego Serbskego domu
Kardamom póchada z pódpołdnjoweje Indiskeje a z kupy Sri Lanka.
Rozgłos Barliń-Bramborska a jogo Serbsku redakciju jo spušćiła .
Hm, to jo problem.
Pětk tyźeń běšo jogo žeńska wjacor sama doma.
Nejwětšy tych gatow, ten Wjeliki Pawoł, jo se južo do prědnego "zapiska pśirodowych pomnikow prowince Bramborska" z lěta 1933 pśiwzeł ako wósebny a šćita gódny pomnik.
Kleinschmidt, něntejšny wušy šołta.
Raz pora se rybakaŕ Puza wót mosta k nam, pśecej pśi rěce hyn, źož pasomy.
K wšomu dobremu běšo Hantšo pśecej gótowy, nic chwalby abo wužytka dla, ale dobrego dla.
Jo był do 1990 cłonk gmejnskego parlamenta a nawjedował wuběrk za twaŕstwo.
Na kumštnej tšawje deje zajmce raz móc balo kopaś, a graś basketbalo, tenis a druge.
Wótergi su pśijazne znate pśipśimali.
wariacije popularnych melodijow
Kokošaŕnja, to jo teren kokošow pśi kokošeńca.
Z uniwersitneju ekskursiju som se tam wudała, som se z komilitonami wobźěliła na rěcnem kursu irskeje rěcy a póznała tamnu wjelgin wósebnu krajinu.
Ale co, gaž tebje za to drugi pókład dajom?
Józef Brězan wustupujo teke ako solo-gitarist na koncertach we a zwenka Łužyce.
Je spiwaju namšu na cełem swěśe.
– Móje luźe su gnute.
Gano som se zeznała z gólcom ze Žylowa a jogo starjejšyma.
Wóni jogo naběguju, pśechytuju se šykowanje we lufśe a wopytuju winika wót gnězda wótwjasć.
Planety, gwězdy a kurjawy buźe našu narskosć, łacnosć za wědu a teke cowanja.
Pśed dwěma lětoma jo wóno wudało knigły .
Teke Matias Glodny z gipsoweju nogu jo se tam pśisednuł.
Šołtowka Karin Kalawcyna – w pyšnej serbskej drastwje z wjelikeju běłeju lapu – jo wšych serbski a nimski wuwitała, a Ana Kosakojc wót Domowinskeje młoźiny jo pśedstajiła nałog a kak pilnje jo turjańska młoźina gromaźe z Domowinskeju kupku a z gmejnu wšykno pśigótowała.
Toś te zezdrjaju w septembrje až oktobrje.
Za pór lět dej z njeje pśiś lěbgodne wino.
Wjelka "se interesěrujotej" za źowćo, ako lažy w tšawje.
Fryco twarźi: »To wjedro za tym jo, změjomej gluku z teju źiwinu.«
Pódla Domowinskeje kupki buźotej wognjowa wobora a hochoska młoźina se wó organizaciju staraś.
Zakłady a argumenty za pšawopisne pśeměnjenja deje byś solidne a pśeznanjece.
W nalětnem wětšu su wóni tak derje a kradu wusoko lětali.
Rědna wěcka, ale wšo ma swójo myto.
Srjodu 28. apryla buźo pśednosowaś dr.
Jo to rěc w Egyptojskej w casu Antiki.
W Jeruzalemje běšo muž z mjenim Simeon; a ten běšo pšawny a bogabójazny, cakajucy na trošt Israela; a swěty Duch běšo we njom.
Olympiada do młodšych rukow
Dla togo som pśišeł něźi poł lěta pózdźej, juž pśisamem sedym lět stary do šule.
Historiski nejwažnjejša rěc jo była Mandžuska rěc.
Lej, wóni su kaž rdžyšćo, kótarež hogeń spalijo.
Nejskerjej jo było to telegrafiske glukužycenje z Chośebuza do Drjowka dnja 5. decembra 1878 scełego prědny dolnoserbski telegram.
Ale to, se wě, budu korigěrowaś pśi slědujucych šulskich wjeraškach.
Njejsu ga wót doma znali serbsku rěc tak derje.
Take wjelike žałowańske płachty su źinsa wjelgin rědke, jo dr.
Toś, dalej tak!
Knigły Ursule Balzeroweje
Wóna jo z rodom z Wochoz (Nochten), bydli wót 60tych lět w Rownem a woplěwa nałogi a slěpjańsku drastwu.
Faraŕka Schröcke, kake myslicki Was gnuju na kóńcu Wašogo statkowanja w Slěpem?
Won jo ten spiw ze šwedskeje do serbskeje rěcy pśestajił, kenž smy słyšali prědny raz na serbskej namšy łoni w Radušu.
Wšykno jo něnto wšen pśeglědne w jeje źěłaŕni: Jadna spižka jo połna běłych cańkow, druga połna wušywanych bantow za kóšule, pśi sćěnje jo delka z wjele skoblickami z wušywańskim pśěźeńkom, a sukna su na wšakorakich štapjelach rědowane pó tom, lěc su za kóšule, bluzki abo šorce.
Pětk, 17. septembra, zeger 18.30 pśedstajiju se knigły „Die Unendlichkeitsblume” wót Johannes-Paula Köglera w Serbskem muzeju.
Na pódpołdnju jo pśez Messinsku wuscynu zwězane z Ioniskim mórjom a na pódpołnocu jo zwězane z Ligurskim mórjom.
Teke wugronjenje jadnotliwych serbskich konsonantow a wokalow se derje wopišo.
Wěmy ga wót někotarych, až by w takich kupkach sobu źěłali, ale do Domowiny zastupiś njekśě.
] Wob noc spašo niźi na bomje a ze switanim źěšo dalej.
Wón doglědujo wušej 70 pušćadłow, něźi połojcu wót nich móžo regulěrowaś.
Pśiduca buźo 26. februara w Drjenowje.
A my njejsmy how pla ‚Žyc sebje něco‘.
Z Minu Witkojc dojěźech zaprědka do Žylowa k serbskemu procowarjeju Smogorju.
Su ga do głodu pśišli.
Mjaztym pak jo se WITAJ-centrum wó to starał.
Ku gluce su se te case změnili. „Ale źo su te młode kamjenarje wostali?
Postupujuce wutłocowanje serbskeje rěcy ze zjawnego žywjenja, pśedewšym ze šule a cerkwje, spěchowašo analfabetizm Serbow we maminej rěcy a njemało pśinosowašo k se pśeměnjajucemu nastajenju a zaźaržanju luźi napśeśiwo serbstwu.
»Pśiposł. z Chośebuza.
Bisky, pśedsedaŕ PDS.
My z wami pójźomy, pśeto słyšymy, až Bog z wami jo.
To płaśi teke za serbske wótliceńske grona.
Rowno du luźe namšu.
pětk, 27. nowembra /młošnego
Pomagam drugim.
Na pśikład, až buźo wěcej pśedstajenjow na wěcej dnjach w Měsćańskej hali abo města wjelikego pśedstajenja lubjej mały kus w źiśownjach a hortach.
Njejsćo ga měnjece, až su Serby jaden lud?
Serbski sejm wušej togo zwězujo we swójom źěle mjazynarodne pšawo z europskim pšawom a z pšawom na rowninje Zwězka a Krajow.
A w casu jězby tam a slědk jo Ute Hentšelowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, wšake wulicowała a cytała, co jo Theodor Fontane teke pisał wó měsće Kostrzyn a wokolinje.
Teke na Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu jo se nalětny semester zachopił.
Nan: Togodla, dokulž Stwórtko mórjo lěpjej znajašo ak Pětko, a Stwórtka znajachu tež Špańske, nic pak Pětka. 
Teke maju za wažne, až we šulach w cełej Bramborskej wó serbskej mjeńšynje informěruju.
K nejwěcej woblubowanym nałogam słuša, jabłuko na dwa źěla rozkšajaś a glědaś, lěc jo nutśi kśica abo gwězda.
A Domowinska kupka Chośebuz jo nam zlubiła rědne myta.
W njom se pokažo na katastrofalnu situaciju Serbow.
Skóńcnje jo se na 1. apryl 1920 pśistajił Nimc Martin Eitner.
Za něźi 80 lět jo tomu poł lěttowzynta, až su wujšli prědne śišćane knigły ze serbskimi, nimskimi a łatyńskimi słowami.
Wejsny zastojaŕ jo měnjecy był, až mógu Prjawoske muske bom z ruku stajiś a chyśiś.
Tśi dny dłujko su w Chóśebuzu gromaźe treněrowali.
Tak stej se až do źinsajšnego zeźaržałej młoge ideologiske zwjerśenje a młoga njewěrnosć z tych styrich zwězkow w serbskem stawizniskem diskursu – nadejźoš jej w popularnych stawizniskich wopisowanjach, w šulskich knigłach, ale teke we wědomnostnych wózjawjenjach.
Tšach pak, až se serbska rěc kradu zgubijo pla luźi, jo how wó wjele wětšy.
Som chapjał kichaś a kjachaś a za dwa dnja som ze zymnicu w póstoli lažał.
Togodla buźo wšo nimske, njejo to tužnje za našu wjeliku serbsku gmejnu?
Prědny wobraz jo towaristwo pśed dlejšym casom kupiś a zběrce muzeja dariś mógało.
Wšykne kuski - muzikaliske a tek te spiwańske - su byli derje wubrane a wjelika jo była wuměłskosć.
A z tym jo zapustowa sezona 2020 w Dolnej Łužycy kóńc wezeła! "Pśeśěg" w Husu: Knorojc Mina ze starym nanom Frankom Knorom.
Njedajśo žedno gniłe grono z wašych hust pśiś.
Snaź togodla jo pśišła howko do Dešanka.
Sobotu, 3. junija, buźo mjazy drugim turněr za źiśi w balokopanju (10.00), na kótaryž su pśepšosone mustwa ze wšakich jsow cełego amta.
Wětšyk pak dujo wobglědniwje a wusušyjo ptaškowe gnězdo.
Za to su głownje za šulstwo wósebne rědownja (Regelungen) a awtonomija notne.
Lětosa w lěśu 2015 by mógałej naju mysli drogowaś 50 lět slědk, aby spominałej na naju slědne lěto gromadnego ceptarjenja tudy w Dolnych Serbach, wšak jo wón pón wujšeł do Barlinja – tam woplěwajucy nadalej wšoserbski duch.
Tam su teke fragmenty drugich spisow wótśišćane.
Kak móžomy dolnoserbsku rěc zdźaržaś?« stej rozpšawiłej wó nazgónjenjach z mjazynarodnego sympoziuma narodnych mjeńšynow w Kanaźe w juniju a stej diskutěrowałej z pśibytnymi wó žycenjach a idejach za zmócnjenje serbskeje rěcy.
wałtoru, 1. decembra, wót zeger 13:30 .
Ten slědny jo był zaměstnjony we Słowjańskem instituśe na Droze Dr. K. Fischera a naše rumnosći su byli na lěwem boce prědnego nastwaŕka na pókóńcu twarjenja.
To jo kał".
Pótakem, njepógóršćo se na Dolnej Łužycy, njejangliśo wó mrětwje dolnoserbskego luda!
Wjasołe spiwarje su 1886 załožyli muskece spiwaŕske towaristwo.
Něźi 500 000 markow su za wše te twaŕske źěła płaśili, a Sakska jo k tomu hyšći pśidała 100 000 markow.
Gjarźe dari jej narodninsku kórtku z nazymskim motiwom.
Barwu chowamy w głažkach.
Kuždy pilny źěłaśeŕ dosta na tyźeń 12 krošow, gniłe źěłaśerje zasłužychu jano 4–6 krošow.
Božko w njom nic na to njepokažo, až su how teke serbske luźe žywe.
Šesć do sedym krowow jo na žywnosći było, k tomu hyšći byki a śeleta.
Ten pjas jo mój pśijaśel.
W šuli jo sam.
Wažny tema prědnego pósejźenja jo było wupisanje jadnaŕstwa Ludowego nakładnistwa Domowina (LND).
Kradu zjadne su byli pśibytne z tym, až to serbske se njewužywa hyšći dosć za turizm, až ten projekt na ten part wjelgin wužytny jo, ale teke glědajucy na nastawajucy skład wěźenja a až wón móžo tek za druge regiony ako za Górnu Łužycu pśikład byś.
Gaž kólasujo, jomu do drogi skócyjom, aby mě wiźeł.
Chor jo pśeznanił ze swójeju pśesegajuceju profesionalnosću a pśeměnliwosću (Wandlungsfähigkeit) w spiwanju.
Pomorska granicujo z Mecklenburgskeju, Lubušskeju, Wjelikopólskeju, Kujawskeju, Dobrzyńskeju, Mazowskeju, Mazurskeju a Pšuskeju.
Ale groń mě ga raz napšawdu: Su wšykne źowća pó wósymej rědowni take?
Gaby dosć k jěźi měli, by se pjenjez najebali.
Domowinska kupka wiźi w tych pominanjach zakład za intaktne žywjenje w swójej jsy pód danymi wobstojnosćami.
Nic wěźeś jo lěpjej ako wšykno lěpjej wěźeś.
Kwiśo wót julija až do awgusta.
Dalej jo pódšmarnuła, až "wjele fachowych pšašanjow se rozwěžo pla nas w domje.
Slědny zgromadny akt jo było 22. septembra 1984 oficialne rozžognowanje z wobydlarjami w kulturnem domje w Běłem Chołmcu/Weißkollm.
Ameriski buk jo bom z roda bukow znutśika swójźby bukowych rostlinow .
Wiźiś je?
Zaprědka su byli teke dalšne paršony planowane, a teke ten głowny grajaŕ we filmje jo dejał śańki a młodšy kjarl byś.
To jo był wjelgin rědny swěźeń, 14 chorow jo se wobźěliło a we wobyma zaloma jo była reja.
Wjeliki źěl substantiwow móžo twóriś plural ako z kóńcowku.
Snaź su rowno togodla se pśizamknuli, dokulaž su kśěli swójich źědow tšošku doglědowaś a glědaś za tym, co wóni tak zhandaju.
Borkowarje rozměju wěcej ako klěb jěsć.
Góźba by mógał byś serbski filmowy wjacor w kinje Krokodil w Barlinju.
Wót nas móžomy pśidaś, až Roman Pernak njebuźo móc to pśimě „serbski filmaŕ“ sebje ceło wótśěsć.
Gmejnski wuzwóleński wuběrk jo pśigłosował pśizwólonosći dwěma wólbnyma pórucenjoma.
Su byli na kongres teke pśepšosone wósebne gósći?
Smy ga teke koncerty grali.
Pódpołnocne kupy słušaju k Papua-Neuguinea, mjaztym až pódpołdnjowe kupy słušaju k Salomonam.
Wjele kónjow jo źaseś abo samo 15 lět pśi mnjo.
Dwa wobraza – a to ned na zachopjeńku pśeśěga – stej myslonej docełego za to serbske.
Pśi recentnych rostlinach su wobej generaciji kuždy raz rozdźělnje formowane .
Na cedliku z kjarližami su stojali we wobyma rěcoma.
Tam pokazuju wuměłce Serbskego ludowego ansambla młogi raz swóje programy.
2. Serbske pórucenja w źiśownjach a šulach wokrejsa, 3. nowe głowne wustawki wokrejsa, 3. informacije k wokrejsnemu etatoju 2020 – serbske wudanki.
Ale se padaś njepśesta a dlej wón cakašo, dlej a wěcej se źěšo. 
Nichten njejo kśěł swójo domacne byśe tak dłujko same wóstajiś, gaž to kradu notne njejo.
Wšake pak se zglucyło njejo.
Na pśikład teke, gaž pišo Janšojsku wejsnu chroniku.
Wiźeli su luźe teke kónje, ako su śěgnuli staru kulkikopawu, a staru "klapawku", z kótarejuž buchu kulki ned wuběrane, sortěrowane.
Dokulaž som doma we Łužycy, źož Serby a Němce gromaźe bydle, som teke ja to cyniła.
Kafej a śopła šokolada stej wopśimjetej we płaśonku.
A co něto zachopiś?
Góźbu změjośo w Luborazu, njeźelu, dnja 27. oktobra.
Zawěrno kuždy we jsy jo něnto wěźeł, až su se wósrjejź nocy hyšći někake turisty do swěteje śišyny mjazy górami nawalili.
Abo snaź ga duša stareje maśeŕki pśilětujo, aby na swójźbu glědała a jich wobstražowała … W rěźe "30 lět nimska jadnota w Serbach" smy južo wšake pśinjasli w slědnych tyźenjach.
Serbske tradicije a nałogi se woplěwaju w cełem lěśe.
Wariěrujo jano pó wokalnej harmonije a konsonantowej harmoniji.
1862 – Smjerś w sněgu.
Na to zaspiwaju starjejše a źiśi: "Swěty Mjertyn, swěty Mjertyn, swěty Mjertyn na kónju, rejtujo na zymskem dnju".
Jo-li móžno, nawjerśeś profesionelny grajny film we małkej rěcy, a móžo taki film pšawy hit wordowaś a se derje pśedawaś?
Wšykne su to wjelgin chwalili, su byli wjelgin spokojom, zagronite trenarje rowno tak ako wše grajarje. „To jo była wjelgin dobra wěc, jo było pšawje, až smy tam dojěli, [...]
To wóna hyšći wěźeła njejo.
Naźejamy se, až jeje naslědnik Georg Thimme buźo nam rowno tak pśichylony.
Serbske ak teke nimske mě togo kamjenja pokazujotej na swětłomódru barwu jogo pśewidnych kristalow.
Mócny wětš zawujo a balon wunjaso.
Z lěta 1981 jo był zastupny pśedsedaŕ ministaŕskeje rady DDR, a na kóńcu DDR, do januara 1990, jo hyšći krotko zastojał ako slědny ministaŕ šćit pśirody a wódowe góspodaŕstwo.
Toś tej dwa kompleksa – tuchylny staw a kak jo k njomu dojšło – matej kuždy we sebje centralne zapśimjeśa a koncepty, kótarež maju se nejpjerwjej wót se źěliś.
Druge su w nimskej a pólskej rěcy.
Drogujo něchten wót Smogorjowa do Borkow, ga pśiźo k tak pomjenjonemu »grodu«.
Kóńc starego lěta su twaŕske źěła wuwjadli, wót januara su wótnowotki wuběrali a dopołnili eksponaty.
W „LR“ na pśikład njejo było w Chóśebuskem wudaśu nic k cytanju wó koncerśe, we tom wudaśu w Lubinskich a Łukojskich stronach pak jo był wětšy pśinosk wótśišćany, z wobrazom a tekstom.
Pětš chwata k woknoju a rolow spušćijo.
A we tom swěźeńskem pismje su wótśišćane wšake basni a źěkne słowa k cesći a chwalbje kurwjercha, a to we 12 rěcach – a ta serbska jo mjazy nimi.
Jadnu njezapłaśonu zliceńku mógu zapłaśiś.
Wušej togo jo Henschel se źiwował, wjele cłonkow jo pśišło na zgromaźinu.
Ale Serby maju pšawa narodnych mjeńšynow - maju swóje šule a kulturne organizacije; napise na wobchodowych toflach městow a zastojnstwow su dwójorěcne.
Licym z tym, až buźo Chośebuz na kóńcu na jadnom z 1. do 9. městna w tabeli.
Wóna pak njejo wótegrono na źewjete pšašanje.
Sobotu, 31. januar, zapustuju fryjne a ženjone póry w Strobicach.
"Pójdu do Radworja, budu ceptaŕ", gronjašo Fryco maśeri, "susedojc Anka tam teke co."
Faraŕ Kurt Malk buźo pódla.
Našu wjas njemusy nicht spušćiś!
Jo, taki nadawk móžo wóna sebje derje pśed stajiś.
Kuždy kilomejtaŕ licy.
Stolica jo Lubuš.
We wuwiśu casa su se te swěźenje pśeměnili a maju tudy něnt wjelgin sportowy charakter.
To jo jich něźi 4000 wěcej ako w lěśe 1993.
Pśi kupanju łojaštej Robinson a Pětko tež ryby, a młogi raz se jima raźi, až jich wěcej dostaštej, nježli zjěsć móžaštej. 
Někotare słowa pódlaže nawopacnej stopnjowej změnje, pśi kótarejž zakładna forma w słabem stopjenju stoj a flektěrowane formy pśewažnje mócny stopjeń pśiwzeju .
Źowćo se wulěkajo.
Muzeumowa noc
We znatem gósćeńcu "Braukrug" pśedawaju wobjed a wjacerju pśez wokno, což teke togo a drugego pśiwabijo.
Wón jo zlubił: "Ja budu zwěrny lobbyist za was".
A chto jo to wšykno tak rědnje baslił? 15 serbskich źiśi, ako jo se na ferialnem kursu wobźěliło! Jo mjaztym južo tśeśe lěto, w kótaremž se wótměwa taki ferialny kurs, kenž bitujo źiśam tu móžnosć, sebje na grajnu a kreatiwnu wašnju ze serbskeju rěcu zaběraś.
To jo była wóna, wó kótarejž su se luźe pśijaznje, ale wótergi za mnjo njerozymliwje mjazy sobu wulicowali.
Pšašaj se fararja", źož kuždy móžo swóje pšašanja za zmysłom stajaś.
Kak se to gótujo, móžośo dožywiś sobotu, 15. awgusta, wót zeger 11:00 do 15:00 we wobłuku pód gołym njebjom "Stary lud" w Dešnje.
Stoltowa a ceptaŕ H.J.
Horst Adam jo cytał swój pśinosk K Lukasowym luźe raźi załožyju.
Njejo jim zewšym njepśijaznje było we tej serbskej drastwje, su se derje culi, doma culi.
Ergo: Serby deje wšykne demokratiske móžnosći, kótarež maju – a tych njejo rowno mało – wužywaś a pśestaś z tymi małkostnymi internymi zwaźenjami.
Ja skócyjom do wjaže, źož su se žedne wójaki do pisańskeje śpy śišćali, a wułykujom wokoło rožka wjažynych źuri.
Wucabniki stoje jim weto k dispoziciji, a to funkcioněrujo za mójim zdaśim derje".
Ně.
Českeje wažny kulturny a politiski centrum.
To jo (03576) 205973
W lětu 1996 na Worakojc dwórje: Marjana Worakowa z mamu Marjanu Šerineju a źowcyneju źowku Juliju Šidlic.
Krotko pótom pśiźo hyšći Leo Zippel, bratš wót Uschi, na woglěd a dostanjo wšykno sobu.
Prastarka Maria jo chopiła južo pśedawaś, dokulaž Měto jo se musał nejpjerwjej raz pśewoblekaś.
A gaž njejsu te pjenjeze měli, su musali to wšykno se zekšadnuś.
Jano někotare źiśi směju tam hyś.
Wóna pilnje cyta swój „Nowy Casnik“ - wóna jo južo 58 lět abonentka našogo tyźenika!
Dobrodušne žeńske, se wjaselecy, až maju nimskego muskego a jěźarja we swójom wótźělenju, su jogo tak wukjarmili a napowali, až jo jomu slědkoju pśisamem zasej z wušowu lězło.
Źěl drjewa su južo łoni pśetrjebali za dwa projekta.
Wšo ma bóžko swóje granice.
My napominamy našogo suseda, až dej kartu abo »walik słomy« na blido połožyś, kenž pótom tak wuglěda ako taka »zelena sedymka«, gaž dej ten »zec pušćiś«.
Stawnik Dieter Clausen jo Andreu a Kaya Wolffec (wótpšawa) na pěskach Norderoogsand wósrjejź Pódpołnocnego mórja wěrił.
(Wěcej wó tom w pśiducem Casniku)
Bźez wětšych pśigótow abo wósebnego wukubłanja jo se pušćił akle 23lětny 3. maja z Kopenhagenskego pśistawa pód połnoc.
Wuměnjenja za to wuběźowanje:
»Měj za wšykno wjeliki źěk.
2. zymske, 10.–18.
To jo było tencas wěcej ako źaseś procent mjasecnego myta pśedawaŕki.
Wšykne zufałe wócy budu pónižane, a gjarde luźe se deje huchyliś.
Lětosny Picański swěźeń buźo na kóńcu togo tyźenja - wót 11. do 14. awgusta.
Komunalne wuzwólowanje ga se pśibliža, a we wokrejsu Damna-Błota skjarže tśi gmejny pśed zastojnskim sudnistwom pśeśiwo pśisłušnosći k serbskemu sedleńskemu rumoju (to su Gójacki Jazor, Markojska Góla a Stara Niwa−Wózwjerch).
Wšake myslenja su płody njejasnosći.
Kuždy jo se swóju tejzku napołnił z wěcami, ako jomu słoźe.
We jsy a we wokolinje ju młoge znaju.
Stakim jo sama pśewzeła part referentki.
Ow jej, njejo słuchał na maś.
Lětosa njejsu w Rogeńskem hotelu wustupili, ale we głownem domje Statnego źiwadła w měsće.
Ako nejmłodšy běrtyl jo dejał Nowy Chmjelow wót 1983 daś dom pśiśěgnjonym źěłaśerjam tekstilnego a brunicowego kombinata z drugich stronow DDR.
Kjarle jomu suwaju blido do kamjenowego roga, tam jo pśecej městno gerca.
Zapustaŕki a zapustarje w Dešnje su byli 1980 te prědne w cełej Dolnej Łužycy, ako su wugótowali zapustojski jubilej – ga ten 100. A to jo měło teke swóju historisku pšawosć: Wokoło lěta 1870 ga běšo tegdejšy chóśebuski landrot pśikazał, až smějo se zapust jano hyšći tśi dny swěśiś, a nic ceły tyźeń.
Tež te wokolne šularje běchu pśišli.
Na zakładnej šuli w Borkowach maju w tśich prědnych rědownjach dogromady 67 nowych wuknicow a wuknikow.
Tu cesć, se wě, by wjelgin raźi pśiwzeli!
stwórtk, 9. julija /žnjojskego
Gaž wopśestanjo nawjedowaŕ rjagaś, se źiśi wobrośiju a malsnje slědk k swójej sćěnje ženu.
W nich su wěste sekwence pó ramikowem planje wuźěłane, ako wóni za kuždy bilingualny pśedmjat stoje.
Bescherung
Bernard "Bernie" Sanders jo amerikański stroński njewězany politikaŕ.
Som se myslił, až daju wam raz wěcej informacijow wó teju.
Toś ten wažny amt zastoje Kerstin Kosakowa we wokrejsnem zastojnstwje w Baršću, Hanka Rjelcyna w Złem Komorownje, Sabrina Kušyna w Lubinje a Anna Kosacojc-Kozelowa w měsćańskem zastojnstwje w Chóśebuzu.
To se wě, až su se pśez to wjelgin wjaselili.
Ludwik Osiński jo był pólski literaturny kritikaŕ a basnikaŕ.
Ampla za pěškarjow Ampla jo cerwjena.
Wažny, moderny wuceński a wuknjeński srědk za WITAJ-wucbu w 1. lětniku jo rěd LUTK 1. Tym južo pśedlažecym źělam Fibla, Toflowe aplikacije, Pisański zešywk (Šulske wuchadne pismo) a Pisański zešywk (Śišćane pismo) jo se něnto pśidał tśeśi pisański zešywk Pišomy pilnje (Šulske wuchadne pismo).
Tak pyšni z běłym rubišćom, swěckami a struskami billardowe blido.
Wótwórjeńske case su wałtoru až do njeźele a jatšowne pónjeźele zeger 13:00 až do 17:00 abo pó telefoniskem dogronjenju pód cysłom 035602-22159.
Do njeje słuša teke Serb z Budyšyna, a to Gerat Hendrich, dramaturg Serbskeje filmoweje kupki DEFA.
Wjedro jo šere, kurjawy se zwigaju a chtož ma starosći, cujo je we tom casu wósebnje mócnje.
Nowe twarjenja su nastali w parku za wustrowjenje a w měsće su twarili nowu šulu, nowy měsćański amt, nowu biblioteku, chórownju za źěłaśerjow a samo małe lětanišćo.
Mjazy tymi 5 woborami, kótarež to pótrjefijo, stej byłej Móst a Strjažow.
To njejo žedna jasna pozicija, luźe kśě kradu wěźeś, kak my ako wokrejsny sejm k tomu stojmy.
Njeźelu zeger 14.00 buźo w Bórkowach zasej wjeliki pśeśěg na Domowniskem a drastwinem swěźenju.
Lěwica co, aby europske wustawjenja se wobzamknuli, kótarež budu za wšykne staty płaśeś.
A ja namakaju lažki pśistup k źiśam", rozkładujo Mila Zachariasowa Casnikoju.
Ale teke druge serbske drastwy tam wustajaju kaž Janšojski bog, družka z Dubrawy/Trattendorf, muskece a žeńskece drastwy z Dolneje Łužyce.
Něnto tłocy ruku swójogo suseda abo swójeje susedki tak wjele razow, ako jo wócy kóstkował.
Dobropis pósćiwa Sprjewina galerija w Chóśebuzu.
Togodla ryjašo a nosašo wěcej gliny domoj a to tak dłujko, ažo wěcej njamóžašo. 
Drugi wójujo wó swójo sedło, aby ceło wětše bywało a ta móšynka ceło połnjejša.
Trjebaš jich jano nagroniś a ned wóni pśidu pomagat.
Wu nas jo był spótny cas na kuždy pad śichy cas.
Jana Šołćina bydli how z manźelskim Pětrom a źiśimi južo 18 lět. „Mjaztym jo źowka Juliana 29 lět a dostuděrowana juristka, syn Jan 19 lět stary, studěrujo w Drježdźanach na ceptaŕske, a 17lětny syn Julius chójźi na gymnazium w Budyšynje.
Togodla měło se góleśeju w tom casu teke móžnosć daś, computer a druge nowe medije zeznaś a se až do wěsteje měry z nimi zaběraś.
Žěła Hanki Krawcec su we Łužycy wustajone byli — ekslibrise, wustśiganki, linolowe rězby a drjeworězby.
Na dwórje su kazali na jatšownu fryštuku, direktnje pó nabóžninje pśi góźbje górjejstawanja Jezusa zeger sedymich, źož spiwaŕki su pódla byli.
Rozmjej: Chtož nimski "Krautz" jo, jo drje wěcej pjenjez měł ako jaden, kenž jo na nimski "Krauz", ak wón jo był.
To groni, až teke wukniki ceptarjow se waže.
Wobradowaś budu teke wó wšakich změnach župnego statuta.
Lawdaciju k jich cesći jo źaržał Jan Bělk, muzikaŕ a komponist a cłonk kuratoriuma Myta Ćišinskego.
Chto wě, kak stary jo ten postowy kašćik, kenž wisy na Starych wikach w Chośebuzu?
Fryco Rizo z Hochoze
To se wě, až jo se młoźinje teke reje kśěło, te nany su tym młodym teke pśiwdali, sobu rejowaś.
How jo to se do statka stajiło, což su sebje žycyli kněžece, kenž su nadawki k tomu rozdawali.
Ceło prědku stoj – to se wě – zasej sekcija Domownja/Heimat.
K tomu stej załožyłej swójo małe nakładnistwo .
Wutšobny źěk.
Abo nan?
Pśeśiwo tomu pak su druge wugronili wobmyslenje, až za to jo trjeba se z gremijami załožby rozgroniś.
Sobotu, 4. maja, buźo Nimsko-serbske źiwadło z Budyšyna w radušańskej Sportowej a kulturnej brožni. Zeger 19:30 budu tam pokazaś kus „Łapanje šefa“.
Muske su byli k swěźenju derje póznaś z carnymi bruslacami ze zelenym rewersom, mjaztym až žeńske familije su z gjardosću ze serbskimi drastwami swójich maśerjow a starkow chójźili.
Jo dostał głose wšych pśibytnych.
Dogromady su w lěśe 1989 za to wudali 130 000 markow.
Jim njejo šło wó spěchowanje serbskeje narodnosći w Dolnej Łužycy, ale jano wó wugbaśe politiskego wliwa na serbsku ludnosć w jich zmysle.
Na jogo graśe »Pśed njebjaskimi wrotami«, w kótaremž su se wšake znate domowinske funkcionarje šćipali, se hyšći derje dopominam.
Jano gaž jo było wótwiźeś, až se pśeśiwna strona zmócni archiwow a aktow, jo znicenje była tema.
Na tom marku w Serbskem domje w Budyšynje se wobźělijomy wót wšogo zachopjeńka - to groni wót 1991.
Měr jo pak wjele wěcej.
Kócka łaka, chylku caka, lěc se něco chwjejo abo něco wjejo.
Ale nic njedopomina we jsy wěcej na to, až jo se jej raz pó serbsku Njemašklěb groniło.
W šulskem casu su byli k prědnemu a slědnemu razoju w muzeju, a su se źiwali, co wšykno zajmnego su tam zgónili a wiźeli.
Karinina wjaža jo wót drugich wjažow zakšywana.
Pópšawem stej jano dwě, wóna a jeje śeśko.
Kobjela pisał melodiju.
Po tom jo H.
Smy se wěste, až jo naš angažement na kulturnem a ekologiskem polu wjele wugbał a hyšći dalej wugbajo.
Zachopiło jo se južo we Wienje, źož smy dlejšu pśestawku měli a we wjelikem restawranśe napśeśiwo operje wobjedowali.
Z takeje cigarety móžo w góli nastaś wogeń.
Jeje trenaŕ jo kśěł, až źo do specialneje šule w Barlinju, aby wordowała wugbaśowa sportaŕka za naš kraj.
Henrike Krohn jo zestajił dalšnu wustajeńcu, kótaraž ma Prožym a jogo serbske kulturne derbstwo za temu.
To zgóniju małe WITAJ-źiśi w toś tych bogaśe ilustrěrowanych kniglickach.
Grali su "Pśěza", to jo kulturna kupka złykomorojskich Domowinarjow ako prědny a ako głowny akter serbski swing band "Kula Bula".
Joey Lynn King jo US-amerikańska grajaŕka.
Ale tak jich zły wjelk pśecej zasej wobgrozujo.
"Cesto pšašaju priwatne wósoby dla maskow.
Wóstańśo na městnje stojecy!
Jogo zaměr jo był, naš region wiźeś a zeznaś, a to we zwisku z našym źěłom w Europskej uniji a z našym połoženim blisko granice.
Mojzas žebrjašo pśed Knězom, swójim Bogom, a źašo: Och Kněžo, wóthobroś se wót góŕniwosći swójogo gniwa a buź gnadny nad złosću swójogo ludu.
Wšen pśeznojty, z wjelikima wócyma jo glědał połny tšacha na seń na sćěnje napśeśiwo. »Co coš?«
Nan: Pósłuchaj dalej, buźoš jo słyšaś. 
Za wuknjenje serbšćiny su naraźenja a pórucenja za kužde starstwo integrěrowane, wót źiśownje až do wusokego starstwa maminorěcnych na jsach.
Swantewitowy kamjeń w cerkwi Altenkirchen na Rujanach
To ga jo njefairne!, jo Hanzo kśěł wuwołaś, ale Jurko jo był malsnjejšy a ned wótgroni: Tśista sedymadwaźasćo! Wšykne wuslědk napněte kontroluju ... napšawdu!
Togodla karuju něnto cesto kjarlow.
Domowniski muzej Dešno a towaristwo Centrum za pśirodowědu Sprjewine łuki pśepšosyjotej na kradu wósebne zymske drogowanje.
Wušej togo zogol w nocy, wobśěžkanja dla dyma a kurja, ak jo nastał pśi grilowanju.
Pótom jo ten gólnikaŕ jich dowjadł ku něgajšnej znatej Gólnej šence, ako jo we 19. stolěśu stojała pśi starej luboraskej droze.
Togodla jo wokrejsne zastojnstwo SPN ‒ ten wokrejs ga buźo "kněz" teje šule ‒ napominało starjejšych, towaristwa a dalšne, aby zapódali swójo měnjenja a naraźenja.
Taku zmilnosć smějomy dowěry połno wótcakaś.
Wót drugeje tśeśiny awgusta musymy zasej z wjelikeju górcotu licyś, pón se tšochu pópada.
Wóna pišo wušej togo do Serbskich Nowinow wót tšojenjow
Drjejce ga su atraktiwne městno, glědajucy na planowane wótwórjenje airporta Barliń-Bramborska-International.
Tšochu wěcej jo jich było w Janšojcach — wokoło 60.
Jo se tam rozglědowała ze zastupnikami wokrejsnego zastojnstwa Sprjewja-Nysa, Dołojcnego zastojnstwa (Behörde) za pśirodošćit a Dołojcnego zastojnstwa za wobchad.
A dla cogo je groni?
Něźi 250 luźi ze wšych stron Dolneje Łužyce, ale teke bejna licba z Gorneje Łužyce, jo pśichwatało na koncert, a wšykne su byli wjelgin rozbuźone.
Jo we tom samem wokognuśu ale teke wustajił, kaku lěpšynu wóni serbskemu ludoju pśinjasu.
Bejnje wjele jo se w slědnych mjasecach informěrowało wó Serbach a jich problemach.
Župne pśedsedaŕstwo jo se pśiwobrośiło teke wuzwólowanjeju Serbskeje rady, ak jo se stało w septemberu.
Božko feluju jim něnto dalšne móžnosći, se běžnje ze serbskimi tradicijami a serbskeju kulturu zeznawaś.
How se informěrujo wó stawiznach Lubnjojskeje milinaŕnje a na drugi part se pokažu pśikłady do pśichoda gódnych energijowych žrědłow.
We njom stoj, až socialnu znjasliwosć pśesedlenja dej ewaluěrowaś njewótwisny běrow, nejlěpjej institut.
W kjarcmje jo pótom wjeliki mark.
Nawjedował jo kupku nejpjerwjej Křesćan Bart a w lěśe 1956 jo k tomu pśišeł Jurij Koch, kenž jo ako student žurnalistiki teke ceły rěd skečow za nas napisał.
Tam jo był kóńc slědnego wurězka, ako smy wótśišćali.
To stej pśišłej cłowjeka a stej na nima zagrałej.
Toś jo pšašanje za šansami Witaj-źiśi kradu bliske.
Kulki su se kopali.
Wětšy źěl z nich jo ze zběrki Wjerbańskego chronista samego. “Som pak teke młoge starše a nowše fota wót Wjerbańskich luźi dostał.
Ako su wokoło 1970/71 někotare Serby měnili, až Casnik a Pratyja za Dolnu Łužycu dosegatej, stej to Horst a Monika wiźełej hynac.
To se wě, tak daloko, ako to jo hyšći móžno.
Ale něco drugego mě lažy hyšći na wutšobje.
Měto jo se wezeł kólaso, jěł do jsy na Gusorojc post a jo listarja wubuźił ze spanja.
Mrocna jo dobyła 2012 krajne wuběźowanje "Naša wjas ma pśichod".
Źiśecy póstrow „Myšy w słomje“/Kulturne pokazki/Do cuzych gjarncow glědane/Póglědanje na serbski njeźelski program
W šuli źěłajucy ceptaŕ njama jano nadawk, wuknikow w swójom pśedmjaśe wuwucowaś.
Ako pśeśěgnjo SWW 1959 do Budyšyna, wordujo studij na SPI styrilětny.
Gaž pózdźej stej se wokrejs Běła Wóda a Niska zjadnośiłej, su musali wótnowotki take wustawki wuźěłaś, a něnto w nowem wokrejsu Zgórjelc jo tym zagronitym zasej taki nadawk stajony.
Su raz byli tśi mjateliki: jaden běły, jaden žołty a jaden cerwjeny.
Kšajomy je na smužki a scynijomy je na skibu z butru.
Jej su wšykne žycyli, aby nic rowno lažke nadawki w župje derje społniła.
Źiśi bórkojskeje „Lipy“ su starjejšym program pśigótowali.
Słuša k mórjam Atlantiskego oceana a napśeśiwo mjeńšemu Azowskemu mórju na krotkem zajtšu Ukrainy płaśi ako źěl Carnego mórja.
Až do zeger styrich su byli w chórowni, něnto tapecěruju w nowem bydlenju slědnu śpu.
Albanšćina jo oficielna rěc w Albańskej, ale teke na Kosovo a w Makedońskej.
Jogo srjejźišćo padnjo pśecej ze srjejźišćom kule na jadno a rěz na wjelikem krejzu źěli kulu na kuždy pad do dweju połojcowu.
Wjelika radosć mjazy sedymkarjami Dolnoserbskego gymnaziuma na slědnem šulskem dnju, krotko pó wudaśu wopismow.
Źiśi njemuse how ceły cas lubje za blidom wóstaś, dorosćonym pěknje pśisłuchaś a se wóstuźiś – ně, wóni mógu stanuś, wence na tych wjelikich gruntach balo kopaś, na grajkanišću se zaběraś, na lězadle se wuproběrowaś, šwonam futrowaś abo w jazoru se kupaś.
Jama jo tak ako druge jamy row wšakich jsow: Redoŕ a Łaz stej se 1979 a 1987 se pó źělach wótbagrowałej za nju, Chóšć a Grabice su se ceło 1989 dewastěrowali.
Hyšći źinsa dopomina naglědna kamjenjana tofla na to tšojenje.
»Słuša tebje.«
Ten jo był ze jsy slězy Źěwina (Magdeburga).
Z togo smy pupcyny domcyk nabaslili.
Šansa za to jo.
Tak su familije samo z Barlinja, Pódstupima a z Bayerskeje how stajili swój dom, teke myslony ako pensija za gósći.
"Naš plan ku kólasowaŕskej buźe a pjacoju jo doprědka pśišeł", jo wón rozkładł.
Wósebnosć radušańskeje žeńskeceje drastwy jo wopas, kótaryž jo wobsajźony z parlickami.
Ale te ceptarje, wósebnje kněz Hajna a kněz Zoba, su zaměrnje źěłali, aby dostali wšyknych do jadnego cełka.
Wót togo jo to grono było wałtoru tyźeń na pósejźenju gmejnskeje rady. „W septemberje jo firma z Krušwice zachopiła groble ryś a kable a rory kłasć, jo gronił šołta Bork.
Ako smy cytali pśipowěźenje, až pokažu jen we wjelikem kinje njedaloko našogo internata, jo było za nas jasne: Ten sebje woglědaś musymy.
Ja musym na wikowańsku šulu do Chośebuza!
Głownu winu togo njeraźenja srjodu tyźeń wiźi pak wóna we tom, až we tom samem casu su w měsće wótwórili w měsćańskem muzeju wósebnu wustajeńcu „Fontane w Błotach“.
Mina Witkojc w Popojcach – basnikaŕka a pśestajaŕka, redaktorka Casnika, kulturna organizatorka, na pś. Serbskego spiwnego towaristwa we Wusokej
Za wšym zdaśim ma jogo wótsajźenje a wóny "bramborski eksil" něco cyniś z teologiskim konfliktom we cerkwi wónego casa.
Pó wuslědkach akciskeje seśi, ze šulow jano žylojska zakładna šula "Lutki" ma serbskorěcne wopśimjeśa paralelnje k nimskim.
To super klincy, nic ga?
Wón a jogo žeńska stej tamkor pśepšosonej, a to ma swóju zawinu.
Wóni buchu wupósłane, aby gójili chórych, wuganjali demonow a dalej dawali Bóže žognowanje.
Pětš se na drugi bok wobrośijo.
Głownje jo šło wó to, wobzamknuś góspodaŕski, financny plan za pśiduce lěto 2020. 
Pó něntejšnych planach kśě nowe kóleje w lěśe 2027 chopiś wužywaś.
Weto ma na tej kupje wětšy źěl městow a jsow mjenja póchadajuce se słowjańskego casa.
Nic wó to! 
To jo trało styri góźiny.
Słońsk pak ma teke carny flak w swójich stawiznach.
Ako pśikłady spomnjejo, až raźi kśě měś fota wót zapustow, wót wjeraškow spiwaŕskeje kupki abo wót domowniskich swěźenjow.
Pśiducy raz se zmakajo wuběrk na 6. februar.
Za Fryca Hajnka jo to było rownocasnje wuznaśe k starej domowni.
Pśiducnu sobotu, 15. maja, zeger 14.00, budu wusćełaś na RBB zasej TV Łužyca.
Wšykne su se wjelgin procowali.
A to njepłaśi jano za cołnarjow.“
Móžoš pak teke śěsto górjejce z makom pósypaś.
Wěsćo, co jo wón sebje łoni wumyslił? “Pśepšosyjom wšykne swóje śeśenice a śeśkow do nas.
W lisće, kenž som dostała wót Pratyjarskeje redakcije, su mě dali do rady: »Wupytaj se sama temu!«
Sylvia Panošowa pśiwitajo gósći za starym słowjańskim nałogom ze solu a klěbom.
František Čermák źěła na filozofiskej fakulśe Karloweje uniwersity w Praze.
Ze Žylowa póchadajuca lyrikaŕka Źilka cyta ze swójich basnjow za dorosćonych a źiśi w dolnoserbskej a nimskej rěcy.
Co stoj we wólbnych programach wót Serbow? W programje Socialdemokratow jo mało konkretnych wugronow.
Wóna nosy běłu šorcu a micu.
w Mósće/Heinersbrück: młoźina buźo tudy kokota łapaś sobotu, 31. awgust.
EU-projekt: Wukniki DSG su se zmakali z młoźinu ukrainskeje mjeńšyny w Pólskej
Kumpaństwowa lubosć kněžy se we krejzu z młodšym bratšom a tśimi sotšami – dwě stej staršej wót njogo, jadna jo młodša.
"Nadawki su za mnjo zajmne a su wjelike wupominanje, pśeto ja cu je z kreatiwitu a nowymi idejami wugbaś."
– Ja som se skóro myslił, až jo to był slědny zjawny wustup ze złośanym šołtojskim rjeśazom.
Zafarowana a zašulowana žedna wjas njejo; jano Grěšna, ak jo nanejmjenjej južo dwěsćě lět ceło nimska wjas, ma filialnu cerkwju.
Snaź mysli se góle: Ja cu cesćej k starkej hyś.
Historikaŕka Trudla Malinkowa jo cytała w Rownem
Oliver Lehmann ma to wótglědanje, to teke nawuknuś.
Kurs jo nastał za pjenjeze z projekta „Serbska rěc w nowych elektroniskich medijach“, za kótaryž su złožyli Sakska, Bramborska a Nimski zwězk.
Dokulaž su se slěźarje doněnta skerjej na te wudrogowarje do Texasa a do Awstralije koncentrowali, dostanjomy pśez te aktualne slěźenja z Iowy nowe póglědy do cełeje historije wudrogowanja.
Spiwali smy teke w drugich městach, myslim, až teke w Praze.
Tak lažko to pak njejo było.
Klemens Janicki jo był pólski basnikaŕ.
Bildka 2: 1997, Wětošow: Literarno-muzikaliski program w Serbskej cerkwi.
Moller słuša k wuznamnym wuconym swójogo casa.
Mě buźo to wjelgin felowaś, gaž njebudu wěcej w młoźinje“, jo twarźił 27lětny.
Psy ze swójim wuśim dujarjam pomagaju.
Z bruneje zemje sunjo se cerwjeny nos.
Ze Žylowa/Sielow. Tudska twaŕska firma Generalbau Schubert + Partner jo pósćiła Witaj-hortoju nowe maty za turnowanje.
W tśich synoptiskich ewangelijach se namakaju pokazki na znicenje Jeruzalemskego templa .
Ceły źeń jano plandraś a plańtśaś!
Ale jomu žednu njewatšnjo.
Ty pak maš twardu rěpu!« jo wustarcył stukajucy ten prědny, tenraz w serbskej rěcy. »A ty akle!« jo pśistajił ten drugi.
Nic dobrego mimo tebje njamam.
Noze daś tšochu šyrjej na zemi lažytej a teke ruce něźi 15 centimejtarjow wót śěła wupśestrějśo, zacyńśo wócy a źiwajśo kradu wótpinane na dychanje.
A malsnje z nim pšec!
Kake pśechwatanje: Pśed nami jo stojało něźi styrźasća młodych krowow z jich dorostom.
Naźeja jo, až z projektowego dnja budu iniciatiwy nastaś, až se něco tšoj.
Na swěźeń jo pśišło wjele luźi - wobydlarje ze jsy a teke młoge “cuze”.
Žeńske su pśišli serbske woblacone a su nosyli talarje gósćam na blido.
Nastała jo Serbska rada: Lud jo za pśikładom prědnych demokratijow na wuzwólowaŕskej zgromaźinje pěśoch swójich zastupnikow wuzwólił.
Škoda, až jo wzete w tom słowniku tak wjele městna za cuze słowa ako Bibliothek, Reporter abo Reparatur a druge.
Z togo slědnego wudaśa Nowego Casnika we februarje pśed 20 lětami zgóniju cytarje, až buźo serbski program w radiju wótněnta góźinu dlejšy.
Prědne dny julija wostanu take njewobstawne a chłodne.
Družyna ma slědujuce póddružyny, kótarež se z wuwześim prědneje w starych žrědłach hyšći ako swójske družyny wjedu.
Wón se za historiju swójeje jsy interesěrujo a jo teke wót starych luźi wšake stronine mjenja zasłyšał a sam za nimi slěźił.
Dalej mamy z Ludowym nakładnistwom Domowina w Budyšynje dogrono a dostanjomy wót nich wót kuždych knigłow jaden eksemplar darjony.
»Daj mě ga pšosym to samograjadło, pón dostanjoš wóte mnjo dar ku gódam«.
Togodla su pšosyli spěchowańske towaristwo, aby se za pomocu rozglědało".
Jadna młoda žeńska jo groniła, až jeje stara maś jo stawnje ze susedku serbski powědała, a wóna jo narska była, wó co jo šło w tych rozgronach.
Cytajśo raz w jogo drugem lisće na Korintarjow, 11. staw.
A ta rejowaŕka dej měś fijołkojtu suknju, swětłe włose a wjeliki fijołkojty kwětk we włosach.
Wšykno jo zapakowane, wětšy źěl jo tak a tak južo w Běłej Wóźe.
Škóda jano, až jadna głowna droga w Lubinje jo była hyšći twaŕnišćo.
Comy luštnje rejowaś a nowe spiwy zaspiwaś.
Głowna paršona togo wjacora: Helmut Kurjo we rozgronje z moderatorku Grit Lemkoweju.
„Jo -o-o“, pśiźo wótegrono.
Rozsuź se pšawje!
Tłocymy jej a tym wórjejskim wuknikam naše palce! A chtož sam by kśěł swójski krotkofilm pśi Łužyskej filmowej pśeglědce zapódaś, namakajo k tomu informacije na sedymem boce tog Casnika.
Gaž rozćěgnjośo balonk pó wšakej wašni, pśeměnjaju se zuki.
Pytaju rozgrono z nowym amtskim direktorom
Spiwajśo Knězoju nowu módlitwu, pśeto wón cyni źiwy.
Młode žurnalisty, kenž rownocasnje moderatory a redaktory togo radija su, wugótuju program.
Su to byli spšawne a źěkowne Serby, nadobne luźe, wósebnje te serbske maśerje, strowy a pilny lud.“
To nastupa WITAJ-projekt a procowanja wó to, aby na uniwersiśe VIADRINA w Frankfurśe nad Wodru, na wusokej šuli we Wildawje a na drugich šulach serbšćinu do studijnego programa pśiwzeli.
Mě Gotama resp.
Druge a tšochu wětše pismo by zazdaśim lěpše było.
Župa njeby jogo trjebała, gaby župne pśedsedaŕstwo derje dosć źěłało.
Tak pón 5 do 10 min. do kóńca pjac.
Take toflicki we wjelich rěcach wise něnto we wjažy Lausitzer Rundschau.
Pśeto w chóśebuskem wótźělenju instituta maju jano dweju sobuźěłaśerjowu połnje pśistajoneju.
Ceły dom se pśetwarjujo a modernizěrujo, a w tśeśem kwartalu lěta 2011 kśě byś ze wšymi źěłami gótowe.
Dolnoserbsku rěc grajarjow su pśiglědarje chwalili.
Bydlił ga jo ned pśi góli na Gryzu a toś njejo do Škrjokow daloko měł.
Dabitowy, zmil se nade mnu.
Dokradne pśicyny njejsu doněnta znate.
Wón jo z rodom z Indiskeje, jo direktny a njekonwencionelny: Wón raźi swójim wójckam, aby k pśewinjenju swójich problemow pomogali sebje z kamasutru! Film se njewobija burskego, jědernego humora, to tšojenje jo połne njezjapkich a njenaźetych wobrośenjow.
Tam pak južo dlej graju z tym, až kśě byś wjelikogmejna ako na pśikład Gołkojce.
Ma pěś milionow wobydlarjow a lažy w srjejźišću kraja.
Aby je łapił, musy wón je nejpjerwjej wiźeś, což we mutnej, njerěšnej wóźe njejo móžno.
Wón jo Fryca Latka interviewował a jomu mamy gódne informacije wó žywjenju wuměłca se źěkowaś.
Som dostał 120 markow stipendija, wót kótarychž jo se źaseś markow ned ako najm za internat wótśěgnuło.
Woda śěgnjo wódu!
Proces njejo do casa "korony" wótzamknjony był, dokulaž jo stawny nadawk teke źinsajšnych serbskich politiskich gremijow.
Tak mógu Baski wjele swójich nastupnosćow sami rědowaś.
Kola napisane, co jo k wiźenjeju w kuždem programje „Łužyca”.
Wěriš ty pśecej hyšći, až se dušyne spinanja wót samego rozwězuju?
Ten wjeliki kraj tšugow, rěkow a mokšych łukow pokazujo se nam w zymjem wót ceło hynakšego, njeznatego boka a wobmanijo wšych: tych, ako pó Błotach wandruju pěšy, a tych, ako jich rědnosć póžywaju we cołnje.
Na kóńcu móžośo se kupaś w Brězowkojskem jazorje (Halbendorfer See).
Na zachopjeńku 9. stolěśa smy měli swójo wjerchojstwo a wjercha Pribinu, kenž jo kněžył w Nitrje. (Źinsa jo to tśeśe nejwětše město Słowakskeje.)
Źo jo Wašo nejrědnjejše grajkanišćo? Tak su źiśi łoni grali w serbskem projektowem tyźenju.
Něnto wucy esperanto w měsćańskem gymnaziumje, a esperanto a engelšćinu na ludowej wusokej šuli.
Se wě njedej wóno byś take śěžke, ale spódobne.
K tomu jo słušało wjacorne módlenje w slěpjańskej cerkwi, ak smy měli kuždu wałtoru.
"Raz smy ze pśigódy rozgrono pólskich luźi w chórowni słyšali, toś jo Vanessa mě groniła, až su rowno wó tom powědali, až kśě hyś lod jěsć.
Kaulfürstowa a dr. H.
Pódla budu ludowe a swóje spiwy w nimskej a serbskej rěcy, měšane z anekdotami a kabaretistiskimi kusami wó zgromadnem žywjenjow Serbow, Nimcow a dalšnych pśidrogowarjow w Błotach.
Luźe wót samogo ku njej pśidu.
Rědko se na tak jadnoru wašnju pśedstajijo źěło "Irmki".
Wjelike barlinske twaŕske pśedewześe jo zapłaśiło košty wót 10. 000 euro.
W Pólskej pśi rěce laže města Kamienna Góra, Jelenia Góra, Bólesław, Zahań, Sprotawa a Krosno Odrzańskie, blisko kótaregož se Bobr wulewa do Odry.
Do njeje su słušali L.
ako Bóže znamje ze sobu wjadł to swěte kopje.
Pópšawem by musała na tom dopołdnju na Gymnaziumje Paula Fahlischa w Lubnjowje za abituru wuknuś, ale dla znatych pśicynow to njejźo Lea Müllerojc bydli njedaloko wustawadlišća za cołny.
Bórkojske turistikarje njejsu se z rozsudom lažko měli.
Medijowniki rozmysluju wó sympoziumje z napismom „Mjazy blandrjenim a dudlowanim”.
Wósebne kategorije pśesegajuce myto jo wóno pósćiło Centrumoju za cłowjeske pšawa z.
Take zmakanje su teke měli abiturienty a abiturientki lěta 1999, a to dnja 14. septembra.
To dej se staś pśi praksowem seminarje, kenž póbitujotej BTU a LEAG gromaźe.
We tej kupce powěda wótkubłaŕka Angela Blumina serbski ze źiśimi.
Nento jo połcas.
Drugi part su za cłowjeske woko njewidne, ale w mentaliśe wejsanarjow pśibytne granice, kótarež su byli źěl njematerielneje kultury našych prědownikow.
To jo jasne: Słuchoknigły su za wuše.
Pśeglěd wó zajźonych lětach Slobranicki pokazujo nam, až njejsu to byli njepłodne lěta, ale až su byli za rolnikarjow tšochu napinajuce.
Žni su mimo - ale togo źěła na polach jo hyšći dosć.
Pśi połudnjejšem smalecem słyńcu smy se za wětšy źěł něźi do chłodka buchnuli a glucne byli, gaž jo casy pómrocone było.
Chor kursistow jo rozwjaselił wobźělnikow swěźeńskego wótpołdnja ze serbskimi štuckami.
Z lěta 1993 jo pśistajony na Bramborskej techniskej uniwersiśe, a nawjedujo tam źěłaŕnju „Plastisches Gestalten“.
Stej Cookie a Fluffi głodnej? Źo jo Fridolin? Dajo fryšnu zeleninu! Z karniklami ma Nora wjele źěła.
Pód mjenim "EAGLE I.
Kjarchob pśi cerkwi we něgajšnej jsy Trjebin (Treben), źož su južo we 12. stolěśu zakopowali.
Ale wuspěch pla pśiglědowarjow dajo tomu konceptoju „žeńskecy kokot“ nejpjerwjej pšawje.
Teke sucha kóža, guba a suchej gubje pokazuju na deficit wódy.
Pśi slědnych słowach jo stajiła jubilaroju ławrjeńcowy wěnk na głowu.
Lažecy zamurjowany wobrazowy kamjeń wence w muri cerkwje.
Zastupujucej pśedsedarja stej Beno Hojer z Górneje Łužycy a Jennifer Dünnbierowa z Gór w Dolnej Łužycy.
Pótom su se wupórali do Rownego.
Njejsom taku rědnu wustajeńcu wócakała".
Burski muzej z krowjeceju groźu, brožnju a ze zeloweju zagrodku k tomu słuša.
W 30tych lětach minjonego stolěśa jo tam było sedło źěłoweje słužby Tśeśego rajcha.
To se wě, až su se něgajšne wuknice a wukniki teke woglědali te domy, źož su raz wuknuli a bydlili.
Mimo jo wšo grajkanje.
Snaź bu wóna pó reformaciji, w casu tśiźasćalětneje wójny rozbita.
Wusokosć teje sumy pak njejo se zjawnje znate cyniło.
Pla młogich šulow feluju WLAN, digitalne tofle a druge załožki.
Wóna jo teke ta, kótaraž se stara wó te pisobne wěcy.
Mjazy wjelesymi drugimi znankami starego casa namakajoš how teke staśiwy z Janšojc a rowno tak šturlicu, wochlicu a drugi rěd za wobźěłanje lana z Rogowa.
W Kśimnicach jo se w lěśe 1902 źaseś bydleńskich chromach wótpaliło.
Tykańc, kafej, jěšnicki su byli pśigótowane.
Z pódzajtša kraja jo Indiski ocean z Adeńskem zalewom, a z pódpołnocy jo Cerwjene mórjo.
Korona stakim njepśemóžo muzej.
Žurnalisty a politikarje, kenž maju dobyśe Kapitola we Washingtonje w nadběgu pśez pśiwisnikow republikanarja Trumpa za źiw, su styri lěta drěmali.
Wót how wumaršěruju zeger 13.00 z „Picańskimi měsćańskimi muzikantami“.
Ulrich Jochimsen, pśedsedaŕ Grundtvigoweje załožby, jo źaržał referat na temu "Zakładna kazń a Łužyca".
Witki deje byś z łońskego lěta, maksimalnje dwě lěśe stare.
Wóne su geometriske městna jadnakich zdalonosćow wót jadnogo wuchadnišća – na pśikład pśi analyzy žwałow zemjerdžanjow, w nawigaciji abo za měrjenje wusokostnego kuta gwězdow.
Cłonki serbskego chora „Łužyca“ su se njedawno zmakali na swójej tradicionalnej woklapnicy w Domowniskem muzeju.
Južo do togo su byli na pśisamem wšych płotach a wrotach teje jsy pśibite transparenty, na kótarež wóni su swóje pominanja napisali.
A hyšći wjele wěcej słow mógli tomu dodaś.
tendenca k dolnoserbskim dialektam
Góźba za to cełodnjowne dokubłanje ceptaŕkow a ceptarjow jo była rozpšawa wó eksternej ewaluaciji serbskich póbitowanjow w Bramborskej 2015-2017. 21 ceptaŕkow a ceptarjow z 13 šulow našogo regiona jo se wobźěliło na tom zarědowanju.
Pětko pak źašo, až jo nan chóry a njamócny a togodla co wón se tam póraś. 
Jo šło teke wó pśiměrjenje lokalneje infrastruktury.
Ten płun jo wobstatk atmosfery.
Dwa politikarja Lěwice stej „štrejtowałej“ wó wugel a energijowu politiku
Žylojske, ako su se rozluštowali na měsćańskem swěźenju, su se wuźěsyli, ako su wuglědali wjelike mrokawy carnego kurja nad swójeju jsu.
Zwěstk jo nam akle pó dłujkem jadnanju jano dwa busa k dispoziciji stajił, a to jo mało, aby wšykne źiśi namakali město k sejźenju".
pónjeźele, 20. apryla /nalětnego
Rozgłos jo był stakim lětźasetki dłujko pśisamem jadnučki producent serbskeje muziki wšakorakich žanrow.
»Možoš ty nas pśi sebje pśiwześ?«
Ja źe teke se błyšćim.
To jo ten rozdźěl mjazy teje wóle tych swětnych luźi a tych Bóžych źiśi.
Lapa, cypjel, šorca, kóšula – wšo jo wušywane.
Pód tym tšochu prowokantnym nadpisom "Jagaŕ Bagola – jano hyšći legenda! Jo Hochoza źinsa hyšći rebeliska?" jo Serbski muzej zajźony tyźeń srjodu pśepšosył na južo tradicionelne Serbske blido a woblubowane rozgrono wó aktualnych a wšednych pšašanjach.
Dolnoserbska Maśica Serbska ma samske mysli.
mějśo źěk za Waš list z 21. 3. 2005.
Pratyju za lěto 2020 jo LND 27. septembra w sportaŕskem domje w Žylowje pśedstajiło, jo ga Žylow titelna wjas.
Pomsćenje źiśi
Južo 1988 jo Susanne Hozyna se wobźěliła w Budapesće na kongresu za slěźenje wó ludowem basnistwje a tam dalšne kontakty nawězała.
Tam su jim Biesoldowe warili a pśigótowali taki pšawy originalny serbski swajźbaŕski wobjed – ga zupu, gowjeze měso ze kśěnom a klěbom a za tym hyšći něco słodkego.
Spiwali su tek janšojske jatšowne spiwaŕki, "Doma, doma, rědnje jo", "Anka, buź wjasoła" a "Pójź wutšoba, buź wjasoła".
Dejśo pšec hyś wót wognja.
Wóna jo we wjelikich źělach subtropiskeje a tropiskeje srjejźneje a centralneje Pódpołdnjoweje Ameriki rozšyrjona.
Christian Schwiontek jo žnjowny kral 126. kokota w Bórkowach.
How su se woglědali wjelgin staru a drogotnu cerkwju a zgónili su, až jo to źinsa hyšći centrum Johannitarjow.
Pó starej tradiciji su se młoźeńce a ženjone muske zmakali w sportaŕskem domje a wót tam su śěgnuli z muziku k "Serbskemu dwóroju".
Wukniki a wuknice 12. lětnika Dolnoserbskego gymnaziuma Chóśebuz su sobotu, 7. decembra, w Bórkowach (Carny rožk/Schwarze Ecke) něźi 7.000 cerwjenych wólšow na pśestrěni wót wušej jadnogo hektara sajźili.
Prědny raz dej se to staś něnt srjodu, 20.9., w Gołkojskej cerkwi (14.00).
Lažy w europskim źělu Rusojskeje nad zběžanjoma rěkowu Wolgi a Kazanki .
How by dejałej wokrejs a Załožba za serbski lud wěcej pódpěrowaś.
Jolic jo móžno, pón dajśo to do oktobra k wěsći.
Źo lažy sněg?
Jo to casowe drogowanje pśez 70 lět muzikoweje historije pśez wšykne popularne žanry.
Ale toś ta kupka wjelgin rosćo, pśi comž wjele rěcow z jano małkimi licbami rěcnikow wótemrěju.
Willi Dorner".
Za tu rundu su wóni měli rědne wjedro.
Na njej jo mjazy drugim zwěsćił, až wobsejźaŕ kioska pśi Brězańskem jazorje njejo se hyšći pla rady gmejny Slěpe pśipowěźeł.
Njeźelu, 9. apryla, buźo w Serbskem kulturnem centrumje lětosny wjeliki jatšowny mark (10.00-18.00).
How jo wustajił a pokazał swóje jatšowne jajka.
Karwona jo se kšajźu sunuła nutś do jśpy, popadnuła ze šnapacom jadnu cewku a wuleśeła zasej wen.
Mjazy drugim we Brjazynje, Wjerbnje, Popojcach, Kosobuzu, Borkowach, w Pśiłuce, Turnowje, Drjenowje a Prjawozu, Smogorjowje abo w Janšojcach.
Starikojc Jasmin jo nejlěpjej karowała swóju žabku, druga jo była Markusojc Jenny, tśeśa jo była Markusojc Justina.
Kněni Monholcowa ju słyšy głušnje pó stupnicy górjej leśeś.
LEAG spalujo južo dawno wótpadki w janšojskej milinaŕni.
Na drugi źeń jo starka ned z teju fryšneju muku mlince napjakła.
Muzikaliske póstrowy k nalěśu
To pójźo do pjenjez.
Chtož jo sebje mušle z dowola sobu pśinjasł, smějo je wužywaś, fantaziji njejsu granice stajone.
Něchten jo se jen kupił a něnt se renowěrujo.
Teke Marlies Kujašowu z Brětnje/Bröthen smy wiźeli na jatšownem marku we Worjejcach.
Pón jo pśišła korona.
Ale wóna njoco.
Wšuźi pyta, ale kokota daniž njewiźi daniž njesłyšy.
„Bramborska lažy źinsa na periferiji dolnonimskego rěcnego teritoriuma, a to jo zanjeroźone pólo, na kótaremž njejo se źěłało.
Jaden płaśi 5000 markow a móžo žedne słowka groniś.
Dalej su w knigłach slěpjańske ludowe arije pódla, ako hyšći niźi njejsu wózjawjone.
"Nowy cas jo kradu hynakšy, cesto nic taki, ako luźe by kśěli" woblutujo Krawc.
Jo pšawje, až smy dostali pó załoženju dolnołužyskego župnego sekretariata 12 000 markow za lěto.
Pomoc z Polskeje móžo nam k dobremu byś.
John Ronald Reuel Tolkien jo był engelski spisowaśel, basnik a rěcywědnik.
Ako šołta jo Wylem Lehmann-Hochoski mógał bejnu tšochu za swóju wjas wugbaś.
Wen stupaju bajkowe figury.
Pó kakich aspektach sćo wubrali te pśinoski?
Wót z drjewa naźěłanych słowjańskich swětnicow a póstawow jo lěbda něco zwóstało.
Dalej źěłaju tam ze wšakim elektriskim rědom a wjelgin wob-lubowane su masaže, z rukoma a take pód wódu.
Našo zwite a njerozymne błuźenje jo se kóńcyło slědkoju w Popojcach, źož my tśi z našeje familije smy dostali jadnu śpu pla małego burja.
Pśeto gaž južo ta móžnosć njewobstoj, pón teke gaby kśěli, njeby mógali z nami do kontakta pśiś.
Wót togo jo było grono na tej prědnej lětosnej woklapnicy Dolneje Łužyce, rozmjej, pětk wjacor we gromadnej wjažy w Myšynje.
Chóśebuz/Cottbus [...]
Sobotu, 21. septembra, sćo pšosone do wětšnika w Turnowje.
Jezus kristus źejo: wachujśo!
Wjele wjasela jo mě w slědnych lětach gótowało pśewóźowanje a wuwucowanje wucbnikow z našeje brunicoweje industrije w kuporowej huśe w pólskem Lubinje, něga nimski »Lüben« pisany.
Droga se wijo pśez stary źěl města až k wjelikemu nowotwaŕskemu běrtyloju na napśeśiwnem kóńcu.
Po jogo pśikłaźe dachu se dolnołužyske Serby do źěła.
A pśecej wětše a šyrše to wšo buźo – w jazorje a kołowokoło njogo.
Pśi wšyknej muzikalnosći a zwězanosći z pjerwjejšneju dolnoserbskeju poeziju se basnistwo Any Šołśic na młogi part rozeznawa wót tradicionalnego.
K tej se tež we wutšobnej módlitwje pśigótowa; pšosašo wó wódaśe swójich grěchow a wuźěkowa se za Bóžu sćerpnosć a za wše Bóže dobroty. 
Na 26. oktobrje su měli w kuchni Wjerbańskego hotela cuzego “kucharja”.
Mimo togo su pśedstajili wšake wuměłcowe akcije z wótstawkom a digitalne aktiwity a kampanje, aby na wuznam kultury za towarišnostne žywjenje – z póbitowanim wótwórjonymi rumami za wuměnu, za indiwiduelnu orientaciju, za wobźělenje – pokazali.
Až mógu to sukno tam producěrowaś k znjasliwym płaśonkam, k tomu słuša teke pitśku gluki.
Clemens Škoda wót Domowiny jo pśedstajił knigły wó EUROPEAŹE 2012 we Łužycy.
Pó dłujkej diskusiji su se něnt zagronite politikarje w měsće na to dojadnali, až ma se w měsćańskem zastojnstwje załožyś nowy decernat – a to za góspodaŕstwo.
Wusko tek źěłaju gromaźe mjazy drugim z regionalnymi akciskimi kupkami LEADER, ako maju dobre zwiski we wejsańskem rumje a pódobny pśistup ako Gibanje jsow, pśeto tejerownosći kśě wuwiśe wót dołojka doprědka spóraś.
Wóna pokažo na nakopjony list.
Roźona Grodkarka njejo kśěła zaprědka zewšym ako samostatna źěłaś.
Pśedsedaŕstwo towaristwa „Serbske koparje/Wendische Auswahl jo na swójom pósejźenju slědny tyźeń srjodu w Dešnje, wobzamknuło, až buźo se mustwo wobźěliś w januarje zasej na wjelikem halowem turněrje w Chóśebuzu, ako wugótujo sportowe zjadnośeństwo Brjazyna.
Až pjakaŕ Dreißig jo směł swój 65. burstak swěśiś w Nimskej cerkwi, to njejo se mě spódobało.
Tšochu źiwno to jo z tym Wjerbańskim kucharjom a „kulinariskim diplomatom”, ako se Peter Franke sam pomjenjujo.
Teke naša Domowina, to musy wordowaś gronjone, my njesmějomy na te stare luźe pokazaś, te, ako hyšći rad do cerkwje chójźe. (…) My njesmějomy wumjatowaś te stare wójaki.
Někotare źowća su měli woblacone serbsku drastwu.
K staršym casowym znankam słušaju pó źělach wušej 100 lět stare fota wó serbskich swajźbach.
Město njejo z tym wobjadne a co dalej wó tom wobradowaś.
Měto Nowak, referent za serbske nastupnosći w bramborskem kulturnem ministaŕstwje w Pódstupimje, jo k tomu gronił, až jo w Serbskej kazni a w drugich kaznjach a póstajenjach jasnje formulowane, až maju źiśi a młodostne pšawo na serbsku wucbu we wšakich formach.
Rumny, ze słomu kšyty pachany chrom jo se wokoło 1770 natwarił.
Nic prědny a teke nic slědny raz w žywjenju.
Minje Witkojc jo zwóstała jano jeje pśiłoga.
Wjele luźi glěda jano na sebje a wěcej njewě, což jo něga raz wokoło nas se stało abo jo wušej wóstało wót statkow prědownikow.
Mjeńše źěrki su se wutłocyli ze špicnym kołkom, wětše su se wurězali z nožycami a pón wušywali.
Jogo pśisud jo wjelike gódańko a wjele mytow se wokoło njogo wulicujo.
To snaź njesłuša do jeje winowatosćow, ale taku tutawu ma pśecej sobu.
Ja pak njejsom bójazniwa.
W samskej nocy su jogo dowjadli do Drježdźan… Celu grozbu zajmjeśa jo zacuł, ako jo sowjetski oficěr lutosćiwje zdychnuł.
A Ryškojc kócka njejo se ceły źeń niźi wěcej pokazała.
Cłonaŕ z nazdala stojecy njekśěšo teke swójej wócy k njebju zwignuś; ale deri na swóju hutšobu a źašo: Bog, buź mě grěšnikoju gnadny!
Graśe ze słowami a jadnanje stej mjaz sobu tak spleśonej, až se tudy rěc wupśestrěwa ako „pśimaty wirus“ (Walter Koschmal).
Su togodla załožyli spěchowańske towaristwo, ako co se za to zasajźowaś, až mógu južo wót septembra 2022 tam wucyś.
Nejglucnjejša pak jo Jana.
Na kóńcu zarědowanja su wšykne źiśi śěgnuli z latarnjami a z gercami wokoło źiśownje a pótom jo dostało kužde góle Mjertynowy rožk k jěźi a k rozdźělenju.
… jo było w měsće Chośebuz kuždy 5. wobydlaŕ Serb.
Marianne Wencelowa pokažo historiske šuflity.
Za te wórješki su wužytkowali słodkosć marchwjow, ako su z rejbałkom na drobne rejbowali, z muku měšali, a jano małko cukora pśidali, jo-lic k dispoziciji stojał.
Dujaŕska muzika buźo, za źiśi změju karusel a skokanišća.
Gros bydli w Budyšynje.
Wuznamna góra regiona jo Etna, wulkan kótary lažy blisko pódzajtšneje kšomje Siciliskeje a jo nejwušy wjerch kupy.
Stara šula w Mułkecach/Mulkwitz (župa Běła Woda/Niska) něnto rědnje wuglěda.
Ten rěcny wobrot jo wjelgin znaty.
"Wjele mamow a starych mamow se how sami za to staraju, te źowća woblac.
Na pśikład z Kitom Lehmannom a Wernerom Marakom.
To lažy mjazy drugim na jich mócnej prezency we zjawnosći: Wóni gótuju gódowny program, wobźěliju se na wuběźowanjach žarjabnice.
Wóna jo powědała wó larbatych ruprajchtach w Liškowku.
Dla togo jo do Škodowa teke pśichwatała Marjana Kulowa z Radowize - to se wě, nic sama, ale z cłowjekom Frycom.
Wóstaj se wěcow, kótarež njamóžoš zmejstrowaś!«
wšykne, kótarež se daju wót ducha Bóžego wjasć, su źiśi Bóže.
To pšaša se Pipsi ceło napněta.
Pedro jo wjelgin pśijazny.
To mej z Findusom wěcej njewuźaržymej.
Druga kólej dej se natwariś
Dejmy ga hyšći něco mudrosći nabyś a zdrjaś.
Tam zewa hyšći raz głosnje a radnje se wustrěwa .
W normalnych casach du pasažěry how na kraj a se woglědaju karibiske pśibrjogi.
Z Dolneje Łužyce su tam mjazy drugim zastupjone M.
Dr. Pětš Šurman jo wulicował wót žywjenja Albina Mollera
Wuglowa jama jo se wótwóriła 1906 („Hoffnung“, pótom „Brigitta“ a naslědku „Spreetal“).
We tej burskej jsy, źož jo swóje prědne lěta ako faraŕ słužył, matej Schüttojc hyšći źinsa pśijaśele.
Ten drugi popajźeńc stojašo pódla a cakašo, až na njogo rěd pśiźo. 
We slědnem casu jo serbskemu wědomnostnemu towaristwu pśistupiło šesć nowych cłonkow.
Wó wjerchu Albrechśe, kótaryž jo w lěśe 1157 załožył marku Bramborsku, wšak taki njestatk njejo wót chronistow zapisany.
Wona jo lětosa 110 lět stara.
Take su se wě lažčej fotografěrowaś ako źiwe zwěrjeta kaž ta njewjericka, kótaraž jo naraz pśed nama pśez drogu byzała – kradu śamna, a mój pśijaśel, kenž jo něga ako zwěrjeńcaŕ źěłał, měni, až jo to kawkaziska póddružyna.
Ako pak som aparat wuzwignuł a kśěł tej dwě stupnicy górjej na podest, som naraz słyšał take źiwne cyrkotanje mjazy nogoma a na slědku.
njejo wjele měł, 30 lět jo źěłał
Michael Apel, kenž jo wósebnje znaty ze swójimi zarědowanjami „Wjasele do rejki“ w młogich jsach, jo ga se pśegótował na Fontanego, ze cylinderom a z kijom.
Kurów lažy mjazy městoma Puławy a Lublin w krotkozajtšnej Pólskej.
Uta Henšelowa, něntejšna wjednica rěcneje šule, jo z fotami pśedstajiła wuwiśe šule.
Kak sćo namakali drogu k luźam w Slěpem? To jo trało.
Maśica jo była aktiwna ako raźiśelka pśi wuknikojskem projekśe Dolnoserbskego gymnaziuma k temje „Serby za cas DDR“, ak jo se pśewjadł gromaźe z Centrumom za cłowjecne pšawa w Chóśebuzu.
Wobydlarje jsy su za to wjelgin pilne byli.
Něnto deje jej »muske« pomjeniś squaw.
Ze synom powědam serbski a južo w Lipsku som se za serbsku kulturu angažěrował.“
Jano mało woglědarjow pśetergnjo śišynu pśi Lutolskem jazorje na wandrowańskej sćažce pśi zbytkach Sanatogowego pawiljona.
Jurij Łušćanski pišo dalej, což nowe wustawki (Satzung) Mytowańskego wuběrka za casowu dobu 2013-2017 pśedwiźe.
Zymny wětš jo šeł spat.
Wudowa groby jo ku cesći swójogo manźelskego dała w małem parku Bzeskego groda, źož su tencas bydlili, drjewjanu kśicu stajiś.
Wšykne citaty we tom artikelu su z knigłow „Johann Friedrich Fritze.
To pótrjefijo pěś zakładnych šulow w serbskem sedleńskem rumje, źož se serbska rěc wucy ako Witaj, a Dolnoserbski gymnazium.
W srjejźnej Łužycy móžośo je donjasć do běrowowu Domowiny w Slěpem na Měrowej droze 65 abo we Wórjejcach na Drježdźańskej droze 18.
Serbofix: Kak to?
K temje "pinguiny" móžośo teke módry balonk a wobraza z pinguinom a škrutu pśigótowaś.
To jo šołtowka Karin Kalawcyna pódšmarnuła na woklapnicy pětk wjacor we Christinenhofje pśed wěcej ako 60 wobydlarjami.
W dolnoserbskem Starem testamenśe cytamy: „Sedymy źeń jo sabat togo Kněza, twójogo Boga.“ (Eks./2. Mojz. 20,10) Togodla groni tśeśa Bóža kazń, až dejmy jen swěśiś a Boga chwaliś.
Gósći jo wjadł Měto Nowak, referent zagroniteje za nastupnosći Serbow w Bramborskej.
Radowiske swěśe sobotu, 10. awgusta, až jich wognjowa wobora mjaztym wobstoj 85 lět.
Jěšnica stoj za strowotu, derjeměśe a płodnosć.
Wěcej ako 1. 000 maskow su wobydlarje a wobydlaŕki Bórkojskego amta z dobreju wólu wušyli za reha-kliniku a druge amtske institucije.
Jomu buźo cesć do nimjernosći. Rom 11,36
Źinsa se woglědujo sam ako źěl teje wobšuźoneje młodeje generacije Tśeśego rajcha.
Njejsom śi zewšym pśiś słyšała.
Ceły transport se pśewjeźo dalej z busami a teke z drugimi mjeńšymi awtami, jolic jo to notne.
Wetom ako Pětko tu tšawu tam a sem machašo, zapali se 82 wóna a milne płomje se wuderi. 
Derje za nich, až wichaŕ a mórjo wóśichnuštej, howac by jich cołn, we kótaremž něnto tak wjele luźi sejźešo, tež mórjo póžrěło.
Na gluku som južo dawno dowótmólowała tofle w Slěpjańskej góli.
Wóna njestoj jano pśi kólebce, źož se naroźiju nowe parlamentariske iniciatiwy a rozwězanja.
Balkańska połkupa se namaka w krotkozajtšnem źělu Europy.
nowe lěto
Wón rozmějo na pśisłucharja pśenjasć poeziju słowow - a to wšakich rěcow, teke gaž wšykno pó słowje njerozmějoš.
To jo móžno, dokulaž kraj Bramborska jo wšake wótše zakaze we zwězku šćita luźi pśed korona-chórosću pópušćiła.
Lěto 2019 jo nam bóžemje dało.
Měnim, až jo swěźeń w prědnem rěźe myslony za wuknice a wuknikow, za młodych luźi.
"Wjelike tšojenje jo był swěźeń našeje turnaŕnje, ako jo wordowała w nowemberu 90 lět stara."
W IfZ pak njejsu take frace rědke daniž njewitane, jano pitśku późiwne za pśerězne klientstwo, kótarež pódrywa swój duch a śěło z ,,kulturneju drogu" alkoholom.
Ale kak cesto se nam to raźijo?
Ale ty njejsy, a wóni njejsy tek.
sobotu, 25. apryla /nalětnego
Ja cu wuslěźiś, kak to kubłanje na nich źinsa statkujo".
Nazymske njewjedra pśiśěgnu na kóńcu mjaseca, pó nimi groze prědne nocne mroze.
Skońcnje se wón nade mnu zmilijo: »Ty śeletko, ty!
Tak te cołnarje něnto pśicynu k wjelikemu wjaselu maju, mimo Gerharda Fincka mjazy drugim teke Erhard Wassermann a Uwe Scherdtner z Bobolc, Dirk Kleemann z Lědow abo Hans-Jürgen Richter z Buchojca.
Wón jo Bog, kenž samotnemu połnu wjažu źiśi hobraźijo a kenž popajźonych w pšawem casu huwjeźo.
Na pśedań jo w jeje ateljeju a w interneśe.
Zeger 11:00 buźo Pśirodnowědne towaristwo Sprjewiny ług wjasć luźi na slědach bóśonow.
Jeje titel zni: We studiji prezentěruju se nejwažnjejše dopóznaśa, ako maju cyniś ze něgajšnymi a aktualnymi pilnowanjami wó wótžywjenje wobeju serbskeju rěcowu.
Jo spomnjeśe swójich źiwow hustajił, ten gnadny a zmilny Kněz.
CASNIK: Prědny raz su na gymnaziumje až do 13. lětnika wuknuli.
Robinsonu se taka zwěrnosć a dobra rada derje spódobašo a wón napisa take wustajenja:
Wó załoženje takego towaristwa jo se teke Stefanie Krawcojc mócnje pilnowała.
»A ned kśikašo togo góleśa nan: Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!« Ja ga wěrim, ale ja wěcej njamógu.
Pśed 150 lětami to teke njejo wjele hynacej wuglědało.
Pětš jo wěc a wěcej zmurjony.
Fryco Morling jo se naroźił ako sedyme góle Friedricha Morlinga, depšćańskego bura.
Po tom až jo było 55 000 markow za spěchowanje togo pśilubjonych, jo se zachopiła mjazy Miłoraskimi ta diskusija.
Z wjelikim pśeśěgom źiśi na dwór… Ach, to ga južo wěsćo.
Myslach se, až gołubjecy pórik jo se dał togodla na drogu za pólsku granicu.
Foto-wustajeńca „Theodor Fontane zasej w Błotach“
Pśilubiła jo, až we pśichoźe, ned gaž se někaki kandidat pokažo, ak serbski wumějo, buźo se wóna za to zasajźowaś, až taki faraŕ móžo w serbskej wósaźe źěłaś.
diskusija ku temje „Wuměra serbska rěc“ w Chóśebuzu
Južo w lěśe 863 stej bratša Cyril a Metod na Morawu dojšłej a tam zachopiłej wucyś.
Pótom pak jo weto namakała małe foto a kniglicki, w kótarychž jo jaden bok tyma wobrazowyma kamjenjoma pósćony.
Mjazy drugim wustupi wón 1926 z gymnastiskimi zwucowanjami na VIII.
W zymjem – tencas jo cesto dało zymu z wjele sněgom – su źiśi tam sańkowali a teke sněgakowali.
Woni se zachopiju lěśe 6, zymje 7 a traju lěśe do 3, zymje do 2.
Změna klimy jo zawinowała rozšyrjenje klěšćow a pó miłej zymje ga wobgrozuju nas pśisamem cełe lěto.
Chto z nas njeby wěźeł, chto jo był Bogumił Šwjela, Marjana Domaškojc, Karlo Jordan abo Mina Witkojc a co su cynili za swój serbski narod.
Take něco, ně, take něco njejo pśed Kitom hyšći žeden gerc dožywił.
How jo pśecej wjelicka atmosfera a wšykno jo super zorganizěrowane“.
Swěźeń zachopijo se .
Druge jo „Bunte Bude“, źož Susanne Kruse wót 2013 ma (na dwórje swójogo partnarja) źěłaŕnju.
Wuško, Pipsi!
Tak se rozgranjachu až do poł nocy a pótom źěchu spat z wutšobnym źěkom k Bogu tomu Knězu.
Teke plany za nowy awtodrogowy wujězd wobstoje, aby TIP-teren lěpjej pśizamknuli za wobchad.
Teke jej su se łdzy pó licoma dołoj kulali, ale to su byli łdzy wjasela.
Rozeznawa se wót drugich tež pśez to, až ma twarde wobalenje a tšošku wětšy format.
W Žylojskej kjarcmje jo slědny raz był ruš:
Pśednosk buźo w kulturnem centrumje „Gleis 3“ na Droze wórowego dwórnišća (Güterbahnhofstraße) 57. Zastup płaśi 4,50 euro.
78. Serbskem bliźe Chóśebuza/Cottbus.
Glědaj nalěwo!
Źiśi se kórtki woglědaju a gronje, kótare zacuśa na nich wiźe, a napódobniju pokazanu mimiku.
A źiwna dualita jo, až se tejerownosći teke zasej pśewjedu Dny serbskeje muziki.
Volleybalowe grajarje na turněrje.
Co z drugeju połojcu buźo, njejo jadno.
A to jo jogo pśikazń, až dejmy wěriś we mě jogo Syna Jezom Kristusa a se mjazy sobu lubowaś. 1 Jan 3,23
A wěsće buźo se teke w Chośebuskem měsćańskem parlamenśe z takimi idejami a naraźenjami zasajźiś za pšawa serbskich wobydlarjow.
Pódla zachoda jo žeńska knigły a póglědnice pśedawała a cerkwiny rum doglědowała.
Gregor, Nina a Kazymir mógu se wjaseliś.
No, Bog daj!
Tamna dwórowa loda ma tuchylu banje we wšych barwach a formach na pśedań.
W běgu žywjenja smy góleśi a ja žywe byli w tśich serbskich rěcach.
Program Serbskego swěźenja wopśimjejo bogaty program wót młodeje dolnoserbskeje muziki pśez serbsku folk-, jazz- a popmuziku až k zukam staroserbskich instrumentow.
Ta droga slědk jo šła prěki pśez gólu, pśez rěki a pěski.
Niggemann jo chwalił, až kraj Bramborska jo serbsku kazń pśed 5 lětami nowelěrował, a jo cesćił amt krajneje zagroniteje za nastupnosći Serbow.
Baterija se zestaja z někotarych galwaniskich elementow.
Njocomy skóńcnje kafej piś?«
Kwiśo wót póznego nalěśa až do raneje nazymy.
Pódla su byli "stare wuchace", ako Annette Lehmann-Westphalowa z Města, Izabela Sak a Agnieszka Kujawa-Bartuszek ze Zieloneje Góry, ako se kužde lěto wobźěliju.
W Tšupcu wobstoj Witaj-wucba, a we wokrejsnych parlamentach powjesa se serbska fona, a źěłowe města za zagronite za serbske nastupnosći su se rowno wupisali.
Jemen granicujo z Saudi-Arabskeju a Omanom.
Jogo zwěrny słužabnik jo pśi njom stražował.
Za nimi ga su gólcy měli póžedanje.
Šefowka co z tym móc financěrowaś cełe źěłowe městno.
W rozgronje jo se mjazy drugim na to pokazało, až by derje było, gaby se kus wótnowotki pśedstajał.
Na pódpołnocu a na pódwjacorje granicujo z Mexikom, na pódzajtšu z Belize, z Karibiskim mórjom a z Hondurasom, na pódpołdnju z El Salvadorom a na krotkem wjacorje z Śichym oceanom.
Pśecej pśijazny a wjasoły, a luštne serbske grono wijo se jomu na jězyku.
Gosći su w zachadnem lěśe w pśerězku 3,4 dny wostali.
Wón jo južo tśeśi raz něco wuźěłał z luźimi, ako su zwětšego ze slěpjańskeje młodeje wósady.
To wšykno jo k tomu wjadło, až su 1980 wutwórili pśi studiju za trikowe filmy DEFA w Drježdźanach "Serbsku filmowu kupku".
Za młogich jo to było bejnje wusoko!
Zgonijomy, až jo było tencas we Wjerbnje 104 žywnosćow, w Borkowach 73, w Myšynje 27 a w Bramje 15.
Eksistěruju tśi kupki, kótarež se w tom rozeznawaju, kak wjele seśonych wězbow maju.
Wokrejsna olympiada tenraz njebuźo.
A zasej: tak wjele serbskich mjenjow w telefoniskich knigłach!
2008 su wobzamknuli koncepciju za wjas za wšykne pśiduce twaŕske źěła a za to, kak ma se wejsny centrum wugótowaś.
A gaž tuchylu njamóžomy zgromadnje rejowaś, ga cyńmy to doma.
Wšake luźe interpretěruju to tak, až skóro směju prjatkowanja a zapowědanja w Dańskej jano hyšći w dańskej rěcy słyšaś, gaž ta kazń wordujo wobzamknjona.
Sobotu a njeźelu, 15 a 16. junija buźo w Michałowej wósaźe Serbski ewangelski cerkwinski źeń.
Pla lana deje samo z tym licyś, až jo wšo sprěło.
Madlena sebje płod wzejo a bejnje zakusnjo. »Hmm, tak pšawje fryšna, słodna a mězgata wóna jo«, wóna groni.
Wón by rad taki nadawk pśiwzeł, jolic nichten drugi jen hyšći njama.
Smy se pak weto malsnje k tomu pśiwucyli.
Slobrane tolarje su wšykne něźi 400 lět stare a dosć derje zachowane.
Wón jo bulgaŕski, jo pśisłušał bulgaŕskemu narodnemu mustwoju a ako profi grał pśi Energiji, w Dortmunźe, Šwicaŕskej, Israelu a na kóńcu w Turkojskej.
Gaž jo to teke dobra dolnoserbska rěc, změju pak te, ako jano w šuli serbsku rěc wuknu, z młogimi słowami śěžkosći.
Mina Witkojc jo měła we tom casu teke kontakt w Pólski z Wilhelmom Szewczykom , Jozefom Gołabekom a Josefom Pátu .
Se wě, až ma dosć cyniś, ale ma teke swójo wjasele na tom.
Raz wob lěto zmaka se to towaristwo w Dolnej Łužycy, pěś razow w Górnej Łužycy.
Mamy zajmowane luźe ako pśidu gromadu za jadnotliwe projekty.
Ze zernkami a semjenjami gjartnaŕki Florentine su mócnje pomagali tym zwěrjetkam.
Mój list jo wóna dalej pósrědniła Cathy Cannon Petersen w Chula Vista blisko San Diega, kótaraž jo južo 1993 prědny raz how w našych stronach była, pytajucy za swójimi kórjenjami, a 2001 smej chopiłej se dopisowaś.
Mjazynarodny film pódzajtšo europskego filma wužywaś.
Kjarliže žeńskich su ako wubuźenje górjejstawanja Jesusa Kristusa.
Lubin a wšake komuny w Dolnych Błotach su pśistupili k serbskemu sedleńskemu rumoju, lěcrownož njejo to zewšym tak lažko było, młoge su skeptiske byli a hyšći su.
Aby se raz wó tom rozgranjali a swóje nazgónjenja wuměnili, su se žeńske zachadnu njeźelu w Janšojcach zmakali.
Chtož jo se interesěrował za źěło serbskich casnikarjow, jo pla nich zgónił, kak nastanu wšednje wudaśa Serbskich Nowin.
W serbšćinje smy kupkowu wucbu měli.
Co stej wónej sebje hyšći wótglědałej, což mógało za serbsku rěc wužytne byś?
Daś jo: Interesantnje se weto lazujo to jadno a druge.
Jo ta situacija nerwoznosć pśed pśespytowanjami hyšći pówušyła? Pó mójom měnjenju to njejo było tak, dokulaž som jano na pśespytowanja se koncentrěrowała.
Ně, to njemusy byś!
Wobspomnjete su teke nałogi a tradicije, kaž walkowanje (znate pód mjenim Waleien), jatšowny wogeń, zapust, camprowanje a stajanje majskego boma.
Gaž na pśikład grajo na gitarje, to se spódoba luźam.
Ma lubjej mokše, wutkate a bazowe glinjane a běłoglinowe zemje.
»Wšykne wěcy su móžne tomu wěrjecemu«, jo Jezus nanoju gronił.
To serbske som južo ze Slěpego znała.
W našom kraju su cerkwje skóro slědne městna, źož njejo zogol techniki a luźi, ale źož za cerkwinskimi murjami śišynu namakajoš, we "wótwórjonych cerkwjach" nic jano njeźelu.
Źeńk ak źeńk Lenku tak pinujotej a wupšašujotej.
Som narski, co ta wucona komisija k takim padam měni.
Wjele su se zwěrili.
Wón rjaknu, až ta cerkwja dej słužyś kuždemu póznaśu, až dej se prjatkowaś mimo zawisći, mimo šćuwanja.
"Wobtwarźijomy, až pśiběrajuce licby inficěrowanych drje wobydlaŕstwo tšaše, ale rownocasnje spóznaś jo wěste mucenje pśi doźaržanju pšawidłow", groni profesor dr. Jonas Schreyögg, wědomnostny direktor HCHE.
Nabóžne wusćełanje (Manfred Hermaš)
»Lěc buźomej se zasej wiźeś – Pětš … lěc buźomej se zasej wiźeś, gaž ty buźoš bydliś w Běłej Wóźe a ja w Magdeburgu?«
Pó pśewrośenju stej se Johnowej dałej do kubłanja kwětkow.
To skóro buźo.
Weto pak smy my serbske studenty měli lěpšynu, až smy južo jadnu słowjańsku rěc wuměli.
Na te njamóžoš se spušćiś.«
Teke financny wobradowaŕ tśeśeje firmy njejo žedneje móžnosći wiźeł, nam pomagaś.
Za cuzego jo to wšo cuze, wón njewě, chto te luźe su.
K tomu jo wěsće teke pśipomagało sobotu a njeźelu to rědne a pśijazne wjedro.
Wón jo był z Łaza, a how w Janšojcach jo měł swójo prědne źěłowe městno.
Lěc by kśěł hyšći raz za mnjo spiwaś?
Pótom buźo podiumowa diskusija.
Teke župan Manfred Nowak jo „swójogo kontrahenta“ wó to pšosył, aby tak pilnje ako dotychměst dalej źěłał za Domowinu a serbstwo.
Wětšyna serbskego a teke českego luda ga njejo za tym stojała.
Wót 12. až do 17. julija budu tam wšake prozninske programy, zeger 9.00-16.00 wót pónjeźelego do pětka a sobotu zeger 9.00-14.00.
Rěduj w kuždej kupce słowa pó abejceju!
Take špatne lěto njejsom ako profi hyšći žednje dožywił a teke njeby kśěł to hyšći raz dolabowaś.
Pšawe chódoty njeroźe wó swětłe słyńcne swětło, wó śopłosć a wó pyšne barwy.
Ale ptaški su źiśi weto namakali w Picnju, "Wóni ga lětaju wjelgin wusoko a wiźe wšykno", jo groniła Lilly.
Jörg Tausch jo nejpjerwjej wuknuł na štukatera.
"To jo było kaž źěło we fabrice pśi banśe, wšykne su něco pśipinali a pśitykowali".
Wutšobnje śi witamy!
Maś pak jo se bejnje góriła.
Serbska rada jo wjelgin spokojna z tym stawom.
"Wen z póstolow!", tak jo wóno južo zeger pěśich wołało.
Stara mama słabje wótkiwnjo a połožyjo głowu nabok.
Do Janšojc su Šejnejdarje teke namšu šli.
Snadna drje ta gromada za taku wjeliku wjas jo ze 6 rejtarjami a rowno teliko źowćami w serbskej drastwje, weto pak abo rowno dla togo słuša tym 12 zmužnym młodostnym a jich pomocnikam wjelika chwalba.
Pónjeźele wótpołdnja su pón wšykne fryjne w zalu kjarcmje do krejza zestupali a młoźinski wjednik jo jim wukazował, chto z kim w pśeśěgu źo pó jsy.
— „Och, mój nan!“ — „Och, mój syn!“ — to běšo wšykno, což móžaštej wugroniś. 
Wustupiś budu how tśi kupki, a gromaźe z nimi drastwowe towaristwo ze Smogorjowa, Picańske měsćańske muzikanty, Hochoski chor, Turnojske bubnarje a šwicarje a dalšne.
Z tym naśěgujośo slězny źěl nogowu a głowa se lěpjej pśekšawjujo.
We nich jo było napisane, až Domowina wóžywijo serbstwo, a to teke w Dolnej Łužycy.
Wót „Cytanja pód lampu“ z basnikaŕku Jill-Francis Ketlicojc
W Europje se cesto ako pyšne drjewa w parkach a w zagrodach sajźa.
Stwórtk, 12. septembra, buźo wót zeger 18:30 w Halkojc gósćeńcu „Landgasthaus“ serbski wjacor.
Z njogo co wón nowolětka zgótowaś.
Jo wjelk napšawdu tak zły ako w bajce?
"To jo pjerwjej była wobuza, ako smy kśěli graś abo turnowaś na špundowanju.
Wšykne luźe deje se rady měś.
Pón su stupili z nogu na tejzku, aby njewuskócyła, a su źaržali k źěrce se palecu zapalku: Płun jo rozbuchnuł a z mócnym prasnjenim jo wěko wótleśeło.
A tak pšawje na njej nichten njecwiblujo.
Rědne fotografije dopołniju tu gódnosć – "žeden źiw, až ten prědny nakład jo se tak spěšnje zepśedawał", jo wóna chwalecy pśipóznała.
Wótmólujo na swój part
Jeje cłonki ga su južo tencas w swójom źěle wósebnje na to glědali, až jo se wognjam zadorało.
Komu se raźi głowu dostaś, jo prědny žnjowny kral a kśidle stej za drugego a tśeśego krala.
Jaden taki stary dub (na wobrazu) blisko Tšupca źinsa hyšći stoj.
Nanejmjenej jo to tak wiźeś we filmach.
Facit
Gdy se rbb-koncert zachopijo?
Christel Lehmann-Endersowa jo sobotu woglědarjam pokazowała, kak se bog wobleka, a jo jim wulicowała, až wón njesmějo nic pikaś, a až jogo witka pśinjaso luźam gluku a Bóže žognowanje.
Wjas jo była śicha ako howac.
Pśed wótpadom se do cerwjenego abo oranžowego pśebarwiju.
Won sam ga howacej wuwucujo w Trjebinskej šuli.
Tak jo Uta Stastnowa mólowała slěpjańsku cerkwju, w intensiwnych barwach.
Lěta dłujko jo to było wjelicke stśělnišćo za cełu armeju kanunarjow, kenž su z pancerami a kanunami stśělali do papjeranych cyncarow (Zielscheibe).
To se wě, až su se te, ako su dobyli pśi sportowanju, wósebnje wjaselili.
Nejwěcej znate figury z maskami su w źiwadle a zdźěla teke pśi karnewalu nara abo larbak, harlekin, pójac, směškaŕ, klown a žortowaŕ.
Lube źiśi, lube starjejše!
Młogi raz jo to jadnučke, ako słyšyš, to kircanje transportnych pasow w brunicowej jamje.
Kórtki su na pśedań pód cysłom 035603/189473.
Casy něcht z awtom abo z kólasom.
Jo zapalony rybaŕ a Domowinaŕ, rowno 50 lět dłujko.
Na wobrazu su k wiźenju (wótpšawa): Melanie Hölznerojc, Stefanie Smogerojc, Jacqueline Hölznerojc, Janine Budichojc a Anabel Wiedemannojc.
Rownož jagarje su łoni we tych tśich gatojskich jsach (Nowej Jsy, Husu a Barbuce) 150 źiwjakow stśělili, njebuźo se jich populacija wjele pómjeńšyś.
Se wě, až móžośo teke larby pó swójskich idejach wubasliś.
A rownož budu akle za dwě lěśe takego muzeumowego pedagoga trjebaś, ga jo derje, gaž se to něnto južo rozpowědajo.
Pśiduce pśedstajenja budu pětk, 21. apryla, w Turnowje (nic w Janšojcach, ako pśipowěźone), sobotu, 22. apryla, w Smogorjowje, a njeźelu, 23. apryla, w Miłorazu w župje Běła Woda/Niska.
A wó to jo šło: Garona Roland a sroka Elvira su se z pśijaśelami wudali na swětowe drogowanje.
Pótom se grajarje pla swójogo mustwa slězy pśistupuju a pśiduce cłonki mustwow su na rěźe.
Akle gaž budu gótowe, buźo twaŕska firma móc chopiś grunty za pśiducy Nowy Miłoraz k wobtwarjenju pśigótowaś.
Operěrowali w Barlinju wjele njejsu, ale wót togo casa musym pšawidłownje swóje pśedpisane medikamenty braś.
Wón se njamóžo sam zaprěś.
Za kněžaŕstwo Lichotnego stata jo na posejźenju sakskego sejma ministaŕ za wědomnosć a kulturu prof. dr.
Na źurjach su wiźeś źěry wót tych wjelich pśipinawkow, z kótarymiž jo pśecej zasej nowe wobraze a zemjepisne kórty pśicynił.
Kontakt jo měła z baronom wšak ceły cas jogo žywjenja.
Tam změjomy dwa wustupa - jaden w kulturnem domje a ten drugi w cerkwi.
Kněz Gerald Schön jo nawjedował spiwarjow.
Som wiźeła, až njamaju Serby jano folkloru, ale až su teke tomu nowemu, tomu modernemu pśichylone.
A gaby ta suš chylu dlej trała, ga pótom by nuza nastała, a ta minimalna tšocha wódy w Rěce, ako jo z ekologiskeje perspektiwy trjebna, njeby była wěcej garantěrowana.
Wěmy pak, až su se prědne popajźone w lěśe 1946 z jugosłowjańskego popajźeństwa do Łužyce wrośili.
We tej wjelgin rědnej gmejnje nadpadnjo cuzemu ned to jadnučke brašne twarjenje.
Wšykne druge nygaju.
Cogodla sajźaśo wy pjenjeze za něco, což žeden klěb njejo, a wašo naźěłanje za to, z cymž wy se njamóžośo naseśiś?
Wušej togo pśidu k njej teke raźi źiśi a młodostne, aby se dali wót njeje prědny raz nawušniki pśiscyniś.
W nowem lěśe se pón wšykne pšosby pógódnośiju, a južo w prědnem kwartalu 2021 deje dostaś šule tu techniku.
Naźejam se, až jo se mě raźiło, Waš zajm ze swójimi pśinoskami zdźaržaś.
Za to jo sudnistwo togo jadnogo k 30 dnjam popajźeństwa zasuźiło. – Złoźeje.
85,11-13).
Njok se chwaliś, ale tak jo.
Taki wobraz jo "Plěwaŕka" na flisach w plěwaŕni w Rukowje/Bad Liebenwerda, znicony z wótryśim plěwaŕnje 2010".
Som był dosć skeptiski, pśeto taku wucbnicu hyšći pisał njejsom a z dešankojskeju a tymi wucbnymi materialijami na wušej šuli njejsom ju mógał pśirownowaś.
Su slědowali wandrowańske lěta.
Tak jo na forumje w diskusiji głownje wó tom powědał, kak móžo se źěło w prodrustwje w Smogorjowje a drugich jsach lěpjej rozšyriś a pólěpšyś.
Gaž młodostne něco za drugich młodostnych cynje, mam to za dobru.
Wóna sama jo dalej žywa była ze swójimi drugimi źiśimi we swójom domje w Yahl.
Moj luby pśijaśel!
Pla Lukasa lazujomy chwalbny kjarliž staručkego Cachariasa.
Gaž na pśikład Dawid Statnik, Domowniski pśedsedaŕ a Serb z Górneje Łužyce, se wjelgin procujo, dolnoserbsku rěc powědaś, gaž jo w Dolnej Łužycy ducy, pón to tek w dolnoserbskej rěcy gótujo a pówušyjo z tym jeje prestiž w zjawnosći.
Serbske powěsćowe figury su na pśikład nykus, plon a wužowy kral.
Su se wjelgin derje pśigótowali, we wokolnych jsach su se rozglědowali, kak to gótuju.
Aby wšykne rozměli łužyski duch projekta, zwěžotej swóju góspodaŕsku ideju z pśedstajenim ptaškoweje swajźby.
Chto jo wudawaŕ flyera?
We Weimarskej republice eksistěruju seminary až do lěta 1926. 
Raz som była na serbskem dwórje w serbskej jsy.
Tak jo nastało žycenje, serbsku rěc wuknuś.
Chtož we Bogu wěri, ten jo žywjenju rowno tak wusajźony ako druge.
A ta jo we swójej jadnorosći a funkcionalnosći perfektna, ma wumje a teke styri nogi.
Ale južo stojtej pśed małym domkom wuchacka Hopela.
Póžera a kusa sebje gubu, ale to wšo nic njepomaga, naraz zapłaco.
Ako relewantne za pśespytanje wósobow w zjawnem amśe jo se tśeśa změna z dnja 20. decembra 1996 wopokazała, źož jo se póstajiło, až se inoficialne sobuźěło za stasi jano pótom zdźěli, gaž jo se wóne pó 31. decembrje 1975 wugbało.
To jo sowa groniła.
Jo ale jano pśedsudki wugronił, ako njejsu pšawje byli.
Pó minuśe mjelcanja wón groni: »W proznem domje njama se cłowjek pśedłujko wobglědowaś, Pětš.«
To se wě, až k tomu słuša słowakska dujaŕska muzika, ako su gósćam zagrali gerce z Velkich Kostolanow.
Plapotawy bjeru jano jim znatu carobu, a to pó pśikłaźe staršych.
Wěrjece směju tam sami bjatowaś.
Sćěna dej gruntowu wódu zdźaržaś za luźi w Zaspach a Rogoznje, gaž se wuglowa jama pśibližyjo…
Wutšobny źěk za rozgrono
Wobźělenje jo dermo.
A ty sebje wzejoš prědk: Gaž se wustrowijo, cu z nim hynacej, lěpjej, cesćej wobchadaś nježli dotychměst; cu Bogu se źěkowaś kuždy źeń za te źiśi, ako mě jo dał a zeźaržał, a jogo pšosyś, aby mě je dalej woplěwał.
Pó tom dogronje su se musali Amerikanarje a Brity zasej slědk śěgnuś a k 1. julijoju 1945 Saksku, wjelike źěle Durinskeje a Mecklenburgskeje sowjetskej armeji pśewóstajiś.
To jo kamera za źiwiznu wótmólowała.
Šwjela jo pisał synoju listy do Marokko
Ako stej František a Josef Páta w lěśe 1907 załožyłej ten “Spolek”, njejo wón měł hyšći wjele cłonkow.
Pśi niskej wóźe móžo se staś, až musyš z kajaka wulězć a wochylu jen śěgnuś.
Z tym se zaběra Domowinski wuběrk za juristiske pšašanja.
Doma powědam ze synom rusojski, teke młogi raz z Geraldom, kótaryž ze synom mimo nimskeje rěcy teke serbski powěda“.
Na kóńcu pśidajomy z kuchniskimi nožycami rozrězany cyblišk a dajomy salat chylku pśeśěgnuś.
Petrik z Chośebuza, nowy drugi pśedsedaŕ, jomu wopokazał slědnu cesć, a teke J.
Njedejał pak Bog humóc swójich huzwólonych, kenž w nocy a wódnjo k njomu se wołaju, a njedejał sćerpnosć z nimi měś?
Z drugim kralom jo był Sonkojc Eric, jogo kralowka jo była Weimannojc Lilly.
Tuchylu stojmy pśed pśichodneju změnu: strukturna reforma we Łužycy.
Jo pak měł špatnu gluku, až jo se jomu wjelika kopica tych knigłow zmachniła a wón jo musał je chyśiś.
Źiśi maju wjasele pśi pytanju za wudrogami a rozwězanju problemow – wósebnje, gaž maju pódpěru dorosćonych.
K tomu wužywaju drjewjany cołn, dokulaž zuki pśi cołnowanju z drjewjanym cołnom su wó wjele rědnjejše ako z metalowym cołnom.
Wósebnje znatej stej zapust a kokot.
To jo se pón teke pśinamakało, jo samo rejowało (na wobrazu), jo napśisko swóju głowu zgubiło a pón jo se samo teke zgubiło.
Z togo jo pón nastała kjarcma.
Su to mjazy drugim M.
Christiana Piniekowa a Jadwiga Malinkowa stej zapšosbu pśednjasłej a to we dwěma rěcoma – dolnoserbski a górnoserbski.
Pśiduca sada pśiźo wusměšnje a hyšći mały kusk hynac: »Njedopominaš se wěcej, tegdy, na wašej łuce za brožnju …?«
Tofla w 4 rěcach jo tam pśipórana: běłorusojski, nimski, engelski a serbski.
Pla drugego kokota pó dłujkem casu su se wobźělili ako rejtarje Andreas Plowka, Giesbert Jacob, Gernot Apitz, Joachim Pipka, Detlef Pipka, Matthias Limberg a Klaus-Dieter Eckert, žeńske su: Kerstin Güntherojc, Simona Ungerojc, Christina Markušojc, Renate Bölkojc, Sybille Henkojc, Annett Stisselojc, Ramona Bölkojc, Heike Plowcyc, Simone Stisselojc.
Libanońska cedra jo bom ze swójźby chójcowych rostlinow .
Suchych mrozow jo rědko.
Normalnje wobstoj za 22 hektarow wjeliku kupu w Grabicańskem jazorje zakaz pśistupa.
30-lětne wobstaśe wjerbańskeje žeńskeceje pomocy.
Styrjo luźe su sobu wzeli wopismo a darik.
Na zachopjeńku zejźenja jo Harald Końcak ako zastupny pśedsedaŕ Domowiny rozkładował, dla cogo stej nowy statut a Głowna zgromaźina notnej za dalšne wuspěšne źěło Domowiny.
Jeje rědna serbska drastwa jo ze składa źiśownje.
Dwa běłej mjadwjeźa chójźitej pó pusćinje .
W Nimskej w stronach “Schwäbische Alb” pak jo hyšći wětša wustajeńca.
Teke wjeliki gósćeńc „Strand-Oase“ pśi tom jazorje jo wobnowjony.
Gaby jama pśišła, ga by 18 jsow musało se wóttergaś a drogotna natura by se skóńcowała.
To móžomy jej raźi wěriś.
Tak ako wu nas w Nimskej su teke casniki a druge medije we Słowakskej slědk glědali na slědnych 30 lět, na cas pó měrnej rewoluciji, z kótarejuž jo se wótpórał socialistiski system.
Ten naš zapšawny gósć pak pśiźo! To jo Kristus, to swětło z teje wušyny.
Njepśijazny krokodil jo tam kśěł sroku zežraś! Ale na gluku jo garona pódla była a jo jej pomagała.
To groni, semantika pśeslěźijo wóznam morfemow, słowow, frazow a sadow.
Wokoło 4.000 gósći su licyli w tych 4 góźinach!
Zgromadnje z pupku dostanu ceptarje a ceptaŕki dwójorěcne pokazki za wobchadanje z rucneju pupku.
Zdašo se tež, aby njekśěła smjerś na se daś cakaś, pśeto Robinson bu šym słabšy, padnu do womarki a njewěźešo nic wěcej wót swěta. 
Prožym nejskerjej wóstanjo – to stoj nanejmjenjej we wujadnanju kněžaŕstwoweje koalicije w Bramborskej.
Na kóńcu pósejźenja su se hyšći łdzy ronili.
To jo było slědne rozwjaselenje Kamjeńskego zapusta.
Jolic Radwor srjejźišćo a wutšoba sakskeje Górneje Łužyce, to jo Dešno wutšoba a srjejźišćo Dolneje Łužyce.
Turnow/Turnow: Wót zeger 16:00 budu Janšojske dujarje tšubiś do adwenta, blisko Domu Marije Lobachojc.
źěła doma, ako 19lětny śěgnu jogo 1939 do wójny
Wóna pśedstaja impozantnu dimensiju bagera ze zbórkowym rjeśazom ze tśimi zbórkami.
Z wětšym šykom ako jogo pśijaśele wjeźo Witko swóju pśijaśelku.
Ako jo wšykno zarumowane było, jo teke taska kafeja derje słoźeła.
To su byli słodkosći! Take lube ptaški su.
Gaž pak to zgromaźeństwo dej dalej wobstaś, tak jo faraŕ do wutšobow zgromaźonych a do serbskego rozgłosowego mikrofona prjatkował, deje se wšykne ako wažne wobglědowaś.
Z muziku w rozgronje – Marja Elikowska-Winklerowa
Druga zapalona zapalka mimo zleśijo.
K prědnemu razoju w lěśe 1294 ako "Radisch" wobspomnjeta wjas Raduš jo wjele wjeraškow dožywiła.
Wobalka pokažo pyšnu fotografiju dolnołužyskeje jsy Drjenow.
Stakim jo Riccardo był drugi kral.
Pśez zymu snopy schnu.
Něnto slědujo pśewóźowaŕ, głowny protagonist z wucbnice.
Lowiza Freitagowa jo se domarkowała na swój źiśecy a młoźinski cas… “My njejsmy žedne bomse krydnuli.
Trjebule su gmejna w pólskem źěłu Łužycy.
»Ty musyš něco zjěsć, starka«, groni Pětš z pšosecym tonom.
su luźe zernka jim sypnuli.
Wón buźo 28 minutow dłujki, a buźo se naslědku pokazaś we TV-magacinje Łužyca ako "monotematiske wusćełanje".
Bóžko jo rolnikaŕstwo wěcej ako 80 procentow mokšych biotopow w Nimskej dopołnje znicyło.
Ale Monika Auerowa ze Złego Komorowa jo spontanje pśigroniła, něco zajmnego wó bajkach ze swójeje wokoliny wulicowaś a tamne powěsćowe figury pśedstajiś.
Ale administrator za serbske institucije jo daloko pšec, w Budyšynje.
W lěśu wabi nas rědne wjedro do drogowanja a toś smy teke z našeju kupku raźi na wulěśe.
Wón ma módry šal.
Pšašajśo se ga jogo něco.
Buźo w Serbskem instituśe dalej za rěc źěłaś, ga głownje pśestajowaś amtske nimske teksty a pomjenjowanja do dolnoserbskeje rěcy a tež drugim pśi tom pomagaś.
Někotare lěta njejsom nic raz w dowolu póbyła.
To su za nju cuze strony wokoło Złego Komorowa.
Mjazy nimi jo był młoźeńc Tim Šmit z Mósta.
W lisće su tužne powěsći: Cyni Casnikowej redakciji znate, až změjo wóna w 3. kwartalu za kuždy mjasec jano hyšći 20 300 markow za to, aby Casnik kuždy tyźeń wudała!
Wón jo 20. maja w śěgu sejźecy na droze do domownje napśisko zemrěł, mimo togo aby swóju lubowanu Łužycu zasej wiźeł.
Synoda, kótarejž jo pśisłušał, jo měła pśijaśelske zwiski k Missouri-synoźe w USA, ku kótarejž su teke pśisłušali Serby w Texasu.
Njebójmy se nicogo a nikogo.
Toś ten trend su lětosa dalej wjadli.
Palcyk-nan jo kulaty, tłusty palc pokazaś strowy jo a wjasoły.
Narodninaŕ a jogo žeńska stej wót 1981 cłonka Domowniskego a drastwinego towaristwa Bórkowy a až do źinsajšnego wustupujotej z rejowańskeju kupku.
Afghanistan jo kraj w srjejźnej Aziskej.
Jolic na kuždy pad coš: Tśi metry napšawo wót tebje jo dołojce w žywem płośe taka rycyna.
To jo, což radosć zbuźijo a wutšobu rozgrějo!
Ten slědny jo w DDR wucył serbsku a rusojsku rěc w Janšojcach.
Rěc jo jogo zajmowała, smy jomu pokazali nałogi a drastwy.
Njejo ga se to stało pó normalnej droze, až wóna jo měła to žycenje a jo zachopiła ako młoda žeńska wuknuś na kjarcmaŕku.
Wuspěšny Witaj-projekt we źiśownjach dej se w dobrej kwaliśe w šuli dalej wjasć až k abiturje, ale dłujkodobnje njedejało serbske kubłanje pśi abiturje wopśestaś.
Teke lětosa su w Rownem (w Domowinskej župje Běła Woda/Niska) dožywili serbske jatšowne spiwanje.
Nic tak wjelicki ako pśed 20 lětami pśi kulowatem jubileju su ten swěźeń kśěli měś, weto su dejali te za to wubrane tśi dny prědnego septemberskego kóńca tyźenja 2020 byś rědny ludowy swěźeń za kuždego.
Bernd Pittkunings, zagronity za serbske nastupnosći we wokrejsu Dubja/Błota, jo woglědał do USA.
To pšawo na głosowanje su měli cłonki serbskeje rady.
Źiśownje we wokrejsu OSL wóstanu zacynjone.
Wót Nowego Miłoraza až ku kjarchobu nastanjo chódnik.
Wjelgin angažujo se pśi tom Małgorzata Polakowa, zastupna direktorka teje šule.
Na drugi part trjebamy ga teke kórbiki, aby te jaja transportěrowali.
Doma jo było prozne, toś som šła k mamje a pśi njej som wostała …«
Pśeto gaž se jadnobocnje pógibujomy abo zewšym nic, dłujkodobnje schórjejomy.
K tomu słuša, zbuźiś lubosć k domowni a gjardosć na našych prědownikow, na našu rěc a kulturu, na krajinu Łužyce a nic naslědku na naše stawizny.
Pla wšakich wěcow su doněntejšne wudawki skrotcyli, pla drugich zasej su pjenjeze pśidali.
Chrom teje noweje šule jo se južo 1913/14 natwarił a 2000 wobšyrnje renowěrował.
Swójski rukopis jo jomu wažny
Wotworijom sebje september 1992 a cytam nastawka »Lěc Rogow wostanjo?« a »W Borkowach wjele rědnych drastwow, ale źo wostanjo serbska rěc?«.
Za njogo jo licba cłonkow w zjadnośeństwje pśemalsnje stupała a to pśedewšym dla togo, dokulaž njejo cłonkojstwo wěcej tak kšuśe na to serbske wězane.
Toś napišćo wobej wótegronje do kśicawki.
Wotpołdnjo jo było za wšych jadno dožywjenje.
Zwětšego su na nimski.
Wěmy ga, až jo se něga wjele ludam »Wenden« groniło.
Na głownej zgromaźinje w lěśe 2011 kśě se pótom zasadnje rozsuźiś za abo pśeśiwo tej móžnosći.
Moto „Ja som górnik, chto jo wěcej?“ jo pśiśpiśe (Zumutung) wósebnje za tych luźi, ako muse za mjenjej pjenjez źěłaś a weto zežywiju familije a inwestěruju, jo wóna měniła.
festiwal "Łužyca".
Ta móžo wam młoge wulicowaś.«
Ruprajcht sunjo se do swójich wjelikich pantochlow.
Zapalijomy wšykne styri swěcki.
Do wokna jo jim pśi tom słyńco hejnak k jatšam swěśiło.
Dalšne konsekwence nejpjerwjej njebudu.
Kak deje wóni pśiś pód jaden kłobyk?
Pód njewujasnjonymi wobstojnosćami jo wón w septembrje 1999 w Pólskej znjeglucył a jo pón 25. septembra 1999 w chórowni we Frankobroźe nad Odru ze žywjenja wujšeł.
Za to, až sedymjo Wjenckojc syny su pla kejžorskeje gardy słužyli!
Móžośo zešywk za wšykne Waše pśedšulske źiśi telefoniski abo pisnje pla nas w Rěcnem centrumje WITAJ Chóśebuz skazaś .
W Dłopjem su warili a teke druge rědne zaběry měli.
Samo kjarcmaŕ Hahn jo swój zal z ceło nowym parketom k dispoziciji stajił.
Synonym za Pinaceae Lindl.
W dwórnej loźe pśedawaju tuchylu banje, zeleny kał, wuchacowy kał, kulki, marmeladu a placki.
Woni se rozćěgaju hyšći źinsa pód cełym městom.
Pśed nim smy ako źiśi měli wjeliki respekt, gaž nic samo tšach, a gaž jo pó jsy šeł abo jěł, smy se lubjej za rožkom abo na jadnom dwórje zgubili.
Ceptarje wšak maju wěcej doglědowańskeje słušnosći.
Po wobšyrnej rekonstrukciji su srjejź maja w komfortabelnje wutwarjonem Borkojskem hotelu z tśimi gwězdami „Gosćeńc k lipje“ wuwitali swójich prědnych gósći.
Koncern Leag dej na ten part se staraś, aby wóda swój niwow z lěta 2010 zasej dostała.
Serbska wucba ga jo cesto dosć w slědnej góźinje.
Weto lětosa z gódownego rjapota, ze swěźenja tysac gwězdow, su wóstali jano někotare swěśece gwězdy, pyramida a pisany gódowny bom.
Což dolnoserbsku gramatiku nastupa, jo K.
Teje mizery dla su zastojnstwa wobzamknuli wšake napšawy, wšake rěcki laže togodla južo we suchem.
 Kak jan kuli to?
Źěłowa kupka »Serbske pomniki města Chóśebuz«, chóśebuski wušy šołta Holger Kelch a Rochojc swójźbne su 30. septembra gromaźe z dalšnymi gósćimi spominali na ceptarja, basnikarja, redaktora a Maśicarja Fryca Rochu.
"Smy pópšawem kśěli wugótowaś rědnučki wjacor za cerkwju z irskeju muziku z dobrym winom.
Nic wšykne pśepšosone su zajźony tyźeń srjodu do župnego sekretariata w Chośebuzu pśišli.
Chto šćoka, leśi wen.
Za serbstwo jo něnto wjelgin kritiski cas; nowe kněžaŕstwo njejo nam pśichylone, wóno wšuźi zakazujo — weto njesmějomy ruce do klina scyniś …“
Teke zbytk łopjena móžośo z wóskowymi sněžynkami wupyšniś.
Ja wopytajom kontakt na wšaki part źaržaś, ale kopańcarje njamógu zwucowaś.
Wot togo mjaseca sćo Wy justicny wušy raźc a.
Daś za nokśe sebje to zapišo!
Kak dłujko ta regula płaśi, hyšći njejo jasnje.
To pśeměstnjenje buźo na 15 milionow euro płaśiś.
srjodu, 27. maja /rozhelonego
Jeje wjednica toś ma něnto tšochu měra, pśigótowaś nowu wustajeńcu.
Wót 13:00 do 17:00 budu pśednosowaś a rostliny pśedawaś.
Richard Klau jo dolnoserbske ludowe žywjenje we swójej šyrokosći a wjelerakosći fotografěrował a dokradnje dokumentěrował.
Za bus ta "źěra" rowno tak dosega.
Steinowa (wót lěwa) su pśisamem tśi lěta pilnje za nowu „dokumentaciju“ źěłali.
Chtož co tomu zadoraś, ten móžo tłusty štapjel casnikow abo papu pódłožyś.
Glědajucy na casowy ramik ma digitalny format samo wjeliku lěpšynu, ako Grit Lemkowa jo zwěsćiła: "Te luźe su wěcej discipliněrowane! Njekwazle pśezjadno, ako howacej raźi cynje.
Něnto jo źiśeca kuchnja nejžlubše grajkanišćo.
Wlachopulos jo wuzwignuł, až jo zeznał Serby w Budyšynje pśed wjele lětami.
Za źiśi som napisał dwóje kniglicki.
Mjazy Serbami su to byli Bjarnat Cyž – we runźe rozpšawow z jadnotliwych słowjańskich mjeńšynow jo wón wó Serbach rozpšawił –, Frank Kosyk a Clemens Škoda, referent Domowiny za kulturu a wukraj.
Z Ludoweju solidarnosću jo Fryco Dubjel był zwězany pśisamem 70 lět swójogo žywjenja.
Toś te zdrjaju w septembrje až oktobrje.
Móc a głowku trjebaš ty, wacej ned sy wužmjety.
Com abo njocom: Smej měłej na wšyknych tśi dnjach wjelicne wjedro, jo było ako cowanje.
Serbska drastwa, mólowana wót Ilony Primus-Ziarnowskeje.
Bóže słowo njejo zwězane.
Ronica jo rod ze swójźby ronicowych rostlinow .
Njejo móžno, pśedstajiś a gódnośiś tudy program kuždego ansambla.
Pla kuždego wjedra srjejź nocy wen a młogi raz akle na wjacor doma.
Na swójej droze su stupili do Rěcnego centruma Witaj, do Serbskego domu, měsćańskeje radnice, do kupnice Blechen-Carré, do hotela Sorat, do tejoweje lody Oblomow, do Łužyskeje banki a drugich firmow.
Graśe skóńcyjo, gaž jo blido wótrumowane.
K tomu słuša mjazy drugim wobźěłanje posta.
Kóžuch se pśima ako somot.
To ale zewšym njejo notne było.
3000 lět do Kristusa jo se pó Europje šnorkowa keramika ako typiska kultura rozšyrjała.
Gósći póstrowiła jo wótpósłana Zelenych w zwězkowem parlamenśe Cornelia Behm. „Ja dožywjam cesto, až serbska kultura a rěc jo žywa, a togodla angažěruju se k lěpšemu serbskeje mjeńšyny“.
Rědnje jo!
Domowinska kupka w měsće Chóśebuzu - wóna jo z wušej 100 cłonkami pó Janšojskej kupce ta druga nejwětša w župje Dolna Łužyca - změjo něnto stwórtk, 23. měrca, swóju głownu zgromaźinu.
Dla togo raźenja jo samo jadna wjelika firma z USA, ako wikujo tam z filmami, jen do swójogo repertoire pśiwzeła – jo Lemkowa z późiwanim wuzwignuła.
Z 18 lětami dokóńcujo wón 1978 specialnu muzikowu šulu z wuspěchom ako profesionalny muzikaŕ.
Robinson to zwóli a zwjaseli se nad jogo prědkglědanim. 
Klowny pišu: "Ako smy se pśigótowali, smy se źiwali.
Za serbsku kulturu stej se ten źeń póstarałej spiwaŕ Bernd Pittkunings a rejowańska kupka z Barbuka.
Wót togo boka dujo wětš, a tam se teke pali!
Ju su grali wuknice a wukniki ze šulskeje źiwadłoweje kupki.
Jogo susedy su Algeriska, Mauretańska a Marokko.
Teke za Marion Rańschkowu jo zapustojska njeźela w Depsku něco wósebnego była.
Za lubowarje klasiskich rěcnych metodow dajo Hueberowy model, wobstojecy z knigłow a cejdejkow.
Samice su mjeńše ako samjaki.
Mjaztym až su rejtowali stražniki k wopisowanemu městnoju, jo dostał Imago z ruki měsćańskego komandanta pitśku pjenjez na głowu Logana.
Wušej togo jo 14 lět źěłała w zwězkowem pśedsedaŕstwje Domowiny.
Serbski ceptaŕ Uwe Gutšmyt jo weto optimistiski, až jo móžno gromadu dostaś licbu wót 15 wuknikow w 7. lětniku.
Wót parkowanišća we Wjerchowni wjeźo powěsćowa sćažka k Złotemu žrědłoju, ako jo blisko něgajšneje kjarcmy "Stegschänke".
Pasionska muzika
Sylka Laubensteinowa-Poleńcojc wót Załožby za serbski lud jo se teke wobźěliła a jo krotko rozpšawiła, kak jo lětosny filmowy festiwal Chóśebuz wótběgnuł.
Pón nastajiju dramaturgi a sobuźěłaśerje kina publikuma za naslědny film.
Co jo twój facit?
Buźo to tenraz monotematiske wusćełanje na temu „Witaj abo to serbske jo žywe“.
Dujaŕski swěźeń w Janšojcach jo była jadna taka góźba, pónjeźele pótom druga.
10 powěsćowych figurow na metalowych plastikach stoje pó bokoma sćažki małych bogow.
Wót jadneje minuty k drugej móžo se dalokosć wiźenja na žedne mejtarje pómjeńšyś.
Ako wójce glědamy na togo pastyrja: "Co cynimy něnt?".
Onjegin, 10. jabłuko, 11. carnica = Mina Witkojc
Stoje sćěny? Prima! Pón twaŕ kšywo: Wzej se plack.
Situacija na tom polu ga jo teke pitśku hynakša ako w Gornej Łužycy …
Woni słušaju ku Glinskoju.
"Nuzkał" k tomu jo jogo Jan Bogumił Nytška, wórjejski Serb a wucabnik na wuměńku w Charlottenburgu.
Napšawa jo – ako nowy grajny rěd za źiśownju "Storchennest" w Brězowce/Halbendorf – nejwažnjejša inwesticija w aktualnem etaśe gmejny 2020. Ze stawom w nowemberje jo gmejna zwěsćiła we wuslědkowem etaśe 1. 373. 000 euro nabrankow.
A wón jo gótował ten zakop (Anstoß) za graśe. „To jo było dobre graśe z młogimi talentami“, jo wón gronił pó graśu.
Gmejnska rada jo se toś głowu łamała, na kaki part by mógła se stara šula wuchowaś.
A my smy z njesćerpnosću cakali na prědne mroze, aby mógali suwankowaś.
Stakim buźo maksimalnje dwanasćo gósći na kuždem cołnje.
»Něchten jo wina na jeje smjerśi!«, wóna twarźi.
Starki Alwiny, kowalski mejstaŕ Fryco Pjela, běšo šlichojski šołta.
Gaž na tofli jo małko města, ga smějo wóna byś 15% wětša ako howacej.
Srjejź maja 1923 jo se wótśišćał jeje prědny publicistiski pśinosk.
Faraŕ na wuměńku Helmut Hupac jo wšyknych k tomu wuskoboźił, aby pśespytowali swóju wěru.
Kaki póśěg maśo k tomu serbskemu, dla cogo to Was zajmujo? Dla mójogo studijnego pśedmjata sunjo se ned do mójeje mysli to pšašanje, co to pópšawem groni, to serbske.
Ja cu swójogo Ducha na twójo semje hulaś a swójo žognowanje na twójich pótomnikow. Jez 44,3
Z tym jo wóna była dwójcy z pśikładom: ako jadnučka Dolnoserbowka w muskecem towaristwje a ako pśisamem jadnučka žeńska scełego.
Źowća juž cakaju wence na Witka a na jogo pśijaśele.
Naraz jo chopił lod škrjakaś a praskaś.
Jadno góle stoj ze zawězanyma wócyma wesrjejź krejza.
Dokulaž jeje prědowniki su Dolnoserby, źěła we wólnem casu za towaristwo "Iowa Wends".
»A cogodla njejsy jěsnjej wótejšeł?«
A wón jo se hyšći raz nam dał, ako jo za nas lubosći dla na kśicu a do smjerśi šeł.
»Casy.«
A kak Domowinska župa Běła Woda/Niska k tomu stoj?
Na slědujucych dnjach až do 6. januara jo familija woglědała k swójźbnym a pśijaśelam.
A na drugem wobrazu jo zapópadnjone slědne stare drjewjane twarjenje w Žylowje.
Satiriske wulicowanje w Nowem Casniku
Wót lěta 2019 mamy dalšnego serbskego lektora.
Pla Jezuska stoje chude pastyrje a bogate mudre, woboje glucne, pśeto wóni maju Jezusa.
Bajki a wulicowanja běchu južo jogo młode dny z duchneju rosu póchrapali.
Chto dostanjo to stwórte myto, to buźo se pón akle na koncerśe w konserwatoriumje pokazaś.
Ale wjedro nam nejskerjej teke w lěśe 2004 zejgrajo, pśeto wjedrowe pśechyśenja pśiběraju a na tom njejsu wina wjedrarje …
Pśecej a pśecej zasej su zespiwali pśed statneju kanclaju „Ta jadna wěc pśec’ wostanjo, ten serbski lud, ten nigdy njezajźo”, a to su zgłosyli teke, gaž jo statny ministaŕ M.
K tym nejwěcej woblubowanym kalendarjam w cełej Łužycy słuša kalendaŕ “Moja domownja/Meine Heimat”, kenž serbske nakładnistwo w Budyšynje kužde lěto w serbskej a nimskej rěcy wudawa.
“Wót wšogo zachopjeńka, južo ako student w Praze, som se zajmował za serbsku muziku - wósebnje za kompozicije K.A.
W lěśe 1528 cytamy prědny raz wó takem rozrědowanju.
Witajśo do šule, lube nowacki! Pónjeźele jo zachopiło šulske lěto 2019/20 w Bramborskej, sobotu su byli zašulowanja.
Ako se to tak słuša - w nimskej a serbskej rěcy.
Rownož teke nam se snaź młogi raz zda, až powěsć wót lubosći jo źiwna a se njegóźi za naš swět.
Pó młogich mjasecach wobgranicowanjow pśez korona-pandemiju jo se pětk, 5. junija, "Stary žytowy skład" w Tšupcu zas za zjawnosć wótwórił.
Jich lěpšyna napśeśiwo wjelikim zawodam jo, až mógu teke mało mejtarjow producěrowaś, a až jo kwalita produktow, zgótowanych z tymi starymi mašinami lěpša ako ta z digitalnymi.
Hopeloju prasnjo zasej sněgowa kula do woblica.
Se wě napóranu škódu zarownaś – teke to smy wuknikam do togo gronili!
W jogo gódownem oratoriju, kenž smy w adwentskem casu cesćej słyšali, jo duet, w kótaremž spiwatej sopran a bas: "Kněžo, twója lutosć, twója zmilnosć troštujotej nas a wulichujotej nas."
Wobjed jo skazany w Dešańskej kjarcmje.
Pśi gronjenju takich słow běšo wón hyšći kšuty a strowy; tyźeń pózdźej lažašo južo zakopany!
Wětšemu góleśeju snaź wjacorne wódychańske tšojeńko tšachy wótewzejo.
Kejžor groni jadno słowo a bubnujo tak cesto, ako słowo złožki ma.
Ale wóna njejo kśěła.
dokulž Jezus z rowa sta.
Mjazy nimi: 40 lutkow: źowćow a gólcow wót źiśownje Marjana Domaškojc.
Wustajeńca buźo až do kóńca awgusta.
Dr. Edeltraud Radochlina z Rubyna raźi, aby cesćej jagły jědli. Kerstin Möbusowa z Bórkow, Mandy Kunzowa z Lubnjowa a Dörthe Ziemerowa z Lubina su zestajali chroniku lěta 2018. We „Stogu“ namakaju se serbske basni Marjany Domaškojc a młodeje basnikaŕki Žilki (Jill-Francis Ketlicojc).
W lawdaciji jo bramborski ministaŕ za finance Christian Görke gronił, až cesnoamtski angažement jo pśeliš wažny a zasłužyjo se pśipóznaśe.
Zachopił jo se swěźeń z lampionowym
Zwjaselece jo było za wšyknych, z kakim angažementom se w Slěpem serbska rěc zasej wóžywjujo.
Slěpjańska cerkwja na žnjownej źěknej njeźeli.
Co za to trjebam?
Awstrisko-Hungorska jo była historiski kraj w Europje.
A něnto, 6 lět pózdźej, jo wón znowa něco wětšy, rědnjejšy a bogatšy bywał.
Bernd Pittkunings źěła něnto w Dolnoserbskej bibliotece
Twarski wuběrk jo se kśěł něnt hyšći raz z teju wěcu zaběraś.
Drugi raz pokažu ten samy kus zeger 14:30 w Rěcnem centrumje Witaj w Měsće.
Cełe familije we płatowej a wałmjecej drastwje budu bydliś we słowjańskich wjažkach a se žywiś kaž naše wóścy we 10. stolětu.
Kamjenje na rowach su wjele lět cakali na starem kjarchobje w Rownem.
Pon jo do srjejźi stupił staršy luź, ze sněgběłymi gustymi włosami.
Wót togo nałoga w źiśownjach mamy powěsć z Hochoze a z Janšojc.
To nam pokažo, až jo dolnoserbska młoźina wó wjele wěcej aktiwna ako młode luźe we drugich regionach.
nagranjańskich partnarjow napisali a to systematizěrowali.
Na to glědamy.
Dokulaž teke Serby maju kradu wšake pśedstajenja a su nazběrali we swójich pówołanjach wjelgin rozdźělne nazgónjenja.
Koncerty měli se w Serbach a hynźi pśewjasć.
A mamy dalej wjele prědk.
 To cynjašo Robinson togodla, aby jogo nan se tak wjelgin njezlěkał.
Muzicěrowaś buźo kapała „nAund“.
Wobej kwarteta a slědujucej terceta źěli nowy retoriski zachopk.
Teke w casu, gaž jo Pólska swóju granicu zacyniła, su wopytali we wokrejsu SPN a w susednem pólskem Gubinje na wšakich pólach gromaźe źěłaś.
Nejlubjej by na flaku z nimi sobu šła.
Ja něźi lětko stary na rukoma mamy
Take krony, wěnki z drota a kumštnych struskow, su wordowali gótowane k cesći fryjnych młoźeńcow, ako su nježenjone wumrěli.
Ako jo se pokazało, su mjazy nimi teke młoge serbske luźe.
We pśichoźe buźo ten problem hyšći pśiběraś, wjele jich buźo se za pór lět na wuměńk sednuś.
Ta žeńska wumrě sobotu.
Z Bórkow/Burg. W Bórkowach su swěśili 28. julija łapanje kokota.
Pśeto muzej co taku modernu modu dalej prezentěrowaś, mjazy drugim w Libercu w Čechojskej.
Hyšći ga jo tšochu wótlěkał, ale pótom jo pósłuchał na napominajuce bjakanje woła, jo zdychnuł a wzeł wogłowicu do gjarsći, aby Krabata-woła dowjadł na kulojske skótne wiki.
Lětosa jo wón tam pó starej serbskej tradiciji na zeleny stwórtk lan wuseł.
Asta jo była wjelgin mudry pjas.
Naš bogaty program jo se teke źeń pózdźej dalej wjadł.
Wille smějo tam pódla byś.
Ten by se musał pó kalendarju juž dawno pokazaś.
Interakcija mjazy kulturnymi kupkami na festiwalu by se mógała hyšći pitśku wěcej spěchowaś.
Na manifestaciju pśi tamnem pomniku turnarjow, padnjonych we prědnej swětowej wójnje, jo pśišło jano 50 neonacijow, a to jo mjenjej ako połojca licby z łońskego lěta.
Njeźelu, dnja 18. awgusta, su zwězkowe ministaŕstwa wótwórili swóje źurja woglědarjam.
Scyńśo jej na minutu až do tśich minutow na wócy.
Zgónił a słyšał pśi tom jo teke, až su we jsy serbske tradicije a serbska rěc žywe, až se pśisamem w kuždem domje serbski powěda.
Śěžka wóda se wót wšedneje wódy we fyzikaliskich a chemiskich kakosćach rozeznawa.
Droga pśez wjas jo zastajona
Mackojc Marita a jeje mama Claudia, mjazy nima Oliver Šymjeńc (Schimmenz).
Na to jo zachopił dokradnje rozkładowaś, kak to zwisujo.«
Ako ceły portal ma bok mimo serbskeje teke nimsku wersiju.
Wšykno jo wjelgin derje organizěrowane, publikum jo wjelgin dobry.
Jich situacija w EU jo se za suźenim Lěwice pógóršyła, dokulž EU-programy njedostanu se pśecej tym, za kótarež su myslone, a teke pśemało pjenjez se za nje nałožujo.
Docełego jo było 214 domow z bydlenjami zniconych a k tomu hyšći 93 dalšnych, źož su piwo warili.
Za to su płaśili wěstu dań.
Mój rěcny talent jo pak hyšći drěmał.
Pětš nygnjo.
Pó ceremoniji a krotkim pśechójźowanim na pěskach, kótarež su wobstatk pśirodošćitnego narodnego parka a ku kótarymž njama kuždy pśistup, jo manźelski pórik na łožyšću wšykne trjebne formalije ze stawnikom zrědował.
Jo to rědne, gaž ptaški spiwaju a mjateliki lětaju!
Dokulaž šula buźo zagronita za ceły sedleński rum w Bramborskej (to groni zapśimujucy wobceŕk WITAJ-projekta), su šulski bus a teke cełodnjowne pórucenja notne.
A malsnje jo Mukownik wopśestał z kjawcanim a jogo woblico jo se rozbytšniło.
Wjele lět su śerpjeli gmejnske źěle Rowne/Rohne, Mułkojce/Mulkwitz, Slěpe/Schleife na pódpołdnjo zeleznice a Trjebink/Klein Trebendorf.
Jadna z Pratyjarskich awtorow jo Kěta Wunderowa.
Kathrin Šwjelina, pśedsedaŕka Serbskeje rady, jo komentěrowała, až Serbska rada se wjaseli tomu signaloju, až Serby se ako wažny wobstatk teje tematiki wiźe.
Lěpšyna jo pak była, až Angela Šusterowa jo sama južo tśi lěta k tej tematice rešeršěrowała, te źěła za "Zmij" su dobry zakład byli – wóna jo wěźeła, źo dajo material a informacije.
Pśed dwěma lětoma su Krajna ewangelska cerkwja a łužyske cerkwine wokrejse załožyli "Centrum za dialog a změnu" w Kórjenju .
SŠT a RCW stej w jadnanju z městom Chóśebuz, ale njejsmy do prědka pśišli.
Pisana lokomotiwa śěgnjo dwa wóza z něźi 60 luźimi a ten lokomotiwnik ducy wšym derje rozkładujo, co jo wšykno wiźeś w tyma dwěma góźinoma a na tych 25 kilomejtarjach teje jězby.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (Helmut Kurjo)
Dla togo njejo to źěło w SLA za mnjo nic zasadnje nowego.
Nazgónity fotograf pśemóžo architektoniske drogostki we wobrazu zapópadnuś, lěc jo to restawrěrowany grod w Stróži, cerkwja w Gołkojcach z w lěśe 1848 natwarjonym zwónowym tormom, Mužakojski grod w nazymskej sukni abo gódownje wupyšnjona cerkwja w Hodźiju.
We wjelikej licbje a gustosći su w 9. a 10. stolěśu groźišća w Dolnej Łužycy nastali, což powěda za jadnu kradu na drobne rozebranu kněžaŕsku strukturu.
Wó ABCeju rědko něco cytamy abo słyšymy.
Wón jo pśigłosowaŕ wustupjenja Zjadnośonego kralojstwa z Europejskej uniji.
Wobrazowe kniglicki dawaju nam motiwaciju, impulse, temy a póstarki, kenž su wažne za našo didaktiske źěło w źiśowni.
Dwanasćo wuknicow a wuknikow Dolnoserbskego gymnaziuma , ako chójźe do 11. rědownje, buźo se 12. měrca wudaś do města Lillestrøm w Norwegskej.
Nawjedował jo dlejšy cas šulski ansambel.
Ten tyźeń stwórtk se zakóńcyjo 17. mjazynarodny lěśojski ferialny kurs za serbsku rěc a kulturu, kenž jo se zachopił 26. julija w Chóśebuzu.
Pó wjaceri lažy Jank w swójej nowej póstoli.
Wón źěšo zasej na swój corajšny bom; na njom kśěšo te pśiduce nocy wóstaś, tak dłujko, až swójo pśichodne bydlenje změjo. 
My comy se za to wuźěkowaś, až na taki part zeznawaju naše źiśi rědny nałog, kótaryž su naše mamy a stare mamy ze Slěpjańskich jsow za cas młodych lět woplěwali.
Mjertyn.
Bibliotece stej pśistupnej, luźe deje pak nagubk měś a na wótstawk glědaś.
Wobej serbskej gremija stej nalicyłej póla, ako deje za jich suźenim něnto prioritu měś.
Pśi jatšownem wognju ze zajmnymi luźimi do rozgrona pśiś?
Wjacor su pón Borkowarje wutšobnje pśepšosone na reju.
Běrtyl stolěśa bydlim něnt južo ze swójeju familiju w Běłej Górje.
»Karina«, woła maś tśeśi raz, něnto južo rozgórjona.
Ten ga jo teke južo wušej šesćźaset, to pón wěcej tak njejźo, Wylem šybale babam tu debatu pśeryjo.
"Na zapusće zmakajo se wu nas ceła swójźba", jo nam wjele Majberskich zjadnje wobwěsćiło.
Pšawje jo tek, až nejwažnjejšy efekt socialneje interakcije jo se w digitalnem swěśe zgubił.
Mimo togo su wokna byli južo stare a su śopłotu słabje źaržali.
To su byli 11 źowćow a 8 gólcow.
A take wěrnosći: Komuž Bog žycy, tomu dajo spicy; komuž pak nježycy, tomu pada ze łžyce.
Kótare rěcy to su? Česka rěc jo mója mamina rěc, we šuli teke som engelšćinu a nimšćinu nawuknuł, powědam teke italski.
To su byli mjazy drugim chory z Turnowa, Turjeja, Drjejc, Smogorjowa, Drjenowa, Picnja a Zaspow.
Šulski chor jo tenraz zgłosył nimske, serbske a teke engelske spiwy.
Wóna jo "awtorizěrowany gremium za kodificěrowanje pisneje dolnoserbšćiny".
Skoble razka njekórce.
Pótom stej se teke wónej, Měto a jogo žeńska, pórałej do jśpy wjacerjat.
Jima se pśizamknjo Gregor Kliem, ako buźo we swójom pśednosku glědaś na rěcnu praksu w Dolnej Łužycy.
"Ja mam to za wažne, až w cełej Nimskej wše mjeńšyny w Nimskej znate su.
Chórgojcka kwiśonki jo blěda.
NC: Wót 12. do 15. junija jo Federalistiska unija europskich narodnych mjeńšynow (krotko FUEN) pśewjadła swój lětosny kongres w Słowakskej, a to ako jubilejny kongres.
To rědne a wósebne pśi tyma prědnyma jo to, až Dominik a Alex pśisłušatej mustwoju „Serbske koparje“.
Mustwo "Serbske koparje" ga wótcakujo tam gósći z Dańskeje.
Ja chopijom spontanje spiwkotaś ludowy spiw „Łužyca mója, lubosny kraj, domownja mója, kwětkojty raj...“
Abo dej serbska redaktorka lubjej hyšći raz na serbski wulicyś, což jo wót nich w nimskej rěcy zgóniła?
Zeger 11:30 budu wjasć luźe pó wustajeńcy "Spominanje na pśichod.
W dłymokich Błotach jo se pśed dawnymi casami to tšojło:
Trjebin: Wejsanarje su pśigótowali chytšy swěźeń na Šusteroc dwórje
Źinsa, w casu masowego turizma, pśerědko take něco namakajoš.
Zastup płaśi 3,00 euro, z póniženim 1,50 euro.
Amt za wobswět jo pśizwólowańsku proceduru zastajił / Koncern njejo pódłožki librował
Ze zawězanyma wócyma a ze cepami w rukoma, jo dejało góle pśi drugej staciji zbórk trjefiś, pód kótarymž jo kokot sejźeł.
Na drugi part pak pokazuju ja we mójich filmach serbske problemy, kótarež mě nutśikownje wjelgin gnuju, dokulaž maju něco cyniś z mójimi samskimi problemami, kótarež som sam nazgónił, rownož ja sam we tych filmach ako protagonist njewustupuju“.
A drugi źěl wustajeńce ma něco cyniś z Bobowom, małeju serbskeju jsu w gmejnje Gołkojce.
Na wobyma šuloma maju wjelike starosći dla kursistow.
Cukorowu brambodu móžoš mazaś na "špundowanje", na "murju" a na "domcyk".
Jaipur jo głowne město zwězkowego stata Rajasthan w Indiskej.
Ja se južo wjelgin na to wjaselim!
Pó pśeplěśu cełego jazora jo se wón ako wjelgin dobry plějaŕ na samsku wašnju zasej k nam wrośił.
Dešćownica běšo nazběrała brune wórjechowe škórpiny, a jo je we wóźe namokała.
Młoźina jo měła dwa tyźenja do togo pśeśěg z 20 pórikami.
Wóni su se rozgranjali dla aktualnych temow, kótarež maju cyniś z nowelěrowaneju serbskeju kaznju w Bramborskej.
BÓŽE SŁOWO
Teke pśez zgromadne źěło z uniwersitami w Polskej, w ČSFR abo w Sowjetskem zwězku by to móžno było.
Tak jo to, což jo wót togo casa lažece wóstało, něnto na rěźe.
Njejsu nam kśěli pśeraźiś, kak se jim groni, dla cogo pak su za Saksku, to njejsu zamjelcali: Njocomy wěcej do Barlina, mamy dosć wót togo, což jo se wšykno za Barlin cyniła a kak su pód tym śerpjeli druge.
Nimske mě "Türkendorf" serbskego Zakrjowa pla Grodka dajo luźam wó dowolu pśi Bosporusu cowaś.
Dłujku tradiciju ma na pśikład z bantami wupyšnjone chóžyšćo.
Za Škodojskich njejo to pak jano rědna, ale teke droga wěc.
Jěžyk Borstel Was wita! Slědujśo jomu.
Homel jo město w pódzajtšnej Běłoruskej.
A Pětš ma wjeliki lušt, ju ako małe źowćko naslězy naměriś.
Ně, my comy pokazaś, až serbski móc žedna škóda a sromota njejo.
Won jo se na pśikład wobźělił na dalejkubłańskich kursach w Chośebuskem konserwatoriumje, źož jo teke pśepytowanje ako ceptaŕ za muziku wobstał.
Ropkowanej šorcy jo sama šyła, cypjela a banta wušywała. „A tej młodšej budu to teke wšo napóraś“, powěźejo.
Slězy naju jo wusoki lěs, pśed nama rěka, pó kótarejž casy cołn mimo jěźo ze zmarznjonymi, do pókšyśow zawobalonymi Barlinarjami.
To jo dobre zgromadne źěło!
Z njeju móžomy derje źěłaś.
W Kristusu Jezusu mamy skobodnosć a pśistup we wšom dowěrjenju pśez wěru we njogo.
Alfred Mattusch, kupka Brjazyna – 27.02.1930
Co pak z tymi młodymi jo?
Dešć jo nejcesćejša forma lejow z mrokawow.
Co ga maš za twóju žeńsku?«
Njejo to źiwne?
Toś te wubrane serbske štucki pak trjebam jano pó „łatyńskem” do computera zapódaś.
Financěrowaś budu to cełe z mytowańskimi pjenjezami wuběźowanja.
Pjenjeze deje zasej do domu! 
Jano rědko jo było w Serbskem domje w Chośebuzu teliko chwalby a dobrych słowow k słyšanjeju ako slědny tyźeń wałtoru, 18. januara lěta 2000.
Toś som wjasoły był, až mam teke online-shop", jo młody luź wulicował.
Žylojske maju ideju, až by mógali wódnu cisternu, ako stoj na šulskich gruntach, pśesajźiś a město njeje parkowańske města za awta napóraś.
Kostiměrowane źiśi a wótkubłaŕki su pśišli do turnowaŕnje.
Prědny wjelk, a snaź južo pórik, jo něnto doma w bliskosći Hochoze a Bělina.
Górcota awgustojskego dnja copa pśed gódneju wjacorneju śopłotu.
Pón smy glědali, co móžomy pólěpšyś.
How mamy teke spušćobnego partnarja.
Tak wobijaju se.
Pótom Mina Witkojc jo była na kurje w Českej a njejo se wrośiła.
Wón běžašo pó nejblišej droze a ducy nadejźe bom, kakiž hyšći doněta njeběšo wiźeł. 
Problem na tej šuli ga jo, až trjebaju za wuwucenje bilingualnych pśedmjatow wěcej casa a wěcej góźin, dokulaž nowa fachowa rěc jo wjelgin śěžka za te Witaj-wukniki a nic naslědku teke za ceptarje.
Sakskeje, by ja ju mócnje pódpěrował.
Tudy buźo prědny raz "namša pód gołym njebjom".
Som Jutśkoju ned napisał list, a nježlic až som se doglědał, su byli pjenjeze z Hochoze pśepokazane, formalnosći zrědowane a kupne papjery z klucykom ze zapisanym listom do Hochoze pósłane.
Teke wót chódoty a lodnice mógu małe a wjelike něco cytaś.
Balet z muziku
Wěste meridiany wobgranicuju casowe cony, do kótarychž zemja jo rozdźělona.
Gercy Cottbuser Musikspatzen z Chóśebuza su grali , źiśi ze slěpjańskeje źiśownje Pfiffikus su pokazali nazymski program, a na kóńcu su wustupili slěpjańske serbske swajźbarje.
Jogo głowa jo małki w poměrje k wjelikosć śěła.
Wobej aspekta grajotej centralnu rolu w rewitalizaciji rěcy a napšawdu ceły wucbny personal musy pśiměrjone znajobnosći a nastajenje sobu pśinjasć, aby napórali rěcny rum.
A kak glucny sy, gaž pó jśmě, wordujo zasej swětło, ak by wót swětła wjeźony był.
"Ja budu how te recepty doma zawěsće hyšći raz wuproběrowaś.
W lěśe 1978 jo wudawaŕ wužył wjeliku móžnosć nejmodernjejšego śišća za Nowy Casnik.
Ten, kótaryž sam se chwali, dostojny njejo, ale ten, kótaregož Kněz chwali.
Źiśi su we ferialnem kursu něco baslili a se wumyslili za "Błośański labor".
To su alarměrujuce gódnoty.
We policajskej statistice płaśe take njestatki pótom ako antiserbske.
To jo telefonowa pśipšawa.
Interesantne městna
Krotko jo w swójej narěcy wujasnił, dla cogo se akle něto w lěśe 2005 ten jubilejny abiturny schojźeńk swěśi, rownož su južor prědk 51 lět prědnu abituru na tej šuli złožyli.
W płonym kraju kněžy włožna a góruca tropiska klima.
Pśez to jo se Swantewidowy kamjeń dostał do nutśika twarjenja.
Toś ja z lubym a cesćonym pśijaśelom Alfonsom Parczewskim rozmjej som wopytał narski woglědaś sebje, kaka to wjas a kak serbska.
»Zapšawym ga som pjenjezowy plon, ale gaž mě nichten njoco a mě nic njedajo, musym se wótwobrośiś.«
Pón stajśo šklicku do zamarznjeńskeje spižki.
A jo był woblubowany, což něnt zazdaśim wěcej njejo.«
To su žedne z tych 71 Žylojskich porow.
Jadnaŕka Ludowego nakładnistwa Domowina Marka Maćijowa.
Som wšykno derje rozměła, což jo se powědało.
"Ja se myslim, až njejo to pšawje było, až w takej wjelikej krizy te pśespytowanja su se na kuždy pad pisaś musali", měni Niklas Kobel z Wjerbna.
Jan glědajśo na bok.
Łopjena su měke, wuske.
Wóni stoje w gustych granach, pśi comž wěcej granow pózdatnu wokołku wutwóri.
Dla togo som 1995 z chora wustupiła".
Juro: „Wóda?
Jano gaž njepśidu, muse do pśepytowańskego popajźeństwa.
Starosć njamóžo wjelika dosć byś.
Pśi comž se »dypkownosć« se wě zasej wšakorako interpretěrujo!
Za to trjebne nakładne awto jo wobora dejała kredit wześ.
NC: Jo se drustwo južo do pśidatnych wěcow dało, aby pśizasłužyło pjenjeze?
pónjeźele, 14. septembra /nazymskego
Toś ten dom źinsa wěcej njestoj …
"Ja ga nigda z brylu njedušujom", brumli ruprajcht.
Prědne gósći su byli serbske wandrarje ze šefredaktorom Casnika Gregorom Wieczorekom!
Až do nocy dweju jo tam grał, górjej a dołoj skokotał, tam a sem se mykotał.
pónjeźele, 28. septembra /nazymskego
Jomu se groni “Łužyca”, a toś ten pisany magacin jo mjaztym w Dolnej Łužycy a teke zwenka njeje južo wjelgin woblubowany.
Impresije wót barlinskeje demonstracije pśedslědnu sobotu.
Njeby pśechwatana była, gaby pótom jo zasej kóńc".
Po tom, až jo se zwězkowe pśedsedaŕstwo južo dwójcy z koncepciju za nowe struktury serbskich institucijow, Domowiny a Załožby za serbski lud zaběrało, buźo to grono wó tom teke na głownej zgromaźinje w Malešecach.
Schadowanku pśewjeźomy lětosa w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma z naźeju, až pśiźo na swěźeń wjele něgajšnych abiturientow, kenž kśě snaź wěźeś, co jo nowego na jich „starej” serbskej šuli.
Mej nejžpjerwjej tak pšawje njewěmej, co cotej.
Tudy buźo prědny raz „namša pód gołym njebjom“.
Toś pśiźe k nima cuzy źěd, wali se na 13lětne góle, dawjašo jo, wurywašo jomu włosy a bijašo jo do woblica, dokulž se jomu wobarašo …
Tam pśelodowanje kofrow a drugich brěmjenjow, pasowa kontrola a wótlět do Leningrada.
Ja som pytany wót tych, kenž za mnu njepšašachu; som namakany wót tych, kenž mě njepytachu.
Na wócce – to se wě – z wětšom, ze słyńcom se sušy.
Nejwěcej źěratu z nich — jo to Grodkojski puś — jo gano zachopiła ze šoterom wobtwarźiś Krušwiska firma za melioracisku twaŕ.
Wótergi mógu jich „tešnicu“ južo wucuś.
Gaž som pón w lěśojskich mjasecach pó tych depatych drogach do Zaspow, Depska abo drugich jsow jěł, jo był na kóńcu ten zlěk wjeliki: Wšykne torty su byli rozpadane.
Jogo znaju z togo casa, ako som był na kursu na Dolnoserbskej rěcnej šuli w Dešanku w lěśe 1964.
Po wuknjenju na SRWŠ Chośebuz jo zachopił w Charkowje (Sowjetski zwězk) studowaś biologiju/chemiju.
Lěc su Depsčanarje teke sobu zwucowali, na to Anni Heinrichowa a Fryco Lewicka njamóžotej se wěcej dopomnjeś.
Eksistěruju wjelgin wšakorake motiwy: bomy, ptaški na gałuzy sejźece, familija abo swajźba, zwěrjeta, woblica atd.
Ten dosć jěderny młodšy muski, skóro dwa mejtarja wjeliki a ze šyrokima ramjenjoma, jo był stawnje głodny.
Ten jo chopił teke pilnje mólowaś - na zachopjeńku luźi, pón pak pśecej wěcej krajinu a pśirodu.
Mója Cleo jo była hejnak wjelika dama, něco cele wósebnego.
To wón jej pśiwołajo a se wupórajo.
Škóda! Petrus njejo był zmilny z Dešanarjami.
Toś te sakramenty pśewjasć pak směju něnto jano hyšći fararje.
To ja cu.
Casy stej měłej pśisamem nabrunu kóžu.
Na fašingu se wótpołdnja wšykne pla Hopela zmakaju.
Gromaźe z kumpanom jo wón ako młody muski kólasował wót śichego stwórtka až do wałtory pó jatšach pśez Dolnu Łužycu.
Hansko a Grejtka, I.
Pśeto co ga jo jaden góspodaŕ, gaž jogo zbóžo jomu wzete wordujo.
Archimedes jo princip zwiga namakał.
Rozgórjony w bliskosći grajucym wuknikam pśiwołajo: "Njamóžośo něźi hynźi kopańcu graś?"
Wušej togo: W kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma w měsće buźo pśiducnu sobotu zasej Schadowanka, tradicionalne zmakanje absolwentow a abiturientow Dolnoserbskego gymnaziuma, z rědnym programom a z muziku.
Wjele źiśi njejsom tam zmakała.
Njama pak w źiśowni nic pytaś.
Teke tu nic, ako jo jogo nan tegdy 1956 ako prědnu stwarił a tu kuždemu gjarźe pokažo.
Ako gronjone, ja njejsom to cyniła.
»Kury budu se wjaseliś, buźoš wiźeś.«
Kušcyc, S.
Pó dłujkem casu renowěrowanja jo Serbski Muzej na Młyńskej droze 12 wót , zasej pśistupny za woglědarjow.
[...] pisaŕ gmejnskeje rady, 1947 zastup do strony SED, 1948 do 1951 šlichojski šołta a teke sekretaŕ burskego pśekupnego towaristwa (BHG), pótom instruktor w zjadnośenju burow za mjazsobnu pomoc (VdgB), dalejkubłanja na šuli partaje a VdgB.
Awstriska jo kraj w srjejźnej Europje.
Štundu su ducy byli we tej jsy, wjele luźi jo pśisłuchało za gardinami abo wrotami, wšake su pśewóźowali spiwaŕki z kólasom.
K tomu pśiźo wobglědniwosć.
Tak to wuglědajo w Luboraskej góli – pěsk a pśecej zasej pěsk!
To ma byś teke za Domowinskich cłonkow wažny nadawk.
Domowina, Serbska rada a Serbski institut a běrow Zagroniteje za serbske nastupnosći w Bramborskej su se starali, aby serbske projekty se pśiwzeli na lisćinu pśedewześow, ako su pódpěry dostojne.
Su to skerjej wótrězki mójogo žywjenja.
68 wuknikow buźo lětosa na DSG abiturne pśespytowanje gótowaś.
"Mamy źe něnto spiwaŕske z wjelimi titelami, ale probowaś te spiwy weto musymy, pśeto mamy teke nowych wobźělnikow", jo rozkładła 16-lětna.
Som film tek wiźeła.
To jo stara pśiwěra.
Ta lažašo we starem Nimskem rajchu Wylema II.
Zyma w Błotach
„Drastwy ze šyjarneju mašinu šyś, to jo se mě nejlěpjej spódobało, dokulaž smy how něco za žywjenje wuknuli,“ jo na kóńcu jadno źowćo groniło.
A gaž sebje pšawego wubjerjo, dej guslowaŕ jogo na městnje pušćiś, pśeto pśeśiwo lubosći maśerje jo guslowaŕ bźez mócy.
Wón smějo sobu rozsuźiś, co móžo tam seś abo sajźaś.
Fakt pak jo, až pśednosk a kurs stej byłej premjerje na jadnej uniwersiśe w Japańskej.
Wóni sebje gronje, až njamóžo to bjatowanje byś na škódu a snaź zamóžo nanejmjenjej strapacěrowane nerwy změrowaś.
Pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk jo mjazy drugim gronił, až jo zachowanje srjejźneje šule w Slěpem pśinjasło w tamnych stronach rozrost serbskego rěcnego kubłanja, kenž móžo k tomu wjasć, až se wšykne wukniki do togo zapśěgnu.
A tak buźo to wostaś.
Lěbda až jo dopowědała, jo se – platś – zasej do wódy zminuła.
Rolnikaŕ ma južo lěta dłujko dobre nazgónjenja ze senom, z kótarymž futrujo krowy a jich śeleta.
Ale teke znaty Bórkojski fotograf Steffen jo z nami źowćami pjenjeze zasłužył.
To teke pla nas a našych wucabnikow hynac było njejo.
Pódwjacornobaltiske rěcy jo pódkupka baltiskich rěcow, kótarež źinsajšny źeń su wumarłe.
Zgonijomy, až luźe tuchylu docełego mało knigłow kupuju.
Walter Rizo lubujo wokolnu naturu, cas žywjenja jo rad łazył a ganjał pó tej wjelikej góli, chójźił do kokoškow.
Gaž wó to źo, njetrjebam se schowaś, ja som w zachadnych źaseś lětach cesto dosć w Rogowje abo Potsdamje sobu protestował, teke gaž kněz Koch njoco to wěcej wěźeś.
Nowa wjednica młoźiny Luisa Nowcyc.
Teke ten stary wjeliki dub njestoj wěcej wesrjejź jsy.
Naběgowanja a wumócowanja z boka Rusow su se stali, pó krotkem casu pak jo wobsadniska móc w swójich rědach pśeśiwo tomu wótše zakšocyła.
A zawěsće, to jo było kšasne dožywjenje.
Pšašaj se w šuli, lěc mógu taki kurs organizěrowaś.
Kral źe jo ju juž dawno znał.
Teke pód redaktorstwom Kita Šwjele jo casnik wóstał kralozwěrny.
chwali na kóńcu interviewa wušej togo "imponěrujuce" nagrono wót Roberta F.
Anja Harmsowa jo pokazała swójej pśisamem dwělětnej źowce Eve Adelheid ten źěłowy proces z pjerjom.
Wjelgin rědne serbske wušywanja ze wšych stron Dolneje a Gorneje Łužyce su něnto k wiźenjeju w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem (župa Běła Woda/Niska).
Tu płoninu we Wjelikem Wóseńku/Groß Oßnig tam maju, a w šulskem lěśe 2022/23 dej se tam wótměś prědna wucba.
Ale lěc se jim to na dlejšy cas raźijo z pomocu formalnych, amtskich aktow a kšutosću – to ja njewěrim.
»Sćo měli howac někake kontakty z knězom fararjom a jogo familiju?«
5. 000 € su z tym zwězane a gołkojska gmejna jo nam bitowała pśidatnje wjeliki podium.
Pśi góźbje pósćenja Myta Ćišinskego Mariji Elikowskej-Winklerowej z Chóśebuza sobotu comy w Casniku wótśišćaś lawdaciju, kótaruž jo w Pančicach-Kukowje k jeje cesći źaržał direktor Serbskego instituta dr. Hauke Bartels.
Tak wiźiš, až teke we groznem wojnskem casu se casy raz něco dobrego stanjo.
Južo něnto budu se myslenja gótowaś, což by ja mógał za Pratyju lěta 2007 pisaś.
Musymy groniś: jo był, pśeto źinsajšny źeń, teke we stronach, ak laže daloko wót wjelikich městow, su se take nałogi wjelgin rědko zeźaržali.
Něnt su pak teke źowća kśěli pokazaś, co wuměju.
Pólsko-serbske zwiski pó měnjenju kněžecych su byli a by se měli teke w pśichoźe wobgranicowaś jano na kulturne, rěcne a wědomnostne nastupnosći.
Pó filmje stoje cesto režisery abo grajarje k dispoziciji za rozgrono.
»Ale měj źěk.«
Kak cesto su druge jogo južo napominali, aby pitśku měrnjejšy był! To njedej se hyšći raz staś, gódy ga su rědny swěźeń! Willi njejo wěcej k póznaśeju, jogo broda jo pśeliš krotka.
Mjazy Łukowom a Lubnjowom: Rolske źěłaśerje štapju špargel, ako rosćo pód foliju.
Zełdgana wěc.
Režisery, organizatory filmowych festiwalow, kaž teke Sabina Siegowa a Sylka Laubensteinowa-Poleńcojc wót Załožby za serbski lud, su wjadli rozgrono, kótarež jo moderěrował režiser Erik Schiesko.
Mjazy nimi smy wuglědali Lenu Stübgenojc a Joshua Winklera: Wónej stej 19 lět starej a wuknjotej w Lubinje a Barlinju a stej ekstra dla zapusta do swójeje domownje pśišłej na woglědanje.
We lěśe 1929 jo se wobźělił na wuswěśenju prědneje turnaŕnje we jsy a jo był wuspěšny sportaŕ.
A Towaristwo pśirodowědny centrum Sprjewiny ług z.
By kśěła hyšći wjele pśeběraś.
Pón jo Norbergowa wjeraški lěta 2019 wuzwignuła: Jo na pś. spomnjeła na swój jubilejny artikel k 5-lětnemu wobstaśu towaristwa, kenž jo 15. februara w Serbskich Nowinach wujšeł a 23. maja dolnoserbski w Nowem Casniku.
Na jawišću stojaś jo mě póněcom pomogało w zjawnosći wěsćej wustupowaś".
Nikelojc Anna jo pśišła, jo dwóje grabje gromadu zwězała a tak jo wen łojła to balo.
6. decembra mamy pón źeń swětego Mikławša.
Tak jo to było!
Nowy zwězk Kosykoweje zběrki wujźo
Z tym njesmějomy cakaś, jo dał do rady.
Jadnaŕka LND jo Marka Maćijowa.
Pśicyny za wuknjenje teje słowjańskeje rěcy pla njeje kradu jasne su: "Mój staršy bratš jo južo dolnoserbsku rěc nawuknuł a to jo jomu wjasele napórało.
wałtoru, 5.4.: Gaž muzika zagrajo
Šoseja wjeźo pśez rěku Carny Halštrow, kótaraž běžy wót how dalej do Złego Komorowa a wót tam pśez Elsterwerda, Bad Liebenwerda a Jaseń (Jessen) do Łobja (Elbe).
Pó wuspěšnej abiturje 2009 jo Gregor Kliem nastupił liche socialne lěto pśi Serbskem instituśe w měsće.
A až změjom carny woblak ze zelenymi kašćikatymi smužkami.
Luźe pak wót togo nic njepytnu.
Dotychměst to hyšći oficialne njejo, ale což hyšći njejo, ga móžo se hyšći staś.
Dalšna mysl měni, až póchada kamjeń z rowa wušego mjeršnika słowjańskeje swětnice.
Karina se za sebje smjejkoco.
Turjanarje su na njogo narske cakali, pśed domami su sejźeli.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pšosy wót pónjeźelego, 7. oktobra, do srjody, 9. oktober, na ferialny kurs.
Kněz spominašo na nas, ako pódtłocone běchmy, pśeto jogo dobroś trajo nimjernje. Ps 136,23
Wót togo casa jo wón lichy spisowaśel na wuměńku.
Pśedewšym ako jo se mě zasej lěpjej šło, som kśěł wušej togo něco drugego gótowaś.
We Schneiderowem rězaku wujźe zeger styrich wogeń, załapi pótom ten wólejnik a to wence lažece drjewo, kenž se skóro wšykno spali; wóno jo zawěsćone.
Rozmjej: Pó wójnje wón ze starego kólasowego rama a drugich namakanych źělow sebje zbaslił kólaso.
Ale słyšaś wóna pśecej jo.
W Cazowje śěgnjo Sieglinde Müllerowa wósebnje chmurnu bilancu.
Teke definicija klimowych conow póśěgujo se na wěste šyrinowe krejze.
Šołta Fred Kaiser jo pón krotko pśedstajił swóju wjas, a k tomu su wiźeli wósebny film, kenž běchu z pomocu wokrejsa akle źeń pjerwjej dogótowali.
Knebel jo se chopił tšumpliś a te niśi su jano tak wokoło lětali.
Tym něgajšnym cłonkam rady ‒ Torsten Makoju, Marcus Końcarjeju a Angeli Šurmanowej ‒ jo prezidentka se wósebje źěkowała za angažement: "Což wy sćo za Serbsku radu wugbali, to jo pśipóznaśa a cesćenja dostojne".
How móžoš glagolicu až do źinsajšnego dnja na rowowych kamjenjach, w cerkwjach a teke hynźi cytaś.
We com wiźiśo brachy na pólu literatury w dolnoserbšćinje? Měnim, až dłujke wulicowańka cytarjow dolnoserbskeje literatury wóttšašuju.
Helmut Kurjo se dopomina rad na woglěd Hochozarjow pśed žednymi lětami.
To su placki, kótarež wuglědaju kaž ježyki.
Planowanych jo 12 pśednoskow, ako budu źaržaś slěźarje z cełeje Pólskeje.
To su: zachowanje serbskeje rěcy a kultury, šulstwo, strukturna změna, natura a wobswět, medije a digitalizacija a naslědku zgromadne źěło z gremijami a institucijami, kótarež su pótrjefjone wót serbskego žywjenja.
Twarjenje cerkwje póchada z drugeje połojce 12. stolěśa a jo nejskerjej nejstaršy Bóžy dom na tej wjelikej kupje w Bałtiskem mórju.
We casu DDR ga jo to było kšuśe planowane, ale pó lěśe 1989 jo to było napśisko hynac.
Źiśam na grajnu wašnju serbsku rěc zbližyś.
W njej a na terasy ma 50 luźi městno a te mógu wopytaś how lod, kafej a tykańc a teke wšaku drugu jězu.
Ten wětšy, ako jo girafje pódobny, sega 16 metrow do njebja.
Na kjarchobje se serbski powěda!
Něnt su jano stare pódla, a bywa nas mjenjej a mjenjej.
Hyšći mjaztym až jo swój studijny cas w Lipsku skóńcył , jo wón był nawjedujucy zastupnik serbskego studentskego zjadnośeństwa “Sorabija” a wudawaŕ swójogo casnika “Serbska Nowina”, kótaryž jo se rukopisnje spisał.
Japański larik jo rostlina ze swójźby chójcowych rostlinow .
Cogodla, som ja pšašała?
Zawóstanki kultury šnoroweje keramiki: Row zrosćoneje žeńskeje a gólca z bogatymi pśidankami (gjarnce, nožyki z kśemjenja, platśane mušle, pśeštapjone psowe zuby) z casa pśed jadnab 4700 lětami, namakany w Karsdorfe, wokrejs Burgenland, Saksko-Anhaltska.
Bananu wułupjomy a ju jěmy.
Slědne źěło, nježlic pśedawanje jo se zachopiło.
Dolnošlazyńske narěcy su byli rěc awtochtonych wobydlarjow Dolneje Šlazyńskeje wót ranego srjejźowěka.
Źěśi a młodostne deje byś wšobocnje kubłane.
Wón jo pó wutšobnem wuwitanju mě tegdy wjele »pisanego« pokazował z błośańskimi motiwami.
Comy tam spiwaś, rejowaś a serbske štucki cytaś.
Pó někotarych žrědłach jo jadnučki rod swójźby.
Zasejzałoženje towaristwa pó pśewrośenju a nowe zjawy
Ako su ju 1902 natwarili, jo płaśeła ako wjelgin moderna a skóro 80 lět jo wjele generacijow źiśi we njej wuknuło.
Hoboje groni prof. Manfred Spitzer **.
Co jo se nowego wuwiło? Pśisamem nic, jano Folksamen a Kula Bula.
Ja som sobotu we Wětošowje za punt kaslera 7,15 zapłaśiła.
Jogo wjelikosć a waga wót póddružyny wótwisujo.
Samiski lud jo žywy na teritoriju styrich statow: w Norwegskej, Šwedojskej, Finskej a Rusojskej.
Wjelgin rozšyrjone jo pśeznanjenje, až kisałe górki su tradicionelny ruski pśikusk k wodce.
Wy ga sćo te rozdźěle zawupytnuli a Wam buźo slědkoju wóstudne.
Njok zasej ducent nažrětych punkow w Puškinowem parku měś.
Woglědarjam jo se dolnoserbska kultura wjelgin spódobała.
Móžośo se kupaś a kumštne kusacki nazwucowaś abo se swět woglědaś (doma abo w dalokosći).
Wót 2014 jo Jadwiga Malinkowa faraŕka w Slěpem, wóna serbsku rěc wót doma wumějo.
Końc septembra su swěśili źowća a gólcy we Łojojcu w Grodkojskem wokrejsu ako južo wjele lět swój žnjowny swěźeń.
A: "Nimskemu kněžaŕstwu jo woplěwanje indigeneje ludnosći wósebnje wažne", dla togo su wóni to póžedanje zapśimjeli do koaliciskego wujadnanja.
Rowno to płaśi tek za to wjelicke zarědowanje Serbskego ludowego ansambla w chóśebuskej měsćańskej hali.
Pšawje jo było, na Fryca Latka spominaś tam, źož jo se naroźił - w Nowej Jsy.
Nejskerjej do suseźic gumna.
Wěcej naglědniwe casowe znanki su fota, wót kótarychž jo se mjaztym wjele nazgromaźiło.
Wót zeger 15:00 budu kafej a mlince.
Mak z Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wóda w jazorje dalej stupa, a to głownje pśez to, až su wótšaltowali žedne plumpy, a wót srjejź decembra běžy teke zasej wóda ze Sprjewje.
Mója maś a mójej starej starjejšej z maminego boka su teke na Dolnoserbskem gymnaziumje byli.
"Njocomy wumrěś pó ratach", jo groniła, a jo pominała, až zagronite ministarje z Barlinja a Pódstupima raz do Picnja pśidu na diskusiju z tymi, ako źěłaju we wuglowej jamje abo w elektraŕni, a z drugimi wobydlarjami.
wałtoru, 10.08., Gaž muzika zagrajo:
Woglědarje njezgóniju jano to, což jo Theodor Fontane pisał, ale wobspomnjete su tež druge wažne spisowaśele a awtory, ako stej to byłej Ehm Welk a Landolf Scherzer, kenž jo we swójich knigłach „Spreewaldfahrten“ z lěta 1975 drogował pśez cełe Błota.
Samo na sebje by mě Drježdźany juž wabili.
Kamishibai móžośo sebje teke raźi pla nas w Rěcnem centrumje WITAJ wupóžycyś.
Aktualny magacin: pósejźenje Serbskeju radowu
Jabrik: 1. rebus, 2. derby, 3. stogi, 4. arija – radiska, słynica
Wótwardowarje staraju se ceły źeń, aby jich gósći měli wótměnjatu zaběru.
Pśecej jo jomu šło tež wó to, až jo Domowinska kupka zapśěgnjona do wšych aktiwitow we wjasce.
Źins se wužywa w kśesćijańskej liturgiji a we fachowych wurazach .
Teke wón wuglěda wjelgin rědny.
Něnto pśedstaja se how na głažanem bliźe módrośišć, to jo wažne za drastwu.
Jo to kněz Jiři Mudra, dłujkolětny ceptaŕ na gymnaziumje w Praze.
Něnto jo starki Pettson teke wobtužony.
K tomu buźo mystiska show.
Z kuchnje jo błysk z woknom wen wujěł, mimo togo, až by někogo wobškóźeł.
Sobu źěłaś deje w tej raźe mjazy drugim žurnalisty, zastupniki cerkwje a drugich demokratiskich organizacijow a jaden psycholog.
"Tato, co jo pópšawem wampir?"
Ako jo se Christa kradu z tym ceptarjenim spśijaśeliła, su ju trjebali w serbskem rozgłosu.
How na Lipjem jo kužde lěto mjenjej polow ze kśěnom.
A gaž wy, lube źiśi, buźośo lětosa jaja pytaś, abo gaž stara mama buźo wam rozkładowaś, kak se jaja walkaju, ga pómysliśo se na małkego wuchacka Putzija a na to jatšowne tšojenje z nim.
Pjeršćeniki wót głažanych parlickow.
Do Šwice, Hollandskeje, Francojskeje, Dańskeje, samo do USA, do Kanady a Awstralskeje su dojšli jeje wuźěłki.
Ale wjednistwo Załožby njejo za notne měło, źěłowe kupki wó tom informěrowaś.
To ma se staś w pśiducej renowěrowanej šuli na Hallenskej droze.
Njok pak teke zamjelcaś, až ma rěcna situacija w Dolnej Łužycy teke swóje wustatkowanja na schadowanku.
W juliju toś zachopiju z pśednoskom wó nałogach.
To jo było za nich wjelgin zajmne rowno tak ako rozgrono ze zastupnikami Domowiny, Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, Serbskego instituta a NOWEGO CASNIKA w Serbskem domje.
Za nima źotej jastśeb, zeba.
Wóni ga su te, ako sćelu swóje źiśi do serbskeje wucby.
Paralelnje k wšyknym tym melioraciskim źěłam smy na 35 kilomejtarjach drogi twarili, aby burska technika lažčej na pola a łuki pśišła a traktory njezapadowali.
Ale ma na mysli se wrośiś tak skóro ako buźo móžno.
Toś ta licba móžo źinsa wuša byś, to pak njedajo se bźez dalšnych nowych statistiskich napšašanjow pótwarźiś.
»Ně, Karina, wón jo jadnorje pśijaśelny.«
Kupki pak mógu něnto sami swójo źěło rědowaś a rozsuźiś wó tom, co gótowaś budu a co nic.
Nacije by ju rad pśeměnili na »Lausitzer Literaturgesellschaft«.
»Pa, ja wóstanjom, źož se mě spódoba!«
Ante Trstenjak, 1928. Wólej na płaśe.
Stakim jo rozměś, až w nowemberje jano swěśi wósym (8) góźinow wob źeń.
Prědny raz pak jo se wóna „swěśiła” w Mosće samem.
Wurězki wót diskusije buźośo móc woglědaś we pśiducem magacinje Łužyca, sobotu (15. junij), zeger 13.40.
Dogromady 180 luźi jo to zachadny tyźeń pětk w Hochozy - a to dwójcy - a njeźelu we Wjerbnje wiźeło.
Co jo nowego?
Mjazy nimi jo był Daniel Roy, syn znatego serbskego komponista Hinca Roya, kenž jo łoni wumrěł.
Wóna njejo mógła knigły Schulzego dochwaliś: "My smy doma měli jano 40 bokow mašinowego pisma, wótpisk nimskeje biografije Kita Šwjele.
Wóni wšak su byli tužne, až njejo se lětosa wjeliki festiwal "Wave-Gotic-Treffen" wótměł.
Ako šulski gólc, syrota wót gołkojskego fararja, jo Fryco chójźił do šule w Chóśebuzu.
Ta wót nimskego kněžaŕstwa pówołana Komisija za góspodaŕske rosćenje, pśeměnjenje góspodaŕskich strukturow a źěło – abo skrotka "wuglowa komisija" – jo se wujadnała na wótstupjenje Nimskeje wót wugla do lěta 2038. 
„Našo měnjenje pódpěra se na wědomnostne argumenty“
Droga źo někotare kilometry póspóromje terena milinaŕnje.
Mimo togo su felowali serbskorěcne materialije za fachowe pśedmjaty.
Na droze tamkor smy hyšći raz zmakali Wotrojskich rejtarjow — jich jo było lětosa 101.
Wón jo jogo spórał k mólowanju serbskich motiwow.
Dešanarje su se wrośili z Ameriki
Wjele skalkow jo w kuždem měšku, gaž dej wšuźi samska licba skalkow byś?
Pśi tom stoje informacije wó Serbach naprědku, a to pśedewšym z kulturnego žywjenja.
Za jeje zdaśim jo ideja šulskego centruma wótwisna wót licby wuknikow, ako budu tam wuknuś.
Dogromady jo jich to lětosa 34 milionow markow.
Normandija jo historiski region w pódpołnocu Francojskeje.
Bóžko njejo to lažko, dokulaž ako lajk njewiźiš pśecej cerwjenu nitku w hektiskich akcijach kněžecych.
Bog jo zmilny, mimo wuměnjenja.
Teke źinsa jo wóna ta w redakciji, kótaraž nejwěcej do słownikow glěda a pśecej narska na rěc staršych serbskich luźi słucha, aby wót nich dalej wuknuła.
Nowy amtski wuběrk buźo se 5. awgusta konstituěrowaś.
»Jo se něnto samo wót se wótbyło.«
Problemow wšednego dnja dosć a nadosć a pśecej zasej starosći, „zawobalone” z wjele ironiju, wšykno drje wjelgin derje pśedstajone.
Granicujo z Chinskeju na pódpołnocu, z Chinskeju republiku na dłujkem zajtšu, z Filipinami na pódzajtšu, z Malayziju a sultanatom Brunei na krotkem zajtšu, z Indoneziskeju na pódpołdnju a pódwjacorje a z Vietnamom, Kambodžu a Thailandskej na pódwjacorje.
Wó pytanju za carnym kurjetkom
Pśez cełe žywjenje wšak jo wóstał Mato Kosyk ze swójeju spócetneju domownju zwězany.
Až do źinsa njepśedlažy žedno stojnišćo Serbskeje rady.
Marjana Domaškojc była jo dolnoserbska basnikaŕka, spisowaśelka, casnikaŕka a patriotka.
Wó dolnoserbskich rubiškach by mógli se napisaś wjelike, tłuste knigły.
To jo Schmeiduch demonstrěrował, jo płone kołace z pšenicneje muki a wódy wupjakł – ten nejjadnorjejšy klěb na swěśe.
To załoženje jo było reakcija na zamordowanje Stanisława Pyjasa pśez statnu milicu.
Za tym až južo ducy w prědnej gólańskej jsy jo pśez płot zalězł do burskeje zagrody a tam do swójogo carnego kašćika zapópadnuł stary wul, na dwórje nama znatego bura w drugej jsy póstaja wócy na słomjane pantofle, rědnje z ruku pleśone.
"Wobej stej mójima starjejšyma do rady dałej, aby mě na budyšyńsku Serbsku polytechnisku wušu šulu pósłałej.
How jo se wótmólowało zakóńcenje dojaŕskego kursa we Wjerbnje dnja 4. oktobra 1931. 
Z Kölna/Köln. To jo było za nich wjelike dyrdakojstwo.
Po pśednosku comy pón teke zasej gromaźe grilowaś.
Kuždy tyźeń we ferijach mamy jadno pšašanje abo dwě.
- zeger 11.30: póstrowne słowa pśi pomniku Bogumiła Šwjele
Lěto pózdźej su se źěła pśi markěrowanju sćažki zachopili.
Kokoty spiwaju jano chylcycku tam a zas, tak jo se to pśedstajił.
Smy se pórali na jadno wótpołdnjejše pśedstajenje.
Rosćo nejlěpjej na pśepušćatych, humusowych a fryšnych zemjach.
Ale tšašnje to njejo, dokulaž dołojce rosćo měka tšawa.
Na kuždem boce stoje take a druge njeznate słowa pód nadpismom.
Smy tym luźam ga pśecej teke serbske luštne tšojeńka wulicowali.
Cesto su se ju turisty a domacne pšašali, co ma wóna za drastwu woblaconu.
Ale teke "wót wótkłona mjazy žycenjami a realitu" jo to grono było.
Co ga my how dobrego pijomy?
Dešno jo była stara kejžorska domena, pótakem njemějašo kněžka we jsy a za pśidatne nimske prjatkowanje njejo žedna pótrjebnosć wobstojała ako w Lutolu.
Dosć wjele dalšnych zarědowanjow takego typa jo było, naslědku 2015 za pólskego etnografa Oskara Kolberga ako „załožarja Europy regionow“.
W rozgronje — Cornelia Bergnerowa a Horst Grěška.
Chrom ma něnto take wjelike škódy, až jo tšachota sypnjenja (Einsturzgefahr).
We lěśe 1988 jo Fryco Dubjel, tencas pśedsedaŕ Domowinskeje kupki, spórał Serbski kulturny festiwal do Dubrawy.
A pótom som był guslowaŕ.
Njewěsćo, až wy Bóžy tempel sćo a až Bóžy Duch we was bydli?
… ze šulow Most, Žylow, Picnjo a Borkowy a ze 3. šule w Chośebuzu su se wobźělili slědny tyźeń (11. do 13.5.) na 28. centralnem wuběźowanju serbskeje rěcy.
Pšawu lodu mamy wót 1993. Na BUGA 1995 smy sobu statkowali a na kuždej LAGA, wót lěta 1997. Pśedawamy rostliny za grědy a balkon, krě a bomkaŕnjowe rostliny, a struse a kwětki za kuždu góźbu.
Serbska kupka drogowarjow bu wósebnje pśiwitana wót zastupnice šołty Lüchowa, jo se zmakała z jadnučkim katolskim duchownym Wendlanda, pólskim fararjom Janom Maczugu, a jo dožywiła zgromadny rozwjaseleński wjacork z cłonkami towaristwa, kótarež jo njedawno Domowinje pśistupiło.
To kuždy źeń derje cujomy.
A to, což jo se stało, jo wót nas daloko pšec.
W pěśźasetych lětach jo był wusegajucy pedagog stary direktor Ulbricht.
Wjele dobrego a wjasela pśi nowem źěle.
Doma pak Milenka zasej słodkosći chłošći a limonadu pijo.
Něnto to tśeśe gódańko njewugódajoš!
Dla cogo pak njezamógu wót złego ducha wobsejźonego wugójś?
Kšywo, sćěny a spódk su nowo wubarwjone.
Pśedsedaŕstwo kupki jo łoni wobzamknuło, až njebudu larbaty bal ako zarědowanje kupki organizěrowaś.
Rad wóni se zapśěguju ako pśikład za wjelerakosć regiona, jim se stakim stawnje gódnota pśiśpiwa.
Nadawk za to jo jim dał Dom za serbske ludowe wuměłstwo w Budyšynje.
Se wjaselim na narodne źěło.
Co jo była tema? Co dokradnje měniš? Mě njejo znate było, kak dłujko worduju Serby a serbska rěc južo diskriminěrowane.
Ako jo Měto z foru do brožnje zajěł, jo jogo žeńska južo z petroleumoweju lampu na njogo cakała.
Wuformuj ze śěsta zwěrjetka!
Tak su grajarje a trenarje stupili do dowola.
Krotko pśed radušańskim pśistawom jo se pśechójźowała Candy Hentschelojc w bórkojskej namšaŕskej drastwje na nasypje – slědna góźba, až składowy chip w kamerje hyšći carobu dostanjo.
Na fotografijach sowjetskeje armeje z lěta 1953 su kontury něgajšnego słowjańskego groźišća hyšći wjelgin derje spóznaś.
Wlacotej jogo do krjow, až njeby nichten jogo wiźeł.
Jogo kóža jo krotka, gładka a carna.
»No, sy knigły do gata chyśił?«
Koch ma za 43 luźi we gumnje stoły a ławki pśigótowane.
Z nim wuznamjenjujomy pśesegajucy dolnoserbski rěcny angažement a pokazujomy, až rěc a kultura Serbow stej centralny wobstatk łužyskeje identity.“ Nowy zagronity stoj wšyknym serbskim luźam a zwězkam ako pśigranjański partnaŕ k dispoziciji.
By mógał jomu daś pjenjeze, ale tych jo wón něnto pó wójnje sam mało měł.
Slěźarje su dobyli a pśeslěźili genetiski material z kósćow wót 524 wumarlikow, luźi, ako su něga bydlili w centralnej a połdnjowej Aziji mjazy 12. 000 a 2. 000 lětami pśed našym licenim casa.
Jaja změšajśo a pón nasypśo k jajam južo zaměšane majsowu a pšenicnu muku a pjaceński pulbjeŕ, jogurt, wólej a sol.
Ako trajny problem jo Thiel tu źěratu Zelenu drogu naspomnjeł.
Śmojtina njewěrjecy z głowu wijo.
Wobtwarźony brjog (špundowana sćěna) buźo 142 m dłujki.
Ga buźo Energija Chóśebuz zasej balo kopaś – to nichten tak pšawje njewě.
Ze śěžkeju wutšobu jo wóna tencas spušćiła swój starjejšyski dom a lubowany Turjej – to slědne serbske jsyšćo pśi Gubinskej šoseji.
Smoła pak jo wóstała wob cełe žywjenje na njej wiseca.
Mam togodla wjelgin dobry kontakt k wšyknym wejsanarjam.
Rad grajo wón z pśijaśeloma.
Dobre płody su byli w Zelowej zagroźe w Dešnje.
We Łužycy jo se wjele padało, Sprjewja ma wjele wódy w Chóśebuzu.
Ale co ga dej!
Zmakaniśćo za to buźo sobotu zeger 20:15 pśi gósćeńcu.
Sada jo hyšći źinsa aktualna.
Toś ta kupka jo se wupytała mě „LUTKI” - togodla take woblacenje.
Wón zgónijo wót njecystego ducha, až wukniki njejsu mógali jogo z gólca wugóniś.
Wo źěłowej drastwje se groni, až jo była wjelgin jadnora.
Mimo dalšnych zastupnikow a zastupnicow Cultural Studies jo teke Stuart Hall toś ten proces ako »othering« koncepcionalizěrował – wopisowanje wěsteje kupki z pomocu wěstych pócynkow a gódnotow, wót kótarychž coš sam se distancěrowaś. [...] To móžo se staś na kulturelnej rowninje, ako w paźe rozpšawy wó łapanju kokota.
A lej, te pjerwjej twarde kulki běchu něto měke. 
Zrealizěrowała jo se na kóńcu regionalna źěłaŕstwowa wustajeńca, na kótarejž su kśěli organizatory pó zwuconej wašni pokazaś na wjelicne wugbaśa industrije w Barlinju a wokolinje.
»Se wě, som jogo južo styri raze pśedał, a wón jo pśecej zasej slědk pśišeł«.
Elikowska-Winklerowa: Jo, ja som srjodu z kursistami wšake zwucowała w dolnoserbskej rěcy.
Tak jo za młogu tek lažčej, se serbske słowa markowaś.
Někotare kśěchu se woboraś, ale wóni běchu lažko zepśimane a wuwězane. 
Jomu pó boku stej stojałej Adelheid Dawmowa a Ingrid Hustetowa, rowno tak ako Janka Pěčkojc de Lévano a Isa Bryccyna.
Ten njejo tak kšuśe zestajony – nic tak ako pśi serbskem jatšownem rejtowanju, źož twóritej pśecej dwa rejtarja jaden pór.
Lažy w Pomorskej a Kašubskej.
Uniwersum se wopokažo we wjele padach ako laboratorium fyziki, wjele jeje teorijow se móžo jano w jogo dalokosćach a na górucych, na energiju bogatych objektach pśepytowaś.
Lěcrownož maju zapśimjeśa ako nimjernosć, lubosć a smjerś daloko segajuce a wjelewarstwowe wóznamy, Lence se zglucyjo, jich esencu w jadnom momenśe zapópadnuś a w krotkej basniskej formje zdźaržaś.
Głownje jo se to pokazało w kulturnem programje, pśez kótaryž jo wjadł Marko Gera, serbski student ze Žylowa.
Wětš běšo wjele mrokawow gromadu nagnał, te se pśetergnuchu a z nich nala se taka leja na zemju, až bu w małko wokognuśach ceły kraj pód pówódnicu. 
Druge źiśi gódaju.
Pśi góźbje projekta za źiśownje a horty jo wóna južo basniła za Rěcny centrum Witaj, źož taka źiśeca žyłka jo była wjelgin wužytna. „Tam jo pśedewšym Pětš Janaš był mój mentor, a wón jo we mnjo tu rytmusowu mašinu wubuźił“.
Za mnjo jo serbšćina hyšći 3. abiturny pśedmjat.
K tomu prědnemu wužytku jo słušało teke to, až jo z jogo pomocu było lažčej policaju zawołaś abo informacije wobstaraś, kótarež su k pśimjenju złoźejow a drugich njestatkarjow wjadli.
Ně, to njejo pópózne spomnjeśe na gódy.
Lodka jo wótcynjona wót pónjeźelego do pětka, pśecej wót zeger 10:00 do 16:30. Tam su knigły ze serbskego nakładnistwa "Domowina" na pśedań.
Prědna cołnaŕnja jo se na pšawem boce Sprjewje wóswěśiła.
To cełe dejśo pósłaś (z noticku „Cesny amt/Ehrenamt“) na Wokrejs Sprjewja Nysa, běrow krajnego raźca, Droga Heinricha Heinego 1 w 03149 Baršću.
Mama dajo jomu hyšći flašu z wódu.
Gaž někomu mjazy wami na mudrosći brachujo, ten pšos Boga, kótaryž wšyknym dawa bogaśe a njehujśpiwa.
Wuski kontakt z kupkami jo za M.
Zgromadne źěło z Kita, źož jo Witaj-projekt, a ze šulskim hortom jo dobre, a towaristwo „Tyca“ to serbske derje pódpěrujo.
Wót zlubjenjow a dobrych słowow pak njamóžo serbstwo dalej žywe byś.
Som rada drogowała z njeju do zachadnosći.
Wóna jo była dobra góspoza, ale togo źěła jo było wjele, pśewjele, teke za mócne ruki młodeje góspoze.
Póstarcenje k tomu jo pśišło z trjebnosći.
Howacej wón cyta cesćej na serbski za wuknice a wukniki, w Dolnej Łužycy raz abo dwójc wob lěto.
Wó situaciji serbšćiny na Bramborskich šulach pišo se mjazy drugim: „Rowno tak feluju fachowe wucabniki, ako wuměju derje serbski, a fachniki ako by mógali wucbnice a materialije za didaktiku a metodiku pisaś.“
Šołta Karsten Schreiben jo landrota chwalił a se jomu źěkował za angažement, aby šula nastała.
Wóni stojachu ako pupy we swójej rědnej nowej burskej drastwje.
Jadna noga jo až na slědk była mokša.
Kněni Młynkowa se wesrjejź nocy zbuźi wót głosnego zogolenja muskich pśed woknom.
Jezus źašo hucabnikam: Co sćo tak tšašywe?
Teke pjenjeze by trjebne byli.
Pón wzejo zelezne grabje, gładkujo zemju a skóńcujo wšykne gruzle.
Pětk wótpołdnja jo burska familija Maznikojc spórała žyto do brožni pśi słyńcnem wjedrje.
Góźi se do togo rěcyšća, z napisom Ciarna na tofli.
Annette Ernst, šefowka Błośańskego turistiskego zwězka: „Gano smy akle koncept za mobilitu wuźěłali, a něnto zda se, až jo było pódermo.
Kak wusoko leśimy?
Purpurcerwjene-wioletne kwiśonki stoje w njepšawych wokołkach.
Wón měni, až oligarchy w Praze (měnjonej stej Daniel Křetinský a Petr Kellner wót holding EPH) wójuju wó wjelike wótnamakanje a matej wěcej wliwa na milinaŕnje a jamy wu nas ako kněžaŕstwje w Podstupimje a Drježdźanach.
Nowa fachowa raźiśelka pomoga źiśownicam a hortnaŕkam we praksy
Kudela z Parisa (2. wót lěwa) a dr.
Šlodaŕ jo wiźeł jogo w póstoli lažecego.
Wónej samej pak stej byłej wjelgin pśełapjonej, až z togo krejza 11 kandidatow su rowno jeju wuzwólili – jo Casnikoju wobwěsćił Benjamin Andriske.
Pśez wěcywuznate źěło dr.
Wón jo wudał spise Jakuba Barta-Ćišińskego .
Ten drje njejo w młodych lětach wjele wó to serbske roźeł, ale jo se pó wójnje kradu wobmyslił a dosć aktiwnje wobźělił na serbskem žywjenju.
Pawk njama jan pawcynu, ale teke pałkawu!
Pilnje su źiśi „kulkowe klěbaški” formowali.
Tych pjenjez jo było małko - te zagumnarje ga su byli chude luźe.
Wěrno pak teke jo, až su žedne něntejšne formulacije a dypki w tej kazni take, až Serbam a jich kulturje a rěcy tak pšawje njetyju.
Za awtami stoje spižki a w nich wise zece, kamzole, škórnje a nagłowniki.
Pśisamem kuždu noc su dwě do styri góźin jich pśesłuchowali.
To jo był za nas Serbow, ako kuždy wě, śěžki cas.
Božko pak njejo se to teke hyšći pón stało, gaž su ju k drugemu razoju wó to pšosyli.
Zgromadnje z Rěcnym centrumom WITAJ a Serbskim muzejom w Chóśebuzu su horty nowu iniciatiwu na nogi stajili: Cytańske wuběźowanje, ako jo se južo tśi raze pśewjadło.
Som z Oskarom w zagroźe grajkała.
Wón jo pisał wulicowańka, reportaže, anekdoty a basnje w tradicionalnej a awtentiskej dolnoserbskej rěcy.
Geoffrey "Geoff" Pierson jo US-amerikański grajaŕ.
Bóśonki zwětšego wóstanu we tych samych gnězdach.
Tam zasej smej zalězłej do lětadła do Vancouvera w Kanadiskej a wót tam zasej dalej do Victorije.
Wón jo sobuawtor noweje zběrki „Duchownych kjarližow“ a jo źěłał wjele lět w Dolnoserbskej rěcnej komisiji.
Nagromadu jo jich dwanasćo.
Žeńske z Lubinskego chora su se teke w “pśeśěgu” na cołnach pśedstajili.
W Starostojc kjarcmje buźo wustajeńca (10.00-18.00) z něźi 250 karnikelami a wšakeju pjerinu.
Co z nami zwěstk gótowaś.
To serbske jatšowne spiwanje a te kjarliže jo Edith Pjeńkowa póznała hyšći ako góle, a wóna raźi a pomoga tym nowym spiwaŕkam.
Něźi na kóńcu lěta 1949 pśiźo nan z jadneje zgromaźiny domoj, źož jo šło wó załoženje domowinskeje kupki a na kótarejž jo, gaž se njemólim, Herbert Funka powědał wó serbskej wušej šuli w Budyšynje a wabił za jeje woglěd.
»Wótere nocy pśemysluju, za kogo jo to drje śěžčej, how se wupóraś, za dorosćonych abo za źiśi.«
Co wón cyni?
Mam kónja, psa a karnikela.
Faraŕ John Frederik Noack, roźony 16. maja 1944, njenosy jano mě swójogo starego nana, wušej togo jo se juž pśed wěcej ako dwaźasća lětami z lubosću pśiwobrośił zachowanju serbskego derbstwa.
»Jo wótejšeł«, zdychujo Stina-Fina.
Až rowno ten kriterium se nałožyjo ako argument pśeśiwo pśipóznaśu Serbow ako indigeny lud, to my wótpokažomy“.
Njebój se, ty mała rědownja.
Jogo pak nuźachu grozne myslenja. 
W Měsćańskem wejsnem źělu Gogolow/ Groß Gaglow maju styri familije wjeliki tšach wó swóje domy.
Wažne budu pón teke pśigótowańske graśa a jadno by mógało byś pśeśiwo Chóśebuskej „Energiji“.
Jean Kudela, profesor za słowjańske rěcy na uniwersiśe w Parisu, a Didier Autin, filmowy režiser.
Pśijazny strowi how kuždy luź a naš šołta, teke wón jo wjasoły muž.
Cłonki młoźiny, ku kótarymž teke Larissa słuša, su se južo pětk za "zaspiwanje" zmakali.
W měsće dajo wjele samba-šulow.
Delegaty su se za to wugronili, až Jurij Gros kandiděrujo za zastojnstwo Domowinskego pśedsedarja.
Tak su tencas nastali reliefa »Prědnej cłowjeka« (bronza) a »Ducy do Emauza« (keramika) ako teke plastika »Z rowa stanjony«.
Serbskim zastupnikam jo pśiwołała: "Wy sćo serbsku rěc a kulturu politikarjam a zjawnosći wuwědobnili a bramborskim luźam lušt napórali, aby se ze serbstwom na nowu wizu wopóznali.
Słowjański wjerch z takim mjenim jo w lěśe 1170 slědny raz w pisnych žrědłach wobspomnjony.
How som akle pšawje spóznał, co źěło górnikow w pódkopach wóznamjenijo.
Wóna Pětša górjej ześěgnjo.
My smy tym nejmłodšym na SRWŠ slědny tyźeń z fotoaparatom woglědali, a to rowno, ako su měli wuwucowanje w fyzice.
Wót nowego šulskego lěta buźo jich wósym wucabnikow mjenjej na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Kak buźo to ze serbskeju rěcu? Tam som ja zagronita.
Ako pśigótujotej M.
To jo měsćańska rada srjodu tyźeń k wěsći dała.
Wušej togo smy teke druge gólcy a źowća źiśownje pśepšosyli, aby sobu swěśili.
Aktualny magacin: nowosći, wót głowneje zgromaźiny Domowiny
Rosćo w słyńcnych žywych płotach, na lěsnych kšomach, w swětłych lěsach a suchych pastwach.
Ale wót njeje słyšała som južo wjele do togo.
Wěrno pak jo, až z nimi njenastanu nowe źěłowe městna we wjelikej licbje.
K pśijaznej atmosferje gromady su pśinosowali filmy a fotografije, ale teke pśikusk we pawzy: kjarcmarje su dobru swajźbnu zupu nawarili.
K tomu su wudali brošuru we nimskej a serbskej rěcy.
Ja som pśi cytanju pśipódla słuchał na českego spiwarja Petra Nováka.
Taku pak w Chóśebuzu zarědowali njejsu, ale jano B-rědownje.
Naźejam se, až se situacija w nowem lěśe pómałem pólěpšyjo, aby familije mógli se zasej zmakaś, ako kśě, a luźe na jsach nałogi teke zasej gromadu swěśiś.
Starjejšym w Kórjenja togodla do rady daju, až mógu jich źiśi wuknuś na šuli w Libanojcach.
Na gluku bydle Wjasolkojc jano dom dalej.
Ja mógu teke na bomy lězć.
Gniwny šćoka wódny muž: "Źo sy była?"
Zegeraŕ Handrik co to źěło w oktobrje pśewjasć.
Samske wobraze na sćěnje, samski proch na woknje!
Drugim pśedstajenjam buźo něco felowaś: Hochoski šołta Fryco Wojto.
Wugódajśo kśicawku, pón pśenjasćo pismiki z wuzwignjonych kašćikow do rědu dołojce.
Pó wurejowanju jadneje štucki su se pórali dalej pśez wjas.
Wót 1950 jo w Grodku se zachopił dominanca kanu-slaloma w Grodku.
To jo 14 euro mjenjej ako w juniju.
Dybawu sy musał kuždy raz zasej górjej śěgnuś, pśeto wót samego wóna górjej pśišła njejo.
Se wě, což śmojte mysli dla krize pak wugnaś dej, su jeje barwojte maskowe designy.
Kuždy smějo měnjenje licho wugroniś a teke demonstrěrowaś w Nimskej.
Zajtša a wótpołdnja su se źiśi mógali na wšakich stacijach zaběraś.
Wóni su pśišli ze Šejnejdy, z Depska, z Barbuka, z Wjelikich Dobryń, z Turjeja, z Chóśebuza, ze Šlopišćow a z Hochoze, Prjawoza a Drjenowa.
Ale chwataj.
Chtož co dojěś něnto njeźelu, 29. januara, něźi na zapust, za togo njebuźo zewšym tak lažko, se pšawje rozsuźiś.
To jo było wuchadnišćo za to, pśemysliś, lěc njedejała wuknuś serbsku rěc.
Gódanko jo było za ferije.
Wukniki 11. lětnika se how něnto w „informatice“ z teju techniku zeznawaju.
Teke Mia ze Žylowa jo chwaliła ten kurs.
K tomu njejsu jano pśepšosone cłonki Barlinskeje kupki, ale teke druge Serby w Barlinje.
Picański amt pódpěra jich z pjenjezymi a organizaciskeju pomocu.
njejo hyšći tak stare.
A lěcrownož jo ten narodny źeń, ten 30. december 1819, akle na kóńcu lěta, jo se to cesćenje a spominanje na njogo južo dawno zachopiło.
W powěsćach wó lutkach jo se wótbłyšćowało póžedanje luźi za wumóženim w nuzy z pomocu njenaźetego bogatstwa.
Mjasec pózdźej jo bramborske krajne kněžaŕstwo „Prědny wukaz nastupajuce spěchowanje serbskeje ludoweje kupki” wobzamknuło.
Měto Nowak z bramborskego ministaŕstwa za wědomnosć, slěźenje a kulturu źaržy pśednosk w Serbskem domje.
K tomu pśiźo, až jima grozy tšach, swójo bydlenje zgubiś, dokulaž njamóžotej dalej najm za pśebytk zapłaśiś.
Wiźimy na pólach te kwětki, tulpy, leluje, ak su tak wjele rědnjejše ak Salomona kšasa.
Ja śi znajom, ty lumpak!
Městko lažy pśi lěwem boku rěki w Nógrádskem žłobišću.
Něnto jo se Serbskej centralnej bibliotece pśi Serbskem instituśe Budyšyn zglucyło, z priwatneje ruki kupiś wudaśe z lěta 1597. 
We tych knigłach źo wó to, kak Serby su wudrogowali do zamóŕskich krajow we 19. stolěśu.
Njedejali pak zabyś, až jo była tradicionalna narodna drastwa praktiski wužywana, a dla togo jo musała byś wužytna, jo była pśedewšym woblekanje, nic kostim.
Woplěwaś a rozwijaś hyšći lěpjej a cysćej serbsku ludowu kulturu swójeje wokoliny a wužywaś dane móžnosći za wuknjenje serbskeje rěcy — to su delegaty w diskusiji ako nadawk teke w pśichoźe wobwěsćili.
Pózdźej z Frankojskim mócnaŕstwom.
Tak pódobnje jo to snaź w starem grichiskem casu było, gaž su sejźeli Cezar a druge w takich kupadłach.
Jeje zestajenje mamej z tym za wjelgin raźone.
de wót Serbskego instituta jo bogatšy wó nowy modul: We njom jo fonetika dolnoserbskeje rěcy šyroko a systematiski rozkłaźona.
Njejo ga zewšym tak lažko, někogo namakaś, kenž ma k tomu dobru ideju.
Za pśichod, měnimy, buźo teke taka forma pśedawanja wažna, až Serby sami ze swójimi knigłami du do luźi.
»Mójej pśijaśela kobołk a grošk by snaź teke rad kśěłej how bydliś.«
A to jo jědro teje reformacije.
Za fasadu su byli wurězki ze źiwadłowych produkcijow wiźeś – ale nic słyšaś.
Dla cogo dej rowno Miłoraz ako jadnučka wjas w Slěpjańskich stronach wumrěś?
Mech dejał se do wobźěłanja wurěšyś a jegliny ako teke list wótpóraś.
To jo se mjaztym pśeměniło a nowe žywjenje jo do jsy zaśěgnuło.
W Dolnej Łužycy take něco tam a sem hyšći dajo, by ja měniła.
stwórtk, 21. maja /rozhelonego
Wóna groni: "Luba Sara, rozwězanje twójogo problema nosyš stawnje pśi sebje."
Z Budekojc palaŕnje jo sajźiło jajowy liker, sliwowicu a paleńc wót sadu.
Wěcej wó tom, kak jo tamna młoźina 20. awgusta ten stary serbski nałog woplěwała, cytaśo na 8. boce.
»Ja som janźelik Carry a ja pśidu, dokulaž sy mě wołała.«
Mimo jatšowneje guski dostawaju how źiśi hyšći wót kmótšow pisane jaja, paprjeńc a rubiško.
Co ma Cerwjenawka w kórbiku?
W lěśe 2004 se kněžy Wenuša abo wjacorna gwězda, pó serbsku Šaparka.
Mama Antje jo źowćoma te włose platła, pón stej 10- a 12-lětna swóju drastwu na se dostała z pódpěru Popojcaŕki, kótaraž z Brjazyny póchada a kótarejež starka jo hyšći wšednje burska chójźiła.
"How jo bydliła Marlies Smolcyna , ak jo wjele lět se starała wó serbsku drastwu."
Togodla se zajmujom teke za Serbski sejm ako městno twórjenja politiskeje wóle.
Pśez wuglědko wusoko górjejce w bliskosći šachta dymnice padnu šyroke słyńcne tšny nutś.
Pótom sednuštej se k jěźi. 
"Quattrohaus" informěrujo mimo togo na carnej tofli w Zaspach wó swójich planach.
Pó wójnje jo se w Strjažowje hyšći na wšyknych dwórach serbske powědało, a teke hyšći pśi źěle na póli, a samo na gromadach LPGeje.
Kuždy napišo na wšake cedliki, ako co by mógali se pśewoblac.
13. februara 1940 jo se wóna naroźiła w Domelic serbskej burskej familiji, a wóna jo něnto wóswěśiła swój 80. narodny źeń.
To pak jo akle prědny kšac, pśeto 16 000 luźi jo se pśipowěźeło za to, až kśě telefon měś.
Pśecej zasej se gniwam, gaž słyšym někogo groniś, až w Dolnej Łužycy to njejsu žedne pšawe Serbowki, ako ku swěźenjam nose serbsku drastwu.
Až do lěta 1961 jo to była pón kowalnja.
Powědali su choreografka Golde Grunske, zarědowaŕ konference Gerd-Rüdiger Hoffmann wót Załožby Rosa Luxemburg a Karsten Feucht, kótaryž jo pózdźejšu diskusiju moderěrował.
W toś tych lětach su se wózjawili we wótstawkach mysli k narodnemu połoženju serbskeje ludnosći.
Organizěrowało jo premjeru serbske Ludowe nakładnistwo Domowina a wót tam jo do Dolneje Łužyce pśijěła lektorka knigłow Janka Pěčkojc de Levano.
W Płomjenju sćo cytali wó tycy.
Pómałem dunda Karina k prěkušoju.
Šulski centrum jo nastał na pódłožku wujadnanja z Vattenfallom z lěta 2008. Wustanišćo za buse pśed šulu – to serbske nadpismo jo górjejce! Prědne wukniki w nowej šuli.
Toś su placki wokoło njogo se wulěkali!
Njenjaso śernje.
Wóna powěda ze źiśimi wó tom, kak mógu reagěrowaś, gaž pla někogo toś to zacuśe spóznaju.
Smy grali, smy nowe tšojeńka pisali a smy se wě tek cytali.
Tak nastanjo pśidatna stabilita.
Co swójske wobraze w głowje wuwijaś.
Bliše ako Bog su nam terminy, kenž na kuždy pad doźaržaś musymy, a źěło, kenž musymy hyšći docyniś.
»To wšo jo nejskerjej mója wina«, wón pśiwdajo.
We lěśe 1731 jo kóńc serbskeje tradicije we tudskem diakonaśe – nowy diakon rodujo z nimskich stronow pśi rěce Mosel.
Wjeleseraku wustajeńcu w Drjowku bóžko njamóžośo se tuchylu woglědaś.
Wuslěźi se, až to wšykno jo cyniła wěsta S., kótaraž słabeje mysli jo.
Ta jogo drastwa jo pitśku wěcej „tradicionelna“, to groni: wóna njejo cerwjena kaž pśi modernych ruprajchtach (teke we tej basni pśipódla jo to grono wót „cerwjeni płašća“).
Z Chóśebuza/Cottbus. Nowe dwórnišćo za buse a elektrisku pśi zeleznicowem dwórnišću jo wordowało pónjeźele pó tśich lětach twarjenja wuswěśone a wótwórjone.
Crjowa swinjece - kradu cysto wupałkane.
Nejskerjej jo to ta jadnučka pilgaŕska stacija we sedleńskem rumje Dolnoserbow.
Ja som ju pšašała: „Móžoš mě něco pokazaś?
Cerwjena nitka Schadowanki su ga zmakanja ze sobuwuknikami, ceptarjami, wósobami zjawnego serbskego žywjenja – stakim woplěwanje kontaktow.
Prědny cas jo był śěžki.
Teke w Nowem Miłorazu jo zogol
Ta buźo ze swójim měrom źeń a atraktiwnjejša za woglědarjow.
Tśi swójźby njamaju zewšym žednego domu.
Dla tog, až wón se njecujo we serbskem pisanju mócny, ga se mysli, až by rad te tšojenja do mikrofona zgronił, a snaź budu druge jomu pomoc, jogo wulicowanje na papjeru pśenjasć.
Willi jo póglědnuł na njogo z późiwanim.
Te wšake wustajone twóŕby – mjazy drugim wušywane, wukokulkowane, wukleplowane abo wupleśone – póchadaju wót 49 žeńskich a muskich cełego regiona wokoło Bórkow až do Carneje Plumpy, wót Gubina do Łukowa, z Barlinja, Halle nad Solawu a samo z Českeje.
Ten datum su sebje studenty, wót kótarychž jo ideja pśišła, z wótglědanim wubrali dla jadenkow.
Pśedwiźone jo za to něnto row Korle Jordana, kenž ma gromaźe z dalšnymi wósobami z jogo familije swójo rownišćo na Pódpołnocnem kjarchobje.
Wóna měni, až z rownju z tymi jsami zgubijo se wjeliki źěł natury a kultury: słowa, stronine a serbske familijowe mjenja.
Stakim jo wěste, až to wustawadło buźo mjeńše nježli gmejna jo se zaprědka mysliła.
Tuchylu njejo mógał teke ten gólc tu rědnu póstawu z góle zabydnuś.
Ana Lehmannowa jo ju synoju a źowce wucyła.
Sobotu, 24. januar:
Teke licba wuknikow spadujo, což ma pśedewšym cyniś z demografiskim wuwiśim – jo Wylem-Kell gronił.
Z pisakom mógu se kamjeńtne wobraze wudopołniś, pśi comž se pak jano wěste linije abo formy nakresliju.
Mina Witkojc jo była nosaŕka Myta Čišinskego.
Wjas słuša ku wjelikej gmejnje Halštrowa hola.
Doma zazwónijom ned Axela.
Jo jadno słowo pśeśiwo tšachoju, gaž se myslimy, až njejźo wěcej dalej.
W 15. stolěśu běchu how załožyli rybaŕsku wjasku.
Lań se z wupśestrětyma nogoma a rukoma na zemju.
Škoda, F.
Šulske źiśi za jaden wobjed až do septembra hyšći 55 pjenježkow płaśe.
Nježli jo pak šło wó togo kokota ze sukna, su se źowća wuběźowali w karowanju žabow.
Chtož znajo pitśku našu łužysku abo lěpjej našu serbsku kuchnju, ten móžo teke sam zestajiś a napisaś recepty, kenž su pó serbskem.
Pla Babbel a Busuu zwucujo se teke powědanje, kótarež pla dermotnych portalow njejo wuwite.
Mimo flejty wumějo Susana graś na klawěrje a orgelach.
Wosebnje ze zjawnostnym źěłom a wobchadnym konceptom (Verkehrskonzept) njejsu byli spokojom.
A ta tśeśa jo jano někotare słowa słowakski znała, ale teke te druge słowa w tej drugej rěcy som mógał derje rozměś.
Ja som był slědny a słyšym jogo hyšći źinsa: »A ceji ty sy?«
Marja Šćapanec, studentka
Lěto 2021 se derje njezachopijo.
Su byli wjelicne nagrona pódla, z wjele informacijami.
Jo, ale jano w Dolnej Łužycy.
»Něnt pak mě noze bólitej«, měni Madlena.
Někotare z nich su měli tam swójźbnych.
K takemu rolnikaŕskemu źěłu stej wónej wót młodych lět pśiwuconej.
Wón zazdaśim ma magiske kompetence.
Ale wóno mě wobguslujo, dokulaž móžom něto sobu k tomu pśinosowaś, až serbska kultura, serbska muzika se dalej a wuspěšnjej rozšyrja w Nimskej a we wukraju a na zajmawy part zjawnosći se spśistupnijo“, groni młody dramaturg.
Toś jo pśišeł na ideju imbisa a dwórskeje lody.
Warianty serbskich melodijow
Filmowali su mjaz drugim w 2.
Jank se mysli: ‚Něnto ma mama skóńcnje zasej cas za mnjo.
Žycymy wšyknym cytarjam a cytaŕkam, awtoram a awtorkam a roznosowarjam žognowane, rědne a wjasołe gódy! Wóstańśo nam strowe.
Toś te załožki producěruju gaz z pomocu gile wót swini a gowjedow a majsoweje silaže a stakim zawěsćuju drustwoju nabranki.
Gaž njejo tak śopło było, jo teke dało samo gótowane wino wót cerwjenych hendryškow abo jabłukow, młogi raz wót winowych grankow.
Teke jabłušcynu jo słyšała: "Wutśěs mě, wutśěs mě!"
Pśidatnje su Serby pominali, až šulstwo musy garantěrowaś za kuždego wuknika serbsku a bilingualnu wucbu pśez ceły šulski cas.
Pokazuju, kak z kólaskom se pśěźo wałma wót alpaka k nitce.
Dopołdnja budu wiki z produktami z našych stronow.
Pśejźiś buźo rowa noc.
Bogumił Šwjela jo ako wósadny faraŕ w Dešnje póstark dał, až wšykne zwóny maju jano serbske napisma.
Głowny nadawk jo a wostanjo za pśisłušnikow našeje armeje, zdźaržaś a šćitaś měr.
A kak wumějo Maja napśisko se smjaś!
— Pśi źěle procowašo se Robinson, Pětku swóju rěc nawucyś. 
To se pak za kupanje tak pšawje njegóźi.
Drjewo pó Sprjewi se hympoco, skóro wen na mórjo doplějo.
- Wěš ty, až jo Karlik zamrěł?
We wokrejsnem domje w Baršću lice pak teke z tym, až pśidu dla togo wósebnje ze jsow blisko Drjejcańskego lětanišća dalšne protesty a samo skjaržby.
Zawěsće jo nam wědobnje, až luźe w Miłorazu maju wšakorake měnjenje, což nastupa to pśesedlenje.
Teke źěłaŕnju su wugótowali pśez platformy za komunikaciju w interneśe.
Kótare teze pśitrjefiju, wó tom samo fachowce se waže.
Tam jo mólował mjazy 1979 a 1981, nastała jo serija "Znicone jsy".
Chtož se prědny raz spóśi, by dejał to pód kontrolu gójca cyniś.
Lěc to jich měnjenje buźo tej inwesticiji zadoraś, na tom se cwiblujo.
Su póbitowali mazańc, lod a piwo.
Pyrenejska połkupa jo wjelika połkupa na krotkem wjacorje Europy, nejwěcej pódwjacornje z tśich wjelikich pódpołdnjowych europskich połkupow – Pyrenejskeje, Apenninskeje a Balkańskeje.
Skrotkim, jadna strona jo pótom akle pšawje chuda a žałosna, gaž wóna złe drogi ma.
Jubilejnej zapusta stej byłej w Zaspach (170!) a w Depsku (130.).
Nagromadu co VVO 6. 700 toflickow na swójom teritoriumje wótnowiś, a ZVON 2. 200, a to nic jano w serbskich stronach, ale wšuźi – pśeto to wótnowjenje ma pśedewšym cyniś z tym, až stare tofle su pó źělach 30 lět stare.
Sam njejsom był wjeliki pśijaśel tych pjacenicow, razka w někakej jězy.
Jo se wjaselił, až jo se jomu zasej raz raźiło serbskego wejsanarja wobšuźiś, a jo sebje wulicył, wjele w Kamjeńcu za sytego woła nawikujo.
Jogo swak Leo se póžeda za starym casom, ako njejsu měli na jsy wjelike telewizory, ale město togo pśedawaŕnju, biblioteku, bus město wjele awtow, post a pśed domami ławki, źož su luźe sejźeli a se rozgranjali.
Maznikojske jazoro jo kradu woblubowane.
Dajśo kórtku wumólowaś.
Wšake se pśi pisanju hyšći změni.
W mójom pśedstajenju spiwa kokot: "Póraj se na rejowanišćo!" Głowna tema melodije drogujo wót jadnogo instrumenta do drugego.
Jadnej manźelskej stej teke wu nas pśenocowałej.
„Wjelicnje, což jo narosło“
Gerald Schön - solist z Wjaski-Grodka.
To su jeje cłonki:
Mjaztym jo jogo pótomnik Sven Hoffmann ten "górjański pjakaŕ".
Wón jo se starał za pśedań Serbskeje pratyje a serbskich kalendrow we swójej jsy, a z tymi jo casy teke mały Ulli pó jsy chójźił, aby je serbskim luźam do domu pśinjasł.
Tak jo wón to ako mały gólc hyšći dožywił.
Taku dobru góźbu su měli sobotu, 18. januara.
To gótujo swěźeński komitej, w kótaremž su zastupjone wšykne wejsne towaristwa a kupki, a ja ako wejsny šołta.
Docełego derje, jo wótegrono było.
Drugi a tśeśi kral stej byłej Michael Worak a Marcel Märker, a jeju kralowce Peggy Seidojc a Melanie Panwicojc.
Toś tu fotografiju ma awtorka lista doma: Tśi žeńske z Bórkow na Zelenem tyźenju we lěśe 1928 pokazuju, kak se lan pśeźěła: Marjana Lěskojc, Matušojc Marjana a Anna.
A wón kśěšo Jezusa rad wiźeś. Lk 19,2–3
Wot lěta 1618 jo Bok słužył sedymgrodskemu wjerchoju Gabrielu Bethlenoju ako chronist a bibliotekaŕ.
Popšawem źe pśidu z Chośebuza.
Toś ten wobraz jo wjelgin wažny, pśeto ga su luźe wugloweje jamy dla musali ju wopušćiś a Tšawnica wěcej njestoj.
Łońske wjeraški – Serbska kjarmuša, wulět do Górneje Łužyce, serbski literarny wjacor a serbska gódownicka – su se derje raźili, a togodla co kupka take teke lětosa dalej wjasć.
Na śamnu energiju pokazuju daty dalokich supernowow, jeje eksistenca se wobkšuśijo z pomocu satelitow ako COBE a WMAP, balonowych eksperimentow ako BOOMERANG, a teke efektow grawitaciskich linsow a rozdźělenja galaksijow w uniwersumje.
Paul Diels, profesor na uniwersiśe we Wroclawje.
Z njedobrym zacuśim w brjuchu smej zastupiłej do mašiny wót Delta-Airlines.
Dla wětšowatego wjedra njejo se wóno stało pśi rowje, ale we kjarchobowej hali.
Wjele historiskego by mógał nam wulicyś!
Gaž teke sudnik jeju pó dobrem wujadnaś njamóžo, wón naslědku wusuźijo.
Mej tam njamóžomej pśez rěku.
Ale nigdy njejsmy na mysli měli, z jich gusłom drugim luźam pomagaś.
Kaku wuzbytnu mudrosć by pśinjasła suma liconych grochowych zernkow jadnogo měcha, gaž wěmy, až z jich pólewankow su se cełe generacije derje seśili!
Miłoraz jo za znankstwom pisnych dokumentow nanejmjenjej 483 lět stary.
Cełkowne swěźenišćo buźo wobgroźone, a woglědaŕki a woglědarje změju jano jaden zachod pódla jawišća.
Dokulž pak žedneje łopaty abo mótyjki njemějašo, dejašo je z palcami wugrěbaś a pótom zasej z palcami źěry ryś, a je sajźaś.
Dwě lěśe dłujko buźo jadna firma ten row woplěwaś, za financěrowanje togo pśedsedaŕstwo pšosy cłonkow a drugich, aby za to něco darili.
abo 1/4 łžycki sušonego rosmarina,
W slědujucyma dwěma lětźasetkoma jo se teke politiska situacija w Nimskej změniła.
Te kuski su wóni zezběrali a pušćili z tormowego wokna.
Iniciatoŕce akcije a Jana Tonkowa wót Bramborskeje pśirady starjejšych.
Z wódy kuka, groni rak: "Ja, mój Jurko, chójźim znak."
Lube źiśi, w slědnych tyźenjach smy za Was měli gódanko.
Som cełe lěto we Woronježu w Sowjetskem zwězku ze zagóritosću rusku rěc a literaturu studěrowała a diplom z jadenku dokóńcowała.
Becker jo wjelesym znaty ako grajaŕ chóśebuskego statnego źiwadła, ale jo teke był grajaŕ Nimsko-serbskego ludowego źiwadła w Budyšynje, źož jo wuknuł serbsku rěc.
Wšykne druge zarědowanja comy pón ako gósći Serbskego swěźenja dožywiś.
Pjerwjej jo stajenje Homa Stroma južo źeń do togo było.
Wostała jo z nich až do źinsajšnego »Annemarie«, kenž na žednom zapusće a drugem tradicionelnem wejsańskem swěźenju njefelujo.
Wobsajźenje wobwodnego amta w Drježdźanach jo se zwónoźeło 5. decembra.
Pitśku su mógali pśisłucharje zabyś wšedne starosći.
Pón jo se dopomnjeł teju setkowu, wisecej pód wózom.
Handrij Zejler jo pisał wjele serbskich basnjow.
Ale ten studium njejo dokóńcowała. „Ja som cuła, až cu lubjej něco z mójima rukoma źěłaś a gótowaś“.
Ten co na kuždy pad raz woglědaś do teje serbskeje jsy, ako jogo mě ma!
Až do palmice, 5. apryla, w połnocy Teke fota wót jatšownych jajkow su dowólone.
derkajucy pó pólach.
Elektroniska muzika jo mě pótom pokazała, až som weto muzikaliska.
Dlatog su łapanje kokota pśikrotcyli.
Som swójim luźam wujasnił, až su na tych wušynach něga raz źiwe kšuški kwitli ... Na swójej kólasaŕskej turje som how pó pěskowatej droze kólaso na góru górjej śišćał a se źiwał, kak nagle how górjej źo.
W lěśe 1961 jo pśišeł do tencasneje DDR.
Městno jo Patokojc brožnja na Horach .
To jo był Logan.
Geografiski Puerto Rico słuša k Pódpołnocneje Americe.
Rědne nazymske wjedro zwjaselijo nas jano poł tyźenja.
Nazymu , gdyž druge kibuty se pšec pórachu, lětašo wón k wjerchoju, kaž by tež pšec kśěł.
Až mały Měto jo ju weto nawuknuł, ma se pśedewšym źěkowaś starjejšyma swójogo nana, z kótarymaž jo bydlił pód jadnym kšywom, pśeto jogo mama jo drje tšochu serbski rozměła, ale jano nimski powědała.
Dołojce na samej łuce dajo jano pór njerownosćow widanje wót njogo.
Źurja zaprasnu.
Woplěwanje nałoga jo wěcej ako ritual, ale tejerownosći cesćenje za serbski lud.
Wót togo buźomy w Casniku hyšći ekstra pisaś.
Wonej stej wunamakałej wósebne pismiki za słowjańsku rěc, pla nas prědne słowjańske knigły spisałej a załožyłej tak słowjańske pismojstwo.
W tom casu jo dolnoserbski tyźenik měł teliko lazowarjow, ako žeden drugi serbski casnik do togo njejo měł.
Tam buźo rědny kulturny-muzikaliski program.
Ewaluacija serbskeje wucby jo wopokazała, až dajo pśemało ceptarjow a wuknikow z rěcneju kompetencu.
Ako su te źěła byli docynjone a twarjaŕ jo ze swójim źěłom spokojom był, jo wón cołn tak pšawje z mazom namazał.
A to jo wětšy źěl.
Albertirsa jo město w Hungorskej.
Lube źiśi,
»Starka jo se sobu woglědała to nowe bydlenje w Běłej Wóźe.«
To se pak źinsa wěcej njecyni, něnto jo wšykno w jich domach.
Teke ja som měła gluku jogo znaś, se z nim wulicowaś, wót njogo wuknuś.
W dalšnem dypku jo šło wó wukubłanje ceptarjow serbšćiny na uniwersiśe w Lipsku.
Teke njerěcha pón nadosć jo.
Twarjony jo ten dom prědku wěc nježli sto lět ako hotel.
Kótary rod wóni maju, to Colett ja no góda.
Za wšym zdaśim jo tak, až naš swět njejo małym rěcam dobry: Ako kejžor Nero jo něga njegnuty a ceło we měrje pśiglědował, ako jo Rom stojał w płomjenjach, tak teke my wjeźomy penibelnje statistiki wó mrějucych rěcach, njecynimy pak nic, aby tomu mrěśeju zadorali.
Za Krabatowu wustajeńcu ga jo figuru Krabata we pśirodnej wjelikosći wugótował.
"To nic."
Teke z Miłoraza su pśichwatali na koncert.
Anthony, natwarjona wokoło 1860 – bóžko jo se wóna w juniju 2007 wótpaliła.
Jo měła teke nadawk, šesć lapow za jatšowne spiwaŕki wušyś – za te, ako by jatšownu njeźelu w Limbarku kjarliže spiwali.
Dorosćony luź wótedawa pśi takich temperaturach ze znojom a mokśom wšednje wěcej ako tśi litry žydkosći.
Lěc šyś, wušywaś, kokulkowaś – to wšo wóna rada w lichem casu cyni, a pśijaśelam rada rozdarijo pón te rědne wěcki: Wukokulkowane zwěrjetka, źiśece pókšywadła, kamzole, bluzki, zece a wjele, wjele wěcej – w casach korony teke nagubki.
Slědnu njeźelu w septemberje jo někak 45 luźi pśišło, aby se rozwjaselili.
Pótom smy rejowali „kózynu reju“, ak se njedajo lažko wopisaś.
Ten Kněz jo twójo dowěrjenje. Ps 91,9
Gaž take źowćo pśinjaso sobu do manźelstwa pěśnasćo kóšulow, dwanasćo lapow a dwaźasća cypjelow, tak jo to bogatstwo.
Szekszárd jo město w Hungorskej.
Pótom jo w juniju prezentacija w Barlinju planowana.
Jeje nan jo se naroźił w Lubnjowje a jo wótrosł we Wórjejcach.
Wóna jo šła pšašat na amśe, tam su jej gronili, až ma dwě móžnosći: Wóna móžo pśestajiś to mě a pśez to dostaś serbske familijowe mě.
A za ten nowšy cas ga su se teke gósći a žurnalisty wósebnje zajmowali.
Teke dalšne alternatiwy za produkciju elektriskeje energije se wužywaju we wokrejsu.
W bibliji som wupytała tyźeński špruch, kenž som na serbske z głowy nawuknuła.
Kontakty k tomu jo nawězał Siegfried Kohlschmidt.
Tencas wjele wobydlarjow Europy jo pśeśěgnuło do pódpołnocy regiona dla lěpšynow a góspodaŕskich gódnotow Wolgojskeje zemje.
Toś smej we jsy hyšći dweju muskeju za drogowańskeju sćažku ku kamjenju wopšašałej.
Do našogo bjatowanja móžomy se wě teke zapśimjeś našych lubych a bjatowaś móžomy teke za tych, z kótarymiž njejsmy swójźba, kótarychž pak lubujomy a kótarychž derjeměśe nam kradu wažne jo.
Žedne kśě dalej wójowaś za Miłoraz, mjazy nimi młoge cuze, ako njamógu zewšym to zacuwaś, což su Miłoraske w pśisamem 50 lětach njerědnego dolabowali a musali wuźaržaś.
Na kóńcu drugego stolěśa pśed našeju eru su ju nadpadnuli ze Šlazyńskeje pśiśěgnjone germańske Kimbry, kenž su tam wjelike romske wójsko znicyli.
Hochoska serbska lajska źiwadłowa kupka jo swójo pśiźenje pśipowěźeła – ze swójim „Sergejom“.
Dobre luźe su se nad bogim gólcom zmilili a njejsu jomu dar wótpokazowali, ale cesto jo se póžytny bogaśc na njogo wóttergnuł a jogo z dwóra wupokazał.
Stworty raz organizěrujo towaristwo Błota-Marathon njeźelu, 15. januara 2006, błośański běg pó mrozowych łukach.
Mam to za wjelgin dobre a mudre, až jo se hyšći raz teliko wó Rogowje pisało.
Wot našogo nana, kenž jo fararja Nowego derje znał, wěm, až Wylem Nowy jo był wěrny źěłaśeŕ we Knězowej winicy.
Teke za pśimjeśe "Słowjany" pomina prědkglědanje.
Pětš se njoco na swójej wócy spušćaś.
Albańska, Armeńska, Awstriska, Azerbajdžan, Běłoruska, Belgiska, Bosniska-Hercegowina, Bulgarska, Cypern, Česka, Dańska, Estniska, Finska, Francojska, Georgiska, Grichiska, Hungorska, Chorwatska, Irska, Italska, Jugosłowjańska, Kazachstan, Kirgiziska, Letiska, Libanon, Liechtenstein, Litawska, Luxemburgska, Makedońska, Malta, Moldawska, Nižozemska, Norwegska, Polska, Portugalska, Rumuńska, Ruska, Słowakska, Słowjeńska, Špańska, Šwedska, Šwicarska, Turkojska, Ukraina, Wjelika Britaniska.
Ducy jo se pijany S. ze žeńskeju waźił a jej kśiwdu nacynił.
Wón jo studěrował na pedagogiskem instituśe w Małem Wjelkowje a pśišeł ako „nowowucabnik“ do Dolneje Łužyce, serbske šulstwo twarit.
Dnja 23. 3. 1948 jo Sakski krajny sejm pśiwzeł prědny raz jadnu kazń, kótaraž šćita Serbow: Kazń wó zachowanju pšawow serbskeje ludnosći.
Seś jo roztergnjona, a my smy liche. Ps 124,7
Nad głowu wósoby jo wjelika, ze styrich tśirožkow zestajona kśica do kamjenja zaźěłana.
Towaristwo "Rubiško" jo zarědowało kurs pjerjedrěśa.
W casu korony dej kuždy woglědaŕ měś nagubk, a nic wěcej ako pěś familijow móžo naraz w bibliotece byś.
Na pětem rozhelonem su źiwadłowniki, a z tym cełe Nimsko-Serbske ludowe źiwadło, dostali wjeliki pśiklask wót pśiglědarjow a strus wót Domowinskeje kupki Dešno.
Wjele jo hyšći cyniś!
Pšosym, how jo ten dopokaz: muskecy zapust w lěśe 2005 w Limbarku.
Dnja 1. septembra su wólby do krajneg sejma w Bramborskej, jadnasćo partajow jo pódla.
Pótom hyšći jadna, dwě detonaciji krotko za sobu.
Madeleine a Gert Kirchner z rodom ze Seifhennersdorfa stej nam groniłej, až su ned zasej spóznałej knigły ze serbskimi bajkami w nimskej rěcy. „Te znajomy hyšći ze šule, naše ceptaŕki [...]
Za wšykno źěło su sebje wustajili kradny plan.
Zmakanje: w pólskem źělu Gubina pśi Domje kultury (něgajšna radnica) pśi granicy.
Njebuźo-li regularna wucba we šulach pó jatšach pśiwdana, ga musy DSG, kaž druge šule teke, pśi pśespytowanjach kradu dopołniś wšykne standardy, což nastupa hygienu a miniměrowanje kontaktow mjazy wuknikami.
"Krabat jo źěl mójogo žywjenja", groni 27lětna Magdalena Schafferojc, ako wót łońskego awgusta w Dožywjeńskem dwórje Krabatowy młyn za źiśece a młoźinske źěło zagronita jo.
Su wupjakli mlincowu tortu z jadnogo dalšnego wulicowańka kócora Findusa a starkego Pettsona.
Zachopił jo se interesěrowaś za Łužycu.
Stwórtk, 28. měrca, buźo Uta Henšelowa w gołbinskem gmejnskem domje wulicowaś wót serbskich jatšownych tradicijow.
Za ceły źeń njeběšo nic jědł, ale weto njeběšo głodny, dla tešnego cakanja. 
Wóna se jen wzejo.
Zgni se, pomogaj nam a humóž nas dla twójeje dobrośi.
Něźi połojca wobydlarjow w Dešnje jo kśesćijańska – jo wótegroniła na jadno pšašanje.
Akcija dej mócnje k tomu pśinosowaś, až se prestiž serbskeje rěcy w cełem žywjenju w Łužycy pówušyjo.
Marja Elikowska-Winklerowa wjeźo tenraz pśez program.
Srjodu, 5. februara, su se pśedstajili Europskej komisiji te naraźone kazni, ako bazěruju na źewjeś dypkach Europskeje wobydlaŕskeje iniciatiwy "Minority SafePack".
»Dla cog pśiźoš źins tak pózdźe?«
Až do togo, až se na wuměńk dajo, co wóna hyšći pśeglěd wšyknych serbskich aktiwitow we wob łuku města zestajiś.
Wót togo wón swóje wule głownje we wokolnosći sadowych bomow stojece ma.
Wóna wušywa tek drastwine źěle.
Wón jo chóry a lažy w póstoli.
Až njejsu toś te nowe struktury dopśemyslone byli, jo wěcej fachowcow zawcasa na to pokazało.
Komu se cowa, až naše politikarje budu rozwězanje togo problema w krotkem casu namakaś, by se dejał na to spominaś, až amtěrujuce strony pód wjednistwom w luźe wjelgin woblubowaneje kanclaŕki južo wěcej ako šesnasćo lět se kněže, z kanclarjami južo wěcej ako tśiźasća lět.
Płody zdrjaju wót septembra až do oktobra.
Něnt jomu někotare dny głowa bóli.
Lětosa su drje prědny raz z nagubkami duce byli.
Źiśi su něga se ruprajchta wjelgin bójali.
Kaž smy to zwucone, jo teke nowa Serbska pratyja pisany kaleidoskop žanrow.
To grono we njej jo teke wó serbskem městašku Picnjo.
Srjejź jsy, na Edelowej droze, stoj jogo dom a chtož ten ned njenamakajo, musy glědaś za tym, źož stoj w Brězowce nejwuša jedła.
Žylow dej wóstaś pšawa wjas.
Bobry su w Europje a Pódpołnocnej Americe žywe.
Co ty rad jěš?
Domownja
Jogo rada: wšo, což wobydlarje kśě wuchowaś, deje z piwnice wunjasć a wótcakaś, až ta wóda sama zasej spadnjo.
Mjazy gósćimi su byli teke cłonki domowniskich towaristwow z Chóśebuza, Lubina, Kalawy, Grabina, Złego Komorowa a Herzberga.
Take meble a zběrki luźi zajmuju.
W prědnem lěśe jo se wobźěliło 129 wuknikow, w lětach 1857–61 mjazy 40 a 60, pó 1871 jo spadnuła licba na 20 do 30 a wót srjejź 80tych lět na 5 do 9 wuknikow.
Dolnoserbsku rěc som nejpjerwjej na žylojskej zakładnej šuli wuknuła.
Głowny redaktor Pratyje Horst Adam jo se wjaselił, až tudy maju wjele awtorow, wěcej ako w drugich jsach.
Mamy teke nazgónjenja, smy ga měli wót zachopjeńka wobgranicowanjow wótcynjone.
Wutwóŕśo z juž zapisanych słowow nowe:
By sebje wěcej takich portretow wejsanarjow w Pratyji žycyła, a teke w młoźinskej Pratyji dejało wěcej młodych luźi se pśedstajiś.
Za swětymi gódownymi swěźenjami a za z nimi zwězanymi nałogami a pśiwěrkami som se pšašała Marty Toškoweje.
Srjodu a stwórtk su se luźe zmakali a su fortu, kronu a wěnce wili.
Wšuźi naše serbske módre, cerwjene a běłe barwy.
To jo južo někotare lěta na Górach tak, až njamaju młoźinski a muskecy zapust separatnje, ale až wšykne zgromaźe swěśe.
Teke cłonki źiwadła su byli wjelgin spokojom.
Ale teke strowe zežywjenje jo w mokšem a zymnem lětnem casu wažne.
Njewěm, kak to tam źinsa jo, dokulaž do tych stron wěcej njepśidu.
Rědnje by było, gaby se pšawje wjele pśi tom wobźělili a gaby my lubosne głose žylojskich spiwaŕkow cesćej słyšaś mógali.
Howacej – wót wopśimjeśa – wóstanjo za jogo powěsću wšykno pśi starem.
Comy z tym ned zachopiś we głownem měsće Dolnych Serbow, w Chośebuzu samem.
Nowa šulska wjednica wjaseli se tomu, až kolegium jo se tak derje nastajił na gromaduźěło.
Smy pśijěli na kjarmuše.
Kak móžo župa Běła Woda ze swójimi 18 kupkami wšykno to zwónoźeś?
Rozsuźimy se za naźeju!
Jo, napšawdu, to njejo łdgane! Ta broda jo tuchylu tšašnje dłujka narosła a jo až k zemi dosegała, gaž Willi jo se póchylił.
Ale parlicki njejsom doma měła.
We tej runźe z Łužycu jo Astrid Šramowa z Gołbina rowno to derje pśedstajiła.
Abo figura měni wumóžnika Jezusa, kótaryž ruce k njebju zwiga.
Michael Apel buźo to pód motom „Wjasele do rejki“ nawjedowaś.
Dešańska cerkwja z rědnymi serbskimi špruchami ga jo kšasny Božy dom z lěta 1774.
Na to jo wóna mě napśeśiwiła, kótary kamjeń ja měnim? Běch kradu pśechwatany: "Maśo ga wěcej nježli jaden? Pytam tak pómjenjony Jarowitowy kamjeń".
Brjazyńska šula „Mato Kosyk“ co k tomu pśipomagaś, a z lětosneju ptaškoweju swajźbu jo se jej to derje raźiło.
Krotko a słodko: Źož njejsmy naše tradicije zabyli, wupadaju lětosa korony dla.
Wot how jo šło dalej: Wobsedne Borkowy, Prizarske Borkowy, na Lipje.
Wót lěta 1759 ma mě Čorny Chołmc.
Na pósejźenju jo se zwětšego serbske powědało.
Co wordowašo wósym mjasecow pó kapitulaciji?
Wón jo rad jaden pił, a tak teke slědnu sobotu.
To jo lubo, až stej pśijěłej, ja se tak wjaselim.
To jo jej wunjasło wjele sympatije.
Nanejmjenjej 20 % wšych pjenjez by dejali za take projekty, wósebnje młodych luźi, wudaś.
Ale młogi raz teke praktisku: Take rucne źěło jo na Kupach teke ako dar k narodnemu dnju wjelgin póžedane!
Jazor lažy wósrjejź pódzajtšnoafriskeje wusokeje rowniny.
We jsach, teke tam, źož hyšći powědarje rěcy su, prěju se luźe cesto togo serbskego, gaž se jich za tym pšašaš.
Se wě su wěste materielne zakłady za zežywjenje wažne, ale gaž procowanja wó toś zakłady stoje we srjejźišću našogo žywjenja, pótom to dušu móri a pótom to pópšawem južo njejo žywjenje, ale jano pśežywjenje. „Pśežywiś njejo žywy byś!“ su studenty pisali w lěśe 1968 na sćěny w Parisu.
Pśed pór lětami njejsom se pitśitśku interesěrował za cerkwju.
Jo to było w tom lěśe prědne zmakanje serbskich familijow w Rěcnem centrumje.
Wóni budu stojaś we srjejźišću pśednoska.
Pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk – sam katolski Serb – jo na to pokazał, až jo był bamž wósebnje słowjańskim ludam a z tym teke serbskemu k pomocy.
Połgłosnje woła: »Kjarlisko źiwnučke.«
Pśez to jo PRATYJA wjelgin pisana - ma za kuždego něco - pó tematice a teke z wjele jsow, městow a regionow.
Což jo tym prědnym wobuza, jo tym drugim radosć.
Naźejnje jo z togo casa tšadanjow dla pandemije wujšło wětše wědobnje za to, kak wažna a drogotna ta kultura jo – kak tužny ten swět jo bźez njeje.
Wocuśejom z wobmanjecego cowanja.
Wón se pšaša: "Jěš cesto sad a zeleninu?" 
Źowća pak bejnje se lubjej z tymi kóšulami.
Graś a k reji wabiś budu Serbska Reja, a žeńskecy chor ze jsy.
Pópšawem měli tu wokolinu akle kóńc lěta zawrěś.
Paśpula ma swój schow na łukach, we tšawje wusokej, we žytach.
Nadawk, nowe wustawki wuźěłaś, jo Nedo južo nazymu pśewzeł.
"Strittmatter jo w swójich knigłach napśeśiwnosći w swójej wósobje wopisał.
Lěc to cynim, to wótwisujo wót togo, lěc namakajom nakładnistwo.
W 50tych lětach som nawjedował chor tencasneje Serbskeje wušeje šule w Chośebuzu a som jen dirigěrował na njeliconych wustupach we jsach blisko Chośebuza.
Woborniki staraju se wó techniku a dobywaju dalšne kwalifikacije we kursach.
Wóna ma guslowaŕsku móc wót carta.
Grěšan: Jo, to tak jo, gaž ten chudy co byś rowno tak wjele ako ten bogaty!
Njeskóńcuj pśi tom nic.
27. julija, 3., 10. a 17. awgusta cytaju w Bórkojskej bibliotece powěsći z Błotow.
Kwiśonkowa wobalka wobstoj z pěś łopjeńkow.
Bźomy Was informěrowaś, gaž se něco w tom stanjo.
Źinsa swěśi kšasne nazymske słyńco.
Christian Matthée: Som južo ako student źěłał za „Łužycu“.
Trjebaśo: kapsnu lampu, blidotenisowe balko, cerwjeny folijowy barwik Namólujśo na blidotenisowe balko cerwjeny dypk.
Kaku lěpšynu wóna ma, pśirownowana z doněntejšneju abituru?
Źiśi we Wětošowje su se napołnili tejzki ze wšyknymi wěcami, ako raźi maju.
Cłonki Borkojskego Domowniskego a drastwowego towaristwa su na swěźenju pokazali, kak su Borkojske luźe něga šli na namšu.
Toś su se wóni na něntejšnem zmakanju bejnje źiwali, ako stej jim D.
Ale žurnalistam wobźělenje dowóliś, njejo w něntejšnej Nimskej žedna gnada, ale demokratiske pšawo.
We Wjelcej Waju ga trjebaju nuznjej“, jo promštowka groniła.
Drogowanja njejsu wěcej bźeze wšogo móžne.
Fryco Wojto: To se wě, chtož sam spiwa w chorje, ako ja, ten móžo to cuś, kak se ten spiw pśisłucha.
How jo zakładna šula "Mato Kósyk".
Wokrejsne zastojnstwo jo do swójogo nacerjenja (how: Entwurf) nowego statuta to dwójorěcne mě južo zapisało: Pśedsedaŕka wuběrka Margit Neugebauerowa (Lěwica) jo jo chwaliła, měnjecy, až to jo wažny symbol za wokrejs, źož wětšy źěł Serbow bydli.
W Blunju a Wórjejskich stronach jo swajźba z póbratšom hyšći źinsa dobry nałog.
Nejskerjej nejwěcej prominentny cłonk teje wósady jo był serbski mólaŕ, grafikaŕ, redaktor a spisowaśel Měrćin Nowak-Njechorński.
Müllerojc Lea a Elissa stej se w serbskej drastwje prezentěrowałej a tych 13 hobby-fotografow jo měło motiwow bźez kóńca.
Jeje kijašk jo wurownany.
Ulli Wünsch bydli w Rogoznje, ale taki Rogoznaŕ abo samo měsćanaŕ wón njejo a wěsće teke njebuźo.
Ale glucna jo wóna była.
Toś jo se na nje walił kaž njemudry.
Ty sy tšašydło?
Ale wětšyna jo malsnje powdała a jano šesćo jo až do slědnego semestra togo kursa "wutrało".
Pśijěli su wuměłce z Chóśebuza, Łukowa a Lubnjowa, z Kalawy, Zaspow, Rubyna a Picnja.
Za nju jo serbska rěc pśecej wažna była a pśi jeje nawuknjenju su ju wósebnje pregowali Anet Zyšcyna w źiśowni, Torsten Mak a druge ceptarje na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Na cołnach su se pśepokazali kjarcmy a młyn ze wšakim historiskim rědom.
Něnt som slědkoju sam kśěł někake jězdźidło měś.
Wěsta paralela togo wuwiśa jo we Łužycy nastaśe a južo 5lětne zdźaržanje na marku marki Wurlawy.
A pšašanje "Źo comy", to jo ta diskusija jasnje pokazała, dawno njejo rozwězane.
Něźi sto luźi jo pśišło na swětocnosć a dwójorěcnu namšu we jsy statkowanja Šwjele ako ceptaŕ.
Jich jo było kradu 1. 206! To njejo se nicht myslił.
Ale rowno tak spšawnje teke pśiwdajo, až źe sam pśed lětami na to myslił njejo, až buźo raz linguist.
Źilka jo se rozsuźiła cytaś z dweju tšojeńkowu, kótarejž pasujotej derje k nazymje, to prědne "Banjawa a rjascheny" a to druge "Jašćerica a škrodawa".
A ty dejš togo Kněza, twójogo Boga, lubowaś z cełeju wutšobu, z cełeju dušu, a z cełym pśemóženim.
Inseraty w casnikach rady njecytam.
Južo cełe lětźasetki eksistěrujotej w Grodkojskem źělu Dubrawa Domowinska kupka a kupka Ludoweje solidarity jadna pódla drugeje – ta slědna južo wót lěta 1945.
Małe zagrodki pśed žednymi, te wětše zagrody se rozpśestrěwaju naslědk wen, pšec wót wejsańskeje drogi, do směra góle.
Lowiza Hentšowa z Borkow: Pitśku na dłujko ga jo se śěgnuło.
Źiśi słabo duju w krotkich starkach.
Pókšajźu su se źurja kólnje wótcynili a mama jo słyšała, až něco pyšpocotej.
Ja se źěkuju, až wokrejsne zastojnstwo jo śišć (Druck) na nas wugbało.
Predikantam su wětše lichoty pśizwólone, směju prjatkowanja sami spisaś a namše z Bóžym blidom pśewjasć.
Wósebnje Oskar Hasacki a Hermann Jahn, wobej z Domowinskeje kupki, stej se wjelgin z tym zaběrałej a pśi tom wuznałej, až su južo do lěta 1880, to groni, dlej ako 100 lět, w Dešnje zapust swěśili, pśi comž jo stojało to camprowanje prědku.
Měnjona jo ambrozija.
Ale to ga njejo hyšći wšykno!
Pśedsedaŕstwo Maćice Serbskeje jo se zmakało
Tam buźo dosć swětła.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo 1. nowembra 2003 w Rogowje wobzamknuło, dalej łužyske wjaski šćitaś. (Glědaj NC 15.11.03 „Domowina jo dalej pśeśiwo wótbagrowanju…“) Na posejźenju župnego pśedsedaŕstwa 11. septembra samego lěta, na kótaremž jo R.
»Kśicu micu«, mjena bur Žur.
Našo nakładne awto jo było napšawdny monstrum.
Zapšawym su kśěli tu wobnowjonu źiśownju we Hochozy swětocnje zas wótwóriś dnja 6. awgusta.
Ta pak se wužywa pśecej wěcej wót cuzych luźi.
Ako jo trajdu do swójeje brožnje dowjadł, jo se na swójo zlubjenje dopomnjeł.
Pětš póskócyjo a doženjo k prěkušoju.
Wóni su to zlubjenje źaržali a Smogorjow a jogo tradicije teke we cuzbje znate cynili.
Z wjelikim temperamentom su wóni gósći rozwjaselili.
Kwiśo wót oktobra až do nowembra.
Pśedewšym pak mějśo mjazy sobu górucu lubosć.
Teke burski mobilar a wšakorake domacne abo rucnikaŕske rědy burow daju se how wuzgónjowaś.
To groni: Domowina jo zastupnica zajmow wšych Serbow.
Pśez studium literatury pak njejsy hyšći dawno historikaŕ a chronist.
To su spiwy, ako se góźe za zgromadne spiwanje pó namšy, bibliskich góźinach abo na wósadnych swěźenjach.
Te dalšne pśicynki śěsta maju se we toś tom rěźe pśidaś, ako jo we šerem kašćiku pódane.
Na rozdźěl k Internecojcam pak nic wěcej ceło anonymny.
Tak ga gronimy někomu, ako ma źělbu na něcom, z drugimi słowami někomu, ako wjele ma.
Jaden rožowych kamjenjow finskeje folkoweje muziki jo spiwanje.
Comy źinsa słowa formowaś.
Serbski faraŕ Chriske jo namšu źaržał.
Tej wobej pak njejstej w pśeśěgu gromaźe šłej.
Pśi jadnej wót jogo prědnych akcijow 1975 su jogo pśeraźili a popajźili.
(4) Towaristwa Serbow zwenka Łužyce a we wukraju resp. towaristwa pśijaśelow Serbow směju ako asociěrujuce cłonki Domowinje pśistupiś.
Ps 103,2
Rowno w źinsajšnem casu, źož se zda, až to złe pśiběra na cełem swěśe, dejali wóstaś z nim zwězane a jano jomu se pśirucyś, jogo gnaźe a zmilnosći.
Škla z wódu stoj wokoło 10 m zdalona wót wšyknych mustwow, póceraki laže pódla njeje .
Toś smy se wjaselili, až móžomy našyma nowyma tu móžnosć daś, sebje lapu z našogo fundusa stajiś.
Materialowy centrum uniwersity a firma Enspring wuslěźujotej inteligentne akumulatory z nowych kompozitnych materialow, kenž mógu wěcej energije składowaś ako staroznate baterije.
NOWY CASNIK: Wutšobny źěk za to rozgrono!
Za napóranje rědowych licbnikow se sufiks "-ha" wužywa.
Měnim pak, až njesmějomy pśi wšych tych pśeměnjenjach zabyś na to, kak jo w slědnych stolěśach w našych wejsańskich šulach wuglědało.
« Bersteland jo wejsny źěl Niwica we wokrejsu Damna-Błota.
Pla njeje a jeje pódpěraŕkow mógu źiśi wót 2017 w Zaspach zasej rejowaś wuknuś a se na wustupy w serbskich drastwach pśigótowaś.
Slědkoju som měł cesto kontakt z republikami tegdejšego Sowjetskego zwězka.
Nježli pak su stajili twarjenje z cerwjenych cyglow, ga su nejskerjej měli drjewjany, abo z pólnych kamjenjow twarjony, wjele mjeńšy Bóžy dom, kaž jo teke z drugich stronow znate.
Ako su we filmje gronili, jo to pak ta jadnučka wjas w Pólskej, źož kužde lěto jatšownicu pó starej tradiciji rejtuju pó jsy a pó pólach.
Wutšoba jo se smjała w takem wjelikem towaristwje.
Pśi tom źo wó městno pokazujuce kóńcowki.
Weto kšawnego rozpada Jugosłowjańskeje dla mjazy 1991 a 2000 su nastali styri "małe" pisne wersije ze serbochorwatšćiny.
Teke 30 lět pó měrnej rewoluciji a Narodnej zgromaźinje jo za zdźaržanja serbstwa mjazsobne zmócnjenje notne.
Pśi tom su měli Błota až do Gójaca z Gójackim jazorom wjeliki wuznam.
Z póglědnjenim na bok wiźi prozne wukładne wokna.
Wordujomy glucne, gaž jěmy šokoladu? Nejpjerwjej jo, a malsnje.
Karina, kótaraž jo na njogo połna naźeje a dowěry glědała, zeskócyjo z połnym wótmachom, jeje wócy se pyritej: »Ja njewěm, ja njewěm – co ga ty scełego wěš.«
Glinicki som teke wiźeła.
Pó zakopowanju su žałujuce se wudali na žałowaŕsku gósćinu do gósćeńca Alter Krug w Dahlemje.
Aktualna tema jo: Kak pišo se prjatkowanje.
Napšašnik jo se wótśišćał górnoserbski, dolnoserbski a nimski w informaciskej publikaciji „Naša Domowina“.
Lěcrownož su tegdy južo wěźeli, až njejo to ceły běrtyl dnja, su měli – ako se groni – rozdźěl za tak mały, až njejsu na to źiwali.
Wót maja mam tu cesć statkowaś ako šefredaktor Nowego Casnika.
Wóni su źiśi Šulcojc familije, kótarejež žywjenje pleśo se pśez cełe knigły, a tak jo kužde góle měło někak 80 sadow za powědanje.
Jadno lěto njejsu žeńske we jadnej jsy na nowe lěto spiwali.
Njeměr w cełem swěśe, njeměr wokoło nas, njeměr we nas. - Njeměr pśez wjele wšakich terminow za tych, kenž źěło maju.
Wón móžo tu alergiju teke gójś a śěło wob dlejšy cas k insektowym gadam pśiwucyś.
Spiwaju ga temperamentne spiwy a jadna namšaŕka jo pó namšy ze zmyrknjenim z wokom měniła, až pśiducy raz kśě namšu teke rejowaś.
Až załožarje Serbskeje Ludoweje Strony wiźe swóju stronu ako „politisku ruku…pód kšywom Domowiny”, pśeśiwo toś tomu wugronoju se Domowina distancěrujo.
Wósebnje zajmne jo, až su serbsku rěc wužywali ako zakład swójogo źěła z luźimi, ceło hynac ako wjelika cerkwja njejsu germanizěrowali.
Wóni su jadnore a originelne.
Nichten njejo z tym licył.
Glědajśo pśi wupytanju blida a stołow na wjelikosć źiśi.
Som wutšobnje pśepšosona.
Snaź pak mógu teke starjejše z někakeju akciju pomagaś – na pśikład z pśewjeźenim bazara, na kótaremž se samopjacone mazańce pśedawaju a pjenjeze se za computer darje.
Korony dla wózjawjaju w interneśe namše a nabóžniny, a wulicuju wót swójog žywjenja.
Wětšy źěł tych pjenjez, 90.000 euro, jo myslony za Europeadu.
Wjelgin jo se Janoju w lěśojskich prozninach 2018 spódobało w campje Rěcnego centruma WITAJ.
Su grali, až dajo kupku turistow, kótaraž do Błotow pśiźo, a se wšykno woglěda.
Kaposvár jo město w Hungorskej.
To pokažu fota na sćěnach.
11. Waš młynik jo gótowy! Něnto móžośo z nim wen hyś.
Za wósebnje tužne jo Sarah Gwiszczojc to kuždy raz měła, gaž pśichodna njewjesta jo k njej pó swóju skazanu njewjesćinu suknju pśišła – ta ma něnt gótowu suknju, ale swajźbu dla aktualnych póstajenjow jo musała na kóńc lěta abo pśiduce lěto pśesunuś.
Domowinske serbske blido
Snaź to gótujo ta carna drastwa?
Figury, kenž torty kronuju, segaju wót źiśecych grajkow pśez balo (za balokoparja) až k jagarjeju z bušku.
K tomu pak deje tam gólu pódrubaś – weto jo se wětšy źěl měsćańskich wótpósłańcow za to rozsuźił.
Kak dalej w Domowinskej kupce?
Jeje forma ga jo napšawdu na palc pódobna.
Pó wugódnośenju žnjow zymskego jacmjena a pó tej górcośe w juniju (a se wě w juliju) muse korigěrowaś swóje wótcakanja.
Majski bom ako miniatura Jadnore rěcne pórucenje za WITAJ-źiśi k temje pušćanje majskego boma Tip: Witko jano serbski powěda a rozmějo teke jano serbski.
Mjazy nimi jo był H.
To su zwětšego kósći (knochy) a nopy.
Togodla jo teke zabyty w serbskem stawiznopisu.
Njejo hyšći dłujko, až M.
A zawěsće by zajm dalšnych Gorjanarjow teke serbski film wubuźił.
Potom chapja zasej se padaś a ceło na kóńcu mjaseca wrośijo se to za ten lětny cas pśeliš śopłe wjedro, kenž wobchowamy samo až do zachopjeńka zymskego.
Wěsće sćo z wjelikim zajmom a wjaselim cytali tu staru powěsć z Grodkojskich stron, a to wó nocnem jagarju.
Ga a kak zarědowanje nachwataju, njamógu hyšći planowaś, ale kśě pón zacasa wó nowem terminje informěrowaś.
Pśeto ja je do nimskeje rěcy pśestajam“, jo Erwin Hanuš jich troštował.
Robinson: Móžoš cołn wuźěłaś a k nim jěś?
Ale za mjeńšyny a jich rěc, njejo žednje lažko było.
Slědne su sobu měli Thomasa Römera, kenž jo pśibytnych zapalił k rejowanju.
Jolic se to stanjo hyšći raz, mógał jich samo sobu wześ«.
Rada cu měś fryšne wěcy na talarju.
Pótom jo wuspěšnje grał volleyball we sportowem towaristwje Rotacija Budyšyn a był wjednik volleyballoweje sekcije budyšyńskego wokrejsa.
Mej z bratšom ga smej byłej w jadnej rědowni.
Móžośo se teke shuttle skazaś wót firmy Dahley pód 035603/60365 za 2,50 euro za jězd a paršonu.
Wóno nosy płachtu.
Chośebuske gólcy - how ako pśiglědowarje.
Pśeto źiwjaki maju swój schow we góli na Barbuckej górje (to jo ta nasypana góra za tormom gatojskego parka).
Skrotkim: Ty dejš póraś nowe, njeznate fakty na swětło.
Nedoma sam jo lubowaŕ serbskich šulow "z mócnym profilom, źož dalejdawanje rěcy funkcioněrujo".
Za cas wójny běchu ako wuški sebje nakšadnuli dosć cuzego swójstwa.
We Witaj-źiśowni "Mato Rizo" su źiśi tśeśeje kupki swěśili ptaškowu swajźbu.
Woglědarje su klaskali, ako Robert Lěs jo kokotoju głowu wótrył.
Pśi tom su mógali južo wósyma źewjeślětne źiśi pokazaś, až su zmužne.
Tam na samem kóńcu jo poł lěta noc a druge poł lěta źeń, až słyńcko zewšym domk njejźo a njamógu luźe wjacor spat hyś a zajtša stawaś, dokulž žeden wjacor a žedno zajtšo njejo.
Malsnje jo bufet był pśigótowany.
Rowno how jo serbska kultura wordowała wósebnje widobna.
Teke źěło topjarja jo było śěžke.
Och jo, jeje góleśi.
Žednje pak njedejali sami pśed sudnistwo stupiś, gaž za pśeśiwny bok rěcnik powěda.
Nabóžninu jo kněz Kurjo w nimskej rěcy źaržał, rownož pśestaja a powěda za bramborske serbske radijo serbske prjatkowanja.
Druge góle wopytajo jogo imitěrowaś – ako w glědałku.
Jan: „Ga móžo Robinson kral byś abo wjerch?“
Płody mógu rozdźělne wjelikosći a barwy měś.
Gaž něcht co wótbocyś, dej to pokazaś a ruku wen źaržaś.
W hotelu "Esplanade" jo jich to w lěśojskem casu wokoło 40 % wšych pacientow.
Dla cogo musymy zasej germanizmy do našeje słowjańskeje rěcy śišćaś, gaž mamy za to naše słowa? 
Direktor SRWŠ Kśesćijan Ela jo znate cynił něco, což za wjelgin dobre mam: Šula buźo serbskich wuknikow južo wót 7. lětnika pśiwześ, aby wóni teke serbsku rěc lěpjej wuknuli.
Wšykne jogo stare starjejše su byli wót doma serbske, a stara mama tśeśego narodu (wumrěła 1953) njejo cas žywjenja pšawje nimsku rěc nawuknuła.
Staramej se mimo togo za dalšne rozšyrjenje a rědowanje serbskego-muzikowego archiwa.“ Komponist Sebastian Elikowski-Winkler jo ze swójim žywjenim wjelgin spokojom.
Njeby dejało nam to pśicyny dosć byś, papriku cesćej do našogo jěźnego plana braś?
Cytaj, cytajtej a cytajśo!
To jo se stało tak: Ako jo bramborski kurwjerch Waldemar 1319 bźeze źiśi zamrěł, jo jogo kněstwo dostał Ludwig ten Bayerski.
Drastwinu kulturu we wejsnem zgromaźeństwje wobchowaś, to trjeba pśecej wót nowego zajmowanosć.
Wušej 40.000 su wiźeli „Łužycu“
Teke tšawa jo wšuźi mokšowata.
Mama Christine Adamowa jo źowce pśigótowała dostojnu drastwu.
Chto dajo mě tolaŕ za to?«
Pózdźej, gaž som był wětšy, som ze swójeju starkeju w Smogorjowje casy serbski powědał.
Wótwórjenje wustajeńce Hansa Müllera „Akwarela wokognuśa“
Kněžo, gaby ja z tobu kśěł pšawowaś, ty ga pšawje maš; pśeto pak dejm wót pšawa z tobu powědaś.
Sobotu a njeźelu buźo wjelicki festiwal w Chrósćicach.
Fryco Kšamaŕ, pśedsedaŕ wuběrka w amśe Picnjo: Mjeńšyny dejali byś zastupjone teke na statnej rowninje.
Weto su pón hyšći za drugimi darikami pytali.
Rědnje, až su pśišli Tia Lindnarjojc, Stefanie Noakojc (nalěwo) a Verena Lehmannojc z lapami (napšawo).
Na drugem boce pak njejo jadna droga we jsy, kótaraž jo za wobydlarjow wjelgin wažna w takem stawje, ako by dejała byś.
Notna jo jadna twarda sćěna.
Gótowa jo hympawa!
Nedoma naraźijo šulske centry, źož koncentrěruju wěcej ceptarjow, ako mógu serbsku rěc wucyś.
Mjazy drugim su wukniki južo w źewjetem lětniku zachopili.
„Łužyca“ – serbski magacin
A prědny raz su jen namakali w Górnej Łužycy: 2017 blisko Kšušwice (Krauschwitz) w mužakojskich stronach.
Wěste wótrězki sćažki pósporomje Sprjewje su byli dla twaŕnišćow zastajone.
Ale za jeje zdaśim jo kradu wěste, až to wuzwólenje Rjelcyneje jo było pšawe.
Něnto cakaju na to, až sudnistwo zapišo jich do registera towaristwow.
Delegacija Serbowkow na 9. wšosokołskem zlětu w Praze 1932. Tśeśa wótpšawa jo Mina Witkojc.
pónjeźele, 27. apryla /nalětnego
Gaž jo wšykno suche, slědujo pśigótowanje gałuzow za ramik.
Jano to šyśe – jaku, kóšulu, mider a hałbu – jo musała pśewóstajiś profi-šlodarjam: Jakobikojcam z Bórkow.
Z Kśišowa/Krieschow. Agrarne drustwo Chóśebuz-pódwjacor ze swójeju centralu w Kśišowje ma gluku.
"Sy se najědł, cuzabnik."
nabóžne wusćełanje (prjatkujo: faraŕ Ingolf Kśenka)
Pó pótrjebje druge źiśi pomogaju.
Jaden źeń pśiźo starki Pettson domoj z kartonom.
Anthony Wilford Brimley jo US-amerikański grajaŕ.
Ale njocomy naźeje wubuźiś na inwesticije, ako njedaju se dopołniś", jo Bernd Zabłotny pódšmarnuł.
Město Chóśebuz ma wótmyslenje, gromaźe źěłaś ze wšymi luźimi a towaristwami, za kótarež jo zdźaržanje, woplěwanje a spěchowanje serbskeje rěcy a kultury wjelgin wažne.
Jadnomu ptaškoju pórika se zawěžotej wócy.
Tencas ga njejo to było tak problematiske ako źinsa.
Balkanska tema, kótaraž w Europje w slědnem casu młoge diskusije wubuźiła jo, jo tejerownosći w mjenowanej zběrce naspomnjeta.
Ta wjelika nowosć we tej kjarcmje jo, až staroznaty Fryco Wendig njejo wěcej góspodaŕ, wón jo pśedał tu góspodu 1. apryla.
We wustajeńcy wóna prezentěrujo pśikłady swójich źěłow z 90tych lět – w prědnem rěźe instalacije a fotografije.
Nimska CDU jo pśepšosyła Utu Henšelowu ako serbsku zastupnicu na wuzwólowanje nimskego prezidenta Steinmeiera.
Wustanjotej, stej we wjelikej swětłej rumnosći.
Akut se ako diakritiske znamješko wužywa, aby pśizukowanje pokazowało.
Ceło wěsće by se młoge druge serbske luźe rowno tak wjaselili, gaby tych małkich na jawišću wiźeli a słyšali!
1868/69 Wužognowanje noweje šule we kótarej rěcy?
Nejwěcej pśi zabijanju luźi!
Jo wótcakowaś, až to njebuźo lažko.
Z drugimi słowami: Njeby mógali absolwenty DSG wót togo profitěrowaś, gaž njeabsolwěruju w lichem casu dalšne kurse.
A co ja tam wiźim?
Pśi tom njejsu se mógali doźiwowaś, wjele kšasnych a drogotnych historiskich twarjenjow a domow tam maju, a to ze wšakich stolěśow a epochow.
srjodu, 22. apryla /nalětnego
Pawze a nabóžniny su byli w Radyńcu, Rogowje a Kśimnicach.
Dogromady jo słyšaś 1. 270 słownych jadnotkow.
To wóznamjenijo teke, wuslěźiś, co luźe pópšawem mysle, gaž powědaju wó »Łužycy« a kak k tomu pśiźo, až woglěduju něco ako Rogeński park ako swójo »derbstwo« a až kśě jo dalej daś.
To groni: Jodowata sol abo z fluorom abo dalšnymi pśicynkami se njegóźi.
A co cynje wše te luźe tam?
Rozkładujo, na co ma se glědaś, a až trjeba ten, kenž co ned pśi prědnem wuzwólenju dobyś, nanejmjenjej 26 głosow.
Mjazy drugim jo to było tema na prědnem měrcojskem pósejźenju Chóśebuskego kulowatego blida.
Kóleno ga bóli jomu dalej, a jogo woblico wuglěda we glědałku tšašnje!
Wót doma tomu serbskemu pśiwucona jo pśigroniła, až buźo źěłaś na Domowinje.
Direktnje wóttam jo tek pśišeł Manfred Kliche w kostimje Słowjana a jo na jawišću powědał wó swójom pśinosku wó archeologiskich namakankach wokoło Raduša.
W Bórkowach su musali wšake imbise, kafejownje, gósćeńce, dwórske lody a pśedawaŕnje zeleniny a sada na cysto librowański serwis swójo źěło pśestajiś.
Wót małych źiśi až k staršym semestram: Dolnoserbska ludowa drastwa płaśi wěcej a wěcej ako znamje gjardosći na našu rěc a kulturu.
Napisała jo je Mirelle Nagorina z Chośebuza.
Mója nejlubša rasa jo Maine Coon ako mój Pummel.
Gaž su Zgórjelcanarje njesromne, wupyskaju šlazyńsku fonu z lodki, sunu jich wobsypowany tykańc do něga raz serbskego pjaca, wutopiju jen z drjewom z jamy pla Rychwałda a k tomu spiwaju ten »Spiw Nimcojskeje« ze wšyknymi štuckami.
K wopomnjeśu na nju su swěśili w małem krejzu jeje 70. narodniny, njeźelu 26. julija, a to w brožni Serbsko-nimskego domowniskego muzeja w Janšojcach.
Lětosa se jim drje lěpjej źo ak łoni.
na Górach/Guhrow (zabijanje kokota)
Pětš njewě, lěc ma se tomu pśijaznje smjejkotaś abo lěc ma to jogo wjelgin pógnuś.
Jo to zewšym móžno, až ma jaden Barlinski Wětošowaŕ jadno serbske lěto?
Wokrejsny sejm ga jo na swójom lětosnem slědnem pósejźenju 9. decembra wobzamknuł etat za pśiduce lěto.
We fachu "wěcna wěda" su južo wšake nawuknuli.
Njamógu nalicyś wšykno, což maju za małe a wjelike źiśi.
Wuraznje wuzwignuł jo Niggemann jadnorazowosć serbskego napisa.
Knešk. „Naša źowka swěśi źinsa swój narodny źeń.
Akle w lěśe 1954 su se prědne kšaceni cynili, aby se dolnoserbski casnik zesamostatnił.
We jogo orchestrje som grała na wiolinje".
Wšake jo tam južo sobu dostała, což nastupa serbsku kulturu, tu rěc ale njamóžo.
Pśi comž njejo wěste, lěc za cas Mollera njejo hyšći dało we serbskej rěcy gibaty słowny akcent słowa ako źinsa).
Wupokaz buźo za tych luźi, kenž su šćěpjone pśez koronu.
Śichy pětk, 02.04.
Njejo pak tuchylu žedna realna šula ze serbskeju wucbu.
Tšojeńko jo se stało raz w zymje.
Na wjelikem Błośańskem domowniskem swěźenju 25. junija 1933 w Bórkowach su wusoke zastojniki chwalili "Błośanarje", jich "błośańske" ludstwo, nałogi, drastwy a rěc a su se tam wobźělili na serbskej namšy, ako jo była ta docełego prědna serbska namša w Bórkowach pó lětźasetkach.
Ja se bójm.
»Co se mysliš, jo wón něnto gótowy?«, pšaša se Findus.
We wjele filmach, knigłach, wulicowanjach, artiklach, basnjach a spiwach a samo w operje su jogo dyrdakojsku žywjeńsku drogu pśedstajili.
Tež maś źašo k njomu: „Synk! Synašk! Wóstań doma a žyw se spšawnje!“
Śamnožołte kwiśonki stoje w płonych pózdatnych wokołkach.
Njejo wiźeła, až jo wón mězgu dawno južo z blida wótlizał (a se dopomnjeł, až wóna za nim sejźi).
We Błotach jo była licba kśesćijanow we wobydlaŕstwje drje dwójcy tak wusoka ako źinsa, ale južo tencas jo pśiběrał późěl luźi, ako su chójźili jano gódy, swětki, k dupjenju, ku górjejbranju abo na swajźbu namšu.
Wopytajśo jim pokazaś, co za tym štycy.
Kněžaŕstwo by mógało rěcnu towarišnosć Dolnonimcow pśez to pódpěrowaś, až wugótuju za nich separatnu kazń, pódobnje Serbskej kazni.
Bur Žur jo kradu wujachlony a dopórany.
Togodla se muse dopołnje zdrjałe šćipaś.
Woni budu něnto dlejšy cas k wiźenjeju na wšakich městnach w měsće.
Blisko brjoga, až pó brjuch hyšći we wóźe stojecy, akle póznajom, až jo to ta Anita, a wócakujom, až buźo se mě wuźěkowaś za to wumóženje.
Za njogo jo było to wjelgin wažne, dla tog’ až ma prědny raz nowe serbske štucki ze žeńskimi nazwucowaś, a to za ten program na głownej zgromaźinje Domowinskeje župy Dolna Łužyca w januarje.
"To klincy zasej tak, ako by kśěli groniś: Wy tako njepśemóžośo to, což my móžomy", jo něcht gronił.
Gosć z BRD jo woglědał w Gornej Łužycy wšakim serbskim institucijam a serbskim wuměłcam.
Wót tśeśeje soboty w januara, wót 17. januara, pak luźe w Dolnej Łužycy a drugich stronach Bramborskeje wěźe, chto to jo.
Wóni słyše, kak chrapki na kšywo klapju.
Kaka móc a kaka tšachota, koncentrěrowana we mało miligramach nje znatych pśicynkow.
Harold Rowe "Hal" Holbrook jo US-amerikański grajaŕ.
Měto Nowak z bramborskego ministaŕstwa za kulturu a Kerstin Kosakowa, zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu SPN, stej pśepowdałej šołśe drjenojskeje gmejny Erich Lehmannoju cesnu toflu z napismom "Nimsko-serbska gmejna".
Stakim móžoš je naglědaś ako wucbne knigły k regionalnej historiji, kótarež pak wót stila rownaju se změstymi romanoju.
Něnto smy se wě narske: Kak jo se "wjeliki" Witko w źiśownjach zažywił?
Tam jo se za swójo slobrane kólasko sednuła a sněg k slobranej niśi pśědła.
Na nich njejsu jano domacne wšakorake wobraze pokazali, a to pód motom „žywjenje Lipjańskich na cołnach”.
Wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin:
Až Witaj-koncept funkcioněrujo, smy dopokazali z prědnymi źiśimi, kenž su pśed pśisamem 23 lětami ako gjarde Witaj-źiśi zachopili a źinsa na pśikład w młoźinskem wusćełanju rbb serbski moderěruju.
Powšyknje za cłonkojstwo a za zgromadne filatelistiske źěło stoj pśedsedaŕ towaristwa Christian Proft k dispoziciji.
Hinc Roj jo załožył 1957 z drugimi Krejz serbskich muzikarjow a był teke cłonk Zwězka serbskich wuměłcow.
Wušywański kurs w Heinzojc šlodaŕni, stojecy Delia E. Münchowa
Nic razka zakopowanje takeje wusokeje paršony njejo mógało młoźinu wót swójogo rušowanja wótźaržaś.
Někotare terminy su južo planowane, wšykno pak jo pód tym wuměnjenim, až korona-pandemija njebuźo tym zadoraś.
"Kunsthaus" jo jadno.
Tam jo jim Undine Janeccyna wšake wót zelow a rostlinow wulicowała.
Su se žycyli, až mógu raz togo „Jagarja Bagolu” wiźeś, a dokulaž we jsy zal njejo, su za to naraźili Strjažojsku kjarcmu.
Jasne jo pśi tom, až wóstanjo rozsuźenje wótwisne wót wobgranicowanjow a napšawow pśiducych mjasecow.
To źiśam demonstrěrujomy – a teke wóni směju to raz wopytaś.
Chtož ma lušt, ten móžo rad sobu twariś.
Szigetszentmiklós jo město w Hungorskej.
A nalěwo wót drogi do Gołkojc, źož su wšake firmy, jo droga "Annahofer Graben".
Gmejna dej se wobmysliś, kak móžo pomoc tomu góspodarjeju, kótaryž ma lodu a postowu filialu we jsy.
Heike Staudowa pokažo 16 sortow loda.
Kristus jo naš měr.
Ako dalšny wažny signal jo se pód jogo nawjedowanim zawjadło, až se cełkowne pśedsedaŕstwo raz wob lěto informěrujo wó źěłabnosći jadneje dolnoserbskeje institucije abo towaristwa: 2006 jo to było prědny raz, až do [...]
Christin Kastnerojc a Stefan Wjenka stej tenraz slědny raz pśeśěg nawjedowałej.
Jogo bratš pak jomu to njedowólijo a stoj mimo pógiba na drugem boce kule.
Někotare góźiny běchu pśejšli, ako na jaden raz z nazdala grozne wołanje słyšaštej. 
To pak njejo hyšći to nejgórše!
Naceriś muster za motiw z parlickami njejo tak lažko.
Dwa dnja za tym pak pśiźo Mina ku mnjo ze swójim njabogim Murkom.
Za te źaseś lět rěcnego kursa su wobźělniki znosyli jadnab 1000 słow k temje dom a žywnosć, źěło na póli a ze zbóžom, a teke wejsne žywjenje.
Tak njetrjebaju wěcej te asbestowe rory dalej kłasć.
To jo se teke pokazało na posejźenju rěcneje komisije slědnu sobotu, 8. apryla, w Serbskem domje w Chośebuzu.
Naš znaty naju górjej źaržy až do wobjeda.
Wjele ga to hyšći njewěźe, źo jo, ale wót konsumenta njejo daloko.
Pěś lět som něnto južo šef młoźiny a to gromaźe ze Stefanie Schirrgottojc.
Jen jo pśigótowała Inge Lichelowa (84) z Kopaca. (Kopac a Kórjeń słušatej k jadnej wósaźe).
Zbytk casa su źiśi jadnogo starstwa gromaźe.
W lěśe 1998 buźo Merkur, jomu gronje teke Slobornicka, kněžaŕ lěta.
W Neuenburgu w Šleskej jo až do kóńca wójny pśebywał a ned pó wójnje do domownje wrośił, źož jo nejpjerwjej ako sekretaŕ Domowiny w Dolnej Łužycy źěłał.
Wjaselim se, až casnikarje dalej a wěcej ludoju na gubu glědaju; za njen ga pišu.
Pśi jazorje lažece staty su Malawi, Tansanija a Mosambik.
Franci: Dublin teke, nic ga?
Robinson pokaza to swójomu towarišu a ten rjaknu něco we swójej rěcy, což Robinson njerozmějašo, a pokaza na Robinsonowu sekeru a na tog’ zranjonego. 
Co móžoš ze śěsta wupjac?
To wšo jo rědowane w dogronje, ako jo LEAG wótzamknuł z tymi něźi 200 wobydlarjami w Miłorazu.
Napšawo: Trjebinarka móžo derje twarožk wariś.
To móžośo zgóniś nic jano pśi cytanju studijnych pórucenjow, pśi wuchójźowanju pó modelowem měsćańskem źělu abo pśi błyšćatych premjerach statnego źiwadła.
Pśirěž dwě šnorje, kenž stej tak dłujkej ako twója spódna ruka.
Wyli Noak; 1962-70 (z Chośebuza, wót wokrejsneje rady zasajźony)
Nejžpjerwjej jo se Narodna zgromaźina konstituěrowała w Górnej Łužycy a tšochu pózdźej tež w Dolnej Łužycy.
Ceła problematika jo wjelgin komplikowana - wósebnje dla togo, dokulaž nichten njamóžo groniś, lěc se take reformy wupłaśiju abo se mimo kule!
[...] ten recept za ochranojske gronka! ale weto cytarje gronkow na pśikład se pšašaju: Cogodla se pokazujo w slědnem casu cesto pśed bibliskim słowom na powědarja?
Pomagało jo, až se wjelgin zajmuju za tradicije a nałogi a až je wobźiwuju.
Na małem marku budu pśedawaś regionalne produkty, lose za tombolu a pśikusk.
Ale dajo teke wobuznosći w Esperanto-měsće: "Felujo dorost", groni Zsófia Kóródy.
Pódla su byli tež, ale njejsu wótmólowane: Anni Domlikojc z Brjazyny, Marjana Patzigojc-Emden (źinsa Grabina), Fryco Gnil, Fryco Lewicka, wšykne z Brjazyny.
Tak se wót gódowneje zgromaźiny Maćice kóńc decembra 1926 slědujuce pišo:
A stakim njamamy žednych paleńcowych flašow pśi se".
Póchadajucy z Rumuńskeje jo wótrosł w Grichiskej, a jogo zlubjona jo Pólka.
A rownož góle z nogoma a rukoma jano hyšći tak machoco, capoco a kopoco, pśiźo weto doprědka.
Na wusokich cerkwinskich swěźenjach, to se wě, wše.
Wjednik šulskego amta jo woglědał do ABC
Te głosy toś tych spiwow su skóro ze cełego swěta: ten prědny pśiźo ze Šotskeje, połnocnego kóńca engelskego kraja, ten drugi jo nimski, ten tśeśi amerikański – co coš wěcej we serbskej jsy?
Ale Jezus ma hynakšy měr za nas.
Wóna jo pśišła wen a jo wšykne kryngele na dwórje a w zagroźe zezběrała.
Jo, nanejmjenjej w Nimskej.
Źi pó kanu!
Móžomy słyšaś jěderny głos zeby a chachanje źiśelca, ale teke škobrjonk, stśěžyk, sněgula a kabeja su how.
Faraŕ Reichelt w blunjańskej cerkwi.
Tak pšaša se cele pówažnje: „Co ze swěta buźo, gaž maju kšety burow za naru?“ W rědnem zelenem gumnje bura Žura źe jo jadno kšetowišćo pśi drugem.
Nowa spalaŕnja wótpadankow dej źěłaś ceło njewótwisnje wót něntejšneje elektraŕnje.
Dokulaž njebuźo nejskerjej móžno wšykne jeje filmy digitalizěrowaś, ga płaśe za to digitalizěrowanje wěste priority.
Domowina co to pódpěrowaś a wěsće buźo móžno, wó problemach serbskich rucnikarjow teke powědaś w Serbskej raźe.
Pawy (Pfau) su žywe na kupje w Pieštanach.
Teke gaž budu studěrowaś, wostanjo Brjazyna mója domownja.
Źiśownja z tym rědnym mjenim „Krabbelkiste“ w nowem měsće jo ta nejwětša we Wětošowje.
Na dolnoserbskem gymnaziumje jo jano rědownjam źasetego a dwanastego lětnika dowólone, wobźěliś se na prezencnej wucbje.
1. slinikowy domcyk, 2. zeger, 3.
Žeńske a muske bažuli se dotyknu a su rowno dłujke.
A ten nejwětšy konsens dajo how: Až se twari na městnje stareje turnowaŕnje slězy šule, pśi comž ta twaŕ se pitśku wjerśeś dej, tak až zwězanje ku kurowemu parkoju pśiscyniś mógu.
Pjerwjej ga su luźe w tom tyźenju głownje mlokowe produkty jědli.
Tam jogo wuwitaju ze wšeju cesću.
Naša fachowa póraźowaŕka Mila Zachariasowa jo how aktiwna a ma stawnje nowe ideje za źěłowy material w serbskej rěcy.
Picańska karpa jo wósebna družyna, se kubła južo wušej 100 lět.
Jano tśo kjarle su to wěźeli.
Za nju jo wón sam pśedrogował Dolnu Łužycu a se z pomocu tudejšych fararjow a ceptarjow ako informatorow z rěcnymi wobstojnosćami serbskich sedleńskich stronow wopóznał.
We toś tom zmysle mamy teke ze styrimi zwězkami diferencěrowanje wobchadaś.
Nichten njedej se mysliś, až ta smjerś wjele na se njama.
Historiske centrum města Waršawa jo na lisćinje UNESCO.
Gałuzy su drośane.
Fryco Libo: To na tom zalažy, až my wěcej we śichem źěłamy a žeden wjeliki zogol z togo njecynimy.
Spóraj nam pomoc w nuzy, pśeto z cłowjecneju pomocu jo wšo pódermo.
To buźo rědne dopomnjeśe! Pótom su wšake zgónili wót pcołkow.
Na drugem boce napórajo jogo projekt cuzu sromnosć, katastrofalneje kwality nałožowaneje dolnoserbšćiny dla.
Toflu su wupyšnili z balonami w serbskich barwach.
Razka nic cełe lěto – pón smy mudrjejše.
Bianca Mušyna pśedawa klěb a guski na Górach, južo wjele lět.
»Móžomy wšuźi naše namše źaržaś«, wjaseli se.
Tam něźi, źož wejsna młoźina se rozwjaselijo wokoło jatšownych wognjow, kótarež škrjakocu slězy jsy.
Zagronity kupki, zastupnik teje huty, jo se hyšći na naš tegdejšy woglěd a na mnjo mógał dopominaś.
Galerist Wolfgang Immenhausen jo gósćam powěźeł, až nagromadu 13 Franckowych bildow z „błośańskego casa“ jo znatych.
A w drugich krajach swěta, ako w Pakistanje, jo šło wšykno kamsy.
Płaśi to teke za Dolnoserbski gymnazium?
Naźeja jo, až buźo start na zachopjeńku pśiducego šulskego lěta.
Pótom cytajśo na boce 15, kak se zymski sport na pśirodu wustatkujo!
Zasej som se něco wótsłuchała.
Stolica a nejwětše město Carnogórskeje jo relatiwnje mała Podgorica.
Po někotarych lětach jo se měrniwe źěło napśisko pśetergnuło.
Wóna ga jo se kradu pśed 65 lětami – w lěśe 1954 – załožyła, a pśi góźbje togo jubileja běšo źinsajšna Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu slědny tyźeń pětk pśepšosyła na swěźeńske wótpołdnjo do kafeterije Dolnoserbskego gymnaziuma.
Tatabánya jo město w Hungorskej.
Wěsćo scełego, až jo Krabat napšawdu žywy był?
Južo ako góle doma w Bratisławje jo to pśemógł. „Mój starki a mój nan běštej profesionalnej muzikarja.
W našej jsy jo bywało tšašnjej a tšašnjej.
Wótwórjenje dejało pak byś pśed 5. junijom, pśeto ten źeń dej se wótwóriś w Serbskem muzeju mjazynarodna drogujuca wustajeńca "Pśechod" – dalšny wjerašk.
September 1990 w Barlinju, proca wó wuchowanje stasi-aktow: Zastupniki Nowego foruma a Wobswětoweje biblioteki su "na njewobgranicowany cas" wobsajźili archiw něgajšnego Ministaŕstwa za statnu bźeztšašnosć.
W Pólskej jo nosenje narodneje drastwy jo chapjało krotko pó Drugej swětowej wójnje zachadaś.
Nadpadujo wjelk cłowjeka?
To njama perspektiwu a se jomu njoco, ale jo spěchowane wukubłanje.
Wałtoru, 26. měrca na "Serbske blido – Bachtanje pśi kamjenach".
Bydlenje by mógało tam nastaś, a naraźiło jo se tež tam załožyś źěłaŕnju za kólasa, źož mógu se wósebnje turisty, kólasa wupóžycyś.
To jo wjelgin tšašnje za śěło.
Grodowe wrota su zacynjone.
Su nasajźali bomki a natwarili kólasowu drožku.
Dejš se do awta sednuś, wótjěś – jadnorje wujěś, až se proch za tobu zwiga.
Won jo se wuźěkował amtoju Borkowy, gmejnje Borkowy, Domowinskej župje a Zjadnośeństwoju serbskich rybarjow Borkowy a wokolina.
Starjejšyny ptašk jo sejźeł na bliskem milinowem sćažorje.
A tak som se malsnje pśi graśu pśiswójł šachowe pšawidła.
Małe Antile rozdźěluju se do tak pomjenjowanych "Kupow nad wětšom" a "Kupow pód wětšom".
W Błotach jo cołnowanje za kuždego turista obligatoriske.
A dalšny fakt k tomu pśiźo: Prědny sekretaŕ Maśice Serbskeje, Hendrich Jordan, jo teke měł wjelebocne a wobšyrne zwiski ku Górnoserbam, ako su to byli Michał Hórnik ako pśedsedaŕ Maćice 1882–94, Korla Awgust Jenč a Arnošt Muka.
Na pisane zarědowanje pśepšosyju Serbski folklorny ansambel Slěpe, Rowniske wejsańske źiwadło a Slěpjańske kantorki a druge angažowane wejsanarje.
A kak se jej groni?
Źinsa pokazuju fota ze swětnišća te wšakorake wegetaciske faze a źož ten kulowaty załožk jo był.
Pón pśipraskajo rusojske motorske, ako jo znajom z rusojskich wójnskich filmow.
Až do lěta 2024 deje źiśi we cełej Bramborskej we starstwje wót 3 do 6 lět dermo do źiśownje chójźiś.
Wejsny konsum su pśed tśimi lětami wótwórili.
Teater běšo nabity až na slědne město.
Ako dalšnu dobru wěc jo to nalicyła, až mógu se we Amtskem łopjenje/Amtsblatt města starjejše lěpjej informěrowaś wó serbskej wucbje a serbskich projektach w źiśownjach.
Ned lětko pó pśejźenju na wušu šulu pak som se wrośił k wucbnicam.
To mólowanje jo se sam pśiswójł, mimo někakego studiuma.
Pryńcesna se rědnje serbski wuźěkowa.
Carny jěchaŕ pomina pódejśpjenje wót krala wjercha.
Kupka "Serbska reja" jo grała a Gregor Kliem jo žeńskim chora pokazał, kak maju serbske koło teptaś.
Ale hyšći su dejali docakaś, a mimo togo su za wšake wěcy hyšći pśemałe byli…
Pó źělach njewěcowne jadnanje Sejma su kritizěrowali, pak teke pokazali na zwólnosć Domowiny, zjawnje diskutěrowaś wó idejach togo wótmyslonego ludowego zastupnistwa Serbow.
Pó pśedłogach z interneta stej nabasliłej južo wjelgin rědne wěcki.
Něnto pak ma wóna tšach, až njebuźo nowe kněžaŕstwo to serbske wěcej tak pódpěrowaś.
W cełem graśu ga njezjawi se žedno nimske słowo.
Juž něnto zběraju ideje za ten swěźeń, se wě teke tamny Serbski kulturny centrum.
To su byli graśa: „Jagaŕ Bagola“, „Liza, luba Liza“, „Serbski kral“ a „Sergej“.
Pětk, 26. apryla, zeger 18:00 buźo Michael Apel w „Café Lange“ na Spielbergstr. 3 pokazaś a nawjedowaś ludowe reje.
Sobotu, 19. oktobra, buźo wót zeger 18:00 w gósćeńcu „Zum Stern“ Bal narodnych drastwow.
Jozef Wissarionowič Stalin jo był sowjetski politikaŕ.
Gałuzy stoje w njepšawidłownych mutwjach.
Šesć tyźenjow pśed jatšami smy, tencas sedym spiwaŕkow, se njeźelu pśi Krawcojc zmakali.
W lěśe 1963 su wobzamknuli Kazń wó faraŕkach.
A změjośo dalej serbskego muzikowego redaktora? Naš něntejšny muzikowy redaktor Ulli Pogoda ga jo se kóńc lěta pódał na wuměńk.
Kwiśo wót septembra až do nowembra.
, jo gronił Kessner.
– W „domowniskich knigłach“ (tak w titelu stoj) glědamy, to se wě, na serbski późěl.
Wob toś tych źaseś dnjow pśežywijo wón swójo cełe žywjenje hyšći raz a to w tšojeńkach, zmakanjach, pógibowanjach, gestach, w "jo-a-ně" a teke w zabywanju.
14. awgusta 1923 su mógali we jsy prědny raz elektriske swětło zaswěśiś. 
Weto musy tak prjatkowaś, až luźe jogo rozměju.
Casy se zda, až se jawi w někotarych jsach pó tradiciji jano jaden kwětk, na pśikład roža.
To se wě płaśi teke za wuknikow Dolnoserbskego gymnaziuma w Chośebuzu.
Wěsće móžo našo serbstwo žywe wostaś mimo togo, až se prjatkujo w maminej rěcy.
Jo wažne, zbuźiś motiwaciju a dawaś impulse.
Ned jo depu wurył! Depa jo taka wjelika, až ja tam pasuju.
Se wě, až pśi tom daloko slědk glědaš.
Tam jo nic ak zyma, a to jadno lěto ak druge.
Take ilustracije su wordowali śišćane w Amsterdamje na plakatach we 1770tych lětach.
Rosće na suchych, kamjentnych wótkłonach.
Logika wóttšašenja jawi se cesto we jadnanjach wó měr.
Nejskerjej nichten tak pšawje njewě, wjele wšakich pisanych kalendarjow na sćěnu jo kužde lět w Nimskej na pśedań.
Ale nocy maju pśecej hyšći byś bejnje zymne, samo až k mrozam.
Wóni kśě wěźeś, kak mógu te góźiny planowaś, pó móžnosći z kótarymi tematiskimi wobłukami, a kak to metodiski wšo mógu zwónoźeś.
To jo z Janšojc se wě teke pśiwabiło starkego a starku Maksa a Margarete Hanšku.
Mjaz tym běchu te z łoźe wótpósłane až ku kupje pśijěli a na suche wustupili. 
To grono jo było, to se wě, teke wó Chóśebuskem jazorje, kótarež jo wósebnje za Nowsanarjow wjelgin bliske.
To jo se stało na pśiraźenje wuběrka za politiske a juristiske pšašanja.
W dodanku su pódane biografiske informacije k awtoram a awtorkam.
Rjeśaz kwiśonkow Kšute kwiśonkowe łopjenka magnolije abo tulpow móžomy na dłujku nylonowu wócku nanizaś .
Jank hyšći tak pšawje njewě, lěc ma se wjaseliś.
Ty źejoš: Som njewinowaty, Kněz wóthobroś swój gniw wóte mnjo.
Take zgromadne lěgwo pak wěcej njebuźo, dokulaž graśa w tych mustwach, źož wobźělniki graju, a teke trening sebje wupominaju wjele casa a mócy.
Tak pšawje spokojom z woglědom nichten njejo był, ale to jo to było to jadnučke„ což njejo było na tom zarědowanju spokojece.
Jo se wužywało a wěcej raz pśeźěłało.
Co wóni jano z cełeju wódu cynje? 
Organizatory maju naźeju, až wjele luźi pśiźo, a až wóni budu diskutěrowaś a njebudu se kontrowersow wobijaś.
Zymski raj buźo tajaś.
Gano su wujšli ludowe bajki w našom serbskem nakładnistwje.
»Połož ned ten klapac pšec!
Sćo se naźěłali dobry póglěd.
Wunšow/Wunscha 131 116 89 %
No, nejlubjej wó tych serbskich jsow, jo.
Styri źiśownje – z Raduša, z Hochoze, ze Žylowa a z Chóśebuza – su se na wuběźowanju wobźělili.
Ale jo jen dariło Serbskemu muzejoju.
Dirigent jo był Friedemann Böhmer, a muzikaliske pśewóźowanje jo pśišło wót muzikarjow Serbskego ludowego ansambla.
Wopon jo kwadrěrowany šćit.
Ze źěła Maśicnych kupkow
Wěsće njepłaśi wšykno za nas wěcej pó słowje, což jo faraŕ Šwjela w lěśe 1948 pisał.
Wón jo promowěrował w Konstanzu.
Wugódnośili ga su kubłańsku klawsuru, ako běšo se 10. apryla pśewjadła w Chóśebuzu.
Raz z ansamblom wuknikow a k drugemu z tym dorosćonych.
Kak smej z našym docentom Albertom Ticu jadnu srjodu pśišłej na tu mysl, dojěś do Lubija, źinsa wěcej kradu njewěm.
Wjele razow wob źeń spiwa, a wjelgin głosnje.
Domowinarje njejsu ten měrcojski źeń se wě na śělne derjeměśe wobźělnikow zabydnuli a su za nich jěšnice grilowali.
Zapšawym ga som kśěł napis něźi tak formulěrowaś, až jo stajił swójo žywjenje do słužby serbskeje rěcy.
Jomu se groni "Minority Monitor".
Woblutuju, až njejo se našo intensiwne pósrědnjenje dolnoserbšćiny w źiśowni pón w šuli dalej wjadło.
"Som nawuknuła pór wšednych formulacijow, špikowański cedlik wisy nad mójim pisańskim blidom.
Gaby Wilfried Halbaš za nim intensiwnje njepytał, ga njeby wón nejskerjej žednje wěcej wordował namakany.
Wjerś mału špěru na kuždu połnu góźinu wót zajtša wósymich do wjacora sedymich.
Słuša gmejnje Stare Pole.
Na taki part jo kuždy nagłowk unikat a nastanu nagłowki za małe princesny, sawrijarje, mjatele, žabki atd.
To Findus njama rad!
Namakali a wóžywili su se pśez to młoge stare, ale dawno zasypane familijowe zwiski ako pśi Mušyc samych z Mjelišowymi.
Mak jo se zjawnje źěkował Harald Końcakoju, kótaryž jo 20 lět Serbsku radu wjadł. „20 lět we krajnem parlamenśe, to jo južo rědka, wósebna wěc.
Mysliš ty, až ja som hyšći góle?
"Łužyske rozgrono dla wódy" na BTU: Dr. Fritze wót sakskego zastojnstwa za zagaśone jazory jo wulicował wót wódnego góspodaŕstwa we suchem casu Kak jo łońska a lětosna suš se wucyniła na wódu w Rěce? Dosega zagaśona wóda w jazorach, aby wóda w Rěce pśi sušy njewubrachowała? Co buźo we pśichoźe? Na te pšašanja jo wótegronił wjednik sakskego Zastojnstwa za zagaśone jazory na Sprjewi a Nysy dr. Sebastian Fritze z Budyšyna wałtoru tyźeń na BTU.
Martin Neumann (FDP).
Jadno źowćo wzejo do šorce tśi banty, zeleny, cerwjeny, běły.
Słowjeńce sedle how nejdlej, južo ze 6. stolěśa.
Ale pódpěra teke HTML.
Nowak-Njechorński: Wuknimy dolnoserbski.
Doma w Serbach
Mej z Edeltraud smej organizěrowałej zmakanje z pśiswójźbnymi wudrogowarjow w »Złotem plonje«.
Swińc jo dostał migrenu na pśecej.
Wón jo wuknuł na murjarja a krotki cas musał pón ako młoźeńc hyšći do wójny.
Case drogowanjow a jězbow tam a sem su mimo.
Pó pśedstajenju wubranych rezultatow ewaluacije su diskusijne kupki rozpominali, co jo trjebne za efektiwne pósrědnjenje a pśiswójenje serbskeje rěcy wót źiśownje až do 12. lětnika; kótare móžnosći maju serbske institucije za zarucenje kwality serbskeje wucby a kótare dodatne rěcne rumy mógu wóni zwenka šule wutwóriś; [...]
2020 buźo głowna faza projekta, až 2023 dej wón wótzamknjony byś.
Wóna móžo póstark byś za wšakorake projekty w źiśowni.
To jo znate.
Něnto se wobej smjejotej.
Šularje su nam wucyli cytaś, pisaś a licyś a starše wukniki su nas wó wšakem wumudrili, do cogož smy až dotychměst wěrili ako do boga a jatšownego wuchaca.
Bukow bźeze spiwajuceje Marje njejo mógał se nichten pśedstajiś.
Fryco Fobo w Turjeju – blidaŕ a rolnikaŕ, župan Dolneje Łužyce, pózdźej gubinskeje župy, ludowy basnikaŕ
Wóna pśigótujo torty, ako luźe skažu, cełych 50 sobotu a njeźelu dostanu kupce pla njeje guski, klěb a tykańc.
Samski źeń jo teke Dwór Sprjewinego ługa w Dešnje do sezony startował.
W lěśe 2010 su how zasej natwarili stary drjewjany chrom znatego serbskego gerca Hanza Šustera, ako jo bydlił "Za góru".
Do Łužyce su se te krotke programy wusćełali pśez Praski rozgłos.
Kotare gólcy take něco njecowaju?
Stej to byłej kněza P.J. a M.
Z mytom se pócesćuju wuběrne wugbaśa k wužywanju, pósrědnjanju a dalejwuwiśu dolnoserbskeje rěcy.
Ja, ten Kněz, som twój zbóžnik, a ja, ten mócny, som twój humóžnik.
Tenraz smej na Glinjanej toni nalěwo wótbocyłej.
Slědnu njeźelu su swěśili tudy z wjelikim rušom 130. zapust.
Nimce su kśěli „měšanu” namšu tak dalej měś.
Na jogo swěźenjach se wón pak pśecej wjaseli, gaž jogo aktery pśewzeju pówitanje w serbskej rěcy, młoge w serbskej rěcy rozkładuju a te serbske drastwy a tradicije pśedstajiju.
Wóna chwali nastajenje parkowego wjednika Claudiusa Weckego, kenž w parku pó móžnosći take zasady měś co, kótarež za pśirodnu gólu płaśe.
Stara mašina móžo teke mało mejtarjow naźěłaś.
wałtoru, 4.1.: Muzika rad słyšana - wurězki z oratorija „Zyma”
We wuslědku dej wiźeś byś wótegrono na slědujuce pšašanja: Co su znamjenja „zelenego“ města?
Bilabial jo wopśimjeśe z rěcywědy.
Tuchylu se diskutěrujo wó tom, załožyś w 7. rědowni Witaj-kupku, za což se wósebnje ceptaŕ Uwe Gutšmidt angažěrujo.
Tuchylu jo to hyšći chrapka na žaglecy kamjeń, ale weto móžo to byś zachopjeńk nowego gibanja.
Dalšne nejwažnjejše rěcy na pśikład su rěc Čuang, Ujgurska rěc, rěc Io, Tibetiska rěc, rěc Miao, Mongolska rěc, rěc Pui, Korejańska rěc a dalšne rěcy.
Bernhard Boch - ten „prědny” muž w Blunju.
Wjerbańske su dopominali na tych wjele Serbow, ako su w 19. stolěśu wudrogowali do Awstraliskeje a Ameriki.
Až how wopšawdu wjele dajo, což jo zeźaržanja gódne, jo se jasno wuwědobniło tym, kótarež su se prědnego januara na tradicionelnem nowolětnem drogowanju do Šćeńcańskich Alpow wobźělili.
Pójź sobu, tam śi pśeraźijom jeje pótajmnosć.
We njom stoj mjazy drugim, až „[su-li] knigły myslone ako wěcej nježli jano wědomnostna zběrka žrědłowych tekstow, ga deje se norměrowaś (...) Pśi tom mam za trjebne, až original we formje a rěcy dej se tak daloko ako móžno zdźaržaś, ale wócywidne pśestupjenja normy a uzusa muse se pórěźiś“.
Na Serbskem swěźenju na BUGA jo se teke wobźělił J.
Wón se mjaztym wót filmowanja žywi, ako lichy filmaŕ.
Wacej jo to mója mama cyniła.
Młodej, ak móžotej juž derje lětaś, matej běłej „štrumpje“, tak až pśirodnu barwu jeju nožkowu njewiźiš.
Pśi Bramborskich wrotach su źe kuždy źeń demonstracije.
Dalšne sobustatkujuce, ako ten wjacor njejsu pódla byli, su mjazy drugim Helga Lehmannowa, Harald Lindstädt, Horst Schulze a Ralph Ronneberger.
Ta bayerska kapała ze Scheuringa jo se jim nejlěpjej spódobała.
Mlince se wucynijo wót śěsta pśigótowanego z muki, jajkow, soli a mloka.
W Dolnej Łužycy jo to spiwanje prědny raz zaklincało w Popojcach, a to za tym, až jo se górnoserbski šulaŕ – to groni ceptaŕ a kantor Hajndrich Jordan – 1872 tam zasedlił a ten spiw tak ako wjele drugich pśestajił do našeje dolnoserbskeje rěcy.
Planowane jo, až se młodym luźam, ako budu pisaś źěła wó serbskich temach, pósćiju myta.
Kradu sam pak njejo musał wšo organizowaś, pśeto Borkojska młoźina derje gromaźe źaržy. „Lětosa su mjazy rejtarjami pěśo nowacki pódla“, jo se Marcel wjaselił.
Som pśišła na Serbsku rozšyrjonu wušu šulu a mój ceptaŕ serbšćiny jo był – Erwin Hanuš.
Golcy su byli wšykne w carnem abo śmojtem woblaku.
Togodla toś ta žeńska płaśi ako historiski pśikład Sněžeńki.
W nowej šuli w Slěpem zachopijo se skóro wucba.
Die Folksamen graju mjazynarodnu folkloru, mjazy drugimi z dudami a akordeonom.
wumrěło jo 7 Myšynarjow, jadno góletko jo se naroźiło
Groni se, až su wóni gniłe a njerodne a póžedne a skazone.
"Něnt pak, źož smy se tak rozsuźili, comy to teke w praktiskem źěle derje pśesajźiś ze serbskeju rěcu a kulturu", jo wón gronił.
To jo była ta prědna w Zaspach w nowem casu.
Na kóńcu junija jo ten se južo 5. raz zmakał w muzeumje w Dešnje.
Zakładna šula "Mato Kosyk" w Brjazynje ma wopśimjeśa wó Witaj-programje a Matu Kosyku w serbskej rěcy.
Depk jo Bruno wurył.
Móžośo wugódaś, w kótarej bajce něnto smy?
Ale ten źeń w Casniku hyšći žeden Horst Adam njewustupujo.
Ako ja tebje tencas gronjach, kaki wužytk te gmejny wót dobrych drogow maju, pšosašo ty mě, až ja śi to raz napisaś dejał, aby ty to same twójim luźam znate cyniś mógał, dokulaž ty jim to wšykno njebuźoš móc tak wugroniś.
Ale wokoło njogo njejsom daniž nejmjeńšeje toflicki z někakim wujasnjenim wiźeł.
Wěcej wó tom na 7. boce.
Teke město Lubin a wokolne jsy su se južo na BUGA w Chośebuzu pśedstajili.
Originelny trip: Nowa droga wabi ze stareju toflu.
Wót nana smy zgónili wó serbskem nanje starkego Jakub Lorenc-Zalěski a jogo spisowaśelstwje.
Krotko do njeźele zamrětych jo se puś na Myšyńskem kjarchobje wobtwarźił.
Nan hyšći špenděrujo ceły měch połny marchwjow.
Skulptura krydnjo hyšći informacisku toflu we wobyma rěcoma.
Chóśebuski mark w lěśe 1930.
Jo źaržał jogo ako w klěšćach, tak dłujko, až jo bywał ceły zeleny. »Něnto musym jogo pušćiś, wacej hyšći wuslěknjo.«
Na tej samskej njeźeli su w Moskwje rowno šli Olympiske graśa ku kóńcu.
Wón ma z tym hyšći dalšne pśizwólenja ako lektory.
Ta pak za mnjo njejo myslona była.
Casnikaŕ pózna jen wótnazdala.
Na to jich pšašanje jo dejał pśed pokazanim filma wótegroniś dr. Pětš Šurman wót Serbskego instituta – wón jo jich pśi projekśe pśewóźował.
Z togo, což jo se tam dokołowokoło mě w luźach powědało, som wusłyšał, až jo howko do Borkow teke pśišło zasej wjele nimskich luźi zdaloka a te wěsće maju teke wjeliki zajm za to serbske.
Te rědke drjewjane namakanki daju nam zaśišć, až Słowjany su z bejnym šykom wuměłstwo drjeworězby prakticěrowali.
Mama Anica jo ta dobra duša.
wałtoru, 19. maja /rozhelonego
Z krotkego casa bydli něnto w Grodku.
Janaš.
Pšosmy Kristusa, až nam dajo wutšobu połnu měra a lubosći, až nas žognujo z mudrosću a jasnosću a až pśez njogo wěrnosći našogo žywjenja spóznajomy.
Rowno łoni su wostali młoge stoły na zalu prozne.
Abo wót wuchacoweje pjaceni: togo wuchaca stej Erwin a jogo kumpan Eberhard pśi góńtwje zastśělonego namakałej a sobu domoj wezełej.
Narske su pśiglědowali a słuchali, co jo se na jawišću tšojło.
Město ma połtśeśa miliona wobydlarjow.
Teke wó Ptaškowej swajźbje jo se wjele diskutowało, a w Nowem Casniku su byli wjelgin rozdźělne měnjenja nalicone.
Ako som cora w kjarcmje był, su muske ze jsy wulicowali, až jo bubak zasej ducy był.
Wó Bogu, mójo źowćko, buźoš wšykno nawuknuś w nabóžninskej wucbje w twójej šuli.
Stwórtk, 10. januara buźo zasej program Serbskego ludowego ansambla k ptaškowej swajźbje.
Rownocasnje znajom wjele angažowanych Serbow, ako pilnje źěłaju za naš lud.
»Twój bratš jo lizak.«
Za wětšy źěł su wuzwólili zasej te same luźe – mjazy drugim pśedsedarja Siegmunda Lehmanna z Bórkow.
27. měrca 1880 jo pólski pšawiznik a etnolog Alfons Parczewski w Serbskich Nowinach naraźił, nic jano spěchowańske towaristwo za serbskich študěrujucych załožyś, ale teke Maśicu Serbsku w Dolnej Łužycy.
A co buźo we pśichoźe we jsy?
Glědajucy na rewitalizaciju serbskeje rěcy a rezultaty ewaluacije měni wón, až "glědanje wótwenka jo na kuždy part wužytnjejše ako interne wobsajźowanje postenow" – stoj w lisće.
Pětš źo slědk do proznego domu.
Na drugem boce jo w Chóśebuzu wjele študańcow z "tśeśego swěta", wjele wěcej ako w Pódstupimje.
Wón sam jo był cas žywjenja „mały buŕ“, a za swójim wugronom wěcej ako hundert raz šlachtowanje wiźeł.
Na drugi part bituju nam te napšawy k wurownanju snaź wěste móžnosći – rownož tuchylu hyšći jasne njejo, wjele we tom "śěganju" wó te miliardy "wóstanjo wušej" za projekty Serbow.
Trjebamy za wšake starstwo se góźecu muziku, nowu rozdrosćeńsku kaž teke wuměłsku“.
Naźejamy se, až se pón toś ta wjelgin zajmna wustajeńca móžo wótwóriś na normalny part.
Póśěg k bliskim Błotam pśedstajijo teke cołnaŕka, kótaraž pśed tejku w bydleńskem domje jaden wopšawdny cołn štapjo.
Pódla njogo sejźi Chóśebuska promštowka Ulrike Menzelowa.
To jo było prědny raz, a njejsu k tomu pśišli, njejsu žednogo Serba znali.
Toś ten material jo se rozdawał pśi slědnem zmakanju w januarje.
Něnto pak musym hyś.
Možno, až kuždy z młodych njewě, co to jo: kuźela?
Kótaryž swój gniw njenjaso nimjernje?
Jich wjelike lapy jim žałosnje zajźuju.
Naše česke pśijaśele su pśijěli na swój prědny woglěd k nam do Chóśebuza na kóńcu šulskego lěta 1967.
Wóna jo gnała tak malsnje, ako jo mógała, z góle wen na drogu.
To jo była wjelgin žywa a kontrowersna diskusija, a na kóńcu jo Domowinski pśedsedaŕ gronił, až deje wó tom te „praktikarje“ rozsuźiś.
W ludowej mytologiji jo Mórawa zła chódota, to groni carna chódota.
"Wusměrjenje na turizm a góspodaŕstwo jo mócne", jo gronił Lutz Laschewski, pśi tom pokazujucy na wótpowědnu notnosć za stajenje póžedanja na taki projekt.
My pak smy tšachnuli z tymi »tšubałami« do jadneje wjaže a smy źurja kšuśe zamknuli.
Kak – to jo slědny tyźeń srjodu Ana Kosacojc-Kozelowa, ako jo w měsćańskem zastojnstwje zagronita za serbske nastupnosći, rozkładowała na pósejźenju měsćańskego parlamenta.
A dokulaž sy z tym mógał pór pjenježkow zwarbowaś, smy my ako wejsna młoźina za našu kasu to teke gótowali.
To wšykno wiźešo kus dalej sejźecy gósć a ned se wón myslašo, až ma złoźejow prězy se.
Pótom pak smej pó rownej droze chwatałej na Grodk.
Kótare su Waše nejwětše wuspěchy? Co woblutujośo? Nejwětšy wuspěch jo, až smy rowno hyšći w pšawem casu zawjadli naš modelowy projekt Witaj.
To jo susedne město Chomutova.
rěc a kulturu Bobolcański rolnikaŕ Jörg Maßnigk transportěrujo swójo stadło maśeŕnych krowow pśez łuki wokoło Bobolc.
Za to krydnu dwa mjaseca popajźi. (6. 8.)
Wón jo se naroźił ako syn wejsnego sudnika a zastojnika.
Pśedsedaŕka Ludoweje solidarity Doris Ratzschowa, fotograf a historikaŕ Ingmar Steffen a chor Concordia su wordowali wósebje pócesćone.
Paleta jeje literarnego wugbanja jo bogatša a pisańša ako se zda.
Wót decembera jo wiźeś, až ta rudowata wóda w rěce pśeměnja dlej a wěcej swóju barwu a bywa cysćejša.
Wucbna maśizna jo lažka dosć (pózdźej nawopacna jo na pś. pśirodowěda) a ceptaŕske wukubłanje za zakładnu šulu móžo se wěcej na pedagogiku a serbsku rěc koncentrěrowaś.
Wójka jo rod ze swójźby łušćinowych rostlinow .
Pišo ga rad a wjele.
Wón njejo situaciju w Serbach Dolneje Łužyce dokradnje znał a jo tak tšochu pśesłapjony wót charaktera Domowinskich zarědowanjow swójeje kupki — Chośebus III — był.
Kuždy raz jo to było za njogo trawmatiske dožywjenje, to hyšći źinsa twarźi.
Jo był cas za rozgrona a wuměnu, a muzikaliski program wót „Marion a Ricardo“.
Teke wón wuglěda wjelgin rědnje.
To, což njejsom drugim gronił, jo, až juž tak dłujko, ako mysliś mógu, kontakt k serbskemu mam.
Jadnasćo partajow nastupa pśi wólbach do bramborskego krajnego sejma
Mała ironija to jo, groni jeje mama Susanne: „Som roźona Picanaŕka, mója stara mama jo Serbowka z Gołkojc.
Ta ceła Karina z tymi něnto mokšymi a tšodlatymi włosami a z tym žałosnym wurazom we woblicu wuglěda ako mały tužny klown.
Skóro juž sajźiju nowu lipu.
Pjerwjej su źewjeś historiskich warstow barwy za pózdźejše slěźenje wuchowali.
Huskosć ma něco cyniś z „tešnicu“, a jeje dla smy njewěste.
Ljuba jo była serbska bogowka lubosći a płodnosći.
Teke dla togo, co jo pšawje – „Wóścenas“ abo „Wóścenaš“ – jo nastała zwada.
Dalej a dalej som šeł a cas jo pśejšeł.
Specialist na tom pólu, prof. dr. Hans Pässler, měni k tomu, až 75 procentow tych operacijow njeby trjebne było.
Boháča - serbski kalendaŕ a wideofilm wó Serbach.
Wona jo dejała cysta a rědna wostaś.
Norbert Kurz a Renate Pawlowa wót teje pśirady stej groniłej, až centrum dej byś zmakanišćo za wše generacije.
A witali su wšykne to, což jo Franciska Albertowa k wěsći dała – ga to, až su załožyli nowe serbske familijowe towaristwo „Gromaźe“, ako co serbsku rěc wósebnje spěchowaś.
A kake su byli pśi pasenju naše zaběry?
Martin Hondow ako serbski powědajucy cerkwiny staršy jo dostał za swóju 50lětnu słužbu wót wósady wopismo juž w nimskej rěcy.
Wusoka wóda na bórkojskich drogach w lěśe.
Woborniki sunu se pó žerźi dołoj do garaže.
Źinsa jo tak, až powědamy jaden z drugim.
Gaž se pśechojźujoš, wiźiš wšuźi wusoke domy, moderne šulske twarjenja a nic naslědku gigantiski kulturny dom. 
Pśecej na sobotu som gołubjeńc wurěšyła, a wón jo mě dał za to marku.
Wzej ju sobu do Magdeburga.
Głowne město jo Podstupim.
Nejwušu prioritu maju serbske nałogi a towaristwa.
Carna śma běšo.
Pśi tom se nicht njamóžašo dopomnjeś, aby se jim we cerkwi něga raz serbski prjatkowało.
Tak wjele luźi ak móžno su dejali byś zapśimjete do źěła cerkwje, do žywjenja cerkwje.
Teke pśi zawrjenju wjele kwiśonkow za noc šćitaju druge kwiśonkowe łopjenka.
Togodla głosnje zewa a nejpjerwjej radnje se wustrěwa .
Śichy pětk, 19. apryla, a sobotu, 20. apryla, budu wót zeger 11:00 do 17:00 jatšowne jaja pyšniś w Domje zmakanjow (Pśi zelezniskem damje/Am Bahndamm 12c).
To jadnučke źowćo jo 19-lětna Nicole Blumojc ze Šlichowa.
Te znosowachu Lutherowe žywjenje a wšake pěsnje (arije) wót njogo.
Jaden źeń w zymskich ferijach som z kólasom śiskał ku gólnikaŕni na Dubrawje, źož su se źowća w nabocnem twarjenju pśecej zejšli.
Kuždy raz, gaž howko pśidu, wiźim něco nowego.
Kurs jo myslony za pókšacowane.
Rědnje wě powědaś.
Nejžlěpše larby dostanu myto.
Kak jo pšawje?
Wót dłujkego monotonego źěła wóni ga bóle a trjebaju woplěwanje.
Wšykno mógu mě wześ, ale móje dopomnjeśa słušaju mě.
Jeje starki tśeśego naroda jo se naroźił 1892 w Baršću/Forst.
Pódla njeju stoj tśeśa wjaža, ak se góźi za swěźenje, gósćiny a zgromaźiny.
Hyšći dlejšu!
Pśeto tak zmócnijo se pozicija luźi, kenž powědaju serbski.
Wót lěta 1993 jo był zasej na naraźenje Budyšyńskeje župy cłonk zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Tśmjel jo rod insektow.
Dawno juž pišu jeje mě pó dolnoserbskem: Rječkojc.
Mamy ga za wše druge póla w serbskem žywjenju pśistajonych luźi – a tak by dejało to teke byś za źěło za serbsku rěc, našu nejwažnjejšu wěc! Jolic to comy a tak wiźimy a zacuwamy, by se mógali za to tež notne pjenjeze wobstaraś.
Jan Alojzy Matejko jo był pólski mólaŕ.
Toś chójźim mimo šćita how.
Póstrow wót Gawrile Posenje k mójomu swakoju, kmótšoju Grigori a k mójej sotše Ulita.
Pjerwjejšny prezident FUEV, Pierre Le Moine z Bretagne (Francojska) jo gronił, až FUEV musy byś wědobnosć (Gewissen) europskich institucijow.
Jezus jo jogo syna wugójł!
Tšach pśed takim rezerwatom wósebnje tych pśibytnych burow z Lipjego, Lědow, Bobolc a Borkow som rozměła.
To jo se pó namšy teke stało.
Dabojc Anna jo měniła: Wumrěś móžomy wšuźi, toś lubjej doma.
Dla togo som se wjaseliła teke na tom, wjele wobźělnikow jo se pśipowěźeło ze serbskich institucijow města, z internata Dolnoserbskego gymnaziuma a wót hynźi.
Nawjedowaś buźo to cełe Benoît Maubrey.
"Ja ga som ta jadnučka, ako how taku kšasnu njewjesćinu suknju na se ma.
Wjele wucbnych góźin w biologiji a geografiji – pjerwjej jo to była pśirodowěda a zemjepis – jo wón pśewjadł ze swójimi wuknikami wence w domowniskej naturje.
Wón jo zastupił do jadnogo doma a pokornje strowił.
Městno buźo Domowniska śpa na Grodowej droze 2.
Teke to dobre pśestajenje do dolnoserbskeje rěcy dej se chwaliś” – jo awtorka Casnikoju groniła.
Dr. Viktor Zakar njejo wěcej wjednik RCW .
K tomu jo se lětosa w Krawcojc kjarcmje najsy wěcej ako 20 pórow zejšło.
»Kak to pśiźo, až wšykne waše pśistajone tak dypkowne su?«
Wušej togo buźo LODKA se prezentěrowaś na rěcnych wikach EXPOLINGUA w Barlinju 18.-20.11.2005, aby Serby tam zastupowała.
A groniła jo, až co gmejna wšych wobźělnikow raz pśepšosyś na głažk sekta.
Ja ga som wjele raz sobu rejtował", jo nam gronił.
Hillger: Mamy tuchylu, to groni južo wót oktobra slědnego lěta, rucnikarjow w našom domje.
Teke serbska žurnalistka a spisowaśelka Mina Witkojc z Bórkow se dotam wupokazujo.
Jadno pilotowe pśedewześe buźo teke wuwiśe koncepta k spěchowanju a wuwiśu serbskego kulturnego turizma w wokoło Złego Komorowa a Grodka.
Te, kenž su měli nejwěcej wobrazow, su dostali wósebny pśiklask a su byli krale abo kralowki graśa.
Stakim jo se zachopiła wušej dwěgóźinska odyseja pó wšych móžnych zastojnstwach, nježlic smy měli pismicko w rukach, až smějo z tym granicu pśekšocyś.
Co buźośo cyniś we ferijach? Smy hyšći w casu korona-pandemije.
Wy sćo na jadnom boce zastupny župan a cłonk župnego pśedsedaŕstwa a na drugem zastupny jadnaŕ Domowiny, kótaryž ma swójogo direktnego šefa w Budyšynje, jadnarja Domowiny Bjarnata Cyža.
IX. 04 (via Christiania w Norwegskej).
To samske płaśi za druge zaběry: Cośo-lic z awtami graś, glědajśo, aby wěźeli, kak se źělam awta groni.
Dwa drogej pókłada ma kuždy pšawy Pšuski we swójej wutšobje; jima gronje lubosć a wěrnosć.
Wosebnje firmy, kenž wikuju pśez granicu, su na takich luźi pokazane.
Jeje sotšy su wšykne póznali, až wóna ma pšawje.
»Nan, chto jo śi gronił, kak ty jězdźiś maš, nježli sy był ženjony?«
Dolne łopjena su wogonkate, zubate a rano prěju.
Końcak a L.
Te slědne słowa, kótarež pisał běšo, běchu: "Wóno jo nět sedymnasćo dnjow, ak wót lodowych górow wobzamknjone smy."
Cłonki teje wobory su zgromadnje ze "Sielower Schlepperfreunden" majski bom pśedali.
To su wšykne młode luźe, a my comy z tym dopokazaś, až móžo byś Domowinske źěło teke za młoźinu atraktiwne a zajmne a nic jano za staršych luźi.
Na to pšose Domowina, bramborska Serbska rada a Załožba za serbski lud.
Jo to małki lud, ale weto maju mustwo w balokopanju.
Ako kolektiw smy togo měnjenja, až mamy něco groniś a rap jo nejlěpša forma za to.
WÓN co, aby kuždy měł dosć pjenjez za spokojne žywjenje.
Co běšo se stało?
To same pak jo wjelgin rědne a lubosne k naglědanju: Pśipódla stoje stog, stara młośenica, ławka pśez tšugu, bóśonowe gnězdo, blidka spód kšywom a ławki k sejźenju.
Trjebaš: głažki, staru papjeru , kśidu, wódu, běžecy lim, zašumowak .
Wóni kśě zběraś serbske recepty a kuchaŕske knigły wudaś.
© Serbske koparje
Principjelnje mógu luźe pla Haupta teke glědat pśiś, kak wšykno rosćo a buźo.
W dlejšej rozpšawje (Bericht) pišo Casnik wó decemberskem pósejźenju Chóśebuskego wobwodnego sejma.
Njewšednu pšosbu jo dostał pśed krotkim redakcija NOWEGO CASNIKA.
Dajo dalej pótłocowanje z boka patriarchalnych muskich, cogoždla se žeńske pytaju žeńskece sobuźěłaśeŕki? Kótare konkluzije móžomy z togo wšogo śěgnuś? Napóslědku jo nejskerjej rownowaga rozwězanje za pśegnawanja.
Na to wšykne zgromadnje wołaju: "Witko, pšosym pśinjas wěnc!"
Wón swóje mócy zběra a znowa zachopijo.
Som pśiglědował, kak su se zgromaźili.
Woglědarje – wósebnje te młode – su pilnje sobu gótowali, a su zwěsćili, až ta ludowa kultura Serbow a Łemkow ma wjele zgromadnego.
Starki a starka stej mjazy sobu zwětšego serbski powědałej, bóžko pak jo mója luba starka juž jěsno zemrěła.
Wóni ga su typiske wužytkowarje cłowjeskego góspodarjenja.
Rědna a wujšpurna jo była.
Hyšći njejo zapustojski cas mimo.
W prezidiumje wiźimy dr.
Wótměnjaty buźo program za źiśi.
Smy pśi tom sportowem swěźenju w serbskej źiśecej zagrodce wjele wjasela měli.
Wóna by ga něnto teke płakała.
Wón jo wujšeł ze jśpy a dług jo był zabyty.
Budaŕ měni, až wogeń jo se wuderił we wobcerjenju wobzwarnowaneje natury (Naturschutzgebiet) w Luboraskich górach.
Sćo Wy teke juž někotare wósebne nazymske impresije z kameru pópadnuli abo maśo to hyšći na mysli? Mysliśo ga na to: Slědny tyźeń jo naša redakcija wuběźowanje "Nazymske gusło/Herbstzauber" wupisała.
Pśed wjele, wjele lětami jo žywa była gjarda góra.
Z 18,2 procentami jo licba bźezdźěłabnych w Gubinje nejwětša.
Wužywali smy serbski tekst „Hanzko a Gretka.“ Wobrazowe kórty za ten kamishibai smy dostali wót Witaj-centruma w měsće.
By naša situacija pótom hynac wuglědała ako něnto?
Drastwa jo něco kšutego a něco, což dej se wobchowaś.
A kórtki do koncertow abo do źiwadła su byli pśecej rozpśedane.
Wuměłce su: spiwarje, rejowarje a muzikarje.
Ja som je zběrała, domoj wzeła a wumyła.
Rědnje se w nich cyta na pśikład to: “W Strobicach smy cynili wjelgin pśijaznu pśestawku.
Take telegrafowanje su tam wopytali.
Za suźenim Šustera njejo to wobzamknjenje wugloweje komisije jasne dosć, aby zwěšćelowali, co buźo z Prožymom.
Wótwisujucy wót baze licenja jo zasadnje móžno, až jo tśi a tśi dwanasćo, jadnasćo abo źaseś, ale styri jo pśisamem teoretiski wuzamknjone.
Drobne bildy, zazdaśim idyliske, ale tencas tak dožywjone.
Ako se k zajtšemu switašo, wubuźi Robinson swójogo Pětka k źěłu. 
"Nanejwažnjejša wěc za mnjo jo, až móje kupce spokojom su.
To jo był pó tradiciji to łapanje kokota, dnja 31. awgusta.
Taka bźina!
Po kalendarju se wóno lětosa 20. měrca zachopijo, ale wjedro w februarje jo było na młogich dnjach južo nalětne.
Šulski amt co tych luźi wjelgin fleksibelnje pśistajiś.
Siegberta Budyšyna su pócesćili
To jo togodla wažne, dokulaž njejo za wětšy źěl wobydlarjow móžno, kompostěrowaś zbytki jěze a zežywidło a druge organiske wótpadki.
Zaprědka su ale słuchali na lawdaciju, kótaruž jo měła M.
Na tom městnje su cistercieńske mnichy srjejź 13. stolěśa z pólnych kamjenjow a cyglow cerkwju natwarili.
Nadalej wuźěra na sćěnu, a jeje lěwa njepśestawajucy šmara pó běłem nawlacenju.
Kśesćijany z Górneje Kśinice su chwatali do doła, aby susedam pomogali, a jězu a piśe su jim pśinjasli.
Raźony swěźeń źiśi
Luźe su jěli namšu do cerkwjow w Žylowje, Dešnje, Depsku a Rogoznje.
Teke móje prědne kšoceni na šuflitach som how gótował.
Kandidat SNZ za pśedsedarja Domowiny faraŕ Jan Malink bóžko njejo wuzwólowanja dobył.
Tym, kenž su byli pśemałe a njejsu až k daram dosegali, jo źiśownica Karin Halkowa młogi raz pomagała.
Zasej dujo wótšy wětš wót pódzajtša.
Rěd "Nejlepša rědownja Nimskeje" docełego zachopijo se 13. maja a běžy pón kuždy źeń wót pónjeźelego do pětka až do 7. junija.
Akle ako ju mama za ruku bjerjo, źo Lenka sobu.
Glědajucy na Hochozu móžo se na pśikład pśispomnjeś, až normalnje by wóni tam južo něnto, do jatš, z pśigótowanjami za swój kokot w nazymje zachopili, což dla aktualneje situacije pak bóžko njamógu.
Prědny raz smy teke zgónili młoge ze serbskich stawiznow, kultury a literatury.
W górjańskej pjakaŕni kupce glědaju na wótstawk, to wordujo teke kontrolěrowane wót amtow.
Mamy hyšći wěcej takich rědnych pśirownosćow, ale daś jo how na tyma dosć.
"Gaž jo se wóna trjebała, se pak móžo za wjeliki źěl dalej wužywaś.
Wušy šołta W.
Wuzwólśo góle, kótarež jo prědna "swinka".
A kak dalej?
W Mósće jo dostała WG FF Heinersbrück 63,6 % głosow, jadnotliwy kandidat Wenzke 13,8 %, jadnotliwy kandidat Mortak 13,4 %, jadnotliwy kandidat Zeptner 9,3 %.
Smolerja taki list:
A chto něco pódobnego w Nimskej njama za móžno, jo bóžko śeletko.
Pśeto co ga słušnosć teje štundy jo?
K wšakorakim historiskim wósobam, kótarež se we filmje pśed-stajiju, su teke kreslanki zatwarili.
Dokulaž njejo wótpołožył abituru, njejo wón mógał w Nimskej teologiju studěrowaś.
Zagronity za planowanje jo był architekturny běrow ze Suderburga – z tym jo rozkłaźone, cogodla torm wuglěda kaž swěśak.
Wšykne 12 źiśi jo dojěło z hortnaŕku.
How, w Carnem Rogu (stronine mě; na nimski Schwarze Ecke) na Kupratojc gruntach pśigótuju wuchacowy kał za transport ku Kupratowym stojnicam na markach w Barlinju a Kalawje.
Na idealnem zemskem elipsoiźe , su drje dlininowe krejze elipse, ale nanejmjenjej wšykne jadnak dłujke.
Ako smej pón z Christinu zachopjeńk lěta 1988 wušego promšta Richtera wó rozgrono pšosyłej, jo se rowno druga serbska namša pśigótowała.
13.00 góźin: Rusojske impresije
Z nim gromaźe stej tam bydliłej Theodor Haußig (syn w lěśe 1870 zemrětego Gołkojskego fararja Karla Eduarda Haußiga) a Adolf Läske (syn wušego fararja Friedricha Wilhelma Läskego w Trebbinje).
K tomu su se hyšći pśinamakali styri źiśece pory z KITA a dalšnych 5 šulskich źowćkow ze jsy w serbskej drastwje.
Wjelike schadowanje ze swójźbu pla bóžko wupadnjo.
Nalipniśo je na papu.
Wót lěta 1984 w Nižozemskej źěła Federacija regionalnych rěcow, z kótarejež 2002 jo nastała Załožba organizacijow za regionalne rěcy.
Serbam nałožowanje a woplěwanje rěcy zmóžniś ‒ to jo wustawowy nadawk.
Ilustraciji: Maja Nagelowa
Z pitśku wótstawkom k tomu stoj pór w serbskej drastwje.
A gaž nichten wumrějo krotko pśed jatšami, pón musym bejnje chwataś, aby w krotkem casu hyšći twarił taku kśicu", wón wulicujo.
W zymje smy wódu grěli a do kuždego zbórka tu śopłu wódu pśilali.
Starjejšej pomagatej pla pśigótowanjow za swěźeń.
Zajmny jo był teke woglěd w Tšupcańskem młynje, źož su źiśam pokazali to tłocenje lana.
Bog jo lubosć, a chtož w tej lubosći wóstanjo, ten wóstanjo w Bogu, a Bog we njom.
Ta wěrca niźi njerosćo, dokulaž takeje rostliny njedajo.
Dla tšacha jo na bom skócył a njepśiźo wěcej dołoj.
Organizowaś co kupka dalej w blišem casu cytański wjacor z J.
Něnt pak som se wulěkała: Moja wucba jo se zachopiła zeger jadnasćich.
Co se ta jano mysli.
"To jo tema, ako nas wšyknych nastupa.
Mimo starego kólasa, kenž na boce 14 wiźiśo, su pśedšulske źiśi pisany nazymski mandala zgótowili.
Chtož njejo z barwu ramika spokojom, móžo jen se wě wótpowědujucy wubarwiś.
Co jo Sněžykowy nos?
Głowna zgromaźina jo wobzamknuła stojnišćo k pśedwiźonym strukturnym pśeměnjenjam, kótarež jo Załožba za serbski lud naraźiła.
W seminarje wó mjeńšynach w Nimskej jo wóna swój zajm wósebnje na serbsku mjeńšynu chyliła.
How su jomu wugótowali proces dla pśerady a jogo k smjerśi zasuźili.
Bibliske gronidło za 2020 stajijo dilema we wěrje wjelesych do srjejźi: "Ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!" 
My musymy se prědk glědaś, k lěpšemu tych, ako něnto našeje pomocy póderbje.
Wóttam jo se wón rozšyrjał we chójcowej góli pśi połdnjowem brjogu Baltiskego mórja až do Nimskeje a Dańskeje.
Jezus Kristus dostanu wót Boga Wóśca cesć a chwalbu, ako jomu se stanu głos wót husokeje kšasnosći: To jo mój syn, na kótaremž ja spódobanje mam.
Nowa šula pla Gołkojc buźo.
Nět jo tak daloko, až swět se chapja gibaś, aby prědne zachopjeńki k pśewjeźenju teje mysli cynił.
Wopśimjeśe teje basni sćo namakali juž w lětosnem jatšownem wudaśu Nowego Casnika z titelom "Mirabelowy bomcyk".
Tak jo pokazał Bernard Stefan, pśedsedaŕ towaristwa Lodowy sport Běła Wóda.
Juž dłujki cas chórowaty, mějašo faraŕ Haußig wósebnje we zachadnem lěśe někotare raze to wózdaśe, až derje dłujko wěcej pśi tych swójich njebuźo.
Jen su pótom zapalili.
Och myška, tak to njejźo!
Serbske luźe w Dolnej a Gornej Łužycy — wšojadno lěc su w Domowinje abo nic — maju wjeliku naźeju, až buźo to nowy zachopjeńk za našu narodnu organizaciju, za źěło Domowiny.
We wěcej ako 40 "wobrazach" pokazuju wobydlarje, towaristwa a firmy to žywjenje a nałogi w bórkojskem amśe.
Šarlota Kušcyc (21 lět) jo cytarjam a lazowaŕkam Nowego Casnika znata, wšak jo pśed lětom ako praktikantka źěłała w Casnikowej redakciji.
Za Juttu Smogoric-Kaiserowu jo to było rozsuźenje za cełe dalšne žywjenje.
Teke Casnik jomu hyšći wutšobnje gratulěrujo.
Rozmjej: serbski wuraz "za wušy" se wugronijo ako se nimski pišo.
Młogo su how nowo twarili, modernizowali, až njejo se zgubiła stara burska architektura - ten styribocny dwór.
Wo smjerśi Jana Fryca Sroki (14. měrc 1969) nic blišego njewěmy.
K słyšanju su na ludowych swěźenjach, na zapustojskej reji, pśi camprowanju a na kjarmušy.
K tomu stej se dwě jśpě pśedwiźonej.
W njej jo měł na starosći wósebnje kulturne, medijowe a teke serbske nastupnosći.
Něnto smy zasej na rěźe a gronimy: "Glědajśo, źiśi, pśisamem wšykne swěcki su zgasnjone."
Te lěpše muse napisaś wucbnice.
Nowy Casnik: Kak jo k tomu pśišło, až sćo pśewzeli nowy nadawk w serbskej bibliotece? Ja som pytał pódla mójogo pówołanja ako wuměłc-spiwaŕ dalšne druge źěło.
Sejm jo teke wobzamknuł to póžedanje, až biblioteki zwenka serbskego sedleńskego ruma, we wjelikich městach, źož bydli wjele serbskich luźi, deje teke serbsku literaturu a wucbne knigły měś.
Jeju zuk njejo pasował k tym starym zwónam, ten jo toś pśišeł do Dešanka.
Medijowu kompetencu nawuknjomy w běgu žywjenja.
Wićazoju w Stollbergu.
W pśedsłowje pišo, až jo jen sam pśestajił.
Robinson styknu ruce, glědašo z pšostyma wócyma k njebju a zdychnu z dłymokeje wutšoby: „Mój Bog, pomogaj mě!“
Chtož ma wjasele a wjelgin rad spiwa a we lubosći nimske a serbske spiwy woplěwa, ten žnějo zasej nowe wjasele.
Wuknjo něnto na filologiskej fakulśe Moskowskeje statneje uniwersity a w uniwersitach Aix-en-Provence, Parisa a Genfa.
Su ale měli někotare krowy.
Nagromadu wiźone njejsu wuslědki hyšći take, ako by pśistajone centruma Witaj sebje žycyli.
Wón jo wjednik wejsneje wobory.
A su byli Serby how prezentne?
Teke góle musy take dopóznaśe dośěgnuś.
Christa Janzenowa zběra něnto a rekonstruěrujo źěle serbskeje drastwy, ak su pjerwjej žeńske w Lubnju nosyli.
Młoge w kraju a z drugich statow su kśěli tu "Mini-Słowaksku" južo kupiś a su k tomu wjelike sumy póbitowali.
Wóni běchu z tym spokojom, pśeto pó pšawem běchu smjerś zawinowali a dejali byś wobjesone. 
Jo rowno tak daloko, až wujźo z aktuelnym wudaśim nowe cysło našeje młoźinskeje pśiłogi "Rjagawa".
W kónjeńcu za wowsom wónja, źož ga stoj kóń nanowy.
Wóna ned pśiźo“, groni sekretaŕka w Serbskem ludowem ansamblu ku mnjo.
Mimo Ubuntu Canonical wuwijaju se distribucije, kenž źěle se software a systemowe źěłowe rědy z Ubuntu, ale wužywaju druge grafiske pówjerchy abo specifisku software.
Daś stej dwa wjeraška how naliconej, Pśepokazowanje drastwow, typiskich za Błota, jo moderěrowała Marlene Jedrowa.
To wšo dejało se we koncepciji konkretnje pomjeniś – jo Kaiser zastojnikam pśigranjał.
Martin Neumann (FDP), serbski wótpósłańc sakskego parlamenta Hajko Kozel (Lěwica) a wótpósłańcka bramborskego parlamenta Kerstin Kircheis (SPD).
„Bibuš“ — to jo zmakanje Hańže Hančec, Jakuba Rožančika, Bena Kunča, pomjenjonego teke „Šynka“, Madleńki Hančec, Franca Krupa, dr.
»Pasćo se takich słow, kenž rozdwóje!« 
Domowina ga jo internje wěźeła, až pśisamem wšykne w Miłorazu su pódpisali, a Manfred Hermaš jo se ako wabjeńska tofla stajił prědk Nowego Miłoraza.
Gaž ja som šeł do zagrodki.
Ako dłujkotrajny bźezdźěłabny, kótaryž pijo piwo wob źeń, dokulaž „to njejo alkohol“, ako wón měni, njamóžo kradosćiwje powědaś.
Gaž wětšyk mócnjej dujo, móžośo lažko padaś.
Howko jo pśijěł 25. julija 1959 – jadnu sobotu – tencasny ministaŕ za rolnikaŕstwo a gólnistwo DDR Hans Reichelt.
Tak su se małe camperaki w Wětošowa a Raduša zgromaźili na swójo camprowanje.
W nich dejali se pśigótowanje, wótběg, kuchaŕstwo, drastwy a gósći na swajźbach pśedstajiś.
Glědajucy na pśewjeźone znicenje pódłožkow něgajšnego ministaŕstwa za statnu bźeztšašnosć jo bergaŕske gibanje Nowy forum 3. decembra 1989 pominało zakšocyś.
To lězadło stoj w Janšojcach na grajkanišću.
Kake jo žywjenje w Nowem Chmjelowje, som kśěł wósobinski zgóniś.
To pak som wuknuła we wšednem źěle a som wužywała kuždu góźbu za dalejkubłanje a wuměnu z drugimi, což teke źinsa hyšći cynim.
Za Was, lube cytarje, smy zasej pilnje zezběrali terminy za lětosne žnjowne swěźenje w Dolnej Łužycy.
2. drěc: Wšojadno.
Wóni su se wumyslili a pón zgótowali pisany memory z dogromady 100 bildkami.
Pótom śěgnu wšykne za kónjom swětego Mjertyna na farski dwór.
Žeński kwiśonkowy stołk jo zrownany.
Słowjańske ludy maju w Europje swóju dłujku, za wětšy źěl zgromadnu historiju.
Tak som póznał młyńskego kobołśika Mukownika.
Depšćański rejtaŕ a jogo kóń krydnjotej wěnk na šyju powjesony.
Dalšna droga jo nas wjadła póspóromje Baltiskego mórja pśez Kołobrzeg, Koszalin a Słupsk až do Gdynije a Gdańska.
Młogi skazany drastwiny źěl jo lětosnemu žnjownemu swěźenjeju pósćony.
Petrarkowy rownik Antonio da Tempo jo wopisował w swójich knigłach šesnasćo wšakich rymowych wariantow soneta.
Kak mógu ja swójo góle pśizjawiś?
Carnogórska jo njewótwisna republika w pódwjacornem źělu Balkańskeje połkupy w krotkozajtšnej Europje.
Weto som rada wence.
Pód bomami mógu se wšykne wódychaś pśi muzice.
Dla togo jo pisał na njogo a na šulsku ministaŕku, a šulski decernent Koch jo za tu šulu južo wabił w financnem wuběrku bramborskego parlamenta.
17 projektow jo nagromadu naraźonych, aby se pśišłej měsće bližej.
Kopicka serbskich luźi jo jězdźiła pó měsće a pytała chromy, kótarež se ako Serbski dom góźe.
W intensiwnych rozgronach a jadnanjow w slědnych mjasecach jo se nam raźiło, tu gódnotu imaterielnych dobytkow kaž rěcy a kultury za wuspěch strukturneje změny wuwědobniś.
Jo mjazy cytaŕstwom zajm za literaturu w dolnoserbskej rěcy?
Snaź njepyta za insektami.
Wjelgin wutwarjony jo punkt „serbska rěc“.
Pótom pójědu do „górkowego města“ Golišyna (Golßen), źož buźo górkow-wopytowanje.
Wuměłc Stephan Kaiser, lětnik 1957, jo absolwent serbskeje wušeje šule.
Drastwina namša w Ptačecach jo jogo wjelgin gnuła, a wón znajo a cesći angažement tamnego towaristwa "Šulska a domowniska śpa".
Ducy w Błotach — z tym titelom su ze slědnego tyźenja nowe knigły wó Błotach na pśedań.
Dalšny material a kórtu namakajośo w Lutkach cysło 2-2010.
Łužyca cora a źinsa: [...]
Wóni su pśinjasli Domowinarjam tu powěsć, až źěłaju wobstawnje a až muzej buźo se znowa we prědnej połojcy nowego lěta wótcyniś.
Nět zestaja swóje gjarnyški, škoponki, kótliki, šklicki, a což běšo dalej napórał, do pjaca a pótom zapali wogeń a pśikładašo cełycki źeń. 
Pó tom zašaltujśo zasej CD-player, a graśe źo dalej.
Ludmila Budarjowa njejo wěcej pśedsedaŕka Serbskego šulskego towaristwa.
Wótwórjony jo centrum wót wałtory do pětka wót zeger 10 do17. Njeźelu jo wótwórjony wót zeger 13 do 17. Kśicawka jo tam wšuźi dwa raza wiźeś.
Njemusym pón myški a ptaški pytaś.
Na tu zgromaźinu su teke pśepšosone druge luźe z města.
Tam su naše partnarje z busom na nas cakali.
Smej pśišłej ako absolwenta SPI w lěśe 1956 do Błotow, Beno nejpjerwjej do Brjazyny, do šule Bórkowy-Kupy II.
Myto Domowiny jo se dostało lětosa teke Lubinje Dučmanowej, ako jo cłonk Domowinskeje kupki we jsy Spale (Spohla), mjazy Wórjejcami a Kulowom (Wittichenau).
Woni sami graju źe źiwadło a weto su wobjadnje źiwadłownikow z Budyšyna chwalili. „My smy wšykno derje zrozměli.
Woni budu tšochu hynakše ako Dny serbskeje kultury łoni w Praze, w českem głownem měsće - nic jano w jadnom měsće a w jadnom tyźenju, ale we wšakich městach a pśez dlejšy cas.
Gdyž buźo ten tyźeń pětk w Běłej Woźe za šulske źiśi pisany program Serbskego ludowego ansambla k ptaškowej swajźbje, pón buźo we zalu w Ludowem domje wjeliki nawal.
Wódowe kapki su stabilne dla mócnego pówjerchowego napněśa wódy.
K wopśimjeśowemu pódłymjenju pśinosuju druge stacije ako ta wó čornochołmcańskej powěsći "Pódnurjona kutša šlodarja" abo stacija "Serbske jatšowne nałogi a tradicije" tak ako "basnistwo a wěrnosć" wokoło Krabata.
Spiwamy a cesto rozkładujomy naše wšake drastwy, na pśikład staru drastwu, ako su něga nosyli w Kamjennej na pśězy.
Nejwažnjejše pósołstwo bajkow jo, až móžo teke nejmjeńšy a nejsłabšy swóju nuzu pśewinuś, gaž se napina – a gaž ma pitśku gluki a k tomu snaź hyšći někake gusło statkujo.
Štapate pšutki krickow zaźaržyjo, aby Karinje do woblica nješwigali.
Ako nejnowša produkcija wót ABC jo w aprylu wujšeł notowy zešywk z cejdejku za "Lutk 1".
To stej źasete a jadnaste pšašani.
Wjerašk cerkwinego dnja jo było pśedstajenje oratorija „Pódlěśe“ wót Karla Awgusta Kocora a Handrija Zejlera.
Tuchylu maju w Bramborskej hyšći pśewjele ceptarjow, a togodla njeźěłaju wóni połnje.
Nejwětše město a stolica Małopólskeje jo Krakow.
We lěśe 1987 Friziska akademija jo załožyła Europski slěźaŕski centrum za multilingualnosć a rěc Mercator.
Zawěsće su te knigły wjelgin zajmne.
A to jo škóda.
To jo rědnje kreslone a se derje napisane.
Comy něnto znate cyniś dalšne terminy za zapusty, kenž smy z gmejnow dostali.
Nejwěcej njepśijazne wóni za nas luźi su smjerźenje skazoneje jěze, wótpušćenja śěła a wóń wěstych zwěrjetow, na pśikład skunkow.
Což gronim, dej se staś a njedej dlej wótlěkane byś.
Łapaju šefa teke w Radušu
To jo dolnoserbska mamina rěc.
– Aktualnje z Łužyce
"Smy zmóžnili wšym zajmcam z wuběrneju ideju projekty zapódaś, wótglědajucy wót pšawniskeje formy zapódawarjow pšosbow.
Dawno juž som sebje wšak pśedewzeł z tym wopśestaś a pśed wótjězdom na ten drugi kurs som mójej lubej wobwěsćił: »Gaž se wrośijom, ja wěcej njekurim!« To jo było lažčej gronjone ako cynjone, to wě kuždy, kenž jo raz kurił abo hyšći kuri.
Cołnowaś 12-lětne źowćo teke móžo, a gaž buźo prědny raz pódla na Borkojskem młoźinskem zapusće, pón změjo wěsće swóju prědnu serbsku drastwu.
"Musym te wěcy hyšći pitśku wótstarkowaś", pśiznajo floristka.
Z cym grajkaš ty nejlubjej?
Chóśebuske měsćańske wótpósłańce su se w aprylu a něnto teke w maju za swójo pósejźenje wupytali wjeliki zal Měsćańskeje hale.
"Lutherowe lěto" smy 2017 swěśili a se myslili na Mjertyna Luthera a jogo 95 tezow.
Ty sy mója pomoc.
Wjelgin rědne su knigły k tomu.
Ten pśecej wšykno wě.
stwórtk, 13. februara /swěckownego
Prědne južo stoje, tak ako w Kósobuzu pśi kólasowaŕskej droze do Dalica, póspóromje zeleznicoweje cery .
Mějśo źěk, až sćo nam to zdźělili!
Wětšyna słowjańskich ludow jo to mě w takej abo pódobnej formje pśewzeło.
Kupka "Pśeza Zły Komorow" jo prědny raz pśi Krabatowem młynje wustupiła.
Som cigaretu w popjelnicku wutłocył a w swójom žywjenju njejsom žednje žednu wěcej do ruki wzeł.
Śim źiwnjejše stakim jo, až akle pśed krotkim su zastupniki gmejnow a teke Serbow chopili se raznje pśeśiwo Vattenfallowym planam woboraś.
Pó kóńcu wójny 1865 pak su se zasej dalšne do Iowy pódali, pśisamem kužde lěto nanejmjenjej jadna familija, slědna 1909.
Městno buźo woponowy zal lubinskego groda.
13./14. apryla zeger 10:30 – 17:00 Halštrowa hola/Elsterheide we wejsnem źělu Nowa Łuka/Neuwiese, Landhotel Neuwiese, Elstergrund 55, 02979 Elsterheide
Ako jo pón swójogo cłowjeka Mario Jarick póznała a z nim na zachopjeńku nowego lěttysaca w Bobowje dom twariła, jo tenraz južo separatne bydleńko k tomu było.
Se derje cuś we jsy — Mike Kaiser k tomu teke licy dobre wejsne žywjenje.
Gaž mjadwjedk buźi se ze spanja, běły kraj wiźi juž zdaloka.
Wótpołdnjo smy jědli sroki, kótarež su wósebny dar ptaškow za to, až su źiśi je futrowali w zymskem casu.
Móžośo tam w Dańskej teke na land wustupiś? Ně, to se wě, až nic.
Za mnjo jo to pón wóznamjeniło rano stawaś, se malsnje wudušowaś, se z Katharinu rozžognowaś, slědnu elektrisku do města Kehl łapiś a wót drugego brjoga Ryna pśiglědowaś, kaž granicny pśechod se pómałem zatykujo.
W domowni jagarja Bagole stej to byłej bratša Mjatka, staršy a młodšy, a w Rochowem Turjeju bratš Cybula.
Družyna se ako rěznu kwiśonku we wšakobarwnych sortach kultiwěrujo.
Ten na 10 m wusoki wótkłon lažy na pódwjacornem boce połkupy, k mórju.
Ja to tež tak zacuwam, gaž sejźim z manźelskim abo z cełeju familiju how wence na terasy, a my se dajomy wobguslowaś pśez rědnu łužysku krajinu“.
Rada by wóna a wšykne druge to wiźeli, gaby „Pojsynoga” zasej howko pśišła.
Chtož rad deodoranty wužywa, daś se wjelgin prědk glěda.
Wjelika ta kupka Smogorjojskich rybarjow njejo - razka 10 luźi wóni njejsu -, ale jěś do rybow a sobu gótowaś w źěle zjadnośeństwa, to wjasele njamóžo jim nicht skazyś.
Gmejnske zastupnistwo Bórkow jo se rozsuźiło, až zewšym njeplanuju woklapnicu w januarje.
To druge jo staw.
Tam su wót dr.
Chtož co glědaś to kataloga biblioteki, co wěźeś ga ten bus dojěźo, ga móžo se informěrowaś.
Serbskemu a łužyskemu publikumoju jo wón wordował znaty pśi góźbje łońskego chóśebuskego Festiwala pódzajtšnoserbskego filma z filmowym portrejom serbskego komponista Jurija Mětška „Jadna gesta, jaden dych, jaden kosmos“.
Teke kněza Frahnowa su pśepšosyli na cesnu reju.
Swěśe tam zapust z wjelickim elanom a wjele, wjele wobźělnikami.
Cesto a wjelgin wjele jo wón pisał wó drugich luźach, a to teke wó takich w Dolnej Łužycy.
Jich póžedany cil: zapópadnuś nalěto w Błotach.
Zarědowanje se zachopijo zeger 19.00.
Akle na Serbskej wušej šuli w Chóśebuzu som serbsku rěc pšawje nawuknuł.
Ale to jo za mnjo śěžko, serbskeje rěcy dla.
Tencas, ako jo jomu dariła ten zarosćony flack zemje, jo była wjasoła, až se njetrjeba wó njen wěcej staraś.
Maś groni k małemu Michaeloju:
A serbski pcołkaŕ Reinhardt Šułtka z Drjejc, ako ma w Dešańskem pśirodnem centrumje swóju pcołkaŕnju a małku wustajeńcu, jo dał gósćam wopytaś wót swójogo słodkego mjoda.
Mólaŕka dr. Evelyn Mühlberg-Seck wustajijo akwarele z lěta 1990 do 1995 z Gerhardom Knabom a z kursow a dalejkubłanjow z Hans-Georgom Wagnerom.
Ale zawěsće nic we napismach, kótarež tako južo dwójorěcne su.
Swóje wjelike zamóžnosći jo chor pón pokazał w drugem źělu programa, gaž jo wón pśepšosył pśisłucharjow na wjasołe drogowanje pśez šesć wšake słowjańske kraje.
Kula Bula muzicěrujo a pśipódla buźo samo šefredaktor rbb.
»Ně!«
Dobry wótgłos ma skulptura južo něnto: "Naše luźe su se culi cesćowne a su wobźiwowali nowu skulpturu", wjaseli se Ingo Heršmann.
To jo stara tradicija we jsy.
W lětoma 1915 a 1916 su twarili dom "Pro Patria".
Sieglinde Müllerowa zacynijo swóju kjarcmu w Cazowje.
Moj cil jo był tamny muzeum pód njebjom, kenž su natwarili we wjelikem parku na kšomje města.
Jeje centrum jo wjas Nebel a tam wudawaju teke małe cerkwine łopjenko.
Wóna pśedawa dessous
Tuchylu, tak měnitej slěźaŕce, gótujo kužda serbska institucija swóju rěcnu politiku, gaž docełego jadnu ma.
Wěrno jo, až su w tom regionje pjerwjej małe luźe w górnistwje źěłali.
Wupšosone kniglicki z powěsćami Dolnych Serbow a wjerbańska chronika stej nastupiłej pótom južo z postom drogu k wuměńkarjeju w Nordrhein­Westfaliskej a wóttam su pśišli druge knigły ku mnjo do Łužyce, na pśikład roman, we kótaremž wopisujo awtor Werner Bergengruen zwěrnego Serba Jura w Barlinju za cas prědneje połojce 16. stolěśa.
Wót łońskego dajo k tomu cejdejku ze cytanymi tekstami, a něnto stakim skóńcnje teke k tomu słušajucy spiwny material.
Pózdźej jo była w kśesćijańskem casu metalowa kśica na njom pśipšawjona, ta pak jo zasej pšec.
Nowowuźěłany dwór groźišća pokazujo wašnju žywjenja a źěłanja Słowjanow.
W Centrumje za cłowjeske pšawa jo był wóswěśony wopomnik za smjertne wopory na granicach zeleznego zapowjeska a barlinskeje murje.
„Kronowanje“ toś teje namše su byli spiwanja chora Łužyca.
Pótajmnosć w kapałce Lübbow:
Co cynimy w nazymje?
Zwětšego su swětłowłosate ako prědne Słowjanki.
Na tom boce buźomy do festiwala wšykne kupki pśedstajiś.
To jo groniła na zgromaźinje Domowiny w Chrósćicach cłonk bramborskeje Serbskeje rady Angela Šurmanowa z Chóśebuza.
Jeje domownja jo amerikański kontinent, na kótaryž su teke serbske burske luźe how z tych wokolnych jsow w 19. a teke hyšći na zachopjeńku 20. stolěśa wudrogowali nuze a chudoby dla.
Gólc teke njerozmějo, cogodla jomu to něnto wulicujo, a co to ma z nima cyniś.
Wokoło 35 póriki budu někak wumaršěrowaś a to zgromadnje z "Rogeńskim dujaŕskimi muzikantami".
Źěnsa pak jo jano 6 z nich how, dokulaž jo jadna 2. rědownja na ekskursiji.
producenty serbskeje muziki 1: Susann a Siegbert Himpel
Sańki zawěsće njetrjebaś w jazorach, někaki šćit pśed móŕskimi wjelkami drje njejo trjebne, a sněg tam teke njejo.
Luźe su se sami taku wěc wumyslili a napórali.
Wótkubłarki su se žycyli wěcej pśirodowědneje a stawizniskeje maśizny za zaběranje z pśedšulskimi źiśimi, aby je wšobocnje wukubłali.
Chtož co se wobźěliś a teke tedije gótowaś, móžo se pśizjawiś w SKC pód numerom 035773/77230.
Lětosa pśiźo hyšći 5 dalšnych kupkow z Kanady do Hochoze.
Serbska wucba w Žylowje.
Ja se myslach, ja źěłach pódermo a nałožowach swóju móc póproznem a njehužytnje.
To se wě, až njejo był z tymi wulětami a jězbami naju ceły dowol na kupje Mallorca wupołnjony.
Zasej jo se mócnje wó tom diskutěrowało.
Kóšula wuglěda wjelgin rědna a „normalna“.
Fidle maju guslowaŕsku móc....
Mjazy drugim spomina Jurij Nuk-Wutołćanski na Erich Krawca, kubłarja generacijow serbskich ceptarjow, wušego ceptarja, ludowědnika a domownjowědnika.
Dešno jo było južo w dawnych casach naglědna wjas.
A prědny raz su jen namakali w Górnej Łužycy: 2017 blisko Kšušwice w mužakojskich stronach.
Wón a Lehmannojc Max (11) chójźitej južo we stopach nanowu a stej cesto pódla, gaž tej nana łojtej ryby.
Spózy napismo: Stellungsbrüder 1911, což měni, až wóni su šli k mustrowanju.
Za krotki cas stej se dałej na daloku drogu z bonu do Tyrolskeje, w serbskej burskej drastwje a z koferom w ruce.
Leon ga móžo byś braška!
Wopomnjeński koncert za Detlefa Kobjelu
Slědkoju stej wlakłej wšen płat domoj.
Wóno wótbłyšćujo to zgromadne žywjenje z nimskeju majoritu.
Luźe tam jano mało maju.
W lětoma 2021 a 2022 budu twariś.
Namšu su wugótowali wósadny chor, pozawnowy chor Dešno/Žylow, Nimsko-serbski chor Žylow, sopranistka Anne Schierack, Chóśebuska promštowka, Schüttowe, Lutz Gräbig a Christina Kliemowa.
Jo jogo wjadła mimo muskich wjercha tak, až žeden se njejo zbuźił.
Jaden z nejmłodšych porow na Prjawojskem zapusće.
Alwina jo górjej rosła w serbskem burskem miljeju, wósym lět jo wuknuła we wejsnej šuli.
1. maja a źeń do togo jo se w Dešnje w Borkojskem amśe wjele tšojło.
Sophie Meßerojc (20 lět) jo wótrosła w Žylowje.
Nejskerjej jo měł we tom domje na Wernerowej někotare tyźenje dłujko swóju komandanturu.
Młogego to gnujo, což faraŕ jo powědał, wót pśikładow ze źinsajšnego casa.
Rosćo na trajdowych rolach.
W serbskej jsy ducy
"Smy słuchali w radiju, až te nimske wjasłowarje w tych sedym olympiskich wuběźowanjach pěś złośanych medaljow, jadno slobranu medalju a jadno bronzowu medalju dobyli", tak jo se spomnjeł syn Richarda Lubkolla Albert Lubkoll pśi pózdźejšem rozpšawjenju wó tšojenjach z lěta 1936. Akle pózdźej jo Lubkollojc rucnikaŕska familija se wuwědobniła, až wóna jo tenraz, tak ako wjele nimskich bergarjow a bergaŕkow, se za politiku nacionalsocialistiskego režima znjewužyła.
Młyński a słužabna ga stej se do gumna zgubiłej, aby tam za nalěśim pytałej.
Běła źiśelina jo pśecej zelena, ako błomje rosćeca rostlina z nisko lažecym, na sukach kórjenjonym kijaškom.
Te wót nas sajźone dubki su za nas znamje naźeje – how, źož w zemi se chowa 300 milionow tonow brunice, ako cakaju na dobyśe.
Na kóńcu lěta 1983 jo dobyła brigada prědny raz we wuběźowanju.
Wšykne, kenž swóju domownju a wokolinu lubuju, su to wěsće z wjelikim wjaselim witali, až wót zachopjeńka julija jo na pśedań „Heimatmagazin Cottbus-Land 1990“.
Co tam pópšawem nutśi štycy?
Snaź jo było to ta zawina, až jo se pón padało.
Z wida wjednistwa amta jo było toś to pśedewześe ambiwalentne: K prědnemu jo sebje zachopjeńk znicenja pominał pśiznaśe pórazki.
Wóna jo měła pěś staršych sotšow, to su byli Louise, Karoline, Emma a Marie (wšykne roźone Herrmanojc).
Na Slěpjańskej wušej šuli „Dr.
Prědna zajmnostka jo była ned za Mučowom – na tej wejsnej tofli jo pózdźej raz stojało »Prědna wšodrustwowa wjas chóśebuskego wobwoda« –, źož jo se na lěwem boce šoseje śěgał Górnikecański jazor až do Wjelikich Ždźarow.
We Wětošowje su dobrowólne luźe 21. junija ambroziju wuryli.
Wóni su drjewo k topjenju kamjenow wzeli abo z drjewa wugel dobyli.
Teke slědujuce dny su jaja w gnězdźe wóstali a nanowe gózdźe su lažali z klapacom w kólni na swójom městnje.
Ministaŕstwo jo wudało wósebnu brošuru k jubilejoju.
W Chóśebuzu jo 15 zakładnych šulow, mjazy nimi Witaj-šula "Lutki" w Žylowje.
13. februara jo toś ta pilna Serbowka a Domowinarka wóswěśiła swój 70. narodny źeń.
To su te, ako how na pěskowatej zemi nejlěpjej rostu.
Jabłukowe a kšuškowe bomy źarže se za gałuzy a rejuju.
Turkojšćina ma wósym wokalow a rozeznawa je pó dwěma pśiznamjenjoma.
Robinson pak a jogo towariše stojachu na górje za krjami a wiźechu, kak te na łoźi drugi cołn ku kupje wupósłachu.
Togodla dorosćone casy góleśeju gronje: »Ty mały skunk!«, gaž jo rikotało.
A to wósebnje w zajmje strowoty.
Wjeliki problem pak maju w Běłorusojskej z tym, až luźe ze jsow wuběgaju do městow.
Sćo se z redakciju Bramborskego serbskego rozgłosa rozžognowali.
Až naše cłonki za serbstwo a jogo organizaciju stoje, pokažo wěsće teke to, až jo w Trjebinje dotychměst jano mało cłonkow wustupiło z Domowiny.
Ale raza w durinskem Rudolstadśe njejo wón w žałosnych wojnskich lětach pśestał dalej za Dolnych Serbow źěłaś.
5000 wejsanarjow a woglědarjow jo swěśiło jubilej jsy
»Njebuźo teke zewšym tak śěžko, pšawje wugódaś«, jo Krabat maśeri rjaknuł. »Pśeto ja budu se skubaś pód lěwym kśidłom.
Pśišło jo k tomu tak: Naš kusk łuki we Krjach njejo žednje dosegał za seno na cełe zymje a dla togo jo se nan pśecej starał, aby mógał něźi flak łuki najmjeś.
Co ja měnim?
Jeje rědny zuk, jeje gódnota ako wobgrozona rěc a jeje wusoki estetiski potencial, kenž juž dawno a z cełeju wutšobu literariski póceram.
Medijowa powědaŕka Domowiny w Budyšynje, Bärbel Felberowa, źo kóńc lěta na wuměńk.
Sobotu zajtša jo źowka pón šła k frizeroju, aby se dała włose górjej zetykaś.
Ale se wě, chołuj śi wórjo, kaž jen wóstśiš!
Konstituěrujuce pósejźenje Serbskeje rady
Elikowska-Winklerowa: Južo wót lěta 1997 mam wjelgin dobre zwiski ze šulu w Tuplicach.
Pon dodajo hyšći wažnje: “Pokaž ga ruce!”
Stakim smy južo pśi Chośebuskem jubileju.
do Baršća? W lětach 2020 do 2023/24 kśě tekstilny muzej w Baršću docełego wutwariś a modernizěrowaś.
Njejsmy žednogo pśedchadnika měli.
Kaulfürst jo to derje pśestajił, tak až kuždy rozmějo.
Njeglědajucy na take rozdźěle smej wobej to – serbskej kśesćijana.
Radakcija NOWY CASNIK žycy wšym swójim cytarjam, dopisowarjam, awtoram, pśijaśelam a roznosowarjam za lěto 2001 wšykno to nejlěpše, wjele gluki a wuspěcha a kšute strowje a, to se wě, teke tšochu wjasela z dolnoserbskim casnikom.
Pětk, 10. maja, budu zeger 19:00 wótwóriś wustajeńcu ze starymi fotami ze serbskich jsow.
Wóna sebje jen wurěšyjo a pó raźe susedki sypnjo do njogo 3 cm tłustu warstu jědernika.
Wón pśistupijo k mamje a pódajo jej płakajucego gólacka do rukowu.
Maśica jo była aktiwna pśi wótwórjenju wustajeńce k cesći Theodora Fontanego w Měsćańskem muzeju.
Dokument jo zapisany w Serbskej bibliografiji. 
Wy móžośo se pśedłogu kśicawki składowaś.
Wjednica Bärbel Schubertowa buźo pokazaś, kak mógu luźe jatšowne jaja z wóskom pyšniś.
Karina jogo z wótšym głosom pśetergnjo.
Nutśi w kamjenach jo se śopły wogeń palił a wšykno jo było gódownje wupyšnjony.
Diskutantam jo grozyło pśegónjowanje ako kjacaŕ.
A redaktor Casnika jo jomu teke raz woglědał do Chrastawy, źož smej se zmakałej we tamnem muzeju.
Chtož jo młogi raz ducy do Janšojc, jo to južo nadejšeł: Tofla do jsy felujo, a to južo pór tyźenjow dłujko.
Por pjenježkow su pón hyšći wušej.
Pśi tom jo se glědało teke na wobchadnu górnoserbsku rěc.
Śěgnuś budu na swěźeńske naměstno pśi sportnišću, pó droze budu pśed zwónicu wótmólowane.
Ja som twarił toś ten dom«, groni kran.
Z Baršća/Forst. Zastojnstwo wokrejsa Sprjewja-Nysa źěła na koncepśe za turizm.
Togodla jo wažne, až móžomy twóŕby wót njogo prezentěrowaś.
Awgust • Jacmjeński
Maš lušt na rejku?
Tyźeń pózdźej som se wudała do Wětošowa.
Grabjeński młyn změjo lětosa swój 350-lětny jubileum.
Južo pśed lětami ga su musali Liškowarje swóju domownju wopušćiś, a to wugla dla.
Wusoki woglěd su měli zachadny tyźeń srjodu Serby w Budyšynje.
Cytarjam knigłow "Sej statok stajili" njetrjebam groniś, až smy wustali, źož pśi zachoźe do dwóru śi witaju serbske barwy.
Sušy su, ako se groni, integrěrowali do wobliceńskich modelow projekta.
Druge cłonki sejma njejsu byli pśeśiwo tomu, ale dej se hyšći dalej wó tom powědaś, kak móžo se to nejlěpjej cyniś.
Jo to był wjelgin wažny eksportowy artikel.
Mój prědny wjednik wótźělenja jo był dr. Helmut Jenč.
Zajtša rano, trajda jo južo na wózu, smy jěli pó łukach do młyna.
Profilaktiski medikamenty ako Tamiflu jěsć, nic njepśinjaso.
Redakcija wuźělijo z tym koncertom glukužycenja a postrowy, kótarež jo dostała wót pśisłucharjow w Dolnej a Górnej Łužycy.
Schalmea z Hochoze - 23.04. (52 lět)
A ten jo wobstojał až do fašistiskego zakaza w lěśe 1937.
Pśed 6 lětami jo wóna prědny raz pśi kokośe sobu cyniła.
Literarnu kafejownju do zmakanišća Chóśebuz-Žandow (Elisabeth-Wolfowa droga 41).
Tomu slěduju miłe a śopłe dešćiki.
Wót lěta 2015 cesći Rěcny centrum Witaj (RCW) młodostnych, ako su se angažěrowali na pólu serbskeje rěcy a kultury, a pšosy jich na cołnowanje pó Chóśebuzu.
Awstralska (změstymi južo wót awgusta), Brazilska, Chile, Nowoseelandska, Paraguay.
Rosćo we wólšowych tonišćach, ługowych lěsach a we włožnych krickach na wódowych brjogach.
Rada spiwa, lěbda raz skomuźijo serbske kulturne zarědowanje a wóna jo swój talent za „fabulěrowanje“ teke pokazała we wšakich dolnoserbskich knigłach a kniglickach – wósebnje w Pratyji a w tych dogromady šesć dolnoserbskich antologijach, kótarež se z lěta 1971 wudawaju.
Tam te młode źowća młogi raz južo w spótnem casu, głownje pak śichy pětk a jatšownicu pó jsy chójźe abo na najsy sejźecy spiwaju stare serbske jatšowne kjarliže.
W lěśe 1875 jo teke wulětowy gósćeńc "Wotschofska" pśi Lubnjowje wopor płomjenjow wordował.
Ale chudym luźam jo teke pomagał.
Bóžko jo dojśpił pśi wu-zwólowanju jano 7. městno, jano pór głosow su jomu felowali.
Swinjece měso abo pjerinowe - kokota, kurku, kacku, gus abo gołubje.
Wu nas doma wisy hyšći wobraz na sćěnje: wuswěśenje doma za rědy.
Wóna jo kśěła cewku w studni wumyś, ale pśi tom jo wóna jej do studnje padnuła.
Dietmund Raschke, kupka Kuparske Bórkowy – 26.02.1938
wałtoru, 22. decembra /zymskego
Tak móžo wobglědowaŕ aktualnego kalendarja ze źiśimi z Hrańce na loźe šuflitowaś, nalěśe w Chóśebuskem starem měsće póžywaś abo se rozglědowaś w groźe w Starej Darbni.
Konwerb jo specialna adwerbialna werbowa forma.
"How jo Kósmodej."
Wósebnje pśez to, až su wobydlarje załožyli iniciatiwu a su nazběrali za to wušej 6000 pódpismow a tu peticiju pśepódali měsćańskemu parlamentoju a měsćańskemu zastojnstwu.
Wustajeńca buźo do kóńca nowembra wiźeś w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju.
Kontinuita jo pótakem zawěsćona.
Zapšawym njejo chóžyšćo za tšawu.
Źo budu atomarne wótpadanki składowane?
Ja ga som za nje tu muziku komponěrowała, a togodla jo mě to cełe graśe wjelgin znate a bliske.
pjepjeŕ, strusk bazilikuma
Wón glěda na kompas.
Chto jo Ronny?
Dipol móžo druge dipole pśiśěgowaś a tak se wutwórijo słaba wězba mjazy molekulami.
Tak jo lažko, situaciju žeńskich w drugich krajach spóznaś.
1921 Wuswěśenje pomnika za našych padnjonych. Z dypkom zeger 1 póda se swěźeński śěg wót Bukwarojc pó jsy až k pomnikoju.
Naźejam se, až wostanu luźe tak dłujko narske.
Aktualna zapósłańcka wólbnego wokrejsa co.
Serbski lud spiwa
Dogromady jo se na njej wobźěliło 97 wuknikow, wót togo 36 z Dolneje Łužyce.
Škruta tog’ Knuta – co ga jo to?
By za take zmakanje naraźiła Błota.
Na něźi 170 bokach jo wokoło 70 krotkich a dlejšych pśinoskow wótśišćanych a wušej 40 awtorow – źiśi, młodostne a dorosćone, serbske, pólske a nimske – jo se za to póstarało.
Źiśi z Bramborskeje njewuknu mjenjej na sakskej šuli.
[…] Něnto mějašo Robinson wjelgin glucne žywjenje.
Ku gluce jo we wšych padach „jano“ pśi grozenjach wostało.
Dokulaž te naše a wóni njejsu se wujadnali, jo Domowina dejała tu nastupnosć suźiś, a jeje wusuźenje jo było Salomonowe: To serbske mustwo dej byś nawłos poł górnoserbske, poł dolnoserbske.
Smjerś mimo datuma – njeznaty row
Wón kšuśe stoj k swójomu słužabnikoju Israeloju, aby wón spomnjeł zmilnosći, ako jo gronił našym wóścam, Habrahamoju a jogo semjenjeju do nimjernosći.
Pozitiwne na artikelach jo wužywanje primarnych žrědłow, jich komentěrowanje a jich spśistupnjenje zjawnosći.
Pśi tom jo wjelgin derje dolnoserbsku rěc nawuknuł.
Dorosćone samjaki wuměju až do 20 km wob noc gnaś.
Tek postowa firma RPV jo wudała znamki ze serbskim wopśimjeśim: Bogumił Šwjela, stary budyšyński Serbskim dom a dom załoženja Domowiny.
Sylke Šejcowa (Schötz) a jeje źowka Marieka (napšawo) z partnarjom w pśeśěgu Tommy Starikom.
Dalej až ku Rěce, Sprjewja źe pla nas nicht gronił njejo, a na Majberk.
zasej som dostała dwa lista, z Błotow!
"A co how cyniš?"
Ta fibla pó Witaj-koncepśe z lutkom Minom, kótaruž jo wuźěłała ceptaŕka Hanka Ješcyna, pśedlažy južo wót šulskego lěta 2018/19 za primarny schójźeńk.
W lěśe 1998 su toś tu trasu zacynili.
Naš kusk łuki we Krjach njejo žednje dosegał za seno na cełe zymje a dla togo jo se nan pśecej starał, aby mógał něźi flak łuki najmjeś.
Premjera knigłow: Erwin Hanuš jo cytał z „Wósłonkow mójogo žywjenja“
Stawajśo, chwalśo Kněza, wašogo Boga, wót nimjer stwa až do nimjerstwa.
Ze Smogorjowa/Schmogrow.
Jan Buk (Buck) jo se naroźił 2.8.1922 w Njebjelčicach (Górna Łužyca).
Nawjedował jo orchester góstny dirigent, dokulaž wjednik orchestra Andreas Pabst jo schórjeł.
Wó dalšnych zarědowanjach móžośo se informěrowaś w pśedlažecej brošurce Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu za nazymski semester 2010.
To njejo było špatnje, jo pak sebje pominało wjele, wjele źěła a droga jo ta wěc teke była.
Wót januara 1940 jo Fryco During słužył ako powěsćowy wójak.
Za jogo zdaśim njejo se to rozpušćenje negatiwnje wustatkowało na wósady, žedne źěłowe městna njejsu zgubili.
Měnjenja k zarědowanjam su ga tam a sem rozdźělne byli, ale to jo teke pšawje tak.
We Nimskej dobywaju wob lěto 180 milionow tunow wugla.
Napiš słowne kupki abo sady!
Na co wósebnje rad zglědujośo? Dopominam se na wjele zmakanjow a wósobow.
A sy kócku a psycka teke zastarała?
Wón wšykno móli!
Ten źeń ga budu wót zeger źewjeśich
Rědnje jo, gaž dostanjo woglěd takego kubłanja pisnje wobtwarźony, ako jo se to pśi nas stało.
Lothar Frahnow, dobra duša pozawnowego chora.
Kwiśonki buchu wót insektow pśedewšym pcołkow woprošone.
Klěśe pak, źož njebuźośo pósłušne pśikaznjam Kněza, wašogo Boga.
Pśez wušej pěś lět jo wobźěłała bibliska kupka Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi a Serbskego instituta originalny tekst, aby w źinsajšnem pšawopisu mógał wujś w digitalnej formje abo ako nowośišć.
Srjodu, 22. januara, buźo žylojska zakładna šula "Lutki" wót zeger 15:30 do zeger 18:00, se wótwórijo w Domowniskem muzeju wustajeńca z twóŕbami błośańskeje wuměłcowki Ingrid Groškoweje, ako pokazuju powěsćowe póstawy a jich tšojenja.
Až su toś te bronzowe figury byli falšowane, ga su akle 50 lět pózdźej zgónili.
My librujomy naše radnje wjelike górki do tśich konserwowych zawodow w Lubnjowje, źož je pśeźěłuju ako žonopowe górki do głažkow a sudow.
Gercy su zatšubili a zabubnowali.
Zmakanje z mójeju prědneju rědownju 2018 w Bórkowach pěśźaset lět pó abiturje: prězy druga wótpšawa Krystina, slězy njeje nalěwo Wolfgang a nalěwo wóte mnjo Edelbert
A w módrych crjejach z běłym zawězkom tłocy palc.
Ten jo był teke lětosa, a to w Bageńcu.
Kužde lěto dostanjo euroregion žedne miliony euro wót Europskeje unije z Brüssela, aby z nimi financěrowali take zgromadne projekty, kótarež su na wužytk wobydlarjow na wobyma bokoma granice a kótarež skšuśuju jich zgromadnosć.
Za kuždy źeń, za kuždy tyźeń, za kuždy mjasec, za kužde lěto dajo take bibliske gronidło.
Politikaŕ jo pśi tom pódšmarnuł, až ministaŕstwo pśipóznawa teke awtonomiju wědomnostnikow, jolic źo wó pśewjeźenje slěźenjow.
Aby to se stało, su se pak musali na statnem wuběźowanju wobźěliś a dobyś.
Kaki ma zaměr?
Fryco Latk jo měł wuski kontakt ze swójeju domownju, Minu Witkojc a Bogumiłom Šwjelom.
Co cynje tam te myški?
To jo o.k., gaž wšykno cyniśo tyźeń abo dwa tyźenja pózdźej ako ja.
Ně, njebuźo daś žedne indiwiduelne kluce za kuždego – jo šołta ned zawoborał.
Casy se myslim, až njelicne luźe su wóne rozgrono z tym wužom juž wjadli.
Wažne jo, až se pśedsedaŕstwa zmakaju a wobraduju wó dalšnych pśedewześach w kupce.
Su z tym problemy? »Ně, zwětšego nic, ale casy mě to južo góri, gaž něcht se njeźaržy togo, na což smy se na zgromaźinje dojadnali.
 Wón wujźe, wobglědat tu njegluku. 
Tak se graśe pśedslědny tyźeń jano hyšći tśi raze a slědny tyźeń jano hyšći dwa raza abo jaden raz grajo.
Mjazy drugim co woglědaś do Serbskego domu a do Serbskego muzeja.
Wó formje wózjawjenja krajny sejm hyšći rozsuźijo.
Sobotu, 15. januara, ženjone w Myšynje zapustuju.
Ako jo se pó Wienskem kongresu pśed 175 lětami Dolna Łužyca (a połnocne źěle Gorneje Łužyce) Pšuskej pśiźěliła, jo jano něźi 50 tysac Serbow pśi Sakskej wostało (něźi 20 % serbskego luda).
To serbske jo južo pśed wěcej ako stolěśim wusnuło, ale až jo how był drugi lud žywy, jo hyšći kradu markowaś.
Někotare šyški za cas zdrjałosći rozpadnu.
Zachopjeńk nalěśa, kótaryž běšo pśi zawjeźenju juliańskego kalendarja na 21. měrcu, jo se pó sto lětach na 20. měrc pśesunuł, pó dalšnych hundert lětach na 19. měrc, a tak jo to šło dalej slědk.
Rownož teke naše wobstojnosći su tužne, ga mamy z nimi licyś.
Ja se myslim, až młoge źiśi budu pla starkeje abo starkego.
Jich wobchadna rěc jo mimo persiskeje teke pólska rěc.
Jich dolny bok njaso dwa běłej paska.
Ně, w župje Chośebuz, kótaraž nosy wót nowembra slědnego lěta cesne mě „Bogumił Šwjela“, jo hyšći teliko serbskego, až se wupłaśijo, za to dalšne wobstaśe a zdźaržanje zasajźiś wšu móc.
To jo wjelgin pomagało.
Tyźeń dłujko budu wóni gósći partnaŕskeje šule „Skedsmo Videregående Skole“.
Zaprědka, na jazoru, jo wětš nam duł do wócowu.
Pśed žednymi lětami jo tedij Miško z Pólskeje pśišeł do Łužyce.
"Naša źowka jo domoj njasła wupisanje togo wuběźowanja ze šule.
Wót nich a dalšnych lawreatow Myta Domowiny (teke za dorost) zgónijośo we artikelu how na 2. boce.
Někotare Domowinarje su w chorje žylojskego ansambla sobu spiwali a su se mě cesto pšašali, lěc njeby mógał tam sobu gótowaś.
Šulski praktikum dowjeźo roźonu Budyšynaŕku na Serbsku polytechnisku wušu šulu do Ralbic.
Wón jo źiśam teke wulicył wó Njepilowem klěbje, kenž se z hejdušu (Buchweizen) pjaco.
Snaź pak jo tež wótrěznjony dolny kus skulptury serbskego pśiboga? Pśeto za štom swětego duba by źe se skerjej pśedstajili mócne dubisko z nabejneju pśeměru.
Chóśebuske kjarcmarje su šołtowce Marieśe Tzschoppowej a decernentoju Thomasoju Bergneroju pśepódali list, w kótaremž wóni wopisuju swóje nazgónjenja, kak kśě njeglědajucy na koronu gósći pón pšawje wobsłužyś, tak až nichten njepśiźo do tšachoty.
A spominajucy na to tšojenje njasu dorosćone a źiśi na tom dnju palmy do cerkwje.
Rozmjej, wón jo ako casowy znank z casa swójogo žywjenja teliko nazgónił a sobu dožywił.
Młogi staršy pśiglědaŕ jo wěźeł, co jo była wina na takem zaměšanju: rozmjej, ten běły kokot.
To wšykno móžośo cytaś we tych knigłach.
Ale bu tam pśisamem wutupjona.
Chtož wopak abo ako slědny reagěrujo, wupadnjo.
Ako nowe Górjanarje su se „zakupowali“ Michael Pank a Julia Rattei ze swójimi źiśimi.
Towaristwa "Lübbenaubrücke" jo wót korona-krize jan hyšći z produkciju nagubkow zabrane.
Pśibytny pśedsedaŕ Serbskeje pśirady pśi EKBO a synodal Manfred Hermaš jo gronił, až Serbska pśirada buźo se z projektom na swójom pśiducem pósejźenju zaběraś.
Tam wulicujomy źiśam powěsć wó wódnem mužu.
Gaž wóna jo mógała se do togo namakaś a měła talent, jo to było žognowanje za wósadu.
Fryco Wojto a serbske źiwadło
Do swěta na poł droze do Budyšyna
Źo pak jo nawóžeń se schował, źo z mazańcom jo njewjesta?
Toś tu drogotnu techniku, kótaruž ma Hync Kosak na starosći, mógu sebje kulturne kupki a ansamble, ako Domowinje pśisłušaju dermo wupóžycyś.
Na šćitowem jědrje z Janšojc pak su wědomnostniki pód mikroskopom spóznali, až wóno jo se wužywało.
Wóni su prezentěrowali na bórkojskem swěźenju towaristwo serbskich rybakarjow: Alexander Wach z Kupaŕskich Bórkow ze synkom Friedrichom a Lutz Rehnus z Běłeje Góry.
Smej sebje pismiki rozdźěliłej a je pó naju koncepśe kšac pó kšacu naźěłałej.
Togodla zběraju nektar a kwiśonkowy prošk.
Jaden na źaseś – to jo dobry wunosk.
Fakt jo, až pilgrowanje, rozmjej chójźenje, ma gójecu funkciju za śěło a dušu.
Pó namšy su byli wšykne pśepšosone na kafejpiśe do farskego gumna.
3) Serby we bitwje ze serbskim wójnskim spiwom, prědk njasone wót Žylojskich.
Wjele pjerow to jo.
Serbska rěcna šula jo slědk glědała na 65. lěto swójogo załoženja
Sejmarje su se zjadne byli, až njamóžo byś, až se pjenjeze ze strukturneje změny jano we wót brunice direktnje njepótrjefjonem Budyšynje wužywaju a až se inwestěrujo tak mócnje do chromow a nic do projektow a personala.
Rozgranjaś z nejwušym móžomy se w myslach abo we słowach.
Na tom sympoziumje w Borkowach jo se korespondent Nowego Casnika pšašał šołty Měta Schmidta, lěc buźo se we tej znatej gmejnje jadna droga pó Surowinje pomjeniś.
Tam maju tuchylu hyšći mało zapiskow.
Jaden z nich jo był Radek Mikula.
Nan ga jo był taki pšawy kitko, mama pak jo była wjelgin dobra a pilna žeńska …
Nowoseelandska jo zapšawym ten rožk swěta, kenž jo wót Europy nejwěcej zdalony.
Do togo su se rozdźělne nulowe meridiany wužyli.
Domownju a tradicije domownje ga lubujo a swóju zwězanosć z njeju rada pokazujo.
Jo, takego ja jogo znaju.
Kak Sćo culi, až Bog jo na Wašom boku w śěžkich casach?
Ten jo se wšyknym nejpjerwjej wuźěkował, kótarež su byli jomu k pomocy w tych 7 lětach, źož jo źěłał za słownik.
Wucba se na depšćańskej šuli juž wót lěta 2000 wěcej njewótmějo.
Bur Žur wusypujo pulbjeŕ z raketow, buchacow a praskacow do gjarnca.
Kjarmušna namša z dupjenim w Gołbinje
NC: Kak jo łoni wuglědało z pśedawanim Pratyje?
Dwě konkretnej tšojeni stej tu cełu diskusiju śěriłej.
Wušej togo su financěrowali nowy chrom za źiśownju "Błośańske lutki".
Balony budu lětaś nad zwucowańskim terenom.
Ale pśižycone pódnajmarje njejsu zaśěgnuli.
Jim felujo orientacija. 18lětna głowna figura, serbski abiturient, pśiźo do depresije a wzejo se žywjenje.
Probne wjerśenje za kuporom: Tak buźo skóro wuglědaś źěło łužyskich górnikow.
Za to serbske jo pśecej był, cłonk Domowiny ga jo wót lěta 1948.
Dolnoserbski report: Wuměna nazgónjenjow mjazy Łemkami a Serbami
Wumarš ze „Sportgaststätte“ buźo zeger 11.00.
Ako běšo něto wšo dokóńcowane, ga wótejźeštej a Robinson weze jogo sobu do swójogo bydlenja.
Ludowe nakładnistwo Domowina (LND) jo se wót 23. do 26. měrca 2000 wobźěliło na knigłowych wikach w Lipsku.
Teke to jo zajmne“.
Daloko, dalocko, na kóńcu swěta jo južo z dawnych casow jadna studnja.
Běła glina pak njejo pśecej jadnaka.
Ale ansambel wokoło njogo, kenž jo Jürgen Harzdorf kreěrował, jo naglědny.
Kjarchobowa hala w Dešnje jo južo 20 lět stara, a wjele wobydlarjow měni, až jim tam něco felujo – wóna njejo rědnje wugótowana.
Dešański faraŕ D.
Wóna te wuměłske twóŕby tek na lubnjojskich wikow jatšownych jajow pśedawa.
Towaristwo pśirodowědny centrum sprjewinego ługa z.
W jadnotliwych kupkach jo šesć do sedym źiśi.
Lěcrownož se jano na mało šulach wuwucujo, wubuźujo astronomija a jeje slěźeńske wuslědki wjeliki zajm w zjawnosći a jo daloko rozpśestrěty hobby .
Ten jo nas domoj do jsy pśijěźecy hyšći ku kjarcmje dowjadł, źož běšo reja.
„To ga jo wjelgin rědnje.
Co buźo z nimi dalej?
Pumpina do nowego wupjerka scynijo.
Mójo zdaśe jo se dalej wobkšuśiło na septemberskem swěźenju pěśnastego jubileja našeje šule, źož som k dorozměśu w šesć rěcach pśinosował, rownož som pśi tam a sem skokanju z jadneje do drugeje z tych pěś słowjańskich rěcow se wě casy bliske słowa zaměnił.
To jo dobra góźba, raz hynakšy dowol dožywiś.
Wobtwarźił jo nam to teke Matias Šmyt, pśedsedaŕ tamneje Domowinskeje kupki.
Cyńmy něco z togo!“ A wóni su załožyli „swajźbaŕski śěg“, což měni, až su pór razow na lěto na swěźenjach na jawišću originelnu serbsku swajźbu insceněrowali.
Něnto su w Podstupimje pytnuli, až to njamóžo byś.
Junij pśewzejo rědne wjedro swójogo pśedchadnika, ale dłujko to njewuźaržy.
Dešćowy cas jo mjaz nowemberom a aprylom.
To znaju ze źiśecych lět, ako som směł pjenježki wupłaśowaś a zylbery zběraś.
Wósebnje jo pokazała na to, až serbska wucba a rěcna imersija w źiśownjach stej eksistencielnej za dalšne wobstaśe serbskeje rěcy.
Na šćit wobswěta abo strowosć źěłaśerjow jo se lěbda glědało.
Šwedska jo Šwedska a Łužyca jo Łužyca.
Šnorki stej dwa luźa w rukach měłej.
Ingrid Stammowa jo dodała: "Njok pak jano šćokaś! Ja mam wjeliki respekt, až how su luźe se rozestajali z historiju, źož njejsu pódla byli, až su rědnje grali a se tu procu cynili".
W majskem online-workshopje jo Grit Lemkowa teke dwě swójskej projektowej pśedewześi pśedstajiła, ako serbske póśěgi matej.
(Pśipósłane).
To se zachopijo doma w familiju.
Nabocne mjeńše wobrazki informěruju wobglědowarja wó serbskich pomjenjenjach wšakich typiskich pśedmjatow z chórownje.
Dr. Viktor Zakar njejo wěcej wjednik Rěcnego centruma Witaj w Chóśebuzu, a wón njeźěła tam wěcej.
Jich nejlěpšy stśělc ze Žylowa musał se kradu gibaś, aby jo popadnuł.
W njej cytaju serbske basniki a awtory ze swójich nowych knigłow a manuskriptow.
Na njeźelu stej se toś rědnje wuwoblekałej.
K tomu jo słušał teke »Źeń serbskeje literatury« w Chośebuzu, źož jo prof. dr.
Ruben póchada z Wjerbna, wón znajo hyšći špruchy w serbskej rěcy.
Z Gołbina/Gulben. W Gołbinje, we tej jsy we wjelikej gmejnje Gołkojce, jo se w slědnem tyźenju wjele tšojło, což ma cyniś ze serbskeju kulturu a rěcu a docełego ze serbskim žywjenim.
W aprylu budu se wobydlarjow dla togo wopšašaś.
Dłujko jo se głowu łamał, kak by mógał Milence wjasele napóraś.
Budyšyna/Bautzen.
Teke ja njejsom zwucone tradicije swěśiła tak, ako cynimy to źinsa w šuli.
Ja se myslim, až znajośo Grimmowe bajki.
Sćo Wy njezecynate? Na rozglědowańskem tormje pśi Wusokej móžośo to wuslěźiś.
Po dobrej wjaceri w Strjažowje jo domoj do Barlinja šło.
Tak wuglěda zgromadne źěło Europskeje unije.
Ja mam na starosći wšo to, což jo zwězane ze serbskim, to groni ze serbskeju wucbu, serbskeju rěcu a docełego ze serbstwom.
Lěśe 1967 jo było kradu śopłe.
To jo našo dolnoserbske telewizijne wusćełanje.
»Ja, kněžo, naźeju se na tebje.
Tam jo wón był wót 1989 do 1993 za direktora.
A wóna se žycy, aby se Miłoraske how derje culi a gromaźe zdźaržali.
swěźeński pśeśěg; měchawa – kaki jo to instrument?
Ja du pó gódownego muža“, woła zelena sonina.
Prězy: Hanušojc Laura, Heidi Bramkojc, Florence Zachojc.
Źiśetstwo jo w Pěčkach pla Poděbrad pśežywiła.
Smy ako Grěšanarje pśecej pó boku Rogowa stali.
Te znaśa buźo wóna móc wužywaś wótněnta k lěpšemu serbskich nastupnosćow a kultury.
Wóna jo z tym nastała, až jo se termalna wóda „měšała“ z kamjenjami a zemju.
Maśo drugu ideju za graśe daloko wót luźi? Ga napišćo abo grońśo nam to pśi telefonje a pósćelśo nam bildki! Wjele wjasela žycy wam Glědajśo! Wón jo dwójcy do sprochnjeteje wjerby trjefił.
Tam jo pśednosowała wó bogatstwje serbskich pśisłow a ludowego basnistwa.
Pód psychologiskim aspektom su wóni zakładne modele njewědobnego.
Jogo susednej stata stej Indiska a Chinska.
Teke kužda hynakša forma jo móžna.
Na Tylcyc dwórje jo se wejsna wognjowa wobora pśedstajiła.
... a pśi droze.
To rědnje pśerosćone, nitkate měso wót brjucha a knyki jo za jětšowu a měsowu jěšnicu, to tucnjejše za kšupowu.
Njetrjebam se pótakem z wjelikeju procu wó to procowaś, zmilny byś, ale trjebam se jano we wěrje Bóžej mócy wótwóriś a dostanu móc, byś zmilny, a – to jo tež wažne pósołstwo: som pśez to troštowany, spokojny, měrny, wurownany w swójom charakteru.
W literaturje, wusćełanjach a filmach póznajomy jogo ako zemjana, twóriśela krajinowych parkow, spisowaśela, zběrarja knigłow, drogotkow a rědkosćow, kulinariski zajmowanego chłošćaka, lubowarja literatury a muziki, drogowarja pó swěśe, zmužnego rejtarja a oficěra w słužbje Saksow, Rusow a Prusow a nic napóslědku ako lubowarja žeńskich z młogimi aferami – a tež ako duelanta dla nich a drugich njewažnych pśicynow.
Wuměłce SLUKa su mě pón wó SLA a Serbach wulicowali a mě wó tom informowali, až tam dirigent Jan Chlebniček statkujo a až ma tamny orchester wjelgin dobrego koncertowego mejstarja-wiolinista Eugena Kindermanna.
Wona by kśěła wuknikow we wucbje wěcej do aktiwnego źěła zapśěgnuś.
Gratulacije dnja
W cerkwi, som měł serbske górjejbranje.
Europska źiwa kócka jo cycak ze swójźby kóckow .
Bejnje wobśěžne za wobydlarjow pak jo to, až jězdźi pó głownej droze kuždy źeń wjele tysac awtow.
7. njeźela pó swětej tšojosći
Wandkojc Katja jo z drugimi pokazała, kak jo něga na pśězy było.
»Ja som Alinka.«
Za secnicami "Göritzer Agrar GmbH" jo změstymi samo 50 bóśonow kšacało, aby to něnto lažčej pśistupne rubjenje pópadnuło.
W lěśu dej pśi górce rědnje wuglědaś, aby luźe how raźi pśišli“.
Keluškowe cypliški su pśez wótše zalewy rozdźělone.
Něgajšny ABMnik Lars Mjatka z Hochoze jo gódny material nagromaźił.
stwórtk, 27. februara /swěckownego
Wopuš jo śamno kuźerjony.
Njamamy pak ten pšawy futer za njogo.
Nicht njejo to za casa wumarkował.
Žnjowne swěźenje z „kokotami“ su dobra góźba, zasej tšochu kulturne žywjenje na jsach zbuźiś a spěchowaś.
Po lěśojskej pśestawce zachopijo Serbski kulturny a informaciski centrum w Barlinje (Rosenthalska droga 50) zasej ze swójim źěłom.
Co planujośo za pśichod?
Wón jo sobu pśiwjadł styrjoch tšubarjow, a wšykne su gromaźe wuspiwali tśi kjarliže, te tšubarje su tšubili na pozawnach.
Pśeśiwo tomu su jano mało družynow w pódpołdnjowej Americe domacne.
Co jo něnto k wiźenju w nowem Grodkojskem muzeumje - na tych 520 kwadratnych mejtarjach w tych dogromady 17 rumnosćach a śpach?
Na kóńcu woglěda našych gósći smy měli wulět do Drježdźan.
Ten filmowy projekt se na 60 procentow wót Załožby za serbski lud spěchujo.
Kathleen a Guido stej z rodom z Łužyce, ale jeju pówołański puś jo nejpjerwjej wjadł do pódwjacora Nimskeje.
Móžo byś.
Nježli až smy mógali twariś, som ja powědał ze šołtu Wylijom Gusorom, ako jo tegdy teke pśedsedaŕ žylojskeje domowinskeje kupki był.
Ludowe nakładnistwo Domowina jo kazało 25. septembra na Źeń wótwórjonych źuri.
Ja cu swójogo Ducha na twójo semje hulaś a swójo žognowanje na twójich pótomnikow.
Wucba buźo wšednje zeger 9.00-14.30.
Pśiglědajuceg ludu běšo pó towzyntach.
Tako jo glědane zrownju na to wósebne a na to gromadne.
Kwiśonkowa wobalka wobstoj jano z pěś keluškowych łopjeńkow, Kronowe łopjeńka feluju.
Budaŕ pak měni, až to su ekstremnje rědke tšojenja, a to se njepśenjaso z tym, až tak cesto jo se tudy we krotkem casu paliło.
Moritz Sieper jo wuknuł na Dolnoserbskem gymnaziumje, za jogo powěsću pak serbska rěc se njenałožujo pla młoźiny.
Glědajśo, naša zemja jo wjelika kula, jaden bok zemje stoj stawnje k połnocy a drugi k połdnju a zasej jaden k wjacoru a drugi pód zajtšo. 
Pśišli su howko teke H.
Na pśikład Kalawa jo dojśpiś ze śěgom, ale ta šula jo daloko wót dwórnišća, stakim jo to južo problem źiśi do Chóśebuza dowjasć.
Za pśisłucharjow jo pón cesto śěžko, powědane słowo rozměś a rozpšawam slědowaś.
Ale pśi mójom źěle ako lektor ewangelskeje cerkwje som rowno w tom lěśe zeznał mužow ze serbskim akcentom, jano jaden wót nich pak jo pśidał, až tež serbski powěda.
Rowno lětos wótekšyju wědomnostniki, žurnalisty, awtory a filmarje pśisudy pśeslědowanych luźi.
K běłej babce.
Powědata žeńska ma hyšći móc žortowaś a se źiwa, až něchten z drugego boka Nyse se za jeje pśisud zajmujo.
Originalna słowakska dujaŕska muzika z Velkich Kostolanow.
Mjazy nimi stej byłej na pśikład Uta Henšelowa a Beata Mitšerlichowa.
Starjejše su se wuźěkowali Rěcnemu centrumoju Witaj a dr. Madlenje Norbergowej, kótaraž ma ten projekt ze serbskorěcnymi familijami na starosći.
Wěźecy, až Dietmar Schulze jo južo pjerwjej knigły wót bayerskich kralow pisał, smy kśěli zgóniś, co jo wón ako "cuzy" cuł a se myslił, ako jo chopił slěźiś na pólu regionalneje historije we serbskej Łužycy? "Za mnjo jo to było ceło nowe, interesantne a šyroke pólo.
Pópšawem to sam njerozmějo.
Nejpjerwjej dejašo seno měś za swój skót, k drugemu drjewo k topjenju a k tśeśemu kulki, až by měł něco k měsoju pśikusowaś. 
Mocne socialne rewolucije a pśeměnjenja su se stawali na wšyknych kontinentach.
Rozrědujo se do wjele dialektow.
Jušku hyšći pógusćijomy z muku a rozkwjerlujomy do njeje cenk.
Potom su teke wó cele konkretnych dypkach wobradowali, na pśikład wó tom, chto smějo a chto njesmějo na tom Serbskem cerkwinem dnju w Borkowach zjawnje wustupowaś.
My how njetwarimy žeden gumnyškowy domcyk.
Něnto jo ta zběrka z tymi 30 zapódanymi tšojenjami wujšła.
To jo se wupłaśiło, pśeto ako jo ju wuglědał, jo ju ned zawołał, wěźecy, wó co jej źo.
Pó tom oficielnem źělu budu kazaś Tšawnicarjam na spódobne zmakanje.
We toś tom lěśe njejo słyńco nas wjelgin roznariło.
Radušańske groźišćo jo kuždy źeń wót zeger 10 do 18 wótwórjone.
Nowa personalna wustajeńca w Serbskem domje
Dajom se pśechwataś.
Pśeto ten 140. zapust budu z wěstosću teke te šesć źiśi sobu swěśiś: z camprowanim, zapustojskimi rejami a swěźeńskim pśeśěgom.
W jadnotach mějachu pódobnu nawjedowańsku strukturu.
Jadno z tych towaristwow jo nam znate.
A dla togo musy ta pšawa a dobra wóla byś.
Okcitanšćina, teke Okcitanska rěc jo romaniska rěc.
Kurs buźo wót zeger 18:00 až zeger 20:15 a płaśi 6 euro.
"Tak daloko, ak móžomy do pśichoda glědaś, jo to na wjele lět nejwětšy twaŕski projekt we gmejnje".
Ale to cysto amtske, dwójne mě města, a wósebje jogo sformalizěrowane nałožowanje we wšyknych móžnych gronach a tekstach, ma z wěrneju dwójorěcnosću małko cyniś a njebuźo nas k takej pśibližyś.
Ze žylojskich wust
… ma teke dalej žeńska „prědne słowo“.
Tu rěku comy wam pórucyś ako cel lěśojskego wulěta.
Ale teke pla nich to serbske dalej žywe jo, dłymoko we wutšobje.
Za wjacor su drastwy a frizury wusušyli a pśigłaźili.
Tencas som se pšašał: Za co sy na swěśe? Wšak sy w cerkwi, ale jano dokulaž wšykne su.
A mimo togo smy měli w tej kulturnej brožni dobre wuměnjenja za graśe a wjelgin dobru akustiku", jo Casnikoju gronił Istvan Kobjela, znaty spiwaŕ a grajaŕ, syn serbskego komponista Detlefa Kobjele.
To jo była jadna wóń w cełej wokolinje, až su te kócki wótdaloka pśignali, aby kusk wót togo jadnogo abo drugego dostali.
ale ně — źiśi, źinsa ja wam njok tak groznu wěc dowulicowaś; wam mógło se wó njej w nocy cowaś. 
Gaž se běła glina skóńcnje pali, stwardnjo wóna.
Nutśikowny dwór kloštra Lehnin z drugeje połojce 12. stolěśa; wó załožeńskej legenźe kloštra wulicujo tež Theodor Fontane w swójich „Drogowanjach pó Marce Bramborska“.
Gołubje se orientěruju pó słyńcu a magnetiskem pólu zemje.
Snaź mógu ja skóro kupku wuknikow abo źiśi ze źiśownjow w bibliotece pówitaś.
W tom chóśebuskem gósćeńcu su byli zwěsćone pady inficěrowanych wót korona-wirusa.
Se wě, až su druge wukniki jo wjelgin wobźiwali.
Sieglinda Koppermannowa ma swěźeń na starosći, smy w gmejnskem běrowje zgónili.
Pśemało jo multimedialnych produktow za źiśi.
Integrěrowana jo mjaztym leksika, ako doněnta hyšći njejo była registrěrowana, z Nimsko-górnoserbskego słownika z lět 1989/1991, to jo 9.300 dodatnych serbskich słowow.
Pó amtskem direktorje Tobias Hentšel jo to skomuźenje, až njejo muzeum južo dawno status wokrejsnego muzeuma dostał.
Chtož lubujo špos a se rad smjejo, ten njedejał toś to luštne graśe skomuźiś.
We Łužycy pak swěśe luźe teke karnewal1 abo fašing.
Rowno tak wót julija źěłatej
Pśedobydnjo se až k rozdźělenju duše a ducha, tež kósćow a mórzgow.
Pótom by wukniki šesć lět intensiwnje serbsku rěc wuknuś mógli a nic jano styri lěta ako doněnta.
Njejsmy ceły cas a mimo pśestawki jano serbski se wulicowali.
Serbske pomniki
Buźo ta konwencija serbski lud wopśimjeś abo nic? To wótegrono jo pśišło akle jadnu štundu pśed redakciskim kóńcom, glědajśo powěsć na 2. boce.
Kněz dajo swójo strowje zapowědaś, pśed ludami dajo swóju pšawdosć zjawiś.
Někotare wětše awtobiografiske pasaže ale njejo wudał, dokulaž su wopisowali njedobre swójźbne póměry wósebnje za cas wusokego starstwa Njepile.
To jo było wjelgin rědne, tam by mógali ceły tyźeń wóstaś – jo gronił a pśi tom wósebnje wuzwignuł, kak drogotne jo było za cełu komisiju to serbske.
Wóna maminorěcna Serbowka jo była žywa na tom dwórje, źož jo naroźona była 9. januara 1939. Do šule chójźiła jo w Janšojcach, źěłała jo doma na "wyrtšafśe", nan jo był kowal.
Serbšćinu ako šulski fach se wuce principielnje na wósym šulach w měsće.
Ako jo było to póžedanje, som teke pśigótowała za prědnu rědownju.
How móžośo rědnje špacěrowaś! Wjele luźi how ryby łoj.
Na taku wašnju jo kśěła teke spěchowaś serbskich rucnikarjow, pśekupcow a małych pśedewześarjow a pomagaś takim, kenž su bźeze swójeje winy do nuze pśišli, aby njezbankrotowali.
Móžoš pupki zasej pšawje gromadu zestajiś?
Stakim dajo ze serbskeju rěcu teke lěpše rozměśe za druge słowjańske rěcy.
Jadna móžnosć za to jo Měsćański dom w Měsće.
Móst/Heinersbrück
Wón co wjele wěźeś a se rozgranja rad z luźimi a wóni z nim.
Pilna źowka jo była lěbda z tym gótowa, ako jo słyšała jabłušcynu: "Wutśěs mě, wutśěs mě!"
Na 17.12. 1986 jo zasłužbny serbski komunist wumrěł.
Wóna jo woglědarjam biblioteki na pšašanja k wopśimjeśu knigłow wobšyrnje wótegranjała.
Naprěki cerkwje, kradu tam, źož we 1960tych lětach jo stojała Schmidtojc knajpa.
Take derbstwo a taki nadawk w slědnem interviewje Tonija Bruka ma historiski wóznam.
Rostlina wopśimjejo bělanu, na pówětšu wótergi žołtnjecu mlokowu mězgu.
Toś jo Jurij je kśěł wóžywiś, teke glědajucy na mały jubilej našeje šule.
W rozgronje su wulicowali muzikarje, až kus jo bźez taktow, jano źělony wót casowych wótrězkow, w kótarychž muzikarje muse se gromadu namakaś.
Ako wětšy projekt w ramiku socialnego lěta jo mapu k temje Wikingarje koncipěrowała, pśigótowała a zgótowała.
Tak su se wšake na zachopjeńku teke wó mnjo myslili.
Zemski wórješk jo rostlina ze swójźby łušćinowych rostlinow .
»Snaź coš jano kólasowaŕske wuběgowanje dobyś«, Pětšowy głos jo pśijaznjejšy.
Cłonki Karoline Mušyc, Janna Tropic, Peggy Janhoeferowa, Anett Pöthingowa a Wylem Janhoefer su se we rozgronje z Casnikom zalubili, až kśě serbske nałogi a tradicije we jsy woplěwaś.
Serbske šulske towaristwo jo pśigótowało aktualnu analyzu serbskego šulstwa a Witaj-projekta w Sakskej a Bramborskej.
Wón jo był stawny gósć na zmakanjach pójsynogi, a wjele luźi ma jogo hyšći we dobrem spomnjeśu.
Jano tak móžomy něco pólěpšyś“.
C: Wosebnje rěc nic!
Slěpjańska gmejna jo dalej we nuzy
Wěsta licba mamow jo stojała pśed radnicu a wulicowała wót problemow.
5. 7. jo dalokosć zemje wót słyńca nejwětša.
Tegdy jo jogo k tomu pógnuło to póžedanje, Serbam Bóže słowo zapowědaś we maminej rěcy.
Wóna a Fimo stej se pśi tom teke na nowacki wobrośiłej a jich zajm, změstymi pak teke jich zwopšawdnjony protest wubuźiłej.
Na drugich dnjach by šybale dodał: »A groń wjele dobrego!«
Zacujo na kśebjaśe nanowe póglědnjenje.
Měto Nowak jo na to pokazał, až wobstoje w Dolnej Łužycy wšake gremije a struktury, kenž wopytaju južo dlejšy cas wšykne procowanja za serbsku rěc zjadnośiś a zwězaś.
Pśed jatšami su źiśi źiśownje z Janšojc wjelgin pilne byli.
Ale take cytanje njejo mě teke změrowało.
Pśedspomnjeśe.
Nowa wjelika šula w gołkojskej gmejnje ‒ jadna cełkowna, źož mógu źowća a gólcy teke abituru gótowaś ‒ jo "na papjerje", pśisamem gótowa.
Jo mejstarja pšosył, aby jogo na źeń abo dwa domoj pušćił, aby mógał k starjejšyma woglědaś, kótarejuž njeběšo južo dłujki cas wěcej wiźeł a kótarejž drje wó njom zewšym nic njewěstej. – Źiw, až jo młynik jomu to dowólił!
Pór nowych parkowańskich městnow dej nastaś.
To pótrjefijo wšykne cerkwje w Nimskej, nic jano kśesćijańske.
Jano jadnučki raz se mě raźili njejsu, a to pśi Grundelowem jazorje w Awstriskej, źož smy měli prozninske bydlenje.
Pśi źělenju zapusta by Michael wóstał.
Rozmjej: Aby źiśi mógali wuspěšnje źěłaś z nadawkami a wideo-wucbu, trjebaju licak.
Tak, lube žeńske, spomnjejśo na to, co pomga nam wšo bogatstwo?!
Teke toś ten poem Janaš njenaspomnjejo, wón jogo tezu tejerownosći njepódpěrujo:
Baribal je žywy w pódpołnocnej Americe.
James Haig Adomian jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Tam su tenraz wěnc štapali - wěcej wó tom cytaśo na 3. boce.
W starjejšyskich zgromaźinach w zakładnych šulach smy za našu šulu wabili.
Dwě pše wujźotej z kina.
W tom dłujkem swěźeńskem pśeśěgu 1. oktobra w Barlinje na droze “Unter den Linden” su byli teke Smogorjowarje.
Jo to był pśekšasny cas, nic jano togodla, dokulaž sy ako młody luź połny cowanjow.
Pśez wobźělenje na demonstraciji Querdenken jo Nancy M.
To buźo w dolnoserbskej a nimskej rěcy.
Toś dejmy za wěcej diplomatiskeju drogu pytaś.
Naraz źowćo wuskócyjo.
Rozmjej: Wóni maju we gmejnje swój stary multicar , a za njen su trjebanu sypnicu kupili .
Źěłaj z barwikami!
Nan jo musał kónje pśěgnuś a z wózom jěś, pśeto do dalšych jsow njamógu te mjeńše gnaś.
Woblicenje źěła na takej „małej šuli“ dajo nam licbu tśich pedagogow.
We wjele pśikładach se pokažo, až stej byłej serbska a nimska rěc cesćej w kontakśe.
Amtski direktor: Hyšći raz wó turizmje powědaś
Helmut Kajl, znaty serbski jurist a pšawiznik z Chośebuza.
Měsćański raźc Andreas Friebel jo w pósejźenju pózbuźił, až gótujo se wobzamknjenje wó zasaźe.
Tam su knigły ze serbskego nakładnistwa „Domowina“ (LND) na pśedań.
Nowe synergije twóri lyrika źinsa rowno glědajucy na pśechady (»transicije«) na wšakoraku wašnju, z tym teke glědajuca na globalizaciju, globalny kapitalizm, wuklukowanje planeta a znicenje pśirody.
Serbska namša na 23. junij 1996 w Janšojcach, ako su tam 650. jubilej swójeje jsy swěśili.
Ludowe nakładnistwo wšak stawnje zasej nowe wudawa.
Zajtša źěchu gromaźe namšu.
Wóna ma rozmjej swóju pyšnu myšku Linku sobu.
Glědajuce na specifisku sociolinguistisku a demografisku rěcnu situaciju w Dolnej Łužycy ma pójsynoga mimoměry wjeliku gódnotu.
"Ale teke muzikowe wusoke šule su mě wótpokazali".
Bur a burowka wobradujotej a pśemyslujotej, co cyniś. »Musymej pó skótnego gójca jěś, wacej buźotej nama woła hyšći slěknuś.
Wón dreboco mimo boma, na kótaryž jo susedojc kócka pśed nim wuběgnuła.
Drugi a połgóźinski film pśewóźijo aktiwistowu Edith Pjeńkowu a Kita Pjeńka pśez dewastěrowanu mužakojsku gólu, na kšomje wótwórjoneje jamy.
Andreas Dengel (nalěwo) z Łojojca a Ralf Vater z Wjelikego Woseńka.
Jo ga w nazymje na mokšej łuce bźez crjejow źěłała, jo se pśi tom zazymnjeła a z togo dostała zapalenje płucow.
Pótom jo góspodaŕ do lěśojskeje kuchnje stupił a gronił, až na ten wjeliki zlěk z teju kócku něnt trjeba jaden paleńc.
Z Hanskom a Grejtku pójźo weto dalej.
"Awtorka rozkładujo tu tematiku ze wšakich bokow a na zakłaźe šyrokeje žrědłoweje baze, a argumentěrujo z wjele faktami", stoj mjazy drugim we suźenju komisije.
How móžoš študěrowaś dolnoserbske drastwy.
Christina Flumowa jo rozjasniła wósebnosći pomocy wót 1000 euro za wuměłcow za cas korony.
Ten jo stojał na łuce, źož jo był lod.
Reformy jo DDR južo cesto pśewjadła, wóni pak su se na kóńcu mimo kulili, dokulaž njejo se ceły system reforměrował.
K Špańskej słušaju mimo teritorijow na europskej twardej zemi teke Baleary w Srjejźnem mórju, Kanariske kupy w Atlantiskim oceanje a enklawje Ceuta a Melilla w pódpołnocnej Africe, kótarejž granicujotej z Marokkom.
Row sławnego serbskego lyrikarja jo na kjarchobje we Łazu, ned za cerkwju.
Dwa wideo stej na webboce Rěcnego centruma pód rubriku "nowosći" wiźeś.
Radna licba sobuźěłaśerjow běrowa su tejerownosći cłonki župnego pśedsedaŕstwa.
Naš tšach jo, až doprědkaŕske reformy, ak su trjebne za rewitalizaciju serbskeje rěcy, budu naslědku wótbite, a ministaŕstwo buźo cuś se dla bracha wucabnikow wupšawjone.
Dopołnijomy muzikowe žycenja pśisłucharjow
Serbiska rěc jo pódpołdnjowosłowjańska rěc.
Jan: „Ze sekerami?“
Zubnu bjerštku do ruki!
Co pak z nim buźo, to nichten hyšći tak pšawje njewě.
Jaroslav Řehák, tegdy z Trutnova: »How wostaś a z nacijami sympatizěrowaś abo wuběgnuś, to jo było to pšašanje.
Nikula se njedajomy na kśiwe drogi, źo ga! Njebójmy se nicogo a nikogo.
Modru wšak, ale ta se jej teke wjelgin spódoba.
Wót togo casa jo wótpósłańc w nimskem parlamenśe.
Mina Witkojc powěda« a Janaš ako zestajaŕ WNB jo źe tamkor mań basniskich pśeměnjenjow ze wšakich wudaśow nazběrał.
Ale my prezentěrujomy serbsku kulturu we cełej Nimskej a pśedewšym w regionje, což jo wjelgin wažne.
Wšykne žywjeńske pola su how reprezentěrowane: teke to serbstwo a ta energijowa industrija.
Dajśo źiśam pśipódla k tomu mólowaś.
Luźe wěrje, až wón pśinjaso gluku.
Prjatkował jo faraŕ Natho, lektor Leipner jo serbski a nimski powědał wót žywjenja a statkowanja Haußiga.
Žeński nose typisku serbsku drastwu pśi swěźenju.
Mam za wjeliki brach a grěch kśesćijanow, až su mordowali luźi, dokulaž jaden jo twarźił, až pśi Božem bliźe klěb a wino stej Kristusowe śěło a drugi jo wobtwarźił, až klěb a wino stej jano spomnjeśe na Kristusowe śěło.
Policist: Take zewšym hyšći słyšał njejsom.
Pór serbskich nałogow woplěwaju: Principielnje hyšći campruju, ale lětosa njejo se nicht wupórał na ten campor.
Gaž jo zapustowy pśeśěg, nosy ju muski prědnego pórika.
Njejsmy gódne, něco se mysliś, což pśiźo sami wót nas, ale naša gódnosć jo wót Boga.
»Póhajckaj ju ga raz«, napominajo Karina.
Drot njesmějośo wótrězaś, ale stawnje z nim dalej kwiśonku pó kwiśonce pśiscynjaś.
Južo tyźeń pózdźej smy zasej ducy byli w Barlinju-Hellersdorf.
Zagaśonym jazoram jo we suchem casu wažna rola pśipisana, a pśez dobre zastojanje wódnych resursow móžoš brach na wóźe dłujko wurownowaś.
Na wódu nejbogatšej pśiběga Srjejźnego mórja stej Rhône w Francojskej a Nil w Egyptojskej.
Kak jo ze swójim złotym rjeśazom mjazy ministarjami a ministaŕskim prezidentom naglědnosć dobył a teke trjebnu pjenjeznu pódpěru za komunalne twarjenja w gmejnje.
Šulišojc (Schulisch) Madlin jo dojśpiła tśeśe městno.
Na lětakach (Flugblatt) jo wužywał ako prědny smužki a kokulki nad łatyńskimi pismikami, ako źinsa pišu Čechy, Serby abo Chorwaty.
Kaki bogabójazny a fromny cłowjek jo Kito Šwjela był, wuznajo se z lista, kótaryž wón jo pisał Lejnikojc Johanje do Žergonja.
Nowy Casnik jo był narski a jo se wudał k njomu do Rownego.
Domowinska župa Dolna Łužyca pśepšosyjo na 13.
Mój tśeśi kurs jo był ten nejžlěpšy.
Dej to pśi Domowinje w Budyšynje znate cyniś.
Ako by za jogo kśebjatom stojał.
A gaž jo namakał zgubjonu wójcu, połožyjo ju na swójej ramjeni a wjaseli se.
Wěcej k tej temje na 6. boce.
Ta lokomotiwa musy drje źinsa wjele wózow z wjelimi luźimi śěgnuś, ako kśě wšykne do Błotow.
Wjednik Fred Kaiser z Dešna jo se wjaselił, až jo se wustrowiła Kerstin Kosakowa, zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Někotare młodostne te medalje samo gromaźe.
Změšaj pśicynki do kšutego śěsta!
 źašo Pětko.
Geissler z Noweje Jsy a W.
W Life Pool maš někotare barwojte bala, kenž wužyjoš ako grajne a objektowe bala.
Zastupniki su Nina Hager z Berlinje, Wera Richter z Berline a Hans-Peter Brenner z Bonnje.
My ako Trjebinarje smy pśewzeli nadawk, pokazaś “nalětne źěła”.
Z tym wótleśijo.
Wón napšawdu mějašo pśez wšykne znate měry rozwitu móc nutśikownego pśedstajanja.
Helmut Fries jo pśijěł pó pśewrośenju do Turnowa z Poruhrskego regiona (Ruhrgebiet).
Wobej se napinatej, se napinatej až do kidnjenja!
Ako prědne dejali sebje zakładnu formu boma napóraś.
Prědny raz běchu za "Łužycu" teke wabili w nimskem telewizijnem programje, což jo cynił wjelgin derje Christian Matthée.
Toś ta wobšyrna wustajeńca jo teke źěl programa „Dny serbskeje kultury 2000”, kótarež mógu tuchylu dožywiś wobydlarje a gósći nimskego głownego města. 26. apryla su se wóni zachopili, a hyšći až do 14. maja budu how wšake zarědowanja ze serbskeju muziku literaturu a źiwadłom.
Pśi tśeśej staciji su źiśi žaby karowali.
Weto pak njejo był ten protest pódermo, jo gronił k tomu wušy šołta Frank Szymanski.
Kak Ty to pósuźujoš, kak te abiturne pśespytowanja w korona-casach su se zarědowali? By Ty to hynac cynił? Móžom groniś, až naša šula jo zmejstrowała śěžku a cuzu situaciju tak derje ako móžno.
Te statki jadneje kśesćijańskeje wutšoby, kenž se njebój a swójog muža staji na pšawem měsće a we pšawej štunźe.
Ako źowćo njejo Marion Janowicojc daniž doma, daniž z drugimi źiśimi serbski powědała.
Jo, ale ja dejał z takim pisanim rozglědniwjej wobchadaś, pśeto mógało naglědanju republiki škódu napóraś.
Rozměju se ako pósłańce, kótarež Błota a serbsku kulturu teke zwenka našogo regiona znate cynje.
Wóni maju někotare zgromadne pśiznamjenja.
Karina póglědajo na zeger, jo krotko do styrich.
Pśez woboje by nastała wjelika škóda za góspodaŕstwo – źěłowe městna se zgubiju!
Pśez lektorowu mšu som se tak zeznał ze Serbowku z Bórkow, kótaraž jo se do Lubochola zaženiła a cas žywjenja serbska chójźiła.
Tekstoju stej pśidanej dwě kórśe – jadna ze serbskeju Łužycu a druga z wopomnjeńskimi městkami wokoło Peters Hill.
Uwe Zibula ze Smogorjowa - 08.04. (43 lět)
Mimo togo pśidu teke ze susednych jsow žedne serbske koparje, mjazy drugim z Drjenowa, Turnowa a Janšojc.
Wót lěta 2015 cesći Rěcny centrum Witaj młodostnych, ako su se angažěrowali na pólu serbskeje rěcy a kultury, a pšosy jich na cołnowanje pó Chóśebuzu.
Pón 1996 jo kśěła Bramborska mój źěłowy wobłuk na 66 procentow reducěrowaś.
Te něnt liche zamóžne źěłaśerje zakóńcuju brach na fachowych mócach B’źomy my fachnikow lěpjej wužyś
Jo ga musał swóje druge nadawki teke zwónoźeś.
Bog daj wam wjele zmilnosći a měra a lubosći.
Nichten to njoco, woboranje se pokažo, teke gaž njejo wjelike.
Pšašanje, lěc serbska rěc wóstanjo žywa, jo wóstajił wótwórjone.
Łužyska runda jo skazała tśi buse, ak dowjedu wobźělnikow z Łužyce na demonstraciju.
Serbskej gymnaziuma a chóśebuski Centrum wušego schójźeńka kśě garantěrowaś dobry wuknjeński wobswět za absolwentow.
2. źěl - lětna głowna zgromaźina
Organizatora stej byłej First Peoples‘ Culutural Council a First Peoples‘ Cultural Foundation.
Mój kumpan njefilozofěrujo, ale fotografěrujo.
Wjaselim se, až how som.
Zaměr pak jo, až wót lěta 1991 kužde samostatnje źěłaś dej.
Z njeju su wobjězdźili "Kněski dwór" mimo kjarchoba a stareje kowalnje, mimo nowych domow, a pón na "Kóńc".
Źiwajśo pak pśi pjacenju pšosym na to, až su blachy w našych kuchniskich pjacykach jano poł tak wjelike ako te za wjeliki pjac.
Münchowa.
Wokoło 20. smějomy se na někotare miły dny wjaseliś.
Z tym jo wuběrk se pśichylił póžedanjeju kněžaŕskeje koalicije CDU, CSU a SPD, kótaraž co wósebne serbske projekty z pśidatnymi pjenjezymi pódpěraś.
Ja mam kónja, bruneg’ kónja, ale njejo jatšowny.
Towaristwo Kólesko jo w januarje 2020 w Slěpem ze slěpjańskich spiwaŕskich spiwało.
Maśo nalěśe rowno tak rad ako naša familija?
Pětk, 31. maja , ga grajotej tam mustwo "Serbske koparje/Wendische Auswahl" pśeśiwo balokoparjam z Dańskeje/Dänemark.
Pómałem jo śěg do dwórnišća zajěł.
Spiš ty sam?
Luźe se njepśenjasu.
To redakciske źěło smy gromaźe wugbali za Pratyje 1993 do 2001, pótom ako muskeca tšojka dalšne tśi lěta a naslědku ja sam za Pratyju 2005.
Z Dolneje Łužyce su to byli L.
To jo samo chóśebuskemu superintendentoju pśi wizitacijach nadpadnuło.
Wšykne słowa za to šulske žywjenje smy jano w nimskem znali.
Pla nas tuchylu samo njejo jasne, kak dej se tym wódam groniś, kótarež deje až do srjejź 1920ych lět nastaś.
Gaž słyšymy słowo gulaš, myslimy zawěsće ned na Hungorsku a šćipatu papriku.
A nichten njewě, cogodla.
Kšet Knut jo sebje gumno bura Žura ako domownju wupytał.
Dwa Blunjanarja stej 1912 Domowinu we Wórjejc sobu załožyłej: šołta Kito Towzynt a Kullmanojc wujk.
Take zemjerdžanje trajašo hyšći někotare wokozmyrknjenja a pótom běšo wšykno změrom a sćicha. 
Nejpjerwjej su śěgnuli z drugimi Serbami a Nimcami na dłujke zajtšo wót Adelaide do blišeje doliny Hope Valley abo dalšego Barossa Valley.
Źowćka nose rowno tak originalnu Lipjańsku rejowańsku drastwu z małeju lapu kaž jich pśikłady, dorosćone źowća a žeńske.
Pódwjacorna Sahara jo okupěrowany stat w Africe.
Chto jo protestěrował pśeśiwo nacionalsocialistam jo zasuźił popajźeństwa, abo teke w tom casu su byli deportacije do koncentraciskich lěgwow.
Teke druge muzeje wužywaju take a wšake druge online-formaty.
Pó dobrem wobjeźe w restawraciji ned pśipódla jo šło dalej do Słońska.
»Pśedstaj se jan, ten Młynk ma južo šesć źiśi.«
Měto groni: »Stej drje źinsa pakosnej!
Ale wótpowěduju pócynki, kótarež se swini pśipisuju, wopšawdnosći?
Na źeń nawarijotej něźi 100 porcijow źiśam a źiśownicam.
Jan pśinjasćo za to waš smartphone abo tablet sobu.
Pětšowy głos klincy pśewšo gniwny.
Toś som se sednuł do pśiducego śěga slědk do Chóśebuza, w Nowych Wikach som rowno hyšći slědny śěg do Wórjejc dosegnuł a tam som musał cełu noc na dwórnišću pśepóraś.
Kuždy źeń su měli woblaconu serbsku drastwu, a su wjele dožywili we tom tyźenju.
Wótstawk wót jadnogo góleśa ku drugemu musy tak mały byś, až kužde góle dojśpijo z ruku kśebjat swójogo pśedchadnika.
Nadbytk proška pśiwabiju insekty za woprošenje.
To jo nasypana górka, ryjny zbytk něgajšnego groźišća, nejskerjej ze 10. stolěśa, źinsa wobrosćony z krickami.
Z tym až jo w templu wucył, jo toś ten ako Bóžy dom pśipóznał.
Rowno adwentski a gódowny cas jo w zachadnych lětach pówabki dał na woglěd źiwadła.
A co Wy nejlubjej lazujośo we tej Pratyji?
Měto jo zastał a lej, woł jo nasajźił šwarnu kopicu gnoja na drogu.
Pśez wótterganje Jasenja we lětoma 1972/73 jo ta droga swóju wažnosć zgubiła.
Tam su rosli nejrědnjejše płody a pśecej dobry powětš luźi jo rozwjaselił.
„Luźe kupuju raźi naše gódowne gwězdy“
To se wě, až jo teke we wognjowej woborje sobu gótował a jo był jeje cesny cłonk.
Lěta 2008 pak hyšći dwa abo tśi tych Pankowych narownych kamjenjow prěki a pódlu lažachu, ako ten faraŕ swój pomnik pśed cerkwju dostał jo.
Nikel jo se źěkował Marlies Nagorcynje, Urseli Domaškowej a Rudi Krawcoju – wóni su měli tu móšynu towaristwa na starosći.
Ceptaŕka jo dodała, až teke wóna jo se w młodych lětach dla takich póbitowanjow w šuli za pówołanje ceptaŕki rozsuźiła.
Dokulaž běšo hyšći tšošku gruzle wugrěbaś tam, źož kśěšo swójo wognišćo natwariś. 
Kněz Wěnk se pómałem ze swójogo stoła zwignjo.
euro wót srědkow zwězka za strukturnu změnu a jo pód woplěwaŕstwom kulturnego ministaŕstwa.
Ja wopytaju to kuždy źeń wót nowego, se wót togo tšochu wótchyliś.
To se wě, až su na woklapnicy teke woklapali stare lěto.
A w měsće ignorěrujo cerwjene swětło ample a pśiźo jano z gluku bźeze njegluki pśez drogu.
Styri dny su źowća za kokot 2005 wěnce a girlandu za fortu z kšasnymi słyńcami a z dubowym listom wili.
Ducy pśiźe tam, źož běšo cora glinu rył a ju domoj nosył. 
Stwórtk tyźeń jo była prědna fachowa konferenca ceptaŕkow za serbšćinu w šulskem lěśe 2020/21, a to w klubowni Dolnoserbskego internata.
W zgromadnem projekśe teje pokutaŕnje z Dolnoserbskim gymnaziumom a Załožbu za serbski lud jo 14 młodych z DSG situaciju Serbow w DDR wuslěźiło a gromaźe z filmarjom Stefanom Göbelom dwójorěcny krotkofilm producěrowało.
Wón wobzamknu, ned ze switanim swóju zagrodu rozprošyś, tu chłodnicu roztergaś a wšykno tej zemi rowne wucyniś, aby nicht njewuznał, až how luźe bydle. 
Kuždy balokopaŕ, kenž jo sobu grał, ma rědnu dopomnjeńku na graśe w Hochozy.
Te pak njejsu pśecej tak derje pśistupne byli.
Wóna njenamakajo žednu carobu, dla tog až wjele sněga jo napadało.Te wjelike ptaški pak markuju, až sykorce njejźo se derje.
Na marku w Gubinje maju hyšći dosć a nadosć kwětkow na pśedań.
Wóni se źiwowachu, ale tež derje znajachu, až běštej z Jezusom byłej.
Zasej jo se grimało a wobej stej wuběgnułej z kólnje.
Wob źeń połny program z pósejźenjami, z cesto wěsće napinajucymi rozgronami a to cesto w dalokem Budyšynje abo Pódstupimje.
A gaž něco se zarědujo, pón wóna jo pśecej wesrjejź cełego tšojenja.
Namša jo w tom lěśe hynakša.
To dej byś pšawy domowniski swěźeń.
Stanisław Moniuszko jo był pólski komponist, dirigent a organist.
Se wě, až take słowa za powšykne temy wobkněžyš, ale kak se powěda z małučkim wjergliškom?
Sćo wy něco ze sněga twarili?
Njamóžoš mě pór tryflow pśinjasć?
Wóni bince a kjarmušuju w nektarje a pilnje kwiśonkowy prošk rozdawaju.
Aust, Jan Cyž, Sebastian Elikowski-Winkler, Detlef Kobjela, Bjarnat Krawc-Schneider, Juro Mětšk, Ulrich Pogoda a Hugo Wolf.
Wóno teke njewordujo na tej samej tak tešnjone a bite ako na tej złej, a wóstanjo južo togodla w lěpšem štanźe, ako źož wóno teje złeje drogi dla wjele dej wustojaś a śerpjeś.
»A k drugemu njeby se wu nas zawěsće derje cuła«, padnjo jomu mama do słowa.
A toś som wuknjenje pólšćiny nejpjerwjej raz wóstajił.
Dalej jo se groniło, až te zasadne konflikty mjazy koncernom Vattenfallom, kenž co nadalej brunicu wudobywaś, a Domowinu, kenž jo pśeśiwo wótbagrowanju dalšnych jsow, njejsu wótpórane.
Chóśebuski wušy šołta Frank Szymanski jo pśi tej góźbje pśepódał cerwjene šapki, kótarež muse šulske zachopjeńkarje měś na głowje – ducy do šule a pó šuli ducy domoj.
Wót 1876 do 1893 stej statkowałej Anschützojc w Pódpołdnjowej Africe, głownje w sedlišćoma Mamre a Gnadenthal.
14 cłonkow jo było pódla, mjazy nimi ten nejmłodšy rybakaŕ kupki Lehmannojc Max a nejstaršy Reinhard Lukas – jo nam gronił cłonk pśedsedaŕstwa Towaristwa serbskich rybakarjow Oliver Lehmann.
Wuzwólowanje Serbskeje rady sobotu zajtša w Dolnoserbskem internaśe: Tśo cłonki wuzwólowańskego wuběrka Jörg Maznik (wjednik), Bernd Jurk a Kito Ela su wusypali wuzwólowaŕske listy z urny na blido.
Pód wódu pak zaprědka wjele njewiźim.
»Glědaj do mójogo gumna!«
Pójźćo, my je wótśěsomy wšykne dołoj z bomiskow!
Pśibytne su sobu byrcali, młoge njejsu mógli noze měrne źaržaś a su pokazali swóju zapalonosć z mócnym pśiklaskom.
Zymski spaŕ trajo až do kóńca apryla, cesto až do maja, pśi njepśigódnem wjedrje samo až do zachopjeńka junija.
Wóni se naźejaju, až budu te, ak su juž kwartěry rezerwěrowali, storněrowaś a pśebytk na 2021 pśepisaś móc.
Jo burika drjažnił a wusměšował.
Se wě, až ma Daniela Dušyna we swójej spižce cypjele, kenž jo wóna sebje samu zwušywała.
W casach pśewrota se Nuk w Serbskej narodnej zgromaźinje jo angažěrował.
Jogo Hamburgska firma jo sebje prědk wezeła produkciju papjery za žwałkowatu papu (Wellpappe) wutwariś.
Manźelska Erwina Strittmattera Eva jo to zgromadne mjazy nima wopisała: Lotharowe twóŕby su "marionetowe pśiwóstśenje Strittmatterowych tekstow".
Wocakujomy, až se to, což su měli wšake strony w swójich programach za Serbow napisane, teke pśesajźijo.
magacin BUBAK za młoźinu
PORTRET TYŹENJA
Stakim njejsu mógali źaržaś te pśirucone gódnosći w lěśe 2019. 
Na zachopjeńku jo wšykno how ceło hynacej wuglědało.
How jo teke Antje Steinlandowa z góleśima pódla była.
My buźomy se stakim dalej wiźeś a sebje kuždy raz ruku daś.
Wósebnosć jo na pśikład, až dekliněrujoš personalne pronomeny.
Mimo togo su małe rěcne kurse serbskeje rěcy wopśimjeśe wusćełanja, ako teke muzika.
Na głowu njejo se njewjesta stajiła lapu, ale carny somotowy bant a pisany wěnašk.
Ta jo doma pilnje za to zwucowała, a ceptaŕka Maria Šulcojc jo jej pśi tom pomagała.
Togodla jo je teke pó swójom nowo mólował.
A naraz jo se wobrośił na wšyknych bokach, teke na tom serbskem.
Gaž njejsćo chory na nerki a jětša a Waše scynty weto śamnožołte su, pijośo pśemało.
Ako kśesćijan jo jomu za-pšawje na tom lažał, wušnosći pósłušny byś.
Wětšy źěl pšuskich Serbow jo studował w Barlinje, wó comž jo južo do togo a teke pózdźej Bramborski serbski casnik cesćej pisał.
Nejwuše městno kraja jo aktiwny wulkan "Mont Cameroun" blisko atlantiskego pśibrjoga, kótaryž jo teke nejwuša góra cełeje pódwjacorneje Afriki.
Pśi tasce kafeja a mimo »starego« smej wšykno trjebne pśepowědałej.
Stej byłej z nimi wjelgin spokojom, kak derje jo kužda z nich swóju rolu na pśikład ako wjelk, liška abo wrobel grała.
Ale take něco wopšawdu móc – to drje njejo tak lažko.
Taku pšosbu by dejało SŠT ako nosaŕ stajiś a starjejše by dejali to na kuždy pad pódpěraś.
Corbin Bleu Reivers "Corbin Bleu" jo US-amerikański grajaŕ, spiwaŕ, rejowaŕ a model italskego a jamaikańskego póchada.
Wót zachopjeńka 19. stolěśa jo pśiběrał śišć na serbsku rěc a kulturu w Dolnej Łužycy, pśedewšym w Chóśebuskem wokrejsu, kótaryž jo pśejšeł 1806 na Saksku.
Głažkojty błyšć a šćanjenje kaž parlowina cyni z njogo wopšawdny "njebjaski kamušk".
Togodla njewěri se Lenka z domu hyś.
Pśeto južo we pjerwjejšnych casach njejo kuždy wejsanaŕ jadnak derje zela znał daniž se za nje interesěrował.
raźi kulki z lanowym wólejom a twarogom.
„Gaž kritikarje gronje, až my smy jano papjerany tiger mimo zubow, dla tog až njamóžomy nic sami wobzamknuś, ga jo to jano źěł wěrnosći.
Aby naš notny »material« – jabłuka, kulki a pśedewšym tu śěžku kartušu – na łuku dostali, smy tam a sem krowku zapśěgnuli.
Wóni pśidu wót pódzajtša a pódwjacora, wót pódpołnocy a pódpołdnja, a sednu se za blido w Bóžem kralojstwje.
Abo dajo tam lěpšyny, źož Wy by gronili: To jo derje tak a to dej tak wóstaś.
Te nejrědnjejše placki za nju wobchowajomy, su te tśi młodostne sebje prědk wzeli.
Ale teke dorosćony by měli swójo spódobanje na tom tšojeńku.
Na fotografiji źaržy wón we rukoma swóju lubowanu drogotku ‒ toflicku z numerom 99 57 03. Wóna jo była něga pśibita k lokomotiwje "Cottbus", kótaraž jo na 3. /4. januarje śěgnuła slědny śěg do Tšupca.
Wóttud njamaš daloko do gólańskich a cysto serbskich jsow pódzajtšneje Dolneje Łužyce, njamaš teke daloko do města Chóśebuza, jolic póžedaš za měsćańskeju wokolinu.
Nasypy běłego pěska, změstymi wobrosćone z chójcami, kśě nama zadoraś dobyś se do jsy.
Rezultaty změjomy kóńc septembra.
Kněžo, naš kněžaŕ, kak kšasne jo twójo mě we wšom swěśe.
Nowy Casnik: Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo na swójom pósejźenju 15. februara wobzamknuło, až co Domowina na EUROPEADU 2020, to groni na Europske mejstaŕstwa narodnych mjeńšynow w balokopanju, pósłaś dwě mustwje, jadno žeńskece a jadno muskece.
Kněz wucabnik Lüpka pokazowašo swětłowe wobraze.
Wón jo ten nejstaršy pó cełej wokolicy, na wše 950 lět!
Bukowe rostliny su swójźba semjenjowych rostlinow.
Ja som se na tej šuli derje cuła.
Teke lětosa co Annelie se zasej wobźěliś.
Wjerašk slědnego šulskego lěta jo był toś ten grafiti, kótaryž su wugótowali wukniki zgromadnje z profesionelnym sprayerom na šulskem dwórje.
Sedniśo se z wupśestrětyma nogoma rowno na pódłogu abo matu, stajśo pšawu nogu pódla lěwego kólena, tak až stoj pšawa noga w pšawem kuśe.
Pó wójnje jo słužył nejpjerwjej ako dom za dowolarjow FDGB a pózdźej ako młodownja.
Mjazynarodne wiki "Zeleny tyźeń" buźo lětosa jano w digitalnem formaśe, ako zmakanje fachownikow branže.
Teke ceła šula jo pó serbsku wugótowana – z toflami, fotami, mólowanjami.
Dalšny wažny nadawk buźo, w pśiducych mjasecach až do EUROPEADY pśewjasć gromadne pśigótowańske graśa pśeśiwo mustwam z Dolneje a Górneje Łužyce.
K tomu dejmy hyšći pśilicyś wjele stow nastawkow a rozpominanjow a radnu licbu skicow a krotkowulicowańkow.
Dennis Tšuk: Jo, lětosa som se južo bejnje procował, wósebnje ako som doma w Janšojcach kral był, som pón kuždy tyźeń raz z kónjom zwucował a něnt jo to wjasele hyšći wětše, dokulaž jo se ta proca teke zadaniła.
W diskusiji k tomu jo se ze wšakich bokow - teke wót Domowiny - pominało, toś te plany změniś, dokulaž se wěcej teliko wugla njetrjeba.
A pśed krotkim akle smy tu śpu renowěrowali.
Ten kłobyk zda se jomu někaki znaty, ten mantel teke.
Wudopołni pśecej dwa felujucej pismika!
Wón jo wucony mólaŕ, balokopaŕ Serbskeje wubranki a jo znaty teke ako gerc.
Ceły źeń stej ducy byłej, zgromadnje z Markusom Kóńcarjom (zastupny jadnaŕ Domowiny), a se woglědałej serbske institucije.
Z tym motiwom kśě skóro teke blidowe rubiška póśišćaś.
Gaž smy mógli pla drugich awtorow póstupujucemu wuwiśu slědowaś, mamy how naraz wšykne lyriske etapy w jadnych knigłach (bźez lěta nastaśa).
Howko pśijěźo kuždy źeń wjele, wjele tysac luźi nakupowat - na drugem boce maju w Barlinje pśecej mjenjej kupcow.
(Mat. 26, 52)
Nanejmjenej njeby to wěźeła.
Ale Witko ju njesłyšy, ženjo južo ze zagrody wen.
Gósća stej sćerpnje słuchałej, a stej naslědku pšosyłej wšyknych, aby pjenjeze a institucije njewóstali ta jadna sama tema diskusije.
Chtož jo hyšći wó njom powědał, jo měł wěsty wužytk z togo.
Pśez program jo w dolnoserbskej a nimskej rěcy wjadł Sebastian Elikowski-Winkler, młody serbski komponist a muzikowy wědomnostnik.
A we weršu 10 groni Jezus: »Ja som pśišeł, aby wóni to žywjenje a wšogo dosć měli«.
Toś su z tych groźow pśetwarili garaže.
Nejlěpšy wobchadowy zwisk: pódzemska linija U 6, U-dwórnišćo Kochstraße abo busowa linija M 29, zastanišćo U Kochstraße/ Checkpoint Charlie.
Tam su jězdźili pśewóz teke.
Film znaglědnijo toś te rane stawizny Serbow z grajnymi scenami a rozgronami z ekspertami.
Su měli w slědnej legislaturje 15 žeńskich w gmejnskich zastupnistwach; něnto jo jich 18. Wóna měni, až jo to zawěsće sobu wuspěch tych "Mädelabendow", kótarež jo pśed wólbami pśewjadła, aby zaměrnje za kandidaturu žeńskich wabiła.
Na 19. februar jo se toś ta komisija prědny raz zmakała, a to w Chośebuzu.
A pśipołožona jo teke kórta ze wšymi 94 jsami a sedlišćami.
Won jo teke cłonk “Towaristwa pśijaśelow Serbow” w Praze, a dostanjo pśepšosenja na zarědowanja.
1987 jo dostał František Vydra titel "doktor filozofije".
Jo wjelika gluka, až źinsajšny stat nas pśi tom konstruktiwnje pśewóźujo.
Słowjanam jo pśi zběžku drjewjany krucifiks do rukow padnuł.
Gizela Hentschelowa z Lubnjowa jo cytała ewangelium za tych, ako serbski njewuměju, a Juro Frahnow jo ewangelium pó serbski cytał.
Wóngano jo se mě pšašał, lěc by na festiwalu serbske bajki w serbskej a nimskej rěcy bajał.
Jaden wjerašk běšo prědk dweju lětowu 70.
To Lenka zmužnje groni a zaswěśujo malsnje swětło.
Druge su měnjece, až buźo wón za Serbisku źěłaś, dokulaž jogo familija ma dobry póśěg k pódpołdnjowym Serbam.
Pórucenja słušaju k zešywkoju k tematice "Cas rewolucijow w Europje w 18. a 19. stolěśu".
Te deje něnto pśiś z tych zawodow, kenž wěcej dalej njeźěłaju.
Tuchylu źěła tam něźi 50 luźi, te pón budu mimo źěła.
Doněnta jo we wustawkach stojało: "Pśedsedaŕstwo wumjenijo a wótwołajo wjednikow institucijow ako wósebnych zastupnikow".
75% płaśi ministaŕstwo za infrastrukturu, ten zbytk turjańska gmejna.
Won wujźo w drugej połojcy togo lěta.
A młoźina jo togo kokota rada wzeła, wjelgin źěkowna dariśeloju.
Pusćina we Błotach
Ja se wjaselim, až som za to spěchowańske myto dostała! Sy južo ako wuknica raz někake źěło zapódała pla Maćice? Njejsom.
Něnto musyśo śěsto w pjacyku pśi něźi 150 °C někak 45 minutow sušyś.
Pśisamem pěśźaset lět dłujko su wóni muzicěrowali na wjele swajźbach, kólacyjach, procesijach, wejsnych a domowniskich swěźenjach tak ako na rejowańskich zarědowanjach nic jano we jsach Mužakojskeje góle, ale teke w Drježdźanach, Pólskej, Čechach a w Hungorskej.
Sněg jo se šeł njeźelu, 3. januara, a móžoš groniś: we radnej kopicy, ako dłujko njejsmy to pla nas měli.
Jano źowća a gólcy z Hažowa maju k tomu šansu.
Ako by natura pśiwabjała, do drugego uniwersuma se pódaś.
26lětna Rogowarka ma ale wěcej prědk ako pśedawanje produktow z regionalnym duchom domacnych stronow.
Baribal, teke carny mjadwjeź jo družyna mjadwjeźow .
Wón sam njewiźi we takem wuzwólowanju Serbskeje rady w Sakskej žeden wósebny wužytk.
Cłonki kupki „Łokaśina“ su mólowali jatšowne jajka a su napórali drogostki z parlickow, Andrea Langowa z Mósta jo teke mólowała jajka, a Carola Gebhardtowa a Brigitte Haraszinowa, wobej z Mužakowa w tamnej rědnej drastwje, a Gabi Riegerowa z města su pilnje wušywali a wšake wubaslili.
Gaž pśi tom slědk myslim na wobradowanje kulturnikow (glědaj do NC 18!), pótom musym se źiwaś.
Rjascheny su do kuskow zekšajane, něnto buźotej je wuměšaś z cukorom a na mělne rozštapaś.
Pśi tom jo se šybale smjejkotała.
Jürgen Maćij, 42 lět stary, słuša wěsće k tym nejwěcej znatym a wobdarjonym serbskim fotografam.
Teke te su kšasne, z pisanymi, wušywanymi kwětkami.
Słušaju do serbskego sedleńskego ruma w pódzajtšnej Sakskej.
Dalšne informacije su namakaś na internetowem boku.
Ta prědna elektriska z cesnymi gósćimi jo pśijěła kradu zeger 15.00.
Małka rěc njebuźo žednje za nowe (rozmjej: młode) cytarje atraktiwna, gaž to wopśimjeśe, kótarež se w tej rěcy zwuraznja, tejerownosći atraktiwne njebuźo.
Glědajmej raz, źo maš swóje lětne crjeje a śańku jaku", groni mama a wzejo Ninu za ruku."
Romski pjenjez z głowu kněžarja jo płaśeło Zelotam ako pśejźenje napśeśiwo bibliskemu zakazu wobrazow a z tym ako pśicyna, Romej wótedanki njepłaśiś.
Krotko pśed gódami, 17. decembra, jo wón 73 lět stary, pó krotkej śěžkej chórosći, napśisko wumrěł.
L'udovít Štúr (1815-1856)
Znowa buźo FUEN-kongres w Budyšynje.
Ideje k mócowanju serbskeje rěcy se pytaju
[...] se do nowych kontekstow integrěruju a tekstowe granice tak zběžyju) a wósebnje wuraznje se to pokazujo nastupajucy rěcne granice – ako w twórjenju Róže Domašcyneje, kótaraž interference mjazy serbskeju a nimskeju rěcu w swójej lyrice wužywa.
Głowny nadawk sekretariata mjeńšynow jo, Radu mjeńšynow pódpěrowaś a se zgromadnje z njeju procowaś wó zapisanje mjeńšynowego artikla do Zakładneje kazni Nimskeje.
Wobjedowali źe smy cesto w mensy, rownož njejo nam ten wobjed wótergi za blabu był.
Až Jezus wugój syna, rownož nan swóju njewěru jomu njezamjelcujo, móžo nas wuskoboźiś na case, w kótarychž smy wšo druge ako ryśarje abo ryśaŕki wěry.
Šeflektorka wót serbskego nakładnistwa z Budyšyna, dr.
Žycym Serbam, až namakaju měru, což Bog jo Wam wšykno wobraźił z tym, ako kuždy ma ze swójimi móžnosćami a darami.
A sobotu wjacor su wódychali a se rozluštowali w Błośańskej termje w Bórkowach.
Kristus źejo: Běch humarły, a glědaj, som žywy wót nimjernosći do nimjernosći a mam kluce hele a smjerśi.
Źiśi su roznosowali we jsy łopjeńka z informacijami.
Som spśijaśelona z chódotu!
Naše syny drje pšawje zwóniś mógu, ale wóni źěłaju w měsće a njamógu kuždy raz pśiś, gaž we jsy jo někake zakopowanje abo wěrowanje.
Druge pśedewześe, wšak zasej bźez Mułkojc, jo centralne wótpóranje trjebaneje wódy.
Rana jo napšawdu zažyła a dłujki cas wěcej na to myslili njejsmy.
Wšykne dejachu tu kórtu lazowaś a gódachu: »Chto jan tu jo wam pósłał!« – Wulět towaŕstwa žeńscyneje pomocy. Naše cłonki jěźechu njeźelu dopołdnja we 10 góź. ze styrimi wózymi do Turjeja.
Zagronite za to planowanje su byli mjazy drugim Steffi Schirgottojc, Sebastian Lattke a Peter Kättlitz.
Nan jo tužne, až Wille groni "jo".
Tśi dolnoserbske žeńske gromaźe ze žeńskeju w drugej ludowej drastwje.
Cardiff jo stolica a nejwětše město Waliziskeje w Zjadnośonem kralojstwje.
W piwnicy jo hyšći dosć takich starych pancerowych spižkow.
Jo zaśišć nastał, až źěła wóno pśeśiwo Domowinje.
Nic njeběšo togodla wěsćejše, až wón by raz sam wót se dołoj padnuł. 
Moderěrujom, pśigótujom pśinoski abo wusćełanje a zagronijom raz jaden tyźeń a druge wěcy.
Wumrěł abo śěžko schórjeł pak dotychměst nicht njejo.
Witaj, to su měli we Wjerbnje a w Bórkowach.
Wěm hyšći, až som raz k njomu pśišła, aby mě pomagał pśi źěle za serbski rozgłos.
Ze špódu ryjo wón w zemi.
Wulět do Litomyšli stoj na planje.
My, twój lud a wójce twójeje pastwy, źěkujomy se tebje nimjernje, a zapowědamy twóju chwalbu njepśestawajucy. Ps 79,13
Z archiwa: wó smjejkotanju a smjaśu – to a druge
A pózdźej bu park městno, na kótarež som se slědk śěgnuła, gaž njejsom kśěła doma byś.
Plěś njamógu, wóda jo mokša a zymna, zalaś se njok, co cu, musym se schyliś na lěwicu a kus nawokoło hyś.
Colett a jeje sotša stej źe pomagałej, ale njejstej měłej ten "pśeglěd" pśi tom.
A to nic jano z Nimskeje.
Polodkowaty stary sněg.
Smy serbske ludowe spiwy a kjarliže spiwali.
W internaśe wužywamy teke serbske słowa mjazy sobu, ale wótkubłarje njamógu tu rěc tak derje.
A kral jo se zasmjał a pśipósłuchał.
Južo 1954 jo se prědny raz oficialnje wó tom powědało a pisało, až Miłoraz stoj nad wuglom a snaź se wótbagrujo.
To su pśisłušniki nejmjeńšeje nimskeje mjeńšyny w Italskej.
Ten njedostatk buźo se něnto skóńcnje wótpóraś.
Za lětosa su take južo planowane, jich buźo pak nejskerjej wěcej.
Tak jo se Jutta dopomnjeła na naju zgromadne źěło w 60tych lětach.
Wjelika jo licba wósebnje kulturnych zarědowanjow, kótarež su za cełu župu abo teke za jadnotliwe kupki pśedwiźone.
My to pominamy, dokulaž jano ta forma jo žywa w dolnoserbskej rěcy.
Tej kupce se groni ‚žabki‘.
Wón jo "stary wuchac" a jo był cesto kral pśi łapanju kokota.
Zachopjeńkarje se zaběraju głownje ze zakładnym słowoskładom, wugranjanim słow a tšochu z gramatiku.
Tam jo we 18. stolěśu napšawdu stojał wódny młyn.
Natwarili su ju we 14. stolětu z pólnych kamjenjow a bryły.
Teke gaž njejsu ceło dojśpili kulowatu licbu 130 pórow za swój 130. zapust, su měli kulowaty swěźeń.
Europa: Rewolucija pśed 4.500 lětami
Prědne wědomnostnje wuźěłane a za šyroki publikum wobźěłane cełkowne pśedstajenje serbskich stawiznow, wót wšogo zachopjeńka až do pśibytnosći, běšo z tym dokóńcone.
Z jich pomocu su twarili awtodrogu.
Ale we cełem smy wjelgin spokojom.
A tak to jo, dokulaž Angelika Balckowa jo sama lětźasetki dłujko nawjedowała trjebinsku źiśownju "Lutki".
By dejała se wjaseliś – ale to njejo, razka nic pitśitśku.
Kněni Zimmermannowa, cłonk Wětošojskego spěchowańskego towaristwa, jo se wuźěkowała w mjenju publikuma, kenž jo choroju mócnje a dłujko pśiklaskał.
Tak jo mě to Maks Bagańc wulicował.
Domacna kócka jo mjeńša ako źiwa kócka a kubłańska forma płoweje kócki .
Gat słuša ku kumštnje stwórjonym stojecym wódam ze snadnej dłymokosću a nejmjeńša jadnym pśi- a wóttokom.
To źo lažko pśez internet.
Pśedsedaŕ Domowiny J.
Togodla w tej šuli lěbda raz jaden wuknik wopśestanjo serbski wuknuś.
Mimo togo nadejźo cytaŕ we tej něźi 300 bokow wopśimujucej biografiji fota z familijnego albuma a fota, kenž su druge zapópadnuli a Bukowarka sama.
Maśo snaź hyšći druge ideje? Gaž sćo ze wšyknym gótowe, gaž ježyki su wen z pjaca, pón muse wóni hyšći chylku se wochłoźiś.
Njesmějomy cakaś na imaginarny źeń X, na kótaremž Bog swójo kralojstwo mjazy nami dokóńcujo.
Mě jo w awtobiografiji pśeliš wjele licbow a datow, kenž luźi njezajmuju.
Zaprědka jo teke tak wuglědało, ale malsno jo se wukopało, až wence jo stojał cuzy.
Sobotu, 16.03.2019, zeger 13:30 – 14:00, w telewiziji rbb
Cogodla njedeje pśemyslowaś wót licheje serbskeje šule?
"Pśed pónjeźelu, ako winowatosć k nosenju nagubkow jo se zawjadła, som ja pěś dnjow nagubki šyła.
Delegaty z 12 kupkow — jo jich 46 było — su se k tomu w diskusiji, tak ja to wiźim, pśemało wugronili.
Cas wójny a nacionalsocializma jo zbytne mócy Dolnych Serbow za wšym zdaśim stamał.
Cas žywjenja pak jo se wón protokole a rozpšawy swójogo statkowanja pśedewšym w Dolnej Łužycy wobchował.
Ty, Kněžo, sy pšawy, my pak se mamy sromaś.
Gano běšo jano niźi 17lětne źowćo z Chóśebuza we Žylowje na reji.
To stej tej dwa južo bejnje starej pomnika w Rownem.
Z wjele procu Sy jich samo pśeznanił, swóje njeznate źěła do zjawnosći spóraś.
Z toś teju myslicku měrnje zasej wusnjo.
Słowo »maśeŕšćina« sugerěrujo romantiske pśedstajenje, až góle wuknjo swóju prědnu rěc wót maśerje.
Wobeju su pušćili.
Jomu pak nic mjenjej.
A pótom kněžyś buźo nad wšyknymi gribami!
stwórtk, 17. decembra /zymskego
Naraz bywa Lence tešno.
Za to sajźijomy na pśikład plastowy měšk z noweju rybcycku do akwariuma, až jo wóda tam a w měšku jadnak śopła.
Tip redakcije: nejpjerwjej pśez młyn lězć a pótom wino wopytaś!
Wjelicki plus togo filma jo, až su mógali zachopiś wjerśeś, ako su te wjelki rowno akle pśišli.
To njejo derje, až musymy we tyma funkcijoma pód jadnakimi źěłowymi wobstojnosćami źěłaś.
Na drugi part pak pokazuju ja we mójich filmach serbske problemy, kótarež mě nutśikownje wjelgin gnuju, dokulaž maju něco cyniś z mójimi samskimi problemami, kótarež som sam nazgónił, rownož ja sam we tych filmach ako protagonist njewustupuju".
Co cynje a gótuju luźe, ak ja znaju abo hyšći njeznaju? Ja kśěł dalej wjele wokoło jězdźiś a chójźiś a woglědaś na swěźenje, zgromaźiny a do jsow, k znatym a pśijaśelam.
Moderěrowałej stej wšykno Marlies a Birgit Frahnowa.
Take filmy su nastali w casu DDR a we wjelikej licbje teke w lětach pó 1990. Aby wšykne take filmy pśišli do luda, su z pódpěru Domowiny w lětach 1983 do 1995 šesć raz wugótowali "Dny serbskego filma".
Dwa tyźenja do 12. junija smy wótnowa to pśiducne wopomnišćo wobchójźili, aby se informěrowali, co tam mamy hyšći cyniś.
Co ga by ja był, gaž njeby pśecej z mudrymi luźimi wobchadał a wót nich wuknuł?
Młode bomy malsnje rostu.
Woni su jomu pomagali, aby politiku a cile KPD pšawje rozměł a za nje źěłał.
Gólc mějašo ranu na brjuše a gójc wuśěgnu tu kulu.
Cogodla gronje to źiśi?
Njewěm, lěc dejm groniś: Dešno a Pittkunings – abo nawopaki.
"Pśidrozne latarnje se dodaju.
Projekt wó serbskich swajźbach teje kupki běžy juž dlejšy cas.
Naśiski maju se hyšći raz pśeźěłaś (mjazy drugim teke dla wopacnego serbskego pšawopisa), dalšne wobradowanje buźo notne.
Wóni su se zmakali dopołdnja pśed kjarcmu.
Pod tym su tśi tyźenje dłujko śerpjeli wósebnje Dešank, Liškow, Barbuk, Most, Janšojce a Drjejce.
Wón jo napšawdu do togo wěrił, až nacije kśě zeźaržaś ten rědny serbski »strusk na pisanej łuce nimskego ludstwa«.
A w kuždem pśestupnem lěśe ma to lěto 13 mjasecow.
Ako rozgłosowy reportaŕ 1980 na V. festiwalu serbskeje kultury w Budyšynje
Ale nic za Latka!
Pó tom, až běchu w lěśe 1875 twarili w Chóśebuzu prědnu synagogu (tam, źož jo źinsa Chóśebuska radnica), jo 1902 nastała druga wětša synagoga, a to na něgajšnej Jahnowej droze (tam jo něnto kupnica „galerija“).
Wenzel w Pratyji 2001.
Fabricius jo wudał Lutherowy Mały katechizm a Nowy Testament w dolnoserbskej rěcy a jo załožaŕ dolnoserbskeje pisneje rěcy, jo gronił Malk a jo stakim zapśěgnuł serbski akcent do togo wjacora.
Bidar, cłonk župnego pśedsedaŕstwa Běła Woda.
Po maturje jo wón studował na Wusokej šuli za wucabnikojstwo w Frankfurśe nad Wodru a pótom na uniwersitoma w Halle a Jenje klasisku filologiju, stawizny a slawistiku.
Transportowej organizaciji systema se groni "Tramwaje Szczecińskie".
Su to Gabriela Schneider, Bernd Nickel a Bernd Kunašk.
Gwězdka.
Prědne zmakanje wólbnego wuběrka buźo stwórtk, 9. maja, zeger 17:00 we wólbnem běrowje na Wětošojskej droze 24. Tam dajo listowy kašćik, aby mógali tam swóje póžedanja zatyknuś.
W kulturnem centrumje ga taka jo!
»Maš pšawje, pśijaśel, by se wopšawdu wjelgin napinaś dejałej.«
Na woglěd chóśebuskego wobwoda a pśedewšym wugloweje industrije jo pśijěł 1980 wjelikopósłańc Sowjetskego zwězka Abrasimow, a to samo na tśi dny.
Tudejšne towaristwo Njepilic dwór jo měło spódobnu gódownicku.
Na wótpołdnjo jo pśijěł Měto z wołowym pśěgom wót doma.
Wustajeńca jo wiźeś wót wałtory do njeźele kaž tež drugi źeń jatš wót zeger 13:00 do 17:00.
Stat to pódpěrujo, ale nic tak mócnje, ako na pśikład na Mazurach, źož jo teke wjele ukrainskich luźi žywych. „My pak se njepówalijomy, tych luźi, ako za nas źěłaju, bywa pśecej wěcej.
Pśetykni nejkrotšu nitku pśez źěrku pśi głowje, tak až móžoš pójacka powjesyś.
Wóni su grali bajku za źiśi.
A jogo glucnosć by dospołna była, gab swójej starjejšej pśi se měł, abo wěcej drugich luźi.
Pśez Mecklenburg-Pśedpomorsku běže wjelika rěka Łobjo, a teke małe rěki Elde, Habola, Warnow a Peene.
Mě jo se wjele wjasela napórało, te knigły cytaś.
Na Jana su se źiśi kužde lěto wjaselili.
Tak wuglědaju knigły wót Kathariny Gutšmidtojc.
Nejwěcej som se wjaseliła pśez ten kšasny spiw „Doma, doma rědnje jo”.
Až do srjejź mjaseca změjomy śopłe wjedro, nic pak take góruce ako w juliju.
Gano jo krajny sejm Bramborskeje na "Małe napšašowanje" Lěwice k tej tematice wótegroniło.
Z kašerjami a młogi raz z lutymi rukami jo se dobry późěl tych młoźetow pópadnuł a jo dostał pjeršćeń.
Dalšne póžedanje jo, maminorěcnosć do wustawjenja zapisaś ako wósebnu kategoriju rěcnych znaśow, na kótarež dej se glědaś.
Teke w Hochozy w picańskem amśe su na kóńcu slědnego tyźenja kokota łapali, a to sobotu.
Rownož wejsanaŕ wót póchada njejsom był žednje wjeliki psyckaŕ.
Dieter Šwjela jo we rozgronje z Casnikom gronił, až jomu se wósebnje spódobaju te rukopisne šulske wopisma.
Margit Neugebauerowa: To dej se nět změniś.
Mimo togo jo pśedstajił wobźělnikam akademije Serbow ako mjeńšynu w Nimskej, teke w pśirownowanju k drugim mjeńšynam w Nimskej a w Rumuńskej.
To jo se jej pśecej tak stało, gaž jo była rozgórjona.
Twóje za tobu pśiduce maju wjele dobrego k docakanju, źejo Kněz.
Ned na lěwem boce jo tam južo dlejšy cas wjelike twaŕnišćo.
To njejo mója jadnučka zaběra w cerkwi: Tencas, ak faraŕ Sucker jo schórjeł, som se wukubłaś dał ako lektor.
Gołubje lětaju a pytaju futer, a ten gólc nam pokažo teke hyšći někotare nutrije, kótarež su wjelgin płošywe.
Vivien pak njebuźo źiśi pśi tom wustupje pśewóźowaś.
stwórtk, 19. měrca /pózymskego
Do pśichoda mysleca co gmejna wšyknych 65 lampow pśi drogach pśez nowe, wěcej žarjabne zaměniś.
Prjatkowaś (ze słow „Pśeto drugi grunt njamóžo nicht załožyś, mimo togo załožonego, kótaryž jo Jezus Kristus“; 1 Kor 3,11) a namšu źaržaś budu lektor dr. Hartmut Leipner, faraŕka Katharina Köhlerowa a nowy chóśebuski promšt Georg Thimme.
Tam ga jo hyšći źinsa firma za cańki.
Daś wótstupijo wót njepšawdosći kuždy, kenž mě Kristusa pomjenijo.
Šwicaŕska telewizija jo pokazała, až to źo
Tu su pśi zamaršěrowanju w Janšojskem Krawcojc gósćeńcu prědku njasli.
Na wjažynej terasy wu Šołćic, we jsy Hornja Kina (Oberkaina) pla Budyšyna, móžoš dłymoko dychaś, se cystego powětša nasrěbaś.
To a wjele [...] drugego jo Pan jim wulicował.
My dejmy groniś, co my comy! Kužde lěto dwójcy se zmakajotej prezidium Domowiny a pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca ku zgromadnemu wobradowanjeju.
Ju som toś pšašała: “Kak jo to było, ako wy sćo hyšći młode byli?” Wotegroniła jo mě to:
Dla korona-pandemije muse muzeje teke pśez jatšowne dny zacynjone byś.
Hyšći z kólasom na ramjenju.
Ursula Starikowa z Janšojc jo rědnje pśednosowała basni procowarja Ericha Wojta.
Dłujki cas teje chóroby jo hyšći něco drugego wunjasł.
Južo jo tam w góli wšo połne tych gribow, kokoškow, krowjecych a butrowych gribow a drugich.
"My pak stojmy k domacnym mjeńšynam a k domowni", jo Kubitzki gronił.
W srjejźi stoj swěcka abo adwentny wěnc.
Swajźbu su sobu swěśili teke Picański amtski direktor dr.
Smej se z kumpanom wšak dogroniłej, až comej kuždy źeń jěsno stawaś, aby měłej pšawje wjele z našogo drogowanja. „Duch“ wšak jo kśěł, ale „měso“ jo było słabe.
Tencas se kněžecym njejo dosegało, až jo zgubił mały narod swóju domownju w Beskidach – Łemkowinu.
Madrid jo stolica a nejwětše město Špańskeje.
Wóna jo se cas žywjenja zasajźowała za Serbow, jo protestěrowała pśeśiwo germanizaciji.
Slědujuce kšace cyniśo šesć raz: Do rozskócneje formy spórajośo pjaceńsku papjeru a na nju pótom jadnu porciju śěsta.
A njezapłaśćo złe ze złym, daniž šćokanje ze šćokanim, město togo žognujśo a wěsćo, až k tomu sćo pówołane, aby wy žognowanje hobderbnuli.
Pjenjeze, kenž deje za to braś z gmejnskeje kase, su jomu luto.
To njejo pśipad, až rowno srjejź togo casa jo se naroźiło prědne łopjeno w dolnoserbskej rěcy: 5. julija 1848 jo se wuśišćało prědne wudaśe tyźenika Bramborski Serbski Casnik.
Gloss, drjeworězba, wokoło 1880. Repro: W.
Chto wóni su a co wóni cynje?
Zernko wěrnosći ga we tom štycy.
Młogi raz mysli se Reichelt na swóje źiśece a młode lěta, a na starjejšeju.
Teke ta wutšobnosć, z kótarejuž su wordowali witane a pśewóźowane, jo jich kradu zapśimjeła.
Togodla jo Reformaciski swěźeń za nas wopšawdu swěźeń.
Z Chóśebuza/Cottbus. „Pśisamem wšykne programy lětosnego filmowego festiwala maju někaku serbsku źělbu – teliko serbskego njejo hyšći žednje dało na festiwalu“, jo dała Casnikoju k wěsći Grit Lemkowa, sobuorganizatorka festiwala a zagronita za jogo serbsku źělbu.
Jomu pó boku stej stojałej Adelheid Dawmowa a Ingrid Hustetowa, rowno tak ako Janka Pěčkojc de Lévano (lektorat) a Isa Bryccyna (wugótowanje).
[...] kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma jo se wótměła w dolnoserbskej rěcy, to groni mimo togo až su se wóspjetowali wše sady hyšći raz w nimskej rěcy kaž w zachadnych lětach.
Fluor kšuśi zubnu łuž a šćita zuby pśed karies.
Wót wěrnosći jo nas tam tysac Słowakow, ale pśi licenju luda jo se jano źewjeś wuznało ku słowakskej narodnosći.
Fröbelowa Kita jo dostała rědnje wuflastrowany dwór.
Za to co se dalej zasajźiś.
Tak wěźe starjejše, cogodla jich źiśi něnto naraz jogurtowe bjacharje, papu, klamry gromaźe abo cogodla pśidu wótergi z kradu mazanymi drastwami domoj.
Kusk pó kusku pón mech z pomocu drota pśiscynjajśo.
Gósći su mógli kólasko abo rucne wrjeśeno wjerśeś.
Som spšawny: Foto w mójom pasu njejo měło wěcej wjele pódobnosći ze mnu, nic z mójeju figuru a zewšym nic z mójim woblicom.
Ned za tym ako smy zgónili, až pśijědu z takeju dosć wjelikeju kupku na woglěd, smy se z Edeltraud Schnabeloweju a Ernstom Muchu dogronili, co mógali za nje na nogi spóraś.
Jo było kóńc maja, zachopjeńk junija 1961. Dokulaž našo bydlenje w Chóśebuzu, źož smy byli zapisane w bydlenjotwaŕskem drustwje, njejo hyšći gótowe było, smy nejpjerwjej chylku w Hochozy pla nana bydlili.
Lěpjej pak jo, gaž z nimi gromaźe "pytamy".
Ale wóna lubujo rěcy a cu se rada zaběraś z tym serbskim.
Kak mógali to wuzgóniś?
Na wušej 110 bokach namaka cytaŕ how wjele zajmnego z našeje domownje.
Młoga dostanjo wót togo kašel abo swjerbjenje.
Lětosa to buźo 17. maja, a lětosne moto togo dnja muzejow jo "Muzej za wšyknych – muzeje za wjelerakosć a inkluziju".
Fararka Jadwiga Malinkowa jo se 15. měrca zawjadła do swójogo zastojnstwa pśi Ewangelskej cerkwi Barliń-Bramborska-šlazyńska Górna Łužyca (EKBO).
Tenraz bźez lapow su šli źowća na zapustojski pśeśěg w Dešnje.
Take kružki w zagrodach su fajn domcyki za zwěrjetka.
Cogodla jaden jano na togo drugego mjena?
Ně!
Juž lěta dłujko se cerkwja twari a hyšći njejo zachopjone; na kim to lažy, źož glich cerkwja jo tak bogata!
Klapjomy ze wšyknymi palcami mócnje na kśebjat.
Spódne topjeńske platy maju temperaturu 30 do 35 °C.
Licba woglědarjow webboka jo se teke stopnjowała pó pśikazach dla korony wó plus 35%.
Na nich su wiźeś luźe, tšojenja a zmakanja, kótarež wulicuju nadrobnje historiju togo „serbskego zastojnstwa“ Dolneje Łužyce, źož źinsa su zaměstnjone běrow serbskeje załožby, wótźělenje Serbskego instituta, běrow Domowiny, Lodka, a serbska biblioteka.
Do šule dejśo.
Njezeškóźijo to na kóńcu našym źiśam?
Wót zeger 17:00 buźo wósadny swěźeń we farskej zagroźe z kupku „Podka“.
Mama jo se tomu woborała.
Wótkubłarka jo wjelgin pśijaśelna a luba.
Wóni su wobzamknuli, až někotare pušćalnice na Sprjewi njesměju se wótcynjaś, a su wobsednikarjam pó źělach zakazali, wódu z rěki braś.
Za Witaj-lětnik by trjebali nanejmjenjej 5 zajmcow.
Tak młogi wót nich buźo se wótněnta daś do slěźenja a wuzgónjowanja, kak jo se pśedchadnikam zejšło.
Wót togo casa su źurja k njomu šyroko wótcynjone za kuždego, kótaryž jogo lubujo a pśiwzejo za swójogo dobrego pastyrja.
Pó casu jo indoeuropska rěc togo pastyŕskego ludu "rozpadnuła", a z njeje su w běgu wjele towzynt lět nastali rěcne familije: słowjańska, germańska, romańska, indoariska a wjele drugich, z kótarychž su nastali te njelicne źinsa powědane rěcy.
Pśed tym śišćom su Domainojc pśeśěgnuli do Małkse .
My to njerozmějomy, ale rědnje to zni!
Dokulaž jo pśewšo wjele móžnosćow, kulu tak rozrězaś, aby rězna płonina srjejźišćo kule trjefiła, jo teke pśewšo wjele wjelikich krejzow.
A kak glucny jo był!
Mjazy kopicu oficialnych pismow jo namakał nowolětnu kórtku jadneje šule z pólskego Gryfina pód Szczecinom, pódpisanu wót wucabnika stawiznow Stanisława Rzeszowskego a direktora šule Jerzyja Chojnackego.
Tek sobu mamy wjeliki ten zwěrjeńc ekstra za źiśi.
"Wót zeger sedymich až do jadnogo jo była wjelicna party w Škódowje", jo teke Michael Kirste gronił, kenž jo lětosa ten nowy šef młoźinskeje kupki w Zaspach.
Głowne źěło, to se rozmějo, jo było wuknjenje.
Cu ako gerc do swěta!
Ale bóžko, jogo kariera ako faraŕ jo namakała njezjapki kóńc.
Krotko pó tej »gluce« z rědneju Javu za Jutśka jo se skóńcył mój studijny cas a ja som zachopił źěłaś.
Po mójom měnjenju dej młody Serb serbsku rěc wšuźi wuknuś, źož jo hyšći móžno.
W Zelowej zagroźe w Dešnje rosćo ceły rěd zajmnych a dobrych rostlinow.
Rědnje jo było, a za to słuša wjeliki źěk Serbskemu ludowemu ansambloju.
Ja cu to wopytaś rozkłasć z někotarymi pśikładami:
400. smjertny źeń Albina Mollera – Towaristwo za serbsku rěc w cerkwi jo na njogo dostojnje spominało
»My comy teke raz fajn luźe byś!«
To płaśi teke za Kunzojc Ilku a Alexandera, maś a syna.
Wěste dypki su byli wšyknym wobźělnikam konference jasne.
Wósebnje źiśi muse se how prědk glědaś, gaž tam pó kólasu tam jěś.
Pśedewšym pśi pópadnjenju kokota jo šło pśez cełe grajkanišćo.
Ekstremne změny krajiny su dokumentěrowane w seriji "Brunicowe krajiny".
Te jadne, skerjej „śmojte“, maju swójo žrědło we dłymokich zacuśach, młogi raz tužnych, na pśikład „Žni zdrjałeje bóli“.
Nejlubjej njeby scełego wěcej do źiśownje chójźiła, tak tužna jo.
To rědnje pśi tom jo to, až jo licba spiwarjow a z tym muskecych głosow pśibrała.
Něntejšne móžnosći njejsu optimalne, su zdźěla jano połojcne, a eksperimenty, załožone z nuze.
Gaž coš jogo how doma zmakaś, pón dejš měś wjeliku gluku.
Direktor wótrěda jo był dr. Pawoł Nedo.
Měrna nopawa jo nam pśikładna.
A pokazowašo na wódu, Bog co, až žywej wóstanjomej.
wót 12.00 do 12.25 góźin:
» Sy ty tužny Strowja dla?«
Łopjena su pśisamem kulojte až lažko lapate a měke.
Stare wustawki su wušej 10 lět stare a njamaju taki "serbski pasus".
Rěcne problemy njejsu Kozaki ze Serbami w Dolnej Łužycy měli.
To městno dej byś za młode talenty, za reje, muzika a źiwadło a computerowe kurse za starše.
Teke słowa ako "zapowjesk", "pójac", "płot" abo "jabeŕ" Wy dejali sami wěźeś abo se pśiswójś.
Raźony studijny jězd do Pólskeje
V.“ teke pjenjeze płaśi, jo groniła, ale take zapisane towaristwo móžo pón teke pjenjeze sebje pominaś za swójo kulturne źěło.
Tak abo znak: "Wupominanje jo za naš muzej něnt, sebje do slěźenja daś – sebje z tym wuměłcom a z jogo twórjenim bližej zaběraś", pśipowěźejo kuratorka.
Za mnjo, organizatora, slědkoju wódychanje, som sebje skazał na zalu Serbskego dwóra piwo.
Nejpjerwjej jo stojał drogowanje pó wóźe we srjejźišću.
Wjelgin źěkowny jo pak był za wopšawdnu familijowu gluku.
Pśi tom su se dojadnali na wšake kompromise.
Ze Slěpego/Schleife. Šołta a gmejnska rada njejsu tudy wobjadne, co dej se staś ze starym twaŕskim dwórom.
Pśed tśimi lětami jo jim pśišła ta pšawa myslicka.
Ach, ja som wam groniła, až maśo tam jěś?
Ako smej se śichy pětk wótpołdnja wrośiłej z wulěta do swójogo Dešna, smej južo zmakałej jatšowne spiwaŕki na kóńcu jsy.
Wažny a samo rozsudny zakład za to jo był, až stej ze zachopjeńka 1870tych lět dwa Górnoserba tam statkowałej, ceptaŕ Hendrich Jordan w Popojcach (wót 1872) a faraŕ Bjarnat Krušwica we Wjerbnje (wót 1874), kenž stej taku mysl połnje pódpěrowałej.
Snaź njejo wón wěźeł, co to słowo groni.
Wšake mjenja a knigły wón nalicyjo, ako wšednemu cytarjeju njejsu znate.
Beat buchašo wót rejowanišća, alkohol śacašo pśez móje nerwowe cery (Nervenbahnen), a zesrjejźa teje pśeznojteje błaznosći wokoło mě pśistupi naraz Alex ku mnjo.
»Take prozne chromy ze swójimi slěpymi woknami.«
Kake, te buźomy na blido połožyś, gaž se źěłowa kupka „EUROPEADA“ zmakaś buźo.
Teke jatšy a cas pśed tym swěźenim to gótuju ze "Swěźenim jatšownych jajkow".
Ten list jo napisał Kóńcakojc Franc.
Wušej togo Winklerojc Jana, ako spiwa w Dolnoserbskem seksteśe, a Nadine Adamowa, wjednica janšojskego Serbsko-nimskego domowniskego muzeja.
Smej dokradnje źiwałej na drogowniki, ale weto njejsmej toś tu góru namakałej.
Zeger 20.00 se zachopiju how zapustojske reje z kapału „Scarlett“.
Wót Hiroshimy & Nagasaki až do źinsajšnego", pón buźo diskusija.
To jo było wjelike wjasele z tych źiśi w Rychwałźe/Reichwalde (župa Běła Woda/Niska)!
, 9 lět stary a Witaj-wuknik.
„My móžomy byś spokojom, až źěło mamy, weto smy južor cesćej wó tom pśemyslowali, wótcyniś pension.
Wušej togo comy pórucyś dwa dalšnej interesantnej nastawka, kenž njamatej direktnje z Dolneju Łužycu cyniś.
Sobotu, 18. julija, w Serbskem muzeju w Budyšynje, a teke njeźelu, 19. julija, w Serbskej cerkwi w Złem Komorowje, su wóne spiwy zazněli.
Dajśo jadnotliwcam móžnosć, bajki teke pó swójich žycenjach wupytaś – na pśikład na narodnem dnju góleśa.
Tam pak wóna njejo glucna.
To njepśijazne wjedro trajo až do 25. apryla, slědny tyźeń buźo pón wěcej za nalěśim.
Mimo togo njejo měła Domowina w Dolnej Łužycy šyroku bazu.
"Za jaden mjasec" jo Lieschen pśilubiła kjarcmariś.
Kangal-ryba se zasajźa w medicinje, na pśikład pśi chórosćach kóže.
Hanzo Njepila jo był serbski ludowy spisowaśel.
Pśedstajenja serbskego źiwadła how wu nas we Dolnej Łužycy trjebamy teke za pśiduce lěta.
Slědnu powěsć wó »Groźe« mamy z nowembra 1935.
Móžośo jo pšosym zaśisnuś?
Tam jo pśišeł Hartmut S.
Na to jo slědował až do 1995 natwaŕny studij w orchestrowem dirigěrowanju".
Chtož z kólasa padnjo, móžo se nogu złamaś.
Pśeto taki wjeliki industrijowy stat wusći se wuglowu eru napśecej dokóńcowaś.
Wjele słyńcnych tšnow co póžyś.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo pětk w Serbskem domje wobzamknuło, až wustawki Domowiny deje se pśeměniś.
Wy drje sćo južo wugódali, až jo to zasej ten njeplecny carnochołmcański młynik był, kenž njejo dawno hyšći spušćił naźeju, až weto hyšći dostanjo swójogo něgajšnego wuknjeńca do swójich pazorow, aby se na njom pomsćił.
Krummbach".
Jo wót 1. lětnika engelsku rěc wuknuła (a wuknjo, to se wě, něnto dalej).
Z kafejownje pód nima walaju se žwały wjasołego žywjenja ze źurimi wen a nutś, bźez pśestaśa.
Na sćěnach wisy jano źěł tych fotografijow, ak slěpjańske wobydlarje su tym organizatoram pósćili.
Raz górjej, dołoj, cak, cak, cak – jo, nałpicki to cynje tak!
A chtož trjeba za prezentaciju kamishibai-kašćik, móžo se teke na župu "Handrij Zejler" wobrośiś a sebje jaden wót nich wupóžycyś.
To žycymy sobuźěłaśerjam, cłonkam a sympatizantam SKI.
Co jo zastojnstwo gmejny w starem lěśe wugbało, z cym jo se pjekoriło a nad cym se zwjaseliło?
Wušej togo pódarijo faraŕka Köhlerowa dalšnu pomoc a pódpěru, pišo we wósadnem lisće: "Jolic až trjebaśo pomoc abo cośo z někim powědaś, ga zwóńśo na mnjo."
Tam, źož som mógała k wóźe pśiś, su pjera lažali.
Wósebnu a gnujucu wucbu historije su wukniki wugbaśowego kursa na Dolnoserbskem gymnaziumje měli kóńc januara.
Za wuźenje, gnaśe z jajkom a druge wuběźowańske graśa su se rozdźělili myta.
Wšykne su byli wjelgin spokojom z programom.
We wětšyku sněžynki rejuju a padaju na naš swět.
Gluku su te měli, źož jo na dwórje był hyšći staršy muski, kenž njejo wěcej, abo młodšy muski, kenž njejo hyšći do wójakow musał.
Za Slěpjańskich pśiglědarjow jo toś ta swajźba była kradu njewšedna, dokulaž łoni jo liška była ta padušnica (Spitzbübin).
Pcołki a rostliny z kwiśonkami pak maju wósebny zwisk.
Program warnujo jadnab 70 minutow bźez pawze.
Rusojskeju a Norwegskeju zwadna.
W měrcu, w 10. wudaśu Nowego Casnika, smy na sedymem boce wabili za mjeńšynowy festiwal ProEtnica w rumuńskem měsće Sighișoara.
Rainer jo gromaźe ze swójeju sotšu Ramonu ze cołnom a ze seśu tak ako ze serbskimi tradicijami wótrosł.
Wustajił jo, až ma Załožba Gatojce wósebny wuznam za region.
Druga połojca jajka wóstanjo běła.
Po tom, až su južo łoni pytali „nejmudrjejše lutki” w Dolnej Łužycy, buźo teke lětosa take wuběźowanje.
Jez 63,7–14 * Lk 2,36–40
Manfred Kliche, južo 55 lět radušański chronist, měni: "Nowowugótowanje jo se raźiło.
Som pak něnto glucna, až statkujom doma, w SLA .
Rozmjej: Cłonki towaristwa su organizěrowali gódownicku w etapach.
Ako wuměńkaŕ zas w Měsće
Někotare starjejše su mě nadawki pśimejlowali, ako jich źiśi su rozwězali.
Tak njama mě nichten za pówažnu!
Wót źo pśiźo kokot? Jaden źeń pśiźo starki Pettson z kartonom domoj.
Serbske balokoparje na turněrje wó pokal LEAG 2020. Něgajšny 1. sekretaŕ Domowiny Jurij Grós jo wumrěł 28. decembra 2019, styri dny do swójogo 89. narodnego dnja, jo Jurij Grós w Budyšynje zamrěł.
Njok se pak teke z tym pśinoskom na tom dispuśe wobźěliś (lěcrownož se to indirektnje weto stanjo), ale wopytaś wujasniś, cogodla nic.
Pitśku wěcej se cuju ako dorosćona.
Smy teke w Casniku k wěsći dali, až buźotej wobej hyšći pśed gódami na pśedań.
Pinguin stanjo a se rozžognujo.
Karina caka pla topołow tak dłujko, až Pětš se wrośijo.
Druga nejwětša kupka Domowinskeje župy Dolna Łužyca – jo to Chośebuska kupka – jo měła na 24. februarje swóju lětnu głownu zgromaźinu.
Dosega!“
Cłonk pśedsedaŕstwa Zwězka serbskich studěrujucych Damian Dyrlich jo chwalił nowy program „Domowina 2025“.
Źěło z lanom jo źe musało byś, njejo pak pśi mnjo ako gólcu pśeliš woblubowane było.
Kněz źašo: Ja som jo wódał, kaž sy gronił.
Nejskerjej teje zmyslonosći dla jo wón dostał město głownego redaktora Serbskego Casnika.
Dogromady tam źěłaju tśi žeńske, kužda ma swójo pólo w produkciji tych pozamentow.
Plakat wopśimujo barwojte kreslanki, kenž pokazuju cyfriny z rozdźělnymi góźinami a teke zaběry źiśi we wšakich dnjownych casach.
Taka rozpšawa na Europsku uniju dej pokazaś, kak se w Nimskej realizěrujo "Charta za regionalne a mjeńšynowe rěcy w Europje".
Cerowe jězdne plany dostanjośo zadermo w śěgach a na dwórnišćach.
Bóžko to Europska unija tak njewiźi a Słowaksku dla togo pśecej zasej mócnje kritizěrujo a jim to wumjatujo.
Po abiturje na tencasnej Serbskej rozšyrjonej šuli w Chóśebuzu som w Lipsku germanistiku a sorabistiku študěrował. 1972 som złožył mój diplom za sorabistiku a 1976 som móju disertaciju na polu serbskeje literaturneje wědomnosći wuspěšnje zašćitował.
»Ja som wujk mjadwjeź.
Kak dłujko budu starjejše a źiśi to hyšći wuźaržaś? Wóni muse se pśiwucyś, hynac ga njejźo.
Po rozdźělenju wjelikeje župy Dolna Łužyca na mjeńše wokrejsne župy wiźimy Fryca Foba wjele lět na wjerašku Gubinskego župnego pśedsedaŕstwa.
To som se pak wjelgin móliła.
Domowina jo wótwórjona za kuždego, ak co se na tom dialogu wobźěliś.
Spócetnje planowana wustajeńca "Sol w pólewance" jo była pśesunjona na pózdźejšu dobu.
A chto je k jatšam schowajo?
Sćo se mógli na nje spušćiś?
Bóžko tuchylna situacija njedowólijo, aby jatšowne spiwanje lětosa se wótměło.
Kněni Mětowa z Nowego Města: Serby kśě wjele wěźeś wó swójom ludstwje — něga a źinsa a witśe.
Wupórajśo se z kšetkom na wjasołe dyrdakojstwo do města.
Snaź se pótom weto póraźijo, Turkow zbiś a z tym wójnu skóńcyś? 
W dalšnej rumnosći wiźimy někotare z dogromady 60 wariantow Worjejskeje serbskeje drastwy.
Na wósebne kubłańske zarědowanje jo se 16. nowembra dojěła kupka ze 6 wuknikami a dwěma wucabnikoma Dolnoserbskego gymnaziuma do bramborskego głownego města.
Kak prakticěrujośo pastyrjowanje na wšednem dnju?
K tomu jěmy solone abo łupinate kulki.
Tak źiśi su samo hyšći něco w prozninach pśinawuknuli.
Wabjenje za pósołski swěźeń w Žylowje 1870
Som stary Serb, mógu groniś, som wótrosł ze serbskimi nałogami.
Wóni budu graś w Slěpem a Trjebinje tradicionelnu a modernu muziku na dudach.
Wětšy źěł su hyšći wšykne twarjenja z drjewa gromadu zbite a ze słomu kšyte, tam njejo wiźeś žedneje puchoty a gjardosći.
Teke cłonki stśělcowego towaristwa su byli pódla a serbski pcołkaŕ Reinhard Šołtka z Drjejc, ako ma w Dešnje swóju pcołkaŕnju.
To a druge
A dla togo mě kradu do głowy njoco, až kśě źinsa žedne weto »Wenda« wóstaś, rownož smy w našej rěcy Serby a serbske.
Njedajśo se ze wšakimi a z cuzymi hucbami hokoło góniś, pśeto dobre jo, aby hutšoba była pśez gnadu hobtwarźona.
Stwortk, 20. januara, buźo w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chośebuzu intensiwny kurs z maminorěcnymi.
Wón gótujo Formana na njebju a Oriona a Baby a gwězdy pód pódpołdnja. Hiob 9,8.9
Buźo hyšći dłujko traś, až se wšykne detaile dodiskutěruju.
Jich rozšyrjenje pó cełem kraju jo zawinowało, až jo se 1935 wutwóriła Źěłowa słužba dla kulkowych brukow (Kartoffelkäfer-Arbeitsdienst, KAD).
Wobtužona jo tśi tyźenje lažała na zofje.
Ja chopijom spontanje spiwkotaś ludowy spiw "Łužyca mója, lubosny kraj, domownja mója, kwětkojty raj.
Tej nejstaršej wobźělnika kursa: William Franke z Badenskeje a Leonie Šymjeńcojc z Wjerbna.
Wjelgin zajmne su byli wše informacije wó młoźinskem źěle Domowiny, kótarež jo pódał Helmut Matik, młoźinski koordinator župy.
Wokale kóńcowki se pó wokalach slědnego źěla zrěduju.
Mimo “Na Und” buźo teke graś šulska kapała “Martok” z gymnaziuma.
Pósejźenje jo zjawne.
Wótpołdnjo budu mjazy drugimi źiśi wót Lipa-ansambla wustupiś.
Młodostne sprayjuju »Rogow jo žywy« na sćěnu.
Trajda jo se derje sypała a pla kulkow su samo 384,8 decitonow na hektar wukopali.
Mimo togo jo tam serbski internat, w kótaremž studentske towaristwo Sorabija swóje zarědowanja wótměwa.
»Ně, nic pśeliš«, wótegronijo Findus. »Dej wón něnto na pśecej how wóstaś?«
Prošniki su namódre.
Rychtaŕ, ilustrěrował jo Jörg Tausch.
Mimo źiwych zwěrjetow dajo hyšći wobšyrnu wustajeńcu z domacnym a burskim rědom něgajšneje nimskeje ludnosći.
"Z nimi móžom wó wjele preciznjej źěłaś, barwowa paleta jo wjelicka – a to jo jadnorje cysćej", wobtwarźijo wuzwólonu mólaŕsku techniku.
Wón jo se ako syn jadnorego bura naroźił w Rownem.
We wokrejsu Chośebuz-kraj jo se wobźěliło 763 wuknikow na serbskej wucbje, we wokrejsach Lubin, Kalawa, Baršć a Gubin 135.
We pśiducem lěśe buźo to za wšym zdaśim zasej w Janšojcach.
Tam se pak něco gibjo: Domowina jo se starała wó serbsku młoźinu a jo wšake teke dojśpiła.
W Běłej Górje nadejźe gólnik źiwinarja, kenž běšo bur ze jsy.
Mója utopija za ceły imersiwny Witaj-projekt by byli mjeńše, ceło serbske zakładne Witaj-šule.
Dunaújváros jo město w Hungorskej.
Wón njejo měł žedno póžedanje za mócu a sławu, teke nic za pjenjezymi, pókładami a bogatstwom.
To se Statnikoju spódoba, wón pak jo za to, aby se to stało pśez wobchowanje doněntejšnych politiskich strukturow.
Hukniki źachu Knězoju: Hobtwarź nam wěru.
Naslědku jo pśeśěg hyšći zastał pśi starej kowalni.
Docełego stej Ella a Emil tej nejwěcej njeplecnej njewjericce how – wuchytujotej casy te suwate źuŕka sudobja.
Kwitucy cas głažkaŕstwa jo był w NDR.
Ta 20-lětna Zaspowaŕka, ako za zaspicku rejowańsku kupku za źiśi aktiwna jo a se lětosa šesty raz na zapusće wobźělijo, jo teke wuzwignuła, až za Zaspy njejo normalne, kak to lětosa ze zapustom jo.
Na 22. měrcu 1953 jo se załožyła prědna serbska redakcija pśi Statnem rozgłosowem komiteju Nimskeje demokratiskeje republiki.
Pójź, rjaknu Robinson k njomu, comej na drugu góru hyś, tam jich lěpjej wiźimej. 
How źo dłujkodobnje wó šćit wjele luźi a funkcioněrowanje našogo strowotniskego systema".
w Brjazynje: Njeźelu, 13. septembra wokoło zeger 14:00. Njejsu se wěste, lěc to se raźijo.
Ale wšako jo wjedro zymne a dešćowate.
Mina Witkojc buźo teke we tej nowej wustajeńcy wiźeś, wšak jo wóna teke drastwynosaŕka była a šyła wěcy.
W Drjowku, Wjelcej a Gołkojcach samych su se jasnje wugronili za tu šulu, w Bórkowach a Wětošowje pak nic dla konkurence.
Won wobjadna mjazy drugim pśesedlenje luźi, a to na pśikłaźe gmejny Chusej…
W Sprjewi jo we slědnem casu běžało šesć do sedym m³ wódy na sekundu.
Jogo špruch jo: "Niźi njej‘ rědnjej ako na swěśe", to wón nam wobwěsćijo z wjasołosću.
Źowća a źiśi w serbskej drastwje su jich ze klěbom a solu a ze słowami "Dobry źeń, witajśo do Dešna" wuwitali.
"K tomu jo trjebny nutśikowny serbski dialog, a wšo našo pilnowanje dej słužyś jadnomu ciloju, až buźomy wobjadne, co jo to nejwažnjejše ‒ wuchowaś, woplěwaś a nałožowaś serbsku rěc", jo Statnik napominał.
"Wóno lažy na nas, co z togo gótujomy".
Ju ma głownoamtski na starosći młody diplomowy biologa.
Premjera jo była w Hochozy, a z wušej 100 luźimi jo była derje woglědana.
Na wšyknych toś tych teritorijach jo šćitany a jogo góńtwa se kontrolěrujo.
My wostanjomy w prědnem rěźe drogowański běrow za młoźinu.
Zastojnski etat buźo z nabrankami a wudawkami we wusokosći 14.376,100 € wurownany.
Ako ty slědny raz pódla mě sy był, sy ty se wjaselił nad tym kusom drogi, kótaryž pjerwjej nic ako dłymoki pěsk běšo.
Źiśam se serbska wucba weto wjelgin spódoba.
Pětš se wobglědnjo.
To su wjelicne wugbaśa we cesnem amśe.
Woglědajmy se pśikład.
Něźi w 16. /17. stolěśu jo twaŕska forma domow se tak změniła, až ta nowa forma pókóńca jo, ako rowno wopisane, k notnosći pśicynjenja swislow wjadła.
Nj 19 Ludowy žałowański źeń
Chtož bydli we wósaźe a móžo z domu wujś, móžo glědaś na informaciske tofle pśed cerkwju.
Coło, boka głowy a brjuch su běłe.
Wón se naźeja, až EU-komisija na zakłaźe zapódanych naraźenjow rozsuźijo, až deje slědowaś wótpowědne legislatiwne napšawy k zmócnjenju wobstojecych EU-politikow k šćitoju awtochtonych mjeńšynowych towarišnosćow a rěcnych kupkow.
FEBRUAR/SWĚCKOWNY
W 5. a 6. stolěśu su se how rowno tak ako we Łužycy słowjańske rody zasedlili.
Serbska rada jo slědny tyźeń wobradowała
A wón njoco stojecy wostaś, co ducy byś – to móžoš rozměś w šyršem zmysle słowa.
Pla drugich głosow jo AfD z 26,8 % tejerownosći dobyła.
Ducy wóna pśiźo na brjog šyrokeje rěki.
A cogodla how wuglěda kaž w mójej śpě?
Znamjenja su napśisko stupajuca wusoka zymnica, tśěsawa, mócny kašel, bólosći we wócyma, cłonkach, głowje a gruźi.
Młogi drugi cłonk Serbskeje rady jo se sromał dla mójogo skobodnego grona.
Siegowa jo dostała nadawk, se tam wobźěliś, a pózdźej jo był jej teke hyšći casnikaŕ H.
Howacej wóna ma teke w casach korony dosć źěła.
Žołte a módre crjeje njaso zasej do regala.
Weto: Z togo casa, až stej je Grimmojc bratša w 19.
To wšykno su pód režiju wót Golde Grunske z Města na mejstaŕski part pśisamem bźeze słowow pśedstajili.
Kak tam pśišli su, to Möllerowym znate njejo.
Wot 6. maja budu stakim wšykne serbske radijowe programy wusćełaś na žwałoma UKW 95,1 MHz (nic wěcej 98,6 MHz) a na UKW 100,4 MHz.
Pśi pśedstajenjach musyš měrnje agěrowaś," wón groni.
Wóni pak deje zaźaržaś wótstawk wót 1,5 meterow.
Źaseś małych palackow źins drogujo do bjacharjow.
Höffert zapópadnuł.
A glědaj: 43 domow a familijow jo se dało do togo źěła, za wětšy źěl te, ako bydle pśi tej dłujkej głownej droze.
Tak jo mě pokazała magacin "Stadtteil Fenster – Schmellwitz/Chmjelow" a samski pomjenjone łopjeno za źiśi.
Dwa raza wob lěto dožywjamy zlět ptaškow: źiwych kackow a gusow ako teke žorawow we wjelikich formacijach.
Graju teke muziku serbskego komponista Richarda Kowala Wótmějo se pód motom "Wšykne dobre duchy" lětosne wudaśe koncertowego rěda.
Pón pak naraz jo se to bóžko pśeměniło.
Wóna k gólnej zemi jano źo, až k drugemu bomoju dosegnjo.
Młoźiński aktiw Domowinskeje župy Dolna Łužyca pyta nejrědnjejšy majski abo swětkowny bom Dolneje Łužyce.
Kuždy, kenž jo nowo k nam pśišeł, jo to akceptěrował.
Weto móžomy se někak pśedstajiś, kak jo wuglědała a co jo se tam wšykno pokazało, dokulaž jo Bogumił Šwjela tencas do Barlinja jěł, aby se ju a ceły błośański dwór woglědał, a wó tom wózjawił wobšyrnu rozpšawu w casopisu »Łužica«.
"To buźo śěžko", jo wón nam gronił.
K tomu, kak Theodor Fontane jo wopisował serbske strony, stej Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu a Peter Becker zgromadny projekt wuwiłej.
To mrěśe jo w slědnych lětźasetkach se kradu póspěšyło – jo, móžoš groniś, až jo nabyło katastrofalnu dimensiju.
Witko połožujo zagłowk na swóju matracu, Brumbarija na zagłowk, a pótom lagnjo se pódla njogo.
Wóda w Sprjewi jo pśi měridle (pegelu) w Lubušy (Leibsch) w Dołojcnych Błotach mócnje spadnuła.
Južo wót 31. awgusta su byli zarědowanja a terminy w ramiku togo CSD Chóśebuz & Dolna Łužyca.
Domowinske kupki města su se wjelgin wjaselili pśez nowy domicil.
Wjaselśo se w Knězu kuždy cas, a naspjet źeju: Wjaselśo se.
Wón se wopšašajo, lěc błośańsku wjasku znajom.
Ako na jsy wótrosćony a stakim mějucy wuski poměr k pśiroźe, pśedewšym k zwěrjetam, som ten kśěł źiśam dalej dawaś.
W listach Petera Rochy mjazy 2009 a jogo 2014 jo žedne raze grono wó narodnem a politiskem klimje pśi tych turjańskich Rošyc.
Pótakem jo se wě wobźělenje dolnoserbskeje kulturneje kupki na interetniskem festiwalu w Sighişoara rad spěchowało.
Južo ako gólc som póznał, až swójźbne starkeje z Lubolc powědaju z hynakšym pśizukom ako naše luźe w Dołgach, až Barlinske maju swóju narěc a až w Chóśebuzu powědaju pódobnje ako naš nan, póchadajucy z Litawskeje.
Wence se rozgroništej, až buźotej wše bocne źurja wuzamkaś a pótom jeju kradu zapśimjeś.
Ale smy rozsypane, jaden how, druga tam – to jo wupominanje.
Ale njejsom nic złego zawinował, proseta su byli měšane.
Źěłowa kupka jo se kradu angažěrowała za parka w Kromoli a Mužakowje.
Na póznem wótpołdnju jo była awla zasej nabita połna dla show eksotow z tropiskego lěsa.
Ulrike Klevencowa jo wótegranjała na pšašanja Serbskeje rady wó wukubłanju personala za serbske źiśownje a horty, rěcny praktikum wótkubłaŕkow.
Dla togo až twója hutšoba jo wótměknuła a sy se pónižał pśed Bogom, ga som śi teke husłyšał, źejo Kněz.
Raz, ak jo wón mały był, som pśesajźała w mójej dobrej śpě kwětki do drugich gjarnyškow a je derje woblała z wódu.
Pśetwarjony Serbski muzej
Jich zajm wubuźiś wěcej za to serbske, we tom wiźi Końcak wjeliku šansu.
Zapust dajo jano raz w lěśe a napórajo teliko wjasela, togodla smy my pódla", wulicujo 39-lětna.
Ale za chylku su se pón teke te slědne spěšnje zjadne.
Chto to myto we tej kategoriji dostanjo, wusuźijo pśidatna jury.
To Wuško-tšašydło se něnto źiwa.
A hyšći we starstwje 96 lět jo wón jězdźił z awtom, a to mimo njegluki.
Wón, ten wjeliki Pšawik, wón jo kral wšyknych gribow!
Wónej stej dostałej źěk za jeju doněntejšne statkowanje a teke žognowanje wót Chóśebuskeje promštowki.
Antarktika jo kontinent, kótaryž lažy na pódpołdnjowej zemskej połkuli póla geografiskego pódpołdnjowego pola.
Tak jo se stało zasej 27. apryla z produkciju "Łapanje šefa".
Howacej pak su nam wjele wulicowali, wó starych casach wósebnje.
Teke jo wuzwignuł, až ZELENA LIGA ako wótnajmaŕ togo gólnego wobłuka jo pak optimistiska, až "swója góla" buźo pśed bagrami wěsta, až wóni ga maju mócnu pšawnisku poziciju.
Dłujkolětny organizatoriski šef rejtaŕskego towaristwa Žylow.
NC: Su Waše knigły awtobiografija?
Wěste jo, až Moller jo tu lisćinu wuźěłał, dokulž jo pótrjebał pjenjeze.
Pó tśiźasćalětnej wójnje jo był wažne zakładne žywidło.
A njeglědajucy na pandemiju jo Joanna Chojnicka optimistiska, což nastupa dalejwjeźenje projekta.
To wóna teke njoco, jo I.
Někotare starjejše su měli starosć, dokulaž to serbske powědanje z góleśim njejo pśinjasło doněnta ten póžedany efekt, lěcrownož su we serbskem powědanju konsekwentne.
Wót lěta 2012 jo biblioteka pśi zemi.
Powědało jo se mjazy drugim wó problemach: na pśikład wó tom, cogodla jano mjeńšy źěl źiśi, ako su wuchójźili Witaj-źiśownju, wuknjo w šulach, źož se Witaj-projekt dalej wjeźo.
Na to jo wustupił jaden we gubje lasny młoźeńc, kótaryž jo w dlejšej abo krotšej rěcy wó tom powědał, wjele pjenjez jo zapust južo póžrěł a wjele jich buźo hyšći trjeba.
Młoźeńce muse majski bom zašćitowaś, pśeto jo nałog, až młoźina susedneje jsy co jen wótrěś.
Aby dosć luźi pśiwabił, jo pšawidłownje w Chóśebuskich adresowych knigłach inserěrował.
Pawoł pišo: Mójo grono a mójo prjatkowanje njeběštej w rozymnych słowach cłowjecneje mudrosći, ale we hopokazanju Ducha a mócy, aby waša wěra njehobs tała w cłowjecnej mudrosći, ale w Bóžej mócy.
Pryńcesna Fr. Augustowa, kralojska wusoknosć, běšo to póžedanje wugroniła, až kśěła dopomnjeśe měś na našu serbsku wustajeńcu.
Wóttam buźo krotšej.
Jury, to su byli tśi žeńske: grajaŕka a režiserka Monika Wojtyllowa, góspodaŕka Weltspiegela Kerstin Adamowa a filmaŕka Angela Schusterojc (jeje film „Zmij“ jo 2016 dobył prědne myto we Łužyskej pśeglědce).
Tak su kśěli wejsanarjow ze swójich domow wuwabiś, aby jim tamkor slědowali, źož su maśerje samopjacony mazańc, grok a warjone cerwjene winko pśedawali.
Kuždu srjodu mógu měsćanarje swóju zeleninu, sad a druge wěcy nakupowaś na marku pśed Měsćańskeju halu.
Pón wopytaj, co móžoš z pšosenim dojśpiś!
Wěmy jano teliko, až dej to byś samostatna institucija, až dej byś to zawěsćone, až źěłaju tśi redakcije hyšći lěpjej gromaźe a až se wěcej ako dotychměst wužywa nowa moderna technika, ako jo to na pśikład internet.
A co jo?
Toś jo se naroźiła srjejź dwaźastych lět myslicka, załožyś w Drježdźanach towaristwo Dolnoserbow.
Se wě dłujko pśemyslował njejsom.
To jo jich pśewjele, jo wón měnjecy, a tak buźo se wšake hynac rědowaś.
Łoni su wujšli knigły k słuchanju z literaturu Alfonsa Frenzla, a ja se myslim, až jo to była pšawa forma, na awtora spominaś.
Dla cogo ja rowno z tym mójo wulicowanje w Pratyji zachopijom?
Jich jo šesćo, a wšykne jo Domowinska župa nominěrowała.
My wěmy, až musymy se napinaś.
Toś njejo musała na tom dnju "źěłaś", ale jo mógała namšu hyś.
Źeń pózdźej jo jadna starša wobydlaŕka Lubina nejskerjej tej samej wobšudnicy se dała wobmaniś – naslědku jo jej wjele pjenjez wordowało wukšadnjonych.
Na wulět stej pśišłej teke dwa wobydlarja Luboraza sobu: jagaŕ Heiner Kloss a historikaŕ Andreas Weigelt, kótaryž pśigótujo wustajeńcu k historiji serbskeje cerkwje w Luborazu. „Historija luboraskego kněstwa njamóžo se mimo glědanja na serbskich wobydlarjow rozměś“, jo wón Casnikoju gronił.
Pětš Šurman a županka dr.
Wšykne cłonki su k tomu wutšobnje pśepšosone.
Lěcrownož jo brožnja doma wjelika była, njejo městno za suche seno dosegało.
Balon dej měś wjeliku źěru.
Ja ga njewěm, lic ježyki mógu licyś! Wy to južo móžośo, nic ga? Snaź se źiwaśo, co "miki" su.
Roß jo cłonkam wuběrka wujasnił, dla cogo jo kśěł amt - až na Lutol - do serbskego sedleńskego ruma słušaś.
Ako jo se w lěśe 1731 do Skjarbošca pśesedlił, jo južo serbski prjatkowaś wuměł.
Wosebnje naźejam se, až reforma w šulstwje malsnje pśiźo.
Pózdźej co wóna we Witaj-horśe w Strjažowje abo w Dolnoserbskem internaśe w Chóśebuzu źěłaś, źož rowno jo praktikantka.
A źo jo słyńco w nocy?
Ale dla cog?
Prězy, někak 100 m daloko, nakładujo bager rowno te zbytki jadnogo z tych susednych domow.
Ako samostatna njedostanjoš nic.
Hyšći w februarje jo była digitalizacija na jsy problem, něnto jo ten problem rozwězany.
Jaden Janšowaŕ jo pšašał, kak budu źiśi a kólasowarje jěś móc pó głownej droze, gaž LKW tak pó njej cesto jěś budu.
Ja njejsom z tym glucny, som pak wolažcony, až njejo wjednistwo gymnaziuma musało rozsuźiś, chto dej hyś.
Ten źěl procesa wšak ze swójim slěźenim njamóžom wěcej pśewóźowaś.
wałtoru, 7. apryla /nalětnego
Kmótša jo kśěła měś za swóju gniłu źowku teke take bogatstwo.
Wšykne kupki, ako su se wobźělili, dostanu poster z wobrazami swójogo boma, a to we wobrazowem ramiku.
Wulět towaŕstwa žeńscyneje pomocy.
Z kim cośo stojaś?
Buźo se lětnje maksimalnje 480.000 tonow nješkódnych palidłow spaliś.
Pśez rěcki a rěki se dostawaju do mórja.
A z togo by mógało slědowaś, až góle se změstymi ze zgromadnosći wuzamknjone cujo, což móžo se teke na jogo identitu wustatkowaś.
Jogo něgajšny dwór jo něnto muzeum pód gołym njebjom, jo se wuwił ako kulturne a turistiske srjejźišćo.
Serbski ansambel „Lipa” z Borkojskego šulskego horta su zrejowali Zapustojsku polku a pó serbskem teksće z paska tu woblubowanu rejku „Anamarju”.
Wóni sami se pomjeniju ako „Łemkowie“. 1944 stej UdSSR a Pólska wobzamknułej nuzkane pśesedlenje ludnosći wót jadnogo kraja do drugego.
Informacije k tomu su how w info-kašćiku dane.
Górki kašel, zymnicu mam a mócnu smarkawu.
Ale nic jano to, wón jo mě teke pówucował.
Nowa Serbska rada w Bramborskej co se na swójom prědnem pósejźenju we februarje z projektom „Serbska rěc jo žywa“ zaběraś a wótpowědnu koncepciju wobzamknuś.
Jahnowa jo z tych wótegronow wuznała, až distanca mjazy zwězkowym pśedsedaŕstwom Domowiny a bazu jo za suźenim tych wopšašanych pśeliš wjelika.
Rownocasnje su w Žylowje njeźelu měli "Trjekarjowy swěźeń", ako jo južo wjele lět dobra adresa za pśijaśele rolnikaŕskich wózydłow a zmakanišćo za fachowe rozgrona.
Až do tych měst jo nam Kněz pomogał.
»K tomu wšak jo trjeba, až wogłowicu sobu njepśedajośo, howac njeby mógał se woła zeblac a se zasej pśewobrośiś do cłowjeka.«
Wónej matej swóju drastwu, jadna woblekaŕka ze Strjažowa jej wobleka.
Za tym su źiśi z pismikow zestajili serbske słowa a krotke sady.
Powšykne derjeměśe w słowjańskich krajow a pówušenje wuměny by k wětšej pótrjebje za znajarjow słowjańskich rěcow wjadłej.
Ten ja rad cytam.
Robinson weze něto togo Špańskego za ruku a dowjeźe jogo do swójeje pławnje a pokazowašo jomu wšykno, což běštej z Pětkom z łoźe wunosyłej. 
Źinsa jo jich 15 000.
We dolnoserbskej rěcy namakajo se powěsć wót zmakanja polyglotow w Bratislavje z pjera dr. Viktora Zakara, kaž teke wót zmakanja z pisaŕku Halinu Barań w Žarowje z pjera Justyny Michniukoweje.
Wóttudy se pśez zasypanu groblu k tśeśim wrotam, kótarež jo w rožku grodojskego twarjenja zatwarjone a narowno na grodojski dwór wjeźo.
Jano namšu smy w Drjenowje hyšći měli.
Za tym, až ceły załožk jo se zasej natwarił, teke ten stary dizelowy motor, kenž wót lěta 1931 wódnu móc narownał, zasej źěła.
Borkojski Wylem Nowy jo ako Gubinski gymnaziast gromaźe z Bogumiłom Šwjelu wuźěłał wustawki serbskego gymnazialnego towaristwa.
Tencas jo górnikaŕske źěłaŕnistwo ten zjězd blokěrowało, wóni su wustupowali za suźenim Hoffmanna agresiwnje, su źurja z briketami zawalali.
How ga běšo se rowno w slědnem casu wjele stało.
Wón jo tegdy 19 lět stary był a jo se na tom kursu wobźělił.
Musyśo je swójej wjelikosći głowy pśiměriś.
Ako wón jo źewjeś a źewjeśźaset lět stary był, jo wón wumrěł a bu wót swójich luźi zakopany.
Prjatkowaś a liturgiski nawjedowaś budu to cełe lektor dr. Hartmut Leipner, faraŕka Katharina Köhlerowa a nowy chóśebuski promšt Georg Thimme.
Teke Reinhardta Richtera jo spóznał a kupku "Serbska namša".
Dokulaž ten kus lětosa wupadnjo, kśě jen familijam digitalnje ako film pśedstajiś.
Pśed źurjami stoj taki wikowański zastupnik, staršy, wuglěda wósebnje seriozny. »Wy ga sćo pisali, dla togo leksikona …« Ach, jo.
Rejowaś budu zeger 19.00.
Z datumom su w Drjenowje pótakem gluku měli – z wjedrom wšak mjenjej.
W slědnych lětach su jen pśewjadli w Janšojcach, Chóśebuzu, Prožymje a Kerkojcach.
Nejwušy wjeršk w kraju jo : Pico da Neblina .
Dalej pomaga žněś, pśedewšym w stanach.
Familijowe recepty su rozdźělne.
W Błośańskem muzeumje w Lubnjowje kśě zestajiś nowu a wobšyrnu wustajeńcu ze serbskimi drastwami z Lubnjojskich stron.
To jo wiźeś na pśikłaźe kórjeńskeje a dešańskeje wósady.
Wšykno – ta lubosna melodija, te miłe słowa, ten rědny bytšy głos młodego spiwarja – jo mě a drugich wobmaniło.
Maksimilian Hasacki źěła ako referent pśi Kompetencowem centrumje za šćit klimy we wjele energije trjebajucych industrijach w Chóśebuzu.
Wón jo teke měł 1995 ideju za satiriski casopis »Slěpik«, kenž jo pótom na slědujucych schadowankach wuchadał.
We kuždej namakajo se město za styri abo pěś paršonow a wjelika kuchnja a kupadło.
NC: Kak sy k tomu pśišeł?
Bóžko su pśi tom styri luźe swójo žywjenje pśisajźili.
Za rejnučke małe stej Astrid Lehmannowa a Anett Zyšcyna zagronitej.
Wóni maju na forot teke wósebne wěcy ako cańkowe kragi za bluzki (120 wšakich maju) abo wjelgin rědne tłusćejše cańki za polku.
Wiki rucnikarjow a burow busu lětosa pitśku hynac ak howac.
Na internetnem boce móžo kuždy dokradnjej wó tom cytaś.
Až jo něnto ten wjelk njabogi, buźo teke tam nowosć.
Ten njeplek dej se mysliś, až jo sebje bur Žur nowy bomcyk do gumna sajźił.
W źiśowni wiźiš źiśi, kenž maju swětłe, śamne abo cerwjene włose.
Drugi kluc smej doma wostajiłej, pšawje, njejsmej ga jen w Americe trjebałej.
Z nim su mógali astronawty do swětnišća leśeś, aby tam eksperimenty pśewjadli.
Pśisamem na kuždem jo była zmontěrowana mašinska stśělba a kopica drugich bronjow jo była wiźeś.
Mjaz wobyma sedlišćoma wobstoj granicny pśechod.
To lažy pśedewšym na tom, až wšykne šesćo hochoske cłonki towaristwa su chrome na nogi abo chórowate, a njepśemógu wěcej gromaźe ryby łojś.
Jo teke cesto sobu rejtował na kokośe a jo nam pśeraźił, až su byli te rejtarje z wejsnego źěla „Pśedejs“, źož wón bydli, cesto te nejlěpše.
Na toś tych cesto wěcejdnjownych zarědowanjach za pókšacowanych graju kontakty z maminorěcnymi zasadnu rolu.
My wóstajamy za sobu wšo zachadne, wšu wobśěžu, a witamy to pśiduce.
„Anežka luba — njewulěkaj se!
… a wše wufajnuju.
Na awtorow njejo se nejpjerwjej raz mysliła, ale ako jo pśi swójich drogowanjach pśez Dolnu Łužycu pśišła do Cazowa a teke k Domaškojc sotšoma, jo pak ned spóznała ten intelektuelny potencial wobeju a jeju wulicowańsku wobdarjonosć.
Něnt jo tam hyšći pólo.
Nowa kolegowka Virgina Hanuzowa jo wótněnta za to zagronita we wokrejsoma Budyšyn a Zgórjelc.
Rybaŕ, rybaŕ!
Witko groni: "Som rědny, pisany wobraz namakał."
Pśestajiś za źiśi jo wjelike wupominanje, pśeto musyš taku rěc wužywaś, kótaruž źiśi derje rozměju.
Wšykno stoj abo padnjo z našymi ceptarjami a źiśownicami.
Z Pratyje cytaju awtory Marcus Końcaŕ, Stefanie Krawcojc, Christiana Piniekowa, Diana-Susanne Šejcowa a Kěta Wunderowa.
W našej wjelikej Nawkec familiji smy měli a mamy dosć gójcow: sotša, šwogornica a dwa bratša na pśikład su gójce, wjele śeśkow a śeśenicow teke.
A te zbytki togo, kótarež su źinsa bejnje wobrosćone z bomami a kerišćom, su se wobźělniki sorabistiskego kursa wó glědali.
Pótom pśiduce zwěrje pśedstajijo.
Ja cu jim jich złosć wódaś a na jich grěch wěcej njespominaś.
Bog, njedaj nuznego ze sromotu wótejś.
Fararjenje w Nimskej njejsu jomu nigdy dowólili.
Bog źašo Mojzasoju: Njepśistup, rozuj sebje swóje crjeje wót swójich nogow, pśeto město, na kótaremž stojš, jo swěta zemja.
»Jabłuka śi bitujomy – za to z tobu tšochtaś comy!«
Šofer musy byś napšawdu wjelgin šykowny, aby to zwónoźił.
Dialog z bazu – to jo nastupnosć, kótarejž wjednistwo Domowiny jo se mócnjej we toś tej perioźe pśiwobrośiło.
Wuwijanje klimy škódujo wobswětoju, ale teke rolnikarjam a MLUK wótcakajo drastiske slědy za pśiduce lěta.
Jaden jo wót drugego wšake zgónił, a to nic jano wót balokopanja a wót sporta.
Mama a nan njewjesty - E. a Ch.
Secenje w šćitnej conje jo dowólone akle wót 1. julija, aby to njespórało pśizemske wusedarje a sarnine śeletka do tšachoty.
Ten slědny ruš jatšy jo namakał pśemóžecu rezonancu.
To pak wopšawdny rěznik wěcej njejo, ale imbis a catering.
Za tym pak pśidu žedne dny z drobnjejšym dešćom.
Tak zgónijomy z Bramborskich Nowin wót septembra 1881 nadalej, až su Serby wšakich pówołanjow a snaź wšyknych serbskich wósadow Dolneje Łužyce pjenjeze za wukubłanje pśichodnych serbskich absolwentow uniwersitow k dispoziciji stajali.
Skóro wšykne, kenž njamaju familijowy zwisk k tomu, zgubuju to serbske ned, gaž šulu dokóńcyju.
Ten pósoł (Bote), ako jo jomu dejał pjenjeze pśinjasć, jo je za powěsću Mollera wukšadnuł a se mimo slěda minuł.
W 19lětnem cyklusu jo pśecej 12 powšyknych a 7 pśestupnych lět.
Rada lětam, kwětki pytam, na nich wótpócywam.
Wuwitali su mamy a nany z pyšnym programom, z basnjami, spiwami a rejami.
Pytajucy za źěłom a zasłužbu jo pśišła zachopjeńk dwaźastych lět zajźonego stolěśa, to groni rowno w casu wjelikeje góspodaŕskeje krize, do Barlinja, źož jo namakała městno ako słužabna źowka.
15.00 Uhr Rhinland Fontane
Nejwětše město jo Winnica.
»Jogo syn, ten głupy gnilej, buźo nam skerjej za gubu, ten drje se z tym serbskim njeplekom njezaběra.«
K tomu njetrjeba se nic wěcej pśistajiś, pśidaś.
Pśinjasćo sobu raźi zachopjone rucne źěło!
Tam jo wjelika źěra – ga wuglowa jama Wochozy, w kótarejž wudobywaju brunicu za elektraŕnju w Hamorje.
Na 1000 luźi su sobotu na swěźenju we Wusokej licyli.
Slědnu sobotu w juliju jo měł Borkojski amt to prědne słowo na BUGA w Chośebuzu.
Po dobrej tradiciji jo Domowinska župa Dolna Łužyca pśepšosyła pětk, 19. maja, towaristwa a zjadnośeństwa, kenž Domowinje pśisłušaju, na „Bal serbskich towaristwow”.
W nalěśu se swěźenje, pśedewšym cerkwinske, kopje.
Gromaźe ze žednymi kumpanami jo togodla wujśpił.
Lěc jo tam raz sejźeł a grał mały Herbert Reinoß?
Publikum jo pśepšosony sobu diskutěrowaś.
Wezmi sebje banśik z drośikoma, z tym až jej ku sebje zawjertnjoš.
500 z nich jo pla nas žywych.
Potom stej se wobej pódałej pěšy slědk do Lubnjowa.
Samo jubilejnu tortu su měli: Ju jo žeńska wósadnego fararja na wjelgin lubosny part wupjakła.
Na fotografiji jo wiźeś, kak bur Žur z kopawu za kšetom Knutom ganja.
Wukładowanja w ludowědnej literaturje 19. a 20. stolěśa:
Žeden pak njejo se daniž zwěrił tšašnemu plonoju se bližyś, gaž jo jogo wuglědał.
A te pšawdosćiwe, to su pśecej te luźe, ak wót wěrnosći dobru wólu maju.
Rowno tak dejmy se intensiwnje wuměnjaś z europskimi mjeńšynami, což by se wósebnje pśez koncept jadneje »Europaschule« (pó politiskem koncepśe »Europa regionow«) mógło realizěrowaś.
Toś te ludowe kupki maju za wětšy źěl swójske organizacije a towaristwa, tak ako Serby tu Domowinu.
Geopark Der Beginn" dla swójich zasłužbow.
Wšykne mytowane kolekcije su na pśedań - a to wót 30. měrca w Serbskej kulturnej informaciji w Budyšynje.
Ale to měło „grod Boga“, stakim kloštaŕ, byś.
Gaž lětosa se licby dobywanja. abonentow w tom „Kole“ woglědajomy, ga jo staw wót 7. měrca był 515 pśizjawjenjow.
Pśez to, až smy dejali źěliś prodrustwo, smy měli a mamy hyšći telik źěła, až njejsmy pśišli k drugim wěcam.
Dajo měnjenje, až nacionalne sebjewědobnje Frizow jo bližej k ludam statow, źož wóni bydle, rozmjej identita mjazy Frizami Nižozemskeje a Nimskeje njejo wobstawna.
Jo mě jasne było, až musym se ako jogo zastupnik kradu napinaś a se procowaś.
Pśi domojjěźenju źaržachmy se wšykne susedki z jadnogo kóńca našeje jsy gromadu a we Rogozni jo nam jadna ta bogatša wót nas flašu dobrego paleńca kupiła, ten jo nam derje słoźeł a jězyki se lažčej wobwjertachu.
Mucna jo se sednuła na ławku z gropnje wobrubanych delkow a jo se do swójich myslow zanuriła, ako jo jano wokusk wót sebje zasłyšała śiche žałosćenje, tužne spiwanje, ale bźeze słowow.
Rostliny su w chłodno-měrnych regionach pódpołnocneje hemisfery rozšyrjone.
Pśed niźi 80 pśisłucharjami su wukniki a absolwenty Chośebuskego konserwatoriuma zachadnu sobotu, 23. septembra, zagrali na wšakich instrumentach kompozicije serbskich a nimskich komponistow.
W lěśe 1979 pak su Baski wjeliki wuspěch žněli!
Wót wrotow Žonopowych numer pěś až k wejsnej droze jo se wupśestrěła pěskowata płonina, kótaraž jo nam nejcesćej słužyła ako grajnišćo za wótchytowańske balo.
 Tam lažachu kósći, nogi a ruki, tež napoł pjacone kusy měsa. 
To žylojske graśe we měsćańskem źiwadłu łoni jo se spódobało.
 Nowa žadławosć!
To jo za nas hejnak cowanje, kak su kupki z młogich krajow a pśiglědowarje gromaźe spiwali, rejowali a se radowali.
Ale tej winika se naraz zjadnajotej a togo štrykowego štyrjaka łapijotej.
Ten pśeśěg zwětšego kóńcy w gósćeńcu, źož se wjasele rejujo a pijo.
Pyton-žeńscycki nanjasu pśerěznje 13 jajkow a je 73 dnjow lagnu.
Comu su take twarili? Chto jo tam žywy był? Kake namakanki dajo z togo casa? Wó wšom tom informěrujo ceło nowo pśeźěłana wustajeńca w radušańskem groźišću a to wót kóńca awgusta.
Domowinska kupka Dešno jo wucesćiła dešańskego serbskego blidarja Hermanna Jahna, kenž by lětosa100 lět wordował.
Po prědnem tyźenju se dosć wochłodnjejo, wjedro buźo měnjate, wětšy źěl pak se jano pjeršy.
Ten buźo 25. decembra.
Projekt se góźi wósebnje za źiśi w źiśownjach a w prědnych šulskich lětnikach – a to samo za wětše źiśece kupki.
Znaju jadno góle, ako móžo se derje sam zaběraś, lěcrownož jo akle dwě lěśe.
Źiśi su je wzeli sobu domoj.
Gaž źiśi swójske ideje zwopšawdniju, se jich zacuśe sebjegódnosći wuwija.
Pjerwjej jo było normalne, až starjejše źiśi flinkaju.
Wšykna wopytana pomoc wósta pódermo, a sobotu zajtša wujźe z njogo ten dych.
Na kóńcu stej wobej kupce wustupiłej gromaźe.
Co zajmujo našych cytarjow?
Stśělce z Dolnych Błotow kśě pśistupiś Domowinje
Docełego jo se 100. jubilejny zapust w Dešnje wjelgin derje raźił…
Tam stoj słyńco pśezpołdnjo luźam wušej głowy. 
Mógu ga groniś, až su te a te a te mjeńšynowe organizacije rowno to kritizěrowali abo pominali.
We wjelich stronach jo Barliński dialekt stare dolnonimske dialekty wutłocył.
Reblingowa: Zajm za serbsku wuměłsku muziku njejo pśipad.
Młogi raz teke pśijaśelki popajźonych k nim woglědaju.
Snaź by mógał na pśiducej pśězy wó tom wulicowaś?
K takemu pśemyslenju źěšo na góru wušej swójeje jamy a sednu se tam, glědašo górjej k njebjaskim gwězdam a wobzamknu swójo rozpomnjenje z wjacorneju módlitwu, a na to źěšo spat.
Kotare to su?
Kopańske turněry su how rowno tak do programa słušali ako lažkoatletika abo billardowe graśa.
Wónej wobej źejotej seśi na Domowniskem swěźenju w Bórkowach na wózu towaristwa, a to se tym pśiglědarjam wjelgin spódoba.
Rosćo na drogach, na zeleznicowym terenje a na nadroznych kšomach.
Poglědaś comy pak źinsa teke na take słowo ze slědnego Casnika ako — wustawki = Satzung. kótarež se za Domowinu, našu narodnu organizaciju něnto nowo wuźěłaju.
Dla togo, až su twaŕske marki rowno zacynjone, jo loda Eydama mały kšajźny tip.
Teke za źiśi njejo to była rowno lažka wěc.
How pśigótujo za nich zeleninu Luštnje skokocu te karnikle we wobgroźenju wokoło.
Juž cesto sebje žycył som, až takeg’ psa raz dostanjom.
Serbske štrumpy w bóśonowem gnězdźe?
Wóna jo študěrowała sorabistiku a jo nejžpjerwjej była fachowa ceptaŕka na "Regine Hildebrandt" w Knorawje.
Wósebnje Domowinske cłonki a serbske luźe w Chóśebuskich, Grodkojskich, Baršćańskich a Gubinskich stronach pak su narske, kaka buźo serbska politika nowego krajnego raźca.
Pśi kafeju gronim žeńsce, co mam źinsa a te pśichodne dny prědk.
Kak jo to było, jo dało cas dopołneje njewěstosći, w kótaremž njejsćo wěźeli, lěc zewšym pśespytowanja se wótměju? Gaž diskusija wó pśerězkowej abiturje jo była aktualna, su měli wukniki hynakše měnjenja.
Wóna jo wjednica źiśownje.
Ela: Mamy až doněnta 37 pśipowěźenjow za 9. lětnik.
Bźez štrofy jo kšadnuło wójce a je zjědło.
Togodla wón se zarězujo, aby nowy młody kokot mógł swójo městno wobsednuś.
Ten jo kśěł jogo z rogoma zaštapiś, a markgroba Otto njejo mógał se zwěrjeśa ze swójim kopim derje dowoboraś.
To pak jano źo w awgusće abo w septembrje, gaž w zagrodnistwje tak wjele źěła njejo.“
Suseźi źe su pomagali, za to jo nan a pózdźej teke mama, wóženiłej stej se 1933, musałej we žnjach pśecej pomagaś.
Nuk: Jo ga znate, až se w Górnej Łužycy cesto powěda wó Dolnej Łužycy.
Gódy stoje pśed źurjami a adwent na swěźeń pśigótujo.
Wót lěta 1984 maju hyšći dalšnu ekonomisku branžu: filateliju.
W chromje kjarcmy "Kokot" jo był pó pśewrośe "Bongos", źož jo se grało billard.
Žeńske daju nowe žywjenje.
Naslědku jo dostała to pówołańske wobwěsćenje ako žurnalistka.
Źěnsa se pšašaju, lěc ma toś ta diskusija hyšći zmysł.
Gymnazium w měsće Grodk ma nowe mě.
Co jo nam na Fobojc Frycu to wósebne?
Te prědne su južo zasej wót blida stanuli, za wětšy źěl su poł wobjeda na talarju zawóstajili.
K tomu jo rozkładł jadnaŕ Domowiny Marko Kowar: "Wósebne case pominaju wósebne napšawy a pśedewšym dowěru a mjazsobnu pomoc.
Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo se na swójom posejźenju slědny tyźeń wałtoru w Serbskem domje zaběrało z dwěma terminoma.
Měškank ze Serbskego muzeja jo mjazy drugim na to pokazał, až musy se hyšći wěcej cyniś za wabjenje woglědarjow - a to teke zboka města.
Pětko se wrośi, a móŕski jastśeb leśešo wušej njeju, wjeliku rybu njasecy. 
Pśirěduj figury wótpowědnym sadam!
Žedne dny jo trjebała, aby se zasej změrowała.
Jogo serbske motiwy pokazuju w prědnem rěźe warianty narodneje drastwy z Górneje, srjejźneje a Dolneje Łužyce, ale teke krajiny.
Tencas su twarili wósady farske domy we jsach.
Teke w Górnej Łužycy jo wón na tom pólu slěźił.
K tomu jo był śopły tej z mjetwje ze zeloweje zagrody, kótaryž su zwarili na pjacu Hanza Šustera.
Pśecesto stoj dolnoserbski awtor sam, młogi zacwiblujo, pśestanjo pisaś, dokulaž njewiźi wěcej realnu perspektiwu dolnoserbskeje literatury.
Do Budyšyna źo wutšobna gratulacija k 60. narodnemu dnju za lektorku, awtorku Pratyje a dłujkolětnu redaktorku Płomjenja Hildu Kutšankowu.
Wjacor buźo reja, wót zeger 20:00. Njeźelu, 11. awgusta , budu we Wjerbnje kokota łapaś.
Ramik dajomej tym crjopam, změjomej pón spomnjeśe.
Smy w NC 31 w artiklu na drugem boce pisali, až buźo pśiduca serbska namša w Serbskej cerkwi w Złem Komorowje/Senftenberg dnja 13. septembra.
Gabriele Katzerowa ze Slěpego jo kostim maskotki wušyła.
W nimskem wudaśu se groni starkemu "Petterson".
Młody žanr serbskego filma šyri se a rozkwiśo z wót njogo spisanymi scenarijami.
sobotu.
Z tych kóžuškow su sebje wósebne žeńske somośane kóžuchy šyś dali.
Stara serbska powěsć wulicujo, až jo tam pód 7 wusokimi kamjenjami 7 serbskich kralow zakopowanych.
Tam jo zmakał swóju śeśenicu, Karlinu Lotrinu, ako jo rowno klěb kupowała, wjelgin spokojom, až njemusy pó njen do města jězdźiś.
Cłonki wuběrka su wósebnje komentěrowali wažnosć turizma.
Publikum w Serbskem muzeju jo wjelgin měšany: Eero Balk z Finskeje jo zasej w měsće.
Wjele luźi jo mě na mójej droze wobwliwowało, ale bźez njeju njeby to była, což som.
Zgromadne źěło z Kita, źož jo Witaj-projekt, a ze šulskim hortom jo dobre, a towaristwo "Tyca" to serbske derje pódpěrujo.
Nama jo sorabistika wjelgin wažna, togodla smej kśěłej to wuzwignuś".
A bóžko, wón njejo měł ten rěp za to, pózdźej raz woglědaś do Nowego Rogowa, gaž tež njejo był wěcej ministaŕski prezident.
Ale pón se ned pśirownajo, wjele wósadnikow te druge maju.
Kšamaŕ: Jo, smy měli wobšyrny program.
A ako dalšny aspekt, dla kótaregož su se rozsuźili za wótpowěźenje kokota, wóna pódajo: "Mimo togo jadna se lětosa wó našogo źasetego jubilejnego kokota.
Dnja 1. septembra 1952 jo se załožyła Serbska wuša šula w Chośebuzu.
Barlinske góńtwarje wócy wuwalichu, ako na dwórnišću śěłowy wóz na nich cakašo.
W dogromady 16 šulach w Bramborskej wuknu źiśi dolnoserbsku rěc.
Wóna jo była wjelgin pilna.
Z Twójeju wědu Sy tak stawnje był dobry rozgranjański partnaŕ.
Jogo zastupnik jo dalej Harald Końcak.
Jaden kandidat, William Janhoefer, jo jano serbski powědał, druge raz nimski, raz serbski.
Kn. kantor Rizo musašo se na kóńcu gry pśiglědowarjam pokazaś.
Wobstojnosći pak su w našom Bělkojskem wokrejsu hynakše kaž teke we wšakich dolnołužyskich stronach.
W tamnych dostanjoš pśistup k namšy jano, sy-li se do togo pśizjawił/a.
Chwalba publikuma, až kus „maka se rowno z tym, ako žywjenje jo“ pśitrjefijo teke na wugótowanje.
Źo pak wóni źinsa su?
Mjazy drugim stej byłej zymska libela a gólańska libela pśi wutkowem gaśe wiźeś.
Teke w zymskem casu twarje nowe Radušańske groźišćo.
Dosega, gaž dwa raza wob tyźeń joggujoš abo na gymnastiku chójźiš.
stary.
To zbóžo póderbi togo wótpócynka, a dokulaž te drogi złe su, ga ma něco jano ten kowal abo ten kołoźej pśecej něco na tom rěźe pórěźaś.
Župa Dolna Łužyca a Bramborska techniska uniwersita pokazujotej wustajeńcu „Serbska rěc jo žywa“.
Tam jo jomu duchtaŕ pśed krotkim metalowe zgibadło zasajźił.
Nowy Casnik jo we źinsajšnem casu njewótwisny a rozpšawja wó wšyknych aspektach serbskego žywjenja w Dolnej Łužycy.
Fotograf njeznaty.
Tam su howacej ferijowe bydlenja.
Źěłowe zjadnośeństwo "Kubłanje" wót FUEN ma pótakem swójo druge lětne zmakanje.
»Ach mój luby Janko, ty sy se do lodoweje soniny zalubował«, jo starki zdychnuł.«
Pitśku něco smy teke měli w zakładnej šuli w Brjazynje.
Źowćoju se togo gónjenja teje swinki njejo kśěło.
Wliw Janšojskeje brunicoweje jamy jo se dotychměst pódgódnośił.
Zwignimy našu wutšobu a našej ruce k Bogu na njebju.
Gmejnski raźc Wolfgang Goldstein jo woblutował, až wótwažowanja k tomu su byli pśedstajone w zjawnosći hynac ako měnjone.
Za zdaśim amta by jano mě "Běrink" akceptabelne było.
Za Wernera Karga (60) z Rownego stej dobry pśichod wósady a wuchowanje stwóŕby wažnej.
Wón źo do pěteje rědownje.
 Robinson se powlěknu a groni: Chto jo tud?
Zazaki jo rěc w pódzajtšnej Turkojskej.
Žeńska ze serbskeju wutšobu jo wujšła k Bogu.
Wóno jo wótwisne wót wužywanego referencnego elipsoida.
Griby ga njamóžoš napšawdu dłujko lažecy wóstajiś, kokoški tšošku dlej.
Z takim plakatom su wabili 1951 za Borkojski swěźeń.
Pśed 50 lětami, na 11. awgust, jo wóna zamrěła.
Wužywaŕ interneta móžo tejerownosći se informěrowaś dla nowosćow abo jano pó wšakich tematiskich wobcerjenjach surfowaś.
Wóna njejo mógała wobejś drastwow z jeje grona.
Abo njepśiźoš tam wěcej?
Njejo Efraim mój drogi syn a mójo lube źiśe?
Te, ako su se tam zjawili, su byli južo pěśich na najsy.
Wokoło 30 Zaspowarjow a Zaspowaŕkjow jo pśišło.
Deficit wódy we zagaśonych jazorach w Górnej Łužycy jo wucynił na kóńcu łońskego lěta 62%.
Publikum jo z wótstawkom, z dalokosći, pśisłuchał tym gódownym spiwam.
Šołśe se wumjatujo, až wón jo wšo to wuwiśe, kenž jo k spušćenju Strowja wjadło, samo hyšći pódpěrał.
Dokulaž smy pytnuli, až wjele sarnow njejo měło młode, smy jěsno plan znižyli a jano 18 sarnow a sarnikow stśělili.
Bratš Pernak jo zespominał na jeje njeměrne žywjenje, a až jeje “lubosć k serbstwoju a Błotam se śěgnjo kaž cerwjena niś pśez jeje cełe myslenje a cynjenje…”
Dobrowólna wognjowa wobora z Pěčina a wokoliny jo zwucowała na tom dnju.
Góspozaŕka stoj južo pśi źurjach z połnymi kobjelkami.
Namšarje su pšosone, swóje skibki pśinjasć za zgromadnosć pó namšy, jo nam gronił faraŕ Kśenka.
Kokoše teke njejo móliło, až kokot wjele spiwa.
Picański amt jo twaŕ financěrował z 484.000 €, za wugótowanje jo wudał 25.000 €.
Co buźo lětosa tema? Lětosa stoj bajka "Dwanasćo mjasecow" wót Bóženy Němcoweje we srjejźi.
Gramota napórajo zwadu, ale lubosć pókšyjo wšykne pśestupnosći. Pśisł 10,12
A dokulaž maju w Dešańskem muzeju južo wěstu tradiciju ze serbskim spiwanim, su to teke cynili k wótwórjenju gódowneje wustajeńce.
Skerjej su znamje za to, až se w orchestrje derje cujom, až jo to mójo žywjenje.“ Jozef Farkaš jo se do serbskeje kultury, do serbskeje muziki dłymoko zanurił, se do njeje zalubował.
Pón pśiśěgnu zasej njewjedra.
Togodla kopni psa!
Pó tej droze dejmy stupaś.
Tak na pśikład w lěśe 2021, gaž swěśi sportowe towaristwo w Drjenowje swójo 100lětne wobstaśe.
Jich kócka Minka, kótaruž Milenka wjelgin rad ma, jo se Leonoju derje raźiła.
Kradu wjele templow a dwa kralojskej palasta jo nastało.
Ten zasej tłocy swójomu drugemu susedoju tak cesto ruku, ako jo licbu rozměł.
Až do wódy su byli dwa do tśi mejtarje, kenž smy w rekordowem casu pśewinuli.
Pódstupima/Potsdam.
Grejtka pak jo dejała śěžko źěłaś a jo krydnuła jano małko k jěźi.
Se wě, mimo jo ten cas, ako błośański fotograf jo na składnem stole pśi tšuze sejźecy cakaś musał, až cołn z luźimi se mimo póra.
Do našeje šlodaŕnje pśidu zajmce ze wšyknych drastwinych stron.
Wót lěta 2024 dej "EVA" zachopiś źěłaś.
Šyroke, wobtwarźone sćažki wjedu woglědarja pśez park.
Gmejna Bórkowy za „Błośańsku noc“ (1.000 €)
»Žednje njebuźomy jogo wěcej wiźeś.
Lěc šćipjeła abo wokunja rad jich wuźim doma.
Pón jo gósć mě zazwónił a gronił, až jo w casniku cytał, až prozninske bydlenja južo wót 15. maja se wótwóriś směju.
Nejpjerwjej cowa se Ludwigoju hyšći, aby mógł sebjewědobnje swójich nowych znatych skšuśiś a z jich pomocu koncern wótdobyś.
Pśed tobu se budu wjaseliś, kaž luźe se w žnjach wjasele.
Wjacor jo sajźiło jajowe mlince w gósćeńcu „Dorfkrug“. 600 štukow su napjakli.
To pak njejo móžno było, dokulaž jo wóna ako pomnik šćitana.
Spiwam hyšći we wěcej rěcach ako powědam.
Wóseńku na kněskem dwórje zabi swinju w groźi atd.
To jo prědny serbski projekt tak pomjenjoneje "strukturneje změny": Gódnosć serbskego imaterielnego kulturnego derbstwa znatu cyniś a pówušyś a z tym stwóriś nowe a trajne móžnosći za jogo wužywanje, teke komercielne.
Pśed žednymi tyźenjami jo katolski zgórjelski biskup Wolfgang Ipolt wuswěśił tudsku cerkwju swětego Josepa, pó jeje saněrowanju.
Kibut jo źiwne zwěrjetko.
Dožywiś, kak se stary system sypnjo, co demonstracije a kulowate blida zamógu, až nowe luźe zagronitosć pśewzeju, až smějoš wše casniki cytaś, swójo měnjenje zjawnje groniś a do pódwjacora jěś, to jo było žognowanje.
W tom casu jo serbske łopjeno se kradu chyliło na nowy, "bruny bok".
Tam jo teke serbska wucba.
Latka a K.
To jo konkretny pśinosk za to, až změjo serbska rěc pla "Serbskich koparjow" pśecej wětše městno.
Nacistiski režim w Nimskej, kótaryž jo pśed 75 lětami móc na se stergnuł, jo pśi pśenimcenju městnych a pólinowych mjenjow dospołnje nowu dimensiju dojśpił.
Pó pawzy nan pśinjaso dwě grabje z kólnje.
Togodla jo wažne, až se nejpjerwjej sami raz intensiwnje z computerom a medijoweju seśu zaběramy a ju zeznawamy a jen a ju akle pón zgromadnje ze źiśimi nałožujomy a dalej wuproběrujomy.
Na zachopjeńku som se źiwał, až su napisma pśi drogach w dwěma rěcoma.
Pśiglědowarje pak njejsu to pytnuli, tak derje su rejowali.
To jo zwězane było z wjelikim rozwjaselenim pśiglědowarjow, kótarymž jo w tom lěśe zakazane było, se na škórbiny daś, aby sebje pitśku gluki sobu domoj wześ mógali.
To budu hynakše gódy ako wacej.
Korona-pandemija njebuźo se wěsće až do kóńca apryla zagaśiś.
Zwětšego pak su Waše nazgónjenja pšašane.
Gósći z Górneje Łužyce su se pózmakali z cołnaŕku.
Góspodujśo raźi.
Z Rogowa (Gubinski wokrejs).
Wy sćo teke góspodaŕski faktor.
Amtskej rěcy stej katalańšćina a špańšćina, mjaztym až eksistěrujo na kuždej kupje domorodny dialekt katalańšćiny, kaž na pśikład "Ibizenk" na Ibizi.
Zeger 14.00 móžośo se woglědaś korso z cołnami.
Za to deje dostaś bury wurownanje wót stata, pominaju komuny.
Prědny raz w Nimskej su wěcywuznate gribarje ten grib namakali nazymu 2014 w Dolnej Łužycy: w góli pla Starego Škódowa (Alt Schadow) we wokrejsu Damna–Błota.
Ale jabłuka, kótarež hyšći na gałuzy wise, njesmějoš tergaś.
gnuło, taki talk-show pśewjasć.
Ten Jan jo był tenraz Tobias Richter.
Pótom jo se bom wótpórał a k tśeśemu razoju wužywał: Z njogo su gótowali mutwje do kuchnje.
Njewěm wěcej, kak jo sudnistwo w jogo paźe dokradnje rozsuźiło.
Teke lětosa buźo w Rogowje zasej lěgwo za młodostnych z Łužyce, z Polskeje a Českeje, a to w awgusće.
W slědnych lětach jo wjele za to cynił, aby serbske filmy z wjele lět derje archiwěrowali a digitalizěrowali a aby wó serbskich filmach wšake napisał.
Pśed 10 lětami su měli to teke w serbskej rěcy napisane.
Wukniki se dali sebje zgótowaś t-shirty ze symbolom swójogo projekta.
„Dla cogo to dej wordowaś hynac?
Chtož jo cesny cłonk, njemusy wěcej płaśiś ten lětny cłonkojski płaśonk.
Ceła infrastruktura jo se akle chapjała wuwijaś.
Tak smy my, teke zasej tśi źowća, wšak pśecej doma serbsku rěc słyšali, ale ju powědaś njejsmy trjebali.
W mócnem wětšu se gałuzy a kricki tam a sem zmawuju.
"Wóni su mimo běrokratiskich zadorow iniciatiwu pśewzeli.
Armin Thiel, prědkstojaŕ Zaspow, jo Nowemu Casnikoju rozkładł, až něchten jo na tej zaspickej tofli plakat pśicynił, kenž jo na wobgrozenje Zaspow pśez "platu" z Nowego Chmjelowa pokazał, ako by se grunty pśi Zaspickej tšuze w ramiku togo twaŕskego pśedewześa do kusa Chmjelowa pśeměnili.
Słyńcko źo južo jěsno dołoj.
Rownož wjednistwo njepowěda serbski, ga weto stoje mócnje k profiloju šule.
Kak pak som pśed tyźenjom howko dojěła?
Wopśimjeju typiske motiwy za Janšojske tradicije.
Cazow jo wejsny źěl gmejny Gołkojce we wokrejsu Sprjewja-Nysa na pódpołdnju Bramborskej.
Lažke se njedejmy to rozsuźenje gótowaś, ga comy zawjasć pšawopisne pśeměnjenja, lěc to zachopijomy w kompleksu abo nic.
"Slovenský Betlehem" ma swójo městno w "Domje Bóžieho", kenž bu za tu twóŕbu stajony.
Nanowu radu som sebje cas swójogo žywjenja zaspomnjeł a som ju samo spórał do slědujucych smužkow: To na drogu jo dał mě nan: Buź swój a wóstań pśecej wěrny! 
Sćo Wy se něco prědk wzeli?
My gólcy smy raźi za nim śěgali.
Cycki su zakšyte wót ruki dojarja.
Se wě, až su se něga teke pisne powěsći dalej dawali.
W lěśe 1960 pón su załožyli prodrustwo »Maznikojske jazoro«, kótarež jo było typa I.
Licby z pjerwjejšnych lětźasetkow su se pśirownali z něntejšnymi, a z togo wšyknogo jo było naslědku kradu wuznaś: Klima we Łužycy se pśeměnja.
Młogi raz jo južo grała za druge, na pśikład w muzikowej wucbje.
Wono wšykno słyšy a groni: »Słuchajśo, co ja wam gronim.
Až dajo SRWŠ »Marjana Domaškojc«, njejo mě znate było.
Z tych zwjerchnych źěrow tog cerkwineg torma wisašo jadna fona dołoj, teje rubjaž běšo lažko wušej 15 łokś dłujki.
Gutheilowa jo te tśi lěta we tom serbskem amśe pomjeniła ako "nejrědnjejšy cas" swójeje politiskeje kariery.
Mjazy Carnobogom a Błotami
Ale wóna njeběšo Robinsonu na žeden bok 62 spódobna; wóna wšuderkano śišćašo a šurowašo a běšo wjelgin śopła; weto pśenjase to wšykno rad, groznych kałakow dla.
Serbska rěc jo teke pódla na YouTube.
Wuměłce rěžu z kołowrotneju piłu drjewjane skulptury.
Serbsku radu w Sakskej njewuzwólujo ceły serbski lud kaž w Bramborskej.
Ned pśiducy źeń jo zasej k tomu městnoju cołnował, źož jo źowćo prědny raz wiźeł.
Zastupna powědaŕka mytowańskego wuběrka Domowiny Franciska Albertowa z Chóśebuza jo źaržała lawdaciju k cesći tych tśoch fararjow.
Wón sam pcołkari.
Źaseś małych tšašydłow cyni pó jśmě.
Pó 27 lětach toś njejo wěcej Domowina we wjednistwje FUEN zastupjona, škóda.
Mě se teke spódoba, gaž serbske filmy su.
Ja se pšašam: Zwótkul jo wjednistwo ewangelskeje cerkwje duchownu a dušynu móc brało, we tej cerkwi serbske namše zakazaś?
Wónej stej měłej kónje, gusy, swinje a wójcy.
Wjerchnu twardnicu su w decembrje 1562 pó jano tśich lětach w głownem dotwarili.
Kórtki za tśigóźinske nocne zarědowanje kóštuju w pśedpśedanku 17,- € za dorosćonych a 8,50 € za młodostnych wót 12 do 17 lět (pśi wjacornej kasy: 21,- € resp. 10,50 €).
Ale to, což jaden ma, to se dej pśipóznawaś".
K jadnomu statoju słuša 50 do 500 zwěrjetkow.
Wón sam jo se z Mollerowymi kjarližami južo ako komponist zaběrał: we lěśe 2015 jo wón stwórił styrigłosnu kompoziciju za chory na pódłožku kjarliža Graduale, kótaryž Moller jo pśestajił we swójich spiwaŕskich kniglickach z łatyńskeje do serbskeje rěcy.
Dolnoserby a ewangelska wěra słušaju južo stolěśa wusko gromadu.
Su to figury ze serbskich bajkow a powěsćow - Krabat, lutki, nykus a dalšne -, źowća we wšakich serbskich drastwach a wjele drugego.
Pśigótowanje na 130. zapust: Běłogórjańske su měli "šlodaŕski kurs" .
Co co luź wěcej měś?
Koch dokumentěrujo, ale rownocasnje reflektěrujo a to cesto na kritiski part.
Gromaźe štaplujotej te klapotajuce kašćiki.
Wón ma wjeliki kóžuch pśez ramjeni wisecy a w rukoma źaržy kóžany měšk z gójadłami.
Turjej jo gmejna w bramborskem wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Luźe, kenž su njezmilne napśeśiwo drugim, se bóje, až toś te luźe jim něco wezmu, su w swójej bójosći cesto gramne, zawrěte, njeliche.
Chto to jo, njejo powědaŕka wokrejsa kśěła Casnikoju oficielnje wobwěsćiś, měnjecy, až wokrejsny parlament musy hyšći do togo pśistajenja zwóliś.
Pětš musy zasej se smjaś, rowno tak kněni Monholcowa powěda.
Wóna pśedwiźi mjazy drugim, až personal ansambla dej se wó wěcej ako 40 źěłowych městow pśikrotcyś.
Žycenja wuknikow wałtoru a stwórtk »wusćełaś«.
W tamnej cerkwi buźo prjatkowaś faraŕ Helmut Hupac z Korjenja a liturgiju buźotej cytaś faraŕ Hans-Christoph Schütt z Dešna a faraŕ na wuměńku Dieter Schütt.
W Serbsko-nimskem domowniskem muzeju Janšojce se zachopijo stwórtk, 7. oktobra, zeger 17.00 pśiducy kurs serbšćiny za interesentow z pśedznaśami.
Pśednoski budu w nimskej rěcy, płaśonk wunjaso 12 € za wšykne tśi, abo 4,50 € za jaden.
Wumrěł jo dnja 26. september 1945, dwa tyźenja pó smjerśi žeńskeje.
»To jo rědnje za tebje, až sy taka glucna«, gronje rjascheny.«
Wóda jo ako głažk pśewidna.
Ako su nam gronili z amta Stara Darbnja, planujo se wótwórjenje torma za woglědarje w prědnej połojcy toś togo lěta.
Źowća a gólcy tam se pilnje pśigótuju na ptaškowu swajźbu.
Ubuntu słuša k nejpopularnjejšym distribucijam Linuxa za PC.
Rowno tak stej byłej wusko zwězanej ze serbskim wejsańskim žywjenim a ze serbskeju rěcu.
To ga njejo nic za chódoty.
Wina lažy na tom, až we zgromadnem źěle z awtorami młogi raz ten zaplanowany cas njedosega, aby knigły tak wuwili, kaž awtor a nakładnistwo sebje póžedatej.
Anni Melišojc jo ju pózdźej na row jich mamy scyniła, źož źinsa hyšći lažy.
Gaž pitśitśku rozejźo, jo to derje.
Starjejše deje se togodla za swóje šulske źiśi wupytaś šulu w bliskej wokolinje.
Israel, śi njezabywam.
"Njejsom Serbowka, ale mam wšednje ze serbskimi wěcami zacuśe pśisłušnosći.
Wón jo z tym ten jadnučki na cełem dłujkem Akacijowem puśu, kenž dajo swóju njerěšnu wódu na taki pśirodny part wucysćiś.
How wiźimy Rožamarju Frankowu, ako jo zachopiła ceptariś na Mosćańskej šuli.
Jo nalicyła teke někotare pśikłady za to.
Ale Milenka jo jomu na ramje placnuła a groniła: "Źěkujom se śi za rědny puzzle."
Poršičanska mějašo źowćowu kupku.
Redakcija rbb jo organizěrowała zjawnu diskusiju "Wumrějo serbska rěc?"
Film Zymske prozniny jo měł premjeru we Łužyskej pśeglědce Chóśebuskego filmowego festiwala.
Kak dej chor mimo probow dalej źěłaś? Wušej togo feluju ta zgromadnosć, te socialne kontakty, rozgrona a nic naslědku zgromadne smjaśe.
Rownož njejo Nimc Oskar Boehm wó tu słowjańsku rěc roźeł, jo samo wón pór serbskich słowkow pódłapił a wužywał!
Witko mamje zlubijo, až buźo wótněnta pśecej pśi njej wóstaś, až njeby se to wěcej stało.
Woglědy we wukraju njejsu žycone a granice zacynjone.
W Lutoborju (Pulsberg) su chopili 1864 w jamje „Anna“ źěłaś, a to na směr Terpje.
To pak nic njecyni!
Kśě póstajiś standardy kwality wšakich turistiskich póbitowanjow.
Partajnik Sieghard Kozel (zrownju cłonk spěchowańskego towaristwa za ansambel) jo pominał, až Lěwica dej wobej instituciji – źiwadło a ansambel – kśěś zeźaržaś.
W ludowych kusach su hochoske tomu awtoroju, we tom paźe Juriju Kochoju, swój manuskript wjelgin pśeměnili.
W magacinje Wadź I wót lětosnego januara jo był studijny gósć Maks Bagańc.
Wóne aparaty namakaju se nisko pśi zemi.
Pjerwjej su pisali Welze, Velze a Weltze a w lěśe 1622 Welza.
Ale což se lěbda wuznajo: wětšy źěł jogo caroby wucyniju wužeńce a insekty".
"Leś!" jo pśikazał Willi, kótaremuž łdzy su stupili do wócowu.
Naša serbska rěc: „Woko jo se wośěgnuło“
W konkretnosći pak nastawaju a nawalaju se z tym kopica pšašanjow.
Waš nan ma z Casnikom dosć wuźěła, ja som był w slědnem casu wjele chóry a mója móc jo wjelgin spadnuła.
Něnto maju teke tudy swój wejsny muzej.
Mjaz drugim jo wóna pśecej na to glědała, až se w Wochozach pśecej cesći serbski faraŕ Bogumił Šwjela, ako běšo tudy, pśed swójim casom w Dešnje, žedne lěta źěłał.
CASNIK: Něnto su za šulu prozniny, twariś pak buźo se how dalej…
Swóju drogu do togo zgromaźeństwa som w młodych lětach namakał.
Wónej pśewóźujotej južo tśeśe lěto serbske "Cytańske wuběźowanje" wót RCW w Serbskem muzeju města, a radny źěl drugich serbskich zarědowanjow a šulski chor DSG.
Financowało jo to wšo prodrustwo Chośebuz-połnoc.
Lěcrownož su wšykne někak ze spěchom, mě pśijaznje pśiwitaju a pšose se sednuś.
»No, wiźiš!
nastał w zgromadnem źěle Źěłanišća za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz (ABC) a Rěcnego centruma WITAJ,
Rozměś to njamógu! 
Prědne winowe krě su we Wětošowje nasajźili w lěśe 2007.
Něntejšne źěłowe mócy w Domowinskem zastojnstwje by se musali ze źěła spušćiś a Domowinske źěło by dejało se jano hyšći pśez cesnoamtske statkowanje wugbaś.
"W lěśe 2020 stej se dwa nowej bydleńskej chroma natwariłej, a młode familije su namakali w Rownem nowu domownju", zespomina Matthias Jańtš.
Něnto jo bejnych slědow wiźeś, sarninych, lišcynych a teke pór wuchacowych.
Firma Germanium Residenzen jo signalizěrowała zajm, šulu kupiś a pśetwariś do domu za seniorow.
"Někotare źěle drastwy som dała šyś wót Johanny Zapjacoweje z Rubyna.
To buźo rědnučki swěźeń.
Gaž jogo luštne štucki a druge cytaš, dejš se smjaś, a gaž jomu pśisłuchajoš, móžoš se pśecej wjaseliś a se radowaś.
do 28.08.
Na tej akciji na Starych Wikach jo se wobźěliło pśisamem 50 gósćeńcow z města, pśi źiwadle su to byli wósebnje hotele, gósćeńce a kjarcmy z wokoliny, teke z Bórkow.
"Jo ga prědnotny a głowny nadawk jadnogo muzeja, až wón zběra, až wón swóju zběrku wobźěłujo a objekty ze zběrki teke zjawnosći pśistupne cyni.
Kalawa jo bramborske město we wokrejsu Górne Błota-Łužyca, kótarež słuša do serbskego sedleńskego ruma.
Namakajśo rownowagu, wócy daś pytatej sebje zasej kšuty dypk, zadychajśo a wudychajśo měrnje do brjucha.
Kuždy z nas jo to wěźeł.«
Dalšnej Domowinarja, a to Annett Nowakowa a Rudij Smers, stej kandiděrowałej z drugim mandatnym nosarjom za gmejnski parlament.
Źiśi zewaju a se wustrěwaju.
Pśiźo ga grozna zyma.«
Z toś teju wědu a z tymi nazgónjenjami wopytaju něnto swóje žycenja pśesajźiś, z tym až zasajźiju wótpowědnu mimiku a gestiku.
Na Šusteroc dwórje su njeźelu tyźeń swěśili póznolěśojsku party.
Wjele diskusijow wó WITAJ-centrumje
Njejsom skóro mógał wěriś, což som słyšał.
Co?
Serbski basnik Mato Kosyk gratulěrujo z dalokeje Ameriki Maśicy Serbskej k 50. jubileju.
Jo pokazał typiske nazgónjenja a nastajenja wěstych generacijow.
Myslim se, až njebuźo žedno stigmatizěrowanje, dokulaž smy te pśespytowanja tola pisali.
Zasej raz smy wopak myslili!
Dopokažćo, až sćo popjeł pšawje wótpórali! Groźišćanarje su njespokojne z nowymi wustajenjami, ako płaśe něnto za jatšowny a nazymski wogeń.
Mam tšach, až se serbšćina w blišem casu cele ze šulow w Dolnej Łužycy zgubijo.
To ale njegroni, až kuždy faraŕ jo glědał na wótstawk k drugim.
W njej ga njejsu jano młoge hynakše słowa, ale ten ceły rytmus rěcy jo cesto hynakšy”, jo nam gronił.
Wjele malsnej ako myslone jo se jury wuběźowanja „Naša wjas ma pśichod“ rozsuźiła.
Z drugego boka Nyse su pśesedlarje k nam pśišli, młoge su wostali a nowu domownju w Mosće namakali.
Wóttam budu zeger 14:00 wumaršěrowaś na swěźenišćo njedaloko Sańkoweje góry (to jo njedaloko Drogi Mata Kosyka).
Kristus jo naše grěchy sam na swójom śěle na drjewo górjej njasł, aby my grěcham wótemrěte žywe byli pšawdosći. 1 Pětš 2,24
Pětk, 15. julija, móžośo wukrajnych a łužyskich spiwarjow, rejowarjow a gercow z wjeleserakimi wustupami dožywiś na dwórje Smochčańskego Domu biskupa Bena.
Stej šerej, z pór małymi žołtymi dypkami.
Smy pówětšyli rostlinaŕnju a wšake modernizěrowali.
W prědnych tyźenjach su blisko mamy.
Cu wam togo dobrego wjele hucyniś, a wy dejśo zgóniś, až ja Kněz som.
A rowno tak jo to z jatšownym wognjom a majskim bomom.
Za Miłoraz pśiźo ta zelena era nejskerjej pśepózdźe – tudy wusće se wobydlarje za wětšy źěł na pśesedlenje, a gmejna ma wujadnanje z LEAG južo pódpisane.
To jo zaźiwujuce dožywjenje, kenž se tek ako wjerašk swěźenjow góźi.
Gaž w jadnom pismje wjele Budyšyńskich słowow se namakajo, ga gronje: ›No, taku rěc njerozmějomy, ga lubjej nimski lazujomy.‹ Togodla dejmy z pšawje cysteju dołojcneju rěcu wabiś, aby jan pśi serbskej rěcy wóstali.
Su se rozgranjali dla Europeady
Wóspjetujo echo powěsćow, klincece z dłymokosći njewužywanych studnjow.
Něźi 900 lět stary jo wón był, tak se wulicujo, a z tym pśisamem rowno tak stary ako te pjerwjejšne duby na Bytni pśi droze do Tšupca.
Mam to cuśe, až znajomy skerjej wjele wažnych muskich.
Statna bźeztšašnosć jo se 17. nowembra 1989 pśemjenjowała na Amt za narodnu wěstosć.
Njaboga źiwa gus jo se namakała z wirusom H5N8, kenž jo se wót zachopjeńka lěta kradu malsnje w pódzajtšnem Europje rozpśestrěł.
A pódpěrowanje Załožby za serbski lud njedosega, aby mógł spisowaśel tśi lěta dłujko roman pisaś a w tom casu wót pjenjez togo pisanja žywy byś.
Góźba k tomu jo nastała pśez to, až Elias Bisse ze Žylowa – jaden wót tych młodych wugótowarjow Bubaka a lětosny absolwent Dolnoserbskego gymnaziuma – jo Bubakoju bóžemje dał.
Pasionske spiwanja z chorom „Łužyca“ w Dešnje
To su swěśili! Na to wuswěśenje su pśišli politikarje.
Słušaśo tym luźam, ako zapisuju swóje wótmyslenja do lisćiny?
Norbergowa: Tśeśi kurs buźomy załožyś 7. apryla.
Pótom buźo wužytna a rědna lapa za zapust a dalšnu góźbu.
Z Budyšyna/Bautzen. 15. junija jo se zmakał Serbski sejm w Serbskem domje w Budyšynje.
Fryco Wojto a rolnikaŕstwo
Słyńco běšo tež juž domk šło. 
Wot oktobra změjo nowe źěło: w Awstralskej, źož buźo tamnym sportarjam k pomocy.
Na tom dnju su cerkwje nabite połne z luźimi.
Spódne łopjena maju dłujke wogonki, su dwójce tśiźělne a maju njepšawidłownje zarěznickate łopjeńka.
Wotpołdnja su se wšykne zgromaźili na šulskem dwórje ku „głownej zgromaźinje“.
Weto pśipisuju jej wěstu samostatnosć, což kuždy teke mimo studija slawistiki wopóznaniś móžo, jo-lic južo w Slěpjańskich stronach se wurozglědował a tam ze serbskimi luźimi do rozgrona pśišeł.
Desinfekciski srědk se wě teke jo pśigótowany.
Za Stechlinskim jazorom wiźiš torm něgajšneje atomoweje milinaŕnje Rheinsberg.
Akle lětosa!" Fryšne gjałmoty a gowno pśi pókóńcu su dali šćitarjam pśirody signal, a wóni su na najśpu póglědnuli.
Wót našeje »Hallenbar« se z taksu abo busom k wustawadlišću do Lubina dojěźo!
To jo był wjerašk swěźenja.
Drogowanje jo nas dalej wjadło do pódzajtšnego źěla Islandskeje, do gór.
Carny kócor z běłymi packami sejźi tšašywje na wusokej gałuzy a mjawcy.
Organizacija namšow jo nadalej w rukach Kupki serbska namša, ale spěchowańske towaristwo ma na tom wuspěchu wjeliki późěl.
Rowno tak dejała konstrukcija stabilna dosć byś.
Jej mucy, gaž górnoserbske gronje, až „tam dołojce nic serbskego wěcej njejo“.
Až su wóni něnt pśewzeli wjasło, se rozmějo samo wót se.
Něźi wokoło 12. decembra 1978 pśichwatajo naraz sekretaŕka a mě kažo, až dejm ned do direktorskeje śpy pśiś.
Njok how suźiś, kótare zwěrje by se směło a kótare se njesměło w bydlenju źaržaś.
We tom amśe jo wjele luźi inficěrowanych z koronu.
Źinsa, gaž buźośo słyšaś jogo głos, ga njezatwarźćo waše hutšoby.
njeźelu, 10. maja /rozhelonego
Škóra jo bruna.
W kurowem parku pón by mógli hyšći mały centrum zarědowanjow wugótowaś, ale rowno to jo nadalej pśedmjat diskusije.
Pšawy płonjak jo rostlina ze swójźby gubkatych kwitarjow .
Do źěry leśi chłodnjejšy powětš wót mórja.
Wšuźi su šlawchy pśi mójom śěle.
Sportowe zjadnośeństwo jo se wó wšo starało.
Njeźelu, 15. nowembra, jo Siegurd Heinze, landrot wokrejsa Górne Błota/Łužyca, połožył wěnc pśi pomniku za wopory Prědneje swětoweje wójny.
Pjeršćeń pak wjeźo jadnogo zasej k drugemu, tak se zasej namakajotej.
Ako prědny wažny rezultat jo Anna Kosacojc-Kozelowa pomjeniła to, až se "Wustawki města Chóśebuz za spěchowanje serbskeje rěcy a kultury", ako běchu 29. februara 2019 měsćańske wótpósłańce wobzamknuli, kšac pó kšacu pśesajźiju.
Pirogi z měsom: 6,50 PLN
To groni, až rozpšawiju wó dojśpitych rezultatach a teke wó problemach w zajźonych 12 mjasecach.
Źeń jo cas, w kótaremž wjerśi se zemja jaden raz wokoło swójskeje wóski.
Z Miłoraza/Mühlrose. Ten tyźeń stwórtk, 28. měrc, buźo za Miłoraz a jogo stawizny wažny źeń.
Te ale su bejnje droge.
Kobjela z Budyšyna, Chr.
Wšykno jo było w nimskej rěcy k cytanjeju.
Sobotu, 20. februar, zeger 9.00-12.00 wótwórijo wuša šula „Theodor Fontane” w Bórkowach wšyknym zajmcam swóje źurja.
Sy mě wucycała kšej, něnt how swjerbi.
Wóna měni: »Snaź stej woła na łuce wót teje fryšneje wótawy žrałej a stej zatyknjonej, to buźo zasej lěpjej.
To same płaś za pózdźejšy cas – gaž budu kuporowu rudu w pódkopach dobywaś.
Jim na dupjenje do Šotiskeje kazaś a wšych na jadnom dnju we cuzbje zgromaźiś – to njejo móžno.
Ze źewjeśich takich snopow stajiju pupu, z dwanasćich mandyl.
Ja howac wjelgin njeroźim žeńskecy woblak, ale how jo to něco drugego.
Stej stakim załožarja słowjańskego pismojstwa docełego: teke dolnoserbskego!
Wacej wšuźi, tak Nedoma, jo lětosa móžno serbsku wucbu ceło pó planje póbitowaś.
Dieter Freihoff jo Casnikoju napśeśiwo gronił, až dej to byś znamje, až wokrejs a Domowina Lubin se aktiwnje wobźělijo.
Pepriś a soliś.
Zapłaśiju wjele pjenjez, aby list dostali«, jo Logan rozkładł.
"Tšašne" banje w Běłej Górje na banjowem swěźenju.
Werdecka pšawa ruka był, jo až do kóńca to towaŕstwo pódpěrał.
Nanowy jo zrosny, žywy – na pólo źo z kónikom.
Wóno słužy wumóženju a wuchowanju historiskich namakanjow.
Nikelojc Anna jo hyšći wjele lět pótom žywa była na swójom dwórje, wumrěła jo w zymnem měrcu 1978. Móje druge pśiswójźbne su teke měli nazgónjenja ze Žylowom, we wójnje.
Cyblišk jo jadno z nejstaršych kuchniskich zelow, kótarež su w Chinskej južo towzynt lět do Krystusa wužywali.
Wóna, ako jo teke cłonk Serbskego sejma, měša sama a jo swóju prědnu produkciju z dalšnymi studentkami a pśijaśelkami wózjawiła.
Wětšynu z nich su rěcywědniki stwórili za dorozměśe głownje mjazy słowjańskimi narodami.
"Wjaselim se, až dostanjo naš institut we starej postowni na Gošojskej droze swójo nowe město srjejź Budyšyna."
Wšykno, což se wuchyśijo, jo na wše case zgubjone.
Majberske su drje swójo zmakanišćo měli, ale jim jo wjelgin felowała loda k nakupowanju.
Roman „Augenoperation“ wót Jurja Kocha mógu něnto teke cytaś w BRD.
Źo a kogo smy wótmólowali – to njesmějomy pśeraźiś, jich woblica ga teke njejsu wiźeś.
Twój lud jo mój lud, a twój Bog jo mój Bog.
Wostanjom stojecy a se dalej rozglěduju.
Pón jo jaden źeń do jatš a pón pśiźom pó te jaja.
Wucba na šulach jo bilingualna, ale pisne wobkněženje rěcy njejo powšykne.
Ale wóna to wěcej njejo.
Jen jo w slědnych lětach ako pyšnu kšomu na cypjel wušywała Ramona Jacobickowa, tencas hyšći pód mjenim Bělkojc z Prjawoza znata.
Tegdy smy se myslili, až jo to česka rěc, granica ga njejo była wjelgin zdalona.
Wót 3. do 5. decembra jo w Měsćańskem muzeumje zasej zwónašk zaklincał, ako jo małym gósćam – tym Witaj-wuknikam a serbšćinarjam tśeśego lětnika ze 13 łužyskich zakładnych šulow – pśichad zajmneje pótajmneje póstawy pśipowěźeł.
Ale kral dej pšec! 
Pśi někotarych słowach se kóńcowka z pódwójenju kombiněrowana.
Powědali su St.
Na pśikład: Domowina, źěłaśerje a wšake partaje wójuju pśeśiwo fašistiskemu kněstwu.
K tomu su měli tšašnje wjele piwa.
Rědnje by było, gaby Serby a jich zjadnośeństwa teke grali taku rolu we wjelikem politiskem žywjenju w Bramborskej a Sakskej.
Dwa gólca a tśi źowća z Grodka njejsu rozwjaselili publikum jano ze žywym graśim na dudach, akordeonach a na kontrabasu, ale teke z wjasołeju moderaciju.
Rosemarie Schenker a Rosmarie Schenker jo serbska basnikaŕka, spisowaśelka, wucabnica a rozgłosowa moderatorka.
Ja njecynim to dobre, což ja cu, ale to złe, což ja njok.
Irak, 22. rata, 23. transport, 24. tśi, 25.
William Janhoefer (nalěwo) jo lětosny kral.
W Gołkojcach su cesćili fararja Jana Bjedricha Fryca
To cełe dej płaśiś 715. 000 euro, suma pak hyšći njewopśimjejo wšykno.
Kótare tšojeńko jo k tomu dowjadło, až jo se gronił: Ja som Serb ... Same epizody, kenž jo mě za knigły „Sej statok stajili“ na pask napowědał, jo dejał mójej kupce pśednjasć (toś te knigły wujdu w nimskej rěcy, tuchylu pśedlaže w górnoserbskej rěcy).
Dorosćone se teke kample, we Stuttgartu na droze abo we wójnach.
Kuždy móžo bajki słuchaś.
LND 2002 5,90 €
Co maš něnt ako to prědne prědk w bibliotece? Gromaźe z jadneju žeńskeju nejpjerwjej gótujomy inwenturu, tak ako to jo, gaž něchten něco nowego pśewzejo.
3. wobraz: Kwiśeca ambrozija na kšomje drogi slědne lěto srjejź septembra.
Dostał jo tu toflu 13. apryla z ruki Rudolfa Keseberga , wjednika wótźělenja kulturnego ministaŕstwa w Pódstupimje.
Tak jo pilna źowka pla kněni Meškoweje wóstała a jej w domacnosći pomagała.
Jim se groni: "pakosny pysk".
Roznosowaŕ casnikow, kótaryž jej pśiwołajo "serbska riś".
W šulskem lěśe 2005/06 wuknjo na 27 Bramborskich šulach w cełku 1727 wuknikow serbšćinu w tradicionelnej wucbje, we Witaj-projekśe a ako zmakańsku rěc.
To njejo pšawje".
W Górnej Łužycy donjasu ptaški źiśam tek doma w nocy "sroki" a druge słodke wěcy.
My smy pótom naraźili take wobradowanje za Dolnu Łužycu.
Nam pak njegrozašo ze žednym słowckom.
Sada jo w standardnej serbskej rěcy: „Ja budu śi skóro flinknuś!“ Ale gaž něcht stoj prědk tebje a grozy z ruku, jo teke w skrotconej saźe rozměś, wót co źo.
Wence su se zmakali ptašacki pón wokoło ptaškaŕnje, aby chopili swěśiś.
Za slědnym domom jo wótbocył pšosaŕ do pólow.
W mjenju wšych wobźělonych kśěł se na tom městnje wjednicy šule, kněni Henšelowej a jeje sobuźěłaśeŕkoma, wutšobnje wuźěkowaś za ten raźony jězd.
Druge muže su hyšći chachali, dokulaž su se myslili, až wón jo pijany.
Wóna pśepytujo z pśirodowědomnostnymi srědkami kakosći objektow we uniwersumje, pótakem njebjaskich śěłow , interstelarneje materije a we swětnišću wustupujucego promjenjenja.
Te rědne wustśiganki móžomy se w muzeju akle pón woglědaś, gaž ten buźo zasej zacynjony.
Pětko plějašo, Robinson pak zapśimje delku, ale mórjo šumjašo a chytašo delku, aby małe pjerko była, tak až běšo Robinson wěcej spód delku ako na njej.
Ze wšych tśich jsow su pokazowali fota a pśibytne su słyšali młoge za wětšy źěl dobre powěsći – we radnej licbje wó młogich swěźenjach a wó woplěwanju serbskich nałogow, což jo wósebnje mócnje wuwite w Barbuce.
Wy dejśo něco wuknuś.
We tom paźe su luźe weto derje rozměli.
Ambrozia jo se změstymi wjelgin rozpśestrěła.
Co buźo lětosa ze zapustami?
Šćodra pódpěra: Zastupnik žarjabnice Sprjewja-Nysa jo pśepowdał Serbskim koparjam symboliski šek.
Jaden źeń pózdźej jo wustupił serbski ansambel w gósćeńcu „Złoty plon“ w Hochozy pśed 40 luźimi.
W slědnych lětźasetkach – za tym ako su rěku pśi Grodku zagaśili – žedne pólaśa wěcej njejsu w Dešnje byli, a teke lěśa su byli skerjej suche.
Wót pónjeźelego maju tudy „Service-běrow za serbsku rěc“.
»Ja was witam, lube princesny!«
Zachopili su z namšu, 120 luźi jo pśišło.
Wustśiganki Źiśi sejźe za blidom.
Jaden z nich jo 30lětny Tzanko Tzvetanov z Bulgarskeje.
To jo była ze strategiskego wiźenja wósebna strona a jim jo šło wjelgin wó to, aby zeźaržali měr we luźe.
Lěc bomse, placki, paprjeńce, ku gódam źiśi kśě měś wše.
Ten spiw ma how dwa stopnjowani tempo, z kuždym paleńca buźo drje lawna lěpša.
Z organizatoriskich a casowych pśicynow zboka źiśownje pak jo ta iniciatiwa měła lěbda wuspěch.
Kóšule su mócnje woblětali.
Narowny kamjeń za Rošyc Wernera a Doru pak tam bóžko wěcej njejo.
A wušej togo jo cytał wšake ze swójich knigłow „Daj mě, Jurko, jadnu štucku”…
Popšawem su dejali kšywo juž 1991 nowo napóraś.
Tak stej Oldriška a Jan spokojnej se na drogu dałej, aby w Chrósćicach hyšći jaden wjelgin rědny źeń na tom festiwalu dožywiłej.
A kšasnje jo Lothar Frahnow, wjednik Drjenojskego pozawnowego chora, na trompeśe tšubił.
Co jo wóna tak dłujko pisała?«
Grobojstwo Dohna jo lažało mjazy markgrobinstwom Mišno a českim kralojstwom.
Franciszek Ksawery Mikołaj Zabłocki jo był pólski spisowaśel, basnikaŕ, publicist a katolski duchowny.
Andernach z "Antunnacum".
Kak rědnje te su grali, wósebnje ten šołta Fryco Wojto jo se zasłužył wjeliku chwalbu.
Grakanje w manźelstwje, pubertetnosć źiśi a šarowata šwigermama – wšo su na luštnu wašnju wutrali a na kóńcu jo wšykno było zasej derje.
To njamóžo funkcioněrowaś.
Dwě wěcy stej to głownje byłej - smy wót njogo zgónili.
Až do lěta 1945 su how źěłali.
Smej wukładłej zwjeno z bejnje tłustym powrjozom a to smej wobwězałej ze šnoru, aby powrjoz ze zwjena njewuskócył.
Problemy na kubłańskem pólu lažy cesto pśi pśechodach wót jadnogo stawa kubłanja na drugi – ako na pś. wót źiśownje do zakładneje šule.
Wóna jo pśirucna, wugótowana z měkeju wobalku a pasujo derje do kapse.
Wót lěśa 2019 su te młode luźe góspodarje na dwórje.
Hory/Bergen
Kastanija jo rod ze swójźby bukowych rostlinow .
Ma wjasele na tśich źiśiźiśach a wjaseli se, až syn źowki Laury, mały Viktor, w Drježdźanach z nanom a maśerju serbski powěda.
K jěźi jo dało skiby ze zeškrětym tukom, z jětšoweju a měsoweju jěšnicu, młogi raz teke warjone jaja.
To dej byś pśekrotcenje łatyńskeje sady.
Nejwětšy źěl wugótujo z wjele wobglědowanjami indirektnje dopokazana, ale dalej njerozjasnjona "śamna materija" a "śamna energija" , ako jo za póspěšonu ekspansiju zagronita.
Bernd Marx na pśikład pišo wó tšupcańskem młynje a w stawizniskem źělu "Stoga" wó dłujkolětnej historiji Paulickowego młyna w Myšynje.
Take rozgrona comy teke šyršemu publikumoju zmóžniś.
Tak wjele pjenjez njejo nic za rentnarja!«
Bóžo, my wěrimy: We Kristusu sy pśewinuł smjerś.
A Batš jo se groniło dwěma bratšoma-ceptarjoma, kótarejž stej w lěśe 1845 wudrogowałej do Indiskeje.
Źiwaś sy musał pśi tom na to, až sy wóstał z cepami we srjejźi na głowkach, aby te spjełka njezbił, te su musali twarde wóstaś.
"Fajn, ja to wopytajom! A gaž se mě to raźijo – buźoš ty mě pón teke pomagaś? By ty pěśźaset jatšownych jajow wupyšniła? My jatšowne wuchace lětosa njelažymy derje w casowem planje a móžomy kuždu pomoc trjebaś!" Śmojtina se smjejo! "Jatšowne jaja wupyšniś?! To ga njejo žedna zaběra za chódotu! Ale gaby ty to wugbał, až zasej z chóžyšćom lětaś móžom, by ja wupyšniła teliko jajow, ako coš!" "Wjelgin derje! Na to se spušćijom", wuwołajo wuchac a zachopijo pórěźeńske źěło.
Pó namšy jo wósada zasej pśepšosyła na kafejpiśe a rozgrono.
W cełej Nimskej dajo za to wšake modele.
Wó pódpěru dorostowego sporta su teke pšosyli Lichotny stat Sakska, zwězki a sponsorow.
Kak jo pótom było na DSG?
Wše tłuste kjarle togo gata sejźe na kamjenjach pśi brjogu abo na łopjenach wutkow, kwakaju a rjagaju do miliona.
Zgótowanje porclina pak jo źinsa wó wjele tuńše.
A wósebnje rědnje jo, gaž maśo za źiśi teke małke tejzki z mězgu ze spłom k piśeju.
Luźe su se wó to a kafej ryli.
Su to byli zwěrjeta z Engelskeje - Galloway se jim groni.
Kak se jaden wuzwólijo ako šef?
Pśibytne su to witali a pśišli su južo prědne ideje za program togo swěźenja.
We mjenju Ludowego nakładnistwa Domowiny se jomu za to wutšobnje wuźěkujomy.
Teke wjelki, jelenje, łose (Elche), bobry (Biber), hodlarje, ryse (Luchse) a druge zwěrjeta móžoš how wiźeś, gaž maš gluku.
Zagrali smy archiwowe paski, kenž jo serbski rozgłos nagrawał pśed źaseś lětami a samo dlej w Brjazynje.
To jo historiski roman z titelom „Świtanie“ (= Switanje), źož su wopisane žywjenje a statki Handrija Zejlera z Górneje Łužyce: basnikarja, serbskego patriota a slěźarja folklory.
Pochadujucy z Wulkich Ždźarow/Groß Särchen, jo nan jomu wjele pokazał.
keramika, ako jo do togo typiski słowjańske abo typiski nimske wugótowanje pokazała, jo něnto jadnaka.
Njok zamjelcaś, až synašk našogo wejsańskego zubnego duchtarja jo kśěł rad z našym Matom grajkaś.
Teke móžnosći za kupowanje serbskich wórow, źělow za drastwy abo knigłow a nagrawanja su byli wobgranicowane a rozdrosćone pó měsće.
Wót zachopka sezony buźo zagroda na sobotach a njeźelach wótcynjona pśecej zeger 10.00-18.00.
Dla togo dejali pśecej słyńcnu brylu z mócnym uv-filtrom měś, kenž šćita teke pśed promjenim wót boka.
Lětosa jatšy budu spiwaś w Limbarku.
Na droze "Straße des 17. Juni" su šli.
Pójźćo, comy k tomu rejowaś!
Dobru góźbu, aby wubuźili zajm za swój rejowański projekt, jo jim póbitował łoński 175. jubilejny zapust w Zaspach.
Źinsa jo cerkwja mały, ale stabilny rěcny rum w zmysle prědnego psalma: "Ten pšawy jo kaž bom, sajźony pśi wódnych tšugach, kótaryž swój płod měwa w swójom casu, a jogo list njezaprějo".
Wšykno jo było dokusow a wón njejo mógał dalej.
Póglědnjom raz pla syna, ako ma górnoserbski słownik.
Wón jo se naroźił w Strjažowje, w Dešańskej wósaźe, a bydli w Barlinju.
Źinsa wóna bydli pśi Rynje.
Wuško zblědnjo a chopijo se tśěsć .
Hyšći raz: na EUROPEAŹE wót 20. do 28. junija 2020 w Korutanskej (Kärnten) w Awstriskej by mógali pla muskich dolnoserbske koparje se wobźěliś a pla žeńskich „Serbska wubranka“ z Górneje Łužyce.
"Ja se žycym, až Domowina se hyšći wěcej zaměšajo do towarišnostnych procesow.
Wjerašk togo cełego ruša buźo pón njeźelu, 29. januara, dłujki, zapustowy pśeśěg pó jsy.
Jano wó žurnalistiskem źěle Alfonsa Wićaza pisaś, pak njedosega – to by była jano połojca jogo zasłužbow.
Wuchacki jadneje kupki se wobznamjeniju z banśikom samskeje barwy.
Lanowa muka pśiźo pón do formow z filtrami ned pśi boce.
Jezus źejo: Chtož pak buźo piś wót teje wódy, kótaruž ja jomu cu daś, ten njebuźo łacny do nimjernosći. Jan 4,14
Marka Suchec (35) ze jsy Sulšecy (Sollschwitz) pla Kulowa jo we Krabatowem młynje nowa sobuźěłaśeŕka za serbsku rěc a kulturu.
Wóna jo jim wulicowała, co to myto jo a za co jej pósćone wordowało, a jo jim serbske casniki rozdawała, źož to jo rozkłaźone.
Nimski swěźeń drastwy słuša k tym mało góźbam, źož nosaŕki drastwy ze wšakich stronow mógu se we pśijaśelskej atmosferje zmakaś a ze sobu do rozgrona pśiś.
W lětoma 2017 a 2018 su źěłali k temje "moda", lětosa stojtej reja a muzika we srjejźišću.
Sobuźěłaśerje Serbskego instituta su how powědali wó wšakich temach, na pśikład wó tom, co nimske casniki pišu wó Serbach.
Pšosćo, ga buźośo dostawaś, aby wašo wjasele dopołnjone było. Jan 16,24
Škóda pak, až bejnje zogole…
Samo wusoke wjerchy starych chójcow se pó jogo takśe pógibuju.
A pśi nich njebijo jano to kšyśe ze sćinu do wócowu, ale teke wupyšnjenja na swislach na kopance su kradu nadpadne.
Mytowański wuběrk jo pśipóznał, až źiśi pśedstajaju serbske programy starjejšym a swójźbnym a prezentěruju ptaškowu swajźbu we zalu kjarcmy we serbskej drastwje ewangelskich Serbow.
Dwa pśikłada - dwa pšašaka
Mója starka zas jo južo ako młode źowćo źěłała w chórowni w Żywiecu, stakim jo teke wót młodych lět w měsćańskem wobswěśe pśebywała, dla togo njejo narodnu drastwu nosyła.
Wót teje kopice jo jano šesć muskich a žeńskich wóstało.
Ale nichten njewě, ga móžomy zasej graś", groni Madleńka Šołćic.
Južo na prědnej wustajeńcy togo koła ned 1948 w Budyšynje su se wobźělili tśo dolnoserbske wuměłce: Latk, Šybaŕ a Kitlaŕ.
How jo kontaktowa adresa za tu kupku:
Južo wósym mjasecow pózdźej se pokažo, až se město wjelgin procujo, aby toś te nowe wustawki konsekwentnje kšac pó kšacu pśesajźili.
Mimo znateje Sprjewje jo to na pśikład Carny Šepc, kenž běžy teke w něgajšnem wokrejsu Běła Woda.
Zajmowane awtory mógu se z ekspozejom za libreto wó to procowaś.
Co móžo to z wobrazowym kamjenjom we Wóligosću cyniś měś? Z do kamjenja zadłypanymi wobrazami su něga mnichy pó kraju jězdźili a luźi misioněrowali.
, jo wubuźił diskusiju.
"Mójogodla sy jatšowny wuchac.
We tom měše běšo kšadnjony lan.
Take wobraze su na kuždy pad šarmantne a kuždy rum wobogaśiju.
Dogromady jo 1000 luźi se za konferencu pśizjawiło!
W njom - to jo intendant M.
Ale měra njejo było.
14:00 do 20:00, program 16:30, za stup 2,50 euro.
Pśiwdajo pak, až móžo wóna to šwabachske pismo w tych starych knigłach ze serbskimi kjarližami lěpjej cytaś.
Teke mója jenźelšćina, kótaraž jo była fakultatiwna, jo była wjelgin słaba.
Te insekty maju mimo togo wósebnje na transport wobnožki pśiměrjone włoski.
Su se cesto zmakali a zgromadnje źěłali, aby pólěpšyli situaciju Serbow.
Do Domowniskeje śpy pšose sobotu, 30. měrca, a njeźelu, 31. měrca, na jatšowne nałogi.
Idyliska wjaska we góli a pśi wóźe jo atraktiwna za turisty.
Prědny pśirědowany dej nawjedowaś decernat 3, kótaryž jo zagronity wósebnje za šulstwo, kulturu, młoźinu, strowje a socialne wěcy.
Te su byli pózdźej wjelgin dobre.
Woz stoj pśed brožnju.
Něnto jo wšykno wjelgin malsnje šło.
Mjazy nimi jo zawěsće był klěb.
Spiwanje napórajo radosć, ale z wótstawkom a z masku to njejo tak rědnje.
Źěkowny jo gronił: »Hanka mója, něnto som doma; a gaž ten swěckowny buźo mimo, pótom buźo mě ten luby Bog ku se holiś.
Nejblišy sused jo był tśi kilometry zdalony.
To pak ma cyniś ze sněgom w Karkonošach a Izerskich Górach.
Wšykne ewangelije wuzwiguju rolu Jana ako pśedchadnika Jezusa.
Jo se stwóriło dosć městna za zarědowanje.
Witko glěda, se wě, teke na wobchadowe znamuška.
Ten serbski nakład jo zapłaśiła Bramborska.
Z tym pak te druge njejsu byli wobjadne, gronjecy, až napšawdny jězdźaŕ musy móc teke nažrěty ze swójim awtom jěś.
We bilancy prědnego lěta 2001 jo se pokazał dług wót 480. 000 euro, a wóno jo se kradu zdało, až plajta njedajo se wěcej wótchyliś.
Wob to cełe žywjenje.«
Ga teke z wěcami, ako smy nawuknuli w minjonem lěśe, zawěsće z kšuteju naźeju na lěpšy cas, teke z wósobinskimi žycenjami a snaź teke z jadnym abo drugim dobrym wótmyslenim.
Źiśi budu starym k ptaškowej swajźbje spiwaś
Ako běšo Robinson ze swójog’ boma wólězł, cujašo se jogo wutšoba stužona dla wšeje njegluki, kenž jog’ wót noweg’ běšo pódejšła, jomu se tak styskašo, až do cysta zaby, se Bogu za swójo wumóženje źěkowaś. 
Starosć wóstanu we pśichoźe serbske wucabniki – jich licba spadujo malsnje.
Gaby lětaś mógał, ga njeby trjebał se wiś pśez te wjaski.
W 5. a 6. stolěśu su se how rowno tak ako we Łužycy słowjańske rody (Stämme) zasedlili.
Na take wěcki by se dejało pśi takich kšacach glědaś.
Z Picnja/Hochoze–Peitz/Drachhausen.
Z wuglowymi jamami jo dalšny problem zwězany.
"Guste pjerje a tłusta warsta tucnego mě wogrěwaju."
Kněz mě humóžyjo wót wšyknogo złego statka a zdźaržyjo mě za swójo njebjaske kralojstwo.
Wot togo lěta deje Chośebuske wobydlarje za rowy na tych dogromady 21 měsćańskich kjarchobach wšuźi to samske płaśiś.
Ako Gerstner groni, jo južo doprědka było znaś, až njebudu we mjasecach z mało dešćom wódu pušćaś.
How někotare wěrne dožywjenja:
Juro: „Kak ga zemjerdžanje nastawa?“
Z drugimi źiśimi to gótowaś njejsom zewšym zwucona była w Pěśich Dubach abo Drjowku, to jo było za mnjo nowe nazgónjenje.
Pójsynoga jo dopomnjeła na zarědowanje pśed něźi 4 lětami w cerkwi Ziltendorf, źož jo rěcna šula tegdy pśewjadła zarědowanje wó Wódrjańskej drastwje. 130 luźi jo tam pśišło, a pódla jo była teke kněni Ottowa, kenž jo wjednice Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu wónu pupu pódariła.
Ženjo za nim a ma teke ideju: "Pójźomy na góru."
Na zachopjeńku dejał se nejpjerwjej jaden bok wěnca z gałuzkami woblipaś.
Realizacija dej byś južo w nalěśu.
Serbska rěc pomožo jim w Łužycy źěło namakaś.
W Halle som dwójopśedmjatowy masterowy studium absolwěrowała.
Což smy pśecej južo kśěli wěźeś wó tśmjelach klasa Słušaju kaž wšykne pinguiny k ptaškam.
Pśi cerkwi lažy něgajšny zastojnski dom.
Lej, což Bog dołoj terga, žednje zasej njenatwarijo; gaž wón někogo zawrějo, ga njepśemóžo nicht wótcyniś. Hiob 12,14
Z mójim žywjenim cu za tebje wójowaś!
Ako jo nam powěźeł naslědnik Hanza Njepile Manfred Nickel, kenž jo kuždy źeń pódla a koordiněrujo źěło, su murjarje bejny źěł swójogo źěła južo docynili.
Gaž na pěsku jo wóda (Flut), watowe zwěrjeta se toce do zemje.
Toś jo wusajźił źurja, jo je wzeł na kśebjat a jo se pódał k mamje k jazoroju.
Zwěstk za nimjernosć
Tužnje jo to jadnučke móžne dopóznał.
Nejlěpšu pódpěru som krydnuł wót faraŕki Ulriki Menzeloweje – žognowanje dźěćetka jo była taka kšaceń.
Gaž něto Jezus tu wósuchu wezeł běšo, źašo wón: "Wóno jo dopołnjone"; a póchyli tu głowu, a da swójogo ducha górjej.
Maśeršćina da jeje charakteristiski raz pó toś tom slěźeńskem wuslědku toś teke muzice kraja.
Wuměłcowka se njeschowa w žywjenjacuzych kumštnych swětach, ale slědujo a komentěrujo na pśikład zgubjenje serbskich jsow pśez brunicu.
Zelena lampa swěśi.
Wóni wšykne su pśi tom projekśe sobu gótowali. (na boce 35)
Nejpjerwjej su sejmarje informěrowali, až załožba jo dostała pšosbu Serbskego sejma wó institucionelne spěchowanje.
Kósmodej, grozny brodaty muž, jo zastupił a jo wó něco k jěźi pšosył.
We tej jsy jo AfD měła drugi nejwětšy wuspěch w Bramborskej.
To jo alfabet.
We tom běštej až blisko k źiwym pśijěłej a wustaštej. 
Prědna zgromaźina jo była pón 2. februara 1990 w Dolnoserbskem gymnaziumje.
Daju załožbje 165.000 euro wěcej
Wón wuchada z togo, až taka winowatosć buźo tam zapisana.
By rowno tak wažne było, na rěc w góspodaŕstwje se mysliś.
Wjele jeje něgajšnych wuknikow, ako na pśikład sportowy ceptaŕ Dolnoserbskego gymnaziuma Reinhard Noack, prof. dr.
Toś jo redaktorka Jill-Francis Ketlicojc młoge pšašanja za Klaru měła.
Tak cesto ale njej’ to kśěł, wón jo lubjej sebje něco baslił abo jo wjelgickano rad wšake knigły abo casniki lazował.
Tola kóńcny wuslědk proce jo pozitiwnje załapił a zagórił wuknikow a publikum.
Z nich wujźo to: Zapust z camprowanim a pśeśěgom su juž swěśili dłujko pśed lětom 1845.
Togodla jo dr.
Za nas to pak groni, lětosa wjelgin wjele cyniś za to, až buźo muzej wěcej znaty, a wabiś woglědarjow - teke turistow a gósći, kenž pśidu do města, na pśikład na BUGA.
Tegdy jo załožył česki zemjański rod Berka z Duby how na městnje staršego słowjańskego sedlišća nowe městko.
To wulosowanje jo sobu pśewzeł zastupnik Domowiny – ga Bjarnat Cyž, dłujkolětny jadnaŕ Domowiny a wiceprezident FUEN.
Erwin Hanuš: Pópšawem nic, dokulaž to njejo mójo wótmyslenje było.
Pśi chóśebuskej raźe wobwoda
Wukniki budu teke spiwaś, graś a rejowaś.
Abo śota?
Pó směrnicy wót EU su toś te kórty gano aktualizěrowali.
Až wobstoje teke bźez pandemije problemy, to pśispomnjejo Bernd Kamjeńc tejerownosći glědajucy na pśewjeźenje serbskich swěźenjow ze zaspickeju młoźinu.
Ale ja gronim: To tako.
RBB wusćelo namšu.
Co jo nimjerne žywjenje?
Gaž raz gniw ja zacuwam, góŕ a złosć jan w brjuchu mam, wołaś, z nogu póteptaś, zagłowki cu rozchytaś.
We nowinach móžomy ga cesto wót tog cytaś.
Sprjewja ma tśi žrědła: w Habrachćicach, Neugersdorfje a pśi Kotmarje.
A Natanael jomu źašo: Co móžo dobrego z Nacareta byś?
Take zjawy komunikaciju wobśěžuju a mógu k njedorozměśam wjasć.
»Tak sebje njezasłužyjoš žeden gódowny dar.«
NC: Dłujko južo njejsmy se pšašali: co jo nowego w LODCE?
Prjawoska rolnikaŕska firma góspodarjujo na ekologisku wizu na 1. 600 hektarach: wóni maju grunty na prjawoskem, górjańskem, strjažojskem, dešańskem a brjazyńskem.
Jaden raz z Dešna až do Kanady a zasej slědk
Derje tomu, kenž swóju naźeju na Kněza stajijo. Ps 40,5
Wón póžeda, aby jogo wjas stojeca wóstała.
Powědali smy z Rajnerom Ptaškom wót teje kupki, wón groni až jo se jomu wjelgin derje spódobało.
Serbske mamy a nany se pšašaju: Kak pójźo dalej ze serbšćinu?
To su gósći Końcarjeju a Tšukowej wulicowali.
Njejo se jano starała za chórych, zbrašnych a starych luźi w Husu, ale rowno tak za pacientow w Nowej Jsy, Barbuce, Rogoznje a Łakomej.
A to nic jano, gaž źo wó familijowe abo wejsańske mjenja.
Teke wjednik wótźělenja za kulturu pśi měsćańskem zastojnstwje Bernd Warchold jo był pódla (Serbski muzej ga jo we nosaŕstwje města).
Na to pšašanje jo wótegroniła direktorka Picańskego amta Elvira Hölzerowa: Wina na tom zakazu jo, až njamaju dosć źiśownicow.
Camprowat pśišli smy znazdala, my smy ta pisana rejmunda.
Pśiducy swětowy kongres buźo znowa w Budapesće.
Delia E. Münchowa jo wugótowała a ju producěrowała w swójej šlodaŕni w Žylowje pó ilustraciji Kathariny Bußhoff.
Tak dłujko ako toś ten stary a mócny dub nad młodymi pórikami a nad domom pśi jazoru stražujo, buźo toś to idyliske městno wesrjejź pśirody nadalej zmakanišćo wšych tych, ak se pó tej wuskej a derkotatej droze rownu smugu pśez gustu chójcowu gólu na směr Běłogórjańskego jazora pódaju.
Lětosa pak – dla póstajenjow pśeśiwo rozšyrjenjeju korony – su tuchylu wjelike zmakanja a akcije ako k stajenju bomow z chórgojami a bantami a z brjazu górjejce zakazane.
Sabrina Kušy jo prědna głownoamtska zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu – a to jo rezultat nowelěrowanja Serbskeje kazni, źož jo wustajone, až we wokrejsach serbskego sedleńskego ruma deje se take zagronite pśistajiś.
Jan Nuk, pśedsedaŕ Domowiny: Domowina jo pśeśiwo tomu, až se dalšne jsy we Łužycy wótbagruju.
Ako jo Fryco During 8. apryla 1993 swójej wócy na pśecej zamžerił, njejo jogo w Serbach nichten znał.
Płod jo wót kelucha a wusuchnjonu krony wobdany.
Mjazy wobźělnikami historiskego kursa su teke byli Gabriele Schierowa z Lěd a Anja Harmsowa z Lubnjowa.
Hyšći 70 lět pózdźej, na kórśe Nimskego rajcha z lěta 1893, namakajomy w Pólskej jano wósym abo źewjeś dwórow.
Wót how su mě na 17. januara wjacor zeger źewjeśich pšosyli, lěc njeby mógał tam pśiś, dokulaž jo se zdało, aby dejało z njeju ku kóńcoju hyś.
Casnikaŕ rjaknu, až buźo jich až do njebja wuchwaliś.
Lěc su teke dla togo ten torm pó tej politiskej změnje zasej na Bismarkturm slědk pomjenili?
A to serbske? To njejo niźi we Łazu lažko namakaś.
Jich dłujke proškowe łopjeńka su cerwjene a dwójce až styri raz tak dłujke kaž kronowe łopjeńka.
Słabje klincy barcanje motora busa do směra jeju kupy.
Pśez nisku wódu stej musałej cołnarja wześ drugu rutu, což za kuždego zajmne jo było, pśeto ta nowa wódna droga njejo znata była a togodla zajmna.
Wałtoru 8. now. wjacor ½ 7 pśibližachu se jogo pomocniki, we cełem styrjo muže.
Chtož ako slědny se smjejo, jo ako slědny zbadał.
Kliemowa a J.
Na gluku jo Lore pśipódla była a jo jomu wezeła tu broń.
Erwin Měršeńc jo se pódla swójogo źěła w prodrustwje hyšći raz na šulsku ławku sednuł.
Jadno wopšawźe raźone zarědowanje, to měni
My smy mały kabuf w połproznem industrijowem arealu pódwjacornego Lipska najmjeli, dla cogož som teke casy něco za piwo a najm (Miete) pśipłaśował.
Chto ga znajo ten flak w Gogolowku na teritoriumje wjelikeje gmejny Gołkojce? Wěsće ten, ako tam w bliskosći bydli a se tšochu wuznajo w tamnych stronach.
Som derje wusłyšał, až zuki jasnje z měchoweje komory pśidu.
1 wzejo swójo jajo z walki, scynijo jo na zwjerchnu kšomu, źož co, a pótusnjo a dajo jomu [se] dołoj kulaś.
Te muske su se woblakli anorak, což teke njejo w pórěźe.
Pó wólbach źo dalej
Zazdaśim wóstudny kraj mimo wětšych gólow ma weto swójo wósebne gusło.
Teke wšykne frakcije se žyce take zgromadne źěło ze zastupnikami Serbow.
Pla susedow som směła rejtowaś, wóni ga maju kónje.
1992-2002 jo wugbał wšake źěła
Mimo togo jo pisanje a wugranjanje irskeje rěcy bejne wupominanje.
NC: Něnto sobotu, 2. decembra, buźo 17. schadowanka w Dolnej Łužycy.
Wětošow ma samo pasle za kwiśonkowy prošk.
Dabojc Anna pak jo groniła: Kaki jo to rozym, z wólecym pśěgom do Barlinja!
Pśi Annamarie-polce jo ten góspodaŕ sam naprědk stupił.
Co jo wójna?
Sportowe crjeje se jej njespódobaju.
Z takim graśim su se teke grajarje z Konjec-Šunojskeje źiwadłoweje kupki zaběrali.
Su to akwarele a skice, kótaruž su nastali głownje w lětach 1998 do 2000.
Pon kuždycke słowko rozmějo a žednje ju njesłyšyš se pšašaś: Co sy ty gronił?”
W Gornej Łužycy su nalicyli 64 pśedstajenjow, lěcrownož su se tam někotare wusypowali z njewjetkoweju kritiku na toś to w zasaźe triwialne graśe.
Po kaznjach Talmuda njesmějo ten źeń ale žednje byś srjoda, pětk abo njeźela.
Wót Wětošowa pśiducy pytach bydlenje w Prizarskej gmejnje, ale žeńska, na kótaruž se wobrośach, pominašo njesromnje wjele, razka tež derje njewuglědašo.
Wóteběraś budu dłujke dešćowe case.
W Slěpem w župje Běła Wóda/Niska jo bóśon južo pśileśeł.
Co jo to było?
Naša luba maś ga buźo jen zasej derje płataś.
Njetrjebamy źe žeden drogi kostim, dosega teke małka wěcka, kenž móžo wjele wugbaś.
W Chośebuskem kněstwje stej wobej nejpjerwjej tej jadnučkej Kosykowej byłej.
Měnim, a to teke w mjenju wšyknych drugich, toś te dalejkubłańske zarědowanja su byli wjelgin wužytne za kuždego.
Pětš: „Słyńco? To jo źiwnje!“
Wuwija se wót firmy Canonical pódpołdnjoafrikańskego pśedewześarja Marka Shuttlewortha.
Někotare napšawdu śopłe dny nas pśechwataju.
Za kóńcowanje wobswěta a natury dej rowno tak štrofa grozyś ako za druge njestatki – jo gronaŕ měnił.
Wóna pótrjeba wjele swětła a śopłoty.
Wón jo nam słužył ako spański woblak w nocnej zymje, a plěwański kupański zecyk, aby pśez kanal do šćitańskego pśibrjoga na drugi bok pśišli.
"Houshamadyan ma jano mało formalnych cłonkow w Barlinju, ale ma wjeliku seś pó cełem swěśe, kótaraž pśinosujo k projektoju: To su awtory, luźe, kótarež swóje materialije k dispoziciji stajiju a kótarež swóje familijne stawizny rešeršěruju abo fachniki za wšake detaile.
Wósebnje w nocy pak jo śěžko někogo namakaś.
Bog, smy z našyma hušyma słyšali, naše wóścy su nam hulicowali, což sy cynił w jich casach w něgajstwu.
Buźo w Cerkwicy jatšowne rejtowanje.
Napněśe jo mě fasciněrowało.
Rumuński substantiw ma tśi rody, dwě gramatiskej cysle a pěś padow.
Dotychměst jo se 15 luźi za to pśipowěźeło, dalšne su hyšći witane (0355/792829).
We łatyńskej rěcy jo se pódpisował Albinus Mollerus Straupicensis, což pokažo na jogo narodnu wjas Tšupc.
Pó korona-pawzy buźo to stwórtk, 2. julija wót 11. do 12. julija prezentěruju se regionalne burske rucnikaŕstwa a rolnikaŕske wupłody na 19. wikach rucnikarjow a burow na bórkojskem swěźenišću.
Wupjac sebje swójske Mjertynowe placki!
Wót njogo wopisane problemy Serbow jawje se za wětšy źěł hyšći źinsa, gaž se myslim na pśikład na asimilaciju.
My za blidom smy byli wót warjonego měsa juž tšochu najěźone a smy cakali na jěšnice, aby teke wót nich woptali.
Wogon łopjena njama.
Mikławš Dyrlich jo k tomu bejnje pśipomagał, a to dalej cyniś buźo, nejskerjej tež na wuměńku.
"Gluku měś" a "glucny byś", to stej dwě wšakej wěcy.
Lube lazowarje, 12. źěl nowego lěta lažy južo slěz nami.
Jo tomu Serskemu tak dłujko zwěrna wóstała.
Ten kulturny dom jo był raz synagoga, źinsa jen wužywaju za źiwadło, koncerty, disko atd.
Zachopjeńk jo zeger 16:00.
Turkojski baz jo wurědnił Bóžy dom.
Tak wopytaj se wuspaś kóńc tyźenja.
Tśi raze pak njejsu se za tym měli, teke pla žeńskecego mustwa nic.
Pśeto Kněz jo twóju štrofu pšec wezeł. Cef 3,14–15
Wobej swójo źěło dokóńcowaštej a na to walaštej swój cołn k mórju a starcyštej jen do wódy, a tudy wiźeštej z wjaselim, až běšo ten samy skóro dobry, pśeto wón płuwašo na wóźe, kaž byś dej. 
Wóna njaso nas pśez śěžke case, ako su to byli wójnske a pówójnske lěta.« Dožywjenja, ako se njezabydnu.
Togo złego ducha njocoš w domje měś – ale město togo źo kšajźny a zełdgany wjazym pśez ten dom.
W žednom domje njejo kisały kał felował.
Serby su tam póbitowali błośańske górki, doma zgótowanu jěšnicu a paleńc „Šwigac“ z Dešna.
Wokognuśe dłujko wobej stojtej z wisecyma rukoma napśeśiwo sebje.
Dom wognjoweje wobory we Wjerbnje – tak wuglěda wón źinsa.
To jadnučke jo było, až jo naša delegacija sama w tom lětadle srjejźneje wjelikosći sejźeła a toś smy se mógali wólnjej pógibowaś.
Žycym Wam wjelgin rědne wjedro, cełe ferije dłujko! Něnto pśigótuj lejstwu za měrjenje.
Wotergi maju rowno pśestawku, gólcy pón tam sejźe a pśi tom pśidu z nimi wšymi do dobrego rozgrona.
To jo było pó jogo zacuśu pšawje a njejo jomu teke wěcej šło z głowy.
Dokulaž wón pśiźo z praksy, móžo jim wěcej wót togo pokazaś a wucyś.
Wón jo był pódla, ak su Wusoku a Liškow wótbagrowaś dejali.
Měšańcu pólejo z wódu a wobglědujo, co se stanjo.
Mjazy nimi su byli styri źiśi ze Slěpego.
Wóna tak a tak njama kuždy źeń wótcynjony swój dom, ale jano pśi wósebnych góźbach.
09.03. | 13.00 góź.
Wažne jo, aby zawcasa pótrjebnosći a ideje artikulěrowali.
Młodostne kśě na pśikład wěźeś, kaki material, kaka barwa, kaki wušywański muster a kaka cańka se góźi za cypjel.
Ludowa solidarita Grodk pśepšosyjo stwórtk, 16. septembra, do swójeje kafejownje na Georgenowej droze 37.
Prědku nalěwo: Tobias Kaiser z Dešna, kapitan serbskego mustwa.
W bajce wustupujuce zelezne pantofle a głažany kašć su slěźarje interpretěrowali ako pokazku na tradiciju głažkaŕnjow a kowanja zeleza w tom regionje.
Co nejlubjej wariš?
Serbski Sokoł organizěrowašo mjazy jadnotami wuběźowanja w lažkoatletice.
Starosć napóraju jomu někotare "flaki sromoty" we jsy, ako wuglědaju zanjeroźone.
Casnik jo se rozgranjał z nim a z Oliverom Lehmannom (38) z Wobsednych Bórkow, synom pśedsedarja rybacnego towaristwa Siegmunda Lehmanna.
Wulicowanje wó Bronisławje Piłsudskem" awtora Paweła Goźlińskego.
Witko se pšaša.
Konfliktam z drogi njejźo, ale prowokacijam a konfrontacijam wopytajo zadoraś.
Kołoju twórjecych wuměłcow jo pśistupił 1953, wót togo casa jo se wobźělił na wustajeńcach we wu- a wukraju.
Pódnurjańska łoź wunjaso jogo Hudson River dołoj a dalej pśez ocean do Europy.
Cyglany a bolany part jo južo dogótowany.
Šusteroc dwór jo był ten slědny dwór we tom wejsnem źělu a jo lažy w góli.
Stary drjewjany palik hyšći eksistěrujo.
Prědny raz na taku serbsku gromadu stej pśišłej Böttcherowej.
W njom cytam toś te słowa:
Ta spižka jo mě na głowu padnuła.
W maju comy pśepšosyś redakciju NOWEGO CASNIKA na cytański wjacor.
Namazał ju teke som a funkcioněrowała jo.
Na kóńcu njewšednego koncerta su pśisłucharje tak źěkowne za to słyšane byli, až su dłujko a pśecej zasej pśiklaskali.
Teke serbski ceptaŕ Hendrich Jordan z Popojc jo B. Šwjelu k pomocy był pśi tom.
0355/539242 - Maik Schuppan (projektowy wjednik rejowańskego ansambla „Pśijaśelstwo”,
Woni su słyšali w 9 pśednoskach dožywjenja z togo casa, wuslědki wšakich slěźenjow a teke nowe powěsći ze wšakich archiwow we Łužycy, Českej a Rusojskej.
NĚNTO PAK SU ŹOWĆA dosć njeměrne.
… a pśiglědowali pśi pjacenju tykańca.
Wót tych wušej 17.000 bydlenjow, ako k tej firmje słušaju, ga jo tuchylu pśisamem 950 proznych, a to głownje w tych wjelikich blokach z casa DDR w Žandowje, Chmjelowje a Knorawje.
Pśi takem źěle pómysli se Robinson, až jo dalej a wěcej kraloju pódobny.
Tam su jomu pokazali něgajšnu brunicowu jamu Chóśebuz-połnoc.
— „Bog! Buź nam zmilny!“ wołachu łoźniki a běchu blěde kaž smjerś a łamachu ruce. 
Nic licba wuzwólowarjow, ale licba kandidatow, z kótarychž wuzwólowaŕ móžo wuzwóliś, jo za mnjo pšawa měra za raźenje wuzwólowanja Serbskeje rady.
A ma pśez to we wócyma politikarjow a zastojnikow widobnje wušu poziciju.
Pśi wótwórjenju wustajeńce pśedcytaju Grajarki krotke teksty w nimskej rěcy a pokažu filmowe wurězki wót pśedstajenjow.
Starjejše tamnego regiona su swóje źiśi pósłali w pětem lětniku do Běłeje Wódy a nic dwě lěśe pózdźej do Chóśebuza.
Toś ta how ma kradu žyźowaty kóžušk.
Kake wobraze jo Klaus Bramburger něnto sobu pśinjasł do Chóśebuza? Su to starše a nowše, mólowane we wšakich technikach, w modernych a staršych.
Naju pśijaśel z tym zmaršćonym woblicom wali se na naju a dobyśaŕski zawlaco naju do kjarcmy slědk.
Jolic how a tam pitśku mecha wen wisy, móžośo jen z nožycami wótrězaś.
[...] potencial do pśichoda: „Chtož serbski wěcej njepowěda, wjaseli se tomu, až jogo źiśiźiśi źinsa zasej serbski wuměju a rěc w źiśowni na grajucy part nawuknu.
Boehmojc familija 1968: prězy wótpšawa Pauline Mudring, Oskar Boehm ze źowki źowku Heike na klinje a nalěwo Luise Boehm, slězy Boehmojc styri źiśi, druga wótpšawa Renate
Wšykne wobźělniki su dostali myto
Ma za wažne, až Witaj-źiśi, ako kśě se ze serbskeju rěcu dalej zaběraś, na gymnazium pak njepśidu, deje weto dobre póbitowanja měś.
Za woglědarje su we wšakich rumach wšakorake zmysłowe zwucowanja – wšykno w absolutnej śamnosći.
Jegły su w nalěśu swětłozelene a w nazymje wótpadnu.
To njepłaśi jano za wšykne te twaŕske źěła blisko Rogeńskego a zwěrjetnego parka.
Na jsy se we tom stśělašo.
a Wolfgang Kotissek.
Wuchadnišćo jo wejsańska cerkwja.
Kuždy sobustatkujucy jo cytał jaden tekst Lorenca a k tomu swój tekst.
Borkojske drastwowe towaristwo jo měło na swěźenju wjele źěła…
Pópšawem se to pśecej zarědowaś dajo.
Jo to něnto jadnučka sadowa prasa w Gubinje.
Z Chóśebuza/Cottbus. Jadnasćo źiśi jo we nazymskich prozninach wuknuło tśi dny serbsku rěc we wjažy Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
"Ze źiśimi a młodostnymi źěłaś wobraźijo mě wjelike wjasele.
Pśeto to jo rědke rucnikaŕstwo: Rybakari, ak swóje seśi sami gótuju, móžoš w Błotach na palcach jadneje ruki pśelicyś.
Do hyšći měkego gipsa tłocymy bobowki.
„Spomnjeśe na zamrětych“
"Ně, ně, ně!"
Jo na nje pěska dosć nawózonego, ga worduju te same twarde a wobstawne, a derbi se na nich jano něco małko pórěźaś, až dobre wóstanu.
W JEV samostatnje planujomy a realizěrujomy projekty we wuskem zgromadnem źěle.
Wót pětka, 6. měrca, až do njeźele, 8. měrca, jo wjele z nich se na tej źěłaŕni na prozninskem dwórje w Gólinje blisko Gójackego jazora wobźěliło.
To wjelgin markantne a zjawne wustupowanje za zdźaržanje jsy a pśeśiwo dalšnemu bagrowanju jo pak jej teke njepśijaśelow wobraźiło.
Na samem kóńcu starego lěta jo wóna swěśiła 65. narodny źeń, a pónjeźele, 6. januar, jo wjele luźi jej na gósćinje w bramborskem parlamenśe w Pódstupimje gluku žycyło.
Napśisko wóna jomu mócnje ruce wokoło šyje scynijo a jogo zasej wupóškajo.
A luź njeby wěrił, loda jo zasej była połna tedijow.
To njej’ pšawje, až se tak bójm. 
Swěty Handroš teke w burskich kaznjach wustupujo: Sněg, kenž na Handroša pada, dłujko lažy; kenž pak na Huberta (3. 11.) pada, do groble běžy.
Njeźelu, 29. septembra, swěśe na Njepilic dwórje Dwórowy swěźeń, wót zeger 9:30 do 18:30.
Chopiła jo wuknuś dolnoserbsku rěc, a to w Barlinju w tamnej Serbskej kulturnej informaciji (SKI) a teke na kursu w Chośebuskej serbskej rěcnej šuli.
Město jo projekt wupisało, a pśisamem 15 wjelikich firmow jo se za to pśipowěźeło.
W tom wažnem zastojnstwje źiwašo wón na to, až se serbske źiśi w maśeŕšćinje wuwucowachu.
Tam jo se teke prezentěrowali žeńske z "tedijowego kluba".
Ten prědny su nowo stajili, ten drugi jo južo bejny stary.
Pód režiju Domowinskego wuběrka za kulturu a wuměłstwo su wobradowali a w srjejźi jo stojał pśednosk wó online-archiwje "RomArchive" w nosaŕstwje dokumentaciskego a kulturnego centruma nimskich Sinti a Roma, kenž bu mytowany z "Grimme Online Award".
Mudry luź jo raz gronił: »Aplaws jo klěb wuměłca.« Ja cu dodaś: »Aplaws jo klěb teke za lajskego wuměłca.« Motiwacija za dalšne napinajuce zwucowanje njamóžo lěpša byś ako take rědne dožywjenje.
Rytmus w basnjach jo rědny.
Premjera źiwadłowego kusa w Hochozy
Źinsa jo wóna kaž pśewobrośona; wóna mě zaźaržyjo, aby mě spokojom znate cyniła, až jeje starka jo we tej nocy śicho wusnuła napśecej – a wóna jo sebje rědne prjatkowanje zasłužyła…
Slědnu wersiju su wšykne „wótžognowali“ a měnili, až tak by mógał ten historiski Krabat wuglědaś.
Ten spagat jo teke orchester pód nawjedowanim Andreasa Pabsta wjelgin derje wugbał.
Někotare napólske luźe pitśku serbski rozměju, ale nic tak, aby mógali se rozgranjaś.
Wón jo był wěcej generacijam serbskego luda pśikład za narodne a wuměłske procowanje, za zwěrnosć k swójej narodnosći a swójim idealam.
Nastawk jo z lěta 1934, togodla njedejało nas to dalej źiwaś.
Šula jo zachadnu srjodu dostała 15 licakow za wuknikow wót iniciatiwy.
Cil noweje digitalneje biblioteki jo, až prezentěrujo dopołne teksty – mjazy drugim z Bramborskego Casnika, z Wósadnika a z Pratyje, knigły z biblioteki Maśice Serbskeje kaž teke wuzwólone jadnotliwe teksty z wósebnym wuznamom – pśez lažku wašnju pytanja.
Tak smej inspirěrowanej a smej wažne wuznaśa sobu na drogowanje domoj wzełej, a rowno tak to pšašanje: Kak móžomej/móžomy něnto serbšćinu wužywaś, aby naša rěc se zdźaržała?
A pśiduce lěto w Turjeju su dolnoserbske studenty z pódpěranim wejsańskeje młoźiny južo sami wugótowali program.
Źo ga dajo cerwjeny źiśecy wózyk na dymnicy? W Dešnje! Toś ta dymnica na jadnom kšywje w Strjažowje wiźeś jo.
Ale bóžko, jomu gótujo starosć, až to zachopjone źěło njewjeźo se w picańskej šuli dalej.
Wósebnje pśistajone togo hotela su se wjaselili, až su směli naju dožywiś.
Carolina Harpojc jo se naroźiła lěta 1995. Wótrosła jo we kśesćijańskem starjejšyńskem domje, jo dupjona, měła tśoch kmótšow a jo pó starem nałogu pó jaja chójźiła.
Glědajśo na to, až maśo substantiwy wšyknych tśich rodow a teke raz plural pódla!
A to te wobźělniki su nam napisali:
Młoge, ako Rusojska, su prezentěrowali rejowańske kupki na wjelikem jawišću, w slězynje impozantne licby swójogo wunoska na płachśe.
Wót 1. do 3. klase jo Franc był we Witaj-horśe „Lipa“.
Šwigawa jo mimo.
Teke jogo njejo nichten wó tom informował.
A kaka namša jo to była!
cełeje familije pó źěle we Wjerbańskem
Mama groni, až buźo góletko wjelgin małke a njebuźo móc ned z nim grajkaś.
Hubert Šenk, Serb z Gorneje Łužyce.
Nježli se pak jubilej swěśiś buźo, deje hyšći wjele cyniś za ten swěźeński tyźeń wót 7. do 16. junija 1996.
A wšuźi wónja tak rědnje za tykańcom.
Europska rada pódpišo Maastrichtske dogrono za załoženje Europskeje unije.
Gaž se źurja wócyniju, zazni klinkotaty dwójny zuk.
Wjelgin zajmna jo statistika wó zapustach w lěśe 1990.
Aby njeměli drěcynu pśi wuzwólenju, som se pominała rozsud wót wšych", rozkładujo muzeumowa šefowka.
Towaristwo za kanu-sport Grodk jo se dnja 27. oktobra 1920 załožyło.
My docakujomy nowe njebjo a nowu zemju za jogo zlubjenim, w kótarychž pšawdosć bydli. 2 Pětš 3,13
Gaž su byli łapjone, su jich we jsy na bomach wobjesyli.
Šołta města jo Ryszard Kosowski.
A tak jo pśišeł na "Serbsku hawbu".
Doma maś Milence pśedcytajo, co na cedliku stoj: "Na jadno pšosym mysliśo, za zuby chłošćiś škódne jo!"
Jano změstymi docakajomy mócne njewjedra.
Nadawk pśewzejo wót apryla Mila Nagorina.
To jo něnt nowy swět Bernda Pittkunings: knigły a kniglicki pó stach.
To prědne jo słowo z pódpołdnjoweje Chinskeje.
Casy njejsu samo měli dosć jěze.
Tu ideju za to, how we wjelikich ferijach źěłaś a se z tym teke žedne pjenježki pśizasłužyś, jo dostała lětosa w nalěśu.
wok. 1929/1930 Drogowanje do Jugosłowjańskeje a wudaśe Kosykowych basnjow z Latkowymi ilustracijami
W koferowem rumje smy sobu pśiwjadli kopicu muzikowych instrumentow a samo pór głažkow z błośańskimi górkami – ale žeden kobołk.
Kopańce su gmejna w Bramborskej, kótaraž lažy we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
A pótom juska: Ja wěm, až nic nas njamóžo źěliś wót Bóžeje lubosći, kótaraž jo we Jezom Kristusu, našom Knězu.
To mě pśiźo wót Phillipa Mellanchthona, pśiducnika Luthera, kótaryž jo wót někotarych wucbow Luthera se zasej wótchylił a mjazy drugim akceptěrował, až někotare elementy katolskeje namše se we ewangelskich namšach wobchowaju.
Woni se togodla žyce, až se jim groni “Samen”…
Republika Irska granicujo z Wjelikeju Britaniskeju .
Pětš Šurman póbitujo biografiju Bogumiła Šwjele.
Domowinska župa Dolna Łužycy jo za to, až buźo na nowej cełkownej šuli, ako dej se w Gołkojcach twariś, wót wšogo zachopjeńka serbska wucba.
Senowe žni daju se kradu derje domoj chowaś.
Fona planeta.
Połojcne wěcy, tak wóna groni, njecyni. „Njok stojeca wóstaś.
Wón jo tencas źěłał na swójich drastwowych knigłach, jo zběrał drastwy a jo pla nas w Bukowje fotografěrował.
Wěš hyšći, lěc jo se śi we Witaj-kupce spódobało?
Mustwo, kenž jo ako prědne gótowe, dostanjo 3 dypki, druge 2 dypka, slědne jano jaden dypk.
We jśpach su špundowanja a sćěny barwili w nowem burskem stilu.
Aby se to raźiło, njejo wšak pandemija jadnučke wupominanje.
Na Njepilic dwórje su šlachtowali.
Michael Seifert, wjednik chóśebuskego OSZ, teke wobwěsćijo, až jo prezencna wucba za absolwentow hyšći zarucony.
Ned dwa dnja - 1. a 2. februara - su se slědny tyźeń zmakali cłonki komisije Załožby za serbski lud ku klawsurnemu posejźenjeju.
Wjele jo ta pilna šlodaŕka teke rozdariła.
Alternatiwnje móžośo teke jano połojcu butroweje kremy pśigótowaś a za namazanje spódkow a za zwjerchny bok wześ.
Pohla a Fr.
Na twardu zemju!
Pśedsedaŕstwo jo na to pokazało, až jo wjelgin wažne nawězaś zasej kontakty ku kupkam a towaristwam.
Koncern jo měł do kóńca awgusta cas, to pśespytowanje dokóńcowaś a dopokazaś, co jo na tom spadowanju wódy wina a co dej abo móžo se cyniś, aby naturu pśed dalšneju škódu woplěwali.
Pšašaś, źo jo pomoc trjebna?
Luźi a scenerije jo wón kradosćiwje wopisował.
Spěšnje, jo, pśespěšnje jo se ten cas minuł.
To jo twarjenje pjerwjejšneje Serbskeje cerkwje w Grodku.
Som take diskusije z drugich jsow znała, źož som se wobźěliła ako reportaŕka serbskego rozgłosa.
NC buźo se dalej pšašaś.
We Nowem testamenśe su pak wjele změnili.
Janźelik jo jen z teju nitku k Willijowej krotkej broźe pśišył.
Cystu marchwej do smužkow rozkšajaś, z ławrjeńcowym listom, rozkšajaneju cybulu, cukorom a wosuchu wariś, daniž njejstej marchwej a cybula měkej.
Za take wjelike zarědowanja wěcej njejo pjenjez dosć.
Po dłujkem casu su zasej raz do Dolneje Łužyce pśišli a toś su how wósebnje šulske problemy w Dolnej Łužycy wobjadnali.
Njeznatych pśicynow dla njeběšo wjele daniž z pšawym pśijaśelstwom daniž z gromadnym muzicěrowanim, lěcrownož atmosfera jo pśecej pśijazna była, ale stupkaŕ byś som mógał a wjelgin póžywał.
Pótakem jo to teke aktiwne woplěwanje kultury wót boka spěchowańskego towaristwa "serbska rěc w cerkwi".
Ja lazujom, až wjelgin wšakorake luźe su byli na tej demonstraciji.
Pozitiwnje jo, až naše wukniki by sedym lět serbsku rěc nawuknuli a se pla nas teke ze serbskeju kulturu a ze serbskimi nałogami zaběrali.
Nic razka informaciju njejsu dalej dali!
Steffenowa nam groniła.
Friese, pśedsedaŕ wokrejsnego sejma dr.
Nejlěpjej snaź jo, samsku barwu we wšakorakich nuansach wužywaś.
Jawišća budu na tśich dwórach we jsy – wu Ungerojc, Wojtojc a na Łobeźic "górskem grodku" ‒, kaž teke pśi cerkwi.
Hupac jo źaržał namšu 22.10 w Mosće.
Kněz faraŕ Šwjela prjatkowašo nad słowom 1. Tim. 2, 1–6, kótarež nam groni, kak se kśesćijan ma w politiskich wěcach, rozmjej 1) bjatujucy njaso swój lud k Bogu, 2) prjatkujucy njaso Boga k ludu.
Ako su byli Górnoserby cłonki Maśice, tak su teke Dolnoserby Maćicy Serbskej ze sedłom w Budyšynje pśisłušali.
Su wótwórili běrow za serbsku rěc w Wórjejcach
Wón jo był łoni ducy z ralbicańskeju procesiju.
Něnt mamy jadnogo mjenjej, kenž jo we wobyma Łužycoma aktiwnje za to serbske statkował.
Južo za chylku jo była ta wěc pak jasnjejša. „Njej’, jo to było raz rědnje.
We swójich wideo organizěrujo a moderěrujo rozgrona z powědarjami wšakich rěcow.
Młogi raz se dogroniju za kafejpiśe.
Togodla jo H.
mjazynarodny folklorny festiwal "Łužica – Łužyca – Lausitz".
Pětko plějašo, Robinson pak zapśimje delku, ale mórjo šumjašo a chytašo delku, aby małe pjerko była, tak až běšo Robinson wěcej spód delku ako na njej. 
Ale snaź buźo tam pó casu mója nowa domownja …
Kuždy dej raz nawóžeń a kužda raz njewěsta byś móc.
"Něnt pak cynim to jano hyšći za sebje, na pśikład, wjele dešća jo padało w Trjebinje", wón groni.
Smy se kśěli tegdy ako wóni pśeśiwo wótbagrowanju wobaraś.
Na Serbskem bliźe dnja 6. měrca jo była tema „Žeńska, móc a ewangelska cerkwja“.
Stakim jo ten tšach, až Prožym buźo se wótbagrowaś, nejpjerwjej wótchylony.
Teke wu Frahnojc su zapustarje załožyli.
Jo, to jo nas wjelgin zaźiwowało!
Slědkoju wumrějo w slědnej minuśe źasetego dnja.
To se wě, až su byli wšykne wjelgin narske, co w chronice stoj.
Wětošojska serbska cerkwja jo něnto wjelgin rědna
W Toki Pona se wjele zestajanych syntagmow wužywaju, dokulaž wopšawdna kompozicija njeeksistěrujo.
K drugemu jo to wjelgin derje pokazało, až jo zgromadnosć Serbow w Dolnej a Górnej Łužycy wětša ako te kulturne a rěcne rozdźěle, až jaden cesći a respektěrujo tu rěc drugego a wopytajo ju rozměś.
W klubowni serbskego internata su powědali w ramiku SMILE-projekta.
Nowy pśitwaŕk za wognjowu woboru jo dwójorěcnje pópisany – nimski a serbski.
13-lětna Michelle, jeje rownolětna pśijaśelka Emma a Felia (5) – ta nejmłodša w tej runźe w Rogowje, co se měś pó nima.
Kak dłujko źe musym hyšći pśi was wóstaś.« Twarde wuchytowanje napśeśiwo swójim wuknikam.
Nadawk za wótkubłaŕki a wótkubłarjow jo był, toś to tšojeńko jich źiśam wulicowaś, te małe źe su dejali kócora Findusa namólowaś.
Pśez kšomu talarja glědaś, jo wažne.
Pozdźej su Měto Nowak-Njechorński a dalšne serbske žurnalisty a kulturniki na casopisu dalej źěłali.
Jeruzalem jo stolica Israela.
Snaź su byli wót źiwych gusow?
Pśiglědarje a gósći budu teke zastarane.
Pó wójakowanju we Francojskej zgubijo toś ten Serbow wětšy literarny talent na Balkanje swójo žywjenje.
Za to jo se pla luźi drastwine źěle wupóžycył.
Statny sekretaŕ MWFK Tobias Dünow w slědnej Serbskej raźe.
Wuběrk jo pśipadny a my njamamy na to žeden wliw.
W Drjejcach su chopili twariś dom za wšake słužby.
Z wótstawkom nejdalšej rozšyrjony gałuz Tupiskich rěcow su Tupi-Guaraniske rěcy.
Pśizwólili su nejpjerwjej 25 projektow.
Wóna jo se zasajźowała za lichy a kritiski žurnalizm.
Slědkoju ga maju bajki pśecej něco pótajmnego na se.
Až ta mólba se dostanjo do Serbskego
Ale dopołdnja 18. apryla 1864 jo se 3. pšuskemu pioněrskemu bataljonoju raźiło Düppelske nasypy dobyś.
Wóni zestupachu togodla do rěda a chapjachu swóje wójnske rejowanje.
Jentojc (Rowniska šula)
Ako jo było źowćo samo, jo zachopiło mazańc a twarožk jěsć a wino piś.
Srjejź 2019 jo se startował na Uniwersiśe Adama Mickiewicza w Póznanju, na tamnem wobłuku za keltiske studije, slěźeński projekt, kenž jo se pśedewzeł pśirownowanje situacije dolnoserbskeje a bretońskeje rěcy źiwajucy na to, kak preguju nowe powědaŕki a powědarje daneje mjeńšynoweje rěcy to rěcne wuwiśe.
Jezus se pśiwobrośijo nanoju a k njomu groni: »Jo, gaby ty mógł wěriś!
Su ga měli prědk, tam twariś wjeliku kupnicu z dwěma źěloma.
"Ale to ga jo balo!"
Spěšnje su domoj chwatali, ale jo było pśepózdźe.
Wšykne smy pśežywili lěta Drugeje swětoweje wójny a jeje groznosći, smy tšadali a casy samo knorali – tencas som prědny raz wurozměł, co mě chóśebuskego měsćańskego źěła Knorawa zapšawym wugronijo.
Wokoło 250 000 markow jo za toś te a dalšne twaŕske źěła pśedwiźonych.
kapsne kniglicki 150 bokow
"Kak jo było w Lyrumlarumskej?" pšašaju sotśicki.
Měrnje běžy Odra pśez krajinu njedaloko Pśibrjega (Eisenhüttenstadt), źož se wulewa Nysa do njeje a źož wokus dalej teke Pliška (Pleiske) se z njeju zjadnośijo.
Karin Kühlowa jo wulicyła, až loda měsćańskego źěla eksistěrujo wót 2006. Wšo jo zachopiło z togo, až rumnosći su byli liche a proznota jo kněžyła na Cužce.
Ten samy wobstoj z dweju dujawowu, kótarejž wordujotej – raz jadna, raz druga – z ruku gibanej.
Andra Pradeš jo zwězkowy stat Indiskeje.
Som wjele z pśijaśelami cynił.
Jatšowny SEKT
Južo na 16. juniju se pak nowa sezona zachopijo.
Južo 8. februara su turjańske swěśili zapust, tencas jo to był 135. jubilej, muskecy zapust jo měł 70. jubilej.
Chtož co wěźeś, kake nowe a teke južo pitśku starše serbske knigły a kniglicki dajo, ten to zgónijo mjazy drugim w Lodce w Serbskem domje w měsće.
Wy ga wěsćo, až spytowanje wašeje wěry hugbajo sćerpnosć.
Tych pak njejo se žednje bójał.
Za nas slěpych radijo jo wjelgin wažne.
W pódzajtšnej Nimskej su wósebnje kisałe górki teje firmy znate a woblubowane.
Młoge su 80 a wěcej lět stare.
Wot 1. septembra deje płaśiś 2,30 markow!
Aby młodostne se derje culi, by dejali wóni městno tak serbski a modernje wugótowaś, ako se jim spódoba.
A dramaturgowka pokazujo hyšći wša zagórjeta na wósebnu tuchylnu aktiwitu źiwadłoweje pedagogowki Julije Jankowscyneje.
Te se wótměju znowa kóńc junija w Korutańskej/Kärnten w Awstriskej.
Stolica jo Erfurt.
Chtož Hochozu tšochu znajo, wě, až jo to ten połdnjowy źěl jsy, kenž jo swójo mě dostał pó tych zasłužbnych serbskich procowarjach, tych Grysowych.
Wšednje słyšyśo serbski rozgłos na UKW 93,4 MHz a na UKW 100,4 MHz.
Gaž Jezusa hupyta, padnu k jogo nogoma, pšosašo jogo wjelgin a źašo: Mója źowka lažy na huměrach, ty kśěł pśiś a twójej ruce na nju połožyś, aby zdźaržana była, ga buźo wóna žywa.
Lobert (Žylow) a k tomu B.
W drugich jsach maju luźe seno na groźach, na chlěwje.
Ga hyšći njamaśo žedneje wěry?
W tśinastem zwězku wopisujo se synchroniska, w styrnastem historiska fonologija.
K jich pórěźenju su jagarje kupili mašinu za mulchowanje.
W depšćańskem źělu Pólskeje bydlitej žeńska Helmuta Rańška Lowiza Rańškowa z rodom ze Žylowa a Berthold Pan z rodom z Turjeja, ak móžotej serbski a stej serbskemu publikumoju znatej.
Głosny kwakot pak teke pśiwabijo njepšosonego gósća.
Se cesto groni, až jo Górna Łužyca kraj tych towzynt kśicow – tych pśi drogach a domach, na pólach a na kjarchobach.
Prědne pisne wobspomnjenje zapusta z pśeśěgom we historiji jsy jo z lěta 1667! Ale akle wót lěta 1840 jo dopokazane, až su tak swěśili zapust regularnje.
To pokazuju w Serbskem muzeju
Za to dejmy se źěkowaś znatemu wobsłužowarjeju kamery Jürgen Braueroju.
Něnt ma pśisamem 20 wót nich w groźi a na pastwje, a k tomu jo załožyła ze cłowjekom we jsy mału lodu.
Ale teke wjele wašnjow a nałogow jo na pśězy nastało.
Wušk jo wótłamał konwencionelny.
Tam su mjeńšyny mjazy drugim pśedstajili swóje kulinariske wósebnosći.
Wejsna tofla Schkeitbar, za nim jo wiźeś cerkwja, źož jo było něga pśedkśesćijańske serbske kultowe město.
Melodiju jo napisała młoda Serbowka Katrin Lehmannojc z Lubnjowa.
Tenraz budu how tśi take zarědowanja - 4. februara w Hochozy a 6. februara we Wjerbnje.
Wone zwenka Dolneje Łužyce lažece regiony cuju se ze swójeju narěcu z nami blisko zwězane a wjasele se teke nad dolnoserbskimi namšami.
Jens Martin w Prožymje.
wałtoru, 25.1.: Muzika rad słyšana - rejowańska muzika ze 4 lětźasetkow
Tema dej byś "Błota".
Te njejsu jano w Chośebuzu, ale w cełej Dolnej Łužycy.
A głodna teke som.
To pak dej se staś cesnoamtski - město co pśidaś 40 000 markow.
Kontinuitu mjazy teju stareju „germańskeju“ a noweju słowjańskeju kulturu njejsu archeologi mógli doněnta wěsće dopokazaś.
A to teke na wusokošulskem niwowje.
Toś cu něnt dalšne rubriki zawjasć a pšawidłownje pśinjasć nowosći a tšojenja na wšakich pólach.
"Źiśam kupki ‚Wacki’ w Domje za źiśi a wuknjenje jo se kśěło wustupiś na wjelikem jawišću."
Wšykne pozitiwne wěcy, kótarež su wuznamjenili dobre mě, dobry "image" našeje šule ako pśipóznate abiturne kubłanje, zaběranje ze serbskeju kulturu, woplěwanje serbskich nałogow a dobra familiarna atmosfera smy kśěli dalej zdźaržaś a dalej wuwijaś.
Praske a Chośebuske su na prědne městna pśišli.
Te małe carne flaki se pokažu ako wuchace.
Wón pśinjaso wrobloju kórbik a powrjoza k brjogoju rěki.
Wóna jo rozpšawiła Otu Wićaz, a dokulaž wón jo skoboźił basnikaŕku.
Karina woła: »Ja cu jěś se kupat k Delankojc gatam.«
Wóna ma pśecej zasej nowe ideje a pyta za drogami k pólěpšenju a wóžywjenju źěła za serbski lud.
Telik luźi na loźe njejsom hyšći žednje wiźeł!
Dla cogo, to njemusymy how wopisowaś, to drje kuždy wě.
Luźam cesto to źěło nejwěcej se spódoba, kenž rowno pśed sobu lažecy mam.
Dłujko kacka płaco.
Božko jo to lěto pśemalsnje pśejšło.
„To se njerozmějo samo wót se“
Stolica a nejwětše město rědko wobsedlonego kraja jo Ulanbatar.
Wón smjerś póžrějo nimjernje.
Musyš cakaš!
Pochada originalnje ze pódwjacorneje Azije.
Šypate łopjena maju wutšobojtu bazu.
"To bydleńko jo pópšawem za staršeju starjejšeju zmyslone było, ale naju starjejše su hyšći na cajku a togodla smej jo 2007 k pśenajmjeśu ako prozninski objekt do interneta stajiłej.
Mócny wětš a huški su gónili pěsk a humus jadnogo póla pla Wjerbna górjej.
To buźo Mjertynowy źeń.
K tomu su wustajone wšake rědy, wót sajźańskego koła až k paslickam.
Kšetarje zabijaju kšety, gaž bury to kśě.
Wušej Nobelowego myta, Szymborska jo dobyła pólskeje rědy: Rěd Běłego Jerjeła, Rěd Wózroźenja Pólskej, Złoteju Kśicu Zasłužby a Medalja „Gloria Artis”.
Mimo togo wuzwólowanja nowego bramborskego parlamenta, nowego krajnego sejma 1. septembra, móžomy někak w samskem casu teke hyšći wóliś 5 cłonkow noweje pśiducneje Rady za serbske nastupnosći – krotko: Serbskeje rady – za legislaturnu periodu 2019-2024.
Pótom gronimy, až „něchten někomu rědnego boga wobraźijo“ abo „něco k bogoju dajo“.
Dołojcnej smužce wótprědka a wótslědka zekśiwi.
Měto njeběšo ten źeń jadnučki ze swójeju foru ducy mjazy zagonami slězy Depska.
Teke bratš Metak se how pilnje angažujo, a to na pśikład we wognjowej woborje abo ako zastupny pśedsedaŕ w Domowinskej kupce.
Njewšedne póstarcenje
Za to eksistěrujo webbok informěrowaś wó tamnych produktach.
Lube źowćo, pušć mě nutś!"
Toś te koncerty su teke dla togo wjelgin wažne, dokulaž mógu se zmakaś luźe ze wšakich jsow a how teke swóju maminu rěc słyšaś a powědaś.
We knigłach wobjadnaju se mjazy drugim temy ze žywjenja Słowjanow we pódwjacorje Nyse a Odry, grod pla Menkendorfa, grody pla Smeldingera a dankowy system, zemjany pla Wehningena a Jabela a druge.
Wóna sama jo na wobradowanju z chwalecymi słowami wobspomnjeła to koaliciske wujadnanje CDU, SPD a Zelenych.
Wótgólone włose pokazuju pla mnichow a mnichowkow pó cełem swěśe na status pócnosći, pla wójakow na status pśisłušnosći a něga tež na hygienu, wóni su wšak teke symbol wjelikego póniženja na pś.
To teke płaśizny dołoj tłocy.
W Baškiršćinje dwě warianśe wokalneje harmonije wustupujotej.
Strowe a młode, rědnje a pśistojnje woblacone, pó žylojskem wězanju z wusokimi sukami, stojachu wóni do poł wokolice jadna ak druga na jawišću tak ako wěnk wót samych jadnakich kwětkow.
Z małeju procu mamy tak za krotki cas słodne a strowe pśiběranje.
My łojachmy ryby, a wóni nam pokazowachu, kótre kórjenje a kaki sad na jich kupje jo k jěźi. 
Wosebnje w 19. stolěśu, z industrializaciju jo se jich połoženje drastiski změniło.
A Krabat jo dalej wózjawił, až swóje póla a wše grunty do styrźasća zagonow rozkuskujo a až te zagony swójim něgajšnym póddanam dari, aby byli jich swójstwo na wše case [...]
Faraŕ Dieter Schütt ze Žylowa jo na serbski wužognował kamjeń k wopomnjeśu Tšawnice, ako jo se wótbagrowała lěśe 1982.
Julia Deborah "Julie" Kavner jo US-amerikańska spiwaŕka a grajaŕka.
Na pśedwjacorje prědnego maja se staja na jsach Dolneje Łužyce majski bom – zwětšego na jsy abo na drugem lichem wejsańskem městnje.
K tomu hyšći jadna spinka – a gótowe su Lutki!
Pśipódla glědašo tež za drugimi rostlinami. 
Noackojc pokazujotej śańkej cygla, ako stej se njedawno nadejšłej pśi wupórěźenju kšywa.
Dwa dnja su sejźeli, prědny źeń až krotki do połnocy, na kóńcu weto hyšći njejsu byli wšykne pjerka drěte.
Zwiski tych dawno pśenimconych regionow z našeju dolnoserbskeju kulturu źinsa su se mě akle pśez wobšyrne rozkładowanja kněza Langi wuwědobnili.
Friziske źiśownje a horty dajo wót 1989. Wót tegdy jich licba stawnje pśiběra.
W pówětšu jo wjele soli a joda a njejo žeden proch.
Dobyśarje dostanu wopismo a pjenjezne myta we wusokosći mjazy 20 a 35 markami.
Łužyska wósobina a pózdatny Serb jo ze swójimi ekspedicijami wažny zakład za dobywanje pódpołdnjowego kontinenta stwórił.
Tak ja sebje teke gronjach: Gaž te škórce k nam zasej pśidu ako prědne nalětne pósłańce, ga wiźimy, až źo zasej k nowemu žywjenju.
Heinrich Harting, zjadnośenje serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina: Našo towaristwo wobstoj něnto wušej 50 lět.
Tak dokradnje njejo to hyšći wěźeła w casu naju zmakanja.
Smej byłej doma dwě góleśi, bratš jo wósym lět młodšy ak ja.
Pśez to zgubijo něźi 85 luźi swójo źěło, jo wón měnjecy.
Snaź móžośo to k wěsći daś w jadnom dopisu na redakciju Nowego Casnika.
Lubnjow/Lübbenau: W lubnjojskem starem měsće budu wót 14. až 15. decembra gódowne wiki.
Slěpjańska Domowinska kupka planujo knigły k tej wustajeńcy.
Krabat a kral stej stan rozkazowarja skóro wusnuchliłej a ako mušce se pilnje na wobradowanju wobźěliłej.
W nejžlěpšem spomnjeśu jo mě wóstało wulicowanje staršych luźi wó »našom« plonje.
Dobywaŕ dostanjo kokota.
Samo šćokanje ma něco lubego na se.
Twarjenje pśiwóda jo se wótstarcyło.
Jatšowne pónjeźele cotej do Bórkow kólasowaś.
To cyni z kuždym łopjenom.
Pod nawjedowanim jogo sobuźěłaśerja su pón tu łoź twarili.
Lětosa jo prědny raz był tšanterowy mark, wjele familijow jo pósćiło źiśece drastwy.
Sam pak njeby mógł muzej taki kup realizěrowaś.
Tak jo se sednuł na moped, jo jěł do města na burski mark a glědaj, južo za krotki cas jo było wšykno rozpśedane!
Prědny raz we starem pismje wobspomnjeta bu wjas we lěśe 1346 ako .
Tak jo - na kuždej gromaźe něchten měł powědaś »wó narodnem žywjenju w Górnej Łužycy a w Dolnej« a něcht drugi źaržaś pśednosk na někaku serbsku temu.
Cuju se z nimi zwězana, dokulaž cu tež kulturu Serbow na zajmnu a pśeznanjecu wašnju dalej njasć".
Se wě su teke te "wuškowne" pśisamem 50 pśinoskow kradu zajmne – wótekšyjśo je sebje! Premjera Serbskeje pratyje 2021 buźo pětk, 2. oktobra 2020, zeger 18:00 w běłogórjańskem starem konsumje.
Kwiśonki su módre, wótergi rožojte abo běłe.
A ten cas w Chóśebuskej LODCE, co wó tom mysliśo?
To płaśi na pśikład teke za nowu cełkownu šulu (Gesamtschule) w Gołkojcach, ako dej se skóro twariś.
Mě jo pón tola jaden pśišeł, taki chudlaz, až co se mě braś, a ja – som se jogo brała, dokulaž jo mě jogo luto było.
Wjerašk jo serbska namša njeźelu dopołdnja w Rogojskej cerkwi była.
Ale niźi žednogo slěda wót njeje.
Marja Rejnusowa jo mě wulicowała, až stej byłej za cas jeje młodosći w Prjawozu dwě pśězy jano za nježenjone źowća, jadna za te młodše, druga za te starše.
Šramojc Maja wudajo se tejerownosći na studium, ale nic tak daloko: Wóna buźo studěrowaś w Lipsku serbsku rěc a stawizny (historiju) na ceptaŕske.
Teke na drugi part su kónje w Žylowje wjelgin wužytne.
Muzeje wokrejsa Sprjewja-Nysa su pśepšosyli na 6.
Raźona generalna proba jo była 9. měrca w Serbskem domje w Měśce.
Buźoš w dolnoserbskej bibliotece teke wabiś za serbske cytanje? To ja cu.
Bernd Fabritius jo sebje wzeł cełu góźinu za rozgrono ze źewjeś wuknikami 12. lětnika.
Pśiglědarje budu móc z nimi do rozgrona pśiś.
Młode bury z krejza wokoło Christiana Bramera su źaržali, což su łoni zlubili: Wóni su drugi stog natwarili, pśi zachopjeńku Běłeje góry.
To su byli: z Dubjego Jürgen Kochan, bur Nowak, Zerum a Bußley, z Ressen bur Quarow, z Wjerbna bur Dalic, z Liškowa bur Hanzo Rychtaŕ a Gozda bur Jörg Laust.
Na gluku a k wužytku Serbow jo doktorka juristiskich wědomnosćow namakała we nowo załožonem bramborskem parlamenśe źěłowe město, ak jo ju ceło wupołniło a k statkam góniło.
Njehopěraj se, pótrjebnemu dobroś cyniś, ma-li twója ruka teliko wót Boga, až pśemóžo take cyniś.
Tak smy pśi našych wobzamknjenjach respektiwnje pśi tom, což smy do rady dali, pśecej na to źiwali, až musy to byś k rozměśu.
"Ja som spokojom, až mógu w tom casu korony hyšći źěłaś", groni wóna.
Wustupiju spiwaŕske towaristwo „Liederkranz“ z Gogołowa a dwě solistce Konstanze Schröder (na wiolinje) a Sarah Smith (na akordeonje).
Něnto se pśemyslujo, lěc wušmarnu słowo "rasa" ze Zakładneje kazni Nimskeje w artiklu 3, což ja by witał, dokulaž spócetnje su słowo "rasa" jano wužywali za póddružyny zwěrjetow.
Lysann jo jadnotliwych sponsorow wuwołała na cesnu reju, a te su z radosću pśišli a se ze zapustarjami wjerśeli.
sobotu, 8. januar:
Skoka w krejzu a woła: "Ja wěm!"
A kral njejo se kśěł wěcej z takim tšašnym pachołom zaběraś a jo Krabata domoj pósłał.
Lažko njejo było we 1950ych lětach, wen jěś z DDR a dostaś jězdnicku do Basela.
To jo wósebnje jadnej žeńskej nadpadnuło, a wóna jo se z nama dała do rozgrona.
Taki rědny žnjowny wěnc pyšni wósadny rum wósady w Kórjenju.
Toś jo se raz dobra góźba namakała, ako jo była Anka pla kumpanki na narodnem dnju.
Gaz ten stopjeń jo 5, nje smjejośo hyś do góle.
Kužde druge lěto wugótujo institut mjazynarodny ferialny kurs za serbsku rěc a kulturu.
Wence stej Milena Stockowa a Manuela Drinkmanowa ze źiśimi walkowałej.
Toś su byli cłonki chora „Łužyca“ napšawdu wjasołe a glucne, až su mógali pó dlejšem casu zasej raz wustupiś na dlejšem koncerśe w Dolnej Łužycy.
Naše prědowniki su byli wěcej z pśirodu zwězane ako my a na te domacne móžnosći se luźe we ryjnych casach wěcej domysliju.
Ten błośański złosnik Za tym ak H.
A te burstakarje su wjasołe a źěkowne.
w bóśonowem gnězdźe? Jadno tych młogich bóśonowych gnězdow w Dešnje jo na dwórje Petera Woraka.
Wjasoła mysl kuždego pśima, teke lětosa zasej.
Byśa ze wšakich regionow Błotow twórje to "jědro" chromowego kompleksa togo muzeja, kenž wopśimjejo něźi 20 twarjenjow.
Glej, srocki, gnězdka, słodkosći su zguslowali za swajźbu.
Te su powědali z nim serbske.
Som pśecej akceptěrował, až wšak njejsom wódupjony.
To škrodawa se wjelica.
Günter Buchan seśi za rybyłojenje sam „šyjo”.
Tam stej powědałej P.
Dwě lěśe stary synk burja Staroski jo na dwórje do juchoweje jamy padnuł a se zalał, nježli pomoc pśiś móžašo.
Wilfried Lösky, kupka Nowa Niwa – 07.04.1966
Škoda, luź by mógał płakaś.
A slědkoju: Šule deje serbsku rěc mócnjej dowenka prezentěrowaś, wóna dej byś we šulach a jich internetowych prezentacijach widobna.
Ewangelizěrowanje w Krajnocerkwinej wósaźe jo pón nimske była, a jo gnuła wutšoby.
Gaž se Wam zewšym njoco, tu korona-krizu tematizěrowaś, ga jo to teke derje k rozměśu.
We wuslědku dej wiźeś byś wótegrono na slědujuce pšašanja: Co su znamjenja "zelenego" města? Kak móžo se reagěrowaś w měsće na změnu klimowych wobstojnosćow? Kak móžo město bywaś městno, źož luźe maju dobre a rědne žywjenje, a źož su se nastajili na pśeměnjatu klimu? Dokradne moto wuběźowanja jo "Mój hyšći wěcej zeleny Chóśebuza ako dej wuglědaś za tśiźasća lětami".
Won jo měnjecy, až nałogi se zdźaržaś budu.
Za zarědowanje pśizjawiś mógu se ceptaŕki a ceptarje w TiS pód numerom 18C980401.
Pśi tom ga se wjele rejujo, pśed swěźenim, na njom a teke pó njom.
Awtorka je dwójcy pśedstajijo: .
Wuchadamy z togo, až mjaztym jo wětšyna cytarjow fakty wuzgóniła.
Cełkowna suma móžo maksimalnje byś 2. 00 0 euro.
Togodla njejsu wšykne źiśi mógali wěcej tam chójźiś.
Serbske cłonki kněžaŕstwowych partajow w Sakskej su 14. januara wobradowali wó tom, co z aktualneg kněžaŕstwoweg programa jo se zwopšawdniło.
Znate su te wiki dla swój wobšyrnego programa "Lipsk cyta" .
Pšašani matej cyniś z naturu.
Pśeto južo wónej – Nowcyc Wylem a Edith – stej měłej pśěg, stej źaržałej byka a swinje, a stej jězdźiłej do města na mark marchwej pśedawat.
Wšykne su byli dobreje mysli - teke dla togo, dokulaž smy słyšali ducy powěsć wó Lubnjojskem nykusu.
Žedne bury pak njejsu wěcej kśěli, až naše krowki na jich łuki pušćamy.
Take rozdźěry su dawno znate, chto pak nět napšawdu něco cyni?
To se wě – tužne jo, až serbstwo tam zachada, ale wóno njezachada hynac ako we kuždej drugej serbskej jsy Dolneje Łužyce, a wóno jo chopiło zachadaś južo wjele pjerwjej, južo we casu, źož su ten film wót Zabroda wjerśeli, jano až we njom njejo nic wót togo wiźeś.
Mazaryk, prědny prezident Českosłowakskeje republiki.
Kak móžomy z połneju wěrnosću źins na to wótegroniś?
Tak źejo ten kněz, kenž jo śi stwórił: njebój se, pśeto som śi humógł, som śi z twójim mjenim wołał; ty sy mój!
Cłowjeske śěło trjeba za žywjenje dwa do pěś gramow kuchniskeje soli za źeń.
Toś su jen pśerězali a ako granicny a cłoński bomc wužywali na mroce mjazy krajoma Askanierow a Welfow pśi wujězdźe jsy Lübbow.
Mamy gluku, až Fred Kaiser jo naš šołta.
Za to jo wón dejał na wjacornej reji wěsće wósebnu rundu wudaś, to ga jo było tśeśe lěto zasobu, až jo wón sebje cesć prědnego krala wudobył.
Dopomnjeśa Fryca Nakońca znanje wó jogo pśeznanjenjach: »Naša swójźba licašo sedym wósobow.
Cełe žywjenje, wšo, jo hynac, teke za Serbow Wót 3. oktobra 1990 njeeksistěrujo wěcej DDR, kraj jo pśistupił Zwězkowej republice.
Pśiwześarnje w měsće
Lubin/Lübbenau
Rozgranjamy se serbske, teke z Helenu Heisigoweju.
„Mója wěra jo była mój šćit“
Wuseła som je do stareje papy za jaja.
Za to se góźi wósebnje derje tak pomjenjone kino z ilustracijami.
Woswěśe how wót 1. do 5. februara jubilejny zapust.
Chtož pak jo sebje naraźenja k strowemu zežywjenju wót Hynca Rychtarja w łońskej Pratyji pśecytał a k wutšobje wzeł, by dejał zapšawym južo někotare punśiki lažčejšy byś a se pśez to wjele lěpjej cuś.
Toś te griby su drje rědke, ale w Tšupcańskej wokolinje som je teke južo na wjerbach a na sprochniwych pjeńkach namakał.
Nět jo wjelike wjasele we jsy.
Swěźeński pśeśěg stej nawjedowałej Christian Halko a Ulrike Maceicojc.
Teke k swětosnemu programoju jo słušało, až na pśikład w kulturnem wobłuku wjelgin angažěrowane wuknice a wukniki su se cesćili.
Pśez jeje angažement jo Kulow wordował pócesćony we wuběźowanju „Rěcam pśichylona komuna ‒ serbska rěc jo žywa“.
Buźo se seś stłajuce a górjej stanjo njestłajuce.
Ja njejsom była na źěle.
"Pśiźoš mjasec pśejěsno", jo groniła Casnikoju nowa serbska zagronita w Gołkojcach.
Naša duša póchada wót njebja a dla togo teke trjeba swóju carobu wóttam.
A se njemyslim, až to jo někake łojśe za sensacijami.
Co ga by było, gaby se pśi tom něchten wót wuknikojstwa abo z wucabnikojstwa z tym wirusom inficěrował? My wšykne w takem paźe by dejali do kwaranteny.
Wón stoj za fairne zgromadne źěło "na wusokosći wócowu".
Tuchylu pśigótuju 16. kalendaŕ „Stog 2020“.
By se wjaselił, gaby dostał pón take źěło, kótarež ma něco cyniś ze sportom.
Jeje mama Roswitha jo wuwucona šlodaŕka muskeceje drastwy.
Jich ideju su we Wokrejsnem domje w Baršću pódpěrowali, teke dla togo, až we wokrejsu Sprjewja/Nysa taku wažnu šulu hyšći njamaju.
To jo bejnje blisko słowoma.
Wjele rědnych byśow a zagrodkow tam wiźiš a teke pyšne grajnišćo za źiśi a ned pśi njom nowy dom z napismom "Dorfgemeinschaftshaus Zahsow".
Běda tym, kenž sami se za mudrych źarže a maju se sami za rozymnych.
Gaž se boganjebójazny wóthobrośijo wót swójeje njepšawdosći, kótaruž wón jo cynił, a cyni něto pšawje a derje, ten buźo swóju dušu žywu hobchowaś.
Wón jo jadnučki stat z rusojskeje Turkestanskeje, w kótaremž se njepowěda turkojska, ale tadźikiska, irańska rěc.
Dalej su byli mjazy gratulantami H.
Mimo togo se wužywa teke za jěšnice, likery a ako źěl wěrcowych měšańcow.
To z wódu jo dobra ideja była, nic ga?
Konkretne wótmyslenja za 2021 njamam.
W septembrje togo lěta kśě pśi góźbje 20lětnego wobstaśa prědnych partnaŕstwow pśepšosyś wšych 6 partnarjow na jubilej do Baršća.
Jeje pominanje jo, až se słowo „gymnazium“ w njom dalej jawi.
Mjazyrozpšawa něnto pśedlažy.
W tom śěžkem casu su jano zarědowanja "z daloka" móžne, ako na pśikład Wuměłske wuběźowanje a Comicowy projekt.
Program za źiśi wugótuju Dolnoserbski sekstet, Dolnoserbski źiśecy ansambel, Bernd Pittkunings.
Na cerkwinskim kjarchobje jo jogo row.
Woglědarje wuknu pśez nowe tofle na dwórje groźišća.
Wósebnje jo wóna se zajmowała za LGBT-zgromaźeństwo w Pólskej a jo wobglědowała, kak casnikaŕstwo, mjeršniki a politikarje rozšyrjaju stereotypy.
24.11.2018 | 13.30 góź.
P la problema felujucych ceptarjow som ja slědk myslił na cas ako zastupny direktor za wólbu pówołanjow.
Žywjenje a to dobre dobywaju mócy.
Slědujśo nam teke na twitterje!
Styri cłonki band "Ohrenpeyn" na "Pestfest" z koklowarjom.
To ako teke planowanje twaŕskich fazow słuša wšykno k tej aktualnje běžecej „wugbaśowej fazy 3“ togo projekta.
ja lubuju knigły! Cytaśo Wy teke raźi? Co su Waše nejlubše knigły? Wjele źiśi lubujo bajki.
Majestetiski wita barokna wjaža ewangelskeje wósadneje cerkwje a farski dom woglědarja.
Podobnje jo było w cełem wokrejsu.
Muske pśiźechu ze špódu, kopylcom, sekeru a z widłami, grabjami a cepami, a hyšći druge njasechu bardo, wochlicu a kólasko; a naslědku se pórašo kopica rybakow z pśěźeńcom a šturlawu, kenž pśed tymi spiwaŕkami šturlowachu a łojachu, až pśiglědarje se zachachaś kśěchu.
Licba roznogaśowanja wubywaju wót dołojce górje w źělnych kwiśonkowych stołkach.
Toś smy se z měsćańskim zastojnstwom a z wjednistwom BUGA do zwiska stajili.
jeleń kócor kurje śele źiwjak
Jo Domowinu znatu cynił w Škodowje, Majberku, Depsku, Drjenowje, Cazowje, Turnowje, Pśiłuce, Picnju, Šejnejźe, Turjeju, Janšojcach, Radowizy, Mosće, Dešnje, Prjawozu a Smogorjowje.
5) Deje wšykne za jadnogo a jaden za wšyknych stojaś pśeśiwo tomu, kenž take dobre wustawki pśestupijo, a deje jogo zasej k pósłušnosći spóraś abo z kupy wugnaś. 
Toś ten nejnowšy zešywk móžośo kupiś w Lodce za 18 euro.
Slědkoju jo měł cyniś, až swójogo wuknika póbijo.
„Nowy Casnik“ a Ludowe nakładnistwo Domowina stej budce měłej, ako teke druge serbske institucije.
Cu how jano někotare pśikłady naspomnjeś:
Wótdaloka wóna buźo njeźelu, 17. maja , gósćam pokazaś, kak mógu pyšny bant ze sedym nitkow plasć.
Na zgromaźinach cesto źaržy grono, a pśi tom njesłuša k tym, ako kśě wěcej a lěpjej rybow do seśi dostaś, ale skerjej k tej wobswětowej źělbje, kótaraž glěda sobu na pótrjebnosći natury.
Śěg jo był dosć połny, jězd jo warnował dosć dłujko a toś smej z luźimi do rozgrona pśišłej.
Pozicija dokradna na metry trjeba pótakem nanejmjenjej druge komowe městno decimalnych sekundow.
Won jo znank za to, až su byli raz wjaski wokoło Slěpego cysto serbske.
Jich temy su nazyma, zyma, gódy a sad.
To groni, až jo wjas bejnje rozrosła.
Wjele stolěśow su Serby žywe byli mjazy Němcami.
Teke pśi mnjo jo se w pisańskem bliźe a we wšakorakich spižkach wjele, wjele papjery nazgromaźiło – knigły, kniglicki a zešywki ze zapiskami.
Herman Jahn jo w njej za to sobu połožył zakład a wón sam jo mógał pomogaś 1987 pśi organizaciji prědnego dolnoserbskego cerkwinskego wótpołdnja w Dešnje pó 46 lětach.
Wóna se zestaja z małučkich chrapkow wódy, ako se znosuju w pówětšu.
Pětš se malsnje wótwobrośijo.
Snaź jo to hyšći źinsa tak.
We kjarcmje pla Kule běšo reja a ceła gmejna jo se sobu wjaseliła.
»Ryby tek plěwaju we Sprjewi.«
Sam za sebje som se crjeje kupił.
Toś tu zelenu kóšulu jo dostała Manuela Patzigowa darjonu wót swójeje starkeje ze Zakaznje za swój prědny zapust.
Až do zachopjeńka maja šarje nocne mroze.
Tak jo wósada zachowała relikty, ako serbske cerkwine źěło jo južo było zakazane w cełej Dolnej Łužycy.
Mimo togo comy dalej aktiwnje źěłaś w turistiskich zwězkach (Tourismusverbänden) Łužyce, a gromaźe źěłaś z Domowinu a ze Zwězkom serbskich rucnikarjow a pśedewześarjow.
How pak musy woglědaŕ licyś z wjele drugimi turistami.
A chtož źo na koncerty wót Serbskeje reje, ten njoco jano pśisłuchaś, ale teke sobu rejowaś.
Za prědne 25 lět swójogo wobstaśa wuda Maśica 58 knigłow a kniglickow z niźi 70 000 eksemplarami.
K tym, ako nejwěcej budu profitěrowaś wót togo projekta, słušaju te nejmjeńše: Jich źiśownja lažy póměrnje blisko radušańskego gumnyška "Pśi zeleznicy", te źiśi mógu ten areal w krotkem casu dojśpiś.
W lisće stoj:
Pó 10. se zasej malsnje wóśoplijo.
Rědnje by było, gaby se to teke "Lubnjojske" a "Lubinske" hyšći raz pśemyslili, maju ga z Domowinu wjele zgromadnego…
Jo była prědna serbska namša mójogo žywjenja, na nju njezabydnu.
Prědne dny pśinjasu wětšowate, suche a chłodnjejše dny.
Druga lětosna wósebnosć jo pśi tom, až mógu pśiglědowarje póžywaś wětšynu filmow tak ako šyroke pśidatne póbitowanje z rozgronow, diskusijow a druge wopśimjeśa wót wósymego až do 31. decembra.
Flaški bejnje wótśe klapocu.
Melcherowe z Borkow su mjazy drugim pśez to znate, až raźi cołnuju.
Wustajeńca jo koncipěrowana ako drogowańska wustajeńca pśi góźbje drastwinego swěźenja Nimskego drastwinego towaristwa z.
Wón njejo stupił do amta, dokulaž ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu w Bramborskej jo wótchyliło pominane financielne wugótowanje za BTU.
Za rowami how pódermo pytaš.
Bydli w Chóśebuzu.
Gnězdo stej se dalej wutwariłej.
Serbski muzej na Młyńskej droze wochylu njejo wótcynjony – ale how dalej źěłaju! Mjazy sobuźěłaśerjami jo w slědnyma tyźenjoma praktikant był, Elias Bisse ze Žylowa.
Wóna jo dejała płaśecy politiski system a towarišnostny pórěd tak pomjenjonego stata źěłaśerjow a burow wobtwarźiś, z tym až jo ideologiski fundament SED-diktatury – marxizm-leninizm – ako historiski njewobinjece wuwiśe portretěrowała. »Stawizniska propaganda jo póśěgnjenje na praksu [...]
Spomnjeśa na Tšawnicu bywaju blěde.
Prědnu njeźelu pśichoda (za dwa tyźenja, 1. december), zeger 16.00, buźo tudy w cerkwi koncert měšanych chorow ze Žylowa a Strobic, pód nawjedowanim Very Schmidtoweje ze Žylowa.
wałtoru: Rědne serbske štucki
To by kśěła jomu groniś k 75. narodnemu dnju.
Awtoram jo se śěžko pisało a redakciji śěžko źěłało.
Za co konkretnje stoj?
A k tej góźbje su se tek w radušańskem Błotnem młynje młoge gósći pówitali.
Město Wětošow ma wót decembra 2019 nowu zagronitu za serbske nastupnosći.
A ned wón móžašo wiźeś a źěšo za Jezusom na droze.
Chwalba, pśipóznaśe a zgromadne pśemyslowanje wó tom nowem dopóznaśu pózwiguju źiśi k dalšnemu nowemu kreatiwnemu myslenju.
Zastupniki budu tam wó swójom źěle a wustupowanju w šulach powědaś a teke wó problemach a situaciji serbskeje wucby we tych šulach.
Mały palack w cerwjenej kóšulce jo wjasoły.
Juro sam co wudrogowaś do Jerusalema, se naźejucy, až na taki part móžo namakaś swóju gluku.
Zastup jo dermotny.
Ale na druge lěta su pón zasej ze źowćami ze jsy powědali a měr jo był na zemi.
W Awstriskej njewěźe se rowno tak ako we Łužycy žedneje pšaweje rady.
Swoj historiski raz wóna pak pśi tom zgubiła njejo.
Tencas jo se kompletna radnica saněrowała.
"Roztyla hyś a zasej pśiś" – z toś teju štucku su zakóńcyli wjelgin pisany program, a wšykne su se žycyli, aby se skóro zasej něźi zmakali.
Pomjenjuju se jano fantasy.
Za žednych z nich jo to było docełego prědny raz, až su póbyli w jadnej "kompletnje" serbskej jsy.
Źo lažy Rethra, ta wót chronistow 10. a 11. stolěśa wobspomnjeta swětnica (Heiligtum) słowjańskego rodu Redarjarjow?
Njejo tebje žednje do mysli pśišło, až twójo narske klinkanje mógało mě na nerwy hyś?
Tak ako pśecej jo toś pśisamem w kuždej serbskej jsy něchten, kenž ma serbske kalendarje na pśedań.
Luby wumóžnik troštuj wšyknych žałujucych. (6. 2.)
Južor jogo nan jo pcołkarił, a sam jo Majberski južor 35 lět pcołkaŕ.
Rowno tak wažne jo to za zwenkašulsku serbsku atmosferu.
Tej dwa stej zawěsće sobu tej nejmłodšej wuźarja ze Smogorjowa.
Wón ma titel „Źiwnučki póbratš“ a wopśimjejo 522 nadawkow a 270 dalšnych zwucowanjow, kótarež wužywaŕ interneta móžo doma sam rozwězaś a pśi tom wuknuś.
Toś ten projekt jo bejnje wuprofilěrował mě Grodkojskich suknow we tej branžy.
Jolic coš, móžoš pla mnjo wóstaś a mě w mójom domje pomagaś.
Z duetom na gitarje stej se pśedstajiłej A.
Pózmakałej se basnik a mólaŕ nikula njejstej.
Serbski institut a towaristwo Societas Jablonoviana matej toś tu konferencu na starosći.
Wjas njejo kśěła dalšne akcije pódpěrowaś.
Woglědaś móžośo sebje teke zapśimujucu srjejźowěkowu inscenaciju Korso z něźi 45 cołnami se zachopijo zeger 15.00.
Młogi nan pśiwjeźo swóje źiśi na mark a pśedawa je. 
Wjele pak se we nowem casu zgubujo: Serbski swajźbaŕski śěg w Grodku a w Blunju stej zajšłej, teke serbskim swajźbarjam w Nowem Měsće grozy tšach. „Nowy cas jo kradu hynakšy, cesto nic taki, ako luźe by kśěli“ woblutujo Krawc.
Śěło jo masiwny, ale nogi su relatiwnje krotke a wjelgin mócne.
To jo było pón wjele pśeznanjecych argumentow trjebnych.
Wón jo we swójom pśednosku nejpjerwjej slědk glědał do historije dolnoserbskego luda.
Projekty „Obenkina“ su daloko segajuce.
Jeje sotša chójźi na ewangelsku zakładnu šulu.
Kužde lěto pak teke zwěsćijom, až by dejało hyšći wěcej luźi toś te drogotki serbskeje kultury sobu dožywiś.
Mimo łapanja a zabijanja kokota buźo zasej rejtowanje wó kołac.
Na 20. nowember 1846 jo se małemu buroju Frycu Pawlikoju w Smogorjowje ako šeste góle naroźił gólc.
Grajkajucy zacynijo wócy.
Jadnab srjejź měrca jo zachopiła, take maski z postom tež do swójogo rodnego města Grodk pósłaś.
Jajowy liker pón pódarijomy gósćam na kšomje drogi", jo groniła Antje Steinlandowa.
Pśi wšom pozitiwnem jo pak za župu Dolna Łužyca – a nejskerjej za cełu Domowinu – hyšći wšake problematiski.
Karina se sednjo pórědnje dosrjejź kanopeja.
Glědajucy na staw togo serbskego jo wón zwěsćił, až we slědnych 20 lětach jo kradu něco wuskócyło, tak až wón wiźi wjele pśicyń za optimizm.
Cerkwina wjaža w Bukecach/Hochkirch pokazujo se za górkami.
Chtož to njecyni, dostanjo wažne problemy z justicu.
Engelska granicujo z Šotiskeju a Walesu.
W pódzajtšu a dłujkem wjacorje jo wódowa situacija nadalej wjelgin napněta.
Jo był Śichy pětk.
Te ga laže na droze: Pětk za pśichod, klimowa změna a wuběgańce by ga byli zajmne temy za kabaretne sceny.
Karina jo rozgórjona.
Erich Kalc a Adolf Rumpoš z Gołkojc (100. smjertny źeń) – źěłaśerja, wójowarja za Weimarsku republiku, wót Kappowych putšistow pla Strobic zamordowanej
How buźo se wóno pśedstajiś, teke z knigłami za woglědanje a za pśedań.
Ta nejnowša figura, z kótarejuž wón na pšenicnem pólu se jo "pózmakał", jo – chto kśěł se źiwowaś pśi takej hycy? – serpownica Wóna jo ze serpom grozyła burowce, ako jo pśezpołdnjo na póli źěłała.
Sobotu, 25. september:
Jan Nuk jo raz gronił: Kubłanje jo wšoserbski nadawk.
Tobias Dünow jo se ako nowy zagronity za nastupnosći Serbow w Bramborskej na pósejźenju pśedstajił.
Toś ta šula jo se wobźěliła prědny raz na takich dnjach, a to z dosć dobrym wuspěchom.
Wó digitalnu zgromaźinu a wó wuzwólenju pśez list wóna wjele njeroźi.
Statna stolica jo Hyderabad.
Nejwěcej pak jo było cłonkow wognjoweje wobory, nic jano z Dešna, ale teke ze susednego Strjažowa a Prjawoza.
To jo śěžke žywjenje było!
A se póśěgujucy na rolu Alfonsa Parczewskego jo Páta dodał:
Ja by samo gronił, až by musało byś kóńc z tym bźezkóńcnym žwatorjenim wó wažnosći tradicijow!
Běła tupa kopśiwa jo we wjelikich źělach Europy, pódpołnocnej a pódzajtšnej Aziji rozšyrjony.
My dejmy toś wjasołe byś, až słowakske a česke luźe k nam pśidu serbsku muziku a kulturu woplěwat“.
Slědny tyźeń buźo zymnjejšy a wobraźijo nam prědny mokšy sněg.
Njedejali toś wócakowaś, až jo měł Jarowitowy kamjeń we Wóligósću, jolic pokazujo pśiboga, teke lažecy zamurjowany byś? Mógali rozměś to stakim skerjej ako cesne město, gaž jo stojecy zamurjowany.
Zrazom ta buška prasnu a wótry jomu tu lěwu ruku cełu a tu pšawu až do Njeźelska drastwa až do kóńca 1. swětoweje wójny.
LEAG co w Janšojcach dalej wótpadki paliś
Teke my ako Serby.
Klěb bywa mjeńšy a špatnjejšy — za to pak jo wjelgin drogi.
Chtož se mysli, až jo Kristus ten drogowański pas do njezagronitego žywjenja, njejo nic rozměł.
17 pórow jo se lětosa wobźěliło, a zapustojski komitej jo z „Lutzketalskimi muzikantami“ jadnu kapału namakał, kótarejež muzika jo wót cełego zachopjeńka pšawe rozwjaselenje wobraźiła.
Dobre wótmyslenja njamóžom wěc měś, ja njepijom, ja njekurim.
Toś to towaristwo jo se něnt wobrośiło na Domowinsku župu Dolna Łužyca z pšosbu, až co jej pśistupiś.
Južo pśi wobwoźe źěłajucy jo pśistupiła ku mnjo Urania, towaristwo za rozšyrjenje wědomnostnych znaśow, lěc njekśěł wó tom pśednosowaś.
Móžomy snaź groniś, až wónej stej wopóznawański kurs za wótpowědnu rěc.
Wjednik šule, J.
Comy to raz wopytaś zgromadnje.
To šćodre pórucenje pśijaśela pak musym weto wótpokazaś.
No, jitkojski pastyŕ njejo měł teke casa, sebje tu wěc dokradnje pśekusaś, dokulaž jo se Krabat njezjapki minuł a za woknom jo zabjakał kjarmjony woł, take wjelicke, rogate zwěrisko, kakež njeběšo hyšći žednje wiźeł.
73. Serbski ewangelski cerkwiny źeń
A weto njejo dosegało.
Ten źeń jo wjelgin dłujki wordował.
Ale to buźo wěcej lět traś.
Jano małko maskulinumowych słowow ma rozdźěl mjazy nominatiwom a akuzatiwom.
Zagronita jo Franciska Albertowa.
Źěrkujśo kšutu papjeru někotare raze, tak až su źěrki pó łopjenje ako gwězdy na njebju rozdrosćone.
W kradu dobrej dolnoserbšćinje graju za pśedšulske a šulske źiśi na pśikład kněnje Altkrügerowa, Sišcyna, Nagorina, Steffenowa, Buchanowa, Herrmannowa a Hanšcyna.
Rozmějucy, až šulska wucba zewšym njejo to samske była ako to serbske w źiśowni.
A wón snaź zasej Jěwje?
Južo glědajucy na to, až pójźo wjeliki źěl wuknikow z Kśišowa tam, dej se ta wěc malsne pśepowědaś a rozwězaś.
Gniw jogo nuźi: Cogodla to jomu měra njedajo.
Až su swěśili w Škodowje 120. zapust - to su měli tam teke serbski napisane.
Malsnje jěźo Julija na kólaskach wjasoła.
Rownož bogaty njeběšo, ga mějašo weto pśecej pjenjeze za duchne wěcy.
Na samskej sobośe na pśikład póbychu w Janšojcach a wokoło Lipska pśirodošćitarje z policiju žedne góźiny zgromadnje na fryšnem powětšu.
Jich gałuzy su nagle górje měrjone, fryšnje zelene až žołtozelene.
Su dny tradicionalnego drjewjanego cołna w Błotach licone?
Se wě, až teke njejstej felowałej njewjesćinski pórik w dolnoserbskej drastwje a póbratš.
Z boka Domowiny su byli pódla županka Madlena Norbergowa a projektowa sobuźěłaśeŕka.
Pśi tom by se dejało južo pokazaś a rozsuźiś, chto buźo mjazy tymi 22 balokoparjami, ako pón w juniju pójědu do Korutańskeje, 11 z Dolneje a 11 z Górneje Łužyce.
Njewarnujo dłujko, ga wustupiju take carne kule z góle.
Pó politiskem pśewrośenju njejo se raźiło centrum zeźaržaś.
Kněžo, zwigni nad nami swětło swójogo hoblica.
A nejskerjej nic jano Nagel zastupujo a zwopšawdnijo poziciju, až wóna njeby dejała z dojśpitym stawom se spokojś.
MBJS a RASW stej se dorozměłej, až se wobźěłanje serbskego šulskego póstajenja až do wuzwólenja krajnego sejma 2019 a do nowowólbow za RASW wusajźijo a až se nowej Serbskej raźe góźbu dajo za póraźowanje.
W starych, romskich casach jo to zachopjeńk nowego lěta był.
Robinson zachopi płakaś a źašo: „Co pak mam něto cyniś?“
Měšamy lim a nadujomy balonka.
Wšykne su zlubili a su pśišli zajtša do dnja.
1901 Wjerbański serbski swěźeń. Ze Žylowa pśijěźechu tśi wóze ze spiwarjami a spiwaŕkami a pokazachu, kak su pśibrali we zachadnem lěśe na licbje wósobow kaž na kšutosći a rědnosći głosow.
Móžośo slědujucu baseń pśedcytaś a teke pó melodiji zaspiwaś.
Mjazy nimi jo była bejna licba serbskich familijow a luźi ze wšych stron Dolneje a Gorneje Łužyce.
Ale tomu tak njejo. „Ja som se to myslił, a to było dobre znamje za to, až jo było pšawje, rowno pśi nas w Dešnje załožyś mustwo Serbske koparje“, jo wón weto měnjecy.
Něga jo był wót pódpołnocneje prowincy Gansu až do pódpołnocneje Burmy domacny.
Wjele toflow tam stoj.
"Wejsne źiśi a ja smy mógli na dwórje pla nas wunjerodowaś a swěśiś.
Źinsa matej zastojnstwje města a Wětošojskego amta how swóje rumnosći.
Jeje žrědlišćo lažy pla Załgosća.
Ja som plon.«
Zeger 16:00 Uhr buźo balokopanje tych, ako su starše ako 50 lět.
Teke how su prědne městno dobyli, a to njeglědajucy na konkurencu wjelikich gymnaziumow z pódwjacora republiki.
We tych krotkich cytańskich sekwencach jo se naceriła bilda wó jadnej žeńskej, kótarejež droga k pśipóznatej wuměłcowce jo była pó źělach kamjenjata.
Nan a mama źěłaštej za gumnom, źož twarjachu nowy dom.
Dokóńcny źěl trilogije slěźi za pósołstwom ranych słowjańskich stawiznow na młodych Serbow źinsa.
Źiwa, źiwa reja gwězdow, wónych gwězdow njeznateje daliny.
Jajka za źeń nanow 2018. Tuchylu su w našych stronach njeplecne wobšudniki ducy.
W 65 wobrazach kśě towaristwa, zjadnośeństwa a druge pśedstajiś historiju a źinsajšne žywjenje w Žylowje (13.00).
Ale pśi njepórědnem wugronjenju se wokale pśipódobnjuju.
W toś tom jazorje jo stojała raz serbska wjas Parcow.
Albert Jando ze samskeje jsy se dopomnjejo, až za jogo cas jo to hyšći hynac było.
A chto móžo pśiś do Wjebna?
Rosće we ługowych lěsach a žywych płotach.
To jo specialita Gabriele Seewaldoweje.
To statkujo typiske wurostki rostliny, kótaraž mimo togo njekwiśo.
Něnto wuzwólujo se góle, kótarež tej swince sćicha pulower pšec wzejo.
Mjazy woglědarjami jo teke była Gabriele Riegerowa wót žylojskego horta.
A južor góspodaŕ wuprasujo fryšny sad do mězgow a jo pśigótował wjelike głažane balonki, w kótarychž młody winko zdrjajo: „Kuždolětna sezona zagótowanje wina se zachopijo z kwiśonkami baza.
Nježlic pak ku njej smy se dostali, smy se porozgranjali wence z Berndom Worakom, pśijaznym młodym muskim.
A te zwěrjeta su młogi raz teke stare a chóre byli, jadno slěpe, druge jo chromjeło.
Za pśigótowanje wólbow dnja 1. septembera pytaju za město hyšći cesnoamtske wólbne pomagarje, to groni wólbnego zastojarja, zastupnika a pśedsedarja.
Wóna jo taka rědna, až samo nejmócnjejšego guslowarja wobguslujo!
Stare cłonki unije, kaž teke pśizamknjone staty, njemuse naspjet wó nje wěcej roźeś.
Premjera buźo w Chośebuzu a jej 7 dalšnych pśedstajenjow w Dolnej Łužycy a Běłowoźańskem wokrejsu slědujo.
Kupka spiwaŕkow, ak wót 2011 tradiciju jatšownego spiwanja w Janšojcach dalej wjeźo, jo w Serbsko-nimskem muzeumje wustupiła.
Maznik jo za powěsću powědaŕki měnił, až prezenca wuzwólowanja w medijach by dejała lěpša byś ‒ pśiducy raz dej se zjawnostne źěło pólěpšyś.
Na kóńcu som testowała filcowe pisaki.
Žerjo žaby, ryby a bźezrěpniki w płonej wóźe a suchych stronach bagnow.
Z tym pak móžoš sebje něco nadrobiś, což dejš pón teke wujěsć.
Te same ga budu stajone, njebuźo-li se padaś, wence, kradu we bližy togo městka, źož ten wjasoły pśeśěg buźo se zachopiś.
Na jadnom boce som ja togo měnjenja, až deje Serby w Sakskej a Bramborskej hyšći lěpjej gromaźe źěłaś, ale drugi problem jo trjebna samostatnosć w Dolnej Łužycy.
Něnto „naźěłajo“ kuždy wobydlaŕ w DDR wob lěto „jano“ 128 kg wumjetlinow a njerěcha.
Christian Rinca jo to graśe wumógł
Ty pśigótujoš mě blido spóromje mójich winikow.
Znaty Barlinski gójc Rudolf Virchow na pśikład jo grod w Bórkowach wurywał a pśeslěźił.
A docełego jo město, ako ma wót oktobra 1945 měsćańske pšawo, wažny a woblubowany centrum za kultura a wuměłstwo a teke za sport.
Dopomnjejom se kradu na zajmne tšojeńko: Jo był zymny źeń krotko do gód, ako małki běły gołub jo wyrkotał, kenž jo pśileśeł a chylu na našej woknowej delce sejźeł.
Což něto jomu nejwěcej mucašo, to běšo, až njewěźešo, co cyniś; pśeto což běšo k źěłanju było we jogo bydlenju, to běšo zeźěłane. 
Chtož pak co, móžo z tym eksperimentěrowaś.
Wjerbańska wósada jo była w prědnej połojcy 19. lětstotka mócnje wót Ochranojskeje bratšojskeje jadnoty wobwliwowana.
W Bramborskej njejo wěcej wótbagrowanje tema w planje za wuwijanje kraja.
Toś: Snaź surfujśo ga raz "muzealnje" pśez seś.
W nowembru smy teke w serbskej pśiraźe EKBO krotku bilancu śěgnuli.
Gdyž něto wót połnocneje strony měriš až do połudnjejšeje, pśiźoš ducy do srjejźa, wót źož maš k połnocy rowno tak daloko ako połudnju, a ta strona tam srjejźa se pomjenijo „góruca cona“, a tam jo pśez cełe lěto, jadno lěto ak druge, lutne lěśe a žednje žedna zyma. 
W Kawkazu jo how a tam wašnja, až zwarje sebje wšednje polewanku ze styri abo pěś cybulow.
Swóje ideje a naraźenja co wugroniś we wuběrku serbskeje załožby, kenž se zaběra z pśichodom serbskego ansambla a serbskego źiwadła.
Tuchylu zběraju se separatnje pórucenja za nowu pśedsedaŕku abo nowego pśedsedarja a za cłonkow pśedsedaŕstwa z boka cłonkow SŠT.
Złotko jo musało swójej pśirodnej mamje ned wulicowaś, co jo se stało.
Wona to słyšy a co ned slědk do domu.
Klaus Schwartz jo 200 sortow ze swójich sadowych gumnow sobu pśinjasł! „Za kubłarje sadu jo to ryjne lěto“, jo ten eksperta gronił.
Mjazy 8 rejtarjami su byli Dominik Krötel, Alex Mjeliš a Dominik Henke te nejšykownjejše a z tym te tśo krale.
Wóno jo se wuźěłało za pśewjeźenje fašistiskeje germanizacije pśeśiwo Serbam w lětach pó 1937 w Dolnej Łužycy.
Chrapnikam, kenž wise z wjercha dołoj, groni se stalaktity.
Pśi tom jo wón direktnje wobspomnjeł Dolnu Łužycu.
Naš nan źe jo na harmonice grał a jo skóro kužde lěto z camperakami we jsy ducy był.
“Moj pśijaśel a ja, mej mamej na bance zgromadne konto!”
Gaby jano cas žywjenja na wšykne jogo źiwy wěrili, pśeto to co ten Kněz a za was buźo to derje.
„Lubosć jo mócnjejša ako gramota.“ Toś to gronko su stajili wesrjejź mórja kwětkow na Stare wiki w Halle nad Solawu w slědnych tyźenjach.
Zachopjeńk lěta ma wjelgin zymny byś.
1868/69 Wužognowanje noweje šule we kótarej rěcy? Listnica.
We namakańskej komisiji LDS njejo nichten wót Domowiny abo Serbskeje rady był.
Nan: Robinson we swójom wjaselu nad wognjom, zapali pochornju a chwatašo z Pětkom domoj, źož jěderne wognišćo nakłaźe, aby luby wogeń jomu wěcej njewujšeł. 
Gódny nimjernego wobspomnjeśa!
Jano, co pomaga ten nejlěpšy plan, gaž cłonki pón wjacor njepśidu?
Swóje zapšosby stej teke pśednjasłej zastupnika personalneje rady Vattenfalla.
»To se wě!«
Ten mjod jo dobry a strowy a kupowarje se jan tak ryju wó te słodke głažki.
Christopher Ashton Kutcher jo US-amerikański grajaŕ a showowy moderator.
Pótom smy z familiju gromadu pśišli.
Pśedewšym knigły.
Su-li ju do Łužyce wołali, jo nadawki pśecej rada pśiwzeła.
Woglědarje a dalšne zajmce mógu sebje tam teke kupiś katalog k wustajeńcy.
Ta jadna drje buźo nowa partaja z mjenim PDS.
Jo bog pilny był?
Pótom maś góletko teke hyšći wuwija do pjeluchow.
Teke pětk su byli tśo wukniki pódla, ako chójźe do 5. rědownje drjowkojskeje zakładneje šule.
W tśich praktiskich kšacach se pśiswójmy ze źiśimi zakładnu metodu.
Ilustrěrowała jo Helena Zmatlíková, pśestajił jo Gerat Nagora.
Pódobne rozbite kamjenje ze słowjańskego casa w Reriku, kótarež su něga słužyli ako šurowańske kamjenje (Reibesteine).
Pópšawem jo było wšykno tak planowane, až wokrejsny sejm w Zgórjelcu/Görlitz na swójom pósejźenju w decemberje (16.12) wobzamknjo Serbske wustawki (Satzungen).
Prezident Nimskego zwěstka za drastwu Knut Kreuch jo pócesćił organizatorow swěźenja ze „złośaneju glicku“.
Źinsa jo jich tšochu wěcej ako 20 głosow z Hochoze, Brjazyny, Gór, Wětošowa, Grodka a města, a wóni mejstruju derje swój program.
W lěśu jo słyńco grěło a smaliło na góru.
Młody Walter jo pó wójnje "wuknuł šejc", ale źěłał jo ako rolnikaŕ na žywnosći starjejšeju.
To teke mjenjej abo wěcej płaśi za nastawk kněza Pětša Janaša w NOWEM CASNIKU z 8. apryla 1995 a w Serbskich Nowinach z 21. apryla togo lěta, we kótaremž wón historiju serbskego “Maksa a Morica” wopisujo a swójo samske pśełoženje (pśestajenje) a wudanje togo wulicowanja we gronkach z lěta 1994 znate scynijo.
Pśez dłujku suš stoj spódna wóda jaden mejtaŕ nižej ako wacej.
Kradu spektakularne su te na njom plěwajuce lodojcowe kuse! To dej byś "něgajšny" wulkan.
Gluka młodeje familije njejo pak dłujko trała.
Tak jo se myslił, až su to štrumpy wót „Serbskich koparjow“.
Weto wopytajo slědny raz mócnje zaspiwaś, lěcrownož jo južo ceło źibaty.
Industrija, demografiske pśeměnjenje, ale teke tradicije a kjabel luźi, kótarež su how zakórjenjone, deje we srjejźi filmowego twórjenja stojaś.
Teke móžno jo, až w někotarych uniwersitach slawistika wobstoj dalej jano ako rusistika", jo gronił za Nowy Casnik slawist Roland Marti.
Z tym jo se ten Frycowy pśeśiwny mócnje do palca rěznuł.
Tenraz njejo mě Marja mógała pomagaś.
To prědne zašwicanje jo wobstarał wót Energije Chóśebuz! Ten znaty profi jo měł woblacony trikot Serbskich koparjow, ak pśedsedaŕ Serbskich koparjow Horst Adam jo jomu chylu pjerwjej pódarił.
Guski, klěb a tykańc pśidu howko samo kupit z Baršća a Grodka.
Stockowa: Pśedawali smy w slědnych mjasecach za zapusty wósebnje wjele cańkow za drastwu a cypjele.
Ta młoźina pak hynac njamóžo abo njoco.
Karin Tšukowa, cłonk dešańskeje Domowinskeje kupki a regionalna powědaŕka Domowiny, jo za sobuźěłaśerje dešańskego Domowniskego muzeja a Turistiskeje informacije Dešno wušyła nagubki z kradu znatym serbskim módrośišćom.
Na swěźenju pśi góźbje 65. jubileja Domowinskeje kupki w kjarcmje „Kastanienhof“ spomina wón na prědnego pśedsedarja Mateja Pawla a jogo pśiducnika Pawla Fabiana.
Teke lětosa buźo se w Serbskem domje w Chośebuzu dalej twariś.
Ja som žywy, a Kristus jo we mnjo žywy.
Jolic njesmějo se kócka zwenka domu pógibowaś, ga dejali jej nanejmjenjej pśebywanje we wěcej rumnosćach zmóžniś.
Wóni su pśistupne na serweru pódstupimskeje uniwersity pód adresu: .
Se wě, až by měła kjarcma serbski raz.
Pótom som rozměła serbsku rěc a pópowědała.
Pódla kalendarja su zasej wšake gołkojske tšojenja cytaś.
Wósebnje wobšyrne a cesto bejnje žurne su byli te rozgrona ze susednymi komunami a šulami.
Detlev Berg wót togo domu jo nam gronił, až pla njogo njedajo nic k jěźi, togodla zewšym njesmějo wótcyniś.
Som dejała pódpisaś, až budu pó studiumje styri lěta w Łužycy ceptariś".
Mjaw.
Cołnik w Błotach, kótaryž ma serbske kórjenje, ale njepowěda serbski.
Akle pśiducne lěto buźotej pón zas sobu swěśiś muskecy zapust.
Mój prědny studijny źeń jo tam był na 9. oktoberu 1989. Mój nan jo tencas fararił na lipšćańskej Nikolajowej cerkwi a jo był jaden tych iniciatorow za bjatowanja měra.
Nejžpjerwjej su se myslili, až rolnikarje w Nimskej budu lětosa 46,8 mio.
Teke kazniska wokšoma (Umfeld, Umrandung) partaje jo ceło hynakša ako w paźe zapisanego towaristwa.
Toś to rozsuźenje se pśiwzejo do protokola na posejźenju 10. oktobra.
Zjadnośeństwo za kubłanje rasoweje pjeriny w Slěpem wobstoj južo z lěta 1953.
Seś łužyskich filmarjow jo se k sedymemu razoju zmakała na źěłaŕnje a rozgrona wó nowych, běžecych a wótzamknjonych projektach.
Teke wó wobźělenje dolnołužyskeje młoźiny na wjelikem serbskem swěźenju w Slěpem jo było to grono.
Kokoty na kóńcu tyźenja
"Mimo pódomka Serbskego muzeja pak njeby my mógli to realizěrowaś", su zastupniki dešańskego muzeja se źěkowali.
Rusojska ako cuza rěc w šulach profitěrujo mało, dokulaž jo wóna lěbda prezentna w zjawnem žywjenju.
Wałtoru tyźeń jo wobradowało župne pśedsedaŕstwo dolnołužyskeje Domowiny.
Ale co gótuju Anka, Lejna a Majka?
Mimo maśerje Alojsa jo něźi tśiźasća žeńskich chójźiło serbski a luźe wšych generacijow su se módlili a spiwali jano serbski.
W lěśe 1990 jo wón hyšći nawjedowanje muzikoweje kupki pśewzeł.
Źiśi gódaju, co jo se mólowało.
Nad gubku nos małučki na mnjo juž´ se wjaseli, wócce módrej kukatej, za guseńcu glědatej.
Jo wažne, luźi wuskoboźiś.
Co jo jogo k tomu statkoju pógnuło?
Do wšych tych partnaŕstwow jo było dotychměst teke to serbske zapśěgnjone.
Jo se pšašał Dünowa, lěc jo to pó parlamentariskem puśu hyšći móžno.
Gaž na pśikład wupyšnijo lapu z nopami wumarlikow (glědaj na foto napšawo), njamóžo se kužda žeńska z tym spśijaśeliś.
Jo to było wjelike pśechwatanje, až jo pśedsedaŕstwo tak spěšnje a napśisko tu wěc rozsuźiło?
Wjednistwo Domowiny pśigótujo se na to, až hyšći až do lěśojskich ferijow njebuźo móžno žedne zjawne zgromaźiny daniž tšojenja organizěrowaś.
Łoni a pśed dwěma lětoma su źiśi měli serbski workshop w lěśu, paralelnje k serbskemu ferialnemu kursoju Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Lěšojske prozniny su se rowno zachopili.
Pśisamem wšykne druge źiśi z Ville Kunterbunt budu chójźiś do Kästneroweje a Lingreenoweje zakładneje šule w měsće.
Ja spomnjeś weto kśěł na wšake, což źinsa mě pśez głowu źo.
Pla nas znaty sad pód samskim mjenim jo swójo mě pó tom ptašku dostał a jo pópšawem chinska hendryška.
Wón ga jo taki małki.
Madagaskar jo wjeliki kupowy stat w krotkem wjacorje Indiskego oceana pśed afrikańskim pśibrjogom.
Kuždy pyta tu śichosć na swój part.
Schmeiduch jo pśispomnjeł, až su Słowjany teke w nimskich pšawniskich knigłach "Sachsenspiegel" z 13. stolěśa spomnjete a pśedstajone.
Wěcej romantiske su te fota w piwnicowej rumnosći.
Ale co coš?
W SKI jo teke spóznał Jura Frana, a jo k njomu woglědał w Picnju.
Kněžo, spominaj źe na swój zwěstk z nami a njedaj jomu pśestaś. Jer 14,21
Wjele lět jo ako taki źěłał za Bramborsku a Saksku.
Wóni su "maju" z wódneju barwu mólowali abo modelěrowali z plastilinoweje mase, papjery a zelenych gałuzkow.
»Zelena liga« w Chóśebuzu dajo k wěsći, až njebuźo zazdaśim teke na pólskem boku Łužyskeje Nyse žedna nowa wuglowa jama.
Jogo jo dał romski kejžor Claudius II. w lěśe 269 rowno na 14. februarje wótkatowaś.
Łoni su brjazyńske woborniki dejali 20 raz wujěś: źewjeś raz su gasyli wogeń, pěś raz su pomogali pśi awtowych njeglukach.
Pśeto wuzwólowaŕ wobwěsćijo na njom, až jo pśisłušnik serbskego luda.
Stara municija, awtowe pufadło a kónjack cigarety derje mógu wogeń zawinowaś.
Wšak jo z nimskeju rěcu wótrosła.
Jeje rědny zuk, jeje drogotnosć ako wobgrozona rěc a jeje wusoki estetiski potencial, kenž juž dawno a z cełeju wutšobu literariski póceram.
Reha-centrum teke pśewzejo kosty za material – až do maksimalnje 4 euro pó kusu.
Wóna jo wugroniła naźeju, až to pódpisanje stanjo se hyšći we tom běrtyllětu.
Wón jo cłonk Serbskeje prjatkaŕskeje konference a statkujo sobu pśi Serbskich cerkwinych dnjach.
Až do źinsajšnego jo suwankowanje woblubowana zaběra mjeńšych źiśi.
Turjej/Tauer.
Zachopjeńk jo zeger šesćich wjacor.
Tež wiźešo swójeju starjejšeju, kak wónej rucy łamaštej a k njebju zdychowaštej. 
pětk, 10. januara /wezymskego
Na pódpołnocy lažy město Akureyri, tam namakajoš dalšny fenomen, tak pomjenjone "parowe gjarnce".
Wóna swěśi rowno lětosa swóju 600. wrośenicu prědnego naspomnjenja.
Siegfried Michalk jo był serbski slawist, kenž jo głownje statkował na pólu sorabistiki.
Gerce Düpplinger Spielleut budu pód płatowym kšywom graś na srjejźowěkowych instrumentach: na šwikałkach, měchawje a bubonje. „Pśezpólne“ budu spiwaś na serbske.
Wón ma wěsće pśijaśelow, źož schow namakajo.
Jeje kśebjat jo šery abo carny .
Som se pśemógł!
Baslenje adwentnego kalendarja póbitujo móžnosć zaběry a spěchowanja wšakich kompetencow góleśa na tom pólu.
Spórajo jo wót drogi pšec a scynijo jo do wusokeje tšawy.
Pśipowěźonej gósća wjacora, dłujkolětny šołta Hochoze, Fryco Wojto a spisowaśel Jurij Koch z Chóśebuza stej na zachopjeńku dałej krotke zawjeźenje.
Jeje ideja jo, až dejali pśiś z budyšyńskim źiwadłom do rozgrona, aby sebje gromaźe strategiju za pśichod pśemyslili. „Zgromadne źěło z drugimi kaž Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, RCW abo Serbski ludowy ansambel jo we tom nastupanju lěpše“.
Za WITAJ-projekty su wobźělniki 7. głowneje zgromaźiny darili pśisamem 1800 markow.
Dogromady 700 do 720 gowjedow něnto maju.
w Nowej Jsy/Neuendorf
"To jo za tebje", groni mama, "dokulaž se tak derje wó ptaški staraš."
Gaž mama Luise a starka Pauline stej mjazy sobu serbowałej (se wě njejo nan pśibytny był!), jo mała Renate lubjej ze jśpy šła.
Ceptaŕ se wuknika pšaša: "Co jo twój nan?"
Narska se wobglědajo małe twarjenje.
A to cesto mimo pšašanja, bźeze wobjadnosći z awtorom — wusměšenje to kazniski danych pšawow awtoram.
Aby pak swóju rolu pśecej lěpjej wobźěłaś mógłej, dejaštej měś lěpšy rěd; a ten kśěštej něto napóraś.
Źo wó wuknice a wuknikow, kenž tuchylu se wobźěliju na serbskej wucbje.
Som měł hyšći wucbu za graśe na klarineśe.
Jeje cowanje: luźe we wokolnych jsach deje tu drastwu zasej w cesći měś.
Pśed kameru wóna se tomu chacha, ale filmaŕka měni, až su teke druge momenty we žywjenju Penkojc.
Wót zeger 15:00 pśi gmejnskem centrumje/wognjowej woborje.
Nan: Ně!
Tak su Borkowy a Wjerbno wostali w Bramborskej.
Žycym sebje, až z togo projekta wobstawna wuměna pśez granice wujźo, až te wobźělone institucije teke dalej gromadu źěłaju".
Kompliment našym źiśownicam, ako aktiwnje na tom źěłaju!
A teke na lětosnem 108. zapusće njejsu na njogo zabydnuli.
Rod "Sparganium" jo stwórił něga sam swójźbu Sparganiaceae Hanin a rod "Typha" jo stwórił sam swójźbu Typhaceae Juss.
"Na jadnej rentnaŕskej gódownicce jo stary ceptaŕ wšake cytał ze stareje šulskeje chroniki, ako tam hyšći maju.
Wón jo pśed swójim wustupom w Žylowje 1988 a 1992 k olympiskemu złotoju rejtował.
»My mjatele njejsmy lěpše ako druge zwěrjetka!«
Wótkul serbske słowo "šuflity" pśiźo, groni Muka: Jo z nimskego a pśiźo wót słowa za te kašćikojte starkate sańki.
Spśigótuj se słone śěsto!
Wědomnostnik bźez jogo źěłow njewujźo.
Na woglěźe we Słowakskej – w Pieštanach a wokolinje (3. źěl)
Teke w kjarcmje, źož jo ako druge teke spokojnje tam a zas swójo piwko a paleńc pił.
Pon pśidu a wiźe tu njegluku.
Wušej togo jo pśedsedaŕka znate cyniła, až Tobias Richter buźo zasej togo Jana graś pśi jańskem rejtowanju, kaž łoni a 2016. 
By se wjaselił, gaby se na tom zmakanju wšykne cłonki župnego pśedsedaŕstwa wobźělili.
"Ako intendantka som zagronita za wšykne wuměłske nastupnosći orchestra, chora a baleta.
Šołtowka města jo Andrea Hansen.
Oskar głosnje mjawcy a skócyjo wobornikoju do rukowu.
Andorra jo kraj w krotkowjacornej Europje.
Łoni smy ze źiśimi naštuděrowali źiwadłowe graśe.
Lěwica jo se zmakało na „Serbski źeń“
Wjele luźi, teke Janšowarjow, jo było euforiski, ale zrownju skeptiski.
»Kótare jo nejmócnjejše zwěrje?«, pšaša se ceptaŕka.
30 lět serbska šlodaŕnja we Žylowje – nazgónjenja a dožywjenja
Dwě góźinje jo Trudla Malinkowa pśednosowała a luźe su pilnje słuchali.
Smy se how pśedstajili pód temu „Serby w Nimskej” z informaciskim materialom wó Serbach w pěś wšakich rěcach - na pśikład wót Serbskego šulskego towaristwa, Serbskego instituta, Dolnoserbskego gymnaziuma, ABC, Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu a Ludowego nakładnistwa Domowina.
To jo nam k wěsći dał powědaŕ nimskego kněžaŕstwa na našo pšašanje.
To jo žurne rucne źěło, pśeto jadna górka wažy 3 kg.
Dalšny Prožymaŕ na městnje jo dr. Constantin Jurischka wót BTU.
Pjerwjej, tak su luźe wulicowali, su źiśi ga samo swójim starjejšym „Wy“ gronili.
Te, kenž južo wót zajtša źěłali su, njekśě to akceptěrowaś, dokulaž su měli naźeju na wěcej pjenjez.
Z lichotu wuzwólenja, lěc šćěpiś abo nic, jo wjeliki źěl wobjadny.
To se wě, až Kěta Wunderowa by jej pomagała, jolic to co.
To groni, až za te serbske tradicije budu su pśi tom staraś.
Wot prědnego až do nejnowšego wudaśa mam wšykne casopise zezběrane - a, to se wě, teke tu Serbsku Pratyju.
Slěpjański kjarchob se rozšyrijo ze nastaśim Nowego Miłoraza.
Dany su jomu pó namócnem dobyśu Rujanow pśewóstajili połkupu Wittow na połnocy Rujanow, na kótarejž tež gmejny Altenkirchen, Puttgarden a Arkona laže.
Pětš stupijo górjej pó tyma dwěma stupoma k źurjam do konsuma.
Teke muziku wón lubujo a wót młodych lět gótujo.
Jeje zamóženje z casa słužby w Tyrolskej jo pomogło dwór zeźaržaś a jeje nowu familiju zežywiś.
Kuždu wałtoru mógu se skazanki zasej wósobinski dojadnaś.
Wót 1. septembra jo Gregor Kliem pśistajony ako redaktor za kulturu a muziku pla RBB Stefanie Krawcojc: Gregor, sy wót septembra pśistajony redaktor pla Serbskego rozgłosa rbb, nic ga? : Jo.
Wóna teke wustupujo w krotkowjacornej Aziji a w pódwjacornej Africe.
Ty nježycnik!
Wutkane su tśi werše z ewangelija swětego Jana w nimskej rěcy a teke how jo pśedstajone Bóže blido.
Slědny jo se dobył cesć krala.
Mjazy jo naš dolnoserbski wótpowědnik „Pětš ten tśeplo“, ga co ten tśeplaty Pětš teke wuźěsyś pěkne serbske njaborjetka a źiśi.
Liche wugronjenje měnjenja kněni M.
Jano na palcach su te k pśelicenju, ako wutšobu a myšynu wóstawichu zamconu.
Jubilaroju se stakim derje źo, a wón jo wjele wjaselšy ako młogi młoźeńc.
Marie a Pavel Petruchovi z Morawy (Mähren).
Wón pak jim źašo: Wam njepśisłuša, wěźeś cas abo góźinu, kótaruž Wóśc w swójej mócy stajił jo.
Ale bur Kula (Nabužyne) jo był zwólny, móju šlazyńsku staru mamu a mě na swójom wózu sobu wześ.
W cełem něźi 26 lět jo była w cuzych městach a mjazy cuzymi luźimi.
Cełych 37 lět jo ten Dolnołužycanaŕ mjazy Eskimarjami statkował.
Wón jo woglědał raz do Serbskego muzeja w měsće, źož jo wiźeł stare wumóžone serbske rowowe kamjenje, mjazy drugim jaden z Turnowa.
To pak žednu rolu njegrajo, pśeto dopomnjeś na to se nichten njamóžo a za jogo žywjenje njejo teke wažne było.
Wěsće njejo to zewšym tak měnjone.
Njewótwisnje wót šulskeje formy pak zda se jomu wažne, až serbska rěc dej źiśam gótowaś wjasele, dej emocije wubuźiś.
A mě se zda, až smy jaden wjelgin wažny kšac doprědka pśišli, až serbšćina how w toś tom wobłuku swójo městno jo namakała.
K tomu dodajo aktualne twóŕby.
Wšykno, což wěrne, což cesne, což pšawe, což pócne, což lubosne, což chwalobne jo, joli niźi pócynk, joli někaka chwalba, na to se mysliśo.
Kuždy wobźělony muzej ma tam něnto swóju prezentaciju.
měsćańskim parlamentom.
Mam to za wjelgin dobru wěc, až su tam balokoparje a jich familije cesto gromaźe.
Smy za 3. maja planowali pśigótowanja za prědnu "pšawu" namšu pó zachopjeńku wobgranicowanjow dla korony.
A pomałem se něco pśeměnjujo.
Smy měli tencas jano dweju wucabnikowu a to Michałka a Mjechelu.
Pjerka njejsu jano za pśikšyśe abo zagłowk.
Zgromadnje rejujotej w krejzu a spiw se hyšći raz spiwa.
Tuchylu jo wažne, až luźe se zasej pśizjawiju za zapis wuzwólowarjow.
Wóni su w górnoserbskej rěcy, pśeto cerkwina rěc jo była tudy, kaž teke w slěpjańskich stronach, górnoserbska.
Te rostliny su na drugem boce zasej pokazane na pcołki a dalšne pśiswójźbne insekty.
W lěśe 1933 pśewze nacionalsocializm móc w Nimskej a w sportowym zwězku zachopichu šćěpjeńske akcije njeměr do towaristwa njasć.
Pójź za mnu! To dajo wjasele".
Na Nimskem drastwinem swěźenju w Lubinje dajo wšake wustajeńce.
To dejali wěcej wutwariś a woplěwaś.
Na nejstaršem domje Raduša na Kupach dopomina jaden na wóźe stojecy jabeŕ na ludowu powěsć "rybarja Jedro a žaby" – něco, což źiśi rad su słuchali a cesćownje pśiwzeli.
Wšakorakosć pśipósłanych motiwow jo redakciji Nowego Casnika wjelike wjasele napórała.
W srjejźišću rozgrona jo sobu stojało to pśedewześe, załožyś w měsće samem na jadnej zakładnej šuli serbsku WITAJ-wucbu.
To groni, až Lukas jo wukubłany za góńtwu.
Take motiwy kśě teke na wjažy pśed kulturnym rumom pokazaś – how juž wisy prědne foto, ak pokažo kupkowy wobraz 130. depšćańskego jubilejnego zapusta 2014. Někotare ramiki za wjažu jo prědkstojaŕka Barbara Mercowa južo k dispoziciji stajiła, te něnto wšykne na rědne fota a na prezentaciju we wjažy cakaju.
[...] ze Serbskego instituta, Hermann Jahn, serbski tyšaŕ z Dešna, Sabina Siegowa, zastupna direktorka Załožby za serbski lud, Fred Kaiser, dešański šołta, a Marion Hirchowa, znata casnikaŕka.
Teke to, až se na filmowem festiwalu w Chóśebuzu pokažu južo žedne lěta dłujko filmy z Běłorusojskeje, to jo zasłužba serbskego diplomata.
Bazilikum jo rod ze swójźby gubkatych kwitarjow .
Swisle muzejowego chroma.
Ale južo jo pśestawka mimo, a graśe źo dalej.
Małki pśikład to jědriwje demonstrěrujo: Pśed wěstym casom som pśiwzeł za Potsdam pśestajenje kazniskego teksta k wuglowym jamam we Łužycy.
Nam zas a zas kažu na rozgrona, ale my njesmějomy tam nic sobu póstajaś“. „Gaby Serby něco groniś měli, njeby to katastrofalne wuwiśe na Dolnoserbskem gymnaziumje se stało“ – jo Nuk wustajił.
Jo spomnjeł krotko hyšći na zgromaźinu lětosa w měrcu z „LR”, źož jo pódla było wušej 170 Husańskich.
Za jich wudobywanje jo se LEAG něnto rozsuźił.
Potom jo kněz šeł na swajźbu.
1.raz „zabijanje kokota” na Górach
A take wam pišomy, aby wašo wjasele dopołnjone było.
Kulturny wjacor z wjele muziku w Slěpjańskem kulturnem centrumje zachopijo se zeger 19:00.
Wetom až Fritz­Erich jo wótrosł juž dwójorěcnje w familiji, som pśišła akle w drugej rědowni ze serbstwom do kontakta w formje rěcnego kursa.
Wezmjoš sebje carne knigły, ten koraktor, abo kak se jomu groni, wupytajoš sebje ten pšawy bok, zaborbocoš to guslowaŕske gronko, a južo jo gótowe.
Wokrejs Górne Błota–Łužyca ma nowu, głownoamtsku zagronitu za serbske nastupnosći.
12 a 14 Ako pśed dłujkem casu jo se kśesćijaństwo tež w našom regionje pśiwisnikow zdobyło, jo musało cesćenje napšawdnego Boga kradu pótajmnje se stawaś, pśeto howacej by tatańske mjeršniki tym kśesćijanam wěsty kóńc wobraźili.
Bury su měli na pśedań lanowy wólej, fryšnu zeleninu a sad, lěbgodne górki, kwětki, klěb a tykańce z drjewjanego pjaca.
Maj jo pěty mjasec w gregorjaniskej pratyji.
Wóni su samo štucki ako na reju grali.
To, což se wótśišćijo, njemusy byś na kuždy part měnjenje redakcije.
Tegdy budu te chrome skokaś kaž jeleń, a tych nimych jězyk buźo chwalbu spiwaś; pśeto wóno budu wódy we tej pusćinje tam a how běžaś, a rěki na tych pólach".
W rozgronje A.
Jich wjednica Ana Vivan Aiscuarinaga Gil jo pódšmarnuła, až šym wažnjejšy jo cesnoamtski a wósobinski angažement cłonkow.
Witko se wjaseli: "Jo, super!"
Wón njejo do togo wěźeł, až telik źowćow se serbsku drastwu wobleka. “Wažne ga jo, až jo w Domowinskej młoźinje jadno jědro, te druge pón rad pódla su”, jo wón měnił.
W měsće Stralsunźe jo droga Tetzlawstraße pó słowjańskem wjerchu pomjenjona.
W Smogorjowje kśě natwariś małe parkowanišćo, wěcej njejo planowane w cełem Bórkojskem amśe.
Chtož chójźi rad do gribow, změjo góźbu se wjaseliś.
Co jo něnto prědne źěło togo Chośebuskego folklornego centruma? „Mamy jasne a konkretne pśedstajenja, co comy naźěłaś.
Fryco Grešeńc jo se 1891 ako syn wucabnika w Dubjem w Chośebuskem wokrejsu naroźił, a to w serbskej familiji. 
Pśestajaŕ Gregor Kliem jo student w Lipsku.
Łopjena wótšo šumje.
Te se pótom na blachach wupjaku.
Pśi tom powěda dalej: »Wót septembra dejm ja tśi raze w tyźenju na trening.
Samo kněz faraŕ jo k nam pśistupił a tek z nami koło wurejował.
Rozmějo se, až su Strjažojske to wuswěśenje dostojnje swěśili.
Tomu lanoju su pótom gronili "marijank".
Bagola jo z głowu wił.
* 1971, póchada z Limbarka a tam bydli, linguistka a etnologowka, zastupna šefredaktorka Nowego Casnika
Źasetki knigłow wó njom su wujšli.
Južo w bibliji se starstwo w cesći źaržy.
Na ten part su lazowarje Wochenkuriera a pśipósłucharje radija Cottbus 94,5 pśipóznali a wucesćili jeju angažement za Grodski torm (Spremberger Turm) w měsće.
Žylojska Witaj­Kita jo se łoni procowała wó projekt, ako jo wusměrjony na starstwowu kupku wót dweju do šesć lět.
Za lěto 1880 jo pódał Arnošt Muka w Běłej Górje 450 serbskich a 400 nimskich wobydlarjow, w Běłej Górce 44 Serbow a 30 Nimcow.
Role njejsu wěcej byli pyšne, ale monotone.
Na pódzajtšo, k susednemu teritoriju Bjezuncanow, jo wótgranicowanje mjenjej jasne.
Jagody wopśimjeju wjele witamina C, mineralne maśizny a płodowe kisaliny.
Wylem Wěrik w Rownem – rucnikaŕ-mólaŕ, ludowy wuměłc
»Dokulaž wóni njejsu take rědne a wósebne ako mej.«
Mimo togo, až wóna wjelgin šykowna a dobra wucabnica jo, graju how — mě se zda — teke druge wěcki hyšći wažnu rolu.
Njejsom źe nic pitśitśki na to se myslił, až mógało z togo se raz wuwijaś dobre wósobinske wobejźenje.
Siegried Bolduanowa jo ta wjednica, ako jo tym drugim wukazała, kak se z kólaskom źěła.
Skóro njezmějomy wěcej nic k jěźi, razka klěba nic.“
Naměsto Arnošta Muki se kśicujo teke źinsa z drogu Bogumiła Šwjele.
Mama, papa, com jěsć!
Jogo źěłaŕnja se wótmějo južo ten tyźeń, sobotu, 19.10. wót zeger 10 do 15.00 w internaśe Dolnoserbskego gymnaziuma w měsće.
Wósobinski bližej som Jurja Grósa zeznał, ako som se na głownej zgromaźinje 2000 we Wórjejcach wuzwólił do zwězkowego pśedsedaŕstwa ako zastupnik Dolneje Łužyce, lěcrownož som bydlił hyšći jadnu wólbnu periodu w Budyšynje.
Něto jo jano hyšći wuska grobla mjazy nim a jogo póžedanym fotowym objektom.
»Cora som w swójich nejlubšych crjejach chójźiła.«
Pśiźo-li młody ceptaŕ w pěśźasetych lětach do jsy, ga wón tak słyšy a cyta.
Pósłušnosć jo jomu wažna była.
Łoni jo było lěto nimskego spisowaśela Theodor Fontane.
Pótom gósći wjasele spiwaju, rejuju a swěśe.
Teke w Serbskej raźe su wó tom wobradowali, kak dalej w bórkojskem amśe
Potom šurujo kuchninske kamjenki ze šćipatym srědkom.
Wón glědašo do wódy a wiźešo, až njejo wěcej tak zmuśona. 
To rědne jo, až how su teke produkty z našych jsow na pśedań.
Wase "Wopilnowarki" Impresija wót serbskego kursa za wótkubłaŕki.
Wot 1. julija ga stej prodrustwje zasej roztyla a za to gromaźe rostlinska a zwěrjeca produkcija — w Mosće a teke w Janšojcach.
Ku kamjenjoju wšak su wót togo casa putnikowali wósadne wobeju gmejnowu.
Łońske lěto jo było to nejwěcej źěłabne a nejwěcej napinajuce lěto wót załoženja 1999 – jo gronił pśedsedaŕ Manfred Nikel.
To ja teke mógu! 
Krawc a B.
Picanarje pak njejsu se zwětšego pó tom měli.
Ale ženu ja togodla ned k wašyma starjejšyma?«
Nichten se tam nještrofujo abo njemytujo.
Towaristwo serbskich rybakarjow jo měło głownu zgromaźinu.
Z tym pak ma cyniś dalšne pśeměnjenje: Plějuca platforma a suwanka za źiśi stej z wódy wupóranej a njebuźotej stojaś k dispoziciji.
Togodla myslim se, až to by było rědne, gaby kuždy mógał kněžaŕstwam wu nas a na swěśe dowěriś, ale to by teke rědne było, gaby měł za to dalšnu pśicynu, mimo teje, až w kuždem kraju rozsuźijo něnto gjarstka politikarjow a tych wuzwólonych wědomnostnikow bźez parlamenta wó strowośe luźi, góspodaŕstwu a žywjenju na swěśe.
Pśi wrotach doma wisy cedlik: Bubon na pśedań.
To wuměłske źěło ale jo sam wuknuł a za to južo dostał myta a se wobźělił na wšakich sympoziumach drjewowych tśasarjow.
Serbske blido buźo stwórtk, 12.09.2019, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
Gogłowe jabłuka su wužyli za tej.
Serbska zagronita wokrejsa Kerstin Kosakowa jo k wěsći dała, až jo była w tyźenju pśed tym we Witstoku.
Cytaś móžoš w nich teke wjele wó wuwiśu zjadnośeństwow a organizacijow, a pśi tom jo to grono teke wó Domowinskej kupce.
Mosćańske žeńske budu w Janšojcach spiwaś.
Jeje druge wudaśe we wusokosći 1,5 milionow eksemplarow jo se samo do wěcej rěcow pśestajiło a jo se w rusojskich šulach hyšći pó Oktoberskej rewoluciji až do dwaźastych lět zajźonego stolěśa wužywała.
Źiśi to zawupytnu, situacije se wobinu abo womjelknu.
Wón pśenowijo cas a góźinu; wón wótsajźijo kralow a hustajijo kralow.
Toś ta warianta jo wjelgin znata, dokulaž se namakajo w źiśecych knigłach spisowaśelki.
Wóna mócnje wójujo wó to, aby jeje domacne strony wóstali, wobleka serbsku drastwu na demonstracijach pśeśiwo wugloju, a něnto źěła teke ako starša prezidentka Serbskego sejma.
Dnja 21. decembra 1896 jo se zeleznicowe towaristwo z mjenim "Lübben-Cottbuser-Kreisbahnen" załožyło.
Mócnje se chachajuce smy wopytali, polku na to rejowaś, ale njejo se nam zglucyło.
Maja Nagelowa pśedstajijo swój wuměłski katalog.
Te pón dokradnje mjasec pózdźej, na tak pomjenjonem White Day, mógu se jim źěkowaś z běłeju šokoladu.
Na pśikład za Nowy Casnik jo wjelgin wažne, až móžo powěźeś wó aktualnych temach teke z techniki a politiki, ale na tych pólach se musy hyšći wuwiś wjele dolnoserbskich słowow.
Źo laže głowne pśicyny za take njedosegajuce wuwiśe?
Toś ten pyšny, wjasoły a wjelgin woblubowany swěźeń we wjele krajach swěta jo nałog pśed spótnym casom, kenž šesć tyźenjow trajo.
Ako sobuźěłaśeŕ rady wobwoda som měł nadalej wjele z rěcneju šulu cyniś, wóna źe jo direktnje pódstojała wobwodnej raźe a toś njejo mě pśechad tak pśeliš śěžko padnuł.
Njeźelu, 8. decembra, pšosy Serbski ludowy ansambel zeger 16:00 na adwentski koncert w měsćańskej hali.
Kuse swětego drjewa
Dobra ideja: numer jadnogo byśa na mlokowej kanje.
Za powěsću casnikaŕskeje powědaŕki źo wó wósebny serbski pasus we kazni: „Pśidatne statki k pódpěranju, zeźaržanju a dalejwuwijanju serbskeje rěcy, kultury a tradicijow Serbow ako narodneje mjeńšyny“.
Łoni su swěśili styri swajźby.
Młoge druge jsy su se pśeśiwo pśisłušnosći rozsuźili, měnjece, až jo to serbske něga było, ale źinsa nic wěcej njejo.
Źiśi zadychaju pśez nos a wudychaju z krotkimi starkami pśez wótcynjonu gubu.
Cogodla musy kuždy cłowjek wumrěś?
Wón jo pak cesto na serbske namše pśišeł a jo cytał rad Nowy Casnik.
Ta „carna sćěna“ jo była nutśikach ze smołu wobmazana, aby wódu njepśepušćała.
Tak sejźe wótpósłańce sejma z bejnym wótstawkom.
Bóžko njejo row fararja Haußiga źinsa wěcej zdźaržany.
Wažna pśicyna za nowotwaŕ jo, až lažy něntejšna źiśownja Milenka pśeblisko kšomje pśiduceje wótwórjoneje jamy Wochoza I spóromje Rownego.
Na kóńcu wójny w lěśe 1945 su Bismarckowy torm rozbuchnuli.
jo jadnu kopiju w lěśe 1000 darił spśijaśelonemu pólskemu wójwoźe Bolesławoju I.
Te mychańce su dejali princesny pśed złymi duchami šćitaś, jim gluku a strowosć wobraźowaś.
Wóna co wam jano wjasele napóraś.
Wiźecy móju reakciju jo mě ned změrował, až njetrjebam se starosćiś, wóni se wó wšykno staraju.
Fryco Wojtow – dłujke lěta hochoski šołta
18lětna Anna Kosakojc z Turjeja jo wordowała pócesćona wót chóśebuskeje rucnikaŕskeje komory ako "wucbnica mjaseca" – ako jadna wót 500 wucbnikow.
Swěckowny źaržy toś tu pśijaznu zymu tak někak do 11.
Pšosym wódaj.
Christina Allard, juristka na uniwersiśe we Lulea, kótaraž se zaběra z pšawniskim statusom Samow.
Pśedewšym wobźělenje teliko źiśi mě wjaseli!" Zapustojski pśeśěg ze źiśimi a wšyknymi drugimi jo se k wšakim staršym we jsy na cesny woglěd wupórał – ze struskami su se jim wuźěkowali.
Wót junija smy w cełkownem programje dwě wósebnej póbitowani za pśedšulske źiśi wuwili.
Kužda kula, kótaraž se za sajźanje wužywa, musy nejmjeńša jaden pupk měś.
Wokoło 500 krowow a 3000 swini su źaržali w groźach.
Ta cerwjeń togo wjacora jo wjelgin rědna.
Ale we wšakich drugich situacijach by mógała rěc kusa se wěcej tomu ludowemu pśiměriś.
Aby se to praskanje pón tak pšawje a mócnje raźiło, su to lětosa južo zwucowali na sportnišću we Brjazynje.
Kněni Buckwarjowa-Raak, iniciatorka togo serbskego wjacora, jo pón ze swójich knigłow cytała.
Wono jo droše nježli slobro a złoto.
Tak móžoš tam źinsa hyšći cytaś:
Sami sćo to wiźeli.
Naźejam se, až južo w pśiducem lěśe móžomy se zmakaś a serbski aktiwnje powědaś.
Ako wšuźi su se wuknikam pśizamknuli starjejše, študańce a druge dorosćone.
Pšawu bilancu pak buźomy móc śěgnuś akle we pśichoźe.
Titel teje diskusije zni pitśku prowokantnje: „Wumrějo serbska rěc?“
Smej se naźejałej, až rědny rozglěd na wokrejs weto hyšći změjomej, rozmjej wót Kuringoweje góry.
Serbska kjarmuša w Blunju
Pós 4,(1–3)8–21 * 1 kral 3,1–15
Jo to był wójak, za tym pak wjednik "rubjažnikow", ako su rowno tak ako Wilhelm Tell a Robin Hood pomagali chudym luźam a se zasajźowali za pšawa luźi w górach.
Gratulujomy/muzika tyźenja
To stare pśistupnišćo w Radušu budu nowo twariś, až wóno buźo brašnym wótpowědne, ako Jürgen Härtel jo pśipowěźeł.
Ze mnu ma Pauline Mudring jadnučku pótomnicu, ako zasej běžnje dolnoserbski powědaś móžo – a se zewšym ako Serbowka wuznawa.
Helmut Kurjo jo swóje pesimistiske wugrona z filma – až wejsna zgromadnosć rozpadujo a wón jo ten slědny póbratš – zasej tšochu wugłaźił.
Nocny jagaŕ jo teke cesćej wiźeś był pśi granice do Frycowego Gaja na směr Ruśi.
Kalendarjowe łopjeno: faraŕ Krušwica
Zabite a pódejśpjone njebudu je móc pśepisaś.
Ta se spózy žywego płota pśesunjo.
Jano casy feluju take, ako su se wužywali jano w pódzajtšnych stronach Dolneje Łužyce.
Lipy su w lěśe zelene bomy.
Młogi nan pśiwjeźo swóje źiśi na mark a pśedawa je.
Pśiducu sobotu, 18. maj, wót zeger 13.00 do 17.00 budu na łuce pśed muzejom na groźe źiśam rozkładowaś legendu wót wužowego krala.
Wustatkowanja korona-pandemije kaze źěło wšych organizacijow, ale kužda ma drugu perspektiwu na aktualny cas.
»Chto Wy sćo? 
A chto groni, až jano luźe maju źěło? Som pilna kócka.
Wóni su doleśeli do Kambodže, do města Siem Reap.
Jo śěžko, někogo z togo mustwa wósebnje wuchwaliś.
Za powěsću ministaŕstwa za wobswět jo ten źeń pśi měridłu w Lubušu w Dolnych Błotach jano 1,87 m³ wódy w rěce na sekundu běžało, źož normalnje dejało jeje w awgusće 12,8 m³ na sekundu běžaś.
To jo pla LAUBAG a młogich drugich wubuźiło wjeliki njeměr a protest.
ja som rada wence.
Jo, Rogowarje su hynakše luźe.
Za źiśe, ako ma śěžkosći z wěstymi konsonantami, wupytajomy gronka wósebnje z tymi konsonantami.
Zenkerowa: Našych gósći comy kazaś na kafejpiśe w muzeju.
Zastupniki ze 11 wšakich słowjańskich narodnych mjeńšynow z Awstriskeje, Polskeje, Słowakskeje, Hungorskeje, Kroatiskeje, Serbiskeje, Estniskeje, Letiskeje a Nimskeje su se zmakali na IX. seminarje FUEV.
Snaź wěsćo, až daloko na pódpołdnju lažy kupa Siciliska.
Njejsu gronili wajchtaŕ abo wachaŕ, jo se jano groniło nocny.
Wjencko jo je wšykne we swójej prezentaciji na płachśe pokazał a te "grěšniki" wótśe šwikał.
Woglědarje su mógli wopytaś wšake sorty mjoda a wopytaś mjodowe wino.
To pytnjom teke w kupcynem źěle.
Ako góle som z maminym mlokom serbsku rěc do se srěbał, nan a mama stej se mjazy sobu a ze susedami serbski rozgranjałej.
 wóni budu se mě wusmjaś, až južor zasej pśidu a njejsom nic wěcej wiźeł mimo někotarych gasow w Londonje. 
A se wě, teke w zymje.
To tśidnjowne "kubłańske drogowanje" jo organizěrowało a financěrowało bramborske Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu – tam ga jo zaměstnjony referat 14 za nastupnosći cerkwjow, Serbow a za dolnonimsku rěc.
Dwa areala su wótměrili za kóńctyźeńske wjažki, kužda parcela 100 m² wjelika.
Ako princesna wiźi, kak pśijaśela na nju wuźěratej, dej se zgłosom smjaś.
Wětšy źěł Hochozarjow wumějo serbsku maminu rěc.
Na njom pak jo lažała wjelika karpa.
Wustajiś a wuchwaliś kśěł, až njejsom pó pśewrośenju daniž wót njogo samego daniž wót jomu bliskich luźi słyšał někake sromośenje mójeje wósoby dla teje cynitosći.
Wětš jo duł tak mócnje, až jo se krick k zemi tłocył.
Něto wustupi Pětko a wuwěza wšyknym ruce na kśebjat. 
W aprylu budu fryjne pó wejsnej tradiciji jatšowny wogeń paliś a maju stajiś (30.4.).
Te su wopytali kšute pśikaze wobejś a wótergi se kšajźu do jsy wuderiś.
Wón jo se pótokonił a na zemju pśestrěł ! Och, kak to bóli! Lutki su wopytali jomu pomoc.
Toś mógu se woglědarje źiwaś, lěc w Picnju wšykne pijane su, gaž tam na toflach pód mjenim „Peitz“ stoj „Pianjo“… Wšak to w Picańskem amśe zwětšego funkcioněrujo.
Zasej a zasej.
Pśipowěźeła jo se Brězowka ako gmejnski źěl, a teke w městoma Běła Woda a Mužakow su se za to rozsuźili.
Wóna ga pśisamem kuždy mjasec swójich cłonkow a dalšnych luźi pśepšosyjo na někaku zgromaźinu abo druge zarědowanje a zmakanje, za wětšy źěl w Serbskem domje.
Tak by tež šćitali miłoraske pśed wótbagrowanim.
Což wacej dajo w nowem "Stogu", to cytajśo ga sami.
Musym weto groniś, až njejo to było za mnjo lažko z teju serbskeju rěcu.
Tam dej byś móžnosć nowy personal pśistajiś.
Prědny pśedsedaŕ jo był Arnošt Bart a jogo pomogaŕ jo był faraŕ Bogumił Šwjela.
Něnt jo zwězk ideju měł, kak we jsach mógu njespokojnosć z teju spalaŕnju zjawnje pokazaś: z lylowymi kśicami.
A to jo se raźiło, rowno tak ako ta pśiduca stacija togo wulěta.
W nich se ned na zachopjeńku groni, až ma wjas serbsku historiju a až su how serbska rěc, kultura a serbske tradicije žywe.
Som 23 lět stary.
Originelny libreto za „Circus Macimus Sorabicus“ jo napisał Wito Bejmak.
Smy se jeje wopšašali, z cym se w šulskem horśe wósebnje rada zaběra.
Kněžo, ty sy naš Bog.
Ze serbskim kjarližom źěchu do cerkwje, prjatkowanje a druge spiwanje běšo nimske, dokulž někotare nimske źiśi mjazy běchu a teke jich starjejše.
Wšykne, ako se raźi serbski wulicuju, su
Słyńco jo w awgusće na chylku wobswěśiło Mariju
Kokot jo w trajźe, gaž trajda hyšći rosćo.
Wónej njejstej se hyšći derje znałej.
Mam za wjelicne, což wšykno jo narosło a wjele to jo.
Pśi bělenju: ta šefowka kuchnje Johanna Pontowa z Drjenowa z młoźinu.
Nagromadu dajo Sakska na dwě lěśe 600. 000 euro za spěchowanje dwójorěcnosći we komunach – kužda gmejna abo město dostanjo za to pawšalu wót 5. 000 euro.
Po 26 26.t.
Ale w zbytnem casu dajo teke druge regiony a města, kótarež móžomy ze wótstawkom wuzgóniś.
Bogna Korjeńkowa jo dwójorěcnje w Radworju wótrosła.
"Ja se wjaselim, až źěło z dorosćonymi se tak pśipóznajo.
A zawěsće teke wy raźi griby pytaśo, nic ga?
Chtož stupijo do tych 4 rumnosćow Dyrlichowego rězbaŕstwa w Nowej Wjasce, ten tam wiźi wšykno to, což wón naźěłajo, a wšen ten rěd, staršy a nowy, moderny, ako k tomu trjeba.
Wjele pak ja licył som?
Derje tomu, kenž swóju naźeju na Kněza stajijo.
Comy toś dobru tradiciju takich dnjow se wě dalej wjasć.
Tam su swěśili na 18. februar 120. zapust.
Abi-bal se wě njesmějo se we wokognuśu wótměś.
Druge serbske tšojenje jo był pśednosk Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu w Bełej Górje, źož jo šło wó serbske wódne mjenja w Błotach.
Pismarik a rymowaŕ
Slědk móžośo z cołnom abo wandrowaś z fakulami.
"Gaž se stawnje a ze zažranosću powěda wót maminorěcnych powědarjow, kótarymž wukniki ga njesłušaju, ga kreěrujo to klasowy system, a to jo škódne za wuknjece" – jo Maksimilian dalej rozkładował.
Michael Becker jo teke wót sebje wulicował.
Gaž to małe źowćko pśiźo drugim, ga wšykne glědaju.
Lěc njejsu na amtach wó njom nic wěźeli?
Zgonijomy w tom spisu dalej, až kapitan Strongin jo pśilubił pomoc a Jurja Rjenča pšosył, se teke wobrośiś na jogo šefa, majora Luzana pśi wokrejsnej komandanturje.
Na tej Žylojskej pśězy su teke wjele rejowali.
W Mrocnej jo wejsna pśirada pśewjadła pśed pór lětami napšašowanje wobydlarjow, lěc kśě byś w serbskem sedleńskem rumje.
Kněz kantor Rizo Žylojski powědašo na kejžora, na což wšykne kšute sława wołachu.
Połož 12 zapalkow tak šykownje, až se z nich wucynijo 15!
Robinson źěšo togodla górjej k źěrje woglědat. 
Wětš jo teke wóśichnuł.
Jeje serbske słužby pśewjeźomy něnt zasej cesnoamtski.
Na aprylskem posejźenju gmejnskeje rady w Lěsku stej toś šołta a wjednik Slěpjańskeje srjejźneje šule Wolfgang Goldstein profil a móžnosći Slěpjańskeje šule pśedstajiłej.
A wótkul póchada Waš zajm za Łužycu a serbšćinu? Ako som był student na uniwersiśe we Wienje, som cytał zajmne knigły, źož jo stojało něco wó Łužycy a serbskej rěcy.
A to wšykno za mało pjenjez.
Chto jo był Awgust Klos?
Moller jo we wótšych słowach póžedał we swójich knigłach wót cerkwje, aby wóstała pśi „wěrnej Lutherowej wucbje“.
Žedno awto tebje njemóli, te su tam zakazane.
W lěśu som gluku měła a dožywiła "Serbsku Reju" live w kompaktnem tyźenju Rěcneje šule.
Pśi tom mysli wósebnje na rěcnu situaciju.
Źinsa (wałtoru, 13. apryl), zeger 16.30 buźo w Serbskem domje w měsće zmakanje župnego pśedsedaŕstwa.
Za to se wjelgin derje góźi kulkowy swěźeń, ako wugótuju kužde lěto w septembrje gromaźe z bórkojskeju Domowinskeju młoźinu.
Ze źiśimi jo Doris Heinzowa wušywała a techniku kšac pó kšacu rozkładowała, wěźecy, až wóni rad pśiglěduju a motiwaciju trjebaju, aby sami wušywali.
Olaf Lalk z wokrejsnego zastojnstwa jo krotko zespominał, dla cogo wokrejs dej ju měś.
Tak som mógała tam wót 1987 až do 1992 študěrowaś chorowe a ansamblowe nawjedowanje.
We njej graju wukniki na dwójich małych fidlach, na jadnych wjelikich fidlach kaž tež na kontrabasu. „Ze źiśimi a młodostnymi źěłaś wobraźijo mě wjelike wjasele.
Cachow jo měł ako zagronity teje kupki wažnu funkciju: jo teke pśi sebje schował wšykne pisma a druge materialije wobeju drugeju.
Kak njejo kśěł do LPG, ale na kóńcu jo był wjednik wjelikeje groźi ze 600 krowymi .
Na drastwach jo wiźeś, až jo to w cerkwi serbskeje jsy.
Gědaj nalěwo!
Thiel jo stajił pšosbu wó busowy domcyk, ako su hynźi rozebrali.
Kuždy jo kuždego znał a tak su pśišli do rozgrona.
Dr. Grit Lemkowa jo cłonk Łužycafilma|Serbsko-nimskeje filmoweje seśi a tam statkujo ako pódpěrujuca ekspertka.
Pla Běłeje Góry, w Błotach, starcy zeleznicowy śěg do stojeceg wóza na bocnych kólejach, wobej wóza se tšochu zbrašyštej.
To słoźi! Narske su kónje! Wóni su wiźeli gósća.
We wobłuku studija som dožywiła, kak nabóžnina móžo wšake wašnja luźi a towarišnosć wobwliwowaś.
Kuždy jo musał wšednje zjěsć 17 gramow cukora.
Wót 1998 do 2003 jo był asistent pśi Seminarje za wědu konfesijow ortodoksnych cerkwjow pla Instituta za cerkwine stawizny uniwersity Halle-Wittenberg.
Su jomu gronili, až jomu śele zaměniju, ale za transport musy se sam staraś.
Pódla ewangelskeje wósady w Drjenowje jo pó 1. swětowej wójnje nastało Krajne cerkwine zgromaźeństwo, kótaregož zaměr jo, luźi wjasć a zmócniś we wěrje do Jezusa Kristusa z bibliju, bjatowanim a z pósołskim statkowanim.
1852–1886 Kito Pank z Dešna
Wjele, což tu kulturu wucynijo, njejo nam wěcej pśistupne".
To, což jo tencas nastało, su wobydlarje sami naźěłali we swójskej iniciatiwje, w NAW (Nationales Aufbauwerk).
Jogo Kerstin jo pśi wokrejsu Sprjewja-Nysa zagronita za serbske nastupnosći, jeju źiśi pak njamaju ze serbskim nic cyniś.
Ale wopšawdu wjelgin rědny wulět jo to był a mej by se teke rad how raz wrośiłej, aby hyšći dalšne rožki a wjaski Kalawskeje Šwice wuzgóniłej.
Dej take něco hyšći špos abo šobernak byś?
To njeběšo malsne źěłanje. 
1. septembra jo chopił w redakciji serbskego źenika “Serbske Nowiny” w Budyšynje źěłaś nowy šefredaktor.
Druge pak su jej zespiwali "Stup dalej" a su k njej pśistupili a ruku dali a gronili, až derje jo, až wjas Rowne wóstanjo.
Muzika, to jo jeje nejwětše wjasele.
Wóna jo zajtša a k wjacoru krowy dojła a ja som je futrował.
A stakim stej wjasołosć a tužnosć byłej kradu blisko gromaźe.
Kak ceły roj pak hołka?
Wóni zeznaju signalowe barwy a reflektěrujuce elementy.
Ceły slědny tyźeń jo wjelika gmejna Drjowk, w kótarejž bydli dogromady 6400 luźi, wažny historiski jubilej swěśiła.
Jo jen krotko pśeběrał a namakane pismo študěrował.
Górnoserbšćina ma samo sedym kazusow, dokulaž wokatiw pśidatnje eksistěrujo.
Lence se to spódoba a wóna na Janka glěda.
"Gólanojc nan jo chóry."
Witko co se rowno sandale wobuś, gaž maś jogo pówucujo: "Comy kólasowaś."
Norman Jurisch z Brjazyny - 18.12. (34)
Ze zgubjenim twaŕskego kompleksa "Kokot" jo se zgubił kus serbskeje kultury zwenka centruma Města.
Nowe jo za nas, až comy teke w 7. lětniku dwě rědowni załožyś.
Wěcej wót togo a wót planowanego pśednoska "Srjejźowěkowe słowjańske šćerkotawy – Pśedchadniki serbskich jatšownych jajow" stoj w Rozhlaźe.
Nowe šulske lěto jo ze sobu pśinjasło teke nowego wótkubłarja w Serbskem internaśe.
Kóńc wugla we Łužycy?
To njejo śpa była, ale jo był salon!
A rownož jo wognjowa wobora wšykno cyniła, což we jeje mócach stoj, jo ceła wězba jadnogo chromu se wótpaliła.
Na pśikład štucki a basni znatych basnikow, ako ten „Erlkönig” a druge.
A teke my Serby smy byli, smy a buźomy, snaź nic pśecej te same, ale wóstanjomy! Pó prjatkowanju jo wósadny faraŕ Schwarz spominał na zamrětego Měta Pernaka, ako jo zwěrnje pśichadał na serbske namše do Złego Komorowa.
W Dešnje su se zmakali balokopaŕki a balokoparje z Dolneje a Górneje Łužyce
Slědk do hotela!
Z togo manźelstwa jo wujšło šesć źiśi, wót kótarychž jo źowka Christina tu žywnosć pśewzeła a wobźěłała.
Z tym jo Pettson wobjadny.
Pśed krotkim su dotwarili asfaltowu drogu mjazy Běłeju Goru a Bělinom.
Gaž domoj ducy do susednego Drjenowa dojěźomy, wjaselimy se, až smy zasej w Europje.
Dajeto su se zmakali žeńske w Slěpem w župje Běła Woda/Niska, aby za měke a śopłe łožyšća a zagłowki gusyne pjerja drěli.
Nowa pisna rěc njejo pśecej hyšći woblubowana pla wjele starjejšych, teke pla takich, kenž se ako Carnogórjańce wuznawaju.
Ale suchy wětš buźo cesto pśez pola a łuki duś.
We slědnem casu jo wjele serbskich luźi měło kulowaty narodny źeń.
Mjazy nimi, su take woblubowane štucki ako “Nejrědnjejšy wrjos”, “Wjasele źinsa”, “Stary kjarcmaŕ” a “Žylow nas wita”.
»Mójo mě klincy groznje!«
Po chylce jo se chopił samo w mrojowišću kupaś hejnak doma na dwórje kokośe w prochu.
W lěśe 1869 póstaji kněžaŕstwo Karla Haußiga za šulskego inspektora za jsy Chóśebuskego wokrejsa.
Dobroś a zmilnosć mě pśewóźujotej cas žywjenja, a ja wóstanu we Knězowej wjažy nimjernje.
Wóni toś njamaju žeden tšach pśed zogolecymi mašinami, nawopak, wóni chójźe blisko za nimi a pytaju za wušakanymi zwěrjetkami.
Město togo wopytajom, wažne linije wuwiśa wuzwignuś.
Wěš, kótara drastwa se pla was nosy?
Za słowo “nabranki” smy pisali “Einrahmen” a za “kabeju” stoj tam na nimski “Eichelkäfer”.
Wuslědki komunalnych wólbow
Tam su wóne klowny z Nimskeje we februarje dojěli.
Wjele wót nich maju prědny raz kontakt z jadneju mjeńšynu.
Žałowańska hala na zaspickem kjarchobje jo kradu mała.
Na zachopjeńku źo burik wó jadno abo dwě poli.
Pódpołnocnogermaniske rěcy su kupka germaniskich rěcow.
Pjerwjej smy se kupali we tom kališću, w zymjem smy šuflitowali".
Glědajśo, lube kokošy! Maśo něnto wódowu drogu! Timo Pipka ma špódu.
Na dobrej droze pak nałožyjo wóno swóju móc nic samo na se, ale na ten wóz.
Herman Jahn w Dešnje (100. narodny źeń) – blidaŕ, serbski procowaŕ
Dokóńcnje jo Nimska ludowa policija 12. decembra pśewzeła twarjenje něgajšnego wokrjesnego słužbnego městna.
Rědne knigłowe myta kiwaju! Wažny pokaz: W mejlce z fotom basleńki matej se dopołna adresa a mě wósoby pódaś, kótaraž jo basliła.
Ten kněžk jo slědkoju se žywił ako rubjažnik a wordował naslědku z mócu wót wójakow žagańskego wjercha póbity.
 Tužnje jo, až mamej naju gluku pśez njegluku drugich luźi, ale mysli se tež, až jo nejwěcej tych luźi, kenž na łoźi běchu, pśez taku njegluku hyšći wětšej žałosći wuběgnuło a su něto wjele glucnjejše, nježli pjerwjej. 
W Dešańskem domowniskem muzeju jo se njeźelu wótwóriła wustajeńca wó módrośišću.
A kak se wopisujo smjerś we tych knigłach, to jo radna wósebnosć w literaturje moderny.
Pon smy zbork a gjarnyški wzeli a smy do teje Prjawoskeje abo Hochoskeje góle śěgnuli.
To njejo rědnje, nic ga? Ale ja mam ideju.
„SORABIJA” organizěrujo w serbskem internaśe „Handrij Zejler” wšake zarědowanja - za dalejkubłanje, ale teke za rozwjaselenje.
Bur jo jomu to zalubił.
Na to som gjardy, a na to móžo kuždy Serb gjardy byś.
Slědny tyźeń srjodu ga su cłonki nowo wuzwólonego wokrejsnego parlamenta na swójom 2. pósejźenju we Wokrejsnem domje w Baršću wuzwólowali cłonkow wšakich wuběrkow a dalšnych wokrejsnych a regionalnych gremijow.
Jan: „Swóje psy? Jěźe ga tam luźe psowe měso?“
Lěc ty how spiwał sy jano za mnjo?
Wobźěliś mógu se źiśi a młodostne, ako su młodše ako 24 lět.
Wóni se źěkuju za pódpěru Helmut Kurjoju z Blunja – jogo nazgónjenja a wěźenje su byli wužytne pśi wótnowjenju staśiwow.
A tam nichten njebuźo kontrolěrowaś pśiglědarjow.
Długi dejmy w pśichoźe wše sami nosyś a sami teke wurownaś.
Wusuźone stakim jo! Depšćański rejtaŕ a jogo kóń krydnjotej wěnk na šyju powjesony.
Bur Mjertyn Starik a jogo žeńska Ana roź.
Teke Lowiza Henšowa jo pśecej sobu.
A groble su byli połne rybow.
"Paleńc" jo znaty.
Rědny naglěd su na pśikład wósebne tšawy abo zela.
Vattenfall ga jo był koncern we wobsejźeństwje šwedskego stata.
To wóznamjenijo za mnjo wjelerakosć a mało ruma za wóstudu.
Ruta jo płony geometriski twaŕ, styrirožk kótaregož wšykne strony su rowno dłujke.
Wót zeger 16:00 do 17:30 budu se wulicowaś pód motom „Rozmějoš, což wón pisašo?“ We srjejźi dej tencas pósoł Pawoł stojaś.
Wušej 250 pśiglědowarjow - mjazy nimi teke bejna licba z Gorneje Łužyce - jo dožywiło njeźelu, 7. maja, wjacor ten koncert.
Facit prědnego woglěda jo: Wjele jo se modernizěrowało, wjele jo interaktiwnje wugótowane a našomu casoju pśiměrjone.
Dejš je swójim źiśam pšawje na hutšobu połožyś a z nimi wót nich powědaś.
Zastupniki wót DB Netz AG su tek pšašali, co wóni by preferěrowali: Až smuga se za twaŕske źěła we wótrězkach zastajijo, abo až se smuga kompletnje zastajijo? Wětšyna pśibytnych jo za totalne zastajenje.
Na Górach su swěśili, až wjas jo 550 lět stara
Bocne wóski, ale teke głowna wóska njasu nakóńcne kwiśonki .
Pśi tom mógali někotare gałuzki, na pśikład sadowych bomow, hynac wužywaś a sebje wěnc ako dekoratiwny pśewódnik napóraś.
Su pśedstajili wuslědki aktualnych slěźenjow
Góle napołnijo swój głažk až do połojce z wódu.
by se pśespytowało, kak projekt doprědka póraś, jo se pśewjadło rozgrono ku koncepciji togo projekta, mjazy drugim z BTU Chóśebuz-Zły Komorow a z Institutom Fraunhofer z Drježdźan.
Dla togo bu jogo pówołanje zachyśone a Kasprik musy swóju pokutu wót šesćich lět wótsejźeś.
Wustajeńca
How deje Serby sami rozsuźiś, co ma se cyniś a co nic.
Te som tež ja tam kužde lěto rada kupiła.
Młodostne su se na to dojadnali, až w klubowych rumach njekurje.
To pak jo spěšnje zabyte.
Na wobrazu nalěwo: Karl Dobberschütz ze susednych Lědow jo „blidarił” cołnowe šupki.
Serbiska granicujo z Hungorskeju, Makedońskeju, Rumuńskeju, Bulgarskeju, Albańskeju, Bosniska-Hercegowinskeju, Chorwatskeju a Carnogórskeju.
Murjaŕ W. z Barlinja napóra sebje ten směšk, až jadno mě pśešmarnu a druge napisa, kenž jo cesny Lubnjojski měsćańc.
Co farmaciju studěrowaś.
A mjelcaś! Luźe nic njepikaju, jano casy něchten něco swójomu susedoju do wucha pyšpoco.
Smy dostali Rěcny centrum WITAJ, Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz, Załožbu za Serbski lud, Serbskej raźe a serbske kazni.
W lodach a firmach, cerkwi a šuli stej se dlej a cesćej nimska a engelska rěc wužywałej.
Prědny grajaŕ śěgnjo kórtku a pómjenijo wobraz.
Pětš zepěra se z wobyma rukoma na źurja wuglědka.
Joz 24, 22 Njedajśo se wašo humóženje wót nikogo wótprěś.
Taki swěźeń jo pśecej z wjele źěłom zwězany, ale teke wjaselim.
14,90 euro.
Pśeto: Narodne staty se wudobywaju abo konstituěruju legitimaciju pśez zapśěgnjenje etniskich a kulturelnych mjeńšynow do swójogo wótpowědnego naratiwa.
Te tež pśiźechu, ale nic wšykne na raz. 
Pó tom až jo Serbski dom pśed dwěma lětoma pśepšosył na prědny „Źeń wótwórjonych źuri“, což su młoge luźe wósebnje z města rad pśiwzeli, wugótujo wón teke lětosa taki wósebny źeń, źož mógu woglědarje wiźeś a zgóniś, co se we njom wšykno źěła a cyni.
A teke: Dolnołužyske zastupniki, ak stej pśeśiwo tomu wobzamknjenju zgłosowałej, njejstej měłej žednu šansu pśeśiwo wětšynje z Górneje Łužyce.
Ako jo Milena Stockowa k wěsći dała, jo to był tśeśi raz, až jo była Serbska kulturna informacija Lodka pśepšosona na „Źeń wótwórjonych źuri“ w Pódstupimje. „Ceły źeń jo był ten nawal luźi pla nas a pla Serbskeje rady wjelgin wjeliki, wětšy ako slědnej raza.
Pózdźej, ako gólica a pśi źěle w porclinowni w Běłej Wóźe, njejo serbsku drastwu wěcej wšednje nosyła«, wulicujo wóna, ako pśisłuša južo ze šulskego casa domowinskej kupce w Slěpem.
Wón jo se pśegótował ako ruprajcht we lěśe 2017, a jo woglědał do źiśownje Villa Kunterbunt a do Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Na tom prědnem stej Marion Knorrowa z Husa, moderatorka prědnego wjacora swěźenja a lubinski šołta Lars Kolan, ako jo teke moderěrował.
Technika źěrkatego wušywanja jo wězana na śańše tkaniny.
Stajijomy na śopłem a swětłem městnje kastanijowu gałuz z pupkami do wódy.
Wětš pak jo mjaztym južo zasej mucny.
To jo wjelgin wažne, dokulaž to móžo domoju teke pśinjasć pśidatne pjenjeze, kenž ga su notne za wutwarjenje a renowěrowanje togo wjelikego doma.
Smy žywe w casu pśechada do kapitalizma bźez granicow.
“Kelnaŕ, to se wě!”
● Kakego raza jo ten problem?
Antje Schröcke jo źewjeś lět była dušepastyŕka za luźe, ak su pótrjefjone wót jamy w Slěpem
Znate jo jogo zwěsćenje, až nanejmjenjej kuždy drugi wobydlaŕ Bramborskeje ma serbsku starku abo starkego!
Towarišnosć jagarjow a zběrarjow pak njejo zajšła, ale jo hyšći dłujko spóromje rolnikarjow wobstojała.
W měrcu 1913 jo wón se brał dalšu žeńsku, babku Mušyc Annu z Husa.
Serbske wandrarje pśed radnicu w Žarowje, pó póstajenjach z nagubkom.
Ze šupu pśeryjo něnto hyšći raz pólo.
Nan pak gólcoju pśiglědujo.
Staršy bywaš, wěcej a cesćej mysliš slědk na glucne źiśece dny.
Pśez wšo, což běšo slědne dny pśenjasł, běšo wjelgin mucny a póžedašo wótpócynka.
Pód zagronitym redaktorstwom Pawoła Šenkarja wót zachopjeńka šesćźasetych lět a pótom Horsta Adama wót lěta 1973 jo se Nowy Casnik wuwił na organ Domowiny.
Wulicuju se, až kśě pśi Chóśebuskem jazorje załožyś serbski a Domowinski kulturny centrum – z domom a młogim drugim.
Jomu se łopjena wjelgin spódobaju.
Za to su cłonki pśedsedaŕstwa se wupytali pětk, 28. maja 2021 w Rogowje.
Zastup płaśi tam 10 euro a kórtki deje luźe do togo wobstaraś: 035698-8055545.
Stolica jo Bangui pśi rěce Ubangi w pódpołdnju.
Njeźelu, dnja 12. měrca 2000, zeger 15.00, buźo serbske źiwadło w Strjažowje.
Wóstało jo to transportěrowanje wobjeda z kuchnje do baraki.
Pón by dało 79.000 euro wudaśow a 59.000 euro nabrankow, ze cogož by slědował deficit wót něźi 20.000 euro.
Pśezpołdnica se póra!
Jadna z tych 6 serbskich firmow jo była Lehnitzkojc ze Zaspow, ako wugótujo bydlenja wótnutśika.
S. K.
Pon jo se ta njegluka stała!
Ceła mań z nich pśiźo śišćana teke w našej dolnoserbskej rěcy wen.
Ta prědna buźo w Wětošowje, w Serbskej cerkwi, zeger 10:00.
„Ćišinski” njejo jogo mě, jano pseudonym .
W casu studija až do lěta 1967 w Jenje a w Erfurśe pak njejo měła za to wěcej teliko casa, pak na mólowanje a kreslenje młoda gójcowka w Chóśebuzu njejo zabyła.
Jo, wótpołdnjo jo kśěło wjele zajmowanych starkich, mamow, nanow, bratšow a sotšow k nam pśiś, a teke wjele drugich woglědarjow.
Dokulaž wšykne serbske luźe su dwójorěcne, powědaju wóni nimski z kuždym cuzym, ako njewě, až ma pśed sobu Serba, a njebuźo to žednje wěźeś, tak dłujko ako njebuźo jomu wopokazane znamje serbskeje identity.
Pó łapanju kokota budu kokota na městnje na pśesajźowanje pśedawaś.
Za to deje starjejše płaśiś jaden euro za kuždu góźinu a góle.
Naša prědna śpa w gólcowem internaśe, wjelikej wili něgajšnego fabrikanta, jo była prězy wen na drogu na prědnem nastwaŕku, źož smy měli wušej wutwaŕka rědnu terasu.
Pśed palastom republiki su źaseś tysace bergarjow pśeśiwo planam wutwórjenja powěsćoweje słužby dowenka a wustawowego šćitaŕstwa donutśika demonstrěrowali.
Wjednik jordaniskego narodnego ansambla: My njebuźomy žednje zabyś na to, což smy te tśi dny how we Łužycy dožywili.
Rozglědniwje źo k jadnomu sejźecemu góleśeju, sednjo se jomu na klin a pomina: "Swinka, zakwic raz!"
Te su tam teke dawno familije załožyli a něnto njamaju prědk, se do Pólskeje wrośiś, źož jo wjelgin wusoka bźezdźěłabnosć.
Ze Slěpego/Schleife. Pódpołnoc wót Slěpego su chopili twaŕske grunty za Nowy Miłoraz k wobtwarjenju pśigótowaś, pśi Lěskojskej droze.
W toś tom starem twarjenju blisko rěki Wołtawy/Vltavy źěła profesor dr.
Wokoło wužowego krala jo wjele zwěrjetow.
Cerkwjeńc nam natwarijo pśed hołtarjom gronaŕski pult z mikrofonom a Fryco powěda k "wósaźe".
Ale sponsory su dowólili, až te spěchowańske srědki za to se hynac wužywaju, rozmjej za materialije za serbsku wucbu we sedym šulach w nosaŕstwje Města.
Tak wugbašo tež ze zecom a z kapu; pó někotarych dnjach běšo woblak gótowy. 
Jim njejo wěcej było trjeba guslowanja a chódośenja.
Bukowina a Mukwaŕ stej małej wjasce – ale cogodla nic teke do jeju se raz woglědaś? Tomu zanjasonemu kamjenju pśi Mukwarje se groni "woprowański kamjeń" abo "lutkowy kamjeń".
Pótom móžoš pśechójźowanje mimo špatneje wědobnosći spóžywaś .
Nazgónjenja a wuměna z drugimi mjeńšynami su wobraźili Łužyskej aliancy ideje a wutrajnosć pśi załoženju prědnego serbskego parlamenta, Serbskego sejma ‒ jo Wylem-Kell gronił.
Z pšaweju dłonju klapoco w stawnem nerwoznem rytmusu na kamjenjowu stupu.
Za chylku su se zas zestupali do swěźeńskego pśeśěga z 22 pórami.
Stwortk, 18. maja, comy se zasej zejś.
A rowno lětosa, w jubilejnem lěśe togo festiwala, njamóžo se wón wótměś dla pśedpisow pśeśiwo rozšyrjenju korony.
Ale to su melodije, ako su nam njeznate.
»Zejgraj ga nam raz taku nowomodisku chóśebusku reju!«
To som źinsa powěźeła wjerbańskemu šołśe, Joachimoju Dieke, a wón jo zlubił, až buźo pomogaś", jo Zenkerowa groniła.
To płaśi tek za pśiducu serbsku namšu drugi swětkowny źeń w Turjeju.
Ten film jo šeł hyšći raz pśez BBC London wokoło swěta.
Gaž wy hyšći pytaśo daŕ ku gódam za źiśi wót 1. až do 6. ego lěta, pón by było „Zwěrjeta na burskem dwórje“ něco pšawego.
"My bywamy starše a někotare wót nas budu za pór lět se na wuměńk sednuś".
Kótare temy su nejwěcej relewantne za LND?
Pśipijom z winkom, gaž jo k tomu góźba.
Mej z bratšom, kótaryž jo šesć lět młodšy ako ja, smej ceły cas ze starkim a starkeju gromaźe byłej.
Mimo togo jo wón był muzikaliski dramaturg a šefowy dramaturg w Serbskem ludowem ansamblu.
Pótom jo był swěźeński wjacor za wšykne, z "Liveband NaUnd".
Pśedsedaŕ Maśice jo pówołany cłonk źěłoweje kupki „Serbske pomniki města Chóśebuz“.
Dokulaž Serbska rada ma něnto nowe cłonki, ga kśě serbske zastupniki dla teje wěcy hyšći wobradowaś.
W Budapesće zgromaźone luźe póchadaju z města samego a ze jsow we wokolinje.
Žeden źiw, komisija jo měła kradu tśi góźiny cas za swóju wizitu, rowno tak wjele ako we tych drugich 29 jsach.
Z drugich jsow ga stoj kužde lěto wjele w Casniku, wó nas pak nic - su nam młode luźe w Kosobuzu gronili.
W kurjeńcu jo ceła rědownja kokošow.
Balko z Drjowka jo wulicował, až jo sebje Pratyju kupił na nazymskem koncerśe łoni w Žylowje.
Rowno ako jogo woblico a jogo ruce.
"Ja som raz grajnu myšku pód pjerami schował, kótaraž jo pón wjelike wuźěsenje zawinowała, ako jadna žeńska jo do kopice pjerow pśimnuła!" Až tśichanje a druge gibnjenja powětša kradu na škódu su, se rozmějo wót samego.
Pobyli su z kameru a mikrofonom mjazy drugim w Błotach, we wuglowej jamje Bjerwald w Běłowoźańskem wokrejsu a we wšakich katolskich wjaskach w župje Kamjeńc.
Kak gódnośe napšašowane Serbske Nowiny?
Co jo pśicyna takego wuwiśa? Zawěsće su to móje wšake talenty.
Źiśi maju toś to łopjeno a barwiki pśed sobu na bliźe.
Wón co pitśku z kócku grajkaś.
Po 1990 jo se loda modernizěrowała.
Někotare góźiny pó kluwanju spušćaju młode gnězdo.
Prědny kral jo był Tim Grünert, jo kokotoju głowu wótrył.
Ale to lětosa bóžko wupadnjo", informěrujo ten pśirodu lubujucy Huraski.
Tu rěku musy pśeprěkowaś – ale niźi njejo móst!
Z tym a teke z twóŕbami dalšnych serbskich komponistow jo se dolnoserbski komponist južo wěcej raz na koncerty do wukraja wudał, kótarež jo sam organizěrował.
Som źělki drastwy cysćiła, pšosćiła a blatowała.
Dolnoserbski internat ma lětosa tśi nowe wobydlarje.
Kake jo to zlubjenje, kaki jo to trošt!
Chtož se na staru Hochozu hyšći pitśku dopomina, wě, až wokoło jsy žedne jazory, wětše gaty, doły abo druge pšawe kupańske móžnosći byli njejsu a do tych pór [...]
Mimo togo staja na wjacor teke te pśěźeńce.
Spali su w spódobnych śpach.
Dla tog, až nicht na druge zajtšo njejo musał na źěło hyś ‒ to ga jo był Źeń zjadnosćenja Nimskeje ‒ su wšykne mógli dłujko a mimo starosći swěśiś, mjazy nimi cłonki depšćańskeje pśirady, ak su pśišli gratulěrowat.
Až licba wuknikow we serbskej wucbje njejo spadnuła, to jo wjasoła powěsć a dobry zakład za pśichod.
Zrownju ma wón komplicěrowanu syntaksu, což za mnjo běšo slěźenje do rěcnego labyrinta“.
Helmut Winkelmann, ten znaty choreograf za ludowe reje, jo se mócnje wjaselił, až jo se premjera tak derje raźiła.
Tužyca jo w serbskem swěśe, až serbska wjas Miłoraz dej pšec.
Rozmjej, tam jo se na serbski groniło, źo bus skóro wustanjo.
Šćipalica jo prědna ruka rozdźělnych rakow a zwětšego pó pórach wustupujo.
Amty, ako wuglowa jama a druge, tak a tak nic.
Ten zasej jo se wó tom rozgranjał z Michałom Hórnikom, wósebnje ale teke z Janom Arnoštom Smolerom, kenž jo w Górnej Łužycy był pśedsedaŕ Maćice Serbskeje.
Wšykne ga wěmy, až sebje z takim statkowanim wudobywamy šyroko pśipoznaśe.
Funkcioněruju z BOOKii-pisakom.
1. 1. nowe lěto, 23./24. 3. jatšy, 1. 5. swěźeń źěła, 8. 5. źeń wulichowanja wót fašizma, 5. 7. źeń słowjańskeju misionarjowu Cyrila a Metoda, 6. 7. mejstarja Jana Husa, 28. 9. źeń českeje statnosći (Václava), 28. 10. źeń nastaśa samostatneje ČSR, 17. 11. źeń wójowanja studentow za lichotu a demokratiju, 24.–26. 12. gwězdka/gódy
Problem jo, až luźe cesto njepśemysliju.
Z kwiśonkow kricka mógu se wěnce wšakorakeje wjelikosći a we wšakorakich barwach wiś.
Woglědarje su se južo śišćali w zalu pjerwjej, nježli wiki su se oficielnje wótwórili.
Pśed toś teju slězynu jo Serbski sejm wósebnje zajmny projekt, pśeto co na twórjenju nowego pšawa sobu statkowaś.
Srjodu, 24. apryla, buźo Michael Apel wót zeger 19:00 w sportaŕskem domje (Berggasse 1) pokazaś a nawjedowaś ludowe reje.
1910: pśi wuslěźenju brunicowych warstow bejny skład wugla nadejźony
Pśi zachoźe su nas krotko pšašali, lěc se nam derje źo.
Wón jo sebje južo pśiswójł wšake wót teje serbskeje rěcy.
Dlejšy ako mója ruka jo był.
Woni pśidu z Polskeje (kupka tamnych Kašubow), ze Słowakskeje (kupka tamnych hungorskich wobydlarjow), z Awstriskeje (kupka tam bydlecych Słowjenow), z Letiskeje a Českeje.
Rowno tak su mógali z spušćenim towarišnostnych stigmatizěrowanych wobstojnosćow, ako na pś.
To su pśedewšym nałogi: camprowanje, zapust, majski bom, jatšowny wogeń a jańske rejtowanje.
Ze starego HUSA/MAUST.
Dam ze starymi dubami wjeźo do jsy, lubowarje starych domow su pó njej dalej šli.
»Což su kšetarje w starych casach mógli, mógu teke ja«, groni sebje bur Žur. »Wušej togo mamy źins lěpše kopawy.«
Gene Wilder jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Kake su te perspektiwy za dolnoserbski telewizny magacin?
Na Naměstnje Janowego parka (Jahnparkplatz) buźo zwěrjetowy show we zwěrjetowem stanje.
How dej byś wobydlaŕski centrum, pokažo Norbert Kurz.
Na kóńcu dejš měś rědnu, gładku, brunu kulu.
Źiśi z Witaj-źiśownje Mato Rizo su srjodu tyźeń camprowali.
Seidlich wulicujo: "80% tych 50 twaŕskich nadawkow smy dejali wupisaś we cełej Nimskej, 20% we cełej Europje."
Wušej togo su wjele grali, mjazy drugim graśe „Bingo“ a „Iluzija“, źož su wuknuli licby a barwy.
Na zymskich wjacorach sejźi pśi kólasku a pśěźo włokno.
"Njejo jasne, na kótarej bazy komunalne politikarje juž měnjenje wó pśenosenje wódy z Łobja do jazorow nastatych z wótwórjonych jamow maju.
Cytarje wócakuju wěcej komentarow, interviewow a dopisow, wěcej bokow za źiśi, młodostne a familiju a wěcej kritiskich a objektiwnych pśinoskow.
Wót togo casa se woboramy pśeśiwo grozecemu wótbagrowanju.
Pśez wšo, což běšo slědne dny pśenjasł, běšo wjelgin mucny a póžedašo wótpócynka. 
Jo wopisał algoritmus za namakanje pśibližnego nulowego městna funkcije, kótaryž něnto se pomjenjujo "metodu Newtona".
Wjelika karlina ze šyrokeju Borkojskeju lapu jo to była.
Rěcnje jo wobźěłał tekst a korektury jo wobstarał Gerhard Mučišk.
1970 jo slědny śěg na tej cerje jěł. 
Amt jo pak dodał, až take póžedanje na rozšyrjenje wochozańskeje jamy wó źělne pólo Miłoraz jo pśipowěźone.
Woglědarjam štapijo teke rědnje pómólowana lodka do wócowu.
Jej su dali to mě Łužyska BigBattery, a wóna dej pomogaś nimsku elektrisku seś stabilnu źaržaś.
Wašu pokornosć zjawśo wšyknym cłowjekam.
Forma dešća góźi se pó nastaśu, casu, intensity, statkowanju a geografiskim jawjenju rozeznawaś.
Jemjelicowe rostliny jo była rostlinska swójźba, kótarejež družyny pó nowych spóznaśach něnto słušaju k swójźbje .
Klěb plona ale hyšći njejsmy znali! Smy narske byli.
Pśiduca certifikacija buźo w septembrje 2020. To niźi jo běšo, luby Christo, wót cogož ja ten slědny raz z tobu se rozgranjach.
Samy su narodna mjeńšyna Skandinawiskeje.
XIII. mjazynarodny folklorny festiwal „Łužyca“ 2019 jo se ga wótměło w Budyšynje, Hochozy a Chrósćicach.
Teke to wukubłanje ceptarjow w měsće Brixen jo take w tśich rěcach, a to rownopšawne.
Za wšykne druge njejo lažko było swóju mamu něźi na kafej a tortu pšosyś.
Gaž jaden liter něnto něźi 10 centow wěcej płaśi, pón dej ta firma nanejmjenjej 100.000 euro w jadnom lěśe wěcej wudaś.
Kamjeny, kenž A.
Šula jo tencas tak daloko serbska była ako wucabnik.
Won jo wjednik towaristwa „Pomost“ we Waršawje.
... górnoserbski sound-artist Jakub Gruhl z Lipska... © rbb
Dalšna prapremjera buźo graśe Gregora Kliema na akordeonje.
Ako pomjenjenje nowo dobyteje zemje pak njejo było wěcej wužywane a toś som ako dolnoserbski titel lubjej wzeł »Dobyśe noweje zemje«.
Dlej ako 20 lět źěła wón we wuglowej jamje pśi wuwóznych móstach a bagerach, źož kontrolěrujo a wótwardujo wuwózne banty, kólasa a motory.
“Lausitz/Łužyca 2001” – tak se groni kalendarjoju, kenž jo serbske nakładnistwo lětosa prědny raz wudało.
Biedenkopfa a dr.
Gaž se chopi wariś, w zymnej srowatce rozkwjerlowanu muku pśilaś, pśeměšaś a zawariś daś, až gusta polewanka nastanjo.
Rozmjej: To cełe móžo teke kamsy hyś.
Domowinarje z Grodkojskeje župy su to źiwadłowe graśe 12. maja w Budyšyńskem źiwadle wiźeli.
Ja som jomu gronił, až som how we Łužycy doma.
Sam pak njejo to mógał, nichten drugi tam rowno był njejo a toś jo mě zawołał.
Łapanje kokota se zachopijo zeger 14:00.
Serbske dušowpastyŕstwo koordiněrujo w Górnej Łužycy serbski wušy promšt Jan Malink z Budyšyna.
Pótakem zmakanje za mjeńšynowe rěcy.
Cogodla wšak teke wón naraz pšec leśi.
Nic tak spěšnje!
W ramiku Nakrajneje partije njejsu tam Zubiksojc jano swóje ekscelentne sadowe paleńce pśedawali.
W rukopisnem studentskem casniku "Gmejna heja" pśibijo Chěžka fašistiski teror.
Stawaj a jěz!
Z Noweje Niwy/Neu Zauche. 1. maja su wótwórili w Nowej Niwje cołnaŕsku sezonu.
Z tym, což som wiźeła, som spokojom.
To dogótowanje elektriskeje seśi 1920, kenž jo mógał pśedewześaŕ Měto Voigt jano z pomocu bejnego póžyconka wót 100.000 markow z boka drustwa financěrowaś, bóžko faraŕ Krušwica wěcej dožywił njejo.
Na dwě lěśe jo nejpjerwjej źěłała w Domowinskej župje w Měsće, źož jo źaržała wuske kontakty k Domowinskim kupkam a k młoźinje.
Sobotu, 19. nowembra, se tam wšykne zeger 18.00 zmakaju ku gusecej pjaceni.
We naglědu na jogo dłujke a wěrne zastojanje jo jomu naš kral, ako wón swóju połhundertlětnu słužbu swěśašo, to znamje teje zasłužby (Verdienstmedaille) pósłał a pśez to jogo cesćił.
Na kuždy pad buźo se wusćełaś ako kužde lěto w serbskem rozgłosu rbb.
Za mój nos jo to było smjerźenje.
Co buźo z drogu mjazy Terpjem a Carneju Plumpu? - To jo pšašał W.
»Samo na se ja njeměła how něnto zewšym byś.«
Wóni su w nimskej rěcy napisane a su dostaś w Bórkowach w knigłaŕni „Lesezeichen“.
Wóstanjo zasadne pšašanje wužywanja.
Dalšne powědarje su byli ten źeń Kathrin Šwjelina, Frank Kosyk a wót Serbskego instituta Fabian Jacobs, Hauke Bartels, Robert Lorenc a Pětš Šurman.
Ze serbskego archiwa
Granicujo na wšych bokach ze Senegalom.
Gib se pómałem, njebij za pcołku, njestup na nju, njewopytaj ju hajckaś, njeklap na pcołkowy kašćik!
Našo towaristwo smy lětosa 22.1. załožyli.
Južo dlejšy cas su wóni ducy, aby za sebje a za swóju politiku wabili.
Jeje nimski nan Oskar Boehm (1919–1996), w Barlinju roźony tocaŕ, njejo kśěł, až se w jogo pśibytnosći serbski powěda.
Stawnje za nowymi idejami pytajuce, comy how w Lutkach někotare nowe spiwy a gronka k ptaškowej swajźbje pśedstajiś.
Ako pótom toaletu rěšy, ronje se jej łdzy wót šćipajucego srědka, na kóńcu powjesy do toalety hyšći rědny WC-kamjeń.
Jana Weberojc, Jacqueline Mudrojc a ja comy se pśi tom zaběraś ze serbskeju kulturu.
Wužowy kral jo derje wopisany w knigłach "Góle a wužowy kral" z rěda "Bajka" Ludowego nakładnistwa Domowina.
To by był mały zachopjeńk, aby zajm za serbsku wucbu wětšy był ako doněnta jo.
Ceła baseń jo pśi prědnem wózjawjenju spórana rytmiski a poetiski do rownowagi.
Po tej rozpšawje se pśipowěźejo Fryco Wojto ze župy Chośebuz.
Za wětše Mětškowe twóŕby njama orchester SLA trjebne wobsajźenje (Besetzung). „Z noweju intendantku Judith Kubicec se na toś tom pólu zasej nowe wěcy producěruju“, wjaseli se wuměłc.
Ten jo se zatkał, dokulaž jo była ta šula tak a tak jogo cil.
Wóna jo za to slěźiła w Pótajmnem statnem archiwje Pšuske kulturne swójstwo Berlin-Dahlem, a wurězk tamneje zběrki jo wózjawiła za zajmce našych pólinowych mjenjow.
Wšykne zajmce wót 15 lět mógu sobu gótowaś! A to z dwěma źěłaŕnjoma, ako se wótmějotej pśed tym.
Na drugi part pśejźo Serbski sejm w swójom źěle nacionalne pšawo.
Sobotu, 21. februar:
Weto jo "naš Horst" wjelgin wjele ducy za Nowy Casnik.
Wucabnik za serbsku rěc Tobias Geis jo mjazy drugim pśispomnjeł, až nadawk šule jo źiśi serbsku rěc wucyś, ale wažne su rěcne rumy zwenka šule.
Wětšyna wót nas wěcej pśetrjebujo.
To su mjazy drugim Bärbel Bosanowa, Kerstin Jazerowa, Maks Jazer (wóni jo z 85 lětami ten nejstaršy), Jutta Kaiserowa, Magdalena Kalawcyna, Erna Koppermannowa, ako jo 44 lět (!) dłujka wjelgin pilnje a ze šykom ako šołtowka gmejnu wjadła, a Annemarie Linzowa.
122 Ale wjelika njegnada zagna nas daloko do mórja a rjagnu łoź blisko pśi jadnej kupje na pódmóŕske kamjenišćo a wósta stojeca. 
Potom pśidu zasej njewjedra a se wochłodnjejo.
Ja cu se k wam pśichyliś a cu wam daś se rozrostowaś a rozpłoźowaś a cu swój zwěstk z wami źaržaś.
A na rozdźěl k wjelim drugim źaržy wón na to, aby te, ak serbske mógu, pśed kameru teke serbske powědali.
Wón ga swěśi dnja 20. septembra swój stoty narodny źeń! A to we Wiesbadenje, źož wón juž wušej 70 lět bydli.
Wjerašk Serbskeje wósady buźo 2021 zawěsće 75. Serbski ewangelski cerkwiny źeń 19. a 20. junija w Mósće pód motom "Pytajśo Kněza, dokulaž k namakanjeju jo".
Toś ta suš jo reducěrowała wobstatk drobnika a drugeje zymskeje trajdy, jo wobśěžyła lěśojskim płodam jich start.
Dajsó kuždemu góleśeju kórtku.
»Gołubje?«
Wjelika Domowinska kupka we Wuskidźi njejo lětosa spała.
Linguist, kótaregož jo wjadł zajm za mjeńšynowe rěcy do Łužyce… Wobglědowanja we wšednem dnju a to pšašanje: Co to jo – to serbske? Rěc abo póchad? Roman Pernak jo pytał za wótegronami.
Dłujko njejo trało a smej byłej zasej w Dešnje.
(źo dalej na 5. boce)
4. Kak mógali garantěrowaś, až wukniki pó 10. lětniku abo pó abiturje serbsku rěc wuměju?
Dny su skerjej měli swóje mjenja.
Zogol jo jadna zwuconosć w Měsće w gódownem casu.
To jo južo raz tak było.
"Gumijowa krowa" wordujo rentnaŕka.
Lubjej jen sebje pśi pjakarju kupuju.
W nowem wudaśu stej jano originalna baseń Źilki – to jo nowa redaktorka Casnika Jill-Francis Ketlicojc „Nad lěśnym gatom“ a baseń „Škobrjonk“ Marjany Domaškojc z lěta 1925. Wěcej serbskego teksta bóžko njejo.
Ta jo Serbskej raźe wótgroniła z listom.
Młoge nimskorěcne basni, mjazy drugim z póśěgom na serbsku dolnoserbskim pśełožkom Pětša Janaša.
Tak se za wšykno to zajmujo, což se w jogo něgajšnej domowni tšoj.
Wón jo jim rozkładował rostliny a zela a cełu naturu.
Jeju kralowce stej byłej Daniela Bělkojc a Franziska Wachojc.
Taka nowa a rědna wěc jo nejskerjej to, až sćo do maja na zachopjeńku programa wusćełali pśinosk za źiśi a to kuždy źeń? Wóstanjo to tak? Ně, něnto jo słyšaś taki źiśecy póstrow tak ako něga jano pónjeźele, pětk a njeźelu.
Dospołny šćit pśed nimi njejo móžny, zgromadne žywjenje z wjelkami jo pak móžne.
Kak notne jo dušepastyŕstwo za luźe, ako su pótrjefjone wót jamy?
Pśed tym jo wón był głownoamtski šołta gmejny Markojska Góla.
Smy byli k prědnemu za "Wendenbegriff" a k drugemu za ludowu serbsku rěc małych luźi na lanźe.
Se wě jo wažne, až móžo tu wósobu něchten drugi w casu jeje njepśibytnosći zastupowaś.
pónjeźele, 11. maja /rozhelonego
Źimy se módlit tomu Knězoju a pytajmy Kněza cebaot; pójźomy tež z wami.
Něgajšny gósćeńc jo mjaztym „Dom wuměłstwa“ z kšasneju zagrodu
Ze Serbskego domu. Domowinska župa Dolna Łužyca pśewjeźo swóju głownu zgromaźinu w lěśe 2020 w Rogowje/Horno pla Baršća.
Dostanu EU-spěchowanje pśez kooperaciski program INTERREG VA Bramborska-Polska 2014-2020. Sajźe na "top-wukubłanje" na wobyma bokoma granice.
Něnto wustśigaj wšykne źěle śěła.
Ale pśed dobyśim a wuspěchom jo musało byś wjele treningowych rundow a wjele znojeńskich kurow.
A to cełu dłujku chylu, a Robinson njewěźešo, co to dejało byś. 
To by było pón jano wót doma móžno a wósobinske kontakty z kuždym wobźělnikom jadnučkego kursa muse organizěrowane byś.
We nich su rozgrona ze starymi serbskimi luźimi, nagrane na cejdejce we tych knigłach.
K tym institucijam słušatej doněnta RCW a serwisowy běrow Domowiny w Wórjejcach.
Južo w starodawnych casach jo była marchwej daloko rozšyrjona a woblubowana zelenina.
Toś jo Jerzy naju priwatnje pśepšosył.
Se groni, až dej to pokazaś, až jo kuždy pśed bogom rownopšawny a jadnaki.
Aby sajźonki njepómarznuli, budu źěłaśerje k wjacoru wšykne zagony z foliju pókšyś.
Barlin/Berlin
Wejsanarje su byli bonarje w słužbje Picańskich hamrow.
Tak smy tam šli kšajźu“, jo se dopomnjeła.
Teke pódružce a póbratš su byli w tradicionelnych drastwach Póbratš jo wobstarał swój nadawk a pšosy gósći na swěźeń.
To jo było južo wažne dožywjenje za mnjo, tak na jawišću stojaś gromaźe z pšawymi źiwadłownikami.
Kněni prof. dr.
Pśi tom nastanu zajmne rozgrona mjazy góleśoma.
Něcht musy zagronity byś.
Co jo planowane?
Gaž jo fašing, źiśi je rad jěźe.
Ale teke na nuzny šćit ludstwa, serbskeje rěcy a kultury, kenž stej wósebnje wobgrozonej pśez radikalnu Bismarckowu politiku germanizacije, wón pokažo:
Wopacne słowo: Shanghai, blědy, tomata, awtojězdźaŕ, šćotka, sańki, wobalenje, safran
Marcel Brauman, župan wórjejskeje župy a pśedsedaŕ kubłańskego wuběrka Domowiny.
Za powěsću ministaŕstwa stoj za njen 180. 000 euro na dwě lěśe k dispoziciji.
Až do zakaza pśez fašistow jo wón na wšych wustajeńcach swóje wobraze dolnoserbskeje domownje pokazował – tencas za wětšy źěl akwarele.
Mimo togo wótměju pšawidłownje zarědowanje, kaž nalětne swěźenje a zmakanja rentnarja, tak až wobstoj wjelike kulturelne pórucenje za wšykne starstwowe klase.
Prose ma šklu ze zupu.
Jo to město, wót kótaregož pisane stoj: »Kak lubosne su twóje wobydlenja, Kněz Zeboath.«
Wše do koła se stupiju a mócnje placaju.
To zajmne pśi tom jo, až jo sobu zběrał wšake mjenjenja drugich k tomu a je teke wózjawił.
Slědnu sobotu su w Drjenowje kokota łapali.
Wónej pśiźeštej do gusteje góle a tam namakaštej wjelike kamjenišćo a we njom dłymoku jamu ako wjeliku piwnicu. 
Pśipowěźeł jo Karsten Saß, až co wokrejs Damna-Błota pśistupiś k Domowinje ako spěchowański cłonk, a až co wokrejs wót lěta 2021 wudaś za serbske projekty 20. 000 euro.
Teke šołta rad a cesto do njogo załožujo.
Wóno buźo se rownaś jazorowym wustawadłam w měsće Zwenkau w Sakskej abo w Ranju (Großräschen).
Póglědnjom na njogo a se z wusmjejknjenim pšašam: »Měniš ty z tym twój wulět pó tej rystunze górjej k źowćam?« 
Až do lěta 2011 bu wóna wósym razow změnjona.
Wustupiś budu „Cottbuser Musikspatzen“, slěpjańska źiśownja „Pfiffikus“, „Serbski swajźbaŕski pśeśěg“.
Halštrow jo městaško w Górnej Łužycy na pódpołdnju wót Kamjeńca.
Na drugem boce by jogo źiwe luźe dawno łapili. 
"Smějoš Lenku hajckaś."
Som rada kśěła jadna wót nich byś, a taka ako wóni byś".
Wušej togo słuša k tomu wobłukoju turistiskich póbitowanjow internacionalizacija, to groni pśełoženje turistiskich informacijow muzejow a tak dalej pśedewšym do engelskeje, pólskeje a českeje rěcy.
To se wě, až jo to něnto lažčej, gaž mamy w Dolnej Łužycy towaristwo a mustwo „Serbske koparje“.
Łoni smej se za naju drogowanje wubrałej serbske strony na dłujke zajtšo Chośebuza.
Pon jo K.
Dla togo dejali tu ideju dowobmysliś a se pśi tom pšašaś, kak móžoš snadne resurse nejefektiwnjej nałožyś.
Zubki płodoweje kapsle zrownane stoje.
Biedenkopfoju derjeměśe, gluku a strowje žycyli, jo był teke Fryco Kšamaŕ z Drjenowa, amtěrujucy pśedsedaŕ Domowiny.
How we Łužycy, wón groni, stej fromnosć a zwězanosć ze cerkwju wósebna. „We wósadach a kśesćijańskem familijowem žywjenju graju tradicije a nałogi wažnu rolu“, jo gronił Reichelt. „Teke burske drastwy pokažu zwězanosć z domownju.“
Dodaś kśěł k artikloju Pětša Janaša wó stawiznach wucabnikojskego instituta.
A wjelike kopje pódla njogo jo wósebny symbol, snaź swěte kopje romskego wójaka, stotnika Longinusa? Oficěr Longinus jo kśicowanemu Jezusoju z kopim pśekłojł gruź, aby se pśeznanił, až kśicowany jo njabogi, nježli jo žałujucym dowólił to śěło z kśice wześ.
A słoźašo se tež jomu derje a aby hyšći lěpše było, wužuma na njo zupu z citronow. 
Wóni maju za rěcywědniki a regionalne historikarje wjeliku gódnosć, a rowno tak za praktikarje na měsće ‒ wšykne te, ako kśě serbske kulturne derbstwo zeźaržaś.
Snaź som kśěł sebje jano kuražu dopokazaś.
Derje by było, gdy župy swóje głowne zgromaźiny pśed głowneju zgromaźinu wjelike je Domowiny pśewjadli.
Casy som z jich rozgrona wótnazdala wusłyšał słowka, kenž su našym serbskim wjelgin pódobne byli.
Wuwitanje how jo skóro hyšći wutšobnjejše było, samo z klěbom a solu.
Nabožne wusćełanje za katolskich Serbow
»Kaki poměr jo měł k swójomu nanoju?«
Tak pśiźechu až blisko kupy Helgoland. 
Po posejźenju parlamenta su byli pśibytne za wětšy źěl z rezultatom spokojom.
Tak su tam weto walcyki rejowali, w ramiku demonstracije.
Juro: "Jo, gaby jano něco pśistym źěłaś měli".
Kužda powěsć, až zasej jo nam serbski muž abo serbska žeńska wujšła, pśejźo našu redakciju ako błysk.
Tak wugba wóna wužytne źěło na pólu serbskich pśisłow, wó comž jo wjele nastawkow napisała a njelicne pśednoski źaržała.
Dieter Brauer jo był rowno tak wobdarjony we kreslenju.
Pšosym wó šyroku demokratisku diskusiju naśiskowu, wó naraźenja za změny a wudospołnjenja.
A gaž Findus raz kury pśegónijo, njejo to wěcej žedno wjasele.
Wopory teje ideologije tež.
Cyńśo pokutu a wěŕśo w ewangelium.
Jo to wósebne zacuśe, gaž cłowjek pśiźo do wukraja a dožywijo, z kakeju rozbuźonosću a pilnosću gjarstka entuziastow wuknjo serbšćinu, kótaraž ga njejo rowno swětowa rěc.
Jeje powědarja stej serbski wótpósłany sakskego parlamenta Hajko Kozel a wjednica běrowa bramborskeje frakcije Lěwice Renate Harckowa, partnaŕka a pódpěraŕka bramborskeje Serbskeje rady.
Domowina a z tym teke Domowinska župa Dolna Łužyca buźo teke zastupjona we wuběrku, kenž pśewóźujo strukturnu změnu we łužyskich stronach Bramborskeje.
Słuchaj: Rowno ten samy źeń wulicowašo stary serbski bur Casnikarju, až „te njewjesty z tymi towzyntami“ rědke bywaju we serbskich stronach, kaž jich pjerwjej jo wjele było.
Co to groni, swójski dom, swójski dwór, swójsku wjas a wšo to znate a lubowane teje wokoliny zgubiś? Co to groni za cłowjeske póśěgi, gaž pón teke bólece rozžognowanja z tym zwisuju? Gaž njejsy take něco sam dožywił, ga zasadnje rozmějoš, až to wšo jo tužne.
Wona jo stara mama wuknice Antje Šamjelojc, kenž teke lětosa zasej sobu zapustowała jo.
Pósoł Pawoł jo pśed 2000 lětami na romsku wósadu pisał: "Chto dej to cyniś, gaž nic my?".
Frank Peschke ze Zakaznje jo załožył swóju winicu na Katzenbergu južor pśed styri lětami.
Njewšedny lětosny 30. filmowy festiwal trajo až do 30. decembra.
Wětš jo trajna horicontalna pówětšowa tšuga.
Wón musy měś pšawo na wuzwólowanje do bramborskego parlamenta.
Kraj, Jazminy, Stupnik, Kamjenice, Glinica, Tśi Łužki, Wótšow ‒ to su jano někotare wót wěcej ako 20 mjenjow, ak su jim byli znate.
Až do 23. decembra póbituju artikele z produkcije Załožby za serbski lud k pótuńšonym płaśiznam.
Leipner to reflektěrujo na swój part a glěda na dramatisku situaciju, což nastupa spomnjeśe na kóńc drugeje swětoweje wójny, na korona-krizu teke ako kriza politiskego systema.
Naslědku jo Silvio Šrape kokotoju głowu wótrył, toś jo był prědny kral.
"Slěpe – "serbske Worpswede".
Wobute maju kóžane škórnje a chólowy z płatu.
Nathalia Goyannes Dill Orrico jo brazilska grajaŕka.
Gmejna Wjerbno ma wjele wušej za źiśi.
Z njeju jo se kuždy źeń intensiwnje zaběrał – w praktiskem źěle ako pišucy za tych něźi 800 wudaśow Casnika pód jogo režiju a rowno tak teoretiski, tak tšochu ako rěcywědnik, ako rěcywuznaty.
NOCC jo dopołnje do dolnoserbšćiny pśełožony.
Pódobne a pśiswójźbne słowo jo teke w Indiskej znate.
Gaž słyńco njeswěśi, su dny cesto šere.
Ten 93-lětny jo jaden tych mało w Depsku, ako hyšći wjelgin derje serbski powěda.
LEAG to wšykno zapłaśijo.
To chójźenje jo było casy teke napinajuce, wósebnje wusoki pśibrjog górjej a dołoj, ale cłowjek ma za to kšasny wid na mórjo a duša se wochłoźijo.
Pśi tom wše promje jo dwójce až tśi raze źělone.
Gano su měli swójo 11. lětosne zmakanje.
Te su teke rowno nowy album wudali.
Wót togo casa njejo wón južo namšu šeł.
Jo to było prědny raz, až jo kněz XY kontakt k wósaźe pytał.
A teke dorosćone maju swój swěźeń k ptaškowej swajźbje.
Pó smjerśi nana 1811 jo derbnuł to stawowe kněstwo, ku kótaremuž jo słušało »39 jsow, mjazy kótarymiž su jano 3 nimske, wše druge wót Serbow wobydlone«, ako cytamy togo šwicaŕskego astronoma a matematikarja.
Wiźeś stej zagronitej za biblioteku Bernd Pittkunings a Simone Poetzschowa.
Něco dalšnego jo zajmne: Swantewitowy kamjeń w cerkwi Altenkirchen na Rujanach bu lažecy zamurjowany.
Prědny wjerašk jo był „Tyźeń serbskeje kultury” w awgusće 1950.
Dirigent jo swój kołk zwignuł a licył: raz – dwa!
Cesto grajom ze swójimi pśijaśelami.
Jaden z tych tśich rědnych a lubych wótgronow na pšašanje Casnika »Cogodla mam swóju mamcycku nejlubjej?«
Pśez program stej wjadłej A.
Lětosa kśě w Carnej Górje wó dopołnej njewótwisnosći wótgłosowaś.
Mě teje jsy ma samski póchad a wóznam kaž wu nas Gablenz/Jabłoń njedaloko Chóśebuza a Gablenz/Jabłońc pla Běłeje Wódy.
Snaź se pón jadna zalubujo do fryjnego hochoskego kjarla.
Pó drugej swětowej wójnje jo se zastojnistwo města a cełeje Šlazyńskeje Pólskej pśepódało.
Pśecej se fryšne słynicy wužywaju, kótarež se z tortowej glazuru izolěruju.
Krona jo kulojta až šyroko roznogata.
Z wšyknymi cyglami jo wuměłc Gino Kuhn na arealu wopomnišća pokutowaŕnja Chóśebuz wuměłsku twóŕbu stwórił, kótaraž wobceŕ DDR symbolizěrujo.
Serbske słowniki ze zukowymi datajami, korpus powědaneje a pisneje rěcy, pśisłowa a fonetika, serbska biblija a regule za serbsku ortografiju – to su module internetowego portala dolnoserbski.de, kótaryž institut jo za wužywarje serbskeje rěcy napórał.
A njamóžom se skóro domarkowaś na někaku namšu, na kótarejž Ty sy felował.
Na wšyknych pólach zmakaju se kupki, aby se wó serbskich problemach rozgranjali.
Casnik jo se dopšašował: Su-li te wukniki měli cuśe, až póznawaju swóju samsku historiju abo skerjej kjabel "cuzych luźi", ak z nimi samymi njama wjele cyniś? Wšykne su zjadnje wopóznanili, až to, což su na swětło spórali, jo jim wjelgin bliske.
Chrom ma něnto take wjelike škódy, až jo tšachota sypnjenja.
Jo ga wuknuł na elektrikarja, a ako taki jo teke źěłał až do lěta 1991 we Wochožańskej wuglowej jamje.
Jadno semuško pak bóžko njejo kśěło abo njejo mógało narosć.
Weto rozmějomy, což se serbski wulicujo.“
To jo był slědny redaktor Casnika, kótaryž jo se dolnoserbskeje rěcy nasrěbał z maminym mlokom.
Sćo prědny źěl bajki "Hansko a Grejtka" cytali? Toś móžośo se wjaseliś: Źinsa mam za Was drugi źěl.
Tam wóstanjo jajo fajn śopłe.
Gaž organizěrujo tšojenja, ga ma pśecej to woglědanje, až serbska rěc dej se pśi tom wědobnje nałožowaś, a až nastanu dalšne rěcne rumy.
W serbskej rěcy by k tomu gronili: “Zjadnośeństwo pśijaśelow Serbow pśi Towaristwje Narodnego muzeuma w Praze”.
Ty sam znajoš wutšobu wšyknych cłowjecnych źiśi.
We njej su žeńske, teke serbske, mógali stupaś pó nowych drogach pśez žywjenje a dostali nowe móžnosći.
Team filmarjow jo pśipódla był na knigłowej premjerje wót "Grubenrandnotizen" 7. oktobra, ale nic za telewiziju.
Kuždy cłonk crew póžywa něnto pšawy luksus we kabinje za jadnu paršonu.
Jezus źejo: Som ta droga a wěrnosć a žywjenje; nicht njepśiźo k Wóścoju nježli pśez mnjo.
Tych jubilejow jo było 2014 wjele.
Wón jo měł juž wětšu wutšobu za te serbske wěcy.
Rozdźělijomy na toś tom grajnišću pisane klamry.
Mimo rukowu, ale šćipjo.
Mamy teke słowo — wustawa = Verfassung.
Kak se cujo w starcowni?
Chwalobne jo, až awtory modula pśipóznaju maminorěcnu fonetisku realizaciju tych słow ako normu a se njepowdaju tendency „wugranjanja pó pismje“.
»Źěkujom se!«
Gaž pak jo stojało někake kontrolne źěło na programje, som casy był kradu wjasoły.
Kóńc 1920tych lět su knigły pśišli do Lipska, do domu towaristwa Sorabije.
Lista z Bórkow – co dajo tam nowego w šuli a horśe? Waše ceptaŕki, hortnaŕki a wótkubłaŕki su pilne.
Ramik za to móžo daś našo nowe serbske wósadne zmakanišćo w Chmjelowje.
Wóna jo proces pśiswójenja serbskeje rěcy we Witaj-źiśownjach pśespytowała.
»Cynimy to tak: Ty, plack, wuzgónijoš tu lěwu drogu.«
Zachopijo se wóspjet pjeršyś.
Jo.
Tšojeńko jo kšuśe we mnjo wisece wóstało a pózdźej som jo cesto wužywał, gaž som w rozgłosowem rěcnem kursu, wuknikam abo kursistam pśedstajał zgromadnosći a rozdźěle mjazy našeju dolnoserbskeju a górnoserbskeju rěcu.
Mat jo, gaž pśeśiwnik ma šach a daniž njamóžo daś pśed krala žednu figuru daniž graś z kralom.
Něto cakaju, co se stanjo.
Specifikacije CSS se wót World Wide Web Consortium wobstarujo.
Bogalka!« znapśeśiwi policist. »Ale wjeliki źiw!«
To jo typiske za naše jsy: Ned, gaž „te stare“ su zwuměrali, sypnjo se wšo serbske, což ma cyniś z rěcu, do kopice.
Serbska rěc w Myšynje
Kuždy wuzwólowaŕ krydnjo slědkoju list z mjenjami kandidatow domoj pśipósłany a buźo móc swójich wuzwóliś (to głosowanje stanjo se stakim z listom).
Toś ta wersija kjarliža jo wótśišćana w Bramborskem Casniku, pódla stoj: "Z togo kjarliža su chmjelojske pilne spiwarje jatšownicu we serbskej cerkwi zgłosowali".
To jo było pśed pór lětami hynac.
Samo zarejowali su k tomu žedne – na pśikład Ani Lindnerowa z Kosobuza z Christianom Matthéejom.
K tomu su wutwórili wósebnu źěłowu kupku, ako ma to pśigótowaś.
Wence se dešćujo.
Ta starka ma pak tam swójske małe bydlenje.
Kak to jo za njeju było, w takem wósebnem casu se za abituru pśigótowaś a pśespytowanja měś? Kake měnjenje k tomu matej? A kake dalšne wustatkowanja te korona-wobstojnosći za njeju drje maju? To smy jeju raz pšašali.
Ambrosia teke w Chóśebuzu
Wónej pśecej hyšći wusko pśed sobu stojtej.
Něnto faraŕ Hupac ale bydli w Prjawozu, a tam jo było to zmakanje.
jo powědała wót śěganja dla nowego šulskego wustawjenja, wót bracha na ceptarjach a wót "katastrofy, z kótarejež dejali konsekwence nastaś".
Rowno ako w Gryfinje su naju teke tam wutšobnje witali, z nama wokoło jězdźili a nama wšake zajmnostki pokazali.
Na swěźeń su woglědali teke wobźělniki Folklorneje lawiny, mjazy drugim kupka młoźiny z Braziliskeje.
Jez 26,7–12(13–15) * Jez 62,1–12
Chórgojcka ma serbske barwy a na njej nacerjone symbole su typiske za Tšawnicu.
A rědnje a wažne by było, gaby to njewóstało jano pśi lětosnej premjerje.
Ja som Heiko Lobert a wót lěta 2008 zagronity za wótbywanje Nowego Casnika.
Som spśijaśelona z wjelikeju myšu!
Z něźi styrimi lětami nawuknu źiśi zwuraznjenje emocijow zaměrnej zasajźaś a je k swójomu lěpšemu wužywaś.
Francojska , oficielnje Francojska republika jo wjeliki njewótwisny stat w pódwjacornej Europje.
W Lubinje se procuju někotare w ramiku pśigótowanjow swěźenja wósebnje wó to serbske.
Chóre luźe, wósebnje źiśi, dostanu tam pśi rejtowanju dobru terapiju.
Wobźělijo se tenraz bejna tšocha prědny raz na zapustowanju.
Pótom jo šeł styri lěta na studij žurnalistiki na Uniwersiśe Karla Marxa w Lipsku a jo wótzamknuł ako diplomowy žurnalist.
Na tom dnju njesměju žeńske šyś, pałkaś a rěšyś, dokulaž jo stara pśiwěra, až pón kokošy njenjasu jajka.
Burske nałogi su zajšli a teke serbska rěc pó jogo měnjenju w Mužakojskich stronach njama žednu šansu.
14.50 połfinale gólcow Halbfinale Jungen
Publikumoju fasciněrujo jeje wustupowanje z jeje zmilnym a pśijaznym głosom.
Pawlikowe su tu Trjebinsku kjarcmu južo raz měli - w lětach 1982-1984.
Marko Hendrich, sekretaŕ zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Wóna móžo wjele wódy pśiwześ a dajo se pótom formowaś.
Su pśeśiwo tomu argumentěrowali, dokulaž druge to teke njamaju a su samo měnjece byli, až dom wognjoweje wobory njejo zjawny dom.
Frida Matkowa a Ana Zeleńkowa z Janšojc stej na pśikład groniłej: „Take rědne graśe, ale to njejo naša rěc.
Karin Tšukowa jo pókładnica, njejo pak mógała ten wjacor pśiś.
Pśisamem wšykne spiwy su spiwali serbski a nimski.
Tych dwórow a žywnosćow pśi tej droze njejo wjele – pśecej jadna bejnje zdalona wót drugeje.
"Kótarej to stej", co gólc wěźeś.
Dokulž južo na dwě lěśi wót swójogo muža žedneje pśipomocy dostała njeběšo, ga napadnu ju wjelika chudoba. 
Ja cu hyšći raz wuzwignuś wažny fakt.
Stwórtk, 28. nowembra, pšosy Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu na swěźeński wjacor do Serbskego domu.
Stakim su młode pišuce casnikarje zgónili wažne fakty wó serbskej rěcy, kulturje a łužyskich problemach.
Wosebnje na polu turizma jo se pó lěśe 1989 a we wětšej Nimskej zdobył nowy a zajmowany publikum.
Gmejna jo za to zaplanowała 50.000 do 60.000 euro, jo gronił wejsny zastojaŕ Joachim Balko.
A w nejnowšem kalendarje za lěto 2021 namakajomy stare historiske fotografije, na kótarychž jo serbske wejsne a kulturne žywjenje w starych casach zapópadnjone.
Wušej góźiny dłujko su na Serbskej kjarmušy pón zazněli znate a hyšći njeznate serbske štucki a w drugem źěle programa take z Pólskeje, Českeje, Słowakskeje, Kroatiskeje, Słowjeńskeje a Ukrainy.
»My mjatele njejsmy wósebnjejše abo lěpše ako druge zwěrjetka!«
W Nimskej se w tom lěśe raz słyńco a raz mjasec zajśmijo.
Taku powěsć jo Kanclaŕski amt w Barlinju pósłał wótpósłanemu Serbskego sejma Heiko Kozeloju.
Rozgórjony dla swójogo młyńskego a słužabneje som se zasej do młyna a k měchowej komorje pórał, aby młyńskemu z kańtšuchom slědk pśeměrił.
Fritz­Erich jo se naroźił w lěśe 2004 ako druge góle do familije, w kótarejž woplěwaju serbsku rěc a kulturu.
Pandemija póśěžyjo plany zastupujucego pśedsedarja Normana Muški.
Ale teke tu nowosć jo pśewušyło to, což jo pśišło pótom: pśeglědka mody, ak njejsy hyšći wiźeł!
Teke w radnicy na Barlińskej droze buźo to něnto lěpjej k wiźenjeju.
Toś smej se našu drastu raz wuměniłej, ale jano za fotografa.
Wóna musy hyšći jadno ceło lěto zdrjaliś, nanejmjenjej pak 300 dnjow dłujko.
Z Pódstupima/Potsdam. Domowina a bramborska Serbska rada stej formulěrowałej swójo oficielne měnjenje k ewaluaciji serbskeje wucby, ako jo se we slědnych lětach pśewjadła a lětosa wózjawiła (Casnik jo pisał).
Wuchadam z togo, až jej a teke wšednemu źěłoju wu nas budu jeje nazgónjenja kradu pomagaś".
Kaku źělbu maju institucije na tom, až móje źiśi su serbske?
Domowinske pśedsedaŕstwa deje se to derje rozmysliś, lěc jo zgromaźina za cełu kupku jano ta pšawa forma źěła.
Słowo znutśika Nahuatl-sady jo zwětšego z jadnogo abo wšakich prefiksow, cesto rozšyrjonego słownego zdonka a jadnogo abo wšakich sufiksow zestajone.
Rejowaś – jo to napšawdu tak lažko ako wuglědajo?
How jo se Herakles sam kładł šćěpišćo a jo se žywy spalił.
Weto su luźe šli do gribow.
Wón jo na sympoziumje słyšał prědny raz něco wó tom, kaki wuznamny luź jo Juro Surowin był.
Ale wón jo był wobdarjony literat, kenž pak doma žednu žywjeńsku eksistencu wiźeł njejo. »W cuzej zemi«, tam daloko »za Atlantom« w staśe Oklahoma, źož se Walnut Creek do rěki Kiamichi wulewa, dopomina na njogo rowowy kamjeń.
Hauke Bartels, wjednik Chośebuskego Serbskego instituta, Casnikoju gronił.
Pśišli su wóni z cełego tencasnego chóśebuskego wobceŕka.
Ale z nowym zajmom na swójskej identiśe jo teke rosł zajm za našu narodnu drastwu.
Iniciatiwa wokrejsa SPN jo pśinjasła płody: Bramborska pódpěra źiśownje, źož se źiśam wucy serbska rěc
Kajloju wutšobnje k 70. narodnemu dnju gratulěrowała.
Bai cesto samo stoj pśed subjektom.
Slědkoju su powěsći w radiju, smy źe tencas juž měli taki mały »Volksempfänger«, bejnje k tomu pśinosowali.
Se wě, až móžoš ju teke woblipaś z wobrazami, na pśikład z casopisow.
Wšo, což pjerwjej jo pisane, to jo nam k hucbje pisane, aby my pśez sćerpnosć a trošt pisma naźeju měś mógli.
Po šulskem casu som wuknuł na zamkarja (Schlosser) za awta, a ako taki som źěłał pón teke krotki cas we Wětošowje.
Jo, togo jadnogo mama jo pjerwjej serbske powědała, a druge stare wobydlarje z njeju teke.
Na naju stawnych zmakanjach smej pón wšykno dodiskutěrowałej.
Tak ako źinsa teke jo.
Planowańske a twaŕske źěła deje wopśimjeś něźi 25 milionow, kótarež budu plus za regionalne góspodaŕstwo, jo krajny raźc pódšmarnuł.
Grobla jo gótowa.
Snaź jo lězł pó łukach abo lažał w krickach pśi muri wokoło groda?
Wobroś ten hyšći mjeńšy kwadrat zasej a złož jen tśeśi raz na samsku wašnju.
Kake pśedstajenja wón wó dalšnem wuwiśu SRWŠ Chośebuz na droze k „Dolnoserbskemu gymnaziumoju“ ma, to smy w rozgronje krotko do zachopjeńka nowego šulskego lěta zgónili:
Tam su archeologi namakali slědy gusto wobydloneje župy z wjelikim pógrěbnišćom abo kjarchobom z wónego casa.
Žycymy toś Serbskemu ludowemu ansambloju pśi dalšnem jadnanju wjele gluki!
To jo jeju prědny filmowy projekt, a wónej stej jen samej wuwjadłej, mimo pomocy fachnikow a institucijow.
"Měj se derje", gronim śi, "wostań lube, strowe mě."
Po pśewrośe jo se wobrośił něgajšny trend, śěgnuś do městow a se tam žywiś.
Paris jo nejwětše město a stolica Francojskeje.
Kowar jo na to wótegronił, až žedne gremije njejsu wu nich tu iniciatiwu wopokazali, a stakim njeeksistěrujo tam žedna pótrjebnosć za take rozwězanje.
Teke Serby su tamkor pósłali swójo mustwo – tśi raz muskece a slědny raz teke jadno žeńskece.
Pśi smjaśu se twóri w našych mórzgach hormon, kenž šćita našo śěło pśed agresijami a zagórjenjami.
1909 Kak serbske źiśi do nimskeje rěcy spóraś. (Z głowneje gromady Maśice Serbskeje.) Žylojski kněz kantor Rizo wulicowašo wjele wót togo, kak tej kněza prezidenta a šulski raźc stej we jogo šuli byłej a sebje wjele a kradu woglědałej.
Pśi tej góźbje jo se pokazało, až dajo jadnogo filmarja, kótaryž ma južo dawno gótowy koncept za serbsku komediju: To jo Rainer Nagel, filmaŕ a wobsłužowaŕ kamery za rbb, z rodom ze serbskeje Górneje Łužyce.
Miška jo to wjelgin wobtužyło a młogi raz su se jomu łdzy ronili pó licoma.
powěsć,
Někotare z nich se zgromadnje zašćituju, druge zgromadnje pśezymuju abo twórje samo měwańske zgromaźeństwa.
30. apryla jo wujšeł w LND reprint žywjeńskego statka Bogumiła Šwjele »Stronine mjenja chóśebuskego wobcerjenja«.
Jo pisał, až jo Słowjański dwór w Bobowje.
Jasne pak jo, až wón njebuźo tak wjeliki a šyroki.
Wóni, taka jo ta mysl, budu w serbskej wucbje we šuli pśemało pśiwuknuś.
Ralf Schmedt z Dešna - 08.05. (46 lět)
Jogo kóža je běła až nažołśe běła, mjaztym až wušy a nogi su carne, ale teke wokolina wokow jo carna.
»Ja som Robinija«, se pśijaśelnje pśedstaji.
Ako jo pilna źowka zasej wócuśeła, jo na łuce z pyšnymi kwětkami lažała.
Serbski lud njejo žedna "mjeńšota" we nimskem ludu, žeden cuznik, wjele wěcej z nim k jadnosći gromadu zrosćony.
Te su darili gósći, ak su howko pśišli na kuru.
W pśiducych 100 lětach - tak jo se na kongresu k wěsće dał - móžo se staś, až se něźi 90 procentow z nich zgubijo!
Teke lětosa jo se zasej pśinamakał bóśonowy pór, ale ten bóśon jo jaden drugi ako howacej.
Dwa literariskej južo pśed wjele casa wózjawjonej teksta póśěgujotej se na temu spušćenje domownje, na Łužycu, na žywjenje we Łužycy.
A jěźi a piśa su měli dodosća dosć.
Wótcakuju, až se ju něźi 60 luźi woglědajo".
Kněžo, wołam se k tebje kuždy źeń. Ps 88,9–10
Te prědne cołnowe motory su byli njelepe, śěžke a zogolowate.
Kwiśonki su pódobne tym pyšneje pówitki.
Togodla mamy my wšudy pśeśiwo jogo twari protestowaś.
W lěśe 1998 jo organizěrowała ze swójima sobuźěłaśerjoma Birgitt Marušoweju a Wernerom Hanušom prědny raz w Slěpem serbski jatšowny mark, kenž až do źinsajšnego se wótměwa pśecej drugi kóńc tyźenja pśed jatšami.
Ceło prědku we chronice jo wopisane to serbske we Wjelikich Dobrynjach.
Zeznałej smej se 1958.
"Źo jo mama?"
Jeje źowce — 17lětna Manuela a 19lětna Ramona — teke źinsa zapust sobu swěśitej. „Ja som źowći woblekała a Ramona mě.
Mimo zwězkowego pśedsedaŕstwa ma Domowina hyšći gremium, ako ma wjeliku zagronitosć za běžne a aktualne źěło cełeje Domowiny.
Za wótedane rozwězanja su wšednje dypki dostali.
Jan Chojna we Wikach/Petershain – faraŕ w Slopišćach/Schlepzig, wušy faraŕ w Lubnjowje, awtor prědneje dolnoserbskeje gramatiki
K stawiznam dolnoserbskich ewangelskich kśesćijanow w 20. stolěśu".
Samo na teritoriumje Chośebuza su wudry stawnje žywe.
Regularna wucba w nowej šuli jo se zachopiła pśed dwěma tyźenjoma, 24. februar.
Głowny wugótowaŕ – Benedikt Dyrlich – jo se na zachopjeńku wutšobnje źěkował wšym, kótarež su jomu pomogali, wót prědneje nocy poezije we Wotrowje pśed styrimi lětźasetkami pśez wjele lět ten zajmny swěźeń na kulturnej kórśe Łužyce wugótowaś.
Nadejźece wuknjenje Wuslěźijo-lic góle z pomocu samostatnego cynjenja, eksperimentěrowanja a pśemyslowanja něco nowego, na pśikład co se chowa za někakeju fyzikaliskeju kaznju, pón jo samostatnu kreatiwnosć wugbało.
23. 10. zastupijo słyńco do zwěrjetnego znamjenja skorpiona.
Zapust dej byś pyšny.
Sejźi na śěžkej šerej mrokawje.
Akle gaž stej faraŕ a šulaŕ pśišłej, jo se zachopił wjeliki wobjed.
Gósćeńc na Głownej droze jo był někotare lěta daloko a šyroko znaty za diskoteku, tam su luźe samo z Barlinja, Drježdźan a wót hynźi na reju pśišli.
Nejwažnjejša jo Bill & Milinda Gates Foundation.
Te chude kurwoty, ale kaka wjasołosć pśi nas!
Pśeśiwo wšym zwuconosćam su zachopili 1559 srjejź zymy twariś, což pokazujo na wjeliku chwatnosć.
A Pětš wótegroni: Ty sy Kristus, Bóžy Syn.
Marka Suchec co woglědarjam wót bogateje historije teje brožnje wulicowaś.
Gmejna Trjebin pódpěra teke lětosa familije, kótarychž źiśi chójźe do wejsneje źiśownje.
We wjelikich źělach Nimskeje jo jacmjeń wótžněty.
W dešańskem Domowniskem muzeju móžośo sobotu, 20. apryla, wót zeger 14:00 do 17:00 wupyšniś jatšowne jaja z wóskom.
A na njom cyta, co běšo raz pśi jadnom takem wopytanju, wiźeś serbskeg krala, tencas dolabował a nabasnił.
Wše słowa se konsekwentnje małko pišu, samo jolic wóni na zachopjeńku sady stoje.
Zastaranje ze žywidłami jo było rownowen katastrofalne.
Wšak jo wón mjazy lětami 1987 a 1993 zaschnuwał.
Bydlili smy tšochu zwenka Lipjecka w jadnom domje za gósći pśi jazorje.
Zadermo njejo było zawěsće nic, ale naš Měto jo musał tak a tak něco zapłaśiś, howac njeby šło dalej.
Pśi tom njejźo jano wó našo samske strowje.
Pokoj pak jo měł.
Za bomom w oranžowem chromje napšawo na Beethovenowej droze 15 matej swój domicil slawistika a sorabistika w Lipsku.
Filmy ma teke rada.
Zwězk jo zběrał pódpise, pó tom až zachopjeńk junija su planowańske pódłogi byli zjawnje wupołožone.
Henčlojc starej nan a maś 1988 doma w Hatach
Změna klimy, ako pśinjaso take suche a góruce lěśa, buźo pśiběrajuce wupominanje.
Wón ma wobuzu z njeju.
Ako modalne werby se slědujuce słowa wužywaju.
Ukrainarjow w Pólskej.
Janowej bratša gótujotej teke pśi serbskem młoźinskem radijowem magacinje Bubak sobu.
Gano som dostał prědne wudaśe kulturnego magacina "Melodie & Rhythmus" lěta 2021. 
Za 2021 jo teke planowany woblubowany festiwal "Łužyca", ako se wótmějo teke w Hochozy w picańskem amśe.
Frahnow jo prjatkował 20.2. w Chmjelowje, 24.4. w Picnju, 12.6. w Turjeju a 23.7. w Dešnje.
Naš domcyk njejo žedno městno za głupu zeleninu.
Wustajeńca "100 Jahre Kanusport" w Dolnołužyskem gólańskem muzeju w groźe Grodka jo nanejmjenjej hyšći do decembra wiźeś.
Abo hyšći dalej naslědk.
Walter Zimmerli a wušy šołta města Frank Szymanski.
A górne bažuli su wuše, žołtobrune a wopśimjeju muske kwiśonki.
Licy se z tym, až gmejna změjo 140. 000 euro deficita, k tomu pśiźo 100. 000 euro k wopłaśowanju długa.
To graśe smy serbski rozkładowali a teke howac smy wopytali serbski powědaś.
Wón jo archiwar w Towaristwje Pśijaśelow Serbow we Praze a juž dłujko se za łužyske stawizny zajmujo.
Togodla jo tak wažna za kuru.“ Tśi raze wob lěto se pśepytujo kwalita pary.
Spěchowańske towaristwo se procujo, aby te druge kupiło.
Wjerbańske su dopominali na tych wjele Serbow, ako su w 19. stolěśu wudrogowali do Awstraliskeje a Ameriki (mjazy nimi teke Górjańske).
Ja njamam nabóžninskeje žyłki, togodla njejsu jogo kśesćijańske basni mě tak bliske.
Weto njejo ten pśedewześaŕ se swěźenja cele zbyś.
Jadna z nich jo Corinna Seiler, wótrosćona w Budyšynje.
Łužyca a kajaki – chtož take słyšy, ten se mysli na Sprjewju a Błota.
Pótom we lětu 1993 som kśěł do Wórjejc pśeśěgnuś.
Za to pak su se w Małej Fatrje zasedlili we wjelgin bogatej licbje rědke rostliny a zwěrjeta – nic jano bruki a mjatele, ale samo brune mjadwjeźe, ryse, wjelki a wjele sortow sowow.
A w njej sejźitej jaden zeleny a jaden módry papagajik.
Tencasny direktor muzikoweje šule, komponist Jurij Winar, jo na to źiwał, až serbski spiw se rozšyrja.
Do pśespytowanja jo wobchadowa wacha była na zgromaźinach starjejšych a jo wšake pśedstajiła.
Pśizjawjenja pšosym pód numerom rěcneje šule (0355) 79 28 29.
"Dobry źeń, lube pśisłucharje, witajśo k nam! How se pśizjawijo dypkownje dwanasćich połdnjo Bramborske serbske radijo wót rbb".
Kak jo k tomu projektoju pśišło?
Luźe napóslědku budu mysliś, domy su měli how kšywa ze złota.
Wustajeńca pokažo pak teke druge znanki serbskeje muzikoweje kultury.
Togodla stej se wobźěliłej na wjeźenju, až móžo gólc žywu dolnoserbsku rěc słyšaś zwenka šule.
Wóna jo była w antice rěc luda Frygow.
Kozel jo rozkładował, až wusuźenja wuběrka njejsu pótajmne ale zjawne, a dla togo móžo je kuždy ned zgóniś.
Jo to droga k pókładam? Snaź su stare Serby schowali pyšnotki w góli? Snaź buźo ta kórta Was teke dowjasć k rědnemu jazoroju! , buźo źiwadłowy projektowy tyźeń za źiśi wót 5 do 12 lět.
Jadnorje pśez płot ...«, płaco druga.
Na krotkich wurostkach kaž w promjenjach kopate wustupuju.
Tak wón rozdźělujo wóń kwiśonkow.
A hyšći źinsa stoj tudy wjeliki, naglědny młyn – wjele wětšy ako ten prědny z lěta 1848. Źinsajšny chrom jo z lěta 1904. Źinsa źěłatej tudy dwa młynika: Dirk Pawlik a jogo syn Stephan.
Něnt wěmy, až se toś ten nałog njewoplěwa jano w katolskich stronach mjazy Budyšynom, Wórjejcami a Kamjeńcom.
Njejsu pak, tak jo se mě to nanejmjenjej zezdało, teliko zogolili ako w drugich mě derje znatych źiśownjach.
„Bóžko, tuchylu njamam cas za wuknjenje nowych kompozicijow.
Wuběrk tych basnjow pokazujo na to, až jo se pśednosk zawěsće zaběrał ze serbskimi bajami.
To jo w Błotach wósebnje jalica.
Ako jo rusojska žeńska Casnikoju groniła, su jajka za nju samu, ale jaden źěl pśiźo do etnografiskego muzeja w Moskwje.
We wokolnosći se wupśestrěju góle, w kótarejž su bogate luźe na góńtwu šli.
Do togo njejsom nigdy nic serbskego słyšała.
Te napólske dwóry laže rozprošone, daloko roztyla.
Lawreat myta Domowiny za dorost jo lětosa 29lětny gitarist Józef Brězan ze jsy Smječkecy (Schmeckwitz) we katolskich stronach.
Naše spiwaŕki su kwartěry pórucyli a gósći pón góspodowali.
Nam napśeśiwo su měnili, až njejsu nic wěźeli wót problemow Witaj-wuknikow, kótarež su musali w nimskej rěcy wucbu měś, dokulaž serbska wucba jo wupadnuła.
Wót apryla jo w muzeumowej brožni wósebna wustajeńca z keramiku wiźeś.
Gaž glědamy do historije, njejo ta wěc jasna.
Towaristwo dej byś njezapisane towaristwo pód kšywom Domowinskeje župy „Dolna Łužyca“.
Jogo źowka Elke Jekalowa angažěrujo se 30 lět w Serbskem folklornem ansamblu Slěpe.
Dla korona-krize pak buźo se zachopjeńk sezony wótstarcyś.
Za tu rěcnu wódu wšak njetrjebaju nic płaśiś, a wóda ze sćěny (rozmjej: z kokotka) njejo dermo.
Take póstupowanje jo wólažcył nimski gmejnski pórěd z 30. januara 1935, kenž jo pominał wuske zgromadne źěło ze statom a z partaju NSDAP ako teke konsekwentne pśesajźowanje »principa wjednika«.
Za tym groze nam nazymske njewjedra a k tomu kradu mócne wichory.
Togodla su stajili dogromady sedym wósebnych paslow, z kótarymiž mógu źiwe rampy łojś.
Góźi se pótakem nejlěpjej za swěźenje, źož se spiwa.
Wokrejs Sprjewja-Nysa informěrujo wušej togo, až w Pólska jo riziko wjelike, se inficěrowaś z koronu.
W Lipsku jo kulturne wědomnosći studěrowała a wjele lět jo ako kuratorka za Mjazynarodny lipšćański festiwal dokumentariskego a animaciskego filma źěłała.
Njejsom mógał rozměś, až móžoš pśi takich minusowych stopnjach góźiny dłujko změrom sejźeś a cakaś, až někaka rybka raz zakusnjo.
W dwanastem wudaśu NC toś togo lěta smy wózjawili prědny źěl k zajmam pisarja Bramborskego Serbskego Casnika Kita Šwjele za techniske nowinki.
Slědny kóńc tyźenja jo se k 22. razoju chóśebuski gjarncaŕski swěźeń wótměł.
Ale dla wšakego wuglěda a dla wšakego zaźaržanja su wóni derje rozeznawaś.
Zuki muziki su naju rozgrono pśetergnuli.
Akle 20. februara jo na pś. chóśebuski bergaŕski komitej kužde dalšne znicenje aktow kšuśe zakazał.
[...] njesłušaju, ga kreěrujo to klasowy system, a to jo škódne za wuknjece“ – jo Maksimilian [...] dalej rozkładował. „Rěc dej wordowaś pšawje wucona, ale młoźina dej móc teke stojaś na swójich nogach.
Jim jo se to wjelike wjasele napórało.
Wšuźi we jsy a we wokolinje namakajośo Krabatowe slědy.
Wšyknym generalam a wuškam jo głowa wisała, su chójźili kaž za wšykne grěchy, su wobradowali a planowali: Co jano zachopiś?
Serbska tematika buźo pótłusnjona njeźelu, 10.11, we Fontanowem cyklusu (Bernhard Sallmann, 2019).
Wóna pśiźo na swěźenje a rozluštujo źiśi.
Roswita Klajcowa z města sobu nawjedujo agenturu.
Wušej togo jo Jan Buk tež wobraze darił muzejoju, pěś łopjenow.
Procesionski śěg se wudajo pśez jsy Kłodna/Kleeden, Buchow/Beuchow, Radyńc/Klein Radden, Rogow/Ragow, Kśimnice/Krimnitz a wottam rejtuju zasej slědk ku cerkwi w Cerkwicy.
Kupki z Worjejcańskich stron, kótarež su prědny raz gromaźe wustupili, su měli na pśikład dwójcy zgromadnu probu.
A něnto muse Lutki se śišćaś.
To su byli głownje Herman a Günter Jahn, Hajno Knick, Harry Bagola a Oskar Hasacki.
Jeje pisańska zamóžnosć jo se samo až do pódwjacorneje Nimskeje roznjasła.
Uta Henšelowa z Lubnjowa jo zastupna pśedsedaŕka, a Delia Münchowa ze Žylowa powědaŕka rady za šulsku politiku.
Tak jo ten pokal pó tśich dobyśach 1999 napśecej do Dolneje Łužyce šeł.
Won jo z wobźělnikami kursa teke zwucował cytaś stare pisma, což zewšym tak lažko było njejo.
Co mamy cyniś? 
Smy se z njeju rozgranjali, aby nazgónili, kak studium běžy, ale pśedewšym, aby póglěd do togo dostali, co za nju na tej "śmojtej scenje" a na WGT tak fasciněrujuce jo.
Mimo togo wěmy, až mógu se źinsa głose a měnjenja manipulěrowaś.
Nicht ga njegroni, až dejśo cełu baseń naraz cytaś.
14
Gornoserby ga su se južo wót srjejźi 19. stolěśa procowali wó cystu pisnu rěc.
A wušej togo jo gronił: "We Łužycy njebuźo žedna strukturna změna se raźiś mimo srědnego štandu a rucnikaŕstwa".
Bźezradnosć.
Kuždy dej wěźeś, chto pśedjězd ma.
»Wón se swójogo serbstwa njesromašo, ale šularjowašo pśi tych serbskich namšach, kenž k. wušy faraŕ Broniš w B. źaržašo, pisašo wót Serbow a źaržašo Barlinarjam rozkładowanja wó serbskich nałogach.
Wón jo pódšmarnuł, až swěźeń njeby se mógał pśewjasć bźez pódpěry priwatnych dariśelow.
Rumuński ministaŕ za strowosć Vlad Voiculescu jo zachadnu srjodu pśipowěźeł, kšuśej kontrolěrowaś centrumy za šćěpjenje.
Mjaztym jo źěłała ako wótkubłaŕka w horśe pśi šuli.
Wóni njejsu njepśijaśele Stromppa a scełego jim se njoco jogo zamordowaś.
Policist zastajijo žeńsku, kótaraž jo pśemalsnje jěła, a groni: "Njamóžośo źe z 80 pó jsy jězdźiś!"
Nejskerjej jo jano Fryco Fobo zgromadnje z Pawołom Nedom raz w Potsdamje dla togo jadnał.
Astronomija jo wědomnosć wó njebjaskich śěłach.
Ale Robinson njekśěšo nic měś a źašo: Ja mam dosć, gdyž wěm až wót dobrego muža njegluku som wótwobrośił.
Zastup płaśi 6 euro, za larbatych 4 euro.
Pódla statuta su wóni se teke pśiwobrośili koncepciji za wuwijanje wokrejsa, a z wust decernenta za šulstwo su zgónili informacije wót serbskeje wucby a Witaj-projekta we wokrejsu.
To směju jano te tłustaki, pśeto taki žabjecy koncert jo wósebne wuběźowanje: Njejźo wó to, chto nejrědnjej kwaka, ale źo wó to, chto nejwěcej se naduwa!
Witko dajo błudnikoju swóje kapsne pjenjeze.
A kuždy źeń su pytali motiwy za fotografěrowanje.
Gmejna jo se ten dom kupiła, ale hyšći njejo jasne, co dej se z nim staś.
K bayerskemu kralu Ludwigoju II.
Mjazy drugim jo to wažny za planowanje napšawow za pódušenje teje rostliny.
Źasete a jadnaste pšašanje ze Slěpjańskeje góle – chto znajo tej wótegronje? ferije su pśisamem mimo.
»Nic njedejš groniś!«
Tak ak smy jo słyšali, tak jo wiźimy na měsće našogo Boga: Bog hobzdźaržyjo to same nimjernje.
Slěźaŕce stej wšak pódšmarnułej, až su Serby w prědnej rěźe sami zagronite za wobchowanje a rewitalizaciju rěcy.
Wence jo śma, jo zyma a cesto se pada.
Teke eksistěrujo adwerbialny akuzatiw, kótaryž traśe abo smugu wugroni.
Starka?
Slědny raz som pisała wót papriki.
Něnt se pšašaju teke serbske luźe, lěc se wóna docełego slědk śěgnjo ako angažěrowana politikaŕka? Buźo wóna zasej ako duchtaŕka źěłaś tak ako jeje cłowjek? Ze Serbskego domu.
Ale jo se tola raźiło!" Günter Pawliš jo w swójich zawodnych słowach tek na wuglowu zachadnosć tudskeje wokoliny spomnjeł, kótarejež wuslědk njejo jano źinsa wjelgin woblubowany Złykomorojski jazor, ale teke zgubjenje serbskich jsow, mjazy drugim wjas Rowny, ako jo była na pódpołnoc Złego Komorowa.
Kaž južo łoni, jo teke tenraz telewizija rbb pśijěła filmowat.
Slědne aktiwne powědarje dolnoserbšćiny su zachopili 1989 ze studijom.
Togodla pominamy se pó 20 lětach pśigótowanja plana funkcioněrujucy pśiwód na bazy dowólenja wobzamknjenja k zawěsćenju twaŕskego plana".
Som źaržała gusku w ruce bźeze starosćow.
Gaž jo pón šołta powěźeł, až muse luźe bejnje wjele płaśiś za zakopowanje a za row, su se wjelgin źiwali.
Funkciju mam z lěta 1985 na starosći.
Až ceptarje njejsu wordowali pśepšosone, jo było tejerownosći wótglědanje organizatorow.
Tšošku wobtužony jo był zazdaśim 29-lětny Marcel Grunewald.
W Janšojcach jo Žeńskeca pomoc drje była wót lěta 1935, lěcrownož młoga serbska burowka jo lubjej chójźiła na zmakanja NS-Frauenschaft.
Cłowjek Fryco jo jej pak pśigranjał, až jo na taki part wob źeń doma, móžo za tu chamornu mamu wobjed wariś a se wó nju staraś.
Naša susedka jo je do swójeje zagrodoweje budki stajiła.
To což mógu, wěm wót starjejšych a starkich, a teke pla fararja Šwjele som wjele nawuknuł.
»To a to se njesłuša, to by był wjeliki njerozym a głuposć a njepšawda, togo dej kral se wzdaś.« Kral jo wócy wuwalał, to jo była jomu nowa [...]
Ten pak njedejał pśeliš wjeliki byś, pśeto źe maśo jano mjeńšy reagencowy głažk ako wazu k dispoziciji.
Ceły kjarl jo parowaty a z woblaka kapjo wóda. »Co ga jo se stało?«, pšašaju jogo šybale jogo kumpany. »Jo śi ta atrapa kusyła?« »To ga žedna atrapa njej’!«, wón zdychujo. »To jo žywa sowa!
Christina Kliemowa wót Serbskego muzeja jo pśepšosyła dweju wósebneju gósćowu, zastupnikowu „tych górjejcnych“: pśedsedarja Domowiny Dawida Statnika a jadnarja Domowina Marko Kowarja.
Aby nanejmjenjej wiźeli, kak rědnje tam we Błotach jo, jo kuždy dostał informaciski zešywk.
Z Benom Knopom jo była Domowinska kupka wjeduca móc wšogo duchnego a kulturnego źěła we jsy – tež w casu pó pśewrośe.
Naslědku wugroni Pětko: Mój nan, mój nan!
Ta pśěza se tak pśedstajijo, ako jo něga raz była - z kantorku a wšym drugim, a ten zapustowy ruš jo tak luštny a žywy, až se ta wutšoba smjejo.
W pśedmjaśe Keyboarding smy wuknuli za jaden semester ze źaseś palcami na pisańskej mašinje pisaś.
W Drježdźanach pak jo se zglucyło, wobstatk něgajšnego wobwodnego zastojnstwa wó wjele lěpjej šćitaś, tak až sy mógał do njogo južo wót lěta 1992 na městnje póglědaś.
Zawěsće!
Som nocował w njeliconych hotelach wšakich krajow, ale take wugótowanje do togo a pó tom nikula wěcej nadejšeł njejsom.
Źel města lažy w Pólskej a ma mě Zgorzelec.
Bur Žur jo se wěsty: »W takem paradizu žeden kšet njewutrajo.
Marja Michałkowa jo wuzwignuła wjeliki wuznam našeje serbskeje institucije za wuwiśe serbskego pismojstwa.
Mójo duchne wócuśenje jo se stało tak: Som se pśecej cuł ako grěšnik.
Tim, kótarež jo pśedcytała Ingrid Grošcyna, jo słyšała teke Rašojc familija.
Pśi tom deje a kśě swóju produkciju pó zasadach ekologije stopnjowaś.
A teke na njeźelach se něco pśeměnijo.
Nad nowym mjenim šule se teke serbska wucabnica Anne Barbyerowa wjelgin wjaseli.
Kwis ako cerwjena nitka jim orientaciju dajo.
Wottam jo kněni Romerowa - wulicowała, až maju wjelike śěžkosći z kadrami za wuwucowanje, a z togo casa, ako su w Barklawskej šuli wopśestali serbski rozwucowaś, teke śěžkosći ze serbskeju wucbu docełego.
Keanu Reeves jo Kanadaski grajaŕ.
A tak prjatkujo raz wob mjasec faraŕ Malk z Picnja abo jogo zastupnik na našej namšy, howacej něcht wót nas.
»Och, mě se njoco.
Sobuźěłaśeŕka muzeja Christina Kliemowa jo se wjelgin wjaseliła takemu šćodremu pósćenju a jo tomu dariśeloju wutšobny źěk wugroniła.
Pó legenźe źěkuju se ptaški źiśam ze słodkosćami za picowanje w zymje.
Śmojtina se góri! Jej se zewšym njoco jatšowne jaja pyšniś.
Twarjenje z glinu w muzeju
Ako su pśed 35 lětami cłonki gmejnskego zastupnistwa, domowniske slěźarje a wejsne chronisty źinsajšny Burski muzej załožyli, nejskerjej njejo se jim widało, až ten objekt by wordował take woblubowane pśiwabnišćo za pśijaśele rolnikaŕskich stawiznow, techniki a wejsneje kultury.
Superkokot wostanjo stakim nejwětše zarědowanje Domowiny za młoźinu.
Ja se myslim, až Katharina jo "pitśku derbnuła" wót "wjelikego Amerikanarja" we swójźbje.
Móžoš swóje basni pósłaś na redakciju Płomjenja.
Der Weskower Chor in den Gründerjahren.
A we wusockich górach a pśi mórju, źož se tšny wót wódy reflektěruju, swěśi słyńco hyšći intensiwnjej.
srjodu, 29. julija /žnjojskego
Ku góźbje togo demonstraciskego zarědowanja su teke muzicěrowali a rejowali.
Stakim se zwěšćelujo, až to nastawanje noweje spódneje wódy (Grundwasser) buźo wóteběraś.
Wokoło jadnasćich běšo zasej doma a dojašo swóje dojki. 
Płod pšawdosći se sejo w měrje měrcynjecym.
Nic jano Serby maju starosć wó swóju rěc, ale teke nimske luźe, ako powědaju dolnonimsku rěc .
Móžo pśi substantiwach, adjektiwach, pronomenach a werbach wustupowaś.
W kuždem kapitlu dawa awtorka pomocniwe pokazki a koncepcionelne mysli za dalejwuwiśe kubłańskego procesa.
Postajenje rědujo nastupnosći serbskeje wucby a serbskich šulow.
Trjebaš cukorowe mazanje.
Co jo jogo tak nuźiło?
Israel pak buźo humóžony pśez togo Kněza, pśez nimjerne humóženje, a njebuźo k sromośe daniž k směchoju do wšeje nimjernosći.
Taki rěd ma Stefanie Güttlerojc pśecej sobu.
Zachopiła jo Greta Thunberg w Šwedojskej, jeje aktiwity su młogim w Europje byli pśikład.
Wona južo ceły cas na našo žywe rozgrono słucha a se smjejka.
Robinson a Pětko pak stojaštej za bomami, a pśiglědowaštej, až běšo rejow kóńc.
Nowy "Česko-Lužický Věstník", medium "Towaristwa pśijaśelow Serbow", jo slědny tyźeń wujšeł.
Wóni wugótuju „dimensiju, kótaruž wětšy źěl luźi njejo mógał do togo spóznaś“.
To běšo tšašnje wjelika wóda a wjele źiwša ako ta, kenž 1703 na 3. awgustu w rěce była běšo.
To běšo tež za njogo něco nowego, až take młode źowćo wót samego to serbske rozgrono pyta.
Aby nan w swójej zbrašnosći se mógał nanejmjenjej tšochu lěpjej pógibowaś, jo trjebał kólaso.
A to njejo lažko było.
Woni pak słušaju teke do našeje organizacije, pśeto se wuznaju ako Serby.
Wosebnje stara mama, kótarejž su gronili “maś” a samo teke “wy”, jo jej wót małego to rědne serbske “zašćěpiła”.
Wzejomy-li znate mjenja ze serbskego sedleńskego ruma za model, pón cytamy na wejsańskej tofli teje noweje wjelikogmejny snaź to:
Teke Domowinska kupka jo we tom casu zajšła.
Gódowne gusło wokoło „paty“
Dejmy dalej gótowaś a teke zasej do Gorneje Łužyce pśijěś.
Sprjewiny camp wobstoj z bolanych chromow.
»Rozmějoš něco, gaž twój papagaj powěda?«, co Jan wót swójogo pśijaśela wěźeś.
Pśi tom stoj to serbske, to se wě, naprědku - ta ceła kultura a ceła ta rěc”, jo wulicował M.
To jo móžno.
Te bruny rěcki a rěki budu swóje slědy zawóstajiś w Sprjewi až do Barlinja Šćit klimy?
W njom jo bogaty a wobšyrny słowoskład zdźaržany, syntaksa a frazeologija stej wobjadnanej a hyšći k tomu jo w njom wjelika encyklopedija Dolnych Serbow.
Za to spěchowanje jo se zajmowało łoni wjele pcołkarjow.
Pjerwjej abo pózdźej (pózdźej a lěpjej), to se wě, se wukopjo, až weto nimski wumějośo.
Mimo togo móžo Domowina za serbske nastupnosći wabiś(!) a wó problemach Serbow rozswětliś.
Jo ga wopisał swójo, bóžko, jano krotke pśebywanje w Lubnjowje, na Lipjem a w Bórkowach.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśewjeźo wót 11. do 15. oktobra kurs serbšćiny za zachopjeńkarjow a póstupjonych, wšednje šesć wucbnych góźin.
Licyś se dej pód doglědom wósebje wukubłanego personala (žedne z nich su samo někotare njeźele na wósebnych kursach byli), ak stoje we stawnem kontakśe z fachowymi gójcami. (Jano derje, až mamy naše politikarje!
Łoni nazymu som na Barbucku góru wósobinski woglědał.
Wjele jich schnjo, wóda spadujo, a teke drogotne strony, ak stoje pód europskim šćitom natury FFH, su pśez to spadowanje wódy wobgrozone.
Pětš chopijo žywjej.
A teke taki tekst ze změšanymi pismikami luź wumějo cytaś kužde słowo ako cełe.
Na pśikład dajo how biotopy za njetopyrje, a we tych wšakich wódnych terenow, kótarychž how wjele dajo, cuju se wobgrozone amfibije ako wódne jašćeŕki derje.
Roman Pernak jo pytał za wótegronami.
Južo w decembrje mamy licyś z dosć sněgom.
Pla Serbow jo jogo zasajźenje, teke za našu rěc, wjelgin pśipóznate.
Jatšy su za wěriwych, za kśesćijanow w cełem swěśe nejwušy swěźeń.
Agnez Mo jo indoneziska popowa spiwaŕka.
Na pósejźenju Serbskeje rady stej se pśedstajiłej dwa kandidata za nowy europski parlament: Sergej Lagodinsky (Zelene) a Christian Ehler (CDU).
Głowne zarědowanje zmakanja — wóno jo kužde lěto w drugem kraju a ma južo 22lětne stawizny — su sportowe wuběźowanja.
Mimo togo jo drugim kreolskim rěcam pódobna.
Na wjelgin swětosny part su se wósadniki ze swójim fararjom Hans-Christophom Schüttom a katechetku Heide Schüttoweju rozžognowali.
Awtojězdźaŕ se smjejkoco a se pšaša: "Źo ga Wam bóli?"
Njejo jano měł rědny głos, ale jo był teke wušej 30 lět pśedsedaŕ chora a pózdźej hyšći cesny pśedsedaŕ.
Wjele luźi jo se za to pśipowěźeło?
Bog jo kśěł zjawiś, kake kšasne bogatstwo pótajmnosći mjazy tatanjami jo, kenž jo Kristus we was, ta naźeja kšasnosći.
Do Kamjeńca samego som jano jaden raz zajěł, za wětšy źěl som se južo pśed Kamjeńcom derił na Njedźichow a pśez Brětnju zasej dalej do Wórjejc.
Wobalka septemberskego Rozhlada
Z pśedłogi Nakońca z naraźenjami Domowiny za źěłaŕnistwo (FDGB) 1954
Pětš se wótwobrośijo a wrośijo se do wjaže.
Pśez dlejše kórjenje nje trjebaju te rostliny we śopłem casu teliko wódy a wóstanu dlej rědne.
Knigły su hyšći na pśedań a płaśe 4,90 euro.
Pětš wóstanjo stojecy.
Rozmjej: Wót lěta 2006 wóna twari wjažu na gruntach starjejšych.
Druge pak rozměju pód tym zapśimjeśim kupku luźi, kótaraž ma mjeńšu móc w staśe a wótpokazuju jo togodla ako znamje diskriminacije.
Togodla muse glědaś na wěstosć, wetom až pólske „Serby“ dowóliju sebje wěcej: mógu ga rubaś z mjacom na głowu pśeśiwnika, kótaruž pśikšywa tłusty pancer.
Ale to bóžko njama trajnosć, take wósebne namše, to njewabi luźe až pśidu pón teje [teke] drugu njeźelu! Ja njejsom žeden wizionaŕ a njewěm, kak móžo se to pólěpšyś.
W toś tom nastupanju "interview" jo kamsy šeł.
Wjednica togo kursa jo była znata ludowědnica Helga Graupnerowa.
Pód tom rozmějo wóna wšednu drastwu za źěło a lichy cas, žednu modificěrowanu ludowu drastwu.
A njetopyŕ se mysli: »Až som něnto njetopyŕ, groni, až njejsom pśeliš grozny!«
Jurij Koch
Śicho tam drje jo – jano zajtša a wjacor nic, gaž te pór wejsańske a cuze luźe jězdźe na źěło a wót źěła.
To pak njejo na škódu.
Jomu slěduju až ku kšomje plěwańskego basenka.
Źaseś tysace su se wót njogo žywili.
Poglědnjomy do blišeje zachadnosći: Knigły „Stawizny Serbow“ (4. zwězk) pišu, až dajo serbsku wucbu we wšyknych dwójorěcnych wokrejsach, jano w Grodkojskem nic.
Mamine mloko dej byś dobra srědnosć pśez wobśěžknosći starstwa.
Źiśecy a wuknjeński dom LIPA w Bórkowach (1.000 €)
»My pótom nejpózdźej za dwě štunźe dojěźomy.«
Jogo wustajone "wobraze" – jich jo dogromady wušej 20 – wobstoje głownje z dweju źělowu.
Słowo jo było drugemu słowu pśeliš pódobne.
Ty sam znajoš wutšobu wšyknych cłowjecnych źiśi. 1 kral 8,39
Pózdźej jo maś bratša wupłaśiła a ten jo wótejšeł a nigdy njejo se wěcej wrośił.
Ale, och!
Tuchylu wuglěda tak, až tek to konstituěrujuce zejźenje w januarje 2021 buźo digitalne.
Z 18 lětami jo Ernst Mucha drjenojskim źiśam wugótował prědnu namšu a zapowědał Bóže słowo.
Ale zaprědka dla kostow, pótom wójny dla njejsu mógali ju restawrěrowaś.
Zajtša lězo z póstole.
Zestajśo na bliźe krejz z 15 taskow abo bjacharjow.
Kórta pokazujo rozšyrjenje dalšnych takich mjenjow w Pólskej.
We tom słowniku su wózjawjone nowe serbske słowa, mjazy drugim na pólu techniki, zastojnstwa a politiki".
Mała wjas w Picańskem amśe pśepšosyjo wjelgin wutšobnje wšych wobydlarjow a teke gósći z wokoliny na wšake zarědowanja.
Nogoma pśiwězuju se z kšutymi rjemjenikami, aby teke na glozonkach kšuśe sejźeli.
Pśi tej góźbje stej pśecej dwě pśedstajeni w awli: dopołdnja za wukniki, wótpołdnja za starjejše, bratšy a sotšy a stare starjejše.
Nichten njewě.
Ale to njejo dawno hyšći wšo.
Naše woplěwańske napšawy, a k nim licy wótštapjenje pśibrjoznych sćěnow, su wuspěšne.
Som južo pisał wěcy za rbb, na pśikład wó górjejbranju a něco som pisał teke za Pratyju.
Togodla njejo notne, aktualny kolegium rozmokaś!
My jěźechmy z Afriki, źož běchmy złoto, elefantowe zuby a carne luźe nakupowali. 
Howacej by ten zogol jogo głos pśewušył, a teke gósći njeby mógli tak blisko k tej technice pśistupiś.
Trudla Malinkowa jo Betty Huf mjazy drugim pšašała, z kótarym zaměrom jo se to towaristwo załožyło, kak jo se wuwiło, kak wjele cłonkow ma, kaki wóznam matej za cłonkow zapśimjeśi "Wends" a "Wendish", kaki nejwětšy wuspěch jo towaristwo dojśpiło a co jo jogo głowny problem.
Serbske šulske towaristwo jo srjejź 90-tych lět zajźonego stolěśa wuwiło modelowy projekt Witaj pó ideji bretoniskego Divan-projekta we Francojskej.
W burskej pratyji grajo Juro njemału rolu a w kśesćijańskej pratyji spomina se na swětego Jura 23. apryla.
Za to jo sebje wuźěłało wobšyrny plan, źo a ga dej se to staś.
Ten kus jo se publikumoju zespódobał, wuknice a wukniki wót drugeje do pěteje rědownje su mócnje klaskali, te slědne su grali.
Kontakty tam jo w slědnem casu nazběrała, weto dej se wjele za to pśigótowaś.
POTSDAM. 26. oktober lěta 1990 buźo na pśecej historiski źeń.
Ale wěm, až njejsu wšykne mjatele pychotne.
W 1990tych lětach jo do togo bomiska njewjedro deriło a wóno jo se spaliło, jano pjeńk jo hyšći wiźeś.
Na takich seminarach som se wěcej raz wobźěliła a sebje južo w młodych lětach prědne zamóžnosći dirigěrowanja pśiswójła.
Taki festiwal sebje pomina spěchowańske pjenjeze.
Wón jo lažał na wobyma brjogoma Marmarskego mórja na teritoriju źinsajšneje Grichiskeje a Turkojskeje.
Smy ga w februarje pśewjadli w Chośebuzu wokrejsnu olympiadu serbskeje rěcy.
Jogo wjasoła wašnja bijo mě ned do wócowu, ako se zmakajom ze 40lětnym komponistom Sebastianom Elikowskim-Winklerom w Budyšynje.
W drugem gjarncu rowno teliko mloka ako piwa až k warjenjeju wogrěwaś.
W kuždej jsy, a to cesćej, pśidu te wognjowe woborniki gromadu, a nic jano gaž se brožnja, ale teke gaž we šyji pali.
Pśiběrała jo teke licba tych, kenž su w tom lěśe we Błotach stanowali.
Ako Bóžy syn jo měł tu móc, swójo žywjenje woprowaś a jo se zasej weześ.
« Jo, co se wóna napšawdu mysli.
Slěpjańskej žeńskej stej póbyłej w Chile
Cas žywjenja budu móju serbsku starku cesćiś.
Maksimilian Hasacki z Dešna rozkładujo we rubrice glědanje ideju serbskeje zakładneje šule, źož Witaj-źiśi dejali wuknuś pó metoźe imersije serbsku rěc dalej.
Te lěpše deje se zdźaržaś, te mjenjej dobre zasej zachyśiś.
Prědny "wopyt" jo był južo slědne lěto na domowniskem swěźenju w Grodku.
Po wjaceri jo k nam woglědała kupka luźi, kenž su byli wopory atentatow.
A njezabytej stej katastrofalnej wognja lětowu 1973 a 1977 w muzeju pód gołym njebjom na Lědach.
Pśisamem wšykne wjelike prozniny jo wón za to wužywał, aby serbske strony - Gornu a wósebnje Dolnu Łužycu - kaž teke něgajšne serbske teritoriumy pśedrogował.
Něga ga su pśiwabili myšy kócki k zežywidłowym składam a z tym k luźam.
Naslědku su byli wše glucne, teke trenaŕ Šleswigarjow .
Rowno pśed pór dnjami jo reporter serbskego radija Gregor Kliem k nim woglědał a se z njeju rozgranjał – a pśisłucharje mógu se južo něnto wjaseliś na portret teje Kubic familije.
Atentat w Christchurch.
Teke se góźe formy z běłymi a rožojtymi kwiśonkami kupowaś.
Słužabnik jo se togo tak wulěkał, až jo se skóro pśewalił, a napoł wumarły jo se domoj domótał.
pó serbskem tyźenju w Upsali w Šwedskej
Na wjeliku źiśecu gódownicku a prědnu wustajeńcu wó wušywaŕce Pawlina Krawcowa su pśichwatali luźe ze cełeje Dolneje Łužyce.
Wjelgin dobru myslicku su měli cołnarje togo nowozałožonego towaristwa cołnarjow na Lipjem.
To kśěł ja tak dalej wjasć a se zeźaržaś.
Ako pśecej na zachopjeńku lěta jo redakcija dolnoserbskeje Pratyje swójich zwěrnych awtorow pśepšosyła.
Norwegske mórjo jo nakšomne mórjo Atlantiskego oceana.
"Źěkujom se za wótwórjonosć a nowy stil krajneje politiki, což jo rowno we źinsajšnem casu wažne, dokulaž pśemóžo politiske myslenje luźi wótžywiś".
Na gluku jo ta kazń pó źělach wótpórana, a akle něnto móžo se ta nagromaźona pótrjebnosć póněcom zasej do rěcha spóraś.
Fred Kaiser z Dešna jo nagranjał zastojnstwo, aby tu strategiju za turizm tak konkretnje formulěrowali kaž móžno.
Wona pśinjaso gluku, strowosć, měr a lubosć.
Zawěsće njejo był woglěd w někotarych jsach hyšći spokojecy, ale nowa tradicija jo se zroźiła.
To smy južo pjerwjej markowali, gaž su pśišli mroki wót wjacora.
Co ga jo teke dejała, ta boga žeńska z tymi małymi źiśetkami a ze žywnosću, kótaraž njejo była rowno ta nejmjeńša we jsy?
Som spóznał, až maju se te knigły do nimskeje rěcy pśestajiś.
W jeje mólbach namakaju se mimo brunicowych krajinow pśecej zasej serbske motiwy, kótarež su zwězane z tradiciju, ale zboka klišejow pśedstajone.
To jo lětosa šym wažnjejše, korony dla ga njechójźi dźěćetko lětosa pó jsy.
LEAG-pjenjeze głownje za kupki a towaristwa
Kněz humóžy jich, dokulaž jich lubowašo a jich lutowašo.
Togodla wuźaržujo nadalej kontakty z filharmoniju w Baden-Badenje a hynźi.
W busu sejźi gólc, ako ma smarkawu.
Dopomnijom se, až su teke how rowno tak ako w susednem Varnsdorfje, w Českej Lipje abo w Libercu pó drugej swětowej wójnje wuknuli serbske młode luźe na gymnaziumje a na drugich šulach.
Wobej źěłatej za to, aby ta partaja se wusměriła pśeśiwo wudobywanjeju brunicy a za zdźaržanje stwóŕby.
Kněni Zenkerowa jo se wó to póstarała, až smy mógli pśiś do rozgrona z knězom Jurišom.
A Kerstin Kosakowa jo pokazała na drugi problem.
Zdźaržanosć pśi pósuźowanju pówušyjo wuznam jogo źěła we wědomnostnem zmysle.
Rownož jo se naraz chopiło padaś, njejo ta wjasołosć žeden kóńc wezeła.
»Wopytajom to ned raz z prědneju pomocu«, změrujo ju Liza a južo popadnjo rostlinu a chwata z njeju do kupadła.
Zašaltujśo CD-player, do kótaregož sćo cejdejku z rědneju muziku zapołožyli.
Połsuchy pótšawk jo był južo kopickowany a jo dejał wuschnuś.
Gluka jo była, až jo to kóńc tyźenja było: Njejo telik luźi na drogach duce było, rumowańske awta su měli chylu za swójo źěło.
Mały bus, kótaryž wiźiśo na wobrazu, jo za to zasajźony.
»Zawěsće Julius zasej na woglěd pśiźo«, groni šera smugata słomjana gwězdka.
Teke pód napšawami korony jo mań luźi dermotne zarědowanje woglědała a, za jano mału šarapatku, stanka za piśa a jězu frekwentěrowała.
Spěchowańske towaristwo se za tu pódpěru wuźěkujo.
Město licby "sedym" pak dej grajaŕ z rukoma klaskaś, tak teke pla 17, 27, 37 atd.
Něnto pak se teke kritiske głose nadejźechu, až glědachu z wjelikeju njedowěru na toś ten projekt.
Dejš za to měś cyste palce a dejš mócnje měsyś.
Togodla pśi pśigótowanju su dejali zacasa nawłos wuměriś, za wjele gósći změjo město pśi bliźe.
Gatowa krajina mjazy Bukowninku a Mukwarjom słuša z dobrych pśicyn wót lěta 1997 k stronam šćitaneje pśirody we wokrejsu Górne Błota-Łužyca.
Wob cas misioněrowanja Limborskego Wendlanda jo se teke stało wótswěśenje tatańskego sudnego města, kótarež se mjenujo "Banneick".
Jadno góle smějo pantomimiski wěste zacuśe pśedstajiś.
Kak a cogodla kótare wopśimjeśa pśidu do teje papjery, to jo jadna tych pšašanjow, ako mě zajmuju.
Pódpołnocne kupy Salomonych kupow słušaju k Papua-Neuguinea.
Pśipódla studěrowašo hyšći muzikowu wědomnosć, wuměłske stawizny a architekturu na barlinskej Techniskej uniwersiśe, což běšo za njogo wažne we zwisku z formu a materialom w muzice. „Źož statika njetrjefijo, tam se teke kompozicija sypnjo.
Nowe pśedsedaŕstwo co zgromadne źěło z awtorkami a awtorami pólěpšyś.
Wěsće se młoge luźe w Husu a hynźi raźi na nju dopominaju.
Wóni kśě rad wěźeś, kak swět górjejce zwenka gata wuglěda.
Christina Kliemowa (Serbski muzej) jo k tej temje naspomnjeła, až toś te ruprajchty wót něga njamaju nic cyniś ze źinsa rozpśestrětym wobrazom „gódownego muža“.
A ten góspodaŕ jo teke we drugem nastupanju tradicionalist: Jogo cołn jo a wóstanjo drjewjany.
Župne pśedsedaŕstwo jo to witało, a co se na swójom pósejźenju 18. junija z tym zaběraś.
Wewšom jo był ten swěźeń witane wobogaśenje za naš Picański amt, rownož wu nas wjele a z lubosću pśecej juž ze serbskeju ludoweju kulturu, ze serbskimi tradicijami źaržuju.
Ale teke wu nas jo rědnje.
W Nosydłojcach, źinsa do města Baršća zagmejnowanej jsy, jo nam faraŕ Kśěnka tamnjejšy Bóžy dom pśedstajił.
K tomu pśiźo: Nazgónimy ga cesto, až pśiśěgnjone luźe něco gótuju za to serbske.
Gaž su wšykne jaja wuźělone, zlicujo kuždy grajaŕ swóje.
Móžom pomagaś?
Skońcnje som była zasej glucna: Moja Ornella jo se ku mnjo wrośiła.
wałtoru, 14. januara /wezymskego
Napšawdu, wót tych tśich abo pěś litrow se žeden cołn njepódnurijo.
Kótarež njama razka swóju šulu.
Dajmy se wót njogo groniś, co wón wó zmilnosći groni: Nejpjerwjej groni wón nam, a to groni nam teke našo grono za lěto 2021, až Bog sam jo žrědło zmilnosći, wón jo nam zmilny, jo nas wumógł.
Tam jo pśišła do kontakta z pótomnikami serbskich wudrogowarjow ze jsow wokoło Picnja do Pódpołnocneje Ameriki, kótarež su z pomocu cerkwinych zapiskow tudy pytali za swójimi kórjenjami a pśiswójźbnymi.
Za krickom se něco swěśi!
Ale smy se wěcej z powěsćami a nałogami nježli z rěcu zaběrali.
Tip za strowje: Chtož co wóteběraś, daś cesćej raz jě fryšnu ananas.
My by se dejali Bogoju za to źěkowaś a wjelicku cesćownosć měś pśed wugbaśami našych prědownikow.
Pokažćo źiśam, až jo zadora wjelgin mała, gaž z palcom do wódy pśimnjośo – pśisamem žedna zadora njejo pytnuś.
Śěžke zranjenja na głowje su pokazali, až jo śěg do njogo prasnuł.
Wósebnje za wobźělnikow z Dolneje Łužyce jo było to wjelgin interesantne a teke nowe, což su ten wjacor wiźeli a zgónili wó doněntejšnych tśich EUROPEADACH 2008, 2012 [...]
Gaž źinsa slědk glědam, ga wěm, až Bóžy palc jo mě pokazał, kótary jo ten pšawy bok a kótary ten wopacny.
Pomagaj mě, pomagaj tym słowam, ako rěcnu rěku twóriś kśě.
Tak jo nastał wjele małych gólkow na kšomje jsow, take ako my źinsa hyšći how mamy.
Jatšowne nałogi we Łužycy
Ga ja tam pśiźom, aby Bóže hoblico wiźeł?
Pśi tom starcyjoš na swóje granice – a na pšašanja.
Sorabistika wuwucujo se na Instituśe za sorabistiku na uniwersiśe w Lipsku.
městnowe decki za źiśi k wumólowanju a wjele dalšnych artikelow za serbske swěźenje.
Druga, pitśku krotša warianta wjeźo z Lěšćow pśez Łojojc (Klein Loitz), Błobošojce (Bloischdorf) a Lěsk do Slěpego.
Nejwětše město a stolica Wjelikopólskeje jo Poznań.
Wónej kopaštej togodla bomy, wobrubaštej a rězaštej, a za někotare tyźenje móžaštej juž zwigaś, a nagótowaštej delane kšywo. 
Z tym ga jo było pótajmstwo jeju dožywjenja w kólni juž rozwězane.
Jana Skalowy źiśisyn, w Neubrandenburgu bydlecy wědomnostnik a spisowaśel dr.
Smy 20 serbskich ludowych melodijow za to naraźili.
Togodla jo organizěrowała Maśica Serbska zarědowanje ze serbskeju muziku a poeziju a źiwadłowymi graśami a wšakimi pśednoskami w serbskich jsach a městach.
Cytanje z knigłow Erwina Hanuša »Wósłonki mójogo žywjenja« w Serbskem domje w Chóśebuzu
Dołojce jo bejnje šyroka.
WOTEGRONO: Som optimistiski, glědajucy na tu pśiběrajucu licbu pšosbow wó pśedewześe wu nas. 9 nowych jo se wót januara pśi mnjo pisobnje pśipowěźeło.
Hort pak ma nagromadu 95 městow.
Pótom jo dowjadł nan swóju źowku Brune wócko z jeje kócku a psyckom do góle.
Wono se pśewjeźo zasej w Kytlicach, w susednej Českej.
Tegdy ga su wejsanarje raźi sejźeli najsy na ławkach, bachtali a změstymi serbski spiwali.
Lažy zwita do kule, njegibna kaž bźez wóle.
Źiśam se spódoba, gaž dorosćone w jich bliskosći teke móluju, bźez togo až je wobwliwuju.
Tak wuglěda dešańska "Liska".
Bangalore abo Bengaluru jo głowne město zwězkowego stata Karnataka w Indiskej.
How bydlitej wót decembra a stej wjelgin glucnej z tym.
Na sanjach jo měł ryby.
Ja som tu drugu drjewjanku do ruki wzeł a som tak jěsno, ako som mógał, slěz njeje gnał.
Jo twója maś z Tobu serbski powědała?
Maśo južo konkretne nadawki abo zarědowanja za pśiducy cas?
Ako reakciju na rozsuźenje, wót wudobywanja brunice do lěta 2038 wótstupiś a k slědnemu wusćełanjeju "Łužyce" w rbb cu groniś: To cełe njewuglěda kradu trajne.
Swoj nakśebjatnik z wuchacom jo scynił pód blido.
W Budyšynje slědny stwórtk: Wěcej ako 200 demonstrantow – sobuźěłaśerjow Serbskego ludowego ansambla, jich sympatizantow a zastupnikow serbskich institucijow – jo protestěrowało pśeśiwo planowanemu reducěrowanju personala SLA a serbskeje kultury.
Wachujśo, stańśo we wěrje, cyńśo ako muske a buźćo mócne.
Pon dej Jens pśiś doprědka.
A to jo se tak tšojło: Žedne młodostne z Oberhausena w Nordrhein-Westfalskej su byli na woglěźe w Lubinje a su kśěli raz wiźeś, kak se serbska drastwa wušywa.
Ale kake nastajenje jo Pückler napśeśiwo Serbam měł? Awtor reflektěrujo jogo radnu ambiwalentnosć.
Zeleznica pak jo samo druge kóleje we tom wótrězku wótryła.
Wóni su klimje w domowni źiśi pśiměrjone.
Toś te listowe znamki RPV su na pśedań zwenka Bórkow mjazy drugim w Prjawoskej lodce a w Dešańskem muzeju.
Maja pěś palcow.
Wobźělili su se tenraz wukniki 5. rědownje ze tśich Chóśebuskich zakładnych šulow, z Janšojskeje zakładneje šule „Krabat”, z Tšupca, Wětošowa, Picnja, Bórkow a Brjazyny.
Wót prědnego měrca njejězdźi wěcej regionalny spěšny śěg z Drježdźan do Wrocława.
Swěźeńskej gromaźe, na kótarejž se prědnych 35 cłonkow z cesnym diplomom wuznamjenichu, slědowašo wjacor wjeliki koncert ze serbskim spiwanim a instrumentalnym źělom a z pśedstajenim wjasołeje gry Mata Riza „Kermušaŕ a fryjaŕ”, kótarejž se pśizamknu reja.
Na pśikład by musali w estnišćinje abo finšćinje samo ze 14 padami se běźiś!
Na kśicowanišću Drogi Wilhelma Piecka a Drogi Jurija Gagarina su hyšći raz tu Annemarie-polku rejowali, wěźece, až publikum ju wósebnje lubujo.
Južo dawno camprowarje nose kostimy a maski z wósebnym wóznamom.
W lěśe 1578 su w Breslau, wognjowy pórěd za jadnotliwe wumjetlinowe wobceŕki zawjadli.
Kótare nadawki maśo we wósadnej raźe?
Swěźeńske nagrono jo měła županka župy „Michał Hórnik“ Trudla Kuringowa.
Waše kreslanki comy raźi na našom jatšownem marku 9. apryla 2000 wustajiś.
Jo źe tak, až iršćina jo amtska rěc w Republice Irska, dwójorěcnosć jo w zjawnem rumje wšuźi dana, ale weto jo to mjeńšynowa rěc.
Jaden nan jo tam był ze swójim synom, a syn jo jomu to pśestajał do nimšćiny.
Jo malsnje bom pušćił a z nim domoj šeł.
Nejdrošy źeń za cas inflacije jo był za Gubinarjow ten 23. nowember 1923, gdyž su musali za jaden klěb płaśiś 5 miliardow markow!
Tencas jo wóna teke wó "njewšednych" póbitowanjach za swajźby a stawniske wěrowanja na kupje zgóniła a teke nawóženja Kaya pśeznaniła, se na kupje wóženiś.
Tak mógu źiśi pśi woglědanju ned wuknuś to serbske słowo.
Tenraz smej jěłej pśez rěku Sprjewju pla Škódowa.
Zwězkowy zasłužbowy rěd jo dostał dr.
Smy sebje teke Picnańske gaty woglědali.
Som ga we swójom žywjenju tež južo cesćej w Drjenowje była.
Nad tym wachujo lektor, ako zapśimnjo pó swójich myslach a wósebje pón, gaž njejo politiska sada za natwaŕ socializma dobra dosć.
Chto je wótpórajo? Nic se njestawa.
"Tśi dny dłujko buźo serbska zaběra za źiśi.
My wjednice móžomy glědaś, kake wuslědki su móžne.
Pozdźej su se wóni někak zgubili.
Źowćo jo se kócki a psycka zasej wó radu pšosyło.
Južo tencas jo Jentš se wjelgin źiwował, wuznajucy, až „pisaŕ Šwjela njejo znał gramatikarja Šwjelu“.
Pónjeźele wari Lowiza Rańškowa z Depska z wuknikami z jagłami kał.
Wótprědka wiźony lěwy bok k šulskemu twarjenjeju jo był kaž wótrubany.
Tak smy mógli akle kóńc měrca wen na póla.
Až do 15. se lěbda chrapki dešća najźo, k tomu duju sušece wětšy.
Tramwajki w Szczecinje, abo: elektriske w Szczecinje su system kólejowego wobchada w pólskem měsće Szczecin.
A Waša familija?
Kak dłujko hyšći? To drogowanje pó Bórkowach mě wjelgin tyjo.
We tamnych studijach za telewiziju su se wobźělili na wuběźowanjach wó titel "Nejlěpša rědownja Nimskeje".
Tśi dalšne knigły jo jeje nan kupił, aby Lili mógała je dariś starym starjejšym.
Wuglěd do pśichoda?
Dla teje serbskeje rěcy …
Cłonki Serbskeje rady tak ako zagronitej za nastupnosći Serbow, pśibytne wót krajnego kněžaŕstwa tak ako wót šulskego amta su se zestupali za foto.
Jogo bóžko južo njaboga žeńska jo źěłała we ewangelskem cerkwinem běrowje w Picnju.
Wjacerjał jo smuźonki (Schmorgurken), kótarež su jomu wjelgin derje zesłoźeli.
Detektiwoju se zecnjo.
Wiźeś jo muskeca wósoba, za zdaśim kaž mnich woblacona.
Zespominanja starkego
Wóni su jomu nadalej słali misiońske rozpšawy a druge wózjawjenja wó misiońskem źěle.
Pó nowšych žrědłach cerwjeny panda se něnto do swójskeje swójźby zarědujo.
Wejsny zastojaŕ Rosumeck jo luźi na woklapnicy napominał, aby se wobźělili na Chóśebuskem dnju za nalětne rěšenje kóńc měrca a góru za sańkowanje wótnowa wobzelenili.
A to rědne pśi tom jo, až wóna hyšći “źěła”.
Naše docenty su byli Madlena Norbergowa, Franc Deuse, Maria Elikowska-Winklerowa, Gunda Heyderowa, Jakub Sokól, Mila Zachariasowa a Marion Kwicojc.
Woni su kśěli dožywiś muzeumowy swěźeń.
Mykšowa groni, až projektowa aktiwita dalej běžy.
Ten jo dejał lětosa wupadnuś.
Drjewjanopołobšćina abo drjewjańšćina jo pódwjacornosłowjańska rěc.
Ako smy zgónili, jo ministaŕka za kulturu Martina Münchowa na njej źaržała grono, a njemała licba serbskich luźi z města jo była pódla.
Wóno jo jadno wót něga raz 40 typiskich takich kulowatych groźišćow, kótarež jo natwarił rod Lusitzi w 9. a 10. stolěśu.
Młoge luźe sroki njelubuju.
To ga zni słowjańskima wušyma skerjej kaž „ryby“.
Chtož za pśipad ma, až elektroniska industrija intensiwnje wabi za wóry, kenž styriadwaźasća góźinow wob źeń naše wušy a wócy pógłušuju, jo pśeliš naiwny.
Gołbinarje a Rubynarje pak su dejali hyšći dłujke lěta pó prochatej a pěskowatej droze do města jězdźiś, dokulaž su słuchali na »mudrego« kněžka.
Zasuwałko njejo.
Proškowe łopjeńka su w kronowej rorce schowane.
[...] źiśi wucba serbskego cytanja a nimskego pisanja, dalejkubłanje w cuzych rěcach na domacnej farje, chóśebuski gymnazij Fryca a Wylema, studij teologije w Barlinju, 15 lět woblubowany serbski prjatkowaŕ w Lutolu a skóro 35 lět w rodnej jsy.
Sobotu, 11. septembra, comy prědne zabijanje kokota na sportnišću (zeger 14.30) pśewjasć.
1951: Mjazy zapustarjami stej Franz Domašeńc (prědku nalěwo) a jogo pśiducna žeńska Käthe (w drugem rěźe nalěwo).
Źiw, až jo młynik jomu to dowólił! 
26. Cu Wam hyšći něco pśeraźiś.
Małe balokoparje z Dešna su pó treningu pśepódali cłonkoju komisije wjelikego bóśona.
Ta WITAJ-kupka ma to mě »Lutki« a ja som jim wšake wó lutkach powěźeła – cogodla su z Łužyce wuběgnuli – a pón fabulu »Law a myška« wulicowała.
Chtož co se južo něnto kupiś kalendaŕ za lěto 1996, ten to móžo.
Pawoł Šenkaŕ jo mě nagranjał, aby za Casnik pśestajił źěle tegdy bejnje znatego a dosć wuchwalonego romana Michaila Šolochowa »Podnjataja celina«.
Z tym nawězujom na móju slěźeńsku liniju, kótaraž pśeslědujo pšawo w socialnej praksy a kótaraž pšaša za jogo rolu za politiske projekty.
Pśełožk do dolnoserbšćiny jo wót dr. Fabiana Kaulfürsta, ako jo teke spiwy wobstarał.
Kaka jo była tenraz ta bilanca?
Hyšći pak njepłaśe ako wobgrozone.
Jušku z gribami nutś kidnuś a pśeměšaś, až žydka polewanka nastanjo.
Tym młodšym něco felujo, což dejmy buźiś.
Johann jo chójźił na gymnazium do Chóśebuza a jo kśěł pótom teologiju studěrowaś.
Ku gmejnje słušaju wjaski Górne a Dolne Póckowy, Smělna, Trjechow a Nowa Smělna.
Załožyli su se dalšne serbske swajźby w Dolnej Łužycy - w Klěšniku/ Wolkenberg, w Žylowje, w Borkowach a w Lubnjowje - a teke w drugich łužyskich stronach, ako w Slěpem a w Nowem Měsće.
Serbskemu a łužyskemu publikumoju jo wón wordował znaty pśi góźbje łońskego chóśebuskego Festiwala pódzajtšnoserbskego filma z filmowym portrejom serbskego komponista Jurija Mětška "Jadna gesta, jaden dych, jaden kosmos".
W Brjazynje, Depsku, Rogoznje, Wjerbnje a Žylowje jo se zawjadła 1. měrca 1952 wucba serbšćiny a w Chóśebuzu jo se załožyła 1. septembra dolnoserbska wuša šula. 1954 smy měli pón w 13 šulach 1672 wuknikow w serbskej wucbje a k tomu 153 na wušej šuli.
Literatura jo něco, což kuždy njamóžo, literatura jo wuměłstwo.
Slědny dypk dnjownego pórěda jo wopśimjeł informacije k planowanemu profiloju noweje cełkowneje šule w Gołkojcach, ako jo dał pśirědowany a decernent za socialne, strowosć, młoźinu, kubłanje a kulturu wokrejsa Sprjewja-Nysa Michael Koch: Ta šula w Gołkojcach-Gogolowku dej byś cełodnjowska šula, na kótarejž mógu wukniki z pótrjebu spěchowanja z wuknikami bźez takeje pótrjeby gromaźe wuknuś.
K tomu buźo 18. septembra w Dešnje zgromadny trening "Serbskich koparjow" a tam buźo se hyšći raz wó tom powědaś, kak wažne su europske mejstaŕstwa a našo wobźělenje na nich.
Pśi tom su nowe minimalne myta póstajili pó dogromady šesć kategorijach, ako su wótwisne wót fachowego wukubłanja, wót kwality a wažnosći źěła, a wót togo, kaku funkciju jaden ma.
„A žeden źiw nět wěsće njebuźo,
Dypkownje zeger tśich su cłonki komisije spušćili tu wjeliku rundu.
Njezjapki smej pótom napšawdu pšawe městno, tu "Serbsku dupnicu", namakałej, ako smej dalej górjej stupałej.
Město pjaconych kurjetkow su tam łazyli grozne žywe žaby, a město tucnych nudlow su se tam wužeńce wili.
Interesenty mógu se hyšći až do kóńca januara pśizjawiś.
Hyšći pak njejo jim było dosć. »Něco hyšći musymy se wukluwaś«, su se rozgronili.
NC: Kněni Stenselowa, kněz Henneberg, dla cogo producěrujo rbb něnto sam dolnoserbski magacin?
Nejrědnjejše kwětki kwitu na lěsnej łuce .
Z Wami co se rada rozgranjaś tam ta kněni.
Lěto do togo jo jej Górnołužyske towaristwo w Zgórjelcu za to źěło wědomnostne myto Hermanna Knotha.
Tam su šli až do lěta 1910 teke Trjebinske źiśi do šule.
Lětosa stej se južo wótměłej dwě tśidnjowskej dalejkubłani za Witaj-wótkubłaŕki z pśedznaśami serbskeje rěcy.
"Mjeńšynowe pšawo" jo za to dobry pśikład.
Su ned pó swóje mychańce šli a se nožyce wzeli.
Wobglědnjo se Pětšowe pjeršate procowanje, aby rěch napórał.
Jadnotliwce su se teke w drugich jsach za to starali, až tam bomcyk k pówitanju maja dajo.
Awtoroma jo se napšawdu derje raźiło, to typiske a wósebne tych stron pśedstajiś.
Ako smy zgónili, su na kongresu teke wuzwólowali? Jo, pó tśich lětach su zasej wuzwólili nowy prezidium FUEN, to groni prezidenta a šesćoch wiceprezidentow.
Ja by za to był, až z nimi gromadu źěłamy.
Njaboge a žywe nas togodla stawnje napominaju! abo w informaciskej brošurce towaristwa Romano Sumnal z.
We tom tyźenju jo MBJS wopytało rozjasniś, lěc móžo hyšći wótcakaś stojnišćo.
Tak se něnto mysli.
Glědatej teke radej na mustry, ako ta druga na jajowu škórpinu guslujo, inspirěrujotej se mjazsobnje.
Świnoujście jo město w Pólskej.
W Drjejcach jo se wobźěliło 35 pórow, druge lěto swěśe tam młoźina a muske gromadnje.
"Zapustowy pjenjezny pśinosk pśiźo z towaristwa starego města w Chóśebuzu, ze šulskego towaristwa DSG a z towaristwa měrowego zwóna", rozkłaźo Hagen Stoletzki.
Jatšy
Na šuli jo była tradicija, až jo k zarědowanjam pśecej jaden lětnik za wěste wěcy zagronity.
Kupki su na jawišću pód gołym njebjom pla sportnišća pśed wušej 400 pśiglědowarjami wustupili.
To dej byś projekt, źož filmarje, gótowarje festiwalow a druge profije by na jaden mjasec gromadu stupili, aby jaden dobry filmowy projekt wuwjadli.
Z tym pśestarcenim jo uniwersita študěrujucych pódprěła, kótarež njejsu mógli pšawje rešeršěrowaś, dokulaž biblioteki su zacynjone byli.
To groni, nam njejo se špatnje šło.
Kóńc junija źo wóna na wuměńk.
Nadawk konjunkcijow a relatiwnych pronomenow maju sufikse.
Wóni su w nazymje złotožołte.
Ze wšych stron Dolneje Łužyce su cłonki z Domowinskich kupkow, towaristwow a zjadnośeństwow pśišli do Cazowa.
Paprika njoco wětš měś.
Głowna twaŕska firma pśiźo z Rakec/Königswartha blisko Budyšyna.
Do małych winowych grankow zarězujomy źěrku.
Pśepšosenje na 100. jubilej jogo wognjoweje wobory jo było toś Mosćanarjam južo dawno wugronjone.
Pśi 6. dnjach serbskego filma, kótarež su byli wót 30.11. do 2.12. pó cełej Łužycy, jo se teke pokazał nowy francojski film wó Serbach.
Chtož co wěcej wěźeś, musy kniglicki cytaś.
Až wjele luźi how pśiźo a pśijěźo, pśinjaso łazojskim licbu kjarcmow, ak su w lěśojskem casu wótcynjone.
W groźi spitej woł a wósoł a se buźitej: »Kaki pśichada k nam pósoł z gwězdu błyšćatej’?«
Casy su luźe byli sebje bliže ako w normalnych casach.
Na wšakich toflach, na pśikład w bliskosći Wětošowa, su serbske pismiki tak drobne, až njejo zewšym móžno je wucytaś.
1891 Źiwinaŕ.
Dołojcy w srjejźi jo link na app Hearonymus z našymi muzejami.
Ned pśestanjotej duś a dešćowaś.
Pótom pśeběžyjo Ebro awtonomne regiony Navarra, Aragoniska a Kataloniska.
Anett Zyšcyna źěła we Witaj-źiśowni w Žylowje, do kótarejež chójźi teke jeje syn Landolf (4).
We wobłuku měsćańskego swěźenja buźo pśiducu sobotu, 22. junija, wót zeger 14:00 do 18:00 na rbb-jawišću w Puškinowem parku 12. "Serbski swěźeń", kenž stoj pód patronatstwom Holgera Kelcha, wušego šołty města Chóśebuz.
Teke za wobźělnikow z Brjazyny a z Gor jo był woglěd w Polskej wjelgin zajmny.
Centralne zastanišćo musy byś namakane a móžnosći financěrowanja, jo Koch měnjecy.
How su grajkanišćo za was!
Grějuce gódowne swětło napołnjujo śpu.
Režiser co we njom wobswětliś, kak młoźina pśez sport a na droze k Europeaźe se domyslijo swójich serbskich kórjenjow.
»Ale nic pla nas.«
Martin Ćićić, nowy wjednik internata, z wuknicami Pawlu Hirthojc, Vanessu Stegicojc a Wojtojc Lauru (wót lěwa).
Pitśku gódam, pitśku naprědk spórajom, trjebam młoge wopyty.
Swóje budy deje sebje sami twariś.
To ga do togo njejsu wěźeli, to jo dejało byś za nich wósebne pśechwatanje.
Ale pótom jo lektor serbskego nakładnistwa Pětr Thiemann wó tom słyšał a jo mě gronił: "To musymy wózjawiś".
Wótpołnja zeger dweju źěšo Robinson zasej na swójo rubanje a źěłašo dwě góźinje dłujko. 
Pśedewšym Waltera!
Hanzo Jenš jo burowki a burow a tych wěcej stow pśiglědarjow w serbskej a w tamnej błośańskej narěcy wuwitał.
Teke za cesnych gósći jo był pśeśěg wjelgin zajmny.
wobstaranje wšych pisańskich źěłow a teke jadnorych pśestajenjow (z nimskeje do serbskeje rěcy a nawopak)
Hanka Krawcowa jo — tak ako jo nam groniła — teke wjele pśemyslowała, kak dalej w Domowinje, co jo było dobre a co nic. „Som za to, až dej Domowina wšykno cyniś, což tyjo Serbam.
To jo było pupkowe graśe.
Pśirodošćitarje argumentěruju, až lěs buźo lěpjej rosć, gaž wjelki zasej su.
Wó tom sudniskem jadnanju, jogo wuběgnjenju a pózdźejšem zastśělenju w lěśe 1888 nic wěźeli njejsmy.
Samo ja som do togo do atlasa glědała, źo ta kupcycka lažy!
Staj głažk na spódnu lašu.
Ten samy jo wšyknych Kněz, šćodry na wšyknych, kenž k njomu wołaju.
Teke kněz faraŕ Šwjela běšo na zgromaźinu pśichwatał.
Młoge stare luźe wulicuju wót "naglěda".
Walizišćina jo něnt zwětšego wužywana keltiska rěc na swěśe.
Wuknuś serbsku rěc, to tak ceło jadnorje njejo.
Z kajakom pó Kwisy, pódzajtšnej granicy historiskeje Łužyce
maju teke druge luźe, ako su byli w Barlinju a z kótarymiž som powědał.
Mam dobre zacuśe, až buźo se to teke na kóńcu wupłaśiś, snaź z jadneju medalju.
Tek dary su źiśi krydnuli akle zajtšo pó gwězdce, a nic wót ruprajchta, ale wót starjejšeju.
»Ale se wě!«
Mej smej jano pomagałej, což nastupa formulěrowanje sadow", jo gronił Mjatkojc Katrin, Lilina mama.
Žycenje njejo se jomu społniło.
4. měrca w Drjejcach/Drewitz
Mroze su šćipali.
Dotychměst ma muzej pśedewšym wjele šuflitow z casa pśed 1945, firma jo producěrowała šuflity z šyrokimi smykacami za Błota.
Wěc pak se dosć lažko wujasnijo, gaž glědamy na material, na kótaremž su luźe w starych casach pismiki a licby zapisowali.
Teke jazow jo casy było teliko, až su luźe w nocy pśi swětle łucywowych swěśnicow z kopjami za nimi chytali.
Togo, 10. anis, 12.
Tuchylu su jano małe cytanja.
Na kšomje tymjenišća.
Žeńska jo wušej togo dejała spaś w piwnicy – a gubu źaržaś wót złota.
Powitachu naju ned z kafejom a cigaretami, a dłujko se rozgranjachmy.
Wobrośijom se malsnje, grapsnu ju pód pažu a plěju z njeju k wjerchoju.
Dalšne informacije dostanjośo pśez telefon 0355/79 28 29.
Wóno musy grajnišćo spušćiś a se na matu abo ławku sednuś.
Skerjej su znamje za to, až se w orchestrje derje cujom, až jo to mójo žywjenje".
Gaž sćo južo wjelike a maśo handy, ga zwóńśo na numer 112. To jo numer wognjoweje wobory.
"Na premjerje w Barlinju 1990 njejsom ze-wšym pódla był, ja som jen akle pózdźej w Budyšynje wiźeł.
Jadna wudroga jo, až se wěcej za studium teologije wabi, wósebnje mjazy wuknikami Dolnoserbskego gymnaziuma.
W Rogeńskem parku jo wóna pśed šesć lětami prědny raz zajmcam šćit pśirody w tudskem konteksće pśibližyła.
K tomu góźe se woblubowane kwiśonki hortensije, kótarež ma zawěsće kuždy gumnyškaŕ na swójom byśu.
Naša młoda hajtka Majka nanejlubjej jano grajka z něcym, což se giboco, liboco a migoco.
Hyšći pyta źěło a se naźeja, až móžo tam wóstaś.
Wón jo měnił, až jo teke wažne zawěsćiś wěsty niwow, gaž comy na pśikład bus turistow na wejsny zapust dowjasć.
»Kupa, kótaraž jo kuždy źeń mjeńša.«
Gaby se dejała na njogo spušćiś, njeby ga měłej nic razka tebje…“
Bywaju pśecej hyšći luźe, kenž se zaglěduju do bźezcharakternych zagrodniskich rožow a jich šykownosći.
To wěsće jo něco za źiśi.
Górjejbranje z fararjom Šwjelu 1928. W maju 1941 dosta wón wót konsistoriuma list ze zakazom zjawnych namšow w serbskej rěcy.
Groźi ga stoje blisko jsy“, wujasnijo Bernhard Huglaŕ.
Na kšomje góle wulicujomy źiśam powěsć wó pókłaźe.
Nanoju pak běšo nejskerjej wšojadno, chto jo syna wugójł. »Wšykne wěcy su móžne tomu wěrjecemu«, jo Jezus nanoju gronił.
Tak móžo něnto byś nejwuše minimalne myto 1160 euro.
Žeński kwiśonkowy stołk jo cerwjenojty, mjaztym až młode muski kwiśonkowy stołk jo cerwjeny.
Wjeliki źěl namšaŕkow jo był w pasiońskej drastwje.
Som rozmjej měł take źiwne cowanje, až njewěm, lěc jo to było cowanje, abo lěc som to napšawdu dožywił.
Jich nazymske barwjenje je winocerwjene.
Centrum za Dialog a změnu ma wjednika
Tak mógło se pópšawem teke serbski wucyś!
Pśiducy tyźeń - 3. do 7. julija - pśewjeźo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chóśebuzu swój lětosny kompaktny kurs za serbsku rěc, historiju a kulturu.
Luźe pśidu k njej z cełeje Dolneje Łužyce.
We wjažy Krabatoweje šule w Janšojcach: Zagronity za nastupnosći Serbow Tobias Dünow we rozgronje z wjednicu šule Manuelu Pyrczekoweju.
Rownocasnje su nastali dla industrializacije lěpše móžnosći za rozšyrjowanje a twórjenje literatury.
Wóna pśewóźujo camprowarjow a zapustowy pśeśěg.
Do źinsajšnego njejo jasne, źo zbytne wobstatki su wóstali.
Klaus Friedrich, něgajšny ceptaŕ nimšćiny, jo k tomu dał slědujucy tip: "Pśi takej temje jo to nejlěpše, cytarjeju žedno rozwězanje njedaś.
Ně, južo telefoniski su kontakty nastali.
To jo było w nalěśu, tam pó jsy jo šła stara Šołśic śota a prězy njeje ganjata rampa.
To zachopijo se za wětšy źěl, za tym, až deje se interesenty a partnarje nejpjerwjej bližej zeznaś", groni Frank Kosyk.
Kwiśo wót apryla až do julija .
Chtož co wiźeś Janšojskego boga, ten móžo to něnto w LODCE w Chośebuskem Serbskem domje.
Dowokoła parkujo bejnje wjele awtow z pólskimi cysłami: Szszecin, Zielona Góra, Wrocław.
Wót zeger 11:00 budu adwentne wiki w "Kunsthaus" na Łazojskej droze 30. Na njeźelach w adwenśe pšosy Dolnołužyska serbska muzeumowa wjas na adwentne wótpołdnjo z muziku a kafejom, wót zeger 15:00 do 17:00. Muzeum jo na Droze kněskego dwóra 1. Wót zeger 15:30 buźo w kněskim dwórje swěźeń swěckow.
Naša starka jo w Popojcach wóstała, ale mej ze sotšu smej ned z kólasom mójeje sotšy wótjěłej, ja na brěmjeniku.
Wuwucujomy woblekanje drastwy a rozkładujomy jeje warianty.
Kórbiki plasć
Jogo płod jo mandarina.
Iniciatiwu wita pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik.
Mjazy nimi su młoge nowe, cesto bejnje wjelike.
Kak wěrne a pšawe, ale teke grozne toś te słowa su!
Heiko Lobert, sobuźěłaśeŕ za rozšyrjenje knigłow w serbskem nakładnistwje, pśinjaso knigły do "Lodki" w měsće.
Aby sebje Jutta to serbske pisanje hyšći lěpjej pśiswójła – Dolnoserby ga su byli w maminej rěcy za wjeliki źěl analfabety –, jo se sednuła do šulskeje ławki a wuknuła na Serbskej rěcnej šuli w Dešanku.
Pó treningu su se dali w Serbskem dwórje wobjed zesłoźeś (Matthias Gutschmidt jo jim pśigótował jězu, ako w Dańskej njejo tak znata – ga „bursku fryštuku“ z błośańskimi kisałymi górkami, a to jo jim wjelgin derje słoźeło!).
Za Findusa njejo Pettson hyšći žednje wužeńce wukopał, hyšći žednje!
Bork jo se tych słow kšuśe wogranjał.
Jogo bydlenje jo něźi 6 km wót źěłowego městna zdalone.
To licenje głosow njejo tenraz warnowało tak dłujko ako pśed styrimi lětami.
Tuchylny staw: Kak luźe w rumje a kolektiwje swójo městno namakaju
Ze slědnego pětka maju w nejwětšej błośańskej gmejnje źaseś nowych mostow pśez rěki a tšugi, a to wósebnje w Kuparskem a Prizarskem źělu.
Ten plon njamóžo se gibaś, to jo jano póstawa.
Wustajeńca „Ludowa drastwa a moda“
Musymy źe wěźeś, až jo grib pla nas był jano ten pšawy, běły abo bruny grib, kótaremuž nimski gronje kamjeńtny, wše druge maju swójo mě.
Pó chylce su se dalej pórali.
Wuběźowanje "Serbske recepty" dalej běžy.
Wustajeńca buźo do 2. nowembra.
Sport za bacile
Wón jo cłonk iniciatiwy “Zatopjona Łužyca” a sobu zastupujo zajmy Łakomskich a Rogozańskich luźi we wejsnej pśiraźe (Ortsbeirat), kótaraž słuša do Chośebuskego měsćańskego parlamenta.
W Hitlarskem casu jo dało “Deutsches Jungvolk”.
XIII.
Wokoło centralnego městna se śiska wjele luźi, snaź něźi 5000.
14. maja zeger 8:00-16:00 pśewjeźotej Statny šulski a amt Chóśebuz a Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz (ABC) w šulskem amśe źěłaŕnju serbšćiny.
Ned wzejo starka kóccynu familiju w swójom kórbje do domu.
"Wopšawdu wjelgin škóda.
Kenija jo kraj w pódzajtšnej Africe.
Wót lěta 1993 wobstoj plan za wobtwarjenje we tej jsy na wětšych gruntach z mjenim "Pśi starem błośańskem dwórnišću" na pódwjacor Strjažojskeje drogi.
Njejsom ga mudry kjarlik?«
Dokulž pak žednje žednych wiźeł njejsom, ga tež žedne tudy njebydle. 
A myška rozkładujo: »Žaby njekśě pšyce žraś, pšyce njekśě kónja štapnuś, kóń njoco psa kopnuś, pjas njoco kacku kusnuś a kacka njoco mě na drugi bok rěki pśewózyś.«
Domacna kócka jo cycak ze swójźby kóckow .
Za góźinku su zapłaśili 8,- euro.
Pory su byli do togo zestajane, ale weto jo młogi raz wěcej źowćow pśišło.
Až něnto k tomu rědu słuša teke słownik serbskich mjenjow, ma cyniś z paršonu dr. Heinz-Dietera Krauscha, tu koryfeju na pólu regionalneje natury a historije Dolneje Łužyce.
Woni su wót wšogo zachopjeńka wót pśesajźenja wuzamknjone.
Wukniki su se wjaselili, až su mógali se na olympiaźe wobźěliś a až su mógali druge źiśi, kenž serbski wuknu, póznaś.
Slědny pśikład how, ta mechowa mušla, ga słuša k wobłukoju mórja.
Njejo jano ako solist spiwał, ale jo teke w młodych lětach we wětšej serbskej kapale grał na tšubale.
Snaź by lěpjej było, aby sakske a bramborske Serby źěłali kuždy za sebje?
Z gódownym projektom su wuknikam wjele zajmnego bitowali
Na kóńcu mójeje rešerše mógu groniś, až dalejwobstaśe WITAJ-projekta w źiśownjach wótwisujo wót zajma starjejšych, ale teke wót personala, ako dosć derje serbski powěda.
Znowa, tyźeń pó swětkach – 9. do 11. junija – se wóna pśewjeźo.
Rada cu se how wrośiś, gaž pogjarzliny a carne jagody budu zdrjaś!
To su strony, kótarež su byli něga serbske.
Ta pak jano mały wuběrk wšyknych jogo wuchowanych rukopisow wopśimjejo.
Take zapśisegaŕske myty rozšyrjaju se pó mójom měnjenju pśez socialne seśi śim mócnjej ako pjerwjej.
Ze swójimi ptaškami jo wón śěgnuł wót swěźenja k swěźenju.
We wenkownem wobłuku su terasa a parkowanišćo.
Z tymi modernymi aparatami źinsajšnego casa to śěžko njejo.
W lěśe 1963 som zachopiła źěłaś ako pśipóznata wótkubłaŕka w horśe.
Bóžko jo jeje maś jěsno wumrěła, jeje nan jo se zasej wóženił a z noweju žeńskeju śěgnuł do bliskego Liškowka.
Lud jo jogo z bamžyckami wucesćił.
Gódowna atmosfera w muzeju pód gołym njebjom na Lědach.
Pytaju pomagarje pśi krajnych wólbach
[...] až jo nastało take towaristwo, kótarež wopytajo, z pomocu sporta zbuźiś a zmócnjaś w młodej generaciji serbske sebjewědobnje, serbsku kulturu a serbsku rěc, tak daloko ako jo to móžno.
Ideju jo měł młoźinski wjednik Tobias Spiller.
Dla togo se wósebnje wjaselim, až mamy w Tšupcu wjelgin aktiwne sportowe towaristwo.
Skóro by Krabat pśepózdźe do Drježdźan dojěł.
Take ty sebje sam napórajoš z tym, až ty togo Kněza, swójogo Boga, spušćijoš, tak cesto ako wón śi pšawu drogu co wjasć. Jer 2,17
Projekt jo tśi lěta warnował.
Pśi tom njemyslim se w prědnej liniji na tu wjeliku kopicu nam něga njeznatych a młogi raz dosć eksotiskich jězow, ale wjele wěcej na ten kuchninski rěd.
Njok zaprěś, až jo šula w zajźonych lětźasetkach wjele cyniła za serbstwo Dolneje Łužyce a Domowinske źěło na jsach.
Lutk Leo a wuchack.
Kradu widobne znamje, až cujo se w redakciji radija kaž doma.
Tak drogujo běły mjadwjedk Knut do Łužyce, pinguin póžeda za ptaškoweju swajźbu, psyck Sherry wumějo cirkusowe kumšty a njeplek Hano handa same njerodnistwa.
Naźejamy se, až buźo tak naša lisćina dospołna.
Jogo listy a pisma naša familija pak wobchowa, som je wšykne študěrował", wulicujo Jan Malink wót swójog starkego.
Tebje jo gronjone, cłowjek, což dobre jo, a což Kněz, twój Bog, wót tebje pomina: Bóže słowo źaržaś, lubosć pokazowaś a pónižnje byś pśed twójim Bogom.
Dajo wjele mytow, ako głowne myto se mjaz wobźělnikami wulosujo kólaso.
Spšawnje gronjone, njejsom zawupytnuł telik napšawow wu nas na šuli.
Teke, gaž comy bilingualnu wucbu pśesajźiś, dejmy zgromadnosć z Nimcami w nowem swětle wiźeś.
Ekstremne kupki atakěruju luźi z drugich krajow.
Ze swójim optimizmom a žywjeńskim wjaselim, kak jo swój śěžki pśisud zmejstrował, jo pśecej a zasej wjeliki zaśišć na mnjo gótował.
Wšednje na UKW 100,4 a 95,1 MHz a srjejźnej žwale 999 a 1188 MHz
Literarne wózjawjenja jo w Serbskej Pratyji a w antologijach publicěrował.
Tak pišu dobyśarje stawizny.
Z teju głowu jo to šło spěšnje – to jo zwónoźił Manueal Heinze, ten młody twaŕc ze jsy.
Źiśi w zakładnych šulach ga cesto njamógu korektnje stajiś ten nagubk sami.
W Radworju jo młoźina stajała pšosbu na šołtu, až to smjejo, a wón jo jim to dowólił pód wěstymi wuměnjenjami.
Wón póchada z Chóśebuza a cyni pśisamem wšykno sam.
Tyźeń pśed Domowinskim kongresom, slědny pětk.
Melchior Pudłowski jo był pólski basnikaŕ.
Kótare serbske wusćełanje dopołnijo žycenja zwenka šlagra ako In Extremo abo Johnny Cash?
To su zamki, ako maju na pśikład mě zalubowaneju abo jeju iniciale napisane.
Brach jo, až minimalne licby wuknikow we klasy, ako płaśe w nimskich šulach, njegóźe se za mjeńšyny, a to se njemaka z cłowjeskimi pšawami a z "ramowym dojadnanim k wobzwarnowanju narodnych mjeńšynow".
Ale som měł wažnu wěc.
Běšo tegdy južo jasne, až by Wy chójźili pó stopach Wašogo nana?
Nejbližej stej jej Furlanšćina a Ladinšćiny.
Snaź buźo ta kórta Was teke dowjasć k rědnemu jazoroju!
A gromaźe z Christinu Kliemoweju a z Mětom Pernakom jo prědne serbske namše w Dolnej Łužycy w 1980tych/90tych lět pódpěrował.
Lěśojska źiśownja w Hochozy na Rakojc dwórje 1941: stojm prězy nalěwo, pódla mě w běłem kamzoliku mój bratśik
Na swajźbu a na dupjenje su gósći spominali hyšći dłujko a teke cesto wó tom powědali.
A rownož wuknikam ptaškowa swajźba jo se widobnje spódobała, jo wóna cwiblowała, lěc budu znowa zasej pśiś.
Kalenderowe łopjeno: towaristwo serbskich gymnaziastow
Derje ga jo, gaž mamy něco k jěźi w nakśebjatniku, drogowniki na kśicnišćach a wjacor góspodu na pśenocowanje.
Organizacija narodneje mjeńšyny Němcow w Hungorskej a naša Domowina ako zastupnica Łužyskich Serbow stej se na kongresu jadnogłosnje ako asociěrowanej cłonka FUEV pśiwzełej.
Lažy w Mazurskej.
Chtož hyšći pšašanja ma, móžo zawołaś pód numerom 0355/70 1296 abo 0172/34 19153.
Tam dej byś móžno zarědowaś kubłanja, kulturny turizm, konference, mjazynarodne zmakanja a wjele wěcej.
Slědnu julijowu sobotu jo se na dwórje Serbskego muzeja wótwórił 32. mjazynarodny swěźeń serbskeje poezije.
Wjele narodnych dnjow ma cłowjek?
Serbski nazymski koncert
Teke na tśeśem dnju Serbskego swěźenja na BUGA su pśiwabili wjelebocne programy zasej pśiglědowarjow we wjelikej licbje.
Tak ako w Dešnje maju teke na Mazurach swóje wósebne „bóśonowe jsy“.
Šulski raźc wobglědujo to ako dobre, až se wukniki, kenž kśě serbski dalej wuknuś, we wobłuku šulskego pśespyta na jadnej šuli koncentruju.
Źěło, proca za serbsku rěc – to jo było za nju to nejwažnjejše. „Lud jo był pśi tom mója uniwersita, som wót njogo wjele, wjele nawuknuła, ale som ludoju zasej młoge slědk dała”, jo měnjeca.
Te tśo muske su kradu wažne abo wažne byli za cerkwine žywjenje w slědnych lětźasetkach: faraŕ Helmut Hupac, promšt Reinhard Richter a prjatkaŕ Juro Frahno w lěśe 1998. Repro: Nowy Casnik Pópšawem jo to dejało byś rědny wjeliki serbski swěźeń, tak ako jo se stało 3. junija 1994 w Chóśebuzu.
Dokulaž kridowy proch, kótaryž nastanjo pśedewšym pśi suchym wótrěwanju tofle, za alergikarjow jo mólece, teke se bźezprošna krida zgótujo.
Ta sama dej 2022 wótwórjona wordowaś, a serbske gremije póžedaju, aby serbska wucba tam na pśistojnem niwowje wót wšogo zachopjeńka zastupjona była.
Do togo smy bydlili w nowotwaŕskem bloku w Chóśebuzu­Strobicach.
Kwiśo wót maja až do junija.
Pśewoblacone luźe chójźe abo jězdźe na wózach pó měsće.
Dolnoserby a Górnoserby se pśigótuju na EUROPEADU
Někotare luźe schórjeju pótom na wjelgin śěžke zagórjenje płucow a maju tšach wó swójo žywjenje.
W slědnych 5 lětach na pśikład jo se procowała wó wobźělenje wuknikow na serbskej wucbje.
Nas jo było něźi dwaźasća studentow, mjazy nimi ja ako jadnučki Serb.
Wóna cesto pśiźo na woglědat do našogo muzeja ze źiśimi a my jim pomogamy pśi serbskich zarědowanjach.
Raz jo perspektiwna była "my Słowjany", pózdźej "my smy pólaki/šlazyńske, wóni su Serby".
Běły kukol jo swětłowa rostlina.
Wót wicharja njeběšo łoź how zagnana, a tež engelske kupce njeběchu łoź pósłali, pśeto how njeběšo nic na pśedank. 
Pó skóńcenju zakładneje šule, Karol Duchoň jo studěrował na techniskej wusokej šuli w Partizánskom, kótaruž njeskóńcył.
Wšykne wobźělniki běchu se wobjadne, až ma se projekt dalej wjasć – nejskerjej pón we Łužycy.
Casy jo to było wótše rozestajenje.
Serbske zastupniki su wulicowali wó strukturnych změnach w serbskich institucijach a wó problemach serbskego kubłanja.
Mila Zachariasowa z Kósobuza źěła wótněnta ako fachowa raźiśelka za Witaj-kupki w Dolnej Łužycy.
Wěcej wót diskusije na zgromaźinje namakajośo na 6. boce a we pśiducem Casniku.
A. Schröcke buźo něnto źěłaś w chóśebuskem popajźeństwje.
Jasnje daju se póstajiś pśiduce kšace za nowotwaŕ doma za rěd wognjoweje wobory w Slěpem.
Kśik jo był wjeliki, mój a tšochu hynakšy mójeju starjejšeju susedoju napśeśiwo.
To pšašanje by ja lubjej pśejšła.
Ako jo Bernd Weiße, wjednik šulskego amta, Casnikoju k wěsći dał, co se Žylojska realna šula zjadnośiś z Dolnoserbskim gymnaziumom.
Notne jo dogrono, kenž dłujkodobnje zarucyjo financěrowanje Załožby za serbski lud, a to we z boka Serbow pominanej wusokosći.
Potom jo pśišeł pśed sedym lětami politiski pśewrot w našom kraju.
Mimo jadnotliwych woglědow jo była wjelika stacija w sportowej brožni.
Dalšnej staciji stej byłej cerkwja ze swójimi serbskimi špruchami a pomnik za Bogumiła Šwjelu.
Znejmjeńša ale wěm, až Mósćanarki pśi spiwanju w jatšownej nocy njamaju wjelike lapy na głowje, ale carnu lapku.
Něnto su mógali se žywiś mimo starosćow.
Gaž póhušony budu wót zemje, cu wšyknych k sebje śěgnuś.
To jo pógóń do pśichoda".
Na tom dnju w městach a we jsach źiśi a młoźina woblewaju se z wódu.
Jano tak změjomy dobre raźenje“.
»Konsum jo mě něnto skóro nejlubše městno Strowja«, groni śicho.
Wšo su kupce raźi wopytali.
Mjenja mytowanych se w pśiducych dnjach wózjawiju.
Rezultaty comy nět wugódnośiś we redakcijach a nakładnistwje.
Abo wót wuchacoweje pjaceni: Togo wuchaca stej Erwin a jogo kumpan Eberhard pśi góńtwje zastśělonego namakałej a sobu domoj wezełej.
Teke kokota njejo młoźina lětosa trjebała wukšadnuś, ten jo był darjony wót Wernera Schulza.
Wotcynjony by wón dejał byś teke drugim kulturam pśez wustajeńce abo pśednoski.
Dny serbskego spiwa a serbskeje muziki su se pśewjadli 24. a 25. měrc w Dolnoserbskem gymnaziumje w Chośebuzu.
Wosebnje wjeliki jo nawal w Spindlerowem Młynje, w Pecu a w Harrachowje.
„Serbski dom“ za Dolnu Łužycu.
Na pśikład wjele z togo, což jo se za źiśi cyniło abo za ludowu kulturu.
Pišo se lěto 1991 – cas wobšyrnych pśeměnjenjow w towarišnosći a cesto teke we wósobinskem žywjenju.
To jo wěrno, pó licbje zawěsće nic.
"Źinsa mógu ja serbske spiwy spiwaś až k slědnej štucce.
Pódla dokumentacije slědujo centrum teke ciloju wabjenja identity, z tym až spěchujo sebjewědobny wobchad z rěcu a kulturu a wuslěźijo wědomnostnje stawizny Sintow a Romow.
Teke we Słowakskej su 1990 wótpórali socialistiski system.
Južo w nocy napoł tśich jo mě mama buźiła.
To płaśi wósebnje za słowa z pśirody abo zewšym take, kenž se wšednje njewužywaju.
Frank Kosyk wót Domowiny jo źiśi šofěrował na Gaseńske jazoro w Grodku.
Wó co jo tam šło? To jo se w lěśe 2010 zachopiło z namšu w góli, blisko Miłoraza pśi chójcy z mjenim "Protestantin".
Źož prědowniki źinsajšnych Łužycanarjow su se bójali mroza a nimjernego sněga, wjasele se luźe źinsa, gaž glědaju zajtšo z wokna a nadejdu běły, zaguslowany swět.
A wóni maju južo z našym sejmom dosć cyniś".
Wšojadno, kólasa su se musali kulaś a kónje śěgnuś, howac njeby mógał žedne pjenjeze zasłužyś.
To se wě, sobu licone teke wše te luźe, kenž se jano śichy pětk do togo rědnego źěła daju.
Pšosyli su na ten koncert Załožba za serbski lud a grodkojska Domowinska kupka.
Dalšna stacija jo był Dolnoserbski gymnazium.
Wšake take projekty móžo wóna nalicyś.
Bramborski zwězk ceptarjow eksistowašo 62 lět.
Maś jo se zwjaseliła a wšykno derje w spomnjeśu wobchowała.
Pón musym wjele telefoněrowaś.
Za to měła se drogotka nejpjerwjej raz za wjele pjenjez restawrěrowaś.
Oswald Batram z Dešna - 24.06. (59 lět)
To jo raz był grod Johannitarjow w gmejnje Słońsk.
Jo zwignuł prědnemu wołoju głowu a co wiźi?
W toś tej bajce źo wó wjelgin rědne źowćo, jeje złu pśirodnu maś, sedym krotušow a princa.
wałtoru, 12. maja /rozhelonego
Rola, źož budu žněś pó tradicionelnej wašni, jo pśi Wokolicy/Ringchaussee, ze směra wót srjejźi jsy jo to jadnab 500 metrow za Błośańskeju termu, na lěwem boce.
Teke tenraz buźo „mark drastwy“.
Wětšy źěl luźi jo měł tšach pśed nim a něnt stoj tam dołojce młody kjarl, kenž se na njogo wobrośijo?
1917 Štrofa dla mloka. Ze Žylowa a z Dešna buchu někotare burja wótštrofowane, dokulž njejsu mloko do bórkojskeje mlokaŕnje wótewdali.
Jolic wej tola k mójej radosći stej do města jěłej, a stej naše słowo njezabydnułej.
Tam jo źěl Jordanojc familije zakopany.
Kral jo k tomu pśigronił, dokulaž su se Borkowarje zawězali, až co nowa wósada cełu twaŕ zapłaśiś a rowno tak fararja.
We Brjazynje ga wobstoj južo wjele lět towaristwo stśělcow z něnto 48 cłonkami, teke ze žednymi z Dešna.
Tak jo wón dawno zachopił z pśigótowanjami za program wót 21. do 23. maja 2021. 
Něnto jo wšykno zamarznjone a zyma pśima do kraja".
Górne Serby změju wěcej serbskego radija
To spiwanje njejo myslone za wjeliki publikum, groni.
A južo głosnje zewa, »spaś!« «
Ale nichten njejo słyšał, jano Jonas.
Źeń pó tym su se bronjowe komory w něgajšnem głownem zastojnstwje stasi w Berlinje-Lichtenbergu rumowali.
Diskusiju moderěrujo wucabnica Angela Šurmanowa.
Teke Maja njenamaka za swój wjeliki Mercedes žednogo proznego flacka.
Teke wětše kupki namakaju dosć městna.
Swoju premjeru jo měła „Pojsynoga” 4. februara wjacor w Nowej Jsy w Picańskem amśe.
A naraz jo tak daloko: Benjamin Trogiš z Noweje Niwy jo wótrył kokotoju kśidło ‒ a to wugbanje wobraźijo jomu tu kronu superkrala 2019. Wón jo napśisko wustał pór mejtarjow za wrotami, wóskócył z kónja a wopśimjeł jogo šyju a głaźi jogo.
Dłujko, dłujko su drogowali a kradu wjele zajmnego dožywili.
Ale te njejsu na pśedań. „We tom móžomy se hyšći kradu pólěpšyś“, jo gronił.
Źinsa jo w njom mały domowniski muzeum, źož móžośo samo archeologiske namakanki se woglědaś.
Śim spódobnjejšy jo pón był pśichad w cerkwi.
Někotare naše cłonki budu jim wulicowaś wót žywjenja Serbow a wót serbskich nałogow.
Kóńc slědnego lěta ga jo krajny sejm wobzamknuł, až kraj buźo 2019 a 2020 kužde lěto 400.000 euro za toś to kubłańske pólo zwenka šulow wudaś.
Něgajšny gósćeńc se pśetwarijo, tam deje bydlenja nastaś.
Pón mógu nas luźe lažko zběraś.
Mama jo wšu pałku wóstajiła, jo něco k jěźi na blido stajiła a pón jo šło do wulicowanja.
Něnto pśidu teke woglědarje ze starych krajow BRD pśecej we wětšej licbje - na pśikład z Bayerskeje.
Tak se groni nowej wósebnej wustajeńcy w Domowniskem muzeju Dešnje, ako buźo wót 10. maja do 29. junija wiźeś.
Nan: We com?
Toś to jo było wótgronjone korony dla.
W literaturje se jogo poměr k Serbam a serbskej rěcy wšako gódnośi.
Města a gmejny, ako se na tom wuběźowanju wobźěliju, kśě doźaržaś kazniske póstajenja a z nowymi idejami spěchowaś dwójorěcnosć.
Na kóńcu, gaž słyńcko zasej zachada, lagnu se zasej "spat".
Stakim rosćo naźeja, až we pśichoźe, gaž ten zachopjeńk se derje raźijo, budu móc lažčej tam teke Witaj-kupki załožyś – jo Siegowa Casnikoju groniła.
Zymske spanje mógu nopawy teke w chłoźecej spižce źaržaś.
Gałuzki a łopjena mógu se z nožycami pśirězowaś.
Su byli pśepšosone na zmakanje ze swójeju kmótšojskeju jadnotku sowjetskego wójska w Grabinje (Finsterwalde).
knězowy janźel tusnu Heliasa a źašo: stawaj a jěz!
Do njogo jo dejał teke hyšći pśiś nowy telewizor, aby mógali wužywaś wucbne wusćełanja DDRskeje telewizije, kenž za wětšy źěl napšawdu njejsu špatne byli.
A to samske jo ze serbstwom.
A lětosa jo teke naš syn sobu pśipódla.
»Lěc wón něnto źaržy swój pysk?«
To móžo wón teke sam cyniś.
Ten „Jagaŕ Bagola” jo pśedewšym staršych pśiglědowarjow wjelgin rozbuźił.
A liška jo była mudra a jo wěźeła se raźiś.
Petera Kunca, prof.
W juniju pśiducnego lěta, wót 20. do 28. junija 2020, ga se pśewjeźo w Korytańskej/Kärnten w Awstriskej wjeliki turněr z mustwami europskich narodnych a etniskich mjeńšynow, a to w dogromady 12 wšakich jsach a městaškach kołowokoło gmejny Völkermarkt, a na kóńcu pón w głownem měsće Korytańskeje, ga w Klagenfurśe/Celovec.
To njewabi serbskego gólca abo serbske źowćo — nawopak.
Majski bom w Dešnje jo pak lětosa mjeńšy ako howacej.
Zgubjenje swójeje domownje dla wudobywanja brunice jo za nas Serbow we Łužycy juž pśez někotare lětźasetki – a tek źinsa hyšći, gaž glěda se na pśisud Miłoraza – góruca, alarměrujuca, tragiska tema.
Mogu se pśedstajiś, až budu žedne dla togo mjenaś.
Možo to byś centrum za serbske kulturne źěło w cełej srjejźnej Łužycy.
Z wjasełosću a ze źěkom za wumoženje zwignu styknjonej ruce k njebju a ze łdzami źěkowašo se Bogu, kenž běšo jogo tak źiwnje wumógł.
Žnjowne nałogi w Dolnej Łužycy
Jogo nan Wylem Nowka jo mógł hyšći derje serbske powědaś.
Samuel Ludwik Twardowski jo był pólski basnikaŕ, spisowaśel a stawiznaŕ‎.
Wócynijo se z nim něźi 50 źěłowych městnow, jo wón k wěsći dał.
Rozkłasćo nam to pšosym dokradnjej.
Projektowa wjednica za toś to dwójokólejowe wutwarjenje, Daniela Schäfer, jo rozkładła, až z drugeju kóleju dej se kapacita teke linije pówušyś.
Wy cytaśo rowno w Serbskej pratyji.
Wšykno ga zewšym pšawje njerozmějom a dajom toś krotke wótegrono: Až jo ryback w Błotach rědko wiźeś.
Pótom zasej lažko marznjo, wjele sněga pak se njenajźo.
To dej byś na tom kóńcu, źož južo korkowa šlapka jo.
Daniž pó bitwje pla Lipan wšak njenastał pokoj w tudejšej stronje.
Wón pak bu namakany a pśimjety.
Pó chyli zastajśo muziku.
Ja se myslim, to jo dobra zaběra.
Na Gorach (510), w Žylowje (1095), Drjenowje (690) a drugich jsach su jano Serby žywe byli.
Te jadnasćo źiśi we tej kupce jo spiwało spiw wót ptaškoweje swajźby, te druge gólce a źowća teje źiśownje su sejźeli a słuchali.
My ako redakcija se wutšobnje źěkujomy za postrowy, pokaze a kritiki.
Wěra jo w žywjenju Marjany Markusoweje pśecej wjeliku rolu grała.
Po stach su se how pśiglědarje zgromaźili — Hochoske, ale teke z wokolnych wjaskow, a samo z města su cłonki Chośebuskeje III. kupki howko na łapanje kokota pśijěli.
Som zachopił ze słuchanim.
„Ja som wót nas tśoch ten, ak jo sebje nejmjenjej to cesćenje zasłužył.
Dwa roga som do rukowu wezeł a jaden do guby.
Město lažy pśi rěce Wisłok, na něga bagnitem terenje.
A to se wě, jo za źiśi to nejwažnjejše…
Tak dej to byś, dokulaž wóno słuša do swěta“.
W slědnych lětach jogo njestabilna strowota jo zadorała wětšym wobchójźenjam.
Towzynt fanow domowniskich stawiznow jo se pśeliš wjaseliło, ako stej wobej w Kummerowje grajucej romana Welka w gromadnej produkciji DDR a BRD w lěśe 1967 sfilmowałej a se w telewiziji pokazałej.
A ako młoźina jo se pórała juskajucy k reha-klinice, su starše lětniki šli na kafej.
Dopomnjeńske pśebywanje w Gorzowje jo za mnjo było póstarcenje za dalšne swójske mysli a tak jo něco pózdźej nastało mójo gronko.
Lehmann: Som se naroźił w Jamlitz w Frankfurtskem wobwoźe.
Pla Malinkojc doma jo to hynac było: "Smy doma konsekwentnje serbowali."
Te tšojenja su juž byli take tšašne, až samo zmužny ryśaŕ jo se wótergi zabójał.
Praktiski by dejał byś faraŕ abo faraŕka źowka za wšykno a za wšyknych.
Stare myslenje štycy kšuśe w głowach luźi.
Wosebnje pilnej pśi tom stej byłej Karl-Heinz Kanter a Georg Knop.
Rostlina jo w chłodnych regionach Europy a Azije rozšyrjona.
Drogostka z našogo archiwa: Lětosne nosarje Myta Domowiny
»Luby źěk, mamka, to gronko sebje spomnjejom!«
To smy my zgónili wót Serbow w Němskej.
Wužytne su pó mójom měnjenju teke nastawki wó dolnoserbskej rěcy.
Z Města/Cottbus. Wót 23. apryla běžy wuzwólowanje za nowu Serbsku radu.
Wóna jo była taka wusoka, až njejo nichten mógał až do jeje wjeraška zalězć.
Pśizjawjenja pśi Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu pód 0355-79 28 29.
Južo srjejź 1980tych lět su někotare slěźarje wěšćili dopołne tšuśe narodneje drastwy we wšednem dnju a jeje pśetwórjenje do tak pomjenjonego jawišćowego kostima.
Zymske wjasele w Puškinowem parku w měsće.
Źo jano wó to, až jano krotki cas njedejali sejźeś we wjelikich stadionach a we połnych nabitych kjarcmach.
Kózoła se wóttergnjotej na wuchacka, cotej jogo na rogi braś.
A wó to źo w kamishibai-wuběźowanju: Wobźělniki deje wobrazowu seriju k serbskej bajce abo powěsći wugótowaś.
Frido Mětšk, głowny iniciator załoženja teje šule - to njocomy zabyś - jo měł nagrono.
pónjeźelego, 24. junija, do pětka, 28. junija , buźo źiwadłowy projektowy tyźeń za źiśi wót 5 do 12 lět.
We Łazu maju staru cerkwju z 13. lětstotka, som cytała w chronice Manfreda Tarza: W lěśe 1820 jo wóny Bóžy dom była "maśerina cerkwja" za Łaz, Brjaze, Chóšć a Tarnojsk).
Za to jo trjebał narodne wopismo a znankstwo wó jogo naglědanju.
Z tym pśinosuju wobstawnje ku skšuśenju narodnego wědobnja a identity mjazy młodeju serbskeju generaciju.
We wobyma tyźenjoma pśed jatšami - wót 3. do 13. apryla - jo LODKA wugótowała wósebnu “wucbu”.
Wótwórili su tam nowu wustajeńcu z něźi 25 wobrazami, ako jo mólowała Uta Stastnowa ze Slěpego.
Jadno tšojeńko jo mě wósebnego spomnjeśa gódne.
Njesromaśo ga wy se?«
Njejo jim nic wušej wóstało ako z nim wójowaś.
Chto ma wěcej a lěpše bomby? Ale Jezus ma hynakšy měr za nas.
Ako dobru wěc su cłonki župnego pśedsedaŕstwa witali to, až jo na šuli w Libanojcach/Laubsdorf kněni Foelzowa ako Witaj-ceptaŕka nowa šulska wjednica.
Njejsy ga głodny?
Za tym až su ten prědny w Barbuce swěśili, su ten kóńc tyźenja kokota w Depsku łapali.
We jsy organizuju młodostne cysćenje tych kšomow drogow.
Cłonki źěłowych kupkow su inwestěrowali do wuźěłanja swójich koncepcijow teliko casa, teliko mócy a nerwow, a na kóńcu zgónijoš, až někotare interne ideje abo samo gótowe pśedłogi k wobzamknjenju juž pśedlaže.
Wósebnje nadpadnjo wjelika licba spiwow.
Tam jen móžośo dostaś za 7,90 euro, což napšawdu droge njejo za taku pyšnotku a drogostku.
Co pótom cynim?
Wón njejo felował na skóro žednej serbskej namšy nowšego casa w Dolnej Łužycy.
Faraŕki su nawjedowali Ewangelsku Žeńskecu pomoc, źož su byli wjacory za žeńske.
Take graśe jo było ako Pyramid Pool jano z carnym balom, což jo cyniło móžne, wěcej dypkow dostaś.
W źiśecych lětach njejsom z tym pomjenjowanim mógał wjele zachopiś, pśeto kak móžo jadna droga naraz wjele drogi byś? 
Pśez naźeju smy huzbóžnjone.
Źinsa słuša ku gmejnje Markojska Góla a jo jadna ze 19 jsow ewangelskeje wósady »Naźeja« Lutol a wokolina, ku kótarejž se cujo něźi 50 tych 130 Lubocholskich pśisłušne.
Lažka zyma z kóńca januara źaržy se něźi tyźeń.
A co wšykno sy hyšći napisał, zezběrał, pśestajał a wudał!
Bogatym na něntejšnem swěśe pśikaž, až se njepógjarduju, daniž se njespušćiju na njewěste bogatstwo, ale na žywego Boga, kenž nam bogaśe pódawa wšykno póžyś.
Z rozgronow smej teke wjele nowego nawuknułej, kaž móžo rěc se dalej dawaś a wucyś.
Glědajucy na wuzwólowanje Serbskeje rady jo měnił cłonk rady Angela Schurmanowa, až kśě hyšći wěcej wuzwólowarjow dobyś ako slědny raz.
Pódla togo a swójeje małeje žywnosći pak jo teke z kónimi wikował, což ga dej rozměte byś.
Pisał a zestajił jo je Friedhelm Schulz.
Wóni su juž młoge myta dostali a jich teksty se do wšakich drugich rěcow pśełožuju.
Rejtarje su dla togo wjele riskěrowali a stojecy rejtowali.
Leigh Francis jo britiski komikaŕ a grajaŕ.
K tomu jo idealnje, gaž dawa wšake funkcionalne rumnosći a stacije k slěźenju ze wšakimi widobnymi a licho k dispoziciji stojecymi materialijami a źěłowymi rědami.
To groni, až jo how hyšći wěcej lutkow?
To, což jo se tam wšo cyniło, jo jim sobuźěłaśeŕ LEAG rozkładował.
W Šlazyńskej jo Christa Brandtowa se naroźiła, we Łužycy jo pśežywiła swój młody cas, w Barlinju něnto južo wušej 30 lět bydli – jeje domownja pak jo tam, źož cujo se z cełeju wutšobu doma: w serbskej Łužycy.
Gaž domoj do swójeje »granitoweje« rodneje jsy pśijědu, se mě casy pšašaju: »Kak se śi tam spódoba w tom Chóśebuzu?
Wobalka jo dwójna.
"Wšake nalětne spiwy smy pśigótowali, nic jano serbske a nimske.
Wóni se chowaju za škóru bomow.
Juž pśed 50 lětami, ako Casnikaŕ w Žergonju wucašo, mějachu njerodne luźe swój směch z teju butru a źachu: Górjejbranje jo togodla tak pózdźe, až tšawa rosćo a faraŕ relich wjele butry krydnuł!
Źiwajśona ambroziju!
Wón do źinsa pśestaja nastawki ze słowjańskich rěcow do górnoserbšćiny za "Serbske Nowiny".
Rubyn (Ruben), 1317 Rubyn;
Dowjeź źowćo Brune wócko z domu.
Ceło prědku jo to Werner-Siegwart Schippel, kótaryž jo ako wótpósłańc krajnego sejma do 2014 pśecej za to kšuśe wójował.
Albert Krawc a Měto Pernak stej powěźełej wjele zajmnego ze žywjenja togo pilnego a wuznamnego Serba, kenž jo se pśed 100 lětami w Nowej Jsy naroźił. “Teke w cuzbje jo wón pśecej swóju domownju lubował” - stej groniłej.
Na wjele městnach budu muzika a rědne wěcki k jěźi, cesto błośańske wósebnosći.
Pó rozbiśu togo carnego wobchytanja dej sćěna až do zymjego schnuś.
Na liter wódy wzejoš 40 g soli.
Dalšne temy su gołkojske dwórnišćo, a cera mjazy Barlinjom a Zgórjelcom.
Za te pśidatne jězby ze šulskimi busami dej wokrejs kužde lěto něźi 1,16 mio. euro wudaś.
Dla cogo?«, jo kwikał muž.
How móžośo se woglědaś historiski gódowny mark.
Śichy ocean jo nejwětšy ocean na Zemi.
Njejo ga to źiwne, až sebje w nejwětšem štresu pśestawku nježycymy, rownož ju notnje trjebamy?
Wón buźo něnto ned we šuli zaměstnjony.
Jo to dr.
Kopańcowej kluba stej Stal Rzeszów a Resovia Rzeszów.
Chto jo turjańskim znicył transparenty na kokot? .
Wót togo casa wobmólujo głažk, keramiku a porclin w njezaměnliwem rucnem źěle.
Jan z Dešna nas pšosy, aby tam jadnu wažnu wěc pšawje stajili.
Ako jo wiźeł w Nowem Casniku wupisanje źěłowego městna pla Domowiny, jo se toś ned pśipowěźeł a Domowina jo se za njogo rozsuźiła.
Toś som se wobrośił na pólskego sobuźěłaśerja zwěrjeńca.
Twaŕske źěła, kótarež deje zadoraś rozšyrjanju swinjeceje mrětwy, su pśišli doprědka.
Wu Boga nic njejo zgubjone.
K nim słušaju teke Drjenow, Turnow a Hochoza.
Dalej su póbyli w Archeologiskem centrumje Hitzacker a we twardnicy Dömitz pśi Łobju.
Njejo se wóna take dowěriła?
Ned na zachopjeńku buźo jasnje: Wězanje lapow njejo za kuždego něco.
Gołkojske namakachu se tencas we wjelikej tšachośe a nuzy, togodla až z pódgólskego gatu ta wóda se pśederjowaś chopi, a naslědku, což nichten se naźał njeby, pla glinšćańskeje góry we tom tak pomjenjonem swinjecem wušku se teke pśederi a k Budarjejc gasce z wjelikeju mócu běžašo.
Wót doliny Hele njejo było wěcej pśeliš dłujko slědk do Wjerchownje, tak smej pšawu rundu wótdrogowałej.
Jo to taka rědnosć, kótaruž cłowjek ze skazonym zacuśim rědnosći daniž za rědnu njama, njejo to šykownosć skluźoneje a hyšći lěpjej wunuźoneje zagrodniskeje rože, ale jo to rědnosć źiweje śernjateje rože.
Grajaŕ, kenž dojśpijo ako prědny schójźeńk ryśarja, jo dobył.
A mógu ned – tomu se wjednik měsćańskich zběrkow, Steffen Krestin, wósebnje wjaseli – něco nowego prezentěrowaś: Wólejowy wobraz "Spreewehrmühle", kenž jo mólowany 1970 wót Paula Wilhelma Pietermanna.
Prědk smy teke měli, domoju pśitwariś.
Ale chylku mamy něnto teke, aby wjacor sejźeli z knigłami, za cytanje a glědanje.
Na to prědne njerodowanje we Krjach se nejlěpjej dopominam.
To kjawcy Findus.
Tura jo se zachopiła a kóńcyła w głownem měsće Reykjavík.
Druga kupka jo akle łoni gromadu pśišła.
»Źinsa w nocy som musał na to mysliś, kak jo starka žywa była.«
Moderěrujom pódla Łužyce teke magacin THEODOR, a rbb UM SECHS.
Hurra, mamy nowe lězadło!
Sam som źinsa sedymy raz how a prjatkuju.
Aktiw ma konkretny źěłowy plan a se zmakajo wob lěto styri raze.
We wjele stronach worduju jsy dewastěrowane za jamy, tuchylu Keyenberg pla Mönchengladbacha.
Ta nowa šołtowka Doreen Krötelowa jo se zalubiła, až buźo pór serbskich słow wuknuś, a ma teke wacej za to serbske něco wušej.
Serbskego napisa how njejo, niźi.
Z dwěma dosć dobryma znajarjoma našeje rěcy smy se musali juž rozžognowaś.
Mys-lim se, ceły Žylow se na to wjaseli, až něnto gósćeńc pśi rejtaŕni se zasej wobgóspodarjujo.
Južo ta kšasna krajina pśimjejo kuždego, kenž za take rědnosći cuśe ma.
Dobra wuchacowa pjaceń abo wobšuźony wobšudnik
Te tśi nejrědnjejše bomy budu wumytowane.
Wóno wopśimjejo źowćo, kenž jo štapało pó Błotach.
Wona se zachopijo zeger 10.00 w Serbskem domje, a wšykne cłonki a pśijaśele togo serbskego towaristwa su wutšobnje pśepšosone.
Cłonki Slěpjańskego šulskego ansambla su spiwali a k tomu na instrumentach grali.
Zwjaselece jo, až žeńskecy chor jo dostał łoni pśirost.
Zajmnje jo pśi tom, až jo to južo eksemplar pcołki, ako twóri lud.
Toś ten pśistup rozšyri Jerome Bruner wó starjejšyny "pódpěrowański system za rěcne pśiswójenje", kótaryž k tomu wjeźo, až interakcija z mjeńšymi źiśimi jich wuknjenje wósebnje pógnuwa.
Typiski wužywa se jacmjenjowy słod, to groni, zernka słoda, kenž se moka, až zachopiju se klěś.
Prědny jatšowny swěźeń jo how wu Geißlarjejc wogeń wujšeł.
Snaź jo to jano njegluka, pódštapjenje pśi źěle?
Sy mě pśewiźeł?
trjebam młoge wopyty.
druga njeźela spótnego casa / Reminiscere
Až napis njejo w amtskej rěcy ale w maminej rěcy wejsanarjow, źo za awtorku slědk na póstark fararja Tešnarja.
Pó wobradowanju pśedsedaŕstwa togo towaristwa 17. maja w budyšyńskem Serbskem domje orientěruju se něnto cłonki na pśewjeźenje swójeje głowneje zgromaźiny sobotu 26. septembra 2020. Buźo to pó styri lětach zasej zgromaźina, na kótarejž se wuzwóliju cłonki pśedsedaŕstwa.
Toś ten pśeliš kšasny naglěd njejsu kśěli młode a stare Barbukarje a luźe z wokoliny skomuźiś.
Tych 8 € jo znowa wjelgin derje, dokulaž trajnje, załožonych.
Druge žycenje źiśi jo było nazymski swěźeń.
Žedne pak su byli měnjenja, až su te južo do togo dosć dobre byli, a su mě wobwodnemu wjednistwoju partaje naraźili ako dolmetšarja za wjelike swěśenje pěśźaseteje wrośenice Oktoberskeje rewolucije.
A pón malsnje zasej wusnjo.
To jo był teke za Gregora Wieczoreka wjelgin rědny źeń.
Comy filmowu akademiju załožyś? Łužyske filmarje su zběrali ideje .
Pśi wšom rozměśu za problemy ansambla njesmějo pśiglědowaŕ pak zabyś, až to, což se w lětosnem programje na jawišću tšoj, jo pśedewšym wiźenje a głos pótrjefjonego.
Njejsom ga nikogo wobšuźiła, ale tu samu wěrnosć na te papjery napisała“, jo wóna hyšći dodała.
Stej wulicowałej wó swójich spomnjeśach ze źiśetstwa w Drjenowje respektiwnje w mjaztym wótbagrowanem Liškowku (wóttam póchada kněni Langowa), we wójnskem respektiwnje w pówójnskem casu.
Togodla jo wobraz seśelnice dalej idealizěrowany był.
Wóni su jen pśirownali z materialom pjerwjejšnych takich slěźenjow a z genami luźi, ako tam źinsa bydle.
Pśitom běchu wjasołe a chachachu se.
Wušej 60 cłonkow ma to 1999 załožone towaristwo.
Ako som w pozawnowem chorje sobu grał, smy do Žylowa jěli a tam gromaźe wuknuli.
Familija starego nana jo, ako wšykne druge w Brězowce, we wšom cysto serbska była.
Teke we Łužycy jo to lěta trało.
Tak móžośo derje rozměś.
Tropiskej lětnej casa - dešćowy a suchy cas - stej wótwisnej wót stojnišća słyńca na njebju.
Wjele z nich jo pytało za źěłom we wukraju, tam pak jich cesto maju za Mongolow, Chinezarjow abo pśisłušnikow drugich aziskich ludow.
To groni: Wjelgin stara generacija pla nich jo powědała serbski.
Zachopjeńk nalěta, kótaryž běšo pśi zawjeźenju juliańskego kalendarja na 21. měrcu, jo se pó sto lětach na 20. měrc pśesunuł, pó dalšnych sto lětach na 19. měrc, a tak jo to šło dalej slědk.
Lany wólej pśidawa góspoza do twaroga a jě jen rada na skibce abo k łupinatym kulkam.
Tempo-limit jo w mójej wokolinje 30 km/h, stakim jo to how kradu měrne a powětš kradu dobry.
Wětšy źěl jogo grajarjow su byli serbske luźe, ale nic jano tam.
Wjele luźi jo dwa tyźenja pó swětkach pśichwatało na ten swěźeń do Turnowa.
Smy byli w kraju a rowno tak pśi našych wjele wustupach we wukraju wjelgin wuspěšne", dopomnjejo se Jozef Farkaš.
Nejbližej stej jej słowakska a górnoserbska rěc.
Źiwa kócka jo cycak ze swójźby kóckow .
»Wopśestanjoš se pšašaś, gaž śi to gronim?«
Wót tych šesć koncertow budu tśi we wokrejsu LDS.
Dnja 1. maja 2021 co towaristwo wótwóriś lětosne zmakanje towaristwa w zalu Nowego groda w Mužakowje.
Lěc z bubańcom abo ze seśu wułojta – taka 12puntojska karpa ga wupomina sebje wót pśiglědarjow zapalony pśiklask.
W samskem wokognuśu se plon wobraśa a pomjenjujo wšyknych, ako su hyšći ganjali.
Ale to tak jo a musy se akceptěrowaś – to som pó casu teke nawuknuł.
W 90tych lětach a teke pó 2000 jo pśewušował tšach, až se wójnje z Bosniskeje a Kosowa do Makedońskeje rozšyrijotej.
Som se wjele policistam pśi droze źěkowała, až su za nami glědali.
„Doma w Dolnej Łužycy” (serija)
Wóń pjaconego měsa jo stupała górjej, a muzika kapały „Fidelius“ jo južo wótdaloka była słyšaś na droze we jsy.
Krabatryba jo měł něnto za to, až jogo winik jo slěd zgubił, a jo se gótował myslenja, kak by se zasej z teje dłymokeje studnje wudrapał.
Źinsa smy źěkowne, až to jo něnto hynac.
Pśi tom sy musał derje za tym glědaś, až te kśidy w pšawem rěźe zasajźijoš, howac su śi te zernka pśelětowali.
Starjejšej stej jej pak nawucyłej, až njedej bušku žednje do wódy chyśiś.
Gósći su wutšobnje wita nje.
To jo była kradu krotka nocka, ale pśeliš rědny wjacork, z kótarymž smy dopokazali, až pětk, ten tśinasty, njepśinjaso jano njedaru, ale pśedewšym wjele šposa.
Do programa jo se teke pśiwzeła serbska namša, a za tu som dobył fararja Herberta Nowaka.
Pon žeńskej a prjatkaŕ Frahnow se w dobrej śpě ku blidu zesedaju.
Pśi tom su se wobźělili teke tśi zastupniki z Dolneje Łužyce – trenarja Horst Krawcyk a Frank-Norbert Sieg a grajaŕ Feliks Šwjela z Drjenowa.
Sobotu, 27. julija, a njeźelu, 28. julija 16. Gjarncaŕske wiki.
Kněža wuški z logora a někotare druge kněža, mjazy nimi kněz landrot, fararje z města a z Dešna běchu se zgromaźili.
Z wjele skicami jo se Fryco Latk kuždy raz do Weimera wrośił, jo syn powěźeł.
»To jo kokošyna juška, starka.«
K tomu słuša wjelika sćerpnosć a wjasele na wobchadanju ze staršymi serbskimi luźimi.
Benjamin Jeremy "Ben" Stein jo US-amerikański spisowaśel a grajaŕ.
Wino jo alkoholiski napoj ze z droždźejami pśeźěłaneje mězgi winowych jagodow.
Pśed 26 lětami jo wón sobu załožył „Strobicańsku serbsku rejowańsku kupku“, ako jo južo w cełem swěśe wustupiła, ako w Namibija, Brasilskej, Kanadiskej, Ägyptojskej, Rusojskej abo Špańskej.
Starše bomy budu pódrubaś a na drugich flakach bomki nasajźaś.
Až dejali se direktne wólby pla serbskego luda pśewjasć, jo procowaŕ Jan Skała pśed sto lětami měnjenja był.
Wót wužowego krala, pśez plon, rybaŕnik, lutki, až do carta, kenž ze swójimi wołami jo pó ludowej powěsći błośańske tšugi stwórił, jo we wrotowem ramiku pśedstajone.
Ps 31,3)
Zachopjeńk buźo Michael Apel buźo te ludowe reje nawjedowaś.
Pśez wužywanje a prezentaciju starych tekstow jo Hromádková wuspěšnje wobraz mytologiskich kórjenjow kónja ako symbol płodnosći a ako bogojski pósrědnik pósrědniła.
To su južo gótowali za muzej Dešno, glědajśo na foto.
Kroh jo se wugronił za pśeměnjenje staśaństwowego pšawa (Staatsbürgerschaftsrecht).
Witko na njogo glěda a njewiźi, až sejźi na mlacu tłusty tśmjel.
Wóni se interesěruju za regionalne temy, pśinoski wó zarědowanjach, wó serbskich nastupnosćach a wó serbskej kulturje.
Prjawoz/Fehrow
Pójźćo rejowat!
Pratyja jo zasej pisana a wjelebocna, a redakcija jo se pó mójom zdaśu wjele proce dawała, wšykno derje zestajiś, aby měli naše serbske cytarje wjasele za cełe lěto.
Toś pśiźo jej do mysli bajka wó bubaku, kenž su jej w źiśecych lětach wulicowali.
Pśisamem 30 lět jo wón był "šef" w Rogowje.
Možomy cytaś, kak su tencas w Bělkojskich stronach załožyli wuglowe jamy a pśi tom wjele serbskego znicyli.
Wón pódajo Madlenje tutawu z tymi małymi, złotožołtymi płodami.
Ja sam som rozpalony wót angažowanosći Dešanarjow a kak wóni gromadu źarže.
V.). w kótaremž mógu sobu źěłaś tak ako doněnta župy, kupki a cłonki, ale pón teke serbske towaristwa a zjadnośeństwa.
A pótom dajo wón dalšne wótgrono na górjejcne pšašańko.
W carnej śmě pśiźech domoj.
Na Europeaźe 2016 w Pódpołdnjowem Tirolu jo se 6 nimskorěcnych mustwow wobźěliło.
To njeby se stało, gaby ten ceptaŕ, ako wuwucujo serbšćinu, tym samym źiśam teke pódawał bilingualnu wucbu.
W Nimcach gronimy tomu »Bummel«.
Pó jaja w Bórkowach 1928. Wiźeś jo ta w teksće pomjenjona jatšowna guska (ceło prězy).
"My se wjelgin wjaselimy, až Domowina něnto skóńcnje pódpěrujo kurs Serbskeg Sejma."
"Som pak něnto glucna, až statkujom doma, w SLA .
Gójcowka jo nama wót wšogo zachopjeńka groniła, až njamógu zewšym garantěrowaś, naju razka dwa punta śěžkej gólcyka pśez prědnej mjaseca spóraś.
8. Prězy jo korkowa šlapka, we-srjejź jo młynik, slězy jo šlapka.
Ale zgónili smy wót tych staršych, až, gaž tu witku z cybulu našurujoš, źo wóna kradu lažko dokusow.
Wóna njejo jano garonam tšašydło, ale teke hodlarjam.
Ten wjeliki ruš njeźelu (26.09) se zachopijo južor dopołdnja.
Gmejnska rada pak jo jogo póžedanje wótbiła a se pśichyliła póžedanju wuzwólowaŕskego zwěstka SV Lok Slěpe .
Feltin a te tśo šołty W.
Rownož w Sakskej a Bramborskej dajo njejadnake kazni, ga weto jo taka wuměna (Austausch) wažna a wužytna.
We tom jo lubosć, nic až my smy lubowali Boga, ale až wón jo nas lubował a swójogo Syna pósłał k wódawanju našych grěchow.
Samo ministaŕski prezident Dietmar Woidke jo se za to zajmował na lěśojskem swěźenju SPD w Pódstupimje.
To škrodawa pśiwdajo.
filc a wałmu
Jo była teke dobra měšańca mjazy młodymi a starymi poetami.
Wóni su nagrawali z pomocu specielneje software, tak až mógu se wuslědki mašinelnje pśeźěłaś.
W swójej zagrodce pśed domom jo stajił toflu z napismom:: „Kein Teilfeld Mühlrose!
Jo, do Cazowa – wšojadno, lěc z awtom, z kólasom abo pěšy.
Z dwěma takima filmoma su pśišli tenraz filmarje ze Šwicaŕskeje do Chóśebuzu.
Źěłaś jo Fryco z bratšom juž ako šulski gólc nawuknuł.
Silwija Wjeńcyna ds.
Jadna štucka pak jo mě wjelgin gnuła: "Stoj ta Lipa".
Dokubłanje trajo hyšći pór mjasecow.
„Rozmějoš, což wón pisašo?“
To mějašo kužda sokołska jadnota swójsku biblioteku.
Rowno w adwenśe, w tom casu pśichoda, jo wujšła nowa zběrka źiśecych basnjow "Rybkow połne kupadło" Dorotheje Šołćineje.
Źiśi swěta powědaju wšake rěcy.
Teke nosaŕstwa łužyskich źiśownjow (šulow) su wšake.
mjeńšyny w Rumuńskej
Wuměłcowka jo źěłała wót 1965-2006 w šulskej słužbje, we 80tych lětach teke tśi lěta w Africe.
Wósebnje pón, gaž jo Gregor Wieczorek do Casnika pśiwzeł na pśikład za "góźinu" tu "štundu" abo za "zajmowaś" to "interesěrowaś" abo to słowo "wordowaś".
Seńsó se źe pšosym!
»Och, ja by groniła, jaden śichy.
To wubarwjenje ma ceło praktisku rolu a se wóspjetujo akle pó tśi abo styri lětach", rozpšawijo 44lětny wobgóspodowaŕ kšasnego ferijowego sedlišća.
Tak komponěrowašo Sebastian za cas swójogo studiuma mimo songow, popoweje a choroweje muziki tež orchestrowe a komornomuzikowe kuse na pólu sceny „Nowa Muzika“.
Błudnik se źěkujo a se zgubijo.
Gaž we Łužycy samej jadnak stare luźe lěbda hyšći serbski powědaju, jo wón sebje w kradu nimskej wokolinje w Pódwjacornem Barlinju tu rěc zeźaržał – a to, rownož ga jo se naroźił na tej južo kradu pśenimconej kšomje serbskego teritoriuma.
Tofla padnjonych w 1. swětowej wójnje w cerkwi Wjerbno.
Mjazy nimi jo była serbska rěc.
Teke by to mógał byś indic, až Moller sam njejo serbsku rěc snaź derje wobkněžył, ale chto ga by pótom jomu te cerkwine knigły napisał? – jo Martin se pšašał.
Aktualny magacin: powěsći, Źeń mamineje rěcy
Teke pśiwzete słowa se cesto wužywaju, gaž nastanjo na pśikład někake nowe zapśimjeśa.
Worklecy su wjas a gmejna w górnołužyskem Budyšyńskem wokrejsu w pódzajtšnej Sakskej.
Wón jo jadnučki mjadwjeź w pódpołdnjowej Americe.
Krajny raźc (Landrat) Erich Schulze jo rozsuźił, až buźo Běłowoźański serbski aktiw dalej źěłaś, a wón sam co jen nawjedowaś.
We jsy jo 770 luźi žywych.
Wótergi, gaž njama nic drugego cyniś, drjažni wón kury.
Pśiź k nam!
Nalip pcołce wócy a nos.
Jamje jo dał to mě swójeje źowki — „Clara“.
Ale tak zrazom njoco se Jan Malink do wuměńka daś.
Zabrze jo město w Pólskej, kótarež lažy we Šlazyńska wójwodstwje.
Stare lěto jo mimo a nowe lěto jo se zachopiło.
Ja som ta starša how w tej jsy.
Z tym pak njejo se serbstwo pśedało abo samo pśeraźiło!
Smy byli w prozninskem lěgwje blisko Běłeje Wódy.
Togodla se wjelgin wjaselim, až som dostała taki dobry feedback a to wósebne myto.
Za cas někotarych lětow jo slědował band wobstawnje jeje swójsku muzikalisku drogu a rozšyrjował jeje muziku wó rozdźělne muzikaliske wliwy wšakego spócetka.
Kněz Giese, my mógali gódaś, až toś te koncerty su byli wót tudejšeje faraŕki Köhleroweje, insceněrowane.
Kališćo njej wěcej było, jo jo gmejna w lěśe 1998 zasej napóraś dała, LAUBAG jo to pódpěrowała.
Wóna sama jo se naroźiła južo pó wójnje, w Chóśebuzu, w lěśe 1952. Jeje starjejšej stej bydliłej žedne lěta w Hochozy na Pěskach.
Mušle su měli zbytki drugich zwěrjetow a druge wěce we sebje.
W Kórjenju njegrajo to taku rolu.
Ptaški w klětkach we jśpě su chopili žałosny zuk dawaś.
Z našeje redakcije.
Kosac: Smogorjejske raźi swěśe, a to nic jano młoźinski a muskecy zapust.
Tak jo zawěsćone, až how njebudu twariś, a teren móžo se wužywaś za wšake zarědowanja.
Powěsći, kótarež su w toś tych knigłach wózjawjone, su byli wubrane z "Pratyje", "Bramborskego Serbskego Casnika" a zapisow ludowědnikow.
Tenraz w Běłej Górje: ten tšašny Heinrich w błośańskem westernu z lětowu 1931/32, recepty za rybjece jěze z lěta 1967 a wjele historiskich casnikowych powěsćow a fotow žeńskich w serbskej drastwje.
Wóna jo wšake didaktiske materialije za pśedšulske źiśi ilustrěrowała.
Až njeby take samotne było, jo źowćo cesto k swójej kmótše woglědało.
Anja Leonhardtojc
By było lěpjej za tebje, gaby ned se pórała!
Młody serbski redaktor Gregor Kliem, sam muzikaŕ, slěźi za wósobinami, městnami a zukami.
Su jich pśeskjaržowali złoźejstwa dla.
Wón jo źiśam wobraźił słodkosći a małke dariki, a jo se źiśi wupšašował, lěc su byli lube a pósłušne.
Witko licy carne dypki na cerwjenyma kśidliškoma: "Jaden, dwa, tśi, styri, pěś, šesć, sedym!"
»Pójź raz how«, jo na pśikład ironiski gronił.
Jich nejlubšy žywjeński rum su góle a góry.
Toś ten mały jubilej jo była góźba, až jo pśedsedaŕ Domowiny Jakub Brankačk k tomu z listom gratulował.
Wobraze z camperakami a ludowymi gercami su ateljejowe twóŕby z lěta 1977.
Co zawinujo starosći? Su gronili, až regionalna zeleznica nadalej njebuźo w Radušu zastawaś.
Wón se togodla nicog’ njenaźejašo, ako smjerśi. 
Wósebny wuznam dostanjo ta błośańska Serbowka ako znamuško Zymskeje pomocy pśez to, až jo se ta drastwina serija w měrcu 1937 wudała.
To su w slědnem casu pšašali w młogich Domowinskich kupkach.
Hynac to pak wiźi Tina Schomberojc: "Njebuźo wěcej źělenje.
Mójej wobej starej mamje stej burskej šłej.
Šwjela zwěrnje tak dłujko serbski prjatkowašo, až kněžaŕstwo a cerkwja jomu to pó prědnych dobyśaŕskich bitwach 2. swětoweje wójny zakazaštej.
We casu interneta móžomy to lažko realizěrowaś.
Gaž něnto słušamy do jadneje Němskeje, pón ga su wobstojnosći za źěło našeje serbskeje organizacije kradu hynakše.
We śěžkich casach su musali młoge wót nich samo za rentu nažarjone pjenjeze wudaś, aby swóje firmy zdźaržali a wumógli, jo Heinz Lehnitzke k wěsći dał.
Wěsće njejo se tegdy na to mysliła, až buźo raz napśecej w Dolnej Łužycy.
Głowna zgromaźina Domowiny
Grońśo pór słowow k tomu, co to jo a co ako taki maśo cyniś.
Swój głos jo Njepili póžycył Kamil Štumpf – docent za rěcnu praksu w Instituśe za sorabistiku na Lipsčańskej uniwersiśe.
Bernd jo pón na fachowej šuli se dalej kubłał a ma swójo źěło pśi zeleznicy ako zamkaŕ za dizelowe lokomotiwy.
Za tym se wónej źaržałej njejstej a toś stej musałej na wěsty cas internat spušćiś a kuždy źeń wót Grodka a Slěpego do šule pśijěś, což jo dosć wobśěžne było.
Ja dostanu to slědne městno pśi dłujkich blidach.
A rowno Hanzo Günther, ako jo to nejžlěpjej zwónoźeł, jo ako prědny wót nas gólcow bejnje młody wumrěł.
Ptaškowa swajźba za źiśi w měsćańskej hali Chóśebuz
K prědnemu jo wón měł rědne wjelike bydlenje, dobry kompjuter z internetom a stakim jo se nam pla njogo derje źěłało.
Gaž wence jo zyma a śma, ga njedej se zelenina seś abo sajźaś!
Pśi wótwórjenju su byli słyšaś pozawnowy chor Gołkojce-Popojce, nagrono fararja Klaus Natho a nagrono Gabriele Hubertoweje z Glinska.
Tak jo jogo wuměłstwo wjelgin žywe a wjelebocne.
Něnto kopjo balo w mustwje „Budissa Budyšyn”, kenž pśisłuša wušej lize.
Skicěrujśo na wjelikem łopjenje grod.
Wjele k tomu, až ma teke dobre mě, teke to pśinosujo, až wóna wót apryla do srjejź junija na burskem marku w Chóśebuzu jo.
Co stej wónej sebje hyšći wótglědałej, což mógało za serbsku rěc wužytne byś? Imersija jo ta jadna sama a pšawa droga, wšo druge jo jano pśidank, ako sam njewjeźo k celoju.
4. Wuwiśowa koncepcija za wokrejs 2030: 1. lazowanje: „Woplěwanje a spěchowanje serbskeje identity, rěcy a kultury“.
Kóńc awgusta 1954 som teke ja zaśěgnuł ako student slawistiki z pedagogiskim wusměrjenim do serbskego internata na Droze Bacha, kótaryž jo uniwersita 1952 k dispoziciji stajiła.
Na to zasej wusnu a spašo až do swětłego dnja. 
Ja som wjelgin rad w tych knigłach cytał.
Dagmar pak wě, až buźo to w Budyšynje śěžčej. „Smy ga mjaztym dalej na tom źěłali, až kuždy jo swój tekst skšuśił.
Pěś lět něnto južo wobstoj „Towaristwo pśijaśelow a spěchowarjow błośańskeje jsy Lipje”, kótarež jo załožyło 29 Lipjanarkow a Lipjanarjow.
Wona se ako sadowy bom nasajźi.
Infracerwjene promjenja njamógu zasej spušćiś rostlinaŕnju.
To pak njegroni, až wóna njewě, do kótarego směra wóna co ako serbska zagronita.
Kuždy źěłaśeŕ dostanjo denar.
Take njepócynki njejsu wordowali spóznate ako napadnjenje dla etniskeje narodnosći, a ta štrofa jo była za wětšy źěł milna.
To jo skóro to tužnjejše było, ako som až doněnta dožywiła.
Knoblich, prezident bramborskego parlamenta.
Głownje wót Jura Hanški, Domowinskego pśedsedarja, a kjarcmarja Ernsta Šlodarja.
A ten ptašk zleśe k njomu dołoj.
Sobotu, 4. septembra, móžośo zasej muzeje našogo wokrejsa wuzgónjowaś. 33 muzejow jo zajmny a bogaty program pśigótowało.
Njedajo se na tom cwiblowaś, ale co groni "profil"?
Weto pak su teke rozměli swěśiś.
Městno jo za rejowanje rowno tak dosegało, dokulaž su byli wšykne blida na bok zrumowane. 82 porow - mjazy nimi 6 źiśecych - jo se pótom pśed kjarcmu za wjelike foto zestupiło.
Z nim jo zajšła epocha burow w Pankojc familiji: Wón ga jo był ten prědny w starodawnem burskem roźe, ako njejo se wěcej wót role žywił a njejo na cas žywjenja wóstał z rodneju jsu zwězany.
Kak bula na měsćańskich wikach? .
Jo nam pak zlubiła, teke w toś tom lěśe zasej wusko z nami gromadu źěłaś. - To jo groniła Ingrid Hustetojc - jadna ze styrjoch pilnych cłonkow Pratyjarskeje redakcije - na zmakanju ze swójimi awtorami dnja 5. januara w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Towaristwo jo teke pšosyło na koncerty a druge wěcy, tak smy pjenjeze nazběrali.
Lěc se jej buźo groniś „modelowa šula“, to jo wšojadno, głowna wěc, až źiśi budu tam intensiwnjej serbsku rěc wuknuś.
Wósk se zeškrějo, gaž swěcka se pali kradu pód dołkom.
Nic tog mjenja dla »Mina Witkojc-Oberschule«, ako tam nimski za serbsku literatku něga stojašo, źož něto jano hyšći běła smuga do wócowu bijo.
W miłem decembrje ma se bejnje padaś a na pšawu zymu buźomy až do kóńca lěta pódermo cakaś.
Śota Charlotte jo zblědnuła a zuby zakśipiła.
Wšake wót nich kśě dlej źěłaś.
1929 – Źěd jo gólca pśetšašył.
euro jo wón pśez srědki naflacnego programa strukturneje změny wót zwězka spěchowany.
Ale njeglucny pśipad tomu zadora.
To jo pśecej zasej rědnje, wiźe-li se stare znate.
Z Pódstupima/Potsdam. Tobias Dünow, statny sekretaŕ w ministaŕstwje za wědomnosć, slěźenje a kulturu kraja Bramborska, jo nowy zagronity za nastupnosći Serbow kraja Bramborska.
Tak njetrjeba se nichten źiwaś, až smy na nju tak gjarde, my Strjažowarje!
Młody muski jo slěźił za šlazyńskim gibanim a identitu w Zgórjelcu pó 1990 a jo wudał wó tom 2018 knigły.
Smalic Valeska z Wjerbna wulicujo wó kjarcmje familije a nowy Dolnoserbsko-nimski słownik a jogo awtor Manfred Starosta se pśedstajijotej.
Katharina Köhlerowa jo wulicowała z cerkwineje historije a wót togo, což wóna jo dožywiła we swójich wósadach.
A mój Žylowaŕ źašo: Doma pla žeńskeje jo nejlěpjej! (Casnik 1909/7)
Pó jadnorej a rozwjaselecej wašni stej jim Maks Bagańc a Aleksander Draguła wót RCW pśi wjeźenju pó wustajeńcy wšake zajmne wěcki dwójorěcnje rozkładowałej.
Cas prowizoriskich wuměnjenjow (Bedingungen) a to wobstawne pytanje za „pśebytkom“ buźo stakim mimo.
A to słyšyš teke wót Grěšanari a Mosćanari.
Wěcej wót nich by, se wě, na Domowniskem a drastwinem swěźenju wiźeś było, ale ten jo wupadnuł, a gósći su se teke tomu małemu pśepokazowanju drastwow wjaselili.
Zyma njejo pśijaśelka chudych; wóna jo teke do doma pastyrja pśiwjadła nuzu a głod.
Ně, to njejo naš stil!
Hobujśo se noze, aby gótowe byli za ewangelium měra.
Rownož až lažy to tšojeńko něnto južo pśisamem 40 lět slědk, dopomnjejom se pak kuždy raz zasej na to, gaž se z knězom fararjom Nowakom něźi zmakajom a - sromam se pśecej hyšći pitśku.
To jo było to jadnučke, což jo wón w prědnem zlěku wuwołał.
Do togo smy my, žeńske ze susednych jsow Gołbin, Kósobuz, Limbark, Popojce, Rubyn a Wjerbno se znali pśez seśi lubowaŕkow serbskeje drastwy.
Pokazała jo na tšachoty pśi rejtowanju.
Kurator wustajeńce buźo etnolog Robert Lorenc z Wuježka.
Źož něga Tylcyc su bydlili, buźo běrow a wucbne śpy za kubłanja wognjoweje wobory.
Wó tom ga jo se w slědnych mjasecach wjadła wjelika zwada.
Wón sebje to město wobglěda a to zdašo se wjelgin gódne.
Huch, ned se zasej dołoj sunjo.
Wót stwórtka do njeźele jo dogromady 47 folklornych a dalšnych kupkow z tu- a wukraja wustupiło.
Na sobośe 27. januara togo lěta jo měła w Trjebinje Domowina w župje Běła Woda swóju delegatnu konferencu.
Wósebnje demografiska prognoza, pśeměnjenje klima a efekt na rolnikaŕstwo, planowanje góspodaŕstwa, wuwiśe jsow – to su nastupnosći, kótarež su za derjeměśe wobydlaŕstwa we pśichoźe wjelgin wažne.
Žycyłej stej se to nejlěpše: jěšnicu, fryšny klěb a tykańc a mloko a słodki mjod.
Barbucka młoźina prědk kokota z kokotom, gólcy njejsu se tenraz dejali kradu wufajnowaś.
Pśi wobjeźe něto pšašašo Robinsona, cogodla jo do Londona sobu jěł a co něto zachopiś co. 
Pśez inscenaciju Johannesa Gärtnera jo Noc powěsćow dobyła.
Leben – Na jsy", ako jo jomu pósćony.
Pśełožarju słuša wjelika chwalba.
Wjasele jo było, ako Měto jo se chował we groźi a te gusy su gjagotali.
Snaź to južo wěš z wucby nimšćiny abo serbšćiny.
Na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Chóśebuzu jo wuknuła dolnoserbski.
Marlene Jedrowa, kaž pśecej w serbskej drastwje, jo pśednosowała swój napisany recept za piwowu pólewanku.
Wón jo nam foto pó dogronjenju z hochoskeju młoźinu dalej pósłał.
Jo pokazała, kak napinajuce jo to było.
Rowno tam w měsćańskem źěle Kamjena jo se ten chor dnja 18. měrca 1975 załožył.
Źiśi su ju póstrowili ten slědny awgustojski źeń ze spiwom "Guten-Morgen-Lied".
Chłošćiś Witko njesmějo, mazańce ga su za kjarmušu.
Ceja Marija?
Źiśi su šli jatšy pó jaja.
Mirabelka jo tužna a glěda zbokom k jabłušcynam.
Toś jo Lodnica chódośe teke swóju suknju dała.
Až turisty feluju, to nas pak dopórujo.
jo chóry, jano dokulaž pór minutkow njejo zogolił.
Ta buźo w Serbskem domje w Budyšynje (13.00).
Smy wence pśed wólejnikom stojali a na swój wólej cakali.
Susedojc Benedikt jo nejlěpšy pśijaśel Sary.
A Tesla jo źěłał, wšednje wót napoł jadnasćich dopołdnja do pěśich rano pśichodnego dnja, samo sobotu a njeźelu.
Za zdźaržanje serbskeje rěcy jo pótakem wažne, až serbske medije budu dalej modernizěrowane, digitalizěrowane a wutwarjone.
Pśez jeje ruce a głos su plon, pśezpołdnica, žabjecy kral a Pumpot wordowali žywe.
To pak by my dejali wěcej spěchowaś.
Ako wochylny naslědnik jo pśišeł dr. Viktor Zakar, wón jo był pśistajony do kóńca lěta 2020. 
W jich ramiku móžośo se wót Małego pśistawa „Am Spreeschlösschen“ na adwentske źiwadłowe cołnowanje wupóraś.
Z19 młodostnymi a dorosćonymi pórami a ze 16 źiśimi – a te cele prězy, hyšći prědk kapały – su pó jsy śěgnuli połne nalětnego wjasela.
Tšach pak jo, gaž Nedoma zachopijo wót perspektiwow rozpšawiś.
»Ze jsy ga som rowno hyšći mógał wujěś, ale na Picańskej šoseji su wjelike změty, až tam z kólasom niźi njepśejěźom.
"Ty njejsy wěcej mój pśijaśel!"
No, co se mysliśo? Njejo to rědna zaběra za ferije? Comy na grajkanišćo! Pytaśo dalšnu zaběru? Toś dojěźćo do Janšojc! Tam jo rědne grajkanišćo.
Až do 1997 njejo Sebastian Elikowski-Winkler hyšći pšawje wěźeł, co dejał na muzikowem pólu studěrowaś.
Ako jo wócy pód wódu wócynił,jo wuglědnuł pśed sobu cerwjene włosy a nagu běłu kóžu.
Elementarny źěl noweje dolnoserbskeje šule dej pótakem byś wuski zwisk do Górneje Łužyce we formje listowych pśijaśelstwow, rědowniskich wulětow atd., aby se mjazsobna akceptanca a rěcne znajobnosći zmócnili.
t".
Wóni su wiźeli a słyšali žorawy, škobrjonki, šwony a teke kunkace, ako něnto swajźbuju we gatach.
Wóna jo groniła, až jo ok, gaž měšam górnoserbske słowa do dolnoserbskeje rěcy.
Janšojski bog, rědnje woblacony a wupyšnjony wót Spěchowańskego towaristwa Serbskego muzeja, jo pśišeł jim wobraźowat a je žognowat, aby w nowem lěśe wjele gluki měli.
Naraz jo klapnuło do źuri: "How jo Kósmodej!"
Kupka „Stary lud“ jo pśiwabiła ze swójom źěłom ze starego casa wjele narskich pśiglědowarjow.
»Naraz som pśestara była a wuběrk na rolach njejo wěcej tak wjeliki.
Měrc jo tśeśi mjasec w gregorjaniskej pratyji.
To słuša k našomu tudybyśu.
»Woni njejsu samotne, wóni maju pśijaśelow.«
»Pśipśimjoš how?«
Teoretiski ga jo móžno, až techniski póstup móžo se rozšyriś pśez etniske a rěcne granice.
Lětosa jo było to jatšowne spiwanje nowego casa 9. raz w janšojskej wósaźe.
Wobej boka – starjejše a źiśi – wěsće změjotej wjele wjasela z tymi pisanymi, didaktiski drogotnymi źiśecymi knigłami a z gromadneju serbskeju interakciju, kótaruž toś te knigły pódpěraju.
"My mamy pśisamem 20 lět casa, aby za młoźinu napórali perspektiwy, aby how wóstała.
To jo južo něco kradu wósebnego!" Gerd Pollschner ze Slěpego jo muzejoju južo wjele eksponatow pódarił.
To myto su pósćili Annje Měrćinowej.
Ioannina njejo wěcej multinarodne město.
Tak ako w paźe serbskeje maśerje, jo móžno pówołański staw seśelnicow do koncepta pśiběranego narodnego wědobnja zasajźiś.
Źiśelce cerwjene w gajašku do štomow dupy rad tśasaju.
A wósebne wupominanje buźo za toś to derbstwo wjerchowa Pücklera ze swójimi biotopami změna klimy.
Něchten jo znjeglucył, na pśikład na droze, gaž jo gładko.
Kóńc słomki dej byś nalipnjony.
Willis torm jo stalowa konstrukcija natwarjona w Chicago.
Za pilne wuknjenje pśipadnu jomu wšake małe "mytka", kaž teke "digitalne wulěty" do Dolneje Łužyce.
Su to za wětšy źěl eksponaty, kótarež su teke k wiźenjeju w znatej jatšownej wustajeńcy.
Za wšakich jo to była rědna grajka, teke za mójogo šulskego towariša Waltera Žerguna – pózdźej smy jogo jano z pśimjenim Beko wołali –, kenž jo sejźeł rowno slězy mójeje sotšy.
Z antropologiskeje perspektiwy njejo jano pšawniski tekst ako taki relewantny, ale teke pšašanje, kak ten tekst nastanjo, pśeto wobej se mjazsobu wobwliwujo.
Prědny raz graju we wobyma balokopaŕki a balokoparje z Górneje a Dolneje Łužyce a to pśecej połojca/połojca.
Wórješyna jo rod ze swójźby .
Cesto jo było notne, se telefoniski malsnje za něcym dopšašaś abo se dogroniś wó někakem problemje abo problemcyku.
Z gnady sćo huzbóžnjone.
Serbska rada jo pó rozgronje wobzamknuła, až se pśeźěłanje serbskego šulskego póstajenja z MBJS nejpjerwjej wusajźijo.
Zedne cłonki wuběrka - mjazy nimi zastupnik Domowiny a zelenych a Rogojski šołta - su pominali, až njesmějo wuběrk wobradowaś wó pśesedlenju Rogowa.
Ako pioněrka jo wóna k tomu pśipomogła, drogu za dalšnu Witaj-wucbu pśigótowaś.
Ale wopytajom ju skrotka zebraś.
Gosća ze Žylowa stej byłej zapalonej wót togo.
A na kšomje jazorow budu zasej bomy rosć.
Mjenjej ako 20 zapisanych su měli: w Nowej Niwje, Gójackem jazoru, Lubnjowje, Grodku, Mósće, Bórkowach, Drjenowje, Kopańcach, Gatojcach, Wětošowje, Brjazynje, Złem Komorowje, Smogorjowje–Prjawozu, Gubinje, na Górach, w Picnju, Kalawje, Luborazu, Turnowje–Pśiłuku, Łukowje, Derbnje, Slopišćach, Starej Niwje–Wózwjerchu, Běłej Górje–Bělinje, Feliksowem Jazoru, Nowej Jazorinje, Derbnje, Ranju, Tśěšojcach–Žymorojcach, Jemjelicy–Dźěwinku, Šejkowje, Tšupcu, Wjelcej a Łukojcach.
Pśed styrimi lětami su to byli wěcej ako 1. 600. 651 wuzwólowarjow jo se naslědku se na wuzwólowanju wobźěliło.
A tak jo pón teke było.
Rostlina jo w pódpołdnjowej Skandinawiskej srjejźnej a pódpołdnjowej Europje rozšyrjona.
Žedne dalšne Serby z Borkow abo susednego Wjerbna, žeden Domowinaŕ z młoźiny!
Dłujko njeběšo rył, ga pśiźe na twarde. 
Ideju za zapustowy pśeśěg su měli łoni pśi camprowanju.
W staršych casach su luźe měli wjele źiśi.
A młogi pśiglědaŕ jo taku figuru ned tym rězbarjam wótkupił.
Na jeju radu, kak mamej hyś, njejsmej wjelgin słuchałej, smej se togo docysta wěstej byłej, až drogu bźez problemow namakajomej.
Gaž jo nejmjeńša pcołka na rěźe , wšykne źiśi wjasele glědaju.
K wjaceri ale jo zasej cesto to same dało.
Pśispomnjeł jo k tomu, až jo se teke naraźiło, až dostanu Błota zagronitu abo zagronitego za serbske nastupnosći.
Ta fronta jo była tak wótša, až žeden dialog njejo był móžny – jo Hoffmann měnił.
Kniglicki su wujšli 1978 pód titelom »Sol zemje«.
A pśi tom njetrjeba župa Běła Woda wót nowego zachopiś, ale móžo twariś na solidnych fundamentach.
Z pówažnym głosom jo nan zakóńcył swójo grono.
Pó šuli jo se kubłała na konditaŕku, pla Lauterbacha w měsće.
Póraj se wen!
Zbytnu butrowu kremu namažośo dowokoła do rumow mjazy spódkami, na kšomu a na wjerch.
Toś tu antologiju jo zestajiła Ingrid Hustetowa a ilustrěrowała Maja Nagelowa.
Ned su na to "skócyli", su dali adresu, ako něnto maju w Janšojcach.
Jeje mě groni "mały tonowy kus".
To jo wjelgin rědna wěc - su gronili wšykne.
Płaśonk wunjaso 50 euro za kužde góle, inkl.
Cuju se ako Dolnoserb", zwuraznijo mój rozgronowy partnaŕ.
Zapłaśiło jo se pśisamem wšykno z priwatneje móšynki.
We Błotach su Lědy.
Źiśi namakaju w pśiběrajucej měrje jano wjelgin śěžko swój nutśikowny měr a mógu se lěbda na jadnu wěcku koncentrěrowaś.
Ja se myslim, až budu to młoge mócnje wužywaś.
»Pśemysli wó tom!«
Lěcrownož ptaškowa swajźba jo górnoserbski nałog jo źinsa teke w Dolnej Łužycy pśedewšym pla małych źiśi wjelgin znaty a woblubowany nałog.
A druge zasej budu měnjece, až jo to kołoźej (Stellmacher) abo teke twaŕc (Zimmermann).
Nadejźomy druge cile, kótarež se makaju z tymi, za kótarež Jezus jo se zasajźił: Cłowjek ako pódoba Boga, jogo dostojnosć a zagronitosć.
Kislik z tych bomow, ako luźe z masami wótrubuju, feluju nam wšyknym, teke politikarjam.
Pśigotujmy se na to.
Mary pšaša psycka: »Comej z balkom grajkaś?«
srjodu, 4. měrca /pózymskego
Cele akcije su, až kólasujo se za dobry klima, dobre strowje a za město z mjenjej zogolom a z mjenjej wótpłunom.
Ale źo su te luźe jěli?
Towaristwo za spěchowanje serbskeje rěcy w cerkwi(.*) za nowe wudaśe serbskich spiwaŕskich (1.000 €)
To se we wjelich kśesćijańskich manźelstwach a familijach źeńk a źeńk stanjo.
Južo te VI.
Wóni su zgromadnje źěłali z błośańskim biosferowym rezerwatom.
Su mě gronili, až maju elektrikarjow z kopicami.
Gaž Quattrohaus twaŕske pśizwólenje dostanjo, pón pód takim wuměnjenim".
Ten nejžrědnjejšy pśipis buźomy se wuzwóliś.
Wótpósłańc jo měnjecy, až we wobłuku dobrego susedstwa pólske kněžaŕstwo dej se zajmowaś za situaciju Serbow, wósebnje togodla, až njejo wjele luźi a politikarjow, kótarež se zaběraju ze šćitom Serbow.
Do togo jo nam gronił, až jo pó cesćenju na Ludowej žałowańskej njeźeli cuł, až take rozgrona su notne.
Cele wěste hyšći nic njejo, ale how "su móžnosći snaź hyšći dane.
Lubnjow jo bramborske město we wokrejsu Górne Błota-Łužyca.
Samo za połstwórta lěta.
Europa jo kontinent, eksaktnje gronjone njejo samostatny kontinent, ale formujo z Aziju dwójny kontinent Eurazija.
Pśi dalšnej organizaciji su stojali Turjanarjam wósebnje Manja Lobeźic a Denny Ulbrich z Hochoze, Verena Lehmannojc z Bórkow a Ricardo Lehmann z Brjazyny wót boka młoźinskego aktiwa pśecej z dobreju radu k dispoziciji.
To pak jo se dotychměst w prědnej połojcy togo lěta skóro wšykno mimo kuliło dla korony.
Na gluku wupomaga jomu kněz STAŃ, kenž balo z nogu pśiwzejo.
Teke jadna druga kista stoj we wobłuku zachoda radnice.
Bog ten Kněz jo nam za to dary a talenty dał, a tu notnu sćerpnosć a tu notnu wólu.
Nan: Jo, to móžo; pśeto joli až wón je njebjerjo, ga spóžera je mórjo; pśeto gdyž se łoź rozłamjo, ga sypnjo se wšykno do mórja. 
Wobej stej tak małkej a njewažnej, až jeju zwoprědka doceła njewumarkujoš.
Ale wón njejo za to wutwarjony, aby mógał hyšći dešćowu wódu transportěrowaś.
Stare rucnikaŕstwo, małe a wjelike zwěrjeta a stare awta móžośo woglědaś.
Ale tśeśi źěl wopšašanych jo był distancěrowany a měnił, až skerjej nic.
Granicujo z Kujawskeju na pódpołdnju a na pódwjacorje, z Pomorskeju na pódpołnocu a z Mazowskeju na pódzajtšu.
Gaž tamkor do Pieštanow pśiźoš – wšojadno, lěc z lětadłom až do Wiena, pón z taksu dalej, lěc ze śěgom až do českego Breclava, a pón dalej z taksu, abo z awtom abo busom –, njedostanjoš jano kluc za twóju śpu, ale teke ned łopjeno z twójimi prědnymi terminami a nadawkami.
Pód tom rozmějo wóna drastwu z elementami serbskeje drastwy, ak se góźi za wšedny źeń, což nastupa wjeźenje pśirěza, proporcije, wušywanki a zestajenje musterow a barwow.
We wokrejsu SPN su se toś wumyslili ideju, dobyś młode gójcowki a gójce, aby pó studiumje how załožyli swóju praksu abo dalej wjadli a pśewzeli něntejšne gójcowe abo zubnogójcowe prakse.
Ten wobraz jo pótom dostał ako dar O.
Tina njamóžo se doźiwaś.
Majski bom w Janšojcach.
Kśe na kuždy pad tomu zadoraś, až se how spekulěrujo ze zemju.
Ako mója duša we wjelikich tšachach běšo, spominach na Kněza, a mója pšosba pśiźe k tebje.
"Mamy tśi tśeśe rědownje, jadna z nich jo kompletnje serbska rědownja", jo rozkładła wjednica šule Manuela Schichanowa.
"Pśedsedaŕstwo Domowiny jo dejało rozsuźiś, a wóni su to cynili."
Na tu namšu pśedslědnu njeźelu jo mimo Groźćanarjow wjele luźi z drugich jsow wósady pśišło, z Janšojc, Drjejc, Turjeja, Barbuka a z Mósta, dogromady jadnab 90. Mjazy nimi jo była radna licba tych, ako su we februarje togo lěta z fararjom Kśenku drogowali do Israelskeje.
W lěśe 1975 jo se wóna zachopiła, a w tych zachadnych 20lětach su žedne tysace luźi pśišli na te serbske źiwadłowe wjacory w Hochozy, Turnowje, Chóśebuzu, Strjažowje, Janšojcach, Mosće, Miłorazu a drugich jsach.
Bog ma teke rozym, mysli, dokulaž my lazujomy pla Jezajasa (55. staw); Bog powěda: »Móje mysli njejsu waše mysli a waše drogi njejsu móje drogi.«
Hympaty kónik se změrujo.
Albert Hofmann jo wótrosł ako nejstaršy wót styrjoch bratšow a sotšow, jogo nan jo był rucnikaŕ.
Z 22 ptaškami, sněgowym źědom a póbratšom jo to prědny swěźeń nowego lěta.
Wěcej njejo było.
Toś te spiwanja, kaž “Anka, buź wjasoła”, “Lubka leluja”, “Nět kwitu struski cerwjene” su byli za krotki cas tak woblubowane, až su daloko a šyroko zazněli a su wostali žywe až na źinsajšny źeń.
Casnik pak ma wjelgin dobry tip za pśigótowanje kisałych górkow, ako se źarže až do swětkow.
som była pśi jatšownem wognju.
Schadowanka
15. njeźela pó swětej tšojosći
Młoge su ned wob noc na łuce wostali, aby sebje tak zežarili dłujcku drogu na drugi źeń.
Nejwětše město pśi brjogach Barentsowego mórja jo Murmansk w Rusojskej, źož se namaka – rowno kaž w něga finskej Pječenze – stojnišćo rusojskeje polarneje floty.
Južo źaseś lět dłujko jo se wokrejs Sprjewja-Nysa procował, załožyś puś za kólasowarje pśez źěl luboraskeje góle.
Žeńska, kótaraž jo ze jsy južo wuśěgnuła, co rada měś popjelnicu swójogo muža.
Gwězdka Mója duša jo łacna za Bogom, za žywym Bogom.
Až do 2010 su se wšykne dymnice a twarjenja teje milinaŕnje wótpórali.
Wóna zgubijo swójo strowje – a zgubijo "Strowje".
Jo pśi tom efektiwnosć a konsekwentnosć měnjona?
Wumarš buźo zeger 15:00.
Tenraz njejo měł kokot taku gładku šyju ako howacej, a ako jo 18-lětny Steffen Pipka z Prjawoza za nju twardo pśimnuł, njejo se wóna jomu z gjarsći wusunuła.
Wjele jo drogował pśez Česku a Słowaksku, Francojsku a Italsku, tež pśez cełu Łužycu w lětach 1928, 1930 a 1938. Wó Serbach jo zgónił pśez swóju žeńsku.
Bomcyk móžośo něnt pó swójskem šmeku z elementami wugótowaś.
Pón powjesćo sebje jen z pomocu pśicynjonych banśikow abo drota na pśikład do wokna.
Serbske štucki w programje maju teke znate Gornobłośańske gerce Wernera Kiepera, kótarež sobotu wjacor k reji graju.
Tak som se cuł skóro juž ako jaden wót nich.
Kjarmuša
W januarje lěta 1947 smy chójźili pó štomy do góle.
Ako prědny pśiźo Wuško.
Som jej gronił, až mam hyšći wšake pšašanja a až by se rad za poł góźiny hyšći raz z njeju pórozgranjał.
Wjacor buźo z "Goyatzer Blasmusikanten", zasej w kjarcmje "Ku górnym Błotam".
Božko pak jo se něnto we 8. rědowni małko wuknikow dla serbska wucba rozpušćiła. „Jo ga tak, až njejsom teke ja pśecej měła wjeliki lušt k tomu.
Na pśikład móžośo se tam woglědaś "Pśi gaśe".
K informaciji: W lěśe 1968 jo měła Domowina 10 700 zapisanych cłonkow.
Źo jo kasa?
Zawjertni banśik k wósymce.
W Drjowku eksperimentěrujo agrarne drustwo, kak mógu ambroziju na pólach pódtłocyś.
"Wažne jo, až serbski lud pśi tom njejźo kamsy, to by to nejgórše było, což by mógało nam se staś".
Toś som swójomu kumpanoju Klawsoju wuzjawił, až jo za mnjo kóńc z kurjenim.
Na dwórje tych 17 Barbuckich pśedewześarjow su lětosa zasej wjasele rejowali, se nasmjali a mimo paleńca a likera teke kafej a druge śopłe piśa pili.
Te su se wuwili z jajkow, kenž jo znjasła kralowka.
Wjelgin mócnje zacuwaju to te wejsanarje, kenž su pó drugej swětowej wójnje ze stronow za Nysu do našeje jsy pśišli, sebje how nowu domownju natwarili a ako muse ju něnt zasej spušćiś.
W pódwjacornem stej to byłej 17. junij a 1. maj, w pódzajtšnem 7. oktober a 1. maj.
Łužyca, Budyšyn a serbstwo su něto mój dom.“
Dobry pśikład za to jo sćažka za małych bogow.
"Mója starka Monika a mója starka tśeśego naroda mě pomagatej.
Kiwuski jazor jo jaden wót wjelikich jazorow w srjejźnej Africe.
Wěmy, až w Casniku pśecej zasej słowa namakajośo, kenž njerozmějośo.
Wot januara pśiducego lěta buźo bratš Frahnow slěźiś za wětšy projekt, kenž Załožba za serbski lud financěrujo - nejpjerwjej za jadno lěto.
A teke tej jubilara stej wóstałej až do połnocy we zalu.
[...] situacije, w kótarychž nuza jo wjelika a zacwiblowanje abo tšach grozytej zežraś wěru. až Jezus wugój syna, rownož nan swóju njewěru jomu njezamjelcujo, móžo nas wuskoboźiś na case, w kótarychž smy wšo druge ako ryśarje abo ryśaŕki wěry.
Wonej napśecej wostanjotej symbol lichoty a bratšojstwa wšych Słowjanow!
Z wopłoźonych jajkow nastanu źěłaśeŕki - a gaž dostanu wósebnu picu se wuwijo z nich matka.
Ale to jo źěl naźeje, kenž jo jano małko w našyma rukoma.
Tych graśow buźo w tom tyźenju wjele, pla muskich ga jo se pśipowěźeło 24 mustwow, pla žeńskich 12 mustwow.
To jo móžno, dokulaž w Pólskej a Českej jo se we slědnych lětach wjele na pólu mjenjowědy wuslěźiło.
Wó 200 luźi jo pśišło na woklapnicu bórkojskeje gmejny.
Za wótmyslenim awtorowu jo ta papjera jaden wót móžnych modelow za wobchadanje z teju problematiku.
Wóno jo se wobkšuśiło, až kubłańske ministaŕstwo co serbsku rěc we źiśownjach dalej spěchowaś a za to wěcej pjenjez wudaś.
Njewěźe teke, chto jo ga źo bydlił.
Sćěna balona buźo se togodla pitśku nutś gjarbiś.
Wuzwólowanje za nowu Serbsku radu se zachopijo
Togodla njejo směła wjas se rozšyriś, togodla njejo nichten směł twariś.
Daj syrotam pśi tebje gnadu namakaś.
Kozel jo we tej kombinaciji wugronow póznał "pozitiwnu politisku wólu", což nastupa pśipóznaśe Serbow ako indigeny lud.
Źeń pózdźej - jatšownu sobotu (15.4.) - se pón pokažo w ORB dalšny program “Łužyca”.
Teke dalšnej mrocnika pomjenijo: politiski pśewrot a nowu šefredaktorku Katrin Čornakec, ako jo gano pśewzeła "Rozhlad".
Som dostał list wót mójogo rěcnika a ten jo pśeśiwo tomu skjaržył, pśeśiwo tomu pśedcasnemu pśewześeju wobsejźenja.
Župa Kamjeńc jo jich pśepšosyła na Domowinsku kjarmušu w Sernjanach.
Šulski amt pyta nuznje serbske pomagarje
Wjasoła reja z biśim.
Pśi tom jo serbska wucba rowno taku rolu grała ako źěło kulturnych kupkow.
K takim mjenjam słuša mjazy drugim Wölpern, což jo we tencasnej serbskej rěcy zněło: Wjelpjerdy, abo naš dolnołužyski Zasrjew pla Złego Komorowa.
NOWY CASNIK: … a co buźo ze SRWŠ w Chośebuzu?
To ma něco z tym cyniś, až njejsu pśecej na proby pśišli.
Weto jo šula mógała cołnowanje zapłaśiś wót darjenjow.
Moderatorka Marija Elikowska-Winkler jo do togo pśedstajiła wótpowědne smužki.
Do Škódowa pśijěźece dachmy flašu hyšći raz napołniś, něto běchmy wše wjasołe a naš kutšak teke.
Wóni su woglědali na Burkhof, to jo něgajšna wjas, ako jo wordowała we 50tych lětach wóttergana, dokulaž Ruse su na tom jich wójaŕskem terenje pótrjebali šyroku smugu k stśělanju.
To jogo mócnje rozgórijo, až naraz baran zeskócyjo.
Něga jo se teke pśi nas we Łužycy cesćej wjele sněga najšło a rěcki a groble su kužde lěto kšuśe zamarznuli.
"50 procentow Wam kšuśe pśilubiju", jo měnił Fabritius pśed wšyknymi.
Z takimi myslami wón pśiźe, źož łoźe stojachu abo lažachu; ale tam wón žedneje łoźi njenamaka, kótaraž do Hamburga by jěła; dla togo se wón zwjaseli.
Dokulaž we pśirownanju z wjelikimi ludami maju Serby małko luźi, ak na tom pólu źěłaju, ga jo šym wažnjejše, až ten potencial se njebroj.
Něnto pak jo chopił dalej cesćej se nad tym zamyslowaś, což su młyńske powědali: Až do kóńca lěta pśecej jaden z nich žałosnje zaginjo.
Jo było góruco źinsa.
Pśecej na dnju zawrośenja słyńca dośěgnjo słyńco na pódpołnocnej resp.
K dalšnym lawreatam słuša dr. Susanne Hozyna (w Dolnej Łužycy znata dla swójich pśednoskow za Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu, mjazy drugim wót serbskeje leksiki w nimskej rěcy Łužyce).
Tema jo pśecej "drastwa", ale se realizěrujo na wšaki part.
Tak konserwěrowany móžoš se njewšedny muster samo na sćěnu powjesnuś.
"Jo, jo nalěśe."
Za njen su měli w Domowinskej centrali w Budyšynje tśi terminy w lěśu.
To smy pśeměnili.
Šula dej byś wjelgin moderna, a za to su architekty napominane do wuběźowanja, chto se nejlěpšy model wumysliś buźo.
We 18. stolěśu su ju twarili.
14 cłonkow jo było pódla, mjazy nimi ten nejmłodšy rybakaŕ kupki Lehmannojc Max (11) a nejstaršy Reinhard Lukas (87) – jo nam gronił cłonk pśedsedaŕstwa Towaristwa serbskich rybakarjow Oliver Lehmann.
Bronisch w tencasnem politiskem a duchnem wuwiśu pó załoženju Nimskego rajcha.
W Bošojcach su měli raz wjelike towaristwo za turnowanje a sportowanje.
To jo mě luto, až ta diskusija se tak wjeźo.
Günter Zech z Miłoraza jo njeźelu był mjazy demonstrantami, ako su śěgnuli wót dwórnišća w Slěpem do Rownego.
Francojska jo teke zwězana z Wjelikeju Britaniskeju z tunelom, kenž wjeźo pśez Engelski kanal.
Sedymy źeń jo stary běłobrodaty źědk mimo pśišeł. »Hoj!«
W lěśu jo měła njewjesta nad dopaskom a carnym somotowym štałtom běły tylowy cypjel.
Ako luźe reagěrujomy wjelgin wšako: Pśiměrijomy se tomu, abo to wótpokažomy.
Wotmyslenje togo jo efektiwnjejše źěło wósebnje za woplěwanje a zdźaržanje serbskeje rěcy.
Rozmjej, gaž tuposć nejbogatšego źěla swěta wóteběra tak pómałkem – glědajucy na se bližecu, hyšći "moderatnu" katastrofu – , ga jo pšašanje, kak zewšym comy pśeměnjenje klimy, globalne wuběganje we masach, swětowy głod, brach wódy a druge wěcej dłujkodobne problemy zmejstrowaś? Nas jo rowno pódejšła jano pitśitśka togo, což južo se tšoj we drugich stronach swěta.
W młogich domach w Dolnej a Górnej Łužycy, zwenka njeje a samo w drugich krajach jo wón kužde lěto na sćěnje wisał a luźi pśez ceły cas rozwjaselił.
Se wě, až jo teke biskup nas wutšobnje wuwitał.
W Cazowje maju wěcej žeńskich nježli muskich.
Jadno z jogo slědnych žycenjow jo było, až deje na rowowy kamjeń napisaś w serbskej rěcy: Fryco Latk.
Wóna jo pśišła grajkat z mamu.
Jich derje słoźece płodowe měso wopśimjejo dosć cukora, mineralne maśizny a witaminy.
Wjele stołow jo tam, nichten pak hyšći na nich njesejźi. “Som ta prědna?” zabarcyjo sama za sebje a sednjo se ned prědku.
Na "Sprjewinem dwórje" blisko "Lizki" stej pón Dietmar Haufe a Heidemarie Dingethal wulicowałej, kak w Dešnje se staraju za pśirodu, za bóśony a w klimowej zagrodce, źož rostu stare sadowe bomy.
Pódla buźo 40 gjarncaŕnjow ze sedym zwězkowych krajow.
Kapitan tych gósći Thore Naujeck jo pśepowdał kapitanoju Serbskich koparjow Tobias Kaiseroju z Dešna wjeliki kórb połny wšakego pakosćenja z jich šleswigskeje domownje.
Mam ideju, co by se góźeło cyniś, aby se raz cełk serbskeje muziki prezentěrował.
Wobraze k tomu se tym źiśam zawěsće spódobaju, su pisane a połne detailow.
Toś te sudy su měli w słowjańskich markach nimskego feudalnego stata wobšyrne wósobinske a wěcne kompetence.
Pśeto to za jich zdaśim njejo pó pšawem, až amt swóje wudanki jano na Dešno wótwalijo.
Tulpy a narcise we wazy su rědne naglěd.
Teke gmejnski amt jo pšosbje bźeze problemow pśigłosył.
Mjazy tymi něźi 400 eksponatami su teke młoge fotografije a mólby z Błotow.
Portret tyźenja
Wón měni: Mjazsobne zmakanja a wopóznawanja pózbuźuju kśesćijańske žywjenje.
Gaž cłowjek pśiźo wót źěła, du ja do firmy, a źěłam do zeger 21. To jo napinajuce".
Teke delegaty na zgromaźinje su mógali kopicu fryšnych eksemplarow sobu domoj weześ.
"Normalnje a rowno pśi Filmowem festiwalu Nysa pśebywamy w najsańskem rumje někotare dny, pśenocujomy w ramiku festiwala a z nim zwisujucego workshopa.
A wóni su nam wótraźili", jo Końcaŕ Casnikoju gronił.
Woglědali su teke drugim wobsednikarjam firmow a paršonam zjawnego žywjenja, kótarež młoźinu pódpěraju.
Wóni ga budu pokazaś ptaškoswajźbny program za źiśi w Měsćańskej hali w Chóśebuzu".
Jo chójźił na gymnazium w Chóśebuzu.
Rybaŕ wam groni, kak musyśo wódu pśewinuś.
Te spiwy su wobźěłanja tśich basnjow wót Miny Witkojc a su nastali w kompozitoriskem wupisanju Serbskego chorowego zwězka.
Napšawdu kužda!
Stare dwórnišćo w Slěpem.
Wšykne su w nocy aktiwne.
Na nejwětšej kupje na pódpołdnju Awstralskeje, na Tasmaniskej, su byli domorodne wobydlarje na zachopjeńku 19. stolěśa wše wutamane.
Drježdźany su centralne wobchadowe kśicnišćo w Sakskej.
W Depsku su lětosa kokot tšochu hynac swěśili (3.9.).
Město stoj k tomu, až za serbsku wucbu njedeje žedne minimalne licby płaśeś.
Cłonk serbskego wuběrka SPN Rosi Tšukowa z Janšojc jo wótwardowaŕka starych a jo groniła, až k tomu dajo knigły wót Susanne Hose wót Serbskego instituta.
Dokulaž jo se Drjenojska młoźina južo wušej 10 lět pśi tej akcije wobźěliła, jo lětosa dostała wětšy pokal ako druge kupki.
Lipjanarje su za to wšake pósćili, na pśikład namakanki wót najśpy abo z drastwinych lodow, teke kuse familijowego derbstwa z kuchnje, dwóra, groźi.
Jaden wójujo wó wjeliku cesć a wó wjelike mě a co na wusokem stole sejźeś a wjele luźi pód se měś a jim pśikazowaś, a jogo mě dej we swěśe znate byś.
Jaden rozdźěl pak nadpadnjo: ta šyroka droga z Mužakowa do Zgórjelca pśinjaso njeměr a dych „měsćańskego žywjenja” do gólańskeje jsy.
 Pětko wótgroni: Takego wóstudnego źěła kśěł se wobinuś; ceły cołn móžo se z wognjom wjele lažej a gódnjej wužłobiś, ako z twójeju sekeru.
Sedymjo rejtarje a źaseś marušow w serbskich drastwach su se sobotu zmakali na sportnišću jsy.
We župnem pśedsedaŕstwje sobu wugótujo dolnoserbski pśichod.
Wudawanje tych knigłow “Pšašanja sorabistiki” jo rezultat zgromadnego źěła ukrainskich a serbskich sorabistow a znani wó tom, až jo sorabistika źinsa ako wědomnostna disciplina wó historiji, rěcy a derbstwje Serbow wažny źěl w systemje kompleksnych slawistiskich slěźenjow.
Zatamaś ga to njejsu mógali, pśeto jo se pśecej groniło, až dejmy kritiski na wšo glědaś a pomagaś brachy wótpóraś.
sobotu, 2. maja /rozhelonego
Wósebnosć togo eksotiskego płoda jo, až dajo se njezdrjały ako zelenina a zdrjały ako sad pśigótowaś.
Teke za to budu se staraś, až buźo tam wšake k jěźi a piśeju.
Partnarki resp. partnarje cłonkow su witane.
Packa rozeznawa toś te płody wót jagodow, měsna zwenkowna płodowa sćěna, płodowe měso wót wórjechow.
* 2010, bydli w Žylowje, wuknik 4. lětnika
Wětšy źěl swójogo źiśetstwa jo mały Joachim pśežywił ze swójeju stareju mamu.
Pitśku jo se wobkalił.
Pśedzachadnu sobotu jo kupka "Stara lubosć" wustupiła na tamnem jawišću, a wjele pśedawarjow kisałych górkow a drugich zežywidłow jo měło žeńske w serbskich drastwach pśi budce.
My ako młode luźe ga trjebamy jasnu perspektiwu za našo žywjenje, a my comy how wostaś.
To jo 6. januar.
Kak to cynimy, jo wšojadno.
Pśeto běšćo ako zabłuźone wójce, něto pak sćo se wrośili k pastyrjoju a doglědowarjeju wašych dušow.
Toś maju w Prjawozu dobry dorost (Nachwuchs), aby how zapust a teke kokot dalej wostałej.
Tak ako druge kjarcmarje w kraju móžo teke Christa Halkowa z Groźišća stoły wót blida spóraś.
Volker Reiter, direktor festiwala, jo wjelgin za to, až kupki z wukraja se zapśimjeju pla "ProEtnica".
Dalej informěrujo medije wó serbskem žywjenju w měsće.
Tak wobchowamy drastwinu kulturu we něgajšnej kompleksnosći a spominamy na serbske žywjenje pśed něźi sto lětami, ako jo se źinsajšna forma wuwiła.
Nejžpjerwjej to naźěłam k zapustam, což njejsom mógał lětosa zwónoźeś.
K tej familiji słušatej něnto togo syna Daniela syn, 17lětny Tobias a 10lětna źowka Sofija.
Kupka KULA BULA jo wudała nowy album z titelom "Jaromir".
Wóni su jomu raźili, aby wón na tom městnje dał natwariś grod ku cesći kśesćijańskego Boga pśeśiwo tatańskim pśibogam.
Togodla deje take njerodne statki se naglědaś ako skazba zgromadnego žywjenja we regionje a kradu mócnje a zjawnje se zatamaś", jo Statnik dał k wěsći.
Bernadette a Benedikt-Rafael Filterojc z Knorawy mažotej butru na skibki.
Z togo móžo wurosć dobre serbske zgromadne mustwo za Europeadu.
Gaž su kśěli ryby pó łojenju dłujko pśi žywjenju źaržaś, su je w rybacnem kašću, we zasajźbje chowali.
To pak móžo – ako smy teke słyšali – teke hynacej byś.
Ten jaden film, ak jo z kulturnego archiwa Serbskego instituta, jo nawjerśeł Cerny z Gór gromaźe ze Změškalom z Pragi.
Ně, serbski w šuli njejo wuknuła.
Kaž teke južo jogo nan Karl Andree jo Andree głownje na polu geografije slěźił, a bywał pśez jogo etnografiske slěźenja teke daloko znaty.
Luźe su wjasołeje mysli a swěśe w dnjach karnewala až do zajtša.
Z mójimi sobuwuknikami smy 2013 pěśźasete abiturne zmakanje pśewjadli.
Chto pak to rědnučke pomjenjenje »Stalinowe wobryce« wunamakał jo, njejo mě znate.
Teke kokot źiśi buźo.
Te wěnki a palmowe gałuzy kopicowachu se na kóńcu togo dnja pó cełem familijowem zakopowanišću.
Hynac ako carne kurjetko som serbsku rěc w mójej familiji zasej slědk na swětło spóraś mógała z tym, až som ju nawuknuła a z lubosću woplěwam.
Wotegrono: Jo, my mamy w našych 15 kupkach w župje něnto 6 nowych pśedsedarjow, a to w Tšadowje, Zušowje, we wobyma Lubnjojskima kupkoma, w Lubinje a Běłej Gorje.
Studenty su póbyli južo we zymjem dwa dnja w Dolnej Łužycy, su pśišli sebje woglědat wšake, což ma cyniś z našeju dolnoserbskeju drastwu.
Kšywo jo źěrate, ako by na njom něga groch młośili.
Toś to góle musy rubiško źowki wódnego muža namakaś.
Pśedstaj se, až by był małe zwěrjetko.
W pisnem źělu jo dobydnuła Hanna Huchacojc z Dolnoserbskego gymnaziuma.
29. januara w Borkowach/Burg (młoźina), w Barbuce/Bärenbrück
Mjazy tymi prědnymi źiśimi su byli na pśikład Maximilian Gräf, Anna-Tabea Augsten, Paul Lange, Annemarie Ludewig, Isabell Berki a Christopher Paprot.
Gaž law abo druge rubjažne zwěrje napadnjo, zašćitujo swóje młode z tym, až derijo z kopytami.
Njestatki w Barlinju a Drježdźanach
Wona jo mě pśecej zasej wobglucyła a mě trošt dawała, ako som była w cuzbje.
Ku kulowatemu blidoju su se zmakali filmarje, rozgłosowniki, zajmce wót załožby, Domowiny, Serbskego instituta a Dolnoserbskego gymnaziuma, aby se pód moderaciju Grit Lemke rozgranjali wó móžnosćach, dokumentěrowaś dopomnjeśa serbskich casowych znankow, wósebnje maminorěcnych staršych Serbow.
Zachopjeńk měrca su kśěli z Vattenfallskimi zastupnikami se zmakaś na rozgrono.
To pšaša se Karina.
Won jo dobry znajaŕ dolnoserbskeje rěcy.
Pśi tom njejsu jano pódla byli Borkowarje, ale teke Wjerbanarje, Rubynarje, Smogorjowarje, Dešanarje a druge.
Budu mjenjej płaśiś za kita
Což młoźinu nastupa, cu ja, až se wóna ako drastwowa kupka teke w drugich wjaskach na swěźenjach pśedstajijo.
Wjele pjenjez su inwestěrowali a teke swój dowol za lětosa.
Kak jo to tšojenje wótběgnuło a dla cogo se take cyni, to jo nam wulicował wjednik kupaŕskich rybakarjow Alexander Wach.
Tu samu organizěrujo jich zwěstk Łužyska runda (Lausitzrunde).
Jo, młody Chóśebuzaŕ jo sebje wjele pśedewzeł.
Kak se słowjańske kraje sami a wót tśeśich pśedstajaju w medijach a pśedsudki, to graju rolu pla nowackow.
Wšykno to nejlěpše su jomu žycyli towaristwa a kupki ze jsy, faraŕka, Domowinska župa, krajny raźc Harald Altekrüger, šołty ze susednych jsow a teke serbske koparje.
Znamje casa stoj skóńcnje teke we wjelikej politice na zmócnjenje demokratije, samopóstajenje a sobu gótowanje.
1945 kóńc drugeje swětoweje wójny, w kótarejž jo padnuło wěcej ako 30 muskich ze jsy.
Žedne tysace to južo su a k tomu pśiźo hyšći wjele wěcej takich, kenž maju tak mjenowane „krotke źěło“.
Kužda kupka ma pak drugi zakład, druge stawizny a drugu góźbu, cogodla su zachopili, k jatšam spiwaś.
Na Dešańskej rejowańskej žurli teke napšawdu jo było něco k wobglědanju.
Lazowarje su byli pšosone, jich mjenja wugódaś.
Smyckowańska sezona trajo wót apryla do junija.
Kuždy, kótaryž co pśinawuknuś abo kenž co wuknuś serbski cytaś a zwucowaś, pšawje serbski powědaś, jo witany.
Chtož co se te dalšne objekty woglědaś, namaka je w interneśe.
Spiwajucy jo se wuźěkował tym, ako su jomu byli dobre pśijaśele, ale njejsu wěcej mjazy nami.
To jo na kuždy pad wažnjej ako mambo!
Co ga som zgrěšyła, až nět mě how biju?
Smej piłej zelowy tej.
Teke pśednoski wó strukturje šulstwa w Šleswigskej su słušali k tomu.
To prědne pśeměnjenje ma cyniś z pśiźenim prědnych rolnikarjow, kótarež su pśed 9. 000 lětami wujšli z Anatolskeje a južo pśed 7. 500 lětami se wusednuli w Pódwjacornej a Srjejźnej Europje.
Něgajšne pówitańske twarjenje w Gołkojcach budu wótryś.
Bramborska wobzamknjo swóju prědnu serbsku kazń
Njejo nam bźez zmysła w bibliji gronjone, až Swěty Duch jo wjadł Jezusa do pusćiny, źož jo wóstał styrźasća dnjow (Lk. 4,1).
Mimo togo stej awtorce zapśěgnułej notne metodiske elementy A-fible.
Z njeju pak jo wóstało w pšawej měrje! 
Za źěłodawarje, na pśikład mjeńšynowe šule a domy za woplěwanje starych, jo njejasnje było: Chto pśiźo pónjeźele na źěło?
Město togo wjele konwersacije a nałožowanje rěcy.
Ako inspiraciju su pokazali nowe drastwine źěle a su diskutěrowali wó nowych wuwiśach teke w tradicionelnej serbskej drastwje.
Jo Dolnoserbski gymnazium šula ze serbskim profilom?
Kuždy smějo swój pomocny srědk a swój bant domoj wześ.
Kubłański wuběrk Serbskego sejma jo se schadował.
To źo tak: Trjebaš butrowe placki.
"Ja som cuła, až cu lubjej něco z mójima rukoma źěłaś a gótowaś".
Nejpjerwjej musymy rozeznaś lazowanje wót pisanja.
Kněni Kraftowa, Wy sćo nowa wjednica Nimsko-serbskego ansambla Žylow, kótaryž ma wušej 50 cłonkow.
Take wobmyslenja a teke tšachy su byli na Domowinskich zgromaźinach a hynźi k słyšanjeju.
Wjelk jo śi pópadnuł.
»Móžomy wšuźi naše namše źaržaś«
Ja wěm, až wjele Žylowari lutujo, až zal zajźo.
To njejo wšak prědny ze serbšćinu zwězany projekt zwěrjeńca.
Kněni Bejmina z Worjejc (napšawo) a kněni Tšejkowa ze Zabroda.
Hyšći wokoło 30 cłonkow jo měła až doněnta Domowinska kupka w Radušu.
"Teke burske drastwy pokažu zwězanosć z domownju".
Z tym motiwom kśě skóro teke blidowe rubiška (Tischläufer) póśišćaś.
Ale snaź buźo se tam na pšawniskej rowninje něco pśeměniś, to jo nanejmjenjej naźeja Julije.
Ale smy měli teke móžnosći z wucabnikami a wucabnicami abo z drugimi wuknikami se wuměniś.
W běłej liturgiskej barwje ze serbskim špruchom „Kristus jo górjej stanuł“ buźo wótněnta wužywane za jatšowne serbske bóže słužby.
Ako jo wšykno było docynjone, jo brachowało jano hyšći na šlawchoma a wobrycoma.
Wěc jo zestarjona a wše pomjenjenja maju jano hyšći historiski wuznam.
Maś kněni Langoweje jo kužde lěto adwentski wěnc wiła, kenž jo we jśpě powjesyła a na njen wafle pśiwězała.
»Pójź ze mnu pit«, jo wołał jaden w tej góspoźe.
Pětšowy głos klincy měrny a późibaty.
Lětne casy se pótakem w tropach na temperaturach njeorientěruju.
Źinsa ceptarje a wukniki jsy Scuol se cełe lěto na to pśigótuju.
Kostrewa, zagronita za serbske nastupnosći K.
Kupaŕske rybakarje, wó 30 mužow a jadna žeńska, maju teke wjeleserake towaristwowe aktiwity.
Mjazy tymi jo pla nas był wjeliki parnik za kulki.
W nalěśe planujotej "Pśěza" a "Kula Bula" wustup na Słowjańskem groźišću w Radušu.
Rowniske źiśi su grali tu bajku wó rěpje.
"Měj źěk, jatšowny wuchac!" "Mysli se na to: Twój źěk dejš wopokazaś z pěśźaset wupyšnjonymi jatšownymi jajami!", wuchac jej pśiwołajo.
Buźo-lic se jaden wót nich spěraś, ga móžo z tym tu cełu wěc bejnje póśěžyś.
Ta organizěrujo a pśigótujo wšake kulturne zarědowanja a programy.
Hodlaŕ spěchujo śělnu a dušynu rownowagu, změrujo duch a ma pozitiwny wliw na naše nerwy.
Prědnu sobotu we februarje pśiducego lěta buźo we wjelikem zalu Serbskeo kulturnego centruma w Slěpem (župa Běła Wóda/Niska) wjasoły ruš.
We tej co kužda njeźela nas chylku rozwucowaś.
Pytaśo hyšći za originelnym darom ku gódam?
Som šeł pótakem k tej wušywaŕce.
Zgubjone su teke lodki z drogotnymi serbskimi drastwami wót prědownikow.
Ku gratulantam jo słušał tež Beno Knop z Trjebina.
Kak su pśi Was w Drjejcach wupadnuli?
W górjejcnem źělu groźi te flawšowate kjarliki w nocy spě.
Wobej matej južo wušej 13 000 dypkow na swójom konśe.
W měsće maju južo wót lěta 2002 koncept, až dej se do lěta 2015 9.000 bydlenjow wótryś.
Prefikse a-serije se zwězuju ze wšymi transitiwnymi reprezentantami a reprezentantami klasy wótglědanych cynow.
K tomu su pśišli fachowe šule a socialne zastaranje.
Wón by wzeł »mamu«, »starku«, »moterku« abo »góspozu«.
Chórobna sotša scynijo kradu śěžku šorcu na nju.
Concepción jo město w pódpołdnjowej Chilskej.
Za spiwańkami a notowym zešywkom za "Lutk 1" mógu wšykne ceptaŕki a ceptarje serbšćiny za zakładnu šulu tak ako wótkubłaŕki a wótkubłarje pla ABC pšašaś.
»Wěsćo, co som njedawno wót posta dostała?
Zatša jo mama póglědnuła nutś: „Jo ta Margrit pśi tebje?“ „Mója starka njejo mě žednje pśeraźiła“.
Wlěśe 1911 jo jich było wokoło 120, což jo financielne móžnosći towaristwa pśikrotcyło.
Strukturna změna: Chto dej tu wócku do ruki weześ?
Gratulujomy
Kněz jo pó wobjeźe zasej z njeju rejował a wjelgin pšašał: »Wotkul ga sy?«
»Kogo sy pšosył z tobu sobu hyś?«
Na drugem boce su natwarili sceneriju, ako wuglěda kaž něco, což na pšawy swěźeń pšosy: Gril z kijaškami za jěšnice, pón tam stoj teke prastary piwowy kašćik z flašami, ako hyšći wjelgin staromodne zacynjaki maju, a na stole sejźi ako gósć kanclaŕka Angela Merkelowa.
Wóni stoje pó jadnom abo w chlimpatych wokołkojtych granach.
Licba tych psow a psyckow wšakich rasow buźo w Chóśebuzu pśecej wětša.
Pětš jo zazdaśim w myslach dalocko pšec abo njoco wóny wěsty ton wót Kariny słyšaś.
Kwalita tych rybow jo wjelgin dobra.
W Škodowje: Mjazy Fridu Matušoweju a jeje cłowjekom jo to grono pśecej serbske.
Teke z ladinskim kolegu jo mógał se wuměnjaś.
Pagel: Problem z wuglom jo wjelgin komplikowany.
Wulět
Su póla ale byli wesrjejź wuše, jo było tam móžno wóraś a seś.
Lěcrownož tšachota jo, až na kóńcu stoje zasej jano jatšowne jaja we srjejźi.
Wón groni, až ma ju wót starego Griba.
Zły duch ma winu, až gólc se raz slini a ze zubami škripoco abo pšosty lažy na zemi.
Eva-Maria Stange jo na zgromaźinje wobwěsćiła, až sakske kněžaŕstwo co serbsku rěc na wusokem niwowje spěchowaś a trjebne financěrowanje wobstaraś.
Karlo Jordan w Popojcach – ceptaŕ mj. dr. w rodnej jsy a we Wusokej, docent na Serbskej ludowej uniwersiśe a dešankojskej rěcnej šuli; Maśicaŕ, sekretaŕ Domowiny a chóśebuski župan
Ako su wuzwignuli, źo wó něco pódobnego tomu chójźenju do sawny.
Wón póchada ze Serbiskeje a juž někotare lěta w Lipsku bydli.
Móje znaśa pólskeje rěcy ga su za pótrjebnosći našych pśijaśelskich zmakanjow dosegali a wěcej teke trjebał njejsom.
Dlej ja howko njebudu!
To jo se stało slědny pětk, 13. julija.
We wósym kapitlach pišo wó swójom žywjenju, statkowanju a basnjenju.
To pak njegroni, až njejo wótergi raz lěpjej mjelcaś.
Kněžo, dajoš mě z wjaselim spiwaś wót twójich statkow, a chwalim źěło twójeju rukowu.
Wóni pśewóźuju zapustojski pśeśěg.
To jo teke był taki nałog.“
How cu sobu pomagaś, tak ako mógu.
Na gluku jo faraŕ hyšći pitśku žortował.
Wětšy źěl Žydow jo kralow z dynastije Herodesa wótpokazał ako wót Roma pódpěrane „połžydojske“ cuze kněžarje.
"Smy wósebnu źiśecu rejowańsku kupku ekstra za ten wjeliki zapust zarědowali a wjele za to wabili.
Wón móžo do kontakta ze swětom duchow pśiś.
Wona jo była filialny zawod wót Lokalbahn Aktien-Gesellschaft w Mnichowje .
Se groni, až jo how "parla słowakskich kupjelow", mjazy tymi 17 wětšymi a 8 mjeńšymi kupjelami.
a z teje zawiny njemusymy w demokratiji nikogo wó dowólnosć pšosyś.
Jogo běła broda sega jomu až na pas.
(dalej wót 8. boka)
Mě zmakajośo połdnjo wence na pólu.
Jo se bójał groznych tšašydłow, kótarež su kuždu noc w jogo śpě tšašyli.
"Chto smějo stupiś k Bóžemu blidoju?" 
Toś jo naša mama telefonowała dla awta.
To som weto gótował a som slězy njogo wóstał.
W lichem casu jo Veronika rada w zagroźe, ako jo blisko Sprjewi w měsće.
Ku tej góźbje se na tom dwórje rozglědujomy a se zaběramy ze źěłom tamnego towaristwa a ze žywjenim a statkowanim Hanza Njepile.
Pśeto wóna wugbajo, až mamy wěcej energije a smy lěpjej motiwěrowane, swóje nadawki docyniś.
Jo, lubše luźe, to jo to a wšo.
Śěło zazdaśim njabogego su połožyli do kašća a su jen pśenjasli do wejsańskeje cerkwicki.
Tuchylu su tam mjazy drugim napisane terminy za lětosne młoźinske zapusty a teke za camprowanje.
Za jeje zdaśim jo dało dwě tšojeni, kótarež stej serbsku rěc pótłocyłej.
Na knigłowu premjeru wutšobnje pśepšosyjotej Ludowe nakładnistwo Domowina z Budyšyna a redakcija Serbskeje Pratyje.
Dnja 21. nowembra smy kśěli z našymi towaristwowymi cłonkami do Bórkow jěś, aby se gromaźe na cołnowanje z warjonym winom wupórali.
Wjelike serbske swěźenje, reje a gósćiny ‒ z tym jo něnto kóńc.
Ten kněz major napisa ned protest a wšykne cłonki we towaŕstwu jen pódpisachu.
Tak swěśimy jatšy, ned w maju se swajźbaŕska sezona zachopijo.
Sejźecy źins we »Złotem plonje« na toś te case myslił som.
Toś ten fyzikaliski efekt móžomy źiśam z pomocu eksperimenta z wódu pśedstajiś: Napołniśo šklicku až do połojce z wódu.
Pótom dajomy jomu tšošku pśischnuś.
Ta jo stara a jěderna.”
Togodla jo tam dobry wuglěd pśez kraj.
Serbski institut a strukturna změna we Łužycy
Młoge su mě to gronili, nic jano Domowinske a serbske luźe.
Oppermannojc z Borkow.
Lětosa stoj bajka „Dwanasćo mjasecow“ wót Bóženy Němcoweje we srjejźi.
Zymny muž stoj za płotom z chóžyšćom a z kłobykom.
Nejlubjej by Julija se pisała "Běrinkowa", teke we wupokazu.
Pśi tom jo wjedro za lěśojske mjasece pśeliš chłodne, tak až žni pomałem zdrjaju.
Som wjelgin rada źěłała ze źiśimi w horśe, w šuli a pón w Rownem teke w źiśowni.
A wjele napšašowanjow wót priwatnych wósobow jo tek dostała a nadalej dostawa młoda lubnjojska designerka Sarah Gwiszczojc, ako za to znata jo, až ze swójim labelom "Wurlawy Spreewaldfashion" tradicionelne serbske drastwy z modernym designom zwězujo.
Młogich jo zwězało teke zgromadne źěło.
Dokulaž jo to raz była wusoka rola, jo tam pśecej sucho.
A ned su wopśestali financielne pśipłaśonki z boku pšuskich wušnosćow.
Nejwětšy późěl na wšom ma z jaden milion markami kuždy tyźeń Tele-Lotto a to južo někotare lěta.
Tśeśina wušych šulow zewšym njepóbitujo frizišćinu.
Za cas zasedleńskeje politiki Bjedricha II. jo kralojski generalny konsistorium 1753 Zakaznjarsku koloniju załožył.
Na tych luźi co CCP na městnje wopomnjeś, kótarež jo něga było typiske popajźeństwo za wuběgańcow z DDR a kótarež jo źinsa wopomnišćo.
Krabat wšak jo wěźeł radu, jo zaborbotał swójo guslowaŕske gronko, a južo jo za nima była gusta kurjawa, pśez kótaruž njejo pśegónjowaŕ mógał jeju wěcej wiźeś.
wót 11.25 do 11.40 góźin:
Kulowaty zapust – to ga groni, až teke ženjone su pódla.
Což jogo pśichod nastupa, njewě hyšći, co jo jomu pśisuźone. »Rědnje by było, gaby mógł se do domownje nawrośiś, ale wšykno jo wótwisne wót togo, lěc namakajom how źěło.«
Pětš bu chowany w popajźeństwje, ale wósada jo se stawnje módliła k Bogu za njogo.
Kaku barwu som wzeła?
Sobotu buźo „štapanje rybakarjow“ w tom gaśe.
Wy ga sćo byli teke hejnak zawrěte a we źěle bejnje we wuskosćach.
"Až serbska rěc a kultura jo w Bramborskej jo žywa wóstała, za to mamy se źěkowaś serbskim wobydlarjam Bramborskeje, kótarež su ju až do źinsajšnego dnja zachowali, njeglědajucy na wjeleserake wopytowanja serbski lud asimilěrowaś".
Toś te měli se spěchowaś, wacej pózgubijo se kulturna wjelebocnosć.
Móžomy zas domoj hyś.“ Pówójnska generacija słyšy: „Pódzajtšo a pódwjacor stej swóje broni połožyłej, samo Barlińska murja jo se wótpórała.
Namakałej stej jen nan a jogo towariš, ako stej pó pušćenju z wójnskeje popajźi ducy nocowanje we fabrikowej hali pytałej.
Śěžke źěło - dobra jěsć.
Tobias Hentschel jo gronił, až licba wuknikow pśiběra.
Pśedstajenje knigłow
Filmowy festiwal w Chóśebuzu
Akle jaden drugi eksperta jo tu wěc wugódał: Tam jo stojało "Erteffeln"! Derje, až Wilfried Halbaš njejo se zawcasa powdał – to słowo stoj za kulki.
Cyń rowno tak ako na wobrazach wiźiš!
Móžomy groniś, až su se wóne spiwy we Serbach w Dolnej Łužycy adaptěrowali.
Musy se twariś hyšći domcyk a sajźaś bomk.
Łukow pomjenjujo se teke starego centrum do Dolneje Łužyce.
Kjarcma njejo łoni była pśepachtowana, dokulaž ten slědny pachtaŕ jo z gmejnu procesował.
NOWY CASNIK: Kak wuglědajo z pjenjezami za gmejnu samu?
Hantšo­Hanowy pśinosk na pólu wustneje tradicije pak ma až do źinsajšnego cele wósebnje wjeliki wuznam.
W drugem měrcojskem tyźenju njejsu hyšći pla nas napšawy płaśeli, ako je něnto mamy.
Nejpjerwjej su tam pak wustupili Brjazyńske - Witajwukniki z 2. a serbšćinarje 3. lětnika – pśed wjele pśiglědarjami.
"Nejmodernjejše technologiske rědy su se wužyli pśi nowej wustajeńcy," jo zdźělił wugótowaŕ wustajeńce Ulrich Hermann z Münstera, cejegož architektowy běrow jo dostał nadawk wjeliki projekt pśewjasć.
1,75 miliardow dostanu zastojarje elektraŕnjow we pódzajtšnej Nimskej, MIBRAG a LEAG.
Njemyslim se, až ta wósebna situacija jo nerwoznosć pówušyła.
Kak dłujko warnujo napšašowańska akcija a gdy budu prědne rezultaty pśedlažaś?
Něnt ga jo wjas južo wjele lět pśibita městoju.
Bóžo, my mamy pśed wócyma, což luźe mógu jaden drugemu nacyniś.
Pótakem som 1. oktobra 1961 zachopił ako referent za serbske pšašanja pśi chóśebuskej raźe wobwoda.
K tomu se jě sušone měso a kisały kał.
Allegra-Witaj!
Wuglikowy dioksid jo bźezbarwny, njewónjaty płun, kótaryž jo śěšy ako powětš.
SPRACHZERTIFIKAT NIEDERSORBISCH 2019
Wóni woplěwaju naturu pśed škódu a sajźaju ryby do rěki, a to wucynijo Błota atraktiwnjejše za turisty.
Godowny wjacor, ten wusoki pyšny dom z tymi swěckami.
Gdyž jo se sobotu, 22. julija, pśedstajiło na BUGA w Chośebuzu město Grodk, su byli k wiźenjeju teke serbske drastwy z tych stron.
Załožyli su tam wětše městno z bomami a wšakimi kśesćijańskimi figurami, źož swěśe pśi wšakich góźbach namšu pśed towzyntami wěrjecych luźi pód njebjom.
Dešćowa wóda njehuběgnjo tak malsno, ako mój lud mě zabydnjo.
Njeźelu, 7. 10.:
To su wšykne bajki, kenž stoje w knigłach.
Něgajšny šołta Fryco Wojto jo Erwin Hanušoju se źěkował.
W tom su se wěsće wšykne wobjadne, kenž to serbske lubuju a na to gjarde su, až su serbske.
Sněg jo se pśilipował k drjewjankam spózy.
Na pśikład su luźe se myslili, až tak se zadoraju bólosćam maśerje pó póroźe abo wónjanje z guby abo až góle do póstole mokśi.
Ale pśez to, až WGT lětosa korony dla wupadnjo, wótłamju za hotele, kjarcmy, kluby a wobchody w Lipsku nabranki w milionowej wusokosći.
Te "bazaltowe orgele" su južo dogótowane, ta "grota" dej byś gótowa k swětkam a źěła za most traju tšochu dlej, dokulaž tam su žywe rědke njetopyrje.
Mimo cołna to njejźo.
Hartmut Leipner wót Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi jo powědał, pózdźej su pušćili módre, cerwjene a běłe balony do njebja.
Tu brošurku, kótaraž pśedlažy w tśich rěcach – dolnoserbski, górnoserbski, nimski – móžośo se na internetowem boku Domowiny wólodowaś.
Se myslim, až jo se ta droga teke Jurjeju Kochoju derje spódobała, dokulaž jo ten titel jogo romana “Mjazy sedym mostami” tak nastał.
Som dejał samo namše měś we tej rěcy (rozmějo se, až prjatkowanja som cytał).
Lětosa wšykne struski a druge rostliny wjelgin rědnje kwitu.
Komedianty z Chrosćic/Chrostwitz su nazwucowali nowy kusk.
Kak na to glědaśo?
Teke w Dolnej Łužycy – kaž how na pólu mjazy Wjerbnom a Bórkowami we wokrejsu Sprjewja-Nysa – žněju tuchylu trajdu.
Gaž se pšawje dopomnjejom, su to: nimski, engelski, pólski, finski, hungorski a teke česki.
Źo se zachopijo korupcija?
Wjas jo nejdalej pódpołdnjo lažeca wjas trjebulskego kněstwa a tudy jo serbska rěc se nejdlej zeźaržała, někak do 1830tych lět.
Raz jo mě pósłała, aby Grochowym něco donjasła.
Ale, až musy se z tym taki „wusoki gremij” zaběraś?
Wšykno, což twója ruka chopijo, tomu nałožuj swóju cełu móc.
Knigły nic njepłaśe.
Pótom su se wšykne zasej wupórali, do dalšneje cerkwje.
Łopjena topołow ceło lažko knykocu.
K njeźeli šćipjeła k wobjedoju, to jo něco było!
To se wě, až ma se pśi tom kšuśe glědaś na wšykne póstajenja a pśedpise, ako su notne za take zarědowanja wence pód njebjom.
W programje mam zaplanowany woglěd J. Kochoju k njomu doma, nejpjerwjej se pórozgranjajomy, pón dej nam něco pśedcytaś.
pónjeźele, 2. nowembra /młošnego
Jo ga pśecej lěpjej, to zawcasa cyniś.
W Górnej Łužycy su kóńc maja serbske pismo na wejsnych toflach wucarnili.
Něnto maju źiśi swójogo partnarja z drugeju kórtku namakaś.
A toś smy samo pśi nišych temperaturach drjewjanki na bok chyśili a w štrumpach grali.
Małe graśe móžo pśecej zasej se graś a dłujke pśigóty njejsu ..
Kótary cłowjek jo mjazy wami, kenž sto wójcow ma a jadnu wót nich zgubijo.
Wón jo kśěł, aby luźe jogo zrozměli a spóznali, chto wón we wěrnosći jo a kak wažne jo za wójce a luźi, měś pšawego pastyrja.
Dolna Łužyca jo měła tśich – gronimy raz – wjelikich wuměłcow.
Aby mógał hyšći něco rědowaś w „dobrem casu“, gaž nuza njepóžrějo wšykne kapacity, co Nedoma něnto južo koncepcije za cas wót 2024 wuźěłaś.
Na tej šuli z humanistiskim a pśirodowědnym profilom maju něnto wokoło 400 wuknikow.
Som tichtowała.
W lěśe 1991 su sobuźěłaśerje nowego amta Zwězkowego zagronitego za pódłožki statneje bźeztšašnosći něgajšneje Nimskeje demokratiskeje republiki do měchow nasypane góry papjerow do Frankobroda nad Odru pśewjadli, aby je tam zdźěłali a zjawnosći spśistupnili.
Wóna wjeźo interesěrowane drogowarje k šesćim nejwětšym serbskim sedlišćam we staśe South Australia.
Zgromadny trening jo nawjedował Frank Ričel a jomu jo był k pomocy Horst Krawcyk.
Co sćo cynili we tom casu? Z Janšojc som dostała list.
W rubrice "Stawizny twóriś" namakajo se tekst w dolnoserbskej rěcy.
Z tym, tak by jaden se mógał mysliś, ga su wše problemy w tej jsy rozwězane, kenž su zwězane z wumjetlinami.
Ako som ju pózdźej hyšći raz pózmakała, jo źěłała ako wobstaraŕka seniorow.
Hustetojc: Smy se prědk wzeli, až dej byś PRATYJA na zachopjeńku nazymy na pśedań.
Trunta běšo je pósłał. – Góńtwarje kśěchu zasej raz do Žylowa pśiś a telefonowachu na Truntu.
Spódobali su se jima Wunderowe artikle a te Rěcne wurywanki z Prjawoza.
Naše wobydlarje maju dosć wót togo zogola a procha z bliskeje wugloweje jamy.
Njejsu ga jano musali te serbske drastwy do Kölna sobu wjasć, ale te źowća teke woblekaś.
Prědny lětnik jo w slědnem šulskem lěśe 2018/19 nowu wucbnicu, źěłowej zešywka a wobrazowe aplikacije pó koncepśe WITAJ za serbšćinu "Lutk 1" dostał.
Zastupniki Domowiny kśě se zmakaś z bramborskeju ministaŕsku za kubłanje Brittu Ernstoweju – planowane rozgrono dla ewaluacije serbskeje wucby se tuchylu wótgłosujo.
Naraz znowa woła, z wusokim głosom.
Teke we Witaj-źiśownjach felujo personal.
Kuždy, kenž ma 13- do 18-lětnych doma, buźo how pśigłosowaś.
Jo, teke how ryjo Twója smjerś dłymoke rany.
Pětš ženjo malsnje.
W Janšojcach jo se naroźił Benjamin Běgaŕ, dolnoserbski faraŕ, spisowaśel a kulturny procowaŕ .
Wót twardnicy sem, Strumica běžy we wjelikej dolinje, nježli až se do rěki Struma wulewa, kótarejež głowny pśiběg wóna jo.
Chtož se zbywa wužywanja handyja abo computera we wólnem casu, ma wěcej casa za direktny kontakt k nejblišym a drugim luźam.
My how we Łužycy smy žywe pśi granicy do Polskeje a Českeje.
To jo źiśecy musical.
Fontane w fotowej wustajeńcy
"Wašo grono jo mě pśeliš pesimistiske!", jo wón wót górjejka pśiwołał tomu Wjeseli.
Na kótare krejz luźi Dima se wusměrijo?
A se wě: Teke te turisty se kradu wjasele na te cołnowe jězby pó Błotach, mjazy nimi teke Ingo Roth ze žeńskeju Cornelia z Durinskeje.
Pópšawem jo to logika boulevard-casnikow.
AŽ JO BYŁA NA DRUGEM dnju februara w Chóśebuzu, a to w domje Serbskeje rozšyrjoneje wušeje šule „Marjana Domaškojc“, prědny raz Serbska narodna zgromaźina w Dolnej Łužycy — wó tom smy slědny tyźeń w Casniku južo krotko pisali.
Togodla njejo se wěcej mógała jano na doktorske źěło koncentrěrowaś.
Móje druge pśiswójźbne su teke měli nazgónjenja ze Žylowom, we wójnje.
Za wótpóranje škódow muse wześ pjenjeze z gmejnskeje kase.Te pón feluju za druge wěcy.
Na tu namšu jo wikar Tobias Jachmann se dłujko pśigótował a na nju z njesćerpnosću cakał.
Aby se grozbje wugarnuła, du pytat telefonowu budku.
Telik zapiskow, zwězanych z Chóśebuzom, a hyšći wěcej.
Wón raźi, aby na zmakanju serbskeje akciskeje seśi se rozgronili, chto buźo se wó co staraś, aby je malsnje do statka stajili.
Kužda wědomnostna institucija by mógała se wó njen procowaś – a teke Serbski institut sobu.
24. aprylu su se něnto zastupniki z Hochoze a towaristwa "Serbske koparje" zmakali w Dešnje, aby to zarědowanje 31. maja w Hochozy pśigótowali.
Tworba pśedstajijo wažny kšac w źěle Giacoma Puccini.
Což pšosymy, dostanjomy wót njogo, dokulaž jogo kazni źaržymy a cynimy, což jo pśed nim spódobne.
Wóni su měli wšake kriterije za swój rozsud.
Na tom dwórje jo teke namakaś loda "Apfelhof".
Ako dr. Christiana Piniekowa jo 2013 chopiła ako wjednica ABC źěłaś, njejo mógała projekt dalej wjasć.
Někotare wót tych gósći su sebje ten kjarliž wóte mnjo wupšosyli.
Wóna jo wuměła engelski.
Z Gladhousom smy za to góźece nowe jawišćo namakali.
Teke za knigły wó Minje Witkojc su se bejnje zajmowali.
Młodostne z Bosniskeje w Dolnoserbskem gymnaziumje
Jo było wjele k smjaśeju.
Wón ma mě "měrc" pó Marsu, romski bog wójny.
Teke to jo rědna ideja: Wy móžośo na asfalśe z kridu mólowaś.
Zastupiś móžośo wót zeger 19:00, koncert se zachopijo zeger 19:30. 
Howacej pśiźo do gjarnca.«
"Wóna jo doma nimske powědała.
Siegfried a Ursula Malk z ponyjom na łuce pśed chromom.
Wustśigamy z twardeje papy formu maski a zagibjomy ju wesrjejź pó dłujkosći.
Tam lažy teke wužytk za to serbske: "Wjetujom, až dwě tśeśinje wót jury njejsu doněnta nic wěźeli, až Serbow dajo", jo pódšmarnuł.
To su: (dalej)kubłanje wucabnikow za serbsku rěc, organizěrowanje lětnych konferencow za serbske wucabniki a wudawanje statnych publikacijow k organizaciji serbskeje wucby w Bramborskej (za starjejše, pedagogi a dalšne interesenty).
Za swójo źěło na polach lyriki, dramatiki, słuchograśow a źiwadła jo dostała Róža Domašcyna mjazy drugim spěchowańske myto Ćišińskego (1995), Anna-Seghersowe-myto (1998) a Exil-P.E.N.-myto za literaturu (2001).
Pjerwjej su se Dolnoserbowki tkaninu ku kóšuli sami natkali.
»Kóńc něnt!«
Hotzler: Zymske žyto comy pśedaś.
Słužba jo była za šularjow na Lipjem cesto dosć wobśěžna, dokulaž wejsanarje za wětšy źěl njejsu stojali na jich boce.
To njepłaśi!
Popoju pomagaju pśi ceremoniji kantor a ministranta.
Tak jo to w Njabožkojcach póstajone.
Muzikarje ansambla su pśedstajili pó spódobnej wašni serbske a druge ludowe instrumenty.
Smy wót togo wuchadali, až Carolyn wót swójogo maminorěcnego starkego (84), ak bydli w susednem domje, profitěrujo, jogo wobglědujo ako dobru móžnosć serbskeje komunikacije.
Pózdźej su jogo pón na carnego wubarwili a zasej pušćili.
Pśedsedarka Drastwineje kupki Nowa Niwa/Neu Zauche a Witajźiśownica Silvija Tilgnerowa a jeje zastupnica Christa Dünnbierowa stej se zasłužyłej chwalbu.
Wósebny gósć jo był faraŕ Wolfgang Gürtler z Kloštaŕskeje wósady, ku kótarejž Majberk słuša.
wósobinske žycenja: Strowje, gluku, měr na swěśe.
Bog daj gluku!
Skóro změjomy nowu CDejku wót chora „Łužyca“
Organizatorka Dörthe Ziemerowa wót Města Lubina co z rědom "Póchad: Łužyca" a dalšnymi takimi zarědowanjami na tradiciju "Neuhaus" nawězaś.
Pśi kafeju, tykańcu a "Serbskem piwje" jo how wuklincał ten wažny a rědny, ale napinajucy źeń, ako źěk za wšych, ako su k tomu pśinosowali, až jo se wšykno raźiło.
Su zgromadnje jěli na reju do Barbuka, Mosta, Klinki a Žergonja.
Gaž sćo te pón pšawje zapisali, pón móžośo wucytaś w tych zelenych polach zachopjeńk wjelgin znatego a woblubowanego serbskego spiwa.
Kužde zajtšo smy z našogo gnězda wuleśeli, aby z pór serbskimi słowkami česke głowne město dobywali, a z dybotajuceju wutšobu smy wjacor glucnje slědk namakali.
Won jo teke wjelgin wjasoły cłowjek a pišo samo rědne wulicowańka.
Michał: „Njeběchu ga žedne źiwe luźe na tej kupje?“
Dokulaž deje wobsejźarje za to wósebne danki płaśiś, pśiźo na taki part bejna suma do měsćańskeje kase.
Na žołty Wartburg razka njepóglědnjo.
Wupadnuła jo drogowańska pśewóźowaŕka do Leningrada a toś su se mě pšašali, lěc njok zaskócyś.
muzeje w Janšojcach, Drjowku abo Bórkowach teke.
Turnojski Šwjelic Erwin, ak jo pśed krotkim wumrěł, jo rowno taki Serb był ako ja.
Woglědarje su mógli te rucne źěła we tom casu z dypkami pógódnośiś, a 1039 luźi jo to cyniło, ako jo Bärbel Šubertowa pódała.
Toś ten brach jo Juta Kaiserowa cas swójogo źěła w rozgłosowej redakciji pśecej ako eksistencielny dožywiła.
Pśed dwěma tyźenjoma jo naš Casnik jadnu njerědnu wopacnosć měł, ceło k wobuzy našogo cesćonego awtora Pětša Janaša (NC 43/2019, 6. bok, artikel k cesći Jurija Chěžki Smjerś mimo datuma ‒ njeznaty row).
Gósć z Essena na woglěźe w Chóśebuzu: Fararja Šwjele syna syn dr. Dieter Šwjela jo zasej darił muzejoju zběrku dokumentow a listow
Wjele luźi młodeje a srědneje generacije jo pśišło sobotu wjacor na Serbpop – Koncert noweje serbskeje muziki w Gladhousu, organizěrowany wót radija rbb.
To se wě, až su kśěli Łemki a pólske luźe wěźeś, kaku kulturu a rěc maju Serby, a nawopak su byli te serbske wjelgin narske, kak to wuglěda z kulturu a rěcu pla teje łemkojskeje/ukrainskeje mjeńšyny.
A wóno jo chopiło zachadaś južo wjele pjerwjej, južo we casu, źož su ten film wót Zabroda wjerśeli, jano až we njom njejo nic wót togo wiźeś (což jo było wótglědanje filmarja).
Stwóŕby Kosyka se mě spódobaju.
To njejo zewšym tak, až jaden how jano „głupje sejźi za licakom“, ako wóna jo groniła.
Pśi bachtanju jo ten cas leśeł, a do jśpy jo zastupiła žeńska, dla kótarejež som howko pśišła do Trjebina.
Wjednik abo wjednica graśa woła komando a wšykne źiśi muse malsnje a pšawje reagěrowaś.
Nejwětše lodojcowe jazoro we Islandskej jo Jökulsárlón.
A hyšći raz: »Karina.«
Daj źe, Kněžo, twójej hušy pósłuchaś, až husłyšyjoš pšosbu, z kótarejuž se něnto pśed tobu módlim wódnjo a w nocy za twójich słužabnikow.
Wóna znajo hyšći wšake druge mjenja tym rostlinam.
Źiwadłowa sezona
Wot zachopjeńka nowembra maju na Dolnoserbskem gymnaziumje w Chośebuzu nowego “ceptarja”.
Formy wašnjow cyna su na drugi part teke zachadne kaž wša leksika.
Su nam pósłali pěśnasćo jadnotliwych a tśi kupkowe pśinoski.
Nic jano w Grodku.
„Ně, ně, mój lubick, to wubij se z głowy!
Cesćone su paršony, kótarež njewugranicuju drugich a kótarež zmócnjaju duch zgromadnosći.
Tuchylny staw jo, až w Luborazu nicht k dispoziciji njestoj, ako mógał*a serbski wucyś.
Wót 22. 10. buźo wóna w Liberecu Tej dwa reliefa na dwórje slěpjańskego kulturnego centruma su wót Jörga Tauscha.
Sy ty chóry abo jo how rowno tšašydło było?
Na dnjownem pórěźe togo pósejźenja stoj mjazy drugim: > šulske póstajenje za serbsku wucbu.
Won ga buźo teke GmbH a źěła gromaźe z firmu „Wernsing“ w Oldenburgu, a Wjerbańske drustwo jo tam wobźělone z pjenjezami.
Na swójich woglědach we wašej domowni jo se wóna do kšasneje dolnołužyskeje krajiny a do dolnoserbskich luźi zalubowała.
Statna stolica jo Raipur.
Žycym Wam wšyknym dobre pśijaśele!
Woni su měli swóje stupadła nejwušej wězane.
Taka kongruenca teke w serbšćinje wustupujo, ale w někotarych rěcach felujo.
Pólski casnik Gazeta Wyborcza jo gano dał k wěsći, až tuchylu rosćo wón teke we połdnjowej Pólskej.
A wón jo woboje nejskerjej derje rozměł.
Glasgow jo pó Londonje a Birminghamje tśeśe nejwětše město Zjadnośonego kralojstwa a zrazom nejwětše město Šotiskeje, mjaztym až jo mjeńšy Edinburgh šotiska stolica.
Toś ta ideja jo se zastupowała pśez českego staśana Wjelka a J.
Awto měś a z nim pó měsće jězdźiś – to co teke kšetk.
No, pópšawem lažy wugel južo pśecej wu nas pód zemju.
How su se źěle za serbsku drastwu zgótowali.
Chto financěrujo ten workshop?
Dolnoserbska narodna zgromaźina jo była 23. februara — k drugemu razoju — na SRWŠ „Marjana Domaškojc“ w Chośebuzu.
Potom pak jo był ten wjasoły źěl.
pětk, 8. maja /rozhelonego
Naše gmejnske źěłaśerje su toś dwě busowej budce pśesajźili, pśetwarili a nutśi su spódk rědnje wuflastrowali.
Ow jej, ow jej, kak tužne jo něnt našo jabłuško było, ako jo se pšawje rozglědowało: to nejwětše, to nejrědnjejše, to nejlěpjej raźone njejo było.
Powěsć wó smjerśi bogego Giufa jo se pó jsy rozšyrjała ako błysk.
Z pśigódu jo wón krydnuł móžnosć, drjewo z kralojskeje góle slězy Pśiłuka do wjelcańskeje brunicoweje jamy wózyś.
Februar jo w Serbach mjasec wjasołego camprowanja.
Nichten njejo tomu rozměł, jano ta stara z teju kwiśonku w crjejach.
Pó dlejšem casu su se zasej raz gromaźe spiwali cłonki Zjadnośonych serbskich chorow z Dolneje Łužyce, pódpěrowane wót chora Serbskego ludowego ansambla.
A wón ma 20 źěłaśerjow a wónej źěłatej gromaźe.
Drogi ga su droge.
Dwě lětadle stej pušćiłej bombu na Tyšaric dwór, a pśi włosku jo wón wó žywjenje pśišeł.
Wěrim, až dajo Bog z kuždym z nas jadno znamje.
DJV jo se na swójom kongresu w Chóśebuzu teke šyroko zaběrał z tarifami za žurnalistow.
Wědomnostnje jo pśepytał wšake dolnoserbske narěcy a jo spisał gramatiku, kótaraž pak njejo se śišćała.
Mjeńšynowa rada wiźi we póstupowanju Europskeje komisije bytostne wósłabjenje, samo pódłamanje demokratiskego procesa w Europskej Uniji.
Lěc pśi zapusće we Wjerbnje, pśi smalenju na jet-skijach pó Lejnjańskem jazorje abo pśi łojenju rybow w Rakecach – pśecej jo pśiglědowaŕ mjazy nimi.
Wejsański šołta B.
Rostlina za cas dweju mjasecow zezdrjajo, tak až su dwóje žni w lěśe móžne.
Tuchylu jo gregorjański datum sporomje juliańskego wó 13 dnjow dalej.
N.
Skazanki wóna dostanjo wósebnje, ale nic jano, za te zapusty.
»Błyšć wobmarzliny jo mě slěpiło«, jo se myslił.«
Po lěśe 1945 jo w Čechach zajm za Łužycu a Serbow bejnje pśiběrał.
A pón ten něgajšny šapaŕ Dabit pišo: "Ten Kněz jo mój pastyŕ".
By kśěł a žycym Wam wšyknym, aby Serby nic jano pśetrali to nowe stolěśe, ale až by wóni hyšći rozšyrili swójo sedlišćo, gaby wuwijali dalej wuměłstwo, a to pśedewšym pismojstwo, což jo tak wažne za žywjenje kuždego luda.
Wóngano stej se LMBV a gmejna Sprjewiny Doł rozgranjałej wó pórěźanju B 97 a wó pśichodne wužywanje Jazora Sprjewinego Doła.
Spózy móžo byś symbol za špatne wjedro.
"Wetom až wósadny zwězk pśedewšym donutśika statkujo, statkujo Serbske ewangelske towaristwo wen do towarišnosći".
Tam pśedawaju wšake sorty kulkow, woblubowana jo sorta "Afra".
Problem jo jano nastał, až tegdy wětšyna wucbnych materialow za serbšćinu jo była nimska, a ja tu rěc njejsom mógał.
To njejo žedna pśerada, ako to snaź R.
Pó licbje dypkow, kenž jo redakcija wulicyła, druge městno stej wobsajźiłej Juliana Kaulfürstowa a k tomu René Engel.
To móžom wam groniś: Dokulaž buźotej ceły tyźeń pla śoty Lejny w Błotach.
Wótpołdnja zeger pěśich jo kokot bejnje mucny wót togo dłujkego spiwanja.
80 lět cerkwiny pozawnowy chor
Co jo Was pśi tom wabiło? Pśedewšym knigły.
Kuždy chtož co, móžo swójski kamjeń pśipołožyś.
Encian jo rod ze swójźby encianowych rostlinow .
Wóna buźo w słušnem pokornem ramiku w casu korony.
Po wójnje pak su to byli głownje Serby z Gorneje Łužyce, kótarež su se starali za pisanje a wudawanje dolnoserbskego tyźenika.
Wjeliki měr maju te, kenž twóju kazń lubuju.
Pśi tom wopytujośo njeznate słowa z gestami rozkładowaś.
Pomocnica jo pśišła.
Drastwiny swěźeń jo wjelike tšojenje był a cłonki našogo chora budu se hyšći dłujko na ten ruš wu nas raźi dopominaś.
Gaž na njen zalězośo, buźośo na cełu wokolinu wótgórjejka glědaś.
Kótare naraźenja by dali něnto 18lětnej Edith něnto z teje perspektiwy? Wukni, wukni, wukni.
Braumann jo pokazał na to, až wórjejske župne pśedsedaŕstwo ma źewjeś cłonkow a wót nich jo sedym žeńskich.
Akle w slědnych lětźasetkach su domacne ptaški, kaž fazany, kulkowu wacku ako žratwu akceptěrowali.
Wěrna rownopšawnosć jo nejskerjej utopija, ale pśez dłujke nazgónjenja, šykownosć, wědu a dłujki dych, kenž teke pśipóznaśe a wěstu dowěru wót drugich zapósłańcow pśinjaso, za to su lěta notne byli.
Wón co dobyś kompetence a pšawo rozsuźowanja: Serbski lud njedej jano sobu powědaś, ale móc sam zagronitosć pśewześ a sam rozsuźiś a organizěrowaś.
W měrcu togo lěta jo rewolucija se wuderiła w Barlinju.
Wón jo se pśesajźił pó licbje dypkow mjazy 15 fotografijami, kenž jo pśišło do Nowego Casnika a jo jadnučki mytowany.
Na kšomje města maju 5. 000 parkowanišćow a shuttle do města.
CASNIK jo se z nim rozgranjał - a to nic jano wó balokopanju…
Na tom dnju ga dej se to "Miłoraz-dogrono" pódpisaś.
Hyšći ga njejsu se wšykne wótměli, ale to jadno móžo se južo něnt groniś: Ten w Turjeju w picańskem amśe buźo na kuždy pad mjazy nimi!
Liceum ... njeby to kšasne mě było za taku šulu, źož se licy?
Stare burske luźe su sebje žywjenje brali, dokulaž stat jo je praktiski wuswójł.
10 Nowego wósadnika jo wujšło.
Źeńk ak źeńk wěcej młodych wuměłcow jo chapjało spiwaś dolnonimski.
Zarědowanje buźo srjodu, 22. nowembra 2005, zeger 17.00 w internaśe Dolnoserbskego gymnaziuma (zastup: 4,05 euro).
Znowa kśě wězbu stajiś a pótom chrom kšyś.
Změjo to serbske w nowej šuli w Gołkojcach swójo městno?
Jaden stoł jo lichy.
Źiwjak pśiženjo a wrobloju rad pomaga – dokulaž se na masažu wjaseli.
Na swójom pósejźenju 3. decembra co se župne pśedsedaŕstwo zmakaś z Domowinskimi cłonkami, ako zastupuju Domowinu w šulskich konferencach.
Młoge su to witali a akceptěrowali, druge zasej nic, ako su pśiwucone swójej "šulskej" serbskej rěcy.
Godet & Sohn Königlicher Hoflieferant Berlin w lěśe 1864. To pak we tśinastem stolěśu hyšći nichten njejo mógał wěźeś.
Ako cłonk Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi jo se starał wó dobry kontakt ze cerkwineju wušnosću na dobro serbstwa.
Za to pak tebje pomaga, gaž maš na pśikład wušparanja z maganom a crjowami.
"Pśed pěś lětami njejo hyšći žeden zajm za serbske temy wobstojał.
– To sam Bog wě…
pónjeźele, 23. měrca /pózymskego
Zubne carśiki swěśe kuždy wjacor a zajtša pón dłujko spě.
Smy južo narske, gaž budu někake nowe graśe nazwucowaś a pśedstajiś, pón by dejali zasej pśiś do Strjažowa.
cyniś), ‚Modrack‘, ‚Hejda‘, abo mě wuschnutego gatu "Malina-Teich".
Wušej togo swěśe we jsy swěźeń ku dnju žeńskich, žnjowny swěźeń a gódownicku za seniory.
Wót serbskich kandidatow za Lěwicu a Zelene, ako smy pśestajili w Casniku, njejo nicht pśišeł do měsćańskego parlamenta.
Lej, což Bog dołoj terga, žednje zasej njenatwarijo; gaž wón někogo zawrějo, ga njepśemóžo nicht wótcyniś.
Gronko mjaseca: dajśo nam jaden na drugego glědaś z wabjenim k lubosći a k dobrym statkam.
»Som źinsa dopołdnja wěcej raz pla wašogo doma mimo jěł, ale ty njejsy niźi wiźeś była.«
Wjelgin śěžko to jo!
W Barlinju jo był błośański element jano pyšnotka.
Pśi Bageńskej cyglowni jo se pśecej nocny jagaŕ wokoło kłośił.
Z tym měnje, až dej se powšyknje pśemyslowaś a dokradnje rozsuźiś, kótare drogi a kšace su notne, aby serbske rěcy rewitalizěrowali.
Na kutšy jo se lětosa Sven Scherry wó to starał, až na cesnych wrotach pśecej něco słodkego abo alkoholiskego za rejtarjow wisy.
Końc zachadnego lěta jo se tych 36 cłonkow muzeumowego towaristwa pak rozsuźiło, až njekśě wěcej z muzejom gromaźe źěłaś, dokulaž z nowym wjednistwom to njejo wěcej tak móžno kaž ze starym.
Znajośo teke Domowinu? Sćo Wy zgónili, kaku poziciju ma to kšywowe towaristwo napśeśiwo Serbskemu sejmoju, kaki póměr wobej matej? Wótbłyšćujo se něco wót togo we Wašom skóńcnem źěle? Dla togo, až som ze swójim slěźenim źěło Serbskego sejma glědajucy na wjelgin specifiske teoretiske pšašanje k pšawoju a statnosći wobglědowała, njamóžom z mójom źěłom nic k póměroju mjazy Domowinu a Serbskemu sejmoju pśinjasć.
Pětk za tyźeń, 28. junij, zeger 14.00, w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma buźo swěźeńske wótpołdnjo pśi góźbje 65lětnego jubileja załoženja Centralneje serbskeje rěcneje šule w Dešanku.
Wón buźo se wót zeger 19:00 rozgranjaś z wobydlarjami w rěźe „Wobydlaŕskich dialogow“ w zalu Ludowego domu (Volkshaus) na Dwórnišćowej droze 6.
W kakej jsy mama a źowce su bydlili, njejo znate, a njejo znate, źo pupcyny domcyk a ta pupka we burskich drastwach stej wóstałej.
Něto kśěšo Robinson tež do nejspódnjejšego źěła cełeje łoźi hyś, ale to njamóžašo, pśeto tam stojašo wóda, dokulž mějašo łoź wjeliku źěru. 
 Prědny raz som słyšała wó Marjanje Domaškojc, ako som pśišła na Serbsku rozšyrjonu wušu šulu do Chośebuza. 
Togodla žedne mjenja, wósebnje w Dolnej Šlazyńskej a we pódzajtšnej Łužycy wokoło Zieloneje Góry, njemuse byś awtentiske.
Wobijajśo se cole, mězgam z wjele cukorom móžośo dolewaś mineralnu wódu.
"Wócywidna luka jo doněnta Istanbul, z kótarymž hyšći njejsmy zachopili", pśiznajo Hartmannowa.
A: „Nimskemu kněžaŕstwu jo woplěwanje indigeneje ludnosći wósebnje wažne“, dla togo su wóni to póžedanje zapśimjeli do koaliciskego wujadnanja.
W „serbskej delegaciji“ w Praze jo było wjele młodych luźi a źowća su se zwoblekali rědnu katolsku swěźeńsku drastwu.
Jimi Hendrix, James 'Jimi' Marshall Hendrix jo był US-amerikański rockowy a bluesowy gitarist, spiwaŕ, komponist, producent a muzikowy a kulturny nowotaŕ.
rozkładujo romski bazaltowy młyn.
Z tym ga njesmějomy dalej cakaś.
Z tym se dojśpijo, až rowna se 19 lět togo kalendarja 19 słyńcnym lětam.
Kulturna ministaŕka Martina Münchowa jo chwaliła toś ten plan ako dobry instrument k spěchowanju a zmócnjenju našeje rěcy.
Ale co ga dej ta nitka we jogo ruce? Jano janźelik Elli jo wěźeł, co dej se cyniś.
Ta jo jomu daloko w swěśe, a to w śěžkich casach južo k pomocy była — ako jo był wojnski popajźony w Sowjetskem zwězku.
Na kóńcu budu wšykne gromaźe Anemarie-polku wurejowaś.
A do togo domu deje teke pśiwześ serbske institucije.
Wóna jo se naroźiła w Kanaźe, źož jo jeje nan był we słužbje pla nimskich wójakow.
Ja to tež tak zacuwam, gaž sejźim z manźelskim abo z cełeju familiju how wence na terasy, a my se dajomy wobguslowaś pśez rědnu łužysku krajinu".
Tencas jo se zachopiła až do źinsajšnego trajuca tradicija, až pśijěźo Budyšyńske źiwadło kužde lěto z dolnoserbskeju inscenaciju do jsow mjazy Chośebuzom a Błotami, mjaz drugim 1982 a 1994 z „Jagarjom Bagolu“ wót Jurija Kocha w režiji Křesćana Barta.
Chto bydli na kontinentach toś teje fantazijoweje zemje?
Naraz chapja se padaś.
W žnjojskem casu njama we jsy nichten cas.
"Pónjeźele a wałtoru slědnego tyźenja smy se wjaselili na woglěd.
Pśi tom źěle w komisiji a za rozgłos njejo wóstało.
Wóna je zwěžo ze symbolami serbskich tradicijow.
Nowy wósadny faraŕ dr. Stefan Reichelt.
To jo južo wjele žycenjow.
To jo teke pla nas na Serbskej wušej šuli wót wšogo zachopjeńka k wšednemu źěłoju wětšyny ceptarjow słušało.
Njedawno jo było swětosne wótzamknjenje wukubłanja za 30 acubijow „Towaristwa za wukubłanje a dalej kubłanje mbH we Wórjejcach“ (GAF).
Gabriel Słoński jo był pólski architekt.
Te prědne z takim swěśenim drje budu lětosa wobydlarje Lipoweje drogi.
Wažne jo, až dejmy rěcne znajobnosći wobkšuśiś.
Póbitujomy teke torty za swajźby, to luźe tuchylu tak njeskažu.
Weto pak wuknjomy dalej pilnje a wjaselimy se pśecej, gaž nas kněni Frankowa ze swójim woglědom pśechwatajo.
Pśipódla jo hyšći naceriła nowu brošurku.
nic w Kórjenju.
W prospektach, na internetowych bokach abo w pśikładach se nam toś te mjazycłowjeske aspekty powšyknje ako »kultura« pokazuju.
Zaprědka jo było planowane, až wokrejsny parlament buźo tejerownosći zgłosowaś, lěc wokrejs Damna−Błota dej oficielnje teke serbske mě měś.
Něnto stej žeńskej swóju lodu w Žylojskej lěsnej droze zasej wócyniłej.
27. dolnoserbska Schadowanka buźo sobotu, 27. nowembra, zeger 19.00 w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma (Žylojska droga 37).
Marion Löfflerowa: Film dej pokazaś, kak su Serby w Nimskej žywe, a to comy tšochu pśirownowaś ze situaciju waliziskich luźi.
Chtož we bliskosći rozdźělowaka bydli, ten móžo spěšnosć datow wót 100 megabitow na sekundu dostaś, druge maju 50 megabitow na sekundu.
To jo wjelgin tužna wěc.
Wše zarědowanja Domowinskeje župy Běła Woda/Niska a Załožby za serbski lud w tamnem zalu zastaraju gastronomiski.
Swójima bratšoma wón se pśecej smjejo: »Ha!«
Njamóžo kněz faraŕ mójim słowam wěriś?
Mě wóznamjeni městnosć ako sedlišćo jadnogo muža .
Bórkowy su wjas a gmejna we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Akle pózdźej su zgónili, až jo se „Serbska wubranka“ južo tśi raze wobźěliła na EUROPEAŹE.
W mójom tśeśem lisće 3. septembra 1970 wó tom pišom:
We wokolinje blisko Quickojc busowego dwóru som žytowe kłoski a wowsowe granki namakał.
Nawucył som se teke pšawe topjenje pjaca.
Placki, tej a warjone wino cakaju to se wě teke na gósći.
Woglědarje namakaju wjele pokazkow na serbsku zachadnosć Luboraza, kenž źinsa do oficielnych sedleńskich stronow Serbow južo njesłuša.
Naše stare a zrosćone se dopomnjeju Bojtowych kšutych gronow na kralojskich narodnych dnjach pśi gósćinje, jogo pśimajucych gronow na kralowěrnych gromadach w měsće a na jsach.
Pó ludlicenju z lěta 2011 jo se registrěrowało 1,7 milionow powědarjow.
Lěto pózdźej tam źěła we rusojskej filiali Lipsčańskeje firmy Emil Hagen.
Mamy zwiski w Baršću a togodla wěmy, až how dajo słowjańsku mjeńšynu", jo groniła Cornelia Sengowa, kenž pśebywa něnt w cerkwinej gmejnje Popojce-Kśišow z cłowjekom.
W Turnowje ga jo wón w serbskej burskej familiji naroźił (24.1.1848) - žywy był a źěłał pak jo za wětšy źěl w cuzbje a tam w Eislebenje jo teke pśed 90 lětami wumrěł (4.9.1905).
To pśiźo tak: Gaž powětšowy šćit jo wusoki, ga tłocy powětš na tu śańku sćěnu balona.
Serbska źiśeca familija w Picnju
Tej jadnej se groni „Jatšy pla Serbow”, druga ma titel „Historiske póstrowne kórtki k jatšam”.
Hyšći we 1950ych lětach su naše wejsanarje tamkor dojěli z gribami, jagodami a gusami a su je pśedawali – za te pjenjeze su w tuńšych rožkach nakupowali abo šli na Zeleny tyźeń.
Jury jo měła śěžki rozsud! Jury, to su byli Adelheid Dawmowa, Kathrin Urbańscyna a Franc Deuse.
Wjasele jo mě tež wobraźiło to koncertowanje z orchestrom muzikoweje šule pód nawjedowanim Prawočana (Prautitzer) Handrija Wjenki.
Kak su serbske kjarle juskali a spiwali, gaž su musali pla kejžora na měru!
Sobotu, 25. januara, buźo 127. zapust bórkojskeje młoźiny.
»Poglědajśo do wašych registrow, lěc tomu tak njejo!«, jo wón se drěł.
Mimo togo wujźo reprint Šwjelinych knigłow "Stronine mjenja chóśebuskego wobcerjenja".
Jogo woblico mam pśed wócyma.
Slědnu njeźelu su se zgromaźili na wulět z kólasom, kužda ze swójeje jsy.
Ingolf Kśenka jo se w Perlebergu ako syn fararja naroźił a w Janšojcach wótrosł.
Dalej sebje žycym, až njeby se žeden Serb abo sympatizant Serbow z narodnego źěła wuzamknuł.
Pśedwiźony za to jo sobota, 22.julija, zeger 9.45.
, kótarež jo cłonk Domowiny a woplěwa serbske nałogi.
Źěło w tencasnych groźach prodrustwa su za njogo starše pśewzeli.
Pišćo wótegroni do kśicawki!
To su zwěsćili cłonki gmejnskego parlamenta na swójom posejźenju w oktobrje.
»Kokoty su gjarde, te nic njerozpowědaju.«
Karibiske mórjo jo pódlańske mórjo Atlantiskego oceana.
Bramborska ma granicy z Mecklenburg-Pśedpomorskeju na pódpołnocu, Barlinjom, z Dolnosakskeju na dłujkem wjacorje pśi Łobju, z Pólskeju na pódzajtšu, ze Saksko-Anhaltskeju na pódwjacorje a Sakskeju na pódpołdnju.
Tu jo jeje stara mama dostała na wuměńk wót swójeje stareje mamy.
Drastwiny swěźeń w Lubinje wabi z drastwami ze wšakich regionow Nimskeje
Naraźił jo to bramborski financny ministaŕ Christian Görke (Lěwica).
W Lodce jo wjele wiźeś, což ma cyniś ze serbskeju drastwu: postowe kórtki, knigły, wótergi drastwine źěle a pupki.
Z Rogozna pla města.
Wjednik LAUBAG jo mjenował wjele licbow - wjele pjenjez deje wudaś za wudobywanje wugla a tak dalej.
 Pótom móžotej pó wjelickem mórju wokoło błuźiś bźez wěźenja, źo stej a źo matej jěś. 
Město Chóśebuz jo měło zajm, až se wobchowajo serbskosć na sćěnowem wobrazu.
Boháč mimo togo cesnoamtskego zastojnstwa ako pśedsedaŕ źěła?
Jezus źejo: Gaž něcht łacny jo, ga daś wón ku mnjo pśiźo a pijo.
Biografy a wědomnostniki se za nju njezajmuju.
Wót casa, ako jo Strittmatterowy "Ochsenkutscher" 1976 wujšeł a za kótaryž jo Sell w DDR dostał myto za nejlěpše wobraze, dajo wuski zwisk mjazy spisowaśelom a wuměłcom.
Jo se na rěcnych kursach wobźěliła, jo wšake tšojenja w dolnoserbskem konteksće woglědała a jo se z wšakimi zastupnicami a zastupnikami tudskich serbskich institucijow wopóznała.
Wucbnicy stej nastałej w kooperaciji z Rěcnym centrumom Witaj.
Wobej mjeni stojtej w Mukowem słowniku z lěta 1928, w Zwahrowem słowniku z lěta 1847 pak ta wjas hyšći felujo.
Wjeraška prědnego źěla jo był burski mark w Chóśebuzu a pśigótowanja na jatšy w serbskich jsach.
Cogodla mam tšach?
Z Idumeje , jěsnjejšego Edoma, póchadajucy Herodes Wjeliki jo Žydow z wusokimi wótedankami wobśěžował.
Teke sanitarne wobstojnosći budu ceło hynakše – my buźomy móc se myś a dušowaś“, jo Casnikoju gronił wjednik dešańskeje wobory Stephan Marak (Marrack).
A chtož co wěcej za swóju strowotu, za śěło a dušu cyniś, ten by dejał kužde lěto nalětnu kuru pśewjasć.
Našu rědnu serbsku kulturu — w Žylowje, Wjerbnje a wšuźi we wjaskach ju mamy, ju luźe woplěwaju.
Ze serbskim jo wusko zwězana.
Mimo Žylojskeje, Grodkojskeje a Mosćańskeje su to byli tśi z Worjejcańskich stron.
We tych tśich busach su sejźeli cłonki wšych towaristwow a kupkow, wót Domowinskeje kupki, wejsnego muzeja a jogo towaristwa, wognjoweje wobory, sportowego zjadnośeństwa, towaristwa za šćit pśirody a dešańskeje wósady.
Mamy ga wšykne głowu połnu z tym, až dejmy wugla dla pśeśěgnuś.
»Kogo ga how mamy?«
Ten jo zwěsćił juž jědernu gastritis, jo mě zapisał wšake chrapki a pówažnje na to pokazał, aby kurjenje wóstajił.
Jo bejnje lažko pó jadnorej droze sebje swój bomcyk stwóriś.
Zaměr našogo towaristwa jo, spěchowaś zwisk mjazy wěru a serbskeju rěcu.
Jogo dalšne źěło jo słužyło pśeslěźenju serbskich drastwow.
Rědny a wjeliki zal něnto w Nowej Jsy zasej maju.
Rezonanca na literariske wopominanje "40 lět swěźenje serbskeje poezije" a na Kita Lorenca sobotu wjacor we Starej wódaŕni jo była wjelika.
Muske kwiśonki su małke a žołtojte a stoje na kóńcykach gałuzow.
Helga Langowa a Johanna Pontowa stej na Serbskem bliźe wjele zajmnego wulicowałej wót něgajšnych gód.
Móžno, až su jej za to felowali cas abo pjenjeze.
Kak dokradnje to buźo se cyniś, rozsuźiju starjejše w běgu casa zgromadnje.
Žywjenje we jadnej serbskej jsy jo žrědło jeju inspiracije.
Egon: Wopak, wóni planuju samostatnosć Łužyce.
Jědli gromaźe z wjaselim a z cysteju wutšobu, chwalachu Boga a mějachu gnadu pla cełego ludu.
Toś to dobyśe žywjenja pokažo se nejpjerwjej w pśiroźe a cłowjek jo źěl pśirody.
A Karolina jě tak a tak lubjej rjaschenowy tykańc ako pólewanku wót banjawy!
Cas wjeźenja nam njejo znaty.
Jěze z jěšnickami buźomy pak se pó něntejšnej situaciji wzdaś musaś.
"Mě se serbska drastwa wjelgin spódoba, a teke ta lapa njejo mě zewšym śěžka", jo to 6lětne źowćko nam groniło.
Ako som pótom pśišeł do šule, njejo było móžno nawuknuś kradu swóju maminu rěc w słowje a pismje.
Te spiwy, kótarež buchu pśednjasone, su byli derje nawuknjone.
Gaž smy my casnikarje duce pla Serbow, pšašaju se luźe, co wón gótujo a dla cog njejo sam pśišeł.
Tam se wobźělijo tuchylu teke rědownja 6a wót Dolnoserbskego gymnaziuma .
Serby ako słowjańska mjeńšyna w Nimskej njejsu tamnym luźam znate byli, wóni pak su se za to zajmowali.
Wón jo luźam z wutšoby powědał a jo se teke politiski wjele zwěrił.
Z NOWEJE NIWY / Neu Zauche.
Bramborska Serbska rada jo gano wobradowała.
Wón jo k wěsći dał, až serbske pšašanje se njewobjadna w kontaktach z nimskim kněžaŕstwom a pólske ministaŕstwo za wenkowne nastupnosći njeplanujo wuzwigowaś toś to pšašanje na mjazynarodnem niwowje.
Budaŕ měni, až to se wuznajo z togo, až nowe wognje se koncentrěruju wokoło totalnego rezerwata.
Z głowneje kupy jo dwójce tak blisko k Šwedskej ako k finskemu pśibrjogu.
Słowjansk jo město na pódzajtšnej Ukrainje.
Spinadła njetrjebam!
Problemow jo stakim dosć.
W mójom casu na DSG stej na pśikład dwě ceptaŕce za engelšćinu teke mógałej rusojski.
»Naraz som musała wjele organizěrowaś a koordiněrowaś, powědaś a jadnaś a teke wustupiś pśed publikumom.«
Zwenka togo casa jo Klaus Wilde dojśpiś pód cysłom 03562/664684 abo 0151/59144679 abo 0176 95776676 a móžo indiwiduelnje póraźowaś.
To jo se stało we casu DDR.
Pětk wótpołdnjo su gósći, starjejše, stare starjejše a źiśi z góletkownje cakali na gólcy a źowća, ako su se wobźělili na łapanju kokota, karowanju žabow a zabijanju kokota.
Zaprědka som dłujko płakała, dokulaž naš stary pjas Gucki njejo směł sobu pśiś a togodla jo jogo jaden wójak zastśělił.
To su žedne z tych glucnych abiturientow.
Šalmejic su byli te prědne w pśeśěgu - to se wě, rědnje serbske woblacone.
Njedosega, až jo RCW sebje pśed 20 lětami za swójo mě wzeł našo južo etablěrowane a šćitane mě Witaj, ale wócakujomy wót njogo, až konsekwentnjej starjejšych a jich źiśi za nawuknjenje dolnoserbšćiny pó koncepśe Witaj wabi.
To płaśi teke za wětošojsku biblioteku.
Legitimita, struktura, demokratija, zastupnistwo – to su zapśimjeśa, z kótarymiž buźo se serbska politika dalej zaběraś.
Kak pak su tegdy na taki jubilej pśišli?
Gaž som na bom póglědała, škórca som tam wupytała.
W běgu lětźasetkow jo wjele pśestajił, był redaktor pratyje a wucbnicow.
Jan: „To ga běchu Engelske!“
Won jo wjelgin pyšny, a pśecej wiźiš něco drugego.
Pón se spórajo žyto do pśipowjesaka.
Wjele juž póznatych luźi jo wóna pón interviewowała.
Ale žedno tšašydło njejo wiźeś.
Něga – do lěta 1945 – su teke w drugich błośańskich jsach licyli wjele cuzych luźi, ako su howko pśijěli na cołnowanje.
Beno Knop buźo nam wšyknym wjelgin felowaś – jo pśedsedaŕstwo groniło.
Cerkwja jo pó pachanem systemje z drjewa twarjona, mjaz drjewom z cyglami wutwarjona.
Do šule smy pón pśepózdźe pśišli, ale ceptaŕ jo měł rozměśe".
Wokoło 13:30 su rejtarje pśišli.
Witko wótegronijo: "Glědaj, gaž ja se tak rědnje woblekam, pón źomy na swěźeń abo do źiwadła."
Wóna jo dosć aktiwna, ma dosć dobre ideje, njeby kśěł to źěło kóńcyś.“
Ten pśedmjat som w prědnem rěźe dla zajma studěrowała a aby mógała sebje nowe perspektiwy na swět wokoło mě pśistupniś.
Dwanasty wjacor.
Njesłyšyš jeje pinkanje?
Pón pśedstajijo etnografka jeje slěźenje k wótběgoju, nałogam a socialnym pśicynam historiskich swajźbow w Dolnej Łužycy.
Rosće na tucnych łukach, tucnych pastwach wósebnje w górinach a drogowych kšomach.
Dominik jo gronił, až jo južo cesto pódla był na demonstracijach.
A dobra pomoc za nawuknjenje alfabeta to teke jo.
Kecmarikojc Ulrike sama teke wušywa serbske cypjele a kóšulowe banty.
"Ale tenraz smy se wjaselili dobyśam nimskich wjasłowarjow, ako su pśez naše treningowe cołny toś ten wuspěch dojśpili", jo gronił blidaŕski mejstaŕ a twarjaŕ cołnow Albert Lubkoll, kenž jo až do lěta 1973 błośańske cołny z tradicionelnego chójcowego drjewa zgótował, a pótom jano hyšći take z aluminiumowego blacha.
We pśisłušnej pśedłoze k wobzamknjenju, ako namakajoš we interneśe, jo cytaś, až na městnje togo spócetnego styribocnego dwóra se planujo twaŕ bydleńskego kompleksa z maksimalnje 16 bydlenjami, a až dej pśichodne twaŕske wugótowanje togo wobłuka charakteroju namrocnych wobtwarjenjow wótpowědaś.
Pśi tom se zwucuju serbske mjenja zelkow, krickow, bomow a drugich rostlinow abo teke zwěrjetkow.
Něntejšny wósadny faraŕ Klaus Natho jo swětkownu namšu tak wót togo wulicował, až kuždy jo mógał hyšći raz dožywiś, kak "wjelgickan zwjaselona" wósada jo nejskerjej była, ako młody kněz faraŕ jo měnił, až muse ten torm wótryś.
Mósćańske lapy słušaju k nanejrědnjejšym dolnoserbskim lapam.
Změjomy wjele rědnych dopomnjeśow".
Mjazy Pankowym a Šwjelowym zakopowanim we Łužycy laže jano 57 lět – ale teke južo cełe swěty.
A wobraz wótbagrowanego žywjenja se njepokazujo jano we lutych słowach šołty.
Móžo byś, až cerkwja stoj na něgajšnem słowjańskem rownišću abo na městnje, źož su tatańske Rujanarje se něga módlili a swójomu Bogoju woprowali.
Šołta se zwignjo: »Ja wěm, ty dejš domoj.«
Woni na to cakaju.
W Pacifiku jo nejwětšy wulow rybow.
Njeźelu, 15. decembra, pšosy tudejše muzeumowe towaristwo na adwentski wjacor do gódownje wupyšnjonego muzeuma.
Zaźiwany nad tym njewšednym wótmytowanim se Kito pókłonja.
Stej jogo pšosyłej wó pomoc.
Jo, Jezus dawa měr.
To se njejo stało, a mnich jo Słowjanam dalej prjatkował: "Waše bogi su bźeze mócy.
Wóścenas abo módlitwa knězowa jo drje nejwěcej znate kśesćijańske bjatowanje.
Wiźimy wažne tšojenja z biblije – to se wě, we srjejźišću to naroźenje Jezusa –, wjelgin wažne historiske a kulturne městna a tšojenja w cełem słowakskem kraju a typiske źěła a cynitosći a tradicije a nałogi.
W pśiducem šulskem lěśe wóna dostanjo wukniki a wuknice źaseteje rědownje a dwanasteje rědownje, nejskerjej teke te z jadnasteje.
Wón jo był slědny Rogowaŕ.
Pernak, pśedsedaŕ Maśice Serbskeje, jo se wobźělił (nalěwo).
Wobdana jo wót góle, łukow a polow.
"Smy pśechwatane a glucne, až smy dostali myto wót MWFK", jo groniła wóna.
Su na wšaki part swójźbne, ale njejsu jaden drugemu dobre.
Wónej stej mjazy drugim pśedstajiłej nowu jazzowu kompoziciju na baseń Miny Witkojc.
Wjerašk jubileja buźo njeźelu.
Něnto jich źěło se dalej wjeźo pód nawjedowanim socialneje pedagogowki Doreen Cyžoweje wót Wótwórjoneje młoźinskeje źěłaŕnje.
Gaž ty we kupkach słyšyš kritiku: Co ga to jo do bźindy!
Zmakanje z dolnoserbskim muzikarjom a lichym muzikowym redaktorom pśi rbb
Groź jo była połna krowow, jałojcow a bykow, kótarež su z rjeśazami klincali, głuby gryzali a młoge barcali.
Weto jo był ten, ak jo pótom zgłosom kśikajucy kokotowu głowu do lufta chyśił.
Wobej pak se ceły cas južo waźitej.
Bogumił Šwjela jo syn ceptarja a kantora Kita Šwjele.
Weto jo žywjenju pśecej dłymoki zmysł dała. „Ja som wjadła pón tu młoźinu.
Wobglědujo se pó wobchoźe a zabarcyjo: »Stawnje sy ty pilna, Lenka.«
2. teza: Źěłabnosć institucijow musy se źinsa ako teke w pśichoźe pó tom měriś daś, kak wóni konkretnje k wutwórjenju zjawnego dolnoserbskego rěcnego ruma a k zdźaržanju a wuwijanju dolnoserbskeje rěcy we wšych swójich fasetach pśinosuju.
Hanuš: Serbske šulske towaristwo ma w swójom statuśe głowne nadawki zapisane.
Až su wobydlarje Turnowa, ako serbski powědaju, jano mała mjeńšyna – móžoš groniś, gjarstka – jo teke znaty fakt.
Fryco Nakońc w Šlichowje (100. narodny źeń) – tkalc tepichow, 1948–1951 šlichojski šołta, 1954–1967 sekretaŕ Domowiny w Chóśebuzu
To jo pśecej cynił gmejnski słužabnik abo kulaŕ.
Wjeliki późěl ceptarjow za 10 lět na wuměńku
Wót kšunowego zela kśě dostaś semjenja a pótom wuseś je na płoninach wuglowych jamow, aby je renaturěrowali.
Dla tog’ źinsa spiwamy a se lubje pšašamy: »Njej’ how swěty Mjertyn był, njej’ ga how nic wóstajił?«
Wy njedejśo k tomu słowu, kótarež wam pśikažu, nic pśistajiś a njedejśo tež nic wót njogo wótebraś, aby źaržali pśikazni Kněza, wašogo Boga.
Na drugem boku pak su teke zapśěgnuli kupku Die Folksamen, něgajšnu kupku Dolnoserbskego gymnaziuma. tam su wóni chopili graś, a źinsa, jadno lěto pó abiturje, su te něgajšne wukniki južo tak wuspěšne, až mógu wustupowaś w nocy powěsćow, w takem profesionelnem ramiku.
2017 jo swój źewjeśźasety narodny źeń wóswěśiła.
Nowa wjaža wót wenka.
Nutśi jo było rědnje wupyšnjone, pśed hołtarjom jo módra płachta lažała ze wšakimi symbolami za kupy Bahamas.
Langowa z Mosta, M.
Tam jo pśednosowała wó wliwje Grimmojc bratšowu na serbske zběrarje pśisłow a jo póznała dr. Siegfrieda Neumanna z Rostocka, ekspertu za pśisłowa.
Wšykne źiśownice su maminorěcne, wót źiśi jo 2/3 dańskich maminorěcnych z Nimskeje a Dańskeje a 1/3 nimskorěcnych.
Dawmowa jo se z jubilarom rozgranjała krotko do jogo kulowatego narodnego dnja.
Wušej 30 wuknikow jo se tam wobźěliło.
Kake su to zwěrjeta?
Z tym pak daś jo něnt ned kóńc!«
Na toś ten part su tam swóje slědy zawóstajili.
Za to wupórajomy se na drogu.
Cerwjeny buk jo bom z roda bukow znutśika swójźby bukowych rostlinow .
Prědne pisne naspomnjenje jsy budu Drjejcanarje swěśiś 26. a 27. junija.
Wušej 40.000 chórych abo chórowatych pacientow ze Słowakskeje a młogich drugich krajow – we wjelikej licbje z Nimskeje – pyta how kužde lěto gójenje a wódychanje.
W tom lěśe se kněžy mjaseck, což lubowarjow słyńcnego wjedra nejskerjej njerozwjaselijo.
Weto naźejamy se, až nazymu buźomy móc pśewjasć Serbski familijowy źeń w zakładnej šuli w Picnju a w adwentskem casu Gódowny projekt w Měsćańskem muzeju.
Rowno ako cyblišk njesmějo se teke bazilikum z jězu sobu wariś.
Pśi góźbje ptaškoweje swajźby jo wóna pjakła sroki.
Typiski njaso słowo jano jadnučke kazusowe markěrowanje, w někotarych rěcach tola eksistěruju teke słowa z dwěma a wěcej kazusowymi markěrowanjami .
Na gluku njejo někake głuposći wuprasnuła.
To buźo lětosa pitśku wětše, dokulaž na tom kóńcu tyźenja swěśe Górjańske 550lětne wobstaśe swójeje jsy.
"Mója mysl jo naslědku – to źo derje!" Teke Fryco-Erich Šewelis suźi šanse za Witaj-źiśi wjelgin pozitiwnje, njeglědajucy na problemy we šulstwje.
A pitśku pózdźej, 8. maja, bu nimski fašizm rozbity.
Na njeźeli drastwinego swěźenja, 19. maja, wugótujo Michael Bock pśed muzeumom zeger 13:00 do 17:00 workshop w drastwymólowanju.
We njom jo wustajone, až dolnonimske mě dej byś "widobnje mjeńše" nježli to wusokonimske.
Mimo mójogo statkowanja w orchestrje jo mě to źěło z dorostom wjelgin wažne“, wustajijo Budyšanaŕ.
Eva-Maria Zschornack jo serbska spisowaśelka a dramatikaŕka Serbskego ludowego ansambla w Budyšynje.
W Šejnejźe jo Renate Pawlowa zasej we wejsnej pśiraźe.
Jogo wjeliki winik, ten zły Wakapan, njejo jomu jano we swajźbowej nocy jogo lubu Anku wusmjerśił.
To jo se raźiło, referenty su jano pśišli z Dolneje Łužyce resp. su how statkowali.
Ku tym staršym źiśam stej słušałej Lehmannojc Michelle (10), wuknica 5. lětnika na Dolnoserbskem gymnaziumje, a Luttertojc Susann (10), kótaraž chójźi do zakładneje šule Žylow, źož wóna teke serbski wuknjo.
Ale naša wěc?
Pětš Janaš: Rozpšawa jo była pó jogo měnjenju drje zajmna, ale w njej jo brachowało źinsajšne stawizniske slěźenje.
Wó jeje žywjenju młodšych lět njejo wjele znate.
Chto njejo jogo južo wiźeł pěšy ducego pśez Chóśebuz?
Grodkojski zwězk za wódu SWAZ jo pominał, až deje tak malsnje ak móžno daś pjenjeze za modelěrowanje běžanja pódzemskeje wódy.
Młogi raz powědam pitśku serbski w młoźinje, z Maksimilianom Hasackim.
Wón jo póstarcył, w pódłoze wobzamknjenja pśipisaś, až njedej za etat gmejny Slěpe do žednych dalšnych póśěženjow pśiś.
Lěc su to byli źěrki kšetow abo ratwow, to njewě tak dokradnje.
Muski jej wótegronijo: "To njejo notnje, dosegnjom mimo problemow."
Richard Rumpel, pśedewześaŕ: Som lětosa swóju 13. sezonu zachopił.
Wóni mógu dalej leśeś ako wšedne mydłowe puchoriki.
 Robinson wiźešo, až nowa tšawa rosćo, až bomy nowy list a pupki kryduju a wšykno jo, kaž we nejrědnjejšem nalětu. 
"Towaristwo jo žywe wót towaristwoweje statkownosći."
Źiśi su byli wjelgin narske: Cu su nam gósći z Nimskeje rědnego pśinjasli?
Co to groni, jo nam Franciska Albertowa rozkładowała.
Wjelgin pisany buźo dolnoserbski magacin „Łužyca“ něnto sobotu, 19.2., w telewiziji RBB (13.40).
Kněz jo blisko tych, kenž złamaneje hutšoby su, a pomoga tym, kenž zbitego ducha maju.
Jich radosć na serbskej rěcy z »młodych« wust jo głowna pśicyna, až źinsa Budyšynaŕ njejsom.
Chtož ma dekoraciju we wósebnych barwach pśedwiźonu, daś kwětki pó tom wupytajo.
Wóni kśě se wó tšojenjach w Serbach, wó produktach a wó zarědowanjach informěrowaś.
Cośo teke pśigótowaś cejdejku za ten projekt abo maśo kontakt k producentam?
To źo naslědk, měnim.
Projekt słuša k dobyśarjam idejowego wuběźowanja a ma wót Nimskeje pśilubjenje na spěchowańske pjenjeze w milionowej wusokosći.
Bojsław Krawc z Janšojc jo w nowej Pratyji wó tom pisał w pśinosku "Janšojski fiepel – co to jo?", a my smy słyšali, až jo to wjele luźi z wjelikim zajmom a narske cytało.
Klaus Schwartz, ekspert za sad, buźo identificěrowaś sorty jabłukow (Apfelsortenbestimmung), pjakaŕnja „Höfchen z Dubca buźo klěb pjac, Uwe Bartholomäus buźo griby identificěrowaś a Schwartkaŕnja z Lubija buźo na městnje.
Tych gósći ga wjele njebuźo, teke Žylojske budu za wětšy źěl na swěźenju w bliskem Chóśebuzu.
Tak su mě pó njom někotare pomjenili Antonija.
Tam smy z našym busom zastali a se dali wót našogo skazanego pśednosowarja z jasnym dolnoserbskim „Witajśo k nam“ strowiś.
Nejpjerwjej jo měł to słowo dr. Reinhard Kubat, dłujkolětny krajny raźc z Hessenskeje a pśedsedaŕ komisije.
Wósebnje jogo zaběra "głažany cłowjek", to ga pómałem wšykne bywamy.
Pupki ga njamógu powědaś! Jaden wulicowaŕ jo pódla sejźeł.
Wónej stej nadejšłej prědne pjace na gruntach Wochožańskeje jamy, źož su nejskerjej w 2. a 3. stolěśu pó Chr. germańske ludy wuškrěwali zelezo.
Pśi tom zadychujśo pśecej pśed pógibom, pśed pśiducym wudychujśo pśez nos dłymoko a pómałem.
Kak su byli prědne tyźenje w nowem źěle?
Ten abo drugi z nas znajo snaź wjas Rogow — w połdnjejšem źělu Gubinskego wokrejsa, njedaloko Nysy.
Śamnota južo cele małe źiśi fasciněrujo a pótakem se góźi, w zgromadnem kole wó temje powědaś.
Kak běžy studium sorabistiki w casu korony? Z Lipska/Leipzig.
W Dešanku (28) a Bobolcach (21) su swěśili njeźelu, 8. měrca pśi kšasnem nalětnem wjedrje.
Teke na to jo Hauke wótegronił: Wón by z kuždym ceptarjom abo wótkubłarjom interne rozgrono wjadł.
Apryl jo nalětny mjasec w pódpołnocnej hemisferje a nazymski mjasec w pódpołdnjowej hemisferje.
Jaden z tych by kśěła jej rada dariś – tak dr. Evelyn Mühlberg-Seck.
Joachim Dieke jo nadalej šołta.
20. septembra stej Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu a Bramborska centrala za politiske kubłanje w Chóśebuzu pśewjadłej seminar wó Serbach.
Cłonki Borkojskego Domowniskego a drastwowego towaristwa jano njerejuju, ale teke spiwaju pó serbsku.
Tak jo Błośański žeńskecy chor z Lubina Nimski swěźeń drastwy dožywił
Ako dalšny brach wiźi se to, až feluju kšute kriterije za kwalitu wucby, na pśikład pó Zgromadnem europskem referencnem ramiku.
Lětosa, źož buźo wjele wuzwólowanjow, budu teke wuzwólowanja do wósadneje rady.
Kněz měra daj wam měr kuždy cas na wšyknu wašnju.
Toś stej se rozsuźiłej, mě "Biering" serbski pisaś a wužywaś ako zgromadne mě.
Cas se minjo a banjawa rosćo.
Pšosym!
Pó pśewrośe sćo šli študěrowat do wukraja.
To wóspjetujśo styri raze.
Slěpjanaŕ Mathias Lampe jo wucony twaŕc-mejstaŕ.
A ako som pózdźej był ženjony a wótergi koleginy mójeje žeński zmakał som, su se te pón jeje pšašali, kaki wukrajnik ja som, což rowno njeznani wó wjelikem znaśu swójeje blišeje wokolnosći.
Oj, ta cerwjeń jogo płašća dajo pokaz, chto tam kšaca!
Dalšny wažny dypk rozpšawy pśedsedarja rady jo była energijowa politika.
tomu wrotarjeju kradu do rukowu! Drugi raz jo trjefił prěcnu bałku.
Tereza Hromádková nosy symbol serbskeje lipy na nadrje.
(pśecej prědny a slědny źeń proznin)
Něnto ma zasej wótwórjeńske case wót pónjeźelego do pětka wót zeger 10 do 18. Ak stej Stoleccyc góleśi byłej zašulowanej, stej chójźiłej na serbšćinu ako wopóznawańsku rěc pla kněni Hoppoweje w zakładnej šuli Ericha Kästnera.
Pótom jo se wótměło z wušej sto zastupnikami z Euroregiona Sprjewja-Nysa-Bobr pósejźenje rady togo euroregiona.
Wjaža jo ze zelenymi kachlickami wugótowana, narowno su źurja do kuchnje wótwórjone.
Kak mudre ga běchu naše wóśce, až taku krotku periodu pśechodneje pśichylnosći nimskego kněžaŕstwa k Serbam tak derje wužywaś wěźechu.
Wiju žnjownu kronu a pjaku w historiskem pjacu. Hochoski domowniski muzej Kólesko prezentěrujo historiske fotografije z archiwa wejsnego chronista.
Druge ptaški take něco njamaju.
To jo zgóniła jadna serbska mama, Anna Kosacojc-Kozelowa.
Za jogo zdaśim dej jatšowny wogeń byś zgromadne tšojenje za cełu wjas, wót towaristwow pśewjeźone.
Pón by měli weto pśisłuchaŕki a pśisłucharje kuždy źeń swóju serbsku góźinku w radiju a to se wě, teke njeźelu.
Teke z Rusojskeje a Českeje su pśijěli na toś to zarědowanje.
Wokoło 50 gósći jo na wótwórjenje pśichwatało z městow Łukow, Lubnjow, Lubin a z wokolnych jsow.
źeń pśichoda w chóśebuskem rbb studiju
Dalšne młoźinske zapusty su byli ten tyźeń w Dešnje z 15 porami, w Hochozy ze 36 porami a w Kosobuzu ze 23 porami.
Romski mnich Dionysius jo pśed 1475 lětami z bejnje njewěstymi metodami wopytał lěto naroźenja Kristusa wuzbadaś.
Wón jo pśeměnił sebje a krala do dweju drobneju muškowu, a tak stej wjasołej do turkojskego lěgwa byrcałej.
Teke Jurij Koch, serbski spisowaśel a kandidat Domowiny za Bramborski parlament, jo tam powědał.
Pratyja za źiśi jo teke lětosa zasej rědna.
Dalšny Gornoserb, kenž jo w měsće źěłał – Marko Hančik – a kenž jo dožywił problemy Dolnych Serbow, w interviewje mjazy drugim měni: „Wo serbsku kulturu tšach njamam, ale wó rěc se starosćim.
Co serbske wejsne jědro.
W Puškinowem parku su sobotu swěśili "Serbski swěźeń" z pyšnym programom, kupki "Barbuk", "Stara lubosć" a źiśi kupki "Łužičanki" su rejowali, grali su "Grodkojske gólańske gerce", "nAund", popmuzikarje "Młodne" a "Düppelingowe gerce".
Někotare Bóže domy pak su tak wósebne, až se za nje teke susedne wósady a cuze interesěruju.
Až dajo rozkoru mjazy Serbskim sejmom a Domowinu, derje wěźe.
Pla Serbow snaź by było na zachopjeńku pitśku problematiske, dokulaž serbski ma cesto njetypiske za Słowjanow słowcka.
K tomu jo Dehlia E.
Zachopjeńk měrca su gmejnske zastupniki ze snadneju wětšynu póstajili, až budu wšykne drogowe toflicki dwójorěcne!
Až do tśich tonow trajdy móžo Pawlikowy młyn na źeń zemlaś.
Marco Wach z Bórkow - 12.02. (29 lět)
Jej jo se groniło Liza.
"Wóžywjamy tak tradiciju pśěze.
Hala zachoda lipšćańskeje radnice jo mimo togo jadnorje pśeliš impozantna a partnarja kooperacije, iniciatiwa RomaRespekt a towaristwo Romano Sumnal z.
"Ale", jo wón dodał, "projekt jo teke wótwórjony za druge nałožowanja.
How smy se teke rozgranjali z mnichowku (Nonne) togo kloštarja.
K eksemplu pśi zběranju cłonkojskich płaśonkow.
Na gluku njebu trjefjony.
To jo gronił Udo Canga (něgajšny wuknik Dolnoserbskeje wušeje šule), cłonk gmejnskeje rady w Rěčicach a cłonk wokrejsnego sejma Zgórjelc.
Karina ześěgujo gubu, ako pśez rycynu lězo.
A hyšći w jadnej wěcy jo był tšochu hynakšy ako druge doněntejšne redaktory Casnika.
Pśeto jich źowka, 15lětna Antonia, gótujo prědny raz sobu.
Teke to njejo rědnje.
Procujomy se wó modernu literaturu w dolnoserbskej rěcy.
Zapisaś musyśo je tak, ako se zeger wjerśi.
Gohr jo naraźił, až Zaspy se na ten part procuju wó spěchowanje wót programa LEADER.
Ale wy rjascheny tam górjejce na bomje, wy ga musyśo se pśecej bójaś!
Luba pšosba jo jadno z nejmócnjejšych guslowadłow.
Su wobkšuśili nowy wuwijański a jadnański koncept "Vision 2030", ako dej byś směrnica za spěchowańsku periodu EU 2021 do 2027. Su gjarde, až su prědne tych styri euroregionow, ako taki koncept pśedpołožuju.
Detlef Forkert jo na Majberku teke swóju wutšobu zgubił, rozmjej, wón jo z Elke Bayerojc gromaźe.
Toś te pśicynki se woblewaju z póměrnje solonym rozsołom.
To jo groniło: cerkwja jo musała byś tak wugótowana ze stołami, až kuždy luź móžo dwa metra wótstawk jaden drugemu doźaržaś, do kuždego směra.
Pódla jo pak pśecej wěstosć, až smy swěśili ze źiśimi, kótarymž to wjasele napórajo.
Wjele jo se how změniło.
Pětk, 6. januara 2006, zeger 17.00 w Krajnem hotelu w Kuparskich Borkowach.
njeźelu, 29. měrca /pózymskego
»Pjerwjej njejsom se žednje mógał wuźěkowaś.«
Tenraz jo to było tak: Z awtom som wót Lubina do Kósobuza jěł a pśi Quickojc som do busa pśistupił a z nim do Chóśebuza a pón z Domowinarjami dalej do Chrósćic jěł.
Žywjenje wejsna ludnosć a serbske tradicije se wótbłyšćuju.
W Lubnjowje jo se naroźiła ako Noldojc – maś jo roźona Jannaškojc.
Na taki part njenapórajomy jano frust, ale teke špatne rozwězanja.
Bog buźo pódla nich bydliś, a wóni budu jogo lud, a Bog sam z nimi buźo jich Bog.
Ako ludowa rěc jo drje dolnoserbšćina zasuźona k zachadanju, dokulaž njebuźo móc traś ako mamina rěc wesrjejź Nimcow dlej nježli něźi do lěta 2020.
Toni Bruk a druge pak njejsu zacwiblowali – su 1991 załožyli priwatny filmowy studijo "SORABIJA", a wón jo pśewzeł wjednistwo.
Což pak młoge serbske wucabniki njerozměju, jo to, cogodla su se pó lěśe 1989 w toś tych šulach nimske direktory (mimo zakładneje šule w Slěpem) zasajźili.
Pózdźej su wšake rožki pón byli naše gribowe rewěry, w prědnem rěźe pak te na pódpołnoc našeje jsy.
Ceptarje su teke směli se wobźěliś.
Su pśi tom na zachopjeńku zastali w Nowej Wjasce (Neudörfel) – tam, źož jo teke górjej rosł něgajšny sakski ministaŕski prezident Stanisław Tilich.
Toś te k Finskej słušajuce Ålandske kupy maju wjele póbitowaś: rědnosć natury a historiske zajmnostki, ale teke wósebny politiski status.
Teke na polu muziki smy měli takich specialistow.
To jo było za nas wjele: Někake małučke žyceńko smy se z tym mógali nanejmjenjej dopołniś.
Wjaselił som se na drugem boce pśez to, až jo była serbska drastwa z Błotow a z Chośebuskich stron w młogich wariantach w pśeśěgu derje pśedstajona.
Pla drugich su hynakše pśejźenja, njepócynki abo wujśpjonki znjewužywali, aby swóje zaměry pśenuzkali.
Teke serbske folklorne kupki, ansamble (stakim teke zajmowane rejowarje) a jadnotliwe su napominane, swóje pšawa a zajmy w ramiku pśiduceje kulturneje politiki stata abo krajow pśizjawiś.
Kake bomy pśi drogach su tšachota za wobchad? Gaž se bomam njejźo derje, su wóni tšachota za wobchad.
Teke take póžyconki źe pomogaju zdźaržaś dolnoserbšćinu na modernem, komunikatiwnem niwowje.
Bramborska Rada za Serbske nastupnosći jo se zmakało we wideokonferency 12. januara.
Serbske piwo njejo felowało, a luźe su sejźeli na ławkach a pśisłuchali srjejźowěkowej muzice.
"To ga su sańki, wóni se pśibližyju, a něchten tam sejźi nutśi!" "Ruprajcht!", juska Pawl.
Raźi se źiśam, tšojeńko samo cele bźez teksta pśedstajiś?
Ja pak źeju wam, až daniž Salomon we wšyknej swójej kšasnosći njejo był tak hoblacony, ako jadna wót nich.
Kitko Kuchaŕ źo teke tenraz zasej wuźit.
Bog Kněz běšo hugótował ze zemje wšakorake zwěrjeta na póli a wšake ptaški spózy njebja a pśiwjeźe jich k cłowjekoju.
Ako geocentriska šyrina pomjenjujo se w geowědomnosćach ta šyrina, kótaraž zapśimujo městny wektor wót zemskego srjejźišća do kšutego dypka na zemskem powjerchu z ekwatoroweju rowninu.
Pó kóńcu cytanja su źiśi se pórali grajkat, a te pśiduce su pśišli na to nimskorěcne cytanje Kocha.
Buźćo mudre k dobremu a nic k złemu.
Wobrośćo taski na głowu a schowajśo pód kuždeju wobrazk.
Na pśikład słušaju sawna, grajkanišćo a pśepóžycaŕnja za padlowańske cołny k jogo planam.
A to jo było cele hynac.
[...] Faden serbski, 29 kupowański lisćik, 30 běžy do Wolgi, 33 póstrowjenje, 36 engelska měra za dłujkosć, 37 elektroniski aparat, 39 nic pó wokołodroze, 41 drogowanje, 42 moderne dwójne słowo chwalby, 44 sibirske město, 46 wenkowny naglěd wósoby, 50 pśiswójźbna lubosnje, 52 grichiski pismik, 58 magnetiski bant, 60 Wange [...]
Lodka "njesejźi" jano we swójima śpoma w Serbskem domje w měsće, aby luźi informěrowała na wšaki part wó historiji, rěcy a kulturje Serbow.
Křesćan Kulman (1805-1869) jo w swójom casu pśestajił „Robinson Crusoe“ Daniela Defoea do górnoserbšćiny a w Ludowem nakładnistwje Domowina LND jo wót lěta 1958 kopica knigłow swětoweje literatury w serbskej rěcy wujšła.
Na kšomje města, w Nowem Chmjelowje jo ta lichota była dana.
Na zachopjeńku jo se cuła we serbskem miljeju cuza, ale skóro jo se to cuśe pśeměniło.
Edith Pjeńkowa a Anna Kosacojc-Kozelowa na nowolětnem pśiwitanju.
My dejmy se spšawnje do woblica groniś, co nas hyšći źěli a co nas zwěžo, jo gronił.
Mimo togo smy sebje na wušpicnjonem kołku wopjakli jabłuka abo kulki, kenž smy sebje sobu pśinjasli.
Togodla smy se teke na wuzwólowanju bramborskego krajnego sejma 14. oktobra 1990 z pěś serbskimi kandidatami wobźělili.
Ten naglěd póbuźujo apetit, abo?
Žywjenje ako wuběgańc, ako cłonk zajśpiwaneje mjeńšyny, ako cuzbnik w swójskem kraju – to a druge wěcy namakaju wentil w muzice lipšćańskich Gipsy Kings.
W Casniku wót 8. septembra 1858 stoj w nastawku pód titelom »Stare casniki«:
Som južo słyšał tšojeńka wót zgubjonych głowow abo paranoidnych kidnjenjow, wót wopacnego dozěrowanja abo bźezskruplowych pśedawarjow.
Južo wušej 10 lět źěła wón ako diplomat za republiku Belarus
To jo jej wjelgin luto.
Źo wó samskego wobsejźarja, kótaryž jo nejpjerwjej zachopił how źěłaś ako rěznik.
Horty su zacynjone.
Něnto jo južo na drugem kóńcu jsy.
Wósebnje stej jomu pomagałej gmejnski prědkstojaŕ Heinrich Bramaŕ a wokrejsny šulski inspektor Měto Korjeńk, faraŕ w Bórkowach.
Pětška (napšawo) a dr.
Dosć wjeliki wótstawk mjazy blidami jo, a za jadnym blidom směju, ako wšuźi, jano luźe z dweju domacnosćowu sejźeś.
Kěta Wunderowa: Ja som žedne štucki z tych knigłow južo doma cytała.
Delegaty a gósći z něźi 30 krajow njejsu tam jano powědali a wobradowali wó situaciji narodnych mjeńšynow a ludowych kupkow w Europje, ale su tam pśedstajili na wšaki part teke swóju kulturu a rěc, a k tomu jo słušało zgromadne spiwanje.
To jo ceło hynac ako w Łužycy, źož mamina rěc jo tej nawuknjonej rěcy cesto napśeśiwo stajona. „Gaž se stawnje a ze zažranosću powěda wót maminorěcnych powědarjow, kótarymž wukniki ga [...]
Jasne pak jo, až kśě weto zajm na to chyliś, až raźijo se pśiduce lěto wózjawjenje jich gromadneje publikacije.
Fašistiski stat a socialistiski stat je zasej matej.
W górnoserbskem casniku Nowa doba jo wón wudał pśiłogu w dolnoserbskej rěcy.
Erwin Merschenz jo był agrarny inženjer, wulicowaŕ, spěchowaŕ regionalnych rěcnych projektow.
Teke wjele "lapatych" źiśi jo w pśeśěgu pódla było.
Pśi woglěźe Serbskego doma su se wě do Lodki póglědnuli.
Wažna jo za mnjo strowota.
To som pón teke cynił.
Co nam ned pomožo, co jo notne za dlejšy cas?
Serbska pśirada ma mjazy drugim nadawk, raz wob lěto informěrowaś wótpósłańcow wó „serbskej situaciji“ we wokrejsu.
Chto co w lěsu do domka?
Co stej wěźełej chronista Herbord a Ebo? Nimski chronist a mnich Herbord, kótaryž jo w lěśe 1127 biskupa Ota z Babineje góry pśewóźował na jězbje pó kraju tegdy hyšći tatańskich Łutykow, jo zapisał woglěd templa za słowjańskego pśiboga Jarowita we Wóligosću.
Na Rowniskem kjarchobje su wšake źěła na nas cakali.
Nan: Ně, wónej kśěštej z nim jan až tam jěś. 
* 1954, wótrosła w Radowizy, wuwucona konditaŕka, sobuźěłaśeŕka chóśebuskeje mebloweje fabriki Poco, wobstaraŕka bźezdomnych pla DRK, 2008–2019 bibliotekaŕka w Serbskem domje
Awtor jo wuzwólił te hochoske wurězki a jim zaprědka pśednjasł swójej basni „Hochoski plon“ a „Hochozaŕ na a za Hochozu“.
1810–1815 jo Dabit Boguwěr Głowan (Kopf) faraŕ we jsy, pózdźej wuznamny pedagog a serbski procowaŕ.
Jogo źěło trajo jadno lěto, pón jo zasej mimo.
Ale pšawje njeźěła.
Jo luštne, jich tak wobglědowaś! Tak gronje Wuškojc.
Nas Serbow jo mjenjej a mjenjej.
Jo ga było wót měrca tak, až su byli šule a źiśownje zacynjone a z tym bóžko njejsu mógali źiśam dalej wucyś serbsku rěc, teke nic pśez WITAJ.
Toś to zwucowanje jo dobre za cełu prědkownu muskulaturu, pózbuźujo póžywanje a skšuśujo ceły kśebjat a dojśpijośo harmoniju a nutśikowny měr.
Wót drugich temow, dla kótarychž wobej serbskej raźe stej se wurozgranjałej, buźomy hyšći pisaś.
Dowolśo mě krotko wulicowaś, kak som pitśku dolnoserbšćiny nawuknuł.
Mediewist Brankačk, docent na Serbskem instituśe Karla Marxoweje uniwersity Lipsk, jo w juniju 1970 z togo nawjedujucego awtorskego gremiuma slědk stupił.
Wjele razow jo južor wustupiła w Americe a hynźi.
A ma stakim we wócyma politikarjow a zastojnikow widobnje wušu poziciju.
Tel.: 035 63/35 39
Zawěsće ma "brjaza" majowy wěnc.
Pśěźenje gótujo wjasele, gaž tych pśěźaŕkow (a snaź pśěźarjow?) jo wjele, togodla su wšykne interesěrowane witane. „Pśinjasćo kólasko, a drugi rěd k wušywanju a źaśu, a my buźomy gromaźe pśi źěle spiwaś, se wulicowaś a smjaś“, dajo Christla k wěsći.
Něnto jo Erwin Mjerśeńc źěłał w swójej zagrodce a chopił pisaś.
Wóni trjebaju wótwórjony teren za sedanje .
Taka góla sajźa se na wupalonych flakach. 
Wšykne źiśi a młodostne mógu se wobźěliś! Źiśownje, šule, horty, towaristwa a organizacije tak ako centry za źiśi a młodostny su pšosone pódla byś.
Prědny raz do rozgrona som pśišła ze zastupnicami a zastupnikami Serbskego sejma zachopjeńk februara 2020 na informaciskem zarědowanju w Njebjelčicach k temje "jadno lěto Serbski sejm".
Jo, kak su te Serby we dawnem a njedawnem casu "tikowali"? Co su nimske a serbske awtory wó tom napisali? Pśedsudkow z nimskego boka jo se wě wjele było, a wšake jo Uta Henšelowa citěrowała.
Film jo wordował wót šwicaŕskego publikuma wjelgin derje pśiwzety.
Toś to město ga jo łoni swój 850-lětny jubilej swěśiło.
Akle pón su chopili diskutowaś wó wokrejsnem financnem planje 1995.
Jogo mócy chapjachu wósłabnuś a wón by se zalał, gab jomu 111 Pětko njepomogał. 
Serbske graśa za źiśi su how namakaś.
Dešański muzej ma wustajeńcu z figurami bajkow a k tomu projekty
Kněz Šylka jo napšawdu wjeliki entuziast, kak jo to wšykno zběrał a za woglědanje zestajił.
Jo pśišeł nejpjerwjej do Landsberga, źinsa Gorzów w Pólskej, źož su tegdy byli wjelike kazernowe komplekse.
A co wóni gótuju?
Za słowami prědkstojaŕki jo to k prědnemu krajna droga L 52, ako pśez wjas źo – pó njej jězdźi dlej a wěcej awtow, a luźi wobuzujo to barcanje a rjagotanje nakładnych awtow a škódy na droze.
Woglědarje su měli góźbu, sebje rjeśazki za šyju z takimi pyšnymi parlami kupiś.
Sobotu, 11. maja, buźo wót zeger 10:00 wandrowanje z temu „zwěrjeta a rostliny wokoło starego groda pla Luboraza“.
Pisał a swarił som jim jědernje, tuchylu pódermo.
Na toś tom słyńcnem dopołdnju (22. apryla) w zakładnej šuli w Janšojcachpodzajtšu žednu wucbu njejsu měli.
Wšuźi su teke tofle nastajane z mjenjami jazorow a dalšnymi wažnymi informacijami.
Mina jo južo ako góletko zapustowała sobu – jeje nan ga jo ten wjednik młoźiny Peter Knor, a mama Dana jo była teke kuždy raz pśipódla.
Tak něźi někak pak som tegdy weto zacuwał tšašnosć, groznosć a tužycu, kenž su mamu a nana wobejmjeli.
Lothar Parnitzke wót firmy Kunella jo sponsorował ceły paket z lanym wólejom, kótaryž w Americe njedajo, a jo jen do Iowy pósłał.
Słowka žeden swójski wóznam njamaju.
To jo źinsajšne město "Lenzen" a jo było tencas zazdaśim nejwažnjejša twardnica Serbow.
Wjele jo wóna juž publicěrowała na tom pólu, kenž tak wopisujo: "Kak my powědamy a pišomy, póstaja, kak my se myslimy.
Prědny lětosny wjerašk pak buźo juž 7. februara: Ku góźbje 125. narodnego dnja Fryca Latka buźo wustajeńca mólbow togo wuměłca we Wósekowem dwórnišću , za kótaruž jo Uwe Gutšmidt wót Spěchowańskego towaristwa zagronity.
Góźba k tej wustajeńcy jo lětosny 65. narodny źeń togo renoměrowanego łužyskego fotografa a wujźenje wobrazowych knigłow "Land.
Glědajśo! Zapšawym su planowali, na tom kóńcu tyźenja pokazaś, kak su w srjejźowěku twarili z glinu.
Za Domowinsku župu Dolna Łužyca nastupijo 6 kandidatow za wuzwólowanje do noweje bramborskeje Serbskeje rady – styri žeńske a dwa muskej.
Wót lěta 1968 jo wón wukubłany lektor.
Aust skomponěrował.
Na toś ten swěźeń mysle wobydlarje a wjele luźi zwenka města hyšći raźi slědk.
Ku kampani słuša magacin, 120 busow, socialne medije, wóna jo južo dojśpiła 25. 000 luźi.
Žognujśo tych, kenž wam klěju a pšosćo za tych, kenž wam kśiwdy cynje.
Kněz PLACAŔ stoj pśed wrotami.
A skóńcnje musy dorosćony napšawdu zajmowany pšašanja k projektoju stajaś.
How pak jo wjelgin woblutowała, až jo tak małko luźi pśišło.
Nic blabu źaržaś a głowu schylaś ako pjas, gaž puki dostanjo!”
Woblubowanu cerwjenu česku Javu smej z Kitom pósłałej zapakowanu ako ekspresowu wóru ze śěgom z Lipska do Picnja.
Kazń jo pśez mojzasa dana. 
Te nejmłodše su byli wósym lět stare, ten nejstaršy jo był 13 lět stary.
Ceptarka serbšćiny jo nam pisała, až by jeje wuknice a wukniki raźi swójich starjejšych a starych starjejšych z lubym słowom a serbskim spiwkom rozwjaselili.
Jolic, pón cesto muse chóre ze swójeje móšynki daś pjenjeze, aby termin dostali, a to spěchujo zasej korupciju.
Togodla jo było to zmakanje w Dešnje głownje myslone za to, aby se sportaŕki a sportarje z něntejšneju mustwowu „Serbske koparje“ a „Serbska wubranka“ bližej zeznali.
Pšawje za to zagronity se w njom pak tuchylu nichten njecujo.
Mjazy tekstami su byli teke wurězki starych wjelgin dramatiskich powěsćow z Bramborskego Serbskego Casnika, wó wognjach a mórjenjach w Běłej Górje a Rězaku.
Togodla jo w lěśe 1852 dla małeje licby wóteběrarjow na poł lěta pśestał se śišćaś.
Mały, ale rědny swěźeńk! Sobotu, dnja 5. septembra jo tak daloko było, až su we Hochozy kokota łapali.
Katmandu jo głowne město Nepala.
Zrownane wogonki su zwětšego cerwjenojte.
Snaź by paritetiski princip lěpšy był, ale take iniciatiwy deje wót dołojka pśiś – jo Statnik we rozgronje z Casnikom pódšmarnuł.
Ten buŕ jej rozkładujo: My njamóžomy źinsa šlachtowaś, musymy pór dnjow pócakaś, ta swinja ga se ryža.
Wolfgang Amadeus Mozart jo był awstriski komponist.
A weto eksistěrujo dokument, w kótaremž stoj, až słušam k ilustremu krejzoju serbskich spisowaśelow.
Teke lětosa pyšni jatšowna krona tu murjowanu studnju na jsy.
Togodla wuznaj, až Bog wšykno k lěpšemu wjeźo, lěcrownož my to kuždy raz ned njewuznajomy.
Jerzy Szaniawski jo był pólski spisowaśel.
Mały Maks lažy z gripu w póstoli.
Kuždycke zamyslenje jo togodla wót paradoksa pregowane, něco zajźonego tematizěrowaś a weto něco wó pśibytnosći wugroniś: rozmjej wó tom, kak luźe w pśibytnosći wó wěstej zajźonosći mysle, kak ju wukładuju abo wužywaś kśě.
Weto móžomy naše socialne zwiski we casu gniwa a chórosći derje zdźaržaś.
Daś jo jomu serbska zemja lažka!
W Zaspach – z lěta 1950 słušaju k městoju – su swěśili tśi dny dłujko z burskim markom, wjelikim pśeśěgom a swěźeńskeju namšu 550. jubilej prědnego pisnego naspomnjenja jsy.
16. 05. 2020, 13. 30 góź.
Južo pśed swěźenim su gódnośili, kótare su byli te nejrědnjejše.
Něnt dej kuždy wót was flaše drugich grajarjow z balom trjefiś.
P. z Borkow njejo směł dla chroniskego astma wěcej topjenja skowaś.
Ja som Johannes Frahnow, jadnory Drjenowaŕ, kótaregož wutšoba pali se za ewangelium.
Dłymoku studnju dolnoserbskeje rěcy njamóžo nichten dowupóceraś.
Nadine Adamowa, wjednica muzeuma a tejerownosći jatšowna spiwaŕka "prědneje góźiny", jo se bejnje wjaseliła wjelikemu zajmoju wobydlarjow Janšojc a gósći pśi wótwórjenju teje wustajeńcy dnja 28. februara.
Pla Arnolda žeden problem! Dobre wikowanje: Stefanie Bierholdtowa a Sylvia Panošyna stej kupiłej pla Arnolda Klähra nowe drjewjanki.
Jich ceptaŕ jo był znaty grafikaŕ a mólaŕ Gerhard Knabe .
Jolic kwiśonka wobsejźi wšake płodniki, wót kótarychž kuždy jagodowy płod wutwóri, se kompleksna jagoda nastanjo.
Cełkownje licy se na 25 000 wšakorakich družynow rybow.
Žedne raze smy mógali jogo teke wuwitaś w redakciji Casnika.
W tom rozgronje z direktorom Mětškom jo šło hyšći wó druge pšašanje.
Nowosći k njeźeli — powěsći
Co se tam namakajo?
Wót starkeje som derbnuł »Lederstrumpf-Geschichten« z lěta 1905. Togodla som wuměł južo ako źaseślětny frakturu cytaś a som pśipódla wuknuł prědne cuzorěcne, indiańske słowa.
Pśi tom pak jo raźił serbskim zastupnikam: "Pokažćo se mócnjej a wugrońśo z mócnym głosom swójo póžedanje, na pśikład w rozgłosowej raźe, źož Domowina ma swójogo zastupnika!" To jo trjeba, pśeto taki projekt buźo za rbb ceło nowy.
Dalšne informacije wó koncerśe, muzikowych kupkach a źěłaŕnjoma dostanjośo w seśi pód: rbb / Serbski program.
Bury su wopytali na šćitanych płoninach wuseś žyto, ako teke rosćo, ale jano na połojcu tak wusoko, ako naša trajda.
Wón jo domownja wjelikich wědomnostnikow kaž Awicenna, spisowaśelow kaž Hafiz a Omar Chayyam.
Z maśerju pyta Witko w interneśe za basleńskimi pśedłogami.
To pak njejo jogo zgórkosćiło, ně, jo se zachował swój wjasoły a samo žortniwy wjazym.
, groni 41lětny šef firmy Jörg Maznik.
Fryco (Friedrich) Grešan; 1934-45
Swój diplomowy koncert som měła z orchestrom a chorom SLA a Tachańskim chorom w budyšyńskem źiwadle.
Hynac su to wiźeli we serbskem zastojnstwje, tom statnem serbskem kulturnem a kubłańskem amśe.
Wšykno ze swójeje role! A teke ta jěza a měso – wšo z jich samskich groźow.
Howko jo wiźeś z wobźělnikami swěźenja serbskeje poezije 1999 w Turnowje.
Wažny zaměr jo teke dobyśe nowych sobuwójowarjow za towaristwo.
Israel granicujo ze Syriskeju, Libanonom, Egyptojskeju, Jordańskeju a z Palestinensiskimi awtonomnymi stronami.
Grajarje su wšykne powědali serbski.
Teke brune piwo su w Rogowje pśed 120 lětami sami warili.
Ten, kenž we was jo, jo wětšy nježli ten, kenž na swěśe jo. 1 Jan 4,4
Kubłanje winowych kerjaškow njejo w našych stronach było rědke.
wałtoru, 17. měrca /pózymskego
Aby yoga-zwucowanja pšawje statkowali, muse se pśez wědobnu koncentraciju na zrownanje śěła a rownocasne pšawe dychanje wót cysteje gymnastiki rozeznawaś.
Za to jo Burske wikowańske drustwo dostało abo kupiło sykawy k nosenju na kśebjaśe.
młoge słodke chłošćonki! něco pódla jo za kuždy šmek! ale wuslědk se nam spódoba! placki a kus kołaca! brjušack bóli – wej ow wej! Chłošćaty adwent.
Budu wobradowaś wó tom, kaka buźo jich oficialna pozicija.
Tu pak amt njejo dotychměst namakał, a dla togo su taki zakaz wustajili.
"Oblomow" stej manźelskej załožyłej 1993 w Barlinju.
Čelnjańsske domy, drogi a zagrody su se 1978 znicyli a pón wótbagrowali.
Wósebnje źiśi ze serbskich jsow pśidu teke zwenka šule z nałogami a we (mjenjej a mjenjej) wuwześach teke z rěcu do kontakta.
Z tym změjo wokrejs 2020 wokoło 2,1 mio. euro mjenjej.
Su byli pśesłapjone, wjele togo serbskego powědanja rozměli su.
Slědna njeźela cerkwinego lěta jo pśišła.
A na to te planarje južo zaprědka glědaju.
Na druge połdnjo stej se tej winikojskej boka zmakałej. ten prědny źašo: »Ty sy naju namjenał, až smej »zaklětej komunista«.
W pśiducych tyźenjach se ta młoda žeńska na swóje kóniki koncentrěrujo.
Industrija ale dej móc pśecej w samskej kwaliśe producěrowaś.
Njeźelu su wugótowali Gołbinarje swój zapustojski pśeśěg.
Na wušej 80 bokach we wjelikem DIN A4 formaśe wótběžyjo we 13 kapitelach 550 lět dłujke wuwiśe na Górach a wšykno to jo wjelgin derje wupołnjone z něźi 150 za wětšy źěl historiskimi fotami a ilustracijami.
My smy ned gódali, až swój schow we bližy pśi dobrych pśijaśelach ma.
Tśeśi swěźeń zajtša namakachu ju njabogu na zeleznicowych kólejach, źož ta droga pśez zeleznicu źo.
Lěpše móžnosći su teke za pomoc mjazsobu date.
Lothar Balke jo był serbski ludowědnik, etnograf, specialist za serbsku drastwu a awtor młogich wědomnostnych studijow.
Słowjany su město pomjenili Skopje.
To jo oficielna rěc w Rusojskej, Kazachstanje, Běłoruskej.
Nejdroša jo organizacija za technisku pomoc (nimski THW) z 100.000 euro.
Sedniśo se rowno na stoł, scyńśo wjelikej palca wobeju rukowu a pokazowarja ako brylu gromaźe a zwězujśo wuškowne palce ku kšywoju doma.
K tomu smy napisali separatnu powěsć, kótaraž stoj na prědnem boku togo wudaśa Nowego Casnika.
Za mójim naglědanim jo regionalny póśěg Casnika tencas wěcej zwuraznjony był ako w slědnych lětach.
drugi jatšowny swěźeń
Wóno zmócnijo wósady a wugótujo wósadne źěło wěcej žywe.
Dlacog nic se staraś, až te serbske muzeje, kótarež južo mamy, dostanu wěcej personala a pjenjez, abo wěcej z nich gótowali?
Drogostka z našogo archiwa: Fryco Fobo – 35 lět njabogi
Wóna organizěrujo teke kulturne tšojenja.
Kaž něto słyšymy, jo kněz B.
Wót źiśownje až do uniwersity jo dojšło do zastajanja wšyknych pedagogiskich serbskich aktiwitow.
Na ten part su cesćili jeje angažement k lěpšemu serbskeje wucby na zakładnej šuli Krabat w Kulowje.
Ale zwónoźili to su, a ten a drugi dešański paleńc jo jim teke słoźeł.
W zymjem, gaž wence sněg lažy abo lodowaty wětš dujo, sejźimy nejlubjej w śopłem a jěmy něco górucego.
Rudno lažy mjazy městoma Kraków a Chrzanów w krotkozajtšnej Pólskej.
Pomegaj Bog wama, wej cesnej družce!
Něnt jo pśišeł k tomu dalšny taki wósebny a wjelgin wažny źiśecy dom.
Źiśi móluju wódorowne smužki.
W srjejźnej šuli w Slěpem su w zachadnych mjasecach pilnje twarili.
Źiśi su wjele zajmnego zgónili wó natwari, charakterje a stawiznach instrumentow.
Stwórtk, 4. apryla, buźo Doris Heinzowa pokazaś w Serbskem internaśe, kak móžośo jatšowne jaja z wóskom pyšniś.
Omsk jo město w Rusojskej federaciji.
»Njamógu jogo wucuś«, groni Karina kšuśe.
Lěc su tam teke pśišli baltiske Słowjany ze swójimi łoźami, njejo kradu wěste - dla togo, dokulaž toś ten archeologiski bogaty kraj njejo hyšći dowuslěźony.
Pśikłady som za Was napisała.
Wažne jo, až take źiśi znaju regule na drogach.
K dalšnym wuznamjenjenjam słušaju (wubranje): [...]
Dokulaž měrjona geometrija njedajo se wót euklidiskeje rozeznawaś, wobglědujomy standardowy Lambda-CMD-model ako nejjadnorjejšy, ako móžomy na wobglědowańske daty pśipódobniś.
K tomu jo pśednosował zastupny jadnaŕ Domowiny z.t.
Robinson rozrěznu ned jogo wězby a pózwigowašo togo poł wumarłego. 
Zgubijo-li se serbska rěc, buźo wšo druge pšec.
Po nocach groze samo pśecej zasej mroze.
To su na pśikład wjeliki nowolětny koncert a ekumeniska namša w januarje tak ako historiski pśeśěg.
"Kamjenje su dejali tak daloko w originalnem stawje wóstaś, ako jo móžno.
Za wědomnostnu sorabistiku jo ten stipendij wopšawdne žrědło za dorost.
Jo to teke znamje, až Górne Serby hynac tikuju?
Styri lětźasetki pózdźej som Hansoju Kullingoju napśeśiwo sejźeła w jogo domje w Slěpem.
Glědajucy na wobzamknjone wótstupjenje wót wudobywanja brunice ma toś ta iniciatiwna kupka załoženje "Bergaŕskego regiona Łužyca" za wažny kšac do pśichoda.
Dokulaž jo teke rad jaden tergnuł, jo tema »alkohol« we wucbje bejnje luštny był.
Pśi tom se źiśi pśedstajaju, až su wóni nopawa z tšojeńka.
Ale młody cas mójeje maśeŕki jo był južo mimo a na swój młody cas jo stajiła awtorka glědałko ze ześěganym wobrazom.
Stojm-li něnto how w šulskem koridorje a słyšym jeje głos, jo mě, hejnak by ja pśed njeju na šulskej ławce sejźeła.
To by mógali byś rědne domy za pśenocowanje, kuždy ze swójeju kupaŕnju.
Wustajeńca ze źiśecymi wobrazami
Na drugem boce jo chwaliła, až su starjejše głownje z města załožyli nowe towaristwo „Gromaźe“, z kótarymž pódpěraju to serbske powědanje ze źiśimi.
Za serbskego drogujucego jo woglěd cerkwje w Altenkirchenje mimo cwiblowanja wósebne dožywjenje, gaž jěźo pó kupje Rujanow.
Wobźělenje na tych zmakanjach jo poměrnje dobre, což pokažo, až kśě kupki take měś.
Buźomy zawcasa w "Nowem Casniku" informěrowaś, gaž tak daloko jo.
Ale snaź jo kśica pózdźej zadłypana, take pady ga su teke znate.
Kónje a wóze njebuźomy sobu wześ, ale tam krydnuś dermo, ale wupyšnjenja a druge musymy sami pśigótowaś, to se wě.
Hauke Bartels: FUEV – to jo nejwětše zjadnośeństwo europskich narodnych a etniskich kupkow.
Dłujko njetrajašo a te wójcy běchu se z ceła k Robinsonoju pśiwucyli, běžachu a skokachu wokoło njogo, kaž póla nas naše wójcy. 
Pópšawem jo było pśedwiźone, až Serbski muzej w měsće lětosa w juniju pó wobšyrnych twaŕskich źěłach se zasej wótwórijo, teke z noweju stawneju wustajeńcu.
A teke gaž jim swaritej, wužywatej serbske słowa.
"Wumrějo serbska rěc?" 
Podobnu funkciju mějašo Casnik, kótaryž se wót lěta 1848 ako tyźenik pód wšakimi mjenjami wudawašo.
»Źinsajšny źeń ga su cuze rěcy wjelgin wažne.«
Pśeto słowa Jezusa su słowa Boga a dla togo słowa, kenž nam dawaju, což žeden luź, žedna wědomnosć, žedna muzika, žedna cerkwja a žedna towarišnosć nam daś njamóžo: nimjerne žywjenje!
"Toś ta trajna mokšoś znicyjo móju kšasnu běłu suknju, a štorm hyšći wóttergnjo móje kwiśece gałuzki!" Ako słyńco se pótom tola zasej zjawijo – kak něnt ga wuglěda bomcyk! Źo jo běła bujnosć wóstała? Jo se minuła, lažy sprěta na łuce, we tšawje.
Bóža wěrnosć jo hoplěwanje a šćit.
Kuždy ma teke swój hobby.
Mócy a ideje se njekoncentrěruju a luźe komunicěruju we wěstych krejzach, ale ten zwězujucy element felujo.
Głažk, na kótaryž cośo je nalipaś, dejał wumyty a suchy byś.
Swětkowny wogeń zewšym njejo wěcej znaty.
Wudawaŕ Jürgen Maćij wjeźo z tym swój wuspěšny rěd wó łužyskich fotografach dalej.
No, w tej Serbskej pratyji na lěto 2001 jo, to se wě, na tych 160 bokach hyšći wěcej k cytanjeju ako jano to z Hochoze.
Wón jo wužywany wót wšych krajow w pódzajtšnej kontinentalnej Europje z wuwześim Portugalskeje, kótaraž zasej wužywa Pódwajcoroeuropski lětny cas.
Jane Krakowski jo US-amerikańska grajaŕka.
1898 su dotwarili źěl Błośańskeje zeleznice mjazy Bórkowami, Běłeju Góru a Bělinom.
To jo gronił cłonk serbskego wuběrka SPN Siegbert Budischin.
Pśijazna a wótnapněta atmosfera dowólijo, až se w Oblomowje organizěruju zarědowanja ako snědanje abo "tejowe blido".
Wejsny jubilej
W drugem źělu pó wobjedowej pśestawce jo ABC dr. Fabiana Kaulfürsta pśepšosył, aby nejnowšu pšawopisnu reformu rozjasnił a z wobźělnikami zwucował.
Maka-li se to, což politika groni, z wědomnosću (Wissenschaft)?
Wón je kužde lěto pśigótujo a to na taki part, až źarže až do swětkow.
Z małymi źiśimi wšak pśidu teke małke starosći, to ga kuždy wě.
Katrin Nikelojc (na lěwem wobrazu) jo pśišła z 2. zakładneje šule we Wětošowje. “Za mnjo jo to był rědny swěźeń”, jo była měnjeca.
To jo bytostny aspekt, dla cogož se luźe w pśiběrajucej licbje tam wobźěliju.
Což wěru nastupa, jo serbski lud źělony.
Pó zakóńcenju diskusijnego źěła su sejmarje źěłali na statnem dogronje.
Swój pójědk móžoš sebje sama wobstaraś!
Wójce a jagnjetka su tam na pastwje, a casy se tam zabłuźiju narske luźe ze jsy a z wokoliny, aby se ten kšasny historisku młyn "pśez płot" woglědali.
Tšawa jo była dobra, krowy su se mógali derje nažraś.
Njejo to luksus, měś jazor ned pśed źurjami?
Kradu późiwanja gódny jo konsekwentne nałožowanje dolnoserbskeje rěcy pśez česku studentku było, samo napśeśiwo górnoserbskorěcnych pšašanjow a pśispomnjeśow pśibytnych.
Kapała „naUnd“ buźo graś, swěźeński stan buźo.
Drogu do kuple našogo parlamenta su naju wobswětlili bytše pšugi słyńca, a pón wuglěd na město Barliń – to jo wjelicne było.
Abo aby pśewóźowała wótkubłaŕku pśi moderaciji, pśi wuknjenju reje abo pśi sportowych aktiwitach.
To grono jo było wót śichego spótnego casa a wót kśesćijańskego kórjenja jatš.
Jaden z nejwažnjejšych jo pšašanje serbskego sedleńskego ruma.
Špańska jo kralojstwo, kótarež lažy zwětšego na Iberiskej połkupje w krotkowjacornej Europje.
Pó Nowej Niwje buźo Was wjasć Měto Pernak, roźony Nowoniwaŕ.
Hanzo Hantšo­Hano jo se tejerownosći zajmował za pśedstawizny, jo wurywał a zběrał glinjane a bronzowe starobki a napominał drugich, na take wěcy źiwaś.
We srjejźi stoj pjas, ako jo z Kokotojc familiju žywy.
Wušy šołta Frank Szymanski jo swěźeń wótwórił a Harald Końcak, pśedsedaŕ Rady za serbske nastupnosći pśi bramborskem parlamenśe, jo wugronił póstrowne słowa.
Tak jo se źowćo jěsno pśistup k serbskej kulturje twóriło.
A to how jo naflacny program, ekstremnje nakrotko pśigótowany.
Někak zeger 14 su rozwězali demonstraciski śěg, smy pómałem šli do směra Bramborskich wrotow, do słupa "Siegessäule".
A njezabydnuś njesmějom lubosć k domowni a pśiroźe, kenž se jawi w dolnoserbskej lyrice.
Wuslědk jo był něco, komuž luźe gronje: "To pismo njamóžo žeden cart cytaś!" Nimce by toś skerjej gronili, až to "žedna swinka" njamóžo wucytaś.
Kak wiźiśo situaciju dolnoserbskeje rěcy z perspektiwy z Górneje Łužyce? Zawěsće sćo slědowali diskusiji wó rewitalizaciji rěcy.
Wóno pak njedej se rozměś pó słowje, ale pokazujo na kakosć tudejšeje zemje, kótaraž jo była ryjna a njepłodna.
Po reji jo “fotowy termin”.
Źěkowano wšyknym wobźělonym jo projekt se raźił".
A na taku drogu som teke ja se styri lěta dłujko pśecej zasej wupórał.
W pśirownanju z jich jězu jo naša za wětšy źěl kradu bědnje wuglědała.
Wjele pśeměnjenja we gmejnskem zastojnstwje.
Kalenderowe łopjeno: 100 lět Serbska ludowa banka
W drugej kategoriji jo MWFK pósćiło myta k wóžywjenju serbskeje kultury a rucnikaŕstwa Spěchowańskemu towaristwu Domowniski muzej Dešno a Dešańskej wósaźe, Župje Dołna Łužyca z.
Nowo załožony wokrejs Zgórjelc/Görlitz, ku kótaremuž słušaju komuny z něgajšnego wokrejsa Běła Wóda, ma tež swóju chórgoj (fonu) a wopon.
Pśiźo nam cołn z cołnaŕku w drastwje napśeśiwo.
Chtož ma dolnoserbšćinu za maminu rěc, jo weto dwójorěcny.
"We źinsajšnem hektiskem casu pśiźoš w běgu lěta rědko ze susedami do rozgrona.
Zapisana pak jo rěka w lěśe 976 ako "Ripe".
Pópšawem jo tak, až móžoš sebje w muzeju – wšojadno lěc jo wjeliki a znaty abo małki a hyšći njeznaty – něco woglědaś a se na tom rozwjaseliś abo teke gniwaś a se góriś, jolic jo to něco špatnego a njemudrego.
"Měrowy słup" w Měsće.
Wokrejs Sprjewja-Nysa tuchylu pśigótujo nowu koncepciju za wuwiśe wokrejsa.
Teke pšašanje za jeje starstwom jo wóna rozměła a jo mě tśi palce pokazała.
Móžomej samo groniś, až wótrosćomej zapšawym z tśimi rěcami.
Zeleny tyźeń w Barlinju
Pśi wejsnej droze w Smogorowje – wótmólowane we februarje w lěśe 1975. Tek z Kitom Lehmannom jo se Reichelt rozgranjał.
Uta Henšelowa jo była měnjeca, až by se mógło z tym zachopiś nejpjerwjej w 1. klasach.
A Marcel Braumann, pśedsedaŕ wórjejcańskeje Domowinskeje župy Handrij Zejler, jo pódšmarnuł, až to pytanje za swójskimi kórjenjami wjele luźi zwěžo a až wóno se wopokažo ako [...]
"Jo toś ten rědny listowy strus za mnjo?"
Pla Wjerbna jo naš fotograf Michael Helbig wótmólował pšawu pusćinu.
Wašu mamu wjelgin rada mam.
Tak jo Karsten Nyča wótmólował fota za knigły „Płachta“.
A te wuspěchy pomagaju cesto, nowo nastawajuce wažne problemy rozwězaś.
Gmejnske zastupnistwo amta Bórkowy jo se na zgromaźinje 6. maja rozsuźiło, kak dej wuglědaś nowa wěcejzaměrowa hala w Bórkowach.
Pśi tom jo se wóna koncentrěrowała na pěś wažnych dypkow.
Wónej stej skjaržyłej pśeśiwo "głownemu planoju" Janšojskeje jamy, měnjecy, až ten samy jo se pśigótował mimo pśespytowanja efektow na naturu, a jo stakim pśeśiwo europskim kaznjam.
Kathi Gerstner, medijowa powědaŕka LEAG, jo nam rozkładowała, až wukaz za to pušćanje pśiźo raz wob tyźeń.
Pśez to rozrězanje folije wóna se něnto malsnje skazyjo.
Pśeto w Pólskej płaśe wjelgin wótše wustawjenja za pśestupjenje granice.
W centrumje stoj tenraz Žylow.
Wjelike śiskanje se kněžy pón we jeje nic rowno małej kuchni.
Ale teke druge barwy su móžne, jano nic carna a bruna.
Šulske póstajenje njebuźo lětosa
Jana w Lüchowje, jo kupku łužyskich gósći wuwitał promšt Stephan.
"Wobchowanje bajcowaŕskeje góńtwy jo za mnjo bejny pówab, dokulaž jo starodawny kulturny pókład.
Weto jo jěsnje wiźeł problematiku wótbagrowanych jsow.
Žywje su diskutěrowali teke wó tom, kak źiśi wuknu rěc swójeje mjeńšyny.
Hanška jo teke na tom cwiblował, až "te miliony" swóju drogu k Serbam namakaju.
Oficialne mě jo Republika Irska.
Jezus Kristus smjerś jo skazył a žywjenje a njezachadnosć na swětło pśinjasł pśez ewangelium.
Raduju se njegluki wóneje familije?
Taki motorroler jo połnje wótpowědował mójim pśedstajenjam, pśeto na njen sy se mógał sednuś, bźez togo až sy wót spódka ned parowaty był.
Anton wumějo nic jano powědaś, ale teke łajaś.
Tangelo jo bom ze swójźby rutowych rostlinow .
Tam maju wšak wjelike sportnišćo z běžnjami, skokańskimi jamami a grajnišćami.
Ako wejsny dorost wót SA jo maršěrował najsy wokoło pomnika wójakow, jo teke jeje jaden syn pśišeł z uniformu teje organizacije.
Znate su te "spiwanja z Taizé".
Prědna wjas jo Horna Horka (Obergurig).
Harcke groniła, až pśi zasadnych strukturnych změnach deje byś pšašane „praktikabelne rozwězanja“, ako daju se politiski pśesajźiś.
Taka CD dej se něnto nagrawaś, ako su nam w serbskej załožbje k wěsći dali.
Akle wokoło 19. buźo se někotare dny dešćowaś, což wusušonej zemi wjelgin tyjo.
sobotu, 16. maja /rozhelonego
Dobra srědnosć, až kśebjat ma měr
Leben – Na jsy" wózjawjony, mjazy nimi teke toś to foto ze sotšu a bratšom z Beyerna z lěta 1979, kenž jo titelowy wobraz wobrazowego zwězka.
Drugi film pokazujo Helmuta Kurja mjazy drugim ako póbratša.
Ako Ewina maśeŕka jo bližej stupiła, jo gołub wótleśeł.
Jeje temy su cesto byli pšoste, ale měli dłymoke wugronjenje.
Teke w zymskem casu jo błośańska krajina kšasna a nic jano za fotografow wjelgin wabjeca.
A do teje njetroštneje situacije jo Bog jim gronił, až co se daś namakaś.
Wósebny kóńc tyźenja jo był pśed pór dnjami: Katrin Nowakowa jo pšosyła do Dłopjego.
Su tam wuźěłali koncept za woplěwanje serbskeje rěcy a kultury.
Na pśikład jo namakanje konsensa wažny princip jogo źěła.
Pśeto město jo měło śěžkosći, twaŕsku firmu namakaś ak móžo wšo zawcasa natwariś.
»Lubym Serbowkam, ako we serbskem śěgu pla Höffertoweje su se dali wósebje fotografowaś, cyni se znate, až swóju bildu deje we krotkem dostaś, źož až ju hyšći njamaju, jadnu dermo; chtož wěcej póžeda, krydnjo je za tuni pjenjez.«
To jo pśisamem kužde pěte góle z tych dogromady něntejšnych 77 źiśi, kótarež su tam wobzwarnowane.
Kisała wišnja jo sadowy bom ze swójźby rožowych rostlinow .
Kohlschmidt jo wjednik band Sandow a bydli něnto pla Gójackego jazora.
Nejžpjerwjej som zemju spórała do teje papy.
We Łužycy jo rěc popularna tema, pišu se studije.
Nan a mama dejtej wam pomogaś, wón ga wažy jadnab 200 kg! A wón jo bejnje wusoki.
Nic jano „naše“ tam budu
»Pśeto ja som spśijaśelona z kócku!«
Spěchowańske towaristwo za serbske tradicije a cerkwinske stawizny w Janšojcach pśepšosyjo Janšowarjow a drugich zajmcow na 2. muzeumowy swěźeń a žnjowny swěźeń.
Som how zacuwał taku pśijaznu atmosferu, tu serbsku dušu, duch gromadnosći.
To groni konkretnje: Chtož serbski wuknjo, ten ma zakładny kurs cuzych rěcow wěsty.
Wumóluj woblica, kenž pśitrjefiju!
Zasej raz smy pótakem buroju razka njedaloko wót našogo byśa na dwór pśišli a na te parjone kulki cakali.
Tenraz su pśepšosyli pisarja Jurija Kocha a dłujkolětnego hochoskego šołtu Fryca Wojta.
Serbski – jo, ale jano pitśku.
Ně, witśe a pśezwitśe wóstanjomy wšykne doma.
Na kjarchobje pórěźaju se hyšći kokotk a rory za wódu.
Tu powěsć wót togo zgromadnego rozsuda smy dostali wót tych tśich amtow.
, pśiznawa profesor Wornaŕ.
Gregor: „To jo wjeliki natwarjony słup abo wjaža (torm) na kupje Helgoland pśi mórju. 
Jolic njejsu źiśi wobraz spóznali, mólujomy jen znowego.
Mjazy drugim wóna naraźijo, pśewjasć někotare mjeńše zarědowanja, ako su wjelgin woblubowane.
Ptašk gnězdźi w gólach, zagrodach a parkach, dwójce abo trojce za lěto mjazy aprylom a julijom.
How pak by měniła, až su teke raz nowe ideje trjebne.
Daś se Waše žycenja za 2021 społniju!
Wón jo rozkładował wužytk serbskeje rěcy.
"Źěłamy butru!"
Mója głowa dej do stareje šklě padnuś a móju kšej kśě k cesći Ericha Honeckera pśelaś?
wjedro – milina – kukawa – guska – ryba – apryl – słoma – łopjeno – zuby – bowla
Pśigótowanja traju cełe lěto.
W lěśe 2008 jo se wudała na Robert Lätscha.
Iran granicujo z Irakom, Turkojskeju, Azerbajdžanom, Armeńskeju, Turkmeńskeju, Afghanistanom a Pakistanom.
Kaki kšasny flack zemje to jo.
Ako jo na studium šeł, jo jaden wěsty Henze z Gołkojc šulu nawjedował, kenž wó to serbske wjele njejo roźeł.
Tomu pak bóžko tak było njejo.
Něźi 80 luźi z wokrejsow Gorne Błota-Łužyca, Dubja-Błota a Sprjewja-Nysa a z města Chośebuza jo słyšało wjelgin zajmne pśednoski.
Naroźił som se 1984 krotko pó zymskich Olympiskich graśach w Jugosłowjańskej w makedońskem wót wusokich górow wobdanem Skopju.
How jo se musało w zajźonosći něco staś, až se how pśewažnje kněžy take nastajenje, nic rowno za to serbske.
Starki Willy jo był bejnje znaty.
Do togo roga jo se w tom casu juž bejnje a wjele stśělało.
"Tema togo wideo jo ‚cakaś’, rozwězanje buźo pśechwatanje", groni Ludwig Hetze.
Pópšawem su kśěli jogo w Nürnbergskem procesu za to zasuźiś, a teke Pólska jo kśěła jogo měś, ale stało njejo se nic!
Zgonijo cesto dosć wót dorosćonych, až ceły swět jano za pjenjezami ganja.
Postowy kutšak chóśebuski z pilnosću swóju kutšu cysći, až slědkoju se wóna błyšći.
srjodu, 26. februara /swěckownego (zachopjeńk spótnego casa)
Pśibytne młode Domowinske cłonki su se pak na tom zmakanju teke z drugimi wěcami zaběrali.
Wobej stej se flink jaden kidnułej do gjargawy a Rudi jo jochtał domoj, glucny kaž ryśaŕ, ako jo dobydnuł wjeliku bitwu.
No, pón dajśo se słoźeś.
To su pódaśa z fachoweje a historiskeje literatury, mjazy drugimi z casopisa, wudawanego wót 1885 do 1941 pśez towaristwo.
W slědnych mjasecach slědnego šulskego lěta jo wupadnuł.
Domy a žywnosći nalěwo a napšawo tšugi, pśi droze do Bórkow, maju te numery wót 1 do 4. Su to wšykno bejnje stare chromy a druge twarjenja, wokoło lěto 1850 buchu te prědne how twarjone, to se wě, pó "błośańsku".
Bajki Grimmojc bratšowu jo zasej wulicowała Mónika Jurkowa, ilustrěrowała Gudrun Lenz.
Rowno som Pratyju až na drobnosći pśecytał, což jo tšochu dlej trało.
To se wě, až su se na tu swajźbu rědne serbske drastwy woblakli! Pódla stej teke byłej dwě družce w serbskej drastwje.
Kšasnje su spiwali.
Ja se myslim, až ma ta negatiwna bildka jagarja historiske pśicyny.
Wšyken pśemachtany bźez dycha wuskócy na brjog a wósta lažecy ak wumarły.
Manfred Hermaš ze slěpjańskeje wósady jo swój komentar sam doma nagrawał a nam to pósłał.
Pśeliš rědnje spiwaś mógał njejo, toś jo pśewzeł faraŕ Pawoł Albert z Malešec (Malschwitz) ze swójim kšasnym baritonom liturgiju.
Drugi raz pó jeje załoženju wobradujo dolnołužyska źěłowa kupka “Serbske pomniki”.
Tam jo musał ceły źeń měrnje w póstoli lažaś.
Jolic až jo wšo gótowe, informěrujomy kupowarja a wón móžo produkt pśiwześ.
Wesrjejź lěsa stoj derje schowany domcyk ruprajchta.
Spšawnosći dla jo pśiwdał, až sam rad derje jě a pijo.
Słuša źeń wóna k tym w Kalawsko-Lubinskej župje, kenž serbski rozměju — a serbski powědaś A.
W Rownem na pśikład jo jich to 9, w Trjebinje 10, w Brězowce 11 a w susednem Dźěwinje jano hyšći dwě.
Mjazy drugim jo do mikrofona powědał Denny Kobelt ze Žylowa, a to w serbskej rěcy.
A na tom, až se Łužyca — a z tym serbski lud — źěli do Sakskeje a Bramborskeje, nejskerjej njebuźo se wěcej wjele změniś.
To pjacywo njesmějo felowaś w zapustowem casu – pampug.
»Prěkuš njejo rěd za źowća.«
Jadna wažna a kradu wobšyrna su serbske drastwy, wósebnje te Dolneje Łužyce.
Na ceremoniji se nic změniło njejo.
To groni - 5 dnjow zasobu.
Lic a gódaj!
Mója starka wopisujo to tak, až jo był Boehmojc dwór komunikaciski centrum Gołbinskego puśa.
Z tych tśich lět jo něnto jadnasćo bywało, cas, w kótaremž jo Veronika wupóžycała knigły, jo je zapódała do licaka, jo zběrała a wustśigała pśinoski wó Serbach w casnikach a jo knigły do rěcha spóraś dała.
pśewjadło 5. nowembra w ramiku projekta "Jekhipe – Gemeinsam" online podiumowe rozgrono z prominentnyma zastupnikoma community Roma, źož su diskutěrowali wó wliwje rěcy Romanes na kulturu, identitu a wšedny źeń Roma a Sinti.
Namšu su pokazali w telewiziji rbb, film jo hyšći w mediatece.
To jo na pśikład twarjenje drogow a komorow w gnězdźe.
Lětosa jo hyšći śěše, dokulaž wót zachopjeńka su měli rolnikarje mało futra a mało reserwow.
Wón jo zasej pśimjeł swóju karu a jo ju dalej śěgnuł.
Ale nic kuždy jo měł dłujkej noze a ruce.
Wobsejźaŕ co how załožyś lodu za moderne woblacenje za kupcow z Nimskeje.
To slědne pśedstajenje jo było zachadnu sobotu, 20. maja, we Brjazynje.
Wumóluj a pomjeń šćitne źěle!
W drugem źělu zmakanja jo se FORUM dalej zaběrał ze strukturnymi pšašanjami dolnoserbskich institucijow.
Su to byli M. a J.
Pśelewajucy płonjak jo rostlina ze swójźby gubkatych kwitarjow .
W Husu jo jano młoźina pódla była z 19 pórami.
Crusius jo pšosbu pśiwzeł.
Lěc jo Chóśebuski groba Heinrich město abo pódla župana suźił abo lěc jo wón samo póchadał z »dynastije« serbskich županow, to njejo se mógało až doněnta wuslěźiś.
Kristus z rowa stanuł jo
Ja jo njewopśimjeju! Jano mało luźi markujo, co se how rowno stanjo, co se how ku kóńcu chyla".
Pótom jo na wusokosći konsuma.
Wjele lět jo se jubilar teke angažował za dalšne wuwiśe serbskego źiwadła.
My smy jaden lud – togodla jadno zgromadne mustwo!
Žylojska Paškowa, roźona Mjetkojc, skjaržy pśeśiwo swójog muža, až jo ju spušćił, a co togodla byś wót njog rozwěrowana.
Konfucius jo był chinski filozof, kótaregož wucba a filozofija stej kradu wobwliwowałej myslenje a žywjenje Chinskeje, Koreji, Japańskej a Vietnama.
Wón jo wózjawił cełu mań studijow wó staršych rěcnych pomnikach a jo edicije takich pomnikow pśigótował.
Kokotarje budu wumaršěrowaś zeger 15.00 z najsy.
W prědnej swětowej wójnje su tam gójili zranjonych wójakow.
Ale tak to njejo było.
Wejsny sudnik jo był teke spokojom a měnjecy, až jo derje cynił.
Pomogajśo jim pśi wulicenju!
Južo wót lětosnego nalěta jo se Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu za to zajmowała wutwariś swójsku online-wucbu za dolnoserbsku rěc wuknjecych.
Młyn bu »Markgrafmühle«, serbski »Grabjeńc« pomjenjony. (22. februar)
Dalšne terminy nejskerjej budu.
Połny elana jo nam wujasnił: „Drježdźany njejsu ako Chośebuz!
Njehopśestańśo, to dobre cyniś.
Faraŕ Lieschewsky jo źaržał pśednosk wó stawiznach Serbskeje cerkwje we Wětošowje.
Stipendium hyšći njejo wobzamknjony, ale Pagel se zasajźijo za tu ideju.
To płaśi w prědnem rěźe za rěcy ako rušćinu, engelšćinu a francojsku rěc.
Na swójom pósejźenju 24. februara su cłonki wokrejsnego sejma k tomu pśigłosyli.
Janźel tusnu Heliasa a źašo jomu: Stawaj a jěz!
Ako mjaseck jo na tu kšasnu drastwu chylku póswěśił, jo Lenka zrazom wócuśeła.
Stwórtk, 16. maja, buźo zeger 16:00 rozgrono wó dwójorěcnem kubłanju w Rěcnem centrumje Witaj.
Ga nic kuždy co a móžo swój dom měś a toś bydli nejwěcej luźi na najm.
Wałtoru smy se zmakali k jěźenju nazběranych jajow w młoźinskem klubje a srjodu smy tam połdnjo hyšći raz gromadu pśišli.
Wóni póchadaju z lět wót 1873 do 1919. „Stojmy how pśed kamjenjami na rowach našych wóścow.
Młogi raz su se tam źurja wótcynili za tych, kótarež su kśěli aktiwnje sobu cyniś, casy ako potencielne "nowe Serby".
Wón jo chopił se interesěrowaś za meble a jo pytał motiwy a formy.
Na serbske.
Zajmawy jo nejpjerwjej, až našo bibliske słowo na september njegroni, až jo taki cłowjek dar Bóžy, ale až ma jaden dar Bóžy.
Wob cas misioněrowanja Limborskego Wendlanda (Dolna Sakska) jo se teke stało wótswěśenje tatańskego sudnego města, kótarež se mjenujo „Banneick“.
Za wšykne druge, ako su pśišli abo źěłali za nim, jo dolnoserbska rěc była pśinawuknjona.
Lěc pak buźomy naše grunty pśedaś, to njejo hyšći jasne.
Noga griba ma „kórabje“, kótarež śěgnu se wót głowki až ku spódnemu kóńcu.
Fota wótbłyšćuju to serbske žywjenje w našych jsach w slědnych 100 lětach.
Psycholog Steven Pinker a linguist Noam Chomsky měnitej, až młody cłowjek nad pśinaroźonymi strukturami disponěrujo , kótarež rěcne pśiswójenje aktiwnje pódpěraju .
Pśipadnjo-li wam bogatstwo, ga njepowjesćo hutšobu na njo.
Wóna jo pśedstajiła nejnowše rezultaty swójich slěźenjow.
22 lyrikarjow a lyrikaŕkow jo cytało.
Jolic nic, pón sćo wutšobnje witane do Hochoze w picańskem amśe.
Lore na swój part jo wuběgnuła ze swójeje wósady, ako kuždy we tom kusu jo kśěła pšec ze swójogo starego žywjenja.
Na to jo wjelgin gjardy.
Kral a kralowka se rozgranjatej wó swójom žywjenju – wó wjaselach a starosćach.
Nowember 22. 11. stśělc
Wón jo študěrował w pódpołnocnej Nimskej.
„Teke lětosa su w źiśowni ‚Spreewaldspatzen‘ na 30. jatšownem (aprylu) zasej majski bom stajali.
"Woglědarje slědneje wósebneje wustajeńce su mě rozpšawili, až wóni teke wušywaju, źeju, kokulkuju, tkaju, wjele z rukoma zgótuju.
Wu nas doma w Górnej Łužycy jo ga to było někak tak: how my ewangelske, tam te katolske a něźi teke hyšći te ortodoksne.
Wobwijśo drjewko z drotom a scyńśo jen do nopaška.
Źinsa powěda tu burgenlandsku chorwatsku rěc něźi 50 000 luźi.
Teke „Cinefete“ jo projekt „Obenkina“.
Tśo młoźeńce, 20 a 21 lět stare, su byli lažko wobškóźone, a teke jadno awto.
Serbski flair wšuźi, źož sy glědał a pśisłuchał, k tomu dobra a pśijazna atmosfera za mólowanje a kreatiwne statkowanje.
Chtož nas znajo, jo zawěsće južo raz naš program »Anka buź wjasoła« wiźeł.
Lěpjej se njamóžo jadnomu profesoroju staś.
Jo se we wuglowej jamje něco sypnuło?
Z našym spiwanim smy wustupowali ako serbske studenty na wšakich zarědowanjach w pólskem měsće, ale rowno tak na studentskich schadowankach w domowni.
Ale škódy pśez šćěpjenja a komplikacije su dogromady rědke a mjenjej škódne ako chórosći, pśed kótarymiž šćěpjenja šćitaju.
Wjeleseraka buźo zaběra za źiśi.
Ga změjomy skóńcnje pšawy a dłujki serbski grajny film, kenž njegrajo jano w Serbach a we Łužycy, ale w kótaremž se wšo serbski powěda? To jo južo dłujko wjelike žycenje.
Tencas jo to był wjeliki wjerašk, dokulaž jo Oldriška, jogo žeńska, pódla była a w Hochozy jo był ten kšasny folklorny festiwal, kenž jo dotychměst jano w Górnej Łužycy był.
Franciszek Koczorowski jo był pólski duchowny, spisowaśel a pedagog.
Snaź jo se mysliła, až z togo zewšym nic njebuźo, powěda se wó tom južo pśedłujko.
Pótom wjacerjamy.
How dejš z awtodrogi wótjěś a slědne 5 km pó šoseji k połdnju (na Lubań) pśez gólu jěś.
Toś tu móžnosć wšak w masowych swinjeńcach njamaju. 
Glědaj tež na swóje cowanja, reagěruj chytše a wobglědniwje ako Jozep, gaž jo grozył smjertny tšach za Marijnego synaška.
Pśez Bóžu pomoc stojm hyšći až do togo dnja, znanjecy małym a wjelikim.
Schern, wokrejsny šulski raźc z Gubina.
Wucba nazemskich wódow jo hydrologija, kótaraž se do wucby nutśikokrajnych wódow a mórjow rozdźěli.
Rowno we tom wejsnem źělu su kradu nabóžne luźe bydlili, ako su pótom kradu felowali namšy.
W Janšojcach su gwězdku jano zwóny zwónili.
Pó chyli zacuwaš tež pokoj a śiche wjasele nad wšakimi zestajankami.
W Strjažowje jo młoźina 13. februara zapust swěśiła.
Wóni su jano wiźeś nad wódu, ale su rowno tak wjelike teke pód wódu, což jich wugótujo tšašnje.
W Turnowje njejo dobrych wuglědow.
Mjod jo luźam južo wót starodawnych casow znaty.
Młogu watu jo z gólcami pomogał wuśěgnuś.
Wón groni togodla how: Gaž ja tam dojšeł som a to wobydlenje wam pśigótowane mam, budu zasej pśiś a was ku mnjo wóźiś, aby, źož ja som, teke wy byli!
Běch lubušk nanka starego a móje źiśece lěta běchu wjelgin glucne.
Teke z Podzajtšnymi Frizami smy se zmakali.
Bóže słowo na kuždy źeń za lěto 2020 wujšło
Moja wuda jo měła jano jadnoru kokulku, drje nic mału, ale žeden »tšojnik«.
Kwiśo wót februara až do apryla.
Drjewjanske luźe su měli swóju połobsku rěc - drjewjańšćinu.
Michael Apel buźo te ludowe reje nawjedowaś.
Ponjeźele, dnja 20. nowembra, zeger 14.00 su serbske luźe wutšobnje pśepšosone na kjarmušowu namšu w Blunju/ Bluno.
A togodla źěłaju z njogo něnto talarje a taski, a teke myjnice a toaletowe kótliki.
Pón jo pśišeł kumpan nana Měto Huglaŕ – jogo som pśez mójo pó-jaja-chójźenje, pśeto jo był mój kmótš, dosć derje znał – a jo šło na rozžognowanje.
Teke ja ako jogo pśedchadnik som był kuždy tyźeń narski, kak jo Gregor swój wažny serbski amt wugbał a zastojał.
A jo žortujucy jich pšosyła: "Gaž ja pśidu zasej k wam, ga pušććo mě nutś!" .
Samo kšupy se měšaju do togo njestrowego wjedra.
Pśednosk wó „Sorben“ a „Wenden“
Daś jo ako jo.
Jo jen ze stareje kšamaŕnje sobu wzeła, ako dopomnjeńku.
Starjejše su teke pódla byli, dokulaž su někotare wobźělniki dosć młode byli a zmakanje jo se, aktualneje situacije dla, se wě digitalnje wótměło.
mógu źiśi a teke dorosćone w Domowniskem muzeju Dešno sami butru źěłaś.
Ten jo bramborske ministaŕstwo za kubłanje organizěrowało za wótnabocnikow a ceptarje ako kśě serbšćinu wuknuś.
W Centrumje wušego schójźeńka njezmějo wóna do abitury žednu serbsku wucbu, co pak eksterne móžnosći wužywaś, aby w tej rěcy fryšna wóstała.
Maš ty scełego kśiłce?
„Slěpe – „serbske Worpswede“.
Južo prof. dr.
Jo, wšo to jo historija Cazowa a jogo gósćeńca.
K tomu su pśipomogali dopisowarje: wót 1976 až do 1980 jo na pśikład 107 "ludowych dopisowarjow", 47 awtorow a 45 pioněrow a wuknikow serbskeje rozšyrjoneje wušeje šule a studentow napisało pśinoski.
"To buźo we pśichoźe śěžko".
Pšašane góle pón wótegranja: "Jo, mě bóli głowa."
Jeje włosy su wót słyńca běłoblond wusmagnjone.
Nicht njejo směł do togo něco zgóniś.
René Šuster jo ten nejmarkantnjejšy młody Łakomaŕ.
To jo było za mójej słabej rucce pśewjele.
Namakanki archeologow su se do wustajeńce zaźěłali.
Wón cesto zgromadnje z akuzatiwom wustupujo.
Robinson: Zły? kak to?
až su krotko pó Jańskem swěźenju luźam z wokrejsa Gütersloh wjasołosć na dowol skazyli.
Juž wót srjejźa septembra móžośo se w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju restawrěrowane staśiwy woglědaś.
Dalšne teksty wó žywjenju Mohameda su Hadisy.
Ale wokoło Bjenatkow laže wótpadanki města pód njebjom na nasypanišćach wokoło laguny.
Ale pó demonstracijach su byli wšuźi ludowe swěźenje a wětšyna luźi jo była dobreje swěźeńskeje mysli.
Wona jo za Saksku, a jo teke groniła, cogodla: „Pjerwjej su pśecej gronili, až jo Sakska bogatša.
Dešanaŕ Oskar Hasacki jo wulicył slědujuce wó gwězdce 1947: »Ja mógu se hyšći derje dopomnjeś, ako starka jo mały gódowny bom, chójcu, z góle pśinjasła a pótom pyšniła.
Za to trjebaśo: 1 zawarjeński głažk běłu swěcku łopjeno papjery wołojnik šćotku wódowu barwu Nakresliśo z wołojnikom sněgowego muža na papjeru.
Gałuzy su mjenjej nagłe ako pśi słodkej wišni.
Tu kśě wóni stajiś srjejź Wobsednych Bórkow.
Dr. Sievers jo póchadał z Bramborga (Brandenburg/Havel).
How jim wulicujo wótkubłaŕka Zschörneckojc.
Źěło zajźonych styrich lět a kritiki w rozpšawach Sakskego finance pśepytowańskego zastojnstwa (Sächsischer Rechnungshof) su se wupominali korektury Domowinskich wustawkow.
Nabožne wusćełanje (H.
Nic wěcej ku Góramśicy, ta ga jo južo dłujko wótbagrowana.
Móžomy se Mariji Elikowskej-Winklerowej jano wutšobnje wuźěkowaś za wopisanu wjelicnu angažěrowanosć.
ja su někotare wuknjeńce za wótwardowanje chórych a starych z Travnika w Bosniskej pśebywali w Chóśebuzu.
W mjasecu do togo jo walik 42 euro wěcej płaśiś za kuždu tonu.
Źo-li nam se derje, wóteběra naša wěra.
Pódašwja jo wobbita z gózdźikami, aby se mógali wěsće a šykowano pó loźe suwaś a gibaś.
Statkowańske pólo wót Susanne Kruse jo hyšći šyrše.
Pśipódla jo był nowy pśisłušny wótrědnik kubłańskego ministaŕstwa (MBJS) kněz Huschka.
Pśi wótwórjenju Fontanoweje wustajeńce su mógali gósći teke Theodora Fontanego samego wuwitaś.
Licko ma cerwjene, rědne ak roža, druge jo zelene, gładka ta kóža.
Za blidom sejźe (wót lěwego boka): Birgit Preußowa, Lee-Anne Schellschmidtojc, dr. Heike Drobnerowa (wót šulskego amta), Marcus Końcaŕ, Měto Nowak a Till Wojto.
Wobźělenje płaśi 5 respektiwnje 4 euro.
Ty pak sy mała swinka!
Mócnje a dłujko su pśisłuchaŕki a pśisłucharje klaskali.
To jo było, ako som w Kolumbiskej swójo liche socialne lěto słužyła.
Co ten co? Wón wšykno móli! Kokoše pak su se wjelgin wjaselili.
Wón jo był zagronity za te płoniny, kótarež su se pó casu pśeměnili wót hantwalowych zagonkow do dłujkich a šyrokich zagonow, kaž jo se to mašinelne wobźěłanje polow a łukow pominało.
Simson pak jo tej słupa jědernje pśimjeł a ten ceły tempel pśechyśił; tak bu Simson gromaźe ze swójimi winikami zabity.
Chtož to cyta, se snaź mysli: Dolnoserby njamaju žedne wuměłske talenty, togodla se wěcej njestawa na tom polu.
Něnto muse ga se wóni pśewoblac.
Na dalšnych wustawkach se hyšći źěła.
Něga jo kamjenisko lažało na kraju, ale mórjo jo w běgu stolěśow teliko zemje wótpławiło, až jo něto kradu mała, ga kšuta kupa w Baltiskem mórju.
Źinsa se wjelika wažnosć barwje włosow pśiśpiwa.
Až buźo šołtowka ako bog z cerwjeneju micu k njej ten źeń woglědaś, z tym njejo licyła.
Pśichwatali su z Depska, Bobowa a z města.
Zaprědka reflektěrujo Bernd Pittkunings w komentarje swój wid na póbitowanje dolnoserbskich knigłow pód titelom: "Wliw nimskeje kultury jo se změnił".
Teke ze Zylowa stej pśišłej diskotekarja Marko a Thomas Gera, kenž stej wšych na reju pśepšosyłej.
Božko jo se jano małko ceptarjow wobźěliło - termin nejskerjej njejo był ten nejglucnjejšy.
Raz smy byli narske za teju wjelikeju, za nas tšochu njewšedneju mašinu a k drugemu smy wjelgin rad za rowno wusypanymi, hyšći dosć śopłymi kulkami, za nas taka pšawa chłošćonka, grypsnuli a je zjědli.
Namakaj 8 rozdźělow!
W januarje 2009 som cesnoamtski pśewzeła kmótšojstwo nad Witaj-kupku źiśownje "Raj małkušow" w Budyšynje.
Do šeri jo pśišła swětlina.
Wy sćo hopytali, až Kněz jo dobrotny.
How jo ten list: "Lube wšykne, pśez to, až su šule až do kóńca januara zamknjone, cu digitalnu wucbu za serbsku rěc za cas do zymskich ferijow organizěrowaś."
A dalej, Robinson njama hyšći dawno wšykno, což k žywnosći a pótrjebnosći śěła słuša; jogo ceła drastwa běšo roztergana a dłujko wěcej warnowaś njebuźo, ga njezmějo wót njeje wěcej nic, ako někotare njeknicomne tšumple.
Lubnjow ale njepśewjedujo žednogo superkokota, togodla smjejo Nick za „swóju“ wjas (Heinersbrück) nastupiś.
Nick Nowka jo ako wótrył głowu kokota, wón jo lětosa južo dobył to lubnjojske łapanje kokota.
Cłowjekoju pokažo, což w mysli ma; jomu Kněz Bog cebaot gronje.
- jo nam k wěsći dała kněni Babette Zenkerowa, wjednica Domowniskego muzeja w Dešnje.
Rozmyslowanje za nowy tyźeń
2017 smy swěśili 160. zapust.
W lětoma 1915 a 1916 su twarili dom „Pro Patria“.
A weto to nas pótrjefijo.
Jaden wjacor wob tyźeń treněrujo Vivien a ta jadna abo druga jeje pódpěraŕkow te "rejujuce myški".
Smej pšašałej, kak to jo z tym serbskim.
Pśez to by se mógało cełe serbske źěło „na bazy” lěpjej nawjedowaś a koordiněrowaś.
Pśi swójźbje "Cephalotaxaceae" njejsu žedne semjenjowe spjerchliny widne.
Tśeśi Janšowaŕ we Wetošowje jo był faraŕ Běgaŕ.
To dej byś garantija za to, až změju pón w jazorje dobru wódu za kupanje – tak eksperty to źinsa wiźe, aby změrowali wšych tych, ako maju južo źinsa swóje wobmyslenja dla špatneje wódy a teke dla togo, až móžo ten grozny bruny „oker“ pón se dostaś do togo jazora.
Jo se pśez to radował, až su byli mjazy źiśimi w zalu teke te kradu małke z nowo załožoneje serbskeje kupki w Hochoskej KITA.
W dwórje namakajo woglědaŕ typiske słowjańske twari.
Woblacona jo z krotkim jeansowym zecom a ze śańkim, módroběłym źatym pulijom.
Na pśikład su licbu cłonkow wósadneje rady reducěrowali.
Na rozdźěl wót finšćiny njama estniska pisna rěc wokalnu harmoniju.
W Błotach a šyršej wokolnosći zda se byś konsens, až wupyšnjenje pókóńcow jo wósebnje typiske za region a zasadnje pśedstajijo wužowego krala, kenž jo był starym Słowjanam swěty.
To jo bólecy kompromis, na kótaryž su se wšykne boki dojadnali.
Pśi wótwórjenju jo spiwał Dolnoserbski źiśecy chor a jo dostał wót njeje kšutu wucbu hejnak pśed hundert lětami.
Teke ten zogol mě njemucy, my ga mamy teke źiśiźiśi we familiji a ja som rada wobdana wót młodych luźi".
Kronujuce dokóńcenje lěta Fontanego a jubilej w pópšawnem zmysle jo był 30. december 2019, pśeto na tom dnju by ten sławny markojski spisowaśel swój dwěstoty narodny źeń swěśił.
Smy južo słyšali, až jo był kral ten źeń wósebnje dobry, wjasoły a ludski.
Karina jo mjaztym dojšła.
Jo z nim termin wugótował a něźi tyźeń pózdźej do Budyšyna pśijěł, źož jo měł nejpjerwjej z dr. Mětškom dlejše rozgrono.
Wšake su měli južo źergac, z kótarymž su sebje carnice zwótśěgowali a stakim swój zbórk wjelgin malsnje napołnili.
Na njej móžoš pód doglědom z cołnom jěś a se wjelike a małe lodowe kuse woglědaś, ako w njej plěju.
We nich jo zapisane, až mamy nadawk, wustawki aktualnym wobstojnosćam pśiměriś".
Toś som se wudał krotko pśed jatšami do Bórkow na małe drogowanje.
Stej to na pśikład Belgiska a Wjelika Britaniska .
Stanisław Kostka Potocki jo był pólski politikaŕ‎, general, literaturny kritikaŕ, basnikaŕ a publicist.
Kurs organizěrujo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, ceptaŕ jo Bjarnat Rjentš.
Skerjej su byli pó połnocnej Europje tek hynźi znate.
Zajmowy jo teke w skale wobtśasane wódne pódkopki ze žrědłom.
Skoro 1000 lět pózdźej - akle w 9. stolěśu pó našom licenju - nastawaju prědne pisne teksty w starocerkwinosłowjańskej rěcy.
Stwortk, 30. nowembra, buźo w Drjenowje w Picańskem amśe dalšne zmakanje za rentnarjow.
Kamenz z Hochoze - 17.04. (58 lět)
Pśisamem kuždy fonem ma swójski pismik, togodla se pśisamem pśecej mógu wěźeś wugronjenje słowa gaž se je cyta.
Lažy na pódzajtšnej kšomje Urala blisko granicy mjaz Europu a Aziju.
Ceła wjas se na njen pśigótujo.
Som spěšnje wšo zwótstajał a taki, ako som był, w tšochu zedranej motorskej monturje a njególony, chwatał do chórownje.
Njeźelu, 13. oktobra, su źiśi wót zeger 15:00 do 17:00 w Centrumje za pśirodowědu (Naturkundezentrum) na Depšćańskej droze 1 pšosone na nazymske baslenje.
A wšykne maju serbskich starych starjejšych.
A rowno togodla smy źinsa how.
»Hansa« jo južo 5. septembra w polarnem loźe znjeglucyła a 22. oktobra se znuriła.
Z budyšyńskim institutom jo se wujadnała, až smějo pórucenje z Lipska pśiwześ a w Budyšynje dalej na poł městnje źěłaś.
Te su se pón pomjenjowali Polany, Lutice, Mazowšany, Pomorjany.
Njejo mógał togo zranjonego how lažecy wóstajiś.
Až rowno ten kriterium se nałožyjo ako argument pśeśiwo pśipóznaśu Serbow ako indigeny lud, to my wótpokažomy".
A za tym, až krajne kněžaŕstwo jo rozkładł, až Drjejce njedej wuchylne lětanišćo za BER wordowaś, jo było jasno, až lětanje tam pśichod njama.
Katrin Suchy-Dźisławkowa jo kritizěrowała wjednicu Rěcnego centruma WITAJ dr. Beatu Brězanowu.
Kodowe mě za Firefox Mobile jo Fennec, engelske a francojske pomjenjenje za pusćinowu lišku Fenek.
Togodla jo muzej wót 1. januara za woglědowarje zacynjony.
Wjelgin zajmnej stej za mnjo byłej pśecej dwě staciji na tom jěźenju.
Wót 36. Schadowanki w Dolnoserbskem gymnaziumje .
Wej ga se na kóńcu wykatej?
Z wěcej rumom by mógali teke źiśam wěcej póbitowaś.
Wjaža za źiśi a wuknjenje Lipa w Bórkowach: 11.560 euro
Poznajośo je weto wšykne Pon zapišćo felujuce pismiki do kašćikow.
Na lětosnej akciji „Chóśebuz se wuznawa“ srjejź februara su wobydlarje města naspjet demonstrěrowali za tolerancu a demokratiju a pśeśiwo neonacijam.
Po swětocnosći su byli wjacor cłonki Domowiny a serbske a nimske luźe pśepšosone na swěźeń na dwórje Serbskego domu.
Wjele nowosćow ze jsy su se wulicowali.
Strjažow ma 370 wobydlarjow.
Pó njom pak se zasej póramej dalej.
W oktobrje 1999 mějašo muzikaliski talentěrowany młody muž na barlinskej Uniwersiśe wuměłstwow (UdK) pśiwześowe pśespytowanje a bu pśiwzety.
Dalšnu pódobnu metodu znajomy zawěsće wětšy part wót Indianarjow: kurjowe znamjenja.
Šołta Fryco Wojto, kótaryž jo zgromaźone zapustarje, wejsańske a cuze pó serbsku a nimsku wuwitał, jo tuchylnu situaciju krotko wopisał: „Naša kjarcma, ak smy w DDRskem casu sami sebje natwarili we wjelich dobrowólnych źěłowych zasajźenjach, jo zacynjona.
A pón su se dali wšykne "do źěła" na rědnem a derje woplěwanem sportnišću, na kótaremž su se 2012 wótměwali wšake graśa EUROPEADY, ako bu pśed 7 lětami w Łužycy pśewjeźone.
Großojc Milena a Wiesnerojc Malina stej byłej pódla w kursu za źiśi.
Za mały pśikusk a piśa buźo starane.
Drogostka z našogo archiwa: Z muziku w rozgronje – Pětš Janaš
Dokulž jo se do burskeje žywnosći wóženił a hyšći pśipódla pjenjeze zasłužyjo, by mógał derje kuždy tyźeń někotare marki za swójo góle wušej měś.
Bernd Pittkunings alias Pytko buźo spiwaś.
Z Budyšyna/Bautzen. Wjerašk jatšownych nałogow w Górnej Łužycy jo było zasej jatšowne rejtowanje.
Což we wašom módlenju pšosyśo, wěŕśo jano, až jo dostanjośo, ga wam dopadnjo.
Rědne dožywjenje w našej źiśowni jo było, až stare starjejše ze źiśimi serbski powědaju a zagórjone su, až źiśi rěc rozměju.
We Hochozy na Gryzu buźo swětki zasej „Błośański rockowy festiwal“.
Wóna jo pśepytowała objekty łužyskeje kultury.
Naraz su źurja se wótcynili a gjarbata stara baba jo wustupiła.
Z rowneju smugu jo leśeła do Lutkownje! Wšykne wobydlarje Lutkownje su dłymoko wódychnuli, ako kobołt jo zasej stojał prědk nich.
Jo to Groba, wutwaŕ Běłeje Góry.
Za dogromady 304.210 euro (spěchowanje z 80 %) deje se natwariś tśi za Błota typiske mosty.
Jogo zwěsćenja su pśi tom wjelgin zajmne.
Ako prědne pśirěžomy 11 pěśirožkow z nugłom wót 72°, boki by dejali byś nanejmjenjej 6 cm dłujke.
Wušej togo móžo byś dojadnana parola pśi wójaŕstwje, aby straža togo wójaka mimo pušćiła.
Faraŕka Schröcke, kake myslicki Was gnuju na kóńcu Wašogo statkowanja w Slěpem? Rozžognowańska namša dnja 24. měrca w slěpjańskej cerkwi jo mě kradu gnuła.
Łopjena su wjelgin śańko rozdźělone a měnjate, pśi comž wóni wjelgin gusto stoje.
Pětš dajo se na kóleni padnuś a póglědnjo hyšći raz slědk ku Karinje.
Naslědku jo aktualna diskusija wokoło ewaluacije serbskeje wucby mócny impuls k takej diskusiji dała – měni Jordanowa.
Jen jo wuźěłało nakładnistwo same.
A teke kontakty do jsy dajo.
Bog źe powěda jano jaden raz, ale cłowjek na to njeźiwa.
Smy wót uniwersity ned naše papjery dostali z pśispomnjeśim: Cakajśo doma na powěsć.
Potom jo było wjelgin śicho wokoło młyna.
Až do 1. maja 1945 jo tam wumrěło wěcej ako 40 000 luźi.
Jadnaki raster za cytanje a za pśednosk basni kśě pśepowědaś na pśiducej konferency.
Góleśi se zlěknjotej.
Matej ga južo dwě góleśi.
To pak jo było zasej něco, aby wón mógał wustupiś w zjawnosći a se pokazaś ako wejsny wjednik.
Něgajšna wjednica Götzowa jo groniła, až jej organizatoriske a administratiwne nadawki jej wěcej laže a wjasele napóraju.
Jadno łopjeno kšuteje papjery złožujo na połojcu, tak až nastanjo złožowańska kórtka.
Toś to meditatiwne zwucowanje móžośo z měrneju muziku pódpěraś.
Podla gronjone: Cłonki SSW powědaju wšykne nimsku a dańsku rěc, generalny sekretaŕ SLS, Henry Matuš, razka słowcko serbski njerozmějo.
Běłe rubišćo jo zemju pókšyło, nalěśe jo pśišło a jo jo zebrało.
Najsy budu póstajiś žnjowne kralowki.
Teke cerkwina prominenca jo była pódla.
Do zaběry smy stoły do krejza zestajili.
A smy měli tek dosć casa, kupu Inis Meáin wuzgónjowaś.
Dokulaž se znojš, trjeba twójo śěło wjele žydkosći.
Pěśo wót nich pód wjednistwom Olivera Lehmanna su se wudali na Sprjewu, a wóni su na cołnach jěli pó tej tšuze dołoj, wjeliku seś za sobu śěgnjecy.
Nejwěcej woblubowanej stej jogo »Lubka leluja« a »Anka, buź wjasoła«.
Dłujko su wóni za to trjebali - něźi 15 luźam we jsy su tenraz woglědali.
Heinrich Strittmatter, młodšy bratš w lěśe 1994 wumrětego spisowaśela, jo Turjańskich wutšobnje wuwitał a jim how wjele wulicował wó historiji togo domu.
Te krydnu dermo wót Nimsko-Serbskego ludowego źiwadła z Budyšyna.
Dańšćina ma dwa genusa, numerusa a pada.
Chor Łužyca spiwa na gódownej namšy w Serbskej cerkwi.
Wěrnosć pak buźo se pokazaś we groźi.
Pomagaj mě jen zasej dostaś, howac se mě běda zejźo.“
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w měsće pśewjeźo tam dwa kursa hyšći až do zachopjeńka oktobra.
To jo pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik w lisće na wušego šołtu Holgera Kelcha wjelgin witał a chwalił.
Njestarajśo se wó nic, ale we wšyknych wěcach daś waša pšosba pśez módlenje a žebrjenje ze źěkowanim pśed Bogom se zjawijo.
Mjazy drugim jo pokazał Slěpjańske sceny ze swójogo programa.
Su wobźělnikam pśedstajili aktualny staw twarjeńskego planowanja.
Aby ten diferencěrowany swět se zapśimnuł a wulicowaś dał, su byli notne nowe wulicowańske formy.
Něnto jo se pytał nowe pólo.
Jogo row su w běgu casa wěcej razow wobnowili, teke z pomocu Maśice Serbskeje.
Take pśekupce kupiju a wuwjedu kužde lěto wjele towzynt luźi z Afriki do drugich krajow. 
Timowa mama jo za kuždego gósća tśi pampugi wupjakła, za sebje a Tima jo pěś wupjakła.
Wóni su wordowali wót jadnogo twaŕca we lěśe 1953 wuźěłane, ako muster za to su słužyli starše staśiwy starego nana z kóńca 19. stolěta – to wšykno Helmut Kurjo nawłos wě.
Karowanje žabow a śěganje štryka pśez Małksu stej byłej kóńc togo wótpołdnja.
Wěcej gluki jo měł Oppermannojc Marten, źiśisyn Borkojskego serbskego rybakarja Erwina Rejnusa.
Za taku jo se jano girlanda wiła, ale njejsu se cesne wrota nastajili.
Ja som nowe naraźenje statuta cytał.
Salgótarján jo město w Hungorskej.
Lězo ned pó jabriku pśecej wušej pó brjušku.
Někotare nowe kupki smy załožyli ako na pśikład w Tšupcu.
Kulowacojc Helmut jo pó reji wobgronił swóju pśijaśelku Rulojc Waltraut, pjerwjejšnu sobuwuknicu z našeje rědownje, aby z nim gótowała mały wulět na motorskem.
W cełych Błotach su cołny z motorom zakazane.
Ga rjaknu šulaŕ Rizo: »Pśiwdajśo, kněz prezidenta, až ja raz pšašam.
Ludowa solidarita organizěrujo wulěty za seniorow z busom do nejrědnjejšych stronow Łužyce a teke pó Nimskej.
London jo nejwětše město a stolica Wjelikeje Britaniskeje.
"Śota Christa" jo bajała wót wódnego muža.
Móžoš na pśikład sorabistiku w Lipsku na uniwersiśe studěrowaś.
Wóna na rědne serbske mě "Lutki".
Joachim Bermig, pśedsedaŕ Chośebuskeje wokrejsneje rady, jo toś na slědujuce pokazał.
Maśo wy teke stare fota ze serbskich jsow, wót Wašych familijow?
Něnto maju w Ludowem nakładnistwje Domowina jogo dolnoserbske knigły „Wósłonki mójogo žywjenja“ wujś.
Hyšći dwa tyźenja a Swěźeń serbskeje kultury se w Slěpem zachopijo.
A bejna licba luźi zbliska a zdaloka jo how pśišła.
Kórta, kak móžośo ten flak namakaś, jo na 6 boce wótśišćana.
Pśiduce lěto budu how swěśiś wjeliki jubilej.
Schódnje zarědowane jadnore listowe łopjena su jajowate z lažko žwałkatej abo słabje zubatej kšomu.
W Zabroźe prezentěrujo Muzej jatšownych jajow 21. septembra jaja z cerkwinymi gronkami ako nałog a lubosćinski dar.
Wóni stoje za familiju: nana, mamu a góle abo za swětu tšojosć.
Serbska młoźina stwórijo zakład za rewitalizaciju našeje rěcy.
Bejnje pijany jo pózdźej zasej do bydlenja se wrośił, źož žeńska mjaztym zemrěta jo była.
Cytanja budu we wšakorakich rěcach.
Wjerbanarje su gronili raj jadnomu gumnyškoju we tych łukach a pólach mjazy Wjerbnom a Bramu.
Prědny interview w tom rěźe jo šefredaktorka pśewjadła z dr. Hyncom Rychtarjom, něgajšnym wědomnostnym sobuźěłaśerjom na Instituśe za sorabistiku na lipšćańskej uniwersity, ako ze Slěpego póchada.
Je wopjacone darimy nejlubšym pśelubo, wšo dobre k tomu žycymy, kaž zdawna nałog jo.
How we wusokosći 5.000 euro.
Rosi Tšukowa wót Domowińskeje kupki buźo za Domowinu w gmejnskej raźe.
Dešankojske popajźeństwo se załožyjo tam, źož stoj něnto hyšći pjerwjejšna rusojska kaserna.
Sobotu, 26. oktobra, buźo wót zeger 20:00 live koncert a folk-party „Serbpop“.
W sćěnje pjaca su źěry za měchawu (Blasebalg) – z njeju ga duju źěłaśerje luft nutś, aby temperaturu pówušyli.
Dobra rada jo była droga.
K wšomu tomu źěłu póderbješo wó dwě góźinje. 
To groni wen z t-shirta a jeansow a nutś do carnego zeca a běłego zgła.
Wón jo źaržał kontakt k wuwołanym a sławnym wuconym swójogo casa.
Pótom su se zmakali na Janšojskich łukach ze serbskim pcołkarjom Reinhardom Šołtkom z Drjejc.
Ze Spěchowańskim mytom Ćišinskego se wucesćijo mezzosopranistka Tanja Donathec (lětnik 1971) z Budyšyna.
mjazynarodny folklorny festiwal "Łužyca" 2019 jo se ga wótměło w Budyšynje, Hochozy a Chrósćicach.
Co by jan pón kantorka groniła?«
Rozmjej: Nad drogami dej byś wšykno liche wót gałuzow atd.
Rowno něnto by trjebali dobru kulturnu kupku ako wabjenje za šulu a za serbsku kulturu.“
Jezus Kristus jo pśišeł a jo měr zapowědał w ewangeliju.
Wón jo wót togo rozsuźenja zgónił a se na tom póstarcył, až ta nowa paršona njejo we serbskich gremijach zewšym znata, a jo dotychměst źěłała we wótźělenju za turizm.
Nacasne pozitiwne wuwijanje w Pólskej pokažotej nutśikokrajny produkt a Best-Life-Index Organizacije za góspodaŕskego zgromadnego źěła a wuwijanja, kótarež gaby dłujko trało, by wjadło k wětšej woblubowanosći pólšćiny.
Togodla jeje wobraze su wótbłyšć luźi, kenž se wobrośuju na tych drugich pó serbsku a dostawaju wótegrono nimski.
Pitśku škóda jo, až te bildki njejsu barwojte, wšak reflektěrujo tekst teke barwojtu symboliku na kreslenjach.
"Z filmom njocomy se jano wobrośiś na kśesćijanow", jo Ludwig Hetzel wuzwignuł, "teke drugich comy dojśpiś, ako su zwenka cerkwje abo samo kritiske napśeśiwo cerkwi.
A druge zasej budu měnjece, až jo to kołoźej abo teke twaŕc.
A wón stoj pód nadpismom "Lubosć k winikam".
Temy pisańskego kursa su serbske stawizny a kultura, serbska rěc a tradicije, wašnje a nałogi a se wě to pisanje wěcownych a informatiwnych, załapujucych a rozmysliwych pśinoskow.
Tegdy smy do Pratyje teke zapśimjeli pór bokow za źiśi.
Z kritiskim duchom sy našo serbske źěło pśewóźował.
A tych pór dnjow až do togo termina, njejo kśěł na se wześ žednogo riziko.
Zal jo był połny, jano dobra połojca pśiglědarjow jo trjebała słuchatka za simultane pśełožowanje a jadnotliwe luźe su byli nižej 40 lět stare.
Leipnera dolnoserbska wersija – to, se wě, jo pśeliš pózny wudobytk.
Złykomorojski wušy faraŕ serbskego roda Juro Libuš jo napisał wjele knigłow, w lěśe 1733 jo napisał interesantne tšojenje wó Złem Komorowje.
Wšyken dobry dar a kuždy dopołnjony dar jo z wjercha a pśiźo dołoj wót Wóśca swětłow.
Tofla pśi źurjach do jogo źěłaŕnje kuždemu pśeraźijo, chto a co tam źěła.
Až wukjarmjone marmorowe karpy swóju śěžu maju, wó tom se mógał łoni jaden wuźaŕ pśeznaniś.
Tegdy napóra Robinson w kuchni wjeliki wogeń a zatka někotare gjarnce a škopony nutś. 
Górjańska gmejna, za cełe techniskej a grafiske wugótowanje stej se póstarałej manźelskej Radochla ze susednego Rubyna a z pjenjezami su wósebnje žarjabnica Sprjewja-Nysa, załožba Gatojce (Teichlandstiftung), koncern LEAG a firma „Spreegas“ wšo sobu financěrowali.
Zeger 11.53 su padnuli te prědne bomby.
Wobradowane bu dla pśichodneg serbskeg swěźenja a pšašašo se: źo?
W nejžwušem paźe raz w tyźenju k nakupowanju do města.
Wójak ma pósłuchaś, a daś jo teke guslowaŕ! 
Rychtaŕ a H.
Komló jo město w Hungorskej.
A nutśi pón na tśeśem boku jo we wětšem pśinosku ceła situacija wopisana.
Něnto daj nam słužbu, daj nam źěło, ale tšochu malsnje!«
To jo bejnje dłujcki cas, ale weto njejo lažko w tom »dłujkem« casu togo pšawego sarnika na wócy krydnuś.
Tak jo pótom teke było.
Wuznam gatow za skład wódy se akle w nowšem casu pśez moderne zastaranje z spódnej wódu zgubijo.
Pśi zapustojskem pśeśěgu nose źowća narodnu swěźeńsku drastwu a gólcy du w carnych woblakach a nose zwětšego bantate kłobyki.
Jörg Tausch jo nejpjerwjej pśipódla študěrował dwě lěśe dłujko mólowanje a grafiku.
Kněni Langowa jo wšak teke wobraźujucego ruprajchta dožywiła, rozmjej gwězdku, ako familija jo ze cerkwje se wrośiła.
Pśi měridle (how: Pegel) Leibsch nižej Błotow jo to tšuženje wódy schylami ceło zastało a spadnuło na 0 m³ na sekundu, teke lětosa!
"Mamy ga dobry kontakt k starjejšym", groni direktorka Pyrczekowa.
A wóni su pokazali, až mógu wšykne hyšći derje rejtowaś, teke raźi.
Donjasom śi k Julce!
Mimo pśedsudkow Wašomu zwěsćenjeju pśigłosujomy, až jo sebje Domowina ako zastupnica zajmow serbskego luda pśi natwari našeje Němskeje demokratiskeje republiki a pśi zwopšawźenju narodnostneje politiki trajne zasłužby dobyła.
A Serbski sejm se wjaseli, až pśi tej temje se z Domowinu mócnjej za jadnym póstronkom śěgnjo.
Na pśězy pak wobruniś njamóžoš.
Slěźarka Henrike Krohn jo zespominała wuslědki slěźenja.
Chto dej se lětosa na superkokośe wobźěliś za Móst? To jo było to pšašanje.
Woglědarje Serbskego blida su kradu derje culi jeje dłymoke zakórjenjenje we domacnej zemi, naturje a kulturje.
Te prědne źiśi, ako su pśed 10 lětami do źiśeceje wobory stupili, su južo dorosćone a wjele wót nich su źinsa aktiwne cłonki wobory.
Druge su gronili, až jo se wětšy źěl tych serbskich luźi, kenž pisnu rěc wužywaju pśi cytanju abo pisanju, k tomu nowemu pisanjeju pśiwucył w slědnych wušej 40 lětach.
W śichem jo źěłał za dolnoserbsku rěc.
Wó źěle z teju platformu njamóžo skjaržyś.
Z tym jo zawěsće był ten jadnučki rucnikaŕ w cełej Dolnej Łužycy.
Žylowarje su akle 1918 dostali elektriske swětło.
Naslědku hyšći pšašam, co te wuchace cynje.
Jo to mjaztym 5. take łopjeńko w dolnoserbskej rěcy.
Woni su byli z Radworja.
Lětosny wejsny kalendaŕ su pśedstajili redaktor Pratyje Horst Adam, w Běłej Górje bydleca awtorka a wjednica serbskego rbb-rozgłosowego programa Marion Stenselowa a redaktorka źiśecego rožka Pratyje Ingrid Hustetowa.
Zastupaŕ žydojskich zajmow Jewish Claims Conference (JCC) ga pomina te grunty slědk.
Šołśe gratulěrujo regionalna powědaŕka Domowiny Heike Apeltowa.
Taska teja změrujo nas w hektiskich wokognuśach.
Karina se mysli zasej: Mjertyn.
Za zachopjenim teje wucby stoj familijowe towaristwo „Gromaźe“, ako jo se lětosa w awgusće załožyło w Chóśebuzu.
Wón jo natwarił mjazy drugim historiskej filma "Rashomon" a "Sedym samurajow" , mimo togo "Pijany janźel" a "Idiot" .
Až rowno něnto smy tak blisko k zgubjenju našeje rědneje dolnoserbšćiny, jo jadnorje tragiski.
Hortowym źiśam smy zgromadnje z Witaj-źiśimi rozkładowali naše domowniske nałogi.
Dogromady njejźo z dožywjeńskeju sćažku jano wó młynje, ale pśedewšym wó Krabatowej powěsći.
Mjazy nimi su byli tśo fachowe wucabniki Dolnoserbskego gymnaziuma, wucabniki serbšćiny zakładnych šulow z města, Grodka, Picnja, Mosta, Brjazyny a druge. „Naša šula ma serbski profil, a to zawěžo.
Te wšake ansamble a rejowaŕske kupki, kótarež su wustupili na folklornem festiwalu Łužyca, maju wjelgin njejadnake wobstojnosći.
Prapremjera jo była 2002 z powědarjom Detlefom Kobjelu w SLA.
K tym prědnym zaśišćam su se pśidali dalšne wobspomnjeśa gódne tšojeńka ako slědujuce ned na zachopjeńku: Kolega z Carnego Gózda jo měł za znatego, kenž jo w moskojskej fabrice źěłał, mały pakśik a list sobu a tej jo kśěł tak malsnje ako móžno wótedaś.
Lutki su wužywali pśi tom wósebnu rěc.
Wobrěda jo było dodosća w kuchince.
Faraŕ Kśenka jo prjatkował.
Tam buźo we wjele wobceŕkach města program, wjele dujaŕskeje muziki buźo pódla a teke Drastwowa kapała Grodka buźo na wšakich flackach dožywiś.
połna góźina
Žylojske su měli žnjowny swěźeń
Ale to ja trjebam".
Kótare su aktualne śěžyšća Serbskego sejma? Tež w casu korony smy źěłali.
Waltraud Štoltowa, ako južo wjele lět źěła na Dolnoserbskem gymnaziumje ako ceptaŕka za muziku a dirigentka chora, jo pśigroniła, až co dobyś wuknice a wuknikow teje šule, aby sobu wugótowali program.
Mimo togo jo se wobźěliła na Pójsynogach a na Pódstupimskej uniwersiśe na kursu dolnoserbšćiny dr. Madleny Norbergoweje.
To sajźanje wugorjow do rěki pódpěra teke nimski stat.
Jeje moto jo: se daś wupominaś, rowna a fairna wóstaś.
Hyšći raz jo Krabat slědk póglědał na cełe swójo žywjenje a na to, což běšo nazgónił a źěłał a statkował a wugbał.
Wót togo cowaju te, ak bjatuju: „...aby dobrotnosć a wěrnosć se gromaźe zmakałej, pšawdosć a měr se póškałej, aby wěrnosć na zemi narosła a pšawdosć z njebja póglědała, aby nam teke ten Kněz dobroś cynił, tak aby naša zemja swójo rosćenje dawała.“ (Ps.
Ja pak njepśeraźijom, ceje to jo.
Božko pak njejsu zagronite na to słuchali.
Bóžko njejsmy lěto jogo naroźenja pšawje napisali.
Facit iniciatora Karla Vouka jo taki: "Gaby njebyła korona, by nejskerjej wěcej luźi k tym zarědowanjam pśišło.
Za dobyśarjow dajo atraktiwne myta ako na pśikład dnjowne tikety za póbitowanja za lichy cas w našom regionje.
Njedajo nic lěpšego!
Cełkowny cas słuchanja jo 146 minutow.
Napšawdu pśewinuś, njejo ga to pśecej tak pšawje klapowało.
Ze stajanim pokazowańskich toflow pśi 23 něgajšnych dwórnišćach a zastanišćach mjazy Chóśebuzom a Lubinom/Lübben tak ako w Gójacu/Goyatz su tomu celoju kus blišej pśišli.
Nowe lěto, 1.1.2001
Až do źinsajšnego njejsu jano muzealny eksponat.
Se wě až jo wótergi teke było dosć napinajuce.
Jeje swěźeńska rozžognowańska namša buźo 7. julija zeger 15:00 we Wušej cerkwi.
W kantinje pśi sportnišću we jsy jo se wušej 40 gósći pśinamakało, aby z nima swěśili a se wjaselili.
Toś jo Julija groniła: ok, musymej wobej móc žywej byś z pśichodnym mjenim, a jo wobjadna była, až to mě wóstanjo w nimskej warianśe.
Tenraz jo Mukel woglědał k śośe Pawlinje a wujkoju Markusoju.
Hobuzna situacija, njelubosna za gósći a za gósćowarja!
Pśewšo wjele luźi njejo do togo dostało wabjeński cedlik, jaden a drugi jo se tomu źiwał.
Tejerownosći su musali Barbucke, Nowsańske a Husańske wó tom rozsuźiś, lěc dej nowa gmejna „Teichland” to serbske mě „Gatojce” dostaś.
Fryco jo z głowu nygnuł, a stary nan jo se pšašał, lěc móžo jomu to zlubiś, a wón jo zlubił.
K drugemu: Njeznajom w Dolnej Łužycy nikogo wót Domowiny a serbskich institucijow, kótaryž jo se dał wót Vattenfalla a drugich kupiś.
Krabat jo z togo guslowaŕskego glědałka teke zgónił, gaž jo se kral wusćił, někaku głuposć abo njeknicomnosć wugbaś, comy groniś, gaž jo se něźi do zwady dał a jo kśěł wójnu zachopiś abo gaž [...]
Folklorny festiwal „Łužyca“ jo zagórił hyšći wěcej luźi ako w slědnych lětach
Jo spóznaś stawne procowanje wó to, aby nosarje kultury byli ako wuknjece, wuwucujuce a póraźowarje zapśěgnjone.
Teke spiwaŕska kupka domowniskego towaristwa z wjednicu Cornelia Šubertowa jo se how zmakała.
To njejo žedno wótštrofowanje, ale jo to jadna z duchownych kaznjow, pó kótarejž ma se wěrjecy měś.
K tomu pśinosowało jo wósebnje sobustatkowanje w Serbskem pioněrskem a pózdźej we młoźinskem źiwadle pód nawjedowanim Křesćana Barta. „Běch pópšawem za wětšy źěł měrne źowćo.
Vattenfall a LEAG stej na swójich gruntach pśecej toś te rostliny sekłej a znicyłej.
Ze Słopišcow/Schlepzig.
A gaž słyńco mócnje swěśi, trjebaš kłobyk abo šapku, ako śi šćita.
Pyšnenje jatšownych jajow
Do Bórkow dowjeźo jich bus.
wót 9.00 góźin:
Połkupa granicujo na pódzajtšu z Jadrańskim mórjom, na pódpołdnju z Ioniskim mórjom a na pódwjacorje z Tyrrenskim mórjom.
Maśo někaki problem?
Ceptarje matematiki se chachaju z cełeje guby. Lubšy kolega, groni wjednik, kótaremuž se łdzy ronje ze smjaśim, to ga se wě, až comy, aby źiśi licyli.
How jo 17 WITAJ-źiśi wjelgin dokradnje słuchało na wulicowanje M. Norbergoweje.
Ale wobstoje hyšći regionalne prozne flaki, ako deje se zapłataś, teke zwenka wokrejsa Sprjewja-Nysa a nic jano w sedlišćowych stronach Serbow, tak ako w regionje wokoło Brylanda a Luboraza.
Ně, pódla buźo ako łoni Dörte Hentšelojc.
Europske wuzwólowanje jo wó wjele wobšyrnjejše.
To njejo było zewšym tak lažko.
Tak su Smogorjowarje dožywili w lěśe 1959 ministarja a politikarja DDR, kenž jo se zaběrał z problemami a starosćami luźi w Błotach.
Norbergowa z Potsdamskeje uniwersity.
Ale wšo pódermo!
A pśi tej góźbje jo wón wugronił to póžedanje, až knigły njedeje jano we regalu stojaś, ale se wužywaś – tak ako pśi wucenju a rewitalizěrowanju rěcy, tak teke pśi póznawanju domacneje natury.
Nan, teke Fryco, jo był jaden z tych mudrjejšych burow.
Fabricius pišo, až se jogo tekst na njen złožujo.
Jich rědowniske ceptarje su byli Ursula Beutlerowa, Ulrike Kuhmannowa a Jadwiga Krokorjowa.
Cejdejka wót "Serbskeje reje".
Zaprědka se pśipowěźejo lěśe ze śopłotu a słyńcom, rownož teke ze sušecymi wětšami.
Pódzajtšy pśibrjog jazora słuša k zwězkowemu krajoju Bramborska.
Kafej a pśikusk buźotej, wustajeńcu w muzeju "Serbske žywjenje na lanźe" móžośo se woglědaś.
Luźick, Flori, něnt ale chwataj!
Pśez to by musała ilustratorka swójo źěło za 8 njeźelow docyniś.
Cełkowna situacija jo tam kradu tšašeca.
To jo nałog, až luźe pśiglědaju zwětšego pśez wokno na jatšowne spiwanje, pśez gardiny.
Nowa spěchowańska perioda zachopijo se, jo groniła, a nejskerjej budu wót togo „mazańca“ wjeliki źěl dostaś.
Buroju njejo se kśěło wěriś, až wumějo šofer z města žyto sec.
Kusk pó kusku som se z nowym pórědom identificěrował.
Na góspodaŕskem pólu su Słowakska gromaźe ze Českeju, Pólskeju a Hungorskeju ako "Vyšegradske staty" z 65 mio. wobydlarjami mócny faktor w cełej EU.
Na terasy „Rodelklause“ ma 80 gósći městno.
Dogromady 16 dolnoserbskich ceptarjow su kśěli pśesajźiś, kenž su pak serbsku rěc wobkněžyli a samo pśeśiwo powšyknemu zakazoju nałožowanja serbskeje rěcy a kultury źěłali, pak njejsu nimskemu ludstwoju žeden wužytk pśinjasli.
Božko pak jo jano pěś lět dirigěrował – pón jo pśeśěgnuł do bliskego Wětošowa.
Wón pśistupi k Mětoju, połožy jomu ruku na ramje a dłymoko zdychnjo.
Mjazy wuběgarjami, ak su pó wójnje do chóśebuskich stronow pśišli, jo se namakała licba luźi z pódzajtšnego źěła Dolneje Łužyce wokoło Žarowa (Sorau) a Žemrja (Sommerfeld).
A spiwaŕki z lubinskego chora su měnili, až su wiźeli pśi spiwanju pśecej woblica komponista – jubilara pśed sobu.
Z rozdźělneje kamizny nastawaju teke rozdźělne družyny běłeje gliny.
Za to pak jo not na wósebna kazń.
Ako Pětš njewótegronijo a jano dalej pśed sobu wuźěra, pśimjejo Karina rozglědniwje za knigłami w tšawje.
Ja som faraŕ Hudewěnc!
Serbska wucba – obligatoriska za wšych?
To su byli: Harald Kóńcak, Maria Elikowska-Winklerowa, Juro Frahno, Juro Hantška a Bjarnat Rjentš.
Awtorstwo zwěsćiś njejo był lažki nadawk, dokulaž w toś tej ABC nic razka śišćaŕnja se njepomjenijo.
Casy pak sy měł swóju wobuzu, pśedewšym gaž su nadute měsćanarje se w gribach pyskali, na wšom něco wustajaś měli a slědkoju zachopili wikowaś, pśeto samo tych pór pjenježkow jo jim pśewjele było.
"Katja" jo titel jeju kolekcije.
Christiane Pinieckowa, kótaraž jo była teke ta „dobra duša“, ta głowna koordinatorka a organizatorka togo dalokostudiuma, dr.
Ja, ten Kněz, som śi wołał, až dejš wótwóriś slěpych wócy, a huwjasć popajźonych z popajźeństwa, a tych, ak pó jśmě sedaju, z běricnje.
Weto smy se źeń wóte dnja na póla pórali a se pjekorili, pśeto smy za to śěžke prozninske źěło nanejmjenjej pór pjenježkow dostali.
Mała Sara se starce-nopawje za dobru radu wuźěkujo.
Su byli te źiśece programy za to nowe? Ně, to su byli wusćełanja z našogo archiwa.
Lažy blisko krotkowjacornego rožka Apeninskeje połkupy a słuša k Italskej.
W analyzy se pišo mjazy drugim, až notne su: intensiwne wabjenje za nowe Witaj-źiśownje, zmócnjenje źěła ze starjejšymi, rozšyrjenje zwenka-šulskich zaběrow w serbskej rěcy, dobywanje pedagogiskego dorosta.
Łoni su WITAJ-kupki nowy źěłowy material "Sawrijarje a druge zwěrjeta něgajstwa" dostali.
Až źowća a gólcy w serbskej źiśecej zagrodce „Mato Rizo” w Žylowje wjelgin pilnje serbsku rěc wuknu a južo zachopiju serbski powědaś - to su pśibytne zgónili wót M.
To buźo woblubowana Serbska kjarmuša 14. nowembra w Žylowje, a za gódownicku su póstajili 11. december.
Twoj Herbert Nowak.«
Pó měnjenju Dobrosza »Z pomocu instrumentow industrijoweje a kubłańskeje politiki jo wjeliki źěl serbskeje ludnosći był pśenimcony«.
Swětkowna dolnoserbska namša buźo swětkowne pónjeźele zeger 14.00 w Turjańskej cerkwi.
Brach dialoga a interakcije tak ako wobstawne pśedsudki (wósebnje napśeśiwo kupce Roma) su problem w towarišnosći. (Daś tek młoge tam twarźe, až njedajo problemy.) Festiwal »Proetnica« co – ako direktor Volker Reiter wuzwignjo – pśeśiwo tomu statkowaś, co luźi gromadu spóraś, co ku konsoliděrowanju měra w towarišnosći pśipomagaś.
Wjelgin głodne su byli.
Ale: "Tužna powěsć jo, až koncern LEAG co nadalej wótbagrowaś Miłoraz, lěcrownož Nimska wótstupijo wót wudobywanja brunice."
Nałpicka napódobnjujo nas we wšom – se super cujo.
Wopśiměśe bajki jo, až kócor Findus jo dobry pśijaśel kokošow na dwórje starkego Pettsona, ale jadnogo dnja pśiźo cuzy do togo małego glucnego swěta – kokot.
Samo stojecy pśiklask su dostali a "Sława" jo se za nich zaspiwała, dodank jo se pominał a jo tek slědował.
Parazitowe larwy kóńcuju druge larwy a pón žeru jich carobu.
Wót nich njejo nic wušej wóstało.
To jo se wukupało, dokulaž pśez napšawy dla korony móžo Nimska take wótpadanki jano hyšći we wusokosći stotysac euro do Afriki eksportowaś.
Chtož co se wobźěliś a teke tedije gótowaś, móžo se pśizjawiś w SKC pód numerom 035773/77230. Nejžwětšy zajm na marku jo wubuźiło to dźěćetko.
Mam to za wjelgin wažne, až cerkwja rowno źinsa take alternatiwy konsekwentnje pokazujo.
Roźony Wjerbanaŕ, serbski burski syn, se stara wó kjarchob.
Jan Sebastian Bach pak jo hyšći drugi wažny zwisk spóznał a tež wón jo wěrne wjasołe pósołstwo za nas, póbitowanje k pšawemu rědowanju swójogo žywjenja: Bóža zmilnosć, jogo sobulutosć z nami a z togo wuchadajuca naša zmilnosć z drugimi wulichujotej nas.
Wóspjetujomy njeźelske Bóže słowo
Te Slěpjańske „ptaški“ su byli dobreje mysli.
W njom su sportowe wěcy.
Cyni dypki na tšawu – małe kwětki nastanu.
Źěłowe kupki su stakim južo pśi starśe pitśku brašne, ga załožba jo jim tšochu ruce wuwězała.
Ten tśeśi wójujo wó klěb a fryjot; wón wiźi, až jo teke na swěśe a ma to pšawo, doprědka a k swětłu glědaś a wójowaś.
Pśijaśelow pak by wóni trjebali.
Tak smej se dogroniłej, ja som sebje pópadnuł plan a se pórał do klawsury w swójom gumnyškowem domcyku njedaloko šule a pśiducy źeń jo wón hyšći zawcasa ku konferency gótowy był.
Smjerś se we was smjejo (Lěcrownož hyšći labuju, / ta smjerś se we mnjo smjejo. / A gaž raz něźi wumrěju, / lěc žywjenje se prějo? – 55).
Lej, pśiźo cas, źejo Kněz Bog, až pósćelom głod do kraja; nic głod za klěbom, daniž łacnosć za wódu, ale za tym, aby se Bóže słowo słyšało; až budu tam a how chójźiś a Knězowe słowo pytaś a weto jo njenamakaś.
Wón jo krotko za sobu dwóje wrota stśělił, a ten wrotaŕ jo był mimo šanse.
W 7. rědowni su jich 3, ako na serbsku wucbu pśidu, dokulaž kśě pón raz na SRWŠ hyś.
W tom casu njejo jano wjelgin derje nawuknuł dolnoserbsku rěc, ale jo teke wjele a rědnje spiwał – w chorje a ako solist.
Kněz Motzek jo je kupił wót priwatnych luźi, kenž su je wótergi wužywali samo ako kokošyne groźi!
"Jogo Sprjewja": Karsten Nyča jo se procował, aby Rěku tak wótmólował, ako wón ju wiźi.
Druga strona, kótaraž buźo nejskerjej kandiděrowaś, buźo Łužyska alianca, su gronili na pósejźenju Serbskeje rady.
We dwěma jo šło direktnje wó jogo paršonu a cesny amt ako póbratš a organizator serbskich nałogow we jsy: Pobraška – der Hochzeitsbitter (1987, wót Michaela Börnera) a Kurjos Hof (1997, wót Petera Rochy).
Tak jo lěbda wiźeś.
Cheryl Ruth Hines jo US-amerikańska grajaŕka a režiserka.
Wikogóspodaŕske wuměnjenja a śańke spěchowańske gjarnce dalejwobstaśeju spócetnego stawa jsy zadoraju.
Wóna měła se wěcej na wušych šulach pódawaś.
Kisałe górki wón nasajźijo ned w głažkach.
Swěźeń na Krabatowej zakładnej šuli, ak se swěśi 12. junija, buźo kradu wusměrjony na temu njedawnego projektowego tyźenja “Na slědach našych prědownikow”.
Sedło towaristwa jo muzej we Serbinje, źož su stawizny Serbow a serbskich imigrantow pśedstajone.
Kontakt dolnoserbskeje z dolnonimskeju rěcu
[...] 58 góry mjazy Europu a Aziju, 60 sorta kafeja, 62 wózenje, 64 sibiriska rěka, 65 pjenjezny institut, 66 něgajšny prezident USA (Barak), 69 25. december, 71 rubjane zwěrje, 73 wóna engelski, 73 amerikański spisowaśel (Edgar Allan), 77 wjas turkojskich ludow, 80 zjadnośone narody, 82 wjelike lětadło, 85 njecesny cłowjek, [...]
Co to pak jo, gaž njocoš měś kradu ludowe štucki a tšubaŕsku muziku?
A wót togo momenta wuśichnjo žurnalista Rochy zjawne politiske słowo.
Žedne pśiglědarje su pśi tom pomagali.
To su wobzamknuli cłonki měsćańskego parlamenta pó tom až jo se wjelgin dłujko diskutěrowało a rozmyslowało wó pśichoźe Chośebuskich gymnaziumow.
Kněz źejo tak: Buźoš-li se źaržaś ku mnjo, ga cu se źaržaś k tebje.
Maś jo hyšći swěźeńsku drastwu měła, kótaruž jo se pśi góźbje, wósebnje k zapustoju, zwoblekała.
Delia Münchowa wót Heincojc drastwineje šlodaŕnje w Žylowje jo bórkojsku lapu wězała.
Jo sused se spomnjeł, co drugemu bóli?
Cerkwja
Staś dej se to w Hochozy w tamnej kjarcmje (19.00).
Na pśikład pśewjedu za tych wuknikow, kenž pśidu do 11. lětnika specialny rěcy kurs.
Smy byli na kafej a wósušk pšosone.
Zmakam jadnu staru śotu, ta jo šła na mšu, ja ju pó serbsku póstrowiju, wóna wustanjo a groni: »Wótkul ga ty sy, ty ga mě tak rědnje wót Boga groniš?«
Ta bramboda jo našo lipadło.
A gaž raz take běłe a bytše nocy su, coš je ako jagaŕ teke z połneju radosću wužywaś.
Póchada z Japańskeje.
Pśi pśewrośe sćo byli źěl Serbskeje narodneje zgromaźiny.
Som se pak w lěśe 1910 naroźiła, a toś musym južo byś teliko lět.“
Tak sam to gódnośi.
Na chwatku som.
Coš to teke raz proběrowaś?
JULIJ/ŽNJOJSKI
Nejwuspěšnjejše su pśi tom byli we 8. rědowni Delia Heinzojc ze Žylowa, Kathleen Kühnojc z Borkow a Juliana Altmannojc ze Škodowa.
Kak pak dej se na taki part strukturna a energijowa změna raźiś, su někotare se pšašali?
Jogo z Bayerskeje póchadajuca žeńska a wobsejźaŕka kubła Elke Krygarjowa jo jima pśed pósecenim tšawy wěnce wuwiła.
"My raźi póžywamy góźbu, aby se wobydlarjam pśepokazali.
NABU – ten z něźi 450.000 cłonkami a sympatizantami nejstaršy a nejwětšy zwězk šćitarjow pśirody w Nimskej – jo tam pśewjadł swóju konferencu, a na njej jo było to grono głownje wó kormoranach.
Móje wójce słyše mój głos, a ja je znaju, a wóni du za mnu.
To njejsu take wjelicke projekty.
Pód jabłukowym płodom rozměju w rostlinskej morfologiji pśez wóskowu celinu seś zwězane kompleksne měchowe płody.
sobotu, 22. februara /swěckownego
Doma, źož som se naroźił a do šule chójźił, som se w gmejnskej bibliotece cesto knigły wupóžycył a cytał.
Gjartnaŕ Schmidt ma dobre kontakty k někotarym kolegam w Dolnej Łužycy.
Ja pśiźom kužde lěto how na kokot“, jo měnił Norbert Netzker ze jsy.
Žylojske wutwarjone ga maju swóje grunty ned wokoło doma a dwóra.
Se domyslijom na wulicowanje mójogo nana.
Wóni su ze 27 głosami za to byli.
Zajźenje slawistiki w Pósaarskej njejo jano zgubjenje za slawistiku w Nimskej, ale teke za serbstwo.
Žeden źiw, by młogi gronił, musy ga we Žylowku wustatkowanja brunicoweje industrije dožywiś.
Na drugi źeń som musał pla njogo nastupiś a jo mě tak rozebrał, až na mnjo žednogo cystego prošacka wóstało njejo.
Kafej smy pśecej gromaźe pili.
Hanka: „Ja som wjeliki tšach měła!“
Konrad II. jo za wobškóźenje krucifiksa dał to samske cyniś ze žywimy popajźonymi, słowjańskimi zběžkarjami.
Pasant se wopšašajo: "Wótkul ga jogo maśo?"
Rolnikarske źěło jo jomu spěchowało a drje młoge wunjasło, ale kradu wuspokojało jogo weto nikul njejo.
Zjadnałej se weto smej a wupili njejsmy pón jano jadnu rundu, ale dwě, dokulaž jo kuždy na ten žort jadnu wudał.
Camperaki w Duplicach (Teuplitz, źinsa Tuplice) wokoło 1930.
Na tej šuli ga njejo jano serbska wucba, ale how se teke Witaj-projekt pó źiśowni a pó zakładnej šuli dalej wjeźo.
A to źowćam derje pśistoj.
Teke serbski procowaŕ a wudawaŕ »Proznickow serbskego ludu we Górjejcnych a Dołojcnych Łužycach« (1841/43) Jan Arnošt Smoler pomjenijo w tej zběrce ako jadno serbske ludowe rozwjaselenje kokota-biśe.
Wušy šołta Holger Kelch jo na septemberskem pósejźenju měsćańskego parlamenta wótnowotki wugronił poziciju k strukturnym změnam we Łužycy.
Škoda, až te muske su pón to źěło z techniku pśewzeli.
Weto ma wjele Serbow tšach, až serbska wucba njebuźo tak we srjejźi ako nimšćina abo matematika.
Z 43lětnym etnologom Robertom Lorencom glědam sejźecy na ławce pód wišninu do Wuježka pód Čornobohom a dołoj až do Hamorskeje milinaŕnje.
Wulicuju, až slěźaŕ jo bydlił 30 lět pla susednego roda.
Ale na kogo se měri ta tšašywosć?
Njeb’źom wěcej zastupiś do Domowiny, ja som jano w Serbskem sejmje.
Z wótbywanja serbskego nakładnistwa su nam teke gronili, až pśez toś te titele jo wiźeś, až jo dobra pśedań wótwisna wót atraktiwnych pórucenjow, kótarež su na pśedań.
Wót tych dwanasćo źowćow su byli kralowki Lilly Weimannojc, Ihlojc Sophie a Mehwaldojc Celine.
Žednje pak ju njedajomy do warjecego tuka!
Togodla jo teke to gódanje mimo.
Dwanasćo stacijow z informaciskimi toflami how k intensiwnemu cytanju pšosy.
Jatšowne wuchace su se wustrowili, a krotki cas pózdźej jo se chopiło we wjažy mjerwiś a ganjaś a chwataś, pśeto jatšy su se pśibližali.
Njepóznate, šćokaŕske a ironiske słowa
To zmakanje jo kužde druge lěto.
Na wobyma bokoma drogi wiźimy wuglowu jamu.
Jaden rucnikaŕ, ako źěła głownje z drjewom, chto to jo?
Pó smjerśi mamy jo burski dwór derbnuł.
Cas za planowanje a konsoliděrowanje etata jo wustajony na styri lěta: wót 2010 do 2013.
Jadna se pśi tom festiwalu wó iniciatiwu Romano Summal z.
How jo se mógał zaběraś z tym, což jo jomu nejwěcej lažało, z tym wědomnostnym źěłom za swój lud.
Za někotare rostliny a zela jo wjele mjenjow wopóznanjonych.
Derje pak jo, až młoda generacija jo wócuśeła.
Kobołt jo we tom ceło sćicha sejźeł we nugle.
Nejpjerwjej jo źěło pšec – a pótom kultura.
»Ach, ach!«
Wón jo wulicował wót pilnowanja wó załoženje serbskeje Witaj-klase na tamnej wušej šuli („A-klase“) – ten projekt su za jogo powěsću iniciěrowali starjejše.
LODKA jo k tomu pśepšosyła cłonkowu pśedsedaŕstwa Spěchowańskego krejza za serbsku ludowu kulturu Veroniku Suchyjowu z Budyšyna a Doroteju Tšejkowu ze Zabroda.
Ale slědk njedejśo wěcej pśiś, howacej sćo naraz zasej 7 lět starše!
Tak su wóni za wětšy źěl take dobre a rědne ako w nowych hotelach, ako „Balnea Esplanade“ a „Balnea Splendid“, ako buštej w 60tych a 70tych lětach 20. stolěśa twarjonej, a to [...]
Zmakanje jo stojało pód temu “Wobchadanje ze susedom”.
Wšykne wobźělone strony běchu materielnje wucarowane, wójaki a lud běchu teje wójny mucne a na kóńcu swójich mócow.
To budu śěła.
Njeźelu, 27. decembra, zeger 20:00, planujomy pśiduce serbske online-zmakanje, pśez samski link".
Pó wobjeźe som how w sedle wusnuł.
Wón móžo sebje swójich spisowaśelow wupytaś.
Ako jo pśijěł prědny raz do Borkow, jo jogo gólc wuwitał w serbskej rěcy.
Smy se pšašali awtora pó cytanju, kak jo spokojom z tym zarědowanim?
W septembrje budu cłonki župnego pśedsedaŕstwa słyšaś rozpšawje serbskego zastupnika w bramborskej rozgłosowej raźe a serbskeje rady pśi bramborskem sejmje.
Pon su ale pśez wobzamknjenje zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny rowno akle se kšuśece wobwodne pśedsedaŕstwo w Chóśebuzu rozpušćili.
Waše doprědkaŕske ideje njejsu se spódobali někotarym we Łužycy.
»A to smej gromaźe grajkałej, ako smej małej byłej.«
My smy nawuknuli, až nimski teritorium jo něga była wjele wětšy ako něnto.
200 wobydlarjow Brjazyny jo pśišło pětk wjacor do Ballhausa na woklapnicu.
Jadne su žałosćili a druge su se smjali.
Pśemało pak se pśi tom glěda na to, kak ma se to pšawje gótowaś.
Wóni su bergaŕsku tradiciju seminaristiskego wukubłanja pedagogow za prědne šulske lětniki, jeje struktury, metody rozwucowanja a organizacija studija znali a ako załožarje SWW a we wšakem na mysli měli.
To gaž jo rikotało.
A teke to jo wóna wjelgin rada cyniła.
We wažnych wěcach, ako serbski lud nastupaju, deje Serby móc sami swóje pótrjebnosći organizěrowaś, pśedewšym šulstwo a kulturu. Wažna kšoceń na tej droze wobstoj we tom, mjeńšynowe pšawa do zakładneje kazni [...]
Jano pitśku z programa: Teliko njedary, plajtow a panow ma Anka a něnt co Milenka hyšći wšykno lěpjej wěźeś.
Jubilej jo se swěśił w Škódowje (135., 74 pórow), Dešnje (135., 95 p.), Tšadowje (5., 29 p.), Turjeju (130., 91 p.), Nowej Niwje (140., 100 p.), Běłej Górje (125., 80 p.), Wjerbnje (175., 66 p.) a Pśiłuku (130., 62 p.)
Premjera dolnoserbskeje inscenacije NSLŹ »Łapanje šefa« w Hochozy
How zgónijośo, kak rostliny wuglědaju, źo wóni rostu a hyšći wjele drugich zajmnych informacijow.
Nigdy zas wójnu – na žeden pad! Wótlěwa: Wjednica projekta "1939. 2019 – wjelerakosć lokalnych spomnjeśow" Petra Löwina, Margitta Jurkowa z měsćańskego zastojnstwa Drjowk, decernent Michael Koch.
»Pójědu z kólasom hyšći jadnu rundu«, groni źowćo.
Jaja rozkwjerlujomy ze zmjatanu a wěrcujomy je teke ze solu, pjepjerjom a muskatom.
Weto jo něnto dosć wódy w Sprjewi pód grodkojskim gaseńskim jazorom, aby zasej mógli wobgóspodariś tu rěku.
Jogo głos klincy tak pśijazny.
Diego studěrujo archeologiju a wě, wó com powěda.
Te nejlěpše
To jo teke za Dešno płaśeło.
Mimo togo jězdźi raz na źeń śěgowy pór Eurocity mjazy Hamburg a Krakow.
Pód nawjedowanim Anke Globik, kótaraž se teke wobźělijo na Wjerbańskem zapusće, su Wětšojske młode luźe wšykno nawuknuli, což jo trjeba.
Wšykne Smogorjejske su kśěli wiźeś, kak how 120. muskecy zapust swěśe.
Baku jo stolica, nejwětše město a nejwažnjejšy pśistaw Azerbajdžana.
To buźo w Serbskem domje.
Na pódpołnocnem a srjejźnem boku su bydlili Welety : Chyžany, Doleńcy, Stodorany, Redary a dalšne.
Ja te jaja wzejom a za źiśi schowajom.
Na ten part jo wóna wšyknym zgromaźonym prezentěrowała jadnu wót swójich źěłowych metodow.
Wótwóriś se buźo wustajeńca wó Hanzu Šusteru w jogo něgajšnem chromje.
My wiźimy jaden źěł słyńca zaśamnjony, to jo słyńcowe zaśamnjenje.
A ja njejsom cłonk AfD, jano za partaju kandiděruju.
Zajmowany, co se w drugich wobceŕkach gótujo, a narskosći dla som tegdy tam raz póglědnuł a sebje to woglědał.
Kšasnej kostima, nic ga?
Wjeliki wuspěch!
nalětne nałogi w Pólskej
Miłoraz buźo se pśesajźiś na slěpjańske grunty, na pódpołnoc wót Slěpego pśi Dźěwinskej droze.
Teke w Dolnej Łužycy za nich darje pjenjeze.
: Kak jo było wuwijanje na cerkwinem pólu? Z Dolneje Łužyce/Niederlausitz.
Južo wót junija dejtej źěłaś dwě prodrustwje — jadno w Janšojcach a jadno w Mosće.
Kužde stwórte lěto se wóna wótmějo, a na njej se zmakaju młode balokoparje wót młogich europskich narodnych a etniskich mjeńšynow, aby wójowali wó titel „Europski mejstaŕ“.
Na plakatach jo wóna za to wabiła rowno tak ako za „Wendische Fastnacht“.
Güntheroju Rechnoju su krotko pó pśewrośe wjeliku kśiwdu scynili, až su bźez togo, až jogo informěruju, mozaik na chóśebuskej Feigowej droze wóttergali.
Ako su se łoni w decembrje „na Mikławša“ w awli Chośebuskeje SRWŠ „Marjana Domaškojc“ zmakali młode serbske recitatory a źiwadłowniki ze wšakich šulow Chośebuskego a Baršćańskego wokrejsa, jo mjazy nimi była teke Dagmar Hofmannojc.
Naměsće jo stara baba jogo do jadnogo wokeńca sajźiła, źož rožk jo felował.
Mustwo „Serbske koparje“ ga wótcakujo tam gósći z Dańskeje/Dänemark.
Wěcej razow jo jen pisał, nježli jo z nim spokojom był.
Konrad Adenauer-załožba z Bonna jo organizowała za 11 komunalnych politikarjow z Bulgarskeje studijnu jězbu pśez Nimsku.
Prědna stacija zapustarjow jo była na Ollhofojc dwórje kradu na drugem kóńcu jsy.
Bjatowanja nas zwěžu z nim, z Bogom.
»Cogodla ty naraz łajoš?«
Mě jo wažne, aby naš zwězk dalej wobstojał a twarił móst k nowej generaciji.
na koncert z kupku "Celtic Affair".
Zajmce se pśipowěźeju w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chóśebuzu pód 0355 – 79 28 29.
Peter Rocha – w rozgronje ze cłonkami Domowinskeje kupki Chóśebuz.
Centrum kulturnego žywjenja na jsach jo była pśěza.
Rozdźěl jo głownje w intonaciji.
Pśez toś te zwiski, swóje wugronjenja w literaturje, a to pśedewšym w źiwadłowem graśu »Z chudych žywjenja«, jo Marjana Domaškojc pśišła do wuskosćow.
Wosebne, kšasne wjeraški pak su pśecej wustupy na mjazynarodnych folklornych swěźenjach ako w českich Strážnicach abo serbskich Chrósćicach w Gornej Łužycy, źož zeznajomy se teke z drugimi kulturnymi kupkami.
powěsći a póstarcenja
Gaž pśidu ze mšy, budu śěgnuś do kjarcmy „Ku górnym Błotam“ a wobjedowaś.
Do Tšupca jo 4. januara 1970 slědny regularny śěg teje zeleznice dojěł.
Pśigótowali su jen slěpjańske towaristwa, wognjowa wobora a źiśownja.
Wuformuj we wjelikej šklě z pśicynkami mimo mandlowych tšužynkow "babine śěsto".
Kóńc januara se dajo do tajanja.
wšyknu wašu starosć chyśćo na njogo, pśeto wón se za was stara.
We wjele źiwadłach pokazuju inscenacije jogo źiwadłowych graśow.
Ptaški pak su wšykne drobjeńcki zešnekotali.
Pótom jo wón absolwěrował we filmowej šuli Filmarche w Barlinju wukubłanje ako wobsłužowaŕ kamery .
Załožba za serbski lud jo se togodla za to starała, aby se toś ta drogowańska wustajeńca zestajiła.
Sam fakt, až w Barlinju, daloko pšec wót rodneje wokoliny we Łužycy, něchten serbski powědaś wumějo, jo za źinsajšny cas južo kradu rědke zjawjenje.
Wóne słušaju do wědomnostnego kanona nimskeje ludowědy.
Tyjo to pśecej wobyma bokoma.
Maznikojske jazoro (Großsee) jo kradu woblubowane.
To se wě, až móžo ten, ako pśiźo do města do Casnikoweje redakcije, teke how knigły kupiś abo se skazaś.
Pón su hejnak pśipadnje a pśipódla pśispomnjeli, až ga jo nan južo raz sejźeł.
Jadnomu góleśeju se zawěžotej wócy z rubiškom.
Za nich su togo prědnego kokota na wusokej forśe powjesyli, jadnogo běłego.
Tam su cakali starjejše a gósći.
Cerwjene mustwo nawjedujo kněz DOPRĚDKA.
Prědnu pokaza pón Serbski muzej w Chóśebuzu źaseś lět pózdźej 2005. Druga wótwóriła jo se pśed mjasecom, dnja 7. februara, we wustajaŕni "Wósecańske dwórnišćo", a wóna jo pśistupna hyšći do 28. měrca.
Gromaźe z nimi kśě pótom prědnu wersiju statnego wujadnanja a wustawy (Verfassung) serbskego luda wuźěłaś.
By kśěł wěźeś, kak coš to zwónoźeś, teke hyšći žeńsku zastaraś.
Stronine mjenja chóśebuskego wokrejsa
Jo se bližył jej napśeśiwo.
Pśed nim stojtej šyroke blido a stoł, pódla njeju regal a połwusoka spižka.
Za co trjebamy kokota?
Rostlina w Awstraliji a Papua-Neuguinea rozšyrjona.
Ceły źeń jo był zajm wjelgin wjeliki
Ta sama jo stojała kradu we opoziciji k "Nimskim kśesćijanam", ako su wopytowali ewangelsku cerkwju z nacionalistiskim statom zrownaś a se jogo ideologiji pódwóliś.
Nowozałoženje jo se stało pón akle zasej 1990 w Górnej a 1993 w Dolnej Łužycy.
W cerkwi ze serbskimi a nimskimi biblijowymi gronkami a mólbami pśirody pód kšywom jo było wjele z dowólonych městnow wobsajźonych.
A pón jo była Karin Tšukowa na rěźe.
Konferencu su zachopili z rejowańskeju performance
Za powěsću gólnika Budarja slěźi we góli policaja.
Což nastupa to serbske, ga teke jo móžno a derje symbole pśewześ a kreatiwnje z nimi wobchadaś.
Śim wěcej chwalobne su take procowanja kaž lětosny festiwal "LATCHO DIVES", ako jo se wót 6. do 13. septembra w Lipsku wótměł.
A to jo wjelike wupominanje (Anspruch).
W republice kněžy tropiska klima z krotkim dešćowym casom w pódpołnocnym źělu kraja a dłujkim w pódpołdnjowym źělu.
Rowno ten tyźeń wujdu nowe knigły z pjera Erwina Hanuša.
Pódobne mjenja namakaju se we Českej ako Domažilice, Žilov, Žilovice.
Jadna źowka z publikuma jo směła na fidlach graś.
Pón smej tak ako drogu tam samsku drogu slědk k dwórnišćoju w Kalawje wzełej, te wjaski w pódpołnocy Kalawskeje Šwice hyšći w něžnem wjacornem swětle wiźełej.
Te slědne tśi su teke zapśěgnjone do wšakich drugich programow na BUGA.
52lětny Jan Nuk z Radworja/Radibor pla Budyšyna (na prědnem wobrazu) jo nowy pśedsedaŕ Domowiny.
Prědkstojaŕ Ulrich Lagemann jo pśistajił, až wšykne towaristwa we jsy ‒ wejsna młoźina, chronisty, domowniske towaristwo, kulturne towaristwo, cołnaŕske towaristwo, sportowe towaristwo a wognjowa wobora ‒ woplěwaju kuždy za swójim pśemóženim serbske tradicije.
Prjatkaŕski hołtaŕ jo wót kóńca 2018 rědny.
Petra Krawcowa wót "Zwězka za Bórkowy" ma to za zmólku, biblioteku jano pó góspodaŕskich widnišćach pósuźowaś.
powěsćowa słužba – Nachrichtendienst
Na kuždy pad stej wobej měłej wótšy a kritiski rozym a stej njepšawdosć a kuždužkuli groznosć zatamałej a wótpokazałej.
Wón wšykne wěcy znajo.
Pśipowěźełej stej tenraz 50 interpretow: młodšych a staršych.
Kak pósuźujośo ten dłujki cas jeje nawjedowanja RCW? To njamógu pósuźowaś.
Michael Hajdan, pśedsedaŕ wuběrka za serbske nastupnosći pśi wokrejsnem sejmje Sprjewja-Nysa, Kerstin Kosakowa, zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu Sprjewja-Nysa, Werner Měškank, sobuźěłaśeŕ Serbskego muzeja w Chośebuzu, a Herbert Nowak, serbski faraŕ na wuměńku.
Na luštny part pišo A.
"Nina, źo sy?"
"Njocomy našych woglědarjow a našych sobuźěłaśerjow wustajiś rizikoju za strowosć", wóna rozkładujo.
Tak jo wuběgnuł z wokna a jo se kśikał „Hilfe!
Pśiwěra Serbow
Za to woglědaj se dokradnje fota na toś tyma bokoma.
Mój jězyk dej powědaś wót twójeje pšawdosći a śi stawnje chwaliś.
Daś jo, kaž co.
Krajny plan za serbsku rěc derje dopołniju
Aktualny magacin: powěsći, folklorny festiwal „Łužyca“
Ze Šejnejdy/Schönhöhe.
A lej, wón pójźo pśed wama do Galilejskeje, tam buźotej jogo wiźeś.
A toś smy kuždy źeń ducy do a ze šule tam źěla śiskali, te rědne a za nas cesto njewšedne filmowe plakaty wobźiwowali, se górili, až hyšći njesmějomy, a pśemyslowali, kak to nejžlěpjej zwónoźijomy, až weto do tych filmow pśiźomy, kenž za našo starstwo njejsu hyšći dowólone byli.
W slěpjańskej šuli jo Jörg Tausch mjaztym ceptaŕ za wuměłstwo.
Michał Nawka, 1885-1968
Bajki a wšake źiśece programy su se pśedstajili za rozwjaselenje cełeje familije.
Tema ‚wótpadanki‘ jo nas teke pśewóźiła pśi baslenju.
To jo wažna pótrjebnosć pśi planowanju: Wóda njesmějo byś mutna daniž njerěšna abo smjerźeca.
Do kótaregož rěznik jan dwójce wob tyźeń pśiźo.
10. nazymske, wót 21. 12. gódowne
A teke ta dwójorěcnosć jo se pśi tom wobspomnjeła: wu Tyšaric jo se we wójnskem casu wjele nimski powědało, k prědnemu dla zakaza serbskeje rěcy, a k drugemu pśez to, až Erwinowa mama jo južo we 1920tych lětach w Barlinju słužyła, źož su te kněža na jeje rěc njepśijaznje glědali.
Ta wukubłana šlodaŕka jo wěsty cas teke ako hortnaŕka w Bórkojskej šuli źěłała.
Ako su lětosa w Hochozy ten 60. muskecy zapust swěśili, stej Daniela Dušyna a nan jeje góleśeju mjazy tymi wjelimi pórami byłej, kenž su śěgnuli pó jsy.
Madlena Norbergowa, powěsći, aktualny telefonat
Jeje nan jo ju do casa na SWŠ pósłał na serbsku wucbu, aby wóna derje pśigótowana była.
Wobej góleśi chójźitej do źiśownje do Wjerbna a stej gromaźe ze starjejšymi wobzamknułej, až budu sobu gótowaś.
Jo-lic něchten pšawje gódał, góle swójo foto pokazujo a na wótpowědnu kórtku zacuśow scynijo.
Toś: sedym dnjow a sedym serbskich powěsćow.
Lědy/Lehde
Dłujka pśestawka jo pón slědowała, 17 lět njejo žeden dolnoserbski ewangelski casopis był.
Baršćańske zastojnstwo jo to pódpěrowało, a jo rumnosći k dispoziciji stajiło.
Škoda, až njejo se delegatam praktiski pśikład z teje bogatosći pśedstajił.
Kócor Findus na serbski
Warianty woblubowanych serbskich melodijow
Smy glucny, jolic až móžomy jadnorje něco rědnego pśigótowaś.
Lěcrownož wót górjejstawanja Jezusa njejsmy tencas ako małe źiśi wjele rozměli, smy pśecej zacuwali swěźeń ako jadnorazny, ako nowy zachopjeńk połny radosći a wjasołych woblicow dorosćonych.
Žywjenje na jsy, w pśiroźe zda se młoźeńcoju ako wopšawdna gluka.
Panošowa: Na prědnem městnje by kśěła mjenowaś wjednice a wjednika kulturnych kupkow Edith Pjenkowu, Leńku Nowakowu a Wolfganga Kotiseka.
Kuždy raz w drugej jsy — abo teke w Picnju abo w Drjowku.
Jaden jo był rěznikojski mejstaŕ ze swójeju źowku Helgu a drugi wjednik wótźělby w »Reichsdruckerei« ze swójeju źowku Leonoru.
Pettson powjesyjo kukawiny zeger na sćěnu kurjeńca.
Wóda góni nadalej młyńske kólaso w Husu.
Gaž žywjenje zgasnjo, śěła stłaju a sprochnjeju, wostanu statki.
Młoźina a dorosćone swěśe zapust na Majberku južo wjele lět gromaźe.
Až do lěta 1897 jo wóno za študěrujucych Serbow w Górnej a snaź teke Dolnej Łužycy dogromady 8700 markow wudało.
Pśi licenju sarnjow a wuchacow som pśepasł tu prědnu lišku.
We tej jadnej jsy su skerjej "tśapali" pałku w casach do pałkańskich mašinow a su tak wubili wšyken njerěch.
Stakim su měli serbske žeńske pó swójom rodowem pšawje wobšyrne pšawa, ako pśi zmanźelenju tak teke pśi rozwěrowanju.
Źiśi wótegroniju: "Gusowy kwětašk jo na łuce."
Žycenja ku gódam
Tam južo wšykne cakaju: starjejše, bratšy a sotšy, stare nany a stare mamy.
Redaktory Nowego Casnika: Pawoł Šenkaŕ, Monika Słokowa a Wylem Bjero.
Ten 210 hektar wjeliki areal ma wótměnjate stawizny za sobu.
Aktiwna wěcejrěcnosć na pśikład zaźaržyjo chórosć Alzheimer wó 5 lět, tabletki jan někotare mjasece.
Młodostne su wuzwignuli, až dej se pódla dłujkodobnego planowanja pśedewšym ned něco cyniś a až ma powědanje w srjejźišću stojaś.
Pótom mech z pomocu zelenego drota wěcej razow wobwijośo, pśeto ten njejo w mechu ned wiźeś.
Rowno to by se teke žycyli wót dalšnych magacinow "Łužyca".
Z wjelikego gjarnca - glědajucy na licbu wobydlarjow w našej wjelikogmejnje - rozdźělujomy toś te pjenjeze teke mjazy tymi małymi jsami.
Strukturna změna dej se koordiněrowaś
Něnto prědny termin stoj: Wót pónjeźele, 14. septembra, su zasej proby w małych kupkach w Serbskem domje.
Něcht naraz klapjo do źuri: Wujk škobrjonk pśiźo z garonu.
To płaśi teke za Dolnoserbski gymnazium.
Janźel źašo Mariji: Njebój se, Marija, pśeto sy gnadu pódla Boga namakała.
Wót togo casa rosćo woblubowanosć Valentinowego dnja.
1 Pětš 3,8–9 Cytachu Bóže pśikazniske knigły zjawnje; a gaž je rozkładachu, ga běchu k rozměśu.
Jubilaŕka jo pśiwitała gósći we serbskej drastwje a źaržała chytše grono, źož jo póglědała znak na cas we swójom amśe.
"Teke jatšownu gusku?", se pšašam.
Ta jo w Chośebuskem sportowem centrumje.
Gmejny pominaju pódpěru wót kraja
Ten jaden abo drugi móžo se něnto mysliś, až som jano swěśił.
K tomu dej ta nowa jadnaŕka abo ten nowy jadnaŕ měś dobre znaśa na pólu nowych a digitalnych medijow.
Raz jo naju, to groni mě a mójogo pśijaśela Erwina – z tym njejo naš redaktor Pratyje měnjony – pśepšosył do Borkow na reju.
Tak móžo Serbam daś sebjewědobnje, až su narod z wusokeju kulturu.
Dorozsuźone pak hyšći njejo.
Bulanka, a to pód motom “Serbska žeńska”.
Ja som śi pśigótował, aby ty mój słužabnik był.
»Mooinjer Veggey« groni se lutkam na kupje Man. »Lutki« maju wósebnu móc a su za luźi widobne, jano gaž kśě.
Wobej premjerje k planowanemu terminoju njebuźotej.
Groniło jo se teke, až móžo se staś, až młode luźe, kenž něnto we Łakomej bydle, załožyju nowu Domowinsku kupku.
By teke rada pó swěśe jězdźiła.
Wóni sami pomjenjuju se »Morawce« a powědaju šlazyńske narěcy, tak až se jich rěc wót teje na Morawje rozeznawa.
Njejo kśěł wěriś, což jo tam wiźeł!
A aby wužywaŕ to lěpjej zbadał a wusłyšał, su pódane zukowe dataje za wobej wugronje.
Musymy jomu coło chłoźiś.
Pokazujo na žałosnu rolu zakaza mamineje rěcy w cerkwi a towarišnosći.
Mama njejo wjele groniła, wiźeła źe jo, kak se mě źo, jo mě malsnje wuzeblekała, do wjelikeje blachoweje šklě ze śopłeju wódu stajiła a mě wót górjejce až ku pětam z hyšći śoplejšeju wódu zwobmywała.
Njewiźim žednej!
Cełych 13 hektarow wón wužywa za kónje.
Wót RCW teke njejo nicht był na pósejźenju.
Domowinske žeńske ga běchu zasej źaseś tykańcow we Bałcaric pjacu napjakli.
Pózdźej jo mě profesor Šewc pšašał, lěc njeby w nakładnistwje w pedagogiskem wót-rěźe źěłaś a jogo gramatiku lektorizěrowaś kśěła.
Kak jo žabka Šnapawka spěšnje skokaś nawuknuła?
Na zachopjeńku jo Měto Nowak, referent Zagroniteje za serbske nastupnosći kraja Bramborskeje, toflu pśepódał šołtowce Evje-Brigiśe Šejcykowej (Schötzig).
Pšašam se, cogodla se toś ta bogatosć krajiny zamjelcyjo?
Něnto se pśijaśele njewšedny kostim drugego woglědajo.
A pśi tom su naše serbske drastwy a ten "bóśon", to se wě, wubuźili wósebny wjeliki zajm.
Naša šula trjeba pomoc wšych serbskich luźi a Domowinskich kupkow.
Janšojski bog jo pśecej było to nejstarše źowćo pśěze.
Blisko Tšupca jo było pśecej wjele bazowych krickow.
W Běłem Chołmcu su byli běłe, we Horach/Bergen cerwjene.
Z tym pak jo něnt kóńc, Słowakska ga jo cłonk NATO a dostanjo swóje buški, pancery a tak dalej z drugich krajow.
Górnoserbšćina jo nejbližej swójźbna z dolnoserbšćinu, pólšćinu, češćinu a słowakšćinu.
Ta sama jo měła tegdy wokoło 20 cłonkow, a južo lěto pózdźej jo wóna rozrosła na něźi 180!
Wona ga ma pšawje, ale som jich rad sobu wzeł.
Mjazynarodny profil a kosmopolitiski charakter wusokeje šule na jadnom boce a jeje zakórjenjenje w regionje a zgromadne źěło ze serbskim ludom – to jo měšańca, pśez kótaruž BTU co se wuznamjeniś – jo prof.
Na rowno: 2. lapa, 7. elita, 8. roža, 9. portal, 10.
To jo Bokowe žywjenje docysta pśeměniło.
Jadnučki kwiśonk nalětnego pósoła jo ale tek dekoratiwny.
Chtož jo kśěł, jo se mógał how teke kupiś nowu Pratyju a druge knigły ze serbskego nakładnistwa.
A Bog buźo nas wusłyšaś!
— A něto pśijěźechu do Portsmutha, engelskego města pśi mórju. 
Teke na kulturu a muziku njejsu na swěźenju zabyli.
How mógu pśiglědowarje pśecej zasej jogo wobdarjenje za wušywanje a druge rucne źěła wobźiwowaś.
Wušej togo jo Casnik dejał šyriś wěźenje wó Serbach a Domowinje a wulašowaś zacuśe mjenjejgódnosći Serbow.
Jo wiźeł rukajcu tam lažecu a jo ned pšašał: »Chto bydli how w tej rukajcy?« »Myška-knabotawka a žaba-skokotawka.
Wón jo dopomnjeł na lětosne jatšy, ako su kradu hynac byli.
Pśed drugu swětowu wójnu w Rzeszowje jo była wuwita industrija za wójsko.
We casu pśewrota jo absolwěrował z wuspěchom mejstaŕski studium a pótom źěłał ako samostatny štukater na twaŕnišćach wokoliny.
Tak wjele porow pśi pśeśěgu ako lětosa dłujko njejsmy wěcej měli.
Bog, ty sy nas spytował a cysćił, kaž se slobro cysći. Ps 66,10
A to pśiglědaŕstwo ma mócny głos. „Wy dejśo głosnjej groniś: ‚My smy nabyte a mamy dosć, až pó 30 lětach pśecej hyšći njejo žeden film we našej rěcy nawjerśony.
Zubny gójc wijo z głowu a groni.
Warmo se jě ze łžycu z dłymokego talarja.
Stare familijowe foto Bissojc familije.
W drugem lětniku buźo na bórkojskej šuli jadna Witaj-rědownja, su pisali.
Brankačk, pśedsedaŕ Domowiny, dr.
Packi a běliznju njamóžomy sobu jěsć.
Te se wjelgin derje k wrjosoju góźe.
Žylojske žywjenje w bildkach
Z pódobnym listom jo se Domowinska kupka w měsće wobrośiła na měsćańske kulowate blido.
Něnto groni Enquete-komisija, až nakrajny rum njejo wuwity a až su tam wuwiśa do njepšawego směra.
Njezanicuj Knězowe rozhucenje a njebuź njesćerpny dla jogo napominanja.
W nazymskem rozgronje jo pśedsedaŕ towaristwa Nikeloc Manfred: "Z tym jo lěto mimo".
Slědkoju jo hyšći Panwicojc Anka (abo Liza) pśednjasła baseń Miny Witkojc.
Pótom wobjed w Serbskem dwórje, dwójorěcnje jěsć a piś we „Wendischer Hof – Serbski dwór“.
“Doma - Fotografije z Łužyce” - w tych knigłach pśedstajijo Jürgen Maćij na młogich wobrazach wejsańske serbske žywjenje w Dolnej a Gornej Łužycy.
Historiske wuwiśe srjejź slědnego stolěśa jo k tomu wjadło, až we tej familiji, ako wšuźi we tej jsy, njejsu wěcej serbski powědali.
Statny sekretaŕ we sakskem ministaŕstwje za nutśikowne nastupnosći prof. Günter Schneider, pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik a pśedsedaŕka sakskeje Serbskeje rady Maria Michałkowa su jen gromaźe na tom dnju wótwórili.
Wustajeńca jo kooperacija luboraskeje ewangelskeje wósady a Towaristwa za spěchowanje serbskeje rěcy w cerkwi.
Rozmjej: kjarcmaŕ dej kontrolěrowaś, až luźe wóstanu na wótstawk, až jano luźe z dweju domacnosćowu gromadu sejźe, a až licba gósći jo pśecej wobgranicowana.
Rěka, kótaraž pśeprěkujo město, jo rěka Bílina.
A źinsa se wěcej njesromam ze swójeju mamu jěś do města, dokulaž z njeju źinsa powědam w serbskej maminej rěcy.
Nejwěcej jo jogo rozwjaseliło to, až jo dolnoserbska rěc pla młodych komponistow taku wjeliku akceptancu namakała.
Pśedsedaŕ Maśice Serbskeje dr. Pětš Šurman jo jim jo pśepowdał srjodu tyźeń we klubowni DSG.
Pśi tom pak stawnje měšamy, aby se njepśismalił.
Wjednica groni: „Pśedawarka byś, jo rědnje, ale nic lažke źěło.
Tam njetrjeba se nichten bójaś.
Bźeze mnjo njeby jich awta jěli.
We wuměłstwowej rubrice pśedstajijo Radek Čermak wustajeńcu Maje Nageloweje w Liberecach a ako literarnu pśiłogu jo P.
»Ten ceły luby źeń za mnu łazyš, cora, źinsa połdnjo, razka wjacor njamam how pśi cerkwicce pśed tobu měr, plapocoš njepśestawajucy, až se jadnomu dych zabijo.« 
Tak spódobnje bydle semuška pla mnjo! Co jo było na "Zelenem tyźenju" 2020? Z Barlinja/Berlin.
Jaden wažny zaměr organizacije jo, źiśi wukubłaś k politiski myslecym luźam.
Mjasece dłujko njejsom we njej južo wěcej sejźeł.
Z Europu jo zwězana na dłujkem zajtšu, źož jeju granicu twórje góry Pyreneje.
Co gótujo cerkwja, aby rěc swójich serbskich wěrjecych spěchowała?
To běšo rědny cas.
Samo jadna Serbowka, ako w Mecklenburg-Pśedpomorskej bydli, a něchten z Běłogroda stej pódla byłej.
Pśisłucharje su byli wukniki zakładneje šule a gymnaziuma we Wrocławskem źělu Nowy Dwór, źož žedne drogi su dostali mjenja łužyskich městow.
Do togo, až su nas dla našogo strowja doma "zawrěli", smy my wót bórkojskego horta "Lipa" wužywali slědne móžnosći a smy pětk, 13. měrca, w horśe pśenocowali.
Azowske mórjo ma wjelgin nisku solny wobstatk.
Dokulaž jo wšykno lažko zapśimował, jo se jomu kśěło skóro hyšći wěcej znaś a wugbaś nježli te drobnostki, kótarež jo mejstaŕ jich wucył.
Wóna wjaseli se, až teke jeje źowka jo mjaztym woblekanje serbskeje drastwy pśewzeła.
Ale lubjej pózdźej nježli zewšym nic! Kuratorka Christina Kliemowa jo tu finalnu iniciatiwu zapśimnuła a se luźi pšašała, lěc kśě muzej aktiwnje pódpěrowaś a snaź samo w jadnom towaristwje za njen źěłaś.
Smějośo ako wiceprezident pón wěsty kšuty nadawk?
ISBN: 978-3-7420-2579-1
Wón jo jaden ze załožarjow serbskego towaristwa "Ponaschemu" .
Pupki, kenž su ze serbskeju drastwu woblekane, njewuglědaju rowno rědnje.
Dobry kóńc – dobre raźenje.
Mjazynarodne spiwy, ludojske spiwy, ale teke sam napisane spiwy wucynjaju tu pisanu měšańcu.
Wuslědk togo jo było, až žedne śěžkosći njejsmy měli, pśecej dosć wuknikow dostaś.
Mjaztym jo było śma a wót krajiny njejsmej wěcej nic wiźełej.
To wšo jo pak wordowało z lažkeju myslu wótbite z argumentom, "My smy jaden lud", jo Adam woblutował a pśistym kritiski zaspomnjeł: "Pjerwjej tśi raze njejsu na to glědali".
FORUM DOLNA ŁUŽYCA wuźěła – wuchadajucy z Vogtoweje papjery – wócakowanja, žycenja a pótrjeby Dolneje Łužyce we wobłuku pśestrukturěrowanja a modernizěrowanja institucijow, kótarež Załožba za serbski lud spěchujo.
Dowolśo mě někotare pśispomnjeśa wó jadnotyźeńskej Šuli w zelenem w Borkowach, kenž jo se zachopjeńk septembra wótměła za serbšćinarjow a prědny raz tek za Witajwuknikow 5. lětnika.
Janšojski muzej buźo ceły źeń wótcynjony, źiśi budu wózone z kutšu, śěgnjoneju pśez pony-kóniki.
W našej rědowni smy 16 wuknikow.
42-lětna Hochozaŕka Antje Lenickowa źěła južo 18 lět ako šlodaŕka za serbske drastwy.
Za to dajo wjele pśicynow.
W šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chośebuzu su znate nowolětka pjakli.
Ja som Witaj-źiśownica w kita "Marjana Domaškojc" w Radušu.
Zgromadnje su namšarje bjatowali za to město a za luźe, ako tam pśidu.
Zasajźćo felujuce pismiki, tak až nastanu słowa ze slědujucym wóznamom.
A samo jaden cowboy jo se na ten indiański swěźeń pśinamakał – Lapanojc Janko.
Jo, ako to juchanje a juskanje jo było na kóńcu a serbske kóšule su se wen walili ze zala, jo było to mytowanje na rěźe.
To jo bogate online-póbitowanje impulsow, graśow a pokazow za familije ze źiśimi w korona-casach.
Chwalony buź Bog a wóśc našogo kněza Jezom kristusa, kenž nas za swójeju wjelikeju zmilnosću jo naspjet póroźił k žywej naźeji pśez górjejstawanje Jezom kristusa wót humarłych.
Wuzwignuli su se wšake wuspěchy narodnostneje politiki DDR w zachadnosći.
Někotare z toś tych pśiznamjenjow póchadaju wót zgromadnych gramatiskich normow Awstroneziskich rěcow - lěcrownož zwětšego w zjadnorjonej formje.
Gaž slědna cerwjena jo źěrkowana, musy grajaŕ hyšći jadnu lichu barwu graś a pón pśiźo kóńcne graśe na barwy.
Žgan njocomy pak wót togo huzeblekane, ale z nowym śěłom hoblacone byś, mimo togo až musymy humrěś.
Źiśownje, źož jano jadna kupka wuknjo serbski, njekśě se za dopołnu imersiju rozsuźiś.
Wóna jo se wudała z pjenjezymi Gatojskeje załožby, kótaraž šćodrje pódpěra kulturne projekty w gmejnje.
Wóna wiźecy wopytajo to swójo wokoło 20. hyšći raz ze zymnymi nocami.
Pśi zemi jo teke instalěrowana wustajeńca.
Take njedejš wót drugich pominaś a nic sama cyniś!
Toś to pó kradu ekologiskich a energiju žarjecych aspektach natwarjone twarjenje jo jadno z mało nowo natwarjonych šulskich hortow we wokrejsu.
Ten pytany ptašk pak jo se dalej pśed nama chował.
Což nastupa pśedań nowych cołnow, ga jo była tendenca w zajźonych lětach wóteběrajuca.
Dwa gólnej źěłaśerja stojtej pódla.
1. njeźela pó gódach
Žywjenje "we wjelikem" ako teke "we małem" jo se pśewobrośiło.
Myslimy se, až jo se cerkwja w 13. abo na zachopjeńku 14. stolěśa twariła.
Wóna jo dariła te cewki chódośe a jo pón swóju pšosbu wugroniła.
Z Łužyce/Lausitz.
Moj cas, ja sam – smej w Božej ruce.
Togodla pśesuwa se teke jogo zachopjeńk w pśirownanju z našym lětom a drogujo pśez lětne case.
Tuchylu jeju njewomucne źěło w ABM dalej wjeźo Heike Forthowa.
Za wětšy źěl bydle te wuběgańce w Gubinje, Grodku, Picnju a Baršću.
Po tom, až jo młoźina južo zapust z pśeśěgom swěśiła, su wobydlarje dožywili lětosa južo drugi zapustowy pśeśěg.
Pětko chwatašo na taki kśik k njomu, dokulž njewěźešo, co by se stało, — ako pak běšo juž pór raz pšašał, ga wótgroni jomu Robinson z tužnym głosom: Glědaj tam!
Tenraz jo stojał na programje wobjězd pó cełej kupje.
Pytaju statisty a zbóžko za Noc powěsćow
Som źěłał źaseś lět w DDR, som zachopił něnto ako zachopjeńkaŕ pśi nuli.
Ten Kněz huswětli swójo hoblico na tebje a buź śi gnadny.
Wotegrono: Dla cogo nic, luźam pomagaś, to jo nadawk duchtarja.
Gaby wóna je spisała w rěcy wjelikego luda Nimcow, by źe źinsa se licyła do nejwuznamnjejšych pišucych žeńskich Nimskeje 20. stolěśa.
Pó graśu a pód rozpokazanim mudreje sowy Pius su źiśi futrowali ptaškow.
wšykne dejmy se zjawiś pśed kristusowym sudnym stołom.
Mimo togo jo wón wejsny prědkstojaŕ a gmejnski raźc.
Njemyslim se, až gromaduźěło jo wšuźi tak dobre było ako pla nas".
To su wuglowe jamy, solarna technika a wětšniki.
K tomu maju dłujki katalog z objektami a nadawkami.
Pśeśiwo jo wustupiła frakcija CDU/CSU, ak jo se póstarcyła na saźe: „Stat cesći a glěda na identitu etniskich, kulturnych a rěcnych mjeńšynow“.
Mócnje su wójowali wó balo.
Wóni ga su pokazane na rostliny z kwiśonkami.
W dalšnych śpach źo wó muziku, wudrogowarje a góspodaŕstwo.
Rostlina jo domacna w Chinskej.
Mógu tśmjele štapaś?
"Zestajanje wustajeńce njejo było lažke, dokulaž wjele póbitowarjow, kótarež som pśepšosyła, njejo se mógło rozsuźiś, kótare jich nejrědnjejše rucne źěło jo.
A co ma cyniś z Pětšom Wěnkom a Karinu Monholcojc, kótarejž sejźitej gromaźe w dešću pód stśěchu cerkwicki.
A ja som z ‚Ottom’ był pśecej ten prědny kral, teke juž superkral.“
Wobźělenje na zapusće płaśi ako wósebna cesć a pśipóznaśe, a wukniki su dejali ekstra póžedanje stajiś, dokulaž wót wšogo zachopjeńka jo było wustajone, až jano 20 pórow buźo sobu gótowaś.
Luby Měto, by se zwažyła groniś, až Sy měł dobre, raźone a dopołnjone žywjenje.
A tak jo był Krakow zasej wumóžony!
Jeje wobsejźaŕ a kjarcmaŕ Hermann Gubac staršy jo był luby a wjelgin pśijazny luź, a rozmějo se, až jo wuměł serbski.
Serbske mjenja su dokłaźone z wěcej ako 240 łužyskich jsow, teke takich, źož serbska rěc jo južo pśed wjele generacijami wumjelknuła, a teke ze źinsajšnego pólskego źěła Łužyce.
Wuwjerśone proby su bogate na kuporje, tak ako wědomnostniki su to doprědka wěsćili.
Reinhard Šołtka (Schultke) jo prědne šulske lěta wuchójźił w Drjejcach, źož jo se naroźił a źož jo to burske a serbske wót małeg’ do se srěbał.
"Dejali ju wen njasć.
Za hobbyjowy mark su jich 100 pśiwzeli wót 190 pśizjawjenjow.
Pśiwitanje ze sektom za skazanych luźi tam buźo.
Za powěsću Serbskich Nowinow su wóni pśepšosyli dr. Klausa Freytaga, pśi bramborskem kněžaŕstwje zagronitego za strukturnu změnu w Łužycy.
Kak wjele Dolnoserbow jo na kursach w Chrósće było, njejo znate.
2. městno wobsajźa teke René Engel z jogo rogeńskim motiwom.
Gołkojce pak maju hyšći hynakšu parlu.
Marlies Sonojc powěda serbski a jo zwěrna lazowaŕka Nowego Casnika.
Z wětšego źěla wobstoje Andy z dweju paralelneju rjeśazowu.
Na górnej sejźi Karina.
Stakim su teke starjejše mógali něco wót togo wopytaś.
Toś ten fakt njesmějo nikogo pśeliš zaźiwaś, mjenjej abo wěcej intensiwny kontakt z nimšćinu ga trajo južo dlej ako towzynt lět!
Dwanasćo zanjasonych kamjenjow su pśi tej sćažce stajili a na nje toflicki z powěsćami z Kalawy a wokolnych jsow pśicynili.
Nutśi su wiźeś Marja, Jezus, Jozep, zwěrjeta a zbóžo.
Hochozarje, druge priwatne wósoby a Domowina su darili wósebny góstny dar: dopołna serbska swěźeńska drastwa jo něnto pókład Iowskich serbskich pótomnikow.
Gósći stupje pótom do wjaže z portretoweju galeriju serbskich procowarjow.
Dalšny epos, "Pytanje za starym mjasecom abo łužyskich Serbow pótłocenje" njejo se bóžko wěcej namakał a płaśi dalej ako zgubjony.
Za wobalku su wupytali rědne fotografije ze serbskimi gódownymi nałogami.
Zmólka jo nastała, dokulaž smy we chwatku se pómyslili na zběrku poezije basnikaŕki Miny Witkojc „Nimjernosći brjogi“!
Luźe mógu se rozluštowaś, wšake nakupowaś a se najěsć na tyma dnjoma.
Tak jo grodkojske gaśeńske jazoro južo 5. julija měło tak mało wódy, ako dejało měś akle kóńc julija.
Comy mimo camprowanja teke druge nałogi z Slěpjańskich stron pokazaś - ze pśězu, wugnaśim zymy a kołowokoło jatš, źož źowća pó jatšownu wódu du.
Glědał jo ten rězbaŕ na wše strony we Słowakskej.
W euroregionje Sprjewja-Nysa-Bobr jo jich to wokoło 700.
Mej pak smej něnto pšawje mucnej.
"Jeanne jo teke źěl rěcnego gibanja w Bretani, togodla ja pśinjasom perspektiwu wótwenka sobu", rozkłaźo 36lětna.
A gaž wón jo skóńcnje raz chylcycku změrom, Pettson se wó njogo starosći a źo glědat, lěc jo wšo w pórědku.
Ga ma dweju synowu.
To wóni su, te lětosne krale ze swójimi kralowkami.
Nam jo se na gluku raźiło, až wót lěta 2010 sekretaŕka, kněni Kerstin Krygarjowa z Gólina, někotare góźiny na tyźeń za wósadu źěła.
"Ako su nowy lětak wudali, ga su se mě pšašali, lěc cu ja byś tam teke mjazy kulturnymi pórucenjami wobspomnjety.
Skóńcnje mamy Grimmowe bajki! Cerwjenawka a druge bajki.
Jadnaŕ zwězka Rainer Šlodarik jo Casnikoju k wěsći dał, až by źěłowej kupce rad stare kórty z Górnych Błotow wu póžycył.
Cłowjek njamóžo nic wześ, njejo-li jomu dane z njebja.
Pódajśo pšosym, lěc cośo wósobinski abo pśez wideokonferencu se wobźěliś.
Nan: Jo, to jo wěrno!
Muskecy zapust su swěśili lětosa 16. februara z 53 pórikami.
Co to jo – źiwadło?
Wšykne su ros-li w Lubinje.
njeźelu, 30. awgusta /jacmjeńskego
Tak teke raz pśed jatšami, źož jo měł wjele cyniś.
Teke Wolfgang Kotisek, serbski wótpósłańc wokrejsnego sejma (frakcija „Lěwica“) a wjednik Slěpjańskeje folklornego ansambla, jo wustajił, kak notna a pšawa taka wustajeńca jo. „Smy musali a dalej dejmy wósebnje tym cłonkam wokrejsnego parlamenta z tych nje-serbskich stron pśecej zasej rozjasniś a powěźeś, co to ma na se z tymi Serbami, a až su wóni wažny źěl cełeje politiki we wokrejsu“, jo wón Casnikoju gronił.
Dnja 6. oktobra buźo wóna Domowinska kupka pokazaś, kak su pjerwjej pałkali.
Plějo winik nad pinguinom, njewiźi carny kśebjat pśed śamnym dnom mórja.
Teke Serbski muzej jo jim k pomocy był.
Wjele lět jo se groniło a pisało, až jo twórił Fabriciusowy pśełožk Nowego testamenta z lěta 1709 zakład za źinsajšnu dolnoserbsku pisnu rěc.
To jo realny wobraz, gaž teke boli - jo měnjecy.
Za maskowe designy Wurlawow jo taki dobry wótgłos dał, až su w casu, ako loda jo zacynjona była – wót zachadneje srjody ga jo zasej wótwórjona –, jano nagubki šyli, gaž tek młoge druge skazanki su cakali.
Cłonki zwězkowego źěłowego zgromaźeństwa etniske mjeńšyny Birgit Kaufholdowa, Petra Koarkowa a Renata Harkowa su se dojěli do Bórkow a su połožyli wěnc do jeje rowa.
Na »wuměńku«
To zasłužyjo chwalbu a pśipoznaśe.
Na drugem boce pak jo jomu pśecej mucało, až jo se do cełego šulskego źěła a žywjenja wjele ideologiskego a politiskego pśiwzeło.
Na zachopjeńku su jano styri ponyje a małe kónje měli, ale zajm susedojc źiśi jo wobsejźarjow k tomu motiwěrował, na jich gruntach mału rejtowańsku šulu załožyś.
Su to byli nejpjerwjej grakanja a intrigi wó móc mjazy złymi figurami powěsćow, kótarež njejsu kśěli akceptěrowaś móc Jura, jo mjaztym wěcej akterow a historiskich tšojenjow, kótarež graju rolu.
Słodna jěza, połna škla, łakosći wšym do nosa.
Toś te wěka nanižośo se wótměnjajuce z parlami na drot, pśecej dwě wěce a jadnu parlu.
Twójo jo to kralojstwo, a sy pózwignjony hušej wšyknogo za nejhušego.
Pśednosowali su w klubowni dolnoserbskego internata w Chóśebuzu Pětš Šurman (wó žywjenju Mollerusa), Hartmut Leipner (wó Mollerusu ako astrologu), Sebastian Elikowski-Winkler (wó pśełožkach kjarližow Mollerusa) a Fabian Kaulfürst (serbski wó serbskej rěcy Mollerusa).
To ga jo źiwnje.
Antigua a Barbuda jo kupowy kraj w Karibiskem mórju.
Mjazy nimi pśiběra licba tych pacientow, ako pśijědu howko z islamskich, arabskich krajow – mjazy drugim z Kuweita a Saudi-Arabskeje.
Rozmjej na zakłaźe togo, až jo k tomu dojšło, až se serbske nałogi, tradicije a drastwy ako derbstwo rozměju a až se wó nich ako wó derbstwje powěda.
Lažke žywjenje Hantšo­Hano žednje měł njejo.
To su publikumoju zwobraznili tśi basnikaŕki a jaden basnikaŕ z cytanim ze swójich basnjow.
Młogi gólc a młoge źowćo móžo akle rědnje wusnuś, gaž mama abo nanko rědne bajki pśedcytajo.
Mjertyn Tešnaŕ z Turnowa jo we w lěśe 1848 se do Awstralskeje wupórał, a wón jo był ten prědny, ak jo sebje how grunty kupił a se ze swójeju familiju wusednuł.
Jo-li pak słaba zyma, woblewaju bórkojske žedne łuki blisko jsy, aby se pśi załamowanju dłymjej njezacrěli a se zalewali.
A slědkoju namakajo se we mapje teke to: notarielnje wobwěsćone pšawo wózjawjenja za serbske spiwaŕske knigły z lěta 1882, wopismo cłonka-dopisowarja Słowjańskego instituta w Praze z lěta 1929 a list slawista Alfreda Rammelmeyera z uniwersity we Frankforśe nad Mainom na Martina Šwjelu z lěta 1963, źož ten pisaŕ rozkładujo kórjenje mjenja Šwjela.
Chóry wótegroni Jezusoju: Kněžo, ja njamam žednogo cłowjeka, kenž mě do gatu pušćijo, gaž wóda se giba.
Jogo naslědnik jo Iben Lottra.
Toflicki w Mrocnej hyšći njejsu dwójorěcne.
Wjele wjasele w zagroźe žycy
To jano źo, dokulaž jogo wrota do dwóra tak kyrce.
Južo wjele lět njejo wěcej dožywił take reakcije pśeśiwo serbskej rěcy.
Su Waše knigły awtobiografija? Pópšawem nic, dokulaž to njejo mójo wótmyslenje było.
Na to jo dostał wótegrono wót Rollanda, až kompensaciske dogrono płaśi jano za górnistwo a až za zapołožk za spalenje wótpadankow nic njedajo.
Cłonki něgajšnego krejza "Pralěs Běła Wóda" pla CWK su tužne a gronje: "Rudi buźo nam felowaś".
Dobrzyńska jo historiski region w srjejźnej Pólskej.
To słowo jo něga we pólskej rěcy měniło wjerbowu witku z „hajtkami“ (we njom stej změšanej słowo „jagnjetko“ a „bagniś se“).
To jo naša familija ceła.
Toś njepśiźo wěsta licba luźi wen du Kupaŕskich Bórkow na kokot.
Snaź jo to było derje, pśeto tak tež njejsom pó jśmě wiźeła, kak wusoke pó jadnom boce góry do wusoka segaju a pó drugem boce skłoniny daloko do dłymoka spadaju.
Karina se ze zajmom pódomk woglědajo.
Mama dawa młodym jano pěś dnjow cycaś.
Strowotna źiśownja Błośańske lutki w Bórkowach: 10.600 euro
Na cełem swěśe bywaju narodne pšašanja pśecej wažnjejše.
Jolic buźo znowa wšykno zasej w rěchu, pón buźo se to nachwataś.
„Som Serb, kótaryž serbski njepowěda“
W MĚSĆE KUTNA HORA w susednej Českej su byli na woglěźe Domowinske cłonki z Chośebuza.
Nowe wobydlarje su se za nałogom pśedstajili, mjazy nimi Nowakojc familija z dwěma góleśima a Suckertojc familija ze źowku.
Teke wót teje wuchwaloneje moskojskeje zdwórliwosći njejsom až dotychměst wjele zawupytnuł.
Kuždy swóje cepy na ramjenju.
Abo ja plunjom wogeń a wopalijom śi griwu!
Teke doma som cesćej na dudach zwucował.
Na smjertnej póstoli jo gronił, až jo kśěł naš Bóžy dom do rěcha spóraś.
Pótom jo dyla na rěźe.
K tym prědnym gratulantam jo słušał Lubnjojski šołta Wolfgang Seeliger.
Luźe maju rozdźělne pominanja (Ansprüche).
Źewjetnasty wjacor.
Na to se groni tym młodšym źowćam, ako to hyšći njeznaju: Pójźćo glědat, kak se włosy póruju.
Wěcej wó njej cytaśo na 6. boce.
W Mósće su 13. junija swěśili tšojne dupjenje.
Wónej stej stojałej za kulisu.
Se wě, až jo južo raz něco wó tom stwórjenju słyšał, gaž su se dorosćone wó tom rozgranjali.
Wustawadło buźo mjeńše ako su se hyšći pśed styrimi lětami myslili.
Weto su wójce kuždyckego stadła kradu spóznali głos swójogo pastyrja a wobsejźarja a jano jomu slědowali ze źurjami wen a ze źurjami nutś.
Dobru papjeru, gładku, su za to wuzwólili, na kótarejž su wósebnje fotografije wjelgin derje k póznaśeju.
Wonej stej byłej tej prědnej w pśeśěgu: Nadine Kochanojc a Sylvio Krawc.
K tomu słuša kurs za komunikaciju, kaž teke kurs za sobuźěłaśerje wokrejsneju zastojnstwowu w Zgórjelcu a Budyšynje.
Starka z maśerinego boka jo ju wuměła, ale njejo kśěła z mójeju mamu a ze mnu serbowaś.
Něnto jo se Serbskej centralnej bibliotece pśi Serbskem instituśe Budyšyn zglucyło, z priwatneje ruki kupiś wudaśe z lěta 1597. Jadna se wó eksemplar, kótaryž jo w slawistiskem slěźenju znaty a póchada ze zběrki fararja Bogacesća Bjedricha Ponicha.
Ale teke wót starosćow jo było to grono: Žylojske zastupniki su naspjet pominali, až kśě błysk na kóńcu Žylowa k Dešnu instalěrowaś.
Zajmna jo była pón diskusija.
Glědajucy na swój studium njejo Annelie se dotychměst wobźěliła na jatšownych wikach.
Wóni źarže w ruce bjachariki z winom, a lažko móžo se staś, až stanjo se njegluka: Něchten tłusnjo zrazom ten bjacharik, a to cerwjene wino kidnjo se na te rědne kóšule a banty.
Ja som něnto namakał samo hyšći starše wopisma.
Z njogo dejali se tśi měnjenja »starych luźi« [...] naspomnjeś:
Zbytk jsy jo južo był znicony.
W jeje chromje a na wjelikem dwórje běchu se južo prědne gratulanty z familije pśinamakali.
A dwa muskej smějotej wóswěśiś pratyjaŕski jubilej: redaktor Horst Adam swój 40. a fotograf Thomas Kläber swój 25. ! Znowego se pokazujo, kake pśechwatanki móžoš wótekšyś w našych wjaskach.
Leńka Nowakowa: To se wě.
Na jawišću w Myjawje su měli cesto program 3 generacije naraz.
Na pśikład w zastojnstwach, dokulaž serbski jo ga druga zastojnska rěc we Łužycy.
Poł spicy su se pśecej wěcej głažkoju wokna pśichylali a to ten, kak mógało hynacej byś, wuźaržał njejo a jo z bejnym klaskom rozleśeł.
Gaž něco we smjerśi troštujo, pón samo taki Jezus a jogo słowo.
Nadawk jo pśiwzeła "NBB Netzwerkgesellschaft Berlin/Brandenburg".
Ned pó Chośebuskem pśedstajenju ga su oratorium nagrawali.
Slěpjański ansambel jo był pśigótowany.
Se wě, až to nazymskim źěłam tyjo.
A to wšykno na serbski a na nimski, pśi tom stej gósćowarja teke žedne dolnoserbske słowa wuknułej.
Myto cesći angažement za serbsku rěc a ma se kužde druge lěto pósćiś.
Ceptariła jo w šulach w Brězowce, Trjebinje, 27 lět w Hamorje a pó lěśe 1989 krotki cas w Běłej Woźe.
Njestatkarje su z krejza organizěrowaneje kriminality pśišli.
Adwentny wěnc stajijomy dosrjejź krejza.
stwórtk, 24. septembra /nazymskego
Kokot jo pšec.
To jo Mila Zachariasowa, ako ma wótněnta swój samski běrow.
Krotki cas smy se něga kubłali za narodne źěło.
We takem teologiskem zaměšku ale co nam našo lětne słowo pomoc.
A to ga młodych luźi pśi nas w Českej źinsa nejwěcej wabi”, jo nam wulicował dr.
Dual wěcej njama.
Wužowy kral ako wupyšnjenje pókóńcow w bórkojskich stronach
Mimo togo jo dolnoserbska tematika pózdźej stojała w srjejźišću specifiskich wobradowanjow zwězkowego pśedsedaŕstwa, tak 1970 w Žylowje a teke hyšći w nazymje 1989 w Turnowje.
Ja cu śi chwaliś, Kněžo, w zgromaźinach.
Kak suźiśo Wy jich źěło a co jim raźiśo? Jich rěcna šula kubła pśedewšym ceptarjow.
Jan: „Kak mógu to wěźeś?“
W Górnej Łužycy, źož wjeliki źěł wuknikow pśiźo z maminorěcnych familijow, wobstoj starosć, až pśez pśeliš wjeliku źělbu njemaminorěcnych źiśi pśestanjo serbska rěc byś wobchadna .
Źeń a noc stej twójej, ty hucynijoš, až słyńco a gwězdy swójo wěste běžanje maju.
Gratulujomy Wam k tomu wutšobnje.
Wóna jo nam teke foto muchoradła pósłała.
Pśi wuzdrjatych šyškach se spjerchliny rozdoraju.
Wóna skjaržy pśeśiwo tomu, až styri jsy teje gmejny słušaju k serbskemu sedleńskemu rumoju, ale z teje gmejny w Dolnych Błotach jo kradu tak wjele luźi Serbsku radu wóliło ako w Chóśebuzu.
Z Chóśebuza/Cottbus. Wałtoru tyźeń jo wobradowało župne pśedsedaŕstwo dolnołužyskeje Domowiny.
Snaź nic wěcej tak dłujko ako do togo, ale za Findusa weto hyšći pśedłujko.
Teke móje źiśi su měli serbšćinu w šuli a to pla Lenki Nowakoweje a Anny Litsneroweje.
Toś to foto jo nastało w ramiku projekta za knigły "Płachta".
Wšykno mimo! .
A k tomu jo był jaden wětšy doł notny.
Źěło ze swójeju zbrašnosću, lěwa ruka a hyšći mócnjej noga stej byłej zranjonej, dostał njejo a rentu njejsu jomu nejpjerwjej pśizwólili.
Raz pak jo bur na to zabył, a plon njejo swóju polewanku namakał.
Serbski sejm co zgromaźeństwo Serbow, kótarež ma awtonomiju we zasadnych swójich nastupnosćach, we prědnem rěźe na pólu kultury a šulstwa.
Pójź, pij nejpjerwjej raz šlucašk wódy.
Wona ma serbsku tematiku.
Lěc jo Filip k njej domoj leśeł?
Ako jo wiźeła tu kopicku njegluki, jo se diagnozu ned mógała mysliś a jo se toś jano pšašała: »Co ga jo gójc gronił?« Ja som jano z głowu wił a z ramjenjoma sukotał. »No derje«, [...]
Lěbda běštej na górje k mórju póglědałej, wiźeštej niźi poł mile wót brjoga wjeliku łoź na mórju, ta tam z měrom stojašo. 
Kacka njoco mě na drugi bok rěki pśewózyś!
Hanška: Formulary za pśiwześe do zwězka móžośo dostaś w Serbskem domje w Chóśebuzu pla Beaty Młynkoweje.
Křesćan Kulman jo w swójom casu pśestajił "Robinson Crusoe" Daniela Defoea do górnoserbšćiny a w Ludowem nakładnistwje Domowina LND jo wót lěta 1958 kopica knigłow swětoweje literatury w serbskej rěcy wujšła.
Jadna se wó eksemplar, kótaryž jo w slawistiskem slěźenju znaty a póchada ze zběrki fararja Bogacesća Bjedricha Ponicha (1761-1826).
Źinsa słuša Šluknovska strona k problematiskim regionam pódpołnocneje Českeje z wusokeju bźezdźěłabnosću.
Wy pak, lube bratśi, sćo za Izakom źiśi zluba.
Na rozdźěl wót jabłukow se njegóźe dłujko chowaś.
Ale což how jo, jo skóro wšykno we fabrikach wuźěłane; to wšo bincy a šwyrcy wót rjapotanjow tych mašinow.
Namšarska drastwa Mósćanarkow jo źinsa samsna ako w Dešnje, Depsku a drugich jsach srjejźneje Dolneje Łužyce.
Jich kóža jo dłujka a kósmata.
Jogo dušu grějucy panorama wó Dešnje, wó Błotach a wobydlaŕstwje, z eksponatami muzeja a faktami zwězane, musy luź dožywiś, jo-lic co groniś, až jo we Błotach był.
Až do lěta 1910 jo jogo wobsejźaŕ cesćej był jaden drugi. a jo pśišeł cas, źož njejo wětšnik wěcej dosć produktiwny był a jo wopśestał mlaś.
Sedlišćo Wuhelc słuša ku gmejnskemu źělu Jězor.
Wót dr. Pětš Šurmana ze SI pśiźo drugi źěł artikela wót „Stawiznow Serbow“, styrizwězkowych knigłow, ak su se wudali pśed 40 lětami.
Tencas smy našu gódownu gus pśecej sami kubłali.
Pód prof. dr. Hincom Šewcom jo dostała slěźaŕski stipendium a nadawk, pisaś diplomowe źěło na temu „Leksikologiska a frazeologiska zběrka Jana Radyserba-Wjele“. „Som dejała se zaběraś z leksikami wót [...]
To dejśo wěźeś! Wšykne dwanasćo zešywkow "Podstupimskich pśinoskow k Sorabistice" móžośo dermo dołoj lodowaś z interneta ako PDF-dataje.
Na pśikład na Pawlinu Krawcowu co wóna wěcej źiwaś.
Pówětš tam njejo wěcej tak suchy, ale za to jo kradu włožny.
Pópšawem se něnto w nalětnem casu mjerwi w Mužakowje z woglědarjami a gósćimi.
Wosobnje zajmnostny jo dom za rěd wognjowej woborje.
Wót personala na lětanišću njejo mě nichten mógał pomoc.
Wobchadna rěc, teke mjazy wuknikami, jo była w głownem serbska.
Wudaniło jo se teke to, až su stajili dwa awtomata na parkowanišću.
Něnto su se zaběrali z portrejom.
To se wě, až jo k tomu wójakow trjebał, kótarež by swóju kóžu na pśedank njasli.
Dogromady 17 studentkow a studentow wuknjo něnto w zymskem semesterje 1995/96 na Institutśe za sorabistiku Lipsčańskeje uniwersity.
Raz som měł ned pěś ruski powědajucych młodych luźi ze wšakich krajow něgajšnego Sowjetskego zwězka.
Wóno jo k późiwanju, na kaku wšaku wizu se łoje ryby.
Prědny raz som stojała pśed jamu pśed 13 lětami w Lutoborju (Pulsberg), ako som naceriła studije za wjelgin wjeliki wisaty tepich.
By mógł teke byś pśedłoga za prědnu bramborsku strategiju za Pólsku, ako se tuchylu wuźěłajo.
Mjazy tych 48 namšarjow stej byłej gósća ze Złego Komorowa a Pśedpomorskeje.
"Snaź lažy to pón na suchem wjedrje, amfibije ga wandruju pśedewšym, gaž se pada", jo jeje dalšna naźeja.
Redakcija jo ducy była a se woglědała, kak tam wšuźi bula.
Togodla teke ned to pšašanje, cogodla mě hyšći wiźeł njejo.
Ašchabad jo stolica a nejwětše město Turkmeńskeje, stata w Srjejźnej Aziji.
Kulturne kupki smy se teke pśepšosyli z Českeje, Polskeje a Friziskeje.
Cirkus jo na pśikład zasej dowólony.
Na šule su chójźili jano synki a źowcycki wósebnych a bogatych luźi, kněžkow a drugich bogaścow.
Naraz głosne barcanje – bawch! –, ten tłusty tśmjel Berta zleśijo na kwiśonkowu gałuzku.
Drjejcański młoźinski zapust jo był pśipowěźony sobotu, 7. měrca, ale bóžko njejo se wótměł.
Su pśeśiwo brunicy protestěrowali
Toś pišo se pó žydojskem kalendarju lěto 5760, kenž se zachopijo 11. septembra 1999.
To zjawi Robinson swójomu 79 towarišu tak derje ako móžašo a grozašo na ten bok ze swójeju lancu. 
Na tom jo měł wjeliku zasłužbu dirigent Horst Costrau, kenž jo až do lěta 1985 tych gercow nawjedował.
Tak Jurij Koch w swójej basni »Helgoland – Łužyca 1996« na kóńcu groni: »Lěc njewěm, co ta kupa wucy: byś pśecej mjenjej a weto žednje njebyś nic.«
To se wuznajo mjazy drugim z wjelikich staśiwow.
A je sam wóstajiś teke njamóžoš, a ceły źeń to zawěsće njejźo.
Wužywaju ju w medijach a kněženju Papua-Neuguinea, lěcrownož mjeńše ako engelšćinu.
“Dobre słowo namakajo dobre městno.” - Kśěło tež how jadno dobre słowo pśi tom serbskem luźe dobre městno namakaś!
Južo pěś wobrazow su złoźeje jomu tam wukšadnuli, wě wuměłc z wěstym humorom wulicowaś, což ga pokazujo na to, až ma teke swójich kšajźnych lubowarjow.
Wilson McLeod wucy na uniwersiśe w Edinburgu studentam galisku rěc.
Z pomocu łopjena móžo se Witko źiśi wšake wěcy pšašaś.
Jeje 14 mjasecow stary synašk jo we wšej śamnosći tužnych myslow to słynjaško, kótarež jej tu móc dawa, dalej žywa wostaś a se waliś do źěła.
Njewjericka jo rod małych cycakow.
W Hamorje změju taku dalej, a to za kuždy źeń 8 góźin, a nowu budu załožyś w Mužakowje.
K tym wobrazam stej napisałej nejwšakorakše fakty a tšojeńka.
Na pśikładach jo Beno Pětška rozkładował, kak mjenja nastawaju.
Ako som wezeł tu Pratyju do ruki, som se pitśku źiwał, pśeto som wiźeł na wobalce błośański motiw.
Wo tom, chto wót nas jo směł sobu gótowaś, jo rozsuźiło same starstwo.
Wóna jo teke kśěła něco rědnego měś, a jo se wupórała k lětnym casam.
Kejžor Otto III.
A wšykne su se wutšobnje smjali a byli zjadne ‒ to jo była rědna njeźela!
We zachadnosći su se pśecej zasej kśice wobškóźeli.
Garantowane pak dej byś w pśichoźe, až w politice serbski lud se wobglědujo ako jaden zgromadny lud.
Ale swóju brylu wóna weto namakała njejo.
Stwortk, 22. junija, buźo na dwórje Serbskego muzeja w Chóśebuzu, na Młyńksej droze, komorny koncert „pód lipu” (17.00).
Wót połojce februara dej se pitśku nowego sněga napadaś.
Kśě tam załožyś „muzejowu brožnju“ tak ako w Rogowje.
Fryco Dubjel jo we młodych lětach póznał hyšći wójnaŕski pomnik we jsy.
Z tym jo teke jasne było, až licba wuknikow dej se mócnje pówušyś.
Zjadnośeństwo serbskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo swójim cłonkam, kenž maju w aprylu swój narodny źeń, wjelgin wutšobnje.
Samy źeń wjacor jo pón była lětna zgromaźina Dešańskeje Domowinskeje kupki.
Ale to jo jano połojca wěrnosći.
Jadna z tych Łakomskich familijow, ako su musali wugla dla swóju rodnu wjas wopušćiś, su Fibojc.
Tam njejsu tomu góleśu nic rozměli a skjaržy se na to, až te same, ak maju ze serbskimi luźimi cyniś, sebje nejmjeńšu procu njedaju, něco mało wót serbskeje rěcy nawuknuś.
Wob cas twarjenja móžo pak byś, až jo zastaranje bejnje wobgranicowane.
Na zgromadnem wobradowanju w Žylowje jo šulski raźc Grešeńc tyma wucabnikoma z Dešna gronił, gaž jo šło dla zachopjeńka serbskeje wucby: To dej se (měnjony jo H.
Rejowaś z drjewjankami - to słuša do nowego programa Žylojskeje „Pśěze”.
Pópšawem jo kśěł se zagroniś za nješykujuce se pśispomnjeśe, ale to, to wón njamóžo.
Zachopili su z łužyskim kołom, źož su chor, orchester a rejowańska kupka gromaźe pokazali swóje zamožnosći.
Wokoło 40 luźi jo tu góźbu wužywało, mjazy nimi w radnej licbje žeńske a muske, ako su we swójich městach abo amtach cesnoamtske zagronite za serbske nastupnosći – ako w Złem Komorowje, w Grodku, w Picnju, w Bórkowach, w Lubnjowje a hynźi.
Wóni su zastupowali Serbow pśi wulosowanju za EUROPEADU 2020: C. Škoda, F. Šwjela, H. Krawcyk, F. Hellnerowa, B. Delenk a F.-N. Sieg ((wót lěwa).
Gaž wšednje zwucujośo, móžośo rownowagu cełego śěła pólěpšyś, muskulaturu lěpjej pśeśěgowaś abo naśěgowaś a skšuśiś, rěp zmócniś, dychański wolumen pówětšyś a dychanje harmonizěrowaś, nerwy wukšuśiś, změrowaś a póśěžownosć pówušyś, [...]
Źiśi grajkaju z pyšnym balom.
Witzlebena a Lynara su 21. julija 1944 pla Bzeža zajmjeli.
Wšykne te mjenja z legendy su teke mjenja górow a dołow w Tatrach abo Beskidach .
Ten se wót nas póra ako mucha ze srowatki
To su jadnučke styri źěle gmejny ze 17, kótarež su pśizwólili pśizamknjenje do serbskego sedleńskego ruma.
Perspektiwiski dej se wón wót towaristwow a za zarědowanja wužywaś.
Lubosć se njewjaseli njepšawdosći, wóna se pak wjaseli wěrnosći.
Lice ga z tym, až buźo to w casu wót 29. apryla až do 8. oktobra wušej 2 miliona luźi, kenž mógu se na tych dogromady 55 hektarach rozglědowaś.
K tomu jo se naraźiło, až by dejali grajarje sami to rozsuźiś, což pak jo wjelgin problematiski.
Rědujomy flaše pó młogosći wódy.
Smogorjow: Šołta jo zlubił, ›zol‹ mloka, měsa, jaj a trajdy až k 15. 10. 1946 kradu społniś.«
Njeglědajucy pak na to, dawamy do rady, se dojěś do Budyšyna a sebje “Latkowe bogatstwo” tam woglědaś.
Wopokazane ga jo, až jogo wóścy bydle južo wjele hundert lět we jsy! A taki titel ma jogo nastawk .
Tam jo był cłonk pśedsedaŕstwa a ako taki njejo jano źěłał ako casnikaŕski powědaŕ, ale jo tek wjele kulturnych zarědowanjow organizěrował.
Erich Wojto w Janšojcach-Pipanojcach – rolnikaŕ, ceptaŕ serbšćiny na serbskej rěcnej šuli w Dešanku a w janšojskej šuli, radijowy reportaŕ Serbskego rozgłosa, wótwardowaŕ skóta w janšojskem prodrustwje; cłonk dolnoserbskeje rěcneje komisije, basnikaŕ a awtor Pratyje
Wěcej ako 1 600 pśisłowow, nic we alfabetiskem rědu, kaž běšo to Jan Radyserb-Wjela cynił, ale pó gronidłach.
Jo to było móžno jano z płaśecymi dokumentami.
Mě se groni Janko.
W nocy w spanju cowašo se jomu wót wšogo, což běšo se wódnjo pjerwjej z nim stało.
Nejpjerwjej jo wordował jaden wót tych proznych rumow zmakanišćo.
Jogo głos jo gramoty połny.
Pjacone kurjetka běchu se pó měnjenju kucharja wjelgin derje raźili, a teke nudle su byli bźez póroka.
Ale což bur Žur wiźi, njamóžo wótrěś: W jogo gumnje lažy jadna kopicka zemje pśi drugej.
Diskusijny wjacor rbb „Wumrějo serbska rěc“ buźo stwórtk, 6. junij, zeger 19.00, we zalu Měsćańskego domu, Kästnerowe naměsto 1. Luźi nutś pušćaś budu južo wót zeger 18.30.
To som pón tak někak doźaržał.
Nejpjerwjej licym plastilinowe źěle: "Jaden, dwa, tśi." "
Božko pak njejsu mjazy nimi zewšym žedne źowća a gólcy ze Slěpjańskich a teke nic z Worjejcańskich stron.
Jano kusk dalej jo wjas Ćičmany z něźi 140 domami a žywnosćami.
Ten wuknik Dolnoserbskego gymnaziuma jo 15 lět a jo źaržał tu namšu.
Pśi tom se naźejam, až to wšykno mě tam w cuzem měsće wopšawdu dojśpijo.
Zbrašonym wuknikam stoj k dispoziciji lift, z kótarymž mógu wóni drugu etažu dostaś.
Su něco napisali wó swójich zaśišćach a su nam samo póbitowali pódpěru.
Ako smy pózdźej wětše byli, smy gromaźe głažk wupili.
Zawěsće jo wam znate, až samo Lutherowe žywjenje běšo we tom njeměrnem casu wobgrozone.
pětk, 21. awgusta /jacmjeńskego
Chojnan jo ako rěcywědnik a ewangelski faraŕ za tamne strony wjele dojśpił (1616-1664).
Toś to zarědowanje jo jadna z nocy muzejow we Łužyskej muzejowej krajinje.
Slědny tyźeń pśinjaso tajanje a dešć.
Wjelgin malsnje jo se wukopało, až dajo tysace materialijow we familijach, kótarež se zgubiju pśez generacisku změnu.
Sobotu, 8. junija, njeźelu, 9. junija a pónjeźele 10. junija buźo pśecej wót zeger 19:30 – 22:30 błośańska noc powěsćow na Groźe (pśi Bismarkowem tormje).
Naraz pak se jeje wócy rozbytśijotej, a starka-nopawa se smjejo.
Zagórity Serb, kótaryž cas swójogo žywjenja njejo wopśestał z Pódwjacornego Barlinja do domownje jězdźiś, jo wóstał swójim idealam až do slědnego zwěrny: Pśi nimskej manźelskej a w nimskem wobswěśe jo wucył swójima synoma serbsku rěc, wšyknym napśeśiwnym argumentam napśekor.
Nowoseelandska jo njewótwisny stat, kótaryž zwětšego na dwěma wjelikima kupoma w krotkowjacornem źělu Śichego oceana.
Dajśo nam pšosym pśikład za źěło w kubłańskej seśi…
Abenteuer Eiszeit" se woglědaś.
Cel dej byś, kontakty ku mjeńšynam w Georgiskej natwariś a se wuměniś wó nazgónjenjach a dožywjenjach.
Za mój cas jo pśisamem na prědnem městnje stojało źěło pśi bonje, ako jo se pla nas groniło.
Pśez hutšobnu zmilnosć našogo Boga pśiźo k nam bytše zajtšne swětło, aby se hopokazało tym w śamnos ći a w chłodku smjerśi sejźecym a naše nogi hobrośiło k droze měra.
Samo na šesćich pósejźenjach smy se zaběrali z wobstaśim Mósćańskeje zakładneje šuli.
Ten gólnik a spisowaśel jo žywy był we Delnem Wujězdźe na kšomje wugloweje jamy Bjerwałd, blisko milinaŕnje Hamor.
Ute Henschel jo dolnoserbska wucabnica a kulturna procowaŕka.
To groni, až muse tam źěłajuce wuměś wšake rěcy.
Te, ako kśě se wó to myto pilnowaś, maju až do kóńca oktobera cas, swóje statki a aktiwity ministaŕstwoju pśipowěźeś a wopokazaś.
Mója familija jo pśecej serbska była a ako we wjelich familijach jo wu nas rěc skóro wumrěła.
Pśed zachodom stoje nakupowańske wózyki.
Něnto jo wóna ceło pisana.
Naźejamy se, až źiśi a familije su měli měrne gódowne swěźenje a pśišli derje do nowego lěta!
10 do 12 razow wob lěto dajo serbsku namšu.
Wjejo nad tšawami a łucnymi kwětkami.
Gaž źo wó zdźaržanje a woplěwanje serbskeje rěcy, jo šula za dolnoserbsku rěc a kulturu gwězda mjazy serbskimi institucijami w Dolnej Łužycy.
Sobu do slědnych zjawnych wustupjenjow su słušali zarědowanja na Dubkowem młynje na Lipjem a pla Kwakaca na Borkojskich Prizach, a to samo hyšći w decembrje 1935!
Nejwušy wjeršk jo Town Hill .
To rozsuźece za to, až wóstanu na šuli, jo było, až jo se musał wucabnik w pśibytnosći direktora pla nana a mě zagroniś a zlubiś, až se take něco wěcej njestanjo.
Slědnu sobotu su pokazali w Gubinje modu, kótaraž jo inspirěrowana wót dolnoserbskeje drastwy.
To buźo wót zeger 10:00 w zakładnej šuli w Brjazynje na Šulskej droze 4.
Fortu za tych rejtarjow budu tam stajiś, źož jo był něga pśecej ten kokot we Wjerbnje - na „burskem kóńcu”, blisko Smalic kjarcmy.
Eero Balk kótaregož jo pó jogo rozgłosowem interviewje skontaktěrowała, jo jej pór eksemplarow NOWEGO CASNIKA pódarił a we jadnom jo interview ze Sebastianom Zoeppom wó domje familije Lierschoweje, na Młyńskej droze wótśišćany był.
Ela, sobuźěłaśeŕ Serbskego šulskego towaristwa, Hochoski šołta Fr.
Wšudy, tak daloko ak wócy wiźitej, jo nic ak samy sněg a lod, kótaryž žednje njetajo.
Zastup płaśi 4,50 euro.
Gaž wjedro njebuźo, buźo ten mark w brožni.
Něcht ga dej wótlicyś! Gronka za wótlicenje znajomy we wšakich rěcach.
Jědli gromaźe z wjaselim a z cysteju hutšobu, chwalachu Boga a mějachu gnadu pla cełego ludu.
Pokažćo źiśam kapsnu lampu.
Mógu se hyšći na to wšykno dopomnjeś, co jo se stało na tom dnju.
Pšosym buź mója žeńska!
Jogo napadnu chórowatosć. 
Gaž z prozninskego lěgwa se wrośijo, buźomy južo w nowem bydlenju.
Wětša politiska zgromadnosć mjazy sejmom a Domowinu jo notna, aby se našej rěcy lěpjej źo.
Tudy jo radna licba Serbow, wósebnje mjazy wucabnikami. (18. januar)
Ja som na pśikład do Stockholma sobu jěł do šwedskego parlamenta, dokulaž jo tencas Vattenfall była ta firma, kótaraž jo how se wó to starała, až se Rogow wótbagrujo.
W juniju 1996 jo swěśiło Wjerbno na kšomje Błotow swój 650. jubilej.
Až buźo domownja zasej wěsty kraj, teke za gósći.
Pśi źiwje rosćecych bomach su słodke abo pitśku górke, ale nic kisałe.
Na swój part co tudejša cerkwja nowy gmejnski parlament pódpěrowaś.
Z Trjebina/Trebendorf pla Slěpego. Miłoraz jo ta slědna wjas w Sakskej, ako buźo se wótbagrowaś.
Namóluj pśirězk na karton.
Njamóžo stanuś, dokulaž jogo noga bóli.
Tegdy jo w Gołkojcach serbska rěc ta wšedna, normalna była.
Žeńske sami ga muse za to nejpjerwjej raz serbsku rěc wuknuś abo swóje znaśa wudospołniś.
Co konkretnje z mójogo sobuźěła slědujo, njejo hyšći jasne, ale temy wokoło młoźiny mě wósebnje zajmuju.
Tak buźo teke to 50. jubilejny swětkowny turněr rejtowańskego towaristwa Žylow pśesunjone.
Snaź pśetraju wóni pla někotarych z was samo až do februara abo měrca.
Ga cu ja teke źiwnje z tym ludom hobchadaś, wjelgin źiwnje a njerozymliwje, až se mudrosć jogo mudrych dej zgubiś.
 Robinson se tek wjaselašo a stupašo na góru a glědašo pśez głažk, a zawěsće, tam pśibližowašo se cołn z luźimi k jogo kupje. 
Pśed nim w kricku se něco giba.
Něnto pytaju za dalšnymi luźimi, ako by kśěli za rěd „casowe znanki“ pśed kameru wót swójogo žywjenja wulicowaś.
Doněnta ga su jano žeńske w drastwje wiźeli, take małe źowćko wufajnowane jo było něco nowego.
Wót togo wšak njejo se mógało teliko luźi žywiś.
Wokrejsny wuběrk jo se gano z tym zaběrał a jo k tomu pśigłosował.
Woła jo dał handlaŕ do groźi dowjasć, a aby se jomu tam njestyskało, jo źowce pśikazał, aby rogatemu něco sena dała.
Mjaztym su serbske gerce kupki “Kadenc” z Gorneje Łužyce chopili graś do reje.
Luźe su jogo měli rad.
Pśi tom jo šło wó situaciju narodnych mjeńšynow.
Kužda z nas buźo wó tom powědaś ze serbskimi luźimi — Jana w Mosće.
Źi pšec!“ Wótśe klinkajucy pśijěźo ruprajcht na swójom kólasu, aby carnu kócku wugnał.
Su powědali teke wó běžecych zukowych pśepytowanjach a planowanych napšawach pśeśiwo zogoloju.
Na taki part jo wón tu cełu klasu pśechojźił a kuždemu ze swójim zegerikom kiwał.
Z crjejow na niskich kuškach se cesto pěta wen suwa.
Naš NOWY CASNIK jo wěsće jaden z nejmjeńšych casnikow w cełej Nimskej.
Ale Witko wóstanjo pśi tom: Brumbarij dej sobu!
Šusteroc rola jo woblubowane kubłanišćo.
Cesne znamuško Domowiny jo se dostało Bernd Jurkoju z Dubjego.
Groch jo rod ze swójźby łušćinowych rostlinow .
Na internetowych bokach rbb buźośo móc ju teke pózdźej słyšaś.
Pód kšywom nastanjo tak pśidatny bydleński rum - za jadnu abo wšake mansardy.
Wšedny program w dolnoserbskej rěcy - wót pónjeźelego do pětka (12.00 do 13.00) a njeźelu pó wobjeźe - drje pśiźo hyšći na zwuconej frekwency 93,4 MHz, ale ten nimski program pśed tym a za tym jo se bejnje pśeměnił.
kino", ako taki dej se staraś wó kulturelne žywjenje we tom měsće.
W lětach 1999 až do 2004, za tym, ako su wusokosć spódneje wódy pónižyli, jo se jano hyšći 7 litrow na sekundu naměriło.
Kupka Serbska reja jo w Chrósćicach na droze grała.
Njeźelu buźo namša w swěźeńskem stanje, pótom zajtšne piwko a program gósći.
Wjednica Źěłanišća za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz , cłonk Dolnoserbskeje rěcneje komisije.
K wiźenju buźo toś ten krotki film sobotu, 20. junija, w telewiziji rbb we woblubowanem serbskem połgóźinskem programje "Łužyca".
Pśiduce naraźenje jo se ned pśiwzeło.
Chto wě pśi tom, kake lažkomyslnosći budu ja snaź we pśichoźe wugbaś.
Wót lěta 2005 jo wón wótpósłańc Zwězkowego sejma.
"To jo wósebne źěło, kótarež kradosćiwje a połnje wopisujo źinsajšnu situaciju.
A wót togo casa njejstej byłej žednje wěcej głodnej, tak dłujko ako stej tam słužyłej.
Młodych jo jich lětosa dogromady jano 12 było.
Sportarje a wognjowe woborniki su se pśedstajili w nowocasnych, ale teke starych drastwach a uniformach.
Z togo cytanego jo było wusłyšaś, až jo Surowin w lětach 1882 do 1893 był cesto w Borkowach.
»Tam jo ten pšawy, stawny dom, to město, kenž njezajźo, wšo druge zajźo z tym swětom, to njebjo pak wóstanjo.«
"Co maju naše prědowniki wulicowaś? Co su culi, se myslili a dožywili? To se zwuraznijo w tych starych spiwach".
Źo jo wóna to nawuknuła?
Chto jo była Elizabeth Lehmann?
Dr. Fabian Jacobs, wědomnostny sobuźěłaśeŕ Serbskego instituta, jo referěrował wó změnje paradigmy w kulturnych slěźenjach wót dualistiskego wida (»kultury ako separatne, wobgranicowane póla«) k widoju, kenž jo na inkluziju kulturow wusměrjony (»kulturelna wjeleserakosć w jadnej wewšosći, mjazsobnosć rownopšawnych kulturow«).
Naraz jo ju pśejěło: Som tobołu zabyła.
Měto Nowak-Njechorński – sławny serbski mólaŕ a wjeliki pśijaśel Dolnych Serbow, ako šefredaktor górnoserbskeje »Noweje doby« jo wudał ako jeje pśiłogu prědne pówójnske numery Casnika
Basnjow połne knigły za źiśi.
Dolne wódowe zastojnstwo wokrejsa SPN jo póstajiło, až luźe njesměju sebje braś žednu wódu daniž ze Sprjewje daniž z jeje zaběgow (Zuflüsse).
Seno, słomu a głumy a pitśku šrota - pón jo wón wjelgin spokojom a wordujo pśi takem futrje pšawje syty.
Tych móžnosćow a póbitowanjow za take wulěty a jězby jo wjelgin wjele.
Pó swójskem zacuśu som tak abo znak w mójom elemenśe, glědajucy na to, až teke w žurnalizmje jo rěc ten nejwažnjejšy wurazowy srědk.
Ja se kulam pó jśpě.
Za tym wzejomy kwiśonki z wódy.
Wóni su wuzwólili tamnych zastupnikow gmejnskeje rady.
Mina jo lubiła staru mamu a jo pomjeniła ju "mama".
Namša pśi zwónicy w Strjažowje dej se zasej źaržaś, wósebna źěkna namša ku žnjam buźo, a teke na spiwaŕske a digitalne namše se wóna mysli.
W chłoźecej spižce źaržy se chinski kał něźi źaseś dnjow.
Drugim źiśam se toś ta ideja spódoba.
»Wón jo wuměł wjele, ten naš kokot ...«
Slědkoju z cołnom pśijěźo z "Duba" muž, pómałem k wognju źo, ze wšych bokow se jen woglědujo a zasej wótejźo.
Tuchylu wótpócywa towaristwowe žywjenje, wšak jano na prědne póglědnjenje.
Jano až gribarje lice jen za wětšy źěł k "cerwjenym gribam" a njepóznaju jen pšawje.
Tośnjeźěłaju až do 14. nowembra wšykne lětniki wót sedymego až do dwanastego.
Doma smy my – ja, mójej staršej sotše a bratš gromaźe z mamu a nanom – raźi spiwali.
Ako źěk dostawam mjod.
Móžomy źaržane byś we wěstosći.
 Lej, kak małko jo nama wezeł a kak wjele jo nama dał!
Pśi koncerśe wjacor běšo Michlicowa wjelika žurla nabita połna, jaden šulaŕ rjaknu, až 400 stołow su nutśi a hyšći dejachu wjele wósobow stojaś.
Šula ga musy na nowu situaciju zawcasa se nastajiś a se kradu nowo profilěrowaś.
Weto dej ten festiwal nanejmjenjej pitśku prezentny byś.
Na pśikład mógu tam wuknuś na šlodarja abo frizerku.
Zagrody su byli dar Nebukadnecara za jogo žeńsku.
Toś som dał signal: Pórajmy se do błośańskich Alpow!
Lětosa ma serbsku fonu ako šćit pśed słyńcom pśipóranu.
To Findus njama rad! Wón co luštne towaristwo měś.
Starjejše, ceptarje – my wšykne smy byli napněte na ten film.
Jogo wótšy głos jo někotare kilometry słyšaś.
Weto w Sakskej jo wótbagrowanje jsow dalej tema w planje za wuwijanje kraja.
Naš stary nan tśeśego narodu Wilhelm Pawlik jo we lěśe 1890 ten młyn kupił.
Weto jo hyšći raz pokazał na wobzamknjenje šulskeje konference wušeje šule, w kótaremž jasnje wótbłyšćijo se, až šulski centrum ma dostaś mě Kito Lorenc. „Toś to naraźenje su wšykne za dobre měli.
Grundtvigowa załožba z.
Spěwańske towaristwo »Eintracht« we Wjerbnje jo docełego nejstarše towaristwo we Wjerbnje.
How jo do šule chójźił, do lěta 1943. Samo serbsku wucbu jo měł we tych lětach, pla ceptarja Ericha Šurmana a jogo žeńskeje.
Kněz glědašo na jich nuzu, ako jich plišć słyšašo a spominašo na swój z nimi hucynjony zwěstk.
Kosyka pśed jogo pomnikom, źož su teke struski połožyli.
Na 10. schadowance 1993 w Chośebuzu jo chor »Łužyca« wustupił zgromadnje z wucabnikojskim chorom Dolnoserbskego gymnaziuma.
K tomu su se wufajnowali, muske samo woblekali carnu suknju.
Póraj se, korona-wóstuda! Źijmy kónjam skóro budu teke ferije.
Kuždy serbski dom dejał te knigły měś.
Stakim ned naskok by mógał groniś, mógu how tśi familije bydliś.
Jaden dalšny cłonk wjednistwa se naraźijo hyšći wót Serbskego kulowatego blida.
Nowy pśedsedaŕ młoźinskego towaristwa Zapalaki Stefan Šurman jo raźił, až šula a institucije njedeje jadne tym drugim wumjatowaś, chto dej něnto wěcej cyniś.
Pozdźej jo nam kněz Pawker pśedstajił wšake instrumenty ako na pśikład dudy a mandolinu.
Pśez pokazowanje wuknu źiśi poměrnje malsnje, zakładne figury formowaś a z nich wšake objekty zgótowaś.
We wuzwólowańskem wokrejsu Chóśebuz I (Rogeńc, Dešańk, Depsk, Žylow, Žylowk, Město, Žandow, Zaspy, Škódow, Chmjelow a Rogozno) jo Marianne Spring-Räumschüssel (AfD) dostała 35,9 wšych głosow a pla drugich głosow jo teke AfD nejžwěcej měła: 26,9 %.
Na lětosnem Superkokośe su wuwitali cełu mań cesnych gósći, ako na pśikład krajnego raźca wokrejsa Sprjewja-Nysa Haralda Altekrügera, Picańsku amtsku direktorku Elviru Hölznerowu a dolnołužysku županku dr.
Mimo takego parazitarnego zaźaržanja pak namakajomy w swěśe solitarnych pcołkow teke zajmne kooperacije.
Njej grěch, we cesći se wjaseliś a taki rědny wjacor měś.
24.08. | 16.00 góź.
"Wóna ned pśiźo", groni sekretaŕka w Serbskem ludowem ansamblu ku mnjo.
Tuchylu jim jano seno dawam”, rozkładujo hobby-bur.
Wótstup wót gniwa a spušć góŕniwosć; njegniwaj se, aby z takim tež zlě njecynił.
Ryškowa (wjednica) a A.
Buźmy ga z dobreju naźeju, až w nowem lěśe wjele zas lěpjej buźo.
Wóni su wšožracki a mógu derje lězć a plěwaś.
W redakciji Nowego Casnika wócakujom produktiwny cas, to teke pód aktualnymi wobstojnosćami.
A to jo było pšawje, jo se wupłaśiło.
Wognjowe wobory njamóžachu wjele pomogaś, dokulaž wjeliki wětš škricki wognja daloko do wokoliny njasešo.
Jo był dnja 3. junija zeger 12:30. Kak to jo z temu abi-bal? Take ga zawěsće njesmějo se tuchylu wótměś.
Mója mama jo pitśku tužna, wóna hyšći njerozmějo, až jo to pópšawem to same mě.
Pozdźej jo Wěcław Mět ako archidiakon we Złem Komorowje a faraŕ w Tšupcu reformaciju w Dolnej Łužycy rozšyrił.
Nowa mroka pójźo rowno wen a buźo se makaś ze pśeběgom (Verlauf) groblow, drogow a z kšomami góle, role a łukow.
Spiwa: Bully Buhlan.
Togodla dejał se modus głowneje zgromaźiny tomu pśiměriś.
Južo na zachopjeńku wuspěšnego koncerta jo zagronita redaktorka za serbski program ORB Marion Stenselowa pokazała na dalšnu chłošćonku Chośebuskeje muzikoweje nazymy.
Tencas som prědny raz pśemyslował, faraŕ wordowaś", jo wulicował.
Až do 1,20 m wusoke śernjate kaprowe kricki rostu tam źiwe abo na plantažach.
Wosebnje dla togo, dokulaž smy pjerwjej wokoło 90 pjenježkow za flašu zapłaśili, něnto dejmy w měsće za to 4,39 markow daś.
Na zachopjeńku su se wšykne wobźělniki koncerta zestupali na jawišću.
z Lubina su zestajali chroniku lěta 2018. We "Stogu" namakaju se serbske basni 90lětny mólaŕ Wilhelm Zeleńk jo wordował pócesćony za swój wuměłski pśinosk za Stog.
Socialne wótkubłanje Swěźeń swětego Měta póbitujo nam wuběrny zakład za socialne wótkubłanje.
K tomu słuša to mólowanje jatšownych jajow a to pśěźenje.
Dalej su gmejnske „nany“ zachopili z tym, najs a městno pśed bydleńskimi blokami a gmejnskim běrowom wurědniś.
Wón pišo slědk glědajucy na lěto 2020 wót lěta połnego wupominanjow.
Zwězane su toś te njejasnosći wósebnje z felujucymi wobzamknjenjami a pokazkami zboka centralnych institucijow.
W Turnowje jo teke zakopany.
Wón jo měnjecy: To zwěrisko jo skazyło wšo.
Dr. Jana Šołćina jo wědomnostna sobuźěłaśeŕka Serbskego instituta w Budyšynje a wědomnostna sobuźěłaśeŕka a docentka za fachowu didaktiku w Instituśe za sorabistiku w Lipsku.
Gaž stej krowa a woł starej a pśeśěžkej za to burske źěło, pśinjasotej pśecej hyšći měsowy a z tym pjenjezny wudobytk.
Kotere młode źowćo abo žeńska ze serbskeje jsy pyta źěło ako sekretaŕka?
zbóža.
Ako wjelgin dobry eksempel za take źěło su wóni cesćili zgromadne měšane mustwo serbskich balokoparjow z Dolneje a Górneje Łužyce, ako se pśigótujo na lětosnu Europeadu.
Wobuj se kšute crjeje!
Wulicćo krotko něco wó Wašej familiji a źiśetstwje…
Za zymne zymske dny pórucyju toś ten numer Płomjenja.
»Wšojadno!«
Gaž se zemja ceły źeń wjerśi, ga musy se znojś.«
Jaden z nich wopytujo ceły cas jadnu kulu za swój pódzemski domcyk wukšadnuś.
Pśi tom stej wopšawdosć a legenda casy spleśonej a pśi cerkwi jo Krabatowy row.
Zachopjeńk buźo zeger 18:00 w groźćańskem gmejnskem domje, zgromadnje z janšojskeju šulu.
Zmakanišćo buźo parkowanišćo pśi Droze źiwizny/Gólnem jazorje (Wildnispfad/ Bergsee), 500m wót tofle ze jsy Bucyna.
Mej, Mrozkojc Truda a ja, smej tam teke stojałej a njejsmej wěźełej, co zachopiś.
Klaus Trende, awtor a publicist z Chóśebuza (wón jo był raz jeje pacient), jo we swójej lawdaciji wustajił, až štycy w akwarelach a skicach mólaŕki wjele měra a śišyny, a k tomu bejnje pśinosuju te barwy, z kótarymiž swóje akwarele mólujo.
Pytko jo sobu spiwał, wón ga móžo wjelgin derje wobchadaś ze źiśimi.
Historiske wokognuśe
K tym samym słuša projekt „Źiśi lazuju źiśam“: Pśi tom deje źiśi krotke wurězki Krabatowego tšojenja gromaźe lazowaś, graś a pótom se wó tom rozgranjaś.
Žeńska jo pśecej hyšći sejźeła.
K prědnemu njebjeru žednogo płaśonka za wobźělenje na jatšownych wikach.
Stakim pśedlaže něnt wšykne kazniske zakłady, aby dalšne jsy njewordowali wótbagrowane za brunicu.
Ze zawjeźenim kradu pśeměnjoneje serbskeje ortografije a pód wliwom nadiktowaneje noweje ideologiskeje koncepcije ga běšo se na młogi part pśetergnuł zwisk z pjerwjejšnym serbskim žywjenim a z nim teke zdźěla wěźenje wó žywjenju a źěłanju serbskich procowarjow.
Gutšmidta w prědnem numerje NOWEGO CASNIKA na lěto 1990.
Raz su wu Pumpojc sejźeli za blidom a wobjedowali, ako bomba jo dołoj deriła pśed domom.
 — Malsnje, ako by leśeł, chwatašo něto domoj, weze swójo samostśidło, zawoła na Pětka: Wóni tud su!
Zwětšego su tam wobnowili tu originalnu módru barwu.
To jo plack gronił.
Stwórtk, 28. januar, budu wuknice a wukniki 13. lětnika wót Dolnoserbskego gymnaziuma śěgnuś pśez město z 20 zapustowymi pórikami.
Pjenkowa pogjarzliny w góli za marmeladu.
Mjenjej na monitor wuźěraś.
A nejwěcej wónja parfim.
Cyń za tymi, kótarež pśez wěru a sćerpnosć zluby hobderbnu.
z Dolneje Łužyce pśeśiwo žeńskecemu mustwoju z Górneje Łužyce.
] Robinson chwatašo na góru a glědašo na mórjo, a lej, źiwe luźe běchu ze šesćimi cołnami pśijěli a pśi jogo kupje zastali, a kśěchu rowno na kraj stupiś.
Wiźimy teke [...]
Sy se kakawa napiła.
Nic wšykne, ale wšykne te, ak jogo spóznaju ako swójogo dobrego pastyrja.
Zajtšo jo jogo zawobaliło.
Zastupniki wót DB su gronili, až to njebudu.
Wót pśiducego šulskego lěta co Franc dalej serbšćinu a Witaj wuknuś na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Takich pśikładow dajo wěcej.
Ten walkowaŕ móžo tak dłujko walkowaś, ako wón zasobu jajow pótusnjo.
Ku Karinje južo njepóglědnjo.
Pśiducne dwanastkarje su te slědne wukniki, ako budu swóju abituru gótowaś w 13. rědowni.
Tak běšo na ceły źeń z jěźu a z piśim wobstarany. 
Wót dalšnych kandidatow resp.
To pšaša se wěcownje.
Wón jo se rozmjej jomu a jogo starjejšyma wjelgin spódobał.
Nic pak naše dalšne zaběry pśi pózdźejšem pasenju we Škrjokach.
Gaž su byli psy pśiwězane, su małe lutki źěžu a klěbowu šupu pśinjasli slědk.
Kito jo žywy był ako glucny gerc.
Wulibrowanje cełego zešywka z dalšnymi sorabistiskimi pśinoskami jo se na pśikaz z Barlinja z boka LND zastajiło, gótowe eksemplary su se znicyli.
Lětosa jo to dejał byś mały swěźeń, pó tom wjelikem swěźenju łoni.
Zestaj sady pšawje!
Zastupny jadnaŕ Domowiny Harald Końcak jo wujasnił, na co ma młoźina glědaś, staji-li pšosbu wó pawšalne spěchowanje kokota.
Město lažy w Wjelikopólskej.
To se wě, až jo se do togo teke rozglědował w Rownem za motiwami za grafiki.
Wót lěśa 2020 co priwatna firma kupiś grunty we tom wobłuku, kótaryž jo pśedwiźony za wobtwarjenje a co tam we wjelikem stilu twariś.
Pśi něźi 200 °C pjacoš ježyki něźi 20 minutow.
Mytowane kompozicije budu se hyšći raz pśedstajiś na 6. rozgłosowem koncerśe serbskeje muziki z wuknikami a absolwentami konserwatoriuma 23. septembra w tamnem wjelikem zalu.
Póněcom se změruju a wóstanu na śěle lažece.
Slědny raz su se cłonki Serbskego ewangelskego towaristwa zmakali 29. oktobra 1933.
Europa: Rewolucija pśed 4. 500 lětami Nowa studija jo stakim naspjet wobwěsćiła, což genetikarje su južo pśed styrimi lětami za Europu wuslěźili.
Pótom pušććo ruce a noze.
Wón kwiśo wót julije až do awgusta.
Wót 10. februara mamy kurs dolnoserbšćiny.
Zachopjeńk nowego lěta w žydojskem kalendarju lažy w septembrje abo na zachopjeńku oktobra našogo kalendarja.
Bolana Starusowa brožnja, ak stoj w Šapaŕni, dej se rozebraś, na nowe město pśesajźiś a wótnowotki natwariś.
Našo město buźo na dalej dostawaś wót kraja Bramborska pjenjeze z gjarnca za program „Stadtumbau Ost II“.
A te njejsmy pótom wzeli.
Agrarne drustwo jo měło wokoło 30 hektarow majsa na Dubrawje (to jo w Hochozy, wejsny źěl Podgola).
Procowanja tegdejšych aktiwnych Serbow ako na pśikład W.
Serbski muzej buźo se nejskerjej w lěśu wótcyniś
Pśiwucyś musymy se teke akle raz demokratiji.
Ten samy jo 64 lět swój amt a swóju słužbu w šuli a cerkwi derje zastojał.
To su domacne zwěrjeta, cycaki našeje wokoliny a teke eksoty.
LEAG jo chopiła połniś źěrku z jamy Chóśebuz-połnoc
Nad źurimi cytam licbje 1764 a 1994 a na źurjach z kridu napisane pismiki C+M+B 2019. 
Jatšowne wiki
Trjebaš: grib, nož, běłu papu, głažkowu šklicku, spray do włosow.
We njom smy žywe a se gibjomy a hobstojmy.
Togodla se w gałuzach boma chowaju.
NC: Na co sćo se pśi pisanju za pisańskim blidom wěcej zepěrali – na Waše maminorěcne znaśa abo na to, což na pśikład w Mukowem słowniku stoj?
Młode luźe budu se mjazy drugim wulicowaś, kake serbske mjenja maju te póla a łuki, pśi kótarychž budu mimo jěś.
Wjele groblow a groblickow smy měli.
Wón jo był syn Kita Šwjele.
Ja som teke słyšał twóju muziku, kenž sy ako "Ida Bux" wózjawiła.
Nejwětše zasłužby su se pśi tom zdobyli něgajšne cłonki Starodarbniskego towaristwa Hajno a Karlo Jordan ako teke Kurt a Oskar Krygaŕ.
Cesto njewěźe, až su Błota jano mały źěl Dolnych Serbow, až wóni twórje jano pódwjacorne granice tamnego kraja.
A ten wulět su źiśi dokóńcowali na Klamaric pastwje.
Swoje kralowki su musali krale lětosa na nowy part pytaś.
Pśedsedaŕ wuběrka (Ausschuss), kótaryž pśigótujo wuzwólowanje Serbskeje rady, Jörg Maznik jo informěrował delegaty, kak to wuzwólowanje wótběgnjo.
W někotarych jsach su teke źiśi w drastwach sobu śěgnuli, na pśikład w Turjeju a w Rubynje.
Marko Hantśik jo dostał dowěru, se wobźěliś na wobradowanjach Kulowatego blida wobwoda.
Lětosa wupadnjo źeń młynow: korony dla.
Na slědnem wulěśe smy samo twarili sněgowego muža.
Ja som spśijaśelona z guslowarjom, ten ma wjele mócnjejše guslowaŕstwo ako chódota!
How dajo župa mały póstark z akciju pód motom "nejrědnjejša jatšowna basleńka 2020".
Franzi: "Okay, mějśo źěk".
To se wě, až dej to byś „Na 130. zapusće w Turnowje 141 porow” - tak ako to pón teke w krotkem pśinosku pšawje stoj.
Wót togo casa, pó tej gwězdce, jo se minuło wěcej ako 20 lět.
Teke te we lěśe 1945 na kjarchobje zakopane wójaki su wordowali identificěrowane – wó to jo se wón pilnował.
FORUM naraźijo za optiměrowanje źěłabnosći Serbskego muzeja w Chóśebuzu slědujuce:
Chtož mě wiźi, Wóśca wiźi.
Něco pózdźej, w lěśe 1981, som měł drogowanje, źož njejsom se raz musał wó nic staraś.
How jo hyšći pśewjele napśeśiwnego, a to nam njetyjo.
Pśepšosyła na njen jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Wottam zasej slědk su rowno we tom casu do jsy pśijěli, ako su Drjenojske kokotarje na swěźenišćo śěgnuli.
Wóni pśez rěcny kontakt mjaz cłowjekami z rozdźělnymi rěcami nastanu.
Ako stej Stoleccyc manźelskej groniłej, głownje su fony tam, aby pśiwabili póglědnjenje luźi.
W prědnem online-workshopje su se zaběrali z perspektiwami a cilami filmoweje seśi w pśiducych pěś lětach a z pšašanjami k wuwiśu a financěrowanju serbskich a łužyskich filmowych produkcijow.
Gaž njejsmy młogi raz sami pjakli, smy pla togo Gorjańskego pjakarja klěb a guski holowali.
W górjejce citěrowanem artiklu jo pśispomnjete, až su se žedne „wšy“ pśikšadnuli: žurnalisty.
W YouTube njedajo jano muziku, dokumentarne filmy, politiske debaty a show, ale teke wideoklipy za wuknjenje rěcow, za zestajenje abo reparěrowanje kólasa a pjacenje tykańca.
Zastupniki jsy Klinka su pak jasnje gronili: "Dej w kuždem casu móžno byś, wódu nic z regiona wótběžaś daś – něco, což smy w slědnych lětach cesćej dožywili.
A tak wěsće njebuźo za trenarjow zewšym tak lažko, kogo budu wuzwóliś – 11 z Dolneje a 11 z Górneje Łužyce.
Togodla to njedosega, gaž se myslimy a powědamy: „My ga za to njejsmy, ale co comy?“
Figury ga su we witrinach a źiśi njesměju z nimi graś.
A toś smy našu wjelicnu ideju do statka stajili.
Wón jo był śichy wobglědaŕ wšednego rolnikaŕskego źěła, ako jo sam dožywił, jo se we tom wuznał.
Dłujke lěta mimo sobuźěłaśerja jo był cesto zrownju muzikowy redaktor, aranžer, producent a žurnalist, a to z wjelikeju energiju a kreatiwnosću.
Ale bibliski psalm 31 groni nam wót togo casa něco ceło hynakšego, ga tam zni: »Ja, Kněžo, naźeju se na tebje.
Wót zeger 17:00 do 20:00 buźo program za źiśi, na kóńcu buźo pśeśěg z lampionami.
Teliko cesći, ak jomu se wopokaza, jo wón bogaśe zasłužył.
Wěste jo jano, až niše a srědne kněske zastojniki w Łužycy su we tom casu cesto znali serbsku rěc.
Jo, to mamy a wóni se teke wužywaju.
Zaśišće a myslenja pó rbb-koncerśe Serbpop
Žedne stoje pód šćitom, njesmějo se nic pśeměniś, jano nutśi te śpy za pśenocowanje a te rumnosći za te wšake gójenja su se modernizěrowali.
To jo lažko rozměś – my ga wěmy, až ceła mań Serbow njama sympatije jano za SPD, ale teke za CDU a samo za Lěwicu abo druge partaje.
Pótom su źiśi a někotare wótkubłarje grali na walikach słomy.
Za to jo ten luby Bog se starał.
Do našej’ kita chójźi Měto z mamu južo cełe lěto.
Hejnak wuź se wóna wijo pó krajinje, a se groni, až wóna jo ta nejcysćejša w cełej Pólskej.
Wót zeger 14:30 rejtuju gólcy.
To nastupa swójźbje źowki Fryca Rochy, źož jo wón swóje slědne lěta žywy był, a swójźbu syna Wernera Rochy, starjejšyny dom Petera Rochy.
Jogo gójśe na sabaśe a prědnosć lubosći k blišemu pśed wšyknymi drugimi kaznjami su pódobnje jěsnjejšym wucbam Hillela, jogo pomoc chudym a jogo gójeńske źiwy su pódobne na pózdźejše wustupowanje Chanina Ben Dosy , nejsławnjejšego zastupnika galilejskego Chassidizma.
Zacynjenje slawistiskich studijnych směrow slědujo gibanju wótpóranja abo pómjeńšenja institutow słowjańskich rěcow we wšakich městach Nimskeje.
Ta južo spomnjeta "knigłowa pólica" jo na pśikład taki pad.
Wjele wěcej ako strowa wóda a para
Nowy Casnik jo k njomu a jogo mamje woglědał w Janšojcach.
Kak daloko to pśiměrjenje dejało hyś, wó tom smy kśěli hyšći diskutěrowaś.
Wónej stej swóje ideje nejpjerwjej we skicach fiksěrowałej a pótom we keramice realizěrowałej.
Źiśi se jajka zgromadnje wobglěduju a barwy jajkow pomjenjuju.
Tak jo se wóna ako nazgónita slěźaŕka za filmy wó Serbach w NS-casu do intensiwnych rešeršow dała.
Wušej togo wjeźo chor ze šwedskimi, bulgaŕskimi a českimi titlami do mjazynarodnych zukowych swětow.
Pótakem su teke wšake dojśpili w slědnej legislaturje.
Južo w juliju 2017 běšo se to w dłujkolětnem planje za wuwiśe šulstwa až do lěta 2022 we wokrejsu SPN wobzamknuło.
Južo w młodych lětach jo se pśistajiła na kněskem dwórje kněžka Wackerbarth w Brjazynje.
A to rědne pśi tom jo było, až su pśišli Nowsanarje sami w radnej licbje - stare, “srjejźne” a teke młode.
Kak wóna jo se chachała, to wón hyšći źinsa wě.
A našym cytarjam jo ned nadpadnuło: Kak rědne to źowćo na bildce teke jo, weto ten cypjel pšawje njesejźi.
How stoje take rědne stare bomy.
Woni płaśe 18,- markow.
Pśepśosone su byli zajmowane wobydlarje a zastupniki wšych stronow, kenž k wólbam na 18. měrc kandiděruju.
Za wjelesymi rejtowańskimi góźinami su byli młode muske młoźiny pśigótowane, se do wuběgowanja daś.
Naśisk nowych wustawkow Domowiny
Na fotografiji pśipijaju se Regina Schulzowa, prědkstojaŕ jsy Frank Schätz a pśedsedaŕ Skjarbosćańskego towaristwa Norbert Merkel.
Wuwześa statusa rědujo zwězkowe pśedsedaŕstwo.
Wót kněza Roty smy k tomu dostali zajmny pśeglěd wó stawiznach teje serbskeje jsy.
Lice Žylowarje lětosa z dobrymi trajdowymi žnjami? smy se jadnarja pšašali. „Moja prognoza jo optimistiska, pśeto wšykno powěda za pśerěznje dobre žni.
t.
We toś tom hyšći dosć zwitem casu jo Twoja stara mama se dała na drogu z Bajerskeje pśez Durinsku do Łužyce.
Serbski muzej w Chóśebuzu ga rozbogaśujo kulturne žywjenje města a regiona a rozšyrijo wědu wó serbskem luźe.
Młoźinski aktiw Domowiny jo njedawno w Turjeju wobradował.
Tenraz su powědali mjazy drugim wó nowelěrowanem "Sorben/Wenden-Kostenerstattungsverordnung", šulskem póstajenju za Serbow a wó dwójorěcnosći we wobchaźe.
Jo ned zeger dweju!
Stwórtk, 4. apryla, zmakaju se žeńske zasej na pśězu w Domowniskem muzeju.
Trjefijoli skóńcnje něchten kokota a jogo zabijo, dostanjo kapu za myto; kokot pak se z drugimi jězami wari a wót cełego wejsnego zgromaźeństwa zjě«.
Ines Büttnerowa ma z 18 źiśimi tu nejwětšu Witajkupku na starosći.
Dwě nejwětšej a głownej kupje stej Pódpołdnjowa a Pódpołnocna kupa.
Nichten nic njegroni.
Małe gwězdowe spiwarje su w Grodku pśišli "stukat" k Tśom kralam.
Wobglědniwje Sara ptaška do kartona sajźijo.
Na dwěma dnjoma jo wóna „swóju“ šulu pśedstajiła a za wšake kurse wabiła.
Diana Šejcowa jo pśinjasła teke kopicu fotografijow z nowšego casa: wót zapusta 1985 a kokota 1986. Šołtowka jo pśemógła pśisamem kuždu paršonu póznaś a pomjeniś, a Łoboźic Marlies a Manfred a druge su měli wjele luštnych tšojenjow z togo casa wulicowaś.
Njejo dosć wuknikow, su měnili.
Ministaŕ jo póbył ceły źeń w Smogorjowje, jo se wjelgin interesěrował za wšo we jsy a za problemy a starosći, ako how maju.
A gaž maśo pšašanja abo pokazki nastupajucy napšašnik, móžośo se na nju z mejlku wobrośiś.
Stolica a nejwětše město jo Riga.
Dawaju radu, gaž źo wó finance
Njejo to jadnučka paralelka ze Serbami, ako jo se mě pśi mójom woglěźe wu Korutańskich Słowjeńcow pokazała.
Južor 10 lět dłujko zaběra se toś towaristwo z pśeslěźenim a dokumentaciju 600lětneje wejsańskeje historije.
Stej ze synom pśeliš cesto južor pla nejwšakorakšych gójarjow byłej?
Tu móžnosć, až suche faze budu, ga su planowarje wzeli do swójeje kalkulacije.
Což su źiśi twarili, jo dostało kórtku ze serbskim pomjenjenim togo pśedmjata – teke "wogeń" a "kerjašk".
Wětšy źěl Žylojskich ga jo w měsće na tom swěźenju.
Ta sama bu z rěcnicu zawołana a pózna we tyma złoźejoma dweju stareju znateju.
Ale wopokazało jo se, až njejo był pšawje pśirězany za wěsty krejz wužywarjow, z jadnym słowom – wón njejo był ryba daniž měso.
Snaź to, až su "Borkojske" a "Lubnjojske" w lěśe 1992 wudali wokoło 35 000 markow za rybicki, až se how a tam zasej pokažo ten měńk (Quappe), až su do "Borkojskego" zjadnośeństwa zastupili prědny raz teke žeńske, až su se Hochoske rybarje zasej swóju kupku załožyli a až jo "Borkojske" zjadnośeństwo w aprylu 1992 swěśiło w Hochozy swójo 40lětne wobstaśe.
Wósebnje dobre su reakcije na krimi we górnoserbskej rěcy „Módre buny“ (= módre tšuki) Lubiny Hajduk-Veljkovićoveje.
Žeden sněg njejo napadał.
Kněžo, daj mě swóju zmilnosć se dostaś, aby ja žywy był.
To jo škóda.
Pśigótowanja na głownu zgromaźinu Domowiny, ako buźo sobotu za tyźeń w hali "Jadnosć" w Chrósćicach, spěchuju derje.
Kritizowało jo se tejerownosći, až ma rozšyrjona EU dwě měritce, což nastupa narodne mjeńšyny.
W tom wokognuśu jo žeńska pśignała domoj.
Herman Kśiwan jo wustajił, až dej wóna teke pśiśěgowaś młodych cytarjow.
Pśiduce głowne wejsne drogi su južo twarjone a k tomu te tofle tam stoje.
W krotkem zawjeźenju toś togo serbskorěcnego materiala wopisujo se starstwoju wótpowědujucy, pśez co se ptaški charakterizěruju a kak se młody ptašk z jajka wuwija.
Zrownujśo ruce a noze tak, až twórje rownu smugu.
Dalšny źěl drastwow jo tencas do Budyšyńskego Serbskego muzeja dał.
Někotare politiske gibanja póceraju z togo swój politiski kapital a pódrywaju aktiwnje dowěru luźi do wědomnosći – teke w Łužycy jo pśi slědnem wuzwólowanju rowno ta partaja nejwěcej głosow nałojła, ak wucynk cłowjestwa na klima zjawnje prějo a co to zelene pśenowjenje energetiki zastajiś.
Kuparskej šuli su te samske problemy a pla Bena Pětški w Brjazynje teke, mimo togo su problemy z disciplinu.
Kórtki su teke na wjacornej kasy k dostaśu.
Jezus źejo: Mócne žednogo gójca njepóderbje, ale chóre.
Ako som był pśepšosony, we tej namšy jaden kjarliž spiwaś, njejsom na lěpšy kjarliž pśišeł ako na ten »Wjeliki Bog, gaž ja na twój swět glědam …«.
Jo šło wó to, wuslěźiś a zběraś za wšykne nejwažnjejše a nejwětše tšugi serbske pomjenjenje.
Na to se juž wjelgin wjaselim! Tak wuglědaju naše plany.
Žedna jasnosć njewobstoj, co z groźami něgajšnego prodrustwa buźo.
Cerkwja swěteje Marije w głownem měsće Bergen jo pak nejstarša abo – archeologi datěruju małku kapału w nutśikach města w susedstwje busowego dwórnišća ako snaź tšochu staršu – druge nejstarše twarjenje wjelikeje kupy.
Hejgen tak źo se profetoju Jeremiasoju, kenž jo wukśikał wšyknu swóju žałosć a skjaržbu k njebju.
Lětosa pak bóžko nic", jo gronił prědkstojaŕ Werner Voigt.
Starka jo groniła, až źowce njebuźo se pótom nic staś. „Naglěd“ wóna njezmějo.
Pśez to, až knigły njewopśimjeju alfabetiski zapisk serbskich mjenjow, njebuźo jomu lažko te rostliny namakaś.
How jo jich wjelgin wutšobnje wuwitał dr.
Z głosnym głosom jo luźam znate cynił gmejnske powěsći, na pśikład ga se wupłaśijo renta, ga buźo pśiduca zgromaźina a drugego wěcej.
W regionalnej liniji njetrjebaju źiśi pód 6 lětami za jězd płaśiś.
Freytagowa a druge wucabnice w šuli.
Kśě zapisaś šćit mjeńšynow do zakładneje kazni
Wón a jogo zwěstkarje kśě lětosa pśewjasć 1. zaspicku kjarmušu z gercami a ju ned z nazymskim swěźenjom zwězaś.
Konkretnje jo wón měnił, až jo źělba za amt (Amtsumlage) wótpórana.
Źasete a jadnaste pšašanje ze Slěpjańskeje góle – chto znajo tej wótegronje?
Groźišćo Trebin nad Soławu.
Wjelgin woblubowana jo olympiada serbšćiny ze stupajucymi licbami wobźělnikow z Dolneje Łužyce, som wudała wěcej publikacijow z aktualnym wuwiśim a statistikami na pólu źiśownjow a šulstwa.
Faraŕka Katharina Köhlerowa rozpósćelo kuždy tyźeń wósadnik.
Šym wěcej krjow jo rosło, śim wěcej jo ryborakow było.
Alpaka to su, ako su howacej doma w Chilskej a drugich krajach.
Bus jo był nabity połny, až samo wše sobu jěś njejsu mógali, ako su to kśěli.
Wóna jo take teke za 2019 dostała.
W tom nastupanju jo zajmnje, kak mjazy sobu se wobwliwuju indigene rěcy z rěcami pśidrogowarjow? Mercator wuwija projekt Holi-Frysk 2. 0, kenž wuslěźujo toś te interakcije.
Wuju wjelki, dokulaž su tužne?
NC: A Wy, kněz Mucha, to něnto wšykno nawjedujośo …
Pasionske spiwanja chora „Łužyca“
Jano nic gromadu prasnuś! "Ow, smy južo kradu rozcybane", pógóršuju se dołojcne lametowe niśi.
Kněžarstwo w Frankfurśe jo kśěło měś dopokaz, až jo była něgajšna cerkwja teke z tormom.
Pśi tom jo nam wjelgin k pomocy był Bjarnat Rjentš ako fachowy póraźowaŕ za serbšćinu.
Ale pśispomnjejo teke ned, až cesto młode źowća bóžko zajśpiwaju stare serbske motiwy, až kśě měś nowocasne, kakež su wiźeli na kóšulkach měsćańskich kněžnow.
 Kak mě buźo, gdyž njebudu stanuś móc?
Ako jo Turjanaŕ Rene Richter łoni w Běłej Górje 10.
Gaž su spiwy za lajski chor pśeśěžke byli, jo wón głosy tak pśepisał, až spiwaŕki a spiwarje su mógali to zmejstrowaś a weto su spiwy derje klincali.
Na farskem dwórje a w brožni jo tuchylu wustupiła „Serbska reja“, ak jo publikum zapaliła a k rejowanju pšosyła.
W tej teoriji kwantoweje grawitacije deje byś jadnotnje rozjasnjone wšykne styri zakładne mócy fyziki .
Wjednistwo Domowiny jo wobzamknuło, až dej byś 2021 "lěto župow".
A gaž jo se wucabnik zaběrał z tymi małymi, su te druge musali śicho źěłaś.
We srjejźi jo stojało to pšašanje, kak móžoš nejlěpjej zdźaržaś a woplěwaś serbsku rěc.
Wulicuj, kak se wy pśed sportowanim wugrějośo!
Kwatantena abo kafejpiśe? Ako som pónjeźele docasa wótłamał krotki dowol w Strasbourgu, jo pandemija korony za mnjo k prědnemu razoju widobnu dimensiju dostała.
Slězy słyšy muziku.
‘ A ja na to měnim: ‚To ga su jano jaja!‘", tak wulicujo a se smjejo.
Glědała jo jury teke na to, lěc su wužyli plastikowe abo "pšawe" girlandy.
Woła zwignjotej głowu a wuźěratej na ten dobry pśidank, ale nježerjotej.
Tekstilna industrija jo se wuwiła w Chośebuzu, Gubinje a Baršću, nic pak w Lubnjowje.
Wólbna synoda jo se w juniju za njogo rozsuźiła ako naslědnika promštowki Ulriki Menzeloweje, ako jo Serbam bliska była.
A Krabat njejo se krala bójał a njejo był teke chromy na gubu a njejo kraloju se lěbgoźił, ale jomu do wócowu gronił:
Prědna smužka pódajo mysl, pśedmjat, barwu, zacuśe abo něco takego.
Wón groni jej: „renta bźez wuměnjenjow“.
Tam woglědach dobry měr a wjasoły kraj, tam dostach bogaty klěb, tam mě rosćešo gluka kaž pśi jadnom žrědle.
Lěpjej: serbskich śišćanych słowow.
Mólaŕstwo jo južo pśecej rada měła, jo se tomu doma pósćiła w lichem casu a w lěśe 1988 jo se pśizamknuła Mólowańskemu a kresleńskemu krejsu wót "Sachsenwerke" w Drježdźanach pla profesora Gerharda Stengela.
Rogow jo intaktna wjas a to serbske słuša do wejsnego žywjenja.
Wuměłcowka jo Utaciani–Lübbenau, z kreslankami a pastelami jo se rozestajiła z wuwiśim dolnołužyskich krajinow.
Mejstaŕ Steffen Marko chwali jeje wiselnosć a mócnu wólu.
Za pśigótowanje Europeady jo towaristwo Serbske koparje dostało teke dobru pódpěru wót Gatojskeje załožby.
Dožywijomy pak teke we drugich jsach zajm we źiśownjach a šulach, se z drastwu a rěcu zaběraś.
Jo, napšawdu.
Wužywaŕ namakajo teke 60 nadawkow k pólěpšenju fonetiki a 280 gramatiskich nadawkow.
"To njejo był rědny cas za njeju, wejsanarje njejsu z nima pśijaznje wobchadali", jo wóna Casnikoju wulicowała.
Bajki bratšowu Grimm wudawaŕ: Domowina - Rěcny centrum WITAJ, zasej wulicowała Monika Jurkowa, pśełožk do dolnoserbšćiny Fabian Kaulfürst, ze spiwami Fabiana Kaulfürsta
To jo jano pitśku pšawje.
Měnjate łopjena su słabje rozdźělone.
Po młogich lětach jo Domowinska župa Dolna Łužyca pśepšosyła swójich cłonkow z Chośebuskich a Gubinsko-Baršćańskich stron zasej na wjelike zapustowe zarědowanje ze Serbskim ludowym ansamblom do Janšojc.
W lěśe 1895 jo była wjelika folkloristiska wustajeńca w Praze, toś co Anna glědaś, lěc dajo tam něco wó Serbach.
Młoźina jo była pód śišćom, dokulaž su byli njewjedra pśipowěźone.
Grońśo źiśam prědnu sadu tšojeńka.
Weto njepłaśe wójce ako pśeliš mudre.
Źiwadła a orchestry, ako su w Nimskem jawišćowem towaristwje organizěrowane, su iniciěrowali pónjeźele, 30. nowembra, gromadny akciski źeń.
»Wrobel jo taki luby kjarlik!«
»Rědnje, až słyńco zasej swěśi.«
A kradu we tom wokognuśu jo tam pśišeł serbski dušepastyŕ Ingolf Kśenka, a jo jeju wutšobnje pśepšosył. „Pójźtej, comy spiwaś a se rozgranjaś“, jo gronił, a wót togo casa stej pśipódla.
Muzej jo teke pśewzeł tekstowe pśedłogi, jo stajił fota k dispoziciji a teke te znate znamki DDRskego posta ze serbskimi drastwami.
CASNIK: Wutšobny źěk.
Na kóńcu togo dlejšego procesa musymy pón gódnośiś a rozsuźiś, co dej se cyniś ze pólěpšenje serbskeje šulskeje wucby, serbskego šulstwa.
Som měnjecy, až cłonkam wuzwólowańskeje komisije wokrejsa Dubja-Błota jo póbrachowało pšawe zacuśe za wažnosć togo źěła za Serbow.
»How glědaj, how stoj ta wósucha.
Wón jo głowny redaktor casopisa.
To stej nam powěźełej Wjerbanojc Hedwig a Horst.
Toś ten zakład jo dolnoserbska rěc sama!
Monte Águila jo město w srjejźnej Chilskej w regionje Biobio.
Tupa kopśiwa jo rod ze swójźby gubkatych kwitarjow .
Z nowym rekordom woglědarjow a wušej tysac sobustatkujucymi jo to było wót licbow nowy rekord.
To pak njejo měło nejmjeńšeje materielneje lěpšyny, pśeto njejsmy nic pitśitśki za to dostali.
Wóni su dostali na kóńcu koncerta ako głowne aktery wjelgin dłujki aplaws (wót lěwa: Ralf Sarodnik, Lara Kobjelic, Judit Kubicec, Gerald Schön a Sebastian-Elikowski-Winkler).
Pśi wrotach do krajnego parlamenta wisy wjelika tofla ze serbskim a nimskim napismom.
Namaka se na kupje Borneo w Pódpołdnjownochinskem mórju a granicujo na wšych bokach z Malayziju.
Comy toś wótśěsć kusk našogo zemskego brěmjenja a wěriś na to, což nam Jezus jo gronił wót teje starosći: "Hoglědajśo te leluje na pólu, kak rostu: wóni njeźěłaju, daniž njepśědu.
Zymny powětš z polarnych stronow starcyjo na śopły powětš, ako dujo wót ekwatora.
Mjazy drugim jo to rozgrono z wuknikami na SRWŠ „Marjana Domaškojc“ w Chośebuzu.
Ale to nejžrědnjejše jo, až móžom sam iniciatiwy na nogi stajiś, nowe projekty sebje wumysliś, a teke něco do serbskeje a łužyskeje kulturneje krajiny daś.
To jo pśecej wałtoru wót zeger 15:00 do 16:00.
Twaŕski mejstaŕ jo nejžpjerwjej był Jeronimus Arkanat, kótaryž jo do swójich twaŕskich planow zapśěgnuł rozpadanki starego grodu.
Wót historije swójeje familije a jeje dłymokich žylojskich kórjenjow, jo pisał a na premjerje wulicował .
Žerdki a gałuzki za to smy wokusk dalej z gusćinkow zwubijali a zwótrězali, aby wokoło našogo »byśa« wšykno pśirodnje wuglědało a nic nas njepśeraźiło.
Teke kwantowa fyzika jo wažne dopóznaśa pśinosowała za rozměśe jěsnego uniwersuma, w kótaremž stej byłej gustota a temperatura wjelgin wusokej a wjele procesow jo na rowninje elementarnych źělkow wótběžało .
K prědnemu wó to, wěźeś, kak w dolnołužyskich šulach něnto wuglědajo ze serbskeju wucbu — źo to derje dalej běžy, źo su śěžkosći.
Serbske towariše su se w februarje we wósebnych pśedwólbach na Kozela ako swójogo kandidata dojadnali, jo gronił Loos.
"Tuchylu my wuźěłujomy koncept, aby my za wšyknych woglědarjow pšawidłownje naš młyn wótcyniś mógali."
Wšuźi źowća na reju du.
Njejo na škódu było, až tych 30 zachopjeńkarjow jo měło swóju "wjeliku štundu" w dwěma kupkoma.
Na te młode dejśo glědaś, kak rědne te su.
Proseta a bycki kjarmiś – to jo derje rozměła.
Cłonki Picańskego fotowego kluba wustajiju swóje portretowe wobraze.
We wšom běšo Hantšo nadobny a cesny muž.
A pótom pósćelo mě lubjej do barlinskeje Charité, pśeto w chóśebuskem klinikumje te za pacienta wjele pśigódnjejše minimalnje intensiwne operacije hyšći njepśewjedu.
Z Chośebuza, z dolnołužyskich stron a teke z Budyšyna su pśichwatali na głownu zgromaźinu Maśice Serbskeje.
Huzbytnjone tatanje hokoło was deje zgóniś, až ja som ten Kněz, kenž twari, což dołoj tergane jo, a płoźi, což hopusćone jo.
Wutšobny źěk z to rozgrono!
Wěcej wót mósćańskego superkokota zgónijośo za tyźeń.
Planowana dolnoserbska digitalna biblioteka dej nowy, pśedewšym lažki pśistup k serbskemu pismojstwoju bitowaś.
Druga tema, kak dožywijośo jatšy w slěpjańskej wósaźe?
Srjejź jsy, prědk Bukwaric kjarcmy, smy k wjacoru prědku 1. maja bom stajali.
Teke šołta Waldemar Kobsda jo sobu camprował.
Teke te druge žaby njekśě Plandraka a Plańtśaka žednej wěcej wusměšowaś.
Z mjenim fararja Kiliana jo teke to dalšne wuwiśe Serbina zwězane.
To jo był muski, kótaryž jo za burow kšety zabijał.
Pśiglědarje su byli kradu zaźiwane, z kakim bejnym efektom su póriki lětosa ze zala kjarcmy "Zur Linde" wumaršěrowali: Spiwajuce a rejujuce su te stupy dołoj "leśeli" a mimo pśestanka se ned pór rundow dalej pó droze wjertali.
źo ga jo to słyšaś? Se wě, we Serbskem programje rbb! pśinjaso serbski radijo aktualnu serbsku pop-muziku na jawišćo w Gladhousu Chóśebuz.
Žeńska jo měniła, až ma lubjej ned pśiducy źeń ku gójcoju hyś se wopšašat.
Teke to, což jo se tegdy w Casniku wó tom pisało, buźo se wužywaś.
Rozsuźenje, lěc a kak jo pśiwzejomy, smej wótstarcyłej na zachopjeńk nowego šulskego lěta a pón smy se dogronili na zmakanje w nowembrje w Gryfinje.
Towaristwo Studnja, ako wobstoj wót zachopjeńka 2017 ako kšywo wuměłskich towaristwow a iniciatiwow, jo domownja za Dolnoserbski źiśecy chor, Kula Bula, Wjasele do rejki, bajkowe cołnowanje, rejowaŕsku kupku Barbuk, „Pśěza“ Žylow a wjele wěcej iniciatiwow a kulturnych formatow.
Wótpadki jo sotśicka juž do tuny donjasła.
To dej Witaj-projekt a iniciatiwy k lěpšemu serbskeje rěcy w źiśownjach stabilizěrowaś, pomogaś je rozšyriś.
Tegdy jo naša šula dwójośěgowa rozšyrjona wuša šula z někotarymi wósebnosćami była.
Pilnje su na pśikład w ABM za to źěłali, aby wobej wjasce rědnjej bywałej a aby ceła wokolina cysćejše a lěpše woblico dostała.
Carny młynik jo měł dwanasćo pomocnikow, ale dejmy groniś, až njejsu to byli jano młyńske, pśeto su pódla swójogo młynikojstwa teke dejali nawuknuś drugu zaběru, a to guslowanje.
Wón ga jo łoni gótował swóju abituru na Dolnoserbskem gymnaziumje a něnt w Drježdźanach studěrujo.
Jo, Plitvocke jazora njesłušaju k tym sedym źiwam na swěśe.
Prědna kupka jo měła 25 wuknikow z tśeśeje a prědneje klase, te z tśeśeje z cuzorěcneje wucby, te z prědneje witaj-źiśi.
To zni tak:
Źožkuli su w Dešnje a wokolnych jsach teke swěśili, su pó nju šli.
Ale teke na druge zarědowanja, což rěcna šula za nas maminorěcne luźe organizěrujo, mě śěgnjo“, groni Fryco Rizo.
„Och, mójej lubej starjejšej,“ žałosćašo wón; „wej mnjo njebuźotej wěcej wiźeś!“
Lětosa su tamne nimske kněža wobzamknuli, teke serbske rozpokazowanje z tym zwězaś.
1869 Take zakopowanje chudego weterana hyšći njebyło. Te młode wójaki ze Žylowa, wětšy źěł lutne Königsgrätzarje, dachu Matthes Cachowoju ze swójim pśewóźenim tu slědnu cesć.
W lěśe 1949 załožona NDR pak nowozałoženje njedowóli.
Nježlic z nima pšec źěchu, pśigna jachlecy bur z Dalica, za tyma złoźejoma pšašajucy.
Wjele šulow jo se zacyniło, a serbske zastupniki su dejali pśecej glědaś, aby serbska wucba se zeźaržała.
Togodla źěła teke sobu w Chośebuskem Domowinskem župnem sekretariaśe. „Źěśi deje pytnuś, až za tym, což groniš, teke stojš“ — jo měnjeca, a to kuždy źeń prakticěrujo.
Take myslicki maju starjejše!
Prědna stacija jich kubłańskeje ekskursije jo był rbb w Podstupimje/Babelsbergu.
Wóna buźo až do oktobra w Rumburku, a za tym jo wóna k wiźenjeju we bliskem Varnsdorfje.
Wóni wuśěgnuchu tu srědnu žerź z tog cołna, połožychu ju nadłujko na ten cołn a wobalichu něto na žerź a cołn płachty a deki, aby spózy kaž pód kšywom we śichem a suchem bydliś mógli.
"My comy tym 20 luźam, ako wu nas pśebywaju, serbske tradicije pśibližyś.
A to pśepokazanje jo se publikumoju wjelgin spódobało.
1911 To dwójenje dla noweje šule jo wugłaźone.
Naš sused ma pśecej take grona.
Jěwa Wórša Lanzyna jo była serbska grafikaŕka a mólaŕka.
A gaž něco luštnego cyniš, ga njetrjebaš powědaś.
W kuždej saźe tam stoj: WÓN jo ten dobry pastyŕ.
Pjerwjej pak nježli nan take wulicowańko powědašo, źašo Jan: „Nan, njocoš nam źinsa zasej něco wulicowaś?“
Głownu winu pak wiźim w tom, až su pšuske organy wót zachopjeńka 20. stolěśa w pśiběrajucej měrje systematisku germanizaciju spěchowali.
W redakciji "Serbskich Nowin" jo pśewzeł wažny amt zastupnego šefredaktora a z tym teke zagronitosć za pśiłogu "Kultura a wuměłstwo".
Prědny talk-show we serbskej telewiziji „Łužyca“: Rozgrono jo moderěrował Christian Matthée.
Nejskerjej jo južo w bronzowem casu a w słowjańskem casu ako woprowański kamjeń słužył.
Rostlina jo kósmata.
Pśed cytarjom nastawaju wobraze wónych źiśecych dnjow – cyste, jasne a realne.
Se wě, až dajo našo grono kaž skóro wšykne druge grona w bibliji nam trošt a pomoc.
K prědnej staciji pak njejsu zewšym daloko měli, su woglědali “studentam” drugego kursa serbskego dalokostudija na Potsdamskej uniwersiśe, kenž su rowno měli ten źeń w gymnaziumje swóju wucbu.
Gaž brjuch cele prozny njejo a tek mócne piśe pomaga, ga se to wjedro lěpjej wutrajo.
Slězyna za jogo statkowanje jo było mjazy drugim, až jo ako faraŕ w Dešnje w 1950ych lětach dožywił, co jo politika cerkwje napórała Serbam napśeśiwo.
Chrom hochoskeje Witaj-źiśownje "Tyca" su wobnowili.
Gaž jo pórik styri guseńce namakał, muse je do swójogo gnězda donjasć.
Wóni spiwaju dłujke, dłujke kjarliže, a weto se śi njewóstuźijo pśisłuchaś.
Pózdźej jo se wopokazało, až figurki su wordowali sfalšowane we jadnej kowalni – to jo se zapisało do historije Mecklenburgskeje ako „sfalšowanje stolěta“.
Naša adresa stoj slězy w Casniku.
Pšugi słyńca padaju do rostlinaŕnje.
Cas, rum a materija su pó tej teoriji akle z prabuchom nastali.
To musym se raz woglědaś, na kuždy part, nejlubjej źinsa hyšći, se myslim.
Nadpadnjo ned, až zmakajoš w gósćeńcu wjele familijow ze źiśimi.
W srjejźi: Młode a stare - wšykne su zapustoju pśiglědowali.
Kužde lěto, gaž jo zapust, smej guslowaŕ abo princ.
Drastwy, powěsći, myty a krajina su wiźeś.
Musyš wuspany byś.
Źinsa se rostliny wšako definěruju: wótere systemy zapśimuju zelene algi do rostlinow, druge systemy, tak how wužywany, zjadnośuju žywe byśa z górjejce pódanymi pśiznamjenjami w Chloroplastida a wobgranicuju rostliny na kontinentalne rostliny.
Wustawadlišćo su rědnje wutwarili a cesto su tam wugótowali wšake swěźenje, na pśikład łoni k 725lětnemu wobstaśu jsy.
"To jo material za pśiduce lěto, gaž źiśi zasej do muzeja jatšowne jaja mólowat du".
Milan Kell ze Žylowa jo dostał predikat „z wuznamjenjenim“.
Wót nalěśa až do nazymy mamy na 10 muskich pśistajonych, w zymjem tšochu mjenjej.
Togodla kśě braś te wěcy sami do rukow a su se wó móžnosći spěchowanja informěrowali.
Robinson se pómysli: to se tež hynak cyniś buźo. 
1861 jo se załožyła katolska parochija w Mužakowje, ako jo pódstojała šlazyńskemu katolskemu dekanatoju w Pśibuzu.
Mjazy drugim su to “spiwanja dolnołužyskich a Slěpjańskich Serbow”.
Mam aktiwne wobźělenje na towaristwowem žywjenju za wažnu wěc.
Za tych turistow pón jo transparentnje, kótary cołnaŕ se dalej kubła, wót kótaregož mógu dobre informacije wótcakaś.
Zazdaśim njejo było to wudaśe wjeliki wuspěch a pjenjeze njejsu dosegali za dalšne knigły.
Juž ma bóśon prědnego w šnapacu.
Město togo slědnego jo pśišła Yvonne Dubianowa (cłonk wokrejsnego pśedsedaŕstwa Zelenych z Prožyma).
Wšo druge móžo se ako politiske znjewužywanje pótrjefjonych rozměś.
Zachopjeńk buźo zeger 15:00.
My to njecynimy hynac ako rybarje pśed stolěśami.
Na gósćinu wótpołdnja jo pśišło wjele gósći, a pśisamem z kuždego domu na Majberku jo něcht pódla był – jo nam groniła šwigerźowka Regina Lotrina z Hochoze. „My smy našej starce pódarili gójecu žałbu a strowy sirup Doppelherz, kótaryž wóna rada pijo.
Stawnje jo groniła nam a wšym luźam, až ze jsy se njewupórajo a z doma, kenž jo ze starkim natwariła.
Za swójo žywjenje som z togo casa wjele wuknuł.
Toś dejali jogo skerjej pomjeniś ako wudawarja dolnoserbskego pśełožka Nowego testamenta.
Měnim, až ten, kenž wumějo rusojsku abo drugu słowjańsku rěc, ma wjelike šance w źěle, za swóju perspektiwu.
Rědny, zajmny program pśi kafeju a tykańcu wócakujo woglědarjow njeźelu, 11. apryl, zeger 14.30–16.30.
Toś to góle źo srjejź krejza do kokaca a chowa głowu pód rukoma, tak až nic wěcej njewiźi.
"Pózdźej pón som telefoněrowała ze Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Na zachopjeńku bu Mjertyn Starik ako wuknjeńc nazgónitemu misionarjeju pśirědowany, aby se pómałku na kraj a wobstojnosći pśiwucował a rěc domorodnych nawuknuł.
Taka pšosba na instance Nimskego zwězkowego sejma pokažo pak, až jo to „sněg ze slědnego lěta“.
Denny ga pśisłuša něnto mustwoju w Kśišowje/Krieschow.
Ně, mej pytamej ducy naše pśenocowanja.
Pódla Boga jo mójo strowje a mója cesć.
Dokulaž starjejšej stej wjelgin jěsno wumrěłej, jo wón wótrosł zwětšego we Wjerbnje pla swójogo kmótša, fararja Šyndlarja.
Wón jo tak luby był, nam hyšći dalšne stare foto pśipósłaś.
Na orgelach jo grał Tim Šmit.
Njeby to był źěkowny nadawk za Domowinsku kupku, take něco w swójej jsy woplěwaś a rozwijaś?
Taki mały pjas se wšuźi pśewijkoco a dowijkoco, wón jo se teke suwnuł mimo brodatego, groznego stražnika do stana, w kótaremž jo kral z wisateju głowu se tešnił a radu pytał, kak by mógał how z teje njedary wulězć, ale njejo kśěło jomu nic pśipadnuś.
Gaž som ako gólc jadnomu źěłoju gramował, pón jo to było plaśe lana.
Take słowa Fryca Rochy »Sy ty Serb, lubujoš twóju rěc?
Źěkujo se pak kacka wrobloju?
"Smej pśiwisnika irskeje muziki.
Dokulaž wě, až feluju w młogich jsach na kokotach rejtarje, młodostnym wupomožo.
Jo se wuźěłało nacerjenje statnego dogrona za kulturnu a kubłańsku awtonomija serbskego ludu, kótarež se něnto pšawizniski pśespytujo a kótarež se skóro ze zjawnosću diskutěrowaś buźo.
Źinsa woplěwaju ten nałog wejsańske młoźiny a w nowšem casu samo měsćańske towaristwa.
Za to by kśěł někotare pśikłady mjenowaś:
Dolnoserbske wusćełanje (mjazy drugim z pśinoskom wó kongresu FUEV)
Lotaŕ Balko jo rozkładował, co to ma z tym Janšojskim bogom na se.
Dnja 10. nowembera su w radiju wuzjawili policajske póstajenje z Potsdama, až deje se »zamóžne muske Žyźi w nic pśewusokem starstwje« popajźiś.
Kak něnto póznaś, chto jo ta pšawa Lodnica?
Pśi tom jo pósoł serbskeje kultury.
"Młogi raz smy tež konfekt abo tasu dostali".
Se pśedstajijo burske źěło z casa Hanza Njepile pśed 200 lětami.
Z łopjenow zgótowany eteriski wólej ma antiseptiske kakosći a se w zgótowanju parfimow wužywa.
Naš kulturny swěźeń w juniju, ten mjazynarodny folklorny festiwal „Łužyca“.
ZGROMADNJE SŁOŹI LĚPJEJ.
Smy zgónili wjele wó našych stawiznach a smy se pótom z lubosću a gjardosću angažěrowali za to serbske.
Te su pśecej hyšći mócnje wót anglofonych slěźarjow a slěźaŕkow pregowane.
Pětš južo rucku źuri do konsuma w ruce źaržy.
Wulět do Pólskeje
Tamne sportowe zjadnośeństwo, Domowinska župa Dolna Łužyca a "Serbske koparje/Wendische Auswahl" Was wutšobnje pśepšosyju.
Kokotoju se to spódoba, wón se wurownajo a ned hyšći raz wuspiwajo swój kikeriki.
Skóro njejo wóna za woknom wěcej wuźaržała a jo wuběgała slědk do góle.
Šym dlej pak wobzwarnujo, śim mjenjej se bój.
Rowno tak jo to teke było pla Anje Bostelmannojc.
Pótom móžo grozyś: "Tebje budu wuflinkaś!" abo "Cakaj, tebje pomogu!" Z ruku cyni paršona tak, ako kśěła deriś.
A dokulž se bójašo, až mógła raz łoź mimo jěś, gdyž wón rowno tam njebył, ga wobzamknu, znamje stajiś, kenž by kuždemu zjawiło, až how jaden jo, kenž nuzu śerpi. 
To jo był bejny kus a wón jo był ceły źeń ducy.
Weto wobglědujo dr.
Knuta mam ze šyje.«
Tak źiśi direktnje pśez swójo jadnanje zgóniju, kak se wabjenje wustatkujo.
Kněz z Jozepom běšo.
Snaź wzeju Witka teke raz sobu na wulět?
Źiśi wót šestego lěta mógu zwucowaś na rejtowanišću, ale casy źo teke do brjoga Sprjewje abo do žylojskeje góle.
Nitra jo město Słowakskeje.
W šuli jo źiwne za njogo.
Serbska śpa, telik jo wěste, jo se we prědnych 20 lět DDR w radnicowej piwnicy zarědowała.
A ako taki ga som ja dlejšy cas źěłał.”
To by było něco, což my snaź našym serbskim luźam za wutšobu cyniś móžomy.
Teke ako kśesćijanka, źowka serbskego fararja, njejo měła na šuli žedne problemy.
Redakcija jo zgrěšyła, awtor U.
Ty ga njejsy do togo hyšći žednogo zmakał.«
We wejsnej šuli njejo serbski wuknuła a teke nic dostała tu lubosć k serbskemu w starjejšynem domje.
Toś te pśikłady za kooperaciju pla solitarnych pcołkow pokazuju nam źinsa hyšći wjelgin rědnje dłujko trajucy pśechod wót solitarneje pcołki k ludy twórjecej mjodowej pcołce.
Z pomocu kamishibai móžośo źiśam legendu wó swětem Mjertynje něnto pśedcytaś abo wulicowaś.
Pódpěrujśo źiśi z tym, až jim pśecej wobraz zwěrjeśa, rostliny abo pśedmjata pokazujośo.
We tych knigłach se nam cesto wulicujo wó źiwnych statkach.
Njedajśo se gnuś wót naźeje ewangeliuma, kótaryž sćo słyšali, ako jo zapowědany wšyknym stwóŕbam, kenž spód njebjom su.
Toś ten material su wuwijali w ABC a zgótowali w kooperaciji Rěcnego centruma Witaj (RCW) z Ludowym nakładnistwom Domowina.
Wóni njamógu do źiśownje.
Tak jo to serbske na drogach k Barlinskemu wobrazoju słušało ako ten »Wurstmaxe«, ten žandarm abo ten »Eckensteher Nante«.
Erna Koppermannowa jo jadna z tych zwěrnych cytarjow Serbskeje Pratyje.
Pśisamem wšykne drogi su nowo wobtwarźili, a teke domy su se z pomocu spěchowańskich pjenjez wobnowili.
Za film, kenž pokažo w 20 minutach toś tu tradiciju wjelgin awtentiski a w cełej wěrnosći, jo Anna Gawlita měła režiju (2018).
Pór serbskich nałogow woplěwaju: Principjelnje hyšći campruju, ale lětosa njejo se nicht wupórał na ten campor.
Gaby kśěł wšo nalicyś, ga a źo Renate Harckowa jo se za serbski lud zasajźiła, měnjenje groniła abo ekspertizu napisała, ga by cełe łopjena byli połne.
Gotowe źěło se smjejo.
NC: Chto ga jo Waše słowa do słowakskeje rěcy pśestajił?
"Historija luboraskego kněstwa njamóžo se mimo glědanja na serbskich wobydlarjow rozměś", jo wón Casnikoju gronił.
Cesto jo se teke wobźělił na wustajeńcach doma, ale teke w drugich krajach - ako we Waršawje, Wienje, Budapesće a Parisu. “W mójom źěle ako grafikaŕ som pak był bejnje wobgranicowany.
Su na pśikład darili sud piwa a swinju za grilowanje.
Wóni to teke njekśě.
Wót 210 wuknikow se wobźělijo tuchylu kuždy tśeśi na bilingualnej fachowej wucbje.
Zmakali su se 12.2. luźe z Hochoze, Wjerbna, Gor, Picnja, Wětošowa a Chośebuza na zgromadne rozgrono w gmejnskem domje w Zušowje.
Wupišćo z teksta "Liška" wšykne adjektiwy alfabetiski!
Ja njedaju wam, ako swět dawa.
[...] finalistka nominěrowana, su spěchowali młodu wuměłcowku a wótbłyšćuju jeje wjelicny talent. „Njezabyte jo za mnjo tež mójo muzikowe wjednistwo 2011 a 2012 na Barlińskem jazorowem festiwalu pśi Wannseeju.
Na to pśiźěło pak jo se lěbda glědało, a ten list njejsu do wustajeńce pśiwzeli.
Stupiś do takich krajow, to buźo pótom móžno a lažko z takim wupokazom.
Liškow jo wótbagrowany ako druge jsy wósady.
Sě wě, až jo šołta Harald Altekrüger mjazy nimi.
Złoźeje su se do sportaŕskego domu dobili, a na jsy jo něcht pór razow gódowny škrjok wobškóźeł.
"Njejo wěcej wěrjepódobnje, až se wótmějo toś ta konferenca lětosa, ale wótmějo se znowa", jo gronił za Nowy Casnik jadnaŕ Gruntvigoweje załožby Kay Sobe.
Adwentski cas jo za nas cakanje na pśichad Jezusa.
Wěmy, až njejo serbska rěc w Rogowje wumjelknuła, ale tencas su hyšći wěcej serbski powědali.
We górjejcnem běgu namakajo se wjele historiskich městow, mjazy drugim grod „Čocha“, dwa wjelikej gaśeńskej jazorje a znaty grod „Klitschkau/Kliczków“.
Wjele cłonkow młoźiny ga gótujo tako pla wobory sobu, mjazy nimi šef młoźiny sam.
Woni wěźe, až buźo to za nich śěžko, byś priwatny bur.
Dokulaž smy wšykne, lěc w pówołanju abo w lichem casu z wjele nadawkami – nic naslědku za to serbske – žognowane, móžomy tak to jadno ako to druge zmejstrowaś.
Źowćo pó kólasu jomu napśeśiwo pśijěźo.
Wobsejźarje wopytaju swóju pjerinu pśed smjerśu wuchowaś a ju pśechowaju a kokota slědk kšadnu.
Serbske knigły a literatura wó Serbach a wó Łužycy
Wutšobny źěk za to rozgrono a Wam wšo dobre za pśichod.
Lěta pótom su fararje hyšći musali pśizjawiś, z kim kśě se wóženiś.
Potom změšajomy mandle a rozynki z konfitiru a rumom.
Grimmowe bajki znajośo, nic ga?
Wóna jo skerjej z njewólu na to plonowe grono pósłuchała.
W Serbskem domje su sejźeli we wšakich śpach, daloko pšec jaden wót drugego, a su byli pśez moderny elektriski rěd mjazsobu zwězane – tak, ako se to něnto wšuźi gótujo pśi takich zmakanjach a pósejźenjach.
Pópšawem jo mógała kužda wjas k tomu pósłaś na jawišćo jano 10 zastupnikow.
Njesmějomy ga pó starem dalej źěłaś.
Wón se Martin Kuhla pisašo a bu 63 lět stary.
Cerkwja a wšykne wokna ku jsy su rozswětlone, zwóny a serbski kjarliž ze stow wust zaklincyju.
Do teje jsy se dostanjomy, gaž jěźomy ze Złego Komorowa (Senftenberg) na głownej droze 96 k pódpołdnju.
Nježli až 78-lětny lětosa dalej dajo staflowy kij, glěda moderator Christian Matthée zgromadnje z Frycom Wojtom slědk na běrtyl stolěśa źěła.
Pśecej smy jano “město” gronili a žednje Chośebuz, dokulaž jo za nas jano to jadno město dało.
My na kuždy pad smy to kśěli.
Rowne: Historiska brožnja buźo se pśesajźiś
Tu grajo druga nejwažnjejša wósoba rolu: waš partnaŕ.
Na wósebny komorny koncert z wjacornymi, nocnymi a zajtšnymi zukami pśepšosyju muzikarje kwarteta Chordophone Bettina Witke, Matthias Reichel, Arthur Malinowski a Helfreid Knopsmeier.
Co howacej cyniśo?
Jatšownicu, 21. apryla, buźo 7:00 nabóžnina w cerkwicce na kjarchobje.
Wobydlarje su tuchylu sami swóje namše we maminej serbskej rěcy źaržali.
Wognjowa wobora gótujo wjelgin dobre źěło a we nowem chromje namakaju woborniki wjele lěpše wobstojnosći kaž dotychměst – jo Kaiser we swójom gronje pódšmarnuł.
To se stanjo w powědanej serbskej rěcy.
Kužde lěto pśewjeźo Domowinska kupka Chośebuz zgromadny wulět do daliny.
To njejsu byli jano źiśi, ale teke dorosćone.
Na platformje jo sejźeł njewobronjony wójak, ale ten njejo mógał tomu zadoraś.
Pśiglědaŕ jo mógał we tom kušu wšake za swójo žywjenje pśiwuknuś, na pśikład "Žrěśe njejo rozwězanje".
Wóni su stojali pśed źurjami.
Za powěsću landrotstwa jo wóna sebje konkretne cile wustajiła: "Ja budu z wutšobu a fachowym znaśim tu nowu słušnosć dopołniś."
Ned blisko wjelikego twaŕnišća, pśi droze do bliskego Dźěwina, jo se južo jadna familija z Miłoraza stajiła swój nowy dom.
W pólskem měsće Žary su pśewjadli na kóńcu prědnego februarskego tyźenja sympozium wó historiji a kulturje Serbow.
Wón jo wuwucony zegeraŕ, a grajo južo wót młodych lět na gitarje.
Lube źiśi, žycym Wam strowe nowe lěto!
To se wě, až smy se w serbšćinje dokradnje z njeju zaběrali. 
Chto ale tykańc dostanjo?
Su gronili, až jo to był jaden z nejrědnjejšych koncertow w slědnych lětach.
Wšym luźam jo wón lubušk.
Anna Kozelowa-Kósacojc jo južo źěłała w załožbowej raźe ako zastupujucy cłonk, wóna jo wuzwignuła, až móžo derje z dolnoserbskima a górnoserbskima wócyma glědaś a z tym wšoserbsku perspektiwu źaržaś.
Dla swójogo geografiskego połoženja jo Samoa wót hurrikanow a tsunamijow wogrozona.
Fortu su stajili na “Burskem kóńcu” a naźejali su se, až pśiźo tenraz wěcej luźi.
Źinsa powědaju hyšći niźi 4.000.000 luźi w Nimskej derje dolnonimski – w krajach Nordrhein-Westfalska, Dolnosakska, Saksko-Anhaltska, Bramborska, Mecklenburg-Pomorska, pśi comž dajo wjelike rozdźěle mjazy jsami a městami a mjazy starymi a młodymi.
Južo 1768 jo zachopił pśedewześaŕ David Uh w Małem Wjelkowje z kubłanim a pśeźěłanim tubaka we wětšych rozměrach.
Wjele dowola pak luź trjeba, aby swój »aku« zasej nalodował?
„Delegacija“ z Neutrebbina jo pśijěła z plakatami do Chóśebuza a jo pśed domom na Starych wikach, źož jo było to pósejźenje, pśeśiwo planam Vattenfalla protestěrowała.
Gerhard Krawc z Janšojc
Wóna jo groniła: "Telewizora njamamy doma.
wósobinske žycenja: strowosć, hyšći wjele glucnych lět z mójim cłowjekom a našymi źiśimi a źiśiźiśimi, mudrosć pśi rozsuźenjach
W Tšawnicy njejsu daniž cerkwju daniž šulu měli.
Ten młode a te stare gromaźe – to jo derje šło
Z tych namakankow som kśěła něco wubasliś.
"To jo wuwześe lětosa.
Na 5. a 6. juniju jo był we tom głownem měsće Górneje Łužyce Serbski ewangelski cerkwiny źeń.
Rostlina jo domacna w Koreji, dłujkozajtšnej Chinskej a pódzajtšnej Sibiriskej.
Pětš móžo se jano źiwaś, kak mała taka ruka jo.
Dünnbierowe z Gór/Guhrow maju budu ze zeleninami a rostlinami.
Muzikarja njejstej byłej scełego tužnej, až stej grałej w bóžem domje.
pśimjeł wjele konkretnego k aktuelnym problemam, a teke we symboliskej sferje: serbski wuzwólowański plakat, postowe kórtki z konkretnymi pominanjami.
Pumpak se wjele njegibjo, sejźi ceły źeń na łopjenje wutki a caka na muchy a pšyce, kótarež łapjo ze swójim lipatym jězykom.
Na kupje Langeoog njedejš z awtom jěś.
Jo slědowało na pśikład radne wuśe a ropotanje, ako jo w tšojeńku wó mócnje garujucem štormje to grono było.
Wósebnje Inga Nowakowa a Manfred Hermaš wót domowinskeje župy stej ju wjelgin pódpěrałej.
To šćoka bur Žur.
Město chemiskego srědka pśi zatykanju wulewaka wužywa wóna jano srěbatu plumpu.
Zgromadnje z jadnym wót jogo pótwarjarjow jo zachopił pśed tśimi lětami prědny dom na swójich gruntach twariś, aby pšawje wóznamjenjone štomy pózdźej na susednych gruntach stajiś mógał.
Górnoserbšćina jo pódwjacornosłowjańska rěc Serbow w Górnej Łužycy.
A to w Lodce, w Slěpem pśez serbski kulturny turizm a w Budyšynje w SKI.
Forthowa: Ja som nawězała zwiski z kněni Zenkeroweju, ako ma na starosći domowniski muzeum w Dešnje.
Nejmłodšy we tom rěźe jo błośański kalendaŕ z rědnym serbskim mjenim „Stog/Der Schober“.
A teke to, až jo Rolf Radochla wuknuł na zamkarja we wuglowej jamje a pózdźej studěrował filozofiju.
Joli až šyšku stakim dokradnje wobglědujośo, móžośo stawnje wjedro pśedpowěźeś.
Wšykne su we tom sćicha sejźeli, tak až dychanje Willija jo było słyšaś.
Pó pśednosku jo nastała interesantna diskusija.
Fabian Kaulfürst jo teke pśestajił bajki do dolnoserbskeje rěcy.
Wón jo měnjecy, až buźomy z tym naše tak a tak snadne mócy dalej zbrojś.
How maju druge starosći, nejskerjej wětše a napšawdne.
Njejo pak ten jadnučki na Chośebuskem marku, kenž to wumějo.
sobotu, 17. oktobra /winskego
Mjazy wobźělnikami zazdaśim stej se kněžyłej wobjadnosć a harmonija, šćuwanje pak w někotarych nimskich łopjenach a kritiske słowa na serbskem boce, w „Serbskem Casniku” reportaže, wobraze a gjarstka basnjow na Maśicny swěźeń z pjera Kosyka a Rochy.
A ze sněgoweje kopice pśed kjarcmu jo se wudrapał – Hajno!
Druge su balo kopali.
Dla togo jo pomoc dostała wót njogo (Mat. 15, 21-28).
Jo dotěrowane z 1. 000 euro, ako pósćiwa Załožba za serbski lud.
Śeletka kśě piś, se wogrěś – kradu narske su teke.
Serbski dušepastyŕ Ingolf Kśenka jo prjatkował wó objektiwnej a subjektiwnej lichośe a njelichośe našogo casa a póbitowanje gnady Jezusa.
Źo ga sy se ty wjergał!
Kócor Walter słuša rowno tak na serbski burski dwór w Kamjenej kaž tam wustajone źěle serbskich drastwow.
Ja sam to dojśpił njejsom.
srjodu, 9.2.: Magacin k połdnju
Su citěrowali ministaŕskego prezidenta Woidkego, kótaryž jo měnił, až jo to było śěžke wójowanje a až dej něnto malsnje doprědka hyś.
Ako jo se 8. nowembra 1995 Towaristwo spěchowarjow a pśijaśelow błośańskeje jsy Lipje załožyło, jo wóna se do pśedsedaŕstwa wóliła, źož pśecej hyšći jo.
Pancerowane awta, kanuny a infanterija, wšo jo tu wejsnu kśiwulu pasěrowało.
Kokota, pósćony wót Gubelic z Bórkow, su malsnje tak nisko powjesyli, až jo było lažko jomu głowu a kśidle wótryś.
»Smej stawnje na njej baslowałej.«
Wšykne wukniki a wuknice pak njamaju zasej šulu.
W ramiku swěźeńskego zarědowanja jo pśepódał wokrejs Damna-Błota 17. apryla spěchowańske pśigrona za kulturne projekty lěta 2019.
Fritz Lattke jo był serbski mólaŕ a grafikaŕ.
„Serbska drastwa jo žywa“ w Nowej Niwje hyšći tyźeń wiźeś
A wóna wopśimjejo wjele wěcej ako jano łojśe!
To wjelgin pśipomaga k dobremu rozměśu tekstow, kenž źiśi spiwaju, a wó to ga źo.
Pó pśednosku jo se zwignuła mócna diskusija.
Ale ta młoda generacija – wósebnje te źiśi – jo tam grała wažnu rolu.
Tergaty wětš, teke štorm jo mócne mólenje atmosfera, zwětšego pśewóźone wót tšurnjenja abo sněga.
Tśeśi adwent, 15. decembra, jo generalna promštowka Theresa Rineckerowa jogo zawjadła do togo amta, na namšy w Nimskej cerkwi.
A muskecy chor Donskich Kozakow z Rusojskeje, ako pśijěźo we tom casu na wejsny swěźeń do Šejnejdy, buźo na swěźenju wustupiś.
Tak, lube žeńske, spomnjejśo na to, co pomga nam wšo bogatstwo?
Šym bližej pla gnězda sy, šym wěcej wón žałosći, a tak móžoš te jaja lažko namakaś.
To jo śěžke žywjenje było! Wušej togo jo Kito tužny był.
Stakim by musała gmejna Dešno pśidatnje 45.000 € za wjednicu Domowniskego muzeja zapłaśiś.
Nuk jo wjednik SERO w Budyšynje.
Nejstaršy mjazy dopisowarjami, Herman Kśiwan, jo ako prědny něco groniś kśěł.
Jo to wjelgin stare, na drugem boce pak teke moderne město.
Wažne pśi tom jo, až teke to cysło nadawka k tomu pódajośo.
Ten, kenž we was jo, jo wětšy nježli ten, kenž na swěśe jo.
Trjebaju pśisamem tyźeń za pśigótowanja a wót-twaŕ na swěźeńskej łuce.
Gaž něchten njoco swójo wopšawdne woblico, swójo spšawne měnjenje pokazaś abo co swój zaměr schowaś, staja sebje masku.
W lěśe 1798 jo se dotwariła.
Pozdźej jo słušało Nowe Město nejpjerwjej do něgajšnego Chośebuskego wobwoda a za tym do Kamjeńskego wokrejsa.
Na tom pólu cu ja pódla źěła w radiju teke statkowaś.
Ramot: Zaprědka cu wuzwignuś, až njejo móžno, wšykno, což jo se stało we našej jsy, wobšyrnje wopisowaś.
Pisał drje jo wjele w tych wušej 20 lětach, ako jo pśi Casniku źěłał.
Jogo cerkwine kniglicki su dejali "luźi k Bóžemu słowu skoboźiś, we wěrje mócowaś a jich troštowaś".
"Ach", jo kralowka zdychnuła, "kak rada by ja měła źowcycku – taku běłu ako sněg, carnu ako drjewo carnego duba a cerwjenu ako mója kšej."
Ale snaź budu pśemyslowaś w sakskich stronach, nejlěpjej w krajnem sejmje, lěc něntejšne wobchadanje ze Serbami jo tej wěcy pśiměrjone.
Kjarchob jo wjeliki, dokulaž jo Hochoza wjelika wjas.
Wóna zwětšego sejźi na tšawach.
Łoni jo město pśiwzeło 217 luźi a lětosa se pśigótujo na pśiwześe něźi 340 cuzych.
To woła Karina.
Kóńc lěta 2000, jo něźi srjejź abo juž kóńc nowembra, wence bywa śma a ja sejźim ako za wětšy źěl pśed kompjuterom, ako naraz telefon zwóni.
We sni jo se jomu zjawił běły jeleń.
Nalipniśo tu drugu korkowu šlapku na młynik.
Rosćo na brjogach a w groblach.
Serbske legendy z fotokameru „wulicowaś“ – to jo sebje pśed pór lětami prědk wezeł fotograf Peter Becker z Raduša.
Teke z Łužyce, z Błotow a ze serbskego žywjenja móžo se luź taki kalendaŕ kupiś a jen doma na někakej sćěnje w kuchni abo dobrej śpě powjesnuś.
Wóna źe njamóžo nimski a nic serbski.
Zakóńcenje źěła z póraźowaŕskeju kupku 2011 jo měło swóju zawinu w tom, až jo Manfred pó swójom sedymźasetem narodnem dnju w tom lěśe kśěł swój »wuměńk« ze žeńskeju pśepóraś a nic stawnje do Chóśebuza jězdźiś.
Som 1958 zachopił ako pśełožowaŕ statkowaś, ako som pó studiumje ako docent za serbsku rěc na rěcnej šuli w Dešanku źěłał.
Něnto jo ta gribowa kralowka zasej mója luba starka.
Pódla pósrědnjenja nowšych slěźeńskich dopóznaśow dej to zrownju pórucenje byś k zachopkoju kritiskeje debaty wó zakładach nacasneje serbskeje stawizniskeje a wopomnjeńskeje kultury.
Wót genocida 1915 su Armenijarje w tšachośe pśed Turkami žywe.
Wobchad ze serbšćinu jo dalej njerowny napśeśiwo tomu z drugimi pśedmjatami w šuli.
Weto jo se wšo tak raźiło, až su Serby ze swójeju wustajeńcu wšuźi chwalbu žněli, nejwěcej pak pla cuzych«.
Nas wšych jo to wjelgin wuźěsyło.
Wót septembera 2012 maju w Pódpołdnjowej Awstralskej serbsku tematisku rutu "Wendish Heritage Pioneer Trail", kótaraž dopomina na serbske sedlarje z Łužyce.
W prědnem wokognuśu jo zgromaźony lud se źiwał, až ten cuzy kněz w sakskem woblaku tak derje jich rěc wumějo.
Nowakojc z Domu za serbsku ludowu kulturu ma ceły projekt na starosći.
Mała Fatra jo pśecej rědna, ale tak pisana ako jo w nazymskem casu, howacej njejo.
Komuny su dejali to wót togo casa sami gótowaś.
Za te su trjebali kwartěry.
Sebastian Wenzel a Tobias Unger (znaty ako DJ Tobi) z Hochoze stej pśedawałej t-shirty a druge artikele ze serbskimi motiwami.
Pó wěstem casu pak su jomu tam wumjatowali, až ma pśewjeliku gubu, a su jogo domoj pósłali.
Za to se teke lětosa stara kněni Juta Pudenzowa z Lubnjowa.
Wulicuj mě pšosym toś to tšojeńko!
Redaktor Horst Adam jo se wjaselił tym wjelim artikelam a nastawkam, ako maju ze Žylowom cyniś.
Něnto jo Dolne wódowe zastojnstwo wokrejsa Sprjewja Nysa informěrowało, až ze Sprjewje njewótběgujo dosć wódy.
Dla korona-pandemije jo była dlejša pawza, ale wót julija z tym zas dalej źo.
„Groźišćo wót wšych (wónych tśich stacijow, źož jo Kosyk ako zeleznicaŕ źěłał) Serbam nejbližej lažy.
Dwě źowći stej popadnułej cesny dubowy wěnk a gnałej skoki k tomu młoźeńcoju jogo a jogo kónja wucesćit.
Pon grějo nazymske słyńco pśisamem až do samego kóńca mjaseca.
Glědaj na mało- a wjelikopisanje a na interpunkciju!
Dokulaž pśinosk dej se wěnowaś tej "žylojskej žyłce" mójeje familije, źo how wó starku mójogo nana, ako jo z rodom ze Žylowa.
Jeje gałuzy cesto njasu śernje.
Wona jo zgromaźonym prjatkowała a grali su tšubarje chora „Intrada”.
Togodla jo Reichelt pówołanje z abituru nawuknuł a jo źěłał ako zgótowaŕ źěłowego rědu (Werkzeugmacher).
Ale na kraju žywe družyny žeru pśewažnje rostliny ako zeleninu a sad, k tomu pak teke kuski měsa.
Pśedewšym jo to wó to šło, pśi wupadnjeńskich wójowanjach pśed olympiskimi graśami w cełonimskem mustwje wěcej DDR-kanutow etablěrowaś.
Kak wóna basni? – jo se dopšašowała.
Domowina ma wjeliku zagronitosć za ceły „Witaj“-projekt.
Fotografy jeju wobskokuju, a wónej póžywatej to wokognuśe cesći.
Wurěšenje jo było mójo źěło, nan jo kólasowe lagwo rozebrał, wurěšył, namazał a zasej zestajał.
Drogi pśed swójimi gruntami kuždu sobotu grabju a w zymjem sněg rumuju.
A surowy direktor buźo jomu zasej šćokaś.
Hus 8,4–7 * Jer 13,1–11
Młogi raz maju źiśi take zwěrjeta ako domacne zwěrjeta.
Ligurske mórjo jo na pódpołdnju zwězane z Tyrrenskim mórjom a na pódwjacorje ze šyrokim Srjejźnym mórjom.
Abo se nastajijom na gronko lěta – a zawupytajom, kak blisko su snaź teke pśi mnjo zamóženja wěry abo njewěry.
Smoler njejo ten nałog zazdaśim žednje sam dožywił.
Som ga mógała pśisłuchaś, kak maminorěcne tu biblisku rěc wobźěłuju.
Něnto wuknjo dalej serbšćinu na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Srjejź ma ja su někotare wuknjeńce za wótwardowanje chórych a starych z Travnika w Bosniskej pśebywali w Chóśebuzu.
Gdyž jo była 17. junija w Serbskem domje w Chośebuzu dolnoserbska swajźba, njejsu to jano w domje samem swěśili.
Jeje starka Hanna Chěžcyna, ako jo była wulicowaŕka bajkow, jo wažny wliw na nju měła.
To nutśikowne diferencěrowanje we wucbje dejało byś lěpše, a wóna se mysli skerjej na nowu šulsku formu.
Roger Federer jo šwicaŕski tenisowy grajaŕ.
Jo pón z wokrejsnymi kabinetami za kulturne źěło kontakty nawězała a wusko z ludowuměłskimi kupkami a ansamblami gromadu źěłała. „A něnto jo how mój nadawk, kenž som dostała wót Serbskego folklornego centruma w Budyšynje, pśeslěźiś a dokumentěrowaś serbsku ludowu kulturu Dolneje Łužyce.“
My cołnarje musymy kšuśe za tym glědaś, až se nic złego njestanjo.
Jo na casu, dalšnu lajsku źiwadłowu kupku w Dolnej Łužycy pśedstajiś, kótaraž pśisamem rowno tak dłujko w dolnoserbskej rěcy źiwadło grajo.
Tak buźo móžno, až teke tam, źož wšykne wobźělniki a wobźělnice jadnogo serbskego wobradowanja serbsku rěc njewuměju, serbska rěc se powědaś móžo.
Za mnjo jo to zasej raz rědne dožywjenje było – zgromadne a wěcejgłosne serbske spiwanje w dobrej kwaliśe.
Nuchanje jo wósebnje wusoko wuwite.
Wóno jo stojało pśi něntejšnej Głownej droze, napśeśiwo něntejšnej źiśecej zagrodce "Fryco Rocha".
"Móžoš mě ned móje brune flaki znowego pómólowaś."
Teke nosaŕkow lapow jo lětosa w Radušu radna kopica było: 22. Jadna z nich jo była Radušanaŕka Lea Müllerojc, kótaraž wót cełego zachopjeńka na tudskich wóžywjonych zapustach pódla jo a kótarejež familija na wšaki part w wejsnem žywjenju wjelgin aktiwna jo.
Za to stoj ten kalendaŕ.
Serbska ludowa banka jo była wažna a casy rozsudna financielna pódpěraŕka za statkowanje cełkowneje Maćice.
Cesćej raz pśejźomy do nimcowanja, źož njemusy to byś – teke w serbskich institucijach, w šulach a hynźi.
Źeń Mjertyna se bližy
Něnto jo rozpadana a docełego zarosćona.
Zgromadne žywjenje z wjelkami jo móžne – ale kak? W rěźe "Heimat Domownja Domizna" su glědali tenraz na filmowem festiwalu na šyršu tematiku.
Meinhard Seifert jo ze swójeju žeńskeju Sharla Mosaserowa a ze zbrašneju źowku Tina juž tśeśi raz gósć w jadnom prozninskem domje Jany Czubowiczoweje.
K wjacoru chórosć zasej pśiběrašo, wón kśěšo pó drjewo, ale słabosć běšo tak wjelika, až jomu móžno njeběšo. 
We slědnem źělu wikow jo głowna organizatorka wikow wucabnica Angela Šurmanowa wjadła podiumowe rozgrono.
Ako pjas.
Ze swójim kśudom šwiga, praska, až pjerinje we wušach wrjaska, Ta tšachnjo se a wuběga, gaž Hano paso kózlika.
Ako to nejwažnjejše za Serbow wiźi wón to źěło w parlamenśe.
To su pak nejpjerwjej raz naraźenja.
Jo tegdy był prodekan filozofiskeje fakulty, ale su jomu zakazali, se dalej zaběraś ze sorabistiku.
»Trjebam gronko, z kótarymž derje pśez swět pśiźom!«
Wóna dej byś we srjejźi papjerowego młynika.
Cesto su póroźili lěto wob lěto źiśetko.
Snaź natwarijośo se ned ceły orchester, aby z drugimi źiśimi zgromadnje muzicěrowali?
W toś tom lěśe deje awto jězdźarje a kólasarje, ako kśě jěś wót boka Prjawoza a Smogorjowa do Bórkow, na se braś wětšu wokołodrogu.
Gósći stej byłej faraŕka Katharina Köhlerowa a Stefanie Krawcojc.
Kak ga se to ma?
Wón se ako wužytne zwěrje k producěrowanju měsa a kóžucha ale teke ako domacne zwěrje źaržy.
Cerwjeny armist jo nejskerjej rozměł słowa njebjo, zemja, klěb, wina a druge.
Na pśikład: Kaki wuznam jo měło za Was prědne Bóže blido pó górjejbranju?
Rozglědniwje Karina měni: »To jo mě za tebje luto, Pětš.
Jo ga bejnje wjeliki a jogo kóń teke, a toś wěsće ma swóje dobre šanse, gaž pójěźo 21. septembra na superkokot do Mósta.
Na zachopjeńku jo prjatkował serbski promšt (Superintendent) Jan Malink.
Krawca z NC 2/2015 „Zajtša jo sajźiło kafej z mlokom a marmeladu“.
Faraŕka Jadwiga Malinkowa prjatkujo, źiśeca namša buźo.
W loźe „Apfelhof“ pśeźěłaju a pśedawaju sad
Drugej pšašani ze Slěpjańskeje góle – chto znajo wótegroni?
Pawoł pišo: Mam dobru naźeju, až ten, kenž we was jo zachopił dobry statk, jen teke dokóńcyjo až do dnja Jezom Kristusa.
Jogo kóńcna wersija hyšći njejo gótowa, wóni su hyšći zabrane ze stawom „zarownanje škódow“ a „wuwiśe gmejny“.
A jaden, ten swětły, som sobu wzeła na wuběganje, tencas 1945.
Ned su do nich glědali.
W Hochozy jo wón měł śěžki cas: hundert źiśi a wěcej, wón samlutki ako młody wucabnik – a źiśi su jano serbski powědali!
Tak jo se myslił, až su to štrumpy wót "Serbskich koparjow".
Pó tradicionalnem swajźbnem lěśe wóni zamrěju.
Grajo se ako górjejce wopisane – grajaŕ pak smějo se jano jaja w swójej barwje wześ.
To wšo ma cyniś z wuměłskeju akciju, ak se pśewjeźo w muzeju a pśi góźbje Nimskego swěźenja drastwy ten kóńc tyźenja.
Dłujke case mimo dešća su ceste zjawjenje, wjele cesćejše ako w slědnych lětźasetkach.
de abo zwóńśo na 03 55/485 76 431 abo na 0176/47 608 544 Na woglěźe w Dešnje, pśi drjewjanym ryśarju.
My trjebamy někogo, kenž naše zajmny zastupujo - a to jo take towaristwo, jo gronił J.
Pśez to jo była kwalita teja cesto špatna.
W běgu casa su byli dalšne modernizěrowanja a twaŕske źěła, rucnikarje ze jsy a starjejše su wjelgin pomagali.
To pódrapnjenje na głowje zasej zažyjo.
Wósebnje jo se zajmował za demokratiske pšawa źiśi a starjejšych we Witaj-kupce.
Njeźelu, 21. februar: w Dešnje/Dissen (130. zapust), w Běłej Górje / Byhleguhre (120. zapust), w Bobowje/Babow, w Šlichowje/Šlichow, w Limbarku/Limberg (muskecy zapust)
Źo jo se Twoja kariera zachopiła?
Jo, a pěś raz teliko deje zapłaśiś naše pśijaśele w ČSFR za to, pśi comž teke wóni wěcej njezasłužyju kaž my, gaž to raz pó starem kursu 1:3 woblicyjomy.
Pśi jadnom familijowem swěźenju su ju wobźiwowali a wjele jo se pšašało.
Wón groni, až wjelika wětšyna co pšec, to deje luźe móc.
Jo to to městno, źož jo familija a źož jo wutšoba.
Pomałem jo wón zasej k sebje pśišeł.
Personelne zastojnstwa gronje, až to jo wuslědk pandemije a powšykneje njewěstosći.
Jolic sćo sebje swój motiw stwórili, lipśo kamjenje z pistolu na papu.
Stawnje jo gramował tym běłym suchym pěskam, na kótarychž njejo kśěło howac nic rosć ako jano ta bědna mušćotka a twarda šćotka a šera lišawa.
Chtož jo w Lubnjowje pětk wjacor, 21. februara, pilne pśijaśele domownje z rychłymi palcami wiźeś kśěł, ten jo musał jano krotko w kulturnem centrumje "Gleis 3" mimo glědaś.
Take něco se źinsa zawěsće južo njestawa, se naźejam.
Z nowym koncertowym formatom „SERBPOP“ spórajo serbske radijo aktualnu dolnoserbsku pop-muziku na jawišćo.
Něnto jo se Serbskej centralnej bibliotece (SCB) pśi Serbskem instituśe Budyšyn zglucyło, z priwatneje ruki kupiś wudaśe z lěta 1597.
Wugótowane z drjewjanymi pantochlami a drjewjanyma karoma su na pśemóc gnali.
Dodała jo, až wobgóspodarjowarje njemuse dopokazaś, až załožk jo zewšym trjebny.
K dobremu zgromadnemu źěłoju su se zwězali te Grodkojske kupki, ako Łojojce, Dubrawa, Zabrod a Grodk.
Smy teke kśěli to měś, slědkoju ga su byli prozniny!
To se wě, až su móšynu pokazowali, aby dostali togo gjardego kónja.
Dom stej dostałej pśepisany wót starjejšeju.
Jen su wše ned wobstupili, na tu głodnosć a łacnosć njejsu se pśi tej zymje myslili.
Njamóžo byś.
Pśi wucenju kśě wjelgin glědaś na to, až wuknu wobźělniki we głownem tu Slěpjańsku serbsku narěc, kótaraž jo dolnoserbskej rěcy wjelgin bliska.
Balko, jo ten z Francojskeje z dogromady 47 figurami ten nejwětšy.
Renate Pawlowa na ławce we jsy.
A rowno som kśěł zachopiś stśigaś, toś wóna mě zasej te nožyce z ruki wezmjo, měnjeca, až jo škóda taki wjeliki kus na bok chyśiś.
Baslimy něco z pjerami! Chto co głownik byś? slědny tyźeń som se rozchójźowała.
Ako spěchowański cłonk jo se katolske kubłanišćo „Dom biskopa Bena“ w Smochćicach do Domowiny pśiwzeło.
Wjacor jo była w Landgasthofje reja z live band Elektra 68 wót zeger wósymich wjacor.
Wót togo pósoła Pawoła jo wšake znate.
Źěkuju se tebje, Kněžo, z cełeju hutšobu a hulicujom wšykne twóje źiwy.
Wjasele se na zajmne zmakanje a produktiwne rozgrono.
Zajmny jo był woglěd w šokoladowej manufakturje w kněskem kónjeńcu Boitzenburgskego groda.
Ja hyšći žednje we swójom cełem žywjenju njejsom žednogo kokota trjebał, nic jadnu jadnučku sekundu nic.
sceny su w Darbni k wiźenju.
Wódnjo w Šejnejźe něnt w lěśojskem casu lěbda raz někogo na droze wiźiš.
Źěłaŕni se wótmějotej w klubowni internata DSG, na Žylojskej droze 37, 03044 Chóśebuz.
Na kóńcu februara lěta 1993 su briketownju Hornikecy zacynili, a stakim njejsu how wěcej žednogo wugla wudobyli.
Glědaj na pšawy slěd!
Casnik ga dej zasej tłusćejšy byś.
Pó pśewrośe jo se kupka Domowiny kaž druge towaristwa rozwězała.
Wšak jo lažko wěrno, až Serby su wšakorake dejali wót Němcow śerpjeś, ale su ga wóni se togo woborali?
Kak kabaretist Martin Bucholz tu cełu problematiku wiźi, smy słyšali jaden wjacor w kabareśe „Die Wühlmäuse“.
Jo wuzwignuła, až pšašanja serbskego kubłanja su za Serbsku radu pśi tom te nejwažnjejše.
Tśi abo pěś kmótšow jo kužde Boehmojc góle měło.
Takich historiskich fotografijow jo Wilfried Halbaš nazběrał cełu tłustu mapu, žedne hunderty: z rolnikaŕstwa, burskego źěła, wót stareje šule, wót nałogow, swajźbow.
W Kita „Pfiffikus“ serbski se powěda w pśiběrajucej měrje.
Wjele chwalby musy se groniś tym organizatoram 6. rozgłosowego koncerta serbskeje muziki 23. septembra z wuknikami a absolwentami Chośebuskego konserwatoriuma.
Něźi tu samsku płoninu jo drugim rybarjam pśepachtował.
Nazyma wobraźijo nam nejpjerwjej raz dłujko wócakowany dešć, ale wón njenarownajo w běgu lěta nastaty deficit spadkow.
Ako prědny jo faraŕ Šwjela južo w juniju 1945 w lisće na amerikańsku wojnsku móc na eksistencu małego słowjańskego luda Serbow we Łužycy pokazał.
Gano smy Wam drogowanje k powěsćowym figuram wopisowali.
Energijowa politika dej se demokratizěrowaś
Pśistupili sćo teke znatemu Chośebuskemu serbskemu choroju „Łužyca” …
Wonej zaklapjotej woknow.
W slědnych pěś lětach som wušej togo zwěsćiła pśiběranje licby publikacijow wó materielnej kulturje regiona Żywiec, gaž źo wó Serbow, teke wjele takich pozicijow na marku dajo.
Za to su myslone wšake informacije a teke filmy.
Cil: zeźaržaś rěcne rumy
Rezigněrował jo ako serbski prjatkowaŕ južo 1932. Cesto jo chóry był na wutšobje a jo 1941 šeł na wuměńk.
Tak som w numerje 43 ze zaźiwanim cytał, až jo to serbske słowo “kabeja” na nimski “Eichelkäfer”.
Nowa Serbska rada jo wuzwólona! Do njeje su pśišli: 1. .
Naš wulět jo šeł ku kóńcu.
Wot 1908 do 1937 jo był ceptaŕ w rodnem Radworju. 1912 jo słušał k iniciatoram a załožarjam Domowiny.
Njecyńśo kśiwdy hudowam, syrotam, cuzabnikam a chudym.
Ty sy rowno taki luftikus ako te druge gerce, kenž w cełem žywjenju k nicomu dojšli njejsu.
Taki jo how w Janšojcach 7lětny Paul Süß z Chośebuza, kenž źowćam pomaga, žaby zasej załapiś, gaž z kary dołoj skokaju.
Pótom buźo prapremjera stwóŕby „Wušywanje“ wót Sebastiana Elikowskego-Winklera.
Ten prědny – ako aktiwny cłonk muzejowego towaristwa w Dešnje – pokazujo na kóńcach tyźenja turistam dešańsku cerkwju.
Wotmolowane w serbskej wucbje na Žylojskej šuli w lěśe 1992.
Cłonki wuběrka su se na tom pósejźenju mjazy drugim zaběrali z wuslědkami wólbnych zgromaźinow w Domowinskich kupkach w nowembrje a decembrje 1989.
We njej graju wukniki na dwójich małych fidlach, na jadnych wjelikich fidlach kaž tež na kontrabasu.
A k tomu, což južo wumějoš, móžoš pśecej jano wěcej pśinawuknuś na jawišću.
Wótśišćane pak njebuchu.
Za to su natwarili hołtaŕ ze stareje kumody.
Jo „Bio“ ten pśichod wót landa?
Na njej jo se wobźěliło 27 mužow – hochoske jagarje, gósći z drugich rewěrow a gónjarje.
Což někogo do tšachoty njepśinjaso.
Wón wobstoj ze pódzajtšnych Salomonskich kupow, Renellowych kupow, Ontong-Java-kupow a Santakrucowych kupow.
Wuznamne a tež mjenjej wažne nacasne slěźarje pśepyskuju južo lětźasetki dłujko kuždu drobnostku a kužde tšojeńko w žywjenju sławnego Pücklera.
"Pšosym was, kněz doktor.
Stakim njejo dawno nic wusuźone daniž wobzamknjone.
Jo, te pśiśěgnjone Pólaki, teke gaž wjele lět w cuzbje bydle, daju swóje źiśi zwětšego w Pólskej dupiś, tam, wót źož su pśišli.
Rybu z juški wześ, do juški wosuchu a w mloku rozkwjerlowanu muku pśidaś.
Som mógł na šulu specielneje muziki do Drježdźan hyś, ale som měł wjeliki zajm za sport, tak až som se rozsuźił za sportowe wuwiśe.
Drjewjany su kulowate jsy twarili, z najsu, na kótaruž su wše puśe a sćažki wjadli.
Serbske źiwadło su tam grali, Domowinska župa jo tamkor pśepšosyła na głownu zgromaźinu a gódownicku Domowinskich "weteranow".
Konstrukt Kulturneje a medijoweje GmbH by se dejał dalej na swóju gódnotu pśespytowaś.
Bjatuj k styrim woblicam boga Swětowida, až śi nje buźo pśisuźone, tych tšašnych mužow njezjapki niźi pózmakaś – w góli, we jsy abo na póli!
Wšedny blušć rosće w listowych měšanych lěsach a na skałach.
Ta droga jo něco za głowu.
Mjenjowane formy se gromadu ze substantiwami wužywaju, toś, wóni su adjektiwy.
A kradu pregowało jo teke tych wósym lět, w kótaremž jo źěłała ako górnistwowa inženjerka we wuglowej jamje Hórnikecy.
Ako kelnaŕ se zjawi, zawoła Wylem (z głosom, ako by tśi dny pśez pusćinu Saharu łacny se wlakł): »Kuždemu pšosym wjelike piwo a mě dwě!«
Město togo zestajajo se měšane mustwo Dołojcnych a Górjejcnych Serbow, źož kuždej "frakciji" pśipadnjo źělba wót 50%].
Wón jo zwuraznił swójo wjasele, až ekspoziciji se pokažotej tam, źož jo se až do lěta 1881 serbski prjatkowało.
Na drugi part jo tam teke była Olga Martynova, w Nimskej bydleca Rusowka, kótaraž ako ruski teke nimski pišo.
Na hołtarju stej stojałej swěcki, ako stej juž paliłej na pjerwjejšnych namšach w šence.
Kólasko, młyński kamjeń, brus, .
Tak nastate lampowe kšywko móžoš pak wokoło głažka pśilipnuś, pak jadnorje gromadu zlipaś.
a Karl V.
Napisali su basni w zajźonych lětach mjazy drugim Erich Wojto, Alfred Měškank, Bernd Pittkunings, Katharina Gutšmidtojc a Erika Janowa.
Kaki buźo Was pśichod? Mój slědny źěłowy źeń w Slěpem jo był 12. apryl.
Wónej stej rozdźěliłej cedliki w domacnosćach jsowu.
Wón jo teke zasej chopił duchnje źěłaś.
Teke wót politikarjow by se młoga mama žycyła słowje "źěkujom se", dokulaž wochylu wurownajo wjele, což w šulach a źiśownjach se njamóžo tšojś.
Helmut Hupac.
Babine lěśe pśisamem wupadnjo, grozy njerědne zymne, za to na gluku suche wjedro.
Sobotu móžośo w Domowniskem muzeju dožywiś jatšy pla "Starego luda" wót zeger 12:00 do 16:00.
Bogaty kulturny program jo wopśimjeł teke woglěd pla Mesquake-Indianarjow.
Wobjed juž stoj na bliźe.
Som měła cerwjeny a złośany lak.
To jo wjelgin lažko!
Semjenja dowjeźo do młyna a młynikaŕ wumlejo lany wólej.
Srědki za muzej z etata šmarnuli
Wobej dajotej se padnuś do tšawy.
Chtož pśiźo swětki mimo togo młyna, móžo teke hyś do bliskego restawranta ze samskim mjenim.
Pśeto teke wěźenje wót serbskeje drastwy a woblekanja jo wón sebje pśiswójł, a jo źinsa cesćony a chwalony eksperta za to.
Wón jo listował z wěcej ako źaseś Dolnoserbami.
Až někogo dajo, to jo jasne, redaktorka Jill-Francis Ketlicojc jo jadna, ale zawěsće njejo jadnučka!
Buźośo pak se wjaseliś z njehugronjecym wjaselim.
Z góle tam wjelika sowa woła nam.
Tam su se zaběrali z rozpšawami krajow k situaciji kubłanja mjeńšynow.
Źiśam rozjasniś, kak se kšute maśizny rozpušćuju.
Tam pśitkaju sebje jen na swětych dnjach na kłobyk.
Pśiducy raz budu Wam wopisowaś, co som basliła.
Nowy serbski kurs za niwow A2 jo něnto online
Teke na 1. boce cytamy, kak su serbske luźe tegdy mócnje pśeśiwo tomu protestěrowali, až su LODKU srjejź města zacynili a w tych rumnosćach załožyli intershop.
Togo Huglaric Fryca měra jo se pśesajźiła, a to jo było pšawje tak, dokulaž casy razka njejo ten rum wjele luźi dla był wjeliki dosć.
Raźona wěc! Wěcej wót togo buźośo cytaś w lěśojskich ferijach.
Togodla se toś ta sada cesto ako pśikład za "sadu bźez wokalow" wužywa.
Słušamy ga ako mjeńšy źěl zgromadnego serbskego radija južo tśiběrtyl lěta k sakskemu radiju, kenž ma swój domicil w budyšyńskem Serbskem domje.
Och gaby ty njebjo roztergnuł a dołoj jěł.
Na taki part njejsu mógali pór tradicionelnych rejow rejowaś, na pśikład šejcaŕsku reju, pśi tom su "rejtowali" pó zalu.
Mamy tu zagronitosć, našo kulturne derbstwo tym młodym znate cyniś, jim do rukow daś.
Doněnta pale w Janšojskej milinaŕni wótpadanki ze źaseś zwězkowych krajow, ak som zgóniła na napšašowanje w Bramborskem sejmje.
Ja cu wuslěźiś to, což njejo se dotychměst hyšći wuslěźiło.
Tam jo był slědny tyźeń w januarje ten 130. zapust - a to ze 115 porami.
W dłujkich rozgronach z nim som zacuwał, kak wjele sympatijow wón za nas Dolnoserbow pśecej hyšći ma.
Ceptaŕka na wuměńku Margot Hašcyna ma lětosa pódpěru ceptaŕkowu Jenifer Dünnbieroweje za SŠT a Emilije Nimcec za ABC.
Za to žycymy wšu gluku.
Wót nich su k jatšam tśi pisane jaja a pěś markow se wótholili.
Škóda jano, až njejo šołtowka ned prědku w zawjeźenju do tych knigłow na to pokazała, až maju Bórkowy serbske kórjenje a až jo ta wjas wósebnje pśez to serbske tak woblubowana a bogata.
Poglědajmy na nejaktualnjejše zjawjenja: wjacory serbskego źiwadła!
Prědna góspoda na tom městnje datěrujo z togo casa, zagroda a kjaglowanišćo stej pódla byłej.
Dalšne typiske temy su byli: Stupajuca produkcija, wutwaŕ industrije, pólěpšenje socialnych wobstojnosćow a "społnjenje źěłowego plana".
Pśi toś tej kšywowej konstrukciji stej kšywowej płoninje zgibnjonej, kšywo jo pótakem w dolnem źělu wjele naglejša ako górjejce.
Hanuš: To se wě.
Wóna njejo rozpalona jano wót źěła, ale teke wót kultury.
Muzika běšo a jo za Judith Kubicec eliksěr žywjenja, kaž tankowanje nutśikownych mócow a we cełem wobglucone žywjenje.
Ale amt źěła z mócu na tom, aby se něcht namakał.
To se dotychměst jano w někotarych kapitalistiskich krajach k dobremu narodnych mjeńšynow wužywa.
Měj źěk, ruprajcht!
Serbske glukužycenje.
Pśipódla su wóni z Münchojc synkom domacne nadawki pisali.
Až jo w Spandawje, rowno tak ako w Kopjeniku, pśed wěcej ako 1000 lětami słowjański grod stojał, to snaź kuždy Barlinjaŕ wě.
Bom stoj hyšći w zagroźe.
Zawěsće njesmějośo teke cigarety abo kónjacki chyśiś z wokna awta!
W Brězowce w slěpjańskej wósaźe glědaju wjelgin na to, až se stare wejsne tradicije źarže a woplěwanju.
Wot oktobra 1951 nawjedujo Achim Brankačk Radworski chor.
Na głownej zgromaźinje župy znowa dej se to wobzamknuś.
Wona zwobraznijo serbske nałogi w běgu lěta.
Kuždy glěda, co druge cynje a móžo se na wuměłskem pólu dalej wuwijaś".
Górnoserby na cole Domowiny a Narodnego wuběrka su kśěli narodnu substancu zachowaś a rownopšawnosć serbskego luda na wšych towarišnostnych rowninach w Górnej a Dolnej Łužycy pśesajźowaś.
— A tak se domoj wrośištej.
"To jo za mnjo, wót tebje?", jo se wóna wjasele pšašała.
Wona jo měła wjele słyńca.
Na pśikład laže wšykne dypki zemskego powjercha, na kótarychž pokazujo se gwězda w tej samskej wusokosći "h", na małem krejzu wokoło „wobrazowego dypka“ gwězdy .
Jaden jo kśěł hyś staremu Budarjowemu Frycoju na dwór šćerkat z rjeśazom. »Ten buźo se mysliś, až krowa jo se wótwězała a pó dwórje ganja.
To smy wiźeli jatšy.
Něco jomu pśed wócyma błyskoco a liboco.
Wobej stej pśišłej ze źiśimi.
Dolnoserbska bibliotekaŕka źo na wuměńk
Tencas jo była změna we tej moderaciji dolnoserbskego magacina, a pla togo castinga su mě wuzwólili.
Gołkojska wósada ma jaden originalny eksemplar prědnego wudaśa Starego testamenta wót Fryca.
»Som wam w zajźonych góźinach serbšćiny bejnu tšochu wó serbskich stawiznach a Domowinje wulicował a rozkładował«, tak jo zachopił, »a toś jo na casu se pšašaś, lěc njekśěli do Domowiny zastupiś, aby z tym zwuraznili zwězanosć a zmócnili narodnu organizaciju Serbow a se rownocasnje južo na pózdźejše źěło w njej nastajali a pśigótowali.
Tak njejo Kito Pank mógł pśecej studijnych płaśonkow za swójogo syna Oskara dobraś.
Klasiska francojska drama źěli se do pěś aktow.
Ale njenaźejucy bu Robinson pśi swójej gluce zatergnjony a do nuze stajony.
"Gropne wótgłosowanje jo wótbyte."
Kak buźośo swěśiś?
Pśi rozšurowanju pó jabłukach z gózdźikami wónjaju.
Dolnołužycanaŕki su scełego wětše ako zwětšego małe Górnoserbowki.
Taka by pomagała tym, kenž njedostanu źinsa dosć myta, aby njepśišli w starstwje do chudoby.
Prezentěruju se zběrki kružow, kanow, flašow, mlocnikow, kafejowych palakow, štandlicow, pjaceńskich formow a centrifugow.
Teke za mustwo Serbske koparje/Wendische Auswahl jo to płaśiło.
Kwiśo w maju.
Mója mama jo mě to zakazała.
Styri raze wólit hyś!
Julij 22. 7. law
Gaž śma tu zemju pókšywa – na tom měsće njamóžo to swětło zagnaś.
a Süßbrichojc Nadine, wónej stej wołałej na zjawny protest pód motom "Źiśi maju pšawa!" Swóju njespokojnosć su luźe dejali pokazaś z tym, až spóraju źiśece crjeje pśed měsćańskeju radnicu.
Hansko a Grejtka, I. (prědny) źěl
Toś som wótśěgnuł a ten zabyty sarnik jo padnuł.
Na teologa jo študěrował w Barlinju, we wobyma źěloma města.
W lutolskej cerkwi jo dała pśed 40 lětami barlinska kupka „Diakonoi“ koncert.
K wiźenjeju jo how 65 wobrazow, za wětšy źěl nowych.
Prof. Lechoslav Jocz, dr. Astrid Schmiedelowa a Jan Měškank, M. A., su ju pśedstajili: Słužba jo za górnoserbske a dolnoserbske wopśimjeśa pśedwiźona, móžo se pón zadermo do wšyknych gs./ds. bokow zatwariś.
To jo wóznamjeniło statnopšawniski kóńc statneje bźeztšašnosći.
"Nina, how jo wjele luźi."
Chtož jo se kśěł pó "Anemariji" w kole wjerśeś, ten jo měł tam tu móžnosć.
Nastaś budu wjelike puchorje.
Mjazy pśibytnymi su byli se wě teke luźe ze Zakaznje.
Śěgowa a dalokowobchadna seś wšak jo hyšći špatnje wutwarjona.
Prědna změna jo wót zeger 6:30 do 12:30, druga změna wót zeger 13 do 19:00. 
Tam jo rědne grajkanišćo.
Elikowska-Winklerowa: To rada cynim.
Až to njejo wšo tak gładce wótběžało, jo jasne, ale co jo se mały kócor Findus na kóńcu wumyslił, aby kokot se zasej minuł z dwóra a Findus dalej był sam ze swójim pśijaśelom Pettsonom, to jo pśestajaŕka knigłow ze šwedskeje rěcy, Madlena Norbergowa, źiśam "skóro" pśeraźiła – ale se wě nic ceło.
Lěc se wšykno raźijo na generalnej probje?
Ten ga studěrujo na stawizny a wuměłstwo.
Weto comy našym lazowarjam pśiraźiś někotare temy, kótarež mógu teke jich wobejś.
Jolic słowo wopśimjejo jano neutralne wokale, da se wokale z prědnego kupki wužywaju.
To jo nejdlejšy „abstinentny“ cas w casu wobstaśa DDR.
A njedajo žeden rědnjejšy spektakel ako móju reju pó pówětšu!
Comy stawnje Boga chwaliś a jogo mě nimjernje sławiś.
Woścny kraj se zmili (na postarcenje pomocnika, direktora SWW, kněza Kurta Pětřa) a pušćijo Bena pó chylce dłymjej do Błotow, do tych wjelikich a bajkojtych Borkow.
W pśizemskej etažy pód tormom jo rumnosć.
Marion Stenselowa: Pśez tu pśed produkciju wusćełanja njamóžomy byś pśecej tak aktualne, ako by to kśěli.
Koch a M.
Nanko, mama, dajtej mě mały kórbik z jajami!
Tak jo to w regionje Zagori w pódpołnocnej Grichiskej.
Dokulž we jsy žednych katolskich njejo dało, su kazali namšu katolikam z cełeje wokolnosći.
Skerjej jo toś to póstajenje serbskego wósebnego pšawa nadalej płaśeło.«
Śicha, swěta noc – wuměrnjujucy zni duet karaselikowu.
Ale: Wón jo kśěł něco nowego stwóriś a wuměłski zwurazniś swójo wiźenje na swět bajkow a powěsćow.
Wóno zastupujo pó swójich wustawkach (Satzung) wót togo casa serbske zajmy pśedšulskego a šulskego kubłanja až k uniwersitnemu wukubłanju w krajoma Bramborska a Sakska.
Mogu se pśedstajiś, kak to w Twojej serbskej wutšobje wuglědajo.
Wěm wót zagronitego za pśedawanje dolnoserbskeje literatury, kenž jo był na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli mój wuknik, až jo něźi 50 luźi łoni kśěło sebje móje knigły skazaś.
Jo musał do njeje zastupiś, aby dalej swój klěb ako ceptaŕ w Mosće zasłužyś mógał.
Prědna Sprjewica źěli se wót rěki pla jsy Delnja Hórka pla Budyšyna.
Take pupy su znate južo z casa 3. 000 lět pśed Kristusom.
Palce kóńce w kokulatych pazorach, pśi comž kužda srjejźna jo pówětšona.
Namšu muzikaliski pśewóźował jo chor Židźino pód nawjedowanim Kerstin Liederoweje.
Karina glěda pśez dalokoglědak z woknom wen.
Až k Rěce ga jo pśecej hyšći někak šło, ale droga za Sprjewinym móstom do Majberka jo se mě nimjernje dłujko śěgała.
W maju 2004 jo Marion Klammerowa, pjakaŕska mejstaŕka, wótwóriła swójsku pjakaŕsku śpu we jsy.
A dalej jo źěłowa kupka póstajiła, až buźo ned na zachopjeńku nowego lěta zgromadne treningowe lěgwo za muskich, a to w Chóśebuzu.
Lej, twój kral pśiźo k tebje, spšawny a pomocny.
Gaž stej w Brězowce we slěpjańskej wósaźe 14. apryla tamna Domowinska kupka a Domowniske towaristwo na južo 24. jatšowny mark kazałej, jo se tam mjerwiło z narskimi woglědarjami.
Jomu se groni Erik.
Su teke doma ceło normalne za mnjo byli.
Zagronity za planowanje a twaŕske źěła jo wokrejs Sprjewja-Nysa, a to gromaźe z wokrejsom Dubja-Błota, dokulaž sćažka lažy we wobyma wokrejsoma.
A ja cu wóstaś hyšći kusk strowa, až mógu dalej wójowaś".
Wótwórjenje teje wustajeńce w Dizelowej milinaŕni – wob cas žywjenja njejo se Ellen raźiło, tam wustajiś – jo za 4. decembra togo lěta planowane.
Uwe Nagora w Lotaŕ Metak stej z Domowinskeje kupki w Radowize w župje Gubin /Baršć.
Nutśi na łuce stanjo a se wurownajo.
Hyšći jo pitśku casa až do EUROPEADY, do europskich mejstaŕstwow narodnych a etniskich mjeńšynow w balokopanju, ako budu znowa w juniju w Korutańskej w Awstriskej.
Źowka kněni Zenkeroweje jo teke raz była wuknica na Žylojskej realnej šuli, togodla jo wóna wěźeła, až su tam južo žedne rědne filmy nawjerśeli.
Stej se mě jan wusmjałej!
Tola spěchowańske towaristwo Njepilic dwór Rowne z.
Jadno som tencas ned póznał: Pśestajowaś słowo pó słowje njedejał nigdy.
Pjerwjej buźo wokrejsny wuběrk hyšći dla teje wěcy wobradowaś.
Za powěsću Marcela Braumanna, župana Domowinskeje wórjejskeje župy „Handrij Zejler“, jo to 28lětny Alexander Pólk, historikaŕ a sobuźěłaśeŕ Serbskego muzeja w Budyšynje.
Naše maty su byli wjelgin śěžke, do kusow a žałosne k naglědanju“.
Teke ze sobuźěłaśerjom dolnoserbskego rozgłosa som južo rozgrono měł.
To jo papa-wuchack.
Tśi hortowe źowća su měli rogatu lapu stajonu.
Tam stoj kóń a pušća bobjele.
W rozgronje ze šulskim wjednikom Dolnoserbskego gymnaziuma
Tśeśe awto jo cerwjene a pomaga, gaž se pali.
Wón nosy pjerowu pyšnotku.
Na to dostanjośo wótegrono, gaž zašaltujośo sobotu, 17. julija, zeger 14.00 telewizijny sćelak rbb.
Wón jo źiśi, pśedewšym małe, z pomocu serbskeje rěcy rozwucował, dokulaž wóni su wót domu jano serbsku rěc znali.
Ako góspodaŕnika mócnje pśinosujotej k rozšyrjanju a prestižu serbskeje rěcy.
Wěcy, do kótarychž kšuśe wěriš, se pśecej dopołnjuju.
Kaku bogatu kulturu Serby how maju, to buźomy našym znatym dalej wulicowaś.
Pśigótowanja na měsćański swěźeń
Co jo rozdźěl mjazy dańskimi łukami prědk 11 lět a źinsa?
A slědna jo pón teke wšake žortne kuski cytała rowno tak ako wjednica rěcneje šule.
wałtoru, 14. 8.: Serbske owertěry
Ale korony dla su musali plan změniś: Jadno cytanje jo musało se do programa koncerta integrěrowaś, tak až jo to grono wó tśich zarědowanjach, nic wó styrich.
Zastupny krajny raźc wokrejsa Olaf Lalk jo bejnje spokojom z wótběgom zwucowanja. „Až su rowno w našom wokrejsu take zwucowanje pśewjadli, pokazujo, kak wažne jo zgromadne źěło pśi wótwoboranju katastrofow w euroregionje Sprjewja-Nysa-Bober“, jo gronił.
Źěkuju se za interview.
NC: Kaki wliw maju wužywarje na wopisowanje leksiki?
Ranu dejali pón weto wobglědowaś a, jolic se někake změny pokazuju, ned ku gójcoju hyś.
To płaśi wósebnje za wše te techniki, z kótarymiž wón papjeru a płachtu pyšni.
1890 Socialdemokraty!
Z Górneje/Milkersdorf. We wólbnem wójowanju wužywaju strony wótergi serbsku rěc.
How njejźo wó zachadnosć, ale wó pśichod.
Jogo domcyk jo znicony a lěbda hyšći něco ku gryzanjeju namakajo.
Lube źiśi, wjelika góruca jo mimo.
Prědk rozgrona jo historikaŕ dr. Pětš Šurman krotke grono źaržał wót historiskich kontaktow mjazy Górnymi a Dolnymi Serbami.
Dalšna wjaža pokažo nałogi we formje wustśigankow.
Na drugem boce jo w Chóśebuzu wjele študańcow z „tśeśego swěta“, wjele wěcej ako w Pódstupimje.
Ale pśisegali smy se, až buźomy drugi raz dobyś.
W casu pak, gaž jo se mója mama naroźiła, lětnik 1958, jo narodna drastwa malsnje ze zjawnego ruma se minuła a w młogej jsy su ju dopołnje, wěcej nacasnego woblekanja dla, zachyśili.
Wójna, raz pomjenjona błyskowa, se něnt juž lěta dlijo.
Žerjo pśisamem jano bambusowe wurostki.
Mjazy drugim teke jogo sympatija za Serbski sejm, lěcrownož jo mjaztym spóznał, až se wón wjelgin śěžko ma a młoge tak pšawje pśi nich njebula.
Mimo togo stej to hyšći dwě lěśe až k abiturje.
Ako te tam su sobu krydnuli, až serbski wuměju, su se ned tak mócnje za to serbske zajmowali, až smy jim k lubosći nazwucowali a zgłosyli serbski kusk.
Dogromady jo tam było 43 wobornikow zasajźonych, ale ten stary rogeński burski chrom njejsu mógali zeźaržaś.
Gottfried Treuer w Bezkowje – tam 35 lět faraŕ a pózdźej tejerownosći superintendent, nawjedowaŕ kupki duchownych, kótarež su pśestajili a 1656 w knigłach wudali serbske wurězki ze Starego a Nowego testamenta
Zgromadne wobradowanje Serbskeju radowu ze Sakskeje a Bramborskeje stanjo se pśecej na kóńcu legislaturneje periody.
Carny muski se rad chowa a glěda za źiśimi.
"Kupowarje su mě pózwónili a su pšosyli, aby směli pśiś se něźi woglědat wósobinski produkty mójogo webboka, kótarež casy su dejali słužyś ako dary", jo gronił šef lody André Friedrich.
W Měsće jo sobotu organizacija Greenpeace stwóriła wochylny puś za kólasowarje, na droze Franca Mehringa, pódpěrowany wót kluba kólasowarjow ADF a ekologiskego wobchodowego kluba VDC.
A ta rěc se teke pokažo na listach, ako se sćelu pśez post wóttam do cełeje Nimskeje a dalej.
Na dnju 25. julija na pśikład wón pišo:
A mimo togo by to była wjelgin rědna atrakcija za wšych.
Jich pak jo tam pśecej wěcej, pśeto wob cełe lěto maju tam gósći z cełego swěta.
Na takich swěźenjach a našyma tradiciskima markoma, na Janowem a Michałowem marku, wustupuju teke »Pśědlice«.
Za wšyknych 46 wobźělnikow jo to było wjelgin kšasne dožywjenje.
Charlesa Wukaša, kenž jo łoni na Potsdamskej uniwersiśe powědał wó rěcnej a kulturnej situaciji serbskich wudrogowarjow do Texasa.
Dwojake woblico jo měła pšuska politika teke napśeśiwo Serbam.
A gaž te 120 pórow a 20 źiśecych pórikow se zestupaju pśi kjarcmje "Goldener Krug" do dłujkeje smugi, ga wjele jich a gósći budu pśistym póglědaś na nowe tofle.
Južo wót šulskego casa sem jo lubował mólowanje.
Wugótowane su knigły z titelowym wobrazom a styrimi nutśikownymi grafikami wót Maje Nagloweje.
Njemjenaj stawnje!
Dokulaž wej jsy se ga hynac powěda.
Pśeśiwo tomu se pak nadalej woboratej.
Jadno grajne awtko – bóžko dokusow.
André Suppan jo se jogo grypsnuł, z tym jo se wudobył cesć drugego krala.
Wutšobnje jo witanje było, pśeto skerjej starše serbske luźe njejsu dlejšy cas se wiźeli a su něnto wjele wulicowaś měli.
W Moskwje som bejnu tšochu dožywił.
Serbske źiwadło
A taki titel ma jogo nastawk Gräbigojc – južo 400 lět w Žylowje.
Co tam njeběšo wšykno wiźeś a słyšaś!
Woglědali su teke šołśe Frycu Wojtoju, kótaryž jo za młoźinu pśigótował śopłe piśa, skibki a wušej 100 śopłych jěšnickow.
Nejnadrobnjejše wšak jo wopisowanje camprowanja w dalšnej ewangelskej wósaźe Budyšyńskich stron, we Wóslinku, kenž dopokažo pódobnosć k hyšći źinsa woplěwanym ludowym nałogam w srjejźnej a Dolnej Łužycy.
To cyniš derje tak, až dajoš teke něco wó drugich krajach a ludach k wěsći, njeglědaš jano na ten serbski pupk.
Naše źiśi lubuju „Hanzko a Gretka“ ako kamishibai
Pśi gótowanju loda wužywa młoda pśedewześaŕka mloka biologiskego póchada z prjawoskeje žywnosći.
Pśigrono Habrahamoju, Hanje abo Hioboju jo na tu wašnju teke głos Boga za mnjo źinsa. abo se nastajijom na gronko lěta – a zawupytajom, kak blisko su snaź teke pśi mnjo zamóženja wěry abo njewěry. stakim jo derje, až [...]
A togodla wjaselim se na pśinoski! Te njemuse byś dłujke, a njemusy byś profesionelne.
Wórjechy se wót zwěrjetow rozšyrjaju .
A až serbska kultura njejo jano ludowa, ale wuwija se dalej a ma moderny charakter.
Luźe muse z wjelkami kooperěrowaś – hynac to njejźo.
Kóńc tyźenja, 13. a 14. julija, buźo na bórkojskem swěźeńskem naměstnje Błośański mark rucnikarjow a burow.
Ale až ta wěcej njejo, wóna za tak tragiski njama.
Włožnosć se how derje źaržy, to jo wólažcenje glědajucy na laśe.
Sobu źěłał jo teke na tom, až stej dostałej Běły a Carny Sepc w Bělkojskem wokrejsu wugla dla nowe rěcyšćo.
Źinsa jo za wětšy źěl kronowana wužeca krona, stakim stilizěrowany wužowy kral, na kopankach wiźeś.
Tak daloko z informacijami k mójomu doněntejšnemu wuwiśeju.
Soul jo nejwětše město a stolica Pódpołdnjoweje Koreje.
Mimo togo jo zaběranje z indiańskimi stawiznami wubuźił pózdźej mój zajm za serbojstwo.
Hihihi.
Smej kśěłej doprědka pśiś.
Kuždy móžo pśiś.
Dla mało caroby njamógu tu pśetrjebu wurownaś.
Jadna jo ned groniła, až su pśesedlarje a nic njerozměju.
Wostał jo zbytk we wusokosći 8 096,94 DM.
Pśipadnjo-li wam bogatstwo, ga njepowjesćo wutšobu na njo.
Staricka se flink ze stoła zwignjo, wugłaźijo swóju šorcu, stajijo sebje lapu, włosy jej wise hyšći do woblica, a tak spěšnje ako móžno stupa pśi boce Fryca do Šwidiškaric.
NC: Móžośo nam južo wěcej wó slědnej koncepciji groniś?
Nowy Casnik: Kak jo k tomu pśišło, až sćo pśewzeli nowy nadawk w serbskej bibliotece?
Pjenjeze, ako smy w pósćiwańskej akciji 2018 wjelgin wuspěšnje zběrali, smy nałožowali za nakup jadnogo objekta za nowu stawnu wustajeńcu.
Wětšy źěl njejsu se culi ako Serby, ale ako serbski powědajuce Nimce.
Kuratorium togo myta jo to wobwěsćiło tak: „Ta dolnoserbska ceptaŕka a žurnalistka z pólskimi kórjenjami dostanjo to wusoke pócesćenje za swójo dłujkolětne a njezmucne statki pśi zeźaržanju a dalejdawanju dolnoserbskeje rěcy we wšyknych generacijach, kaž teke za pódpěru statkownych projektow na pólu serbskeje kultury w Dolnej Łužycy.
Muske kwiśonki su nažołśe zelene.
Rědny wjacor jo ze zapśimujucym filmom skóńcył.
Něnto wšykne pśijaśele zgromadnje cakaju, aby ptašk zasej wócuśeł.
Kóńcowki za plural se wót kóńcowkow za singular rozeznawaju, pśi comž rozdźělne kupki kóńcowkow eksistěruju.
»Dotychměst jo se tak nagromaźiło něco wušej tysac serbskich ludowych spiwow.
Mjazy nimi teke serbske luźe z Dolneje a Górneje Łužyce.
Jo tak dawno, dawno, až to źinsa lěbda hyšći něchten wě.
Wustajeńca „Słowo pó słowje“
W lěśe 2003 jo pśewzeła jadnaŕstwo a jo teke na tom městnje rozsudnje pśipomogała, až wótpowědujo LND swójomu wusokemu wupominanjeju, wuwijaś, wudawaś a rozšyrjaś serbsku literaturu a literaturu wó Serbach.
Na pomoc! 
Jan: „Co ga by z tym kśěł?“
Což app njebitujo, su wótwórjeńske case, pokazki na zarědowanja abo informacije wó płaśizny.
Nejpjerwjej su kśěli drjewo librowaś, pón pak su napśisko swójo zlubjenje slědk śěgnuli.
Pśepytowaś budu se tenraz w tśich kupkach: B₁, B₂ a B₃.
A až jo take rědne štucki napisał!
Njamóžom swójo swětło wěcej wobchowaś.
Karl Fisher wót Dolnoserbskego źiśecego ansambla jo spominał na Bjarnata Rjentša, zasłužbnego serbskego ceptarja teke na rěcnej šuli, kenž běšo łoni na kóńcu lěta wumrěł.
Mało, abo zewšym nic.
Mjeńše namakanišća su teke w drugich europskich krajach znate.
Wěste rozdźěle su se wě byli, a tak jo jury dała dwě prědnej myśe, tśi druge městna a dwě tśeśej městnje.
Na jawišću se pósrědniju historiske gódnoty, ale rowno tak problemy modernego casa.
Ale naš luby šlodarik jo tak młogu schowanu flašku zasej namakał.
Dlejšu chylu som wostał stojecy pśed tym “Burskim chromom w nalěśu”.
K tym pólěpšenjam słuša lěpše wugótowanje za handy, kaž teke wšaka lěpša pomoc pśi rozwězowanju nadawkow a mjazyfeedback.
Stolica a nejwětše město je Paris.
W našom staśe jo t@ pśisłowo kradu wažnje měnjone.
Toś ta štucka, kótaruž jo Smoler sebje tencas wótsłuchał na Lipjem, pak njama wěcej ak jadnu štrofu a stoj w jogo knigłach mimo notow.
Wón płaśi, gaž dwór jo we wobsejźeństwje jadneje paršony abo jadnogo manźelstwa abo jo źěl zgromadnego wobsejźeństwa.
Pětš, howacej taki zdwórliwy gólc, jo ga ju zabył póstrowiś, daś jo, ako co.
Rosćo w žywych płotach, na lěsnych a drogowych kšomach a pustych płoninach.
Wón zgónijo wót njecystego ducha gólca a až jogo wukniki njejsu zamógali jogo wugóniś.
To co na kuždy pad teke w pśichoźe cyniś.
Kśidle stej śańkej a stej se k pjerasoma wuwiłej.
Źowća du do gumna, tśěsu slěwcynku, a źož pśi tom pjas se źerjo, tam buźo to lěto zlub.
Kake kompetence maśo, aby mógli wugbaś dosć kwalificěrowane źěło?
To groni, syntaksa pśeslěźijo formalnu strukturu sadow.
Cośo na Bóže słowo słuchaś w serbskej rěcy?
Profet pišo tam w Bóžem mjenju list na luźi wót luda Israel, ako su pó dobyśu kraja wordowali zawlacone do Babylona, 600 lět pśed Christusom.
Wot lěta 1935 jo była atmosfera na nich južo kradu nimska, a Dešański faraŕ B.
"Dokradnjej w ramiku statnego dogrona pódpěram dwa głownej dypka: bilingualnu wucbu a decentralne šule we Łužycy.
Toś su pólske, litawske a nimske młodostne wót 14 do 25 lět pšosone, we tom casu w Centrumje kubłanja młoźiny w Błožynje se do gromadnych kulturnych aktiwitow daś.
Kak jo wugel k nam do Zaspow pśišeł?
Akle 2011, z pódaśim na wuměńk, jo měła tu góźbu, wěcej cesnoamtski statkowaś.
W tom zwisku som zawóstajiła 2. 070 wupołnjonych napšašnikow a 1. 160 interviewow natocyła, kótarež wucynjuju w cełku 50 góźin materiala.
Nan jo harmoniku grał a mej smej pśed luźimi rejowałej.
Na njogo se naźejamy.
Wšykne zajmce serbskeje muziki su pśepšosone pó pśedstajenju SLA do Gladhousa pśiś a ned dalej swěśiś.
Na wobrazoma wiźiš pěskowego mužyka, kenž was, lube źiśi, kuždy wjacor w telewiziji wita.
Ale Nora njama jano karniklow.
Na kuždem boce našeje rěki sy mógał až do Borkow šuflitowaś.
»Pó prědnem tyźenju pśebywanja źinsa někotare zaśišće.
Mě wótwóźujo se wót grichiskego słowa.
A co něnt?
Ze štuckami, gódownymi a zymskimi, w dolnoserbskej, nimskej a engelskej rěcy jo šulski chor, nawjedowany wót dirigentki Waltraut Stoltoweje, wuše pśibytnych roztśeńtślił.
Albrecht I.
Mjazy drugim jo wulicyła, až pśirownujucy k serbskej ma dolnonimska rěc mjenjej wobwěsćony status.
Źo ga take něco dajo, až zapustowe póriki śěgnu z kapału pśez wjeliku kupnicu?
W młogich jsach - tak jo nam wjednica šule M.
Žedne pśeběgi pózdźej stej teke drugi a tśeśi kral znatej byłej.
Pomjenjeni gósćeńca a młoźinskego kluba stej wjadłej tegdy wubranego awtora k wuźěłanju motiwow lubosćinskego wójowanja mjazy kokotoma.
Tež w Wjerbnje su štormowali, ale jěli njejsu, dokulž až do Běłeje Góry njetrjebaju.
Bórkowarje se wobśěžkaju we Anzeigerje, až cuze drogowarje njepśistojne su pśed cerkwju na njeźelu a teke we cerkwi.
To płaśi mjazy drugim za župu Dolna Łužyca a župu Jakub Lorenc-Zalěski, ako matej wjele zgromadnego.
Co dejš cyniś?
W slědnem wudaśu Nowego Casnika smy pisali wó tom, kak cłonki towaristwa Njepilic dwóra w Rownem su swěśili gódownicku.
Kak buźo infrastruktura za kulturne kubłanje we bórkojskem amśe se dalej wuwijaś, k tomu buźotej powědaś nowy direktor Bórkojskefo amta Tobias Hentschel a zagronita za serbske nastupnosći we amśe Anett Zyšcyna.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo z nimi tam dojěła
Źo dej to wjasć?
Za tym, až dostanjo Załožba za serbski lud wót lěta 2021 bejnu kopicu wěcej pjenjez, by mógali tam napšawdu twariś tšochu wěcej.
Dla wjelikeje licby kupowarjow jo derje móžno, až zasej pśidu.
Gaž njejsćo zacasa městna rezerwěrowali, musyśo snaź pitśku gluki měś, aby hyšći sejźenje dostali.
Woborniki a sportarje planuju pśi tej góźbje wuběźowanja a turněry wót 30. julija až do 1. awgusta.
Wot 11. do 13. maja jo se pśewjadło 28. centralne wuběźowanje w serbskej rěcy (do lěta 1990 jo to była Centralna serbska olympiada).
Groń, co k tomu słužy jej?
Amurowa adonisowa rožycka njaso kaž złoto žołte kwiśonki.
Grany su wótstojece abo wisece.
"To jo był dobry a kreatiwny cas", jo wón gronił, "Teke ja som slědk ku maminej rěcy namakał".
Žeden źiw, gaž se produkcija na wšych polach znižy abo zawod, kaž prodrustwo, se scełego rozpušći.
19. 2. zastupijo słyńco do zwěrjetnego znamjenja ryby.
Jo chwalobnje ako młoda žeńska serbskorěcny artikel w Casniku wózjawiś a sebjewědobnje swóju šulu zastupiś, ale jo to pšawa wašnja póstupowanja?
Swěśili smy my wucabniki w Knorawje teke pěśźasety źeń naroźenja našogo direktora.
Raz, dwa, tśi, ja baslujom, až wšo derje zmejstrujom.
Wšykne klasiske wuměłstwa su wót njeju wótwisne.
Se wě, z kuždym nowym lětom se relatiwěruju te zajźone.
Wšak móžo byś, až młoźina drugich jsow jo to cyniła, aby blaměrowała turjańske.
Gaž jo móžno, zwucuju togodla juž pśed tym pitśu.
Su se koncentrěrowali na to, což se trjeba.
Drugi źeń som kśěła něco z nich basliś.
Planowane jo w ramiku togo teke twarjenje dodatnego pśistupnišća (Bahnsteig) w Radušu, Kósobuzu a w Gołkojcach, mimo togo šesć zeleznicowych móstow a 18 pśechodow.
Tencas jo hyšći kuždy za sebje muzicěrował: Melitta Broßowa na jadnom dwórje a Sven Kuhla na drugem dwórje – ten južo za jsu, na ku Bórkowam słušajucem Karolininem dwórje .
Ako zawupytnjo, až Pětš ju wobglědujo, smjejkoco se bźezradna.
Michael Becker jo cytał – publikum jo serbski spiwał
Ow jo!
A dejm pśi tom wustajiś, až su wósebnje serbske rybarje te byli, kenž su w tej situaciji zwězanosć cłonkow z kupku kšuśili.
Chto jo za pśewjeźenje zagronity?
Ten pak jo był rozgórjony.
Malsny drugi źěł klincy źiwny, wulichujucy a rušny.
Budu wó organizaciji pśiducego zapusta diskutěrowaś.
Jo, teke w Rownem źiśi serbski powědaju.
Wótźo pak dej ta wóda k nim běžaś, gaž w Rěce njebuźo jeje razka dosć, aby te něntejšne zagaśone jazory ako rezerwu za suchy cas napołnili? A wóno se pšaša, lěc to wjelike Chóśebuske jazoro buźo móc se napołniś, gaž suš buźo dlej a wěcej pśiběraś? Wót lěta 2028 pśipśidu dalšne wuglowe jamy, ak deje wordowaś zalate – jo referent pódšmarnuł.
Swoj drugi lětosny nazymski koncert jo Domowinska župa Běła Woda/Niska pśewjadła pětk, 27. oktobra, w Krynhelecach.
Trudla Malinkowa z Budyšyna buźo powědaś wó swójich knigłach „Ufer der Hoffnung.
Błobošojska cerkwicka jo kradu wósebna: Wóna jo ta jadna sama katolska wejsna cerkwja w serbskej Dolnej Łužycy.
A to wósebnje teke dla togo, dokulaž jo se tam zachopił pśed něźi 30 lětami rowno tak ako w něgajšnej DDR kradu nowy politiski cas.
Což jo było zaprědka we dobrem wótglědanju wobzamknjone, chapja něnto směšne bywaś.
To jo rozkładł Bennit Kretšmaŕ.
Luby Christo!
Gaž serbska rěc dej měś pśichod na mšach a w cerkwi cełkownje, musymy se staraś wó serbsku rěc wšuźi w towarišnosći.
Wóna jo pśiwzeła našu kupku a jo była ceła zagórjona, ako jo naju drastwy wiźeła.
Wěm pak, až co město Drjowk ten muzeum zdźaržaś, a teke wokrejs Sprjewja-Nysa ma zajm za to.
Chronist wulicujo: „Ja njejsom z nim pśi swójźbje.
Rowno to jo wjelgin wažne za cłonkow pśiducneje noweje Rady za serbske nastupnosći w Bramborskej, ako budu se 29. septembra wuzwólowaś.
Wokrejsny raźc H.
Wšykno jogo cynjenje jo wěrnosć a jogo drogi su pšawe, a chtož gjardy jo, togo móžo pónižaś.
Až jogo maś zamrěła běšo, to běchu jomu južo we Cuxhavenje gronili, a wón běšo dla togo wjelgin płakał a žałował.
16 jo jich było, a wóni su z trenarjom Pětřom Bejmakom pilnje treněrowali a grali.
To pak njejo jomu nic pomagało: Wón njejo se popajźeństwa wobinuł.
No jo, nic wšykno běžy how źinsa tak akuratnje, ako by to dejało byś.
Zwězk Dansk Industri se mysli, až wupokaz buźo wólažcyś to drogowanje, což jo derje za turistisku industriju, ako jo kradu śerpjeła w casu korony.
Na njom su se teke wobźělili eksperty ze Saarbrückena a z Podwjacornego Barlina.
»Mě se zda, až słyšymy skóro nowe zuki w kurjeńcu«, groni starki Pettson.
Ze swójeju měrneju a pśijaśelneju pśistojnosću jo mógał pśewinuś tšach a wulěkanje, wósebnje mjazy dolnoserbskeju studujuceju młoźinu, a jej zasej kšuśiś rěp.
Źaržaŕ zwěrjetow musy se wob źeń nanejmjenjej jadnu góźinu dłujko wó wójce staraś, njeglědajucy na druge źěła pósporomje.
Ferialny kurs za wuknikow
Ako wósebny projekt jo tegdy nawjedował Zjadnośone dolnoserbske chory, jo z nimi pilnje ako dirigent zwucował a wustupił a za spiwaŕki a spiwarjow zestajał, komponěrował a wobźěłał cyklus "Doma rědnje jo" z młogimi kšasnymi štuckami a melodijami.
Młogi małki gólack, ako kuždy źeń smy jogo we kapje wiźeli, jo na jatšy we zecu.
Zmužna myška se zasej do jamy schylijo.
Na drugi źeń jo se lało.
Něźi 150 wót nich se wobźělijo na serbskej wucbje.
Mam pak teke drugu rědnu zaběru.
Jo, a tak něnt to cynimej, žednogo słowka mej pśi tom njepikamej, ale słuchamej do zajtšnego žywjenja.
Kupce stej pódstojałej prědnemu zastupnikoju pśedsedarja wobwodneje rady a ten jo trjebał referenta za serbske pšašanja.
Wiki jo wótwóriła w šulskej awli wjednica gymnaziuma Anke Hille-Sieckertowa, wugronjecy naźeju, až pśibytne zastupniki města a serbskich gremijow budu móc wótegroniś wuknikam na pšašanje: „Za co wuknjomy serbsku rěc?“
»Jadno pśedstajenje w tyźenju.«
Te kšupy su byli tak wjelike ako gołubjece jajka.
Cłowjek dej dłujko a sćerpnje cakaś na swóju zeleninu.
Heidelbergski grod słuša k nejsławnjejšym ruinam Nimskeje.
Ta gjarncaŕka, ako jo 1984 swóju źěłaŕnju w Bórkowach załožyła, jo kužde lěto na gjarncaŕskem swěźenju w Chóśebuzu ze swójeju wóru pódla.
To by kśěł hyšći dodaś: Reziańska młoźina wuknjo w šuli jano italšćinu.
Woblutujotej, až regularna namša w Depsku něnt pózdźej se zachopijo ako wacej.
Wót lěta 1856 jo ceptaŕ Korla Awgust Pjekar zestajił »Spěwy za serbske šule« (1873 samo wósebne wudaśe za katolske šule), wšykne wudane wót Maśice Serbskeje.
Někotare su howko silwester swěśili a wót wjercha glědali na praskajuce rakety nad městom.
Kak jo to wuglědało?
[...] Bramborskej jo žywa wóstała, za to mamy se źěkowaś serbskim wobydlarjam Bramborskeje, kótarež su ju až do źinsajšnego dnja zachowali, njeglědajucy na wjeleserake wopytowanja serbski lud asimilěrowaś“.
Ten ma južo wjelgin dłujku tradiciju - tenraz buźo to južo ten 27.
How jo teke pśedwiźone, až Žylojski ansambel w Chóśebuskej župje dostanjo swój profil, až wón — pśirownujucy ze Slěpjańskim folklornym ansamblom — woplěwa dolnołužysku ludowu kulturu.
Źinsa jo to tradicionelne źěło rědke.
Chłodk za piknik su spiwaŕki na wulěśe weto namakali.
W běgu nanejmjenjej tśich lět jo ten Stary testament na něźi tysac bokach napisał.
Václav Havel jo był česki politikaŕ a spisowaśel.
Nejžpjerwjej su źiśi pokazali program.
Wóna buźo we wobyma jsoma wobydlarjam k pomocy a se tam teke wó komunalne zajmy staraś.
Samske rozdźělenje programowych dypkow mjazy zachadnosću (dolnoserbska narodna drastwa, tradicionalne instrumenty) a pśibytnosću (nacasna moda a muzika 21. stolěśa) jo pokazało šykowny koncept a bogatstwo formow serbskeje kultury a jeje dynamiku.
Napiśćo kuždy tyźeń pšawe wótegrono! W kśicawce pśiźo kužde pšawe wótegrono do wótpowědneje smužki.
Priwatna zeleznica Trilex wužywa za dwórnišća wokoło Budyšyna w tabulkach pak dwójorěcne mjenja.
Ja cu z wami nimjerny zwěstk gótowaś.
Luźe su jogo pšosyli to abo druge ilustrěrowaś abo jim něco namólowaś.
Z gmejny Markojska góla, ku kótarejž inkluziwnje Mrocneje 17 jsow słuša, su jano styri do serbskego sedleńskego ruma kśěli.
Take něco su kśěli južo 1990 tam měś.
Wón pśewzejo na źaseś dnjow njewobstawne wjedro swójogo pśedchadnika.
Slědkoju jo było wšo źěło docynjone.
Tuchylu ma tek wěcej casa na to.
Něźi srjejź mjaseca ma se samo někotare dny dešćowaś.
Wacej budu wóni pózdźej docysta zabyte, a to njedej se staś.
To jo se stało 13. maja togo samego lěta w Chośebuskem Serbskem domje.
Februar zachopina ze samskim wšednym dnjom kaž měrc a nowember, mimo togo za cas pśestupnego lěta, gaž wón zachopina ze samskim wšednym dnjom kaž awgust.
Tak su něga w Błotach butru źěłali - w štandlicy.
Mjaztym rozpśedane knigły Jurija Kocha „Kšet Knut a bur Žur“ su něnto w drugem nakłaźe wujšli.
Źinsa słyšyš město kwakotanja źeń a noc rjapot nakładnych awtow, dokulaž k droze wót Frankobroda do Lubina stej jano dwa kilomejtarja.
Srjodu, dnja 7. měrca dolnoserbski na UKW 100,4 a na UKW 98,6 MHz
Górjańska młoźina pśi spódobnem wjacorje pśed młoźinskim klubom.
Kóńc januara stej se wobej gremija zasej zmakałej w Serbskem domje w Chóśebuzu.
W powołanju som namakała nowy nadawk.
Chto znaju dobru radu?
Połtera lět pózdźej, w aprylu 1932, zapópadnjo fotograf luštnu scenu dalšnego wjerbańskego kursa.
Nejžpjerwjej wón teke wopytajo kśikaś, gaž kokot škjarcy.
Weto jo šula rowno w tom casu měła wjelike problemy z kursistami.
Do Hochoze su pśijěli w pyšnej serbskej drastwje z Lubnjojskich stron.
Wjele porow jo se pśipowěźeło za pśeśěg.
Za bura Žura wjelike górjenje.
Tśi raze wob tyźeń zwucujomy.
Za to pak w Srokowje a drugich jsach, źož Ukrainarje bydle, na kjarchobach cesto nadejźoš kamjenje na rowach z kyriliskimi pismikami.
Chto ga jo se how zabłuźił?
Weto su wejsanarje na pśikład w Hochozy swóje stare, zwucone městne a pólinowe mjenja dalej wužywali.
Srjejź Malinkowego casa w Hrodźišću jo politiske pśewrośenje se stało.
Wotmolowane jo to na 150. zapusće lětosa we Wjerbnje w Chośebuskej župje.
Rownocasnje pórucy wón swójim cłonkami jadnotnu sportowu drastwu.
Won pak jo se měł běźiś teke hyšći z drugimi brachami a njelubosnosćami.
Wón rozkwiśo w zymjem na gałuzce, ako wurosćo ze starego kórjenja.
w slěpjańskich stronach na 19. aprylu jo oficielnje wótpowěźone – wóno lětosa ceło wupadnjo.
NC: Drjejce wobstoje lětosa 500 lět.
Rowno tak jo wuglědało z rejtaŕskim zecom a škórnjami za kokot a wó tych pjenjezach za wupóžycenje kónja njejo mógało žedno grono byś.
Njejo pak móžno, tam za dalšnych 16 źiśi serbsku kupku załožyś.
Mój serbski žylojski póchad
Daryl Christopher Sabara jo US-amerikański grajaŕ.
Jezus zasta a źašo, aby jogo wołali.
Mě koncerta jo „Frühlingsrauschen“, tam budu graś stwóŕby wót R. Gliére, D. Šostakowič, N. Paganini, L. Daquin, C. Saint-Saëns a dalšnych.
Typologiski Tokipona jo izolěrujuca rěc .
Šulski amt a ABC stej pśewjadłej źěłaŕnju serbšćiny
A stwórty....
Su baldy gótowe? – pšaša, ako wiźi staru mamu źejucu z kołkami.
Janšojsku namšu su sobu wurědnili projektowy chor a Stefanie Krawcojc ako wugótowaŕka źiśeceje namšy.
Nejlěpjej pśidu luźe wót jadnogo dwóra ku drugemu z kólasom.
Žedne su wóstali krotko, druge pak su wopytali nowe žywjeńske formy wutestowaś.
Prose a se wjaseli: Hm, rědny wobjed! Ilustraciji: Anja Leonhardtojc To druge prose jo teke głodne.
Pcołkaŕ w Žylowje 1895/96
Wóno se na Kasprika góda.
Gregor Wieczorek jo tu turu zasej organizěrował.
Pomałem jo swět se pśeměnił, žeńske su na źěło šli, chórownje su byli a źiśownje.
Taka dekoracija móžo byś za jśpu.
Tšupcanarje pak su byli teke wšuźi, źož jo było něco k wiźenju, a jadna z nich, Waltraud Kopacowa, jo tym „Houwaldowym“ ku góźbje swěźenja staru wazu z motiwami serbskich drastwow pśepódała, kótaraž jo taka pšawa drogostka Kopacojc familije.
Deborah Krausojc z Popojc jo delegowana na Centralnu olympiadu serbskeje rěcy do Budyšyna.
Melcher, Bernd * 1969, póchada z Bórkow, bydli w Chóśebuzu; wustuděrowany ekolog, z lěta 2005 redaktor dolnoserbskego źiśecego casopisa »Płomje«
Źo sy pón tak derje dolnoserbsku rěc nawuknuł?
Prědny wjacor.
Kake, wó tom buźo na pósejźenju pśedsedaŕstwa w januarje to grono.
My ga njocomy jano pjenjeze zběraś, ale tež sobu powědaś.
Łaz ma dwě městnje, źož wuměłstwo nastanjo. „Kunsthaus“ jo jadno.
Njamóžośo dalej do pśepajźi wuźěraś: Elegiska surowosć a śěžkosć wócuzbnjenja srjejźnoeuropejskego intelektuelnego jo pśeliš mócna a štapce ironije su pśeliš wótše.
Ten wjeliki wogeń, ak jo tśi tyźenje dłujko se tudy palił, jo nejpjerwjej wugasony – jo nam wulicował wałtoru bělinski gólnik .
Tej se pijo we wšyknych kulturach swěta.
Wónej buźotej nam wót zgromaźiny wulicowaś.
Nejpjerwjej su chopili w prowincy Sichuan tejowe rostliny kubłaś.
Wjeliki cel šulskego kolegiuma jo, až źowća a gólcy powědaju serbski we wšednem dnju, serbšćina se tam wucy pó koncepśe 2plus.
Tam co cerkwja zachopiś, a licy z 150 milionow euro wěcej kostow, aby swój wobswětowy projekt do statka stajiła.
Zawěsće pak nic wěcej tak dłujko pśez połtśeśa tyźenja.
Kak dej to źěło zachopiś, co a kak zwónoźeś?
"Ja trjebam na kuždy pad serp!"
Źěkowna jo Jana Šołćina pśedewšym swójomu wucabnikoju za serbsku rěc Hincoju Cušce.
Knigły jo napisała žurnalistka Erika Rauprecht.
Kněžo, buź mě gnadny, hustrow móju dušu; pśeto ja som na tebje grěšył.
Toś ten załožk smy koncipěrowali na zakłaźe jadnogo testa, kenž smy pśewjadli pśed 10 lětami.
Za tym jo jězdźił 15 lět dłujko na źěło w betonowej gótnicy w Gubinje.
"Jo derje, měś informacije, kake wuměnjenja su notne, aby wěste spěchowanje dostaś mógli", jo gronił prědkstojaŕ Thiel.
My smy baslili wšake sorty pupow.
Nalěto a wjasele na jatšy
W tom tšojeńku pak njebuźo wón tu głownu rolu graś, teke gaž jo se wě zasej pódla był, bóśony su te głowne aktery.
Fantazija jo trjebna była, aby něco rozymnego doprědka pśišło.
Z wognjom pótrjefjone móžachu jano mało pódomka wuchowaś.
Toś takich by raźi wěcej cytali.
Górka jo rod ze swójźby banjowych rostlinow .
Samo kjarcmaŕ we wejsnem gósćeńcu, źož som piwko wupił, jo toś wěźeł, až su tam něga Serby sedlili ... a piwo warili a pili.
Won jo pisał teke spiwy a gronka.
Po dwělětnej pśestawce su na Gorach njeźelu, 11. februara, zasej młoźinski zapust swěśili.
W samskem cysle teje rozpšawijo se wó slědnem zmakanju Zwězka ceptarjow pód nadpismom "Auflösung des Lehrerverbandes der Provinz Brandenburg".
Te se wótměju pśiduce lěto wót 20. do 28. junija w Korutańskej/Kärnten w Awstriskej.
Jich eksperimentalny muzikowy wideo "Družki", kenž su za Youtube nagrali, jo jim łoni wunjasł wjele zajma.
Naslědujuce generacije su te parcele pśewzeli, ale nic pśecej.
Se wě, až buźo teke serbska rěc wažny kriterium, z kótarymž kśě dypki zběraś.
Chwalim pak jich mudrosć a wobrotnosć.
»Nikula njewótscynjam mimo tśěskotanja te aktowe walicki a te kašćiki, we kótarychž se kopje listy mójog cłowjeka, jogo kreslenja, jogo telegramy …« – »Wóne zežołtnjone łopjena, połne pśekšasnych kwětaškow a małych princow, su zwěrne znanki naju zgubjoneje gluki.
Nimske kněžaŕstwo jo se wujadnało z brunicowymi krajami, kak dej ten "casowy plan wótstupowanja wót wugla" konkretnje wuglědaś.
Jeju dom w Picnju jo se w 70ych lětach wóttergał, aby se mógała droga do Gubina šyrša napóraś.
"Mě jo se wósebnje spódobało, až smy něco nowego natwarili", jo groniła Amira z Gołkojc, wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma, wó tom kursu.
Něnt cu wam hyšći rozpowědaś, kak smy how ceły źeń žywe: Zajtša tśi běrtyle na sedymich stawamy.
Mamy pśi nas w šuli teke serbske źěłowe zjadnośeństwo.
Rosćo na rolach a krotko žywjecych zelowych pólinach.
Srjejź wjaski jo měł kněžk swójo masiwne twarjenje.
Na kóńcu su se dali wšykne wótmólowaś – krale, kralowki a wše druge rejtarje a źowća.
Howacej musym tebje nejskerjej susedu Gustavssonoju slědk daś.«
Ale klowny su z Nimskeje.
We tom casu jo se tudy kněžyła serbska rěc, a kaž wšuźi wacej w serbskich stronach, su teke mjenja pólow, łukow, pastwow, gatow, ługow a tšugow za wětšy źěł měli serbske mjenja.
Taki klapac jo był něźi pěśnasćo raz dwaźasća centimejtarjow wjelika informaciska delka z pśimkom, na kótaruž su se wejsne powěsći pśipněli a kótaraž jo se pó pśecytanju malsnje dom wót domu dalej dawała.
Susan Alexandra Weaver jo US-amerikańska grajaŕka.
Spěchowanje z gjarnca strukturnych srědkow ga trajo až do kóńca 2021. 
Rozmějoš, což pisašo?
Pópšawem njejo kšajźny tip, dokulaž kuždy pśewódnik ma to mjazy "top 10" zajmnostkami, weto jo "Philosophenweg" gnujuce dožywjenje.
Dostanjośo serbske pśisłowo pó M.
Waše boki ga pśecej wabje: Tam su nowe wulicowańka a bajki, luštne basni a gronka a zajmne zaběry ze serbskeju rěcu.
Ako BAG se słuša, tu njewšednu žeńsku se wucesćiś a nimskemu wětšynowemu wobydlaŕstwu w Bramborskej ju pśibližyś.
Ja cu jich zgromaźiś wót rogow zemje, slěpych, chromych, samodruge a šesćnjeźelnice, až wóni z wjelikimi kopicami zasej how deje pśiś.
How płaśi hyšći socialna zgromadnosć, a k tej zgromadnosći pśinosujo wósebnje woplěwanje serbskich tradicijow a nałogow.
Za zymski cas maju te 100 ptaški stań, aby njemarznuli.
Ale což jo se tam nawuknuło, to se tak malsnje njezabydnjo.
Rozmjej, ako jogo pśiduca žeńska Gisela jo jogo zaprědka wótpokazała, ga njejo se powdał, ale jo wó jeje lubosć wójował.
Tak móžo pśedsedaŕ rady raz wob lěto powědaś pśed parlamentom, a cłonki rady mógu w drugich wuběrkach krajnego sej ma powědaś, gaž tam jo to grono wó nastupnosćach, kenž su wósebnje wažne tež za serbski lud.
Wałtoru tyźeń jo se wótměło we tom lěśe prědne pósejźenje Serbskeje rady w krajnem sejmje Bramborskeje.
Za to su wudali dotychměst dogromady južo pśisamem tśi miliony markow!
Gaž pak se wopuknjenje na wěcej ako źaseś centimetrow rozšyrja, dejali ku gójcoju hyś.
Toś te nowe knigły budu, to se wě, teke w Dolnej Łužycy - mjazy drugim w Chośebuskej LODCE - na pśedań.
IASS spěchujo pśedewześe Austena, kótarež dej pokazaś na socialny a ekologiski staw Łužyce.
Dostaś nowe źěło, to jo něnto wjelgin śěžko.
Napśisko prasnjo jomu balo do lěweje nogi.
Za nich jo to pśinjasło "plus" a "minus".
Gjarda jo šła Marta pśez wjas, ako luź, kótaremuž se wšo zglucyjo.
Sowjetske wójaki su jen spušćili w lěśe 1993.
Pśedsedaŕ Zeleneje Ligi Renej Šuster jo pśipóznał, až teke wobydlarje Łužyce na nimskem boce Nyse maju swóju źělbu na wopěranju pśeśiwo gubinskej jamje.
Žedna stwóŕba njejo pśed nim zatajona, ale wšykno jo nage a wótkšyte pśed wócyma Boga, pśed kótarymž se dejmy hupšawiś.
Teke Knošyc su byli žarjabne luźe a su wobźěłali swóju rolu z wołami.
We wólbnem wójowanju wužywaju strony wótergi serbsku rěc.
Su na Górach lětosa nowu kapału měli: Prědny raz su z "Lausitz Blech" ze Žylowa pó jsy śěgnuli.
Až na mójogo starkego Hansa.
Pó nazymskich prozninach budu twaŕske źěła na zakładnej šuli dogótowane.
Někotare familije serbskego póchada pak su až do źinsajšnego wóstali w bliskima Riverton a Saddleworth.
Jaden źeń su byli ze sněgakami ducy.
Bydleńko jo było dosć rozymne, zgromadny koridor, nalěwo toaleta, napšawo mała myjaŕnja a narowno dwě śpicce, za mnjo a mójogo něgajšnego lipšćańskego sobustudenta Klawsa.
Wšykne citaty we tom artikelu su z knigłow "Johann Friedrich Fritze.
Su spominali na měrnu rewoluciju
Jamárika ze Słowakskeje.
A kuždy wiźi ju hynac, jadnomu zda se ta rědna, drugemu druga a tśeśi ma zasej to abo to k wustajenju.
Njestara se ga jano wó te smužkate zběrarje nektara, ale teke wó kokošy a karnikele, kótarež na swójom dwórje mimo togo ma.
Błota - to jo jano mały źěl wjelikego bramborskego kraja.
Pśi tom jo wustajił, až južo młogo lět Domowinska młoźina w tej župje derje a aktiwnje źěła.
Pó jeje pśebywanju w Londonje jo wóna stupiła do kšutego pówołańskego žywjenja pśi statnem źiwadle Kassel.
A z tym jo pśichod serbskeje rěcy w Hochozy, tej nejwěcej serbskej jsy w Dolnej Łužycy, njewěsty.
Dokulaž jo mógał byś teke grozny a zakśebjatny, su se luźe jogo bójali.
Tak wiźone jo to było pśisamem historiske zmakanje w zgromadnem źěle mjazy Dolneju a Górneju Łužycu na serbskem sportowem pólu.
Nicht njejo z tym licył a wustatkowanja nicht do togo wótwiźeś njej mógał.
Stolica a rownocasnje nejwětše město Norwegskeje jo Oslo.
Druga swětowa wójna jo tu koeksistencu skóńcowała, a wjele luźi jo wumrěło.
Pó jadnom dnju skóńcujo groch rorcycku.
Dla togo pak njejsu byli naše winiki, to su byli za wětšy źěl teke chude luźe, a jich wina ga njejo była, až su how pśišli”, jo nam wulicował Měto Worak, ako smy jomu gano w Barlinje woglědali.
Wón jo był ze jsy.
Lěc muzeje, biblioteki, pśedstajenja knigłow, źiwadło – to wšykno, což nam wurownanje za pominanja wšednego dnja póbitujo, což nam jadnorje něco pozitiwnego dajo, jo wjele gódne.
Wótegrono Europskeje komisije wót 14. januara drje wuzwignjo wósebnu zagronitosć unije mjeńšyny spěchowaś, ale wótpokažo iniciatiwu wěcej pódpěraś.
Kamishibai-źiwadło.
Rozgrono pśed filmom: Wukniki Cornell Raas, Mira Dubjanojc a Mathes Krause, ako su ten wjacor moderěrowali, rozgranjaju se z historikarjom dr. Pětšom Šurmanom.
Sćelaka RBB a MDR buźotej zaměnjaś wót maja kuždy mjasec swój telewizijny magacin.
Teke wó serbskej rěcy, wó serbskich tradicijach a młogem drugem jo było to grono.
Wóna jo horicontalna trikolora z módreje, zeleneje a cerwjeneje.
Vanessa teke glěda za móžnosćami, aby se swóju serbsku rejowańsku drastwu woblakła a pokazała.
Tam cakatej šołta a amtski direktor na swóju cesnu štucku.
Sobotu a njeźelu za tyźeń buźo tudy kjarmuša. Sobotu, 7. september, zeger 15.00, buźo se wóna zachopiś z wuběźowanim wognjowych woborow na gołbinskem sportnišću.
Srjodu, 28. junija 2000, změjo pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca swójo pśiduce posejźenje.
A pón su teke diskutěrowali, lěc njekśě priwatnu šulu załožyś.
Pśi tom ma teke kuždy kśesćijan nadawk, pó swójich mócach a móžnosćach se angažěrowaś, na pśikład serbski powědaś źožkuli źo, Casnik a knigły cytaś, rozgłos słuchaś atd. Wjaselimy se, až mamy na cerkwinem pólu wót lětosa nanejmjenjej nowego serbskego lektora, dr. Hartmuta Leipnera.
Źiwne słowa, grozne słowa!
Słyšyš ga!
Zagrodowy krotuš, muchoraz, nalěto a chódota – wšykne su wjasele skokali k rytmusoju.
Jogo žeńska Hannelora jo groniła, až buźo we pśiducych tyźenjach stawnje swajźbnu zupu wariś – pśeto južo pśed urlopom jo wóna wšykne pśicynki za woglěd zapustarjow pśigótowała a zamarznuła.
Nutśi jo na pśikład to, což Mjatkojc Lili Sophie z Wjerbna jo napisała.
Rybarje su pokazali to rybyłojśe.
"To stej mója mama a śota!" K artikeloju "Co jo było na Zelenem tyźenju 2020?" z NC 05/2020 Artikel wó "Zelenem tyźenju" w Casniku som z wjelikim zajmom cytała.
To jo se stało slědny tyźeń stwórtk, 20. apryla, w Serbskem domje w Budyšynje.
] Ako běšo něnto wšo dokóńcowane, ga wótejźeštej a Robinson weze jogo sobu do swójogo bydlenja.
Karina pśemyslijo, lěc latarnje su se w slědnych dnjach scełego swěśili.
Kuždu minutku, kótaruž njejsu na póli byli, su jim wót myta wótśěgnuli.
Mója starša źowka jo měła serbske górjejbranje, hyšći w Slěpem.
Serbske ansamble z Wudwora, Smjerdźaceje a kupka Sprjewjan su pokazali folkloru Gorneje Łužyce.
Kněz, waš Bog, jo Bog górjejkach na njebju a dołojkach na zemi.
Kužde lěto stej pśipomagałej ten CSD w Dolnej Łužycy pśewjasć.
No, to jo se jomu lažčej raźiło, ako jo se myslił.
Na pśikład su te něźi 500 hektarow dańskich łukow tencas słušali 18 wšakorakim burskim luźam.
Wuměńkaŕ Werner Młynk (něgajšny wjednik Dolnoserbskego gymnaziuma) ze šwitu eks-gymnaziastow: „Rědna Łužyca, spšawna pśijazna…“
Lěc wšykne su z wutšobu pódla byli, na tom ja skerjej cwibluju.
Timo jo to derje planował.
Ale z keltiskeju rěcu w Bretani buźo to něco cele drugego".
Maj pśewzejo na někotare dny to njespušćobne wjedro pśedchadnego mjaseca.
Centrumoju gronjašo se tencas Städtlein, tomu pózdźejšemu Schönebeckoju Wjaska abo Dörfchen, drugemu źěloju města Našwic a tśeśemu Łakuma.
Kobolt wěźešo ned, źo se wudaś.
Ze serbšćinu namakajoš teke serbskich towarišow a zastupijoš pó casu do dalšnych słowjańskich kulturow.
Wót 7. lětnika jo licba pón wjelgin snadna.
Pśeto njocotej Žylow we wósebnej roli wiźeś, což nastupa financielnu pódpěru.
Woglěd w Běłej Woźe - to groni w serbskich stronach Łužyce - by mógał byś teke dobra góźba za rozgrono ze Serbami.
Wušej togo słoźi to zele wjelgin derje a jo strowe.
Chtož ma na kóńcu nejwěcej kórtkow, jo dobył.
Chto ga how ze sněgowymi kulami chyta?
Pla mnjo jo to dosegało pózdźej aby wordował jadnory cołnaŕ.
Na wósym rědnje ilustrěrowanych A3-wobrazach pśedstajijo se wšedny źeń małeje kócki Běłapowtki, kenž bydli pśi Lizce, małem šesćlětnem źowću.
Šesć gercow jich jo a wóni pśidu ze wšakorakich jsow a městow.
Ma lubjej włožne abo mokše, wutkate zemje.
Torsten Mak: Źaržym dalej kontakt k Lipsčańskej “Sorabiji”, cuju se hyšći z nimi zwězany.
Weto jo seno nejždroše w Dolnosakskej a Hessenskej, w Dolnosakskej su płaśili 153-156 euro za tonu.
Kórta nižyny Schraden.
Na wupisanju myta jo było lětosa 20 źěłow wobźělonych.
Mója mentorka jo była Anne Holzschuhowa, wóna jo mě pitśku wjadła.
Ale wót 2007 mólujom kuždy źeń", wulicujo.
Teke ta wjas plějo w tykańcowej a łucywowatej wóni.
K nowemu šulskemu lětoju 1995/96 pśiwzejo Dolnoserbski gymnazium zasej tśi 7. rědownje, kuždu ze 24 wuknikami.
Jich rolu w pśirodowem systemje su pśewzeli někotare ptaškowe družyny.
A jomu jo teke Ina Koetzingojc w serbskej swěźeńskej drastwje wutšobnje gratulowała.
Kak wuspěšne to móžo byś, jo njewótchylnje teke wót hynakšeje debaty wótwisne, w kótarejž musymy se zasajźiś: Jano gaž zwónoźijomy strukturnu změnu a Łužyca wóstanjo žywjenja gódna za slědujuce generacije, ma rěcna rewitalizacija zewšym zmysł.
Smy pšašali pśedawarje na tom marku: Kak bula pla Was? Wikowarje z Lěšćow/Hornow maju zeleniny, sad, klěb, tykańce a mazanja, a su woblubowane ako pśecej.
Ducy do źiśownje dožywjaju źiśi w pśiběrajucej měrje kurjawu, dešć a śamnotu.
Drugi zakład zběrki su te wuběźowanja wó nejrědnjejše jatšowne jajo z lět 1998 do 2013.
Njepśijědu howko jano dla togo, aby se wuchójźowali we znatem a kšasnem Pücklerowem parku, ale młoge z nich tež togodla, aby nakupowali to a druge na pólskem marku ned za Nysu, za granicu.
"Ja som se to myslił, a to było dobre znamje za to, až jo było pšawje, rowno pśi nas w Dešnje załožyś mustwo Serbske koparje", jo wón weto měnjecy.
Ministaŕka Julia Klöcknerowa jo wšykne kupki prědku na jawišću wósobinski wuwitała, teke tu dešańsku, a jo se dała z nimi wótmólowaś.
»Wón jo schórjeł wót twójogo kśikanja a togodla jo napisał, co dejm śi groniś.«
Pópšawem su se kśěli lětosa w Kijewje zmakaś.
Za cas jogo statkowanja jo licba cłonkow Domowiny wót 250 na 1000 stupała.
"A to, lěcrownož zyma jo hyšći daloka", źiwa se Colett.
Ideju wobchowamy sebje za pśiducu góźbu.
Teke serbska muzika jo pśi graśu zazněła
Wušej 300 delegatow z 5 Domowinskich župow a 12 nadregionalnych serbskich towaristwow jo pśepšosonych na 12. głownu zgromaźinu.
»Namše su byli kradu derje woglědane«, powěźejo kněz Schütt.
Smy dawno južo wupjacone!
Dej my wšykno cyniś, aby pód tymi śěžkimi wobstojnosćami zdźaržali a wuwili našu rěc a kulturu.
Ale Hana njetrjeba se bójaś.
Tam wón wisy.
Rostlina njaso pšoste kósmy.
Ku wšej njegnaźe su duli wótše štormy.
rědne wěcki Mchaela Peterowa kokulkujo a šyjo, tuchylu teke nagubki.
Na zachopjeńku smy systematiski wuśišćane žrědła, kótarež su w armeńskej rěcy k wšakim regionam pó genociźe wózjawjone byli, do bibliografije zapisali a nazgromaźili.
Wót redakcije: Jich loda njebuźo se dla wirusa zacyniś, teke na marku budu dalej pśedawaś – su nam wobwěsćili.
Nowy luboraski faraŕ Wolfgang Krautmacher jo se pśedstajił.
Kuždy wobźělnik ma 5,40 euro płaśiś.
Až deje źiśi lube byś.
Wón rachnujo a ma wšake wobmyslowaś, źěłaś, wobstaraś – a pśi tom zabydnjo tak cesto tu lubosć.
Jo, žarjabna jo musała byś, to jo jej wucyło žywjenje.
Za Mužakowom zašaltujo radijo.
Tak stoj we bibliji.
Do nowego parka, kenž jo nastał z wjelikeje mokšeje łuki, pola a małego gaja, zastupijoš pódla źiśownje „Słynjaško“.
Dogromady 19 raz jo “Pśěza” swóju dolnoserbsku swajźbu pśedstajiła - a to w cełej Łužycy a teke w drugich stronach Nimskeje.
Tak južo mały rjaschen dosega, aby ju rozbił.
njejo wótpowěźone – jo nam gronił šefredaktor Serbskich Nowinow Janek Wowčer, sam jatšowny rejtaŕ.
Slědujuce staty resp. kupy zawjeduju w rozdźělnych casach mjazy nalětom a nazymu lěśojski cas (+ 1 h).
We wjelikem zalu jo něźi 230 městnow, k tomu dajo hyšći, mimo kuchnje, mjeńšy zal a wšake druge rumnosći.
Gólnikaŕ Ruhe jo źiśam w góli wjele wulicował.
Klaus-Jörg Hermann z Drježdźan ga jo na wustśigankach pśedstajił młoge woblubowane serbske nałogi.
Wšyknym som ja jadnak pśichylony był".
Źiśi su scynili swóje wobraze pśed sobu na špundowanje.
Helmut Matik jo cłonk Domowinskego pśedsedaŕstwa w Barbuce.
Drjowk/Drebkau
Dla cogo su je how stajili, to jo namdušu dosć źiwna, ale weto zajmna wěc.
To jo była južo druga botaniska ekskursija we bližy Běłowa, ako Jens Martin jo za Šulu za dolnoserbsku rěc pśewjadł.
Wěrcujomy ze žonopom, solu, pjepjerjom a zelenym pjepjerjom.
Dalšna kubłańska droga wjeźo młodostnu 1979 na Serbsku rozšyrjonu wušu šulu w Budyšynje.
Pśeto jo nalěśe! Słyńco swěśi, ptaški spiwaju a wjele pyšnych kwětkow kwiśo tam a sem.
Korjeński serbski faraŕ H.
Terpjańska kupka, kótaraž jo jadna z nejwětšych tych dogromady 12 kupkow we tej župje, jo łoni w kupcynem źěle stagněrowała.
To kwaka kacka hyšći głosnjej.
Na woglěźe we Słowakskej – w Pieštanach a wokolinje (1. źěl)
Tam ja je budu kubłaś, aby južo byli rostlinki, gaž wjedro buźo.
Až take źěło se kradu intensiwnje stanjo južo wjele lět w krajnem sejmje, na rowninje wokrejsow a komunow.
Druge zwěrje w knigłach jo běły mjadwjedk Knut.
Pětk, 3. maja, buźo w radnice zmakanje „Plattdüütsch in de Pleeg“ za luźe, ako źěłaju w chórownjach a starcownjach.
Erwin Hanuš jo pśecytał to tšojenje wót „Stalinowych wobrycow“.
W zymjem smy ako źiśi sańkowali a šuflitowali na pólatych łukach, na grobli slězy našog‘ dwóru a hynźi.
December • Zymski
Wón jo pśinjasł fota z jeje zawóstanka, teke stare narodninske gronko, ako how pokazujo.
Kuždy wobźělnik płaśi 1,- euro, wón dej sobu pśinjasć twardo zwarjone a wudute běłe jaja.
Zenkerowa: To jo pšawje.
Tegdy namakach drugu radu.
Snaź móžomy lětosa nanejmjenjej kokot swěśiś, ale to teke njejo wěste.
20. njeźela pó swětej tšojosći
Ruse swěśe pśi ludowej muzice a se měrje w sportojskich wuběźowanjach.
W nich wopisujo awtor historiju serbskego luda, wót wobsedlenja Łužyce pśez serbske rody až do casa Ćišinskego a Zejlera.
Tak źo to dalej, daniž njejsu wšykne taski wobrośone.
Režiju ma Beno Šram.
Wacej wjele wó njom cytamy.
A co wiźiš?
Něnto sobotu, 8. apryla, pśewjeźo Dolnoserbska rěcna komisija swójo druge posejźenje w lěśe 1995.
»Nan, mam dwě pšašani.«
Nicht njewěri se kašliś abo stoł pśesunuś.
Na tom wjelikem domowniskem swěźenju pśed dwěma tyźenjoma su se wobźělili mjazy drugim serbske rybakarje.
Z togo pśiźoš śěžko pśec, błudnik se naroźijo w nas.
Njejo měł pjenjeze a był wjelgin głodny.
Lěc naju wunamakanje abo ceje, to ja njewěm, nanejmjenjej jo se nadejšła wudroga.
Jatšownu njeźelu móluju wót 10:00 do 15:00.
Božko njejsu nam wšykne mjenja tych załožarjow wěcej znate.
Tak jo se wejsna droga na 3 kilomejtarjach nowo wobtwarźiła a z asfaltom wobśěgnuła.
Serbski akcent se teke pokažo w jeje pjaceńskem a konditorskem źěle.
Wótergi su wótmólowali zwěrjeta w małkem coo.
W pśisamem 20 sekcijach a sportowych družynach tam sportuju młode a starše.
Joho, taki mócny kjarl wón jo!
Boge źiśi, kótarež rano nana a mamu zgubiju a žednogo nanowego domu njamaju a njeznaju!
Tej kśidle pak stej pón byłej kšuśe pśirosćonej.
To jo blidaŕ abo tyšaŕ, budu luźe za wětšy źěl groniś.
Tejerownosći kśě płaśonki starjejšych za źiśownje mócnje pónižyś.
»Kšasnje jo banjawa wótwenka wuglědała, ale nutśi jo była cele prozna!«
Kak jo docełego k tomu pśišło, až su we Strjažowje zasej serbske źiwadło grali?
Luźe tomu gronje "gołubje".
Do togo jo było wjele diskusijow wokoło togo - teke ze serbskego boka.
Wobronjenych konfliktow dla jo komitej swětowego derbstwa UNESCO ako pusćinowe město Timbuktu z jogo glinjanymi mošejami tak teke rowowy pomnik Askia do togo na cerwjenu lisćinu wobgrozonego swětowego derbstwa stajił.
Jogo rěcne zacuśe jo było kradu pšašane w Dolnoserbskej rěcnej komisiji – ta pak jo pó jogo měnjenju pśeliš lažko w rěcnych nastupnosćach kompromis gótowała a wjele nowego a cuzego do serbskeje rěcy spórała.
Co wy se mysliśo, jo to wužytne?«
Njespiwaju wó połnoc abo wokoło tśich ako druge, cakaju na switanje a pótom akle spiwaju – ze spiwaŕskich knigłow a nic z głowy.
Te Rusy su se pórali a ta rampa jo wóstała na dwórje.
Toś wiźim na pódzajtšnem boku jsy na njebju dwa śamnej flacka, kótarejž se wjelgin malsnje pśibližyjotej a ako lětadle póznaś stej, a wót njeju se wótźělujotej dwa carnej dypka, se zdalujotej wót lětadłowu a bywatej wětšej a wětšej.
Ako som ju pózdźej zmakała, jo źěłała ako wobstaraŕka seniorow.
To cesćenje młodostnych jo nastało na iniciatiwu dr. Christiany Piniekoweje, ako jo była ceptaŕka na DSG.
Což se mě na Robinsonu derje spódoba, jo to, až na pśistojnosć źaržašo. 
A gaž som wšych gósći sobotu tak pówitała, pón ja tak du nakupowat", wóna pśeraźijo.
Pětk, 16.6., grajotej zeger 21.00 Project Placebo a Stüx.
Rano pěśich jo zaklapał Šomberic Wylem do wokna Starickojc babki.
Z tym su wóni te Borkojske krale.
To jo zapis, w kótaremž zastoje pśidrozne bomy.
Bernd Pittkunings jo se slědk śěgnuł, na jogo městno jo stupiła Anja Jahnojc.
W toś tom gaśe, kótaremuž gronje ten Wjeliki Pawoł, wiźiš tuchylu jano mało wódy.
Snaź změjośo skóro kralojske zmakanje w swójej kupkowej śpě. 
Jolic njebuźo se nam to raźiś, by to groniło, až buźo Dolna Łužyca pla muskich z 50 procentami wobźělona, ale pla žeńskich z 0 procentami.
1902 jo se wrośił do Serbow ako diakon w Picnju, to groni serbski faraŕ za wokolne jsy.
Młogi raz jo wjedro špatne.
Wón wažy 550 tonow, lažy šesć metrow dłymoko we wóźe a sega wótergi až do połtera metra z wódy.
Thomas Kosak (Kossack) jo roźony Žylowaŕ.
Wjele wuknikow njejo měło lušta serbski wuknuś.
Naš ceptaŕ A.
Informaciski material wó Domowinje jo něnto teke w turkojskej rěcy k dostaśeju.
znamjeniła teke masterske źěło Jill-Francis Ketlicojc z města, kótaraž jo našym lazowarjam znata ako nowa redaktorka Casnika a basnikaŕka Źilka.
W Janšojcach kopju muske źinsa balo.
Ale, tak to wiźi młoźinski wjednik, młoźina dej dopokazaś, až móžo na swójich nogach stojaś, a to teke pśi woplěwanju nałogow.
Z twarjenim Bóžego doma su zachopili wokoło l.
Bóžko njejsom mógał do muzikoweje šule hyś.
Prědnu krotku pśestawku som wótergi gótował w źinsa wěcej njeeksistěrujucej kjarcmje »Birkhahn« a pón dalej pśez Grodk a Carnu Plumpu na Wórjejce.
Ako wuwitanje a dar smej z Erwinom sobu pśinjasłej flašu samopalonego a teke samo kubłany a rězany tubak.
Nejskerjej su Marjanje Worakowej wšake sobu pśinjasli.
Se wě, až kralowka jo měła bejnu kronu z cystego złota a te druge jano take małučke złote zerncycko na głowje.
Źiśi su skokali a ganjali, a weto jo nas taka śichosć wobdała, ako žednje hyšći njejsmy nazgónili!
To znajomy drje teke wót slědnych smužkow znatego psalma 23.
Ja cu śmu pśed nimi do swětła pśeměniś a to kśiwe do rownego.
Wón nawjedujo w Halle interdisciplinarny centrum za materialne wědomnosći, źož se slěźi za nowymi materialijami.
W lětach do swójeje renty jo pón źěłała zasej ako pśistajona w běrowje a wěsty cas w Dolnoserbskem gymnaziumje.
Někotare słowa, kótarež se w starych tekstach jawje, su něnto zestarjone.
Pla njogo doma su wóni lažali pśezjadno na wšakich městach, a wón jo dejał wjele casa nałožyś, aby je namakał a wuzwólił.
Politikarje a druge su to wjelgin wuchwalili, ale pjenjeze hyšći feluju.
Fabriciusa we lěśe 1709 měli.
Pśez ten projekt buźo pitśku wěcej togo, což móžo se wuchowaś wót togo serbskego w Prožymje pśi pśesedlenju.
To njeby pśed 25 lětami nejskerjej lěbda něchten wócakał.
Meridiany maju wšykne jadnake rozćěgnjenje, pśeto wótstawk mjazy poloma jo pśi rotaciskem śělesu pśecej konstantny.
W zachadnem lěśe jo priwatnje organizował zmakanje z wuknikami Dolnoserbskego gymnazija.
Akle w Nimskem kejžorstwje su wóni musali nimski wuknuś a tencas jo se jich malsne pśenimcowanje zachopiło.
Konkretnje to groni, až za kuždy muzej dajo krotki image-film.
Jaden laptop, knigły a jadnu DVD.
Pśipišćo źe na kuždej bildce luštny špruch, wumyslone grono tym paršonam, ako su na bildkach wiźeś.
W Borkowach jo šulska młoźina wugótowała pśeśěg, a w Bělinje su se sobotu wjacor pó camprowanju wobydlarje zmakali k wjasołej zapustowej reji.
Slědnu wersiju su wšykne "wótžognowali" a měnili, až tak by mógał ten historiski Krabat wuglědaś.
Twaŕ drugeje kóleji na liniji mjazy Lubnjowom a Chóśebuzom buźo logistiske wupominanje.
Zastup: 1,50 €, pón. 1 €, źiśi 0,50 €
Wutšobnje su pśibytne jogo pśepšosyli na dalšne take zmakanje, a wóni by se wjelgin wjaselili, gaby wón how w Slěpem teke raz prjatkował na serbskej namšy…
Pśed krotkim stej srjejź nocy na rěce pla Lubina dwa cołna gromadu starcyłej.
W nalěśu a lěśu 1933 su how rozdźělili lětaki pśeśiwo fašistam.
Wšykne gmejny źe su se na to zjadnali, tu biblioteku ako zgromadny nadawk pśez amtski późělny pśinosk financěrowaś.
Stolica jo Jaunde w pódpołdnjowem źělu kraja.
Klupšojc Niklas jo to tśi raze wopytał a jo tśi raze wutrjefił.
Ja ga wacej njekurim!”
Akle w slědnem tyźenju pada dosć dešća, do kótaregož se na kóńcu teke sněg měša.
Pódpěra wót žarjabnice a picańskeje flejšaŕnje
Pśed tśi abo styri lětami jo měła w Žylowku wjelike plumpy - mě se zda, až jo jich 16 było.
Andros pśeźěła sad a dalšne rostliny a mlokowe produkty.
We Łazu (Laasow, ku Wětošowu) jo Łužyska alianca dostała 20,1 % głosow.
wałtoru, 11. 9.: Koncertowa muzika znatych serbskich komponistow
Pśedsedaŕ jo to tak formulěrował: Nejwěcej nam źo wó zdźaržanje žywjeńskeje wašnje luźi na Lipjem a Lědach.
Kóńcowka datiwa wótwisujo wót słowneje družyny, deklinaciskeje klasy a numerusa.
Naslědku smy pód ten wobrubk te plowy wusypali.
Gmejna Dešno-Strjažow jo za drozne wobswětlenje najm płaśiła a se wě teke kosty za milinu.
Ja som zaźiwany, až pianistka cyni take źěło.
Jeje nan jo był ceptaŕ we jsy, se groni, bydlili su wóne Paškowe pśi cerkwi, tam, źož pózdźej jo stojał konsum.
To su rane kulki pód foliju (něnto 3 hektary — znowa južo 5 do 6 hektarow).
We tom zgłosyjom ze wšyknym, což Wjerbanaŕ kněz S.
Mogu nas tam małke zwěrjetka kusnuś?
W tom starstwje wšak to pśecej tak derje njejźo, ako rowno źinsa.” Tyźeń pózdźej, na tom cesćenju Fryca Latka w Nowej Jsy, ju niźi njewuglědam.
Kulinariski zastarał jo pśibytnych gósćeńc "Prima Wetter" a jo stakim dary za pódpěrowanje kulturnikow zběrał.
Ten syn jo pózdźej wumrěł we drugej swětowej wójnje, jo se zalał w někakej rěce w Rumuńskej.
A te, kótarež su ten nadawk tenraz měli na starosći, su se cele śicho, mimo pśiglědarjow, do źěła dali.
Te originalne wobstojnosći su byli take, až su dańske łuki do stali wót kuždego boka wódu, kótaraž jo pśez te groble pśiběžała.
Drogotne eksponaty, mjazy nimi lodka, kótaruž Helmut Kurjo jo sam pómólował.
Něnto pak jo do togo domu zaśěgnuła Bórkojska serbska swajźba. „My smy we dwěma wětšyma a dwěma mjeńšyma śpoma wšykno to pśedstajili, kak su wokoło lěta 1930 w Bórkowach swěśili taku originalnu swajźbu pó serbsku.
Ze źiśimi swěśiś.
To pak njoco jězdźiś!
Se wě, by była slěpa sebjewobšuda, wobtwarźiś, až tam derje stoj ze serbstwom.
Ako tak bóže stwórjenje a bóžu pśirodu wobźiwowach, wubuźi mě něco z mójogo dłymokego zamyslenja – co to jo było a chto za mnu šwicy?
Muž a žeńska stej měłej wjeliki tšach.
Na SRWŠ jo ceptaŕ Achim Brankačk we muzice na to źiwał, aby jogo wukniki wšykne štucki serbskich spiwow nawuknuli. „Źinsa mógu ja serbske spiwy spiwaś až k slědnej štucce.
A teke serbske luźe we jogo wósaźe sami su měnili, až jich rěc jo jano za bachtanje za brožnju dobra. »To jo mě tšašnje bóleło«, měni faraŕ Schütt źinsa.
Ně, wuglědatej kuźeratej!
Angažěrujo se teke w Maćicy Serbskej a w Serbskem šulskem towaristwje, źož jo 12 lět we pśedsedaŕstwje sobu źěłała.
Ako běšo słyńco dawno domk šło a na mórju wokoło nich śma běšo, swěśašo a błyskotašo se wjerašk góry, ako by se palił, dokulž słyńco hyšći dłujko na njen swěśašo. 
Wjelikopósłańc georgiskeje republiki Levan Izoria jo woglědał k wětošojskemu "Hortoju móžnosćow".
Pla cłonkow Domowinskego župnego pśedsedaŕstwa pak njejo to wjasele na to pśewjelike.
Mai) nasta tudy krotke, ale śěžke njewjedro.
To smy se w slědnych lětach pśiswójli.
To jo se k wěsći dało slědny tyźeń srjodu na pósejźenju měsćańskeje zgromaźiny, źož su wugótowali wósebnu "aktualnu góźinu" k sportoju w měsće.
Ned dwójcy su ten źeń wu stupili we wjelikej Měsćańskej hali, a dogromady wokoło 1400 źowćow a gólcow ze 10 źiśecych zagrodkow, 25 šulow a z Dolnoserbskego gymnaziuma jo pśichwatało ze wšych serbskich stron w Bramborskej.
Z pśistajenim intendanta Wolfganga Rögera stej załožba a Domowina pó jogo měnjenju „tu doněntejšnu strategiju ansambla“ do wěsteje měry legitiměrowałej.
To jo mě wjelgin pomagało.
Rozmjej: Komandantura lažy w pśitocnišću Rychwałdskeje jamy.
Wěcejrazowemu premierministeroju a prezidentoju Ðukanovićoju jo něnto śěžko ze zejgraśim žywy byś.
Dalej buźo bydliś w Drjowku.
Pśi tom glěda stawnje za rědnymi swěźeńskimi kóšulami, aby toś te w programje krajoju, kótaryž se pśedstaja, wótpowědowali.
Kuždy móžo se wobźěliś, a to maksimalnje z 20 fotami.
Chto su te wukniki?
Sy-li we lubosći, móžo tebje wjele felowaś.
Tam južo serbske nałogi, spiwy a reje bližej zeznajo.
Rösler, prezident Sakskego parlament, a Gerit Grosse, wiceprezidentka bramborskego parlamenta.
Za cas pórowanja wót měrca až apryla du do wódy, pśi comž se móžo masowy zběg wótměś.
Snaź su togodla lěbda raz wence ducy, źož se wótměwa wěcejrěcne žywjenje.
Njejsu ale nejskerjej žednogo wěcej dostali.
Teke na lětosnej woklapnicy jo Wjerbański šołta Joachim Dieke kritizěrował, až někotare luźe swój chabź pśecej hyšći chytaju něźi do rědneje natury.
Chto co raz do kašćika póglědnuś?
Głupe liški!
Ze styrimi głowami glěda Swantowit do wšyknych njebjaskich směrow.
Na tśeśe město jo stupiło woplěwanje tradicijow (89%).
Gano stojach ja, lětos 2019, zasej raz how. – A na tom pustem pólku rosćo a njerosćo wobsucha, ryjna tšawicka.
Pśed dwěma lětoma stej śěgnułej z Picnja do Šejnejdy, źož něnto bydlitej w rědnem pachanem domje (Fachwerkhaus).
Na farskem dwórje a w brožni jo tuchylu wustupiła "Serbska reja", ak jo publikum zapaliła a k rejowanju pšosyła.
Graśe se skóńcyjo, gaž jo prědne góle kejžora dojśpiło.
Wylem Bjero jo był slědny redaktor Nowego Casnika, za kótaregož jo dolnoserbska rěc była mamina.
Młoźina jo pjakła tykańce a jěšnice wopjakła.
Figuru Krabata z kónjom jo Jörg Tausch wugótował za Krabatowu wustajeńcu, kótaraž jo była wiźeś w Serbskem muzeumje w Budyšynje.
Principielnje licy se z tym, až w lěśu njepśiźo žedna wóda z rěki do jazora – wusoke temperatury a suš wugbaju, až wóda w łužyskich rěkach jo niska.
Na jězdźenje – žedne myslenja.
Ernst Mucha jo we młoźinskem krejzu teje gromady swóju wěru pódłymił.
Serbskich wucabnikow a kantorow pak jo w Dolnej Łužycy dosć.
Dominikańska republika jo kupowy stat w Karibice.
Petra Schmogerowa (w 2. rěźe ta tśeśa wótlěwa) nawjedujo gymnastikowu kupku, kótaraž jo se załožyła 1974.
»Móžoš ty pawcynu pśěsć tak ako pawk?«
Malsno smy rozegnali a schow pytali za skału, kótaraž jo lažała srjejź našeje sćažki.
Jo źe wjelgickan mało, ale něco jo se ga dalej dało: Rěcne fragmenty znanje wó serbskem wliwje a póchaźe, jadnotliwe serbske słowka w mójej swójźbje pśecej hyšći kursěruju.
Pó swětosnem zarědowanju su se źiśi ze swójimi rědowniskimi wjednicami pěšy wupórali do zakładneje šule, źož su se zgromaźili za krotki cas we swójich pśiducych rědownjach.
Šćipjeł zwarijomy w solonej wóźe z cybulu, lorberom a pimentom.
Hodlaŕ jo jadno z lažčejšych yoga-zwucowanjow ku skšuśenju rownowagi.
Njebuźomy žednje na to zabyś - to jo było měnjenje wšych cłonkow Domowinskego pśedsedaŕstwa w Trjebinje.
Pytajśo, pytajśo jaja w zagroźe!
Žywy dom, snaź ze serbskeju źiśownju, serbskeju šlodaŕnju, ze serbskim folklornym centrumom atd.
Gaž jo wóna spokojom, ga njamóžo nic wěcej šylawje hyś.
Griby su žywe pśez wóttwaŕ žywych a nježywych rostlinow, w symbiozu z rostlinami abo ako parazity.
Wósebnje interesantne su byli reportaže z drugich krajow wó tamnych narodnych a etniskich mjeńšynach.
Potom slědujo znowa něźi tyźeń zymnego dešćowanja.
To jo wósebnje wažne, gaž źiśi hyšći njamógu slědowaś cełemu wopśimjeśeju resp.
Źiśi deje měś swójo wjasele; to dejmy jim žycaś a dawaś.
Anna­Lena se pśigótujo na swójo prědne rejtowanje.
Za cas swójogo pśebywanja w Dolnej Łužycy wót 7. do 15. septembra jo wón pla sotše swójogo českego pśijaśela A.
Płody su pó formje a barwje wjelgin wariabelne pancerowe jagody, mjaztym až forma zwětšego formje płodnika wótpowědujo.
Wěrno jo, až te susedne jsy ako su to Dešno, Brjazyna, Prjawoz a młoge druge maju cerkwiny tormy.
Flakata tupa kopśiwa jo w pśisamem cełej Europje, pódwjacornej a małej Aziji rozšyrjona.
Dalše serbske mě jo cartowe chóžyšćo.
Aby to wšo zwónoźeli, su we Hochozy wót lěta 2017 źěłali na koncepciji saněrowanja a su pisali pšosby wó financielnu pódpěru.
Kak zasej wónja a se swěśi w gódownej śpě! Wót wjercha z rozpalonosću se swěśi a kólebjo žołta a cerwjena gódowna gwězda.
Monema, su zgłosyli znate a mjenjej znate ludowe štucki, za kótarež su Jan Cyž, Ullrich Pogoda, Detlef Kobjela, Jan Chlebniček a Dieter Kempe rědne melodije komponěrowali abo starše štucki wobźěłali.
Teke Angela Šurmanowa, sama wucabnica za serbsku rěc na Dolnoserbskem gymnaziumje, jo se tej ideji pśichyliła.
Jo była roźona Latkojc z Liškowka.
Gaž wobwěžośo šparałka wokoło gjarnca, nastanjo krejz.
Tip redakcije: Wopytajśo teke 17. maja, lěc su tam pśipódla.
Snaź pak jo to wšykno hyšći hynacej.
Z takim póglědnjenim, kenž wón se wujasniś njamóžo.
Pólski muž, wjelgin dobry znajaŕ cełeje historije Kostrzyna, jo gósći z Dolneje Łužyce wjadł pśez něgajšnu twardnicu.
Wuslědki kśě wšym zajmcam historije drjowkojskego regiona wót 193 pětk, 2. oktobra, zeger 18:00 we wobydlaŕskem domje Chusej/Kausche města Drjowk/Drebkau.
- Snaź jo na casu, raz wó koncepśe zmakanja pśemyslowaś? K tomu jo w zachadnych lětach był wob cas programa stawnje kradu mólecy zogol na žurli.
Wón jo był jaden wót tych, kenž su pśecej we śichem pilnje źěłali, bźez togo aby se doprědka śišćali.
Carny Halšter wulewa se w Anhaltskej do Łobja.
Wóni su woglědali do Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, do A.
To drje jo prědny raz, až su w našej stronje take cołny gromaźe z wšakim rědom namakali.
»Ale te ga zewšym słyšaś njejsu.«
Anton, kenž jo był głowny iniciator teje wustajeńce w Chośebuzu, jo nam gronił: „Njejsmy měli na zachopjeńku serbsku tematiku pśedwiźonu.
Tež źělim aspekty swětonaglěda, ako w tej scenje maju: Spšawnosć, wótwórjonosć napśeśiwo cuzemu abo wěcam, kenž ten pśerězny Hanzko ako njespódobne ma.
Nejlubšy hobby Michaele Peteroweje su wšakorake rucne źěła.
Ja som to A a to O, zachopjeńk a kóńc, źejo Kněz, kenž jo a kenž běšo a kenž pśiś buźo, ten wšogomócny.
Ale južo w tych lětach žurnalistiskego źěła jo Jurij Koch literaturu pisał.
Za togo gólca jo to był južo 10. zapust - za jogo młodšu sotšu (napšawo) pak ten prědny.
Jaden z kólasom naju pśedogónijo a pśiwoła: "Něnt smy byli tśi luźe na jadnom flaku.
Pcołka Lenka njama měra: Połne fory mjodu zběra.
To jo gnujuce dožywjenje było!
Som teke źěkowna za tu šansu a wše te nazgónjenja, ale naslědku som se wrośiła.
Na głownej zgromaźinje su teke 7 wšakich rezolucijow diskutěrowali a wobzamknuli, ako budu se pósłaś na wšake europske kraje.
Potakem, gaž to njejo było žedno serbske lěto za takego Barlinskego Wětošowarja ako mě, co dejało pón za mnjo byś SERBSKE LĚTO?
Wjacor mějašo wóna kšasny naglěd. 
Wjeraški budu pětk zeger 18.30 balokopanje Wjerbno–Zaspy.
Starjejšej Krystiny, nan jo był gólnikaŕ, stej nam na jich wjelikem byśu napšawdu rědny swěźeń wugótowali.
Seśelnice, tak ako teke druge serbske žeńske w měsće, su stakim serbski wucynk do swěta zmócnili a su głownje k wutwórjenjeju narodnego wědobnja pśinosowali.
Wy dejali groniś: Gaž Kněz co, buźomy žywe a cyniś to jadno abo druge.
Ně, jeju kónje musy teke »źěłaś« na kokotach w Dolnej Łužycy a na jatšownem rejtowanju w Górnej Łužycy.
Za dopomjeńske foto su se zestupali w gósćeńcu.
Nan se teke na tom pólu wuznawa.
Tam rostu griby.
Co se mysliš wó tej AG?
"Slawistiku zawěsće njebudu šmarnuś we wšyknych uniwersitach Nimskeje, ale tšach jo, až su ‚małe‘ slawistiki wobgroźone.
Na pśikład stoj tam něco k historiji wěsteje štucki abo kak se k tym jadnotliwym arijam rejujo.
Dokulaž milinaŕnje a wuglowe jamy budu raz zacynjone, to jo jasne.
Na pšawem boku stoj Maik Jorsch-Schuppe.
Wón togodla jogo spytujucy pšašašo: Njekśěł ty zasej k twójim luźam a tam pśi nich bydliś?
Drogostka z našogo archiwa: Na slědach serbskich wudrogowarjow w Americe
Pjerwjej, až jo se naša źowka naroźiła, smej se rozsuźiłej, až kuždy z naju z góletkom powěda konsekwentnje swóju rěc, to groni ja japańšćinu, a mója žona pólšćinu.
Wušej togo su „Njeźelske łopjena“ pódla, to su skice, ako su nastali pśi Sprjewi.
My wiźimy luźi za woknami abo teke na droze a źomy pó jsy, tak ako ta stara ruta jo tegdy była.
Zasej se minjo cas.
Zbigniew Kazimierz Boniek jo pólski kopaŕ a trenaŕ.
Gmejna Slěpy glěda na wupominajuce lěto 2020 slědk.
Mała rědna guseńca z jajka źins jo wulězła.
Stakim górjej něnto z głažkami!
Za to pak jo krajny sejm lětosa luźi mócnjej k wuzwólowanju Serbskeje rady wabił.
6. awgusta 1944 su ju pód njeznjasliwymi wobstojnosćami operěrowali.
Nutśi pak jo se wšake změniło.
Som se pótakem źe »Wendschu« brał.
Tak ja wěm, co Wy cyniśo ceły cas!
How jo wiźeś Mósćanaŕka Christine Adamowa (stwórta wót lěwego) ze źowkoma a pśijaśelku.
Prodrustwo ma nadawk, se staraś wó to, až jo to móžno.
Až taki film jo we jich rěcy nastał, jo nejpjerwjej cysto politiske rozsuźenje – jo wulicował režiser.
Wóni wšak maju spódobanje na tom, až dla wugloweje jamy lažy jich wjas "na kóńcu swěta" a žedne awta pśez wjas njejězdźe.
Mimo Žandowa maju toś źinsa taku mjazy drugim w Strobicach a Chmjelowje.
Ako wóna jo 1986 do Lipjego pśišła, jo toś ta wěda jej lěpšyny pśinjasła.
Jatšowna noc jo krotka była za kupku młodych žeńskich, kótarež su zasej spiwajucy powěźeli górjejstawanje Jezusa Kristusa.
Źinsa dowózuju je pśedewšym z pódpołnocneje Nimskeje.
Něga jo było žywe źowćo Brune wócko.
Za tym swěśi kužda kupka za sebje tu ptaškowu swajźbu, gdyž su se „ptaški“ južo ze słodkosćami na talarjach pla źiśi wuźěkowali.
„Naša Gromada“ jo serbske stawne blido bórkojskego amta.
W internaśe źěła na pśikład Hubertus Rölke, z nim powědamy pśecej serbske.
Kněz ministaŕ jo mě raźił, to amtoju w Tšupcu k wěsći daś, až wón k tej wěcy jaden list wócakujo, aby se z tym hyšći raz zaběrali.
Wokoło 300 Serbow katolskeje wěry jo se z 8 busami wudało prědk dweju tyźenjowu do Pragi, aby tam bamža Jana Pawoła II. wuwitali.
Jogo lubosć k nam jo njesebna.
Łužyca jo historiski kraj w srjejźnej Europje.
Jano až do kóńca togo lěta co byś Detlef Kobjela intendant Serbskego ludowego ansambla.
Wšake za źiśi
Se wě maju w kulturnem centrumje teke stawnu wustajeńcu.
Jo šło wó derbne pšawa serbskich žeńskich.
Teke w Haboli, Carnem Halštrowje a w Sprjewi su wóni stawnje doma.
Gaž sirena wujo tśi raze we wusokich zukach, ga wordujo wognjowa wobora alarměrowana.
Njedostanu-li až do kóńca togo lěta pozitiwne wótegrono, jo ceły projekt wobgrozony.
How su hospitěrowali we serbskej wucbje a we wucbje za matematiku, kótaraž se teke w serbskej rěcy pśewjeźo.
»Móžoš ty mjod gótowaś tak ako pcołka?«
Slěpjański twaŕski dwór jo pśigótował wušalowanje za stajanje skulptury.
Nejžpjerwjej su se źiśi kupali, pón mama a slědkoju nan.
To jo se derje raźiło.
Chtož wuknjo w młodych lětach doma abo w šuli na někaki part serbsku rěc, co to se wě teke casy pokazaś, co jo pśi tom južo dojśpił.
Tola jo pšawje śěžke daś zapśimjeśu powšyknje płaśecu definiciju.
Pó Šejnejdojskej droze jo se pón ta kolona, prědku z kapału "Lausitzer Blech" a z rejtarjami a "kokotowymi" źowćami, pódała na swěźenišću blisko sportnišća.
Co ga jo wšykno k wobjedoju dało?
Glucne su zwětšego jano gólnikarje, dokulaž měnje, až dej byś mjenjej źiwiny, ako wobkusajo bomki.
W Domowinje, w serbskich institucijach a hynźi maju wjele dobrych idejow a projektow za rewitalizaciju wobgrozoneje dolnoserbskeje rěcy, ale nam felujo zgromadna koncepcija a strategija za to – jo se groniło w diskusiji.
Južo ako źiśi smy cesto a wjele w tych Hochozu wobdawajucych gólach a gólkach wokoło ganjali, skokali a se chowali.
To se rozmějo.
Wón statkujo wót 2009 ako šołta Wětošowa.
Pódla stoj wjelicki paket ze słodkosćami wót Rěcnego centruma Witaj.
Budapest jo głowne město a stolica Hungorskeje, kótaraž w pódpołnocu kraja pśi rěce Dunaj lažy.
Kapała ga njama lichy termin na kóńcu tyźenja do togo.
Z dogromady 95 porami - fryjnymi a ženjonymi - jo był lětosny zapustojski pśeśěg w Dešnje wjelgin dłujki.
Pśed wěcej ako hundert lět jo samsku drastwu nosyła stara mama Garyja, něgajšna Hochozaŕka.
Stawizny serbskego chorowego gibanja: chor Serbskego ludowego ansambla
Procowanja, ju znowa zawjasć, njejsu měli wjele wuspěcha.
Teke Witaj-projekt jo se wósebnje wuzwignuł.
Njekusa se to?
"Pó motiwje jo to něco nowego, dokulaž pśedstajijo se drogowaŕ ducy pśez jadnu łužysku wjas".
Kak źo se tej rěcy pó jogo měnjenju?
Agnes Matuszewscyna jo nas pšosyła, aby pśewjele wó njej do Casnika njestajili.
Na wejsnem swěźenju w Husu w septembrje jo šło teke wó to, chto ze jsy móžo nejlěpjej stśělaś.
Nowy Chmjelow jo na wěstu wašnju muzej pód gołym njebjom, wuměłska galerija.
Ale – a to jo wubuźiło žywu diskusiju na tom pósejźenju – to serbske póbitowanje dej byś mjazy cełodnjowskim póbitowanjam, pótakem źěłowy kružk a žeden regularny wobstatk góźinskego plana, tak až njebuźo móžno, how serbsku abituru złožyś.
Snaź se teke wó tom raz w „pšuskem lěśe“ 2001 wědomnostnje diskutěrujo.
Dej to tak byś? A móžo cerkwja byś srjejźišćo jsy, zmakanišćo, źož žywjenje jo? Mato Lejnik z Kopaca jo lazował serbske, slězy stej wikara Jachmann a Klaas.
Fahlisch jo se pón zasajźił za turistiske towaristwo, ako jo se teke załožyło.
Architekt Feucht jo jaden wót nejwěcej aktiwnych sobuźěłaśerjow něgajšneje IBA a źěła hyšći źinsa na pólu transformacije Dolneje Łužyce.
"Głowna pśicyna za nowotwaŕ jo serbski rěcny koncept Witaj.
Ten raz wón sebje nic ze wšogo togo domoj njewze, pśeto wón běšo hyšći z měsom na wjele dnjow zastarany; weto pak se wjelgin dosć zwjaseli na takem namakanju. 
Dobre za chor jo teke, až maju něnto z Gregorzom Klembu, pólskim gercom a ceptarjom na chóśebuskem konserwatoriumje, jadnogo, kenž to spiwanje pśewóźujo na akordeonje.
Hanzo Šuster – měchawa jo była jogo žywjenje.
Pominanja Serbskego sejma buchu do programow politiskich partajow pśiwzete, kótarež pak su se zapisali do koaliciskich dogronow.
A dodał jo: „Cesto se luźe pšašaju: Dla cogo trjebamy Europu?
Zgromadnje z drugimi źiśami jo Annelie wót togo zapalona była.
Njewěm, wótkul stej starjejšej jen dobrałej, nanejmjenjej stej se pó gójcojskej raźe měłej a toś som dostał swóju wšednu tasku dobrego kafeja, kótaruž až do źinsajšnego tak wjelgin lubujom.
Źiśam jo to walkanje wobraźiło wjele wjasela.
Daś skład žednje njebuźo prozny!
Tak dej se regionalne góspodaŕstwo mócniś.
Maśica Serbska běšo se z casom dobywała kšute město we žywjenju Dolnych Serbow.
Tež tenraz hyšći Robinson wuběrašo a pśistym weze tež jadnu tych mjeńšych kanunow ze sobu. 
Prědkstojaŕ Groźišća a zastupny šołta mósćańskeje gmejny André Wjencko.
].
"Wóna jo mě dała lubosć k serbskej drastwje.
To ga nam wuslěco.
Cas „statiskich“ wustajeńcow jo mimo.
Mójo wótglědanje jo było wót wšogo zachopjeńka, tekst tak awtentiski ak móžno wudaś, což ortografiju a wuraz (Ausdruck) nastupa.
Rogojske Domowinarje su mólowali južo 10. lěto za sobu zgromadnje jatšowne jaja.
Dalej jo we wobźěłanem statuśe póstajone, až mógu se na posejźenjach župnego pśedsedaŕstwa wobźěliś cłonki rewizijnego wuběrka, sobuźěłaśerje serbskich institucijow a zastupniki Domowinskich kupkow a towaristwow, kótarež župje pśisłušaju.
Cogodla take njewužywa?
Dostojny jubilej: 25 lět Serbska kazń
Stare mjenja jo nam powěźeł Fryco Merker (Borhartojc).
Demonstracije, na kótarychž wustupiju za wótměnjenje demokratije, deje za mójim zdaśim byś zakazane w pšawniskem staśe".
Dalej jo se naraźiło w źěłowej kupce, pśewjasć – a to nejskerjej w měrcu 2006 – wětšy kolokwium z temu „Chośebuz a Serby”.
W nalěśu sejo jaden bur žyto.
Take wótśišće móžomy se wót wšakich družynow bomow zgótowaś.
A južo jo ten wušk zasej tam był: »Rozkaz wuwjeźony!
Jo z kólnje wuśěgnjo.
Njepśedaj jaja, pjerwjej až je kokoš znjasła njejo.
Gaž wobglědujomy zemju dokradnjejšej, ga njedajo se wěcej za kulu měś, ale jo trjeba nanejmjenjej jeje wopłonjenje zapśimjeś.
Ja źe som jomu dowěrił kluc šule, aby mógali instrumenty a drastwy zasej do domu spóraś.
Wón jo se wuźěkował za dobre a wobšyrne źěło šulskego towaristwa a jogo pśedsedaŕstwa.
Rěp ma ceło rowny byś, głowa a šyja twóritej jadnu liniju.
Ale něto jo se taki rědny cas za mnjo minuł a ja njamógu nikomu lubosći wopokazaś!“
Nimska jo sebje prědk wezeła, wót palenja fosilnych palidłow wótstupiś.
Ceły luby źeń se wjerśi wšykno jano wokoło njogo.
Wěš, až móžoš pomogaś, wěš, za co sy žywy, a to jo na kóńcu wažnjejše ako dopołnjenje wšych materielnych žycenjow.
Źo ga, źo ga kóńc tych winglow, kóńc tych winglow zmysłoweje głaźiny?
Pó wjaceri daštej se do źěła, ryjaštej a kopaštej bomy ze zemje, wótłamowaštej a wótrubowaštej gałuze a kórjenje, a tak źěłaštej až do poł nocy. 
1947
Witko pšaša: "Mama, cogodla jo sykorka tužna?"
K slědnemu wobrazoju, kenž jo wesrjejź lažał, som se krotke tšojeńko wumysliła.
To som był gjardy, až som Serb.
Pśeto wón co swěśiś hyšći we swójich domacnych Popojcach a na Górach.
Wo tak pomjenjonych njeźelskich źiśach ga jo cesto to grono.
Wón ju swěśašo kaž pšawy kśesćijan cyni; wón se wóstaji wšednego źěła, spiwašo kjarliže a módlašo se, spominašo na Boga a starašo se za swóju njesmjertnu dušu. 
Schulenburg, jo raz něchten na swěźeń wuźit jěł. »Toś jo pśiplěła ryba ako bleja a jo zakusnuła.
Ja by derje wěźeł, co z nim zachopiś!
Docakujomy, až se to zlubjenje, až wót 1. apryla togo lěta taki koordinator se pśistajijo, teke społnijo.
Wósebnje we tom slědnem filmje Kurjos Hof jo serbska historija Blunja „dospiwana“, ten film jo kaž slědne bóžemje k roztylahyśu.
Ale za to swóje guslowaŕske mychańce woprowaś?
Pótom rozsuźony źurja do konsuma wócynijo.
My se naźejamy na žywego Boga, kótaryž jo humóžnik wšyknych cłowjekow, wósebnje pak wěrjecych.
Toś som wót nich ako z jadnym głosom słyšał: »Za to źěłaju pla nas Ukrainarje – teke za poł myta.
Do wójny su nas pósłali, tak młogi rad jo šeł a młoge su tam padnuli – za co, źins wěźeś kśěł! 
Hubertus Weber z Města jo prezentěrował "Opel 12 LG", twaŕske lěto 1933, na kótaryž jo se měriło wjele wócow a wjele pšašanjow.
Źiśi graju pógibowańske graśe.
Separatne proby su we kupkoma seniorow a za dorost w Gołkojcach.
Cołn jo był połny ze zeleninu a drugimi błośańskimi produktami.
To jo slědny aktiwny wódny młyn we cełej Bramborskej! Myšyński młyn na Kśišowce mlejo wót lěta 1848 trajdu.
A to wšykno njok a njebudu něnt zaprěwaś a zatamaś!
We kategoriji "wót 20 do 29 zapisanych" namakaju se gmejny: Dešno, Turjej, město Baršć, Janšojce, Hochoza a Wjerbno.
Swójomu kónikoju jo Krabat gódy dał a do turkojskego lěgwa se myknuł, se wě nic w swójej wopšawdnej cłowjeskej pódobje a teke nic w cerwjenej uniformje sakskego pěška – źo ga teke to, to drje by Turki jogo ned do kusow rozrubali.
A starjejše teke jano serbski powědaju ze źiśimi.
Za to analyzěruju góspodaŕsku situaciju w jadnotliwych domowniskich śpach a muzejach tak ako aktiwity jich akterow a jich póbitowanja.
Wjelgin derje se wón wuznajo ze serbskimi drastwami a samo z tymi z tych regionow na kšomje Łužyce.
Wšykne, ako tam se pilnuju, su sami pjerwjej tak źěłali, daniž w 60tych lětach slědnego stolěśa njejsu mašiny jim to źěło wolažcyli.
"Źeń wótwórjonego pomnika" jo w Miłorazu lětosa był skerjej "Źeń zacynjonego pomnika".
Mjazy drugim pórucuju se w śamnej kafejowni piśa a małe pśikuski, kótarež muse se teke w śamnosći zapłaśiś.
Nan stoj tam kradu zacwiblowany.
Jo rozkładował, dla cogo se wšykno tak dlijo.
Wužywaj dwě rozynce ako wócy.
Akle we źiśecej zagrodce som to pón nawuknuła.«
Musy se namakaś rozwězanje, kótarež jo za wobej mustwje spokojece a tomu zadora, až buźo ten samy konflikt tež pśiducy raz zasej.
Wón sam ga jo cłonk nimskeje mjeńšyny w Sedymgrodskej/Siebenbürgen a jo dožywił, kak su se wobstojnosći kradu k špatnemu mjeńšyny wuwijali.
”Te se na konto cynim za swóje dny w starstwje.”
Božko jo wostał ten wuznamny serbski rukopis w Žarojskem dialekśe njeśišćany.
Wusoke góry, rědne rozglědy, pastwy, góla, wjas kaž z postoweje kórty – typiski šwicaŕska natura, pśez kótaruž film jo wšyknym Šwicarjam wjelgin bliski. „Filmoju jo se dostanuła wót wšych bokow chwalba, teke wót Retoromanow samych.
To pak njejo jogo slědne pówołanje.
Nejrědnjej by wóni za nich byli, to se rozmějo, gaby měli sněga a mroza dosć za šuflitowanje a sańkowanje.
Pśisamem 20 awtorkow a awtorow a fotografow jo ze swójimi pśinoskami a za wětšy źěl historiskimi fotami zestajało chroniku.
Jakub źašo: Kněžo, som njedostojny wšykneje zmilnosći a wěrnosći, kótaruž ty nad twójim słužabnikom sy cynił.
Togodla by ja rad słyšał, co taku naźeju skšuśijo, až nowe krajne kněžaŕstwo změjo notne zrozměśe za serbski lud.
Wěrno jo: Clown jo powědał serbski a teke brošura k inscenaciji jo dwójorěcna.
A pśecej krotko do połneje góźiny wšykne wopśestanu z tym, což rowno gótuju, a glědaju na kukawiny zeger.
"Bóža móc a bliskosć stej mě byłej šćit.
Ze Serbskego sejma. Nimske kněžaŕstwo ma to wótglědanje, ILO-konwenciju 169 k woplěwanju indigenych ludow ratificěrowaś.
Cesto su štormy nad mórjom.
Póněcom su młodše luźe zagronitosć pśewzeli a ja som se mógał z lětnikom 2008 nanejmjenjej na pratyjaŕski wuměńk póraś.
Naša duša jo głodna, ale njewě sebje žedneje rady.
Wóni su teke byli pśiswójźbne z ludom Muški, kótaryž jo prědownik armeńskego luda.
W zachadnem cysle Lutkow smy južo rozpšawili wó wšakorakich mólenjach pśi pśiswójenju rěcy w źiśetstwje.
Te pastyrje su pśed jadnab 5.000 lětami se ze stepy wudali nejpjerwjej pód wjacor, do Europy.
W casu wót měrca 1986 až do srjejźi lěta 1987 su sobuźěłaśerje a archeologi z Centralnego instituta za stare stawizny a archeologiju Akademije wědomnosćow DDR Barlin groźišćo pla Raduša pśerywali.
Na lětosnem dnju inowacijow jo była strukturna změna głowna tema zmakanja wědomnostnikow, zastupnikow industrije a zastojnstwa.
Srjodu, 28. apryla buźo pśednosowaś dr.
Gjarstka talentěrowanych a zajmowanych wuknikow Dolno serbskego gymnaziuma pśedstajijo gódownicu na serbskej namšy w Serbskej (Kloštarskej) cerkwi w měsće nowe žłobikowe graśe „Gódowne pósołstwo“.
Wóna jo se live do interneta pśenjasła.
Tak hyšći raz: Sćo wutšobnje pśepšosone na 7. decembrje do Wjerbna.
Co jo wažne w casu pandemije?
Wjelika mań pśiglědowarjow jo se pśinamakała, ako su se zapustarje zestupali za zgromadne dopomnjeńske foto.
Załožeński pśedsedaŕ Domowiny Arnošt Bart jo se w swójej funkciji wobtwarźił a wutwórili su se tśi župy ako regionalne cełki pó amtskich wokrejsach Kamjeńc, Budyšyn a Wórjejce.
Głowny redaktor tyźenika jo tuchylu Makedonijaŕ Viktor Zakar.
Z nich 14 we wokrejsu SPN, wót oktobra njejo se toś ta licba pówušyła.
Slědny termin za pśizjawjenje kandidatow jo 13. apryl.
Pawoł pišo: Buź pilny, Bogu se hopokazaś ako wěrnego a njepósromanego źěłaśerja, kenž pšawje rozdźělijo słowo wěrnosći.
Tam jo se mjazy drugim rejował »Ručel«.
A teke za to źěłaś, aby mógali spěchowanje z boka Europskeje unije lěpjej póžywaś.
Mamy w našej župje 60 % młodych cłonkow.
Ako prědne basli z wjelikego łopjena jawora žeńsku.
"My njejsmy zwólne, jich dług pśewześ", jo šołtowka groniła.
Pó woglěźe sejźimy w pśijaznem rozgronje pśi wobjeźe w hotelu.
Ta njejadnosć, chto buźo za trenarja zgromadnego serbskego mustwa na Europeaźe 2020 wumjenjony, jo wurownana.
Chtož z Bórkow abo susednych jsow tu žeńsku na bildce jo póznał, ten buź tak dobry a daj nam to k wěsći.
Kužde zajtšo, ako jo łožyšća tśěsła, jo se na zemi mócnje sněgowało.
Wót Novego Sela se běg rěki na wuchod wobrośa a běžy do Bulgarskeje nutś.
Mjazy 41lětny Feliks Šindlaŕ z Njabožkojc, 29lětny Hanzo Góleńk ze Slěpego, Paul Hohlfeld, 26 lět, pózdźej docent SWW, a Hańža Winarjec, 20 lět a pózdźej docentka na SWW.
Pětk, 27. februara, zeger 18.00 se wótwórijo nowa jatšowna wustajeńca „Wót Marca Chagalla k Izy Bryccynej – wobraze na spótny cas“ w Serbskem muzeju.
Te wšak su argumentěrowali, až Chóśebuz ma partnaŕske dogrono ze Zieloneju Góru a toś dejali se lubjej tam za partnaŕskeju šulu rozglědowaś.
Tym serbskim knigłam se groni "Findus a kokot-spiwarik".
Serbski kral z kralowku dejtej radej drogowaś, fleksibelnej byś a radej z luźimi powědaś.
Vattenfall dajo wódu z jamy – tam se nazgromaźijo źěl spódneje wódy z našeje cełeje wokoliny - wótplumpowaś a daj Bog, až ta wóda buźo dosegaś, aby łuki njewuschnuli.
Pśi płośe tofla z napismom „Pensja”.
To pśinjaso teke městoju Lipsk wjeliki góspodaŕski plus.
Se wě, až mógu se tam teke familije abo druge to woglědaś.
Prědny jo kśěł měś wšo z wina, drugi ze šokolady a tśeśi teliko knigłow, ako ma włosy na głowje.
Druga mama a drugi nan stej pódla byłej w Grodku.
Nowe impulse dostanjo Serbski swěźeń teke pśez jazzmuziku wót „duo LeDazzo“ a ze serbskeju popmuziku wót „Młodnych“.
Wó licenju luda we Žylowje.
Śamnej noze stej dłujkej.
Serbšćinu som ga była zwucona.
Wódajśo pšosym!
Wše źěle rostliny pśi rozšurowanju mócnje wónjaju, pśisamem njepśijaznje.
Anne a Sebastian Havranke ze Złego Komorowa stej ze synaškom namšu pśišłej.
Pśi mnjo doma laže Herrnhutske grona na bliźe a druge fromne wěcy.
W prědnem dnjownem dypku jo šło wó lětosa dogótowane twaŕske źěła.
Slěpjański ceptaŕ R.
Prědny nimski bergaŕski stat, Weimarska republika, ma krotke žywjenje wót styrnasćo lět.
Tam by było pśewjele luźi a pśewjele ruša.
7
Mam něco za wušy!
Serbska kazń, Serbska rada, § 25 wustawy!
Jo, wopšawźe: Serbske namše, a ta we Wjerbnje na 4. měrcu jo była wót septembra lěta 1988 južo ta 8. w Dolnej Łužycy, su wjelgin dobre a witane wudobyśe.
Dixie Virginia Carter jo była US-amerikańska grajaŕka.
Funke z Barlinskeje Lichotneje uniwersity, kótaryž jo mjazy drugim gronił, až jo kśěł Hitler pó Žydach znicyś teke słowjańske ludy.
W dalinje se głušnje grima.
Jano za mnjo jo pón teke Susan taku kšasnu drastwu woblekała.
A mjazy nami gronjone: Nic lěpšego njamóžo se nam staś.
Možomy kotelety pak teke na skibach serwěrowaś.
W Wětošowje deri błysk do domu knigłow-wězarja Schulza a zapali jen.
To su jano někotare tych naraźenjow.
Źowća a gólcy how w domje bydle, maju swóju jězu a chtož co, móžo se how teke ze sportom a drugim zaběraś.
Ako partnaŕ Europskego lěta kulturnego derbstwa 2018 su bywali serbske institucije teke źěl europskego »my« a stakim źěl europskego derbstwa, tak ako to EU a UNESCO na mysli matej.
Stwórtk, 25. apryla, buźo Torben Schmeiduch we Wobydlaŕskem domje Serbska cerkwja (Baderstr. 10) k temje „K stawizny a k archeologija słowjańskich rodow mjazy Łobjom a Odru wót 7. do 12. stolěśa powědaś.
A matematikaŕ Keppler jo k Mollerusoju dwójcy pśijěł na woglědy.
Wušej togo jo se Erwin Hanuš zaběrał a zmakał z hochoskimi wudrogowarjami do USA.
Lětosa maju wótglědanje, ten doł na jsy wurědniś: how buźotej dwě drjewjanej skulpturje stajonej, žaba a nyks, kaž teke informaciska tofla.
Młoge źowća a gólcy, kótarež su pśi njej wuknuli prědne serbske słowa, źěłaju źinsa w zagronitych funkcijach.
Pśi tom jo mógało pśez natwarjenje biskupstwow nic jano misionarizěrowanje se pógóniś, ale teke granicne strony se šćitaś.
Jano na rownem chójźiś jo se mě pó casu wóstuźiło.
W slědnych styrich lětach jo to se stało we jsy.
Wó rědnosći běrtyla jo šejcowka na droze Cužka Marita Wobserowa pśeznanjona.
Ale na rozdźělny part.
Wóna jo se pó lěśe 1989 bejnje pśeměniła – we swójom źěle, we swójich strukturach, pśi personalu.
Kosty za sudnistwo ga musy skjaržecy nejžpjerwjej raz wšykne sam zapłaśiś.
Pśez lěto su se jeje „cłonki“ wobźělili na serbskich kursach Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu pla Madline Gjarźic.
Temy budu na pśikład spěchowanje serbskich póbitowanjow w źiśownjach a zawěsćenje serbskeje wucby a Witaj-wucby w nowem šulskem lěśe.
Pódla pěskowego kašćika stoj kólnja.
Naspjet k nowej formulaciji jo zgromaźinu nagranjał Měto Nowak z Pódstupima: Formulacija "šule ze serbskim profilom" jo precizna a wopśimjejo Dolnoserbski gymnazium.
Oliver Lehmann ma teke to wótglědanje, chopiś wuknuś.
Wuwucony chemikaŕ a něgajšne „Witaj-góle“ Maksimilian Hasacki a studentka sorabistiki Šarlota Kušcyc, wobej z Dešna, stej se w lěśu wobźěliłej na konferency HELISET TŦE SK’ÁL („Daj, aby rěc žywa była“) za mało powědane rěcy we Victoriji w Kanaźe.
Wjasele wu Lotric/Krötelojc.
Až doněnta ga jo žeńska (Eva) sebje mysliła, až, gaž maš z Bogom cyniś, pón maš teke cyniś ze žywjenim a smjerśu.
Na kóńcu hyšći groni: "Rasizm a gramota stej hyšći žywej."
Sorabistika jo wšuźi doma na wšyknych uniwersitach: Oxford, Cambridge, Sorbonne, we Waršawje, Michigan a w Lipsku …
To su južo w 13. stolěśu gótowali, a togodla jo wóna, maś Jezusa, patronka a woplěwaŕka cełego słowakskego luda.
Woni pśewzeju sami zagronitosć.
Pśi tom jo teke pokazał na dłujke wuske kontakty Serbow do Českeje.
Wóni se w nazymje wjelgin rědnje pśebarwjuju.
Južo pśed 100 lětami jo Michał Andricki wobtwarźił, až Kito Šwjela buźo slědny Dolnoserb - a hyšći Serby su!"
W běgu lět su jo powdali.
Su nas wupokazali.
Karina grajkoco njerozsuźona z klinkacom na wóźidle.
Wón jo daloko rozšyrjony, pśedewšym na gatach a drugich wódach.
To powěda za zajm za źiwadłowu kulturu pó serbsku.
How pśiźo wódowa sparizń ze zemje, což dajo krajinje kradu mystiske wuglědanje.
Drogu tam smy wzeli pśez Běłu Wódu, smy sebje Chóśebuz woglědali, smy byli pśi Picańskich gatach a pśez móju Hochozu jěli, smy cołnowali w Bórkowach a se kupali we Běłogórjańskem jazorje.
Šef toś togo zarěda jo generalny sekretaŕ.
Su mě gromaźe z Woršu Měškankec (źinsa Dahmsowa) z rědnym carnym awtom BMW z Budyšyna do Chośebuza dowjadli.
W sportowej śpě su starjejše tšanterowy mark na nogi spórali, źož jo pśišło wjele luźi.
Město njogo jo naš rědowniski chor w Dolnej a srjejźnej Łužycy wustupił.
Na pšawem boce šoseje pó Glinjanej toni wokus na Maznikojski jazor jo było zwucowanišćo za lětadła.
Ja som tak cyniła: Som wzeła lubu pupku.
Ty ga njamaš z togo zapusta zewšym nic.
Wjasołe su byli teke dla togo, až pśipowěźona ale njepśepšosona "Sabine" njejo jim na škódu była.
Źowća a gólcy ze źiśownje "Koboldland" su pśibytne rozwjaselili z małym programom.
Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje
Tak jo spisała a sama wudała tśi nimske kniglicki w casu 2018 do 2019. 
Nowe figuriny su wótnowotki wuwoblekane – dwě wót muzeja a dwě dalšnej ako póžyconk Serbskego muzeja w měsće.
Som se tam prědk kafejpiśa rozglědował.
Prědny faraŕ z janšojskeje wósady we Wětošowje jo był Mjertyn Rocha ze Šejnejdy, do Wětošowa jo pśišeł 1866. Rošyny šwigernan Mato Krüger jo dłujko fararił w Janšojcach a jo swój wuměńk pśebywał we Wětošowje.
Šołtowka Schötzigowa wóstanjo w amśe.
To mě źo slědk na serbske słowo tur, což groni »Auerochse«.
Na kuždy tyźeń pětk w dolnoserbskem programje bramborskego radija mógu se wósebnje źiśi wjaseliś.
Jen organizěrujo rejowaŕska kupka ze Smjerdźaceje/Schmerlitz.
Raźobne jo, mango do jěze skrotka do chłoźeceje spižki połožyś, pótom hyšći lěpjej słoźe.
To změnjenje mjenja nic njepłaśi.
Ale wjeliki problem pśi wobzamknjenju a pśesajźowanju reformow jo spšawnosć.
Reje budu w Nowsańskej kjarcmje „Kastanijowy dwór“.
Pśiducy raz budu wiźeś na gódownych wikach w "Domje wuměłstwa", dnja 1. decembra wót zeger 11 do 18, we Łazojskej droze 30. Selmer ma we swójich stwóŕbach cłowjek.
Wot januara togo lěta jo LAUBAG juristiski cłonk Šulskego towaristwa Dolnoserbskego gymnaziuma.
To se wě, až jo w „nowem” muzeumje rowno tak ako dotychměst w „starem”, wjelgin wjele wiźeś z historije a z kultury Dolneje Łužyce.
Blida njejsu měli bandy a tak bala su padali, gaž njejsu korektnje do źěrow starcyli, na zemju.
Rybaŕ jo seśi za kašerje wušył.
Wšykne su pilnje zwucowali rejtowaś.
Pón jo była změna trenarja a njejsom měł wěcej zajma za wugbaśowy sport.
SŠT jo pśed 25 lětami pśedpołožyło koncept Witaj a jen konsekwentnje pśesajźa.
W tom zwisku jo M.
Toś ma I.
Kral Awgust, to ga jo znate, jo był pśeliš mócny logan, wón jo pódkowy z gjarsću łamał kaž kringele a dorosćonego tšubarja na wupśestrětej dłoni wuźaržował, ale wó wójnaŕskem rucnikaŕstwje njejo nic rozměł.
Wón jo zachopjeńk decembra wumrěł.
Wogeń dej woplěwaś wejsanarje pśed njegluku.
Su to pśedewšym byli wucone a študańce ze słowjańskich krajow a z Górneje Łužyce, ale tejerownosći nimske slěźarje, spisowaśele a druge.
Něźi 40 ha role a łuki, ako wše laže na Majberskem, sam wobźěłujo.
Pótom deje eksperty na pólu statnego pšawa a politikarje se wobźěliś, a w lěśu dej se pśizamknuś šyroka diskusija we serbskem ludu.
Ten jo nastał we 1990ych lětach, ako su ten wósadny dom saněrowali.
Lěpšyny, kótaryž mamy pśez nowu serbsku kazń, su mjazy drugim pšawo na zgromadnu skjaržbu (Verbandsklagerecht) a nadawk mějucy za serbske nastupnosći pśi krajnem sejmje.
Wótněnta su pšawidłownje do jsy na reje chójźili.
Pó tej politiskej změnje jo se w pódzajtšnej Nimskej wjele luźi ze źěła pušćiło, druge su ze 57 a wěsty cas samo z 55 lětami docasa na wuměńk šli.
W małem busu, kenž jo šturował serbski pěsnikaŕ Bernd Pittkunings z Dołgow, su wšykne gromaźe sejźeli.
Škrodawa zewa a měni: »Ty njamóžoš mě how wen krydnuś!«
Ale jano někotare dny jo nam to wjasele pśižycone.
Tebje njepśemóžo žeden cłowjek nic wótdobyś.
Dla togo až te buse swóju turu pśez Hochozu pśeměnili a na drugich městnach zastawaju su, jo dało problemy dla felujucych busowych domcykow pśi nowych zastanišćach.
Kapału „Lutzketaler Musikanten“ dostanu jano na kšutem kóńcu tyźenja južo pśez lěta.
Naju swajźbu smej swěśiłej 17. maja a 17. septembra 1968 jo se naroźił naju syn Thomas.
Starka źejo nogajce za nas rědne pisane.
Rada jo swěśiła gromaźe z drugimi Hochozarkami žeń žeńskich, jo była pódla na wšych wjelikich serbskich swěźenjach.
Wóna dopomina mě na znamje, kótarež som juž w młogich starych cerkwjach wiźeł.
Sy był južo tencas taki dłujki a śańki?
Handrowk jo šeł do groźi.
Togodla deje w prědnem casu analyzěrowaś wuceński staw – w jědrowych pśedmjatach.
Ale z awtom dalej jěś, njeby šło, pśeto drogi su byli take wuske, až by mjazy domami štyce wóstali.
Kobra skšuśijo kśebjat a pomaga pśi problemach z mjazyplatkami, dokulaž je wólažcyjo.
We drugem źělu koncerta wjedu „Adiemus“-wariacije wót Karla Jenkinsa do swěta popularneje muziki.
Ale njejo se raźiło, až dypkownje k prědnemu adwentoju swěcki na njej swěśe.
Gaž jen z nokśom rozprojśo, wuběžyjo mězga z kijaška.
Njehuchyśćo pšec wašo dowěrjenje, kótarež wjelike zarownanje ma. Hebr 10,35
To jo było měnjenje Šwjele k tencasnemu woblacenju žeńskich.
My wšykne, źiśi a wótkubłaŕki, smy narske byli.
Zrědowanje jo, až wóstupujuce derbniki mógu jano mało dostaś, aby dwór wobstał.
Źěła ako jawišćowy mejstaŕ w Serbskem ludowem ansambelu a angažěrujo se w zwězku serbskich wuměłcow.
Wjele institucijow jo zacynjonych: Amty w měsće, šule, źiśownje a teke cerkwje.
Ako objekt swójogo pósołnikojstwa su wiźeli Kalmykow, buddhistiski lud na Dolnej Wolze z nomadiskim stilom žywjenja.
Wóna jo wěźeła: Nigda za nigda njamóžo z nim gromaźe byś.
»Co sy ty w klětkach wiźeł?«
To Wam raźi
Kužde zajtšo to samske: Pěś minutow do wótjězda šulskego busa skócyjoš z póstole a smališ bźez snědanja a zubycysćenja k zastanišćoju.
Potom jo wzeł sněgulcynu drastwu, jo se jej wuźěkował – a něnto jo běły, tak ako sněgulka.
Jo to jaden z jeje acrylowych wobrazow z titlom Na kokošecem dwórje.
Pśedstajśo sebje muskego: pśilětnego, pitśku kulowatego, z brylu na nosu a južo dłujcko w słužbje stata.
Dendrochronologiske pśespytowanja, aby se zwěsćiło kradosćiwe starstwo drjewa, njejsu se dotychměst pśewjadli.
Teke paty su rad nasajźali, pśeto kurjeta z jajow, kótarež su se ten źeń njasli, maju wósebnje rědne byś.
A jogo jadno źowćo móžo teke rědnje wušywaś.
Graśu stej pśiglědowałej a sobu juskałej jogo mama, Doreen Krötelowa a stara mama Regina Lotrina, grajaŕka serbskego hochoskego lajskego teatera.
OKTOBER / WINSKI
Irska jo znata za to, až jo tam wjele wójcow.
Jo było raz – tak abo pódobnje se cesto zachopiju bajki.
W Brjazynje jo był zapust.
Źiśam jo tencas hyšći było zakazane powědaś we maminej rěcy!
A chtož něnt jano hyšći nimski powěda, daś se na to dopomnjejo – a daś se gjarźi.
[...] Cyrila a Metoda, 6. 7. źeń spalenja mejstarja Jana Husa, 28. 9. źeń českeje statnosći (Václava), 28. 10. źeń nastaśa samostatnego českosłowakskego stata, 17. 11. źeń wójowanja za lichotu a demokratiju, 24.–26.
Wón jo powědał wót nowych šansow, ako pśinjaso strukturna změna.
To jo dobre tarnowanje!
Waltraud Ramotowa, kótaraž jo na wobradowanju wokrejsnego parlamenta pódla była, njejo kśěła we rozgronje z Casnikom Wylem-Kellowe słowa komentěrowaś.
Wulicuj, kak se graśe grajo?
Jomu źěk a póstrowjenje. (13. 2.)
A dokulaž jo był jubilej, njejsu młode a muske roztyla šli, ale zgromadnje swěśili.
Treněrowali su pilnje a wšo to su zapópadnuli z kameru a mikrofonami za "Łužycu" ako móžośo pśiducu sobotu w rbb wiźeś.
Ga su gronili mjateliki: »Pon comy lubjej gromaźe ceło zmoknuś.«
Pšosbu wó twarjeńske pšawo stajiju nejskerjej srjejź 2021, a zachopjeńk twarjenja buźo nejskerjej 2025. Pśed 2027 njebuźo druga kólej lažaś.
Karin Kalawcyna wóstanjo šołtowka.
Šwjele: »Serbski faraŕ musy hyšći drugu słowjańsku rěc nawuknuś, wacej njamóžo derje w maminej rěcy prjatkowaś.
Za to musy pak 72 góźin we wóźe lažaś“, smy zgónili wót Martina.
A ako jo wón stanuł a chopił powědaś, jo wuglědał kaž faraŕ stojecy na wusokej prjatkaŕni.
Dłujke lěta jo źěłał ako wjednik nakładnistwa.
Za mnjo pak jo ten wjacor był kamsy.
Ju ma Aneliza Hanušcyna na starosći.
Jatšownu sobotu, 22. apryla, kažo kjarcma „Kolonieschänke” w Prizarskich Borkowach na pjacenje burskego klěba a blachowego tykańca w serbskem pjacu (14.00).
Kak Wy to wiźiśo?
Muzikalnosć ga jo jomu pśinaroźona a fantazija a talent k rymowanju stej se pśinamakałej.
Zastupjone su dalšne instrumenty kaž wjelike gusle, dudy, tarakawa, kontrabas, flejta, trompeta, klarineta, fidle a cartowe fidle. „Z toś teju małeju kupku smy póbyli na zajězdach w Francojskej, USA, Kanaźe, Špańskej, Pólskej, Ruskej, Běłoruskej a Ukrainje.“ Mimo togo stara se Jozef Farkaš južo někotare lěta wó instrumentalny dorost.
Wjelike wjasele su měli źiśi, gaž su łazyli pó skalinach.
Wónej buźotej se rozgranjaś na temu: Jagaŕ Bagola – jano hyšći legenda!
Krotko pśed kóńcom mójogo slědnego dalejkubłańskego pśebywanja som měł tu gluku, wułojś zastupny lisćik za pśedstajenje opery »Wójna a měr« w znatem moskojskem Bolšoj-źiwadle.
"Comy akciju na kuždy pad znowa wóspjetowaś", jo gronił Serbskim Nowinam.
Wona jo w kontinuiśe pšawniska naslědnica Domowiny – Zwězka Łužyskich Serbow.
W jatšownem casu jo taka komorna muzika zasej zazněła we Łužycy, a to ned 5 dnjow za sobu: 31. měrca w Chóśebuzu, 1. apryla w Lubinje w tamnem groźe, 3. apryla w Serbskem muzeju w Budyšynje, 4. apryla w Kunnersdorfje pla Zgórjelca a 5. apryla w ewangelskej cerkwi w Klětnem/Klitten w Górnej Łužycy.
To jo wid do zachadnych casow, źož luźe su wjele wěcej ako źinsa źěłali a se starosćili.
Jean Kudela z Parisa.
Uli Pogoda, muzikowy redaktor pśi serbskem programje RBB, jo se mě gano wopšašał, lěc njeby za njogo nowe serbske spiwy měł.
Wón sam akle wót lěta 1997 w Górnej bydli.
Njeglědajucy na njepśigódne wobstojnosći korony dla jo se dnja 8. oktobra 2020 pśewjadło tradicionelne woplěwanje zabijanja kokota na Dolnoserbskem gymnaziumje.
To dajo se lažko na modelu pokazaś: Pówjerch kule jo kóńcny, njama pak žedno srjejźišćo a jo njewobgranicowany .
K tomu pasujo teke pśinosk wót Evelyne Lungwitzoweje wó nejmjeńšej piwaŕni Bramborskeje w Lubnjowje.
Dalšne pśiglědowarje su mjazy drugim pśišli z kupkow Wjerbno, Borkowy, Tšupc, Dešno, Drjenow, Turjej, Turnow, Janšojce, Pśiłuk, Most, Rogow, Wětošow, Škodow a Grodk.
Pó dwěma rundoma su se wuzwólili dobyśaŕki, dar za wobźělenje pak jo dostała kužda.
Lěcrownož jo Brjazyna teke tak bliska ako Dešno, njejsmy z Brjazynu byli tak kšuśe zwězane ako z Dešnom.
A to se wě, až móžo je pón teke tam kupiś.
Toś jo wón za kuždego jogo tekstowu pasažu na pask napowědał.
Wóna jo doněnta w styrich serbskich komedijach z Kochowego pjera sobu grała.
Abo su twarili na swójom domje za rědy.
Čatisgar je zwězkowy stat Indiskeje.
Glagolica jo nejstarše słowjańske pismo.
Casnik a jogo cytarje na tom městnje nachwataju wutšobne glukužycenja, wostańśo strowa a dalej tak, ako Was Gorjanarje znaju pśez ten ceły cas a se Was waže!
Južo ako wuknik Serbskeje rozšyrjoneje wušeje šule w Chóśebuzu jo se rozpalił dolnoserbski gólc za serbsku muziku a jo južo zachopił komponěrowaś w 11. lětniku.
Južo togodla jo to wósebne dožywjenje, how we Łužycy dožywiś mejstarjow graśa na dudach ze serbskeje Łužyce a z cełeje Europy.
Lěc jo jogo cukorowa tutawa tegdy była teke do połojce z papjeru wutykana?
Serbske źowćo z Błotow jo ako wjele drugich źowćow była na słužbje w Barlinju.
Za wšykne su južo napórali wše notne pśizamknjenja za elektrisku energiju.
We tamnych stronach serbska rěc se we familijach njepowěda wěcej a grozy tšach, až wótemrějo.
Wjacor su Lipjańske pón měli gósći.
Ako myta su źiśi dostali toboły, słowniki, DVD a comicowe zešywki.
"Jo, te wjasołe, nalětne barwy su mě gram.
Starka bydli w Prjawozu.
Chośebuz w lěśe 1989
Dolnoserbski njeźelski program na Swětkownicu:
Iniciatiwa, kótaraž co pšawa narodnych a rěcnych mjeńšynow spěchowaś a dojśpiś, až ta na EU-rowninje dotychměst hyšći klěcajuca mjeńšynowa politika se pólěpšyjo, jo se zawjadła w lěśe 2013. Wót togo casa su jeje zastupniki se něnto prědny raz we wusokosći wócowu z Europskeju komisiju zmakali, ako jo Loránt Vincze, prezident Federalistiskeje unije europskich narodnosćow a cłonk Europskego parlamenta, k wěsći dał.
Pó wěrowanju pśi domcyku su źiśi pón wjelgin napněte byli, lěc su ptaški jim něco darili.
To symbolizěrujo gałuzku, z kótarejuž sroka twari gnězdo.
Stłocone kartuše jo spakował nan do pakśika, wjeliki paket dla śěžkeje wagi njejo směł byś, a jo z nim do Barlinja jěł.
Pśi tom su jomu kradu pśiglědowali, aby tak wjele ak móžno sebje w spomnjeśu wobchowali.
Na lětnej zgromaźinje jo było łoni konstatěrowane: "Dopokazujomy źeńk ak źeńk, až jo móžno, ze swójskimi mócami slědk dobydnuś rěcne rumy, kenž su zazdaśim zgubjone".
Z fararjom Pawołom Frycom Bronišom z Lutola a wucabnikom Frycom Bojtom ze Žylowa pśisłušašo wót lěta 1865 komisiji pšuskego kněžaŕstwa za wudawanje serbskich wucbnicow, kótaruž wušy faraŕ Kito Mudra w Picnju nawjedowašo.
Maśo Wy knigły raźi? Chto buźo z Wami cytaś? Starka? Abo mama? Abo nan? Abo śota? Abo cytaśo južo sami? Toś mam něco za Was.
Wroblowa a R.
Něnto maju w Ludowem nakładnistwje Domowina jogo dolnoserbske knigły "Wósłonki mójogo žywjenja" wujś.
Wěcej wót togo buźośo cytaś w lěśojskich ferijach.
Wuknik nawuknjo nagromadu 1.800 słow.
Elisha Cuthbert jo grajaŕ Kanada.
Howko jo chwalobny pśikład ze Žergonja (Sergen).
Wjele jo drogował pśez Česku a Słowaksku, Francojsku a Italsku, tež pśez cełu Łužycu w lětach 1928, 1930 a 1938. 
Wósebna atrakcija, ako głownje tamkor pśiwabijo gósći, jo pak "Slovenský Betlehem".
Pśede mnu jo se wupśestrěwała bejnje pusta płoń.
Malsnjej ako kuždy drugi rěd do togo jo se computer do našogo wobswěta zadobył a z tym teke do swěta našych źiśi.
»Kśicu micu!«, mjena bur Žur. »Mjasec wóteběra, apetit kšeta Knuta pśiběra a ja nic njewiźim.«
My smy jano wimpel gronili.
Karel Melcher (5), jaden wót tych 8 Witajwótnabocnikow (Quereinsteiger), jo pśeliš glucny swóju tutawu wzeł domoj. „My smy akle pśed 14 dnjami z města do Žylowa pśeśěgnuli.
Pśedstajimy nowego zastupnego Domowinskego pśedsedarja Haralda Końcaka
K tomu su teke pśijaśele z Dolneje Łužyce pśepšosone.
Tak žywe, až pśed žednymi lětami – pó tom politiskem pśewrośenju – jo Margrit sebje do głowy sajźiła, až co sama woglědaś do Merana a wiźeś tu Robinsonojc wilu, wót kótarejež jo tak wjele słyšała a na bildkach wiźeła.
Wóna jo ga zachopjeńkaŕka w kubłanju zeleniny a zběra hyšći nazgónjenja.
Ako jo županka dr.
Nejmjenjej pak tam, źož licba tradicionelnych powědarjow jo hyšći dosć wjelika, a źož tradicionelna linija "běžy dalej", kaž w Baskiskej abo Galiciskej a pó źělach teke w Irskej.
Rowno we wukraju jo wuknuł swóju serbsku kulturu se wažyś.
Zapšawym som kśěł na łapanje kokota do Prjawoza, ale něnto som pśišeł na Góry.
Handrij Rheniš w Slěpem – tam wušej 25 lět faraŕ
Cerkwjeńc nam natwarijo pśed hołtarjom gronaŕski pult z mikrofonom a Fryco powěda k „wósaźe“.
Moja droga jo se měriła na połdnjo, wěcej z města wen na kšomu – měsćański centrum jo lažał na napśeśiwny bok.
Tupiske rěcy se tuchylu wót wjele milionow luźi powěda, pśi comž rozšyrjenje jadnotliwych gałuzow a rěcow jo pak wjelgin njestawne.
pětk, 2. oktobra /winskego
Ale njejsu jen hyšći namakali.
Sobotu za tyźeń, 24. awgust , buźo tudy, we ramiku błośańskego kulturnego festiwala Aquamediale, w brožni burskego muzeja wustupiś Serbski ludowy ansambel.
Ale dwa zastupnika gremiuma stej rowno pśišłej z dowola a njejstej se cułej derje pśigótowanej.
Tak ako to prof.
Wón jo sebje nakładł tśi cantnarje žyta na karu.
Bog nas pśepšosyjo na blido žywjenja.
Wšak njejstej starka a starki we njom spiwałej, ale mój nan a mója sotša.
Hauke Bartels, wjednik dolnołužyskeje wótnožki Serbskego instituta.
Kuždy tśeśi wót wšych znatych serbskich procowarjow w zachadnosći bu how w Praze wukubłany”, jo gronił dr.
Co maśo 31. maja, źeń pó stupnem stwórtku, prědk? Jolic hyšći nic, pón pśiźćo toś ten pětk do Hochoze.
Ale to něnt tak jo a ja to mam za wjelgin rozymne.
Rosa hyšći lažy na nalětnych kwětkach a baz chapja kwisć.
Njedaj se wence wót demokratow wobtoriś, njesłuchaj we nicom za nimi. (24. januar)
To jo było hyšći raz tak wjele ako w maju.
Njezdrjałe płody do casnika zawobalone pśi śpinej temperaturje za dwa abo tśi dny dozdrjaju.
To ga běšo jogo wósebny hobby.
Som južo žedne raze dožywiła to zajmne tšojenje w Budyšynje, ale akle łoni jo se mě raźiło raz do Chóśebuza woglědaś.
Wjele stow Gornoserbow jo how bydliło.
Swoj 80. narodny źeń jo 13. apryla měł rentnaŕ, bratš Krawc.
Wóskujomy jaja
Techniski wažne wobłuki organiskeje chemije su plasty, laki, barwy a lipki.
Za to jo katastrofa wjadła k nowym dopóznaśam a wuglědam na pśežywjenje.
W rozgłosowej raźe RBB jo Domowina ako kšywowe towaristwo Łužyskich Serbow južo zastupjona.
Wušej togo wobźělijo se šula na modelowem projekśe „Inklusiwna šula“.
Dokulaž som měł južo pśecej wjele wušej za knigły, za literaturu.
Zanicenje a zdušonosć Gołkojcanarjow stej byłej tak wjelikej, až su pśemyslowali cełu wjas pustu wóstajiś.
"Smy dostali informacije wó hydrologiskem wjelikorumnem modelu, ako maju se hyšći precizěrowaś.
Něnto jo śichy cas.
Měł pak som hyšći dalšnu zaběru, z kótarejuž som se mógał něco zasłužyś.
To płaśi 30 euro, pśikusk a piśa su inkluziwnje".
Ned ako jo nan zachopił na mark jězdźiś a ja som sobu kśěł, jo wón mě gronił: »Pón musyš něco na pśedań měś.« Zaźiwany som na njogo glědał, njewěźecy, co wón měni.
Wót slědnego pětka mamy my Rošyc zasej swójogo Fryca, na tom dnju jo mója źowka póroźiła małego gólca z tym mjenim, lěcrownož familijowe mě małkego njejo Rocha.
Na tśeśem dnju jo źowćo zasej k tomu městnoju pśišło.
To pak njejo se stało něźi w Barlinje abo Hamburgu, ale w Chośebuzu!
Antoni Stanisław Florian Waga jo był pólski coolog, spisowaśel, basnikaŕ, literaturny kritikaŕ a pedagog.
Wóni su se wózjawili we wósebnem wudaśu Našeje Domowiny.
Wojto w rozgronje z W.
Tych 150 pśistajonych ministaŕstwa njejo rozpalonych, zawodna rada (Betriebsrat) jo protestěrowała pśeśiwo rozsudoju w zjawnem lisće a wumjetujo politikarjam, až njejsu zastupnistwo personala zapśěgnuli do rozsuda.
Na Domowinskem swěźenju w Slěpem njejsu w pśeśěgu jano wšake burske źěła pśedstajili, ale teke to, což z tym jo zwězane.
Wón póskócyjo a ... buch! – buchnjo z głowu do kopawy.
Pósporomje cysto serbskich pówołanjow we serbskich institucijach, w šuli abo serbskej źiśowni, źož pśistajone abo wucabniki muse kuždy źeń serbsku rěc aktiwnje nałožowaś, dajo teke wjele drugich wobceŕkow, źož znaśe serbskeje rěcy móžo kandidatam pśidatne dypki (Punkte) pśinjasć.
Comy se togo wědobne byś, až nałogi a wejsańske swěźenje sami njebudu zachowaś móc, což se nam na jsach tak spódoba.
Snaź buźośo něźi jěś.
List na redakciju
W běłogórjańskich powěsćach wó lutkach, zapisanych wót Veckenstedta, jo grono wó namakankach w Janowej górje blisko jsy.
Archeologi su zwěsćili, až wóny tencas w pśeměrje něźi sto meterow šyroke groźišćo jo se wokoło lět 890 a 893 wót Słowjanow natwariło.
Serby pak njejsu soljanku warili, ale z warjonego gowjezego měsa a kósćow swajźbnu pólewanku, a how w Dolnej Łužycy samo znaju warjonu muku z měsom a wjele drugich originalnych jězow.«
Wylem Nowak-Neumann w Depsku – rězaŕ a młošk, 1946–1950 depšćański šołta; pókładnik Maśice, Domowinaŕ, awtor Casnika a Pratyje, basnikaŕ; jo maśicnu biblioteku pśed fašistami wuchował
Crjeje leśe, hajta tšachnjo.
Starka Hutchenowa jo tužna a zazwónijo na swóju źowku, aby jej wšykno wulicowała.
Jano to "nuzne wobstaranje" jo dowólone.
Ten źiśelc sroku wugłaźi, ta njewjesta se wjaseli.
To njamóžo nan wěcej zły na nju byś.
Jugosłowjańska jo nam kradu bliska.
Ale teke how su suš a insekty, wósebje w pódpołdnjowej Bramborskej, wjelike wopusćenje napórali: wjelike kuse chójcoweje góle su wótemrěli.
Pómałem kólasujo dalej pó droze.
A dajo samo jaden pówabk: wše źiśi stare až do 14 lět, kenž pśepóraju wuspěšnje gódańsku turu a pokažu pšawe rozwězanja gódanjow z gódańskeje tury, dostanu darik.
Won jo južo dlejšy cas zawrěty, dokulaž wobstoj tšach, až se sypnjo do kopice.
"Wažne jo to pak za rěcne gibanje – za to, kak Nimce dolnoserbsku rěc wiźe", dawa wóna Serbam do rady.
Gerald ga wjeźo w Dolnej Łužycy źiśecy chor.
Pogoda: To njejo hyšći dowujasnjone.
Namakajo se we Wašoma wósadoma hyšći něco serbskego?
W něntejšnem casu, kótaryž njejo rowno lažki a pśez tu cełu digitalizaciju nic rowno rědny, su jeje wobraze napšawdu wochłoźenje a změrowanje“, jo Klaus Trende gódnośił.
Njebudu jano spiwaś, rejowaś a gercowaś, ale teke teater graś ze wšakimi luštnymi scenami a kuskami.
Ludowe nakładnistwo Domowina w Budyšynje dej byś teke dalej nejwažnjejša institucija za wuwijanje, wudawanje a rozšyrjenje serbskeje literatury.
Togodla se teke stara wó kónje.
Zwenka šule som sobu gótowała w rejowaŕskej kupce pla Bjarnata Rjentša a w kreslańskem kružku Gerata Nagory.
srjodu, 8. januara /wezymskego
Wót źěłabnosći togo dolnoserbskego wótrěda w Budyšynje njejo doněnta pśewjele znate.
Někotare z nich su togodla w lěśe 1950 załožyli separatne pśedsedaŕstwo Domowiny za Bramborsku.
We někotarych scenach budu zwěrjeta zapśimjete do togo tšojenja.
Z nim som na jsach wjele ducy był.
Jadnastko – to jo krotka baseń.
Chroniku jo napisał Karl Dabo, wón jo zachopił 1911 w Drjejcach ceptariś a jo w samem lěśe załožył muski chor.
Historikaŕ dr. Pětš Šurman wót Serbskego instituta jo Casnikoju gronił, až knigły su chwalby dostojne – ta dobra "censura" jo teke wugbała, až Załožba za serbski lud jo to wudaśe spěchowała.
Katalin Porackojc źěła na lisćinje serbskich mjenjow tšugow a rěckow w Błotach.
Ja som teke młogi raz zła na někogo! Gaž něcht jo zły na někogo drugego, grozy jomu.
Som we bjatowanju ju a jeje źiśi Bogoju pśirucył a až kśěł wšyknym pśistojaś a jich troštowaś.
A stakim jano hyšći 14% kapacity jazorow jo stojało k dispoziciji.
Wjelgin derje se dopominam na mójo prědne zmakanje z hupacom pśed wušej šesćźaset lětami.
We lěśe 1952 załožony SPI pśirědujo se SWW.
Jadne su měli Witaj-wucbu, druge jano normalnu, a někotare zewšym žednu.
Wušej togo: Frida Henel (57 lět stara); Augusta Nuglian (82), Anna Platz (72) a jeje źowka (55).
Karsten Nyča/Nitsch z Nowego Města sejźi hejnak dobry wjelikan z bajki na ławce nad Sprjewju we swójom Spree-campu.
Ducy domoj jo bus hyšći zastał w Narodnem parku "Ujście Warty", źož jo na łukach a w gatach žywe wjele domacnych a cuzych ptaškow, a pón na kóńcu we gmejnje Słońsk.
Chtož ma lušt na dwěgóźinski špacěr pśez Wobsedne Bórkowy z wěcy wuznatym wjednikom, ten dej byś pětk, 17. december, zeger 15.30 pśed Domom turistiskeje informacije.
Štapak: To jo wšykno pšawje!
Nowolětka Nowolětka wjele gluki zawěsćiju do dwóra.
Serbskemu luźoju take wósebnje nadpadnjo.
Togodla som trjebała dłujki bant.
Za wjelike pśechwatanje pak stej se starałej młodej Suckertojc manźelskej.
Wognjowa wobora a jagarje su mě rowno tak byli wažne.
Dnjowne gósći raźi pó tej sćažce chójźe.
Wót tog wóna łakomi stawnje!
K tomu jo jim była tegdy pśisamem w kuždej jsy babka na pomocy.
Ten problem jo se wót samego rozwězał.
Pórucujomy, až sebje legendu do togo wěcej raz pśedcytajośo a pśepowědajośo, tak až móžośo ju licho pśednjasć a pó pótrjebje na pšašanja źiśi reagěrowaś.
Serbska Pratyja 2020 jo nadalej na pśedań.
Šansa, až Rogow wóstanjo, jo była wjelika a realna.
A to jo było to slědne, což jo wót njogo słyšała.
Gaž jěsćo něto abo pijośo, abo což cyniśo, ga cyńśo wšykno k Bóžej cesći.
Te póstrowy wusćełamy w našom programje, wóni pśidu teke na naš internetowy bok.
Ja wiźim how cełu hynakšu dimensiju „statkowanja na zjawnosć”, pśi comž njok prěś, až teke Domowina jo w zjawnosći pśibytna a ma wuspěchy.
Ernst Mucha: Ně.
Odra – domownja bobrow
Ten wutšobny pśiklask tych wušej 100 pśibytnych jo pokazał, až su se dali wót togo swóju wutšobu rozgrěś.
Dosrjejź krejza som pó - łožyła wšykne wobraze na špundowanje, na pódłogu z papjery.
V.‘“, smy zgónili wót Wjerbańskego (hyšći) prodrustwownika.
Graśe skóńcyjo z tym, gaž jo wjelk wšykne swinki łapił abo gaž su wšykne swinki do doma wuběgnuli.
Co móžośo z rukoma pokazowaś?
Wšykne su byli zjadne, až njeby nic pśinjasło, gaby dla protesta bušku do wódy chyśili a Europeadu bojkotěrowali.
Pśeto nejskerjej buźo ten jaden abo drugi pśi zachoźe cakaś musaś.
wóna plěwa we wóźe
Wót zagroniteje za to wuběźowanje z MWFK Franciski Hammeroweje smy zgónili, až su se mytowali ideje, kenž deje až do 2021 wuzdrjaliś, a ideje, kótarež se rowno až do kóńca 2021 muse pśewjasć.
"Wó pjerwjejšych serbskich swajźbach w Slěpjańskej wósaźe comy nejskerjej wudaś wósebne cełe knigły, teke wó tych gercach, ako su na nich zagrali.
Něźi pó połnocy smej słyšałej, až se póra, smej wucułej ten alkohol a až jo pitśku wobkurjony.
A toś smy w lěśu śiskali pśez Hugoń a źěla Końcakojc – do dwóru smy jim Kojkojc gronili – až ku Małksy, aby se mógali nanejmjenjej pókupaś.
Bernd Kamjeńc pśed specielnym chołujom za melioraciske źěła ze 70tych lět.
Jadnu rědnosć njejsom bóžko tencas mógał tak pšawje wužywaś, rozmjej tu Módru Adriju abo lěpjej to kupanje w njej, pśeto njejsom mógał hyšći plěwaś.
Wóno spěchujo teke Zwězkowu radu za dolnonimsku rěc/dolnonimski sekretariat a dajo kužde lěto 5.000 euro.
Chto co pomagaś buram – kaki bur trjeba pomoc? .
Luba wósada, co gronje na šulskem dwórje?
Rozgrono k temje "Minderheit Goes Mainstream".
Cłonki Towaristwa za dolnonimsku rěc w Bramborskej z Mětom Nowakom na woglěźe w Serbskem domje, mjazy nimi Doris Mainkowa z města Prenzlau a zastupnica towaristwa we Zwězkowej raźe za dolnonimsku rěc Adelheid Schäferowa z Wittstocka.
Gaž źiśi su wócuśone, ga pśigótuju fryštuku.
Centrum Mercator źěła ako žywy labor wěcejrěcnosći.
Gaž nježenjo.
Prědny raz jo Hochoski měšany chor jadno serbske jatšowne spiwanje nam zgłosył, kótarež jo rědnje zněło.
Granicujo na pódpołnocu a pódzajtšu z Marylandom a na krotkem wjacorje z Virginiju.
Anita Kirfowa ze Slěpego: Na 1. septembrje togo lěta pśiźo do našeje šule w Slěpem 85 nowackow.
Gosći pśidu k nam ze wšych stron Nimskeje a wóni lubuju našu łužysku kuchnju.
Z wjaselim su zgromaźone pśiwzeli
Christina Janojc z Dešna jo ako wjednica iniciatiwneje kupki za pśewjeźenje teje zgromaźiny wšych wutšobnje wuwitała a wustajiła, až jo Serbska narodna zgromaźina z Budyšynje w swójom źěle wót nowembra až dotychměst južo wjele za serbstwo naźěłała.
Co gronje serbske luźe k tomu?
03.09.-16.11.2011 w Dešańskem Domowniskem muzeju
To se wě, až buchu teke wjeźone pśez sedlišćo „Stary lud“.
Wšo jo se w juniju kradu nachwatki stało.
Cerwjene lěsne mroje twórje stat.
Fryco Wojto, dłujkolětnego spiwaŕ a šołta, wulicujo: „To jo był drje šulaŕ Šulc.
Srjodu, 9. junij, zeger 19.00 buźo dr.
Helmut Kajl jo był w zachadnych lětach ako pšawiznik młogim luźam k pomocy - wósebnje, gaž jo šło wó socialne problemy, wó derbstwo a teke wó grunty.
Njeźelu, 19. januara, se wótwórijo w Domowniskem muzeju wustajeńcu z twóŕbami błośańskeje wuměłcowki Ingrid Groškoweje, ako pokazuju powěsćowe póstawy a jich tšojenja.
17. julija jo wóna pśednosowała we wobłuku zjawnego kolokwiuma stipendiatow Załožby za serbski lud lěta 2018/19.
Do źěłowego plana su sebje cłonki za lěto 1990 zapisali, aby se wěcej zaběrali z woplěwanim serbskeje drastwy: wuknuś lapy wězaś, wušywaś a „Janšojskego boga“ woblekaś.
W měsće něnto pśemysluju wó tom, twariś blisko pśiducego chóśebuskego jazora nowu šulu.
Pśi tom jo – kaž pśedsedaŕstwo župy twarźi – wědobnje njewěrnosć wobznanił a jo se pśimał wšakich njecystych trikow, aby prezidenta a zagronitu komisiju na swój bok dostał.
Na tych polach njejo to hynacej.
W něgajšnem faraŕskem domje pla Zinzendorfoweje cerkwje změjo Towaristwo za serbsku rěc w cerkwi běrow, mały archiw a śpu za zmakanja.
Sabrina bydli něnto w Hamburgu, a dokulaž jeje źiśi maju něnto ferije, ga jo wóna wužyła tu góźbu a pśijěła k mamje na woglěd a na zapust.
Nabrane pjenjeze su „šli” do młoźinskeje kase.
Elikowska-Winklerowa: Ně, som južo wujadnała dalšne terminy w Janšojcach a w Pśiłuce.
We srjejźi stoje stakim mimo Łužyce teke bramborske, sakske, mecklenburgske a dalšne strony, informacije wót žywjenja połobskich Słowjanow (Wenden) su wzete z historiskich žrědłow a archeologiskich namakankow.
To jo dejał byś pśinosk k strukturnej změnje we Łužycy.
Sobotu, 4. januara, a njeźelu, 5. januara , dajo muzikowe towaristwo Wětošow swój tradicionelny nowolětny koncert w Serbskej cerkwi we Wětošowje.
W "Pratyji za kśesćijany" su nabóžne a wósadne basni a teksty.
Na toś to »wón jo kśěł« cas swójogo žywjenja zabył njejsom.
To groni, kuždy raz połojca ze Sakskeje a połojca z Bramborskeje.
Sćažka pó jsy Mikro Papigko.
»Pśez žywy płot.«
Až jo jogo młodšy bratš Fryco w Hamburgu južo bydlił, jo Ernst wěźeł.
Pó casu pak som se pśecej wěcej k wšomu pśiwucył a móje cenzury su se teke zasej bejnje pólěpšyli.
Fort profesuru za germanistiku na uniwersiśe wót New Hampshire zastawał.
Te druge su skerjej wjasołe a grajkajuce z rěcu, wósebnje za źiśi, což – móžoš groniś – jo wósebna šparta jeje basnjenja.
Jogo starki jo był Mato Rycho, zapšawym Kosyk, roźony 7. decembera 1787, zamrěty 24. oktobera 1850.
Fryco jo měł we lěśe 1796 Stary testament do serbskeje rěcy pśestajony.
Ale co to jo?
Za nju jo to było wjelike dožywjenje.
Zaliznjak systematiski rěc wopismow na brjazowych škórach z Velikego Nowgoroda studěrował.
Słowo njedej se prozne zasej ku mnjo wrośiś, ale cyniś, což se mě spódoba, a dej to huwjasć, k comuž jo pósćelom.
Serbska kultura dejała byś wažona ako faktor, kenž stabilitu twóri.
„Ja som z Pratyjarskeju premjeru wjelgin spokojom.
Daś góle głažk až k bantoju z wódu napołnijo.
"Kabinetowe wobzamknjenje Sakskego kněžaŕstwa jo jasnje rědowane", jo se znapśeśiwił šołta Reinhard Bork.
Pó namšy jo se familija k swěźeńskej wjaceri zgromaźiła, k tomu jo sajźiło zwětšego pomorsku z kisałymi kulkami.
Kněz jo lubosny, a jogo gnada trajo nimjernje a jogo wěrnosć pśecej a nimjer.
Wósebnje starka, mama wót nana, jo ta była, ako jo ju k tomu spórała. „Ta słuša ku tym staršym luźam na Górach, ako serbski powědaju, a ako góle som se wót njeje wšake wótsłuchała a to a druge serbske słowo smej se pón teke groniłej.
Kasper Miaskowski jo był pólski basnikaŕ.
Wognjowa tšachota a akutny wogeń w góli stej wopšawdu "górucej" temje 2019 byłej, ako Brose jo dopomnjeł.
Chto how narska z woknom glěda?
Naše pósejźenja su zjawne.
Wuźěłali su pśedłogu (Entwurf) za serbske wustawki pó pśikłaźe doněntejšnego wokrejsa NOL.
8. njeźela pó swětej tšojosći
Wjedra dla su wótměli ten swěźeń w turnowaŕni šule.
Twóje mysli su njedozgónjece dłymoke.
Kórtka płaśi 10,- € w pśed pśedanku, 12,- € pśi wjacornej kasy, za wuknikow jo zastup dermo.
To se zachopijo pśi nas samych.
Cłonki tamnego Domowniskego towaristwa serbske nałogi woplěwaju a we Witaj-źiśowni nejmłodše serbski grajucy wuknu.
Jo hyšći cas!
Muzej jo wót wałtory do pětka wótwórjony wót zeger 10:00 do 17:00 a sobotu a njeźelu wót zeger 13:00 do 17:00.
Slědk glědajuce móžomy groniś, až jo se nam wjele zglucyło, jo było wjele wšakorakich impulsow, smy namakali sobuwójowarje.
Gdyž jo wón na woglěźe we Łužycy abo ja som pla njogo w Českej, pón jo to grono stawnje teke wó tom, kak to ze serbskeju rěcu wuglědajo.
Dnja 22. měrca su se z namšu rozžognowali wót njogo, ako jo wótedał swój amt.
©rbb Pla Zubiksojc w Kósobuzu su pśedali originalne cańki z Plauena za bursku drastwu.
Až do sameje nocy jo cytał a wuknuł, pśemyslował a pisał.
Ned pśipódla stoj Winfried Rekitt, Tšupcański šołta, pla kótaregož mógu tenraz źiśi a dorosćone wšykno wó trajdowych družynach wuknuś.
Multikulturnosć sama na se njama žeden cil, njoco žednu kulturu priwilegěrowaś a wobchada toś z kulturami, ako by jej byli wšojadno.
W mójich lětach jo naš muzikowy ceptaŕ Horst Nagel chor nawjedował, šef orchestra jo Beno Njekela był.
Pitśku som se bójał, ale tam chwaliśboga njejsu žedne tšašydła byli.
(dalej z 4. boka)
Ten pak jo juž łoni był, tak až na gluku njejo lětosa dla korony wupadnuł.
To wótegrono jo pśišło akle jadnu štundu pśed redakciskim kóńcom, glědajśo powěsć na 2. boce.
Wjednik pśiłuckeje młoźiny Moritz Sieper (19) jo Casnikoju wulicował, kak jo to nastało.
Su tam slědk glědali na pěślětnu legislaturu, kótaraž buźo z nowymi wólbami w nazymjem mimo.
Te tśi młodše borše, staršy pomocnik a mejstaŕ Herman su byli we chwatku a źěło jo jim glědało do rukowu.
Dokulaž jo we jsy měrnje wóstało, smy se stwórty źeń na wjacor zasej domoj pórali.
Kopic źiśi zrichtowanych, ceptarjow pak zabydnjonych.
Tam jo tunel – źiśi pokazuju, kak wusoki wón jo.
A Twój pokorny charakter, Měto, Twójo póžedanje za spšawnosću a zamóžnosć pśisłuchaś, jo se kuždy z pśijaśelow cesćił.
Planowane jo teke pjacenje tykańca we pjacu a kjarmuša, kaž teke pśěza.
Což klincy, aby było wjelgin lažke, jo wopšawdu pominało wót rucnikarja wjele šykowanosći.
W serbskich jsach du luźe na kjarchob a woglěduju rowy prědowniki.
Sobotu, 7. septembra wótwórijo Dolnołužyski serbski wejsny muzej wót zeger 14:00 do 20:00 swóje źurja a pśepšosyjo 16:30 na pisany program.
Měnjenja su byli pó programje wšake.
Ale pśez fotografiju móžo tomu serbskemu weto słužyś.
Casopis „Lětopis“ ale maju, a teke dwójorěcne knigły.
Wěcej wót festiwala a filmow ze serbskeju tematiku móžośo zgóniś we pśiducych wudaśach Casnika.
Hans-Jürgen Dietrich jo samo wordował wušy mejstaŕ pjakaŕskego rucnikaŕstwa.
Wjaža by wjelika dosć była za kompletnu familiju.
Pótom spušća swójo góle.
Pětk dopołdnja stej byłej dwě zarědowani.
Su wjelgin powědate a dowěrjece a pśijazne.
Wušej togo cakachu dom, łuka, rola na wobstaranje.
A pón jo se chopił ten dłujki a wjasoły ruš z muziku z pisanym kulturnym programom ze wšakich stronow.
Wjelgin mócnje su se za taku nowu šulu zasajźili gmejna Gołkojce sama a starjejše.
Naraźonej stej nejpjerwjej Jan Malink a Bjarnat Cyž.
Wobšyrnje se w serbskich medijach a na zarědowanjach wó wuznamje słowjańskego Sokoła propagěrowašo.
Jo derje wopisowała, až źinsajšny źeń su młogim jano materielne wěcej wažne.
wót lěta 1992 jo šefredaktorka kulturnego casopisa „Rozhlada“
Sobotu, 14. februara, jo w Myšynje zasej tak daloko było: wjas jo swěśiła zapust!
To jězdźenje tam a znak jo dłujko warnowało. „To jo mimo, něnto musymej jano dwě minuśe gnaś“, jo groniła Henni, Horstowa žeńska.
Serbska rěc, serbska wucba a dialog z bazu
Robin jo pśi tom wěcej pragmatiski. „Pjenjeze“ jo gronił, wěcej nic.
Otto Rindt a bratš znatego, napoł serbskego spisowaśela Erwina Strittmattera, Heinjak z Bošojc pla Grodka.
Na lěto 1894 jo wón sam zestajił Pratyju.
Niwow mytow dej se zasadnje pówušyś, jo wóna pominała.
Serwietkam deje dalšne artikele za serbske swěźenje slědowaś
Jo se kśěł jaden słownik, kótaryž jo se planował wót zachopjeńka ako wězanje.
Muzej namakajośo na Wejsnej droze 41.
Chylu pjerwjej su na zgromaźinje se pśedstajili aktiwne cłonki górnoserbskeje młoźiny, ako we swójich jsach nawjeduju młoźinske kluby abo se angažěruju ako serbske skawty.
Mej smej, móžoš groniś, dwě paršonje we jadnej.
Cogodla žari se ako prědne pśi dolnoserbskej rěcy?
Nykus pśewóźujo tśi cłowjeske źiśi zasej na zemju a jim zlubijo: "Gaž derje za móju Lenku glědaśo, smějo wóna jaden raz wob tyźeń górjej k wam cłowjekam grajkat pśiś."
Bur Žur jo něźi cytał, až pjerwjej su byli kšetarja.
Na tej cejdejce pśedstajaju melodije slědnych tśiźasća lět, ako ze serbskeje Łužyce póchadaju.
Sněgowa kula prasnjo rownu smugu Pipsi do woblica.
Jim ga su teke problemy w našom strowotnistwje znate byli.
Pogoda: Dogromady su we wuběźowanju styri myta we wusokosći 5500 markow pśedwiźone.
Dokulaž se to luźam spódoba, ako su to dopokazali te reakcije na wšyknych našych koncertowych městnach.
Pśi takich dłymkach njestoj pcołkaŕ sam.
Matušcyna měnjece.
Robinson pak njekśěšo měś słužabnika, ale pśijaśela.
Slědny tyźeń jo se w Serbskem domje w Chóśebuzu slědny raz zmakała źěłowa kupka, kótaraž jo za Bramborsku toś to wuběźowanje w zachadnych mjasecach pśigótowała.
A nic naslědku słuša wjeliki źěk wšym tym we wokrejsnem zastojnstwje w Baršću, kenž to wšykno deje (a teke raźi kśě!) wucyniś.
Wěm ale, až jo to był rědny koncert, rědne serbske zarědowanje.
Dejmy drogu namakaś pśez tu krizu.
Tam a zas jo póglědnuła z woknom, kótarež jo było wuźěłane z drjewa carnego duba, wen na sněžynki, kótarež su pó njebju se wulětowali.
W tom casu pśěza njejo.
Wót stawnego myslenja jo ten brodaty cłowješk ceło zabył, na swóju brodu glědaś.
Wšak njegóźe se wšykne semjenja zeleninow za wuseśe.
Wušej tych domcykow mamy pak alternatiwy, kak tśikotacki rozwjaseliś.
My smy teke měnjece, až jo nejwušy cas, mjazy młodostnymi ewaluěrowaś, kak wóni stoje něnto k serbskej rěcy, kótaru rolu grajo to serbske we wšednem žywjenju młodostnych.
Reakcije mógu byś wšake.
Za to dwóje zmólenje pšosymy wó wódaśe.
Wucone luźe njejsu hyšći wšykno wuslěźili, zas a zas worduju nowe wěcy namakane.
Chtož dajo se dominěrowaś wót tšacha, ten se zabłuźijo.
Stwórtk, 9. januara , zarědujo wuknikojska firma Dolnoserbskego gymnaziuma prědny raz rejowański wjacor za seniorow.
Etniske Nimce dalej spušćiju Sareptu.
Tak daloko ako zajtšo wót wjacora jo, tak daloko dajo wón naše pśestupjenja wót nas byś. Ps 103,12
Radna licba ptaškow a gribow jo we tom parku doma.
Tšojeńka a fakty ze stawiznow Błotow w mjaztym 17. domowniskem kalendarju "Stog" su wujšli Z Bórkow/Burg.
Granicujo z Pódpołdnjoweju Afriku w krotkem zajtšu a pódpołdnju, z Namibiju w pódwjacorje a pódpołnocu a w dłujkem zajtšu ze Sambiju a Simbabwe.
1956 jo było bóžko mjazy 530 wobydlarjami jano hyšći 15, ako su serbske wuměli.
Což pak nejwěcej jo se wupłaśiło, jo był woglěd w tekstilnem muzeju w Oederanje w Rudnych górach – tam stej gromaźe z Nadine Adamoweju dojěłej a wjele dobrych pokazow wót rucnikaŕskeje mejstaŕki Helgi Hofmeisteroweje dostałej.
My, jano wšykne gromaźe, móžomy dojśpiś, až naša serbska rěc njewumrějo.
Wón wopytajo se na něcom kšuśe źaržaś.
W slědnych lětach jo licba kupcow - pśedewšym tych stawnych - pśecej pśiběrała.
Cytali su Anka Zachariasojc, Katrin Urbańscyna, Markus Kóńcaŕ, Simon Blum, Franc Deuse, Werner Měškank a Lotaŕ Burchardt z Drjenowa.
Limonadu pśedawaju w sudach z 50, 30 a 10 litrami – nic jano w Janšojcach, ale teke w młogich drugich lodach za piśa, mjazy drugim w Frankfurśe a w Lauchhammerje.
Wu „Cechoc“ su spiwali, cytali a słuchali
Wót tych 48 cłonkow młoźinje su se pśi tom wobźělili 14 luźe.
Domowina jo aktiwna a we fachowych nastupnosćach pśipóznata organizacija.
Śim wětše jo pón było našo wjasele, ako smy mógali se do internata wrośiś, źož su na nas cakali jěšnicki, piwo a kórty.
Jo jomu pśepódała zgromadnje z ministaŕskim prezidentom Woidkem pśizwóleńske wopismo za cełkownu šulu w Gołkojcach.
Zachopiło jo se to južo w lěśe 1850. Na póstarcenje Górneje Łužyce jo se w Chóśebuzu prědne dolnoserbske študańske towaristwo z mjenim »Łužyca« załožyło.
A grajaŕ Matthias Greupner tak ako Sylvia Burza, kótaraž jo grała žeńsku Fontanego Emilie, stej pśedcytałej z dopisowanja manźelskeje. 
Wóno pšosy wšyknych, kenž dostanu wótpowědny telefonat, aby se wzeli 15 minutow za wótegrona na pšašanja.
Tak powěda Kněz cebaot: Ja som wam stawnje dał prjatkowaś, wy pak sćo mě njepósłušne.
Wótergi se góda, lěc njejo to snaź tšubałka.
To wšo smy kśěli w pólěpšonej DDR dojśpiś.
To jo se změniło zachopjeńk nowego lěta a ku zymskim prozninam we februarje jo była zemja naraz z rědneju běłeju płachtu sněga pókšyta.
Sobotu, 21. februara, su se we jsy blisko Kałpjeńca wupórali na swój zapust.
Prědne kontakty ga som južo z njeju doma w Žylowje měł.
Wuběrk jo dobry, teke kšuški su na pśedań.
Južo jo karejta leśeła wušej Carnego Halštera, južo jo leśeła dalej, toś naraz – bums – jo něco zarjagotało, wóz jo do něcogo zawaźił a jo stojał, kónja stej se zaběgałej – njejstej pak mógałej dalej.
A toś to póbitowanje identitow se teke stwórijo pśez to, až se zgromadna zajźonosć pśed wócy staja – stakim pśez europske derbstwo.
W Hochozy/Drachhausen: Zeger 13.30 budu kokotarje se zmakaś slězy cerkwje.
Smy dejali wjele wulicowaś a pokazaś, wó historiji Serbow, wó jich bogatej kulturje a wósebnje wó tom, kaka rěc to jo, ta dolnoserbska, a kak se wóna źinsa woplěwa a wužywa“, jo Casnikoju powěźeła.
Bóžko jo ta družyna wobgrozona.
Moto lětosnego wuběźowanja jo: "Wóskowane, wobšywane abo škrabane – kužde jajo dostanjo městnaško".
Žywjenje by mógało tak rědne byś!
Swětosnje a z pśiklaskom woglědarjow su dostali taki wěnašk ten wjacor Diana Šejcowa, Nadine Adamowa, Mandy Richterojc a Annekatrin Ehowa.
K prědnemu dla tog, až we njom jo we jadnej scenje grał jeje samski nan, ak jo we jeje źiśecych lětach na smjerś znjeglucył.
Wóna mysli pśi tom na groble, kenž su se zgubili a něnto deje se pó starem modelu nowo załožyś.
Zmyslonemu wobglědowarjeju se pokazujo šyroka a płona krajina, bźez bomow a krjow.
A tam som se něnt z wjelikim wjaselim ze sněgakami dołoj šwyrał.
By se mógał pśedstajiś, pózdźej raz z twójimi źiśimi serbski powědaś?
Nějžwěcej głosow su dostali socialdemokraty, w cełej Bramborskej 26,2 %.
Wona jo naroźona w susednem Depsku. „Ako smy młode byli, su te starjejše za to labowali.
Na Cužce 27 wiźiš nejpjerwjej kulturnu lodu, pón lodu měsćańskego źěla, lodu młoźiny měsćańskego źěla a regionalne wuwitańske zmakanišćo, w kótaremž dostanu wobydlarje pódpěru za domacnosć we formje drastwow, graśow a druge wažne rědy.
Za kategorizěrowanje by pótom bźez wuznama było, lěc jo jazor stawnje, periodiski abo epizodiski z wódu połnjony a lěc stawne warstowanje wutwóri.
Pótom se chor rozdźelijo a buźo kólasowaś w dwěma kupkoma.
městno
Chtož pilnje wuknjo, trjeba pawzu, nejlěpjej z kafejom a dobreju lekturu.
Pó tśich miłych dnjach se zachopijo plańtśaś a pada prědny mokšy sněg.
Wušej togo chmjel konserwěrujo piwo.
Jackson jo drogował pó swěśe, aby slěźiś lokalne sorty piwa a jich póchad.
Łoni jo jich było hyšći 500.
Pśi droze "2. kolonija" se twari něco wažnego – ga hospic za źiśi.
Wugbaśa teje noweje linije su se pokazali nejwěcej w šulstwje.
Wokoło 8. se wjedro pśewobraśa.
Nic špatnego to njejo, ale se pšašam, lěc to musy wšo byś.
Glědajśo na powěsć na tom boce.)
Ze susednymi Drjenowarjami źe smy my gólcy měli swóje zmakanja, wšojadno, lěc smy se pórali do góle mjazy Hochozu a Drjenowom, aby tam našu zmužnosć dopokazali [...]
Wóni su w lichem casu wjele zwucowali w horśe, doma a samo w dowolu.
Pśigótujśo sebje barwy pó swójich pśedstajenjach a wobmólujśo nopašk.
A tak jo to ze serbstwom, wósebnje z našeju rěcu.
Jo nastała wjelgin wšakoraka krajina z wjele ekologiskimi nugłyškami na cesto wjelgin małkej płoni.
Pón su zagronite wupominane, za to namakaś a pytaś móžnosći.
Ten wjeliki wogeń, ak jo tśi tyźenje dłujko se tudy palił, jo nejpjerwjej wugasony – jo nam wulicował wałtoru bělinski gólnik Romeo Budaŕ (Buder).
Wósrjejź stareje jsy, blisko kjarchoba, ga jo tam južo wjele lět „góra“ z pěska a z drugego, což su tam luźe pśiwózyli.
Gabi Matśkowa słuša wjelikej licbje pomocnikow, ako kuždy źeń płoty za škrodawy kontrolěruju.
[...] słyńco!« A tśeśi raz jo cukor wótškrabał a pótom šklu wobraśał, tenraz jo měnił: »Tak se wobraśa ta zemja!« Něnto jo wón kśěł Bibušowy cukor wótškrabaś.
Wosebnje starše cłonki pśecej zasej gronje, až kśě měś to Domowinske, te zarědowanja a te zgromaźiny, tu rěc a tu kulturu.
Njeglědajucy na wusoku śopłotu jo pśichwatało wušej 20 luźi, mjazy nimi teke radna kopicka kursistow, kenž su se na lěśojskem kursu Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu wudopołnili w dolnoserbskej rěcy.
Jim zdaju se te abstraktne a wjelike projekty wědomnostnikow ako "puchorje".
Měto Wjeńcko w Mósće (150. narodny źeń) – wušej 25 lět faraŕ pśi serbskej cerkwi w Chóśebuzu, dopisowaŕ Casnika a Wosadnika, Maśicaŕ
Z tym buźo teke zakóńcyś słužbu ako serbski faraŕ.
Dokulaž njejo PGE w lěśe 2016 na znapśeśiwjenja bergarjow, města Gubina a gmejny Derbna mógło wótegroniś, jo se proces južo tencas pśetergnuł, teoretiski by ale móžno było, jen w běgu tśich lět zasej zachopiś.
Teke nazymski koncert dej byś, 17. oktobra w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem.
Kaku rolu grajo Witaj w Kita?
Sobotu, 8. februara, wumaršěruju zeger 17:00 .
S.
We februarje kśě jo załožyś, bejna licba luźi jo se za to južo pśipowěźeła.
Wob źeń teke cakaju dalšne pśechwatanja.
Wona se derje cujo we tom krejzu luštnych babow, kenž wše se raźi serbski wulicuju a spiwaju.
Won njejo kśěł byś wušy dušepastyŕ jano Gornych, ale teke Dolnych Serbow.
Wšak mě how pśecej něco felujo.
Něgajše casy pśichadaju zasej k nam.
Njetopyrjow (Fledermäuse) a mudreje sowy stej se za drogu pšašałej.
Su rowno ako wucone, fararje a šularje wob lěto płaśili swój ’jaden mark pśinoska’.
Mamy górnoserbskim grajarjam kuždy źeń źěkowne byś, až za publikum, kótaryž za wjeliki źěl pśełožowanje za źiwadło w swójej »maminej rěcy« trjeba, scełego dolnoserbski tekst wuknu.
Kněz šulaŕ na wótpócynku Rizo Žylojski swěśi ze swójeju manźelskeju, Goławic z Dešna, ten rědki swěźeń dejmantneje swajźby.
Karina njamóžo pśewinuś swóju tšašywosć pśed tym cuzym a njeznatym domom a gibjo se nadalej śicho a wobglědniwje.
Jo to stary dopokaz konfirmacije z lěta 1905, a to ze Slěpego.
Źo z našeju wizu žywjenja sobu pśinosujomy k njeměroju a njepšawdosći?
Z teju lichotu su pśi mnjo wjelike drogowaŕske plany zwězane – pěšy, z kólasom a z kajakom.
W blišem casu wujźo pśewóźowański zešywk za toś te dolnoserbske źiśece spiwy.
Rejowali pak njejsu jano te zapustowe pory, ale teke gósći.
Wót pónjeźelego až do pětka, 14. do 18. maja na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Irena Šěrakowa, Hajko Kozel a David Statnik.
Cacharias źašo: Tebje, góle, buźo se groniś profet nejhušego, pśeto pójźoš pśed Knězom, jomu drogi pśigótowat a huznaśe strowja dawat jogo ludoju we wódawanju jich grěchow pśez hutšobnu zmilnosć našogo Boga, w kótarejž bytše zajtšne swětło k nam pśiźo.
Elina, wucabnica za serbšćinu na gymnaziumje, jo jim ze swójogo žywjenja wulicowała, kak jo wuknuła serbsku rěc a kak wóna to něnto swójim wuknicam a wuknikam dalej dawa.
Toś jo se nakładnistwo rozsuźiło za Christu Elinu, Juttu Kaiserowu a Manfreda Starostu ako pśedcytarje.
Za wětšy źěl se to nikomu tak pšawje raźiło njejo.
A ta kombinacija mě we jeje basnjach fasciněrujo.
Take wósebne lěto dožywiś, jo wjelim luźam wjelika wjasołosć.
Tak jo mógało zastaranje ze zemskim płunom za wše spomnjete gmejnske źěle mimo Mułkojc rozšyrjone respektiwnje nowo pśepołožone byś.
Wón jo teke mě spěchował a jo se za to zasajźił až mógu pla rozgłosa něco wugbaś.
Posćijotej se Myto Domowiny a wósebne myto dorostoju.
Lk 1,26–38(39–56) * Fil 4,4–7 * Ps 130
Wše druge argumenty su nanejmjenjej njewědomnostne abo złožuju se na njelogiske, gaž nic na tšašnje falšne měnjenja.
To by škóda było".
Te su byli wšykne take njecłowjeske, take grozne!« »Chto, mama, chto?«, se mě wuwalijo. »SED!«, wuprasnjo nan. »Ako jo mama z tobu samodruga była, su naju stajili pśed rozsuźenje: Pak ty se njenaroźijoš – pak mej zwólijomej do jadnogo wuměnjenja.« »A do kótarego?« »Až ty na swójom 25. narodnem dnju za SED wumrějoš!«
Łdgaś njok, ga gronim jej, až ta połojca našych lubych luźi źo nima mimo a njegroni nic.
Wažny dypk dnjownego pórěda jo było dogrono za pśizwólenje (Gestattungsvertrag) mjazy tuchylnym wobsejźarjom něgajšnych Tšawniskich gruntow a Domowinu.
Togodla wóstańśo jan we lubosći.
Dešański dwór ze serbskeju starku w lěśe 1953 – wjelgin pódobnje jo Njechoŕnski to dožywił 20 lět pjerwjej.
Móžomy wjelgin daloko glědaś!
Pó góźinje by dejała krema stwardnuś.
Pótom buźo se mócnje padaś a musymy z kurjawu licyś.
Pšenice namłośištej šesć kórc a kulkow nazběraštej dwanasćo kórc. 
Martin Patterson Hingle jo był US-amerikański grajaŕ.
Ale wšykno jo se wjelgin derje raźiło.
Pśedewšym w Dešnje źeń pózdźej jo z wjedrom taka katastrofa była", groni Lysann.
Ma mjazy serbskimi luźimi w Dolnej Łužycy pśijaśelow južo z wojnskich lět.
40 partajow z wušej 370 kandidatami a kandidatkami jo nastupiło.
Wjednica pśěze jo była kantorka.
Wót awgusta dejtej nowy Serbski kral a jogo kralowka w Bórkojskem amśe swóju cesnu funkciju wugbaś.
Grono jo było wó tom, až wšake politikarje cynje tak, ako by byli pśichylone tomu serbskemu z tym až twarje muzeje abo muzealne objekty k serbskim temam.
W l. 1754 dajo toś ten stawowy kněz – za wětšy źěl za swóje pjenjeze – w Lubiju pla Reimersa dwójorěcnje śišćaś swójim Serbam wót Jana Pjecha wobźěłane a pśestajone knigły ›Krotke Wustajenje teje Sbożnoscze‹.
W prědnych tśich žywjeńskich lětach zaginjo ceła tšocha pśez pśirodnych njepśijaśelow abo teke pśez zmarznjenje, gaž se w zymje dosć dłymoko njezaryju.
Juro: „A tych wón njeznajašo?“
Ale chto ga mysli raz na techniski personal?
Toś stej južo zachopjeńk lěta 1958 chapjałej jogo sobuźěłaśerja Jan Kósk a Günter Hanska z Budyšyna ze mnu jadnaś, až dejał lubjej hyś na serbski rozgłos, pśeto tam nuznje někogo trjebaju.
Kružydło jo było symbol eksaktnosći a rěda.
Pětko glědašo a wiźešo něto tež, až ta łoź tam wěcej njejo!
Něnto matej synka Stanija, kenž jo se 1997 naroźił.
Župa jim teke w Slopišćach casy pokažo swětłowobraze ze serbskego kulturnego žywjenja.
Ceptaŕ Měšk jo měł rejowańsku kupku a ceptaŕ Pawkaŕ jo był taki muzikaliski luź.
Sobotu 20. februara camprujo młoźina, zeger 20.00 buźo na tom dnju reja w Serbskem dwórje.
Wacej ga se muske raźi gjarźe, gaž jo to prědne góle gólc.
»Historija dolnołužyskich Serbow jo bogata a zajmna«, su nam Jugosłowjany z Beograda zapisali.
Zeger 19:00 tam w swěźeńskem stanje rejuju.
Tomu samemu buź cesć w Kristu Jezusu w cerkwi kuždy cas wót nimjernosći až do nimjernosći.
Cesćownosć Słowjanow pśed swětymi městami – zrazom tšachota pśed pomsćenim bogow dla wót-sromośenja swětnicow pśez cuzych – jo se zdźěla hyšći wjelgin dłujko zdźaržała pó kśesćijanizěrowanju regiona.
Pšašanje w tom zwisku jo, lěc dejmy to serbske jano wuslěźiś abo teke pó serbskem žywe byś.
Raz wob mjasec su se tam zmakali pomocniki ze wšyknych jsow, w maju 1784 jo se 400 luźi w Limbarku pśinamakało.
Alt z Baden-Badena.
Wót togo casa jo ten grib wěsće wopóznanjony na 12 wšakich městach w našych stronach, mjazy drugim pla Wjelikego Wóseńka, pla Běłeje pśi Grodkojskem jazoru, pla Bageńca a pla Lutola.
Prědnej stej sobotu, 5. decembera rubiłej bom, drugej su bom "stajiłej" do Brězańskego jazora.
W morfologiji pśepytujomy słowa a jich źěle, kótarymž se groni morfemy.
Suchota jo tek měła lěpšyny: młogi pławnik jo se namakał w lětach 1933 do 1935 w suchej rěce.
Jaden tyźeń dłujko jo žeńska dla togo ranjenja chora pisana była.
»Wótkul ty wěš, kake kokoty su?«
Su kśěli měś moderne žeńske.
We jsy by se hyšći wěcej familijow nowy dom stajiło.
Tak wabi loda „Apfelhof“.
Srjejźowěkowy swěźeń buźo 25./26. maja.
Mjazy wudrogowarjami jo był w lěśe 1883 tśiźasćalětny Wjerbanaŕ Mato Kosyk, wuznamny dolnoserbski spisowaśel a basnikaŕ.
Do Zieloneje Góry su wuleśeli ceptarje w prozninach a su ju ned zapśěgnuli. „Móje kolegi su wjelgin wutšobne, njejo nastała žedna distanca“, jo se wjaseliła.
Naraz klinka buźak.
Kalendaŕ dej byś za wšykne generacije.
Wěcej informacijow wó graśu a jogo rozkłaźenje su na graśu pśipołožonem łopjenje.
Něto běšo pśiwěra: skibu tłusto z butru mazaś a na nju z noweju głu te słowa napisaś.
Pśi žytowych žnjach jo nan žyto sekł.
To jo było pśed něnto južo 55 lětami, ale na 22. a 23. maj 1954 se hyšći derje dopominam: We jsy Chrjebja w něgajšnem wokrejsu Niska jo był prědny »Sportowy a kulturny swěźeń serbskich kubłańskich institucijow«.
Serbske pócynki jo wuchwalował ako nawłos take, ako nowa wušyna jo pominała wót luda: Lubosć a zwěrnosć wóścojskej, pódwólnosć wušynje a zwěrnosć starym nałogam a rěcy.
Slědne Serby su tam, w regionje wulewa Nysy do Odry, pśed 200 lětami žywe byli.
21. njeźela pó swětej tšojosći
Libo jo toś pokazał na nadawki, kenž za župu z togo wurostu.
Tam, lube źowća, sćo mógali sebje kradu woglědaś, co jo rědnjejše, burske abo bergaŕske.
To same by gronił wó baleśe.
Na nowu wósebnu wustajeńcu “Cerkwine twaŕske wuměłstwo” pśepšosyjo Serbski muzej w Chóśebuzu wót zachadnego pětka, 1. decembra, swójich pśijaśelow a woglědarjow.
Dom w Picnju ma teke lift, tak móžośo pódla byś, samo gaž hyšći njamóžośo ganjaś.
Tłocćo dołk do muki.
Su měli pótakem tśi wjelicne dny w Janšojcach a w Radowizy.
Ja se tebje za to źěkuju, až som źiwnje hugótowany.
Dnja 2. februara 1942 jo se na rozsuźenje Hitlera pśesajźenje ceptarjow až do kóńca wójny slědk stajiło.
Mimo togo jo sobu pśinjasła ze cukorowych rěpow gótowany sirup, kenž su luźe w runźe mógali na skibach kóštowaś.
Kopśiwy smy teke nadejšli.
Gdyž běšo se z takimi myslami dłujko nuźił, zasta pomałem se padaś, błyski pśestachu a grimanje wuśichnu; a z tym dosta Robinson noweje naźeje a dychašo wjaselej, pśimnu za swójeju sekeru a kśěšo wujś ze swójeje jamy. 
Dokulaž som měł rědny głos, su mě do rady dali, se wopšašaś raz w Chośebuskem źiwadle, lěc how trjebaju spiwarja za chor.
Až rowno toś tu stronu smy se za naš žort wupytali, jo mudre wótglědanje.
Póstrow za źiśi
Teke ceptarje sami su k tomu ze wšakimi pśednoskami pśipomagali.
Zwěrnej fana serbskego mustwa: Šurmanojc Angela a Pětš z města (wóna jo cłonk Serbskeje rady, wón historikaŕ na Serbskem instituśe).
Bajkowe wótpołdnjo
Lěcrownož toflicku z mjenim wěcej njedajo, jo to zachod do groblicki "Klein-Japan" pśi Lubnjowje/Lübbenau.
Tu ideju jo zjawnje wugronił prof.
A wěsćo, na co wón naslědku padnu?
Mamy mócnjejše profetojske słowo, a wy derje cyniśo, až na to pilnje glědaśo ako na swětło swěśece w śamnem měsće, až se swita a jutšna gwězda górjej źo we wašych hutšobach.
Mimo głownych mytow pósćiju se lětosa tak gronjone spěchowańske myta.
Depsčanarje kśě lětosa teke ned platy za sćažku pěškarjow kłasć.
[...] na casu se pšašaś, lěc njekśěli do Domowiny zastupiś, aby z tym zwuraznili zwězanosć a zmócnili narodnu organizaciju Serbow a se rownocasnje južo na pózdźejše źěło w njej nastajali a pśigótowali.« Mějucy w głowje dožywjenja w domacnej Hochozy njejsom dłujko pśemyslował a som ned do Domowiny zastupił.
Serbske filmy pokazaś, to jo jadna móžnosć, to serbske za-pśěgnuś na festiwalach.
Wence jo warsta z kristalowego cukora, pudrowego cukora abo cukorowego pólewanja.
Ze Serbskego domu. Kužde lěto dwójcy se zmakajotej prezidium Domowiny a pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca ku zgromadnemu wobradowanjeju.
Z Górneje Šlazyńskeje póchadajuca źinsajšna Lubnjowaŕka jo južo ako góle mólowała a njejo nigdy pśestała, rownož jo tśi źiśi górjej śěgnuła a we głownem pówołanju pśedawaŕka była.
To su tśi fota, kak su Turjanarje swój dom a dwór wupyšnili za 40. kokot.
Ale zbrojś sebje teke z nikim we jsy rad njejo kśěł.
Jogo row jo na kjarchobje w Krjebi.
Za mnjo to jo teke źiwne zacuśe: Nic ja sam som tak tšašnje wobgrozony, wjele wěcej by mógł pśenjasć tu chórosć na druge.
Wětšy źěł pak derijo se dołoj do teje dłymi togo mórja, a to z takeju mócnosću, až ta walca, wokoło kótarejež ten póstronk wobwity jo, cesto se zapalijo.
Sobuźěłaśeŕka muzeja Christina Kliemowa jo se wjelgin wjaseliła takemu šćodremu pósćenju a jo tomu dariśeloju wutšobny źěk wugroniła. „To jo za naš muzej wjelika cesć“.
Wót žabinego nalěśa až k zymskim radosćam: How drogujośo z lětnymi casami pó pśiroźe a póznajośo rostliny a zwěrjeta našeje domownje.
Jeje partnaŕ ju pódpěrujo, ale sam nic njerozmějo.
Mam wěcej casa za komponěrowanje.
Pšosym njeglědajśo do lampy, howac was wócce bólitej.
Togodla snaź stej se zwaźiłej, což jo se tak tužnje skóńcyło.
Wón jo zrazom prědny kóńctyźeński źeń.
Skrotka: Kultura nas wuzamóžnja k wuspěšnej komunikaciji ze sobu a togodla na elementarny part na rěcy bazěrujo.
Jasne jo, až njejo to było prědne zarědowanje na našej šuli, źož jo kněžyła felujucych zajmcow dla špatna atmosfera.
Mimo togo mógu se sušone kwětki do wěnca wiś.
Gaž móžośo na toś to pšašanje „jo“ groniś, pón se z Wami sobu wjaselimy.
Wot nazymy 1927 až do nalěta 1928 jo nastało how rědne nowe twarjenje - samo z tśimi bydlenjami.
Nejpjerwjej mě groni, až bydli w Picnju, ale mama jo źowka Hochozarja.
Pla Turnojskego flejšarja
Gaž glěda na to slědk, co jo jomu až do źinsa jogo wuměłske wuknjenje a statkowanje dało, mysli na wšakich luźi.
Za starše źiśi móžośo kwětki wšakich wjelikosćow pśigótowaś a se wót nich pominaś: "Pśinjas mě nejwětšy cerwjeny kwětašk!"
Film jo dobył w lěśe 2003 myto za šćit wobswěta města Chóśebuza.
Domowina ako tśeśi projektowy partnaŕ ma zastojanje projekta na starosći.
Wobjed běšo zwarjony. 
Skokaš how wokoło, stojš na rukach, stojš na głowje, a cora sy mě hyšći wulicowała, až se tudy šari.
Wuwześe matej wognjowa wobora a policaja.
Pólaty Grabow: Depsčańska droga.
Koppermannowa ma na starosći teke wšykne wejsne swěźenje.
Lordi jo muzikowa kupka z Finskeje.
Berberske rěcy powědaju se w šyrokem źělu pódpołnocneje Afriki, wót Nila na pódzajtšu až k Atlantikoju na pódwjacorje a wót Srjejźnego mórja na pódpołnocy k Nigeroju na pódpołdnju.
Kaiser a wjednik biosferowego rezerwata Błota E.
Karinje se pósmjejk z woblica zgubijo.
Jogo ideja jo, až regionalne TV-programy a nimske casniki we regionje deje regularnje teke serbske teksty publicěrowaś a magaciny wusćełaś.
Jo, te źiśelce maju tak swóje njepócynki.
Kótaru barwu ma śma, kótaru swětło?
Na pśikład mógu se pódaś na "jězd" wokoło swěta póspóromje wósymego stopjenja dlininy.
Jadnučkej kraja, źož jo polio rozšyrjona, stej Afghanistan a Pakistan a źož korony dla jo wójowanje pśeśiwo polio hyšći śěžke.
»Ty maš se póraś!«
Kak Wy abo Waša institucija z teju situaciju wobchada? Něnto, ako zjawne žywjenje we nam znatej formje nejpjerwjej wěcej njedajo, maśo snaź wěcej casa abo teke wětšu wósobinsku pótrjebnosć, aby něco, což Was nutśikownje wósebnje gnujo, zwuraznili.
Łoni jo se w Škodowje pśi drogach wjele ryło.
Wóni budu akle pśi cytanju pśez napisane konkretne wěcy a pśez zwisk pśistupne.
Wóni budu płakucy pśiś, a ja cu jich wjasć, aby se njestarcyli.
[...] (take strony maju pšawo na 70% europskego etata za regionalne spěchowanje). K tśeśemu: Statne wujadnanje (Staatsvertrag) Nimskego zwěstka (der Bund) ze Sakskeju a Bramborskeju, ako garantěrujo tu pśipowěźonu pódpěru Nimskego zwězka do lěta 2038. K [...]
Toś to bjatowanje móžomy raźi teke za našu familiju a pśiswójźbnych bjatowaś a pśi tom pomjeniś jich mjenja.
Źěło Jill Ketlicojc jo było – pósporomje głownego myta – jadno wót pěśich, ako su se wuznamjenili.
Njeźelu 10. maja deje cerkwine źurja skóńcnje zasej se wócyniś.
Iniciatiwa jo pó cełej Europje pódpisma zběrała, aby dojśpiła lěpšy kazniski šćit mjeńšynow w krajach Europskeje unije.
Je wšykne zgromaźiś njejo było lažko, pśeto južo tencas jo wjele turnojskich luźi wuśěgnuło ze jsy, wjele jich jo dla lubosći se wupórało do cuzych stronow.
Pótom pak su mě – kaki źiw – pušćili.
W Bóžej ruce jo duša wót wšyknogo, což jo žywe.
Chtož se gnilašo, tomu bu jaden źeń zasłužby wótśěgnjony a te pjenjeze tym towarišam k pśepiśeju pśepowdane.
Kak wuglěda z młodymi dolnoserbskimi fararjami?
W nejwušem paźe hyšći raz sport.
Kak mógu luźe Wam nadawk za take źěła daś?
Te jagarje derje teke žedne raze za nim stśělichu, ale Kasprik se minu we tej śmě.
Kacka zdychnjo.
Tak kśě póstrowiś źiśi, ako njamógu wjelgin z domu a su sami, korony dla.
Pótrjefjone su pušćalnice Groß Wasserburg, Krausnicker Strom a Leibsch.
A arogantny mjatel pśemyslujo ... Jo wón se změnił?
Hungorski gymnazium njama take dobre materielne wuměnjenja ako nimski.
Gaž dobydnjoš, coš hyšći wěcej dobyś, a gaž zejgrajoš, maš naźeju, až buźoš pózdźej zasej dobydnuś.
Lubujotej pógibowanje – wóstudu njeznajotej.
Za chylku jo se pórał rusojski wójak z našym małym Arturom na ramjenju k nam na dwór.
Kśiłka su se holili pón Alex Mehlisch a Lorenz Krauße.
Dalšne kniglicki w dolnoserbskej rěcy su wudali w Ludowem nakładnistwje Domowina w Budyšynje.
Pśi tom jo se pokazało, až jano mjeńšy źěł wopšašanych znajo derje cesnoamtski aktiwnych we swójej župje.
Wóni su wuzgónili, co jo luštne za tamne luźe.
Terminy županki a zastupnego župana.
Fidlaŕ Kito jo k nam woglědał
Tam kandiděrujo mjazy drugim 21lětny Mike Kaiser za gmejnski parlament.
Serbski kurs, co ga dej to byś? Dejmy tam wuknuś? We ferijach? Ně, tak njejo.
Su ju pak notnje trjebali a tak jo se ewangelska žeńskeca pomoc wó to starała, až jo Šukulina se mógała w gmejnje pśistajiś.
Pśezpólne budu spiwaś na serbske.
HERON jo pśedawał knigły wót nakładnistwa Wieser-Verlag.
Bramborske ministaŕstwo za kulturu jo do gód znate cyniło, až jo lětosa wěcej ako 500. 000 euro k dispoziciji stajiło za nuzne pady.
W maju jo koordinator serbskeje akciskeje seśi za rewitalizaciju dolnoserbskeje rěcy Měto Nowak wózjawił nowe napominanje, aby wše zapódali swóje mysli wó aktualnej situaciji serbskeje rěcy a pśedewšym wó tom, kak maju wuglědaś cile za serbsku rěc w pśichoźe.
Pśi tom jo to wuběźowanje wótwórjone za wšykne wobłuki a temy kultury.
Na zmakanjach su se teke wobźělili cłonki Domowinskich wuběrkow, wjedniki serbskich institucijow a dalšne zajmowane serbske luźe, aby wó tom wobradowali, co tyjo serbskim institucijam w Dolnej Łužycy.
Winicaŕ pak, ako co swójo wino pśedawaś, njepśemóžo tuchylu wše póstajenja dopołniś.
Zeger 10:00 wurejtujo, prědna stacija buźo zeger 11:00 Radyńc, źož buźo teke nabóžnina.
W radnej licbje su se pśi tom wobźělili a su zapódali wjele, wjele mudrych a pšawych naraźenjow a idejow.
Derje, až we nowej raźe sejźe „śeletka“ (zachopjeńkarje) pósporomje „starych wuchacow“.
14. apryla zeger 13:00 w Brězowce/Halbendorf w starej šuli
Něnto pak dej wšykno wjelgin malsnje hyś.
Tradicionelne serbske mustery su wiźeś na sćěnach śpow, a na głažku wjelikich woknow we wjažy a na źurjach.
Su diskutěrowali k móžnym projektam za strukturnu změnu
Nan: To jo wěrno, ale kóza póderbješo jogo pomocy a Robinson mějašo zmilnu wutšobu a njekśěšo ju na łoźi samu wóstajiś. 
Ale prědny a slědny pismik kuždego słowa musytej na swójima městnoma wóstaś.
Za to su teke ministaŕ Reiche a druge politikarje, jo wustajił H.
Su zawołali Krabata a jomu pśikazali, až dej ned wšo wóstajiś a se k Turkam wudaś a krala-rozkazowarja z popajźeństwa wulichowaś a how pśiwjasć!
Staram se wó swóje pcołki, aby se jim derje šło.
Wšuźi stej se rozgranjałej z luźimi.
Łukojce su amtska gmejna amta Derbno-kraj we wokrejsu Sprjewja-Nysa w Bramborskej.
Źiśi su wina na tej njegluce.
Direktor Załožby za serbski lud Jan Budar (napšawo) jo gratulěrował pśedsedaŕce Susanje Šenkec a Holgeroju Kelchoju, kenž jo jeje zastupnik.
Žylow/Sielow: Wót zeger 16:00 tšubje pśi wognjowej woborje do adwenta, budu śopłe wino, lěbgody wót grila a wafle.
Z cogo swójo wuznaśe pócera, to njejo toś ta amtska pśisłušnosć do serbskego sedleńskego ruma.
Nagromadu budu to 4,35 miliardow euro, rozdźělone na 15 lět.
Myto Domowiny, Myto Domowiny a Cesne znamuško Domowiny pósćiju se wósobam abo kupkam, kótarež se wuspěšnje a zaměrnje zasajźuju za zeźaržanje a za rewitalizaciju serbskeje kultury a wósebnje rěcy.
To su na pśikład luźe ako pśedawaju zežywidła, wótpóraju wótpadanki a wósebnje kuždy, ako ma medicinske abo wótwardowańske powołanje.
Ako sekretaŕka šołty ma wjele drugego źěła teke.
Až do lěta 2025 dej płaśizna za CO2 stupaś kšac pó kšacu na 55 euro za tonu.
Ako slědny raz na łoźi běštej, wiźeštej, až se wichaŕ a njegnada pśibliža; wónej chwataštej, což jan móžaštej, ale njamóžaštej dowuběgaś; skóro chytachu se móŕske žwały pśez spławadło a chytachu z njogo wšykno do mórja; wónej pak se twarźe źaržaštej. 
To pak jo raz było.
Ale wše smy wostali žywe.
“Stup dalej, stup dalej…” - ten rědny serbski spiw jo kněni Winklerowa ze źiśimi spiwała.
Šołta z Gorneje Łužyce: Som do Chośebuza pśijěł, aby dožywił w tom kšasnem źiwadle tu premjeru.
Nas jo teke bejnje pśesłapiło to, kaki wjeliki zajm su měli casniki, rozgłos a telewizija za tu wěc.
Sćo rozmjej naš lěwy wrotowy słup!
Pśerědowało jo se teke wótźělenje wucbnicow z LND, ale pó tśi mjasecach stej se produkcija a rozšyrjanje wucbnicow zasej slědk do nakładnistwa pśerědowałej.
Mamy něnto južo 40 lět dłujko wjelike móžnosći za woplěwanje a nałožowanje našeje rěcy.
Ale nowe domy – to njejo hyšći dawno domownja.
Pśi tom som se zeznał z Andreasom Krügerom.
Kak jo we cełem móžno něco we takej situaciji cyniś? Wóni su załožyli w distrikśe British Columbia imersiwnu šulu a wuźěłali program, kótaryž zmóžnijo nejpjerwjej dorosćonym rěc běžnje nawuknuś.
Wažne ale jo, až šula wěcej do zjawnosći stupijo a za sebje wabi.
10 lět Witaj-projekt w Hochozy
Jo móžno, až wón jo to hyšći wusłyšał.
Wot oktobra togo lěta pśiźo něnt Casnik kaž něga kuždy tyźeń do našogo domu.
Uwe Gorenz, kupka Wjerbno – 11 .04.1957
Jaden z pilnych pomocnikow jo był kněz E.
Tych woglědowarjow jo bywało pśecej wěcej, tak su samo dejali te wót Błośańskeje zeleznicki wósebne śěgi zasajźowaś.
Wence na puśu se Karina hyšći raz wobrośijo, ako kśěła něnto něco groniś.
Dalej běžy Himalaja pśez pódpołnocnu Indisku, Nepal, Tibet, Bhutan a pódpołnocnu Burmu.
Až w serbskej gmejnje Hochoza w Picańskem amśe wósebnje muske raźi a derje turnuju, to su pśed krotkim teke zgónili w měsće Freiburg pśi rěce Unstrut.
To pśebitowanje dej se staś we Wenigerowem gósćeńcu dopołdnja 10.
Wuměłc a korutański Słowjeńc Karl Vouk jo iniciěrował wósebny tśi-krajowy projekt, na kótaremž se wobźěliju wót 2019 do 2021 wuměłce a wuměłcowki, muzeje a kulturne institucije z Awstriskeje, Nimskeje a Słowjeńskeje.
stej organizatora prědnego sakskego festiwala ku kulturje Roma a Sinti "Latcho Dives".
Spěchowańske towaristwo SMY z.
Comy teke našo spiwanje dalej wuwijaś, dalej stare serbske spiwne derbstwo wuźěłaś a sebje tu staru wašnju, kak tegdy jo se to pśewjadło, pśiswójś.
Wóna jo na to jano měniła: »Rudi, ty sy mój syn, głupy móžo jaden byś, ale pomoc dej se wěźeś.«
To jo k wěsći dała źěłowa kupka "Ekstremna situacija".
CASNIK: Kaki buźo program za te tśi dny?
Denny Ulbricht, kenž jo pěś lět pjerwjej šef młoźiny był a se mjaztym stwórty raz na muskecem zapusće wobźělił, jo wuzwignuł: "To jo było wósebne dožywjenje z teliko pórami.
Wón móžo derje paru bagrowaś!" buźo skóro styri lěta stary.
W Letiskej pśedawaju jen z masami na markach.
Co pak to za prědnym groni?
Wjele wěrnego z historije, ale casy wěsće teke ze wšakim, což njedajo se pšawje wuslěźiś a źož jo pón awtor dał swójej fantaziji lětaś.
Rady cytam a muziku słucham, snaź teke swóje dopomnjeńki raz napišom.
Witko se góri a rozgórjony płaco.
Wšake tuchylu jo hynac, tak gronjone wótwórjone hortowe źěło na pśikład njamamy.
Ten som ja z pomocu teje gmejny k jadnej twardej droze wugótował, tak až wóna skóro jadnej šoseji se rowna.
Šołta gmejny jo Tomasz Žółkiewicz, a ten jo jaden z nejmłodšych šołtow w cełej Polskej.
Wšykno se stanjo w ramiku wědomnostnego slěźenja.
Wona jo wšuźi a jo notna za měnu maśiznow.
Ako běštej Robinson a Pětko zajtša stanułej, źěštej na stronu glědat, źož běchu źiwjaki swóju žadławu gósćinu źaržali. 
Wěcej wó toś tom Domowinskem zarědowanju cytaśo na 2. a 3. boce.
Partnarje projekta su srjejź decembra dojadnanje pódpisali.
Wusokosć spěchowanja jo była rozdźělna, pódpěrało jo se w Górnej Łužycy zazdaśim pśerěznje z 30 do 70 markami.
Slědne słowa su byli wusměšujuce.
Pótom kórtki se zapókšyju.
Kral jo śěł pósoła na carnego jěcharja.
Nowy Chmjelow jo dopołna měsćańska jadnota: ze šulu, źiśownju, gymnaziumom a wušeju šulu.
Goźinu pózdźej mógu se zajmce w muzeju za staru bursku techniku film wó „Historiji wuwiśa traktorow“ woglědaś.
"Móžomy źinsa nowu wustajeńcu zjawnosći pśepódaś, kenž jo była wuźěłana glědajucy na nowe wědomnostne dopóznaśa", jo gronił Bengt Kanzler pśi wuwitanju 150 gósći.
Wóna jo powědała wó tamnych serbskich filmach a teke wó workshopach w ramiku festiwala.
We styri kupkach su źiśi baslili.
Tam se zaźaržyjo wušy.
Wodnawa pak jo wukusała drogu.
Swěty Juro jo patron Engelskej, Georgiskej, Rusojskej a Kataloniskej.
Domowina jo pśewzeła to stajanje.
Gósći z Dańskeje w Dešnje: How wuknu něco wót škrěśa głažka.
Gaž su pinguiny na kraju a njewěźe, lěc winiki we wóźe plěwaju, se bóje, do wódy skócyś.
Kuždy drugi tyźeń se tamkor z Drježdźan ze śěgom wudajo, aby tam na filologiskej fakulśe Karloweje uniwersity rozwucowała dogromady 6 studentkow a studentow w serbskej rěcy.
Nět pśiźechu k móŕskem nugłu, kenž radny kus do kupy dosegašo.
Južo wokoło 100 lět tomu tak jo.
Ten jo jogo lasso.
Cesto jo był z góleśoma a drugimi kóńc tyźenja něźi ducy a teke młogu tšugu jo pśi tom pśebroźił.
Kaž z mychańcom zapókšyty stoj mjasec na njebju.
Rědne ilustracije su pódla, to jo pśecej wažne.
Uta Hentšelowa jo spominała statki Rochy ako ceptarja, pisarja, pózwigowarja góspodaŕstwa.
Wón jo kśěł, až se ta metoda importěrujo do serbskeje Łužyce.
Pśecej gaž kukawa wuskócyjo a woła, smějo kokot spiwaś.
Kwiśonki se wót muchow a brucykow woprošuju.
W slědnych źělach sćo zgónili, kak ta łoź Robinsona jo pśišła do nuze na oceanje.
Teke we wjele gósćeńcach pśigótuju gusynu pjaceń za swóje gósći ako wobjed, na pśikład wu Halkojc w Groźišću.
Kak wuglěda serbska moda w lěśe 2019?
Chto ga z wejsańskich luźi źinsa do města do źiwadła jěźo?
Ministaŕski prezident Dietmar Woidke jo měnił: "Bóžko njejsmy mógli se hynac rozsuźiś glědajucy na wěstosć luźi a k zagaśenju pandemije.
Južo na młogich wobrazach a we wšakich knigłach jo se wón jawił.
Mjasec jo bytšy a mjelcy.
Pó wjaceri jo gronił Kósmodej: "Pšosym wumyj mě noze!"
Mudrina stoj a glěda.
A wóna jo była wjeliki talent wobwoda Chóśebuz za chytanje kopja.
Bóžko njamamy we wokognuśu rowno wjele luźi, kenž sami něco pišu.
de abo 035727 57585. Sprjewiny camp wobstoj z bolanych chromow.
Tak dej ten amt zastojany wordowaś, to móžośo teke wót mójogo pśiducnika pominaś“, jo Gutheilowa serbskim zastupnikam pśiwołała.
Šesty raz jo se zmakało 20 wuměłcow z wokrejsa Sprjewja-Nysa a ze Zieloneje Góry na zgromadne mólowanje.
Simferopol jo město na Ukrainje.
Sada jo w standardnej serbskej rěcy: "Ja budu śi skóro flinknuś!" Ale gaž něcht stoj prědk tebje a grozy z ruku, jo teke w skrotconej saźe rozměś, wót co źo.
Wóna by se wjaseliła, gaby w měrcu a aprylu se ceła situacija zasej normalizěrowała.
Sobotu jo było tak daloko: zeger 14:00 su pśišli šesćo rejtarje na kónjach pó jadnasćo młode damy wót gósćeńca.
How wuglěda kaž pla swinjow!
Pisaś móžośo na Serbski ludowy ansambel.
Wopytajośo-lic źiśi jano změrowaś abo je zawjaseliś, móžo se staś, až maju źiśi zaśišć, až jich problemy njamaśo za napšawdu.
Wužywali smy serbski tekst "Hanzko a Gretka".
Wětšyna amtskego wuběrka jo se pśeśiwo dalšnemu financěrowanju wugroniła.
Rad by zaspicke Drastwine a domowniske towaristwo zas historiski swajźbaŕski pśeśěg pokazało.
ISBN: 978-3-7420-0531-1
To jo akle ten zachopjeńk
Wšednje w samskem casu.
Karlina Lotrina z Majberka jo 100 lět stara
Gaž se ze swójimi problemami a pšosbami na pśikład na Radu regionow wobrośiju.
Końc oktobra abo zachopjeńk nowembra pśewjeźomy kupcynu zgromaźinu, źož comy pokazaś film wó slědnem festiwalu serbskeje kultury w Slěpem.
To jo kužda źiwa za cłowjekom.
Ako som ja pśed wěcej ako 40 lětami zastupił do Domowiny, jo w njej mjazy drugim konkretnje stojało tak: „Domowina zastupujo zajmy Serbow na wšych polach zjawnego a priwatnego žywjenja“.
»Něnto ja wěm, źo słyńco bydli«, wulicujo wjasoły swójima starjejšyma, »słyńco bydli w Baltiskem mórju!«
Z teju kwalitu su publikacije póžedane a witane.
Płošywa sarnja ženjo pśez drogu, wostanjo stojeca a se měrnje woglědujo.
Smy wěźeli, až Jurij sam wót togo wjele njeźaržy a ten źeń nejžlubjej by ignorěrował.
Kužde góle smějo se wupytaś kórtku.
A wósebnje to tebje pśechwatajo, co jo wšykno notne, nježli su knigły gótowe za cytanje.
Bóśon pód njebjom wě swój cas.
Wóni su dalej śěgnuli, tak ako rogate zbóžo w Aziskej, teke gaž jo wordowała zemja parowata.
Wušej dwě lěśe su tam twarili, wokoło 9,5 milionow euro jo to wšo płaśiło.
Za źiśi do 14 lět jo to dermo.
Pódwjacornofrizišćina jo se ako druga oficialna rěc prowince Fryslân pśipóznała a pśesajźiła.
Po pšosbje Grodkojskich delegatow jo se na konferency jadnogłosnje wobzamknuło, załožyś wósebnu kupku za źěło z měsćańskeju Domowinskeju młoźinu.
Te budu 17.10. w Gubinje (na nimskem boku) na měsće pśed radnicu zeger 16:30, w Lubnjowje na terenje wót Lübbenaubrücke z.t. 18. oktobra zeger 17:00 a w Łukowje w Kulturnej cerkwi 25. oktobra zeger 19:00.
Městna tofla jo dwójorěcna, tek hynźi how a tam wiźiśo słowjeńske słow Koncert "TŠUGA.
Stakim budu Běłe Góry něto skóro cełe nowe.
Akle na póznem wótpołdnju jo se pón naroźił źewjeś punt śěžki synašk.
Młody Jan Fryco jo pśigronił a južo 6. septembra 1905 su jogo do zastojnstwa zapokazali.
Jo samo na swójom dwórje woplěwał někotare lěta styri wobsajźone bóśonowe gnězda.
Dieter Brauera Eva Brauerowa (we srjejźi) jo ze Stuttgarta pśijěła do Lubina, aby se dopominała swójogo cłowjeka.
Južo wjele lěpša bilanca ako łoni, ako su jano styrjo wobźělniki pśišli – wšykne póchadajuce z Rumuńskeje.
Wót 9. do 12. rědownje som była stipendiatka teje załožby, som dostała financielnu pódpěru, a som jěła na seminary a lěśojske akademije teje załožby.
Te powědate kacycki, te rozšyriju powěsći.
Zajm za schadowanku jo něnto zasej rosł, teke kwalita programow.
Wóni su mógali něnto Rogeńcarjam do rady daś, kak se to gótujo.
Dokulaž sama mam wjele kontaktow z tym serbskim, som teke mógała pisaś wóte mnjo a mójich nazgónjenjow.
Stawnikstwo krydnu kněz kantor Rizo, jadnaŕ buźo dešański šołta kněz Pjerk.
Lěto se kóńcy z póchmurnym a zymnym wjedrom.
Gaž awto wen jěźo, su dejali zastaś.
To zalažy na tom, až kužde góle se rozdźělnje wuwija a až wobswět a z tym zwisujuce rěcne póstarki wjelgin indiwidualne su.
Absolutny łoński wjerašk su byli 550. narodniny Strjažowa.
Ale smjaśe ga dej byś strowe, samo strowše ako nejlěpša medicina!
Zaměr jo wěcej serbskorěcnych studentow dostaś, aby měli na kóńcu wěcej fachowych ceptaŕkow a ceptarjow, ako wuměju dolnoserbsku rěc.
To jo zapisane do jeje wustawkow a źěłowych směrnicow.
To wšak jo kus našeje słowjańskeje mentality.
Wosebnje znate su tradicionalne domowniske a błośańske swěźenje w Lubnjowje, Lubinje a Borkowach.
Wjele raz buźo wón k wiźenjeju?
Wó takich kopicach gribow móžomy źinsa jano cowaś!
A jo se kšuśe na to glědało, až su byli wrotka teke zacynjone.
Buk jo zawóstajił akwarele, pastele a wólejowe mólby z motiwami wót dolnoserbskich jsow.
Šołty ze Slěpego, Rownego, Brězowki a Trjebina su pótom pśi pomniku wěnce połožyli a su z tym zwuraznili nimjerny źěk za wulichowanje.
Wjednica rěcneje šule Marija E.-Winklerowa jo cytała mjazy drugim „Ze starych casow” z pjera W.
Wóna jo musała wordowaś do chórownje dowjeźona.
Zajmne su pśecej byli teke drogowańske dny.
Jogo nos běšo kušy, ale nic platśkowity, gubu mějašo mału a zuby běłe, kaž sněg. 
W Turjeju buźo lětosa jubilejny kokot. Pětk, 9. awgusta buźo pśedprogram.
Móžomy se młynik basliś! Swětki ga howacej pšosy na źeń młynow.
Co jo z drugimi pódpisarjami a z iniciatorom?
Ale to ga njejsom!
Gaž su pśistajone njesromne, powědaju, jolic se šef bližy, jano serbski.
Ja mam pak taki cuśniwy nos, až mógu griby nuchaś.
Togodla njejsmy gósći pšosyli.
Cas źiwadłowych graśow w telewiziji jo wót 30 lět mimo a coš w nocy w Błotach ducy byś, trjebaš awto.
Co ga jo?«
Ale teke na młodych su se pśecej myslili: z lěta 1998 su wukubłali wušej 20 młodych gercow!
Co gótujo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w casu korony? Pó kazni za zagaśenje korony w Bramborskej wót 13. měrca njesměju Ludowe wusoke šule a druge kubłańske zwenkašulske institucije źěłaś.
Barwidło se za barwjenje caroby a tekstilijow wužywa.
Ten wacej tak wusoki cłowjek jo stukotał a słopotał, nichten njejo wěźeł, co jo kśěł nam groniś.
René Sonke wóstanjo šołta.
Pśedwiźona jo jězba do Krakowa a do Oświciema.
Wjeliku šulsku tobołu měłej njejsmej, jano wót mamy wušyty płatowy měšk, w kótaremž jo štycała śiberowa tofla a mały kašćik za pisaki.
Stolica jo Sarajewo.
Wosebnje na kóńcu tyźenja, źož w domje jano mało personala jo, musy wón teke raz śpy cysćiś.
Na zachopjeńku carnicoweje sezony, něźi w drugej połojcy junija, smy hyšći šulu měli a akle pó wobjeźe do góle śiskali.
Towaristwo wjaseli se wó indiwidualne pósćenje za zastup.
Dla togo až njamóžo jich wudaśe samo financěrowaś, jo pokazane na pódpěru Załožby za serbski lud.
To smy teke pytnuli, gdyž smy šli wót doma k domoju, aby wejsanarjow wabili za woglěd schadowanki - jo se prof. dr.
Jo wažne, až teke pla nas mamy dobre źěłowe městna.
[...] źiśownje, do ferijow abo do chórownje. wšuźi buźo hynac zněś. wšuźi mógu bibliske słowa swój gójecy wucynk wugbaś. daś Bog lětosa teke pśez wšedne gronka pomaga wšyknej našej njewěrje.
Pśeto wón spominašo na swójo swěte słowo. Ps 105,40–42
Alfabet jo fonematiski.
Kupka pak źinsa dalej eksistěrujo.
Wóna pokažo pak na to, až taka winowatosć dej byś zmysłapołna.
Pśidatne městno za blidom jo myslone za gósća, kótaryž snaź njama dom a familiju a pyta za pśebytkom ako něga swěta familija.
Z Chóśebuza/Cottbus. Fontane, Fontane, Fontane ... jo něnto wjeliki tema w Chóśebuzu a w cełem kraju.
Chtož nas Błośanarjow wót nimskego ludu rozdźěliś kśěł, musał nas rozrubaś.
Tam jo rowno kralowka se pśechójźowała.
Něco se gibjo w maminem brjuchu.
pósrědniś.
Max Gräf, 2.
Pśed 100 lětami jo hyšći wětšyna serbskich žeńskich wšednje serbsku drastwu nosyła.
Wažne źěła pśi pśeslěźenju Drjewjańšćiny su wugbali Gottfried Willhelm Leibnitz , serbski rěcywědnik dr.
Wóna jo něnto tak krotka, až ten wušy lutk Willi njejo wěcej k póznaśeju! Co něnto? Tak ga njamóžo wón pśed źiśi stupiś! Chto znaju dobru radu? Wjelika śišyna.
Jano ramikowa tema jo póstajona.
»Sy ty ga wjele cesćej pisała?«
Ow jej, co jo to?
Mě sedlišća Treben wobznanijo nejskerjej, až su za njo lěs zrodowali.
Njeźelu, 14. julija, buźo wót zeger 15:00 lěśojski swěźeń w Muzejowej brožni na Droze kněskego dwóra (Gutsweg) 1. Zarědowaŕ jo towaristwo Dolnołužyska serbska muzejowa wjas w Błobošojcach“.
Hyšći źinsa słušaju bolane chromy w Błotach k nejwěcej markantnym twarjenjam w tom regionje.
Ja śi pšašam, źo a ga pijoš ten zbytk?”
Hans-Georg Zubiks, pśedsedaŕ gmejnskego zastupnistwa, jo na to pokazał, až tam teke bydleńske domy su.
Idyliski, blisko Mósta měra w Budyšynje, stoj w zagroźe stara, historiska wjaža.
Pśedsedaŕka jo wobźiwowała akribiju a wutrajnosć wobeju awtorowu, a pśedewšym intensiwne a systematiske wopšašowanje informantow, kaž teke šyroke a dłymoke študěrowanje a wuzgónjowanje staršych pisnych žrědłow a zapisow.
Płaśonki wužywanja drje se tek pówušyju.
Dotwarje a dopołniju šulu w Brjazynje
Grozny rejtaŕ jo bogego Krabata z kśudom młośił a z wótšogu štapał, až jo kšej tšurała.
Mjazy drugim buźo how k wiźenjeju stare serbske groźišćo.
Nadejźoš raz "štyri" a druge źiwne pódrobnosći – ale wopšawdu jano pódrobnosći.
Wóna słuša do lechiskeje pódkupki, ako pólšćina abo kašubšćina.
"Až drastwa se wobchowajo, za to njewiźim wjeliki problem.
To jo ten trik, aby to śěsto se wósebnje derje raźiło! Gaž śěsto jo gótowe, namažćo kulowatu pjaceńsku formu z margarinu.
Pśisamem lažke jo było dolmetšowanje z dolnoserbskeje a górnoserbskeje rěcy do nimšćiny na głownych zgromaźinach Domowiny a dolnołužyskeje župy abo drugich serbskich zarědowanjach, což až do źinsajšnego casy hyšći cynim.
Bur Žur zwignjo kopawu a kopnjo do kšetowišća, z kótaregož glěda kšet Knut.
W januaru w Gołkojcach su cłonki Maśice cesćili fararja Fryca na jogo 200. smjertnem dnju.
W mjenju župy stej župan Pětš Petrik a zastupny jadnaŕ Domowiny Harald Końcak zabrałej jasne stojnišćo pśeśiwo nowozałožonej partaji.
"Gaž to jadno źo do kusow, pótom to druge teke".
Bog jo nas zbóžnych hucynił a pówołał ze swětym wołanim, nic za našymi statkami, ale za swójim zaměrom a swójeju gnadu, kótaraž jo nam dana w Kristu Jezusu.
Zasej pśiźo cołn.
Serbska rada jo kritizěrowała ministaŕstwo, až jo rezultaty ewaluacije zjawne cyniło mimo pśidatnego rozkłaźenja.
Na slědnem pósejźenju wokrejsnego sejma pśed wuzwólowanim, 8. maja, jo ten wopon južo na sćěnje zala wokrejsnego sejma wisał.
Jezus, ten dobry pastyŕ, jo pśi tebje, coš­lic słušaś k jogo wójcam.
Groni se tak pó zwuconosći.
Lube źiśi, som była pśi jatšownem wognju.
Gaž maju lěśe pšawje wjele młodych naměwanych a te kisałe wišnje su zdrjałe, ga mě jano źěło sporuju, wšykne wišnje wobtergaju.
Do programa pěśdnjownego dokubłanja słušaju wšakorake pśednoski a seminary a, to se rozmějo, teke rozwucowanje w serbskej rěcy.
Lubujomy našu plańtśatu kuchnju! "Źowća a gólcy Witaj-źiśownje ‚Mato Rizo‘ su se ten tyźeń wjaselili woglědoju.
How jo był raz mark twardnice a teke wjelika cerkwja jo tam stojała do lěta 1945. Wót teje stareje twardnice móžoš rědnje glědaś na šyroku Odru.
A na kóńcu: njok jano mudrowaś, ale kśěł teke jasnje groniś, kótare nadawki a dypki mam ja za sobu nejwažnjejše.
Skobodnje do noweje serbskeje muziki
Tencas som woglědała jeje starej mamje, kótaraž ga jo była „ta žeńska za serbsku drastwu“ w swójej jsy.
Kaka muzika to jo?
Na gluku jo ta bomba trjefiła dymnicu a pśi tom „jano“ kšywo zwóttergała.
Cogodla? Nicht ga njoco, aby se něźi paliło! Problem jo, až luźe cesto njepśemysliju.
We jich sćěnach namakaju se małke źěry, gnězdka brjogowych jaskolickow a rybackow (Eisvogel).
Sobotu su woglědali do wugloweje jamy Janšojce, do muzeuma a cerkwje w Dešnje, cołnowali su w Błotach a wjacor su byli gósći na serbskem kulturnem wjacorje w Hochozy.
Wušej togo su we mapje wuchowane listy, ako Martin Šwjela a Karlo Jordan stej sebje słałej.
Drustwo jo měło wjeliki późěl na tom, aby se powšykne žywjeńske poměry za wejsanarjow Wjerbna, Bramy, Myšyna a Rubyna pólěpšowali: [...]
Tudska młoźina jo zachadny kóńc tyźenja chytśe zapust swěśiła.
To płaśi za něźi 7100 źowćow a gólcow we wokrejsu SNP.
Serbski sejm jo se sobotu zejšeł w chóśebuskem Měsćańskem domje
Teke serbske spisowaśele pišu nimski.
Mama dawa jomu cycaś a jo stawnje w bliskosći.
Pśi góźbje jeje foto-wustajeńce "Heimat – Domizna – Domovina" w Drježdzanach prezentěruju se tam jeje fotografije z Łužyce.
Te stwórte – wurězki z biblije – jo pśestajił kolektiw, w kótaremž stej teke dwa Słowaka sobu źěłałej: Ján Lupinius a Casper Janoschius.
Jeje cłonk Kurt Krjeńc jo prědny Serb, ako se zajmjejo.
Pólske institucije w Nimskej maju zwiski ze Serbami, ale to njejsu kontakty, kótarež maju politiski charakter.
Peru granicujo z Ekuadorom, Kolumbiskeju, Brazilskeju, Boliwiskeju a Chilskeju.
Sobotu 11. decembra zeger 15.00 pśedstajiju w gmejnskem kulturnem centrumje gódowne graśe źiśeceje kupki Swět laška Žylojskego ansambla.
Tak móžomy na pśikład 12 razow ze zwónaškom zwóniś, wobraze wó lanje pokazaś, jim serp pokazaś abo ze źiśimi pśiglědowat hyś, kak se źinsa trajda žnějo.
A tak ako mě Jan pisał jo, stej se teke zasej wu našych górnoserbskich bratšow a sotšow wjelgin derje cułej, tak ako w cełej serbskej Łužycy.
Rene słuša starej majberskej familiji Lotric.
A zasej se kněžy śišyna.
W lěśe 2013 jo dr. Susanne Hozyna wudała knigły " Łoni jo raźiła Serbskemu muzejoju pśi zestajanju wustajeńce wó Krabaśe.
Kartografy su stakim ze pśigódu nawłos cas separaciona w našych stronach wutrjefili a ten prědny napólski dwór dokumentěrowali – za wšym zdaśim jo to Knocha/Knošyc.
Mjaztym jo ten ptašk njabogi.
Wěcej wó serbskich absolwentach cytaśo na 5. boce.
Priwatizacija gótnice jo jej pak pótom to źěło zebrała.
Gaž laže kamuški dokoławokoło cełego śěła, stań rozglědniwje.
Aranowe kupy su źěl jadnogo ako "Gaeltacht" pomjenjonych rědkich regionow w Irskej.
A to na pśikładach mjenjow, kótarež su až do źinsajšnego w něgajšnych serbskich jsach wokoło Kalawy rozšyrjone.
Njamóžotej se pśedstajiś, kak zeleny jo był!
Wałda jo wugronił měnjenje, až doněntejšne struktury serbskego žywjenja njamógu bitowaś neutralny forum za woplěwanje „narcizma małkich rozdźělow“ a wuwijanje a zašćitowanje serbskich identitow.
Pón scyńśo kijašk kwiśonki na wěnc a wobwijśo jen z drotom.
Wót integracije "nowych powědarjow" a strategije rozšyrjanja serbskeje rěcy stej powědałej prof. Nicole Dołowy-Rybińska a dr. Cordula Ratajczakowa, ako stej na tom pólu slěźiłej.
Něnt njejo wón mógał kónjowu wěcej źaržaś.
Michał: „Nan, ten Robinson jo něto cele hynakšy, lěpšy cłowjek.“
Doris Heinzowa ze Žylowa jo k tomu pśispomnjeła, až maju teke w Žylowje žedne maśerje zajm za to, aby jich źiśi wót małego serbski wuknuli.
Dolnoserbski rozgłos jo mě kśěł rad měś za reportarja.
Ale njamóžoš z njeju gromaźe byś, pśeto jeje póšk jo smjertny!
Mjaztym až jo Hanzo ze wšakimi źěłami pjenjeze zasłužył, jo młoda Liza sama musała źiśi zastaraś.
»Anita – tak dokradnje se ju hyšći woglědał njejsom.«
Ale to sedło jo stare.
Jo to afrikańska swinjeca mrětwa.
Njetrjebaju teke dłujko na nas cakaś.
Južo pjerwjej zestajone słowniki wót Jana Bogumiła Hauptmanna a Jana Bjedricha Fryca njejsu se śišćali a tak njejsu byli pśistupne.
Jo, Cazow jo serbska wjas, ma kšute a dłujke serbske kórjenje.
Rěšyś musy se tyźeński raz.
Wotmolowane na protestnej akciji Serbow njedawno w Drježdźanach.
Bencin bywa drošy, toś śi to dwójcy boli, gaž musyš se hyšći raz do awta šwignuś a jěś do města dla někakego drobjazka.
Pśi tom se inwestěrujo teke do bliskeje wokoliny.
Wětšyna wobźělnikow ga su byli katolske Serby z Górneje Łužyce.
Až Matthias Scheufele jo nowy wjednik cerkwinskego "Centruma za dialog a změnu", smy južo pisali.
Toś jo było take chójźenje pó jsach a teke městach k wšakim góźbam něga pó cełej Łužycy znate.
Gaž som měła pšašanja, som se mógała wobrośiś na Tobiasa Geisa, wón jo mě pśecej motiwěrował a skšuśił.
Zadoraś natyknjenje z wirusom pśez digitalne póbitowanja zmóžnijo zajmcam dlejšy cas pśistupa k tym filmam a woglědanje wót doma.
Pśestajenja do slěpjańskeje rěcy su wobstarali Dieter Reddo, Juliana Kaulfürstowa a dr. Hync Rychtaŕ.
Ceło lažko a spěšnje daju se te tofle natwariś a teke zasej wóttwariś.
Narske su wšykne słuchali na to, což su zastupniki LEAG wulicowali wó pśiducem Chóśebuskem jazorje.
W źiśowni jo dalšna kuchnja, źož kuchaŕki warje sami wobjed.
Swojo slědne posejźenje w lěśe 1995 jo komisija Załožby za serbski lud pśewjadła 11. decembra, a to w Serbskem muzeju w Chośebuzu.
K jěźi jo dała jomu suchy klěb a stary twarožk.
Bratš Leipner jo měł z teju namšu swóju premjeru ako lektor.
Demokratizěrowanje energije dej zebraś koncernam njepójmjetu móc na pólu energijoweje politiki.
Wšykne su tam byli dobreje mysli, teke pśi reji.
Jogo pśizjawjenje jo na rěźe, ale bóžko njama něnt telik pjenjez a mimo togo njamóžo to jězdźidło w Lipsku zewšym trjebaś.
Pó wušej štunźe jo dojšła informacija: Wše meteorologiske daty na to pokazuju, až wót Lipska ten źeń wótleśeś njamóžomy.
Tam stoje sadowe bomy w dwěma rownučkima rědkoma.
Z pósmjejkanim se dopominam na jadnu z tych slědnych wucbnych góźin kóńc februara 1948. Ze sotšu, kótaruž som nagronił sobu gótowaś, smej k njej dojšłej.
Namše
Weto jo jogo póśichne a pśijazne powědanje a wustupowanje togo dosć bójaznego a tšašywego hochoskego gólcyka kradu změrowało.
Smy zasej pśez Pragu jěli a wóttam jo kupka českich wuknicow a wuknikow z dwěma ceptarjoma z nami do Łužyce jěła.
Starjejše njejsu ceptarje, muse se wótergi staraś wó wěcej ako jadno góle a pśipódla źěłaś.
Faraŕ Kśenka jo powědał wót woporow wójnowu a wót tradicije "Dnja ludowego žałowanja", ak mamy wót 1922. Wognjowa wobora jo wěnk połožyła na pomnik, Janšojske dujarje su grali.
Wón jo 15 lět a jo wuknik Dolnoserbskego gymnaziuma.
»Pšec z kralom«, su měnili.
Teke za to serbske wiźitej Noackowej pśichod. »My ga wóstanjomy w slěpjańskej wósaźe, njebuźomy ze serbskego swěta.
W Serbskem muzeju buźo wótwórjona stwórtk 27. maja zeger 19.00 wustajeńca k 130. jubilejoju Maśicy Serbskeje.
Pśi tom su chwalili dobru kwalitu sportnišća.
A jo pśipóznał, až serbske šulstwo "stoj a padnjo ze serbskimi wucabnikami".
Wón jo Casnikoju rozkładł, pśez co wón se rozeznawa wót drugich cerwjenych gribow (Rotkappen).
Ja som za swójich luźi kuždu sadu głosnje wóspjetował, howacej njeby rozměli, wó co źo.
How mógu pón teke gósći pśenocowaś, kenž woglědaju do bliskich Błotow.
K zarědowanjam licy „filmowe jawišćo“ , „Jazz a kino“ abo „Film a knigły“ .
A how snaź by młoge starjejše lubjej wužywali słowo "sykawka", dokulaž skerjej to we wucbnicach stoj.
Lěbda jo jeje lubick na fronśe był, jo wóna ten měšk z tymi slobranymi „dukatami” popadnuła, jo do města jěła a tam za nje rědny woblak kupiła.
Nawce wopokažo cesć, kótaruž jo se wón dawno zasłužył.
Lěbda běchu wujšli, padnu wjerch w Robinsonowej jamje dołoj. 
Co něnt? 
Wónej by něnt, nic akle, gaž jo śma, se kólebałej – wón by jeje młodnej bubliška hajckał, by ju z póškami zakšył.
Johansson jo US-ameriska filmowa grajaŕka a spiwaŕka.
Chtož jo kśěł poł góźiny dłujko wiźeś a słyšaś, kak su serbske luźe w Dolnej Łužycy z teju koronu žywe byli a dalej źěłali su, ten jo to zgónił sobotu, 20. junija, w woblubowanem dolnoserbskem magacinje "Łužyca" w telewiziji rbb – abo móžo to hyšći jadno lěto online w mediatece sćelaka rbb namakaś.
Wóna lubujo Wakapana, wón pak jo póžedny jano za tymi źowćami.
Kronowe łopjeńka su rowne a krotše ako slědk kśiwjone, gusto kósmate keluškowe łopjeńka.
Njeźelu,15. awgust: w Łazu/Laasow (rejtowanje wó kołac) w Rubynje/Ruben (zabijanje kokota)
Ja namakaju 28lětnego Gregora Kliema we jogo źěłaŕni na stwórtem nastwaŕku wjelikeje wjaže rbb, źož jo rowno zabrany: wón zestajujo gromadu muzikowy program za pśichodne serbske rozgłosowe wusćełanje.
Měnim, až jo Pratyja derje zestajona a drje jo za kuždego něco pódla.
Slědkoju pak smy měli žedne take wokognuśa zapópadnjone a smy byli wjelgin gjarde.
Mě jo južo wót samego pśiglědowanja zyma pśeběgowała!
Lěcrownož njepósćijo se zgromadny artikel stawiznarjowu Pětš Šurman a Edmund Pjech njepósrědnje wósobje Bogumiła Šwjele, jo Bogumił Šwjela how dalej pśibytny, což njezaźiwa za togo serbskego procowarja.
Swóje źiśi stej wótkubłałej we kśesćijańskej wěrje. »Nigdy njejo se w našej familiji špatnje wó drugich luźach powědało – tak smy my wótrosli, a to jo měło wliw na cełe mójo žywjenje,« wulicujo Ernst Mucha.
Mója žeńska źinsa hyšći, gaž se jeje w rozgronach pšašaju, dla cogo jo se mě brała, žortnje wótegronijo: »Dla togo Berlina.«
Togodla su rozměli, až górjejcny, śěšy źěl domow deje pódeprěś z wósebneju konstrukciju - na taki part su se wuwijali wobwězbowe domy.
Jeje głowne iniciatory su byli Lothar Christoph, Ulrich Pjela a Uwe Nowak.
Ten prědny, 50 kilomejtarjow daloki z Wiena do Bratislavy njejo był rownowen sławny.
Pla togo wupokaza zewšym njejo to było problem, jo był ned bźeze zmólkow.
Nejlěpša jo była naš mały wejsański gat – my smy za wětšy źěl jano doł abo casy kališćo gronili –, kenž jo tegdy był najsy mjazy byśoma Šlodarjojc numer 53 a Šlodarjojc numer 54. Slědnym smy do dwóru pśecej jano Lubicyc gronili.
Za te lěta jo se wjele stipendiatow wukubłało, ako za serbsku rěc na akademiskem pólu dalej źěła.
NC: Ma nakładnistwo pśez to wuše košty?
Z pógibowanim rěc spěchowaś.
Kužda familija jo šła k swójomu "gnězdkoju".
Jagody rostu w granjatych kisćach na winowem pšuśe.
A gromaźe namakajotej to pšawe gusło, kótarež jich zasej do luźi pśeměnijo: Ptaški muse jano swajźbu swěśiś! .
Pśed nim stoj tam małke blidko: na njom awtko bźez kšywka, kradu bóli wutšobka.
A my smy pśez nowu serbsku kazń Domowinu zmócnili.
Chrapka groni: "Jo, rada!" 
Cytaś se jej njoco, mólowaś nic, telewiziju glědaś nic, z drugimi źiśimi graś nic.
Kak dejm na brjog pśiś? Na tej kupje ga njesmjeju žedne awta jěś! Wuwześe matej wognjowa wobora a policaja.
Nazaret jo město w Israelu.
Kjagelojta krona jo šwižna.
Jo luźam blisko była a jich dowěru měła
To stej dwa wobraza ze Slěpjańskich stron.
Cełu sławu jo žněł Karlo Klinka, kenž jo ale mjaztym na swóje zranjenja zamrěł.
Jich kralowki su Daniela Glodnyjojc, Nicole Gindlerojc a Elisabeth Dobrinojc.
Njamaśo hyšći nowu narucnu pupku?
Program jo był zestajony do pěś tematiskich blokow, do kótarychž jo zawjadł z lasnym a rěcnje wobrotnym serbskim a nimskim jězykom Fabijan Kaulfürst, cłonk chora a wědomnostny sobuźěłaśeŕ Serbskego instituta w Chóśebuzu.
Toś kśě w maju pśepšosyś kandidatow za ten gremium na pśedstajenje a diskusiju.
Som ga kśěła wuměłca, kótaryž njejo był, ako jo se mě zdało, w Dolnej Łužycy wjelgin znaty, pśisłucharjam serbskego rozgłosa w portretowem wusćełanju pśedstajiś.
W tom wobłuku zawupytnjo Birgit Glodnyjowa tuchylu lažke pśiběranje nadawkow: "Pśecej su mjasece mjazy decemberom a februarom wóne byli, źož nejwěcej luźi jo wumrěło."
Golc pak je jomu njejo dał.
A wóna buźo teke dopokazaś, ga, wót źo a pó kakej droze su Słowjany do Łužyce pśiśěgnuli.
Lažy na Słobodskej Ukrainje.
A kak śopło w Awstralskej jo! 45 stopnjow njejsu rědke a słyńco smali tam wjele mócnjej ako wu nas.
Kóstkujśo se wótměnjajucy w krejzu.
Direktorka Picańskego amta Elvira Hölznerowa jo ned na zachopjeńku wopisała něntejšnu situaciju, z kótarejuž nichten glucny njejo.
My smy se k nim wudali.
Wó prehistoriskich źurjach ga jo Philipp Feistauer swójo masterowe źěło pisał.
Tham pak jo dejał sebje tež kritiku cłonkow serbskeje źěłoweje kupki lubiś daś.
W Rogowje njejsu jomu a drugim politikarjam to žednje wódali.
Ja se wjaselim na ferije a na Waše wótegrona
Norbergoweje.
Dokulaž ta nowinka, ta nowosć, pópšawem njejo nowa, njejo prědny raz śišćana.
Z toś teju noweju wustajeńcu jo muzej do sezony startował.
Program woglědali su se how wšykne 43 serbšćinarje našeje zakładneje šule z rědownjow 1 do 6.
Fakt jo: Dolnoserbska wucba w Dolnej Łužycy ma problemy.
Neue Lyrik.
My smy tegdy 1995 z prezidentom krajnego sejma Knoblichom wó tom wobradowali, až by dejali se wuzwólowanja do Serbskeje rady koplowaś z wuzwólowanjami do bramborskego parlamenta.
We Wuježku stej byłej tegdy jano hyšći dwě serbskej familiji.
To su wuglowy jamy, ale teke ten łužyski pěsk a to, až how pśi nas jo mjenjej dešća.
Ale teje jo, bóžko, hyšći pśemało.
Na kaki part pón?
, złožowańska kórtka ducy pla Serbow.
Toś to twarjenje z lěta 1850 jo pśecej južo było sławne a wuwołane.
Kak rědnje jo był ten „bog“ woblacony, kak pisane su byli wše te banty!
Ceły zal jo toś jej wuspiwał sławu.
A jo rozkładowała dalej, až to płaśi za žeńske wót 35 lět.
Toś tu rědnu romantisku baseń jo wóna pśed pśisamem 80 lětami napisała, a Bjarnat Krawc jo se k tomu wumyslił rědnu melodiju.
Koch wulicujo wó swójom źiśetstwje.
Drjejcańske zapustarje (wótlěwa): Anne Hempe (21), Sebastian Reidow (25), Anne Buhse (15), Silvana Klinke (27), Michael Tanz (20), Frank Scheppan (26), Jenny Amthor (21), Marie-Luise Bohg (22), Marcel Kuhlmann (29) a Tim Ballack (20).
Chwalimy Boga pśez našogo Kněza Jezusa Kristusa, pśez kótaregož něto hujadnanje smy dostali.
Płod jo kšuškojta tobołka, kótaraž ma górjejce radialnje rozrědowane pěsty.
Z Groźišća/Grötsch.
Serbska kultura jo teke ako źěl kultury Łužyce grała rolu pśi wuběźowanju.
Och, něco jo mě rowno zaswjerbjeło.
To pšaša se rownowen.
Pod kšywom stej nastałej dwě małej bydleni.
Na prědnem boce se w powšyknem zawjeźenju krotko rozjasnijo, co cycaki su.
Wona jo była zejgrana.
Godowny kaktus trjeba skerjej chłodkowate městno, pśecej włožny a śopły powětš a włogatu zemju.
Kloštaŕ Marijina gwězda jo cistercieński kloštaŕ w Pančicach-Kukowje w Górnej Łužycy.
Wušej togo su jaden źěł jsy w 1980ych lětach wótbagrowali za janšojsku jamu.
Tam ga su na bliźe lažali łopjena z tekstom a notami teje krotkeje serbskeje štucki.
Amt wjednika gmejnskeje wobory zastoj wót septembra 2011 Detlef Slabina.
To se wě, až njejo to rowno tej premjerje tyło - ale docełego jo se wóna raźiła.
Dopomnjejmy se: Tencas jo to było prědne take demokratiske wuzwólowanje.
Pica njesmějo skazona a mokša byś.
 Chwataj a pójź!
Wjele burskich žywnosćow jo na zachopjeńku togo stolěśa było a wjele jo jich źinsa?
Wo wšom tom buźo to grono něnto stwórtk, 20. apryla, w Serbskem domje w Chóśebuzu (19.30).
Domowina a bramborska Serbska rada stej formulěrowałej swójo oficielne měnjenje k ewaluaciji serbskeje wucby, ako jo se we slědnych lětach pśewjadła a lětosa wózjawiła.
Teke te, kenž južo su wuśěgnuli.
 źašo wón sam k sebje, to njejo pšawje, až sy tak cynił, gab se něto napśismo wětš zwignuł a łoź rozbił a wšykno, což na njej jo, do mórja walił, kak by mógł twóju wědobnosć změrowaś?!
Ale źo jo Hopel?
Alfons Wićaz jo se pó abiturje rozsuźił za studium slawistiki w Lipsku, a jo jen absolwěrował w lětach 1964 do 1969. Pśi tom jo se głownje zaběrał ze sorabistiku, rusistiku a polonistiku, což jo k tomu wjadło, až ma cas žywjenja pśecej wjeliku sympatiju za pólski a rusojski lud a jeju rěc a kulturu.
Groznjej jo wuglědało, ako jo jaden rejtaŕ se garnuł do słupa tych wjelikich wrotow.
1857 Pósołstwowy serbski swěźeń.
Jadno stare twarjenje hyšći stoj a slězy dwóra jo wusoka lipa – serbska, ako góspodaŕ groni.
Ze wšyknym źěłanim běšo wugłodnuł; togo dla wobzamknu, swóju pjaceń dojěsć. 
Až jo se to rowno stało za cas DDR, to njejo był pśipad.
A luźe to teke witaju, jo se groniło.
Ze stareje architektury su se bóžko jano někotare pachane brožnje zachowali.
Ako Helmut Matik, zagronity za młoźinske źěło w Dolnej Łužycy, jo gronił, ga dej we jsach něcht wót młoźiny pśiduce lěto tu wěc do rukowu wześ.
Jadnučka wědomnostnica jo była Izolda Gardošowa, kótaraž jo 1965 zachopiła w ludowědnem wótrěźe Isl.
Glědajmej raz, wjele wót njeje sobu wzejomej.
Kužde pónjeźele póbituju turistam a wejsanarjam mlince a kafej.
Referent krajnego zagronitego za nastupnosći Serbow Měto Nowak a zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu Kerstin Kosakowa stej pśepowdałej šołśe cesnu toflu "Nimsko-serbska gmejna".
Nowa politiska situacija, kótaraž jo nastała pó zjadnośenju Němskeje, pak sebje pomina kradu hynakše struktury a charakter Domowiny.
Teke tśeśi źeń se kšet Knut w gumnje njepokažo.
Za nje zachopijo se cas, źož zběraju wót rostlinkow semjenja.
Zastojnstwo zwěžo z tym apel, wšomu zadoraś, což hyšći pógóršyjo situaciju w chórownjach a w praksach gójcow.
Günter Thiele jo dłujko prědkstojaŕ w Mrocnej był a dosć znajo problem zagmejnowanja.
Źěkujom se Tebje Bog, až ty wucysćijoš móju wutšobu a dušu a až mě napołnijoš z Twójeju lubosću a Twójim měrom.
Lubosć jo ju do Łužyce na Majberk pśiwjadła.
Skóńcnje změju wěcej chyle za familiju, wósebnje za móje źiśiźiśi Filipa, Kita a Majku.
Tam jo cesto wjele źiśi.
Toś som wót nich ako z jadnym głosom słyšał: »Za to źěłaju pla nas Ukrainarje – teke za poł myta.«
Chóśebuski kino „Weltspiegel“ buźo w lěśe 2012 sto lět stare a z tym jo wóno nejstarše historiske kino w cełej Nimskej.
Dłujko jo se w krajstwje wójowało wó rěc, kótaraž ma se we zjawnych zgromaźinach wužywaś.
A kak jo se to źiśam raźiło, móžośo na CD słyšaś.
Zagórjetosć mójeje kupki jo była taka wjelika, až na kóńcu wón a ja pśed gronaŕskim pultom z Jezusom na kśicy "wjasele źins" zaspiwałej smej.
Źinsajšne mě města wóznamjeni "stolica".
Wó pśezpołdnicy Pśezpołdnica jo pólny duch.
To pak njamóžo, dokulaž jo južo pśed 8 lětami (4.11.1987) wumrěł.
Tam ma wóna bajkojte dožywjenje z lutkami.
A to jo prědne wobspomnjeśe kulkow-kubłanja w Barbuce! Takich anekdotow móžo Wilfried Halbaš wjele wulicowaś.
Šparałka su dostaś w drogerijach.
To nam pśinjaso zasej kopicu złotych putkow a pótom móžomy zasej z połnego žywe byś a gósćinowaś.
Tam se namakaju pjenjeze, tśirogaty swěcnik, kónjece parnochty z pódkowu atd.
Robinsonu, kenž we tom zwucony njeběšo, se chopi wiś. 
To grono na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa jo było teke wó znatem muzeju w Dešnje.
Kak lubosnje wuglědaju w lěśojskem casu pola a role w našom kraju; kak zmawuju se te žytka pó tych zagonach a zdrjaju k płodnym žnjam; kak rosćo wšykno pó chłoźecem dešćiku, zwjaselijo našu wutšobu a napołnijo ju ze źěkom pśeśiwo dawarju wšyknych dobrych darow!
Jo ga pón móžno k nam pśiś a se how daś we serbskej rěcy póraźowaś abo teke něco kupiś.
Jo to wóstudne było!
Hi, how jo Steve.
Musym teke pśiwdaś, až mě to lažčej padnjo, engelski pisaś a spiwaś.
Knigły wopśimjeju nagromadu 14 nastawkow, jich głowny źěł kategorizěrujo wejsne mjenja we wšakich stronach pśi Łobju a Soławje, pśi comž głownje źo awtoroju wó wuslěźenje nejstaršeje warsty mjenjow.
1) Jogo nan Werner Rocha, syn našogo basnikarja, casnikarja a ceptarja Fryca Rochy, jo wujšeł z rozswětloneje serbskeje burskeje inteligence.
Końcak co mimo swójeje kupki w Turjeju wósebnje pódpěrowaś tu w susednem Pśiłuce, a J.
How jo była narskosć wjelika, kótara z nich buźo sajźana prědna atd.
Do wólaŕskego zapisa su lětosa 911 płaśiwych pšosbow zapisali.
Tam budu se pón wěsće kompromisowe naraźenja wót „Ponaschemu“ sobu zapśěgnuś.
Pódłožki za separacion z lěta 1815/16: Wopisanje dobytka wobsednikaŕki kósacneje žywnosći Marije Bogoweje (Bogh).
To smy zgónili z lektorata Ludowego nakładnistwa Domowina a wót awtorki publikacije dr. Annett Brězanec wót Serbskego instituta w Budyšynje.
"To njamóžom bźeze wšogo guslowaś.
Pó Mihalic jano wóni su wopšawdne zestajanki.
Yvonne, Benny a Kjeld se wrośiju.
Po chylce zasej chopijo: »Něnt ga mě wěŕ, mója lubcycka, njejsom ženjony, pjeršćeń jo wót ptaškoweje stacije.«
Ts, to jo mě pak luto!
Rada wuwitajo turjańska wósada gósći we swójej wušej 220 lět starej cerkwi na historiskej górcycce srjejź dłujkeje jsy.
We tom wětšem domje bydle wón, jogo žeńska Claudia a nejmłodša źowka, we tom mjeńšem, staršem domje bydli jogo mama Irmgard Damaskowa (82).
A ja teke dejm ned zasej pšec.
A pśeběrajucy serbske casniki a casopise jo wón w Rozglěźe namakał jadnu baseń, „Pyšpot procha“, wót jomu njeznateje basnikaŕki ‒ Jill Ketlicojc.
Zapśimjeśe we wšednem wužywanju zagranicujo a póśěgujo se pótom jano na běžece wódy srědneje wjelikosći w rozdźělu k wětšym wjelikim rěkam a mjeńšym rěckam.
Wěcej som łakał za rezultatom teje »zaběry«, rozmjej za lanowym wólejom.
Ty buźoš wjasoły nad Knězom a buźoš se chwaliś togo israelskego swětego. Jez 41,16
Wón jo pisał balady a lyriku a zběrał ludowe basnje a pśisłowa.
Toś ta słužba pak zadermo njejo, ale płaśi 1,50 DM.
To wón njamóžo pśenjasć.
Šulski raźc jo napominał wjednistwa šulow, aby swóje koncepcije za zastupne góźiny pśespytowali, lěc se k tomu góźe.
Günter Pawliš z Lubochowa groni z kory: „To jo mě było pśeliš pesimistiske!
Něnto nam pśeraź, kak se groni tej guslowaŕskej medicinje.
srjodu, 8.11.: Magacin k połdnju
Ako serbska šula buźomy nejskerjej ako zjadnośeństwo w Domowinje sobu źěłaś.
Płaśi teke ako nejrědnjejše žrědło našych stron.
Pśi tom se spjełko zawijo.
Mato Nowka jo se naroźił w burskej swójźbje we jsy Kózle.
Tak dejmy to kněžaŕstwoju a zagronitym w komunach a šulskich amtach jasnje groniś.
 — Pótom sćo z njebja pósłane, źašo ten jaden. 
Zašaltujśo pjac na 200 stopnjow.
Kasprikowy bratš Lipo bu dla wobgrona we źiwinowanju wulichowany, dokulž se jomu we tom žedna wina dopokazaś njamóžašo.
We filmje wóna wulicujo, až mama a nan njejstej jej zaprědka k takemu wuwucenju raźiłej, se bójecy, až to jo typiski muskece źěło.
Sezona jo mimo w zelowej zagroźe
Familija jo skjaržyła pśed sudnistwom pśeśiwo wuswójenjeju .
"Kónje how su stare.
Jadno góle smějo wěste zacuśe pśedstajiś.
Źiwajucy na wósebnosći Dolneje Łužyce a snadne znaśa serbskeje rěcy źěla Domowinarjow su w lěśe 1968 zachopili wudawaś w Nowem Casniku nimskorěcnu pśiłogu.
Prědku wiźiśo Heinza Rubyna ze žeńskeju (nalěwo) a Hartmuta Hanškaca ze žeńskeju.
Toś dajo how teke za domorodnych pśecej něco nowego nadejś.
Tak nastanu pśecej zasej nowe wobraze, a źiśi treněruju na žortnu wašnju swóju woblicowu a wósebnje gubowu muskulaturu.
Druge produkty znamjenja wóry Mozilla su teke nowe mjenja dostali, kótarež se wše z "Ice" zachopinaju.
Wina na tom jo grozny wirus, pomjenjony "korona".
Swoje tśi źiśi jo Heidi Matikowa dała na Dolnoserbski gymnazium.
Kamuški … Mjertyn, se wě, ten luby Mjertyn.
Kněni M.
Wjacor smy wiźeli źiwadłowe graśe wó „Tužnem princu“ Ingridy Huštetoweje.
My se wjaselimy, až njeśěgnu te pěkne źowća we swójich serbskich drastwach nic jano pó jsy, ale kuždy raz teke pśez našo wustawalnišćo.
Wón jo nas humógł z mócy śamnosći a pśesajźił do kralojstwa swójogo lubowanego Syna.
Co to groni: njezabyś kupki?
Jaden Mósćanaŕ jo pšašał, lěc dostanu kompensaciske dogrono ako z Vatenfallom a pón LEAG za škódu, kenž napóraju wótpadanki.
Waldemar Pfeiffer z Viadriny jo na pśikład powědał wó modernej didaktice a metodice pśi kubłanju w cuzych rěcach.
Tema buźo „Domowina – zjadnośeństwo zjawnego pšawa?
Wšo to dožywjamej z cłowjekom něnto ze susedami a pśijaśelami we jsy, pśeto naju góleśi stej běłogórjańske gnězdo južo pśed lětami studiuma, źěła a lubosći dla spušćiłej.
Něnto dejmy dowuzwólowaś.
Ow, takeje bědy! 
Južo dwa tyźenja lejašo se we jadnom tak jědernje, až wón se wen gnuś njamóžašo; do piwnice, do kuchnje a do groźki, to běšo jogo cełe pśechójźenje. 
Źiśelce takt rěduju, gaž gerce luštnje zagraju.
Pśepodaśe wopismow za wobźělniki jo był zwězane ze źiwadłowem kusom źiśi.
W nowemberskem wudaśu Rozglěda derje njenamakajomy žednogo nastawka w dolnoserbskej rěcy, ale weto dajo někotare, źož dolnołužyska tematika jo pótłusnjona.
Za formaty dajo wjele programow za zastojanje paketow - ako grafiske, tak teke tekstowe.
Start do nowego lěta cesto zwisujo ze slědkglědanim do minjonego lěta.
Za powěsću Richarda, kótaryž jo wjele lět był cerkwjeńc we jsy, jo to prědna taka zelezna swajźba w Depsku za jogo cas.
Za toś to pśedewześe su dostali srědki z Ministaŕstwa za šulstwo, młoźinu a sport.
Južo ako mały gólc som ja wjelgin rad spiwał.
Steffen Kecmerik z Prjawoza jo pśijěł z trjekarjom, a wón jo ten wóz śěgnuł.
Rostlina jo w tropiskej Americe domacna.
Znaty wobraz w Dolnej Łužycy: Tak su wuglědali burske žywnosći w Tšawnicy.
Slědkoju lažytej na zemi, jaden pódla drugego, a jachlitej.
rěcna zagroda dej rosć! fryšna, cysta pałka.
Wóna wiźi we pśestajenju górnoserbskich literarnych tekstow do rěcy dołojcnych Serbow zajmny, trjebny a dostojny nadawk, aby se pósrědniło narodne literarne derbstwo do myslow dolnych Serbow a do šulskeje śpy.
Ten ptašk w mrojowišću jo była kabeja, a jo to było jano jaden raz, až som take wiźeł.
Ned na zachopjeńku maja se miłe wjedro z kóńca apryla zasej rozžognujo.
A mamina śota se wjelgin wjaseli, až Janowa mama spiwa sobu w chorje Łužyca a až te tśo gólcy serbsku rěc wuknu.
Luźe starych kulturow su wěźeli, až trjebaš za dobre mysli a za rozgrono z twójim Bogom pokoj a śišynu.
Zwahr, Neugebauer & Co, Gelsdorf & Co, Thormann a Maschke a teke Mudra & Co - tak jo se jim groniło.
– 1 m² wjelerakosći wót 29 m² Bramborskeje" jo k wiźenjeju dwójorěcna Łužyca: něgajšny wuglowy region a pśichod kultury a wědomnosći.
Wobźělniki rěcnego kursa su głosnje sobu spiwali, casy jo teke něcht juskał.
Južo pśed wušej dwěma mjasecoma su wujšli nowe knigły postowych licbow (Postleitzahlenbuch) za cełu Nimsku, wudane wót Nimskego posta.
Ku kuždemu tekstoju pak dejśo teke wobjadnosć wó wózjawjenju dodaś.
Parlament se schadujo kuždej dwě lěśe na dwa dnja, a tam pśiźo wušej towzynt aktiwnych ze jsow gromaźe, aby z kněžaŕstwom wobradowali.
Ale teke licba towaristwow jo pśiběrała, a jim jo se raźiło, zgromadnosć starych a nowych wobydlarjow organizěrowaś.
Swinka, zakwic raz!
Teke wótźělba za turizm w amśe Bórkowy/Błota by ten muzej rada w brošurkach prezentěrowaś mógła, w turistiskem koncepśe za to wabiła, pśeto howac we Wjerbnje mimo lody za zela a bóśonow wjele wósebnego njejo.
Janšojce njejo se župa jano dla togo wupytała, dokulaž jo how nejwětša Domowinska kupka w cełej Dolnej Łužycy doma.
Górniwa glěda Julka na Witka a jogo kónika.
Wěsće ten, ako tam w bliskosći bydli a se tšochu wuznajo w tamnych stronach.
Na młogich dopaskach jo było take zajmne wupłatanje wiźeś, až móžoš to ze źinsajšnym »patchwork« pśirownowaś.
Jano tak sy mógał śěžki wóz pśez górku spóraś.
To jo rědny głos.
K tomu buźo dosć sucho.
Pawlina Krawcowa jo se teke pokazała ako serbska družka.
Něnto wisytej vietnamska a chinska fona.
Snaź załoženje nowego zwězkowego kraja „Serbska Łužyca”?
To ga njejo waša wina!
, Helena S.
Z teje pśicyny jo za nas elementarne, až móžomy zasej wótwóriś domy našogo źiwadła.
Toś jo jogo mama tam a stara se.
Budu 11. februara nagromadu tśi zarědowanja: zeger 9:00, 11:00 a pśidatne zeger 13:00. Tak doźaržyju pśedpisane wótstawki a weto kuždemu zajmcoju zastupnu kórtku pśedaju.
Jo se to pśisłuchało, ako by ja był k smjerśi wótsuźony.
Z tym flejšarjom som do rozgrona pśišeł.
Pózdźej som w měsće něco wobstarała, a ako som domoj pśišła, jo wuglědała dobra śpa hejnak pó bitwje.
Zawěsće sćo Wy raźi wence, nic ga?
To ja teke mógu!«
How se napšawdu derje wuknjo.
Bloischdorf/Błobošojce
W Bramborskej pak dajo towaristwo, ako to změniś co: Gibanje jsow Bramborska z.
Jogo nejstarše wuchowane śišćane knigły su se śišćali we lěśe 1572 we śišćaŕni Hansa Wolraba w Budyšynje: Prognosticon Astrologicum.
A pón hyšći jo to śěžko.
Teddy jo skócył kócce na kśebjat a jo mógał wšykno cyniś, což jo se jomu kśěło.
Jo samo dało plany, Serbow ako drogujuce źěłaśerje zasajźiś hejnak njewólniki, ale wótběg wójny jo takim planam na gluku zadorał.
Z wjedrom su Janšowarske zapustarje lětosa zasej gluku měli.
Nejpjerwjej worduju te zernka cysćone wót njerěcha, tšawinych zernkow, kamuškow a procha, a akle pótom pušćane pśez walce a kśidy.
Myslim se pak, až lice słowa Jezusa teke w drugich padach, njematerielnych.
A weto jo był dosć casa za togo, kenž jo kśěł něco interesantnego wótmólowaś.
Źeń pózdźej pětk, 27.10., 11.00 buźo take zarědowanje w Slěpem w tamnem Serbskem kulturnem centrumje.
Twója wěstota jo wjelgin wažna!
Za jubilejny swěźeń jo gmejna wudała 10.000 €.
Jadna žeńska, kenž jo gano wumrěła we starobje 96 lět, jo jězdźiła do cerkwje ze jsy Caca z dwěma busoma.
Tuchylny pśedsedaŕ Manfred Hermaš njejo wěcej kandiděrował, dla togo až ma nowu funkciju ako pśedsedaŕ brunicowych załožbow w Slěpem.
Serbski rozgłos jo mě za wšykne serbske radijowe wusćełanja, kótarež wusćełaju se pó žwałach zjawnopšawniskeju stacijowu MDR a RBB .
Bjatujoš, gaž sy we nuzy, abo gaž sy źěkowny?
Pśedmjat wuwucujo se teke na dalšnych uniwersitach, wósebnje w Praze, Lwowje a Waršawje.
Christoph Rummel jo swěśił serbsku liturgiju a jo serbski prjatkował wó lichośe nałožowanja rěcow.
To som stojał a njejsom zewšym wěźeł, co gótowaś.
"Land.
Wjele wjasela pśi cytanju.
Lubych gósći raźi witamy w Žylowje.
Wóna jo jim zajtša wucyła słowa: mjenja sadu, pśicynkow, a teke werby kaž .
Wopšawdnu ptaškowu swajźbu swěśe źiśi w źiśowni abo w šuli, pśewoblacone ako ptaški, ze spiwami, rejami abo samo ze swěźeńskim pśeśěgom, kaž na pśikład w Chrósćicach.
Pětk wjacor zeger 18.00 wótwóriju jubilej ze swětosneju namšu we farskej cerkwi, zeger 19.00 wustupijo tam chor z USA.
Dalšne šesć basnjow su napisali wjelgin kreatiwne górnoserbske awtory z młodšych generacijow.
Su ga załožyli w znatem serbskem gósćeńcu w Haslowje.
Bramborske ministaŕstwo za kulturu jo wustajiło nowe myto z mjenim " .
Rod se na zakłaźe morfologiskich a geografiskich rozdźělow do dweju sekcijow rozrědujo ze nagromadu źaseś družynami.
Tam su musali nejpjerwjej bomy pušćaś a zemju ako rolu pśigótowaś.
We planowanej nimskej "kazni za mócowanje strukturow" dej se glědaś na serbsku rěc a kulturu ako wažne znamje identity we našom regionje – teke za to stej se wobej wugroniłej.
Až w nimskich casnikach, w rozgłosu a telewiziji cesto wopacnosći a głuposći wó Serbach pišu a do swěta tšubje, tomu smy se južo pśiwucyli.
Tak cyni jadna kupka z Mišnja, pśecej mjazy stupnym stwórtkom a swětkami.
Familija jo něnto była jeje głowna starosć.
Slědny serbski faraŕ wjerbańskeje wósady Jan Bjarnat Krušwica (1845–1919).
Nejwětšy nawal serbskich žeńskich pak jo był w Měsće.
Serbskim zastupnikam jo pśiwołała: „Wy sćo serbsku rěc a kulturu politikarjam a zjawnosći wuwědobnili a bramborskim luźam lušt napórali, aby se ze serbstwom na nowu wizu wopóznali.
Togodla su w gmejnskej raźe wobzamknuli, až kśě hyšći na drugi part senioram gódowne wjasele do domu pśinjasć.
Tak su knigły awtentiski pśerězk rěcnych zamóžnosćow wšych generacijow w Dolnej Łužycy a togodla pomjenijom toś te knigły teke dolnoserbski event! Což proces nagrawanja nastupa, cu hyšći dodaś, až kužda wósoba jo pśišła dypkownje do studija, jo znała swój tekst a jo tekst teke sobu měła! Rěcnu režiju jo z wjelikeju korektnosću wugbał dr. Fabian Kaulfürst.
»Kšet wucy buroju ...?!«, šćoka bur Žur. »Tak daloko juž jo!«
Chto jo licył te eksemplary?
Na kaki part dajo se serbska drastwa wobchowaś?
Moralna instanca jo farski dom teke dejał byś pśed hundert lětami.
Hillger: To groni, ako to ga něnto južo pytnjomy, mało wobźělnikow na našych kursach.
Akle pótom pśeśěgnu na swójo wobzymske město, na chłodnu woknowu delku.
Jo to jadnolětny kurs za tych ceptarjow, kenž serbski njewuměju.
Tam směju w pśeśěgu jano te sobu gótowaś, kótarež bydle how nejmjenjej južo 15 lět a kenž wuměju šwabsku rěc abo pšawje gronjone, ten dialekt, ako se tam powěda.
Togodla jo teke w slědnem casu swóje wobraze - a to wósebnje take - wustajił w Groźišću a w Rogowje.
Kuždy jo mógał z dosć wótstawkom k drugim koncert póžywaś.
W medijach jo se wjele k tomu groniło a diskusije su samo w israelskich medijach wjelike byli.
Teke feluju gótowe „drogowaŕske pakety“, ak turisty by mógali sebje skazaś.
Graśe „Mirandolinu” su se woglědali cłonki wejsańskego drastwowego towaristwa, Borkojske serbšćinarje, cłonki z Wětošojskeje kupki a luźe z Tšupca.
Wón glěda kradu na kuždy detail krajiny, pśi tom pomogaju jomu historiske fotografije a swóje samske dopomnjeśa.
Žycymy jomu hyšći wšo dobre do pśiducych lět jogo žywjenja a njezłamanu lubosć k jogo tak starej měchawje.
Lagodinsky njama doněnta žedne nazgónjenja w europskem parlamenśe, jo napśeśiwo Serbskej raźe pak pódšmarnuł, až móžo ako cłonk rusojskeje mjeńšyny se derje pśedstajiś, tam zastupowaś pšawa Serbow.
Adam Bernard Mickiewicz jo był pólski basnikaŕ, publicist, pśełožowaŕ a filozof.
Njejsu to profetiske słowa tych tśich starych redaktorow za witśejšy źeń?
Edinburgh jo głowne město Šotiskeje, pó Glasgowje druge nejwětše město w kraju a sedyme nejwětše město cełego Zjadnośonego kralojstwa.
Teke w toś tom lěśe kśě w Lubnjojskem Błotojskem muzeju (toružu) zasej styri tyźenje do jatš nejrědnjejšu jatšownu pyšnotku prezentěrowaś.
Njezgónijomy razka, lěc jo se doma serbski powědało.
Kita wobźělijo se na Witajprojekśe, źiśam stoje serbske drastwy k dispoziciji.
Wjednica rěcneje šule Uta Henšelowa jo nam wobwěsćiła, až šula pórucujo ferialny kurs za źiśi we prozninach južo wjele lět.
Płomje jo módre.
Potom pak su ju póznali na mokšych wobrubkach".
Su pósłankam južo frankěrowane a adresěrowane wobalki pśipołožyli, aby za slědkpósłanje njenastali kosty za wótpósłarja.
Kak móžomy ze śěłom wugroniś, kak se gałuzy tśěsu abo słyńcne pšugi wogrěwaju?
Tšochu źiwnje su 33 póriki zasej swěśili zapust w Kśišowje.
Pśi organizatoriskich a techniskich pšašanjach jo ju pódpěrował Werner Leppin.
K tomu słuša teke “Naša dolnoserbska cytanka”.
Christa Nowakowa z Wjerbna: Ja som z wušywanim akle zachopiła.
wałtoru, 8. septembra /nazymskego
Ja pśecej rad spiwam
Na witrinach laže póžyconki krajnego amta za woplěwanje pomnikow a archeologiskego krajnego muzeja.
Togodla jo se jadnab 50 luźi zmakało na zwuraznjenje swójog měnjenja pśi měsćańskej studni (naměsto Herona).
Luźe jogo tež pomjeniju ako pětego ewangelista.
Tuchylu to pak móžno njejo.
How stej tej dwa gólca južo wjele wuběrnych swěźenjow pśebywałej.
Něźi rowno tak dłujko sćo teke Drjenojski šołta.
Ta pak jo była ceła naga".
Cłonki župnego pśedsedaŕstwa su srjodu tyźeń na wobradowanju w Serbskem domje se rozgranjali dla slědneje župneje zgromaźiny w Radušu: co jo jim se spódobało a co zanjezdało, co jo se za jich zdaśim raźiło a co nic.
Słyšym pak něnto dosć głosnje wšakich: »Kak sćo take něco mógali gótowaś, to jo kšadnjenje a njestatk, to jo njepšawda.« Ale chto źe jo pěś lět pó wójnje z casy bejnje proznym brjuchom na to se myslił?
Źěry w sedle su mě pó jogo smjerśi dopomnjeli na njogo.
Te styri gósći w kjarcmje su rědnje spiwali, a ten wusoki woglěd z Afriki (w srjejźi) jo to teke wopytał …
W Neuenhagen-Dahlwitz zasej jo to źěło z familijami było we srjejźi.
Njeprjatkujo cerkwja, až musymy luźam pśecej šansu daś, dalej na se źěłaś?
Pśiźo-li do nowelěrowanja teje kazni, žyce se serbske raźce lěpše zapśěgnjenje Serbow.
A Domowinske cłonki a dalšne wobydlarje ze Žylowa samego su pśecej we wjelikej licbje zastupjone.
Po zawěsćenju zastojnstwa jo mógał mysliś na załoženje manźelstwa.
Za lěto 2000 su pla pśedsedarja J.
A chwalił teke druge cłonki, ako su pśecej na flaku reagěrowali, gaž jo trjeba było něco malsnje wobstaraś.
Pón mógu se změrowaś.
Chtož njejo prědne wopyty sam dožywił, ako su amerikański Telstar startowali a něźi w samskem casu chopili sowjetske satelity typa Molnija telewizijne programy pśenosowaś, njamóžo sebje pśedstajiś, až to wšo dwa abo tśi lětźasetki slědk lažy.
Až do źinsajšnego jo jich muzika wó něco twarźejša, ale w zasaźe njeje se wó wjele změniła.
Comy tam stanowaś.
Substantiwy maju tśi genuse na rozdźěl wót romaniskich rěcow.
Abitura na Dolnoserbskem gymnaziju 13.00 góźin: Dowolowe impresije
Wóna jo se sromała a kśěła ze mnu pólski powědaś.
"Kuždy głos pomaga", jo groniła Hanka Budarjowa wót załožby.
K eksemplu: We lěśe 1672 jo jaden bur wordował ako znank wołany – Bartel Sněgula ze jsy Niewisch.
Mějśo dobre nowe lěto a wjasołe myslicki!
Powěsći, aktualny telefonat
Tak nanejmjenjej dej wóno byś.
Dwě tśeśinje wowsa wón sebje wobchowajo, ale ceły lan słuša mamje.
Doněnta ma šesć cerow.
Wulicowało ga jo se tencas cesćej a wěcej ako źinsa, pśeto telewiziju dało njejo, radijo dawno hyšći wšykne měli njejsu a casnik jo we jsy lěbda něchten cytał.
Na jawišću su stojali wšykne źiśi, ako wuknu serbsku rěc.
Jatšownicu jo 17 rejtaŕkow a rejtarjow 22. raz (w nowem casu) zapowěźeli wjasołu powěsć górjejstawanja Kristusa we jsach wósady Lubnjow-Nowe Město.
Za wšym zdaśim ma jogo wótsajźenje a wóny „bramborski eksil“ něco cyniś z teologiskim konfliktom we cerkwi wónego casa.
Take wěcki cesto pśigótuju w hortach abo źiśownjach.
Powědaju pla Was doma serbski ? We familiji njejsmy serbski powědali.
Pótom som rozglědniwje nalipnuła mušle na ten gjarnc.
Wótbagrowanje Šćeńca jo juž było rozsuźona wěc.
Nicht njewěźešo sebje žedneje rady a wšykne wuchace glědachu na swójogo wjednika, togo wušego wšyknych wuchacow.
Pśeto ja som žywy, a wy buźośo tež žywe.
Togodla mógu se teke ze wšymi w mustwje rozgranjaś.
Na tśich maju bilingualnu Witaj-wucbu.
Młoge z togo su gano zgónili a słyšali Domowinske cłonki z Chóśebuza a Žylowa, gaž su jomu woglědali.
Ma lubjej suche, do dłymi duce zemje na pitśku śoplejšych stojnišćach.
Tu su tež blisko Wokrejsnego doma w Baršću namakali – ga wjelicku sportowu halu.
Kak jo było pśi ceptarjenju w Hodźiju/Göda? Jo.
Gromaźe smy w susednej Bismarckschenke pójědankowali.
Su zakósćiwje wójowali až do slědneje minuty
Prědku w pśeśěgu rědna žnjeńska krona.
1. oktobra.
Ferije! How pśiźo prědny źěl lěśojskeje serije ze Slěpjańskeje góle lěśojski cas jo.
Serbski jatšowny nałog? Jatšy su južo dwa tyźenja mimo, ale mě źo pśecej zasej jadno pšašanje we głowje wokoło.
Reakcija wobydlarjow w Rogowje dej se napšawdu wobźiwowaś.
Źo ga wó to, njeglědajucy na pśiběrajucu licbu turistow, wobchowaś typisku pśirodnu błośańsku krajinu.
To wobzamknjenje jo se stało jadnogłosnje − jo Casnikoju gronił Dieter Freihoff, we cesnem amśe zagronity za serbske nastupnosći we wokrejsu Damna-Błota.
Pśi studiumje som póznał, až su móje znaśa wažnjejše ako censura.« Pó tom rozgronje som ja pak dokradnjej na to glědał, aby pśeliš kšuśe njecensěrował, což njegronijo, až som někomu dobru censuru darił.
Mój Bog jo swójogo janźela pósłał, kenž lawam gjarś jo zamknuł, až mě žedneje kśiwdy njejsu cynili.
Licymy 50 lět slědk, pśiźomy na lěto 1857.
Pó swěźeńskej namšy w cerkwi Cerkwicy su se jatšowne rejtarje na drogu wudali a to pśez druge jsy wósady a póla a łuki.
Placki w pěś wšakorakich sortach su napjakli za swóju gódownicku, kótaruž budu swěśiś we tom tyźenju stwórtk.
A teke ze słyńcnym wjedrom smy měli gluku!
Zajm za to jo był wjeliki - samo w telewiziji ORB su to pokazali.
Śopła drastwa jo drje to nejwažnjejše za pśežywjenje w Antarktice.
Ale hyšći raz slědk k našomu wulětoju.
Z tym, až jo w lěśe 1883 wudrogował do Zjadnośonych statow wót Ameriki, jo se wušykowała wjelika cezura we žywjenju togo tencas 30lětnego Wjerbanarja.
Witko smějo wózyk śišćaś.
"Ze swójeju głowneju twóŕbu ‚Struga‘ jo Lorenc stajił Slěpemu trajny pomnik.
Mollerowa pratyja za lěto 1622, wudana w Praze w českej rěcy.
To jo teke zapisane we wobšyrnej koncepciji z lěta 2002, w kótarejž su póstajili, kak ma se Mužakow ako kupjele dalej wuwijaś.
Pśedsłowo k nim jo datěrowane na 6. september 1573. Moller jo dał te knigły zasej pla Wolraba śišćaś, pśeto tam su měli nazgónjenja we śišćanju wěcejrěcnych cerkwinych knigłow a spiwaŕskich z notami.
Wót lěta 1988 su we Wjerbnje kužde lěto muskecy zapust z pśeśěgom pó jsy organizowali.
"Som se wobźělił až do abitury teke na wugbaśowem kursu za muziku, a to pśidatnje na 1. gymnaziumje w Chóśebuzu-Knorawje, dokulaž w mójej šuli njejsu taki kurs póbitowali".
komentar k Dnju źěła
31. julija su měli w Borkojskej młodowni teke gósći - serbšćinarjow z lěgwa w Běłej Woźe - „Naše źiśi su jim pokazali rědny program a wjacor smy pón wšykne gromaźe grilowali”, jo groniła M.
Snaź buźo k słyšanjeju teke w Janšojcach w lěśe 2021 na swěźeń dujaŕskeje muziki?
Dalej su w prědnej połojcy togo lěta pśedwiźone dalšne zarědowanja, mjazy drugim ze serbskeju muziku, kulturu a literaturu.
»A co ga howacej ako by šła lubjej na serbsku namšu, to nimske ga teke rozměju, ale małko wopśimjeju a zabydnu, a gaž pśidu domoj, ga njewěm zewšym nic!«
Po 6 10.t.
Friese (SPD) pśibytnych informěrował, kak z tym tuchylu wuglěda.
To to zapśimowašo wšych pśiglědarjow, rownož serbske słowa njerozmějachu.
Wósrjejź góle jo nan gronił: „Góleśi, how móžotej wótpócynuś.
Howacej musytej swój dom pśedaś.
W lěśe 1910, stakim ako 15lětny, jo chopił tam wuknuś.
Gaž jo pón to rušowanje pśi zasejwiźenju něco wopśestało, se zachopijo ten oficialny źěl.
Tšuk jo płod, kótaryž z dweju zrosćoneju płodoweju łopjeńkow nastanjo.
Narski Witko se rozglědujo pó jsy.
A tšachotow jo dało ze stogami, ma se jano mysliś na štormy, njewjedrowe derjenja a na tšachotu wognja.
Tak ma město we swójich projektach teke take, ako su wažne za dalšne wuwiśe a rozšyrjenje serbskego žywjenja w měsće.
Aby jim na nicom njefelowało, za to se stara M.
Gaž smej w slědnyma lětźasetkoma z rozgłosowym mikrofonom pśechojźowałej domacne strony mjazy Picnjom a Błotami, som se pśi jogo boce młogi raz cuła slěpa a głucha.
Se wě jo mě Witaj-projekt wuspěšnje to serbske do žywjenja sobu dał, ale njewěm, lěc by to tak było, gaž njeby mójogo starego nana měł.
Na wobradowanju w Chóśebuzu su se cłonki zwězkowego pśedsedaŕstwa wobźělili w bogatej licbje.
Wjeliki źěl teritorija jo zarosćony z dešćowym lěsom.
Tormy Astraki su źěl górskego masiwa, kótaremuž se groni Tymfi.
Zwětšego pśesedliju se do Slěpego.
Zgromadnje su bjatowali: „Jezus, njedaj nam zabyś, až my wšykne smy twóje źiśi a až Ty nas wót wutšoby lubujoš!“
Wjeraška prědnych źělow su byli wiki w Chóśebuzu, pśigótowanja na jatšy w serbskich jsach, spiwanje na śichem pětku wjacor a w Mósće jatšowny wogeń.
Ju dostanjo w stadionje.
Mimo togo ga se groni, až alkohol pomožo pśi pśežuwanju tucnego měsa a zadora tomu, až by se skazyło.
Spomnjejo se na wuměłcowu drjewa Thomas Schwarz a fotograf Frank Stein ze Slěpego.
Wšak maju te zbytne Serby w tych 14 měsćańskich źělach Grodka serbsku rěc tak ako serbske nałogi a drastwy až do źinsa za nejwažnjejšy zwisk k swójomu ludojstwoju.
Snaź by ja mógała wobgrozone rostlinowe družyny kaž kralojsku paproś abo kukac namakaś, ale tak derje se w botanice bóžko njewuznawam.
Ten blišy – abo teke ten cuzy – jo pódoba Boga ako ty.
Herbert Cerna na Górach – wikar w Bórkowach, faraŕ w Janšojcach/Jähnsdorf pla Krosna, w Nowej Niwje a Popojcach, domowniski slěźaŕ, prědny serbski filmowaŕ, awtor źiwadłowego graśa za górjańsku młoźinu
Toś ta moderna serbska kolekcija jo pódobna našej burskej drastwje, kóšula jo ale krotša.
Formentera jo druga nejmjeńša wobsedlona kupa k Špańskej słušajucego awtonomnego regiona Balearow w Srjejźnem mórju.
Muzika a pórucenja: .
Miloš Schmidt (nalěwo) - jaden z iniciatorow swěźenja.
Kretšmaŕ a C.
Ale južo chapja zasej sucho bywaś, pśez póla dujo mócny a suchy wětš, a wóno se póderbi zasej dešća.
Raz na jadnej njeźeli pśed dwěma lětoma jo se na sportnišću kopańca grała, jo było až k nam słyšaś.
Pśewšo rad su źowća kśěli pomagaś, až zyma se pśewinjo.
Ze Strjažowa/Striesow.
Jeje nan jo gronił, až jej serbska rěc wjelike wjasele napórajo.
Něnto pak jo jano hyšći pór mjasecow a Casnik jo pšašał, lěc buźo docełego hyšći móžno za 2019 tak wjele pjenjez wudaś.
Wót teje njamóžomy dosć měś.
„W mójom manźelstwje njejsom hyšći žedno złe słowko słyšał.“
Woni su w regionje Kłodzko, to jo na krotkem wjacorje Polskeje w srjejźnych Sudetach pśi českej granicy.
Jo pśetrała te case a se prezentěrujo pó saněrowanju w lěśe 2004 we połnej kšasnosći.
Kap Verde jo njewótwisny kupowy stat w Atlantiskem oceanje pśed pódwjacornym pśibrjogom Afriki.
Pśi tom móžośo njepósrědnje na tšachy, pšašanja a pótrjeby źiśi reagěrowaś.
Luźe deje wěźeś, až našo rybacne towaristwo dajo", rozkładujo Wach Casnikoju swójo wótglědanje.
90lětna Ana Měškowa (napšawo) a Lowiza Hentšowa stej se wjelgin wjaseliłej na rozgrono ze serbskim prjatkarjom z Picnja.
Gromaźe ze slawistom prof. dr.
Ale cu hyšći groniś: Te dłujke palce njamaju nic cyniś z tymi palcami, ako kšadnu.
Kněžarstwo njejo na tom polu hyšći tak aktiwne, za to pak su procowanja we wobwodach a wokrejsach wjelgin wjelike.
Kněz hucynijo slěpych wiźecych.
Togodla smy wukazali, až naš žnjowny swěźeń lětosa njezmějo žednych pśiglědowarjow.
Tam, źož jo była pśed 20 lětami hyšći žałosna pusćina.
Tšošku woblutujo, až jo była pśi wuwitanju zasej jano nimska rěc słyšaś. „Ja budu z młoźinu powědaś.
Sobotu, 11. septembra, zeger 14.30 zabijaju gólcy kokota, za tym źowća žaby karuju.
Jogo naslědnik jo Dawid Statnik.
1. oktobra jo zemrěł sławny spiwaŕ Karel Gott.
To jo inspirěrowało awtorku.
Wobcakajomy raz, lěc mógu wam znowa zasej wšake zajmne wulicowaś.
Žołte kwiśonki mlaca móžośo teke jěsć.
Ale źo hyn z tymi cełymi wěcami?
Wón se pódwólijo swójomu cyloju a njepódbija wó kamuški.
Prězy na pšawem boce jo było kólaso złamane.
Aleksandra Mandić jo pśirownała powěsćowu figuru Kraljevića Marka z ludoweje jugosłowjańskeje poezije z teju Krabata.
Ně, žednje, w žednem casu.
Šulska wjednica kněni Śichanowa njejo pśeśiwo tomu, ale za to stej lěpše zgromadne źěło a zgromadna komunikacija notnej.
»A wy, co cośo měś?« napśisko słyšym. »Karpu pšosym.« »Kak śěžka smějo byś?« »Nic pśewjelika«, gronim tšošku bźezradna. »Te su pak wšykne wjelike, ako wiźiśo.«
Wšake pak jo pódobne.
Ako jo se chopiło switaś, smy se wrośili do jsy, aby tam pśed cerkwju na chylu hyšći spiwali.
Kogož jo chuda baba pópadnuła , pśewzejo rolu chudeje baby.
Ako młoda žeńska som dostała źěło w měsće a teke bydlenje.
Cesny družba, ja jadnu taku teke mam.
Wón jo nakładował casopise „Lipa Serbska” a „Łužica” .
Ako Bubaki su kśěli grilowaś a pytali za góźecym městom, jo jogo pšosba namakała pla faraŕki Köhleroweje wótwórjonej wušy.
Su-lic se něga w starem casu błośańske źowća a gólcy pó loźe smykali, su stojali na takich šuflitach abo zelezkach.
Wó tom som se mógała lětosa pśeznaniś, ako som była w Islandskej w dowolu.
Wažne pak jo, až su wšykne za źěło z computerom wótwórjone a až maju jadnotne měnjenje k tomu.
buźo pśecej měr dokulaž wile pśekupcow bronjow su wjelike jich pool módry dosć dosegajucy
Borkojski amt ma nowego amtskego direktora - jo to Hans Gahler z Picnja.
Snaź Žylojske w KITA a źiśecej zagrodce z tym zachopiju?
Wóna jo zapśimjeła historiju wó pśedawaŕce bantow a cańkow rowno tak ako bajku wót serbskego krala na groźe w Bórkowach.
Slědne źaseś dnjow budu měnjate, pó temperaturach pak dosć śopłe.
A se domyslił: Take padnjenje njedej se žednje wěcej staś!
Su napominali, až na ten part něco cynjone buźo, aby to njewordowało z drugeju kóleju hyšći górjej.
Wu nas hyšći derje znata jo Hanka Stoporic, studentka 1953/54, a pózdźej docentka na Serbskem pedagogiskem instituśe.
Wobej raźe stej byłej wobjadnej, až ze serbskimi aspektami togo pśeměnjenja deje wjelgin sensibelnje wobchadaś.
Wón kopjo balo ku knězoju DOPRĚDKA.
Ale pšyce byzaju: »My njocomy!«
Radna chyla pśejźe, až naslědku plon Pawl pśileśe.
Pśiduce zajtšo smej zasej pśišłej burskej k tym drugim, pśisamem su nam pśiklaskali.
Mollerusowe źěło za kalendaŕ słuša do pola astronomije, kótaraž jo była tencas hyšći identiska z astrologiju.
Źinsa wobej źěłatej we měsćańskem zastojnstwje Chóśebuza – Araš we wobłuku kubłanja a integracije, Šabnam we strowotniskem amśe.
Kuždy ga dej se raz slědk śěgnuś móc.
To njejo pšawy traktor! To jo traktor za źiśi.
24.03. | 16.00 góź.
Dešno ma zasej wjele prědk.
Bźez praktiskego nałožowanja rěc malsnje zabywaš.
Jo ten samy pšec wzeł a na kśicu pśibił.
Dr. Madlena Norbergowa jo ako dar pśepódała muzeju originalny wobraz Fryca Latki.
A což nejwěcej k źiwoju, wóni cynje sami źiwy.
Drugi dnjowny dypk pósejźenja jo była Serbska kubłańska seś.
Wosebnje kadrowa situacija śěžkosći pśinjaso.
To njeby było prědne zamólenje takego razu.
Drogotne kamuški su južo wót casa faraonow w starej Egyptojskej woblubowane za pyšnjeńki, amulety a dekoraciju w templach a cerkwjach.
Prědny ceptaŕski kurs warnowašo jano dwa mjaseca.
Ta ceła wěc se financěrujo z jadnogo źěla nacamprowanych pjenjez.
Bośony su dawno južo w śopłych krajach - ale weto jo wó nich hyšći to grono.
"Ale gaž jo notne, mam tam a sem teke terminy w źiwadle".
My buźomy móc z mjenjej pjenjezymi wujś.
Zawěsće su to ekonomiske wobstojnosći zawinowali, ale teke konserwatizm wejsanarjow. [...] Rownocasnje jo narodna drastwa nosaŕ materielneje kultury, wón statkujo naměsće, wót prědnego póglědnjenja.
Gósć su wuraznje pśepšosone sobu diskutěrowaś.
A wó to tež Jezusoju źo.
W Rawnikojc gjartnaŕnju maju rědne struse, dobre wino
Lěwica jo pódšmarnuła, až jo se we slědnych lětach wjele k dobremu Dolnoserbow stało.
Pjerwjej su te gólcy šli pó wódu ze studnje.
Ja se myslim, až jo redakcija Pratyje rěcnu problematiku zawěsće teke pód wliwom našeje rěcneje situacije sobu do srjejźišća stajiła.
Profesor Urban móžo teke wó tom wulicowaś, znajo ga wjele z togo casa.
Rozžognowała jo se šula na tam wjacorje wót 31 abiturientow a 10 absolwentow ze 10. rědownjowu.
Ku krajoju słuša teke nejwětšy dešćowy lěs swěta, kótaryž se pśi Amaconasu rozpśestrěwa.
W casu NDR jo bydlił w pódwjacornem Barlinju a dla swójich woglědow w Dolnej Łužyce jo był slědowany wót Stasi, kótaraž jo natwariła někotare sta bokow aktow wó njom.
Wjele lět jo był Juro Hanška pśedsedaŕ brjazyńskeje domowinskeje kupki.
Wóna jo se wobrośiła na ten muzej a jo se žycyła, aby Koch cytał teke na serbski.
Pópšawem by Filmowy festiwal Nysa ramik za te workshopy dał, ale dla korony njejo se wón wótměś mógał.
Stej trjebałej informacije! Gromaźe stej slěźiłej z Nadine Adamoweju, ako jo wót awgusta 2016 wjednica togo muzeja a pśeliš glucna dla teje cesnoamtskeje pódpěry.
Normalny cłowjek sejźi doma a wjacerja.
Źinsa, drugi jatšowny swěźeń, žeńske južo chójźe we swěźeńskej drastwje namšu.
Su-li cesto kśiwe zrosćone, maju bury wjelgin ryjnu zasłužbu.
To znamje jo kśica, stajona na górje Golgata.
Rozmjej: Holger Kelch jo był cesny gósć na chóśebuskem pósejźenju a jo ako prědny to grono dostał wót staršeje prezidentki Edith Pjeńkoweje.
Měr jo wjelike słowo
Jens Brose jo apelěrował na kuždego wobydlarja, kužde towaristwo a kužde pśedewześe, aby wóni how sobu gótowali a to spěchowali.
Joho, taki mócny kjarl wón jo! Což kokošam jo nejžrědnjejša muzika, to drěcujo Findusa a Pettsona.
Jolic hyšći nic, pón pśiźćo toś ten pětk do Hochoze.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo jo sobotu wobzamknuło, až pśisłušatej wótněnta Domowinskemu prezidiumoju dwa nowej cłonka.
Jana, roźona Krawcec, jo ako góle a młodostna w „budyšyńskej plaśe“ bydliła.
Za jogo wjelicny žywjeński statk jo se wu-znamjenił 2011 ako prědny Łužycanaŕ z Europskim wuměłstwowym mytom.
To grono jo było wó pjenjeze za serbski lud a wó naśisku nowego statnego dogrona mjazy Zwězkom, Sakskeju a Bramborskeju za financěrowanje Załožby za serbski lud.
»Karina«, woła maś z wótcynjonym woknom.
Śěžka kara
Maski pak njewustupuju jano we Łužycy pśi camprowanju a zapusće.
Nejskerjej su je na se měli pó dwěma na banśe wokoło głowy.
A rejowali su how pó jsy.
Jich guslowaŕske mócy zawěsće dosegaju!
Ten pśiźo teke wót njeju.
Pitkunings spiwa Błośańske kuchnine spiwy
Pódpołnocna Irska jo awtonomny kraj Wjelikeje Britaniskeje.
Tak jo sebje južo zasłužył flinku.
Telik insektow a guseńcow pak muse nejpjerwjej namakaś!
Wokna su śamne źěry, zagrodki pśed domami su ze zelišćami zarosćone.
Na swójo serbske njejo žednje zabył, a žednje teke njejo to zamjelcał, až pśiźo ze serbskego domu.
Wutśěso kóšulu a pódajo Pětšoju ruku.
Jo dejało ABC z nim dogrono cyniś, ale jo se wujasniło, až ABC njama taki financielny titel.
Dla korona-pandemije njejsu te małe spiwarje šli pó měsće, teke firmam njejsu šli.
Kněz wěcy dokóńcyjo mójogodla.
A za to som měł raz pódwjacorny směr, raz pódzajtšny.
Mimo togo su měli swóje towaristwa, katolsku »Jadnotu«, ewangelskego »Carnoboga« a »Gromadnika« za wšyknych.
Jutta Vogelowa a angažěrowany cłonk Monika Śernikowa stej wulicyłej, až dajo hyšći jadno towaristwo, kótarež woplěwa serbske nałogi a to jo Tradiciske towaristwo Běła Góra z.
Nowa grozba!
Pśed pór dnjami su źěłaśerje – wóno jo jich wušej tśiźasćich – chopili Małksu šyršu a dłymšu chytaś.
Wótleś, majski brucyk, leś!
W Radušu ga maju mócne domowniske towaristwo, kulturne towaristwo a tek Witaj-źiśownju.
Wšedny źeń w Zušowje
K tomu smy ekstra flyery za kurse w serbšćinje a pólšćinje wudali, w kótarychž póbitujomy wěcej ako 50 rěcnych kursow a zarědowanjow wob semester.
Kšuśe smy se prědk wezeli, až na wobradowanjach kupcynego pśedsedaŕstwa a zarědowanjach kupki zwětšego serbski powědamy.
Ta ga njepłaśi jano 30 milionow euro, ako jo to było planowane, ale wokoło 40 milionow euro.
Wósebnosć jo, až wšuźi su wiźeś luźe w ludowych drastwach we tych wjelesych a wjelikich halach.
Wótcakuju pomoc z Pódstupima za nowu šulu
Ale tenraz jo była na Šusteroc dwórje wucba za źiśi pśedšulskeje kupki susedneje źiśownje "Lutki".
Kak se jomu kśěšo jadnogo z nich pópadnuś; ale wóne, to se wě, njecakachu, až je dostanuł, a gnězda z młodymi niźi njenamaka.
Teke w plastikach namakajomy serbske motiwy.
Wjele z nich su ze mnu powědali a wěsty źěl z nich jo k nam ako kolegi pótom pśišło.
Dalšne dorostowe myto Serbskego muzeja su dostali studentki modowego designa Fachoweje wusokeje šule Drježdźany z kolekciju "Reja bantow".
Ten proces jo wótběgnuł pómałem a jo warnował towzynt lět abo dlej.
Toś su w kjarcmje wabjarje za LPG cakali na burjow.
Ten lažy rědnje w góli.
Diana Šejcowa: Naš cil jo, až pśedstajijomy Witaj-projekt starjejšym, kenž maju zajm, swóje źiśi do Witaj-źiśownje pósłaś.
Z tym pak daś jo něnt ned kóńc! 
– zjawny pśistup how tuchylu wěcej njejo.
To ga jo kaž w zajźonem towzyntlěśu.
Ale sćo wěźeli to, až w Janšojcach jo pśi słyńcnem wjedrje pśecej někotare grady zymjej ako w drugich jsach?
Rědna idejka jo było to wótgłosowanje wó Serbje lěta 2005.
3. Šula jo napšawdu ludowa šula A to jo teke było programatiski jasne wót wšogo zachopjeńka.
Kazachstan granicujo z Rusojskeju, Chinskeju, Usbekistanom, Kirgiziskeju a Turkmeńskeju.
Serbske mustwo jo dejało se w 2. kupce rozestajaś z mustwami Gubin, Kósobuz a Gołkojce.
Něto w nalětu wšednje wence źěła.
Njeformujśo žedne kule!
Lětosa buźo se to źasety raz wótměś, a toś ten jubilej su kśěli te žeńske wokoło kantorki Diany Šejcojc słušnje wóswěśiś.
Žeden drugi cas wob lěto njejo tak bogaty na kšasnych tradicijach!
Twarog jo był a jo pla Serbow wjelgin woblubowany.
Se wě, až złośana krona njejo felowała.
Na drugi part pak słyšy se z ministaŕstwa, až dobrym wótglědanjam móžo zadoraś brach na serbskich wucabnikach.
Ale nejwěcej lubi se jej rusojska literatura.
Ale te napšawy su na kuždy pad trjebne.
Wót srjejź maja budu wjeźenja pśez Stary lud, a to pśecej srjodu wót zeger 11:00 do 14:00.
Za prědnu jo był lětosny zapust premjera, za Biancu jo to był pak južor 6. zapust.
Tegdy smy 158 cantnarjow jabłukow pśedali.
Ten samski proces jo se wótměł w Górnej a Dolnej Łužycy, tam jo narodna drastwa kradu pódobnych zawinow dla zajšła.
Chtož kórjenje ma, njetrjeba se pó swěśe kłośiś.
Tam budu serbski wariś, pjac a serbski powědaś.
Kulaju pisane jajka do małeje jamy, a chtož ze swójim jajkom trjefi jajko drugego, ten jo dobył pjenježk.
Kronowe łopjeńka su rědko cerwjene.
1. njeźela pó swětej tšojosći
Dla cogo sćo se z familiju rowno howko zasedlili?
To jo było tak póstajone!
Co sćo se ako swóju premisu stajili?
A nejwěcej slěpcojske jo to: Gaž pówalijo cerwjena kula jaden kjagel a tej drugej pówalijotej styri kjagle, pón jo ceły stark kamsy a licy se z pěś minusdypkami.
Źinsa tam zasej sorabistiski studij jo!
Wejsanarje a sponsory su jim pomogali taki swěźeń wugótowaś.
Wót znowego budu se z regionalnym sobupóstajenim, zastupnistwom w parlamentach a kněžaŕstwach a drugimi temami zaběraś.
Abo pytamy hynźi, na jsach, źož se nam spódoba?
Wjele Romanow jo wopušćiło swóju domownju a jo se pśesedliło do industrijowych srjejźišćow.
Aby mógli napšawdu wšykne luźe derje wiźeś te statistiki a fota z lěta 2014, kenž maju za Strjažojskich wósebny wuznam, stej powjesyłej dwě płachśe.
Wukniki, kenž něnto k nam pśidu, maju wěsće zajm za to serbske.
Z rolneju reformu su cerkwicku wósaźe k wužywanju pśepódali.
Něnto cynje, ako by tšašydła a wogawy byli.
Wokoło 30 do 40 gradow śopła pón jo, ale swóju gójecu móc z tym zgubiła njejo.
K tomu ma Dolnoserbski gymnazium šulsku a zwenkašulsku wucbu wužywaś.
Ansambel jo dalej zagronity za rozšyrjenje artificielnych wuměłstwowych formow, wósebnje muziki a reje.
Pótom su źiśi šli wen.
Tu zemju su sebje sobu wzeli, ako jo se zažrał ten wjelicki bager do jich domownje, aby wuplunuł brunicu.
Z Nimskeje a z wukraja jo 58 gjarncaŕnjow wšaku rědnu keramiku prezentěrowało.
Su diskutěrowali wó móžnem pśibliženju strukturowu.
Za to rozdźělśo kórtki drastwow w rumnosći.
Pódpołdnjowochinske mórjo jo nakšomne mórjo w pódwjacorje Śichego oceana pśi krotkozajtšnej kšomje Azije.
až na wusokosć wót 4,50 metrow, nad sćažkami kólasowarje jo to 2,50 metra.
Njewuknjomy za šulu, ale za žywjenje
We Prožymje stej se serbska rěc a kultura dla industrije a drugich historiskich pódawkow kradu jěsno zgubiłej.
Ma za mału kralowku sebje tam we bagnisku!
My njeby se togodla wjelgin źiwali, gaby sakski kral swójogo pomocnika Krabata z proznyma rukoma domoj pósłał, lěcrownož jo był howac brojaŕ a pśepórowaŕ.
Robert jo blědy zlěka dla a źo malsnje k špicoju cołna.
RBB-koncert serbskego dorosta (zeger 19.00).
Gerat Nagora jo źěłał ako wucabnik serbšćiny a kreslenja w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Chóśebuzu.
Cogodla jo se za serbšćinu rozsuźiła, jo Vanessa tek malsnje wob-twarźiś mógała: "K wuběrku su byli hyšći warjenje, rucnikaŕstwo a computerowa technika.
W prědnej fazy jo było tak, až toś ten system groblow jo k tomu słužył, aby wódu wótpušćili.
Jo źiśam nadpadnuło, až jo wjacor něnto jěsnjej śma?
Mócny stopjeń stoj we wótwórjonych, toś na wokalu kóńcecych, złožkach kaž teke pśed dłujkimi wokalami a diftongami .
Wón jo musał za wójcku pytaś, gaž jo se zabłuźiła, jo musał wójcam zranjonu nogu zawobalowaś a słabšu wójcku kilomejtarje dłujko nosyś.
Tola wón móžo na swójom rogu teke serbske spiwy graś a ma wjelgin rad Bulankowe polki.
W lěśe 1989 jo 567 000 turistow do Lubnjowa pśijěło.
Mogu toś derje rozměś Rogowarjow, kenž su akle njedawno swóju domownju zgubili.
Nejwětše město Kujawskeje.
Chwalony buźi ten Kněz teke za něntejšny žurny cas! Pśeto ten wucy tych luźi na Boga glědaś, wó dešć pšosyś.
Z rowneju smugu jo leśeła do Lutkownje!
Za młogego dobra góźba se pógibaś wence – pěšy abo na sněgakach.
Jo se wuźěkował za wutšobne wuwitanje, a pón su se pśibytne cłonki komisije pśedstajili.
Pó powěsći bramborskego ministaŕstwa za rolnikaŕstwo, wobswět a klimašćit pokažo bilanca lěta 2020 jasnje na pśeměnjenje klimy.
Pódnurjaŕski klub "Aqua-Team" wobstoj 50. lět a jo to na swój part swěśił.
Sobotu, 24. januara, swěśi tudejša młoźina zapust.
Fabriciusa, spomnjeńskej tofli za mólarjowu F.
Wón jano groni, až ma wšykno pód kontrolu.
Smy teke turnowali z wótpadankami.
Ja som znał fararja Bogumiła Šwjelu ako młody gólc wjelgin derje.
Som skóro musał wumarkowaś, až njejo mój syn wóte mnjo jano serbske, ale teke litawske słowa wuknuł a toś som žeńskej gronił: »Ty ga wumějoš pólski a rusojski, za tebje ga buźo lažko serbski rozměś.
Ale to jo ten rědnjejšy darik, ako móžoš krydnuś.
Běšo raz pśed wjele lětami, a jo něnto tak dawno mimo, až južo skóro wěrno njejo.
Wót julija togo lěta płaśe za Bramborsku nowe póstajenje za źiśownje (KITA), mjazy drugim to, až deje se tam wěcej personala staraś za źiśi.
Źěkujomy se wšyknym luźam a institucijam, kenž nas w našej nastupnosći pódpěraju, wósebnje našomu nosarjeju, Serbskemu šulskemu towaristwoju Budyšyn z.
Z teju mógu se 500 domacnosćow z elektriku na cełe lěto zastaraś.
Pśedsedaŕ Serbskeje Ludoweje Strony Johannes Kell ze Strjažowa a serbski faraŕ Hans-Christoph Schütt na serbskej namšy we Hochozy (23.10.2005).
Njespódoba se śi mój kostim?
Som se wjaseliła a se pšašała: Cogodla sy akle we wušem starstwje namakała taki rědny nadawk a take spokojenje?
Jo, a něnt smy jen dawno južo pśežywili, ten naźejucy slědny nimski policajski stat.
To jo radne źěło.
Pśed Nauenskimi wrotami stoje hyšći źinsa žedne rědne drjewjane chromy.
Pśi zamaršěrowanju su byli wšykne zagórjone wót togo, až wóni su se hyšći woblakli serbske drastwy.
Won se nam pokažo z nejlěpšego boku a pśinjaso nam rědne słyńcne dny.
Wušej togo dejali se staraś, aby Domowinarje, ako na nimski swój pśednosk źarže – na pśikład zastupniki młoźiny – pśednjasli to póstrowjenje na serbski.
Lětosne wuměłske wuběźowanje za WITAJ-źiśi w źiśownjach, kenž jo Rěcny centrum WITAJ Chóśebuz pśewjadł, jo stojało pód temu „Pód našym woknyškom“.
Wódnjo ga jo w kuchni pśecej bejnje měrnje było, ale wjacor jo była nejcesćej nabita połna.
2. njeźela pó swětej tšojosći
Howac buźo zlě!« Słužabnikoju su ze tšachom wše cłonki se tśěsli.
Sused Porreda pak ma jich wěcej a njejo rowno zły, gaž se Torsten sobu wó nje stara.
Ale prefiksa jano za drugu wósobu singulara a plurala eksistěrujotej.
Wšykne źěłabnosći, kenž njamaju nic z našym źěłom cyniś, nam tyju.
W kloštarje pak musy wón spóznaś, až teke Wurlawa a Wakapan stej dupjonej a až jo Bog kśesćijanow wšyknym a wšykno wódał.
© Deutscher Bundestag/Achim Melde .
Wo tom stakim w pśiducem Casniku buźo wěcej k cytanjeju.
Toś ta baseń z lěta 1872 jo cuśniwa poezija młodego Muki na pśebytk we srjejźnej Łužycy, ga pśedrogujo we prozninach ceły serbski kraj, pytajucy, wuglědajucy a se cesćecy pśijaznosć luźi, jich rěc, rědnosći pśirody, wujšpurnosć a milnosć serbskego źowća.
Łazojski grod, to jo kněski dom z lěta 1856, jo južo lěpše case dožywił.
Naroźił jo se 10. decembra w Kubšicach/Kubschütz pla Budyšyna.
Wšyken dobry dar a kuždy dopołnjony dar jo z wjercha a pśiźo dołoj wót Wóśca swětłow. Jak 1,17
Wójnaŕske towaŕstwo swěśašo jen pyšnje ze žywymi bildami, gronami, wósebnje wót kantora Riza, a naslědku z reju.
W krotkem zajtšu Awstriskeje (Österreich) lažy Gradišćo (Burgenland).
Maminorěcny Serb jo se w zachadnych 20 lětach bejnje zasajźił za dolnoserbsku rěc a kulturu a jej bejnje doprědka spórał, a to na wjele pólach.
Wótgłos luźi jo pozitiwny był.
Rozglědniwe pak dejali byś z tucnym w našom zežywjenju.
Dunderowy kjarl Beno co pomagaś, a to se jomu to raźijo.
W zmysle synopse drje nejwažnjejše źěło jo 1902 Franz Tetzner [...] wudał.
Dolnoserbski Firefox wopśimujo mimo togo pytanje w dolnoserbskej Wikipediji.
Z Tšadowa/Stradow.
Tavo Burat jo był italski žurnalist a politikaŕ.
Janka Pěčkojc de Lévano rozkładujo wótglědanje nakładnistwa tak: „My se myslimy na to, aby šyršy krejz zajmcow dobyli, a złožujomy se na naše nazgónjenja z Njepiloweju cytanku abo Kósykowymi Spisami, źož ortografija jo pśiměrjona źinsajšnej normje.
Jano ten, kenž je znajo a wumějo je pšawje wužywaś, smějo wó sebje groniś, až rěc wopšawdu wobkněžy.
W lěśe 1618 jo pśišeł prědny raz tej do Rusojskeje – ako dar za cara.
Co by cłowjekoju pomogało, gaby ceły swět dobydnuł, na swójej dušy pak škódował?
Jeje rědownja 10 b2 njeběšo wjelgin witana.
To jo była wjelgin dostojna namša", jo nam groniła dr. Norbergowa.
Za to jo se kněni Klajcowa na wósebny part wuźěkowała.
Wóna wótegronijo: "Tak dłujko ako mě to wósobinski a publikumoju wjasele a hyšći mócy za nowe ideje mam!" To jej z wutšobu žycym.
Šulišojc Madlin jo dojśpiła tśeśe městno.
Tym ženjonym se to jano dlej zdawa.«
Serbske žywjenje na historiskich fotach
A ta jo skóro na njebju wiźeś.
Po doněntejšnych turněrach stoj Jörg Domdej z Turjeja prědku a za nim dr.
Vanessa co na kóńcu šulskego lěta swójo pśespytowanje w pśedmjaśe serbšćina złožyś.
Dla cogo dej rowno Miłoraz (Mühlrose) ako jadnučka wjas w Slěpjańskich stronach wumrěś?
Co pópšawem běšo, na móŕskej kupje abo na twardej suchej zemi, wón hyšći njewěźešo. 
Na serbske jo wón lazował artikel k cesći zamrětego z Casnika, z pjera dr. Madleny Norbergoweje.
Wjacor su wšykne jěli na reju do Raduša.
Ten wuchack, kenž jo se až do kóńca swóju wopušku zachował, jo dobył a smějo pśiduca liška byś.
Jej njejo se nic stało.
Smy kśěli wusćełaś serbski radijowy program, nic z měsćańskego studija, ale zasej raz ze jsy.
Howacej jo ako wšuźi: Pjakaŕka se naźeja na lěpše case.
To pak njejo se raźiło, togodla su se lětosa hyšći raz wó to procowali.
W Podstupimje muse na pśikład płaśiś jano 190 euro, a w Gołkojcach jano 30 euro.
srjodu, 15. januara /wezymskego
W drugem źělu swójeje rozpšawy jo zagronita za serbske nastupnosći mjazy drugim k wěsći dała, až jo město za nimske kněžaŕstwo pódało konkretne informacije wó tom, kak se w Chóśebuzu woplěwa a spěchujo dolnoserbska rěc.
"To njejo było pón wěcej za mnjo to pšawe a zajmne.
Gaž trjefijotej se dwě góleśi, wuměnijotej swójej kórtce.
A muž jo wroblika pušćił do powětša.
Jogo fachowce wuwucuju teke na uniwersitach a wusokich šulach.
Polytechniske šule našogo regiona su móžnosć dostali, se wuzwóliś, kótary šulski typ by wóni kśěli w pśichoźe byś.
Christel Lehmannowa (pšawa), direktorka Lubnjojskego muzeuma, w rozgronje z wuměłcku Ingeborg Bohne-Fiegert (ceło nalěwo).
Lagnjom se a spim dłymoko.
Teke jeje maś Veronika Rokitowa jo se prědny raz serbsku swěźeńsku drastwu woblekała. ”Drastwa se mě wjelgin spódoba”, jo wóna groniła.
Jaden wót tych gercow dajo jima bubnowaś a rjagaś do tych bijadłow.
Pasćo se takich słow, kenž rozdwóje!«
Serbowka w cełem zmysle słowa, jo źeń se swóju serbsku maminu rěc z Majberka njedaloko Chośebuza do Wětošowa w Kalawsko-Lubinskej župje sobu pśinjasła.
To jo było myslone za tych něźi 180 žeńskich a muskich wušej 65 lět mjazy tymi wokoło 800 wobydlarjami jsy.
A sy se nejnaglejšu góru wokoliny ako testowu ceru wupytał.
Ale gaž dokradnje glědaš, móžoš plěwańsku kóžu mjazy palcami wiźeś.
To njama nic cyniś z demokratiju, ten mócnjejše pón pśecej pśesajźijo swóju wólu.
Togodla ja znaju te póla a gólu wu nas a wjele luźi".
A na nju pśichada 400 luźi, rownož jano 100 namakaju město nutśi.
Mě jo jadnorje wažne, až wiźimy teke w zjawnosći, až nas Serbow dalej dajo.
Wón jo sejźeł a tichtował a tichtował a tichtował... Źeńk ak źeńk.
Laže mjaz Madagaskarom w krotkem zajtšu a Tanzaniju w dłujkem wjacorje.
Wše jaja su rozbite.
Rowno tak ako te luźe!
W slědnych lětach wobźělijo se pśi organizaciji Rěcny centrum Witaj.
Fritze jo pokazał prognozu za strony pśi Łobju (Elbe), źož jo to grono wót pśiběranja wódy w nalěśu.
A co jo serbska rěc za Was ako županka w Kalawsko-Lubinskej župje? „Nejpjerwjej raz dejm groniś, až jo to za mnjo ceło něco normalnego, až serbski powědam a take źěłam, źož mógu teke serbsku rěc nałožowaś.
Wuzwólowanje: AfD kradu mócna we Serbach
We wašej sćerpnosći zdźaržćo waše duše.
To su zapšawym melodije českich, morawskich a słowakskich spiwow.
Wałtoru za tyźeń, 29. oktober, zeger 14.30 we wjažy Bramborskego parlamenta (we jśpě E.070a) w Pódstupimje zachopijo se prědne, konstituěrujuce wobradowanje nowo wuzwóloneje Serbskeje rady.
Na zachopjeńku online-zmakanja su se wšykne krotko pśedstajili.
Toś ten nutśikowny konflikt móžo wjasć k secesiji wót Etiopiskeje a cełkownemu rozpadoju nejstaršego samostatnego stata w Africe.
Jomu se spódoba, gaž jogo wobźiwuju.
Luźe w žywjenju za tym njejdu, což za dobre maju, ale pó tom, pšawje wjele wěcow ako ›mójo‹ pomjeniś.
pónjeźele, 9. nowembra /młošnego
Z naraźenjami za zmócnjenje a profilěrowanje strukturow serbskich institucijow w Dolnej Łužycy comy pśinosowaś k stabilizaciji serbskeje regionalneje identity a k dwójorěcnosći Łužyce.
Njejo pak wuzamknjone, až ten kóńc pśiźo tśi lěta jěsnjej: Pśeto na pśiraźenje wugloweje komisije dej se we lěśe 2026 a 2029 pśespytowaś, lěc njejo móžno jěsnjej, južo we lěśe 2035, wót wugla wótstupiś.
Jamaika słuša geografiski k Pódpołnocnej Americe.
Na Chośebuskej šuli jo był naš ceptaŕ za serbšćinu a kreslenje.
Nejpjerwjej mysli se bur Žur, až jo jomu někaki njeplek te kopicki do gumna nawózył.
Jo se naroźił ako syn duchownego.
Naraz smy powědali wěcej a wěcej nimski, jo pón gronił.
W starej šuli jo pón sajźiło tykańc a kafej a wence, źož su byli nastajone ławki a blida, wšake k jěźi a piśeju.
Spócetny wuznam tog słowa jo "wužytny".
SERBSKA RADA
Gaž se groni, až regeneratiwne energije njepśemógu wugel narownaś, ga pšaša se wón: Jo-li to fyzikaliski njemóžne abo jo to skerjej „politiska njemóžnosć“?
Taki pad mamy se wě nejcesćej w zymjem abo w nazymje.
W heraldice jabłuko jo symbol měra a jadne ze znamješkow kněstwa monarcha.
Za to wjeźo rozgrona ze Serbami, ak su pó wójnje w Českej wuknuli (na serbskem gymnaziumje w českem měsće Varnsdorf pśi nimskej granicy). „My smy južo 18 interviewow z luźimi pśewjadli, wót kótarychž smy zgónili, kak jo se pśebywanje w susednem słowjańskem kraju na jich dalšne žywjenje wustatkowało.
"Buź sćicha, mój synašk, a wupij kšej, nježli swita!"
Ja wzeju tu ecstasy-tabletku a tichtuju.
Julia Hanušcyna jo teke póraźowaŕka za zežywjenje za pjakaŕstwo.
Wokoło 30 woglědarjow jo se pśinamakało.
Kak ten buźo wuglědaś, wó tom jo se powědało.
Mała štafelaja stoj w kuchni pśi woknje.
Take něco nichten rad njesłyšy.
Weto pśiběra to bronjenje na pśemóc (Wettrüsten).
Wětšy źěl tych zarědowanjow jo w měsće.
Źowća a gólcy ze źiśownje su rentnarjam pokazali rědny program.
Skulptura mułkojskego dźěćetka.
Briesen/Brjazyna. „Žylow jaden wudajo!
Z BTU Chóśebuz, Krajnym muzejom za moderne wuměłstwo a Klinikumom Dolna Łužyca smy pódpěrowali finisažu projekta "Wót wenka nutś.
Thraki su byli indoeuropski lud abo kupka luźi w antice.
Druga móžnosć za póchad duba wiźi se w casu kśicnych wójnow pśeśiwo Słowjanam.
Togodla jo źaseś cłonkow SNZ do Zwězkowego pśedsedaŕstwa zaśěgnuło, aby Domowinu wót nutśi tak gronjone reforměrowali.
Źiśi su pokazali starjejšym, starym starjejšym a gósćam, kak Mjertyn jo swój mantel rozdźělił a chudemu pšosarjeju dał.
Dla togo jo było druge mě togo dnja šmałcowa sobota.
K tomu pśiźo, až Lipjańske rolnikarje dotychměst pódermo na lětosne spěchowańske pjenjeze wót kraja cakaju.
Jich wogonki su gołe.
Do njogo scynijo tejzu ze skibu, jabłukom a marchwju.
Za cas diktatora Franca jo była baskiska rěc w zjawnosći samo zakazana.
Załožaŕ groda jo był nejskerjej Havel z Lemberka, kenž k prědnym wósobinam na kralojskem dwórje Wjacława I.
"Nam se how wjelgin spódoba, a se južo wjelgin wjaselimy na našych nowych susedow, z tymi, z kótarymiž smy gromaźe bydlili w Miłoraza", groni žeńska.
We wjele městach su pśeśěgi.
Tomu słuže Witaj-źiśownje, horty, šula.
Take njewjedrowe wjedro se kněžy až do samego kóńca lěta.
Mušyc mama jo slězy brožnje kulki wuběrała.
Wšake spiwy su mě znate byli, napněty som teke był a som wěźeł, až chor dobru kwalitu ma.
Kokot, kótaryž smy dostali ze Smogorjowa, jo se dupił na mě Hansi.
Mam je w cesći a rad tam něco cytam, dokulaž mě pśecej wabi tencasny pšawopis a bogatosć serbskich słowow.
Serbska wucba sama musy se wó wjele wěcej ako až doněta na taki nadawk nastajiś.
Wiźechmy jogo kšasnosć, kšasnosć jadnopóroźonego syna wót Wóśca, połneje gnady a wěrnosći. Jan 1,14
Jo-lic była jadna Burgundarka njezwěrna, ga jo dejał manźelski ju wusmjerśiś.
Ten špic pak móžo se doprědka wobrośiś, dokulž tak se tak lažko njezbijo.
Pótom jo sebje wobstarał wejsne abo šulske chroniki.
Za wětšy źěl su kamjenje měli prězy a slězy carne głažane platki.
Aby kus pśigótowali, su se wopšašali 16 casowych znankow, kótarež su we lěśe padnjenja murje byli 17 do 20 lět stare.
Nejskerjej jo ta druga kupka ta wětša.
Kuždy kraj a kuždy nimski region jo gjarźe pokazował swóju kulturu z bogatym programom.
Žnjowny swěźeń jo był lětosa na Droze k błośańskemu groźiku, tak ako jo było pó tradiciji wjele lět.
W śichem su nam młodostne dali take tšojeńko k wěsći: ten kokot se w Janšojcach južo pśecej “wobstara”, mimo togo, až wobsejźarja pšašaju.
Wažne wokognuśe jo pón było, gaž jo šołta F.
Wójaki su se walili do togo gnoja, a ta kopica jo se wjelgin spěšnje minuła kaž nalětny sněg.
K jubilejam lěta 1995 słuša teke wrośenica Němskeje burskeje wójny.
W Pančicach su samo 2 sobu wjadli.
Lěta 1700, 1800 a 1900 su byli togodla normalne lěta, lěto 2000 jo było pśestupne lěto.
Jadno pśedewześe, za kótarež z tym flyerom kśě zajm wubuźiś, ma z kulturnym rumom w starej šuli cyniś.
Klima se pśeměnja: Suche case budu dlejše, konflikty wó wódu budu pśiběraś
A dokulaž jo naša wóda módra, móžoš derje wiźeś, kak jo se ceły kwětk z wó du zastarał.
Na 2plus jo se šćokało ako zatupjenje maminorěcneje kompetence w Górnej Łužycy? Kake pólěpšenja by pśewjadli něnto? Wósebnje kritiska jo była spócetnje Domowina ze swójim aparatom a zwězkowe pśedsedaŕstwo.
Robinson pśecej dalej a wěcej wuzna, až Pětko zwěrny cłowjek jo a až jogo we pšawźe lubujo. 
Wjas jo śichnjejša.
Jezus źejo: Žognujśo tych, kenž wam klěju a pšosćo za tych, kenž wam kśiwdy cynje.
Diskutěrowali su teke, kak k tomu stoje, až kněžaŕstwo ma prědk załožyś we Łužycy dalšne krajne zastojnstwa a amty.
Mjazy drugim pokažo ta wustajeńca rědnu kopicu ptaškow, ako jo Hans- Jürgen Drabow ze Žylowa z pasteloweju kridu mólował.
Pśijaśelske zwiski su nastali, kótarež su Serbskemu rozgłosoju a jogo wuwiśu wjele dobrego pśinjasli.
Za to jej słuša wutšobny źěk.
To a wjele drugego jo Pan jim wulicował.
To njejo derje za wuwiśe, gaž to felujo.
Dalšny nałog jo San Gian dnja 24. junija w gmejnje Zuoz.
Se wě až mógali taki tek ako dar napóraś.
Ze struskami a na drugi part su se pla njeje wuźěkowali zastupniki Domowiny, Załožby za serbski lud a serbskich institucijow, a teke Slěpjańske kantorki ze spiwami.
W juliju su zachopili, gmejnski dom na sportnišću wětšy napóraś.
To by teke śěžko było, a to grakanje a waźenje by było wjelike: kótara wjas ga by dejała pón dostaś tu cesć?
A to z naźeju, až muzika mroki wugnaś buźo a luźam śopłotu a wjasele pśinjaso.
Radosć pak jo se spěšnje minuła, ako stej starjejšej zgóniłej, do kakich paslow jo młody Krabat zalězł.
Z tym jo pak wjele, wjele źěła zwězane.
Ako som wulicowała, až som Serbowka, su se pśecej z pozitiwnym zajmom dalej pšašali.
Syre su twarde, jěre-kisałkowate płody lěbda jědne, ale se góźe k słodnej mězdze, kompotoju abo želejoju pśeźěłaś.
Tak su teke lětosa k nowemu lětoju gósći w Šćeńcańskem dwórje z napojom pówitali a pótom z ekspertku na drogowanje pósłali.
Druge městno jo dosegnuło mustwo ze Šejnejdy, a tśeśe jo było pynojske mustwo.
»Ale to ga jo kokot, dumlack mój«, se smjejkoco starki Pettson. »Wón buźo něnto wu nas bydliś.«
Na župnem festiwalu serbskeje kultury 1988 w Dubrawje smy ju prědny raz wiźeli a na VII. festiwalu w Budyšynje.
Wótwórjeńske case centruma budu wót pónjeźelego do pětka wót zeger 12 do 20. Bóžko njejźo, centrum 24 góźinow wob źeń wótwóriś, personalnych kostow dla.
Kak kritiski pśedewšym starše wukniki glědaju na swójich wucabnikow, jo se mjazy drugim wobkšuśiło na kóńcu abiturnego swěźenja 1977, ako jo abiturient Dytar mójej žeńsce gronił: »Kněni Hanušowa, Waš cłowjek ga jo dosć kšuty był, ale spšawny!«
Gronim to spšawnje, až nigdy njejsom měł mě “Marjana Domaškojc” za glucne.
Wuměłcowka Isa Bryccyna pśedstajijo zakłady mólowańskeje techniki, ako se pśi wšakich zwucowanjach nałožuju.
Jogo žeńska jo bóžko pó dłujckem wójowanju južo wumrěła.
Granicujo na pódwjacorje z Chinskeju, na pódpołnocu z Pódpołdnjoweju Koreju, na pódzajtšu z Japańskeju a na pódpołdnju z Chinskeju republiku.
Ryby łojś něnto njetrjebaju.
Wšen chóry jo wón z lubosći!
Togodla se pšašaju njewobźělone cesto, cogodla se w někotarych jsach wjelgin procuju, aby južo wjelgin rozpadane bóže domy zasej k wužywanju spórali kaž kněsku cerkwicku w Rudnej, źinsa źěl Kalawy.
Ale tebje cu zasej hustrowiś a twóje rany zagójś.
Pśiducy raz budu rozglědniwa!
»Njewěm.«
Luźe mějachu se źaržaś, joli až njechachu w kuždem wokognuśu padnuś.
Słyńcne, suche a wósebnje wětšowate dny k tomu dalšne njelube pśesłapjenje wobraźiju.
Zastupna direktorka Załožby za serbski lud Sabina Siegowa jo se źěkowała za to, až ta pódpěra Bramborskeje dosega dalej nježli to, což serbska załožba jo dotychměst pódpěrała.
Ta sebje pśed gósćami tak rědnje pó błośańsku prezentěrowaś co.
pětk, 10. apryla /nalětnego
Wuraz togo pśipoznaśa jo był fakt, až ministaŕ nutśikownego Jörg Schönbohm jo teke raz k startoju stśělił.
Jo-li něcht wót prědneje štundy źěłał, ten krydnjo źinsa swóju cesnu zasłužbu.
Załožba za serbski lud pak dej dalej wobstojaś, a pśedwiźone teke njejo, až se sobuźěłaśerje Domowiny a serbskeje załožby ze źěła pušćiju.
Kak su knigły natwarjone? Njejsu to jano jadnotliwe tšojeńka.
Pón móžo župne pśedsedaŕstwo tym, kenž pópšawne źěło cynje, ned wšyknu winu za problemy daś.
Možno su teke pó telefoniskem dojadnanju druge case.
Aby luźam zmóžnili se woglědaś wěcej ako jano mały źěł wót wšyknych tych zarědowanjow, su južo w slědnych lětach zachopili pśewjasć te zarědowanja ceły mjasec september.
Ta wobsednikaŕka Christa Halkowa, tejerownosći wjednica Domowinskeje kupki, jo Casnikoju groniła, až jo take namše južo w Šejnejźe a w Janšojcach na Frisofje dolabowała.
Źěkujśo se Bogu Wóścoju kuždy cas za wšykno w mjenju našogo Kněza Jezom Kristusa.
Z Města/Cotttbus.
We wustnym źělu su te dobywarje: Amira Komolkojc, Laura Johnojc (wobej DSG), Nele Riedelojc, Simon Sperling (Žylow), Nina Aschendorfojc, Emma Hapacojc (zakładna šula Janšojce), Justin Župan (Schuppan), Lilly Röhmerojc a Anni Norah Skolzenojc (zakładna šula Brjazyna).
W Dolnołužyskem gólańskem muzeju stej wobsejźarja wó pomoc pšosyłej.
Wotmolowali smy to njedawno na Serbskem swěźenju 2. julija w Slěpem.
Wóženjone luźi campruju a jaden kóńc tyźenja pózdźej wóni śěgnu pśez wjas w drastwje.
Poł lěta pilnego wuknjenja wót samego zachopjeńka až k prědnym perfektnym wugronjenjam, spiwam a wažnym wobrotam we za nich zwětšego hyšći cuzej dolnoserbskej rěcy lažy slězy nich.
Awgust pśewzejo w swójich prědnych dnjach měnjate wjedro julija.
Tam a teke w Gołkojcach som do zakładneje šule chójźił.
Mimo togo wobogaśijotej Club Scandale a lokal pód gołym njebjom Prima Wetter kulturne žywjenje.
Z Njabožkojc a Długow/Naundorf–Fleißdorf.
Pón su te styri Boehmojc źiśi swinjece kóryto na wózyk zlodowali a k Winicy šli.
Jo: samograjadło z małeju rejowaŕku, ako ma fijołkojtu suknju, swětłe włose a wjeliki fijołkojty kwětk we włosach.
»Nan jo mě ju ku gódam pódarił.«
Gaž złe luźe, abo złe duchy su zwite, ga njamógu ju naglědaś.“
Nejpjerwjej su woglědali do Łužyce, aby zeznali našu drastwu.
Dweju něgajšneju wuknikowu z mójeje slědneje abiturneje rědownje na wušej šuli kśěł wósebnje pomjeniś.
Pod rěcnym, choreografiskim a muzikaliskim nawjedowanim nazwucuju wobźělniki rejki na temu jatšy a nalěśe w internaśe Dolnoserbskego gymnaziuma (18.00).
Kontakty mjazy kupkami a towaristwami źaržaś a mócowaś – to jo 79% procentam wopšašanych wažne).
Wopomnik smjertnych woporow pśi wuběgnjenju z DDR, kótaryž su njedawno w chóśebuskej pokutaŕni wóswěśili.
To pak smy tam a sem pśez Běłu Wódu wzeli, pśeto źěl z nich jo był ze slěpjańskich stron.
Geografiska šyrina jo pódpołnocna abo pódpołdnjowa zdalonosć dypka zemskego powjercha wót ekwatora, pódana w kutowej měrje, pótakem w stopnju.
Pótakem dobra góźba, aby z nanom zasej raz do gribow, lěpjej gronjone do kokoškow šłej.
Pśi tom kóńc spła dalej twardo zaźaržujśo.
Zajmce se pśizjawiju pód (0355) 79 28 29.
A južo zatkaju palc do zmjatany.
Besarabska jo historiska krajina w Moldawskej a na Ukrainje.
Prědny pśeslěźony region budu Slěpjańske strony.
Z dožywjeńskeju sćažku dožywiju pśedewšym wukniki šesteje a sedymeje rědownje Krabatowu powěsć.
Tudy ga jo kóńc drogi, a niźi njepśiźoš dalej.
Na tom wjacorje budu nowacki pśiwzete do wejsańskeje młoźiny.
Za gósći jo to było wjelgin raźone wótwórjenje zajmneje wustajeńce.
Njok pak se ako rentnaŕ do Słowakskeje wrośiś.
Chorwatska rěc ma teke swój wusćełański cas w radiju a kuždy tyźeń w 30-minutowem telewizijnem programje »Dobar dan, Hrvati«.
Mórjo ma se tak źiwnje, až wóda we njom kuždy źeń dwójcy pśiběra a dwójcy wóteběra abo rosćo a 22 spadujo. 
Moderěrowaś buźo to designaŕka Sarah Gwiszcz (Wurlawy).
Na kóńcu dnja smy wšykne pókłady do swěźeńskego ruma donjasli a tam su pilne starjejše juž tej, tykańc a skibki na swěźeńskem bliźe pśigótowali.
Togodla źomej na rozwjaselenje.
Ducy k tym sławnym proznjeńcam smy teke wustali w měsće Manacor.
Nejwětše město Dobrzyńskej jo Rypin.
To groni pśedstajenje jadnych knigłow abo spisowaśela a jogo twórjenja, raz w serbšćinje a raz w nimšćinje.
Naraz žywe cynjenje a rušowanje.
»Proetnica« ako platforma mjazsobneje wuměny inspiracijow a pógnuśow jo Serbskej reji wósebne a drogotne nazgónjenja wobraźiła.
30te lěta Pšawidłowne pśebywanja w Dolnej Łužycy
Wón jo pytał pśed tśimi lětami wózjawjone basni za nowu antologiju „Basnikaŕska kjarmuša“ (2017).
Teke kjaglowaś luźe how mógu.
Serski Casnik załožony w lěśe 1848, wudawa se w Ludowem nakładnistwje Domowina.
Wón jo był slědny redaktor "Nowego Casnika", za kótaregož jo dolnoserbska rěc była mamina.
Pśi wšej pisanosći temow pak něco felujo: portret młodostnego abo rozgrono z młodostnym z dolnołužyskeje gmejny.
Pózdźej, gaž to dobywanje wugla we bliskej jamje wopśestanjo, deje tudy nowe luźe móc bydliś, kótarež "wiźe swój pśichod rowno we takej rědnej serbskej jsy".
Tomu su se wjaselili te tśo awtory: prof. Eberhard Garbe z Wjelikeje Dubrawy (Großdubrau), wudawaŕ Frank Nürnberger ze jsy Spitzkunnersdorf a hobby-fotograf Peter Hennig z Ebersbacha (wót pšawego na lěwy bok).
Pó dlejšem wopowědanju dajo głownik to słowo šamanoju.
Pótakem take wustarkowanje tradicionalneje burskeje drastwy, ako jo kněni Münchowa za alpske strony konstatěrowała, pla nas njedajo.
Domowina jo měła z tym wšake cyniś…
Stefan Reichelt nowy faraŕ za Halštrowu gólu a Wórjejce
Ja žednje njejsom na to myslił, raz ako direktor respektiwnje šulski wjednik statkowaś.
Wobej ceptarja stej roźonej we Górnej Łužycy.
Z nowym abo hynakšym wolažcenim groni Heidi Matikowa: »Wostanu wótworjona za žywjenje, za wšo, což pśiźo.«
»Glědaj jan, kaki wujšpurny wón jo, gaž se tak wurownajo pśed kurami«, groni starki Pettson.
Kněžo, naš Bog, druge kněze drje se nad nami kněže mimo tebje, ale pśeto na tebje samego a na twójo mě spominamy. Jez 26,13
HYŚCI JO TOŚ TA TOFLA we Wjerbnje — na kóńcu jsy, pśi droze do Borkow. „LPG Pflanzenproduktion Werben“ stoj na njej.
Na jaden part trjebaju format napšašnika za statistiske daty.
W Zjadnośonych statach, Awstralskej a někotarych arabskich krajach płaśi njeźela teke oficielnje dalej ako prědny źeń.
Kšamaŕ z Drjenowa jo spomnjeł na něntejšnu situaciju we wjednistwje Domowiny.
Pśisamem do kóńca mjaseca jo nam taka srjejźna zyma lubjona.
»Twójo lico se pśima góruco.«
Šulska konferenca ga njejo někakižkuli organ.
Kake perspektiwy za wuwucenje a pówołanje mógu wóni we serbskich institucijach namakaś?
Wěrno jo, až su byli južo z maja zachadnego lěta mjazy pśedsedarjom a wětšym źělom cłonkow Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny na jadnom boce a dr.
Ako jo nam Halkojc Rudi wulicował (wón jo jano wjelgin daloki pśiswójźbny z kjarcmaŕku), jo to był informatiwny wjacork.
Wuknikow pak maju we 12. klasy wěcej.
Wjelgin pówabna kulisa.
Ow, tužna samotna duša!
Wón jo za muzikowe wótźělenje sebje pśedewzeł, archiw serbskego radija do rěcha spóraś a wudopołniś.
Pótom jo to grono pśišło na serbske žywjenje.
A buźo-li to zasej dowólone, móžośo z nimi wóžywiś wašu domowinsku zgromaźinu, wobogaśiś Waš wejsny swěźeń abo rozwjaseliś Waš zapustojski pśeśěg.
Tak su naše dłujkolětne kontakty mjazy sobu w Barlinju teke dopokaz za to, až smy jaden lud, smy Serby.
Kelch jo teke raźił, aby wótpósłańce měsćańskego parlamenta a wótpósłańce Serbskego sejma woglědali jadne tym drugim na zgromaźiny.
Na wopismje ako rucnikaŕski mejstaŕ stoj, až jo wón 1986 wuspěšnje zakóńcył wukubłanje ako "Drechsler".
Pó gropnych pówoblicenjach jadna se pśi tom jano wó połojcu spócetnje eksistěrujucego materiala.
Gaž na pśikład serbski gronimy "Dobry źeń", wótegronijo nam česke góle "Dobrý den", pólske "Dzień dobry".
Ja, ja som ten Kněz, a mimo mnjo njejo žeden humóžnik.
Toś jo jaden antifašist stajił to pšašanje, lěc jo cas tak spěšny abo spomnjeśe take krotke.
Wosobinski jo se kšuśe prědk wezeła, wěcej ako dotychměst serbski cytaś.
Ty ga wěš, až to njerozmějom …« Njebójśo se, góle se pón njebuźo slědk pšašaś: »A kak sy se rozgranjał(a), gaž njejsy nic rozměł(a)?«, ale wam zwólnje »pomožo«.
Tak se naźeje nimske a teke serbske chory, až situacija se tak skóro ak móžno na taki part změnijo, až móžo spiwaŕska kultura zasej w swójej "normalnej" wašni to wšedne žywjenje wobogaśiś.
Tamna regionalna rěcnica Sonja Hrjehorjowa jo pomjeniła praktiske pśikłady, kak jadnotliwce w kubłanišćach na dobro serbšćiny statkuju.
To zewšym tak lažko njejo było!
Božko njamamy take wjelike rezerwy ako žedne druge.
Pótom dej byś w zjawnosći diskutěrowane.
Moja sotša źe bydli we Worjejcach, ale listy ta hyšći žednje pisała njejo, mej jano mjazsobu telefoněrujomej.
Trjebinske sportowe zjadnośeństwo ze swójimi něźi 130 cłonkami ga južo wjele za to cyni, ale wšake móžo byś hyšći lěpjej.
Perikopy, to su knigły z bibliskimi tekstami na kuždu njeźelu a k wusokim swěźenjam w běgu cerkwinego lěta.
Mócnjejše wětšy ga mógali malsnje tu kšyśinu wobškóźeś abo samo te sćiny złamaś.
Něnto njerejujomy, njerušujomy.
Stefanie Krawcojc pśewzejo městno wót dr. Viktora Zakarja.
Njejsom daniž pśetłusty, daniž pśeśańki.
Pśed kuždym zwucowanim źiwajśo na sebje a swóje zacuśa, aby se na to wokognuśe wusměrili.
»Dogronjone!« 
Pśeśiwo tomu njepomaga razka žedno chódośine gusło.
Śim rědnjej jo, až móžomy jeju žywjenje a statkowanje źěkowano drugim žrědłam pó źělach rekonstruěrowaś.
Wón pak połožy ruce na kuždego a hustrowi jich.
Zachopiła jo ta ceremonija na Pawlikojc dwórje, na dwórje njewjesty.
Pón źo z lutkom zasej pśez śmojtu chódbu slědk na zemju.
Wósebnje gjarde su wóni na te zelezne nagłowki.
Serbske dudaki z Njemašklěba su byli cłonki sławneje Gubinskeje cechy gercow, kótaraž jo wót 1689 do 1806 wobstojała.
Mjazy nimi su byli teke žedne Borkojske wobydlarje.
Pśicyny njeglukow su byli jaden raz mócnje rostuca licba wobźělnikow na wobchaźe, jězdźenje z alkoholom we kšwi, pśemalsne jězdźenje a problemy z pśedjězdom.
Te młodostne su na pśikład z drjewa twórili stojadła za našu instituciju.
Cerwjenobrune drjewo bu ako twaŕske drjewo a za zgótowanje meblow wužywane.
Jazor słuša dopołnje ku gmejnje Zarow w bramborskem wokrejsu Odra-Sprjewja.
Za nowe projekty, kótarež budu wěcej ako 2000 euro kóštowaś, pomina Vattenfall wót zapódawarjow wótněnta swójske financěrowanje wót 10%.
Som někak źaseś lět stary był.
Wósebnje za wobźělnikow z Dolneje Łužyce jo było to wjelgin interesantne a teke nowe, což su ten wjacor wiźeli a zgónili wó doněntejšnych tśich EUROPEADACH 2008, 2012 a 2016. Wiźeli su k tomu młoge fota a krotki film, a pśi tom jo stojała wjelgin wuspěšna EUROPEADA 2012 we Łužycy, to se wě, we srjejźišću.
A zacuś sy mógał, až teke take tšojeńko jo pitśku ako gójeca žałba za dolnoserbsku dušu, kótaraž co snaź młogi raz tym górnoserbskim pśiwołaś: glědajśo, my njejsmy górše.
We bliskem błośe maju žorawy gnězdo, a tak móžoš tudy lažko je pśi pytanju caroby woglědaś.
Něto wustupi Robinson a kapitan a ten k nim źašo: Scyńśo wašu wjeru na bok, ga buźo wam wódane!
Pśi góźbje 40. wrośenice dokóńcenja styrich zwězkowych »Stawiznow Serbow« dej mały rěd pśinoskow w Rozhlaźe se pšašaś za wuměnjenjami a wuslědkami serbskego stawiznopisa w drugej połojcy 20. stolěśa.
Wjele wósadnych, pśiswójźbnych a pśijaśelow młodych teologowkow a teologow jo cerkwju ceło napołniło.
Swój 29. zapust su slědny stwórtk swěśili wuknice a wukniki 12. lětnika wót Dolnoserbskego gymnaziuma.
Za sobotu, 1. julija, ma Serbske šulske towaristwo w Budyšynje hyšći 3. a 4. myto (numer 280 a numer 263).
Mjazy nimi jo był teke wótpósłańc bramborskego sejma G.-R.
Rejowański a folklorny ansambel "Ihna" z Erlangena jo pódla był, rejował a kumšty pokazał.
Baslimy z dopomnjeńkami!
Za tym, až běchu 9. měrca how prědnego chórego zwěsćili, jo jich doněnta dogromady 63 padow z Covid-19. Jano dwě wósobje stej musałej dla togo do chórownje.
Na to jo Barlinski měnił: Pśi nas jo se juž teliko kupkow wšakich wěrow a narodow pśedstajiło - samo z Israela.
Cel jo, až njezjawijo se chórosć scełego abo až se chórosć zjawijo w jadnej wjelgin wósłabjonej formje.
Slědna stacija jo Stoleckich tejowa loda "Oblomow" – tam se wóni póraju južo we jśmě.
Ale daś jo.
Ale južo jasno jo, až nanejmjenjej až do 31. awgusta njesměju se wótměś žedne wjelike zarědowanja.
Kak wjele lěpše sćo wy nježli?
Jo wupórěźował rodny dwór a jo se naźěłał pó casu status połbura.
Prědny raz njejo šula za dolnoserbsku rěc a kulturu dostała financielnu pódpěru wót Domowiny, ako smy zgónili wót Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Wjele wěcej ako jano koncert
Toś su te 15 lutki nazymu 2001 w pśirodowědnej wucbje gromadu sejźeli a sebje głowu łamali.
Grajaŕ ma teke móžnosć frame wóstajiś, gaž njamóžo bźez foulow pśeśiwnika dobyś.
Dychaj něnto měrnje dalej a scyń ruku pódla sebje na spódk.
A te dwórske złosniki su se zejšli, aby pótajmnje wobradowali a to wupśědli: »Wušy nalewaŕ dej daś kraloju tasku zagaźonego kafeja!«
Ako jo wušy šołta k tomu gronił pśed měsćańskim parlamentom, njebudu te nowe pak połny cas źěłaś, ale jano 90 %.
A Halbaš jo se pšašał: Comy my to teke? To wótegrono w gmejnskej raźe jo zněło "jo", a wóni su załožyli źěłowy krejz.
Redakciju Nowego Casnika jo pšosył, aby cyniła wěcej za młode luźe w šulskem starstwje – wósebne boki za młoźinu su wóstali do tych měst njedopołnjone pominanje.
Trajo tśi do šesć mjasecow, nježli jo zdrjały.
Pšašało jo se pśi tom tek za tym, dla cogo serbskej gymnaziuma w Chóśebuzu a Budyšynje a teke druge serbske šule dotychměst zgromadnje njeźěłaju.
Wón wóstanjo wob ceły źeń sam za sebje a njamóžo na nic drugego se mysliś nježli na to, až musy byś śicho.
Zachopk sezony
Prědny raz su se wobydlarje woborali, njejsu pśedali swóje grunty a su samo protestěrowali pla Centralnego komiteja SED.
Wuboge góle.
Bravo! – zni z kuždego boka.
Mimo zapłaśonka njejo směł nichten mimo jěś.
Po tom groze nam dwa, tśi dny kradu śěžke njewjedra, kótarež nam pśinjasu něźi tyźeń njewobstawnego casa.
Njejsom z pśijaśelom pśez wšykne te wjaski wandrowała.
A dwórski swěźeń jo slědował kóńc septembra ako muzikaliske wótpołdnjejše kafejpiśe.
A lěc jo elefant namakał gólu a w góli griby?
Jo se wšyknym wutšobnje wuźěkował.
Druga tradicija jo stajenje majskego boma.
Z togo krotkego wótrězka jo wiźeś, wjele informacijow Zwahr na mało papjerje zaměstnijo.
Abo až zastupnik kraja producěrujo w serbskich gremiumach měnjenja, kótarež pótom sam w Pódstupimje wobźěłajo.
Cakała jo za nim, aby se zgromadnje wupórałej na wulět do Błotow. »Smej źinsa kradu tśi lěta gromaźe«, jo mě powěźeła. »A za tyźeń musym juž zasej na wjeliki jězd.
Wušej togo njejo linija Rusow napśeśiwo Serbam pśecej jasna a konsekwentna była.
Mirjam Vellinga rada to cyni wšuźi, wótergi luźe njamógu wótegroniś friziski, ale ju rozměju.
Teke něco ze slopišćańskeje historije buźo wobźělnikam wulicowane.
"Mjenjej śišća a wěcej wjasela, młoźina dej rada na serbski gymnazium hyś", jo wón měnił a pśilubił, až jo zwólny se dłymjej z teju tematiku zabraś.
Ta kumštna broda spódoba se jomu lěpjej ako ta pšawa! "Toś něnto do źěła!" jo wón pśiwołał lutkam.
Ale bóžko se taki daniž wót Any daniž wót jeje bratša Mjertyna njejo zachował, móžno jo, až njejstej zewšym žeden napisałej.
Nejpózdźej 8. nowembra budu se nejskerjej wšykne zasej wiźeś.
Wšuźi su dostali wjeliku chwalbu.
Němsko-Serbske ludowe źiwadło z Budyšyna pśedstajijo how prědny raz swójo wjasołe a luštne graśe „Bibuš“ (Schlachtfest) w dolnoserbskej rěcy.
Stanisław Ignacy Fabijański jo był pólski mólaŕ, syn Erazma Fabijańskego.
Za blidom sejźe gmejnske raźce a direktorka Picańskego amta.
Cimoszewicz jo wuzwignuł, až zakład za pšawa Serbow jo wót BRD pódpisane Ramikowe dojadnanje wó šćiśe narodnych mjeńšynow, sakska wustawa, sakska a bramborska serbska kazń.
Horliwka jo město na pódzajtšnej Ukrainje.
Tam drogowaś – to se pak wupłaśijo.
Cogodla rockowa muzika, nic klasiska abo techno?
Rukajce som měł, ale graj raz klarinetu z rukajcami – to njejźo!
Norberg a prof.
Dwě žeńskej cotej źinsa mjenjej nałožowanu techniku wužrawanja (Ätztechnik) demonstrěrowaś.
W toś tej wažnej koncepciji su teke pomjenjone konkretne projekty za 2005 a 2006.
Žycym Wam wjele wjasela!
Znaśa walizišćiny su mě mjaztym bóžko "zazarzali", ale mója iršćina jo hyšći kradu fryšna pśez to, až som dalšny kurs iršćiny a teke ekskursiju do Irskeje mógała pśipódla sobu gótowaś wob masterowy studium na Uniwersiśe Mjertyna Luthera Halle-Wytpark.
Pětš wobwjerta bźez myslow globus.
Tu funkciju źinsa hyšći wugbajo - ako naslědnica Lejny Theurichoweje.
Jadne gódy, ja som był tegdy 7 lět stary, su byli hynakše ako doněntejšne.
Tak su prezentěrowali žedne serbske drastwy, su wulicowali wó serbskich stawiznach a wó wuwijanju našeje serbskeje šule, su serbske nałogi wujasnili a zgromadnje z gósćimi serbsku a bosnisku rěc pśirownowali a serbskej spiwa „Stoj ta lipa“ a „Wjasele źinsa“ nazwucowali.
Deje se pó jogo smjerśi wózjawiś.
Glucny dobywaŕ a jogo kralowka: Benjamin Trogiš a Maike Libojc z Noweje Niwy.
Rědnje brune su te Buchanojc gowjeda na pastwje.
Šykowana žeńska jo za muzej wšake juž gótowała, mjazy drugim toś ten rědny cypjel.
Jasnje jo se pokazało, až toś ta diskusija jo była zachopjeńk.
Smy pak byli doglědnjejše a mudrjejše.
Gaž mója starka jo pśišła jadnej starce, jo musała serbski powědaś.
A z kimž jo se ducy zmakał, ten jo jogo wuchwalił, kaki pilny góspodaŕ wón jo.
We sni zjawja se jej ten znjeglucony něgajšny lubki weto zas a zas, a raz stśělijo wóna do togo zjawjenja z flinty.
Woni muse tunjej a wěcej producěrowaś, aby na marku wobstali.
Gratulacija slěźarjeju pomnikow!
A lawoju se njeraźijo, plonoju do slědka kusnuś.
A kak wón te źowća dostanjo? Z tym, až jogo partnaŕka Wurlawa je žerjo a jich póstawu pśiwzejo.
Pśebywanje pśi mórju jo se wě było za wuknikow wjelike wjasele a rědne dožywjenje a toś su bejnje woblutowali, ako jo musało dalej hyś.
Źiśi wuwjedu samske pógiby na kśebjaśe swójogo suseda resp.
Mjeńšyna, ludowa kupka, lud, etniska kupka, narodnosć, narod – wšake słowa nałožuju se w politiskem diskursu a kaznjach, aby wopisowali situaciju Serbow.
Źo pak teke wó dalejkubłanje ceptarjow …
Mógu lichotne abo zarosćone byś.
Něnto na tom źěłamy, až se dogrono mjazy Vattenfallom a Domowinu dalej wjeźo pó lěśe 2010.
Tam ga su łoni w nazymje akle ze serbskeju wucbu zachopili.
Ale pozitiwne rezultaty změjomy jano pótom, gaž buźomy doprědka glědaś a njebuźomy wěcej pó starych metodach źěłaś.
Słownick z wobrazkami na kšomje kuždego boka pósrědnja nejmjeńšym wótpowědne serbske słowa.
A dokulaž w Dešnje kuždu góźbu – teke tu nejmjeńšu – wužywaju, aby we wjelikej abo mjeńšej runźe swěśili, su, to se wě, teke ten 140. zapust wupytali za taki wjeliki ruš.
Nutśi su sćěny pómólowali.
Pśed 100 lětami, 16. decembera 1904, jo w Christiania (źinsajšne głowne město Norwegskeje Oslo) zamrěł Juro Surowin.
To jo Casnikoju powěźeła dr. Beata Brězanowa, wjednica Rěcnego centruma Witaj z Budyšyna.
Njerědnej tšojeni
Nj 23 Jatšy
A: Pśi camprowanju žeńskich a źowćow budu lětosa prědne raz tśi burske baby z Domowinskeje kupki pódla.
Pón pak budu jano pazoraki za secnicam wšake zwěrjetka pópadnuś – jich konkurenty, te bóśony, budu pón dawno južo ducy do pódpołdnjowych stronow.
GÓSPODAŔSTWO
Ze saněrowanim radnicowego torma jo se grodkojska radnica zasej do zajma zjawnosći sunuła.
Kokoš pak se šmótli, skoka, lěta, jej ga co se dawno wen do swěta.
Wón tam jo žywy głownje w dubowych a bukowych lěsach, parkach a sadowych zagrodach.
Kužde lěto pśewjeźo se pśi kupańskem jazorje w Brězowce, župa Běła Woda, Neptunowy swěźeń.
Nam njepśistoj drugich wótpokazaś abo jim wótrjac, až jo jim Bóže blido wažne (a až jich – ako tež nas – pśeměnja).
Stolica a nejwětše město jo Kopenhagen.
September zachopina ze samskim wšednym dnju kaž december w kuždym lětu.
Kužde lěto zamrějo dalšny tebje derje znaty luź.
Pśisamem styrista cejdejkow »Sněžynka« jo w běgu zajźoneju lětowu namakało drogu k zajmcam.
Tak su se w Serbskem dwórje rozgronili. „Gaž južo njejsu z nami pšawdosćiwje wobchadali, ga dejmy my wiselne wóstaś a na našych póžedanjach kradu wobstojaś“, stej měniłej mjazy drugim Horst Adam a dešański šołta Fred Kaiser.
A ako to gótowe běšo, spóraštej tam górjej te šesć kanuny a stajištej je na pěskowy nasyp. 
Toś musy ga něchten jo ze śamneje źěrki holiś!
"Oskar, pójź dołoj, pšosym!"
Reichelt jo pózdźej nawjedował Ewangelsku zakładnu šulu we Wjelikem Kólsku (Groß Kölzig pla Baršća) a jo tam nabóžninu wucył.
1846/50–1892 Fryco Bojt ze Źiwiz
A teke liška na sanjach jo była dobreje mysli.
To njejo žeden problem, to rubjaško móžomy pśepałkaś.«
»Som zabył mydło namacaś.«
Ze jśpy stareje mamy smej napśisko wusłyšałej tšašne kśikanje.
Ale wěm, jano z tym oficialnym źěłom.
Naše stare starjejše su to hyšći znali, mója stara mama jo dostała akle krotko pśed smjerśu běžecu wódu do domu.
Ma cesto zaśišć, až se luźe sromaju, powědaś serbski.
Na jadnej zgromaźinje AfD som był.
Nazyma jo wugótowała jěsny wjacor a wence jo było śma ako w riśi.
Pokazaś cu teke na techniske móžnosći župnego sekretariata, kótarež kupki wužywaś mógu.
Togodla su do 1980ych lět swěśili bóžu słužbu w kjarcmje, ako stej tencas šwigerstarjejšej Christy wobgóspodariłej.
Dajśo swětłoju rejowaś.
Ale za nas ma to jano zmysł, gaby bus teke do Šlichowa pśijěł“, groni nan pśiducnego Witaj-wuknika Frank Kroker.
Bur Zur ma wjele pólow a bydli we wjelikem domje.
Wóna jo nam wjele wucyła a mě pšawje za to serbske rozpaliła.
Gólc ženjo do směra konsuma.
Stawizny Bóžego źiśetka
A tudy we Wjerbnje jo se pśewjadła teke prědny raz w Dolnej Łužycy schadowanka serbskich studentow.
To płaśi teke za nowu pensionu.
Ceji jo był Kito? Wón jo był chudy.
"Ja som dožywiła tegdy južo imersiju, z kótarejuž se źinsa wědomnostnje zaběram.
Wobrazowy kamjeń som něto lažko namakał.
Som spšawny a pśiznajom, až mě to pśebywanje w Chrósće tak wjelgickano wuskoboźiło njejo.
Tu ga su w Drjejcach bejnje wjeliku swěśili.
Žaby kśiwje na myšku glědaju: »Kwak? !«
Wóna jo jadnučka substanca, kótaraž se śěgnjo, gdyž bywa lod.
Pśez gnadu Kněza Jezom Kristusa wěrimy, až zbóžne buźomy. Pós 15,11
Pjacenje, łamanje a źělenje klěba jo za nas kśesćijanow něco swěte, symbol Kristusowego śerpjenja, stawanja wót wumarłych a wumoženja.
Tomu su słužyli "serbske kubłańske wiki", kótarež Dolnoserbski gymnazium kužde lěto organizěrujo.
Młodša generacija jo rozměła měšanu rěc a jo powědała nimsku rěc.
Nicht wót Serbskego sejma njejo pódla
Wón njejo jano serbsku hymnu »Rědna Łužyca« (1827) a za oratorije swójogo pśijaśela Korle Awgusta Kocora basnił.
Ale naš Bog jo na njebju, wón móžo cyniś, což wón co. Ps 115,2.3
Toś smy mjazy drugim zgónili, až dajo wu nich 6 censurow, až jo tam w jadnej rědowni 25 do 30 wuknikow (pla nas jano 20) a až maju dwa raza wob mjasec teke sobotu wucbu.
To wóni cynje z pomocu małeje wucbnice, wuźěłaneje wót mójogo starego nana Alfreda Měškanka z Chośebuza-Škodowa.
Bogumił Šwjela jo ned pó wójnje wudał někotare numery dolnoserbskego casnika ako pśiłogu „Noweje doby“.
Śěganje wó serbske šulske póstajenje trajo južo někotare lěta.
Dłymoko we wutšobje cujo se nykusoju bliska.
We wobwodnem instituśe za hygienu w Chośebuzu měrje pšawidłownje, lěc jo powětš w měsće cysty abo nic.
17. měrc Reminiscere jo druga njeźela spótnego casa.
A ma naźeju, až jeje źěłowe město buźo se pódlejšyś a až budu ju napśecej pśistajiś.
Bejnje wusoki ga wón jo…
Což nastupa dalšne "serbske paragrafy" statuta, stej dwě pśeměnjeni planowanej, ak matej cysto formelny charakter: Wóni deje se makaś z nowelěrowaneju Serbskeju kaznju.
Co su byli dalšne śěžyšća za Was?
Něnt comy śěło zakopaś.
Drogostka z našogo archiwa: Wó nastaśu nabóžninow: ortodoksna cerkwja
[...] ze serbskeju rěcu a kulturu. „Gymnazium jo ta jadnučka serbska šula w Łužycy a wy sćo te jadnučke na swěśe, ako taku kompetencu we serbskej rěcy maju.
Ta źinsa 76lětna žeńska ma něnto kradu hynakšu zaběru a nowe „źěło“.
Ale pśiroda tam reagěrujo kradu sensibelnje na mólenja.
A te waliki laže kaž klocki jadnogo wjelikana, rozchytane pó cełem pólu.
Stej to starjejšej Mike (37) a Manuela (31, roźona Heinrichojc) a teje młodša sotša Heinrichojc Christin z Brjazyny.
Nan jano na mnjo póglědnjo a groni: »No, gólack, wjele ga mej how smej?«
Kórty w pśedpśedani dostanjośo až do dnja zarědowanja zeger 18:00 pśi CottbusService.
Žywa serbska rěc w domje - kake bogatstwo!
"Rědnje by pak było, gaby my mógli te mólby do togo hyšći restawrěrowaś daś."
Pópšawem.
Direktor bórkojskego amta Tobias Henschel jo we swójom gronje chwalił źěło towaristwa, měnjecy, až wóni su wažny góspodaŕski faktor we regionje.
»Nad Turjejom njelažašo tencas žeden złoty cas.
To jo teke wšako – festiwale ako "Meta Solis" su wót Serbow za Serbow.
Z wołojnikom sebje to na delki nakreslijośo a z piłu wótpowědujuce njetrjebne kóńce drjewa wótrězujośo.
Wóni stajaju trajdowe pupy abo mandele.
Toś „dla wjelikego nota“ jo wón wótśišćał 127 kjarližow, mjazy nimi 20 psalmow we nimskej a źewjeś we serbskej rěcy, ako deje se spiwaś „namšy we wejsnych cerkwjach“.
Wón pósćelo swójo grono na zemju; jogo słowo běžy malsno. Ps 147,15
Zuzana Sklenářová jo studentka archeologije.
Kak malsnje luź wumrějo, som dolabował z mójeju žeńskeju.
Na 20. september planujo se k tomu zjawnje cytanje z diskusiju we wobłuku serije pśednoskow w Lubinje.
Dom pak stoj na drugem boce Nysy.
Kak jo Waša familija ze zapustom zwězana?
Tak teke na pólach pla Rudneje/Reuden, ako jo wejsny źěl Kalawy, kaž wiźiśo na fotografiji dołojce.
A ze samskeju radosću a lubosću stej naju witałej teke młoda góspoza a luba stara "śota".
Jajka se pómóluju na jadnej połojcy z kwětkami – a to tak, až jo na kuždem jajku hynakša licba kwětkow.
Tak ako drogownik jo pórucył, smej Helu wobejšłej.
„Co wej něto cynitej?“ źašo z dłymokim zdychowanim pśi sebje a styknu swójej ruce. 
Za to su wobzamknuli wustawki (Satzung), kenž płaśe pak jano za prědny cas.
Znajoš toś te knigły?
Móžośo se mysliś, kak su wšykne mjenali na starego Karla, kenž na toflicku napišo, až jo doma, a něźi w měsće pla někogo w suchej, śopłej śpě sejźi.
Ale wacej njejo nichten nic dalej njepiknuł pśeśiwo zgromadnej komunje Hus, Nowa Wjas a Barbuk.
Wotegrono: Z optimizmom w tej měrje, ako wěm, až naše kupki kśě dalej źěłaś k dobremu serbskego luda a jogo kultury a rěcy.
Co wóznamjeniju?
Simona Heinzojc a Katja Cechelojc ze 9.
Južo wěcej razow su byli suwanja we tom wobłuku.
Zastupnik LEAG Wolfgang Rolland jo wuzwignuł, až jo ten projekt dalejwuwijanje regiona.
Neugebauerowa jo pśistajiła, až to wabjenje k študěrowanju na ceptaŕske jo pśeliš śiche.
Tam buźotej policaja a amt za pórěd gromadu źěłaś, luźe mógu se wobśěžkaś a někogo wuzjawiś, gaž něco złego jo se stało.
Ministaŕ Hans Reichelt jo na zachopjeńku powědał wó wjelikej politice na swěśe, a to głownje wó konferency wenkownych ministarjow w Genfje.
Ta nazgónjona žeńska wobleka žeńske a źowća, ako se wobźěluju na zapustowem pśeśěgu.
Chtož móžo, dejał lubjej ze śěgom tam jěś.
Wjednik Rěcnego centruma WITAJ Kito Ela jo se zakśikał „Bravo!”, a wšen zal jo zardžał wót głosnego pśiklaska.
Borš z Budyšyna.
Jeje głowa jo połna idejow.
Tenraz su najsy stajili wjeliki stan (Zelt), aby byli pśed dešćom šćitane.
Pótom jo styri lěta we wukraju žywy był.
Nanowe wótegrono jo za wětšy źěl jano było: »A dla cogo nic?« 
To jo tamne gmejnske zastupnistwo na swójom posejźenju w decembrje wobzamknuło.
Kšet Knut ma bura Žura za naru.
Wobchadowy zwězk VBB jo wudał aktualizěrowany rěd jězdnych planow za regionalne śěgi w kapsowem formaśe.
Bórkowy: 15 zajmcow za rědownju notnych
Nejwěcej som se zwjaseliła, ako jo wó mnjo w šuli gronił: ‚Wóna buźo sama wucabnica!‘" Wón jo se dał samo pśez nju we wucbje zastupowaś, což běšo znamje za to, až jo měł k njej dowěru.
Wjele słowow a wobrotow znajo dobry wuknik / dobra wuknica ze šulskego słownika.
Pó pórowanju se roda zasej źělitej.
Śim bogatšy jo był pla nas doma duchowny swět.
Južo w tśiźastych lětach jo ze swójim bratšom chopił gercowaś a wónej stej grałej na rejach we wokolnych jsach.
Hochoske žnjowne kraliki a kralowki.
Dokulaž zajm za swójske stawizny a kórjenje w Americe a hynźi stawnje pśiběra, rosćo stawnje teke licba luźi, kótarež se wuznawaju ako serbske pótomniki a kótarež su wjelgin gjarde na to serbske.
Gaž je citěrujoš, póceraš z duchnego derbstwa, z tym tež z ludoweje mudrosći Serbow“.
Za to dejśo nalipnuś šnorce na kijašk.
Sudniska rěc na »wěcu« groby Heinricha jo była serbšćina.
Kuždy móžo swójo měnjenje a myslenja měś, to njoco nichten a to teke njesmějo nichten tomu drugemu zakazaś.
W Bramborskej źo wjele źiśi zasej do šule, nanejmjenjej pór dnjow wob tyźeń.
Krotki póglěd do temy namakajośo w Lutkach na bokoma 14 a 15, źož wózjawjamy krotke tšojeńko k pśedcytanju a dwě ilustraciji, z kótarymaž ma se źiśi animěrowaś, aby sami wulicowali.
Wušej 45 powěźonych a pśewjeźonych stojaškowanjow jo jich až do 24. januara w Chośebuskem wobwoźe było.
Až do kóńca jo Fryco Dubjel to organizěrował.
Po jogo měnjenju jo młoźina swóju maminu rěc how lěpjej zdźaržała ako młoźina Budyšyńskego wokrejsa.
Gromm, luźe z města, z Turnowa a dowolarje z Hamburga a Nordrhein-Westfalskeje.
W lěśe 1887 jo „Eintracht“ załožyło akciske towaristwo w Barlinje, kótarež jo zdobyło pón 1890 wuglowu jamu „Clara“ a 1891 wót wobsejźarja kněžkojskego dwóra Langera 800 morgenow wuglowych polow.
A něnto mócnje tśěsć!
Ale njekrydnjoš tam nic darjone, dejš se wó wšo wjelgin procowaś.
Tak jo se teke zejšło dwěma buroma z Wjerbna.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w oktobrje swój narodny źeń.
Wónej se njeznjasotej.
Gaž jim pón hyšći cas a mócy dosegaju, kśě gótowaś ekskursije k wažnym historiskim zajmnostkam.
Som rowno dalšne pšašańko spśigótował!
To jo ten rozdźěl drježdźańskeg wustajenja wót barlinskeg.
W lěśe 1913 jo wón na wuměńk šeł, a toś ten žywjeński wótrězk jo pśebywał až do swójeje smjerśi 22. nowembra 1940 w Albionje w zwězkowem staśe Oklahoma na farmje .
Zachadny stwórtk jo serbski spisowaśel Jurij Koch cytał za źiśi, a to ned dwójcy.
Wóni su samo pśigótowali wólej, ze zelami! Wólej dej dwa tyźenja pśeśěgowaś.
Na wšom slědku jo był Krušwica wót jeje załoženja 1880 až k swójej smjerśi aktiwny Maśicaŕ, wót 1883 ako knigłaŕ a wót 1889 ako zastupny pśedsedaŕ togo serbskego knigłowego towaristwa pśi boce tśoch pśedsedarjow, fararjow Jana Bjedricha Tešnarja, Mjertyna Korjeńka a Wylema Nowego pó slěźe.
"Našu wjas njemusy nicht spušćiś!"
To njederbimy my pśiwdaś.
Znaju serbske nałogi.
Tuchylu pak płaśe znowa wjelgin kšute pšawidła.
Glědajucy na to, až jo južo lětźasetki dłujko pśedsedaŕka regionalnego wótźělenja DBG, móžo wóna na wuwiśe slědk glědaś, ako jo pśed drugimi zatajone.
ma Rogow něźi 350 wobydlarjow a bogate wejsne žywjenje.
Dla tog, až cukora jo mało było, su luźe se hynac wupomogli, gaž su něco słodkego kśěli.
Pón drěmocotej – kócka smarceca na swójom sněgběłem kněni Holininem zagłowku a wórjech pódla swójogo pśijaśela kněza Knapaka.
Co sćo w Moskwje gótowali? 
Něnto maju wšykne tśi printmedije − Serbske Nowiny, Nowy Casnik a Rozhlad − moderny bok w interneśe.
Tak su prjatkowali kandidaty teologije Wylem Nowy, Hajno Rizo, Gotthard Bolte a Bogumił Šwjela.
Take rěki a jazora se pak wěcej a wěcej zgubuju.
Źěłaśarje a pśěgi musachu te kněžki, amty a města stajiś.
Za mnjo až do źinsajšnego tšochu depriměrujuce: Jo to był jadnučki raz, až som na pśězy był, a njejsom se bóžko teke žednje na zapusće abo kokośe wobźěliś mógał.
Chtož jo se kśěł pó „Anemariji“ w kole wjerśeś, ten jo měł tam tu móžnosć.
Bóžko pak njejo to było móžno.
K tomu słuša, až Serbska kazń, kótaruž jo bramborski parlament łoni w juniju wobzamknuł, dalej płaśi.
Žywy pśikład za Krabata jo był rytmejstaŕ w słužbje sakskego kurwjercha Georga III a jomu su gronili Johann.
Pśez program wjeźo Pójsynoga.
Wón ga se we wšom derje wuznajo, jo ga wjele lět źěłał w tudejšych pjerwjejšnych wuglowych jamach.
Jima gronje lubosć a wěrnosć.
»Ja som wumarły«, jo było Filipowe wótegrono.
Toś ta wjasoła štucka jo jaden wót wušej 200 dolnoserbskich ludowych spiwow, wótśišćanych we wjelikej zběrce „Ludowe spiwy Serbow w Górnej a Dolnej Łužycy“ wót L.
Tak buźo to teke k dobremu wjelikego projekta za wužywanje imaterielnego kulturnego derbstwa, za kótaryž ta seś comne turistiske póbitowanja a kontakty stwórijo.
Jogo nan – ten Ronald Labš – ma južo zasej dalšnu taku mudru ideju.
Rowno som kśěł głosnje wołaś to jo chopiła pśezpołdnica mjenaś: "Jo zyma a njetrjebam na póla, aby luźi połdnjo domoj góniła."
To jo se teke na jubilejnem swěźenju groniło.
Tak su žedne studenty, kenž su we wósebnje śěžkej socialnej situaciji žywe byli, wěcej stipendija dostali.
W Depsku jo teke hyšći bejna tšocha starych drjewjanych twarjenjow, natwarjonych pó staroserbskej wašni.
Njejsom se górił z teje pśicyny, až zwuraznijo skobodna maś kaž Nancy M.
Toś te kristale swětło do wšych směrow reflektěruju a se togodla kšasnje błyskocu.
Chóśebuz. „Ja som dožywiła prědny raz nalětny koncert na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Wóni su byli pśiwisniki filipistow.
We wšyknych familijach su wjele wó njom wěźeli.
Boga nazgóniś njeměni, až wón śi za ruku terga a groni: No, skóńcnje mě wiźiš!
Hantšo: Gmejnska kasa njejo
Jo se pak wjelgin procował serbski powědaś, wacej ga njeby jomu něchten rozměł.
Gaž něcht groni: ‚mě se co boms‘, ga ma apetit na boms].
Toś mam pěś tyźenjow w lěśe taku, ako som ju górjejce wopisał.
Wokrejsny sejm Sprjewja-Nysa jo se něnto teke zaběrał z teju koncepciju za Luborasku gólu, a jo to pódpěrował.
Kak powědaš z nimi wó koronje? To jo śěžko.
Gaby my je njepisali, by to definitiwnje k tomu pśišło.
Płomje na jogo kiju pokazujo zanicowańsku móc wognja, kótaruž pak wón wobkněžyjo.
Direktor instituta profesor Edward Wornaŕ jo tam wšych studěrujucych wuwitał a jim rědne lěto žycył.
Korona ma kradu wjeliki wliw na našo źěło.
Dwě jogo wuknicy - Nadja Tšukojc a Christin Kastnerojc - stej teke na keyboarźe grałej.
Dawa tež lodowe griby!«
Teke Hochoske su wordowali sobu filmowane – wóni su pśijěli wózom z Hochoze swójogo žnjownego krala Domenika Krötela pógónjowat.
Zelezo jo teke njezbytne za intaktny imunowy system.
Pśesedlenje Miłoraza
Jědro tšojenja w swětej nocy jo za nas, až jo se naroźił wumóžnik.
A teke ta fotowa wustajeńca „100 lět Dešno” z bildami z muzeja, wót priwatnych luźi a wót fotografki Sibylle Traube jo se mě spódobała.
Wokoło 12. pak pśechwataju nas mócne wichory z pśeliš bogatymi spadkami, jo, samo z lejawami.
Tomata jo rostlina ze swójźby ronicowych rostlinow .
My starše luźe, kenž hyšći serbski wuměju, mógu našym młodym pśi tom wjele pomagaś.
Tak se zejźo teke kuždemu luźoju, kótaryž jo młody we wěrje.
Cytaj, cytajtej a cytajśo! "W měrcu su se serbšćinarje 2. a 3. rědownje bórkojskeje šule zmakali ze serbskim pěsnjarjom Berndom Pittkuningsom.
Pśeśiwo dańskim Nimcam a italskim Cymbram
Brazilska a Afrika, Gibraltar a Azija – tam jo śopło, wjelike bomy su za nałpy chłodkojte domy.
Jo była ducy ako rožojta kokoš: "To ga pasujo k nalěśu, pśeto něnto kokošy zasej wěcej njasu".
A słyšyš, kak miłosnje bincy?«
Buźoš-li wó głos Kněza, twójogo Boga, roźeś, buźoš žognowany, gaž nutś chójźiš, a žognowany, gaž wen chójźiš.
Nimsko-serbske ludowe źiwadło Budyšyn pójźo něnto do ferijow.
Na Górach kśě 5. septembra pó serbskej tradiciji kokota zabijaś.
Na to by dejali docełego w serbskem a Domowinskem źěle wěcej glědaś.
Starka jo groniła, až źowce njebuźo se pótom nic staś.
Dla tog’, až njejsu nic konkretnego gronili wó źiśecej pratyji, cu ja to něnt na tom městnje nachwataś.
Chto jo ideju za ten projekt měł a chto jo jen pśewjadł, drje njamóžo se wěcej wuzbadaś.
Źiśi su byli wjelgin narske.
Gdyž wóda w mórju pśiběra abo rosćo, to jo „móŕska pólejnica“, gdyž pak zasej spadujo abo wóteběra, to jo „móŕska wótlejnica“.
Po wrośenju z wójny do Wětošowa, źož stej se starjejšej tuchylu wusednułej, pśiwobrośijo se wón na pśecej wuměłstwu.
To jězdźidło jo južo skazane.
Gaž naše žeńske na swěźeń du, w serbskich drastwach wóni wše nejrědnjejše su.
Ja pak hyšći z nimi sejźim a spiwam.
Teke w Drjejcach a Janšojcach ma „Energija Chośebuz” swójich lubowarjow.
Ten wobsejźaŕ togo fota słuša k tym małko wobydlarjam Depska, kótarež mógu hyšći kuždu paršonu identificěrowaś.
Ty žałbujoš móju głowu z wólejom a nalejoš mě połno.
Meridian abo dokradnjej teke "njebjaski meridian" jo w astronomiji wubrany imaginarny wjeliki krejz na njebjaskej kuli, wótwisny wót pozicije wobglědowarja na zemskem powjerchu.
Brězowku zastupujo tam Helmut Kiszer a Dźěwin Harald Rösch.
Co wóno jo było, co wóno jo, co z njogo buźo?”
Spóraj z pomocu rěpnice nitki kaž na fośe pśez te źěrki.
Na wušej 100 rědnych wobrazach jo wjelgin derje pśedstajone žywjenje w Błotach.
Co maju prědk?
Wumóluj je z pšawymi barwami.
Łaz jo atraktiwna wjas we wětošojskej stronje
Toś dajo mě jaden tłusty eksemplar, wudany w lěśe 1868.
Casy mam napšawdu tšach!
Z tych napśěźonych nitkow źeju wałmjane štrumpy, rukajce, micy a šale.
Serbska kazń jo 25 lět stara.
Bite su pśi tom nic jano Serby w Dolnej a Gornej Łužycy.
W 12. stolěśu jo zapisany jaden ryśaŕ Heinricus de Rodewa, kenž jo »do serbskego groda Dohna zaśěgnuł«.
Luźe njejsu jen jano na gusku abo skibu mazali, ale su wjele wěcej wužytnego wót njogo měli.
Pótom spódki k wašomu tycowemu mazańcoju kłaźośo.
W lěśu samskego lěta jo zasej cesnoamtsku funkciju Domowinskego pśedsedarja pśewzeł.
"To mógło tak 30 lět wóstaś".
Salomon źašo: Ga ty kśěł swójomu słužabnikoju daś pósłušnu hutšobu, aby mógał twój lud suźiś a rozměś, což dobre abo złe jo.
To jo se stało pětk, 25. nowembra, w Žylowje.
Slědnu sobotu jo Dolnoserbski gymnazium pśepšosył na Źeń wótwórjonych źuri.
Dolnoserbska rěc jo se wušej togo we wěrnosći jano hyšći powědała.
Tak ako južo na našej župnej delegatnej konferency naraźone, by my dejali wěcej z našymi dolnołužyskimi procowarjami se zaběraś.
Za tym jo wupśestrěł běłučke rubišćo blisko corajšnego grajnišća wužow.
Honduras jo kraj w Srjejźnej Americe.
Załoženje dolnoserbskeje sekcije resp. wótrěda Maćice Serbskeje w Chóśebuzu 27. maja 1880 jo se wobglědowało ako wěcej praktikabelnje ako załoženje samostatnego towaristwa, dokulaž su wšake pšašanja wótwórjone byli.
A tak jo se ta flaša paleńca pón wót wšych wupiła.
Pśednosk jo zajmna kulturnohistoriska a archeologiska dokumentacija serbskich jsow na pśikłaźe Rogowa.
Silvija Zajcowa pśewzejo pón toś tu WITAJ-kupku.
Tam su tu bólecu ruku pśeswěśili a wuznali, až jadna knoška w łokśu jo se złamała.
Mjaztym pśecej hyšći feluju ceptarje a nic jano te serbske.
Pśigótowanu kulawu rozkšajomy na kuski a wumyty porej na bulawka.
Śěg njedajo a šulski bus jězdźi jano tśi raze wob źeń.
Aktualny magacin: powěsći, „Serbske blido“ w Chóśebuskem Serbskem muzeumje
W dolnoserbskej rěcy namaka se tenraz jano mało, zawjeźeński pśinosk a pór mjeńšych pśispomnjeśow.
Hyšći źinsa nose luźe etniskich kupkow a indigenych ludow maski pśi rituelnych rejach.
Derje, až we nowej raźe sejźe "śeletka" pósporomje "starych wuchacow".
Z cym su se wóni tenraz zaběrali?
A z toś tym wědobnim móžomy se pódaś do casa gód a do nowego lěta 2020.
Budu Serby płaśeś ako indigeny lud?
Gjartnaŕska architektowka Susanne Richterowa a źowka Anna-Rosina Selmerojc z "Domu wuměłstwa".
Zestupanje pórow pśed Hahnojc gósćeńcom.
Wo tom, až jo se w Dešnje pominało, zacyniś tamnu Serbsku śpu, jo starosćiwje powěźeła Erika Janowa.
Carna kócka a póslobrany wórjech se wurušujotej.
Z blatejzu pód pažu jěźo wurubjony rentnaŕ pótom zasej domoj.
Městno jo kafeterija Dolnoserbskego gymnaziuma, a kurs jo wšedny wót 29. junija do 3. julija.
W Mišnjańskich cerkwinych knigłach stoj, až Łazojska cerkwja jo słušała arcypresbyteriumoju (Erzpriesterstuhl) w Kalawje.
Jo mě lažało na wutšobje, pśewóźowaś „marathon“ jadnanjow.
Dalšny pśinosk glěda kritiski na problemy Witaj-projekta w Dolnej Łužycy, a slědkoju su se wupórali z kameru do Lipska, źož studenty serbskeje rěcy su slědny raz w starem internaśe swěśili palenje chódoty.
Sir Isaac Newton jo był engelski fyzikaŕ, matematikaŕ, astronom, alchemist, filozof a teolog.
Faraŕka Köhlerowa jo źaržała nabóžninu, we srjejźi jo stojało słowo „Wóni budu wót swójich mjacow radlice a wót swójich kopjow serpy gótowaś“ (Micha 4,3).
Až w tom paźe ten zaběg jo był rowno ta 37. dolnoserbska Schadowanka, jano ze šesć se wobźělujucymi, jo źe tužne, ale ten wuspěšnjejšy drugi wopyt dajo nam optimistiski doprědka glědaś.
Teke te, ako běchu žaby nejspěšnjej karowali, a źowćka a gólcyki z Kita, ako su na swój part z drjewjanymi kónikami kokota łapali.
Žylojska rejowańska kupka jo teke juž na V. festiwalu serbskeje kultury 1980 w Budyšynje wustupiła.
Zasej pśejźo tyźeń a wugódnośenje jo akle tśi dny pśed gódami.
, swěśe rogozańske swój žnjowny swěźeń.
Rědownja jo źinsajšny źeń rozsypana pó cełej Nimskej.
Gromaźe z drugimi z Hochoze ga jo se wudał ned pó graśu na dłujku jězbu do města Jena.
stwórtk, 17. 09. pětk, 18. 09. njeźelu, 20. 09. pónjeźele, 21. 09. wałtoru, 22. 09. Wósebna wustajeńca "Barby daliny.
Njejo ga to rědnje?
PŠAŠANJE: Do Depska njepśiźoš tuchylu kaž wacej pó wejsnej droze.
Jan 21,15–19 * 1 kral 5,15–32
Pótom smějo prědny spiw zaspiwaś, na což wšykne sobu spiwaju: "Kužde lěto wjasele."
Prezidium pósejźenja Serbskego sejma: Holger Kelch (chóśebuski wušy šołta [CDU]), Edith Pjeńkowa (starša prezidentka sejma) a Hanzo Wylem-Kell (powědaŕ sejma za Dolnu Łužycu).
Z tymi lětami jo měł naglědnu zběrku, a spižka w dobrej śpě jo se napołniła z młogim.
Ale teke na marku smy je pśedawali.
W młodych lětach jo był měnjecy, až móžo se jaden, gaž se jomu jano co, wšuźi zadomiś.
Som dostał sobuźěłaśerja, starego komunista Ota Hokuna, z kótarymž som měł wšake problemy.
Wót zeger 15:30 spiwa janšojski chor w cerkwi, a wót zeger 18:00 tšubje Janšojske dujarje na farskem dwórje.
Politiske a góspodaŕske pśewrośenja how a tam pak su k tomu dowjadli, až jej njejsom žednje wužywał.
Wótegrona su byli wjelgin interesantne a spšawne.
Hejgen tak interesantne su direktne wopokazni serbskeje rěcy.
W prědnem rěźe w srjejźi wiźiśo profesora Karela Macků a nalěwo a napšawo wót njogo serbskeju ceptarjowu Feliksa Hajnu a Měrćina Zobu.
Matilde ma pśijaśelku na Majberku: tejerownosći šesćlětnu Friedu Heynojc, ako bydli tudy ze starjejšyma Kathleen a Steffenom.
Cas žywjenja jo se wón wědobnje k tyma wobyma zakładnyma słupoma familijowego byśa pśiznał, teke w śěžkich casach, pśedewšym w NDRskich lětach socializma a ateizma.
Pśez swójo zaměrne a konkretne źěło jo wóna młogich dalšnych serbskich a teke nimskich luźi dobyła za aktiwne Domowinske a docełego serbske źěło.
Ja wěm, až se pśigótujo na priwatnu iniciatiwu tež protestny list na bórkojskego amtskego direktora Tobiasa Hentschela.
Dwa Domowinskej cłonka z Trjebina — B.
Za to smy dostali wjelicne zelene tejzki wót Witaj-centruma.
Snaź som tek sama wina, wšak jo wón pśecej jano to nejžlěpše krydnuł.
Wót 17. do 19. maja buźo w Lubinje wjeliki ruš z wjele drastwami.
Rěd znani wót stawiznow styrich dobow, wót kněžkojstwa až k zemskej reformje, wót nanuzkanego kolektiwěrowanja až k socialistiskej agrarnej produkciji a až k rolnikaŕstwoju w EU".
Južo łoni a pśedłoni jo był taki kurs za źiśi.
Take wokognuśa graśa »Łapanje šefa« su za mnjo pokazki dobrego źiwadła, dokulaž wumějo pla pśiglědarjow sobucuśe za drugich rozbuźiś.
„Stara cyglownja“ pśepšosyjo
Wón jo ten bus zasej zamknuł a pón smej do Chrósćic šłej.
W Barbuce jo tenraz jano małe jatšowne spiwanje se wótměło.
Tak som był prědny na źěle.
Pśeśiwo tomu wokrejs a teke tamne wobydlarje su.
Pśez naše koncerty se spěchuju na jadnom boce młode talenty a na drugem boce se pśedstajijo serbska muzika wjelikemu publikumoju.
Gaž pśidu ze mšy, budu śěgnuś do kjarcmy "Ku górnym Błotam" a wobjedowaś.
Tej Wjerbańskej źowći wěsće hyšći njamatej žedne starosći.
Filmarja Roman Pernak z Barlinja a Stefan Göbel z Chóśebuza ga stej byłej z kameru a mikrofonom ducy w Chóśebuzu a wokolinje, aby za tym pšašałej.
Žylow 15 : 0
Pacienty tam su změstymi śěžko chóry, toś njamóžoš terapije jadnorje pśesunuś.
Jo se wuźěkowała wšym, wósebnje za to, až se we jsach wšuźi wjele dobrego naźěłajo we cesnoamtskem źěle, w lichem casu.
Śichu sobotu stej pśekólasowałej Škódow, Rogozno, Hus, Nowu Wjas a Barbuk, a něnt stej hyšći ducy.
Aktualny swětowy mejstaŕ jo John Higgins.
Wósebny wuspěch jo był dolnonimski źeń na krajnej zagrodowej wustajeńcy lětosa.
W nalěśu słoźe fryšne łopjena buka pśisamem ako peterzilija.
Rusojska jo pó płoni nejwětšy kraj swěta.
Zbožnosć jo była wiźeś na jogo woblicu, ako jo, jeje ruku źaržecy, jej pśisłuchał.
Ned za njeju se zachopijo góla.
Kijaški su rowne.
W srjejźišću stoj tamny šołta Fryco Wojto.
Wóni wopśimjeju 64 bokow a płaśe 12,90 euro.
Pótakem jo wón chopił studěrowaś slawistiku (rusistiku) a něco pózdźej hyšći francojsku filologiju a geografiju.
Dalšne serbske mě jo kichanka.
Abo hynac wokoło? Pśiducy tyźeń ga zachopiju se wusćełanja wót "Nejlěpša rědownja Nimskeje".
We tom wobłuku komponěrowašo teke serbske temy, ako wó wótbagrowanju serbskich jsow. „Som mjaztym we wobłuku sceny „Nowa Muzika“ něźi 60 twóŕbow skomponěrował, a dalej teke songi a chorowe twóŕby, k kótarymž som zwětšego swójske teksty napisał abo teksty dolnoserbskich basnikarjow wužywał.
Młodostne tam su zwětšego z cełeju wutšobu Serby, na Chośebuskej SRWŠ to pak w tom casu tak njewuglěda.
Tu gluku, te rědke a gjarde ptaški wiźeś, pak lěbda maš.
Jo twarjenje w gotiskem stilu.
Te fota su pokazali wudrogowanje rowniskich Serbow.
Tud a tam běšo zemja kšawowata. 
Ty pśiźoš ako prědny k tomu.
Faraŕ w Gogolowje jo w starych casach napity sejźeł w grobli pśi droze a jo wołał „Njebójśo se!
Teke lětosa budu w Mosće na taki part zapust swěśiś wušej muskego zapusta a camprowanja.
Pó namšy śěgnuchu pśez wjas na pěski (flak pśed noweju šulu), źož běšo ku kafeju pśigótowane.
Slědny tyźeń, 28. septembra, jo kśěł Chośebuski parlament na swójom 20. posejźenju wobzamknuś, až město serbski gymnazium pśewzejo.
Něga pśi składnosći ako póddružynu wjeźona korejańska abo japańska jemjelica se pśeśiwo tomu źinsa ako swójska družyna wobglěda.
W Europskem parlamenśe jo se kóńc februara pśewjadł seminar, źož su diskutěrowali, kak dejali mjeńšynowe rěcy pódpěraś.
Boni jo balkonowa kócka.
Bury su wusłali nejpjerwjej pósłaństwo ku kejžoroju Leopold I., ale gaž bu na pógnuśe Christofa Bredy w Praze łapjona, wótpokazali wejsanarje robośiś.
Rostlina jo w Europje a w měrnych conach Azije rozšyrjona.
W ramiku projekta GENIE Juro Frano jo hundert rozgronow pśewjadł z maminorěcnymi Serbami a jo to nagrawał.
Su woglědali na Stary grod
Friedrich Morling jo był dolnoserbski kulturny procowaŕ, spěchowaŕ serbskego kulturnego žywjenja w Depsku, dopisowaŕ Nowego Casnika a serbskeje Pratyje.
Jo stawnje na to źiwał, až Dolnoserby w jogo pśibytnosći jich maminu rěc wužywaju.
Mimo togo mógu se wubarwiś, na pśikład z gódownymi abo swěźeńskimi motiwami.
Snaź maju luźe teke wěcej casa, aby pjakarjeju šli.
W kśesćijańskej tradiciji jo Kristus Bóže jagnje.
Ale we tej zwónicy wisy zwón z Liškojskeje cerkwje, źož Barbucke a druge pjerwjej su namšu šli.
A gaž se mě špatnje źo, wóna mě troštujo.
A weze sedym pókšytow klěba a ryby, źěkowašo se, łamašo je a da je swójim huknikam.
"Žedna pšawa atmosfera to njejo za take wažne wobradowanje", jo Casnikoju gronił Hanzo Pšuskel, serbski wótpósłańc ze Zaspow.
To pak njejo se raźiło, a toś su se bramborske sami dali do togo, a to z dobrym wuspěchom a wužytkom.
Wjasołosć, naźeja, bójazń a rdžanje napadnu z jadnym razom Robinsona. 
Drugi wažny dypk na tej zgromaźinje jo pótrjefił jěźne pjenjeze za źiśownju "Spreewald-Lutki" glědajucy na tuchylnu wuwześnu situaciju.
W diskusiji wó pśisłušanje Słopišćow k serbskemu sedleńskemu rumoju jo se 13. apryla wšake tšojło.
115 Lěbda běštej z tym gótowej, běchu žni tam. 
Luźe to pó zwuconosći pomjenjuju zakopowanišćo.
Tam musyš južo śěžko z rukoma źěłaś, tak ako pjerwjej burja".
Tejerownosći jo k wěsći dał, až buźo wósada teke lětosa na narodny źeń Fryca spominaś. „Naš cil jo, až k 20.9. 2000 rowowu kśicu wót E.
Jo gjarda na swóje źiśi a ma to za derje a pšawje, až wóni tu rěc wuknu.
Wobej stej se wobźěliłej lětosa w juniju w Kanaźe w staśe Victoria na mjazynarodnej konferency „Dajśo rěcam žywe byś!“ Wónej stej ako zastupnika Serbow słušałej k něźi 1.000 wobźělnikam z cełego swěta.
Mója pśijaśelka ma te same – ta glucna!
Gaž něnto w Prizarskich Borkowach take pušćadło maju, dla cogo jo se samo w Njabožkojcach, we tej susednej jsy, teliko luźi na tom tak radowało?
Wot nowego šulskego lěta pśiźo na Was kradu nowy nadawk.
A gaž jadnu wuglědajo, stśělijo ako błysk do wódy a ju łapjo.
Luźe z facha su pózdźej wóznam »Serbskeje jsy« na drježdźańskej wustajeńcy za Serbow wusoko gódnośili, na pśikład ako wažny kšac na droze pśipóznaśa kulturelnych wugbaśow serbskego ludu.
Něto pak njejo wěcej awtor, ale lichy sobuźěłaśeŕ z nadawkami we wobłuku muzikowego wótźělenja.
Až jo se to pilne a njewomucne wuknjenje w zachadnyma lětoma teke wupłaśiło, jo se pokazało 16. junija togo lěta.
Te móžośo wześ za dekoraciju ruma abo ako źěl kostima.
Gałuzy rosćo na kósu rowno.
"Mej smej južo wjele lět z muzejom zwězanej.
Jej pśi boce stoje Frank Henschel z Grodka, Fred Kaiser z Dešna, Guido Kabisch z Bórkow a Meike Holtsch.
Suchoty dla zginjo wjele mjenjej.
W góli jo nan jej natwarił drjewjany domcyk.
A pśi tom jo se jomu pjeršćeń z palca suwnuł, dokulaž jo se Krabatoju tam wóstuźiło, a wón jo se pśeměnił do wowsnego zernka.
Wušej togo su Halkojc, wobsednikarje małkeje kjarcmy w Groźišću, kulki, kał, górki a wšake druge k pśiběranju gósćam pódawali a to měso a jěšnice nanosyli na blido, źož kuždy jo se sam wobsłužył.
Gósći su wulicowali, až wósebnje jo jich gnuł woglěd do žylojskeje źiśownje, źož źiśi su jim pokazali program w serbskej rěcy.
sobotu, 5.3.: BUBAK
Torsten Simula, pśedsedaŕ Domowiny w Barbuce, jo se wjelgin wjaselił pśez Domowinski młoźinski kalendaŕ 2020. Wobydlaŕki a wobydlarje z Noweje Jsy, ako su pilnje źěłali za wejsnu chroniku, buchu na woklapnicy pócesćone.
Wóni deje gładke a fryšne byś.
To jo jich argumentacija pśi skjarženju pśeśiwo pśipóznaśu ako serbski sedleński rum.
To jo był źeń, źož bury su glědali na swójo žyto.
Głosujo pśedewšym ten, ak napšawdu co, ma swójo měnjenje a se za tu wěc interesěrujo.
Něga jo była wokata sowa cesty slědowaŕ kulturneje krajiny.
Comy wam pitśku wó našej šuli a našej rědowni wulicowaś.
Krabat jo dał do rady: Domowina musy graś lotto, aby měła dosć pjenjez!
Po 8. grozy tšochu dešća, jomu se pśinamakaju bejnje mócne wětšy.
A wón: »Wjetujomej?« 
Ja naraźijom knigły za źiśi "Der Sohn des Wassermannes".
Ta tematika jo źinsa hyšći relewantna.
Wón jo studěrował na pedagogiskem instituśe w Małem Wjelkowje a pśišeł ako "nowowucabnik" do Dolneje Łužyce, serbske šulstwo twarit.
Hobracht a A.
Wósebnje Bramborska dej how swóju słušnosć wiźeś, ale bóžko, ta pšosba, aby w Bramborskej dolnołužyskim Serbam wěcej pjenjez dali, jo wordowała kuždy raz ned wótbita ‒ jo Statnik wulicował.
Muzeje deje byś rumy za domorodne, w kótarychž se wóni zaběraju ze swójeju zgubjoneju kulturu a rěcu a ju teke zas wótekšywaju".
Te tamne su akle z prědneju rědownju ze serbskeju rěcu zachopili.
zeger 15.00: Wustup Witaj-źiśi z „Vile Kunterbunt“
Pśisamem ceła wjas a wokolnosć k tomu jo była na nogach.
Mała wucbnica, wuźěłana wót kněza Alfreda Měškanka z Chośebuza-Škodowa, jo nam pśi tom wjelgin k pomocy.
Pó pśewrośenju jo se wěcej z tym zaběrał, prědnu lěpšu kameru kupił a kwalitu swójich fotow stopnjował.
Na zachoźe k rorce jo město togo rinka z pěś žołtych spjerchlinow.
Měr jo wjelike słowo, wóno groni, až pśiźomy do gójecego stawa, znutśika a wótwenka, na śěle a dušy.
Kursisty ferialnego kursa su se za wšykne serbske znamjenja w našom měsće zajmowali.
Móžośo se teke pominaś: "Pśinjas mě tśi žołte kwětki!"
Pon smy pór raz proběrowali, lěc to tak źo, ako smy se myslili.
Na Serbskem bliźe su glědali, kak Indianarje w Kanaźe rewitalizěruju swóju rěc
Tych pśiglědowarjow na jubilejnem swěźenju w Rogowje jo było wjelgin wjele.
Źěl murje su teke zwobchytowali.
Kak na to pśiźom?
Z něźi 1900 hektarami buźo wóno samo nejwětše kumštne jazoro w cełej Nimskej.
Wobej powědatej dobru dolnoserbsku rěc.
euro za prědne twaŕske źěła.
Problem pśi pśespytowanju drjewjańšćiny stej njejadnotny pšawopis a felujuca ortoepija.
Ale teke ja som něco wuseła.
Lětosa su 255 awtow kontrolowali, a pśi tom zwěsćili, až 18 z nich njejsu wěcej we takem stawje, ako jo za gasenje wognja trjeba.
Akle z kupju dalšnych pórow jo se to pón raźiło", wón rozpšawijo.
Drugi dalšny wažny termin na mnjo caka", groni na zachopjeńku naju rozgrona.
Jich dank na amt (Amtsumlage) dej niski wóstaś, a amt dej wudanki rězaś.
Tak citěrujo wopisanje žnjownego swěźenja na mužakojskem groźe w lěśe 1809 z wobźělenim Serbow.
Pratyja jo zasej rědna a drje jo za kuždego něco pódla.
Za drugi źěl su měli teke twaŕske plany.
Kaku móc zwurazniju pśez swóje nastajenje a ze swójim statkowanim.
Wšykne su se byli wobjadne: pśiduce lěto buźo w Šlichowje zasej pšawy serbski zapust!
Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz (ABC) jo póbitowało wucbu za stabilizaciju rěcnych znajobnosćow ceptarjow.
Dalšne dypki su byli kubłanje, dorost a personalna politika.
Zenker jo pokazał na to, až zarědowanje jo w IBA Studierhaus; tam, źož jo była mjazynarodna twaŕska wustajeńca w Ranju.
To jo jadnučka aktualna dwójorěcna listowa znamka!
Mimo górnoserbskego jo SLU teke zarědowała kurs za Serbow z Dolneje Łužyce.
W běgu casa jo město było pśecej zasej wopor mjazy Bycantiniskim a Bulgarskim mócnaŕstwom.
Muzikarje wokoło Walburgi Wałdźic a Gerolda Gnauscha su how w KGLU wustupili.
Ornitolog znajaŕ ptaškow jo, wó pikotacach wě ptaškaŕ wšo!
Pó šuli abo pó uniwersiśe sednjoš se rad/a raz z pśijaśelami nutś, pijoš górucu šokoladu a wawriš pitśku.
w dalšnem Domowinskem
Wón se pšaša: »No, jo pšawje tak, mała dama?«
Wótněnta buźo kuždy zjawny dom gołkojskeje gmejny w nimskej a serbskej rěcy pópisany.
Zawěsće jo to było zestarjony numer.
Graśe se tak dłujko pókšacujo, až jo kuždy cłonk mustwa na rěźe był.
A ma prědk pózdźej we serbskej źiśowni źěłaś, "a něco za to serbske cyniś", kaž sama groni.
Serbska pśirada krajneje cerkwje jo se 28. februara w Slěpem z njeju zmakał.
A te rědy su byli wšakorake.
Rad co Timo kreatiwny byś.
Mama, nan a bratš a sotša, stara mama, stary nan, susedka a sused, wšykne źins su pśichwatali k nam, ceła wjas co źins na psycka glědaś, hyšći njebuźo se zastup zběraś.
Dogromady 1500 wšakich zarědowanjow caka na woglědarjow a gósći z Łužyce, z cełeje Nimskeje a, to se wě, teke z cełego swěta.
Lk 15,1–10 * skjarž 5,1–22
Wjelikopólska jo historiska krajina w Pólskej.
Wóna jo groniła, až se serbske tradicije w źiśowni woplěwaju, teke gaž njedajo Witaj-projekt pla nich.
Gaž Wy wšykne śamne rožki konsekwentnje wobejźośo, mógu jogo tšachy skerjej pśibraś.
Tak nastanjo źěra.
Grońśo z Jeruzalemom lubosnje a prjatkujśo jomu, až jogo słužabnosć ma kóńc a jogo grěch jo wódany. Jez 40,2
Ale pśi tom se pśecej hyšći pśemało dešćujo.
Wukaz jo pśišeł, až wobydlarje deje spušćiś Janšojce.
Głowne pšašanje filma jo, lěc a ga buźo se raźiś jaden grajny serbski film za kino producěrowaś.
Lenka smějo pódla maśerje w jogo małej póstolce spaś a na maminem klinje lažaś.
Městoplanowaŕ: (z tłustym brjuchom) Se wě, som je zežrał.
A kaku rěc musy wón wobkněžyś: pisnu abo wejsańsku?) Stworty jo spokojom z woplěwanim serbskich tradicijow, pěty docakujo sobuźěło w serbskich towaristwach atd.
Pśiducy taki swěźeń buźo akle 2022 we gmejnje Bruck we Górnej Pfalzy.
Korony dla su to zagronite w Sakskej a teke tamna katolska wušyna pśikazali.
Toś jo źěłał w groźach a jo jězdźił z techniku.
Južo w busu su luźe naju a naju drastwu wobźiwowali.
W slědnych lětach jo oregano teke do našeje kuchnje zaśěgnuł.
Wónej stej južo wjele kursow pla Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu wjadłej.
Dalšny awtorski fenomen, respektiwnje spisowaśelska wósobina z kórjenjami w Dolnej Łužycy, jo rowno Fryco Libo.
Hochoza - to jo wjelika wjas, a toś teke njejo žednogo źiwa, až jo how na młoźinskem zapusće pśecej radna licba porow.
Něnto slěźi decernat za statny šćit, lěc to starkanje a sromośenje jo měło antiserbski charakter.
Do prědnych episkich formow słušaju na pśikład napisma na wěcach, kenž tu wěc rozkładu a teke wuše formy .
Wót nicog drugego se njepowědašo we wónych dnjach ako wót jogo zakopowanja.
Narodna drastwa w regionje Żywieca a we Górnej a Dolnej Łužycy
Źož měka carna zemja jo, tam dej se wětšy suchy pěsk górjej wózyś, a to cesćej.
Won jo cesto spominał na Dešno a Žylow, jo se pšašał za znatymi luźimi, ale teke za słowami, kak se tomu a drugemu w Žylowje groni.
Njehustupujo hejnak gósć, ale ak gósćowaŕ sam.
Su ga pśišli styri žeńske z Kózlego ze swójeju noweju źěłoweju drastwu.
Naźejam se, až se z tym doprědka źo.
"Glědaj, to su lutki!" Martina Baumgartowa w žylojskej źiśowni.
„Smy swěśili kjarmušu”
Kak pójźo dalej? Budu schórjeś? Buźo naša familija to pśetraś? Buźo firma to pśelabowaś? Njewěmy, kaki pśichod buźo.
Wabjenje dajo za serbske póbitowanja ale pó mójom měnjenju pśemało.
Dokradnu licbu a mjenja, tak su how měnili, njesměju pak nikomu. groniś.
"Źo jěźomy?"
Ako su gronili, dla togo, až njejsu kśěli, až źěłaśerje we wuglowej jamje a elektraŕni swójo źěło zgubiju.
Casnik bu samostatny, pó tom až jo był do togo Dolnoserbska pśiłoga nowin “Nowa doba”.
Palce wóna teke barwi.
zeger 11. 45 pśedstajenje pśiducych workshopow zeger 13:00 cilowa diskusija: Kótary wuznam maju domowniske muzeje? Co comy dojśpiś? Zarědowanje se wótmějo pód napołožkami za wobchowanje strowosći.
Wón wjeźo mě na pšawej droze swójogo mjenja dla.
To by wugbało wjelicku pśiśěgowańsku móc.
Ga?
něnto jo śichy cas.
To słuša do zběrki za pśeśiwnosći w bibliji.
Dujarje ze šesćich dalšnych chorow su zmócnili tych drjenojskich.
Slědny tyźeń su nowe knigły za serbski źiśi wujšli.
Něźi dobry tyźeń zasobu rědnego a śopłego wjedra jo nam pśilubjone.
We Rownem su to pak tak derje wuknuli, až mógu to tkanje teke drugim pokazowaś.
To su byli derje inwestěrowane pjenjeze, měni
W tom slědnem su w casu 1. swětoweje wójny gójili wokoło 4000 zranjonych wójakow.
Kolebawki ‒ pupkowe źiwadło za źiśi
K tomu su słušali knigły cłonkow Maśice a teke fundus darjonych knigłow Maćicarjow z Górneje Łužyce.
To su jogo słowa:
Elisabeth Lattke ze źowku a źowki źowku z Weimera (we srjejźi).
Stary nan a stara maś stej se ju sobu do rowa wzełej.
Rjentš: Smy se zmakali doněnta 6 raz.
Česke pśijaśele, zwětšego starše luźe, su kśěli teke wěźeś, kak jo to rědowane ze serbskim šulstwom a źo a kak se serbska rěc wuwucujo.
Wjednik referata za serbske nastupnosći w kubłańskem ministaŕstwje Hans-Jürgen Huschka jo samo apelěrował na patriotizm Serbow.
Nowy jo teke artikel k šćitu datow.
Wónej stej dwójnika a budu se wobźěliś na Witaj-wucbje.
Jano wumazane zgło wón njewobspomnjejo.
My mamy bejnu licbu knigłow za źiśi.
Towaristwo se tuchylu rozkłoj, a dialog jo nuznje notne.
Taki cas njewěstosćow jo definitiwnje dało.
Fryco Rocha wokoło lěta 1895. Blisko Maznikojskego jazora jo hyšći dalšne rědne jazoro – ga to "Małe jazoro".
To jo we mnjo dłymoki zaśišć zawóstajiło, až som se rozsuźił, se za serbstwo aktiwnje angažěrowaś.“ Pódla studiuma w Ljubljanje jo se wobźělił teke na zmakanjach akordeonistow a se zeznał ze žyweju balkańskeju muziku a folklornymi rejami.
How grozy šlodaŕ Bek Maksoju a Moricoju z kneblom.
Za kuždego z nich su napórali wósebnu aktu, wósebnu kórtu.
Na tom zarědowanju su se wobźělili wucabnice wšyknych šulow, kótarež mógu toś tej twóŕbje we wucbje zasajźiś.
Ze starymi rědami se žnějo, wót kónjow śěgnjone.
Kliemowa ze Serbskego muzeja w Chóśebuzu wó tencasnej Dolnoserbskej narodnej zgromaźinje.
"Comy, až se tšojenja serbskeje swajźby wšako, dłymoko a awtentiski w tych knigłach wótbłyšćuju", wujasnjujo pśedsedaŕka.
A ako jo stary bělaŕ wumrěł, jo Mina ten domcyk derbnuła.
"Strowosć ma prioritu.
Su byli jeje crjonaki wiźeś, pósmjertna pšostosć śěła, wušćurna žeńska.
Chudym se zapowěda ewangelium.
Tam se zmakaju prědne krale z něźi 15 jsow, aby hyšći raz kokota łapali.
Kak se jatšowne jaja z wóskom wupyšniju, móžośo se teke w bórkojskej Domowniskej śpě woglědaś, a to jatšownicu a jatšowne pónjeźele wót zeger 13:00 do 17:00.
Zastupnik ministaŕstwa jo teke k wěsći dał, až na zakłaźe Ramikoweje konwencije Europejskeje rady z lěta 1995 jo se wutwóriła w lěśe 1998 póraźowańska pśirada, w kótarejž statkujo teke pólski delegat.
Kobjele: Wo stawiznach serbskich zukowych platow.
Missen/Pšyne: Sobotu, 7. decembra, a njeźelu, 8. decembra, buźo na Kněskem dwórje gódowny mark, pśecej wót zeger 10:00 do 18:00.
Ga se zachopijo nalěto?
Wón jo dejał bědnje žywy byś a wósebnje w zymje cesto głod tšadaś, aby mógał sebje suki do crjowow wězaś.
To jo zlubiła.
Towaristwo jo organizěrowało wejsne swěźenje, jo pokazało, kak se stog składujo, jo prezentěrowało tradicionelne rolnikaŕske rědy w małej trajnej wustajeńcy pódla domowniskeje śpy.
Pśi tom su našo mě a teke mě našeje jsy Žylow raz tak a pón zasej hynac pisali.
K tomu słuša ideja, pśi Chośebuskem pódzajtšnem jazorje załožyś Dolnołužyski rěcny a kulturny forum.
Wót togo casa jo se južo wjele w Herzbergu změniło: Esperanto jo źinsa motor měsćańskego partnaŕstwa z pólskim městom Góra, zastojnstwo města aktiwnje pódpěra dwójorěcnosć w zjawnosći, w nad městom tronujucem groźe maju zal za wustajeńce z temu "Esperanto", a w měsćańskej bibliotece dajo wósebne wótźělenje Esperanto-centruma.
Na serbskej wustajeńcy 1896 w Drježdźanach su teke pokazali serbsku pśězu z narodnymi drastwami ze wšakich stron Łužyce.
Wy njedejśo pśijaśele zmakaś.
Źowćo jo było kradu pśechwatane.
Pówóstanki Aralskego jazora se namakaju w Turanskej nižynje, kótaraž pśisłuša Aralsko-Kaspiskej dłymi a laže w Kazachstanje a Usbekistanje.
Toś te ptaški namakaju teke w zymje swóju carobu, kaž jagody a semjenja abo larwy a insekty, kenž ze škórow pikocu.
Kak wulězć z tych pinow?
Banat se groni tomu regionoju, źož to město lažy.
Cil zwucowanja jo wóźenje a koncentracija na dych, wótpóranje wenkownych mólenjow, dojśpiśe nutśikownego měra, změrowanje myslow a emocijow.
Interpretěrowane tekstowe smužki se pśi tom pśecej zablenduju.
To jo pšawdosć a našo pšawo!
Mimo togo jo móžno tu aktualnu wósebnu wustajeńcu "Źěle drastwy zgótowane z nitkow" woglědaś a pśi tej góźbje teke sam něco wuźaś.
Na drugem boce organizěrujo RCW z pomocu našych źiśownicow źiwadłowe graśa (Theaterspiele) za źiśi pód nawjedowanim kněni Hustetoweje.
Won ma kradu pšawje.
Prědny raz jo se naspomnjeła w lěśe 1394 ako Cholm.
Serbsku rěc jo wón wuknuł wót młodych lět wót togo nana starjejšeju, ako stej doma na farje w Nowej Niwje z nim a jogo mamu bydliłej.
Sobotu, 11. januara, se wótmějo w kalawskej měsćańskej hali wót zeger 15:00 nowolětny koncert z wětošojskim muzikowym towaristwom.
Na Dnju wótbagrowanych jsow sobotu tyźeń su młoge gósći se źiwali, až ta kamjenjana tofla na wopomnjeńskem kamjenju njejo była pśiwónoźona, ale se jano na ten kamjeń zepěrała.
"Mej mamej rědny dom, źož naša starša źowka z familiju sobu bydli.
Snaź som se myslił, ty sy how, snaź až pśiźoš, snaź som se myslił, až zewšym se wěcej njewiźimej …« Zepěrajucy se na jaden łokś glěda Karina na njogo dołoj.
Jatšowne spiwanje w Rownem
Srjejźna Amerika jo geografiski źěl Pódpołnocneje Ameriki, kótaryž se rozpśestrěwa wót Mexika w dłujkem wjacorje do Panamy w krotkem zajtšu.
Daś pśidu z toś togo domu dalej dobre mysle a ideje za źěło za ceły naš serbski lud.
Wěcej wó tej namšy móžośo cytaś źinsa na 6. boce.
Wónej stej se naslědku pšawje do kuskow zesekałej.
Kněni Winklerowa stara se wó to, až jo ta rěc pšawa, ak by dejała byś.
To ga jo tšach, take mjerwjenje!
Torm picańskeje twardnice a zbytki słodnice stej widnej znamjeni něgajšnych mócnych zašćitowańskich załožkow w Picnju.
Ta pak jo jim była kradu njewitana, dokulaž běchu se głodoju a tšadanju doceła wótwucyli.
Lěcrownož stej starjejšej jej to wótśe zakazałej, źo nejmłodša źowka, Lenka, jadnogo dnja na zemju.
Na boku njejsu jano informacije, ale móžno jo teke dołoj lodowaś formulary a dalšne relewantne informacije.
Doma w Gołbinje jo kradu pilna w Domowinskej kupce „Dorfclub“.
Tej rowno wójujotej ze sobu.
Wjelike stany (Zelte) su tam stojali, w chłodku su žeńske wobjed na wognju warili, źali, šyli a pśědli.
Zeger 14:00 se zachopijo pśeśěg pó jsy, a zeger 18:00 buźo reja.
Wuběrk za serbske nastupnosći wokrejsa Sprjewja-Nysa jo wobradował
Biblioteka jo wótcynjona wót pónjeźelego do pětka, pśecej wót zeger 10:00 do 12:30 a wót zeger 13:00 do 16:30. Teke na Barlińskej droze 13/14 wupóžycujo wšake serbske wěcy.
Jolic Serby su na kakužkuli wašnju diskriminěrowane, mógu se wobrośiś na sudnistwo.
Druga stacija jo była serwisowa firma za wótwardowanje bomow kradu na drugem kóńcu jsy.
Karina glěda ku gólcoju dogórjejka.
Kuschnig jo informěrował wó wšom tom, což w „programowej jsy” móžno jo.
To som pśi wótlodowanju do nachlěwa cuła.
To druge fryjowanje jo Krygarjeju mimo wšakorakich bajanjow jogo wuměłski nejpłodnjejšy cas wobraźił.
70 lět wón jo, ale wót togo zasłužonego wuměńka wón wjele njeroźi.
Cystu sol njepśedawaju wšuźi, jano we wětšych lodach.
Dajo hyšći śichy cas pśed jatšami?
Pla jadneje gałuzy pak łopjena wótpóramy.
Wobej stej teke grozyłej, až pśestanjotej casnik wudawaś, dokulaž jano pjenjeze ze swójeje móšynki pśipłaśujotej.
Kupanje we tej tergatej rěce se generelnje wótraźijo.
Dokulaž pjenjeze za źěłowu kupku pśidu wót wokrejsa SPN, su toś te muzeje tam a sem te "bite".
Chtož pišo wejsańsku chroniku, namaka cesto drogu do serbskeje biblioteki.
Pótom wobwěza sebje tu šorcu zasej.
Tam jo aktualnje wótcynjone wót wałtory do stwórtka wót zeger 10:00 do 16:30 a pětk pśecej wót zeger 10:00 do 12:00. smy dostali slědujucu powěsć: "Naša biblioteka njebuźo ducy wałtoru, 16. nowembra.
Jogo maś Katharina jo była katolska, jogo nan Pětr jo był ewangelski faraŕ.
Wón jo naraźił, aby se tak wjele ako móžno hyšći wó ludowej resp. wobchadnej rěcy nazběraś dejało.
Ja hyšći njewiźim pśichod našogo zjadnośeństwa w tšachośe.
Muzika a spěchowanje rěcnych zamóžnosćow Z muziku a rytmiskimi zwucowanjami móžoš rěcne zamóžnosći źiśi w kuždem starstwje spěchowaś.
Won jo se naroźił we Łuću (Merzdorf) we wokrejsu Worjejce.
Zwjaselece jo, až su wóni górnoserbske, dolnoserbski a nimski napisane.
Mjazy pśesunjonymi abo wótgronjonymi zarědowanjami su 48góźinske plěwanje, młoźinska swěśina w maju, serenada k tśeśemu wobceŕkowemu pozawnowemu kóńcoju tyźenja, Grodkojski ludowy triatlon, 48. lěśojska muzika w Kśicowej cerkwi, 24góźinske plěwanje a Grodkojski domowniski swěźeń.
w Škódowje/Skadow (130. zapust)
"Łoni smy kśěli stawne blido za zajmcow domownjowědy etablěrowaś, to njejo se raźiło."
Gaž górcota je wobdawa, ak kringle pjaku se.
Bydlim we jsy, źož su te nałogi, ako zapust a kokot, wjelgin žywe.
Pśepšosone su teke delegaty za 7. głownu zgromaźinu Domowiny w Malešecach.
Jo pśewažowało měnjenje, až wóna jo dialekt nižozemskeje.
Woidke jo sam myta pśepódał Wjelike wjasele jo se kněžyło 18. julija w Gołkojcach.
Serbska zemja.
Zwucony cas za take pśespytowanje jo mimo, ale nic se njegibjo, źurja wóstanu zacynjone.
Pšawy matroza ale njedej se togo bójaś.
Tak stej se pšašałej tej Mosćanarce.
Sobotu, 6. februar: w Nowej Niwje/Neu Zauche (135. zapust), w Janšojcach/Jänschwalde, w Górneji/Milkersdorf
To jo nam groniła Verena Lehmannojc, ako jo w młoźinje zagronita za kasu.
Gmejna lažy we wokrejsu Sprjewja-Nysa w Bramborskej.
Kněni Biesoldowa jo gósći wobsłužowała w pyšnej serbskej katolskej drastwje a jo ju teke rozkładowała, a kněz Biesold, ten pilny kjarcmaŕ, jo wšake wulicował wó historiji teje kjarcmy.
Teke wóni su wuzwólili ako dobyśarja Rogojski majski bom, to druge městno jo dostał pla nich Žylojski bom.
"Take wupominanje mě wjasele gótujo, wósebnje, gaž jo se nam wusćełanje wjelgin raźiło a wót pśisłucharjow dobry wótgłos dostanjomy".
Wóna jo ta nejwětša we slěpjańskej župje a wjelgin aktiwna.
Z cym jo gmejnska rada była łoni zabrana?
Naš zeger
Bruny mjadwjeź dośěgnjo w pódzajtšu wětšy wjelikosć ako w pódwjacorje.
Raźce ze Zgórjelskego wokrejsa a wokrejsa Sprjewja-Nysa njejsu pśišli – dla wobradowanja wokrejsneju parlamentowu.
Drastwina kupka w jogo towaristwje jo až do 2002 se wobźěliła na bórkojskem domowniskem a drastwinem swěźenju.
Pód šćitom cłowjeka su wóni pśerěznje 10 do 14 lět žywe, w pśiroźe su to jano něźi tśi do styri lěta.
Gubaty mjadwjeź je žywy w lěsach prědneje Indiskeje a Sri Lanki.
Pótom zalězo do swójogo bydlenja a ned wusnjo .
Yoga jo pak efektiwna metoda, swóju nutśikownu srjejź namakaś.
Wót źewjeś lět how ze swójeju žeńskeju a ze swójimi styri źiśimi bydli.
Teke LAUBAG jo pjenjeze za toś ten wažny objekt pśilubiła.
Ćisk/Zeißig
Wiźeś jo, což Heiko Lobert z Kóšnojc jo lěta dłujko zběrał we wjele familijach.
»To se teke naźejam«.
Wušej togo jo Chośebuske sudnistwo rozsuźiło, až njama plan, pó kótaremž se wuglowa jama Chośebuz-połnoc dalej wjeźo, za pšawy.
Chto ga by dejał kursistki zastupowaś wob cas swójogo dalejkubłanja?
Ale wón se kócki bój!
Wóna wiźi ako nejwažnjejšy nadawk serbsku rěc ako žywu rěc zeźaržaś –naslědku źo wó to, aby młodych luźi dobyli, a teke serbski lud dej sobu swóju słušnosć we tom wiźeś, młoźinu k serbskej wucbje a serbskemu powědanju wabiś.
Dejałej se na pśikład casopisa “Serbska šula” a “Rozhlad” zjadnośiś?
Mikławš Krawc jo znał wšykne mjenja.
To źe njejo mógała.
"To jo jadna kreacija z lapu, to se wě!" Sarah Gwiszczojc nagubki we wósebnem designje prezentěrujo.
Na drugich kóńcach tyźenja maju konkurencu z kokotom w drugich jsach, teke wupóžyconych kónjow dla.
Fabian Kaulfürst jo bajki z górnoserbšćiny do dolnoserbskeje rěcy pśestajił.
Na njom su se wobźělili SRWŠ, Gymnazium Prosek-Praga a Lyceum Gryfino z Polskeje.
Zagronitej za biblioteku Simone Poetzschowa a Bernd Pittkunings stej ju slědny tyźeń srjodu gjarźe pśiwzełej a woglědałej, kak statkujo.
Wótrosćo-lic góle w pózbuźujucej wokolinje, móžo swóje zamóžnosći a wobdarjonosći pśez wótpowědne duchne a praktiske statkowanja wšo wopśimujucy wuwijaś.
A wón jo se myslił, až na tu wizu, pśi wudawanju dalšnych serbskich knigłow, dostanjo se jomu we pśichodu statna pódpěra.
Na kóńcu pśewšo raźonego koncerta jo se Klaus Richter w mjenju Rogojskeje Domowinskeje kupki a wšych Rogojskich luźi pla wuměłcow ze strusom wuźěkował.
Glědam na to, co druge źiśi gronje a cynje!
Teke ten WITAJ-plakat su sobu domoj wzeli.
Źiśownja jo wjelgin woblubowana.
A co se tšoj wacej we gmejnje?
Rowno tak ma towaristwo „Serbske koparje“ to wótmyslenje, z dalšnymi mustwami europskich narodnych mjeńšynow nawězaś kontakty, na pśikład z Nimcami w Pólskej.
Mjazy drugim jo se pśedstajiło teke na Dolnoserbskem gymnaziumje w Chośebuzu.
Wón jo źěłał ako ceptaŕ, mjazy drugim za muziku.
W Měsćańskem muzeju Chóśebuz su se 7. nowembra 2018 za Serbskim blidom rozgranjali wó wóžywjenju serbskego žywjenja w gołbinskej wósaźe.
Lětosny 17. Filmowy festiwal Nysa, ako spócetnje jo dejał se wótměś srjejź maja, jo se dla korona-krize pśesunuł w krotšej warianśe na cas wót 24. do 27. septembra.
Te pastyrje su pśed jadnab 5. 000 lětami se ze stepy wudali nejpjerwjej pód wjacor, do Europy.
A nic naslědku jo rozdźěl był, lěc jo se ceptaŕ dla zasajźenja za swóju serbsku rěc a kulturu do cysto-nimskich stron pśesajźił abo lěc jo šulaŕ, na pśikład w Bórkowach a Dešnje, serbske źiśi bił, gaž su swóju maminu rěc na pśikład w pśestawkach abo na šulskem dwórje nałožowali.
Take wulěty maju južo dobru tradiciju.
We USA a Kanaźe stej se Mušyc manźelskej wopóznałej z rozdźělnymi ludami a luźimi, tak teke z Indianarjami, stej zgóniłej wó jich pśisuźe a žywjenju.
To da jim naźeju, až mógli něto te cołny do mórja pušćiś a wopytaś, lěc njeby z Bóžeju pomocu mógli až k luźam pśiś.
Wupominanje jo mjazy drugim, až to serbske wu nas jo kradu zwězane z nałogami, jo naspomnjeł Tobias Unger, a rowno folklora jo znamje serbstwa – fakt pak teke jo: Serbstwo jo wěcej ako to.
Nejlěpjej spódobała jo se mě ta disko na jawišću.
Až se we jsy kokot swěśi, njejo za mnjo nic nowego było.
How jo bydlił znaty amerikański grajaŕ Robin Williams.
Kněz Młynk a ja, mej smej cesto pla kněžaŕstwa w Pódstupimje byłej.
Ten jo měł dwa torma, jaden wusoki a jaden mjeńšy, jadno lěwe twarjenje a jadno pšawe twarjenje, slězy wrota a prězy wrota.
Archeologi ako Peter Schöneburg mógu pak taku „kórtu“ wjelgin derje lazowaś.
Strjažow/Striesow
W kjarcmje jo cakało na nje dobra jěza: błośańska kuchnja z měsom, źiwinu a teju zwjercha wobspomnjeteju rybu ze sušaŕnje.
Spušćenje konserwatiwnych strukturow jo žeńskej nowu móžnosć žywjeńskeje wašnje zmóžniło, w kótarejž jo mógała sama zagroniśe jadnaś a stakim teke žywjenje sama organizěrowaś.
Cytarje take witaju - teke, až jo w Pratyji něco nimskego.
Póglědanje na serbski jatšowny program w radiju
… a zwenka njeje
Teke pśez to jo se mě zglucyło, serbske jatšowne jaja wuměniś za take z tych stron a krajow.
Bomy a kricki su ceło běłe a se w zajtšnem słyńcu błyskocu.
Jaden zešywk płaśi 1,50 €.
Pó pósuźowanju nimskeje historikaŕki Sigrid Dušek póchada wobrazowy kamjeń ze 16. stolěśa.
kak se źo? Slědny tyźeń smy Was zabyli! To njejo rědnje było.
Puhlmann jo dostał cesnu štucku.
Maska k wótpšašowanju jo tam napórana w engelskej a českej rěcy.
Su drugim temy wujšli? Te ga laže na droze: Pětk za pśichod, klimowa změna a wuběgańce by ga byli zajmne temy za kabaretne sceny.
Znowa buźo 250 lět, až wón stoj.
Małe źowćko šampli se pó dwórje, a co wót njeje słyšyš?
Na zachopjeńku šulskego lěta 1994/95 jo prědny raz pśišła wuknica do 7. lětnika, wót kótarejež stej južo nan a stara mama tu šulu (tencas Serbska rozšyrjona wuša šula a do togo Serbska wuša šula) absolwěrowałej.
Žylowarje su togo dostojne, pśeto wóni źarže swóju rěc we cesći.
To su někotare wejsanarje gronili radijowej reportaŕce Hannelorje Handrekojc.
A zaźiwany pśidajo, až jo se to změniło.
Chto som ja, Kněz Bog?
»Abo pśede mnu wuběgnjoš.« 
Na woglěźe pla serbskeje rěcywědnice dr. Jany Šołćineje
Źaržćo móje hustajenja a cyńśo je; pśeto ja som ten Kněz, kenž was huswěśijo.
Stary mužyk jěźo z kónjecymi sanjami do města.
Marko jo tuchylu w prozninskem lěgwje.
Powšyknje jo 80 procentow wuknikow lětnika, druge su juž njaboge, dalšne su wótgronili strowoty dla.
Toś wucbnice wopacne słowko preferěruju.
Som pśeznanjony, až móžo teke ten cłowjek, kenž z gubu k tomu se njewuznawa, ale njejo »praktiski materialist«, to nimjerne žywjenje dostaś.
Glěda wobglědniwje do pódpołnocy, do serbskich jsow.
To jatšowne pósołstwo w janšojskej wósaźe su lětosa spiwajuce w Mósće zapowěźeli.
Njedajśo se zasej do jabrja słužabnosći zatkaś.
Gmejna sama ga njama pśecej teliko pjenjez”, stej byłej R. a A.
Až do 17 milionow luźi se pśipóznaju w Iranje ako etniske Azerbajdžanarje, což jo dwójcy wěcej ako ludnosć njewótwisnego Azerbajdžana.
Togodla jo wobstatk wokatych sowow se pómjeńšył.
To njejo było lažko, pśedaś a wótbyś te wšake kórtki za jaden źeń, za tyźeń abo za cełe lěto.
Mimo togo Maye su měli hyšći jadnu systema licenja casa : Dłujke Licenje.
Recepty su byli burske, domacne.
Glědamy na twóju drogu, na twóju bólosć a śerpjenje až do smjerśi.
Njeglědajucy na korona-wobgranicowanja jo ten kurs był wjelgin raźony a jo nam móžnosć dał, se z drugimi wuknjecymi a powědajucymi dolnoserbskeje rěcy wuměnjaś a se zgromaźe – gaž tek jano za jaden kóńc tyźenja – do serbskego swěta zanuriś.
Pon buźo to teke ze serbskeju rěcu w Dolnej Łužycy lěpjej.
Na pśikład dwě nowelěrowani Serbskeje kazni w Bramborskej.
Až taki źěłowy kružk by mógał se za pór lěta do pšaweje wucby pśewjasć, njewiźi ako tak lažko a wěste.
Mjazy materialami, na kótarymž sobuźěłaśeŕki ABC tuchylu źěłaju, su na pśikład stikery z powěsćowymi póstawami, wucbnica "Lutk 2" tak ako graśa a wucbny material "Pó droze 2", "Serbska rěc – dobra wěc 2) a material za bilingualnu wucbu w stawiznach.
Pśeto kužde se k walkowanju njegóźi.
Jury jo měła śěžki rozsud!
Wšykne su se zaswěśili a z nich su se naroźili: Kózyrožk, Byk, Baran, Law.
To nejwažnjejše togo jo, až deje w casu wót zeger dwanasćich až do zeger styrich wótpołdnja šulske buse jězdźiś styri raze, to groni kuždu góźinu raz.
Som była narska na kulturny program a teke na rejowanje pó rytmach serbskeje muziki.
Casy pak jo šeł do wejsańskeje kjarcmy, aby se zmakał z pśijaśelami.
Cil kubłanja rostlinow jo cesto, hyšći nadpadnjejše kronowe łopjenka dośěgnjo.
Weto pak musym bejnje wjele źěłaś, pśeto te pominanja su wó wjele wuše ako na zakładnej šuli.
Howko ale su teke te nowe domy pó wejsańsku natwarjone, tak až jo to cełe woblico teje jsy pšawe wejsańske.
To jo było radna wjasołosć – wence smy spiwali, serbske.
Źiśi na swěśe se rozeznawaju.
»Ja cu burowka wordowaś«, som juž na namšy šulskich zachopjeńkarjow na pšašanje za pówołańskim žycenim kradu pśeznanjona a głosnje wótegroniła.
Ale gaž dlej cakamy, buźo hyšći śěžčej z nowym źěłom.
Wšak ma "Bergschlösschen" rědny chrom pśi Feliksowem jazorje.
Wjedro ga jo rědne, ale lěc se to do wjacora źaržy?
Bur Žur kupijo sebje nowu kopawu.
Gros 266, dr.
Rowno wóni ga su wugbali njewugronjecy wjeliki pśinosk k wuchowanju a zdźaržanju serbojstwa.
Wilhelm Józef Bogusławski jo był pólski jurist, stawiznaŕ a pśijaśel Serbow.
Waldi Lobert z Kśišowa jo k wěsći dał, co jo dotychměst južor nazgromaźił za brošuru.
Dla cogo co wóna wšykno skóńcowaś … Z wobyma rukoma kšuśe jeje ramjeni wobłapijo a ju pśetśěso.
To komponěrowanje jo chapjało mě wjelgin zajmowaś, mě buźiś.
Annett Mušykojc, Denise Domjelojc a Dagmar Hoffmannojc se južo wjasele, až mógu pśiducy tyźeń do Budyšyna jěś.
To buźo "wódowa droga".
Pó Schadowance 1921 jo Jan Cyž organizěrował pśebywanje študańcow a jich pśijaśelow z Českosłowakskeje w Błotach.
Teke we stronach, źož serbska rěc jo wumjelknuła, su wejsanarje serbske mjenja do nimskeje rěcy pśewzeli a dalej wužywali.
Nowy chrom ma dwě etažy.
K drugemu: Film Sehnsucht wopśimjejo za suźenim Kocha wjelicke, fantastiske sceny.
Serby pak su słowjański lud, ten nejmjeńšy mjazy nimi.
K tomu słušatej pśednoska wó dolnoserbskej literaturje a wó historiji Dolnych Serbow.
Projekt su měli za to, a teke južo grunty.
Wěcej ako 20 lět jo był šołta w Borkowach
Nanejmjenjej kuždy mjasec a se zmaka w gmejnskem centrumje kupka z něźi 10 muskimi, aby nazběrany material se woglědali a gódnośili a dalej zwěsćili, źo su hyšći „běłe flaki“ w historiji jsy, kótaraž bu w lěśe 1553 prědny raz w jadnom Picańskem pismje pisnje naspomnjeta.
Ze stareg casa wěmy, ažo jo wucabnik — abo ceptaŕ, abo šulaŕ — dostojny kněz z respektom.
Něnto ma połnjenje zagaśonych jazorow prioritu, aby na kóńcu zymjego měli jeje dosć za suchy cas.
Co jo źins pópšawem ceły źeń cyniła?
To wopóznaniju teke gronidła kaž Kak ga by było, pśemyslowachu něnto pśiwisniki matematiki, gaby teke matematiku zasej rewitalizěrowali.
Woni se rozgranjaju a smjeju, tak ako to młodostne teke cyniś deje.
Wšo žywjenje ga jo gibanje.
Ale teke w Europje njamógu wšykne licyś na statnu pódpěru.
Wokoło 6. wrośijo se zasej napšawdne nykate aprylske wjedro z chłodnymi dnjami a nocnym mrozom.
Z casom su se rostliny na to nastajali a su chopili słodki nektar producěrowaś, aby zwěrjeta na se wězali.
To wam raźi waš wujk Gregor
Gaž Bog se tebje zjawijo, jo to wósobinske nutśikowne dopóznaśe.
Jo ga mjazy drugim wustupiła łužyska kupka "KulaBula".
Ja cu z kreatiwnymi idejami pśedewšym pla młoźiny to cuśe za domownju a tradiciju we našom modernem casu wubuźiś.
Aby se wopokazało tym we śamnosći a we chłodku teje smjerśi sejźecym, a naše nogi wobraśało k droze togo měra".
A te su jeju wjelgin wutšobnje witali a dobreje jěze na blido nanosyli.
Dawno su swětne motiwy kněstwo pśewzeli, kněstwo gódownego wabjenja za trjebny-njetrjebny konsum.
A smej z tym wopśestałej.
Teke nejžmłodše su pśipomagali.
Za tym jo ze zachopnego samostatnego centruma zwóstał jano hyšći fachowy wótrěd Domowiny.
Jürgen Kiebler z Běłeje Góry - 09.02. (46 lět)
Kak pjerwej su wikowali w Błotach, to jo napisała Mina Witkojc.
Wóna ga jo mjaztym teke wumarkowała, až pšut njejo tam, źož jo cora lažał, a jo to wulicyła nanoju.
Wobydlarje ga njejsu kśěli wěcej žywe byś hejnak w popajźi.
Nowa šula jo pśisamem dotwarjona.
Droga dej dopominaś na wótterganu susednu wjas
Tam mamy swój dom.
Krotko pśed tym jo dožywiła śěžke wobtuženje ze swójim synom.
Muzikaliska wobjedowa pśestawka
Tam źo na městno, źož jeje lubušk jo zakopowany.
Jaden źeń cyta bur Žur w serbskem casniku, až jo w starych casach kužda wjas měła kšetarja.
K tomu pśiźo, až wěsta licba ceptarjow serbšćiny ten pśedmjat južo 30 lět wěcej njewucy a se njecujo zamóžna k tomu.
BA – BA – DA – DO – CHU – KA – KO – LA – LU – MO – NA – NA – NA – NA – RA – SRO – TA – WI – WY – ŹI
A až njezachopiju pśecej z historiju.
Gaž wót wupokazanego zachopjeńka pó liniji dalej źośo, wucytajośo źěło Mata Kosyka.
Tensamy kóńc běšo pěskowaty.
Ceła dłujka sćěna jo wobmólowana ze wšakimi typiskimi ornamentami a symbolami.
Pódpołnocny bok dwórnišća ma mjaztym ako kulturny centrum młoge bitowaś: Do něgajšnego Großenhainskego dwórnišća, ak jo ako twaŕski pomnik wustajony, su załožeński centrum a dwě galeriji zaśěgnuli.
Na serbskej rěcnej šuli w Dešanku něnto žedne kurse njejsu.
Rosćo w suchem a śopłem klimje.
Wosebnje spěchowaś deje se wšykne te projekty, kenž su k dobremu serbskeje rěcy, na pśikład Witaj.
Na fośe jo wón wiźeś z pjakarjom Stefanom Richterom wót Richterojc pjakaŕnje w Kubšicach.
Toś ten twardy, śamny zwenkowny źěl klěba jo škórka, nutśikowny źěl pak jo srjodka.
Jo-li był pśeznanjony wó něcom, jo se z cełeju wutšobu za to zasajźił, aby se do statka stajiło.
Ten kontakt by kśěł wutwariś, dokulaž situacija Ladinow na wšaki part tej situaciji pla nas Serbow pódobna jo.
Pśespytowanja pśed něźi sto lětami wšak su wunjasli, až kopje jo naźěłane we 8. stolěśu.
Togodla su byli to dobre wuměnjenja w Žylowje, tam jo była kontinuita, ako na drugich šulach njejo była".
Ta we Chóśebuzu roźona bydli wót 1990 w Lubnjowje.
Toś stej se młoźina a Domowinska kupka, kótaraž ga jo w Janšojcach ten głowny organizator kokota, rozsuźiłej, až se lětosny žnjowny swěźeń styri tyźenje pózdźej pśewjeźo. 3. septembra, na sobotu, ako jo to w Janšojcach južo stawnje dobra tradicija.
Pśibytne na woklapnicy su tak šćodriwje pósćiwali, až su měli pó oficialnem źělu zarědowanja hyšći dosć pjenjez za młoge dalšne piśe.
Herman Langa jo rad z kólaskom pśědł.
Eukaryoty twórje jadnu z tśich domenow w biologiji.
To su insekty, kótarež maju cełu metamorfozu.
How ga jo dał ten znaty zeleninaŕ a bur sajźaś wšake sorty kulkow a wón jo dał je teke w suchem casu woblewaś.
pónjeźele, 16. nowembra /młošnego
Južo za Vatikan jo źěłał
„Rybarjowa smjerś” (literarne wusćełanje)
To jo było wužytne rozgrono, źož jo se mjazy drugim naraźiło, pśewjasć zgromadne wobradowanja cłonkow měsćańskich wuběrkow a Serbskego sejma, gaž źo wó serbske nastupnosći.
Wužywajśo za to pšosym pśizjawjeński formular, ako dostanjośo w Rěcnem centrumje WITAJ, w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu a w LODCE.
9. oktobra jo było we wobłuku spomnjeśa na 80. lěto pó nowemberskich pogromach pśeśiwo Žydam spomnjeśe na Pawlinu Krawcowu pśi na nju spominajucem pódštapniku.
Bramborske ministaŕstwo za rolnikaŕstwo, wobswět a krajne wuwiśe jo radny późěl dało w ramiku Leader-projekta, hochoska gmejna teke.
Cu we njom dalej aktiwnje statkowaś, teke w Serbskem ewangelskem towaristwje, do kótaregož 2018 som zastupił.
Wěcej wó tom móžośo zgóniś na 5.
Pśiduca certifikacija buźo w septembrje 2020.
Ako prědne jo sebje natwarił wjažu, pón srjejź 50tych lět teke kšuty ateljej.
Lud jo se dał pó kupkach dupiś, dokulaž su wuznali, až jo kśica šćit pśed carnymi mócami.
Na swěźenju górjejstawanja póznajomy zjawnje, až smjerś njedobydnjo.
Tak jo pón mója rodna wjas Móst pśišła do wójowanišća.
Jan Rawp, serbski komponist a muzikowy wědomnostnik, jo w lěśe 1957 pśirownował a analyzěrował 15 wersijow spiwa ”Naše gólcy z wójny jědu” a jo dopokazał, až jadna se pśi tom wopšawźe wó spiw, kenž jo se pśez 30 generacijow wustnje dalej dawał.
Kaku źělbu maju institucije na tom, až móje źiśi su serbske? Buźo se něco pśeměniś na situaciji serbstwa w Dolnej Łužycy, gaž buźomy sebje wšykno pari-pari źěliś? jo Statnik zgromaźonych pšašał.
Nimski a słowjeński powědaju w korutańskem Pliberku/Bleiburg.
Wóno jo pśeliš zyma, zyma, zyma.
A z pódzajtša pśidu mnichy, kótarež kśě pla Serbow nowy kloštaŕ natwariś.
Lagniśo se na špundowanje!
Ale na Dabitowy dom a na jeruzalemskich hobydlarjow cu hulaś Ducha gnady a módlenja.
Něźi 4 000 luźi jo se k tomu we Wjerbnje pśinamakało.
"Nam jo se raźiło historiske fotografije ze žeńskimi we kózlańskej burskej drastwje identificěrowaś, swěźeńskej a źěłabnej".
Z teju „gatowu“ se wózy pón para do jadnotliwych hotelow a kupjelow – raz do tych staršych, raz do tych nowych.
Na kuždy bal pśepšosyjomy jadnogo spiwarja abo kupku, aby z młodostnymi serbski spiw nazwucowali.
Nejwósebnjejše znamje toś togo gósćeńca pak jo ta kjarcmaŕka sama.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśepšosyjo stwórtk, 12. februara, zeger 18.00-19.30 na pśednosk k stawiznam serbskeje wuměłskeje muziki w Lubinskej radnicy (Postowa droga 5).
"Musymy to cyniś, což nam derje tyjo – w ramiku móžnosćow."
Da tyźenja pózdźej jědu ja ku njej.
Ceptaŕki su wuknuli, kak wobchadaś z nowym materialom
Jo chójźił do wejsneje šule a ceptarje ako Erich Jańtš z Rownego, Heinz Balko z Wochoz a Pawoł Lehnigk-Habrink z Dźěwina su jomu wjele sobu dali do žywjenja, teke tu serbsku rěc, kótaruž jo wót doma južo dosć derje wuměł.
Po dešćowanjach kněže se suche mroze.
Chtož na serbske źiwadło źo, ten co wót togo něco měś a se ako serbski doma cuś.
Wjeliku "wustajeńcu" banjow wiźiśo w Lubinje.
Nejlubšy lětny cas?
Młoźinski centrum Bórkowy póbitujo źiśam wob lěśojske ferije wótměnjaty program, a to pónjeźele a wót srjody do soboty zeger 15.00-21.00.
Twóŕba Sebastiana Elikowskego-Winklera jo měła prapremjeru
Teke móst tam žeden njejo.
Marcin Bielski jo był pólski basnikaŕ, stawiznaŕ a pśełožowaŕ.
To wiźiśo we mócnej lokalnej identiśe.
Z wjelikich rěcow słušaju k romaniskim rěcam na pśikład špańšćina, francojska rěc, portugišćina a italšćina.
Togodla jo žołdk pśecej až do połojce napołnjony.
Su južo wšakorako pówucone, pśecej ženu za tymi, ak se nejwěcej źeru a z nejwětšym mjacom handaju.
Rozmjej: Tej pśichodnej manźelskej stej kśěłej měś jadnake mě, a Julija jo kśěła mě swójogo cłowjeka.
Redakcija Pratyje jo dostała wót luźi w Žylowje wjele pśinoskow a teke cełu kopicu starych fotografijow.
Wón se z tym pśeraźi, až ma dwójakej noze, jadna pěta jo kśiwa.
W mjenju Domowiny jo pisał na pšosbu Casnika glědajucy na wugrona Serbskego sejma pśedsedaŕ Dawid Statnik:
Pšosćo Waše starjejše, aby se na nas wobrośili!
Pśi kursach jo bórkojskej młoźinje pokazała, kak se wušywa lapa.
Aby mógał tam pśejś, musyš togo spijucego stražnika wubuźiś.
Wón jo 300 kilogramow śěžki a póchada z casa daloko pśed reformaciju.
Źinsajšny źeń, jo faraŕka Köhlerowa groniła, pśiwołaju jej na zapusće: "Katharina, pójź ga how!"
[...] gaž teke nic z kompletnym mustwom“, jo nam gronił Wyli Paška z Depska, ako jo 2012 južo pśisłušał ako jadnučki Dolnoserb „Serbskej wubrance“ pśi EUROPEAŹE 2012 w Łužycy.
Tam, źož hyšći wjelgin stare drjewjane sćažory stoje.
W gmejnach
Wót 23. awgusta móžośo se woglědaś w rbb kužde pónjeźele wjacor zeger 21.00 „Ekspediciju Kesslera“.
Za tu witu nožku jo lał žaglecy głažk do formy a pśi wuduśu jo fejfu pomałem tak wobraśał, až te rědne nožki su nastali.
Potom smy se malsnje na našu »hytšku« sednuli a njejsmy nic »pikali«.
Až jo Domowina wót zachopjeńka wobstaśa teje šule wusko z njeju gromadu źěłała, rozmějo se samo wót se.
1866 Pšawy wójak a fromny kśesćijan.
Serbski móžo wšak naš dr. Wünsch", jo groniła organizatorka wjeźenja Julia Nitschowa.
W našom kraju ga jo se wjele pśeměniło.
Jogo row smy wótwardowali až do lěta 1978.
Koppermannowa: Jo, z wabjenim smy južo pśed mjasecami zachopili.
Ako Nimc jo se wón pśecej za to zasajźował, aby gjardosć na swóju serbsku rěc a kulturu w jadnorem dolnoserbskem luźe wubuźił.
Bernd Konrad a Wilfrid Baronik: To jo był raźony swěźeń.
Te maju wětšu aktualnosć, ako by se pśed 30 lětami něcht mysliś mógał.
Za mójim zdaśim nichten njamóžo to změniś, ale to njejo problem.
pśewzejo dramaturgiski part.
Jogo kólaso jo pśiłožone k maminemu na sćěnje domu.
Njewjesćinski pórik Hanna Mettkojc a Toni Loecke stej byłej wjelgin njeměrnej, ale sroka (Hanna Weberojc) jo była hyšći njeměrnjejša.
Gaž pak su pódejśpjone Słowjany se woborali a teke symbole religije wobškódowali, tenraz kśesćijańske, su płaśili kradu druge měritka: W lěśe 1035 jo nimski kral Konrad II. (990 – 1039) jaden słowjański zběžk kšawnje pórazył.
Stakim jo wóna stupiła na město Freda Kaisera (CDU) z Dešna, kótaryž jo był pśedsedaŕ we starej legislaturnej perioźe.
Docełego – tak su wšykne byli měnjece – dej mustwo „Serbske koparje“ ako samostatne mustwo dalej wobstaś a tak cesto ako jo to móžno pśewjasć swój zgromadny trening a teke to abo druge graśe.
Na městnje jo se pśewalił! 
Nejdroša jo była ta słoma w juliju w połnocy a dłujkem wjacorje Nimskeje.
Mimo togo by dejali w internaśe bydliś a lěto pózdźej pó 13. lětniku akle abituru gótowaś.
Źiśownje su zacynjone.
Wuźěkowałej stej se sponsoram, wognjowej woborje a agrarnemu drustwoju „Błota“, kótarež jo swóju łuku kokotarjam pśewóstajiło.
Muzej Dešno: 1.500 luźi w aprylu Něźi 1.500 gósći w aprylu jo měł muzej Dešno lětosa.
"Tak by mógli w jsach aktiwnje pokazaś, co to groni, co jaden dejał dalej wuwiś, a až to naslědku dobry rozsud jo".
We rozgronje ze šołtowku jo se moderator Christian Matthée teke serbski wopšašał.
Ale kaki źiw, pśecej zasej jo se nowa pśinamakała.
Pó lěśe 1989 su jano te Žylowarje w kupce wóstali, ako se z Domowinu napšawdu identificěruju.
To jo śi był wjeliki a wjasoły ruš, gdyž su swěśili pśed dwěma tyźenjoma w Pśiłuce 110. zapust.
Nježli z baslenim zachopijoš, wucysć mlokowy karton pórědnje z wódu!
Južo wót lěta 1922 stoj Česki Rixdorf pód pomnikowym šćitom.
K njomu su mjazy drugim słušali Drjowk a Picnjo, Bórkowy, Dešank, Hochoza, Gołynk, Wjelike Dobrynje, Gogolow, Gołkojce, Žylow a Wjerbno.
Až buźo taka mudrosć něga pśeśiwo serbskej rěcy wułožona, njejo bogi mudrochaŕ wěźeł.
Wěsće ako prědne to, což jo we njom ze Žylowa, co su napisali Wyli Gusor, Gerhard Gräbig, Jill-Francis Ketlicojc, Juro Gera a dalšne.
Papagaje ga słušaju k nejinteligentnjejšym zwěrjetam.
źinsa jo to pak za nju napšawdu raz wjasoły źeń.
Ernst Eichler jo wědomnostnik w Lipsku, jogo pólo jo mjenjowěda (Namenskunde).
Janźel źašo pastyrjam: Njebójśo se, pśeto lej, zapowědam wam wjelike wjasele, kótarež wšomu ludu se dostanjo.
Gazowy kombinat jo pśinjasł źěło, ale teke skazenje wobswěta
Wón jo jim Dešno pśedstajił a pśi tom pokazał głownje, kak se to serbske we jsy woplěwa a cesći.
To móžo byś mała kista, blachana tejza, škla, gjarnc abo něco pódobnego.
Městno zarědowanja jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, zachopjeńk buźo zeger 18.00, zastup płaśi 4,00 euro.
Dokóńcne wobzamknjenje nastupajucy dokradny cas dej měsćańska rada kóńc měrca w pśiducem pósejźenju póstajiś.
Wóna jo była jadna z prědnych serbskich luźi w Mosće, kótarež su zastupili do Domowiny, ako jo se tam kupka załožyła.
Za zaběru ze źiśimi w źiśowni móžośo ilustracije z Lutkow kopěrowaś a pówětšyś.
Za mnjo jo ten zaśišć, až to słowo Sorben jo skerjej zwězane z institucijami, z wědomnostnym niwowom a z funkcionarjami.
Pózdźej smy zekšajali jadno jajo do tak wjele źělow, ako jo nas luźi doma było.
»Pjas njoco kacku kusnuś a kacka njoco mě na drugi bok rěki pśewózyś.«
We srjejźi stojtej mloko a krowa.
Górnoserbski film „Smy“ jo dobył
Něnto jo było zapisane towaristwo a z tym jo była teke pokazana droga za Domowinu w Dolnej Łužycy, źož jo tak ako w drugich łužyskich stronach wóteběrała licba cłonkow a kupkow.
Jopka jo była pśecej carna.
Kněni Neumannojc, etnologowka, jo jim rozpšawiła wó prědnych mjazyrezultatach swójogo napšašowanja wuknicow a wuknikow DSG.
3. sławny dolnoserbski mólaŕ z Noweje Jsy
Kubłańske ministaŕstwo jo krotko a słodko wótegroniło.
Jogo wopuš jo dłujki a śamno kuźerjony.
To tej małej rěcy za wětšy źěl njetyjo!
Samo ministaŕski prezident Woidtke jo se rozžognował z superintendentku Ulrike Menzeloweju.
Wón naraźijo: "Comy how pśi gólnem gaśe wóstaś?"
To jo wažne, aby ta swinjeca mrětwa we Łužycy njewuderiła.
Intermezzo se pśi kuždem pśedstajenju lichotnje improwizěrujo.
Až do jatšownego pónjeźelego mógu wugótowane jaja se w Serbskej tkajaŕskej śpě wótedaś.
Mimo togo njejo w Common Voice móžno, sady za nagrawanja a slědujuce pśeźěłanje wubraś.
Dr. Britta Schulzowa-Thulinowa jo nas wucyła pódwjacorny dialekt, a togodla smy sebje za ekskursiju rěcnu šulu w pódwjacornej Irskej wupytali.
Wóni znanje wót tencasneje serbskeje rěcy w Slěpem, lěcrownož nimska rěc jo była južo tencas amtska kjarchobowa rěc.“
Woni nose tu drugu kronu, kótaraž se pózdźej pśesajźujo abo, ako se teke groni, pśebitujo.
"Online-wersija ma wšak teke lěpšynu", měni rěcywědnica.
Bog was wšyknych pśepšosyjo.“
Zajmny buźo teke program w Zakrjowje na samskem dnju 15:00 do 17:00.
How mógu luźe górki nasajźaś a 13 sortow kisałych górkow wopytaś.
SŠT ako kubłańske towaristwo jo mjazy drugim nosaŕ serbskich a Witaj-źiśownjow, fachowy partnaŕ za wšykne kubłańske nastupnosći Serbow w Bramborskej a Sakskej a cłonk źěłowych kupkow a politiskich gremijow we wobyma zwězkowyma krajoma.
Wušej togo jo wóna rědne parlickowe pjeršćenje z wuknikami a wuknicami basliła.
Možnosći za wukubłanje serbskich ceptarjow na našej uniwersiśe pak mamy, a wóna jo teke znata za dobre ceptaŕske kubłanje.
Co maśo 31. maja, źeń pó stupnem stwórtku, prědk?
Žedna pokazka na serbsku drastwu abo na někaku serbsku tradiciju!
W njom se mógu zajmce wó klimje a wjedrje informěrowaś.
Źowka Ilona, referendarka za engelšćinu a łatyńšćinu, se wjelgin za to serbske zajmujo.
Ako Ingolf Kśenka jo se dla serbskego górjejbranja syna na nas wobrośił som cuła: Něnto som pšawje doma w Janšojcach.
No, njejo mimo stśělił: Zakśik za kśebjatom jo jima pśeraźił, až stej pśegónjowarja wótbyłej.
Za to pak by trjebali ceły źeń abo samo dwa.
Kake póžedanja to su? Za eksemplom bramborskeje Witaj-wucby dej sakski koncept 2plus se ewaluěrowaś, a wušej togo stoj we wujadnanju, až serbska wucba na maminorěcnem niwowje dej nadalej wobstojaś.
W lěśe 1930 wordujo direktor towaristwa Aeroposta Argentina a pśiźo do Bue nos Aires.
To nejžwažnjejše wšak južo štycy w mjenju cerkwinego towaristwa: Cujomy se zagronite za našu rěc, a to pó mójej mysli nic jano w cerkwi.
Tekst we Wikipediji źo slědk na awtora z pseudonymom Jansch86 wót 14. měrca 2013. We njom su zmólki, a wažne fakty feluju.
Druga swětowa wójna jo se zachopiła… 1946 su se pśinamakali kanu-idealisty za zasejnatwaŕ cołnaŕnje a sporta.
Wón kśěšo jima do rukow padnuś, wobrośi se spicy a padnu z boma.
Nawjedował jo ju wušy wjednik Friedrich Schötz (Fryco Šejc), jogo zastupnik jo był Gustav Böttcher.
Šurman jo zespominał statki a aktiwity towaristwa w zachadnem lěśe.
Pśi tom buźo dalej trjebne, až dostanjomy pomoc z Gorneje Łužyce, wósebnje což nastupa serbsku rejowańsku muziku.
"Ja gramujom barwam, a weto ja dejm how.
Łužyca njeznata : Drogowaŕske pórucenje Casnika, źo mógali w lěśu woglědaś
Mamy-lic mězgu wušej, ga musymy pśi warjenju želeja na kuždy pad na pšawy poměr 3 : 2 (3 źěle mězgi, 2 źěla cukora) źiwaś.
Źěśi maju źinsa druge wjasela w kopicy modernych grajkow.
Jano drobnostki feluju hyšći.
Kosakowa, budu wše jadnotliwe pśestrěńce do jadnogo wjelickego spleśone.
Ja mógu jo jěsć a wóno stoj južo wjelgin wusoko.
Bóžko jo 2014 zemrěł.
Su pśipowěźeli, až dostanu Gołkojce a Kósobuz nowej pśistupnišći, ako buźotej 145 m dłujkej.
Groń jim: Pśed wjacorom dejśo měso k jěźi měś a zajtša se klěba najěsć a zgóniś, až ja ten Kněz, waš Bog, som.
Pśiduce stacije su byli Barbuk, Nowa Wjas a Hus.
Pó namšy śěgnuchu pśez wjas na pěski, źož běšo ku kafeju pśigótowane.
Ryjne rezultaty ewaluacije pak su dobra góźba, aby wěcej pjenjez za nowotaŕske ideje pominali.
Lube lazowarje, ako wiźiśo – zapisk terminow jo we tom tyźenju prozny.
"Lube pśijaśele, dajo-li wětšu chwalbu?", jo Kóńcak jim na zgromaźinje pśiwołał.
Ten jo pśi nas bydlił w terariumje.
Až něnto 651 luźi jo Serbsku radu wuzwólowało a nic 1.279 – kaž slědny raz–, njemucy mě zewšym.
Ale chto by dejał to cyniś?
Jadna žerź stojašo pśi drugej a na kuždej libotachu pšuske banarje.
K tomu su źiśi starjejšym a starkim mały program spiwow w nimskej a serbskej rěcy a Annemarie-polku pśedstajili.“
Kafej a tykańc se sajźijo.
To se wě, mjenjej źiśi jo było a reducěrowana licba sobuźěłaśerjow.
Snaź lažy to na tom, až jo cerkwja w centrumje města, snaź teke na tom, až towaristwo a wósada, ale teke město a druge towaristwa wusko gromadu źěłaju.
Ten lak se góźi za mušle.
Kuždy wjacor glěda bur Žur k njebju a caka na wóteběrajucy mjasec.
To jo było motiwacija w casu pśewrośenja.
Na pśikładach z nagrawanjow serbskego rozgłosa rbb z archiwa jo gódnośił jogo twórjenje a jogo wjelgin dobre graśe na klawěrje.
Bagnowa smalanka jo w pśisamem cełej Europje , pódzajtšu až do pódzajtšneje Azije rozšyrjona.
Cełe źewjeś lět jo faraŕka Antje Schröcke była dušepastyŕka a póraźowaŕka za tych, ako su pótrjefjone wót jamy w slěpjańskej wósaźe.
K wobspomnjeśu su dialektalne słowa abo słowne formy.
Wón kreklujo něco na łopjeno tak, ako Pettson to gótujo, gaž pišo.
Južo znaty w Serbach jo projekt Serbska reja.
Něnt změjo sused z kšetom Knutom górjenje, se bur Žur wjaseli.
To jo se wuznało z kulturnego foruma k tej temje, kótarež jo Domowina pśewjadła w Chrósćicach pśi góźbje festiwala – pišu Serbske Nowiny.
Maśo hyšći pśedłogu?
How trjeba Domowina a wšykne, kenž se cuju za šulstwo zagronite, nowe pśemyslowanja.
Na to jo slědował až do 1995 natwaŕny studij w orchestrowem dirigěrowanju.“ Paralelnje běšo Judith Kubicec ako kapałnica (Kapellmeisterin) pśi Łužyskej filharmoniji pśistajona.
Maska njabogego abo njabogeje: To jo gipsowy abo wóskowy wótśišć woblica zamrěteje wósoby.
"Źo wó pśichad Krabata w Čornem Chołmcu, wó jogo wuwucenje, jogo rucnikaŕstwo, jogo wšedny źeń.
Ekspertce Grit Lemkowa a Annegret Richterowa stej feedback dałej a teke pokazki k zwopšawdnjenju.
How jo žywy był serbski bur a ludowy awtor Hanzo Njepila wót lěta 1766 až do lěta 1856. W tom casu jo wón w slěpjańskej serbskej rěcy pisał wó burskem a wejsańskem wšednem dnju.
Foto žeńskeje z góleśim jo wón teke pósłał swójźbnym w Turjeju, z kótarymiž jo teke we cuzbje wuźaržował kontakty.
Wót 70tych lět jo se wěcej koncentrěrował na górnoserbsku rěc a jo se połnje pósćił słownikaŕskemu źěłoju až do kóńca žywjenja.
Stefan Kießling drogujo ako koncertny organist pśez Nimsku, Europu a ceły swět a jo we wjele rbb-koncertach serbskeje muziki ze swójimi improwizacijami swój publikum zagórił.
Wót slědneje srjody sem jo jano móžno do Pólskeje jěś za nakupowanje, tankowanje abo za wužywanje serwisow, gaž buźośo se pótom za źaseś dnjow izolěrowaś wót drugich luźi.
Njeźelu, 6. awgusta, se swěśi w Cerkwicy/Zerkwitz namša w serbskej a nimskej rěcy.
Ilegalne wótpóranje kuchniskich wótpadankow jo k tomu pśipomogało, až jo licba liškow a kunow bejnje pśi brała.
Te pjenjeze stej dostałej źiśowni "Mato Rizo" a "Fryco Rocha" w Žylowje.
Samo wjacor sejźe gósći hyšći gromaźe.
Cesto słucha radijo, cejdejku "Wjelika rěpa a druge bajki" a kasetu "Fajeripl Mirosław".
Tam ga su pśecej jaja ze jsy pśedawali.
La Marseillaise jo narodna hymna Francojskeje.
Te běłe kamuški, ako Hansko jo zajtša sypał na drožku, su se rědnje błyskotali.
Lětosa jo swěśiła Drjenojska wognjowa wobora kulowate narodniny.
Zwisk k wobyma direktoroma pak som ja nadalej wuźaržował, z Jerzyjom Chojnackim až do jogo smjerśi, z južo wušej źewjeśźasetlětnym Milošom Šmitom až do źinsajšnego ako teke z Jiříjom Forkom.
Gastronomija a loda, a naslědku kran za sajźanje cołnow do wódy – to wšo namakajo tejerownosći město w wustawadle.
Tuchylu jo jich ga 70 how, a jano dwa z nich buźotej w Borkowach wostaś.
Kacper Bażanka jo był pólski architekt.
Jich běšo źaseśo 134 a wšykne běchu wobronite. 
Jez 42,3
Mimo togo su wjele chachali a spiwali we tej serbskej runźe z pójsynogu a Bertholdom Pahnom z Depska.
Miłoraz dej byś pśesedlony do kóńca 2024. 
Pomjeńśo někotare markantne dypki.
Rocha stoj we sni Maśicneje loyalnosći.
Pómałem a mucnje se sednjo zasej na kamjenjowu stupu.
Ale dokulaž jo była kšoma jich kóšule pśecej mokša, su markowali, až su to byli źowki wódnego muža.
Ja mógu se hyšći dopomnjeś na jadnu namšu, ak jo pśi nas źaržał.
Pó měnjenju pśibytnych su kompetence serbskeje rěcy rozsudne za stabilnu serbsku identitu.
Młogi raz mimo pśiźo Pojsynoga w Prjawozu.
Studentku a jazzowu spiwaŕku Lenu Hauptmannojc jo na koncertowej gitarje wirtuoznje pśewóźował Dan Baron.
Pawla jo jomu pód blidom pózlažka do nogi kopnuła.
Słowjańske ludy su zaprědka gótowali hynakšu keramiku ako Germany, su hynac twarili chromy.
Taku platformu bitujo Federalistiska unija europskich narodnosćow z Forumom mjeńšynowych regionow.
Z jeje pomocu su se luźe kśěli lěpjej na swójich zamrětych spominaś.
16
Wjele casa tam cesto ale njamaju, z tymi wjelikimi cołnami za 30 abo 40 minutow zasej wótjědu.
Golnik 200 000 markow inwestěrował. 25 % teje sumy su byli spěchowańske pjenjeze EU a Bramborskeje.
A kuždy wě, kak wažny jo śělny kontakt za dušnu rownowagu cłowjeka.
Minus-dypk jo, až se grajarjam rědko raźijo, konsekwentnje dolnoserbski powědaś.
To foto smy we wudaśu 01/2020 wózjawili, wót Serbskego wucabnikojskego instituta.
Jo to cas bejnje rozdźělnych gibanjow a źaržanjow Serbow.
Něnto naźejaju se – ako my wšykne – lěpšych casow.
Wóni ga su zgubili nabranki pśez wupad zarědowanjow a njejsu dostali dosegajuce statne pomocy.
Pódla su byli wšake amtarje, na pśikład bórkojski amtski direktor Tobias Hentschel a bramborska ministaŕka za infrastrukturu Kathrin Schneiderowa.
Fararjowy list jo wušnosć pśeznanił.
Stephan Kaiser se pśedstajijo z kaligrafiju w Serbskem domje
Su wordowali pówitane wót wjednistwa młoźiny: Wót Ronje Schrammojc w serbskej rěcy a wót Christiany Schiemenzoweje w nimskej rěcy.
Kula Bula muzicěrujo a pśipódla buźo samo šefredaktor wót rbb. 14. septembra buźo teke w Dešnje program „Lubosć, lušt a rozžagłosć“, mjazy drugim z erotiskimi bajkami.
Wokrejsny sejm Sprjewja-Nysa jo na swójom pósejźenju w decembrje wobzamknuł, wjele pjenjez dostanu cłonki wokrejsnego parlamenta za swójo cesnoamtske źěło we wólnem casu.
Kněz Bog jo mě hucony jězyk dał, až ja wěm z tym mucnym w pšawem casu groniś.
Pisała jo je Trudla Malinkowa.
Na bildce: prorektor Wolfgang Paul (nalěwo), wušy šołta Bernd Wiegand a rektor uniwersity Christian Tietje (napšawo).
Na jadnom boce smy měli głuby a marchwej, słomu, žyto, pótšawk a teke seno, gaž jo nachlěw był połny.
"To wopšašowanje a jogo rezultaty njamaju žednu kaznisku móc, to jo jano wuzgónjowanje, kak wobydlaŕstwo k tomu stoj", jo Wjencko wulicował.
Kaku kondiciju te Gołbinske maju: Su zapust pśez ceły kóńc tyźenja, wót pětka do njeźele, rušnje swěśili.
Wóna jo dwójnikojska sotša boga Xochipilli a žeńska boga Tlaloca.
BTU dostanjo 15 mio. euro za ‚3DLab‘
Teke małučke chrapki woblico zemje pśeměniś wuměju.
Wót 1975 jo chójźiła na Serbsku zakładnu šulu, źož jo spiwała sobu w šulskem chorje.
Wótměnjaty program buźo k wiźenju na jawišću w Puškinowem parku, a ten se zachopijo ze serbskeju popmuziku z live-kupku NaUnd.
Slopišća su centrum Dolnych Błotow.
Prědny dypk jo fakt, až kuždy, kenž kóńcy DSG z abituru, jo měł nanejmjenjej 6 lět intensiwneje serbskeje wucby.
Chtož ma dosć casa, móžo sebje woglědaś wideofilm a słuchaś na głos Strittmattera.
Wóna ma jadnogo zapósłańca w europskim sejmje.
Tak zachopijo serbska rozgłosownica swójo wusćełanje.
Su swěśili za pisany Chóśebuz
Chtož njoco to doma cyniś, ten ma dobre móžnosći.
Na zgromaźinje su sebje Barbukarje naźěłali gropny plan za nowe lěto.
Wobej stej se pśisamem zasmjałej.
Wjele sortow jo su kubłane.
Zapołožone su te materialije do temow, kenž póchadaju ze žywjeńskego swěta źiśi.
60 lět partnaŕstwo z Montreuilom
Jo Drjejcnaŕ spokojom?
Naju cowańko, w burskej kóšuli špacěrowaś pó głownej měsće, jo se dopołniło.
Ako jo se ženiła, jo pśeśěgnuła do Kuparskich Borkow.
Wjele werbow ma jano transitiwnu formu z kóńcowku.
Nan pak měnjašo, až jo to jano zachopjeńk we dobrym. 
Wósym spiwaŕkow, za wětšy źěl z Górneje Łužyce, jo se na tom wobźěliło.
Rowno tak jo dostała jubilejna kupka wót młogich drugich ten źeń wutšobnje glukužycenja, mimo togo až su wjelike nagrona źaržali.
Wót togo samego kórjenja se pak teke wótwóźijo adjektiw bogaty.
Glědajucy na to serbske, jo how wuzwignuł Witaj-źiśownju w Strjažowje, źož dajo tuchylu 30 źiśi we Witaj-kupce.
Slědny tyźeń srjodu jo był za Nicole Gasanojc, René Alpiša, Michaela Reichenbergera, Olafa Grunerta a Olivera Nieviadomskego z Brjazyny w Chośebuskem wokrejsu wjeliki źeń.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (faraŕ Helmut Hupac)
Kostrewa, zastupniki Picańskego amta a Serbskego šulskego towaristwa a zagronita za serbske nastupnosći pśi wokrejsnem zastojnstwje K.
Lěpjej ako łoni se to žycymy.
Derje som znał staru serbsku wjas Rogow.
Pótomniki Serbow, kótarež su pśi rozdźělowanju kraja ako prědne tam byli, abo Nimce, kótarež su měnjenja, až su Germany hyšći jěsnjej how byli?
Cłowjek měni, až twardo stoj, ale jo jano marny dych.
Drogostka z našogo archiwa:
W Popojcach jo statkował teke ceptaŕ a spisowaśel Dabit Boguwěr Głowan .
Nacionalsocializm jo nastał a jo se wopokazał ako wótśejšy a kšuśejšy, ako jo Mina Witkojc jen sebje mógła pśedstajiś.
Do nowego słownika serbskeje rěcy jo pśišło Cuze Słowo.
Ale kak mógu Knězoju zasej dowěriś?
A njejsmy jano Anamarju rejowali, ale teke druge reje“, jo Ptašk gronił.
To jo dobre rozwězanje, dokulaž we pśichoźe mógu je we jadnom woplěwaś.
Ale nježlic bufet jo wordował wótwórjony, jo na gósći cakała nejpjerwjej duchna caroba.
A aby telik dowolarjam ako móžno te stawizny Lipjego pśibližyli, jo se juž 1996, w prědnem lěśe spěchowańskego towaristwa, w starem wejsnem konsumje domowniska śpa wugótowała.
Smy wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma w Chośebuzu a smy pśewjadli sportowy swěźeń w serbskej źiśowni w Žylowje.
Newel jo město w Rusojskej.
To jo nam Silva wulicowała.
A ned na drugi źeń Sara radu starki wuproběrujo.
Luby bratš a pśijaśel!
Jo gronił, až njejo wóna jano wažna za Dolnu Łužycu, ale za Domowinu a serbske narodne žywjenje w cełej Łužycy.
Źurja su wóstali pówócynjone.
Toś to sukno płaśi ako to jadnučke spótne sukno, kótarež jo w historiskem casu jadna ewangelska wósada do nadawka dała.
Šwjele źěłał Popojski kantor H.
Wón jo pokazał, kak nastanu drjewowe dołki a jo je pón teke pśedał, rowno tak ako wjelike kuchniske delki, drjewjane łžyce a wjele dalšnego, což móžoš z togo pśirodnego materiala guslowaś.
Źo ale, tak som se pšašała pśi pśeglědanju Pratyje, su te dožywjenja našych dnjow?
Kóžuch jo šery, bruny a běły.
Tak smy pó zgromadnem kafeju spokojom domoj jěli.
Móžo byś, až jo se wó tom něźi raz powědało.
Lorenz Paulick jo wótrył głowu kokota juž pó někotarych pśeběgach.
Fašing w gmejnskem centrumje.
Mějtej źěk, až z waju žortowanim nam tu drogu tak pśekrotcyłej stej!
Su tam treněrowali a pśipódla wiźeli, kak jo dešańska młoźina we swójom klubje wšykno wurěšyła a wšake do rěcha spórała.
Jeje facit jo: "To źěło jo było wjelgin rědne a zajmne.
Chto buźo nejwětšy kokotowy kral lěta 2000 w Dolnej Łužycy?
Rědnjej by hyšći było, gaby tam stojali teke te serbske mjenja tych komunow.
Něga smy žywe byli w jadnom domje w parku.
K drugemu stej to za 3. lětnik wucbnica a zešywk „Wuknjom serbski 3“ a „Zwucujom serbski 3“.
W Saarbrückenje su 1988 wugótowali wustajeńcu, mjazy drugim z jatšownymi nałogami.
Móje budyšyńske sobuwukniki su se mójomu jězdźenju wótergi źiwali a casy njejsu mě to tak pšawje wěrili.
Swójo źěło naglěda ako tradicionalne, ako źiwy duch casa.
W Spěchowańskem towaristwje dešańskego muzeja jo Marion Stenselowa teke wjelgin aktiwna.
Sćěny a wokna se pukaju.
Głogowe jabłuško jo kompleksny płod, kótaryž wopśimjejo wjele małkich wórjechow.
Wón jo se pśez to wjelgin wjaselił, ale zrownju jo w diskusiji wugronił swóju wjeliku starosć, až buźo we Sprjewi a drugich błośańskich tšugach pśemało wódy, gaž dej z njeje běžaś až do lěta 2025 wjele wódy do Chóśebuskego jazora.
"Smy how wót rosli a stakim ze serbskeju historiju a nałogami.
Lěc su se wóni - te ze srjejźneje Łužyce - we Varnsdorfje culi ned ako doma, se Maksa pšašam.
Tak su se zestupali pśiduce póriki: Nick Nowka z Josefine Dresselojc, Lorenz Pawlik z Juliane Brandojc a Jeremy Krüger z Vivien Rašojc.
Dwě lěśe pózdźej, 1973, jo z togo nastało "Koło serbskich filmowarjow", pó tom, až su měli serbske spisowaśele a basnikarje a serbske mólarje južo take zjadnośeństwo.
Wumjenjenje zastupnika Serbskeje rady za krajnu šulsku pśiradu.
Na gluku njejo se nikomu nic stało: Hyšći dwě minuśe pjerwjej jo na tom městnje hyšći wósobowe awto stojało a luźe su se rozgranjali.
Max a Jenny Schmelzojc stej tejerownosći póchadałej z Pólskeje, wón z Górneje Šlazyńskeje a wóna z Liegnitz (źinsa Legnica).
Pó tej raźonej premjerje buźo pśiducne wjeźenje pětk, 28. maj, zeger 20.30 (zmakanje pśed Nowym grodom).
Ale ně, kral rozmudrił njeběšo! 
Swětnišćo jo rozmjej take wjelike, až dawno hyšći njejo wšo dowuslěźone.
Wu nas jo teke był gósć wót lubnjojskeje straže natury.
Pśiduca głowna zgromaźina Domowinskeje župy Dolna Łužyca buźo pětk, 21. januara 2011, a to tenraz w Grodku, w gósćeńcu „Georgenberg“, źož jo Domowina pśewjadła južo cesto swóje zarědowanja.
Cogodla gronje to źiśi? To pśiźo snaź wót słowa "mjakotaś".
Te Žylojske maju serbske towaristwo z rědnym mjenim „Pśěza” - dla cogo pak w swójich programach njepśedstajiju tu pśězu?
Pomocniki muse jen zasej wótwiś.
Taka ból zbuźi jogo ze smjertnego spanja. 
A weto jo to běžanje wódy słabe: Normalnje deje we oktoberu 18,4 m³ na sekundu tam běžaś.
Twarde wuchytowanje napśeśiwo swójim wuknikam.
Za to, až su pśišli take serbske teksty do casnika, jo se starał kněz Korla Měrćin.
W njom se wóna zaběra z tuchylneju situaciju dolnoserbskeje rěcy.
W Grodku a wokoli nje budu dobywaś kupor!
Herman Jahn jo se procował, aby ze swójimi wuknjeńcami a pśistajonymi serbski powědał.
Jich wótglědanje: zběraś wužytne ideje za swóju wobgrozonu dolnonimsku rěc.
How źo wó romske cyfry.
Serbska pśědnica wót Nowosańskich.
Dokulaž te pjaconki su mě tak wjelgin za gubu byli, som pózdźej sama wuproběrowała, kak je nejlěpjej pśigótowaś, tych móžnosćow ga jo wjele.
Njedajo žedno wobmyslowanje, to zwěrjetko musy byś wulichowane z togo śěžkego žywjenja.
Ja wšak by jomu nowu groźku natwarił.
To ga jo teke pšawje tak, pśeto něnto ga cłowjek wě, za co rědne wšo žariś móžo.
Slěpjański zabyty syn Hanzo Hantšo­Hano jo se naroźił pśed 175 lětami.
K wósebnemu wuchwalenju jo, až ten serbski koncert słuša k "rozšyrjonym eventam".
Wuchacowa mama jomu wótegronijo: »Z togo nic njebuźo!«
Wobej se wulěkajotej a sćerpnjotej wokognuśe.
Buźo-lic dalej marznuś, ga buźo lod wódu gaśiś, a to móžo změstymi k pólaśam wjasć.
»Starki Pettson, zakaž jomu to!«
Za to pón dejśo pśi nabocnem zachoźe muzeja zwóniś.
Tam zapódajo wšykne relewantne daty, w běrowje wóna wšykno lodujo na swój licak.
Pśi tej góźbje co wójnaŕski pomnik wótekšyś a měra-dubcyk wuswěśiś.
Łakoma lažy na kšomje města Chośebuza pśi droze do Picnja.
„Jaden raz pśipódla, pśecej pśipódla“ jo wóna sebje pón ako swój moto póstajiła a jo se wobźěliła w lěśe 2015 ze swójeju kolekciju pśi Wuběźowanju wó nejrědnjejše jatšowne jajo, wustajone wót Spěchowańskego krejza za serbsku ludowu kulturu.
Pón by šulski amt sobu śěgnuł a taku rědownju póbitował.
Akle z tym, až kaznjow se źaržecy bogaty spušćijo swójo wobsejźenje za chudych, dopołnijo wšykne źaseś kaznjow ako trjeba, aby był lichotny za naslědnistwo .
Germaniske rěcy słušaju do kupki indoeuropskich rěcow.
Fryco Libo – doněnta slědny dolnoserbski basnik?
Chto by statut napisał?
Njejo lažko ju ako družynu zarědowaś a cesto móžoš ju jano do relacije k drugim literarnym póddružynam stajiś.
Za mnjo a za cełu familiju jo jasne, až NOWY CASNIK dałej cytamy.
Barwjenje wjelgin wariěrujo, a to: carne, slobrošere abo brune až pśisamem cele běłe.
Dwě štunźe pózdźej som była juž w Drjenowje, źož som wuwoblekała 6 źowćow.
Ale na to njejo nichten glědał.
Kužde lěto zachopjeńk januara to samske: Luźe se nejwšakorakše prědk wzeju, kenž kśě w nowem lěśe pólěpšyś, změniś abo wopytaś.
Mimo togo smy tek zwenka kursa někotare góźby k powědanju z maminorěcnymi Irskimi wužywali, na pśikład z kelnarjom w pubje abo z lokalneju wuměłcowku.
Pón by stupała temperatura wódy a późěl kisaliny w gatach by wóteběrała, což by se katastrofalnje wugbało na karpy.
How w Chośebuzu su namakali nowu domownju, cesto pak jědu domoj, dokulaž jo jim teke stara domownja hyšći wjelgin bliska.
Něnto stoj to carne na běłem: Ta wuwołana ewaluacija serbskeje wucby w zakładnych šulach jo wopokazała, až aktiwne znaśa serbskeje rěcy pla wuknikow a wucabnikow su ryjne, a wucba njepśemóžo impulse k rewitalizaciji serbskeje rěcy daś.
Wumóluj nałpicku, wustśigaj cełe łopjeno a nalip je na karton.
A pótom pśigótowachu se na domojdrogu.
Wón spiwa w źiśecem chorje konserwatoriuma.
André Strelow z Górneje Łužyce a Frank-Norbert Sieg z Chóśebuza – stej tej drugej trenarja.
Tak ja to wiźim: Serbska rada
Pśipodla: Šulski raźc Frank Nedoma ze šulskego amta w Chóśebuzu a referent Dünowa Měto Nowak.
Rada se dopomina na swójogo starego nana Adolfa.
Woblip karton z pomocu šćotki ze smužkami papjery a daj jomu wuschnuś.
»Napšawdu doma sy jano w tuchylnem wokognuśu.« (Thich Nhat Hanh)
Ako som był hyšći mały, jo se nan zaběrał z wudaśim knigłow "Sorbisches Lesebuch".
Něgajšny šefredaktor Nowego Casnika Horst Adam jo wšyknych napominał, aby na to kradu glědali, aby górnołužyske a dolnołužyske Serby wóstali jaden lud – na jaden part dejali se pilnowaś wó zgromadnosć, ale pśi tom cesćiś wósebnosći tych drugich. „Wóni deje wiźeś, kak my smy žywe, a my, kak se jim źo“.
W njej pokazuju z wušej 100 pupkami něźi 60 wariantow slěpjańskeje serbskeje drastwy.
Nět jo naš Bog tu wěc do ruki wzeł, a ten pśima kšuśej ako cłowjeki.
Maśica Serbska ze 70 cłonkami jo se na swójej głownej zgromaźinje 2. oktobra 1913 w Chóśebuzu pód nawjedowanim rowno wuzwólonego pśedsedarja Wylema Nowego rozsuźiła za pśistup do Domowiny.
Stechlin ga póchada ze słowjańskego słowa , což groni głažk.
Dejašo to teke k Bóžej cesći byś abo běchu pśi tom druge wótglědanja?
To se wě, až teke nowe domy stoje we jsy, wšak njejo Miłoraz žeden muzej.
A z tym jo było dalšne kurjenje nejpjerwjej raz wótbyte.
Z Pódstupima/Potsdam.
Wupyšnjone kokule jano swój symboliski wuznam maju a charakter regiona preguju.
Skóńcnje jo wence zasej pśijaznje śopło.
Gaž se něnto wšuźi powěda wó strukturnej změnje we Łužycy, pón by dejało teke to byś wažna tema.
Wšak jo móžno, ten kjarchob „jadnorje“ pśepołožyś na nowy kjarchob miłoraskich w pódpołnocnem Slěpem.
Krawc ze swójeju žeńskeju, a wónej stej byłej fasciněrowanej wót našych wobrazow.
Pomjeńśo jaden pśikład.
Nalětnik nastupijo swójo kněstwo z plańtśatym wjedrom a nocnymi mrozami.
Jano na boce wobnowjoneje murje su se wšake kazematy zasej wutwarili a w nich muzej zarědował.
To njejsu jano spisowaśele a awtory ze susedneje Słowjeńskeje, ale teke wót Słowjenow, kótarež su žywe ako narodna mjeńšyna w Italskej, Hungorskej a Awstriskej.
Kuždy źeń móžoš nowe luźe póznaś, nowe wěcy wiźeś.
Jo pak měł južo we Wórjejcach dobrego ceptarja a pśijaśela, Kurta Klinkerta.
Na toś tom śichem pětku ga su teke cerkwje prozne! Wšyken swět jo śichy.
Bramborska jo ned na to pólske wustawjenje reagěrowała: Wóni kśě płaśiś pólskim źěłaśerjam na źeń 65 euro z krajneje móšyny, aby domoj njejězdźili, ale how wóstali a źěłali.
To ja derje lěbda wěrim, glicholan cu ja twójo póžedanje dopołniś.
Steffen Kubitzki (AfD) jo pśiwdał, až jogo partaja, což serbske pódstawki we programje nastupa, jo skerjej słaba – to grono pak jo tam wót tradicionelnych nałogow. „My pak stojmy k domacnym mjeńšynam a k domowni“, jo Kubitzki gronił.
Wót nich mamy how powěsć za Was.
Ale stary Kolk jo był měnjecy: „Bog co měś nas wšakich!”
Wob ceły źeń spiwa kokot kuždu góźinu swóje pěś minutow.
Co ga jo z našeju dešćoweju Trudu? Gniwa se wóna? Wšuźi su byli wjelike kališća a wětš jo duł tak mócnje, až zwónaški tych sněgulkow su tak głosnje zwónili, až žeden wuchack njamóžo w nocy spaś.
Po dwělětnej słužbje su jogo zasej pušćili – to pak jano za krotki cas.
1878 Ta Gójacka zeleznica dej se pśestaś. Te stare žylojske burja hyšći wulicuju, kak tencas do Gójaca su forowali, tych kšamarjow wobšuźili, swóju zasłužbu pśepili a – chudlaze wóstali; nět laže doma a su zamóžne luźe!
Pśeto Šleswigarje su wordowali na ten part wótštrofowane za wótšy foul na štrofnem pólu.
Skorigěruj sady!
We njej jo se wutšobnje za to cesćenje źěkował.
How su pokazali 1. december wjacor dwa filma, a něźi 50 luźi ze jsy jo se jej woglědało.
How dejali wutšobu nabraś, wulězć a se wopšašaś za drogu do Reziańskeje doliny.
Něnto jo se pśezpołdnica głosnje zasmjała: "Ty se mě spódobaš!"
Wón jo we dwěma lětoma dwójc raz swój dom pśez wogeń zgubił a z nim te cełe žni a wšykne mašiny, jano te chromy su nisko zawěsćone byli, ten pódomk pak zewšym.
Z teju pśězu deje teke do Hochoze pśiś.
Steffen Pipka a Stefanie Fiedermannojc z Prjawoza; 2.
K tomu słužy prezentnosć baskiskeje rěcy w zjawnosći na dwójorěcnych toflach (cesto na prědnem městnje) ako teke hynźi.
Nowember pśechwata nas teke hyšći z rědnym a relatiwnje śopłym wjedrom, kenž źaržy se až do połojce mjaseca.
Wjele pómałčej, ako lětadło leśi, ale stawnje se rozpušćuju napóslědku běłe smugi.
Operatiwna hektika zarownajo duchnu śišynu.
To jo nam napórało wjele wjasela, rownož jo było napinajuce.
Dłujki cas jo była Ryškojc góspoza wjelgin tužna, až njejo klěbnu delku z rubišćom wót wokrejsneje hygieny wěcej naslědk dostała.
Na pógónjenje Domowiny a serbskich politikarjow pak jo to něnto hynac: Gaž se góda na antiserbske motiwy, ga pśewzejo decernat za statny šćit dalšne wuzgónjowanje.
»Slědne góle w Strowju.«
Pśi wudychanju licy až do źaseś.
Zachadnu njeźelu su wu nas wólby byli, komunalne kaž tež europske.
To suźenje pak jo wjelgin njejadnake: Młodše wobźělniki su nejwěcej optimistiske.
Dalej jo wažne, na nowe gałuze boma glědaś, ako rostu ze štoma.
Tak ako druge Depšćanarje wóna se wě woblutujo, až wšo to wjelgin wšakorake a pśeliš bogate towarišnostne žywjenje w starej šuli dla korony nejpjerwjej wótpócywaś musy.
Dla togo Rěka běžy wjelgin spěšnje.
A jomu su pósćone lěto pózdźej dopisane knigły Ten Mały Princ, w New Yorku wudane 1943 w dwěma wudawkoma: engelski a francojski.
Pśed 85 lětami, dnja 1. apryla 1935, su pśišli tśo Barlinarje na pśikaz wušeje statneje mócy Nimskego rajcha do Lubnjowa.
We slědnem žanru jo se 2011 wudała na turneju pó Europje ze sławnym wiolonistom Davidom Garettom.
Ale popajźony se pśi tom smjejo.
Narska glěda dokradnjej do tšawy.
Chto se na rěcnem kursu na Žylojskej realnej šuli wobźělijo?
A co jo wiźeś? – Naga riś, tak blěda ako mjasec!
Hans-Joachim Kühne, a 1. župny sekretaŕ Jurij Kokla.
Ale to jo mě było wšojadno.
Kněni Menzelowa jo była do togo wósadna faraŕka na pśikład w Slěpem a jo znała dla togo wuznam togo serbskego we wósadach.
Jo to Wochozańska wuglowa jama, kótaraž pśecej bližej pśiźo.
Słowjańska žeńska w ranem srjejźowěku jo tema kolokwiuma, na kótaryž pśepšosyjo Dešański Domowniski muzej.
Kobjele a D.
To njedej byś, togodla worduju bomy pśi drogach pšawidłownje pśepytowane.
Pśi tom njeeksistěruju žedne kšute standardowe kriterije za kwalitu rěcy.
Poglěd na Šejnejdu.
Te ptaški namakaju how bogatu carobu, a rolnikaŕstwo je trjeba.
To jo było nanejmjenjej našo źiśece njerozymne myslenje.
Jano hyšći pšec wót tych luźi, ako wó nich se mysliła som, až mě lubuju!
Ty sy husoko źaržany, Kněžo Bog.
Njeźelu, ako jo wó to šło, aby dobyśaŕ w graśu Bórkowy – SV Chemie Guben póstupiś mógał, su wšykne grajarje byli pitśku nerwozne.
Wósebnje wažny jo był pśi tom ten program w Gubinje, źož su w samskem casu na wobyma bokoma Nyse wó swěśili 775. narodniny togo města.
Z handyjom se hyšći lěpjej raźijo, gaž maš wósebne pśipněśe za linsu.
Ja cu Wam źinsa za Wašu słužbu na luźach se źěkowaś, kótaruž sćo we wjelikej zwěrnosći a spušćobnosći pśewzeli…“ Tak se zachopijo list dr.
W měrcu jo pśednosowała dr.
„Wót jich wałmy mógu sebje pó casu drastwu cyniś, jich mloko mógu jěsć, mógu butru, samo sedk a twarožki měś.“ Kak to wšykno buźo cyniś, to hyšći něto njewěźešo, ale wón se myslašo, až buźo jomu móžno, to wšo doźěłaś.
Njedajśo nam lubowaś ze słowami, daniž z jězykom, ale ze statkom a z wěrnosću.
Jabłońc/Gablenz 793 755 95 %
To serbske jo jomu weto wažne.
Wokoło 45 % wšych tych njeglucnych luźi su žeńske.
Wóni krydnu jano biologiski futer, ako sami smy kubłali.
W jadnej wót tych slěznych zagrodow zalětujo wupałkana pałka na wócce.
Schierowa jo se póznała ku wobzamknjenju wugloweje komisije. „My mamy pśisamem 20 lět casa, aby za młoźinu napórali perspektiwy, aby how wóstała.
Wósebne temy deje byś naměstny spěchowański program, regule za spěchowanje lokalnych projektow, zasedlenje wědomnostnych institutow a perspektiwy za wokrejsne město Baršć.
Jano tak jo mógł docełego w nacionalsocialistiskej Nimskej wobstaś.
Naraz stoj kšasna princesna w kuchni a wjerśi se w dłujkej cerwjenej sukni.
To wobzamknjenje jo było trjebne, aby mógali chopiś se wó spěchowańske pjenjeze staraś.
Fryca, J.
Pśed nim su měli respekt, dokulaž jo kšuśe wustupował.
Madlena Norbergowa: To pšašanje se stajijo cesto.
Pśi jazorje a blisko jsy rosćo wjele, wjele brjazow, kótarež su dali tej jsy to rědne serbske mě.
Peter Jannasch, Klaus-Peter Jannasch jo dolnoserbski ceptaŕ, pśełožowaŕ a wudawaŕ serbskich wucbnicow.
Telefoniske pśizjawjenja pód (035602-22 159.
Take zmyslenje jo šym chwalobnjejše, pśeto we tej nowej Depšćańskej pśiraźe su pśisamem wšykne cłonki pśiśěgnjone luźe.
Słowo móžo relatiwnje wjele informacijow wopśimjeś.
Kuratorka Christina Kliemowa jo tu finalnu iniciatiwu zapśimnuła a se luźi pšašała, lěc kśě muzej aktiwnje pódpěrowaś a snaź samo w jadnom towaristwje za njen źěłaś.
Ja som kupiła placki.
Góry swěśe sobotu, 14. septembra, a njeźelu, 15. septembra, swój 550. lět wobstaśa.
W Libyskej abo Iraku su rad wuknuli serbochorwatski.
Někotare fachniki cwibluju na śim, až wón se na wše rěcy nałožowaś góźi.
Teke ja som ako 14lětna w Turnowje sobu swěśiła serbsku swajźbu.
To jo pśewjele było.
Dalšne lawreaty Cesnego znamuška su: Alenka Heigerowa (cłonk pśedsedaŕstwa Domowinskeje kupki Komorow/Trupin/Rakecy), Michał Biskop (wjednik zakładneje šule we jsy Bart), Jadwiga Kawecka (pśistajona muzeja w górnošlazyńskem Namysłowje, źož jo wugótowała wustajeńcu k cesći [...]
Młogi wót nich jo zazdaśim flašku piwa pśez měru wupił.
Južo źewjety raz su wukniki a wuknice Dolnoserbskego gymnaziuma zapustojski pśeśěg pśez centrum města Chośebuz pśewjadli.
Kaku naźeju su Serby z tym woglědom tencas zwězali?
Njeźěłanje budyšyńskeje serbskeje knigłaŕnje jo wjadło k změnam wašnjow nakupowanja serbskorěcnych a se na Łužycu póśěgujucych produktow.
Žywjenje by mógało tak rědne byś! Ale, ale: W jogo rědnem zelenem gumnje jo jadno kšetowišćo pśi drugem.
Mosćańske žeńske su spiwali na literarnej kjarmušy - a to serbske a nimske.
To wažnjejše ma prioritu pśed wažnym.
Pśedstajiła jo rejowańska kupka ten zapust, a toś jo rejowała pśed jawišćom daloko a šyroko znatu reju.
Za tym su gósći z cełego swěta pśepšosone na cytanje ze serbskeju awtorku Margitu Heinrichoweju.
Až njejsu financěrowanja wěcej jasne, to pśiwjeźo skrotcenje wótwórjeńskich casow abo personala.
Ale njewěmy, co luźe wšykno tak gótuju.
Z wótmachom wobrośijo wóz a jěźo pó rědnej, gładkej betonowej droze slědk.
Brjazyna/Briesen
Šură Šubaškar jo hymna města Čeboksary, stolicy Čuwaskeje.
Gerda Hentschela katedra za słowjańsku rěcywědu uniwersity w Oldenburgu k temje
Nic pak njejo pomogło.
Gronidło za paket jo "jatšowne jajka".
We februarje jo w Dolnej Łužycy wšuźi we jsach wjeliki zapustowy ruš, a pón buźo śěžko, dobyś dosć woglědarjow za program SLA, wósebnje mjazy młodšymi luźimi.
Dla cogo ten „Wóścenas“ jo se we maminorěcnych žrědłach w běgu casa tak rozšyrił, to móžomy jano gódaś.
SMILE projekt za rewitalizaciju rěcy
»Glědaj«, zawołajo Karina, kótaraž jogo wobglědnjo, »prěkuš njejo wěcej pśeliš kšuśe zakokulony.«
Gój luźe, pśirodu a to, což Bog stwórił jo.
Po wěcej ako 50 lětach som był wjelgin narski, co jo se w tom měsće pśeměniło.
Te delki budu jima droge.
Słali su sebje toś mjazsobu jano pakśiki a lube postrowy.
Jezusowy row bu ze śěžkim kamjenjom zacynjony, ako jo to tegdy pla fromnych Žydow z wašnju było.
A ako wón wó dejmantach tamnego kraja a wó złośe słyšašo, zda se jomu lěpjej byś do Braziliskeje nježli do Guineje jěś, aby sebje tam połne měchy złota a dejmantow nazběrał.
"Stupy se pógibuju!"
Bur a burowka wobradujotej a pśemyslujotej, co cyniś.
Młoge woblacone ako „Serbske koparje“ a teke w serbskej drastwje
jo pśišła 1935 do Lipska swójźbne woglědat.
Mjazy woglědarjami su byli teke w bogatej licbje starjejše, ceptarje a druge źiśi.
Pópšawem smy sebje kśěli pisaś list kuždy tyźeń, ale dotychměst som dostała jano jaden.
Dla togo su šli luźe ze Strjažowa za Jurom glědat.
Aby lutki swětło do jśmy pśinjasli, wumóluj ten wobraz a jen pótom na wenkownej liniji wustśigaj.
Njeby žeden źiw był, gaž som we chwatku…!”
Pśeto wón jo wužywał ako pśedłogu (Vorlage) Kräuterbuch Adama Lonitzera (wudane 1577), a wjele rostlinow z njeje (a stakim teke z Mollerowego zapisa) njejo zewšym w Dolnej Łužycy we źiwej naturje rosło.
Ta zwónica buźo stojaś na gmejnskem flaku, to twaŕske póžedanje buźo stajiś nejskerjej wjerbańska wósada ako twaŕski kněz.
Wórjejska župa ma tuchylu jadnab 800 cłonkow we 20 towaristwach a kupkach.
Chto by se to myslił? Žycym šuli znowa teke tak wuspěšny kurs.
Pśeśiwo tomu jo měniła Diana Šusterowa, až dej se taka diskusija rozšyrjaś a to mimo tšacha.
Domowina jo kněžaŕstwoju pśepódała pšosbu rybarjow, pismo jich pśedsedarja Karla Kilka, wó wósebne póstajenja za błośańske rybaŕstwo, kenž ze swójimi wšakimi nałogami jo stare derbstwo serbskeje kultury.
Wšo druge cynim ja.“
Za wětšy źěl wužywaju gnězdo pśecej jano jadno lěto.
Jurij Koch jo jim žywje cytał wót togo, kak kšet a bur stej jaden z drugim wójowałej a se běźiłej.
Smy sebje mjazsobu našej šuli pśedstajali a material wuměnjali.
Teke domowniski muzeum we Worjejcach ma take prědk.
Pśi tom ned apelěrujom na wšykne, kenž w zjawnosći našu rěc wužywaju, aby akceptěrowali toś to žycenje za lěpšu a rědnjejšu dolnoserbsku rěc.
Na tych łukach by mógali raz te srjejźowěkowe glinjane budki stojaś.
»Kwak?«
Kócki su swójźba rubjažnych zwěrjetow .
We diskusiji su někotare gronili, až derje njekśě, aby Prožym wótbagrowali, ale měnje, až wobydlarje deje byś pśigótowane, jolic až se wupokažo, až wjas se wótbagrujo.
Wetom pśiźe Mewers domoj, słyšašo chrjochanje w wjažy a starcy z nogu do teje tam lažeceje žeńskeje.
Wót srjejźa měrca su gósćeńce w Bramborskej zacynjone.
Słodkosći smy krydnuli, apelsinu a wórjechy, pisaki abo něco drugego za šulu, a raz su byli pód gódownym bomom zec abo śopłe crjeje.
Wuchack se malsnje zagronijo: »Wódajtej!«
Jezus Kristus co nam byś ten pšawy pastyŕ.
Młoge šołty powědaju serbski wót doma a teke nam raźi pomagaju.
Ale na tom dnju su wótpołdnja hyšći pśišli gósći.
Rozgrono z Hirotaka Suwa jo wjadła Justyna Michniuk.
Móžoš se ga śěžko pśedstajiś, až jan ropot mašinow jim to wótwórjenje gósćiny pśipowěźejo .
Leśecy Łužycy su pak wumarkowali, až tak daloko njepśidu.
Pśedsedaŕ jo Christian Lindner.
Jeje pśedłoga pśedwiźi, až mimo pšawow Serbow teke pšawa nimskich Sinti a Roma tak ako regionalna rěc dolnonimšćina se pód šćit krajneje wustawy stajiju.
Možno jo teke było, take słowo z drugich rěcow pśewześ, gaž su tam tym kulowatym zemskim płodam južo mě dali.
Cedra jo rod ze swójźby chójcowych rostlinow.
Sewastopol jo nejwětše město na połkupje Krim a zrazom wuznamny pśistaw pśi Carnem mórju.
Skerjej su to zjawjenja zachadanja.
Pśi tom dej kuždy glědaś na hygieniske regule a na dosć wótstawka drugim.
A Bog wusłyšyjo kuždego.
Pjerje móžo se pón teke drěś a gusyna kšej, to se wě, pjac.
WULĚT
Kapslowy płod jo suchy płod, kótaryž wobstoj z dweju až wšakich płodowych łopjeńkow.
Něźi raz jo wusnuło.
Pśisamem kuždy jo aktiwny.
Wjeliki źěl jo měł cesto jano swójo woblacenje a wózyck, na kótaremž jo lažała kopicka nejnotnjejšych wěcow.
Raz běšo Pawoł Rinka w Barlinju.
To tek z wótglědom cyni, to jo jeje wupytana tema.
Prědny z kuždego mustwa ženjo k wóźe, wzejo pócerak, pócera z nim wódu, ženjo z njeju na swójo městno, pśepódajo pócerak z wódu za nim stojecemu, toś ten zasej za nim stojecemu a tak dalej až k slědnemu cłonkoju mustwa.
W sportowem rumje w starej šuli směju wót 28. maja zasej treněrowaś – to jo datum, wót ga w Bramborskej fitnesstudija se zasej wótwóriś směju.
Muzika móžo pak teke wěšćiś swajźbu abo dupjenje góletka.
Te jadnolětne młode muse swój rewěr spušćiś a pótakem wóstanjo licba wjelkow konstantna.
Wóni su gronili: „na zelenu Mariju dej se garona w žyśe chowaś, pótom su rane žni“.
Su nam gronili, až móst buźo se skóro do pówětša prasnuś.
Tak teke z bajki wjelgin znata Sněžeńka.
Z tym su wěcej a wěcej wužyli kupjone sukno, a to jo se wucyniło na drastwu.
Tšupca/Straupitz.
Něga płaśi teke ako njewótwisne mórjo Śichego oceana.
Hermaš: Južo w lěśe 1995 jo naš wokrejsny sejm wobzamknuł wósebne wustawki za zachowanje, spěchowanje a wuwiśe serbskeje rěcy a kultury.
Co stoj w nowem Rozglěźe? , we nastawku "Zmakanja ze serbskeju rěcu kóńc lěta 2019" wulicujo Christiana Piniekowa z Chóśebuza wót njelubych a lubych reakcijow luźi na serbsku rěc.
W njom stoj, až su w lěśe 1959 pśewjadli reformu dolnoserbskeje pisneje rěcy.
W tom casu som ja, Merle, bydliła južo něźi tśi lěta w internaśe.
W pśedslědnem wudaśu smy pśedstajili, což K. Köhlerowa jo wulicowała.
Cesto njewiźe, až su zmólki wažny źěl wuknjeńskego procesa.
Skóńcnje zasej wócuśejo, ale se mysli, až pśecej hyšći cowa.
Ach, to źe jo Herbert Nowak.
Ow, naš kněz agent jo na nowy slěd starcył.
Cełe małe swajźbaŕstwo jo pśiśěgnuło do swěźeńskich śpow.
Nalip słomku z lipatym bantom.
Mjazy nimi su južo žedne lěta teke jeje syna Majk a Sebastian a jeje źowka Jana.
Pózdźej ale smej ze žeńskeju woblutowałej, až njejsmej za Drjowkojskim fararjom słuchałej.
W cełej šuli jo to wobźělenje na tom wuběźowanju jim napórało wjelike pśipóznaśe, jo měniła kněni Lüdtkowa.
Ako wócy zwignjo, jeje gubje se lěbda k zawupytnjenju tśěsotej.
Kšej se jim tak njestaja a wóni njekrydnu tak lažko tu štawpu.
Hinc Roj.
Gaž muzika stopujo, pomjeńśo wěsty drastwowy źěl.
Nina se pšaša.
W »Cottbuser Anzeiger« z lěta 1904 cytamy, až jo dostał mjaz drugim w Chóśebuzu złośanu medalju, w Genfje wjeliku złośanu medalju a w Nizzy wjeliku slobranu medalju.
Groni se, až jo był Lubnjow wót wšyknych łužyskich městow to, źož jo bydliło nejwěcej tkalcow.
Scena z kusa „Łapanje šefa“ we dolnoserbskej rěcy.
Nazwucowali su to z nim Marlies Borkowa a druge žeńske ze źiśeceje zagrodki, a jich pilne źěło jo se wupłaśiło.
Župa a druge budu jomu pśi tom k pomocy.
Ale dla špatnego wjedra jo to zarědowanje we wěcejzaměrowem twarjenju gymnaziuma se wótměło.
Jezus źejo: Ja som žywy, a wy buźośo tež žywe.
Wot 7. do 19. julija togo lěta buźo w měsće Vršac w Serbiskej mjazynarodny folklorny festiwal.
Wuměna z njedarami
Ně, zawóstaj ga raz formu swójogo śěła na zemi!
Wóna jo stanuła a se wrośiła do žywjenja.
Jo było rědnje, až su směli teke źiśi sobu jěś.
Ta prědna wót nich jo była ta wjerbańska, w lěśe 1904 jo Mjertyn Hanuška ju załožył.
A pó tom smej sebje groniłej, až »by jadno nagrono dosegało, pśeto wopśimjeśe jo było pśisamem to samske«.
Gmejnski dom w Gołbinje: Doreen Šymjeńcowa, Manuela Rězakowa, Astrid Šrammowa z Gołbina su na jatšy pśigótowane: Wóni maju połny kórb wupyšnjonych jajow.
Kluc za nowy hort: Jen źarže pśedsedaŕ twaŕskego wuběrka w Bórkojskem amśe Joachim Dieke, direktor amta Tobias Henschel a wjednica brjazyńskeje šule Kerstin Linkowa.
Ta włoga jo se pak južo zasej zgubiła, wobwěsćijo DWD, což jo za rolnikaŕstwo problem, wósebnje glědajuce na łońsku a pśedłońsku suchotu.
Weto jo Latk až do smjerśi w lěśe 1980 za Serbow statkował ze serbskeju domownju zwězany wóstał.
W srjejźnem mórju lažy wjele kupow, kótarež słušaju k rozdźělnym statam.
Smy w tom casu wjele wiźeli a dožywili.
Wót drugich kultiwěrowanych banjow góźi se japańska banja pśez slědujuce znamjenja rozeznawaś: Płodowy wogonk jo twardy, ma kulojte grany a se na płodowem nasajźonku mócnje rozšyrjujo.
Hentschel, až lažy to teke na prestižu rěcy.
Ja dejm teke za swóje wustupy wabiś a dalej dobre programy publikumoju póstajaś.
Kuždego smy zapisali, a smy kuždemu pokazali, źo dej sejźeś.
Na 6. a 7. boku namakajośo pśeglěd tych majskich bomow.
Jich program a wustupy bywaju pśecej lěpše a rědnjejše - su ten źeń wšake chwalili, kótarež su program južo cesćej wiźeli.
Legenda wulicujo, až su lutki pśišli do Wrocławja w śěžkich casach, aby pomagali město wuchowaś.
Protestantske kraje a lutherske cerkwje su take wustawjenje wót katolskego bamža zaprědka wótbili .
Źiwadłowy projektowy tyźeń
„Clodiska“ (Claudia Withausojc, Isa Miklicojc).
Njamóžomy wěcej wužywaś rumnosći gmejnskego doma a skóro musym ja swóju kjarcmu zacyniś.
Witkowy tip za žnjowny swěźeń abo narodny źeń: Ježykowe guski Trjebaš: pomoc maśerje abo nana 400 g muki 200 g twaroga 100 g cukora 8 łžycow wóleja 6 łžycow mloka pakśik waniljowego cukora pjaceński pulbjeŕ cenk sol rozynki mandlowe štapcyki mak Wukłaź blach z papjeru za pjacenje.
Tam jo w nejžmjeńšej kupce.
Žeńska pódla njogo se pšaša: "Groń raz, njamaš ga žeden šantk sobu?"
Ten wobraz jo 30 lět abo nejskerjej hyšći staršy.
Snaź južo znowa?
Źiśi su se wjelgin raźi wobźělili na zarědowanju "Wšedny źeń na Šusteroc dwórje".
We njej jo było něga samo sudnistwo.
Marko Kowar pówita Marku Suchec w domje Domowiny we Wórjejcach.
Kuždy dobyśaŕ jo dostał cesny dar a dubowy wěnk.
Pětk zajtša bu za nim pytane a bu tež na droze wót Tšawnice do Groźišća namakany.
A to smy! 
Wšykne su naslědku gromaźe wuspiwali ariju Prědna źělba krajnych pjenjez k pódpěranju źiśownjow, źož se ze serbskeju rěcu źěła, jo wordowała wuźělona.
Mimo togo njejo w Praze był festiwal swětoweje młoźiny, ale jo to był XI.
Tam jo ryby kjarmił.
Ekumeniska rada cerkwjow jo 2013 w Busanje napominała kśesćijany a wšykne luźe dobreje wóle, aby se pśizamknuli putnikojskej droze za pšawdosć a měr (...)
K. 5. narodninam trajdowego składa su pśigótowali tortu, na kótarejž jo był muzej wiźeś ako rědna bilda.
Typiske znamjenja takeje infekcije su brjuchbólenje, běgota, njederjeměśe, zymnica a bluwanje.
Luźe su se pšašali: »Co buźo, gaž ten Rus pśiźo?
Historikaŕ dr. Jakub Sokół jo gronił: "Wokolina Nowego Chmjelowa se mě wjelgin spódoba bliskosći pśirody dla.
Ma něźi sedym a poł miliona wobydlarjow.
W demokratiji maš šanse, ale musyš wójowaś.
Prědne dobre powěsći mamy, kenž daju nam zasej tšochu elana.
Mama jo pak pśecej hyšći cakała.
Ma z wšych zwězkowych krajow nejwětšu licbu wobydlarjow.
Našo cełe žywjenje stoj pód pšugami njebjaskego słyńca a tak, ako wót Boga se groni: tež śamnosć njejo śma pśed tobu – śamnosć jo pśed tobu ako to swětło, tak teke wu nas bywa swětło nad tymi śamnymi dołami, pśez kótarež smy pśejšli.
Wón co ju wužywaś ako "wuměłski dwór Rowne", źož buźo se regionalne wuměłstwo rozpokazowaś.
Pla Sprjejc (Spreewitz) pśiźo tej Sprjewica ze Sprjewju wótnowotki gromadu, ale ned za dolnołužyskeju mroku, w Grodku, źotej zasej krotko roztyla: Grodkojska Sprjewica běžy wokoło starego města.
Wuglěda pódobne bylicy (Beifuß).
Tak pišo hyšći jaden dalšny cytaŕ-pisaŕ.
Ga to se sednu na wusoki topoł a zespiwaju rědny kjarliž.
Prědny raz ga běchu se žedne z nich wiźeli w lěśe 2017, źož běšo w Dešnje grało nowozałožone mustwo „Serbske koparje“ pśeśiwo mustwoju „Serbska wubranka“.
W Chóśebuzu pak njejsu to bóžko dotychměst cynili, a tak su se musali něnto cłonki měsćańskego parlamenta hyšći raz z tym zaběraś.
Město njedajo pjenjeze.
Wudroga z financielnego bracha jo za chórownje cesto, až wjele operěruju.
Za wěcej detailny pśeglěd wó rostlinstwje, glědaj .
Pśedewšym w Peruwje pśewšo lubowana najěź jo „Yuca á la Huancaína“, „Yuquitas“ jo tam samo pśi wšych wjelikich fastfood-seśach ako mały pśikusk.
Gaž źinsa wukniki a wuknice maju prozniny w lěśu, dopomnjeju se starše generacije raz na swójo źiśetstwo.
Młoge banje maju pótom pšawe „woblico“.
A to we wětšej licbje ako w drugich župach.
W recenzěrowanem romanje źo wó žywjenje etnologa.
W Mecklenburg-Pśedpomorskej eksistěrujo wjele mjenjow, kótarež ze słowjańskeje rěcy póchada.
To jo było kóńc pśězow.
Śězki nadawk su měli woglědarje muzeja njeźelu.
Wutšobny źěk su wugronili wšym tym, kenž su Božy dom twarili.
Kužde lěto w januarje woplěwamy nałog ptaškoweje swajźby.
Mimo nich njejo šło!
"Ow jo, how se mě teke spódoba", groni wón a skoka južo pśez štomy a kricki.
Ministaŕstwo planujo wucabnikam nowe móžnosći dalejkubłanja pórucyś, a ministaŕka se wjaseli zlubjenju, až Domowina a Serbska rada buźotej pomogaś, wucabniki za to dalejkubłanje dobyś.
Źowća su se pśecej k wjacoroju zeger šesćich k pśězy zmakali.
Zaprědka dej se kradu groniś: Rethra njejo wordowała hyšći namakana, a gaž se to raz stanjo, buźo to zawěsće archeologiska sensacija.
"Rejowaś teke njejo nam dowólony pód napšawami, buźomy pak na kuždy pad futrowaś ptaški", groni wjednica Ramona Lugerowa.
A pón smy jim dejali zlubiś, až jich mjenja do Casnika njezapišomy, gaž wó jadnom camprowanju w 50tych lětach wulicujomy: Tegdy njejsu se gólcy jadno lěto ze źowćami znjasli.
Atraktiwne za źiśi su zwucowanja, w kótarychž se wótnapinanje a pógibowanje wótměnjatej.
K tomu kompleksoju pak słušaju teke rědne mjeńše domy, do kótarychž su zaśěgnuli za wětšy źěl starše luźe a manźelske, a dalej wjelika pśedawańska hala NORMA, gójcowa praksa, praksa zubnego gójca, žarjabnica, drogerija, aptejka, pjakaŕnja a druge lody.
To a druge z woklapnice
Rad by se wótlěkował a togodla jo cuzego pšosył, aby zastupił do kowalnje a sebje sam te pódkowy wupytał.
Toś dejali jen cesćej na blido pśinjasć, teke gaž mamy wjele źěła z nim.
Kokot leśi do jadnogo rožka wobgrody a se njewěsty rozglědujo.
Slědna wót nich jo pśez swójogo pśijaśela Ignaca Wjeselu zwězana z Górneju Łužycu a powěda górnoserbski.
Pó wóžywjenju togo nałoga we tom gołkojskem gmejnskem źěle pśed někotarymi lětami jo se to etablěrowało, až młoźina, dorosćone a źiśi su pśecej gromaźe ducy.
Na jadnej sćěnje jo wjelika bildka teje cerkwje, licak stoj prězy a interesenty mógu se interaktiwnje wšake rozkładowaś daś, ako w drugich śpach.
9. Zatkajśo kołk do słomki! Napórajśo slězy tśeśu korkowu šlapku.
Słužabnik jo tam dojšeł a knigły pla pušćadła do gata chyśił.
Zmakanje pótomnikow serbskich wudrogowarjow z wuknikami Dolnoserbskego gymnaziuma njaso płody.
Cesto pak w kupkach njamaju konkretne pśedstajenja, kak to cyniś.
Ja pak som na mysli měł wagu tśich tonow a nic jogo tuny.
Wót zeger 14:30 buźo oratorium „Podlěćo“ (Pódlěśe) zněś we tej cerkwi z chorom Serbskego gymnaziuma a orchestrom Serbskego ludowego ansambla.
A tencas jo płaśeła kazń: Chtož njejo słał swóje źiśi do šule we swójej domacnej gmejnje, ale lubjej do susedneje gmejny, ten jo dejał šulske pjenjeze płaśiś.
To jo se stało z wótglědanim, až 21. měrc jo dejał se zasej namakaś we bliskosći zachopjeńka astronomiskego nalěta, źož źeń a noc se rownatej.
Pśez wjeliku mań wózjawjonych pódłožkow by se góźeł ako material za stawizny w bilingualnej gymnazialnej wucbje.
Swój wuměńk jo pśežywił w Ochranowje, wóspjet pak jo woglědał do swójeje rodneje jsy.
Kak cesto som město togo słyšał to nimske słowo.
Końcak, pśedsedaŕ bramborskeje Serbskeje rady, a dr.
Radna licba wuzwólowarjow jo akle we slědnem wokognuśu wuzwólowaŕske listy pśipósłała, a někotare listy su pśileśeli do wuběrka pśepózdźe.
Źiśo z mamu a nanom na pólo.
Pó tom bywaju dny zasej krotše a nocy dlejše.
Z pśigódu smy namakali na najśpje pór starych šuflitow a te jo mě nan – jo to było rowno w tom casu, ako su jogo na chylku zasej z wójakow pušćili – do rěcha spórał.
Nawjedowaŕ graśa napódobnijo zuki jadnogo zwěrjeśa. rjaga kaž žaba.
Pśi mnjo njejo wót samego zachopjeńka zewšym šło wó kolegow, pśijaśelow a bliskich znatych, ale wó wótwoboranje »winikow wótwenka«.
Wótergi sejźim pla wódy.
Awtorce stej 32 zajmnych nadawkow za pśedšulske źiśi pśigótowałej.
Teke wósebne taski za śopłe wino z napismom "Preilack" su dali lětosa zgótowaś, a wejsanarje su mógali je kupiś a ned z nich śopłe wino piś.
W župje Wusoke šulstwo „Jan Skala“ su wósebnje cłonki kupki „Bjarnat Krawc“ z Drježdźan aktiwne.
Někotare płody su rozmjej hyšći w swójej zelenej kałatej łupinje.
Pójěźoš sobu?
Ale teke wejsne jubileje, wjelike swěźenje a nowe wuběźowanje na serbskem pólu su byli temy lěta 2014 we Nowem Casniku.
Wšykno ma swóju wóń – wšake wóni se nam spódobaju a nas rozwjaseliju, druge pak njamamy rad.
Kněni Ciršowa jo mě teke te stare mazniki pokazała, a prědny raz w swójom žywjenju som šeł pó drjewjanej droze.
Słowjany su indoeuropski lud.
Jörg Muttersbach z Brjazyny - 23.03. (31 lět)
Ta kuntwora, ta kuntwora, ma kanu połnu kafeja.
něnto jo cas "kokotow".
Pó reformaciji jo Wotrow se pśirědował Chróšćańskej wósaźe.
Głědajśo, až su fryšne a až njejsu pśewjelike.
A to nic jano dla togo, dokulaž su byli w dobrej a rědnej dolnoserbskej rěcy napisane, ale wósebnje teke togodla, dokulaž jo redaktorka cytarjow wětšy źěl informěrowała wó žywjenju serbskich luźi we jsach Dolneje Łužyce a Slěpjańskich stronow, wó jich wjaselach a starosćach.
Rozmějo se, až dejmy z něntejšneje situacije to nejlěpše gótowaś.
Njeźelu budu se źowća zeger 13:00 wupóraś wót wobrotnišća (Wendeschleife) pśi starej šuli a hyś na rejtowanišćo (na kóńc jsy do směra Bramy).
Ta kupa a wokolina pśipomagatej k tomu, až buźo se kura wupłaśiś, nic ned, ale pózdźej.
Naraz stergnjo naju žałosne šwicanje z woblubowaneje zaběry a sekundku pózdźej dopomina naju grozne rozbuchnjenje granatow a rjaganje a praskanje padajucych a rozlětujucych bomow jano něźi sto metrow slězy naju na to, až smej na stśělnišću! 
Z nich sycy něnt wogeń silwesterskich raketow.
Žycym Wam dobry start do nowego lěta.
Zastupniki togo samego ga su byli zachopjeńk lěta w Chóśebuzu na woglěźe.
Na kaki part na pśikład na Boga glědaju. „Bog měni: Ja som hynakšy.
Pón jo pśiduce góle z luda na rěźe.
»A to źinsa zewšym žedne mrokawy na njebju njejsu.«
Lětosa njesměju niźi jatšowne wognje se wótměś.
Tek gałuzki abo škóra daju se za wobraz wužywaś.
Ducy pśez pśijazne błomjenišća a zelenišća se pśecej zasej pśed tobu wupśestrěwaju rabaty z nalětnymi struskami - tulpami, matuškami a drugimi.
Wóni su źowćo Brune wócko woblekali – a kaka jo to była rědna suknja!
Toś pišo se pó žydojskem kalendarju lěto 5761, kenž se zachopijo 30. septembra 2000.
Gerhard Gräbig pśi camprowanju 1982
Gaž sy gótowy z formowanim, scyń swóju kulu na blido.
Chtož to wěriś njoco, ten daś glěda na kśicu Golgatha.
Jo, a na drugi raz pón 20 a …«
Witkowe śěsto njegóźi se za paprjeńce, tykańc abo pampugi.
We wuzwólowańskem wokrejsu Chóśebuz II (Kórjeń, Módłej, Knorawa, Grodkojske pśedměsto, Strobice, Gołyńk a Kibuš) jo Lars Schieske wót AfD dostał nejžwěcej prědnych głosow.
Dnja 4. decembra 1970 jo wumrěł w Mariboru, źož jo teke zakopany.
Mimo togo by kafejownja ako serbske zmakanišćo trjebała serbski powědajucego wjednika, pó móžnosći młodego.
How wuknjo 440 źowćow a gólcow.
Hynacej ako pla kólenowych kniglickow abo jadnotliwych wobrazow maśo how lichej ruce za gestikulěrowanje.
Móžno až jo se kśěł wósobinski na Nimcach pomsćiś.
Žołte kwiśonki stoje we zawitkach.
Firma jo jano mógała źěłaś ze zelezowymi gózdźami, žedne zecynkowane gózdźe njejsu dostaś byli.
To ma cyniś z tym, až wóda w jazoru buźo spadowaś a zběraś.
Serbsku wucbu pak južo dłujko njejsu měli.
Moj nan [serbski komponist Detlef Kobjela] jo pśi Serbskem ludowem ansamblu w Budyšynje źěłał.
Mjazy drugim jo naraźiła, Serbsku drogu (Wendenstraße) na Drogu markgroby Gera pśemjeniś.
Pótom póglědnu hyšći raz na wšykno, což běšo z wjelikeju procu źěłał a dostał a měł, a gronjašo wšyknomu „bóžemje!“ — a źěšo na łoź. 
Stanisław Tilich póchada ze serbskeje familije katolskeje konfesije.
Pětk, 9. julija, zeger 19.00 budu knigły prědny raz pśedstajone we zjawnosći.
Wona se zachopijo zeger 17.00 w Serbskem domje.
Wopisanje jogo žurnego a chudego žywjenja jo se pó źělach zeźaržało a dawjeto dwójcy wudało.
To jo snadna licba!
Wu Jahnojc njejsu jano nałogi a drastwa w srjejźišću stojali, ale how jo se serbowało!
Ale młogi raz glědam weto filmy, na licaku.
Ze wšakimi tekstami jo Brigitte Königowa ze Słopišćow ten wjacor swóju wjelebocnosć pokazała.
Wótwórjeńske case: wót wałtory do stwórtka zeger 9.00-16.00, adwentsku njeźelu a mjazy gódownicu a nowym lětom wšednje zeger 14.00-16.00.
Tśibocne a styribocne dwóry njesměju se wótryś – te su tak typiske za naše jsy.
A to šym wěcej, dokulž serbske gremije změstymi póžedaju, aby we prědnem lětniku we wšyknych šulach sedleńskego ruma źiśi serbsku wucbu obligatorisku měli.
2006 jo wón wjadł małučke Montenegro z wjele mjeńšynami k samostatnosći.
Naš ato jo to twaŕske město darił.
K tomu wóna dodajo, až redaktorstwo jo teke togodla za nju z wjelikeju procu zwězane, dokulž jo to "něco kradu nowego, až se žeńska na take źěło dajo, a to žeńska z chudeje swójźby, njeznatego mjenja, mimo kuždego takego pórucenja".
W tom ramiku se cytaju teksty, w kótarychž na wšaki part se tematizěrujo pśestupjenje granice – daś su to rumowe, casowe abo někake indiwidualne granice.
Něnto dej stojaś: .
la Šusterowa jo k pśigótowanju projekta dr. Pětša Šurmana pśepšosyła, aby wón pśednosk źaržał – wukniki su mógali jomu pšašanja stajiś, a wón jo teke ako interview-partnaŕ za film k dispoziciji stojał.
Wona jo jano tak lětała z jadneje śpy do drugeje.
Za Fryca Wojta jo to był stakim slědny raz, źož wón jo ako zastupny pśedsedaŕ towaristwa tu rybakaŕsku gromadu wjadł, a – což jo dotychměst pśecej nałog był – ze serbskimi słowami witał.
Z dalšnymi nowymi grajarjami se wjedu rozgrona. „To nejwažnjejše pak buźo za nas, až mustwo w cuzych stadionach lěpjej grajo“, jo měnił trenaŕ Fritz Bohla.
Skoro pó tom su teke južo padali prědne dešćowe chrapki.
Ned zajtša smy pśez zymnu wódu broźili, aby pśěźeńce kontrolěrowali.
Wiju žnjownu kronu a pjaku w historiskem pjacu.
To jo nejcesćejša kritika milnych skeptikarjow.
Fachowce ministeriuma a krajnego twaŕskego zastojnstwa su nam dopokazali, až za internat naš teritorium njejo wjeliki dosć.
Hyšći 50 luźi jo wóstało na rozgrona w tśich kupkach k temam zgromadnosć a póchad, w drugej kupce wěra, w tśeśej kupce muzika a familija.
Smy teke pśirownowali naše ruki z kśidłami rubjažnych ptaškow.
Ale pśed wjelikim wustupom togo "cesnego gósća" su se gólcy a źowća wuběźowali.
Dalšne informacije a pśipowěźenja pśez telefon 0355/79 28 29.
Gromaźe budu modelowe pśedewześa za pólěpšenje situacije a financny plan wuźěłaś.
Ta jo była 2012 wótwórjona a wót 2013 ako drogowańska wustajeńca na wěcej městnach pśedstajona.
Bramborska ma pśecej hyšći nejwětšu gustosć wobstatka, teke gaž śišć pśi śěgnjenja z tradicionelnje na bóśonach bogateje Pólskeje wóteběra.
My smy ju teke pšašali: Wy sćo měli wjelebocne źěło, njebuźo to wam felowaś?
Pśi wšyknom dobrem woblutuju jano to, až njejsu te Serby Dolneje Łužyce prezentne byli.
Smy wustupili njeźelu we wjelikem estradowem programje, a smy měnjece, až jo to był za nas wjeliki wuspěch.
To jo južo starstwo w zmysle kosmetiskeje branže?
»Njebuź zasej tužna, Karina.«
Stakim njamaju „znate serbske motiwy“ jatšownych jajow napšawdu nic cyniś z gódami.
K wiźenjeju su teke woblica wšakich luźi – to groni portreje – a janźeliki ako historiske pomniki.
Jahnojc a Ch.
Polskich źěłaśerjow jo tudy wjele.
Skóro budu móc how swěśiś wjelike swěźenje.
Co su šćěpjenja? ow – aktiwne a pasiwne šćěpjenja.
Jadnu połojcu scyń ako gubu na skibku.
Drugi a tśeśi kral stej Jan Bergfeld a Jerome Stolz.
Na Dolnoserbskem gymnaziumje wóna w 10. rědowni pilnje serbski wuknjo.
Zasej w Chóśebuzu, jo wóna za RBB źěłała.
Filmy jo nam pśecej pśipósłał".
A gaž słyšašo, až to Jezus Nacareński běšo, zachopi wołaś a groniś: Och Jezu, ty syn
Koleje su wuryli a pśedali do Šwedskeje.
Su źowća - Nadin Grosojc ze Škodowa, Delia Heinzojc a Marylin Ratšojc ze Žylowa a Peggy Linsojc z Depska -, kenž sami wušywaju a drastwu sami z wjelikeju lubosću w rěchu źarže.
W njom budu na pśikład ako gósći sobu pódla Domowniske a drastwine towaristwo Borkowy, serbska rejowańska kupka „Błośańske źowća” z Dešanka a Tradiciske towaristwo Strjažow.
»To kśikanje musy byś napinajuce.
Njedejm wěcej w góli graś?
Dla togo su fachowe krejze ako serbski forum za drastwy we Wórjejcach tak wažne.
muzikowy dnjownik: dny serbskeje kultury w Barlinju
A stakim su wóni pśed krotkim pěś modernych matow hortoju k wužywanju pśepowdali.
Pśeśěg w serbskej drastwje w našej jsy njejo, južo dla togo, až serbska drastwa njejo tudy znata.
Napołniśo flaše rozdźělnje wusoko z wódu.
Wón jo warnował politikarje, až twarjenje industrijowych źěłowych městow póderbi wjele casa.
To jo tejerownosći ten nejdrošy lod wu nich: jaden bjacharik z 200 gramami loda płaśi 29,90 euro.
To pokažo na to: Kapitulacija nimskego rajcha jo se ako synonym za wumóženje wót Hitlerskego režima wobglědała.
Wěsće by teke pisał wó swójom 35 lět dłujkem źěle ako pśedsedaŕ serbskich błośańskich rybarjow, wó swójich wjaselach a starosćach ako Domowinski pśedsedaŕ w Borkowach, wó swójom źěle ako pśisudnik abo teke wó tom, kak jo ako cłonk Chośebuskego wokrejsnego parlamenta 1951 ako prědny wótpósłańc w tom gremiumje serbski powědał!
Ale jeje duša jo słowjańska wóstała.
Wón jo se naroźił 11. septembera lěta 1947. 
1870 – Nakłaźony wogeń.
Tam jo jaden śěg był wót 9. do 12. lětnika a jaden pśidatny śěg jano za 9. a 10. lětnik.
Sy to zbadała?
Swěźeńske rozžognowanje w ramiku namše buźo njeźelu, 7. julija, zeger 15:00 we Wušej cerkwi.
Wot pětego lětnika muse wšykne samski rěcny niwow měś, a to naše wukniki teke maju«, groni direktorka Victoria Suvagau.
Wót srjejź maja budu wjeźenja pśez Stary lud, a to pśecej srjodu wót zeger 11:00 do 14:00. 
Napśisko Karina wustanjo.
póraju se pó głownej droze.
Pótom rozdźělśo z pomocu šćotki lipadło na głažku, ale nic wšo naraz, pśeto comy kšac pó kšacu źěłaś.
Anja Piniekojc jo jen zasej wugótowała.
Po studiumje jo se wón do Łužyce wrośił .
Prězy jo korkowa šlapka, srjejźi jo papjerowy młynik, slězy jo šlapka.
Glědaś kśě teke za tym, až namakaju dalšne rumnosći za wobstaranje źiśi.
Ponjeźele, 18. julija, jo njenaźejucy wumrěł.
Napódobni Julku.
Do tśirožkoweje sćěny pókóńca jo połkulojte woknyško zapušćone.
Tyźeń stwórtk, pětk a sobotu jo pśebywało 46 studentow slawistiki z uniwersity Brno (Česka) ze swójim magisterom Petrom Kalinu we Łužycy.
Chtož tuchylu chójźi do 10. lětnika abo 12. lětnika na gymnazijach abo 13. rědownje cełkownych a dalšnych šulow, ten smějo direktnje wuknuś w šuli.
Nic pak njeby móžno było mimo wuskego zgromadnego źěła rozgłosownikow ze „swójimi” luźimi wence na jsy, z partnarjami w rozgronach a wusćełanjach.
Tam jo se wěcej padało ako pśi nas.
Jeje magisterske źěło jo 2011 publicěrowała.
Teke z pomocu wikowańskich karawanow a łoźow su se powěsći pósrědnjali.
Něnto cynim to hyšći sama, ale mója kolegina Carmen Stallbaumowa jo se na rěcnem kursu wobźěliła a móžo mě něnto pódpěrowaś.
Colett powěda wó wjelgin pśikładnej organizaciji, wó tom, až njejsu byli žedne problemy.
Ten jo dotychměst stojał jano mało luźam k dispoziciji.
Sroka skoka na jadnej noze pó Drjenojskej droze do Hochoze.
A to jo kuždy źeń pó źewjeśich gótował, ako jo śěg, kenž jo w tom casu dejał z města pśijěś, był mimo.« (NC 1961)
To jo było na 16. pósejźenju krajnego sejma Bramborskeje 14. maja 2020. Wótegrono ministaŕki jo ned pśišło: "W koaliciskem dogronje wót SPD, CDU a Zwězk 90/Zelenych wót nowembra 2019 jo se dojadnało, až koalicija buźo w bliskem casu wobzamknuś serbske šulske póstajenje.
Bukišojc a I.
How su gano stajali pale za nowy płot wokoło pomnika pśed Mosćańskeju cerkwju, a kołowokoło njogo platy kładli.
Zas a zas cyni wóna pawzu.
Wóni jogo biju a na njogo pluwaju.
Juskanje, wjasołe zakśikowanje, bubnowanje, tšubjenje a serbske spiwanje ‒ to jo stwórtk pśedzachadny tyźeń z mócu rozlěgało na měsćańskich gasach! Wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma su swěśili zapust a śěgnuli we dłujkej smuze wót 20 pórow z gercymi pśez cełe stare město.
Za wšykne, kenž maju pśewjele kilogramow: Jězćo wěcej zeleniny a sada.
Młynkoweju ze župy Dolna Łužyca.
Za wšykne napšašowanja a póstarki stoj teke Informaciski centrum Dolna Łužyca w Serbskem Domje w Chóśebuzu k dispoziciji.
Niagara, 45. šwigawa; padorownje: 1. wjednik, 2.
Wóni su woglědali na dwór dwěma familijoma tych zapustarjow.
Ceły wjacor buźo pósćony Helmut Kurjoju z Blunja
Mě jo tak, ako by to cora było, ten 100. zapust”, jo jaden wót tych zapustarjow gronił, a glědajucy na swój brjuch, jo pśistajił, až jo był tencas pśed 15 lětami hyšći rědny fryjny kjarl.
Wšym Serbam a drugim luźam buźo ten nowy referent pśigranjański partnaŕ.
Móžomy teke swóje lampicki sobu wześ! Kapsne lampy su jadna warianta.
Wokoło Jana njesmějo brachowaś Janske rejtowanje, něga znate teke w Malinju a Mukwarju, źinsa jano hyšći w Kozlem.
Na tśeśe městno jo pśišeł Jan Bergfeld ze Stolcojc Bernice.
W Budyšynje na Serbskej wušej šuli
Pśez tu seś móžo jaden wót drugego wuknuś a se inspirěrowaś daś za lokalne statkowanje na wšakich pólach.
górnoserbskeju a nimskeju rěcu.
Kněz žognuj nam jogo słowo.
Gaž som se z roźonymi Barlinjarjami rozgranjał, kenž se za historiju swójogo města zajmuju, som wót nich młoge wó tom słowjańskem zgónił, což dotychměst wěźeł njejsom.
Njedajśo jej zgłodnuś!
Co te ptaški pśiwabijo, jo pótajmstwo.
Wažny zaměr jo něnto južo dwójorěcne wugótowanje droznych toflickow.
Ja som swóju hutšobu pśed Knězom husypała.
Wětšnik se tam gjarźi, za nim ceły rěd małych chałupow se schowajo ze słomjanymi kšywami, wobraz połny romantiki, měra a harmonije.
Móžo se pak teke na politiskej rowninje staś, kaž pśikład Serbskego sejma pokazujo: Iniciatiwa, ako jo wót kóńca 2017 aktiwnje za serbski parlament wabiła, jo se kśěła w juniju 2018 we wokrejsnem sejmje Budyšyn pśedstajiś.
Nježlic Wilfried Halbaš jo k takemu wuznaśu pśišeł, jo pśejšło wjele casa.
Zawěsćijo, až te financielne rěki běže.
Teke lubowarje wótbagrowanych jsow pśidu k swójomu, wše něgajšne jsy su sobu wobjadnane.
Z gołbinskeje gjartnaŕnje.
Źiśetku se pókłanjaju chude pastyrje, bjatuju a zaspiwaju rědne arije.
To njejo prědny raz, až pšawicaŕske agresiwne muske su we diskotece pytali zwadu, su serbske młode luźe sromośili abo jim grozyli a jich bili.
Pśedsedaŕ Manfred Nickel jo z wjaselim zespominał, co su cłonki lětosa napórali, co su k lěpšemu jsy a domacneje kultury nawugbali.
Za kśesćijanow jo ta swója gluka zwězana z gluku swójogo nejblišego.
Budyšyn jo druge nejwětše město a historiske głowne město Górneje Łužyce.
Gótowe paprjeńce składujomy w chłodnem a zawrjonem sudobju, aby měke wóstali.
Za wustajone grafiske łopjena jo se wón zaběrał z tekstami Hanza Njepile, Jurija Chěžki, Miny Witkojc, Kita Lorenca a Johannesa Bobrowskego.
Toś jo nam był wjeliki źěl našych starych gribowych flakow wuzastajany a smy musali sebje druge rožki pytaś, což ga wokoło Hochoze njejo pśeliš śěžko.
Wušej mjaseca dłujko zranjony biśa dla njejo mógał źěłat hyś.
Ale kamjeń jo až do pśibytnosći wobchował swójo wót rujańskich Słowjanow dane mě "Buskam".
Gósći wuwitałej stej Janine Budichojc (serbski) a Matthias Markus (nimski).
Słuša k pódzajtšnoafriskim statam Uganźe, Tansaniji a Keniji.
Tam jo se Heike Županojc južo k 15. razoju wobźěliła.
Grajo se tak dłujko, až jadnučki grajaŕ jo wušej.
To ja som: Jill-Francis Ketlicojc, ta „nowa“ w redakciji
Až su te knigły wjelgin wažny dokument za młodu generaciju, jo wuzwignuła Chóśebuska županka.
Socialna njewěstosć rosćo.
Toś: Chtož ma gumnyško, daś sebje jen sam wusejo.
A smy musali jima pšawje daś.
Za někotarych jo to rěc jich prědownikow, za drugich derje nawuknjona cuza rěc.
Neda dokumentujo dalej jogo list na B.
Optimalne zastaranje jo źe wjelgin wažne a wupominajo sebje specialnu wědu kubłarja.
Wjele jo se južo inwestěrowało, rozpad twarjenjow jo se stopował".
Zeger 15.00 jo planowane kafejpiśe we chromje wognjoweje wobory.
Ako wjednica swěźeńskego komiteja njejo wóna jano we pśeśěgu zapust swěśiła, ale naslědku teke sama góspoza była a zapustarjow góspodowała.
Weto pak smy licyli wjele stow gósći, jo se wšykno deje raźiło a ja by kśěł wšym, ako su pomogali, wugroniś wjeliki źěk", jo wón Casnikoju gronił.
Za to žedne pódłožki njeeksistěruju.
Dajomy do dweju głažkowu jadnak wjele wódy a wóznamjenijomy na głažkoma wusokosć wódy.
To jo se dojadnało w "Trjebinskem dogronje" z Vattenfallom.
A te su pśecej pśiwabili bejny publikum.
Prědny sortiment njejo był dłujko gódny do konkurence, su se dejali něco drugego wumysliś.
Co jo tam wšykno šćokał, napšawdu wěcej njewěm.
Wšykne su pśepórali gromaźe wjacor, se we hotelowem basenku kupali a se wjele rozgranjali.
Wósebna komisija jo była ducy w Dešnje a buźo to něnt rozsuźiś
W tej wustajenju su te powšykne zasady a pśedpise za twaŕske wobstojnosći, wobchod z wognjom w domje, składowanje stśělnego pulbjerja, lana, stergow, kónopjow, sena a słoma tak ako wótstawk stogow k chromam rědowane.
Městno togo wótwórjenja buźo dwór Hanza Šustera.
Siegowa: Ně, to jo śěžko, dokulaž jo tam był pśecej zasej nowy publikum.
Ludmila Budarjowa jo se togodla pla njeju wósebnje wuźěkowała a wustajiła, až jo teke lětosna centralna olympiada pokazała, až take zgromadne źěło móžo byś wuspěšne a wužytne.
Iniciator togo pśedewześa jo był Chóśebuski krajny raźc, nimski kněžk we Wjerbnje.
No, pjerwjej su luźe gronili 25. měrcoju „zelena Marija“.
Na woglěd do Norwegskeje
Starše luźe teke.
Ale zawisnosć na wšo to zgromadne, což jo wón pśez wšykne lěta z Pětšom měł.
Pó woglěźe wejsneje šule jo dalej wuknuł na Serbskej wušej šuli w Budyšynje.
Toś, wobej parka na Was cakatej! Pólski wójak "šćita" drjewjany móst w parku.
To se wě, wukniki ze jsow su cesto w młoźinje, znaju kokot a zapust.
Wětš dujo, ale njeterga, a tak plon malsnje stupa.
Awtor artikela jo to zwěsćił z pomocu wšakich žrědłow: pomjenjenje Georga Ermela w hynakšych žrědłach ako awtora wěsteje fible a dalšne žrědła ako wobraze na pśikład w ABC-kniglickach.
Rědnje z wjelikimi a wupyšnjonymi woknami, hołtarjom, orgelami a samo z modernym wjelikim liftom.
Münchowa jo wugótowała a ju producěrowała w swójej šlodaŕni w Žylowje pó ilustraciji Kathariny Bußhoff.
Dej to tak wostaś?
Jan 12,32
How se dostanjoš wótwjercha dołoj na specielnych wobrycach pó nagłych a wijatych wótkłonach.” Šołta jo nas wjadł pśez nowo załožony park, do kótaregož su firmy w zajźonych mjasecach tšašnje wjele tunow zemje pśiwózyli a nasypali.
Jogo pesimistiska wizija pak njebuźo se dopołniś, wót togo wuchadamy.
Chtož co se ceły cas informěrowaś, móžo w interneśe glědaś.
Njebuźo móžno, lětosnu głownu zgromaźinu župy pśewjasć w prědnem kwartalu lěta.
Šule su byli zacynjone, nadalej njeběžy wucba ako pśecej.
A to rejtowanje dej dalej hyś! Ta depšćańska frakcija jo wjelgin njespokojna.
»Kněz kral, změrom!
"To jo wažne, aby my mógli pósuźowaś, lěc wušparanje tych napšawow jo znjasliwe", jo gronił.
Heinrichowy facit: "Wjele wót drogich wěcej njetrjebaš.
"Friziski bok" we łopjenje.
Taka jo była adwentna nabóžnina w Mósće.
Jo zasej tak daloko! Pětk, 5. julija, buźo folklorny festiwal „Łužyca“ w Hochozy.
Ale jano někotare dny móžo samo k wiłowiznje dojś.
SEPTEMBER/NAZYMSKI
Pó prědnych „troštowych rundach“ jo šło kokotoju na forśe na šyju.
Młoge twarjenja na kupje w Pieštanach su južo 100 a wěcej lět stare.
Z tymi rěcami se powěda źinsa w Sibirskej pla rěki Ob.
Pokazujo góle w starstwje 3–4 lět nadpadnosći w rěcnem wuwiśu, Wy dejali na kuždy pad luźa z facha.
Łuka ze sadowymi bomami dawa rědne płody.
Mimo togo jo w Rěcnem centrumje WITAJ Chóśebuz wiźeś mała wustajeńca z twóŕbami młodych wuměłcowkow a wuměłcow.
To jo wjelgin rědna wěc, gaž móžoš dožywiś, kak se te stare z tymi źiśimi wulicuju a kak sćerpnje źiśi jim pśisłuchaju.
Direktorka našeje šule jo wót łońskego něnto Dorota Mielniczek.
Měto bywašo njeměrny.
Wobstaram nam něco!
Dolnoserbski casnik jo jano w snadnej měrje pódpěrał.
Z awtom ducy jo handy raz za razom zwónił, dokulaž Dešańske su kśěli wěźeś, ga my pśijěźomy.
A cesto sebje luštne tšojeńka wó žywych wěchach, chódotach, guslowarjach a nyksowkach wulicujotej.
Wódowe znamje na papjerje źe běšo až do lěta 1620 jich wopon z dwójnym kołom a we njom mě Budissin.
Ludowe nakładnistwo jo je lětosa wótnowotki ako reprint wudało.
Zajm za take kurse a seminary z wusokim niwowom jo wjeliki, a togodla budu se teke dalej organizowaś.
Njepśidu wěcej gromadu, njetwórje zgromaźeństwo, ako jo to něga raz było.
Na kótarych městnach by mógali młode luźe, kótarež by kśěli serbski powědaś, to teke cyniś?
Z knězom Nukom smy južo łoni měli dłujke rozgrono w Hochozy.
Cu kuždej kupce raźiś, z młoźinu lěpjej źěłaś.
Tak móžośo se cuś ako pšawy bur! Druga nowa wěc jo lězadło.
Kak luźe we jsach we takich padach gronje, to som se wótsłuchała.
Wót zeger 13.00-17.00 sćo pśepšosone, woglědaś do rumnosćow LND (Sukelnska droga/Tuchmacherstr. 27).
Tak wóda póněcom kamjenje wótnutśika wužłobjujo .
Tyma źiśetkoma jo se groniło Hansko a Grejtka.
A luźe mógu se teke zeznawaś z historiskim wuznamom a wašnju jatšownego spiwanja.
Cesto se pópadajo a wódnjo jo chłodno.
1888 Termin rozwěrowanja. Žylojska Paškowa, roźona Mjetkojc, skjaržy pśeśiwo swójog muža, až jo ju spušćił, a co togodla byś wót njog rozwěrowana. 16. jan. 1889 dej se dla togo termin wótźaržaś a ma se tež ten muž k tomu pśinamakaś. – Katowaŕnja.
Ako zastupnik župy Běła Woda jo se južo tenraz wobźělił Manfred Hermaš, pśedsedaŕ Domowinskeje kupki w Rownem.
Južo za źiśi w starstwje wót tśich lět take zwětšego bogaśe ilustrěrowane knigły pśedlaže.
Zazdaśim pak jo kśěł Blasius rowno dla swójogo serbskego póchada w Dolnej Łužycy wóstaś.
Wšykno musy jano ze słuchanim nawuknuś.
Wót hotela do Niwice njejo dalej ako jaden kilomejtaŕ.
Se wě, až se jim pak njejźo wó konkurencu.
To jo derje tak, a se myslim, až buźomy weto pśez zymu pśiś.
Bóžo, ty sy nam natwarił móst.
Dopomnjeńske fota wó žnjownem swěźenju w Prjawozu.
Móžośo ten recept pak teke pitśku wariěrowaś.
Wósadniki su tek Bóže blido swěśili, hynac ako howacej: Wóni njejsu stojali w krejzu pśed hołtarjom, ale su stupili k blidu jaden pó drugim.
Dr. Viktor Zakar pśiźo do Nowego Casnika .
Pilnje jo se źowćo Brune wócko wó domacnosć a wó psycka a kócku starało.
Pódpołdnjoworomaniske rěcy su źěł romaniskich rěcow, kótarež słušaju k indoeuropskim rěcam.
Na serbske pśedewześarje a rucnikarje jo se měriła pšosba, aby we zjawnosći ze serbskimi toflami a napisami a na serbski za swóje firmy wabili: „Buźćo gjarde na wašo serbstwo“.
Z tym se dojśpijo, až jo 19 mjasecowych lět rownocasnje 19 słyńcnych lět.
Rěc tych, kótarež su jen raz natwarili, jo se wrośiła.
Smy měli dosć źěła z tym.
Pśez pandemiju su wu nas te slědne šulske dny wupadnuli, w kótarychž my by normalnje w pśespytowańskich pśedmjatach hyšći raz wjele nadawkowych typow pśepowědali a młoge temy wóspjetowali.
Njewósta nic njedopołnjone wót Bóžych zlubjenjow, kótarež israelskemu domoju běšo dał; wšykno pśiźe.
Lk 1,(5–25)57–66.80 * Pós 19,1–7 * 1 kral 8,54–66
To se wiźi we studnjach.
Co narodnostna politika jo a co, jo kuždy wót nich wěźeł, na praktiskem pśesajźenju pak jo how a tam młogi raz klěcało.
Gniezno jo město w Pólskej.
Ja som je pótom za pśewóźenje na klawěrach wobźěłała.
Kwiśo wót maja až do oktobra.
Wěcej ako styri zmólki njejsu byli dowólone.
Njejo napšawdu wěźeł, co móžo z tym napóraś.
Stanu se, až Jezus běšo w jadnom měsće a se módlašo.
Karpaty wobstoje z młogich źělow, z kótarymiž jo Słowakska republika napšawdu žognowana.
Stakim njedejało pśiś k změšanju.
Jo se mě wjelgin derje spódobała, ta młoda liška.
Na dwórje Šusteroc budu skóro natwariś a dalšne stare twarjenje.
Redaktorka NOWEGO CASNIKA - 50 lět
Daj nama něźi hynźi hyś.
To som pśi rozgronach z luźimi we jsach pśecej zasej wusłyšała.
To jo nam gronił trenaŕ Serbskich koparjow Horst Krawcyk (Krautzig) ze Žylowa.
Pó tom jězdźe smy wšykne kafej pili "na Bundestagu".
Jogo něgajšna paralelka wót Serbskeje wušeje šule w měsće jo se zmakała w Bórkowach.
Głowny kriterium pśi wuzwólenju projektowych idejow na tom wuběźowanju k spěchowanju jo był regionalny póśěg.
Zasej su zawóstali znamje z kridu, až su woglědali wěstej wjažy.
Rybacki wóstanu cełe zymje wu nas.
Kaki zlěk – paket z knigłami jo był pšec!
– Kulturny pśinosk
A rowno tenraz su Žylojske burja wósebnje njesćerpnje na śoplejše wjedro cakali, glědajcy na snadnučke futrowe rezerwy w silowoma.
Toś te cerkwine prědkstojarje njejsu, ako se zda, nic pśeśiwo takemu serbskemu zarědowanjeju w Borkowach měli.
Recept jo lažki.
Lowiza Bramarjowa słuša k tym žeńskim a muskim z Dolneje Łužyce, kótarež se wobźěliju pśisamem na wšyknych dolnoserbskich namšach. “To jo wjelgin rědnje, až take něco zasej jo”, jo měnjeca.
Juž cesto sebje žycył som, až takego psa raz dostanjom.
Pšosym glědajśo, až njejźo wó pad, dokulaž rezultěrujuce słowo jo adjektiw.
Dłujki cas jo wucyła w Žylowje, źož jo se jej kradu spódobało.
Kusk za tym, źož pśiźo droga z Drjenowa a Gryza na Prjawosku drogu, wótbocyjo nalěwo drožka na Brusne góry a tam pśi takem pówušenju jo ta k najmjeśeju póbitowana łuka była.
W měrcu su se serbšćinarje 2. a 3. rědownje bórkojskeje šule zmakali ze serbskim pěsnjarjom Berndom Pittkuningsom.
Jim wšyknym wutšobny źěk!
Rowa njama, jogo popjeł jo w złośanej kuli w Teslowem muzeju w Běłogroźe.
Nejwušy dypk Urala jo góra "Narodnaja" w pódpołnocnem wótrězku górinow.
W lětach 1998 do 2003 su tu zběrku zestajili pód nawjedowanim Ursule Klaukoweje z Dźěwina a z póraźowanim Dytarja Reda z Trjebina.
A to maju w Husu w pśiducych mjasecach prědk: Stawizniski pśednosk w aprylu, woglěd do serbskego źiwadła w Hochozy z 15 cłonkami, a na 1. maj kśě zasej maju stajiś.
Scyńśo ju na 15 do 20 minutow na talarje do pjaca pśi někak 50 stopnjach.
»Daś skład žednje njebuźo prozny!«
Njeglědajucy na mócne protesty młodych luźi su pśi Wernerowej droze rědne a wjelike duby pušćali.
Serbske familijowe towaristwo "Gromaźe" ma późělnje serbskorěcne wopśimjeśa, we wětšej ak jo wšo dwójorěcne.
Policist, ak jich pśewóźujo, zastajujo awtam drogu.
Naše lazowarje namakaju we oktoberskem wudaśu Rozglěda (wódajśo, až smy wašo mě pó našom napisali!) zasej licbu artikelow, ak maju cyniś z Dolneju Łužycu.
Spiwaju ga temperamentne spiwy a jadna namšaŕka jo pó namšy ze zmyrknjenim z wokom (Augenzwinkern) měniła, až pśiducy raz kśě namšu teke rejowaś.
Noc powěsćow, lětosa ta 12., jo kužde lěto swětki wjerašk w Bórkowach.
To jo něco kradu normalnego a strowego.
Jaden źeń běšo lichy, a ja a dwě z kupki smy se wudali do znateje "módreje laguny" – śopłeje gójeceje termy, ako ma swójo mě wót algow, ako wódu módrje barwje.
dalšny pśigót 15. głowneje zgromaźiny Domowiny
Pó wuspěšnej abiturje 1987 jo kśěła nejpjerwjej matematiku a fyziku študěrowaś.
Myslimy se pśi tom pśedewšym na jich wenkowny šćit, ale teke na dychański mechanizm pla někotarych družynow.
Ga su luźe nosyli ptaškam a drugim zwěrjetam futer na póla a do góle, aby tu kšutu zymu pśetrali.
38 źiwjakow su jagarje na gruntach tudskego góńtwaŕskego drustwa łoni stśělili.
Město Lubin a z nim cełe Błota su se prezentěrowali ako strony z bogatymi tradicijami, źož se nosy ludowa drastwa a źož z gjardosću woplěwaju serbske derbstwo.
Pśi tom źo teke wó dialekty tych rěcow, a kněni dr.
Głowny jadnaŕ Domowiny Bjarnat Cyž jo powěźeł wó prědnem posejźenju noweje rady Załožby za serbski lud, kótarež jo było 1. měrca w Potsdamje.
Originalne górnoserbske wulicowańko "Vineta" z lěta 1983 a jogo nimske wudaśe "Acht Tage Abschied" z lěta 1987 stej we swójom casu wjeliki wótgłos wubuźiłej.
Wulicył jo nam teke, kak jo ako gólc do se srěbał wšake serbske sady, kenž až do źinsajšnego wótzabydnuł njejo.
To jo jajowa papa ze zemju.
Chtož rad njepišo, móžo wulicowaś a ja budu to napisaś.
Štundu pózdźej budu se pśepokazowaś łužyske kupki, a zeger 15.30 buźo ten slědny źěł programa, we kótaremž wustupiju gósći z wukraja.
Dunaj jo druga nejdlejša rěka w Europje.
Chto co ako wójca pśez žywjenje tšabotaś?
“Na strowe zasejwiźenje.
Někotarym jogo prjatkowanjam jo tencas młody gymnaziast Herbert Nowak pśisłuchał, kótaryž źinsa hyšći dobru serbšćinu fararja Wjeńcka chwali.
Naźejamy se, až změjomy teke w pśichoźe tak wjele wobźělonych na wuběźowanjach.
Źiśi spóznaju, až ma lod wěcej wolumena ako wóda.
Něnto ale pytaj te knigły!
Rostlina je w tropach a subtropach, ale teke w regionje Srjejźnego mórja rozšyrjona.
Gaž narownu smužku z wokalami wupołnijoš dostanjoš słowa za zapis wórow a w srjejźi zubikow móžoš wucytaś to, což něnto pśed nami stoj.
Wón 137 chójźašo hyn a how, a běšo chylu we swójej jamje, a pótom zasej chwatašo na góru, słuchašo do śamneje nocy, lěc njeby niźi zuk z łoźe słyšał. 
No – taki rubjažny ptašk jo spěšnjejšy ako taki drobny tśikotaŕ, a zawěsće by jogo skóro dogónił a pópadnuł a by było z Krabatom kóńc, njeby-lic se [...]
Smy se južo we casu pśigótowanja swěźenja angažěrowali.
Wobej boka stej wuzwignułej, až zastojnstwa za nadrozny wobchad na ten part dejali te notne procese wjasć.
W slědnej Pratyji som někotare »sćažki« jogo žywjenja wuzwignuł, cu jogo lětosa dalej cesćiś, jo ga se pśed 130 lětami naroźił.
Pónjeźele, 24. februara, jo ten gremium lětosa prědny raz se zmakał, k dotychměst 9. pósejźenju.
Wón wobzamknu togodla w Bóžem mjenju dalej hyś a se woglědowaś. 
Planuju za zapust 2016 wěcej ako 20 pórow.
Take bajanje pód zemju dosega dłymokosć wót 3/4 mejtarja.
Pjerwjej nježlic bufet jo wordował wótwórjony, jo na gósći cakała "duchna caroba".
Wjele pjenjez a źěła jo inwestěrował, a luźe su pśipomagali.
Jim su slědowali šere gusy, mjenjej woblubowane nilowe gusy, kibuty a hupac.
Wótlěwa: Monika Weißhahnowa, Selina Kittojc, něgajšny prědkstojaŕ a 80lětny jubilar Dieter Weißhahn, Anita Heidenreichowa.
Kurs jo nastał za pjenjeze z projekta "Serbska rěc w nowych elektroniskich medijach", za kótaryž su złožyli Sakska, Bramborska a Nimski zwězk.
Pśeśěg z latarnjami jo se zachopił tudy pěśich wjacor.
Nastał jo toś ten forum na iniciatiwu Tomaša Jurka z Wotrowa, kenž jo był głowny administrator boka.
How se rozwiju fotowe stawizny Błotow.
Pśed termu, źož se howacej mjerwi z awtami a luźimi zbliska a zdaloka, stoj jano jadno kólaso.
We dwěma tyźenjoma jo se wjele cyniło.
Tak źo se teke nam na proze do nowego lěta.
Wušej togo ma se Vattenfall hyšći z druge ju wěcku běźiś.
W prědnych lětach jatšownego spiwanja nowšego casa smy spiwali w Rubynje, Popojcach a Kósobuzu.
Dokulaž kšamaŕske wiki za źiśece wěcy su zachopjeńk junija wupadnuli, wótměju se w ramiku Domowniskich wikow teke kšamaŕske wiki za źiśecu drastwu a za graśa.
Pěśo wót tych šesć kandidatow su pśišli ten wjacor do Gołbina, aby se how pśedstajili – a za sebje wabili.
Su skerjej śerpjeli a wšo pśenjasli.
Teke njewšednje: Jano w Majbergu łoje ryby na taku »mokšu« wizu.
To pak w takem krotkem casu wěcej móžno było njejo.
Cerwjeny janowy krick jo w pśisamem cełej Europje rozšyrjony.
To myto jo teke za was!".
Jo to jadnučki dotychměst znaty eksemplar a nejskerjej jadnučki scełego zdźaržany rěd „Sorabije“, pśeto sakski kurwjerch jo dał w lěśe 1765 rěd zajmjeś a znicyś.
Chomutov jo wokrejsne město w Českej we wokrejsu Chomutov w Ústeckem kraju.
Robinson a jogo pomocnik wóstaštej až do wjacora stojecej; dokulž pak nic wěcej njesłyšaštej a wót winika njewiźeštej, ga naźejaštej se, až su wšykne bźez teju dweju se domoj wrośili. 
Toś cytaśo: NOWY CASNIK: Nawuknu dańske źiśi wše južo w starjejšyskem domje swóju maminu rěc?
Wóna słuša k tym wobydlarjam Kórjenja, ako su wjelim znate.
Cośo se sami raz kniglicki wubasliś?
Ceła akcija jo trała někotare štundy.
Pla wejsańskego šlodarja jo nawuknuł w zymskich mjasecach pisaś a cytaś.
Pśi tom stupa běły abo carny kuŕ górjej.
To znani za wužywarjow slědujuce: K prědnemu maju se na stojnišću w Barlinju-Lichtenbergu wšykne barlinske a pódstupimske akty gromadu zwjasć.
Na kóńcu pśetkajśo gałuzku pśez gumij a pśiwěžćo šlejfku abo banśiki.
Na prědnem swěźenju du pśecej namšu w Serbskej cerkwi w měsće, togo pak lětosa hyšći njejsom wěsty.
Togodla njedosega, zestajiś žedne tofle z wobrazami a tekstom a k tomu hyšći žedne serbske drastwy.
Som zeskócył ze stoła, som se walił na lutka a naraz som sejźeł how w sedle.
A snaź se solidarizěruju zasej žurnalisty Lausitzer Rundschau z žurnalistami rbb, ako na 14.06., źož wóni njejsu se wobźělili na zgromaźinje towaristwa Energie Cottbus, lěcrownož su ten źeń pśipóznaśe cłonkow towaristwa FCE dojśpili.
Kasa pak jo dalej regularnje wobsajźona – pśedawanje kórtkow za programy a pśedstajenja, ako su planowane pó 9. apryla, źo dalej.
Žeden źiw to w błośańskich stronach njejo, źož ga dajo kopicu wšakich architektoniskich wósebnosćow na kšywach.
Kněz, naš Bog, jo nas zwarnował na cełej droze, kótaruž smy śěgnuli.
Wósada by mógała do togo jano se daś, gaby cerkwicka do jeje swójstwa pśejšła, ale južo tu pšosbu wósadneje rady jo nejpjerwjej cerkwiny wokrejs a pón konsistorij wótpokazał.
Serby su wopytali wudrogu pśez to, až Załožba za serbski lud wudajo te srědki źiśownjam.
W SKC su něnto wiźeś bjachariki wót Bernd Schenderleina, fana serbskeje kultury z Oberbarnima.
Wšak su źiśi je futrowali w zymjem! Togodla su ptaški źiśam něco wótedali wót swójeje swajźbaŕskeje gósćiny.
Prědkstojaŕ teje kupki jo Alexander Wach (39), wón bydli na Kupach, na dwórje, ak jo derbnuł wót swójogo starego nana bratša, ned pśi Kukawic tšuze.
To derje jo se stało pśez Jezusa, kótaryž groni: »Mója móc jo we tych słabych mócna!«
Pótakem wobstoj wuglěd na to, až ‚3DLab‘ buźo jaden dobry zakład za góspodaŕski pśichod Dolneje Łužyce pó wudobywanju brunice.
Wšak su tencas paralelnje k abiturje wuknuli pówołanje.
Modry transparent z napismom „Serbske jatšy“ jo śichy pětk luźi śěgnuł do Kulturnego palasta w Drježdźanach.
Togodla su pla nich na pśikład gódy 7. januara – taki wjeliki jo mjaztym rozdźěl.
Jich pjerje njebudu Drjenowarki zawěsće drěś.
Luźi wokoło njogo stupiju na bok. »Co ga wóni maju?«
Wón a ministaŕski prezident Florin Cîțu stej to ako "absolutnje sromotne" pomjeniłej: seniory, rizikowe pacienty a bźezdomne drje by dejali byś w prědnem rěźe.
Chóśebuza/Cottbus
Na jadnom fośe z lěta 1957 wiźimy Kśišowarja a teke jogo kumpana Gerharda Muchu mjazy konfirmandami z Tšawnice, Liškowka, Liškowa, Groźišća a Glinki.
Wón je na granje kósmaty a na spódku zdrjewjony.
njeźelu, 24. maja /rozhelonego
Dogromady 22 cłonkow z Dolneje a Gorneje Łužyce ma Spěchowański kružk za serbsku ludowu kulturu.
Pśisamem dwě lěśe su cłonki Žylojskeje „Pśěze” pilnje a njewomucnje źěłali za swój nowy program, w kótaremž se pśedstajijotej dolnoserbskej pśěza a ten zapustowy cas pó njej.
Swójźba z jadnučkego roda z dwěma družynoma wobstoj.
"Ja jězdźim do Budyšyna raz k tyźenju.
Někogo, kenž pśiźo sobu, gaž mamy wobuzne rozgrona.
Graś a k reji wabiś budu Serbska Reja, Janschwälder Blasmusikanten a žeńskecy chor ze jsy.
Ně, tam jo doma teke pisana a bogata ludowa kultura, ludowe wuměłstwo: spiwy, reje, muzika, drastwy a wejsna architektura.
Młodša generacija, wósebnje w Dolnej Łužycy, snaź njamóžo wjele z teju wósobu zachopiś.
Šołta jo je nalicył: „Wót našych bergarjow njepominamy pśipłaśonki daniž za wutwaŕ daniž za cysćenje a wobswětlenje drogow.
Škódow jo źěł Chóśebuza a jo něga wjas był.
Zawěsće su wóse how měwali łoni.
Slobranej psykowej pjeršćenja.
Karin Tšukowu (Bagolic) comy wam pśedstajiś ako jadnu wót tych Domowinskich jubilarow.
, ako jo wujšło we DDRskem casu a stojało pód mócnym ideologiskim śišćom marxizma-leninizma.
Kśě w lěśu zachopiś diskusiju we ludu
Kóńc!
"W drugich jsach njejo to pśecej tak", su gronili.
Jogo naslědnik Měto Rubyn wótwórijo jo teke za žeńske.
Su jen cesćej woblali.
Za njogo su Serbske wustawki dobry a solidarny fundament za źěło za to serbske we wokrejsu a jogo gremijach.
Z tym měnim teke młoźinu.
Gori se nan: „Chto jo to był?”
Njegluka – Co cyniś?
Pśi tom som se wě z mójimi kolegami dogroniła, co móžomy a co njamóžomy cyniś.
Napni gumijowy bant na balon.
Krabat jo se z maśerju radosny domoj wrośił.
Kak jo tomu dojšło?
Schwarzowa - wóna jo šołtowka za kulturu w měsće Worjejce - wustajiła, až jo Kurt Klinkert wjelgin dobry chronist wuwiśa we Łužycy w zachadnych 50 lětach.
"Ja som se na tej šuli derje cuła.
Toś te śerpjenja zjawnje póznaś, teke w našych serbskich jsach, to by nas spórało zasej na drugu, pšawu drogu.
Tak su jogo trjebali mjazy drugim na Serbskej rěcnej šuli w Dešanku.
Wóni se staraju, až luźe hyšći serbski powědaju.
Tak jo mě Brjazyński faraŕ do swójeje wjaže wołał.
Muzikaliske nawjedowanje jo měła wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu Maria Elikowska-Winklerowa.
"Mě jo se skerjej źiwna wěc stała", groni Hopel.
A na kóńcu to: pópšawem su kśěli ten wjacor diskutěrowaś wó tom, co jo za luźi wažnjejše: serbska kjarmuša abo oktoberski swěźeń w Gołkojcach.
Serbska namša w Grodku?
Druge cłonki familije pomogaju sobu, aby te walce, kśidy a transmisiske rjemjenje funkcioněrowali.
Źiśo tam do cełego swěta a prjatkujśo ewangelium wšyknej stwóŕbje.
Madlenu Norbergoweju, zastupnik Serbskego instituta a Serbskego rěcnego centruma Witaj.
Z tym změjom móžnosć, mój puś tak hyś, ako som sebje to prědk wzeła".
"Smy wiźeli, až mamy dobrych grajarjow w Dolnej a Górnej Łužycy, a gaby cesćej gromaźe grali, by snaź hyšći lěpjej wótrěznuli", jo gronił.
Něnto mamy mjasec žnjojski.
Wswojom lichem casu jo pó serbskich stronach drogował, aby se napšašował za słowami a pomjenjowanjami, aby zběrał ludowe spiwy a drugi ludowědny material.
Popojske a Wjerbańske wuběgnuchu juž pónjeźele wótpołdnja.
Wiźiš něnto wótśišć swójeje póstawy.
Ako tych 24 młodostnych pórow jo se w Depsku 1. měrca, to groni slědnu njeźelu, na pśeśěg wupórało, jo zyma zejgrała.
Naš wucabnik běšo fašist a militarist.
Dwa drobnje rozkšajomy a stajijomy je na bok.
Wu nas w Trjebinje, wokrejs Běła Woda, twarimy nowy dom z běrowami za gmejnske zastojnstwo a rumnosćami za biblioteku, post, gmejnsku sotšu a wognjowu woboru.
Wot 1959 jo Měto Schmidt bejnych lět na Borkojskej MTS ako jězdźaŕ w změnach źěłał.
Woni kśě luźam w Hochozy a woglědarjam z wokoliny pokazaś ludowu kulturu, ako doma woplěwaju.
(6) Cesne cłonki mógu byś zasłužbne spěchowarje serbskego luda z tu- a wukraja.
Muzika k swěźenjoju
Marija jo póroźiła Jezusa w Betlehemje, stoj w Bibliji.
Kak cesto su druge jogo južo napominali, aby pitśku měrnjejšy był!
Někotare dny su se minuli.
Ale pótom jo se mysliła, až ten wjeliki Barkas a to pśepytowanje hygieny słušatej někak gromadu.
Konkretny termin za to jo pětk, 22. septembra.
Wolej jo był cełe lěto w kuždem domje.
Janina Neubertojc, wuknica w Chóśebuzu, jo měniła: " To jo rědnje, až sy mógał hyšći wótpołdnja na to tšuganje pśiś.
Weto muse kupowarje sena w Bramborskej nejžwěcej płaśiś w pódzajtšnej Nimskej.
Hiob źašo Bogoju: Som śi z hušyma słyšał, a mójo hoko wiźi śi teke něto.
"We tom casu smy połne elana ideje zběrali".
A k tomu dalej pśiźo, až nejmłodše dialektne powědarje su abo du na te sedymźaset, což wšo groni.
Naša jury – tśi wukniki a wuknice Dolnoserbskego gymnaziuma Chóśebuz – jo prědne městno za kupkowe źěło na kupku "Błudniki" ze Žylojskeje źiśownje dała.
Někaki žnjowny swěźeń njeswěśiśo?
Ale až do lěta 2022 jagarje njemuse za to wěcej pjenjeze wudaś.
W běgu casa su se wšak wótpowědne se góźece formaty namakali – měšańca z online-wuměny a prezencnych zmakanjow z wótstawkom –, tak až slědkoju som tola mógała mójo slěźenje pśewjasć.
Wo tom znanje pśecej zasej nowe namakanja popjelnicowych kjarchobow a groźišća z togo casa – ako pla Borkow, Tornowa a teke słowjańske groźišćo pla Raduša.
W cerkwi družka njewjesće crjej wót pšaweje nogi wukšadnjo a dajo jej za to pyšnu pantoflicku.
To njeměni nic drugego, až mamy we Jezom Kristusa dopołnje wěriś.
Tuchylu bydle tam něźi 300 luźi, hyšći raz tak wjele ako pśed 30 lětami.
"Grubenrandnotizen" dokumentěruju wójowanje Rogowarjow wó swóju wjas wót lěta 1996 do 2006. Jurij Koch jo tam pśipódla był ako žurnalist, ale teke ako sobuwójowaŕ.
Pcołki su jědli wobnožku, ale su ju tejerownosći nosyli wót jadneje kwiśonki k drugej.
Wukniki su naraźili mimo togo, až budu wuwiś jadnu fonu za tu šulu.
Na ferialnem kursu som zmakał wjele serbski wuknjecych luźi z Českeje, Finskeje, Japańskeje, Pólskeje a drugich krajow.
Cesliny chapjachu mě z wócowu wótpadowaś; lubo som pśecej móju drastwu měła; až drogi pókład we njej mam, pśiźe mě how k wěsći!
Až do źinsajšnego pśisłuša Drjenojskej kupce serbskich rybarjow a mjazy tymi jadnasćo cłonkami jo ten jadnučki ze załožeńskego casa.
Tam zwiga noze tak wusoko, až su wódorowne.
Po pśewrośenju som pśed nimi pśednosował wó Serbach.
Z teje jsy su grali teke tšubarje a Hochoski měšany chor jo zgłosył kjarliž w serbskej rěcy.
Pónjeźele, 20. maja, jo se wótměło wuswěśenje nowego lězadła we Witaj-źiśowni "Villa Kunterbunt" w měsće.
Teke we turistiskej informaciji w Radušu zgóniju woglědarje wót teje noweje móžnosći wótpócywanja a pśebytka w našych stronach.
Gaž su 1. apryla pó „zymskem spanju“ zasej wótcynili źurja do znatego muzeja pód njebjom na Lědach za lětosnu sezonu, su mógali tam prědne woglědarje wósebnje na jatšownych dnjach wiźeś wjele nowego, což dotychměst tam njejo było.
Som ten a hyšći dalšny tej z wiłowego zela lěta dłujko pił.
Droga wót dwórnišća jo była derje wóznamjenjona a toś som skóro stojał w rědnem pśirodnem parku pśed rowom Lewa Tolstoja, ze zelenym wobrosćonym a z jadnoreju kśicu.
A – 7000 Eisenstadt/Željezno
Ako prědny jo zawjadł diakritiske znamuška pó českem pśikłaźe.
Napisał jo ju kněz Rzeszowski, zapalony lubowaŕ našogo małego luda.
Ako pśikładnje jo wustajiła, až Góry su prědna wjas, w kótarejž jo se kokot wót wšakich generacijow swěśił.
Karl Winkelgrund se wjelgin starosći dla swójich rybow.
Som mysliła, ty maš.
Dosć wjele dalšnych zarědowanjow takego typa jo było, naslědku 2015 za pólskego etnografa Oskara Kolberga ako "załožarja Europy regionow".
W kótarem lětnem casu su jatšy?
We Łužycy zaběra se Serbski institut ze sorabistiku.
Tak su prědny raz dupjenje w serbskej namšy dožywili.
Karina wócy wótwobrośijo, ako Pětš se nos wusmarkajo.
Wusegajucej tśiroga złož tak, ako by kśěł tśirog zawobaliś.
Som se naroźił pśed 34 lětami na njewuměrjonych płoninach tencasnego Sowjetskego zwězka, we něgajšnem wobcerjenju Wolga-nimskeje republiki, z nimskimi, ukrainskimi a rusojskimi kórjenjami.
Ako jo Mětko pśijěł k starkemu na woglěd, jo jomu wulicował Miškowe tužne tšojeńko.
Twarjenje, w kótaremž stej cełkowna a zakładna šula, jo něnto 70 lět stare.
Na pśikład w Radušu, źož su we bogatej licbje wuwitali wósebnje gósći z Barlinja.
Wóni su nejwětša mjeńšyna w Europje, a su wěcej nježli druge mjeńšyny powdane diskriminěrowanju, pśegónjowanju, socialnemu wuzamknjenju, a su cesto žywe we chudobje.
Nejwažnjejše pśi kśesćijańskej wěrje njejo reprezentatiwny Bóžy dom, ale Bóže słowo.
Wiźechmy jogo kšasnosć, kšasnosć jadnopóroźonego syna wót wóśca, połneje gnady a wěrnosći.
Tak ja wěm, co Wy cyniśo ceły cas! Slědny tyźeń jo nam pisała Katja Šmitojc z janšojskeje źiśownje serbski list.
Pantochlicki maju rad pśewětšonu a swětłu rumnosć, ale nic pśeliš mócne słyńcko.
Kathrin Dannenbergowa, wótpósłana partaje Lěwice w Bramborskem krajnem sejmje a powědaŕka za mjeńšynopolitiske nastupnosći, jo pšašała bramborsku ministaŕku za kubłanje Brittu Ernstowu, kak wuglěda z nowym "Serbskim šulskim póstajenim".
Mimo nich budu se pśepokazowaś teke kupki z Europy ‒ z Georgiskeje a Hungorskeje, kaž teke ze słowjańskich krajow: z Rusojskeje, Słowakskeje, Pólskeje a Makedońskeje.
Wěcej ako lěto piju młode mloko mamy.
Něnto jo dundał ako wandraŕski młyński pó kraju wót młyna k młynoju, aby how a tam późěłał, pla młynikow dary pominał a se pśi tom zeznawał z krajami a luźimi.
W Texasu su Serby samo załožyli wjas "Serbin".
Take pak jo to žywjenje, kuždy glěda pśez swóju brylu na njo.
Napšawdu?
Tam słyšachu někake knykotanje we tom loźe, ta škruta se rozłama a ta rycyna źěšo srjejźa pśez tu budu.
Njeroztśeńtśluj mě!
Toś ten slědny Wylem kněžašo se tśiźasća lět.
Cełe 16 góźinow jo swěśiło w juniju!
Nic nowego, take cynjenje.
Chto ga how njesłuša?
Toś to rozbuchnjenje jo praktiski ceły štab 287. diwizije gromaźe z generalnym majorom I.
Gmejnske zastupnistwo w Pśiłuce ga jo se wugroniło w septembrje za zjadnośenje swójeje gmejny z teju susedneju w Turnowje.
Šołta jo pśistym wukniki a wucabniki wjelgin wó to pšosył, aby swóju nowu šulu cesćili a wjelgin starosćiwje a wobglědniwje wobchadali z nowym pódomkom a wšym rědom.
A premjera jo: w Hochozy.
Bajki, bajki, bajali, wětšyki su zaduwali, sněgi wše su roztajali, wódy su se wulewali.
Wóni muse se rozeznawaś móc z drugimi.
Odendahl, Hochoski a Turnojski šołta F.
Z Grodka/Grodk.
A kuždemu wót nas jo jasne: Lud jo žywy ze swójeju kulturu a ze swójimi tradicijami.
Až ta kopica aktiwitow jo zmócniła wejsne zgromaźeństwo, jo teke na woklapnicy derje widobne było.
[...] na serbske, 43 nowa powěsć, 45 Dańska we swójej rěcy, 49 srědnosć k cysćenjeju, 51 napněty atom, 57 dokument sudnistwa, 59 syn Isaaka, 61 wón pokazujo luftowy śišć, trend wjedra, 63 žeńskece pśedmě, 64 kněžaŕstwo Barlinja, 65 awtowa toflicka Ulma, 67 źěło doktora, [...]
Pětko: Jo, ale měso swójich winikow.
K cłonkam wuběrka słušaju mjazy drugim zastupniki głownych komunalnych zwězkow, góspodaŕskich a socialnych partnarjow a pśirodowych a wobswětowych zwězkow.
Prjatkujo serbski a nimski faraŕka Köhlerowa, serbska dušowpastyŕka z Dešna.
Wóni su jězdźili "na jsyšća", na reje abo swěźenje a su tam w kjarcmach se zjawnje pśepokazowali ze swójimi kumštami na turnaŕskem rědu kaž prěkuš abo bradła.
Jano ako ten sused Neumann jo domoj pśišeł - ten ga jo źěłał na dwórnišću w měsće.
Jo ga se wokoło powědało, až su serbske Błośanarki wósebnje wědobnosćiwe a pilne.
A pón smej sejźełej dr.
Dogromady 120 delegatow wót wětšego źěła cłonkow FUEN jo pśichwatało na kongres.
, tak jo pisał Casnik.
Chtož co se wobźěliś, móžo se ned pśipowěźeś w muzeumje (03592/2472).
Wóno njejo se rowno z pointami mjerwiło, ale styrjo aktery su derje grali.
Na pśikład soli měso.
Feliks, źins pójźomej do comicowego muzeja.
Na susednem poli jo źěłał Gercojc nan a jo to wiźeł.
Pśeto wón jo na pónižnosć swójeje słužabnice glědał. Lk 1,46–48
Rowno tak śišće mašiny naše tšojeńka a fota na wjelike listna papjery.
Ně, kaž pótajmny agent.
Pótom jo tamkor na Karlowej uniwersiśe študańc bohemistiki, germanistiki a sorabistiki.
Ruš na tšuze se zachopijo.
Smy pak hyšći rědne fota dostali a comy nanejmjenjej hyšći dwě wót nich wótśišćaś.
To su mócne wumjatowanja, a togodla musy se k tomu teke něco groniś.
A Beno Pětška, serbski ceptaŕ a Domowinski pśedsedaŕ w kupce Kuparske Borkowy, jo k tomu gronił, až deje Domowinska kupka a jeje cłonki byś pśi tom te prědne a swójo źěło w pśichoźe tak pśewjasć, až jo wóno kšuśe ze serbskeju rěcu zwězane.
Wót 1970 su tudy kuždy źeń 120.000 tonow brunice pśeźěłali.
W lěśu kusaju rad sad ako wišnje, jagody, jabłuka a kšuški.
Wót gruntow tog Wjerbańskego dwóru jo 0,5 ha rezerwěrowane za toś to solidariske rolnikaŕstwo.
Buźo to zrownju jadnučke zarědowanje, ako dej na to spominaś, až jo Běła Wóda dostała rowno pśed 85 lětami pšawo ako město.
To buźo za wšym zdaśim pśi zwónice.
A južo pśi wuzwólowanju drugeje Serbskeje rady jo nastało mócne wuzwólowaŕske wójowanje.
Marja jo wopytała jeju změrowaś, ale pódermo.
Wažne wuchadnišćo za to pśedewześe jo było, ako wóna pódšmarnjo, až te wucbne materialije w Bramborskej a Sakskej až do źinsajšnego njepóbituju nic wó Serbach w casu nacionalsocializma.
Mójo pówołańske a moraliske wupominanje pak jo pśecej było, jich derje wukubłaś a teke wótkubłaś.
Wót doma jo tegdy jano serbski rozměł, pózdźej jo był dobry znajaŕ rěcy Eskimarjow.
Toś te »Šwabachske artikle« su pótom byli zakład Augsburgskeje konfesije.
K tomu su pódali zajmnu statistiku.
Kajakowa ekspedicija: Rěka jo była z chylami zarosćona, a młode kajakarje su dejali se pśez gałuzy pśeśišćaś.
Ako smej z Lipowca wuleśełej na Mazury a woglědałej do jeje rodneje jsy, do Starych Czajkow njedaloko Szczytna, a do susedneje jsy k jeje śeśenicy, kenž jo tam wóstała a se na Pólaka wudała, su naju tak wjelicnje góspodowali, až smej wót teje dobreje, ale tšochu tucneje jěze běgotu dostałej.
To su nowe cłonki Dolnoserbskego źiśecego chora - na jubileju su zgłosyli teke luštne štucki.
Ja cu was humóc, až dejśo žognowanje bywaś.
Zběrku Liba móžomy na tšojaku wašnju cytaś.
Wóni pak su robustne, by se za to góźeli, až źiśi na nich tkaju.
Pón njejo towaristwo to wěcej kśěło, maju ten swěźeń za pśeliš komercielny, te kosty su byli problem.
Pśecej jo wóna kšuśe do togo wěriła, až Bog ju buźo wobzwarnowaś.
»Ty ga sy gronił, až how jo pśeśicho!«
Zmakanišćo buźo srjejź Běłowa, to cełe płaśi 6 euro.
Kokot-spiwarik zwěrijo se pak jano pitśku pipotaś.
A źeń połny źěła jo se zachopił ze schadanim słyńca a skóńcył, gaž słyńco jo šło domk.
Akle pón smy wuwalili sad do pjaca.
Njok zabyś, źo jo wón był.
Pón wěrcujomy ju z romskeju garbu, pśidajomy měsowe kulki, pósypjomy jězu ze sekaneju peterziliju a rozgrějomy wšykno hyšći raz.
To se wjednica a jeje kolegina Karin Wolkowa, teke z Turjeja, wjaselitej.
Toś scynijo Findus wšykne wěka, ako móžo namakaś, do blachoweje wany a śěgnjo ju na dwór.
Wóni wobglěduju luźi a gaž něco znjeměrnjajucego zawupytnu, ned pódawaju informacije nejblišej policiji.
Ako som pśišła do 8. lětnika, som kśěła rada abituru gótowaś.
Thomas a Stefan Rademacher, kótaryž jo se ze swójeju žeńskeju Ines zapisał do teje lisćiny, stej nawjedowałej swěźeński komitej.
Ale wón se mysli: »Skóńcnje dobre towaristwo!«
A źowćo Brune wócko jo jej wšykno wulicowało.
Hyšći njejo nichten mě gronił, až njedejm to cyniś, a nikogo njejo móliło to serbske mě.
Kerstin Kirsch wót Bramborskego krajnego amta za šćit pomnikow Wünsdorf jo powědała wó wurywankach słowjańskego groda na Bramborskej domskej kupje.
Kak se jim groni?
Někotare su byli z Łužyce, druge z Mecklenburgskeje, Barlinja a Pólskeje.
Wósebnje w Bramborskej jo taka tšachota.
Njesmějoš pśeblisko pśiś, wóda jo 100 stopnjow warjeca.
Wóno njebuźo žeden lud na drugi mjaca zwignuś, a njebuźo wěcej wuknuś wójowaś“ (Micha 4,3).
Toś te teksty su pón pśednjasli na mjasecnych zmakanjach a su wó nich diskutěrowali.
Ale take něco, něnt som dla teje liški pśepasł, až su tśi sarnje wustupili na tu wóseś.
Napśeśiwo tomu stoj folkloristiska pozicija, cesto rymowana, kótaraž se lěpjej zarědujo do nacasneje dolnoserbskeje produkcije (Zapust – 31).
Odendahl a jogo dwa zastupnika A.
W decembrje 2019 su wuswěśili toś tu info-toflu k historiskej błośańskej zeleznicy pśi tšupcańskem dwórnišću.
Pótakem njejsu snaź až do kóńca pśišli.
"Smy tam pśenocowali, super zažarbowanje měli, lapy smy my wězali a teke źeń žeńskich słušnje swěśili", groni Regina Schulcowa a wuzwignjo, až su kradu źěkowne, až su toś to rědne gromadne dožywjenje hyšći pśed casom krize póžywaś mógali.
Se wě, až smy teke pór pjenježkow za to dostali.
Wót zeger 20:00 buźo reja w kjarcmje.
Staršy luź nalěwo z kitlom nad woblakom jo dojaŕski mejstaŕ Hajndrich Pěšk.
Fotograf Frank Knorr z Husa pyta modele za projekt „Serbske namšuhyśe, ewangelska cerkwja w Picnju“.
Stojśo njepśestawajucy pód štresom?
WJACOR JO SE MALSNJE MINUŁ.
Angažěrujo se teke w Maćicy Serbskej a w Serbskem šulskem towaristwje, źož jo 12 lět we pśedsedaŕstwje sobu źěłała. „Zawěsće mam tež swóje priwatne zajmy.
Toś smy pilnje wuknuli, aby derje wobstali.
Něnto pak maju teke wobsednikarje we drugich źěłach jsy póžedanje za takeju toflicku we serbskej rěcy".
Wón wšykne wěcy znajo. 1 Jan 3,19–20
Teke lětosa kśě na Swěźenju domownje a drastwow w bórkojskem amśe kronowaś serbskego krala z kralowku.
To pak njebuźo nowa „City-stacija“.
Muske njejsu znali togo słowa.
Charles Wukaš (we srjejźi) a dr.
Su cysćili rěki a tšugi a jich brjogi, su sajźali bomki a kricki a druge źěła za rědnjejše Błota cynili.
Źo ga howacej wuměju Serby swóju narodnosć a rěc tak derje prezentěrowaś, gaž nic how?
A njegronje jogo maśeri Marja a jogo bratšam Jakobus a Jonas a Simon a Judas?
Lěta dłujko su felowali spěchowańske srědki, aby te staśiwy restawrěrowali.
Chtož ma Bóžego Syna, ma žywjenje. 1 Jan 5,12
Pod šćit pśirody by dejali stare a rědke bomy blisko sportnišća stajiś a tam — wó tom cowam — wjeliki park załožyś.
Maju-lic hyšći dozdrjaś, połožyjomy je dwa abo tśi dny do chłodnego, nic pak do chłoźeceje spižki.
Republika Samoa słuša ku Commonwealthej a jo cłonk Zjadnośonych narodow.
Wóna wuglěda ako mloko, ale wóna zawóstajijo na ruce brune flacki.
Na pśikład mamy w suchem pusćinowem pówětšu kradu niski późěl wódy.
W tom mjasecu budu zasej pśedstajenja k ptaškowej swajźbje w Chóśebuskem statnem źiwadle.
Zastup płaśi ako pśecej 4 euro, pónižona płaśizna jo 2 euro.
Ale how jo śichosć.
Na kóńcu njejo juž měł daniž direktora a lěbda wucabnikow a wuknikow.
Naše Domowinarje w Trjebinje su nam za to wjelgin źěkowne.
Wosebnosć jo, až amerikańska narodna hymna zazněwa casy, gaž Pinkerton powěda abo gaž Butterfly groni, až wóna ma naźeju na wrośenje leutnanta.
Z tym jo była toś ta rědna tradicija w serbskem kulturnem a wejsańskem žywjenju nejpjerwjej raz zamrěta.
K tomu pśepšosył jo dr.
Gosćowarka, kněni Šularikowa, ma teke lětosa zasej wjele gusow z wósebnje dobrymi pjerkami a meškom.
Horst a Brigitte Fiedlerojc stej słušałej ku gósćam teje premjery.
Pśi žywych muskich substantiwach w singularje ma samsku formu kaž genitiw.
Ja ga teke cynim pśinoski a wusćěłanja a moderěrujom.
Taka pšosba na instance Nimskego zwězkowego sejma pokažo pak, až jo to "sněg ze slědnego lěta".
Wót tłustego Antona som nawuknuła, až dobre walanje a pokazanje brjucha pśed dwójonogacami jězu pśinjaso.
Něntejšna strowotniska situacija njedajo wobpšawiś take zmakanje.
K wiźenju su jeju keramikowe źěła, ako su nastali we Eitnerojc źěłaŕni w Grodku.
Źiwny jo ten swět wordował.
Zwucowaś na takem kólasu – za to jo něnt w casu korony wěcej casa.
Togodla musymy sebje swójo ewentualne pominanje napśeśiwo drugemu zawcasa zawěsćiś.
Pśišli su zastupniki wšych frakcijow měsćańskeje zgromaźiny, ceptarje a wukniki gymnaziuma, a teke Haralda Końcaka, pśedsedarja bramborskeje Serbskeje rady, a Pětša Petrika, župana Domowinskeje župy Dolna Łužyca, jo mógał Martin Gorholt, statny sekretaŕ, wuwitaś.
Jogo złotožołte łopjena lětkocu jadno za drugim skšajźicku na zemju a wóstanu na wuflastrowanem chódniku a śamnozelenem blušću pśi domje lažece.
Až jo Chóśebuz głowne město a centrum za serbske žywjenje w Bramborskej – to su cłonki měsćańskego parlamenta a z nimi teke wobydlarje togo města zasej wót Anny Kosacojc-Kozeloweje zgónili.
Pśiducy raz kśě jomu hyšći wětše brunicowe jamy pokazaś, jo gronił Marcus Końcaŕ.
žydojske swětki (pśinosk)
Až do togo a w zymjem kuždy wót nas sam swóje śišćaki stajijo a ryby za swójsku pótrjebu doma sušy a pjaco.
Gaśeński jazor pśi Grodku, źož deje se twaŕske źěła kóńc januara skóńcyś, wótšćipujo wódu Sprjewje.
Wobsejźarje, ako bydle w bliskosći, su pśenajmjeli te grunty w decemberje 2019 na Zelenu ligu, dogrono płaśi až do lěta 2037. Zelena liga wuchada z togo, až pśez wótstupjenje wót wudobywanja brunice wordujo to wudobywańske pólo mjeńše a až wóna góla móžo byś zdźaržana.
Tak jo trening se zachopiś mógał.
Wón pak se skóro zasej zjawijo nad brjogom.
Ty how wiźiš: Mójo chóžyšćo jo dokusow!" "Źiwne!", měni wuchac na to.
Ta smjerś jo kazń we našom žywjenju.
Z toś togo a wjele drugego pśirodnego materiala móžomy na pśikład wěnce zgótowaś, nazymske wobraze zestajiś abo samo ceły zwěrjeńc zbasliś.
Wěcej k tomu móžośo cytaś na 6. boku.
To su mjazy drugim marketingowe zjadnośeństwo Górna Łužyca, towaristwje »Serbski kulturny turizm«.
Dolnonimske mě pensiona: Sünnschien (=Sonnenschein)
Z togo dej nastaś jaden institut, kótaryž kśě pśibiś jadnej uniwersiśe, nejlubjej w Drježdźanach.
Popšawem jo wón prědk měł do Gorneje Łužyce śěgnuś.
Co jo pśedwiźone sobotu a njeźelu?
Cuze wjelki njetolerěruju a wuženu.
Mimo togo su študańce Fachoweje wusokeje šule se zaběrali z pśesedlenim gmejny Gózdź.
Alfred Meškank ze Škódowa: Kuždy raz se woglědajom ten dolnoserbski magacin.
Swět zajźo ze swójim póžedanim; chtož pak Bóžu wólu cyni, wóstanjo do nimjernosći.
Kužde město a kužda wjas móžo se pśipowěźeś za tu akciju, wjele łužyskich městow pak (hyšći) njejo pódla.
Źinsa by jim nejskerjej mjenali »azylanty«!
pśipisk zwjercha znani, až knigły su wordowali 1653 konfiscěrowane.
Pětš pśejźo do lažkego wutrajnego běga.
Jo cytał wjele lět Nowy Casnik a jo cesto pisał w dolnoserbskej rěcy interesantne pśinoski za Casnik z titelom "List z Českeje".
A ja som jomu zlubił, až budu we jsy sobu źěłaś w Domowinje, samo w pśedsedaŕstwje.
Dołojce: Wjasołeje mysli su byli, gaž jo jim B.
Cesto jo Hermann Jahn w Pólskej był, źož jo pśijaśelow měł.
Wón glěda na sćěnowu pratyju.
To jim dajo pšawo, w tej poł zabitej jsy bydliś.
Jich powědaŕka Julija Sergijenko jo wulicowała, až pśez to wopśimjejo zběrka jich rejow a spiwanjow wěcej ako 600 zapiskow folklory z casa wót 18. do 20. stolěta.
Wón kśěšo z teju rěcu dorozměśe mjazy narodami wólažcowaś.
Wažne pśiběgi su Regnitz, Tauber a Frankska Solawa.
Jogo nejwětša zasłužba jo ta, až jo pśestajił ceły Stary testament do dolnoserbskeje rěcy.
Božko tam młoge ze swójimi awtami a motorskimi bejnje byzaju.
Dawjeto su wuspěch měli a se bejnje wjasele.
Slědk ducy smy šli na Kóńc k Rězakojcym.
[pśispomnjeśe redakcije: něnto wuzwóluju delegaty kupkow a towaristwow na głownej zgromaźinje pśedsedarja].
Na jsach serbskeje góle, teke w Dolnej Łužycy pak se ta rědna wašnja hyšći wšuźi zachowała jo.
Jo, wót wěrnosći.
Śichy pětk we pólskej ludowej tradiciji
To musyš měś zelezne nerwy, tak blisko słyšaś bronzowy głos zwónow.
Tam spiwachu zasej měsćańske spiwarje.
To groni plon a pluwa wogeń a dym.
»To njejo wěcej žedno žywjenje, my comy how pšec«, su gronili w Miłorazu.
Wašo měnjenje móžo raźenjeju togo projekta rowno něnt bejnje pśipomoc.
Pśi spisanju teje noweje „Serbskeje kazni“ glěda komisija teke na pšawnisku situaciju narodnych mjeńšynow w drugich krajach, na pśikład w BRD.
Kijašk jo rožkaty, njejo roznogaśowany, jo zrownany, šćodriwje lisćaty.
Se wě, až su teke pśecej muskece zastupniki pówołańskego stawa měnjone.
Kradu su se woglědali wše te serbske powěsćowe a bajkowe figury a kśěli wěźeś, co su te lutki a ta pśezpołdnica naźěłali.
Za ten film su teke wjerśeli w Dolnej Łužycy, a to zabijanje kokota w Smogorjowje a łapanje kokota w Dešnje.
Kjarmuša se zachopijo zeger 19.00.
Jo rědko jadno wudaśe, źož njejo nic wót Horsta Adama wótśišćane.
Som dostał 2009 wót ewangelskeje studijneje organizacije Villigst stipendium za doktorat, kótaryž som na Humboldtowej uniwersiśe w Barlinju nastupił".
Su załožyli młyńske towaristwo.
Źinsa źo wó slědny swětowy źiw – wisece zagrody w Babylonje.
Jo wšykno liche?
Běłe kšywa pśebijaju śmojty šlewjer se minjoneje nocy.
Tych jo było dosć, dokulaž metal njesplěsnjejo.
Grodkojska chronika wulicujo, až jo dogromady 312 woporow se až do Nowego lěta 1627 pominała.
Casy stej buram teke pśi źěle pomagałej.
Som zběrała gałuze.
Dwě minuśe pózdźej a juž smej how.
"Běrink" jo to dejało byś.
Wón pak co na kuždy pad wěźeś, co se wó Žylowje a žylojskich luźach pišo.
Jo było pytnuś, až njejsu rowno glucne, až jo kupka taka mucna a słaba.
Až se drobna rěcna mušla derje cujo w tšugach, jo dobre znamje.
Zymje se źe dosć jěsno z mrozami pśizjawijo, ale skóro se zasej wóśoplijo.
Šołta jo Isa Mustafa .
Pjerwjej pak pśiźe tužyca na Robinsona, wjele wěcej pak na Pětka; togo nan bu chóry a wumrě. 
Wón jo napšawdu wjelgin derje serbski powědał.
– W artiklu "Die Lehrer in der Werbener Schule" awtorki Ursule Schmidt som namakał citaty, kótarež situaciju w Dolnej Łužycy wopisuju pó prědnej swětowej wójnje: "1920 su wucyli ceptarje Müller, Geisler a Maerke w styri rědownjach cełkownje 234 wuknikow.
»Naš nan groni, smy dejali mudrjejše byś a měli južo wjele jěsnjej se wupóraś.«
Won jo źinsa how, dokulaž se zajmujo za to, co jo nastało ze stareje wejsańskeje šule.
Na drugem boce pak pśi njom starcyjomy na dłymoki pesimizm, a to pśedewšym tam, źož jo to grono wó pśichoźe serbskego luda.
Co stoj we nowem Rozglěźe? Naše lazowarje namakaju we oktoberskem wudaśu Rozglěda zasej licbu artikelow, ak maju cyniś z Dolneju Łužycu.
Pla někotarych se to w biografiji jawi, ako pla Miny Witkojc.
Kito za teju Lizu wyrkoco a Mato jo se gano zasej raz tšašnje nažrěł.
Za luźa, kótaregož wutšoba cas žywjenja za to serbske bijo, njedajo wjele rozmyslowanja abo samo pytanja za wugronom, gaž su jogo zamóžnosći pšašane a wón se realnje we stawje wiźi, pominanja społniś.
Wóni stoje pśedewšym na krotkich wurostkach w promjenjach, a to pó źaseś až pó dwaźasća.
Andrea Wolff a Kay Dahlitz – něnto teke Wolff – z Rězaka (Mühlendorf) stej se sobotu tyźeń na kupje Pellworm w Pódpołnocnem mórju stawniski wóženiłej.
Cełe nagrawanje jo trało někak dwa tyźenja.
Krona jo šyroko jajojta až kulojta.
"Stog" 2021 jo zasej namakanišćo za wědu wó minjonych dnjach Błotow a za fota a wobraze teje krajiny.
Na lěgańskej łuce groni źowćko k swójomu małemu pśijaśeloju: »Znajoš rozdźěl mjazy awtom a kopśiwami?«
Toś stej Elvira a Roland swajźbu swěśiłej.
How wustupijo kupka DUNDALIJA z Mosta.
Teke gaž jano mało cłonkow pśiźo, ale za tych buźomy se pón wósebnje procowaś.
Jo ned pšašał: Co kurwota źěła?
Anni Lindnerowa z Kósobuza: Gaž smy doma, glědamy pśecej „Łužycu“, a słyšymy teke serbske radijo.
To jo wšo nagromadu, grońmy raz, to jo nanejmjenjej wjele kopickow a kopcow a kupow.
Toś buźo źiśam wót 8 lět radosć, wó pócynkach a njepócynkach nejwšakorakšych ptaškow a žrackow cytaś abo słyšaś.
Naźejam se, až se tak natśěga, až se wesrjejź pśełamjo.«
Wósebnej wjeraška buźotej naceśe kołaca (Stollenanschnitt) ze šołtowku Christine Herntier pětk zeger 15:30 a 16. Grodkojska noc warjonego wina sobotu wjacor.
Mě se zda, bóžko, až nic k lěpšemu.
Aby něto pśichylnosć Serbow dobył, pśiwda pšuski kral rowno we tych lětach někotare publikacije w maminej rěcy.
Naše knigły a wótsłuchańske knigły dostanjośo teke w chóśebuskej Lodce abo pšašajśo se za nimi we Wašej knigłaŕni.
Stej wiźełej prědny raz kokot: dr.
Sama gótnica papjery Hamburger-Rieger wukubłujo tuchylu 40 acubijow.
Z mójim pśijaśelom a drugimi znatymi smy se wupóžycyli bydleński mobil.
Wón pšosy naše lazowarje wutšobnje, aby jomu pomogli zgóniś, chto jo na njej wótmólowany.
W listach njejsu jano priwatne nastupnosći dokumentěrowane, ale teke korespondenca basnikarja ze swójimi wudawarjami a zajmne rozpšawy wó žywjenju w nowej domowni.
"Mója starka jo wjacor a nocy kjarliže spiwała, bjatowała a w bibliji a fromnych knigłach lazowała."
Ale dla teje dobreje wóni w nosu pšosytej ako prědne wó tu dobrotku: »Pšosym, daj nama pitśku wót twójeje pólewanki!«
Jo jadnaŕ Budyšyńskego zawoda „Nukec napoje“.
Na wužytk jo zgromadne źěło z Mětom Nowakom.
Ja by była za taku „Serbsku młoźinu“.
Tam su zgromadnje wobjedowali a za tym pógromaźe spiwali, rejowali a do rozgrona pśišli.
Wšykne mroje, ako twarje gnězda, stoje pód kšutym šćitom.
Petra Čagalj Sejdi wót Romano Sumnal z.
Mjaztym až se pomjenjowanje kamjeńtny wugel změniło njejo, wužywamy za ten bruny wugel źinsa brunica.
Landrot Stephan Loge jo na tom wobspomnjetem pósejźenju wokrejsnego parlamenta se jomu z chwalecymi słowami źěkował a jogo angažement cesćił.
Bejnje kritiski jo wón pak teke był, a jo wopytał do Casnika pśinjasć to, což njejo w pórědku wósebnje w serbskem a Domowniskem źěle.
Jatšowna swěźeńska namša w Picańskej cerkwi
Kórjenje zwětšego symbiozu z powětšowy dušyk wězajucymi bakterijami wopśimjeju.
Ten jaden ma tšach hyś do góle, wósebnje z psom.
Syman Pětr Cyž, roźony Budyšynaŕ, se stajijo wupominanju, serbske knigły a casniki do pśichoda wjasć.
Wobej politikarja stej byłej wobjadnej, až to rozdźělowanje pjenjez a šturowanje cełego procesa njedeje zastojaś struktury zwězkowego ministaŕstwa kaž LMBV, ale aktery w Łužycy.
Europeada 2020
Naroźony w lěśe 1541 ako syn zastojnika Tšupcańskego kněstwa jo zachopił Albin Moller w lěśe 1559 we Frankfurśe nad Wodru teologiju studowaś.
Ja som se pómyslił, až my Tšawnicarje smy na tom dnju teke taki wuzwólony lud, ak se zgromaźijo w pusćinje“.
Tšach jo, až jeje wóda buźo wjelgin kisała.
Zymski wjacor jo to był, ako młody Glodny ze Žylowa jo pózdźe z kjarcmy domoj šeł.
Wjednik togo muzeuma jo pó wójnje dostał nadawk, natwariś wokrejsny domowinski muzeum.
W lětach 2000 do 2010 su w Chóśebuzu wokoło 9.000 bydlenjow wótryli.
Kubłański wuběrk Serbskego sejma ma wjeliki zajm na wuskej kooperaciji.
Źiśi w janšojskej źiśowni lubuju bajki a kamishibai.
Hoffmann pjaco někak 120 pókšytow klěba wob źeń, a źaseś sortow guskow.
Chwaliś Boga znajomy w Serbach lapu jano hyšći ako kšasnotku našeje rědneje drastwy.
Swój „jo“ groniłej stej se Andrea a Kay na pěskach (Sandbank) njedaloko kupy a to w narodnej drastwje Dolnych Serbow wokoło Běłeje Góry (Byhleguhre).
A pótom cyni weto to, což jo sebje w myslach ceły cas zakazał: Lězo pó stupnicy na najśpu górjej.
Nic tšašnjejšego se njedajo mysliś, ako z małym cołnom na mórju błuźiś a jano mało jěźi sobu měś. 
Uralske rěcy twórje samostatnu swójźbu.
Wó ortografiskich pšašanjach, kótarež se pśi nas wjelgin cesto a z wjelimi emocijami diskutěruju, jo prof.
Prošniki su dlejše ako proškowe nitki.
Něźi 1.500 gósći w aprylu jo měł muzej Dešno lětosa.
Lutka Jolka a Jorku ju pak namakajotej a pśinjasotej ju jomu.
Daś how rědna wjasoła pśěza žednje njezajźo.
pětk, 3. apryla /nalětnego
Nanejmjenjej te, ako su se za to rozsuźili a ako kśě teke we "cuzbje" gromaźe wóstaś.
Po jsy ducy buźomy až do wjacora sedymich.
Wóni kśě, aby to teke we nowem lěśe tak wóstało, a budu skóro zgromadne aktiwity za pśiduce lěto planowaś.
Bóžko njejo mója bliša pśiswójźbna Cindy sobu była, wóna jo krotko pśed wótlětom wótgroniła.
Šwjela, ten znaty serbski faraŕ a procowaŕ, jo take mjenja teke w Mosće zběrał, a wóni su źinsa hyšći znate.
Jogo wutšoba jo dybała pśecej za Dubrawu
Kněni Anke Meinhardtowa jo južo młogim kupcam wupomagała.
Ze zbytkom cukora wogrějomy jabłukowu mězgu.
Nimski lutk Turist stoj pśed turistiskeju informaciju.
Pandemija korony jo dłujko wobgranicowała źěło, wšedne žywjenje, statkowanje a zaběry luźi.
Ně, rowno tak wažne jo aktiwne sobuźěło ludnosći, tych starjejšych a tych starkow a tych źiśi a młoźiny.
W awgusće starego lěta su se głownje drastwy ze Slěpjańskich stron pśedstajili.
Fotowa wustajeńca, kótaraž jo była wót septembra 2019 do februara 2020 w Serbskem kulturnem centrumje Slěpe wiźeś, jo něnto w Serbskej kulturnej informaciji LODKA w Měsće".
Možno jo, až buźo teke sobu statkowaś w tradiciskem towaristwje abo se wobźěliś na rěcnej wucbje.
Śěžko dychajucy doženjo k žywemu płotoju.
Chośebuska zakładna šula.
To pokazujo pśikład Złego Komorowa, źož dajo nanejmjenjej dweju akterowu, kótarejž serbske aktiwity pódpěratej.
A něnt.
W něźi 25 wobrazach su Domowina, wognjowa wobora, jagarje, źiśeca zagrodka a młoge wobydlarje pśedstajili głownje to burske a serbske žywjenje něga a źinsa we jsy.
To njejsu byli jano te Žylojske, ale teke dwě kupce z města - „Stara lubosć” a „Nalchenk”.
Žurnalistiski, se wě, how nic literariski, nic w rymach.
26.10. rbb koncert „SerbPop“ w Chóśebuzu
Cesna štucka za šołtu Heinza Šwicarja.
Zbóžne su zmilne, pśeto wóni zmilnosć dostanu.
Z jich gada se źěłaju medikamenty.
"Su naju we Drjowkojskej młoźinskej pśiraźe pšašali, lěc mamej lušt na take źěło a smej pśigroniłej", wulicujo Lena Tischerojc.
Jolic až njejo něco na skłaźe, Eydam se teke krotkocasnje wó to stara.
Znajośo wótegrono na jej? Toś napišćo wobej wótegronje do kśicawki.
Južo 6. raz zasobu su měli zgromadnu prezentaciju.
Kuždy źins do jsy jo doběgnuł z nas.
Na zmakanju w awgusće jo stoł prozny wóstał, jo Manfred Nickel wót tog towaristwa wulicował.
Kak a co bu tam něga woprowane, njejo znate.
Jo, płaśizny wšykno rěduju – tek w casu korony.
Na kuždy źeń wzejomy jadno słowo z prědnego źěla Biblije, stajijomy k tomu słowo z drugego źěla a pśirědujomy tomu hyšći kjarliž abo módlitwu.
Wót wałtory do soboty jo to awto ducy, wót zeger 9:00. Luźe južo cakaju na to awto, wšak maju Hoffmanowe wjele stawnych kupcow.
Mimo togo mamy našo pšawo, měšane južo zdźěla z tym wót BRD.
W Chóśebuzu jo dosć městna za twarjenje, na pśikład w Chmjelowje a Knorawje.
wabjenje za regionalne produkty teke w serbskej rěcy
Wót nazymy togo lěta buźotej to jano hyšći dwě.
Gaby mě malsnje pśed tym hyšći pomogał te žerdki topjeńskego drjewa zeskładowaś, by mógał jěś.« Gronjone, cynjone.
Z pśibiśim napólskich dwórow do Depska jo ta wobuza kóńc wezeła.
Kśik wó dobyśaŕskej wójnje we »Volksempfängeru« njejo wopśestał a tejerownosći nic powěsći wó groznosćach Rusow, wó sowjetskich wójakach źe se powědało njejo, kenž źiśam kóžu wobedrěwaju, je zalewaju, z gadowatymi bomsami zagaduju a zabijaju.
Amtska direktorka Elvira Hölznerowa jo pśiwdała, až wustawki njepśedwiźe, až jano woborniki směju dom wužywaś.
Ten wóz jogo teke pśedogóni, ale wón njamóžašo wiźeś, lěc jogo pśijaśel na tom wózu jo, dokulž se wjelgin sněg dujašo.
Samogenerěrowane nabranki su 20 procentow wšych wudobytkow.
Ten cytaŕ njemusy na kuždy pad wšykno wěźeś a znaś.
Pó cesnych rejach w Lukasojc gósćeńcu zestupaju se póry do swěźeńskego pśeśěga.
maju se ga a kak do statka stajiś.
Ako jo direktor Chośebuskego źěłowego amta, kněz Reitz, k wěsći dał, su zawody až do kóńca junija pśipowěźeli, až kśě w mjasecach wót julija do septembra dogromady 3260 luźi „na drogu sajźiś“.
Pótom se wurownujo śišć: Śoplejšy powětš jo lažčejšy.
Gromaźe źotej z kuchnje wen do wjaže.
We tej wokolinje jo cesćej kóńc swěta: pśez něgajšne zwucowanišćo wjeźo jano mało drogow.
Toś ta warianta jo dobra za serbski wuknjecego, ako njeznajo hyšći słowo w serbskej rěcy.
Jogo dłujkolětny a pilny pśedsedaŕ jo Dytaŕ Redo z Trjebina.
Ohridski jazor jo parla Makedońskeje.
Rěcy budu w pśichoźe teke graś hyšći wětšu rolu we wšakich powołanjach.
Laže na pódpołdnju St. Lucije a na pódpołnocu Grenady.
Dlej ako 20 lět juž prezentěruju młode Serby, mjazy nimi wukniki, wucbniki a studenty, na zajmny a originelny part młoźinske temy w górnoserbskej rěcy w rozgłosu, nowych medijach a na zjawnych zarědowanjach.
Tak jo toś to drogotne wuměłstwo napšawdu bejnje w tšachośe!
Ale Wilhelm jo wěźeł, kak se z wujachlonymi płucami słuchaś dajo.
Wóni su chwalili, až bydle něnto we jadnej jsy, źož móžoš se derje žywiś a źož se wjele stanjo.
Coš-li něco lubosnego z našogo ludstwa wiźeś, pójź sobu na pśězu.
 Na njom njeběšo wiźeś, až běšo něga běłe było!
Mjazy nimi su byli teke stipendiatki a stipendiaty Załožby za serbski lud, kótarež na Lipsčanskej uniwersiśe studěruju.
Swóje wobraze jo pokazowała na wustajeńcach w Nimskej a wukraju.
Anton Ingolič jo słowjeński spisowaśel.
Tak jo to wuglědało w awgusće pśi Sprjewinem nasypje mjazy Majberkom a Dešnom.
A pśi tom su wóni pytnuli, až su to teke starosći drugich wobydlarjow …
Fryco Wojto jo se naroźił 18. julija 1940 w Hochozy.
"Ako pógibowanje łužyskeje ciwilneje towarišnosći su wšykne pśepšosone, ako su zajmowane – lěc ze jsy abo z města, lěc serbski abo nimski, lěc bramborski, sakski, česki abo pólski angažěrowane", groni Günther Thiele, koordinator teje iniciatiwy.
Weto jo sakski kral nanejmjenjej pór pjenjez za to dał.
Wobydlarje su byli wuźěsone.
Našo krajne kněžaŕstwo pak pšosy, aby luźe njedrogowali w tukraju a wukraju, gaž njejo notne.
Jan (napšawo) a serbski blidaŕ Wjeńk z Gorneje Łužyce stej se, to se wě, wó swójom źěle rozgranjałej.
Gaž wón co z nim pšawowaś, wót tysac pšašanjow njeby wótegronił jadno. Hiob 9,2.3
Na drugi źeń su wšykne zasej šli do góle.
Som se jej tak tšošku wuskjaržył, až jo mója žeńska na tom wina, sam nejskerjej zewšym pśišeł njeby, pśeto mě ga nic njej’.
Tak jo móžno, až smy rědne słowjańske kuchniske rědy, kružki, nopki, šklicki, ale teke rědne drjewjane cesaki a slobrane a głažane pjeršćenje a młoge druge rědne pyšnjeńki wiźeli.
Pisanosć serbskeje góle zeznaju źiśi pśi graśu kóstkowego graśa, kenž smy toś tomu wudaśeju Lutkow pśipołožyli.
A źinsa ga njamaš wěcej źaseś luźi doma, ako pilnje kisałe górki kusaju.
Taka rědna jo pupka na kóńcu.
Pśi tom jo se zbrašył a jo klěcał na slědnu (pšawu) nogu”.
Źiśi su how póbitowali fryšnu zeleninu, sad a struski, kenž su sobu pśinjasli z gumnyškow doma. „Wikowarje“ su wěźeli mjenja wšyknych płodow na nimski a serbski, a kupowarje su mógli na cedlikach cytaś dwójorěcne pomjenjowanja.
Ale južo ma zgło „Serbskich koparjow“ a ma tu ideju za take mustwo ako wjelgin dobru.
Njedawno jo ten doma dwójorěcnje wótroźony swój 80. narodny źeń wóswěśił.
Zasej dalšna kupka jo protestěrowała sobotu, zwězk z BUND, BürgerbegehrenKlimaschutz, Greenpeace a dalšnych, jo wołał na demonstraciju "Zgromadnje za klimowu pšawdosć – wugel wóstajiś – jsy wumóžyś".
Ale krajina a pśiroda dospołnje mytujotej tu procu.
Stakim jo tudy jaden tych nejstaršych serbskich šulaŕskich rodow.
Źěl našych kolegow, kenž jo pśez pśesajźenja na šulu pśišeł, njewobkněžyjo serbsku rěc.
A rědnje by było, gaby teke młoge žeńske a źowća k tomu se woblakli serbsku drastwu.
Teke w februarje dej se digitalne serbske blido zmakaś, wó tom su wobźělniki spódobnego wjacora wobjadne byli.
Teke how jo młoźina mjenjej kritiska: 71% młodych pód 20 lětami pśirucyjo drugim cłonkojstwo w Domowinje.
Ako wuznaty dramatikaŕ rozmějo swójo grono zarědowaś a kšac pó kšacu stopnjowaś až ku katastrofje, ako jo jomu wogeń w bunkeru woblico a wobwócy spaliło.
Z busa wiźimy majske bomy, zdaloka a zbliska .
Wóna jo pódšmarnuła, až šulske ministaŕstwo Serbam wumjetujo, až njamaju žednu strategiju, což nastupa cile wucby a jeje rewitalizacije. „To bóli“, jo Šurmanowa groniła, glědajucy na wobstawne a žurne pilnowanja Serbskeje rady wó nowe wustawjenje dla serbskeje wucby.
»Kake mócne, rědne spiwanje«, měnje kury a starki Pettson to rowno tak wiźi.
Serbska rěc ga jo za nejwětšy źěl wuknikow cuza rěc.
Mjazy nimi su byli teke znate Slěpjańske kantorki.
Z tym pak njejsmy spórali našogo kantora domoj – a ja som groniła: »Štrofa dej byś, napišomy jomu list!«
Górnoserby su byli na zachopjeńku skeptiske, lěc to funkcioněrujo z teju imersiju.
Togodla zarěduju slěźarje Jezusowe wukładowanje thory dospołnje do tegdejšego žydojstwa.
jo pśiwdał, až njejo derje z teju problematiku wopóznaty.
Ale to njejo někaki argument, až by dejali z tym wšykno wostajiś.
Pśijaśelce Franciska Šwjelic a Jodie Pipcyc studěrujotej zwenka domownje – weto stej na zapusće pódla.
Jězby z historiskimi sanjami (Stoßschlitten)
Słuša k Italskej.
Wjele jo teke drogował pó Dolnej Łužycy a wó tom jo wšake pisał.
Wón jo pśišeł ze swójim chórym synom.
Irene Nowcyna, pśedsedaŕka Domowniskego towaristwa Depsk/Majberk-Škódow, na wjažy stareje šule.
Wustupowali su wót wšogo zachopjeńka na cerkwinskich a drugich zarědowanjach w Dalicu a wokolinje.
Tam su se zmakali nejlěpše mustwa źowćow we volleyballu cełeje Bramborskeje.
Młody muski ze Žylowa jo lětosa złožył abituru na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Ptaškowa swajźba w žylojskej WITAJ-KITA »Mato Rizo«
Togodla musy Milenka zasej k zubnemu gójcoju.
Wobraz, kenž jo se mě až do źinsajšnego zašćěpił.
Dogromady tam źěła 150 cołnarjow.
Wón jo wót lěta 1899 wobstojał, a to w starej Źowćowej šuli w Lubnjowje.
Toś ta zgromadnosć jo zwězała naše familije, to jo wugótowało našo wuske pśijaśelstwo, tak až móžomy ten tśirožk skóro pomjenjowaś ako zwězk: Nowak – Jahn – Pernak.
To jo prědny raz było, až su něco serbski spiwali, howacej spiwaju engelski.
Toś, lube Hochozarje, glědajśo kšuśe na to, aby był na 26. awgust ten „kokot“ to nejwažnjejše a to nejrědnjejše na tom swěźenju!
W tamnej cerkwi se wóna njeźelu, 22. oktobra, zachopijo zeger 14.00.
Na woglěźe pla serbskeje rěcywědnice dr. Jany Šołćineje Kšasny jo słyńcny a bytšny źeń.
Pśedpise su něnto hynakše.
Až cynił negěrujucu sadu, finšćina wužywa negěrujuce pomocny werb.
Heidemarie Matikowa ze swójeju źowku Susann a źiśiźowku Kiru.
Jo pón wjeliki špos, pławni k do loda deriś.
We dłujkich rědach stoje Dyrlichowe kśice na kjarchobje w Ralbicach.
Weto wěmy, až Serbska biblioteka w Serbskem domje jo mało wužywana, dokulaž wjeliki źěl luźi pśiźo akle wjacor wót źěła domoj, gaž jo biblioteka južo zacynjona.
Tejerownosći jo ministaŕka wobwěsćiła, až we pśiducych lětach buźo se "koncept za wěcejrěcnosć" wuźěłaś, a fachowe wěźenje Domowiny a Serbskeje rady dej se do njogo zapśimjeś.
Slědne pśedstajenje 8. maja w Chóśebuzu su dla małeje licby pśiglědowarjow na městnje wótpowěźeli.
Togodla mě se spódoba, až serbska wucba se póbitujo na młogej zakładnej šuli ako dobrowólny šulski pśedmjat a dajo wjele serbskich medijow za źiśi w źiśowni a w zakładnej šuli.
Kśě se ga teke staraś, až serbski kulturny turizm se dalej wuwija.
Tśi dalšne ludowe wuměłce su se pśipowěźeli. 15. nowembra buźo w Serbskem domje w Budyšynje dalšna zgromaźina togo kružka.
Sieglinde Sackowa pśewjeźo wjeźenja k ekologiskim aspektam.
Něnto jo Erwin Mjerśeńc źěłał w swójej zagrodce a ... chopił pisaś.
Pśi kafeju a wjelgin dobrem tykańcu, piwje a wóźe su někak 20 luźi sejźeli, słuchali a wulicowali.
Na druge zajtšo powěda Pettson z kokotom.
Lažy we wokolinje pódpołnocnego pola a granicujo z kontinentami Aziju, Pódpołnocneju Ameriku a Europu.
To jo samo našu docentku kradu zajmowało a jo naju raz ku sebje domoj pśepšosyła, což jo se howacej rědko stało.
Rozmjej: Gaž wšykno jo wjelgin suche, jo teke ta slědna škricka w cigareśe tšachota.
Źiśi mógu nastajonym figuram wšakorake mjenja daś.
Chóśebuska šulska raźcowka Heike Drobner jo we tej diskusiji brach ceptarjow ako bytostny problem wuzwignuła – pśedewšym za bilingualnu wucbu w sekundarnem schójźeńku II jo to wjelgickan śěžko, kompetentny wucecy personal namakaś.
Teke wobstojnosći a cas wjercha Pücklera kaž tam a sem teke jogo prědowniki se wuswětluju.
Faraŕ Kśěnka prjatkujo za swětym Markusom, 4. staw.
Za wugótowanje pśiducnego šulskego kompleksa pśedlažy koncept.
To njejsom wěźeł.
Tak lažko njejo było něźi styri lěta pózdźej, ako jo se chóśebuski zwěrjeńc na mnjo wobrośił z pšosbu, mjenja wšych jich zwěrjetow pśestajiś.
Špicu pjera dejśo tak pśirězaś, až prězy nastanjo tśirožk, styrirožk abo kokulka.‘ Maya jo dodała: ‚Móžośo jaja wěcej razow barwiś.
To witaju jogo w fabrice francojskich parfimow.
Fryco Fobo stupijo naslědk (1952), pjerwjej až J.
Gerd Hentschel, kenž wuwucujo na tamnej uniwersiśe słowjańske rěcy.
W dialogu z akterami dej se ta analyza wugódnośiś, a analyza mócow a słabosćow dej slědowaś.
Možoš to teke wó sebje groniś?”
Sy wuglědał wjele źiśi, kótarež su byli wót wšyknych lubowane a wobzwarnowane.
Snaź ja měł swójej mamje groniś, až tebje mjenjej pśeraźijo.
Pśeto jeje nan ma swóju firmu a pśedawa kaminy a dymnice.
K nim słuša zešywk „Lětne casy“.
Ma ga luštne žywjeńko toś to małe byznjetko!
Južo ako góle jo Hanka Krawcec — 13. měrca 1901 w Drježdźanach naroźona — wuměła derje kresliś.
Nan pšaša togodla: "Coš ty luź wordowaś? Coš do šule hyś ze źiśimi?" Nan se mysli: To jo rozymne.
Naslědku buźo se město šefredaktora wótnowotki wupisaś a wobsajźiś.
Scheider: Pla nas to teke tak lažko njejo.
To by mógali hyšći 20 000 raz cyniś.
Normalnje njejo se take šćitowe jědro wužywało ako źěłowy rěd abo broń – njejo nic wěcej było ako zbytk wobźěłanego kśemjenja.
W Błotach pak njamógu jsy same ten nadawk na se braś.
Findus se nad swójim pomsćenim radujo.
W šulach, wšojadno lěc zakładna abo wuša, njejo była žedna wucba.
Lk 6,36–42 * Rom 12,17–21 * Ps 106,24–48
"To jo było mójo prědne cytanje pśed źiśimi, do togo som cytała jano pśed dorosćonymi.
Pśiducu wałtoru, 28. maj, zeger 15. 00 wobradowaś Serbska rada.
Kněz źašo: Njok w pśichoźe wěcej zemju zaklěś cłowjekow dla; pśeto myslenje cłowjecneje hutšoby jo złe wót młodosći.
17-lětna Lea Müllerojc jo sebje radušańske wustawadlišćo ako kreatiwny rum wuzwóliła.
Wšykne wideo internetowego boka stoje teke na YouTube k dispoziciji.
Žylojski Witaj-hort "Njewjericka" buźo ze źiśimi wšake wěcy basliś.
Luby źiśi,
Pó rozpušćenju kupki jo zachopił wuspěšnu solowu karieru.
Wucabnik: »Co rozmějomy pód jumbo-jetom?«
Bóžko njejsu wěcej wšykne wót tych wusoko cesćonych jajamólarjow mjazy nami.
Nic jano pśi treningu a pśi graśach su se wobźělniki lěpjej zeznali a rozměli, ale teke na drugi part jo se to stało.
Božko jo nam młodym pśeliš mało znate wó tych stronach Dolneje Łužyce a kak dłujko jo se tam ta serbska kultura źaržała.
Glědało pak jo se teke na wopisowanja serbskeju rěcowu we wšakich staršych a nowšych serbskich gramatikach a na žywe a wótemrěte dialektalne formy.
Za wulět na mjasec a slědk na zemju dosega tyźeń, za Mars pak trjebaš dwě lěśe.
Wón sebje wušy zaźaržyjo a caka na wjelike grimanje ... Z prědnego kšetowišća wuskócyjo płomje.
W Barlinju - tak by to pšawje było.
Maś: "How maśo boby, te móžośo łušćiś; tež jo tudy sok, z togo móžośo njerěch wuzběraś; chto co?" Wšykne: "Ja! ja! ja!" Hanka: "Ja budu swójo rubišćo pódla wobrubiś".
W Borkowach take twarje.
Ta mokšota cyni Karinine włosy śamne.
Na kóńcu togo tyźenja se zachopijo nowa sezona za balokoparjow.
Teke pla nas we Łužycy mamy zasej wjelki.
Dalšny projekt jo był Nimsko-górnoserbski słownik noweje leksiki, na kótaremž ja, dr. Helmut Jenč a dr. Anja Pohončowa źěłachmy.
„Jano z Hochoze su w 19. stolěśu wušej 200 luźi do Ameriki wudrogowali a w prědnem rěźe su se w staśe Iowa, we wokolinje města State Center zasedlili.
4. septembra se zachopijo w Bramborskej nowe šulske lěto.
A mój Žylowaŕ źašo: Doma pla žeńskeje jo nejlěpjej!
Źinsa se groni a pišo, až su zeleńki gadowate a njedeje se jěsć, dokulaž su něźi raz luźe dla nich do tšachoty pśišli.
Zdonk jo dołojce šyroki a se skoku pómjeńšujo.
Toś ma Dešanski muzeum kšute městno w kulturnem žywjenju Dolneje Łužyce.
Zapśěgnjo pśi tom dolnoserbske geografiske mjenja rowno tak ako dolnoserbske pśisłowa.
Rudi Krawc z Rownego jo teke pśipódla był a jo sobu pśinjasł fota.
Neumannoju, až wón roźony Nimc tak za Serbow se stara.
muzikarja 17. stolěśa w Mikławšowej cerkwi
Romantika jo stojała za wójowanje wó totalnosć žywjenja, wó nabóžny kosmos.
Serbski sedleński rum – to jo pśeliš cesto w Dolnej Łužycy něco abstraktnego, kumštnego.
„Ja se wjaselim, až źěło z dorosćonymi se tak pśipóznajo.
Kněz Huhle za Drjenojskich žeden cuzy njejo.
Toś smy se woglědali pśedstajenje ‚Paradoxa a złamany cas‘.
Mimo bóśonow maju teke dalšne ptaški a zwěrjeta w a pśi Rězaku swój paradiz.
"Wót togo njejo se mě to žednje zasej stało.
Som prědnych zasej slědk pósłał!
To groni, až jo wóna mjazy tymi pěś župami ta nejwětša a až bydli pśisamem kuždy tśeśi cłonk Domowiny w Bramborskej! Co jo cas w zjadnośonej Nimskej w slědnych 30 lětach pśinjasł dobrego za Domowinu w Dolnej Łužycy? Togo jo wjele.
Telik casa za cytanje njejsom w swójom cełem žywjenju žednje wěcej měł.
A to mógu groniś: Tam na drugem kóńcu swěta jo se mě wjelgin derje spódobało.
Ako jo pśedsedaŕ togo zjadnośeństwa G.
Carna kónjeca mroja jo mroja z roda kónjecych mrojow.
Superkral Benjamin Trogiš a jogo kralowka Maike Libojc z Noweje Niwy.
Naźejamy se, až pśi takich kopicach luźi wóda nadalej wóstanjo cysta.
Pitśku blěde hyšći su te namšaŕki.
"Ako smej se prědny raz woglědałej staśiwy w Janšojcach, su te wobniśi w tšašnem stawje byli.
Toś wjaselimy se na dobre gromadne źěło".
A k drugemu, což jo snaź wažnjejše, wy a ja njamóžomy jadnorje pśiwześ to „ja“ powědarja.
Teke póniženje wusokosći spódneje wódy pśez górnistwo jo na škódu Hele.
Něnt, 4. maja, jo pśijěło wjelike profesionalne źiwadło do Raduša.
Wšykno dej cysto wuglědaś – pśi tom co Hanška se kradu měś za pśedpisami, ako tuchylu płaśe.
Casnikoju jo pózdźej teke gronił, až njejźo wó to, kake cile wón sam ma.
To jo pšašał bratš Dieter Krawc, šołta w Janšojcach.
A to jo napšawdu było!
Pón měso wósolijomy a wopjeprijomy a snaź hyšći sojowu jušku pśidajomy.
Woni źe muse teke wěcywuznatego a rěcnika płaśiś, jolic jo jich zawěsćony njegluku zawinował …
Na to jo se team winicarjowu Karola Krausowa a Martin Krause dowólił dobry srěbk swójogo sekta: Slědny tyźeń su se winowe žni 2020 na Słyńcnej nagórce we Wóseńcce zakóńcyli.
Gaž pak koncert se zewšym zjawnje njepśipowěźejo – a tak jo tencas było – njamóžo teke žeden publikum wót samogo pśiś!
Maś pak jogo změrujo: "Njebój se!"
Akle wót lěta 1963 som chopiła tu rěc pisaś, cytaś a powědaś, kótaruž som doma pśecej słyšała, ale w zjawnem žywjenju žednje.
Serbske luźe ga płaśe teke danki!“ jo Nowak ned librował to wótegrono.
Kromolański park jo załožyła w lěśe 1844 „gnadna“ kněžna Retschkojc.
Togo tak pomjenjonego "běłego drobjaza" njejsu zewšym do rěku pušćili.
Wroblik padnjo z gnězdka, myška leśi w kórbicku pśez gat, žabka trjeba spěšnu gójcojsku pomoc a ježyk Štapak pśewalijo gjarnc pólewanki.
Nejskerjej su měli taku formu.
Ale źo jo pšut žywjenja z tymi pyšnymi bantami?
Tam dosć městna za załoženje noweje stolicy njejo było, tak až su ju w dolinje pód góru załožyli.
Peking jo głowne město Chinskeje.
Toś teke my Serby dejmy se zasajźiś za swóje narodne wěcy.
Ale měr, ako slědujo, njejo pšawy měr, skerjej měr pśed nowym njewjedrom.
Jadna žeńska z Bórkow jo groniła, až jeje starosć jo, až wjele Witaj-wucby wupadnjo.
Toś ta kupnica jo raz była pšawa kupnica; něnto se tam wóry wěcej njepśedawaju.
Njejo teke dłujko trało, toś běchu teke naše rědne źowćka we swójej lubosnej serbskej drastwje wiźeś, jaden strusk ako drugi na tych cypjelach nawušywane.
Na pódzajtšu a dłujkem zajtšu granicujo Tyrrenske mórjo z italskeju twardeju zemju, na pódpołdnju z italskeju kupu Siciliska a na pódwjacorje z italskeju kupu Sardiniska a z francojskeju kupu Korsika.
Artisty kupki „Vulkano“ pokazuju jaden salto za drugim, a to na wjelgin luštny part.
Wužywamy pak jano swětłozelene a měke płody.
Teke to sportowanje njejo pśišło pśekrotko - młode turnarje su pokazali, co mógu, cłonki Janšojskego sportowego zjadnośeństwa „Hyoko” su pśedstajili, co juž wuměju w judowem sporśe, a na kóńcu swěźenja su balo kopali - wukniki pśeśiwo starjejšym.
Historiske fotografije
Z tym jo była ta wěc z prědnotnymi stronami "Wochozy II" zalata.
Dwě wětšej twarjeni w Rogoznje stej něnto proznej a njejstej w takem stawje rowno pyšnotka za tu wjas.
Mam za wažne, až wěcej źiśi we šuli serbsku rěc powěda.
Wóni se na kokulku pśicyniju.
Mógu to byś teke žedne źiśi pla jadnogo zwěrjeśa.
Wobsejźarje pśidu swójim kónjam raz abo dwa raza w tyźenju.
Kužde stwórte lěto se wóna wótmějo, a na njej se zmakaju młode balokoparje wót młogich europskich narodnych a etniskich mjeńšynow, aby wójowali wó titel "Europski mejstaŕ".
Tam stej teke měłej z Twójeju lubeju žeńskeju Giselu bogate socialne žywjenje, stej měłej wětšy krejz znatych, kolegow a pśijaśelow.
W diskusiji k tomu jo naraźone, až by dejała Bórkojska šula raz nosyś cesne mě zasłužbneje Bórkojskeje serbskeje spisowaśelki a redaktorki Mina Witkojc.
To luštnje wuglěda! Wy móžośo wopytaś ten wjeliki kulowaty walik wokus bulnuś.
Pśed 40 lětami, w lěśu 1980, jo se w Gdańsku wariło a pariło, ze štrajkom a njeměrom.
Njejsu ga mjazy młodymi serbskimi luźimi žedne, kenž by swóju swajźbu pšawje pó serbskem swěśili?” jo wón pšašał.
Kněz faraŕ Pank źaržašo jadno prjatkowanje, mjaz drugeg źašo tak: »Ten zemski kral jog wołašo a wón źěšo a cynjašo swóju słušnosć.«
Licba cłonkow źaržy se južo 20 lět na wobstawnem niwowje (wokoło 240).
Ta rada jo se toś wobrośiła na město a na zjawnosć.
To jo była naša mamina rěc, kak ga hynacej?
Weto běšo wšykno wjelgin dostojne a swětocne.
A tak by hyšći dłujko źěłałej, gab jima naraz wichaŕ njezadorał. 
Togodla kśě taki festiwal něnto nanejmjenjej dwójcy wob lěto tam wugótowaś.
Wunder – to jo na serbski "źiw".
Tak jo ta kula mimo leśeła a njejo trjefiła.
Teke pśechad wót nazymy do zymjego a wót zymjego do nalěta su wótergi problematiske byli.
W lěśe 1168 su swóju domownju zašćitujuce Słowjany na Rujanach pó tyźenje trajucem wójowanju pódlažali nadpadoju dańskich a sakskich wójnarjow.
Pśegotowane su śěgnuli z wjasołeju muziku, spiwajucy a zogolecy pó drogach.
Tak wjele zajmnego jo mě wulicował!
Jubilaram nejlěpše žycenja!
W dawnych casach jo dupjenje było pšawa namša z prjatkowanim; tak jo teke pśi mnjo było.
Ja som semuška wuseła.
Rowno w tom casu jo se teke zgubiła wšakorakosć a bogatosć formow.
Za to změjo ceptaŕ w kapsy, lěc jo klempnaŕ abo bur, wótzamknjony abitur.
To zawěsće njepłaśi za kuždego, wósebnje ze pubertěrujucymi źiśimi jo śěžko.
Pśedslědny tyźeń su měrili w Lubušu (Leibsch) nižej Błotow 6,4 m³ wódy na sekundu – to jo wěcej ako we pjerwješnych tyźenjach, ale pśecej hyšći wjele mjenjej, ako w nowemberu dejało byś, rozmjej 18,4 m³ na sekundu.
Naš wšedny klěb daj nam źinsa.
Mója slědna cigareta
Knigłam se groni "Kšet Knut a bur Žur".
W aprylu lěta 1998 jo se na Potsdamskej uniwersiśe zachopił dalokostudium za ceptarjow serbšćiny.
Wót šesć źiśi jo dejała dwě južo ako góle zakopowaś.
Zapśimnuła w swójej basni jo tematiku wó wuglu w Serbach.
Weto realita jo jadna druga.
Folkowy boom jo jaden z nacasnych kontekstow, w kótarychž se jawje elementy starych, ludowych tradicijow.
Źěrki do kastanijow se śěžko wjerśe.
E.-Winklerowa: Na kursu jo se wobźěliło 50 źowćow, žeńskich a muskich z Chośebuza, Potsdama, Budyšyna, Gołkojc, Grodka, Borkow, Hažowa, Mosta, Lubnjowa, Wětošowa, Kśišowa, Drjejc, Gor a Prjawoza.
Nanejmjenjej až do lěta 1855 su Kosykowe na »Rychowni« bydlili.
Nimski by źe gronili »Kellermeister« abo »Kellner«.
Togodla jo Krabat sebje gronił: »Co ga něnto z tym starym koraktorom, z tymi guslowaŕskimi knigłami carnochołmcańskego złego młynika?«
Ale łoni, wokoło jatš, su se zachopili wobnowjeńske źěła na nich – a to wót cesnoamtskeju pomocnikowu! Jo wjelika gluka za muzej, až Niewidokojc Ursula a Rüdiger z Picnja stej se namakałej a stej tu drogostku połnej zapalonosći zas wótžywjełej! W NC-wudaśu 38 jo była na prědnem boce krotka powěsć z titelom "Njejsu hyšći mógli te drogotne staśiwy wóswěśiś".
Wot togo slědnego jo wjadła grobla až ku kněskemu domoju.
Beno Pěčka wopišo na zapśimujucu wašnju swóje źiśece lěta w Nowej Wjesce w Górnej Łužycy.
Nadir jo wažny dypk na jadnotnej kuli za sferisku astronomiju a trigonometriju.
Se mjazsobu zeznaś – to jo se raźiło
Ruce bura Žura bywatej słabšej a słabšej a jogo kopawa se bližej a bližej k zemi chyla.
Jo se ga howko pśepšosyła wušywalnice a wušywalnikow z města, Gor, Turjeja, Turnowa, Drjenowa, Drjowka, Kosobuza, Dešna, Wjerbna, Běłeje Gory a Picnja.
How dej nastaś zmakanišćo za wejsanarjow.
Zgusluj pismiki do proznych flackow!
Rowno tak su žedne cłonki parlamenta póžedali, až deje směś póglědnuś do wšych aktow dla togo projekta.
Wokrejsny sejm Sprjewja-Nysa jo pśedlejšył financielne spěchowanje pcołkarjow. 2009 su z tym zachopili, dokulaž jo bywało mjenjej a mjenjej pcołkow, na kóńcu jo jich było mjenjej ako jaden lud na kwadratnem kilomejtarju.
Za ten 8. decernat — wón ma finance na starosći — hyšći wjednika njamaju.
Wětš jo hyšći kradu mucny.
Ako som za studij do Berlina śěgnuła, som pó někotarych mjasecach južo w klubach how w Barlinje a w Lipsku muziku pušćiła, kaž teke pśi wšakorakich festiwalach.
Take rědne starstwo bóžko njejo dojśpił – łoni 18. maja jo pó dłujkej chórosći wumrěł.
Južo pokažo wjelika tofla na to, až buźo how muzej z burskim rědom.
Ten prědny słup serbskego šulstwa jo we źiśownjach załožony, a ta pódpěra jo myslona za źiśownje, źož wuknjenje [...] serbskeje rěcy stoj we koncepcijach ceło prědku.
Nalěwo wiźiśo dr.
My se źěkujomy wšyknym, kótarež su se za to z wutšobu zasajźili!
Wotněnta co Zjadnośeństwo serbskich rybarjow Borkowy a wokolina swójim cłonkam k narodnemu dnju pśez Casnik gratulowaś - a to raz wob mjasec.
Rječkec stajijo se 1971 do słužby kubłanja dorosćonych na Centralnej serbskej rěcnej šuli w Dešanku.
Tuchylu ga pśewjele tych awtow stoj najsy, naprěki "Serbskego dwóra".
Napšawo a nalěwo tšugi su łuki a pastwy, źož maju te brune gowjeda wót Buchanojc burskego dwóra napšawdu mały paradiz.
Teke ju smy se woglědali.
Abo mysle se wólažcone: "To ga mě se hyšći derje źo"?
Pśedšulske źiśi a serbska kupka "Lutki" su gromaźe mały program nawuknuli a zwucowali.
A teke stoj eksplicitnje: "Jadnaŕ wugba słužbny doglěd nad RCWejom".
Ale ta jo była hyšći raz tak wjelika ako ta tych drugich, ekstra wót kowala tak wukowana.
To sy byli rědne carne pjera, wót ptaškowych kśidłow.
Kaku formu a temu zarědowanja deje měś, wó tom by dejali kupki sami rozsuźiś.
Ideje nowego koncepta su pó jogo měnjenju njezdrjałe. „Planowana akademija buźo zwětšego wugbaś to same źěło, ako wugbaju južo muzikowe šule w regionje“.
Źowćko jo se domoj wrośiło, jo to nanoju groniło, a nan jo jomu kupił tu drastwu.
Ale to njejo móžno, dokulaž smy se dojadnali, wokna wostajiś zacynjone.
9. oktobra 1989 jo pušćił žurnalista do cerkwje, wót źož stej filmowałej pónjeźelsku demonstraciju z 9.000 wobźělnikami.
Ja som tegdy pśewzeł rozšyrjenje w nakładnistwje.
Paradise Cay jo město we Zjadnośonych statach Ameriki, w Marin County, w Kaliforniskej.
Kužde góle wumólujo swójogo ptaška pó swójich pśedstajenjach.
How su serbske kśesćijany dnja 13. septembra namšu swěśili w serbskej cerkwi.
Rědny bukowy lěs jo wokoło.
Ty njedejš žednu falšnu powěsć roznosowaś.
Ten pak to pśez dolmetšarja wótpokazujo.
Na wutwarjonej najśpje, źož pśenocujom, namakajom imitat flinty amerikańskego traparja a kopicu knigłow.
Njejadna se pótakem wó wěstu drogu, ale wó družynu drogow, kótarež su byli pšawniski kraloju pśirědowane.
Zasadnje jo Bogumił Šwjela chwalił to wótmyslenje, weto jo cwiblował.
Kak jo se korona-kriza na pśigótowanje abiturnych pśespytowanjow wustatkowała? Kótare wupominanja jo pśi tom dało? Su wobstojali digitalne móžnosći, aby Was abiturientow pódpěrali a su wóni z Twójogo glědanja dosegali? Sy Ty se z ceptarjami a snaź ze sobuwuknikami k wěstym wuknjeńskim temam wuměnił? Musym groniś, až korona-kriza jo była teke dobra, dokulaž njejsom se wótchyliła wót wuknjenja, dokulaž smy dejali doma wóstaś a pón som měła wjele casa za wuknjenje.
Z protokolow głownych zgromaźinow wuchada, až jo se casy jadna do tśich, w lěśe 1926 ako wjerašk samo pěś žeńskich wobźěliło.
Tu njespšawnosć njamóžo Juro wuźaržaś.
Tenraz se pišo wěcej wó tom, źo su statkowali, kake luźe su byli wobźělone a co su Herrnhutarje tencas gótowali wu nas we Dolnej Łužycy.
Kulturny pśinosk: serbske filmy a DEFA
Krona jo zaprědka kjaglojta, a rosćo pózdźej do šyrokosći.
Póstrowne słowa: Dr.
A dalej: Takej wjelikej licbje wuknikow a wucabnikow zazdaśim njejo móžno serbsku rěc nawucyś a serbskorěcnu atmosferu stwóriś.
Górjańske su sobu njasli swójog (hyšći žywego) kokota na swěźeńskem pśeśěgu.
Wobnowjenje mosta pśez Sprjewju jo za lěto 2007 pśedwiźone. 1,9 mio. euro su za to zaplanowane.
Źaseś lět jo była Ulrike Menzelowa superintendentka w cerkwinem krejzu Chóśebuz.
Jo južo późiwno: Mimo togo zwónaška njeby konsum za wejsanarjow kradu ten konsum był.
Wokoło wobrazowego kamjenja se pletu wšakorake grona: Jadna mysl měni, až su snaź kamjeń do Altenkirchena pśinjasli z Jaromarskego groda na Arkonje.
K nim jo licyło 12 serbskich kulturnych kupkow a towaristwow z Gorneje a Dolneje Łužyce.
Až su to byli wjelki a nic psy abo luźe, jo jim wobwěsćił eksperta, ako jo pśijěł we tej wěcy wugónjowat.
Ten cas pak jo něnto napśecej mimo - a to mě „Schmiedestübchen” dej spominaś na to, až jo how raz źěłał pilny kowal.
Heinrich Jordan jo był serbski folklorista, spisowaśel, pśełožowaŕ‎, ceptaŕ w Popojcach a zběraŕ dolnoserbskich bajkow.
Derbstwo togo serbskego bura jo wjelike na pólu botaniki, ludowědy a archeologije.
Zela a zuki
Pón som lubjej ceło sam, źurja za mnu zacynjam.
Gaž ja jano tebje mam, ga njeroźim nic wó njebjo a zemju. Ps 73,25
Skóro su se w opozicionelnej "Solidarnosći" zgromaźili źěłaśerje, pśistajone a intelektualne.
Tšochu hynakše pak to jatšowne rejtowanje tam jo.
Su to móžnosći a drogi k pśijaśelam Serbow a teke zasej do Dolneje Łužyce.
Na slěpjańskich wikach slědny kóńc tyźenja su pódla byli mjazy drugim (wótpšawa) Silvia Rychtarjowa z Chóśebuza, Anita Bochowa z Drězga/Drößig a Irma Rykowa (Röck) z Grodka.
Ako syn serbskego fararja w Nowej Niwje jo było jomu to serbske cerkwine žywjenje wěc wutšoby.
Domy su za wětšy źěl jano myslone za jadnu familiju, maju jano jadnu abo dwě etažy.
Na drugem boce šćita kanal cełe Górne Błota pśed wjelikeju wódu.
Cłonki Lubnjojskego towaristwa „Rubiško“ su pśedstajili Radušańsku swajźbu.
Faza slěźenja jo se dla wobgranicowanjow zjawnego žywjenja w nalěśu kus doslědka pśesunuła.
Jogo wótglědanje jo, až góla dej how źiwa rosć, a luźe njedeje se do togo procesa měšaś.
Togodla mam za pšawje, až jo był kněz Lojze Wiesner wót słowjeńskego nakładnistwa gano w Chóśebuzu.
4. gramatiske słowo za pśichod – dlejše powědańko
Awtorki tam identificěruju wupominanja a potenciale za Łužycu a naraźiju źaseś napšawow k zwopšawdnjenju – mjazy drugim natwaŕ kulturnych kśicnišćow na jsach, wutwaŕ regionalneje filmoweje kultury a internacionalizěrowanje Łužyce.
Wjacor su pótom byli pšosone na zwucowanje dorosćonych, na kótaremž su se mógali sobu wobźěliś.
Božko pak njejo mógał luź, kótaryž jo se wósebnje za taki pomnik zasajźił, na toś tom wažnem dnju pódla byś.
Tak abo znak jo telefoniska pśedpśedań a online-pśedpśedań kórtow za źiwadłowe lěśe sobotu, 4. apryla, startowała.
Kuždy musy swóju głowy pśez kokulu za woła pśetykaś.
Take wjedraško bóžko njejsmy měli, ako su pón něco pózdźej pólske pśijaśele k nam pśijěli.
Gaž was luby Bog raz na chórobnu póstolu połožyjo, ga buźo wšykno weto mimo was zeźěłane, pótom buźośo se naslědk mysliś, až sćo młoge skomuźili. – Drogowanje źiśi. Njeźelu jo naš wucabnik ze źiśimi tych tśich wušych rědownjow se na daloke drogowanje wudał.
Śěgajśo wobrycy pśez luft!
Nora se pilnje stara wó swóje karnikle.
Hungorska jo kraj w srjejźnej Europje.
Což nastupa abiturne wuslědki, jo lětosny abiturny pśerězk na Dolnoserbskem gymnaziumje 2,25. A to jo kusk lěpjej ako bramborski pśerězk wót 2,3. Njeglědajucy na koronu njejo to špatnjejšy wuslědk ako łoni.
Snaź dajśo se raz na tu drogu do Sušowa pla Wětošowa, aby se zasej raz chylku we maminej rěcy wulicowali, serbski kjarliž abo ludowe spiwanje wuspiwali!
Jan Nuk ma swóje pśedstajenja wó Domowinskem źěle a docełego wó serbskem žywjenju.
Ze Słowakskeje: »Daś se źaržy serbstwo hyšći dłujko!
Angela Šusterowa jo bejnje talentěrowana, a jo swój talent mjaztym dalej wuwiła – teke źěk póbitowanjam Serbsko-nimskeje filmoweje seśi Łužycafilm.
Weto jo to diskutabelne, dokulaž kužde pórucenje sebje napšašowanje twóri.
"Wóna ma takej małkej nožce", se Jank źiwa.
"Taka śopła para zdźaržyjo tu śopłotu styri raze tak dłujko ako śopła wóda.
»A ned kśikašo togo góleśa nan: Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!
W Budyšynje roźona Judith Kubicec njejo žednje zwiski ze serbskim kulturnym žywjenim pśetergnuła.
bajkowe knigły - Märchenbuch
Tam su w prědnem rěźe wobgrozone łose.
»Tak dokradnje ja to njewěm«, zaborkoco a glěda na bok.
Weto myslim se, ako rumnosć wopušćijom, až jo ta ceła wěc do boma šła.
To se dajo derje wuznaś z noweje wustajeńce w Serbskem kulturnem centrumje, ak jo se wótwóriła pětk.
Sorabistika jo wažna, jo wót stata šćitana a jo wót pśiducych študańcow pšašana.
Wón dosta za wšykno nagromadu 6 lět śěžkeje pokuty a njecesć na 5 lět.
»My njocomy!«
Pón musyš nam pomogaś, za nimi glědaś, až njeby pśišeł drugi kócor a je łapił.
Ako jaden z nejlěpšych znajarjow dolnoserbskeje rěcy zgubijomy z Tobu maminorěcnego, ako jo stražował nad rěcu a pó swójich móžnosćach glědał na to, až se pišo a powěda tak ako lud to rozmějo.
Wětšy źěl tych rědow dajo hyšći źinsa.
Chóśebuske zastojnstwo jo w medijowej powěsći na to pokazało, až strowotniske amty města njerozdawa terminy w šćěpjeńskim centrumje.
Gronimy ,ně‘ k tomu!
Wjeźćo swójo žywjenje w bogabójaznosći w casu swójogo pśebytka w cuzbje. 1 Pětš 1,17
Stakim jo zmysłapołne, až něnto teke tema "wuglowa jama" z originalnym eksponatom na Energijowem pólu zastupjona jo.
Serbskosć jo se pla njeje na Serbskej polytechniskej wušej šuli w Budyšynje dalej mócowała.
Zawěsće dej w Casniku wjele wót nałogow stojaś, zapusty a kokoty deje krydnuś wjele městna.
Su mě na sańki sajźili a pómałem a z pśestawkami až domoj śěgnuli.
Som se mysliła, až měni z »knydlami« klejze.
A ta młoźina stoj ako chor za njeju.
Komu by wón słušał?
Lětźasetki dłujko wěcej njejo k wiźenju była lapa na Běłogórjańskem zapusće.
Witśe buźomej zasej w telewiziji", stej groniłej dwě staršej Rogowaŕce za mójom blidom jadna tej drugej.
A dokulaž su gryzaki, trjebaju teke pśecej něco ku gryzanjeju ako na pśikład cełe wórjechy.
Wóni su zastupowali Serbow pśi wulosowanju za EUROPEADU 2020: C.
Som pó nanowem wukazowanju pytał chójcowe bomy abo pjeńki, kenž su měli łucywowate źěle.
Jadna stara brožnja a mały wejsny konsum stej kulturne srjejźišćo za to wjelike město w bliskosći byłej.
Našo žywjenje dej byś zasej normalne.
Kšušcyna jo rod ze swójźby rožowych rostlinow .
Koncepciju mamy a teke eksponaty.
Na dłujku dobu by tak snaź prezenca rěcy na jsach zasej pśiběrała a by slědk dobywali pśirodny rěcny rum ze zakładneju šulu ako epicentrum »noweje, serbskeje žwały«.
srjodu, 5. februara /swěckownego
A wóno se pšaša, lěc to wjelike Chóśebuske jazoro buźo móc se napołniś, gaž suš buźo dlej a wěcej pśiběraś?
Kurwjerch Friedrich III jo tu šulu załožył, aby wukniki wuknuli na faraŕske.
Zachopili su montažu nowego kólasa južo dnja 11. maja.
Cytarje su zwětšego študańce.
To druge pódejźenje jo było w Barlinju kóńc sedymźasetych lět.
Tak se mysli Findus – nejžpjerwjej.
Sotša Widnerowa jo se pśez dar gmejny wjelgin wjaseliła.
Wopytajśo něnto, ze źiśimi "luźecy domcyk" twariś."
Stwórtk, 14. januara pokažo digitalny orientaciski źeń "Póglědy" Bramborskeje techniskeje uniwersity Chóśebuz-Zły Komorow studijne móžnosći w Bramborskej.
Pauline Mudring z mójeju mamu Heike
Z kakim wurazom w dobrej dolnoserbskej rěcy, kótaruž źinsa lěbda hyšći nadejźomy, jo wšykno wopisane.
W Pśiłuce lice z tym, až pśiźo pón howko 200 do 300 takich starych awtow.
Pódla Krakowa lažy mjazynarodne lětanišćo Balice.
Lěpjej smy se měli w zymjem.
Tak mógu źiśi k teoretiskim faktam teke to praktiske, ako za tym štycy, nazgóniś.
Tam stoj, źo móžośo wótedaś napśeśiwjenja zastojnstwam.
Ten glěda do njogo, pón na mnjo, zasej do pasa a zasej mě do woblica.
Źinsa luźe take waliki wěcej njamaju, tegdy ga su je trjebali k topjenju w pjacu.
Z běłymi gódami pak weto licyś njesmějomy.
Nejmłodše jo źewjeś mjasecow, nejstarše wušej 20 lět. „Dzieciom pokoj” (źiśam měr) - tej słowje su napisali na mały pomnik pśed domom.
Pśi jadnanjach wó zakładne dogrono mjazy firmu Vattenfall a Slěpem a Vattenfallom a Trjebinom som pśecej póstrow za dobre myslenja pósłała.
W dokubłanjoma, kótarejž su Dietlind Lüdtkowa, Kathrin Kerštowa a Colett Šampatisowa pśewjadli, su wobźělnice zgónili, kak zwisujotej wucbnicy z ramikowym wucbnym planom Moderne Fremdsprachen a kótaremu niwowoju pó Zgromadnem [...]
Togodla buźćo mudre ako huže a wěrne ako gołubje.
Tencas by was ako chódośinego mejstarja spalili".
Tomu njewumarkowanemu wuměranju w pśiroźe jo slědowało zabyśe.
EKBO ma hyšći daloku drogu prědk sebje: Wót lěta 2015 su emisije jano wó snadnych 15 procentow spadnuli.
Teke nic ceło dokradnje su licby wobydlarjow a lětne daty w mjenowanem artikelu.
Preferujo glinjane a běłoglinowe zemi.
We wótrězku wó wejsańskich rumach jo wustajone, až wušej sto pórucenjow enquete-komisije dej se w nowem kněžaŕstwje do statka stajiś, a až Gibanje jsow Bramborska wót kraja dostanjo pódpěru za parlament jsow Bramborskeje.
Do njeje su słušali dr.
Wót tych tśich głownych źělbow trilogije nastanjotej dwě 1889. Tśeśu źělbu spisa literat 1882, a teke prolog.
Wona seś wobstoj z milionow computerow na cełem swěśe.
Ako teke w drugich serbskich regionach, dej se pla nas ofensiwnje za serbsku rěc wabiś. „Nowopówědarje“, tak stej tomu groniłej, trjebaju pódpěru.
Ten pak zasej wulězo, nježli až móžotej sebje groniś, což stej se hyšći groniś kśěłej.
Tych bóžko njejo z kopicami dało.
Illustracija: Ingrid Groškowa źinsa mam za Was stwórty a slědny źěl našeje bajki.
Mjaztym bananje wobělijomy a na bulawka rozkšajomy.
Njejo źiwa, ga jo awtor ceptaŕ, docent a wucony tejerownosći.
Wažny a zajmny jo pak teke jaden drugi rezultat.
Pśibytne cłonki a gósći – mjazy nimi Hermann Kostrewa, zastupny wokrejsny raźc – su wót Anne Barbyeroweje a Franka Köditza zgónili, až maju tam južo źaseś lět dłujko Witaj-wucbu a gromaźe z tym jo dostała šula w Janšojcachpódzajtšu teke to rědne mě „Krabat“.
Bernd Šenkaŕ jo wjelgin gjardy na Kśišojsku wósadu a na cełu gmejnu.
Z 873 głosami (51,8 procentami) jo měła Ira Frackmann jano 60 głosow wěcej ako Krawcowa, ta něgajšna direktorka bórkojskego amta.
Togodla se luźe něnto wěcej za swinjece měso rozsuźiju.
Pójěźomy do Glashütte, do Gólišyna a do Slopišćow.
Narski woglědaŕ abo woglědaŕka njepśewiźijo pisane fony, kótarež se znosuju pśed "Oblomowom".
Móžośo ju za 2,50 euro dostaś w chóśebuskej LODCE.
Tak jo pó tak njeměrnych tyźenjach zasej měr do Błotow najšeł.
Akle pózdźej smy zgónili, až jo to była mała jadnotka tak pomjenjoneje Wlasowskeje armeje.
Bóžko pak musy se groniś, až zboka słowakskego kněžaŕstwa njejo było wjele wiźeś a słyšaś na kongresu.
Naraz jo se gólcoju zdało, až wiźi mjazy slobroběłymi bomami slobroběłu póstawu!
Wónej cynitej ze swójeju šokoladu Bramborsku znatu, jo chwaliła statna kanclaja.
Ceła familija wjelgin lubujo wejsańske serbske kulturne žywjenje a pśi tom sobu gótujo.
Na nich wěnc pśez gózdź powjesćo.
Na głownej zgromaźinje su byli wšykne za to, až “Serbski Sokoł” pśistupijo Domowinje.
Pśi tom stawnje měšaś.
Žedne z nich su wótmólowane na starem wobrazu.
Ale co jo zapšawym Załožba za serbski lud, co źěłaju w Serbskem instituśe?
Glěda se docełego hyšći na cuze rěcy, gaž su te pjenjeze to nejwažnjejše?
Kaž móžośo se pśedstajaś, dajo how lěbda awta bźeze šmarow a depow.
Grupy wulětarjow a turistow mógu jen sebje kuždy cas skazaś.
Wjele młoźiny jo do nich zastupiło.
Ako smy zgónili, dajo wobydlarje, kótarež maju serbske mjenja, ale wobstoje na to, až su pšawe Nimce a až nic njama jich gmejna ze serbskeju kulturu cyniś.
Kake kšocenje za měr su źinsa notne?
Lěs, park, šere platy, wuměłstwo a stawizny zjadnośiju se na dłujkem zajtšu Chóśebuza.
A burske kazni njejsmy južo do słownika brali, dokulaž se južo njewužywaju.
Słowjańska kowalnja: kowal (Kornelius Kuš) źěła zelezowe štapce.
Carl Blechen z Chóśebuza – sławny mólaŕ, kenž jo bejnje k rozwiśeju realistiskego a impresionistiskego mólaŕstwa pśinosował, profesor na wuměłstwowej akademiji w Barlinju, pó mamje serbskego póchada
Kurt Juriška z Boblic jo wósebnje měł woko za te traktory, młośenice, mašiny k sortěrowanju kulkow, walce, wjejadła, senowe gibawy, seceńske bałki, sejawy, secowězaki, słomuwězaki, kašćowe a jabrjate wóze tak ako za dalšne wětše a mjeńše rolnikaŕske rědy.
Město Chośebuz drje jo za zdźaržanje gatow, ale to jo wšo.
Wón jo młogi raz wzeł skerjej njeznate słowo do teksta.
To rědne jo, až wjele luźi w mójej wósaźe serbski ze mnu powěda, gaž ja chapjam z nimi serbowaś.
We drugich jsach jo separacion tejerownosći wjadł k załoženju dwórow zwenka jsow na gruntach, ak pjerwjej njejsu byli žednje wobtwarjone.
Njocomy wjeliku rewoluciju w rěcy, ale jano małke kšace - jo jaden dał do rady.
Toflowa krida zwětšego jo dłujka z kwadratowym abo kulojtym prěcnym profilom.
Laminěrowany A3-plakat informěrujo wó zemskich wěkach.
Su nam wó swójich tradicijach wulicowali.
»To njejo tak zlě, za to ga te stoły su.«
Ale to jo na wopacnego pśišeł!
K pomocy buźo cłonkam pśi tom lětosa Irmgard Kulejowa z Bukowa.
Wosebny wjerašk swěźenja jo był na kuždy pad mały, ale weto wjelgin rědny pśeśěg.
Ceło tak dłujko pak njejo Ludowe nakładnistwo Domowina (LND) pódla, ale jo teke lětosa swóju stojnicu měło a pśedstajiło nowostki a klasikarje ze serbskeje produkcije.
To dwóje twaŕske wugbanje stej wobspomnjełej šołtowka Ira Frackmannowa a direktor amta Tobias Hentschel.
07.11. | 19.00 góź.
Pśi tom jo wón zgónił, až se běłorusojskemu kulturnemu atašeju groni "Barbuk".
Nejskerjej teke tam, źož stoj źinsa blisko granice wjelike twarjenje, w kótaremž źěłatej wokrejsny sejm a wokrejsne zastojnstwo Sprjewja-Nysa.
Źo wó lubosć, a pśi tom jo wjele k smjaśeju.
Ga powda jomu Robinson swój klěb. 
Kradu špatne su wuglědy za pśichod serbskich institucijow w Dolnej Łužycy. 19. maja jo bramborski krajny parlament wobzamknuł etat za kulturu za lěśe 2005/2006.
Wěrno jo, až buźo śišć na Rogow a teke na Frankfurtske sudnistwo pśecej wětšy.
Chwalba publikuma, až kus "maka se rowno z tym, ako žywjenje jo" pśitrjefijo teke na wugótowanje.
Istvan Kobjela: Ja som stupił do zwězka južo, ako som był 18 lět stary.
A tak napšawdu jo.
Pśez Jezusa Kristusa tež wy sćo sobu stwarjone k Bóžemu hobydlenju w Duchu.
Ale co jo z našymi sobuźěłaśerjami? Njespokojnosć rosćo.
Mój prastary nan Měto Pjerko, roźony 1877 w Zaspach, jo musał zachopjeńk zachadnego stolěśa z tym pjenjeze pśizasłužyś.
„Ale ja njamam žednych pjenjez,“ źašo Robinson. 
Jich zgromaźina dej pśede mnu wóstaś.
Mjazy tym su se wšykne konstituěrowali a se dali do źěła.
Wónej stej galopěrowałej až k Bonaskemu naměstoju.
Dłujko njetrajo a Witko pśinjaso wjeliki lod za kuždego.
Annelie Rölkojc.
Wóni mógu sebje teke kupiś knigły wót Ludowego nakładnistwa Domowiny a hyś wšakorakim stacijam, kenž RCW ako zarědowaŕ how natwarił abo gromaźe z drugimi organizěrował jo.“
Wšykne materialije za to namakajośo pla was doma.
Ja gódam, až ta lětosna licba jo na jaden part pšawdosćiwša.
Jo dejał hyś poł škrabany domoj.
Sobotu, 14. septembra, wótwórijo Domowniski muzej Dešno wót zeger 18:00 do 21:00 źurja a pokažo wót zeger 19:00 program „lubosć, lušt a rozžagłosć“.
A tyma njewjerickoma se wrobel źěkujo – kak howac – z masažu.
Chtož ma zajm za to nazymske dokubłanje na rěcnem pólu, móžo se za to w RCW pśizjawiś.
Cesto jo chor “Budyšyn” spiwał za rozgłos a telewiziju, a južo młogi raz jo na wětšych swěźenjach a festiwalach we Łužycy, Nimskej a drugich krajach reprezentěrował serbsku kulturu.
Wón jo jeje wobyma synoma wordował pšawy pśinank.
Co buźo se wšykno zwónoźeś z jogo wušej sto basnjami!
Z takimi zběrkami jo mógało towaristwo swóju financielnu situaciju stabilizěrowaś a swójo zamóženje samo mócnje pówušyś.
Wjele zajmnego z teje dłujkeje historije jo k cytanjeju w chronice Slěpjańskeje gmejny, kótaraž jo něnto ako knigły wudana a śišćana.
Pódlańske łopjena su małke.
Pó tom su na zakłaźe wobrazow knigły pśedstajili, což jo wjelikne dožywjenje było.
Kuždy raz pśidu wót 6 do 10 paršonow – jo šołta k wěsći dał.
Wobźělnik płaśi 28,00 €.
Serbska wucba jo něnto rownopšawna — toś ta zwjaseleca powěsć jo była w slědnych tyźenjach cesćej słyšaś wót wucabnikow, šulskich direktorow, fachowych wobradowarjow a drugich, kenž maju na někaki part ze šulstwom cyniś.
Gabun jo njewótwisny, rědko wobsedlony stat pśi Atlantiskem oceanje w centralnej Africe.
Pśedwiźone jo teke, až se statut župy w žednych dypkach pśeměnijo.
How ga musy kradu nowu technologiju nałožowaś.
20 muskich jo pśišło, wšykne z Janšojc.
Toki Pona jo planowa rěc.
How a tejerownosći na kopicu bogowych figurow su toś te typiske słowjańske brody wiźeś.
wšosokołskem zlětu w Praze, w lěśe 1929 na VII.
Zapołožone do serbskego powěsćowego swěta Błotow ze swójimi powěsćowymi figurami dejało se libreto póśěgowaś na serbske stawizny ako teke na rěc a nałogi a zajmne a rozwjaselece za cełu familiju byś.
»Raz wob źeń dosega«, měni Findus.
Naroźił jo se 11. julija 1869, wumrěł 21. apryla 1960.
Jo, teke wšykno to jo w a pó socialistiskem nalěśu rozkwitło!
W kisałych kulkach jo hyšći źinsa źewjeś pśicynkow: kulki, majoneza, měso, kisałe górki, cybula, sol, pjepjeŕ, jabłuko a jerjeg.
Łopjena su relatiwnje śańke a purpurcerwjene.
Dokulž pak běšo Bog Robinsonu dlejše žywjenje wótměrił, ga dejašo pódzemske bobotanje a 54 wichoŕ a mórja šumjenje jogo wubuźiś a z jamy wupóraś. 
"To jo źěk ptaškow, dokulaž smy se na nje myslili", su wulicowali Moritz, Annely, Helene, Franza wše druge.
Spiju běłe mjadwjeźe w zymje?
To žeden pomnik njej: Wolfgang Domeyer pokažo, kak luźe su kóleje něgajšneje pólneje zeleznice zatwarili do wobgroźenja domu.
Spócetnje woborna cerkwja (Wehrkirche), jo wóna była do reformacije putnikowanišćo (Wallfahrtsort).
A ja namakaju lažki pśistup k źiśam“, rozkładujo Mila Zachariasowa Casnikoju.
Ten jo trjebał pla notara pśestajarja, dokulaž njejo nimski mógał.
Toś ta drastwa jo wu Petrikojc w Slěpem južo jadno lěto w spižce lažała, nježli až jo se jadna móžnosć namakała ju woblaś.
Pśiducu njeźelu jo kśěł se dupiś daś.
We tom měsće pśi rěce Váh/Vaag a blisko Małych Karpatow ga maju něco wjelgin drogotnego a wažnego za strowje.
Som wulicował wó treningowych metodach, wó zežywjenju, wó medicinskem zastaranju a drugem.
Gódowny koncert pó žycenjach pśisłucharjow
Pśez swóju wjeliku móc a hustrěte ramje som zgótował zemju, luźe a zbóžo, kenž na zemi su.
Bernd Weiße, kulturny decernent města Chóśebuz: Koncerty, kenž wugótuju młode luźe, su pśecej něco rědnego.
Noc jo zajšła, źeń pak jo se pśibližał.
Źeń starych mamow a starych nanow su se toś wupytali za nowy termin.
Wšykne zajmce wót 15 lět mógu sobu gótowaś!
Pśi takej tužycy zgubi ten gójc swój rozym a jaden łoźownik bu slěpy.
Weto som wostał tam pśecej někak cuzy.
Kwiśonki su žołte abo oranžowe a stoje w jadnorych abo połnjonych głowkach.
Potom pak njejsu někotare mjasece žedne signale z Budyšyna do Dolneje Łužyce pśišli.
[...] wugótowaś kulturny program. (A to teke togodla, dokulaž su mimo cłonkow chora z Drjenowa, Dešna, Rubyna, Hochoze a Budyšyna teke žedne z města a ze Žylowa!)
Pó 30 do 40 minutach móžoš śěsto z pjaca wześ!
Winicarja z Wóseńcka Martin Krause a Karola Krausowa stej z lětosnymi žnjami spokojom.
Togodla som šeł na dwórnišćo měsćańskeje zeleznice a wóttam som jěł do tamnego źěla głownego města.
Wudopołnił jo swóje wuwjeźenja pón hyšći w domowniskej śpě ned pódla cerkwje.
Jo, rědny swěźeń jo ta župna kjarmuša w Sernjanach sobotu prědku tyźenja napšawdu była.
Teke lětosa buźo w Slěpem domowniski swěźeń, kótaryž ma how južo dłujku tradiciju.
w idealnem paźe znaśa na pólu digitalizacije procesow.
Chto jo ten pšawy Serb?
Wó wobstojnosćach jo Margita Heinrichowa mjazy drugim toś to pisała: „Lažke njej’ było to žywjenje tencas, krotko pó tej žałosnej wójnje, tak a tak nic.
Nižozemske kněžaŕstwo zwětšego se stara jano wó nižozemšćinu.
(2) Župy zjadnośuju, koordiněruju a spěchuju narodne statkowanje w župnem teritoriumje a procuju se wó mjazsobne źěło ze specifiskimi towaristwami
"Jěźćo pśecej rowno, a za tyźeń wótbocćo nalěwo!"
Neumann jo padnuł naslědk, a ten “źěd” jo se walił na njogo.
"Smy dla pandemije wjele casa za dorost zgubili."
Ale, ale: W jogo rědnem zelenem gumnje jo jadno kšetowišćo pśi drugem.
Wón jo był wót lěta 2013 do 2015 šefredaktor serbskego kulturnego casopisa Rozhlad a pótom ako wjednik Rěcnego centruma Witaj w Dolnej Łužycy źěłał.
Roźona Prjawozarka kněni Matušcyna, ak něnt bydli w měsće, njejo kśěła teke toś to zmakanje skomuźiś.
Wón stajijo se wupominanjeju, literaturje a casnikaŕstwoju Serbow drogu do pśichoda rubaś.
Wósebnje žeńske su wjelgin pilnje za te knigły źěłali
Kšasne su to wobraze!
Te pak su zwětšego w nimskej rěcy.
Ty kronujoš lěto ze swójeju dobrośiwosću. Ps 65,12
Teke w nowem lěśe jo w Dolnej Łužycy zajm za knigły a druge edicije ze serbskego nakładnistwa w Budyšynje bejnje wjeliki.
Jo, słyńcko jo swěśiło, což jo mógało, a škobrjonki su teke didlowali z cełeju šyju, ale wót pódzajtša tola jo duł tšašnje rězaty wětš, a kališća a groble pśi łukach su se w nocy pókšyli ze śańkim lodom.
Wót togo casa, ako kokot how bydli, jo wjacor ten nejrědnjejšy cas.
Tam su wódnjo, w switanju abo změrkanju aktiwne.
Wjele drjewjanych lězadłow tam jo.
Nowy termin buźo Wam zacasa k wěsći dany.
Smjerś w jamje.
Teke wobźělniki ferialnego kursa budu wustupiś: dorosćone a teke źiśeca kupka, ak pśigótujo źiwadłowy kus.
Na Marhatu (10.) kužda mucha z dwaźasćimi młodymi pśichada.
Wótstupjecym cłonkam jo pśedsedaŕ Siegmund Lehmann pódarił strus, mjazy drugim Fryco Wojtoju.
Ten gójc źo do swójeje śpy, nalejo do flaški cukoroweje wódy, pśinjaso ju tej žeńsce a groni: Glědaj, mója luba, tak jěsno ak buźoš markowaś, až twój muž jo zły a [...]
A to płaśi za serbsku rěc.
wałtoru, 19.9.: Muzika rad słyšana
Pitśku tšacha pak weto ma, tak cele sam.
Ale kśě to nachwataś kšac pó kšacu, gaž pjenjeze budu.
Jatšownicu, 21. apryla, buźo jatšowne spiwanje wót zeger 5:00 pśed cerkwju.
Tam jo nan grunty na Gorowej droze 1 kupił, a to za 3000 tolarjow.
K prědnemu su w nalěśu mjenjej młodych rybow zasajźili.
Gaž dorosćone planuju swěźeń za źiśi, mógu na nju zwóniś.
W Pratyji za źiśi su basni, nowše a starše tšojeńka a gódańka.
Wjednica młoźiny Nathalie Petrasojc jo źaržała grono, pótom su te póry se do jadneje smugi zestajali, a kužde źowćo jo swójomu gólcoju strusk za rewers woblaka pśipněło.
Wótwórjone budu te wiki na wobyma dnjoma .
W lěśe 2018 su pón na blido połožyli nowy plan, a za to su teke dostali wót města dowólnosć za twarjenje, kótaraž płaśi až do lěta 2024. Póstajone pak jo, až dej byś nowa kupnica až do kóńca 2021 dotwarjona.
To groni, až kužda jo sebje swój anorak woblakła, wšojadno, kótaru barwu wón jo měł.
K wiźenju jo na nejstaršem fośe wó Smogorjojskem zapusće z lěta 1913, ale nic cele tak jasna we swójich konturach.
Wótrosł jo wón w Prenzlauer Berg, w Barlinju.
Serbski wucabnikojski institut, kenž nosašo wót lěta 1969 mě "Korla Janak", zlikwidujo se 1991 pó 45 lětach: We Zwězkowej republice Nimskeje njejsu take fachowe šule wobstatk kubłańskeje politiki a jeje systema.
Rozgranjańska rěc by dejała serbska byś, ale wótwisnje wót wobźělnikow móžomy teke nimski powědaś.
Ty njedejš slěpemu žedno zastawo stajiś; pśeto se dejš swójogo Boga bójaś.
Doma su jano hungorske.
A kak mě to pógnu, ako ned za tym někotare žeńske gronjachu: »Kak rědnje, až teke zasej raz serbske prjatkowanje słyšymy!
Něnto w gubje teke wěcej tak rědnje za słodkeju šokoladu a gumijbarikami njewónja.
Albin Moller jo zestajał we lěśe 1582 lisćinu ze 240 zelami a rostlinami: „NAMENN DER VORNEMBSTEN ARTZNEYKRÄUTER IHNN LETEINISCHER, DEUTZSCHER UNND WENDISCHER SPRACHEN...“.
Tam felujo jomu ta luba młoda manźelska.
Chto tam łazy?
njeźelu, 27. septembra /nazymskego
Derje abo zlě?
Prědny kšac jo se raźił w formulaciji Bramborskeje wustawy w artikle 25 dypk 5: "Zwopšawdnjenje pšawow Serbow rědujo kazń.
Marion Kwicojc jo mimo spiwanja, graśa wšakorakich instrumentow a aranžementa spiwow, teke pśewzeła wugótowanje internetowego boka.
To smy se teke serbski wulicowali.
Nicht njejo pšawje za tym słuchał.
Griby jo pón cesto sušyła.
Zeznał jo se wón tegdy teke z Minu Witkojc, kótaraž jo bydliła w domje Serbskego seminara. “Jo to była wjelgin cuśiwa žeńska, togodla teke njejo se měła how pśecej lažko.
Daj mě skobodnosć hyś móju drogu.
A tak jo šybały burik swój gjarnc pjenjez wobchował a w dobrem měrje wužywał.
Menzelowa a cerkwjeńc M.
Ten, ako jo to wuprasnuł, jo z tym měnił swójogo starego nana – ja swójogo starego nana a swóju staru mamu z wobeju bokowu bóžko žednje póznał njejsom [...]
Jogo dla jo Marita Christophowa teke z Niskeje do Slěpego pśeśěgnuła: „How se cujom pśewšo derje a som namakała how luźe, ako su ze mnu jadnakeje mysli.
Gaž su jogo na pśikład pšosyli pśestajiś do dolnoserbšćiny bramborske kazni, jo sejźeł wódnjo a w nocy, aby tu zawitu amtsku rěc do serbskeje rozymliwje pśestajił.
Drogowali smy teke gromaźe, a to na Mnišońc.
W zelowej zagrodce w Borkowach rosćo 35 wšakich družynow kulkow.
Gnada se dej rozšyrjaś pśez wjelich wěrjecych, aby se Bogu bogaśe źěkowali a jogo cesćili.
Ten tśeśi zegerik se teke namaka a nět běšo naš burik wjasoły, až tak jěsno swój pódomk zasej krydnu.
Gosćowarka Traudel Zucholdowa jo scyniła wjeliku kopicu pjerjow na blido, z kótarejež jo se pón kužda žeńska kopicku wzeła.
To jo wjeliki statk“.
Pód motom "Lesenacht"/"cytańska noc" smy z hamkom a mamkom za jadnu nocku do horta śěgnuli.
Na to jo tež pokazała biskupka ewangelskeje cerkwje Margot Käsemann w swójom prjatkowanju pśed nimskimi wójakami w Afganistanje.
Plan konference jo pśedwiźeł, až su někotare pśednoski we tom samem casu se wótměli, a bóžko njejo wjele luźi drogu do naju pśednoska namakało.
Za cas pśiběrajucego nacionalizma w Europje su pśecej wěcej słužyli ako forum narodnego sebjepśedstajenja.
Masis jo město w Armeńskej.
Wot jogo něgajšneje rědnosći jo mało wušej wostało.
Pśipišćo formu komparatiwa abo superlatiwa!
Kněz spominašo na nas, ako pódtłocone běchmy, pśeto jogo dobroś trajo nimjernje.
K tomu su słušali sportowe swěźenje.
Někaki rožk se w muzeju pśecej namakajo, aby mógali to woglědarje pón teke wiźeś.
Wót towaristwowego doma w stadionje – ten dom zwětšego wužywa Turnowańske a sportowe zjadnośeństwo milinaŕnja Hamor – dej nastaś pśistup mimo barierow k sportowanišćam.
Gmejnska rada jo groniła wutšobne bóžemje a se wuźěkowała Ulrich Gutschmidtoju, kótaryž jo 16 lět był w raźe cłonk.
Woglědarje wustajeńce „Serbska drastwa jo žywa“ w cerkwi w Nowej Niwje.
Jadno druge dožywjenje: Tak wjele wuźarjow njejsom w cełem žywjenju wiźeł, ako tej dnja pśi Odrje.
Do wobšyrnego programa 7. głowneje zgromaźiny słušaju hyšći dalšne wažne dypki.
A ten jo to, se pśi tom nic njemyslecy, wobznanił.
Njepowědam z njeju prědny raz, ze Susan Müllerojc.
Pśed lětami som źěłała w starcowni w Bórkowach.
Měto Kitlaŕ jo wót šule wótejšeł a mója sotša jo pśejšła na Serbski wucabnikojski institut do Małego Wjelkowa.
Glej, ja som błyšćata kaž wobmarzlina.
Tegdy jo była pak južor we wusokem starstwje.
Wósebnje wobšyrny jo pak, to se wě, ten źěl wustajeńce, ako pokazujo z tradicionelnymi serbskimi technikami – z wóskowańskeju, škrabańskeju a wužrawańskeju techniku – wugótowane kokošyne jaja.
Wejsanarje su je futrowali ze wšakorakimi zabitymi zwěrjetkami, zwětšego pak z błośańskimi rybicami.
Njeźelu, dnja 13. maja na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Młoge wót nas ga bydle we jsach, a my wejsne žywjenje derje znajomy“ – su gronili.
Roztešnjonu a zbitu hutšobu ty, Bog, njezajśpijoš.
K jatšam jo było walkowanje to wjelike rozwjaselenje, do kótaregož su se Boehmojc źiśi a druge źiśi Gołbinskego puśa na Winicy dali.
Napśikład "Bobonik", "Krinagraben", "Tschugagraben", "Hugan", "Gaigraben", "Weladroga", "Zagroda", "Dubrawa" a druge.
Tych jo było dosć a bejnje wjelike su byli, tak až jo se jaden z tych pilnych koparjow "wobśěžkował", až jomu tšochu te mjeńše kulki za woblubowany wobjed z łupinatymi kulkami a z twarogom feluju! Teke Wilfrid Baronik, na kótaregož póla na "Hutungu" pśi bórkojskej głownej šoseji, ned za Błośańskeju termu, su to kulkikopanje pó tradicionalnem nałogu z ruku a stareju techniku pokazali, jo był spokojom ze žnjami.
Njocomy jano reflektěrowaś, ale tež impulse dawaś.
Teke my gólcy změjomy swóje wrota.
Źěkujomy se jomu za cełu procu a jogo pśiswójźbnym wugranjamy našu sobulutosć.
W Žylowje, w Chóśebuzu, w Dešnje, w Bórkowach abo w Popojcach a drugich jsach pak to lěbda něchten wě, źo ta "Annahoferowa grobla" jo.
Južo w nazymje se zachopina źěło z lanom.
Kaž jo Harald Końcak znate cynił, njebuźo nowa Serbska rada akceptěrowaś pśipowěźone skrotcenja bramborskich pjenjez za Załožbu za serbski lud.
W ramiku wjelikich spěchowanjow za brunicowe regiony maju serbske aktery naźeju, až teke wóni budu móc wjelike a dobre projekty do statka stajiś.
Rěka Váh njejo jano dłujka, ale teke bejnje šyroka.
Chtož starych luźi wjasele znajo, kogo buźo to źiwaś, až wóni se nejwěcej zwězane cuju z tym jim lubym wejsańskim, domacnym.
K tomu jo pśišło, až jěźaŕnja njejo dosć wjelika była, dla cogož smy mógali wuknikow jano w změnach zastaraś.
Tak su nastali wójny, kenž njejsu do źinsajšnego wugasnuli.
Jolic až se zglucyjo, dalšny projekt organizěrowaś a financěrowaś, mógał se na toś tom boce teke nejwažnjejšy tekst dolnoserbskego pismojstwa prezentěrowaś – biblija, to groni Nowy a Stary Testament.
Lěwicarje su se raźe źěkowali za doněntejšne wuske zgromadne źěło.
»Stej ga hyšći cesnej?«
Kokotarjam jo grała dujaŕska kapała naUnd.
Někotare serbske tšojenja pak budu do interneta pśesajźone a budu se online wusćełaś, kaž na pśikład serbske katolske namše we cerkwjach Górneje Łužyce.
Se wě, až su pśecej teke muskece zastupniki pówołańskego stawa měnjone.
Ale jano lutki znaju pótajmnu wašnju buźenja Stražnika.
Luźe we jsy gronje, pód zemju se śěgnjo warstwa běłeje gliny, kenž wódu zaźaržujo.
Som ju za wobrazowym kamjenjom ze srjejźnego wěka wopšašał.
Chtož co dojěś na ten swěźeń w Chóśebuzu, musy se tak spěšnje ako móžno pśipowěźeś pśi Domje za serbsku ludowu kulturu w Budyšynje (Postowe naměsto 2).
Za taki wustup su dłujko zwucowali, a to doma w Brjazyńskich zalach.
"Ako jo mój cłowjek w lěśe 1976 do Wětošowa pśišeł, jo była ta Serbska cerkwja jano wótstajeński rum", jo groniła Casnikoju Loni Lischewski, wudowa dłujckolětnego tamnego dušepastyrja Klaus Lischewskego.
Wót zajtša pśi Kristusowem rowje, ako se wugótujo we kuždej cerkwi, stražuju ministranty, skawty abo ako w našej wósaźe wognjowe woborniki.
Wóna pak kněžy se we kraju snjow, dokulaž jeje syn, wužowy kral, jo ju zamordował, dokulaž jo kśěł derbnuś jeje móc.
Te staśiwy su se z wjele procu a lubosći wobnowili – tak daloko, až se z nimi źěłaś móžo, gaž tek na pór detailach se nadalej źěła.
Kužde lěto swěśi se na pśikład kjarmuša, chódotypalenje, chytanje maje abo druge serbske nałogi.
Mama jo akle cora groniła, až ty nam rowno felujoš«, wuwitajo Tilo wujka pśi źurjach.
Tenraz du měnjenja wó njej roztyla.
Pšawo na głos w měsćańskem parlamenśe pak my Terpjańske njamamy.
Kužda aktiwita, kuždy statk za serbsku rěc jo wažny, teke ten nejmjeńšy.
Abo zgromadnje z drugimi to cyniś.
To prědne pśedstajenje jo było wósebnje za šulsku młoźinu myslone.
Wón se wjaseli, až jo wjele nawuknuł wó pcołkach a až něnto wě, kak wažne wóni su.
Wona jo se zasłužyła wjeliku chwalbu: Marion Cechowa!
Za wětšynu Chóśebuzarjow jo płaśeło stakim serbske pšawo, dokulaž su byli Serby.
Źeń pózdźej, 8. apryla, su byli “Golcy” k wiźenjeju w Cazowje pla Chośebuza.
Nawopak njemusym ja sam kuždy raz jěś, gaž mam słužbu, mam pak se wó to staraś, až tam něchten drugi jěźo.
»Na co ga?«, som kśěł ned wěźeś.
Dolnoserbski magacin "Łužyca" w telewiziji rbb jo 20. julija wiźeło wušej 40. 000 luźi.
Změnijo se to?
Mě se spódoba, až se njestaratej jano wó sebje a wó swóje dary, ale až teke na zwěrjeta myslitej.
Źěłali su za Wětošojski grod za wětšy źěl domacne firmy a rucnikarje.
To su se pšašali bratšy nana a směch wujkow jo se zachopił.
Na kóńcu śěgnjom facit: Jo móžno, młody/a a Serb byś.
Kamjenje k twari su dawali stara měsćańska murja a stare hamry.
Něnto móžoš je wupyšniś.
Pśednosk buźo w sportaŕskem domje, trajo dwě góźinje a zastup płaśi 4,50 euro.
K wětšemu gibanjeju rozšyrjenja rěcy jo pśinosowała mań faktorow.
Někotare luźe su teke dojěli do Herrnhuta, aby dostali k nim wusčejšy kontakt.
Nabóžne wusćełanje
NOWY CASNIK: Co se wušej togo w kupkach tšoj?
Jeje wuznaśe pak jo: Licba luźi, ako su serbsku rěc doma nawuknuli, wóteběra dalej.
Wón wopisujo, kak śěžko jo to było, pó lěśe 1945 chopiś z Domowinskim a docełego ze serbskim źěłom w Dolnej Łužycy.
Som skobodnje za zarzaweju rucycku pśimnuł, a nutśi jo se zazwoniło.
Mjaz městoma Amposta a Deltebre wulewa se rěka do Srjejźnego mórja.
Luźe pak cesto njejsu powědali spšawnje wó swójich problemach a myslenjach.
Pó tom, až běšo se prědne direktne wuzwólenje landrota w januarje mimo kuliło, dej něnto wokrejsny sejm tak ako dotychměst rozsuźiś, chto ten wusoki amt dostanjo.
Argumentow za serbsku rěc a wucbu mamy wěcej.
Njedejśo nic pśiscyniś, daniž wótebraś.
Złośanu swajźbu swěśaštej tšochu pózdźe.
Ale te serbske wucabniki, kenž su lěta a lětźasetki njewomucnje dalej źěłali a se pśecej hyšći dalej procuju, kake wóni žněju pśipoznaśe abo myto wót nas, wót našeje narodneje organizacije?
Južo w dogódownem casu, w adwenśe, wuganjamy śamnotu dnja a jěsnego wjacora ze swětłom swěckow.
My, twój lud a wójce twójeje pastwy, źěkujomy se tebje nimjernje, a zapowědamy twóju chwalbu njepśestawajucy.
W mjeńšem ramiku mógu ja sebje taki swěźeń dalej pśedstajiś.
stwórtk, 14. maja /rozhelonego
Ale pón bywa śěžko.
Wjedro jo było rědne, słyńco jo swěśiło a jo było wjelgin śopło.
Šyroko znate su wucbnice a słowniki, wěcejzwězkowe atlase k narodnym drastwam a dialektam.
Južo jěsnje jo było mjazynarodne klasowe pólo do listow startarjow zapisane – tak jo dejało 50. jubilejny turněr top-tšojenje wordowaś.
W bajkojtych tšojenjach źo wó carta, wódnego muža, błudniki a druge powěsćowe póstawy z Błotow.
To drje se Serbam staś njamóžo na gósćinje, kenž stoj w centrumje našogo namšaŕskego žywjenja – na Bóžem bliźe.
Wo toś tom troštarju powědaju głownje słowa w ewangeliju swětego Jana.
To jo było 23. mjazynarodny gwězdowy zjězd woborow.
To wopšašajo se.
W pśiducnem tyźenju buźo se wjele gódnego tšojś w serbskej Łužycy, na což comy how wósebnje spomnjeś.
Lětosa, lube cytarje, daś se raz tšochu našomu organizmoju pśiwobrośijomy.
Wón jo pisał domownju, domacne nałogi, jsy a natura, to ceptarjenje a wšykno, což awtora jo gnuło.
Ale źo ga!
Swajźba ga jo słušała k nejwětšym swěźenjam w familiji.
We wejsnej raźe Limbarka buźo Ines Neumannojc, redaktorka Nowego Casnika.
„Twój głos licy“
Něnt se w Błotach zasej cołnujo! Stwórtk tyźeń, dypkownje zeger 10:45, su w Lubnjowje wót brjoga z wutšobnym juskanim pśikiwali prědnemu turistowemu cołnoju, kenž jo se wót "Wjelikego wustawadlišća" wupórał na jězd na Lědy.
Madlena Norbergowa jo na to pokazała, až změjo župa Dolna Łužyca znowa 20. jubilej, kenž kśě wótpowědnje wóswěśiś.
stwórtk, 3. septembra /nazymskego
Ako su fašisty samo slědnego pósoła zastśělili, jo było kóńc.
Tak su se pokazali sedlarje z pódwjacora, kótarež kśě pla Serbow se zasedliś.
Wšyknych wócy cakaju na tebje, kněžo; a ty dajoš jim jich carobu w pšawem casu.
Robinson skócy bźez skomuźenja z jamy ze swójeju lancu, aby jogo z jich rukowu wumógł. 
Birgit Kaufholdowa, Petra Koarkowa a Renate Harckowa pśi rowje Miny Witkojc k jeje 45. dnju zamrěśa.
A to jo teke za kněžaŕstwo wusoka gódnosć, což se wuznajo mjazy drugim z pomjenjenja: „ministaŕstwo za domownju“.
Tomu hyšći źinsa tak jo, rownož jo łužyska tekstilna industrija – až na małe wuwześa – kamsy šła.
A to což źiśi źinsa w šuli wuknu, to ma ceło hynakše wugronjenje, ako wu nas how powědaju … Naše serbske nałogi pak su wjelgin rědne.“
Jo Hochoza źinsa hyšći rebeliska?“ jo Serbski muzej zajźony tyźeń srjodu pśepšosył na južo tradicionelne Serbske blido a woblubowane rozgrono wó aktualnych a wšednych pšašanjach.
Wu nas w Domowinskej kupce w Trjebinje (župa Běła Woda/Niska) jo to bejnje wjele.
Ulrichu jogo na wšaki part cesće a w spomnjeśu wobchowaju.
A co něnt dalej?
Tak nastanjo kśicka.
Ferialny kurs sorabistiki
Jano za projekty a źěła na teritoriumje, kenž słuša k wokrejsoju Sprjewja-Nysa, trjebaju pó něntejšnem licenju něźi 24 mio. euro!
Chor pód nawjedowanim Gregora Kliema a Budyšinojc sotšowu Esther a Lydia jo dostał w běgu namšy samo pśiklask.
Su se prědny raz pśizjawili ze serbskimi mobilnymi graśami.
To zakazanje płaśi wót zeger 6. 00 zajtša do 21. 00 wjacor na teritoriumje Bórkojskego a Picańskego amta, kaž teke we gołkojskej a kopańskej gmejnje a w Grodku a Drjowku.
Pěś raz grajomy a tśi raze pśidu wuslědki do mytowanja.
Gaž nagego hupytajoš, ga hoblekaj jogo a njeschowaj se pśed swójimi pśiswójźbnymi.
Pětšku z Borkow a A.
Chilarje su lud, kótaryž jo pśedewšym w Chilskej žywy.
A teke to póžedanje, až kólasowa droga ze Smogorjowa k Prjawozu njedej kóńc měś na granicy Prjawoza, ale dalej do jsy wjasć, njejo se hyšći dopołniło.
Droznu póznawaš na jeje brunkowatem zwjerchu a swětłem bělanem spódku z wjele śamnymi flackami.
Te cuze słowa njejsu rědny zuk za nju měli, nawopak!
Zawěsće su wogawy nana pópadnuli a jogo ned póžeraju.
Dieter Pumpa, pśedsedaŕ rejtowańskego towaristwa Žylow, ma lětosa tek wósobinski jubilej: Buźo 80. Wót slědnego stwórtka jo Domowniski muzej Dešno zasej swóje źurja za woglědarjow wótcynił.
Ten prědny pak njejo mógał pó graśu z drugimi swěśiś.
Toś se wón pšaša, lěc mej hyšći dožywijomej, až móžomej se bźez granicow zmakaś a rozgranjaś.
Wobydlaŕske towaristwo jo južo dawno skjaržyło, až njamaju we jsy žednu wjažu, źož by mógli se zmakaś a swěźenje abo kulturne tšojenja organizěrowaś.
Pśi tom pokazuju tśirožki na zgromadny srjejźny dypk, pódobnje kaž se wu nas casy taki muster z tśirožkow twóri na serbskich jatšownych jajkach.
Kuždy źeń njejo wucba.
»Jo, cyń to«, groni Findus. »Groń jomu, až dej sam zupu ze sebje wariś!«
Wón jo pśednosował w nimskej rěcy k temje "lud a domownja".
Pó tom až maju w Bórkojskem amśe pśi drogach južo dlejšy cas tofle w nimskej a serbskej rěcy z pokazkami za muzeje, cerkwje a druge zajmne a wažne domy a twarjenja, kśě to w Picańskem amśe nachwataś.
Wšykne take mudre njejsu ako na pśikład Turnojske.
Zacyń swójej wócy a dłymoko zadychaj!
Ten awtobus jo był rowno ducy mjazy Picnjom a Chośebuzom.
Južo ako źaseślětna jo se cuła Marita Christophowa z twórjecym wuměłstwom wusko zwězana a wuměłstwo jo pón teke wobwliwowało pówołańske wuwiśe toś teje žeńskeje, kótaraž jo se w lěśe 1955 naroźiła.
Nic pak to njejo pomogło.
Žedna chrapka dešća njejo sobotu tudy padnuła, a stakim tšach nowego wognja jo howko wjeliki, dla togo zwjercha wobspomnjetego bajanja.
W Janšojcach/Jänschwalde: Łapanje kokota buźo se zachopiś zeger 14.00 na łuce mjazy Jsu a Pipanojcami.
Zmakanja z drastwynosarjami z drugich stronow.
Wulicowanje
Luźe su wšuźi trjebali a toś jo pó nagranjanju Herberta Funki 1955 zachopił źěłaś we wobwodnem sekretariaśe Domowiny ako zagronity za kulturu.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo se slědny tyźeń sobotu, 19. awgusta, na swójom posejźenju w Serbskem domje w Budyšynje z toś teju wažneju problematiku zaběrało.
Wjas pśiśěga wjele turistow, Grabicańskego jazora dla.
Na tom ma Barlinaŕ Měto Pernak wjeliku zasłužbu, kenž jo wósebnje na zachopjeńku mócnje za nje wabił.
Anamarija Měškankowa jo słušała k prědnym wucabnicam Serbskeje wušeje šule, a wóna lazujo we filmje, sejźecy we wjažy šule, znatu baseń Miny Witkojc „Mjatel“.
Kake su wuslědki komunalnych wólbow w našych městach a gmejnach?
Wjeraška prědnego źěla su byli wiki w Chóśebuzu a pśigótowanja na jatšy w serbskich jsach.
Jolic zdrjałe su carne.
Pawlina Krawcowa jo musała wjele pśeśerpjeś a wutraś – jano, dokulž jo skobodnje a zjawnje se wugroniła za zeźaržanje serbskich mjenjow, drastwy a rěcy. „Ja som wjasoła, až smy Pawlinu Krawcowu pśiwzeli do krejza paršonow, kótarež su w měsće zjawnje wucesćone”.
Pópšawem su kśěli za dwě lěśi z tym źěłom gótowe byś, ale to njejo se raźiło.
»Mója maś jo ako góle serbska chójźiła.«
Tam jo pózdźej naźěłał prědnu wucbnicu „Naša serbska rěc”, źěłał jo pla serbskego rozgłosa a w źěłowej kupce za serbske pšašanja pśi raźe Chośebuskego wobwoda.
Pśi góźbje swójogo jubileja kśě jadnu cejdejku wudaś, za kótaruž tuchylu hyšći zwucuju a nagrawaju.
Tej wěcy stej zapšawym dosć.
Měsćański parlament jo zacynjenje Žylojskeje realneje šule łoni w decembrje wobzamknuł.
Jabłuka bu syre jěźone abo k jabłušcyny pśedźěłane.
Towaristwo ma na tom 10% swójeje źělby, 60% pśipłaśijo jim Załožba za serbski lud, 30% załožba "Doma w Slěpem, Rownem a Mułkojcach".
Nejpjerwjej njejsmej se zwěriłej, jadnorje luźam hyś, smej cedliki w postowych kašćikach wóstajiłej a pisałej, až pśiźomej.
Starjejše su załožyli "Towaristwo serbskich familijow Gromaźe", ako co dalšne zgromadne wulěty a zmakanja organizěrowaś.
Wónej wěstej ned, kak móžotej swójogo bratša wumóžyś: Wónej plandratej a plańtśatej z cełeju mócu, až wobkalujotej bóśona wót chochoła až k pazoram!
Końcak, župny sekretaŕ M.
Šokoladu, bomse a banany njejsmy znali.
Z pěś gatami a mokšymi łukami su byli Janšojce pjerwjej wjas, źo jo dało wódy dosć a nadosć.
Karina wzejo k płotoju pśistajone kólaso a sednjo se na njo.
Manfred Hermaš z Rownego jo ten jadnučki serbskorěcny predikant a wón wumějo prjatkowaś w slěpjańskej rěcy.
Kuždy stat ma swóju matku.
Mója tegdejša wucabnica Hilža Nukowa běšo konsekwentna, ale tejerownosći sensibelna.
Fred Kaiser jo ned pśistajił, až buźo se pilnowaś, aby Nimske narodne mustwo šołtow, źož Kaiser sobu grajo, wustupiło znowa pśeśiwo Serbskim koparjam.
Som dłymoko zacuwała tu cesć a som była gjarda a glucna.
Wjele lět jo Herman Jahn statkował w Dolnoserbskej rěcnej komisiji a jo ned pśistupił Maśicy Serbskej, ako jo se wóna 1993 nowo załožyła.
My se lažkeje wutšoby rozluštujomy.
Pśedadwentski program
Pśi góźbje togo wótšaltowanja su někotare hundert górnikarjow a energijowych źěłaśerjow pśi wrotach elektraŕnje źaržali protestnu wachu.
Póstarajśo se wó wótměnu pśi pśedcytanju a wulicowanju.
Wěźecy, až som take něco w Dešanku juž gótował, su mě skóro do togo źěła zapśěgnuli.
Něnto grońśo mě jadnogo góleśa.
Pśi tom lubujo te serbske tradicije swójeje domownje a se zagórijo za módrośišć, což jo tek wiźeś na nagubkach, ako něnto w casu pandemije šyjo.
Zukowe dataje su do dalokeje měry cyste wót interferencow z nimskeju abo górnoserbskeju rěcu.
Słowjeńska rěc jo pódpołdnjowosłowjańska rěc.
Ale žedne su pśi tom bóžko swóje žywjenje pśisajźili.
Turizmowe towaristwo se wutšobnje wuźěkujo Udoju Saaroju, Danieloju Saaroju, Matthiasoju Mutškoju, Manfredoju Lehmannoju tak ako teke Dietmaroju Schmidtoju za fachowe realizěrowanje togo rědnego a wužytnego LED-projekta.
Jo to było stwórte take tradicionalne serbske zmakanje pó 2. swětowej wójnje, a docełego 75. schadowanka.
Wósada a druge su ju wjelgin wutšobnje wuwitali.
Peter Handke jo cytał basni Kita Lorenca.
Něnto jo była dobra rada droga!
Gmejna rada ga njejo hyšći dawno pśiwdała, aby tu spalaŕnju twarili, ale jano aby ju chopili planowaś.
W lěpšych Bórkojskich hotelach je gósćam k snědanju póbituju.
Saksku Górnu Łužycu su zastupowali wobźělniki ze šesć serbskich srjejźnych šulow w Budyšyńskich, Kamjeńskich, Wórjejskich a Slěpjańskich stronach, ze Serbskego gymnaziuma w Budyšynje a z Lessingowego a ewangelskego gymnaziuma we Wórjejcach.
Mamy za to dosć energije, elana a skobodnych a kompetentnych luźi, ako w tych gremijach za pśichod serbstwa wójuju? Teke 30 lět pó měrnej rewoluciji a Narodnej zgromaźinje jo za zdźaržanja serbstwa mjazsobne zmócnjenje notne.
A gaž jo było něco zakazane, su jim te Błota k pomocy byli, aby se holowali, což trjebaju, dokulaž ga njejo nichten te Błota tak derje znał ako te Bórkowarje.
Wěcej znaty serbskej zjawnosći jo był Pólakaŕ Barchatojc Fryco, bydlecy ceło na pódwjacoru Pólskeje blisko Dešna.
Pon jo pśišła ta LPG a jo ze śěžkimi mašinami tšawu do silaže sekała …
Měrćina Wałdy wót Serbskego instituta w Budyšynje.
Pjenjeze móžoš pśepóraś w Pieštanach, wósebnje w kafejownjach a drogich lodach.
Annbritt a Emmy-Li stej pśedstajiłej dolnoserbsku rěc.
Grajomy volleyball a zwucujomy techniki.
Jej słuša wutšobny źěk! Njewjesta a nawóžeń se póratej wen.
njeźelu, 12. julija /žnjojskego
Teke Casnik jo wutšobnje gratulěrował, se wě na serbski.
Spaŕ ga jo dejała nam pokazaś, na kótarych bomach ptaški warje zupu za swajźbu.
Program se dopołnijo z rejowaŕskimi improwizacijami Lize Čornakoweje.
W tom cysle źěkujomy se teke ceptaŕce za serbšćinu Dolnoserbskego gymnaziuma Colett Šampatisowa, kótaraž nas logistiski pódpěra.
Z Města/Cottbus. Fontane, zasej a zasej Fontane!
Dobry wusew garantěrujo dobre žni, jo gronił.
Rowno wiźim, kak Dieter Nowuš sebje wzejo geometrisku šablonu a z wołojnikom pón nacerijo žedne mustery na hyšći njewudute jajko.
Tomu carnemu se groni Fridolin.
Wokoło połdnja su byli wšykne dobreje mysli.
K nim słuša wustajeńca „Serbske nałogi w běgu lěta“, ak dej se natwariś we Domje Jurija Brězana (tak se pomjenijo jaden chrom na Krabatowem dwórje).
Wót zeger 19:00 buźo pón program na styrich jawišćach, mjazy drugim na tśich burskich dwórach.
Pó měnjenju Cimoszewicza Nimska musy zawěsćiś swójim staśanam, teke serbskeje narodnosći, zwopšawdnjenje kubłańskich pšawow a njedajo pśicyny, aby Pólska financěrowała šule, kótarež su źěl nimskego kubłańskego systema.
Rada se zaběram z wódu.
Za wótwórjonosć Serbam napśeśiwo a dobru zgromadnosć ze wšyknymi su dwójorěcne namše wjelgin wažne.
Akle pśi lěśojskem swěźenju jo zazněła zasej dujaŕska muzika na Njepilic dwórje.
Wjele wužow how jo?
To pak źinsajšnej powědanej praksy zewšym wěcej njewótpowědujo a dla togo stoj pla nas slězy Genick jano hyšći knyka a tył / tyło se nadejźo pla Nacken.
Jěsć a piś móžośo teke a grajkanišćo buźo źiśi rozwjaseliś.
Ako w cełem rbb su płaśili kšute regule, a to wót jadnogo dnja na drugi.
Brandtowa a J.
Jo, te familijne wězby su mócne, a žedna droga njejo tym młodym starjejšym daloka dosć, aby ceła pólska swójźba mógła pódla byś.
„Nowy Casnik“ jo se wudał do jadneje łužyskeje jsy ze serbskimi kórjenjami.
Stipendije źe su se anonymnje dali, aby se mógali studenty wó dalšne spěchowańske pjenjeze procowaś.
Wóni su kśěli k swójim muskim, kenž su słužyli w DDR.
Jim jo se źe mały ptašk wulagnuł.
Wšojadno, kak derje se jagaŕ tarnujo a kak sćicha kšaca – kabeje tu powěsć wót jogo pśiźenja roznjasu ned pó cełej góli.
Z tych myslow mě zas wutergnjo tych gólcow kśikanje, cu wěźeś wót tog’ staršego, dla cog’ jich grakanje.
Wšykne, ako su na wšaki part za wudaśe chroniki źěłali, su dostali ten wjacor jadnu rožu.
Cog’dla dejałej Bóže stwóŕby wusmjerśiś, gdyž nama nješkóźe a je tež trjebaś njamóžomej.
Pśikšywajśo hyšći źinsa wašu juchowu jamu kradu.
Pśez to pak by ta droga k hotelu dejała se wokus pśesajźiś.
W cerkwi su na jadnom boce muske sedali, na drugem žeńske – tak drje jo wšuźi raz było.
Slědne wejsanarje pśigótuju se na pśeśěgnjenje do města abo drugeje jsy, mjazy nimi młodostnej Pětš a Karina.
Ze srjejźowěkom a jogo kólasowymi kórtami su meridiany bźez wuznama byli, Kanariske kupy su se ze znatego swěta Europy zgubili.
Ju, ducy do konsuma na wót sněga zrumowanej wejsnej droze, zmakajom.
Na kóńcu wobradowanja su se wšykne wobjadne byli, až dej a buźo naša Trjebinska Domowinska kupka swóju móc za to zasajźiś, tež w pśichoźe swójo dobre mě we wjasce a župje wobchowaś a byś drugim kupkam a towaristwam z pśikładom.
Kwiśonki su rožojte.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo wjelgin chwali, měnjecy, až wšykne "serbske póžedanja", kótarež Domowina jo zaprědka pśipowěźeła, su do togo wujadnanja zapisane.
Wjelgin rada mam Noru a Erika! Ale to jo škóda, až bydlitej tak daloko pšec.
Wumólowański wobraz dajo se z kopěrarjom se wě teke pówětšyś.
Lěc se z pśijaśelkami na zakazany piknik zmakaś abo lěc z prědnym kšutym pśijaśelom w chłodku bomow sejźeś – pśecej som se do Rogeńskego parka wrośiła.
Turkojska jo stat w Małej Aziji a pó źělach na Balkańskej połkupje w krotkozajtšnej Europje.
Až do 31. januara 2021 mógu Žylojske wótgłosowaś, lěc su za nowy bydleński wobceŕk we jsy abo pśeśiwo tomu.
Jolic stajijośo swěcku do wěnca, nastanjo rědny ansambel z pśirodnych materialijow.
Kněni Hentšelowa z Trjebina jo źiśam k pomocy była.
NC: Ten tyźeń se zachopiju w Bramborskej jatšowne prozniny.
Njebuźomy ju zabyś.
No, Krabatoju jo se teke zwoprědka to druge rucnikaŕstwo někak zespódobało.
Pón jo se zachopiła ta dłujka tura pó jsy.
To móžo luźa malsnje stšuchliś.
Gótowa jo mimo togo drastwa za słopišćańsku cołnaŕku, a toś ta drastwa jo stupny stwórtk swóju premieru na cołnowanju z gósćimi měła.
»Glědajśo!«
Pětš ma taku późiwnu gubu.
Wažny tema prědnego pósejźenja jo było wupisanje jadnaŕstwa Ludowego nakładnistwa Domowina.
Wo dwě wažnej wěcy jo było głownje na delegatnej konferency župy Běła Woda slědnu sobotu, na 27. januar, w Trjebinje to grono.
W Sakskej pśewjeźo se wuběźowanje idejow.
Mimo togo jo južo dowólone, někotare gymnastiske zwucowanja w gmejnskem zalu pśewjasć.
Prědna serbska namša nowego casa jo była we Chmjelowje na 6. septembrje lěta 1992.
Stawizny twóriś.
Wón se togodla na swójom bogatstwje njezwjaseli, ale wali z nogu swóju złotu kulu na bok a źašo: „Laž tudy, ja śi wužywaś njamógu; gaby lubjej sekerku abo jano nož namakał!“
Z gjarnca za malsne statki jo nimske kněžaŕstwo pśed gódami wupłaśiło 1.500.000 euro za póznaśe gódnosći serbskego imaterielnego serbstwa.
Wušaltujotej motora a jadnu kuritej.
W takich wjelikich sudach w piwnicy musy wino wukisaś.
Zwětšego su to byli typiske domy ze wšakorakich regionow, w kótarychž su eksponaty ludoweje kultury wustajili.
Jo mjaztym ten 13. wezymski - tak se serbski groni tomu januaroju.
Dalšne artikele wulicuju wó zajmnych a casy luštnych tšojenjach z Dolneje Łužyce.
Zgromadnje z njeju a z modelami, kótarež su měli jano na kóńcu tyźenja cas, jo Karsten Nyča wótmólował wěcej hundert wobrazow.
Maniok se teke w centralnej Africe intensiwnje a rad wužywa.
Liza Domaškojc jo wumrěła 1935, jadnasćo lět pśed Marjanu, ako jo wót togo casa sama a napšawdu samotna była a bydliła w cazojskem domcyku.
Pšenicna a klěbowa muka, jagły, nudle, puding a gris.
Morsowe znamjenja pśigótowanje: Trjebaśo za graśe kóstku.
Bóžko, zasej jaden znank serbskeje a błośańskeje ludoweje kultury a architektury mjenjej! Teke na droze k Błośańskej termje jo wjelgin śicho.
Z tym rědom kśě politikarje twóriś zakład za stabilne dalejdawanja dwórow na pśiducu generaciju a źaržaś a dalej wuwijaś burske rolnikaŕstwo.
Paul Fahlisch jo se naroźił 27. maja 1844 w Rogowje (Ragow).
Na zgromaźinach Maćice Serbskeje na pśikład njejsu kśěli muske direktnje pódla njeje sejźeś.
Tśi góźiny dłujko jo se mócnje diskutěrowało.
Pótakem wěmy, až twórjenje ludow jo južo wjelgin stare.
Cuzych wójaŕskich towaŕstwow běšo 19 pśišło; wóni buchu z graśim, bubnowanim a kanunow-rjaganim pówitane.
Wejsanarje su stojali pśi droze, ako małe zapustarje su śěgnuli pó jsy.
Na lěśojski cas njejsmy w kalendarju 1994 glědali.
Tśi žylojske wózjawjenja smjerśi z 1. swětoweje wójny ze žałowańskimi gronkami w serbskej rěcy
Wóni wochylu maju wěcej casa, intensiwnjejšy poměr k starjejšym.
Pśez to se młogemu turistoju wjasele skazyjo.“
Musym pśi tom mysliś na jaden serbski spiw, źož se groni: „Jo-lic maš ty cełe štrumpy, pón móžoš ta mója byś“.
Ja cu na taki pśeśěg hyś.
Wjelike jo teke jogo gumno.
Pśedewšym brachujo jaden kontejner, a Thiel jo citěrował Město, až nazběrane wótpadanki se akle wótpóraju, gaž ta góra buźo dosć wjelika.
Pozawnowy chor Dešno/Žylow grajo pśi wušych swěźenjach w cerkwjoma wósady: jatšy, swětki, ku górjejbranju, w adwenśe, ku gódam, njeźelu zamrětych na kjarchoboma a pó žycenju luźi teke na zakopowanjach a burstakach. „Kužde lěto 3. adwent grajomy gromaźe z něźi 150 tšubarjami Chóśebuskego cerkwinego krejza w Nimskej cerkwi w měsće“, dajo nam Martin k wěsći.
Toś tu kśicawku smy wótśišćali w „Nowem Casniku“ nr. 26.
Wažny politiski wuspěch jo se dostał Serbskej raźe pśi bramborskem parlamenśe srjodu tyźeń w Głownem wuběrku (Hauptausschuss).
Trjebamy cas, aby se k tomu nowemu „handloju“ pśiwucyli.
Namakajśo ku kóńcoju słowow w srjejźi kwětaška jich zachopjeńki a zapišćo je do proznych łopjenkow:
Wubojany jězdźaŕ jo kśěł se sarnje wobwinuś, pśi tom pak jo awto z drogi do groble zjěło a jo se pśechyśiło.
Valery Leontiev jo rusojski spiwaŕ.
Malz jo měsćański źěl Oranienburga.
Tencas su zezběrali serbske rěcywědniki tudejšy dialektalny material za swój »Serbski rěcny atlas«, źož pśedstajijo se wša tradicionalna wejsna leksika we swójich dialektalnych rozdźělach.
Aby mógał we swójom amśe wóstaś, by pak trjebał něźi 16.600 głosow.
Wón se juž zachopijo z lasnymi rědnymi słowami: »Kněžo, naš kněžaŕ, kak kšasne jo twójo mě we wšom swěśe, twója chwalba zni tak daloko, ako te njebja du.«
Z pupow pózdźej wulězu gótowe tśmjele.
Tak grajo kuždy drugi mjasec Brnjański rozgłos serbsku muziku, a z Budyšyńskego studija su muzikowe zuki słyšaś z Morawskego kraja.
To rezultěrujo z angažowanosći teje 66lětneje za swóju wjas, kenž ga źinsa jo źěl města Chóśebuza.
Na gluku rosćo ambrozija rědko na wobydlonych gruntach.
Wóny stipendium wopśimjejo 500 euro kuždy mjasec.
Som wót togo pśeznanjona, až mója źowka swój puś pójźo a swój pówołański cil dojśpijo", wulicujo maś.
Wón jo absolwent budyšyńskeje Serbskeje wušeje šule a Lipšćańskeje uniwersity.
Teke togodla, dokulaž źinsa hyšći wjele cytam, dolnoserbske a teke górnoserbske knigły, a toś se dosć derje wuznajom w serbskej literaturje a w literaturje docełego.
Gornoserbski zajtšny magacin
Z Lipska/Leipzig. Na Instituśe za sorabistiku Lipšćańskeje uniwersity maju we nowem semesterje wósymjoch nowych studentow a jadnogo „pśedstudenta“ – mimo znaśow serbskeje rěcy –, kótaryž gótujo propedeutikum (to jo pśigótowanje na regularny studium).
Z biblije wěmy, až jo był wón ten nejwažnjejšy z tych šesć arcyjanźelow.
Toś ta powěsć, ale teke to, kak my Błota źinsa dožywjamy, jo tema lětosnego wuměłskego wuběźowanja za źiśi we WITAJ-źiśownjach była.
Gratulěrowali su jej južo z Domo winy a župy Dolna Łužyca.
Ines Bunzelowa, mějaŕka bórkojskeje knigłaŕnje "Lesezeichen".
Tych idejow jo było dosć a nadosć.
Z Gór/Guhrow.
W njom su schowane slědujuce serbske mjenja łužyskich městow a jsow:
gódownicku musymy wupadnuś daś.
W Dešnje smy kokota łapali pśecej srjejź awgusta, a pón jo było stawnje nejlěpše wjedro! - Taku kritiku (a teke małe wumjatowanje) su se dejali nasłuchaś Dešańske młodostne, gaž su tam prědnu njeźelu w septembrje kokot swěśili.
Rucnikarje a twaŕske źěłaśerje z Turjeja a drugich wjaskow su se dali do źěła, aby z tśich śpow załožyli jadnu wjeliku rumnosć.
Dogromady se wobźěliju na tom turněrje, ako se južo stwórty raz wugótujo, 24 mustwow muskich a 12 mustwow žeńskich.
Zgromadne foto hochoskich źiśi na swójom kokośe.
Južo w tyźenjach do togo su luźe na wjele městnach serbske jaja wugótowali.
Knošyc su měli bursku žywnosć srjejźneje wjelikosći.
Słownikarske źěło jo mnichojske źěło, a bźez njogo njejo móžny žeden słownik takeje wobšyrnosći.
Prědne městno jo dostała Rogojska kupka ze 60 dypkami.
Serbskim zastupnikam jo Boysen dawał do rady, aby wótwoborali tym, ako měnje, až Serby su pśedroge. „Wy njejsćo droge, wy sćo we pśirownanju z drugimi gor bejnje tunja mjeńšyna“ – jo gronił.
A źiwnučko, te wrotka, kótarež su howac pśecej zamknjone a hyšći z rjeśazom zawěsćone byli, daju se na tom dnju bźez napinanja wótcyniś.
Ako cłonk noweje Serbskeje rady pśi bramborskem parlamenśe co se wósebnje wó to procowaś, až se w Hochoskej źiśowni (KITA) załožyjo kupka, w kótarejž pón źiśi tak ako w Žylowje intensiwnje serbski wuknu.
Tak jo se teke zejšło mójomu hochoskemu kumpanoju Jutśkoju: Jo wjelgin rad kśěł motorske měś!
Južo pśi kradu niskich temperaturach wósk pśez cełe łopjeno rozběžyjo.
Źaseś lět jo bratšojska wušyna to wótstupjenje pśemysliła, nježli do njog jo zwóliła.
Njejo pak sebje wěsty, lěc jo se foto teke raźiło.
Swětosnje su do młoźiny pśiwzeli Mathiasa Noacka, Theresu Littichojc a Linusa Krokora, kótarež su něnto k prědnemu razoju zapustarje byś směli.
Žedne towzynty to na kuždy pad su, wjelike, małke, šyroke a dłujke.
Serbske radijo njedajo se we wšyknom pśirownaś z nimskim: wu nas kuždy derje nimski rozmějo, ale we serbšćinje su wjelgin wjele luźi hyšći wuknjecych.
Derje jo było, až jo pśez toflicki na blidach kužda kupka ned wěźeła, źo wóna sejźi.
Tak jo Anna Kosacojc-Kozelowa k wěsći dała, až ma město Chóśebuz prědk, załožyś w jadnej zakładnej šuli w měsće móžnosći za WITAJ-wucbu.
Ně, wón jo se pśeměnił do psa.
W někotarych jsach we Błotach jo był nałog, až su z muki z prědnych žnjow lěta wupjakli nowolětka a teke kołac.
Taki jězd pak jo tegdy trał něźi tśi abo styri mjasece a su musali nanejmjenjej až do nalěśa cakaś, aby Mississippi wěcej zamarznjony njebył. 1848 jo se pódała žeńska Stempela ze swójimi sedym źiśimi a někotarymi swójźbnymi na drogu. 1853 jo slědowała Gulikojc familija a krotko pótom źewjeś familijow naraz.
Tak jo wulicował Bernd Siegert, slědny šołta jsy Rogow a pótom wjele lět wejsny zastojaŕ Nowego Rogowa, wejsnego źěla Baršća.
Powědana rěc w Žylojskej serbskej źiśowni rědnje zni.
Powědana rěc a pisana rěc nigdy njejstej jadnakej.
Te pjenjeze póchadaju wót Vattenfalla ze "Slěpjańskego dogrona".
Zwisk z pśibytnosću, kótaryž jo Alfred Rogan narěznuł na boce 5, pokazujo, kak daloko segaju wugbaśa Šwjele.
Wšake jo se pśeměniło w běgu casa.
Jo był pśecej narski: Co gótuju Serby?
Wuběgowanje z casom.
Graśe "Drastwy namakaś" Gaž su źiśam pomjenjenja drastwow hyšći njeznate, zwucujśo je nejpjerwjej z nimi.
Z Města/Cottbus. Šyroka a mócna diskusija wó tom, co buźo z tym wjelikim njerěšnym flakom wósrjejź města, źo dalej.
Do drugich se zamysliś móc, zgromadnje z drugimi na swójich cilach źěłaś a swóje emocije regulěrowaś móc, jo dobra baza za dobre wugbaśa pózdźej w šuli.
Vác jo město w Hungorskej.
K eksemplu to, až wucabniki, kótarež změju rěcny certifikat na niwowje B2 abo C1, deje dostaś wó 200 abo 300 € wušu zasłužbu k mjasecu.
Głownu zgromaźinu Domowiny, kótaraž buźo znowa na 12. januar w Chóśebuzu.
W našom rěźe wó tom, kak jo w Serbach běžało w slědnych 30 lětach w zjadnośonej Nimskej, glědamy tenraz na wósobinske nazgónjenja a na wuwiśe towaristwa Pónaschemu.
Ta njewjesta to wiźi a chopijo se drěś a mjenaś: Jo ga Bog śi rozym wezeł?
Gromaźe z drugimi młodymi Polakami, głownje studentami, jo wón toś pśeśiwo cuzym knězam wustupował a wójował.
Jeju źěk jo płaśeł teke Załožbje za serbski lud, kótaraž jo ten drastwiny projekt financielnje spěchowała.
Gdyž pón wokoło se glědašo, njewiźešo nic wěcej wót łoźi, wót cołna a wót swójich towarišow. 
Rozgranjał z Jurijom Kochom jo se Ines Neumannojc.
Jens Geisler z Depska - 15.03. (44 lět)
Tradicionelny pśistup pśez wobstojecy tekstowy korpus ga pśinjaso dwa głownej problema ze sobu: Pokazujo jano małe tekstowe wurězki, njepokazujo cełe teksty.
Te starše młodostne njejsu kśěli pśewześ ten amt.
Ale teke zwěrjetka deje w swójom žywjenju wšake nawuknuś.
Wětšy pśinosk wó archeologowce jo interview z Katharinu Šmeiduchoweju, a to w dolnoserbskej rěcy.
Muzikalisko-literarne wótpołdnjo
Łoni jo samo źiwadło na nogi stajiło w rěcy Roma w Lipsku.
Gromaźe z žeńskej Ludmilu – źowku Arnošta Holana a sotšu Lubiny Holanec – jo wón měł dwě góleśi, Wandu a Jura.
A teke wšake znate a "źiwne" luźe su se naroźili we Wjelikich Dobrynjach abo tam bydlili su.
Pśez to jo wjele kupcow pśipóznaśe za zežywidła a za śěžke źěło burow zgubiło.
Jich źěłowy cas jo skrotcony.
Slědna winica w Dolnej Łužycy jo była we Łukojskem wokrejsu, źož su až do lěta 1930 hyšći kubłali wino k piśeju.
Pótom jo zgromadne kafejpiśe.
Tak móžo se kuždy derje pśedstajiś, až nichten njejo kśěł zejgraś.
Na drugem boce pak maju na pśikład Kroaty a Nimce hyšći swóje starosći.
Te, kenž su byli cłonki, su pokazali lěbda aktiwitu a njejsu pśišli na towaristwowe zarědowanja.
Z regeneratiwnych žrědłow su to tuchylu jano 15%.
Ja pak pšosym, aby mě rozměli, až góspodaŕska nuza jo mě k tomu pógóniła, nic drugego.
Su se zestupili do rěda prěki pśez wejsnu drogu a su kjarliže spiwajucy pśez wjas šli.
Rejowarje zwucuju swóje reje na baletowej žurli.
Ale zajmnje za mnjo jo było, až su familijowe mjenja na postowem rozdźěleńskem regalu w pśedrumnosći cerkwje pśedewšym serbske.
"Smy sroki pjakli, talarje za ptaški pśed źurja stajili a se pśisłuchali swěźeńske spiwy."
To druge tšojeńko jo było pśisamem na kóńcu studija: Mamy pśespytowanje w psychologiji pla prof. Klaußa, na kótaregož cytanja smy napšawdu rad chójźili, a sejźimy w cakaŕni, aby nas jadnogo za drugim zawołali.
»Halo, ja som how!«, jo naraz blisko bura Žura słyšaś.
Našej wósaźe słuša mjaz drugim sedym cerkwjow a jaden wósadny centrum.
Ludwik Kamiński jo był pólski pśełožowaŕ a basnikaŕ.
„Centrum za dialog a změnu“ bźez wjednika
Pśipšawa jo dokusow.
Wón jo na to spomnjeł, až reformaciski źeń jo stawne dopomnjeśe na cerkwju, se reforměrowaś.
Grozne naglědy zranjonych a njabogich luźi a zwěrjetow rowno tak ako smjertny tšach su napórali pśi mnjo trawma, kótaryž njejsom až do źinsajšnego dnja pśewinuła.
Cerwjena armeja jo do města zamaršěrowała 22. apryla 1945.
Galerija jo na droze Karla Marxa 3.
Pólěpšenje jo jano pómałem pśišło.
13. njeźela pó swětej tšojosći
We muzikowej śpě stoje samo klawěry, my mamy tam wjelicke glědadło k rejowanju a krydnjomy hyšći baletowu žerź".
Tam stoj, až k serbskemu sedleńskemu rumoju słušaju gmejny, źož jo wopokazana wobstawna, njepśetergnjona rěcna kulturna tradicija.
Na to źěšo wón k tej górje woglědat, z kótarejež se hyšći ceło kurjašo. 
Wjele twaŕskich keramikow, sćěnowych wobrazow a skulpturow jo mjazy 1984 a 1990 nastało.
Młogemu pak drje mjenjej znate jo, až rostu samo w glěwkich zymskich mjasecach griby, a to na drjewje.
Zakopowanja slědnych su něga byli w nimskorěcnem rumje daloko rozšyrjone, ale archeologiski su śěžko dopokazaś, pśeto koncentracije hormonow mógu se pśez pśirodne procese w zemi změniś.
Wón jo lažał chóry a słaby w póstoli w ždźarojskej kjarcmje a jo na to cakał, aby jogo ta běła wupóškała.
Nejpjerwjej Veronika Grosserowa, pózdźej Renate Dabowa, Berndt Kamjeńc a Hinc Kosak, pón Gerda Wěrikowa a na kóńcu Veronika Žurowa.
We wjele jsach Dolneje Łužyce jo to jatšowne spiwanje źowćow zajšło.
Nedoma jo gronił, až na kóńcu muse starjejše rozsuźiś, co kśě.
Sobotu tyźeń jo startowała wót chóśebuskeje Měsćańskeje hale prědna "Kidical Mass" w Měsće.
Pśipowěźiśo se až do pónjeźelego 7. oktobra 2019 pód: Sorben@rbb-online.de, abo pód numerom: (0355) 1439171.
Šery, nazymski źeń jo był slědna sobota.
Kak wjelgin stej se tola mama a stara mama dla togo šepjeriłej.
Pólšćina jo nejbližej swójźbna z kašubšćinu a dolnoserbšćinu.
Pśi źěle z materialom "zapśimjeju" źiśi słowa a je nałožuju.
Tudejšna starka tśeśego naroda jo teke maminorěcna Serbowka.
Ale teke rešerše w interneśe njejsu wuspěšnjejše byli.
Młogi raz jo wóna se jogo wopšašała, co wón jo tam wuknuł na tej šuli w měsće.
K drugemu mamy wjelgin rědnu sportowu halu a k tśeśemu se mě wjelgin spódoba, kak kněz Reichel z nami tu wucbu pśewjeźo.
europskego filma ceło nowu wašnju póbitowanja filmow.
buźo teke w Dešnje program "Lubosć, lušt a rozžagłosć", mjazy drugim z erotiskimi bajkami.
Bóže kralojstwo njejo jěza daniž piśe, ale pšawdosć a měr a wjasele w swětem Duchu. Rom 14,17
Póbratša ga znaju źiśi hochoskeje Witaj-kupki.
Serbska rěc jo chopiła tudy pó prědnej swětowej wójnje wóteběraś.
Dalej su gmejnske zastupniki wobzamknuli, až smějo se grajkanišćo w Janšojcach-Pipanojcach wětše napóraś.
Ten jomu mjena a na grěšne statki sakskich zadobywarjow pokazujucy groni: „Mój wopon jo złota słowjańska krona na módrej slězynje.“
Trjebamy pak za to nuznje dokubłanje našych kolegow w serbskej rěcy, což pśecej hyšći njejo wujasnjone.
Mysli k 1. maji
Wóna se zazdaśim błyšći jano za njogo.
Wuchace barwy měšaju – lej: módru, žołtu, cerwjenu.
Pśed 130 lětami jo se załožyło wobydlaŕske sedlišćo daloko wót městowu Wjelcej/Welzow a Grodk/Spremberg.
Film Thomasa Horata jo se wjelgin derje raźił.
W Casniku ga jo se wó tom pisało.
Bóžko su jogo pózdźej z Hochoze pśesajźili.
Nawku, direktorom Serbskego muzeja w Budyšynje.
Na mólowanju z casa wokoło lěta 1520 pokažo se wobraz, kak serbske rybakarje ze jsy Nahmitz zabiju w lěśe 1190 prědnego abta Sibolda.
Profilěrowanje RCW ako słužbywugbaŕ WITAJ projekta pomina se:
W někotarych dypkach ale njebudu tak dłujko cakaś.
Komuna, kótaraž dolnonimske mjenja na toflach póžeda, dej teke kosty nowych toflow njasć.
Źowća su rědne!
Su gronili, až něntejšny wuspěch jo jogo wugbaśe.
Aby wšyknu njewuchytało, kśěšo Pětko jo łapiś a pśimje ze swójeju ruku nutś. 
Wóna jo wuzwignuła, až felujo powšyknje strategija ku kubłanju.
K tomu słuša pó pśiwitanju wjeźenje pśez park, krotke zeznaśe ze stawiznami, pśi tom teke ze słowjańskim groźišćom a rozkładowanje serbskich nałogow a kak se dalej woplěwaju a rozwijaju.
Roman Pernak jo zabrany z někotarymi filmowymi projektami.
Wobźělniki se zmakaju pětk, sobotu a njeźelu zeger 10.00 na swěźenišću we Wobsednych Borkowach.
Wón caka njesćerpnje na to, až ten zakaz turizma se zasej wótpórajo.
Wšykne pśicynki wiźiśo nalicone górjejce napšawo we šerem kašćiku.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo pówołało cłonki wuzwólowaŕskego wuběrka (Wahlausschuss).
Jo něchten se snaź myslił, až „Wóścenaš“ jo ta „pšawa słowjańska“ warianta?
wałtoru, 11. februara /swěckownego
Jagody akle w slědujucym nalěśu zdrjaju.
Wobej powědatej pomałem dosć a wjelgin jasnje.
Pśiglědarje budu móc woglědaś teke stare trjekarje.
Wót mjenja Newtona jo se pomjeniło jadnotku mócy SI - jo to Newton.
Prědny raz stej sobu rušowałej młoźeńca Max Keppler a Martin Kecmerik.
Na njom jo se B.
Wón pak deri Pětša do boka a zbuźi jogo a źašo: Stań jěsno górjej.
Stwórtk, dnja 28. januara, jo był wótpołudnja gósć Serbskego muzeja a wjacor Chóśebuskeje uniwersity.
Smy pak teke nazgónili, až jo groza korony teke swójo dobre měła.
Mój cłowjek a mój šwogor njejstej serbski rozměłej, a gaž smy serbski powědali, njejstej nic rozměłej.
Jeje pśeliš kšasne kwiśonkowe wurliški maju někotare kwiśonki, kenž wuglědaju kaž mjatele z wupśestrětymi kśidliškami.
Až njejsu ten źeń censury dostali, rozmějo se wót samego, a teke, až njejsom cełu góźinu tak pśeśěgnuł.
Nad tobu zejźo górjej kněz, a jogo kšasnosć se zjawijo nad tobu.
Franciska Ast, ako jo se naroźiła w Radušu, jo pśewzeła grunty wót starkich, ako su měli how mězgaŕnju.
Nejwětše spěchowanje jo dało za zarědowanje nowego internetowego boka za Zaspy.
zwigany.
Tak jo teke było.
Rozmjej, za cas twarjenja jo hort měł prowizoriske śpy we źiśowni "Styri lětne case" w Strjažowje.
Tamny dr. Burmeister jo pó prědnych pśepytowanjach nana na rozgrono pšosył a se jogo pšašał, lěc jo jogo žeńska měła raz někake wětše zranjenje na głowje, pśeto móžo byś, až ten tumor pśiźo wót zanjerěšoneje stareje rany.
Zernka su za ptaški.
Gaž wóna załajo, skócyjom dołoj a ju wóstajijom dalej łajaś.
Łužyska kultura jo wušej 2000 lět starša ako stawizny Łužycanow a Serbow.
Aby Elsa Marušowa mógała swóje Miłoraske Serby pśiducy raz pitśku lěpjej zastupowaś, dejała wóna wuknuś serbsku rěc powědaś.
Sobotu zachopijo se swěźeń zeger 11:00.
Dojěźechmy do jsy Alt Jabel, kótaraž lažy w pódwjacornem źělu Mecklenburgskeje.
Jich běšo w cołnje teliko, až cołnowa kšoma lěbda wušej wódy stojašo.
Nic jano ju, teke syna Marvina jo wóna pśi pśeśěgu pśewóźiła.
Pśi wustawadlišću zachopijo se zeger 21:00 program, a "Serbski kralojski pórik" co pśepódaś ceptaŕ na swójeju naslědnikowu.
A hyšći něco jo teke wažne, až how dej byś wó tom pisane.
Ke gmejnje słušaju wejsne źěle Pricyn , Bukowinka , Gózc a samostatnej jsy Rańšow a Rědoŕ .
A něnto se wjaselimy, gaž źiśiźiśi wótrosć wiźimy.
Kak jo wóna to zwónoźeła a kak smy tam dojěli, to ja źinsa napšawdu wěcej njewěm, ale wiźim nas pśecej hyšći pśed tymi wjelikimi wrotami na drugem boce drogi na ławce sejźecych a na nana cakajucych.
Kijaškowe łopjena su sejźece, napśeśiwo stojece, šerozelene a mutne.
Pódpěrowali su je wukniki z Barlinja, ak su we ferijach na pětkach ducy w Bramborskej.
Kak jo pak cuzy mulowy dom pśišeł do Dolneje Łužyce? Pó Tśiźašćalětnej wójnje jo sebje kurwjerch Friedrich Wilhelm holił francojske Hugenoty do Pšuskeje.
Ten mały wroblišk šybały, ten sejźi blisko njewjesty.
Ale něnt pśi Krabatowem młynje jo se wušej 150 woglědarjow pśinamakajo", wjaseli se złykomorojski župan Ginter Pawliš.
Taku powěsć smy zgónili z chóśebuskeje promštownje.
Prehod.
Źiśi maju na tom wjelike wjasele a wótkubłarje teke.
Michał Hajdan, pśedsedaŕ wokrejsnego sejma, wótwórijo toś to wažne pósejźenje.
Te druge 13 su byli pśeśiwo zastupoju do serbskego sedleńskego ruma.
CCP jo startował z twarjenim pśi 50. jubileju twarjenja barlinskeje murje,13. awgusta 2011, pśi wopomnjeńskej akciji "Jaden cygel na jaden wopor murje".
(Buź mě mócne kamjenišćo!
Na kóńcu togo tyźenja buźo hyšći raz bejny „nawal” zapustow.
A to se wě, wóni su woglědali teke do wejsnego muzeja a how se wjelgin źiwali, wjele wariantow ma ta dolnoserbska drastwa. „To wu nas w Dańskej njejo“.
My smy se pšašali firmy LEAG, ga buźo wóda do jazora zasej běžaś?
Za to dostawaju wót města tšošku pjenjez do młoźinskeje kase.
Serbski internat pśeśěgnjo kóńc lěśojskego semestra do nowych modernjejšych rumnosćow a z tym su se musali studenty, něgajšne studenty a pśijaśele ze swójeju lubeju klubownju rozžognowaś.
Buźoš w dolnoserbskej bibliotece teke wabiś za serbske cytanje?
Konserwatizm njemusy se hyšći rownaś nacionalsocializmoju.
Źinsa jo to gósćeńc.
Sedym lět pózdźej su chopili twariś wjelike krowjeńce.
Z nim a z redaktorom NOWEGO CASNIKA jo se kněz Alpermann w měrcu zmakał.
Teke wóna njejo ze swójim synom serbski se wulicowała".
Toś ta generacija wóteběra.
Prědny raz pódla su byli dolnoserbske gymnaziasty ze 7. lětnika.
Aby tu zgromadnosć zeźaržali, su pśed tśimi lětami taku móžnosć wobzamknuli.
Znaju pśisamem wšykne na tom fośe.
Pśeśěg teke nikomu na dwór njewoglědajo, ale śěgnjo jano pó wejsnej droze wót jadnogo kóńca dłujkeje jsy k drugemu, źož stoj ta wejsna kjarcma z wjelikim zalom.
A sudnikoju, wuconemu knězoju, ga njejo wóstało nic, ako wopšawdu pósłaś pó pśełožowarja za sebje.
Pśichwatało jo 70 luźi, ako jo wuwitał Steffen Krestin, wjednik měsćańskich zběrkow.
Luźe toś njejsu wuměli serbski lazowaś.
* 1952, póchada ze Strobic, bydli w Žylowje, jo źěłał ako rewizor telekomunikaciskeje techniki w BTU Chóśebuz, něnt rentnaŕ a lichy reportaŕ
Wobźěłujotej źinsa na 230 hektarach rolu, na 30 hektarach tšawa rosćo a na dalšnych 40 hektarach stej załožyłej tym 60 gowjedam pastwu.
Wobydlarje Depska a Žylowa wulicuju wót starolutherskich, až su byli wěcej fromne a se žywili pó kšuśejšych regulach.
A jo gronił, až póruceni stej zacasa pśedlažałej a něnt stej korektnej a dopołnej.
Šula jo dostała pjenjeze za drugu drastwu, a Kira Hertwigojc jo prezentěrowała tu wušej 1000 euro drogu drastwu.
Wó nje se staraś ga jo słušnosć komunow – hynac ako pśi šulach.
Wóni ga daju se teke lažčej dekliněrowaś ako te syntetiske twórjenja.
Jogo žeńsku su wołali ze źěła na městno njestatka.
Se wě, až sy mógał bok teke raz změniś, ale ja som až do źinsajšnego tak na pšawy bok pśiwucony, až mam z lěwym swóje śěžkosći.
Jan 14,7–14 * 1 kral 2,1–12
Sedym žeńskich, tśi projekty.
Tebje som slědny raz gódowny dar pśinjasł, ako sy wósym lět stary gólc był.
Nejpjerwjej jo regularna wucba garantěrowana, aby pśigótowali wuknikow na pśespytowanja a wótzamknjenje šulskego wukubłanja.
W oktoberje prědk 75 lět zginjo młody 27-lětny basnik Jurij Chěžka w jugosłowjańskich lěsach pśi desertaciji z fašistiskego wójska
Žeńske budu spiwaś na nabóžninje a pśed cerkwicku.
wěste wobkněženje PC
Kaiser Wilhelm I.
To by dejali na šulskich konferencach diskutěrowaś a wustajiś, a teke na fachowych konferencach za serbšćinu by dejali wó tom powědaś.
»A co śi to pśinjaso, ten list do Taremgo donjasć?«
Za mnjo su kśěli 130 daś.
»Nježli až smy zwurumowali, som měł how wokoło hyšći taku drjewjanu sćěnu.«
Móžnosćow za take wulěty dajo kradu wjele.
W 58 pśinoskach se zaběra awtor ze serbskeju kulturu a historiju w Dolnej Łužycy.
Až su te Hochozarje skobodne Serby, njetrjebam nikomu dłujko a šyroko rozkładowaś.
Wobchadna rěc jo nimska, tak ako we wšyknych źiśownjach gołkojskeje gmejny.
Toś jo rozrył ten wusoki mjeršnik swóju drastwu a gronił: Co trjebamy hyšći dalšne znanki?
Tśi cu how pśedstajiś: Jaden nałog jo Hom Strom w gmejnje Scuol.
[...] serbskego politikarja a casnikarja Jana Skale), Hans Groba (pśedsedaŕ kulturnego towaristwa Ćisk), Sonja Hrjehorjowa (aktiwna we wórjejskej župje Handrij Zejler a pśedsedaŕka towaristwo Bratrowstwo w Sulšecach) a Kerstin Liederowa (wjednica chora we Žyźinem/Seidewinkel).
Pótom je wobźěłaŕ z Ochranojskeje bratšojskeje wósady se góźecy wucbny tekst z Nowego testamenta kaž teke smužku z kjarliža abo módlitwu pśirědował.
Wšykne dostanu za krotki cas powěsć k tomu.
Rozgrona z jogo naslědnicu Doreen Krötelowu budu rědne, dobre a zajmne, ale Wojtojc Fryco jo absolutny original.
Pśibytne na wopomnjeńskem zarědowanju su stykane kwětki pśi rowje Hermanna Jahna połožyli.
Z togo casa jo teke powěsć, až jo w Terpjem něźi hyšći wjele złota a pjenjez schowanych.
W Krakowje ma sedło Narodny Muzeum w Krakowje.
Tomu se nimske pśijaśele gdyžlem źiwaju.“
Wón wótkiwnjo.
W jogo jatšownem gnězdźe lažy jajo, na kótaremž jo plon, kenž wogeń pluwa, pśedstajony.
Wóni maju angažěrowane starjejše, spěchowańske towaristwo, ak jo na pśikład zapłaśiło interaktiwne tofle.
Gaž góleśi se zmakajotej, se wuběźujotej a se zagrajotej pó pśikłaźe znatego graśa.
Źinsa jo se jomu nejwěcej spódobała ta indianaŕska reja, ako su rejowali we tej wjelikej kupnicy Blechen Carré.
"Mjaztym jo źowka Juliana 29 lět a dostuděrowana juristka, syn Jan 19 lět stary, studěrujo w Drježdźanach na ceptaŕske, a 17lětny syn Julius chójźi na gymnazium w Budyšynje.
– Jo, ja budu, ale nejpjerwjej musym to raz sćicha za sebje samego pśecytaś, aby wšykno rozměł, dokulaž tam njestoje te wěcy, kótarež mě zajmuju …
K drugemu napóraju te wólby rozbuźenje za to serbske.
"Ty njetrjebaš se bójaś", měni Sofija, kótaraž jo južo pśedšulske góle.
Cerkwja w starem źělu města Lubnjow dostanjo tuchylu nowu fasadu.
A wjeliki źiw to wopšawdu jo, což tej Wunderowej, pódpěranej wót drugich, stej z teju rědneju a gódneju chroniku naźěłałej.
Pótom jo wóna na rěźe.
Z našych stron budu publikum tam rozwjaseliś źowća a gólcy ze serbskeje źiśownje Žylow.
Mejstaŕstwo wuměłca pokazujo se w pśedstajonych realnych žywjeńskich situacijach, we jadnorosći a jasnosći cerjenja.
A Krabat jo dalej wózjawił, až swóje póla a wše grunty do styrźasća zagonow rozkuskujo a až te zagony swójim něgajšnym póddanam dari, aby byli jich swójstwo na wše case a až pótakem něnto wšo a wšykno jim słuša: ceły wudwór a wša rola a wše łuki a wšen skót a wšen rěd a wše žywnosći a teke wša góla.
Něnto sobotu, dnja 21. oktobra, wustupiju we Wozwjerchu/Wußwerk.
Lawrence Gene "Larry" David jo US-amerikański komikaŕ, awtor scenariskich knigłow a grajaŕ.
Jadna žeńska we serbskej drastwje jo pódała tym cesnym gósćam nožyce k pśerězanju banta.
Głowne wudobywanišća su źinsa w Americe, w Marokku a Namibiji.
Serbski sejm pak buźo za jogo zdaśim politiku Serbow gótowaś, Serby budu sami subjekt politiskego cynjenja.
Wustajeńca jo wótworjona až do 14. maja.
Tak su pilnje kóstkowali, pśeto kuždy jo kśěł pśi graśu ako prědny do cila pśiś.
Ako "Lausitzer Rundschau" jo pisała, jo wětšy źěl k wěsći dało: My njocomy spalaŕnju a jeje wótpłuny! W Janšojcach jo w septemberje był informaciski wjacor k tomu, a pśedłoga za napśeśiwjenja jo nastała.
Což jo Mato Kósyk za dolnoserbsku literaturu, jo Latk za serbske twórjece wuměłstwo – jo wuměłski wědomnostnik dr. Alfred Krautz pisał.
gromadupołoženje – Zusammenlegung
»Ně, Karina, to nic«, borkoco Pětš.
Na rejach z nAund jo zal był połny, ale z drugimi nam pśiraźonymi pórucenjami smy jano, móžoš groniś, do murje prasnuli.
Richard Matuš jo wušej 30 lět cłonk Depsčańskeje cerkwinskeje rady a jo dłujke lěta cerkwjeńc.
Wjele ptaškow, zukow, barwow na swěśe hyšći buźo, gdyž budu se źiśi našych źiśi schadowaś, ako my źinsa tudy?
Tam se wóda we wjelikich sudach zběra a wobźěłujo, a wóttam w dłujkich rorach do jadnotliwych kupjelow běžy, gaž tu wódu tam trjebaju.
Blisko jo parkowanišćo.
Małe źowćko jo tam było.
Christiane Piniek jo serbska wudawaŕka, wucabnica a publicistka.
Změšajomy zmjatanu rozglědnje z twarogom a rozdźělijomy kremu do šklickow.
Chtož njamóžo derje serbski, namakajo njeznate słowa a rěcne wobroty w lisćinje.
Dokumenty aby se pśizjawił za rěcny pśedkurs a za dalejkubłański studium su k dostaśeju w Statnem šulskem amśe Chóśebuz a w Ministaŕstwje za kubłanje.
Tam woła kralojstwo Gondor swójogo zwěstkarja Rohan na pomoc z wjelikimi wognjami na wjeraškach wusokich górow.
Wutwóri polstry.
Dłujko som była daloko pšec wót togo, měś wěsty słowoskład, a teke źinsa wón zawěsće njejo dopołny, wetom až Fritz­Erich jo wěźeł wjele jěsnjej se dorozměś.
Zacwiblowana jo se Mina rozglědowała.
Ale Julka, njewěš ga, až buźo skóro łapanje kokota?
Co, ga, źo?
Tam je se intensiwnje z katolskej teologiju a jeje stawiznami rozestajała.
Pawoł ma je wšykne, te gódne pócynki.
A te, kótarež mě pytaju, mě namakaju.«
Detlef Mecke, pśedsedaŕ radušańskego cołnaŕskego zgromaźeństwa, jo štapał sam ten cołn – dermo.
Budu wjelike źowća zasej žaby karowaś?
"Zaprědka som pśewóźował to rejowanje z akordeonom."
Druga kupka jo měła 33 wuknikow z tśeśego a stwórtego, z kótarychž jo wjele było z witaj-wucby.
Co jo se jano stało?
Něto pśipně sebje kuždy wótšy mjac, zatka sebje dwě pistoliji a tśi buški na ramje; a tak se 117 póraštej na winikow a wlaceštej śěžku kanunu ze sobu. 
Wón sam njejo mógał byś pśi tom tšojenju pódla.
Stej mjaztym 50 chocolatierow wukubłałej a matej 75 sobuźěłaśerjow.
K tomu słužy teke drogowańska wustajeńca „Wobgrozone jsy – wobgrozona kultura“, kótaruž jo towaristwo wugótowało.
Pśedslědny tyźeń su měrili w Lubušu nižej Błotow 6,4 m³ wódy na sekundu – to jo wěcej ako we pjerwješnych tyźenjach, ale pśecej hyšći wjele mjenjej, ako w nowemberu dejało byś, rozmjej 18,4 m³ na sekundu.
Wót Mužakowa budu kólasowaś mjazy drugim do Slěpego, Rownego a Budyšyna. 24 luźi buźo pódla, mjazy drugim rusojske Litawarje, litawske Ruse a pólske Nimce.
Kněz humóžo popajźonych.
Wóni žeru insekty abo druge małke zwěrjetka, kenž pla nas w zymje njejsu.
We Francojskej su sebje jen wósebnje wažyli, dokulaž su se tam myslili, až su kulki gadowate.
Końc z tymi kursami buźo pón akle na zeleny stwórtk.
Wóna jo ako te druge wulicowała, až su měli serbšćinu we małkich kupkach, pěś abo šesć góźinow we tyźenju.
Ten slědny źěl tury, źož jo kajak malsnje jěł, jo był nejrědnjejšy", jo rozpšawił jaden z młodeju kajakarjowu Kazymir Wieczorek.
Groń Pawlinje, až wóna dej wugrěś gjarnc mloka.
Cujomy se bejnje pózabyte, hejnak spušćone kurjetka bźeze šćitajuceje paty.
Gnujuce su tšojenja z casa kóńca wójny.
Wóna pak se naźeja, až to ze słužbnym techniskim wugótowanim snaź hyšći móžno buźo.
Chto jo je wubrał?
Jo pśišeł cas, ze spanja stanuś.
We Hochozy su stśělali
Toś jo groniła k źowćoju Brune wócko: "Gaž by ja twója maś była, by śi kuždy wjacor włose a noze wumyła."
Ako dodatne póbitowanja smy hyšći kjaglowali z banjami.
Su tam powědali zagronity kraja Bramborska za europske nastupnosći dr.
Zapisane pak njejsu jogo pśinoski a dopise do serbskich publikacijow, do Serbskeje šule, Rozhlada, Nowego Casnika, Noweje doby a Serbskich Nowin.
Škoda pak, až njejsu se stajili tu lapu.
Wušej togo měnje, až ta pśizwólowańska procedura k dobywanju wugla pód Miłorazom njejo zewšym zachopjona,.
Cesć žnjownego krala jo sebje wudobył Joachim Simmula.
To groni, až stej měłej how swóju prapremjeru “Rědny źeń” a “Swěś słyńcko”.
Januar jo šery a zymny mjasec.
“Ty by mógał byś ten nejlěpšy w Twojej rědowni, gaby njebył taki gniły!”
Kaka tšašna pychota!
To dej płaśeś za wšykne pśedewześa, a nic jano małe a srědne firmy. K drugemu: Nimska dej se na EU-rowninje staraś, aby brunicowe strony se pśipóznali ako słabo wuwite strony z wósebneju pótrjebnosću pódpěry „Ziel-1“ [...]
Codiakalnej znamjeni w nowembrje stej Skorpion a Stśělc.
Jo pak to derje a trjebne.
Samo stare muzikowe instrumenty w muzeju maju, a knigły, kenž su tak stare, až njamóžoš je cytaś, razka nic, gaž sy cytanje w šuli nawuknuł.
To jo wopokazń tencasnych chórosćow a wobstojnosćow.
A Wylem chachajucy: »Ten jo se brał tu bogatu wudowu.«
Lažy w Dinariskich górinach pśi Jadrańskem mórju.
Sobotu, 16.11.2019, zeger 13:00 – 13:30, w rbb telewiziji
Gaby se to pśipóznało, ga njeby za nju płaśeł ten pěśprocentojski prog.
Młogi domacny rozkładowaŕ co to mě z nimskego słowa »Siele« wótwóźowaś, což jo tak wjele ako žurla.
K tomu słušatej mimo togo zgromadnej projekta z režiserku Katharinu Thalbach pśi Mozartowej operje „Die Zauberflöte“ a z režiserom Volker Schlöndorffom pśi operje „Carmen“ kaž teke dalšne operowe produkcije w Komiskej operje Barliń, w Bernje a pśi operowem festiwalu Rheinsberg 2015 z prapremjeru opery „Adriana“ wót Marc-Aurela Florosa.
Wósebna wažnosć jo dana zukam, kótarež su nimskej rěcy cuze, abo pismikam, kótarež se w serbskej rěcy hynac wugranjaju.
Wóni su zgónili, co wejsna rada , drjowkojski šołta Paul Köhne, a zastupniki wognjoweje wobory a towaristwow su měli jim wulicowanjeju.
Pšašarje su se pšašali wobźělnikow, lěc by swójim pśijaśelam cłonkojstwo w Domowinje pśiraźili.
Ja som se myslił: Ja ga som serbski, ja ga njamógu faraŕ wordowaś, ja ga njamógu dosć derje nimski! Pón jo mě něcht 1953 gronił: "Ty źož do Chrischony!" Tam jo teologiski seminar, tencas "Pilgermission St.
A njejo pópšawem žednogo źiwa, až jo Hermanowa bratša źowka Christina Kliemowa se starała wó wózroźenje.
Tak, ako my smy to doma gótowali a Pernakojc w Barlinju.
Nowemu kraju, źož su se zasedlili, se źins groni Burgenland a jo jaden ze źewjeś zwězkowych krajow Awstriskeje.
Pótom źěłajśo kusk pó kusku dalej a tykajśo kwětki wšakorakich dłujkosćow do mjazyrumow brjazowych gałuzkow.
Zajmce su pšosone, se procowaś a list pósłaś na "Touristinformation Burg, Pśi pśistawku/Am Hafen 6, 03096 Bórkowy/Burg".
Ze wšogo togo slědujo, až buźo taka kosmiska łoź dejaś bejnje wjelika byś, aby wšykne pominanja społniła.
Rowno dwa cebra wustupujotej.
Bog jo mudry a mócny.
Žedne z tych płodow cele lažko namakajoš.
Abo wóni tutkaju flašku.
W lěśe 1964 su pódla nowy šulski dom pśitwarili, dokulaž njejsu klase za tak wjele źiśi dosegali.
Jogo pódštapnik se namakajo pśed něgajšneju Dwórskeju cerkwju w Drježdźanach.
*1974, wótrosła w Budyšynje, bydli w Dobrušy/Doberschau (Górna Łužyca), licho źěłajuca fyzioterapeutka a trenaŕka za yoga w Budyšynje
Wugódaj zacuśa!
Gdyž jo how dotychměst źěłało wokoło 400 luźi, pón jo jich jano hyšći 320, a až do kóńca lěta buźo jich wokoło 300.
Za ten pśejězd smy weto hyšći wušej góźiny trjebali.
Rolny groch jo kulturna forma zagrodnego grocha.
Jadnasty staw.
Hannoverski Wendland a Łužyca w pśirownanju«.
Ja njok ryby jěsć.
Pśepšosyjomy wjelgin wutšobnje na pśiduce wobradowanje pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca.
Něnto pak šofer w žołtem Wartburgu něco późiwnego cyni: Wón wótbocyjo wót swójeje drogi.
Tenczynek jo wjas w Pólskej.
Rocha swóju serbsku domownju, swóju wjas na pěsku chwali, abo štucki „Gubinske wino”, „We maju”, „Wjacor” a „Wejsny swěźeń”.
A jo był pilny dopisowaŕ Pratyje.
Město wěcej njamóžo zapłaśiś tych tśoch luźi, kenž tam pilnje źěłali su.
Dla formoweje a barwoweje pódobnosći z wopšawdnymi proškowymi łopjeńkami se insekty pśiwabjaju.
To tomu staremu teke njej było za gubu.
Kužde góle dostanjo pśigótowanego wustśiganego ptaška .
Pó załoženju DDR pak njejo to wěcej móžno było.
Toś jo zjawne wupóžycenje knigłow jomu wažnjejše.
Wše su na swójich teritorijach mjeńšynowe rěcy, wustajone śišćoju engelšćiny resp.
A znowa w měrcu budu dolnoserbske spiwaŕki a spiwarje zasej k słyšanjeju w Budyšynje – ga na wósebnem zgromadnem koncerśe z chorom Serbskego ludowego ansambla.
Na Krabata njejsu se zwěrili, z takim guslowarjom njejsu žedne žorty! 
"Młogi raz", tak groni starka, "jo jajo pśi walkowanju se minuło! Jo padnuło do źěrki w zemi, a my njejsmy jo wěcej krydnuś mógali".
Taki młyński abo guslowaŕski wšowěm ga njejo žednje dłujko žywy wóstał.
Serbske knigłowe blido w Dolnej Łužycy jo z nim wó bibliofilnu rědkosć bogatše!
To pomina.
Wótlěwa: pśirědowany Michael Koch, pśedsedaŕka wuběrka za serbske nastupnosći wokrejsa Sprjewja-Nysa Margit Neugebauerowa, zagronita za nastupnosći Serbow wokrejsa Sprjewja-Nysa Kerstin Kosakowa.
Kwiśonkowa wobalka je z płodnikom zarosćona.
W samskej redakciji su teke załožyli „Koło serbskich žurnalistow“.
W drugich krajach, pla drugich ludow su hynakše zwuconosći.
Ta njedara pak jo zmócniła pjerwjejšne, ale až dotychměst jano jaden raz do statka stajone wótmyslenje, w lěśojskem casu lubjej z kólasom jěś, pśeto som z tym mógał zažariś nanejmjenjej dwě góźinje.
Ako nejwažnjejše spěchowańske projekty su póstajili Mužakojski wokłon, wutwaŕ zeleznice mjazy Baršćom a Chóśebuzom kaž teke Gólna kólasowa droga.
"To jo nejrědnjejšy gódowny bom", wón měni z błyšćatyma wócyma.
Wótběgi a pšawidła Wuběźowanje, kšute směrnice nastupajucy cas, zrumowanje hyšći njezakóńconych źěłow abo grajkow zajźuju stwóriśelskosći.
Wustajeńca wobstoj z pěś głownych źělow, w kótarychž se Błota w staršem Fontanowem a w młodšem, źinsajšnem casu pśedstajaju – ta krajina a jeje wósebnosći a rědnosći, to žywjenje, źěło a kultura a jich serbske byśe.
Knězowy janźel hobdajo tych, kótarež se jogo bóje.
Božko Petrus tak dobrośiwy njejo był - rowno ako su załožyli pla šołtowki, jo se chopiło mócnje padaś.
Pśi tom se njetrjeba nichten wobijaś dobreje pjaceni abo słodkego tykańca.
Moderator Christian Matthée Was pówitajo tenraz z tradicionalnego jatšownego marka w Slěpem w srjejźnej Łužycy.
A njebuźmy naiwne, to se pomina wopory: cas, wólu, disciplinu, wuknjenje a pilne źěło.
Serbske teksty: Rěcny Centrum Witaj.
Za wětšy źěl su to byli kritiske głose, měnjenja a pśispomnjeśa.
Cłonki kupki su se wjelgin wjaselili, až su se te knigły tak derje pśedali.
Žeden z mójich słužabnikow a źuŕnikow a stražnikow njesmějo śi zajźowaś!« ›Změju swóju zabawu z togo serbskego guslowarja‹, jo kral pśi sebje myslił ...
Zacynjenje by było fatalny signal, tak jo gronił bórkojski šołta Hans-Jürgen Drege.
Terminy
Pśi wšyknych tšojenjach a rozwězanjach, źož jo juristiske pśewóźenje trjebne, pomoga wóna ze swójimi myslenjami a dobreju radu.
Tam se wóni pókłoniju, k źowćam se wobrośiju.
Teke wurězki z pjerwjejšego filma "Zmij" su tam a sem wiźeś.
Smy glucne, až jo nam wósada to dowóliła", jo groniła wjednica muzeja Babette Zenkerowa.
Pśede mnu jo na rěźe nimski sobustudent z drugeje seminarneje kupki.
Tak pśi se mysli a nic njepiknjo.
Južo poł lěta pózdźej, 10. maja 1885, jo swěśił faraŕ Broniš drugu serbsku Božu słužbu, tenraz w Garnizonskej cerkwi.
A pśisamem kuždy, kenž jo ju sebje kupił, jo kśěł ako prědne wěźeś, lěc jo we njej něco z Mosta nutśi.”
Ja grajom w zjadnośeństwje w Depsku.
K wjacoru cesćachu tych njabogich hyšći žylojske a měsćańske wójnaŕske towaŕstwa.
Na te dołki som łoni smugu stareje tšawy kšuśe nachytał.
Comy nejžpjerwjej jaden tergnuś.«
Z tšachom pony wuskócyjo a pśi tom Grit pówalijo.
Pśecej som se pšašał, lěc budu w tych knigłach teke starše a dialektiske słowa.
Sobotu tyźeń jo se wótměł k 20. razoju rbb-koncert serbskeje muziki z wuknikami a absolwentami Chóśebuskego konserwatoriuma.
Kuždy źeń nowe ideje, nowe naraźenja a pominanja a žycenja, cowanja - móžne a njemóžne, trjebne a njetrjebne.
Wót togo Ernsta Nowki († 1994) maju w źěłaŕni hyšći chóžyšćo.
Wón jo mě teke pśeraźił, až jo 43 lět młody.
Pó Krifka to su kompozicije z modifikatorami , mjaztym až Mihalic pomjenjujo to kompozicije .
Som sama pśed 20 lětami tam była, pśednoski źaržała a situaciju studěrowała.
Wšake wuměłce a wuměłcowki su twóŕby k tej ekspoziciji pśinosowali.
Namóluj twójo naraźenje na papjeru!
Nejžlěpjej rostu w śopłych połdnjowych krajach, źož je wót maja do oktobra žněju.
Gercy Düpplinger Spielleut budu pód płatowym kšywom graś na srjejźowěkowych instrumentach: na šwikałkach, měchawje a bubonje.
Swójske źěła wustajujo Susanne Kruse pśi wšakich góźbach a buźo pódla na adwentskich wikach w Rudnej (Reuden).
Toś taki jo dostała teke A.
Zastupśo do Domowiny!“
Dla togo jawišća jo było k prědnemu razoju móžno, až serbske kupki su wustupili na lětosnem Dnju Saksow nic rozdrosćone, ale na jadnom měsće.
Pśiglědaŕ jo mógał we tom kušu wšake za swójo žywjenje pśiwuknuś, na pśikład „Žrěśe njejo rozwězanje“.
Zgromaźina jo se jomu pśichyliła a dała wjednistwoju Domowiny nadawk, se wó to staraś.
To jo było dnja 11. septembra, ako wóna jo pśišła do serbskeje wucby w zakładnej šuli „Kollerberg“.
Weto: Za swóju lubku se namdušu wuskoboźijo a se tej kócce pśibližyjo!
Źaseś lět do smjerśi »prědnego serbskego burja­spisowaśela« Hanza NjepileRowniskego w starstwje pśisamem 90 lět jo se naroźił 17. septembra 1846 w Slěpem Hantšoc Hanzo na Hanoc žywnosći ako prědny syn wót wósym źiśi połburja Mateja Hantša a Marje roź. Słabcyc.
Z dłujkim pśiklaskom jo se publikum na kóńcu za nowy, młody a radostny kus wuźěkował.
Za cas Mollera jo se stakim nałožowało dwójake licenje lěta.
Pśigótowali su teke zasajźenje wacharjow, kenž wobstražuju nasypy.
Wusoke góry, rědne rozglědy, pastwy, góla, wjas kaž z postoweje kórty – typiski šwicaŕska natura, pśez kótaruž film jo wšyknym Šwicarjam wjelgin bliski.
W tom domje, źož jo se wón naroźił, bydle źinsa Stockmannowe, to su cuze.
Ingrid Grošcyna jo wuměłcowka, kótaraž jo nejwěcej za serbske publikacije a publikacije ze serbskim póśěgom pśinosowała – za Płomje, Nowy Casnik a Stog.
We financnem etaśe wobstoj mjazy nabrankami a wudawkami plus wót 16. 000 euro.
Něnto se wjaseli, až jo namakała zasej źěło a ned smy z njeju wugótowali prědny termin za "włosy".
Zaspy su źěł Chóśebuza a su něga wjas byli.
Wóno buźo se pśepódaś źěłowej kupce za serbske wuměłstwo a jawišćo.
Ta „Winklaŕka“ jo se wejsanarjam źěkowała
W serbskem radiju sćo Wy cesćej juž wó njej a teke wó zwěrjetach powědali, což jo pśecej wjelgin zajmne było.
Pódla kwiśiny rosćo kopśiwa.
Teke bźez abitury jo wón šeł na dwa prjatkowaŕskej seminara we zwězkowem staśe Illinois.
Kśesćijan Krawc jo je w serbskej a nimskej rěcy spisał a zestajił, a myslone su wóni głownje za źiśi.
How jo była dobra rada droga.
 Proznej byś njamóžaštej; to běšo wobyma wóstudna wěc.
W Jezusu Kristusu mamy humóženje pśez jogo kšej, wódawanje grěchow, za bogatstwom jogo gnady.
»Góźinu som cakała na tebje pśi cerkwicce.«
Nic ga, lube žeńske: To njejo zewšym trjeba, až pósoł Pawoł na was pišo: Lubujśo swójich mužow!
Tak, ako smy z Lubnjojskego muzeja zgónili, jo to ta jadnučka taka mašina, kótaraž jo w cełych Błotach wušej wostała.
Jomu a wšyknym tym “akteram”, kenž su k raźenju pśeśěga pśipomagali, słuša źěk a chwalba.
Gutšmidtojc familija, to su byli maś, nan, źowka Claudia a źowka Katharina.
Pśedała jo měsćanarjam głownje butru, twarog a jaja.
Pón som mógała sebje nowe suknje a crjeje na reju kupowaś.
To jo zwězkowe pśedsedaŕstwo wobzamknuło na pósejźenju w górnołužyskich Ralbicach.
Zagronita za rownostajenje w bórkojskem amśe Kerstin Möbes se wjaseli, až jo se licba žeńskich pówětšyła.
Žona wóznamjeni, dorosćonego cłowjeka žeńskego roda.
Kulturne noticki: puś bramborskich basnikarjow
Ga sy wjasoła?
Zastupniki projekta su k wěsći dali, až LKW budu jěś jano mjazy zeger 6 a 22 na źěłowych dnjach a nic njeźelu a swěźenjach.
Kužde góle dostanjo słomku k piśeju a pókšywac crjejowego kartona.
Pśenocowanje som skazał w hotelu Van der Valk w Lubinje.
Gaž ten Casnik wujźo, su nejskerjej slědne bóśony nas spušćili.
Fred Kaiser (CDU) z Dešna jo nagranjał zastojnstwo, aby tu strategiju za turizm tak konkretnje formulěrowali kaž móžno.
Pśisamem 6 mio.
Wustajone kreslanki a wólejowe wobraze Grošcyneje pokazuju magiske rědnosći Błotow a pśedstajiju jogo powěsćowy swět we žywych barwach a formach.
Nejwěcej prominentny z nich jo wěsće Torsten Mak, něgajšny serbski ceptaŕ a politikaŕ.
Suńśo wobej ruce hyšći źaseś centimejtarjow wušej k njebju, to wurownujo a skšuśijo rěp.
Ta rada jo se fararjeju spódobała.
6. rozgłosowy koncert serbskeje muziki z wuknikami a absolwentami Chośebuskego konserwatoriuma (2. źěl)
Stupśo se rowno, mjazy nogoma dejali 12 do 15 centimejtarjow městna wóstajiś.
Do groźi k zbóžoju su byli jano pór kšoceni, ale do pałkaŕnje abo samo do kuchnje jo było bejny kus dalej, něźi dwaźasća mejtarjow abo wěcej.
Pósejźenje zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny
K tomu góźe se derje witki abo gałuzki sadowych bomkow, kótarychž škóru a bubliški wjelgin rad žerjo a kenž su teke strowe.
Smej wšykne wótmólowałej, aby je doma změrom cytaś mógałej, na pśikład teke dwě powěsći, ako ze Złotym žrědłom cyniś matej.
Nalěto se rad dlij ze swójim pśichadom.
Sy rubjažnik wordował!
Stajenje skulptury jo zmóžniło zgromadne financěrowanje bydleńskich pśedewześow.
Běły bóśon jo we włožnych krajinach Europy, dłujkowjacorneje Afriki, Małeje Azije, srjejźneje a pódzajtšneje Azije žywy.
Wuspěšne wiki pśedewześarjow bźeze maskotki su hejnak cigareta bźeze šmaracka.
Jo był prědny lětowy źeń dorosta, jogo prědny "wulět" z gnězda, ak jo blisko wognjoweje wobory.
Rozdźělnych profilow cytarjow dojśpiś jo było a jo źinsa hyšći wjelike wupominanje.
Jo wěźeł, až z tym buźo naškaraś take a druge diskusije, samo w Casniku samem.
A w interneśe, na blogu blasfemije (bogasromośenja), móžomy cytaś: »Ja njewěrim a njocom žednu pomoc měś, aby wěriła.
14:00 do 20:00, program 16:30, zastup 2,50 euro.
Studentka Antje Krawcojc jo nas wjadła pśez dom.
Kirschkojc njejsu roźone Turjanarje, su pśesedlaki ze Šleskeje.
Do Łužyce jo powěsć wó jogo smjerśi akle radnych lět pózdźej, pó tej drugej wjelikej wójnje pśišła.
Góleśi dowjeźotej ptaška k ptaškowej staciji.
Za wšyknych wupjaku mlince.
Na takich cytańskich wjacorach, źož smy z Casnika a serbskich knigłow luźam cytali a jich wucyli serbski lazowaś, smy se to dali wót młogich wěrnych Dolnoserbow lěpjej groniś.
Limbaŕski chor jo jim wjelgin rědny "Spiw wognjoweje wobory" zgłosył Dwójorěcne pópisane wognjoweje wobory jo rowno tak nowe ako ta twaŕ sama.
Wjednik projekta "Stary lud" Torben Schmeiduch ju znajo z jeje pówołańskego žywjenja ako archeologowku w Barlinju a jo wěźeł wót jeje hobbyja.
Hans-Jürgen Goldmann, ceptaŕ na Dolnoserbskem gymnaziumje: To jo južo moderne było, což wuměłce nam how pokazali su.
Druga wjelika etapa jo była nagrawanje.
My smy dostali nowy kubłański system – SPD-system.
Ako jo nam Helmut Kurjo z Blunja powěźeł, stej Blunjańska cerkwinska rada a teke faraŕ Gerbeth wjelgin za toś tu kjarmušowu namšu.
Pla Jurija Kocha
Lubosć a strowosć źotej wušej wšogo.
"Za našych wobydlarjow a turistow jo něnto ten puś wót zajźenja słyńca nanejmjenjej změstymi wobswětlony.
Pśipodla: chwatne wusuźenje njenarownajo to jadnanje „w głownej wěcy” (Hauptsacheverfahren) To musy se weto hyšći pśewjasć, njeśěgnjo-li se ta skjaržba slědk.
Togodla raźimy pśi źěle šorcu a rukajce nosyś.
Fabian Jacobs ze Serbskego instituta (wón jo pśedstajił prědne rezultaty „Etnologiskich studijow w Slěpjańskich stronach“): How w Slěpjańskich stronach jo hyšći wjele serbskego, tež w tej rěcy.
Pśi wjele swěźenjach we regionje su ten pśeśěg pśedstajili, samo pśi "Dnjach Bramborskeje" w Parsku a w Grodku.
To pak jano namakajoš, gaž zaběraš se intensiwnje z temu a dłujko rešeršěrujoš.
Prjatkowali su take znate fararje ako Broniš, Tešnaŕ abo Krušwica.
W tych pśisamem 30 basnjach graju zwěrjeta tu głownu rolu, lěc pólewankowa kokoš, wobuzna wójca, hajtka Majka abo 27 pjerkatych towarišow w ptaškowem abejceju.
Zrazom stojaštej groź a brožnja šołty Nowaka we wognju.
Wón ga njepśiźo žednje z teje starosći wen.
Dokulaž něto taku naźeju mamy, smy połne skobodnosći.
A tam som pytnuł, až su rozměli luźe w zalu wšykno w dolnoserbskej rěcy.
Budu tam pón trjebaś muzeumowego pedagoga – a Krestin se bój, až buźo śěžko, někogo namakaś.
Nad groźicku gwězda swěśi, pokazujo puś.
Z kupku, kenž njejo pjeršćenje zgótowała, jo Franciska Albertowa w samskem casu dekoraciju za rědownisku śpu wuźěłała.
Pśedewšym na starše luźe.
Młoźeńc jo se woblakł drastwu młodego źowća a jogo pśewodnik jo se woblakł carnu suknju (Gehrock) a se stajił cylindaŕ.
"Ta wiza, kak šołta wobchada z nami cesnoamtskimi raźcami, njejo w rěchu", jo měnił cłonk gmejnskeje rady Wolfgang Goldstein pó wobradowanju.
To balo som pśiducy źeń sobu wzeła do šule, aby jo drugim pokazała.
Jo cas Kněza pytaś, až wón pśiźo a dajo na was pšawdosć napadaś ako dešć.
Kněz buźo prědk was śěgnuś.
Naše domcyki .
Bóžko tuchylu nicht njewě, gdy móžomy zas jědernje swěśiś w Serbach!
Ale tenraz, zapust w lěśe 2021? Taki wón njebuźo, to jo jasne ako ten "amen" w cerkwi.
Firma Łužyska wóda GmbH njejo wěcej zagronita.
… z wuknikami a absolwentami Chośebuskego konserwatoriuma.
Na wjelicnem pówisku smy cytali »Witamy Was wutšobnje«.
W Borkowach su byli pjerwjej někotare šule, jadna z nich w Kuparskich Borkowach (na wobrazu z archiwa Casnika).
Z tym su zachopili w lětach 1966 do 1972 – nejpjerwjej Nowoměsćańske, pón Čelnjańske wutwaŕki z dogromady wušej 40 familijami.
Tak źěłaju źinsa we wjele serbskich institucijach luźe, ak su zachopili ako slawisty a ak su serbsku rěc akle nawuknuli.
Tśeśa wěc jo, až ga nam doněnta felujo napšawdu licha literatura.
Te pak njeworduju wěcej wužywane pśi kulkikopanju ako něga.
To połne pśi-stajenje jo wót Serbskeje kazni pśikazane, a statut wokrejsa dej se how jano aktualizěrowaś.
A gaby rownož wón to njekśěł cyniś, ga dejš ty pak wěźeś, až twójich bogow njeces ćimy, daniž tomu złośanemu hobrazoju se njemód limy.
Nan zwignjo kólasa z awta.
Njeźelu wótpołdnja smy z bydlenja mójogo wujka šli pěšy dobry běrtyl štundy do cerkwje, kmótśika Nathana smy śišćali we wózyku, słyńcko jo lubosnje swěśiło a wše su byli wjasołeje mysli.
Z takimi słowami jo zachopił dr.
Lutk z mjenim „Mino“ dej wuknikam a wuknicam z elanom, šarmantnosću a na grajkajucu wašnju pśi pśiswójenju serbskeje rěcy pó boku byś.
Źowća młoźiny su lubosnje wzeli Valentinu, Rosalie, Lilly Lani, Luisu a Katalin do swójogo krejza.
Trjekaŕ jo wóz z wjelikim sudom a sykawami ku kulkowišćam spórał.
Wjelgin woblutujom, až njejsom tencas dokradnjej za wšakim glědał a se pla luźi wopšašał.
Lud, kenž pó jśmě chójźi, wiźi wjelike swětło, a nad tymi, kenž w śamnej zemi bydle, swěśi se bytšo.
Ja som musała prědna byś, ako te knigły ma!
Serb a Nimc pód jadnym kłobykom .
Ned na zachopjeńku změnijo se wjedro.
84% kupowarjow skažo w nimskej rěcy, 3 % skažo dolnoserbski a 13% skažo w górnoserbskej rěcy.
Za to dej se załožyś źěłowa kupka, źož Dolne Serby změju tejerownosći źělbu 50%.
Konkretne městno za wótměwanje zgromaźiny se hyšći pódajo.
Teksty a noty k wšyknym spiwam se namakaju w notowem zešywku.
Mam naźeju, až dostanjo toś ten źěł města raz swójo serbske historiske mě »Wotšow-Ostrow« slědk.
Drugi kandidat jo 44lětny Matthias Lampe ze Slěpego, twaŕcojski mejstaŕ, naraźony wót AfD.
To jo była wjelika wjasołosć.
Kamjeny a kaminy su kradu wšakorake, dla tog’ až se stajiju pśecej pó pśedstajenjach zwětšego priwatnych kupcow.
Wón jo gronił: "Ja lubujom swóje gumijowe dinosawriery.
Wótergi jo kapała mócnje tšubiła, gaž rejtaŕ a kóń stej rowno pśi wrotach byłej.
Togodla kśě wóni ako dorosćone teke dalej woplěwaś serbsku kulturu. (Wěcej wó swěźenju cytaśo na 4. a 5. boce)
Toś ta wjas ga jo znata za dobre pśewjeźenje serbskich nałogow a za dobre młoźinske źěło.
Wóna jo se napšašała, kak gmejna a gmejnska rada k tomu stojtej.
Teke drastwa, muzika a reje su we tom zwisku wažne.
A wjednica jo nam dalej k wěsći dała, až buźo w jadnej dalšnej nowej rumnosći wšake k wiźenju wó serbskich bajkach a powěsćach, a w tej drugej kśě wustajiś typiske źiśece grajki ze jsy a Dolneje Łužyce.
Kak jo ideja za SERBPOP nastała?
Wót togo dnja som póbył skóro kuždy mjasec na jaden kóńc tyźenja w Hatach. Som tam w swójźbje kjarmušu sobu swěśił tak, ako Jurij Brězan ju wopisujo w swójich knigłach »Stary nan«.
Ako daloki cel by kśěli teke na ten part ze źiśimi źěłaś.
Stolica jo Ankara, nejwětše město pak Istanbul.
A rowno tak njejsu mě znate procowanja, dobyś balokoparjow a balokopaŕki z drugich stronow Łužyce.
Christina Mjelojc a Anja Šoltisekojc - wobej z Hochoze - stej tam gano pomagałej pśi pśedawanju.
Jaden z muskich górjej póglědnjo.
Co­lic cłowjek se wustrowiś, ga njepśiźo to samo wót se, ale wón dej teke pśipomagaś, nejwěcej sam cyniś k tomu.
Na Chóśebuskem filmowem festiwalu jo wón wordował pokazany we sekciji Domownja.
Grunty su někak 75 hektarow wjelike a płaśe 219.000 euro.
Njeźelu, gaž su we jsy kokota łapali, pak su byli zasej doma.
Woboje zgromadnje njejo tuchylu realistiske.
Smy dejali pśiwześ 7. a 8. lětniki a k tomu su pśišli 13. lětniki.
Stare kamjenje su dostali wót jadnogo Žylowarja darjone.
A na kóńcu: buźo Pytko dalej spiwaś?
Wósebnje by sebje w RCW žycyli, aby wótkubłaŕki mógli zas dlejšy intensiwny kurs gótowaś, ako něga jo dało.
Te słowa Wach znajo, rownož sam njepowěda.
Tšochu som se musał pśewinuś, aby na katolsku faru zwónił.
Na drugi źeń njejo wó wjele lěpjej, lěcrownož jo Pettson kokota pšosył, aby śišej a mjenjej spiwał.
Akle zachopjeńk awgusta musyśo zasej do šule.
Toś te na městnje wutwórjone institucije su pak byli cesto wót zastupnikow starego režima, wósebnje wót inoficialnych sobuźěłaśerjow pśekisane.
Niemöllera źěłaju tuchylu dwě boršy a dwa wuknjeńca.
Eliza Płocieniak-Alvarez planujo animaciski film wó łužyskich bajkach a powěsćach, źěłowy titel jo "Märchen Diorama".
Ale witśe.«
Hyšći źinsa Krabat šćita wejsański lud we Łužycach.
To myto, 1. 500 €, cotej wónej nałožyś, aby wopłaśiłej tu kameru, kótaruž stej sebje kupiłej.
Wšykne tśi pśidu ze źiśownje.
A kak su te recepty?
Pśisamem 30 lět su pupki wót njeje we wustajeńcach – w Serbskem muzeumje w měsće, w dešańskem muzeumje a hynźi.
W kategoriji 3-4lětnych ma prědne městno Lina, druge městno Emily a Ann Sophie, tśeśe městno Julia.
Cerkwinej nowowudaśi
nad tobu zejźo górjej kněz, a jogo kšasnosć se zjawijo nad tobu.
Źož pak te drogi dobre su, tam jo tež wětšy źěł to zbóžo w dobrem štanźe, gaž jano ten góspodaŕ žeden njedobrotnik njejo.
Buźo dłujko traś, nježli gmejny rozsuźiju, komu mógu škódu narownaś.
Źiśi su byli ze wšakorakich šulow.
Něnto jo toś ta gódna wustajeńca z něźi 40 swajźbami w Serbskem domje w Chóśebuzu, a to nejskerjej až do februara pśiducego lěta.
Togodla jo śěžko, tu rěc w źiśownjach a šulach spěchowaś a źaržaś.
Wjele jo se južo cyniło, ale wšake musy se hyšći staś.
Wobraza „Śišyna“ z lěta 1952 a „Změrki“, ako jo nastał w lěśe 1956, stej dara Weimarskego gójca dr.
Pśez to som hyšći dłymjej »se tunkał« do stawiznow Łužyce a cełeje Bramborskeje, a ako jo Žylow w lěśe 2000 wóswěśił swójo 700lětne wobstaśe, jo mě to hyšći wěcej pógnuło.
Som była doma.
Až jo cłonk Domowiny, rozmějo se samo wót se a pśechodnje jo samo dwě lěśe był pśedsedaŕ kupki.
Ako myta su wukniki a wuknice dostali mjazy drugim nowy Nimsko-dolnoserbski słownik, kótaryž jo se w slědnem lěśe wudał, a cejdejki z muziku kupki.
Ako pśiźo Pettson na dwór, aby kuram dawał, sejźe wšykne hyšći we kurjeńcu na swójej grěźe a chejkaju.
Tebje se zda, až kuždy Hollandaŕ ma swóju krowku!
Ako jo zachopiła w bibliotece, jo to dogrono nejžpjerwjej jano było wobgranicowane na tśi lěta.
Na bokach pódpěruju dalšne źiśi.
"Te fotografije jo za wětšy źěł bórkojski fotograf Steffen zgótował.
Ale to njebuźo dłujko tak wóstaś: Wóno buźo se mjerwiś z cołnami a kajakami, sezona ga se skóro zachopijo.
Akle na 31. měrc 1728 jo wjednistwo cerkwje wobzamknuło, dotwariś cerkwju.
Wótpowědnje tradiciji na tej farmje dej se wón pomjeniś za jabłukoweju družynu, a mě dej zachopiś z pismikom "K".
Ani Lindnerowa z Kosobuza: How jo było wjelgin rědnje, škóda jano, až tenraz njejsu tak ako w Dešnje te źiśi spiwali.
Ceła šeŕ platow wordujo wukłaźona ze zelenju.
1 Pětš 4,7–11 * Jer 39,1–18
Wšake druge warianty serbskeje žeńskeceje drastwy su wobźiwowaś byli za wšedny źeń a swěźeń a wšake góźby.
Bźez nich njamógu žednych knigłow a casnikow nastaś, teke nic digitalne.
Tamkor su dowjadli drastwu za chude źiśi, kótaruž su tudy w Dolnej Łužycy zezběrali.
Rowno jo se zachopiło nowe lěto 2014.
Na taki part smej glucnej.
Lukáš Krivošík jo słowakski publicist.
Mucało pak jogo jo, až njejo měł, něnto južo wušej 30 lět stary, žedno powołanje.
Južo něnto jo jasnje, až nažněju lětosa wó wjele mjenjej ako w zachadnych lětach.
Tam su se kupali a wódychali w chłodku.
Póchada z pódpołdnjoweje Europy.
A jolic, ga zawěsće nic wěcej na serbski.
Pytachmej sebje nocowanje a namakachmej jo nic rowno tunjo.
W śichej wójnje w swěśe, źož kuždy drugi tyźeń jadna rěc mrějo, jo trjeba stwóriś pšawe wuměnjenja, druge se cesćiś, ale tek swóju rěc šćitaś a za nju wabiś.
K tomu słušatej dwě dalšnej seriji rěcnych kursow, live-wusćełani wót V. festiwala serbskeje kultury w Budyšynje 1980 a ze swěźenja pěśstowlětnego jubileja Hochoze w lěśe 2004. Za reportažu z Oskarom Hasackim [...]
Na to wóna se smjejkotajucy na naju póglědnjo a pó swójom »babušcynem« nałogu nama groni: »Wej změjotej we waju žywjenju hyšći teliko casa, až te pór minutkow how zewšym žednu rolu njegraju.« Zawěsće jo pšawje měła!
Žedne su samo ku mnjo pśišli a su gronili, až wuměju pitśku serbski a su w šuli serbski wuknuli”, jo nam groniła, ako jo nas wjadła pśez nowy Wokrejsny dom.
To dej byś we pódpołdnjowem źělu Nysynych nižynow pla Baršća až do Zakrjowa.
Kněni Pontowa a kněni Langowa stej to hyšći ako góleśi dožywiłej, kak te ruprajchty su z witkami a bejnym ropotom pó jsy chójźili.
Za pśigótowanje su źiśi w swójich kupkach baslili knigły ptaškoweje swajźby z magacina "Lutki", pótakem su je wumólowali, wurězowali a złožowali.
Lěcrowno někotare góspodarje se su wót togo wuzamknuli, ga su za to pěś celaźinow wót togo swójogo zmilnje wuźělili.
Ignacy Humnicki jo był pólski basnikaŕ a spisowaśel.
Drjewjana figura kjarcmaŕki, ako stoj pśed źurjami, dopomnjejo na rědne góźiny, teke serbske, w Cazojskem gósćeńcu.
Wóno ga dej to na kóńcu wšykno zapłaśiś.
Pjacomy něźi 25 minutow pśi 200 °C.
Slědny tyźeń su južo nažněli zelene žyto mjazy Dalicom a Gołkojcami.
Za starych luźi buźo z togo krotkego wulěta dwěgóźinski marš.
Wót casa irskeju njewótwisnosći, jano Pódpołnocna Irska jo hyšći źěłom Zjadnośonego kralojstwa.
Źomej drje pśez dwanasćo abo styrnasćo ławkow, kenž se wusoko wupinaju nad wódu.
Pětš se smjejo.
Dla Krabata ma mjaztym dobre kontakty do Kroatiskeje a jo južo wěcej razow tam drogował.
Krotko póglědnjo do Markoweje małeje kemenaty a zastupijo pótom do swójeje śpicki.
Buźćo jim pśichylone tak, ako sćo mě pśichylone byli.
Ale mój bratš jo wěźeł lěpšego: »Pocakaj ty, až buźo se chopiś śmiś.
Titel teje diskusije zni pitśku prowokantnje: "Wu mrějo serbska rěc?" 
Slědny wjacor w Dešnje! Slědny wjacor w Dolnej Łužycy.
Pśišło jo 44 luźi, mjazy nimi šesć źiśi.
Stara municija, awtowe pufadło (Auspuff) a kónjack cigarety derje mógu wogeń zawinowaś.
Wót julija až do oktobra wón buźo na styri mjasece cas (Elternzeit) měś za swójogo synaška.
K drugemu pó wóźe jěducy mimo brjogow wjele njewiźiš.
Chtož se zajmujo za kšasne serbske drastwy, stare burske meble a rěd a za historiju toś teje wjelikeje gmejny, ten daś se pśipowěźejo pód 0162/263358 pla kněni Kulkoweje.
Jo to spiwańske graśe we styri wobrazach pó muzice Korla Awgusta Kocora a pó teksće Handrija Dučmana.
 Luby Pětko!
Won jo był za našu kupku inspiracija, aby teke rejowali mambo.
Co ga jo cłowjek, až ty na njogo spominaš, a cłowjecne źiśe, až se wó njogo staraš? Ps 8,5
Ale lěcrownož ga jo južo bejnje zyma było, njejo a njejo se kśěło sněgowiś.
Ten wuzgónjowaŕ musy bejny źěł tych rostlinow nejpjerwjej sam natergaś a swójim informantam domoj pśinjasć.
W pśiducem casu dejało byś něco takego pśistupne.
Pótom pomjenijo pśedmjat na wobrazu a groni k tomu móžne se rymujuce słowo.
A snaź se solidarizěruju zasej žurnalisty Lausitzer Rundschau z žurnalistami rbb, ako na 14. 06. , źož wóni njejsu se wobźělili na zgromaźinje towaristwa Energie Cottbus, lěcrownož su ten źeń pśipóznaśe cłonkow towaristwa FCE dojśpili.
Zgromaźina Domowiny jo se pśichyliła póžedanjeju Jana Nuka
Dobyli su Manuel Heinze, Marcus Šwjela a Peter Baniškin.
Škorc jo spokojom.
My musymy se wěcej za to serbske, wósebnje za našu rěc zasajźowaś a ju wšuźi powědaś, źož jo to móžno.
Rownocasnje wuźaržujo wón wuske zwiski k Sokołam w słowjańskem wukraju.
W bramborskej hali jo wjele serbskich drastwow było.
To jo nejpjerwjej ta jadnučka móžnosć, aby ten film tam w našej rěcy pśistupny był.
Felix Dreßler jo tejerownosći prědny raz pódla.
Teke to źěło w gumnje a to bjatowanje zajtša a wjacor Hochozarjoju tyjo.
Van der Valkowe wobsejźe pó cełem swěśe 94 hotelow, jaden z nich pód mjenim Spreewaldhotel Niewitz.
W Hodźiju som pón pśisamem jano rušćinu nimskim wuknikam wucyła a dwě lěśe w lětniki pśesegajucej wucbje tśim wuknikam na póznem wótpołdnju serbšćinu pódawała.
Jich pominanja - tak na pśikład pušćenje wojnskich popajźonych abo wulichowanje wót brěmjenjow wójny (Kriegslasten) - njejsu se pak społnili.
Źo-li nam se derje, naša wěra wóteběra.
Na njej se zwiga wusoke twarjenje z cerwjenych cyglow.
Wucbne materialije za rěcnu šulu źe njejo dało.
Basliś – raz hynac!
Zanjerěšone wobłuki w zemskej wóźe mamy tek w drugich łužyskich městach.
Pla njeju jo to cełe burske źěło wuknuł, teke to pśěźenje a tkanje.
Janšojski žeńskecy chor:
"No, se wě", měni bratš, "sněg móžo lažecy wóstaś, ja pak musym stawaś."
Swěźeń buźo wót zeger 13:00 na swěźeńskem městnje srjejź jsy.
Kněz, twój Bog, jo pśi tebje był, až śi nic njejo hubrachowało.
Racibórz jo město w Šlazyńskem wójwodstwje w Pólskej.
Sotša Šemelowa cyta NOWY CASNIK, słucha na serbske radijo a teke na dolnoserbski magacin „Łužyca” w telewiziji ORB pśecej narska caka.
Wón móžo kśiłce teke bźez muskulatury, kótaraž jo za lětanje trjebna, pógibowaś a tak swóju temperaturu źaržaś, teke gaž njelěta.
Załožba buźo pśi tom pomagaś.
Ale gaž jo jich pśewjele, skazyjomy se swóju maminu rěc.
Ale naraźenje Parkoszowica njejo se pśiwzeło, a jogo teoretiske koncepcije njejsu se wót nikogo pókšacowali.
Ale teke toś to pśestajenje smy derje zmejstrowali.
Co jo tenraz pódla za nas we tom kulturnem casopisu? Na titelowem wobrazu jo kreslenje Maje Nageloweje, žeński w slěpjańskej drastwje srjejź wótrubanego boma.
Naraźenja pśiwzejo sekretariat Domowiny.
Sobotu wjacor su pśepšosyli swóje cłonki na šlachtowanje do gmejnskeje wjaže w Groźišću.
»Naslědku som dobył ja«, juska bur Žur.
To jo była ideja, z kótarejuž smy wustupili w jatšownem casu prědny raz.
Togodla dejali se takego sami zawinowanego a teke tšašnego stresa wobijaś:
Wón kwiśo wót apryla až do julije abo decembra.
Chěžki w tśich edicijach.
Ale co se mysliśo, co cośo cyniś, gdyž ja wam wulicuju? Tak cele prozne wšak sejźeś njechaśo".
Až wólej pśedawaju, to se wě.
Swěźeńska drastwa; z knigłow „Sorbisches Trachtenbuch“, Albrecht Lange/Lotaŕ Balko
W nalěśu jo była grobla połna łokaśinow a žaby su tam skokali, něnto jo to wjeliki suchy flak.
Po krotkej rozpšawje wó źěle Domowiny w januarje a februarje, kenž jo źaržał Harald.
Jo samo dolnoserbsku gramatiku pisał, kótaraž pak njejo se śišćała, rownož běšo wóna až do togo casa ta nejlěpša.
Pšašanje pak jo, kak notne wóni w drugich pśedmjatach su.
Organizator togo južo 13. turněra jo było towaristwo “Serbski sokoł”, kenž se głownje stara za młoge sportowe aktiwnosći w Serbach.
Za wětšy źěl su byli južo do togo derje informěrowane a su měli teke wjeliki zajm.
W pśirownanju k drugim mjeńšynam stej mógałej serbska kultura a wědomnosć šyroko se rozšyriś.
Nejdlej nawjedujo wóna sobu źěłowy zwěstk "Etniske mjeńšyny" pla Lěwice, wóna jo jen sobu załožyła.
Toś te motiwy su se pón ale zasej pśisamem pawšalnje a jano ako wužowy kral gódnośili.
Ten tłustak jo stojał skóro pśecej na tom samskem městnje a toś smy tam wuryli depu, smy ju z wódu napołnili a pšawu paru naměšali.
Ma pśisamem jaden a poł miliona wobydlarjow a płoninu wót něźi tśi sta kwadratnych kilometrow.
Žedne pak su teke twarili na drugem boce Małkse, tam, źož su Drjenojske łuki.
Wušej 1000 městnow jo wokoło jawišća, a te su byli młogi raz wšykne wobsajźone.
W slědnych něźi pěś lětach jo wón jězdźił wót jadneje wugloweje jamy ku drugej.
Teke tšach Serbow jo se wěcej razow zwuraznił, až buźo jano hyšći jaden wjeliki šulski centrum wušej.
06.06. | 18.30 góź.
Jo to konkurenca za južo wobstojece medije?
Tejerownosći jo naraźiło pśedsedaŕstwo županku Ingrid Nowakowu ako swóju kandidatku za nowe zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny.
Publikum jo jeje procu w Smochćicach pśecej z wutšobnym aplawsom mytował.
Teke bramborska Serbska rada by mógała na kubłańskem pólu zasej prezentnjejša byś.
Rozgrona su byli wšakorake - pśijaśelne, pśijazne, ale teke twarde a śěžke.
Kulturny program se zachopijo zeger 14.30.
To se mě spódoba! Katrin Nowakowa jo tak teke cyniła ako jo źěłała ako dnjowna maś.
Jano małki źěl teje zběrki móžo pokazaś we tej wósebnej wustajeńcy. „Za mnjo jo wažne, drogotne doglědy do žywjenja serbskich luźi we jsach zdźaržaś za pśiduce generacije“, jo Lobert wujasnił.
Wotžywjeju stare spomnjeśa.
»Slědkoju smy pón dojěli na Leninske góry, źož smy skóńcnje w nocy pó zeger jadnogo kradu zbite w póstoli lažali.
Togodla se njezmucyjomy; ale lěcrownož teke naš wenkowny cłowjek se skazyjo, ga se nutśikowny wóte dnja ku dnju wótnowijo.
Take doły kanalizěruju wětš.
Stary bom pak groni: "Ptašk jo zasej strowy!"
Na jadnom boce jsy běchu płodne pola, na drugem rědne, guste lěsy a Małksa.
Tam ga jo sobotu swěśił swóju swajźbu.
Su to byli głownje žeńske, ako su měli taku dobru ideju.
Wót 1. junija 1983 som faraŕ w Kórjenju.
Ně, nic pitśitśki, žeńska ga jo lažała w póstoli pśikšyta z łožyšćom a toś njejsom mógał póznaś, až njama wěcej takego brjucha!
Roźona Lubnjowaŕka Marianne Nowakowa jo se specializěrowała na rezerwowe wóskowanje.
Groźćańske Domowinarje.
Jano jadna wěc jo felowała – to powědanje serbskeje rěcy.
Tam dujo wětš a howacej jo jano śišyna.
Jogo wuźěła su w muzeju na pśedań.
Hańža chwali wjelgin swójich serbskich ceptarjow - kněza Feliksa Hajnu, kněza Brjarnata Rachelu, kenž jo jich wuwucował w ruskej rěcy, a kněza Měrćina Zobu, kótaryž jo jej ze swójim wuwucowanim serbskeje rěcy połožył do wutšoby lubosć za to, až buźo sama raz wucabnica za serbšćinu.
Wustawadlišćo w Nowej Niwje, we bliskosći Kanojc młyna.
Na póstarcenje z Moskwy jo se pówołał Jan Šołta ako cłonk a pózdźej wiceprezident »Commission Internationale des Études Slaves« (Mjazynarodneje komisije słowjańskich studijow).
To jo była prědna wjelika lěpšyna togo filma, až njejo ta swajźba była něco „kumštnego“, ale něco ze žywjenja wzete.
»Ně, nic pśeliš«, wótegronijo Findus.
Wóni su žywe w lěsach, tundrach a połpusćinach Eurazije a pódpołnocneje Ameriki.
Zwónašk jasnje zaklinkajo.
Su byli měnjece, až dej se w měsće Chośebuz wjele wěcej cyniś na kulturnem polu, a pśi tom by se dejała teke zapśěgnuś serbska kultura.
Kupka NaUnd jo młodych na łuku pśewóźowała a pón teke pśi łapanju kokota tam a zas serbsku štucku zagrała.
Malsnje skócyjo Witko z póstole.
Hélène Brijnen kradu pśeslěźiła, wědomnostnje wobźěłała a linguistam zasej ako knigły spśistupniła.
Což jo było take grajkotanje a wjele zawisnosći, jo něnto naraz pówažnosć mimo žorta.
To jo k wěsći dała źěłowa kupka „Ekstremna situacija“.
Gaž jo se wokrejsny SPN 11. decembra zaběrał z noweju šulu w Gołkojcach, su luźe z Gołkojc pśed domom pominali, až ta šula pśiźo.
Swěźeń se zachopijo pětk, zeger 15:00 z wótpołdnjom seniorow.
Wustajaju akwarele
Uruguay jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
Zbóžne su miłosćiwe, pśeto wóni zemju derbnu.
Nowak a Ackermann, kótarež su ako cłonki KPD mócnje do politiskego žywjenja zapśimnuli.
Na tom byśu jo wón ten slědny, kenž perfektnje serbski wumějo.
Załožyli su dwě mjeńšej kupce, kenž dejtej w pśiducych tyźenjach tu akciju pilnje pśigótowaś.
Semuška paprikow hyšći spě.
Abo gaby góle pó wósymich lětach wucby derje nawuknuło engelsku rěc, ale nic francojsku?
Za to je na kólaska rozkšajomy, ze solu pósypjomy a 15 minutow na bok stajijomy.
Našu drjewjanu ‚górsku wjažku‘ su njerodase wobšmarali a my ju źinsa z noweju barwu wobmažomy.
A k tśeśemu: twariś rědny, nowy dom w Bórkowach.
"Wopśestanjomy nejpjerwjej lětko z tym źěłom, wšak to cełe njezwónoźijomy wěcej.
Pó šulskem casu som znał wěcej indiańskich słowow ako rusojske, lěcrownož jo była rušćina w mójom rodnem kraju NDR obligatoriski šulski pśedmjat.
Toś su luźe wen šli a chapjali wokoło tog awta rejowaś.
Gmejna jo inwestěrowała teke do kjarcmy Strandoase.
Fatima Djamila jo pśezpołdnicu nakresliła.
Narski wołojnik "móli pśi śišćanju z kulku."
Jo było tam tak wusko, až nichten njejo se mógał gibaś.
Jogo noze běštej zapuknjonej a jogo ruce tež. 
Mojo a měnjenje drugich cłonkow w župje jo, až młoźina co diferencowanje źěłaś, ale wostaś we wobstojecej Domowinskej kupce.
Nominatiw jo gramatiski pad, kótaryž subjekt sady w nominatiwnych rěcach wugroni.
Zaštapniśo korkowu šlapku na kołk.
Pśisamem teke tak wjele głosow jo dostała AfD, rozmjej: 23,5% głosow we cełej Bramborskej. „Tśeśe město“ jo dobyła CDU z 15,6%.
Te wjacory bywaju zasej dlejše a dlejše.
Ten na bildce jo z lěta 1725. 
Gaž pak źo wó wěru, jo lud źělony Prědny źěł pšašanjow jo měł cyniś ze znaśim serbskeje rěcy, kaž teke z wobceŕkami, ako su za dalšnu eksistencu serbskego ludu wažne.
Wustupijo chor z Chrósćic.
Gromaźe ze změnu layouta jo se redakcija póznała k nowej liniji: "Njejo pśipad, až pśiźo rowno ten tyźeń NOWY CASNIK w nowem woblaku do Wašych domow."
To jo to jadne.
Tšochu bójazne pak smy byli a toś smy kus dalej wót nich stojecy wóstali a wóttam wułykali za wójakami.
To na žołtej wejsnej tofli hyšći njestoj, ale snaź to raz buźo.
Registrěrowane wužywarje maju pśidatnje móžnosć, swójo wužywaŕske konto rědowaś, knigły markěrowaś abo pódlejšyś cas k slědkdaśu wupóžyconych medijow.
Wot pjerwjejšneje flory a fawny něgajšnego tymjenišća »Kałpjeńc« tam jano hyšći mało namakajoš.
Wón na nju glěda.
Wótněnta jo měł chudy bur pśecej dosć trajdy a jo był ze swójeju familiju derje zežywjony.
W lěśe 1582 jo dejał pó 4. oktobrje ned slědowaś 15. oktober.
Ewaluacija serbskeje wucby w Bramborskej jo wažna cezura we serbskej šulskej politice.
Ze šykom a lubosću jo wobstarała a naźěłała, což jo jej było we cuzbje dowěrjone a hyšći wjele wěc.
Płomje nakładujo Ludowe nakładnistwo Domowina.
To wšykno namakajoš we wšych tamnych regionach, w kuždej tšochu hynac.
Ale w Bramborskej wustawje jo zapisane, až serbska minorita pódpěranje dostanjo.
Pětko ju wobraśašo aby rědnje brunkowata była. 
Hyšći mjenjej wopšašanych znajo derje cłonki zwězkowego pśedsedaŕstwa (28%).
A Górjanarje su z nimi spokojom byli! 140. zapust – tenraz w dešću.
Kuždu srjodu zmakaju se cłonki Žylojskeje rejowańskeje kupki na zwucowanje.
Teksty budu techniski wobźěłane, až stoje w źinsajšnem pismje k dispoziciji we wusokej kwaliśe.
K tomu jo dostał wósebny pokal.
Górnoserbowki su byli jano w drastwje, gaž su byli pśigótowane za wustup.
Wažnje jano jo, až se powěda serbski, až Serby pśidu gromadu.
To město ma tšoje wrota.
Ako jubilar se cesći – ku góźbje jogo sedymźasetego narodnego dnja – dr. Franc Šěn.
Zajmny jo teke był projektowy tyźeń pśed gódami.
Som była tencas w stwórtem studijnem lěśe.
Kuždy Serb dej měś swójo městno w Domowinje a wóna musy docełego demokratiska wordowaś – tak jo se tam pominało.
Toś som wótstupił, som wobzamknuł, až budu móje proce pósćiś drjejcańskej cerkwi.
Tež za sebje a za dobrych pśijaśelow jo juž wjele nagubkow zgótowała – take wósobinske nagubki pak maju wósebne byś: Za nje wužywa Neupötschowa sukna z módrośišćom, za módrośišć wóna se ga wjelgickan zagórijo.
To zadora deficitoju witaminow, mineralnych maśiznow a mikroelementow.
To žedna „pšawa” serbšćina njejo.
Wóni budu dobroś cyniś, budu bogate w dobrych statkach, budu raźi źěliś a změju gmejnstwo.
W źurjach se hyšći raz wobrośijo: »Ale te bagry w nocy, až wóni tebje chóru njecynje.«
Sobotu, 30. januara pójdu muske a młodostne camprowat.
Toś jo źěłał až na jogo wuměńk w groźi Janšojskego agrarnego drustwa.
Někotare su tak głosnje klapotali z kijami do bomow, až žaby su zgubili swój głos.
W zwisku z tym slědnym a ze statnym dogronom jo Hajko Kozel gronił: "Naše proce k nowelěrowanju sakskeje serbskeje kazni su byli doněnta blokěrowane.
W diskusiji ze wšyknymi wobźělnikami zmakanja a zastupnikami medijow su wšake aktualne problemy wobjadnali.
Togodla su kobyły a hengisty how stare".
Njejo wěste, lěc buźo w Dešnje namša, korony dla.
Ja pak njejsom kśěł wopśestaś zwóniś.
K wjaceri jo sajźiło bogaty bufet, pśigótowany wót turnojskeje flejšaŕnje.
Ako jo słyšał »do města«, jo gronił, až ga jo droga hyšći daloka a wón by buroju cełu foru za dobre pjenjeze wótkupił.
W pismje towaristwa Lodowy sport Běła Wóda.
Wón jo był na proze zajźonego stolěśa jaden z wjeducych fachnikow chirurgije za znjegluconych cełeje Nimskeje.
Stwórtk za tyźeń, 7. nowember, zeger 19.00, buźo w klubowni Serbskego domu wótwórjenje wustajeńce Hansa Müllera „Akwarela wokognuśa“.
Pótakem lětosa buźomy we wuskem krejzu familije swěśiś.
Dejmy se pak na to nastajiś, až budu se nejskerjej dalšne jsy wótbagrowaś.
Do jogo noweje wersije su se zapisali nowe pšawa za serbsku radu.
"Wósebnje w casu korony móžo kalendaŕ pomogaś, až luźe se mysle na gódnoty, ako wopšawźe płaśe w žywjenju: zmilnosć, dowěra, lubosć k blišemu", mjeni Gisojc Janette wót Źělowarnišća za źěło za źiśi a młodostne w cerkwinem wokrejsu.
Wósebnje pśez mólowanje k bajkam a graśe bajkow mógu źiśi swóju kreatiwitu wuwijaś.
A toś som jo tšochu rozšyrił:
Njejo daniž wěźeł daniž znał, kótare twóriśelske móžnosći se z komponěrowanim póbituju, co móžoš z muziku wšykno cyniś, kake móžnosći zwuraznjenja z nim maš a kak móžoš zacuśa wuzwignuś. „Pótakem som se pó abiturje, wót 1997, na toś ten studium pśigótował.
Spěchowane wót Załožby za serbski lud, kótaraž dostawa lětnje pódpěru z dankowych srědkow na zakłaźe góspodaŕskich planow Nimskego zwězkowego sejma, Krajnego sejma Bramborskeje a Sakskego krajnego sejma.
"Na zachopjeńku smy serbske spiwy aranžěrowali, pótom swóje titele producěrowali, rockowe a jazzowe titele zapśimjeli."
"Źož statika njetrjefijo, tam se teke kompozicija sypnjo.
Wóni mógu se teke na dwójorěcnosć pśenjasć.
Chośebuz jo tśeśa stacija drogowańskeje wustajeńce.
A pšyce směju wšuźi pódla byś.
Namakajo grajaŕ pšawy pórik, smějo kórtce wobchowaś.
Ale raz jo wóna wótpołdnja z nanom sama doma.
We familiji ale cu serbsku rěc pózdźej dalej dawaś.
Teke toś ta stacija se rozšyrijo.
Su tam pśedstajili staw wšakich aktualnych slěźeńskich projektow, mjazy drugim teke "pśedcytańskeje funkcije" za pśistup k serbskorěcnym pokazkam w interneśe mimo bariery.
Pótom su w Labšojc kjarcmje z "NEO Partyband" rozwjaselone tej buźe dali rdžaś.
Rom 5,8
Naše stawizny
Frencel jo wulicował, až njejo to było za njogo docełego tak lažko, pytaś tam w Africe za „zbytkami” serbskich wudrogowarjow.
Kula Bula (na fośe Gerald Schön) jo wustupiła w Chrósćicach.
Serbska komorna muzika
Wo naraźenjach gmejny, wjele pjenjez deje se do togo projekta za wognjowu woboru inwestěrowaś, buźo w pśiducych tśich abo styrich tyźenjach amtski wuběrk wobradowaś.
Mójej wócy glědatej stawnje na Kněza, pśeto wón móju nogu ze seśi huśěgnjo.
Tak zlě ga njejo“.
Gótowe? Toś nalejśo mydłowinu do šklě.
»Jezus Kristus jo mójo žywjenje«
"How móžo woglědaŕ póznaś sto lět rolnikaŕskego wuwiśa we Łužycy, w Błotach a we Wjerbnje.
Turněr njebuźo se lětosa pśewjasć, ten pśiducy pak buźo znowa na kuždy part w Depsku.
Jogo lubosć jo ta pśiroda Gubinskich a drugich stron teke zwenka Nimskeje.
W grichiskich zelowych knigłach z 3. stolěśa do Krystusa jo peterzilija juž mjenowana, a Romarjam jo była tejerownosći znata.
Helmut Schönherr - znaty kšylc ze Dźěwina.
K tomu su hyšći rozpšawjali wó wuwiśu jadnotneje digitalneje platformy za Bramborsku Schul-Cloud.
Nichten pak njezawupytnjo, až du wětšyk, dešćik a słyńcko napśisko pśec.
Jadnodomna rostlina jo rostlina z muskimi a žeńscynymi kwiśonkami na tej samej rostlinje.
Jezus źašo: Cłowjek raz zgótowa wjeliku wjacerju a kazašo wjelim na nju.
Take wjasela!
Wjelike zasłužby na tom jo měła jogo źowka Bertha, wudowa wušego fararja Krickawa w Lubnjowje, kótaraž jo swójogo nana na stare dny wobstarała a jogo listowanje wjadła.
Na kóńcu lěta 1991 su jen nejpjerwjej do NOWEGO CASNIKA stajili, aby cłonki wó tom se rozgranjali.
Spisowaśelka­Serbowka Marjana Domaškojc jo zemrěła 11. junija 1946.
Dobra powěsć jo se dostała z Barlinja do Łužyce.
Ako cłonk Nimskeje towarišnosći za ludowědu jo se wobźěliła na mjazynarodnem slěźenju wulicowanja, pśi tom jo jězdźiła na kongrese we wšakich rogach swěta.
Daniel Häfner wót BTU jo toś w ramiku projekta "Walorizacija serbskego kulturnego derbstwa" pšosył na wideo-rozgrono ku tej temje dnja 9. januara.
Nan pśekontrolěrujo, lěc su kólasa w pórěźe.
Derje jo, až pišomy něnto zasej „źinsa“, „źiśi“ a nic wěcej „źinsa“, „źiśi“.
srjodu, 25.1., w Janšojcach (12.00 a 14.00)
Z njeje se naspjet wuznajo, až indoeuropske rěcy jo roznjasł pastyŕski lud z euroaziskich stepow (Steppen) pśed jadnab 4.500 lětami.
Sakska se derje stara za jsy, jo wón měnjecy.
Dokulaž pak jo był wjelgin wobdarjony, jo namakał spěchowarjow, kótarež su jomu wuchójźenje gymnaziuma we Wittenbergu zmóžnili.
W lětach 1961 do 1990 jo był Herbert Walter Žylojski direktor.
Donald Richie jo był US-amerikański grajaŕ.
Alfons Wićaz jo se z nim rozgranjał dla jogo nowego nadawka, a dla dalšnych planow ako pěsnjaŕ.
de/Verwaltungsbroschuere ako download.
Chwalbu jo dostała kupka w Hochozy, a to wót rewizijneje komisije.
Wuběźowanišćo buźo na łuce familijowu Sklar a Blume.
A tež aspekt integracije jim wažne jo: Pódla Nimcow to su tek luźe z Pólskeje, Libanona a Syriskeje.
Pśibližnje spóromje toś teje geografiskeje dlininy, ale z bejnymi wótchylenjami, źo w Pacifiku datumowa granica póstajona wót pótrjefjonych krajow.
Te togo drugego ale njejsu jomu akceptabelne.
Móžomy teke zmakaś lutki, ako su z wukraja do Wrocławja pśišli.
Skóro budu zagronitego za serbske nastupnosći połnje pśistajiś
Wjelike napismo pśi domje jo nimske a serbske rowno tak ako te tofle w měsće, kenž pokažu drogu do Wokrejsnego domu.
A na jich WhatsApp-kupce jo Neupötschowa mócnje za to wabiła, aby wšykne sobu gótowali w produkciji maskow za "Lübbenaubrücke".
»To se wě, mama, co ga som teke dejał wjelicnego napóraś, gaž som musał cełe zajtšo w nugle stojaś.«
Togodla buźo kupka teke tam wustupiś.
Njewjesta jo nejstaršej žeńskej we jsy pósłała »rědnu jěź«.
To jo pokazało ludlicenje 2011. Lěcrownož jo wětšyna wobydlaŕstwa pótwarźiła, až słuša k Carnogórjańcam, jo se wugroniła wětšyna wšych wobydlarjow, až jo jich mamina rěc serbiska a 36,97 procentow carnogórska.
Ako bamž jo wobwliwował stawizny cerkwje a teke kóńcnu fazu zymneje wójny.
Chtož bydli w Chóśebuzu a rad piwko wupijo, ten ma swóje starosći.
Kaki štom wóna ma?
Wjeliki njeměr jo pón w aprylu wubuźiła šulska koncepcija města Chośebuz, w kótarejež prědnem nacerjenju jo było to grono, až njama Dolnoserbski gymnazium dosć wuknikow a až dej ze swójogo doněntejšnego twarjenja wuśěgnuś.
Na zakłaźe wuslědkow listowego wuzwólenja jo Katharina Jurkowa stupiła na jeje městno.
To wšo dej do lěśa namakaś swóju drogu do zwězkoweje kazni.
Wobstoje tśi głowne dialekty irskeje rěcy, a to su pódwjacorna iršćina, pódpołdnjowa iršćina a pódpołnocna iršćina.
Šomberojc nose se něnto z myslenjami, to kubłanje jelenjow na pśecej wóstajiś.
A dla togo su se luźe pśecej myslili, až smej dwójnika, nanejmjenjej až do kóńca źasetego lětnika w budyšyńskej wušej šuli, źož stej naju droze roztyla šłej.
Te budu pón zaźěłane do naśiska za zastojnske pśedpismo.
A kóšk jo stojał na kuchniskem bliźe stareje žeńskeje.
W tych rěcach gramatika taka kompleksna njejo.
Wej wobej, grošk a plack, stej witanej!
WŠAKE
Derje jo było, až njejsmy w našej kupce byli jano Nimce, a toś smy musali, gaž smy se kśěli dorozměś, pśecej rusojski powědaś.
Dłymoko gnuta jo wóna była, ako jo se powědało wó stolěta dłujkem wuchowanju serbskich tradicijow a serbskeje rěcy we wórjejcańskich stronach.
Ale teke za nas źiśecy cas kradu moderne mašiny smy měli.
Sieghard Kozel spomina a cesći Jurija Grósa, w DDRskem casu wjele lět 1. sekretarja Domowiny, ako jo kóńc starego lěta wumrěł.
Sednjo se na druge łopjeno.
Wót zeger 19.00 buźo kjarmušowa reja na swěźeńskem měsće pśi chromje wognjoweje wobory.
Pódzajtšnosłowjańske rěcy jo kupka słowjańskich rěcow w Europje.
Šołta njedajo se pśeznaniś.
Jo, co ga dajo pśi tom wujasniś?
Srjodu, 30. oktobra, buźo Uta Henšelowa wót zeger 18:00 powědaś wót pśiwěry Serbow w zymskem casu.
Serbsko-nimska namša
Sobotu, 9.11., pokažo se we Glad-Housu film Die Rückkehr der Wölfe (Thomas Horat, 2019).
Take a druge pšašanja stajijo sebje woglědaŕ se rozglědujucy we wósebnej wustajeńcy Serbskego muzeja.
Su nałožyli secomłośenicu typa "Fortschritt E 514" z 1985. "Jeje statki chwalimy se tek źins".
Teke fachnik dr.
Což pitśku felujo, jo generacija luźi w 20ych a 30ych lětach.
Dr. Edeltraud Radochla jo pismawjednica a Leander Schurig tak ako Christiane Pfaffe stej cłonka rewizijneje komisije.
Něźi 9 do 10 m3 mógu pó něntejšnem licenju wótbyś kuždy źeń w Mužakowje samem.
Pśipodla pak jo hyšći měł swóju žywnosć na starosći, pśeto mimo njeje njeby wón mógał sebje a swójich zežywiś.
Pśecej zasej groni, až tam njepójźo.
Politiski pśewrot jo SLA zaprědka wjele njewěstosćow wobraźił. „Smy měli tšach, až naš ansambel se rozpušćijo.
To jo "wusoki tśeśi palc".
Slědny tyźeń su załožyli w Lubinje komunalny zwězk Błota.
Podobnje jo se teke zejšło knězoju Schlodderoju.
Egyptojska, Iran, Israel, Kanada, Libyska, Mexiko, Syriska, USA.
Chtož jo pśišeł Śichy pětk do Kulturnego palasta w Drježdźanach, jo tam mógał dožywiś něco z togo, kak Serby w Dolnej a Górnej Łužycy jatšy swěśe a k tomu hyšći młogo dalšnego ze serbskeje ludoweje kultury.
Muske maju jen za woblak pśipněty.
Wót Julijany Rjěckec cytaśo górnoserbske tšojenje "Mara".
Samo ja som to w pówójnskem casu hyšći dožywił.
Jogo njezdaśe jo něnto šym wětše.
Pśi wójnaŕskem pomniku, źož stej Tina a Franc šklu z nalětnymi kwětkami wótstajiłej, su jadnu minutu mjelcali.
To wóna pšaša.
Dorozsuźone pak hyšći nic njejo, teke togodla, dokulaž muse něnt w Gatojcach glědaś na kuždy cent.
Powědało jo se tež wó naraźenjach za Myto a Cesne znamuško Domowiny.
Wusměŕ głažk tak, až słomka pokažo na skalu.
Rybu, měso, jaja, klěb, mjod, kśěn, tykańc, sad, zeleninu, konserwy, piwo a druge piśa – a to pśisamem wšykno z Błotow a z regiona.
Bydlimy něnto juž połtśeśa lěta w našom a wšykne se cujomy how derje.
Nopawy žeru wšaku zeleninu, nejlubjej pak salat.
Su to byli Kozaki, kótarež w lěśe 1813 su se ako zwězkarje Pšuskeje na wójnje pśeśiwo Napoleonoju wobźělili.
Naše kokošy su byli pśecej na dwórje abo w kokošynem gumnyšku, ale susedowe – a wón jo měł bejnje wjeliku šwitu – su cesto drapali a žrali na našom gumnowem zagonje, pśeto jo »z njedoglědanim bóžko zabył« slězne wrota zacyniś.
Naše muže a žeńske raźi tych suwatych rejow njerejuju, pśetož se jim take rejowanje njespódoba.
A weto pśiźotej Leoni a Leo gromadu .
Źo ga som pódobnu situaciju južo dožywiła?
Wósłonki mójogo žywjenja
Wutšobnje witane su byli w Serbskem domje, Serbskem muzeju, w lodach a hynźi.
Alpska słodka źiśelina jo wót Pyrenejow až do Małeje Azije rozšyrjony.
Něnt móžoš se wšake funkcije groźišća woglědaś.
Ako som pśišeł na drugi źeń zajtša do běrowa, jo dojšeł zasej telefonat z Błotojc. ›Snaź jo kněni Starikowa jadnu adresu namakała‹, som se tak pśi sebje myslił, ako som wótzwignuł.
How dejmy jasnje na to pokazaś, až jo było a wostało kubłanje wucabnikojskego dorosta w něgajšnej Pšuskej dosć śěžki problem, což se wósebnje wujasnijo ze socialnego połoženja wucabnikojstwa, wósebnje na jsach.
Něga ga jo nazymu kuždy směł ze swójeju krowku na pósecone łuki, aby se tam pasli.
Wam, kenž wy se mójogo mjenja bójśo, dej górjej hyś słyńco pšawdosći a strowje pód jogo tšnami.
W njej wón napominajo českego ministarja, aby wón pśeśiwo tomu wustupił, až se “eksistenca serbskego šulstwa wobgrozujo”.
Musy to byś?
Araš Mirchani a Šabnam Abaji na woglěźe w Romje.
Wence na burskem dwórje jo familija kněni Langoweje stary pjac měła, źož su juž tśi abo styri tyźenje do gód kołace wupjakli.
Wujšłej stej tej z twójogo klina, za serbstwo jo jich proca šła.
A na tu wizu su wóni nawuknuli te nimjerne hity ako "Wjasele źinsa", "Paleńc", "Ty sy taka wijkotata" a wjele drugich.
Geografisko teritorij Nižozemske Antile słuša k Pódpołnocneje Americe.
Mimo teje snadnučkeje zasłužby jo měła ta zaběra dalšnej lěpšynje.
Ale pśed tym buźo snaź jaden źeń abo samo dwa dnja bejnje kurjawkate.
Luźe pśidu jano, gaž jim něco bóli
Jan Klußmann z měsćańskego zastojnstwa w Baršću, prof. dr.
Na jadnej górce stoj stary bom.
Pśi wulodowanju bunkrujo secomłośenica tonu žyta a pśipódla se wažne agregaty z wólejom namažu.
Som bejny cas pśemyslował, dejm abo njedejm, a dobre pśijaśele su mě samo wótraźowali, gronjecy, dla cogo coš sebje hyšći raz tu diskusiju na šyju waliś.
Dalšne stacije jich woglědanja su byli: žylojska źiśownja Mato Rizo, wopomnišćo za Łakomu, archiw zgubjonych jsow w Rogowje, rozwjaseleński park w Gatojcach a zmakanje z šefredaktorom Nowego Casnika.
Michaela se naźeja, až situacija se pólěpšyjo, až jeje familija strowa wóstanjo, a až njemusy hyšći pśeliš dłujko taka wobgranicowana byś.
To njewóznamjenja, až mamy něnto paradiz na zemi.
Wšykne wuwołaju: „To jo źiwno!“
Za toś to mě jo se jury rozsuźiła.
Moderatne nastajenje ma Wokrejsna rada starjejšych za Chóśebuz.
Jasne pak hyšći njejo městno za to.
To jo apel na wšyknych Serbow!
slědna njeźela pó tśoch kralach
A lej, we tom prědnem namaka wón cłowjeka lažecego, ten běšo na nogach a na rukoma wuwězany.
Wumóluj fašingowy wobraz rědnje pisany!
Tam, w Žylojskej realnej šuli, jo była kupka wuknikow, ako jo se wót wšogo zachopjeńka za pśirodowědny kurs rozsuźiła.
K aktiwnym su słušali mimo pśedsedaŕstwa (M.
Něnt nalipśo kšac pó kšacu łopjena na balon.
Ja som pótom hyšći pśipisała: »Nejwěcej rozgórjone su te wót dalej pśichwatane spiwarje … No, flašu žytowego, ako Fryco Harnaš sobu ma, wupijomy wu nas.«
Heiko Selka (BVB/liche wuzwólowarje) jo gronił, až serbski lud jo snaź pśeliš krotko we jich programje wobspomnjety.
Ja som wzeła „pistolu“ ze žaglecym lipadłom.
Som wiźeł, až su nastali južo dobre pśijaśelske kontakty, adrese su se wuměnili a dopomnjeńki.
Matthes Noack« a na drugem »Dachziegelstreicher Matthes Noack«.
Jo to był šćipjeł, pśisamem tśi běrtyle mejtarja dłujki.
Wina jo teke to njerědne wjedro.
Górcota togo dnja jo se rozpušćiła.
Jim ga jo wšojadno, lěc buźo jadno lěto wěcej abo mjenjej, a kak źo se nam how dołojce!
Bog Swantewit jo ako głownej dwě znamjeni nosył rog a jo měł styri głowy.
Jan: „Kózu ga njepóderbješo.“
»Wodaj, nan, ale to se mě wěcej njestanjo.
Pon jo nejmłodšu ku sebje tłocyła: »Pojź ku mnjo, mója luba.
Rezonanca na literariske wopominanje „40 lět swěźenje serbskeje poezije“ a na Kita Lorenca sobotu wjacor we Starej wódaŕni jo była wjelika.
Po 3 14.t.
A gaž jo ten Bagola kśěł w Dešnje wobstaś, jo se musał rowno tak ako wšykne druge pilnowaś.
We 21 jsach Gorneje Łužyce su byli jadnoty – to groni kupki – Sokoła.
Z drotom pón wšykno wobwijośo, tak až jo kšuta dosć.
Z nim smy se rozgranjali.
Jo, z twarjenim to spěšnje źo - wšuźi pak nic, gaž se jano myslimy na Wjerbańsku wejsnu drogu!
Dokulaž wódnjo běšo na Robinsonowej kupje wjelgin tešno, mějašo wšykne póśěše źěła rano abo wjacor cyniś. 
Mjaztym jo wjele drastwinych pupkow stwórił, teke za drugich luźi.
Kak śěžko maju se něnto wobydlarje w Rogowje, gaž bager pśecej bližej pśiźo - wó tom jo powědała G.
Pótrjefjone deje dostaś wokna ze zukowym šćitom a wentilatory.
W běgu stolěśow nastate krajiny su se zgubili za pór lět.
Jezus źejo Pětšoju: Helske wrota njedeje móju wósadu pśemóc.
Towaristwo źěła gromaźe mjazy drugim z Centralneju radu Sinti a Roma, Amaro Foro z.
Kupku jo tencas nawjedował Ludwig Kola, kenž jo pózdźej wjele lět nawjedował dolnoserbski rozgłos.
To buźo w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chóśebuzu.
Balo skócyjo na pšawy bok.
Pankowe grona we Šwjelowych zapiskach
Nadrobny program ze wšyknymi terminami w nimskej rěcy wótśišćijomy za tyźeń.
Jonathan Stephen "John" Goodman jo US-amerikański grajaŕ, spiwaŕ, filmowy producent a komikaŕ.
Pśigłosowanje zastupnikow wšych stronow, organizacijow a drugich kupkow jo było pśemóžece.
KUŹDY WOCHOŽANAŔ ABO Wochožańska familija, kenž su musali swóju žywnosć wopušćiś, njejsu pak do města abo hynźi pśeśěgnuli.
Stajam do fokusa, kak luźe swóje indiwiduelne a kolektiwne sebjerozměśa wutwórjuju, pśez to až se z wěstymi, na rum póśěgowanymi zajźonosćami rozestajaju a na taki part slědkoju regiony preguju.
Popšawem njejsom kśěł k wólbam noweje bramborskeje Serbskeje rady nic groniś.
Zemja jo how kamjenjata, a togodla rostu how w gumnach luźi jano oliwowe bomy a pokorne rostliny ako wódne melony, banje a tak dalej.
Lawra Johnojc a Marie Šmilkojc (ze 7. klase) stej wobej z Wjerbna – ta prědna jo měła w Bórkowach a Brjazynje Witaj-wucbu a wuknuła wuměłstwo a matematiku bilingualnje. „Ja budu how te recepty doma zawěsće hyšći raz wuproběrowaś.
Jogo źěło jo pak w Halle, źož Hartmut Leipner wob tyźeń jo.
Karina hyšći pósnuchlijo na bliźe a w regalu.
Njejsu spokojom z tym, až pódpěra z Města felujo.
How pódawaju geografisku šyrinu a dlininu w stopnjach a wobłukowych minutach, na pś.
Ale za to nadejźe Robinson něco, což běšo jomu trjebnjejše a wužytnjejše nježli papagaje. 
»Dwa mjaseca hyšći, do kóńca oktobra.«
To jo był jaden źeń ako kuždy drugi - jaden rědny žnjowny źeń.
Statna kanclaja pišo, až Bramborska jo wjele lět dłujko dwójokólejaty wutwaŕ pominała, ale w zwězkowem ministaŕstwje za wobchad njejo se nic gibało, su pisali.
Wót někotarych awtorow se do roda gokowcow zarědujo.
K tomu cesto kórbik zewšym njejo dosegał a wótergi samo kipa nic.
Wšake barwy som wužyła.
Źinsa ja wuwucuju młoźinu pśi bramborskem krajnem projekśe „Młoźina komponěrujo“ ako 2. docent.
Gaž wóna do brožnje pśepšosujo na workshopy a mólowańske kurse, abo gaž wjeźo kupki pó wustajeńcy burskeje zběrki, woblaco se burska.
Ale trajo jano wokognuśe, toś se wrośijo wuchac z wjerbowymi witkami a groni: "Pšosym, Śmojtina, daj mě wopytaś, lěc móžom z tymi witkami twójo chóžyšćo pórěźiś!" "Ja źe njamam žednogo zdaśa, kak to dej funkcioněrowaś", měni Śmojtina, "ale som narska, co coš wónoźeś.
Gaž my to njegótujomy, njebuźo nigdy wěcej nalěto!
Togodla móžo derje byś, až "kuždy se wjaseli na serbske drastwy", ale "gódnosć" kótareje kultury wóni wopšawdu "rozměju"?
Na a pśi młogich drogach se w Chóśebuzu něnto twari.
Pśi wótwórjenju su sportarje na sportnišćo maršěrowali.
Njemały źěł žylojskich Pólakari jo srjejź 19. stolěta do njeje stupił.
Kak smy ten stary nałog swěśili!
Jogo prědna misiońska stacija jo był Douglas w lichotnem staśe Oranje.
Teke druge zwěrjeta su žywe na dwórje: stadło 20 krowow.
Južo w lěśe 1693 jo tudejšy młynik Christian Curt měł to pšawo, piwo wariś.
Na Njepilic dwórje w Rownem: Rowniske źiśetko wobraźa cłonkam Njepilinego towaristwa.
Tak su nastali dosć wjelike śpy za klubownju, kafejownju a Serbsku kulturnu informaciju.
Ale južor něto, mało dnjow do oficialnego pśepódaśa, ma poměrnje naglědnu formu.
To jo młogim pśedroga wěc.
Brauman jo se dowołał na słowa wjednika jadneje serbskeje šule, ak jo měnił: "75% maminorěcnych wuknikow jo minimum, aby njemaminorěcne źiśi integrěrowali mimo togo, aby nimska rěc serbsku rěc wustarkała."
To jo srjodu tyźeń gronił trjebinski šołta Waldemar Locke z Miłoraza na wobradowanju gmejnskeje rady.
stwórtk, 6. februara /swěckownego
"Źo bydliš?"
Źewjeś lět dłujko wót maja sem jězdźe z połnje nakładowanym transportarjom do Barlinja, do Zehlendorfa, na mark.
1951 jo Walter Blinda se wóženił do susednego Turjeja, a za tym jo se za njogo zachopił dłujki cas, źož jo wjele, wjele twarił.
Jomu dejmy se pśedewšym źěkowaś za to, až jo ze swójimi zběrkami a zapiskami kurs tudskeje rěcy iniciěrował.
Ale tak dłujko, ako brunicowy plan njejo se hyšći pśepisał, njama to dobre wótglědanje hyšći móc kazni.
Fota worduju knypsowane awtomatiski a w sekundowem takśe.
Na domojdroze z Minska jo se pón wopokazało, až mě śěga ma napšawdu něco na se.
Te ICE njejězdźi na toś tej cerje.
Plon mój leśi wusoko, wiźeś jo wón daloko.
W Kristusu Jezusu mamy skobodnosć a pśistup we wšom dowěrjenju pśez wěru we njogo. Hef 3,12
Woborniki by to cynili wšykno sami, jano za ten material trjebaju te pjenjeze.
Dłujko južo wóna pśicynja na wše swóje twóŕby logo "Sorbenkind".
Pótom su w Nižozemskej a Engelskej zachopili tej piś a teke w bliskej Pódzajtšnej Friziskej.
Někak njewěrna jo góspoza zboka na tog młodeg cłowjeka póglědała.
Druge lětniki mógu akle wót wósymego februara do šule pśiś.
Dalšne serbske mě jo głogowa jagoda.
Mólowało jo se na zjawnych rumach ze symbolami a pśedpisami socializma.
Serbski jo pak wostał, wjaselecy na tom, až móžo w Drjenowje wěcej ze srjejźneje a staršeje generacije hyšći serbski powědaś nježli w Liškowku.
Wósebnje na zachopjeńku nowego lěta jo teliko nadawkow, ako sebje zapišu do mójeje lisćiny.
Cazojske póstajaju sami swójo wjedro.
Woni su musali za wucbu pśednosk wuźěłaś wó Serbach w casu fašizma.
Wón jo se naroźił w Łazu, wokrejs Wórjejce, ako stwórte góle fararja Jurija Malinka.
To pak za Linusa Krokora z Radowize cele nowe nazgónjenje njejo, pśeto wótere lěta jo wón južo ako góle zapustojski pśeśěg ako clown a ako nosaŕ chóžyšća nawjedował.
Cuze słowa wótergi wopśimjeju wokale wobeju kupkowu.
Słuchajśo na njen!
Kanadiski rys jo zwěrje ze swójźby kóckow .
Toś smy se swěźeńsku drastwu zwoblekali", jo groniła Gołbinaŕka Doreen Šymjeńcowa.
Salto se raźijo.
Dytaŕ Freihoff jo cłonk Serbskeje rady pśi bramborskem sejmje.
Pósejźenje Serbskego sejma
"Co měniš", pšaša se jadna pcha drugeje, "źomej pěšy abo wzejomej sebje psa". 
Teke my smy do togo wěrili!
Su to Angela Šurmanowa we wuběrku za kubłanje, sport, kulturu a serbske nastupnosći, Karin Tšukowa we wuběrku za socialne wěcy, strowotu a pšawa za mjeńšyny a Aleksander Neumann we wuběrku za młoźinsku pomoc.
Rejtował jo na kónju wót młodego kónjeńcarja z Prjawoza.
How wiźiśo, co su młode gronili: A dalej jo była redakcija narska, lěc wiźe luźe Słowaksku ako demokratiski kraj!
Krabat jo był staručki źěd, kótaremuž jo južo dawno šerack wokoło głowy lětał.
Prědny pśedsedaŕ towaristwa jo był faraŕ Helmut Hupac a jogo zastupnik dešański faraŕ Dieter Schütt.
Wobydlarje Wuskidźi njepowědaju wěcej swój serbski dialekt we wšednem žywjenju, lěcrownož wjele luźi jen hyšći pasiwnje znajo, a žedne źasetki wót nich teke wěcej abo mjenjej aktiwnje.
Wobej słowje pśecej slědujotej a twóritej nominalnu frazu.
, jo gronił Wlachopulos za NC.
Wokoło 3000 markow jo gromaźe pśišło, a gaž dostanu k tomu hyšći te pjenjeze, kótarež jo jim młoźinski amt w Baršću pśilubił, pón mógu z tym južo kapału a druge zapłaśiś…
Antje Steinlandowa bydli wót 13 lět ze swójeju familiju w Gołbinje.
Pokazało jo se teke, až dajo kopicu akterow na wšakich pólach.
Za kužde 10. lěto dostanu premiju we wusokosći 500 euro.
Wótcakujomy, až Sakska swójej doněntejšnej politice zwěrna wóstanjo a swój późěl na financěrowanju załožby dalej wjeźo," groni pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik.
Jajamólowanje w janšojskem muzeumje z Christinu Šorbakoweju z Mósta (2. wótlěwa).
centrum WITAJ, Žylojska droga 39, 03044 Chóśebuz.
Wšykno pak njejstej mógałej wobnowiś.
2015 su organizěrowali lětnu gromadu EFA w Budyšynje, źož su we rozgronje z amtami protestěrowali a peticiju na EU-parlament pisali pśeśiwo nowym wuglowym jamam a skóńcowanju sedleńskego ruma.
Tśeśa „nejlěpša“ jo gołkojska gmejna (mjazy 60 a 100 zapisanych).
Lektory maju dowólnosć sam namšy pśewjasć, ako cytanu namšu.
Něnto co se mě tak spaś.
Wjelka „se interesěrujotej“ za źowćo, ako lažy w tšawje.
Ten staršy luź, kenž jo w diskusiji gronił, až deje Serby měś wěcej sebjewědobnja, dokulaž ga su wóni we Łužyce doma, a te Nimce su pśišli pózdźej, tomu se groni Vladimir Tichý, a wón bydli w Praze.
W njej jo se wě wjele městnow, źož se wó njom powěda.
Dolnoserbski gymnazium, kenž jo był iniciator togo zmakanja, stej tam zastupowałej J.
Wobźěłał jo Alfred Zaręba w lěśe 1962.
Wóni póžedaju, aby wóna njewjadła pśez jich wjas kaž něga, ale šła wjelgin nawokoło.
Wjasoły ruš na Serbskem balu - wót zachopjeńka až do kóńca.
Lubujśo wašych winikow, cyńśo derje tym, kenž wam gramuju.
Jaden źeń jo se k tomu woblekała njeźelsku drastwu, drugi źeń pón tu swěźeńsku, to se wě, z lapu. „To jo było za mnjo wjelgin napinajuce, jo, samo śěžke źěło.
Teke w nadrěkach jo wóda zasej woběgnuła.
Wažne wostanjo za nas, až wostanjomy my tu a take, ako smy, až wostanu njeplecne gólcy »Njeplecne gólcy«.
Ten jo zběrał pódla rukopisow wósebnje śišćane serbske knigły a jo tak natwarił drogotnu mału biblioteku.
Won rosćo pak teke w gjarnyšku na woknowej delce.
wótpósłany Serbskego sejma a pśedsedaŕ Łužyskeje aliance jo źaržał grono wót politiskego potenciala, kótaryž štycy we jadnej regionalnej łužyskej partaji.
Pśez to, až jo teke rusku rěc nałožował, jo se wudobył rozměśe za pśedstawy a pśedewześa zastupnistwa Serbow w Chóśebuzu a wokolinje, na pśikład wót stotnika Strongina, zagronitego za politiske a narodne pšašanja pśi měsćańskej komandanturje.
Pódnuŕśo se do tšojeńkow a grajśo se ze swójim głosom, aby jadnotliwym figuram rozdźělne głose dali.
Ansamblownik źo do bliskego doma wó pomoc telefonowat.
Łopjena su wósebnje jadnore a měnjate a wobsejźe pódlańske łopjena.
Na zachopjeńku kašubšćinu se pisało z pólskim alfabetom, pak njejo to dawało móžnosć derje wše zuki pśedstajiś.
To buźo wót zeger 18:00 na Njepilic dwórje a we swěźeńskem stanje.
Wšyken nježywy mě wulicujo, až su na tej majsowej roli w tom sněgu same carne flaki, wót źiwjakow napyskane.
To wuglěda, aby Moller sam swójo pismo njewulazował, abo aby něcht drugi te mjenja jomu pśiźěłał.
Ako som zachadnu wałtoru pśed jadneju lodu stojał, som wiźeł jězdnu šulu mimo jěś.
Jadnučka wěc jo serbska wucba w kśišojskej šuli, źož wětšyna limbarskich źiśi chójźi.
Pó krotkem rozmachu, gódownego pśedawanja dla, jo Sandy Krügerowa w njewěstej situaciji.
Kijaški su prozne, nage, blěde a wopśimjeju mlocnu mězgu.
Prědne zmakanje Pójsynogi w nowem lěśe jo było pśedslědnu srjodu w starej šuli.
Dla wjelgin milnego wjedra su wóni južo tak daloko, až se pśedawaju.
Kurse za dolnoserbšćinu njejo šula jano pśewjadła we wili na Žylojskej droze w měsće, ale teke w Turjeju, Dešnje a na realnej šuli w Žylowje.
Wjele gratulantow jo se sobotu pla njogo pśinamakało.
Pětk, 2. awgusta, swěśe w Rownem, až Njepilic towaristwo wobstoj mjaztym 20 lět a až šalmajowu kapału maju něnto 55 lět dłujko.
Wobźělnik z Jamnic jo wulicował, až jadna wobydlaŕka Małeje Libice, ako jo we 1980tych lětach wumrěła, jo powědała serbske".
Sobotu wjacor su pó warjenju wšo wence składli na blido.
Zajmny jo teke interview Trudle Malinkoweje z Lyall Kupkom wó tśich serbskich towaristwach w Awstralskej.
Něnto zarěžćo łopjeno pó smužkowanej liniji!
W sportowej hali Friedrich Ludwig Jahnowego gymnaziuma su w Baršću pśiglědarje dožywili pśed krotkim napnětu atmosferu.
Wót 75 naroźonych gósći jo 72 źinsa pśibytnych.
Konkretnje jo Šwjela pominał rownopšawnosć serbskeje rěcy, natwaŕ dwójorěcnych šulow a zasajźenje teke Serbow ako zastojnikow we Łužycy.
Ja som se mysliła: Ruprajcht jo gramny".
Lětosa jo se wudaniło wšym, kenž su doma, w šuli abo na uniwersiśe pórědnje serbski nawuknuli: Moderacija jawišćowego programa 36. dolnoserbskeje Schadowanki sobotu tyźeń w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma jo se wótměła w dolnoserbskej rěcy, to groni mimo togo až su se wóspjetowali wše sady hyšći raz w nimskej rěcy kaž w zachadnych lětach.
Ta slědna inscenacija jo był „Serski kral“.
Młoge, kenž su tuchylu hyšći pśemłode, se ga wjasele juž na pśiwześe do młoźiny, aby mógli pśipódla byś.
A pón to buźo złe za twóju ratwu!
[...] na serbske, 62 krajina pśi pódpołdnjowem polu, 64 a łatyński/francojski, 65 drastwa na sudnistwje, 66 wóda w Błotach, 69 rědny, pśiwabny, 71 běžy do Dunaja, 73 wjas pla Wórjejc, 74 rod papagajow, 77 motorske NDR, 80 francojska powěsćaŕnja, 82 wóteběranje casnika skrotc., 85 kupka nejlěpšych, 87 wjas [...]
Madlena jo ze swójima starjejšyma w dowolu w Grichiskej.
Wó tom smy powědali w źiśowni.
Rowno w Łužycy, źož serbska rěc jo pśipóznata ako amtska a źož wjele serbskich projektow se realizěrujo.
Dłujku chylu deje wóni rosć a zdrjaliś, pjerwjej až luźe mógu je žněś, pśeźěłaś a pśigótowaś lěbgody z nich.
Pózdźej buźo wustajeńca pó wšakich městnosćach regiona drogowaś.
Žylojska nowa cerkwja bu wuswěśona.
Jano gólcy su camprowali.
Naša reportaža pśewóźujo Janeka Wowčera z Róžanta.
Gódańka, burske wuběgowanje, serbske medije a wjele drugich atrakcijow pśi źewjeśich stacijach su měli na Serbskem dnju w srjejźnej šuli w Slěpem.
Prognoze zwěšćeluju, až licba parjecych, słyńcnych dnjow mimo dešća buźo tejerownosći pśiběraś.
Jogo źiśi su jomu pśiraźili, aby wše swóje dožywjenja na papjeru pśenjasł, za nich a za źiśi tśeśego a stwórtego naroda.
Wokoło budki stoj płot – snaź se źiśi na zemju lagnu abo du do kokaca.
Goźinu su montěrowali.
Za lětosny kokot dostanu zasej spěchowanje.
"Trjebam take wustupy w operowem a koncertowem swěśe, aby mój nutśikowny aku za wuspěšne wuměłske statkowanje w SLA zas a zas napołniła".
Ewaluacija dolnoserbskich zakładnych šulow nas njejo pśechwatała, ale nam tužnu wěrnosć carnu na běłem pokazała.
Z krotkim a słodkim, bydlim w typiskem nowocasnem industrijowem měsće w Hungorskej.
Z kamjenjami murjowane twarjenje jo wužywała LPG w casu DDR ako groź a pó lěśe 1990 jo gmejna tam wšake składowała.
Pśi imbisowych stojnišćach a pśi tejce jo wón glědał, lěc wšykno jo w pórěźe, jo se starał za wupóžycowanje padlowańskich cołnow, a jo za tym glědał, až te małe cołnowe wobsadki wujědu bźez problemow.
Južo ako góle som měła kócki, młogi raz jadnu, młogi raz tśi.
Piwo źěle se teke mjazy drugim pó sorśe słoda , sorśe droždźejow, kenž fermentěruju piwo .
W katolskej cerkwi gmejny Rajecká Lesna se wósebnje cesći Marija.
Samo z drugich krajow su pśišli žurnalisty, aby wó tom pisali.
Nejwuše městno Burundija jo góra "Heha" .
Hajno a Karlo Jordan, Bogumił Šwjela, Mina Witkojc a druge klincate mjenja nam ned do mysli pśidu.
Gaž sejźiśo něźi na ławce abo w lodowej kafejowni, móžo se k wam njezjapki taki lutk pśisednuś.
"Myto, ak skoboźi luźi, aby serbski powědali".
Młoge maju tek starosći dla togo, až druga kólej drje buźo kradu blisko swójskego doma.
Teke wejsny chronist Siegfried Janzen jo se wjaselił.
Kóńc graśa jo pśechwatajucy a někak tšošku njezjapki był.
– Ach mójej, ty małki njerozymk, głupack!
Ten jo měł napšawdu wjelgin dobre ruce a palce.
Dwójcy jo wón serbsku delegaciju na wšosokołski zlět do Pragi sobu nawjedował.
Móst słuša k serbskemu sedleńskemu rumoju.
Gólc źe njejo jomu z mlokom jagły dał, ale zajmowanosć a pśijaznosć w jogo słowach stej małego plona zasej wuskoboźiłej.
Toś by było bźeze śamnosći wšo lěpjej, nic ga?
Jano to jajo, ako jo dobydnuło Młoźinske spěchowańske myto njebuźo slědk dane, ale buźo wustajone z dobyśaŕskimi kolekcijami.
Pśigotowali a organizěrowali su to głownje Wyli Lehmann, Walter Riese a Paul Końcak.
We tom se za mnjo Boža gnada pokažo.
Góźi se pak teke kombinacija wšakorakich barwow.
Ze swójimi fotami kśě awtentiski na poměry we słowjańskich krajach, žywjeńske wuměnjenja a kontrasty pokazaś.
Lěc ten „wobrubnjony“ jo se na drugi źeń pśi treningu na nich pomsćił, to njejsmy wuzgónili.
Cu mjazy wami chójźiś a cu waš Bog byś, a wy dejśo mój lud byś.
11 nejwšakorakšych pśednoskow a ekskursijow jo wjednik a organizator togo kursa dr.
Rědnje jo se sejźeło, ako šenkaŕka Heike Droganowa jo je wobsłužowała.
Z nimi sy nam holiła tu rědnu pśirodu do jśpy!
Wón sebje wušy zaźaržyjo a caka na wjelike grimanje.
Zapšawym ale jo šło wó wjele wěcej: Tam jo se dejało něco znapśeśiwjaś na to gibanje tych "brunych", tych nacijow.
Rowno how w Slěpjańskich stronach jo tšach wjeliki, až se pśecej mjenjej źiśi na serbskej wucbje wobźělijo.
Togodla buź zachopjeńkarjam do rady dane, aby studěrowanje modula zachopili we meniju „Pismiki“.
Toś ta 17-lětna jo groniła: "Wjaselim se na nowy nadawk.
Gdyž smy slědny tyźeń w LODCE w Chośebuskem Serbskem domje se wopšašali, co jo tam nowego, smy zgónili to:
Wona jo zwisk mjazy wuknikami, ceptarjami, šulskim wjednistwom a drugimi gremijami.
Toś móžośo wótněnta zasej padlowaś a wjasłowaś, gaž wjedro buźo.
W njom zgónijośo mjazy drugim, kak kurjawa nastawa.
Naraz wěcej njejo šło dalej.
Erich Lehmann wóstanjo šołta.
Chto ga móžo wót se groniś, až znajo wšykne słowa a wobroty w serbskej rěcy?!
Tak jo móžno, tradicije krajow, ludow a rěcow zapśěgnuś.
Ow jej, ow jej!«
Sorabistika w Lipsku: Maju nowu studentku z Dolneje Łužyce
Tonuški a łyski nama źiwny koncert wugótuju.
Teksty pśestajonych Lutherowych kjarližow njamaju pla Mollera žedne noty, pódane jo jano, za głosom kótarego Lutherowego kjarliža dej se spiwaś.
Pó tysacach su dla togo wopušćili swój dwór a wuběgnuli do pódwjacora.
Pón změju teke swójo nowy tankowe gaseńske awto.
Za wětšy źěl luźi jo wóno něco cele wšednego.
Su k tomu wugótowali rědny program z muziku, z małym markom a ze wšakeju zaběru za źiśi.
We srjejźnej Pólskej su jsy, źož góspodarje chójźe z teju wót fararja wuswěśoneju jězu woglědat do groźow.
Moderatorka rozgrona Christina Kliemowa jo se dopšašowała, lěc taki program jo realistiski, a lěc njeby musali pótom drugim institucijam pjenjeze wótśěgnuś.
Pśed wušej 50 luźimi su žedne z tych dogromady 21 dolnoserbskich poetow cytali wurězki z tych knigłow.
Pytajśo z kapsneju lampu barika .
Wobgótowanje za orgele su 2016 w originalnych barwach nowo wubarwili.
Casopis ewangelskich Serbow „Pomhaj Bóh“ jo něnto wudał dalšnu pśiłogu w dolnoserbskej rěcy. „Pomogaj Bog — pśiłoga za ewangelskich Dolnych Serbow“ se ten mały casnik mjenujo.
To tšojenje jo wjelgin do slězyny śišćało jadno druge, kenž smy měli jano žedne dny pśed tym.
Až pak jo »nimski ryśaŕ« Klinka Serb, jo se pisało jano w Casniku a Serbskich Nowinach.
Se myslimy, až buźo to wjelika atrakcija za turistow, gaž se pšawje za to wabi.
Z takim statkowanim krajnego kněza jo markgrobojstwo se derje wuwijało, což su teke luźe zacuwali.
Z dogromady 125 kjarmušarjami z Chóśebuza (91) ze Žylowa (10), z Dešna (16) a Brjazyny (8) jo był zal w „Serbskem dwórje“ nabity połny.
Kužda pak dej to raz wopytaś.
Bubak jo južo wjele dojśpił.
Wóni maju tejku z jěšnickami a měsom, teke klěb a guski krydnu kupce.
A źo wóna bydli?
Teke wónej stej byłej pśijaśelce a stej ako susedce na Kupach bydliłej.
Kito wuśěgnjo swóje fidle z měška.
Wóna, kaž teke cerkwje w Bukowje (Groß Buckow), Jasenju (Jessen), Łojowje (Groß Luja), Syjku (Graustein), Tšadowje (Stradow) a Lěšćach (Hornow), su słušali pśed reformaciju do katolskeje parochije w Grodku.
Jo-li muski pśez wěnc z brjazowych gałuzkow scał, jo se dejała jogo muskeca móc wrośiś.
Skóro kuždy źeń śi ze žwackom załapijom.
W rozgronje wó tom su wukniki a wuknice pśiznali, až mało cytaju, dokulaž jo lažčej se wjacor pśed telewizor sednuś, nježli knigły do ruki wześ.
Młoźina jo se łoni zasej wobźěliła na 48­góźinskej akciji.
Erika Janowa z towaristwa za spěchowanje Dešańskego wejsnego muzeuma jo take wjelgin witała.
Togodla nas zapśimjeju jogo mólby až do źinsa, su wuraz lubosći k domowni.
Na jadnom rěźe bomkow pak jomu njeběšo dosć, ale nasajźa tśi kšocenje dalej zasej taki rěd a pótom wupołni pśestrěń (rum) mjazy rědoma ze zemju. 
To se wě, pśed koncertom budu teke na pśedań pśi kasy.
Na wobradowanju Serbskeje rady jo se wobźělił nowy zagronity za serbske nastupnosći we wokrejsu Damna-Błota Dieter Freihoff z Wjelikego Linjego (Groß-Leine).
Kuždy wu nas ma něco k jěźi.
Bejnje wuźěsony jo nan jomu wó tom derjenju ze zarzatym gózdźom suseźic syna wulicował.
Jaden z tych něźi 40 źiśi, kótarež w Žylojskej źiśecej zagrodce „Mato Rizo” pilnje serbsku rěc wuknjo, jo Marius.
Wótedana kolekcija dej wobpśimjeś dwě na cysto wudutej kokošynej jajce.
Casnikoju jo šołta pótom gronił, až co wopytaś te žwały pógóršenja malsnje zasej wugłaźiś: wón buźo rybakarjam wukłasć, až budu na kóńc tyźenja ten kluc dostaś, budu-li trjebaś.
Końcak: Tych šesć markow wěcej wót cłonkow, te wostanu rowno tak ako te něntejšne pśinoski w kupce.
Gólc staja swóje awta a traktory do njogo.
Ja som sobu krydnuł, až njoco nichten kandiděrowaś za župana.
"Duzlich nalěśe a duzlich jatšy!", se wobśěžkujo.
Nowemu Casnikoju pśedlažy list, źož se chor ansambla wugronijo za dalšne zgromadne źěło z Andreasom Pabstom.
Měrćin Weclich jo spiwał a z nim młode talenty.
To móžo wustupowaś na kóńcu słowa, źož spiwne konsonanty se pśeměniju na njespiwne.
W swójom jubilejnem pśinosku k zachopjeńkam dolnoserbskeje Maśice pśed 50 lětami pišo Josef Páta 1930 wó wósobje Hendricha Jordana slědujuce:
Wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, Marja Elikowska-Winklerowa, jo powědała wó serbskich kórjenjach na pódzajtšu, we źinsa pólskem źělu Dolneje Łužyce.
Nejskerjej móžo to we aktualnej situaciju kuždy pódpisaś.
Wótslědka pśez gumno na dwór pśiś njejo było śěžko.
"Pśecej jo swěśiło słyńco! Ale wót łońskego nas how někak ‚ten cerw gryžo‘.
Slědny tyźeń jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pšosyła na Serbski rěcny kompaktny kurs.
Na zachopjeńku mójogo pasenja, ako som był jaden z nejmłodšych, smy byli z našymi krowkami jano we Krjach.
Sobotu, 4.3., w Drjejcach/Drewitz a njeźelu, 5.3., w Nowej Jsy/Neuendorf a Dešanku/Dissenchen.
Ten nejwušy z nich jo był dr.
Dogromady 30 luźi jo tenraz pisało za „Stog“ – mjazy drugim S.
Ta cerkwina wósada w Žylowje jo tež za te Šlezingarje gromaźiła.
Celinje, ako bydli naprěki, se wjelgin spódoba jajo z namólowaneju sowu, pśeto sowy su jeje nejlubše ptaški.
Janko jo se źiwał.
Teke žedne towaristwa, ako Spěchowańskej towaristwje za Dešański muzej a Serbski muzej a towaristwo „Serbske koparje“ su zapódali swóje projekty, rowno tak ako Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Wón jo ten žywy Bog, kenž nimjernje wóstanjo, a jogo kralojstwo jo njezachadne.
Wšake pšašanja su pokazali, až se Janšowarje a Mósćanarje wjelike starosći cynje.
A nejlubjej by kśěli na zwucowanje do Hochoze pśepšosyś teke młodostnych z wokolnych jsow.
Akle něnto se w zakładnych šulach kraja zachopijo, teke Bislamšćinu wucyś.
Roma-wuměłc Emanuel Barica z Barlinja wužywa pśi swójom twórjenju metodu "kreslenja intuicije".
Wótkubłarka cyta tekst a pokazujo wótpowědne pógiby.
To pšaša cuzy mjatel.
Tam som nazgónił, co jo wopšawźe wažne we žywjenju.
Wzejśo sebje za to stare casniki a rozsuźćo, lěc dej kulowaty abo kjaglowy wjerašk měś.
W tom casu som se z nim nanejmjenjej jaden raz wob tyźeń něźi zmakał a mjazy fararjom Šwjelu a tym tegdy 12-lětnym Erwinom jo se wuwijał pśisamem taki poměr ako mjazy nanom a synom.
Po prědnych myslach jo dejał taki centrum wó wjele wětšy byś - teke ze serbskim rozgłosom a ze serbskeju telewiziju.
Wójnstwo jo było něnto bźez wjednika a Sakska bźez krala! 
Wjacerja we farskem gumnje.
Pśiduce generacije budu hyšći mjenjej wót rostlinow wěźeś“, jo wón suźił.
Stwórtk tyźeń jo se wótměł lětosny seminar źěłoweje kupki słowjańskich mjeńšynow FUEN.
Pšawe a wěrne su twóje drogi, ty kral swětych.
Ceptaŕka kněni Kuhmannowa jo mě kradu pódpěrowała, ako som se procowała wó ten stipendium.
Dabit Boguwěr Głowan w Barlinju – wucabnik mj. dr. w Prjawozu, Popojcach a na wucabnikojskem seminarje w Nowej Cali/Neuzelle, wuznamny pedagog; pśestajaŕ a wudawaŕ teke dolnoserbskich kjarližow a nabóžnych spisow
Hilfe!“ Pomoc jo pśišła wót drugego boka drogi, wót Nikelojc Anny!
Woni deje byś sami kaž carne rubjažne ptaški, zanicowane a wobijane wót wšyknych.
Ja rad bajki baju a ten kulturny procowaŕ co mě teke pjenjeze za to płaśiś, lěcrownož se bližym južo k 61temu žywjeńskemu lětoju.
Teń źeń wšykne rědownje zgromaźe Homa Stroma ze snopow twarje.
Ale komuž ten nowy termin casowje njepasujo, móžo je teke slědk daś.
23 wójckow
Chto ga by pla nas gronił memoiry! 
Ta broda jo tuchylu tšašnje dłujka narosła a jo až k zemi dosegała, gaž Willi jo se póchylił.
Ta stwórta Sprjewica jo w Bórkowach, w Błotach.
Toś ta wjelikosć wustupujo ako "bok" w nawtiskem tśirožku, a to mjazy "gwězdu" a "cenitom" .
To jo brach a njedostatk – pśeto wšykno, což jo nam źinsa znate wó wašni žywjenja, nałogach, wěrje, gódnotach a cowanjach našych serbskich slěpjańskich prědownikow, póchada z pjera togo muža.
Pśiduce posejźenje Dolnoserbskeje rěcneje komisije buźo znowa 10. februara, a how by se dejało pón pó móžnosći rozsuźiś wó tom.
Drjewo jo wjelgin twarde.
Teke wóni maju pód tym śerpjeś.
Marije Grólmusoweje 2.
Pó takej wašni se mógu wšakorake źěłowe rědy abo broni – na pśikład špice kopjow, njabozace, škrabaki a tak dalej – napóraś.
pónjeźele, 26. oktobra /winskego
A to płaśi teke za dalšnych cłonkow našogo towaristwa, a ja wěm, za wjele, wjele luźi w Dolnej Łužycy.
Weto ma žywjenje źiwne drogi.
Fakt jo, až njezawinujo dwójorěcnosć daniž specifiske wuknjeńske śěžkosći, daniž rěcne škódy, daniž druge póśěženja.
My smy naš lan do Krjow do groble spórali rowno tam, źož jo ten »plonowy« kamjeń lažał.
Zaprědka jo mama casy z nami źiśimi sobu pśišła, pózdźej smy nejcesćej sami šli.
Našo drogowanje wjeźo nas do stron, źož Dolna Łužyca z Gorneju Łužycu granicujo, do jsow Worjejskeje (Hoyerswerdaer) wokolnosći.
Kake slědy pak jo wóna tam zawóstajiła a kake wopokazni serbskeje zachadnosći se tam namakaju – tomu pšašanjeju stej se pśiwobrośiłej dr. Alfred Rogan a Tobias Preßler we nejnowšem zešywku rěda "Pódstupimske pśinoski k Sorabistice".
Wottam móžoš drogu a twarjenja na wobyma bokoma pśewiźeś.
Ako Anna Schulcojc jo pó žednych lětach se slědk do Brjazyny wrośiła, jo była wokoło 30 lět stara.
Ako skandal na europsku měru jo politikaŕ pomjenił zacynjenje serbskeje šule w Chrósćicach.
Kuždy raz, gaž smy na Pěskach pśišli źěla něgajšnego Bagolic domcyka pśi tej górce, smy se pšašali, źo su jano te pódzemske chódby byli, pśez kótarež jo jagaŕ Bagola pśecej wuběgnuł, gaž su za nim slěźili.
Jo pśedwiźony, jen pśewjasć 17. a 18. junija.
Wóni su bydlili wót VII stolěśa w regionach mjazy Odru a Łobjom.
Pótom scyni Pětko tu pochornju na zemju, pśikładašo suchy list a gałuzki a skóro bubotašo wjasoły wogeń pśi Robinsonowyma nogoma. 
Termin za kóńc wótedaśa njedajo, daniž njedajo wobgranicowanje glědajucy na žanr.
Wětšy źěl nowackow jo z Chośebuza, wósebnje z 3. zakładneje šule.
A to som wužywał, pśedewšym, gaž su byli reje.
Portugišćina ma dwa genusa a numerusa, ale njama žeden pad, z wuwześim pronomenow.
Telefonat z ruprajchtom
Rucnikarje změju swóje budki a cołnowanje ze śopłym winom buźo.
Śim skobodnjej pak smej se dałej w tej nama cuzej wokolnosći do reje.
Adam z redakcije NOWEGO CASNIKA a L.
Nalěwo a napšawo pak su hyšći jaden mejtaŕ za jězdźenje wobtwarźili.
Skóńcnje pak stej Marcus Šwjela a Peter Bayušhkin jej wótryłej.
Toś, Serbske kulowate blido słuša južo do historije.
Wiźimy Was w někakem nowem wuměłskem projekśe? "Carne Jagody" jo stary film wót lěta 2011. Wó nowem filmje Maje Nageloweje njeby kśěła něnto nic powědaś.
Tak mógu teke głose z Chóśebuza k zwězkopolitiskej debaśe pśinosowaś.
Naš gmejnski dom, “Spritzenhaus” smy jomu gronili, jo był teke pśi tom dole.
Bogumił Šwjela, tegdy faraŕ za Strjažow, Dešno a Žylow, jo 1930 gromaźe z drugimi Maśicarjami Chośebuskego landrota dr.
Kjeld: Ale Yvonne!
Dnja a 5. měrca som swěśił 40lětny jubilej mójogo prědnego stupjenja na łoź.
Ale tak ako južo w slědnych lětach, tak teke lětosa njejo nic wót togo zapustowanja nazgónił.
Jo śma.
Gaž sobotu, 4. februara, camprujomy, se źělimy do 5 kupkow.
Blisko Jankojc mězgaŕnje stoje wšake figury z Błotow.
Zasobu se pśideri druge domapytanje za naše farmarje.
Comy papriku wuseś?
Na drugem boce pak jo teke było wjele njejasnosćow a pšašanjow w Domowinskich župach, kupkach a mjazy cłonkami, kótarež su zadorali zaměrnemu a konkretnemu źěłoju.
Nejwuznamnjejšy pomnik Ålandow jo z togo casa – w lětach 1829 do 1854 natwarjona rusojska twardnica Bomarsund na pódzajtšu głowneje kupy.
Molaŕ Wylem Šybaŕ jo pokornje žywy był w małem domcyku, kenž wy na wobrazu wiźiśo.
Pśedwiźone pak njejo, z tym docełego pśeměniś a modernizěrowaś serbske ludowe drastwy.
Teke wót kjarliža "Daś zwarnuj, nas Bog" su spiwali serbsku štucku.
Syriska granicujo z Israelom a Jordaniskeju na pódpołdnju, z Libanonom a Srjejźnym mórjom na pódwjacorje, z Turkojskeju na pódpołnocy a z Irakom na pódzajtšu.
To měni wuchack.
Wurědne zmakanje Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny zwołajo srjodu, dnja 15. awgusta 1990, cłonkow togo nejwušego gremija narodneje organizacije do Budyšyńskego Serbskego domu.
Smy se tam rozdźělili do styrich kupkow.
Južo wjerch Pückler, tak wóna wulicujo, jo swójim zagrodnikam gronił, až wón co na łukach měś "pisanu měšańcu".
W prědnych testatach germanistiki som pśecej pśepadnuł.
Pogoda: Dłujki cas juž smy měli tu ideju, wuběźowanje za młodych komponistow wupisaś.
Na jogo boce jo stojała Volprichojc Lilly ako njewjesta, w hochoskej serbskej drastwje ako "sroka".
Na jawišću su rejowali a recitěrowali.
Tak su te styri źiśi wót Luise a Oskara Boehma kradu nimski wobraz wó sebje wuwili, nejwěcej ta nejstarša źowka.
Twójej wócy mě wiźeštej, ako ja hyšći gótowy njeběch; a do twójich knigłow běchu wše móje dny zapisane, kenž hyšći dejachu pśiś.
»Jasnje, ja nic njerozmějom.«
Jo, Śmojtina jo mała chódota! A tuchylu se wóna tak pšawje na cajku njecujo.
Zanjasony kamjeń (Findling) z wopomnjeńskeju toflu dokradnje na tom městnje, źož jo něga stojała Łućojska wejsańska cerkwja, dopomnjejo źinsa na wjas.
Tam pak musytej nejpjerwjej chylu cakaś.
Nagromadu su cłonki łoni 7. 000 źěłowych štundow na Njepilic dwórje dobrowólnje wótźěłali.
“My smy ako serbska kupka dostali wjeliku chwalbu, a młoge su kśěli wót nas hyšći wěcej wó Serbach wěźeś.
Pśi góźbje festiwala buźo se śišćaś pisany programowy zešywk ze 64 bokami.
Gólca, słuchajtej raz!
Do wobeju mustwoju ga słušaju prědny raz balokopaŕki a balokoparje z Dolneje a Górneje Łužyce.
Napšawo: Cołnowe korso w pśistawje.
"Wobej stej mójima starjejšyma do rady dałej, aby mě na budyšyńsku Serbsku polytechnisku wušu šulu pósłałej."
Ten jo měł rowno łopatu w rukoma, ako se pjas na dwórje tśi raz krotko źerjo.
Škoda, až njejstej wobej rěcnika pokazałej na to, což jo se pśed 60 lětami stało w dolnołužyskich stronach.
»A glědajśo: Tam, źož su kuski wašych mychańcow na zemju padali, su se pśeměnili do nalětnych kwětaškow!«
Gjarnc namakajośo w kuchni.
Lětosny apryl njebuźo taki typiski nykaty, njewobraźijo nam pak žedne miłe dny.
Žeden źiw, až su byli pśiglědarje rozbuźone. „Festiwal jo pokazał wótnowotki, až su Slěpjańske strony ze swójeju serbskeju kulturu něco wjelgin drogotnego“, jo gronił Bernd Lange, kenž běšo ak krajny raźc pśewzeł patronatstwo za ten festiwal.
"Serbska kultura jo była na swěźenju wjelgin prezentna" – tak jo suźił lubinski šołta Lars Kolan ten wjeliki Nimski swěźeń drastwy, kótaryž jo se tam pśewjadł kóńc tyźenja w Lubinje.
Łopjeno jo asimilaciski organ wušych rostlinow a wopśimjejo zwětšego zeleny chlorofyl.
Wón jo był cłonk Domowiny wušej 50 lět a ako taki se wobźělił na wšakich wósebnych tšojenjach, na pśikład na woglěźe pla prezidenta NDR Wilhelma Piecka 1950. 
Bangkok jo stolica a nejwětše město Thailandskeje.
Grodk/Spremberg: Wót 13. do 15. decembra móžośo woglědaś na Grodkojske adwentske wiki, ako maju teke kumštne šuflitowanišćo bitowaś.
w Škodowje/Skadow (125.)
Wiźišlic wěcy, kenž sy až dotychměst jano we kinje abo telewiziji wiźeł, naraz w naturje, ga jo to cesto pśemóžecy.
Mě pak jo něco felowało, což ja pśedewšym něnto krotko pśed abituru markujom: to powědanje serbskeje rěcy.
Małke běłe kwiśonki rostu w krotkich, gustych kłosach na špicach krotkich łońskich wurostkow.
Žedne lěta jo sejźeła ze swójeju partaju tek w bramborskem parlamenśe a parlamenśe w Chóśebuzu, teke pó komunalnem wuzwólowanju łoni w maju.
Dr. Madlena Norbergowa, ako jo 1980 do 1982 na tej šuli wucyła serbsku a pólsku rěc, jo we swójich dopomnjeśach wustajiła wósebnje to, až jo se kněžyła na šuli wjelgin dobra serbska atmosfera.
Dobry statk k lěpšemu natury a wobswěta, kótaryž buźo njasć płody we lěśe 2044, gaž budu swěśiś 750 lět Raduša we chłodku 725 kwiśecych sadowych bomkow! Toś, ten datum markujśo sebje južo něnto.
Buźom za chódotu wołaś.
Hannelore Handreck jo dolnoserbska žurnalistka, reportaŕka, redaktorka a moderatorka Bramborskego serbskego radija rbb.
A to jo se wósebnje góźiło glědajucy na to, až lětosa swěśe w Slovenj Gradcu 160. jubilej komponista Huga Wolfa, kenž jo se w toś tom słowjeńskem měsće naroźił.
Strjažojske su skibki rozdźělowali, ako su mazali "ako pjerwjej na pójědanku pśi roli".
Mimo Eliasa su dalšne styrjo „Bubaki“ pśišli: Šramojc Maja z Gołbina, Johann Rabe a Dödingojc Thomas a Stefan ze Žylowa.
Ned stej do nich se dałej: Gnyb, gnyb, gnyb do paprjeńcoweje budki.
Naslědku jo se wón hyšći serbsku marušu – źowku Wjerbańskego šularja Pjatarja – wuglědał a z njeju serbsku familiju załožył.
Po swójom „sowjetskem casu” jo studował na fachowej šuli za wikowanje, jo źěłał we wšakich hotelach a w lětach 1990 do 1995 jo był pśistajony w interhotelu.
Wjednik Domowinskego běrowa w Dolnej Łužycy Marcus Końcaŕ jo se dr. Gutheilowej źěkował za "produktiwne, dobre a chytše zgromadne źěło".
Gaž jo se Serbska wuša šula w Chośebuzu załožyła, som była w tej rědowni 11. lětnika, kenž jo z Budyšyńskeje šule howko pśišła.
Pśi tom jo se SPD dała „tłocyś“ wót frakcije Lěwica, ako njejo kśěła Dietera Friesa wěcej měś we tom wažnem zastojnstwje.
Pśedsedarka wuzwigujo: „Naša kupka stara se wó zeźaržanje a woplěwanje rěcy a kultury, nałogow a serbskich drastwow.
Słyńco jo se mjaztym drje slěz mrokow zminuło.
Buźćo cynjarje słowa, a nic jano słyšarje.
Tak mógu wukniki teke jěsnej na swóju wucbu na chóśebuski Dolnoserbski gymnazium, Šulski centrum za wušy schójźeńk I , Gymnasium Maxa Steenbecka, Cełkownej šuli Theodora Fontanego a Pückelerowy gymnazium dojěś.
„Ty dejš w tamnem kraju wikowaś!“ źašo kapitan k njomu.
Něgajšne wukniki abiturnego lětnika 2020 su se dnja 14. septembra zmakali w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma.
Jurij Koch: Kšet Knut a bur Žur.
W połdnjowej góźince jo zmakała na pólach zwětšego žeńske abo źowća pśi žnjach lana.
Na polu mjazynarodnego pšawa zaběra se UNESCO w ramiku dogrona k zdźaržanju imaterielnego kulturnego derbstwa mjaz drugim z wšednej kulturu.
Młogi kusnjo teke raz do pampuga ze žonopom.
Toś dostanjo wutšoba mjenjej kšwě a musy wěcej plumpaś.
Błobošojce/Bloischdorf: Na njeźelach w adwenśe pšosy Dolnołužyska serbska muzeumowa wjas na adwentne wótpołdnjo z muziku a kafejom, wót zeger 15:00 do 17:00.
A ten jo cesto mjeńšy ako žywjenje cłowjeka.
Casy som samo musał w Rakecach hyšći raz pśestupiś – na gluku jano casy.
Janšojske Hanškojc, ako teke su byli we Hochozy, su se pśizamknuli.
Wšyken swět wiźi strowje našogo Boga. Ps 98,3
Wjele role Wy wobźěłaśo?
Dłujke pódaśa a pytanje za źěru we rědu pśeśiwnikow, to jo serbskim koparjam se derje raźiło, a wóni su zaprědka iniciatiwu pokazali.
Ale žednje njesmějomy někomu, kenž jo swóju mamu, swóju žonu abo swójo góle zgubił, powěźeś, až jich smjerś jo něco dobrego było.
Ja som faraŕ Hudewěnc!“ To njeby mógał se faraŕ źinsa dowóliś, jo groniła Köhlerowa.
Na drugem boce jo to zalažało na jogo pśikazowaŕskem głosu, kótaryž sy samo pśi normalnem powědanju ako taki zacuwał, a na jogo wšym znatym wótštrofowanjach juž pśi nejmjeńšych pśejźenjach.
Ale wšojadno, kak małka ta młoźinska kupka sobotu jo była – su swěśili z teliko rozwjaselenim, až su wše šere mroki wugnali a pśi nejkšasnjejšem słyńcu pó jsy ducy byli! Pśiglědarjow jo teke rědna kopica była.
To wucesane jo było to źěło, kenž su dostali sodłarje, a wóno jo se k matracam trjebało.
Pódšmarni mjenja ze samskeju barwu, kótaruž ma ramik wótpowědnego wobraza!
Naźeju a elan dejtej teke pla Njepilic dwóra z Rownego pódla byś pśi źěle w nowem lěśe.
My smy to słyšali a juž jo było zasej zabyte, dokulaž nicht wót nas njejo měł žedno pśedstajenje wó tom.
Z lěta 1068 se pišo, až biskup Burchard II.
Měto Nowak-Njechorński wulicujo wót drogowanja do Dolneje Łužyce
A słužćo sebje, kuždy z tym darom, kenž jo dostał, ako dobre zastojniki wšakeje Bóžeje gnady.
Na orgelach grajo dr. Matthias Blume, spiwa projektowy chor "Tyca" pód nawjedowanim wót Almut Budyšynojc z Bórkow a z muzikaliskim pśewóźowanim wót Gregora Kliema.
Jeje łopjena su na jadnom boce swěśece zelene, na drugem módrozelene z kósmatymi žyłkami.
Zapustojske reje z kapału „nAund“ se zachopiju zeger 19.30 w „Serbskem dwórje“.
Pó 8. slěduju pómrocone a dosć chłodne dny, dešća pak buźo mało.
Faraŕ Běgaŕ, ceptaŕ Jordan a pśekupc Neumann su jen ako aktiwne Maśicarje wuźěłali.
Toś jo było tam móžno wugel pśedawaś.
Chtož sam se njecujo žednej takej regionalnej strukturje pśisłušny a se za jeje specifiske źěło njeinteresěrujo, jo se głowu łamał, co dej cyniś.
Drugi źěł, ak wopisujo cas wót 1990 do 2018, dej we septemberje wujś, a teke zasej na serbske a nimske.
Problematiska pak jo felujuca socialna měšańca.
Wokrejs co za take zgromadne financěrowanje pśidaś wěstu sumu, a teke z Picańskego amta su take zlubili.
To jo někotarych tak wobtužyło, až něcht jo spontanje chopił pódpisma zběraś ako protest pśeśiwo wobzamknjenju Domowiny.
Wětšyna z dwěma "ně"-głosoma jo toś to zwěsćenje wobzamknuła.
We jsy bydli pśecej hyšći jaden Juro Kopylc.
Wušej togo se pšosy pśecej na wósebnu jězu z wótpowědnych krajow.
Cełe generacije by se nam na taki part zgubili.
Akle w lěśe 1900 jo studujuca młoźina wudała »Nowe a stare serbske arije« Hendricha Jordana (2. nakład wót Maśice Serbskeje 1921) a stakim prědny napšawdu serbski spiwnik.
Wósebnje angažěrowane su wóni byli w pjerwjejšnej Domowinskej župje Běła Wóda.
Wšake tšojenja z mójeje dolmetšaŕskeje źěłabnosći su se mě na pśecej zašćěpili.
Tak sta se tež z drugim, tśeśim a stwórtym. 
Ga Wy sama, luba mama, cujośo pśecej tu słabosć starstwa?
Wóna buźo graś sama někotare serbske štucki.
To jo se něnto pśenjasło na twórjece wuměłstwo.
Za dobre mam, až chor Łužyca njejo jano cerkwiny chor, ale ma teke drugi repertoire a až njejsu měli tak wjele wustupow w běgu lěta.
Bilanca na proze lěta jo była: Mjazy 22. decemberom a 6. januarom jo pśez Góramśicu 340. 000 kubiknych meterow sprjewineje wódy namakał drogu do pśichodnego jazora.
Tužny zachopjeńk pó droze do nowego žywjenja pótakem!
Teke źiśownica kněni Pětašowa njamóžo jima pomagaś.
"Wuško!"
Měnjenja gójcow su rozdźělne.
Wóni su byli myslone za "turistiske wuwiśe".
»W pórěźe!«
Wy měniśo te knigły, kótarež su se do togo wudali.
Z rozgronow z tymi wušej 50-lětnymi som wusłyšał, kak wusoko se jogo źinsa hyšći waže.
To wótwórjenje bóžko musy wupadnuś, ale nanejmjenjej ta Domowniska śpa móžo wót togo dnja za woglědarjow zasej wótcynjona byś.
To dej byś wósebny dar k 750lětnemu wobstaśu Slěpego 2022", wón wulicujo.
Casy teke swěcki, niske swěcki w Aglinjanych šklickach z tšachośiwymi, tśěskotatymi płomuškami.
Dej se cłowjesku žeńsku braś, aby dostał pśirost.
We familiji kněni Pontoweje su akle źeń pó gwězdce do cerkwje šli – do teje w Picnju.
A pśistajenje za poł městna ako dramaturg za reje a muziku w Serbskem ludowem ansamblu dawa jomu pśidatnu móžnosć za serbsku muziku a jeje pósrědnjenje do zjawnosći aktiwnje se sobu [...]
Jich zwucowańska wjednica jo Magdalena Kalawcyna (prědku nalěwo).
Spory abo lamele laže na papje.
A ten Serb jomu wótegronijo: »No dla tog' až te Nimce špatnjej wiźe.«
Brose jo to kradu woblutował a se naźeja, až źiśi lětosa zasej plonowy swěźeń w Žylowje změju.
Manfred Nowak z Miłoraza, kenž jo měł dlejšy cas tu wažnu funkciju, njejo wěcej za to kandiděrował.
Na gluku jo teke wóna wšykno derje pśetrała a toś smej źinsa wobej žywej pó gronje: »Njecyń nama nic, mej śi teke na pokoj wóstajijomej!« 
5. Co móžo se cyniś, aby pówołanje w serbskich institucijach za młoźinu atraktiwne było?
Něnto smějoš pśez drogu hyś.
Teke my mamy młogi raz to zacuśe, až Bog jo nas dawno južo "wótpisał", a se wót swěta z kśebjatom wótwobrośił.
Tśo wót nich su ten wjacor w awli moderěrowali: Cornell Raas, Mira Dubjanojc a Mathes Krause.
Bork jo gronił, až jo měł naźeju, až budu móc se na drugu wizu wujadnaś.
A pśede wšym njejo plon jich wiźeł!
Diana Šejcowa z Hochoze a Gregor Kliem z města, sobuźěłaśerja serbskeje redakcije rbb, stej pśi tej góźbje ned pśepšosyłej teke serbskorěcne familije do Dešna.
Młodšy Jan jo dostał Nowu Mroku ako teke Sternberg, Krosno a Chóśebuz­Picnjo. 
Napśisko jo se pśed Janom žeńska w běłej sukni pokazała.
Kněz se krali, Kněz jo se kralił, Kněz buźo se kraliś wót wěki wěkow do nimjernosći.
Měškank, wjednik muzeja, gósći wjadł pśez wustajeńcu, źož su w krotkem casu wjele zgónili z historije a źinsajšnego žywjenja Serbow w Dolnej Łužycy.
Co wejsanarje teke pśeśiwo nim cynili su, wšo pódermo!
To se stanjo na wjelikem sportowem swěźenju na prědnem kóńcu tyźenja w lěśu, wót 19. do 21. junija.
Wón jo był tak pilny, až połdnjo njejo zwónjenje cerkwinego zwóna słyšał, kenž jo wołał luźi domoj k wobjedoju.
Serbska muzika jo teke na drugich jawišćach prezentna.
Ako mě Měto wó tom wulicujo, se naraz dopomnjejo:
Lěśojske nałogi w Pólskej
Demografija, njewěstosć dla strukturneje změny, wobgranicowane móžnosći samostatnego wuwiśa kaž teke zagmejnowanje – tych problemow na wjele jsach jo dodosća.
Zrownju jo napominało koncern, aby se wšyknych planow zdźaržał, kenž mógu wjasć k jich wótbagrowanju.
Pótom smy gromaźe rejowali Šejcowu reju, Stup dalej a Anemarie-polku.
Toś su załožyli styri župy – nejpjerwjej chóśebusku, pón župu Gubin/Baršć a 1955 stej nastałej župje Grodk a Kalawa/Lubin.
Jo to něco, což pśiźo pó žywjenju na zemi?
Togodla cele njeměrnje spi a se tam a sem wala.
Te pak su za boge źowća pśeśěžke, togodla pśewzeju to źěło gólcy – tak ako lětosa w Turjeju.
Zajšeł pak jo naslědku w casu demokratije, a to w casu, ako jo Nimska jaden z nejbogatšych krajow swěta.
Jima mamy se wuźěkowaś, až w tom casu jo rozrosła licba powěsćow ze serbskich jsow, teke licba artikelow wó cełej Łužycy a wó Górnych Serbach.
Wót dweju drogotneju zwónowu jo se jano jaden wuchował, drugi su w Drugej swětowej wójnje zeškrěli.
Z jadnym słowom: w lěśe 1871 drje njeby se juž dolnoserbska biblija śišćała.
Festiwal buźo se wótwóriś zeger 19.30 ze swěźeńskim pśedstajenim na głownem jawišću Nimsko-serbskego źiwadła.
Wót tam běžy rěka nejpjerwjej do pódpołdnjowego a pózdźej do krotkozajtšnego směra.
Pózdźej som dejał tomu wjelikemu knězoju, tomu kraloju, wobstawnje śernje z riśi śěgaś a za to som dostał how to kubliško za bagnami a pěskami, ten kaccyny ług.
Pśed dwěma lětoma ga stej se wobej – Domowina a Vattenfall – dojadnałej na dialog, na mjazsobnu informaciju.
W lěśe 1988 jo to było, až jo dostała mě “Pawoł Nedo” - mě něgajšnego pśedsedarja Domowiny.
1,75
»No cakaj, njeplek, how źo wó to, chto naslědku dobydnjo – bur abo kšet!«
"Gaž w stawnem chwatku źěłaš, pón se wě njejo tak, až wšykno se ned kradosćiwje tam zarědujo, źož pópšawem swójo městnaško ma.
Mato glěda na ten njepśestawajucy rěd mimo jěducych awtow a se doźiwaś njamóžo.
Wšykne powědaju serbski.
Dej pśinjasć na wšaki part wužytk za lokalnych akterow".
Wón ma cesto fijołkojtu, zelenu a žołtu barwu.
Což Kněz hustajijo, jo chwalobne a kšasne, a jogo pšawdosć wóstanjo nimjernje.
Wejsna rada co wěźeś: Co se mysliśo?
Njeměj sto rublow, ale měj sto pśijaśelow! 
Pśi tom jo se groniło, až pó něntejšnych wobstojnosćach śěžko buźo pśewjasć taku wětšu zgromaźinu.
Teke na kšomje serbskego sedleńskego ruma jo redakcija dobyła abonenty, kótarež tam zwětšego njepowědaju serbski, ale jich znaśa pisneje rěcy su tak daloko wuwite, až rozměju casnikowu rěc.
To groni, až deje žeńske a źowća pśecej do města jěś, gaž něco za serbsku drastwu trjebaju.
Kašuby su mały pódwjacornosłowjański lud, kótaryž jo pśedewšym we wokolinje pólskego města Gdańsk žywy.
Njepśestawajucy nastawaju nowe pomjenjowanja ako bankaŕ, źěłodawaŕ, krajna raźcownja atd., ale teke nowe rěcne wobroty we wšyknych wuwitych rěcach.
Ale law jo napšawdu malsnjejšy.
FUEN jo wót lěta k lětoju rosła.
"Smej šłej wót domu do domu", jo wulicował Jachmann.
Toś jo była wjelgin zymna a jo se musała akle tšochu wogrěwaś.
Woni deje byś wjelgin zymne, a toś groze nam nocne mroze.
A teke sportowe towaristwo integrěrujo nowe Depsčanarje.
Wažne jo , aby wuznali, kak móžo šulstwo k lěpšemu serbskeje mamineje rěcy se pśeměniś.
Pśeto tłusta škrodawa w kružku sejźi!
A pón smej sejźełej dr. Fridoju Mětškoju napśeśiwo, tomu relatiwnje małkemu a za mnjo w njezwuconem duktusu powědajucemu luźoju.
Wušpicniśo gubje a dujśo pówětš direktnje do flaše!
Keluch je njenaglědny.
A cełe město se běšo zgromaźiło pśed źurimi.
Akle gaž młode su kśěli hyś sebje drastwu něźi póžycyt, su wóni te lodki wótcynili a jim drastwu dali.
Aby jich rozeznawali, su wejsanarje jim dali pśimě.
Na kóńcu łońskego lěta jo pśišła na pśedań južo 21. publikacija w tej seriji. „Die Sorbenpolitik der DDR 1949 do 1970” jo jeje titel a napisał jo to Edmund Pjech, młody historikaŕ ze Serbskego instituta.
Starjejšej a kmótśi su wordowali jaden za drugim pšašane, lěc buźomy to góletko pó regulach katolskeje a kśesćijańskeje wěry wótkubłaś.
Ten tšach, až nježycne luźe budu hyšći Turjańskim pśed kokotom hyšći raz škódu napóraś, jo był we jsy wjeliki.
Zdało jo se, až wšykno jo južo dawno rozsuźone.
Krabat jo z togo guslowaŕskego glědałka teke zgónił, gaž jo se kral wusćił, někaku głuposć abo njeknicomnosć wugbaś, comy groniś, gaž jo se něźi do zwady dał a jo kśěł wójnu zachopiś abo gaž jo se wumyslił, połožyś nowe danki na chudy lud, aby sebje połnił proznu móšynku, abo gaž jo kśěł někakego njewinowatego do źěry tyknuś daś abo gaž jo se měrił na swójstwo swójogo blišego.
Teke w cerkwi se zmakaju źiśi, młoźina a dorosćone a se wobźěliju na namšy.
Ned pśistupichu 35 cłonkow.
Ja budu princesna", myška pśecej zasej groni."
K eksemplu njejo ceło wěste, ga namakaju rucnikarja za witriny za serbsku drastwu a ga buźo wón móc swójo źěło docyniś ‒ jo nam groniła Martina Nowakowa.
Wětšyna z napšašanych muzejow ma wjelgin niski budget, pěś jo pśizjawiło budget až do 5. 000 euro a jano jadna institucija jo pśizjawiła, až ma wjeliki budget nad 250. 000 euro.
Zakład pórucenjow w drugem źělu cełkownego koncepta jo analyza něntejšnego stawa (tak pómjenjona Ist-Analyse) z maja 2009.
W maju su Floppy Dolls wót Nimsko-Serbskego źiwadła tam wustupili, w septemberje su Hochoske grajarje tam pśedstajili komediju „Sergej”.
Do Wotrowskeje wósady słušaju źinsa slědujuce jsy: Wotrow, Kanecy, Kašecy, Krěpjecy, Žuricy, Wujězd, Mały Wosyk, Jědlica, Wulki Wosyk, Hłupońca, Bukowc, Nowy Dwór, Njeradecy, Ledźborjecy, Panecy.
Na pśisamem wšyknych dolnoserbskich namšach slědnych styrich lět jo wón prjatkował, a w serbskem rozgłosu słuchamy rad na jogo słowa.
Za to pak jo wustajił, což su na dobrem južo dojśpili za krotkoźěłaśerjow a za luźi mimo źěła na polu dalejkubłanja a pśi pśešulowanju.
Sandra: Jo, to jo pšawje.
W tom casu pśetwariju, ta wustajeńca "Heimspiel" pótom buźo w grodowem zalu wiźeś, zasej We wustajeńcy "Heimspiel" namakajośo wjeliki źěl fotow Thomasa Kläbera, ako jo w zwězku "Land.
W lěśe 1953 jo wón prědny raz pśewzeł zastojnstwo šołty.
Hajtka žednu groźku njetrjeba.
Toś ten pismik wužywa se teke w serbskich a zeserbšćonych słowach ze sufiksom.
K tomu jo se naraźiło, wudaś wósebne knigły, w kótarychž su wšykne toś te ludowe wuměłce pśi mólowanju pśedstajone.
To rozgrono z njeju w šuli jo warnowało połtera štundy.
Spócetnje jo był planowany za cas wót 17. do 19. julija.
Mjaztym jo A.
A weto jo był jaden abo drugi pśi rozžognowanju pitśku tužny.
Źinsa lěbda hyšći lan na pólach rosćo.
A to jo w tom paźe Marja Elikowska-Winklerowa, wjednica serbskeje rěcneje šule, ako my pśecej hyšći gronimy, z oficialnym mjenim ga jo to źinsa Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chośebuzu.
Na zachopjeńku zarědowanja su "Anumarju" rejowali a na kóńcu su koło teptali.
Mjaztym pak co wjele luźi zasej źiśaŕku wobštelowaś, starjejše kśě nanejmjenjej dwě abo tśi štundy wob tyźeń za sobu měś, snaź něco nakupowaś abo tak.
Evangeliom swětego Marka jo drugi ewangelium z Nowego testamenta.
Ta namša jo se zachopiła akle zeger šesćich abo sedymich, wjele pózdźej ako źinsa.
Tam su rybakarje pósłali delegaciju, a to šym lubjej, dokulaž Horst Adam jo wjele lětźasetkow rybakarjow pśewóźował a wót nich pisał.
Karina stanjo.
Pśeto za to jo trjebne pšawe ludowe zastupnistwo, demokratiski wuzwólone wót pśisłušnikow ludu. „Togodla se njewiźimy ako konkurenca, ale ako dopołnjenje, my comy byś to, což jo doněnta serbskemu ludoju za pšawe sam-se-póstajanje we swójich nastupnosćach felowało“, jo Pólk pódšmarnuł.
Kněz, kenž dobrośiwy jo, buźo gnadny wšyknym, kótarež swóju hutšobu pśigótuju k pytanju Boga.
Jo kradu mócny wubuźak za alergiju
Wše za jadnym póstronkom za źiśecu ptaškowu swajźbu abo.
Pjaceń wob tyźeń raz – na njeźelu.
Źaseś towzynt popajźonych Rusow deje do města pśiś, su wětšy źěł juž tudy a laže we wuběgowaŕni pla Žylowa.
Tak dej ten parlament jsam jadnu móžnosć k wužywanju bitowaś.
To jo wěcej ako łoni.
To jo se jim za wětšy źěł raźiło.
Wjednik Chośebuskeje wognjoweje wobory z lěta 1803.
"Doma jo tola nejlěpjej", wobkšuśiju sotśicki.
Namakali su ten drjewjany tablet pśi wjelikem kopanju w 60tych lět pśi groźišću Spandau z 9. stolěśa.
Teke ako młody luź som se južo z tym zaběrał, lěcrownož som měł teke wjele wušej za muziku.
Wóna pomoga we kulturnej informaciji, a na swěźenjach basli a organizěrujo zaběry za źiśi.
Rozmějo se, až wumějo pón teke pólski.
Smějo kuždy wjacor wen, móžo cełu noc swěśiś a mimoměry piś, bźeze stresa ze swójima starjejšyma.
Płaśony jo ten projekt Serbskego instituta z pjenjez wót Ameriki.
Mimo togo wujźo reprint Šwjelinych knigłow „Stronine mjenja chóśebuskego wobcerjenja“.
To pśestajenje njejo było lažke – wjele fachowych słow, ako se w górnistwje (Bergbau) nałožuju, su pśestajarje musali na serbski wugroniś.
Z instrumentom se wudajo do swěta.
Chtož pśeśiwo tomu głosujo, rozsuźijo se pśeśiwo žywjeńskim zajmam serbskego luda a jo sobu na tom wina, gaž serbska rěc a kultura zajźotej.
Wo serbskej rěcy a wó swójom poměrje k njej jo wón samo napisał štucku:
To jo było poł drogi do jsy.
Z Drjenowa/Drehnow.
Mjazy gósćimi su byli Jan Nuk, pśedsedaŕ Domowiny, prof.
Wěmy, až njejsy kśěła pśiś do Trjebina.
Roboter, kenž jo na kóńcu hyšći na grajnišću wušej, jo pśiducy nawjedowaŕ.
Wy buźośo lětosa 70 lět a k tomu gratulěruju Wam wše serbske źiśi a starjejše, źiśownice a wucabnice ze swójimi wuknikami a se wě redakcija Pratyje.
Semitiske rěcy su rěcy w Prědnej Aziji a pódpołnocnej Africe.
Weto pśidu we tom casu cesćej starjejšym.
Kak wažne to jo, se dopokažo w tom, až jo licba serbšćinarjow w župje wó wěcej ako połojcu spadnuła.
Wokoło kóńca měrca jo mejlka pśišła z informaciju, až jo se zachopjeńk prezencneje wucby na 4. maj wótstarcył.
Trajdu trjebamy ako futer tym krowam, jałojcam a wołam a tym luźam na pśedań.
Potom pak sćo měli druge powołanja.
A napšawdu: W pśestawce smej wuběgnułej a domoj šłej! 
Grała jo kupka „Die Folksamen“ (Gregor Kliem, Manuel Semisch, Sebastian Schiller, Nils Rudolph, Tim Franzke).
Trjebamy pak k tomu wěcej serbskich wucabnikow“, jo nam groniła.
A wón jo skjaržył: »Mało jo to było, pśemało!«
We drugej śpě pśedstajamy dobywarje wuběźowanja.
Bóžych darow a pówołanja njejo jomu luto.
Edward Moss jo US-amerikański spiwaŕ a grajaŕ.
Mjazy pśiglědowarjami kóńcnego programa stej byłej teke pśedsedaŕ Domowiny Jakub Brankačk a serbski komponist Jan Bulank.
Z tym prědnym zejźenim — kenž jo był wěcej swětocne a mjenjej źěłowe — jo se konstituěrował krajny sejm.
Lube źiśi, lěśojske ferije su dawno mimo.
Lubnjow/Lübbenau
Městno dajo se tak nejlěpjej namakaś: na Miłoraskej droze, krotko do Miłoraza, pla Hubertusecka nalěwo wótbocyś.
Kontakt k tomu casowemu znankoju jo nastał pśez Cathleen Bürgeltojc wót Załožby Rože Luxemburg.
Su to pjenjeze za „krotke źěło.“
Wjacor jo była disko ako žnjowna reja, na sportnišću.
Cogodla pón nic w Casniku!
Temy su byli wjelgin wšakorake.
Tak smej se sednułej do nadrozneje groble a cakałej na switanje.
Na slědach wódnego muža a pśezpołdnice".
Kak se projekt financěrujo?
Kněz, naš Bog, chyl našu wutšobu k sebje, aby chójźili pó wšyknych jogo drogach.
Togodla teke njenastanu z togo žedne pśidatne financne problemy.
Ale nic jano te mjenja gronje nam, až su how, źož nět Barlin jo, naše prědowniki doma byli.
W tśityźeńskich krotkokursach jo jich było něźi 2050 wobźělnikow.
W Ruśoch, wokrejs Grodk, jo raz buroju w nocy wuběgnuł z groźi woł.
To jo była jadna 23 kg śěžka marmorowa karpa.
Našo naraźenje jo było: gaž šołta to pódpišo, až jo to starodawny serbski nałog, pón musy to amtoju dosegaś.
Milne wjedro jo gósći na łuce, mjazy galeriju za pśitomnostne wuměłstwo a "Wiener"-twarjenje HTWK, ceły wjacor zwjaseliło.
Wjelgin dobry kontakt pak som měł a dalej mam z mójeju drugeju rědownju, kenž jo 1973 maturowała.
A wóna pomina: »Kóń, kóń!«
Wuknica z gymnaziuma jo była k pomocy.
Župa pomina wót politikarjow jasne wugrono.
Pśišło jo 55 luźi, mjazy nimi kalawski šołta Werner Suchner a cłonki złykomorojskeje kupki Domowiny.
Marion Klamarjowa jo rozkładowała, kaki wužytk take pjacenje za źiśi ma.
Te smy wucysćili, nožku sy musał dołojce kusk narěznuś, aby wiźeł, lěc su cerwjate, pón smy je w piwnicy rozscynjali a na drugi źeń zajtša do kórbikow zescynjali.
Taki jo nadawk šule!
K filmoju jo pśišeł pśez studium sociologije.
“ A wón se pómysli na to, kak jo se doma cesto ze swójima bratšoma waźił, z drugimi towarišami se pśepukał a njesćerpny pśeśiwo nim bywał. 
W njom se pśedstajiju, źiśam pśiměrjone a pódpěrowane pśez wjele fotow a ilustracijow, mjazy drugim ptaškowa droga, naš słyńcowy system ze swójimi planetami, druge njebjaske śělesa, wobglědowanje njebja, kosmonawtika a astronawtika, gwězdna a gwězdowe znamjenja.
Mirandolina ma tam kjarcmu, do kótarejež stej załožyłej dwa wobstarej kněžka.
Až turistam nic jano nimske, ale rowno tak serbske stawizny rozkłaźo, dokulaž ga gromadu słušaju ako pěsk, bagno a wóda w Błotach, to se za nju wót samego rozmějo.
Ale mimo zapłatow nic njejźo!« »Kněz, ja ga wěm a znaju: witśe pśinjasu pjenjeze.«
Wjele wjasela napórajo Heidemariji Rychtarjowej serbski rěcny kurs pla Mudroc Jadwigi w Slěpem.
Bury a rolnikarje, kenž su měli wušej jadnogo hektara, su musali wótedawaś kulki, žyto, mloko, jaja, měso – wšo, což jo za zežywjenje luźi notne było, ten tak pomjenjony zol.
Hansko a Grejtka stej pokazałej nanoju swóje drogotki.
Jenč jo w swójich stawizniskich nastawkach wobglědował serbstwo ako cełosć.
Pśi tom ga se w tych dnjach a tyźenjach wjelgin wjele tšoj.
Rainer Rejnus se naźeja, až móžo w pśiducych tyźenjach hyšći wjele gósći pówitaś.
Mamy we wokognuśu pěś kulturnych institucijow a dwě za rěc.
- Ně, mě pyta.
W měrcu 1959 jo se »Dobyśe noweje zemje« chapjało wózjawiś a se ako fejeton w Nowem Casniku až do junija śěgnuło.
Ze žrědłow zgónijomy, až jo se Jan Arnošt Smoler, tegdejšy pśedsedaŕ, wó pśełožk statutow Maćice do dolnoserbskeje rěcy starał.
Pśez to smej mej – Gregor Kliem a ja – pśez cełe lěto pla serbskeje redakcije rozgłosa rbb ako stawnej lichej sobuźěłaśerja pśistajonej.
Ale slědk k tomu wažnemu dokumentoju – dogronoju za zjadnośenje gmejnow k 31.12.2000.
A kak nastawa běła glina?
Dajo pak teke druge móžne napšawy.
W Kartaginje jo był sławny general feniciski Hannibal, kótaryž atakěrował Romski imperium.
Sonja Wölkowa tak za to serbske zasajźijo, se pak njetrjebamy.
Aby se Mukowe źěło šyršej wědomnostnej a powšyknej zjawnosći we Łužycy a zwenka njeje lěpjej pśistupniło, jo Robert Lorenc twóŕbu z górnoserbšćiny do nimšćiny pśestajił a kritiski gódnośece pśedsłowo napisał.
Ceptarje pak njewuce jano faktowu wědu, ale aktiwnje wobwliwuju ako pedagogi teke wósobinske wuwiśe źiśi.
Naźejamy se na lěpše case – abo namakajmy drogu, zgromadnje Boga z kjarližami chwaliś.
Comy ako Serbski muzej wótwórjone byś za nowe, zapśimujuce temy.
Helmut Kurjo jo ako póbratš jadnab 150 pšawych swajźbow pśewóźował, ale wóni njejsu wěcej byli za starym nałogom, a teke – hynac ak jogo pśedchadnik Wuško – njejo wón wěcej na swajźbach serbske grona źaržał.
Wótergi gronje jomu teke „Priesterstein“, „Götzenstein“, „Steinbabe“ abo „Tezlaw-Stein“.
Pśec, gaž swójej kněni balko z blaby dawa, z wogonkom psyck kiwaś njepśestawa.
Ale Hawak jo na kócku załajał: »Wostaj mě na pokoj z takeju chłošćonku!
Tejerownosći jo cytał serbske knigły a jo se rad wobźělił na serbskich zarědowanjach.
Pśi pjacenju njesmějo panwej pokšyta byś.
Serbska rada njecujo se pó wjele lětach pśecej hyšći we tej nastupnosći wót bramborskego ministaŕstwa za šulstwo wusłyšana.
Wót lětanišća we Funafuti dawa liniju do Fidžija.
Scyńśo śěsto do tuty a wóstajśo jo něźi góźinu lažecy.
Take štucki, ako jo Janšojska spiwna kupka zgłosyła, su fryjne źowća něga na pśězy raźi spiwali.
W starcowni w Swinarni.
Drastwa wucynijo luźa.
Ow, to jo śi był rědny naglěd!
"Jo", jo wótegronił Koch a jo na to pokazał, až wucece su treněrowane na to, nutśikowne diferencěrowanje pśewjasć.
Ako wótpósłańc Lěwice jo wón tak mógał až do 5. decembra 2011 we wokrejsnem sejmje w Budyšynje statkowaś, daniž njejo ze starstwowych pśicynow ze słužby stupił.
Guminko skócyjo na awto a pón ned na bom.
Smy byli w kraju a rowno tak pśi našych wjele wustupach we wukraju wjelgin wuspěšne“, dopomnjejo se Jozef Farkaš.
Ga pšosymy město Kristusa: Dajśo se z Bogom hujadnaś.
Starjejše su teke tužne.
Pómjeń swinku, kótaraž smějo tśi póla dalej.
Wjelebocnje su byli teke mysli a naraźenja za dalšne źěło na narodnem pólu.
Mjazy gósćimi su byli teke cłonki domowniskich towaristwow z Chóśebuza, Lubina, Kalawy, Grabina (Finsterwalde), Złego Komorowa a Herzberga.
Wuknjenje wót doma abo "distancna wucba" njepłaśi za wuknikow w slědnem lěśe do skóńcnych pśespytowanjow.
Wó młogem pisanem som paralelne dožywjenja měł.
Na proze sedymego stolěśa, něga jo Korutańska była słowjańskego wjerchojstwo.
Pśi takem leśenju jo był Krabat – to se wě – skóro nad Turkami.
Mamy ga tuchylu rozeznaś mjazy našym „cystym pšawom“, ako jo to na pśikład źěłowe pšawo.
Smej ga se waźiłej?
Ale smy zgromadnje teke byli w centrumje Chośebuza, smy woglědali do źiwadła, smy byli w kinje a hynźi.
Pón jo dalej šło do jsy do kjarcmy, źož jo šołta z drugimi oficěrami pśi piwje a wódce sejźeł.
njeźelu, 12. apryla /nalětnego
Gójce intensiwnych stacijow w New York abo w Italskej zawěsće njejsu haluciněrowali wó tych wjele njabogich.
Za wětšy źěl su to źiśi, kenž wuknu serbski.
Ceły projekt se z fotami dokumentěrujo abo samo na wideo nagrawa.
Wótstawk mjazy dwěma stopnjoma šyriny wšak jo pśecej wok.
Zawěsće, zawěrnje ja źeju wam: chtož ze źurjami nutś njejźo do teje wójcaŕnje, ale lězo hynźi nutś, ten samy jo złoźej a mordaŕ. 
Wšakorake druge pśedewześa, kaž twarjenje drogow, se pśewjedu z pomocu spěchowańskich srědnosćow zboka Sakskeje we wusokosći 200 000 markow za lěto 1993.
Z togo wšyknogo wóni wuznaju, až wótbagrowanje Miłoraza njejo daniž trjebne daniž njedajo se z mócu pśesajźiś.
Wón wulicujo wót lubosći: Źowćo ze serbskeje jsy zalubujo se do inženjera, cuzabnika, kótaryž "twari jazory a pśinjaso techniski póstup".
Wušy šołta Holger Kelch njejo dla chórosći pśišeł, we mjenju města jo pak jej zjawnje gratulěrował Matthias Atrott, wjednik běrowa wušego šołty.
Ow, wy njewěsćo, co jo kabeja abo hupac?
Woka wuglědaju pśisamem ako seś.
Tak mógu se pśi woglěźe swójich starjejšych na bance za źiśecy computer sednuś a cas cakanja z graśami pśemósćiś, w žednych gósćeńcach nadejźomy computer samo w grajkańskem rožku a w lodach za grajki njejsu computer a computerowe graśa wěcej pśewiźeś, jo, stoje samo cesto w srjejźi.
Ten a pśiducy tyźeń se zachopiju wšake kurse za nawuknjenje dolnoserbskeje rěcy, kótarež pśewjeźo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Tam njamóžoš nic jano wusoke góry a źiwu pśirodu wobźiwaś, ale teke zajmnu kulturu a rěc dožywiś.
Andreas Labš z moderneju techniku piwo wari.
Wotere su byli wudrogowarje, kenž su sebje tam nowu domownju namakali.
Na samskem dnju jo zastojnstwowa wognjowa wobora se załožyła.
Spokojne su luźe domoj śěgnuli.
Na superkokośe w Mósće su pśepódali myta za nejžrědnjejšy majski bom lěta 2019
Jo za to, až se w Nimskej w pśichoźe wěcej cyni za kulturu, za šule, za źiśece zagrodki.
Teke licba tych, kenž su w šuli južo serbsku rěc wuknuli, bywa wětša.
Swajźbarje njejsu jano rejowali, ale su k tomu teke serbski spiwali.
Źo wó zdźaržanje a šćit našeje serbskeje domownje.
Wo starosćach, kenž maju tuchylu serbske rybarje w Błotach, jo powědał H.
Wóni póžedaju wót zastojnikojskego sudnistwa (Verwaltungsgericht) w Chóśebuzu, aby wóno tu proceduru pśipóznaśa wótstarcyło a pśepowdało wustawowemu sudnistwoju (Verfassungsgericht) k pśespytowanju.
Końc: Se wě na kupu Bermuda!!!
Wóni znanje wót tencasneje serbskeje rěcy w Slěpem, lěcrownož nimska rěc jo była južo tencas amtska kjarchobowa rěc".
Wenkowne boki teje swětnice su wupyšnjone ze wšakimi bildami bogow a bogowkow, kótarež, kaž se wiźi, su z wjelikim kumštom z drjewa wutśasane.
Wušej 100 bydlenjow su planowane.
Wóna jo była wósebny gósć na tom zmakanju.
Wót 4. se wóśoplijo a chapja se padaś.
Kricki, kenž su hyšći raz tak wjelike ako ja, su južo 100 lět stare.
Z jogo pšosbow se wuznajo, až wón jo pśez to wótsajźenje padnuł do nuze.
W Kalawje ga dajo dub Napoleona, kótaregož mě dej na to spomnjeś, až Napoleon jo 21. julija 1813 w Kalawje, pó droze do Budyšyna, swóje kónje wuměnił.
Witko krotko pśemyslujo.
A na wěsty cas jo był lipjański swěźeń rybakarjow a jagarjow pśiwabnišćo, źož jo se wósebnje Herbert Konzack angažěrował.
Zeger 20.00 buźo reja w stanje.
Pódwjacorna cera jo pśecej wjadła pśez wjaski mjazy Budyšynom a Kamjeńcom.
Njeźiwam se njemało, kak ten kněz, ako jo nam rowno hyšći mudrje a wěcownje rozkładł nowy směr rozgłosa Bramborskeje, naraz pśiźo na serbske bajki a powěsći.
Kowal jo gótował „zelezowe štapce“, kótarež su byli ned jogo susedkam k wužytku.
co gronje pśisłucharje k nowemu programoju serbskego rozgłosa?
Wobej towaristwje stej woblubowanej we jsy a matej wjele pilnych pomagarjow, ako su gronili na jubilejnem swěźenju.
To jo groniła teke kněni D.
Teke Markus Kóńcaŕ, dolnoserbski student sorabistiki w Lipsku, kenž jo ako pomocnik olympiadu sobu pódpěrował, jo to tak wiźeł. „Wósebnje su musali źowća a gólcy pokazaś, kak derje mógu serbski powědaś, a to w kompletnych sadach.
Marko a Milenka To jo Milenka.
Su zaśěgnuli do susednego domu – až do jeje njedawneje smjerśi byśe stareje Zelezkoweje.
Christian Popp ma tśi źiśi.
Som dostał diagnozu kšejneje chórosći.
"A zajm drugich muzejow jo był tak wjeliki, až jo malsnje rosła.
Serby su rowno ako Nimce w jadnotkach wehrmachty słužyli a su se do powšyknych nacistiskich strukturow wót źiśownje až k źěłowej słužbje zarědowali.
"Pytko" jo woglědał k nam.
By móžno było, serbsku knigłownju zarědowaś.
Wót togo casa jo Moller wopytował na drugu wizu swój klěb sebje słužyś: z astronomiskimi a astrologiskimi publikacijami.
Wuško se hyšći wěcej smjejo: "Ja a tebje zjěsć?"
W 19. stolěśu, gaž su w casu romantiki srjejźowěk zasej „najšli“, su zachopjeńki archeologiskego wuslěźenja teke w našych stronach.
Na sanjach ma ryby.
To wopšašajo se Karina njewěrjeca.
Publikum běšo zagórjony".
Na fośe jo wótmólowany gropny płat, ako se za trajdowe a kulkowe měchy wužywa.
To jo była kooperacija mjazy teju šulu a Domowinskeju župu „Dolna Łužyca“.
Koń: Ně, wej njedostanjotej ten tykańc.
Pětko móžašo z łyka ruby plasć a to tak śańke a wujšpurne, až k drasće góźechu. 
A tak njenawuknu Robinson nic gódnego a radnego. 
Ten pśeliš rad cesto a dłujko spiwa.
Ako pśecej, tak budu se teke 2021 zwězkowe kraje prezentěrowaś na tych wikach.
Kleinschmidt a H.
Kradu nawopak jo to wjedro w lěśe 1606 było. 10 tyźenjow dłujko jo mimo pśestaśa se z njebja lało, a to wót „Jana“ pśez žnjowny cas.
A wjele jo jich było?
W slědnej dobje jo ale rěc zasej wucona.
Žeńtej k słyńckoju!
Wóda buźo centralny problem.
Te wjerśece góraki su na chóśebuskem pólu k Žylowoju brunicowy skład namakali, kenž 24 crjej tłusty jo.
Wót pónjeźelego do pětka, dnja 9. do 13. julija
Kužde lěto jo w Nimskej wuběźowanje wó nejrědnjejše campingowanišćo, a teke za lětosa jo take pśedwiźone.
Daś źiśi se spontanje wuzwóliju někaki bok w knigłach.
Picański amt a amt za grunty stej gmejnje do rady dałej, kjarcmu zjawnje wupisaś, a to w Bramborskej, Barlinje a we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Mauretańska jo kraj w pódwjacornej Africe.
Snaź běšo jagaŕ głodny a kśěšo zawóstajonu pólewanku wulapotaś? To njejo nas móliło.
Prědny raz buźo zeleninaŕ Lutz Duška w Prědnej koloniji pódla.
wót Babelskego plona* (Plon)
"Za mójim suźenim njejo taka wětšyna tuchylu wěsta, a ja som měnjecy, až nic njebuźo serbskim nastupnosćam tak škóźeś ako zejgrane zgłosowanje", jo Freihoff nam wulicował.
Ako pak Šwejdy wóne město wzechu a do groda stśělaś zachopichu, bu wón nuzkany wóttam wuběgaś a wšo swójo ryjne, ale doněnta zachowane zamóženje wopušćiś.
Gjarncarstwo napórajo radosć.
Dłujke, napinajuce a cesto teke žurne źěło w zachadnych mjasecach jo se wupłaśiło.
Mjenja šćěpjenjow ako Johnson&Johnson, Astra Zeneca, Novavax, Pfiizer/BioNTech, Sputnik V, Moderna a Sinovac w doprědkaŕskej ze wšakich krajow kursěruju w powěsćach, pśirownuju se jich lěpšyny a njelěpšyny.
A do kjarcmy njejsu šli.
Wóna jo cesćej wobspomnjeła njabogego Alfreda Měškanka ze Škódowa, pśestajarja jeje knigłow do górnoserbskeje rěcy.
Imago na nich lěbda glědał jo.
Drastwy pak njejsu wšykno.
Madlena Norbergowa a dolnołužyski župan Pětš Petrik.
Serbski Dom akle 30 lět? Za cłonkow serbskich towaristwow abo luźi ze jsy, za cytarjow serbskich knigłow a zajmowanych turistow z tu- a wukraja se źinsa wót samego rozmějo, až namakaju informacije, wustajeńce, wědomnosć a serbske słužbywugbaśa pód jadnym kšywom w centrumje města.
Wóni deje se pak do togo telefoniski pśizjawiś pód numerom (035607) 749928.
A: Lěcrownož jo to zajmna ideja, serbske krale na šćěpišću …
Mjazy nerwoznym głodom we nas za wěc a wěcej a znjewužywanim našogo planeta wobstoj nutśikowny zwisk.
Zestajali su se 3 raz 400 sadow za nagrawanja, kenž su se w pśipadnem rěźe nagrali.
Serbske zastupniki pišu w lisće mjazy drugim: „Domowina a Serbska rada wobwěsćijotej kradu te pótrjebnosći, ako su we studiji wót wědomnostnikow formulěrowane, a pšosytej Was, cesćona kněni ministaŕka, aby chopili je we swójom ministaŕstwje realizěrowaś“.
Tak jo mjazy něntejšnymi 106 wuknicami a wuknikami na Janšojskej zakładnej šule 24 z něgajšneje Mosćańskeje šule.
Larwy se wuwijaju w błonkach.
A teke šołtowka Erna Koppermannowa jo tegdy chopiła wšake pśigótowaś za chroniku.
Rotacije zemje dla jo městny cas na rozdźělnych šyrinach rozdźělne.
Toś to zjawjenje znaju wšykne dolnoserbske dialekty.
Delegacija ansambla jo demonstrěrowała pśed internatom, wetom až załožbowa rada jo nutśi wobradowała, kak dalej z ansamblom.
Serbske kulowate blido — slědny tyźeń smy wó tom wobšyrnje pisali — jo se pśewjadło na 19. december w Serbskem domje w Budyšynje.
Nowa šula we Gołkojcach akle 2023? Až co wokrejs Sprjewja-Nysa twariś w gmejnje Gołkojce nowu cełkownu šulu, to jo wobzamknjona wěc.
Mějaŕka jo Antje Schlodderojc-Frankowa.
Na to burske blido su zachadnu sobotu pšosyli, to groni na kafejpiśe a na cytanje z knigłow "Nimjernosći brjogi" z awtorku Trudlu Malinkoweju.
Njewěmy kradu, kake wósobinske nastajenje wón jo měł napśeśiwo serbskej rěcy.
Smy wopšašali w serbskem nakładnistwje w Budyšynje, co w drugej połojcy lěta w dolnoserbskej rěcy wšykno wujźo.
Jeremias jo śerpjeł, kaž teke Hiob.
Pśi wugódnośenju graśa móžomy se ze źiśimi wó tarnowanju zwěrjetow w pśiroźe rozgranjaś a jim hyšći dalšne pśikłady dawaś.
Za mnjo jo to było mócne dožywjenje.
Su wótekšyli tofle ze serbskim mjenjami 1. maja na wustawadlišću w Nowej Niwje.
Pó starej tradiciji su stogi stajali, a wjele luźi jo pśiglědało.
Dwa tyźenja pózdźej su nowe tofle južo stojali.
Rěcywědniki kradu chwale kwalitu jogo pśestajenja.
Něntejšne twarjenje šule jo z lěta 1909.
Druge zasej se spušćiju na horoskopy a zasej druge se naźejaju, až to, což sebje žyce, se teke dopołnijo.
To njejsmy cynili, smy domoj jěli.
Hyšći źinsa wěm, až som tak młogi raz płakał, dokulaž njejsom tak pšawje doprědka pśišeł.
We tych rěcach, groni awtorka, jo wóna doma, a w jeje basnjach wó rěcach, wó basnjenju cytamy jeje lubosć k tym tśom rěcam, jeje rozdźělny poměr k nim a jeje radosć na nich.
Toś su torm wótryli.
W kupce zachopjeńkarjow smy pśišli do rozgronka z Matthiasom Wagnerom, pochadajucym z Dolnego Wujězda/Uhyst.
Wobglucnjaŕska swinka – abo? 
Toś jo Ance kazała: "Grejtka, pśinjas drjewo a zatop ten pjac! Ja cu klěb pjac".
Moskwa jo nejwětše město a stolica Rusojskeje.
Taka pomoc jo teke wjelgin notna za zdźaržanje wšych drogotnych serbskich tradicijow.
Wěcej a wěcej luźi jo inficěrowanych z korona-wirusom.
swěśi lětosa 25 lět swójogo wobstaśa.
Pśisamem 30 młodych balokoparjow jo pśijěło do Chóśebuza, něźi połojca z Dolneje Łužyce , druga połojca z Górneje Łužyce .
Glědajśo pak, až šyška njeby se zapaliła, gaž swěcki zaswěśijośo.
Tam kśě wugótowaś mału wustajeńcu wó Šwjeli.
Jez 43,1
Kněžo, tebje jo wšykno mójo póžedanje wědobne, a mójo zdychowanje śi njejo zatajone. Ps 38,10
Srjodu budu se cłonki Domowinskego towaristwa "Serbske koparje" zmakaś na wósebnu zgromaźinu.
»Musyš jano wupśestrětu ruku źaržaś a glědaś, až se na kśebjat njegrimnjom.«
Pśicyna jo była, jo groniła Jana Krügerowa wót SLA, až tenraz jo Hais był powědaŕ (grajaŕ Nimsko-Serbskego źiwadła).
Žeńska Karin samo měni: »Som w Hamburgu roźona, ale casy sebje myslim, až w Mosće.
A gaž jo žeńska wumrěła, jo wužowka Góspoza wumrěła.
A co sćo pśi tom mjazy drugim wunamakali?
Jo wótrył głowu a toś jo za jadno lěto prědny Turnojski kral.
Wy sćo wšykne Bóže źiśi pśez wěru na Jezom Kristusa. Gal 3,26
Maš wobuzu z nimi?«
Som kśěł nanoju pónjeźele dopołdnja hyšći pitśku pśi rězanju topjeńskego drjewa za zymu pomagaś a toś som se rozsuźił, až akle połdnjo wótjědu, aby był pózny wjacor w Budyšynje.
Maju prědk tam woplěwaś nałogi: mólowaś jaja k jatšam, pjac mazańce za serbsku swajźbu, wiś girlandu majskemu bomoju.
Wót lěta 2038 dej byś kóńc z wudobywanim brunice.
Ako Hans wót festiwala "Kommenundgehen" jo gronił: "Znaju Górnu Łužycu derje."
Nic jano pólske luźe su do nich zalubowane, ale teke młoge z drugich krajow.
Wót 1989 do 1994 jo Lubina w Barće na zakładnu šulu chójźiła, źož su serbšćinu jano ako B-wucbu wucyli.
Naše wukniki su mimo wuknjenja wjele móžnosćow za kreatiwne źěło a pśijaśelske zwiski mjazy sobu a z drugimi, teke českimi a pólskimi młodymi luźimi a zgromadne zajmne dožywjenja měli.
Interesěrowane wukniki su měli móžnosć se dopšašowaś a wótegrono „z prědneje ruki“ dostaś.
Toś pla njeje se napšašowaś, se wjelgin derje góźi.
płod listowego boma
Šołta Waldemar Locke jo na pósejźenju gmejnskeje rady znate cynił, až něnt stoj wopomnjeński kamjeń z informaciskeju toflu za Fryca Nowuša (1939–2016), dłujkolětnego gólnikarja.
Ale wóna jo ned reagěrowała ze zapalonosću, ako som jej wó tej ideji wulicował.
To rozgórijo se bur Žur.
Młoge luźe tam kśě – mjazy drugim teke te z Rowniskego serbskego towaristwa „Njepilic dwór” –, až ta rěc wóstanjo a se dalej woplěwa a teke se wucy we Witaj-źiśowni a w Slěpjańskej šuli.
Pšosym na slědujucu adresu: Serbska rada jo wuzwólona! .
Robinson derje se woprědka tšachašo, ako se pómysli, co naspjet co cyniś, ale kapitan jomu gronjašo, až jěźenje do Guineje dłujko njewarnujo a až móžo se z tamnego kraja ako bogaty muž wrośiś.
How deje pśilětowaś wjelike transportowe lětadła z Ameriki, a wót how pón buźo dalej lětaś do Aziskeje a hynźi. „Erie – Drewitz International“ se cełemu projektoju groni.
Ako jo chor DSG zaspiwał, jo škricka spěšnje na pśisłucharjow pśeskócyła, což jo rytmiski pśiklask dopokazał.
To jo jogo prědny titel žnjownego krala.
We tej jadnej jsy su skerjej „tśapali“ pałku w casach do pałkańskich mašinow a su tak wubili wšyken njerěch.
To se mě spódoba, chójźim cesto namšu a som rada ducy w Serbach.
Zagronita za nastupnosći Serbow pśi bramborskem kněžaŕstwje dr. Ulrike Gutheilowa jo pśijěła do města Serbam bóžemje gronit.
Teksty wobeju graśowu tak ako noty Rizowych kompozicijow na swóje a druge serbske basni pak su wostali manuskript a su se mjaztym zgubili.
Statna stolica jo Bengaluru , jaden indiskich centrow informaciskeje technologije.
Wóni su fontejnu natwarili, aby se luźe tam kupaś mógali, a wognjowa wobora jo wó chłoźiła fanow festiwala Woodstock z fryšneju wódu.
Źo a gdy budu pśiduce serbske mše?
Lysann Rybakojc wót Domowinskeje kupki Góry jo se wuźěkowała wšyknym sobustatkujucym.
540 eksemplarow stej tegdy śišćaś dali Ludowe nakładnistwo Domowina a Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi.
Jogo kóń Dubai jo jomu wěrnje słužył pśi žnjownych swěźenjach 22 lět, a dej něnto „se sednuś“ na zasłužony wuměńk do kónjeceje groźi. „To jo prima dokóńcowanje kariery!“, jo Benjamin Casnikoju gronił.
Rěka Mississippi w staśe Wisconsin.
Wjele casa jo pśebyła pla starjejšeju tśeśego naroda.
Daniel Troppa, pśedsedaŕ gmejnskego wuběrka za socialne nastupnosći a kulturu, jo góźbu wužył, aby na žywjenje a statkowanje Mata Kosyka pokazał.
Zastupniki ze Sakskeje su pśedstajili nejpjerwjej swóje aktiwity.
Mučiška: stojaś prězy, mudrje a wužytnje nawjedowaś, byś iniciator a stwóriś to nowe!
Zwjerchne žrědlišćo su wótbagrowali, pón kumštnje nowo wugótowali z pomocu wjelikeje šklě z běłeje gliny, ako su do zemje spórali.
Pśiź twójo kralojstwo.
A tak sy zasej tu ruku do teje źěry zatkał.
Ně, bratśiko!
Wakapan stoj za wjelgin špatne, egoistiske a njelube zaźaržanje drugim napśeśiwo.
Ten Kněz žognuj śi a zwarnuj śi.
Ceło pómałem wóno zachada, do mórja!
Kuždy se ga wjaseli, až móžo zasej cas pśebywaś ze sobuwuknikami, pśijaśelami a pśijaśelkami, až mógu wšykne zasej how graś na wótpołdnjach.
Ten stwórtk budu to wót zeger 15:00 do 18:00, na drugich stwórtkach pśecej wót zeger 13:00.
Łopjena su kulojte až owalne, napśeśiwo stojece a tupe.
A wjelgin wažne jo mě teke pśipóznaśe gódnoty kultury!
dwa cołna, kótarejž stej kuždy z jadnogo boma wubitej (wěsće z casa ranych stawiznow);
Sobotu, 26. oktobra, buźo w źiwadle wót zeger 19:00 „Piccolo“ balet z muziku „Za Marju – Wesrjejź nocy“ wót Bohuslava Martinů.
Typiske za Mollerowe publikacije su dłujke pósćeńske a źěkowne słowa (Widmungen).
Pśisamem 200 źiśi buźo pón how.
Śim wažnjej jo, nowe rumy za rěcnu a kulturnu praksu twóriś.
Mimo togo se njepominaju wót werba a togodla samo móžo pśi werbach stojaś, kótarež pśistawk w akuzatiwje njamaju.
Wzeli smy to wšykno ze slěpjańskeje góle.
Dajo sekciju Drastwinego a domowniskego towaristwa, ako ma angažement za seniorow na starosći.
Narodna rěc Serbow, Chorwatow a Carnogórjańcow jo jadna rěc.
Pismo Brajla nawuknjo kuždy slěpy ako góle.
W archiwje jo hyšći wšake cyniś, to jo mój nadawk.
K Norwegskej słušatej Lofoty a Svalbard.
Film ma tam tako engelski dubbing.
Płod se ako zeleninu pjacony abo warjony jě.
Słyńco pali a smali a nama wěšći, až tak za tyźeń buźomej móc tu spalonu kóžu se dołoj śěgnuś z coła a nosa.
Tak su spiwaŕki spiwali k jatšam łoni w Kósobuzu.
Pótom pśidajomy 200 g cukora a pśecej dalej měšajucy póněcom 6 cenkow, pśecejźijomy muku na masu a zaměšajomy ju.
A kak jo se našym zejšło?
Škódojske, Depsčańske a Majberske rybarje su byli lětosa akle jaden raz w rybach.
A ako chórobny wóz pśijěźo, pokažo wóna cele sama gójcoju, źo nan lažy.
»Wušej dwěsćě lět njejsom žeden dar ku gódam dostał!«
Fotografiju mamy wót I.
NC: Kotare problemy wiźiš něnto w Twojom źěle ako wótpósłańc ako te nejwažnjejše?
»Starce se derje njejźo.«
Gaž som do togo směra śiskał, pón skerjej na kupanje k Małksy abo sańkowanje na Brusne góry a južo wobstarša śota njejo rowno na prědnem městnje stojała.
Te regule za wobchadanje z rěcneju wódu płaśe we Sakskej a Bramborskej.
Tam jo wóna póznała swójogo cłowjeka, jo se z nim 1997 wóženiła a jo měła w Neustrelitzu dogrono až do 1999.
Bagry su tomu zadorali.
Prědne archeologiske dopokaze za słowjańske wobsedlenje mjazy Odru a Łobjom – tym sedlarjam se groni "półobske Słowjany", teke prědowniki źinsajšnych Serbow su mjazy nimi byli – datěruju se na pózne 7. stolěśe.
Tak jo se teke Sofia Cyžec, pšawa serbska DJane z Łužyce, ze swójimi póbitowanjami do digitalnego swěta dała.
Co to wšykno trjebne ja?
Z dwóra susedojc jo pśišła hajtka Majka, kenž tak rada z psyckami ga grajka.
Jogo kumpan z Rusojskeje jo jomu pomogał a wobsłužował kowalski měch.
To som musał akle nachwataś na wušej šuli w Budyšynje.
Tak njetrjeba se pśemyslowaś, lěc muse w swójom jadnanju něco změniś.
Su tam teke źěłali Sabrina Königojc Katja Schmidtojc, Linda Wenkojc, Anne Schlangenojc, Robert Buder, Matthias Lange, Daniel Wolk, Matthias Wolk, Sebastian Gröschke, Sandro Rother, Silvana Klimkojc a młoźinski wjednik Oliver Schramm.
Hyšći mjenjej jo znate wó wótgłosu a rozšyrjenju Gryzowego wudaśa.
Źurja daju se jano śěžko górjej na najśpu wótwóriś.
Dalšne sedlišća bźez statusa gmejnskego źěla stej Cernjow a Žadow .
Wjele tysac luźi jo na kóńcu slědnego tyźenja (26. do 28. maja) woglědało do nowego Wokrejsnego domu w Baršću.
Ten wobraz jo NOWY CASNIK dostał ze Šwicarskeje.
Dalej póznajośo tśoch bratšow-žabow z luštnymi mjenjami Plandrak, Plańtśak a Pumpak, teke pychotnego mjatela, njesromnu myšku, rědnu lodowu soninu a .
Toś ptaški rozsuźiju skoku, až pytaś kśě tog’ wronaška, tek jogo njewjestu, tu sroku – a južo leśe z lěsacka.
Jo pšosył Wojta, aby wustał, dokulaž musy raz zec dołoj pušćiś.
Końcak: Wo nowelěrowanje Serbskeje kazni.
Kaž psyk.
Co su te pśisłucharje na tom wótpołdnju słyšali?
Oficijalne rozžognowanje a źěkowanje pśed hołtarjom su wobstarali wuša promštowka Theresa Rinecker, něgajšny wušy promšt Martin Herche, promštowka Ulrike Menzel (chóśebuski cerkwiny krejz) a jeje zastupnica, serbska dušepastyŕka Katharina Köhlerowa.
Wót 2001 lažy tejownja w Chóśebuzu – nejpjerwjej na pasažy pśi Grodojskej cerkwi a pózdźej až do źinsa na Serbskej droze 2. Ako jo studěrował medicinu jo Hagen Stoletzki wuknuł rusojski a jo se wobźělił na studentskem lěgwje w dalokem rusojskem Gremjačinsku poměrnje blisko Perma.
To jo jadno wóžněte pólo pla Hochoze.
Gaž ga w gmejnje wšykno tak běžy, ako smy to planowali, som ja glucny a spokojom a njetrjebam se starosćiś.
Tuchylu źěła pomnikowa kupka na wótnowjenju rowa Fryca Rochy.
Wětšy źěl małych wejsańskich cerkwjow se njedaju wutopiś.
Jano z nuzu som se tomu wuwinuł.
Toś bu ze załoženim Doma za serbsku ludowu kulturu jogo wjednik (1956-1964).
To jo było prědk 50 lět”, se zespominajo K.
Snaź wě wón, źo mógali hyšći jaja dobraś.
Wóni su baslili gódowne dekoracije, ako su pśedawali na janšojskem gódownem marku slědnu sobotu, na dobro rědowniskeje kase.
Zajmne jo wěsće teke to, kak jo k tomu dojšło.
Festiwal buźo se wótwóriś zeger 19. 30 ze swěźeńskim pśed-stajenim na głownem jawišću Nimsko-serbskego źiwadła.
Se wě, teksty móžomy cesto lěbda rozměś.
Wósebnje pak za ceptarje, njepśiwucone k pódawanju wucby pśez elektroniske medije, a za wukniki, kótarež pód cele drugimi wumjenjenjami ako dotychměst su musali nanejmjenjej minimum wucbnego plana wobkněžyś.
Naźejam se, až městno elewki tam dostanjom.«
Kubłańske ministaŕstwo njejo w rozsudnych dypkach Serbam napśeśiwo pśišło.
Do knigłow F.
To se wě, až na njeźelu ako pśecej.
Tak jo se stało, až dnja 10. septembra jo se zmakało něźi 50 maminorěcnych w Bórkowach, aby cołnowali a pśi tom zgromadnje spiwali a se rozgranjali.
Wót zeger 13:00 buźo srjejźowěkowa muzika z kupku „Düpplinger Spielleut“ w słowjańskem sedlišću „Stary lud“.
Łakaju na nje.
Wjele kśesćijankow a kśesćijanow cyta zajtša toś ten krotki bibliski pódstawk.
Stary Pětk jo był njesromny.
Na krala a kralowku caka zajmne lětko.
»Daj mě hyšći twóju slobranu suknju!«
Pjas kśiwje na myšku glěda.
Pśez to, až njamamy južo z lěta 1941 žedne kśesćijańske kubłanje w serbskej rěcy, smy na tom polu zabyli wjele słowow.
Milaine jo była wjelgin rědna w swójej serbskej drastwje.
Pětko pak běšo lěpjej trjefił ak Robinson, pśeto na lěwem boce padnuchu pěśo, na pšawem pak jan tśo [.
Wótkubłarka kontrolěrujo pšawosć.
Z lěta 1980 až dotychměst smy dejali za 500000 luźi nowe źěło wobstaraś!
Co glědałko něnt wótegranja?
Wólbne wójowanje w serbskej rěcy
Togodla jo k njomu woglědało – gromaźe ze swójim princom.
Wón co ju wužywaś ako „wuměłski dwór Rowne“, źož buźo se regionalne wuměłstwo rozpokazowaś.
Matthias Jańš jo měnił, až wejsna rada buźo nejžpjerwjej wótwardowaś te wuchowane 62 rowow.
Bur Žur groni, až pyta nejwěcej wónjaty parfim.
Wšykne take měnjenja RIK pilnje kolportěrowašo.
Južo wót małučkego som słuchał radijo w českej rěcy.
W toś tom paźe wótpowědujotej geografiska šyrina a dlinina kulowym koordinatam.
Druga móžnosć jo, až móžo to mě tak pśepisaś, až buźo we serbskej ortografiji.
Ako jo Don Bosco kśěł hyś na wucbu katechizma, jo jogo bratš jomu to zadorał a jomu kazał, až musy na póli źěłaś.
Wšykne su se źiwali, až su se te we tej suchośe tak derje raźili! Wjelgin woblubowane a pšašane su byli kulkowe mlince.
Tola zachopi "gósć" mócnjej a mócnjej pśeśiwo našomu stanoju tłocyś.
Rjentš: Toś ta źěłowa kupka jo se załožyła łoni srjejź decembra, a to na naraźenje ministarja za kubłanje.
Źiwamy se pśecej, což jo, lěcrownož jo nejdlejšy cas swójogo žywjenja w cuzbje był, cynił za swój serbski lud a kaku wobšyrnu korespondencu jo měł z pśijaśelami, wósebnje z Bogumiłom Šwjelu.
2018 jo wuźěłała gmejna Slěpe koncept k wuwijanju za swóje źiśownje.
Pśi tebje jo žywe žrědło; a w twójom swětle wiźimy wěrne swětło. Ps 36,10
Wón jo pśipódla wobkšuśił mójo gódanje wó asociěrowanju pšawidłownych geometriskich śělesow z energiju a brunicu.
To trajo chylu.
Wósebnje w slědnych lětach, ako su někotare wósady bźez fararja, su wóni rěp duchownego žywjenja.
Smy se rozsuźili, pśedwiźony termin we januarje južo něnto nawěsć šmarnuś.
A wucćo jich źaržaś wšykno, což ja wam pśikazał som!«
Wón jo jen namakał originalny na jśpě, 80 lět stary.
Něnto by ja kśěła snaź ceło druge duchne dary nałožyś a myslim se na samostatnosć we raźiśelstwje.
Dla cogo?
Tam su słyšali, až nutśi se źerjo a kśika. »Te se biju«, jo Hajno měnił.
Michaela sebje wšak stoprocentojski ako Serbowka njewiźi, dokulaž jeje maś njejo serbskego póchada, ta jo měła kórjenje ze Šlazyńskeje.
150 milionow tunow brunice laže w "źělnem pólu Miłoraz".
Dobre statki njetrjebaju chwatk, ale chylku, teke chylku za pśemyslowanje.
A wažne jo, až njeby se serbski lud mjazy Gorneju a Dolneju Łužycu rozpacył, a to teke nic na polu ludoweje kultury.
W rozgronje mě pón z wěsteju gjardosću groni, až jo něnt w swójej seminarnej kupce w rušćinje sobu ten nejžlěpšy.
Wón sam groni: „My dejmy tradiciji pśez inowaciju zwěrne wóstaś“.
A naslědku hyšći jaden doktor ze serbskego instituta z města do teje gromady se pśinamakajo a teke jadna praktikantka wottam.
Chtož tu wólu cyni mójogo Wóśca na njebju, ten jo mój bratš, mója sotša a maś.«
Togodla žeŕśo te pšyce!
Elikowska-Winklerowa: W głownem mógu ”jo” groniś.
Nic jano na krotki woglěd abo wuchójźowanje, ale na pśecej.
Sada ma tśi słowa.
Jeje mama jo jej pón hyšći te drobnosći pokazała.
Wón jo stupał nejpjerwjej pó ceło drugej droze pśez žywjenje.
Su to byli aktiwne Domowinarje a Domowinarki ako Fryco Fobo, Fryco Hantška, Karlo Jordan, Měto Klawa, Bjedrich Latk, jaden dalšny Latk, Herman Melak, Fryco Miatke, Fryco Morling, Christian Schiebel, Kito Smogaŕ a Helene Wjeńcko.
2 l měsoweje juški, sol, pjepjeŕ,
Kupijom sebje kumštne kwětki.
Nejmłodše su byli 15 lět, ten nejstaršy jo był z 20 lětami Jan Bostelmann, kótaryž jo był na kóńcu teke lětosny Smogorjejski kral.
Wóno wójujo pśeśiwo mrokawam, aby nas wiźeli a nam wobraźili rědny źeń.
A južo móžomy z "pupkowym źiwadłom" zachopiś.
Włose su se stawnje pósuźowali.
Město togo smej namakałej puś k Heli! Smej pak jano na jeje kšomje stojałej, njejsmej do Hele nutś stupałej.
Někotare z jogo basnjow su se tek w serbskem pśełožku wózjawili.
Cyńśo něco z togo!
A hyšći něco mě pśeraźijo.
Ale zajma dla jo wjele wěcej mólował, ako jo se we jsy stało, a to jo něnto wažne a zajmne žrědło.
W slědnych lětach jo to jadno personalne městno rowno tak ako druge nadawki za spěchowanje wobchada cuzych w amśe Borkowy 6 gmejnow amta - wóni su byli cłonki zwězka za wobchad cuzych - financěrowało.
Božko pak wšykno rozpadujo, dokulaž něntejšnej wobsejźarja nic za žywnosć njecynitej.
Derje teke, až su wopisowanja w Slěpjańskej narěcy napisane.
Mimo źinsa nejwěcej rozšyrjonego łatyńskego pisma, kótarež teke Serby a wětšy źěl europejskich ludow wužywaju, eksistěruju abo su eksistěrowali wšakorake druge pisma.
Co wón wót doma sobu pśinjaso za take wažne zastojnstwo w serbskem žywjenju?
Ale pla nazgónjonych palarjow jo wjele
W hortach ga su serbšćinarje a WITAJ-źiśi wótpołdnja pó šuli w lichem casu.
Wšykne pak su byli měnjece, až jo měł ten młynikaŕ tu winu! 100 lět dłujko su kužde lěto na 20. měrc na ten grozny źeń spomnjeli.
Wjasele do noweg‘ lěta
"Což tam jo wordowało pśinjasone, to njejo wopisanjeju, a šenkaŕ njejo nikogo zabył, ale jo stawnje se pšašał a nosył a nalewał", chwali Walter tu gósćinu.
Něnto pak jo tam wšykno měrne a śicho.
Na našych dnjach serbskego spiwa!”
Sobu na iniciatiwu Domowiny jo se wuźěłał 1956 program za šćit Błotow pśed wjelikeju wódu, což jo była w tom casu wjelika pomoc za błośańsku ludnosć.
Knězowy źeń pśiźo a jo blisko. Joel 2,1
Krotko pśed zakóńcenim togo šulskego lěta jo pśišło zasej z pólskego boka naraźenje, se tola raz zmakaś, a zrownju pśepšosenje.
Teke Měto Smyt jo ako wótpósłańc Chośebuskego wobwodnego sejma a šołta w Borkowach w diskusiji wšake naraźił.
Zasej raz jo kupił takego wóryjnjetego klapotaka, kótaregož jo kśěł tšochu wufutrowaś a pón za wěcej pjenjez zasej pśedaś.
Ta pak njejo w Praze, ale w Chrastavje blisko Liberec.
Wušej togo móžo sebje kuždy něco wósebnego prědk weześ: njekuriś, wzdaś se alkohola abo słodkosćow, wěcej drugim pomagaś, wěcej bjatowaś a tak dalej.
Wóni su bjatowali za tych mjazy nimi, ako su južo wumrěli.
Teke rědne lapy njejsu w pśeśěgu felowali.
Mě "Brembach" jo nastało ze słowa "Brennbach".
Towaristwo, ako nawjedujo Franciska Albertowa, jo se pśedewzeło, až źiśi ze starjejšymi mjazsobu serbuju.
Rowno jo wjelike nakładne awto nam sćažku do konsuma zastajiło.
Albin Moller, teke "Albinus Mollerus" jo był serbski teolog, faraŕ, astronom, pśirodoslěźaŕ , pśełožowaŕ a spisowaśel.
A młoge swójich gódownych twóŕbow jo we atelierje teke wustajała pódla jatšownych jajow wót sebje a wót Marianne Nowakoweje.
Kněni Schrödterowa póchada z Liškowka a jeje mama jo była pśeznanjona Serbowka z Janšojc.
Kolega Torben Schmeiduch, zagronity za wobłuk pód gołym njebjom "Stary lud", ma tuchylu dosć casa za notne reparatury.
To jo historiski roman z titelom "Świtanie", źož su wopisane žywjenje a statki Handrija Zejlera z Górneje Łužyce: basnikarja, serbskego patriota a slěźarja folklory.
Toś smy pósoły město Kristusa, tak až Bog pśez nas napomina.
40. kokot su swěśili – ale ten nałog jo w Turjej wó wjele staršy Źo buźo lětosa nejrědnjejšy a nejwětšy wót tych dogromady něźi 30 kokotow w Dolnej Łužycy? Hyšći ga njejsu se wšykne wótměli, ale to jadno móžo se južo něnt groniś: Ten w Turjeju w picańskem amśe buźo na kuždy pad mjazy nimi! Tam ga su sobotu, 10. awgust, swěśili 40. kokot w nowšem casu, to groni wažny jubilej.
Młogi raz ga wiźimy, kak bóśon njaso žabu we šnapacu abo kak ju sklokajo.
W měsćańskem kabineśe za kulturne źěło jo se starała wó serbske wěcy a žedne druge.
Šuster za swójo źěło za bramborske serbske radijo – a to głownje za młoźinski magacin BUBAK – teke pjenjeze dostanjo, by to teke za njogo płaśeło.
Jich nazymske barwjenje jo złotobrune.
We našej jsy jo Casnik wjelgin lubowany a cesćony.
Joli až maš dosć pjenjez, namakajoš w lodach a kupnicach wjeliki wuběrk nejwšakorakšych modelow.
"Ta ceła gmejna jo pśišła mě gratulěrowat, na 70 luźi", jo jubilar nam gronił.
06.12. | 19.00 góź.
Som jomu pisał, ale wótegrono njejsom dostał.
1898: W Barlinju pśedawachu se zachadny tyźeń te prědne kibutowe jaja, kužde jajo sedym mark droge.
Wótwóriła jo se teke wustajeńca wó wejsnych stawiznach.
Kak wón wuglěda! Kake drastwy wón ma! Wšykne se źiwuju, kak derje wón móžo plěwaś.
Lětosa jo to hynacej.
Ale", źašo wón dalej, "ja som to zasłužył, ja njekśěch hynak, a tak jo se mě pšawje stało.
Mimo togo se z delkami a skoblickami wugótujo.
Mazate žaby a wužeńce na kralojskem bliźe – to pak jo było jomu surowe, to jo było gótowe wusměšowanje a sromośenje kralojskeje majestosći.
Slědny tyźeń su pśedstajili w Błobošojcach program Nocy muzejow.
Ekskursiju jo nawjedował kněz dr.
Móžno jo, až su druge zběrarje pśede mnu pśišli a su sebje te šmekujuce nazběrali.
Pó jogo pósuźenju pomina se folklorna muzika hyšći wěcej techniskich a emocionalnych zamóžnosćow.
Skazaś mógu se knigły pak teke w kuždej knigłaŕni.
W schódach kloštaŕskeje cerkwje w Lehninje: skamjenjony swěty dub?
Zawěsće su snowali luźe něga wó woglěźe zemje zachadajucego słyńca.
Pśiduca strona: List z lěta 1917 – serbski pisany!
Skarbišecy/Skerbersdorf 236 209 89 %
Wšykne temy su za to móžne.
Wuwitanje z našymi pśijaśelami w juniju 1978 na dwórje Serbskego doma w Budyšynje jo było wutšobne.
Nowa zagronita bydli w Złem Komorowje, jo z rodom z Górneje Łužyce, z Rakec, znajo serbsku rěc wót doma a powěda ju teke ze swójim partnarjom a tśilětneju źowku.
Njeby za nju lěpjej było, gaby na swójich nogach stojała, dospołnje njewótwisna była?
Žylojske pśirownanja z Pratyje 1932
Rada njejsom k njomu šła, wón jo był taki njepśistupny, kšuty luź.
Na Górach budu kokota zabijaś – a to južo źasety raz zasobu.
A teke ta Sofija ma serbsku wucbu.
To jo se stało wósym lět pó dowólenju źěłabnosći Zwězka Łužyskich Serbow we wěstych stronach Bramborskeje resp.
Mimo njogo jo powědała dalšna wótpósłana sejma Jadwiga Pjacec z Drježdźan.
Z tym pak njejo gronjone, až jo było we šulskem a wucabnikojskem źěle do lěta 1989 wšykno w nejlěpšem rěchu.
Na co deje źiśi glědaś?
Rowno tak ma we swójej źěłaŕni žedne stare kśice, ako su jomu luźe darili, pó tom, až buchu rowy za wětšy źěl pó 25 lětach wurownane.
Pětš jeje mału rucku lažko tłocy.
Gaž Wy dostanjośo toś ten Nowy Casnik, jo śichy tyźeń.
Wóna teke měni, až jeje nan njeby se z Luise wóženił, gaby wóna wšednje w serbskej drastwje chójźiła.
Wuběrk za wědomnosć jo se mjazy drugim zaběrał ze serbskimi temami.
Dogromady maju tam w hotelu "Esplanade" 60 wšakich medicinskich procedurow za gójenje.
»Chto ga co w měrcu južo gódowne dary měś?
Žyźaŕstwo jo měło jano pódlańsku wažnosć w góspodaŕstwje kralojstwa Pšuska.
Až doněnta su 145 źiśi how chójźili.
Korony dla wšak se něcožkuli njejo wótměś mógało.
A naslědku su Brjazyńske sami zachopili spiwaś, a kněz Šlodaŕ jo za rozgłos do mikrofona spiwał ludowu štucku, kótaraž buźo k słyšanjeju w silwesterskem wusćełanju serbskego rozgłosa.
(2) Pśedsedaŕ a zastupnej pśedsedarja su cłonki zwězkowego pśedsedaŕstwa.
How smy tśi jěze namólowali.
Jo nejsnadnjej wobydlony kontinent na zemi, dokulaž su temperatury wjelgin niske a za cłowjeka lěbda wuźaržujomy.
Wěriwy muž z Borkow njejo taki, kenž se spěšnje za něco nowego rozpalijo.
Jitkojski pastyŕ źe jo zawupytał, až za wołoweju kóžu se chowa jogo pśirodny syn.
Jogo trošt a frejda su jomu te młode luźe, z kótarymiž wšednje za jadnym blidom sněda, wobjedujo a wjacerja.
Brězan rozjasnił, ako smy njedawno byli pla njogo na woglěźe w Drježdźanach.
Něnto póstajśo tu tasku, kenž ma ako start słužyś.
polio derje wótbłyšćujo tu pótrjebu šćěpjenja.
Burkina Faso jo kraj w pódwjacornej Africe.
Cesto glěda z woknom starego Wěrikojc byśa.
Zagronita za nastupnosći Serbow w Bramborskej, statna sekretaŕka dr. Ulrike Gutheilowa, jo we swójom gronje cesćiła serbsku kazń ako prědnu mjeńšynowu kazń we zjadnosćonej Nimskej. „Toś ta kazń jo była za swój cas moderna a pśikładna“.
Z wjaselim wiźimy, až kupowarje taku mału wósebnosć akceptěruju a rozměju.
Jens Martin jo zezběrał njelicne serbske mjenja rostlinow z cełeje Dolneje Łužyce, a efekt swójogo slěźaŕskego źěła jo wón wózjawił 2012 we „Słowniku serbskich rostlinowych, gribowych a lišawowych mjenjow“.
Žylojske wójnske towaŕstwo wuswěśi swój nowy banaŕ.
Ako Lenka dalej źo, pśiźo małe carne zwěrje k njej.
Wuwitański swěźeń za šulske nowacki su w tudnej zakładnej šuli "Lutki" swěśili w tśich etapach, korony dla.
Tak jo wjele sportojskich signalow wuchadało z Grodka do republiki a tek dalej.
Wójaki a rubjažniki su města a jsy a dwóry na proch a popjeł spalili.
Mjazy drugim wót Stephana Mayera, parlamentariskego statnego sekretarja, kenž jo pśednjasł postrowy nimskego kněžaŕstwa.
„Něnt jo se stało!“ — jo była mója mysl, ako su te za kaznju glědajuce nama pśikazali pśiś sobu.
aby dobrotnosć a wěrnosć se gromaźe zmakałej, pšawdosć a měr se póškałej, aby wěrnosć na zemi narosła a pšawdosć z njebja póglědała, aby nam teke ten Kněz dobroś cynił, tak aby naša zemja swójo rosćenje dawała".
Wužywaś směju tu sćažku se wě jano kólasowarje abo pěškarje, aby wóna dosć dłujko w dobrem stawje wóstała.
Sakske zastupniki maju wobmyslenja.
Lisabon jo głowne město a stolica Portugalskeje.
Pótom jo derje, až se nowe šulske połlěto zachopijo ze swěśenim.
Idejow maju wjele.
Computery a druge elektroniske rědy su južo we wětšynje domacnosćow doma a se tam pśecesto wužywaju.
Serbski film ga dej měś mjazynarodny dobry niwow, jo wón gronił.
Namakajo swój stil abo jen njenamakajo.
»Lizka, groń raz rinoceros«.
Pśeliš blisko k tym cuzym wójakam se zwěrili njejsmy, pśeto až na pór słowkow nimski powědali njejsu.
"Ta ga słuša how.
A teke towaristwo "Altes Pfarrhaus Groß Döbbern", ako bu 2005 załožone, jo měło wšake ze zběrane a napisane z historije fary a cełeje jsy.
Dynamo ga jo wjelike a bogate mustwo z dłujkimi tradicijami.
Rostlina jo w Indiskej domacna, ale se něnto w subtropach a tropach sajźijo.
srjodu, 21.6.: Magacin k połdnju
Nejlěpše wognjowe woborniki dostawaju wognjowe stikery.
Zastupnik Vattenfalla jo pśilubił, až jogo koncern pśemóžo swójich wóteběrarjow kurja w cełej Europje wěsće zastaraś a jim jen librowaś pśecej we pšawem casu.
Bogaśe ilustrěrowane knigły su wósebnje ako dodatny material za wuknikow, kótarež serbsku rěc wuknu, zestajane a góźe se za cytańske zwucowanja a wuwijanje powědanja.
Źiśi su z latarnjami we ruce śěgnuli pó jsy a se źiwowali tym pyšnym banjam.
Gab nałpy mógli rymowaś, njetrjebał gronka napisaś! 
To su take, w kótarychž se źiśi ze swójimi cuśami, pšašanjami, radosćami a problemami zmakaju.
To pótrjefijo wósebnje stare a rědke knigły.
Pśi tom daloko drogujo.
Preferujo skerjej wutkate zemi.
Maš prědk, dalej serbski pisaś?
Bajki Grimmojc bratšowu.
Wóni budu how stojaś až do nalěta 2021.
Zawěsće su teke měli swajźbny pórik! To stej byłej Emilia ako njewjesta a Elias ako nawóžeń.
Z casom jo pśez to nastała wětša jama, kótaraž jo se pózdźej z wódu połniła.
Wóni se wótkubłaju w sensibelnosći a póznaju emocije drugich wósobow.
Wóna źo casy rownowen, casy teke górjej, ale teke raz dołoj, raz jo kamjenjata a raz gruzlata a gjarbata, aby pón zasej se wurownała.
Hanka: „Njej’ mógał wón na swójej kupje wóstaś, źož mějašo se tak derje?!“
Wóno wuzjawijo: To serbske słuša k nam.
Klima bywa śoplejšy.
Radiski a janowki wužywaj za wócy.
Ako kralowki su se wupytali Claudiju Maiktojc, Katju Theuerkaufojc a Claudiju Twarcojc.
Dwa dny pózdźej jo do Depska pśileśeł wósebny list z Barlinja: Prezident Nimskeje Frank-Walter Steinmeier jo cesćonyma jubilaroma pósłał glukužycenja k zeleznej swajźbje!
Ta namša jo wordowała z mikrofonom górjej brana južo pónjeźele, w janšojskej cerkwi.
Na wusokosći milinaŕnje wótbocyjo zasej na zwuconu dalokowobchadnu drogu.
Ako jo se ženiło a źowki su se naroźili, su teke wóni te nejrědnjejše pó cełem kraju byli.
Wjele ptaškow jo něnto na wobrazu?
We wšakich takich starych domach bydle familije ze źiśimi.
Po pśeśěgu pó Lubnjojskem starem měsće a pó zgromadnem cołnowanju su kupki na Lědach domacnych luźi a turistow rozwjaselili.
Toś smy wšykne jěli do Města, smy woglědali k wujkoju na Barlinskej droze.
Móžomy źe wuzamknuś statiski uniwersum, ako jo njeskóńcnje stary a wjeliki, nic pak dynamiski njeskóńcne swětnišćo.
Pśed źaseś lětami jo rowno 23lětny wjele dobrych idejow měł, kenž jo pón teke wšykne do statka stajił.
Derje wukubłany ceptaŕ wumějo wšykno!
Na kśiwej brozdźe ga rosćo wjele wěcej ak na rownej!«
Dobyśarje su se pón we pśiducem łopjenje znate cynili.
Jo Frycoju paleńc dupiła
Kuždy rjeśaz jo taki mócny ako jogo jadnotliwe cłonki.
Kwiśonki su běłe abo žołte.
Awtor jo – hynac ako na premjerje w Hochozy – se koncentrěrował na cas ako wuknik na Serbskej wušej šuli w Budyšynje, cas studiuma slawistiki w Lipsku a Moskwje, a na zachopjeńk ceptarjenja ako docent na rěcnej šuli w Dešanku a ako ceptaŕ za serbsku a rusojsku rěc na Serbskej wušej šuli w Chóśebuzu.
Wjasoła gromada jo „swajźbowała” až do połnocy.
Wołanje jogo zni.
Wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin: Program w dolnoserbskej rěcy z Informacijami a gratulacijami
Ako swójogo žeńska pšaša, wjerch pśiźo a wulicujo wó situaciji a pomina wót carnego jěcharja.
Wobjadnosć jo se kněžyła, ako Statnik jo se pšašał, lěc kandidaty budu pódpěraś zapisanje šćita mjeńšynow do zakładneje kazni Nimskeje.
W pjerwjejšnem casu su ze šlawchom „spórali“ paru na śěło pacientow, něnto pśiwózuju z małym wózykom tu paru a ze šupu ju pón wobchytuju kśebjat, brjuch, nogi a ruki pacienta.
Wetom až som dožywiła nimske dupjenje a górjejbranje, jo chójźił Fritz­Erich, teke pó ewangelskem dupjenju, do WITAJźiśownje »Milenka« a zakładneje šule »dr. Marja Grólmusec« w Slěpem. 
Južo ako młody kjarl jo był na wšom zajmowany.
Togodla něnt domoj du.
Wobydlarje na Dwornišćowej droze w Brězowce maju južo dłujko swóje wušparanja z njerěšneju wódu.
Naše serbske "Gronka ochranojskeje bratšojskeje wósady" mam teke.
Intensiwny kontakt jo zapušćak za wugnaśe z domownje.
Tak to pak njejo we rozgłosowej raźe MDR.
Teke (abo rowno) ako jadna wótwenka póchadajuca kupka jo Serbska reja na »Proetnica« wutšobnje witana była.
Elektriska jo nas wuwjadła do směra Knorawa, źož smy prědny raz docełego woglědali do noweje Vattenfalloweje centrale w měsće (Vattenfall jo teke jaden z našych nejšćodrjejšych sponsorow).
Bogu źěk, až stej byłej rědowni derje wutopjonej, tak až štrumpy su schnuli a noze stej se zas rozgrěłej.
Což nastupa pśiduce financěrowanje dešańskego muzeja, kněžy se nadalej patowa situacija.
Tam jo se wobzamknuło docasne pśigótowanje loda z póstajenim, až z togo rezultěrujuce wěcejkosty se pśez nabranki wurownaju.
Co cyni ministaŕstwo za kubłanje w krizy? .
To pśiźo mě rowno do mysli, až mam w swójom regimenśe takego serbskego logana, někakego swinjarja abo wandraŕskego, pišo se Drawat abo Kabat abo tak pódobnje.
Cogodla te luźe nad tym wšyknym se njeźiwuju?
Tych wjele zamócenjow a togo plundrowanja jo bywało z casom mjenjej.
Ako som była cłonk wejsańskeje rady, jo se mě raźiło, až se we njej pśesajźijo póstrowjenje "Dobry źeń".
Njebój se, krotko to buźo.
Nazymske wiki
A wěsće tek wjelgin moderne – za ceptarje rowno tak ako za wuknice a wukniki.
Direktor Bórkojskego amta Tobias Hentschel pśepowdawa pósćone maski Haraldoju Krusemu a Martinje Klauschowej wót reha-kliniki.
Mjazy drugim su powědali Kśećijan Ela, direktor Chośebuskeje SRWŠ, Werner Měškank, sobuźěłaśeŕ Chośebuskego muzeuma, a Harald Końcak, zastupny pśedsedaŕ Domowiny.
Wón sebje žycy, až se wót pśiducego šulskego lěta Witajwucba na wušej šuli dalej wjeźo: „Gaby to było dosć zajmcow, by mógał tam kněz Simon bilingualnu wucbu pódawaś.
Wón lažy hyšći w póstoli a spi.
Pśec nadejźo swój flack ten šnapajucy ptašk.
"My te pjenjeze raźi wudajomy, to jo k dobremu našych źiśi", jo wóna měnjeca.
Měniš, až wjele "parkuju" swóje źiśi pśed telewizorom? To tako.
Šesta njeźela spótnego casa / Bałabnica (Palmarum)
A teke to dej byś na kuždy pad hyšći naspomnjete: Źeń pjerwjej běchu pśi reji w Serbskem dwórje 6 gólcow a dwě źowći pśiwzeli do dešańskeje młoźiny. (Wót Serbskego dwóra su njeźelu teke śěgnuli [...]
Na tu wizu jo Domowina we praktiskem źěle regionow zakokulona a woplěwa "kulturu płoneje hierarchije a partnaŕskego zgromadnego źěła", měni jadnaŕ Domowiny Marko Kowaŕ.
Toś te lěpšyny se wustatkuju zasej pozitiwnje na wuwiśe rěcneje kompetence źiśi, dokulaž pśiběraju z nimi góźby werbalneje komunikacije.
K wikam a wšakim ludowym swěźenjam twarjaŕ picańskeje twardnice rad wustupujo.
Lěc jo šło wó nowu kazń, wó druge wustajenja na pólu mjeńšynowego pšawa abo rozsuźenja, we njej sy pśecej namakał pšawu fachnicu.
Dwójcy som se do togo dała, dolnoserbsku rěc wuknuś, ale to njejo se mě raźiło", rozkładujo maś dweju dorosćoneju góleśowu.
Za wšo to, za swój žywjeński statk, sy wordował pócesćony w lěśe 2009 z nejwušym serbskim wuznamjenjenim, z Mytom Ćišinskego.
Ta Dešańska woklapnica jo padnuła rowno na ten wjacor, źož jo Dešański faraŕ Hans­Christoph Schütt swěśił swój 48. narodny źeń.
"Gaž smy pśijěli, smy wót prědnego wokognuśa byli pśeznanjone, až to jo rowno to, což comy", dopomina Heike Staudowa.
Tšawy a kricki njamógu wěcej rosć.
W Dešnje jo było lažko, pśeto jo był z tyšarjom Hermanom Janom spśijaśelony.
Tam se zachopijo jaden tych rědnjejšych wótrězkow rěki.
Wón jo se pšašał, cogodla luźe w Mósće su tak wjelgin za AfD głosowali.
"Nejskerjej my pśiduce lěto hyšći raz wopytajomy, naš muzej zasej wótwóriś", pśipowěźejo Žylka.
Kśesćijaństwo znajo za to cas 40 dnjow pśed jatšami a adwent.
Chto jo twój pśijaśel?
Za serbskim blidom budu sejźeś Marion Stenselowa, Jutta Kaiserowa, Anne Holzschuhojc a Harald Końcak.
je tura "Spreewald-Krimi" w Lubnjowje se wjelgin derje wupśedawa a ma kradu wjele skazankow za nju.
pónjeźele, 9. měrca /pózymskego
Lětne kulturne wiki w Leeuwardenje/Ljouwerśe, źož luźe se kupuju friziske knigły.
drugi załožk njamóžo nicht połožyś, mimo togo, kótaryž jo Jezus kristus.
Togodla mógu jano zwězkowe pśedsedaŕstwo napominaś, swój emocionalny rozsud se pśemysliś a teke korigěrowaś.
Z rědnymi słowami njamóžo se žeden lud žywiś, a gaž žadławe słowa wó pśeraźe a pód. [pódobnem] zasej a zasej se wóspjetuju, ga se jim wěri.«
Wóna jo słušała do prědneje kupki, kótaraž jo z tym projektom zachopiła.
Snaź se tola dajo hyšći dresěrowaś.
Wót dešćika su juž cele mokše.
How njamaju wjele knigłow w serbskej rěcy, ale serbske bajki w nimskej rěcy.
Mejstaŕ Krabat dušny serbski guslowaŕ
, w rbb telewiziji Tenraz pódajomy se w magacinje na casowe drogowanje pó stawiznach Dolnych Serbow.
»Pětš«, woła Karina, »Pětš!«
Wón jo był znaty w kuždej serbskej jsy a serbske luźe su měli k njomu dowěru.
Cu hyšći něco pśispomnjeś: Wosebnje wokoło Chośebuza, na pśikład w Žylowje, Husu abo Depsku, jo se pó pśewrośenju wjele twariło a tak jo se tam teke zgubił typiski wejsny charakter tych serbskich jsow.
Jadna žeńska jo jej ze swójeju źowku wšake dary lubosći k wochłoźenju pósłała, ale teke rědnu kórtu, na kótarejž drugem boce běšo napisane glukužycenje.
Rownož som měł swóje wobmysleńka tak krotko pó studiumje a bźez nazgónjenjow, jo mě take źěło weto bejnje wabiło.
Wobej Ludowej wusokej šuli w měsće Chóśebuz (jej pśisłuša teke Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu) a we wokrejsu Sprjewja/Nysa se procujotej wó dobre zgromadne źěło.
Pśi spódnjejšej kšomje jo wóda, z kótarejž rostu tśi rogožy.
1944 jo se wóna w Boehmojc domje pśi Gołbinskem puśu w Žylowje naroźiła, jo tam wótrosła a pózdźej ako hortnaŕka w žylojskem horśe źěłała, dłujki cas tek ako wjednica togo horta.
Južo w starem Romje su to pósoły na kónjach cynili.
A wóna naslědku se pšaša, co a kak mógli cyniś, aby to "rozterganje łužyskich dušow" a stare rany zažyli.
Mój bratš jo mě wobstarał cełodnjowske cołnowanje.
A snaź njebuźo wón se w Bramborskej dopołniś?“ jo Statnik se pšašał.
Som něco zabydnuła? Ja som dotychměst wuknuł: nimski, engelski, pólski, finski, hungorski, česki, słowakski, rusojski, ukrainski, słowjeński, chorwatski, serbiski, francojski, persiski, turkojski a něnt wuknu dolnoserbsku rěc.
Wjelika mań luźi jo musała stojaś, gaž su kśěli pśipódla byś pśi swětosnej ceremoniji.
Se wě deje se mjazy drugimi mjeńše kupki ze źiśimi zestajiś a to cełe žywjenje w źiśowni se nowo rědowaś.
Wón jo pisał wjele nabóžnych a domownjowědnych pśinoskow za wšake serbske casniki a casopise, teke za Casnik.
W běgu lět jo Fryco młogi pšosaŕski list napisał.
To měnjate wjedro trajo až do 25., slěduju někotare rědnjejše dny.
To jo južo pśecej tak było.
Jano kóńc tyźenja pomagaju jej pśedawaŕce.
Leonie Šymjeńcojc (Schiementz) z Wjerbna wuknjo na wótkubłaŕku na OSZ w měsće a ma tam serbsku wucbu.
Nalětne źěła
Prědny raz pó lěśe 1990 su teke zasej pśijěli na take centralne wuběźowanje w serbskej rěcy źiśi ze Slěpjańskeje šule.
Wěmy ga, až Łužyca płaśi ako pó strukturje słaba regiona, což teke groni, až pla nas zwenka městow teke internet słaby jo.
W Puškinowem parku su zwuraznili protest pśeśiwo wustupoju Björna Höckego
Póraźujo pšawniski Roma a Sinti.
Za take argumenty maju w ministaŕstwje wótwórjone wucho, a jano pó tej droze buźo se raźiś, něco pó mysli rybakarjow wugbaś.
W Pomorskej su flaki, źož 4. 500 eksemplarow togo griba su namakali! We fachowem gribaŕskem casopisu "Bolletus", źož to rozšyrjenje togo nowego griba w Łužycy jo wopisane, pišo se, až za tym dej se dalej slěźiś.
Som jadnogo lubowała, kenž sobu w našej runźe sejźi.
Pśepołož jadnu zapalku tak, aby rownica była pšawa!
Na jogo cole stoje chrapki znoja.
Až na to, až pśidu pśenjerealistiske pominanja.
Z togo jo wuwiźeś, až su to Nimce, ako deje byś wót nich wobtorjone a ku kupowanju nuźone.
Ta wšak jo dosć wuspěšna.
Pśiducy amt ako faraŕ jo měł wót 2012 we Wósaźe Bóžych zlubjenjow (Verheißungskirchengemeinde) Neuenhagen-Dahlwitz pla Barlinja.
Som-lic musał tu wopisanu górku w Chelnje zasej górjej, jo to było ned na zachopjeńku nabejne drěcowanje.
Dobry zachopjeńk, kótaryž dalšne diskusije kšuśe pomina.
Něco, což jo powšykny uzus był: " Tematika cesnosć swójogo roda zaběrašo jogo wjele lět až krotko do swójeje smjerśi.
Pótom buźo reja.
Za tym až Madlena Norbergowa jo w januarje 2019 prědnu pšosbu stajiła a pón dogromady pěś pšosbow, jo se ta proca skóńcnje wupłaśiła.
Wón glědašo na wšykne rědne wěcy, kenž tam wokoło lažachu, a běšo z kśebjatom k trepje 101 wobrośony, kenž dołoj do łoźe źěšo. 
Źeń pózdźej, zeger 11:00, wustupiju ze swójim koncertom w klubje "Schlossberg" we Łukowje.
Dyrlich jo napisał bejnu licbu basnjow, a to w serbskej a nimskej rěcy.
Južo załoženje teje napšawdu małučkeje banki jo wuwołało w nimskich medijach wjeliku šćuwańcu pśeśiwo Serbam.
Teke te luźe, ako sobu gótuju?
Pśiducu njeźelu, 3. nowember, zeger 16.00, buźo we kjarcmje Hornoerkrug Anna Taraszkiewicz we nadawku Serbsko-nimskego źiwadła prezentěrowaś pupkowy kus Kolebawki (T. Räume), ako wujźo mimo słow.
Za "Rondom", wjelikeju kupnicu, som woglědał do nowego małego gósćeńca na wobjed.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo rozkładował, co jo pśedsedaŕstwo k tomu wobzamknjenju spórało.
Za detailny pśeglěd wó systematice, glědaj .
W slědnem wudaśu nowego Casnika smy pisali w nimskej rěcy wót problemow na bórkojskej šuli.
Na kóńcu kompaktnego kursa su wobźělniki dostali wopismo wót Uty Henšeloweje.
W starem lěśe jo se napšawdu wjele tšojło w Gatojcach.
Hasacki, Oskar 191 głosow
1935 bu pśesajźony a wugnany z Łužyce.
Teke how wótcakuju se do kóńca lěta změny, ako groni komornica.
Jadnaśel Domowiny Bjarnat Cyž zaběra se w swójom pśinosku z notnymi strukturnymi změnami za projektowe spěchowanje towaristwow.
Jo, 28 lět jo pśejšło.
Pśi zmakanju z ministaŕku jo wóna wugroniła naźeju, až ta pódpěra njebuźo 2022 kóńc weześ, ale buźo wobstawna.
Dr. Jana Šołćina na terasy doma w lěśu w Hornjej Kinje.
Serbski muzej se wjelgin źěkujo, až smy zgromadnje wustajeńce organizěrowali w našom muzeju a až jo eksplicitnje za muzej konwolut dwanasćich swójich twóŕbow pśigótował, kótarež smy z financielneju pódpěru Domowiny (župa Dolna Łužyca) kupili 2012 a 2015. Wušej togo jo Jan Buk tež wobraze darił muzejoju, pěś łopjenow .
Ten jo měł take wósebne awto z jano tśimi kólasami.
Tak móžo jaden drugego w "śěžkich wokognuśach" (špatne wjedro, žeden lušt, zajmny film w telewiziji) k sportowanju motiwěrowaś.
Sobotu pó stupnem stwórtku jo ta 49lětna drugi raz pó korona-pawzy gósći w swójich prozninskich domach pówitała.
Wustajeńcu jo organizěrowała župa Dolna Łužyca gromaźe z BTU na zakłaźe kooperaciskego dogrona z lěta 2008.
Dešański muzej pokazujo 15 wšakorakich dospołnych wariantow burskeje drastwy!
"Houshamadyan groni armeński a to jo była głowna ideja projekta: wirtuelne knigły dopomnjeśow z osmaniskego mócnaŕstwa wó armeńskem žywjeńskem swěśe wutwariś, kótaryž jo pśez morźenje luda za wšych Armenijarjow a Njearmenijarow znicony był.
Pon stej se šwyrałej pśez Myšyn, wokoło Pawlikojc młyna, pśez Kśišowku a slědkoju stej měłej kšutu drogu z Borkow do Wětošowa pód nogoma.
Wušej 1000 luźi změjo tam městno.
Wukni serbski!
Młoge tśmjele pytaju sebje teke stare ptaškowe gnězda.
Ako wón jo do swójeje domownje slědk pśišeł, jo wumóžył wójnskego pópadnjonego, kótaryž dejašo byś woprowany, pśed wěsteju smjerśu.
Kopicu gribow su zběrali pśi Drjowka.
Źinsa jo to hynac.
Bog was pśepšosyjo, was wšykne.
Sobotu, 10. awgusta, a njeźelu, 11. awgusta , swěśi myšyńska wognjowa wobora 95. lět swójogo wobstaśa.
Zdychnjo hyšći raz.
To pak bóžko njejo cynił, za to pak jo měsćańske zastojnstwo dostało kóńc apryla wót njogo list.
Wót 22. 10. buźo wóna w Liberecu.
To se mysli jaden wjelgin arogantny mjatel.
To jo za gmejnu tunjej ako saněrowanje.
Dr. Hauke Bartels, a direktor Serbskego instituta: "Tematika serbskich swójskich mjenjow jo se w našom slěźaŕskem źěle pak raz jawiła a zajm za mjenja jo generelnje wjeliki.
Pśi tom su starcyli 13. junija na sedlišćo Friedrichsthal.
Awto w pśirownanju ma jano 150 PS, młogi raz teke wěcej abo pitśku mjenjej.
Weiße wótpokažo załoženje noweje busoweje linije, pśeto pśez transport Witaj-wuknikow njesměju pśidatne kosty za město nastaś.
Dyrlich, Benedikt 236 głosow
Muzika na słowa Mata Kosyka njejo nic principielnje nowego.
Tu samu njeby wóno měło, gaby njelažało we serbskem sedleńskem rumje.
A teke liška na sanjach jo dobreje mysli.
Domowniske kalendarje, fachowe knigły, kórty, stare a nowše, a mjazy nimi wjele serbskich a slawistiskich publikacijow.
Gaž cośo sobu kólasowaś, musyśo teamoju pśistupiś abo sami team załožyś.
Końcak jo tu wěc rozkładował tak: Pśed pěśimi lětami jo była w Budyšynje Domowinska klawsura, źož jo wó to šło, kak mógali nowu generaciju za Domowinske funkcije wabiś.
Jo pak sebje wuměniło, až móžo to płaśenje kuždy cas zasej zastajiś.
w Janšojcach - pětk, 27. januara (19.00)
Te su jim stawnje prjatkowali: »Buźćo pilne a rozpłoźujśo se!«
Wušej togo wóna źěła wšuźi tam sobu, źož jeje pomoc trjebna jo, což něto wósebnje płaśi za źěło pomnikoweje komisije a serbske cerkwine žywjenje.
Nan: Wóna běšo wó tśi mile dłujka a skóro tež tak šyroka. 
Na zachopjeńku togo šulskego lěta ga su se znate cynili nowe pśepytowańske pśedpise.
Pilna źowka jo bom tśěsła, jo wšykne jabłuka zezběrała a je na kopicku scyniła.
Dajśo se gódowny a zymski cas z knigłami Ludowego nakładnistwa Domowina lubiś.
Ty sy šeł swóju drogu.
To wěrim, až te wusoke a bogate maju dobre spódobanje.
"A ned kśikašo togo góleśa nan: ‚Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!‘" Ja ga wěrim, ale wěc njamógu.
"Jill-Francis Ketlicojc jo to rědnje pedagogiski wšo spśigótowała".
Muzikarje pak teke graju w małej kupce na starych serbskich instrumentach.
Něnto jo ten cas pśejšeł, a amt jo to pśespytowanje zastajił.
Michael Kessler jo se zagórił za rědnu Błośańsku krajinu a jogo pśijaśelne a kradu humorne wobydlarje.
Źiśi su njasli toflicku z napismom 725 lět Raduš – to jo pśipowěźenje lětosnego wejsnego swěźenja w awgusće.
Bur žywi, kšet škóźi.«
Akelajowe družyny se zwětšego swójogo nektara dla wót tśmjelow wopytuju, rědšej wót dnjownikow.
Wałtoru, 1. oktobra, jo wót zeger 18:00 serbske stawne blido bórkojskego amta „Naša gromada“ w gósćeńcu „Stare błośańske dwórnišćo“ (Wejsna droga [Dorfstr.] 93).
Ale kjarchob w starem Miłorazu dej nadalej pśistupny byś, a gmejna ma pśigrono wót LEAG, až teke tam zakopowanja dalej móžne budu.
Stefanie wostanjo nejpjerwjej ako zagronita za finance wjednica.
Łoni som wuspěšny, ako master sorabistiki, studium w Lipsku skóńcył a w oktobrje som pśeśěgnuł do Chóśebuza.
Carna Marija casy caka, až se wobrośijom.
Mjaz nimi stej byłej teke dwa filma w dolnoserbskej rěcy: "Zymske prozniny" a "Źiwa žeńska".
Jo awtor górnoserbskego šulskego słownika a Nimsko-górnoserbskego słownika noweje leksiki z dr. Anju Pohončoweju a dr. Janu Šołćineju.
Serbska wjas w slěpjańskej wósaźe njoco wěcej žywa byś z wuglom
Tak jo C.
Źiśi muse špos měś a interaktiwnje rěc spóznaś.
»Cowaj dalej!«
Wjele, wjele towzynt, jo, milionow lět jo pśejšło, nježli stej byłej wobej „gótowej“.
Wót tam wjeźo wusoki puś pó sedym górach.
Wót 8. julija padlujo grajaŕ Michael Kessler z wódu pó Sprjewi.
Wenzel nowego k wěsći dał.
„Wukórjeniś se pśeśiwo wóli“ jo titel monotematiskego wusćełanja w dolnoserbskem magacinje „Łužyca“ w telewiziji rbb sobotu, 19. junij 2010, zeger 14.00–14.30.
Aleksander Paweł Marian Zatorski jo był pólski spisowaśel a basnikaŕ.
Anet Šamelojc, studentka w Potsdamje, powěda how wó rěcy Katalonow w Špańskej (15.00).
We njom jo měnił, až pla Serbow maju žeńske režiju – „a to jo derje tak“!
Som młogi raz pśiwzeła kócki wót staršych luźi, ak su dejali do starcownje.
[...] »Te pak, kenž wucyli su, budu se swěśiś ako njebjaska jasnosć, a te, kenž wjele k chytšnosći pokazali su, hejnak gwězdy stawnje a nimjernje.« Toflu pśicynichu w maju 1870 w cerkwi na sćěnje pśi stupnicy na klětku.
Ga natwari Gideon tam Knězoju hołtaŕ a pomjeni jen „Kněz jo měr“. sud 6,23–24
Jano kokot sam wóstanjo stojecy a caka.
Spěchuju teke zymske futrowanje pcołkow a pśizwólone gójadła.
zachopi se ten nowy nałog, až móžoš w Chóśebuzu sejźeś a weto se rozgranjaś z tymi pśijaśelami we Barlinju, Baršću, Gubinje, Grodku a Zgórjelcu.
Te serbske su we barwach rědne pisane, mjatelam rowne, te bergaŕske su poł nage, jich drastwa jo w zmuśonych barwach, žednych wósebnych wubranych barwow njamaju, su wobśěgnjone ako we měchu a jich woblak jo taki ako ten tyźeń, jaden źeń jo drugemu rowny.
Nimska cerkwja w Měsće jo pśecej wót 10-15 zeger wótcynjona.
Do Łaza běchu ten wuznamny źeń teke spiwaŕki z žylojskego chora dojěli, a te su se k tomu woblakli serbsku drastwu.
Až do 15. septembra, gaž buźo na Górach zabijanje kokota, buźo w Dolnej Łužycy wokoło 25 tradicionelnych serbskich žnjownych swěźenjow.
Wosebnosć jo teke cerkwja w Dešnje.
Sobotu, 29. januara, su swěśili w Barbuce/Bärenbrück zapust z 15 porami w serbskej drastwje.
Ja cytam knigły a wuknjom.
Wuběrnu fachowu wědu wó eksaktnem wuglědanju drastwinych źělow dajotej Heinzojc Delia E.
Wobělśo je, gaž cośo, běliznja móžo pak teke wóstaś.
Pódla jo była kapała "nAund", ako južo 29 lět dłujko rozwjaselujo wejsanarje na wjele swěźenjach a pśi wšakich góźbow.
Ps 98,1)
Waš stary nan, grońmy raz stary stary, grońmy stary stary stary nan jo wjele wót kšetow wěźeł.
To se njepomina wjele pśigótowanja a napórajo źiśam bejne wjasele.
Serbska rěc a serbska kultura – to jo było jogo cełe žywjenje.
Robinson pak a Pětko stojaštej a cakaštej, co něnto buźo.
Do kšasnych Błotow, jo, tam comy hyś!
Ja śi słyšym!
Tencas jo dawało wjele dobrych a špatnych wokognuśow.
Ze śěžkeju wutšobu jo nan do togo zwólił, až dej Hanska a Grejtku do góle wjasć.
Gaž cośo sebje to woglědaś, glědajśo do kašćika na pšawem boku.
Žylojske wuknice a wukniki na zachopjeńku 20. stolěśe.
Šula jo w lěśe 2006, ako jo swójsku koncepciju wuwijała, Witaj-centrum pśepšosyła sobu pomagaś.
Karina drapjo z pětoma tšawu na jadnom městnje do boka a šurujo suchu zemju.
Licba dolnoserbskich wobźělnikow jo była dwójc tak wusoka ako łoni.
Kóńc kóšule dej byś z cańkami wupyšnjony, ale jano w namšaŕskej drastwje směju te same carne byś.
Wu nas su wósadne rady rozsuźili, kak dej byś.
W tom zwisku wóna něnto źěła na slěźeńskem projekśe, pśi kótaremž źo wó budyšyńsku Serbsku centralnu biblioteku.
We běgu wušej 50-lětnego statkowanja na Waršawskej uniwersiśe jo wukubłała wjele slawistow, mjazy nimi teke młoge sorabisty.
Maśo někake žycenje, ako ma cyniś ze serbskeju rěcu?
Josefom Pátu a Vladimírom Zmeškalom.
Teksty ku koncertu běchu serbske a nimski śišćane; spiwane pak bu jano serbski.
Źěłam ako inspektorka za kunine njestatki.
Kokot zasej zaspiwajo.
Konkretne rezultaty budu pak nejskerjej akle pśedlažaś kóńc togo lěta.
"Tam w Kölnje njejo nicht nic wěźeł wó Serbach", jo měniła kněni Lüdtkowa.
Luby kněz Kśiwan!
Jolic njoco naš rozym to hyšći za wěrne měś, našo śěło wusćeła jasne signale: Njepśenjasomy wěcej wjelike a dłujke štrapace, za to trjebamy wó wjele dlej, aby se zasej zmógnuli, wiźenje pópušćujo, zuby se chlimpju a brjušack rosćo.
Ale kury se weto wjasele.
We lisće jo pokazał na starosći teje šule.
Dresselojc Josefine jo była nejžmalsnjejša w celu.
Wob noc su brjogi a stogi sněga napadali, nan jo wujěł, pó chylce jo stojał ze swójim kólasom zasej na dwórje. »Ze jsy ga som rowno hyšći mógał wujěś, ale na Picańskej šoseji su wjelike změty, až tam z kólasom niźi njepśejěźom.
A wopśimjeśe prjatkowanja w Janšojcach?
Naroźony jo wón 1919, wumrěł jo w lěśe 1944. Ako jo tšašna wójna mimo była, jo Cerwjena armeja měła krajinu wobsajźonu a jo měła komandanturu we jsy, we tom domje, kótaremuž źinsa gronje "Oberförschterei".
Pśisamem teke tak wjele głosow jo dobyła Lěwica: 10,7%.
Som sam hyšći za blidom sejźecy swójo piwo tutkał.
Wjele wót zachadnosći jo wulicował Johannes Frahnow, maminorěcny Serb.
Pśi wšej pśednjasonej kritice a wšakich zmyslenjach jo to wugranjanje wótběgnuło we pśijaznej atmosferje, diplomatiski a mimo grakanja, a jo se měriło na problemy a nic pśeśiwo paršonam.
Klětba, klětba marnych dušow, wónych dušow ze zemskeje šerizny.
Na to pšašanje njamóžomy tak lažko wótegroniś.
Woni pokažu jogo dłymoku lubosć k serbskemu ludoju a rěcy.
Picnjo źe jo se dało lažčej wobtwarźiś nježli Chóśebuz dla lěpšych pśirodnych wuměnjenjow: Wóno jo było daloko a šyroko wót wjelikich tonišćow wobdane, pśez kótarež jo jano jadna grobla šła.
Dokulaž Hitler a Trump stej se wudałej na kóńcu ako wopora komunistow a drugich złych mócow, žycym wósebnje Petersenojc a drugim naslědnikam a pśijaśelam Serbow w USA dobre a měrne nowe lěto.
Jano źiwowaś se, až su te same źinsa, ako cora abo pśed tysac lětami byli su.
Teke my słyšymy k jatšam zasej tu powěsć, až toś ten Jezus bu wubuźony z wumarłych; jogo droga, jogo śerpjenje, jogo wumrěśe jo se wobtwarźiło ako ta wěrnosć, na kótarejž móžo kuždy we wumrěśu a žywjenju se źaržaś.
Skoro se jomu šyja zadajijo, ako powěźejo, až su dejali teke někotarych luźi ze źěła pušćiś.
Njejo pak nic pomagało, źěło jo se musało docyniś, to groni zagon lana dowuplaś.
Wona jo z Depska, bydli něnto w Šlichowje a se wjelgin derje wuznajo w serbskej drastwje.
Město Halle jo pak stojało statkownje gromaźe pśeśiwo tej gramośe.
Wiźimy, až su flaki wesrjejź nanejmjenjej jaden mejtaŕ wuše ako na kšomje.
(źo dalej na 6. boce)
Sirupy wari ze sadu a teke ze zelow.
Pótakem wóstanu stojece.
Kuždy wót nich jo krydnuł kórb z regionalnymi produktami pósćony.
Meßerojc, A.
Serbiska a Carna Góra stej z tym nutśikownopolitiski samostatnej wenkownopolitiski se Carna Góra hyšći pśez Běłogrod zastupujo.
Stajijomy pón do kuždego głažka gałuz z łopjenami.
Mam zacuśe, až to su skerjej tužne spiwy.
Jo trjebał pomoc pśi rězaku.
Kreslanka: Steffen Lange
Snaź zda se wuknikam, až toś ta chórosć jo njewugójna?
Tak jo se stało łoni, až zaspicki zapustowy pśeśěg młoźiny jo musał bźez kapały se wótměś, dokulž njejsu kapału mógli zacasa organizěrowaś.
Foto: Zajśmiśe słyńca nad Chóśebuzom.
Se źěkowaś komu?
Pó filmje jo Ignac Wjesela, młody wótpósłany Serbskego sejma z górnołužyskich Chrósćic, wšen pśejmjety a gnuty, we zalu pśed publikumom swóje tužne myslenja wusypał: "Ja njeznaju nic tužnjejšego, ako toś to tšojenje.
Ja se myslim: we jśpě, pśi woknje, jo rědnje za papriku.
Tšach pśed wirusom a chromjenje zjawnego žywjenja stej wupócerałej ceły potencial toś togo kóńca tyźenja, dla cogož som něnto pytał slědny, mały kick.
Srjejźi šołtowka Frackmannowa.
Dobra góźba k tomu jo wuběgowanje wognjoweje wobory w źiśowni.
A to jo na jogo rěcy słyšaś, wón pada zas a zas do nimskeje rěcy, měša wěcej nimskich słow do swójogo grona.
135. zapust w Depsku pla Chóśebuza
Janšowarka co z Wami raźi se rozgranjaś a diskutěrowaś.
Howacej jo młoźinski aktiw Domowiny był jury.
Pótom nalipniśo teke drugu kwiśonku na napśeśiwny bok balonka.
Togodla źiśo tam, hucćo wšyknych tatanjow a dupśo jich w mjenju Wóśca a Syna a swětego Ducha.
Muka běšo wšuźi doma, pšašašo, kak se jim źo, słuchašo, kak hyšći serbski powědaju, a kśěšo teke wěźeś, co źiśi cynje.
Glědajśo na wobraze, glědajśo pód wobrazam.
Nicht ale njejo myslił na to, až su njeźelu wšykne lody zacynjone. »No, pón to wopytajomy pśi tankowni, tam ga zawěsće take znamuško změju«, jo gronił Lojza.
Prezentacija „Stog – der Schober“
Co tam njeběšo wšykno wiźeś a słyšaś! 
Bog jo dopołnił, ako se w tych knigłach dalej groni, pšosbu Salomona.
Wuměnjenje za to pak jo było, až jo musał nanejmjenjej jaden z naju do partaje SED zastupiś a to njejsmej scyniłej.
Slědne buźo, gaž korona tomu njezadora, stwórtk, 30. oktobra.
"Film jo gnujucy, z lažkosću wjerśony a awtentiski.
Jadna metalowa fabrika z BRD ma zajm, how něco twariś.
Kito dawa zwěrjetam fryšnu tšawu a se woglěda kónje dokradnje.
Starjejšej Käthe a Franz Domašeńc, ako serbski wumějotej, buźotej mjazy pśiglědowarjami.
Jeje kokošy běchu wjelgin pilne.
Krotkej teksta a dialektalne wopisowanje mógu daś jano wěsty zaśišć wó narěcy Raduša, kótaraž ma wjele zajmnych wótchylenjow wót pisneje rěcy a cesto teke wót drugich dolnoserbskich dialektow.
Comy na tom městnje něnto hyšći raz znate cyniś, wjele porow jo w jadnotliwych jsach ducy było:
Toś ten kanal nosy źinsa mě Žarnowski Halšter.
Zaběra tśeśinu zemskego pówjercha.
(zemja jo połna dobrośi kněza.
Toś comy ako Domowina cłonkam tych tśich zjadnośeństwow serbskich rybarjow, kenž ga su teke w našej organizaciji zapisane, pomagaś.
Snaź dej instalěrowanje serbskorěcnych toflow na awtodrogach byś wažna pśiduca kšoceń we tom zmysle, tak ako dalšne integrěrowanje pokazkow na serbsku rěc w turistiskich institucijach a atrakcijach.
Nejlěpše mustwo jo w sportowanju było mustwo českego gymnaziuma.
Šanse realizěrowanja w pśiducych lětźasetkach su tak wjelike ako žednje do togo", jo gronił Krawc.
Normalnje jo, až płoty wence, pśedewšym gaž su z drjewa, chapjaju tłaś a gniś.
Bórkowy, Depsk, Gołkojce, Herpna (Repten, pla Wětošowa), Chmjelow, Kótłow (Kathlow, pla Chóśebuza), Libanojce (Laubsdorf, pla Chóśebuza), Limbark, Lubnjow, Pśiłuk, Rubyn, Stara Niwa, Strobice, Wjaska (Weskow, pla Grodka), Wjerbno
Dogromady jo jich było dwanasćo wósobinow, ako su měli taki zagronity a cesto śěžki nadawk.
Šofer žołtego Wartburga ze znamuškom RW 86–89 se góri.
"My smy južo 18 interviewow z luźimi pśewjadli, wót kótarychž smy zgónili, kak jo se pśebywanje w susednem słowjańskem kraju na jich dalšne žywjenje wustatkowało.
Jano z casami wóna basni mimo takego impulsa, źož konkretne wótmyslenje abo góźba ceło na zachopjeńku basnjenja stoj, tak ako w basni "Zagroda".
To jo było w lětach, ako jo pśišeł sport do mody, samo až do jsow jo se zadobył.
Ale mój stary nan jo kaž pśecej radu wěźeł.
Ale teke we tej architekturje wótbłyšćujo se swět serbskich powěsćow.
Mjeńšynowa politika jo pómałem nabywała konkretne formy, a Domowina jo natwariła w Dolnej Łužycy župu.
Wěcej se jo zaběrał muzice, spiwoju a graśu na gitaru.
Jogo kśesćijańske zmyslenje njezadora glědanjeju na swět pśez brunu brylu, ceło nawopak – Fryco Rocha wěri, až nowa wušyna jo bogabójazna a wiźi w njej zwěstkarja we wójowanju pśeśiwo pózdatnemu winikoju kśesćijaństwa – tym komunistam. »Bog jo dobył, cart lažy póbity na zemi«, juska wón, ako nacije su pśišli do mócy.
„Słyš, Israel“ – Dej to nas nastupaś?
Intensiwne rozestajanje z tymi doněnta zamjelcanymi aspektami žywjenja Fryca Rochy jo trjebne, a to nic jano sameje historiskeje wěrnosći dla.
Wón co, až wšykne druge zwěrjetka łuki jogo wobźiwuju.
A luźe we jsach su mjazy sobu bliše ako w městach.“
W drugej jsy su z pałkańskeju delu źěłali.
Toś te se staraju za w cełku lěpše strowotny staw a wustatkuju lažku euforiju.
Rědnje, až jo wugótowaŕka Katharina Lorencec mógała za tu scenu tak wjele awtow z NDRskego casa namakaś.
Na pśikład su wukniki na DSG měli ideju, serbsku kafejownju załožyś, wót wuknikow za wukniki.
Hosowa ze Serbskego instituta jo chronistam wjele do rady dała.
Kokota zabijali su lětosa w Rubynje a w Smogorjowje, a wěnc štapali su w Mosće a Nowej Jsy.
Jakub Fontana jo był pólski architekt.
Co comy konkretnje dojśpiś?
Zmakanje 20 lět pó abiturje
Bejnje wjelika jo licba tych luźi a familijow, kótarež maju pśez turistow a turizm swójo kšute źěło nanejmjenjej w casu sezony wót apryla do oktobra.
A chtož jo se kśěł tšochu wogrěś, ten jo se mógał w „Lodce“, w tom zmakanišću wejsnych seniorow, woglědaś wustajeńcu Nowoniwjańskich serbskich drastwow.
A pótom, srjejź oktobra lěta 1980 (stakim tśi a poł tyźenja pśed swójeju smjerśu) jo Fryco Latk dostał Wuměłske myto Domowiny.
Za jeje zdaśim dej ceły šulski śěg na Witaj-wucbje wobźělony byś.
Smy kśěli teke wěźeś, co jo za take piwo to nejwažnjejše.
Temje, kótaraž wšykne druge temy wustarkujo, gronje Englandarje: "Wjeliki słon we jśpě".
Wóni źěle se do běžecych a stojatych wódach.
Stakim su krowkarje žarili za zymje futer a seno, wót kótaregož pśeliš wjele měli njejsu.
Kral Awgust, kenž jo był wjelgin cesćigłodny, jo směł kejžorske wójnstwo nawjedowaś.
Ale wóni njejsu se powdali – su we wšych jsach se wumyslili ideje, kak mógu to tšochu wurownaś.
Wón něto na wjerchu swójeje jamy wupyta, až pjerwjejšy wjerch njeběšo twarźe stojał, ale wjelike rycyny měł. 
To razka pśecej doma tak njejo.
Prědny raz jo źiśeca rejowaŕska kupka „Łužičanka“ wót budyšyńskego Serbskego ludowego ansambla z pisaneju serbskeju folkloru a žortnymi źiśecymi spiwami w Chóśebuzu pódla.
Bernd Fabritius (w srjejźi) w rozgronje z dešańskim šołtu Fred Kaiserom.
Horst Adam jo tu ideju južo raz naspomnjeł na awtorskem zmakanju nakładnistwa w Dolnej Łužycy.
Slězy napšawo wiźiśo wjednicu E.
Teke kólasowarje, ako su byli pó Błośańskej kólasowej droze ducy, su wusłyšali muziku z Górjanskego sportnišća a su tam wustali.
Rowno tak pak jo se w tom tyźenju pśewjadło lěgwo specialistow za serbšćinu.
"Słyšyš to teke? Tam ga klinkocu zwónaški!" "Jo, něnto ja to teke słyšym.
W Slěpem jo se swěśił rowno tak w juliju VII. festiwal dudakow.
Ale teke to jo se k spokojnosći wšych zrědowało.
Ta sama wopśimjejo pśisamem 500 bokow a jo stakim jeje nejtłusćejša publikacija!
Marcus Końcaŕ jo woglědał do woblubowanego gósćeńca pśi jazoru a Pratyja za źiśi wulicujo bajku wó běłogórjańskem fidlarju Kitu.
Som měł dobre zacuśe, kótarež jo se teke wobkšuśiło.
Weto pak smy licyli wjele stow gósći, jo se wšykno deje raźiło a ja by kśěł wšym, ako su pomogali, wugroniś wjeliki źěk“, jo wón Casnikoju gronił.
Rostliny w rostlinaŕnjach su šćitane.
Wšykne jaja su zrozbijane! wuwoła wón.
Wót zeger 14:00 buźo swěźeński program.
Pśigótowali su na pósejźenju prezidiuma Domowiny slědny tyźeń slědujuce pśedłogi za Zwězkowe pśedsedaŕstwo: źěłowe śěžyšća zastojnstwa Domowiny a Rěcnego centruma Witaj za 2019, wumjenjenje styrjoch zastupnikow [...]
Pla Vogtojc na Forwarku su byli sobotu reje.
Take njejo hyšći znał.
wałtoru, 14. julija /žnjojskego
Se wě, až jo pśecej móžno hyšći wěcej cyniś.
Gaž maśo zajm abo wósebnu ideju k tomu, móžośo ju naraźiś w rěcnej šuli.
Łdzy wjasela stoje jomu we wócyma, a wón njamóžo se zebraś!
Togodla pokazuju wjelkowe zuby pśecej ze srjejźi jaja dowenka.
Zgromadnje su źiśi se swajźbaŕsku gósćinu zesłoźeś dali: słodkosći, wšake wórjechy a sad.
Na kónju skoka wusoko a pśez manežu rejtujo artist, swój solo pokažo, aplaws jom’ za to wěsty jo.
Wušej togo se raźi, aby młoźinje šansu dali, zagronitosć do swójeju rukowu weześ.
Rěc jo wažna.
Kak dłymoko muse luźe w Sahelu ryś, pjerwjej až mógu wódu ze zemje póceraś?
Gosćeńc w Serbskem domje na August-Bebelowje-droze 82 w Chośebuzu jo k pśenajmjeśu!
Za to se tež zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu, Sabine Kuschy, mócnje angažěrujo.
Zapakujmy naše wěcy!
Łopjeńkowe wogonki su dłujke, pó zdaśu na spódku stojece.
"Z wózykom a wjelikim rjapotom su źiśi 1. februara śěgnuli pó Raduša.
To zwucowanje jo se stało na pódłožku EU-projekta, ako spěchujo mjazynarodnu pomoc pśi katastrofach.
Wobźělniki ekskursije Zwězka za serbski kulturny turizm z.
Slědny zwězk zaběra se ze syntaksu serbskich dialektow.
Ako stupijo z wulicowanjami do literatury, jo dawno juž znaty ako skobodny a wuspěšny lětaŕ a nawjedujo we Marokko lětanišćo.
Nikelojc Anna jo hyšći wjele lět pótom žywa była na swójom dwórje, wumrěła jo w zymnem měrcu 1978.
Rosćo na rolach, wótsypkowych městnach a na drogowych kšomach.
Ned buźo nogi chytaś!«
Sobotu, 10. awgusta, buźo najsy bal rejtarjow, wót zeger 20:00.
Oswaldko jo měł naslědku rědnje nalodowane.
Źiśi pśigótuju Witkoju spódobnu póstolu.
Christiana Piniekowa z Chóśebuza.
Wuměłcowka a spisowaśelka Ingrid Groškowa, kótaraž južo pśez wjele lěta teke wósebnje serbskim printmedijam rada ilustracije a teksty dawa, jo teke ten wjacor pśibytna była a jo we cytańskej runźe nowe teksty prezentěrowała.
How stoje stare twarjenja z bliskich jsow, a teke staru studnju mógu how wobźiwowaś.
Wokoło dwanasćich w nocy pśizemjenje na lětanišću Pulkowo.
Pitśku pepa trjebam!
A pšec – ale źo?
Pśěza w muzeju
Som wěsta, až serbska rěc a kultura by byłej za kuždego wobogaśenje.
Ja ga njamam žeden gnoj w swójich pjerach!
W Bramborskej njejo pśedwiźone, až źiśownje deje pawšalnje byś zacynjone.
Pótakem jo to teke aktiwne woplěwanje kultury wót boka spěchowańskego towaristwa „serbska rěc w cerkwi“.
Barbucka góra jo zapśimowała w planje, togodla jo rozwjaseleński park Gatojce źěl wót projekta.
Jo se raz zminuł.
Do togo budu tam źaržaś namše wšake fararje.)
Z Rogowa/Horno.
Za wětšy źěl su to byli dobre powěsći a informacije, tejerownosći jo pak pokazała teke na to, co dej se hyšći nachwataś a co ma město w pśiducem casu na tom pólu prědk.
Ale zaměrnje a mócnje njejo se nichten wó to procował, zapśěgnuś sportaŕki a sportarjow z Dolneje Łužyce do "Serbskeje wubranki".
Jo ga 35 lět dłujko źěłała w redakciji Nowego Casnika ako redaktorka a žedne lěta ako zastupnica głownego redaktora.
To musy se změniś, som sebje prědk wzeła…“
 Ako take wiźechu a słyšachu, šlapichu swójo 135 bronidło pšec a pšosachu wó gnadu. 
Pśipowěź we wobchadowem radiju: "Pšosym jěźćo kradučko na pšawem boce a njepśedogóńśo!"
Co wy se mysliśo?
Pokazali su ju cłonki tamnego towaristwa „Rubiško”.
Weto, z optimizmom a wjelikeju naźeju smy naš amt nastupili, smy ga z tym teke wjeliku zagronitosć za wšyknych Serbow, za skšuśenja serbstwa w Bramborskej pśewzeli.
Zemrěła jo wóna krotko do snědanja.
Ze žednymi jo se to južo stało.
»Zmij« w Ljouwerśe
Z Bórkow/Burg. 13. měrca su swěśili te 17 cłonki Spěchowańskego towaristwa za domowniske stawizny „Stog“ z. t. 15. jubilej załoženja swójogo towaristwa.
Móžośo zgromadnje śpu pśepytowaś, lěc wopšawdu njejo se něźi nic śěsnjecego schowało.
Kšet Knut kopnjo jabłuko do wrotow.
Som Jennifer Kretšmarojc, ja bydlim w Chmjelowje.
Pjerwjej až jo pśišeł Heinrich Jordan 1872 do Dolneje Łužyce, jo Handrij Zejler w njom zbuźił lubosć k serbstwoju.
Ale dotychměst Picańske źiśownice Witaj-projekt wótpokazuju – měni Ela.
Teke pó wójnje, w šuli, jo ceptaŕ hyšći serbsku rěc wucył, ale źiśi mjazy sobu su powědali južo nimski.
Dorosćone mógu se tek zanuriś do swěta bajkow dolnoserbskich "Wuchack głupack a druge tšojeńka" pśi górucem teju abo wónjatem kafeju.
„Dobry źeń!“, my smy Lilli, Karl a Emil, Piet a Paul ze źiśownje „Marjana Domaškojc“ w Radušu.
Su wobradowali wó tom, wót 1. januara pśiducego lěta sem gromadu źěłaś ako jadna gmejna.
Antje Peceldojc jo take dožywiła.
Gaž pak dajoš jomu wódu, se skóro zasej zrownajo.
Groni to, až njesmjeju wěcej do góle hyś?
Partikla pśed partiklu "no" stoj, kótaraž markěrujo negaciju.
Wuběrki, programowa komisija zmakuju se teke w Wórjejcach – to jo teke glědanje na nas.
Casnik ma sobu nadawk, dolnoserbsku pisnu rěc rozwijaś a skšuśiś - to se ale rozmějo, až ludowej rěcy blisku.
W Durinskej wobstoj južo chylku w měsće Jena a we wokrejsu Nordhausen samo winowatosć nosenje nagubka, a młoge městna w Durinskej su kompletnje wótzawrěte.
Jo wuzwignuł pśi tej góźbje, až Jurij Koch a Domowina stej pśecej kšuśe k Rogowarjam źaržałej.
Pśi tej góźbje som kśěła rada něco na serbske groniś.
Móžośo mě to wugódanje dolnoserbske abo nimske abo górnoserbske pśipósłaś. (To nimske gódanje ma jano źaseś pšašanjow).
Kito Pjeńk jo se z 25 lětnym multitalentom rozgranjał, aby nam pśedstajił wuwiśe Sofije Cyžec.
W lěśe 1931 jo Herbert Cerna samo z Wjerbańskim błotojskim chorom sobu jěł do Hamburga a Bremena, aby pó serbskem spiwanju tam pśedwjadł swóje kulturne filmy ze žywjenja serbskego luda.
Snaź jo togodla tencasnej zagronitej redaktorce Juśe Kaiserowej do rady dał, mě wabiś k źěłu w rozgłosu.
Nejpjerwjej nastanu mjeńše jamy, pótom bywaju z casom pśecej wětše.
Mjazy nimi jo była teke 95lětna Marija Grochowa.
• Ze 60 lětami pśiźo to „knykate“ starstwo. - Raz how něco knyknjo a raz tam.
How jo Bismarckowy torm w Bórkowach wiźeś.
Móžno njejo wopisaś, kak wšako se Pětkowe wjasele pokazowašo. 
Take graśe jo pśecej rědne a njezmucyjo tych wobźělonych lěbda zewšym.
A gaž som how cytała, až rěc »zaginjo pśez wšojadnosć a gniłosć serbski powědajucych luźi«, pón mógu se jano źiwaś.
15 junija jo pśepódał pśedsedaŕ Jakubowego towaristwa Bramborska-Odra z. t. Christopher Frantzen tu typisku toflicku z Jakuboweju mušlu na módrej slězynje na wósadnu faraŕku Dörte Wernick (wóna pśed teju toflu stoj a wón ze słyńcneju brylu pśi njej).
To jo wušej wostało wót dubiska.
Stare pak su sebje suwaki zakazali, młode njejsu pósłuchali a naslědku su młode tych starych pśebili.
Njeźelu jo prědny adwent, luźe wupyšniju domy z dekoracijami, ako cesto sami basle.
Dolnoserbski report, powěsći
Lutki rozmjej rad wó swójom źěle njepowědaju.
»No jo, snaź co juž něchten drugi do togo póbratš, wron abo sroka byś?
Dla drogujucego cenitowego stawa słyńca mjazy pódpołdnjoweju a pódpołnocneju wobrotneju šyrinu wóspjetujo se nalěśe w kuždej hemisferje w lětnem turnusu.
Za nim skokoco narski KENGURU-JUŽOHOW.
Źěkujśo se togodla Bogu, až sćo mjaz kśesćijanami.
Wósyme a źewjete pšašanje ze Slěpjańskeje góle – chto znajo tej wótegronje?
Tšochu soli do kafeja, mloka a teja, to lěpjej šmekujo.
»Turki budu južo mudrjejše«, jo Krabat sebje rjaknuł, »wóni budu stražowaś a wócy wuwalowaś na njebjo – toś njamóžomej se w pówětšu pokazaś w swójej wopšawdnej pódobje!«
Weto pśiběra to bronjenje na pśemóc.
, Měsćański .
Tak smy to jadno a druge kusali, lěcrownož njejo hyšći pšawje zdrjałe było.
Serby su kśěli w tych komisijach sobu źěłaś w Drježdźanach a teke w Chóśebuzu (wó tom jo Casnik južo pisał).
Swójej ruce stajijo do bokowu a pómałem chapjatej jeje noze rejowaś: pěta – špica – pěta – špica napšawo, pěta – špica – pěta – špica nalěwo, dwójcy napšawo doprědka, dwójcy nalěwo doprědka a se wjerśeś … »Mójejko«, se starka smjejo – jej se w głowje wijo.
Pśipódla gronjone: To jo historiska granica Łužyce ze Šlazyńskeju.
Tejerownosći zachopjeńk wósymźasetych lět jo se rozgłosownica Roža Šenkarjowa na mnjo wobrośiła z pšosbu, pśisłucharjam w serialu wó dolnoserbskej rěcy pśedstajiś a wujasniś wšake starše a nowe słowa, wobroty a dalšne.
Wustajeńca buźo pśistupna až do 28. apryla.
Mustwo z nejwěcej wódy dostanjo 3 dypki, druge 2 dypka a mustwo z nejmjenjej wódy 1 dypk.
A móžomy se južo wjaseliś na pśiducy raz: 22. do 25. julija 2021 buźo XIV.
To spódobne a měrne jo wón wěcej lubował.
Někotare tyźenje pśed tym smy se zmakali ze 90-lětnym w Bratislawje.
Něto pak trjeba mój cłowjek to awto, a togodla musy Lena sama z busom do Žylowa jěś.“
»Ja som wjelgin wužytny«, wótegronijo kšet Knut.
MWFK jo wótedało zapisanemu towaristwu "IBA-Studierhaus Lausitzer Seenland" nadawk, wó nejlěpšych projektowych idejach rozsuźiś.
Na tej demonstraciji njejsu jano powědali Rogowarje, jich faraŕ a pśedsedaŕ prodrustwa.
Teke w Chośebuzu su měli take wobmyslenja.
W rozgronje z nim som wusłyšała, až jo wón potencielny kupc cełego nakładnistwa.
Žeńske fararjow su wósady gromadu źaržali, teke namše źaržali.
To wšak njejo trjebne pśigótowanje było, glědajucy na to, až su jano Albertowa, Frank Kosyk, Šarlota Kušcyc, Sylke Laubensteinowa-Polencojc a Maks Bagańc pśibytne byli.
Pla kuždeje su woglědarje mógali wiźeś, lěc te starki su jim cypjel pórědnje woblekali.
Žedne wobydlarje z Lubnjowa, kenž wjele roźe wó kulturu, su měli myslicku, załožyś w měsće tak mjenowany “kulturny dwór”.
W pśiducem wudaśu wó tom rozpšawijomy.
Smej wiźełej póbitowanje wót chóśebuskego "Reiseclub" z titelom "Faszination Berlin".
Togodla teke wjelgin njemóli, gaž su pismiki w jadnotliwych słowach změšane.
Woglědajśo ze źiśimi do muzeuma abo stareje burskeje žywnosći.
Teke do Dolnoserbskego internata blisko serbskeje šule jo zasej zaśěgnuło žywjenje.
Z cogo wobstoj jogo mobile?
Hochozaŕ Fryco Šulc jo wjele ducy we tej góli a buźo tam wjele zajmnego pokazaś.
Zachopiła jo se ta woklapnica z wobšyrnym pśednoskom k stawiznam jsy wót Klausa Haufa.
Togo se źiwam, dokulaž nic jano Mattheus powěda wót carta, ale chtož cyta bibliju, ten wě, až jo było to grono južo wót zachopjeńka casa wó tom carśe.
Smjaśe, wuźiwanje a wulěkanje su se wótměnjowali w publikumje.
Něga jo w zymje gólc do góle šeł, aby za swóju familiju gódowny bom pušćił.
Mjaztym jo se młoga běrokratiska wójna k dobremu Žylowa wuwiła.
Na drugi źeń su je jědli.
Rostlina jo słabje gadojta.
Jogo engelske mě jo "Western European Time" .
Zawěsće jo tam teke dosć rědnego a zajmnego, což by my Serby z Dolneje Łužyce teke raźi wiźeli.
Kradu hynac ako howac, gaž nowa wósebna wustajeńca se wótwórijo, jo to w Domowniskem muzeju Dešno slědnu njeźelu wótběgnuło.
Nalipniśo pómólowanu kwiśonku z tśmjelom na balonk.
W slědnych lětźasetkach su se bobry zasej w stronach pokazali, źož njejsu w slědnych stolětach wěcej byli.
Póbituju zasej póraźowanje wó gribach
Pla nas Gornoserbow pak jo cerkwja wjele wuchowała, w Dolnej Łužycy njejo wóna taku rolu grała a tak jo se tam wjele wěcej zgubiło.
ga sćo južo dobyli.
Wót zeger 20:00 buźo reja.
Tenraz jo była serbska pójsynoga pódla w Kśišowje.
Jezus kristus smjerś jo skazył a žywjenje a njezachadnosć na swětło pśinjasł pśez ewangelium.
Kurt njamóžo swój gniw zatajiś: »Až ten se njesroma!
Glědaj, som wótwórił tebje źurja a nicht njamóžo je zamknuś.
Slědny stwórtk su cłonki organizacije Greenpeace spominali na tužny jubilej wótchyśenjow bombow na Hiroshima a Nagasaki.
A za hyšći wjele wěcej.
Kak jo se jima spódobało to graśe pólskeje źiwadłoweje kupki „Bez atu“? „To jo była kradu hynakša inscenacija.
Musyš tek informacije librowaś ku tej muzice.
„Južo pśecej knigły wjelgin lubujom“
Teke ako Witko ze swójeju pśijaśelku Alenku grajka.
Norwegske pśisłowo groni: „Gaž knigły mam, njejsom nigdy sam.“
»Ty starka …«, stukoco Kito, »… starka, wěš ty snaź, źo słyńco bydli?
»Co ze swěta buźo, gaž maju kšety burow za naru?«
Wónja kšasnje z teje šklě.
A wón grypsnjo sebje słowniki a šwyrnjo z palcom pó pismiku »t«.
Te prědne su zachopili se chachaś, ako su nas wiźeli.
Raduš jo we slědnych lětach dla wjelikich swěźenjow a cełonimskich wuběźowanjow chwalbu a znatosć dobył.
Nawopak, wón jo zawóstajił wjeliki oeuvre dolnołužyskich krajinow, portretow, knigłowych ilustracijow, źož jo dušu serbskego luda zapópadnuł, we chutnosći, cesćownosći a lubosći ku domacnej krajinje.
Se wě dajo se banśik tak schowaś, až mógał se wěnc pózdźej tek něźi scyniś.
Źěnsa słuša do Janšojskego prodrustwa za rostlinku produkciju něźi 3 500 hektarow - a to nic jano w Janšojcach samych, ale teke w Barbuce, Radowizy, Mosće, Groźišću, Turjeju, Drjejcach a Šejnejźe.
W šuli se wuknjo how górnoserbska pisna rěc a pón w gymnaziju, gdyž pójźoš do Chóśebuza, dolnoserbska pisna rěc.
Wuslědki jo 1998 pśedpołožył w knigłach.
Šeń z togo instituta Casnikoju k wěsći dał, licy wón z tym, až se něźi 55 luźi z pśisamem 20 krajow na tom wobźělijo.
Łazojski Bóžy dom jo dostojny a mócny.
Togodla jo sebje dała wušyś teke Mužakojsku drastwu (na fośe jo hałba wiźeś).
WÓN stoj Tebje pśi boku, śicho, cesto njepóznaty, aby śi zwěrnje wjadł pśi lubjej ruce – pó droze měra.
Wušy nalewaŕ, ten njeknicomnik, jo pśi njom stojał, a kołowokoło jo sejźeła za blidom ta drapa dwórnikow a jo cakała a se wjaseliła na kralowu smjerś.
Tak by mógał jich twórjenje pśed wětšeju zjawnosću wósebnje nimskorěcnemu cytarjeju pśedstajiś a tak pomogaś zajm za serbstwo zbuźiś.
Z Picnja/Peitz.
Smy měli hyšći domownika, kótaryž jo se cuł za wšykno zagronity.
Kwiśonki ze wjelgin cukorowym nektarom buchu wósebnje wót tśmjelow woprošone.
Jezus jo je do źělenja z chudymi pśepšosył a jo wukładł kopjenje maška ako pódłamanje prědneje kazni .
2. apryla pśiducego lěta jo se wótměła prědna głowna zgromaźina w Budyšynje, źož jo se wuzwólił Měrćin Völkel ako pśedsedaŕ.
Wšym wjele gluki žycymy k lětku nowemu, až pśiducy cas pśinjasł by nam měr a strowotu.
Spiwaju te starodawne pěsni, spiwaju z głowy, bźez spiwaŕskich knigłow.
Ramona Jacobickowa z Prjawoza: Ako som była 12lětna, som chopiła wušywaś.
Nicht, ako njama wjelgin wažneje pśicyny, njesmějo w casu mjazy zeger 220 a 5:00 wence byś.
Strehlojc Tobias jo ned wutrjefił.
Teke šołta Karsten Schreiber z Gołkojc jo z połtera lětom we słužbje hyšći dosć nowy.
Pśewažujuca krajinowa forma jo sawana.
Serbska rěc, to źinsa jo pśedewšym ekonomiska wěc!
1905 Maśicny jubileum. Naša mała Maśica swěśi swój 25lětny jubileum, a z cełeje Serbskeje, z Górneje Łužyce a až z Awstriskeje pśidu gósći na naš nowy swěźeń.
Kužde tych 15 źowćow a gólcow jo samo powědało do mikrofona we tej rěcy, ako nawuknu w źiśowni.
Tužny jo sejźeł bur pśi gaśe pód wjelikim dubom a jo głosnje stukał.
Wina su byli wupominanja na tych wšakich źěłowych městnach.
W srjejźišću wustajeńcow su stojali wugbaśa a wudobyśa industrijow.
Ako som toś to dogrono pśed lětom na městnje w hotelu Van der Valk pódpisał, som wiźeł pśed woknom gaśik a za nim błośańsku ławku pśez groblu.
Njewěcej pšašany jo był ten twarožkowy, ten ga te z Gorneje Łužyce pśepšosone gósći njeznaju…
Ako jo było wubjatowanje, jo karawana wótjěła do Dešna.
»Njewjedrowy mrocnik!«, jo Krabat zaklinał, ale pótom jo se dopomnjeł, až ga w pówětšu take kamjenje njejsu, jo z wóza póglědnuł a se doglědał, až jo do wjeraška kamjeńskego cerkwinego torma zawaźił.
Serbska woblacona jo była teke starka, kenž jo tam pśi woknje sejźecy w bibliji cytała. »To jo naša starka«, ju Lukaska pśedstaji. »Tšochu mało słyšy, ale za lazowanje žednu brylu njetrjeba, rownož buźo 90 lět stara.«
Kake jo było, dobre abo złe?
W Lodce su nam pokazali ten nowy serbski kalendaŕ.
Siegmund Kappa z Prjawoza - 09.05. (55 lět)
Ale jeju cołn pśecej jadnak chwatašo, a běštej juž tak daloko wót swójeje kupy zanjasonej, až ju z nazdala jano ak carny typcheńk wiźeštej, a gaž ten zgubištej, ga běšo teke wšykna naźeja k jeju wumóženju zgubjona. 
Naraźenja za Myto "Miny Witkojc" 2020 maju se z wobtwarźenim pisnje wótedaś až do 8. měrca 2020. 
Žywjenje se kula doprědka.
Wót zeger 14:00 budu adwentske wiki, zachopk buźo w cerkwi z koncertom drjejcańskego chora.
Karpa, łosos a forela su se sušyli we kurju.
Su wósebnje na te crjeje pokazali.
 Robinson pak jogo napominašo a pódpěrašo jogo słabu wěru, a źašo k njomu: „Měniš ga, až smej jano na kraju we Bóžej ruce?
SERBSKE RYBAKARJE
Nejwěcej škódy maju duby a buki.
Wubójanje a njeměrnosć stupatej togodla pśi tych luźach ceło wušej.
Zgonijomy jich rozsuźenje, až budu tej nastatej wjelikogmejnje daś nowe mě - ale jano nimski.
Mej sejźimej we jogo źěłaŕni naprěki głowneje wjaže SLA w Budyšynje.
Tudy maju problemy ze zemskeju wódu.
To pak njocomy pśeraźiś, ale narskosć na ten film wubuźiś.
[...] jaden pórik z Barlinja jo musał do chórownje ... Ja raźim Kšušwicańskim: Wobnowśo pšosym toflicki we wašych Alpach a pśi tej góźbje teke ned dwójorěcnje napisaś, dokulaž błośańske Alpy słušaju k serbskemu sedleńskemu rumoju.
Pśijaznje sejźi źěłowa runda styri žeńskich a dweju muskeju w prezentaciskem rumje wušywaŕki drastwow Christa Dziumblina.
Mjaztym jo to južo mój drugi kurs.
Toś to foto jo Große wótmólował 1984 w Kósobuzu.
Tam jo se tegdy teke wobźělił Kito Lorenc (1938 –2017).
Na wjacorje se wótmějo reju w góźbje za luźi wót Myšyna a drugich jsow.
Na starosći matej to Domowina a Załožba za serbski lud gromaźe ze wšakimi serbskimi institucijami a towaristwami.
Balokopanje njejo pla nas zewšym znate było.
Wot ceptarjow pak maju zaśišć, až te wiźe pśisamem jano to wuknjenje.
Něnto jo jich to wokoło 50 komunow w Bramborskej.
Ta Elisabeth jo była nejmłodša źowka Christiana Herrmanna (1861 – 1917) a Anny Herrmannoweje (1861 – 1929, roź. Batramojc).
Te wuzbytne mjenja su za wšym zdaśim ad-hoc-pśestajenja z nimskeje rěcy.
Dešno-Strjažow jo dolnołužyska gmejna w bramborskem wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Wón jo syn nykusa.
Dokulaž jo wóna serbskego póchada, jo kśěła se do serbskego swěta pšawje zanuriś.
Ale teke how płaśi: Pitśku mjenjej jo cesto wěcej!
Na slědnem pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa su wugódnośili źeń wótbagrowanych jsow w Tšawnicy a źeń wótwórjonych źuri w Serbskem domje.
Zgromaźina towaristwa „Gromaźe“
Lk 17,11–19 * Rom 8,14–17 * Ps 146
Ze šantkom teke cysći wiolinu.
To jo mjenjej ako su za cas DDR producěrowali, ako su pśez wusoku intensitu až do 5 tunow rybow na hektar kubłali.
Teke nan jo był radnje pśechwatany, z nim źe jo direktor cesćejšy raz samo dolnoserbski powědał.
We tej kjarcmje stej byłej kjarcmaŕka a jeje pomocnica Kara.
Pśez koronu stej bóžko musałej wupadnuś muzikaliski źěl a rejowanje.
Kus su pokazali pětk za wobźělnikow kompaktnego kursa a pśiswójźbnych tych źiśi.
Žylojske su južo tśeśi raz na serbskich koncertach sobu spiwali.
Z tym jo jasne, až tuchylu njama žedno dalšne serbske towaristwo abo serbska strona zajm za zastupowanje Serbow w Bramborskej.
Pó měnjenjach modernych rěcywědnikow słušaju Thraki, z Iranarjami, Słowjanami a Baltiskimi narodami, do pódzajtšneje kupki indoeuropskich narodow.
To źěło jo ga wót małego znał, tak jo był něnt sam bur.
How se wupłaśijo, až su měli a maju ze Steffenoweju familiju w Bórkowach wjelgin dobrych fotografow.
Neumann k tomu wuwitał.
Na V. zwězku wó 50-lětnem amerikańskem statkowanju Kosyka Pětš Janaš a Roland Marti we tom casu žurnje źěłatej.
Jomu jo se w Pieštanach spódobał.
Wostańśo tomu serbskemu zwěrne - nic jano z nałogami a drastwami, ale teke ze serbskeju rěcu, jo wón gronił.
Wó wšom dajo se wjele groniś.
13 źowćow jo sobu gótowało.
Brětnjanarje su tam pśedstajili swóju wjas.
Jo wó tom powědał, kak su knigły nastali, cogodla su tak gódne, a až jo wšykno wjelgin awtentiske, dokulaž su byli wejsne luźe, pla kótarychž jo Šwjela zběrał wše te mjenja a dalšne informacije, wšykne serbske, maminorěcne.
Chto hyšći spi?
Ako stej se zasej na drogu domoj wudałej, jo było južo śmojto.
Semjenja su kulowate, gładke a nazeleń žołte, śamnožołte kaž cenk abo zelene.
Na zakopowanju na Lubinskem głownem kjarchobje jo było teke bejna kopica Serbow.
Wón jo jano w turnaŕskem zglě a zecu, wobej stej módrej.
Prězy dostojnego kamjenja z pěskowca lažašo nalěwo dołojce mały běły kamjeń z datami: Werner Rocha (1907–1995) a Dora Rocha (1901–1994).
] Z krotkim: wón pśewrośi swójo cełe prědkweześe a wobzamknu , se hyšći kšuśej pśed źiwymi luźimi wobtwarźiś.
Karnawka rady serbski rozgranjał.
Až se we Łužycy słowjańska rěc powěda, som pśez mój zajm za rěcy južo dawno wěźeł.
Na tom wuzwólonem pólu by kněžaŕstwo dejało z mócu spěchowaś inowacije.
Tós ten mały kjarl jo w Chrósćicach na drjewjanem kóniku rejtował.
Rěc w swójźbach a we wobchadanju wejsanarjow mjaz sobu jo jano serbska, w pśekupskem wobchodu wužywa se pśiwuknjona nimska rěc.
Někotare titele jo nagrał za serbske radijo a teke za nowy, na górnoserbske synchronizěrowany film za źiśi „Syn Winnetouwa“. „Brězan dopokazujo, až serbska rěc jo žywa a až móžoš pśez muziku młodych luźi za nju zapaliś“, stoj we lawdaciji.
Ale za mójim zdaśim njamóžo wón ten móst do jsow byś.
Źo z našeju wizu žywjenja sobu pśinosujomy k njeměroju a njepšawdosći? My comy naźeju na swět měra wugroniś a měroju słužyś.
A wóno dajo luźam identitu.
Stakim jo wobsednikarjam nadalej zakazane wódu z rěki a z groblow plumpaś.
Źěłowa kupka, w kótarejž z Dolneje Łužyce sobu źěłatej Heike Apeltowa a župan William Janhoefer, jo wobzamknuła, až "Lěto župow" njebuźo se jano wótměś 2021, ale teke 2022. Z tym jo cas za wěcej zarědowanjow k tej wažnej góźbje.
Lětne zastarjanje wótwisujo wót wunoska a móžnosći chowanja dwóra.
Ilyriska rěc jo jadna z wumarłych indoeuropskich rěcow.
Pśed jogo domom ga jo se na droze prasnuło, až wón jo musał policaju wołaś.
Wustawki su dobry fundament za měrne źěło na serbskem pólu.
Dla togo, až kśě se gmejny Barbuk, Hus a Nowa Wjas do jadneje gmejny zjadnośiś, su se tśo šołty a zastupniki tśich gmejnskich parlamentow dalšny raz zmakali 19. septembra w Husu.
To ale by wjelika škóda była, se ja tak myslim, ako jomu pśi jogo źěle pśiglědujom.
Na kóńcu su byli wěste, až njejsu to škódy materiala, ale jano lokalny defekt, kótaryž su něnto pórěźali.
Ten drje prědny raz w lěśe 2000 wuproběrowany zarědowański format wótměwa se až do źinsajšnego a jo kradu woblubowany.
Jeje nejlubšej pśedmjata stej byłej nimšćina a zemjepis, a casy jo se jej tek serbšćina bejnje spódobała.
Wolfgang Bialas a zagronity za serbske nastupnosći w měsće Bernhard Rjentš. ”Ako roźony Chośebuzaŕ som ten nadawk rad pśewzeł.
Domowinske cłonki a dalšne wobydlarje z Wuskidźi su w pśeśěgu “znate cynili”, až we jsy w žnjownem casu kokota zabijaju.
Něnt grońśo mě, wy lube źiśi, co na njebju se jan tak swěśi!
Awtistiske źiśi se wjelgin slědk źarže.
Pówětš ako by stojał, kaž pśewidna sćěna z waty … Karina se slědk na sćěnu zlagnjo.
Po našej pedagogiskej koncepciji njedosegaju pśi zastupje do šule pasiwne, ale starstwoju pśisłušne aktiwne znaśa serbskeje rěcy.
Wót cełego zachopjeńka jo wjele dwójorěcnego we seśi było".
To jo starki pšašał.
Sćo Wy teke se zaběrali z drugimi słowjańskimi rěcami?
Chylu pak musymy hyšći wuźaržaś.
Wjele luźi buźo pśiś? To smy do togo diskutěrowali.
Kurów lažy mjazy městoma Chelmno a Torun w krotkozajtšnej Pólskej.
Chtož ma dokusow awto we Łazu, njama dalokeje drogi.
Nic pśecej pak wšykne cłonki su pśibytne!
Jogo wutšoba pak jo biła za rolnikaŕstwo.
Dolnoserbskego gymnaziuma w Chóśebuzu wujšeł.
Pó wóspjetnem pšosenju, až trjebaju někogo, kenž mógał jeju ceły źeń pśewóźowaś a se wó njeju staraś, a z pokazku, až móžo to jano luź byś, kenž pówołański wěcej njeźěła, som slědkoju pśigronił.
Su mě gronili, až powědaju serbski.
WITAJ-źiśownje w Dolnej Łužycy su dejali to narownaś, což smy pśez zachadne lětstotki a wósebnje w slědnych lětźasetkach zgubili: rěcny rum.
Někotare budu we horśe.
Wylem Cachow jo se 1907 w Žylowje pla Chośebuza naroźił.
Stolica jo Antananarivo, kótarež se namaka w srjejźišću kupy.
Pśi žnjownej reji z kupku Medium smy wjacor wšykne gromaźe wu Starostojc dalej swěśili.
Wětošojski Winfried Böhmer jo cłonk w źěłowej kupce NABU za šćit běłych bóśonow.
Na gósćinu wótpołdnja jo pśišło wjele gósći, a pśisamem z kuždego domu na Majberku jo něcht pódla był – jo nam groniła šwigerźowka Regina Lotrina z Hochoze.
A gaž Jezus w Betaniji běšo we wjažy Šymana togo husacnego a za blidom sejźešo, pśiźe žeńska, głažk z njefalšowanym drogim nardowym wólejom mějuca.
Cas, źož žywa swinja jo wordowała na dwórje zarězana a we drjewjanem kóryśe woparjona, kaž za cas Hanza Njepile, jo dawno mimo.
Nowe šulske lěto skóro se zachopijo.
1965 jo brožnja wótpaliła.
Wóttam ga jo pśišeł tej z łoźami do Europy.
Smy tegdy pśewjadli napšašowanje wejsanarjow.
Wó wopśimjeśu a śišću kuždego zwězka su teke sowjetske wědomnostniki a wědomnostnice akademiskego instituta w Moskwje sobu rozsuźili, źož su wobstojali z kóńca 1960tych lět trajne zwiski.
Mjaztym pak budu tam nejskerjej mjeńše guski pjac.
Na njom su se wobźělili Anja Mewes, pśedsedaŕka Towaristwa měrowych zwónow Berlin z.
My njesmějomy Bogu wumjatowaś, až jo nas w nuzy spušćił, až jo jano pśiglědował, gaž smy zmólki gótowali, kenž njejsu nam zewšym tyli abo kenž su drugim samo na škódu byli.
Pósporomje serbskich swěźenjow kaž zapust, kokot abo maskowe bale, jo to była jano mała licba priwatnych gósćinow a jubilejow, ak luźe su wu nas swěśili.
A wšykne su něga serbski powědali.
Sława jo pla njogo pak mało płaśiła, skerjej to dowiźenje, až jo něco trjebne, což se, jo-lic nic źinsa pótom snaź pózdźej, wupłaśijo.
Witko se wjaseli, gaž jomu jogo bratš wumólowańske łopjena z interneta wuśišćijo.
Wótpósłane Wjelceje su wótpórali swójo pjerwjejšne wustawjenje z lěta 2011, až njebudu se z Vattenfallom dla móžnego pśesedlenja jadnaś.
Wón njamóžo krowu za demonstratiwny objekt trjebaś.
Mjazy drugim jo se nastał z něgajšnego hotela „Lubin” wětšy a rědnjejšy hotel.
Někotare cłonki pódpěraju biografiju Kita Šwjele, kótaruž pišo Dietmar Schulze ze Skjarbošća
Ja nanejmjenjej som wšykno doma měła.
Smy źěkowne, až móžomy z wjele akterami wó nowe impulse za dalšne wuwiśe našogo regiona pśemyslowaś".
Mjenja wšyknych cłonkow nowego pśedsedaŕstwa zgónijośo we ramiku dołojce.
Zymna limonada jo była wjelgin witana.
Ja cu wam powěźeś, až budu wótněnta kuždy źeń połdnjo bjatowaś.
Mě jo se spódobało, až kuždy móžo how swóju banju indiwidualnje wugótowaś, mimo žednych wustajenjow“.
Z pśipowěźenim "W plastilinje štyce naše słowa."
Žedne z nich su pisane.
Zeleńk, kenž tu funkciju mjaztym juž 31 lět dłujko wugbajo.
Jadnotliwe póbitowanja nanuzkaś, njeby dobre było".
Pśeto ja je do nimskeje rěcy pśestajam", jo Erwin Hanuš jich troštował.
Zajmne mógało teke byś, bjeršty w akciji fotografěrowaś.
Nejlubjej by hyšći dalej sejźece wostali na swójich stołach a by kśěli dalej „sobu graś“ we tom kusku.
Pó móžnosći jano to nakupujoš, co stoj na twójej lisćinje.
Tam jo stojała žeńska, ako jo se pśegótowała ako janźel a groniła, až luźe deje hyś "Reichstagoju".
Pśeto w běgu wót šesć góźin dej wóno wažne wótwoborańske maśizny z tym mlokom dostaś", wóna hyšći pśispomnjejo.
Serbsku ludowa muzika
GmbH za produkciju filmow a telewizijnych pśinoskow „Happy End“ jo gano wjerśeła w muzeumje pód gołym njebjom na Lědach.
Za jadno lěto ma něto źěło ako ASG-muzejownica w Domowniskem muzeju Turjej.
Naraz pak sćažka se źěli: Na pšawem boce stoj burski dwór, na lěwem teke.
Jeje duch maka se z maksimu „kšuty rěp a rowne tyło“.
Šołta Waldemar Locke jo na pósejźenju gmejnskeje rady znate cynił, až něnt stoj wopomnjeński kamjeń z informaciskeju toflu za Fryca Nowuša, dłujkolětnego gólnikarja.
Moto togo wšogo dej byś ‚Błośanski labor‘.
Forsterowu (direktorka) a kněza Ratzenhauera (rědowniski ceptaŕ).
Z drastwami tam wjelgin wjele gótuju.
Tam se wobźělijo tuchylu teke rědownja 6a wót Dolnoserbskego gymnaziuma (DSG).
Na delkach špundowanja lažy śańka warstwa procha.
A wuchack dalej skokoco.
Zaprědka jo nas było 8 źiśi.
Luźe z alergijami pśeśiwo pšenicy a drugim trajdam wužywaju togodla cesto maniokowu muku ako narownanje.
Lipsk jo město w Sakskej.
K wuslědkoju groni Dawid Statnik: "Z tym kšacom jo zwězk se ofensiwnje k serbskemu ludoju wuznał.
Pětk, 20. maja, su se zastupniki realneje šule Žylow a DSG zmakali, aby wó tom wobradowali, co buźo z tymi 28 pśipowěźonymi wuknikami.
Te nejnotnjejše słowa by mógali te wótwardowaŕki lažko sebje spominaś, gaby kśěli.
Kwiśonki su běłe a njasu małki, žołty flack a w gustych granach stoje.
Wón njejo był za mnjo jano pśikład ako angažěrowany Serb, a jo mj. dr. mě ze swójim entuziazmom sobu śěgnuł, ale teke z wašnju ako wósoba, kenž to wšykno njecyni za sebje, ale za to serbske, za drugich.
Něnto su mógali źiśi swójogo „kokota“ łapaś.
Slědny cas, nježli jo pśewzeł głownoamtsku funkciju pśi Domowinje, jo był šofer.
Lilongwe ma mjazynarodne lětanišćo "Kamuzu" a dwa wót pěś institutow malawiskeje uniwersity.
Naslědku smej se nałazyłej pó tych ławkach a pytamej někaku drogu.
Madlena Norbergowa, pśedsedaŕka Spěchowańskego towaristwa Serbskego muzeja dodawa: "Jadnotliwy wobraz wuměłca ga njedosega, aby jogo charakter był spóznaś."
Južo Vogtowa papjera jo jo pśiraźiła.
Tu licbu jo teke mjenował prof. dr.
Buźomy z gubu a z rukami źěłaś.
Pśez to, až suš pśiběra a w rěce jo mało wódy, ga muse pušćadła ju gaśiś.
Ze Złego Komorowa a Klinki/Senftenberg a Klinge.
pětk, 31. julija /žnjojskego
Šćit pśirody Zawěsće znajoš płody, kótarež rostu na pólu a w zagroźe.
Nastawa blisko Kulmbacha w Frankskej z Běłego a Cerwjenego Mohana.
Na pósejźenju Serbskeje rady stej se pśedstajiłej dwa kandidata za nowy europski parlament: Sergej Lagodinsky a Christian Ehler.
Teke Sylvio Lazer z Drjenowa a Jörg Maznik ze Žylowa matej se z tym problemom běźiś.
Jaden pismik jo mógł někotare zuki pódawaś.
Ta łoź jěźešo do Londona, a za někotare dny pśijěźechu wóni, źož rěka Themza se do mórja wulewa, a źož jo pó wobyma brjogoma Themzy město London natwarjone.
Bobrina jo substanca, kótaruž jich seksualne załzy producěruju a kótaruž wužywaju luźe za parfimy.
Jagły z cukorom som juž ako gólc rad jěł.
Wóny ludowy spiw słuša k tym 168 ludowym spiwam, kótarež Ditaŕ Redo z Trjebina jo w slědnych lětźasetkach nazběrał we wšyknych jsach Slěpjańskeje wósady.
Co pak něnt? 
Su jim pó žycenju jěšnicki abo pjacone jaja pśigótowali.
Bennit to pokažo.
Pětšowe woblico jo se zasej póchmuriło.
We cełem wiźone, dej kraj Bramborska se mócnjej zagronity cuś za dobywanje serbskego personala.
Młoźinski chor jo se něco luštnego wumyslił.
St 1 Stupny stwórtk
Ten wobraz mamy hyšći źinsa.
Wót 1920tych do 50tych lět jo był kamishibai w Japańskej wjelgin woblubowany.
Jadnory strus kwětkow jo źe pśecej rědny póglěd.
To póžedanje, až statut dej se změstymi pśeměniś, jo pśipowěźeło Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny w septemberu.
A wót syna a źowkowu jogo bratša smej zgóniłej wó wuměłcu Frycu Duringu, wó jogo žywjenju a twórjenju.
Teke jomu njepśiźe nic do mysli.
Źiśi powědaju tšojeńko zasej a wulicuju k wobrazam.
SPD a Zelene njejsu na telefoniske a pisne pšašanja Casnika wótegronili. FDP jo krotko a słodko pisała, až take rědowanje pśi nich njedajo a až we tej stronje dostanjo kuždy te samske šanse.
A gdyž ma Edwin Hofbauer k tomu hyšći wokoło 25 hektarow role, źož rostu pšenica, majs, jacmjeń, słyńce, groch a druge, pón móžo se jomu groniś, až jo napšawdu wjeliki bur.
Colett Šampatisowa.
Wjele firmow z wokoliny jo pomagało, aby něgajšny skład był zasej rědny.
Wóna jo tam zagronita za serbske młoźinske źěło.
Wjerbanarje su gjarde na swójogo Siegfrieda Ramotha, kenž jo se 14. měrca 1929 we Wjerbnje ako syn šlodarja naroźił.
Gaž jim njesłoźi, maju dosć móžnosćow se woboraś.
Mója hutšoba napomina mě na twójo słowo: Dejśo mójo hoblico pytaś.
Pósłaś se móžo na kněz Bojta w měsće.
Za jadnu swinju su dostali 300 mark, to Walter hyšći kradu wě.
Z teju akciju w Měsće su w ramiku lětosnego swětowego dnja źiśi teke wěste kólasowe sćažki k šulam pominali.
Sliniki a wótergi gniśe mógu kulam škóźeś.
Kutšak to pśiwda.
[...] staraś a z tym zajmcow nic jano w Serbach, ale pó cełej Łužycy a we wukraju dobyś. „Ze zasajźenim Judith Kubicec ako intendantka SLA jo mě toś to źěło wabiło.
Pšosymy togodla wšych interesentow, aby se pśi nas tak spěšnje ako móžno pśipowěźeli.
Ty sy mucna wót swójogo wšakego radubiśa. Jez 47,13
Za to smy se teke słušnje wufajnowali.
Tej su woglědali.
Cołnarka Siegelinda Fischerowa, ako gósći informěrujo wó serbskich kórjenjach jsy.
Žylojska Pólska lažy jadnab dwa a poł kilomejtarja wót srjejź jsy pódpołnoc za gólkami.
Graśe na hochoskem sportnišću se zachopijo zeger 18.00, a južo na poł pěśich grajo tam jadno žeńskece mustwo z Dolneje Łužyce pśeśiwo žeńskecemu mustwoju z Górneje Łužyce.
Tak ako pśecej jo to teke lětosa “naźěłał” Borkojski fotograf Steffen.
Toś ten se na stawizny koncentrěrujucy zešywk Lětopisa stajijo puś k dalšnym historiskim slěźenjam wó fararju a linguistu Bogumił Šwjela a wó kulturnych a rěcnych wobstojnosćach w nacionalsocialistiskem casu.
Ma lubjej stojnišća w słyńcu abo w połchłodku.
Wóna ma w loźe sobuźěłaśeŕku a pyta lětosa hyšći za dalšneju.
Toś jo groniła maś nanoju: "Musymej góleśi hyšći dłymjej do góle wjasć.
Znowa – wót 20 do 28. junija 2020 – se pśewjeźo w Korutańskej/Kärnten w Awstriskej (Österreich) EUROPEADA.
"Rejowaŕski dramaturg Michael Apelt gótujo pśisamem kuždy tyźeń w měsće take workshopy."
We tom casu, ako toś to foto jo nastało, jo był Helmut Kurjo pśedsedaŕ Blunjańskeje kupki.
Źiśi su twarili sněgowego źěda a se ze sněgom chytali.
83lětny Chóśebuzaŕ, wucabnik na wuměńku Erwin Hanuš, jo źinsa hyšći pilny pśełožowaŕ literarnych twóŕbow a pśirodowědnych knigłow do dolnoserbskeje rěcy ako teke pisaŕ wucbnicow serbšćiny a źiśecych knigłow.
Zwězkowy kraj jo źělny stat federatiwneje republiki.
Wužowy kral "Som wužowy kral."
Źiśi zaduju krotko a łagodnje.
Pšawy cas za drogowanje pó slěpjańskich stronach.
stwórtk,10. 12. pětk, 11. 12. njeźelu, 13. 12. pónjeźele, 14. 12. wałtoru, 15. 12. W mójej familiji w Žylowje maju gódowne placki kšutu tradiciju.
Smy narske byli.
Za turistow ma tudejšy post hyšći wósebne póbitowanje: płone flaše z plasty z papjerku nutśi.
Schluzy a jogo žeńska Helga stej gjardej na to, až matej pśez ten nowy dom tśeśu nejwětšu wustajeńcu za Kinnarps-meble w cełej Nimskej.
Wustupowaś dej we Łužycy, ale rowno tak w drugich stronach a krajach.
— Braziliska jo kraj w Americe, Portugalska pak jo kraj w Europje, a Braziliska słušašo tencas Portugizam. 
Toś ten jeleń jo był južo bejnje słaby.Nic njejo mógło jogo zasej na nogi stajiś“.
Njejo drje hyšći cele śma, ale Lenka tšacha dla tśěskoco.
Rostlina jo pśedewšym w górach rozšyrjona.
Wobškóźone kuse njejsmy restawrěrowali, a to z wótglědanim“, jo gronił Jańš, „ale drobnostki ako kśicki, janźeliki, ruki a nadpisma smy wjelgin rozglědniwje wobchowali a wobnowili.“
Kněz dajo swójo strowje zapowědaś, pśed ludami dajo swóju pšawdosć zjawiś. Ps 98,2
Pśi tom werby zwurazniju wótwónoźowanje abo felowanje něcogo resp.
Na woblekanju su spóznali, chto jo swój a chto cuzy a teke z kótareje wokoliny kraja jo pśišeł.
Te jadne su te "Serbske duchy", rozsypane pó Nimskej.
Su to mjazy drugim Kubuntu , Xubuntu , Lubuntu , Edubuntu .
Wón jo zestajał a napisał chroniku swójeje narodneje jsy Barbuk.
Ja som rada wence.
To jo trjeba, dokulaž Chóśebuske jazoro buźo wjelgin wjelike, ga nejwětše w Bramborskej, kaž małe mórjo.
Holm: Jo to wažne?
Ryby milnje wobgryzuju chóre městna.
Šera spliska jo ptašk ze swójźby "Motacillidae".
Wóna njaso nas pśez śěžke case, ako su to byli wójnske a pówójnske lěta.
Słynickow, tych prědnych słodkich płodow lěta, smy měli bejnje mało, pśeto cesto njejsu se pšawje raźili.
Ta jo pó wójnje ze swójim nanom a ze swójeju maśerju emigrěrowała z Borkow do Českeje.
Ministarstwo financow Nimskeje a jadnotliwych krajow ako teke amerikańske banki su dawali nimskim bankam wjele pjenjez (teke konkurencna »Serbska žarjabnica« jo dostała 150 000 markow), aby je wuchowali, Serbska ludowa banka njejo dostała daniž pjenježka.
Zuby wjelkow stoje za zymski cas.
Gósći w Rownem su se rozgranjali a tichtowali, kake zwiski mjazy generacijami a luźimi su hyšći źinsa.
Toś to sociolinguistiske napšašowanje njejo dejało wót cełego zachopjeńka online byś, to jo se dla korona-pandemije tak wušykowało.
Pó drugej swětowej wójnje jo město źinsajšne mě "Kaliningrad" dostało.
Karina se rowno sednjo.
Pawoł pišo Filemonoju: Ja se źěkuju swójomu Bogu a spominam stawnje na tebje w swójom módlenju, aby naju gromadna wěra se zmógnuła w huznaśu wšyknogo dobrego, kenž w nas jo wót Krista Jezusa.
K běžecym napšawam w něgajšnych prědnotnych stronach "Wochozy II" słuša mjazy drugim saněrowanje a modernizěrowanje wěcejzaměroweje hale w Rownem.
Luźe k nam pśijědu z cełeje Nimskeje a wótergi teke z drugich krajow.
"To jo prědna twóŕba wót Lorenza-Murowany w Serbskem muzeju.
Skerjej njespokojecy jo był pśiducy dypk na dnjownem pórěźe, pśedstajenje nowego serbskego familijowego towaristwa „Gromaźe“.
Togodla musyš ptaškowy domcyk nejlěpjej tam powjesnuś, źož jo šćitany pśed dešćom, sněgom a wětšom.
Do góle pak njejdu.
Maśica Serbska jo wótźaržała głownu zgromaźinu
Bernd Pietś, pśedsedaŕ Domowniskego towaristwa, jo witał pśibytnych pśed gósćeńcom „Zum Dorfkrug“.
Pśi ptaškowem domcyku Zawěsće maš doma abo w źiśowni ptaškowy domcyk.
Tu by w Lodce mógali ned na 500 adresow rozpósłaś.
Wót slědnego tyźenja jo zasej pšawa wucba.
Wjele woglědarjow se póra, gaž jo kompaktny kurs serbskeje rěcy wót Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Cogodla su pinguiny carnoběłe?
Ojej, ojej!
Pśez to som był narski a togodla som tam absolwěrował tśi praktikumy.
"Wažny zakład na mójo źěło su serbske wustawki, ako jo měsćański parlament wobzamknuł", jo groniła.
Awtor tych knigłow jo dr.
Pilnje a dłujko su se na to pśigótowali – naprědku Domowinska kupka a młoźina.
Jo powědał z młodymi a starymi, ze cłonkami małego prodrustwa a ze samostatnymi rolnikarjami.
Dowěru, byś pó tśich lětach dalej prezident, jo dostał zasej Lorant Vincze wót hungorskeje mjeńšyny w Rumuńskej.
Což na engelske groni: Wóna jo "zbrašona" a stakim wjelgin wót wumrěśa wobgrozona.
Marja Elikowska-Winklerowa: K prědnemu ‒ ja som była pśechwatana, dokulaž howacej su wjelgin zasłužone luźe jo dostali.
Hinc Roj, znaty a angažěrowany serbski komponist z Klětnego w Górnej Łužycy, jo we 92 lěśe swójogo žywjenja na 10. nowemberu zamrěł.
Markus 10,14".
Lube źiśi, sćo narske, kak pójźo dalej z našeju bajku?
Dalšna kupka ma na starosći ceły pśeśěg - koordinaciju, drastwy, zestajenje porow a druge.
Babka kuždy raz zaby, až wuchace te nałogi derje znajachu.
Som se rozsuźił za swóju dalšnu drogu, kótaraž dej raz wjasć do redakcije NOWEGO CASNIKA.
To zadora tomu, až móžo se w našych jsach ned zachopjeńk lěta rědna tradicija wótměś, to stare lěto "woklapaś".
How jo wjeliki a rědny zal, kenž se derje góźi za wustup našogo ansambla.
Mytowanje Kreatiwna źěłaŕnja towaristwa LÜBBENAUBRÜCKE wobźělijo se na produkciji šćitnych maskow za ludnosć Lubnjowa a za zajmcow.
APRYL/NALĚTNY
Pśez lodojc wjeźo droga dalej ku gondli, kótaraž dowjeźo was na Sardinisku, italsku kupu w Srjejźnem mórju.
Jaden Němc pak njejo rozměł a jo pšašał: »Was?«
Rowno tak ten źeń, źož mógu bórkojske cołnarje zasej gósći wózyś pó Sprjewi a tšugach.
Wjednica muzeja Babette Zenkerowa, ako jo ganjała tam a slědk z kanami połnymi kafeja, jo pó zapusće cełe blachy z twarogowym a drugim mazańcom musała do swójogo muzeja slědk nosyś.
Wó lanje jo nam powědał Raik Schmidt wót tšupcańskego lanowego młyna.
Nic dla togo, až material felujo.
Jano dwa raza jo mógła Adamowa mólowanje serbskich jatšownych jajow zarědowaś, wše druge terminy su musali wupadnuś.
Milenka Stockowa jo nam w LODCE pokazała jaden z tśich cypjelow, kenž jo šyła a wušywała Annemarie Königowa z Turnowa.
Rypotka jo w pśisamem cełej Europje z wuwześim někotarych kupow, Aziji a pódpołnocnej Americe rozšyrjona.
"Maš pšawje."
To mógu zrosćone muske lěpjej ako gólcy.
Ako jo 4lětny Nico na rěźe, groni: „Nan pijo piwo a k tomu hyšći paleńc!“
Ale někake klinkotanje sy zawěsće słyšała?
Wšak som how cesćej mimo jěła.
Wóna jo pśirodna hybrida z běłego topoła a libotcyny .
Ako jo pśišeł cas wusewa, njejo měł wěcej razka zernka, kenž by mógał wuseś.
Buźćo stražniwe a hobmysliwe k módlenju.
Złykomorojski faraŕ Manfred Schwarz, z rodom z Bórkow, jo namakał jadnu staru fotografiju z wobsejźeństwa swójeju starjejšeju.
Prědne zmakanje 6. februara jo było z pśedsedaŕstwom Towaristwa za spěchowanje serbskeje rěcy w cerkwi z. t. w Kórjenju (gl. foto nalěwo).
Na lětosnem nowsańskem zapusće jo se wobźěliło 19 pórow młodostnych a dorosćonych tak ako 16 źiśi.
Demonstracija AfD abo Antifa njegrozy, dokulaž wugronjenje politiskego měnjenja jo jano hyšći pśez casniki abo w interneśe móžne.
Za tych wokoło 200 Miłoraskich pśinjaso to pśesedlenje wichorojte lěta.
Małgorzata Bukowicz jo studěrowała na akademiji twórjecych wuměłstwow we Wrocławje na fakultoma za tśasaŕstwo a keramiku.
K tomu słušaju konference za implementěrowanje rěcneje charty a europskego šćita mjeńšynow.
Słyš!
Zwenka SLA pak źěła wóna teke.
Njejo To Was hyšći raz k pśemyslenju pógóniło?
Sobotu su pśedstajili Žylowarje swóje hobbyje na marku burow a
Kaiserowa za to znata, až jo wusko ze serbskimi luźimi zwězana, až jo wjele cyniła za dobru serbsku rěc, a až jo teke w Domowinje wjele dobrego naźěłała.
To jo było derje tak.
Kradu na 13. měrcu togo lěta jo se pśi Němskej cerkwi w Chośebuzu zgromaźiło wjele tysac luźi z cełeje Dolneje Łužyce.
Codiakalnej znamjeni w maju stej Byk a Dwójniki.
Zachod wobstražujo spijucy lutk z mjenim Stražnik.
Naroźił pak jo se w Radworju/Radibor, ako jo rowno tak wjelgin znata wjas w serbskem žywjenju.
Witko pyta swóju mamu mjazy regalami.
Wón jo we swójej zasćakliwosći chytał granitowe kamjenišća z góry Carnobog ku jsy, ale njejo trjefił.
Mjaztym stej nastałej dwě kupce, ako teke zbytk lěta woplěwaju serbsku rěc.
Z mójogo wiźenja jo to škóda, až njamógu se serbske pódtitele zapódaś.
Snaź wón južo tegdy jo grajkał z myslicku, wugronjoneju we swójej basni z młodšych lět „Gaby ja kśidła měł …!“
Taylor Lautner jo amerikański grajaŕ.
Tkaniny jo směła sama wubraś.
We njej som pór drobnych detailow schował, mjazy drugim kócku, wójcku a strusatu ławku.
Koncept wóna južo ma a pyta hyšći zwěstkarje.
My smy byli dobra zgromadnosć.
Słowjańsku swětnicu na kupje, kótaraž jo źe tež Swětowidoju pósćona była, pak su kśesćijańske zadobywarje w 12. stolěśu znicyli.
Na městnje wuzwignjonego mjenja wuwjeduju źiśi póstajone pógiby.
Towarišniki (Gesellschafter) GmbH za lětanišćo Połdnjowa Bramborska-Chóśebuz su łoni w cełej Europje wupisali swóje późěle na pśedewześu a ten terenje lětanišća Chóśebuz-Drjejce (amt Picnjo), aby wšykno pśedali.
Wóna tek měni, až serbšćina jo docysta wuzbytna a knicomna, źiśi deje lubjej engelšćinu wuknuś.
W cerkwinej wósaźe pak wětšy źěl młoźiny sobu njegótujo.
Ako sobuzałožaŕ kupki Die Folksamen a Serbska reja wě wón ze swójogo nazgónjenja, až pśez popularnu muziku móžoš drogu k swójim serbskim kórjenjam a k serbskej zgromadnosći namakaś.
Zgromadnje z drugimi Serbowkami jo wóna how pśedstajiła serbske drastwy a druge z Dolneje Łužyce.
How jo Brigitte Haraszimowa załožyła klub „Historija a tšojenja”, ako se zaběra mjenjej z teju wjelikeju historiju, ako jo we wucbnicach wopisana, śim wěcej pak z tšojenjami „wót dołojkach”, z kolektiwnym spomnjeśim jadnorych luźi, ako njejo w chronikach zapisane, ale jo žywe we familijach a we tom, což se luźe dalej wulicuju.
Padnjenje murje
Hans-Joachim Meyer na stojnišću LND.
We wjele rozgronach, teke gromaźe ze swójeju staršeju sotšu Lizu, su wobjadnali duch casa, rozmjej politiku, góspodaŕstwo, wejsne žywjenje a serbstwo.
Njejo to dosć pśicyny, zwjaselenjow se wzdaś?
Kjarmuša buźo pśi Nimskej cerkwi a karuselach.
Wetom jo za woknom něcht wjelgin mócnje tśichnuł.
Serbski dom w Chóśebuzu.
Zagronita za młoźinske źěło pla Župy Dolna Łužyca Franciska Albertowa, wugótowaŕka za wabjeńske srědki Anja Leonhardtojc a źiwadłowa pedagogowka Dörte Hentšelojc su źiśi pśez ten tyźeń informelnego kubłanja dwójorěcnje pśewóźili.
Bramboŕska statna kanclaja jo iniciěrowała wujadnańske rozgrona mjazy wobsejźarjami domow a JCC.
Głowne sedło našogo zawoda jo w Bremenje, źož smy teke za to nowe powołanje wuknuli.
W tom casu jo se južo šyriło grono, až dej se k prědnemu septemberoju togo lěta w Chóśebuzu Serbska wuša šula za Dolnu Łužycu wótwóriś, což ga by za mnjo wjele bližej a lažčej było.
To ale njejstej gótowałej w kursach za někake interesenty z Turjeja a wokolnych jsow: „Mej smej jaja ze serbskimi mustrami wupyšniłej za stawnu wustajeńcu.
Tudy su zgónili, až jo Chrjebja tak ako Dubrawa raz jadna serbska wjas była.
Wuměrjujomy pśeměr rulki a nakreslijomy z kružydłom krejz z toś tym pśeměrom na papu.
KATA MALINKOWA jo wustajiła, až mógu se te, ako su ten cas wokoło lěta 1945 sobu dožywili, wěsće hyšći wjelgin kradu na to domysliś, co jo se tencas how wšykno tšojło.
Lětosa budu to tśi a to za źiśi.
Pśeśiwo tomu by dejali politikarje wěcej cyniś.
Nazgónjenja z tym su wšake.
Cytanje jo było slědne zarědowanje w ramiku projekta "Pśechod 03" w Korutańskej.
Na pšašanje, chto buźo wótněnta na zgromaźinach na serbske witaś, njejo Lehmann wěźeł žedno wótegrono.
Swoju žeńsku, se wě.
Na kóńcu wójny jo jich było pśisamem 120 muskich.
Togodla smy koncept změnili.
Wjele družynow dawaju gódnotne drjewo za meblowe domowe abo łoźny twaŕ abo dobre palne drjewo.
Pśi tejowej tofli z chłošćonkami su źiśi pśisłuchali serbskim a nimskim zawjeźeńskim słowam Christiny Kliemoweje, kótaraž jo jich zajm na wósebnosći adwentskego casa tak ako janšojskego boga chyliła – wobej ga matej něco pótajmnego, mystiskego na se, taki wósebny łaskot.
Wót listowy bomow wobkněžone rostlinowe zgromadnosći su lěse.
Kak kritiski pśedewšym starše wukniki glědaju na swójich wucabnikow, jo se mjazy drugim wobkšuśiło na kóńcu abiturnego swěźenja 1977, ako jo abiturient Dytar mójej žeńsce gronił: »Kněni Hanušowa, Waš cłowjek ga jo dosć [...]
Graśe na hochoskem sportnišću se zachopijo , a južo na poł pěśich grajo tam jadno žeńskece mustwo z Dolneje Łužyce pśeśiwo žeńskecemu mustwoju z Górneje Łužyce.
Nejwětšy kostowy faktor teje biblioteki jo personal, a tam dej se něnto žariś.
Pótom su wóswěśili stare serbske kamjenje na rowach.
Wó ptaški źo w "Ptaškowem abejcej".
Jeje wobraz pokažo M.
Gósći su byli pó tom pśednosku pšosone, w kupkach wó rezultatach diskutěrowaś.
Toś teke mě nam groniła njejo.
Tuchylu jo Měrtyn Luther swóju bibliju pśeběrał a rozmyslował wó witśejšej namšy.
To stej kšuśe pominałej Trjebinska šołtowka Kerstin Antoniusowa a Slěpjański šołta Reinhard Bork na wobradowanju brunicowego wuběrka Zwězka za regionalne planowanje Górna Łužyca–Dolna Šlazyńska stwórtk tyźeń.
Mějtej źěk za to rozgrono!
Zasej cakanje a dalej z pódlańskeju ceru do Wórjejc.
Wót lěta 1974 maju faraŕki w Ewangelskej cerkwi te same pšawa ako muske, směju se talar woblac, wósadu nawjedowaś a se wóženiś.
Wóda rozpušća sol, pěsk a glina se wótsajźatej.
Pótom pak jo šło do górow a radny kus smy se wili pó wuskich serpentinach: Raz górjej, raz dołoj.
Wjele wudankow, ako teke pśepokazanje płaśonkow na krajny zwězk a na Nimske rejtaŕske zjadnośenje, tak ako wudanki za wabjenje za to tšojenje su dawno musali se płaśiś.
Ženjomej z nanom pó łucnem puśu k Fielojc mostoju pśez Małksu.
Wjeliki akordeonowy orchester Chóśebuskego konserwatoriuma jo zagrał tśi nowe źěle „Łužyskeje swity“.
Wjelika licba takich kamjeńtnych kśicow jo se nejskerjej nastajiła we zwisku z někakim pokutnym wujadnanim a ma togodla z połnym pšawom pomjenjenje »pokutna kśica«.
Wšedny źeń na sebje samych cesto zabywamy, dokulaž wopytujomy našo žywjenje tak eficientnje ako móžno zmejstrowaś.
Tej stej wopśimjetej we tom słowje: Pšuski ja som, cu Pšuski wóstanuś.
We kategoriji „wót 20 do 29 zapisanych“ namakaju se gmejny: Dešno, Turjej, město Baršć, Janšojce, Hochoza a Wjerbno.
Pětš woła: »Ale njezwěŕ se, jadnomu cłowjekoju něco wót teje rycyny pśeraźiś.«
W našej redakciji stej pśecej jano dwa luźa na źěle, druge źěłaju doma.
Na zakopowanje drugi źeń pśichwata serbski lud pó stach – we wósaźe drje skóro nicht doma wóstał njejo –, k tomu wšykne tśi wójnske towaristwa z wósady w pyšnych [...]
"Ze serbskeju rěcu som ja namakał ceło drugi pśistup k tomu kraju, ja som mógał napisma na toflach rozměś a se orientěrowaś".
Selena jo była amerikańska spiwaŕka, grajaŕka a model.
Powěda kněz Kohlase (19.00).
Lěcrownož ga som južo raz krotki praktikum how absolwěrował.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo jo pówołało do njeje zastupnikow styrich sakskich domowinskich župow, mjazy nimi Manfreda Hermaša ze slěpjańskeje župy Jakub Lorenc-Zalěski a Sonju Hrjehorjowu z wórjejskeje župy.
A wuměranje jo było wšedne tšojenje.
Změrkanje se bližašo, ako Robinson ze swójimi nowymi gósćami domoj pśiźe, běchu to źaseś matroze a ten kapitan. 
Ta se dalej wjeźo až do lěta 2017, głowny zagronity za to jo Institut za sorabistiku na uniwersiśe w Lipsku, pśewzeła jo ten ceły projekt „firma“ z Hamburga.
Namakajomy how ježa, łasycu, hermelina abo reša.
Wóna ma brjuchbólenje, gaž se mysli na to, kak ten proces se stanjo.
Starkim jo toś zlubił, až za nich take tuny sam wobstaraś buźo.
How jo mě felowała wšedna zwuconosć k tomu źěłoju.
Projekt bu spěchowany wót Domowiny, Załožby za serbski lud a wót RBB.
W Českej, Pólskej, Belgiskej, Francojskej, Kanadiskej, Ameriki a Jugosłowjańskej su byli protesty pśeśiwo antisłowjańskemu póstupowanjeju.
Wót takich familijow jo to grono we rědu mójich wusćełanjow we serbskem radiju "Serbska rěc we familiji".
Wědomnostniki a politiske rozsuźowarje ze wšakich europskich regionow a mjeńšynowych zgromaźeństwow – mjazy drugim z Irskeje, Waliziskeje, Pólskeje, Rumuńskeje, Pódpołdnjowego Tirola a Kalabriskeje – su w Pódstupimje diskutěrowali, kak by mógali z wustatkowanjami togo demografiskego wuwiśa wobchadaś.
Status oficielneje rěcy ma w Italskej.
Peterzilija jo bogata na witaminach (A, B₁, B₂, C a E) a ma teke zelezo a kalcium.
Wjerašk togo cełego jo był njeźelu, kótaraž jo se zachopiła z wušej góźinskim pisanym pśeśěgom pó jsy.
Ja som se tak wjelgin zlěkała, až njejsom nic ako kśikajucy a płakajucy wuběgała domoj.
Na jadnej wót nich jo njecesna swajźba pśedstajona.
Zasajźćo wupadnjone licby zasej do proznych krejzow tak, až suma na kuždem boce 66 wunjaso.
Ned pó prědnem studijnem lěśe jo załožył sobu tak pómjenjony Korps Lusatia.
W Chóśebuzu jo namakał źěło, na kóńcu ako sportowy wachaŕ na tamnem lětanišću.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo se to słowo wupytała za nowe zarědowanja z wejsańskimi serbskimi luźimi.
1 Jan 4,21
Rozgrono wó dolnoserbskem basnistwje
Sven Nordqvist: Findus a kokot-spiwarik.
Lubosć jo ten motiw, wó nju źo.
Wó Běłorusojskej jo we łužyskich a nimskich medijach jano mało k cytanjeju, k słyšanjeju a k wiźenjeju.
Źi cele pómałem mjazy awtami na drogu, až pśewiźiš cełu drogu a wobchad na droze!
[...] wuwija wuglowy a energijowy wobwod Chóśebuz a až zakład za to jo se połožył pśez Oktobersku rewoluciju a dobyśe Sowjetskego zwězka nad fašizmom, a pó tom som samo na wšake pšašanja licho wótegronił.
Ale pón su dejali tam ceptarje zaśěgnuś.
Za to wuknjo pilnje serbsku rěc, což jo ten wjacor teke pokazał.
Fryco jo rad spiwał a Gerard jo grał na akordeonje.
Pśirěduj jěze k wobrazam z pśirody.
Kaž na wjacorach do togo.
Ako kuždy wě, jo wón te dny swóju funkciju naslědnicy pśepódał.
Wažnosć regeneratiwneje energije pśiběra", pišu wóni we zgromadnej papjerje.
A někotare w njom bydle.
Luštny jo pjas we cołnje".
Kisć, teke łoś jo kwiśonkowy stołk, pśi kótaremž bocne wóski njasu jadnore abo roznogaśowane grany.
Wót zeger 17:00 buźo Nimsko-serbske źiwadło z Budyšyna pokazaś kus „Łapanje šefa“ w kjarcmje „Serbski dwór“.
Narodnostna politika jo se wužywała za politiku SED.
Wotrosł jo Bernd Pittkunings w Dołgach (Dollgen), jadnej małej jsy blisko drogi mjazy Lubinom a Bezkowom.
Henrietta Nakońcowa a kněni Kokotowa, kněz Melcher a jogo syn - wóni su pśichwatali z Prizarskich Borkow na serbsku namšu.
Wšo z pśetergnjenjami, data njewěm.
Prězy pak jo měł mě Hörnchen, což jo pśisamem pšawje pśestajone.
Napšawdu wjelgin wjaselim se, až som slědkoju tšochu casa namakał napisaś Wam ten list!
Srjodu jo k pětemu razoju wobradował forum Dolna Łužyca, kótaryž organizěrujotej županka dr.
Wjelika, pśeto ze słowom móžoš zjadnośiś luźi, ze słowom pak móžoš jich teke rozdwójś, ze słowom móžoš słužyś lubosći, ze słowom pak teke móžoš słužyś winikojstwu a zawisnosći.
Chtož wót našych cytaŕkow a lazowarjow by kśěł sobu rejowaś (nejlěpjej su póry), móžo se pśizjawiś pla wjednice kupki, Sylke Schötz.
Nejwažnjejša rěka Kataloniskeje jo Ebro, kótarež se w prowincy Tarragona do Srjejźnego mórja wulewa.
W Bramborskej, źož njedajo serbske wótpósłane, jo to ten nałog.
K tomu mamy teke chory, kenž spiwaju jatšowne kjarliže.
Zachopjeńk julija jo był ten XIII.
W lěśe 2014 jo pśišło do města dogromady 224 wuběgańcow (Flüchtlinge) z młogich krajow cełego swěta.
Pópšawem wóna źěła we wótwardowaŕni w Baršću za na póžednosć chórych.
Zeby, sykory, wroble a gołubje, wjele, wjele ptaškow!
Domowina
To tšojenje jo te woglědarje Serbskego blida gnuło, a wóni su chwalili a se późiwali nad jeje kuražu.
Młody kócor se njewěri sam z boma.
Nejpjerwjej jo zeblakła jadnu drastwinu pupku kus pó kusu a ju pón zasej woblakła.
Rozmazane smugi se pó licoma dołoj śěgnu.
»To se mě njespódoba«, jo Krabat rjaknuł.
Mjazy wjelimi gratulantami su byli teke zastupniki Janšojskeje Domowinskeje kupki, w kótarejž běšo jaden z tych prědnych cłonkow, a něntejšny pśedsedaŕ Domowiny Fryco Kšamaŕ.
Wšak som jim k tomu pokazała wobraz z medicinskego casnika.
Póchadam z Dešna, wót Tyšaric dwóra.
Mamy šanse dalej wobstaś.
Mězga we tom kijašku jo gadowata.
Toś te perspektiwy móžom na cele wšakoraki part wužywaś a se naźejam se wě, až mógu to w pśichoźe teke w pówołanju we wuznama połnem konteksće cyniś – daś na uniwersiśe, w politiskem kubłanju abo w njekněžaŕstwowej organizaciji.
Nowej stej teke Danilo Mickan a Jacqueline Jehia.
Napnětosć dej wóstaś, aby se źiśi toś te rědne knigły snaź ku gódam žycyli.
Daś dłujko tak wóstanjo.
Góry su mała dolnołužyska gmejna w Bramborskej, kótaraž lažy we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Nadpadnuło jo mě, až jo mjazy awtorami dosć radna licba wědomnostnikow.
Za teju pśiraźoneju formulaciju chowa se jano "jasne rozdźělenje źěłodawaŕskich kompetencow".
Gaž buźo, pón sy pjenježk zejgrał.
Lětosa zawěsće njebudu Błośańske swěźeńske graśa.
Graśe se skóńcyjo, gaž su wšykne swinki do zgromadnego doma dojšli.
A wóna wopśimjejo wjele wěcej ako jano łojśe! To wuznajomy ned na dwórje Alexandra Wacha.
Njeźelu, 23. junija, su wobydlarje w Kózlem/Casel a z nimi młoge gósći zbliska a zdaloka dožywili zasej tradicionalny a wjelgin woblubowany serbski swěźeń.
Dla togo jo jej serbska rěc tak wažna a wužytna.
A k wobwěsćenju swójich słow jo wóna pśelazowała rědnu serbsku baseń, źož jo se na ten cas dopomnjeła.
Tencas jo mě młody muž gronił, aby kśěł se w źěle ako wótpósłańc měsćańskego parlamenta Chóśebuz jano na młodych luźi centrěrowaś a jano z młodostnymi wó wažnych temach diskutowaś.
Tak jo mólowała na jadnom pleinairje z [...] Gerhardom Knabom Lizku Měškowu z Janšojc, a wót njeje su we wustajeńcy wiźeś ned styri portreje!
Krawcojc kśě do górneje etaže.
Wuwitanje jo było wutšobne a bźez wjelikego komuźenja smy se zesedali do awta a se pórali na drogu do Gryfina.
Buźośo pśi góźbje jubileja něco wósebnego pśigótowaś?
To ale jo była nejkrotša droga na domacny dwór.
Drogu ku nowej B97 w Janšojcach-Pipanojcach šyršu wutwarjaju.
Flaše deje se pśewaliś.
We nich jo ta rěc sama we se inspirěrujuca ‒ jo basnikaŕka wulicowała.
Wědomnostniki su zwěsćili, až jano lokalne medije graju nejwětšu rolu pśi informěrowanju woglědarjow, mjaztym až jano mało wužywa towaristwo serbskego kulturnego turizma ako kanal za informěrowanje turistow.
Mimo graśa w Hochozy su gósći teke póbyli w Dešnje.
W juniju 1865 jo wótpósłańc pšuskego krajnego sejma Rudolf Virchow w posejźenju parlamenta na tom cwiblował, až Bismarck wěrnosć groni.
»Bee«, bjacy šepka, ta wójcycka.
Wót swójich prědownikow jo pśewzeł te z lěta 1797 póchadajuce dudy a jo nawuknuł pla swójogo starkego Mato graśe na dudach.
Dosć su na kuždy pad źěłali za wšyknych, wšak pjaku kuždy źeń na 200 pókšytow klěba, 20 sortow to jo, a 2.000 guskow, k tomu tykańce a torty.
W lěśe 1920 jo se załožył Serbski Sokoł.
Na zwězkowej rowninje su dobyli slobro.
Chtož co wiźeś take pšawe błośańske sańki, ten musy se wudaś na Lipje/Leipe.
Rozžognowańska namša dnja 24. měrca w slěpjańskej cerkwi jo mě kradu gnuła.
“Našej źowći”, tak wón žortnje pomjenijo Lisku a Maju, “njocotej źaržaś jězyk za zubami!
Dalšne pšašanja su měli cyniś z wužywanim serbskich a regionalnych medijow.
W dolnoserbšćinje źo to na pśikład pśez asimilaciju.
Co su perikopy?
Te rědne cypjele jo M.
We twarjenju amta stajiju teke sukna k dispoziciji, ale we wobgranicowanej licbje.
Kurjawa jo pópšawem to samske ako mrokawy.
W lěśu ga jo słyńcko wjelgin jěsno swěśiło. „Wen z póstolow!“, tak jo wóno južo zeger pěśich (4:00) wołało.
Bytostne wótrězki su se dotwarili 2020. 
Jadna kupka wót jadnasćo kólasowarjow jo była wence wobšćokana a wobpluwana wót drugeje kupki wót źewjeś luźi.
Julij jo lětni mjasec w pódpołnocnej hemisferje a zymski mjasec w pódpołdnjowej hemisferje.
Drugi źěk jo wón Rěcnemu centrumoju Witaj wugronił, kenž jo w slědnem casu wjelgin wuspěšnje statkował.
Tak su zawołali kokota a su kśěli wěźeś, co jo nejlěpša jěza na swěśe.
Naše nadrozne swěźenje ako lipowy swěźeń njejsu zjawne ako se to něchtenžkuli snaź mysli: How zmakaju se wobydlarje jadneje drogi a snaź hyšći někotare susedojce.
Błota sćelu głownemu městoju wjele dojkow.
A za co trjebaš pjenjeze?
Mě njejo na smjaśe!
Tšachotny wuglěda Grod.
Samo do Ptačec, Janšojc, Budyšynka a Zgórjelc jo jězdźił namšu swěśit a jo zakopowanja wobstarał.
Glucnje jo se hympał domoj a se chopił zeblekaś.
Ma teke napadaś bejnje wjele nowego sněga.
Wuběrk jo wobzamknuł, nic pśepšosyś gósći z DDR a drugich krajow.
»Źo sy ty njeźelu był?«
To jo za mnjo nowa situacija, gaž som 16 lět jano za sebje sam zagronity był.
Wukaš se mysli gótował, kak by mógał z rěcu luźam w Americe teke serbski swět mały kus zbližyś.
»Mukownik se wjerśi, kamjeń stoj«, jo kobołśik spokojom gnercał.
Pśi tom stej powěźełej, kak se do cełego źěła w gmejnje a towaristwje serbska kultura, tradicije a rěc zapśěgnu.
A wóna suźi, až to ryjne wabjenje jo sobu wina na tej wobraźe: Źiwadło skomuźiło pśigótowaś casnikaŕsku powěsć z wopisanim kusa.
W Bramborskej pak jo tak, až Domowina ma swójich kandidatow na lisćinje, dogromady pěśoch.
Jan: „Njejsy ga słyšał, až wón cora žednogo wjasela na złotom měł njejo, a źinsa dejał se wjaseliś?
Wažne historiske dokumenty kśě intensiwnjej wugódnośiś a wěcej na serbske stawizny źiwaś.
Baršć lažy pśi zeleznicowej cerje Chósebuž-Żary.
Znowa w drugej połojcy junija buźo w Korutańskej/Kärnten w Awstriskej EUROPEADA.
To jězdźenje z busom buźo mě wjele casa płaśeś, weto cu ja lubjej doma wostaś.
To to groni pó zmysle: »Strowim swětło a wšo dobre w tebje!«
Papa papu njejě a ten teke papu njepapa.
Wěcej diskusije jo wubuźiła koncepcija za wuwijanje wokrejsa.
Ten drugi, małki luź, něga raz šlodarik, rownja togo.
Až serbska rěc grajo w Gołkojcach rolu, to jo landrot wokrejsa SPN Harald Altekrüger we swójom gronje pódšmarnuł.
Tam su se pśijaznje wuwitali, 1928 jo wordował tamna kjarcma oficialna DKV-stacija.
Togodla jo jich teke ned za znowski 25. jubilejny zapust w Dešanku zasej skazała.
Tam jo sejźeła gjarstka Šejnejdarjow, ako jo pśigótowała wjeliki bufet.
Wukniki su wužywali słowko, ako njejo politiski korektnje.
"Som gjardy", jo měnił, "až jich w gołkojskej gmejnje mało njedajo".
Tegdy su zadobywarje tatańske swětnice znicyli.
Ale na zachopjeńku nowego lěta cu Was wšyknych napominaś, aby se njebójali. „Kristus jo ten swět pśewinuł“ a jo nas pśiwzeł tak ako my smy.
Pśi tom nastawa wuglikowy dioksid.
Dalokoglědak.
Pśez ten wirus njejo hyšći žedna srědnosć wumyslona, žedne chrapki, žedne tablety.
Snaź stoj wokoło budki teke płot.
Wuzwólujo se 80 nawjedujucych gremijow.
Wóthobroś mójej wócy, aby njeglědałej za njehužytneju hucbu.
Camp buźo w tyźenju wót 3. až na 9. awgusta, źo pak, to hyšći njejo jasne.
Naše mašiny stojachu w drośanej klětce, běchmy popajźone pjenjezoweje mašiny.
Na jadnom městnje pak som sebje dowólił jomu pśišepnuś.
»To jo ten prědny«, jo Fryco wołał, dokulaž jo kśěł licyś, ako Hajno jo wukazał.
Dr. Madlena Norbergowa jo basnikaŕku chwaliła, měnjecy, až jo „ekstremnje produktiwna“.
"Som wjelgin gjarda, až mam kóšulu mójeje stareje starkeje Pauliny Pěśikoweje na se".
W Turnowje, źož jo był taki swěźeń za 27. maj planowany, su nam gronili, až z techniskich pśicynow dla a dokulaž njejsu měli rowno na tom dnju žednogo dirigenta!
"Skóńcnje jo tak daloko", Hopel južo zdaloka woła.
Smy jich pśeznanili, až deje se ned na domojdrogu wudaś.
Siegfried Holz z Brězowki: To jo był wjelgin rědny program.
Mimo wobglědanjow tu teke koncerty a źiwadłowe pśedstajenja wótměwaju.
Dom jo pśišeł do cuzych rukow, dokulaž jo kuždy ze źiśi to swójo měł.
Co cyniš pó abiturje? Za to hyšći njamam planow.
Z někakeje pśicyny njejo dała naša mama na rybjecy tran nic pśiś.
Socialne zestajenje cłonkow Maśice Serbskeje pokazujo, až wěcej luźi jo było luźe z burskeje warsty a rozjasnijo procowanje burow na organizatoriske zjadnośenje, dokulaž njejo dało specialne serbske burske zjadnośenje w dolnoserbskej Łužycy.
Realita jo wěcej komplicěrowana.
Mocy dolnoserbskeje studujuceje młoźiny njejsu za take zarědowanja dosegali.
Rowno ze źiwanim na historiju NDR se wuwědobnja, až to njejo nowy fenomen.
How jo centrum hungorskeje narodneje mjeńšyny we Słowakskej.
Rada wulicujo mója starka, Renate Ketlicowa, ze swójogo źiśetstwa.
Zestajiła jo knigły Ingrid Hustetowa, a ilustracije su wót Marion Kwicojc.
Někotare swajźbaŕske póry njejsu wordowali identificěrowane.
Teke w toś tom lětnem casu stoj wóda we Wótawinem gaśe w pódpołdnju gatoweje krajiny Bukowinka-Mukwaŕ dosć wusoka.
Šurman: Jo, smy měli wšake warianty, něnto pak jo wšykno rozsuźone.
Krimiroman jo spisany w rědnej dolnoserbskej rěcy (pśełožył jo Marcus Końcaŕ).
How su woglědanja gódne: Grod w Minakale (Milkel; za cas DDR jo tudy była Serbska rěcna šula), gaty pla Złyćina (Lietschen), Dom Zejlera a Smolerja w Łazu, rozwjaseleński grod Jakobzburg w Mortkowje (Mortka), Krabatowy forwark w Wjelikich Ždźarach (Groß Särchen) a industrijowy muzeum w Hórnikecach (Knappenrode).
K jěźi dostanjośo wěcy z historiskego muzejowego pjaca.
Wóna z wšych cedrow jo nejwěcej cuśniwe pśeśiwo mrozoju.
Nan wulicujo, až jo zły duch do syna derił, tak až nad swójim śěłom a duchom žedneje mócy wěc njama.
Peterko źo ze swójim nanom do zwěrjeńca.
Mjazy wobźělnikami jo było wjele źowćow, ako su docełego prědny raz kokot sobu swěśili.
To su byli Wieczorekojc Nina, Krawcigojc Maks a Grafojc Mateo.
Dokulaž to njebuźo wěcej móžno dla wótšaltowanja milinaŕnje, kśě namakaś nowu móžnosć spalenja wótpadkow.
Wo com sćo Wy ako Domowinski pśedsedaŕ na tej „głownej” rozpšawjali?
Końc awgusta buźo w Janšojcach wjeliki swěźeń…
Wón jich jano małučko namaka a wjaselašo se togodla šym wěcej, až běšo něco druge a lěpše k jěźi namakał. 
Na lěwem wobrazu: Teke cłonki chora „Łužyca” su ze spiwami Serbskemu domoju gratulěrowali.
Pśidaj cukor, jaji a cymt a měšaj wšykno derje.
Ako mója sotša njejo hyšći tak dłujko ze šule wen była, jo mě pśecej pomagała.
To jo była mamina rěc.
W lěśe 1968 su wuswěśili jawišćo w zalu.
Ga klapašo se do źuri, wóna wócyni, toś rjagnu jej cuzy cłowjek z błotkom do głowy, až se pógłušona a kšawjeca dołoj kidnu.
Wóni kśě až do nalěta pśiś do kontakta ze serbskimi institucijami a gromaźe z nimi prědne nacerjenje (Entwurf) takego wujadnanja pśigótowaś.
To jo wjelgin śěžki nadawk – jo móšynaŕka Carmen Petrikowa powěźeła na wobradowanju gmejnskeje rady zachadny tyźeń srjodu.
Nelde z Belgiskeje ako głownej referenta dostałej taki plakat. „To jo dobra wěc” - stej groniłej.
»Ceły gnoj musy wen!«
W njej buźo k wiźenjeju něźi 200 serbskich pupkow z cełeje Łužyce.
Tak běšo tež tudy. 
Kažomy Wam wutšobnje 23. oktobra 2005, zeger 14.00 na serbsku namšu do cerkwje w Hochozy.
Su se pśed tym rozglědowali w muzeumowych rumnosćach.
How du něnt powěsći bejnje roztyla.
Prědne dny nalětnego njebudu wjelgin spódobne, pak raz se pada.
Na to su se wokrejse Damna-Błota, Górne Błota-Łužyca a Sprjewja-Nysa dojadnali.
Wón jo ewangelski, wóženjony, nan jadneje źowki a bydli w Glinsku.
"Ja som lutk Simon", jomu małki kjarlik wótegranja.
Ale co cyniś? 
Lěpjej pak jo, gaž jo wjedro take ako łoni.
Njewjesta a nawóžeń se póratej wen.
Wobmyslenja pak su byli wjelike, a toś smy luźe w měsće wopšašali, co wóni k tomu gronje.
Chto su te styrjo znanki a co su wulicowali?
Wón jo w lěśe 1984 wužył móžnosć, sebje we Wjerbnje žywnosć kupiś ako LPGaŕ.
Na městnje kśesćijańskeje cerkwje pak jo na zachopku wěrjepódobnje stojała słowjańska swětnica.
Naźěłanje cełeje leksiki trajo dłujcko a jo wjelgin wjelike, dokulaž kuždy sobuźěłaśeŕ pśeźěła kužde słowo słownika a wšykne wopowědaju změny a kótare słowa se pśiwzeju.
Co jo nadawk tych kupkow?
Něco jo pak wěste: Za normalnym wucenim za kuždego wuknika a kuždu wuknicu w kuždem pśedmjaśe hyšći njewuglěda.
Nět se pšašam: njejsu ga to take griby, ako jo kněz Wajs wopisował?
Tak Spěchowańske towaristwo teke zaměrnje pśinosujo k zdźaržanju serbskeje rěcy.
Staršym góspozam derje znate pśimě »mecklenburgska ananas« ma kulawa z wójnskich a pówójnskich lět.
Wót ilustratora Thomasa Bindera su južo wujšli bajkojte knigły "Leoni a Leo".
Něco ale jo wěsty, ja lubujom móju serbsku rěc a domownju, som gjardy na móje kórjenje a som dalej pódla pśi woplěwanju serbskeje kultury a nałogach.
"Něnt pak nic ak domoj", jo gronił Hansko.
Zakóńcyli smy našo jatšowne spiwanje pśed kjarchobom.
Marja dajo se pšašaś, lěc maš wuglowe zapalowaki.
Nowa šołtowka Doreen Krötelowa jo Casnikoju wulicowała, až na Nocy muzejow wopytuju Hochoske gósćam a woglědarjam pokazowaś burske źěło, ak jo pjerwjej normalne było, ale we źinsajšnem casu se wěcej njecyni.
Dejš se zwězkarjow pytaś, se k nim dowěriś.
Z móžnosću źělenja wobrazowki laptopa som pón z drugimi wobźělnikami kursa pśednosk źaržała.
Tam jo fronta hyšći wótcynjona, móžośo hyšći Amerikanarjam, pšec wót Rusow.
Nejpjerwjej jo měła redakcija swój domicil zwenka Łužyce, w Zgorjelcu.
To se stanjo njeźelu, 1. september, zeger 10.30, na Halkojc dwórje.
Ja som łoni wuškrabała semuška z papriki, ako jo narosła w zagroźe.
A tu mału licbu pórow njewiźi za tragisku, pśeto "w Škódowje su raz samo jano jaden pórik měli a weto wjasele swěśili".
Surinam jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
Jo to něnt wěrno abo nic?
Su pak byli rozdźěle mjazy tyma kupkoma: Jezus jo wót Jana pśewzeł dokóńcne wołanje za wrośbu, jo pak wótpokazał spót a askezu za swóje wukniki a jo sejźeł z kupkami za blidom, kótarež su płaśeli ako „njecyste“ pó płaśiwem wukładowanju thory.
Narodne mjeńšyny w Nimskej njepłaśe ako domorodne abo we rodowych strukturach žywe ludy we zmysle konwencije".
Ben Budar jo pisał prozu a pśełožował ze češćiny a pólšćiny.
CD słuša k tomu.
Mjazy 14 rejtarjami su byli K.
Cełkowne kosty wucyniju něźi 500.000 euro.
Tyźeń stwórtk su se cłonki źěłoweje kupki „Serbska namša” zmakali w Chóśebuskej superintendenturje.
Pśed zachopjeńkom graśa: Serbske koparje a gósći z Połnocnego Šleswiga dawaju sebje ruku.
Hyšći na stwórtego cakaju.
Tiffany se wobźělijo na wugbaśowem kursu serbšćina.
Źowća su se w slědnem wokognuśu rowno hyšći wótpópadnuli, aby do tych škórbinow njezleśeli, a tak se na gluku žednej nic stało njejo.
Gdyž smy tudy pśed krotkim casom zachopili mjenjej znate nowše słowa z Casnika pśedstajaś, ga comy to něnto w nowem lěśe dalej wjasć.
Ale to njama negatiwny wliw pón na studium.
Wóna njezabija luźi, ale znicyjo jich »jano« dušynje a wótergi samo śělnje.
2. dr. Hauke Bartels, direktor Serbskego instituta, institucije, kótaraž wjele cyni za rewitalizaciju serbskeje rěcy.
Dla togo som pšašała mě, kak by mógała móje zajmy za to serbske a móje druge zajmy zwězowaś.
Su mě změrowali, až njetrjeba taka njewěstosć byś mjazy wejsanarjami.
Wón jo dwójnikojski bratš bogowki Xochiquetzal.
Wu Jankojc w Borkowach jo něnto zasej sezona.
A pśi tom njejo měł jano pśijaśelow, ale teke wjele winikow.
Napšawdu, na dnju kapitulacije fašistiskego Tśeśego rajcha naby wustawa za nowy Nimsku kaznisku płaśiwosć.
Wjele projektow, z kótarymiž wóni su něnto zabrane, ga jo wordowało zachopjonych za cas šołty Fryca Wojta: droga, pśetwarjenje źiśownje, pśigótowanje na pśiducy folklorny festiwal Łužyca.
Bóžko jo casy dłujko ta winikojska minorita wobkněžyła kraj a ludnosć tak derje, až su samo dobrym, wědobnym Serbam kładli pśeśiwne argumenty do wust.
Na jaden part njejo to nic nowego – jo něcht z publikuma gronił.
Głownje pśiznamjenja dramy pó Aristotelesu jo pśedstajanje jadnanja w dialogach.
Z Rownego/Rohne.
Móje plany namdušu njejsu se wósebnje wót korony wobwliwowali.
Ale njejo se mógał dłujko pśez to wjaseliś.
Pitśku wěcej by wšak mógał spiwaś, to by juž było rědnje, ale njamóžoš ga stawnje wšo póstajaś a wukazowaś.
"Mamy južo wjele klikow, samo z Engelskeje a z Ameriki", groni Zenkerowa.
Wzej grib a wótkšaj rozglědniwje nožku, tak až maš jano hyšći głowku.
Gjarstka luźi jo pśišła na schadowanku.
Napšawo: nowa hochoska šołtowka Doreen Krötelowa.
Dokulaž wuměłce z cełego swěta se za to zajmuju, maju něnto wjelgin rědne eksponaty za gódownu wustajeńcu.
Jogo pśewóźowali su z nakupju burskeju domowu Robertowej starjejšej Elke a Kito Lorenc ako teke spisowaśel Heinz Czechowski z familiju.
Staršy wót njeju se dopomina, až jo na wjacor cełu chylu se wšuźi pšašajucy pśewóźowaŕka kradu rozpłošona tam wokoło ganjała.
Kněz Rizo jo se pśecej póznał ako Serb a jo we šuli wěrnje serbske wucył a rowno z tym tež wót wušnosći chwalbu žněł.
Mama zaswěśujo swětło a nan sednjo se k njej na póstolu a ju wobejma.
Kužde góle smějo sebje jaden wześ.
Pětš z głowu wijo.
Na co coš ako nowy redaktor wósebnje glědaś?
To som na pśikład akle pó šuli nazgónił, ako som do kontakta z drugimi mjeńšynami pśišeł a som zachopił wuknuś dalšnu słowjańsku rěc.
Ale njejo nam pśecej něco brachowało we tom casu?
Jeje wumjenjenje (Ernennung) jo była tema teke we wobydlaŕskej štunźe wokrejsnego parlamenta, krotko pśed zgłosowanim.
Dokulaž pak žedne šlawchy njejsu se namakali, jo wón te zwjena z powrjozom wobwězał.
Preferujo wót zapšažowanja włožne, wutkate a bazowe, cesto pógibowane, glinjane a běłoglinowe zemi.
Dopokaz jo ceła akcija „Serbska rěc jo žywa“.
Stare, južo njerědne, ale hyšći intaktne nagłowki móžomy wurědniś – ze zbytkami płata, z gumijom, z płatowymi kwětkami, nalipkami abo z mustrami z papjery.
Awtorka wobswětlijo tradicije, zymske nałogi a dłymoko zakórjenjonu pśiwěru Błośanarjow.
Kliche jo župu pšosył, aby jim pomogła tu ideju wuwjasć.
Zawěsće jo pšawje měła! 
K nam jo se pótom w lěśe 1918 wrośiła, k wam pak nic.
Nikolas-See běšo pótom slědna stacija a wóttam som šeł k swójomu celoju w Schwanenwerderje.
Jutta Kaiserowa wopisujo "luźi, jsy a krajiny, spomina na swóje rozgronowe partnarje".
Wobej stej pśisamem wó głowu wětšej ako ten burik.
Procowanja wó titel "nejrědnjejšy bom" su pśišli ze sedymich jsow.
Źowćo wopytajo gódaś, kaku barwu drje jogo wócy matej.
Na jich nastaśu jo był Wjerbanaŕ Mato Kosyk wobźělony: „K wobźěłanju starych cerkwinskich kjarližow jo mě Krušwica nuzkał a som tak młogi dokóńcowany zešywk jomu pśepowdał“, dopomina se Kosyk 1924 w lisće Bogumiłu Šwjeli.
Ten rozsud jo wubuźił protest pla ansambla.
Namšarje su rědnje spiwali.
Weto njejo se nejwětša słowjańska rěc razka ako dodatne pórucenje póbitowała, mjaztym se na górnoserbskem gymnaziumje teke češćina wucy.
Kak pśiźo toś ta bajka ku njewócakanemu kóńcoju, móžo kužde góle zgóniś, kenž napišo na swój cedlik na boga (Wunschzettel): „Findus a kokot-spiwarik“.
Rědnjej buźo z parlickami.
W zagrodach na młodnej tšawje běli se płat.
Móžno, až jo to pšawe woblekanje za źowća w głownem měsće.
A žedne z nich ako Kito Becker, Ana Běšowa, Josef Frencel, dr.
Rozwjaseleca jo bejna licba wobźělonych gymnaziastow a studentow, kenž su se procowali wó Maśicowe myta.
Slědkoju jo etnologowka Ines Neumann pśedstajiła prědne rezultaty studije, w kótarejž se pśeslěźuju nastajenja a měnjenja wuknikow Dolnoserbskego gymnaziuma k serbskej rěcy a kulturje.
Dajo kraje mimo wótwózenja wótpadankow.
Ale z tym zrownju stoj tam, až sakske kněžaŕstwo jo južo dalejwjeźenje Wochožańskeje jamy pśizwóliło.
Wóna bydli w Picnju a źěła w Gubinje.
Wy sćo nan a grajaŕ w źiwadle, a wašo žywjenje jo tuchylu ze źěłom napołnjone.
Mimo togo su stojali na programje drogowani pó Žytawskich górach, balokopanje, rozwjaseleńske graśa a stawnje zasej spiwanje.
We nich wuchwaluju domacnu Łužycu z jeje rědnosćami a tradicijami a to, ako na Górjańskem swěźenju, raźi teke pó serbsku.
Běch južo ze wšakich słowow a gronow jeje dobrego ducha a dłymše myslenje póznała, něto pak gronjach: »Mě se zda, až Wy sćo sami dobry škobrjonk, něto jano ned štucku kradu dowuspiwajśo!«
Kuždy źeń gratulěrujomy.
Myto Ćišinskego 2019 do Dolneje Łužyce
Jo to było w lěśe 1956 w Brjazynje, ako jo se tam južo pěte lěto serbšćina wucyła – ta šula ga jo była jadna z tych pěś prědnych, kenž su 1952 z tym zachopili.
Ako prědne su zebrali a zanicowali wše serbske knigły a manuskripty a pótom jo ned slědowało nimske słowo w cerkwi a wósebnje w šulach.
Kake dopomnjeśa maš na twój šulski cas nastupajucy nałožowanje serbskeje rěcy?
Tak zawupytnjośo, z kakimi temami se źiśi tuchylu zaběraju, kótare tšachy a problemy maju.
Njewěm, źo jo mě nejžwěcej łakosćiło, w nosu, palcach abo nogoma, nanejmjenjej jo se nama z nanom zasej kśěło do gribow a wubrałej smej se wóspjet ten pódzajtšny bok.
Na Serbskej wušej šuli
Gósći z Dańskeje su pópšawem kśěli teke cołnowaś w Błotach na Lipjem.
Wósebnu wažnosć su wugótowarje dali zukam serbskeje rěcy, kótarež nimskorěcnym wuknikam napóraju nejwěcej śěžkosći, kaž sycawki .
W kuchnjach se zawarjuju płody.
Slobrany wěnk nosy rejtaŕ, gaž južo 25. lěto se wobźělijo …
Togodla musy to mě něco drugego wopśimjeś.
W Chinje rostu jogo pódłujke kricki źiwje a dosegnu wusokosć až do 60 cm.
Cerkwju we Wochozach/Nochten pyšni něnto nowa fasada.
To mě wjelgin boli.
Sotša Bertonowa pak njejo se dała wót teje diskusije zamuśiś.
Gaž jogo dopołnje pśiwzejomy, pśeměnijomy žywjenje.
Wót kóńca 80tych lět jo Cathy Petersen w cerkwinskich knigłach generaciju pó generaciji naslědk slědowała a w jadnom statnem archiwje jo namakała pó dłujkem pytanju pasažěrsku lisćinu łoźi, z kótarejuž su wudrogowarje pśijěli.
Teke błobošojska cerkwja jo k njej słušała.
Toś jo naju zlodował do jeepa a jo z nama jěł k šołśe, kenž jo měł swójo byśe ned na Pódgóli, ale doma był njejo.
Pśi góźbje projekta za źiśownje a horty jo wóna južo basniła za Rěcny centrum Witaj, źož taka źiśeca žyłka jo była wjelgin wužytna.
Co planujo chóśebuska Domowinska kupka? Na zachopjeńku togo lěta běšo Domowinska kupka Chóśebuz na swójej głownej zgromaźinje wobzamknuła, co ma za lěto 2020 wšykno prědk.
Podla cłonkow rady – Haralda Końcaka, Fryca Wojta, dr.
Su wót teje měšańce pón bochanki (Bällchen) formowali, kótarež su pón w kamjenkach sušyli.
A teke poł litarja piwa jo na swěźenju wupiła.
Źowka jo groniła: "Som ga wšykno cyniła, což jo Kósmodej kśěł."
Wuchadajucy ze žywjeńskich wašnjow swětego Antoniusa, su kśesćijańske mnichy wuwili program, w kótaremž stojtej źěło a bjatowanje w strowem poměrje napśeśiwo.
Drugi raz k pjacenjeju pak su pón luźe pjac dwójcy topiś musali, aby zymna mokšosć wuśěgnuła, howac njeby se klěb raźił.
Pjerja muse śopłotu śěła zdźaržaś.
K tomu jo zasłuženje swójskich pjenjez nowu njewótwisnosć bitowało, kótaraž jo se pótom we wrośenju do serbskeje domowni wótbłyšćiła.
To by wóni měli raźi, te Potsdamske a Drježdźańske, až my Łužyske se mamy pó jich granicach: pódzajtšna Sakska a pódpołdnjowa Bramborska.
Wólažcony groni: »Wótwěžćo tyma wołoma setku, pón buźotej teke zasej žraś.
Z Krügerom som dogrono wujadnał, dwa cołna za jězd do pśirody, dogronjone zmakanišćo: »Am Haupthafen, Whiskybar«.
Narske su w Dešnje wšykne słuchali na cytanje z nowych knigłow.
"Mudrostaŕ!", fuka Śmojtina.
Pśez projekty ako bilingualnu wucbu we WŽEN, stawiznach, sporśe a muzice bywa serbšćina srědnosć komunikacije.
Tam kśě ga pśewjasć serbski domowniski swěźeń a z tym dalej wjasć dobru tradiciju župnych festiwalow.
25 lět spěchowańske cerkwine towaristwo
Žałosne a dobre case we wěrje
We njej se pokažu głownje dokumentarne filmy z nowšeje historije a take, źož su zapópadnuli wšake hyšći žywe ludowe a kulturne tradicije w źinsajšnej Pólskej.
Hucabniki budu se swěśiś kaž njebjaska bytšnosć, a te, kenž wjelesym k pšawdosći dopomogu, kaž gwězdy pśecej a nimjernje. dan 12,3
Mjazy narodna folklorna lawina, kótaruž wugótujo Sprjewja-Nysa, jo lětosa mógała slědk glědaś na taki jubilej.
Něga su se kałowe głowki z ruku rězali, což jo było zwětšego źěło žeńskich.
A strowili njejsmy z ›Dobry źeń‹, ale z ›Pomgaj Bog, kněz šulaŕ‹.
Te pśiglědarje ze jsy su za wětšy źěł ten ceły rěd hyšći sami póznali we młodych lětach na swójom dwórje, mjazy drugim Anica Handrowa.
Wóni producěruju muziku za serbske radijo a su prědny raz zgromadnje na jawišću stojali.
To měnjenje, až słuša Rogow do serbskego kraja, njejo akceptěrował.
Dogromady wokoło 40 wobrazow jo mólaŕka do Chóśebuza sobu pśinjasła z městaška Bad Lauterberg w Smolinach/Harz, źož z lěta 2012 žywa jo.
A něnto dej byś z tym wšym kóńc?
Podšmarnuło jo se, až źe wobej muzeuma se zaběratej ze serbskeju kulturu a stawiznami, ale wobchowatej kuždy swój profil.
Profety a mjeršniki huce wšykne samopašnu Bóžu słužbu a troštuju mój lud w jogo njegluce, až ju za ryjnu deje měś, a gronje: Měr, měr.
Weto wózjawijomy foto wót njeje.
Aneta Zahrodnikowa jo wulicyła, až jo było wótpowědujuce zmakanje ze Załožbu, źož jo pśišło grono wó te městna, kótarež by Serbski sejm ako logistisku pódpěru trjebał.
Wupytał jo se za to wurězki ze starych pismow Hanza Njepilic a basnje wót Miny Witkojc, Jurija Chěžki, Kita Lorenca a Johannesa Bobrowskego.
Gmejnska rada jo se zachadny tyźeń zjadnje distancěrowała wót akcije protestowego zwěstka „Ende Gelände“, ak jo planowana kóńc nowembera. „My wótpokazujomy kužde zaměšanje wótwenka, a teke kuždu formu namócy“, su gmejnske raźce powěźeli.
„Pśěźarce w Błotach“, nowy dobytk Serbskego muzeja, mólowana bilda Phillippa Francka z lěta 1907.
Co buźo lětosa nowego w pśeśěgu k wiźenjeju?
Mogu ja raz to cyniś?
Kanuty z Grodka woplěwaju južo wjele lět dłujko wósebnu tradiciju.
Slězy som wuwězała šlejfu.
Lětosa, w lěśe 70. pósmjertninow našogo klasikarja, su we Wjerbnje na Myšyńskej droze wótryli wjažu, we kótarejž bu pěsnjaŕ Mato Kosyk naroźony a źož jo wót 1877 do 1883 źěłał a žywy był ako „literat we Wjerbnje“.
Mjaztym jo był juž nejwušy cas, až pśiźo nalěto.
Pótom buźo kafej a „plac“.
Nowy wjednik buźo wót 1. decembra faraŕ Matthias Scheufele.
jo pósćiła Witaj-hortoju nowe maty za turnowanje.
Konsonanty "k", "p" a "t" pódlaže w deklinaciji kaž w konjugaciji finskich słowow stopnjowej změnje.
"Trjebamy za wšake starstwo se góźecu muziku, nowu rozdrosćeńsku kaž teke wuměłsku".
Edmund Pech buźo pśirownaś, kak su wobchadali w 19. stolěśu a ze Serbami, Pólakami, Danami a Frizami.
Wót lěta 1974 jo wóna kjarcmaŕka we tom gósćeńcu.
W Smogorjowje-Prjawozu jo WSF dostała 44,9 %, WG „Vorspreewald“ 42,2 % a CDU 12,9 %.
Co na tom jo zapśimujuce?
Marcus Kóńcaŕ, ako tam studěrujo, jo jej wšo pokazał a jej taku pšawu słodku gubu na sorabistiku cynił.
A kak stojmy my Serby w tom procesu?
Aktualny magacin: powěsći, cołnowanje młoźinskego aktiwa Domowiny
wuměłske myto Domowiny za spěchowanje Dolnoserbskego źiśecego chora (1990),
JUNIJ/SMAŽKI
Ceła mań Prjawozarjow jo sebje pak južo do togo tu Pratyju wobstarała w Eckertojc nakupowańskem marku.
Šapaŕ jo jajko wobglědniwje domoj njasł a wšyknym luźam pokazował.
Johanna chójźi do drugeje rědownje a jeje bratš Karl hyšći do radušańskeje źiśownje.
To žywjenje w serbskem internaśe w Lipsku jo měło wažny wliw na nju.
Wót lěta 1991 swěśe namšu zasej stupny stwórtk.
Madlena Norbergowa pšosy, aby zapódali naraźenja až do 14. junija na zarěd župy Dolna Łužyca z.t.
Něchten drugi citěrujo ze słownika to słowo a co wóno wóznamjenijo.
W Letiskej jo w lěśe 2016 nejžwětša cerkwja, Letiska Ewangelsko-Luterska Cerkwja, pśestała ordiněrowaś žeńske.
Młogi luź by ga měł swóje śěžkosći, jano z pomocu teksta a notow spiw nawuknuś.
Pomnik za njogo w parku.
Wšykne su byli zjadne, až njeby nic pśinjasło, gaby dla protesta bušku do wódy chyśili a Europeadu bojkotěrowali. „Pśedsedaŕstwo Domowiny jo dejało rozsuźiś, a wóni su to cynili.
Jezus źejo: Njebjo a zemja zajźotej, ale móje słowa nikula njezajdu.
Ale njezawěrajmy wócy.
1 Pětš 1,3
Robinson: Ga jo twój nan hyšći žywy?
Kapała "NAund" buźo tak ako pśecej zagraś a gerce se južo wjelgin na to wjasele, dokulaž su ga lětosa dotychměst jano rědko mógali pśed publikumom muzicěrowaś.
Woni su se tegdy pśed 20 lětami pśez wobšyrnu melioraciju zgubili.
Młogim su pomogli pśi akciji, młoge druge su wopor za pazoraki, kenž how blisko sedaju.
1991 jo nastała zgromadna župa Běła Wóda/Niska.
W tom lěśe jo ABC ako dodatny material cejdejku z 62 nagrawanjami producěrowało, kótaraž słuša k fibli „Lutk 1“, aby w serbskej wucbje njesłyšali wuknjece jano ceptaŕski głos.
Wóna jo mólowała portrety, a teke kreslanki, wólejowe mólby, akwarele.
 Robinson pak — mjazy Hamburgskimi chromiskami a na Hamburgskich gasach se žywjecy — njeběšo to žednje wiźeł a togodla njewěźešo tež nic wó tom. 
Redaktorka Pratyje Adelheid Dawmowa jo lazowała wurězki „Mukoweje statistiki Serbow“.
Gano zajtša pak pśigna winikojske wójnstwo a napadnu našu kupu. 
Hansko jo wjasele zawołał: "Glědaj, Grejtcycka, ta budka jo ze samych paprjeńcow a bomsow! Pójź, comej je wopytaś!" Ned stej do nich se dałej: Gnyb, gnyb, gnyb do paprjeńcoweje budki.
Teke šorce su z libotkami wušywane.
Slědkoju jo domoj pśišła žeńska.
Kokotoju głowu wótrył jo Markus z Rubyna.
Kraloju Marcoju su na kóńcu wunjasli sławu.
Togodla źěła to jědro zastojnstwa w změnoma.
Bog, pśez swóju wjeliku dobroś husłyš mě ze swójeju wěrneju pomocu.
Gmejnski raźc Ingo Heršmann jo gjardy, až ta filigrana skulptura jo se slěpjańskemu wuměłcowu tak derje raźiła.
Kněz prezidenta njekśěšo wěriś, až to cysto serbske źiśetka su a pšašašo jadno góle.
Dešć pśi tudskem zapusće njejo ta pilna zapustaŕka hyšći dožywiła.
Halina Barań jo mjazy drugim wulicowała, kak jo se chopiła interesěrowaś za serbsku Łužycu, kaž teke wót źěła na historiskich romanach, ak njejo rowno lažke.
Ale wón se mysli: »Skóńcnje dobre towaristwo!« Togodla groni: »Hej, witaj!
Palacki na wobrazu maju wšake bar wy.
Naraz pśirejtujo muž we wójaŕskej drastwje.
Wón a komuny na to tłoce, až kuždy dej byś winowaty, ambroziju na swójich gruntach wutamaś.
40 luźi jo pśišło na pśedměsto pśed knigłaŕnju Hugendubel a jo słuchało na serbsku muziku a serbske basni.
Na orgelach jo grał młody kněz Blume.
Jo pak lěbda znate, až jo było camprowanje teke raz pla Górnych Serbow daloko znate zymske rozwjaselenje.
Na slědnem dnju som se mójich nowych pśijaśelow wopšašał – mjaz tym w krejzu teke młoda Pólka ze Zieloneje Góry – lěc Pólskej źěłowe mócy njewujdu, gaž teliko Pólkow a Pólakow w Nimskej źěła.
Personalna politika zajźonych lět jo teke rěd dobrych luźi z Dolneje Łužyce w Budyšynje zasajźiła, abo wóni su musali se hynźi źěło pytaś.
Druge su kandiděrowali za gmejnske ludowe zastupnistwa.
Pśez mócny wětš slědny tyźeń njejo wuglědało wu nas zewšym pó błośańskem.
Wóni su ten źeń prědny raz z napismom »SWŠCh« se pśedstajili.
Togodla dej kuždy pór do zapustoweje kase wěstu sumu zapłaśiś.
To su byli mjeńše źiśi ze źiśownje.
Sobu zapśěgnuś co gmejna Slěpe na kuždy pad teke pśesedlarje w nowem Miłorazu.
Kužde góle źaržy lampion w ruce.
A se zjěźo z ruku pśez wócy a coło.
Pětš wiźi kólaso pśed njeju stojece.
Mój cłowjek běšo wót 2006 profesor matematiki na chóśebuskej uniwersiśe.
Wón jo měł glicku a kusk płatu.
Dejśo wěźeś, až južo běšo se zachopiła tencas inflacija.
Wótkubłarka Nannette Wickordowa juž poł lěta zwucujo z pśedšulskimi źiśimi Annemarie-polku a šejcowu reju.
Wědomnostniki, muzikarje abo literaty kaž Pawl Nagel, Pětš Janaš abo Manfred Starosta.
Haiku jo japańska tradicionelna basniska forma; wóna jo nejskerjej nejkrotša forma basnjenja.
Ty Israel, dejš mój słužabnik byś.
Pód jogo nawjedowanim jo Domowina pśecej ze swójskeju lisćinu pśi wólbach do gmejnskeje rady nastupiła a to až do źinsajšnego z wuspěchom cyni.
Kaž južo pla prestiža serbskego luda, suźi młodša generacija bildu Serbow we zjawnych medijach pozitiwnjej (54% młoźiny pód 20 lětami měni, až jo dobra abo wjelgin dobra).
Togodla pśirodne wustupowanja buchu dla pušćenja drjewa wjelgin deciměrowane.
Wěrne pśedstajenje stawiznow Serbow zawěsće teke w pśichoźe wažny nadawk jo.
Jo zajmnje, až se ten nałog njejo jano na jsach až do źinsajšnego wobchował, ale teke w městach.
Na tom bomje z takimi dobrymi płodami se wjelgin zwjaseli. 
Wšykne dejachu tu kórtu lazowaś a gódachu: »Chto jan tu jo wam pósłał!
Aby tak wjele njepił, měni wón a mě jo to teke wšojadno.
Wósebnje wažne jo jomu pśi tom žurnem źěle było, až jadnory serbski lud na jsach namakajo zasej pśistup k swójim serbskim kórjenjam.
Pśi adjektiwach mógu se někotare sufikse a partikle wužywaś.
Prědne knigły z dyrdomdejstwami togo źowća su wujšli w lěśe 1946. Až do lěta 2015 su pśedali na cełem swěśe 66 milionow eksemplarow toś tych knigłow w 77 rěcach.
Vogt glěda wjelgin kritiski na něntejšnu kulturnu a serbsku politiku stata.
Wónje su policaji znate ako njedobre luźe.
w Popojcach/Papitz: teke sobotu, 31. awgust, buźo tudy kokot, a to na sportnišću.
Postajiła jo głowna zgromaźina dalej, až ma se wjasć až do pśiduceje głowneje zgromaźiny w lěśe 2001 zjawna diskusija k statutoju Domowiny.
Wjaselim se na to, serbske aktery a institucije póznaś a gromaźe z nimi k tomu pśinosowaś, tu kulturu šćitaś a dalej wuwiś.
Wy njebuźośo sami w góli.
Ten rekord jo AfD pśewušyła jano hyšći we jsy Hirschfeld we wokrejsu Łobjo–Halštrow (Elbe–Elster).
[...] wěźeli, co dejmy gótowaś.« Pjenjeze smy gromaźe ze zastupnikami wuknikow spšawnje rozdźělili na rědownje, glědajucy na to, wjele wuknikow jo w rědowni, co su kak dłujko źěłali a kak śěžke jo źěło było.
Njejo pak howac nic wacej nutśi ako łopjeno běłeje papjery — žedno słowko njejo napisane.
Až wón to tak njewiźi, ja wjelgin woblutujom.
Krowje tšawa słoźi a myška dostanjo mloko. „Měj źěk za mloko, luba krowa!“
Něco som pśisamem zabyła.
Běda tomu, kenž se to pšawje njepśemyslijo a weto cyni.
Ana Kosacojc, zagronita za nastupnosći Serbow w měsće, jo tam wuwitała serbskich gósći dolnoserbski: Haralda Końcaka, pśedsedarja bramborskeje Serbskeje rady, Bjarnata Rjentša, cłonka župnego pśedsedaŕstwa, a Měta Benadu, zastupnego pśedsedarja Zwězka serbskich wuměłcow.
Njewiźi schowanego insekta, wjeliku muchu "pśi rěce" na pšawem boce za kólejami elektriskeje.
Arktiski mak jo rostlina ze swójźby makowych rostlinow .
Weto su wšykne pśibytne kradu narske a sćerpnje pśisłuchali a sobu bjatowali.
K prědnemu wěsće to, až jo něnt napšawdu njewótwisna a politiski njetłocona do jadnogo rožka abo k jadnej partaji.
Dolnonimska rěc powěda se źinsa rědko.
A pón som wulazował: Take wjelike proseta.
A w rorje smy jabłuka smažyli, kenž som w nazymje z kołom z boma kłośił.
Oliver Lehmann źěła ako twaŕc.
Dajo tam wjele pśirody, rědnučki skalny wužłob a wjele drogowańskich puśow, ale napšawdu zajmny jo grod Thann.
Cerkwja ga njejo w Pipanojcach.
Łužyski nadejźaŕ a slěźaŕ pśirody płaśi ako drogurubaŕ za ciwilizaciju nutśikownego awstralskego kontinenta.
Na styrich dnjach jo něźi 400 rejowarjow, spiwarjow a gercow rozwjaseliło wěcej ako 8000 pśiglědowarjow.
Co jano cyniś?
Pśedsedarstwo Zwězka serbskich chorow w Dolnej Łužycy k tomu wutšobnje pśepšosyjo.
A tam dej nastaś něco kradu nowego a wažnego – ga nowa cełkowna šula (Gesamtschule), źož mógu źowća a gólcy teke gótowaś swój abitur (7. do 12./13. lětnika), jolic to kśě.
Prědna jo se južo w lěśe 1952 swěśiła, w lěśe załoženja šule, kaž jo Anamarija Matšeńcowa, dłujckolětna šulska sekretaŕka, wobwěsćiła.
Ale we tom casu, gaž dla maśeŕstwa pawzěrujo, budu jeje pódpěraŕki tu kupku pilnje dalej wjasć.
We tom paźe dejśo hyś na nejblišu wobtwarźonu drogu.
Wón jo chójźił do žylojskeje źiśownje „Fryco Rocha“, pótom na zakładnu šulu „Astrid Lindgren“. „Wón jo kśěł serbsku rěc wuknuś a jo nas wšyknych rozbuźił“, jo wulicowała mama.
Chuda na wjasołosćach jo zasej domoj śěgnuła.
W Dešnje pak njejsu se dali wóttšašyś wót togo, nic to wjelike zapustojske towaristwo a teke nic te narske a "łacne" pśiglědarje.
Šołta Erich Lehmann jo wulicował wót statkow a wótglědanjow gmejnskeje rady.
Ten nadawk jo južo wupisany, a šansa jo wjelika, až do nazymjego buźo z tych 455.000 euro wjeliki wužytk nastaś.
Pětk su se wót gólcow nazběrane jaja, kšupy, jagły, tuk atd. na pjenjeze pśesajźowali.
Drugi koncert jo był wót trupy "Sachsendreier" z Lubnjowa a tśeśi něnto "Kula Bula".
Wo městno w nowych 7. rědownjach za šulski lětnik 1995/96 jo pšosyło wěcej ako 90 familijow.
Dom wuglěda wopušćony.
Werner Měškank z Chośebuza jo togodla naraźił, pśewjasć južo pśiduce lěto serbski swěźeń za cełu Dolnu Łužycu.
Jogo wótmyslenje tegdy jo było, swěźeń wěry a žywjeńskeje radosći organizěrowaś.
Organizatora stej byłej First Peoples‘ Cultural Council a First Peoples‘ Cultural Foundation. First People měni „prědne ludy“, kótarež su pśed pśiźenim běłych luźi tudy sedlili.
Do nowego kalendarja jo wóna dała tšojenja lěta 2019 w Gołkojcach a napisała mały historiski wótrězk.
Wěcej se dej na Boga pósłuchaś nježli na cłowjekow. Pós 5,29
Tam, źož droga juž pśisamem na kóńcu jsy bejny kus dołoj źo, stoj na lěwem boce na prědne póglědnjenje tšochu źiwne kulowate twarjenje.
Vivien jo se za tu ideju zagóriła a to rada cyniła – z pomocu Tiny tak ako z Oliviu Frencelojc.
A to dla tog, až gołkojska wobora jo wjelgin malsnje reagěrowała a wšykne dopokaze za te słužby kradu spěšnje do Pódstupima pósłała.
Ten kurs som wobzamknuł z predikatom »spokojecy« a wucabnica jo mě pšašała, lěc mam wopšawdu zajm za serbsku rěc.
Teke to jo dłujkodobnje zmysłapołne, pśeto wósebnje Górnoserby maju pó šuli a zwenka Łužyce dalej swójske rěcny rumy, kótarež budu pó tej wašni młodym Dolnoserbam lažčej pśistupne.
Snaź smy togodla móžnosć dostali, šulski pśitwaŕ planowaś a pózdźej realizěrowaś.
Ryzewo, jazoro we jsy.
Jo, wšykne „aktery“ su musali pśecej zasej wótegranjaś na pšašanja.
Serbski cytaś a pisaś som akle na uniwersiśe nawuknuła.
Ja tam du w mócy Kněza Boga, cesćim jano jogo pšawdosć.
Kak zas te zwóny głušnje du njeźelu zamrětych a kak zas z nami žałuju wó našych njabogich: „Wóśc nas, kenž sy na njebju!“
Narodna drastwa ako typiska drastwa danego regiona zachada.
Mała šćerkawa jo rostlina ze swójźby .
Pógled na staru cerkwju Alt Jabel, w slězynje jo wiźeś nowy Bóžy dom.
Zajmowane starjejše mógu se šulu woglědaś a z wucabnicami powědaś.
Piwo jo było wažny źěl žywjenja w Egyptojskej.
Depšćańska młoźina jo chopiła južo juskaś, a źowća su se južo wusćili jomu ten cesny wěnk na šyju powjesyt.
Zwětšego górna guba mały kusk doprědka stoj.
Jaden źěl financěrowanja pśewzejo LEAG.
Pětš glěda za Karinu.
Až tomu tak jo, pytnjo teke na tej “drugej swajźbje”, na kótarejž něnto “rejujo”.
Picańska wognjowa wobora jo wogeń zagasyła a jo twarjenje wuchowała.
Ale z tym musym cakaś, až korona jo mimo".
Głowne rory pśi droze F 97 ga deje nejpjerwjej až do bliskego města wjasć.
W krotkem casu jo nastało nowe pśestajenje do dolnoserbskeje rěcy, kótarež glěda na wjele słowow zakładneje leksiki našeje rěcy, na adekwatne pśenjasenje mysli, wjazyma a tšojenjow Buša, ale kótarež njewisy na nimskem teksće.
A w Bramborskej jo ten problem serbskeje mjeńšyny kšuśe zwězany z energijowu politiku.
Tamna bibliotekaŕka jo była fachowje wjelgin dobra.
Kužde lěto wugótuju tam samo turněr we toś tom kórtowanju.
To płaśi za 21 zakładnych šulow, za wuše šule w Bórkowach, Derbnje, Baršću, Gubinje, Grodku a Picnju a za gymnaziumje w Baršću, Gubinje a Grodku.
Wo tom dejmy rozmyslowaś, jo župny sekretaŕ E.
Hantšku a zagronityma decernatoma wobeju wokrejsowu.
Wšykne su byli dobre – teke naša serbska zastupnica, ta Žylojska rejowańska kupka.
To by k nuzy hyšći šło, ale hyšći dalšna njegluka jo mě pózmakała, som padnuł a slědkoju až pó brjuch mokšy był.
„Ljubljana na jadnom majskem dnju“
Pódla su noty a teksty wót źaseśich spiwow.
Statkowanje Górnoserbow za Maśicu Serbsku
Młoźina jo swěśiła w Žylowje (22), w Depsku (21), w Smogorjowje (30), w Janšojcach (27), w Drjenowje (23), w Limbarku (27) a w Myšynje z 14 pórikami.
stwórtk 16. julija /žnjojskego
Móžoš mě njeźelu zazwóniś.
Naraz wiźi ceło slězy cerwjene crjeje z małučkeju pětu.
Bramborska kulturna ministaŕka dr. Martina Münch jo pśi wótwórjenju Fontanoweje wustajeńce wósebnje toś tu dobru kooperaciju wuchwaliła.
Take pśinoski rada teke w serbskej wucbje wužywa.
Senegal jo kraj w pódwjacornej Africe.
W małych kupkach a zwětšego pód gołym njebjom budu w až do 15 wšakich workshopach źěłaś, sebje póznaś a ku kóńcoju wuslědki prezentěrowaś.
Słobodska Ukraina jo historiska krajina na Ukrainje a w Rusojskej.
* 1955, póchada z Chasowa/Quoos (Górna Łužyca), bydli w Budyšynje, nakładnistwowa knigłykupcowka, zubna gójcowka, něnto wědomnostna sobuźěłaśeŕka Serbskego instituta, wót lěta 2000 redaktorka casopisa ewangelskich Serbow »Pomhaj Bóh«
Pśi tom su byli tak zanurjone do swójogo graśa a rejowanja, až razka njejsu wupytnuli, kak su pśiśěgnuli śamne mrokawy.
Weto jo Njepilic dwór wóstał žywy.
Wzejśo se knigły sobu, pśewódnik! Zgromadnje móžośo pytaś we tych knigłach za rostlinami a ptaškami.
Na prědne póglědnjenje jo to była skerjej wóstudna wěc: Kuždy jo kubłał jano trajdu abo chmjel.
Prof. Stone jo dłujkolětny cłonk Maćice Serbskeje.
Chtož serbsku namšu rad ma a co zmakaś ewangelske wěrjece z cełeje Łužyce, jo pšosony na 74. Serbski ewangelski cerkwiny źeń.
»Lubcycka, tu gribowu polewanku sy ga zasej wuběrnje wariła.
Computerowe blida za dorosćonych se za nje njegóźe.
Wón jo z rodom z Mukwarja (Muckwar) a pśiśěgnuł do Noweje Niwy. „Wu nas w Mukwarju njejsu mě znate daniž serbske tradicije daniž serbska drastwa, ale w Nowej Niwje (Neu Zauche) gótuju ja pśi žnjownych swěźenjach sobu“, jo wón nam gronił.
Jo rědnje, až njejo Serbska Pratyja na to zabyła, až lětosa spominamy na 450. narodny źeń prědnego pó mjenju znatego nestora dolnoserbskego pismojstwa.
Akle za tym su se zachopili zapustojske reje za starych a młodych z kapału „Lutzketaler Musikanten“.
Z muziku móžo Kito jogo nejžpjerwjej pśewinuś.
Zachadny tyźeń pětk su Domowinske cłonki a młoge dalšne wobydlarje w Turjeju na kjarchobje se na pśecej rozžognowali z jadnym Turjanarjom a Serbom, kenž jo wósebnje w lětach do 1990 wjele dobrego naźěłał, wósebnje na Domowinskem, serbskem pólu.
a tak dalej.
W basni wopisujo wódny młyn, a stakim se to derje zarědujo do aktualnego "Stoga", źož młyny su tematiske śěžyšćo.
Lětosa na pśikład jo "dodank" wó Pawlinje Krawcowej.
Za młodego Muku jo był gymnazium městno, na kótaremž jo se narodnje wuwědobnił.
Teke chóśebuska wobswětowa kupka njejo z wuslědkom spokojom, dokulaž jo pśedwiźony kóńc wudobywanja w lěśe 2038 z jeje wiźenja pśepózdźe.
To musy byś słowo ze Starego testamenta. „Wóstaj se togo złego, a cyń to dobre; pytaj měr a žeń za nim.“ Te słowa su z psalma 34.
Docełego prědny raz grajotej we wobyma mustwoma zastupniki z Dolneje a Górneje Łužyce.
Staśiwy su stojali w zymjem pśecej we jśpě.
Tudy źěšo pětk, ten 2. december, jaden muž pijany z teje kjarcmy domoj.
To su byli wobźělniki serbskego ewangelskego drogowanja.
Jano młoge rostliny njamaju stawnu włožnosć rad.
Wiźim jeju spódobnej woblicy, połnej wjasela a bóžeje gluki.
Ten źěli Běłu Góru wót direktnego zajězda k tym drugim Sprjewinym tšugam a groblam.
Ja se myslim, až to buźo zajmne za was: Wy wuknjośo něco wó naturje, kak ptaški su žywe.
Do Zakładneje šule Kśišow chójźi 138 źiśi.
Pśisamem lětko jo źěłała ako wědomnostna sobuźěłaśeŕka w ramiku industrijnego slěźaŕskego projekta uniwersity TU Chemnitz pla Volkswagen AG, zwětšego na pólu interneje komunikacije.
Edirne jo město w Turkojskej.
Wutšoba njeby dejała pśi kupanju pód wódu byś.
Źowćka su žabki karowali.
Casy jo se tam mjerwiło ze źiśimi.
A wót njeje by se žycył, až pśiźo pó orientaciskich lětach zasej slědk do serbskeje Dolneje Łužyce, aby pomagała jeje žycenja na serbstwo do statka stajiś.
Wóna ma ako wjele drugich z jeje kolegow tšach wó źěłowe městno.
Wóni w oktobrje zdrjaju.
»Mej buźomej jima najebaś dalej šyś!«, stej se gólca groniłej.
Luźe su jo solili a chowali we piwnicy, we kamjenjanych gjarncach, a wóno jo se źaržało, rownož luźe njejsu chłoźecu spižku měli.
Se wě nic jano młode, ale až se tam kněžy normalny poměr – połojca młodych a połojca staršych.
Wustup buźo zeger 15.00, kórtki su na pśedań pód numerom 0355/23687.
Ale za měsćańske kupowarje jo to wužytne.
Smy zgónili, až se wšykno dwójcy pali - prědny raz pśi něźi 800 stopnjach, drugi raz pó wupyšnjenju pla 1280 stopnjow!
Mjasec se teke za tym ma, hyšći až do sameje połojce junija trajo słyńcna perioda z kóńca maja.
Teke źiśi w serbskej drastwje su pśišli na wuswěśenje skulptury.
Pśed konstituěrowanim pśewóźujucego wuběrka jo juž wobstojał wósebny wuběrk sejma "Strukturne wuwiśe we Łužycy".
Ale žeńske su šybałe, wóni wzechu zejpu a britwej, namazachu brodu a chopichu tšugaś, raz dwójca, to źěšo!
Ceptarjam to słowo daś
Som zacuł, až jo how wjelgin rědna a pśijazna atmosfera.
We wokrejsnem městašku zmakaju se teke lubowarje teje rěcy – teke to jo južo raz słyšał.
Wolili su teke zasej nowu jabłukowu kralowku.
Njewěš ty?
Možno, až su z tymi germańskimi luźimi hyšći dłujke case gromaźe bydlili.
To jo se pśiwzeło do koncepta, kenž ma wokrejs Sprjewja-Nysa wuwiś až do lěta 2030. Dotychměst jo było we wokrejsu SPN tak, až su musali jagarje, gaž su stśělali źiwjaki, to zapłaśiś, gaž su wordowali pón dla trichinow pśepytowane.
Jo jomu weto powědała wó naźeji za to serbske.
To pódwólenje jo tenraz wóznamjeniło dopołne "glajchšaltowanje" a wuznaśe redakcije k nacionalsocialistiskej ideologiji, a to w serbskej rěcy.
Toś te instrumenty móžoš se na boce 6 na fośe woglědaś.
Ale njamam ga žeden klěb rad.
Swóju manźelsku Rožamarju, roźonu Mudrojc, jo se pytał w bliskem Slěpem.
2013 stej Andrea Heinrichowa a Norbert Kurz z Maznikow pśewzełej góspodu.
Ako jo nam Rajner Ptašk ze Złego Komorowa wulicował, jo jadnab 20 luźi pśišło.
Bramborski brunicowy wuběrk (Braunkohlenausschuss) móžo dalej źěłaś, ale wobzamknuś tuchylu nic njamóžo.
Pomjeńmy toś našu wjas Piastowo!«
Gaž su swój objekt wuformowali, maju wjelike wjasele nad tym, jen do ruki wześ a tam a sem wjerśeś – a jen snaź teke hyšći raz pśeměniś.
Graś deje te młode luźe FDlarje, wójaki pśi granicy a dalšne role.
Gaž muzika zagrajo: serbska folklorna kupka „Sprjewjan“
Stakim muse wuwjeźonego koncernowego šefa tak malsnje ako móžno zasej wótbyś.
Něnto zasej wudychaj!
Kak mógu ja swójo góle pśizjawiś? abo na mnjo zwóniś na 0176 / 47 60 85 44. Pśed workshopom pišom wšyknym starjejšyny list z drobnymi informacijami.
Jeje wuzdrjate měso wuprasnjo jomu pśez talaŕ.
Z tymi pjenjezami by kśěła toś tej dwa projekta spěchowaś", jo wulicowała.
Karina pósłušnje zwignjo ruce, a Pětš jej płašć pśez głowu śěga.
Wótwórjeńske zarědowanje jo muzikaliski wobrubiła kupka „Sprjewjan“.
Hurra, to buźo rědny cas! Akle zachopjeńk awgusta musyśo zasej do šule.
Z teju platformu jo rěcna šula kśěła wósebnje młodych luźi dojśpiś a jich animěrowaś z modernymi srědkami serbsku rěc nawuknuś.
Pśecej gaž ma dobre łopjeno, wijkoco z wogonom.«
Ten jo tśeśi nejwětšy we Słowakskej, twarjony južo w 11. stolěśu.
Wjelgin rědny nazymski koncert z chorom Židźino ze župy Worjejce su zajźony tyźeń sobotu dožywili Domowinske cłonki a dalšne luźe w Brězowce.
Pjeriny a ptaški, ako luźe maju w domach a groźach, deje wóstaś we swójich klětkach.
Wósebna tofla jo pósćona źěłoju ze zežywidłami.
Ow ně, w Bórkowach se njedawaju pósromaś.
Som ga jano tšochu młodšy ako Erwin Hanuš.
Ale z kuždymi žnjami bywašo šyroke wjelbowane njebjo nad afrikańskeju zemju wěcej a wěcej jich nowa domownja.
Dypkownje zeger tśich su cłonki komisije wopušćili tu wjeliku rundu.
To samske by było, gaby my se pomjenili partaja za Wenden.
Ach, nejmudrjejše buźo, až se luźe malsnje Pratyju wobstaraju!
Sobotu, 25. januara zeger 16:00, se wótwórijo w ewangelskej cerkwi pśednoskowy rěd towaristwa "Krejz pśijaśelow picańskich regionalnych stawiznow".
sobotu, 12. decembra /zymskego
Pšašane su něto ideje Drjejcanarjow za wugótowanje historiskego pśeśěga.
Taki zakładny princip marketinga, až dejš twójogo potencielnego kupowarja tam nadejś, źož wón jo, serbske zarědowarje cesto ignorěruju, a samo njerozměju, až deje to tak cyniś.
Pón jo źěłał ako redaktor a šefredaktor "Nowego Casnika".
Firmje LEAG a Veolia cotej zachopiś pśedewześe "EVA Jänschwalde GmbH & Co.
Fryderyk Franciszek Chopin jo był pólski komponist a pianist.
Na špagat, co ma se scyniś, aby slawistika zas moderna wordowała, jo śěžko wótegrono daś.
Wósebje tšugi, ako běže do Błotow z pódpołdnja, su ze sulfatom skazone (wót togo jo se wjele pisało).
Našo žywjenje trajo sedymźaset lět, a gaž husoko pśiźo, wósymźaset lět.
Ako by se naraz raźiło dopołniś jaden źělk puzzla, kótaryž sćo měli za dawno zgubjony.
Ako familija jo ześěgnuła do Kupaŕskich Bórkow, ga atakěrujo Mórawa Ronny.
A bogate wobźělenje, teke Rogowarjow, jo pokazało, až jo rozsuźenje, how serbsku namšu swěśiś, pšawe było.
Wón njepśiźo z piwnice.
Co jo na tom pólaśu wina a co móžo se we pśichoźe pśeśiwo wusokej wóźe cyniś?
Som ze 24 lětami do tych paslow zalězł, kenž na zachopjeńku ako take zewšym póznał njejsom.
My se pówaźijomy pśez płot gumna, jano dla małkosći.
Toś jo pósłuchał na głos swójogo luda a jo pósłał swójich słužabnikow.
Za blidom sejźitej marchwej a gribk.
Zachopjeńk 2000tych lět pak jo mója luba žeńska schórjeła a ja som skóńcył sobuźěło w žylojskem ansamblu.
Protesty pśeśiwo takim planam su w Budyšynje a w tamnych stronach wjelgin mócne.
Nowa šula jo pśibita Krajnemu amtoju za šulstwo a kubłanja w Budyšynje (to jo kaž wu nas šulski amt) a ma swóje śpy we jich wjažy.
»To jo śi dink«, jo gronił wucabnik Fink.
Ako jo mój stary nan hyšći młody był, jo tam raz pó jadnej sćažce stupał.
Teke lětosa jo město taki nazymski burski mark dožywiło, a tenraz su wósebnje pokazali, kak se žyto a mloko pśeźěłajotej.
Njedra, to wěcej njebudu.
Schulz-Trieglaff gronił — teke za to, pomagaś pśi tom, až budu Błota za wobydlarjow teke z Posaarskeje napšawdu rědny cil za turizm a dowol (Gaž se to pšawje a rozymnje cyni, móžo to našym Błotam jano tyś).
Pótom by nam rědne dopomnjeśe na žywe Strowje wóstało.
Pśedsedarje tych pśiradow mógu zajmy swójich wobydlarjow zastupowaś pśi wažnych rozsuźenjach a wobzamknjenjach.
Wón buźo namakaś dobry wobjed.
Pón buźomy, kaž za lětosa planowane, skóńcnje naš 50. jubilejny turněr we wšen wjelikej formje wugótowaś, na co, se wě, gjarde smy.
Fotowy workshop
Prězy jo měł głowu kokota a slězy jo se skóńcył z wogonom pódobnje plonoju.
16.-17.12.2010 prezentacije projektowy tyźeń 5-10
Pla drugich głosow jo teke AfD nałojła nejžwěcej głosow: 28,5 %.
"Casowe skokanje", to jo mě rědu projektow bramborskeje organizacije Landesjugendring, we kótarychž młoźina dej póznawaś historiju slědnych 100 lět, a to na měsće.
Rezultat: Wěcej ako 90% wobźělnikow jo měniło, až tak ako rěc, tak teke nałogi su wažne abo wjelgin wažne za pśichod serbskego luda.
Dalšny indic za to, až jo kraj mały, jo, až som južo tśi raze w telewiziji był, dwójcy pśez pśipad a raz su mě interviewowali.
Lěc jo wujk pótom weto hyšći raz źiwjakował, njejo nam žednje pśeraźił.
Wokoło slěpjańskeje cerkwje a w Serbskem kulturnem centrumje jsy jo był zachadny kóńc tyźenja gódowny mark, ako pśecej na drugem adwenśe.
Teke pla Gerharda Ungera, cłonka gmejnskego parlamenta, jo młoźina załožyła.
Lěc jej słoźi, což jo sebje łapiła?
K wiźenju buźo směšk wót Franza Streichera.
Z pśirodnymi materialijami su źiśi wubaslili rozdźělne nazymske dekoracije za rumy źiśownje.
Někotare cuze su pśišli, zewšym njewěźecy, až rozgrono buźo se wjasć w serbskej rěcy.
A tek niše ligi połne grajne plany maju.
Pón jo było kóńc ze serbskeju namšu w Blunju.
Wot 17. do 20. měrca co tam prezentěrowaś dogromady 80 titlow.
Pó ramjenjowej kósći jěźom na ramje.
Se mysle, až dostanu wjele pjenjez, dokulaž koncern a žeńska Stromppa buźotej wjele milionow zapłaśiś.
Co su twóje nadawki? Mamy wšedne wusćełanja, ja rozsuźijom kaku muziku grajomy, zestajam muzikowe programy a glědam na pšawu měšańcu.
Ako zewšym pśestaś njekśěł.
"Za to pak musymy młoge wěcy hyšći wujasniś a rědowaś", groni Frank Petzold.
»Źiwnje«, mysli se muski zasej.
Pón wubjeŕśo sebje nalětny kwětk, z kótarymž cośo mechowu kulu wupyšniś.
Wóna jo wordowała wobzamknjona na 7. juliju 1994. A na 1. juniju pśed 5 lětami su ju nowelěrowali.
Franci: A kake města to nastupa?
Wótkubłarka wugronijo něnto to słowo, kótarež jo se wupytała.
Duo Cappuccino jo spódobny muzikaliski ramik k tomu twórił.
Som jomu wjelgin źěkowny.
Dejmy pótom jano hyšći za pšosarjow źěłaś.«
Tencas słušašo wušy promšt Pank južo nejwěcej znatym prjatkarjam w Nimskej, jogo prjatkowanja se śišćachu we wusokich nakładach.
Undine Janeccyna wjeźo cesto luźe pó pśiroźe a wulicujo wót zelow.
Głogowe jabłuško jo pózdatny płod rozdźělnych družynow rožow, wósebnje krickateje rože.
Słyńcne wjedro a rědne póglědnjenje do dali zbuźijo emocije.
Pśi tom pak jo raźił serbskim zastupnikam: „Pokažćo se mócnjej a wugrońśo z mócnym głosom swójo póžedanje, na pśikład w rozgłosowej raźe (Rundfunkrat), źož Domowina ma swójogo zastupnika!“ To jo trjeba, pśeto taki projekt buźo za rbb ceło nowy.
Goźba jo była 10 lětne wobstaśe koncertnego zala, kenž jo mjaztym dobra adresa za młodych a staršych wuměłcow w měsće.
Běrow w Schulstraße 6 jo wótcynjony wob tyźeń kuždy źeń wót zeger 8.30 do 18.00, a kuždu drugu a stwórtu sobotu w mjasecu wót zeger 9.00 do 12.00.
»Dokulaž wěm, kak jo śota Saskia wumrěła.«
W bórkojskej cerkwi budu śichy pětk, 19. apryla, wót 15:00 do 16:00 graś muziku k smjertnej góźinje Kristusa.
Wójce pak na Inis Meáin rědšej wiźiš.
Za šulski cas jo se na nabóžninskej wucbje wobźěliła a měła 2009 swóju konfirmaciju pla fararja Schütta.
Won jo se rowno gwězdku, dnja 24. decembra 1798, naroźił.
Gótowe su!
Wót Čornego Chołmca tšošku zdalone lažy sedlišćo Kózło.
Wjas lažy w gmejnje Markojska góla we wokrejsu Damna-Błota.
Pšašaju z połnym pšawom — a to wěsće w cełej Łužycy —, ga buźo se taka koncepcija wobzamknuś.
Sobotu, 10. awgusta, budu w Smogorjowje kokota zabiś. Wumaršěrowaś budu zeger 15:30 wót jawišća pód gołym njebjom.
Ženjone teke campruju, a to na sobotu, tyźeń do muskecego zapusta.
Markgrobojstwo Bramborska­Kostrin jo pótakem jano 36 lět eksistěrowało, wót 1535 až do 1571.
K tomu lice njekomplicěrowane wósobinske rozgrona pśi zagrodowem płotu a rowno tak to wuźělowanje nadawkow wjele cesnych amtow.
Jo se wšak mócnje padało, ale weto su młode woborniki pśi stśělanju swójo wjasele měli.
Ako na łońskem dnju energije su teke lětosa luźe protestěrowali pśeśiwo energijowej politice w Bramborskej.
Naslědku jo wóna na njebju wostała!
Pawoł pišo: Kněz was rozpłoź a was cyń bźez měry połnych w lubosći mjazy sobu a pśeśiwo wšyknym, ako tež my mamy pśeśiwo wam.
Jogo mě "nowember" rezultěrujo z fakta, až wón jo był źewjety mjasec romskego kalendarja mjaztym až měrc jo prědny był, pśed dodaśim januara a februara.
Myto Ćišinskego 2019 Załožby za serbski lud se pósći Mariji Elikowskej-Winklerowej.
Ako do śpicki zastupijo, njoco swójima wócyma wěriś.
Jadnučki pódštapnik za serbsku wósobu w Dolnej Łužycy jo ten wót šlodaŕki Pawliny Krawcoweje, na Žandojskej droze w Chóśebuzu.
Raz jo był mój bratš zasej na rěźe a ja som ceptarjeju groniła.
W nowej šuli se se nowacki derje zažywili.
Nimski źeń młynow
Elektroniski rěd, computery, trjebane awta – to naše suseźi how raźi kupuju.
Wutšobny źěk a wjele wjasela w Dolnoserbskej bibliotece.
Tyźeń jo trjebał.
Na bokoma 20 a 21 namakajośo prědny źěl noweje serije wó teju.
Stary Mjeršeńc pak jo tomu pśiglědował a na njogo wołał: »Daj pokoj, Měto.
Sudobja stoje něźi meter za slědnym cłonkom kuždego mustwa.
W diskusiji k tej rozpšawje jo było to grono wó starosćach a problemach serbskego šulstwa.
Na pśikład Fred Kaiser, pśedsedaŕ serbskego wuběrka we wokrejsnem sejmje.
Se wě, až korona jo teke uniwersitny studium wjelich wobwliwowała.
Wóna wuknjo na kamjenaŕku, to groni: wóna buźo stajaś kamjeny a twariś topjenja, kótarež funkcioněruju pśez śopły luft.
Wšedny kukel jo rostlina ze swójźby nalchenowych rostlinow .
Wušej 300 luźi su z tym rozwjaselili w Slěpem, Hochozy a Wjerbnje.
Witkojc a M.
Gaž jo něchten w starem casu někogo zabił, jo mógał daś nastajiś pokutnu kśicu a tak se wrośiś do normalnego žywjenja tencasnego casa.
de.
Źowća změju swójo wuběźowanje a budu „gjarnc biś“.
Kótare źěło wugbajo Domowina źinsa?
Śamnozeleny kijašk jo rowny, njejasnje granity a mócnje roznogaśowany.
Wušej 30 pórow młoźiny a ženjonych zmakajo se zeger 12.00 na sportnišću w swěźeńskem stanje.
Prědny raz jo Federalistiska unija europskich ludowych kupkow (FUEV) swój kongres - ten 45. - w Słowakskej pśewjadła, a to wót 1. do 3. junija w měsće Komarno.
Gaž jo kokoška měka, wezmjomy ju z panwje, cynimy jušku z muku gustu, dajomy ju dwě minuśe wariś, pótom pśidajomy zmjatanu a zbytny estragon a ju hyšći raz krotko zawarijomy.
W nalěśu smy jano wóseli lěśojski jacmjeń na 25 a wows na 10 hektarach.
Źěkowne su wšyknym dariśelam.
Južo styri lěta za sobu njejsu mjazy rejtarjami žednych nowackow měli.
Lutki we prědnem rědu su tu njegluku ze swójima samskima wócyma wiźeli: Willi jo se zechylił k małkemu awtoju a stupił na swóju brodu.
Sobuorganizatorka Edith Pjeńkowa jo groniła: "Droga do Miłoraza dej wóstaś, to dej byś granica k Wochožańskej jamje."
Geografiski teritorij Bermudy słuša k Pódpołnocneje Americe.
Napšašnik jo kradu powšykny, Joanna Chojnicka pśiwdawa, až wopšawdne rozgrono wěcej z indiwiduelnego puśa do swětła spórajo.
Wón źinsa hyšći ze zagórjetosću wulicujo wó wognišću, nocnem drogowanju a wó woglěźe w šokoladowej fabrice, źož jo sam swóju šokoladu dekorěrował.
Ma lubjej włožne, wutkate zemje.
Som Serb a wušej 50 lět w Domowinje.
Mej z nanom smej stojałej ako pśibitej, pśeto wjelgin gibaś njejsmej se směłej, by mógało wuglědaś, ako kśěłej wuběgnuś.
Ludowědnikoju dr. Ulrichu Jahnoju jo Hantšo­Hano asistěrował pśi zběranju serbskich ludowych drastwow a wěcow wšednego dnja nic jano slěpjańskeje, ale teke wórjejcańskeje a kulowskeje wokoliny.
Jogo proca jo se měła wliw na wuwiśe slěźenja "piwowych stilow".
Som kśěła na kuždy pad na Dolnoserbski gymnazium.
"Gaž su nam barlinske wótnajmarje na kóńcu slědneje sezony signalizěrowali, až njepódlejšyju dogrono za wobgóspodarjenje kafejownje, smy pytali za pšawymi naslědnikami", dopomnjejo se Fred Kaiser na situaciju kóńc lěta 2019. W toś tej situaciji jo pśipad pomogł dešańskemu šołśe.
Jeje z Majberka póchadajuca maś jo wót doma serbska była, wětšy cas swójogo žywjenja jo burska chójźiła, wšak njejo serbsku rěc dalej dała.
How pak njebudu jano kokota łapaś, ale jogo teke zabijaś.
Fryco Wojto a Hochoza słušatej gromadu: "Som pśecej kśěł, až wšyknym dej se derje hyś.
To wrobel naraźijo.
Pšosym pósćelśo waše wobraze až do 25.
"Wšykne pódzemske pśewódy su skłaźone a gótowe za pśizamknjenje.
Nejžlěpše semjenja sypjo do kórbika a je na pólu jadnak wuchytujo.
Report pokažo, až Bramborska jo jědro „schnjeceje“ cony w Nimskej.
Gromaźe z prof. dr.
Wjele luźi how ryby łoj.
Raz jo mě portretowy mólaŕ gronił, až žeńske z barwjonymi włosami scełego młodše njewuglědaju, nawopak, wuglědaju starše.
Wósebne cuśe ma wón za serbsku problematiku.
Lěc mógu jomu pśijaśele to zymske spanje weto nawucyś?
Mjazy tymi slědnymi běšo tež Robinson.
Jadna žeńska ze Smogorjowa jo se źiwała, až teliko žeńskich jo měło wobwězane šorcu ze syntetiskego materiala.
A stakim su kupaŕske rybakarje teke „wacharje serbskeje rybacneje leksiki“ a te slědne, kótarež ju młogi raz nałožuju.
Jo gdy by wón pjerwjej něco nawuknuł! Chtož co do cuzych krajow a co tam swóju gluku namakaś, dej pjerwjej něco nawuknuś a sebje wšaku nadobnosć nadobyś.
Pó wjaceri se pón źurja wócynjaju.
W Krakowje grajotej nejstaršej kopańcowej kluba Pólskeje : Cracovia a Wisła Kraków .
Jura zajmujo wjelgin jura.
Arnošta Muku w Budyšynje nagronił, Bórkowarce nawucyś pisnu dolnoserbsku rěc a lazowanje.
W etymologiji njewobeznaty luź, a k tym ga som ja ako gólc tegdy teke słušał, njespóznajo, až štycy w tom mjenju słowo »chójźiś – wobchójźiś – chód«.
"Co ga to dej", plišćujo Mirabelka.
Se wě, až njejsu zabyli, seno pśed wrota scyniś, aby teke kóń bóžego źiśetka měł něco k žranjeju.
Wosebnje wjele źěła su pśecej pśinjasli swajźby.
Serbske cerkwine žywjenje w Dolnej Łužycy
Pótom se lagnu na špundowanje.
Hyšći źiwnjejše zdašo se nam byś wjedro lěta 1658.
Ja som Kněz.
Mam wjele wjasela ze swójim domacnym zwěrjeśim.
Jo wó tom pisał swójo diplomowe źěło a wušej togo wósebne knigły, ako su wujšli 1990. By było na škódu, gaby něnto 75lětny połožył swój pisak na bok.
Za Dom Jurija Brězana su wóni drjewjane źurja wobnowili.
Tak wobstoje w Dešnje młoźinska kupka Domowiny ze 38 cłonkami, kupka serbskich rybarjow, Strjažojske domowniske towaristwo a Spěchowańske towaristwo Domowniskego muzeja.
Ako jo zakóńcyła disertaciju łoni w lěśu, jo měła na mysli, na bibliotekaŕku wuknuś.
A kokot spiwa a spiwa.
Janšojska elektraŕnja tuchylu njeźěła.
We tom casu, ako jo Końcak chóry był, jo Nowak město njogo w krajnem sejmje powědał, „a to jo wjelgin pomogało“.
Howac buźo zlě!
Jo, lažko take njejo, kradu wuměłstwo, jo wóna měnjeca.
Togodla jo jim na jaden part njelubo, až jogo zgubiju.
40. 000 gósći .
Kulojske a kamjeńske handlarje su se śišćali wokoło kjarmjeńca a se wó njogo tergali.
W lěśe 1777 su se zakazali zmakanja Herrnhutarjow na pśikład we Kśišowje a w Picnju.
Zwěrjeta na burskem dwórje, Ludowe nakładnistwo Domowina, 4,90 euro
"Za serbske wucabniki wobstoj ga južo něnto de facto ta wěstosć, až budu pśistajone" – jo decernent Koch pśistajił.
Wótwisnje wót togo, co deje cyniś, se zasajźuju wšakorake rakety.
Sejźitej gromaźe na ławce a póžywatej měr a śišynu, jano jaskolicki nad nima lětaju.
Dla tog měnim, až njeby to zmysła měło, źěliś a groniś: my mamy něnto dwa luda – sakskich Serbow a bramborskich Serbow.
Z wjelikim wjaselim a narske su wšykne na to słuchali, co wón jo wulicował a cytał na luštny part wó dožywjenjach Fontanego w Błotach a wó jogo zmakanjach ze Serbami.
Něnt smej musałej ze jeepom zasej sobu do garnizony, našej kólasy stej hyšći tam stojałej.
Rowno tak dajo chory a rejowańske kupki, kenž woplěwaju serbsku kulturu a wustupiju w serbskich drastwach.
Teke starše serbske knigły kśě dla togo pśeglědaś.
»Tšachni«, zasycyjo Pětš.
Pawoł pišo: Waša pósłušnosć jo kuždemu znata, togodla se nad wami wjaselim. Rom 16,19
A Matij, Leonard a ja smy wójowali wó titel žnjownego krala pla zabijanja kokota.
Młody Jordan jo se w Popojcach spěšnje zažywił a skóro cuł doma.
Wóna jo mimo togo na to pokazała, až teke wjele luźi, ako jo do Raduša pśiśěgnuło, jo se na zapusće wobźěliło.
Robinson z togo wuzna, kak derje jo za njogo było, až jo jogo mórjo na drugem kóńcu wuchyśiło. 
Ako mója starka jo młoda žeńska była, jo někaka znata jej dariła toś ten recept, z kótarymž móžośo wupjac cele lažki a zrownju cele lěbgodny, mězgojty jabłukowy tykańc! A dla cog njedej raz regionalny recept na serwisowem boce Nowego Casnika městno měś? Jabłukowy tykańc ga derje pasujo do nazymskego casa – a snaź tek móžo pitśku zwignuś lawnu w naglěźe tuchylneje situacije.
Na to su dostali radu, až to njejo zlě.
Taki źěk jo słušał teke dr.
Krak jo był mudry, spšawny a rozymny kral.
Tam jo se prědny raz w New Yorku pśedstajił.
Christa Lehmannowa pak ma dobre nastajenje k tomu.
A to jo južo bejna tšocha!
Wokrejs Sprjewja-Nysa jo tu jězbu zapłaśił, a za to su se S.
Wóni se dopomnjeju, až źowća su se pěś razow wob lěto wufajnowali a w burskich drastwach šli na pśězowu reju.
Serbska rada jo wuzwólona!
Ale Nina jo wjasoła, až swóju mamu zasej wiźi.
Nimska namša ze serbskim późělom
Islam jo 500 lět młodšy ako kśesćijaństwo (jogo licenje casa zachopijo se w lěśe 622) a ja se naźejam, až wón njetrjeba telicko casa ako našo kśesćijaństwo, aby se wuwił k nabóžninje měra.
Wóna stoj ako lěwa prězy na fośe. (Pšawa prězy: Laxojc babka).
Pód listom njewuglědajo jano jaden štapc, ale cełu kopicu.
Liškojske jazoro (Ostsee) jo wjeliki prestižowy projekt města Chóśebuz.
Korla Awgust Jenč (125. smjertny źeń) – górnoserbski faraŕ, wucony; iniciator załoženja chóśebuskego serbskego gymnazialnego towaristwa »Łužyca« 1849, bibliograf dolnoserbskego pismojstwa, dopisowaŕ Casnika
Wěcej wó zajmjeśu Lažkego a źěła Jurja Rjenča w Dolnej Łužycy móžośo cytaś w pśiducem wudaśu Casnika.
To jo słowo za małe źowća.
Za tym połožyjo kuždy swójo wucho k štomoju, aby něco wusłyšał.
1976 jo se publicěrował tśeśi zwězk (Kasper: 1917–45), lěto za tym zwězk jaden (Brankačk/Mětšk: zachopki do 1789) a napóslědku 1979 stwórty zwězk (Schiller/Thiemann: 1945 do pśibytnosći).
Teke su rozpšawili, až by se žycyli ako zastupniki serbskego luda wužywaś techniku pśełožowanja Domowiny.
Toś su jej gronili Sněžeńka.
»Na starych fotach jo hyšći wiźeś, až su rowno twarili drugi źěl našeje noweje šule«, se wóna na ten cas domyslijo.
To njegroni, až njezmějomy śěžke case.
Bogumił Šwjela pak jo tomu pisał, až na serbski se tomu groni „Rynk“.
Njejo to někaka górka, ale wjelgin znata w serbskej historiji.
Blogowanje jo stagněrowało dla zjawjenja nowych technologiskich móžnosćow interneta.
Źinsa zda se nam to symboliski, až jo to było wesrjejź kontinenta, ga jo Nimska něto wěste srjejźišćo Europskeje unije.
Bóžko jo teke Alojs skomuźił ze mnu serbowaś, dokulaž njejo mój wucabnik, ale jo mój pśijaśel kśěł byś.
Wažne jo, aby se starali tejerownosći wó druge šule ze serbskim profilom.
W Górnej Łužycy, źož wjeliki źěł wuknikow pśiźo z maminorěcnych familijow, wobstoj starosć, až pśez pśeliš wjeliku źělbu njemaminorěcnych źiśi pśestanjo serbska rěc byś wobchadna (Umgangssprache).
Aby swój lud pśed smjertnymi napadami Wakapana wumóžył, dajo se Juro dupiś.
Abner wołašo Joaba: Dej mjac bźez kóńca žraś?
Teksty a wobraze: Paul-Gerhardt-Gymnasium Lübben, pśestajenje: B.
Drugi list wopisujo majski swěźeń w Tšupcu.
Až ma Domowina, župa Dolna Łužyca, južo dawno wužytne kontakty k Towaristwoju pśijaśelow Serbow w Zielonej Gorje, to ga jo euroregionoju “Sprjewja-Nysa-Bober” znate.
W pěś situacijach se rozjasnjujo wopacne zaźaržanje w pśiroźe.
Źělbu na tom ma katolska młoźina: 1947 jo biskupstwo w Zgórjelcu organizěrowało fromne wandrowanje za młoźinu z Grodka, Mužakowa, Běłeje Wódy, Derbna a Baršća do Błobošojc.
Benny/Kjeld: Kak to?
Demonstracija jo pótom śěgnuła pó měsće.
Lěto pózdźej jo se pódała na słužbu do Małego Wjelkowa, źož su ju 13. junija 1860 do Jadnoty pśiwzeli.
A za naju ten klěb hyšći chylku dosega.“
„My – Margitta Altkrügerowa, Andreas Schulze, Ines Podpolinski, Günter Mucha a ja – dejmy se něnto bejnje jěsno se zmakaś a zachopiś pśigótowaś naš zgromadny projekt.
»Znate jo, až Barlin ma wjele serbskich wucabnikow.
Ga buźo spěchowanje za serbske źiśownje?
Ako prědny jo wón južo w lěśe 1891 w Strjažowje serbski swěźeń zgótował.
Z takim małym ale ga buźo hyšći se radu wěźeś.
W nazymje někotare łopjena južo rano bywaju oranžowe abo cerwjene, mjaztym až druge až do pódzymy jich lětne barwjenje wobchowaju.
Inga Nowakowa jo se naroźiła 1940 we Wochozach/Nochten.
Wón wzejo sebje tu kipu z kśebjata, stajijo ju dołoj a groni: "Pěś dnjow maš cas za wupyšnjenje.
Matematika njejo žednje mój woblubowany pśedmjat był.
Weto njebuź zła na mnjo (a teke nic na Casnik), až na taki part by kśěł Tebje hyšći wšake groniś.
Šule a źiśownje ga su tako zacynjone.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu Chóśebuz jo južo pśewjadła rěcne kurse za dorosćonych we Kozłem (Casel) a Drjowku (Drebkau), a za źiśi we Drjowku a Lutolu (Leuthen).
Póglěd do jeje źěła to wobwěsćijo: Jeje specialita su cłowjecne wócy, tak do detaila se makajuce, až to pśedstajone se rowna fotografiji – jano z wjele mócnjejšym wurazom.
Mě se na kuždy pad spódoba, gaž to serbske jo pódla na namšach, gaž spiwamy serbske kjarliže.
Za nje pak by Serbski sejm dejał namakaś sady, na kótarež by se wuspšawnjenje spěchowanja namakało.
Raz, jano jaden raz hyšći by kśěła w swójom žywjenju taku njeźelu dožywiś!
Wón jo se wutšobnje źěkował cesnoamtskim, kótarež źěł swójogo wólnego casa „wopruju narodnemu źěłu“. „To se njerozmějo samo wót se.
Na to mógali gjarde byś – taku bilancu jo Christina Kliemowa, organizatorka Serbskego blida, wugroniła.
Dr. Reinhard Kubat, krajny raźc w Hessenskej a pśedsedaŕ teje jury ze 25 cłonkami, jo se ten wjacor rad dopomnjeł na ten źeń w Dešnje.
Dla togo jo mě pón teke Gestapo pśesłuchowała, stało pak se nic njejo.
Dokulaž jo Ebeling mało zajma za tu wěc pokazał, su jogo 1866 z teje funkcije wulichowali.
Wón měni, až se k tej funkciji góźi, dokulaž jo we komunalnej politice wokrejsa nazgónjony, a ze zastojnikojskimi strukturami a ze serbskimi gremijami a nastupnosćami wopóznaty.
Kradu we tom casu, ako zapustarje su maršěrowali wen z Hotela pśi wustawadlišću, jo se chopiło gluraś.
Faraŕka kněni Köhlerowa jo wšake wulicowała z jeje historije, wósebnje wó wjelikich zasłužbach fararja Bogumiła Šwjele, ako jo se teke starał za rědne serbske špruchy w Bóžem domje.
Rozgrono za njeźelski serbski program som měła w »kašćiku«, ako my rozgłosowe reportarje gronimy.
Pokažo se na njom 150 filmow online, kótarež se wuběźuju za myta we wusokosći wót 72. 000 euro a woblubowanu mytowańsku skulpturu LUBINA.
Te pjenjeze deje se wudaś za rěcne aktiwity, mjazy drugim rěcne kurse za źiśownice.
Mójo góle njedej wěcej wšykno zgubiś.
Nowa jo za mnjo była mała turneja pó Łužycy z českim spiwarjom Janom Řepku z Pragi.
Njocomej se lubjej pó drogownikach měś?
"Njamamy za to techniski personal a grajarje", jo zwuraznił swóje nazgónjenja.
Nan z naju gólcykoma 1962 na našom dwórje w Hochozy
Toś jo teke pśekupna komora kraja glucna, až taki wupokaz dej pśiś.
Co ga jo se stało? 
A wšo som sam skonstruěrował.
Kśišojska źiśownja ma pśez twaŕske źěła pówušonu kapacitu za 59 źiśi, we wokognuśu stara se wósym wótkubłaŕkow wó 46 źiśi.
Wóna jo lažko lapata z tśi až pěś owalnymi až tśirožkatymi lapami.
Młogi głownoamtski Domowinaŕ jo był wubójany, až pśeliš małko luźi buźo se na njom wobźěliś, a to snaź buźo na tom wina, až serbski lud do politiskeje njewažnosći padnjo.
Pětk, 14. junija, buźo wót zeger 10:00 skóńcna konferenca ESF-projekta „Serbska wěda“.
A wóna jo něnto w Domowniskem muzeju Janšojce w kursach Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu swóju wědu dalej dała.
Něchten jo měnił, až deje se te wósebnje dobre źiśi spěchowaś.
Ludowe nakładnistwo Domowina librujo dalej až do 31. maja 2020 swóje produkty bźez dalšnych koštow.
Jo wjele nowego we swójom źěle ako wótrědnik Witaj-centruma zawjadł, což buźo za nim wobstaś.
Po dobrem nałogu jo dostał kuždy z nich rědny strus.
Nejpjerwjej pak comy w regionje statkowaś.
"Z brylu se to njeby stało!"
Njewěrim, až z tym našu rěc zdźaržyjomy abo samo wuwijamy.
Wóna jo se princesnam wutšobnje wuźěkowała.
Knut źiwa se: Kaka śopłota jogo how njezjapki wobdawa!
Rědne wugótowanje jawišća a pisane kostimy zagóriju kuždego, a teke profesionelne źiśece źiwadło njeby musało se takego nałožowanja sromaś.
Móje luźe z napnětosću słuchaju.
Pśedewšym comy na to glědaś, kake talenty a zajmy naše wukniki maju.
Take ga se naše kupki pśecej zasej žyce.
Drugi Frycko rejtujo, z nim rad skokoco.
Něźi 30 cłonkow Žylojskeje Domowinskeje kupki jo se na 24. maj zmakało na dwórje kluba VKSK na swěźeń.
Jich pótomniki su źinsajšne Serby.
Zapišćo słowa tak, ak zeger źo, a we wuzwignjonych błonkach wucytajośo znaty dolnoserbski nałog.
Lejnika pišo: „My njocomy se daś dlej wusmjaś, gaž pśiźomy do města.
Někotare su musali samo stojaś.
Pśecej smy se musali póraś: žni chowaś, seno źěłaś, zwěrjeta futrowaś.
Ako pśikład jo wóna pomjeniła regionalne specializěrowanje za cas DDR, źož regiony su se specializěrowali na śěžku industriju, energijowu industriju atd.
Něnto pśiźo ten śěžki źěl.
Wilhelmojc Sandra a Hannes stej w Huštanju serbski turistiski center natwariłej.
Cośo-li sobu spiwaś, ga dopšašajśo se w Serbskem domje w Chośebuzu, ga chor »Łužyca« tam zwucujo.
Teke to słuša k pšawej serbskej swajźbje…
Wěŕmy muslimam to a skšuśmy jich wójowanje pśeśiwo fanatikarjam we jich rědach!
Lubjej njejźiśo do góle!
Z Wóseńcka/Klein Oßnig.
Stupijom do lěśojskeje kuchnje w pśitwaŕku, źož starjejšej juž na mnjo cakatej.
A to lětosa hyšći tak njejo.
Wjele adjektiwy se mógu stopnjowaś.
"Gaž dwa śěga stej se tudy zmakałej, stej musałej se ranžěrowaś", wě ten baslaŕ kradu.
Ja se južo na njogo wjaselim.
Nawuknuli smy to tak pśi fararja w Dešnje.
Sam njamógu sebje pówołanje w serbskem wobłuku pśedstajiś.
Z pśibytnego publikuma jo teke pśišła kritika, až planowany stipendium 600 euro za studentow ceptaŕstwa wót pětego semestra njedosega.
Derje a wažne pak teke jo, gaž my se tejerownosći wuwědobnjamy ekologisku gódnotu jadneje krajiny.
Te pjenjeze pak njejsu byli nejwažnjejše: Źiśi su pśedewšym dejali se wopóznaś a zepśijaśeliś z tym nałogom – jo nam groniła něgajšna wjednica Margitta Altkrügerowa.
Kwiśo w lěśu.
10 lět pó jogo smjerśi cu na někotare zasłužby a iniciatiwy P.
Na pósejźenju wokrejsnego sejma SPN 10. apryla su něnto skóńcnje wobzamknuli, až dej se twariś taka cełkowna šula, pó tom až běchu do togo we frakcijach a wuběrkach a na pósejźenjach wokrejsnego parlamenta mócnje wó tom diskutěrowali.
Za wětšy źěl stej starjejšej to zwónoźełej, wjelicki problem jo pśecej był, gaž jo naša jadnučka krowka stojała zapšažona.
Wjele su zwuraznili, až maju pśedwiźonu spěšnosć śěgow za pśewusoku.
Lindnerowa z Noweje Jsy a pódla njeju M.
Dla cogo jo se take stało?
Te ryby su wordowali zamarznjone, a rybakarje budu je jěsć na gódownicce za dwa tyźenja.
Dešański muzej a Domowniske towaristwo ze Smogorjowa stej wobej teke 2.500 euro dostałej.
W zymje som se z njeju prědny raz zmakała.
A mimo tych tśoch pśistajonych togo muzeja stej dolnoserbska wótnožka Serbskego instituta (głownje dr. Pětš Šurman) a muzej w Dešnje pomagałej pśi zestajanju teje pśeglědki.
Ako župny sekretaŕ trjebam serbsku rěc w swójom wšednem źěle.
Serby su jaden lud, tak nas how a we swěśe wiźe.
Nět buźośo se pšašaś, co to jo - sćěnkowaś?
Pucijuska, to jo małe źowćo.
Jezus jo gronił k swójim wuknikam: »Wy njewěrjece luźe!
We tej šuli, do kótarejež chójźi jogo synowa źowka, su kśěli załožyś źěłowu kupku AG Plattdüütsch.
Wósebnje jo jim to lubosne graśe tych orgelow spódobne.
Towaristwo Muzejowa wjas Błobošojce prezentěrujo wót slědneje soboty jadnu gnujucu wustajeńcu wó žywjeńskem źěle serbskeje wuměłcowki Irmgard Kulejoweje.
Stakim smy w šuli mało serbski powědali, ale serbske nałogi smy ze zapalonosću woplěwali.
A k tej góźbje pokazujo Dolnołužyski gólański muzej wósebnu wustajeńcu.
Paralelnje kśě politiski śišć na bramborske kubłańske ministaŕstwo wugbaś.
Wóni su teke wažny modiski element, kótaryž móžo našu wósobnosć pódšmarnuś.
Myšyn lažy w centrumje Górnych Błotow.
Pśidatnje móžo góle k tomu teke wobraz mólowaś.
Kak su Serby žywe w Nimskej? - To su kśěli slědny tyźeń wěźeś politikarje z Chinskeje.
Francojske pomjenjenje Mardi Gras groni tłusta wałtora.
, Lipsk a Załožba za serbski lud 23. Łužyske nazymske wiki Nazyma śěgnjo do Chóśebuza.
Wjerašk jo był wulět do Gatojc.
Ta sama zagrodka lažašo wó poł góźiny wót jogo domu a běšo z mudrosću napórana; wokoło njeje źiwy płot a we njej wjelika chłodnica, źož Robinson wótergi cełu noc sejźešo. 
Pšosćo, ga buźośo dostawaś, aby wašo wjasele dopołnjone było.
Juž jo chopiło se změrkaś, ako wót Chóśebuza se słyše, hejnak by šćercali pódkowy.
W srjejźnej Łužycy móžośo je donjasć do běrowowu Domowiny w Slěpem na Měrowej droze 65 abo we Wórjejcach na Drježdźańskej droze 18. Slědny móžny termin, źož móžośo te jaja wótedaś, jo srjoda, 24. apryla (to jo srjoda mjazy jatšami a małymi jatšami).
Do cerkwjow njesmějomy.
Aktualne z Łužyce
Won jo pśignał, jo dłujku žerdku zwignuł a do teje reny štapał.
Druge rejtarje su słodkosći spópadali.
Ale njebój se, wugójmy śi, nic ga, źiśi?
Wujk wětš a śota chrapka Źiśi stoje w krejzu ze zlažka rozscynjonyma nogoma, ruce wisytej pó bokoma dołoj.
Tam njejsu wěcej treněrowali – w Depsku pak su to cynili, ako jo Wyli Paška ten źeń powěźeł.
To wětše pólěpšenje ma cyniś z internetom.
A jogo pšosba se jomu wěsće dospołni.
Pśed krotkim, na pósejźenju 20. apryla, su stojali Serbske wustawki skóńcnje na dnjownem pórěźe.
Cyni swójo źěło w milinaŕni a pó źěle ma swójo rozdrosćenje.
Gaž pórucyjośo źiśam za eksperiment citronowu kisalinu a natron, móžośo zajmne chemiske reakcije wobglědowaś.
Bramborski ministaŕ za najsańske wuwiśe, wobswět a rolnikaŕstwo jo pśijěł.
Až jo wjele městow a jsow, źož stoj wjelika cerkwja a weto se njezasajźujo wětšyna wobydlarjow za wobchowanje Bóžeje stwóŕby a pśeśiwo wójnam, by dejało nam póstark k pśemyslowanjeju byś.
Naju cel jo była internacionalna konferenca za indigene rěcy z titelom .
Měto, Latk, Šwjela, G.
Zajm za nowe knigły “Kurze Geschichte der Sorben” jo w Dolnej Łužycy wjelgin wjeliki.
Zastupniki Dešańskego muzeja, cłonki Nimsko-serbskego ansambla ze Žylowa a druge budu wulicowaś wó jatšownych nałogach.
Za to wobstoj koncepcija, a to z lěta 2003.
Lěc wón jo ten samy był, ako smy wót njogo słyšali, to njejsmy wěźeli.
Nic wót samogo, ale ze zwuconeju a znateju angažowanosću.
Holm a Jensen mudrujotej w swójom běrowje na policajskem komisariaśe.
Gaž jo Domowinska župa Dolna Łužyca wugótowała 1. maja swój 3. turněr wó pokal Domowiny, jo wón był pódla.
Nowe serbske drastwy, tak jo S.
Njeby tam jano namakali rědne bildki, ale teke zasej togo abo drugego dopisowarja.
Ale hyšći něco jo w juniju pśedwiźone - zgromadna jězba Domowinskeje kupki do Českeje.
Namšy jo se pśizamknuło zgromadne kafejpiśe w susednej Nimskej cerkwi.
Kral jo pótakem swójim korporalam-najmarjam pśikazał, aby jomu nowych wójakow najmjeli, takich mócnych, zrosnych kjarlow, kenž by se mógali z Turkami rownaś, a aby jich z lasću a z namócu do wójakow łojli.
Žnjowy swěźeń njejo tamna młoźina južo dwě lěśe wěcej organizěrowała.
A to pód 035606-256 abo Muzej Dešno ma teke wjele wěcej zajmnych zaběrow za źiśi: Muziku srjejźowěka, archeologiju, jězu we srjejźowěku, wogeń paliś, gjarncarjowanje a wjele wěcej rědnych zaběrow tam póbituju.
We wenkownej politice Serbow žycym se dopśemyslone a zgłosone zgromadne wustupowanje Serbow.
»Jo tak śicho we wašom domje«, groni Karina pótom hyšći.
Pśi tom, se wě, žeden direktny kontakt.
Ale pšašam: Ma Bog teke palce?
Jasnje jo, až se bobry wjelgin derje cuju w cystej wóźe w błośańskej krajinje.
Mě jo wjelgin pśechwatało, kak tam w fabrikach źěłaju z wjelgin moderneju techniku.
Na to B.
Na wuběgi
Na tej demonstraciji kśě se wobźěliś serbske rybarje z Błotow, mjazy drugim kupka z Dešna.
A wóna jo gromaźe ze swójim cłowjekom Hans-Dieterom zestajała a napisała wobšyrnu wejsnu chroniku wó swójej nowej domowni.
Njok sebje pśedstajiś, kak mój wuknjeński cas by był bźez interneta.
Se wě móžośo se tam teke wjele knigłow wupóžycyś.
Wón se wobskjaržujo, až mjeńšyny maju se w Iranje śěžko.
Z lěweju ruku źaržy schodowe wobłoženje.
Cerkwinski zeger w Borkowach jo zasej w rěchu.
wałtoru, 25.4.: Muzika rad słyšana
Bolosne zacuśa jo wugronił we znatem cyklusu sonetow »Sławy źowka«, kenž zachopijo se ze słowami:
Stej sobu załožyłej towaristwo "Stog" a wudawatej južo bejny cas kalendaŕ Stog.
Oficielne institucije, wěsći, dokumenty, tofle w městach a awtobusach, na lětanišću a drogach su dwójorěcne.
Źiśi we wucbje njewuknu jano rěc, ale wuknu teke kulturu a se gibju: Wóni rejuju Annemarie-polku.
Ako krale su se wucesćili Silvio Kocur, Thomas Mehlow a Andy Knyk.
Za profesionelne mustwo "Łužyske liški" by mógła běžeca sezona južo dnja 11. apryla skóńcyś.
Rozgorjony jo se muski wobrośił a jo wiźeł gólca ze swětłymi włosami.
Zaredowanja budu ceły september.
Dla togo jo Jens Brose, pśedsedaŕ Žylojskego wobydlaŕskego towaristwa južo pśisamem rezigněrował.
Pawoł pišo: Bóža gnada na mnjo njejo pódermo była.
Nejpjerwjej wšak su tšochu źiwnje glědali, ale pón jo to było wjasele. „Źo wšuźi serbski powědaśo?“ — jo kśěła wěźeś.
Wobspomnjete su teke nałogi a tradicije, kaž walkowanje.
Wjelgin rad se dr.
Wót togo casa sem njejo Jan Wjacsławk swóje aktiwity jano na Worjejski a Slěpjański drastwowy region wobgranicował, ale jo teke druge serbske drastwy za ludowuměłske kolektiwy šył.
Na pšosbu serbskich wósadnych z Hodźija/Göda jo Serbski sejm se wobrośił na wjednistwo Ewangelskeje krajneje cerkwje Sakskeje.
Pśipněj ze spinkami ruce a noze na śěle nałpicki.
Weto jo 2. decembra 1720 wichoŕ tak gónił, až jo se cerkwiny torm pśewalił a wětšej tych tśich zwónow stej se puknułej.
Mjasece dłujko jo Bok we wuwołanem Běłem tormje w Praze z rjeśazami pśikowany w śamnicy śerpjeł.
Serbska drastwa jo teke była wiźeś pśi stojnicy wót Schulzojc Christy a Bernharda ze Žylowa.
A nicht njejo směł na RWŠ hyś a tam abituru złožyś.
Naša głowna dewiza jo: woplěwaś źiwinu a pśirodu.
Pśiduce serbske blido w Lipsku buźo stwórtk, 25. apryla, w Beyerhaus (Ernst-Schneller-Straße 6).
Kněni Wěncyna glěda pśełapjona na šołtu.
Pśedsedarka jo se jej za to wutšobnje źěkowała.
Wšednje mała sykorka pśiźo něnt do domcyka.
Tam južo pilnje twarje.
Togodla stej na mysl pśišłej, žeńsku Harryjowego něgajšnego šefa Ludwiga Stromppa (Jan Mikan) wuwjasć a za jeje pušćenje milion eurow se pominaś.
My pak njamóžomy wšyknym wšo zgód cyniś,“ jo Angelika Britz mimo togo wuzwignuła.
Wón njejo našo śěło ze swójim nimjernym duchom napołnił, aby ned zasej było, z cogož jo wezete, zemja k zemi, ale aby z nim we nimjernej kšasnosći žywe było.
Z 35 markami a z wobrazom ze serbskim bibliskim gronkom su se jomu wuźěkowali za jogo njesebne źěło.
Jogo 6lětna Mareike a ten mały Oliver Mau stej swěźeński pśeśěg nawjedowałej.
Jo źe gótowy, ale pśistupny bóžko hyšći njejo.
Pó šuli jo wuknuła na technisku kreslaŕku pla "Sachsenring Zwickau" a se pózdźej pódla źěła wukubłała ako wjednica mólowańskich a grafiskich kružkow.
Ako dušepastyŕka som rownocasnje była casowy znank.
Ku kóńcoju wezymskego zasej marznjo, na sněg pak cakamy pódermo.
Což jo normalne było pśed 100 lětami, jo za nas wupominanje.
Ja som se wjelgin zaźiwała, dla tog’ až město staručkeje som zmakała žeńsku, na kótarejž bejnje wusoke starstwo zewšym njewiźiš.
Z tym, až jo pjerwjejša wobsejźaŕka toś te grunty pśi Zaspickej tšuze lětosa na "Quattrohaus GmbH & Co.
A co něnt? Dłujko su wó tom pśemyslili, a w lěśe 2006 jo pón priwatny inwestor – ga EKZ – cełe wjelike grunty wót "Treuhand" kupił.
Heike Lickefettowa z Domowniskego a drastwinego towaristwa jo młoźinu chwaliła: "Drastwa wuglěda pórědnje."
Teke kuchnja njejo połnje wutwarjona była a toś smy naš wobjed dostawali z měsćańskeje wjelikeje kuchnje a naše kuchaŕki su jano snědanje a wjacerju wuknikam sami pśigótowali.
Rozpšawa serbskego dušepastyrja za januar až do awgusta
Wšo to jo ten mały słowjański lud w tej krajinje pśežywił, gaž teke z wjelikimi woporami.
Pratyja 2020: Na premjerje su prědny raz spiwali! Jadnab tśiźasća luźi jo pśišło pśed tśimi tyźenjami na premjeru Serbskeje Pratyje za lěto 2020 do sportaŕskego domu.
Rada jo teke wó starych casach wulicowała, ta luštna, wjasoła, pomocniwa žeńska.
Pśedsedaŕ Siegmund Lehmann jo wulicował wót wšakich tšojenjow we łońskem lěśe.
Ale z kreatiwitu smy wšake w nowej formje pśewjasć mógali.
Wušej togo su se we njej wótśišćowali publicistiske reportaže ze serbskich jsow, industrijowych zawodow a prodrustwow a teke drogowańske reportaže.
Tłuste běłe łožyšćo — taku zymu se žycymy.
W lichotnem casu jo była młogi raz w »Haus Vaterland« pśi Potsdamskem naměsće.
Premjera jo była taki wuspěch, až kśě lětosa na kuždy pad zasej swěśiś.
Ga a źo graju, to bóžko hyšći njejo znate.
Ale lube słowa wón za nich wušej njama.
"Njejsmy kśěli, aby te informatiwne dokumenty w archiwje se minuli.
Robinson běšo spał až do swětłego dnja. 
A Nimsko-serbski ansambel jo pśiglědarjow rozwjaselił ze serbskimi rejami, ako na pśikład „Pśi tšuze”, a chor jo spiwał nimske a serbske štucki.
To jo było prima dožywjenje, a to pśijaśelstwo wóstanjo na pśecej we našom spomnjeśu Camp we jsy Nowy Dworek: Wukniki DSG su tudy pśepórali kóńc tyźenja.
Ale chto źe jo pěś lět pó wójnje z casy bejnje proznym brjuchom na to se myslił? 
Chtož pak dokradnjej glěda, wupytajo mjenja pensionow a hotelow, kótarež su pó źělach dolnonimske.
SERBSKE NOWINY maju wót septembera nowego šefredaktora.
Cłonki šulskich konferencow su pótom kandidaty wuzwólili.
1928 Wumrě stara šulaŕka Bojtowa. Jeje cłowjek, šulaŕ Friedrich Bojt, jo tudy słužył ze wjelikim žognowanim.
Tam wóni mógu na termice se znosowaś, a taka se njetwóri nad Srjejźnym mórjom.
Gólc nic njewiźi.
Christoph Gerstgraser na informaciskej zgromaźinje pětk tyźeń.
Jej k pomocy su byli pak rowno tak Domowinska kupka a nic naslědku młodostne.
Na kóńcu jo było to lěpše, dokulaž puki bole, sromota nic.
A se domyslił: Take padnjenje njedej se žednje wěcej staś! Wón jo pśikiwnuł janźelikoju, a ten jo bogowu brodu wezeł do ruki a kśěł rowno ju pśerězaś.
Pśi tom wisy gjarnyšk wopaki wokoło - to groni z łopjenami naprědk - na kijaškoma, kótarejž połožyjotej se na zbork.
Johannes Frahnow jo dolnoserbski prjatkaŕ a dušepastyŕ, staršy bratš Jura Frana.
Kak by swět wuglědał, gaby nichten njewumrěł: Jasno jo, až swět by tšašnje pśepołnjony z luźimi był a až žednej manźelskej njeby źiśi měłej, aby taki chaos njepówětšyłej.
Teke do Strjažowa budu něco daś a to za sajźanje sadowych bomow.
W ruce źaržym serbsku pupku, kótaruž by ako Błośanarka nejlubjej hyšći raz pšawje zwoblekała.
Za to jo Košice wjelgin rědne město, dokulaž w tom drugem nejwětšem měsće w Słowakskej su luźe z 18 narodnosćow doma.
Ruprajcht štapjo se pó sněgu.
Kněz Šmit jo rowno nutś pśišeł.
Pó ideji wót Claudije Matoušek stej wobej žeńskej gromaźe wuwiłej kolekciju "Naibros".
Akle wałtora jo był źeń wrośenja wšyknych wobźělnikow do domacnych wjaskow.
Końcak, zastupny pśedsedaŕ Domowiny.
Tam pak se pšaša, lěc na tu wizu dostanjomy našych luźi abo skerjej sympatizantow z wukraja.
W zdrjałosći semjenja zwětšego sejźe na suchych drjewjanych spjerchlinach.
Jakub jo sańkował w Strjažowje na Marijnej górje.
W styrich jsach su spiwali.
Grichišćina se wužywa mimo Grichiskej a Cypernje teke w Albańskej, Egyptojskej, Italskej, Rumuńskej, Turkojskej a na Ukrainje.
Rowno tak mógu se w njom derje informěrowaś, co se wšykno tšoj w serbskich wjaskach, w Domowinskem a w cełem serbskem žywjenju.
Hyšći mjenjej wopšašanych znajo derje cłonki zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Starał jo se za to, až su mógali mólarje z Běłorusojskeje pokazaś swóje wobraze w Nimskej, a až su grajarje w lodowem hokeju z Běłeje Wódy se wobźělili na turněrje w Minsku, ako prezident Lukašenko tam organizěrujo a teke sam sobu grajo.
Wam wó Krabaśe wulicowaś jo tak ako wódu do Małkse nosyś!
Naźejam se, až se kradu sromaš.
Teke flyery aktualnych turistiskich póbitowanjow su nowe a pśeglědnje prezentěrowane.
Wjasele we pśiroźe Chto barcy, chto bincy a chto brucy?
Starka a starki stej cełe žywjenje w samskej šyrokej póstoli spałej.
O wjeliki zlěk!
Gmejny měnje, až Serbska kazń se njepśenjaso z krajneju wustawu
Notne zakłady za to pówołanje su se pla njeje južo w źiśowni zapołožyli.
Na dogromady 5 městnach we jsy su zastali, aby tam te něźi dogromady 30 wažnych paršonow we jsy z wósebneju rejku wucesćili.
Woplěwanje serbskich nałogow jo na Gorach relatiwnje aktiwne a zagronite za to su ako teke w drugich jsach młode luźe: Swěśimy wšykne nałogi mimo łapanja a zabijanja kokota.
We toś tom lěśe jo jich bejnje mało myšow, kenž su wažna caroba ptaškow.
Co ga južo pśi tom jo? 
Wobgranicowanje na jadnu rěc pótakem njerozwěžo problem awtomatiski.
Spytujśo se sami, lěc we wěrje stojśo, huzgóńśo se sami.
Teke slěpa swinja namakajo w dubinje žołźe.
Pšašajśo se mjazy sobu za barwikami.
Tencas su wobzamknuli, až budu pśigótowaś ekstra wustajeńcu.
Wóni pótrjebaju śpy za swójo kulturne źěło.
Za mnjo jo to było wopšawdu někak tak, ako by domoj pśišła.
To groni, za kuždu rěc jadnu barwu, a źiśi pón ned wiźe, kaku rěc kužda žeńska powěda!
Pančicy-Kukow jo wjas a gmejna w Budyšyńskem wokrejsu, kótaraž lažy mjazy městoma Kamjeńcom a Budyšynom.
1995 bu wuzwólona ako županka a toś ten wjelgin wažny amt jo do lěta 2010 měła a zastojała.
Lěto 1996 stoj pód znamjenim słyńca.
Lothar Hupka, wjednik "terpjańskich wobornikow", jo pśed 20 lětami měł južo tu ideju, do USA jěś.
Až mjeńšynowe nastupnosći jomu wažne su a za njogo wjele wěcej ako folklora z tym zwisujo, jo wón južo do togo zwuraznił, teke pśi góźbje we decembrje, ako jo Forum mjeńšynowych regionow wót FUEN w Pódstupimje wótwórił.
W Žytawje jo se wusednuł a wordował bogaty luź.
Jo, pšuski Chośebuski wokrejs jo až do 1806 był wobdany wót sakskego markgrobojstwa Dolna Łužyca, a to južo z prědneje połojce 17. stolěśa.
Wosebnje rědne su byli te reje a drastwy, ale teke ten humor njejo pśekrotko pśišeł.
Njejo kuratorce muzeja tšach, až pśez take nowotaŕstwo tradicionelna ludowa drastwa se skazyjo abo zajźo? "Zewšym nic, to njejo za serbsku drastwu žedna konkurenca.
Blisko teje něnt stareje šule jo Sylvia Lieskoc, lětnik 1962, wótrosła.
Co wóna njewumějo?
Kus něgajšneg Barlinja jo tam natwarjone, wšo wót papy a blacha, ale tak pó naturje, až kuždy se mysli, to byli murjowane chromy.
Wjaska na kšomje wugloweje jamy Chośebuz-połnoc jo se w slědnych 10 lětach bejnje pśeměniła.
Kněz, mój Bog, hugótujo z mójeje śamnosći swětło.
Tu 65lětna Wilhelmina Faakowa, roźona Kubojc, z Prjawoza w Chośebuskem wokrejsu ma.
Wóstańśo strowe a póžywajśo nalěto!
We rozgronje jo se mjazy drugim groniło, až wjelike filmowe studija a institucije, kótarež pśemógu wjelike filmowe produkcije realizěrowaś, su daloko pšec wót Łužyce, a wóni glědaju na Łužycu ako na prowincu.
Preferujo w lěśu śopłe, suche, zwětšego kalkowate zemi.
Jano małko žeńskich jo běłe wušywanje woplěwało.
Ale chude luźe njejsu mógali tencas swój cas z muziku pśepóraś.
Tak móžo se dosegajuce pśedkubłanje a pódpěra starjejšych zawěsćiś.
Žylojska rejowańska kupka ze zapustojskeju reju.
"How dožywiju źiśi, kak su se něga kulki kopali: Z kopawku a z ,Schwingsiebroder‘".
Žedne Serby njerozměju nimsku rěc a běžnje nimski lěbda něchten powědaś móžo.“
Ruki su jasnje dlejše ako nogi.
Po studiumje teologije w Halle njejo jomu ned móžno było sebje w Serbach swój klěb zasłužyś.
Gaž jo pśišła wjacor domoj, jo był gjarnc prozny.
Naša rěc njaso se wót graśa ze złožkami a zukami, wót rytmusa a melodije rěcy.
To jo pśicyna, wěcej na jeje statki za serbske žywjenje dopomnjeś.
Stawne woblicowanje statiki jo brało wjele casa a energije a jo wušej togo było dosć žurne a monotone.
Wěcej ako dwa lětźasetka rozwjaseluju prědne listy, ako se roznosuju z cołnom pó tšugach, filatelistow z tu- a wukraja.
Mócny bok brošurki jo, až zwězujo wjeliku historiju z wósobinskimi nazgónjenjami.
Pśi tom jo se maminorěcna Serbowka drje wjelgin pilnowała, aby někak pšawje nimcowała.
Gerce ga su wšykne z teje jsy.
Bźez źiwa, až su se wótergi skerjej měli pó starem pśisłowje, až dej bur młodemu dubikoju a młodemu kněžkoju z casom głowku wótrubaś.
Citrusowe płody jo rod ze swójźby rutowych rostlinow .
Maju jano 155 wuknicow a wuknikow.
Wobškoźone deje se wósebnje spěchowaś.
Nutśi namakajośo źaseś bajkow.
K tym šćodrym dawarjam słuša domownik Heinze, ako jo ze swójimi luźimi drožku za zbrašone pórěźał (pjerwjej jo dešćowa wóda ju pó źělach wótemlała).
Witko rad sportujo Wulicuj k wobrazkam a wumóluj je!
Dieter Oppermann z Bórkow - 31.05. (58 lět)
Na tom pólu dej pópšawem wows rosć.
Wjaselim se, až jo konsens mjazy zagronitymi serbskich institucijow a gremijow, až musymy swóju źěłabnosć a srědki spěchowanja wótpowědujucy praktiski wusměrjowaś.
Wótergi smej dułej mydłowe puchorje ze surowego mydła. 
Nowe struktury w Domowinje, w Domje za serbsku ludowu kulturu a w Załožbje za serbski lud su wuźěłane.
Wy maśo, ak som južo zaspomnjeł, teke stare serbske knigły. kaž na pśikład zwězane lětniki Časopisa Maćicy Serbskeje.
To som ideju měła, małe wuběźowanje startowaś.
Wó co źo w kwisu? Źo wó wšen zaměrne pšašanja, na pśikład nastupajucy drogu Krabata do Čornego Chołmca, rucnikaŕstwo w Carnem młynje, młyńske borše mejstarja, carnu magiju, rituale w Carnem młynje a móc wutšoby.
Rogowa/Ragow.
Gano jo pśijěł k nam Aleksander Neretow, 24-lětny młoźeńc, bydlecy w Belgiskej a roźony w Rusojskej.
Kak malsnje jo ten cas pśejšeł!
We wugbaśowem kursu za serbšćinu w 12. lětniku glědaju wjelgin na to, aby tu teoretisku wucbu pśecej zwězali ze serbskeju rěcu w praksy.
Bóžko jo to tak, až pśi doněntejšnej wjelikosći ansambla našym kulturnikam se kuždy raz kólena tśěsu, pśeto pśecej muse „te zale połne byś“.
Šwjelu a z M.
Za 2020 jo to hyšći tak planowane, ale wót 2021 kśě za toś tu wažnu kulturnu wěc wudaś jano hyšći 155.000 euro.
Tomu kśě pón zadoraś, a źěłaju z wjelikeju iniciatiwu pśeśiwo tomu.
Starki Pettson jo ceło wulěkany: »Mójejko, źo ga wón co tak sam?
Chtož to wěriś njoco, tomu njej žedna rada.
To se wě, až su byli Zaspicke źowća rowno tak ako na zapusće teke pśi kokośe rědnje serbske woblacone.
Zgóniju, až jo se zachopjeńk 70tych lět spisowaśel Adolf Endler ze swójeju žeńskeju Elke Erb ako kóńctyźeński dom we Wuježku wódowy młyn kupił.
Pó dogronje pak njejo ta kooperacija hyšći do kóńca wujadnana, a teke korony dla dajo skomuźenja.
Mjazy cerkwicku a kjarchobom běžy rěcycka.
Cłonki su byli pśedsedarje Domowinskich kupkow, drastwine towaristwo "Grodkojski swajźbaŕski śěg" a wucabnice serbšćiny.
Hochoske jagarje su zachopjeńk nowembera, na dnju swětego Hubertusa, patrona jagarjow, měli zasej Hubertusowu góńtwu.
Pśi kafejpiśu jo informěrował Hartmut Leipner gósći krotko wó serbskem cerkwinem žywjenju w Dolnej Łužycy.
Wótglědajucy wót wažneje funkcije ako pósoł našeje kultury pó swěśe, cu SLA kšuśe do wědobnja Serbow a dwójorěcnego regiona zakokuliś".
Knigły wopśimuju teke źěl, w kótaremž se w nimskej rěcy wopisuju pomocne wuknjeńske a źěłowe techniki pśi wuknjenju serbskeje rěcy.
Ako eksperiment jo źěł damow wordował pókšyty z wokatym drotom – we pśiducem casu budu glědaś, lěc to pomožo.
Jo ga šło wó dalšny pśichod jsy a pśi tom su byli cłonki gmejnskego zastupnistwa za to, až pśiźo Rowne sobu do gmejny Slěpe.
Reportaŕ: Lube pśiglědowarje!
Ja som absolwent Serbskeje wušeje šule w Chóśebuzu.
Tam měrje kuždy źeń licbu polow a kuždy tyźeń wugódnośijo to w Barlinju.
W slědnych lětach jo wó tom teke powědał, mjazy drugim na filmowem festiwalu w Chóśebuzu, kótaregož serbski źěl jo sobu zestajał a pśigótował.
Stenselowa - wóna bydli něnto w Běłej Gorje - co pódpěrowaś kupki w Lubinskich stronach, W.
Tja.
Na oktoberske wudaśe magacina witamy Was z chóśebuskego rbb-studija, kótarež rowno 19. oktobra wócynijo swóje źurja a to w ramiku 13. nocy kreatiwnych głowow.
Škóda jo w tom paźe, až maju w Barlinju internet a zawěsće wuměju wuslěźiś, kaki wuznam Serbski sejm mjazy Serbami ma.
Starjejše su swóju njespokojnosć wugronili a mjazy drugim pokazali na problemy, ako źiśi z brylu maju.
Teke wenkowny wobceŕk budu wobnowjaś.
Wot 28. septembra do 3. oktobra buźo w centrumje města Chośebuz zasej wjeliki burski mark.
Jogo žeńska ma we firmje wše běrowowe źěła na starosći.
Wumaršěrowali su dypkownje zeger 14:00 wót wognjoweje wobory.
Tam njezmějo nicht kradu kśěty.
Južo něnto wutšobny źěk za Wašo sobuźěło!
To se pšaša plon.
2014 jo slědowała ekspozicija "Jajka, głažki, nalěśe a wjele rědnych mólowanjow" w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem.
Maliju wót togo casa ako narodny swěźeń.
Mimo togo kśě měś we wustawje garantěrowanej tu lichotu wuznaśa a pšawo pśisłušnikow narodnych mjeńšynow na to, swóju etnisku, kulturelnu a rěcnu identitu zwurazniś, wobchowaś a dalej wuwijaś.
Pó wótwaženju jo kuždy nascynjał pór puntow młodych wugorjow do swójogo małkego zbórka a se malsnje wudał do swójogo domacnego rewěra, aby je na wuzwólonem měsće do rěki abo tšugi sajźił.
Pózdźej jo wšak ten kusk zemje źěl Šlazyńskeje był, kótaraž jo ale českemu kraloju słušała.
Srjodu, dnja 30. maja na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Zarědowanje buźo wót zeger 15:00 až 17:00. 
Cerkwinska droga dolnoserbskich ewangelskich kśesćijanow z casa Luthera až do lěta 2000 jo była śěžka a połna śernjow.
Ty źe sy tek raz młody był a zrozmějoš něnt nas.
Ty ga móžo sebje rjeśazk napóraś.
Pśi slědnem wuběźowanju 2014 pak jo Tšupc/Straupitz slobro dobył.
Ampla jo cerwjena!
Sad a zela, ako pśeźěła, su zwětšego ze swójogo gumna.
Korpus wustneje serbskeje rěcy GENIE, licy do wuspěchow Pósaarskeje uniwersity.
Na wěcej casa z familiju".
W casu pó swajźbje jo rědko mjazy nami był.
Pśedwiźone su wšake kulturne zarědowanja a teke wustajeńce.
We wótgłosowanju z fararjom jo wósadna rada zagronita za wósadu: Wót namšow až k póbitowanjam za źiśi, młodostnych a seniorow; rownož wósebnje we wejsnych wósadach muse pśecej pśez kšomu swójogo wiźenja glědaś.
Nowak jo referent krajneje zagroniteje za nastupnosći Serbow.
Fachniki su z głosom pśemyslowali, ga a kak kśesćijaństwo jo se w Wendlanźe rozšyriło – to pak se wšako wiźi, wěste dopóznaśa feluju.
W pśiducych lětach som cesto jěł pósporomje městna dyrdakojstwa.
Wěcej wó tej zgromaźinje za tyźeń.
Ned wót zachopjeńka mójich pśebywanjow w Sowjetskem zwězku som wužywał wše móžnosći, aby rozpóznał kraj, luźe a kulturu.
Ako jo ten wobrotny pśedsedaŕ ako ceptaŕ do Noweje Jsy pla Klukša šeł, jo towaristwo sćicha wusnuło.
Dłujku niś, kótarejž se groni pśěźeno, dajo pótom tkalcoju, kenž jej rědne šere sukno natkajo .
Wot 9. lětnika, smy měli nejpjerwjej pla N., na rozšyrjonej južo, to jo było dodosća.
Swěźeń Nowego Casnika.
To buźo wjeliki pśeśěg wót pódwjacornego Turjeja do pódzajtšnego Turjeja.
Na to burske blido su zachadnu sobotu pšosyli, to groni na kafejpiśe a na cytanje z knigłow „Nimjernosći brjogi“ (Ufer der Hoffnung, LND) z awtorku Trudlu Malinkoweju.
Tema: W plastilinje štyce słowa Prědne zwucowanje: Zeznajomy formy a śěła Źiśi sejźe za blidom a maju źěłowu pódłogu pśed sobu.
Jadnu rědnu štucku Pauliny Regeloweje som pak 40 lět pó tom zmakanju ze spomnjeśa napisał, rozšyrił a melodiju za nju komponěrował.
Pónjeźele a wałtoru woglědachmy sebje te góry za Drježdźanami, pśeglědachmy tež te wósebnjejše rědnosći tog města, to jo wšykno tak rědne, až mógli tam ceły tyźeń wóstaś.
Togodla ja pominam za nowe wustawki, až jo wobchadna rěc w Domowinje na wšyknych rowninach a wšuźi tam, źož wětšyna zgromaźonych serbšćinu rozmějo, zasadnje serbšćina!
Juliusz Słowacki jo był pólski basnikaŕ a pśełožowaŕ.
Tak wostanjo až do kóńca mjaseca.
Gano som słyšała w górnoserbskem radiju interview z kosmetikaŕku.
Měškank z Chośebuza.
Teke gaž ma lubosć wjelikosć XXL njejo wšo rožojte.
Pómałem, swětocnje stupaju źowća w tśich rědach pó wejsnej droze.
Pśinjasćo pšosym ramik za wušywanje, joli maśo.
Wušej togo jo mě skóro jasnje było, až mě źěło w źiwadle njelažy a až se śěžko góźi ze familijowym žywjenim a źiśimi zjadnaś.
Ale ja pśecej wěcej wó tom pśemyslujom, cogodla stoj w bibliji tak cesto„Njebójśo se!“
Ducy njejo śěžko było, wótstawk k drugim luźam źaržaś – tak a tak njejsu ga žedne blisko byli, gaž zewšym, wiźeś.
Šulska wjednica Anke Hille-Sickertowa jo glucna, až njejo hyšći nichten musał do kwaranteny: "Rědownje su něnto wěcej pśeměšane, wótwisne wót wubranego kursa."
Póglědajomy do Nowego Casnika
Wóni směju kazaś na namše.
Kokota zabijali su ten źeń w Rubynje.
Material se góźi za źiśi wót 4 lět.
Aby diskusija se njegaśiła, deje wobźělniki móc we wobzacynjonem rumje wobradowaś.
Na někotarych grodach, na pśikład na njedalokem Starym Falkenburku, su wóstawali husitske wobsadki, kótarež rubjažne wupady do wokoliny pśewjedowali.
To buźo tema w lěśe 2011.
Wót 1985 do 1986 jo źěłał w "Stahlverformungswerk Ohrdruf", wót 1986 do 1987 jo słužył ako twaŕski wójak.
Tip za strowje: Chtož ma śěžkosći z póžeranim tabletow, daś se pomoga z kuskom banany.
Bóžko njejo se našej projektowej kupce raźiło, starjejšych Witaj-źiśi direktnje dojśpiś a informěrowaś.
Jomu bywa źiwno wokoło wutšoby.
Pšašajśo se wašeje pśijaśelki, ta zawěsće ned wě, kak se ta wěcka ma.«
Druga swětowa wójna jo teke wjelgin špatna za Łužycu była a pśinjasła wjelike zgubjenja, wósebnje za dolnoserbske jsy.
Na gluku mamy w Hochozy hyšći tšochu wěcej ako slědy našeje serbskeje rěcy.
Wěcej k tomu na 3. boku.
Dotychměst su w cełej Nimskej 17 źiśecych hospicow woplěwali a wobstarali śěžko chóre źowća a gólcy až do 18 lět.
Wón jo jadnučka družyna roda "Platycladus".
Pón jano wó jadno polo.
Vattenfall jo korigěrował swóje plany w jamje Wjelcej-Połdnjo: sedlišćo Neue Heide, ako słuša do Wjelceje, njemusy se wótbagrowaś.
Pśidaś com teke, až som pótom 1959–1962 wucył w instituśe w Budyšynje kompletnu dolnoserbsku rědownju studentow za dolny schójźeńk.
Wjele jo wót njogo nawuknuł.
Kamjenaŕ jo wjelgin wupominany.
Walter Jacobs se wjelgin derje wuznajo ze słowjańskimi stawiznami tych stron.
Lehmann (z Rogozna) stej byłej drugi a tśeśi kral.
Naraz wšykne ptaški tšachnu a Witko woła: "Mama, mama, glědaj, ptaški leśe wšykne pšec!"
Měke swětłozelene jegły se w nazymje žołte barwnu, a pózdźej wótpadnu.
Som to pśewóźujucemu inženjeroju ned gronił a ten jo mě změrował, až móžo to sam w rusojskej rěcy gótowaś.
Ako mały kšac za wěcej ceptaŕskego dorosta jo wóna pómjeniła klub młodych pedagogow, kótaryž jo wóna załožyła na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Kóńcak jo togo dešańskego Panwica wjelgin chwalił: Pśeto jogo mama njejo kśěła turjańskim to seno daś, měnjecy, až maju jogo mało a jich samske zbóžo buźo tšadaś.
Wšykne gólcy, ako su wutrjefili ten gjarnc, su směli pšawego žywego kokota łapaś we tej turnowaŕni.
Te „gałuze wót bomow“ su byli palmowe łopjena.
Dalej deje tam woplěwaś wšedne powědanje a spěchowaś pisanje tekstow.
Glědajmy na Jezusa, togo zachopjarja a dokóńcowarja našeje wěry. Hebr 12,1–2
Won jo teke pokazał na to serbske w měsće.
Pótom jo se pśistajił na serbskej wótnožce Nimskego pedagogiskego centralnego instituta, źož jo pisał wucbne plany a materialije za wucabnikow.
Ja Wam žycym wjele wjasela pśi tom!
Pśi tom pak zabywamy, až kužda rěc jo hejnak nowy swět.
Erwin Hanuš jo roźony Chóśebuzaŕ a domacny Hochozaŕ.
Pśez wěru rozmějomy, až swět pśez Bóže słowo jo zgótowany.
Sobu ma wóna pśecej swój rěd, kij za sonděrowanje wužłobow, wósebny klapac (Schonhammer) a teke dalokoglědak.
Indianarje pyšnje sebje głowu z pjerami.
A pśecej hyšći deje burja how na mójich pólach bonowaś ako móje póddany.
Ja by se wjaseliła, gaby hyšći wěcej luźi te knigły lazowało.
Wót togo rězaka jo wjaska dostała swójo napšawdu rědne serbske mě Rězak, ako stoj na žołtej wejsnej tofli, rownož ma źinsa oficialne mě Rězaki.
Jogo reforma jo wurownała rozdźěl mjazy kalenderom a napšawdnym słyńcnym lětom z pomocu małeje změny rědowanja pśestupnego lěta cerkwje hyšći wužywaju stary kalender.
LEAG co drogi do awgusta 2020 natwariś.
Z lěta 1999 jo Trjebin zgromadna gmejna z Miłorazom.
Ducy w slěpjańskich stronach
Lěcrownož jo komunikacija bźez zadorow móžna, su se zawjadli nowe pismiki do rěcy, kenž reprezentěruju zuku w jano někotarych dialektach, jano aby se wětšy rozdźěl k serbiskej rěcy dojśpił.
Fryco Nakońc, roźony 20. junija 1920 w Šlichowje ako syn źěłaśerja, jo wšym, ako su jogo wósobinski znali a z nim gromaźe źěłali, ako lubowany luź, pśijaśel a (domowinski) bratš w dopomnjeśach žywy wóstał.
Teke w krajoma Bramborska a Sakska a w młogich wokrejsach a městach a gmejnach se procujo, to społniś, což stoj w Serbskej kazni a w drugich póstajenjach a wobzamknjenjach k tomu serbskemu a k šćitoju mjeńšynow.
Serby su pó słowach Górskego Słowjany a katoliki [sic!], kótarež su mjeńšyna mjazy protestantiskimi Nimcami.
Direktny kontakt, tak jo Erwin Hanuš dodał, z Budyšyńskimi pak njewobstoj.
Take smy teke njedawno na BUGA rozdawali, ako jo se tam Borkojski amt pśedstajił.
To njejo se wšyknym zespódobało.
Pódla stoje starše pśiswójźbne.
KG" – swóje pjenjeze weto płaśiłej, a te su se wzeli za wšaki serbski šulski material za chóśebuske zakładne šule.
Stwórtk, 27. junija, zeger 18:00 w Serbskem domje budu se prezentěrowaś fotografije, ak su nastali we workshopje z fotografom Peterom Beckerom.
Z tym pśedpołožyjo FORUM DOLNA ŁUŽYCA drugi źěl swójeje papjery „Co nam tyjo w Dolnej Łužycy”.
o Waš zajm za kultury drugich krajow? Dla cog Was to fasciněrujo? To až do źinsa njewěm.
Pśechod mjazy parkujucymi awtami Wupokazany pśechod za pěškarjow Gaž awta njejědu abo zastanu, źi pśez drogu!
Do Brězowki w župje Běła Woda su pśepšosone Domowinske cłonki a dalšne wobydlarje ze Slěpego a wokolnych wjaskow.
Něnt pak co kupka ze swójimi něźi 80 cłonkami se zasej gibaś – což wěsće cłonki teke kśě a witaju.
Co něco zgóniś, jasnje.
Kaka njerědna pusćina jo to raz była, a něnto how nadejźoš taki raj pśirody.
Wužywajśo dosć lipadła, ale njedejało telik byś, až jo pód kamjenjami spóznajomy.
Zběra se wšykno, což ma w nejšyršem zmysle ze žywjenim Serbow něga a źinsa cyniś.
Pód tom rozmějotej nacasnu modu, kótaraž połožyjo swój fokus na łužysku kulturu; moda ma se derje góźeś k woblacenju wšedny źeń; ma byś praktiska a jadnora.
Woni pokazuju wjelgin derje, kak jo se Łužyca pśeměniła a se dalej pśeměnja - nic jano pśiroda a krajina, ale teke jeje wobydlarje.
Powěsć w modernej formje namakajośo w aktualnem cysle Lutkow za źiśi.
Ja njejsom to rozměła.
Som namakał kopicku listow za wětšy źěl w engelskej rěcy, kenž źe njejsom mógał cytaś, ale nanejmjenjej som póznał mě wótpósłarja: Hannusch.
Ministaŕka jo se ako prědne zmakała ze Serbskeju radu.
Kralowka Beatrix ma tśoch synow a bydli w Den Haag, źož teke kněžaŕstwo sejźi.
Na termometru jo lěbda wěcej ako pěśnasćo stopnjow.
Wjelgin słodny a wochłoźecy jo teke tomatowy salat ze šikorejom.
Sedym wót źaseśich nejwěcej śopłych lět su datěrowane mjazy 2000 a 2020. 
Za wše družyny pak płaśi, až jen jano tak dłujko warimy, ako jo to na kuždy pad trjebne.
Wóna jo była elewka pśi Nimsko-Serbskem ludowem źiwadle Budyšyn.
21.03. | 17.00 góź.
Dla cogo take rozsuźenje za dalšnu wažnu funkciju?
Wót wustajeńcow w Bórkowach, Drjowku a Błobošojcach až ku kompaktnemu kursoju w měsće a k Mjazynarodnemu festiwaloju "Łužyca" jo wjele pódla.
We wšyknych tśich wokrejsach buźo dowuzwólowanje 24. januara.
»Jo, ale te myški su banjawu juž dawno wótnutśika wužrali«, wujasnijo starka.«
K tomu pśiźo fakt, až Dolnołužyska župa jo ta nejwětša w Serbach, drogi su dłujcke.
Pó wobjeźe pśigótuju se źiśi na pśezpołdnjowe spańko.
W chłoźecej spižce źaržy se měrik až do šesć dnjow.
K dopomnjeśu: wóna jo w lěśe 2012 wjadła rozgrona z wuknikami 7. a 11. lětnika a se jich wupšašowała za wšyknym, což ma cyniś ze serbskeju rěcu a identitu we šuli a we jich žywjenju.
Ako som hyšći młodšy był, som casy słyšał staršych luźi: »Mój Bog, co ja jano budu gótowaś, gaž som na wuměńku.« Sam na wuměńku som se na toś te słowa dopomnjeł, mě samemu wšak take wobmyslenja žednje pśišli njejsu.
Ako žednje do togo su gólcy w tom lěśe kreatiwne byli pśi schowanju glinjanego gjarnyška.
Załožba se koncepcionelnje a strukturelnje skerjej k tomu góźi, kontrolěrowaś a nawjedowaś.
To jo mój nejlubšy. 
Pó wuchójźenju gymnazija w Gubinje a Lubanju jo we Wittenbergu teologiju studěrował.
Tak jo wón musał teke swóju rědnu wilu pśedaś.
Lej, śamnosć pókšywa zemju a carna śma ludy, ale nad tobu se swěśi Kněz, a jogo kšasnosć se pokazujo nad tobu.
Paška; w 17. a 18. stolěśu dlejšy cas šołta, pśedmě njejo znate
Za powěsću Sieglind Mekleroweje organizěruju Domowinske kupki z wokolnych stronow kužde lěto zgromadne tšojenje kaž pśednosk abo kulturny wjacor.
Tudy pak jo cesćej hynak: Źěśi wuběgnu z domu.
Moderěrowaś buźo Anne Holzschuhojc.
A jogo dumpanje kija jo k tomu proznje klincało.
Z Rěcnego centruma Witaj w Měsće
Magdalene Sarnat a Ilona Primus Ziarnowska ze Zieloneje Góry stej prědny raz pódla byłej a stej se w Gólańskem muzeju zalubowałej do serbskich drastwow.
W njom buźo se teke pominaś, aby se serbski zastupnik wobźělił na nowelěrowanju šulskeje kazni.
Kak stare naše serbske jsy su, njedajo se za wětšy źěl dokradnje groniś.
»Ty nic njerozmějoš, Karina.«
Zapusćone wjaski wokoło Picnja su byli tencas Drjejce, Turnow a Šlichow.
Gronidło: WGejowe swěźenje! Njeznatych pśicynow dla njeběšo wjele daniž z pšawym pśijaśelstwom daniž z gromadnym muzicěrowanim, lěcrownož atmosfera jo pśecej pśijazna była, ale stupkaŕ byś som mógał a wjelgin póžywał.
Som kśěła.
Měškowa a C.
Dobru powěsć su Domowinarje pśiwzeli wót M.
Rozgronowe partnarje budu teke zastupniki Zwězka za wódu a zemju, wognjoweje wobory a inženjerskego běrowa Gerstgraser, LWG, amta za twarjenje drogow a Nišego wódowego amta.
sobotu, 11. apryla /nalětnego
A aby pódpěrali wósebne "musterowe muzeje", kótarež na tom pólu wjelgin derje źěłaju.
Garry Shandling jo był US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
A we tej wót Maśice Serbskeje 1891 wudanej antologiji »Kopa snopow« jo wón z 15 wulicowańkami zastupjony.
Jadno slědne pśispomnjeśe.
Gmejnski źěłaśeŕ Karsten Schur jo teke płot do rěcha spórał.
Ta łoź jěźešo do Londona, a za někotare dny pśijěźechu wóni, źož rěka Themsa se do mórja wulewa, a źož jo pó wobyma brjogoma Themsy město London natwarjone. 
Pla Patokojc su dostaś "na serbski" Patokojc brožni.
A to buźo tak wóstaś we pśichoźe.
W singularje njama prefiks, w pluralu ma prefiks "ma".
"52 firmow a pśedewześow jo na Górach pśizjawjonych".
My comy w Borkowach — do našeje kupki słuša něźi 140 cłonkow — hyšći wěcej glědaś na serbsku problematiku, a naše zgromaźiny deje byś take, až na nje pśidu teke druge serbske wobydlarje ze jsy.
A toś som teke ja był tegdy prědny raz na pśězy.
Wóstaj jo stojece, ty złoźej!
Ako jo nam šołtowka gmejny Smogorjow-Prjawoz Ulrike Kecmerikowa dalej k wěsći dała, su w Prjawozu załožyli źiwadłowu kupku, kótaraž jo wót krotkego zapisana ako towaristwo.
Pśi wótźělonych stojnicach za zastaranje jo głodny woglědaŕ mjazy drugim mlince, steak, gusku z rybu, pjaconu jěšnicku a k tomu piśe dostał.
A co ze jsu buźo, nichten njewě.
Płoninu jaden kwadratny kilometer ma na pśikład kwadrat z bocnyma dłujkosćoma jadnogo kilometera.
W koaliciskem dogronje pomjenjone serbske projekty, a pśedewześa deje se wěcej konsekwentnje spěchowaś.
Głownu zagronitosć jo měło tak ako pśecej Serbske šulske towaristwo, a jomu k pomocy jo był Rěcny centrum Witaj, wósebnje dolnołužyske wótźělenje.
Wo župnej delegatnej konferency Chośebuz
Tak ako pśecej móžośo pón wiźeś zeger 13.30 w ORB pisany magacin “Łužyca”. 30 minutow dłujki jo ten program.
Karin Weiß, zagronita za integraciju kraja Bramborska, prof. dr.
Wósebny źěł festiwala Łužyca buźo program łužyskich źiśecych kupkow „W kraju wjasołych źiśi“, a to tejerownosći sobotu (6. julij), zeger 15.00, na Kralojc dwórje w Chrósćicach.
Žeńska zašćitujo swójogo kradu mucnego cłowjeka: »Wón jo měł źinsa w běrowje śěžki źeń.
13. december su źiśi, starjejše a wótkubłarje našeje źiśownje rědny gódowny swěźeń na našom grajkanišću swěśili.
Gaž njama luź wjele k smjaśeju, źěła dla žeden cas abo nawopak žednogo źěła dla wjele casa, pón rowno by ja měniła, dej se pak casy raz tak pšawje nasmjaś, drugich abo sam sebje k narje měś, aby měli wšykne něco ku chachanjeju, nic ga? – Dolnoserbska guba to wjelgin derje wumějo.
Ta góla jo tam statna, a jano jaden raz abo dwójcy k lětu organizěrujo se źiwjakowa góńtwa.
Serbske rucnikarje su reagěrowali zwětšego z njerozměśim na naraźenja wědomnostnikow.
To płaśi wósebnje za młoge wětše a mjeńše wustajeńce, w kótarychž žywjenje a statkowanje teje znateje paršony se na wjelgin wšakoraki part pśedstajijo.
Wót teje stareje twardnice móžoš rědnje glědaś na šyroku Odru..
Na głowje maju źiwnučku běłu micu z carnymi a běłymi bantami.
W lěśu su luźe teke z carnicami na mark jěli, ale te smy sami pśetrjebali, pśeto žednje telik nazběrali njejsmy.
Wótśišćane su teke žedne bajki a powěsći ze serbskimi póstawami, ako su znate we tamnych stronach.
Pódzajtšnogermaniske rěcy su pódkupka germaniskich rěcow, kótarež źinsajšnego su wumarłe rěcy.
Ale wóni se wě maju swóje naraźenja, wó kótarychž pótom diskutěrujomy.
Wobej stej z kupki "Błudniki" źiśownje "Mato Rizo".
Korony dla jo wóna jano była pśez internet zwězana z wósadu a wobźělnikami synody.
To słowo drje se mě tak pšawje njelubi, ale statk a cynjenje mójogo nana sebje pśewšo cesćim.
Tam jo teke nawuknuł pólšćinu.
Maš bólosći?
Wón dejašo togodla na to se mysliś, lěc njeby něco druge k jěźi namakał. 
Ten nałog płaśi ako nejatraktiwnjejšy nałog w Dolnej Łužycy.
Atmosfera jo chopiła wóttychměst nerwozna bywaś.
Letišćina ma dwa genusa a numerusa, a šesć padow.
Njejo źěl Wjelikeje Britaniskeje, ale jo awtonomna kronowa dependenca, kótaraž jo direktnje britiskej kronje pódstajana.
Ale zrumowanje njejo tak lažko ako jo sebje August to na zachopjeńku pśedstajił, wósebnje nic, gaž njamaš žeden system pśi rumowanju.
Ako pla serbskeje maśerje jo wobraz powšyknym zawupytnjenjam towarišnosći wótpowědował a nic prekerne, realne wobstojnosći pówołanja.
Cesto wuwijaju źiśi njepśigódne strategije, aby take nadpadnosći pśewinuli.
Wušej togo je licba wobydlarjow w Borkowach w lětach 1741–1748 wjelgin pśiběrała, a jich městna we Wjerbańskej cerkwi su bywali pśecej špatnjejše a wusčejše.
Nejrědnjejšy part Nowego testamenta stoj za mnjo we prědnem lisće pósoła Pawoła na Korintarjow: "Gaby z cłowjecnymi a z janźelskimi jězykami powědał a lubosći njeměł, by był šćerkajuca tšubała a zogolecy zwónašk.
Cytaj, cytajtej abo cytajśo! Waša śota Stefka.
Strony wokoło Noweje Soli su bejnje burske.
Pśiduce zmakanje rady za serbske nastupnosći jo 17. februara zasej digitalnje wiźeś.
Togodla njesmějoš jogo cesto pśimaś.
Tejerownosći pla starych Słowjanow jo nastało w 9. stolěśu, to groni pśed wěcej ako towzynt lětami, wósebne pismo.
Wjele wjasela jo nam wugótowanje papjernikow za źiśece śpy napórało.
Lorenz buźo ako drugi mósćański kral nastupiś, Nick ako mósćański kral z "cuzymi kórjenjami".
Gera: Tak wjele ako ja dotychměst wěm, ga nichten.
„Starosta” jo pasiwny słownik k pśełožowanjeju a rozměśeju dolnoserbskich tekstow, pótakem nic za spisanje.
Wopytajśo pśedcytanje do wšednego wótběga dnja zaplasć, ale wobglědujśo teke spontane žycenja źiśi.
Jo to była serbska namša, ale pśecej z nimskim prjatkowanim, kenž jo lěbda něchten rozměł, 1845 jo cerkwina wušyna w Barlinju pominała, serbsku a nimsku namšu źěliś.
Zwigniśo głowu wusoko a glědajśo do njebja (krowa).
Pśez to, až su w Bramborskej z tych wjele mjeńšych wokrejsow załožyli wětše wokrejse, deje něnto teke měś nowe wopony (Wappen).
Měnim, až jo to dobry kompromis.
To běźenje heliocentriskego a geocentriskego modela swěta jo hyšći trało.
A to źowćko wótgroni z wjaselim swójo mě.
Na pósejźenju Rady za nastupnosći Serbow pśi krajnem sejmje w Bramborskej 30. apryla w Pódstupimje su wažne temy na bliźe byli.
Pśed 10 lětami jo se społniło dłujke cowanje Serbow w Dolnej Łužycy.
Wu nas pak ta tradicija hyšći zewšym taka stara njejo.
Božko njejo hyšći jasne, lěc budu z tym programom hyšći raz něźi wustupiś.
Pśepšosył jo k tomu Serbski ludowy ansambel z Budyšyna, a něźi 100 luźi ze Slěpego a wokoliny jo pśichwatało.
Lěto 1994 stoj pód znamjenim Jupitera.
To groni, až naju pśijaśelstwo jo indirektnje jano pśez serbstwo nastało.
Domowniske a drastwine towaristwo zarědujo sobotu, 11. januara, w gósćeńcu swój 20. bal larbatych, ako buźo wót zeger 19:00. 
Co cas zgubiś na se ma, wěźe jano te, kótarež ten cas nałožyś rozměju.
Konje su tak ako łoni pśiwjadli z Běłeje Gory.
Napinajucy sebje do guby kusa.
Ta něgajšna Grodkaŕka jo hyšći źinsa z 86 lětami pilna slěźaŕka za to serbske a k serbskim a wósadnym stawiznam w Grodku.
K wobźělnikam zgromaźiny jo słušał spiwaŕ a kabaretist Bernd Pittkunings z města, něgajšny cłonk pśedsedaŕstwa.
 Wón pózna, až budu jomu te kulki město klěba; a wón mějašo jěź, kakuž hyšći žednu, tak dłujko až juž na kupje pśebywašo.
Wšyknych pśibytnych jo wón wuskoboźił se wobźěliś pśi wuzwólowanjach noweje Serbskeje rady.
„Rybakaŕstwo w Błotach, to jo wěcej ako jano rybow-łojśe“
Pódla stej teke Anja a Dörthe.
Wubrane pśikłady z Dolneje Łužyce“.
Naraz jo wuglědał kšejny slěd a jo jomu slědował.
Dana k swójej nejlěpšej pśijaśelce: „A pón som jomu groniła, až njok jogo wěcej wiźeś.“
Wóni su něźi w zemi w gólach.
Pó styrich štundach móžaštej se pśesunuś. 
Rambo Amadeus jo carnogórski spiwaŕ.
Ně, wóna jo sebje wjele napisała, což su jej starše žeńske we jsy pśeraźili, ako na pśikład te kantorki.
Zachopśo jěsno: Powědajśo ze swójim partnarjom wó dwójorěcnem kubłanju južo, gaž wěsćo, až cośo źiśi měś, powědajśo ze sobu samym serbski (źiwajśo na to), powědajśo teke južo do póroda z góleśim serbski.
Wóni njamóžachu Jezusa w rěcy hułojś pśed ludom a źiwowachu se nad jogo wótegronom a mjelcachu.
Su nam pśecej wše drobne do ruki tłocyli.
Kake regule pśiducy tyźeń płaśe, su politikarje kśěli rozsuźiś wałtoru.
Wóni wuměju powědaś ak luź a napódobniś zuki.
Zachopiś se móžo teke wuběźowanje "Kulturna domownja Łužyca".
Idejka wjeźenja w dolnoserbskej rěcy jo se spontanje naroźiła.
W ansamblu jo wjelika žurla.
Ako zastupijomy do połnego zala, su wšykne śicho a glědaju na nas.
Něnto wšykne spiwaju: "Jajko, jajko, droguj dalej, gnězdo za tebje mam małe."
Pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi Hartmut Leipner a dalšne su se wutšobnje z njeju rozžognowali.
Filmaŕ někotare tych charakterow dokradnje portretěrujo a stwóri na taki part k rozmyslowanju pózbuźecy dokument.
Jadwiga Zieniukowa z Waršawy.
Biblija nas napomina, až pó pilnem źěłanju dejali pśiś k měru, až by dejali gótowaś urlop a póžywaś w śišynje.
Pśi nas źěła elektrikaŕ, pśeto elektriske załožki su byli bejnje stare, a togodla južo dosć njewěste.
Pokažom śi źiśownju.
To jo se pominało, až su dejali byś jogo redaktory kradu wjelebocne w swójom źěle.
Krabat jo se na njogo šwignuł a južo – huj – na njom kaž cart wurejtował, až jo była za nim smuga.
Teke te płoty su byli wšakorake: wusoke drotowe, ze špjeńcami, štapaty drot, abo teke drjewjany płot a druge.
Něnt cu wopytaś se něźi někak pěšy do Picnja pśedrěś.« Sněgowe chołuje abo druge rumowańske mašiny tencas jězdźili njejsu.
Někotare palmy su samo žedne mejtarje dłujke a kupka luźi musy je njasć we "lažecej poziciji" do cerkwje.
Cysći sem, cysći tam, běłe zuby skóro mam.
Chośebuzarje su se wudali z elektriskeju do Modłeje a wottam pěšy pó lěwem boku Sprjewje do Radlika.
Pokazał jo teke na to, až drje Domowina jo ta nejwažnjejša serbska móc, na drugem boce pak njama pšawo, serbskem institucijam pśikazaś, co deje cyniś.
Wša wobkněžonosć jo se zgubiła.
Tenraz buźo to wót 26. do 29. awgusta, a pśedwiźone su wšake programy, tak až buźo za kuždego něco pódla.
Znata a woblubowana Janšojska spiwna kupka.
Chto buźo we tej źěłowej kupce?
Budu na źěle w muzeju a teke doma z nim wjele źěłaś”, jo groniła Chr.
Za woglěd komisije su samo zestajali a dali śišćaś „Dissener Dorfzeitung/Dešański casnik“ z wjele informacijami.
Teke ja som pśi njom w Dešanku wuknuła zakłady dolnoserbskeje pisneje rěcy, gramatiku, pšawopis a to napisane cytaś, rozměła ga som rěc wót doma.
Wót 36. Schadowanki w Dolnoserbskem gymnaziumje
Rezultaty su znate.
Pód tom rozmějo modu, inspirěrowanu wót serbskeje drastwy a serbskeje kultury, kótaruž móžoš nosyś kuždy źeń, z klasiskim, ale teke z topaktualnym pśirězom.
Komu ga howac?
Teke w slědnych lětach bu Raduš pśecej wěcej woblubowany ako taki "kšajźny" cel za błotojski turizm.
Až do pśeśěgnjenja do Drježdźan w lěśe 1978 jo se kněni Helga Uhlherrowa aktiwnje na Domowinskem źěle wobźěliła.
W njej se pokažu serbske rejowańske drastwy ze wšych łužyskich stron.
Malawiski jazor jo wjeliki jazor w pódzajtšnej Africe.
Ale kak móžo to wuglědaś 50 lět pózdźej we Łužycy (a docełego na swěśe), to nichten kradu njamóžo nam groniś.
Akle wót 8. junija su biblioteki uniwersity zasej wótwórjone.
Łoni jo nakładnistwo Suhrkamp pšosyło na cytanje.
Tencas jo se gmejna rozsuźiła, až drozne wobswětlenje sama njoco twariś a teke nic kupiś.
Co cośo Serbam na drogu daś? Měnim, až by se Serbam tyło, gaby Dolna a Górna Łužyca wěcej zwězanej byłej.
Robinson pokaza to swójomu towarišu a ten rjaknu něco we swójej rěcy, což Robinson njerozmějašo, a pokaza na Robinsonowu sekeru a na tog zranjonego.
Wutšobnje se wuźěkujomy wšyknym małym wobźělnicam a wobźělnikam a gratulěrujomy dobyśarjam!
Za njeźelu, 4. junija, jo planowany turněr za muskich w balokopanju (13.00).
Bramborske ministaŕstwo za kulturu jo wustajiło nowe myto z mjenim „Serbski pśichod: Łužyca“.
Pśedsedaŕ wostanjo dalej Günter Zeleńk.
Wuštuděrowany teolog jo se nejžpjerwjej dał na slěźenje: Wót 1999–2003 jo Tuschling był doktorand na Serbskem instituśe w Budyšynje.
Njedaloko dolnołužyskeje turistiskeje atrakcije Grabicańske jazoro w huštańskej lodowni a pensiji "Kśišowka" jo serbski sejm pśewjadł swójo 17. rědne pósejźenje.
Greta a Matilde Hummelojc z Chóśebuza stej z mamu a nanom pśišłej na Majberk, aby ako źiśi sobu gótowałej.
Hyšći wobstojece konflikty na Kosowje zajmcow wuźěsujo.
Ako by drugi paradiz cakał.
Za nas a za ewentuelnych cytarjow?
Toś jo se wón zasłužył bogaty woglěd!
Lice, až jo něźi zachopjeńk 18. stolěśa twarjony.
Listy našogo boma njejsu zaprěli, nawopaki, nowe zelene łopjenka su narosli.
Nejpjerwjej jo źěłał Peter Mäkelburg ako głažkaŕ, pózdźej jo ako mejstaŕ doglědował wuzgónjowanja (Erkundungen) warstwow kuperowego śibera w Grodkojskich stronach.
Balancěrowanje na granicy, źo móžomy hyšći něco wužytne z nimskeje rěcy póceraś a źo jo to južo kradu zbytne a samo škódne, jo wjelgin śěžke.
Jo dla togo wjelgin wuchwalił Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Nowe lěto jo se zachopiło, lěc jo nam lube abo nic.
Tim Schmidt z Mósta jo grał na orgelach, wón chójźi na DSG a wordujo pśiducy tyźeń dupjony.
Droga jo šyroka, derje se na njej jězdźi, asfaltowe pókšyśe se zda nowe byś.
Z togo na pś. wuchada, až jo Ota Wićaz nejwobšyrnjejšu licbu listow zawóstajił.
Jan 1,14
Kuždy wokrejs powěda za sebje z krajom, ale nicht to wšykno njewótgłosujo a njeregulěrujo.
Jabłukowe kuski su włose a šnora plona.
Njeběšo to pak taki mały chódotnik, kenž na źewjeś mjazach cuzu tšawu seco abo ze štryka doj, cerwjenego wuchaca do susedowych groźow sćelo a góspozam wužytk bjerjo, jim guslowaŕske wěcki pód prog zarywa, až se butra njeraźijo, [...]
Wušej togo jo štorm.
Stwórty dypk jo planowanje tradicijnych swěźenjow w lěśe 2020 a dalšne wěcy.
Premjera nowego dolnoserbskego źiwadłowego graśa „Mirandolina”
Zachopjeńk julija su pśijaśele zeleznice na to dopomnjeli, až su se pśed 125 lětami techniske kreslanki, topografiske skice, pódłožki, financowe plany a dokumentacije k twari a źěłanju Błośańskeje zeleznice pśi pšuskich zastojnstwach zapódali.
How wiźimej jeje šwigerźowku, ako źěła na "wyrtšafśe" šwigermamy, srjejź kackow a gusow.
Wuknice a wukniki wugbaśowego kursa za serbšćinu (rěd. 12), profilowego kursa za serbšćinu (rěd. 11) a kursa za rušćinu (rěd. 9) su woglědali w januarje do uniwersity w Potsdamje.
Pjerwjej su luźe wěcej bjatowali, mója starka jo bibliju kradu derje znała, jo doma měła prjatkaŕske knigły, zakopowaŕske spiwaŕske a dalšne wěcy.
Błudniki guslowachu barwy: žołtu, brunu, cerwjenu a módru.
Aby jim skerjej šył, su cesćej raz běrtylik sobu pśinjasli.
Pětš źašo: Zlubjenje jo za was, wašych źiśi a wšyknych, kenž daloko su, kótarež Kněz, naš Bog, pówołajo. Pós 2,39
Samo serbska telewizija rbb jo pśipódla była a jo kśěła w jatšownem wusćełanju magacina "Łužyca" našu kupku a našo spiwanje prezentěrowaś.
Pótom wordujo jej pśez wogon póstronk pśewlacony a wóna k tej łoźi spórana.
W swójom programje su to tradicionalne serbske zwězali z tym modernym.
Dalejwuwiśe muzeja pódpěraś a spěchowaś
Starki Pettson jo ceło wulěkany:
Humóž nas wót wšogo złego.
Komponisty, kótarychž twóŕby su grali, su: Renard A.
Njeźelu, na našom slědnem dnju, jo stojał na dnjownem pórěźe woglěd Dešna a pśednosk serbskego spiwarja Pittkuningsa.
Gaž su 21 dnjow stare, dostanu prědne zubki.
K tomu su tam samo wugótowali małki rědny swěźeń.
Tśi žeńske pokažu kóšuline banty, zwušywane wót kněni Końcakoweje.
Wón sam jo ten mejstaŕ wěrcowanja, ako ma se wěrnje za receptami Njepile.
Znate ga jo, až njejo se Domowina dostała do bramborskego sejma.
Pśed lětom 1990 jo měł kuždy nimski stat dwa statnej swěźenja.
Tam maju wěcej ceptaŕ*kow za serbsku wucbu, ako by trjebali.
Gaž pśiźoš nutśi do jsy, wiźiš na lěwem boce na wjelikej łuce cełu rědownju někakich cuzych zwěrjetow – brune, běłe a carne.
Ako do jśpy zastupijotej, wuglědajotej źiwnego wuchacka.
Rosćo na suchych łukach.
Tuchylny staw jadnogo regiona pak se njewutwórijo, se wě, jano z rumowych idejow, ale teke z mjazycłowjeskich.
Stojecy we wjažy plišćujo, až co k mamje a nanoju.
Pśinjasćo sobu kresleńsku papu, wołojnik, lipadło, nožyce, kwětk w natura, fotografije abo wušywańske mustery.
Won jo měł wuske zwiski k misiońskemu wustawoju w Barlinju a jo w Borkojskej cerkwi pšawidłownje wjelike misiońske swěźenje pśewjadł.
Psowica jo bom ze swójźby rožowych rostlinow .
Wót zeger 14:30 su rejowali, kafej a sekt pili a tykańc jědli a se wulicowali.
Zrownajśo se a zwigajśo waše głowy, dokulaž wašo wumóženje se pśibliža.
Dobry pśikład jo wšuderkano znaty skóck.
„Z tym, až se stare Casniki pišu do computera, mamy wšykne to teksty něnto w digitalnej formje, a to w nowem modernem pismje.
Wóna wugódnośijo to južo radnych lět wěcej a wěcej mócnjejše wuwiśe, až njedeje se wšake słowa wěcej wužywaś w korektnej rěcy.
Wót Reykjavíka kołowokoło kupy wjeźo jadna wjelika droga – wokolica – a pó tej smy jěli.
Měškojc Cornelia a Pěšojc Marita stej hupu wjadłej pó muzeju, w konsumje su jědli a pótom su šli na grajkanišćo.
Na pśikład rulu toaletoweje papjery, ako ma barwu pink z běłymi dypkami.
How namakaju wótkubłaŕki, wótkubłarje a zajmowane starjejše 36 spiwow w serbskej rěcy za źiśi w pśedšulskem a zakładnošulskem starstwje, za wětšy źěl znate nimske źiśece spiwy w serbskej rěcnej wersiji ako teke někotare woblubowane serbske źiśece spiwy.
Kněz hugój tych, ak złamaneje hutšoby su, a hobalijo jich bóli.
1909 Źo tu šulu twariś? Ta wěc dla noweje šule, ak se we jsy abo pla Depska twariś dej, wobradujo se hyšći pla wušyny.
We tej jsy ga su južo pjerwjej mudre luźe žywe byli, kótarež su wótmólowali a napisali tencasne tšojenja.
Tak to stoj w ewangeliumje swětego Jana, staw 10.
Kótare temperatury mógu słyńcka w zymje wuźaržaś?
Nejdalšu drogu su měli namšarje z Barlinja, Drježdźan a Lipska.
Śim wěcej jo se na tom wjaseliła - a z tym njejo ta jadnučka była -, až Domowinska župa Dolna Łužyca pó jadnom lěśe pśestawki jo zasej nawězała na dobre, stare tradicije.
A tak jo to źinsa hyšći – camprowanje, młoźinski zapust a muskecy zapust.
To jo była wucba z konference "Digitalizacija a serbska rěc" w hotelu Residence, ako jo sobotu organizěrowała Załožba za serbski lud.
Budu pšosby na spěchowanje stajiś.
Slědny mejstaŕ Günter Wagler jo šeł pśed styri lětami na wuměńk, a dłujko jo pytał za naslědnikom.
Pcołki, kótarež se jano wót mjoda a kwiśonkoweje mucki žywje, su južo miliony lět pśetrali.
Gaž wót Žylowa do Dešna pśiźoš, jo na lěwem boce ten kjarchob.
Bogatosć stakim njejo žeden kriterium za gluku.
Na pśikład: How ako tam jo mjazy pśisłušnikami mjeńšynow wěźenje wó swójskich pšawach kradu mało rozšyrjone, tak wóstawaju wobstojece pšawa cesto njewužywane.
To su na pśikład kubłański referent za młoźiny, regionalny powědaŕ za Wórjejski region, a pśedstajarje za komunalny serwisowy běrow za wokrejsa Budyšyn a Zgórjelc.
Bóže domy wšak su myslone za namšy, ale tek za nutśikownu nabóžninu.
Hoblacćo se z pónižnosću, pśeto Bog se staja gjardym, pónižnym pak dawa gnadu.
A wódaj nam naše winy, ako my wódawamy našym winikam.
Cytaj, cytajtej a cytajśo sami: "Ja rad grajom wence.
Gaž se wobglědajo wobej boka pówołańskego stawa, su emancipatoriske znamjenja k póznaśeju ale njejsu rozsudnje za wuzwólenje pówołanja abo dosegajuce w cełem wobglědowanju.
Za engelsku wucbu dejmy na pśikład we wušem schójźenku engelske knigły cytaś.
Sejźim we wucbje a licym minuty.
Te luźe, ak serbski rozměju, to wěźe, a mógu to jomu groniś.
W Budapesće dajo 25 ewangelskich wósadow, hungorskich.
Małe operacije njebudu nam pomogaś
Wustajeńcu móžośo se woglědaś a teke něco słyšaś, wóna ma titel "Theodor Fontane – zasej w Błotach".
Za gmejnu Sprjewiny Doł jo to zawěsće dobry omen!
Co móžośo k drugemu kursoju groniś?
Což wót nas pominał jo, mam za wjelgin wažne.
Za to, luby Alfons, wšykno to nejlěpše a kšute strowje.
Fara ewangelskeje wósady w Cowjem buźo skóro pilgaŕska stacija na pilgaŕskej Jakobusowej droze wót Frankforda do Lubina.
Njeznatych pśicynow dla njeběšo wjele daniž z pšawym pśijaśelstwom daniž z gromadnym muzicěrowanim, lěcrownož atmosfera jo pśecej pśijazna była (Snaź som jano pśeliš cuzy za nich był, ako mały, pitśku źiwny gólc z Dolneje Łužyce), ale stupkaŕ (Trittbrettfahrer) byś som mógał a wjelgin póžywał.
Pon jo to derje bulało.
Na głownej zgromaźinje pak njejo šło jano wó lětosne źěło, ale teke wó nowe lěto, a za to ma kupka teke swój konkretny źěłowy plan.
Jan: „Něto kśěł ja na Robinsonowem měsće byś!“
Kupy źinsajšnego Vanuatua buchu pśed někotarymi tysac lětami wót Melanezičanow wusedlowane, kótarež su rozdźělne oceaniske rěcy na kupy pśinjasli.
Wón jo był syn Jurija Muki a maśerje Marije Muki .
Gery (NC wót 6. 1. 1990, na bokoma 3 a 4).
Šym wětše jo jogo wjasele, až to wusete sewo jo tak rědnje wuschójźowało a źinsa wěcej luźi se wó njo stara.
A to nic jano mjazy młoźinu, ale teke w staršej generaciji su wjelgin narske, co buźo.
Wětšyk se zwiga.
Som pśecej była w jeje bliskosći a tak som musała wiźeś wjele tšašnych zbrašenjow.
"W kuždem słowje jo zmysł, a ten co grajkaś."
Powědaŕ Olaf Hais jo rědnje recitěrował a spiwał te rymowane tšojeńka.
How jo kužda wót tych tśich familijow, pśecej z wótpowědujucym wótstawkom, sebje nic pśeliš dłymoku jamu wuryła, kótaruž smy sebje z chójcowymi gałuzkami wukładli.
Juro : "Su ga na swěśe luźe, kenž cłowjecne měso jěźe?" Nan: Jo , take luźe su na zemi byli, a tež hyšći su, ale jich jo něnto mało.
Wón pak jo wěźeł radu: Jo měł pśi sebje zeleznu wobrycku.
Po tom až jo pśi lětosnem zapusće wše organizatoriske nitki prědny raz w rukoma měł a se sobu wó jatšowny wogeń starał, jo se procował gromaźe z drugimi, dalšny wjerašk – to stajanje majskego boma – zmejstrowaś. „To dobre jo”, tak Michael, „až my wšykne ruku w ruce źěłamy.
Słownick
Pśi pśeglědanju hochoskich cerkwinych knigłow jo starcyła Cindy Eaton ze Salt Lake City na mě swójich prědownikow, na Hanušowych, a jo kśěła z nimi do kontakta pśiś.
Tež ten se minu a wóni njewiźechu nic wěcej, nježli njebjo wušej se, a wokoło jano wódu".
Dla togo, až ma post w swójom domje a teke zežywidła pśedawa, smějo wón wótcynjaś swóju lodu.
Domowina dej se teke staraś wó lěpše wobstojnosći, což wuknjenje a wucenje serbskeje rěcy w Dolnej Łužycy nastupa.
Wosebny ruš su lětosa pśi tom w Hodźiju (Göda) měli.
,,Połojca togo dosega za cełu noc!" groni wón.
Krawca a B.
Głowne myto pśeglědki jo se dostanuło filmoju "Smy".
Faraŕ Pank běšo z 35 lětami nejdlej dušepastyŕ dešańskeje wósady ze Žylowom a Depskom.
Śěžko jo to jogo trjefiło.
Redakcija Pratyje pilnje źěła na nowem wudaśu za lěto 1996.
Kłubašk wałmy w packach ma!
Kak dłujko dej taka situacija dalej traś? To nicht tak pšawje njewě.
"Nikogo se njebójm", jo Lenka zasej groniła.
Za chylku smy byli z rozgronom w našych młodych lětach.
Fryco Drogac: Jo a ně.
Ten pak wostanjo jano poł tyźenja lažecy, dokulaž pśiśěgnjo njewobstawne, plańtśate wjedro.
To pśinjaso bejnych pjenjez do Błotow.
Ale togo cu ja wiźeś, ako mě tu mjazku kśěł braś!
Domowinske cłonki z Chóśebuza a Žylowa su póbyli w serbskej Górnej Łužycy
Naraz som pak kśěł lubjej swóju abituru gótowaś na Serbskej wušej šuli w Budyšynje.
K dalšnym tšojenjam jo słušało kolokwium k cesći Bogumiła Šwjele, we zgromadnem źěle z městom, Serbskim institutom a rěcneju šulu.
a Guido stej se zwěrowałej dnja 31. julija w oranžeriji lubnjojskego groda.
Až se z cełeju hutšobu hobrośijośo ku Knězoju, ga pórajśo wót se cuzych bogow.
Tam ga buźo wulosowane, w kakich kupkach budu pón mustwa z cełeje Europy graś na EUROPEAŹE 2020. Teke cłonki z Dolneje Łužyce budu tam pśi wulosowanju w měsće Klagenfurt (Celovec) pódla.
Wóna jo była ceło lubosne źowćko, wujšpurna, rowno zrosćona a jo chójźiła w pśekšasnej rožojtej sukni.
LEAG jo pó wózjawjenju wuslědkow brunicoweje komisije njezjapki znate cynił, až budu Miłoraz pśesedliś.
Ten wjeliki štom słužy južo tśeśe lěto. „Pśiducne lěto buźomy se nowy štom holowaś, ten stary jo južo bejnje suchy a wóno jo śěžko jen běliś“, groni nam wjednik młoźiny.
Gaž te nejlěpše bury tam sobu źěłaju – a takich jo teke w Smogorjowje – pón to buźo.
A wuglědajo studnju, we njej nejrědnjejše carne parle, ako žednje hyšći nichten wuglědał njejo.
Wjelgin wažny cel togo lěta jo, pólěpšyś zgromadne źěło mjazy tymi něntejšnymi pěś Domowinskimi župami, mjazy Dolneju a Górneju Łužycu.
Źasety wustup jo był ten w Strjažowje, a ten 11. jo był zachadnu njeźelu w Radworju/Radibor w Gornej Łužycy, źož su teke dostali wjeliku chwalbu pśiglědowarjow.
»Něnto wostanjotej stojecy!
Dejš w źinsajšnem casu byś entuziast.
Ako parkowy bom se ameriski buk skerjej rědko wusajźujo.
Teke druge znate serbske “twarjenja” w Budyšynje smy wiźeli - Serbski dom, serbske nakładnistwo a cerkwju, źož jo pśecej serbska namša.
Program “Gody we Serbach” jo na pśikład pśedstajał nałogi pśi nas.
Wšykne wuslědk napněte kontroluju napšawdu!
Waša proca jo caroba a wutšoba Domowiny .
“Dla togo pśeśěga njamaš měł nic k wustajenju”, jo gronił Fryco Lobeda z Hochoze. “Telik luźi njejo how hyšći žednje było.” A Fryco Wojto, šołta z Hochoze, jo dodał: “Rědnje jo how było wiźeś to typiske w Borkowach a wokolinje.
Toś jo how grała kwalita wucby rowno taku rolu ako felujuce serbske wucabniki — mjazy drugim na Janšojskej a Rjasnikojskej šuli w župje Gubin/Baršć.
"Licba źiśi jo wumrěła pór dnjow pó póroźenju.
Pěś palcow njaso dłujke pazory.
Za mimo měry wažne mam, až wšo to serbske su źiśi Domowinskich cłonkow sobu dožywili.
połlětne intensiwne rěcne kurse
Ale gmejnske zastupniki su krotko pó tom z małkeju wětšynu pśeśiwo tomu głosowali.
"Jo, ale pótom musyśo sobu pśiś."
Rowno tak jo dostała Uta Henšelowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, pśizwólenje za późělne financěrowanje rěcneje šule.
Ale hyšći nic z póla wuwózone!
Až dajo lěbda za młoźinu se góźece knigły, to se cesto kritizěrujo.
Na Błośańskem swěźenju w Lubinje jo wósebnje pśeśěg na cołnach pśiwabił wjele woglědarjow.
Sobotu jo na tu wótpalonu gólu padnuł mócny dešć.
Ale kuždy źeń, na kótaremž to wopytajoš, jo drogi.
Šefredaktor LR Oliver Haustein-Teßmer jo měł ideju, aby to wukazanje było napisane we wjelich rěcach – a to nic jano na nimske, engelske a francojske, ale teke na serbske a pólske.
Dojśpiś co ministaŕski prezident malsny wutwaŕ teke pśez malsnjejše planowanje.
Zrownju jo był Šefer komponist, basnik a spisowaśel.
Pśibytnych jo było wósymjo wótpósłańcow pśi prědnem źělu pósejźenja, tak až njejo na tom pósejźenju Serbski sejm do wobzamknjenjow wopšawnjony był.
Wón jo měł taki kamjeń pśi se w brožni!
Góla wuglěda kaž pśeguslowana".
Su wustajili pśi tom, až su to wšykno wažne problemy, kótarež deje se w kolektiwje dokradnje wobjadnaś.
Nam wackam a wam wšym žycymy rědne jatšy.
Z takego wida se wósebnje wuzwignjotej rola imaterielnego kulturnego derbstwa tak ako participatiwny wobchad z toś tym derbstwom.
Jasne jo teke było: Comy zasej zgromadnje serbski spiwaś.
Rownož jo pšawo rajcha a teke domacne pšawo Hohenzollerow źělenje kurwjerchojstwow zakazało, běšo Joachim I. testamentariski wustajił, swóje teritorije mjazy swójima synoma rozdźěliś.
Wobźělili su se serbske wejsańske a studentske mustwa a mustwa serbskich institucijow.
Na pasenju
Co jo na wobrazu?
Na pólu muziki glěda wóna na to, až pódawa se młoźinje pop a folk a až se wusćeła něźi 60 procentow swójeje muziki.
A naslědku jo teke stasi jogo pśesłuchowała: Za to, až jo ze swójeju śotu z pódwjacora, ako jo k nim pśišła na woglědy, dojěł mimo pśizwólenja do Herzberga – take gósći ga njejsu dejali do drugich stronow DDR jězdźiś.
Nejnowše źěło teje tradicije su knigły: „Findus a kokot-spiwarik“ Svena Nordqvista.
Co ty nejlubjej jěš?
Ta trjebana sypnica jo płaśeła jano 3.500 euro, za nowu by dejali wěcej ako 10.000 wudaś.
Jo, to jo pšawje – nic jano dla togo serbskego, ale teke dla togo, až mógu něnto źěłaś ze źiśimi a za źiśi.
Małe Nowakojc su jim gronili, aby jich rozeznawali wót wjelikich a starych Nowakowych we jsy.
Wón to załoženje chwali ako dobry statk.
Z Chóśebuza/Cottbus. Pó jatšownych ferijach (wót 29. apryla) buźo rane zwězanje na busowej liniji 21 z Luboraza, Drjenowa, Hochoze a Picnja do Chóśebuza.
To groni w prědnem rěźe, až trjebaju dosć wuknikow, wósebnje ze serbskich jsow.
W nadawku Domowiny jo Harald Końcak, zastupny pśedsedaŕ, pśibytnych informěrował wó něntejšnej situaciji w Serbach.
Głos Bernda Pittkuningsa jo słyšaś na Cdejce – wón tam grajo a spiwa.
Njewšedne Zemske barwy W něgajšnych casach su luźe barwy jano z pśirodnych materialijow zgótowali, tak na pśikład teke ze zemje.
"Ned za tym, ak nimske kněžaŕstwo tu kazń za wótstupjenje wót wugla wobzamknjo, buźomy to krajne planowanje pśepisaś", stoj k tomu we wujadnanju.
To se wě, až su swóju wjas teke na wšaki part za ten źeń wufajnowali.
Ako jo se w lěśe 1888 w Chośebuskem gymnaziumje serbska wucba zakazała, su serbske studenty sami se dalej kubłali w serbskej rěcy.
Teke rodowe mě Chorwatow, znate južo we słowjańskej pradomowni, ceri taku smugu.
Findus se sroma.
Łopjena su měnjate, nage, zelene, jajojte, mělnje rězane a w nazymje wótpadnu.
A Serbska rada jo se jadnała wó te pjenjeze ze zastojnikami wót ministaŕstwa.
Wósebne pśechwatanja su wukniki chóśebuskego a Budyšyńskego serbskego gymnazija ze swójimi twóŕbami, ako pokazuju, až ma serbska moda potencial, serbsku identitu na modernu wašnju zwurazniś.
Rozmějo pak wšykno, gaž na pśikład jogo sotša Ani serbski wulicujo.
A wóna groni: »Bóžko luby, my how wěcej žednogo serbskego fararja njamamy!«
Nichten how njejo.
Cytarje a zjawnosć deje wěźeś, źo se pali – jo pśecej gronił.
Tegdy jo hyšći DDR eksistěrowała a z njeju wše procedury, zwězane z wudrogowanim do tak pomjenjonego kapitalistiskego wukraja.
Chto su jogo cłonki a kak se proby pśewjedu?
Awtor "Wjelikeje muchy" jo njeznaty.
Scholz južor skomponował.
Chto ga njeznajo tu “Anku” - tu nejwěcej znatu serbsku ariju?
Wón jo woglědał do janšojskeje šule "Krabat", do serbskeje redakcije regionalnego studija rbb w měsće, do Rěcnego centruma Witaj, do Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, do Serbskego muzeja a naslědku teke k nam do redakcije Nowego Casnika.
Což tak z kulijom, finelinerom abo z tušu nastawa, pokazuju wósebnu pópadnjonu dynamiku.
Njezjapke problemy su stakim nejpjerwjej pśewinjone a źiśi a młodostne su derje wobzwarnowane.
Wón smjerś póžrějo nimjernje. Jez 25,8
Nan jo był zasej doma.
Wušej 200 mlincow su tym gósćam napjakli.
W swójej Barlinskej deklaraciji z 5. junija su se te styri dobyśaŕske mócy na rozdźělenje Nimskeje a Barlinja do styrich wobsadniskich conow dojadnali.
Jo se pśecej za serbske nałogi we jsach zasajźił.
To kśě nejpjerwjej wótcakaś.
Tejerownosći stajamy sebje gałuzki do wazow a je z pyšnotkami wurědnijomy.
Wjele ku gronjenjeju jo pśi tej cełej wěcy měła ze swójimi tśomi pomocnikami Silka Schulzojc, kenž jo za jadno lěto pśewzeła „amt młoźinskego šefa“ we jsy.
Tak ako se zda, jo wón dla někakego zbadanja do powětša pušćony.
Z tym jo kśěł na jadnom boce zajźowaś, až słowjańske rody by mógli pódpěraś hungorsku armeju w dalšej wójnje pśeśiwo Hungorskej.
Žeńske kwiśonkowe stołki su zelenojte abo mělnje cerwjene.
Pómrocone njebjo slědnu sobotu njejo zamógło wjasołu mysl kokotarjow skazyś.
Toś wjaseli se kuždemu wuspěchoju! Turistiski zwězk pšosy familije ze źiśimi w starstwje zakładneje šule, wótměnu pógórnistwoweje krajiny k wódowemu raju dožywiś.
Naraźenje Jana Dödinga
Žedne lěta južo Chośebuska LODKA z wustajeńcami pśedstajijo powołańske a teke ludowe serbske wuměłstwo.
W cełku njejo nacistiski režim jano Nimcow, ale teke Serbow ako staśanow Nimskego mócnaŕstwa kšuśe do systema integrěrował.
Jamy źe pśedaloko pšec laže.
Někotare familije su teke śěgnuli do Ameriki, Podpołdnjoweje Afriki a do Awstraliskeje.
Prědna njeźela pó jatšach (małe jatšy)/Quasimodogeniti
13.00 góźin: „Narodne mjeńšyny w drugich krajach”
Krajny amt za wobswět jo se rozsuźił, jano pisnje konsultacije wótměś, nic interaktiwnu wideo-konferencu.
Woglědaŕ namakajo běłučku šorcu z módrymi štapjenjami, wušytu wót Edith Baseleroweje z Małych Dobrinjow.
Na tom městnje njedej žedna diskusija abo žedno gódnośenje Serbskego sejma ako politiske pśedewześe slědowaś.
A rejowaŕka ma fijołkojtu suknju, swětłe włose a wjeliki fijołkojty kwětk we włosach.
Günter Zeleńk ako pśedsedaŕ kupki jo na zachopjeńku dał k wěsći, co su kupka a jeje cłonki lětosa wšykno naźěłali.
Albert Běšow a Lowiza Lindnerowa z Noweje Jsy stej se hyšći derje spomnjełej na zmakanje w Cazowje pśed dwěma lětoma.
Wóna groni, až pśez njen jo tak stara wordowała“, jo šwigerźowka jubilaŕki Casnikoju groniła.
Ceły zbytk mjaseca wostanjo zazdaśim pśi tom chłodnem a njewobstawnem wjedrje.
Pśeměr jo nejwětšy zdalonosć mjazy dwěma dypkoma cery krejza, jo dwa raz wětšy ako radius.
Wjele casa w prozninach co teke z pśijaśelku Rebecca Wiedemannojc pśebywaś.
To se wě, až wšykno to stoj ako historiski twaŕski pomnik pód šćitom – pak jano ten źěl teje jsy, źož stoje te wobmólowane drjewjane domy a chromy.
»Źo laže Prize?«
Běšo to pśed wjele lětami – cakajśo, to jo było něźi pśed tśista lětami, ned pó tej wjelikej wójnje, kenž jo tśiźasća lět njemudriła a teliko jsow a městow a luźi žrała.
"Jano tak změjomy dobre raźenje".
Ako wěcywuznate luźe wót facha su informěrowali gósći wó našych wokolnych stronach a wabili jich k woglědoju.
Srjejź 2017 ga jo gmejna groniła, až saněrowanje dej byś.
Te budy su stojali na Barlinskem naměsće a na Jahrowej droze.
Ale wjasele se, až zewšym jo se to cesćenje pśewjasć mógało.
Ewangelske kśesćijany maju w "Nowem Casniku" swóju rubriku "Pomogaj Bog".
K piśeju jo sajźiło piwo a "šćipaty" Tykańc jo pak dostał jano flejšaŕ – tak kažo tradicija.
Togodla stej Thomas Müntzer a pó jogo pśikłaźe pózdźej Martin Luther prjatkowałej nimski.
St 21 Zachopjeńk zymy
Pód motom »daś nicht njewusnjo« jo jaden pó drugem z někakim pšašanim, cytanim abo drugim nadawkom wótměnjecy na rěźe był.
Chto – co – źo? Personalne změny w serbskich institucijach W serbskich institucijach jo ako wšuźi: Nowe luźe pśistajaju, wšake wótejdu, du na wuměńk abo se rozsuźiju za nowe źěłowe městno.
Won južo zasej lodujo.«
Glědajśo, až woblacośo źiśam stare drastwy! Na slědnem dnju budu źiśi pśedstajiś to graśe, wót zeger 13. Starjejše a stare starjejše mógu se to woglědaś.
Wustawowe sudnistwo Awstriskeje jo w lěśe 2005 rozsuźiło, až deje se felujuce tofle w Drvešej jsy (Bleiburg-Ebersdorf) pśipóraś.
»Gniłosć ma na kuždy pad teke swóje lěpšyny«, jo Wylem był měnjecy.
Pitśku muziki, sušona ryba, mlince, cerwjena limonada a piwko – to su byli pśicynki za to mini-zarědowanje.
Starše gólcy ga su kśěli nam młodšym młoge nawucyś, na pśikład kurjenje, a my smy se wě musali to wuproběrowaś.
Zaprědka Witko se bój.
Njewijśo z głowu, joli až něchten pitśku hynacej powěda ako wy doma!
Drugego měnjenja jo młody, rozgórjony Barlinaŕ, kenž pó pomoc ženjo.
W Dubjem jo serbska rěc drje w 60tych lětach ako wobchadna rěc wumrěła, Dubjańske źiśi pak jězdźe do šule do susednego Kśišowa, źož se w šuli teke serbska rěc wucy – a my wěmy, až w Dubjem su hyšći źinsa luźe, ako serbsku rěc (zasej) wuměju.
Zawěsće nic!
Ten pśedwuměńkaŕ co zasej raz pśiś na serbski rěcny kurs do Dešna, źož jo Bjarnat Rjentš ceptaŕ.
To wjasele pak ma cyniś pśedewšym z gódnosću togo mólowanja za serbski lud.
Śis jo gadowaty, baz njejo dobry a jegliny pušćaju žywicu.
Koncentrěrujśo se pśi pśedcytanju na tekst.
Dešańska gmejnska rada njewiźi móžnosć cełkowne kosty za Domowniski muzej njasć a stakim jo wótwórjone, kak ma se muzej dalej wobgóspodariś.
Źo ga wó luźi, kenž budu rozsuźiś wó tom, což se na komunalnem polu w jich jsy k dobremu wšych tšojś buźo abo teke nic.
Njejsu to byli jano te małe, te pśedšulske, ale teke źiśi ze šulskego horta, kótarež su pó wucbje how w Prjawojskej KITA kuždy źeń derje zastarane.
To su młogi raz zmólki, pśez kótarež słowa njejsu wěcej spóznaś".
A to jo wjele.
Wóda statkujo kaž bryla.
Sofija Cyžec jo groniła, až se wě dej taka zwězanosć se stwóriś – fakt jo, až Serby sami se cesto dosć kradu derje znaju.
Cesto jo live-muzika pśipódla.
Tomu citěruju z listow Marje Grolmusec, ako wóna jo pisała swójej sotše z popajźeństwa.
Wóno ma za jogo zdaśim ten brach, až zrownajo staśaństwo z narodnosću.
Tema wjacora jo była »Te tam górjejce, te tam dołojce – ›tikujo‹ Górna Łužyca hynacej?« a gósća stej byłej Dawid Statnik, pśedsedaŕ kšywowego zwězka Domowiny, a Marko Kowar, jadnaŕ Domowiny.
Jezus źejo: Zbóžne su, kótarež Bóže słowo słyše a hobchowaju.
Wóna jo teke k słyšanjeju w serbskem rozgłosu - a to w casu wót 10.00 do 11.00 góźin.
To se wě, až ruš a wjasele na swěźenju jo było hyšći wětše pśez to, až jo něnto we jsy nowa naźeja, až do Rogowa njepśiźo wuglowa jama!
We prědnem źělu togo rědu jo grono wót žeńskich we herrnhutskich wósadach.
Pöschk, Chmel, Korrenz, Schieske, Wittosch a dalšne mjenja serbskego póchada pokazujo mój rodopis, kenž som za seminar mjenjowědy wob studium w Lipsku wuźěłała.
Gaž wuchack w krejzu něco słyšy, ned do směra zuka pokazujo.
Sćo Wy gjarde, až sćo źiśe měrnego rewolucionarja?
Hanušcyc pjakaŕnja jo znata– kuždy pak znajo drugu!
Co njejo se łoni derje raźiło a dla cogo?
To wobtwarźenje jo togodla zajmne, dokulaž smjerś slědneje wósoby, kótaraž drjewjańšćinu maminorěcnje wumějašo, jo zapisana pó-pšawem w amtskem zapisku na lěto 1756 we Wustrowje.
Moller ako botanikaŕ
Wón jo se natwarił w lěśe 1230, a tam se wuwucuju až do źinsajšnego studenty teologije.
A Błota ga su bajkojte.
Akle ako jo se sednuł na wuměńk, jo wón se naspjet pśiwobrośił mólaŕstwu, wósebnje akwarelam.
Knigłam se groni „Cerwjenawka a druge bajki“.
Witkojc pak jo se górjeła za swój nowy žywjeński nadawk a jo zwurazniła to tak: "Ale ja som kśěła našej serbskej maminej rěcy a našomu Serbstwu słužyś a z tym tek duchnemu žywjenju mjazy nami." 
„akcija Mužakow – wopyt załoženja serbskeje gmejny w Pólskej“
"To jo derje tak", groni Manja, "naša źiśownja ga jo zacynjona, gaby žeden kurs za źiśi njebył, ga teke ja njeby mógała pśiś".
Za ten źeń ga pśepšosyjotej župa a Domowinska kupka Gołbin na „Serbski wjacor“, źož njejźo jano wó kulturu a rěc, ale wěsće teke wó politiske problemy w Łužycy.
Wjelgin zajmne jo było, gaž smy bóśony w jich žywjeńskem rumje pśi pytanju caroby wobglědowali.
Kak wažne jo pón, až smějomy Boga pšosyś ako Salomon: Daj mě mudrosć a rozym, tak až wumějom wšo pšawje suźiś a pšawje rozsuźiś!
Móžom rozmjej wogeń pluwaś.
To jo se stało pśez wšake graśa.
Hynac pak jo, gaby mógał ze swětnišća dołoj glědaś.
Ty sy pśišeł 1986 do Chośebuza, do togo sy grał w Frankfurśe a Eisenhüttenstadśe.
Ale ceło nic, jano gluka.
Dłujke lěta jo se starki źaržał drugego recepta: ku dnju dwa głažka wina a k tyźenju dwa raza „seks”.
Co by dejało se změniś w bibliotece, aby wóna była atraktiwnjejša za lubowarjow serbskeje a słowjańskeje literatury? Ja kśěł na kuždy pad pśewjasć take wěcy ako na pśikład "Cytanje pód lampu".
Wšak jo nocy powětš nad mórjom śoplejšy.
Su-li źurja wótwórjone, njesmějoš wótlěkaś – pón njejo nic wažnjejšego ako z nimi hyś nutś.
Ideja za take knigły jo nastała pśi góźbje pisanja wejsneje chroniki.
W lětach 1975 do 1986 su pón źěl teje wjaski wótbagrowali, ale wětšy źěl pótrjefjonych jo pśeśěgnuł we jsy samej.
A to se wě, až smy wuwitali naš publikum teke na serbski.
Dajo něco zadermo – a wšykne tam ženu.
To se banjawa wjaseli!
Naša šula źe jo měła juž wót kóńca pěśźasetych lět dobre kontakty do Čakovic pla Pragi, kenž pak su w mjazycasu drěmali.
Bergner jo tek pśedstajił koncept Města k změrowanju wobchada do směra Dešno: Kśě mobilne błyskowaki tam wjelgin cesto zasajźiś.
Som pśi pšawem pśeglědanju a studowanju starych aktow z fašistiskego casa mjazy drugim teke namakał zajmne pismo wót dr.
Nicht njamóžo wěcej wugbaś, ako móžo.
Dokulaž som měł wjelgin niski kšejowy śišć, jo duchtaŕ Šulc starjejšyma naraźił: »Jolic móžotej, wobstarajtej sebje zernkaty kafej a dajtej gólcoju kuždy źeń tasku kafeja.« 
Redakciskego kóńca dla njejo móžno było, nowše regulacije rešeršěrowaś.
Dla togo maju wjelike wušy, kótarež słuže jim ako radar.
Sněg jo wšykno pókšył.
Tenraz pak njejsu se ako wacej zejšli w Chóśebuzu, ale pó žycenju wjele cłonkow teje kupki w Budyšynje, w tamnem Serbskem muzeju.
»Mógu śi samo salto pokazaś«, znapśeśiwijo Karina gjarźe.
Korutańska jo nejwěcej pódpołdnjowy zwězkowy kraj republiki a granicujo ze zwězkowymi krajami Tirol w pódwjacorje, Solnogrod w pódpołnocu a Štyrska w pódpołnocu a pódzajtšu ale teke z Italskej a Słowjeńskej w pódpołdnju.
Tak by Vattenfall swóju zagronitosć ako „partnaŕ regiona” w nowem lěśe pšawje wudospołnił, groni se w tom lisće.
Kužde lěto su pón na głownej zgromaźinje na zachopjeńku lěta diskusije bejnje žywe a mócne, gaž źo wó to, se rozsuźiś, źo dej a móžo pśiduca zgromadna jězba wjasć.
To płaśi mjazy drugim za sportowe zjadnośeństwo w Trjebinje, za kapału w Miłorazu, za Domowinsku kupku w Trjebinje a za towaristwo seniorow, kenž su akle lětosa w Miłorazu załožyli.
Prědny zgromadny wustup teje „Pśěze“ a „Kule Bule“ jo był pśed lětom w Ptačecach.
Wjednica rozgłosa w ORB, kněni Steerowa, jo na to dopomnjeła, až jo J.
Njewjesćinski pórik pónjeźele w Radušu.
Som redaktor za muziku a kulturu, naslědnik Ulricha Pogody.
Łoni jo se wutwariła wejsna droga w Rubynje.
Togodla su teke pominali, až dej Nimska daś te pśilubjone pjenjeze za serbsku załožbu.
Profilěrowanje RCW ako słužbywugbaŕ WITAJ projekta:
Zwjaselece jo, až jo lěto wob lěto wěcej awtorow z Górneje Łužyce.
Pśi tom Carmen Petrikowa pópšawem zewšym njejo serbska. 52lětna jo se 1989 do Slěpego wudała, jeje muski ma swójźbu w Rownem.
»Ale ja som teke spśijaśelona ze psom!«
Cotej rowno hyś, ako maś hyšći raz do Witkowego nakśebjatnika póglědnjo.
To jo było zwětšego wjelgin śěžke rucne źěło.
Gósći mógu sebje woglědaś fachowe rumnosći a se informěrowaś wó cełodnjownem programje.
Wušej 20 lět — wót 1. 6. 1969 — jo był Měto Šmyt šołta we wjelikich Borkowach.
Wón wjeźo mě na pšawej droze swójogo mjenja dla. Ps 23,3
Spěšnje jo se minuła góźina w muzeju.
»Cora wjacor som pór razow pla wašogo doma mimo šeł, ale wšuźi jo była śma.«
Te, ak we kopicy su fotografowane, dostanu za kuždu wjas jadnu bildu dermo.
Sakska jo respektowała serbske namše a serbskich fararjow.
Na druge zajtšo, rědny nazymski źeń jo to był, tak pśisamem kóńc septembra 1950, jo nan gronił: »Słuchaj, cora jo twój kumpan Eberhard how był a gronił, až trjebaju za źinsajšnu pśigónjowaŕsku góńtwu hyšći gónjarjow, budu tam něźi na Nowinach.
mejstaŕske pśespytowanje ako blidaŕ w Pódstupimje
Na take a pódobne pšašanja pomogu wam nowe kniglicki te pšawe wótegrona namakaś.
K tomu dajo wjele móžnosćow rozkłaźenja, na kóńcu ale njejo jasnje, wótkul to mě pśiźo.
Město lažy na pódpołdnjo wót durinskego žłobišća pśi rěki Gera.
Taki jo był dr. Manfred Stolpe, kenž jo krotko pśed Nowym lětom, 83 lět stary, wumrěł.
W někotarych tyźenjach jo se tam rozpowědało, až se wóna mjazy drugim wó pušćenje wojnskich popajźonych stara.
Wón se pó woprošenju wót insektow pód wódu pódnurijo a se k jagodowemu płodoju wuwiwaju, kótaryž pótom zgni a semjenja pušći.
Pśedłujko pak njewóstanjo śopło.
Wažnu rolu jo how grało teke załoženje Domowinskeje młoźiny, za kótaruž jo se wugroniło 25 młodostnych.
Dojatšowne spiwanje
Domy rozpaduju a zbytk naźěłaju wurubjarje.
"Dla wósebneje historije a wize nastaśa su to móje lubše knigły, ak we našom nakładnistwje su wujšli".
W njom jo był wažny partnaŕ a póraźowaŕ za dalšnych rěcywědnych slěźarjow a publicistow, wósebnje za Arnošta Muku a fararja Jurja Krala.
Na pśikład wogrějo se powětš nad zemju malsnjej nježlic nad mórjom.
Wótrostł jo wón w Prenzlauer Berg, w Barlinju.
Rědko te kwalificěrowane młode se wrośiju, aby domowniski region mógał wót jich nazgónjenjow a wěźenja profitěrowaś.
stolěśu.
Samo we wójnje, źož jo jich faraŕ wójak był, jo serbskorěcny Šprjejcański faraŕ Šołta wupomogał.
Witko se w lěsu rozchójźujo.
Mytowańska komisija jo chwaliła dobru kwalitu rěcy.
W lěśe 2005 jo wón swój studium wuspěšnje dokóńcował.
Z Budyšyna / Bautzen.
Kněžo, kak dłujko coš mě tak wewšosć zabyś?
Ty nic?
Krotko pózastanjo a jěźo dalej do swójogo cela.
Ceło śańko se pósmjejknjo.
„Z rozpalonosći k baslenju, z priwatnego hobbyja, jo wurosła ideja, z tym swóje pjenjeze zasłužyś”, tak se dopomina 34-lětna Peggy Schwalbowa z Grodka.
My ga móžomy sebje wše zežywidła w loźe kupiś.
Namakajośo gódowne tšojenje z Mariju, źiśetkom a janźelami.
Tegdy pokaza jomu kněz šulaŕ, kak te źiśetka słowko za słowkom zbadaju.
Sabinu Siegowu su pśibytne delegěrowali za wobźělenje pśi Kulowatem bliźe w Chóśebuzu.
Ale nic Horst Adam.
Pó nakrajnej droze jo pśišeł tej pó starych wikowańskich drogach z karawanami až do Persiskeje a Bliskego pódzajtša.
Nanejmjenjej su žni južo byli w brožnjach.
Wót namólowaneje kśice, ako jo na póglědnicy wiźeś, njejo wěcej žednogo slěda.
Z tymi wjele barwami, tak wjelgin pisane – to jo pśišło akle pózdźej.
To jo naš nadawk na swěśe.
Jano se pšašam, dla cogo njereagěruju druge zastupniki wuběrkow rowno tak.
Na Lědach twarje něnto nowe ławki.
To se wě, až Serbska rada njejo pśez to hyšći parlament.
Pas jo schowała w nejstaršej wjerbje a jo chwatała do Smogorjowa.
Kokoty
Trjebaš wjele cukora.
Rad jo na nich łakał, aby jich do swójogo mokšego raja śěgnuł.
Rinetta wuběga ze źiśami, ale wóna zgubi Jonasu.
Tak smy pětk, 23. oktobra, swěśili na šulskem dwórje, dopołdnja.
Bośony w Błotach, blisko rěki Strjenkel.
Wósebnje wažne jo to za młodych luźi.
Žarjabnica z BRD co swójich kolegow we Łužycy na wšaki part pódpěrowaś.
Njeźelu buźo wót zeger 14:00 pyšny program.
Kokot jo pšec na pśecej.
Tam jo se program južo zachopił.
Kak jo wóna pomoc wuglědała?
To jo dało twariś 1892 a 1905 dwě briketowni we Wjelceji.
Pśišło jo wšykno tak:
Wodnjo samo tajo, tam a sem se pada.
Mój stary nan běšo gólnik a teke mě jo góńtwa nejlubše wochłoźenje.
Ale: Julija jo južo pśecej kśěła rědne serbske mě měś, jo Casnikoju wulicowała.
Volker Linke z Bórkow - 31.12. (52)
Wušej togo jo sajźiło pjacone jěšnice a banjowu zupu.
Jan Bogumił Nytška we Wórjejcach – ceptaŕ, spisowaśel; 1894–1900 jo wugótował kuždy mjasec serbske cytańske namše w Barlinju
K tomu dej se pśispomnjeś, až njejsu luźe se we našej jsy we tom pšawje pó wěrnosći wugronili.
Politikarje pomagaju.
Jezus źašo Pětšoju: Som za tebje pšosył, aby twója wěra njepśestanuła.
"Móje bratšy, sotšy a ja smy chrapki dostali wót Lothara Sella ako gódowny dar.
My, ako smy póchadali z dłymokeje prowince a lěbda něco wó dalokem swěśe wěźeli, smy póstajali swóje wušy a słuchali na pśednoski, kótarež smy pón w diskusiji wurozpominali.
Kral se zwignjo.
Jo zajtša krotko pó zeger wósymich.
Papua-Neuguinea jo stat w Oceaniji.
Cłonki nowego wokrejsnego sejma su měli na swójom 4. a z tym slědnem lětosnem pósejźenju 11. decembra we wokrejsnem domje w Baršću źěła dosć a nadosć.
Kwas se pśigótujo pśirodnje z fermentaciju klěba, wótergi wěrcowany z sadami, jagodami, rozynkami.
Jo to wobrazowy atlas HB z titelom „Spreewald/Lausitz - Märkisch-Oderland”.
W dolnoserbskej rěcy take něco njamamy.
Tencas jo nan to wótpokazał, som jomu był hyšći pśeliš młody.
Ale sobotu smy se južo zasej zmakali na camprowanje pó jsy.
Rejka źiśi w serbskich drastwach.
Ale problem buźo w pśichoźe, až njamóžom tak wjele serbski powědaś abo nałožyś ako w šuli a pón zabydnjom někotare wěcy.
W Dešnje změju 18. awgusta wjeliki jubilej.
Nichten njejo ten Serbski kral.
Źiśi wódnego muža su wjelgin narske.
[.
Wót wšogo zachopjeńka wóteběra wón w Rusojskej Bramborski Casnik, cerkwine łopjeno »Wosadnik« a literarny casopis (žurnal) »Łužyca«.
Wšake wót nich su cakali štundy a njejsu na kóńcu dostali test, dokulaž njejo dosć testow było.
Witkowa pšawa ruka swjerbi.
Toś ta inwentura se pak njepóśěgujo jano na imaterielne kulturne derbstwo ako regionalne woplěwanje nałogow a swěźenjow – ten wobłuk wjeźotej Fabian Jacobs a Ines Kellerowa –, ale teke na materielne derbstwo.
Frycko jo jej něco k jěźi pśigótowane měł, wóna pak wótkiwnjo a groni: »To njej’ notne, Fryco, ja cu jano hyšći spaś.«
Njejsom razka dwě kšoceni w gusćinkach był, ga som se myslił, až som w bajce: wšykno žołte wót kokoškow!
„Našo naraźenje njejo afront pśeśiwo serbskej wopěraŕce Mariji Grollmußec.
Na pšawego kokota su se pótom dali wósymjo muske.
Njejsu jano ze Zaspow, młoge teke pśidu ze Škódowa, Depska a drugich wokolnych jsow.
Pśi tej góźbje dajo zmakanje trjekarjow.
Snaź by mej glucny pórik wordowałej?
Lěśojski swěźeń na Njepilic dwórje
Na Karinu pśi tom njepóglědnjo.
Mollerowe kalendarje su byli spóznate za wšym zdaśim za dobre.
Projektowe dny w Serbskem muzeju
Wóno pak njejo nowe, běšo se južo 1931 w Pratyji wótśišćało.
Na płachśe jo wordowało pokazane, co we gmejnje jo se twariło: Saněrowali su hort, źiśownju a klub za młoźinu w Kśišowje.
Toś ten srědny zwón pak jo se wuchował.
Dotychměst njejo dokumentěrowane, kótary spiw jo se kak dłujko spiwał.
Tak teke my pratyjarje.
Kwiśonki eksistěruju w wjelgin rozdźělnych formach.
Źěłaŕnja z titelom "Zakłady akwarela" buźo sobotu, 24. oktobra, wót zeger 10:00 do zeger 16:00 .
Swój filologiski master jo złožyła 2008 w specializaciji letiskeje filologije, a 2012 jo promowěrowała we wobłuku rěcywědy – wšo na UAM, źož mjaztym jo pśistajona.
Wjele lodow njecaka na adwent (abo „pśichod“), ale maju južo jěsnjej gódownu dekoraciju.
Spěwanje ga ma w Serbach dłujku tradiciju. a ta se njedej rozryś.
Wušej togo jo było za nich wažne, staršy filmowy material pytaś, zběraś a wobchowaś.
Teke we něgajšnem wokrejsu Kalawa jo wjele luźi, kótarež kubłaju rasowe karnikele.
Legenda groni, až jaden tunel jo zwězał Góry ze susedneju Brjazynu.
Nejlěpjej jo, gaž póstajamy źiśam temu.
Źo sy do šule chójźił?
Pla tych drugich njejo to we tom wójnskem casu wjele lěpjej wuglědało.
Ně, to njejo wěrno.
Ně. — Take měnjenje jo Erna Koppermannowa z pśibytnymi źěliła.
Pśed krotkim jo na Radušańskich Kupach rozkwitła bujna łuka margeritow.
Dowěra nosy; dowěra pśewinjo tšach a dawa skobodnosć, se zwěriś doprědka a teke raz pód wódu plěś; dowěra dawa móc, słuchaś na rady a nowo zachopiś.
Wilfried Halbaš ma swóju "pismaŕsku śpicku" doma w piwnicy.
w Turnowje budu kokota łapaś teke njeźelu.
Ekuador jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
Jeje głowny zaměr jo spěchowanje mjazynarodnego měra a kooperacije.
Bog hopokazujo swóju lubosć k nam w tom, až kristus za nas jo humrěł, ako hyšći grěšniki běchmy.
Sobu gótowaś jo směł kuždy.
To jo za wše wužytne towaristwo, ako tuchylu nagubki šyjo a teke wót hobby-šlodarjow a -šlodaŕkow nagubki zběra, aby je wótwardowaŕnjam a drugim institucijam pósćiło.
We tom casu su Hochoske wustupili južo ze styrimi kusami we serbskej rěcy, a pśecej z wjelikim wuspěchom.
A z tym cełe serbske žywjenje w Slěpjańskich stronach.
W župje "Handrij Zejler" jo sedym Domowinskich kupkow a 13 towaristwow organizěrowanych.
Wěra serbskich luźi njejo wu nas wěcej tak mócna ako pjerwjej, w Górnej Łužycy jo wóna mócnjejša“, jo faraŕ Hupac nam naslědku gronił.
Cyńmy něco z togo!" A wóni su załožyli "swajźbaŕski śěg", což měni, až su pór razow na lěto na swěźenjach na jawišću originelnu serbsku swajźbu insceněrowali.
Bjatowaś comy teke, gaž tužne smy a nam płakanje pśiźo.
Weto to jo bytostny rozdźěl, lěc pśi zacynjenju šulow abo pśi grozecem wótbagrowanju serbskich jsow se dowołajo na mjeńšynowe pšawa, lěc źo eksplicitnje wó serbske zajmy.
We srjejźi stoje zgromadne knigły awtorkow, ako su łoni wujšli w LND.
Toś by było notne, až Serby Dolneje Łužyce se sami zmakaju a swój źěłowy gremium załožyju, swóje specifiske nadawki a žycenja wugroniju.
Teke mej smej wjele nawuknułej.
Chto jo dał mat, ten jo dobył.
A to jo se teke stało w Dešnje.
Srjejź junija k měsćańskemu swěźenjeju, dej byś wšykne dogótowane.
Docełego jo Toni Bruk glědał pśi swójom źěle ako filmaŕ na zgromadnje źěło z filmarjami w Českej, Słowakskej, Hungorskej a Polskej.
Pětš pśimjejo za buźakom pódla lěgadła.
Dla tog smy Paternoster wótstarcyli do nalěta.
Zakładna šula njejo daloka Picańska amtska biblioteka ma wjele serbskich knigłow, to serbske a teke to pólske stej tam śěžyšći.
Swójo město jo prezentěrował ako wjelgin wót strukturneje změny pótrjefjone, ale južo pjerwjej.
Samo woglědy źiśiźiśi wu starych starjejšych su cesto njemóžne tšachoty natyknjenja dla.
Take něco njejo dało w zachadnych mjasecach.
35 do 37 gradow jo tam ta termalna wóda, a w njej dejš stojaś abo sejźeś.
Ideja pak njejo se pózgubiła.
Pón dej se drot pśigótowaś.
Wóna jo była prědna – a za zachopne lěta Weimarskeje republiki – jadnučka žeńska z Dolneje Łužyce.
Zastupnica MBJS jo wó stawje móžnosćow dalejkubłanja za wucecych dolnoserbskeje rěcy referěrowała.
Weto jo tam w jatšownej nocy paliło se małe wogniško.
Tak jo něnto jasne, až stej ned na zachopjeńku pśeśěga dwa wobraza ze serbskeju tematiku pśedwiźonej.
Pišćo mě teke, kak wochylu móžośo doma wuknuś! Serbske tšojenje za źiśi su na internetowem boku Rěcnego centruma WITAJ.
Zawěsće se tam źinsa wěcej serbski njepowěda, ale pśed něźi 40 lětami jo stara generacija serbsku rěc hyšći derje wobkněžyła.
Z tšachom stej gnałej prěki a podłu a skokałej pśez kamjenje a suche gałuze.
Južo cowam.
Ceły źeń jo se dešćik sypotał, teke na tu gjarstku nimskich swójźbnych pśi rowje Šwjele.
W slědnem wudaśu Nowego Casnika jo se nam zmólka raźiła, w pśinosku "Źewjeś luźi jo online něco zgóniło wó wójcaŕstwje".
We takej šuli by interesěrowane luźe wuknuli we kursach filmowanje, a teke južo wuwucone abo hobby-filmarje by mógli pśewjasć filmowe projekty.
Pšašaš se, cogodla njejsu take słowa nutśi ako wjazym, trajda, wiza?
Luźe w žywjenju za tym njejdu, což za dobre maju, ale pó tom, pšawje wjele wěcow ako ›mójo‹ pomjeniś.« Kak pšawje jo wón měł, póznajomy hyšći źinsa dosć derje.
Docełego prědny raz su na swěźenju źěłali z „klapawku“.
Což cynjašo, k tomu Kněz gluku dodawašo.
Wót togo Ernsta Nowki maju w źěłaŕni hyšći chóžyšćo.
Wuběrny partnaŕ za mnjo jo był prof. Dieter Brauer z Barlinja, kenž jo měł serbske kórjenje.
Ale pó pśeśěgu do jsy, do Huraza, jo Clemens Passeck se k pcołkaŕstwoju wrośił.
Nam źo pśedewšym teke wó rozwiśe a skšuśenje narodnego wědobnja a serbskeje rěcy, pśedewšym pla wuknikow gymnaziuma.
How smy załapili impresiju z Gołbina.
Pó dlejšem casu som se z njeju zasej raz zmakała – z Colett Šampatisoweju, z rodom Neumannojc, kótaraž jo mjaztym znata ako kompetentna młoda ceptaŕka serbšćiny na Dolnoserbskem gymnaziumje w Chóśebuzu a tek ako na wšaki part w serbskem žywjenju angažowana wósoba.
Bernd Pittkunings: Ja som pytał pódla mójogo pówołanja ako wuměłc-spiwaŕ dalšne druge źěło.
To su luštne knigły wót kšeta! Jurij Koch: Kšet Knut a bur Žur.
Mjazy nimi faraŕka Katharina Köhlerowa, ako jo se stajiła tež wjeliku běłu lapu.
Nic jano naš brjuch jo głodny, teke naša duša.
Njeźelu, 1. awgusta, su byli ceły źeń ducy w Chóśebuskich, Picańskich a Błośańskich stronach.
Młodše a młode namšarje pak cytaju lubjej nowše łatyńske pismo a maju swóju śěžu z tym šwabachskim.
Wokrejs Sprjewja-Nysa a Załožba za serbski lud ju sobu spěchujotej.
Ten móžo měś wjele zawinow, mjaz drugim stres a wusoki kšejny śišć.
Jogo sława jo pśiběrała kaž wjelika wóda pó nalětnem tajanju.
Pór dnjow se pśiwobrośiju luźe intensiwnje módlitwje a du k spowěźi.
Z tym su tek kśěli pokazaś na 20 atomowych bombow, ako mamy w Nimskej, ako piloty mógali něźi wótchyśiś.
Góle, kótarež jo k wopacnej kórtce stupiło abo ako slědne k pšawej dojšło, wupadnjo.
Markulic starjejšej stej južo 55 lět gromaźe, ale we pšawem casu běšo se to skomuźiło, něto pak se raźi, až kejžor medaliju za złośanu swajźbu pósći.
Ako slěd jo se dawno nowy rěcny uzus stwórił.
Se stara sobu za cystosć we jsy.
W dwěma jsoma Chośebuskego wokrejsa stej se slědnu njeźelu pśewjadłej za lětosa prědnej młoźinskej zapusta w Dolnej Łužycy.
Lětne case se pótakem w tropach na temperaturach njeorientěruju.
Maja Weisojc jo była ta, ako jo mě ako prědna nosyła.
Krabat pak běšo se južo nabył togo wołowego žywjenja, a ako źowka jo ze senom do groźi zastupiła, jo na nju zabarcał z cłowjeskim głosom: »Wó twójo njewjedrowe seno njeroźim.«
Drugi a slědny źěl wó Dešańskej Serbowce cytaśo na 8. boce.
Dla cogo taki wustaw (Satzung) zewšym trjebny jo?
Togodla smy jano tśi zarědowanja planowali za lětosa, ale znowa pśiźomy z tym kjarmušnym programom zasej do Dolneje Łužyce.” Pšawje tak!
Wjacor su pótom wšykne swajźbarje z gercami śěgnuli do kjarcmy na reju.
To pak njejo jano platoniska lubosć, to njejsu prozne słowa.
Ten tšach co swójim wuknicam a wuknikam wześ, jo nam groniła.
Starosćiwje powědaju luźe z teje błośańskeje jsy teke wó tom, kak mógu wuchowaś hyšći tych slědnych 13 ze sćinu kšytych kšywow w swójom teritoriumje.
Togodla móžomy je, gaž su łopjena hyšći cele młode, k jěźi wužywaś.
W měsće dajo tšašnje wjele wót nich, ale njedajo serbsku.
Wšykne Dolnoserby deje Stary testament rozměś
Njejo teke žedneje zwady było mjazy nama, až naju źiśi dostanu serbske abo słowjańske mjenja a až jich rodna rěc ma byś serbska.
Dojšło jo k tomu tak:
Rubyn/Ruben, zabijanje kokota a zmakanje trjekarjow
Starjejše ze źiśimi ducy do Lukasojc kjarcmy.
Šwjelina: Myslim se, až buźo zasej pisany program.
Franciszek Ksawery Dmochowski jo był pólski katolski duchowny, basnikaŕ, spisowaśel, publicist, pśełožowaŕ a pedagog.
How ga maju wše woborniki škrickowy rěd.
Gmejna Rogow we wokrejsu Sprjewja-Nysa ma tuchylu gósći z pěś krajow.
Gaž se takich pón raz za jich blišeju domownju pšašaś, ga zaźiwane na tebje glědaju a su měnjece, až ga to žedno drogowanje njejo.
Tu su 4. julija wótwórili a w pśiducych mjasecach móžo se ju kuždy woglědaś.
A Marcus Końcaŕ, zastupny jadnaŕ Domowiny, jo pśidał, až su se za taku zgromaźinu dla togo wupytali rowno Gołbin.
Wulicowanje pśi kafeju
How by pokazał na wótrězk, wó kótaremž som rowno powědał.
Dokulž pak pśijaśel takego śmojtego duchtarjowanja njeběch, wopśestach z tym.
Źinsa rozmjej njejo how žedna milina.
"Naju maś jo z nama serbski powědała, ale wósebnje jo to cyniła naju starka w Dešnje, k njej smy se ako familija pózdźej pśesednuli."
A jo apelěrował na wšykne: Zwězkowa Domowina jo ta jadna móžnosć, zgromadnje konsens wuwójowaś.
Wóna dalej wó tom informěrujo, až dej dostaś Chośebuz uniwersitu a až su take pśedstajenja, pón how wukubłaś teke sorabistow z Dolneje Łužyce.
Pśewóźujomy źiśi na bubonku.
Młoźinske wjedniki Melina Lehmannojc, Carsten Graske a Tony Golzbuder su kradu źiwali na doźaržanje casowego plana, aby mógała reja źiśi w gósćeńcu dypkownje se zachopiś. „My comy naše źiśi južor jěsno wopóznaś z tradicijami w našej jsy, dla togo organizěrujomy za nje zapustojsku reju”, jo Tony nam gronił.
Graś buźo pozawnowy chor.
Wona ga ma pitśku njenaglědnu drastwu.
My comy se wutšobnje wuźěkowaś za ten rědny źeń.
Pak jan su musali do drugego domu pśeśěgnuś, gaž dom njejo za tu pśiběrajucu mań luźi ruma dosć měł.
Ale dokulaž twarje w tamnej cerkwi, su wugótowali cerkwiny źeń prědny raz w Kśišowje.
Paralympics su olympiske graśa zbrašonych luźi, kenž su se w Atlanśe južo k źasetemu razoju pśewjadli.
Wóna raźi, aby wjednistwo było lěpjej zwězane z kupkami a towaristwami.
Ale dołojce teke niźi njeběšo.
Kral ga jo zapšawym był Nowcyc Nick.
Wjele gronje: Kak dejał nam ten pokazaś, což dobre jo?
Cyni nas tužnych, sćakłych, bźezradnych – wšykno we jadnom.
Ja chyśijom jima hyšći něco lěpšego do kóryta, buźomej pón wiźeś, co se stanjo!
Młoge fota su se tam a sem słali".
Ned pśijěźo nakładne awto.
Nichten njejo kśěł dobre dubowe drjewo wužywaś ako twaŕske drjewo za swójski dom.
A dešańske gólcy sobu spiwaju, zagórite a radosćiwe.
Wuzwignuś pak comy tudy to, což se zda nowe abo wažne za pśichod.
Lětosne zakóńcenje wopomnika jo było pódprěte a zmóžnjone wót zagroniteje Bramborskeje k wobźěłanju wuslědkow komunistiskeje diktatury, dr. Maria Nookowa.
Strukturna konferenca
pónjeźele, 25. maja /rozhelonego
Wón jo měnił, až jo Hajko Kozel ten staršy pó lětach w krajnem sejmje wót swójeje frakcije.
Su nam gronili, až wuknice, kótarež kśě hyś na Serbski wucabnikojski institut do Budyšyna, deje gótowaś abituru hyšći na SRWŠ, aby měli lěpše šanse w pśiducem casu za studium.
A njeměj žeden tšach!
A něnto su nimske koparje z Dańskeje pśepšosone do Dolneje Łužyce, wóni howko pśijědu wót 30. maja do 2. junija a budu how pilnje treněrowaś a se w Chóśebuzu a Dešnje a pśi cołnowanju na Lipjem zeznaś ze žywjenim Serbow a z kšasneju błośańskeju krajinu.
Teke howacej stej swět muskich a swět žeńskich byłej roztyla.
Wšykne do togo nutś, rownož žeden rum tam wěcej njejo!
Tak to wuglěda, gaž su lětosa w Sulšecach w Gornej Łužycy camprowali.
„Buźćo witane na naš magacin w awgusće a to tenraz ze srjejźneje Łužyce, z Rownego.
Gutheilowa jo prezentěrowała rezultaty diskusije wó pśichod rěcy Jo! za tebje.
To krydnjo swóju grawitaciju, gaž druge wiźe, kak to funkcioněrujo".
We naglědu na jogo dłujke a wěrne zastojanje jo jomu naš kral, ako wón swóju połhundertlětnu słužbu swěśašo, to znamje teje zasłužby pósłał a pśez to jogo cesćił.
Na nazymskem koncerśe slědnu sobotu, 4. nowembra, w Rogowje jo se něco wjelgin wažnego stało.
Cuzy muž jej groni: "Pśiź ze mnu!"
Ta mama glědašo tšochu źiwnučko na syna: "Ty ako kutšak a ta, słužabna wót kněskeg dwóra?"
Aby spěchował wobchowanje serbskeje rěcy, dej kuždy student serbšćiny na wuceński amt dostaś financielnu pódpěru wót 500 euro za maksimalnje 60 mjasecow.
To jo mě było wjelgin lubo, dokulaž wobsejźaŕ gósćeńca jo swójim swójźbnym piwko pśinjasł, ale jogo kjarcmaŕ njejo pšašał za łacnymi gjargawami dalšnych pśiglědarjow.
To buźo se w běgu pśiducych tyźenjow rozsuźiś.
Moderatorka Ulrike Finck jo była mjazy drugim w Domowniskej śpě a jo se rozgranjała z bórkojskeju Domowinskeju młoźinu.
Nam jo cele jasne było, až jo iluzija, mandat za Serbow dojśpiś.
Za jeje zdaśim – pósporomje togo, což smy górjejce wobspomnjeli – jo śopłe zymje na tom wina.
Baslenje za źiśi
Wu nas w Barlinju smy mógali njedawno w rozgłosu słyšaś seriju wó luźach, kenž su bźezdźěłabne abo dostawaju jano Hartz IV.
Wobźěliłej stej se Měto Nowak, referent za serbske nastupnosći w bramborskem ministaŕstwje, a Frank Kosyk, kulturny manager pśi Domowinje w Chóśebuzu.
Něco dalšnego pozitiwnego su te jězdy wušej togo měli.
Togodla jo zawěsće za nich a dalšnych lazowarjow zajmne, co jo wón Domowinje a Serbam zawóstajił.
Wognjowa wobora ma tudy 35 aktiwnych cłonkow, wóni su łoni 18 raz wujěli.
Pózdźej dej how snaź ICE jězdźiś.
Take kubłanja by se dejali dalej wjasć až do stopnja IIa, a dalej wutwariś.
Drugi fenomen, ako južo how pózmakajoš a pón we wšakorakich formach na cełej kupje wiźiš, su wódopady.
Drugi źeń zajtša jo se kulkate a lipate śěsto tak dłujko měsyś musało, až jo było slědkoju gładke, se derje gibało a formowaś dało.
Nic někakižkuli bog z fantazije abo tradicije.
Buźoš se dalej z tym serbskim zaběraś? Za mnjo jo serbska rěc wažna, dokulaž mam serbske kórjenje.
A how wesrjejź dalokego pastwinego kraja su Wjerbanarje a dalšne Serby ze Žylowa, Turnowa, Brjazyny a Janšojc zachopili, se mjenjej abo wěcej z nicogo nowu domownju twariś.
Kocha pśigłosowało a jo groniło, až ma se wó tom pak nejpjerwjej w kupkach a wjaskach powědaś.
Samo nejmłodše pśiglědarje su programoju napněte slědowali a su sobu klatśkotali a spiwali.
Teke jim se spódoba w słodkej gubje Milenki.
Wjeliki późěl ceptaŕ*kow jo wušej 50 lět a buźo kóńc 2020ych lět na wuměńk hyś.
My wšykne lubujomy słyńco, a gaž dlejšy cas njejo swěśiło, styska se nam za nim.
Cesto su to wobraze zwěrjetow.
Wóna wuknjo w Šulskem centrumje za wušy schójźeńk (OSZ) na źiśownicu.
Licba wobźělnikow, kótarež póchadaju z drugego kraja a bydle w Nimskej pak jo była wětša.
Na to mroja: »Gaž sy w lěśu gercował, móžoš w zymje rejowaś.«
Měto jo wumjatował a jima grozył z kśudom, to ale njejo nic pomagało.
Bog stwóri cłowjeka sebje k rownosći, k rownosći Bóžej stwóri jogo; a stwóri jeju muskego a žeńsku.
Sobotu se swěźeń zachopijo zeger 18.00 z wognišćom.
Te su byli teke pśez to znate, až jo tam był tśi raz za tyźeń burski mark.
W Potsdamje su měli dobru ideju.
Rozgrono z Francisku Albertoweju wót Domowiny wó lětosnem projekśe
Ten 3. oktober 1990 jo był wjasoły a tužny źeń za našu mału familiju.
"Som spěšnje serbsku muziku rozměł, pśeto jo słowakskej a scełego słowjańskej wjelgin bliska.
Satiriski Slěpik jo kałał a jo pśi tom měł naźeju na hynakšu reakciju.
Ale wótkul dej nowa duchna dolnoserbska elita pśiś, gaž nic z Dolnoserbskego gymnazija abo wót tych, kenž su w šuli dolnoserbski wuknuli? Ako lubowaŕ knigłow witam žycenje Isabelle Grätzkojc za dolnoserbskimi knigłami z tekstami ze žywjenja młoźiny – za młoźinu.
Małe swidanje wónych wichorow, kótarež my sami smy seli a hyšći wšednje sejomy, z duchneju gniłosću, z tolerěrowanim njezmilnego kapitalistiskego systema a teke z ignorancu napśeśiwo našym sobucłowjekam a wobswětoju.
Granicujo z Nigerom w pódpołnocu, z Nigeriju w pódzajtšu, z Togo w pódwjacorje a z Burkina Faso w dłujkem wjacorje.
Pon pak njejsu wopśestali z wuknjenim - ně, pśecej dalej wuknu, w kursach a mimo togo kuždy za sebje.
Ceły interview buźomy wótśišćaś za tyźeń.
Publikum jo dejał sobu wuknuś.
Ten pak jo swěśenja gódne!
Som Zelezkowu pśiwzeła ako tśeśu starku.
Lube lazowarje! Wugódajśo kśicawku, a pón pśenjasćo pismiki z wuzwignjonych kašćikow do rědu dołojce.
K tomu góźe se "kwiśece smugi", źož rosćo wjele zelow a kwiśecych kwětkow, a źož se njeseco a nježnějo.
A to jo było derje tak.
W decembrje buźo pón tak daloko, měni pśedsedaŕ Wjerbańskich sportarjow, Rudi Pientka, až móžoš tam kjaglowaś.
Wobdana jo wót wjaskow Wjelchna, Wjerchownja, Kobla, Žytym, Gózna, Swětow, Wusoka a Bukowinka.
To lětosa bóžko wupadnjo.
Wjelikosć balona póstajijo wjelikosć šklě.
srjodu, 30. decembra /zymskego
„Łužyske rozgrono dla wódy“ na BTU: Dr. Fritze wót sakskego zastojnstwa za zagaśone jazory jo wulicował wót wódnego góspodaŕstwa we suchem casu
Ale co wiźitej?
Toś ten rěcny rum na zakładnu šulu rozšyriś, to jo za mnjo logiske wuwijanje, wó kótarež pśedłujko njejsmy se procowali.
Jolic móžośo, wobwjertajśo se hyšći tšochu dalej naslědk a wzejśo głowu a wócy sobu do rotacije.
Wušej togo wustupijotej chor Dolnoserbskego gymnaziuma a młoźinski chor Studnja.
JANA BAUMGÄRTELOJC, SERBSKA STUDENTKA a županka župy „Jan Skala“, pokažo na to, až trjebamy tam, źož serbska młoźina wuknjo, studěrujo a źěła, serbsku atmosferu.
Lěwica co rozšyrjenje mjeńšynowych pšawow
Dolnoserbska narodna drastwa jo ceło wupyšnjona z wušywankami.
Ale co ga by taki wejsny skop z wjelikim grodom abo kněskim dwórom zachopił? 
Jadnarka Ludowego nakładnistwa Domowina Marka Maćijowa (prězy) a serbski superintendent Jan Malink (srjejźa).
Kak pla nas w źiśowni z problemami wobchadamy?
Někotare su akle z wopšašowanja zgónili, až su cłonki Domowiny: pśeto wóni njejsu wěźeli, až pśez cłonkojstwo we swójom towaristwje pśistupiju Domowinje.
14.000 jo w młoźinskich woborach organizěrowanych.
Pjenjeze za taku ga w gmejnje Gatojce
W slědnych mjasecach smy how w Casniku pisali wó českich luźach, kótarež se cuju wjelgin wusko zwězane ze serbskim ludom w Dolnej a Górnej Łužycy.
A ten pśinosk jo teke ned pśestajony do nimskeje rěcy.
Wóni su woglědali k wopušćonym gatam a naslědku zalězli na góru, pomjenjonu Winica.
Njebłuźćo se, Bog se njedajo k směchu měś.
Wót wótwórjenja pětk, 31. awgusta, zeger 17:00, ze cytanim w Bóšojcach/Bohsdorf na wopomnišću Erwina Strittmattera „Der Laden“ až do soboty, 28. septembra, z Pśězu – lichem zmakanju za rucne źěło – w bórkojskej Domowniskej śpě, až do zeger 21:00, buźo pśez ceły mjasec wjelgin wótměnjaty, zajmny a ambicioněrowany program.
Ja cu Wam groniś, cogodla: Dokulaž tud howac nicht njeběšo, ako by něco napisał.
W januarje 2020 su gósći pśisłuchali, kak "Kólesko" jo spiwało ze slěpjańskich spiwaŕskich.
Rostlina je pśedewšym w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje, pódpołnocnje až do Skandinawiskeje rozšyrjona.
Pśed wěcej ako sto lět jo samsku drastwu nosyła stara mama Garyja, něgajšna Hochozaŕka.
To jo dała k wěsći źěłowa kupka "Ekstremna situacija", ako źěła w Sakskej a Bramborskej.
To njejo jano z njewěstosću zwisowało, kak buźo se pówójnska towarišnosć scełego wuwijaś.
Łužyski nazymski mark
indiański cuś.
Góspodaŕ Sommermeyer jo Casnikoju gronił: "Som južo 35 lět kjarcmaŕ.
Su južo pšosbu stajali na srědki ze spěchowańskego programa "WissensWandel" Nimskego bibliotekowego zwězka.
Wuwij se wěnašk z margeritow.
Ediciji Gryza a Šwjele stej prědnej powšyknej spiwnika za Dolnoserby.
To jo twójo rozsuźenje, to jo twójo pózdźejše žywjenje – stej groniłej, gaž jo kśěła hyś na Dolnoserbski gymnazium a až co pó 13. rědowni, pó abiturje, studěrowaś w Lipsku sorabistiku a kulturu.
Wón jo kśěł ju ako wědomnostnu sobuźěłaśeŕku we swójom instituśe w Lipsku wobchowaś, ako jo 1988 swój studium ako diplomowa wucabnica za serbšćinu a nimšćinu wuspěšnje zakóńcyła. „Ale pó studiju som dejała ako wucabnica do Lubuša (Laubusch).
Starstwo togo kamjenja su geologi pówoblicyli z něźi 348 milionami lět.
Pó móžnosći kśě južo w šulskem lěśe 2020/21 z tym zachopiś.
Tak ako kužde lěto jo se 27. januara w Měsće spomnjeło na wopory holocausta, to groni žydojske a druge luźe, kótarež su nacionalsocialisty pśeslědowali, katowali a mordowali.
Wulicuj, kótare źěle kólasa su wósebnje wažne!
W nowej seriji zgónijośo na pśikład, kak jo tej k nam pśišeł, kótare sorty a družyny su, źo wón rosćo a na co dejśo pśi pśigótowanju glědaś.
Namakajoš je?
To jo se lětosa derje raźiło.
Wón was buźo kšuśiś a hobzwarnowaś pśed złym.
W tom lěśe jo to hynac.
Z Města/Chóśebuz. K tym 9 partnaŕstwam, ako źaržy město Chóśebuz z drugimi městami w Europje, słuša to z městom Montreuil pla Parisa.
 We statkach a wósebnje we zaźaržanju pśi tužnych, njeglucnych tšojenjach se pokažo, lěc jo cłowjek wěrny kśesćijan, abo njejo. 
Maśica Serbska jo pśedstajała organizatoriski centrum za dolnoserbskich Serbow, kótarež su wobgrozyju wót germanizaciji a wutamanja.
Teke wjele luźi wótwenka jo pódla było, sebje ekstra wólny cas wzeło.
Městno zarědowanja jo uniwersitna biblioteka w IKMZ (7. etaža) na Połnocnej droze 14 w Chóśebuzu.
Wutšobny źěk!
Z Łužyce póchadajuca a w Manchesterje we Wjelikej Britaniskej bydleca historikaŕka Kathrin Hipkojc jo wěcej razow južo woglědała Łužycu.
To słowo njejo zewšym zestarane daniž zachadnemu casoju pśiwobrośone.
Źinsa płaśi a wabi to nejwěcej, což jo pisane a južo znazdala póznaś.
Na kuždy źeń wzejomy jadno słowo z prědnego źěla Biblije, stajijomy k tomu słowo z drugego źěla a pśirědujomy tomu hyšći kjarliž abo módlitwu. to jo [...]
To buźo wót zeger 9:45 a wót 12:00 w zakładnej šuli na Cerkwinej droze 13.
Zapódajśo pśinoski za noc kreatiwnych głowow! Rědko namakajoš luźa w serbskej Łužycy, kótaryž njeznajo Rownisku Edith Pjenkowu.
Pótom pśejźćo do kócki, kenž mloko lapta, a na to do psa, kenž dołoj glěda.
Chto – co – źo?
Pózwińśo gjarźe swóju gruź, pśedstajśo sebje złotu medalju na njej, kótaruž cośo imaginarnje swětoju pokazaś.
Tam kurjetka źe pjerchocu a skludne kury dakaju.
Wše druge z rodow Dohna, Callenberg a Pückler ga su se dali w Nimskej cerkwi zakopowaś.
Bury su wótwězali swójo zbóžo a wótcynili groźi w naźeji, až zwěrjeta někak wójnski cas pśetraju.
Južo žedne lěta źěła w Borkowach aktiw za šćit pśirody.
Měto Pernak.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo Kretschmara pšosył, nagraś to wideo za serbsku mjeńšynu.
Zapusćenje, dym a wogeń su wšuźi.
"To jo pozitiwny a trjebny signal".
Potom pśidajomy kulkowe kuski a warimy wšo gromaźe hyšći raz tak dłujko, wěrcujomy jězu ze solu a pjepjerjom, dajomy jěšnicu k tomu a wogrěwamy ju.
Dotychměst su byli wšuźi hynakše płaśizny póstajone.
Droga wót najsy k Dešnu – znata dla tšašnych depow a źěrow – jo za to zawrěta.
Zachopk za ceły rěd wšakich zarědowanjow buźo sobotu, 31. julija, w Serbskem muzeju w Chóśebuzu.
Jo, how wopšawdu móžoš sam se zastaraś! Kwětkow jo hyšći mało w zagroźe, ale Colett co wěcej sajźaś, aby pcołkam a drugim insektam pomagała.
Na pósejźenju Domowinskego prezidiuma a župnego pśedsedaŕstwa łoni w oktobrje, na kótaremž su se wobźělili wobej trenarja a dwa grajarja z mustwa „Serbske koparje“, smy ga našo naraźenje na blido połožyli: na EUROPEAŹE 2020 by se mógało muskece mustwo z Dolneje Łužyce a žeńskece mustwo z Górneje Łužyce wobźěliś.
Nicht njej mě gronił, co dejm wulicowaś, som powědał wót wutšoby.
Narownaś smy to mloko musali pśi pózdźejšem wótedawanju a pón njejo za nas wjele abo zewšym nic wušej wóstało.
Wjelgin informatiwna a wjelebocna publikacija w serbskej rěcy jo Serbska pratyja.
Serbski ludowy ansambel buźo k swětkam na bórkojskem Groźe pśi Bismarkowem tormje zasej prezentěrowaś Noc powěsćow.
Pó zwucowanjach zaběrachu se cłonki z noweju serbskeju sportoweju terminologiju za turnowańske rědy, gymnastiku a balokopanje.
Kak ga by było, gaby teke raz słomjanki wuseli?
Nan jo mě casy wó tom wulicował, kak su pjerwjej, ako jo wón źaseś do dwanasćo lět stary był, do gribow chójźili, a to nic jano za swóje pótrjebnosći, ale tejerownosći za pśedań.
Prědna statna struktura Tadźikow jo kejžorstwo Samanidow ze stolicu Buchara.
Až wón buźo raz farariś, njejo pśecej wótwiźeś było.
Togodla su policisty we swójom awśe se za tym awtom dali.
To njejo klapowało, a tak jo dojěła do Budyšyna na SWW "Korla Janak".
Pozastali su na pśikład na dwórje Torstena Mulki, kenž ma w Gogolowku wjeliki awtowy dom.
Dokulaž jo była w Peter’s Hill rola k dispoziciji, su chopili srjejź 1850tych lět howko se zasedlowaś, mjazy nimi familije slědujucych sedlarjow: Matthes Borrack, Johann Duldig, Martin Groch, Martin Lange, Gottlieb Noack, Johann Noack, Martin Petatz, Christian Proposch, Matthias Schüppan, Martin Teschner a Mattheus Zöllner.
Jogo znamjenja su wjelike a jogo źiwy su mócne.
Toś ten organ jo se zaběrał z tematiku šule w Chrósćicach, jo dał swóje pórucenja w toś tej nastupnosći a buźo analyzěrowaś jich zwopšawdnjenje. [...]
Na to stoga-kłaźenje su pšosyli swětki, njeźelu.
Namša jo pśi góźbje wótwórjenja wustajeńce „Śěło bydli w zemi, duch w gwězdkach“.
Wóna jo pokazała, kak gótujoš wónjaty wólej.
Statnik jo pśedsedaŕ Mjeńšynoweje rady 2020. 
Dokulaž jo pśedsedaŕka Domowinskeje kupki w Slěpem Hildegard Bertonowa wordowała chóra, jo źěło teje kupki zastało.
Waše winiki něto laže a spě, comy glědaś, lěc jich z lasnosću njekrydnjomy a bźez mórźenja. 
srjodu, 16. decembra /zymskego
wałtoru, 8. decembra /zymskego
Nic jano muske pak wuměju balo kopaś, ale teke žeńske a źowća!
Źo móžośo se kamishibai kupiś?
Ja gratulěrujom!
To jo jadnemu abo drugemu znate.
Pětš połožyjo kamjeń, kenž w ruce źaržy, měrnje do regala.
Natwarili su ju we 14. stolětu z pólnych kamjenjow a bryły (Raseneisenstein).
Wše źiśi wót 5 lět su wutšobnje witane, zastup jo dermo.
Wobej wěcy njamóžoš wuměriś, wobej stej objektiwnej.
Pśechwatujucy nowum běšo spiwanje lipšćańskich studentow, wósebnje Tilla Vogta, ako jo spiwał dwa soli.
Južo na kóńcu wójny smy zawupytnuli, až se mamje casy derje njejźo, a něźi wót lěta 1946 jo cesćejšy raz chóra była.
Złote žrědło, z kótaregož se wužrědlijo Chóricka tšuga, jo nejwuznamnjejše žrědło Dolneje Łužyce.
Za jogo słowami dej koncern lětosa wobzamknuś, lěc buźo tu spalaŕnju twariś.
W slědnych pśisamem sto lětach njejo žedna z górnołužyskich bibliotekow toś to źěło wobsejźeła.
DSG ma serbski profil, a bźez cwiblowanja teke jogo wukniki, kótarež se tam a zas wobźěliju na woglědach do Instituta za sorabistiku.
Marja Kubašec jo była ako žeńska prědna serbska wucabnica.
Pśeto wón jo na pónižnosć swójeje słužabnice glědał.
Njeměrnje cakatej dwě žeńsce - Jekišojc Liza a teje susedka Nakońcojc Geta - w gumnje blisko tšugi we Prizarskich Borkowach.
Jo, samo tak mócnje, až co z wjelikego Barlinja pśeśěgnuś do serbskich stron w Dolnej Łužycy.
Bibersteinske su byli pśisamem 300 lět kněžki Baršća.
Wótněnto producěrujo rbb dolnoserbski magacin Łužyca sam.
W tamnej wokolinje su wjerśeli film „Šnorki, dudy, kantorki“, kenž wósebnje staršym luźam pśedstajiś kśě.
Starjejšej stej wšyknym źiśam abituru zmóžniłej a studium tym, kótarež su se to žycyli.
Smy byli fasciněrowane wót tamneje krajiny a pśirody, wót restawrěrowaneju prehistoriskeju groźišćowu, wót njelicobnych kamjenjowych murjow a spektakularnych skałow.
Slědny tyźeń njejsom za Was pisała.
My dejmy groniś, co my comy!
Mimo togo pokažu se we wobrazach a tekstach serbske tradicije w Błobošojcach, a woglědarje mógu pśi wězanju žnjowneje krony pśiglědaś.
K jatšam by normalnje był głowny cas muzeumowych projektow Nadine Adamoweje, wjednice Serbsko-nimskego domowniskego muzeja Janšojce.
Jadna wudowa swěśašo swój źewjeśawósymźasety narodny źeń.
To njejo lětosa šło.
A z tym jo był ten teke dospołnje spokojom.
"Pasujucy k jatšownemu casoju su źiśi waccyneje kupki pšosyli pomocnicu jatšownego wuchaca ku se."
Teke dalšne aktery su a zgromadnje wugótuju zajmny mozaik.
Trixi Worakowa ma skóro nowe źěło a góle.
Doněntejšna sorabistiska rěcywěda koncentrěrujo se na dialektologiju, morfologiju, frazeologiju a fonetiku.
Cłonk Dolnoserbskeje rěcneje komisije.
Tradiciske towaristwo Kozle/(.*)Casel za jańske rejtowanje (2.500 €)
euro, wokrejs co za to wześ kredit.
Stefanie Güttlerojc se woglědajo bomy a zapišo wuslědki do swójogo rucnego rěda za wuměrjenje a zapódaśe datow.
aromatizěruju ze chilijom, wišnju, słynicami abo mandlami.
Kwětki kótareje barwy coš měś?
Su glědali, chto jo na fotografijach wótmólowany
A co su z nimi cynili?
To jo Siegfried Link, šołta w Neutrebbinje Casnikoju gronił.
Wót sykawow pśiźe jano bórkojska na pomocy.
To ja tek wjelgin witam, pśeto te felujuce nabranki pśez wobgranicowanja dla korona-pandemije su mójej kasy kradu na škódu byli, pśeto žraś ga kśě wšykne te ptaški".
Pla wejsanarjow njejo wón był wjelgin woblubowany.
Jo, te prědne mjasece napšawdu lažke byli njejsu«, se wóna dopomnjejo.
Na wušej šuli som była, samo styri lěta na serbskej.
A w našej cerkwinej młoźinje su gólcy, ak pśecej ze mnu serbske se rozgranjaju.
NC: Wy sćo byli źinsa prědny raz dlejšy cas w Dolnej Łužycy…
Dieter Schütt jo we wobyma rěcoma prjatkował wjelgin naglědniwje a troštnje wó tom, až njedej se luź starosćiś wó pśiducy źeń, ale z dowěru we Boga pśiwześ kuždy nowy źeń a wjacor wšykno statkowanje zasej do Bóžych rukow scyniś.
Za tym, až jo teke ta pśijaśelka wót jogo mamy z hundert lětami wumrěła, njama kněz Kurjo wěcej nikogo, aby mógał z nim serbski powědaś.
Helmut Kurjo, naroźony w Blunju a jaden wót slědnych tamnych Serbow wót małego.
Epistel a ewangelium stej cytałej Bernd Pittkunings z Dołgow a Wětošojski faraŕ Lischewsky.
Mógu se hyšći dopomnjeś, až smy raz w lěśu ceła rědownja z kólasami ku Gójackemu jazoru jěli.
Wokoło wognja jo stojało wjele pśiglědarjow.
Su pśiwitali to nowe lěto 2020. 
Bźez njeje zapust njejo.
Pytajśo Kněza, dokulaž k namakanju jo; wołajśo se k njomu, dokulaž blisko jo.
Tak njejo zakopowanje žedna smjerśtužna wěc, dokulaž ga se swěśi pśechad śěła do duchnego byśa.
To by jano było delegěrowanje winy.
Pśizemska etaža: Tudy jo rolnikaŕski źěłabny rěd a źěłabna drastwa a druge wěcy z burskego žywjenja wustajone.
W Narodnem muzeumje w Praze jo Zmeškal pśednosował a wudawał »Pśeglěd serbskego kulturnego žywjenja«.
Na bliźe stoje tykańce.
su to cynili a wšykne su pokazali, až maju južo konkretne pśedstajenja a plany za swójo źěło w nowej Serbskej raźe w lětach 2019 do 2024, jolic dostanu dowěru wólarjow.
Nanejmjenjej smy měli swójo wjasele na jogo wulicowanjach, wšojadno lěc wó šlachtowanju abo wikowanju.
1996 roźona Łužycanaŕka a absolwentka Dolnoserbskego gymnaziuma studěrujo wót 2015 w Lipsku na Wusokej šuli za grafiku a knigłowe wuměłstwo w rědowni Christopha Ruckhäberla mólaŕstwo a grafiku.
Pandemije dla njejsu Chóśebuzarje mógali se zmakaś w měsćańskej synagoze kaž howacej, ale za to su měli wšake internetowe formaty ako alternatiwu.
Tamkor su se pjerwjej źowća na pśězu zmakali w zymskich mjasecach.
Wóni budu teke na to słuchaś, co woglědarje jazorow maju jim gronjenjeju ‒ lěc jo to kritika, dobra rada abo ideje k pólěpšenju infrastruktury.
Jich kralowki, wuzwólone pśi rejce ze zawězanyma wócyma, su byli: Karolina Krausojc, Eva Krausojc a Josephine Budaric.
Rědnjej jo, gaž tek ty sobu spiwaš!
Twóje nowolětka móžoš familiji abo pśijaśelam dariś, aby jim gluku pśinjasli.
Adwentny kalender
Knigłam se groni „Kšet Knut a bur Žur“.
Lubowarje a pśeśiwniki sonetow su wjadli pśisamem wójnu.
Gaž korona-prozniny mimo budu, co wóna se w muzeju ako prědne do inwentarizacije daś.
Z cłowjekom jo załožyła ansambel komorneje muziki „Arsis“. „Mej njamamej kšuty program, ale zestajujomej pśecej nowy, a do koncertow zapśimujomej prozu abo poeziju.
Źěłowa kupka "Serbske pomniki" w měsće Chóśebuz ma tuchylu prědk, až se row dalšnego serbskego procowarja, ako jo zakopowany w Chóśebuzu, wobnowijo.
Z cym móžoš swóju wěstotu pśi kólasowanju pówušyś?
Wóna se pomjenijo kantorka a južo z togo mjenja jo wuznaś, až wósebnu procu na spiwanje nałožujo.
Naš kral ma źinsa swajźbu, a ty dejš nam do reje zejgraś.
Teke naše princesny su wjelgin za nalětom póžedali.
Mój źěłodawaŕ jo był DDR.
A lěcrownož institut Roberta-Kocha jo region Grand Est južo 11. měrca wumjenił za rizika połne strony, som weto – lažkeje mysli – tam dojěł.
How jo to dłymoke zacuśe nastało, kenž jo se až doněnta zdźaržało.
Tu wěc su Zechoc ned wuzjawili policaji.
Pyšnijomy jatšowne jaja z wóskom!
Na Gorach jo to było hynacej.
Nuk, pśedsedaŕ Domowiny, L.
Witaj-wustajeńca jo jano jaden źěl teje cełeje wustajeńce w IKMZ.
Jano pśi tom take spšawne woblico měś, ako ty - to se mě hyšći njeraźijo…”
»Ach, co kwazliš!«
Symboliski jo ta barikada se pokazała we wěrnem tšojenju, kótarež Hoffmann jo wulicył: Ako wón jo šeł woglědat Domanicam, tym slědnym wobydlarjam Rogowa, jo wordował zastajony wót jadneje wachaŕki Vattenfalla.
To jo ten nowy pśitwaŕk k sportaŕskemu domu, pśisamem gótowy.
To jo była wjelgin dobra móžnosć, našu kulturu do swěta njasć!
Namakali su ako partnarja Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Wukniki w swójich kabinkach na gluku nic wumarkowali njejsu a ja som pśemyslował, kak něnt dalej.
Nejlěpjej nawuknjo małe góle rěc w familiji.
Pěś do sedymich, ned pśijěźo mój bus.
Zwólniwosć, za njen płaśiś, pak njejo pśewjelika.
Jan 6,1–15 * Pós 2,41–47 * Ps 51
Za europsku muziku se namakaju dokradnjejše informacije we wucbje wó formach a družynach.
Cogodla słyńco jo taka „zaspana Hana“?
Towaristwo Njepilic dwóra tek woplěwa šulski projekt "Seś-Woplěwaś-Žněś" na swójskej roli.
Žylojske wejsne žywjenje pó lěśe 1918
Źiśi mógu měrnje grajkaś a se dowěriś swójim mócam, ale teke swóje granice wutestowaś a póznaś.
Cesto stoje muskece zapusty skerjej we sni młoźinskich zapustow.
To wšykno jo tomu něźi dwaźasćalětnemu źowćoju, mójej pózdźejšej mamje, dosć jasnje we głowje wóstało, tak až jo pón w tom hyšći groznjejšem casu fašizma konsekwentnje z nami źiśimi nimski powědała.
Wjacor pó sedymich dojěźechmej [B.
Ten jo se ceło w jadnom z wejsanarjami waźił.
Wěcej wót woklapnice na 5. boce.
Pśi tśeśem wobejźenju jo se slědkoju dała pśeznaniś.
Pśewodnik pokazujo jim grod, pyramidy a wšake stare bomy.
To něnto wokrejs pśewzejo, něźi 45. 000 euro wob lěto.
»Dajśo wašej laźwinje byś wobpasowanej a waše swěcki zapalone.
Dwójcy jo wón take kopnjenje wótwoborał, jaden raz jo to balo wót rožka pśileśeło a pśi włosku do wrotow zleśeło.
Černihiw jo město na Ukrainje.
Prodrustwo pak njejo jogo kśěło delegěrowaś na studium agrarnego inženjera do Chóśebuza.
Na to pśiźe swajźba.
Ako jo Harald Końcak znate cynił, buźo se bramborska Serbska rada 29. junija hyšći raz z teju problematiku zaběraś.
Wokal »o« jo se zasunuł, dokulaž se kopica konsonantow zasobu derje njewugronijo.
Mimo togo jo južo astronom Heinrich Wilhem Olbers na to pokazał, až w njeskóńcnem uniwersumje z njeskóńcnem starstwom my by musali měś swětłe nocne njebjo , pśeto w kuždem směrje awtomatiski něźi by musała byś gwězda.
Anis pólěpšujo głownje słodke pjacywa, placki, likery a sirup.
Pótom su górjejce "wěko" wurězali wót banje.
Pó pósejźenju su sejmarje pśewjadli swóju klawsuru glědajucy na statne dogrono.
Snaź su byli wót źiwych gusow? Daś jo, kaž co.
Za cas DDR jo stupny stwórtk wordował ako swěźeń wótpórany, a familijowe dny su se wótstarcyli na prědnu njeźelu pó stupnem stwórtku.
Wón pušćijo wózyk a ženjo k pisanym klockam.
Ten, kótaryž jo jej nan z góle pśinjasł.
Domowina wót sebje groni, až jo nejwažnjejša a nejmócnjejša zastupnica serbskego luda a až wiźi tuchylu swój nejwětšy nadawk we tom, zdźaržaś serbsku rěc a kulturu.
Pětš a Jan źěštej gromaźe górjej do templa w góźinje módlenja.
Pśipódla jo ceła hupa wuměłcow z kołowrotnymi piłami rězała figury z kuškow, mjazy drugim rybu, hodlarja, mjadwjeźa a wjelka.
Ale póchada z pódpołdnjoweje Europy.
Pjenjez za serbske filmy jo było mało a wjele pokazowali se teke njejsu.
Wón jo sobu źěłał w cerkwinej źěłowej kupce "Serbska namša", teke za Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi.
Pla tych drugich jo to tšošku hynac – trjebaju ga pśecej za wěsty póstajony cas dowólnosć wót města, až „mógu how pśebywaś“.
Z Leindotterom (to jo ta rostlina srjejź fota z tymi wjelikim łopjeńkami pódobnje žonopoju) su zběrali dobre rezultaty.
Pśi droze do jsy śi do wócowu bijo wjeliki plakat, na kótaremž gmejna Dźěwin/Groß Düben južo něnto wabi za wjeliki koncert ze znateju spiwaŕku ze Šwicaŕskeje, a to w juniju 2021. To su wjelike optimisty, pśi sebje myslim.
Dolnoserbske wopśimjeśa pak planuju teke.
Młodoserbski redaktor jo nejpjerwjej se za to starał, aby dolnoserbski tyźenik w lětach prědneje swětoweje wójny njezajšeł.
Co ja som?
A gaž zgromaźeństwo derbnikow dostanjo dwór, pón jen cesto rozbiju.
Kapitan zlubi wšykno, což Robinson póžedašo, a da prědk se pśiwjasć wšyknych popajźonych a pśipowěźi jim jich štrofu. 
Co z tym historiskim chromom něnto buźo, a co jo na tom kóńcu wina, dla togo smy se rozgranjali z wobsednikarjom kjarcmy Olafom Schöpe.
Serbski lud jo jano mała mjeńšyna w Nimskej.
Ako prědne su Domowinarje woglědali na njewšednu „serbsku swajźbu”, pokazanu wót Serbskego ludowego ansambla w Hochozy.
Herman Jan z Dešna — wěsće ten nejstaršy woglědaŕ - jo měnił, až jo był tencas na tej Wjerbańskej schadowance 1950 wó wjele wětšy ruš.
Něnto se pšaša wjelk: "Chto ma tšach pśed wjelkom?"
Wušej togo kśě kuždy mjasec terminy, aktualne nadawki a pśedewześa koordiněrowaś.
Za tym źiwadłom stej stojałej Matthias Seidel a Ludwig Hetzel, ako jo zagronity za młoźinske źěło we cerkwinem wokrejsu Šlazyńska Górna Łužyca.
Na reje su źowća pśecej šli »zeblacone«, to groni mimo jopki.
Wolin jo kupa w baltiskem mórju a źěl w Pólskej.
Margit Neugebauerowa (Lěwica) z Łaza (Laasow) pla Wětošowa jo nowa pśedsedaŕka Wuběrka za serbske nastupnosći wokrejsa SPN.
Pak jo njebjo ceło šere, pak se samo pada.
zrownajśo se a zwigajśo waše głowy, dokulaž wašo wumóženje se pśibliža.
To jo južo cesto cynił a hyšći cesćej jo był k tomu napominany, ale něco dokóńcnego jomu kradu jadnorje do mysli pśiś njoco.
Za powěsću našogo dowěrnika jo to prědny raz pó 15 abo wěcej lětach, až wjelki su w Barbuce zbóžo napadnuli.
Ten tyźeń pak jo taki pětk w Grodku a to teke z chorom Židźino.
sobotu, 17. junija: Intensiwny serbski kurs z maminorěcnymi luźimi ze jsow - nejskerjej w Drjenowje (10.00-17.00)
Lětosa jo zasej wjele tysac luźi woglědało do „Erlichtowego dwóra“ w Rěčicy/Rietschen.
Pětš Šurman, jogo žeńska Angela z Chóśebuza a Stefanie Krawcojc (nalěwo) z Janšojc chójźe wótergi na serbsku namšu.
Te tužne powěsći z tych na tej Odrje lažecych prowincow a krajow, wósebnje ze Šlezinskeje, njebjeru žednog kóńca, a jo tam to wopusćenje pśez tu wódu njewugronjece wjelike.
Miłoraz dej byś pśesedlony do kóńca 2024. To buźo śěžko, wósebnje za starše luźe.
Wušej togo jo gmejnski zastupnik Frank Wedeking pšosył na źiśecu konferencu, aby tym 6lětnym do 18-lětnym pšawo sobupowědanja se dało.
Daś Bog žognujo te tśo dupjone.
A Kózkojc kózu, ach tu bogu, tu bijo wón na chóru nogu, až kóza mjakoco jan: »Awa!«
"Smy kśěli zasej wšakorake sorty klěba za našu wejsnu kjarcmu k stupnemu stwórtkoju zgótowaś, teke wobźělniki Drjowkojskego kružela by my z lěbgodnymi pókšytami z našogo pjaca zastarali.
Gjarde su Slěpjanarje na to, až se južo lětosa trase zemskego płuna pśizamknu.
Michael Apel (alias Fontane, nalěwo), Erich Schutt a Steffen Krestin su se wjaselili, až jo se nowa wustajeńca raźiła.
To jo rědnje wupyšnjone źowćo w Slěpjańskej narodnej drastwje, kenž wobraźujo źiśi, ale teke wótergi dorosćonych.
Jo ako starša žeńska nosyła typisku wšednu narodnu drastwu, to groni lapku na głowu a jadnoru dłujku kóšulu a šorcu, njejo pak žednu tradicionalnu swěźeńsku drastwu měła, ako ju z fotografijow na pś. z 1930tych abo hyšći z 1950tych lět znajomy.
Kuždy ma z nimi cyniś, a dokulaž njebuźo to tak lažko ako se to tak młogi mysli, dejmy se z tymi nowosćami teke běźiś.
Gregor Rademacher ma teke psa, kokošy a kacki.
Nejpjerwjej jo kśěła studěrowaś ceptaŕstwo w pśedmjatach nimšćina a engelšćina na Jenaskej uniwersiśe, ale lubosć k baletoju jo ju wjadła do Drježdźańskeje Pallucca-šule, źož jo była pśiwzeta.
25 lět Serbska rada w Bramborskej
To trjebaš za barometer: prozny głažk, balon, słomku, papjeru, nožyce, gumijowy bant, lipaty bant, pisaki, lineal, karton a běłu papjeru.
Maśo w bibliotece teke nimskorěcne knigły?
Zawěsće jo kakaw dawno južo zymny.
Gaž z woknom hotela wen glědaš, su pó lěwem boce wjelicke, sta miliony lěta stare sćěny z kalkowca a pśed hotelom dołoj glědajucy zgubijo se wid w dłymjach žłobišćow, kenž su wóda, wětš a wjedro w běgu casa naźěłali.
pětk, 14. januar:
Te rěcki běže gromadu a su pjerwjej w Luborazu gónili młyn.
Dokulaž wuglěda ako pumpak, jo tłusty až tšach!
To pak njejo bóžko techniski wěcej tak jadnorje šło, kaž jo było wótmyslone.
Mam hyšći něco drugego.
Wšym jězam jo pódawał wujasnjenja.
"Za nas jo to kšasna góźba, cerkwine žywjenje regiona lěpjej póznaś.
Tek spěchowańske šule wóstanu wótcynjone, starjejše deje šule informěrowaś, lěc góle pśiźo.
Dalšna warianta jo ukrainska njewjesta.
Ku Karlu Jordanoju stej woglědałej w serbskej drastwje.
Na pšawo Serbow na šćit, wuchowanje a spěchowanje swójeje identity a rěcy se w njedosegajucej měrje glěda.
Póglěd do telewizijnego magacina „Łužyca“
Doma som mógał cyniś a swój cas zarědowaś, ako som kśěł.
Teke garantija wobstaśa za serbske šule njejo dana.
Nejgórše źěło za nas źiśi jo było z lanom.
Jadna serija jo z tekstami woblubowanych serbskich spiwańkow póśišćana.
Te tśi słowa kuždeje kupki se pón rymuju.
Góleśi zlěkanej mjelcytej.
A smy stojali na słyńcku, dokulaž smy byli wše mokše.
Chto ga by sebje to wót našych towarišow njeserbskego rodu wěcej zasłužył ako wóna?
"My smy musali wuznaś, až kuždy bok jo wóstał pśi swójej poziciji, a až nic wěcej se njegibnjo".
Naslědku pak smy namakali dobry kompromis.
Wón wuknjo to seśow-źaśe, kumšt, ako dlej a wěcej wóteběra.
Nutśikowny dwór kloštra Lehnin z drugeje połojce 12. stolěśa; wó załožeńskej legenźe kloštra wulicujo tež Theodor Fontane w swójich "Drogowanjach pó Marce Bramborska".
Za nas dajo toś jano jadna wěrnosć: Rowne wostanjo!
Su sebje nejlěpšu strategiju wutichtowali, kak kśě Dešno prezentěrowaś pśi woglěźe jury zachopjeńk julija.
Jolic zwenkowne kwiśonki laže wušej ako nutśikowne, tak až ma formu lejka, pótom jo lejkowa kisć .
Su měli za lětosa wjele prědk, ale bóžko njejsu mógli wšykno zwónoźeś.
Helikopter z 2.000 literow wjelikim „sudom“ lejo na tu zgórjelinu dalej wódu.
Wokoło 14. dejmy cesćej licyś z njewjedrami.
Wóna buźo pokazaś wuwite modele, a to w měsće, w Lipsku a w Drježdźanach.
"Witajtej!", pśiwołajo gólcoma ze swójim wuraznym, dłymokim głosom.
A wjele škódy jo napórało wobchadanje z wjelimi luźimi, kótarež su se za to serbske palili: Wóni su wordowali cesto ako ‚nacionalisty‘ wobgronjone a ze zjawnego žywjenja wustarkane.
[...] zgromadne źěło ze zastupnikami serbskeje towarišnosći a pólěpšenje wósuda Serbow; lěc ministaŕstwo by zwólne było pódpěraś projekt wutwórjenja a financěrowanja katedry serbskich studijow a kursow serbskeje rěcy na pśikład na uniwersiśe w Zielonej Górje. [...]
Krotko pó tom som wušej togo pśewzeł rědownju mójeje pjerwjejšneje wuknice Reginy Rotoweje, kenž jo šła do dowola za samodruge.
To dopołne zajśmiśe słyńca 23. nowembra trajo pśisamem dwě minuśe a jo wiźeś tamko:
To jo cartojski krejz, w kótaremž wěra, lubosć a naźeja zaginu.
Dobra wěc jo to, až maju we wokrejsu SPN tuchylu 61 kupkow, źož se źiśi a młodostne pśigótuju na słužbu we wognjowej woborje.
« Pokazujo do jsy na naglědne twarjenje pśi droze, ako něga te formańske kjarcmy, z wjelikimi pismikami wušej zachoda: Germania.
Pokazane jo wótchylenje wót pśerězneje temperatury we lětach 1961–90 (8,1°C).
Mjazy Trjebinskimi radami jo ta diskusija drje hyšći kontrowersna, ale tamny šołta wuchada z togo, až budu se na swójom wobradowanju ten tyźeń na wěstu sumu dojadnaś móc, kenž se raz zapłaśijo.
Smej za muzikowe póbitowanja wšednych wusćełanjow zagronitej.
Hochozarje njejsu luźe hejnak ja a ty!
Wósebne bogatstwo we tych knigłach su wše te fota a druge ilustracije.
Rowno tak se wužywa za gótowanje teja z mlokom, kótaryž se tradicionelnje pó islamskem zajtšnem bjatowanju póstaja.
Hyšći źinsa jogo pśepšosuju něgajšne abiturienty na jubilejne zmakanja.
Ten raz su měli rejtarje wósebne pógónjenje: Chtož se grapsnjo głowu kokota, buźo pśi superkokośe nastupiś.
Južo w slěpjańskej wósaźe jo witała pó serbsku a jo Wósćenas pó serbsku bjatowała.
Margita Altrügerowa jo cłonk kupki, kótaraž pśigótujo lětosny Źeń wótbagrowanych serbskich jsow.
Běliznja a semjenja wopśimjeju wuglikowe hydraty, garbowadła, płodowe kisaliny a pektiny, ale teke witamin C.
W internaśe som musał doźaržaś kšuty casowy plan a teke howacej źiwaś na disciplinu a rěch.
Wuměłcowka jo Utaciani–Lübbenau.
Nejpjerwjej chójźe góźinje wokoło jazora, aby se wóśoplili a pón do jazora skócyli.
Wódnjo mógu wóni do dołojcnego lichego běga skokotaś.
Jomu se groni na nimski “Braunsteich”.
Glědamy raz, ga artisty, klowny a zwěrjeta budu nas zasej rozwjaseliś! Ja mógu Wam jano klowny na fotach pokazaś.
Jo měł liny, pjerški a druge ryby w tom dołku.
Program swěźenja jo był wjelgin bogaty a pisany, a za kuždego jo było něco pódla - za młodych rowno tak ako za staršych.
Taki woglěd do muzeuma abo do uniwersity jo bejnje napinajucy.
Wóna jo spiwała w Budyšyńskem Serbskem ludowem ansamblu.
Komentar k wuzwólowanju Serbskeje rady
Narodne wědobnje dolnoserbskich luźi jo było zasypane, wutamane.
Južo na pósejźenju Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny 17. nowembra 1989 w Turnowje jo se wudało gronidło "Z noweju Domowinu teke w Dolnej Łužycy serbstwo skšuśiś".
Som dojěła do Žylowa.
Kłuby, žołc , operacija na woku, pšosty palc, pśeryśe abo rozpuknjenje pupka .
Papus felujo.
K jogo dolnołužyskim lawreatam słušaju doněnta mjazy drugimi faraŕ Herbert Nowak, słownikaŕ Manfred Starosta, wědomnostnik Pětš Janaš a wudawaŕ serbskeje literatury Měto Pernak.
Rownož jo se źeń do togo ruku złamała, njejo kśěła doma wóstaś.
Wjaselśo se, až waše mjenja su napisane w njebjach. Lk 10,20
Stockojc a M.
Cogodla? W Bulgarskej – wósebnje w górach – su južo pśecej žywe z wjelkami.
Wjaselimej se studiumoju how.
Wózjawjone su mjazy drugim kriterije, kótarež se pozitiwnje wustatkuju na wuglědy spěchowanja.
Do togo su se na serbskej głownej zgromaźinje kandidaty za Serbsku radu nastajili a w pótajmnych wólbach wuzwólili.
To ma něco cyniś ze stareju wejsańskeju tradiciju, jo wustajiła.
wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin: dolnoserbski połdnjowy program z glukužycenjami
Něnto cełe twarjenje zasej rědnje wuglědajo.
How stej byłej w regionje prědne zestaranje z wódu a kanalizacija.
Jo cłonk barbuckeje rejowańskeje kupki.
Wy musyśo wěźeś, až wšykne Wjerbańske wukniki teje rědownje bydle w Popojcach, Kosobuzu, Gornej a w Bobowje.
Serbska rěc ako srědk komunikacije jo how južo wjelesych lět womjelknuła.
Wušej togo jo měł rědny dar – strus cerwjenych rožow.
Pón pytaju za nowym partnarjom.
„Wěsćo, wy Barlinarje ganjaśo pla nas we Błotach teke pśez te łuki a wjergaśo se hyšći w tšawje.
Tych tśoch kralow a jich kralowki wiźimy prědku dłujkego pśeśěga.
Pśewšo njekomplicěrowane teke njejo, gaž wejsańska młoźina dej organizěrowaś kokota a njewě, co jo dowólone a co jo zakazane.
Njebole wam wšykne cłonki?«
Jaden taki pad sćo snaź sami w telewiziji wiźeli: Jězdźarja wjelikego wósobowego awta jo deriło pśizajeśe a wón jo zajěł do twarjenja Tegelskego lětanišća, źož jo dało wjele zranjonych.
Wuglědali smy jen w idyliskej samotnosći, mimo jěduce pśi něgajšnej burskej žywnosći Friedrichshof.
Młodostne su pokazali, až kśě tu staru tradiciju woplěwaś.
Młode luźe njekśě žednogo palca wěcej gnuś a swój cas woprowaś, a my se bójmy, až naše nałogi wusnu.
Bórkow/Burg
Kolega jo sekretaŕce, wobstaršej žeńsce, wujasnił, wó co źo, a poł pšosecy pśispomnjeł, až mamej mało casa.
Słužabnik drje njejo pśi wědobnju był, ale wjerch by mógał kužde wokognuśe se zjawiś.
Situacija jo wjelgin komplicěrowana, ale nic mimo naźeje.
Glědamy teke na to, až studěruju dalšne ceptarje našeje šule w Lipsku serbšćinu.
Wugorje worduju pušćane do tšugi.
— Robinson njeběšo głodny: tšach běšo jomu głod zagnał. 
Te dalšne woglědy pón wěcej licył njejsom a te ga su byli teke pśecej w lěśu.
Antje Kellowa z Dolnoserbskego gymnaziuma: To jo był dobry kurs, za bilingualnu wucbu wjelgin wužytny.
Zawěsće jo někaki Lěźanaŕ južo wobej městnje cowanjow wósobinski pak w Pódpołnocnej Africe pak w Italskej woglědał a jaden "dowolowy móst" mjazy swójeju domownju a wjelgin dalokim celowym městnom spórał.
Wóni se tek waže Serbow ako rěcne a kulturne pósrědniki, a Domowina se ako jich towaristwowy cłonk aktiwnje do jich źěłow zapśěgnjo.
Wuslěźił jo taku šybału wěc ten Amerikanaŕ Eddison.
Pśeto rownož kóńc wugla jo južo wobzamknjony, ga hyšći we slědnej fazy deje dalšne jsy se wótbagrowaś a teke nowa wuglowa elektraŕnja k seśi pśizamknuś.
Južo do swětkow su kśěli w Prjawozu wobnowiś parkowanišćo napśeśiwo cerkwi na Běłogórjańskej droze.
Łoni su nejpjerwjej wobtwarźili pólne drožki, ako wjedu ku tym byśam zwenka Wjerbna.
Dešańskej woborje pśisłuša 24 žeńskich a muskich, a teke źiśecu woboru tam maju.
Wóna jo była teke nosaŕka myta Goethego, Klubu PEN, Hardera, myta Załožbu Kościelskich a drugich.
Hubera a spisowaśelowu Ingu a Waltera Jensa.
Mimo togo dej w zymje cerkwju topiś abo se staraś teke wó swětło.
Źo wó to, kaki poměr k Bogu mamy – a kaki poměr mamy mjazy sobu.
Ale wšykno z programa njocomy how nalicyś.
Škorc jo pśi njej.
Jog’ knězyk wjelgin luby jo a jogo derje futrujo.
Toś njejsu wósebnje śicho sejźeli, spódobało jo se jim weto.
Móžomy gódaś a špekulěrowaś, lěc njejo na tej wušynje, źož rěcka z mjenim Rippach se wulewa do Solawy, snaź něga było słowjańske woprowanišćo.
Christina Jankowa jo sobu wuwiła nowe sorty.
Monika Słokowa, dłujkolětna redaktorka NOWEGO CASNIKA, jo pisała wó tom, co jo dožywiła na narodnem dnju…
Teke mało znate jo, až mógu źiśi na našej šuli fakultatiwnje serbsku rěc wuknuś.
Togodla smy dejali wšykne zastojnske nadawki sami gótowaś.
Gregorianski kalendaŕ jo jo zasej wótpórał, a jo był teke howacej preciznjejšy, nic jano, což nastupa běg słyńca, ale teke mjasecowe faze.
Brězan - se wobej kraja procujotej wó zgromadne źěło a wustupowanje w “serbskej” politice.
W tej wjelikej licbje su južo abo hyšći budu w blišem casu žedne serbske abo łužyske.
Drjenow/Drehnow
Z pśijaśelku smej jěłej do Popojc.
Z nowym šulskim lětom pśewzejo teke nowy direktor Chośebuskeje SRWŠ „Marjana Domaškojc“ swój amt.
W jich maminej rěcy pak jo se mógał, rownož nic we Łužycy naroźony, hyšći dosć derje dorozměś.
Mohamedański kalendaŕ njama se ako naš pó słyńcu, ale pó mjasecu.
Faraŕ Kśěnka jo nam wulicował, až se wjelgin wjaseli iniciatiwje kněni Halkoweje.
Kak jo se to stało? Barbucka gmejna jo tencas směła pśistajiś na zakłaźe ABM luźi.
Swojim wuknikam jo cesćej wulicował teke wó łužyskich Serbach.
Antje Schröcke: Pśipóznaśe a źěkownosć.
Z Budyšyna/Bautzen. Chtož njama raz połnu gubu wót swójogo šefa abo swójeje šefowki?
Ja jeje pšašam, lěc źo na serbsku namšu, rownož ga wěm, až maju nimskego fararja; som kśěła słyšaś, co buźo mě groniś.
Pód dokradnym doźaržanim pšawidłow jo wšo se pśigótowało: Wóze piśa su dostali cerwjene wobznamjenje na zemi, łuki su z wjelikim wóstawkom se stajili a puś za gósći jo se wobzacynił.
Stolica jo město Banjul, kótarež se namaka blisko wulewa rěki Gambije do Atlantiskego oceana w pódwjacorje kraja.
Ja som jano z głowu wił a z ramjenjoma sukotał.
Wón stanjo a se wupśestrějo, aby pśimnuł za jadnym z mytow.
Barbukaŕki su tykańc pjakli a kafej warili, tak až wšykne su mógali kafej piś pó namšy.
Majski bom jo premjera
Wón jo rozkładował nacerjenje koncepta za wugótowanje terena wokoło pśiducnego jazora „Cottbuser-Ostsee“.
Teke rěc jo jej wažna.
Wón pak tak wulicowašo: „Naša łoź běšo pśekupna. 
Muzika je pśiwabijo pśisłuchaś.
Kulka jo wěcejlětna, w kulturje jano jadnolětna zelišćata rostlina.
"Wažne za nas jo wósebnje było, zapśimowaś kužde góletko."
W Dešnje buźo njeźelu, 5. maja, zachopk sezony.
Pśiźo mě do mysli, až lažy pód sedłom hyšći kusk delki, kótaraž jo pśi twarjenju wušej była.
Te deje hyšći do gód se wózjawiś.
Ginter Pawliš, pśedsedaŕ złykomorojskeje Domowniskeje kupki, kenž jo gósći w Serbskej cerkwi pówitał, jo wulicował, až akle tśi tyźenje do togo su wóni za planowanje togo programa do rozgrona pśišli.
Z tym jo wón nam pśikład a comy jogo měś we wusokej cesćownosći.
Lk 9,62
Co jo pódla za Dolnoserba? Gano jo wujšło majske wudaśe serbskego kulturnego casopisa "Rozhlad".
"Teke politiski mam to za zajmne, how se pokažo wěsta hynakšosć a wósebnosć pódzajtša".
Ten problem jo mjaztym tak akutny a tšašny, až su se slědny tyźeń teke na posejźenju wokrejsnego sejma Sprjewja/Nysa w Baršću z tym zaběrali.
Jachmann.
A Krabat jo se z kralom za klinom kabata wrośił do sakskego lěgwa.
Rypaček, direktor gymnaziuma w Praze gronił - njejo było lažko, za něźi 80 gósći wobstaraś priwatny kwartěr.
Chytaŕ groni: "Módry wuchack pópadni balo!"
Jo wón cował abo jo se něco stało?
Horst Krawcyk, ako jo ako trenaŕ gromaźe z Marcom Golašom "zastarał" serbske mustwo, jo był spokojom.
Habraham se zgnu, kaž Kněz jomu běšo pśikazał.
Za powěsću Richarda, kótaryž jo wjele lět był cerkwjeńc we jsy, jo to prědna taka zelezna swajźba w Depsku za jogo cas. „To ga se móžośo domysliś: Gaž prezident Nimskeje pósćelo śi gratulacije, ga jo to znamje, až taka swajźba njejo cesto“, jo wón Casnikoju gronił.
To, což starjejšyny dom jo jej ako derbstwo sobu do žywjenja dał, jo wobzwarnowała a woplěwała a nowej generaciji dalej dała.
Nejśěžčejše drogowanje jo było how na drugu nejwušu góru Tatrow, na Rysy, kótaraž lažy na samej granicy k Pólskej a płaśi zrazom ako nejwuša pólska góra.
Cil na kóńcu dej byś, až jsy formulěruju głos, kenž w regionalnej a krajnej politice mócnjejšu rezonancu namakajo.
Źurja chroma su zamknjone.
Njegrońśo: tak daloko njebudu se daś zawjasć.
Tak jo Karsten Nyča wótmólował fota za knigły "Płachta".
Žeńske, ako su slědny pětk a sobotu, prědny raz zgromadnje zwucowali na sportnišću w Dešnje, kśě se južo w decembrje zmakaś na dalšny zgromadny trening.
Zlěkana glěda na bok.
We wjelikich witrinach jo wjele eksponatow město namakało, ak su byli pjerwjej we archiwje schowane.
Tuchylu jo śichy cas.
Wó Albinusu Mollerusu
Źiwadło w Budyšynje pyta statisty za lěśe
Toś jo se šybotało w plackowej tejzy, kótaraž jo blisko zeleninowego kóška na bliźe stojała.
Doma w Algeriskej – tak jo staršemu serbskemu buroju powěźeł – źěłaju pak wěcej ze serpom (Sichel).
Ale zaměrnje a mócnje njejo se nichten wó to procował, zapśěgnuś sportaŕki a sportarjow z Dolneje Łužyce do „Serbskeje wubranki“.
Wěmy, až tešnosć hugba sćerpnosć, sćerpnosć hugba zgónjenje, zgónjenje pak hugba naźeju.
K jeje nadawkam buźo słušaś organizěrowanje serbskich tradicijow a drugich swěźenjow – jo nam wulicował we pawzy Mathias Pelz, hobby-gerc.
To su meble, wokna a źurja, ale teke cełe rumnosći.
2018 jo góspodaŕstwo we Słowakskej rosło wó 4,1 %, w Českej wó 2,9 %, w Hungorskej wó 4,9 % a w Pólskej samo wó 5,1 %.
Wukniki a wuknice póbituju k tomu samo pjacone tykańce a dopołniju tek muzikowe žycenja.
NOWY CASNIK buźo jěsno dosć take zarědowanja znate cyniś.
Nam ga se tam pśecej wjelgin spódoba.
Pótom pak groni k Pětkoju: Buź dobreje naźeje, twój nan buźo hyšći pśi žywjenju — a jo-li Bóža wóla, ga pójěźomej skóro pó njogo. 
A na kóńcu hyšći mały tip: Z górjejcneje, k dojźenju licheje etaže Picańskeje paty maśo pśi wótpowědnem wjedrje pśecej wjelgin rědny rozglěd na wokolnu krajinu.
Tśeśu wažnu rolu na tej ptaškowej swajźbje jo póbratš měł, to jo we Hochozy był Maximilian Szonnojc.
Niwow wucby wótpowědujo stopnjoju C1 europskego referencnego ramika.
Co ga teke njejo rědnje, což starego serbskego nałoga jo?
Buźomy pytaś za nowymi rozwězanjami, aby serbsku wucbu pódpěrali.
A gaž teke wóni žedne kamjenje wěcej trjebali njejsu, jo se pšašał: Co něnt?
Helga južo pśed poł lětom.
To ja njewěm.
Wót žywjenja a źěła mólarja Jana Buka (1922–2019)
Wóna jo wóstała pó žylojskej moźe.
»Ow, kaki rědny wón jo!«, dakocu.
Aby se wša wěda teke na pśecej wuchowała, smy se mimo togo rozsuźili, až Serbski muzej Chośebuz publikaciju pód awtorstwom Albrechta Langi wudajo.
Pitśku dalej na Wili-Budichowej droze 7 namakajoš diskretny sćěnowy wobraz "Serbska hawba" Georgiosa Wlachopulosa z lěta 1998. Bernd Warchold z kulturnego amta města Chóśebuz jo mě k wěsći dał, až jo pomjenjenje kamjeńtneje plastiki na kšomje naměsta Arnošta Muki "Wjelika mucha".
Tak ako se słuša.
Wjele źěła jo štycało we pśigótowanjach, ako su se zwónoźeli w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju Janšojce za muzejowu noc.
To su mjazy drugim Bärbel Bosanowa, Kerstin Jazerowa, Maks Jazer, Jutta Kaiserowa, Magdalena Kalawcyna, Erna Koppermannowa, ako jo 44 lět dłujka wjelgin pilnje a ze šykom ako šołtowka gmejnu wjadła, a Annemarie Linzowa.
Chtož was słyšy, słyšy mě, a chtož was zajśpijo, zajśpijo mě.
Z rozsudom, serbšćinu ako wugbaśowy kurs wuzwóliś, se zachopijo naju zgromadny cas.
W kankach stoj tej, kafej, mloko.
Wušej togo su se žeńske cesto w měsće wusměšowali, gaž su byli serbski, wejsański woblacone.
Tam jo wopokazane k eksemplu, až žarojskich stronach su se wužywali słowa.
Biblioteka z wokoło 10. 000 medijami jo za zajmcow wótcynjona.
Wóni se njebudu hobsunuś.
Wjele rostlinow wužywa wětš za woprošenje kwiśonkow abo za roznosowanje płodow abo semjenjow.
Nama se to spódoba.
- Bjatkaric w Prjawozu pišu se na nimski „Schötz“
Nazymske barwjenje jo bronzowe.
Z lampionami su śěgali pó jsy.
[...] pak njejo zastupował socialistiske ideje, jomu jo šło wó móžnosć serbskeje wucby a wuwiśe serbskego kulturnego žywjenja w Dolnej Łužycy a powšyknje wó zwopšawdnjenje Serbskeje kazni w jogo domowni.
Zwěrjeca wobdarjonosć
Chtož měso a ryby pśedawa, njederbi kuriś.
Na głažkach z mjodom su změstymi byli napisane serbske póstrowjenja.
Muž jo był něnto napšawdu w panice.
We 10 góź.
Snaź dostanjomy hyšći někotare pśinoski!
Na tom dnju su wušej togo zajmowane wukniki, ako snaź kśě zachopiś na tej šuli, měli "wucbu na probu".
Slědny kóńc tyźenja jo se bejnje padało a něnto ten tyźeń jo skerjej aprylske wjedro: tšuraś móžo kuždy źeń.
Jäckel z Pśiłuka a kněni Malkowa z Borkow wulicowałej.
Dom wuglěda tšošku ako zaguslowany domcyk z bajki. »Holle-domcyk« Tinka jomu kšajźu groni.
Na Lipjem pak žeden pśeśěg njejo ako to znajomy pśi muskecem zapusće w Dešnje, w Borkowach, w Hochozy a dalšnych jsach.
To napołnjenje móžośo pak z mjodom wobmazaś, pak kusk butry na to scyniś a pón cukor na to pósypaś.
Smy rozbuźonego českego pśijaśela Serbow zgubili.
Pśepódajo se wósebne myto we wusokosći 10. 000 euro.
Wóno buźo planowane za 100 cołnow a łoźow a buźo schowane we lagunje.
Kazincbarcika jo město w Hungorskej.
Kužda serbska zgromaźina, kužde serbske zarědowanje jo było za serbsku wutšobu pšawy swěźeń.
Wjas su pózdźej do Märkischheide pśemjenili.
My pón sejźimy w śopłej śpě.
Sanitetaŕ na drugem kóńcu se tebje za wšakim pšaša a groni, co dejš dalej cyniś.
Lěc to se spódoba mamje, gaž wóna wumjetujo zagrodu? Maryam jo pěś lět stara.
Wónej ga matej jano jadno góle.
Ale chtož jo pśi tom zymny a bźez lubosći, togo móžoš ako mudrego pomjeniś, ale rozymny weto njejo!
Z Grodka/Spremberg.
Smy wjele materiala nazběrali, wjele fotow a teke wjele pśinoskow wót magacina Łužyca rbb.
Te traju, dokulaž teke luźe a generacije trjebaju cas za nich.
Młoźina a gmejna buźotej na Bórkojski amt zapódaś wótpowědnu koncepciju za ten swěźeń.
Zapustowy pśeśěg 20. februara nawjedujotej jeje syna źowka Linda (8) a syna syn Sascha (9) gromaźe z drugimi źiśimi.
To se wě, až jo było pó pósejźenju teke na wšaki part to grono wó koronje.
Toś jo 1962 prědna ako manuskript śišćana wucbnica dolnoserbšćiny za rěcnu šulu wujšła.
Casy jo było do 25 fachnikow zapśěgnjonych.
To jo pla zwěrjetow rowno tak.
W Žylowje jo to wšo z Witaj-projektom se zachopiło.
Źož pśitom Robinsonowe bydlenje namakaju, ga jeju wobeju — zežeru. 
Koncert jo wótgronjony, spiwa pak buźotej słyšaś w radiju.
Su prezentěrowali nowe knigły z pjera pólskeje awtorki Haliny Barań
Ako wuknik prědneje rědownje njejo mógał wón teke do šule chójźiś.
Lej, ja cu z tobu pšawowaś togodla, až źejoš: Ja njejsom zgrěšył.
"Něnto, Śmojtina, wuproběruj, lěc móžoš z chóžyšćom lětaś!", pomina jatšowny wuchac.
Stwórtk, 31. oktobra, buźo wót zeger 16:00 wopomnjeński koncert za Detlefa Kobjelu w Komornem jawišću w Chóśebuzu.
Trixi Worakowa z dwójnym swětowym mejstarjom Roger Kluge.
Něnto jo Scheufele pytał dalšne wupominanje ako dušowpastyŕ. „Temowe póla brunica, energijowe góspodaŕstwo, strukturna změna a Serby su mě cełe nowe,“ jo gronił. „Šym intensiwnjej a bźeze wobmyslenjow cu se zaźěłaś do tych wšakich wobceŕkow.“
Kamjenjowe znanki ze słowjańskego casa
Na pśikład płaśi to wšo za te serbske zarědowanja, wó kótarychž ga w našom programje pśecej spěšnje a interesantnje informěrujomy.
To nowše jo, až maju kjarcmu bźez słužabnikow.
Za młogego jo serija wažnjejša ako te Duchowne kjarliže.
Chto ga móžo rozměś, až krydnjoš za to, až swóju maminu rěc powědaš, puki?
Z kartona wuleśijo kokot.
Wšykne jogo stare starjejše su powědali serbske, nan cyta a rozmějo serbsku rěc.
Chtož jo pśišeł pětk, 28. januara, do Dešna, togo jo tam wótcakowała pśisamem prozna wjas.
Wón jo sobu załožył cerkwiny chor.
Dla instrumentow a metodow jo teke wjele paralelow k technice, kosmonawtice a matematice .
Jaden z głownych dypkow jo starosć wó serbsku rěc.
Kapitan gósći Thore Naujeck jo pódarił serbskemu kapitanoju Tobias Kaiseroju kórb połny regionalnych produktow z jich domownje.
Smyckowy kwartet Bórkowaŕki Esther Budyšynojc jo kśěł wustupiś.
Te jadnajuce wósoby su to wažne, z nimi wšo stoj abo padnjo.
Spominaj na swójogo stwóriśela w swójej młodosći, pjerwjej nježli złe dny pśidu a lěta se pśibližaju, wót kótarychž buźoš groniś: Wóni se mě njespódobaju. Prjatk 12,1
Něnto mamy tu wjeliku gluku, zasej słyšaś na „Nalěśe” - a to njeźelu, 7. maja, w Statnem źiwadle w Chośebuzu (19.00).
Wjele takich starych burskich jsow tam lažy w stronach mjazy Žilinu a Trenčinom w Rajeckej dolinje.
W Hochozy su se wumyslili, kak by mógali toś tym bogim muskim pomagaś.
Serbski dialekt se w Turnowje tež źinsa hyšći do wěsteje měry powěda, wšak njejo serbšćina domorodnych we jsy hyšći womjelknuła.
Běły brjuch, šnapac a wurězk nožkowu pokazuju doprědka.
Wacej źeń smy pśecej wokoło 45 porow”, jo nam Erika Jarikowa groniła.
Och wjele winikstwa jo pśez to mjazy źiśi pśišło!
Katrin Tilgnerowa a Resi Lotrina w picańskej wjažy, źož tuchylu maju rumnosći za hochoske źiśi.
Jogo nan jo był gólnik.
Dwanasćo źowćow a gólcow w slědnem tyźenju julija jo tam dojěło.
Filmfestival in Cottbus
Ale pón jo schórjeła a njejo wěcej mógła swójo lubowane pówołanje wugbaś, což jo ju ceło zmótało.
"Něnto wob cas kwaranteny online-platformy a internetowe graśa za źiśi we friziskej rěcy su wósebnje aktualne, a to se pilnje póra", groni Mirjam Vellinga.
Kuždy z tych tśich ludow móžo pśi tom pokazaś na wuspěšne źěło, kuždy pak ma teke swóje starosći a problemy.
Wjele raz jo se mě ta mlokowa kana z tych sańkow bulnuła.
Z wjele kamerami, fotoaparatami, handyjami a mikrofonami jo se ten ruš zapópadnuł.
A nam jo se zdało, až publikum jo był wěcej wuměšany a diferencěrowany pó starstwje, ako na nimskorěcnych koncertach.
Stakim jo zogol chylku wuśichnuł.
Ako biolog som se pšašał cogodla M.
Ten Dolnoserb bydli južo 20 lět w Barlinju, wón jo wót februara togo lěta pśistajony z poł městom ako dramaturg za reje a muziku w Serbskem ludowem ansamblu (SLA).
W lěśe 2015 smy w tamnjejšem zalu hyšći swěśili 700. jubilej jsy.
Wětošojski bur Ricken ma tam wjelicke póla z gromakom a folijowe rostlinaŕnje.
K jeje statkam słuša teke to, až wóna wšykno, což ma w Sakskej, Bramborskej a Nimskej z mjeńšynoweju politiku cyniś, wěrnje registrěrujo a w interneśe rozšyrja.
Sobulicone su jano te transportne košty z BRD howko.
Za dwě njeźeli gótowaštej se tej dwa juž na drogu. 
A toś ta dłujka dymnica se namakajo we Wětošowje.
Z cełeju familiju ma rad późěl na serbskich nałogach a o wólu zwuraznił, se za rozwijanje togo serbskego na wšaki part zasajźiś.
K tomu su se, to se wě, lapy wótstajili.
Jumbo bubnujo na proznem štomje.
Teke 6. januara wótcyniju źurja, a to w serbskej cerkwi.
Mamy chóžyšćo za terasu.
Wjerch nastwaŕka jo se tyźeń do togo betoněrował", jo gronił.
W Nimskej su to kśěli južo w lěśe 2009 cyniś, ale to njejo se raźiło.
Tastatura QWERTY bu nacerjona, aby wótwobrośił pśetergowanje dla rownocasnego wužywanja susednych tastow za cas epochy pisańskeje mašiny.
Jadno ze slědnych jogo źěłow to jo.
Raz wobzamknjone rozsuźenja mógu se spušćiś
Wažnu rolu grajo we modulu wótwisnosć mjazy pisanim a wugranjanim, a wužywaŕ móžo pytaś „pó zukach“ a „pó pismikach“.
Za dorosćonych buźo zmakanje srjodu, 17.4. zeger 19:00 do 22:00.
Jo, how mógu źiśi rědnje grajkaś! Něnto jo wěcej městna za źiśi.
Cu se wjelgin procowaś, až na kóńcu šulskego lěta tšochu lěpjej wuglěda.
Źěło jo dostał w Lubnjojskem zawoźe „Błośańska konserwa“ ako produkciski źěłaśeŕ.
Jeje starki a jogo familija pak stej pó Drugej swětowej wójnje bydliłej w Zwězkowej republice Nimska.
Nowojsańske žeńske su 2:1 nad napśeśiwnikom dobyli.
Nagromadu su 1,3 miliony euro su tudy inwestěrowali.
Wědobnosć wó wariantach dolnoserbskeje drastwy mjazy drastwynosaŕkami we Dolnej Łužycy jo se zasej pólěpšyła.
Za našo zmakanje jo Wach stajił na dwór kózoł, to jo rěd k seśow-źaśu.
Jo, how dajo wjele, což jo póglědnjenja a póznaśa gódne! A slědna pokazka, kótaruž cu w tom zwisku daś, jo ta, až Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu planujo za 2021, nimski pśełožk teje publikacije wudaś.
Su teke byli Serby (jano) pó powołanju?“
To ale njemarkujo, a pšaša se druge ryby, kak by mógał zeznaś wódu.
Tej dwa reliefa na dwórje slěpjańskego kulturnego centruma su wót Jörga Tauscha.
Vivien Krügerowa jo se w Zaspach naroźiła a wótrosła, jo na někotare lěta w Měsće bydliła a pón zasej do Zaspow, źož se tak pšawje doma a wjelgin derje cujo, slědk śěgnuła.
We Serbskem kulturnem centrumje su njeźelu swěśili kjarmušu.
Samo něgajšne Wochožanarje na wulětach wót Domowiny, DFD a rentnarjow se wobźěliju.“
W běgu zachadnych dwa tysac lět jo se wjele změniło, ale egoizm jo zazdaśim na samskem niwowje ako ten cas.
Kak jo wóna wjelikej wócy stajała, ako som jej groniła, až baran jo serbske słowo za »Widder«!
Pó droze, ako jo skerjej jano myslona za kólasa, pśiźomy k drugemu nowemu jazoroju – ga k tomu Lejnjańskemu.
Maś krotko pśemyslijo a wuśěgnjo tykac computera.
Nejwěcej zapisanych bydli we gmejnje Markojska góla (Märkische Heide): wěcej ako 100. Tejerownosći wěcej ako 100 bydli jich w měsće Chóśebuz (pśed styrimi lětami jo Chóśebuz był prědny – howko jo tegdy wěcej ako 350 luźi se dało zapisaś).
Na njej jo se wobźělił teke Berndt Weiße, decernent za młoźinu a kulturu w měsćańskem zastojnstwje.
Wón jo powědał wót nowych šansow, ako pśinjaso strukturna změna. „Wóno lažy na nas, co z togo gótujomy“.
Chto wě.
Za foul dostanjo pśeśiwnik tak wjele dypkow, kaž nejwuše balo, kenž jo inwolwěrowane było, ma, ale nanejmjenjej styri dypki.
Toś njejo źiw, až wobydlarje póžedaju sebje jadnu wognjošćitnu smugu (Brandschutzstreifen) mjazy jsu a gólu – to jo wulicował wejsny prědkstojaŕ Norbert Kurz.
Mimo maśerje Alojsa jo něźi tśiźasća žeńskich chójźiło serbski (Górnoserby njegronje »burska«) a luźe wšych generacijow su se módlili a spiwali jano serbski.
Slědkoju su se wukjablowali knigłowe myta mjazy luźimi, ako su dypki wótedali.
Na kongresu FUEV w Mnichowje jo w diskusiji powědał Bjarnat Cyž, pśedsedaŕ Domowiny.
Jo to ten samy połny mjaseck ako za młode lěta kněni Schmidtoweje.
"Zgromadne źěło z drugimi kaž Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, RCW abo Serbski ludowy ansambel jo we tom nastupanju lěpše".
»Kak słoźe, hyšći njewěm.«
Zwuconej stej dwě rozdźělnej warianśe.
Tam njejo jano wjele pśiwuknuł za swójo casnikaŕske źěło, ale jo se procował do teju wjelikeju łužyskeju nimskeju casnikowu pśinjasć serbsku tematiku.
Gaž pak jo se něchten wósebnu chwalbu zasłužył, pón jo to Frank Lehmann.
Za pśichodne tudske zarědowanja w casu pó krizy cotej domowniske towaristwo a wejsna pśirada Depska kulturny rum z fotami wupyšniś.
Mimo togo su pokazowali nejnowše slěźenja z Chinskeje a Ameriki, až licenje w głowje k tomu wjeźo, až se mórzgi rozgrěju, a njejo jasne, kake slědy to změjo.
Wałtoru tyźeń jo Grodkojski šołta dr.
Maś jogo hyšći woła: "Witko, nježeń pśedaloko!"
Kak pšawje jo wón měł, póznajomy hyšći źinsa dosć derje.
A Maria Elikowska-Winklerowa, něgajšna wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, jo jej wuspiwała ariju .
Casnik jej nanejwutšobnjej gratulěrujo a žycy jej wšykno to nejlěpše a pśecej kšute strowje.
Pójź za mnu!
Wotergi pśijědu luźe z Budyšyna, take w awtach a pěknje woblacone.
1930 Serbske góle jo w nimskej chórowni.
Dla togo, až te wukniki maju kazniske pšawo na wucbu serbskeje rěcy a teke na wucbu w serbskej rěcy, dej se na kuždy pad jadno rozwězanje namakaś.
Skótny gójc wótsłucha wobeju, wopśimujo jeju brjuch a słucha na crjowowe pógibowanje.
Zadar jo město w Chorwatskej.
Cakaj na Boga: Ja se jomu hyšći budu źěkowaś, až wón mójogo woblica pomoc a mój Bog jo.
Hyšći 40 lět pótom jo se jej wót togo cowało.
Rań lažy w Dolnej Łužycy na granicy z Górneju Łužycu, lažy něźi ca.
● Hans Pšuskel, serbski bur ze Zaspow, cłonk Chośebuskego měsćańskego parlamenta: To jo wjelgin dobra wěc, což Johannes Šylka how cyni.
Wšyknych wócy maju k tebje naźeju, a dajoš jim jich carobu w pšawem casu.
Kak móžo ten koncept byś za nas zakład za dalšne rozsuźenja?“
Ale Měto njesłucha, dokulaž wupytajo Huga.
To jo se wjelgin špatnje na serbsku rěc wucyniło - wó tom jo gano teke něgajšny Chośebuski wušy promšt Richter w Casniku pisał.
Jogo wórjechy luźe a zwěrjeta wjelgin lubuju.
Załožba za serbski lud ten projekt spěchujo.
Kaž łoni jo stojało zdźaržanje jsy Prožym we srjejźi.
Drogostka z archiwa: Erwin Hanuš wulicujo ze swójogo žywjenja
Luźe namakachu, až w zagroźe, źož su faraŕ Pankowe a Rizowe rowy, źuŕka běchu zwusajźowane, struski a kśice zwjergane.
Carna Góra jo dnja 1. junija swóju granicu zasej za import turistow wótcyniła.
Flink jo kněni Scheppanowa zazwóniła w Mósće, we tamnem muzeju su dostali dwa cypjela.
Zdonk jo tłusty a rowny.
Stwórte a pěte pšašanje ze Slěpjańskeje góle – chto znajo tej wótegronje? źinsa mam stwórte a pěte pšašanje za Was.
Dejm teke pśecej dalej wuknuś”, jo była měnjeca.
Pśi góźbje ptaškoweje swajźby budu źiśi z Witaj-źiśownje "Mato Rizo" pśiś a te starke ze spiwanim rozwjaseliś.
Lažy w dłujkozajtšnem źělu oceana blisko dłujkowjacornych brjogow Europy.
To a wjele wěcej su rad kśěli wěźeś.
W prědnej seriji jo ga samo stojała casy na tśeśej poziciji.
"Pśi tom som měła južo wjele cyniś z tym serbskim", jo wulicowała.
Doněnta jo se sejm rozestajał mjazy drugim z nutśikownym samopóstajenim, wótrjaknjenim pśesajźenja pšawow na swój teritorium, wuznawańskeju lichotu, pšawom na zwěstkowu skjaržbu, sudnikojstwom, wutwarjenim personalneje awtonomije z regionalnymi a komunalnymi pšawami a pšawa wusuźenjami, prědne pšawniski zamóžne zastupnistwo cełego serbskego luda we formje zjawnego zjadnośeństwa, z rolu radow serbskich nastupnosćow na krajnej rowninje.
A južo jo šło domoj!
Krynhelecy/Kringelsdorf 106 102 96 %
Kak dej ten proces za jich zdaśim wuglědaś?
Až tam a zas problemy nastanu, to móžo se kuždy mysliś, ale weto: Nama spódoba se zgromadne źěło, a nad kuždym wuspěchom mamy zgromadnje wjele wjasela.
"Comy z njeju turisty do Łužyce ,wabiś‘, togodla se how teke namakaju kólasowaŕske sćažki a wósebne městna serbskego žywjenja", rozkładujo referent Domowiny Pětr Brězan.
Felujo jano hyšći fryšna wóda, kótaruž z kanku kwětkam pśilewaśo.
Techniske śěžkosći su pak w běgu jadnanja a wósebnje na staršych konsolach pśeliš widne.
Ewangelist Lukas powěda to žywjenje a statkowanje Jezu.
Wón tak se myslašo: ten cas jo pśišeł, źož Bog co mnjo marskaś dla mójich grěchow!
Stare ptaški twarje togodla něnto swóje gnězda a pytaju małe gałuzki a měke tšawcycki za nje.
Jadno wupominanje ga jo, až źiśi maju wjelgin wšaki rěcny niwow.
Ah, nejpjerwjej něco zadermo, a pótom to drobne pisane?
Maś jo se nabójała a wótraźowała, ale Krabat a nank stej měłej wušy ako dubowe drjewo: Jima jo se zasej kśěło dobreje jěze.
Wótwórjony jo centrum wót wałtory do pětka wót zeger 10 do17.
To jo było pśed něźi styrimi lětami.
Kužde lěto jo tam póstawa janźelika w běłej suknicy wustupiła a jo wjelgin rědnje kjarliže zaspiwała, ako kněni Langowa se rada dopomina.
Wót zeger 12:30 su gymnaziasty wuwitali wuknikojske póry 10. lětnika, ako su se woblakli serbsku drastwu.
Cesć superkrala jo se wudobył Tobias Schönemann, kótaryž jo se ten titel lěto do togo wuwójował.
Ně, nic pitśitśki, žeńska ga jo lažała w póstoli pśikšyta z łožyšćom a toś njejsom mógał póznaś, až njama wěcej takego brjucha! 
Wulěkane na se glědamy.
Až wóni su se mě dowěrili a ako swóju pśiwzeli, to měr wjelgin cesći.
Partaje, kenž kśě ze swójimi kandidatami nastupiś k wólbam 18. septembra do nowego nimskego parlamenta, maju něnto źěła dosć a nadosć.
Jich pśistup k studiumoju abo prestižowym pówołanjam jo wobgranicowany, kulturne zarědowanja za nich njejsu pśizwólone.
Zajmny jo tam wósebnje ten wušej hundert lět stary lift.
Ptaškowu swajźbu njeswěśe jano we Łužycy, ale teke pla pódzajtšnych a pódpołdnjowych Słowjanow.
Pó casu jo se z naju sympatije wuwijało pśijaśelstwo.
Chto buźo to wugbaś?
Chtož co Šuli pomoc, móžo se rad pśipowěźeś pla Šule pód numerom: (0355) 79 28 29.
Swóje basni stej teke cytałej dwa basnika z Českeje.
Te ga su te grěšniki, ako rozšyrjaju a pśenjasu tu groznu afrikańsku swinjecu mrětwu.
Prědnu serbsku namšu nowšego casa su pśewjadli angažěrowane kśesćijany w lěśe 1987, a lěto pózdźej jo se załožyła źěłowa kupka Serbska namša.
Ze znatym rezultatom!
"Bórkowy kśě wušej togo pśiwabiś młode luźe, ale wóni budu se wónjachaś, gaž njezměju tudy dobre zwězanje z internetom".
Ga su załožyli prědnu wejsnu šulu, to hyšći znate njejo.
Naše česke pśijaśele su pśijěli na swój prědny woglěd k nam do Chóśebuza na kóńcu šulskego lěta 1967. Obligatoriskej stej byłej woglěda Błotow a Barlinja a na jich droze domoj smy pózastali w Drježdźanach.
Wót togo by serbska wósada, źož Bóže słowo to cełe lěto na nimsku se njeprjatkujo, swěte žognowanje měła.
Teke za tśeśi źeń - 3. septembra - jo pśedwiźony wobšyrny program.
Tak pósrědnjamy młodym wopacny wobraz wó tencasnych problemach.
Ako som pón k njej pśišeł, som se źiwał a wjaselił, až južo jo na mnjo cakała a njejo wjelgin chora se zdała.
Sobotu som z pśijaśelom w měsće ducy była, a tam smej weto młoge luźe w carnej barwje wiźełej, tak smej hyšći małki "WGT-feeling" měłej.
K zapalenju su w gubje kusk tuka wjelryby wucycali a wólej wupluwali.
Pśez to by mógali ten dank, ako gmejny na amt (Amtsumlage) płaśe, niski źaržaś, což buźo k lěpšemu chudych gmejnow.
Ma lubjej małohumozne zemje.
Wjelgin wjele jo se kuždy źeń wó njom pisało.
Pón dej byś minimalna renta wokoło 360 euro, a to jo 65 euro wěcej ako něnto.
Jogo zastupnik jo Jörg Tschammer.
Wukniki ze zakładnych šulow su byli pšosone, aby se informěrowali.
Ako som w měsće wuknuła na konditaŕku, njejsom tak wjele zasłužyła.
Žednu wěstu prognozu njamamy.
Młode žeńske su za kokot tśi dny dłujko wšake pśigótowali: su wrota, wěnce a kronu wili a wšykno pyšnili.
Za jeje powěsću maju we Nimsko-serbskem źiwadle njepisanu kazń, až, njejo-li 10% městow we zalu wobsajźonych, ga płaśi to ako wjelgin ryjny publikum.
Njebój se a njehulěkaj se.
Nan jo se pótom mógał te swinje sam gromadu pytaś a sebje głowu łamaś, co jo se z jogo pśirodnym synom stało.
Jo, lěcrownož ga njejsom wuknuł abo studěrował na bibliotekara.
Wulicowaŕka stoj pak pódla kašćika pak za nim.
Tak źejo ten kněz, kenž śi jo stwórił. 
Pśestajaŕka jo tšojenje direktnje ze šwedojskeje rěcy pśestajiła.
Wón kwiśo wót maja až do junija .
Pśez modernu techniku pak smy pśecej w kontakśe, aby źěło a program planowali.
Pó wuchójźenju Žylojskeje Witajźiśownje mógu šulske zachopjeńkarje se na tamnej zakładnej šuli na Witaj-wucbje wobźěliś.
Ow, hyšći wěcej wobgranicowanja, ako jo tak a tak juž było!
Na zachopjeńku posejźenja jo J.
Rěcny centrum Witaj (RCW) jo dnja 17. maja pšosył na finale 3. Cytańskego wuběźowanja.
Pśi něntejšnych strukturach załožby wiźi wóna mało šansow za nowe financne dogrono 2007 mjazy Zwězkom, Sakskeju a Bramborskeju.
Prjatkowaś buźo faraŕka Köhlerowa.
Jadnab 23 luźi jo pśišło, teke z tamneje wósady.
Gaž pak něco pšawje njewugódajoš, wóstanjo samograjadło pla mnjo – a ty mě weto dar ku gódam wobraźijoš.
Až se zewšym pśedstajiś njamóžo, druge źowćo mógło se jomu lěpjej spódobaś.
Kak dej jano zasej wujś?
Teke lětosa licy wejsny klub Bošojce zasej z wjelikim nawalom gósći, kenž pśidu z Baršćańskich, Grodkojskich, Běłowoźańskich a Worjejcańskich stron.
To su Liam Dubian (12 lět, z Prožyma) a Dominik a Alexander Noack.
Drjewjane pśedmjaty su se rědko zeźaržali – drjewo, se wě, jo stłało, gaž serwěrowało.
Pśedwiźone jo, až wobej šuli w zymskich prozninach 2020 pśeśěgnjotej.
Wjasoły wuwoła k Pětkoju, kenž slězy w cołnje sejźešo: Glědaj, Pětko, glědaj!
Na wótwórjenje wustajeńce „Přirodnje/Pśirodnje” z wobrazami Marity Christoph pśepšosyjo Serbski kulturny centrum Slěpe.
How pak jo to starša młoźina, krotka smuga, a lažki nadawk za nas", jo wón Casnikoju gronił.
To jo było wjelgin wjele źěła, wó wjele wěcej ako w drugich šulach.
Mam swójo góletko na łonu a wokoło mě sejźe źiśi z »mójeje« kupki »Swětlaška«.
A žedne wót nich su tam rowno treněrowali, a jaden – Leon Schindler – jo cłonkoju komisije pśepódał jadnogo bóśona!
Pśi Struze, na pšawem boce drogi, jo nastał w zachadnych lětach nowy wejsny źěl.
To źěło dejało byś do kwiśenja ambrozije.
W USA nic a teke nic w Šwicaŕskej.
Móžośo se bildki woglědaś.
Naprědku su gnali źiśi, źaržecy w rukach zapustojsku toflu, za nimi fryjne a slězy ženjone.
Głowna wěc jo, až se wótmějo! Weto: Cogodla lětosa tak mało pórow pśi zaspickem młoźinskem zapusće? Michael Kirste jo rozkładł: "Za tym, ako smy łoni ten wjeliki zapust měli, smy se rozsuźili, lětosa zapust źěliś.
Wóni wót junija dozdrjaju a su bogate na witaminy.
Z busom, z awtom a ze śěgom wuleśijomy, ceptaŕku (ceptarja) teke sobu wzejomy.
Dieter Schütt njejo jano aktiwny w kupce »Serbska namša«, wón cesto pódpěrujo swóje kolegi a prjatkujo w Picnju, Drjenowje, Hochozy, Módłej, Wjelcej a Złem Komorowje.
Rostlina jo w pśisamem Europje rozšyrjona, ale felujo w regionje Srjejźnego mórja.
Prědny raz w 1970ych lětach smy ju pla nas wiźeli w kopicach.
Mikławš Krawc z Budyšyna, zasłužony na pólu serbskego sporta.
Wšykno jo mjazy sobu zalinkowane, tak až informacije lažko namakajoš.
Wót 1970 su tudy kuždy źeń 120. 000 tonow brunice pśeźěłali.
Druge zasej z wótglědom pśirodu skóńcuju.
Chytše rozgrono pśi góźbje finisaže wustajeńce "Serbske cerkwje mjazy Lubijom a Luborazom" w Lüchowje we Wendlanźe.
Wóna jo se mjazy drugim zaběrała z leksikologiju, wuwiśim spisowneje rěcy, bibliskimi pśełožkami a pódwjacornosłowjańskeju komparatistiku.
Za nju su 2014 w Hórce pódštapnik sajźili.
Kuždy tyźeń móžośo wótpowědne rozwězanje pisaś do kśicawki.
Nikula njedejmy zabyś, až mamy w nimskem luźe wěrnych pśijaśelow.
Ale stej mě ned groniłej, až njejo ten, kenž jo do togo tam bydlił, bydlenje w dobrem stawje wopušćił.
Su kśěli wiźeś, chto te glucne krale a kralowki budu, a se wě, su teke howko pśišli, aby se rozgranjali ze znatymi a susedami.
Spomnjejom: Tencas 2007 jo Peter Rocha drje južo bejnje chóry, we jogo głowje rosćešo grozne zwěrje, ale zagórjetosć a idejowosć za filmowanje běštej njezłamanej.
Ana Kosacojc-Kozelowa jo pśi tom kritizěrowała, až njejo se bramborske šulske ministaŕstwo dotychměst bóžko na to dojadnało, kak dej wuglědaś nowe bramborske serbske šulske póstajenje.
Nowy zastojnski pśedpis jo se nastajił.
Teke pó 1945 su Serby how wuknuli - mjazy nimi Jurij Wrobel, kenž jo był wjele lět ceptaŕ na Serbskej wušej šuli w Chóśebuzu.
To jo ned funkcioněrowało, a tak smy my ako familija – mjaztym syn tek sobu pomaga – k tomu pódlańskemu zaběranju pśišli".
Finska granicujo ze Šwedskeju, Norwegskeju a Rusojskeju.
Nazwucowaś buźo je z Wami Ingrid Naglowa, a to w rěcnej šuli, stwórtk, 7. oktober, zeger 17.00.
Nan Hync jo se wobźělił na wšakorakich rěcnych kursach w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu a mama Kerstin jo se rěcnje teke dalej kubłała.
Swěźeńske pśepowdaśe jo se stało stwórtk tyźeń w muzeju.
Dr. Jana Šołćina jo wjelgin aktiwna wědomnostnica.
Lěc chor, muzikanty, pjaceńske towaristwo, towaristwo rentnarjow abo domowniske a drastwine towaristwo – "wšykne su derje wobsłužone", jo Thiel wuzwignuł.
Za Bramborsku jo to docełego prědny taki źiśecy hospic.
Tej 11-lětnej źowći stej w serbskej drastwje wustupiłej.
"Gnyb, gnyb, gnyboco! Chto móju wjažku nagnybjo?" "Bóžy wětšyk sam", stej góleśi se wótwołałej.
Dwě lěśe móžomy něnto póceraś wót rědnych dožywjenjow na tom festiwalu.
Tencas som južo cował, aby woglědał sławne srjejźowěkowe město Budyšyn.
To njejo měr, kenž swójo žrědło ma we wóttšašenju.
W awgusće smy wuzwólili to drjewo z mułkojskeju wejsneju radu.
Ivan Ribar jo se naroźił tegdy k Awstrisko-Hungorskej słušajucej Chorwatskej.
Pśeto pśisamem pśi kuždem kšacu móžomy starcyś na lutka!
To wěźenje a tu mudrosć za to ga ma - ten kněz Jiři Mudra z Pragi.
Wejsny zastojaŕ Joachim Balko a šołta gmejny Smogorjow-Prjawoz Joachim Emmrich stej sajźiłej 50 euro.
Wón pišo wó njom w swójich knigłach ”Wjerbno – stawizny jadneje błośańskeje jsy”, ako jo k 650. jubilejoju Wjerbna pisał, we wjelikem kapitelu.
Teke wóni su wutšobnje gratulowali - źowća a gólcy a źiśownice ze serbskeje KITA w Žylowje.
Ja som Steffen Pipka z Prjawoza, 18 lět stary.
Chtož znajo Findusa z nimskich knigłow, buźo se snaź źiwaś!
Kriza w šulstwje se pśiwóstśijo.
Tam kśě mjazy drugim woglědaś do znatego Serbskego seminara, źož jo teke Miny Witkojc bydliła.
Njejsu wšykne serbske byli, ale te nimske su se cesto ze serbskimi wóženili.
Žednogo źiwa, až jo se pón rozsuźiła wětšyna Husańskich, Nowsańskich a Barbuckich wobydlarjow w maju za zjadnośenje swójich gmejnow do jadneje wjelikeje.
Něcht, kenž jo tebje wjelgin blisko, kenž jo prezentny we nejdłymšem pokoju a njewugronjecej radosći, kótarejž nas wótergi napołnijotej.
Casnikowa rěc dej byś taka, až luźe, teke wejsanarje, ju derje rozměju – to jo se prědk wzeł.
Kał zewšym njejsu mógali žněś.
Friese domyslił. „Gaž źinsa wiźimy ten Wokrejsny dom, pón jo było našo rozsuźenje pšawe, a mimo togo smy z tym kśěli teke drugim pokazaś, až jo take něco móžno a teke notne.”
Wónu su wšak wuzwólowanje za Serbski sejm financěrowali jano z pósćiwanjami a njedostanu žedne wurownanje za swóje wudanki.
Pśi tom razka ten tak wjelgin žycony nejdlejšy jězd – rozmjej z transsibirskeju zeleznicu k Bajkaloju a dalej až do Wladiwostoka – bóžko žednje gótował njejsom.
Až woblubowany serbski ludowy spiw w casu korony nowy wóznam dostanjo, z tym nichten licył njejo.
Pódpěrał jo jeju Matthias Kießling na muzikaliski part.
Rio de Janeiro jo druge nejwětše město w Brazilskej.
Toronto jo nejwětše město Kanady a stolica prowincy Ontario.
Wušej togo wustupiju źiśi ze serbskich zakładnych šulow a z towaristwa Stup dalej z Drježdźan.
Potom zasej mjelcy.
Na zakłaźe toś tych informacijow dej se póstajiś, kak dalej z tym projektom.
"Jo, to maš pšawje."
Wót njeje jo zgóniła tužnu nowosć, až jo jich stara maś zajtša napśisko wumrěła.
Njeźelu, 15. septembra, buźo zabijanje kokota wšych generacijow na górach.
Nowy jo w Chóśebuzu ten Serbski muzej, nowe su te mjasecne wusćełanja w dolnoserbskej rěcy w telewiziji ORB, nowa jo ta kazń w kraju Bramborska za wuchowanje a spěchowanje serbskego žywjenja, a nowa jo ta Serbska rada, kótaraž ma status parlamentowego wuběrka.
Sucha žygaź musy se něnt na drobne kuski zrozbijaś.
To njejo niźi we Łazu lažko namakaś.
Ako jo Giufa na druge zajtšo ze spanja wócuśeł, njejo był mudrjejšy ako pjerwjej.
Ze źěrkowakom źěrkujoš wětše źěrki za spinki, z rěpnicu mjeńše za nitki.
Wót zeger 11:00, a z małymi wobgranicowanjami – pšose wó to, aby wótstawkowe pšawidła se doźaržali –, mógu narske zbliska a zdaloka tomu źěłoju pśiglědaś.
Tam jo se naroźił a wěsty cas teke fararił.
Kuždy raz, gaž som zasej raz tam pśišeł, som njedowěriwje na te kamjenje glědał.
Pódzajtšna cera jo wjadła pśez Klětno na Běłu Wódu, casy teke pśez Dolny Wujězd, pśeto wóttam jo póchadał šulski towariš Guntar Tajch, z kótarymž som w Budyšynje za jadneju šulskeju ławku sejźeł.
Woglědaj se wobraze!
Šołta Werner Hämmerling jo ju gjarźe pśiwzeł a jo pśilubił, až buźo malsnje za nju pšawe městno namakaś.
Domowina dej póstajiś nowego zastupnika za toś ten gremium a napomina wšych interesentow se skóro pśizjawiś.
Pótom teke głowu na kóleni scynijo.
Nimski wliw na źiśi jo był pśeliš wjeliki we jich rodnej jsy.
Wóni su idealne za wóteběranje, dokulaž maju jano mało kalorijow (13 kcal na 100 g), za to pak witaminy A, C, B₁, B₂ a wjele kalciuma.
We artikelu su citěrowane wšake luźe, ako su AfD we wólbach swój głos dali.
Kay ma ten luksus, až ma cełu śpu sam za se, jo ale teke pitśku tužny dla togo.
Jolic wobglědujoš se knigły zwjeršnje, móžoš měniś, až jadnaju se how wó jadnore źiśece knigły.
Tak – do 31. maja caka hyšći dosć źěła na wšych.
Za to pak běšo se rědna licba serbskich luźi, wósebnje z teje žylojskeje wósady, zgromaźiła.
Norbergowa: To jo pšawje. 17. a 31. měrca budu na uniwersiśe wustne a pisne pśepytowanja tych studentow prědnego kursa.
Zarosćony a njepóznajobny.
Fryšne wóni su, gaž pśi tśěsenju wóda w nich pluskoco.
Aktualny pósudk dej pokazaś, lěc zaměry města se ze šćitom pśirody zjadnośiś daju .
Jano ten z jagłami kał nic – ta jěza njejo mě šmekowała", jo wóna nam groniła.
Wóna stoj ako lěwa prězy na fośe.
A maju tam Johanu Nikolajku, ako bydli ned na susednem dwórje a chójźi do źiśownje ze źiśimi grat a jim serbsku rěc wucyt.
Wuknjeńce a studenty w kupce płaśe 2 euro.
Amos źašo: Ja som krowaŕ, kenž mólowe jagody zběra.
Wót 1960ych lět jo LPG se starała wó "Kastanienhof", we tych źaseś lět do 1998 jo wšo było rozpadoju pśewóstajone.
Rownož wužywa Europska rada samsku chórgoj a hymnu kaž Europska unija, njejo institucionelnje z njej zwězany.
Serbske koparje kśě se teke we casu pśed Europeadu zmakaś kuždy mjasec raz na zgromadny trening.
Manfred Ramot jo nam gronił, až jo to napšawdu jogo ideja.
Profesorka Ewa Siatkowska, wuznamna pólska slawistka a sorabistka, jo 27. decembra 2020 w žognowanem starstwje wót 90 lět wumrěła.
Pśi tom su někotare warianty.
Namakaj wšykne pěś!
Pó tom kśě dalej rozsuźiś a to teke daś do měsćańskego parlamenta.
Na to wótegroniś njejo lažko.
Kužda kósć wótpowědujo jadnomu tekstowemu městnoju Wóścenasa.
Cerkwja jo rozbuchnjona a jano hyšći wiźeś na starych fotach.
Domaškojc “Z chudych žywjenja”).
Co dejm groniś? 
Źožkuli tež glědamy, jano pśijazne woblica.
Kaulfürst ze Serbskego instituta, kótarež su korpus pśigótowali.
Alfred Krawc, Marion Kwicojc, Fred Pětška, Měrka Měškankec, Maja Nagelojc a Sofie Natuškojc.
To za wšych njejo lažko, ale wósebnje nic za małego Findusa.
Za drugimi musyš dlej pytaś.
Słowa su jaden bok, konkretne zeznaśe a póznaśa ten drugi.
Žednje teke njezabydnu kněza Machullu.
Wótwórjeńske case su, ako su byli do togo.
Źinsa pśiźoš do Běłeje Góry pó šyrokej a gładkej asfaltowej droze, kótaraž wjeźo z bórkojskego boka do Lubina.
Gósći jo w rědnej serbskej rěcy wuwitała wjednica wognjoweje wobory a cłonk gmejnskeje rady Katja Hoffmannowa.
K nowotam lěta 2021 słuša pówušenje płaśizny za bencin a dizel.
Wy sćo drogo hukupjone, njebuźćo cłowjekow słužabniki.
Woni budu teke w nazymskem semesterje.
Take kulowate kśice su se namólowali abo na drugi part trajucy do murje zaźěłali ako znamje, až jo wusoki cerkwiny zastojnik, na pśikład biskup, cerkwju wuswěśił.
Kněz Frahnow jo wšyknych teke rozwjaselił z rědnym spiwanim, kenž jo wón do serbskeje rěcy pśestajił.
Stary nan Šomberojc Maje z mjenim Kristian Kaiser jo słušał k tym cłonkam starolutherskeje wósady, ako su 1857 kupili pjerwjejšnu kjarcmu w Depsku a ju pśetwarili na cerkwju.
Šołta města Wětošow buźo z gercymi se wudaś do wustawadlišća, źož zeger 11. 00 se zachopijo korso ze 40 wupyšnjonymi cołnami.
Slědujuce znamjenja pak mógu na to pokazaś, až góle zachopijo jěkotaś
Chylku pśemyslujo, pón se mamy pšaša: »Wjele cołnow jan w kuždej sezonje how wustawa?«
Nadawki graśa su tak koncipěrowane, až mógu pśedšulske źiśi na pšašanja wótegranjaś, teke gaž wopśimjeśe graśa snaź hyšći dopołnje njerozměju.
Z tym jo za lětosa kóńc: september jo był slědny mjasec sezony, źož luźe su mógali pśiś a se rozwjaseliś.
Wideo z prezentaciju dej se zgromaźe z wobrazami ako USB-stick na Župu "Handrij Zejler" Wórjejce, Drježdźańska droga 18, 02977 Wórjejce/Hoyerswerda abo z pomocu pósłaś.
Tema deje byś teke wutwaŕ drogow mjazy Baršćom a Chóśebuzom a konkluzije z łońskich wognjow, wósebnje w Luboraskej góli.
Tenraz pjas doprědka a starki slězy.
Picański kantor Dietmar Schoene pón wobogaśijo zarědowanje z małym orgelowym koncertom.
A napšawdu, droga wěcej njejo dalej šła, až wšykne su se dejali wrośiś.
Južo wót 2017 su iniciatory Stephanie Bierholdtoc, Heidemarie Rychtarjowa a Wolfgang Kotissek su napominali wobydlarje slěpjańskeje wósady, historiske serbske fota wótedaś.
Kak dej wóno wuglědaś?
Na pšawje kšomje stoj šołtowka Christine Herntierowa.
Pśedsedaŕstwo Domowiny napomina swóje kupki a towaristwa, aby se na tom wuběźowanju wobźělili.
Te Rogozańske muse měś kšutu strowosć.
Až do togo stoj kuždemu zajmcoju slědny comicowy zešywk k dispoziciji.
Dla wobgranicowanjow pśez korony se swěśi wótwórjenje teje wustajeńce jano w krejzu Grošcyc familije a pśijaśelow.
K nim słušaju mjazy drugim rukopisne wopisma z censurami z casa, ako Bogumił Šwjela jo chójźił do Gymnaziuma Friedricha Wilhelma w měsće, mjazy nimi teke to kóńcne wopismo zdrjałosći z lěta 1894. Teke wopismo wobstanego drugego teologiskego eksamena jo pśipódla, a z casa pó wójnje cłonkojski wupokaz SED a Domowiny.
Dla krotkosći nowelow maju cesto jano krotku ekspoziciju, ako zawjeźo cytarja direktnje do jadnanja.
 Co za sto lět wót nas Serbow hyšći buźo?
To foto jo jomu pódariła wjednica rěcneje šule ako dopomnjeńku na lětosny wulět do Lubina.
Wjele wót nich su sami raz wukniki byli abo su snaź zwólne serbsku rěc wuknuś.
Wóte jsy Terchova njejo daloko do Małeje Fatry, z lěta 1988 narodny park, něźi 220 km² wjeliki, 55 km dłujki, z kšasneju Vratneju dolinu a z młogimi wusokimi górami.
Na wobrazu wiźimy Jutu Kaiserowu, wjednicu redakcije, w rozgronje z Albertom Běšowom z Noweje Jsy.
Ale za to teke my nowe formaty namakajomy, aby swójich pśisłucharjow dojśpili.
K tomu słušaju głownje take jězby do susedneje Pólskeje.
Pótakem budu wšykne gromaźe 25. septembra w Turjeju wjerašk kokotowego casa wóswěśiś, kenž dej se južo pětk wjacor z rejami zachopiś.
Bernd Pittkunings, znaty serbski spiwaŕ z Dołgow/ Dollgen, buźo se w koncerśe pśedstajiś.
Na zapusće smy kužda swójogo gólca do domu na wjacerju brali.
„Oh, Majka, Anka my musymy domoj, źinsa jo gwězdka!“, woła Lejna.
Cejdejka se zachopijo ze spiwom "Wóda", ako ma "Ohrwurm-Charakter".
Wzejśo se proznu plastikowu flašku.
Něnto ma mama cas za Janka.
40 familijow z Miłoraza co do Nowego Miłoraza pśeśěgnuś, nježli wuglowa jama pśibližyjo se ku jsy.
Na swěźenju tamnego muzeuma su swójo naraźenje pśedstajili – ga stare wusoke kólaso, za kótarež njetrjebaš někaki njerěšny dizel a z kótaregož móžoš wusoko sejźecy daloko glědaś do natury.
Něźi lěto do togo jo mója sotša dwójnika póroźiła a toś smej z jeje cłowjekom Dieterom se wě głažk na jeju dobre wuwiśe wupiłej.
Wón jo z chorom dobru kwalitu dojśpił.
Lubujśo swójich winikow, žognujśo tych, kenž wam klěju, aby wy źiśi byli swójogo njebjaskego Wóśca.
Pisaŕ Bramborskego Serskego Casnika Kito Šwjela ze Skjarbosća jo se pśecej interesěrował za techniske nowinki a jo je w Casniku rad wopisował.
Jan: „Co z teju gałuzku kśěšo?“
Tebje jo se w lichem Barlinju spódobało, ale weto njejo styskanje za domownju žednje pśestało.
Jich wócy su tak žaglece, až slěpje śi, a šćanje se.
Hansko a Grejtka
Źiśi
Twaŕske źěła za prědne byśa w nowem Miłorazu su se južo zachopili.
Myto Domowiny za dorost jo se lětosa pósćiło teke Witaj-kupce ze źiśownje „Wódny muž“ ze jsy Malešecy (Malschwitz) blisko Budyšyna, we ewangelskich stronach Górneje Łužyce.
We hali a pśi rowje jo Juliana Barukojc wuspiwała kjarliž.
Jich zmakanje "Serbska bjesada" wopytujo ten trend zastajiś, ale dotychměst njejo pśemógło.
Ta 43 bokow wobšyrna wědomnostna papjera jo nastała w nadawku kulturnego ministaŕstwa w Bramborskej.
Bog źašo Salomonoju: Pšos, co śi dejm daś.
Togodla by dejali na dlejše jězby stawnje małku flašku esence ze šwedskich zelow sobu wześ.
Wopšawźe su wšykne 80 městnow byli wobsajźone to wótpołdnjo.
Doreen Schiemencowa jo teke wósobinski wjelgin aktiwna na serbskem pólu.
Ako mała Renate jo raz słowo »Pfifferlinge« słyšała, njejo teke wěźeła, co to jo, lěcrownož jo te griby juž derje znała.
Mój bratš, kenž tšubi w pozawnowem chorje Dešno-Strjažow-Žylow, jo mě wulicył, až se pśecej rada pó serbsku z nim rozgranja, gaž chor zwucujo.
No, smy měli gluku, a pśi tom jo serbska rěc bejnje pomagała.
We Dolnoserbskich perikopach stoj „Wóścenas“.
Co móžo se cyniś, aby pówołanje w serbskich institucijach za młoźinu atraktiwne było?
Co cośo Serbam na drogu daś?
Tejerownosći spiwaju, gaž jo we jsy wjeliki wogeń był.
Su pśedstajili report wó klimje w Bramborskej
Ně, wó tom njejo wón nic wěźeł, to jo było jomu nowe.
Skóńcnje jo to zwónoźone.
Mětkowa prědna droga w gumnje jo kuždy raz była k Miškoju do domcyka.
Kongo jo wjelika rěka we srjejźnej Africe, druga nejdlejša rěka kontinenta.
Gaž jo sucho, woblewaju wobsednikarje a gumnyškarje swóje zagrodki a gumnyška, aby tšawa a zelenina njezeschnuła.
Lažy mjazy městoma Kraków a Krzeszowice w krotkozajtšnej Pólskej.
Starjejše, wótkubłaŕki a źiśi su pśigótowali wrota a wěnki, bazar tykańcow, bar z piśami a stojnicu z grilom.
Angažowanosć teje pilneje a wobdaneje Serbowki kradu wobźiwujom.
[...] 1950 do Budyšyna pśišłej a how 1954 abituru wobstałej), pedagogiske statkowanje w šulstwje, kontakty k słowjańskim pśijaśelam w Českej, Pólskej a tegdejšem Sowjetskem zwězku, to wšo som na samsku abo pódobnu wašnju dožywił.
Pśewjele pak w suchem nalěśu narosło njejo.
Engelske mě jo "Central European Time" .
Južo wócakował som to pšašanje k Sorben/Wenden.
Na zakłaźe togo su až dotychměst zawrěte Pódwjacorne Barlinjarje mógali relatiwnje lažko do DDR jěś, což jo se pokazało w pśiběrajucej licbje drogowańskich kupkow w Błotach.
Ja njejsom toś tu tragediju žednje wušmarnuł ze swójogo žywjenja a zaprědka kuždy raz, gaž som niźi sowjetsku uniformu wuglědał, wuplunuł.”
Za co ju kritizěrowaś, gaž se nam tak wjelgin spódoba a tak rědna jo?
Wona pak njejo jomu pisobny nadawk dała.
Bóžyckowanje njejo nic pomagało, smy musali wudrogu namakaś.
Měto Nowak-Njechorński pak mějašo južo wót swójeje młodosći wjeliku lubosć k Dolnym Serbam.
Moderěrowałej stej Walburga Wałdźic a Karl Vouk.
Namakanki a pśepytki, ako w pśednosku su se prezentěrowali, póchadaju z 13. do 20. stolěśa.
Wobźělnica Justyna Orzyska njejo dojśpiła žednogo městna.
A kak lažko móžo něnto něchten pśiś do nejwšakorakšych konfliktow.
Wósebnje jsy Mały a Wjeliki Gósćeraz a Dubojce pśi Nysy by byłej wót jamy wobśěžkanej.
Tek my njejsmy hynakše byli! 
Ja wěcej njewěm, lěc som tu štucku wót bratšow abo starjejšeju wuknuła”, jo kněni Buderowa rjaknuła.
Statna stolica jo Mumbai, něgajšny Bombay.
Z tak pomjenjowanymi pśewódnymi stacijami pak su spytali, pśekupcow k wužywanju Wusokeje drogi nuzowaś.
Njeglědajucy na wótpowěźenje móžomy gjarde byś na puś, na kótaryž smy se chylili.
Łoński superkral Lorenz Pawlik z Mósta derijo togo kokota z takim wótmachom, až ten se raz wokoło bałki wobwijo.
Kral jo nejwažnjejša figura, bźez kótarejež se šach graś njegóźi.
Mimo togo eksistěruju tśi diftongi.
Serbski familijowy swěźeń
Pótom se ned pokažo, co to do cartojskeje juški jo! 
Kalendariske lěto ma ako powšykne 12 mjasecow pó 353 do 355 dnjach a ako pśestupne lěto 13 mjasecow pó 383 do 385 dnjach.
Rozpokazanje, kak móžo nagubk se šyś, móžo kuždy zajmc, kenž za tym pšaša, pśez mejlku abo w śišćanej formje dostaś.
Za to pśigótujomy wósebne nagłowki za źiśi.
Ceły originalny pśinosk móžośo pśelazowaś how. 
Chóśebuz póderbi wjele pjenjez a pyta pilnje, źo je mógło namakaś.
Pśez to kněžy w nich włogata klima, w kótarejž za tśi do pěś dnjow kły narostu.
Interesenty zmakaju se zeger 16.00 pśed Domowniskim muzejom.
A zelenje šćanjecej wócy.
Mjac bijo šćit, šćit bijo studnju, studnja bijo mjac.
Ale wěš ty co, móžomy weto něco drugego gótowaś.
"Filmoju jo se dostanuła wót wšych bokow chwalba, teke wót Retoromanow samych.
Ako slědny raz na łoźi běštej, wiźeštej, až se wichaŕ a njegnada pśibliža; wónej chwataštej, což jan móžaštej, ale njamóžaštej dowuběgaś; skóro chytachu se móŕske žwały pśez spławadło a chytachu z njogo wšykno do mórja; wónej pak se twarźe źaržaštej.
Z 300 banjami jo był běłogórjański swěźeń wjeliki wuspěch, kenž jo teke zgromadne žywjenje w jsy mócował.
Hanušcyc gołynkojsku pjakaŕnju jo Michael Hanuška załožył w lěśe 1988, a pśed 20 lětami jo tam zachopił něntejšny góspodaŕ Lars Hanuška a jo se wukubłał ako pjakaŕ.
Ale gaž słyńco swěśi, njejo we wóźe.
Ga ten Kněz jo mój pastyŕ, wón kažo mě k lubosći a do słušnosći.
Raz w nocy jo samo młyńske kólaso se zachopiło wjerśeś a mlaś.
Buźomy glědaś, kak to funkcioněrujo.
Wócy su zacynjone.
Redaktor jo pśeměnił głowu casnika a jo jen pomjenił Bramborski Casnik.
Njok cełe tšojenje napisaś.
Tobias Dünow, zagronity kraja Bramborska za nastupnosći Serbow, wabi za wobźělenje na dalejkubłańskem studiumje w Lipsku.
Som zachopił muziku wěcej spóznawaś, teke swójske kompozicije lěpjej dožywiś.
W Chóśebuzu jo se pón něco stało, což jo dejało byś rozsudne za dalšne jogo žywjenje.
Po tom jo šeł na wuměńk, jo śěgnuł do Chośebuza a how jo teke pśed 100 lětami zamrěł.
Dokulaž take luźe tam bydle a maju w idealnem paźe wó byśu a tyśu swójich jsow rozsuźiś, su wóni wobydlarjam bližej ako Serbska rada abo Domowina.
"Dla pjenjezneje njamócy".
Moj źiwjak se hyšći chylku kopjo a pón jo změrom.
Zgromadnje z pśijaśelku nawjedujo wóna wejsańskeju młoźinu w Drjejcach.
Detlef Dähnert z koncerna Vattenfall: Stojmy how w Slěpjańskich stronach pśed śěžkimi rozsuźenjami, jano gromaźe z wobydlarjami a teke z Domowinu, móžomy namakaś móžne drogi.
Kielce jo město w Pólskej.
pś.
Tekst jo wzety wót basnikarja Kita Lorenca.
Z takich tšojenjow su Serby mjaztym wjele wuknuli.
Jezus źašo: Chtož mě lubujo, buźo mójo słowo źaržaś, a mój Wóśc buźo jogo lubowaś, a my buźomy k njomu pśiś a pla njogo bydliś.
Som sobu pisał ramikowy plan za serbšćinu a som pisał wósym serbskich wucbnicow za Ludowe nakładnistwo Domowina.
Deje‘se how ako doma cuś a kśěś how žywe byś a źěłaś.
A zachopjeńk decembra som był zasej w powěsćach.
Pó krotkem wobmyslenju som pśigronił. Na gluku jo Manfred měł pśez swój słownik južo wěste pśedźěła, pśedewšym kopicu wupiskow ze starych casnikow a knigłow, a stakim zakład w rukoma.
To jo gromada luźi, kótarež we wólnem casu pó serbsku basnje a se wót lěta 1963 stawnje zmakaju.
Grajarje kněz PLACAŔ, kněz STUPAŔ, kněz STAPAŔ, kněz TEPTAŔ, kněz STAŃ, kněz SEŃSE, kněz DOPRĚDKA, kněz NAPŠAWO, kněz NALĚWO a wrotarja kněz WJELIKI a kněz MAŁKI ženu zasej na grajne pólo.
– śańku kreslańsku abo transparentnu papjeru
Na starem kjarchobje, źož jo wjele tych prědnych wudrogowarjow zakopanych, su tśo jich pótomniki, pśewoblacone do starych drastwow, gnujuce wulicowali ze žywjenja swójich serbskich prědownikow.
Prězy sejźi Christa Urbańscyna.
Mej wšak njejsmej Serba, ale ten nałog słuša do regiony a swěźeńska drastwa ga jo teke rědna.
Bernd Pittkunings jo pśišeł! Pónjeźele do ‚źiśeceje wile’, a wałtoru do domu pśi Rogozańskej droze.
Jo to raźona Pratyja 2002!
Spěchowanje z gjarnca strukturnych srědkow ga trajo až do kóńca 2021. Z tym jo pak wjele, wjele źěła zwězane.
Kak jo to serbske zapśěgnjone do něntejšneje diskusije wó strukturnej změnje we Łužycy, na to jo wóna pokazała w dalšnem dypku.
How namakajo pokoj za swój nejlubšy hobby – mólowanje.
"Buźćo witane na naš magacin w awgusće a to tenraz ze srjejźneje Łužyce, z Rownego.
Jim jo se raźiło natwariś krejz abonentow, na kótaryž casnik se hyšći źinsa do wěsteje měry zepěra.
Za nas póstarcenje, aby se wupórali do teje wótlažaneje strony a zapópadnuli to historiske wokognuśe a se wopšašali wejsanarjow za tym, kak serbska ta wokolina hyšći jo.
Šwjela jo wustup pśigótował.
Bźez rozmyslowanja Karina gnyboco swóju twarogowu skibku.
Nic ga, my comy tež serbski spiwaś.
Ga wetom zwignjo kobołt ruku, wjasoły, až nicht njejo wumarkował, až wón jo ten grimot napórał.
Silwija Wjeńcyna How wiźiš serbske instrumenty: guslicki, tarakawu a dudy.
W 1920tych lětach jo dokumentěrował Gerhard Wiesner, ceptaŕ a ludowědnik z chóśebuskego regiona, dogromady něźi 250 pśikładow swislow a jo pomjenił na pśikład błośańske motiwy ako »kronowane zwěrjece głowy« [...] »lěc kokot, plon, wuž, šwon abo kóń – njejo jasne.« [...]
Wurězki ze 16. rbb-koncerta serbskeje muziki, 2. źěl
Wumaršěruju z gósćeńca „Glücksbrunnen“: zeger 15.00.
Nadawk k tomu jo dostał belgiski grafikaŕ Bart Lefebure.
Ten film jo w lěśe 2014 dostał Nimsko-Pólske myto za žurnalisty „Tadeusz-Mazowiecki“.
Pomnik ga stoj na zemi, kótarejež stawizny su w zachadnych stolěśach pisali Serby, Nimce a Polaki.
Liza Domaškojc w Cazowje – fabrikowa źěłaśeŕka, ludowa basnikaŕka
Ceptaŕ Tobias Geis jo był mój mentor za to źěło.
Pětko rdžašo z bójaznju. 
Prědne šesć až sedym žywjeńskich mjasecow wóstanjo młoź na brjuchu abo kśebjaśe maśerje.
Wjele Gorjanarjow jo wen na drogu śěgnuło.
Ale bóže słyńcko jen malsnje wótliznjo!
Kak wěrne jo słowo našogo wymóžnika, gdyž wón rjaknjo: Chtož měni, až stoj, ten daś glěda, až njepadnjo!
Wopisowašo mě, kak rědnje how lěśe jo a gaž pótom zajtša rano pśez gólu a pólo do města źo a škobrjonk z role k njebju leśi spiwajucy: »Wušej leśim, dalej wiźim, wiźim, wiźim«.
Swěźeński akt stej pśewzełej wuknicy šesteje rědownje.
Źiśi su wurědnili papjerniki.
Pśednjasła jo jej teke někotare basni wót njeje, kenž jo w Dešanku nawuknuła.
»Swětło mójima wócyma bóli.«
Ale to jo šło, teke z pomocu dobrego online-słownika.
Buenos Aires jo stolica a nejwětše město Argentinskeje.
Tśi mjasece dłujko ga jo pśebywał w Šotiskej, pón jo był na kóńcu apryla a na zachopjeńku maja krotko w Borkowach, a něnto jo zasej za dlejšy cas w šotiskem Edinburgu.
Take něco namakajomy we wjele woponach.
W Bramborskej pak su Domowinu ned pó jeje załoženju 1946 zasej zlikwiděrowali.
We fonologiji pśepytujomy zukowe mustry abo fonemy ako nejmjeńše wóznam rozeznawajuce jadnotki w rěcnych systemach.
Aby se ten cas jano z jadnogo boka njepśedstajił, pśistajijom hyšći hynakše tšojeńko z drugego boka, kótarež jo mója žeńska dožywiła.
Su nam wzeli našych lubych a su znicowali młode cowanje, nježli jo se mógało domysliś.
Ten wjasoły ruš jogo pśiwabi.
Graś budu „Kula Bula“, „Generationsorchester Niederlausitz“ a „Brankatschki“.
Z tym co kšeta Knuta z gumna wugnaś.
To grono buźo wó aktualnych serbskich nastupnosćach, wósebna tema buźo pśichod Serbskego ludowego ansambla Budyšyn.
Take ga dotychměst móžno njejo.
Pó tom, až běšo Horst Adam, pśedsedaŕ towaristwa "Serbske koparje" wšych wutšobnje wuwitał, su ned prědny wjacor w tamnej modernej a wjelikej sportowej hali intensiwnje na wšaki part sportowali a se gibali.
Teke z projektom "seś, woplěwaś, žněś" za źiśi z pśedšulskich pśebywalnišćow a šule.
Dobasli rjeśazk!
Na zachopjeńku jo měł jogo wobsejźaŕ śěžko z nim.
Dogromady 7 raz jo Nimsko-Serbske ludowe źiwadło z Budyšyna w aprylu a měrcu pśedstajiło swójo nowe graśe “Golcy” w dolnoserbskej rěcy - w Hochozy, w Cazowje, w Turjeju, w Smogorjowje, w Miłorazu a w Chóśebuzu.
Wjele słyńca, mało dešća: To jo bilanca łońskego lěta.
Ideje za rěc
W Janšojacach jo była župna delegatna konferenca
Słyšym spšostnjonu »žywjeńsku mězgu bomow«.
Něnto pak změjo kuždy šansu, se z fonetiku derje wopóznaś, teke gaž njama žeden kontakt k maminorěcnym powědarjam.
Jo, gab naju cołn měłej.
"Co ga jo?" pšašašo Robinson.
Wón jo glucny, až źěła wót 1. oktobra łońskego lěta ako lichy sobuźěłaśeŕ w muzikowem wótźělenju pśi Serbskem rozgłosu rbb w Chóśebuzu.
W tom casu rosćo jomu kóža dorosćonego zwěrjeśa.
, budu tudy swěśiś jubilej 725 lět jsy.
Gaž wiźe lěwy crjej na pšawej noze, a pšawy crjej na lěwej noze, su zwite.
To njeby mógał se faraŕ źinsa dowóliś, jo groniła Köhlerowa.
Take jo se łoni stało z knigłami Trudle Malinkoweje "Serbske pomniki", z dopomnjeśami Erwina Hanuša "Wósłonki z mójogo žywjenja".
Něnto taki pšawy šćitajucy dom měś, to by něco było!
A to jo był w zymskem casu Atkojc doł.
To jo śim chwalobnjej, dokulaž jo sebje mała Margita serbšćinu wót mamy a starkeje jano »wótsłuchała«.
Z tyma pśeglědkoma ale njebuźo kóńc togo projekta.
Bog jo nas humógł z mócy śamnosći a pśesajźił do kralojstwa swójogo lubowanego Syna.
Něco takego źiwnego hyšći njejo wiźeła!
Pśeliš rada pišom basni a wulicowańka pśedewšym za źiśi we wónej rěcy, kótaraž mójej wutšobje nejbliša jo a mě z prědownikami zwězujo.
Kak pśiźo, až słuša zal kjarcmy „Sonnenhof“ jsy?
Wjacor do togo som pśijěł do Gubina, źož som kśěł lěto wostaś, aby napisał knigły wó źělonem měsće.
Wot lěta 1989 pak jo za njen zagronity Błośański muzeum.
Planowane jo było, z busom do BRD woglědaś.
Starše źiśi mógu teke južo sami graś, pśi tom pak sebje kužde góle jano jadnu ruku pak na krala pak na kralowku pśegótujo.
Wóni se wót małych zwěrjetow žywje a su dla zežarjenja wjele škódnikow wužytne.
Pěś mjasecow pó kapitulaciji Tśeśego rajcha dnja 8. maja 1945 wulicowachu se luźe we łužyskich jsach, až kśě chopiś w nowem lěśe tamkor w něga radworskem kněskem groźe wukubłaś ceptaŕki a ceptarje za serbsku wucbu a až móžo tam kuždy, młody abo staršy, hyś.
Hanška: W Gornej Łužycy wobstoj někotare lěta južo Zwězk serbskich rucnikarjow a pśedewześarjow.
W lěśe 1945 jo na pśikaz maršala Tita jugosłowjańska armeja to město na wěsty cas wobsajźiła.
»Domoj?«, ja gronim. »Ja ga som doma!
Małku, śańku a tšošku ryjnu do wócowu, z wobwězaneju šorcu a tšašnje płakucu, což zewšym rozměś njejsom mógał.
Z pisnych žrědłow dajo se wuznaś, až měsćańske raźce su tam na zachopjeńku 17. stolěśa serbsku rěc aktiwnje znali, 150 lět pózdźej pak jano hyšći jich źěł jo pasiwnje serbski rozměł.
Łuka se wjaseli a groni:
Stwórty palc ten žołty jo, sednjo se ned na njebjo!
Wót togo casa běžy z Góramśice wóda za połnjenje něgajšneje brunicoweje jamy.
To wšykno pak jo teke wěźeła Tšupcańska młoźina a jo se z cigarami Augusta rozwjaseliła na swóju wašnju.
Chto ga jo ten Frycko a chto ten kitko?«
"To njejo nam lažko pśišło, ale situacija jo se naraz pśewobrośiła.
Spokojom som, až jo ta naša gmejna na źiśach bogata.
Toś te wóskowane gódowne pyšnotki z casa DDR Gabriele Seewaldowa njepśedawa.
A źiśi, no, ty ga wěš, źiśi se malsnje na něco nowego pśiwucyju.
Gráse ze zachopijo ze słowami: "Wuchack, wuchack, póskokuj!"
Tej kśemjenjowej fragmenta z wugloweje jamy Janšojce su mógali archeologi ako šćitowe jědro – to groni ako fragmenta škrabaka – identificěrowaś.
15. junija jo se zmakał Serbski sejm w Serbskem domje w Budyšynje.
A Peter Zilvar dodawa: "Ale za politiske źěło wótergi teke trjebaš aktiwne sobuźěło".
Jo tak daloko, až som se ze zachadnosću zjadnał a wjaselim se pšawemu k prědnemu razoju realizěrujobnemu samopóstajenju serbskego ludu".
Źo na swěśe móžoš taku wěc hyšći dožywiś?!
Stary Fryco jo nalewał paleńc
Dajmy tyma bildkoma wulicowaś!
Lěbda su gódy mimo a jo se nowe lěto zachopiło, pśigótujośo z Wašymi źiśimi ptaškoswajźbne programy.
Aralski jazor jo bźezwótběgowy słony jazor w Srjejźnej Aziji, kótaryž wobstoj wusušenja dla mjaztym z tśich źělow.
Pšawy boretš jo rostlina ze swójźby .
Spěchowańske myta du na Jennifer Kretschmarojc a Fritz-Ericha Schewelisa z pśinoskom "Šanse za Witaj-góle w towarišnosći".
Pśiducne zmakanje buźo na samskem městnje na Małe jatšy 16. – 19. apryla 2020. 
To pak dej se něnt změniś!
Błobošojska cerkwja ze 14. stolěta wótwenka: jeje murja jo natwarjona z pólnych kamjenjow a bryły.
Buźo stwórtk 2. decembra zeger 15.30 w gósćeńcu „Lipa“ w Grodku-Konopotna.
„Ja?“ rjaknu kapitan; „sy ga zabył, co jo se ducy sem stało, ja žedneje łoźi njamam. 
Etiopiska njejo žednje kolonija była, a na to jo ten lud wjelgin gjardy a wón wě, až ma na tom etiopiska ortodoksna cerkwja wjeliku zasłužbu.
Z Brězowki/Halbendorf.
Planowanje a organizěrowanje probow a wustupow ansambla, dobywanje režiserow za nowe kulturne projekty kaž tež dalšne aktualne wuměłstwowe źěła w domje SLA laže wót 1. awgusta 2018 we rukoma toś teje Serbowki. „Ako intendantka som zagronita za wšykne wuměłske nastupnosći orchestra, chora a baleta.
Pó tom, až su se źiśi wšykno dokradnje wobglědowali, móluju sami wobraze.
Sebastian Grabowiecki jo był pólski spisowaśel, katolski duchowny a pśełožowaŕ.
Rownocasnje jo wón wózjawił, aby Cleopatra pó enormnem medijowem rušu tuchylu žedne wustupy wěcej cyniła.
Pótom pśiźo wjeliki źeń, pśecej prědna sobota w februarje.
Wukniki njejsu jano ceły tyźeń w šuli byli, tencas jo se teke hyšći sobotu źěłało a w šulach wucyło, ale wóni su jano kuždu drugu njeźelu domoj k starjejšym jězdźili.
Malsnje, jano malsnje do domu.
Póchada ze pódwjacorneje Azije.
To jo tencas kraj pominał, su gronili, až to dwórnišćo dej se wěcej atraktiwne wugótowaś.
W góli ptaški swajźbuju: Wron, ten ma za njewjestu sroku, wón jo nawóžeń.
Barbados słuša geografiski k Pódpołnocnej Americe.
Wažny słup serbstwa we jsy jo Domowinska kupka a dalšny jo Witajźiśownja „Milenka“.
Lěśe buźo nykate a pśinjaso někotare mócne dešće, kótarež pak z nalěśa felujucu włogu njenarownaju.
Źiśi a starjejše kupiju abo wubasliju lampiony.
Kuwait granicujo z Irakom a Saudi-Arabskeju.
W internaśe mógu zajmce mału kuchnju za take zaběry z domacnym źěłom wužywaś.
How su 9. februara z 121 pórami, mjazy nimi 20 źiśecych pórow, swój 130. jubilejny zapust swěśili.
Nabraś buźo wokrejs nejskerjej wokoło 238 mio. euro, wudaś pak deje niźi 285 euro.
Tam naspomnjona ewaluacija modela "2plus" w šulach deje skóro pśigótowaś zagronite gremije.
Karl Diedrich Bader jo US-amerikański grajaŕ.
Wón je zezběra a zatka do swójogo měcha. 
Musymy śi něco groniś.«
Holger Kelch: „Ja cu fairne zgromadne źěło“
Njeměr jo nam pśinjasła fuzija našogo orchestra z orchestrom NSLDź do Łužyskeje filharmonije a pótom fuzija z orchestrom zgórjelskego źiwadła do Noweje Łužiskeje filharmonije.
Ja se naźejam, až Wam se buźo zespódobaś, což ja za Was pišu!
Ta maska dej zadoraś, až winikojske duchy jogo póznaju.
Jaden z nich jo wokrejs Sprjewja-Nysa, a ten jo nastał z wokrejsow Grodk, Baršć a Gubin a z Chośebuskego wokrejsa.
Ale teke muzikowe wusoke šule su mě wótpokazali.“ Starjejšej stej jej pak nawucyłej, až njedej bušku žednje do wódy chyśiś.
Teke Dolnoserbski Casnik ze staršych casow how maju.
Wšednje trjebaśo nanejmjenjej jadnu śopłu jězu.
W lětosnem wuběźowanju „Naša wjas ma pśichod“, ako se pśewjeźo w cełej Nimskej, kśě dobyś złoto.
Zjadne su se byli wšykne, až jo něnto wjelgin śěžko, wusko gromaźe źěłaś a kontakty woplěwaś z Domowinskimi kupkami a towaristwami a drugimi kupkami.
Za pśichod biblioteki jo grono wót digitalnych póbitowanjow a knigłowych kistach w gmejnach za dojśpjenje cytarjow.
Lod ma mjeńšu gustosć ako wóda.
Libeśin jo wejsny źěl gmejny Bronkow we wokrejsu Górne Błota-Łužyca na pódpołdnju Bramborskeje.
Něnto srjejź februara jo dostał nowy wupokaz, źož jo wótśišćane jogo serbske mě Měto Nowak.
Na 30. julij 1710 jo diakon Fischer połožył zakładny kamjeń, a pśi tom jo teke pódla był kněz Langrock, sakski zastojnik.
Kužde lěto, gaž cas za žnjowny wěnc jo mimo w cerkwi, ten wěnc wupyšnijo pón Lichelojc dwór w Kopacu.
Wótwórjenje: , w Serbskem muzeju.
Njejo žedno pótajmstwo, až naša šula jo měła a do wěsteje měry ma problemy z wucbnymi materialijami.
Na drugem boce wóznamjenijo fakt, až jo take póbitowanje se pśez 20 lět źaržało, teke, až jo serbska wejsańska ludnosć hyšći dłujko kokota-biśe ako wjasoły ruš witała.
Wustajeńca buźo wiźeś do 20. oktobera, wótwórjeńske casy su wót pónjeźelego do stwórtka zeger 9:00 do 18:00 a pětk wót zeger 9:00 do 16:00. pětka, 9. awgusta, do pónjeźelego, 12. awgusta, tradicionelny domowniski swěźeń.
dowiźenje
Za Madline Gjarźic jo wóna wažna pódpěra, wšak wóstanjo Götzowa w žylojskej šuli a móžo jej wšake do rady daś.
Wón se naźeja, až sudnistwo buźo jich tak wótštrofowaś, aby to drugich wóttšašyło.
Móžo pak teke byś, až jo how něga była swětnica, pśeto serbske słowo „trjeba“ ga ma tejerownosći stary wóznam „wopor“.
Z tym su zachopili 1881.
Ako wažny problem jo se pśi tom wupokazało to, až ma se namakaś pšawy politiski status Domowiny, kótaryž garantěrujo, až buźo Domowina w pśichoźe napšawdu zastupnica cełego serbskego luda.
Torsten Mak: Ako som zachopił studowaś w lěśe 1989, som taki ideal hyšći měł, až móžo ceptaŕ swój późěl pśi tom měś, swět we wusčejšem a šyršem zmysle změniś.
Njemólśo, dorosćone! Comy wobmywaś.
Južo dawno njedajo pśi nas kurwoty.
Znajośo derje problemy serbskeje institucionelneje krajiny? Kótare pólěpšenja w strukturach serbskich institucijow Wy by pśewjadli? Ja by se žycyła, až se w śěžkich casach na formu kulowatego blida dopominamy.
To pśitrjefijo tež za wobchadnu rěc doma.
Awtorka publicěrujo južo, ako se wudawa dwójcy k lětu w Tübingenje.
Stakim njejo wójcaŕstwo "nowy" hobby hochoskeje familije.
Tencas su luźe how se serbski woblekali a teke serbski powědali.
"Ako wón jo wordował 90 lět, smy how teke měli wósebnu wustajeńcu za jogo fotografiske źěła.
Tśi dny pśed swěźenjom su pla togo kamjenjarja zazwónili a se wopšašali, ga ma wón prědk tu toflu na kamjeń pśibiś.
Ekstremna suchota jo se kněžyła mjazy lětami 1790 a 1800. Lěśa su byli parjece, wjelgin mało jo se šło.
Ukrainskeje fronty Cerwjeneje armeje do města zaśěgnuli, pó tom až su někotare dny dłujko mócnje pśeśiwo fašistiskim šćitarjam města wójowali.
Cesto jo w swójich sobu pósłanych karikaturach na swóju »chudu« situaciju pokazał.
W njom se wugronijo za zdźaržanje serbskeje rěcy.
Jogo pśedsedaŕka Kathrin Suchec-Dźisławkowa jo srjodu tyźeń zwězkowemu pśedsedaŕstwu na wobradowanju w Chrósćicach powěźeła, až budu skóro móc prědnu wersiju pśeměnjenjow prědk połožyś – te same deje se pótom w župach a towaristwach šyroko diskutěrowaś, tak aby na pśiducej głownej zgromaźinje mógali něco wobzamknuś.
W lěśe 2001 smej se dałej do źěła.
Płaśonk njejo wusoki z dwěma euroma, a kuski su pśecej wjasołe.
Suš: Plumpanje wódy z groblow jo zakazane
We wjelich fachach jo měł censuru "dosegajucy", a jadenku njeju měł žednu – jo wón se wusměwkujucy wugbanje swójogo starego nana komentěrował.
Arthur Christopher Orme Plummer jo kanadiski grajaŕ.
To grono k tomu jo měł znaty faraŕ Krušwica.
Naźejamy se, až jo to było Drjejcanarjam wucba, až deje lěpjej organizěrowaś a gromadu źaržaś.
Ryborack dostanjo pjeršćeń wokoło nožki.
Krotki cas stoje take tofle we jsy Kobjelin/Köbeln, ako lažy ned pśi Nysy.
Mej smej hyšći bźez problemow dojěłej až ku Glinjanej toni.
Gaž to plumpanje wopśestanjo, buźo jeje naraz wjele mjenjej.
Wustupiła jo tenraz kupka "Kólesko" ze slěpjańskimi spiwami, w znatem gósćeńcu "Schweizergarten".
Som zamógł pśi tom sam ako komponist źeń a wěcej do serbskeje muziki pśinosowaś.
Togodla: Cyń dalej tak, luba Renate, serbski lud śi pótrjeba, a se śi na Twójom cesnem dnju za wšo źěkujo!
Pśi njej sejźi Karin Krawcowa a stoj Marita Kavelmannowa.
Kaki jo to był luź, kenž jo taku cesć dostał?
Narowno su licyli pśi kuždem graśu 11062 pśiglědarjow.
Z luštnym gronkom stej swóje nejlubše grajki pó serbsku pśedstajiłej.
Toś som drogo zapłaśił.
Tak toś te rědne melodije ze serbskimi słowami se dalej rozšyrjaju, se woplěwaju a wobchowaju hyšći pón, gaž jo zjadnośony dolnoserbski chor dawno juž womjelknuł. ”Mě se cowa, až změjomy tudy w Dolnej Łužycy raz Serbsku spiwańsku akademiju”, jo pśibytny serbski komponist D.
355.000 euro deje wóstaś We wokrejsu SPN se pśedstajijo w dogromady 43 muzejach a burskich a domowniskich śpach regionalna historija – wósebnje serbska a burska.
„Se wjaselim, něnto som juž šesć žeńskim dał powědaś na ten pask.
Wšykne póry młoźiny a ženjonych zmakaju se zeger 11.00 w hotelu „Christininy dwór“, aby se dali mólowaś.
Maciej Kazimierz Sarbiewski jo był pólski basnikaŕ a katolski duchowny.
Južo z togo wurosćo wjelika zagronitosć za njogo.
Lubujo śi něchten?
Glědajmy a pytajmy to, což mócy dawa.
Lubina Dučmanowa jo fachnica a koordinatorka za serbsku wucbu.
Kuždy, kenž wuknjo cuzu rěc, wužywa k tomu kniglicki, to groni, śišćane słowo.
Pśez ramje ten carny aparat jo juž zasej někomu mikrofon pód nos źaržał a se narski wuwopšašował.
Se wě, Indianarje su rědko swětłowłosate a njamógu se ako "běłokóžaty" pśedaś, tak ako Serb móžo se ako Nimc wudaś.
Won a ceła gromada su se w zmysle zaprědka naspomnjonych słowow Bramborskego serbskego casnika wobjadne we tom:
Meridian stoj mimo togo padorownje na lokalnem horiconśe wobglědowarja.
Pón ga by wšo jeje procowanje pódermo było.
Wuwzete wót togo su doněnta hyšći take, kenž su dalej dołojce w nerkowej rorce.
Wót njeje som zgónił něnt, až sćo Wy pśed tyźenjami ten iniciator byli.
A bźeze cwiblowanja su wóni teke pó słoźe a kšutosći daloko a šyroko nejlěpše, howac njeby lubowarje tu błośańsku specialitu pó kartonach nakupowali a do Bayerskeje a hynźi sobu brali.
Dla togo njejo se LSD wěcej pśepytował.
Za nje jo lětosa śěžko, swóju mamu woglědaś.
Njedej byś mjazy wami žeden kórjeń, kótaryž žołc a połyn měwał.
18 rejtarje su na kónjach rejtowali a wěcej ako 40 źowćow w serbskej drastwje su byli pódla.
Handrik dalej pisał.
Wón jo se pšašał: Som ja pśeradnik? Toś jo wuběgnuł z kaserny, jo "zgubił nerwy" a jo drugim grozył z pistolu.
Codiakalnej znamjeni w septembrje stej Kněžna a Waha.
Jan Malink ma w Barlinje nadawk, wšykne zajmy a pominanja Serbow do diskusije daś a se wó to procowaś, aby se wóni rozjasnili.
A wóna hyšći źinsa tam bydli, na swójom narodnem dwórje.
Gaž mócny wětš wiźešo, Pětš se bójašo a chapjašo se pódnuriś.
Južo pśed 3 000 lětami su luźe w Alpach sol wudobywali.
Na zachopjeńku su kśěli taku nowu šulu załožyś w Gołkojcach, źož stoj ta zakładna šula.
Tenraz cytaśo rozpšawu wót Christophojc Rosemarie.
Wokoło 17. se wjedro ale zasadnje pśeměnijo.
Tam sćo mógali cytaś, až awtorka Trudla Malinkowa jo cytała z knigłow „Nimjernosći brjogi“ (Ufer der Hoffnung, LND).
Wótere luźe w zalu su z městymi spontanje sobu spiwali.
Z togo pśedmjenja jo nastało wjele łužyskich familijowych mjenjow.
Wóńi kśě swój měr a wěcej casa měś.
Wacej su wóni winiki stata a muse ze śěžkimi konsekwencami licyś.
Woni ga deje wšo lěpjej gótowaś ako my.
W Błotach mamy 1765 hektarow pśirody, kótaraž jo šćitana krajina.
Cuju se cesćony, až Gregor jo pśiwzeł naš impuls a procowanja Kupki "Serbska namša".
Mina Witkojc jo pisała z brjucha.
Pśistupiło jo k njomu dotychměst něźi 30 Lipjanarjow.
W starodawnych casach jo se plon wobźaržał na Dubrawje – to jo mała wušyna abo górcycka na pódpołnocy Hochoze – mjazy źinsajšneju Jsu a Pódgólu, kótaruž tegdy hyšći dało njejo.
Na 480 bokach prezentěrujo pśewažnje w nimskem Hildenje žywa a statkujuca awtorka, pśestajaŕka a wudawaŕka Dragica Matejić-Schröderowa tšojenja, bajki a basni.
Fotografije wót Franka Steina wupyšnjaju wobnowjony foyer Serbskego kulturnego centruma w Slěpem.
To dej byś źěk za wobźělniki a docenty teje šule.
Manfred Hermaš: Nejpjerwjej jo centralna kanalizacija, kótaruž gromaźe ze Slěpym a pěś dalšnymi gmejnami w pśiducych 6 lětach twariś comy, na rěźe.
Druge budu w bliskosći wostaś.
To wósebne jo: Pósporomje fachowych rozkłaźenjow dajo tam zukowe dataje z pśikładami, źož wužywaŕ móžo wóne zuki we słowach słyšaś.
Terminy: kuždy drugi tyźeń wałtoru – 26.04./10.05./24.05./7.06./21.06./5.07.
Něnto sněgowy muž rědnje se swěśi.
Gaž něco pšosyś buźośo w mójom mjenju, to cu ja cyniś.
Bog žognowašo muskego a žeńsku a źašo jima: Buźtej płodnej a rozpłoźtej se a napołńtej zemju a cyńtej sebje ju pódejśpjonu.
HOSTAKOJC TROJKA jo spiwała w serbskem domje w ewangelskich serbskich drastwach z Budyšyńskich stron.
Źo jo kuntworka?
Pótom pak njejo wón měł žednu šansu wěcej: Bauck jo až do kóńca prědneje połojce dwójcy do serbskich wrotow trjefił.
Za zwopšawdnjenje wobraza – tak ako pla drugich zjawnych objektow – jo měł pśedpise a danu temu.
Wón jo w chorje pódla był a młogemu wucył to tšubjenje.
Richterom za cytarjow Casnika rozgranjał.
Wótkupiś mógu jej luźe dessous a dalšne wěcy teke w interneśe na jeje homepage.
Ceły originalny pśinosk móžośo pśelazowaś how.
"Tam som pšawu frejdu měł te flaki woglědaś".
Cuzych jo było mało, ale śim rědnjejša jo była atmosfera.
Tam na pśikład chórobna sotša wokoło tśi raze teliko zasłužyjo.
Slědne jazoro, ku kótaremuž "gusta" pójěźo, jo Sedlišćowe jazoro.
Zapust w mójej narodnej jsy swěśi se hynac ako w serbskich jsach.
Zachopił jo se ten ceły ruš z dłujkim swěźeńskim pśeśěgom pó jsy, wót pśiłuckego boka až na kóńc do Gubina.
Razka zwótgłosowaś njejsu musali.
Póstrow za źiśi; Dolnoserbski report: 25 lět Serbski muzeum Chóśebuz; Powěsći; Aktualny telefonat; Gratulacije dnja
Nastajenje we Słopišćach k serbskemu sedleńskemu rumoju njejo było w slědnych lětach kradu jasne.
W našom stolěśu smy měli styri wjelike historiske pśewrośenja.
Njejo pak jano tak, až mamy wjele cłonkow, ně, naša Domowinska kupka jo teke sobu nejaktiwnjejša towarišnostna móc we jsy była a jo to źinsa hyšći.
Kśěn pśiźo ako prědny do głažka.
Wjaselimy se na drugich, na dobre rozgrona a se pódpěramy, ako to jo wašnja w wjelikej swójźbje.
3. oktobra jo se na wšaki part swěśił źeń nimskeje jadnoty.
Wuměłstwo Měta Nowaka jo zwězane z dokradnym znaśim serbskeje ludowědy, stawiznow, domownje, serbskego ludowego žywjenja.
Za to trjebaśo wótšu hapku.
Dalšne motiwy su Stare město Chóśebuza, nježlic až jo wordowało wótryte, aby nastał nowy „Serbski běrtyl“.
Feliks, cogodla ta wokołodroga?
Stwórtk, 23. januara, njebuźo informaciske zarědowanje wó nowych celach a nadawkach zagronitych za nastupnosći Serbow w serbskem sedleńskem rumje Bramborskeje.
Wóttam budu zeger 14:00 wumaršěrowaś na swěźenišćo njedaloko Sańkoweje góry.
»To jo za mnjo gluka a dar«.
Tam jo nadejšeł někotarych starych kumpanow, a toś su ned na pśemóc kružki zwigali.
Togo su te Ruse ako młodego kjarla na droze łapili a jogo ned pó wójnje zasajźili ako šołtu.
Pśichylnosć a dowěra luźi, rozgronowych partnarjow pśi mikrofonje a pśisłucharjow pśi radiju, stej jej nejwětše myto.
Ceło pak serbska rěc njejo tudy wumjelknuła, ju znaju někotare pśiśěgnjone.
Cogodla jo pśišła how na ten kurs za woblekanje serbskeje drastwy? “Łoni smy wu nas 110. zapust swěśili.
Luźe deje póznaś, až som pópšawem cele wukludny kjarlik!
A ja som se mysliła, to druge móžom teke doma z pomocu familije wuknuś".
Wón a Anna Kopová stej rowno stipendiata w lipšćańskem instituśe za sorabistiku.
Wóni zalězu něnto teke do swójeje škórpiny.
Slězyna za nowotwaŕ jo zgromadne wuzjawjenje wótglěda Sakskeje, gmejnowu Slěpe a Trjebin a LEAG wót 22. maja 2017 k zmejstrowanju dochadajucych inwesticijow ako rezultat změnjonego rewěrowego koncepta za wótwórjonu jamu Wochoza.
Jano pěś jo groniło, až su jich znaśa serbskeje rěcy dobre.
Won běšo ju zabył futrowaś.
Kuratorium togo myta jo to wobwěsćiło tak: "Ta dolnoserbska ceptaŕka a žurnalistka z pólskimi kórjenjami dostanjo to wusoke pócesćenje za swójo dłujkolětne a njezmucne statki pśi zeźaržanju a dalejdawanju dolnoserbskeje rěcy we wšyknych generacijach, kaž teke za pódpěru statkownych projektow na pólu serbskeje kultury w Dolnej Łužycy.
Te tśo partnarje w projekśe su Domowina – župa Dolna Łužyca, Łužyska muzejowa krajina z Domowniskim muzejom Dešno naprědku, a Serbski institut.
Romantiske serbske jsy a luźe, kenž tam bydle, drje njamaju prioritu.
Nowušojc śota jo na njogo wołała: »Ale Měto, sy ga njerozymny?
Za to pśetwarjenje Tylcyc dwóra jo Bramborska pśisamem 900.000 euro z programa za komunalnu infrastrukturu dešańskej gmejnje pśipłaśiła.
Na to se wjelgin wjaselimy.
Tam jo źinsa Dolnoserbska biblioteka zaměstnjona.
Slědny kóńc tyźenja jo 17 kupkow ze 16 krajow rejowało, grało a spiwało w Lubnjowje, Gubinje a Bórkowach, mjazy drugim z Kraja Baskow, z Braziliskeje a Georgiskeje.
To wšo se źins wěc njetrjeba, nichten to w cesći njeźaržy.
Tśo fararje – Helmut Hupac, Dieter Schütt a Cyril Pjech – su wordowali pócesćone z Mytom Domowiny.
Ten jěźešo ze swójim cołnom dalej, wustupi do krjow a pśiglědowašo wóttam.
Te tśeśe wrota pak, nejmjeńše, glědaju k mórju a maju grozny naglěd.
A kuždy, kenž jo se kupił ten źeń te knigły a jo se dał signěrowaś, móžo doma w měrje se hyšći raz wšykno pśecytaś.
Pad USA jo późiwanja gódny, jolic wótwažuju, až toś ten kraj njeakceptěrujo wupołnjowaś wjele mjazynarodnych dogronow, kaž ten Protokol Kioto .
Jaden jo samo dojěł z Amsterdama.
Kak derje znaju serbsku rěc, co jo za jich serbsku identitu wažne, co se mysle a co póžedaju wót Domowiny, kaki prestiž maju Serby we zjawnosći?
„Zawěsće, smej ga zwucowałej“, změrujo nowy karaselik.
Taki jo Trjebin źinsa!
Sejźecy w kjarcmje se ze swójim nowym pśijaśelom rozgranjamej.
Rozmjej: Richard co wordowaś kameramuž.
Koncern jo dejał je dolibrowaś, a za to su měli tśi lěta casa.
Źo na pśikład?
Płody buchu kaž póla drugich cycawkow wót mrojow rozšyrjone.
Pla Rzeszowa lažy mjazynarodne lětanišćo Rzeszów-Jesionka.
Na zakopowanju jo pśedsedaŕ tamneje Domowniskeje kupki Harald Końcak na njogo w serbskej rěcy spominał.
Wušej togo Dobrosz jo naspomnjeł, až nimska diplomatija rad powěda wó cłowjeskich pšawach, gaž interweněrujo pla kněžaŕstwow drugich krajow w nastupnosćach zwězanych ze zajmami wšakich nimskich a njenimskich etniskich kupkow w drugich statach.
Pśibytnej stej byłej teke źiśi swajźbaŕskego pórika Marie a Karl (wótlěwa).
"Drastwa Serbow wokoło Chóśebuza" słuša k aktualnym top-titelam wó Dolnej Łužycy pla LND.
Na pśikład, až dejm rozmyslowaś, lěc a kak ako Górnoserbowka něnto na Wašo pšašanje wótegronijom.
Tam budu mjazy drugim wulicowaś, kake rostliny a zwěrjeta su se tam w zajźonych 10 lětach zasedlili.
Pusćina pomałem zarostujo.
Na starych wobrazach wiźiš młyn hyšći z kśidłami, ale w lěśe 1927 jo njewjedro do młyna deriło, a wót togo casa njama wětšnik wěcej kśidła.
Wotergi su te “Łokaśinki” k tym spiwam teke grali a rejowali.
Gano su swěśili cłonki Lipjańskego towaristwa 5-lětny jubilej.
Ursula Starikowa jo se na drugi part wó rozluštowanje gósći starała.
Wogeń běšo až we Bórkowach wiźeś.
K takemu domoju za chóre źiśi słuša, to se wě, teke grajkanišćo.
Stwortk pśed swěźenjom pśidu pjacone kulki, klěb a paprika na blido a k tomu snaź głažk wina.
To jo sotša, kenž se prudli.
Gusor ze Žylowa a G.
Woplěwanje serbskich nałogow jo na jsach we Łužycy teke hyšći źinsa kradu rozšyrjone a woblubowane.
To kśě wužywaś za tu šulu w Baršću.
Teke jo naraźiła, až by derje było, gaby nastała tak pomjenjona "Serbska droga", na kótarejž se serbska kultura pśedstajijo.
Bźez komuźenja zachopiś
Gaž su jomu rusojske słowa njeznate byli, jo wón za to serbske słowo wužywał.
Wó estetice njedajo se waźiś, lapa słuša k drasće a z tym jo zawěsće rědna.
Su wjelgin dobru glinu blisko města za to wužywali, a to jo źinsa hyšći zakład za cełu produkciju. „Až do 1. połojce 19. stolěśa jo była za našu keramiku bruna barwa ta nejwažnjejša, pón jo se pśesajźiło to běłe a swětłe pla tych talarjow, gjarncow, taskow, šklow a drugego”, jo nam kněz Subik powěźeł.
Te depšćańske warjece muže su tam zarědowanja měli.
Nejwěcej źěła pak maju cłonki wuknikojskeje konference pón, gaž źo wó organizěrowanje a planowanje šulskich swěźenjow.
Teke we wokrejsu SPN kśě na to spomnjeś.
Na to su se pušćili.
Druga nic rědka tastatura jo Dvorakowa tastatura, wótglědana aby była efektiwnjejša za engelski tekst.
Wóni ga njamógu z cołnom domoj wózyś, a wózy a karki njamaju.
Teke jogo partnaŕka Simone a šwigerźowka pomagatej, jo-li trjeba.
Barwy móžomy derje wužywaś za barwjenje jatšownych jajkow, wałmy, płata abo za mólowanje ze šćotku abo z pitśku lima změšane ako palcowu barwu.
Jogo wótegrono jo take:
Rozmjej: Za-pšawym su pśecej byli tśi prědne myta za nejrědnjejše majske abo swětkowne bomy.
Co cytaś w adwenśe, kake knigły mógu swójim lubym ku gódam dariś? Naše cytarje maju ideje Adwent jo cas, źož wjele luźi se pśigótujo na gódy, což młogemu teke stres napórajo.
Pódla plana, nowa finalna wersija Ubuntu wuchada kužde połlěto.
Lětosa pak wiźiśo prědny raz źiśetko z Dźěwina/Groß Düben.
Kónje su se wupóžycyli z Běłeje Góry.
1857 Pósołstwowy serbski swěźeń. Dokulaž wón jano w serbskej rěcy swěśony wordowa, ga njejsu te nimske luźe, wósebnje z Chóśebuza, na njen pśišli, ale cakaju na ten nimski.
Politikaŕ jo pokazał pśi tom na to, až by se dejało w toś tom nastupanju na to źiwaś, až antiserbske elementy nimskeje narodnostneje politiki se znapśeśiwjaju Europskemu dojadnanjeju k šćitoju narodnych mjeńšynow.
Nostalgiska retorika a fokus na wejsańskem žywjenju, tradicionelnych nałogach a drastwje stej skšuśiłej tegdejše stereotypy wó powědarjach rěcy.
Ale pśez to, až zašrubne wěka wjele powětša njepśepušćaju, źarže te górki dlej.
Wšykno powěda za woglěd Slěpjańskeje šule, pśeto tam ga deje tšošku wěcej nježli na bramborskej šuli wuknuś.
Za wuknjecych na to powołanje jo to kradu nowe nagónjenje.
Mjazy pśedawarjami jo Horst Mucha ze Žylowa.
Kněz Tilich jo wjelgin dobry wucabnik a smy se bejnje procowali, wót njogo wuknuś na dudach graś.
Něga su z takimi „karami“ wózyli pacientow z hotelow na kupanje we wóźe a w parje.
»Bogalka, naša starka«, zabarcyjo.«
We srjejźi dej tencas pósoł Pawoł stojaś.
To pak njejo mě dosegało, a toś som měł wjeliku naźeju, až budu w cerkwinych knigłach na farje w Dešnje hyšći wěcej zgóniś.
Chwalśo togo Kněza, wšykne jogo statki, na wšyknych městach jogo kněstwa.
To jo jej wažne.
Ako kradosćiwy chronist jo Krušwica bogaty material k wuwiśeju swójeje wósady zezběrał.
K prědnemu su ze załožbu a Domowinu etablěrowali źěłowe město za serbske młoźinske źěło, a slědkoju jo se rowno w měsće gano załožyło serbske familijowe towaristwo "Gromaźe".
Až pak plon pópšawem něco dobrego cyniś co, to wón wěźeł njejo.
Ta babka jo měła wšake nadawki, mjazy drugim jo dejała pśepšosyś teke wšyknych gósći na dupjenje…
W Lubnjowje, źož ma biosferowy rezerwat swójo głowne zastojnstwo , su pśi góźbje 25 lětnego wobstaśa biosferowego rezerwata 2015 wótwórili w tamnem "Domje za luźi a pśirodu" nowu wustajeńcu.
Ale južo ako som se pla superintendentki pśedstajiła, jo wóna mě do rady dała, wšykne móje wopisma k słowjańskim rěcnym znaśam na kuždy pad pódłožkam pśipołožyś.
Wuglik wustupujo w jadnej anorganiskej kisalinje.
Adama z redakcije NOWEGO CASNIKA a D.
1891 Źiwinaŕ. Žylojski Hans Grac, pomjenjony Mjetk, bu juž drugi raz pśi zakazanem góńtwowanju pśimjety.
Na pśiducem FUEN-kongresu w juniju w Bratislawje budu wuzwólowanja nowego prezidiuma.
Manfred Nickel, pśedsedaŕ Njepilic towaristwa, jo źaržał swěźeńske [...] dogrono a jo wulicował wót stawiznow dwóra a zachopjeńka towaristwa.
Sportowa hala jo se do rozdźělnych wobceŕkow rozrědowała, tak až rědownje a lětniki njejsu měli mjazy sobu kontakt.
Pśez jogo na-wuměńk-sednjenje pak co gmejna něnto tu firmu rozwězaś a campingowanišćo někomu pśepachtowaś.
A co za tym štycy?
Jo mě toś śěžko groniś, lěc jo zamurjowany rozbity kamjeń napšawdu gdy był tatański woprowański kamjeń.
Papriki z mójeje zagrodki su derje słoźeli .
Jolic dalej njewěriśo, pśijěźćo sami raz do Wrocławja a pśespytajśo to!
Genetika póstupujo we slědnem casu wjelgin doprědka, mjazy drugim metody lazowanja cłowjecnych genow.
Jeje awtor jo dr.
To za redaktora a reportarja rědne njejo.
Katrin Tšukowa z Dešna zastupijo ako regionalna powědaŕka Domowinsku župu we tom gremiumje.
Kurator Serbskego muzeja Werner Měškank jo pśepšosył pśibytnych na drogowanje pó měsće, a to ze serbskima wócyma.
K tśeśemu wustupiju Swětlaška – ta źiśeca kupka Žylojskego ansambla – z nowym graśim w serbskej rěcy za źiśi a familije.
To móžo se teke k pšawidłownemu ritualoju wuwiś, kótaryž dawa źiśam wěstosć a buźi wjasele na bajku.
Na rowje roža smaleta a spózy młoda kšej; nježli jo lěbda rozkwitła, ga zajśpi starjejšej: „A njewjeź nas do spytowanja!“
Za tym až camprowarje su wjacor te we jsy zběrane jaja zjědli, su měli dosć energije za rušne rejowańske wjasele pla Klämbtojc.
Doglědowaŕ w »Gornołužyskem dwórje« jo se wjaselił, až dajo hyšći takich wěrnych luźi.
Tam budu wukrajne kupki pśedstajaś mjazy drugim swóju kulturu a teke swóju domacnu kuchnju.
Dominikańska republika lažy na pódzajtšnem źělu kupy Hispaniola a geografiski słuša k Pódpołnocnej Americe.
Teke eksistěruju sorty z rožojtymi abo běłymi kwiśonkami.
Sobotu, 9. a 16. januara, zeger 14.00-17.00 nawjedujo Carola Geppertowa kurs w Serbskej burskej śpě Móst, w kótaremž móžośo sebje sami wuźaś rukawki (Pulswärmer) a je wupyšniś z parlickami.
Ale młogi by to mógał a dejał take cyniś.
Petra Kriwatowa teke. „Moj nan jo był rybaŕ a mój stary nan wósebnje rozpalony.
To jej z cełeje wutšoby žycymy rowno tak ako kšute strowje a wšo to nejlěpše.
Jabłuka někotare witaminy a balastowe maśizny wopśimjejo.
Ten tykańc su pón donjasli do kjarcmy tym zapustarjam a gercam.
Až do zymjego.
Ministarstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu njewótcakujo a njepomina wót Serbow, až muse wše strukturne změny nawłos tak wuwjasć, ako Vogtowa studija jim to do rady dawa. „Vogtowy koncept njejo swěte pismo, wón dej byś pódłožk za diskusiju“ – jo gronił statny sekretaŕ Martin Gorholt na prědnem wobradowanju noweje Serbskeje rady wałtoru tyźeń we twarjenju krajnego parlamenta.
Gaž dalej chłošćiš, buźo zlě.
Dojadnaś by se dejali cłonki gromaźe z gmejnskimi radami teke na to, źo stajiś stare domy z Mochowca.
Chto gótujo sobu pśi rewitalizaciji rěcy?
Raz wob lěto zmakaju se Chośebuske wudrogowarje z cełeje BRD na tradicionalnem zarědowanju.
Jo, bamž Jan Pawoł II., jo był až do swójeje smjerśi Serbam wjelgin pśichylony.
Ako wó źělach granice se teke powěda wó górach Kawkaz a rěce Embje.
Tradicionalna jatšowna wustajeńca w Serbskem muzeju Budyšyn jo wót 12. měrca pśistupna.
Južo stwórty abo pěty raz se wóna na ferialnem kursu wobźělujo a co w nazymje zasej pódla byś.
Łoni jo była solidarita wjelika za tu familiju we wjelikej gmejnje Gołkojce, ku kótarejž Bobow słuša.
Něnt pak tam nichten njejo.
Zasej chylku wótpócywajśo.
Pśecej su tam pśijazne luźe, jo tam cyste a we zymjem topjone.
Kotare to budu?
To jo było wjele pjenjez tencas.
Po swójej slědnej turje su se wšykne tam zmakali a wšykne ze swójimi awtami.
„Sprjejce a industrializacija Łužyce“ – wót pśednoska pśi góźbje jubileja 60 lět Sprjejc/Spreewitz
Cesćona kněni profesor, wutšobnje se wuźěkujomy za to, až sy była mjazy nami, a za to, což sy nam zawóstajiła.
srjodu, 7. oktobra /winskego
Kamerun jo njewótwisny stat w srjejźnej Africe.
Ju jo natwariła Firma Webstitut ze jsy Słona Baršć pla Budyšyna.
Awgust jo lěśojski mjasec w pódpołnocnej hemisferje a zymski mjasec w pódpołdnjowej hemisferje.
Findus se kradu zlěknjo.
Bur "Lindemann" pówita gósći w kuchni burskego chroma.
Tłuste mroki su na njebju.
Te młode ptaški pak su ze swójim wótšym šnapacom tek wěźeli, kak se woboraś.
Pón se zaměrnje tam pógibujo.
To jo teke tak z dokumentami.
Wót 1. maja ma bórkojski amt nowego amtskego direktora.
Ten pěślětny gólc jo był lětosny nawóžeń na ptaškowej swajźbje hochoskeje źiśownje "Tyca".
K tomu pśiźo, až su póspyty drjewjańšćinu napisaś a tak zdźaržaś akle zachopili, gaž jo jeje rěcny system južo zachopił rozpadowaś.
wałtoru, 8.8.: Muzika rad słyšana
W lěśe 1996 jo wóna we něgajšnem nakładnistwje Lusatia wudała gódnu ediciju "Serbski pśisłowny leksikon – Sorbisches Sprichwörterbuch".
Cyž jo pśewzeł funkciju bibliotekarja a nejskerjej teke pókładnika a jo był z tym cłonk pśedsedaŕstwa dolnołužyskeje Maśice Serbskeje, kótaraž jo měła swój domicil w pśitwari na dwórje banki.
Tam pytaju za slědami nadejźarja Ludwig Leichhardt, kenž jo se zazdaśim 1848 w źiwiznje zgubił.
Marka Maćijowa jo nazgónita lektorka a wobglědniwa jadnaŕka a zjadnośijo tak wšykne zamóžnosći nakładnice.
Towaristwo „Gromaźe“ jo se zmakało z wjednicu Šule za serbsku rěc a kulturu
W slědnyma tyźenjoma jo nanejmjenjej zyma była a z mrokawow jo se pilnje padało.
Wón jo měł cerwjeny kamzol a cerwjeny zec, zewšym jo był cerwjeny woblacony".
Tak jo źinsa tak gronjone jano ta ‚zbytna młoźina‘ pśišła.
Ale to by se pominało wjele wěcej sobuźěłaśerjow, což njejsu dopušćili financielne móžnosći.
Tak smy pśecej sobotu zajtša zaběrane byli naše kórbiki derje pśigótowaś.
Źinsaj Zgorzelec jo sedło dweju gmejnu: gmejny měsćańskej a gmejny wejsnej, teke wokrejsu najsańskego.
Jeglinowa jemjelica jo rostlina ze swójźby sandelowych rostlinow .
A to njejo někake póbóžne wugronjenje, pśeto Bóže kazni su pokazowaŕ, su droga k pšawemu žywjenju.
Dogromady jo jich to było 126, mjazy nimi te tšochu wětše za rentnaŕske póry.
Na mójo źiśetstwo myslim rada slědk.
To jo nejpjerwjej tamny Šusteroc dwór, źož ma tamna wjelika Domowinska kupka swój domicil.
Rolany su bramborske město nad Carnym Halšterom a Carnicu na pódpołdnju wokrejsa Górne Błota-Łužyca njedaloko Złego Komorowa a granice mjazy Bramborskeju a Sakskeju.
"A pśipóznawamy status Domowiny ako politiski pśipóznatu rěcnicu za serbski lud napśeśiwo Nimskej, Sakskej a Bramborskej".
To su hort "Njewjerica" w Žylowje, "Hort móžnosćow" we Wětošowje, Źiśecy a wuknjeński dom LIPA w Bórkowach a hort w Brjazynje.
Wona jo mě groniła, až maju tuchylu 55 źiśi.
NC: Ga pśiźośo zasej do Dolneje Łužyce?
Togodla groni: »Hej, witaj!«
Kradu hynacej jo to było pla wuknikow Gołkojskeje zakładneje šule někotare dny pózdźej.
Z tym su na Boga zabyli a zwězk z nim pódłamali.
Toś jo se pśimě Berliner z casom gubił.
Ale ja teke rozmějom, až rowno tak se źo luźam, kenž su w DDRskem casu se zasajźowali za to serbske.
Taki nowy smy něnto dostali, aby za wužywarja wšykno malsnje namakali.
Wóna jo wołała Rinettu a Krala a wóna jo wódawała a rozměła něnto.
K wózenju sena, drjewa, wšakeg rěda a kašća na zakopowanišćo pśez lod wobuju se šuflity.
W stwórtej smužce groni awtor, co wón se mysli abo zacuwa .
W zachadnych 300 lětach njejo se Běla žona wěcej pokazała.
Ale wěmy, až jo Kosyk A.
Tam jo stojał plon.
Na portalu namakajo se ten nowy bok wótněnta ako źewjeta rubrika.
"Pśiduce lěto wótmějo se wuměłski zagrodowy swěźeń 5. a 6. junija", jo groniła muzejowa wjednica Babette Zenkerowa na kóńcu zarědowanja.
Wšykno to se wě něnt bóžko jano na nimskem boce.
Samej pak to hyšći njejstej zwónoźełej, tak stej pśecej swóju gubku rozdajałej a ja som jeju z we wóleju wumacanymi a z cukorom pósypanymi guskowymi kuskami futrował.
pětk, 18. septembra /nazymskego
A dla togo jo wjelgin wažne, co ministaŕstwo co za to cyniś.
Wóna a cesnoamtskej pomocnicy w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju – Monika Šwjelina a Cornelia Vahderowa, wobej w serbskej drastwje – su pówitali wokoło 20 luźi na tom wopomnjeńskem zarědowanju.
"Trjebamy za našu młoźinu take zmakanišćo, źož wóna se w serbskej atmosferje derje a z rěcu zwězana cujo."
Nad wšyknymi dnjami stoj gronko lěta, kenž jo wubrała ekumeniska źěłowa kupka za bibliske cytanje: „Buźćo zmilne, ako tež waš wóśc zmilny jo.“
Michiganski jazor jo tśeśi nejwětšy jazor Pódpołnocneje Ameriki a pěty nejwětšy cełego swěta.
Politiske wobwliwowanje jo se pśez reformu akademije 1969 a źěłabnosć centralistiski statkujucych fachowych radow wósebnje w ramiku towarišnostnych wědomnosćow hyšći pódłymił.
Na ten pśinosk slědujo tekst Wernera Měškanka wó pětem zmakanju słowjańskeje muzejoweje seśi w Oldenburgu.
W drugich casach su teke ceptarje pśišli ze źiśimi, to tuchylu jo rědko.
To grono jo było teke wó pušćonych bomach, ako su rosli pśi droze z Dešna do Žylowa.
Za to su rozpalone, a ja budu jim pśi tom pomagaś, źož mógu.
Młode gałuzy su pjelsniwe.
Žortne pšašanja: 1. pšašak, 2. wětšnik, 3. nos
Za dolnoserbski Thunderbird jo integrěrowana dolnoserbska pšawopisna kontrola, kótaryž wšak jo hyšći wjelgin rudimentarna.
Ten stary nan běšo rolnikaŕ; dwě žonje běštej jomu wumrěłej.
Ga budu pśecej tam jězdźiś, njejo hyšći jasne.
Někotare su na pśecej how wostali, su pśewzeli kjarcmu, lodu abo su w drugich powołanjach źěłali.
Wóna zjadnośijo tradicionalne pśirodne sukna ako bałma a płat z modernymi suknami nejwšakorakšych warstwow a transparencow.
W jadnom rěźe su stojali na pólu, a su swój „gešeft“ tam wobstarali.
Až do źinsa wugótujo toś ten sportowe swěźenje, wuběźowanja we wšakich družynach a we wolejbalu, na kótarychž se teke mustwa z Dolneje Łužyce wobźěluju.
Až do 21. decembra mógu wše swóje žycenja a gódowne póstrowy nam do redakcije pósłaś.
Ten Kněz pak buźo sam wjeliki w tom casu. Jez 2,11
Take něco njedej se how w Rogowje staś - su gronili wšykne, ako su te wobraze wiźeli.
Wóni su pjerwjej do Dešna dojěli pó waliki słomy, tam su pak wót Thomasa Panwica krydnuli seno, teliko, až su mógli naslědku ceły wóz połny nalodowaś a se dostojnje na kokośe prezentěrowaś.
Źowća a gólc su se do togo wjaselili, až mógu how wariś.
Z tymi serbskimi kursami na Potsdamskej uniwersiśe pak njamamy žednych pśidatnych ceptarjow za serbšćinu…
Tak dłujko, ako ja budu žywy, to žednogo kóńca njezmějo.
W rozgronach su se pón naše wobmyslenja wobtwarźili, až profil pówołańskego wukubłanja teje šule zapšawym našomu njewótpowědujo.
A dalej to, až jo to było bejnje hynac, ako jo ministaŕ Reichelt woglědał mału serbsku wjas Smogorjow.
, Sakskego centruma za kulturne a kreatiwne góspodaŕstwo KREATIWNA SAKSKA a Serbskego muzeja.
Słuchaj!
Žeden źiw – w lěśe 2005 su Serbsku cerkwju, kótarejež wósada z něźi 4800 cłonkami teke ta nejwětša cełego města jo, do cełego wobnowili.
Pótom zeskócyjo.
K tomu jo pśišła dalšna starosć.
Stara mama wuźěra na sćěnu a njereagěrujo na słowa.
Dešański šołta Fred Kaiser a Horst Adam, pśedsedaŕ "Serbskich koparjow" stej wó tom wulicowałej.
Tak to njejźo!
Wokoło njogo se jajka "do gnězda" scyniju.
Ku kalendariskemu kóńcoju lěśa pśidu někotare rědne śopłe dny, což budu rolnikarje wjelgin witaś.
A ned smy rozbogaśili naš słowoskład.
Za wósebne šulske zarědowanja mógu źurja mjazy dwěma rumnosćoma wótcyniś, tak až namakajo wětša mań luźi tam swójo městno.
Majski bom w Běłej Górje, tam źož pśecej stoj.
Wobej trenarja stej spokojom: Trenaŕ Serbskich koparjow Horst Krawcyk jo pó graśu nam gronił, až jo z wugbanim swójich wuknjeńcow wjelgin spokojom.
To dej byś zakład za wuźěłanje masterplana k rewitalizaciji serbskeje rěcy.
Wjele lět źěła Susanne Kruse ako grafikaŕka.
To woła Karolina.
Hartmut Leipner wót Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi jo jej pśepódał wokšomjony Wóścenas za dešańsku cerkwju.
Za wuspěšne pśedstajenje jo se Hochoski kjarcmaŕ Dieter Zeumke z głažkom sekta wuźěkował (měrc 2003).
"Prožym póznajo se k serbskim kórjenjam, pjerwjej su wejsanarje w našej jsy serbske powědali, a regionalne mjenja někotarych rostlinow zně nam hyšći we wušyma" – z tymi słowami jo Marianne Kappelowa we mjenju Prožymskich referenta pśipowěźeła.
W slězynje som cełu kopicku cyniła a som to rad cyniła.
m južo wěźeła, co na mnjo caka.
Gano su w njom wó Serbach a jich starosćach pisali.
wót 11.00 do 11.15 góźin:
A měni z tym, až digitalnje k nim pśidu.
Płodowe łopjeńka su zwětšego nic zrosćone.
Wosebnje k tomu jo myslone zjawne zarědowanje Domowiny, kótarež buźo wałtoru, 26. septembra 2000, w Serbskem domje w Budyšynje (19.00).
Pomysliśo jano, mója nejlěpša pśijaśelka Roža jo se žywjenje wzeła!«
Ralbicy-Róžant jo gmejna w górnołužyskem Budyšyńskem wokrejsu w pódzajtšnej Sakskej.
Wóni su měli góźbu, zgromadnje z Geraldom Schönom spiwaś, a su se wobźělili na ekskursiji do Błotow.
Tej slědnej matej w SKC samo swóju rumnosć za proby.
Kokot njejo wěcej w trajźe, ale sejźi na słomje w kórbiku: kral Niklas a kralowka Laura donjasotej kokota, dokulaž su kśěli jogo hyšći łapaś na pólu.
Wósebny wjerašk w kulturnem a mjazynarodnem žywjenju w měsće a w cełej Dolnej Łužycy buźo 20. mjazynarodny filmowy festiwal w nowembrje.
A liška jo se wjaseliła a jastśeb tek, ned za gumnom jo była góla.
To jo prědny raz było, a dej nadalej byś kužde druge pónjeźele, na wótpołdnju.
Zastup płaśi 2,50 euro.
Grajaŕka a tśo grajarje z Nimsko-serbskego ludowego źiwadła z Budyšyna ga su tam pśedstajili swóju nowu dolnoserbsku inscenaciju „Łapanje šefa“.
Pla nas Serbow jo to jogo pśestajenje Starego testamenta do našeje rěcy.
Tak daloko zazdaśim ale njepśiźo.
Ze stron klimy a wegetacije se wusokostne połoženje Kerkonošow ako alpinske wopisujo, lěcrownož se wótpowědna wusokosć njedośěgnjo.
Docełego maju we jsy 30 pśedewześarjow (Gewerbetreibende).
W mjenju gósćowarjow jo gósći wuwitał prof.
1 wjas pla Grodka, 2 šulski fach, 3 nic konsonant, 4 medicinska rostlina, 7 muzikalna twóŕba, 9 jadnore jězdźiło, 10 transformator, 11 nic uniformny, 12 jazoro w Aziji, 14 kupowański center, 15 licba, 20 trio, 22 rubjažne zwěrje, 23 swójźbna, 24 źěl lětanišća, 25 głowne město Norwegskeje, 27 [...]
Wót zachopjeńka awgusta dej se tšochu mjenjej woblewaś a gnojś a wót oktobra až do decembra zewšym nic.
Zastupniki Serbow njejsu dali se wobgroniś, rownož śišć jo wjelicki był.
Tudy su bogašniki za brunicu wjerśeli a jeje wjele namakali, wóna njejo dłymoko a lažy natłusto.
Zrownane kijaški su w dolnem tśeśinje roznogaśowane, na spódku měko kósmate.
Ale gaby archeologi sebje blišu wokolinu hyšći raz dokładnjej wobglědali, by wóni snaź wšake ako fachniki lěpjej póznali, pósuźowali abo zbadali nježli mało nazgónity drogowaŕ kaž ja: Jano někotare metery zboka wjelikego kamjenja laže dalšne, ga mjeńše granitowe kamjenje.
Pawoł pišo: Napominam was togodla, lube bratśi, pśez Bóžu zmilnosć, aby swóje śěła dali žywemu, swětemu, Bogu spódobnemu hoproju.
Něnto jo jasne, chto buźo w lětach 2019 do 2024 cłonk w wuběrku za serbske nastupnosći pśi wokrejsnem sejmje Sprjewja/Nysa.
Z Dešnom jo dobyła, ako wěmy, prědny raz serbska wjas toś to myto.
Wjednik kupki Wojciech Przybylski (nalěwo) źaržy w ruce nagłowk z „nosom“ – rozšyrjony mjazy 8. a 10. stolěśim w srjejźnej Europje.
Wšykno jo tak derje sejźeło, žeden cypjel njejo tak někak na ramjenju wisał.
Wušej togo dej pódpěraś we pśigódnej měrje serbski dorost a serbske lajske kupki.
W Lědach mějachu dlejšy cas jano błyski a rjaganje.
Co mógu hucabniki dobrego hucyś, gaž Knězowe słowo zachyśiju?
a słužćo sebje, kuždy z tym darom, kenž jo dostał, ako dobre zastojniki wšakeje Bóžeje gnady.
Z kupjoneju kórtku móžośo we tej „Rědnej nocy wuměłstwa” woglědaś do wšyknych galerijow a wustajeńcow w starem źělu Lubnjowa a tam teke dožywiś wšake kulturelne wjeraški.
We tom samem casu jo wuknuła na budyšyńskej muzikowej šuli graś na gitarje a jo grała až do 11. lětnika w gitarowem kwinteśe.
Dejmy dowěriś, až našo nimjerne žywjenje wót njogo wótwisujo.
Za śělne derjeměśe jo było starane.
W slědnych lětach jo w Bramborskej wjele hodlarjow wuslěkło, dokulaž su byli z wołojom wuzagadowjone.
Casy se pitśku pada.
Pósrědnijomy jich na šlodaŕki ako Sarah Gwiszcz, źož mógu se maski kupiś", groni Queenie Nopperowa wót towaristwa "Lübbenaubrücke".
A to jo mě na kubłańskem pólu cesto dosć felowało.
Źěl muzeja zaběra se ze žywjenim a statkowanim Bogumiła Šwjele, togo wuznamnego dolnoserbskego rěcywědnika a fararja.
Góźba za cełodnjowne dokubłanje jo rozpšawa wó eksternej ewaluaciji serbskich póbitowanjow w Bramborskej 2015–2017.
Telik casa jo pśejšło, až ja se tak pšawje na ten prědny raz njedopomnjeju", jo Koch nam wótegronił.
We stawiznach Šejnejdy jo se cesto wogeń stał.
Změstami su teke te drogi mokšośi dla złe.
Šmotlimej se pó parowatej sćažce.
Wóna jo roźona we Hochozy, tu wjas jo spušćiła, ako jo 16 lět była.
Kóńc maja jo lětosa wujšło pla Makedońskeje akademije wědomnosćow a wuměłstwow tak pomjenjony rezimej "Linguistiski atlas k makedońskim dialektam" k makedońskim narěcam z wjelikeje mani materialijow, kenž su byli wobjadnane w Słowjańskem rěcnem atlasu.
Až wón buźo ten tyźeń južo 80 lět "stary", njamógu luźe, ako jogo znaju, tak pšawje wěriś.
Stakim su wuchace měli dosć barwy k pyšnjenju jaj.
A rowno tak na polu literatury, wósebnje, ako smy se z Ćišinskim zaběrachmy, jo mě budyšyńska šula dobre zakłady sobu dała".
Něnto ta kriza jo hynakša, mamy "mjenjej lichoty" ako za cas DDR.
Zwězkowa ministaŕka za wobswět Svenja Šulcowa jich pšosy na narodny wobydlaŕski dialog wó wóźe.
Na prědnem dnju drogowanja njesta se nic wósebnego, pśeto tak daloko běšo jomu ten kraj južo znaty. 
Na co su wuknuli?
Parole su musali dowólone byś.
Ten cas pak jo něnto mimo!
Južo do maja 1940 jo był młody faraŕ Alfred Schmidt pśesajźony, kenž jo kužde tśi mjasece w Depsku serbski prjatkował.
, cłonk Serbskego kulturnego turizma z.
Su wótwórili wósebnu wustajeńcu w janšojskem muzeju
Na woglěźe we Słowakskej – w Pieštanach a wokolinje (5. źěl)
Za wobźěłanje jo pśedlažał prědny wót luda diskutowany naśisk.
Luźe na wobrazach, ako su zdalone a akle na drugi póglěd widobne, transportěruju mimo togo kulturnohistoriske informacije wó tegdejšej serbskej ludnosći.
Wuraz: "fromny ako jagnje" ma togodla negatiwny pśizuk, dokulaž měni někogo, kenž se wšo lubiś dajo.
Z pódpěru LAUBAG su tam załožyli pśi "Strugowej dolinje" Socialny centrum "Sankt Barbara", ako wobgóspodarijo diakonija "Sankt Martin" z Rózborka/Rothenburga.
Kosty za jězd a nocowanje budu zapłaśone.
Wejsanarje su pó politiskej změnje swóje póla, łuki a grunty slědk dostali, a něnt – tak stej groniłej – kaž jastśebje stražuju, aby nichten cuzy na jich grunty njestupił.
Co pak gótujoš zasej w internaśe, gaž jo lubosć taka wjelika?
Marja Bosanowa jo wjeliku gluku měła, tek młoge druge, ako su w Barlinju słužyli.
Co jo k 110. zapustoju w Pśiłuce wšykno pśedwiźone?
Weto jo se na lětosnem młoźinskem zapusće zasej z radosću wobźěliła.
Mjazy drugim su byli pšašane, lěc se zajmuju za serbsku rěc a kulturu.
Jakub Brankačk, pśedsedaŕ Domowiny, jo w Serbskem kulturnem a informaciskem centrumje w Barlinje na 27. aprylu wó historiji a něntejšnem źěle Domowiny powědał.
Jo wopšawźe wěrno, až njejo serbska wucba B doněnta take wunoski pokazała, kaž sebje je sami pśedstajamy a teke žycymy.
Dogromady jo slědne lěto tam parkowało 21.223 awtow.
Źiśi w Rudnej (Reuden) to pokazuju.
Jaden zalěze na kšywo, rozbi tam woknyško a kśěšo pśez njo do tog chóda dołoj skócyś.
Ale teke źiśi, kótarež njejsu dobyli, dostanu małe myto ako trošt.
»Kjarle, mě jo někak šlim we se, tak njej’ mě hyšći žednje było«, wón stukajucy měni. »Žeden źiw, gaž maš jašćerja w brjuše!«
Chto buźo stojaś ako kandidat na wólbnem cedliku, to dejało až do slědneje njeźele jasne byś.
Nagromadu źewjeśnasćo rejtarjow jo se na superkokośe wobźěliło.
Jogo zakład su byli někotare pismiki grichiskego abejceja.
Take něco online se wě njefunkcioněrujo, ceła atmosfera felujo.
Pśigótuju se na zwězkowe wuběźowanje , Simone Schöckel , Helke Elsner , zastupna šołtowka Dešna Katja Hoffmann a šołta Fred Kaiser w muzeumje Dešno.
W Borkowach jo wón bydlił wjele lět a jo nawuknuł tak derje serbski, až su měli jogo serbske luźe za roźonego Serba.
Parlament, rozgłosowe wusćełanja, nowiny wužywaju pśedewšym Bislamšćinu.
Póglědanje na njeźelski program w radiju
Wjasołu a dobru mysl jo jim skazyła powěsć, kótaraž jo pśišła 7. junija, někotare dny pśed swěźenjami, z francojskego města Straßburg do Dolneje Łužyce.
Dwa wót jogo pśegónjowarjow za nim, te druge se wrośichu. 
W głownem jo se serbska kazń z lěta 1994 za Serbow wupłaśiła a jo dobry zakład była za dalšne wuwiśe demokratiskich měritkow.
Wóna reprezentěrujo swójo město pśi wšakich góźbach.
Na tu wizu by pócesćili politisku wólu a pšawo serbskego luda na sam-se-póstajanje (Selbstbestimmung).
We rědu nimskich wuměłcow dej se Latk ako jaden prědnych comic-mólarjow cełeje Nimskeje pomjeniś.
A 2018 jo kupka "Serbska reja" na tom festiwalu wustupiła.
Se lagnuś do wany.
Co jo wóno nam pśinjasło?
Robert Zöllner, ako źo z Müllerojc Caroline, jo něgajšny wobydlaŕ serbskego internata w měsće.
Gmejna běšo tomu južo pśijaznje pśigłosowała.
To jo mě dało dobry wótgłos, som se mysliła: "Som luźe wopšawźe dojśpiła we jich žywjeńskej situaciji".
Prědny raz jo wiźeła kokot a jo se pśez to wjelgin wjaseliła.
Tych toflow, znamuškow a napismow pśi drogach jo něnto wšuźi dosć a nadosć - teke na Gorach.
Ako góle jo chójźiła na źiśecu namšu a źinsa wótźaržujo sama źiśece namše w Žylowje.
Na njej se zmakaju mustwa europskich narodnych, aby w balokopanju wójowali wó titel "Europski mejstaŕ".
Łoni jo prědny raz dolnoserbske wudaśe wujšło.
20.01. | 16.00 góź.
Zasej taka njepśemyslona ideja dorosćonych, kótarejž dejmej do paslow zalězć.
To jo mě pśewšo gnuło.
Gołkojska gmejna ma w rěźe swójogo zastojnstwa wjele wognjowych wobornikow.
Chto by wacej wobnožku wót jadneje kwiśonki k drugej nosył a rostliny tak wopłoźował?
Mjazy nimi jo był młody muski Müslüm Esen, kótaryž póchada z Turkojskeje a ma manźelsku ze Smogorjowa.
Do Janšojc jo šło.
Woni su na pśikład měnjece, až se pśez to, až se wuglowa jama dalej „wuryjo” mimo Rogowa, městna za źěłaśerjow njezgubiju.
Licba tych Serbow pak, kótarež serbski rozměju a casy teke powědaju, jo někak tśi raze wětša, ako jo se w analyzy napisała.
Zawěsće budu w šuli dla togo wědomnostnego źěła mócnje diskutěrowaś.
Wóna wuzwignjo, až eksistenca „serbskeje kultury” njejo jano wažna za „mału mjeńšynu”, ale za cełu ludnosć tamnego regiona.
Erich Wojto z Janšojc: Teke za mnjo jo ten nejrědnjejšy spiw ten wó mójom domje.
K muzejowemu kompleksoju słušaju teke pcołkaŕstwo, zeleninowe gumnyško, galerija, wšake groźi a dalšne chromy z wjele wustajeńcami k tegdejšemu wšednemu dnju dolnoserbskeje ludnosći, k rolnikaŕstwoju, rybyłojenju, wšakim rucnikaŕstwam, dolnoserbskim drastwam tak ako k šćitoju pśirody a wobswěta.
Nejmłodše su grali, spiwali a rejowali!
Jogo argument: Mě ta rěc se spódoba a wóna njesmějo zajś.
Zrownju docakujo Domowina, až by se dejało teke pśi wuwiśu Chóśebuskego jazora na to glědaś ze wšakimi serbskimi projektami.
Hez 3,22–27 * 1 kral 5,1–14
Wóno jo jasne, až trjebne změny w Domowinskem źěle nowym towarišnostnym wobstojnosćam deje slědowaś.
Wón jo se myslił: Mamy rědne kališćo, tam mógu serbske powěsćowe póstawy stojaś.
Stare město jo na lisćinje UNESCO.
Slědne tyźenje swójogo žywjenja jo Fryco Dubjel pśebył we starcowni.
Smy teke wucynili muzikalne zmakanje.
Na to muski wótegronijo: "Chto ga dej telik guskow jěsć?"
Chtož wužywa gózdźiki ako woka, daś je něnto zatyka.
Maju teke pódrubriku.
Na pódpołdnjo a pódwjacor se něto wupśestrěju až do dalokego horiconta łuki a póla.
Hurra, mamy nowe lězadło! Skóńcnje jo tak daloko.
To jo zapšawym mój nadawk był, ale ja som wjelgin cesto pśebywał na twaŕnišću, źož som za tym glědał, až zasobu doprědka źo.
Napisane jo na jadnom mě Jana Wjelana a na drugem mě jogo syna Juliusa Eduarda Wjelana.
Tśeśego maja dejało tak daloko byś, až zasej namšarje pśidu do cerkwicki.
póglědnjenje njedobywa se pśez dłymi studnje, wóneje nimeje studnje znamjenjow bźez dna, bźez źaržawow
Pśi wótwórjenju dnja 1. julija 2021 by to było wokoło 113.000 euro wudaśow a 83.000 euro nabrankow.
Bemske su se zasedlili na pśikład w Krasnej Horje (Schöneberg), Krasnej Lipje (Schönerlinde) a teke w »Nowej jsy« (Babelsberg).
To buźo nejwětšy nadawk pśiducych lět.
Derje źěłamy wšykne gromaźe.
Cu, až politikarje nas njamaju za eksoty, ale až worduju wót nas derje informěrowane.
Intaktny tropiski lěs jo wažny za klimu na swěśe.
Teke mój stary nan jo balo kopał, mój nan pak jo měł wjele wušej za balochytanje (Handball).
Akcija jo była pśizjawjona.
Toś smy musali cakaś, až kšuški zwótpaduju.
Našej rozgronowej partnarja
Norbergowa: Jo, to trjefi.
Ale co něnt?
Rěcne rumy woplěwaś a wobzwarnowaś (źož serbska rěc dominěrujo); mócowaś źěło w regionach a slědkoju pódpěraś wobstojece kupki, towaristwa a iniciatiwy ‒ na te tśi słupy jo załožone něnto źěło Domowiny.
Wósebnje Kito Šwjela ma how wjelike zasłužby.
Starjejše tam pśinjasu młodym luźam kužde lěto wjacerju a žednje hyšći njejo teje jěze było tak wjele ako lětosa, jo Casnikoju groniła mama młoźinskeje wjednice Lize Šurwanojc.
Krotki film jo jadnab 20 minutow dłujki a stoj pód citatom "Nic njesłuša k zachadnosći."
Za mnjo jo wjelgin luštne cytaś, wjele razow bur Žur wopyta, Knuta wugnaś.
Wjelgin gjarda jo na to była!
Załožeńska zgromaźina k šulskemu spěchowańskemu towaristwoju za cełkownu šulu w Gołkojcach su za dnja 23. septembra zaplanowali.
Za druge licbniki buchu źěłane słowa pśed krotkim casu wutwórjone, kótarež se lěbda wužywaju.
Na stawnem amśe jo cakało radne pśechwatanje cłowjeka na Juliju: Ta amtaŕka wót stawnistwa jo jej pśi wěrowanju groniła, až muski jo wobjadny z tym serbskim mjenim.
A wón jo dejał na serbske pśisegaś a znaniś, dokulaž nimsku rěc njejo zewšym znał.
Wužywa se pśedewšym ako palidło.
Njeźelu buźo zajtšne piwko.
Pótom som wiźeła, až rostlinki maju južo łopjenka.
Wjerašk jatšownych nałogow w Górnej Łužycy jo było zasej jatšowne rejtowanje.
Za pśigótowanje EUROPEADY 2020 – to groni europske mejstaŕstwa narodnych mjeńšynow w balokopanju – jo se łoni załožył wósebny wuběrk "Serbske mustwo – Europeada 2020".
Nanejmjenjej jo to tak wiźeś we filmach.
Hagen Domaška, wjednik prědnego wuzwólowanja Serbskego sejma, jo dał k wěsći, až Serbski sejm jo wobzamknuł, až buźo se woboraś pśeśiwo wótbagrowanju dalšnych serbskich jsow.
Wón jo był »duša nowego towaristwa« a ten, kenž jo we njom »nejwěcej źěłał«, ako jo redaktor Wosadnika wustajił w swójom nekrologu.
Ceptarje su maminorěcne.
nichten wót was njemusy wóstudu měś: Wobźělśo se na lětosnem Serbskem comicowem wuběźowanju Rěcnego centruma WITAJ Chóśebuz, kótarež běžy pód motom "To jo TŠAŠNJE luštnje było!!".
C, Serbski institut, Domowina, Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, OSZ w měsće, Towaristwo za serbsku rěc w cerkwi, Nowy Casnik a Serbska redakcija rbb, Statny šulski amt, Rěcny centrum Witaj, bramborske Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu a Institut za sorabistiku w Lipsku.
Nejpjerwjej se mě njejo kśěło togo tak pšawje wěriś.
Źinsajšne wobydlarje su pśisamem wšykne Serby.
Ako prědna jo se pśedstajiła pśi WITAJ-programje sobotu, 1.7., na jawišću w Serbskem kulturnem centrumje kupka z Ćiska/Zeißig w župje Worjejce.
Pytaj w kašćiku źaseś słowow za wěcy, kenž móžoš jěsć!
Wobradowanje jo zjawne, interesenty su wutšobnje witane!
Z njeju su wobjězdźili „Kněski dwór“ mimo kjarchoba a stareje kowalnje, mimo nowych domow, a pón na „Kóńc“.
Ze slěźenim a zběranim domowniskich a wejsnych historiskich materialijow jo Siegfried Ramoth zachopił juž ako młody luź.
No jo, togo jadnogo njejsom znał a z drugim teke njejsom hyšći rejtował, wěźeł pak som, až jo „Casino“ 3 cm wětšy, tak smej změniłej.
Skoro pśejźo zasej do dešćowanja, k tomu buźo bejnje wětšowate.
Horst Adam pšawidłownje korigěrujo naše wudaśa.
Co se žycyśo?
Tak su swójo głowne město Tokyo pómjenili.
»Dokulaž wóni njejsu take wósebne ako mej.«
Naš kanclaŕ jo był na woglěźe we Łužycy, w Běłej Woźe.
Freihoff jo Casnikoju wulicował, až na jogo pógónjenje su to zgłosowanje tuchylu wótstarcyli.
Togodla su se myslili, až toś te sudobja lutkam słušaju.
Slězy njogo lažy cas młodosći z błuźenim a šuźenim, ale teke ze źiwnym zjawjenim Božeje zmilnosći.
We wětšych słownikach (50 000 słow a wěcej) ma se ceła paleta napšawdu wužywanych formow wašnjow cyna pokazaś, aby z pomocu słownika njewochudnuli rěc samu.
Se wě mógali ned w Poznanju do śěga do Frankfurta zalězć, pśejězd z busom pak jo našym pólskim partnarjam wjele tunjej pśišeł ako nam jězdnicki.
Z radosću jo se spomnjeło na pódpisanje najmaŕskego dogrona z Městom zachopjeńk 2019, z kótarymž jo bergaŕske towaristwo dostał lichy teren pśi sańkowanišću, kenž jo rolnikaŕskemu drustwoju słušał.
Statkujo to wjelgin harmoniski, ten jasny spiw rědnych źowćow, jich wujšpurna drastwa, zuk zwónow.
Na pódwjacorje granicujo z rusojskeju twardeju zemju, z połkupoma Kamčatka a Čukotka w Aziji, a na pódzajtšu z Alasku, zwězkowym statom Zjadnośonych statow Ameriki na kontinenśe Pódpołnocna Amerika.
Pśi sćěnje lažeca dłujka a tłusta dubowa grěda jo pó legenźe wurězana z něgajšnego swětego duba ze jsy Banneick. (Awtor na swětem dubje sejźecy).
Jogo naslědnik promšt Albert jo to same cynił.
Zajźony tyźeń jo redakcija zatelefonowała do Wětošowa na sekretariat Domowiny Kalawa/Lubin, co jo nowego w župje.
Chtož jo kśěł z nimi serbski se rozgranjaś, ako na pśikład Casnikarka, ten jo był pozitiwnje pśechwatany wót komunikaciskich zamóžnosćow abiturientow.
Strukturna změna a serbski lud
Gregora Kliema teke njamóžośo tuchylu słyšaś, wón jo něnto doma w starjejšynem casu.
»Na co jan caka?«
Ma lubjej wutkate a bazowe mělne zemje.
Dogromady 15 awtorow jo ze swójimi tekstami něco pśinjasło k tomu lětnikoju.
Tšochu z tšachom som se zwěrił pó telik lětach do Dolneje Łužyce.
Ceła wjas jo była pódla.
Robinson glědašo kaž nježywy a wiźešo z wjaselim, až wuběgaŕ južo z wódy lězešo, ako wónej lěbda do poł wódy běštej, a nježli wónej na brjog zalězeštej, běšo prědny juž blisko Robinsonoweje gusćiny.
»Z luźimi rada serbski se rozgranjam, kśě-lic to« Faraŕka Katharina Köhlerowa ako serbska dušepastyŕka wjele na dobro serbskeje rěcy cyni.
Głowna wěc, až ma zasej dłujku brodu.
Ale Wakapan jo teke nowy wazal krala Bolesława za Dolnu Łužycu.
Wěcej sportowaś.
Toś sebje groni: »Źins jogo njekrydnjom.
Pilne žeńske su nawili wušej 300 takich strusackow naźeje ze zeleńki (Buchsbaum).
Statoju pśiźo pśecej śěžko, Serbam wobstawne a dynamizěrowane financěrowanje garantěrowaś.
Docełego móžo se južo něnto groniś, až jo wón jaden z nejwažnjejšych kulturnych srjejźišćow w cełej Dolnej Łužycy.
Toś, Wjerbanarje maju konkretne pśedstajenja a cile.
Snaź jo to argument za to, aby ten strukturelny rozdźěl wótpórali.
Referentka Klevenz co wugótowaś wóźaŕsku kupku.
To jo pšawje było.
Rozsuźeca pak jo wokolina góleśa w prědnych lětach žywjenja.
Pśi njej laže styri małe młode psycki.
Žywjenje a statki Handrija Zejlera we nowem historiskem romanje
"Robinson Crusoe" wót awtora Daniel Defoe su znate knigły z lěta 1719. Smy gano zachopili, je dolnoserbski wótśišćaś.
Mimo togo jo serbska kupka „Kula Bula“ ze swingowymi spiwami we wšakich rěcach apel za pisany Chóśebuz pódpěrała.
Jadna nawrotnica, kótaraž jo bydliła źaseś lět ze swójźbu we Stuttgarśe, jo ga nawopak domoj do Sarepty śěgnuła.
Dietrichowa wuwitała direktorku kulturnego domu w pólskem Gubinje Danutu Kaczmarek.
Won co pśiś zasej.
To jo był śěžki cas za mamu.
Lubujośo mimo wejsańskich tradicijow hyšći něco drugego?
Naše zmólki a grěchy smy mógali na gluku wótpołožyś na Bóžem bliźe na stare lěto.
»Som se myslił, až ty jano sportujoš.«
Teke gaž mógu źiśi tasty computera pósłužowaś a se nad rědnymi wobrazkami na wobrazowce wjaseliś, njamógu hyšći zmysłapołnje z techniku wobchadaś.
Njewěm, lěc jo to dobra ideja.
Ako pśitocnišćo wjele žrědłow a ako biotop su toś te strony wažne za zdźaržanje bliskeje gatoweje krajiny Bukowinka tak ako bagnow, rěckow a dalšnych mokšych terenow.
Njeźelu, 10. septembra, buźo w Serbskej cerkwi we Wětošowje prědny lětosny nazymski koncert.
Žednu drugu rěku njejsmy znali.
Se wě, až jo se Měto na drugi źeń nowy moderny cylindaŕ kupił.
Ale som teke wumarkował, až zagronitym jo se něco stajało: tym jadnym grozece znicenje historiskich kulturnych znankstwow, tym drugim grozece wudawki wót nejmjenjej 85 000 markow, kenž nichten měł njejo.
Howac mógło góle situaciju tak interpretěrowaś, až njejo scełego notne na serbsku rěc reagěrowaś – gaž wažne jo, ga se nimski powěda.
Jano tak móžo se ten WITAJ-projekt w źiśecych zagrodkach a šulach pó cełej Łužycy pśesajźiś.
Wót 1950 su słušali Zaspy do Chóśebuza, pśi comž su byli Nowemu Chmjeloju pśibite.
Cesto mě pišu.
Tu slědnu jo wón napisał pśi góźbje 500lětnego jubileja jsy.
Na swěźenju stej Ines Neumannojc z Limbarka a Bernd Jurk z Dubjego ako wobydlarja gmejny wabiłej k wuzwólowanju Serbskeje rady.
Błudnik se smjejo a groni: "Jo, to móžom."
We slědnych lětach su se južo tśi internacionalne sympozije wó Surowinje pśewjadli.
Som zawupytał, až to běžne cytanje njejo lažke a až to rozgranjanje śěžko padnjo.
A stakim som zrownju něnt teke pokazał na tu slědnu formu naźěłanja słownika – ten internet.
Jez us nas napomina, se měś pó njom.
Z pjera Wernera Měškanka, wjednika muzeja a moderatora togo wjacora, jo była štucka na “Rogozańskego Kita”.
Koncert w cerkwi
Wón rozdaja swóju blabu a pokazujo swóje wótše zuby.
Wjele jo było w serbskej rěcy cytaś.
Gaž něchten swój 10. narodny źeń swěśi, ga njejo to hyšći wjeliki jubilej.
Toś dostanjo kral jatšownych jajow Rainer Grosa ze Šprjejc na swóje rentnaŕske dny samo hyšći młodu konkurencu do susedneje jsy.
Ja se njedaju zarězaś a teke njok nimjernje wóstaś woł.
Powědało jo se teke wó modusu wuzwólowanjow za cas 2021–2025 a nacerjenju źěłowych směrnicow za cas 2021–2023. Diskutěrowało jo se tek wó europskej wobydlaŕskej iniciatiwje Minority SafePack.
Dalšne we lisće wugronjone póžedanje serbskeju gremijowu jo: Źiśi we cełej serbskej Dolnej Łužycy deje měś móžnosć, serbsku rěc ako drugu rěc wobstawnje wót prědneje klase až do kóńca šule wuknuś.
Pśedsedaŕka kubłańskego wuběrka krajnego sejma Gerrit Große (Lěwica) jo Nedomoju pšawje dała.
Nejwuše wuzgjarbjenje Alpow jo Mount Blanc .
Wósebnje spokojom su byli z pódpěru serbskich studentow, kenž su źěło wjelgin derje organizěrowali a wšake wjasołe graśa pśigótowali.
W Chóśebuzu jo AfD dostała nejžwěcej głosow, 22,3 %.
Jogo pśiducy inženjerski studium wopśimjejo tej dwa facha, a wušej togo buźo wón móc dobre statki wugbaś k lěpšemu wobswěta.
Pśirěduj mjasecowe mjenja pšawemu lětnemu casoju!
Tina glěda wjelgin zaźiwana za nim.
To jo kuždy raz magnet: Luźe pśinosuju jabłuka ze swójogo gumna a daju sebje rozkłasć, kake sorty to su a kak dejš sadowe bomki wótwardowaś.
Snaź až k Maznikojskemu jazoroju abo hyšći dalej do Šejnhejdy? A tam pón do gribow? Silwester pśiźo, to jo jasne.
Wšykne za nas zagronite amty a zastojnstwa su byli wót togo casa w Tšupcu abo Lubinje.
Wokoło 50 mužow, žeńskich, młodostnych a źiśi jo śěgnuło wót doma k domoju, aby zběrało jajka a pjenjeze.
Za mnjo ako rowno dostudowanu jo było wjelgin śěžko se pśipoznaśe a dowěru starjejšych, źiśi a kolegow wudobyś.
Toś sćelomy do Borkow wutšobne glukužycenja k takemu rědkemu swěźenjoju!
Ja njewěm: Gronje to wšuźi we Łužycy? Abo jano w Janšojcach? Pysk, to jo nos źiwjakow a swinkow.
Až ta pušćalnica jo tam, źož jo pjerwjej była Łakoma, to ma za młogego Serba wósebny šmek.
Něto pak jo tak, až te jadne se pšašaju: Kak jo mógało rowno mě take něco se staś?
A wjelgin bytša jo ta wóda, móžoš až na dno glědaś.
Dolneje Łužyce/Niederlausitz.
87 z nich wuknjo wót prědnego lětnika z wjele wjaselim serbski.
Nutśi jo dwanasćo jadnotliwych tšojeńkow.
Co se mysliśo, co jo trjeba cyniś, aby zasej licba powědajucych dolnoserbšćiny stupała? Serbska wucba w šuli a źiśowni měła se masiwnje skšuśiś, nic jano w zakładnych šulach.
njeźelu, 15. nowembra /młošnego
Wón jo był cłonk burskeje partaje DBD, jo był wót lěta 1950 cłonk Ludoweje komory a jo měł pózdźej samo až do lěta 1990 wšake funkcije ako ministaŕ.
Jogo nejwětša lubosć jo słušała serbskej rěcy.
Naraz jo tak mały, až móžo mjazy tykańcom a tortu na bliźe wokoło ganjaś.
Cłonki pśedsedaŕstwa su za powěsću regionalneje powědaŕki Karin Tšukoweje kśěli wěźeś, kak spěchujo to pśetwarjowanje Serbskego muzeja.
Wokoło Šejnejdy źe jo měła sowjetska armeja tegdy wjelike zwucowanišćo.
Ako mój syn serbsku rěc pla ceptarja kněza Pětški w Borkowach nawuknuł jo, jo teke Pratyju ze šule sobu pśinjasł.
Dawno wěcej njewuběga burska młoźina do města.
Wšak jo měł takego dobrego wójaka-guslowarja, kenž by mógał jogo tam wěsće donjasć a teke zasej wótnjasć!
Slědujuce zela su klasikarje: kśěn, kśěnowe łopjenka, winowy list abo wót kisałych wišnjow.
Kral a swója žeńska wóstanjotej samej.
A Dadojc psa gólc zasej kopa ze škórnju rownowen do nopa, pjas tšašnje kurcy, głosnje blawka, to słyšy samo w góli kawka.
W běgu tśich lět som pón měła tśi kócki doma.
Zgromaźujomy se pśi bliźe Boga.
Žedne pak se za baslenje na bok scynijo.
Wu nas w regionje se wandrowanje tejerownosći póbituju – teke to serbske.
Za młoge luźe jo burska drastwa antikwěrowana, zaprošona.
Z pśednoskami nimskich a serbskich wědomnostnikow z Budyšyna, Lipska a Barlinja jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w měsće wót 3. do 7. julija pśewjadła derje woglědany kompaktny kurs.
Blaba jo relatiwnje wótša.
A śim wěsćejšy se jo: Ten źeń se kšet Knut wěcej njepokažo.
Teke w telewiziji jo wóna k słyšanjeju.
Teke jogo nan, z kótarymž jo ako mały gólc cesto ducy a kótaryž jo powěsći českego źěla Izerskich górow zezběrał, jo pśichylnosć Preußlera pódprěł.
Daś jo ak co – to wugrono jo jadnorje njewěrne.
Slědny źeń jo se zachopił z wustnym wuběźowanim, a pó wobjeźe su se pón rezultaty znate cynili.
Něnto smy ako dwójc raz legitiměrowane Serby sami w zagronitosći stojali, mógu źinsa gódnośiś, až Serbska rada jo wšo w swójich móžnosćach cyniła, až serbska identita jo se skšuśiła na wšyknych pólach serbskego žywjenja w Bramborskej.
Pśedstajenje žnjownego nałoga jo moderěrował něgajšny młoźinski wjednik Guido Lichtenberger.
Šym mjenjej lud jo rozwucony, šym głupšy tež jo a šym wětša jo jogo pśiwěra. 
Glina tu śopłosć derje składujo, móžoš pón nutśi klěb pjac.
My wobźiwujomy te wjelike póstupowanja, kótarež jo festiwal »Proetnica« wót swójogo załoženja južo dožywił.
Sobotu, 25. januara, zmakaju se póriki w kjarcmje "Lucas" zeger 12:30 a wumaršěruju zeger 13:30.
Faraŕka Malinkowa prjatkujo na Njepilic dwórje.
Tak jo było teke myslone: Za pśenocowarjow z awtodrogi a za błośańskich turistow.
Te su juskajucy nana pśiwitali – to ga jo był ten nadobny kněz.
Nowa Pratyja jo we pšawem casu srjejź nazymskego mjaseca we Ludowem nakładnistwje Domowina wujšła.
Wót města k městoju“, wuměłski projekt w měsće Chóśebuz.
Měsćańske zastojnstwo we tom małem městašku wjelgin pódpěrujo to serbske - a to nic jano turizma dla.
Tak jo gnězdo wóstało bóžko prozne a tak jo ten góspodaŕ mógał jo raz wucysćiś.
Som był wjelgin wjasoły, pśeto wón njejo kuždego do chora brał.
srjodu, 15. apryla /nalětnego
Njetrjebamy razka dłujko za nim pytaś.
Wónej jaden na drugego póglědnuštej a pśimještej swóju broń twarźej. 
Woni deje licyś z jadnym do pěś lět popajźeństwa.
Nowy Casnik: Wslědnych tyźenjach njejo była wucba w zakładnych šulach.
To pšaša se ceptaŕka.
Metropola Delhi wopśimjejo Nowe Delhi ako stolicu Indiskeje.
Jej se groni Janšojski bog.
Na wšake tšojeńka ze Žylojskego casa mógu se hyšći dopomnjeś: Na jadnej njeźeli jo była zajtšna namša.
Wón jo něgajšnu groź zwjercha pśetwarił na "bursku śpu", priwatny muzeum, ako wobstoj južo 15 lět.
Som taka tłusta, až dołoj padnjom.
Jo to wjaska mjazy Smogorjowom a Běłeju Goru.
Cazow ga jo, gaž źo wó serbsku zachadnosć, pśez dwě wěcy znaty.
Akle gaž jo droga licha, źi dalej pśez drogu!
Chto jo tu flintu našogo carnego pśijaśela tak źaržał, až wón jo to zwěrje we carnej nocy do smjerśi trjefił?
»Podermo cowaš, Wylem, piwo su cartojske Tatary w lěśe 1241 wututkali, ako běchu město a grod znicyli.«
Jeje póchad jo serbski, česki abo woboje, to njedajo se źinsa wěcej zwěsćiś.
Wjacor su byli reje w hotelu.
To šwejsujo gromadu.
Na bilźe jo namólowana scena ze pśěze.
Ako su měli zasej se domoj wrośiś, jo jich dosć w Babylonskej wostało.
Gronko mjaseca: wjasel se, a buź wjasoła, ty źowka ciońska; pśeto lej, ja pśidu a cu pódla tebje bydliś, źejo kněz.
Nejpjerwjej, až kuždy sam blisko pśi Bogu jo, fararje nic wěcej ako druge wěrjece.
Wjele pjekorjenja jo było, sadowe bomy na tej pěskowatej zemi wukubłaś.
Głowna paršona we njom jo Gregor Kliem, a wóno źo wó to, kak wón a jogo zwěstkarje póceraju z pókładow tradicionelneje a ludoweje muziki a co z tym gótuju.
Overbeck dali dr.
Wót samego zachopjeńka jo historija Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi wusko zwězana z bazowodemokratiskim gibanim za serbske namše w Dolnej Łužycy, kenž nasta ku kóńcoju NDR.
Naroźony jo w pódwjacornem Barlinju, w lěśe 1968. Ako jo był 12 lět, jo familija šła do Emslanda w Dolnosakskej.
Wobstoje z wšakich płodnikow, pśi comž teke kwiśonkowa wóska jo wobźělona.
Sobotnjejšy mark pśi Nimskej cerkwi wordujo rozšyrjony, budki namakajośo něnto tek na parkowych městnach pśi tej cerkwi.
Domowinska kupka w Dubrawje (župa Grodk) jo pśewjadła w juniju ned 2 zarědowani za swójich cłonkow.
Wosebna wjaža jo złota winowata.
„Mama, naš mały Juro njoco spaś.
To jo była wjelgin dobra móžnosć serbsku rěc a kulturu dožywiś a to, což su we šuli nawuknuli, wužywaś a pokazaś.
Sowjetska armeja jo se pśibližyła Nysy a ta rěka jo něnto była frontowa linija.
Tomaš Illmer, student
Familija wódnego muža wuglěda pśisamem ako cłowjeska familija.
Połož słomku na "wěko" głažka.
Kapitan a Robinson se něto wjaselaštej, 139 žycaštej sebje gluku a źěkowaštej se jaden drugemu. 
Wót lěta 1855 do 1931 jo dogromady 27 razow była njecasna wusoka wóda, tek 1948 a w juliju 1958. Ako Sprjewi su pśitwarili pušćadła a zagaśice, njej to wěcej było.
Škóda, až njamóžomy se pózmakaś ze źiśimi abo źiśiźiśimi sławnych styrjoch maminorěcnych geniusow dolnego serbstwa.
Tak ako to wuglěda, se tym Alpakam w Radušu wjelgin spódoba.
How jo to teke trjeba.
A co se cyni w lěśe 2005 za našu rědnu serbsku rěc?
We jsy su powědali až do 1970ych lětach serbske, pón pak wěcej nic.
A teke wóda k piśeju we studnjach jo se pśez nju skazyła.
Kak to? Michael Apel, kenž jo wósebnje znaty ze swójimi zarědowanjami "Wjasele do rejki" w młogich jsach, jo ga se pśegótował na Fontanego, ze cylinderom a z kijom.
A pśi tom stej jeje źěk a chwalba wósebnje płaśiłej Lubinje Žurec-Pukačowej, ako chor južo wjele lět šykownje nawjedujo.
Z njeju pak jo wóstało w pšawej měrje!
Rejtarje su byli tak malsne, až kopica luźi, teke domacnych, su skomuźili łapanje kokota.
Sobotu, 18. september:
Nic njepikajucy ženjo k wrotam cerkwicki.
Běžy pśez njogo zelezniskeje cery Drježdźany-Zgórjelc a zachopinaju tu zelezniske cery do Habrachćic a do Žytawy.
Druge serbske mě jo cyblišk.
Simeon weze Jezusa na swójej ramjeni, chwalašo Boga a źašo: Kněžo, něto pušćijoš swójogo słužabnika za swójim słowom w měrje, dokulaž mójej wócy twóju zbóžnosć wiźełej stej. Lk 2,28–30
Dołojcna leluja: 1. gałuz, 2.
Na zachopjeńku jo se cuła we serbskem miljeju cuza, ale skóro jo se to cuśe pśeměniło. „Mě jo se spódobało, až ja njewugbam jano funkciju, ale worduju wót was ako luź naglědana.
Zrosćony jeleń ma móc nad rědownju jelenicow.
Wjelicke blida pód kšywom su bitowali (hobby-)šlodaŕkam z města a cełego regiona wšykno, ako móžo se ten luź jano pśedstajiś.
Mě se pak zda, až wóni zewšym njewěźe, co tam powědaju.
Nasredin jo stupił k synoju: »Njesłyšyš ga ty, až ja tebje wołam?«
Z Błotow.
Se wě, až dajo wšake wěcy, kenž su tuńše ako pla nas.
Naš dopisowaŕ se pšaša: Maśo-li dalšne fotografije abo informacije wót togo dwóra, abo wót tych górjejka wobspomnjetych cłonkow swójźby/familije?
Jozef Farkaš jo se do serbskeje kultury, do serbskeje muziki dłymoko zanurił, se do njeje zalubował.
Dla pandemije pak wóstanu Dizelowa milinaŕnja Chóśebuz a druge wustajeńske domy Bramborskego krajnego muzeja za moderne wuměłstwo nanejmjenjej až do 19. apryla zacynjone.
Pśi tom stoje póriki we krejzu, pitśku ako pśi Annemarie-polce.
Som se južo pśedewzeła, až na pśiducu literarnu kjarmušu do Dolneje Łužyce pśijědu.
To niźi jo běšo, luby Christo, wót cogož ja ten slědny raz z tobu se rozgranjach.
Ze serbskim spiwom jo zajmny wjacork wuklincał.
To njejo nowe, ale musy se pśecej zasej groniś.
Jaden problem buźo zajm wótpósłańcow buźiś za naše nastupnosći.
Wóno ga jo měło dwa źěla.
Podla njeje jo stojała Anni Šorbakowa z Dešanka, źož su ten samy źeń teke zapust swěśili.
Ako na zajtša stawaštej, rjaknu Robinson: Comej se źins zasej na mórjo wudaś?
Wójnstwo jo było něnto bźez wjednika a Sakska bźez krala!
W drugich jsach su luźe na swójich gruntach stajali majski bom, ako w Mósće, abo w źiśownjach, na pśikład w Nowej jsy.
NC: Kak wuglěda z telefonami: WUŠY ŠOŁTA: Špatnje.
Drugi a tśeśi kral stej byłej Kai Worak a Denny Knyk. 17 źowćow jo se k swěźenjeju serbsku drastwu woblekało.
Marco Wentforth, wjednik turistiskeje informacije w Drjowku, jo to we Bórkowach ned na swójom smartphone wuproběrował.
Kristus jo górjej stanuł.
Pśi njom som teke ja wuknuła zakłady dolnoserbskeje pisneje rěcy, gramatiku, pšawopis a to napisane cytaś.
Tšach, górje a bólosć su móje naźeje, dokulaž wša naźeja jo zgubjona.
MIMO z Korlom Wukašom.
Paršony, ako su Gundermanna znali – muzikarje, wucabnica a druge – budu we filmje se na njogo dopominaś.
Wjelgin narski jo wón južor był na zabijanje kokota.
Gnada našogo kněza Jezom kristusa a Bóža lubosć a zgromadnosć swětego ducha buź z wami wšyknymi.
Domoj spóraś sy jen mógał jano na wózu, pśeto štapce wóseta pśeštapuju płat a gaž njejsy rozglědniwy, maš slědkoju zeštapanej ruce.
Jogo prědkgrono ku swójim knigłam Wjerbno.
Za Turkojsku jo azerbajdžański lud bratšojski lud pódobneje turkojskeje rěcy dla.
Nowy projekt a internetowy bok, kenž mógał za Serbow byś pśigódny jo.
Wopšawdu małki coo! Nejwěcej źěła ma Nora z karniklami.
Wšykne wobźělniki su pśemyslowali a diskutěrowali, kak mógu pomagaś, aby se w Dolnej Łužycy załožyli dalšne serbske źiśownje abo serbske kupki w źiśownjach.
Cogodla ga groniš ty, Jakub, a ty, Israel, źejoš: Mója droga jo Knězoju zatajona, a mój Bog se njestara wó mójo pšawo?
Wó to se staraju angažěrowane wósadniki pó swójich mócach.
Šlejfka elektriskeje jo za drogu "Rudniki", na wugel dopominajucu.
W Paul Gerhardtowej cerkwi w Lubinje maju kuždy pětk zeger 12:00 mały koncert.
Togodla su rěcywědniki až dotychměst z togo wuchadali, až jo to pomjenjowanje za kulojc.
To wěźe wósebnje te, kenž doma sami swinku šlachtuju.
W ramiku Chóśebuskeje muzikoweje nazymy budu chor „Liederkranz“ Gogolow, Antje Vesper (mezzosopran) a kantor Dietmar Schoene (orgele) pód nawjedowanim Hansa Hüttena wugótowaś koncert „Mesa wót Jakoba de Haana“ w ewangelskej cerkwi.
Naslědku jo kněni Voskampojc tematiku interneta wobspomnjeła: Za mójim zdaśim lažy how pšawy potencial, aby njewótwisne wót šulow, tradicijow a kněžaŕstwa pśichod našeje rěcy wugótowali a zarucyli.
»To ga njejo pó pšawem, z pśirodu njejo něco w pórěźe!«
W gaśe se žedne stabilne temperaturowe warstowanje njewutwórijo.
Mimo Dešna bydle teke w drugich jsach bórkojskego amta Serby a Serbam pśichylone luźe.
Někotare lěta.
Wokrejsny šulski raźc njeby nas niźi hynźi pušćił, jo, tak jo to było.
Źiśi budu móc ze wšakich materialijow z wjele fantaziju a kreatiwitu sami wužowu drastwu a druge wěcy gótowaś.
Wóni kśě z projektom struktury zmócniś, pód kótarymiž woplěwanje a pósrědnjenje serbskeje kultury se stawatej, kśě komunikaciju a kooperaciju mjazy lokalnymi akterami spěchowaś, fundus wěźenja k dispoziciji stajiś pśez digitalizaciju a dalejkubłanja, a kśě napšawy wuwiś, z kótarymiž móžo se serbske kulturne derbstwo za póbitowanja kulturnego turizma wužywaś.
Letišćina słuša do kupki baltiskich rěcow.
Ako něgajšny generalny direktor kombinata jo wón se wěcej raz za to zagronił a pšosył wó rozměśe.
Pisany program buźo, zeger 21.45 wognjopraskot.
A jězd domoj? 
Towzynty gósći z 15 narodow a wěcej ako 300 jězdźidłow wognjowych woborow jo dojěło.
W Drježdźanach dej se lětos wjelike rozpokazowanje staś a buźo pśi tom tež wósebne serbske rozpokazowanje.
Dalej źo jězd pśez tropiski lěs w Kamerunje a nimjerny lod w Antarktice na jadnu z kupow Samoa w Pacifiku.
W hotelu „Esplanade“ jo jich to w lěśojskem casu wokoło 40 % wšych pacientow.
A glědaj jano, kak źiwnje chójźi na pazorkach.
„Anka, Jonas a 7 bajankow“
A cogodla njejsu redaktorce Angelice Vrbosowej-Kurowscynej źěło dali, ako jo kśěła zasej w serbskem rozgłosu źěłaś?
Ako jo Karina pśi njom, wujasnijo smjejkajucy: »To słuša k mójomu treningowemu programoju za lěśe.«
Nowe jo, až pśipódla su teke źiśownje, źož doněnta serbska rěc se zewšym njewucy, z "nowych jsow" sedleńskego ruma, kaž źiśownja "Libelle" ze Slopišćow a źiśownja "Waldkinder" ze jsy Chójany.
Tencas su jadnab 15 dwórow we pódzajtšnem źělu Pólskeje, ako su lažali pśi depšćańskej mroce, pśibili do Depska.
Źiśi z prjawoskeje źiśownje „Małe myški“ su pokazali mjazy drugim bantatu reju.
To prědne jo se pśewjadło mjazy 17. a 19. septemberom.
Pódla su regule za wótstawk a dalšne naraźenja.
Błośańske dujarje su wóžywili to tšojenje na naměstnje.
We lichem casu jo se pak nadalej we jsy a cerkwi angažěrował.
A k jeje pśijaśelce njoco hyś, dokulaž jo se z njeju zwaźiła.
… a teke lektorka Janka Pěčkojc-Lévano jo to cyniła.
Buźo dwórnišćo w Hajnku? Nowa šula, ako dej se twariś w pśiducych lětach w Gogolowku w gmejnje Gołkojce, wubuźijo pśecej nowe ideje.
Nježlic prědna połojca graśa jo se dokóńcowała, jo jich stśělc Helge Bauck našomu wrotarjeju Martinoju Weise ze Žylowa dwóje wrota stśělił! Mjazyrezultat: 2 : 1 za gósći.
Pólski energijowy koncern PGE njekrydnjo wót pśisłušnego wobswětowego zastojnstwa pśizwólenja za planowanu wuglowu jamu pla Gubina na pólskem boce Nyse.
WO COM PAK JO BYŁO něnto wósebnje to grono?
Źinsajšny źeń kupuju rybakarje gótowe seśi lažko w kupnicach.
Derje tomu ludoju, kótaryž togo Kněza ma za Boga. Ps 144,15
Tuchylu jo wažne, až pó móžnosći doma wóstanjośo.
Ako su se woglědali gólu błudnikow, jo se swěckata šnora zaswěśiła, a błudniki su se w serbskej rěcy pśedstajili.
Wažne śěžyšćo kupki, tak Zeknkerowa, jo wuměna nazgónjenjow pśi zmakanjow, ako su 4-6 raz wob lěto, teke póbitowanje dalejkubłanjow a mjazsobna wuměna muzealnych objektow.
Zgónijośo, až ja Kněz som, gaž z wami cynim, kaž za mójo mě pśistojnje jo a nic za wašym złym wjazymom a groznym cynjenim.
Wjelgin dobra powěsć jo pśišła z Hamora w župje Běła Woda/Niska.
Z toś teje situacije jo se ideja naroźiła, toś ten projekt iniciěrowaś.
Pšašaju se, dla cog kósći jich prědownikow njewótpócywaju we zemi, ale se wjergaju na pólicach a we spižkach.
Něnto woła plon głosne gronko: Nejtšašnjejšy plon ja som – ja se něnt wobrośijom!
Jej k pomocy su byli tśi źowća ze jsy, kótarež su se woblekali Wochožańsku serbsku drastwu.
Pón som šeł do śamneje piwnice muzeja.
"Nowy Casnik" jo se wudał do jadneje łužyskeje jsy ze serbskimi kórjenjami.
A nic naslědku, tam su se wšykne wobjadne, jo rědownja 6a DSG wjele wugbała za znatosć swójeje šule a docełego za Serbow.
Kuždy artikel jo za sebje gótowe wulicowańko, wótrězki njejsu pśekrotke a nic pśedłujke.
"Ale teke w njewšednych casach smy dopomnjeśeju zawězane", groni Angelika Balzcyna, pśedsedaŕka tamneje domowniskeje kupki.
Wón komentěrujo: "My kśesćijany musymy wuznaś, až jo to teke źěl swójeje historije, což jo se tencas stało."
Za to ma se śěsto śańko wukulaś a ze wšakimi formami se paprjeńce wukałaju.
Pótom buźo zlě.« No, kral jo zlubił, až pójźo wšomu slobroju z drogi.
Šołta Hämmerling jo w ramiku wabjeńskego zarědowanja Domowiny gronił, až budu ceło abo docełego nic za to serbske.
Kněz, naš Bog, jo nas zwarnował na cełej droze, kótaruž smy śěgnuli. Jos 24,17
Selka jo měnił, až Serby su žywe we „stawnej strukturnej změnje“, ako wu nich warnujo južo 100 lět.
To by tšašna katastrofa była, gaby se pacienty, kótarychž imunostny system jo daloko dołoj spórany, ze SARS-CoV-2 inficěrowali.
Dešno jo wjas w Dolnej Łužycy we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
By pó górach rejtowałej, se wuběźowałej, chto drje dlej wuźaržyjo.
Direktor Bórkojskego amta Tobias Hentschel jo se wuźěkował wšyknym, ako su pomogali a wugbali, až nowy hort jo se tak derje raźił.
Ale to jo cesto trało wjelgin dłujko, samo žedne lěta, nježli su wóni pśišli wót jadnogo boka swěta na drugi.
Zachopili su do tych knigłow zapisowaś w lěśe 1886 a pśestali su z tym w lěśe 1972.
Wotrosł jo Erich Wojto w Janšojskej burskej familiji ako nejstaršy z pěś źiśi. „Doma smy jano serbski powědali.
»Wót źo to tak dokradnje wěš?«
Wjele teke wušywaju sami, kładu a głaźe drastwu".
Gaž źiśi su domoj šli, wordujo ceła šula desinficěrowana.
Krotko pśed jatšami su załožyli w Budyšynje w Serbskem domje kubłańsku radu (Bildungsrat).
Łužyca a serbska kultura stej jogo dom
Na fidlach stej grałej Majka Stokojc, wuknica 10. lětnika na serbskej šuli, a Ina Lehmpfulojc, a na klawěrje jo se wopytała Anna Holzschuhojc z 8. lětnika. „Kak stupa se luštnje” stej ako instrumentalnu štucku pśednjasłej W.
Informaciska tofla ruty "Wendish Heritage Pioneer Trail" w Peters Hill, źož srjejź 19. stolěśa su Serby z Dolneje Łužyce se wusednuli.
Santiago de Chile jo nejwětše město a stolica Chilskeje.
Moje mysli pak su take: Mam to za wjelgin dobru wěc, až słušaju do našeje domownje.
To jo była za wšym zdaśim wósebna pótrjebnosć, kótaruž take wuwucone astronomy kaž Moller dejali wobsłužyś.
Ale pśigronjenje jo zlubjenje a jo zawězujuce.
Abo sćo je južo sami cytali?
Kibuty kjawce a se źeru, wódnjo a w nocy.
Až samo w zdalonych wósadach ako we Złem Komorowje bywaju serbske namše woblubowane, z tym faraŕ Schütt njejo licył. »Ze zagóritosću spiwaju tam serbski«, pódšmarnjo.
To słoźi!
Kak smy ju wobśěžowali z našymi pšašanjami: Njejsy ga wence hyšći nic wiźeła?
Wón ma tšach, ale źěła dalej.
teliko serbskego njejo hyšći žednje dało na festiwalu", jo dała Casnikoju k wěsći Grit Lemkowa, sobuorganizatorka festiwala a zagronita za jogo serbsku źělbu.
Pětš wusnjo.
15 źiśi z dešańskeje źiśownje "Wichtelland", pód nawjedowanim wótkubłarja Franka Matijaška, jo se na wuběźowanju wobźěliło.
Šlodarka jo jim to derje pokazała a jim do rady dała…
Pónižnemu dajo Kněz gnadu.
Stražnik na tormiku jo był kradu nowy w garnizonje a jo se toś wjelgin dokradnje měł pó pśedpisach.
Wóna jo napisała gnujucy list na Ellen, a ten jo w Janšojcach pśedcytała.
Ak błysk pó bomaškach smycka kaž we góli njewjericka: górjej, dołoj, how a tamko.
Jogo wutšoba běšo połna dobrych cuśow a pšosbow. 
Wón jěźo pó dalokowobchadnej droze 156 a dojśpijo Běłu Wódu.
To su, glědajucy na cełkownu licbu wobydlarjow, 50 % wobydlarjow.
Cimoszewicz jo pśi tom wuzwignuł, až pólske diplomaty z Barlinja a Lipska źarže kontakty z Domowinu a zastupniki pólskego wjelikopósłaństwa w Barlinju su gromadu źěłali z Domowinu pśi organizěrowanju Dnjow serbskeje kultury w Pólskej, kótarychž patron jo był pólski ministaŕ za wenkowne nastupnosći.
To wopóznaniju teke gronidła kaž něchten jo tak głupy, až razka serbski njerozmějo.
Ale to žywjenje how njespi.
Ale taki material jo pśeliš trjebny, a teke ten film by mógał wucbu wobogaśiś.
Njeźela pśed rožowym pónjeźelim jo źeń wódaśa.
Gósći su pšosone, aby aktiwnje sobu diskutěrowali.
To groni: Pšawe zwěrjeta njejsu to byli, ale drjewjane.
Žognujśo tych, kenž wam klěju a pšosćo za tych, kenž wam kśiwdy cynje. Lk 6,27–28
Tśmjelojc Hana, Tśmjelojc Hana, cogodla tužna sy?
W póchmurnych, zymnych mjasecach som ja wjele a dłujko pśemyslował wó rěcy a swójich póśěgach k njej a som pśišeł za sebje k slědujucemu wažnemu rezultatoju (kenž płaśi rowno tak za nejwšakorakšych drugich luźi w serbskem žywjenju):
Na pšawem wobrazu: Chośebuske źowća a wuknice z Pragi.
Zmužity ludowy faraŕ Kito Pank 125 lět njabogi
Prjatkarske knigły su se rozšyrjali pó towzyntach a su namakali drogu drje do kuždego serbskego domu, źož su se wósebnje wužywali pśi domacnych namšach ze serbskim spiwanim, bjatowanim a prjatkowanim, a to změstymi daloko až do 20. stolěśa.
Toleranca pó Turnojsku
Sćo Wy togo měnjenja a gaž nic, cogodla? Su byli lěta z pśemało wudaśami a lěta z wěcej wudaśami.
Na tyma bildkoma, kótarejž ja mam, su te žeńske mimo lapy a wjelgin derje póznaś.
Jědro togo projekta jo zwězk muzejow w SPN.
Wjele lět dłujko jo był na busowem dwórnišću pśi Marijinej droze w Chóśebuzu wót zajtša do wjacora wjeliki ruš a nawal z busami a luźimi.
Glědajśo! To stej Jakob a Bruno.
Slědkoju som sam na tom wisecy wóstał a na kóńcu měł dosć naglědnu zběrku rusojskich a sowjetskich listowych znamkow, teke wótpowědujuce listy prědnego dnja.
Z togo wšogo, což jo se we wobyma kupkoma groniło a pominało, su wobźělniki seminara pón zestajili pismo na prezidium FUEV.
« Wón jo w lěśe 1957 z Duringskeje pśiśěgnuł.
Źiwadło se procujo, dalšne městna za to namakaś, zgromadnje z Domowinu.
A Tica ga naspomnjejo někotare mjenja, ako su pó 1945 pśeśiwo Serbam źěłali.
W tych nowych knigłach wulicujo wón wjelgin luštnje a z wjele wobrazami, kak namakajo Paul nowego pśijaśela.
Akle wokoło 10. ma se zasej tšochu wěcej padaś, za łacnu zemju pak hyšći pśemało.
"Pó dwěma góźinoma som wěźeł, kak te wobniśi se zgótuju, kak nastanjo stabilna šnorka", groni Rüdiger Niewidok.
Ten dej zwězaś Sedlišćowe jazoro z Rańskim jazorom pla Ranja, kótaremuž jo se až do 2011 groniło jazoro "Ilse".
Za lětosny kongres na pśikład jo se zasej źaseś organizacijow ze wšakich krajow pśipowěźeło, až kśě FUEV pśistupiś.
Do 1. swětoweje wójny jo jich było nanejmjenjej źewjeś, tak Jordanowe, Šwjelowe, fararje Benjamin Běgaŕ (Picnjo), Hajno Rizo (Bórkowy), Bjarnat Krušwica (Wjerbno) a Wylem Nowy (Brjazyna) kaž teke študańc Fryco Latk a ceptaŕ Fryco Rocha.
Tak zamžeri swójej wócy, na smjerś cakajucy.
Wón jo se wuźěkował za wobjed a wótejšeł z burom.
Rejka se wóspjetujo.
Diskusije ga su byli ten źeń bejnje mócne a "wótše" .
Wón jo žywy w Šwedojskej.
Lěwa jo Anke Gräfowa, Witaj-wótkubłaŕka a tuchylna wjednica horta.
Pśi wuchójźowanju smej to z cłowjekom wiźełej, cytałej a toś smej teke pór kamjenjow wobmólowałej a w Zaspach kamjenjowemu wužoju pśipołožyłej.
To pak njejo ten, ako su wudali w casu DDR a hyšći žedne lěta pó 1990 – ně, to jo kradu nowy, ale ze samskim titelom.
Kněz da jim swójogo dobrego Ducha, aby jich hucył.
Rědnje wuglědaju teke drastwy, kótarež su pjerwjej raz nosyli serbske žeńske a źowća w stronach wokoło Mužakowa a Klětnego.
Mjazy drugim teke kupka temperamentnych wuchacow.
Źo jo mudry?
Dalšne znate awtory z Górneje Łužyce su byli Beno Budaŕ, Dorothea Šołćina, Jurij Łušćański, Tomasz Nawka a Měrana Cušcyna.
A Marcus Schilka se wjelgin wjaseli, až jogo pśijaśelka Ilka Reimannojc jo se rozsuźiła, z Barlinja k njomu do Lipoweje drogi na Górach pśiś.
Cołnarjam jo to cesto pśewjele tych kajakow, ale wjelike problemy dla togo njenastanu.
Ale za wrobla žedno lube słowko njama.
Wóna jo južo dlej how źěłała a wót zachopjeńka šulskego lěta jo stupiła na městno Angele Hertwigoweje, slědna jo cełych 17 lět how statkowała.
Naša gluka pak njejo pśeliš dłujko warnowała, razka cełej dwě lěśe.
Pó takej droze jo wóna južo pśed lětami nawězała kontakty do Plauena.
Dwě góleśi stej grajarja.
Wosebnje napominane su žeńske, aby se za toś to městno pśipowěźeli.
Wokoło 700 źowćow a gólcow co tam wuknuś – wót 7. do 12./13. rědownje
Matematiske wótkubłanje Adwentny a gódowny cas se bližytej.
Wosebnje trjebne su dalšne aktiwity za zdźaržanje a woplěwanje serbskeje mamineje rěcy, a to w Domowinskich kupkach, w familijach, w kulturnem źěle, w šulach a wšuźi tam, źož to móžno jo.
stwórtk, 2. julija /žnjojskego
Płone semjenja sejźe zwětšego pó jadnom až pó dwěma we łušćinach.
Tam su se pó tom měli, ako to Kazń za pśizwólenje k uniwersitam pśedpišo na pśikład, až zajmce muse měś pódłymjone znaśa dolnoserbskeje rěcy.
A to ga jo ta wěc była: žywjenje w měsće njejo se mě spódobało, jo mě na nerwy šło.
Ale ja se how derje cujom.
Kšywa su kšyli ze słomu.
A teke w Brjazynje a Smogorjowje su byli pilne rucnikarje.
W běgu swójeje zaběry z bjerštami a šćotkami budu źiśi jich jadnotliwe "charaktery" wopóznawaś – indiwidualnosć kuždeje bjeršty, kótaruž wugótuju forma, wjelikosć, kakosć materiala kósmow a pśimka ako teke jich funkcija.
Wogryzki maju se wótwónoźeś.
Ja budu raz bur – co ga wacej.
Su jěli z wózykom, w jadnom lěśe samo z wózom a zapśěgnjoneju krowku.
"Co něnto cynim?"
A pótom mógu cłonki seśi lěpjej mjazy sobu problemy rozwězaś.
Elias Bisse ze Žylowa jo dał Bubakoju bóžemje – wón źo do Bayerskeje študěrowat
Nejwěcej tšacha ma elefant pśed myškami.
Smy namakali dub ako jo měł „źěru“ w škórje, za wšym zdaśim napórana wót awta.
W nimskem, kenž jo mjazy 1926 a 1956 wujšeł, jo samo 49 363 takich dypkow.
Muzej hungorskich Nimcow w Gyönku.
Wšake nowe a stare z kólebkow serbskich ceptarjow
Buźo w janšojskem farskem domje na Cerkwinej droze 6 Serbske bibliske koło ze Spěchowańskim towaristwom za serbsku rěc w cerkwi.
Něnto ga maju k tomu te pšawe knigły.
Wobraze su pśiglědarjam na cełem swěśe pokazali, až era socializma w DDR se kóńcoju chyla.
We saksojskej hali su Serby se pokazali, na pśikład jo se Slěpjański Serbski kulturny centrum jaden źeń pśedstajił, a Helene Herbergowa z Hodźija jo za "Landurlaub in Sachsen" mólowała serbske jatšowne jaja we katolskej serbskej drastwje.
Ako som była mimo, ga jo jaden měnił: »Co ta stara jo groniła?«
Ale jo to napšawdu tak? Jürgen Jentsch a Stefan Schön z kalawskego wótźělenja organizacije NABU stej nam dałej pitśku hynakše wótegrono.
Pó wugódnośenju žnjow zymskego jacmjena a pó tej górcośe w juniju muse korigěrowaś swóje wótcakanja.
Na drugi part wón pak pokazujo na jaden permanentny projekt, z kótarymž se zaspicke Drastwine a domowniske 2021 dalej zaběra, a to jo kjarchob.
Teke pśi Tebje jo to tak było.
Dajśo nas cakaś na pśichodny jubilej.
Do lěta 1945 jo było wu nas wšykno serbske.
Mjazy tymi łońskimi tšojenjami, źož pśedsedaŕstwo jo było wobźělone, jo słušał w aprylu 80. narodny źeń Horsta Adama, pjerwjejšnego šefredaktora Nowego Casnika.
A dla togo wiźiš teke zas a zas starych a młodych luźi, pśed studnju stojecych a z głosom licecych: "1001, 1002, 1003. .
Pómałem se zwiga.
Kwiśonki južo za cas srjejźowěka bu k gójeńskim zaměram wužywane, kaž na pśi.
Ale moderny zagrodnik njamóžo na pśirodu abo Bóže dobroty glědaś, dokulaž musy dopokazaś, až wumějo, drogu głosnu techniku wužywaś.
Karina pómałem dalej kólasujo.
Jo šło wó to, se wobinuś iritacijow a njejasnosćow.
Rowno załožona Jugosłowjańska jo kśěła źěl Korutańskeje swójomu teritorijoju pśizamknuś, togodla jo se měło na pódpołdnju kraja ludowe wótgłosowanje wótměś.
Krotko pó njom jo se Robert Kubiš z Rogozna wudobył cesć tśeśego krala.
Marija Sczesnyjowa, zagronita za serbske nastupnosći w amśe Picnjo: Głowny problem jo, až młodym luźam serbska rěc bywa cuza.
Tam smy wjele serbskich štuckow grali.
Niźi njewiźim žedno złoto", woła Witko."
Garantija, až se zamóžnosć w jadnej rěcy raźijo, jo wuknjenje w šuli a zasadnje powědanje.
Toś jo Saint Lucia pó Ferejskich kupach kraj z nejwětšej licbu Nobelowych mytow na wobydlarja.
Rěcna oaza Nila pśetergujo Saharu w Egyptojskej.
Nejpjerwjej wordujo ta wěc tudy "jano" woglědowana.
A dokulaž su něga pśědnice teke pilnje spiwali a z kantorku nawuknuli nowe spiwanja, su se pó tom měli teke wobźělniki teje Chośebuskeje „pśěze”.
Tśmjelojc Hana jo se swójo kśiłko zraniła a njamóžo wěcej lětaś.
Wóni słušaju k tym 30 awtoram nowego Stoga: Marlene Jědrowa z Lipjego, Manfred Kliche z Raduša, Evelyne Lungwitzowa z Lubnjowa, Rolf Radochla z Rubyna, Claudia Mertschowa z Bórkowa a dr. Klaus Lange z Turnowa (wót lěwego boka).
Se wě, až jo wšykno hynac pśišło.
Kijaški su wijuce abo lězece.
Kuždy, kenž z wěrnosći jo, słyšy mój głos. Jan 18,37
Z jězykom zachopina měso a mězgu z blida lizaś.
Vincent Nowak a Kwickojc Anna na zapusće – za našym zdaśim ten nejlěpšy pórik pśi rejowanju.
Južo něźi pěśnasćo lět su něgajšne Rogowaŕki a Rogowarje žywe w nowej domowni.
Śerlicu, šturlicu, staśiwy - wšykno smy měli.
Akle wjele pózdźej som wuznał, až jo z tym měnjona ta raz wjelgin wobjězdźona stara postowa droga, kenž jo z Lipska pśez Łukow a ten rog gólow dalej šła až do Frankfurta nad Odru.
Wacki, kótarež ja zežeru, njelězu do twójich jabłukow.
A ta jogo žeńska, ta jo była na zapusće ženjonych w drastwje.
Lěśe jo nejśoplejšy ze styri lětnych casow w měrnej a arktiskej klimowej conje.
Luźam se to njespódoba.
Gronimy „ty luba wójcka“ abo boga wójca, carna wójcka, śibka, což jo skerjej jano milnje wótgódnośujuce abo samo lubosne mě.
Jeje głowny rozšyrjeński teritorij wopśimjejo pódpołnocnu Argentinsku, Boliwisku, Brazilsku, Kolumbisku, Kosta Riku, Ekwador, Honduras, Nikaraguwu, Panamu, Paraguay, Peru ale teke Venecuelu.
Tak se wót togo wótmějotej kužde lěto dwě seśowej zmakani, jadno w ramiku Filmowego festiwala Nysa, jadno w ramiku Filmowego festiwala Chóśebuz.
How jo se wjele wjerśeło! Wót lěta 2011 dajo Archeotechniski centrum we Wjelcej póglědy do tematiki "luź – drjewo – archeologija".
Wósebnje cerwjenym bukom se njejźo derje.
We wjelikej licbje su pśišli z cełeje Łužyce do Varnsdorfa na jubilejne zmakanje.
Kwiśonki su žołte a jězykojte.
Te šesćo źěłaśerje a praktikant Koppermann z Dług (Fleißdorf) su wěste, až južo 20. maja budu žněś tu zeleninu, ak su na fośe sajźali.
Mjenjowědnik Walter Wenzel analyzěrujo je wótnowotki we swójich nowšych knigłach.
Wóni su w měrje gromadu žywe byli.
Tuchylu wón źěła na projekśe "Chmjelow źinsa a cora", z kótarymž kśě staršy projekt "Chmjelow – mój dom" wóžywiś.
Na toś tej płoninje maju se załožyś nasypy, kenž deje se z bomkami a krickami wobsajźaś ako šćit pśed prochom a zogolom.
To teke w Słowakskej tak jo, a stat musy wjele, wjele pjenjez wudaś, aby jich šyroko pódpěrowali.
Bus buźo stojaś pśed Serbskim domom (August-Bebelowa droga 82) a wóttam wótjěś zeger 16.00.
Nazgónjenja a wuměna (Austausch) z drugimi mjeńšynami su wobraźili Łužyskej aliancy ideje a wutrajnosć pśi załoženju prědnego serbskego parlamenta, Serbskego sejma ‒ jo Wylem-Kell gronił.
Pśepšosone ga su byli na „Łužyske wuběźowanje we walkowanju jajow“.
Karinje pśikiwajo, aby górjej pśišła.
Pśiwitał jo je dr. Viktor Zakar, wjednik chóśebuskego wótźělenja Rěcnego centruma WITAJ (RCW).
Domowinske kupki su pjerwjej cesćej pśepšosyli redakciju Nowego Casnika na cytański wjacor.
Jaden tych wjacorow jo nas raz do brjucha kuploweje twari dowjadł, źož smy se w elektroniskem klubje wurejowali.
Wóni to jano njegronje.
pětk, 31. 8.: Porucenja z muziku
Su se zamyslowali, pśemyslowali, rozmyslowali.
Jan a Mina stej tam gnałej a jen napšawdu namakałej.
Ze slědnym wót źewjeś pśedstajenjow dwójorěcnego pupkowego graśa »Fidlaŕ Kito« 17. maja jo kus w Dolnej Łužycy dogromady 560 pśiglědowarjow wiźeło.
Wótpołdnja se zmakaju wšykne źiśi wesrjejź jsy.
A wót lěśa co Krestin Serbski muzej pla Domowiny ako móžne praktikumowe městno pśizjawiś, aby zajmce mógali do togo źěła raz nutś pónuchaś.
Trjebaš mało wódy.
To jo ten nejwěcej widobny płod jogo pśisamem 20 lět dłujkego zběraŕskego a slěźaŕskego źěła: chytśe wugótowane, 328 bokow tłuste knigły.
Z Barbuka/Bärenbrück. Wjelki su tudy pśed dwěma tyźenjoma źaseśoch damowych jelenjow (Damhirsche) zakusali.
Běły mrok jan zwóstanjo.
Dalšne wuměnjenja su pśi wupisanju jadnotliwych městnow mjenowane.
Pśed Bogom jo to pak hynacej.
Wóna mějašo, kaž sama wulicujo, rědne źiśetstwo.
Za lěto 2021 jo hyšći dalšny problem: korona.
Ale akle pó dłujkem biśu móžachu na tog muža dobyś.
Tencas jo ga był brach miliny, swětło su žarili, a zyma jo śamny cas był.
Dwojake zakopowanje mějach zachadny tyźeń.
Šorcu a lapu teje drastwy jo sama wušyła, zbytne źěle jo wót někogo dostała.
Testament jo był tak drogi, až jadnore luźe njejsu mógali jen zapłaśiś.
Jich licba wóteběra, a dla togo jo wón pśez kazń woplěwany.
Nan jo mě tak pśipódla pśispomnjeł, až njeby śěžko a na škódu było, pólsku rěc nawuknuś.
Toś som se pśi serbskej redakciji rozgłosa ORB wó městno procowała".
Ako pśiduce stacije noclěgow se dopominam na Tšadow pla Wětošowa a Bzež, źinsa wótbagrowane sedlišćo.
Muzika, reje tak ako pisane a wótergi wjelgin eksotiske drastwy: togo jo było slědny kóńc tyźenja kradu wjele w Dolnej a Górnej Łužycy.
Tuchylu se w Chośebuskem wobwoźe 99 % wšych telefonatow awtomatiski realizujo.
Na pólo z tym gnojom, a jen pěknje rozkidajśo!«
Togodla ‒ zachopśo jano tu wěc!
W stojnišću župy Běła Wóda/Niska mjazy drugim stoj:
Źinsa mógu groniś: Krabat jo źěl mójogo žywjenja; palim se za ideju Dožywjeńskego dwóra Krabatowy młyn.
Kak pak mysle te wó tom, kenž jen wěcej kuždy tyźeń do domu njedostanu, njewěm.
Mjazy drugim rozpšawja, až sebje młode góspodarje a knechśi – něźi 20, 30 a wěcej – tyźeń do zapusta towaristwo załožyju a dudakoju a fidlarjeju kažu.
Won pijo z flaše. 5.
1911 Gromada žeńscynych towaŕstwow. Wo towzynt cuzych žeńskich běšo pśišło.
Božko pytaš tam cesto pódermo.
Pśed gósćeńcom „Jagarski dwór“ jo se zestupało 23 pórow do rowneje smugi.
Jan Mikan, Tomaš Cyž, István Kobjela a Anna-Maria Brankačkec su z tym teke pokazali, až profesionelne serbske źiwadło ma hynakšy niwow ako lajske na jsy.
Mjasec pózdźej su se zmakali pla Ilze Wojneroweje na zarědowanje, źož su měli teke něco k jěźi a piśeju.
Wětš móžo duś, se chwjaś abo stojaś.
Ako faraŕ słužašo Serbam a Nimcam w jich maminej rěcy ze samskeju zwěrnosću.
Ale ja cu wiźeś, lěc zemja buźo pórědnjejša, gaž ja ju wumjeśom.
Co mógu Serby młodostnym za woplěwanje serbskeje rěcy póru cowaś?
Z pomocu rymow se źiśi na metodu dopominaju.
Lětstotki jo słušał Wotrow do wósady Hodźij.
Zwězkowy kongres Domowiny w měrcu 1987 w Chóśebuzu.
Rejtarje su byli wšykne z Drjenowa: Alexander Pahn, młoźinski wjednik Steffen Kudera, Christian Semiš, Maximilian Girnt a Tobias Fechner.
To pśiwabijo wjele turistow, a dla togo słuša mócowanje takich wósebnosćow k strategiji wokrejsa.
Młoźinu pódpěra wognjowa wobora
Łoni su zapust w Radušu z dešćom swěśili.
Ale pśi wšom jo sebje stawnje šposaŕski pósmjejk wobchował.
Měrc ze šereju brodu jo tšašył, a pśimroze su šćipali.
Jo, Ornella jo była pśewšo rědna.
A co jo we tom casu w Dolnej Łužycy było?
Swójej familiji słoźi gaž wótergi wari, jo groniła.
We srjejźišću diskusije a wobzamknjenjow zwězkowego pśedsedaŕstwa su stojali wažne zarědowanja a pśedewześa Domowiny w lěśe 2021. "Za to ma Domowina konkretne pśedstajenja a plany, pak wěźecy, až musy dla korony snaź to abo druge pśeměniś", jo k tomu gronił David Statnik, pśedsedaŕ Domowiny.
Pśeto se z nim zwězujo naźeja starjejšych a źiśi na lěpšy pśichod, snaź na studij w Nimskej abo Awstriskej.
Góle co, až se jogo źěła pógódnośuju.
Pśi śpinej temperaturje źarže se hyšći nic pśeliš śamne figi dwa abo tśi tyźenje.
Za to wšykno su byli trjebne kreatiwnosć, zapalonosć, trajnosć a se wě wjele komunikacije a pśeznanjowanja – donutśika kaž dowenka.
Bog ga nas njepósuźujo pówjerchnje, wón glěda dłymoko do našogo nutśikownego.
W źiśecej zagrodce w Rogowje/Horno wobzwarnuju tuchylu 9 źiśi.
A źinsa se wěcej njesromam ze swójeju mamu jěś do města, dokulaž z njeju źinsa powědam w serbskej maminej rěcy ...«
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu a Casnikowa redakcija matej to na starosći.
We Wětošowje wobstoj njedostatk, až to jadno pśistupnišćo njejo direktnje napśeśiwo tomu drugemu, lažy póměrnje daloko zboka a jo śěžko pśistupny.
Dalšny problem mamy ze serbskimi drastwami, wósebnje z woblekanim.
Ceptaŕkam, kenž su se na olympiaźe wobźělili, jo se wjelgin dobra organizacija spódobała.
Tak smy na kóńcu brali město togo cerwjenego bruny cukor”, jo nam Hirschojc źowka M.
To ale njejo jano rozluštowanje było: Elvira jo měła naźeju, až buźo na tom drogowanju namakaś cłowjeka.
Pśiměrjenja budu pótom jadno pó drugem w pšawem casu pśewjeźone, informěrujo Delia E.
Tejerownosći jo w tom casu cesto wupomogał ako muzikaŕ-wiolinist w pówołańskem ansamblu SLUK.
W Heinzojc serbskej šlodaŕni ma serbska drastwa wěcej ako 30 lět a mjaztym južo we drugej generaciji swójo městno.
To jo móžno, ale ako nejwažnjejšy problem jo se pśi tom w diskusiji wuzwignuło, chto móžo se pśi wuzwólenju takego gremiuma wobźěliś.
Na pśikład to słowo "wólby", za kótarež su w starych Casnikach wužywali to słowo "wuzwólenja".
Tejerownosći młogim znaty jo drugi, pśez EU-program "Interreg V A Bramborska – Pólska 2014 – 2020" zgromadnje financěrowany zastojański projekt DIALOG togo Euroregiona Sprjewja-Nysa-Bobr.
Pśewoźował jo ju na namšu Ivo Bauer z Lipska.
Pópšawem by se dejali pšašaś: "Kótara wašnja pśepšosowanja wótpowědujo tej pśepšosujucego Kristusa."
Lěcrownož jo mě znate było, až ma Barliń bejnje wjele z tym słowjańskim cyniś, njejsom ale žednje wótcakował, až to tak wjele a hyšći źinsa znate jo.
Juro Gera ze Žylowa, jaden wót nich, jo na koncerśe na Serbskej kjarmuše pśisłucharjam to tak rozkładł: "Ja som pśed 13 lětami choroju pśistupił, tak smej byłej z Jarosławom Pukačom južo dwa spiwarja.
Z małym běžecym pasom jo se rozrězany běły kał sypał do wjelikego suda.
Kazń wó pódłožkach statneje bźeztšašnosći
Rěcna šula jo zgromadnje z wuknjeńskim centrumom zestajała te nejrědnjejše fota wšakich fotografow kursowu.
Pśeto njedawno su złoźeje se do lody dobili a postowe znamki za 4.000 euro wukšadnuli.
A teke krotke programy w radiju rbb, kaž Bóže słowo k njeźeli abo krotke powěsći, by teke wjelgin wužytne byli.
W diskusiji jo se mjazy drugim teke zwěsćiło, až wósebnje młode luźe w Českej pśemało wěźe wó Serbach.
Carmen Thyrokowa wobsłužyjo kupce.
Pśed Superkokotom 25. septembra su Drjenojske młode luźe nejpjerwjej rěd žnjownych nałogow zakóńcyli.
Rědko w fermentacije wobźěliju se druge mikroorganizmy.
Tenraz ale cu pokazaś na wuměłca, kenž jo wěcej znaty w Nimskej nježli w Serbach.
„Za co ga ty trjebaš nałpu?“ — nan pšaša.
Wót pětka njejo Pětš Karinu južo wěcej wiźeł.
Jadnogo šesćlětnego z Baršća na dudach a sedym na fidlach.
Znate kucharje swójim gósćam źinsa zasej raźi a ceło wědobnje tradicionelnu zeleninu póstajaju.
Na prědnem boce z pósćenim w serbskej rěcy.
Tam jo wón źaržał referat we ramiku zjawnego cyklusa cytanjow (Ringvorlesung) k temje „Łužyske rozgrono dla wódy – kak dalej z wódu w našych stronach?“
Něźi 120 firmow jo how twariło abo cełu twaŕ planowało, a wudało su za to dogromady 46 milionow markow.
Cogodla take trjebamy, móžo se snaź hyšći ten jaden abo drugi pšašaś.
Z jogo systemom jo měła swětowa wustajeńca 1893 w Chicago ako prědna bajkojte elektriske wobswětlenje.
Jadnu wěc pak smy my jatšowne spiwaŕki sebje prědk wzeli: Wótstarcone njejo wótchylone.
Dwa dnja jo za to trjebała, aby wšykno zešyła!
Husoko źaržana jo pśed knězom smjerś jogo swětych.
Nižej togo figowego bomcyka w drugem gjarnyšku jo se chylał drobny sajźonk, no taki mały kjarlik z dwěma bědnyma łopjenkoma.
Do jaseńskeje wósady su něga słušali jsy Terpje, Prožym, Gózdź a Lutoboŕ.
Ale ako ten śěg jo kuždy źeń styri abo šesć raz pśijěł, ga su se tomu pśiwucyli a njejsu južo zewšym za nim glědali.
Ceła pśestrěń jo kradu płona a jo něga była drje wjelike jazoro.
A wóno jo spiwało ten znaty, rědny spiw!
We wótstawku něźi 8 m k prědnemu cłonkoju kuždego mustwa stoje kórby z pałku, klamrami a ze šorcu.
Młoge luźe zlubje sebje pśi tej góźbje něco.
Wótwisnje wót regionalnych rěcow fonetiska wariacija wustupujo.
Zachopiś twariś - se wě z kreditom - kśě hyšći lětosa.
Jatšy su stakim wumóžone.
"Kokošy ga njamaju žednych zubow", měni wucabnik.
Sobotu budu to Žylojska „Pśěza“, chor Concordia a rejowańskej ansambla „Pśijaśelstwo“ a „Stara lubosć“ (14.00-15.20).
Toś niźi 20 lět pózdźej jo našomu »fararju pśi granicy« pśileśeło z Barlinja pśepšosenje na kulturne zarědowanje.
Misionarje su swójich wugłodnjonych gósći bogaśe góspodowali.
Budu se jich žycenja społniś?
Jaden źeń wrośijo se wuchack k swójej mamje a jej wulicujo, co wšykno jo dožywił a nawuknuł.
Pśedcytali su spominanje na njogo z pjera Ingridy Hustetoweje, kótaraž sama njejo mógła se na zgromaźinje wobźěliś.
Zachopjeńk buźo zeger 14:30 pśi SKC (Droga měra/Friedensstr. 65), to trajo połteru góźinu.
Teke lany wólej, to se wě, maju na pśedań a wušej togo teke małke dariki a keramiku.
Łoni w maju jo pśewzeła Rybakojc Lysann (19) wjednistwo młoźiny na Górach, a to gromaźe z dwěma dalšnyma źowćoma. „My smy taka pšawa źowćowa tšojka – Katja Neubertojc, Franciska Głodnic (Glodny) a ja, a my se derje rozmějomy“, gódnośi Górjanarka.
We Nowem Casniku 40/71 jo Marion Hirchowa na tśeśem boce rozpšawiła wó w lěśe 2019 wubranych, kótarež jo Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu mytowało.
Wšak jo pśed 50 lětami ta błośańska zeleznica, ta "tšochta", pśestała źěłaś.
Garbe jo pśi tej góźbje raźił, aby załožyli towaristwo „Sprjewica“.
Njewótwisna jo była, a jo pśewóźowała luźe we swójich starosćach.
Na to pšaša se Witko: "Njejo śi tam zyma?"
Zjadnosćiwy měni: »Pójź, sednjomej se tamkor pód te topoły.«
Až stej w Borkowach dwa pśistawa za cołny, to jo kuždemu wěsće znate.
Prědna Domowinska zgromaźina Barlinskeje kupki pó kongresu jo se pśewjadła na kóńcu apryla.
Nejlubjej wobźaržuju se a měwaju we kolonijach, źož mógu gromaźe lěpjej wachowaś a jaden drugego warnowaś, gaž cłowjek abo rubjažne zwěrje do jich rewěra póstupijo.
Wóna jo se starała, aby wšykne tśi 7. rědownje "našeje" šule měli take pśedstajenje.
Tam jo se do swójeje śpy zamknuł a snował.
Alfred Roggan nalicył wjele wósebnosćow.
A toś jo było wiźeś młogich luźi z kanisterom abo samo z dwěma kanisteroma w ruce.
Swěźeń jo organizěrowało wejsne towaristwo we něgajšnem konsumje na jsy.
Něnto w korona-casu jo se wě teke dało jadnotliwe nadawki za serbšćinu, ako su dejali se doma gótowaś.
W Dešnje jo pśedslědnu njeźelu była prědna Taizé-namša.
Wót zajźonego tyźenja maju we wjažy Grodkojskeje radnice (Rathaus) małku jatšownu wustajeńcu z póžyconymi eksponatami z Dešańskego muzeja.
Wót 1960 jo wón pśistajony był ako rěcywědnik a jo źěłał tencas na mócnje wobgrozonych serbskich dialektach w Górnej a Dolnej Łužycy.
Až jo se nanowa »rigoroznosć« pśeśiwo tomu serbskemu w tencas hyšći kradu serbskem Žylowje ako brjakata wopokazała, zwisujo zawěsće ze žywym kontaktom k serbskorěcnym susedam.
Njamusyš sam pśi tych graśach, móžoš teke pśi telewizorje głosnje se drěś a sudnikoju mjenaś.
Lažy na pódpołdnju Europy a wótźělujo Appeninsku połkupu wót Balkańskeje połkupy.
Muziku wobstara Mario Hess.
„Wadź“ jo wujšeł pla YouTube
Pśi tej góźbje jo se teke wugódnośiło to graśe mjazy „Serbskimi koparjami“ a mustwom nimskeje mjeńšyny z Dańskeje 31. maja w Hochozy.
Woblekanje wótcerjujo granice. [...] Su to granice na dwójaki part.
Kněz naseśi swój lud z njebjaskim klěbom.
Pśi licenju głosow su wušej togo pódla byli cłonka wuběrka Sylka Poleńcojc-Laubensteinowa a Měto Nowak, kaž teke pśedsedaŕ stareje Serbskeje rady Torsten Mak.
Malešecy su ewangelska cerkwina wjas a gmejna w Górnej Łužycy we Budyšyńskem wokrejsu, na dłujke zajtšo wót Budyšyna.
Fryco Latk jo nam zawóstajił chytšu rědnosć dolnołužyskeje krajiny, ako jo nejžpjerwjej w skicach nakreslił na swójich drogowanjach pó sćažkach mjazy łukami a gatami, pśez mósty nad groblami a rěckami.
Pětš: „Kak ga běšo sol tam pśišła?“
Günter Spieß a dr.
Na kóńcu jsy do směra Grabicańskego jazora jo „Bunte Bude“.
Słužy geografiskemu póstajenjeju pozicije, to groni, póstajenjeju swójskego stojnišća.
Woblutujom, až njejsu te zagronite politikarje how byli.
Te pśepytowanja za nowych wuźarjow budu pón sobotu, 4. měrca.
Wšyknesu na statkowanje za Serbski sejm lubje pśepšosone.
Myslim se mjazy drugim na pisane łopjena bomow, suche gałuzy a rostliny, mech a wšake płody ako dubjańki, kastanije abo bukowicki.
Grodkojska cołnaŕnja 1950, wołojnikowe kreslenje zubnego gójca Fritz Schulz.
Takego sponsora jo wón namakał.
Ale domowinska kupka how wobstoj, kótaraž se pilnje za to serbske nałogstwo we jsy stara.
Chtož až doněnta jo był měnjecy, až jo wjeliku wódu južo dožywił, póznajo, až tomu tak njejo.
Termin buźo tyźeń pjerwjej znaty cynjony.
Dokóńcnje jo Hromádková wšyknym wutšobnje za cas w Lipsku źěkowała a optimistiski pśispomnjeła, až wóna ze sorabistiku hyšći na kóńcu njejo.
Łužyske impresije – Stupny stwórtk:
Toś to bilingualne adaptěrowanje móžomy pak teke na hynakšu wašnju pśewjasć.
Rosćo na listowych bomach, pśedewšym na topołach, wjerbach a jabłušcynach, ale teke na běłych jedłach a chójcach.
How jo w aprylu 1933 nastało jadno z prědnych koncentraciskich lěgwow nacijow a how su wóni teke zwónoźeli nejgroznjejšy masaker na popajźonych w nocy wót 30. na 31. januar 1945. A což jo rowno tak tšašne, wše wót tych na tom zastśělenju zagronitych su se pózdźej w pódwjacornej Nimskej wót kuždeje winy wuwinowali.
To móžoš z pomocu twójeju starjejšeju teke!
Sněžynki padaju .
W swójom rozgórjenju jo ze swójogo sedła na Dubrawje tśi wjelike kamjenje do cerkwje chyśił.
Chóśebuz jo kulturny centrum Dolnoserbow, sedło Dolnoserbskego gymnaziuma a Serbskego muzeja.
Smy-lic wótergi w rozgronach na naš šulski cas spominali, smy teke kuždy raz zasej na jich wustup w Hochozy pśišli a ze šybałym pósmjejknjenim stej pśecej groniłej, jima mam se źěkowaś, až smy něnt kolegi.
Słušamy do wjelikego zgromaźeństwa słowjańskich ludow z něźi 350 milionami luźi.
to pak njecynje.
Tuchylu se njemakaju ideje tych wšakich akterow.
To napórajo młogi raz tšachotu za wobchad na drogach.
Ten samy jo se organizěrował z pomocu dolnołužyskeje Domowiny, na iniciatiwu familijowego towaristwa "Gromaźe" a njeformelneje kupki "Serbski duch".
Wón ma flašu z wódu sobu a pijo pitśku wódy.
Źiśi zgromadnje graju a wótlicuju, chto buźo ako pśiducy na rěźe.
Něnto njeźelu ma mója starka tśi źowća woblac.
Wóni budu wótśišćane w serbskej a nimskej rěcy.
My juž dawno žedne wuchace njestśělamy.«
Njeby wóni měli take zamóžnosći, někak pśežywiś, njeby mógali źinsa how žywe byś.
Toś som se wobrośił na zagronitu, wót kótarejež som wětšy źěl takich nadawkow dostał, a se pšašał: »Kněni B., grońśo mě pšosym, kak mam te smužki rozměś?« Jeje wótegrono jo mě pśisamem pówaliło: »Kněz Hanuš, my to teke njerozmějomy!« No pón hatchej!
Co stoj w nowem Rozglěźe?
Jusk Dešanarjow jo wjelicki!
Zachopiło jo se to južo z pjenjezymi.
Wěsće jo był ten program za te styri dny wjelgin wobšyrny.
To gribypytanje jo se pó nanowych wukazowanjach kradu lěpjej raźiło ako pla smaržow.
"Smy wudawali mjasecny wuknikojski casnik, w kótaremž som wšakorake žortne, pówažne a druge pśinoski wózjawił.
Pó wójnje njejo serbske žywjenje se mógało wěcej zmógnuś, a na tom ma teke cerkwja swóju winu.
Nejžmócnjejše su płaśizny za seno spadnuli w Hessenskej, Dolnosakskej, Nordrheinskej a Westfalskej.
Mě „ruprajcht“ pśiźo z nimskeje rěcy a ma cyniś z figuru knechta Ruprechta.
Pětš se ju pśełapjony wobglědujo.
Casnik jomu wutšobnje gratulěrujo a žycy jomu a jogo njewjesće wjele gluki na zgromadnej droze žywjenja! Medalija k dopomnjeśu na graśe w Hochozy.
Müller, Chośebuski wušy promšt na wuměńku R.
To se wě, až su se pón prědne gósći woglědali nowu stawnu wustajeńcu na prědnej etažy doma.
To wugrono njama derje kaznisku móc, ale weto dajo jim naźeju, až jich póžedanje buźo dopołnjone.
Wót zeger 11:00 buźo „Serbska reja“ ducy pó dwórach.
Měšaj butru gładko.
Wón se smjejo a broźi z wanu k brjogoju.
Tam stej dožywiłej prědny raz wustup Hochoskeje kupki.
Źowća su byli zasej pśewšo rědnje pó burskem wufajnowane, a gólcy su se pokazali w swójich nejlěpšych woblakach.
Joachim Pastorius jo był pólski diplomat, stawiznaŕ, basnikaŕ a katolski duchowny.
Mjaztym stej krotko pśed konsumom.
Te stare zamóžnosći woplěwachu na kóńcu jano hyšći někotare stare luźe a take, kótarymž – tak to młode luźe wiźechu – napšawdu južo njejsy mógał pomagaś.
»A ned kśikašo togo góleśa nan, a źašo ze łdzami: Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje.« Wšykno jo móžno?
Teke Neumannojc wujko jo pśišeł na tu serbsku gromadu w gmejnskem běrowje.
Wugoŕ – wandrujuca ryba, ak jo w Błotach a cełej Europje mócnje wótebrała
Dejśo ale zachopiś ze swětłymi barwami.
Město ma dwa pśistawa.
* 1946, póchada ze Smogorjowa, bydli w Žylowje, wuwucowaŕka za drastwu, wukubłana wjednica kružka za wuměłske wugótowanje tekstilijow, wót 1989 samostatna šlodaŕka serbskich drastwow
Huj, kak wóni byzaju!
Togodla móžoš groniś, až jo ten źiśecy cas teke tak rědny, dokulaž se pśecej wjaseliš, gaž něco dobrego k jěźi krydnjoš.
Bury su pokazowali rolnikaŕske a burske źěło: źěłanje lanu, pśigótowanje górkow, biśe wóleja, mlaśe trajdy, pcołkaŕstwo, rybowłojśe, sajźanje kulkow a gótowanje gjarncow.
Kónjecy pśěg jo pśiwjadł seno.
Wopšawdna pśeśiwnosć k tomu jo dalšna stacija: Antarktika, kraj nimjernego loda.
Wót lěta 1952 słušatej ku gmejnje Turjej.
Lětosny swěźeń jo pósćony ludowej poetce Hańžy Budarjowej a serbskemu mólarjeju Mětoju-Nowak-Njechórńskemu.
W janšojskej wósaźe su toś to slědujuce wobzamknuli: "Te planowane źiśece namše wšykne wupadaju.
Lěto 1848 jo pśinjasło do nimskich krajow njeměr a zběgi.
Pón wjasołe do rejki! CD "Serbska reja" jo 2020 wujšła w Ludowem nakładnistwje Domowina.
Něnt maśo južo małe zdaśe wó našej šuli, wěsćo, kak how žywe smy.
Slědna jo źěłała w "Hoffungsthaler Anstalten" w Lobetalu.
Wuchace tam južo cakachu, a teke lutki.
Nejwětše město Mazowskej jo Waršawa.
Ale wó represalijach napśeśiwo swójej maśeri dajo Peter Rocha znankstwo: Z togo casa jo Fryca Rochowe priwatne politiske wugrono znate, se měrjece pśeśiwo fašistiskej politice napśeśiwo Žydam.
To jo jich natura.
Hentschel jo teke wobspomnjeł, až w bórkojskej šuli su wopytali załožyś serbsku klasu.
Toś ta znata serbska žeńska jo musała dla togo, až jo se mócnje a mimo tšacha zasajźiła za zdźaržanje serbskeje kultury, sejźeś w popajźeństwje w Chóśebuzu a jo wumrěła na slědach popajźi.
Akle w nowej dobje jo se w Paraguayju zachopiło, Guaranišćinu teke w kubłanju a ako amtsku rěcu wužywaś a rozdźělne wužywane pšawopisne systemy k do dalokeje měry fonetiskej ortografiji zjadnotnjowaś.
Prědne klěwki su se pokazali.
Wóni su slěpe, głuche a štapate.
Wu nich njejsu daniž nałogi we takej licbje žywe daniž ludowa drastwa ako znamje identity ‒ su wóni gronili. „My jěźomy domoj z połnym koferom idejow a buźomy we pśedsedaŕstwje našo drogowanje do Dolneje Łužyce kradu wugódnosćiś.
Kulu dejš zwignuś.
A to zasej žeńsku, ako jo to južo pśecej dobry nałog w Slěpjańskich stronach.
W hali blisko źiśownje su ako kužde lěto pokazali program na jawišću a su swajźbu grali, w rědnych slěpjańskich drastwach.
Mě se spódoba we tom domje.
We jsy pokažu toflicki drogu k rěce, źož jo małke wustawadlišćo kajakaŕskeje pśepóžycaŕnje a parkowanišćo za awta.
Tak su pśidatne źěło źiśam klubu na se brali, což zasłužyjo chwalbu.
Wulicowańko k wótnapinanju Mała šćotka Wšuźibyła Źiśi sejźe w krejzu na špundowanju tak, až móžo jadno góle drugemu na kśebjat "mólowaś".
„To jo teke była taka njespšawna akcija” – wobśěžkujo se šołta dalej. „Aby nas pśiwabili, su nam na jadnom boce gronili, až wóno pśi tom źo wó engelsku rěc a druge cuze rěcy.
Cerwjena liška jo rubjažne zwěrje ze swójźby psow .
Aktualny magacin: powěsći, 65 lět serbska rěcna šula w Dešanku, krotkoportrej: Oleg z Amsterdama, serbski kompaktny kurs
Wóna njoco nowe sedleńske městno, kótarež jano za sobu eksistěrujo.
Mikławš Dyrlich buźo skóro 65 lět, a tak móžo slědk glědaś na wjelgin interesantne žywjenje a statkowanje.
We jsy jo wóna aktiwna, a pomaga rada, gaž swěźenje su.
Ten kšajźny škjarcaŕ to jo kabeja – pisany ptašk, pitśku ako tłusty gołub, howacej tšašywy.
Pśi kulowatem bliźe w Barlinje sejźi něnto teke zastupnik serbskego luda.
Potom buźo Serb zasej pśemyslowaś wó tom serbskem.
Se wě, až jo computer wažny źěłowy rěd.
Tak jo to tež ze serbskeju kulturu", wóna groni pśeznanjona.
Serbska rěc jo była pśecej prezentna w šuli w Rownem až do jeje zacynjenja.
Łopjena wóstanu njedomólowane na špundowanju lažece.
Te źiwadłowniki su wjelgin derje grali – take chwalby su byli k słyšanjeju.
To wuběźowanje buźo lětosa 66. raz.
Gósćam jo Hannelore Boländerowa wulicowała, až łoni w decembrje jo wóna googlowała Ellen, dokulaž jo se žycyła, ju pó dlejšem casu zasej zmakaś.
Tam jo šćotka zasej słyńco mólowała słyńco na kśebjat mólowaś jadno słyńco a hyšći jadno słyńco .
Teoretiski by ceło serbskorěcna (zakładna) šula móžna była.
W piwnicy, źož budu wót měrca pśiducego lěta ta pśěza, grajki a źiśece graśa tak ako serbske powěsći a bajki z plonom, lutkami, błudnikami a pśezpołdnicu we stawnej wustajeńcy wiźeś, jo wabiła tu prědnu nowembersku sobotu mała galerija z wušej 20 wobrazami k pśebywanju.
Wón jo to cerkwinske zastojnstwo měł w casu 30lětneje wójny, źož jo ludnosć wjelgin śerpjeła pód cuzymi zadobywarjami a nichten njejo dosć k jěźi měł.
* 9. měrc 1931 † 28. julij 2010
Wóna wzejo wjeliki witkowy kórb a źo k stogoju pó seno.
Serbske źiwadło graś – pó móžnosći w głownej roli – jo drje jogo nejmłodša kulturna zagóritosć, kótaruž něnt juž źaseś lět w stwórtej inscenaciji źiwadłoweje kupki pokazujo.
Wón jo póžedał, až wobchadanje z energiju dej se do zakładneje kazni zapisaś.
Snaź buźo něto zasej měr do gmejny pśiś.
Dla "korony" pak jo teke jogo namša wordowała wótpowěźona, a rowno tak to pśespytowanje.
Połkupa zgubujo toś poł mejtarja zemje na lěto.
Prědny raz jo nastało tak nadrobne a systematiske wopisanje serbskeje fonetiki, ak jo myslone za wuknjecych.
Což se how tak jadnorje pśisłuchajo, jo w praksy žurne a trajuce źěło było.
Jo, wóna jo měła samo naźeju, až buźo se Casnik k tyźenju dwójcy a pózdźej kuždy źeń a we wětšem formaśe wudawaś.
Ja musym sebje mójich partnarjow pytaś, kótarež mě wobraduju.
Mamy jano jadnogo Boga, togo Wóśca, wót kótaregož wšykne wěcy su, a my za njogo, a jadnogo Kněza Jezom Krista, pśez kótaregož wšykne wěcy su, a my pśez njogo.
Pśiźomy rad mimo.
We starych casach su źowća kužde lěto we jsy a we Pipanojcach spiwali.
Faraŕka Köhlerowa jo była mjazy organizatorkami togo dnja.
Druge ludy póznawaś, se jich swět tšochu wótekšyś, to jo za Ernsta Muchu duchne wobogaśenje.
Wón jo pśedłujki, pśeliš dłujkonogaty a teke mało elastiski.
A pór kšaceni jo jich wót Lotric dwóru až k Sprjejwi.
Rowno naprěki kjarcmy jo bydlił ten šejc.
»Co by wy cynili«, pšaša se showmaster swójich grajarjow, »gaby ze swójim motorskim ducy byli a tśi luźe by kśěli z wami sobu jěś: ten prědny by waš šef był, ta druga starša kněni a ta tśeśa młoda žeńska?«
Rad jo Timo pla starkeje.
Myslicka, tekst biblije do interneta spóraś, jo krydnuła mócnu pódpěru.
A źěło pó tych zasadach jo za serbsku wucbu w tej šuli dosć dobre płody njasło.
Z gjarncom chójźi wót kšetowišća ku kšetowišću a sypnjo do kuždego tšochu pulbjerja.
W partyjowej piwnicy su chowali wuwjeźonego koncernowego šefa.
Nastaś dej toaleta za zbrašnych a zajězd za wózykarjow.
Mimo pśidatnych projektowych pjenjez, jano ze swójeje mócy, njepśemóžo institut tuchylu taki projekt wuwjasć.
A wobźělniki z Dolneje Łužyce su w dwěma kupkoma měrili swóje „mócy“.
Pratyja 2011 pśedstajona
Wóni do tśich źělnych płodow rozpadnu.
Dokulaž jo se jomu tak derje spódobało, jo hyšći drugi tyźeń tam wóstał: a wót togo casa wón wumějo serbsku rěc.
Drugi źěl pótom jo substantiw, mjaztym až prědny móžo k rozdźělnych słownej družynje słušaś.
Ně, tam jo wjelika běła sowa na woknowej delce sejźeła!
W lěśe 2006 jo bydliło w gmejnje Turjej dogromady 805 luźi (gromaźe ze Šejnejdu, kótaraž jo se akle 2003 pśibiła do Turjeja).
K tym luźam drugeje narodnosći w BRD słušaju teke dańske wobydlarje.
Maś Witka wobejma a jogo změrujo.
A to jo jogo pśikazń, až dejmy wěriś we mě jogo Syna Jezom Kristusa a se mjazy sobu lubowaś.
A genetiska wjelerakosć w jadnej družynje teke k tomu słuša", wujasnijo Sieglinde Sackowa.
Charlotte Kušcyc a Maximilian Hasacki stej wšych serbski a nimski wuwitałej, a pón jo dłujki pśeśěg – prědku ze něźi 15 źiśimi – wumaršěrował.
Annelie Rölkojc z Miłoraza jo stojała 2018 na podesće mytowanja młodostnych za nejrědnjejše jatšowne jajo
Se wě!
Pó gódownych prozninach sćo zawěsće derje wódychane.
Wo swěźenju serbskego źiśecego spiwa
To jo zapisał kantor Hermann Worch (1881–1964) do wejsneje chroniki.
Teke wó Europeaźe 2020 su powědali.
Wěcej ako źaseś lět jo wón mjaztym rowniski wuměłc, ako jo lubosći dla do Rownego śěgnuł.
Njedejm se how wěcej rozchójźowaś?
Pó lěśe wón jo źěłał w bance.
Tam jo chłodk.
Krabat běšo sebje nagótował źiwne guslowaŕske glědałko z měźi.
Ceły rěd zarědowanjow ju wobogaśijo.
Mama jo groniła: „To njejo pšawje!“ Starka jo groniła: „Dobra ideja!
– W "domowniskich knigłach" glědamy, to se wě, na serbski późěl.
Tu pak jo som pón musał pitśku nuzkaś pśez wšake pšašanja.“
How mały wurězk:
Jo wuběgnuł, ale pśi tom jo se drje tšochu zamólił – abo co, skrotka, wón jo zawaźił do slobraneje łžycki, kótaraž jo tam na bliźe lažała.
We wopadnjonem listu grěbju pytajucy carobu – wóni póžedaju wósebnje za kastanijami a žołźami (dubjańkami).
Toś móžomy ako serbska wósada glucne byś, až su take mjazy nami.
Wón se smjejo jeje zaźiwanemu woblicoju.
Pjacone jětša z cybulku: 4,50 PLN
Kóńc tyźenja su zapustowali na Majberku (22), w Dalicu (18), w Mósće (24) a Bobowje (16 pórow). 120. zapust su swěśili w Běłej Górje (74 pórow) a ten 130. zapust w Dešnje (115 pórow).
Cośo wót togo wulicowaś, jo Wam něco znate? Ku wustajeńcy jo teke wujšeł katalog.
Za tym, až su Jezusa wiźeli, su šli domoj, a wšuźi su wót njogo wulicowali a chwalili Boga za to, což su słyšali a wiźeli w městku Bethlehem.
Jano někotare mógu nam wó tom wulicowaś.
Mama jo se howac stawnje jano wó njogo starała.
Emblem Domowiny jo serbska lipa, běły bom z tśimi łopjenami na cerwjenej slězynje, co jo wuźěłała Hanka Krawcec.
»Ale te šyblate kurki how trjebaju někogo, ako se wó nich stara«, groni Pettson.
Nježli, až zachopijomy gwězdku ze swětosneju wjacerju, módlimy se a cytamy fragment z ewangeliuma.
Lěc ta stara Domowinska dewiza jo dobry wuglěd do pśichoda, tak pšawje njewěm.
Pśi swójom wulicowanju groni wón tež nanam a maśerjam: Wy starjejše, maśo-li waše źiśi lubo, ga pśiwucćo jich zacasa k bogabójaznemu, nuchtarnemu a źěłabnemu žywjenju. 
Wopytajśo raz a grońśo mě, kak wam słoźe!” Prědny wopytajo a wobtwarźijo, až se jadna wó dobre chłošćonki.
To su byli dobre wukniki - jo měnjeca.
A nejskerjej krajny raźc sam se njejo tegdy pšawje pśedstajiś mógał, co z togo buźo.
Wšykne gmejny su dostali cesne wopismo a CD z logom wuběźowanja.
Wěsćo wy teke něco wót kšetow?
Wroble su měli cesto wót boka w takem gnězdźe swóje gnězdka.
Ale ně, wóna jo dejała pśimaś za wogonkom, aby dołoj njepadnuła.
NC: Co jo wšykno planowane?
Jo to hyšći nałog we jsy?
Wobydlarje w Groźišću su prochoju, zogoloju a drugim wobśěženjam pśez blisku wuglowu jamu wusajźone, a to pśecej wěcej.
Namóluj ptaška, kótaryž se śi nejlěpjej spódoba.
Tak jo musała pśezpołdnica póznaś, až jo mudry Jan ju pśelasćił.
A južo pśecej jo se wón angažěrował a jo pomogał a gótował sobu.
To nichten rozměś njamóžo – jo gronił Škodojski cłonk měsćańskego parlamenta.
Serbske kubłanje a strukturna změna stej stojałej we fokusu.
Ceło njeznate źe njejsmy byli. 600 luźi jo tam tencas było, jo naš program wiźeło a se ze »sławu« wuźěkowało.
Teke Handroš a Handrij stej byłej rěcny zakład za wšakorake familijowe mjenja.
W maju 2019 su how pó dłujkem casu zasej wejsnu pśiradu wuzwólili: Prědkstojaŕ jo Armin Thiel, zastupna prědkstojaŕka Heike Pšuskelojc, tśeśi cłonk jo Karsten Gohr.
Ako jo Anita hyšći pód wódu była, su mě te druge wulicyli, až jo jej jeje droga bryla do rěki padnuła a až wóna ju pyta.
Až do lěta 2020 deje rozsuźiś, co dej se staś – tak stoj we koncepśe za łužyski rewěr.
Hobby-młynikaŕ Klaus Rudolf jo jaden z nich.
Jana Mazukatowa jo 20 lět.
Wosebna komisija jo w nadawku “Deutsche Landwirtschaftsgesellschaft” wšykno pśepytowała a pó tom jo “Błośański dwór” dostał predikat “Landurlaub”.
To jo juskanje a drěśe, gaž se wobkaluju.
Górjańske su sobu njasli swójog kokota na swěźeńskem pśeśěgu.
Ale wólej, kenž my how wužywamy, njamóžo se jěsć.
Za to stej pśigótowałej projektowa wobźěłaŕka Katrin Lehmannojc a rěcny pedagog Aleksander Draguła wšakorake towarišne graśa ako Pitwate myški, 10.000 abo Tam jo wužeńc nutśi, źož su sobugrajarje zapśimjeśa z pśirody, barwy a licby wuknuś a zwucowaś mógali.
Ale wóna teke sad a griby jě.
Wótkul wěźe tśmjele, źo muse kwiśonki pytaś?
Togodla jo jej wobstarała kócku a psa, napjakła dobry mazańc a dała jej měki twarožk a kružk z winom.
dermo prezentěrowaś.
Hyšći raz: na EUROPEAŹE wót 20. do 28. junija 2020 w Korutanskej w Awstriskej by mógali pla muskich dolnoserbske koparje se wobźěliś a pla žeńskich "Serbska wubranka" z Górneje Łužyce.
njeźelu, 22. nowembra /młošnego
Wóne "2plus"-wukniki a wuknice su měli slědny tyźeń swój prědny drogowański źeń we tom šulskem lěśe.
Serbski wudrogowaŕ jo był Mato Kosyk.
Ja śi ju pódarijom.
To jo wjelgin škóda.
Wustupiś budu Drjewjanki z jědernymi lubosćinskimi spiwańkami.
Wót zajźonego tyźenja maju tudy nowy, wósebny pomnik (Denkmal), ako žedna druga serbska wjas njama.
Kak smej weto gromaźe pjakłej? 
Na II. kongresu słowjańskich filologow 1934 we Waršawje jo dejał zasej powědaś, njejo pak mógał se wobźěliś.
»Glědaj, śota, mója gwězdźicka se zasej błyšći!
We myšynem crjowje (Vogelmiere) pak mógu se južo wacki chowaś.
Chto jo nawóžeń?
Njeźelu, 8. decembra, jo Měto Pernak zamrěł.
Wokoło 10 domorodnych jo wóstało až do kóńca, su se rozgranjali z młodymi luźimi a su rejowali.
Mam źinsa hyšći zaśišć, až smy měli wjelgin rědny cas na tej šuli.
Wóna jo namakała źěło w Chóśebuskej chórowni a jo bydliła gromaźe ze Starickoweju w domacnem Bělkojc byśu na tencasnej Pólnej droze, źož něnt te nowe chromy stoje.
Pó pśewrośe sćo šli študěrowat do wukraja ...
Łazojske mógu swóje awta we jsy daś do rěcha spóraś
Jeje pśibytnosć nad fontejnu wusegujo Cužku.
Christin Heinrichojc z Brjazyny, wuknjeńc: Lětosa ako floristka dowuknjom, ale hyšći njewěm, lěc změjom něźi źěło abo nic.
Śěžke lěta wójny jo musała Marjana sama pśetraś.
We jich sćěnach namakaju se małke źěry, gnězdka brjogowych jaskolickow a rybackow.
Za wuknjenje a zaběranje ze serbskeju rěcu mam tip za was.
Pón jo popularnosć stupiła.
Tśi filmy, ako wót njogo wulicuju, budu se pokazaś: .
Angela Šusterowa jo "wótnabocnica" we filmowej branžy.
Wšuźi w nowych krajach su luźe stojali pśed nowymi njezwuconymi problemami.
Luźe wót facha su to rozsuźili.
Chtož nadejźo wogeń, dej ned na wognjowu woboru abo policaju zwóniś.
Som Wam wjelgin źěkowny, až mógu je cytaś!
Z lista wuznajo se teke, až wónej stej se južo wjelgin pśichylonej byłej.
Jogo spomnjeśe wostanjo žognowane.“ (W Brjazynje, 6.11.1904, za cerkwinu radu, G.
Toś móžomy a comy hyšći wó tom informěrowaś a wšake do rady daś.
W januarje 1967 smej dojěłej do Pragi.
Ak wóni do teje prědneje śpy stupichu, ga wiźechu cłowjeka pśi bliźe sejźecego, pjero w ruce a prědk se papjery.
To se stanjo w Janšojcach na serbskej literarnej kjarmušy, kótaruž serbske nakładnistwo něnto južo šeste lěto zasobu pśewjeźo (wěcej wó tom na 3. boce).
Pótom buźo młynik maś napominaś, aby se z garonow wubrała Krabata.
Chtož njeby kśěł toś te warnowańske słowa tomu abo drugemu do rodopisa zapisaś?
Rědownja 6a DSG buźo w telewiziji KIKA pla „Nejlěpša rědownja Nimskeje“
Serbske źiwadło su zachadnu njeźelu, 12. nowembra, grali w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem.
Tam som pón grał w prědnej českej lize, a w lěśe 1996 som był z nim česki mejstaŕ.
Tegdy, gaž kuždy do pódwjacora jěł jo, som ja jěł, dwójc raz a tśi raze wob lěto, z pěśźaset luźimi, pśedewšym do Českeje, k Łemkam do Pólskeje, k Słowjeńcam do Awstriskeje, k Ukrainarjam do Słowakskeje, do połudnjowosłowjańskich krajow, wót Triesta až ku Skadarskemu jazoroju w Carnej Górje, pśigótowane ako studijne jězdy.
Źowćo je se pšašało: "Chto tam jo?"
»Wobstaraj mě słomjany kłobyk pśeśiwo słyńcoju!«
Pśišli su mjazy drugimi slěpjański šołta Reinhard Bork, wejsny prědkstojaŕ Matthias Jańš, stary šołta Hanzo Haša a dalšne gósći.
Tam njejo žedna sćina był.
Až na „družbu” su wšykne srěbnuli piwo z kružka, kenž jo se pón prozny rozbił.
Pśez Domowinu a serbske kulturne žywjenje a serbske zarědowanja som w Chośebuzu namakał dobrych serbskich pśijaśelow.
Pód kněstwom Saturna dejali se na chłodne a mokše lěto nastajiś, rownož nam zazdaśim suche case kiwaju.
Rědnje jo! Śpy maju wjelike wokna.
Pšosymy wó telefoniske pśizjawjenje pód (0355) 4857 64 abo 68 4949 438.
A mimo togo musy kužda socialna kompetenca teke měś swój towarišnostny kontekst za wšedne a njemarkěrowane nałožowanje.
Faraŕ Dieter Schütt ze Žylowa jo Casnikoju gronił, až jo wjelgin lubo pśełapjony wót togo pócesćenja. „Ja som wjele lět wugbał we cesnem amśe dušowpastyŕske źěło we popajźeństwje, a ako som jo dokóńcował, njejo se mě wót cerkwje take cesćenje dostało“.
Pśedsedaŕ jo Ian Edward.
Pětš se pśecej hyšći smjejo, něnto źowćowemu gniwoju.
Dogromady smy měli 17 wobźělonych, mjazy nimi jano jaden gólc, kótaryž jo se ale derje cuł mjazy našymi lubymi źowćami.
Pśi takich góźbach sy se nasrěbał serbskeje atmosfery.
Ale což na pśikład wó swójom šulskem casu pišu, jo relatiwnje krotke, dokulaž tak zajmne njejo.
Na to pśiźo musklaty muski a groni ze zmroconym woblicom: "To som ja."
W mecklenburgskem městašku Torgelow su se informěrowali, kak by mógało take srjejźowěkowe sedlišćo wuglědaś.
Biblioteka w ludowej bance w Chóśebuzu jo se schowała w Depsku.
Z Dešanka/Dissenchen.
Wšykno jo dała Domowina zgótowaś w Hochoskem rězaku.
Karina powěda bźezradna a rozgórjona dalej: »Wiseca grěda jo mój nejlubšy sportowy rěd.
Ale wóna njestoj na tom flaku, źož ten Šyroki keŕ jo rosł.
Prjatkaŕ Juro Franow z Picnja jo z poł městnom pśistajony pśi »Towaristwje za spěchowanje serbskeje rěcy w cerkwi«.
Wo źěle wjelikeje Domowinskeje kupki w Janšojcach jo powědał M.
Sobotu tyźeń su cłonki Spěchowańskego towaristwa Serbskego muzeja se lětosa k prědnemu razoju zmakali.
Ako prědny jo dojšeł Papa Lutk.
Ministarstwo dajo k wěsći, až jo wóno mimo serbskich pśewzeło teke cerkwinske nastupnosći ”do swójich rukow”.
Ten naglěd póbuźujo apetit, abo? Maju "dobru piwnicu" pód domom a jadnu, ako jo na pśikład za kisałe górki, pód brožnju.
Kóńc zapósłanja jo 19. měrc.
Ingrid Hustetojc ze Serbskego muzeja co na zachopjeńku wó swójich myslach a zacuśach pśi woglědanju Maćijowych fotow powědaś.
Tšošku wěrnosći ga jo w tom štycało.
Skoro pśed źaseś lětami jo se to z teju kulturneju brožnju we Łakomej zachopiło.
A malsna zeba małučka wšym zasej něco nabaja.
Wóni su lubjej sami w kupnicy sebje kasten kupili, pód blido stajili a z njogo flaše brali.
Mjazy nimi: 40 lutkow: źowćow a gólcow wót źiśownje Marjana Domaškojc. „Naše źiśi wuknu južo wjele lět serbsku rěc“, jo nam groniła Sandy Weberowa, ako gromaźe z Utu Körneroweju tym źiśam tu rěcnu wucbu źaržy.
Za wjelich w Serbskem sejmje jo śěžko, dokulaž cynje te nadawki w Sejmje cestnoamtski a maju źěło.
Witaj-źiśi z rědownje 4a zakładneje šule "Lutki" w Žylowje.
Zeleny stwórtk, 1. apryl, zeger 19.00 wótmějo se komorny koncert we woponowem zalu Lubinskego groda.
Druga nastupnosć jo strukturna změna w Łužycy.
Su we jsy camprowali.
Na takem dnju smy pśecej z połnym brjuchom domoj pśišli a smy wjelgin derje spali.
Kak móžośo zawěsćiś, až buźo dolnoserbska rěc pšawje a dosć wužywana, gaž kamera-muske a cutterje ju njewuměju?
Kósmodej jo se pśez noc do rědnego młodego muža pśeměnił, kenž jo gronił: "Lube źowćo, sy mě wumóžyła."
Wóni su pśebyli ceły kóńc tyźenja w Karpaczu, se naźejucy, až změju how dosć sněga, aby źiśi se mógli na sańkach dołoj pušćaś.
Lube Turnowarje, lube pśijaśele zapusta!
Pśi wšyknom stej nam pomagałej suseda.
How pokazujo se jasnje rozdźělnosć mjazy žurnalistom a priwatnym luźom Rocha.
A tam slězy, te žołte kwětki – to su mlace.
Južo 1933 daju jej pśez zacynjenje Serbskego Casnika pówołański zakaz", zespomina Katalin Poraczkojc, cłonk projektoweje kupki, slěźeńske wuslědki k nastupowanju napśeśiwo serbskemu wobydlaŕstwoju.
Kisały kał zwariś, ze zeškrětym běłym tukom napóraś a roztłocony cłonk kobołka nutś změšaś.
Granicujo na pódzajtšu ze Saudi-Arabskej a Jemenom a na pódwjacorje ze Sudanom a Eritreju, na pódpołnocu a pódwjacorje z Egyptojsku a na dłujkem zajtšu z Israelom a Jordaniskej.
Kritizěrowali su, až direktor załožby Marko Suchy njejo sam to wobzamknjenje k wěsći dał, ale jo zawcasa se zminuł.
Naroźił jo se w gmejnje Nowy Bydźow blisko Hradec Kralove, w burskej familiji. “Ten zajm za to serbske jo se južo w šuli zachopił.
Kak dłujko jo spał?
Głowna tematika togo tyźenja dej tenraz byś “Naša šula - něga, źinsa a witśe”.
Něźer 600 lět dłujko su wšake kněske familije bydlili a kněžyli w takich grodach.
Źěk źo teke na Załožbu za serbski lud za pódpěru kulturnego managementa na Njepilic dwórje.
Łoni jo wózjawiła fakty, kenž deje jeje teoriju zeprěś.
Jadnogo dnja we tych nazymskich tyźenjach lěta 1991 su wšykne sobuźěłaśerje chóśebuskego studija skazane na wósebnu zgromaźinu a na pśednosk k nowemu wusměrjenju rozgłosa.
Janšojce/Jänschwalde
»W Běłej Wóźe.«
Pódla budu gósći ze Strobic, Mósta, Běłeje Góry a Tšupca.
Wěrimy, až ze śerpjenim, wumrěśim a zrowastawanim jo Kristus luźi wumóžył.
Za to pak změju Dešanarje a jich suseźi a gósći pśeliš rědny flack na pokoj wóstajoneje natury.
Jo, gaž jo fryšny sněg padnuł, jo był slěd źiwiny derje wiźeś.
Wjele tych ruskich a pólskich wójakow inkluziwnje drugich narodnosćow njejsu na teritoriumje swójogo kraja w slědnych lětach nic drugego dožywili ako smjerś, złosnisku namóc a znicenja w zmysle nacistiskeje politiki "spaloneje zemje".
Smy wšykne słuchali na jogo recitacije.
Južo te małe źowća, to na wobrazu wiźiš, su kompletnu drastwu měli.
Tak jo zagronita za serbske młoźinske źěło Franciska Albertowa z nimi pó měsće chójźiła a pśi tom do wšakich serbskich institucijow woglědała.
Ty ga sy cołn z pjerami!
Pjerwjej su spiwali źowća na pólach, we wjele wósadach su byli górjejbranja ku swětkam.
młoge źiśi, te su juskali! za te kury – je jo rozpłošył.
Wšake rědne wěcy mógu źiśi wence graś.
Zgromaźone su jomu klatśali.
Za wenkowne luźe pak njejo to serbske derje wiźeś.
K.
Domowinska kupka Chóśebuz jo w Cazowje swěśiła swóju woblubowanu serbsku kjarmušu.
Rozkłaźenje jo było, až zeleznica twari tek za pśichod, za atraktiwne jězdne case.
K tomu su měli glinjany pjacyk, źož su tkali zelezowe štapce a drobjeńce pyšnego głažka.
We tom měsće pśi rěce Váh/Vaag (wóna jo z wušej 400 kilomejtarjami ta nejdlejša we Słowakskej, ma swójo žrědło we Wusokich Tatrach a běžy do Dunawy/Donau) a blisko Małych Karpatow ga maju něco wjelgin drogotnego a wažnego za strowje.
FELIKS CHĚŽKA wót Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny a Marion Stenselowa wót Chośebuskego župnego sekretariata stej choram a drugim kulturnym kupkam wšu pomoc pśilubiłej.
Jich kolegi se njezajmuju, a na dalejkubłanja njejdu.
My smy se malsnje za bomom schowali, pśeto smy se weto tšochu bójali.
Seno pón wěcej njejo za futer zmyslone, ale se wužywa w załožku w Chóricach/Göritz k producěrowanju energije.
Wón jo wóženjony a ma dweju synowu.
Z casom jo se krejz redaktorow zmócnił.
Kuždy ga ma hynakšy šmek.
Dłujkojśe-jajowate łopjena su kóžane a błyšća.
Pytaju rědny portrej jatšownego wuchaca – za to su originelne ideje pšašane.
Chtož co, móžo teke tuk drobnje rozkšajaś a sobu do juški daś.
A teke což familijowe wězby nastupa, su tamne starše wobydlarje, njejsu-li cuze, wěcej ze Žylowom ako z Depskom zwězane.
Wjacor wulicujo Sara swójima starjejšyma a swójej wjelikej sotše Ninje wó małych psach – až maju psycki swóje wócy hyšći zacynjone, kak piju z Karlinych cyckow a až musy jim pśecej dosć śopło byś.
Joan Rivers jo była US-amerikańska entertainerka a grajaŕka.
A wóna njaso nagłowniki do awta.
Wupołožćo je na zagroźe.
Pśecej zasej se pśinamakaju w Casniku žedne „njewěrnosći”, gaž teke małke su.
A tak som póznał dr. Renatu Harckowu.
Běłoruska granicujo z Rusojskeju, Letiskeju, Litawskeju, Pólskeju a Ukrainu.
Ale nic jano.
»Jězdźiłej smej pśecej z kólasom, ja prězy na prěcniku.«
Zeger 17.00 na marku buźo wustupiś Nimsko-serbski ansambel z Chóśebuza.
Aby ja serbski wuknuła a se do serbskego žywjenja zažywiła, jo, aby pśez kšomu talarja glědała", dopomina se Susanne Hozyna.
Cłonki gmejnskeje rady su se žedne raze z tym zaběrali, a kuždy jo měł nadawk, tam, źož wón bydli, z wobydlarjami powědaś, jich pśepšosyś na wjeliku zgromaźinu z ministarjom wu Marakojc.
Wšykne Domowinske kupki župy su byli do togo zapśěgnjone.
Njepilic dwór w Rownem jo tuchylu zamknjony.
Zda se, až klinkot pśiźo bližej.
We wolejbalu su pśišli Chośebuske gólcy na prědne městno, w basketbalu te z Pragi, což njejo žeden źiw, pśeto basketbalo jo tuchylu w gymnaziumach a šulach w Praze ten sport, kenž jo nejwěcej woblubowany…
Lěc se to tśim małym swinkam póraźijo?
Starajśo se we to, což pócne jo pśed wšyknymi cłowjekami.
Pśizjawjenje do togo njejo trjebne.
"Som pśiwzeła to póbitowanje Segafreda, teke njejsom komuźiła."
Chtož pónjeźele žrějo, tomu wótśěgnjo se połojca teje tyźeńskeje zasłužby; a chtož teke wałtoru hyšći njeźěła, njedostanjo za ceły tyźeń žednogo myta.
Witśe, zeger 18. 00 .
To jo było pšawje.
Smy se wugronili zasadnje pśeśiwo tomu, až se pjenjeze za serbsku załožbu skrotcyju.
Z maminego boka jo był serbski, jo měł serbsku starku w Błotach.
Kak móžo se reagěrowaś w měsće na změnu klimowych wobstojnosćow?
A tak pśiźechu něto na mórjo. 
Take tšuchłe mysli jogo cełego zmurichu, až wón nic se njemyslašo, daniž pśed sobu njewiźešo, ak swóju kibliju. 
Drugi wjacor.
Mimo togo som zagronity, co­lic něchten do lubocholskeje cerkwje zwenka namšaŕskego casa woglědaś.
To jo było bejneje hektiki, dokulaž su se kuždy źeń w Pódstupimje abo Chóśebuzu nowe strukturne kamuški załožyli, a pśecej, gaž Serby su felowali, jo to zgubjona móžnosć była, w prědnem rěźe demokratiske rozsudy twóriś.
Na ten part se wě jo licba wukrajnych popajźonych wuša ako ta nimskich.
Měj se rědnje!
Słyńcne pšugi su tam take mócne a góruce, až žeden cłowjek to njeznjaso.
njeźelu, 15. měrca /pózymskego
Dorota Rabczewska jo pólska spiwaŕka a grajaŕka.
Na Hochoskem kokośe ale jo było wó wjele wěcej ako jano dobre wjedro a rědne źowća.
Teksty z kniglickow pśedlaže teke ako dialogi za pśedstajenje.
"To jo pśeśiwo regulam!" Druge se tomu suźenju pśizamknu, kiwajucy z głowu.
Jańš jo dalej gronił: "Na našom kjarchobje su hyšći prozne flaki byli.
Ku zgromaźonym jo teke powědał serbski spisowaśel Jurij Koch. „Našu rědnu łužysku domownju z wjele tradicijami a ze serbskeju rěcu a kulturu comy zachowaś.
Twórba jo dłujka, ma 202 šesć- abo wósymsmužkowych štuckow.
Ten kjarl jo był wusoki, musklaty, jo grał na gitarje a jo był kapitan kopańcowego mustwa.
Gaž wóne powětšowe mase na sebje starcyju, mógu se mócne štormy zwigaś.
Rozmějom teliko, až słužbu mějucy zagronity jej tšošku zboka stojecy wujasnijo, kak derje jo se mógał ze mnu dorozměś.
To dej byś tejerownosći elektraŕnja, to groni: Tam dej se elektrica producěrowaś z wótpadankow a z njerěšneje pary, produkta, kótaryž nastanjo we cysćaŕnjach wódy.
Bože blida Kito žednje pśepasł njejo.
Na lěwem boce stoj wuša promštowka Theresa Rinecker.
Drogostka z archiwa: SLA – Kak dalej?
»Mě jo ta brunica pśedroga a my mamy hyšći dosć drjewa za topjenje«.
Twoje crjejki su rozšawlone.
Nowocasna wuměłska twóŕba „Swantewit 2000“ ze styrimi woblicami pśed kafejownju „Swantewit“ we Wustrowje na Darsu.
"A wšykne su se tak wjaselili", wuzwignjo ta 60lětna spiwaŕka.
Dotychměst pśedlažy film južo w norwegskej, litawskej a nimskej rěcy.
To njejo jomu na škódu było, ale pśi wšom jo wobchował swój Drjejcański jězyk.
Fryco Wojto jo se naroźił we lěśe 1940. 
Pśiducy raz budu rozglědniwa! Weto som měła rědny źeń.
Něnto musymy z togo něco gótowaś.
Teke druge domy su za to wužywali, až su dotwarili jadnory chrom, kótaryž jo słužył zrazom ako cerkwja, šula a bydlenje ceptarja.
Wóna bu 1945, to groni pśed 75 lětami, załožona.
Referent jo Gregor Wieczorek, šefredaktor Nowego Casnika.
Njepomina se, rěc perfektnje wuměś.
My njewiźimy, źo z nogu stupiś dejmy, a cakamy wiźeś, ale wóno wóstanjo noc.
Pśi tom sćo, mógali groniś, reportaŕ, kenž wjeźo interview z góleśim k wěstej temje a se zapisujo jogo wótegrona.
Znajo Jemjelicu, Slěpe, Mužakow a Budyšyn.
A tam budu teke žedne z Rogowa pódla.
A wón stanu a jěźešo a pijašo a źěšo pśez móc teje jěze styrźasća dnjow a styrźasća nocow až k Bóžej górje. 1 kral 19,5.8
Latarnja jo hympotała tam a sem.
To jo było to pšašanje.
Rostlina jo cuśniwa napśeśiwo zmarznjenju.
Stanisław Trembecki jo był pólski basnikaŕ, spisowaśel a stawiznaŕ.
Kněz Wěnk zasej mjelcy.
Susedne gmejny a města su Bronkow, Šejkow, Stara Darbnja, Zły Komorow, Załgosć a Ždźarki.
Wokoło 3 mio. wobydlarjow jo tam žywych.
Ale kak ga jo taka wuglědała?
„Ja mam něnto źěło, ako se maka z mójim studiumom na pólu etnomuzikologije, ak som łoni ako master dokóńcował.
Kobjela) a z melodijami takich starych nimskich a wukrajnych komponistow, ako su to A.
Rejowaŕska kupka z Noweje Niwy pód nawjedowanim Silvije Tilgneroweje jo pokazała program, a dwě spiwaŕce Dolnoserbskego źiśecego a młoźinskego chora, Donatojc Anje a Katja (něnto Mencelowa), stej zgłosyłej arije, mjazy drugim Za serbskeju gólu běšo paliwaka.
Na Janšojskej zakładnej šuli "Krabat" maju na pěś dnjach w tyźenju prezencnu wucbu, pśecej styri góźiny.
Mjenja tych cuzych zwěrjetow njamaju až na mało wuwześow nic z našeju domacneju fawnu cyniś.
sobotu, 28. měrca /pózymskego
Pśeśiwniki jamy wiźe we tom znamje, až jama njepśiźo.
Źinsa sejźi how mjazy drugim direkcija wót "Kupjele Pieštany".
Swóju pśicynu ma toś ta konwencija w stawiznach: šyrina dajo se južo stolěśa pśed dlininu dosć eksaktnje póstajiś.
Mjaztym rozkšajomy chinski kał na šlapki a cybuli na kólaska.
Wóna jo ta paršona, ako jo ze pśigódu wuslěźiła serbsku rěc w stronach, kótarež su wucone luźe doněnta měli za docysta pśenimcone. „To jo se stało pśed tyźenjom – jěducy ze śěgom z Lipska do Chóśebuza.
Te wejsne tofle tam južo stoje na tom wjelikem hyšći proznem flaku.
Fryco Rizo – Hochozaŕ buźo 90 lět
W 17. stolěśu jo pótom šwabachske z drugimi pismami konkurěrowało.
Lěwica měni naslědku, až to pšawo na politiski azyl njedej jim wordowaś wótbite pśez to, až kandidaty za EU – Bosniska a Hercegowina, Kosowo, Makedońska, Montenegro a Serbiska – su wumjenjone ako "wěste staty".
Powěsć ga wulicujo wó njom: „Mnicham w njedalokemu kloštrje Eldena jo kamjeńtna woprowańska škla do rukow padnuła.
Wšykne ruki połne źěła maju w tom casu wósebnje zagrodnikarje, te gjartnarje, ako se cesto groni.
Spominam hyšći derje na słowa jogo prjatkowanja z lěta 1930, źož ja buch brany.
Wót łukow su měli te luźe hyšći 35 procentow za swójo zbóžo.
Starki: Na Chośebuskem gymnaziju su nas formowali (nic k patriotiskim Nimcam, ale) k pśiwisnikam wusokeje kultury starych Grichow a Romarjow.
Toś te plany pak su do proznego zjěli.
Same guslowaŕske kuski, wobšudy, grajkanja a wšake proznosći!
W Chóśebuzu su za to załožyli wósebnu źěłowu kupku, kótaraž ma cełe pśigóty teje wažneje akcije na starosći.
Pśezpołdnicu móžośo wósebnje derje w lěśnem casu do swójogo źiśowniskego źěła zapśěgnuś.
Žeden źiw njejo, až pla nas jo se ten wirus tšašnje rozšyrił.
Pětš se wót štoma wótstarcyjo.
Pawl pśimnjo za Robertoweju ruku a lězo do cołna.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w měrcu swój narodny źeń.
„Gaž wó serbskich casopisach powědamy: ga jo trjebne, tež rěc w nich wobswětliś.
Teke na kulturu njejsu zabyli – kuždy tyźeń stwórtk how na pśikład kabaret wustupijo, a R.
Barbuk/Bärenbrück: Wót zeger 16:00 budu tšubiś do adwenta (Turmblasen).
Skerjej problematiski jo, až wjele luźi jo spušćiło naše strony wót togo lěta.
Pśiducy tyźeń ga zachopiju se wusćełanja wót "Nejlěpša rědownja Nimskeje".
Fryco sejźi w swójom běrowje a ma głowu połnu.
Ako slědna pśiskócyjo MYŠ-MALSNA a se pšaša: "Źo źinsa pójźomy?"
Na wobrazu wiźimy scenu z graśa Gryfino pśeśiwo Praze.
Wóna ma dłymoke, paralelne a wertikalne rozpukliny.
Což smej tam wiźełej, som skóro wócakał.
Lěcrownož njejo pla Wjasolkojc zewšym tak chłodno, rostu pla nich fijołki wjelgin derje.
Tak wise na strusku jadneje chóśebuskeje kupki jaja ako papagaj, plon, roboter, awto.
Troštujśo, troštujśo mój lud, źejo waš Bog.
A wón powědašo jomu, až južo wjele lětow cołn twari a dowjeźe jogo tam. 
Tegdy su w Žylowje luźe za wětšy źěl bury byli a njejsu w tom casu pśewjele źěła wence měli.
Zastup płaśi 12 euro, zacasa kupjony jaden euro mjenjej.
"To jo južo kradu něco wósebnego!" Pśed 100 gósćimi su sobotu pśed dwěma tyźenjoma wótwórili nowu stawnu wustajeńcu w dešańskem muzeju.
Wolfgang Swat, žurnalist źenika Lausitzer Rundschau, cyta srjodu, 24. nowembra, zeger 15.00 w Serbskem kulturnem centrumje ze swójich knigłow „Der Tote in der Wäschetruhe.
Rowno styri tyźenje pśed tym su swóju wejsnu chroniku prědny raz w zjawnosći prezentěrowali.
Wóna wótegranja: "Wuchadam z togo, až šula se pśigótujo na wobej situaciji.
Kśě tam serbsku drastwu wustajiś, kenž jo se něźi pśed sto lětami nosyła.
Z wokrejsa su ten wjacor te kulinariske wósebnosći bogatego bufeta: z jagłami kał su ekstra z Mósta dowózyli.
Luźe su pśišli na woglěd, a wjele tykańcow su wšuźi napjakli.
Ně, pśepšosone su byli do tamneje Serbsko-Nimskeje dwójneje cerkwje (Doppelkirche), kótaraž jo na swój part ta jadnučka w cełej Nimskej.
Hej, to by było jomu za gubu!
A gaž som wence, dajo snack: knypate mjateliki a pawki.
Budu wšu swóju móc za to
Źinsa pak se staraju wó pśewjeźenje Zapusta pśedewšym Domowina abo druge wejsańske towaristwa.
Kati Sprigodojc jo teke rowno ta pšawa, kótaraž něnto w seśi "Jatšowne spiwanje" ako koordinatorka sobu źěła: Te seśi se spěchuju pśez krajne kněžaŕstwo a su pód woplěwaŕstwom Klausa Freytaga, zagronitego za Łužycu ministaŕskego prezidenta Bramborskeje, w gromadnem źěle z Domowinu.
Młoge pšašanja su byli wó serbskich bajkowych póstawach.
W jeje młodych lětach jo how měła wósebnje w nalěśu a lěśu dosć a nadosć mokšoty.
Do togo sudobja zatkajśo suche bobowki, grochowe zernka, soki, semuška, rajs abo parlicki!
Wobźělniki olympiady wót Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wšykne su byli měnjece, až jo se toś ten “serbski” projektowy źeń wjelgin derje raźił.
Gaž wón tajo, zlejo se ta sněgowa wóda naslědku do Łobja.
Pšašak jo interpunkciske znamuško, kótarež se wužywa za wóznamjenjenje pšašajuceje sady.
Słopišćański šołta Werner Hämmerling źaržy gjarźe toflicku ze słowami „Nimsko-serbska gmejna“ ako znamje za pśisłušanje jsy k serbskemu sedleńskemu rumoju.
Ga rjaknu šulaŕ Rizo: »Pśiwdajśo, kněz prezidenta, až ja raz pšašam.« A wón źašo: »Ceja ga ty sy?« A to źowćko wótgroni z wjaselim swójo mě.
W tom rěźe wiźim nowy puś do pśichoda.
Pilne zwěrjeta a jich gnězda su šćitane pó zwězkowem póstajenju za šćit družynow.
Smy w slědnych lětach młoge pśechwatanja dožywili pśi błośańskich turach pśez wódne a lěsne strony.
Pśicyny njejsu nam znate.
Gódowny krejs trajo až do kóńca januara, slědnu njeźelu Epiphanias.
Tšubawu jo wón grał.
Hundert, jo towzynt drugich cłowjekow by pśi prědnem rubnjenju swóju kamjenjanu sekeru wót se chyśili a gronili, až to njej’ móžno dokóńcowaś!
Źěnsa jo to wšo hynac.
Zeger 16:30 buźo kokot źiśi, ako změju swóje wuběgowanje.
Jano rědko jo we listach něco wó pśisuźe swójeje maśerje pisał.
Ducy budu w Radušu "pó slědach młynka" a z kameru wódowy młyn na měsće wótmólowaś wuknuś.
w Smogorjowje/Schmogrow (zabijanje kokota)
Wjelike kupadło z tejerownosći wjelikeju, wuzgibnjoneju wanu, nic niźi pśi sćěnje abo w rožku, ně, srjejź kupadła.
Zmólony Janko jo slědk do domu chwatał, aby starkemu wó źiwnem woglěźe rozpšawjał.
Ta wěc dla noweje šule, ak se we jsy abo pla Depska twariś dej, wobradujo se hyšći pla wušyny.
Pěte městno jo dojśpił wukokulkowany gódowny kalendaŕ Christiny Jünglingoweje z Łukojc.
My spěchujomy serbske nałogi, na drugem boce se wót młoźiny pón pjenjeze za to pominamy.
Canonical zaběra se teke ze systemom Ubuntu Phone, kenž jo planowany za mobilne telefony.
Wóna jo kśěła wósadu gromadu źaržaś, luźam pomagaś – ale jej jo to zgromadne statkowanje z fararjom komplicěrowane było.
Wušej togo se rozeznawaju muske a žeńske, aby móžno było zwěsćiś, lěc jo mjazy nimi někaki rozdźěl pśi wobkněženju serbskeje rěcy.
Po mójom zdaśu wjelgin špatnjej.
Za krotki cas budu w Běłej Wóźe.
A našo žywjenje buźo spódobnjejše a rědnjejše!
Šołćic ilustracije: Marja Žureková, Daša Dicová-Bacmaňáková wudawaŕ: Rěcny centrum WITAJ 2.
Kake perspektiwy za wuwucenje a pówołanje mógu wóni we serbskich institucijach namakaś? Kaki wužytk pśinjaso jim znaśe serbskeje rěcy? Tomu su słužyli "serbske kubłańske wiki", kótarež Dolnoserbski gymnazium kužde lěto organizěrujo.
Herbert Bělka ze swójim synowym synom.
Wóni su znate teke pód mjenim Lapy, ale zastupniki samiskego luda njekśě, až se jim take groni.
Źěło ale w Borkowach njejo dostała, a toś jo se wudała do Budyšyna.
Strjažojske su skibki rozdźělowali, ako su mazali „ako pjerwjej na pójědanku pśi roli“.
Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny, jo we swójich póstrowjeńskich słowach glědajucy na serbski teritorium za optimizm apelěrował: "Wobstojtej dwě móžnosći: Móžomy groniś, až how wjele njejo."
Tam a zas južo starjejše swójim źiśam gronje, až njemuse na ceptarja słuchaś, dokulaž jo głupy a njama žedno pšawo něco se wupominaś.
Vattenfall ma kšuśe prědk, załožyś, njeglědajucy na wše protesty a wobmyslenja, mimo tych tśich južo źěłajucych wuglowych jamow w Dolnej Łužycy (Chóśebuz-połnoc, Janšojce a Wjelcej) tśi dalšne wuglowe jamy.
Źowća a gólcy du teke cesto pśez wjas a se wobbryzgaju.
Prědny raz pódla su Witaj-źiśi ze Žylojskeje zakładneje šule.
Chtož co wiźeś, kak we Łužycy a w něźi 40 krajach cełego swěta k jatšam jajka na wšaki part wupyšniju, ten dej woglědaś do wustajeńce “Pisane jatšowne jajka” w Drjowku.
Sćo wobjadne byli?
Wón buźo swět suźiś z pšawdosću a ludy z pšawom. Ps 98,9
Gribowa kralowka stupijo z gusćinkow, zawobalona do šerego rubiška.
Zagronita za nastupnosći Serbow w Bramborskej jo woglědała do města
Doněntejšny pśedsedaŕ Zjadnośeństwa błośańskich serbskich rybarjow Borkowy a wokoliny Heinrich Harting změjo teke w pśiducyma lětoma toś to zastojnstwo.
K tomu słuže wšakorake grajki, kenž móžośo kupiś abo sami zgótowaś.
Won jo se w lěśe 1890 naroźił w Nowej Jsy pla Picnja, źož jo teke 1983 we wusokem starstwje zamrěł.
Ga cyń, což ty dejš; pśeto Bog jo z tobu. 1 sam 10,7
Teltojske rěpcycki móžomy wariś, glazěrowaś, gratiněrowaś abo ako salat syre jěsć.
To serbske pak njejo tam tencas taku wjeliku rolu we nabóžninje grało.
Jensen: Te su wurozměli, až to gowno se wari!
A nichten se něnt njesmějo nic z jogo městna pšec wześ.
Pjakarnja Jurk w Grodku-Słomjenju, raz znata a woblubowana pó cełej wokolinje, wěcej njepjaco.
Teke w njewótwisnem Paraguayju jo wóstawał špańšćina ekskluziwna amtska rěc.
Prědny termin jo była „wopóznawańska wucba“ była.
Spěchowańske towaristwo muzeja jo wobstarało swóju źělbu, a cłonki su pomogali teke pśi źěle.
Kronowe łopjenka su kulowate abo jajowate.
Do nowego brunicowego wuběrka Bramborskeje za lěta 2019-24 su wuzwólili na 2. pósejźenju wokrejsnego sejma slědny tyźeń srjodu styrjoch cłonkow z nowego wokrejsnego parlamenta.
Krotko pó napoł wósymich jo „wupadnuło“ elektriske swětło na Brjazyńskej, Strjažojskej a Smogorjojskej woklapnicy.
Kake wjasele móžomy jim napóraś? Dobre ideje su zawěsće měli.
Pólske diplomatiske zastupnistwa w Nimskej se wobgónjuju wó serbskem pšašanju w nimskich casnikach a informěruju ministaŕstwo za wenkowne nastupnosći.
"Mimo togo smy teke ako postowa filiala wažny partnaŕ za swójich Žylowarjow a luźi ze susednych jsow", měni Glodnyjowa.
Łužyska runda se stakim njewobora pśeśiwo wótstupjenju wót wugla we cełem.
Na kuždy part jo to grěch na rěcnej ekonomiji a estetice.
Tirolske su wobźiwowali to rejtowanje a su se źiwali, až pšawy kokot wisy na wrotach, jo wulicowała Silva Oehlertojc (šefowka janšojskeje młoźiny).
Snaź smy se dosć głupili?" Klowny su cuze byli w Kambodžy.
Wón jo cesćił a chwalił jich statki pśi rozšyrjanju górnoserbskeje rěcy we młoźinje.
How jo amt zakšocył a gronił: Ně, to njejźo.
Jo dowolowy cas a wěm, až wandrowanje jo woblubowana zaběra.
Serbski folklorny ansambel Slěpe słuša k tym serbskim kulturnym kupkam, kótarež su nejwěcej znate a woblubowane w cełej Łužycy a zwenka njeje.
Wón jo Kněz, naš Bog; wón suźi we wšom swěśe.
Wšykne ga su byli wjelgin narske, su kśěli te knigły wiźeś a se teke ned kupiś (ze 10 eurami ga wóni droge njejsu).
Dr. Madlena Norbergowa z RCW, ak jo sama we nimskem wobswěśe ze serbskeju rěcu górjej rosła, jo raźiła, až deje źiśam mócny „rěcny input“ dawaś a konsekwentne byś.
Ta prědna elektriska z cesnymi gósćimi jo pśijěła kradu zeger 15. 00. Wušy šołta Holger Kelch jo we swěźeńskem gronje se źěkował wobsednikarjam lodow za sćerpnosć, a nagranjał měsćanarje, aby cesto z busom a zeleznicu jězdźili.
Take źěło pak jo jano móžno z pomocu angažěrowanych cłonkow.
Nadawkow ma pśez to dosć a nadosć.
Tych wulicowańkow wó njom we wšakorakich formach ga dajo bejnu tšochu.
Semjenja mulowego boma a jajka žyźeńca su se rozdźělili dermo mjazy wobydlaŕstwom.
Witko ženjo ned domoj.
Ta wósada běšo wobjadna we złožowanju za ten pomnik, wót chudšym kaž k tym zamóžnym, wšyknym słuša wjeliki źěk.
Ja k nima a wujasnijom jima našu njedaru.
Abo gaž jo w swójich artikelach wótpórał take słowa, ako su se dostali južo pśed wjele lětami z górnoserbskeje do dolnoserbskeje rěcy.
We wobłuku rozgrona mjazy Radu za serbske nastupnosći a Ministaŕstwom za kubłanje, młoźinu a sport dnja 27. měrca 2019 jo było wobzamknjone, až Dolnoserby budu dalej na swójskej strategiji za rewitalizaciju rěcy a za rěcne planowanje źěłaś, bźez togo až se krajne kněžaŕstwo wót jogo powšykneje zagronitosći wulichujo.
Ja žycym muzejoju wuspěchy a spokojne gósći.”
We tom chromje jo na jaden part wjelika hala za jězdźidła wognjoweje wobory, schadowaŕnja za kamerady wognjoweje wobory tak ako moderne sanitarne zapołožki.
Kalimba jo bejnje mały instrument, na kótaremž se grajo z palcami.
Až tomu tak jo, jo nam wobkšuśiła U.
Gaž sebje take kristale raz pód lupu abo mikroskopom woglědajoš, wiźiš, až maju formu kóstki.
Powědał jo dalej Dešański etnograf Pětš Jahn, kak jo wón pisał gromaźe z wjednicu Domowniskego muzeja Babette Zenkeroweju chroniku jsy ku jeje 550-lětnemu jubilejoju.
Gaž Selmer njeźěła na swójich stwóŕbach abo domach, stara wón se wó wukniki a študańce.
Toś te słowa wužywaju se pak wětšy źěl jano w pisnej formje.
Wšykne dejmy se zjawiś pśed kristusowym sudnym stołom.
A gdyž toś ten swět spušćijomy, namakajomy měr na kjarchobje.
Dajśo nam dwór 8 slědk!
Góźi se hyšći woglědaś k starym nimskim bunkram blisko města Międzyrzecz/Meseritz, k marijinyma cerkwjoma we jsoma Rokitno a Otyń, źož katolske cesće Bóžu maś kněžnu Mariju.
A źož we Błotach žedne turisty njejsu, tam su prozne lody, w hotelach prozne póstole.
To se wě, až njejsom wšyknych pśedawarjow Pratyje doma zmakała, wšako jo to było źěłowy źeń dopołdnja.
Smy wuźěłali rěd dokumentow, kenž smy politikarjam w zwězku pósrědnili.
Wóna ga jo něnto połnje zagronita za biblioteku.
A toś jo ten pśipad, až jo rowno w tom lěśe Hochoza titelna wjas našeje Pratyje, dobra góźba, jogo tšochu bližej pśedstajaś.
Zestajili su tu wustajeńcu Werner Měškank, Christina Klimowa a Martina Nowakojc, a to w nadawku Chośebuskego wobwodnego muzeuma. (Wěcej wó tom cytaśo w pśiducem Casniku)
Jo sudnik myslenjow a hobmyslenjow hutšoby.
Młogi faraŕ na swój part jo teke šeł do kjarcmy a jo z muskimi pił.
Te su zakład za pśežywjenje tamnych prawobydlarjow.
Wón wobstara wót lěta 2005 to młoźinske źěło w Ewangelskem cerkwinem wokrejsu Šlazyńska Górna Łužyca.
Stefanie stupijo do togo amtu kradu 100 lět za tym, ako Mina Witkojc jo Casnik do swójeju rukowu wezeła.
Lětosny muskecy zapust we Hochozy pak jo był ako wjeliki jubilejny zapust pśesegajucy a buźo Hochozarjam hyšći dłujko w spomnjeśu wóstaś.
My smy jaden serbski lud a mamy zgromadne problemy, kótarež maju cyniś z nimskeju, zwězkoweju rowninu.
Funkciju webowego wobglědowaka jo Mozilla Firefox pśewzeł.
Což nastupa pśipóznaśe Serbskego sejma ako zastupnistwo Serbow, jo nam nimske kněžaŕstwo na našo dopšašanje k wěsći dało, až žedno oficielne póžedanje njejo wót Sejma k nim dojšło.
Kak móžoš ten problem rozwězaś?
Ale bźez »pšawego wobsejźarja« njedajo nikogo, kenž by mógał twaŕsku pšosbu abo pšosbu wó spěchowanje stajiś.
Wěriwe jogo jo wustupjenja pśeśiwo prědnej swětowej wójnje dla „bamž měra“ pomjenjowali.
By se wjaselił, gaby take radijo južo w mójich młodych lětach měł.
Pjatarjowe wuspěšne źěło jo dalej wjadł Wjerbański ceptaŕ a kantor Latka.
Kogož bamž jo wumjenił ako bźezpšawnego, togo jo směł kuždy zabiś.
A wiźi lutka pśed sobu.
A wónej stej do powědanja pśišłej.
Do nowego Serbskego domu w Chośebuzu na August-Bebelowej 82 droze jo južo serbske žywjenje zaśěgnuło.
A wón njejo to jano tak pitśku wuknuł, tak symboliski pór słowkow, ně, tak wjele, až licho pišo mejlki, móžo komunicěrowaś a jo na kóńcu napisał toś tej gramatiskej zešywka.
Pětk, 29. nowembra , buźo w "Serbskem domje" na Postowem naměsće wót zeger 17:30 zjawne pósejźenje zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny.
Jeje nan pak jo grozył, až tu uniformu na kušku rozrubjo, gaž z njeju domoj pśiźo.
Abo krymjelowy tykańc.
Pytnuś jo, až wěcej a wěcej jězdźarjow jo njekoncentrowanych pśi jězdźenju.
Nawabili stej jich dwa muža: Lažki z Wjerbna a Marak ze Smogorjowa, ako stej – rowno tak ako Morlinkojc nan Fryco – sobu organizěrowałej Domowinu w Dolnej Łužycy.
Dwor jo musał byś wumjeśony a z běłym pěskom wobchytany.
Tak ako pśi nas.
Což pšosymy, dostanjomy wót njogo, dokulaž jogo kazni źaržymy a cynimy, což jo pśed nim spódobne. 1 Jan 3,21–22
To groni: Buźćo lube, źiśi, za jězu jo pśecej pšawy cas.
Glědaj teke w kapitelu Hierarchija wósobow a markěrowanja.
Pśi tom młynje stojecy smej k Dešnoju glědałej.
Poł lěta swójogo žywjenja som pśebywał w Bulgarskej – ale jich śěžku rěc njejsom trjebał wuknuś, dokulaž mój tamny “kumpan” jo pśi mnjo serbsku rěc derje nawuknuł!
Film »Ze žywjenja drogujucego kšamarja«
Nejlěpša jěza na swěśe jo fryšna, słodka marchwej!«
Woni su tež pśez to wjele w serbskej rěcy pśinawuknuli.
Šołta jo jim pśigranjał, až njedeje měś tšach.
Rěcneje asimilacije dla wšak se wjeliki źěl něgajšnych narěcow lěbda hyšći wužywa.
Starjejše su, to se rozmějo, teke wutšobnje witane.
Gaž glědaju z wokna, pón wiźe prědku nowe twarjenja a za nimi stary źěl českego głownego města.
Gólniki su wjelike štomy nakładowali na wóz a kónja stej musałej domoj ducy mócnje śěgnuś.
Dwa dnja pó Juru, 25. apryla, dopomina nas pratyja na jadnogo ze styrjoch ewangelistow: na Marka abo Markusa.
Rad se dopominam na dalšne pśinoski a reportaže, kenž som na žycenje serbskeje redakcije rozgłosa napisał, zestajał, powědał.
Som měnjecy: Gaž naša župa južo nosy cesny mě „Bogumił Šwjela“, pón by dejali naše cłonki teke wěźeś, chto to jo był.
Bigos (jěza z kisałego kała a měsa): 4,50 PLN
A teke ekspedicije do českego Jindřichowego Hradeca a dalšne jězby běchu za wuknicu kšasne dožywjenja pśijaśelskeje zgromadnosći.
Pótom nasypjo hyšći pulbjerjowu sćažku až pód wokno swójogo doma.
Te kamjenje a ornamenty na głowach dymnicow se pó wšakej wašni zapołožyju, tak až wjelika wjelerakosć motiwow wujźo.
Teke wobzamknjenje za wenkowny wobceŕk šulskego centruma su jadnogłosnje pśiwzeli.
Mama chowa swóje jaja w pěsku pśi pśibrjogu a se wrośijo pótom do mórja.
Jano na jadnom dnju smějo ju nosyś, pón musymy kitlik, kóšulku, cańkatu šorcku a cypjel zasej slědk daś do Prjawoskeje Kita“.
Toś te “serbske šule” su byli wažny zakład za to, až jo se pó lěśe 1945 we Łužycy zasej zachopiło šyroke serbske narodne źěło.
Wy dejśo teke něco gódaś! Rozmjej: Tofle pśi stacijach maju pšašanja.
Wón jo zestajony z 70. 000 wobstatkow, z nim su pśišli z tśimi awtami słužabne, kenž su jen dwa dnja zestajali.
W městašku Picnjo pla Chośebuza maju něnto teke swójogo priwatnego mechanikarja za radija a telewizory.
Fararje a ceptarje su pósłali swójich synow na 1694 załožonu, pietistiski pregowanu krajnu uniwersitu w Halle, źož jo se cerkwinska muzika wósebnje spěchowała.
Na to pak jo něnto kněz faraŕ coło maršćił: Ta wěcka njejo se jomu spódobała – to móžomy rozměś –, a kněz faraŕ jo tym wójakam kšuśe gronił, až jo kšadnjenje wjeliki grěch a wóni deje se daś byś, no, wón jo wójakam bejnje namjenał.
Luštna štucka jo pódla wót nałpicki w coo.
Elisabeth Dalicowa jo pśecej za swóje styri źiśi marmeladu z głogowymi jagodami wariła.
Toś ta technika wušywanja jo znata ze srjejźi 19. stolěśa.
Wonej stej padnułej do dłymokego kališća, kenž jo na dwórje było.
Źowka Juliane a syn Udo - z darami, kenž stej dostałej k jatšam.
Jo, a to ga kuždy wě, až jo to dosć droga wěc źinsa.
A tśeśe wótměwa se wót 15. do 17. oktobra.
Wiźeli su luźe teke kónje, ako su śěgnuli staru kulkikopawu (Kartoffelroder), a staru „klapawku“, z kótarejuž buchu kulki ned wuběrane, sortěrowane.
Kóńc tyźenja su tam sobotu a njeźelu swěśili Serbsku kjarmušu, a wałtoru pśed tym su tamna Domowinska kupka, župa Dolna Łužyca a bramborska Serbska rada kazali diskusijny wjacor z temu „Kultura zmakajo politiku“.
W Domje swětego Salwatora w měsće Fulźe w Hesseńskej som pśed lětami wiźeł do wěsteje měry pódobny kamjenjowy wobraz, kenž jo był z kśesćijańskimi symbolami pókšyty.
Maniokowa muka se móžo pódobnje kaž pšenicu muku wužywa.
Z dolnoserbskeju rěcu a kulturu som akle pśez mójo wukubłanje do kontakta pśišeł.
Pśeto we tom až pśipóznaśe ako imaterielne kulturne derbstwo wětšemu, europskemu naratiwoju wó »jadnośe we wjelerakosći« wótpowědujo, zda se sobupowědanje w dnjownej politice wěcej komplicěrowane.
Góle, kenž jo pšawje wótegroniło, smějo se wobraz z blida wześ, jo pomjeniś a k tomu groniś, na com jo zwěrje spóznało.
A take něco! Něchten jo se pśi kopanju kulkow na roli schował: Kokot.
Wósobiny ako Fryco Rocha, Wylem Nowy, Bogumił Šwjela, Karlo Jordan, Pawlina Krawcowa a Mina Witkojc su byli rowniki Marjany Domaškojc, wšykne zmužne a wědobne Serby a Serbowki.
Nina pśemyslujo.
Teke w cołnach, kótarež su ducy zmakali, jo był wjasoły ruš.
Slědkoju ga njamóžoš žednje wěźeś .
To jo myšyne crjowo.
Njebjaske kralojstwo rowna se góspodarjeju, kótaryž ned ze switanim hujźe źěłaśerjow najmjet do swójeje winice.
Śi budu w brjušku myški rosć.
Pšawy kobołk jo wutrajne zele, kótarež mócnje wónja.
A zawěsće serbske spiwy a basni maju how swójo městno.
Na pódpołnocy su žyli samo do Barlinja.
Pla Smogorjowa su nimrody styrjoch jelenjow zastśělili.
Wótkubłarka wulicujo tšojeńko z wěcownymi abo rěcnymi zmólkami a źiśi muse se ned pśizjawiś, gaž su zmólku namakali resp.
Te druge placki w tom wokeńcu su nowacka ned wutšobnje wuwitali a se pśijaznje z nim wulicowali.
Ako reakciju na ten brach, su zawjadli propedeutikum – stakim mógu kandidaty mimo znaśow serbskeje rěcy se na studium sorabistiki pśigótowaś.
Płody su zelene, žołte abo cerwjene a wjelgin mězgowate.
Lawendel jo rostlina ze gubkatych kwitarjow .
Nejžpjerwjej som dała źiśam prědneje do šesteje rědownje.
A ako su kašć z jogo śěłom pušćili do śmojtego rowa, jo jim było tak, ako by wjeliki běły ptašk, kołp abo co, se pózwignuł wušej rowa a pótom ako wjelika běła mrokawa se znosował pó módrem njebju.
Skoro połojca mjazy “nowackami” su młodostne.
A wóni su wordowali za to zapłaśone, až su dwě lěśe pěś dnjow we tyźenju rěc swójogo rodu intensiwnje wuknuli.
Jo mjasec junij lěta 1978.
Ako smy zgónili ze Serbskego sejma, zapódana pšosba móžo se zajmcam, na napšašowanje pla casnikaŕskej powědaŕki Serbskego sejma, pśipósłaś.
Smy how měli južo kopicu kulturnych a drugich zarědowanjow.
Co som kśěł?
W srjejźišću pśeglědki stoj dolnoserbska kultura resp. serbstwo na teritoriju Dolneje Łužyce a jeje susednych wokrejsow.
Wšojadno, co sy cynił.
Pětk za tyźeń, 28. junij, zeger 14. 00, w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma buźo swěźeńske wótpołdnjo pśi góźbje 65lětnego jubileja załoženja Centralneje serbskeje rěcneje šule w Dešanku.
Dobru noc!
Wšykne tśo kandidaty maju k tomu swóje pśedstajenja.
Wjele luźi jo to wěriło a my teke.
Cogodla jo se rowno za nju rozsuźił, njejo znate.
drobne a systematiske wopisanje serbskeje fonetiki, ak jo myslone za wuknjecych.
Pśěze su dłujcki cas wažny nosaŕ dolnoserbskeje kultury byli.
Won słoźi ceło fryšny nejlěpjej.
Zazwóńśo na kuždy pad do togo w rěcnej šuli pód cysłom (0355) 79 28 29, cośo-lic pódla byś.
Ale hyšći nic z póla wuwózone! Ta słoma jo stłocona a zwězana do wjelickich kulowatych walikow.
Wóno groni: Ba! To ja njok! To wóno groni kuždy źeń.
To cu ja teke.
Toś pišo se pó žydojskem kalendarju lěto 5764, kenž se zachopijo 27. septembra 2003.
To tšojenje wót nitki, ako jo gódy wumógła
Pśecej a wšuźi jo pśi tom wustupował ako Serb a Domowinaŕ.
W głownem kwartěrje UNO w New Yorku su se zmakali w maju zastupniki organizacijow z cełego swěta, kótarež zastupuju pšawa narodnych mjeńšynow a ludowych kupkow na wšych kontinentach.
Lk 13,(1–5)6–9 * Rom 2,1–11 * skjarž 3,34–66
Tak su wukniki a wuknice z Janšojc woglědali do Serbskego muzeja a Dolnoserbskego gymnaziuma w Chośebuzu.
 — Wóni se powlěknuchu a zeskokachu górjej. 
Až pla pśiducego kursa dłujko pśemyslowała njejsom, tomu se zawěsće nichten njeźiwa.
Wósebnje gaž mógu źiśi filmy glědaś.
Wjele luźi z našeje jsy jo teke wó žywjenje pśišło.
Wšykno jasne.
Co wón wiźi wón ako swój wósebny statk abo wugbanje, ak jo se raźił we tom dłujkem casu?
Wóda jo chemiska wězba, kótaraž jo njewuzbytna za wšych žywych byśow na zemi.
Cłonki domowniskego a drastwinego towaristwa Bórkowy su se pětk tyźeń zmakali na swójej zgromaźinje w gósćeńcu „Nimski dom“.
Janšojski wósadny faraŕ a serbski dušepastyŕ jo mentor dr. Leipnera a pśewóźujo jogo pó swójej droze k lektorbyśu.
Pśerězana.
Mjaztym marchwej a kulki wobrěžomy a na kuski rozkšajomy.
pónjeźele, 20. julija /žnjojskego
26.10. rbb koncert „SerbPop“
Teliko lět jo južo Domowinarka.
Na pódpołnoc teje góry jo dalšne, wětše groźišćo z mjenim »Goldkuppe«.
Cytajśo na 4. a 5. boce wó wjelikem swěźenju wót 22. do 24. julija w Zaspach
Gaž to něnto južo tak jo.
Nic jano ta rusojska góspodliwosć mě gnujo, ale teke wjelicny šmek jeje tykańca a dobra domacna atmosfera.
Karin Tšukowa z Dešna, regionalna powědaŕka Domowiny, ma ten wažny amt, a wóna pśecej zasej na to tłocy a kšuśe glěda, až se na to serbske pśi wšom źěle a wšych projektach "biosfery" njezabydnjo.
Źinsa zapowěda něźi 1700 jatšownych rejtarjow w 9 procesijach w serbskej rěcy to wjasołe pósołstwo wót górjejstawanja Jezusa.
1907 Pla Žylowa dej se něto ta šanca ze zemju wurownaś, tak až ten wokoło njeje lažecy doł se z njeju zasypjo.
Se sednjomej a we mójej transy zawupytajom naraz njewósebnu pylu (Pille) we jogo ruce a k tomu wjelgin wuznamnej wócy.
Starjejšej stej se serbski rozgranjałej, Christa jo serbsku rěc hyšći w bórkojskej šuli wuknuła.
Co sy pón cyniła?
wšosokołskem zlětu a na IX.
Pśed krotkim su se wobźělniki zapusta hyšći raz zmakali, aby se na ten kšasny źeń w februarje domyslili.
Za něco pak było hyšći tšochu casa.
Za tej wěcej njejstej dobrej.
Wulicćo nam krotko wót Wašogo projekta – co cośo wuslěźiś a cogodla?
Original chowa se we Serbskem kulturnem archiwje w Budyšynje.
Ale teke wjele drugich krajow jo se prezentěrowało we halach lipšćańskich wikach.
a w nocy we sni ju zakwitaś.
Zele a kule se zwětšego ako pica wužywaju.
Źěkowne za to troštujuce a pomocne grono źomy do nowego lěta!
Srjejź maja docakaju nas styri muske: Mamertus, Pankratius, Serwatius a Bonifatius.
W domje numer 8 swóju brožnju wěc a wěc za swójo małučke rolnikaŕstwo trjebaju a Łakomski wejsny swěźeń jo tak a tak pśecej na dwórje starego konsuma.
Daś ten krotki pśeglěd na tom měsće dosega.
Jadnaŕ Domowiny Marko Kowar jo gronił, až buźo wót prědnego februara městno za młoźinske źěło w Domowinje zasej wobsajźone.
K tej masy pśiźo hyšći masa neutronow.
„Gaž nałog buźośo na nogi stajiś, pón jo to wjelgin rědnje“, jo była měnjeca Anni Christanowa.
Nejlěpše rozsuźenje by było, gaby jadna njewótwisna wósoba ten nadawk pśewzeła, nawjedowaś tu rěcnu radu, ako móžo ceły źeń za to źěłaś.
Pśiduca noc běšo wjelgin tužna za Robinsona. 
Su wobnowjone grajkanišćo pód sańkowanišćom 19. junija źiśam k dispoziciji stajili.
Až jo wót 6. měrca 1990 serbski komponist Detlef Kobjela z Rogoz na intendant Serbskego ludowego ansambla, teke to zgóniju cytarje.
Njeźelu, 19. 8.:
Witaj-źiśownja Milenka dej skóro spušćiś swój dom na Trjebinskem puśu 82 w Rownem.
To jo pśeliš mało, aby jich populacija mógła se źaržaś.
Wugodnośecy naraźenja na naspomnjonej narodnej zgromaźinje a w zgromadnem źěle z Akademiju pedagogiskich wědomnosćow su se mjaztym toś na šuli rozsuźili, ju wuprofilowaś ako gymnazium.
Zajtša su źiśi wšo hyšći raz zwucowali.
Dokulaž Selma jo južo we wójnje zginuła, njejo wóna južo słyšała, kak jo naš starki jej nawumjatował dla tych zgubjonych dukatow!
Ceptarka Waltraud Štoltowa se wjelgin stara za kulturne źěło na šuli, - a to wósebnje za spiwanje.
Ako jo dr.
Kak jo pśišło, až sćo nagrawali teke 2 serbskej štucce?
Fidle su byli rědny instrument, samo guslowaŕske fidle! Ale kak mógu fidle guslowaś? To jo Kito skóro wunamakał.
Ze zamarznjonym woblicom jo cełu chylu na nju wuźěrał, kak wóna tam, za wšym zdaśim nic ceło pśi sebje, z rozprětyma nogoma na stole lažy.
wusokosć boma: 26,30 m
Robinson pak buźo mjaz tym witki gótowaś.
Naš argument dej byś: How źo wó zrownanje žywjeńskich wobstojnosćow (Lebensverhältnisse) z drugimi regionami.
Z dotychměst njeznateje pśicyny jo se chopiło paliś w jadnej brožni w Turnowje, a to na wšakorakich městnach.
Nam na gluku, jo Madlena Norbergowa bydliła někotare lěta w Šwedskej a togodla jo wuměła, nam šwedski „Tuppens minut“ do dolnoserbšćiny pśełožyś.
Jo, tam jo lažała njaboga gus, ako něcht jo pótom dejał skubaś.
Wulicuj pitśku wěcej wó tej AG!
Nimske programy z Chóśebuza, Frankobroda a Pódstupima su se mjaztym gromadu dali do krajnego sćelaka.
Kjarchob w Ralbicach – te kśice, ako stoje we dłujkich rědach, jo twarił Mikławš Dyrlich.
Gromaźe ze swójeju žeńskeju Christu jo wón pśed 30 lětami natwarił bursku śpu, źož jo nazběrał wjele wěcow a wjele rědu, ak burski lud jo pjerwjej wužywał.
Dyrlich jo teke wuzwignuł wažnosć budyšyńskego zarědowanja, kótarež pokazujo zjawnosći, až Serby se njedefiněruju jano pśez folkloru, ale su znate tež pśez literaturu, tak gronjonu wusoku kulturu.
Problem dej se ga malsnje rozwězaś, gaž njedeje te pjenjeze kamsy hyś.
Glědamy jim raz do woblica: Prědna se lubosnje do kamery smjejkoco, druga pitśku drěmoco.
Źiśi su sajźali bom pśi wobnowjonej źiśowni.
W Cazowje a Strjažowje buźo serbska kjarmuša, a to ze serbskeju muziku a małym serbskim programom.
Towaristwo dej byś njezapisane towaristwo pód kšywom Domowinskeje župy "Dolna Łužyca".
Wjelgin spódobała jo se woglědarjam „Zapustowa reja“.
Póněcom se Lenka zasej změrujo a starjejšyma wšykno wulicujo.
Tak z radosću ja glědał som na źiśi grajuce, ak wu nas wence na dwórje su zalězli na bom.
wałtoru, 3. měrca /pózymskego
K nejwěcej wažnym wužytkam słušaju myšy, bruki, ptaški, wuchace, karnikle, sarnine śeletka.
Gaž njepśidu znowa dolnoserbske studenty do Lipska, wopušćiju te slědne w lěśe 1996 město.
W Žylowje zamrě ten stary šulaŕ Christian Gryz.
Źo computer zaměstniś?
Dobry kontakt k Šwjeli njejo se razka pśetergnuł, ako ten jo južo bydlił zwenka Łužyce.
Nastało jo 2014 nowe parkowanišćo pśi głownej droze, lětosa dej hyšći jadno w bliskosći młyna k tomu pśiś.
Stolica jo Kamjenec Podolski.
źiwadłowy projektowy tyźeń za źiśi w Chóśebuzu
Starajmy se wó to, až buźo naša domownja namdušu dalej spšawna a pśijazna a až wostanjo teke rědna wjas Rogow.
Božko pak njejo frakcija SPD to hyšći cyniła.
Gaž powěda, źěła cełe woblico a grajo sobu.
Ja se wjaselim a som wjasoły w tebje a chwalim twójo mě, ty nejžhušy.
Słuša pak teke wjele sebjepśewinjenja k tomu, wudrapaś se ze śopłych a tłustych burskich łožyšćow, wósebnje gaž sy se źeń prědk nadrěcował na kólasu a njewěš hyšći, kake wjedro wence jo.
Za to wzeju 25 eurow, za źiśi pód 11 lět 10 eurow.
Južo góźinu pózdźej jomu w šyji swjerbi a to wordujo pśecej górjej.
Na drugi źeń som był w Hochozy.
A źo jo kamjenišćo ako naš Bog? Ps 18,32
Ale to jo se pśez Boga stało, kenž jo nama móc, zmužnosć a lubosć dał.
Naš jubilej jo se wjelgin derje raźił – su gronili wšykne, ako su sobu gótowali a sobu swěśili.
Na fotografiji źaržy wón we rukoma swóju lubowanu drogotku.
Ta zymicka pak trajo jano tyźeń.
Až do 12. trajo rědne nazymske wjedro.
Źo jano we tom drugem casu wostanjo?
Nejwětšy źěl Mongolskeje słuša k pusćinje Gobi.
"To jo było tak zaplanowane, te lapy su byli na rěźe.
Ako wusoki muž w SS běšo wón wót awgusta do oktobra 1944 pśikazał to póbiśe zběga we Waršawje, pśi comž běšo wokoło 100. 000 njewinowatych luźi swójo žywjenje pśisajźiło.
Lubše luźe, kaki tšach, co ga něnt!
"Ze žydkim, zeškrětym zelezom njejsu Słowjany tencas wuměli nic zachopiś, wóni njejsu nawuknuli zelezo laś", jo Kuš pśiglědarjam wulicował.
Tencas wuchytaju se ned pśi droze groble, až se do togo tłoka pśiźo.
How jo brunica stojała we srjejźi ako problem za klimu.
Maśo Wy teke domacne zwěrjeta? Abo rědny hobby? Pón pišćo mě! Ja se pśecej wjaselim.
Co móžomy wócakaś za lěto 2021?
Kuždy wjacor groni wšyknym swójim grajkam a gněśeńkam dobru noc, nježli až sama do póstole zalězo.
My to how w pśistawje w Kuparskich Borkowach pytnjomy - nic jano sobotu a njeźelu, ale teke wob ceły tyźeń.
Pódla orgelow a spiwanja wósady stej Kathi Sprigodojc a Josephina Schindelojc wustupiłej.
Jo była samo cłonk teje žylojskeje "Pśěze", kótaraž juž dwě lěśe njedajo.
Južo pětk, 14. julija, wustupijo w kulturnem centrumje źiśeca źiwadłowa kupka z Rownego z bajku „Rumpelstilzchen” (9.30).
Wóttam su ceptarje a ceptaŕki 1991 teke woglědali do Chóśebuza.
Bal žnjowych kralow)
Mam pak naźeju, až znowa stoj w ptaškoswajźbaŕskem programje wopśimjeśe wulicowanja zasej w srjejźišću.
Nutś pśiźoš jano pśez rozpadujuce drjewjane wrota.
A źowka Ines Bunzeloweje jo měła serbsku wucbu až do 6. lětnika.
W Barlinskej Siegesallee stej něga stojałej dwě póstawje: wumyslony pomnik za Otta I.
Ma lěpjej śoplejše, słyńcne stojnišća.
To wšykno deje nowacki we krotkej formje zgóniś – to jo była ideja wót boka Domowiny.
Česka spisowaśelka Bohumila Šretová jo dostała Myto Ćišinskego 2. rědownje, rowno tak kolektiw serbskich źiwadłownikow z Kśesćijamom Bartom, Janom Mahrom a Měrćinom Słodeńkom a kolektiw serbskich ludowych wuměłcow z Hanu Tilichoweju, Lotarjom Balkom a Maksom Donatom.
Ale móje su rowno tak derje wuglědali.
Graśa za kupkowu śpu Woglěd do zwěrjeńca Scynijośo źaseś do pěśnasćo wobrazow ze zwěrjetami na blido.
Pókšacowanje knigłow "Kšet Knut a bur Žur" wšak južo pśedlažy, ale jano w nimskej rěcy.
Głowny argument su pśi tom pśirownanja z paralelnymi mjenjami abo mjenjowymi musterami we drugich pódwjacornosłowjańskich stronach.
Wšykne Serby na lanźe ju znaju.
Hyšći pśed mójim pušćenim z lacareta som jim cełe gumnyško pśerył, aby było gótowe za nalětny wusew.
Wón jo był jaden z nejwuznamnjejšych rusojskich spisowaśelow a nosaŕ Nobelowego myta za literaturu .
Chtož rad a derje pyšni jatšowne jaja, móžo dwě jaji wótedaś abo pósłaś na Serbsku kulturnu informaciju w Budyšynje abo Chóśebuzu (Lodka).
Stawizny a zacuśa buchu nejlěpjej pśez toś ten "instrument" transportěrowane.
Faraŕ Ingolf Kśěnka jo prjatkował.
Tak jo pak zgóniła, až Ellen jo južo 2016 wumrěła.
, groni Marko Kowar.
Na wobradowanju jo se teke na to pokazało, kak wažne a trjebne to jo, až gymnazium swój serbski internat dostanjo.
Na pśikład w měsće Mousehole w grobojstwje Cornwall (Engelska) se namakajo kamjeń ze slědujucym napismom:
Lažy w Kujawskej.
Stolica kraja jo była Běłogrod , wót jo tam se wšo centralnje wóžeł.
 wótgroni Pětko. 
Wóno se rowna pó wjelikosći bórkojskemu groźišćoju, rownož njejo tak znate.
Naša gromada
Wótkul to wěš?
Wěm, źo ten wucabnik bydli!«
Trjebaš wjelgin dobry gjarnc, aby je snaź do gód měł.
Tak su luźe serbski gronili.
Stwórtk, 5. měrca, jo se na swójom drugem oficialnem woglěźe w dalšnych serbskich institucijach z luźimi rozgranjał: W janšojskej šuli "Krabat", w serbskej redakciji regionalnego studija rbb w měsće, w Rěcnem centrumje Witaj, w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu, w Serbskem muzeju a w redakciji Nowego Casnika.
To buźo wót 6. do 26. septembra.
Kak to kupki w Grodkojskej župje sebje pśiwzeju?
Co tam dajo?
Ten wuwucony kuchaŕ ma radny rucnikaŕski šyk a zgótujo teke cementowe dekoratiwne elementy za zagrodu z plastikowymi formami.
ilustrowała Ingrid Groschke
Jo było k spóznaśu, až basnikaŕka jo te basni kradosćiwje k temje togo wjacora wupytała – a chtož jeje lyriske twórjenje znajo, wě, aby hyšći kopica dalšnych jeje basnjow wjelgin derje pasowała.
Jogo mama ga južo tam źěła.
Pśed 9 lětami su z tym zachopili, a toś ma swěźeń južo dosć dłujku a dobru tradiciju.
Kulowate blido w Žylowje jo jadnogłosnje pśiwzeło rezoluciju za spěchowanje serbstwa we jsy.
Toś pśiženjo wejsanaŕ a ma wažnu powěsć: »Kněžo, mam wam znate cyniś, až kamjenjaŕ Nowka jo we tej nocy wumrěł.«
How jo jadnab 40 źiśi w styrich kupkach.
W tej měrje, ako jo se Domowina wěcej zaběrała ze spěchowanim a problemami serbskeje kultury, rěcy a identity, su teke w Casniku pśinoski z teju tematiku pśiběrali.
Woni su se teke starali za rědne kulturne programy na wobyma dnjoma.
Witśe (stwórtk, 23. maj), zeger 18.00 w Serbskem domje buźo šefredaktor Nowego Casnika Gregor Wieczorek pśedstajiś knigły Bogumiła Šwjele „Stronine mjenja Chóśobuskego wobcerjenja“.
Hyšći na zachopjeńku 19. stolěśa jo ceła wejsańska ludnosć tych stron serbski powědała.
Ten nejwažnjejšy rezultat — tak ja to wiźim —, jo był ten, až su na tych zgromaźinach pśedsedaŕstwa a cłonki pokazali, až su wusko z Domowinu zwězane a až kśě w njej dalej sobu źěłaś.
Za nju jo śěžko kontakt k serbskej rěcy zdźaržaś a z tym ma to wósebnu wažnosć za nju, zasej raz serbski spiwaś.
Nagromadu z WITAJ-kupkoma w Žylojskem a Borkojskem horśe jo jich 164 źiśi.
Pśi tom jo se žwalisko stwóriło, ako jo wósym mejtarjow wusoke było".
Nowa zagronita bydli w Złem Komorowje, jo z rodom z Górneje Łužyce, z Rakec (Räckelwitz), znajo serbsku rěc wót doma a powěda ju teke ze swójim partnarjom a tśilětneju źowku.
Lutk Simon pśecej hyšći wjelgin bójaznje na Witka glěda.
Južo dawno do togo – 10.000 lět pjerwjej – jo wjelicki lodojc (Gletscher) krajinu twórił a wobźěłował.
Cel jo wuzgóniś, lěc dajo "community" nowych powědaŕkow a powědarjow, a kak wóna funkcioněrujo.
Som nana pšosył, aby mě knigły wobstarał, což jo teke cynił.
Togodla jo konjunktiw wažny: By mógało byś, až Łužycany su prědowniki Dolnych Serbow, a by mógało byś, až Milcany su prědowniki Górnych Serbow.
Nuk jo raźił, aby załožyli pśi kuždej serbskej šuli towaristwo za spěchowanje serbskeje rěcy.
Walter Winter, ako jo tu helu pśežywił, spomina we swójich knigłach „Z 3105”, až w aprylu 1945 su musali wójowaś w Dolnej Łužycy.
Delenk a F.
Šymanoweje žony maś lažašo a mějašo zymnicu, a ned gronjachu Jezusoju wót njeje.
A tu su pśewjadli 24. junija na pósejźenju měsćańskeje zgromaźiny.
W jogo rědnem zelenem gumnje jo jadno kšetowišćo pśi drugem.
Ruprajcht se wobraśa – a glěda do blědučkego woblica tšašydła!
Wšykno su toś kšajźu pśigótowali, za kuždu a za kuždego gódownu tutawu ze słodkosćami, małym kołacom a drugimi darkami a k tomu hyšći gjarnc ze cerwjeneju "gódowneju gwězdu" a swěcycku.
Zyma zas jo Zyma zas jo, a sněg se źo.
Hanelora Fielowa na pśikład jo cłonk gmejnskeje rady.
Gmejnske zastupniki w Trjebinje su se něnto z tym zaběrali, a su se wšake pominali, což dotychměst w tej koncepciji hyšći njestoj.
Te su se na projekśe z wjelikim zajmom a z pozitiwnym pśechwatanim glědajucy na wuslědk wobźělili.
"Pšosymy naše kupce, aby terminy telefoniski dogronili, dokulaž naša rumnosć w šlodaŕni jo wjelgin mała.
Ten jo něnto žedne lěta dłujko prozny.
Jaden pórik jo był južo zaprědka kradu wustajony: Dušcyc Henriette a Kristofojc Leif stej stupałej ceło prězy na tom 127. bórkojskem zapusće.
W lěśu 1938 som směł ze swójim staršym śeśkom pór dnjow na prozniny do Chośebuza.
Dogromady na 180 źiśi ze 19 šulow jo w muzeju było, aby se z twarjenim zeznało.
A casy som se tak pšawje zanuriła do tog rědneg burskeg casa.
Běšo pak jogo tak mócnje na brjog wuśisnuła, až běšo se z głowu wó kamjeń derił. 
Jezus se pśiwobrośijo nanoju a k njomu groni: »Jo, gaby ty mógł wěriś!«
Buźo njewšedny źeń – jano Kněz jen znajo –, źož rozdźěl mjazy dnjom a nocu se zgubijo, ale na wjacor buźo swětło.
Kwětki, łopjeńka su połne.
Śěło zwětšego jo šwižne.
Tak źejo Kněz: Źaržćo pšawo a cyńśo pšawdosć; pśeto mójo strowje jo blisko, aby pśišło, a mója pšawdosć, aby zjawjona była.
Jo rědny, fryšny, zeleny a luby póstrow gódowny.
Pótom se kórtki zasej pókšyte na blido połožyju a měšaju.
Dolnoserbowki maju wětšu fantaziju.
njeźelu, 23. februara /swěckownego
Wjerašk zmakanja jo był swěźeński pśeśěg wobźělnikow.
Monzón jo pó pśestupjenjeju nejwětše město Špańskeje.
Ceła smuga woknow źěšo pśi tom dokusow.
W zajźonem lěśe su zachopili twariś sćažku za kólasowarjow mjazy Myšynom a Zušowom.
Łopjena su małke, pitśku bronzowe, dłujko jajojte.
Groni se, až jo zemcygaŕ nejpłodnjejšy sycak docełego.
Ga to było jo? 
Ze žyweje diskusije jo how wujšeł dobry optimizm, až jo Domowina rěcnica a zastupnica serbskego luda a jogo procowanje wó narodne traśe a byśe dalej wjeźo.
Dla togo njejo nam pśišło lažko, jogo nagroniś za krotki interview.
Do togo su cynili Serby serbske wusćełanje za serbske pśiglědarje, něnto jo ten šef ale nimski, a wón móžo rozsuźiś, co buźo wusćełane.
Źowća z dolnoserbskego źiśecego ansambla su rozwjaselili tych pśibytnych ze swójimi kšasnymi głosami.
Lěbda něchten wót nas Górnych Serbow wó Slopišćach něco wě.
Toś jo jogo drugi gólc pśetergnuł wołajucy: »To njejo wěrno!
To pšawo my ako Gornoserby njamamy.
Dom jo se wótpalił dla derjenja błyska
To stej saźe, ako pógnujotej k pśemyslowanjeju a taki połny pśemyslowanja dej spótny cas byś.
Won jo wšak był kšuty, ale ceptaŕ ze śěłom a dušu.
Wotlěwa: serbske fararje H.
Pśisamem 40 wobrazow jo Rolf Radochla sobu pśinjasł do Serbskego domu.
Teke jo k tegdejšemu pśedgódownemu casoju to "ruprajchtowanje" na jsach słušało.
Wón jo akle tśeśi bamž w cerkwinskich stawiznach był, kenž jo wótstupił.
Wona płaco dalej.
Suńśo kniglicki cele gromadu!
Z gjardosću serbsku Lipjańsku drastwu na młogich Domowinskich abo wokrejsnych a wobwodnych zarědowanjach DFD nosy.
Kanal jo se rozpśestrěł pśez něźi 175 kilometrach wót města Kelheim do města Bamberg a jo měł 100 pušćalnicow.
Co mógu Serby z togo nawuknuś?
Teke wóni su pśichwatali na koncert: serbska starka ze swójimi źiśiźiśimi.
Teke pśi drugem pśedstajenju filma njejsu wšykne luźe dostali městno w zalu 2.
njeźelu, 9. februara /swěckownego
Na jadnom takem zmakanju su se pśiwobrośili tematice regeneratiwneje energije, a se pšašali, lěc jo móžno energetiku DDR na nju twariś.
Ako su wulicujo, jo se to tym źiśam wjelgin spódobało.
Wón jo pśewjadł tegdy w Dešnje serbske wósadne wótpołdnjo, kótarež jo źinsa wiźone ako prědna dolnoserbska namša nowšego casa.
Južo do lěta 1880 jo se młoźina kaž źinsa how w srjejźi jsy zmakała.
Nowy cas trjeba wósebnje teke na polu serbskego źěła pśikładnych a rozbuźonych procowarjow.
Docenty su tenraz byli Franc Deuse, Simon Blum, Stanislav Tomčík, dr. Jakub Sokół, Gunda Heyderowa, dr. Madlena Norbergowa, Aleksander Draguła, Marion Kwicojc a dr. Viktor Zakar.
Lowiza Wentowa, Grěšeńska, jo tenraz to pokazała.We slědnych lětach jo kněni Brüllcyna wopytała mjeńše a wětše lapy pó Janšojskej wašni wězaś.
Kózlańske su wjelgin gjarde na swóje nowe drastwy a pokazuju je pśi kuždej góźbje.
Wažny argument SPD jo był: Nimska póžeda energiski wót susednych statow, aby tam bydlecym Nimcam mjeńšynowe pšawa na wusokem niwowje dali.
Gaž jo se Domowina ze swójimi nazymskimi koncertami w slědnych lětach teke „zadobyła“ do Dolneje Łužyce, pón su Žylowarje k tomu bejnje pśipomagali.
Jeje testament lažy w měsćańskem archiwje Bamberg, jeje wopismo smjerśi w uniwersitnej bibliotece Würzburg.
Južo pśed wušej 400 lětami jo wušnosć wiźeła tu notnosć, aby něco pśeśiwo wobstawnej wognjowej tšachośe w městach a na jsach cyniła.
Ako smy w Tšawnicy sobu rumowali to bydlenje bratša wót mójeje žeńskeje –, wón jo ako slědny wuśěgnuł – smy ten zwónašk namakali.
Ty pak kněž se nad nim.
Pśišli su miłoraske, slěpjańske kaž tež gósći z Górneje Łužyce a z Chóśebuza.
Demeter z.
A naslědku: Njedajo-li we blišej šuli žednu bilingualnu wucbu, ga deje źiśi wordowaś wózone do takeje šule, maju-li to póžedanje se na bilingualnej wucbje wobźěliś.
To pak wjeliki źěl Miłoraskich za wšym zdaśim tak njewiźi, jadna žeńska jo samo groniła až jo wótedała "wobskjaržbu", dokulaž njoco až jeje wjaža nadalej stoj pód šćitom pomnika.
To pógónjujo teke dorosćonych, aby se swójich serbskich kórjenjow dopomnjeli, a rěc a kulturu woplěwali.
Ale ten jano wunjaso, až kury a Pettson pśiženu a jomu mjenaju, až dej byś změrom.
Tu 57lětnu etnografowku su łoni pówołali za zastupnu direktorku Serbskego instituta w Budyšynje.
Rowno tak dej głowna zgromaźina wobzamknuś směrnice za źěło Domowiny 2021 do 2023. Te su wuźěłane a až do kóńca oktobra dej se wó tom diskutěrowaś.
Daś se w nowej sezonje derje biju!
Federalne mócy premiera Etiopiskeje Abiy Ahmeda su dobyli bitwu, ale wójna z Tigrajanskeju ludoweju wulichowańskeju frontu na granicy z Eritreju njejo mimo.
KONKRETNE DALŠNE ŹĚLO župy Wusoke šulstwo „Jan Skala“ njejo grało w diskusiji na delegatnej konferency wjeliku rolu.
To wujadnanje dla pśesedlenja (Umsiedlung) dej se hyšći w měrcu pódpisaś: wót trjebinskeje gmejny, wót slěpjańskeje gmejny a wót koncerna LEAG.
Tam jo nawarił serbski kulturny archiw a był jogo wjednik.
Saoirse se pišo a "Syrše" dejš to wugranjaś.
Raz jo samo błysk do togo starego boma derił, ale wón jo to pśetrał.
Jajamólowanje jo wóna wuknuła doma pla starkeje.
Na słabem wognju daś se wšykno pomałem dalej pjaco, až jo měso pśisamem měke.
Mimo togo su how dobre źěłowe zjadnośeństwa.
Se wě, až budu prezentěrowaś te wjeraški we jsy.
To jo dobra pomoc za tych, kenž to abo druge serbske słowo hyšći njeznaju.
Možośo na nas pisaś abo telefonowaś (0355/792829).
Rozpšawa (Bericht) županki dr.
Pód smužku pak maju za dolnonimsku rěc hyšći wjele wětšu pótrjebu; doněnta jo tam wšykno na cesnoamtskej bazy.
Wóna jo 60 lět stara a nejmłodšy cłonk Interesowego zjadnośeństwa "Domowniska historija", wóna se stara wó layout knigłow a se stara wó śišć.
We wjerbańskej šuli, źož jo chójźiła wót 1967 do 1974, njejsu serbšćinu wucyli.
"Pśi tom som serbski pśiwuknuł."
Kuždy zwězkowy stat se dalej źěli do wokrejsow a gmejnow .
Wopśimjejo "wšo, což pótrjefijo młodych Dolnołužycanarjow".
Wusćełanja wuběźowanja budu wót 13. maja zeger 19:25h w KiKA (ARD).
Promšta Thimmego su w septemberje nutś wjadli do amta.
Stary jo něnto na priwatnych gruntach, nowy stoj zjawnje w bliskosći głowneje drogi.
To smej se mej, mój muski a ja, na zachopjeńku teke pšašałej.
wót 24. až do 29. awgusta HS
Na zachopjeńku zymy změjomy dalej mócne lejawy.
Golc jo sebje we měrje awto woglědał a pótom pšašał: »Maśo šrubowak?«
Ja som jen dostał do Moskwy a Minska, źož smy byli sedymego nowembra na tej wjelikej manifestaciji pśi góźbje wrośenice Oktoberskeje rewolucije.
Togodla jo Stary Fryco pśikazał, až dej kuždy bur na kusku swójogo póla zasej bomki sajźaś, aby pózdźej wěcej drjewa měli.
A jo śěžko chorowu krajinu zaźaržaś.
Wšako jo znate, až pśewjele plackow, šokolady, bomsow a pampugow strowosći a pśedewšym zubam škóźi.
Wjednica wótwardowaŕnje Anja Lehmannowa a jeje sobuźěłaśerje su śpy wugótowali pó wejsańskem.
To jo mě tych gribowych lutkow naraz luto.
To ga zni słowjańskima wušyma skerjej kaž "ryby".
Jajamólowanje jo něnto na wjele flakach
Som swójim luźam wujasnił, až su na tych wušynach něga raz źiwe kšuški kwitli .
Srjejźne łopjena su cesto lapate.
Mjazy Mišnjom a Budyšynom jo raz była gusta góla, kótaruž su frankojske a durinske sedlarje spódrubowali.
Gaž se pla nas tak pśechójźujom abo z kólasom ducy som, pón se pśemyslujom wó tom abo drugem.
Chórgoj njejsu mógli wěc górjej a dołoj śěgnuś.
Mej se waźimej a tebje se to spódoba?
Pśiduce Serbske blido buźo stwórtk, 9. maja, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
Ale liche měnjenje jo jědro demokratije.
Luźe su južo w 19. stolěśu tam wen twarili pśi droze mjazy Dšnom a Depskom, źož su měli rolu a łuki.
sobotu, 11. julija /žnjojskego
Wóni deje mójo swójstwo byś; a ja cu se zmiliś nad nimi, kaž muž se zmilijo nad swójim synom, kótaryž jomu słužy.
How jo dosegało precizěrowanje ako wšedny tšawiny abo zeleny skóck.
»Płaśenje pak rowno ako pla nas!«
Trunte a C.
To njejo pśecej tak było.
A pětk su toś te małke sceny teke starjejšym pśedstajili.
Někotare artikle budu se bližej zaběraś z nastawanim styrich zwězkow, druge budu perspektiwu wusměrjowaś na dalšnu tematisku wokolinu.
Tak jo na pśikład wimplowy rěd w serbskich barwach nastał.
Stare akty z Bobowa něnt pśepisujo
W dalšej wokolinje laže kupowy staty Salomonow, Nauru, Kiribati, Tokelau, Samoa, Wallis a Futuna, Fidži a Vanuatu.
Wšykne wjelike poety a poetki ga su raz z krotkimi štuckami zachopili.
Wejsne źěle su Smogorjow a Prjawoz.
Gaž se kradu njemólim, jo nan stakim samo był ten prědny Hochozaŕ, kótaryž jo se pó wójnje zasej domoj wrośił.
W slědnych tyźenjach jědu pśisamem pśecej domoj z proznym awtom, wšykno jo rozpśedane.
Njedejach jano we swójej młodosći ze zbóžom wobchadaś, ale teke w muskich lětach až do wusokego starstwa.
Tam stej se pśi reji wjerśełej teke manźelskej Claudia a Thomas Thieme. „Smej pśed tśi lětami do Rubyna śěgnułej, a lětosa prědny raz zapust sobu swěśimej”, stej nam powěźełej.
How su pśewjadli južo tśeśi raz to wjelike luštne zymske suwanje „Vierschanzentournée“.
Na źěło narodneje zgromaźiny w Dolnej Łužycy slědk glědajucy, groni Marko Hanćik: „Wono njejo optimalnje běžało.
"Ach, my lutki ga rad pomogamy", wótkiwnjo lutk.
Až Hochoski šołta Fryco Wojto (nalěwo) teke rejował jo – no, to ga se rozmějo wót samego!
Lawa běšo wustudnuła a k zemi se pśilipnuła. 
Na swěśe su wšake tradicije a ceremonije wokoło teja.
Te su dostali wót Heika Loberta, sobuźěłaśerja serbskego nakładnistwa w Dolnej Łužycy.
Chochołac gronje tej družynje škobrjonkow, kenž maju na głowje chochołk, te stojece pjercycka.
Glědajśo, až wuglěda ako na wobraz:.
Wusměwkajucy wón jej ju dajo, a ta žeńska jo pótom daloko a šyroko togo gójca chwaliła, až wón jej jo tak derje pomogł a ten luby měr jeje domu zasej dał.
Rjentš z Chośebuza - župan.
Smej měłej z nanom našo pólko pśisamem pósecone, ako jo mě naraz gronił: »No pón comej raz togo kokota łapiś.« Zaźiwany som na njogo glědał.
Naša žywnosć ga njejo wjelika dosć była, a wušej togo su musali hyšći stary dług wótpłaśowaś.
Heidemarie Matikowa: Na našej głownej lětnej zgromaźinje w januarje smy měli docentku wót Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Kak su rozdźělone nadawki a kompetence mjazy SŠT a Rěcnym centrumom WITAJ?
Teke w Slěpem w župje Běła Woda to źiśi swěśe.
Pšawa tužyca.
Jo załožył a wjele lět nawjedował firmu Apple Inc.
Kapału smy trjebali.
Źinsa pak jo kupor wjele drošy.
Grunty deje byś pśigótowane do togo samego mjaseca.
Ta atmosfera jo była skóro wjaselša ako wacej.
Chośebuska Domowinska kupka jo organizěrowała teke sama wšake zarědowanja, kaž na pśikład pśednosk dr.
Wón co tak statkowaś, aby wóne jsy zasej wótžywili swóju serbskosć.
Tym chudym jo pśecej pomagał, źož jo mógał.
Drogostka z našogo archiwa: Rozgłosowa woklapnica, 2. źěl
Problem wiźim w tom, až felujo pón słowjański swět we wšyknych drugich uniwersitach.
Wuběźowanje „Nejrědnjejšy majski bom“
Angela Šurmanowa z Chóśebuza: To pśedstajenje jo było wjelgin luštne a wótměnjate.
Pśi tom njejsu jano powědali wó technice a produkciji, ale teke wó tom, co zgromadne źěło, kooperaciju spěchujo a co jomu zadora.
Ale móžna jo teke normalna fakultatiwna serbska wucba.
Až wšykne „jeje“ źiśi budu se nět wobźěliś na bilingualnej wucbje, to njejo nic naslědku sobu jeje zasłužba.
Weto ja se myslim, až mógu ten nowy nadawk derje dopołniś.
Ja njewiźim žednu pśicynu, aby wobzadoranja pśi twarjenju pśizwólił.“
Com tek taki aparat.
Na OLA su se mjazy drugim Serbski institut z Łužyce a rěcne instituty z drugich słowjańskich krajow wobźělili.
W tom wokognuśu som se hyšći dosć kšuty cuł a toś som jomu gronił: »Grońśo mě jasnje, co jo, kněz doktor, ja njepadnjom ned ze stoła.« To źe pón teke njejsom, ale pó jogo słowach, až mam raka prostaty, wěcej nic rozměł njejsom.
Zachopjeńk apryla jo tam była nowa samica. „Originalna“ samica jo pśišła akle wjele pózdźej.
Wosebnje tym cerwjenym se groni tež janowki, casy se tak pomjenjuju teke jańske kšuški.
Ja se myslim, až tak pśewjeźomy zajmne zgromaźiny, źož buźo teke žywa diskusija.
Měrc zachopina ze samskim wšednym dnju kaž nowember w kuždych lětach, a kaž februar mimo za cas pśestupnego lěta.
Direktorka Picańskego amta jo k tomu teke powěźeła, až młoge luźe njejsu wobjadne z tym, což co LEAG: rozmjej – ako alternatiwu załožyś how na 30 hektarow wjeliku firmu, źož mógu pón spaliś, pśeźěłaś a wótpóraś wšen material, ako se wěcej njetrjeba, gaž na pśikład wótryju janšojsku milinaŕnju.
Wšykne su wobstali.
Až take wopšašowanje dej se staś, jo wobzamknuła głowna zgromaźina Domowiny južo we lěśe 2017. Na lětosnej głownej zgromaźinje Domowiny kóńc měrca w Chrósćicach jo dr. Judith Jahnowa wót firmy za slěźenje marku a analyzu datow z Lipska rezultaty wopšašowanja zjawnje prezentěrowała.
Z rukami a nogami, pór serbskimi a rusojskimi słowami smy wopytali se někak dorozměś.
Jo wuzwignuł, až nichten njejo nuzkany, Miłoraz spušćiś, pśeto trajo hyšći dłujko, až wuglowe bagry tu wjas dojśpiju.
Smy byli nowe w tej wejsnej zgromadnosći a njejsmy nikogo znali.
"Sausche", to pišomy serbski "za wušy".
A Gregor Kliem, muzikologa na uniwersiśe Mjertyna Luthera Halle-Wytpark) jo pśedstajił wótžywjenje serbskeje ludoweje reje a muziki ako participatorisku praksu a transkulturelny nadawk.
Ten dłujki rěd zachopijo se z medaliju VII. Festiwala serbskeje kultury za Dolnoserbski źiśecy chor (1989).
Tonija Bruka pśebywała w Połdnjowem Tirolu w Italskej, źož su žywe nimske, ladinske a italske luźe.
Młoge jo se skomuźiło a zgubiło, teke pśez glěwkosć a lažkomyslnosć.
Buch ako jadnaŕka nakładnistwa wótwołana.
Vietnam granicujo z Kambodžu, Laosom a Chinskeju.
Šym wěcej chrapkow jo abo šym gusćejše wóni su, śim špatnjej móžomy pśez kurjawu wiźeś.
Su słowjańske wóścy źinsajšnych Serbow how namakali pusty kraj, 100 lět pjerwjej wót Germanow spušćony, abo su se ze zbytkami pśedsłowjańskeje ludnosći zmakali a je asimilěrowali?
"Ja wšykno wěm, do kuždego rožka mógu se zalězć, ja tak lažko nic njekomuźim."
Slědny termin pśizjawjenja za rěcny certifikat dolnoserbšćiny 2019
Kak zni Serbska reja?
Wušej togo se myslim, až něchten drugi źe móžo se teke raz pilnowaś.
Tak se teke jogo za našo strowje wažny witamin C njeznicyjo.
Jolic sćo sebje flack pśed woknom wupytali, maśo mimo togo hyšći rědne městko, wót źož móžośo ptaški derje wobglědowaś.
A chopiło jo se to běźenje.
Na 24em ja howacej du namšu.
Smy byli we Łazu, comy dodaś: we Łazu pśi Grabicańskem jazorje.
Župne pśedsedaŕstwo jo wobradowało
Cłonki pśedsedaŕstwa a gósći buchu tek wó tom informěrowane, až smy wažny kšac dalej w tom, až skóńcnje změjomy w Bramborskej nowe šulske póstajenja za serbsku wucbu.
Na jsach jo to słowjeńske wěcej wiźeś a słyšaś.
Za jadnu wjas jo to wjelgin wjeliki, se myslim – ze sportoweju halu a dalšnymi twarjenjami a z dwěma sportnišćoma.
Pó wjelikosći a tužnych wugbaśach pak pśewušy wóna tu z lěta 1618 hyšći wó wjele, pśeto Turki, Francozarje a Španijarje zawinowachu jaden njeměr a tšach pó drugem.
Njebój se, pśeto som śi humógł, som śi z twójim mjenim wołał; ty sy mój.
Cłonki młoźinskego chora "Studnja" a chora DSG su spiwali.
Něnto pak, wót zachadnego pětka, płaśi to wustawjenje za wšykne.
Graśe se wóspjetujo tak, až se wupytane słowo rozdźělnje wugronijo.
Pótom su se starjejše ze swójimi źiśimi 2. rědownje pśewjertali.
Co ga dejm z nim?
„Muzej Dešno jo nam nad głowu zrosł“
Wobstali su tam wšykne te notne pśepytowanja.
A cłonki aktiwa su stupny stwórtk, pśi wulětach a zmakanjach młoźiny na tom dnju, měli góźbu, we rozgronje za turněr wabiś.
Wobej słušatej k sobuzałožarjam kupki.
Dogromadu su rozdźělili 38.700 euro.
Annemarie-polka na wjelikem kśicnišću w nowem źělu Wětošowa.
Ja cu póglědnuś, lěc ty sy syty dosć.“
Gósći w zalu su mógali jano se późiwaś, až wšykne su njeglědajucy na napinajucy źeń hyšći tak zlažkim tu "Lawrenciju" zwónoźeli.
Kulturna ministaŕka jo wózjawiła rozpšawu, w kakej měrje su dopołnili krajny plan k zmócnjenjeju dolnoserbskeje rěcy.
Jasnje, togodla se jima groni Plandrak a Plańtśak!
Wjacor do togo buźo wót zeger 19:00 reja rejtarjow na tom samskem městnje.
Raz wob mjasec jo žeńskecy kružk cerkwi how pśišeł.
Toś ženjo Milenka k zubnemu gójcoju.
Epirus granicujo na pódwjacoru z Albańskeju a na połnocy z Makedońskeju.
A te su nam za to wjelgin źěkowne, což až do źinsajšnego z rozgronow wusłyšyjom.
Žylojska šulska rědownja we Weimarskem casu.
Wetom se zasej zaklaskajo, a ako by kśěł wjeliki salto gótowaś, zleśijo wuchac na drugem boce drožki mjazy bomy.
Wolfgang Nesković, wótpósłańc Lěwice w zwězkowem sejmje, jo tyźeń wałtoru woglědał do Serbskego muzeja w Chóśebuzu, aby se wó stawiznach a kulturje Serbow Dolneje Łužyce informěrował.
Tak jo nuzkany se powdaś a mjenjej spiwaś.
Nowe lěto jo pśišeł.
W šuli jo nas witała ceptaŕka serbšćiny Heike Hanušowa.
Syre pak auberginy njejsu k jěźi.
Brězan, zagronity za serbske nastupnosći w sakskej statnej kanclaji, jo serbskemu casnikoju “Serbske Nowiny” gronił, až Serbski dom tak ako dotychměst Serbam, jich institucijam a zastojnstwam kaž teke wšym zajmcam ako městno źěła a zmakanja dalej k dispoziciji stoj.
Jadnanje jo połne mólenjow a muśenjow, w kótaremž teke lubosć a tužyca pśekrotko njepśiźotej.
Na co ma se wósebnje glědaś?
Wójcyna rotwica jo łucna rostlina.
Pó wupisanju jo dostała firma z Niskeje ten nadawk, což wucynja kostow wokoło 29.000 euro.
A jo tradicija, až jury póstaja nejrědnjejše motorske kólaso a nejrědnjejšy Pkw.
Verona Gröschnerowa a Gabriela Katzerowa stej gromaźe wuknułej pla HO w Běłej Woźe a se toś derje znajotej.
Jeju grono jo było krotke – město dłujkich gronow su wejsanarje wiźeli cełu štundu na płachśe chytśe zestajany film wót wšyknych tšojenjow we jsy, mjazy drugim wót camprowanja, zapusta a młoźinskeje wognjoweje wobory, ako jo se na wuběźowanju bórkojskego amta wobźěliła.
Dobrej dwa lětźasetka jo se sorabistiske slěźenje z tym projektom zaběrało.
Wobšuźony mužyk pak jo dojěł bźez liški do města, ale teke bźez rybow.
Ten jo był wobjadny, jo nadawk pśewzeł a wobalku knigłow wugótował.
W njom rejuju zapustojske póriki.
Namdušu jo kacka wjelgin pśechwatana, ako wiźi wrobla w pyšnem cołnje!
Lěc pak buźo to ned wót wšogo zachopjeńka wjelika lubosć, to njejo wěste.
Droga k takemu wusokemu celoju wjeźo na kuždy part pśez bramborski parlament.
Gaby to njezmejstrowała, ga by se kradu góriła na sebje samu.
Pśed lětami hyšći jo była jogo domacna gmejna Klětno wót susedneje brunicoweje jamy Bjerwałd wobgrozona.
Połna jo ta šklicka!
To jo how wjelgin rědny muzeum, jo był měnjecy, a jo taku chwalbu teke wugronił za ceło město.
Gósći koncerta w Chóśebuzu su byli wjelgin rozbuźone.
Pětša Brězana a Pětša Petrika słušaju do nowego pśedsedaŕstwa Domowiny slědujuce cłonki:
Což jo w tych 30 lětach “w cuzbje” wšykno grał a spiwał w mjeńšych a wětšych rolach - to njejo se žednje napisał.
Ewangelium groni „dobra powěsć“
37 wótpósłanych jo zgłosowało pśeśiwo njomu, tśo njejsu swój głos wótewdali.
A ja lubuju to aktualne, to konkretne a cu pisaś nic jano za kśesćijanow, ale za wšych cytarjow našeje Pratyje!
Wóna wugótujo strowotniske problemy
Něto huznaju połojcnje, tegdy pak dohuznajom, rowno ako som tež dohuznaty.
Te małe žywnosćarje pak teke nic.
Njeglědajucy na to pak jo to był wjelgin zajmny, raźony a rědny program.
Preferujo do dłymi duce, włožne, wutkate, kalkowate až pó pšawem měrje kisałe glinjane a ługowe zemje.
Młode źowća tute semjenja pótom z nogoma do zemje tłoce.
Pśecej su pśi tom na to glědali, aby měli wuski zwisk ze serbskimi luźimi bliskeje wokoliny schadowańskeje jsy.
Wusednjo se a dajo swójima wócyma se pasć na dalokich zelenych łukach.
Z togo jo nastała brizantna diskusija, a Lundmarkoju pśipisuju jadnobocne glědanje.
Te źiśi z Łaza/Lazowa a Waldowa maju se pśi tom lažčej.
Bog, kenž wšykno wiźi, ten znajo naju mysle, a buźo pśi nama ze swójeju pomocu, a buźo naju žywjenje zachowaś, joli až jo dobre za naju; jogo wóla se stani. 
Tšach jo, až teke luźe pśidu do škódy.
Na kóńcu jo stojało załoženje Serbskeje rady za Grodk a wokolnosć w aprylu 2001. 
Za suźenim Kóńcaka chyla se cas larbatych balow ku kóńcu, dokulaž bywa dlej a śěžej je financěrowaś – to jo se pokazało južo w Janšojcach.
Nowa pśedsedaŕka kubłańskego wuběrka buźo Marlies Młynkowa, ako w Serbskem šulskem towaristwje źěła.
Pór personelnych změnow jo było w cerkwinem wjednistwje.
Po tom, až su se wudali srjejź lěta w serbskej rěcy, su něnto na pśedań teke w nimskej rěcy.
Do stwórteje strukturneje kategorije mytowanych słušaju Heincojc šlodaŕnja, towaristwo za regionalne wuwijanje Wětošow/Błota – Wětošojski kulturny puś, Lodowa kafejownja a pension Kśišowka a Serbski kulturny turizm z.
Weto njejsom to cynił kaž egyptojske fojty, aby Drjenojske bonarje mógali snaź z pšawom nade mnu zdychowaś.
A lěc to pón hyšći źo a zmysł ma?
Pón jo Findus z lubowanym starkim sam.
Co wónej źěłatej? "Póbitujomej njewótwisne financne póraźowanje, ako se orientěrujo na kupcach.
K toś tomu bokoju wulicujśo jim někake wulicowańko resp.
Jich jo było wokoło 20. Z Dolneje Łužyce su wustupili mjazy drugimi Stara Lubosć, TEF (TanzErFolk) a Kula Bula.
Ako jaden z prědnych serbskich awtorow jo se teke pisanju prozy pósćił.
Wacej nicht razka prog muzeja njepśestupijo, gaž tam se pśecej to same na samu wašnju pśedstaja.
Po namšy su byli wobźělniki hyšći na kafejpiśe pśepšosone.
Kněz jo pšawy we wšyknych swójich drogach a swěty we wšyknych swójich statkach. Ps 145,17
Něnto stoje wóni w błośańskem muzeumje na Lědach.
Weto jo to łojśe snadnje wupadnuło: Wóni su wułojli tśoch šćipjełow a dwě jalicy.
Krabat jo se cesto zamyslił nad swójim žywjenim a zwěsćił: »To som něga ako gólc póžedał za tym, wšykno znaś a wěźeś a wšo rozměś a wšykno móc a wugbaś!«
Groni to, až buźośo napšawdu bergarjow na serbski wobsłužowaś?
Kak jo ten wobraz nastał?
Anticyganizmus a historija a kultura togo ludu w Europje deje byś tema w šulach a na tom pólu dej se slěźiś.
Mjaztym móžomy powěsći w interneśe a na handyju cytaś.
Něnto mója sotša źo na serbski kurs a wuknjo, w lichem casu.
Na kuždy pad smy wobjadne byli, až to njejo było slědne pśed-stajenje, źož smy ako kupka šli".
"Smy staršu a młodšu kupku gromadu zestajali, aby źiśam swěźeń zmóžnili", groni wjednica.
Gaž stajijośo głažk do śopłeje śpy, mógu źiśi pón wobglědowaś ten nawopacny zjaw – wolumen se pómjeńšyjo.
Pśedsedaŕstwo Domowiny wó to pšosy, aby wšykne cłonki Domowiny – cłonki župow, cłonkowych towaristwow a jadnotliwce – až do 30. junija swóje naraźenja za lětosne wuznamjenjenja zapódali.
To njejo žedna tragedija.
»Krimjerš, jo to južo pózdźe.
Jich zastupnika stej Paula Simulic a Wyli Paška.
Se wě, až som se pśez swójogo starkego a wujka Bena Njekela, kótarejž stej byłej muzikarja, tšošku z muziku zeznał.
Tam ga ma město prědk, je pokazaś na wšakich městnach – w šulach, w lodach, a hynźi, a to gromaźe z wobrazami drugich domacnych mólarjow.
Směšny ten wuglěda!
Nejzajmnjejša zajmnostka jo nejskerjej był mój prědny woglěd w tom znatem gósćeńcu »U Fleků«.
Pśez dymnicu jo zalězł do kuchnje.
Na nich jo wobźělnikow wopóznawała z techniku na pólu ludowědy a jim pósrědniła wobšyrnu wědu, což ludowe wulicowanje nastupa, – lěc wóno jo ze žywjenja abo z basnickow nastało.
Zazdaśim běšo ta zběrka wót tych komunistow, ako tu sobotu pjerwjej z Barlinja do Chóśebuza pśišli běchu a tam rjapot gótowachu.
Jogo kopawa jan tak byrcy a zemja jan tak lěta.
W oktobrje 1969, we wobłuku rozsuźenja za dodatny stwórty zwězk, jo se ako zakładna orientacija póstajiła, až »jo załoženje NDR rozsudne pśewrośenje a twórjenje wuwitego towarišnostnego systema socializma w NDR doněntejšny wjerašk teke w historiji Serbow« [...] .
Wón chójźi do 2. rědownje a jo cytał tekst "Elefant Tšubko".
Jo-li něcht akle pó tśeśej štunźe pśišeł źěłat, ga daś swěśi sobu a jo źěkowny.
Žylojska młoźina jo „zapustowała”.
Tež wiźešo swójeju starjejšeju, kak wónej rucy łamaštej a k njebju zdychowaštej.
Familija jo ze synkom Heinzom Richardom pśiśěgnuła mjazy 1919 a 1921.
Dla togo se teke wjaselimy nad kuždym nowym cłonkom, kenž našomu zwězkoju pśistupijo a gromaźe z nami za te zaměry źěła.
Co z nim nejlěpjej zachopijoš, jo gódne pśemyslowanja.
Toś ten w Bórkowach pśed 100 lětami naroźony fotograf jo dojśpił ze swójimi bildkami wjeliku sławu.
A tužne dla togo, dokulaž jo ten swěźeń južo mimo a cakaś musymy na pśiducy.“
Pśigótuju se na zwězkowe wuběźowanje (wótlěwa: Kerstin Möbes (bórkojski amt), Simone Schöckel (LELF), Helke Elsner (MLUL), zastupna šołtowka Dešna Katja Hoffmann a šołta Fred Kaiser w muzeumje Dešno.
Wšake medije su ortodoksnym Žydam winu dali, až jo tak daloko pśišło.
Źowća su pśi kjaglowanju kralowku wunamakali.
Janšojske dańske łuki, kótarež se pśestrěwaju na něźi 1900 hektarach, su w tšachośe.
Pśisamem 60 wobrazow jo swěźeński pśeśěg měł.
Pśi wšych změnach pak wostanjo šula teke dalej za źiśi nejwažnjejše městno wuknjenja.
Tak su gósćowarje teje wustajeńce raz te Prjawoske a raz te Pśiłucke.
Drogostki z našogo archiwa: Do Pratyje 2005 glědane; społnijomy muzikowe žycenja pśisłucharjow
Ten muž nalěwo - to jo Dietrich „Lusici”.
 a źašo k njomu, až njebuźo jogo dalej wobśěžkaś, ale až na Hamburgskej łoźi domoj pójěźo. 
Wón jo chójźił do žylojskeje źiśownje "Fryco Rocha", pótom na zakładnu šulu "Astrid Lindgren".
W lěśe 1985 jo se we błośańskej jsy Słopišća prědna rolnikaŕska wustajeńca w nowo załožonem Burskem muzeju pśedstajiła.
Až na pór pśirownanjow, kenž jo wón w tych seminarach gótował, pak žednogo dalšnego wukubłanja w dolnoserbskej rěcy bóžko měł njejsom.
Gmejna Gatojce ma něto swój wopon.
Jej k pomocy jo pśi tom kněni Austowa. „Starjejše tych Witaj-źiśi su nas pšosyli, aby w šulskem horśe ze źiśimi serbski cytali.
Som dostała gano do rukowu stare Casniki z lětowu 1925/26, źož jo była Mina Witkojc głowna redaktorka.
Źo firma jo?
Wažne za njogo jo, až wšykno pśedajo.
Ale lětosa su žeńske sebje něco nowego prědk wezeli.
W redakciji teje brošurki stej źěłałej Pětr Brězan, referent Domowiny za góspodaŕske a infrastrukturelne nastupnosći, a dr. Fabian Jacobs, wědomnostny sobuźěłaśeŕ Serbskego instituta.
Golc jo narski pśiglědował. »Smějom wam pomagaś?« jo se kněza pšašał.
"We tej wěcy rozsuźijo zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny".
Něcht płakašo z wjelikim głosom.
Haiti jo kraj w Atlantiskem oceanje.
Smy teke měli wódu z wósuchu abo citronu, ale z citronu nic tak cesto, dokulaž te su byli wjelgin droge.
Cełu sobotu jo był rěcny kurs: Zachopjeńkarje su měli wucbu z Francom Deusom, a pókšacowane z Margot Hašcyneju.
To cełe dejśo pósłaś na .
Csaba Tabajdi, jo na kongresu FUEV pominał, až narodne mjeńšyny trjebaju kolektiwne pšawa a garantije za swóje narodne derjeměśe.
Pó wšyknym, což běštej źinsa nazgóniłej, póžedaštej we mucnosći za wótpócynkom. 
wałtoru, 13. oktobra /winskego
To wjeźo k tomu, až stare cłonki EU (wót redakcije: k eksemplu Grichiska abo Francojska) njepśipóznaju mjeńšynowe rěcy oficielnje, a teke we nowych statach EU jo situacija mjeńšynow se změstymi pógóršyła.
W Europje pśisamem wšuźi rosćo, a to wósebnje na městnach, źož jo włoga.
Pódla jo teke bajka „Hansko a Grejtka“.
Śěsto dajo se ze žywidłowymi barwami pśebarwiś abo na pśikład z kurkumu nažołte.
Cełkownje jo se 16 pśedšulskich pedagogowkow a pedagogow z 8 źiśownjow wobźěliło a to na 21 dnjach.
Robinson bu tak słaby, až se njamóžašo wěcej wobrośiś. 
»Źinsa w nocy su starku do chórownje dowjasć musali.«
Rane Witcyc basni, napisane w starstwje 14 do 15 lět w nimskej rěcy, su pśednjasli wukniki wót 7. až do 13. rědownje.
Pódobna družyna jo šwedska źiśelina , kótarejež kijašk jo rowny.
Něnto cakam, až wšykno buźo rosć! Mějśo rědny tyźeń! A wy, lube šulske źiśi, njebójśo se wopismow ale wjaselśo se na ferije, To buźo rostlinam radna rostlinaŕnja.
W slědnem źělu wobradowanja jo se rada zaběrała z pšašanim serbskorěcnego kubłanja.
Karolina, źoš pšosym pó dwa zbórka?
A nic jano we pisanju.
Za Karinine plapotanje ma jano casy wjele gronjece póglědnjenje.
We wjelikem pólskem měsće Wrocław blisko nimskeje granice jo to móžno, how móžomy zacuś bajkojtu atmosferu.
W njej mógu se studentki a studenty we wólnem casu zaběraś z wuměłskim źěłom, a to kužde lěto młoge wužywaju, teke te z drugich krajow.
Ako muzejowa inspektorka som w našom domje wósebnje za zběrku serbskich drastwow zagronita.
Jeju cysty a rědny głos buźo w pśichoźe zawěsće hyšći młoge wutšoby rozgrěś.
Jano pótom jo šyrina kutow w srjejźišću zemje mjazy ekwatorom a pytanym dypkom.
Znata Tomasza, kněni Ewa Aberbuch, jo nas pśepšosyła na projekt z mjazynarodnym charakterom.
Nanejmjenjej Park sprjewinego ługa, źož ten festiwal jo dejał se wótměś, wót slědneje srjody zasej pśistupny jo.
We srjejźi stoj to wušywanje.
Kněz Vette, kenž źěła pśi LAUBAG, jo Domowinarjam z wobeju jsowu pón pokazał a rozkładował, kak how něgajšne wuglowe jamy rekultiwěruju.
Teje źowka Sandra jo była teke mjazy zapustarjami.
NC: Wjeliki wjerašk w Slěpjańskich stronach buźo lětosa zawěsće Serbski swěźeń w juliju.
A nic jano wón – teke wjele dalšnych kólasowarjow, drogowarjow a turistow jo se pozitiwnje k tomu wugroniło, až te něgajšne dwórnišća a zastanišća teje wuskokólejateje zeleznice ze z pokazowańskimi toflami wupyšnjaju.
Ale gaž Ty tomu złemu se powdajoš, ga njejo južo žedno źaržanje.
Katrin Zubiksojc ga jo wjelicka lubowaŕka serbskeje drastwy.
Kwiśo wót nalěśa až do nazymy, wót junija až do oktobra.
Akle pśed krotkim su hyšći diskutowali „Koncepciju za dalejwuwiśe serbšćiny (B)“.
Lud jo pśez wjele stow lět glědał na tšojenja w pśiroźe, a z togo jo mógał wěšćiś, kake wjedro změjomy.
To myto, 1.500 €, cotej wónej nałožyś, aby wopłaśiłej tu kameru, kótaruž stej sebje kupiłej.
»Wótkul ty wěš, kake kokoty su?
Pśeto ten wucy tych luźi na Boga glědaś, wó dešć pšosyś.
Wieczorekojc familija pak jo se na drogu pórała.
CDeja jo ta prědna docełego, źož jo powědana Slěpjańska rěc nagrana – wóna buźo toś wšyknym lubowarjam togo serbskego dialekta se kradu spódobaś.
Comej gromaźe wokoło lětaś a druge zwěrjetka wusměšowaś?«
Pśišeł jo tek něgajšny rědowniski ceptaŕ dr. Karl Heinz Magister.
Za wjas Maliń/Greifenhain jo wón namakał na pśikład žrědło z lěta 1501.
Sćo pilnje rejtowali! Z Hochoze a z Janšojc jo cas kokotow.
Nacionalna symbolika w nadroznem wobchaźe jo zakazana, jo gronił.
Teke wejsna młoźina jo se z małym, ale wjelgin rědnym programom na swěźenju wobźěliła.
K wjacoru su te burske mamy z wózami do Rogoznje jěli pó swóje źiśetka.
Njejsom politiski luź.
Pśistaw cołnow jo wopušćony, ale se pokažo romantiski, a w starem měsće zacuwaš měrnu atmosferu wšednego žywjenja. 
Wiesnerojc Nico chójźi na DSG a se južo wobźělijo na kompaktnem kursu za "wjelike".
Gaž se bomam njejźo derje, su wóni tšachota za wobchad.
Mamy. kenž doma gumnyško njamaju. su samo k tomu wšake kupili.
Dolna Łužyca jo teke była na swěźenju w Budyšynje zastupjona: Basni su recitěrowali dr. Christiana Piniekowa, Werner Měškank a Justyna Michniuk.
Wušej togo jo była "sćažka pšašanjow".
Tam mógu se woglědarje na wjelgin žywy part informěrowaś wó wuwiśu burskeje techniki we zajźonych 100 lětach.
Joli až budu slědowaś na dlejšy cas rozbrojone dalšne kšace, ga změjo to daloko pśimajuce negatiwne wucynki (prestiž serbskeje rěcy, šulska wucba, ekonomiske konsekwence a druge).
Bóže njewidobne byśe, hobej jogo nimjerna móc a bogojstwo, rozmějo a wiźi se wót stwórjenja swěta how na statkach.
Pó 14 dnjow móžoš ptaškoju prědny raz lětaś daś.
Běła źiśelina jo rostlina ze swójźby łušćinowych rostlinow , z roda źiśelinow.
Som póznała móju mamu, móju śotu a jeju pśijaśelku, wšykne z Bórkow.
W lichem casu se Jan zewšym njamóžo wóstuźowaś.
Wudaśe dalšnych knigłow z jogo prjatkowanjami co Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi financielnje sobu pódpěrowaś.
Wěsćo, my ceptarje smy luźe prakse.
"Wuježk jo strona z mójog źiśetstwa.
Prězy sejźe: Astrid Šramowa, aktiwna Domowinaŕka z Gołbina, direktor Serbskego instituta dr. Hauke Bartels, cłonk Serbskeje rady Angela Šurmanowa, referent krajneje zagroniteje za nastupnosći Serbow Měto Nowak a wjednik Instituta za sorabistiku prof. Edward Wornaŕ.
Posejźenje buźo tak ako pśecej w Serbskem domje w Chośebuzu (na Bebelowej droze 82) a se zachopijo zeger 9.00.
Cuzy jo był ten mě něnt wobdawajucy swět.
Myslašo se Robinson; njejo ga wšykno wót teje sameje gliny źěłane a wšykno we jadnom pjacu jadnak palone?
Rodowe zwěstki su rozpadali a zgubili swóju wažnosć.
Něnto jo wóna se nowe źěłowe městno wupytnuła, w žylojskej Witaj-źiśowni "Mato Rizo".
Na rozgrono do Barlinja stej mimo B.
Dundałej smej pó gasach města Chóśebuza, póžerajucy z wócyma te pyšne Dolnołužycanaŕki.
Měrćin Wjeńk jo je wupšašał za slězynami tekstow.
Elina, direktorka Doma za serbske ludowe wuměłstwo, B.
Te, ako su wósebnje wjele energije měli, su wót how hyšći do Popojc śěgnuli.
Teke su dojśpili, až suwadło jo se pó dłujkem běrokratiskem a źěłowem procesu pśi sańkowanišću instalěrowaś mógało.
"Wužywamy wšykno z kolekcije, wše te barwy a sukna, ako tam mamy".
Z Chóśebuza/Cottbus. Kóńc junija su byli sobotnjejše burske wiki w Chóśebuzu slědny raz pśi Měsćańskej hali.
»Rědne barwy se tek namakaju na drugich wobrazach«, ja gronim.
Ta zagronita jo mjazy drugim se za to wugroniła, až co digitalizaciju teke za serbsku wucbu a serbsku rěc doprědka spóraś, a jo pokazała na dobru powěsć: Serbski swěźeń jo źe korony dla wupadnuł.
Katalin, Colin a Lani su pśepódali kórtki z gódownymi glukužycenjami.
Historiski centrum města jo na lisćinje UNESCO.
Tema jo tenraz powěsć wó guslowarju Krabat.
Kaž jadna z 1960tych lět.
A k trajnym wobźělnikam na tych wikach słuša na pśikład Arnold Klähr z Wětošowa.
"Ceji ty sy?" jo jaden bur se jogo pšašał, ako z drugimi gólcymi jo stupił na dwór, źož su se rowno kulki parili.
Ze Žylowa a z Dešna buchu někotare burja wótštrofowane, dokulž njejsu mloko do bórkojskeje mlokaŕnje wótewdali.
Něnto jo bramboda!
Na zapustach, kokotach a pśi drugich serbskich nałogach pak njebuźo wěcej wjele fotografěrowaś.
Baja jo město w Hungorskej.
Ta jo se derje raźiła, a nichten njejo gronił, až jo to była njepśistojna wěc.
"Wacej musymy glědaś, kak wšykno źo dalej a musymy to skomuźone nachwataś", groni ta pśiśěgnjona Depšćanaŕka, ako mjaztym južo 30 lět how bydli.
Jo se raźiło, nakrotko hyšći Juliu Günzelowu, regionalnu managerku wót LAG Błośańske towaristwo z.
Wažne jo, až namakajomy wurownanje k wobśěženjam wšednego dnja.
Domaška: Dogromady 14 raz wustupijomy w januarje a februarje z tym programom w městach a gmejnach Gorneje a Dolneje Łužyce.
Tak to jo!«
Su to napšawdu wobraze ze wšednego žywjenja.
Budu teke zdaloka glědaś, kak se Serbam źo.
Komisija Załožby za serbski lud jo se na swójom posejźenju zachopjeńk maja w Barlinje teke zaběrała z tym, kake mógu se teke serbske ludowe ansamble a rejowańske kupki z pjenjezami pódpěrowaś.
Južo 1956 smej z Jurijom Šołtu napisałej wobšyrnjejšy artikel wó lipšćańskej Sorabiji pód górjejcnym nadpisom pśi góźbje jeje 240lětnego wobstaśa, kenž jo se w Nowem Casniku wózjawił.
Sćo teke nimske a górnoserbske gódanko wugódali?
Wšykne Serby a jich pśijaśele su pšosone, źěło Serbskeje rady aktiwnje pódpěraś z měnjenjami, dobreju radu a informacijami.
Teke ta zwjercha wobspomnjeta wjas Papstdorf z gnadneju bildu, cel serbskich fromnych wandrarjow, ma słowjańske kórjenje.
Źinsa kśěła wam wulicowaś wó jadnej takej póstawje, se wě wót luźi wumysloneje.
Som ten Kněz, kenž lubujo pšawo a gramujo rubjenje a kśiwdu.
Faraŕ Meyer pak jo mógał jano styri raze wob lěto namšu źaržaś a jano nimski prjatkowaś.
Šesć luźi móžo pśenocowaś, abo ze stanom pśiś.
Zajmce mógu zazwóniś pód cysłom 035601/23126.
Pśez pśigódu su namakali teke fotografiju wót jańskego rejtowanja z lěta 1911. 
Teke to jo znamje casa a wóteběranja rěcy: Źěł tych Domowinskich cłonkow njerozmějo teke w Hochozy wěcej serbske.
Pśigłosowali su wobźělniki teke wšakim změnam w Domowinskem statuśe.
Ja cuju, kak energija młodego cłowjeka góni.
Źinsa jo Krüger swój koncept zwopšawźił: Ma wjeleseraku firmu, wót pensiona-pśenocowanja z gastronomiju, zastaranu ze swójogo rěznikojstwa, brožnju ako zal za zarědowanja wutwarjonu a se wě swójo wustawalnišćo pśi głownej Sprjewi srjejź Slopišćow.
Raz dostanu wóni wob mjasec wěstu sumu wót źěłowego amta a k drugemu financielne wurownanje ze swójogo něgajšnego zawoda.
Kopiju pomnika jo stajił slědny wobsejźaŕ góspody Fryco Šwjela, na grunty góspody.
Dobre zajtšo, śota chrapka.
Pód moto „AMIS – Ale Musik in Sielow“ sćo pśepšosone na koncert njeźelu, 8. februara, zeger 16.00 w ewangelskej cerkwi w Žylowje k 330. narodninam Johanna Sebastiana Bacha.
Tak jo how wjeliki tšach, až teke how zajdu rědne staroserbske motiwy a až na jich městno stupaju nowocasne, wóstudne a njelepe motiwy.
Z drugimi jo pócesćił wósobiny serbskego kulturnego žywjenja a jim tam, źož su se naroźili abo statkowali, gódny pomnik stajił.
Góle namakajo rymowe póriki a klatśa złožki .
Nimske potencielne zajmce deje z pomocu brošurki rozměś, kak wažna Serbam swójska słowjańska rěc jo, až serbska rěc take něco ako "wizitka" łužyskich stron jo.
No derje.
Styri lět stare źowćo njejo se cuło doma.
Dokulž pak žednje žednych wiźeł njejsom, ga tež žedne tudy njebydle.
Alpski mak jo rostlina ze swójźby makowych rostlinow .
Źo, a co jo se z njeju stało, to njejo znate.
To se wě, až wjeźo droga teke k wuglowym jamam a tam, źož su raz stojali serbske jsy.
Gaž mě Bog wšykno jo, pón mam tu pśemóc nad wšymi tšachami a paniku.
Chtož rad a derje pyšni jatšowne jaja, móžo dwě jaji wótedaś abo pósłaś na Serbsku kulturnu informaciju w Budyšynje abo Chóśebuzu .
Pšašanja na pśichod cłowjestwa, ale teke na kuždego z nas.
Wobydlarje Rujanow su dawno nimskorěcne.
Pón sćo wjelgin witane, aby se pla nas pśizjawili!
W Njabožkojcach, což jo srjejźa w Błotach, běchu gano wše groble a studnje wuschnuli a jadna góspoza běšo swóju krowu z kapalicu napojła.
»To se hyšći pšašaš«, rozgniwajo se bur Žur.
Na jeje zogol pśiźechu luźe a zagasychu ten wogeń.
Tak pśiźe jomu do mysli, až kśěł wót gliny gjarnce gótowaś. 
Rosćo na suchych łukach a pastwach, na nakłonjach.
Pśiźechu mudre z jutšneje zemje do Jeruzalema a źachu: Źo ga jo ten nowonaroźony žydojski kral?
A to nic jano, aby se wobšyrne źěło wupłaśiło za nas a za awtora a nakładnistwo „Weselki“.
Jich jo nagromadu 20 było.
Jo był rowno 18 lět stary, ako jo zachopił w Klětnom ceptariś ako nowowucabnik.
Dnja 12. septembra 1934, jo wumrěł sławny ludowy gerc pó operaciji na žołdk w Grodkojskej chórowni.
»Zeblac se swój płašć.«
To źe kuždy wě!
Spócetnje jo 9. maj ako termin zaplanowany był, ale dla korona-krize musy se pśesunuś.
Casopis »Die Wochenpost« jo pisał wó tom woglěźe tšach šyrjecy, až co ten kněz snaź luźam to něga jomu słušece zasej zebraś.
Klěb na kneblu
Amtskej rěcy na kupje stej katalańšćina a špańšćina.
Domowina – župa Dolna Łužyca ma cełkownu koordinaciju a zastojanje projekta na starosći.
W Popojcach som samo chylku do šule chójźiła.
My se myslimy: Lětosa njamóžomy take graśe pokazaś zachopjeńk julija.
Co móžoš we woblicu ned wiźeś?
Wóni maju dwě spisownej rěcy: dolnoserbšćinu a górnoserbšćinu.
Tuchylu ma połnjenje zagaśonych jazorow wušu wažnosć.
Źilka jo pśigroniła a to pśewzeła.
Až do zašulowanja by dejało rěcne wuwiśe we wšyknych wobłukach, ako artikulacija, słowoskład a twaŕ sady, do dalokeje měry dokóńcone byś.
Zeger 13:00 pśidu gólcy a wzeju jich na pśeśěg sobu.
Dolnoserby, ak we tej komisiji sejźe, su reprezentatiwna gromadnosć zastupjarjow našog’ ludstwa, inteligence, cerkwje a šule.
Prědne pśesłapjenje za naju jo był internat, źož bydlimej.
Źěnsa njamamy how južo wěcej žednych znankow teje pśed 70 do 80 lětami hyšći cysto serbskego zachadnosći našeje jsy!
E.-Winklerowa: Wobźěliło jo se lětosa 9 luźi, mjazy nimi zasej Marion Kwicojc, kenž jo z Lipska nejdlejšu drogu měła.
Z togo casa lěbda hyšći namakajoš rědnego wjelikego griba, kenž cerwjaty njejo.
Te prědne raze jo wšykno było wjelike wjasele.
My se teke źinsa njesromamy, až smy se wótholili wuwitańske pjenjeze a su se něco rědnego kupili.
Ale ryback njeplějo na wóźe a jo teke wjele mjeńšy, jano pitśku wětšy ako wroblik.
To wšykno gótujo za wětšy źěl z ruku, a nejlěpjej se za to góźi lipowe drjewo, ako dej se pak do togo dłujki cas sušyś. „Toś to drjewo jo měke, a tych lipow ga jo w Serbach dosć.
Skóńcnje źo wen, wen, wen do pśirody!
W Serbskej Pratyji 2020 namakaju cytarje wjele ze Žylowa – krotke a dlejše pśinoski, ze starego a nowego casa.
Hyšći se dalej złožujo.
Rozmějo se, až som namakał nowych pśijaśelow.
Na wšakich markach pokazujo, kak se serbska drastwa wušywa.
Woni su dostali Domowinske cesne wopismo a struski.
Dr. Gutheilowa jo dała Serbam bóžemje
Za lěto 2020 mamy to zwjercha pomjenjone bibline słowo: »Ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!« Chto wóne słowa groni?
Toś som se wobrośił na zagronitu, wót kótarejež som wětšy źěl takich nadawkow dostał, a se pšašał: »Kněni B., grońśo mě pšosym, kak mam te smužki rozměś?« 
Jadna z nejwěcej znatych sortow brandy jo konjak z regiona Cognac we Francojskej.
Stara "Wjaže wótpósłańcow" w Barlinju jo wót 1999 zas sedło nimskego parlamenta a jaden symbol zjadnośoneje Nimskeje.
»Njejo tam nic wěcej wiźeś.«
Bóžko njejo wón był jano pór lět pózdźej wěcej rentabelny, dokulaž jo pón pśišeł wjeliki cas spěšneje zeleznice.
Wšykno jo se dymiło, tak jo wón kidał.
Toś maju te małke źowćka a kjarliki drje pšawje: Pla kněza Gutšmyta móžoš wjele wuknuś!
Sednjo se na kuchninski stoł a pśiglědajo maśeri.
Nakrajny šulski dom ma wence wjelicku terasu, wobkšytu z kšywom.
To jo było pśecej tak śěžko.
Pózdźej, ako som staršy był, jo se to pśeměniło.
Andreas Tharaeus, Andreas Thareus jo był dolnoserbski humanist, ewangelski faraŕ, rěcywědnik a wucabnik, awtor młogich publikacijow.
Ow, ty njejsy žeńska mójich cowanjow!
Až jo wón teke dobry organizator, pokažo jogo dłujkolětne aktiwne sobuźěło w Zwězku serbskich wuměłcow, ako bu pó lěśe 1990 załožony.
Pódla swójskich kompozicijow su RÜDIGER BARTSCH & DIE ALTE COMBO teke melodije dali tekstam wót basnikarjow, mjazy drugim wót Gottfrieda Unterdörfera.
Brunicowa politika, koncernowa politika a z togo slědujuce konsekwence za gmejny a wobydlarje Slěpjańskich stron su wšuźi wažny tema.
To jo zwětšego rozměś.
Pópšawem dawno južo dejała wótjěś.
Na fararjowem dwórje se zmakaju źowća wobeju pśězowu.
Nagel kśěł z lajskimi grajarjami źěłaś, tak ako z Górneje, tak teke z Dolneje Łužyce, a wóni deje kuždy swóju domacnu wariantu serbskeje rěcy powědaś.
Njeglědajucy na wóne słabosći, ako su drje typiske za kuždy anonymny forum w interneśe, jo forum pśipomogał k transparency serbskego žywjenja.
8. julija jo było tomu 40 lět, až jo se wótměł prědny Swěźeń serbskeje poezije na groźišću we Wotrowje (Ostro) w Górnej Łužycy.
Daś hyšći wjele lět wobstoj.
To jo zmólka.
Na českosłowakskem, něnto słowakskem boku su pśibyli jsy Jarovce, Rusovce a Čunovo.
Napšawdu skóro pśed kuždym domom laže wutšugane banje, nutśi ze swěcyckami.
Kokotowy cas njejo hyšći dawno mimo.
Zemcygaŕ ga wumějo šykowanje słomu plasć.
Woglědajmy se šule, w kótarychž se wuknjo serbšćina.
Serbska kulturna informacija LODKA w Chóśebuzu (SKI LODKA)
Pśi tom pak njejsu wóni se gnilili, ale su dalej pastyrili.
Jo šło wó někake licby społnjenja plana a wuwiśa wobwoda.
Tadźikistan jo stat w srjejźnej Aziji.
Wón sam jo teke we kniglickach wobspomnjety, dokulaž jo měł starego nana, wót kótaregož wšake su se myslili, až móžo chódośiś.
"Pla Italianarja dostanjoš serwietki z italskimi motiwami a grichiska restawracija bitujo swójim gósćam serwietki z pśiměrjonym motiwom".
Teke wót strukturnego wuwiśa a etatoweje kazni su powědali.
Rudolf Jenč jo jen zjawnosći spśistupnił w rěźe "Pomniki serbskego pismojstwa" ako diplomatiske wudaśe.
Historikarje z togo wuchaduju, až jo něźi lětstotk pózdźej wumrěł.
Tam źož lětosa se swěśi stoty jubilej korutańskego ludowego wótgłosowanja.
Měnim, až dwójorěcne namše su Serbam wjelgin wužytne.
Tam maju tež zbytk słowjańskego groźišća.
Wóni su specielnje na to treněrowane.
To móžośo se mysliś, až jo był zawrěty kral bejnje pśełapjony, ako jo how se z nicogo naraz zjawił sakski musketěr.
Pjenjeze a twaŕske źěła pak su jano ten jaden bok.
Domy, w kótarychž źiśi swěta bydle, su wšake.
Pórucenje, až dejał Serbski institut se integrěrowaś do „Serbskego instituta za małe rěcy a kultury Europy“, njeźiwa na jogo wuznam ako pó cełem swěśe jadnučki slěźeński institut za serbsku rěc a kulturu, a to we mjazynarodnem wědomnostnem konteksće ako teke we wobłuku serbskeje towarišnosći sameje.
Nan awtora Měto Gräbig 1917 w Rusojskej ako wójnski dolmetšaŕ
We Nowakojc jo młoźina wob zymje to swójo wjasele měła.
Naraz słyšy głos z głosnika: "Nina Krawcojc, pšosym pśiź ku kasy pśi stupnicy."
Na ten part deje se we wósebnej měrje take ideje spěchowaś, kótarychž statkownosć a wliw granicu jadnogo wokrejsa pśestupujotej, kótarež zwězanje do seśi pólěpšyju a kótarež k lěpšej widobnosći łužyskeje kulturneje krajiny pśinosuju.
Pśiduce góle kóstkujo a licy taski, kenž njejsu hyšći wobrośone.
To jo za "domorodnego" Findusa wjelika wobuza a mimo togo wumějo ten pśisedlony kokot něco, což Findus njewumějo – spiwanje.
Źiśi su z bytšymi wóckami slědk do swójich kupkow šli.
Rědny pyšny śěg to jo!
Ten jo se pón rozrył a smej jen akle zas nawězałej w rentnaŕskich lětach, ako som wót jogo sotšy, cłonk našeje chóśebuskeje domowinskeje kupki, jogo adresu a telefonowy numer dostał.
K drugemu smy kśěli naš źěłowy cas pšawje wužywaś a teke rědnje pśepóraś a dla togo jo Gerat měł ned na prědne zmakanje něco k jěźi a piśeju pśigótowane.
Njejsom kśěła, až se to zgubijo.
Wumyty, wobělony rabarber rozkšajomy na dwa centimejtarja dłujke kuski, pósypjomy je z jadneju abo dwěma łžycoma cukora a wótstajijomy je 15 minutow.
Smy pak měli gluku, až jo Šejnejda w Gubinskem wokrejsu wostała.
Ale chtož jo mimo pśišeł, ten jo młoge rědnego a zajmnego wiźeś mógał.
Staru šulu su pśetwarili na ceptaŕske bydlenja.
Zasej stoje póspóromje wobeju bokowu drogi jano pówusoke chójce.
Wóni zlubiju jim pódpěru „pśi realizěrowanju togo cłowjecnego pšawa“.
Moja lubosć sy a duša we mnjo.
Stoje tam, źož jo był jaden z tych blokow, w kótaremž su byli fararje a druge duchowne
Cłonki su nejpjerwjej woglědali do Rožanta a wottam do Pančic.
Dalej se pśepódaju styri myta, jadno w kuždej kategoriji, a za nje wucyniju mytowe pjenjeze 1. 000 do 5. 000 euro.
Aby ja serbski wuknuła a se do serbskego žywjenja zažywiła, jo, aby pśez kšomu talarja glědała“, dopomina se Susanne Hozyna. „Ja som se na tej šuli derje cuła.
Araš a Šabnam matej wjele pśijaśelow we Łužycy, ale woboratej se pśeśiwo rasizmoju, kenž pśiběra.
Na kóńcu jo se wejsna zgromadnosć rozsuźiła, až budu wšykne se pśesedliś do baršćańskich stronow.
Wšak jo to prědne pśespytowanje w šuli za nje!
Zjězd zwězka žeńscynych pomocow našogo wokrejsa.
Do togo su to cynili jano pśi wěstych góźbach.
Jěza z měsom:
We srjejźi stoj Kito, ako źěła w góli.
Te stare historiske wudaśa su napšawdu kulturne drogostki.
Aktualne z Łužyce: Serbski wjacor w Gołbinje
Pśi tom smy teke nawězali zwiski z drugimi kulturnymi kupkami a towaristwami.
W Kromolańskem parku jo Nowuš z aptejkarjom Eckartom Dahlkom pśigótował wucbnu sćažku.
To jo pón teke cynił.
Zwěstk za nimjernosć.
To jo teke wót Ewangelskeje cerkwje było tak gronjone.
Mjazy nimi su teke pśecej zasej nowe, wótere nam hyšći njeznate.
Wón jo jich pomoc a šćit. Ps 115,11
Wětše běžece wódy pomjenjuju se ako "rěki".
Serbske jatšowne tradicije
Ludowe nakładnistwo Domowina
Końcak jo mjazy drugim k wěsći dał, až jo se lětosa licyło až do 6. měrca we wušej 40 jsach dogromady wěcej ako 1500 porow.
Hupac dolnoserbski a G.
To su kózy.
W njom jo była Mina Witkojc ako jadnučka žeńska zapisowaŕka pśi boce Božidara Dobruckego ako prědnego zapisowarja.
Tenraz som pśedawała w Mosće a Radowizy wokoło 30 eksemplarow Serbskeje Pratyje za lěto 1994.
How se rymujotej pśecej dwě wěcy.
Findus cujo se špatnje, až jo kokota wobełdgał.
Gaž jo zajtša lěto nowe, stanjomy ma zasej strowe; naše mysli naslědk du, wjele lět juž pśejšli su; kuždy sebje groni něto: južo zas jo nowe lěto!
Wón pak jo swóju śěžku chórosć wutrał mimo tšacha.
Źowćka su byli, to se wě, wšykne rědnje serbske woblacone, a gólcy su pśišli we woblaku a z kłobykom, ako se to za zapust słuša.
Možo ga byś, až by howacej mimo tych 76 młodšych a staršych namšarjow hyšći wěcej luźi na tych cerkwinych ławkach sejźeło.
Zubolakoju pak se něnto wěcej pla Milenki njespódoba.
Ako jo měł pózdźej raz ako wucabnik jadno rozestajenje ze swójimi pśedstajonymi, su jomu wumjatowali, až jo z wužywanim teje serbskeje formy wopisma falšował!
Stawnik Dieter Clausen jo Andreu a Kaya Wolffec na pěskach Norderoogsand wósrjejź Pódpołnocnego mórja wěrił.
Něźi w drugej połojcy oktobra jo mě chapjał mój brjuch tšašnje bóleś, až som musał ku gójcoju.
Interserb jo był internetowy forum.
W casu pó oktobrje 1989 jo se wón zasajźował w Serbskej narodnej zgromaźinje mjazy drugim za lichotu a wobchowanje serbskich medijow.
"Swěźeński stan jo měł kšasnu wjelikosć", wóna groni.
Zapustarje wobźaržuju se wu Psaric.
Z drjewom pjac se zatopijo, temperatura dojśpijo za něźi połtera góźin 200 stopnjow celsius.
Wón se naźeja, až wšykne ten wuslědk něnto akceptěruju, a až take něco pśichodnje se njetšoj.
Dalšne źěle śěła mógu byś: noga, ruka, głowa, šyja, .
To zgromaźeństwo pódpěrujo wósadne žywjenje we jsach Picańskego amta.
Ps 66,1)
Gal 6,2
Kake zacuśe maš, kak te pśespytowanja su za Tebje wótběgnuli? Ga te wuslědki pśespytowanjow pśedlaže? 3. junija, z mejlku.
To jo pupcyne graśe, ako se góźi za źiśi wót styri (4) lěta.
Pón sebje kwětki pśigótujośo.
ISBN: 978-3-7420-2557-9
A tam namaka wóna rědnu wobradu!
Zemjepis na pśikład, biologija, stawizny – wón pak teke w tej nocy k žednomu wuslědkoju njepśiźo.
Faraŕ Reichelt póchada z Duringskeje, zajmujo se za słowjańske rěcy, teke za serbsku, a jo nawjedował ewangelsku zakładnu šulu w Wjelikem Kólsku/Groß Kölzig.
My dorosćone smy w běgu žywjenja južo nazgónili, až ze jśmy zasadnje nejpjerwjej žeden tšach njewuchada.
Portugalska granicujo ze Špańskeju.
Njetrjebaśo se do togo pśizjawiś.
To jo śi było wjelika pśechwatanka: z trjekarjom jo pśijěł Alfred Kecmarik.
Kongo ma swójo žrědło w pódpołdnjowem źělu Demokratiskeje republiki Kongo, w regionje Katanga, źož nosy mě Lualaba.
Togodla ma starka tek cesćej"źiśiźiśi-słužbu".
Kak su to Cho4ebuske balokoparje dojśpili?
Glědajśo, kak rědnje how nutśi jo!
Sowjetski referent za politiske a narodne pšašanja, kapitan Strongin, jo był pón jogo głowny partnaŕ pśi wšyknych jadnanjach, gaž jo šło wó załoženje Domowiny w Dolnej Łužycy.
Bulank) je stajili do notow.
Za barwjenje jajkow su mjazy drugim wzeli wósebne zernka, kótarež su kupili na marku w Grodku“, wóna wulicujo.
A žednje njebudu zabyś, kak jo wichor we wjerašku togo wjelikana šarmował, kak jo se w njom šumiło a ricało.
Namažćo pjaceński blach z roztajaneju butru, aby se śěsto njelipało na blachu.
Cogodla to slědne? Serbska śpa stoj za Grodkarjow a gósći za tradiciju a serbske nałogstwo.
Tśi młode bóśony su sejźeli na kšywje brožni, su witali swajźbaŕski pórik.
W pśichodnosći ale móžo se to gódańko rozwězaś, pśeto dolnoserbska wótnožka Serbskego instituta jo chopiła Zwahrowe wuźěło do kompjutera póraś.
Ten wobstatk se měri w procentach.
Wón jo, gaž teke dorosćone mógu na tyźeński serbski kurs hyś.
"Za interesantne nazgónjenja njejo pśecej trjeba se do dalokich krajow wupóraś.
K prědnemu to, až se we měsće hyšći wěcej cyni za derjeměśe familijow a jich źiśi.
We žednych muzejach a institutach take hyšći laže, a nicht njewě, wót źo su.
Coš hyšći pitśku kafeja, Brumbarij?
Głod pak jo mě hyšći wěcej bóleł ako ta zyma a teke gaž som jano šrotowu pólewanku a muku z łupinatymi kulkami dostawał – wšak som był nejpjerwjej najěźony.
] Aby wšedne wužywanje serbskeje rěcy pśi młodych pśisłucharjach pódprěło, dajo Radijo Satkulu.
Derje, až je namakajoš wósebnje na bokach za młoźinu a za źiśi.
"Derje Witko, how maš dobry tej."
Premjera Pratyje
Pśewšo glucny źo Witko wen k swójomu nanoju a maś ned pó njom: "Witko, jo ga juž nazyma, musyš se pórědnje woblac."
Ako jo stara maś zawupytnuła, až stojmej dwě kradu wuźěsonej we jśpě, jo na naju póglědnuła a groniła: "Gaž lětosa wu nas prědny sněg pada, wumrěju!" Pózdźej smej měłej z Ewu w šuli wjele wuknuś a smej zabydnułej na słowa starkeje.
Wjele rědnych wěcow jo tam wiźeś a wuknuś.
Mogu se hyšći derje spomnjeś, až jo było na zachopjeńku šesćźasetych lět pśi „Měsćańskich zalach“ „Serbska śpa“.
Jo se groniło, až kněžaŕstwo situaciju derje znajo a buram pomagaś buźo.
W maju su tam bombu znješkódnili, wušej 400 nadpadnosćow jo se zwěsćiło pśi pytanju za zniceńskimi srědkami.
Mam jano dobre nazgónjenja.
Goldmann su se tam wobźělili na „Dnju slawistiki”.
Buź mě mócne kamjenišćo!
Wobej dwě žeńskej stej se woblakłej Mužakojsku drastwu, kótaruž stej sebje pó źělach samej wušyłej (Casnik jo gano wó tom pisał).
Ale weto dejśo krotke wótegrono měś.
Tšach, až Zaspy mógli se "póžrěś" wót Nowego Chmjelowa, hyšći štycy we młogich wobydlarjow.
Južo do togo, 15. apryla, su pód górku pilne byli, tam kricki sajźili a ekologisku łuku załožyli.
To nikogo w Chośebuskem župnem sekretariaśe njespokoj.
Wobrośćo łopjeno a wóspjetujśo pěty kšac!
Pśeto lej, twóje winiki šarmuju a te, ak śi gramuju, zwigaju głowu.
Dla cogo mě bijoš?«
Jomu ga běšo na wšykne case zajšła narskosć na guslowaŕske kuski, pśeto z głodnymi a łacnymi a rozgniwanymi wójakami žedne směchy njejsu.
Slězyny za štrajk lěta 1980 su byli wšake, centralnje jo było to pówušenje płaśiznow za měso.
Wót wuzgónjenja (Erkundung) až do rekultiwěrowanja tam wšykno pokazuju.
Górski powětš jo kaž dobra medicina.
Ale Anton trjeba towaristwo.
Na kóńcu su drjenojske wudali swójim gósćam śopłu jěšnicku.
Tak su pśišli do pusćiny Sahara a su tam pśebyli pla šajcha.
Mojejko, to derje wujś njamóžo!
Teke dejali wěcej glědaś na wósebnosći regionow a župow.
Ně, ty njejsy wopak cytał.
Ma šyškaŕ něco ze šyškami cyniś?
To se derje lazujo a rozmějomy, až Tobiasowe knigły su byli wjelgin woblubowane we kśesćijańskej cerkwi.
Wiźeli su teke žedne krotke filmy wó Serbach.
A ceptarje na SWŠ su ju kradu spěchowali.
Južo pśed pěś lětami jo Załožba za serbski lud tam wósebny koncert „New Sorbian Music“ ze serbskimi kupkami, ako Die Folksamen abo Jankahanka organizěrowała.
A wjele towzynt luźi jo jogo wiźeło.
Kak dłujko jo Robinson we spanju lažał, to wón sam njewěźešo. 
Tam maju wšake wěcki za kosmetiku a druge.
Fijałka, fijołka a syrotka, matuška, macocha stej rod ze swójźby Fijałkowych rostlinow .
Na župnych delegatnych konferencach — mjazy drugim w Janšojcach a Trjebinje — su delegaty byli za Jurja Grosa, něntejšnego pśedsedarja źěłowego wuběrka Domowiny.
Na pśězu do Chośebuza jo teke pśijěła žeńska z Barlinja.
Marion Knorrowa z Husa z Larsom Kolanom, šołtu Lubina.
Ale: Swěty duch chwjejo, źož se jomu co.
Dalej z 5. boka
A to jo měło dobre pśicyny.
Dajśo mě dosć měsa, wiźimy se raz zas.
»Kake rědnučke głažane špingele!«, wołaju soby ze sańkami.
Za cas jogo słužby jo se prědna wětša šula twariła.
Pśi tom se njetrjebaju na originalnu pśedłogu źaržaś, ale swójske teksty a situacije wuwijaś.
Jaden wót nich jo był radny njeplek.
Tych jsow w Dolnej Łužycy, źož njejsu hyšći swěśili někaki zapustowy jubileum, jo wjelgin małko.
Kjarliž chopi se spiwaś a gerce grajachu sobu.
Na wobrazu napšawo wiźiśo Grodkojskich Golańskich gercow, kenž su se wót wšogo wokognuśa do wutšobow swójich pśisłucharjow zadobyli.
Karina se procujo, swóju sobulutosć zakšyś.
K wěsći som dał, až pśigótujomy lětosa 710lětne wobstaśe Žylowa.
Jan Měškank: Ně.
Na Pětšowem woblicu se pokažo pśecej hyšći ten zawrěty a bejnje twardy wuraz, kótaryž jo na prěkušu měł.
pśed 50 lětami slědny jězd Błośańskeje gusty z Chóśebuza do Tšupca
Tam jo wón študěrował wuglědanje a woblica starych muskich.
Južo na kóńcu slědnego lěta jo župa Dolna Łužyca dostała pšosbu, až co Domowniske towaristwo Depsk/Majberk/Škódow pśistupiś Domowinje.
Faraŕ Schütt ze Žylowa jo jaden słup kupki »Serbska namša«
Za naš pakosny jězyk: taka pšawa »domacna«.
"To ga se móžośo domysliś: Gaž prezident Nimskeje pósćelo śi gratulacije, ga jo to znamje, až taka swajźba njejo cesto", jo wón Casnikoju gronił.
Snaź se gódowny bomcyk ze samobaslonymi gwězdkami hyšći rědnjej błyšći.
Zeblacćo swój płašć!
Smy w serbskej jsy Zakrjejc/Wadelsdorf njedaloko Grodka.
Ten jo wót januara online.
Kuždy w publikumje jo dejał masku na se měś.
Su to: pśedsedaŕ: faraŕ J.
Ale w lěśe 1993 su se tšubarje zas zgromaźili: Frahnojc stary nan jo se žycył dujaŕsku muziku k 90. burstakoju.
Zubny gójc, wjeliki muž w běłem kitelu, jo wjelgin pśijaśelny.
Wu nas jo to do bramborskego.
Pó namšy su pśibytne kafej pili, což jo susedna katolska wósada pódpěrowała.
Rucnikarje z Lěźańskeje firmy Koal (w njej twarje cołny) su załožyli toś ten nowy most.
Rědnje jo, až Petra Šubertowa jo ako kulturna managerka na Njepelic dwór se wrośiła.
Ja how bydlim tśi lěta južo.
Na zgromaźinje jo źaržał grono pśedsedaŕ kubłańskego wuběrka a župan wórjejskeje župy Marcel Brauman.
Rejowańska drastwa jo se tak teke na kokot a z bantom na drugi źeń swajźby nosyła.
Ako wuknica som tam pódla była pla gódownych póbitowanjow, ako lětosa situacije dla bóžko muse wupadnuś.
Naše ptaški źěkuju se nam něnto ze šwikotanim a tśikotanim, z tyrlikanim, šwicanim a ze spiwanim.
Wjeliki zajm za wjelki
Jeje źěło zachadnego lěta jo było: 1473 woglědy pla chórych, mjazy tymi 4 nocne wachowanja, 5 raz pśi njeglukach, 47 raz pla suchych (tuberkuloznych), 54 raz pla njeźelnicow, 203 raz pla zranjonych, 581 raz pla zawěsćonych, 817 raz pla chudych.
Góźba za to cełodnjowne dokubłanje ceptaŕkow a ceptarjow jo była rozpšawa wó eksternej ewaluaciji serbskich póbitowanjow w Bramborskej 2015-2017. 
To som se sobu pśinjasł z mójogo pśebywanja łoni w Americe.
27.01. | 17.00 góź.
Mama bejnje zaźiwana na mnjo póglědnjo a groni: »Gólcyk, z tym se nježortujo.« 
We tśich jsach – nejwětšej se groni Acquaviva Collecroce (chorwatski Kruč) – namakajo se wokoło 1500 luźi, kenž mógu hyšći městnu chorwatsku rěc powědaś.
Komuž pśinjasu wejsanarje a druge pjenjeze do domu, ten teke z togo zasej swójej jsy wót togo dobytka něco slědk dajo.
Pó wobjeźe stara mama a źowcyny syn sejźitej na ławce pśi pjacu.
Ale ako jagaŕ maš swóje problemy: Młode liški su w trajźe schowane a mamu, kótaraž tu pjerinu włocy, njesmějoš stśělaś, howac te młode žałosnje zgłodnu.
Njeźelu jo był Serbski ewangelski cerkwiny źeń a Serbski domowniski źeń.
Dwa serbskej rybakarja wuźitej w lěśu pśi rěce a se pógóršujotej, až jaden padlowaŕ tam a sem z kajakom jězdźi a te ryby wó jadnom tšašy a wuganja.
Aby nastała "domacna murja", wzejomy śańke gałuzki a zapleśomy je wódorownje mjazy dłujkimi gałuzami.
»Roźony som ja pśi mamje w póstoli a wažył som źaseś puntow!«, groni Fryco Wojto a se smjejo.
Pótom smej se wó tom dalej rozgranjałej.
Nj 14 Źeń mamy
stwórtk, 13. 06. pětk, 14. 06. njeźelu, 16. 06. pónjeźele, 17. 06. wałtoru, 18. 06. , pšosy Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu na studijny jězd na stopach Theodora Fontanego.
Togodla buźomy nejskerjej na pśiducem kongresu to zasej zaplanowaś.
Smy zajmowane na Wašom měnjenju!
Myška se pšaša śicho: "Halo, mjatelik, wěš ty, źo su móje pśijaśele?"
Togodla źejo Kněz něto tak: Hobrośćo se ku mnjo wót cełeje hutšoby.
Pśi swójom źěle myslašo se pak to, pak to, a co buźo pó tom źěle cyniś; pśeto prozny byś, běšo jomu južor nejwětša wóstuda.
Něnt musym je zawěsće slědk daś.
Strjažow dej na to pokazaś, což ma", jo Kaiser pśipowěźeł.
Wu nich njejsu daniž nałogi we takej licbje žywe daniž ludowa drastwa ako znamje identity ‒ su wóni gronili.
Jo wuzwignuła wažnosć wobźělenja Serbow wósebnje w takich diskusijach, źož wó strukturnej změnje źo.
Su musali ju pśecej z jadneju ruku źaržaś, aby wětš ju njewunjasł.
Wón jo pśišeł nutś, a pótom smej se chylu rozgranjałej.
K tomu słušatej mimo togo zgromadnej projekta z režiserku Katharinu Thalbach pśi Mozartowej operje a z režiserom Volker Schlöndorffom pśi operje "Carmen" kaž teke dalšne operowe produkcije w Komiskej operje Barliń, w Bernje a pśi operowem festiwalu Rheinsberg 2015 z prapremjeru opery "Adriana" wót Marc-Aurela Florosa.
Srjejźne mórjo jo mórjo, kótarež lažy na pódpołnocnej zemskej połkuli mjazy Europu, Afriku a Aziju.
Spěchowanje z gjarnca strukturnych srědkow ga trajo až do kóńca 2021.
Mytowali su se teke dwójorěcne knigły "Verschwundene Orte" wót nosarja Baršć/wokrejs Sprjewja-Nysa.
Smy fota ze wšakich źiśownjow Łužyce gromaźili, na kótarychž wiźiš źiśi w serbskej drastwje.
To jo trjeba, howacej njeby mósćańske raźce glědali na pótrjebnosći groźišćańskich luźi a nad jich głowami rozsuźowali.
Bildki wót njeje a jeje starjejšyma njejsu nam znate.
Snaź mógu se tam wó Filipa staraś", groni starki pómałem."
Božko to njejo było lažko za cas nimskego kejžorstwa.
Jakub Brankačk, pśedsedaŕ Domowiny
Gaž njejsom dosć derje na njogo glědała a se z chóreju kócku zaběrała, jo chyśił ze swójeju ritku kwětkowe gjarnce z woknoweje delki a se wjaselił, gaž jo se jano tak praskało.
W městach a wjelikich jsach su byli demonstracije, wótergi wjacor reja.
Cłonki Sejma su pówitali dalejwobstaśe jsy Prožym a se teke wó móžnych napšawach rozgranjali, teke Miłoraz wuchowaś, kótaryž dej se hyšći wótbagrowaś.
Wóna njepóchada z toś teje prowince, a togodla wob cas jej slěźenja luźe su cesto chopili z njeju powědaś nižozemski.
Jaden se lěbda wěri pšašaś, ale: Co jo z woklapnicu, kótaraž ga słuša do prědnych tyźenjow kuždego nowego lěta? Mógu Žylowarje nanejmjenjej jeje se naźejaś? Wó tom smy we pśedsedaŕstwje wobydlaŕskego towaristwa teke wobradowali.
Lara se pšaša swójogo bratša: "Wěš, kótary rozdźěl jo mjazy sněgom a tobu?"
Ryby plěwaju ak w Sprjewi.
Granicujo z Egyptojskej na pódpołnocu; z Libyskej a Čadom na pódwjacorje, ze Centralnoafrikańskej republiku na krotkem wjacorje, z Pódpołdnjowym Sudanom na pódpołdnju a z Etiopiskej, Eritreju a Cerwjenym mórjom na pódzajtšu.
Gaž jo pśewjele, bywaju te górki górke, a to njedej byś.
Wšykno to jo kšuśe pó starem.
Ten Kněz pak buźo sam wjeliki w tom casu.
Na pśedewześu nowotwari, jo wón wuzwignuł, njejo se žednje cwiblowało.
W knigłach co bur Žur kšeta wugnaś ze swójogo gumna.
"Kulturne techniki", kótarež niźi wacej njedajo – pód tym słowom chowa se wěźenje, kak se šyjo a wobleka serbska drastwa, kak se pśigótuju a pśewjedu nałogi, kak se spiwaju spiwy a se graju instrumenty.
Wón ma 85 sortow na pśedań, ako zwětšego njejsu dostaś we wjelikich wikach.
Friese, krajny raźc we wokrejsu Sprjewja/Nysa, jo gano pisał list na amty a gmejny.
● Marlene Jedrowa z Lipjego: Njewěm kradu, wjele raz som južo wiźeła zapustowy program.
31. decembra ’45 su Hanza Hühnchena zajmjeli – denunciacija jadnogo pśiśěgnjonego.
My smy byli, to se wě, narske, co a chto jo jeju zewšym k takemu napšawdu žurnemu źěłoju pógnuł a spórał.
Mógu se rozšyrjonu domownisku śpu „Stareje cyglownje“ woglědaś tak ako – zeger 18:30 a hyšći raz zeger 21:30 – prezentaciju filma „Willis Rumpelkammer“.
Se wě, bźez pjenjez źe nic njejźo, a bźeze strowosći?
Bramborska statna kanclaja jo iniciěrowała wujadnańske rozgrona mjazy wobsejźarjami domow a JCC.
Młody muž jo se pak drugu njewjestu brał.
Dłymjej do zachadnosći ako do casa 30-lětneje wójny mógu se jano hyšći gnadne kněze zanuriś, ale niźi pón teke wšykne žrědła pśestanu žrědliś.
pšosy samski wjacor, , na dermotne pśirodowědne wjeźenja pó błotojskem dwórje.
Dobry źeń, mě se groni Florian a to jo mój nejlěpšy pśijaśel Feliks.
Na pšosbu Jurija pak som 1979 mójo źěło ako zastupny direktor zakóńcył, aby se połnje zasajźował za naźěłanje wucbnych materialijow za našu šulu.
Wóna jo se wobźěliła na serbskej wucbje wót Ellen Schmidtoweje, z wuknikami a wuknicami 3. a 4. rědownje.
Woswěśenje nowego grajnišća buźomy, to se wě, nachwataś - jo nam wjednica źiśownje Margot Bostelmannowa powěźeła.
BUBAK młody magacin
Ako som pśed 24 lětami ten amt pśiwzeł, jo kulturny decernat LDS pla Domowiny se wopšašał, lěc maju mě za pšawego za tu zagronitosć.
58% naglědaju ju ako wažnu, 42% ako jano źělnje abo mjenjej wažnu.
Jadno městno buźo Dešno, źož buźo wót zeger 10:00 do 18:00 swěźeń bóśonow na dwórje "Sprjewiny ług".
Pśi góźbje mjazynarodnego dnja žeńskich 8. měrca jo wózjawił Marcel Braumann, župan župy "Handrij Zejler" z wórjejskich stron, póstrowne słowo serbskim žeńskim.
Žycym wšym Domowinarjam, až jich pśedsedaŕstwo taku ma.
Pó wótwórjenju su gósći měli pśi kafeju a pśikusku cas za rozgrona a woglědanje muzeja.
Teke druge łužyske města muse se z njerěchom w powětšu běźiś: Budyšyn, Worjejce, Zgorjelc a Bad Liebenwerda.
Mina Witkojc jo se naroźiła ako njemanźelske góle chudeje słužabneje w Borkowach.
Pśi tom buźośo wumarkowaś: Což tam stoj, to nuznje trjebamy.
Ja našych gósći pó žycenju tamkor rada wjedu a jim wšo rozkładujom”, jo nam groniła A.
Pó wónem Bórkojskem domowniskem swěźenju jo Rocha wěrił, až ma nowe argumenty za zeźaržanje serbskeje rěcy a kultury.
Chto su móje pśijaśele?
Pśi tom su wšykne susedy pomagali, a to se wě, my gólcy teke.
Za take glukužycenja jo wokrejs dotychměst dał pjenjeze.
How jo Kósmodej.
1. njeźela pśichoda
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu změjo wót 24. do 28. junija kompaktny kurs.
»Ně«, groni Pětš twardo.
Źiśi se pšašaju: "Smějomy sobu ku tebje domoj pśiś?"
Rozgniwane wójaki by jogo zawěsće tšašnje roztśěsli.
Do źiwadła?
To su: Wyliam Janhoefer, Delia Münchowa, Katrin Šwjelina, Uta Henšelowa a Dieter Freihoff.
Njejsmy se zwěrili se pśeśiwo tomu stajaś a wobaraś.
15 lět jo wón był cłonk krejza twórjecego wuměłstwa w Zwězku serbskich wuměłcow.
To wšykno jo se wótbłyšćowało na głownej zgromaźinje Domowinskeje župy Běła Wóda/Niska.
Pód glědanim pśeźěłanja a censury dotyknjo se impulsowy nastawk Zhubjeny »Bog« w Mininych basnjach z pjera Pětša Janaša temy basniskich wersijow we wudaśu zběrki z lěta 1955 Mina Witkojc, K swětłu a słyńcu (dalej WKS).
Powědał by na njej wó za te wjaski typiskich serbskich nałogach, kak su nastali a kaki wuznam su raz měli, Domowinaŕ Siegfried Ramot.
Z cym pak matej pón cyniś?
"Ja tak a tak se myslim, až młode a starše wjelgin derje zgromaźe swěśiś mógu.
My Serby wiźimy jen zwětšego ako wjas, rownož jo lěta juž amtski źěl města.
Na taki part su mógli žywe nałogi a kulturelne praktiki pó awtentiskej wašni pósrědniś.
Ta tykańcowa wóń we tych gólańskich jsach se rědnje změšujo z wótšeju, ale pśijazneju wónju palecego chójcowego drjewa.
Muzeje młodych luźi wacej ga zewšym njezajmuju.
Tśeśi serbski film, nawjerśony wót wuknikow Dolnoserbskego gymnaziuma we ramiku projekta "Casowe skokanje" pód wjednistwom Angele Šurmanoweje, njejo dostał žedne myto, bóžko.
Wón njamóžo tež swójogo zbóža wjasoły wordowaś.
Wšak su zwucowali ceły tyźeń za źinsa, pó tom až su majski bom stajili.
Nowo załožony sekstet „Gatojce“ jo dostał za swójo spiwanje wjeliku chwalbu.
»To jo fakt«, grozy bur Žur.
Tudy swěśe pśecej prědnu njeźelu we februarje swój młoźinski zapust – tak jo nam to rozkładł Steffen Kuderer, kenž jo cele fryšny w swójom amśe ako wjednik tudskeje Domowinskeje młoźiny a stakim k prědnemu razoju zagronity za tudski zapust.
Pśeto za to jo trjebne pšawe ludowe zastupnistwo, demokratiski wuzwólone wót pśisłušnikow ludu.
Wěrno ga jo teke, až jo pśichod našych jsow a wjaskow w młogem njewěsty.
Pśigóźba jo kśěła, až smej ze žeńskeju jano pór dnjow pó mójom wrośenju domoj ako cłonka źiwadłowego koła w Chóśebuzu šłej na pśedstajenje teje opery.
Młoda wuwucona fyzioterapeutka drje w gymnastikowej kupce sobu njecyni, ale raz a wótergi samo dwójcy w mjasecu zwucujo ze staršymi Gorjanarkami.
Až se drama powěda, njejo samorozmějucy.
Wušej 50 stojnicow jo tam było.
Ale wón trjeba te jaja.
Pśi wukopanjach jo se južo pśed lětami zwěsćiło, až su byli pód prědnymi nimskimi twarjenjami juž tśi stare słowjańske groźišća, tak až móžo se z togo wujś, až jo Chośebuz how swój zachopjeńk měł.
Chto woła wšyknych cłowjekow pó rědu wót zachopjenja how?
Robinson scyni swóju broń z boka k wopokazni, až 78 złego wótglědanja njama, a kiwašo zasej. 
Šćokanje njejo Bóže žognowanje
Take pśedstajenje spowšyknijo Serbow a jo slěpe za wšykne rozdźěle w serbskej kulturje.
Kuždy pjas musy se wót wšogo zachopjeńka na swójo pśikazane městno k spanju a žranju zwucyś.
A nic naslědku, tam su se wšykne wobjadne, jo rědownja 6a DSG wjele wugbała za znatosć swójeje šule a docełego za Serbow. „Tam w Kölnje njejo nicht nic wěźeł [...]
Pśibytne – jich jo było wokoło 30 cłonkow gremiuma a gósći – su se, se wě, musali měś pó płaśecych wótstawkowych pšawidłach.
Wjele sněga, pón hyšći wjele słyńcowego swětła: To wobej jo kóńc januara pla nas gromadu pśišło a jo pśirodu rědnje pśeguslowało, z takim myrkotanim a błyskotanim kaž z pšaweje zymskeje bajki.
Knigły płaśe 24 markow.
Jomu se žołź wobrośašo a bu wón tak chóry, až se myslašo, až dej ned wumrěś. 
Matthias Zempel ze Strjažowa jo znaty ako "tomatowy kral".
Cas žywjenja pak wón jo zapalony sportaŕ.
A te gósći su pśišli z města, Hochoze, Wjerbna a Janšojc, nagromadu wósym źiśi ze starjejšymi abo starymi starjejšymi.
Pětk zeger 20.00 su jano wušy šołta města Chóśebuz Frank Szymanski a zastupniki medijow dypkownje we Gladhousu byli.
"Tato" k cesći Měta Pernaka a druge.
Gaž cośo se wobźěliś, zazwóńśo w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu pód (0355) 792829.
Firma Hohenlohr, kótaraž wšakoraku techniku za labory a šule twari, jo wuwiła za wucbu we fyzice tak pomjenjony medijowy lift.
Zasej raz jo na jězbje z Mužakowa do Drježdźan.
Wotpołdnja jo była k tomu w šulskej awli swětocnosć, źož su wóni dostali swójo abiturne wopismo, a wjacor su byli wšykne pśepšosone na tradicionalny abiturny bal.
Ten rod ma charakter, jo pśijazny, wjelgin jěderny a stakim idealny za rejtowańsku šulu.
Jo było raz tak pśed jano pór lětkami mjazy tymi něźi 300 groblami, rěckami a tšugami, ako jo se w małej jsy na Dolckowej kupje naroźiła taka idejka.
Toś ta fona w formje chrapy stoj wótněnta pśecej pśed domom, gaž biblioteka wótcynjona jo.
Wóna rozkładujo, až jo powšyknje lažčej w małych kupkach.
Wót 28. oktobera jo Serbski muzej na Młyńskej droze zas wótcynjony, za tym až su jogo wrota 2016 zacynili.
Šefy organizacije a wše wósoby, kótarež su to pśedewześe nejskerjej spěchowali, južo dlejšy cas njejsu wěcej mjazy nami.
Ja njeměnim ideologiski materializm, ten jo njetšašny.
1 strusk kopra, 1 cenk,
Na pśirodnu wašnju zelene tam wěcej njenastanjo, zwěrjeta se minu.
Nowakojc Christin jo wugótowała grafiki adwentskego kalendarja, a groni: "Cerkwiny wokrejs jo nam wjele lichoty dał, pśi wopśimjeśi a ilustracijach.
Na politikarje su źiśi pśed źurjami cakali.
Ale ně, Margita Heinrichowa, kótaraž jo tejerownosći se měriła do wónego gósćeńca, njejo tam wulicowała žedne bajki!
Wóna se naźeja, až změjo hyšći cesto góźbu, wó stawiznach Kórjenja wulicowaś.
Źiśi na jatšownych dnjach walkuju a na póznem wótpołdnju to młode luźe gótuju.
Original namakajo se we Českej narodnej bibliotece.
To zasej ma wucynki na to, kótare móžnosći zwuraznjenja a jadnanja wón ma.
Małke, pitśku wutšobojte, lapate, šerozelene łopjena mócnje ako citrusowe płody abo jabłuka wónjaju.
W njej móžomy jogo póznaś ako wuměłca za kaligrafiju, to groni za wšake wuměłske pisma a pismiki.
Kócor Findus jo lubosny kjarlik, ako ma ze starkim Pettsonom a kurami spódobne žywjenje na jadnom dwórje na jsy.
Zdychujom a płacom, mójo žałosćenje jo mě wšykne frejdy zebrało .
Mjazy nimi jo 6500 źiśi a młodostnych.
Pśedstaj se, z njeju ga mógu graś cełych sto lět.«
To skšuśijo naš rěp a optimizm do dalšnego źěła.
Ako pśiduca ceptaŕka com źiśam rěcy pó grajucej wašni wucyś.
Załožk dej se 2023/24 natwariś a 2025 ze źěłom zachopiś z 10 megawattami składowańskeje kapacity.
W awgusće jo swěśiła młoźina a starša „młoźina“ 35. kokot nowšego casa, a teke źiśi su pśi tej góźbje (plyšowego) kokota łapali. 200 luźi jo pśišło pśiglědowat.
A wón źašo: »Ceja ga ty sy?
Hochoski šołta Fryco, ak jo doněnta zastupny pśedsedaŕ był a kuždu rybakaŕsku zgromaźinu ze serbskimi słowami witał, njejo pak pó 35 lětach wěcej kandiděrował.
Jaden kilogram brunica jo něźi jaden kilowattgóźina milina.
Kužda ławka jo měła za wětšy źěl dwě městnje, daniž tšochu hympaś njejsy se mógał, což ga jo dosć woblubowane cynjenje źinsajšnych wuknikow.
K nim słuša teke wokrejs Sprjewja-Nysa.
To jo wójsko městoju Grodkoju k wěsći dało.
Su to wójcki? Ně, snowam wó pówětšowych ratwach! Som pilna.
Kompaktny kurs jo se mě spódobał, tam jo se twóriła cool trupa.
Jo moderěrowała na wjelgin spódobnu wašnju Manja Lobeźic.
Měnimej teke, až móžo serbska rěc mosty twariś k našym słowjańskim susedam.
Ale kuždy źeń polěrujom mój serp, až njeby zarzał.
Źiśi, kenž su na pśedstajenja pśichwatali, su byli serbšćinarje z rědownjow 1 do 7 z 22 šulow cełeje Dolneje Łužyce a teke z 3 źiśecych zagrodkow ze Žylowa a Mosta.
Toś te dobre wobstojnosći Lipsk njama, luźe maju to za drugu serbsku rěc.
Kurjos Hof
Prědny raz bu Robertoju Lorencoju juž negatiwny wucynk brunice a wótbagrowanja jsow za ludnosć wědobny, ako jo ze starjejšyma k spisowaśeloju Bernd Dieter Hügeloju w Złem Komorowje woglědał.
Na pśikład jo "Bergschlösschen" w Grodku, to jo centrum za wšykne generacije, pšosył na lěgwo za naturu a fotografěrowanje.
Nět wódaj jim jich grěch.
Pśi Lehmanojc domje na boce drogi jo była tencas chłodnica a tam smej se sednułej na ławku.
Som ga dostał do ruki kniglicki »Tam wóni laže, te rědne naše jsy«.
Bur Žur wiźi, kak se w kuchni z kamjenow kuri.
Z cym grozy luź? Až buźo togo drugego flinknuś! Gaž luźe flinkaju někogo, ga zni to "plic, plac".
"Naš" Łaz njejo domownja wjelikich poetow był, rědny jo weto.
Pětš ned dodajo: »Na flaku wšo zrumuju.«
Tofla pokažo pśed wušeju šulu, až how jo teke namakaś hochoska źiśownja.
Co by gronili tym, kenž wuknu serbsku rěc: Źo mógu wóni motiwaciju namakaś? To jo śěžko wótegroniś, jo wjelgin indiwiduelnje.
Wšuźi jo pśepołnjone.
Mimo zeleniny ma Colett teke słynice, wšake jagody a – te su stojali juž w gumnje, ako Šampatisojc stej jo dostałej – pěś jěźnych kastanijow, styri jabłušcyny, dwě kšušcynje, dwě wišninje a jadnu slěwcynu.
Wałtoru tyźeń su musali pón tu něźi 50 lět staru lipu pódrězaś, jeje štom ga jo był nutśi prozny.
Nejžpjerwjej jo była nabóžnina.
Wobej družynje njamatej wobstawnu śěłowu temperaturu a regulěruju ju sebje z tym, až na pśikład do słyńca abo chłodka zalězu.
Njocomy pak jano zažranym gribarjam brodu hajckaś, ale comy se naźejaś, aby to lěto Wenuše było dobre lěto za nas wšyknych, za našych rolnikarjow rowno tak ako za dowolarjow.
W tom pismje jo nastało wjele cerkwinskich spisow kaž teke drugich tekstow.
Wóna jo zběrka wukłaźeńskich musterow, z kótarymiž móžomy to, což nas wobdawa, pomjenjowaś.
Luź móžo źaseś tysac wšakich wóni rozeznawaś.
Wótergi mě ga teke tšach martrujo.
Njeźelu, 30. apryla, stajijo młoźina w Dešnje majski bom (maju).
Co jo město takeje kóšule śańke sukeńcko moderneje měsćanaŕki?
To dej na kuždy pad tak wóstaś.
Wóna jo se za socializm – za tu ideologiju, politiku, kulturu, šulstwo, rolnikaŕstwo a tak dalej – zasajźiła.
Zdrjałe płody su wjelgin mězgate.
Rozsuźimy se za tu drugu.
Naš sused jo pó droze do gumna.
My tśo smy jano na se glědali, móžo byś tšochu wulěkane, wěźecy, co se staś móžo, a smy jomu to ze zgromadneju mócu wugranjali.
wót 11.50 do 12.40 góźin:
Wesrjejź blida jo wjeliki wěnc ze styrimi swěckami lažał, ale jano tśi su se swěśili.
Rada wobglědujom proces, kak wědobnje za swójski póchad, zajm za to serbske, zasej rosćo", groni Lemkowa.
Wona dej měś wětšy praktiski wužytk za wuknikow, dej byś wěcej ze žywjenim zwězana.
Jo w takem stawje, w kótaremž wót luźi nic njewócakujoš.
Jeje stara mama Anni Schneiderowa z Mósta móžo serbsku rěc.
Wót casa załoženja pśěze su pśědnice južo na njepśelicnych swěźenjach wustupili: w Grodku, w Błotach, w muzejach a samo w Podstupimje a w Parsku (Königs Wusterhausen).
Rezultat wiźiśo na fośe na tom boku.
ferije su.
W kategoriji 3-4lětnych jo dobyła Mathilda, w kategoriji 5-7lětnych stej to byłej Elisabeth a Elfrieda.
To se wě, až ma Sylvia Panošowa hyšći młoge žycenja.
Co jě kužde góle rad ako fryštuku ?
Wóna wucba buźo za wšym zdaśim lětniki pśesegajuca.
Za wugbanja we sporśe, serbskej wucbje a na pólu muziki
wót 17:00 až 22:00 pśepšosyjo Serbsko-nimski domowniski muzej na muzikowy a kulturny wjacor.
Wopśimjete su mjazy drugim pjenjeze za planowanja za wutwaŕ zeleznicoweje cery do Barlinja, wutwaŕ drogow za wandrowanje w Luboraskej góli, kólasaŕska droga k Liškojskemu jazoroju .
Gmejna jo nastajiła toflicku pśi bomje.
Serbsko-nimski domowniski muzej Janšojce pśepšosyjo stwórtk, 29. apryl, zeger 15.00 na nowu wósebnu wustajeńcu.
Jaden źeń pśiźo starki Pettson z kartonom domoj.
Až wšak njejo kuždy z nas swóju słušnosć wědobnje na se wzeł a jomu se njejo wutšoba za swój lud rozgrěła, małe płomješko njejo se do płomjenja rozpaliło, to dajo wšuźi.
Znate su jej wulicowali, až jo źěłała wósebnje w nocach.
To jo Krabata něnto wjelgin wobtužyło, až jo dejał w słužbje krala swójogo pśijaśela skóńcowaś, a jo pśi sebje zdychnuł: »Tak to jo, te wjelike se waźe, a lud dej za jich derjeměśe swóju kóžu na pśedank nosyś.«
Suń prědny źěl do kartona a pśilip jen wótnutśika.
Tak měni teke tuchylnje na pśikład dr. des.
To pak njegroni, až jo to łapanje kokota w Turjeju akle 40 lět stare.
Teke w Chóśebuzu jo študańska wósada ekumeniska, tśeśi źěl wósadnikow jo ewangelski, tśeśi źěl katolski a dalšny tśeśi źěl pśisłuša njewótwisnym cerkwjam. (Zgórjelske biskupstwo njama swójske struktury za katolske študańce.) W pódzajtšnej Nimskej kśě wósadniki kradu to kśesćijańske, nabóžninske wopśimjeśe.
Co trjebaju Serby w Dolnej a co w Górnej Łužycy aby se staw serbskeje rěcy pólěpšył? To jo wjelgin kompleksne pšašanje.
Jo zwězane z Pódzajtšochinskim mórjom na dłujkem zajtšu, z Filipinskim mórjom na pódzajtšu, ze Suluskim mórjom na krotkem zajtšu, z mórjom Java na pódpołdnju a pśez Malakkaskeju wuscynu z Andamanskim mórjom w Indiskim oceanje na pódwjacorje.
Wónej źěłaštej ceły źeń, kopaštej bomy, wězaštej z powrjasłami a witkami jaden ku drugemu, a tak bu spławadło gótowe, kenž běšo dwanasćo łokś dłujke a źaseś łokś šyroke.
Derje teke, až jo kuždy pśibytny dostał jadno łopjeno, źož su te mjenja tych jsow pó nimsku a pó serbsku napisane a derje rozkłaźone, co to jadno a druge mě groni.
Erich Honecker jo planował zgromadne zwucowanja wójskow Waršawskego pakta.
Wob lěto muse něnt pśez něźi 7 mio. euro wěcej wudaś za gójenje a wustrowjenje.
Baršć lažy pśi zwězkowej droze a awtowej droze ca.
Nichten pak njejo pśi wšych tych cesćenjach powěźeł, až jo był Karlo Klinka serbski luź!
Ako sedymlětny som se skóro zalał.
Co jo se stało we Błotach zasej som dostała dwa lista, z Błotow!
Jeje bědnosć a chamornosć njejstej tegdy žedno rozgrono wó tom wěcej dopušćiłej.
Madlena Norbergowa jo cytała serbski ewangelium, a źiśi Kśišojskeje šule su pśedstajili serbski program.
Dla togo jo w artiklu 4 wužywanje serbskeje rěcy kšuśe zapisane.
A pón jo se ned zachopiła diskusija.
W Chóśebuzu su pśibytne komponisty to wjelgin chwalili, su ga słyšali, kak su druge samsku baseń, ako su se za swóju kompoziciju wubrali, do notow stajili.
Togodla groni: »Hyšći nic, wroblik.«
Dogromady 50. 000 euro jo ministaŕstwo k tomu k dispoziciji stajiło.
Nowy w Nocy muzejow jo młyn.
Wušej togo stej se mazałej kwiśonki mlaca do woblica.
Mimo jadnogo słowa.
Teke na Dolnoserbskem gymnaziumje jo wón wustupował ako solo-akordeonist na jich nalětnych a gódownych koncertach.
Rainer Nagel pyta pjenjeze za serbsku komediju
Nalěśe jo se zachopiło - teke, gaž wjedro tak pšawje za tym dotychměst njejo było.
Ta wědomnosć ma wjeliku wažnosć za wuźěłanje pratyjow.
Pitśku tužny jo, až tak mało luźi źinsa namšu źo.
Wina na tom jo intensiwne rolnikaŕstwo a něnto teke wjelika suš – dajo k wěsći bramborske ministaŕstwo za wobswět.
Wóna jo z nim serbski powědała.
Nanejpózdźej w lěśe 1832 su oficialnje pśedawali piwo pśi Husańskem młynje.
Wjele wěcej kaž druge cerkwinske swěte dny njejo toś ten swěźeń wěcej we wědobnju luźi.
Druge naspomnjenja jsy w žrědłach a dokumentach: "Ruskow" , "Ruschkow" a "Rutzko" .
Tak wjele, až njejo městna dosć za wšyknych.
Wóna słuša k irańskim rěcam.
Ta kulturna a pówucna pśiłoga jo se zaběrała z literaturu, wuměłstwom a historiju.
Na ten part jo tejerownosći źěło rěcneje komisije slědnych lět dokumentěrowane.
sobotu, 11. januara /wezymskego
Ale teke atmosfera jo była kradu dobra.
Zdzisław Kuźniar jo pólski grajaŕ.
Fryco Wojto z 15 lětami jo sam chopił do rybow chójźiś.
Šwedska – maminy kraj Vattenfalla – jo kraj, źož na šćit wobswěta a pśirody se wjelgin kradu glěda.
Heidi Matikowej a wjele drugim ma se źěkowaś, až w Barbuce to wejsańske a to serbske kšuśe gromadu słušatej.
Mjaztym jo zapalony kśik wó dobyśaŕskej błyskowej wójnje juž chapjał wuśichowaś a w našej jsy su se rozšyrjali tužne powěsći wó prědnych padnjonych.
Pod kšywom z płata jo muzikowa kupka „Fidelius“ grała na srjejźowěkowych instrumentach měšańcu ze srjejźowěkoweje muziki, folklory a modernych zukow.
Wóno rědujo to sportowe žywjenje Serbow w Górnej Łužycy.
Ceły kraj jo tak měrny a spódobny a sćerpny, kradu hynac, ako te klišeje.
Pśi tom jo k wěsći dał, až su wudali dotychměst za ten dom 3,08 milionow markow.
Kupc co kupiś papagaja, kenž móžo powědaś.
K tomu wósebnje pśinosujo tamna Domowinska kupka, ako ma něnt južo wušej 50 cłonkow.
Ale za jadno město, w kótaremž serbska rěc hyšći w pjeluškach lažy, dej se taka iniciatiwa wjelgin cesćiś.
Nejwětšy z nich jo Cartowy gat.
Kochanojc dwór lažy srjejź jsy.
Ja se pak wjaselim, gaž se namakaju wósoby ze zajmom na mójom slěźenju, wóni směju mě raźi kontaktěrowaś: Kak jo se korona-pandemija na Waš studium respektiwnje na Wašo slěźenje wustatkowała? Skóńcenje mójogo studiuma jo se pitśku wótwlekało, dokulaž mójo masterske źěło bazěrujo na empiriskich datach, na etnografiskem slěźenju.
Konstancja Benisławska jo była pólska spisowaśelka.
Slědny stwórtk jo wón pśišeł a to zwónoźeł.
Žycym hortnaŕkam a hortnarjam wjele mócy w něntejšnem casu a gronim na strowe zasejwiźenje.
Ja se myslim, až su w Górnej Łužycy w Kamjeńskej župje derje wó tom rozmyslowali.
Mjazy pśiglědowarjami stej byłej teke E.
Ronja a Maja Šramojc z Gołbina stej wó serbskich aktiwitach w swójej jsy wulicowałej.
A wjele knigłow móžoš samo za znižone płaśizny kupiś.
Rosćo w swětłych lěsach, žywych płotach a se cesto sajźaju.
Ducy do turnowańskeje hale - tśi pyšne źowća.
Nan: To běšo wót źiwych luźi. 
Njeby trjebne było, až su musali cłonki chora SLA nam tak swóje słabše boki pokazaś.
: Helmut Kurjo pomoga pśi woblekanju njewjesty.
300 luźi jo směło sobu hyś na demonstraciski śěg, drugim bu to zakazane.
Nejpjerwjej jo Załožbu za serbski lud póznał.
Gaž mě to samograjadło wukšadnjoš, ja jo zaklějom!
Zwězkowy amt za wěstosć wótpóranja nuklearnych wótpadankow stoj za tym.
Wóna se jogo dokradnje woglědujo a groni: "Mały ptašk dycha a jogo wutšobka bijo."
Weto, problemow maju wěcej ako nadosć teke w prodrustwach za zwěrjetnu produkciju.
Som pśeglědał chroniku a som namakał zapis, kenž by mógał pśitrjefiś.
To buźo wěsće wšuźi wjasołe rušowanje.
Gósći z Dańskeje su rowno dobywali 2 : 1, ale naslědku zejgrali 3 : 2. Dwóje wrota jo Rinca stśělił.
Som pśisamem tak malsna ako móje pśiswójźbne – gepardy w Africe.
To groni: źěło z małkimi kupkami luźi na měsće, we jich blišej wokolnosći.
Sobotu, dnja 16. junija na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Hans Kohlase jo zagronity za rěki a tšugi w Gornych Błotach a wšykno což k tomu słuša.
Weto: Cerkwja a maminorěcne nosarje njejsu pśeměnjenja, kótarež su se pśez šulu a studij realizěrowali, sobu njasli.
K tomu dajo wjele informacijow k stawiznam archeologiskich namakankow we Łužycy.
Jomu su gronili Asta.
Ako płody se wórjechy twórje, kótarež pó kuždem roźe pó jadnom až pó tśoch w płodowem gjarnyšku sejźe.
Tužne zachopiło jo se za Šejnejdarjow 20. stolěśe.
Ja ga njewujdu z Łužyce a budu dalej napněty, co se wokoło nas tšoj.
W Zagori maju hyšći zajmnu a regionalnu tradiciju.
Hyšći raz su jogo zajmjeli w lěśe 1939.
Tej jo jaden z nejwěcej woblubowanych piśow na swěśe.
Tak móžomy ako muske něnto teke sami pokazaś, což spiwajucy wumějomy!“ A to su teke pśi wustupje w Žylowje pokazali – ga ze wšakimi luštnymi serbskimi štuckami, mjazy drugim wó piwje, a ze starymi jadnorymi instrumentami.
Znutśika jamy jo pśišeł smjertny zakśik.
Imbis pśi Maznikojskem jazorje ma pachtarja
Starka krotko pśemyslujo a groni: »Kito, słyńco bydli we wutšobach źiśi.
Pśez teliko cesnoamtskego źěła, njama samo ako rolnikaŕ z „Altersübergangsregelung” małko casa za familiju.
Tupiske rěcy su jadna z nejdalšej rozšyrjonych indigenych rěcnych swójźbow w nižynje pódzajtšneje Pódpołdnjoweje Ameriki.
Jaden źeń pak jo se w kjarcmje zmakał z cłowjekom, kenž jo był rowno taki pśeklapany ako wón.
Raz z wjelikim temperamentom, z pisanymi drastwami, raz tšochu śicho a měrne.
Za wjeliki program na jawišću 1988 w Budyšynje som kšajźu slěpjańske teksty nawuknuł, kenž běšo naš Hanzo Njepila napisał.
Pśi tom su teke šwikali nimskego zastojnika z Barlinja.
Cu how swóje pasiwne znajobnosći do aktiwnych pśesajźiś.
A naraz, co to tam jo?
Pó wójnje jo był docent za dolnoserbsku rěc na Serbskej ludowej uniwersiśe w Chrosće/Crosta w Górnej Łužycy a w Bórkowach.
Kake doškrabki by hyšći mógała nalicyś? Wiźeli smy hyšći wšake druge wěcy, teke kulturne, a woglědali samo luźam, ako se tam žywje.
Woni su južo dožywili wšake case, dobre a mjenjej dobre.
W Turnowje njejsu dłujko cakali.
Dalšne take budu 19.2. w Rogowje a 24.2. w Mosće.
Jo wiźeł a póznawał, kak jo źěło jich něnto zwjaseliło a zežywiło a jim wunjasło derjeměśe a zamóženje a spokojnosć.
Cesto su z nimi w grodowej zagroźe rejowali a pśi tom kaž něžne soniny wuglědali.
Wosebny znank ze stawiznow Serbow w Barlinje jo pak wobraz wót Juliusa Jacoba „Wylemojske naměsto z hotelom Kaiserowy dwór“ z lěta 1886.
"Ach, sy wšykne skibki zjědł, ale źo ga jo Brumbarij?"
Źowća budu teke žaby wózyś.
Zebicka sejźi na gałuzce.
Na wósebnu pšosbu tamnych wobornikow pak njejsmy sebje my žeńske k tomu woblekali uniformu, ale serbsku swěźeńsku drastwu.
Wóni płaśe 10 euro.
Nowe su byli nabóžniny a namše.
Krabat-kóń jo ned póznał, kogo jo na kśebjat dostał: To ga jo był ten nješwarny carnochołmcański młynik!
W lěśu wabi wjele serbskich zarědowanjow luźi do našych jsow a do města.
Pódermo.
Pónaschemu jo góle 3. oktobra 1990. Źinsa som glucny staśan BRD, ako sebje swóju serbskosć cesći.
Luźe su se tšašnje bójali něcogo, což jo jim kšadnuło zbóžo z pastwow tomu městnoju, wót kótaregož su słyšali teptanje.
Źowća su pak wuknuli teke cańki tym cypjelam pśiscyniś.
Jan pak jo se pśezpołdnicy bójał.
Glědamy wšykne na to, až njemusy nichten našu rědnu wjas njespokojony wopušćiś.“
Wót 2012 som w adwenśe z drugimi rozpósłała "swěcku měra" we wósaźe.
Won pak jo měch dołoj pušćił a wuběgnuł.
Wótgłos jo nejskerjej dosć dobry był a toś jo stojała chylku pózdźej zagronita wobwodnego wjednistwa zasej pla nas w šuli a jo na samsku wašnju ako južo prědny raz naju, z tym měnim direktora a mě, pśeznaniła, až mógu mě pśi trjebnosći zasajźiś ako dolmetšarja za prědnego sekretarja wobwodnego wjednistwa.
Wzejmy to zmakanje w Mósće ako pśikład.
Keszthely jo město w Hungorskej.
Někotare werbowe afikse se mógu wužywaś, aby dalše werby twóriś.
Wjacor dokóńcuju z ludowym spiwanim "Dobra noc".
Toś źiwa njejo, až sy se ned pśichylił tomu WITAJ-gibanju, sy jo pódpěrował z kniglickami a drugim rěcnym materialom na jadnom boce, na drugem boce sy sam do statka stajił, což sy wót drugich wócakował: Sy ze źowku a jeje źowku serbski powědał, sy ga měł wjasele pśi serbskem rozgronje, teke pśi serbskem kórtowanju.
Pó krotkem wuwitanju jo nowa wejsna pśirada rozpšawiła wó aktiwitach a napšawach w lěśe 2014.
Słuša k Francojskej.
Wótźo Fryco Juriš to wšykno wě?
Teke mjenjowědniki su z pomocu historiski dopokazanych wejsnych mjenjow tezu archeologow wobkšuśili.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo wobradowało
Ale we kakej měrje te hyśa, ako su w maju nejskerjej hyšći zacasa pśišli, mógali kompensěrowaś dłujku suchu periodu, to njamóžo se z boka Statistiskego krajnego amta hyšći pósuźiś.
19.01. | 16.00 góź.
Ulrich Jochimsen, pśedsedaŕ Grundtvigoweje załožby, jo źaržał referat na temu „Zakładna kazń a Łužyca“.
Semuška, klěwki a rostlinki su šćitane pśed mrozom.
„Notnosć producěrowanja elektrice z wugla wóteběra rapidnje, dokulaž klima se rozgrěwa a kněžaŕstwo jo wobzamknuło, až budu wót wugla wótstupiś.
Nejwětšu Witaj-kupku źiśownje z 18 źiśimi ma Ines Büttnerowa na starosći. „Pśigotujomy se něnto na jatšy.
Něnt pak jo był kněz Bejmak naš ceptaŕ.
How bydle za wětšy źěl samotne, starše luźe, głownje ze slěpjańskeje wósady, ako su how kołowokoło zegera medicinski a socialnje zastarane.
Na ten part co kraj "cesćiś a pódpěraś projekty a ideje ciwilneje towarišnosći na měsće".
Jo hyšći wjele njewobźěłanych wěcow, a te pśidu kšac pó kšacu.
Wón jo to woblutował a jo gronił, až we mójom paźe se jadna wó Köhler-efekt.
Njejo měł nic na głowje, žednu šapku, nic wokoło šyje, žeden šal, a njejo měł daniž žeden tłusty, śopły płašć na ramjenjoma.
Pó skóro 20 lětach maju tam skóńcnje jadnu drogu, pó kótarejž se dostanu direktnje do Chóśebuza.
Se pšašam: Napšawdu napśecej zacynjony? Gósćeńce ga maju se tuchylu wjelgin śěžko, ale snaź pśidu zasej lěpše case, teke za trjebinski "Kastanienhof".
Som nalipnuła mušle na How smy źěłali z wódowymi barwami.
ŽNJOWNY SWĚŹEŃ
A teke wacej njegnjo se zazdaśim nichten wacej za serbsku rěc we jsy, rownož młoge źowća a gólcy z Turnowa wuknu w šuli w Picnju abo w měsće serbsku rěc.
Manfred Noack, roźony 1938, jo how ze staršym bratšom Helmutom górjej rosł.
Mjazy nimi jo teke wótwórjenje słowjańskego groźišća.
W Pódrožću jo nasyp pśederił a někotare domy su pólate.
By kśěł rad kuždy drugi mjasec pśepšosyś na cytański wjacor, wósebnje ze pśedstajenje nowych knigłow.
Mjazy drugim dajo tam kjaglowanje, karate a moderne rejowanje, a teke za REHA se staraju.
Teke jeje druge źiśi su něźi w drugich krajach.
Krupperowa až doněnta bydli, stej manźelskej 1933 dotwariłej.
Ale jano kralowka pśežywijo zymu.
Kněžaŕstwa Sakskeje a Bramborskeje stej kraja pśesegajucu kooperaciju witałej.
Husańska młoźina swěśi zapust – ten slědny lětosa.
Smy nawuknuli na instrumentach graś.
Za serbske programy slěźim w bibliotece a archiwje Serbskego instituta a w literarnych twóŕbach.
Pówołańske wuměłstwo jo zakład dobrego lajskego wuměłstwa, dokulaž pówušyjo měritko za wšych.
Chtož co se wobźěliś na pśespytowanju, daś se pśizjawijo w Rěcnem centrumje WITAJ w Chóśebuzu.
Družyny su w lěsach a tšawnej stepje pódpołdnjowego źěla pódpołnocneje Ameriki až do pódpołdnjoweje Brazilskeje domacne.
Guslowarska móc swěckow
Cesto wóni se wóspjetuju, zas a zas luźe je spiwaju.
»A som mysliła, ty sy.«
Njejsom měła žednu šansu, dokulaž mój nan njejo se wěcej domoj wrośił pó jadnom woglěźe w Pódwjacornej Nimskej, ale jo tam wóstał.
How se jim wjelgin derje spódoba.
Pśedsedaŕ Maśice jo pówołany cłonk źěłoweje kupki "Serbske pomniki města Chóśebuz".
How jo zalězł pśez dymnicu do kuchnje, źož jo na pjacyku pśecej stojała škla z mlokowymi jagłami, a jo se how nažrał.
Njeglědajucy na běžny wobchad z dolnoserbskeju rěcu, jo pśednosk Dolnoserbam teke wjelika cesć była, zajmnego a derje rešeršěrowanego wopśimjeśa dla.
Maśo lušt k tomu, abo sćo wótergi mucny?
To płaśi na pśikład za kšunowe zele.
To jo była tema kolokwiuma na Bramborskej techniskej uniwersiśe slědny pětk, kótaryž jo gromaźe z BTU organizěrowała dr.
Něnto planuju to zmakanje za nazymu 2020. A zajmce mógu z nimi juž něnto kontakt nawězaś.
A drugi:
Tuchylu směju pśecej styri luźe rownocasnje do biblioteki, nagubk dej byś a teke wótstawk.
Wóni se nejpjerwjej ruce myju, se naźejam.
Z tym až seśelnice su ako woporniwe maśerje pśedstajone byli, kótarež su se k derjeměśeju familije do mytowego poměra pušćili, su seśelnice do role serbskeje maśerje śišćane byli.
Měsćańske zastojnstwo se naźeja, až njebuźo tšašna wjelika wóda w měsće.
Weto jo było až k wólejoju hyšći bejnje daloka droga.
Dupjenje jo było kradu dwójorěcnje, źewjeś žeńskich jo pśišło w burskich drastwach.
Kradu njemarkowana w Serbach jo wóstała nejnowša w 2019 wudana serbska publikacija něgajšnego šefredaktora Rozhlada, rěcywědnika a sobuźěłaśerja Serbskego instituta dr. Richarda Bígla, kótaraž jo na dalej póranje studijow z lěta 2013. 
To jo, tak se jomu zda, samo jogo žywjeński eliksěr.
Jogo swětło napórajo jasnosć a dajo orientaciju.
To mógu byś swójske partaje abo swójske wólone politiske gremije.
"Wiźiśo, ja som pólska patriotka", jo pśiwdała.
Snaź se to něnto pśeměnijo, gaž Domowina wěcej na serbsku rěc glěda.
Zapust swěśi se dwa dnja z reju.
W źěłaŕni a zagroźe mógu luźe samo swěśiś.
Na toś taki jubilej smy zwignuli w awgusće głažack sekta.
Tencas jo se jej teke spódobało.
To wjele luźam njejo wědobnje.
Te cerwjene wacharje budu teke glědaś, źo su drogi wobškóźone abo źo lažy njerěch, a teke njerěšne tofle a toflicki cysćiś.
»Derje, až jo mama južo w Běłej Wóźe.«
Togodla trjeba nutśikowny bok wěcej městna a se rozpśestrějo.
Bóže njewjedro W Žylowje jo był šlodaŕ Starik.
"Wokołnosć Starego grodu jo wjelgin rědny flak, a pśez našo serbske wandrowanje rozšyrjamy tudy zasej pó dłujkem casu serbsku rěc".
To pokazujo, až jo w Dolnej Łužycy weto zajm za dolnoserbsku literaturu.
Gwězdowy zjězd 2019.
Běrow ma se ako tam wót stata financěrowaś.
Hackertojc Tina wót teje lody jo wulicowała, až lětosa su carna a złota barwa moda a eukalyptusowe gałuzki.
How wón stoj na twaŕnišću familijowego domu familije w Janšojcach.
We wótegronje kanclaŕki stoj: „Ludowe kupki a mjeńšyny su źěł kulturneje a historiskeje identity.
Měrc jo nalětny mjasec w pódpołnocnej hemisferje a nazymski mjasec w pódpołdnjowej hemisferje.
Tam chójźim wót sedymego lětnika.
Wóstaj to złe a cyń to dobre.
do mikrofona, gaž su byli gromaźe z
Stoje-lic źinsa raz škrěte kulki pla nas na programje, což dla strowotniskeje gódnoty wjelgin rědko jo, dejm ja je pśecej gótowaś.
Tak móžo kuždy z nas z jadnorymi srědkami naš swět pólěpšyś.
Raz su kutšu nadpadnuli.
Kerstin Kosakowa, zagronita za nastupnosći Serbow w SPN, jo se wuźěkowała ze słowami, až jo we tom wuběrku pśecej wó tu wěc šło a žednje wó strońsku politiku.
Duchne žywjenje w pódzajtšnem bramborskem měsće jo było pokorne.
Wónej cotej na dnju zapusta tofle stajiś pśi droze.
Wšykno to jo mě tencas južo pokazało na to, až su te strony za Odru něga teke raz serbske byli.
W Šejnejźe jo to na pśikład Renate Pawlowa.
A radu su kuždemu měli: Nichten se njedej dalej wustrěś, ako se móžo pókšyś.
1982 jo se młoda Serbowka wóženiła, w redakciji Nowego Casnika jo dostała źěło ako sekretaŕka.
»Rowno som do kule stłoconu papjeranu tutawu do rěcki chyśił, ga stej mě popadnułej dwa tšašnej zwěriska a stej mě śěgnułej pśez śamny tunel a mě slědkoju starcyłej do pjakła.
Wóno jo pisało, až wšykne šulske amty, wjednistwa šule, starjejše, wuknice a wuknice su dostali list z informacijami wó tom, kak dalej pójźo pó lěśojskich ferijach.
Stej to byłej dwa wjelikej kótła, k tomu jaden mjeńšy za wódu a topjenje, a to wšykno jo było zmontěrowane na kólasach, tak až jo se mógało z jadnogo dwóru do drugego spóraś, což jo se pla nas nazymu cesto gótowało.
Toś jo skerjej stojał kontakt k mójim sobuwuknikam w srjejźišću.
Plan za jamu take pówušenje njepśedwiźi.
Rozmjej: Wóna pišo serbske basni! Te basni ma ako dataju.
Ten źeń jo se nowelěrowana Serbska kazń wobzamknuła, dobra móžnosć, zapósłańcam hyšći raz do wutšoby powědaś: W decembrje 1994 jo bramborski parlament wuzwólił prědnu Serbsku radu.
"To se njemaka zewšym z realitu klimoweje krize", jo dał k wěsći powědaŕ zwěstka "Ende Gelände" Johnny Parks.
Ten "junior" jo wažny cłonk burskeje towarišnosći: W kśišojskej šuli wón nawuknjo serbsku rěc, rěc jogo prědownikow.
Wšykne kórty, kótarež su se južo kupili, mógu se telefoniski abo pśez mejlku storněrowaś.
Kak pak se wulěkajo, ako tšašydło w běłej płachśe pśed njeju stoj.
Historiske dolnoserbske mě toś togo města jo Frankobrod nad Odru.
Snaź jo se jej w nocy teke něco kšasnego zacowało.
Tak su mimo togo nazběrali dosć energije za wjacorne rejowanje w kjarcmje "Jagdhof", źož zapustojske rozwjaselenje jo luštnje wuklincało.
Zazwóńśo do togo (0355-792829), dokulaž dejśo wšake sobu pśinjasć.
Su swóje dwóry rědnje wupyšnili
Teke za to serbske wiźitej Noackowej pśichod.
Z togo wida njeby było notne, ale wóni su byli naraźone z kupkow a se zwólniwe wugronili kandiděrowaś.
Awta pak tegdy měłej njejsmej a dla togo jo za naju pśisamem njemóžno było, tam někak dojěś.
Wósebna atmosferu, kótaruž wopisujo Otfried Preußler, jo mě fasciněrowało.
Gilbert Gottfried jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Ja mam domacnego zwěrjeta.
Tak jo górkata forma pólow měła na kuždy pad swój wuznam w něgajšnych casach.
Rîbnița jo město w Moldawskej, w Pódnjesterskej.
Kuždy tyźeń jo wón nam domacne nadawki nadawał a pón jo wše kreslanki, kenž smy jomu pśedpołožyli, do pšašanja stajił.
"Smy měli cele normalne abiturne pśespytowanja – jano z regulami za hygienu a to jo how wšykno derje funkcioněrowało", jo nam groniła Ramona Tonowa, sekretaŕka na DSG.
Fryco wužywa w takem paźe normalnje akuzatiwnu formu, kótaraž se nominatiwoju rowna (połožyś na waše syny, napojś cu twóje kamele), což wótpowědujo zwětšego źinsajšnemu trjebanju.
A we weršu 11 groni wó sebje: »Ja som ten dobry pastyŕ«.
Teke jaden abo drugi pjenježkowy cedlik jo pśišeł źiśam.
To wobchowa, aby pśecej zasej nam něco zajmnego wó Serbach wupowědał.
Pśed woknom wence su luźe stojali a pśisłuchali.
Z mócnym aplawsom su wóni pówitali wósebnego gósća, 90lětnego mólarja z Bórkow, ako jo to nowe wudaśe ze swójimi mólowanjami wurědnił.
Tśi źiśi stej měłej, syna a źowku.
Toś ten pozawnowy koncert jo był iniciěrowany zasej wót dłujkolětnego chorowego dirigenta Thomas Giese, z kótarymž smy se krotko rozgranjali.
Wóni štapiju z lancu do jogo boka.
Dogromady styri raze su byli z teje šule źiśi w Serbskem domje, aby how jatšowne jajka pó serbske wupyšnili.
Wóna ma serbske kórjenje a jo derje z nałogami, tradiciju a tšojenjami we serbskich jsach wopóznata.
Južor na pśedwjacorje smy how byli wjele luźi k wjacerni (Abendandacht)“, jo gronił Manfred Hermaš.
Tak móžo dešćowa wóda lěpjej wótběžaś.
Źiwaś musy se teke na wobśěžkowanje suseda.
Takich muchow jo tam w lěgwje dosć a nadosć, na te nicht njeglěda! 
Jadna z muzikowych kupkow jo była lipšćańska srjejźowěkowa kupka "Ohrenpeyn", kótaraž eksistěrujo wót lěta 2000. Wót 2020 spiwa teke wjelgin angažowana serbska muzikaŕka a wuměłcowka Marion Kwicojc sobu z Ohrenpeyn.
Tśeśi serbski film, nawjerśony wót wuknikow Dolnoserbskego gymnaziuma we ramiku projekta „Casowe skokanje“ pód wjednistwom Angele Šurmanoweje, njejo dostał žedne myto, bóžko.
Žeńske wulicuju, až luźe, kótarež su wabili za LPG, su se jim wusmjali a su z głosnikami rowno we tom casu spiwanja tak głosne byli, až to spiwanje njejo było wěcej słyšaś.
To by wjelgin škóda było, my lubjej comy ten jubilej ako event swěśiś.
Dokulaž, gaž druge mógu namšu sobu swěśiś, to jim wjelgin pomaga zapśimowaś serbsku rěc a kulturu hyšći wěcej ako pókład.
K tomu su se Wusokarje, to se wě, wjele gósći pśepšosyli.
Gaž sy pijany, njamaš z togo nic.
Dokradnjejše informacije su namakaś na .
Dla wliwa oceaniskich rěcow se jo změnjał teke cesto wóznam z Engelšćiny póchadajucych słowow.
A na drugem boce jo to rowno tak.
My smy planowali, by kśěli, mógali, ALE.
pětk, 9. junija: Serbski kurs za zachopjeńkarjow (17.00-20.30, we wili Dolnoserbskego gymnaziuma)
W pśedsedaŕstwje župy Dolna Łužyca su naraźili, až se wóna pśewjeźo 12. junija.
»Směju se pśedstajiś?
Ten spiw jo měł w septembrje 2019 w »Šuli w zelenem« wót RCW swóju premjeru a wobźělone źiśi su jen tam nawuknuli.
Schiemann móžo stakim na raźony statk glědaś: 440. 000 euro długa a połtera miliona kredita za inwesticije jo wopłaśone.
Hyšći pśed krotkim su we jsy měli rědnu, wěcej ako 100 lět staru jasenjowu aleju.
Góspoza jo jomu nawariła gjarnc zmudy a jogo pósłužyła kaž nejsławnjejšego gósća.
To buźo z městymi južo swětkownu njeźelu.
Starodarbniske kněža seminaristy zachopichu swěźeń.
Źělba tych, ako mógu aktiwnje serbski powědaś a pisaś, jo pitśku mjeńša a wucynijo 67%.
"Som se mysliła, až to jo była dobra góźba, wšyknym pokazaś, až naša familija ma serbske kórjenje.
Docełego pak jo tak, až jo se Domowina pó lěśe 1990 zasej zgrabnuła! Jo namakała swójo městno w zjadnośonej Nimskej, w nowem a demokratiskem casu.
Abo jo pśedwiźone, až buźo to jaden z tych 5 institucijow?
Ten ptašk jo samo jědł nudle, chipse a popcorn.
Molarje pak njejsu ten źeń zajmowali.
Zestajała jo jen redakcija Pratyje w prědnem casu jeje wobstaśa pó wójnje a pśeglědałej stej jen tencasny dolnoserbski ceptaŕ Karlo Jordan a serbski faraŕ Herbert Nowak.
Něnt tśo zastupniki Domowiny w měsćańskich wuběrkach
Wó tom a drugich dypkach cotej tak spěšnje ako móžno powědaś pśedsedarja wobeju Serbskeju radowu Harald Końcak a Marija Michałkowa.
Nejžwěcej głosow su dostali socialdemokraty, w cełej Bramborskej 26,2 %.
Wacej som jano glědał „Tatort“ a druge w telewiziji se myslecy, až jo to spódobnjejše.
TEKE WJACOR NA GODOWNICCE za tśi Chośebuske Domowinske kupki jo był Janšojski bog sobu nejwažnjejša paršona mjazy tymi 50 pśibytnymi.
ako typiski nimske rozeznawaś.
Šanse za wuspěch togo filma na tej pśeglědce nejskerjej njejsu špatne.
Pśed něźi źaseś lětami jo pśi kursu wót LÜBBENAUBRÜCKE wóskowanje jajow nawuknuła.
Optiski wjerašk su byli rědnje wuswětlone kóniki (Kinderkarussell).
To su byli za Bjarnata wjelgin rědke wokognuśa…
Wuznamne města a pśistawy Arabiskego mórja su na pśikład Bombay w Indiskej, Maskat w Omanje a Karači w Pakistanje.
Gołkojcaŕ Reinhard Lecher jo wažny pśinosk wó Tešnarju měł: serbski ewangelski faraŕ Jan Bjedrich Tešnaŕ jo se naroźił w gólnicy w Pódgóli.
"Smy akle w decembrje lětosny młoźinski zapust planowali.
Šaw zasej zešyś njejo žeden problem, wóna měni, ale za wuměnu by trjebał drugi zec.
Dokulaž wót zachopjeńka lěta 2000 wěcej njeźěłam, som měł dosć casa, te knigły južo pśecytaś.
Slědny tyźeń su se zmakali cłonki Serbskeje rady Bramborskeje.
Su to pśedewšym wóse, kenž kśě wót našych słodkosćow chłošćiś.
Něto su tudy lich, tam pak deje płaśiś, togodla chylaju se jaden za drugim k nam do šule, źož swójo pšawo maju.
Młogi raz wulicujom se teke ze zastojnikami wó słužbnych wěcach abo teke jano dla dobrego poměra.
Kórjeń jo pódzemski źěl rostliny, kótaryž rostlinje pśiwześe wódy a seśeńskich srědnosćow zmóžni.
My sami pak rozsuźijomy, lěc k njebju glědajucy cakamy abo pśetrajomy bóli póroźenja a znowego stawamy.
A we casu pśemało ceptarjow, tak jo tu wěc nacerił Hans-Jürgen Huschka wót kubłańskego ministaŕstwa, njejo wěcej móžno ceptarjam póstajiś, źo źěłaś muse.
Wuzwólowanje: Łužyska alianca njebuźo pódla
Teke mału drjewjanu mlokowu ławku tam wiźimy, samo z kanu.
»Njewoź naju za nos!«, grozy jej naraz jadna ze sotšowu.
Taki projekt jo był wuźěłanje serbskich mjenjow drogow w Nowem Chmjelowje 2012. Wósebnje jo wuzwignuła pozitiwne zgromadne źěło z Karin Tšukoweju z Domowiny, pla "Offenes Netzwerk" – seś za wuměnu kulturnych, towarišnostnych a kubłańskich akterow.
Pón na Lipšćańskej uniwersiśe Anja Kochojc jo studěrowała muzikowe a źiwadłowe wědomnosći a sorabistiku.
Pódzajtšnje se mrokujo z drogu, ako wjeźo z Turjeja do Janšojc, w pódpołdnju segaju skóro až k zeleznicy na směr Gubina.
Jaden wót nich, wiźecy, až běšo hustrowjony, wrośi se a chwalašo Boga z wjelikim głosom a padnu na swójo hoblico k nogoma Jezusa a źěkowašo se jomu.
Pódpěru by se žycyła za myslicki młodostnych.
Nanoju pak běšo nejskerjej wšojadno, chto jo syna wugójł.
Wona drje cujo se wobšuźona — ale co se co?
To źělenje musy byś cyste.
Tam su byli wjelicke wiki suknjow
Co to ma z tym mjenim na se?
Do togo jo był jano aptryt na dwórje.
Stwórtk, 17. oktobra, buźo w Domowniskem muzeju wót zeger 15:00 wótpołdnjo pód motom „Bajki z cełego swěta“, ze serbskim pěsnikarjom Pittkuningsom.
Wótstawk źiśi wót wobrazowki ma byś pśiměrjony a jich wid na wobrazowku wódorowny .
Wón jo ten źeń wordował 75 lět stary, a ekstra dla zapusta jo tu gósćinu k narodnemu dnju wótstarcył na drugi tyźeń!
Z Gołkojc/Kolkwitz. Wjelike wjasele jo se kněžyło 18. julija w Gołkojcach.
Na wikach we Wobsednych Bórkowach jo Günter Buchan z Lipjego rybacne seśi źał a Nowoniwańske su pśeźěłali lan.
Ja ga som kšuśe z tym licyła.
Witajśo k nam.
Za někotare dny pśesta se z góry kuriś. 
Za pśiduce lěto pak su lěpše naźeje.
Južo pětk wjacor su źowća w Dešnje treněrowali, mjazy nimi tśi z Hochoze.
To jo było kaž wuske małe awto bźeze kšywa, kótarež pak rjagotašo głosno kaž tśi motorske kólasa.
Pśecej se tam wósebnje w śoplejšem casu mjerwi z woglědarjami a gósćimi.
Pśiducne zmakanje buźo na samskem městnje na Małe jatšy 16. – 19. apryla 2020. Dolnoserbske familije su lubje witane.
Pśed 125 lětami jo se wón naroźił.
Prědna śpa trajneje wustajeńce se pósći wěrje.
Ta “słužba” jo była za ten źeń mimo.
A ten tyźeń stwórtk su se w Njebelčicach/Nebelschütz w Górnej Łužycy prědny raz zmakali balokoparje z cełeje Łužyce.
Jogo slědne wugbanje jo było sobuźěło na Slěpjańskich spiwaŕskich knigłach – te su se pśepowdali 25. januara zjawnosći.
Tak se mógu lětne case wěcej jadnory do „suche“, „góruce“, „zymne“ atd.
Slědnej lětosnej zapusta buźotej w Rogowje/Horno (18.3.) a w Gornej/Milkersdorf (19.3.).
Jogo nan Kśesćijan Bjatkaŕ — roźony we tencas hyšći serbskem Žandowje pla Chośebuza — jo studował w Hali bogosłowstwo a był wót lěta 1796 faraŕ w Lutolu pla Chośebuza.
A tu mystiku janšojskego boga stej wałtoru mimo wuknikow, swójich ceptaŕkow a hortnaŕkow teke dr. Dietrich Šwjela, fararja Bogumiła Šwjele syna syn, a jogo žeńska dožywiś mógałej.
Jo kśěł sam z handyjom snaź serbšćinu wuknuś pśez něco pódobnego ako DuoLingo abo Babbel a glědał raz do AppStore a bóžko njejo nic namakał.
Wokoło zeger 18.45 budu reje w kafeteriji DSG.
W Drjenowje maju wjele firmow.
wałtoru, 11. awgusta /jacmjeńskego
Wjas jo kradu trjefjona wót korony, tak ako Groźišćo, Žylow, Strjažow a dalšne jsy.
Koparje Wobradowanje Serbskich koparjow w Dešnje: 12 cłonkow jo se wobźěliło.
To jo gronił Jens Martin tym dwanasćo wobźělnikam wandrowanja pśi pówitanju sobotu tyźeń.
Wóni bydle na wótnowjonem kněskem dwórje a su góspodowali te zapustarje we nowej "wjažy towaristwow", ak stoj tejerownosći na gruntach kněskego dwóra.
Pódla buźo teke młoźina, ako gótujo młoźinski magacin Bubak.
Z Nowego Města/Neustadt.
K 150. pósmjertninam zasłužbnego gołkojskego fararja
A to by se mógało staś z wjelgin pisanym serbskim swěźenjom na dwórje Serbskego domu, a to pó móžnosći w drugej połojcy awgusta.
Tam njedej se nic póstajiś.
Gaž chójźimy pó drogach Wrocławja, musymy glědaś, aby pśipadnje njerozteptali lutka.
Mamy w Měsće nowego fararja za študańce
A tam pón do gribow?
To łopjenowe złoto su se toś młoge pón wobstarali w BRD a w pódwjacornem Barlinju.
To jo oficielna rěc.
Až do 21. septembra jo cas k tomu.
Toś te kniglicki źinsa hyšći chowam.
Pśimóluj 3 ptaški!
Regionalnje teke w Italskej a Dańskej.
Budu twariś na pśistupnišćach tśibocny domcyk pśeśiwo wětšoju a dešćoju, budu LED-wobswětlenje a dynamiski pokazowaŕ instalěrowaś.
»Jo to pšawje napisane?« pšaša wucabnica.
Tak se pšawje zaźaržyjom!
Hyś na dolnoserbske namše mam za kusk wuznaśa k serbstwoju.
 — Ně, něco druge jo było, což móžašo nałožyś.“
Až wucba na OSZ jo rědna, wót togo jo wulicowała Lee-Anne Schellschmidtojc, we drugem lěśe wuknica na wótkubłaŕske.
Wucbniki zeznaju se z górnistwowymi źěłami wušej a spózy zemje.
Skoro jo se młody a rědny kjarl w Hamburgu namakał lubku.
Jomu pak jo skobodnje zawoborał Ginter Pawliš z Lubochowa, sobuzałožaŕ a pśedsedaŕ Domowinskeje kupki w Złem Komorowje.
Pśijaśele a něgajšne wobydlarje Noweje Niwy, někotare bydlece we drugich krajach, su we tej nuzy złožyli pjenjeze za nowu studnju gromadu.
W slědnem kapitelu zgónijo cytaŕ, kak su familijne mjenja nastali w póznem srjejźowěku.
Pśedšulske źiśi su to wšykno cynili.
Jo to rědnje, až se tak ryjnje wó nje staramy?
Toś to swójorazne wupyšnjenje pókóńcow zgubijo se w pódpołdnjowej Łužycy.« [...]
Jim pśi boce su stojali serbske direktory a šulske wjedniki.
Nic jano w měsće samem, ale teke na jsach w Dolnej Łužycy jo było slědny tyźeń pětk wjacor wjeliki a wjasoły ruš dla Chośebuskeje „Energije”.
Psalm 31; 15, 16a
Pon formujomy z njeje něźi 40 kulkow, kenž w cukorje wuwalamy.
Znaty jo był w šesćźasetych lětach chor z Husa, kenž jo teke serbske spiwy spiwał.
Wotmolowane na kšomje Depska.
Na wobyma šuloma wugótuju taki europski swěźeń rěcow kužde lěto.
Drogujoš-li we tych 50tych a 60tych lětach pó dolnoserbskich šulach, nadejźoš skóro we kuždej górnoserbski roźonu ceptaŕku abo w górnoserbskem roźonego ceptarja z wóneje pówójnskeje natwaŕneje generacije.
Ako marła jo liška něnto lažała a cakała.
Chto to groni, a dla cogo?
Ale se zda, až to njejo se raźiło, tak až su jej wótchyśili.
Mama jo se starała wó našo derjeměśe, jo nam pśedcytała bajki, teke serbske.
Źěło a zagórita angažěrowanosć sobuźěłaśeŕkow ABC stej Uwe Madera pśeznaniłej.
Ale Anton jo kradu nykaty.
Wót pónjeźelego płaśi w Bramborskej winowatosć nosenja nagubkow we wobchoźe do bliskosći a dodaloka, rowno tak w drobnem wikowanju.
Taki wjacor jo tam južo pór lět dobra tradicija a gaž strowotniska situacija to zasej pśizwólijo, maju take něco prědk.
Žeden drugi mjasec njezachopina ze samskim wšednym dnju kaž maj.
Po wokołodrogach su někotare weto wostali “We jsy”.
Take su se wudali južo w casu DDR a pó lěśe 1990 dalšnu taku seriju.
njeźelu, 20. decembra /zymskego
Tak, ako jo Jezus ze słowami a statkami prjatkował njebjo na zemi.
Srjejźnozelene łopjena su dłymoko lapate a pśecej zelene.
Docełego dej se groniś, až su se nowe kniglicki derje raźili.
Z našogo nazymskego drogowanja smy se wšake płody sobu pśinjasli, ako na pśikład žołźe, kastanije, wórjechy, głogowe jabłuška a šyški.
Tak jo wokrejsny sejm wobzamknuł, až dej wóstaś nanejmjenjej až do lěta 2023 pódpěra w něntejšnej wusokosći.
Nejskerjej starjejšej toś te wěcy wěcej njetrjebatej.
Wón jo jaden z pěś „wjelikich jazorow“ a namaka se na granicy mjaz Zjadnośonymi statami a Kanadu.
Žeń za pšawdosću, wěru, lubosću, za měrom ze wšyknymi, kenž se wołaju ku Knězu z cysteje hutšoby.
Albańska, Algeriska, Andorra, Awstralska, Bahamy, Barbados, Belgiska, Bermudy, Cypern, Côte d’Ivoire, Česka, Dominikańska republika, Francojska, Grichiska, Grönlandska, Guam, GUS, Chile, Iran, Italska, Jamaika, Kanada, Kanariske kupy, Kuba, Luxemburgska, Malta, Mexiko (změstymi), Monaco, Nimska, Nižozemska, Nowoseelandska, Paraguay, Philippiny, Polska, Portugalska, San Marino, Słowakska, Syriska, Špańska, Tuneziska, Turkojska, kupje Turks a Cairos, Uruguay, USA (mimo Hawaii), Watikańske město, Wjelika Britaniska.
W lisće naraźijo załožyś za serbske jsy wokoło Slěpego etniski kulturny šćitny pas.
Jomu słuša mój źěk, až som wjele słyšał, cytał a zgónił z historije našeje familije.
Staršych wón jo napominał, až njedeje swóje źiśi wótźaržaś wót wucby.
Ten buźo se kacce zawěsće spódobaś!
Jo togodla w dalokostudiju studěrował žurnalistiku.
Kito to zlubijo.
Pśed wěcej ako 20 lětami som we šulskej bibliotece zasej a zasej pśelazował toś te chudučke pśinoski wó Obodritach, Luticach, Milcanach a Głomacanach, jich stolěśa dłujkem wójowanju wó eksistencu, a pón wó měrnem a glucnem žywjenju Serbow źinsa w NDR.
Gaž su se druge wjacor w swójich domach schowali, jo wón ze swójim cołnom pó tšugach cołnował.
Waša mama jo nama pśinjasła casy kusk tykańca wen.
Su wót teje měšańce pón bochanki formowali, kótarež su pón w kamjenkach sušyli.
Wšykno se zachopijo w Rěcnem centrumje WITAJ w Budyšynje .
Wón jo se dalej pśiwobrośił pietizmoju, kótaryž jo za teologa Jana Bogumiła Fabriciusa (1681-1741) wažny był.
Te knigły kupijośo za 16,90 euro.
Zachopijo se juž z chytanim cołnika.
Pśipad grajo w žywjenju młogi raz wažnu rolu.
[...] [...] »Turistiski region Łužyca« pak se mjenjej pó toś tom rozdźělenju orientěrujo, ale město togo konstituěrujo zgromadnu regionalnu identitu, kótaraž se na pśikład pśez krajinowe wósebnosći zwuraznja.
Kjarliž som jomu dejała na klawěrje zagraś. »To jo było wjelgin derje – ale Hanka, ten fis sy zasej zabyła.«
Kuždy wužywaŕ něnt dostanjo wužywaŕsku kórtu za jadnorazowy płaśonk wót pěś euro.
Pětš se pómałem pódla Kariny sednjo.
Z krotkim: wón pśewrośi swójo cełe prědkweześe a wobzamknu, se hyšći kšuśej pśed źiwymi luźimi wobtwarźiś. 
Lima, 3. camp, 4. słon, 5.
Młoge luźe se togodla pšašaju, lěc buźo se to wšykno wupłaśiś za Łužycu.
Na barwjone špundowanje jo pśišeł linoleum a do kuchnje wšaki moderny rěd - wódu pak je dejała ze studnje dałej nosyś a śpy topiś.
Fara ewangelskeje wósady w Cowjem buźo skóro pilgaŕska stacija na pilgaŕskej Jakobusowej droze wót Frankforda do Lubina (a dalej až do Santiago de Compostella w Špańskej).
Běłoruska jo kraj w pódzajtšnej Europje.
Namaka se mjaz rěkoma Šari a Ubangi a granicujo z Čadom w pódpołnocu, ze Sudanom a Pódpołdnjowym Sudanom w pódzajtšu, z Demokratiskeju republiku Kongo a republiku Kongo w pódpołdnju a z Kamerunom w pódwjacorje.
Togodla jo how teke wjele wužow.
Te małe wěcej tak njeznaju nimske ludowe bajki.
Kooperaciske dogrono wó olympiaźe pódpisane
Toś stej malsnje namakałej drugu cerkwju we susedstwje.
Pilnej žeńskej w ABM K.
W industriji se wužywa sol za zgótowanje soloweje kisaliny, bělidłow, pałkadłow, mydła, głažka a dalšnych produktow.
Pśi tom jo zgónił, až ten gólc z dobrymi znaśami rěcy ma ekstra wucbu: na 30 minutow źo wón ze jśpy wen, a jaden drugi wucabnik wucy we tom casu jano jogo.
Tofle we jsy su nimske, ale serbske kórjenje mjenjow su spóznaś.
Kino »Krokodil« w Barlinju jo 16. februara pód titelom »Serbska filmowa zyma/Sorbischer Filmwinter« pokazało styri serbske filmy.
We źiśownjach ju cesto zanjechaju, tam se rozsuźiju za cuze rěce, kenž pśinjasu sobu wěcej perspektiwow.
Górcota stoj na wejsnej droze.
Z tym su sobu twórili wuměnjenje za kapitulaciju nimskego wójska w nocy wót 8. do 9. maja 1945 w Barlinju-Karlshorst.
Toś, wjeliki źěk za „Mirandolinu”.
W dosłowje pišotej wudawarja wót stawa tekstow w literarnej historiji.
Magacin za młodostnych Radio Satkula a Bubak jo cynił mě narska.
Hochoski Erwin Hanuš jo zasłužony serbski ceptaŕ, awtor a słownikaŕ a wjele absolwentam SRWŠ a DSG derje znaty.
Jo to wěrno, až sćo se do togo dali, Waše memoiry na papjeru spóraś?
Podobne jo było słyšaś teke wót Šejnejdojskich pśiglědarjow.
Njejo było teke zewšym derje, gaž jo jaden pśepilnje wuknuł a pśewjele mógał, pśeto jo se to špatnje wupłaśiło.
Pětš jano krotko póglědnjo a zwucujo dalej.
Góle, kótarež jo pulower schowało, jo pśiduca swinka.
dalej z 4. boka
To som ja pótom teke gótował a cłonki šulskeje konference su za mnjo głosowali.
Młoźeta gjarbatego šwona su zwětšego śamne, mógu pak teke běłe byś.
Ale kaka gluka, tu drjewjanku njejo sobu wzeła.
19. septembra su jen wuswěśili, to by 80. narodny źeń Nowuša był.
Tam a zas su musali ten gat Wjeliki Pawoł kumštnje pówóźiś.
Ten dolnoserbski źěl w Krygarjejc familiji jo Mato Krygaŕ.
Za to njejo se jano młoźina starała, ale starše wobydlarje su pśi tom teke pomagali.
Ku takemu pórědnemu swěśenju słuša teke dobra chrapka, ale tu nama tej kelnaŕskej babce njejstej kśěłej pśizwóliś, gronjecej, až smej pśemłodej a buźomej pijanej.
Ale cyń něnto něco dobrego: Daj mě to samograjadło, pón śi pśinjasom dar ku gódam«.
Nowe šulske lěto jo se w Bramborskej zachopiło a teke Dolnoserbski gymnazium stoj pśed nowymi wupominanjami: změna šulskego nosarja, źěl z wušeju šulu, status cełodnjowneje šule.
"Wobuj se źe hyšći zelene crjeje", groni maś.
sobotu, 7. nowembra /młošnego
W Husokej su swěśili 25. jubilejny zapust.
Kurów jo wjas w Pólskej.
Mócne a strowe serbske sebjewědobnje to jo a wóstanjo jadna z garantijow za to, až rěc dalej wóstaś móžo.
Pśi rěce jo južo pśecej wjele rědkich ptaškow žywych było.
Pidgin jo rěc z reducěrowanej gramatiku a mało słowoskłada.
Za nowy film jo ta filmaŕka za wažne měła, až se pokazuju pśisudy wót wósobow, kenž su byli wopory NS-režima abo kenž su se pśeśiwo njomu wopěrali.
Wiźim swóje tśi pśijaśele a styri kónje«.
Južo žněju futer za zbóžo
Z młogimi su se ten wjacor rozgranjali – mjazy drugim z prědnym pósłańcom (Botschafter) Běło rusojskeje w Nimskej, z knězom Andrejom Girom.
To jo była naša słušnosć, gaž smy měli k tomu prědny raz tu demokratisku šansu.
Někotare twaŕske keramiki pak su jano hyšći na fotografijach do nimjernosći zapisane.
Zajmne jo: Sćo se wót lažkoatleta, studenta za twaŕstwo a muzikarja w rejowańskej kapale wuwili ku komponistoju pówažneje muziki.
Jano to slěpjańske dźěćetko jo prědny adwent wordowało žognowane.
1996 su zastajili milinaŕnju Lubnjow dla pśewusokego wupucha syrikowego dioksida.
Tšojenja
W swójom prjatkowanju jo wopisował serbski dušepastyŕ Ingolf Kśenka změnu pósoła Pawoła wót winika a mordarja kśesćijanow až ku kśesćijanoju samemu.
Wón mnu powědał wó tom, kake móžnosći pózdźej mam, na serbskem polu źěłaś.
Źiśi mógu se na wjeleseraki part zaběraś.
(dalejwjeźenje z 1. boka)
Nawopak, wucabniki chwale wuknikow za kuždy mały wuspěch.
Wón jo k njomu na bjatowanje chójźił, grajkał ze Šwjelic źiśimi – su ga byli susedy – a jomu w zdrjalšych lětach był k pomocy pśi zběranju wejsnych a stroninych mjenjow a wótergi póraźowaŕ pśi leksikaliskich pšašanjach.
Haußigowe źěło ma swój wuznam až do źinsajšnego.
Smy byli a smy stawnje pšosarje pla stata.
Snaź jomu teke sucha lěśojska wóń chójcowego drjewa do nosa stupa.
Robinson: Mě by twóje luźe za njepśijaśela měli a mě zežrali; jěź jan togodla sam.
Do wójny su nas pósłali, tak młogi rad jo šeł a młoge su tam padnuli – za co, źins wěźeś kśěł!
Anneliese Schlüter-Hatesaul se jej groni.
Młogi raz su teke muchy nutśi byli, mója starka jo špatnje wiźeła.
Jeje nadawk wobstoj něnto w tom, pśez koordiněrowanje a źěło w zjawnosći serbske kulturne žywjenje pódpěrowaś.
Fakt jo, až teke kupki ludowego wuměłstwa deje se něnt sami wěcej gibaś, aby dalej wobstojali.
Zajtša prědnego decembra 1970 se zaklapjo do źuri našeje seminarneje rumnosći, muski pówócynijo źurja, pśikiwnjo našej docentce a, ako wóna k njomu pśistupijo, jej něco pśišepoco.
To mě wjelgin źiwa.
Michael Hanko (AfD) jo dostał 35,9 % wšych głosow a buźo w krajnem sejmje.
To buźo na swěźeńskem naměstnje.
Dalšne serbske ludowe mjenja su wósyna, libina a libota.
Wudał jo je tegdy tamny wejsny klub a za redakciju stej se starałej redaktora Casnika Wylem Bjero a Horst Adam.
Rozglědniwje wobejźo kuždy wětšy kopc.
Wěsće wó hynakšem žywjenju cowa.
"Wšykne su byli wjelgin pśechwatane, glucne a gnute.
Wyli Rězak pak jo k tomu jasnje gronił, až njamóžo drustwo w pśichoźe wót kulkow a žyta žywe byś.
A program, wacej chwalby dostojny, pód tym z casami śerpi.
We wšej lětnej kšasy.
Ceła droga jo póznamjenjona z lipowym znamuškom w serbskich barwach a źěli se do dweju źělowu.
Wšykne pśisłušniki uniwersity deje měś lěpše móžnosći pśinjasć a zasajźiś cełu móc swójich kompetencow.
Pó kazni deje Ålandy nanejmjenjej 0,45 % finskego budgeta dostawaś.
Až se chinska abo vietnamska rěc njedajo ze słowjańskimi rěcami pśirownowaś, jo mě do togo jasne było, ale ako som póznał, co wót dolmetšarja tak wšykno pominaju mimo teje rěcy sameje, som se gronił: Ty to žednje njebuźoš.
Austen jo nagrała rozdźělne zuki a wideo na městnach, kótarež su symbolizěruju regionalny pśewrot, ako na pśikład pśi kšomje brunicoweje jamy, pśi rěkach a drogach.
Z Pódstupima/Potsdam. 7. měrca su se zmakali z ministaŕku za kubłanje w Bramborskej Brittu Ernst zastupniki Serbow.
Kněžaŕska koalicija jo se wušej togo wujadnała, až kśě pśistajiś wěcej policistow, sudnikow a wucabnikow (tych slědnych 400 wěcej).
Gósćinaŕska familija – Kuhlojc familija, a wót nich wósebnje Nadine, Uta a Horst – jo pomagała pśi pśigótowanjach a pla wšakich wěcow wob cas koncerta.
Pó zakopowanju su pśišli luźe gromadu, a su se woglědali fota a film wó wumarłem.
A to by było napšawdu zasej na škódu Dolneje Łužyce.
Wón jo zagronity za na turu pódpołdnjoweje Bramborskeje, a k jogo nadawkam słuša šćit wjelkow. „W Luboraskej góli su idealne wuměnjenja za to zwěrje, dla togo smy južo dłujko na njo cakali.“
Teke nimšćina jo w swójom dłujkem wuwiśu južo cesćej raz dožywiła žwały wliwow mócnjejšych abo modnjejšych rěcow.
Ze słyńcom se teke derje znajo a mólujo z nim cesćej kšasnu tycu na njebju.
Dwóje knigły pśijaśeloju
de pśizjawiś.
Póstajśo startowu a cilowu liniju.
Luźe agěruju indiwiduelnje, my by śěžko mógli wótstawki zawěsćiś.
Decernent Bergner jo Casnikoju gronił, až licy z tym, až srjejź maja směju gósćeńce a kjarcmy zasej wótcyniś.
Zymje jo južo how!
Psyšćo jo jogo raz kusnuło – togodla jo wón jano z jědernym kijom w ruce k luźam woglědał.
Ze Strobic/Ströbitz.
W tom wokognuśu se južo praska až tšach, kamjenje wokoło lětaju, jaden trjefijo mě do ruki, ceła wjaža jo tak zaprošona, až nic wěcej njewiźim, jano pśed źurimi jo tšošku swětlej.
Wylem Kasprik bu we tej domowinej góspoze we Bězkowje póznaty a tam pśimjety.
Kijašk jo šero-somośany kósmaty.
Za francojsku rěc su na pśikład póstajone kupki z 15 wuknikami.
A nje jo se teke młogi Serb tegdy zaslěpiś dał?
Ako młodostny na serbskej šuli w Chóśebuzu
Jich wobzwarnowanje pśipomoga kulturnej wšakorakosći a móžo teke wuměnu mjazy statami mócowaś“.
Kněz źejo: Mysliš se, až se niźi něcht tak skšajźu móžo schowaś, až jogo njewiźim?
A až ma teke pšawu a dobru serbsku dušu, to stej dožywiłej L.
Wušej togo dej se regulěrowaś fleksibelnje, kak wósebnje te wukniki w zakładnych šulach dostanu pšawidłowne pawzy za pśedychanje.
Wón jo jaden z pěś „wjelikich jazorow“ a namaka se w pódpołnocu Zjadnośonych statow.
To jo ptaškowa gripa.
Po swěźeńskem nagronje jo se pokazał wobšyrny kulturny program našych towaristwow, w kótaremž jo teke naša młoźinska wognjowa wobora (załožona 1995) pokazała wšake zwucowanja.
Na pśikład se wobźělijo kina na „Lernort Kino“.
Gregor Kliem „Póglědy do rěcnych biografijow: dolnoserbska rěc“
Kaž pśi spiwach chora DSG, pśi pśedstajenju modoweje pśeglědki a pśi pokazanju skeča by technika se mógała wužywaś, aby se teke druge spiwane teksty šlagrow na płachtu projicěrowali a lěpše rozměśe serbskeje poezije by toś móžne było.
Stśělc by snaź wšych zastśělał.
W tom krotkem casu wót něźi šesć lět som pěś raz swójo źěłowe městno změnił: z Dešanka nakrotko do rozgłosa, zasej slědk do Dešanka, pón na radu wobwoda, zasej slědk do Dešanka a slědkoju 1964 na Serbsku wušu šulu do Chóśebuza.
»Změrujśo se, móje lube!«, zaměšajo se gódowna gwězda na wjerchu śpy, »wšykno jo w rěchu.
Smy młode luźe sobu wzeli do Górneje Łužce na jaden festiwal, aby jim pokazali, kak tam jo žywa ta serbska rěc.
Su jomu naraźili nastajiś Rusojsku wulichowańsku armeju, za kótaruž jo pśewzeł 10. februara 1945 wuše komando.
Jezus wótegroni hušemu mjeršnikoju: Ja som zjawnje a skobodnje powědał k swětoju; som pśecej hucył w zgromaźinje a w templu, źož wšykne Žyźi gromadu pśidu, a njejsom nic w zatajonem gronił.
Prasłowjańska rěc jo sedym kazusow měła.
Aktiwisty su wóstali wobstawne w swójich celach.
Prědk zběžka su stojali šołty z Trjebejc (Trebendorf), Wjelikego a Małego Dobrynja (Döbern), Hažowa (Haasow), Tšuckojc (Straußdorf), Kśišowa (Krieschow), Rogeńca (Branitz) a Wikow (Petershain).
Źiśi njejsu měli swóju śpu.
Prědny raz su ju 1953 popajźili, za tym až jo se wobśěžkała, až su muske wěcej myta dostali.
To jo pśilubił direktor EFA Günther Dauwen na kongresu partaje w Budyšynje zachopjeńk februara.
Decernent za šulstwo we wokrejsu Sprjewja-Nysa Michael Koch, wjednica šule Kerstin Linkowa a direktor Bórkojskego amta Tobias Henschel su pśerězali bant.
Jo, a teke ceła mań póstajenjow a regulow som wuknuła, z kótarymiž jaden dej se wuznawaś.
Njamógu wobjadna byś z někotarymi wěcami, ako wóna měni.
Tam, źož zela njejsu, móžo lan lěpjej rosć.
Pětk, 20. awgusta, zeger 16.00 pśepšosyjo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu do Depska na zaběru a wjasele z kónikami.
Kompaktny kurs serbskeje rěcy Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chóśebuzu
Kaž w lěśu su teke w zymje stare nałožki, kótarež pó źělach su pśežywjali abo buchu znowa wóžywjowane.
A gaž tam glědachu, hupytachu, až kamjeń wótwalony běšo.
Ten weze drugu bušku, tek Pětko a něto wustśělištej hyšći raz, dwa padnuštej a pěśo běchu zbrašone. 
W sekretariaśe pśi wenhyśu wuglědajom kopicu młodych sobuźěłaśeŕkow a sobuźěłaśerjow SLA.
Kak kšasna naša serbska drastwa jo, smy njeźelu wiźeli, ako jo Bukowarjejc młoźina pó jsy pśeśěgowała, te źowća we wšyknych barwach woblacone, we wušywanych lapach a cypjelach a běłych cańkowych ropkatych šorcach.
Na gluku njejo tegdy žednych chemiskich srědkow dało, a toś jo se musało zele z ruku wutergaś, to groni plaś.
Heiko Lobert wulicujo wót togo, což jo na fotach wiźeś.
Pórěźenje
Adwent jo cas, źož wjele luźi se pśigótujo na gódy, což młogemu teke stres napórajo.
Ja njok mójo hoblico wěcej pśed nimi schowaś, pśeto som swójogo Ducha na israelski dom hulał, źejo Kněz Bog.
Seń jo se pódprěła na spižku, tak daloko ako to byśe ako seń jej take dowóliło jo.
Grodk jo se južor wobźělił na wuběźowanju „Serbska rěc jo žywa“.
ma kupkoma jo wóna w tej šuli pśedcytała wubranej tšojeńce.
Cytaśo Wy teke raźi?
Ja njamam nic pśeśiwo karnewaloju, to jo nałog zapustojskego casa — luźe su rozpušćone, wjasołe.
Teke pśiglědarjow stej wónej měłej! Ako te póry su se tudy we zalu kjarcmy do smugi gromadu stajali, jo Annett Sekyrina pśiwołała nam gjarda: "Źinsa jo skóńcnje mój syn Richard pódla".
Teke na drugi part jo było to serbske na tej wustajeńcy zastupjone.
Federacija Bosniskeje a Hercegowiny jo źěl Bosniskeje-Hercegowinskeje.
»Ty dejš hyś«, groni Karina.
Surowina.
We Wjelikem Gaju blisko Lubina w Błotach jo snaź jeje nejwuznamnjejša swětnica stojała.
Tak lazujomy pla ewangelista Jana w pětem stawje: Zawěsće, zawěrnje ja źeju wam: chtož mójo słowo słyšy, a wěri tomu, kótaryž mnjo pósłał jo, ten ma [...]
Za EKBO pótakem wjele wušej njewóstanjo.
Glědaš-lic na titel togo mytowanego źěła, pšašaš se ako staršy procowaŕ za serbojstwo: "Wjele zmólkow som ja zgótował?" Dokulaž žeden młody Nimc w Pódpołdnjowem Tirolu abo młody Hodenosawni/Irokese se njepšaša, lěc móžo se teke młody luź nimski resp.
Wšake su pak zasej nowo napórali a samo wobstražowali!
How źaržy Dieter Pumpa jubilejne znamuško, ak lětosa nikomu pósćiś njamóžo.
Biblioteka jo wótcynjona wót wałtory do soboty, pśecej wót zeger 10:00. Wałtoru do stwórtka zacyniju zeger 18:00 a pětk zeger 19:00. Sobotu jo zeger 14:00 kóńc.
Ale nic jano serbsku rěc jo sebje w Českej pśiswójł. »Tam som sobu dostał gjardosć na to serbske«, se dopomnjejo.
Toś to póstupowanje jo wjelgin rozšyrjona metoda w molekularnej biologiji.
Tuchylu diskutuju se w Domowinskich kupkach nowe pśedpise k wužywanju kupcyneje pawšale.
Daś płaśe słowa fararja H.
Astronomija w pśeglědach, cyta na wobalce.
Cerwjeny rys jo zwěrje ze swójźby kóckow .
Płod rostliny jo kwiśonka w stawje semjenjoweje zdrjałosći.
Howacej pśiźo do gjarnca. 
W prědnej liniji wósadne sami, kenž su se spěšnje powdali asimilaciji.
Ale pó wójnje jo kuždy tam šeł, źož jo měł dosć k jěźi, za Johannesa jo to była domacny wyrtšaft.
Kał jo był za něźi 6–8 tyźenjow tak pśekisany, až jo se mógał ako słodny kisały kał pśedawaś a jěsć.
Daś Bog wam radosć da.
Mólowanje serbskich drastwow abo wugótowanje wumólowańskich kniglickow njenaglěda ako małku wěc.
Jich zajmowanosć a angažěrowanosć za dalejwuwijanje a skšuśenje našych kontaktow pak jo był pśemóžecy.
Tak jo nan nanejmjenjej mógał zasej z kólasom jězdźiś.
Na swójej głownej zgromaźinje su Domowinske cłonki w Žylowje w župje Chośebuz zběrali 65,50 markow za Serbski dom w Chóśebuzu.
Tam, źož jo až do 1990tych lět stwórił mjaztym legendarne choreografije serbskeje folklory.
»To jo škjarcanje, až tebje wušy wótleśijotej«, měni Findus.
Pśi Kulowatem bliźe Chośebuskego wobwoda sejźi něnto teke Serb.
Słyšym pak něnto dosć głosnje wšakich: »Kak sćo take něco mógali gótowaś, to jo kšadnjenje a njestatk, to jo njepšawda.
Ja by pśipisał: „Ale nic jano za źiśi“.
Ow, te se jej spódobaju!
Ze zeleniny abo sada zwarjone polewanki ga su setne a teke wuběrnje słoźe.
Na dobre susedstwo!
Ja se myslim, južo.
A Jezus zawoła góle k sebje, staji jo dosrjejź nich a źašo: Zawěsće ja źeju wam, gaž se njehobrośijośo a njebywaśo ako źiśi, ga njepśiźośo do njebjaskego kralojstwa.
Tam su mjazy drugim wugódnośili zmakanje słowjańskich narodnych mjeńšynow łoni w Hungorskej a su wobzamknuli, až buźo taki seminar lětosa w nowembrje w Korutańskej w Awstriskej.
Bogumił Šwjela, Wylem Nowy a druge su ako studenty se how za to serbske zasajźowali.
Mě toś teje rěki jo w tuchylnych dolnoserbskich žrědłach a słownikach "Carny Halšter", ale w staršych knigłach jo wiźeś teke formu "Carny Halštrow".
Wóni su byli wjelgin pilne a tak su se kopicu pjenjez nagromaźili.
Wóni ga njemusy se měś pó naraźenjach tych knigłow, což nastupa słowo-skład.
"nowemu" słowoju, ak jo namakał w Casniku: tikowaś.
Škóda, až njejo nam wěcej takich mudrych a jasnych myslenjow w našej a jeje lubej dolnoserbskej rěcy, maminej rěcy zawóstajiła.
Hedwig Wjerchanowa (70) wě wót swójeje mamy, až su ženjone do 2. swětoweje wójny na zapustojsku reju šli: „Tśi dny su wu nas zapust swěśili.
Musymy źe wěźeś, až napadowane a zabite wóse pušćaju alarmowe maśizny, z kótarymiž wołaju swójich družnikow na pomoc.
Muske, kótarež pśed źiśimi swójim žeńskim mjenaju abo hyšći górše z nimi cynje; mamy, kótarež pśed źiśimi wó deficitach swójich muskich powědaju.
W Hochozy njedejali zewšym wěcej stśělaś, jano šołta a Fryco Bagola.
Peter Schmidt a jogo manźelska stej 45 lět starej.
Graśe jo ku kóńcoju, gaž su źiśi k wšyknym wobrazkam wulicowali.
Karlo jo se pisał wót wójny hynac ako jogo bratšy, dokulaž na musterowanju su pisali jogo mě ako Dabow.
5) Serbska pśědnica wót Nowosańskich.
Wósebnje jo se angažěrowała za jubilejnu kjarmušu, pśi wobstaranju wuknikojskich kupkow w SKC, a witała jo drogowańske kupki w Slěpjańskej drastwje a na serbski.
W Błotach se źěli Sprjewja do wjele małych rěckow.
Awtorka jo jo napisała we fachu komparatistika ako kóńcne źěło studiuma powšykneje a pśirownujuceje literarneje wědomnosći Na wupisanju myta jo było lětosa 20 źěłow wobźělonych.
Z nim, kulkami a cybulami som wjelgin cesto napórał škrěte kulki.
Ale wón gótujo wjele wěcej, teke za to serbske.
Raz su wójaki kśěli jogo pśeznaniś, až mógał nas tam na pokoj wóstajiś, pśeto dwór jo wjeliki dosć.
wót 17. až do 20. stolěśa.
Pśi tom jo šło wósebnje wó serbske napisma pśi drogach a w gmejnach, źož se pśecej zasej zgrěšyjo. “How dejš ze zagronitymi w amtach stawnje zasej powědaś, aby se wšuźi a pśecej měli pó tom, kak jo to póstajone”, jo gronił H.
Stary Puza rozmějo, až smy jogo zasej k narje měli.
Narskej źowce jo doma wše źěłowe łopjena z kursa pokazała.
Ze šćotku, špachtlu abo samo z palcami móžoš něnto wobraze mólowaś.
Na mójo pšašanje, co se stało jo, se mě jano pšaša, lěc nic njewiźim.
Edith Pjeńkowa z Rownego na Serbskem bliźe.
Njeby jim kśěł žycyś, až pór dnjow njamaju nic k jěźi a k piśeju.
Tak jo był mój pśijaśel derje zastarany.
Do togo jo był mejstaŕ a jo wuwucował pśichodne kucharje.
Jo to Nils Heinze z rědownje 12/2.
1735 su dostali nowego fararja: Jana Kopša z Lěšćow.
W tej „parowatej“ wóźe samo ryby derje rostu.
« Z Krügerom som dogrono wujadnał, dwa cołna za jězd do pśirody, dogronjone zmakanišćo: »Am Haupthafen, Whiskybar«.
Nan: Něto běšo Robinsonowa nejwětša starosć, źo buźo pśichodnje bydliś. 
Kumštny sněg ma dalšne negatiwne slědy: Wón škódujo rostliny, kenž su pód nim.
Ze Žylowa/Sielow.
Za źiśi dajo grajkanišćo, zastup 2 euro.
Nowak, statny sekretaŕ w Sakskej a zastupny pśedsedaŕ załožboweje rady, dej radu něnto z teje krize wjasć.
Teke to jo wjelgin rada cyniła.
[...] se wobswětliś byś, gaž Anke Schwarzenberg (MdL, DIE LINKE; diplomowa inženjerka) a Dr. Gerd-Rüdiger Hoffmann (filozof, Załožby Rose Luxemburga) buźotej diskutěrowaś wó temach ako strukturna změna, serbska kultura, identita Łužyce, globalizacija, regionalne planowanje a kóńc górnistwa.
Do teje gmejny jo Šiboj pó wójnje słušała.
Wóda w Grodkojskem jazoru jo pó dešćach slědnych tyźenjow derje wó 30 cm wušej stupiła, ale weto jo situacija nadalej wjelgin napněta.
Wonej stej znatej ako dobrej głosa a z dłymokego wuconej.
Co felujo? Basni feluju! Pśipadnje mógu toś něco naraźiś.
»No, pócakaj!«
A wón kśikašo a tergašo jogo wjelgin, a źěšo wen.
W měsće su zregistrěrowali 126,6 mm, jano 1952 jo se wěcej najšło.
A drugi taki dobry pśikład.
Nan: Jo, take luźe su na zemi byli, a tež hyšći su, ale jich jo něto mało. 
Luźe maju tšach, až stat, towarišnosć zgubijo kontrolu.
Za chylku som pśišeł z ruku až do srjejź brjucha.
Mimo takego grona wó złych a kšejłacnych tatańskich Słowjanach za zdaśim njejźo.
Lětosa su se starali wó wobłoženje, wóno su wóttwarili, zarz su wótpórali a wobłoženje su wubarwili z wósebneju barwu pśeśiwo zarzom.
Samo w Barlinju a w Českej cytaju źiśi Lutki!
Njomu su se te „wažne luźe“ zbliska a zdaloka wuźěkowali, na pśikład pśedsedaŕ Domowiny a krajny raźc.
Kulturelne projekty, ako tam dobydnu, se spěchuju z 2. 000 do 150. 000 euro.
Wobźěliś buźomy se teke na Domowinskem nazymskem koncerśe w Janšojcach.
Jich towaristwo, załožone we lěśe 2014, wopytujo je pitśku zwězaś a pódpěraś a gótujo bazisowe źěło.
Ze źinsajšnego wida na wójny skóro na cełem swěśe teke młode luźe wěźe, až jo to bóžko "normalna praksa" dobyśarjow respektiwnje okupantow.
W Nowej dobje jo se za dolnoserbsku pśiłogu wutwóriła wósebna wokrejsna redakcija, ako jo se starała wó material z Dolneje Łužyce.
Te grona budu we nimskej rěcy, aby měsćańce to rozměli. – Kněz kantor Rizo jo rědnu gru napisał, kenž se pomjenijo »Die Spreewälder«.
Ma lubjej na pšawem měrje suche až fryšne, pśepušćate, w nalěśe włožne zemje.
Njeźelu, 18. junija, buźo w Hochozy jubilejny swěźeń.
Dopominam se teke na pśekšasny stary zeger, ale njewěm, źo móžo byś.
Finisažu stej wugótowałej Pětš Janaš z města a Klaus Lischewsky z Wětošowa.
A rědnu wustajeńcu su z togo gótowali.
Ow, jo to rědnje, až śi zmakajom.
Pó jeju wótejźenju smej z Jurijom nejpjerwjej na se glědałej, šef jo wóstał pówažny, ja som se musał zeźaržaś smjaśa.
Něco drje jo jej nowe.
Něnt sćo wěsće wjelgin narske, chto taki luź jo a źo wón doma jo.
Som mušle wumyła.
Wacej njeby nas kjarcmaŕ do kuchnje dał nutś«, jo góspoza wótegroniła.
Premjera jo něnto pětk, 7. apryla, w Hochozy.
Žedne smugi cuzych pśiglědarjow how njestoje, za to pak młoge ze susednych jsow su pódla, ako maju how swójźbu.
Ptaškowa swajźba źiśownje Wile Kunterbunt jo teke na woglěd pśišła.
Jogo nan jo jomu weto instrument kupił, wałtoru prědk stupnego stwórtka.
Tak su zběrali dokumenty wó wótgłosowanju zjadnośenja Nimskeje, a teke wótegrona na to pšašanje: Źo sćo byli gódy 1989? Konkretne impresije wót Bramborskego žeńskecego tyźenja su teke pódla, na pśikład kreslenja a fota wót "Cartoon-workshopa" z Meinhardom Bärmichom.
Mjaztym pak jo kraj Bramborska zakazał, až ceptarje tak z wuknikami komunicěruju.
To jo cuśe, ako by wón "promi" był.
Wšake regionalne produkty (mjazy drugimi liker z rokotnika [Sanddorn]) a jadna wulětaŕska łoź (Schiff) na jazoru Tollense nose źinsa mě „Rethra“.
We wobwodnem amśe w Chóśebuzu stej se cłonka Nowego foruma faraŕ Christoph Polster a Sabina Burger 5. decembra wunuzkałej, až se rumnosći wót statnego rěcnika zazygluju.
Projekt jo w młogich wšednych situacijach móžny a njepomina sebje wjele źěła.
Nowak jo z kšutym głosom wabił za to, aby se we wjelikej licbje wobźělili: „Mějśo dowěru!
Samo z wjelgin śopłymi dnjami musymy licyś.
Cłonki Spěchowańskego towaristwa za domowniske stawizny „Stog“ z. t., ako wobstoj wót lěta 2004, su mógali pokazaś na wuspěšnu bilancu.
Wósebna forma rěcnego kursa jo teke tak pomjenjony "rěcny campus".
Stwóriśelska atmosfera: tak źěłaju studenty akademije za modu a design w Barlinju.
Myšyn zběra serbske mjenja
Na zachopjeńku se ten mjasec pó swójom serbskem mjenju njama, buźo njewobstawny a chłodny.
Tužyca za Bogom hucynja wrośenje k zbóžnosći, kótaregož nikomu luto njejo.
Woidke: „Cesny amt jo rěp šćita pśed wognjami a katastrofami w Bramborskej.
Nejskerjej su z tym pokazali, až něga mócny słowjański bog jo bźezmócny napśeśiwo Bogu kśesćijanow.
Knigłam se groni „Cerwjenawka“.
Rostlina jo pśedewšym w srjejźnej a pódpołnocnej Europje rozšyrjona, ale teke w pódpołnocnej a pódzajtšnej Aziji wustupujo.
Wjerbańska gmejna jo dopomnjeła na 80. źeń zamrěśa Mata Kosyka Z Wjerbna/Werben.
K drugemu njamóžo jagaŕ teliko źiwiny stśělaś, ako co.
Zachopjeńk winowca wostanjo nejpjerwjej spušćobny.
Młoge wjasołe, ale teke tužne zarědowanja w dolnoserbskej maminej rěcy jo Marja Budychojc w Strjažowje dožywiła – a nic jano dožywiła, ale teke sama pśigótowała a k pomocy była.
Pśedewšym, gaž zaźaržanje gósći jim kus k wobuzy jo .
W tom paźe smy byli wšykne winnery.
Rostlina je pśedewšym w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje rozšyrjona.
Njewiźiš mě nigdy zas!
Wiźim komponista ako źěl towarišnosći, kšuśe zakórjenjonego z towarišnosću".
Zele a słoma stej na bělkowinach bogatu skótnu žratwu.
Wón filmujo kamjenje na rowach prědnych Žydow, kótarež su nacionalsocialisty w koncentraciskich lěgwach zamordowali.
Z tym originalnym zwonkom jo stary Libo pó wjacorach źěłał ako gmejnski pomocnik, a to hyšći w 50tych a 60tych lětach, jo we jsy wuwołał nowiny a trjebne znatecynjenja gmejnskego amta.
Nacistiska ideologija jo se teke do serbskich familijow zadomiła, lěc su byli ewangelske abo katolske.
W pśedslědnem wudaśu smy pśedstajili, což K.
Na droze do pšawego žywjenja
Zmakanje z noweju intendantku Serbskego ludowego ansambla w Budyšynje
W Dešanku na rěcnej šuli Tak jo se 1. julija 1958 zachopił mój pówołański cas ako docent na Serbskej rěcnej šuli w Dešanku.
"Sćo how žywe w paradizu", gronim Robertoju, kenž źěła wót 2018 w Serbskem instituśe ako wědomnostny sobuźěłaśeŕ.
How njamóžo mimo, gałuze jogo twardo źarže.
Po rěźe su źiśam darili słodkosći, kniglicki a źiśownicam struski ako wuraz pśipoznaśa za jich procu wó nawuknjenje serbskeje rěcy.
To połne pśistajenje jo wót Serbskeje kazni pśikazane, a statut wokrejsa dej se how jano aktualizěrowaś.
Kak něco wónja, na pśikład jabłukowy tykańc, dorosćonych cesto dopomina na woglědy w źiśecych lětach wu swójeje lubeje stareje mamy.
W běgu krotkego casa móžo se na ten part warsta sedimentow wótpušćiś, ako jo bogata na zelezu.
Ako Reichelt groni, maju jsy teje wósady serbski charakter.
Móžo Bóže blido byś kšac pó droze k dupjenju?
Njamam za pśipad, až kněni Kušowa źěła doněnta we wokrejsnem zastojnstwje za turizm.
Tej wobsednikarja, Urbanojc manźelskej Jördis a René, stej jej dałej mě „Serbska seśelnica“.
Jogo rogi su měli dwaźasća kóńcow.
Wroblik, myška, ježyk a žabka kśě z balonom do Afriki leśeś.
Kake póžedanja ma Łužyska runda we cełem? K prědnemu: Priwatne pśedewześa deje móc kosty produkcije a źěłowego rědu wót dankow wótpisaś.
W tom měsće nad Solawu (Saale) jo póznał Gotthilfa Augusta Francka, kenž jo ako profesor na teologiskej fakulśe wucył a zrownju sławnu syrotownju w pśedměsće Glaucha z jeje znatymi kubłanišćami nawjedował.
A doma pomagaś.
Guido Lerch a Christian Wegewitz zarědujotej swěśadła.
Wó familiji, historiji jogo rodneje jsy, rolnikaŕstwje cerkwi.
Faraŕ Jurij Delan jo był na 30 lět faraŕ w Baćonje.
A togodla jo to zwiganje wjelgin dostojny charakter měło.
Woblubowane su teke kaž wobstatk sandwichow.
Wosebnje žeńske su wjelgin spokojom z produktami wót „Wella“ a „Goldwell“.
To bóli.
Głod a nuza stej se tam wupěrałej kaž něga.
Wona – k nam do Mosta na kulkikopanje ducy – jo wustała a mě do šule sobu dała fryšnje natergane rjascheny.
Nic ga?« žortujo Wylem. »Dejali něnt pśepytowaś, lěc te grodowe kněža njejsu sudk swětłego abo samo śamnego zabyli wupiś.«
Stakim jo to jadno tych nejwětšych campingowanišćow w pódpołdnjowej Bramborskej.
Poblem jo na europskej rowninje znaty.
Rowno tak jo to z knigłami.
Dolnołužyska pśiroda a krajina jo tak rědna a serbska kultura tak bogata, žednych rozwjaseleńskich parkow ga njetrjeba!
W serbskich familijach se powěda serbski.
Źaseś z nimšćiny pśestajonych a wobźěłanych bajkow bratšowu Grimm wótpowědujo rěcnym znajobnosćam źiśi wót 5 lět.
Na kóńcu januara se zachopijo zasej cas zapustow w Dolnej Łužycy.
Teke lětosa jo Nimsko-serbske ludowe źiwadło w Budyšynje nazwucowało nowe graśe w dolnoserbskej rěcy.
Wjeliki jubilejny koncert buźo njeźelu, 31. maja, zeger 15:00 w gósćeńcu „Burglehn“ w Kamjenej, źož jo se ten chor pjerwjej teke załožył a wjele lět zmakał.
We wšakich šulach jo to južo tak – mjazy drugim w Tšupcu a Brjazynje a w zakładnej šuli w Kśišowje se za tym maju.
Wónej pokazujotej na zawóstanki politiskeje njewótwisnosći Serbow a něgajšnych póžedanjow za samostatnosć.
Pśiduce serbske namše w našych stronach
A to nic jano dla našych eksponatow, kótarež smy póbitowali, ale dla togo, dokulaž su byli how serbske napisma a serbska fona a serbska rěc jo była k słyšanjeju.
Som cłonk Serbskeje rady a źěłam we drugich komisijach a projektach sobu.
Za to jo jej źiśetko placki dało a zasej a zasej raz hajckało.
(zastupijo wujšpurna, rědna kněni)
Něźi 30 lubowarjow rěcow a literatury jo měło take dožywjenje gano pśi zmakanju z Lojze Wieserom w Serbskem muzeju, źož jo wón źěło, struktury, problemy a zaměry swójogo nakładnistwa pśedstajił.
A namdušu: Źožkuli jo dotychměst we tych wjelich lětach južor za swěźenje pjakła a cesto teke wariła, su luźe jeje jězu a tykańc pśecej pśewšo raźi jědli.
Tak ako wšuźi pśi wjelikich jubilejnych zapustach, pśi kótaremž te młode a te, ako su młode wóstali, gromaźe swěśe, jo było teke w Běłej Górje bejnje wjele pśigótowaś.
Słyńco njejo toś wěcej nježli wobraz (bilda), kótaryž wuknik pśenjaso na swójogo wucabnika.
Rybacki sedaju rad na gałuzy pśi wóźe.
Pśi tom pak by se dejali napšawdu prědk glědaś, až njeby nas ta chrapka abo ten głažk na kóńcu tola zawjerśeł.
Statnik jo se pśiwobrośił pilnowanjam wó serbsku rěc.
Slědny raz som k spowěźi šeł pśed 16 lětami.
Ale wuběrk njejo był wuspěšny.
Ako som pśišeł do Dešna, jo wšykno hynac wuglědało ako łoni.
Jim zdaju se te abstraktne a wjelike projekty wědomnostnikow ako „puchorje“.
To jo ten flak pśi droze „Am Annahofer Graben“ w Gogolowku, źož kśě twariś nowu cełkownu šulu.
pónjeźele, 17. februara /swěckownego
Kultiwěrowane sorty njejsu śernjowate.
Naslědku wobzamknu tak cyniś, kaž ptaški pód njebjom cynje: na bom zalězć a sejźecy na njom spaś. 
A ten wuspěch jo, až na terenje wokoło tamnego kupanišća a na drugich flakach města wjele rostlinkow njejsu lětosa namakali.
Lětosa grajo wósym źowćow a dwa gólca sobu.
Teke, gaž ramikowe wuměnjenja kulturnego žywjenja su se dla korona-pandemije změnili, njejsu se změnili zasadne wuslědki wótnjedawna pśedlažecego pśespytowanja "Kulturna strategija Łužyce 2025" – tak pišo nawjedujuca awtorka teje studije dr. Martina Taubenbergerowa w zawodnem słowje.
Aby wšykne w Dešnje znali ten program 125. zapusta, kśě daś wósebne łopjenko do kuždego domu.
Gaz ten stopjeń jo 5, njesmjejośo hyś do góle.
Prědkstojaŕ jo wšyknych do smjaśa spórał ze swójeju derje wobliconeju prognozu: Gaž ten trend wóstanjo, ga změjo Smogorjow za 450 lět wjelikoměsćański charakter! Wjelike měsćanarje Smogorjowarje njekśě byś, pśeto to žywjenje we jich małej jsy jo rědne a wóni maju na njom spódobanje.
Až jo statkował pśed dwahundert lětami rowno w Gołkojcach pśestajaŕ starego testamenta do dolnoserbskeje rěcy, to njamóžo se źinsa lěbda něchten pśedstajiś.
Pla nas se nichten na tom njepóstarcyjo, gaž dajo raz změšane warjenje z jadnogo gjarnca, wšojadno, lěc groch, kał, boby abo tšuki, a te jo sajźiło rowno w lěśojskem casu raz na wobjed našym pólskim pśijaśelam.
Ma lubjej do dłymi duce, pśepušćate zemje na lichotnem, słyńcnem městnje.
Abo teke pśi śopłem Srjejźnem mórju se wótnapněś.
Pśipóznaśe za serbsku šulu a serbske radijo
To stej měłej w jich twórjenju samo Jan Pawoł Nagel a Jan Rawp.
Ga powdajśo nět wašu wutšobu a wašu dušu k pytanju Kněza, wašogo Boga.
Pupki, zagłowki, papjera, pjerka, swětło a seń, zuki a muzika – z togo nastanjo rum źiśecych fantazijow.
zeger 16.00: Muzika
Gmejna słuša k amtoju Bórkowy.
Tam jo na nich cakało wšykno, což su kśěli: gósćeńce, cołnarje a tšuga "Radduscher Kahnfahrt", pó kótarejž su mógali pón dalej cołnowaś k Dubkowemu młynoju, na Lipje a chtož jo měł wěcej casa, ten jo se mógał samo wudaś až do Lubnjowa a do bórkojskich stronow.
Awla jo była nabita połna.
Witaj-wótkubłaŕka Liza Matušcyna pśi źurjach serbskeje śpy.
Šołta Günter Strafe jo był wjelgin spokojom z tym, až telik luźi jo pśichwatało, lěcrownož na bliskem lětanišću teke swěśili su. “Wjelgin rědnje jo, což młoźina z Domowiny we jsy wšykno organizěrujo.
Projektěrowana groź južo jo.
Ten staršy bratš Jurij – ja som był ten młodšy - jo był wjelgin wobdarjony.
Pśi tej góźbje su pórucyli cłonkam kupki knigły nakładnistwa Domowina.
Ga źašo Pětko: Ja cu k łoźi plěś a jim groniś, až deje naju sobu wześ. 
Wón jo se teke starał wó wósebny wjerašk na tom cerkwinem dnju 26. septembra.
Tencas jo jich było 15, kenž su swóje źěła wustajili.
Wóni ga maju na kšomje jazora južo swóje wósebne pomniki a wopomnišća.
Johanna Pontowa a Helga Langowa stej byłej gósća na 80. Serbskem bliźe Serbskego muzeja
Pśedsedaŕ Serbskeje rady Torsten Mak jo wósebnje cesćił Serbsku kazń za to, až jo Serbam w Bramborskej parlamentariski głos dała.
Mě lažy na wutšobje, až nic z wjelikeju gubu něco pśesajźijomy, ale z kwalificěrowanymi diskusijami a pśeznanjecymi argumentami.
Tam jo wšykno w serbskej rěcy.
Mój wujk jo był póbóžny muž.
Wy wójnu grajośo?
A chto ga jo wěźeł, až jo běła a nic carna barwa raz była ta nejwěcej žałowańska?
Wóni akle w drugim lěśe pó kwiśenju zdrjałe budu.
Głažkarnja w měsće jo była za nju pótom kradu nowy swět.
Wóna dej nawězaś na elementy serbskeje drastwy a ludowego wuměłstwa, łužysku identitu wótbłyšćowaś a ju tejerownosći nowo stwóriś.
A ned blisko teje spižki stoj loda.
Chtož jo wence, tomu njamóžotej mama abo ato nadawk daś!
Mamina rěc we wótwardowanju
Pótom pokazowašo Robinson, kak se ze sekeru, piłu a drugim rědom źěła a wótrubowašo kórjenje a suki na spławadłu. 
Ja běch spokojom w manźelstwje.
»Ale … ale ja ga trjebam pšawe gronko!«
Lubin su prědny raz spomnjeli w lěśe 1150, a cytamy mjazy drugim, až jo było wót lěta 1494 až do 1620 10 wjelikich wognjow w měsće.
To pak njejsu gronili tak direktnje we tej diskusiji; akle pótom su se z takimi myslickami na Casnik wobrośili.
Nam jo se naroźiło góle, nam jo dany syn, kótaregož kněstwo jo na jogo ramjenju.
Do jadnogo swětu, w kótaremž wšykne luźe su nimjernje žywe, njeby ty a ja zewšym se naroźiłej!
A młoźina w Dolnej Łužycy serbujo.
Jogo nan a Domowinski pśedsedaŕ Oskar Hasacki jo wšych wobźělnikow a pśiglědowarjow wutšobnje wuwitał - nejpjerwjej pó serbski, ako se to słuša, a pón hyšći raz nimski.
Wot 13. do 19. 9. 1990
"Póchadam z Mužakowa", groni rentnaŕka.
Wóna jomu wulicujo: "Jank, ty sy něnto mój wjeliki syn."
Wjasce Lědy a Lipje zdźaržaś- to buźo jaden z prědnych nadawkow togo zwězka.
Tak z wótźěłanim a dokumentěrowanim wót wušej 200 DVD z filmami, ak jo Rudi Krawc pśez wjele lěta wó tudskich zarědowanjach nawjerśeł.
Wuměnjenje za zdźaržanje dolnoserbskeje rěcy jo za mójim zdaśim serbska wucba, dokulaž tak wuknu źiśi serbsku rěc a mógu pózdźej snaź teke serbske pówołanje wuzwóliś.
Wónej pśiwěžotej wobej powrjoza z jadnym kóńcom na kórbiku a z drugim kóńcom na gałuzy nad rěku.
Až taki swěźeń něco wjelgin wósebnego a dobrego jo, móžoš z togo wuznaś, až sakski kral a jogo ceły dom a wójwoda ze Sachsen­Altenburga pśiglěduju a až naš luby kejžor sam jo pśepšosony a snaź teke pśiźo.
Te su wordowali wuswójone.
Co ty coš? My kónje comy něnto piś! Wšykne naraz njamóžomy piś.
"Něnto na tom pólu dalej źěłam, na tak pomjenjonem sociolinguistiskem projekśe, na rěcnych biografijach.
W Chóśebuzu taki gódowny mark buźo – ale wšo w mjeńšem formaśe a to wěcej rozdrosćone pó cełem měsćańskem centrumje.
Sobuźełaśerje Nimsko-serbskego ludowego źiwadła protestěruju pśeśiwo zastajenjeju etata (Haushaltssperre), kótarež jo Załožba za serbski lud pśewjadła na zakłaźe Vogtowego koncepta.
W Gorjelcu a pśez cełu Šlezyńsku a Saksku źěšo na 10. jan. w nocy napoł styrich zemjerdžanje!
Mimo tych Witaj-źiśi jo dostał ten wjacor jaden muski wjeliku chwalbu: Ga Ricardo Mahnkopf, kenž źěła w Kita "Villa Kunterbunt" ako wótkubłaŕ.
Toś su mnichy zasej měli dowěru a su kloštaŕ dalej twarili.
Ta puta a ta putawa, za nima jo ta tšubałka.
Hantška: To se rozmějo!
Dalšnej pśebasnjeni we WES stej se we WKS prědny raz serbski wózjawiłej:
Z Budyšyna/Bautzen.
Źiśi lubuju take se wóspjetujuce ceremonije, se cuju schowane a se spomnjeju w toś tej pśigódnej atmosferje słowa a sady wósebnje derje.
Bóśonowa familija z tśimi młodymi trjeba na źeń 5 kg futra.
A pón su wše rejowali.
Wejsne drogi a sćažki su wuske a nagłe.
Su wót wšogo zachopjeńka měli jano jadnu alternatiwu – zgromadne mustwo.
Grali su Sliwinske (Schliebener) gerce.
My wšak žedne Žydy njejsmy.
Moira Kelly jo US-amerikańska komikaŕka a grajaŕka.
„Rozmějo se - jaden raz ga musy se mě ta operacija raźiś!”
"Zaměr programa jo, na serbske kulturne derbstwo pokazaś, kenž teke pó wuglowej jamje dalej wobstoj", jo rozkładowała wjednica chora, Walburga Wałźic.
Kuždy, ak se interesěrujo, jo pšosony, aby sobu diskutěrował.
To njejźo.
Słyšymy wót nich wšuźi take głose: My by źěłali a zgromaźiny pśewjadli, gaby wěźeli, co.
Dalšne pišu luštne basni wó banjach, a taku cytaśo na sedymem boce togo Casnika.
Z njeje se naspjet wuznajo, až indoeuropske rěcy jo roznjasł pastyŕski lud z euroaziskich stepow pśed jadnab 4. 500 lětami.
Dobre piwo abo głažk cerwjenego wina tu wěc wudospołnijotej.
Mjazy nimi jo take něntejšny šołty Volker Tanz.
Za Serbow jo to cynił Harald Końcak, pśedsedaŕ bramborskeje Serbskeje rady.
Snaź jo to z českim piwom hynacej.
Znate pśikłady su mě dajuce jabłuko, kšušcyna a kwitula, ale teke jerjebiny k tomu słušaju.
To móžomy na pśikład měriś z pomocu hygrometera.
Stojašo zrownju pśed rowom swójeju starjejšeju.
Studěrowana źiwadłowa wědomnostnica jo statkowała wěcej ako 40 lět w serbskem nakładnistwje.
We serbskej jsy Radwor nastanjo prědne ceptaŕske kubłanišćo pó znicenju fašizma w nowej Nimskej – a to jo jadno serbske!
Kuždy jo witany, dej se pak měś pó pśedpisach a pśikazach.
Chto trjeba jadnogo kokota?
Gmejnski parlament jo wobzamknuł, až dostanu drogi w Turjeju nowe mjenja.
Na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa slědny tyźeń wałtoru jo se kupka "Gromaźe" cłonkam a gósćam pśedstajiła.
Serbska rěc jo była teke wiźeś we pśeśěgu na tofli prězy: "Kokot w Popojcach".
Z tym musym až do smjerśi žywy byś.
Na młogich jsach se nose pśi pśeśěgu mimo togo teke wósebne symbole.
Błośański mark
Sobu nejwažnjejša wěc jo, namakaś móžnosći a terminy za zgromadny trening wobeju mustwowu, což – tak Clemens Škoda – zewšym tak lažko njej.
Rejtowanje wó kołac z namšu a bantateju reju dajo jano w Nowej Niwje.
W starych casach njejsu pódpołdnjowe Serby a druge ludy na balkańskej połkupje ako Makedonijarje, Grichy a Bulgarje jědli pśecej klěb na zachopjeńku dnja.
W młogich šulach su ten fach wucyli, w drugich šulach njejo to šło.
Guadelupa jo kupowy wótwisny teritorij Francojskeje w Atlantiskem oceanje.
Na wjacorje 15. januara jo dowjadła demonstracija, kótaruž jo Nowy forum pśed stasi-centralu organizěrował, k dobyśu slědnego njekontrolěrowanego bastiona něgajšneje statneje bźeztšašnosći NDR.
»Globalizacija njejo drje pśijaśelka małych rěcnych kupkow, ale wóna jo teke šansa wuknuś wót drugich a źěłaś gromadu z nimi.«
Pórik we serbskej drastwje jo nejpjerwjej žnjowne nałogi demonstrěrował.
Wóno nastanu małe źělki a ryby je źěru.
srjodu, 9. decembra /zymskego
Wy maśo, ak som južo zaspomnjeł, teke stare serbske knigły.
Wón jo se jim wuźěkował za swój angažement za dolnoserbsku rěc z darikom a jo pśedstajił aktualne projekty a materialije za źiśownje, horty a šule.
Zakopowanje wótmě se w nimskej rěcy, namša pó tom we wósadnej cerkwi pak běšo serbska.
Tej stej groniłej: "Sama sy jědła a sama sy piła, něnt teke sama rozsuź!"
[...] se na inflacisku ratu a pśedroženje, a te pjenjeze feluju za institucije, liche projekty a nowe póla spěchowanja“ (wót redakcije: mjazy drugim filmy, digitalizacija serbskeje rěcy a druge).
To jo akle tu drogu k zgromadnemu źěłu wurownało – měni Krawcyk.
Toś ta kšasna drastwa wužywa se wót togo casa za gódowne zarědowanja w Dolnej Łužycy, ale pśedewšym za zgromadny gódowny projekt Rěcnego centruma a Serbskego muzeja, za WITAJ-źiśownje a horty.
Tomu se nimske pśijaśele gdyžlem źiwaju".
Sćo k tomu wutšobnje pśepšosone wjacor zeger 18.00 do cerkwje w Turjeju.
Mocnjejše wětše pak nam groze.
Jo kacka myšku slědkoju na drugi bok rěki pśewózyła?
Pśi tom jo było to grono wó problemach, kótarež maju w měsće a tych tśich wokrejsach pśi pśesajźenju wšogo togo, což stoj w bramborskej Serbskej kazni.
Wón jo wjele źěłał, aby swóju familiju zastarał.
Akle pózdźej som wurozměł, až jo wó swójom starem nanje (abo starkem) a starej mamje (abo starce, tejce abo teke grosy) powědał.
Prědna buźo limbarska wognjowa wobora.
K wótwórjenju wustajeńce jo mógał Stephan Kaiser teke wuwitaś gósćowu z Irana.
Něnt zaśěgnjotej njewjesta a jeje nawóženja.
Wšykne cłonki komisije su wutšobnje pśepšosone.
Za to njasu jajko a wótkładuju carobu pśi nich.
Wótmólowane jo to foto blisko Bělina, pla Chóśebuskeje góry.
Arnošt Muka (1854–1932) hyšći nadrobnjej rozpšawja, až »wjasele a žywjenje wubuźijo how a tam zapust, kótaryž se wót Serbow scełego, wósebnje teke w Dolnej Łužycy a katolskich stronach, hyšći we wětšej měrje ako w susednych nimskich stronach swěśi.
Běšo pak kšasne zajtšo a słyńcko schada w swójej bytšnosći a rozswětli ze swójimi tšnami Bóžu stwóŕbu; ptaški zlětowachu a spiwachu; rostlina se zelenjašo a pisanjašo se z rědnym kwiśenim a wudychowašo słodku wóń. 
Ze jsy jo wóna lěbda wen pśišła.
Ně, wóna wobstoj z dweju głowneju dialektowu a tej zasej ze źewjeś wšakich mjeńšych dialektow – šesć na kraju a tśi na kupach.
Myslim, až buźo taki pedagog w pśiducem casu pšašany.
Ten tyźeń pětk budu swóje nejlěpše modele k prědnemu razoju pśedstajiś w zjawnosći.
To jo se stało 1941. Som wence pśed našym domom wokoło skokał, ako jo mě sused naraz pśikiwał.
Casowy dypk naju drogowanja – w drugej połojce měrca – jo se kradu derje góźił, pśeto tak smej mógałej kwiśenje puckowinow w Kalawskej Šwicy wobźiwowaś.
Źinsa jo to hynakša wěc, tak se wuwija luź.
Tu swěźeńsku štundu jo organizěrowało bramborske Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu.
Tam jo nas serbski docent dr.
Sękowice su byli hyšći pśed někotarymi lětami njeznata wjas, lažeca ceło we sni susednego města Gubina.
Wěcej cytaś.
Wjele malsnej ako myslone jo se jury wuběźowanja "Naša wjas ma pśichod" rozsuźiła.
Póstrow za źiśi: „mały ptašk“
Wšake z jogo žywjenja jo se tencas južo wulicowało a wózjawiło: naroźony w Dešnje 23. oktobra 1808 – za cas francojskeje okupacije – na chudej budce, pśedchadniki su byli zwěrne pšuske wójaki, we wejsańskej ludowej šuli se zachopijo za wšykne źiśi wucba serbskego cytanja a nimskego pisanja, dalejkubłanje w cuzych rěcach na domacnej farje, chóśebuski gymnazij Fryca a Wylema, studij teologije w Barlinju, 15 lět woblubowany serbski prjatkowaŕ w Lutolu a skóro 35 lět w rodnej jsy.
Markus Unger wót Sax-Verlag z knigłami Hartmuta Zwahra „Abschiednehmen“.
6. 11. 56: Zgromaźina starjejšych w II.
Šmarnuś by se dejała ta „słušnosć“, „kritizěrowaś“ a kritiku pśiwześ.
"Njedostanjomy dosć pódpěry wót amta", měni k tomu pśedsedaŕ Žylka.
Jawišća budu na tśich dwórach we jsy – wu Ungerojc, Wojtojc a na Łobeźic „górskem grodku“ ‒, kaž teke pśi cerkwi.
Ten zajm jo sebje cas žywjenja wobchował, a wólu, pśecej něco pśiwuknuś a swóju wědu dalej dawaś.
Lěpše powěsći jo měł znajaŕ gribow Uwe Bartholomäus: "Něnto móžoš griby z kósu sec".
Ten jubilej jo był za Bernda Kamjeńca, pśedsedarja drastwinego a domowniskego towaristwa w Zaspach z pśicynu, lětosny drugi wejsny swěźeń 15. julija stajiś pód moto: 50 lět zagmejnowanje do Chośebuza – 50 lět zachowanje wejsańskego žywjenja–Zaspy su žywe.
Daj nama pótakem pśijaśelce byś!
Wjelk jo gólnikarjam dobra pomoc pśi tom, teje źiwiny njebuźo w pśichoźe tak wjele, gaž wjelk tam wóstanjo.
Wón jo był kradu pśechwatany, ako jo zgónił, až z něgajšnego dwórnišćowego twarjenja jo w slědnych lětach bydleński chrom wordował.
Tych ga jo tam dosć a nadosć, a wóni se za wětšy źěl hyšći źinsa wužywaju.
Pótrjefjonych jo było nagromadu 1200 wóteběrarjow elektrice.
Lěc su tak pšawje glucne?
Muzejownica a jeje kolega wjeźotej woglědarje pśez muzej, źaržytej historiske burske gumno w rěchu a matej na starosći wósebny projekt.
Wjele na tom polu stej naźěłałej wjednica Gizela Hanškowa a Heike Plowcyna.
Abo móžoš ty swěśiś tak ako latarnik?
Šlapka dej sejźeś jaden centimeter wót kóńcu kołka.
Ale tudy se pokazowašo, kaki kšasny dobytk jo, chtož ma dowěrjenje k Bogu a dobru wědobnosć. 
Libretto jo spisał Peter Wittig.
Toni Bruk jo tencas cełu swajźbu we filmje zapópadnuł.
"Wjele njetudejšych kupcow se pšawidłownje wrośa" měni wóna.
Z tym ga njejsmy kśěli jano našu rušćinu zwucowaś, ale teke naše stawizniske znaśa wó Drugej swětowej wójnje rozšyrjaś.
Smy sebje stajili konkretne nadawki až do kóńca lěta.
W muzice a pśi tekstowem źěle su wšykne gromaźe.
4. To njejsu zarzadła, su drogostki.
Ně, njejsom!
Dajomy ze zymneju wódu wopałknjone fyzalis na kśiźe wótkapaś.
A weto njejo kśěn narosł w žyconej kwaliśe.
Wjelki su tudy pśed dwěma tyźenjoma źaseśoch damowych jelenjow zakusali.
Snaź jo to ideja, kak luźe mógu z tym wobchadaś a swóje njaboge pśedchadniki dostojnje pśepołožyś.
Słod jo lažko až wjelgin słodki, měso jo měke a w cełku nic niśate.
Pśi tom su sobu gótowali źowća a gólcy z tegdejšeje drugeje rědownje Jahnoweje šule.
Som se pódał zachopjeńk januara 1950 na krotki kurs Serbskeje ludoweje uniwersity (krotko SLU) w Chrosće.
Kaka gluka, až jadna z nich jo Sigrid Branaškowa, kenž pśi Běłogorjańskich zapustach pśecej wažne słowko groniś ma.
A ja śi pytam pó cełej jsy.
Wjele swěźenjow njezměju wěcej w miłoraskej kjarcmje.
kała, až něcht spiwa.
Nastał jo tšach, až luźe schórjeju a zbóžo wuslěknjo.
Pótom dogna Pětko domoj a pśinjase pó chyli klěb, butru a twarožki a kružk wódy. 
Rada se dopomnjejo na muzikowu šulu w Budyšynje, do kótarejež jo južor ako pěślětna chójźiła, a na sobustatkowanje w operje budyšyńskego muzikowego źiwadła.
Po drugej swětowej wójnje jo wósebnje młoźina k reji pśiwzeła drastwy susedneju wjaskowu Most a Janšojce.
Gaž se hympjo, cympjo dom, kužda myš se chacha jom’!
Pón warim wobjed a rěšym.
Junij jo šesty mjasec w gregorjaniskej pratyji.
Snaź namakajośo móžnosć wopóznaś źiśi ze śěžkim źěłom bźez mašinow w zajźonem casu.
To njeběšo malsne źěłanje.
To su byli „Jagaŕ Bagola“, „Liza, luba Liza“, „Serbski kral“ a „Sergej“.
To jo była napnětosć tu sobotu! Katrin Tilgnerowa jo serbske drastwy pśigótowała.
"To jo rědnje, až how sy", jo groniła krejze na kśebjat mólowaś girafa.
Gaž wón pak lod swój njedostanjo, to gólack rjawli, wšuderkano jo słyšaś jogo płakanje, až luźe wobraśaju se.
»Ty maš pšawje«, pśigłosyjo jomu Pawl a se na słyńcu wustrějo.
Turki njejsu se wěcej wót pukow zmógnuli a su wó měr pšosyli.
Moja mama jo mě južo cesćej wó tom wulicowała, kak wóna jo w młodych lětach ze šuflitami wót Kuparskich Borkow do Lubnjowa ducy była.
Zapust na Dolnoserbskem gymnaziju
Žycym wšyknym Serbam w Gornej a Dolnej Łužycy za lěto 1995 wjele gluki a wšo to nejlěpše.
Te kreatiwne lubnjojske žeńske aktualneje situacije źe zmakaś njesměju, ale nadalej pśez WhatsApp komunicěruju.
Młode spušćaju mamu, gaž su połtera lěta stare.
To jo srjodu tyźeń gronił trjebinski šołta Waldemar Locke (CDU) z Miłoraza (Miłoraz słuša k trjebinskej gmejnje) na wobradowanju gmejnskeje rady. „Stakim minjo se wjas z wjele hundert lět stareju historiju, z historiskeju najsu, ze swójeju wizu žywjenja a ze swójim twardym zakórjenjenim we domacnej zemi.
Ku kótaremu facitoju, ku kótarym dopóznaśam jo Waša studija Was wjadła? Co jo było to nejzajmnjejše, což sćo nawuknuli pśi pśewóźowanju Serbskego sejma? Móje myslenja su pśedewšym wusměrjone na rolu wót pšawa a statnosći we tom projekśe.
Sol a lod Cil: Źiśi wobglěduju roztajanje loda pód wliwom wšakich wenkownych wobstojnosćow.
Co jo nama w takej situaciji wušej wostało?
Samski wjacor glěda mrojka dłujko z woknom wen na njebjo.
A teke serbski kružk we Wětošowje wót slědneje župneje delegatneje konference maju a dalšny mjaztym w Lubnjowje.
Pśedzachadny pětk su w janšojskem muzeumje wótwórili wustajeńcu z historiskimi fotami.
Až do źinsajšnego wuběźuju se źiśi a młoźina mjazy sobu.
Som se južo w žylojskej šuli do dolnoserbskeje rěcy zalubowała, akle póněcom swóje serbske kórjenje wuzgónjujuca, som ju z bejneju radosću dalej wuknuła a bachelorowy studium sorabistiki absolwěrowała.
W prědnej swětowej wójnje jo musał k wójakam a bu śěžko na wobyma nogoma zranjony.
Mjenja mjasecow se pó samskem principje wutwórje.
Wudajom jej wódku a mej rejujomej wusko gromaźe.
Tam buźo wót zeger 16:00 do 21:00 wopytowanje wina w dołojcnej etažy togo młyna.
„Wobźělśo se na wólbach za serbsku radu“
Ako telefon se zachopi, kśěšo kejžor Wilhelm to teke raz słyšaś.
Wěcej dnjow smy wót togo tšojenja powědali.
Wěmy, až jo młoźina w serbskem sedleńskem rumje wjelgin aktiwna.
Togodla som wužywał tu góźbu, ze stipendiumom Załožby za serbski lud studěrowaś 2003/2004 dwa semestera sorabistiku na uniwersiśe w Lipsku“, wulicujo Dalibor Sokolović.
"Bóžko njesmějomy korony dla spiwaś w kupkach, ale za to zagrawamy muziku za swajźbaŕstwo."
Akcije su pak znicenje towaristwow a zwězkow, pak pśeměnjaju jich źěło a statkowanje.
Pśiducy tyźeń se zachopijo lětosna sezona „kokotow“ w Dolnej Łužycy.
Tej wokrejsnej woborje z Bórkow a Libina njetrjebaštej wěcej pomogaś, dokulž ten wogeń juž pójmany běšo.
Togodla smy 30. oktobra pśepšosyli mamu stareje mamy Grabinu a staru mamu Stopinu k nam do serbskeje wucby pětego lětnika.
Na wulěśe jo se wobźěliło nagromadu šesć źiśi a pěś dorosćonych.
Woni su samo na serbskem wjacorje 5. julija dolnoserbske pěsni zaspiwali.
Hiskias bu na smjerś chóry a se pśemódli Knězoju.
Wušej togo felujo jaden werb.
Z awtom pśiźoš tam lažko: Pó awtowej droze z Chóśebuza na Wrocław, nawłos 55 km za nimskeju granicu, pśiźoš k wujězdoju "Lubań/Świętoszów".
Comy ga zrosć do zgromadneje Europy.
Z tym zwucujo se wótpowědny słowoskład.
Na kaku wašnju co něchten swójo derbstwo rědowaś, to musy slědkoju kuždy sam rozsuźiś.
A how som był teke wjelgin cesto z redaktorami serbskego rozgłosa ducy.
Teke zastojnstwa njejsu jim jo dotychměst zakazali.
Ale co to groni? Rozsudna za kužde knigły jo myslona celowa kupka.
Chor „Łužyca“ z Chośebuza jo Frycoju Kšamarjeju zaspiwał cesnu štucku.
Ale dłujko njewarnowašo, ga se rozry jeju spławadło a wónej lažaštej w mórju. 
Milenka nic njewě wó zubnych carśikach.
A lektor Leipner jo teke měnił: »Njedejmy jano słuchaś na njogo ako na staru bajku z Galilejskeje.«
Wósebnje gjardy na to, až jo Leonie to tak rědnje pó serbsku cyniła, jo był jeje starki Rainer Krawcyk, Domowinski cłonki a gerc.
Musymy se tuchylu za krotki cas rozsuźiś, co zewšym móžno jo.
Za njogo su zgłosowali 47 wótpósłanych (wót 87 dogromady).
Za wšo se pórucuju gronka.
Docełego jo se jomu jubilejna „głowna” wjelgin spódobała.
Tenraz su byli jogo cłonki pśepšosone na “zmakanje absolwentow”.
A dokulaž matematika žednje mój woblubowany pśedmjat był njejo, som lubjej dalej z tymi śěžami a wobuzami žywy był a hyšći dwě lěśe w Budyšynje wóstał.
Serbski wuběrk wokrejsa jo něco drugego naraźił.
Z wobźělenim na kursu pak njejo była wjednica rěcneje šule Maria Elikowska-Winklerowa tak pšawje spokojom. 32 luźi jo dogromady licyła wót 13. do 17. měrca pśi pśednoskach a wjeźenju.
Kłosk jo něnto zakwiśona a se móžo woprošowaś.
Jo, wónej stej měłej wjelgin tšach, až druge luźe jich pśeraźiju.
Slědne słowa powěda južo z kólasa dołoj.
Maks ga lubujo plony! Mjenjej zagórjeta jo mała Izabela ze susednego doma.
Žycymy Wam rědne swětki! Swětki njewoplěwamy telik tradicijow.
Dörthe Ziemerowa z měsćańskego zastojnstwa Lubin jo we swójom wuwitanju nalicyła serbske aktiwity w měsće.
Co jo fakt?
We chorach a kulturnych towaristwach nose wěcej njeźelskich drastwow.
nowe knigły Jurija Kocha "Gruben-Rand-Notizen.
Pó połtera tyźenju pśejźo do plańtśanja.
Situacija jo mjaztym zajěźona.
Take zmakanja mógu wopšawźe byś dobre a wužytne za Domowinske źěło, gaž kuždy swójo zastojnstwo z wjelikeju zagronitosću wugba.
Wón mě wujasnijo, až jo na ten źeń prědny probowy jězd elektriskeje pó tej nowej cerje na dwórnišćowe naměstno pśedwiźony.
Wótśišćijomy to wulicowanje ako seriju.
Rědnje jo, až pśi tom su teke take z Dolneje Łužyce naspomnjete - tuchylu na pśikład te młoźinske zapusty z pśeśěgom.
Měr buźo teke 16. awgusta tema, gaž zeger 11:00 wuswěśiju "Měrowy słup" pśi połnocnem wuchoźe dwórnišća pla Wósekojskego dwórnišća.
A tak jo było, ku kjarmušy jo było jeju zakopowanje.
Pśijazne słowo – mjod za dušu a kósći
Po koncerśe su byli wšykne wutšobnje kazane do wustajeńce „25 lět Błośański žeńskecy chor”.
To su byli studenty, wukniki, murjarje, jaden inženjer.
Dokulaž som až dotychměst cełe listowanje wjadł, jo šef mě teke ten nadawk pśisunuł.
Pśecej zasej rozwjaselijoš se, gaž wiźiš Kristinu Nerád na programach Serbskego ludowego ansambla a dalšnych kulturnych a wuměłskich kupkow moderěrowaś.
Togodla buźćo dobreje mysli, žywjenje jo wupominajuce, ale weto rědne wandrowanje!
Wšak njejsu aktiwity wěcej tak derje rozwite, ako su byli dotychměst organizěrowane, ale weto se wó to procuju, tu zgromadnosć wejsneje młoźiny wobchowaś.
Co spěchowaś lichotnu towarišnostnu wuměnu a twórjenje zjawnego měnjenja.
Měto Worak z Barlinja by kśěł wěcej wó słowjańskich susedach cytaś.
Ale glědajśo: Wot wěstych długow ako pjenjeznych štrofow žedno wulichowanje njedajo!
A to wšykno płaśi, to se wě, wósebnje za Błota a to serbske, jo ministaŕka groniła.
Wót zeger 18:30 budu zawjasć woglědarje do kusa.
Dopomnjeś móžo se na nju na pśikład Ursula Starikowa ze jsy.
Gubin/Guben
Wó tom njestatku serbskich rybakarjow zgónijo w kloštrje kuždy woglědaŕ, lěcrownož njejo razka dopokazane, až jo se napšawdu tak stało.
Wóna jo se łoni w awgusće załožyła.
W lěśe 1958 jo to było, ako jo se Jiři Mudra wudał prědny raz do Łužyce, a to gromaźe z drugimi cłonkami Towaristwa pśijaśelow Serbow w Praze.
Zmakanje z mudrym kjarlikom
Gołkojce su w serbskem sedleńskem rumje.
"Załožbowa rada a załožbowe zastojnstwo rozsuźijotej wó zapódanych pšosbach towaristwow a institucijow", jo rozkładła Stefanie Bierholdtojc.
Źeń pózdźej - sobotu, 22.4. - jo było w Smogorjowje serbski źiwadłowy wjacor.
Petrik: Wěsće pśinosujo to bejnje k tomu, pśeto na BUGA pśiźo kuždy źeń wjele woglědarjow a gósći z cełeje Nimskeje.
Pśedewześe Carris pórucyjo casowe jězdnicki, kótarež płaśe teke w pódzemskej zeleznicy Metropolitano de Lisboa abo w lifśe Elevador de Santa Justa.
Pśipad jo pomagał Martinje, se zwěriś na ten nowy nadawk a to wupominanje: Na zachopjeńku togo šulskego lěta jo Margitta Altkrügerowa pśestała w "Mato Rizo" źěłaś, na swójo žycenje, a změniła tu źiśownju.
Wón buźo wót nazymskego semestera studěrowaś fach "Technika zgótowańskich procesow na pólu natury a wobswěta" w Ambergu w Bayerskej a njebuźo móc wěcej za serbske radijo źěłaś.
Wótpołdnja z Pójsynogu jo była planowana srjodu 12. maja, buźo ale akle
W pśiducem casu wóna buźo pla susedow a w susednych jsach dalej pjerje drěś.
Stara póglědnica z Hochoze: dołojce napšawo něgajšna Soydtowa loda, jano tśi domy napšawo wót nas
Tak pšawje serbski rozměś jo pak wót stareje mamy wuknuł.
Kwiśonki su lila-rožojte.
Typiske rostliny su tam byli rokotnik, wjerby, brjaze, wšakorake zela, tšawy a mechy.
Jo to tak pomjenjona doba romskich wliwow.
Njejsu jano balo kopali, ale teke wjele cynili za fitnes.
Wažny kšac do togo jo se cynił zachadny tyźeń pětk, 21. januara.
Z tym jo wjelika źěra we doněntejšnej zběrce wucbnych materialijow zapłatana.
Akle něnto pak wěźe šołty a amtske direktory, kake su konkretne pśedstajenja wokrejsnego zastojnstwa za taku gmejnsku reformu.
Gaž se namdušu derje pśiwzejo, "buźomy pśidaś dalšne zmysłapołne funkcije ako kalendarjowe pśipowěźeńki, móžnosć direktnego pósćenja a wjele wěcej.
Z aktualnymi Lutkami smy Wam pśepódali graśe "Memograśe cycarjow", kótarež wopśimjejo 30 zwěrjetow.
Šwjela a H.
A nichten njamóžo Pawołoju groniś: Tak złe to ga njejo było!
"Som se na Weimarskej wusokej šuli Franz Liszt pśizjawiła a pśi pśespytowanju jury pśeznaniła.
Indianarje se pyšnje z pjerami!
Baseń wótbłyšćujo Hantša­Hanowe znaśa pisneje ewangelskeje górnoserbšćiny, kótaruž jo cytał w bibliji, spiwaŕskich a drugich cerkwinskich tekstach.
Njesćerpnje cakaju źiśi na gódy.
Knut cesto hympjo se na škrutach.
Z wjele wuznamjenjenjami (Auszeichnungen) su jogo pócesćili, mjazy drugim z cesneju medaliju města Grodk.
Na serbski: Tam buźo městno, źož mógu šulske buse se wobrośiś.
Kak sy k tomu pśišeł?
W Gołbinje, we tej jsy we wjelikej gmejnje Gołkojce, jo se w slědnem tyźenju wjele tšojło, což ma cyniś ze serbskeju kulturu a rěcu a docełego ze serbskim žywjenim.
Ned styri raze jo mólowała Lizku Měškowu
Kury njekśě wěcej z nim grajkaś, lěcrownož se wumyslujo ceły cas luštne graśa.
Pótakem: Starajśo se za Wašu dušu.
We Słowakskej maju dogromady 12 narodnych mjeńšynow.
Toś smej se zeblakłej swójo zgło, smej to górjejce wokoło šyje zawězałej, tak až smej měłej kuždy napšawdny měch, a smej ten teke hyšći donapołniłej.
Su śěgnuli w pśeśěgu sobu wót šenki, źož su se zgromaźili, pśez wjas.
2. Groźišćo/Grötsch
Tych 9 lětosnych nowackow su wjacor w Schirgottojc kjarcmje oficialnje a dostojnje do młoźiny pśiwzeli.
Jolic až zasej se wunurijo, z gubu połneju wódy, co góle doplěś ku kšomje basenka, aby se wumóžyło.
Domacny pjas jo zwěrje ze swójźby psow .
Pśedcytajśo sebje tšojeńko wěcej raz pśed pśedstajenim, aby jo derje wopóznał.
Na njej ga su pśigótowali wjelike zmakanje USA, Francojskeje, Engelskeje a Sowjetskego zwězka, źož su kśěli pódpisaś měrowe dogrono z Nimskeju.
Prědny raz su źowća treněrowali za EUROPEADU
Rostlina ma lubjej mokšojtu zemju.
Serbow zwězujo tysaclětna historija.
Akle gaž budu gótowe, buźo twaŕska firma móc chopiś grunty za pśiducy Nowy Miłoraz k wob twarjenju pśigótowaś.
Wóni su wulicowali, až jo to był šery mužyk w zelenej drastwje, kótaryž jo rad na nasypach gatow sejźeł a se tam swóje dłujke włose cesał.
To ale njejo se cłowjekoju spódobało.
Lichota, rownosć a demokratija su byli póžedanja casa.
Z Wjerbna jo jich było 11, z Depska 7, z Brjazyny 6, ze Sušowa 2 a ze Smogorjowa 1, kenž su w nalěśu a lěśu 1948 pilnje serbsku rejowańsku scenu nazwucowali a pótom sobu na wjelikem Strahovskem stadionje w Praze pśed wjele towzyntami pśiglědowarjow pokazali.
Planowany jo teke pśednosk wó serbskich drastwach.
Superkral mimo kokotoweje głowy
Tam njejsu jano „docěrowali“.
Za nas Serbow ga jo wósebnje zajmne: Na pódwjacornem boce Bóžego doma jo stojecy zamurjowany wobrazowy kamjeń.
Wósebna forma jo kompleksny twardopackaty płod.
Uniwersita jo dejała ako jadnučka techniska uniwersita w Bramborskej se na nowem stawje wědomnosći orientěrowaś.
Kak rada by je kśěł wiźeś a słyšaś.
Naumann starosći a protesty Serbow njerozmějo a slědy swójich skrotceńskich planow njepśewiźi.
Srjodu tyźeń su cłonki iniciatiwy se wobradowali a rozsuźili, až załožyju šulske spěchowańske towaristwo.
Ten cas su jen ześěgnuli górjej na cerkwiny torm.
Ti, ti, ryborak! Njedejš luźam gusku kšadnuś! Gaž na pěsku jo wóda, watowe zwěrjeta se toce do zemje.
"Mytowanje se wótmějo w tśich starstwowych kupkach: Tśi až do pěś lět, šesć až do wósym lět, źewjeś až do dwanasćo lět".
Pobraschka – der Hochzeitsbitter
Chtož co móju Maju měś, ten musy do togo kuchnine blido z tolarjami wuflastrowaś«.
Skeptikarje napśeśiwo šćěpjenju wótpokazuju pak wěste, pak powšyknje wše šćěpjenja wšakich pśicynow dla.
To groni: Starjejše njejsu směli pśiglědowaś.
Ja som twój, pomogaj mě.
Smy pśewóźowali tu smugu wót 16 pórow na droze pśez wjas na Kališojc dwór.
Dogromady 18 wšakich mustwow jo se za to pśipowěźeło.
W tom pśinosku comy na žedne móžnosći pokazaś, z kótarymiž móžomy z rostlinow barwy wudobyś.
"Wótgłos jo był wjelicki" groni Heidemarie Rychtarjowa.
Z tym jo měł napšawdu pšawje!
Ferije su něnto mimo.
Mušyc Ernst jo ako młodostny raz na tšašny wirus schórjeł.
Telefony du južo dawno z Bórkow do Wětošowa, z Gołkojc a z Módłeje do Chóśebuza.
Źaseś lět su Angela Šurmanowa, Torsten Mak, Birgit Ginkelowa (referentka Serbskeje rady) a jadnaŕka frakcije Lěwicy Renate Harckowa kšuśe a konstruktiwnje gromadu źěłali, wjele wugbali a teke młogi njewuspěch zgromadnje wutrali.
Jaden wót nich - kněz Lewicka - jo hyšći derje wěźeł, co jo tencas do mikrofona gronił, a jo mógał samo k tomu něco dodaś.
Ale wón njejo zabył, kak tužny kokot na kóńcu jo był.
K nim słušašo mjazy drugim rada města Kalawy a samo kejžor Rudolf II.
Wěcej se dej na Boga pósłuchaś nježli na cłowjekow.
Pětš se kśěł do tšawy bricnuś a z pěsćoma na zemju bubnowaś.
Na njom se wobźělijo dogromady 14 chorow (14.00).
Wóni wopśimjeju fachowu leksiku, kótaryž jo łakała ceło do zabyśa padnuś.
Pópšawem trjebamy wótšy wukśik ako tencas pśi młoźinskem radiju dt64.
Kapała jo grała a gósći serbskeje kjarmuše w Blunju su sobu spiwali a se pón do reje dali.
We pjerwjejšej wustajeńcy "Mójo nejrědnjejše rucne źěło" jo było wót kóńca apryla do 30. awgusta wušej 80 z ruku źěłanych eksponatow wót 49 luźi wustajonych.
Myto Ćišinskego: Su pócesćili Mariju Elikowsku-Winklerowu z Chóśebuza a młoźinsku redakciju górnoserbskego radija Satkula
Dalšny wjeliki jubilej jo swěśiło Tradiciske towaristwo.
Sudnik jo z njeju kšuśe powědał a se za wšakim dopšašował.
Rada wužywam tež serbsku rěc w swójich spiwach, aby toś tu pśez granicy Łužyce w modernej formje rozšyrjała.
Na kóńcu skerjej pśispomnjeśe: lipšćańska slawistka a doktorandka Anja Jahnojc (z rodom w Dešnje) jo gano slěźiła w archiwoma w Budyšynje (Serbski kulturny archiw) a w Chóśebuzu (Serbski muzej).
Trjebamy: 300 g butry, 300 g cukora, 6 jaj, 300 g muki, 200 g figowych sušeńkow, pó 100 g aprikozowych a jabłukowych sušeńkow, 100 g rozynkow, 100 g citronata, pó ½ łžycce cymta, mlatych gózdźikow a muskata, 100 g sekanych mandlow
Tak moderator Christian Matthée pśisłuchaŕki a pśisłucharjow tenraz póstrowijo a to wót Njepilic dwóra, kenž jo wěcej ako 200 lět stary.
Wšym jo to gótowało wjeliki špos, teke pón, gaž su zestajili dwě mustwje za graśe, dwa raza 20 minutow.
Nježli smy wó tych gruntach howko zgónili, smy w nabocnych stronach Chośebuza pytali za gruntami, za byśim.
Pomjenjujśo je.
Źinsa jo taki kus błyšćatych kristalow skerjej rědna pyšnotka za bydlenje.
Apryl lubi nam na swój prědny tyźeń źe bejnje chłodne, ale suche wjedro.
"To jo było znamje pónižnosći pśed žywjenim a źěkownosći za žni", wulicujo Manfred Hermaš ze swójog źiśetstwa.
Producenty serbskeje muziki: Matthias Kießling
Jolic se rozeznawa na pśikład wusokosć tona jaden na drugi slědujuceju złožkow we pótrjefjonej rěcy mócnje, da pokaza teke muzika wurazne skoki tonow.
W Bramborskej płaśi słoma za tonu 96 euro, w Sakskej 62 euro za tonu.
Gaby mě wusmjerśił, by něnto bogaty był.«
»Tss, wujšpurny!
Tak „nitka“ mjazy něntejšnymi a něgajšnymi Wochožnarjami se njezryjo …
Se wě, až serbska wucba njesmějo wupadnuś.
Toś stej se pśepódałej Margiśe Jurkowej a šołśe Pauloju Köhnemu wopismo a mytowe pjenjeze.
Dla tog su wunamakali gumijowu krowu.
Akle pózdźej su zgónili, až jo se "Serbska wubranka" južo tśi raze wobźěliła na EUROPEAŹE.
2. Kake instrumenty a móžnosći maju serbske institucije, což nastupa garantěrowanje kwality wucby?
W toś tom twarjenju mógu se pón gósći a turisty informěrowaś wó Błotach.
Cesćej su měli reparatury, a togodla jo wósada teke wobzamknuła, twariś nowu cerkwju.
Z tym jo definěrowany tśirožk zapśimjeśa – historija, wěra, rěc –, kótaryž stoj w srjejźišću našogo towaristwa.
Lěto do togo w februarje 1950 jo stasi zacyniła centralu Domowiny w Chośebuzu, a Arndt z Borkow a Pecold stej byłej złej disidenta, dokulaž stej byłej za rownopšawnosć Dolnoserbow napśeśiwo Gornoserbam.
Jenč w dolnoserbskej rěcy pšosył bratšow z Gorneje Łužyce, se sobu staraś za rozbuźenje dolnoserbskego luda, aby sobu źěłali za dolnych Łužyčanow!
To su bliska domownja – teke jeje serbske boki –, to su nałogi a tradicije, to su woblica, to su mystiske a fantazijowe motiwy a to su teke nage žeńske.
Zachopjeńk 80tych lět jo wón gromadu pśišeł z Ani, Nikolajoweju wudowu.
Naše cłonki su zwětšego něgajšne Bukowarje.
Wostał jo pśecej Depsčański, wejsański, žednje njejo był někaki »kragaty«.
Som jomu pomogał kulki zběraś.
Gaž jo słyńco swěśiło, jo se wšykno spaliło.
Jo, a pśecej taki zogol a ta śopłota pśi pjacu.
Casy su teke hyšći majski bom stajili, ale wó kołac rejtuju jano w susednem Woseńku.
Cesto źo wó problemy, ako teke luźe maju.
Bóžko pak njejsu nominěrowane wót jury w Barlinju (272 graśow jo pśizjawjonych).
Wosebne wjasele za pśiglědarjow jo było karowanje žabow.
K temje "Serby a AfD" smy južo pśi góźbje komunalnych wólbow a wót wuspěchow teje partaje wu nas pśi krajnych wólbach pisali.
Z Korutańskeje/Kärnten. Znowa w drugej połojcy junija buźo w Korutańskej/Kärnten w Awstriskej EUROPEADA.
Pśiduce zmakanje muzejownikow wótmějo se 3. awgusta w Dolnołužyskem gólańskem muzeju w Grodku.
Dolnoserbski report: Wětšniki – pro a kontra
Na orgelach grajo St.
To se njemusy staś ned a nic we tej samej formje.
Na kursu su płaśili wósebne pšawidła dla korony.
»Styri tyźenje do jatš smy my źowća se zeger styrich wótpołdnja pśi cerkwi zmakali.
Wóna se wobźělujo na projekśe Serbskeje muzikoweje akademije, kótaraž jo wótźělenje Serbskego ludowego ansambla Budyšyn.
Zastup płaśi za dorosćone 4 euro, pónižona płaśizna 3,50 euro a za źiśi 2 euro.
K wiźenjeju jo Pawlina Krawcowa mjazy drugim ako serbska družka (Brautjungfer).
Na gluku stej byłej hyšći słabe swětło a kurjawa, tak až jogo wogeń pluwajucu głowu njejsu wiźeli.
Šeste a sedyme pšašanje ze Slěpjańskeje góli – chto znajo tej wótegronje? źinsa mam šeste a sedyme pšašanje našogo lěśojskego gódańka.
Z wjerbowymi witkami a gliny jo jen natwarił a za to jo něźi dwa tyźenja trjebał.
Pśikładnje jo w tej perioźe wucabnik Karlo Jordan źěłał.
Do teje lody jo pśišeł hyšći něźi 30-lětny muž, kótaryž jo nam kśěł uniwersitu pokazaś.
We gronach a diskusiji jo dominěrowała starosć wó pśichod serbskeje rěcy a wó serbsku wucbu.
Jabrjaty wóz napśeśiwo tejki jo napórał wósebnu atmosferu.
Raz jo se sowjetskim wójakam raźiło se pśederiś na jadnom flaku, pón su byli zasej wótbite wót nimskeje wehrmachty.
Wy sćo drje južo 23 lět dłujko šołta w Brězowce, ale pśiwuknuś dejśo hyšći źinsa wěsće młoge …
Teke dolnoserbske lipšćańske blido njejo móžno w starej formje w tom semestrje pśewjasć.
Wětšy źěl tych „Picańskich gatow“ ga su na teritoriumje Husa.
Luźe maju mjenjej a mjenjej wobchadanja z naturu a źinsa lěbda hyšći něco wěźe.
Mužow skerjej rědko wiźiš w takich rundach, źož pjerje se drějo, a gaž jo, pón skerjej jano w pójědankowej pśestawce.
To zewšym njejo śěžko.
Ale wóznam takego pomjenjenja hyšći njejo znaty.
Pśiducy stwórtk, 24. februara, zmakaju se cłonki nowego dolnoserbskego literarnego kružka w Domowniskem muzeju w Dešnje (19.30).
Pón jo wón wiźeł druge źowćo w jadnorej sukni se pśibližyś.
Co jo to wósebne na nich? „Zběrarja Günthera Kempgena zajmujo, kak wuměłce w swójich kulturach a z tymi materialami, kótaryž tam dajo, pśedstajaju tu samu wěc.
Kulki, mlince a „Anemarija“
Ale wót togo casnikaŕskego źěła njejo žednje pšec pśišeł.
Zwenka wótwórjeńskich casow móžośo teke termin dojadnaś.
Co ga?
Weto luźe se wjasele na gódy, pśigótuju, a někak kśě rědny swěźeń měś.
Wóni maju kšasne barwojte smužki z pśewšo rědnymi ornamentami.
Młoge ptaški jadnorje śěgnu na pódpołdnjo, do krajow, źož jo śopło a źož futer namakaju.
Aby za to trjebny kapital dostała, jo zběrała w luźe nažarjone pjenjeze za dobru dań.
A pó tej droze som jogo južo jěsno póznała.
Gołkojske šulske źiśi nazběrachu pjenjeze a kupichu za pěś tolarjow w Barlinju nowu winowu kanu za Bóže blido, do kótarejež běšo zagrawěrowane nimske pósćenje: »K cesnemu dopomnjeśu na togo na [...]
Kwiśeca wjas Rowne, jama, w kótarejž wjas by se minuła, jazoro ako opcija za pśichod opcija.
Ze śěgom se toś wupórajom na drogu – nejpjerwjej do Grodka, pón dalej do Sakskeje, ga do Slěpego.
»Źiwadło maju teke w Magdeburgu.«
Za te smy trjebali wótpowědujucy material.
"Helu wobejś" dejało how dodatnje stojaś.
To tšojenje, kótarež jo młody serbski kabaretist Wito Bejmak napisał, jo rědne a tak pšawje ze źinsajšnego žywjenja (teke politiskego) wzete.
Parkowe wjednistwo to wjaseli, ale weto móžo "lichota" zwěrjetow w parku byś wobgranicowana.
Mama źěła, pśi tom spiwa.
Tež Jordan, Šwjela a Latk wostachu we swójej słužbje na cas žywjenja.
pónjeźele, 7. septembra /nazymskego
Rědka wopokazń serbskeje zakopowaŕskeje kultury: Na rowniskem kjarchobje su jatšy wuswěśili restawrěrowane serbske kamjenje
Za něco dnjow.
Nazymski cas ga jo cas, źož smy lubjej nutśi we jśpě, źož sejźimy na kawčy a cytamy, źož muzicěrujomy w krejzu pśijaśelow a familije.
Pó droze do města jo jěł mimo góle.
»Sy glucny był?«, jo kśěła młoda myška Pifka wěźeś.
Njejo tak teke z nami?
W lěśe 1911 su Wjerbanarje swóju cerkwju „wót wjercha do dna“ pśepórěźali, kradu pśenowili a samo pśitwarili.
Něga źe jo se wó luźach, kenž su měli za drugich tšochu źiwne a wót nich njerozměte žywjenje, cesto groniło, až mógu chódośiś.
Někotare tyźenje pózdźej móžośo ju teke w górnoserbšćinje dožywiś.
Ně jano tšochu mjeńšu, ga tu, až su měli na zapusće sobotu, 18. měrca, tenraz wjelgin dobre a rědne, jo, samo nalětne wjedro.
Ten jomu mjena a na grěšne statki sakskich zadobywarjow pokazujucy groni: "Mój wopon jo złota słowjańska krona na módrej slězynje".
A som pón knigły z kopicami spóžerał, zachopjone wót Karla Maya pśez utopiske romany, kenž su mjaztym na poł wěrne, až k pśemóžarjam Arktiki a Antarktiki a drogowanjam slěźarjow Afriki.
W diskusiji jo cystosć we jsy wjelika tema była.
Wóna wuknjo w Šulskem centrumje za wušy schójźeńk na źiśownicu.
Hužywajśo gódny cas.
Domowinarje z kupki Dubrawa su se wjacor 25: januara w kulturnej rumnosći zmakali, aby powědali wó naśisku za nowy statut narodneje organizacije Serbow.
Wót togo wšyknogo jo awtorka cytała w Rownem.
Wažne jo, co se groni, a stakim: co my comy, a to dejmy gromaźe zastupowaś.
Na kóńcu pšosymy cytarjow Casnika, aby redakciji napisali znate mjenja na górjejcnej fotografiji.
A wetom něco se slězy njeju zgrimoco.
Pón jo wuknuł w Běłej Wóźe na kowala.
Prjatkowaś buźo Ingolf Kśenka.
Wót drugich pišo se we publikacijach a we wědomnostnych knigłach.
Rostlina jo w Europje a w Aziji rozšyrjona.
Toś ta słowjańska rěc wěcej njeeksistěrujo, ale wóna jo była pśiswójźbna z Kašubšćinu, Pólšćinu, ale tež z Górnoserbšćinu, Dolnoserbšćinu, Češćinu a Słowakšćinu.
Južo dny do togo jo se pó jsy roznosowała basnicka, až deje pśiś »Čechy«, kenž kśě how z někakim kulturnym programom wustupiś.
To jo płod gubowu, kótarejž jogo mě póznajotej.
Dalej a malsnjej!
Załožbowa rada jo wobzamknuła, až Serbski ludowy ansambel dej wót pśiducego lěta na kuždy pad dalej źěłaś ako Domowina Kultur GmbH.
Moje wuknice a wukniki – te su byli ze 6. rědownje – su wěcej ako połojcu rozměli.
Dłujcki pśeśěg z dogromady 115 fryjnymi a ženjonymi porami sobotu, 29. januara, jo pśiwabił wjele narskich pśiglědowarjow - nic jano ze jsy, ale z cełeje bliskeje wokoliny.
Za suźenim Hoffmana dej kněžaŕstwo wěcej šturowaś, a nic jano pjenjeze wusypaś.
Jeje źěła su mjazy drugim teke na wustajeńcach w Drježdźanach, Budyšynje, Barlinju, w Posaarskej (Saarland) a Praze wiźeś byli.
Do togo su baslili źowća a gólcy rědne dary za swóje pupki, a žeńske su jim pśi tom pilnje pomagali.
Domowinarje su z minutu wopominanja wucesćili aktiwne cłonki župy, ako su łoni zamrěli.
Rowno tej zwónje jo wósada 1942 dejała woprowaś za bronjeńsku industriju.
njeźelu, 6. septembra /nazymskego
Něnto smy wšykne wót togo wósebnego śichego casa pó trjefjone.
Prjatkował jo promšt Malink sam a jo slědk glědał na swóju dobu ako dušepastyŕ a jo gronił, až jo wjelgin źěkowny za tu gnadu, až jo mógał farariś a Jezusoju drogu biś.
Wón pak co z wutšobu se serbskim luźam pśiwobrośiś a pšosy wó „input“, kak mógał [...] pomogaś.
Smarkawa jo jim wěsta, móžno teke kašel a gripa.
Pušćanje wódy z, na pśikład, wusokeje nalětneje wódy musy móžne byś.
Staj mlac do proznego głažka.
To jo dejało byś rozměte, aby sćěžańki pšawje a derje stojali a se njepśewalili.
Zapust Serbskego ludowego ansambla w gósćeńcu »K złotemu plonoju« w Hochozy
A to jo akle zachopjeńk!
"Dobru noc, law Bučo, dobru noc, kobołśik Ćiko, dobru noc, pupka Hanka."
W aprylu lěta 1628 jo Wallenstein Strobice a Gołkojce wurubił, w měrcu 1631 Liškow, w juniju samskego lěta pón město Chośebuz.
To pak njegroni, až kwartalnje njepśewjeźomy wó wěstej tematice za cełu młoźinu we jsy wósebne zarědowanja.
A te słowa, kótarež ja śi źinsa pśikažom, dejš ty k wutšobje braś.
Něnto pak su swóje zmołki z drugego boka dejali zacuwaś.
Ja jomu pokažu!
Wěcej šyśa jo Neupötschowa pón nawuknuła w šyjarnem kursu wót "Lübbenaubrücke", źož wobźělnice nješyju nic za sebje, ale pósćiwanki za źiśownje ako zagłowki abo měški.
njeźelu, 5. apryla /nalětnego
Tyźeń pó tom až su k jatšam załožyli w Chóśebuzu z 15 cłonkami Serbsku ludowu partaju, stej se zmakałej prědny raz nawjedujucej zastupnika Domowiny a serbskeje partaje na rozgrono.
Za tyźenjami jo było jogo balcowanje wó swóju gołubnicu z wuspěchom, dokulaž ta jo se sajźała na gałuz tuje a jeje nawóžeń jo se směł k jej bližej a bližej suwaś.
A balonk we wětšu se wjerśi a kružy.
Caspar David Friedrich jo studěrował w Akademiji za twórjece wuměłstwo w Kopenhagenje.
A jomu by felowała ta zaběra z lubowaneju serbskeju rěcu.
Toś te moderne basni su wósebnje "pód kóžu" šli.
Smy se lubosćiwje wó Ornellu starali, ju futrowali a z njeju se zaběrali.
Anja L.
Smy kóšule a sukna pśikšajali, teke wušywańske modele su se kreslili a šorce su se pśigótowali", informěrujo nas Doris Heinzowa.
"Na zachopjeńku wobgranicowanjow som tek hyšći raz material skazała, dokulaž som se mysliła, až wšykno droše buźo.
Konflikty dla wódy budu tejerownosći pśiběraś – jeje njebuźo wěcej dosć za wšykne pótrjebnosći.
Njejo pak lažko było, ceptaŕku za to namakaś.
dalej na 2. boce
Teke „muski“ na lěwej kšomje jo Brjazynaŕka.
Wucone se pšašaju, kak jo to móžno, až z jadneje rěcy su se wuwili tak wšakorake rěcy?
Dokulaž źo w tom pśewódniku pó pśiroźe jano wó naše domacne zwěrjeta, su źe mjenja ako źiwjak, jeleń abo ryback dosć znate.
NC: Co hyšći do nalětnych źěłow słuša?
Jaden wótpósłańc jo kśěł wěźeś, lěc dajo wobšyrnu statistiku, chto móžo serbski powědaś, cytaś abo jano rozměś.
Tych z pódzajtšneju rutu, ako stakim śěgaju pśez Bosporus do pódzajtšneje a pódpołdnjoweje Afriki, bywa mjenjej.
»Kopicka pak lažy pśed mójim dwórom«, jo měnił stary Mjeršeńc, »a togodla jo mója!«
Wóni maju śěžkosći powědaś z drugimi luźimi a jich zacuśa pósuźowaś.
Do studiuma teologije jo se wukubłał na elektrikarja.
W šuli jo nawuknuła engelsku a rusku rěc, we studiumje na UAM w Poznaniu jo nawuknuła litawsku a letisku rěc.
Znajo něchten dalšne aktuelne góspodaŕske objekty, kótarež maju swójo mě abo wabjenje na wobchoźe w serbskej rěcy? Gaž jo, pósćelśo nam pšosym rad fota a informacije dalej.
Mama jo wjacerju pśigótowała, nan jo malsnje do lody pó paleńc jěł a wót togo casa stej wótery raz k starjejšyma pśišłej.
Wjednicu šule za dolnoserbsku rěc a kulturu Marju Elikowsku-Winklerowu su na swětosnem zarědowanju w rumnosćach Lubuskego muzeja pócesćili z prestižowym pólskim mytom „Zasłužona za kulturu”.
Stary Pětk jo chwatajucy cukor pśi sebje wujědł a pón tu šklu pitśku wobraśał.
Se wulicujo, až su rejowali do zeger šesćich zajtšo!
Pótom su górjejce „wěko“ wurězali wót banje.
To groni, až wšykne wejsne kupki tudy ten jatšowny nałog woplěwaju.
Což jo stary kšetaŕ Juro Kopylc wó kšetach wěźeł, by mógał teke źinsajšny Juro Kopylc wó kšetach wěźeś.
Ja som měł dweju bratšowu, wót kótarejuž som ja był ten staršy.
Z Popojc/Papitz.
w januarje, jo tam měła wuspěšnu premjeru Händeloweje opery "Radamisto".
Pśednošk wó gólnych burach w Tirolu
Pozitiwnje pśechwatane su turisty a kólasowarje mjazy Bórkowami a Chóśebuzom, kótarež kśě tam krotki cas njedaloko sprjewineje kólasowaŕskeje sćažki wótdychnuś.
Serbske spiwne towaristwo we Wusokej (źinsa Wětošow) załožone, pśedsedaŕ a dirigent Karlo Jordan, organizatorka Mina Witkojc
Pšaša se, co se how tšoj.
Wótwórjeńske case: srjodu až do njeźele 13.00-17.00.
Pla ABBA pśiźo k tomu, až te styri głose su byli tak wótgłosowane, aby ten wósebny ABBA-sound nastał.
se naroźijo 14. septembera 1920 w Dešnje
Rozmjej: wót 30 nowackow jo se 18 rozsuźiło za Witaj, telik ako žednje do togo.
Něźi 2,7 mio. euro kśě wześ ako nowy kredit za wažne inwesticije we wokrejsu a to wósebnje za dalšne twaŕske źěła w Grodkojskem gymnaziumje.
Dalšne wustupy, zwenka LDS, budu w Rogowje/Horno, Ćisku/Zeißig a Rudnej/Reuden blisko Kalawy.
Woblaś, zela wuplaś, sec, žněś – to wšo jo wopšawdu radny kus źěła, to wěrim.
Wón jo pak wóstał pśedsedaŕ wósadneje rady a jo za a zas źěłał ako faraŕ, do lěta 1945, dokulaž njejo wjele pomocy było.
Ja som 47 lět stary, ženjony a nan tśich źiśi.
Akle we rentnaŕskem starstwje stej cas na to měłej, se z wóskowanim zaběraś.
Spušćone dwóry, rozpadane pódlańske twarjenja, starosći dla Njepilic dwóra.
Tejerownosći we tom casu až do gód se pśigótujomy na prědne pśiźenje, na naroźenje Jezusa, což comy dostojnje swěśiś.
Dalej dołoj jo była teke wšuźi psowica, a druge kricki su tam rosli.
Gaby Bramborska jaden z tych tśoch knechtow Swětego pisma była, kótary by wóna była?
Rownož na pśikład te sroki luźam kurjeta, pileta a małe kacki wunosuju.
Dolnoserbski program na Swětkowne
Strusack wrjosa
To njedej se hyšći raz staś, gódy ga su rědny swěźeń!
Naźejam se, až teke ako gymnaziast do takich lěgwow jěś mógu.
To wšykno něnt njeklincy wjelgin śěžko a snaź buźo młogi se pšašaś: Njejo ga taka słužba wjelgin jadnora?
A tych 360 000 euro, kenž njejsu se łoni pśetrjebali, jo Marko Suchy ned za wurownanje w swójom „nowem” pśedłoženju zasajźił.
Akle w 1960ych a 1970ych lětach jo nastał Grodkojski gaśeński jazor a druge, a naslědku su teke twarili Pódpołnocny a Pódpołdnjowny kanal ze swójimi pušćadłami, aby mógli staw wódy w Rěce a tšugach regulěrowaś.
W lěśe 1987 jo se teke na iniciatiwu wjednistwa FDJ šulski rozgłos załožył.
Ja žałosćim, ale mója pomoc jo daloko.
Juro jo měnił, až ma wóna pšawje, až dajo tšachy, a k slědkoju som ja teke tomu wěrił.
Njejsom rozměś mógał, dla cogo nas wusměšuju.
Wóstańśo chylku tak lažece.
Dwě su stakim wótewdali, ale dalšnej dwě su měli za sebje.
Wopśimjeśe se z nim kradu precizěrujo.
Gaž jo na to pómyslił, jo pśišeł z grozby do znoja, a pón by wjele za to dał, gaby był južo pšawje daloko pšec wót togo młyna.
Tu jo jogo nan w drugej generaciji dalej wjadł a twarił te běłe drjewjane kśice za kjarchob w Ralbicach a w drugich jsach.
Wužywarje serbskeje rěcy namakaju tam wjelgin wutwarjony modul k serbskej fonetice Dolnoserbske wugranjanje.
Jo se teke pšawidłownje wobźělował na Swěźenju serbskeje poezije.
Na drugi part wóna wuzwignjo: "Cu se za to zasajźiś, až serbska kultura dalej žywa jo.
Bórkowy su prozne – napšawdu? Z Bórkow/Burg.
Rědowniska wucabnica Anja Sämischowa se wjaseli, až šulska wucba we Sakskej něnto zasej pórědnje běžy, a se žycy, až tak to buźo teke nadalej.
Zdźaržanje serbskich nałogow wšak wóstanjo trajny nadawk towaristwa, což se spódoba domorodnym kaž tejerownosći dowolarjam.
Te su byli wjelgin praktiske, dokulaž je njejsu trjebali dołoj śěgaś, gaž su raz musali.
Njeźelu, 27. oktobra, buźo w serbskej cerkwi (Landkirche, Na marku/Markt 19) wót zeger 10:30 Serbsko-nimska namša.
Genetikarje su pśeslěźili geny 524 luźi z pśedhistoriskego casa
Carta, to jo była stśělba!
Póznawańske znamje jo było naš Nowy Casnik.
Wóna jo zachopiła 2001 ze 9 wuknikami, źinsa ma něźi 70. Pózdźej mógu starše wukniki se kubłaś bilingualnje w dwěma pśedmjatoma na gymnaziumje w Peelu.
Tejerownosći wótmějo se 9. górkowy mark na terenje wokoło Lubnjojskego groda.
Dalšne „kokoty“ su byli w Depsku, w Dešnje, w Rogoznje, w Radušu a w Borkowach, źož ga su swěśili 675lětny jubileum gmejny.
Wónej wótpołožyštej togodla swóju broń a źěštej wjacerjat.
Ina Harzdorfojc ze Smogorjowa a Michael Mettner z Hochoze stej z płakucym a smjejucym wóckom na to rozwjaselone towaristwo w zalu glědałej.
Z takim jo była zdobyta nowa wužytna zemja za rolnikaŕstwo.
Cłonki towaristwa su objekty wustajeńce wobźěłali a do rěcha spórali, teke te serbske drastwy.
Pśi tom maju wšykne źiśi wjelike wjasele.
Kamjenjarski borša Hannes Kops pśigótujo se na swójo pśespytowanje a źěła na ceło wósebnem historiskem kamjenju.
Zapust SLA na komornem jawišću w Chóśebuzu
Wjacor su wobydlarje kazane na disko (19.00).
Hans Kuling a Dieter Reddo stej mě pódpěrałej.
Daj źe nam twóju gnadu, aby jano za tobu glědali a naša duša stawnje pśi tebje była.
Nowakojc a W.
Hamni hyšći ten kusk!
Tamny gólnikaŕ jo njestatkarjam wjelgin gramny, wón ga 25 lět jo se wó ten stary bom starał a jo jen wótwardował a kśěł teke pśiducne 100 lět zeźaržaś.
Scena z filma: Casowy znank Fryco Kšamaŕ, z rodom z Liškowka a bydlecy w Drjenowje, wulicujo wót wótbagrowanja swójeje jsy.
Rowno w tom wótźělenju wójaŕskego materiala jo nan był ten fachnik.
Wón jo słowo rozměł.
Z nimi smej pśepowědałej młoge słowa a pśikładowe sady.
1909 Šula za rucne wuměłstwo w Barlinju, G.
Ja cu wam hobjadnu hutšobu daś a jadnogo nowego Ducha do was daś.
To sebje žyce Serby w DDR rowno tak ako Dany a Frize w BRD.
Abo gaž se myslim na „sportaŕske zajtšne piwo“ sobotu dopołdnja, z rozgronom ze wjelgin prominentnymi sportarjami, swětowymi abo olympiskimi mejstarjami.
W lěśe 1954 jo se w Isl wutwórił źěłowy krejz stawizny (AKG).
Tak jo se zejšło wjele wejsańskim a drugim žeńskim tegdy.
W jeje ramiku kśě sebje serbske gremije poziciju k ewaluaciji a k dalšnemu póstupowanju na pólu serbskego šulstwa naźěłaś.
Se wě, až buźo mjazy nimi Serbski kulturny turizm.
Program togo zmakanja jo był wjelebocny.
How pak łžyca wosuchy pomaga, aby ten běłk njewuběžał.
Njezapłaś złosć ze złosću, ale cyń to dobre, měj měr a pśibliž se drugemu: to jo śěžko.
Na njej budu dalej k słyšanjeju žedne spiwy, kenž Ingrida Naglowa za ten źiśecy program nagrawa.
Na kóńcu pśidajomy warsty złoteje papjery.
Wóni su koncentrěrowana literarna forma, a pśemógu wšake wěcy "na dypk spóraś".
Pó cołnowanju su wšykne byli pšosone na kafejpiśe w kjarcmje pśi wjelikej pušćalnicy.
Na tu wašnju zwucuju źiśi swóje zacuśa teke z głosom zwurazniś a wuknu rozměś, kak se druge luźe cuju a co kśě zwurazniś.
Pomagaj jomu pśi tom a wumóluj nejwětše knigły módre, knigły srjejźneje wjelikosći cerwjene a nejmjeńše zelene!
Ceła suma jo dostała młoźina do swójeje kase.
Na wustajeńcy w Frankfurśe nad Mohanom (Main) jo za swóje serbske pupki samo diplom dostała.
Na jawišću pśed Vattenfalloweju wjažu w měsće su wšake gronjarje źaržali grona, mjazy nimi zastupny jadnaŕ Domowiny Marcus Końcaŕ.
A ta “měšańca” pó teritoriumach jo dobra.
"Nam feluju te cłowjeske kontakty a ta kultura we wšednem dnju."
Betonowy šćipjeł – symbol Błośańskego dwóra na Lipjem.
STAWIZNY TWÓRIŚ
Won jo teke Domowinski cłonk.
Lěwica: Strategiju Dolnonimcam
Chtož jo narski a chtož ma dobre ideje k tomu, jo rad witany.
Situacija jo była malsnje rozjasnjona.
Nowy termin hyšći njejo namakany.
Njetrjebaš z nim tśi raze za źeń wen hyś kaž ze psom.
Šołta zasej zdychnjo.
Ale druge dwójonogace gronje mě Mici, Antonija, Antośa abo samo Tuši.
Beno Njekela jo se naroźił 5. oktobra 1934 w Kulowje (Wittichenau) pla Wórjejc.
Žaby su byli ale aktiwne a njejsu kśěli na karje sejźeś.
w Janšojcach - pětk, 27. januara, w Klubowem domje w Pipanojcach (19.00)
Žylojske towaristwo “Pśěza” jo južo 5 raz wustupiło ze serbskeju swajźbu na BUGA!
Wjelike rumy maju teke źiwadła, kina, gósćeńce, sportowe zjadnośeństwa.
Mam za legitimne, wažne wěcy w towaristwje bźez pśisłucharjow wudiskutěrowaś, dokulaž což njejo zdrjałe, njesłuša do zjawnosći.
Tej stej swóje rjeśazki wšuźi pytałej a se wopšašałej.
Zastup płaśi 5 euro, ale prědne tśi "larby" změju lichy zastup.
Gaž Pawoł a Barnabas běštej pśišłej do Antiochije a zgromaźiłej wósadu, zapowědaštej, kak wjelike wěcy Bog z nima jo cynił, a až wón tatanjam źurja wěry jo wótwórił. Pós 14,27
To pak njejo tak lažko było.
"Co nam pomagaju wjelicke koncepty, gaž na kóńcu nichten se njewobźělijo?", jo pšašała.
Wobźěliło jo se 71 dorosćonych pórow a 12 źiśecych pórikow.
How bydle za wětšy źěl luźe z drugich krajow.
Stwórtko pak běšo měnjecy, až to njepójźo, dokulž jo jomu mórjo njeznate, a až wón co tam jěś. 
Stary Trunta
Teke muskecy a žeńskecy rod stej derje zastupjonej: 49% su byli žeńske, 40% muske (11% njejsu pśeraźili, chto wóni su).
„Žeńska mjelc w zgromaźinje“
Mój zaměr jo, wósebnje pla tych luźi zajm zbuźiś, kótarež su mjazy 30 a 60 lět stare, dokulaž, kaž wiźim, mamy za nich pśemało pórucenjow.
Spomnjeśe na naše nowe šularje pak jo wjelgin wšakorake.
Stakim ma Bramborska ako prědny pód-zajtšny nimski kraj derbne pšawo za rolnikaŕstwo.
Drastwina namša w Ptačecach (Tätzschwitz) jo jogo wjelgin gnuła, a wón znajo a cesći angažement tamnego towaristwa „Šulska a domowniska śpa“.
Mjazy pśiglědarjami w Hochozy jo było 20 cłonkow Domowinskeje kupki Chośebuz III.
Zapustarjow a pśiglědowarjow wuwitał jo teke D.
Pódpołnocna Makedońska granicujo z Serbiskeju, Albańskeju, Bulgarskeju a Grichiskeju.
Młody akademikaŕ jo dejał pušćiś wše wusoke plany a naźeje do pśichoda a se wrośiś domoj, aby pśewzeł Zbajic žywnosć – žywnosć swójich nanow, a nejwětšu w Nowej Jsy.
Nagrawanje serbskeje jatšowneje namše w Picnju
Jo było pó tej groznej wójnje a chudoba jo kněžyła hyšći wěc ak dosć.
Titel superkrala jo se dostał Benjamin Trogišoju z Noweje Niwy.
Snaź jo wót wence tak wuglědało, ako by Serbam how derje se šło.
Wjele wjasela a snaź zgónijomy raz waš nejlubšy recept.
Spiwanje serbskich spiwow w šulskem chorje jo we mnjo zbuźiło lubosć a kulturnu zwězanosć z tym serbskim“.
Ale te pšawe procowanja su se akle zachopili.
Gaž doma na jadnej rostlince źaseś płodow narosćo, wisy how tśiźasća słynickow... Luź by se myslił: How někaka mašina słynicki terga, tak tšašnje wjele.
Jadnab 40 luźi jo pśišło na premjeru Pratyje 2020 pětk wjacor do sportaŕskego domu.
Za mnjo jo jasne – serbska rěc jo bogatstwo togo regiona.
Wóna gótujo nowolětka ze solonego śěsta (Neujährchen, Neujahrsgebäck) za sebje ako dekoraciju.
To njeby pśerada na dolnoserbšćinje była, wjele wěcej logiska konsekwenca realneje rěcneje situacije w Dolnej Łužycy.”
Moderator jo se pšašał jadnogo wuknika Dolnoserbskego gymnaziuma, [...] co wón wót serbskeje rěcy źaržy.
Serbski cerkwjeńc jo cas žywjenja.
Žrědło rěki lažy pla města Halštrow w Górnej Łužycy.
Pón jo domowinsku kupku teke w Depsku załožył.
Kamušk ga jo pó casu mógał "zestarjeś" a swóju módru na zelenu barwu malachita pśeměniś.
Rekonstruěrowanu słowjańsku wjas "Stary lud" móžośo se woglědaś wót 3. maja až do srjejźi oktobra: Wałtoru, srjodu a stwórtk wót zeger 10:00 do zeger 16:00, sobotu zeger 11:00 do zeger 15:00, njeźelu a na swěźenjach wót zeger 12:00 do zeger 16:00. Howacej móžośo se na termin dogroniś.
Pótom běžašo na góru wušej swójeje jamy a wuspiwa sebje swóju zajtšnu módlitwu. 
Kak jo pomogała myška wroblikoju?
Wšojadno lěc we familiji abo w źiśowni: starjejše, ako kśě swójim źiśam nawucyś serbsku rěc, njedeje starosćiwe byś, gaž góle dłujki cas njepowěda serbski. „Rěcna eksplozija“ stanjo se akle pó dłujkej „receptiwnej fazy“, źož góle wuknjo serbsku rěc dlej a lěpjej rozměś, ale samo pśi tom aktiwnje serbski njepowěda.
Michał: Jo, to by mógł, by-li na jogo kupje něchten něco na pśedank měł.
Teke rěcnje mógu jaden wót drugego wuknuś a se mjazsobu rozgranjaś.
18.05.2019 | 12.40 góź.
To ga njezmějomej žednu swinju k šlachtowanjeju.
Trjebin ze swójimi wušej 700 wobydlarjami jo wjelgin dłujka a bejnje rozdrosćona wjas.
1854 Bogate zgromaźenje. Te tužne powěsći z tych na tej Odrje lažecych prowincow a krajow, wósebnje ze Šlezinskeje, njebjeru žednog kóńca, a jo tam to wopusćenje pśez tu wódu njewugronjece wjelike.
Njewěste pak jo dotychměst, lěc a kak budu se tym tśi seniorkam jich słužby we šulskej śpě zapłaśiś.
"To pak by mógało se w pśiducych lětach změniś", jo Koch teke pśispomnjeł.
Teke źurja ako se wjerśece objekty su se tematizěrowali.
Na njom maju krotki pśinosk we friziskej rěcy.
Pśed substantiwom zwětšego stoj artikel, pak definitny, pak indefinitny.
Wóni njamaju žednogo rozgrona, rozwucowanja, a tež rozwjaselenja, dokulaž jaden k tomu drugemu pśiś njamóžo, a du lubjej tam, źož se wubójaś njamaju, na droze wóstaś abo njeglucne wordowaś.
Doma som měła rampu a dwě krowje wobstaraś.
Archeologi su namakali 100 pjacow k škrěśu zeleza
Rosćo na njesolonych, pśepušćatych zemjach.
Za jogo suźenim jo to wósobinske cuśe a město, źož cłowjek se cujo pśisłušny.
K tomu běšo mócna delegacija z Francojskeje pśijěła, mjazy nimi Patrice Bessac, jich šołta.
Tak jo wón 18. septembra na pósejźenju Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny w Lubinje cełe wobradowanje wjadł w dolnoserbskej rěcy, což su wósebnje cłonki a gósći z Dolneje Łužyce wjelgin witali a chwalili.
Łoni nazymu jo běrow Domowiny w Budyšynje pśewjadł anonymne wopšašowanje cłonkow a njecłonkow we cełej Łužycy.
Jo!
Pórěd płaśi wót 20. junija 2019.
Za pśesedlenje pśedlažy wót měrca 2019 dogrono, ako juristiski płaśi, pišo LEAG.
Struktura webboka jo tak wutwarjona, až se zapśěgnu wše žywjeńske wobłuki a temy we wšych prowincach osmaniskego mócnaŕstwa, w kótarychž Armenijarje su se žywili.
Wšuźi se kwiśo, se zeleni a fantastiski wónja.
Gronje, až ma dobru kwalitu.
Na zapustojskem dnju, 22. februara, jo wóna wšych wobźělnikow pówitała we wejsnem domje, źož su pón prědne reje rejowali.
W tudskem Krabatowem młynje maju něnto nowu sobuźěłaśeŕku, kótaraž co serbsku rěc mócnjej do pedagogiskego źěła zapśimjeś.
AfD
B: Njewěm, jo nimski.
Zapódali su to naraźenje frakcije SPD Lěwica, Zelenych, dwě mjeńšej kupce.
Elikowska-Winklerowa: Srjodu, 19.4., jo pśedstajiła kněni Siegowa wót Doma za serbsku ludowu kulturu wšakorake warianty dolnoserbskeje drastwy.
»To se mě njespódoba«, jo Krabat rjaknuł. »Něnto dejm nałožyś njedobry srědk.
Na brjuše laže abo znak – jo, nałpicki to cynje tak!
Foto Renéja Engela jo dobyśaŕ we wuběźowanju "Nazymske gusło".
Co jo wažne było?
A spašo zasej. 
My smy měli teke jadnu łuku w Picnju, blisko centruma.
Móžom wšo, žerjom wšo.
A což jo młogego pśełapiło: Nejpjerwjej jo režiser měł namakał grajarjow, a akle pótom su ekstra za nje pisali scenariske knigły.
Won jo se wobrośił a jo gnał kśikajucy domoj: „Ja njok žywy do njebja, ja njok žywy do njebja pśiś!”
Mósćańska Domowinska kupka a agrarne drustwo Was wótcakujotej sobotu, 2. oktobra, zeger 14.00.
Lipič tekst Boženy Němcoweje do górnoserbskeje rěcy pśestajił.
Tam mógu se pśisednuś na kafej a samopjacony tykańc abo na piwo.
Wósebnje lube su kurjetka.
Móžomy zasej a zasej zgroniś samo formulěrowane bjatowańko, na pśikład za źěłowe městno abo za wustrowjenje swójo a drugego.
Pó stupnicy dołoj tak smali, až stupy njekyrce.
Wědomnosć
Měnjenja
»Ha, witaj, mój pójědank!«
Nicole Beissertojc jo pśiśěgnuła z Rogowa do Turjeja.
Pśi tom su jomu pśijaśele a znate pomagali - mjazy drugim w lěśe 1992 teke luźe ze wšakich krajow, kenž su tencas pśebywali w Borkowach.
Konstrukt by dejał taki byś, až wuša šula se DSG pśizamknjo.
To dajo se zwěsćiś w zwisku z jich jězu.
Wětš dujo a dujo.
Pistowe jězdźidła znicuju humusowu warstu wótkłonow.
Derje tomu, kenž se jomu dowěrijo. Ps 34,9
To pak njejo jadnučka lipa w tej małej jsy - pśi wejsnej droze stoj hyšći wěcej takich rědnych “serbskich” bomow.
Och, gaby ja jano wěźeł, co jima jo!
Wjelika kupka jo pśijěła do swětego kraja.
To groni pazorka abo kokulka.
W kuždem teksće štycy ideologija, na kótarejž tekst bazěrujo.
Južor někotare lěta Domowniski muzej šulske rědownje, drogowańske kupki, familije a teke jadnotliwcow w pśedjatšownem casu na woplěwanje togo rědnego serbskego nałoga pśepšosyjo.
Tu jo Domowinska župa Dolna Łužyca zachopjeńk maja załožyła, a to gromaźe ze Serbskim institutom a z muzejom w Dešnje ako partnarja.
To wšak teke rozmějomy. 
Za njo jo sebje wubrała temu „Wuwiśe turizma w Błotach“.
Dešański serbski blidaŕ Heinz Tšuk jo zgótował ławki, blido a drugi mobilar za ten „rožk“ wokrejsa Sprjewja­Nysa w hali „Lebenstraum Dorf“, a to bejnje pó błośańskem.
Pó wjaceri smy słyšali rědny pśednosk wó tom, kak Serby su naše strony wobsedlili.
A kšuśe: »How we jsy ga wě kuždy wšykno wót kuždego.«
Pśepišćo tekst "Liška" do prezensa!
Na dalšne tšojeńko se wjelgin rad dopominam.
Cel buźo Grabicański jazor.
Ako dobra wěc jo se wustajiło to, až jo row Fryca Rochy něnto zasej w dobrem stawje.
Cłonki Turizmowego towaristwa Raduš a wokolina z.
To trajo wót zeger 18:00 do 20:15.
Pšose wó to, až gósći se woblekaju drastwu z dłujkima rukawoma a z dłujkim zecom.
Wóna źaržy wjelike kopje w pšawej rucy.
Krona jo kjaglojta abo walcojta.
Lažki jo na to pokazał, až njetrjebaju se Serby wěcej bójaś pśeslědowanjow a štrofow, pśeto maju w sowjetskem wójsku wjelikego a dobrego pśijaśela.
Se wě až te njesegaju slědk až do zachopjeńkow města, ale 50 lět a wěc to weto juž jo.
To su mj.dr.:
»To rad gótujom.«
CDU jo jogo naraźiła.
We tom mój tšach wobstoj, w takich wěstych konfliktach ako w Jugosłowjańskej.
Buźom za njeju wołaś a wóna tebje pón wuženjo!
Dobry statk k lěpšemu natury a wobswěta, kótaryž buźo njasć płody we lěśe 2044, gaž budu swěśiś 750 lět Raduša we chłodku 725 kwiśecych sadowych bomkow!
Górniki cuju, krotko a słodko gronjone, pśez aktualne wuwiśe wjelgin slědk stajone.
Na 12. aprylu su chopili wódu do njogo pušćaś.
To jo stakim drogotne kulturne derbstwo – derbstwo, kótarež móžoš lažko skóńcowaś.
Stwortk, 26. oktobra, buźo w Cazowje serbska wucba za dorosćonych - za Domowinskich cłonkow a dalšnych luźi ze jsy (19.30).
Znak smy jěli z busom.
»Cogodla dejmej druge zwěrjetka wusměšowaś?«, pšaša cuzy mjatel.
Comy Wam źinsa hyšći raz do rady daś, ga se to “serbske” na BUGA pśedstajijo.
Ela wót Serbskego šulskego towaristwa, dr.
Lubym luźam móžom wogeń w kamjenach naduś.
Wjele, wjele jo Gerat Hantška pisał - nic jano za Casnik a za Serbsku Pratyju.
Take powědanje mam za wawrjenje.
Pśigóda jo se skóro póstajiła.
Gratulěrowaś co kupka nowej promštowce krajneje cerkwje Christinje Bammel.
Nastanjo góruca diskusija, argumenty za a pśeśiwo se wuměnjaju.
Někotare wažne informacije wó njom namakaju se w pśedsłowje fotomechaniskego nowośišća słownika z lěta 1989.
Płod Ducha jo lubosć, wjasele, měr, sćerpnosć, lubosnosć, dobrotnosć, wěra, miłosćiwosć, pócnosć.
Za blidom sejźecy, Witko zasej wusnjo.
Bom se w Europje w parkach a ako nadrozny bom nasajźi.
Wóni se na swójom nowem městnje pómałem zažywjuju, dogótuju hyšći slědne źěła na nowych gruntach.
Srjejźne a wusoke góry su cil zymskich sportarjow.
Pó Drugej swětowej wójnje procowašo se něgajšny zwězkowy jadnaŕ Gustaw Janak Serbski Sokoł nowo załožyś.
Kraj, kótaryž jo pśisamem dopołnje lodowaty, płaśi ako tśeśa nejwětša pusćina swěta a ma nejnišu gustosć wobydlaŕstwa wót wšych krajow.
Ja som samo z nožycami stśigał.
Tu móju frejdu na tom mě pak njejo zapłaśiś.
Nedoma jo měnił, až deje serbske institucije šule pódpěrowaś, gaž źo wó wabjenje starjejšych.
Tak wjelikeje licby se njeby nicht myslił. – Błudnik. Něgajše casy pśichadaju zasej k nam.
Pla YouTube jo nastała hybridna forma wideoklipa a bloga: .
Naše Prizarske nowo-prodrustwowniki su se teke dłujko waźili dla togo mjenja.
Na miłoraskich łukach stoj rědny stary cyglowy dom z lěta 1886, ako jo južo wót daloko wiźeś.
Rowno tak zajmne su nastawki wó serbskich drastwach w Liškowje a Janšojcach wósebnje w něgajšnem casu, wó Błosańskem swěźenju w Borkowach teke wó tom, což jo se južo wšykno stało we Wjerbnje.
Toś jo wón w swójom pachanem domcyku juž na nas cakał.
Wóni njejsu glědali na zeger a njejsu pó wósymich štundach to źěło wóstajili, ale źěłali kuždy źeń tak dłujko, až ta woblicona licba jěšnicow a placa jo była gótowa.
Semjenja rostliny wopśimjeju chemiske maśizny, kenž wódu pśiśěguju.
»Ale móžomy nanejmjenjej pśecej na to se naźejaś.«
Pśi tej góźbje smy teke pisali wót pśedstajenja Dolnoserbskego internata.
Wužywajśo pśecej samske pomjenjenja a wobroty.
Dupjenje njejo mě žednje było wjelika tema.
Mjazy drugim jo było tak, až su se luźe wóženili pśisamem jano z partnaŕkami abo partnarjami ze Žylowa abo ze susedneje jsy.
Hebr 13,1–9b * Jer 41,1–18
A gósći budu móc pśez internet swóje wjažki a wobnocowanja rezerwěrowaś.
Ale njejo teke daniž pśicyny k zacwiblowanjeju.
Wón jo słušał k tym tak pomjenjonym muskim 20. julija 1944 a bu pó atentatu na Hitlera wěsty cas popajźony.
To městno pótom kšuśe zacynjaju.
Thomas jo swóju eksistencu natwarił w Nordrhein-Westfalskej, Marko w Baden-Würthembergskej.
Ga se ta wótwórijo, to stoj bóžko hyšći we gwězdach.
Na pśikład kśě nowe zasadne pedagogiske praktiki zawjasć.
Bliskosć Francojskeje a wliw francojskeje kultury stej wugbałej, až jo se ako głowna zastojnska, amtska rěc pśesajźiła francojšćina.
Raz jo w rušćinje pśednosował.
Źiśi su słuchali wósebnje rad powěsći wó lutkach, w kótarychž su swóju wósebnu rěc wužywali – wóni su rozmjej wšykne słowa negěrowali.
Jogo šwigermama jo teke pódla.
"To jo był wjelgin rědny kokot, ale nejskerjej južo bejnje stary a wiselny" – ja Marcus był měnjecy.
Jano na tofli pśi góźbje łapanja kokota stoj teke na serbske "kokot".
Južo dlejšy cas w Měsće wó tom pśemysluju, až se taka BUGA hyšći raz how wugótujo.
»Za dwa dnja pśiźo mója zastupnica, cu to pórědnje pśepowdaś, šołta«, wóna groni, bźez togo až swójo źěło pśetergnjo.
Wětšy źěl delegatow jo pśigłosował wobzamknjenju, až wobglědujo Domowina we cełem pśedwiźone pśeměnjenja ako notne. 96 jo było za to, 23 pśeśiwo tomu, 10 njejo se rozsuźiło.
Młode wuměłce powědanego spiwanja Sabri Si Mix, Daco MC, MC Yaya a DJ Mario zwězujo lěta dłujke pśijaśelstwo.
Słušnje som wótegronił: »Hanuš«.
Pśepozdźe su politikarje reagowali na znamjenja, kótarež su byli k wiźenju na wobzorje (Horizont).
Wšake tšachy a tšašydła se nam we myslach jawje.
Antropologiska perspektiwa na pšawo glěda na to, kak luźe pśed kótareju slězynu ze pšawom abo pśeśiwo pšawoju argumentěruju, a kak se pśi tom pšawo do politiskich projektow zapśěgnjo.
Wótmaršěruju wót gósćeńca „Błośańske dwórnišćo” w Brjazynje.
We 19 kursach až do lěta 1950 jo 430 serbskich a 266 nimskich kandidatow.
Za turistowu informaciju w Bórkowach jo Johanna Zapjacowa módrośišćowe nagubki šyła, za twaŕsku firmu a za hotele w Bórkowach a w Barlinju jo samo nagubki z logom zgótowała.
Wěsće jo k tomu wósebnje to pśinosowało, až maju něnto młoźinski klub, w kótaremž se wšykne zmakaś mógu - te ze starego a te z nowego Depska.
Tam buźo jano mało luźi ako sejźi z wótstawkom.
Až Lutheraju njejo se rowno tak zejšło, jo se měł źěkowaś swójim pśijaśelam.
Do togo, jo Schmeiduch gronił, su wobstali tradicionelne chromy Słowjanow z gliny a drjewa.
Ako śěło jo dołoj se pušćiło do grodowy, carny jěchaŕ pśiźo a grodowy jo se wobstajił.
Koncert njejo mócnje woglědany, ale spiwarje pśeznaniju za to z mócneju performance.
Dowólśo nam krotučke pśispomnjeśe, což nastupa pśirědowanje městna za serbske programy kradu na kóńcu Puškinowego parka.
Wono jo wudawało a pśedawało serbske knigły.
Ale śěžke, wjelgin śěžke teke".
Rozdźěl jo datum.
Kak to wuglěda, gaž se waźim, se sromam abo płacu?
Źinsa źěłatej tudy dwa młynika: Dirk Pawlik (lětnik 1965) a jogo syn Stephan (lětnik 1989).
Mě jo se to zespódobało.
Z cejdejki jo muzejownica Christina Kliemowa dała někotarym serbskim arijam zazněś, kótarež Mósćańske ned głosnje sobu spiwachu.
Wolejbalowy turněr młoźinskego aktiwa Domowiny, ak jo dejał byś zachadnu sobotu na sportnišću w Depsku, jo wordował wótpowěźony.
Ako naš ›gondoliere‹ sy ga za to zagronity!«
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w awgusće swój narodny źeń.
Ně, což njesłoźi, to njamóžo jěsć! Prose jo głodne.
Na głowu stajiju jomu śernjowu kronu.
Ale se wě: Jo derje, gaž mama abo nan móžo wam pomagaś.
Město cybule a šinki se kuse oliwow teke derje góźe.
Chośebuski wušy šołta Waldemar Kleinschmidt jo pśi tom wuwitał mjazy drugim pśedsedarja towaristwa za wobgrozone rěcy prof. dr.
Z jogo pjera wujźe 1936 we Waršawje informatiwna brošurka „Łužyce“.
Rucnikaŕski kumšt bobra jo how derje wiźeś.
Na namšy jo tež kśěła cłonk kupki “Serbska namša” H.
Z HISTORIJE
Mócnje wurostki su šerobrune a gołe.
Waša bujka njejo stojała we Łužycy…
Kwiśo wót měrca až do apryla.
Za wuměłca jo to wjelika cesć, gaž se jomu groni, až jo serbski wuměłc.
Pšaša, kak drogi jo joghurt k jěźi.
„Maš pšawje, Měrtyn.
How su dostali wobšyrne informacije wó prědnej pomocy.
Kuždy źeń su tam byli dwě, tśi šulske rědownje.
29. 12. 56: Na župnu delegatnu konferencu do Budyšyna (župy »Wusoke šulstwo – Jan Skala«).
Jubilaram dalej wjele gluki a wuspěcha.
Nejwuše městno jo w pódpołnocu Madagaskara.
Šlazyńske wójwodstwo jo wójwodstwo w pódpołdnjowej Pólskej.
Cesto jo z pomocu computera w starych Casnikach, w tekstowem korpusu, w dolnoserbskej bibliji a drugich knigłach w starych dolnoserbskich tekstach pyskał za rědnymi, lěpšymi słowami za swóje teksty.
Ptaškowa wójka jo rostlina ze swójźby łušćinowych rostlinow .
Adresa budyšyńskego Serbskego muzeja jo: Hród (Ortenburg) 3, 02625 Budyšyn.
Zgromadne matej bjeršta a šćotka, až su jich šćeśiny ze wšakorakego materiala, pak z pśirodnych materialijow kaž ze zwěrjecych kósmow, z metala abo z plastiki.
W septembrje lěta 1956 som Tebje w Brjazynje prědny raz woglědał.
Ursula Reuprichtowa jo wušyła midery a jo pomagała gromaźe z Jenny Lindtoweju pśi wušywanju.
Teke ja ako cłonk rady z Dolneje Łužyce som za to, teke togodla, dokulaž lětosa ga dostanjomy te pjenjeze w tej wusokosći, ako dotychměst.
Ta nejlubša jo za nas jadna kradu stara glinjana a słomjana brožnja była.
Gaž glědaś do Dolnoserbskego-nimskego słownika wót Manfreda Starosty, pón cytaš.
Pó wucysćenju semjenja jo měch lanowych zernkow stojał na najśpje.
Wonej buštej dobrej pśijaśelce.
W juliju jo płaśił na pśikład jaden tyźeń w Borkowach wokoło 5300 kronow (to jo jich něźi 1000 markow).
Te jadne źe maju wěcej humora, te druge mjenjej.
Priština jo była jadne wót srjejźišćow srjejźowěkowego serbiskego stata a rezidenca pód kralom Milutinom .
Kijašk njaso w šesć rědach łazeńske kósmy a je pśeśiwo stojece łopjenaty.
Serbske knigły a serbski casnik su teke na pśedań.
Su měli „Swěźeń stoga“
Chto – to dotychměst bóžko hyšći znate njejo.
Žeden słužabnik njamóžo dwěma knězoma słužyś; pśeto buźo jadnomu gramowaś a drugego lubowaś, abo buźo se k jadnomu źaržaś a drugego zanicowaś.
Tak jo to wino było cesto dosć kisałe.
Wó to se procuju.
Młoźinske amty pśepytuju, lěc take pšawo w konkretnem paźe płaśi.
Jo było we póznem nalěśe na sobotu.
Tenraz jo dało šesćoch kandidatow , do wuzwólowaŕskego zapisa jo se dało 911 luźi zapisaś, 651 wót nich su z listom zgłosowali.
Na rane źiśetstwo mógu se lěbda dopomnjeś.
A pśez ten program jo wjadła – w lubnjojskej serbskej drastwje, z luštnymi błośańskimi anekdotami, z pór serbskimi słowkami a z jadneju abo drugeju basnju – Marlene Jedrowa z Lipjego.
Z takimi „akcijami” móžo teke grobla mjazy Serbami rosć.
Ale te njamaju žedne wucha.
Śěsto za kołace jo se pśigótowało, klěb jo se napjakł na 14 dnjow a pśedewšym su se pjakli tykańce a placki.
To jim wjele wjasela napórało!
Jo se raźiło, až jo Šejnejda hyšći w lěśu 1952 milinu dostała.
Welk jo pisał pózdźej hyšći wjele romanow a wulicowanjow.
Wobydlaŕsku gromadu kśě zarědowaś raz wob kwartal.
Na pśikład ma se běźiś z tym: Wokoło 40 planowanych bydlenjow jo felowało na kóńcu lěta. — Chośebuske zawody njejsu w cełem wiźone swój eksport do kapitalistiskich krajow społnili, něźi 2000 Chośebuzarjow jo wopušćiło łoni naš kraj, hyšći wokoło 4000 luźi abo familijow pyta bydlenje (z nich něźi 1000, kenž hyšći žedno njamaju!), a tak dalej.
"Śěžko jo to było", wóna groni.
Dajo jim teke krotki doglěd do stawiznow Wjerbańskego zapusta.
Tam móžośo je dostaś, wóni płaśe 11 euro.
Tak pomjenjona droga źinsa hyšći na ten cas dopomina.
We swójich knigłach spomnjejo awtorka, tak cesto ako jo do Wjerbna pśišła, pokazowašo se row z tym wót Any žyconym kamjenjowym nadpismom »Ja som žywa, wy dejśo teke žywe byś« ako sama pyšnosć.
Lažy pśi rěce Garonne a jo wuznamny pśistaw pśi Atlantiskem oceanje.
Pětš se smjejkoco.
Nowe studenty na Instituśe za sorabistiku , mjazy nimi Šramojc Maja z Gołbina.
Pśisamem źaseś lět jo to pón trało, nježli stej mógałej SED a kněžaŕstwo k wěsći daś, až wobstoje w cełem kraju za "socialistiskim nalěśim" 1960 wšuźi we jsach prodrustwa.
Toś smy kśěli něco pódobnego how organizěrowaś", groni pśedsedaŕ towaristwa Gjulner Sejdi za Nowy Casnik.
Dobra jěza a spódobna muzika
Ako pśedsedaŕka Spěchowańskego towaristwa Domowniskego muzeja Dešno jo była Christina Kliemowa pódla.
Pótom smy rejowali "kózynu reju", ak se njedajo lažko wopisaś.
Phil LaMarr jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Tu su pśecej ako slědnu pósekli.
Kak sćo zapśěgnuli cełu wejsańsku ludnosć - młoźinu a ženjonych?
Pěsni z casa młodych lět Mata Kosyka
Dajo se samo statkowanje pó cełej Rumuńskej zwěsćiś, pśeto mjaztym su se teke dalšne Proetnica-festiwale w drugich městach pó pśikłaźe togo prědnego w Sighişoara załožyli.
"Pśez jich wusćełanja a akcije wěri se młoźina sebjewědobnje serbski powědaś, a radijo Satkula góni jich k swójim samskim iniciatiwam, a pśez to we wšakich jsach jo serbske młoźinske žywjenje naspjet wócuśeło".
Wumóženje jo wobstojało z pśemólowanja a wuźěłanja nowego sćěnowego wobraza.
Su snaź na njej źiwne brune abo carne flacki?
Jadno pak jo wón dojśpił: swój kraj za krotki cas mjazynarodnje znaty cyniś.
Komentator jo měnił, až jo źaśe zymske źěło źowćow.
We wusokem starstwje pak jo se jej ten jězyk pódštapił pśi powědanju serbskich słow.
Co jan jo se howko tšojło?
Tych ga jo było tam wjele.
Tam smej se pśed styrimi lětami wopóznałej, ako jo Fritz­Erich do našeje šule změnił, a skóro smej se pśijaśeliłej.
Teke pla krajnego raźca D.
Zbytki balona ceło jadnorje wótpórajśo.
Něźi 86 % tych polow, łukow a góle ma špatne wobstojnosći za produkciju - tak to Europska unija pósuźijo –, to groni, až maju z togo jano snadny dobytk.
“A to zgromadne źěło z Gubenom bula?” comej wěźeś.
Gmejnske zastojnstwo jo 25. junija pśepšosyło na zjawne zmakanje wobydlarjow gmejny Janšojce w grěšańskem gmejnskem centrumje ze zastupnikami LEAG a Veolia dla zgromadnego projekta załožka za energiju a pśetrjebanje .
Christina Kliemowa jo k tej temje naspomnjeła, až toś te ruprajchty wót něga njamaju nic cyniś ze źinsa rozpśestrětym wobrazom "gódownego muža".
Kupadło rěšy z mokšeju rěšeńskeju lapu a z uniwersalnym srědkom.
28. nowembra budu w Dešnje swěśiś zachopjeńk adwentskego casa.
Źěłarni se wótmějotej w klubowni internata DSG, na Žylojskej droze 37, 03044 Chóśebuz.
Samo wót tom se pśemyslujo, z teje Mužakojskeje słoneje wódy napóraś wósebnu kosmetiku.
Ale kaki domcyk!
Nejlažčejša wašnja k tomu pśipomagaś jo pśizjawjenje pla zagronitych.
W rogožynje jo heb k słyšanjeju.
Pśed pór lětami som tež był kradu pśechwatany.
Jatšownicu pokazuju w Domowniskej śpě wót zeger 13:00 až do 17:00, kak se serbske jaja móluju.
Wjele wěcej pak jo Tolstoj znaty dla swójeju wjelikeju romanowu »Anna Karenina« a »Wójna a měr«.
Chtož do twardego kamjenja z jadnorym rědom wobraz škraboco, dłypjo abo rěžo, musy juž měś kradu wažnu pśicynu.
A pśecej zasej pśinjasu wobydlarje gmejny abo wokoliny "nowe" stare objekty do muzeja.
Tejerownosći jo se na tej wósebnej namšy wužognował dr.
Źiśi su wobraze "škrabali".
Pšawje zachopiś źěłaś buźo 1. januara, pśewzeł jo ten amt ako wjednik „Centruma za dialog a změnu“ južo 1. decembera. (Centrum financěrujotej krajna cerkwja EKBO a te styri łužyske cerkwine wokrejse we tej krajnej cerkwi.
Veronika Žurowa jo jadnasćo lět nawjedowała biblioteku w Serbskem domje
Wón jo płaśeł ako załožaŕ moderneje serbskeje lyriki.
»Ale starka!«
Jogo lubka jo była Šlodarjejc Rejza.
W basnjach awtorki pytamy zwětšego pódermo za rymami, a jano hyšći źěl z nich znajo štrofy.
Na njej dej se wóliś nowe zwězkowe pśedsedaŕstwo, nowy pśedsedaŕ abo pśedsedaŕka a pśeźěłany statut a teke źěłowe směrnice deje se wobzamknuś.
Znajośo kócora Findusa? Wón jo žywy w Šwedojskej.
Z togo se wuznajo, až Smogorjejske njemuse žednu starosć měś dla pśichoda wobory.
Prědny raz su znankstwa zjawnosći pśistupne, kótarež wótekšyju pśechad wót wšednego rasizma do towarišnostnego wuzamknjenja Roma, kótarež jo napóslědku wjadło do jich zamordowanja z kopicami, gromaźe z Žydami a drugimi mjeńšynami Nimskeje a Europy.
Njejstej mě juž kśěłej měś do rozgłosa, ale na rěcnu šulu do Dešanka, źož jo Fryco Grěšeńc se wusćił na wuměńk.
Wóna źěła wjele lět we pśedsedaŕstwje wórjejskeje župy Handrij Zejler, w Domowinskej kupce we Spalach a jo źěłała žedne lěta we zwězkowem pśedsedaŕstwje Domowiny.
Kradu zeger 10.55 na Grodowej kupje buźo serbska drastwina kupka ze Žyźinego (Seidewinkel) pla Wórjejc prezentěrowaś wórjejsku drastwu a nałogi.
»Vom Dorf«, jo było mójo wótegrono, smy ga měli hyšći rěd drugich Hanušowych we jsy.
Knigły
Źělba tych, ako literaturu njenaglědaju ako wažnu, jo nejwuša pla młodych Což wěru nastupa, jo serbski lud źělony.
How sajźijo śopłe piśa a ze šmałcom skiby.
Tam ga buźo wulosowane, w kakich kupkach budu pón mustwa z cełeje Europy graś na EUROPEAŹE 2020. Teke cłonki z Dolneje Łužyce budu tam pśi wulosowanju w měsće Klagenfurt pódla.
Do togo jo źěłał ako kšylc pśi BMK w Grodku.
Stwórte awto jo běłe z cerwjeneju kśicu.
Co wzejo Witko sobu do źiśownje?
Zasej budu konsultacije pla woblubowanego ceptarja Erwina Hanuša, źož mógu dorosćone mócnje serbowaś.
Pisne pósudki wót wěcej ako 20 historikarjow to dopokazuju, lěc ze stron swójskego abo lipšćańskego instituta, Lutheroweje uniwersity Halle-Wittenberg, uniwersity Bolesława Bieruta we Wrocławju, uniwersity Adama Mickiewicza w Poznanju abo Instituta za słowjańsku wědu a balkanistiku Akademije wědomnosćow ZSSR w Moskwje.
Zachopjeńk nalěśa, kótaryž běšo pśi zawjeźenju juliańskego kalendarja na 21. měrcu, jo se pó sto lětach na 20. měrc pśesunuł, pó dalšnych hundert lětach na 19. měrc a tak jo to šło dalej slědk.
Pśi zamaršěrowanju gólcow ze swójimi kónjami smějom pla wjelikich źowćow stojaś, kótarež su teke w serbskej drastwje.
Po wugronjenjach Domowiny jo dało wokoło lěta 1950 lěbda wucabnikow, kenž su wuměli dolnoserbski.
»... hejnak hodlaŕ!
Ja cu was troštowaś, kaž maś troštujo.
1913 Turnarje. Młoźina jo sebje turnaŕske towaŕstwo załožyła.
Toś smy na zachopjeńku telik pachali, ako z našych milinaŕnjowych dymnicow w Carnej Plumpje se tencas dymiło jo.
Młogi raz pak dajo teke źiwe reje, pśez kótarež ten rědny stog se zasej rozćěgnjo.
To jo nam wjelgin luto a my to na tom městnje korigěrowaś comy.
W diskusiji k tomu jo wulicował, kak w Słowjeńskej z tymi pšawami wuglěda.
Ceło wuźiwany jo ten jano gronił: »Ale wy ga sćo sebje akle cełu tejzku kupili!
We tom samem casu budu dorosćone móc filcowe kulki z merino-wałmy gótowaś (wóni góźe se derje k powjesenju na zgło z bomjelwałmy (Baumwolle)).
"Ale za to trjebamy nejžpjerwjej nowych sobuźěłaśerjow", groni Zsófia Kóródy.
Pśěza w Kamjenej
Jano engelski, nimski … A ja som taka gjarda na to, až som słowakska.
Ceło wědobny zastupijom we februarje do Domowiny, kšywowy zwězk Serbow we Łužycy.
W jeje nadawku jo Serbska kulturna informacija LODKA reprezentowała na 2. a 3. oktobrje pśi krajnem zastupnistwje serbsku kulturu, našu historiju a źinsajšne žywjenje Serbow w Bramborskej.
Na swěźenišću ale jo južo na jawišću stojało drastwowe towaristwo z Dešna.
Su wustupili problemy, tak smy wót wšakich bokow słyšali…
By mógali jomu groniś kokot-spiwarik, to by pasowało.
»Jo, ale jano, gaž pómałem a serbski powěda.«
Teke nowy bamž w Romje jo skerjej pśeśiwo słowjańskej misiji nastajony był.
Nic wót togo wěcej wiźeś njejo.
Wjele wustajeńcow jo juž měła.
Tencas su take drogowaŕske wulicowanja w Casniku byli burskim luźam w Łužycy kaž wokno do swěta, a wóni su z njogo zgónili, co se we dalokich, za nich eksotiskich stronach tšojło.
Dlatog njejsu dalej pśišli ze šulskim póstajenim a z konsekwencami Witaj-ewaluacije.
Togodla jo něnto pśikazane, až luźe deje se jadne drugich wobijaś.
Pśed žylojskeju cerkwju jo był pozawnowy koncert.
Su nagrawali źiśecu muziku za nowe wótsłuchańske knigły "Cerwjenawka a druge bajki".
Dajo doceła jano 4 sorty wucbnicow za kašubsku rěc.
W Měsće jo Sieglinde Sackowa južo kopicu takich wjeźenjow pśewjadła.
Źinsa namakajo se jano hyšći mało slědow słowjańskeje zachadnosći w serbskem sedleńskem rumje.
Witko sednjo se jej na klin a źěli swój plack.
Rostlina twóri dłujke pódzemske wótnožki, na kótarychž kóńcykach se wutwóriju kule z kulowatymi cłonkami.
Girafa jo kśěła rowno piś a jo musała głowu dłymoko zechylaś dłymoko k wóźe rěki se zechylaś.
Njecyń sobu.
Ale gaž śi lubosć felujo, tebje felujo wšo.
Co z tych kreacijow ma šansu, aby se pśiwzeło wót konsumentow? To se musy pokazaś we praksy, šansa jo na kuždy part dana.
Ale pópšawem by dejał pó starej wašni byś kóńc ze swěśenim wót šwigawy až do jatš, 40 dnjow.
śota: Co ga jo z tym?
Lažko to njejo, pśeto kuždy co pšawje měś.
Toś te informaciske žrědła su specielnje na pominanja źiśi wusměrjone.
Knigły jano za źiśi? – Nikula nic.
Park sprjewinego ługa jo wót slědneje srjody pśistupny.
Za tym, až w lěśe 2011 su wujšli žedne bibliske teksty w modernizěrowanej formje ako "Dolnoserbske perikopy", kenž se wužywaju na serbskich namšach, su se Dolnoserby južo dłujko nowe wudaśe cełeje Biblije w swójej rěcy žycyli.
Na tej prědnej jo fotokopija originalneje kórty z lěta 1784 wótśišćana.
Ale Plandrak a Plańtśak stej takej śańkej, až nichten na njeju njeźiwa – to pak jeju njemóli!
Wosebnje wjelike jo było pón to wjasele, gaž jo ako wjeliki solist raz z Kosobuskim chorom wustupił!
Ja teke nic!
Až wóni žedne wucbnice njamaju, to cele njepśitrjefijo.
Te su how wjele wětše ako pśi Baltiskem mórju.
A wóni su byli wjelgin zaźiwane a samo w tšachu, až by to mógał byś někaki grozny wuž, ako jo se zabłuźił.
Jězd jo tegdy był bejnje wobśěžny.
Pódpisali su toś ten wažny dokument Angela Merkelowa w nadawku nimskego kněžaŕstwa a za Saksku a Bramborsku ministaŕskej prezidenta Kurt Biedenkopf a Manfred Stolpe.
Ines Neumannojc jo wochylu pušćiła redakciju, sekretaŕka Simone Poetzschowa jo se pytała nowe źěło.
Tak pśeskjaržony dla zabijanja k 4 lětam popajźeństwa jo se zasuźił.
Šesćo źiśi su dojěli.
Rozglědowaś by se dejali na filmowem festiwalu w Chóśebuzu.
Ale pśez Bóžu gnadu som ja, což som.
Něga su te samo stojali w rěźe pó dwěma.
Gaž raz z futrowanim zachopijoš, musyš ptaškam teke dalej pšawidłownje futer dawaś, dokulaž se zwěrjeta na swóje futrowańske městna pśiwucuju a spušćaju.
Situacija serbskeje rěcy w Dolnej Łužycy jo śěžka.
Ale až jo tu rěc how we Łužycy zewšym póznała a nawuknuła, zwisujo naslědku z tragiskim kapitelom europskich stawiznow.
W Borkojskem amśe su to na pśikład Myšyn, Strjažow a Prjawoz, kenž by dejali se z jadneju wětšeju susedneju gmejnu zjadnośiś.
»Nopawy ga žeru teke sad«, Madlena groni a wupancerowanemu zwěrjeśeju poł wušpule pśichyśijo.
Na kóńcu su rejowali „Annumarju“.
Gaž mě lutujoš, daju śi dobru radu.«
Móst jo mója rodna wjas.
Stakim su prozniny jano tak pśeleśeli".
Jan jo wjelgin rad šulske góle.
"Wón jo teke dobry ilustrator był", groni kuratorka, a rozkładujo: "Take wustajeńce su tek góźby k slěźenju."
Kuratorium Myta Ćišinskego jo pśipóznał jeje angažement na pólu serbskego kubłanja a rozšyrjanja serbskeje rěcy we wšyknych generacijach, kaž teke jeje njelicne kulturne projekty, kótarež maju trajny efekt.
Zalězom raz teke do bomowych kronow.
Teke źiśi - how na wobrazu Rowniske - su ten źeń byli burske woblacone.
Ako młode muski su se zarejtowali, jo nowy šołta Horst Nattke wuwitał pśiglědarjow, nejpjerwjej na serbski a pótom na nimski.
Něźi pó jadnom lěśe su zachopili wšake źiśi sami wót se prědne serbske słowa wužywaś.
Na sćěnach su teke wisali wótběgi dnja, z koncentrěrowanym źěłom a pawzami.
Mytowaś budu we šesć starstwowych kupkach wót źiśi ze źiśownje až k dorosćonym.
Na dłujkowjacornem boce su bydlili Obodrity: Bytyńce, Drjewjany, Glinjany, Warny, Wagry a dalšne.
Ministaŕstwo co šym spěšnjej gólu pśetwarjowaś: na město chójcowych plantažow dej stupiś měšana góla z wěcej pśiroźbneju strukturu, ak jo wěcej rezistentna napśeśiwo klima-stresoju.
Jubilaroma źo se teke wacej na stare dny derje (wón jo 93 lět stary a wóna 84 lět).
Markěruj na skale městno, źož słomka pokažo.
Až wón njejo wordował wuzwólony, ale Bjarnat Cyž, tomu su zadorali delegaty z Dolneje Łužyce, wóni su Malinka pśegłosowali – jo se teke groniło.
My smy jogo statk, stwórjone w Kristu Jezusu k dobrym statkam, kótarež Bog pjerwjej pśigótował jo, aby we nich chójźili.
Zawěsće cakaśo wy, lube cytarje, južo narske na pśiduce serbske wusćełanje “Łužyca” w telewiziji ORB.
Ja budu rostlinaŕnju twariś.
Jo tak skšuśone, až syna sćelo na serbsku wucbu a kupujo za njogo serbske knigły.
Žednje drje njebudu wukniki w šuli cuzu rěc tak dokradnje nawuknuś, až ju mimo wětšych śěžkosćow nałožowaś mógu.
Uta Henšelowa z muzikarjoma.
Schippel jo pśedsedaŕ Krajnego zwězka wognjowych woborow.
Wosebnje wjele źěła jo Wjerbańska wognjowa wobora měła w lětach wót 1928 do 1933.
Faraŕ Schütt jo pjerwjej w Błunju słužył, a by se wjaselił, gaby tam pśišli Blunarje namšu.
Zwenka togo casa jo Klaus dojśpiś pód cysłom a móžo indiwiduelnje póraźowaś.
Dalej smy wót wjednika za techniku zgónili, až wót 7. septembra kulki za zymu składuju.
»Kněni wucabnica, naš nan ma tšach pśed awtami!«
Ja by mógał nět groniś, až luźe powědaju wó zazdaśim njewusłyšanych bjatowanjach wjele wěcej ako wó tych wusłyšanych bjatowanjach.
Błobošojska cerkwja ze 14. stolěta wótwenka: jeje murja jo natwarjona z pólnych kamjenjow a bryły (Raseneisenstein).
A dokóńcnje wuplunjo zbytki spjełka.
Weto móžo byś wót togo derje žywy, lěcrownož dej wót dobytka wušej 30 % dankow płaśiś.
Mjaztym jo nastał nowy Rogow pla Baršća.
nabóžne wusćełanje (słowa k dnju: Manfred Hermaš)
Buźćo góruce w Duchu, słužćo Knězu.
Wóna jo žywa była w chudej wobstojnosći.
Dostanu za swóju serbsku wucbu honorar.”
Naraźenje za take cesćenje móžo kuždy wótedaś, kužda institucija, towaristwa a jadnotliwe luźe.
Strittmatter jo był wjelgin sławny.
Pśibytne su pólěpšenja gódne zběrali a z tym zwězane zagronitosći resp.
Ako w pśedłoze "Popjelnicka" wót Grimmojc bratšowu, se zgubijotej tej zalubowanej zwěrjeśi zasej.
2. město fotoju Juliany Kaulfürstoweje.
Ale jich wucabnikam jo se wótraźiło, jich za to graśe wabiś, dokulaž jo wóno „njemoralne“.
Takeje rědneje njejsmy hyšći měli.
Wšykne źiśi su pśepšosone na źiśecu namšu ze Stefanie Krawcojc.
Dogromady 12 kralow a 19 marušow w serbskej drastwje (serbski šlodaŕ H.
Toś comy se jogo žycenju pśizamknuś, až absolwentki togo studija mógu swóje znaśa za dobro źiśi a serbskeje rěcy stawnje nałožowaś.
»Pawoł, ty se zawěsće móliš.«
We Wódowem Groźe pak njejo šło nagle górjej, ale pó twardej droze daloko, daloko k prědnej tofli z napisom: Aussichtsturm 3,8 km.
Dokulaž jo wobronjona z grabjami!
To jo wón wjelgin hynac dolabował tencas w LPG: „Tam su cesto śeletka schórjeli a wumrěli.
Z DOLNOSERBSKEGO GYMNAZIUMA.
Financielnje pódpěrowała jo SCK za pśegótowanje foyera załožba "Doma w Slěpem, Rownem, Mułkojcach".
Kuždy jo dejał bitowaś, což ma.
Scó južo wěźeli, až móžośo swětnišćo teke na kompjuterje wobglědowaś?
Zastup płaśi na měsće 10 euro a do togo 8 euro (pónižone 8 abo 6 euro).
Jo to Praske towaristwo pśijaśelow Łužyskich Serbow, kenž jo se w lěśe 1907 załožyło na iniciatiwu profesora Jozefa Páty a jogo bratša, dr.
Z wódy a gipsa sam mógu kridu zgótowaś.
Bomy za wupyšnjenje awle ku gódownicce su musali źewjetkarje wobstaraś.
Akle ceło na kóńcu nazymy smějomy se dlejšych dešćow naźejaś.
Som swój amt rozměła ako šyroke pólo.
Wšykne su byli sćicha.
Malsnje som woblacona.
Anna Kosacojc-Kozelowa zastoj 18 lět amt zagroniteje za serbske nastupnosći w měsće.
Bórkowy/Burg.
Glědamy, kak awtorka Nocy powěsćow Jěwa-Marja Čornakec buźo jogo pśisud dalej tkaś.
Po Borkojskem šołśe jo amtski direktor Hans Gahler pśibytnym pśedstajił wuwiśe turizma w Błośańskej jsy w zachadnych lětach.
Njejo ga to, až taki źeń dajo, za tebje póstarcenje , aby se do pisanja dał?
Młode ptaški maju swětłožołte woblico a šerozelenu kapku.
Nacionalsocialisty, kótarež su kśěli wšykno słowjańske a z tym teke serbske wutamaś, su jsy 1937 dali druge mě: Geroburg – mě rowno togo markgroby, kenž jo wójny wjadł pśeśiwo słowjańskim rodam pódzajtšnje Łobja, aby jich teritorium zdobył.
Z našogo wuměłskego fundusa smy na jawišću pśedstajili z orchestrom, chorom a baletom serbske swajźby a swajźbaŕske nałogi ze styrich regionow, a to z nowymi elementami.
Su kśěli, aby gósći k nim na šuflitach pśišli.
Kurs jo był w Pšynem, we wokrejsu Górne Błota-Łužyca, w starem gósćeńcu na Wejsnej droze.
Ja ga som měła wósym kmótšow!
Po namšy su wšykne hyšći gromadu wostali pśi kafeju a tykańcu.
Wušej togo jo było grono wót tak pomjenjoneje „Filmcooperative“.
Kak jo to tencas pśed šesć lětźasetkami było z teju ordinaciju?
To pak kśě nachwataś.
Źiśi dostanu póstarki, co wóni sami mógu cyniś, kak mógu praktiski něco zachopiś.
Aktualny magacin z nowosćami a pśinoskami, mjazy drugim wó filmowem festiwalu w Chóśebuzu
Njeby wěźeła, lěc by how měł pśijaśelow abo drugich znatych.«
Pó politiskem pśewrośe su wuměnjenja se změnili, a zachopjeńk 90tych lět su Šćeńcanarje mógali dojśpiś, až jich wjas wóstanjo.
Rowno tak bole mě teke słowa w diskusijnem pśinosku wót W.
Nimsko-Serbski chor jo spiwał žedne wjasołe štucki, a te 121 pśibytne su byli napominane, sobu spiwaś, což su teke cynili.
Luźe w Dolnej Łužycy skjarže casy, až dajo pśemało knigłowych wudaśow wob lěto.
Prědna reakcija serbskeje pśiglědaŕki na kóńcu pśedstajenja jo była: »Som kužde słowo rozměła.« Za take měritko wó wopśimjeśu źiwadłowego graśa póbrachujo mě rozměśe.
Zastupjone su byli mjazy drugim Partaja Bayerskich, Lichota Pódpołnjoweje Tirolskeje, Morawska partaja a Gibanje za awtonomiju Šlazyńskeje.
Jo ga měnił, až jo strukturna změna špatnje pśigótowana.
2. kral jo był młoźinski šef Guido Lichtenberger.
Kórtki z pšawidłami, na kótarež muse źiśi w pśiducem casu hyšći pitśku wěcej glědaś, se na wěstem městnje powjesyju, tak až su źiśam orientacija.
Dojěli su teke z Radworja w Górnej Łužycy.
Wóttam maš kšasny wuglěd na město Heidelberg.
Njejsu to jano te běłe kśice, wót kótarychž wón twari a teke rekonstruěrujo kužde lěto wěcej ako 20. , ale teke te młoge mjeńše a wětše Jezusowe figury a druge cerkwinske eksponaty, ako wón dreslujo a wutšugajo.
Smy gano w casniku Lausitzer Rundschau cytali list wót Tebje.
K njej słuša teke film, źož su Bórkowy wiźeś wót górjejka.
Jatšy mimo jaj? Bogalka, bogalka! Musymy něnto jatšy wótpowěźeś? Dobra rada jo něnto droga, a wuchace, rownož łdzy su jim we wócyma stojali, su chopili wobradowaś.
Won jo teke w Dolnej Łužycy ceptarił a to w Kokrjowje, Prjawozu, Popojcach, w šuli pśi Serbskej (Kloštarskej) cerkwi w Chośebuzu a na seminarje w Nowej Cali.
Ten pak se malsnje zgubijo, dokulaž se pó mócnych wětšach wóśoplijo.
Ale wó tom dalej a wěcej znowa w Pratyji 2022, gaby Marjana Domaškojc wóswěśiła swój 150. narodny źeń.
Stajijomy sněgowemu mužoju šapcycku a wobwěžomy jomu šlapku sukna ako šal wokoło šyje.
Rownož bórkojski amt jo personalne kosty za muzej ze swójogo etata wušmarnuł, jo amtske zastojnstwo weto nadalej wězane na źěłowe dogrona ze sobuźěłaśerjami muzeja a buźo jim za wšym zdaśim dalej musaś myto płaśiś, njebuźo-li gmejna z dobreju wólu te kosty pśewześ.
6 lět dłujko jo Bjarnat Cyž ako wiceprezident FUEN zastupował Domowinu.
Zastupnik pśedsedarja, dolnoserbski muzikaŕ Detlef Kobjela, buźo se rozgranjaś ze znatym Barlinskim pianistom a komponistom prof.
»Njebuźo teke zewšym tak śěžko, pšawje wugódaś«, jo Krabat maśeri rjaknuł.
Montsoreau jo město w pódwjacorje Francojskeje.
W oktobrje pśidu prědne mroze, tola pón se zasej wóśoplijo.
Hermaš: W Serbskej pśiraźe su dwa cłonka wokrejsnego sejma - to stej Lothar Bienst a Wolfgang Kotisek - a ja ako “wěcywuznaty wobydlaŕ”.
Ku Picańskim gatam?
Źiśi su pśecej głodne.
Wšake druge luźe su sebje w takich domkach swóju swinju abo śeletko wuchowali.
22. oktobra buźo muzej wótegroniś Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo na kóńcu julija pisało na wjednistwo Měsćańskego muzeja Chóśebuz, ako jo teke zagronite za Serbski muzej.
Namšu njejsu swěśili.
Stupśo se do jadneje wobryce!
Problematiske, se wě, su lětosa te wobstojnosći za ten źeń, glědajucy na koronu, na te wótpowědne póstajenja a wucynkami na muzeje.
Rad grajo teke z bagerom.
Źo wó tśinkow a parle.
Pla pisanja sy dostał cenzuru za pšawe a za rědne pisanje.
Toś dopokažu akle dalšne slěźenja, lěc jadna se napšawdu wó kradu nowe dopóznaśa abo jano wó sensaciske basnicki.
»Dolna Łužyca trjeba młode serbske ceptarje«, tak někak klincy mě to hyšći źinsa we wušyma.
Wono jo było teke myslone ako konkurenca k Maśicy Serbskej.
Tak smějomy teke źinsa žywe byś w Bóžem mjenju, pytajmy za móžnosćami, kak se nam to raźijo! Wšake cerkwine zarědowanja su byli w zachadnem casu.
To jo se nejpózdźej pokazało, ako łoni młode procowarje luźi napšašowali, lěc kśě Serbski sejm w něntejšnej formje měś.
Něźi 25 starych śišćow jo Serbska centralna biblioteka w lětoma 1957 a 1961 w lipšćańskich antikwariatach kupiła.
Źěkujśo se Wóścoju, kótaryž was gódnych jo hucynił k derbstwu swětych w swětle.
Moje dłujke rozpleśone włose – janźele a Bože źiśetka ga pśecej maju dłujke włose – su se pśewjelgin bližyli tej swěcce.
A w młogich lětach jo było tych gribow tak wjele, až by mógał z nimi rěku zagaliś.
Wonisu karowali nježenjeńcow.
Rezultaty su segali wót wjelgin derje, pśez derje až do spokojece.
Diversity projekt uniwersity jo zajmne projekty wuwił.
Kuždy móžo na swójom lewelu zachopiś a rownocasnje ze serbskeju kulturu "namokaś" .
Abo wóna jo ganjała pśez zagrodu, tergała zelene jabłuka wót bomow a jo mě pšašała, dla cog jo je sajźiła.
Se wót samego rozmějo, až njejo wšykno južo perfektnje, ale musymy wobmysliś, až faraŕka njejo nic wó Serbach wěźeła, nježlic jo do Dešna pśišła.
Starka jo lapy wězała tek našej familiji: za móju mamu, móju žeńsku a samo za mnjo.
Mě se Serbski muzej, taki ako wón jo, pó zestajenju a wopśimjeśu derje spódoba.
Wjelcej/Welzow: Sobotu, 14. decembra, wót zeger 14:00 až 19:00, změju tek we Wjelceju gódowne wiki.
Kak wažne jo za Was a tamnych serbskich komponistow taki tradicionalny rěd? Na kuždy pad wjelgin wažny.
Togodla by dejała Załožba za serbski lud hyšći raz wó tom pśemyslowaś, pódpěrowaś teke transport a muziku z pjenjezami.
To se dotychměst bóžko njejo raźiło.
Wutrajnosć.
Mustwo "Serbske koparje" ga wótcakujo tam gósći z Dańskeje/Dänemark.
Bertonowa ze Slěpego a L.
Mamy ga teke na wobyma bokoma na tom polu dosć problemow.
A źož jo taka wjelika baza, budu se luźe teke za to zajmowaś.
Jurij Koch jo něnto pśedsedaŕ Koła serbskich spisowaśelow – to Casnik teke pišo.
Wót 1927 jo wón zjawnje wustupował, gromaźe z Kitom Černikom z Trjebina a z Matom Wobuzu ze Slěpych.
Jogo familija jo póchadała spócetnje z Jemjelice/Jämlitz.
Rumuńska rěc jo oficielna rěc w Rumuńskej a Moldawskej.
Te kupki muse se pak wjasć wót luźi, kótarež se derje w zwěrjeńcu wuznaju a teke maju dobre znaśe wobstatka zwěrjetow.
Comy byś serbski njewótwisny casnik, kótaryž se dajo jano wjasć wót narodnych a drugich zajmow serbskego luda.
Jo to tuchylu měsćanarjam hyšći zakazane, se wudaś něźi do zeleneje natury? Na pśikład do bliskich Bórkow abo Błotow? Wóstańśo doma – to kuždy źeń wót zajtša do wjacora słyšymy.
Wón njejo pisał wó dalokich krajach, ale jo swóje temy pytał a namakał doma, źož jo nejlubjej był.
Toś te jamy su teke milinaŕnju Wětošow z wuglom zastarali.
Źinsa móžoš tu gótowu kóruškowu měšańcu teke južo w loźe kupiś.
To pomožo jich kulturnu a socialnu situaciju pólěpšyś a wšykne formy diskriminěrowanja wótpóraś.
0177-9167770 abo 035603-60247.
Wono jo se dopołniło.
Na staršych gałuzach stoje w promjenjach, mjaztym až na młodšych gałuzach su pśeśiwo stojece.
Taki jězd jo stojał teke stwórtk, 12. septembra na programje.
Z lěta 1856 se pišo, "až južo kóńc 18. stolěśa njejo žeden diakon daniž w Brylanźe daniž we zafarowanych jsach rozměł serbske".
To wósebnje togodla, dokulaž jo do nowego słownika zapisany wětšy źěl słowow, kótarež jo namakał a wuslěźił w dolnoserbskem pismojstwje 19. a 20. stolěśa.
Teke te 15 marušow a gólcow ze "Žabcyneje kupki" w źiśowni "Błośańske lutki" su swěśili ptaškowu swajźbu.
Za to su se chwalbu zasłužyli.
Změstymi staraju se we jsach wó to, aby stronine mjenja njepśišli do zabyśa.
How a tam jo wiźeś stary chrom abo murja z pólnych kamjenjow, teke tudski wójnaŕski pomnik jo pó wuměłskej wašni z kamjenjami wugótowany.
Pśepšosyła jo jich nowa wuknikojska rada z našeje šule.
Hynac jo teke, až luźe pśidu Tuschlingoju wót samego, jogo nagranjaju.
Njejsmy mógali diskutěrowaś do pšaweje dłymokosći na pósejźenju z LEAG a Veolia, dokulaž njeznajomy hyšći konkretne plany.
Nejlěpšu kwalitu ma brunica z Wjelceje.
Jo se togodla rozsuźił za engelske pódtitele.
A wóni dachu se napšosyś, wzechu nas do cołnow, ale dejachmy bźez wjery k nim pśiś. 
jo dojśpiło žyźaŕstwo swój wjerašk.
Wón naraźijo koncentraciju na mjenjej šulow Na pósejźenju Rady za nastupnosći Serbow 6. awgusta su wobjadnali zwětšego kubłańske temy.
Huronski jazor jo drugi nejwětšy jazor Pódpołnocneje Ameriki a stwórty nejwětšy cełego swěta.
Nutśi w tom domje pak serbska wutšoba južo mócnje bijo.
To jo wjele mjenjej, nježli by se docakowaś dało, pśeto jano w sakskej serbskej Łužycy jo tencas 85 ludowych šulow było a w pšuskej pśibližnje dwa raza telik.
A stanu se, gaž Jezus z nima za blidom sejźešo, weze klěb, źěkowašo se, łamašo jen a póda jen jima.
Ta wěc buźo droga, ale luźe njebudu trjebaś wěcej kuždeje chrapki wódy žariś.
Kužde lěto su togodla how wiźeś muchoradła a panterowe griby (Pantherpilz), kenž su wjelgin gadowate.
Wence dejali pśecej něco lažkego woblacone a na głowje měś.
Tim jo styrich gólcow a tśi źowća na fašing pśepšosył.
Howacej musym tebje nejskerjej susedu Gustavssonoju slědk daś.
Lěto naroźenja maka se derje z pódanym starstwom wóneje Erty Merle.
Ulrichu: wjele kšasnych twarjenjow.
Drjewo se njemažo, ale zazyglujo.
Fotograf pyta foto-modele we namšaŕskej drastwje
Druga "rewolucija" jo se stała pśed 4. 500 lětami.
Něźi poł lěta su profesory teje šule měli dorozměśe za to, až njejsmy hyšći dosć derje česki wuměli.
Chory Gubinsko-Baršćańskeje župy su woglědarjam zgromadnje rědne štucki zgłosyli.
Jogo nadawki pak su bywali wěcej a wěcej wupominajuce a drogi na twaŕnišća dalše.
Won jo konserwator etnografiskego muzeja w Lipsku.
A ten Špański wulicowašo tak: Dwa kupca we měsće Kadixu stej ju wupósłałej, na wikowanje. 
Wšykno jo normalne.
Potom akle smy zgromadny dom na Wernerowej droze dostali (wobraz w NOWEM CASNIKU).
Tam jo se to pśiwzeło, wobźěłało a dr.
Wósebnje pśi głownej wejsnej droze do Gołbina a pśi droze, ako wjeźo na kjarchob, su stajili wjele nowych rědnych domow, mjazy drugim jaden wětšy za wjele familijow.
Wulicujoš Bogu swóje starosći?
Tak jo teke Měto Nowak wuzwignuł, až póbitowanja mógu se wuwijaś.
Glich njocomy zabyś doprědka glědaś.
Až do nalěśa deje wóni połne byś, aby byli pśigótowane na suchy cas znowa w lěśu.
Tobias Richter, žnjowny kral z Kózlego, źerjo se na młodego Depšćanarja, jo tak sćakły, až žyła na šyji jomu naběgnjo.
A tak zlubijo, až jogo njezežerjo.
Stwórtk, 28. nowembra, buźo w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju wót zeger 19:00 basliś dekoraciju za adwent z Lawkojc Dianu wót gjartnaŕnje „Vergissmeinnicht“.
Naraźenje Katje Šmitojc z Mósta:
Za młogich jo to była katastrofa, jo, samo štrofa, surowa.
Ale to jo demokratija, a dowěru luźi dejš měś za take źěło.
DUCY PÓ BŁOTACH
Znajobnosći pak su dobre a wjelgin dobre.
Pśiwobrośijo se z głowu k Pětšoju a pokažo na pódpołdnjowe wokno.
Gaž wobmyslijomy, až Ehm Welk jo za swóje kritiske smužki we zjawnem lisće, kenž jo se wózjawił w njeźelskem casniku "Grüne Post", samo nakrotko do koncentraciskego lěgwa Oranienburg interněrowany wordował, słuša jogo zakwartěrowanje w lubnjojskej Dammstraße ku glucnym momentam jogo žywjenja.
Njedaj se pśewinuś wót złego, ale pśewiń to złe z dobrym.
Źo k zymjemu.
Wóni wěźe, až take elementy – wjelk zežerjo Cerwjenawku, chódota se spalijo w pjacu – jadnanje doprědka póraju.
Rowno jo wobmywała slědne šklicki, kwjerlawki a gjarnyški, ako jo Barkasowe awto na dwórje zastało.
Wótdaloka jo słyšaś samotne łajanje psa.
W ewangelskich stronach budyšyńskego kraja, wokoło Wórjejc a Slěpego jo licba serbski powědajucych w zachadnych lětźasetkach mócnje wóteběrała.
Maćijowa: We wužywanju medijow stojmy pśed razantnymi změnami.
Te pśeklapane lapaki su ned zawupytali, až fryjota jo bliska… Ako som se wrośił, su wšykne južo naskoki zwuběgali pód spižki – co gronim: pó cełem bydlenju su se rozběgowali; wšuźi jo se mjerwiło z nimi.
Pódpěru za filmowy projekt jo dostała kupka wokoło Angele Šusteroweje mjazy drugim wót Serbskego instituta, Serbskego muzeja w Budyšynje, Drastwinego doma Jatzwauk we Wórjejcach a wót Šulskego muzeja "Korla Awgust Kocor" we Stróžy.
Wóni se zapśěźuju k pupam.
Pśiduce lěto buźo Žylojske serbske towaristwo, kótarež pśisłuša teke Domowinskej župje Dolna Łužyca, južo 5 lět stare.
Nejwažnjejšy pśistaw pśi Běłem mórju jo Archangelsk.
Su samo pśemyslili, lěc zapakuju swóje instrumenty a du.
W rozpšawje jo županka se pśiwobrośiła teke politiskemu źěłoju Domowinskich gremijow.
Mjaztym jo se w renowěrowanem Chośebuskem źiwadle ceły oratorium pśedstajił.
Jaden pśikład: raz jo był ZDF how.
Cuzbnik jo wažnje powěźeł: »Pśijaśelstwo!«
Su ze spiwami a rejami a muziku pśedstajili łužyske nalěśe.
Łakomska pušćalnica jo zacynjona.
Kak smej se ze wšyknym až domoj dodrapałej, napšawdu wěcej njewěm, nejskerjej smej naju kólasy jano śišćaś mógałej.
Gmejnska rada jo tudy we zachadnem tyźenju jadnogłosnje wobzamknuła, až něgajšna droga z Terpjego do Jasenja dej krydnuś to mě „Jessener Kirchweg“.
Slězy wiźim wjeliki zelezny monster, kenž na pśikaz cuzego kněza žerjo našu zemju.
Z wjelikima wócyma som na te za mnjo tencas wjelgin źiwnučke, rědne karasele glědał, z takim małym dwójcy w krejzu jěł a prědny raz w swójom žywjenju lod lizał.
Smy južo take wiźeli how něźi pla nas na zemi?
Wokoło 19. pśidu někotare dny chłodnjejšego wjedra a z nim słabe dešće.
Tam jo było we wjelikem zalu wšykno tak natwarjone, až su sejźeli za dłujkimi blidami, jaden wót drugego dosć daloko pšec.
Warianty z tildu su wótpowědujuce nazale.
Co buźo gmejna k tomu daś, to njejo hyšći rozsuźone.
Te, kenž se raźi rozluštuju su na tom wjacorje pśišli k swójomu.
Což njejo na prědne póglědnjenje lažko spóznaś, wopokažo se pśi wurywanju.
To by zawěsće pśecej tak dalej šło, ale swět jo musał se wuwijaś.
Wót zeger 10:30 graju pla cołnaŕnje "Bootshaus Leineweber" Górjenjojske šwikałkarje a wót zeger 11:00 Berstetaler Blasmusikanten na swěźeńskem naměstnje.
Z casa DDR jo nam Potsdam na jadnom boce snaź nejwěcej znaty pśez swój Glinikojski most a na drugem boce zawěsće pśez filmowy studij Babelsberg.
Ako jo je měł wobute, jo gronił, až sejźe wuběrnje a jo gnał ze źurjami wen, bźez togo až jo pšašał, wjele ma za nje zapłaśiś.
How su ten Hejtmanowy a Nowsański gat a ten “Dubijangat”.
Južo pśed 30 a wěcej lětami su se Serby a Domowinarje w Chośebuzu a Dolnej Łužycy taki žycyli.
Som měnjeca, až jo to jěsno dosć.
Sćo teke załožeński proces Serbskego sejma pśeslědowali? Jo, to som měła wót samego zachopjeńka za kradu zapśimujucy projekt.
Samo te, kótarež wugbaju we wšakich komunalnych abo drugich politiskich gremijach cesnoamtsku funkciju, dostawaju wěste zarownanje a to jo zapšawym diskriminacija – jo se argumentěrowało.
Teke źinsa rada we nich cytam a na jogo głos słucham.
Smej se nawjacerjałej, pówótpócywałej a pórozgranjałej.
Wulicowach jomu, až som sarnu namakał.
Njeby we wukraju taku technologiju měli, njeby naše politikarje tomu pśigłosowali, dokulaž Zwězk 90/Zelene jo how mócna móc.
Gaž som głodna, ženjom wjelgin malsnje pó jězu.
Jich městno w běgu śěganja ludow su wobsajźili su wobsajźili słowjańske ludy.
Kuždy jo tužny, až su te tśi dny južo mimo.
Tak se groni knigłam k słuchanju.
Te jadne se wjasele ako ja, až Prožym wóstanjo.
Na to su mě Kšušwicańske raźili we Wódowem Groźe (Groß Wasserburg) startowaś, to groni z drugego boka Alpow.
Procuju se stawnje wó wušu kwalifikaciju a kwalitu, aby ako dirigentka muziku žywje, ze wšymi jeje nuansami, dalej dała.“ Tak jo se 1995 na jadno lěto šła na Ecole Normale de Musique Paris.
A jo žortujucy jich pšosyła: „Gaž ja pśidu zasej k wam, ga pušććo mě nutś!“
Ze śěłom a dušu jo Heidi Matikowa Barbukarka.
Mjazy górnołužyskim Małym Wjelkowom a Sareptu, něgajšneju koloniju českich bratšow, dajo dobrych 2. 400 kilometrow zdalonosći, ale wobej až do źinsa stej zdźaržałej cerkwi-dwójnicy.
Chórobna sotša pak źo do pódlańskeje rumnosći a wóttam pósłužujo roentgenowy aparat.
Ja som nejkšasnjejše zwěrjetko teje łuki!
Tam su namakali placki, ako su wuglědali ako ptaški.
CDeju móžośo dostaś dermo w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Wót 1. oktobra 2020 wjeźo Gösta Nissen Mjeńšynowy sekretariat w Barlinju.
Dłujko połožujoš južo zukowe platy a dłujko gótujoš sama elektronisku muziku?
Žałosnje smy musali wódu až ze Nyse nosyś, pśetož plumpy njejsu mógali jeje za luźi a dobytk dobraś.
Robinson njewěźešo, co dejał se dla togo mysliś. 
Diana Šejcowa jo rozkładła we pówitańskich słowach: "My spiwamy źinsa teke ten prědny spiw, z kótarymž tradicionelnje pśi cerkwi zachopijomy, spiw pśigótowanja Jezusa, žałbowanja – tužny spiw.
Doma ty teke hyšći spiš?”
Młoge luźe njejsu scełego wěcej take měli abo njejsu dokradnje wěźeli, co to jo, což jo jich młogi raz dało tak napśisko se zadrěś, wokoło se biś abo rěznje chachaś.
Z woblekanim tak žedne starosći njamamy, nam pśibytne su gronili.
»No, to ga se sednjomy how na wobkšomjenje zelenišća«, naraźijo mama. »Ah, to derje cyni«, wóna groni a wupśestrěwa swójej noze.
Do togo rěda dejm ja se něnt teke zarědowaś.
Noc powěsćow, lětosa ta 12. , jo kužde lěto swětki wjerašk w Bórkowach.
Wón jo słušał k sobuzałožarjam balokopaŕskego mustwa w Hochozy, a gromaźe z tym zwjercha wobspomnjetym Pawlom Końcakom a Wyli Lehmannom jo wón dłujke lěta turnował.
Wót kótarejež se wšednje kusk wěcej wótdrobjujo.
Na šulskem dwórje cesna štucka za sponsorow.
Lynara jo jeje rědnosć ceło wobmaniła, te brune žwałate žyźane włosy, jeje wujšpurnosć, ako hyšći wiźeł njejo.
Togodla pyta dalej.
Cełkowna licba wuknikow jo se pówušyła.
Na jajach su pó źělach bibliske motiwy wuškrabane, a teke wjelgin pyšne a wuměłske werše z biblije.
Hynakša forma rěcneje dokumentacije jo natwarjenje rěcnego korpusa – wjelikeje zběrki dolnoserbskich tekstow, ako su pśigótowane za computer.
W běłej liturgiskej barwje ze serbskim špruchom "Kristus jo górjej stanuł" buźo wótněnta wužywane za jatšowne serbske bóže słužby.
Mimo togo běže pśigótowanja za muzejowu noc w nazymje.
To su tak wjele zarědowanjow, rěcnych kursow a zwiskow z institucijami, ako by dejali byś organizěrowane a woplěwane.
Regionalne tekstilne zawody mógu se rad daś inspirěrowaś wót teje kolekcije.
Toś se kokoš zapěra do źuri a je wułamjo, až jan se kuri!
Wjeliki źěł togo materiala pódpěra se na wěźenje Dietera Reda.
Jano ten, kenž znajo numer togo twarjenja — 82 —, buźo to bźeze wšogo namakaś.
Za to jo wažne, až teke luźe zwenka Łužyce znaju něco wó Serbach.
Toś jo był mjazy tymi 25 491 luźimi, kótarež su se w tych lětach w Dolnej a Górnej Łužycy brunice dla pśesedlili, se wě naglědny późěl Serbow, kótaryž se njedajo dokradnje wulicyś.
Moja mama jo była kšuśe pśeśiwo tomu, dokulaž jo měniła, až mě tam w internaśe wukubłaju w komunistiskem duchu.
Źinsa se toś ta starodawna komunistiska ideja drobi.
Ja, ja wódajom twójo pśestupjenje mójogodla a njespominam na twóje grěchy. Jez 43,24–25
Dajomy jim slědujucy nadawk: "Na łopjenje wiźiš psa a kócku."
Śim wěcej gnujucy zaśišć jo to swětło wjele swěckow ku gódam wugbało.
Pón som se pšašała: "Chto ma jaden wobraz?"
Wobźiwował som sebjedisciplinu nana w źěle a we wšych drugich wěcach.
Maja jo se sama pśetrjefiła, ga jo se wjelicne wokno z orchidejami wugótowała.
Lěto pózdźej jo redakcija wudała prědny numer wjelgin gódneje mjasecneje pśiłogi "Cytaj a rosćoš".
Gaž nimski powědamy, ga comy to kradu a cysće cyniś, až jo chwalba serbskich šulow, a gaž serbski powědamy, ga comy to teke rědnje a cysće słyšaś daś.
Wóni su sebje teke wulěty do regiona pśedewzeli a nazběrane zaśišće we swójich twóŕbach pśeźěłali.
Kito Komer w Njabožkojcach (150. smjertny źeń) – tam skóro 30 lět ceptaŕ, źož jo kšuśe na wužywanje serbšćiny glědał; zběraŕ serbskich ludowych pěsnjow
Ale su musali to bóžko wótpowěźeś dla aktualnych napšawow.
Fritze jo wulicował, až, rownož ta suš tak wjelika była, njejo było w Błotach nic wót njeje markowaś.
Wón jo pśiwdał, až ten prědny wuzwólony sejm wucynijo akle jěsnu fazu na droze k realizaciji teje wizije. „Dłujki wujadnaŕski proces jo hyšći notny.
Jeje cil jo wordowaś wucabnica za serbšćinu.
Jakob, to jo gólc.
Wóni su zběrali rostliny.
Cytanje buźo stwórtk, 7. oktobra, zeger 11.10.
Tam buźo se wobźěliś pśedsedaŕ Maćice Jurij Łušćański, a dolnołužyska Maśica buźo jomu teke swóju źělbu pśiźěłaś.
2002 póda se na wósym mjasecow do Brna, aby tam se z bohemistiku zaběrał.
Źinsa jo "faraŕka" jadna žeńska, ako farari.
Domowinskej kupce Chóśebuz a Žylow ga stej swójim cłonkam kazałej na tradicionalnu a woblubowanu Serbsku kjarmušu do gósćeńca "Nordstern" a chor "Łužyca" jo rad dopołnił pšosbu, tam wugótowaś kulturny program.
Z filcowymi pisakami jo nejlěpjej šło.
Wob cas sezony bydle w Zakazni teke cuze, ako how maju swójo gumno z pó źělach luksurioznym ‚bungalowom’.
K tym młogim nowym rejam w programje jo słušała teke reja, w kótarejž su pśedstajili, kak kokota zabijaju, a to we Worjejskej drastwje.
Pótom pak jo k mikrofonoju stupił Berthold Pan z Depska, z rodom z Turnowa, powědarjam serbskeje rěcy derje znaty ako wobdarjony wulicowaŕ: Wón jo wordował pšosony, aby gósćam wulicował, kak to šlachtowanje jo pjerwjej wótběgnuło.
Sobotu se zachopijo wejsny swěźeń zeger 14.00 a njeźelu sćo kazane na wejsny a sportowy swěźeń wót zeger 13.00.
Ako stej mě mójej pśijaśela Eberhard a Hanzo wuglědałej, pśeto som tšošku zboka stojecy wóstał, stej ku mnjo pśišłej.
Domowina wót sebje groni, až jo nejwažnjejša a nejmócnjejša zastupnica serbskego luda (což ga teke wěrno jo) a až wiźi tuchylu swój nejwětšy nadawk we tom, zdźaržaś serbsku rěc a kulturu.
Won źěła ako diplomowy biologa w patologiskem instituśe Chośebuskego klinikuma.
Ju smy zatkali do metalowu rorku wu nas.
»Tam jo ten pšawy, stawny dom, to město, kenž njezajźo, wšo druge zajźo z tym swětom, to njebjo pak wóstanjo.
Górjejce zwěžomy gałuzy z wócku, až nastanjo stan.
Toś som ja se rozsuźił, až pišom swóje smužki w rozymnej kombinaciji wót doma znateje a w šuli a pśez studium nawuknjoneje serbskeje rěcy.
Z teje wjaski ga smy wěźeli, až mamy how dosć cytarjow.
Na tom zakłaźe deje nastaś ideje, partnaŕstwa a pilotowe projekty, kótarež to wěźenje wužywaju.
Na spominanje jo wósada spiwała: "Och pśiruc twóju drogu".
Mjazy knigłami w górnoserbskej, dolnoserbskej a nimskej rěcy stej teke lažałej „Nowy Casnik“ a „Pratyja“ na blidach w „budce“ LND.
Burske źěło – to wostanjo napśecej, togo jo se Johannes Šylka wěsty.
2023 co ansambel swěśiś swójski jubilej, 50 lět wordujo pón stary.
Teke pjacone měso z grila a piwo jo sajźiło.
Dnja 6. a 9. awgusta 1945 stej prědnej a jadnučkej raza wužywali atomowe bomby we wójnje.
A k tomu wše te "dobre rady", kak mam se zaźaržaś.
Maniok jo teke źinsa hyšći wažne głowne žywidła w Brazilskej, pśedewšym w pódpołnocu a dłujkem zajtšu kraja.
To wše wěźeś kśě.
To pśepowdaśe stwórtk jo było pšawje swěźeńske.
Cełe swójo žywjenje jo se wón zaběrał z toś teju tematiku.
Zawěsće jo jasne, až z tym sebje samu njeměni.
Ten prědny kolonist z jogo rodu, ak jo se tam wusednuł, jo pśiśěgnuł z Dobrybuza za Luborazom, tencas hyšći serbskej jsy, ak jo słušała k Sakskej.
Awtor kusa „Serbski kral“ Jurij Koch z Piotrom Pałysom, pśedsedarjom towaristwa „Pro Lusatia“ w Opolu.
To pšašanje, kenž som něnto stajił, jo: Kak na to pśidu, až Serby w našych stronach žeden pśichod njamaju?
Ga jo góle něco dožywiło, což jo jogo wjelgin góriło?
Wót togo casa se pišo wjele wó tom běrtylu, wó zgromadnem žywjenju mjazy wuběgańcami a Chmjelowarjami a wjelikej mani pśimarjow socialneje pomocy.
Ale tek to njejo se raźiło.
Jano tam ga mógu wuknuś teke to powědanje.
Dalšne take grody, hyšći z wěcej rumom nježli Radušański był jo, su stojali w Tornowje, Tłukomju, Presenchenje, Herpnej a Lubnju.«
Na tśeśem dnju jo był cas za rozžognowanje.
W pówětšu jo pśecej wěsta tšocha wódy zwězana.
Z jabłukowych běrtylow wurěžomy packi, rozkšajomy je na kuski a póchrapjomy je z citronoweju mězgu.
Ned pó zymskich ferijach, 24. februar, buźo prědny šulski źeń w nowem Nimsko-serbskem šulskem kompleksu dr. Marjany Grolmusec.
Granicujo z Ekwatorialneju Guineju a Kamerunom w pódpołnocu, a z republiku Kongo w pódzajtšu a w pódpołdnju.
Zastupny jadnaŕ Domowiny Marcus Kóńcaŕ jo pśedstajił jaden list k tej temje.
Źiśi tyźenje dłujko izolěrowaś, to buźo jim škódy napóraś.
Dla korony pak wóno lětosa njebuźo.
Ryjne pěskowate flaki su wóni za to wzeli a nic płodne, ale chójca lubujo taku zemju, to jo nam znate.
ako rěcnu rěku twóriś kśě.
Dej se to nimske mě akuratnje pśestajiś abo lubjej z togo cyniś?
Jo pśedstajił swój esej „Bolosći mrějuceje družyny“.
Wóni rowno stoje abo pśewisuju.
Jedła jo rod ze swójźby chójcowych rostlinow.
Ale generelnje ga jo tak, až sy žywy w naźeji, až buźo raz hynac.
Pótom, w lěśe 2016, jo se zachopiło saněrowanje Serbskego muzeja, což pak njejo groniło, až towaristwo jo něnto spało.
Mikławša kuždy znajo a źiśi jogo wósebnje lubo maju.
Slědk do Łužyce pak njejo nichten wěcej mógał.
A ten wejsanaŕ Koch, kótaryž co how wó »swójom měsće« pisaś, pśiźo z kradu hynakšych stronow, źož te wjaski su hynakše a te města teke.
Cyril a Metod stej teke wopytałej někotare źěle Swětego pisma do słowjańskeje rěcy pśestajiś.
To su byli dowuzwólowanja k prědnym direktnym wuzwólowanjam krajnych raźcow, pśi kótarychž jo se jano Siegurd Heinze (CDU) pśesajźił we wokrejsu Górne Błota.
Toś te awta su ceły źeń pó Bnei Braku jězdźili a muzicěrowali.
Skóro budu źiśi za dalšnymi wobrazami pytaś, je z Wašeju pomocu wustśigaś a do swójogo zešywka zalipaś.
Machajśo wobrycu abo woka pśez luft.
Na drugem jatšownem swěźenju 24. apryla jo se tak ako kužde lěto zasej serbska namša we Picańskej cerkwi swěśiła.
Zichyújfalu jo wjas w Hungorskej.
Južo ako góle su mě wucyli tamny spiw a pótom som pśišeł teke do fašistiskeje młoźinskeje organizacije, źož bu spiwane.
drugi swětkowny swěźeń
Teke nokśowy lak jo rědny na mušlach.
Tak nastanu zelezowe wótsadki, ako se pokazuju na wjerchu wódy a na kšomje brjogi.
Njejstej źe wěźełej, až ta pśijazna žeńska jo była stara chódota.
Móje wójce słyše mój głos a ja je znaju a wóni du za mnu.
– Dawamy do rady
Pśiduce Serbske blido buźo stwórtk, 14. nowember, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
Maś to wiźi a źo pó dłujki nož.
Pankowe gronka
Pśi tom som pśecej na to glědał, až njejsom rowno droge žywidła kupował.
Něźi 180 luźi — pśedewšym starše — su to pśepšosenje pśiwzeli.
Lej, wjele rybow w gaśe bywa!
Tak smy dejali wšykno kradu na głowu stajiś a sebje pón program wuźěłaś, teke glědajucy na to, až dosegaju finance.
Zarědowaŕ jo signalizěrował, až se ten europski turněr znowa wótmějo, dowólijo-li to situacija korony dla.
Chto naslědku dobydnjo?
A teke to jim pśistoj, dokulaž wěźe se woblekaś a maju zazdaśim pśinaroźony zmysł za harmoniju barwow.
To njejźo gromadu, wósebnje šulske zachopjeńkarje ga trjebaju někogo, ako sejźi pla nich gaž absolwěrujo swój pensum.
Slězne strony su w kuždem kraju rozdźělnje wugótowane.
Dwa tyźenja dłujko ma Prjawoska młoźina nowego šefa.
Wjedro wšak njejo rowno wabjece było.
Po namšy jo kněz Pernak z Barlina hyšći něco gronił wó Frycu Latku, kenž by był dnja 30. septembra 100 lět stary.
K tej kopicy zajmnych informacijow jo tam a sem tek anekdotu z nowšego casa wulicowała, pśedewšym k temje manźelstwa.
Pśed njeju źe stoj stara lodka, pókładowa lodka.
Burska śpa w Mosće - ten mały wejsański muzeum - ma naše knigły na pśedań, a hotel “Bleiche” w Borkowach jo se teke za to rozsuźił.
Pśi tom buźo jomu na pomoc, až serbsku rěc wumějo.
W slědnych lětach jo se wažna změna wušykowała: Walter Jacobs z krajiny "Griese" w krotkowjacornej Mecklenburg-Pśedpomorskej jo z dwěma pśijaśeloma towaristwoju wendlandskich pśijaśelow pśistupił.
Južo w lěśe 1901 wón skjaržy na to, až ma w swójom źěle »wjele głowułamanja« a tśi lěta za tym póznajo: »Mě źo źěło juž z pjenjezami lěpjej.«
Wokrejs Górne Błota-Łužyca lažy na krotkem pódzajtšu Bramborskeje w Dolnej Łužycy.
Wokrejs buźo hyšći lětosa wupisaś město głownoamtskego zagronitego za nastupnosći Serbow.
Wustajeńcu jatšownych jaj pokažu hyšći až do kóńca septembra.
Ten bant su pśerězali ministaŕka za infrastrukturu Kathrin Schneiderowa, wušy šołta Holger Kelch, něgajšny wušy šołta Frank Szymanski a wjednik firmy Cottbusverkehr Ralf Thalmann.
Gaž mokšy wšen sy wulězł z wódy, śi woblětuju kuntwory, a wóse, pšyce kałate.
Pśiducy źeń - cełu sobotu - su pón camprowali, a tych nacamprowanych jajow a pjenjez jo było dosć.
To grono jo teke było wót fararja Braniga w Trjebicach (Tröbitz), ako jo nazgónity załožaŕ lichych šulow.
6 Jezus źejo: Chtož wólu mójogo Wóśca na njebju cyni, ten samy jo mój bratš a mója sotša a mója maś.
W oktoberu su jen do Myšyna pśiwjadli a měli wótglědanje jen pśed gódami powjesyś.
A zasej słyšaštej žadławe wołanje, ale wjele bližej, ak pjerwjej, a šym bližej wóno pśiźe. 
Tśi raze su se we tom mjasecu srjodu zmakali a projekt wuźěłali.
Boris Tadić jo serbiski psycholog a politikaŕ Demokratiskeje strony .
Pósejźenje wobydlarjow jo dejało słužyś k zběranju idejow, ale jo se pśesunuło a dej se wótměś pśi góźbje woklapnice, smějo-li se wóna scełego pśewjasć.
Hynac ako wjele drugich mólarjow preferěrujo wóna barwiki.
„Luba krowa, mě co se piś, daj mě mloko!“
A to se wě, wóni su woglědali teke do wejsnego muzeja a how se wjelgin źiwali, wjele wariantow ma ta dolnoserbska drastwa.
Županka jo wustajiła, až na parkowanišću jo se kněžył chaos a luźe njejsu wěźeli, źo deje swójo awto wótstajiś. „To musy se pśiducny raz lěpjej planowaś“.
Něnto stwórtk, 16. nowembra, změju swóju premjeru - a to w muzeumje w Dešnje (19.30).
A swójo konsekwentne a praktiske wustupowanje za dolnoserbsku rěc pokažo nam teke w tom, až stej źowka a syn pśez Witaj a głownje pak doma dolnoserbsku rěc wjelgin derje wuknułej a tek wumějotej.
Ale ja sejźim how wěsće na zemi!
Diskutěrowało jo se stojnišćo Domowiny k Serbskej ludowej stronje.
We wokrejsu Chośebuz-kraj jo se w šulskem lěśe 1963/64 wobźěliło 529 wuknikow na serbskej wucbje, lěto pózdźej jano hyšći 106.
Tam jo pśednosowała wó wliwje Grimmojc bratšowu na serbske zběrarje pśisłow a jo póznała dr. Siegfrieda Neumanna z Rostocka, ekspertu za pśisłowa. „Wón jo mě fachowu literaturu z pódwjacora spśistupnił, kaž lětopis Proverbium a wšake knigły.“ W septemberu 1990 jo młoda wědomnostnica promowěrowała.
Uwe Krüger z Bobolc
Jadno wulicowanje pśipišo štom boma nimskej załožeńskej legenźe ako pózdatny źěl "Ottowego duba".
To se wě, až su se remlili we wušej etažy!
Něco wětšego dej wuchadaś z togo guslowaŕstwa!«
Samoportrety z fesom, bykowe bitwy a rybacki w mystiskej śmě nad wódu su jano někotare wót jogo motiwow.
To pśinjaso wódychanje a wjasele na nejrědnjejšy swěźeń lěta.
Rezultaty wopytow góle dokumentěrujo w protokolu.
Cośo jano młynkowaś a kamuškowaś?
Mimo cwiblowanja jo Myšyn familijam pśichylona wjas.
Wiźeś jo tam było teke wjele serbskich žeńskich, někotare samo w burskej drastwje.
A jaden swěźeń k toś tomu nowemu tormoju by nejskerjej akle w nazymje móžny był.
Južo radna kopicka tych jo se pla nas nazgromaźiła, kenž comy cytarjam how hyšći raz wósebnje do słownika zestajone k wěsći daś.
Dypkownje k 30. wrośenicy załoženja NDR su »Stawizny Serbow« dopołnje pśedlažali.
Napisał jo młoge serbske knigły a pśinoski do serbskich casnikow, casopisow a Serbskeje Pratyje.
Až ceło górjej?
Prědny telefon z lěta 1861: Z tym rědom jo jaden tych wunamakarjow telefona Philipp Reis prědne raze wopytował, telefonowe rozgrona wjasć.
Tež artikle za cerkwiny bok Nowego Casnika smy pisali.
A njejsom měł lušt, wó tom něco pisaś.
Nowa zagronita wiźi se pśedewšym ako kompetentna raźiśelka we wšych nastupnosćach komunow, źiśownjow a šulow we serbskem sedleńskem rumje wokrejsa.
Gaž we źiśownjach zachopijo to nowe lěto, musy jasne byś, na kaki part mógu te srědki źiśownjam k dispoziciji staś.
Zapustojsku premjeru su dožywili Lisa Scheiderojc (14), Jennifer Pratschojc (15) a Stefanie Jurthojc (15).
Njeźelu, 25. awgusta, buźo wót zeger 15:00 w muzeumowej brožni wósebny koncert z chóśebuskeju spiwaŕku Kathrin Clara Jantke.
Wokolicne zajśmiśe słyńca 11. junija jo wiźeś w slědujucych stronach:
Na kóńcu som pjera zatkała za banśik.
Slězy Barbuka zasej se swěśe šyroke gaty.
Moj luby, mój lubki, mój lubańk, mój lubučki!
Mała Lenka ma swójsku śpu a swójsku póstolu.
Bjachariki z wódu su tam wordowali chyśone wusoko do lufta, a na wšykne, ak su pśipódla stojali, jo padnuł "dešć wjasela".
Carno-běło-zelena barwa serbskeje njewjesty pyšni teke jatšowne spiwaŕki.
W cynjenju měr měr w gronje źeń swětowego měra wójna buźo pśecej
Samo ja – ptašk pinguin – rady woglědał by k nim.
A pón ten něgajšny šapaŕ Dabit pišo: „Ten Kněz jo mój pastyŕ.“ Njama jogo sławny psalm 23 naraz źiwny pśisłod?
W šuli groni wucabnica: »Kito, źi k tofli!«
Reportaŕ:Lube serbske pśiglědarje zbliska a zdaloka!
Dokument musy hyšći w ministaŕstwje "dołoj a górjej" hyś, ale jasne južo jo, až Serbska rada musy wjele "barcawow póžrěś".
Za měru 19. stolěśa jo wóna twarda a dobra, dokulaž wóz se tudy njezapadujo.
Maulwurfsfänger
Šołta Fred Kaiser a zastupniki towaristwow su wulicowali wót raźonych tšojenjow łoni.
Za to su se źiśi, kótarež su ze 17 šulow Dolneje Łužyce pśijěli, teke pśipoznaśe zasłužyli.
Lažkomyslnej, ako smej byłej, smej se něźi kóńc oktobra ilegalnje pórałej na tu pśisamem dwěsćě kilomejtarjow daloku drogu na pódzajtšo Moskwy a se stakim samej spórałej do dosć tšachotneje situacije, což nama tegdy zewšym tak wědobne było njejo.
Myslim se, až smy dojśpili, což smy kśěli.
Tam stej wobej źěłałej w Domje Colomban.
Jo, tak źe jo było.
Jeje redakcija – Horst Adam, Ingrid Hustetowa a Bernd Pittkunings – jo zestajiła wěcej ako 50 pśinoskow wót wušej 30 awtorkow a awtorow, tak až cytaŕki a cytarje mógu se wjaseliś na wótměnjatu lekturu.
Statki Domowiny měrje se na zeźaržanje serbskeje rěcy a na to, aby we casu pśeměnjenja góspodaŕskich strukturow serbski lud we swójej domowni pśichod měł.
Chtož je něnto južo na kjarchobje abo w gumnyšku sajźijo, ten móžo se jim dlej wjaseliś.
Móc bratšojskego zbuźenja jo ale pó wěstem casu pópušćiła.
W tych 40 lětach, kótarež su se mjaztym minuli, jo se wjele na tom polu dojśpiło.
Na wobradowanju zwězkowego pśedsedaŕstwa su se cłonki teke zaběrali z drugimi problemami w serbskem žywjenju.
Dogromady wušej 9000 wšakich medijow we bibliotece mjaztym jo a jich bywa wěcej a wěcej.
Dajo źaseś lekcijow z wšakimi zwucowańskimi typami ako "kśicawka", "wideo" a "wužecy kral" a z animacijami wózjawijo.
Serbska rada jo pódšmarnuła, až dej se na rezultaty Witaj-ewaluacije źiwaś a póstajenja šulstwa na to wusměriś.
Jo nejwuše twarjenje w Parisu a jaden z nejwěcej znatych symbolow swěta.
Ja som z njeju cesto do carnicow jězdźił.
Rosćo na rolach, drogach, pustych płoninach a nadroznych nakłonjach.
Wjerbanarjam drje žedno pisne dopokazmo njepśedlažy, w kótaremž nawłos stoj, až su we jsy južor w lěśe 1840 zapust swěśili, weto su sebje wěste, až jo tomu tak było.
Leipner jo jo z górnoserbskeje rěcy pśestajił.
Gromadny swěźeń k tej góźbje dej se w septembrje wótměś.
Fabricius jo ako rozswětlaŕ za serbsku rěc w cerkwi a šuli kšuśe a zmužnje wójował.
"Dolnoserbski gymnazium jo na ten part kradu pókšacowany", chwali ta ceptaŕka, kótaraž jo teke w Zwězkowem pśedsedaŕstwje Domowiny, w kubłańskem wuběrku.
Kotary pismik felujo w srjejźi kwětkow?
Prědne městno - a z tym ten tak mjenowany „Husarowy pokal” - jo se wudobył Günter Hokun z Pśiłuka.
Jo kopicki rozchytowała a wótawu wobraśała, aby kradu wuschnuła.
Wón jo wuzwignuł, až buźo we swójom źěle teke na mjeńše gmejny dosć glědaś.
Kak mógu nas rowno źinsa wjele tych pyšnych swětłow we wjelikich městach toriś, hejnak było wšo boge tak rědne.
Bajkal jo nejdłymšy jazor na Zemi.
Załožyś buźo se teke knigłownja z mjazynarodneju literaturu.
Prědny raz k wiźenju su we srjejźnej witrinje wupyšnjone jatšowne jaja – pśedstajone ako serbski nałog.
Wutšobnje jo se młoźina głownyma sponsoroma swěźenja wuźěkowała.
Robinson pak njekśěšo měś słužabnika, ale pśijaśela. 
Gałuzy se cesto ze śernjom skóńcyju.
Až do 12. měrca jo toś ta wustajeńca hyšći k wiźenjeju.
Kaku zagronitosć matej starjejšej!
Pśez pówóźenje 2002 jo wóna była mócnje wobškóźona.
Wutšobojte łopjena su zubate a mócnje žyłkate.
Knigły su ako glědałko: Gaž nałpa nutś glěda, njamóžo pósoł wen glědaś.
Jadrańske mórjo jo źěl Srjejźnego mórja, pótakem słuša k mórjam Atlantiskego oceana.
Ako cuśniwemu a tradiciji pśichylonemu cłowjekoju jo wón śěžko znjasł, až se case pśechylaju.
Sobotu, 6. apryla, buźo wót zeger 14:00 do 16:00 Serbske wótpołdnjo w „Złośanem plonje“.
Ten, kenž jo pisał ten tekst ze mnu, groni mě Antośa a woła casy śicho za mnu.
Kompjuterowa wersija jo grafiski wěcej stabilna.
Pón jo ale na raka schórjeł, ja som dejał tu wěc pśewześ.
Doreen Šymjeńcowu (Schiemenz) z Gołbina glěda pśikładnje na to serbske.
W Rogoznje pak taki njejo, a teke kjarcma ze zalom jo zacynjona.
Pśeto ako te źaseśo take drěśe wusłyšachu, wóstajichu dweju pla cołna a te wósymjo gnachu do góle. 
Wó z togo nastawajucej łužyskej jazoratej krajinje pišo awtorka Antje Ravic Strubel:
Ale to wóna njejo daniž raza zwónoźeła dla socializm a komunizm prjatkujucych serbskich žurnalistow.
Pódaj mě tu kanku ze słodkeju pólewanku!
To wšykno musy se mócnje organizowaś a dalej wutwariś.
"To ga jo wjelgin rědnje, až sćo źinsa na mnjo myslili", jo se wjaseliła.
Na njom wobźělijo se tenraz dogromady 32 takich campingowych městnow, mjazy nimi jo teke to w Brězowce (w Domowinskej župje Běła Woda/Niska).
W decembrje jo był 25 lět šef teje gmejny we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Gaž jo Pauline groniła.
Pśedewześe librujo až do Lubnjowa a teke za wětšych kupcow, na pśikład do milinaŕnje w Janšojcach.
Kaki to pśijaśelny kněz!
Kak stoj Domowina k tomu, buźo se pśeśiwo tomu woboraś?
W našom se ku kóńcoju bližecemu stolěśu smy měli južo jadnasćo takich lět pód znamjenim słyńca.
Amsterdam jo głowne město a nejwětše město Nižozemskeje.
Cytałej stej Madlena Norbergowa a Christiana Piniekowa.
dr. direktor Serbskego instituta dr. Hauke Bartels, powědaŕka Domowiny Karin Tšukowa a něgajšny šefredaktor Casnika Horst Adam.
"Až ten cas zakaza momentanje zewšym hyšći njejo definěrowaś, jo pla nas wjelike njewěstosći zawinowało, se wě z pśecej samskimi pšašanjami.
W rěce běžy małko wódy, a teke wóda we zagaśonych jazorach stoj nisko.
Gaž zasej zwěstkowy swěźeń buźo, ga deje teke někotare serbske pódla byś.
Dojadnali su se teke na to, co dej byś wšykno nutśi we tych knigłach, kak deje byś rědowane a zestajone.
Tšadowarje su lětosny nejšpatnjejšy pśikład, což nastupa akuratnu drastwu.
Abo chto ga wě?
Robinson běšo wjelgin wjasoły, až móžašo zasej ak cłowjek za blidom sejźecy z nožom a widlickami wót talarja jěsć. 
Teke pśed brožnju jo był nawal.
Dorosćone płaśe za to 2,50 euro, źiśi 1,50 euro.
Nimce su pśišli pśed někak 300 lětami na pšosbu hungorskich kralow z Frankojskeje (Franken), Hesseńskeje a Šwabskeje do kraja.
Wó moźe rozsuźiju nosarje.
Wót togo šyju wóna a swójej sobuźěłaśeŕce njewomucnje nagubki, ako w online-shopje labela "Wurlawy" póbituju.
Tak muse luźe něnto za kilomejtaŕ w casu wót zeger 6.00 do 22.00, 1,80 euro zapłaśiś, což jo 20 centow wěcej.
Pšašała se som, cogodla wobej pśibytnej župnej sekretarja ceły wjacor zewšym nic pikałej njejstej.
Wětše gólcy maju walku do zemje wurytu a kulaju te pyšne jajka.
Woglěd jo był organizěrowany wót Rěcnego centruma WITAJ w Chóśebuzu.
Pó jatšownych ferijach buźo rane zwězanje na busowej liniji 21 z Luboraza, Drjenowa, Hochoze a Picnja do Chóśebuza.
Wón spomina nimjernje na swój zwěstk, na słowo, kótarež jo lubił na tysac narodow.
Wójnarje su se pśepokazowali we wójnskem rědu a z bronjami.
To su pón jogo starjejšej cyniłej.
Te sebje sami pytaju swój futer a pśinjasu wušej dobrego měsa teke hyšći kužde lěto rědny dobytk pśez tu wałmu.
Schäferowa jo wabiła k zgromadnemu źěłu a wuměnje: "My južo něnto wót was profitěrujomy".
"Dobry źeń!", my smy Lilli, Karl a Emil, Piet a Paul ze źiśownje "Marjana Domaškojc" w Radušu.
Ako njeby wuběgnuł, Pětš groni: »Pśizajeśe w głowje jo ju deriło.«
sobotu, 17. junija 2000,
W tej jsy buźo w septembrje wobradowaś Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny.
Nejwěcej źěła ma Johanna Zapjacarjowa mjazy nowembrom a februarom.
Togodla mam za trjebne, až zwołajomy wšych dolnołužyskich nowowucabnikow na wósebne kurse do Radworja, to měło se pak hyšći w toś tom lěśe staś.
W Lipsčańskej Thomasowej cerkwi jo był měsćański superintendent. 1885 jo jogo pomjeniła teologiska fakulta Lipsk na doktora.
Šykowne su teke dejali byś a su rjeśazki nizali a wobwězki gótowali.
Slědne take zmakanje jo było w lěśe 2001 w Slěpem.
Mimo togo wuwucuju we Wuskidźi a Hamorje za pśisamem 150 źiśi serbsku rěc ako “Begegnungssprache”.
jo wótegroniła, až njamaju tuchylu žednogo serbskego kandidata.
Šulski raźc nacerijo w Serbskej raźe dramatiski wuglěd: Skóro źo połojca ceptarjow na wuměńk.
Kosyk, we Serbach sławny, ale južo źaseś lět w Americe bydlecy, njejo se dał dłujko pšosyś wót młoźiny doma.
Jogo familija pak bydli we Waršawje, źož wón jo tek južo wjele lět doma.
Jadna jo jej zwariła dobru »zupu« z kokošynym měsom, druga gor jo dwěma gołubjoma wobrośiła tu šyju, a ta tśeśa jo pśinjasła fryšny tykańc.
A, to se wě, płaśi teke nawopak.
Wótergi se pjerškoco ze šerje wobłožowanego njebja.
Skóro pak jo měło póžedanje za swójim nanom.
Ja njehumrěju, ale budu žywy a Knězowy statk zapowědaś.
We tom samem casu budu dorosćone móc filcowe kulki z merino-wałmy gótowaś).
Srjejźowěk, połobske Słowjany, Domowina a to wuwiśe serbskich institucijow pó 1945 su "slěpy flaki", wid do Górneje Łužycy felujo.
Symbol za Pieštany: muski, ako jo rozłamał swóju kriku.
Kórjenjowe kule wopśimjeju dušyk zwězujuce bakterije.
Taki pśijaśel krala jo wjeliki muž, daś jo teke guslowaŕ, z takim njesmějoš se skazyś, a z jogo darniweje ruki pśecej něco wótkapujo.
A weto jo ju ten dar wutergnuł z jeje nimego žywjenja.
Domowinarje, cłonki towaristwa »Ponaschemu«, wšykne sejźe gromaźe za kafejowym blidom, se serbski wulicuju, diskutěruju a spiwaju.
Wukniki a starjejše kśě tam měś rědownju za Witaj-wukniki.
9. a 10. junija buźo teke we łužyskich młynach wjasoły ruš, wót zeger 10:00 w Turnowje (foto).
Ja w połnem pśeznanjenju: »Co sajźijomej?«
Zmakanišćo buźo njeźelu, 12. apryla, zeger 14:00 pśi Slěpjańskem dwórnišću.
To rozpłošenje jo pśi tom bejnje wjelike.
Kak se raźijo, to słyšane tudy rozwězaś, do statka stajiś a to teke na dobre serbskego radija?
Pśecej dwa źěla dejałej samsku dłujkosć měś.
Pśejźomej Radowizu.
Skóro ma Paul narodny źeń.
Wo dwě wěcy jo głownje šło na tej konferency.
Wakapan jo to cynił, ako jo Kralowka jomu do rady dała.
Wósebnosć togo swěźenja jo była, až su se na žycenje swajźbaŕskego pórika gósći serbsku narodnu drastwu woblekali.
Kał, Nadkał, Hokšoglica, Gaj, Gat – to su jano někotare wót wěcej ako 30 mjenjow, ako su tam nalicone.
Jaden jo był "Njechytajśo waše parle pśed swinje".
Njebójśo se a njezlěkajśo se.
Wuzwignuł jo, až M.
Žedne mejtarje za cerkwju stoj stara šula.
Bratš Końcak: Wušej togo, až jo to mógał kuždy cytaś w NOWEM CASNIKU, smy wó tom powědali na wobradowanju župnego pśedsedaŕstwa w měrcu.
Wóna jo pak pśidała, až Ulrich Wünsch ma wjele źěła w swójej praksy a teke w zwěrjeńcu, togodla wjeźenje w dolnoserbskej rěcy njamóžo se pšawidłownje wótměwaś a wóstanjo jadna wósebnosć.
A slědkoju jo skócyła teke liška sama ze sanjow.
Maś wupytajo tśi wósebnje rědne a Nina je w kabinje na probu se woblaco.
Na gósći su cakali sušona ryba a drjewjane skulptury
Lubinske su wjele źěka a chwalby dostali
To by nam wjele pomagało.
Wšykno, se wě, jo měło byś pó płaśecych póstajenjach pśeśiwo rozšyrjenju korony.
Stwórtk, 07. oktobra, zeger 15.00 a zeger 19.30 buźotej pśedstajeni nowego dolnoserbskego kusa „Tucna lubosć“ na Komornem jawišću.
Grajarje-wuchacki se źěle do styrich pó móžnosći jadnak wjelikich kupkow.
Cłonki župnego pśedsedaŕstwa su te naraźenja witali.
Wjas słuša k wjelikogmejnje Gołkojce.
Za wšykno jo gmejna wudała někak 300.000 euro a wuglěda za tym, až by se wudawki wupłaśili, pśeto až móžo se něnto teke pódlański chrom wužywaś a něgajšny dwór póbitujo wognjowej woborje, ako jo ze swójimi 70 cłonkami nejwětše towaristwo we jsy, idealne wobstojnosći za zwucowanja.
Kak mógali to serbske we wšednem dnju mócowaś? A kak serbski lud na wušy niwow pózwignuś, pšec wót folklory? – jo wón se zgłosom pšašał.
Wóna jo lažała na słyńcu cełe połdnjo na dece.
Wobźělnice a wobźělniki z Dolneje Łužyce su byli wobjadne, až ten dalejkubłański seminar jo był wjelgin wužytny.
Jatšownicu zajtša som pla njeje doma prědny raz pytała wuchaca a jatšowne jaja.
Něntejšny Pestalozzijny gymnazium bu južo 1902 załožony ako nejwažnjejša šula w Gubinje.
Cesto jo ga žrěł, a źěłat zewšym njejo pśišeł.
Wšake emocije su se pśi tom zwuraznili – wjasołe a tužne, ceła paleta ze cłowjeskego zacuwanja a wejsańskego serbskego žywjenja, ako su tam a sem tek z pyšpotom, smjaśim a luštnym plapotanim zjawili.
Togodla by było derje, wó tom pśemyslowaś, kak mógu wukniki SRWŠ dostaś a wuźaržowaś zwiski ze serbskimi luźimi na jsy, aby měli móžnosći, serbsku rěc zwenka šule wužywaś.
Wón jo w Dolnej Łužycy wjadł wjele interviewow za SMILE-projekt a jo prezentěrował zajmne wurězki z tych rozgronow.
Toś jo wjelikopósłańc kśěł glědaś, kak naša serbska mjeńšyna jo integrěrowana do našogo horta.
To Helene hyšći njamóžo, to cyni ceptaŕ.
Wot 29. apryla do 8. oktobra togo lěta buźo w Chośebuzu wustajeńca BUGA.
Scena z filma Pobraschka – der Hochzeitsbitter (1987): Helmut Kurjo (k lěwicy) pomoga pśi woblekanju njewjesty.
Nalejomy pitśku wóleja do gjarnca a krotko pópjacomy tuk.
A tam a sem jo to w někotarych jsach ako w Kamjenej/Steinkirchen, Bórkowach/Burg, Słopišćach/Schlepzig, Tšupcu/ Straupitz, Gójacu/Goyatz, Jemjelnicy/Jamlitz, Jaserni/Jessern, Wałźe/Waldow, Běłej Górce/Neu-Byhleguhre, Wózwjerchu/Wußwerk, Nowej Niwje/Neu Zauche, Starej Niwje/Alt-Zauche a na Lědach póznaś.
To aktualizěrowanje wustawkow ma cyniś z wobzamknjenim slědneje głowneje zgromaźiny Domowiny: rozmjej, až wustawki deje se zacasa kontrolěrowaś.
Wjaselim se zgromadnje ze wšyknymi, ak se rowno tak wehementnje wó našu drogotnu dolnoserbsku rěc procuju, ju cesće a lubuju" – to jo groniła lětosna lawreatka Myta Ćišinskego, něgajšna wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu Marija Elikowska-Winklerowa sobotu we kloštarju Marijina gwězda, za tym, ako pśedsedaŕka rady Załožby za serbski lud Susan Šenkec jo jej pśepowdała cesne wopismo.
Pśiduce Serbske blido buźo stwórtk, 13. junija, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
srjodu, 12. februara /swěckownego
Wědomnostny institut »Fryske Akademy« se zaběra z friziskeju historiju, rěcy- a ludowědu, ale teke powšyknje z kubłańskimi aktiwitami europskich mjeńšynowych ludow a rěcow (projekt Mercator).
Ze 60tych lět su w serbskich casnikach pśiběrali kritiske głose wó wašni wucabnikojskego wukubłanja w Starej Darbni a wó tom, až se pśi wobsajźenju wakantnych wucabnikojskich městow w serbskej Dolnej Łužycy dosć njeźiwa na serbskich kandidatow.
Wutšobne jo było how wuwitanje a wótworjona pśijazna atmosfera jo kněžyła wob ceły cas našogo pśebywanja.
Jo to 55lětny Jörg Funda z Rownego.
Na wobrazach jo referent pokazał rekonstrukcije z Dešna a z muzeuma pód gołym njebjom Düppel pśi Barlinju, źož jo do togo źěłał.
Pód zaśišćom znicenja aktow a wobsajźenja słužbnych městnow Amta za narodnu wěstosć w drugich městach NDR jo se malsnje zwołany bergaŕski komitej za to rozsuźił, wótpołdnja wobsajźiś něgajšne wokrjesne słužbne městno stasi w Budyšynje a rumnosći daś wót statnego rěcnikojstwa zazyglowaś.
Serbske blido: "Jagaŕ Bagola – jano hyšći legenda! Jo Hochoza źinsa hyšći rebeliska?" Srjodu za tyźeń, 26. junij, zeger 18. 30 buźo we jśpě Měsćańskego muzeja Serbske blido.
Pśi zaspickem muskecem zapusće źeń do togo jo było ze 17 pórami wěcej žywjenja.
Pśi tom se myslim na togo młodego kjarla, kótaryž jo naju ze swójim transportarjom sobu wzeł, tak smej se tu drogu pěšy zežariłej.
Te pjenjeze rozdźělujo GEMA pó wěstem klucu mjazy cłonkami.
»To jo paradiz!«
Rowno pśeśěg njeźelu, 4. septembra (14.00), buźo nejskerjej wjerašk cełego swěźenja z wjele pisanymi wobrazami.
Ale juž wóna pśiduce žycenje wugronijo: »Ja by rada hympawu měła!«
Wóna ma wjeliki zajm a lubosć za to serbstwo, za serbsku kulturu a jo ceła zapalona te rědne serbske spiwy we chorje dalej woplěwaś.
My mamy teke zwenka serbskeje wucby stawne, wósebne póśěgi k serbskej rěcy.
Jaden z tych spiwow - ”Wjacorna gwězdka” – jo južo ten wjacor zazněł.
Japanarje su lud, kótaryž jo pśedewšym w Japańskej žywy.
Diskusija
Lěc maju pjenjeze, kak dej ta kupnica wuglědaś a tak dalej.
Redaktor Kito Šwjela jo namakał za swój casnik nowego śišćarja – Wencela we Wórjejcach.
Pokaž pśeśiwnikoju twójo lico a wótbroń jogo z teju wótwórjonosću a zranjobnosću.
Dejm pśi tom mysliś na nimskego knigływjednika, kenž jo pśed něźi 100 lětami pla nas pisał “Jedro” město “Jědro” a Piesker” město “Pěskar”.
Nam musy wědobne byś, až wucona forma dolnoserbšćiny źinsa se maka z tak konserwěrowaneju formu mamineje rěcy witśe (což pśiźo z wjelikeju zagronitosću).
Glědamej raz, kak to witśe buźo.«
Sprocniwje co gmejna Slěpe koncept wejsnego wuwiśa za Rowne wuźěłaś daś.
20 lět pó pśewrośe wšake cłonki Domowinarje njewěźe, až politběrow SED wěcej se njekněžy a až demokratija něco jo, což wót dołojka pśiźo.
Z Tšawnice su kólacyjarje z awtom do Liškowa jěli.
Tam som dostała wósebnje rědne balo.
Gaž sejźimy pón w kuchni a glědamy pśez wokno, wiźimy łuki a groblu, wobrosćonu z bomami.
Na pśikład mólowanje serbskich jatšownych jajow – jo, napšawdu, a to něnto we oktobrje.
We wójowanju wó Rogow a w casu pśesedlenja jo wón tšašnje wjele wójował, zrědował a wustojał.
* 1953 w Zaspach a tam bydli, elektromonter a zawodowy góspodaŕ za informatiku, rolnikaŕ a wejsny chronist
Z hungorskim sewom za słyńcu su prodrustwa, groni se, bźeze swójeje wóle teke ambroziju wuseli.
Bejnje wjelika jo teke licba jogo publicistiskich pśinoskow a nastawkow w casopisach a casnikach Łužyce a zwenka njeje.
Nowy župan — Waltraud Ramotowa, serbska wucabnica z Wětošowa.
Teke wužywanje narodneje drastwy za wabjenje turistow njejo mimo wuznama.
We wobyma padoma mamy to za wopacny signal.
Mójej starjejšej stej se ako kužde lěto pśetrjefiłej.
Wobej z mužom smej wuknułej w Chośebuzu na serbskej šuli, źož něnto teke naša źowka jo.
Chor mějašo wěcej ako 30 spiwaŕkow a spiwarjow a balet 16 do 18 porow.
Mjadwjeźarje su drje pónjeźele how byli, ale taka njegluka chwaliś Boga njejo se stała.
Ale nanuzkanje móli bejnu licbu luźi, což njemusy pśecej byś skepticizm napśeśiwo šćěpjenjam, ale teke pśeśiwo nanuzkanju a wósebnje teke pśeśiwo nanuzkanju wósebnych celowych kupkow luźi.
Głowna a generalna proba za wustup dolnoserbskich chorow na Serbskem swěźenju 2. julija w Slěpem jo pśedwiźona zasej w Dolnoserbskem gymnaziumje, a to 30. junija.
Hochoska młoźina buźo na Slěpjańskem swěźenju kokota łapaś, jo młoźinski wjednik Sven Boseńc k wěsći dał.
Pšawidłowne bogate programy wótbłyšćuju wušej togo změny, reagěruju na wósebne pominanja a nowe wuměnjenja.
Wobalka knigłow.
Źo hyšći raz slědk k starej mamje: »Coš snaź něco piś?«
Notne su na pśikład wótpowědne pśinoski w nimskich a serbskich medijach.
Skóro pak na kónju z witku wufajnujom se kaž nan.
Połojca z nich jo w špatnem stawje.
Maski maju wjelgin wšake luštne motiwy, wóni budu wjele wjasela napóraś.
Wón schyli z ruku bójaznje pór spłow na bok a lej: małki wuchack sejźešo pśi kopicy zrozbijanych jajow a płakašo žałosnje.
A ned zasej skócyjo wóna do wódy.
Chtož ma wót nas luźi wósebnu gluku a napněśe słucha, móžo jo słyšaś:
Sobotu, 27. apryla, změjo w gmejnskem centrumje komedija „Łapanje šefa (Feindliche Übernahme)“ Nimsko-Serbskego ludowe źiwadła premjeru.
Pśez te kontakty jo se stało, až spiwa jogo źowka Carolin sobu w kupce "Kólesko".
Kamjeń na row, ak jo renowěrowany.
Wokołkowe rostliny su swójźba semjenjowych rostlinow .
A su se pśi tom ned wudobyli druge městno w našom wuběźowanju.
Wu nas powědamy drje Blunjański dialekt, kenž jo wěcej pó dolnoserbskem.
Aktiwne pśiswójenje słowow Pśi zaběrje z plastilinu móžomy wósebnje z młodšymi źiśimi rěcne zamóžnosći derje a statkownje zwucowaś.
Hyšći raz k naraźenjam, ako su pśišli z Dolneje Łužyce...
"Wukubłanje jo napinajuce, musyš se pśekusaś.
A Krabat njejo se krala bójał a njejo był teke chromy na gubu a njejo kraloju se lěbgoźił, ale jomu do wócowu gronił: »To a to se njesłuša, to by był wjeliki njerozym a głuposć a njepšawda, togo dej kral se wzdaś.«
Móje słužabne a łoźowniki su se pśeśiwo mě zwignuli a mě móju łoź wzeli. 
Sobotu, 11. septembra, zeger 15.00 rejujotej na jawišću Bórkojskego swěźenišća Nimsko-serbski ansambel Žylow a ansambel Pśijaśelstwo z města tradicionelne reje.
Drugi kurs buźo źeń pózdźej - stwórtk, 23. nowembra (18.00 - 20.15) - teke w Žylowje.
Njewěmy, ga, ale na kuždy pad pśiźo zasej!" Komedija "Jaja z kraja" jo dejała měś swóju premieru sobotu, 18. apryla, w Hochozy.
Wšak su pisali, až to buźo zeger 17:00, ale tak dokradnje to nicht njamóžo to groniś, gdy to buźo tak daloko.
Pśijaśele folklory mógu se wjaseliś na tšojenje superlatiwow – na VI. mjazynarodny folklorny festiwal „Łužyca 2005”.
Wón měni, až take displayje by mógli se w cełem wokrejsu instalěrowaś.
Kralojsku kronu su lětosa dostali Stefanie Fiedermannojc, Christin Menzelojc a Doreen Domannojc.
My se mjazsobnje pódpěramy a trjebamy, wósebnje za našych dowolarjow", groni pókładnica, kótaraž licy z Marion Dalkoweju, Silviu Banušoweju a Gabi Thomsenoweju k aktiwnemu jědroju Towaristwa spěchowarjow a pśijaśelow błośańskeje jsy Lipje.
Cyńśo něco z togo!", jo Nowak jim pśiwołał.
Karpa za karpu padnjo na zemju.
Něnto sobotu, 17. junija, buźo w telewiziji ORB zasej woblubowany magacin “Łužyca” w dolnoserbskej maminej rěcy.
Njewopoznajomy luźi, gaž pśidu wóni k nam; my dejmy hyś k nim, aby zgónili, kak se jim źo.
„Luba rěka, mě co se piś.
Což wón wulicujo, to bejnje statkujo, ga za wětšy źěl nicht drugi njama tak wjele kontakta z turistami.
2. , direktor Serbskego instituta, institucije, kótaraž wjele cyni za rewitalizaciju serbskeje rěcy.
Bogumił Šwjela jo wudawał Bramborski Casnik wót lěta 1916 do 1918 a wót 1921 do 1922 Serbski Casnik.
Pśecej pilny Domowinski cłonk w Grodkojskej župje jo Gerd Hanšo.
Móžoš knigły abo měšk z pěskom na kśebjaśe balansěrowaś?
Teke w Škodowje ga źinsa hyšći hynacej njejo, až kralowki swójim kralam pśi reji na wjacerju kažu.
Taka jo z casa stawka waliziskich górnikarjow w lěśe 1831 znamje źěłaśeŕskego gibanja.
Košanojc jo to był 12. zapust.
Wšake w serbskem žywjenju, teke w źěle Domowiny a serbskich institucijow, jo zestarjone, ten swět jo dalej ako my.
Wobsejźarje kónjow (rejtaŕni Jerol a Lichtenberger tak ako Sandro Hankel) su jim grozyli, až budu kónja ned do wózyka spóraś a z nimi wótjěś, nježli až buźo zarjagnjenje njewjedra.
Take štomy su fryjne na dwórje młoźinskego kluba ze specielnym škrabakom wobělili. 16-lětna Elisabeth Dobrinojc jo była jadna z pilnych pomocnikow.
Spózy su pśisamem wšykne městna byli wobsajźone.
Z togo archeologi suźe, až su Słowjany strony na pódzajtšo Łobja a Solawy akle pó lěśe 700 wobsedlili.
Wótegrono suseda jo charakteristiske było za nastajenje burow małym krowkarjam napśeśiwo.
Wjele lět som źěłała na polach LPG, a tam jo to grono pśecej serbske było.
Wjednica kupki za serbske pomniki w Dolnej Łužycy Sylka Poleńcojc jo Casnikarce tencas k wěsći dała, až kupka špatnego stawa Jordanowego rowa dla z wokrejsnym amtom za šćit pomnikow jadna.
Pó śěžkej chórosći jo wumrěł 13. měrca w Lipsku.
Drjowk, Wětošow a mjaztym Gołkojce tak ako dalšne wjele gótuju, aby tu rostlinu na swójich gruntach pódušyli.
To jo jich bejnje pśechwatało, a žedne su teke wótegronili z „Dobry źeń“, což groni, až su wěźeli, až pśidu źinsa do serbskeje jsy a su to serbske pówitanje nawuknuli.
K nim słuša šokolada z lanom a jagłami a šokoladowe knigły ze serbskimi basnickami (w nimskej rěcy).
Kradu pak su na to źiwali, aby to byli luźe z jich wobsadniskeje cony.
Wóna ma rada wejsański charakter Nowego Chmjelowa, až jo wjele zelenego a až se wšykne znaju.
Mrokawy ga su mój dom.
Tak jo dr.
Florian (5) a Hannes (4) jej pśi tom pśiglědujotej.
A ten ceły paket, ten słuša teke do noweje Serbskeje kazni nutś.
wójowaŕ za bergaŕske pšawa – Bürgerrechtler
Malta jo kupowy kraj na Srjejźnem mórju.
Něto pak, gaž Boga sćo huznali, jo, wjele wěcej wót Boga sćo huznate, kak ga se zasej pśihobrośijośo słabym a chudobnym hustajenjam, kótarymž zasej znowa cośo słužyś?
A pón? Kak by to pón z pśespytowanjami dalej šło? Na gluku njejo se nic stało.
Jadna cytaŕka ze Žylowa.
Wjele jsow su měli lěbda kontakt jaden k drugemu, tak až se wjelika wjelerakosć na rěcach wuwiwašo .
Wokoło gód se cuśniwje wochłodnjejo a marznjo.
Něco pózdźej jo wokrejs SPN nawězał wuske kontakty ze tśimi wokrejsami w susednej Pólskej: 2000 z Krosnom, 2002 ze Zieloneju Góru (z wokrejsom, nic z městom) a 2011 ze Žarami.
Młoźina financěrujo wšo sama, te pjenjeze pśidu do jich móšyny pśez pśedawanje piśa a jěze a pśez camprowanje.
Wótkubłarka wjeźo góle w krejzu.
Smy pak samo zwónoźeli, kužde góle wob jaden źeń nagrawaś! Tśeśa etapa nastaśa knigłow jo była techniski bok a kontrolne słuchanje, což jo se realizěrowało pśez Rěcny centrum WITAJ a LND.
Doma su Wojtowe jano serbski powědali.
Napoł styrich njejo žeden kóń wěcej na swěźeńskej łuce wiźeś był.
Adwentski swěźeń a adwent na dwórach su wótgronili w Bórkowach.
Toś musymy se pšašaś, dla cogo źěłowe kupki zewšym su se instalěrowali abo dla cogo deje hyšći eksistěrowaś. „Źěłaś“ we tom zwisku njejo to pšawe słowo.
Znajom te nałogi ze źiśetstwa.
Jich program wótbłyšćujo na ten part awtentisku folkloru stronow mjazy Donom, Wolgu a Carnym mórjom we jeje cełej pisanosći.
Końcak jo rowno ten źeń slědny raz wustupił na zgromaźinje ako šef Domowinskego běrowa w měsće.
Walkowanje by, to se wě, k jeje jatšownemu projektoju sobu słušało.
A nic take, ako my by snaź se myslili.
Nejlěpše w spiwanju su byli źiśi Mosćańskeje zakładneje šule pśed tymi z Janšojc a Tšupca.
Ja měnim, až njejo notne, Łužycu južo zasej a hyšći dłymjej rozšćěpiś.
Tu samotnu žeńsku, kenž somotnu suknju ma, samučku w barje njejsom hyšći wiźeła.
Ale mě to nawucowaś – to njejo była jogo wěc.
Snuchliśo komfortabelnje wót zofy doma w tom katalogu – abo wólodujśo app na smartphone za to.
Ze źowku jo se wobźěliła Astrid Šramina z Gołbina, ale we wšakich kupkach.
Z wěstosću pak mógu groniś, až se woglěd klimowego doma wupłaśijo.
Módra wutka jo rostlina ze swójźby wutkowych rostlinow .
Ten lěpšy dar za njogo jo było to bogate blido.
Wón jo był teke raz młoźinski šef a mě pomoga.
K drugemu jo Dünow jo pócesćił iniciatiwu gołbinskeje Domowinskeje kupki, ako su dali zgótowaś taše k nakupowanju, z kótarymiž za swóju wjas na serbski a nimski wabje.
Te njepśidu jano z Města, ale teke ze Žylowa, Pódgóle a z dalšnych jsow.
»Wupóraj se ga na bok, pokažu śi, kak se wobwjert wjerśi.«
Lěc na źěle abo doma, wótergi to mjazsobne derje njeklapujo.
Bźeze togo pisaka sy bźezmócny!
Bźeze registrěrowanja njamóžo nicht se wobźěliś, dokulaž pó slědnych wuzwólowanjach su – tak jo pó kazni pominane – wšykne pódłožki skóńcowali.
Ako tšumack su jim dali kusk stłoconego a do lapki zawitego klěba.
Z našymi bubnarjami a šwicarjami jo tak, až gromaźe z Pśiłuckimi graju, a to pśemało młodšych gercow dla.
Strjažojske su to wšykno wěźeli, a su toś Fredoju Kaiseroju darili taku dłujku pisanu afrikańsku tšubawu, z kótarejuž gótuju něnto pśi graśach w stadionach wjeliki zogol.
Naźěłanje a prezentacija serbskich źiśecych spiwow stej nejwětšy źěl pśez MBJS financěrowanego projekta.
Krabat pak jo spěšnje wóz pózwignuł a južo pśez wšo prěki dalej leśeł.
Sokołske gibanje jo dało teke w drugich słowjańskich stronach, źož jo se dejał narodny słowjański duch pśez sport pódpěraś.
Južo cesto jo wjednica muzeuma jim woglědała do Borkow, aby jim powěźeła to nejwažnjejše z historije a wó kulturje w Błotach.
Pótom jo bywała krotša, šorce su byli swětlejše a casy wušywane.
Dalej jo měło wejsne sportowe a zjadnośeństwo teke swóju chroniku.
Tam w šuli som był w górnoserbskem rěcnem swěśe.
Ako wažne za pśesajźenje wopšawnjonych pominanjow wopokazujo se pśecej zasej, až maśo dosegajuce, wěste dopokaze.
Wón co to dalej wjasć, což jo w zachadnych 16 lětach jogo pśedchadnik (Vorgänger) Dieter Friese dobrego a wužytnego naźěłał, na drugem boce pak musymy z tym licyś, až buźo wšake hynac cyniś.
Europska Uniwersita Viadrina jo uniwersita we Frankobroźe nad Odru.
Wónej cynjaštej jo tomu synoju w Bórkowach k wěsći a tež, co se myslitej.
Njeglědajucy na to, až se w tormje, pśez kótaryž se namšarje ze jsy, Rownego, Brězowki, Dźěwina, Trjebina, Miłoraza a Mułkec wacej do cerkwje dostanu, pilnje twari, namše dalej su a budu.
We cełej wjažy da se chejkanje a zdychowanje słyšaś.
Někotare transitiwne werby na bazěruju na drugich słownych družynach.
Na ten part protestěruju Domowinarje ze srjejźneje Łužyce pśeśiwo tomu, až mytowański wuběrk Domowiny w lětoma 2008 a 2009 njejo se jich naraźenjeju pśichylił, a jo wóspjet wótpokazał paršonu, kótaruž su Slěpjańske kśěli z Cesnym znamuškom pócesćiś.
Tak ako we jadnom dokumenśe z lěta 1783, źož jo nalicone, wjele kórc (Scheffel) wót kakich rolskich płodow kuždy bur abo kósac w Barbuce na swójej roli jo nažněł.
Nejskerjej we lětach wokoło 1930, a móžo byś, až su se žedne wótmólowali samo na wjelikem Serbskem swěźenju k 50. lětnemu wobstaśeju Maśice Serbskeje 1930 we Wětošowje.
Camprowanje se wótměwa pśed zapustom.
Tak kśě se namakaś rozwězanja za wjelerake wupominanja, pśed kótarymiž stoj wódogóspodaŕstwo w Nimskej.
Dny bywaju śoplejše a wulět jo rědna wěc.
Zwjasel mě zasej z twójeju pomocu, a skobodny duch hobźarž mě.
Z nim jo se w slědnych źaseś lětach wjele wědomnostnikow a slěźarjow zaběrało a wóni su wuznali, až ma smjaśe wjeliki medicinski wužytk.
W Błotach su byli teke cowanja wó cołnach z běło woblaconymi luźimi smjertne zwěšćelowanje, pśeto jo źe běłe rubišćo k serbskej žałowańskej drastwje słušało a wumarlik z Lědow a Lipjego jo se mógał jano na cołnje do Lubnjowa dowjasć.
Ceptaŕ a pśijaśel Mikławš Krječmar wudajo 1961 jogo basni, prozu a listy.
Serby na Europeaźe 2020
Wóno pak njej se pśi tom za Kasprika nic wupokazało, což jogo zagroniło by.
Rěd na elektraŕni w Hamorje a Carnej Plumpje pśiźo nejpózdźej, wónej buźotej wótšaltowanej ako jadnej wót tych slědnych, rozmjej, we lěśe 2038. 
Wjelgin interesantne su byli za gósći z Dańskeje stare serbske dwórowe mjenja pśi młogich dwórach a žywnosćach.
Naša Pratyja jo teke wjelgin woblubowana w słowjańskem wukraju.
Te druge žaby togo gata se pak zewšym njezajmuju za sportowanje.
A pón wulicujo wó lisće.
Tola wón jo pśecej hyšći bźez wědobnja.
To pšaša se Anka.
Nejskerjej njejo to tak wjelgin wažne, ale zajmne to jo na kuždy pad.
Gaž w lěśu jo wjelgin śopło, wótcyniju luźe wokna abo źurja.
Nadpadnuła jo wjelika licba młodostnych w susednej jsy a tomu napśeśiwo poměrnje mała licba Prjawoskich fryjnych.
Šubut woła, pśi comž ta prědna złožka klincy wusoko a ta druga dłymoko.
Mjenowaś dej se na kuždy pad teke ten »Nordfríisk Instituut«, kótaryž su w lěśe 1965 w měsće Bredstedt załožyli.
Slědny raz jo se we Wjerbnje Borkojske góle na 30. september lěta 1751 dupiło.
W něgajšnej šuli su nastali lětosa bydlenja a gmejnske běrowy.
Dokulaž jo se ceły cas lało!
Su bjatowali „Wóśce naš“ we tśich rěcach
We gromadnem źěle ze Serbskim muzejom a Spěchowańskim towaristwom Serbskego muzeja su mógali te twóŕby z priwatnych zběrkow gromadu znosyś.
Lažko jo zalězł do jamy pód tłustym pjeńkom.
Teke Dolnoserbska narodna zgromaźina, kótaraž jo se 23. februara 1990 drugi raz zmakała w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli „Marjana Domaškojc”, jo wó tom diskutěrowała.
A gaž jo ten šulaŕ jogo bił, pón jo to tak mócnje klaskało, až ten šulaŕ a te źiśi teke su se wjelgin zlěkali.
Wóni njasu na dolnem boku šeru pjelsń, ale pózdźej gołe bywaju.
Spiwańska, rěcny kurs, serbske gronko abo wabjenje za serbsku instituciju: nowe serwietki to wšykno maju.
Nejžpjerwjej su wucabniki jogo wucyli graś na klawěrje. „To njejo mě pśecej wjasele napórało.
Blidaŕ Kurt Melcher (94) z Wuskidźi.
Mjaztym jo prezidium Domowiny rozsuźił, pśewjasć lětosnu głownu zgromaźinu 12. junija 2021, zwězkowe pśedsedaŕstwo musy to wobtwarźiś.
Wejsanarje su tam cesto ned pó pśedstajenju wótejšli a njejsu se rozgranjali z kursistami.
Pókšajźu dodajo: »Wónej njejstej wjelgin derje gromaźe žywej, mójej starjejšej.«
Pśed kuždym městnom jo była wurězana źěrcycka, w kótarejž jo stojał mały głažany nopašk za tintu.
Jo krotko pśedstajiła Domowinsku kupku a to serbske žywjenje we jsy, wósebnje teke rěc, kak se wóna woplěwa.
Wjelgin dobru ideju jo měł młody Gołkojski faraŕ kněz Natho.
Wóna bydli blisko sportnišća, tak ako cesto we jsy jo, jo se to rozgrono wjadło pśez wokno.
W Žylowje ga su cesćej pśewjadli wjelike swěźenje”.
Lěcrownož šanse, aby se narodnu drastwu doma abo na źěle woblekali, njedajo, pśidu jeje moderne formy pó folkowej moźe do salonow, běrowow a na drogi mjeńšych a wětšych městow.
Aktuelne wuwiśe pokazujo, až jo to pšawy rozsud był.
Knigły rozpšawjaju na wušej 400 bokach z biografiskimi datami, wujasnjenjami, dokumentami a fotami ze žywjenja a statkowanja Jana Skale (1889–1945).
Wěcownosć jo wobkněžyła jogo słowa – ale teke njedowěra.
Młogi raz jo teke pśinjasł dobrego pśijaśela sobu, na pśikład kněza Černego z Pragi.
Pó tom dajomy zmudu wustudnuś.
Kaliforniska jo zwězkowy stat Zjadnośonych statow Ameriki.
Naprěki pola kjarcmarja Krygarja běšo reja.
Jano gaž kśě źěłaś we wěstych powołanjach w statnej słužbje abo na collegach Narodneje uniwersity muse wótzamknjone wukubłanje "Leaving Certificate" w pśedmjaśe iršćina pśedpołožyś.
Konkretne wótgranicowanje pak jo śěžko a wót konteksta wótwisnje.
Pśi tom pak by dejali se orientěrowaś na regionalne tradicije.
Pomjenjone pak su how jano te, kenž maju kulowate 30., 40., 50. abo 60. jubilej, a te, kenž su starše ako 50 lět.
Njeźiwajucy na struse a stykane kwětki, kótarež w našom regalu prezentěrujomy, pśiwzejomy žycenja kupowarja.
Worak te lětosne krale.
Wó co jo tam šło?
Stephanie Bierholdtoc buźo wulicowaś wót stawiznow jsy, wó architekturje a dalšnych zajmnostkach.
Ako som 18 lět stary był, jo mě suseźic śota pšašała: "Njocoš pódla byś? Njetrjebaš zewšym nic cyniś, jano pśiś!" Cele tak njejo było, to se wě.
Kuždy jo pšosony, sobu rejowaś.
Wótpołdnjo su pšosyli na workshop, źož luźe su mógali pśigótowaś knochacowu žałbu a chrapki pśez kašel.
Nejwažnjejšy termin za wuzwólowanje bramborskeje Serbskeje rady jo póstajony: kóńc wuzwólowańskego casa buźo sobotu, 31. maj, zeger 10.00.
W srjejźi Thomas Kurth.
Nejwětše město jo Gdańsk.
Nawóžeń jo był Xaver Klar, njewjesta Hantšoc Julia.
Wjele rybow su łojli a na blido spórali, a za swóje zeleniny su tudejše pśecej pótrjebali wjele wódy.
To jo se wě pitśku rědne.
Wó jatšowne rejtowanje z wóckoma źiśi se źo.
Kathrin Šwjelina jo tež powědała wó pytanju za rozwězanjami problemow nastupajucy Ptaškowu swajźbu w Dolnej Łužycy.
Spiwanje ga by rowno hyšći šło, rownož njejo kwalitu spiwarjow Bolšoj-źiwadła dosegnuło, ale pśisamem wótstarcyło jo mě modernizěrowane wugótowanje a casoju njewótpowědujuce woblacenje.
Zeger 9. 00. Sobotu, 28. septembra, ga se pón głose lice, a to zjawnje, nejskerjej w Serbskem internaśe.
Južo młoge młodostne a źiśi se pšašaju: LPG – co to jo? Chtož co se tuchylu wóženiś, ten to dalej móžo.
Pó pósejźenju su styri awtochtone narodne mjeńšyny Nimskeje swóju kuždolětnu rozgranjańsku rundu měli – lětosa prědny raz z kupku powědarjow dolnonimskeje rěcy.
Kamjeń njebu mimo zmysła lažecy do cerkwineje murje zamurjowany.
Tak wjelikeje licby se njeby nicht myslił.
Klaus Haufe, Kerstin Möbes a Klaus Gebler (wótlěwa) su prezentěrowali na woklapnicy nowu brošurku k Bórkojskim stawiznam.
Jan 16,5–15 * Hef 3,14–21 * Ps 131
Do kuždego domu su šli, a tak jo to camprowanje warnowało wót zajtša až do wjacora.
Njamamy jano rěcne kurse w bogatej licbje za kradu wšake cilowe kupki.
To dej byś ta slědna strona, źož jo jadna wósebna sorta gólnych pcołkow doma, ak producěrujo drogotny a na marku póžedany gad.
W internaśe, kenž nosy pśecej hyšći mě Handrija Zejlera, su Serby južo w mjeńšynje.
Pśed pór lětami smy znali kopśicu jano ako tej.
Łaz/Laasow: Wót zeger 11:00 budu adwentne wiki w „Kunsthaus“ (něga gósćeńc) na Łazojskej droze 30.
Wón jich pśiwze a njasešo jich pśecej wót něgajstwa how.
Na swój »šesty« narodny źeń 1944 wóna se rada njedopomnjejo.
Dogromady 10 źěłowych kupkow jo wobstało pśi Serbskej narodnej zgromaźinje.
To groni: Słomka dej se pógibowaś móc.
Dokulaž njejo wěrjepódobne, až dajo se ten zaměr dojśpiś, grozy institutoju – tak ako kuždej małej uniwersitnej instituciji – pjerwjej abo pózdźej reducěrowanje abo samo zamknjenje.
Arabiske pśekupce su jen tegdy sobu pśinjasli.
Na kóńcu jo dekoratiwny pomocnik gótowy a dostanjo w domje swójo póstajone městno, źož se garderoba z wjelikimi šrubami pśi sćěnje pśišrubujo.
We 50tych lět jo se wuwiśe wuběgowańskego sporta we DKSV w DDR cesnoamtski z Grodka wjadło.
To jo dobre znamje abo Bóžy palc, kaž by Bogumił Šwjela pisał!
My wutšobnje gratulěrujomy!
W Prjawozu jo sobotu była namša.
Na zajtša dejašo na łoź. 
Na pšawem boce za pólami se wupśestrěwa tam mała wobrosćona górka, na kótarejž źiśi pśi sněgu sańkowaś mógu.
– Drogostka ze serbskego archiwa
Rownož jo we našej jsy serbski faraŕ a serbski wucabnik, glich njewordujo nic serbskego lazowane daniž wucone.
Jeje awtor faraŕ Herbert Nowak na žeden part njejo to tak kśěł měś – groni jogo źowka dr.
Pśi tom jo se wobspomnjeł kulturny zjězd (Parteitag) PDS, źož jo šło wó to, aby Rogow njewótbagrowali - což kněžaŕstwo jo pjerwjej lubiło.
Wabili su jogo teke znate serbske freski we cerkwi w Brjazynje.
Něco, což źiśi mógu sami pśigótowaś?“ Wóna jo groniła: „Jo!
Awto měś a z nim pó měsće jěś – to co teke kšetk.
Te druge pěśo pak něto wjelgin plišćowachu a pšosachu wó gnadu; ale kapitan jim wótgroni, až wšykno, což wón wugbaś móžo, jo to, až co za nich zapšosbu cyniś pla kněza teje kupy. 
Łužyske jazorišćo jo nastawajuce kumštne jazorišćo w srjejźnej Łužycy.
Něcogo pak se slěźarje a spisarje wobijaju, zda se mě skóro kaž cart swěśoneje wódy, rozmjej serbskeje slězyny Pücklera w Górnej a Dolnej Łužycy.
Gerce Düpplinger Spielleut budu pód płatowym kšywom graś na srjejźowěkowych instrumentach: na šwikałkach, měchawje a bubonje.
A k drugemu, až zagronita za serbske nastupnosći dej byś we swójom amśe połnje pśistajona.
"Rěc dej wordowaś pšawje wucona, ale młoźina dej móc teke stojaś na swójich nogach.
"Šula a internat stej za mnjo byłej wjelicne dožywjenje.
Gaž luź staršy bywa, ga pśiźo cesćej raz do rozmyslowanja.
Swětocna zawjeźeńska namša jo była zwětšego serbska, a teke wětšy źěl kjarližow.
Na zakłaźe togo jo Pólska połnu njewótwisnosć wót Swětego Romskego Mócnarstwa dostała – pólski princ njejo južo wazal kejžora był.
Gaby jano wěźeła, kak móžo jeju pitśku pójmjeś.
Kuždy kradu chwali, kak rědnje to jo.
Barwa zdrjałych płodow móžo byś běła, cerwjena, samo carna.
Kwiśonkowe wogonki su załzojte.
Lětosa pak su se Glodnyjojc źowća sebje sami pśetrjefili”, su nam wobkšuśili Katrin Roschkowa z Borkow, Marjana Stopina ze Žylowa, Irene Nowcyna z Depska a Marlies Thielowa ze Zaspow.
A wón ga musy wěźeś, źo luźe sebje kokošy źarže.
Sedymlětnego syna Jozefa stej starjejšej pak pósłałej 1967 na specialnu muzikowu šulu w Bratisławje, źož su jogo pó pśiwześowych pśespytowanjach pśiwzeli.
Zagronity redaktor Měto Nowak-Njechorński jo k tomu pisał, až njejo „smjerś śěžko, rěc našych dolnoserbskich bratšow rozměś“.
Njejo slědk glědał, jano pšec wót togo flaka, źož jo se to złosnistwo stało!
22. njeźela pó swětej tšojosći/njeźela do pśedslědneje njeźele cerkwinego lěta
Tak pśiźo, až Plandrak a Plańtśak tych drugich něnto treněrujotej.
Jezus Kristus jo nam wót Boga mudrosć, pšawdosć, swětosć a humóženje.
Źinsa bydli Bogna Korjeńkowa w Pančicach-Kukowje.
Naša Tanja z balom ganja.
Finn Stiller z Bageńca (8. klasa DSG) jo rozštapował kšuški a jabłuka na mělne.
Južo 1886 běšo jogo stary nan załožył blidaŕnju, tyšaŕnju, a jo južo twarił prědne kśice.
Nic njeskóńcujom.
Ale ak som se ja wó kostimje pśemyslował, njejsom jěšnicku jědł, ale som marchwej gnybotał.
Spominaj, wótkul sy padnuł a cyń pokutu.
Cerkwja jo se wuwiła ako wejsne srjejźišćo z domom rědow wognjoweje wobory a z wognišćom.
Su tam wubrane, a zgótowane wót regionalnych rucnikarjow a wuměłcow.
»Ten blok, do kótaregož zaśěgnjomy, buźo něnto jaden źeń gótowy.«
Do njeje słušašo mója stara mama, kótaraž njejo mógała skóro zewšym nimski powědaś.
Nan jo nama wjele wulicował a pokazował.
Což pak se wótprěś njedajo, jo Tiniusowa lubosć ku knigłam.
Su to kupki z Drježdźan, Barlina, Lipska a, to se wě, z Łužyce.
Tam njepśedawaju jano wšake artikele z wósebneje wałmy tych zwěrjetow, mjazy drugim deki a wšake za póstole.
37. wustajeńca jatšownych jajow w Serbskej tkajaŕskej śpě w Drjowku Muzej Serbska tkajaŕska śpa jo tuchylu dla aktualneje krizoweje situacije zamknjony.
Na zachopjeńku buźotej „drogowaś“ pó kraju, mjazy drugim dweju swětosławneju narodneju parkowu z elefantami, lawami a drugimi eksotiskimi zwěrjetami.
Na pśiducych zmakanjach buźo se forum z drugimi wót załožby spěchowanymi institucijami zaběraś.
Wotergi jo se mě to zdało ako Božy źiw.
K tomu pśiźo: Nazgónijomy ga cesto, až pśiśěgnjone luźe něco gótuju za to serbske.
to jo znankstwo Jana, togo dupjarja: ten samy dej rosć, ja pak dejm wóteběraś.
Jo to było drugi raz w historiji towaristwa, až nawjedujo roźony Dolnoserb wótrěd resp. sekciju Maćice w Budyšynje.
Doma jo musał byś z cesakom pśetergany, až to semje jo pšec było, a pón ze śerlicu łamany.
Wón ga jo žedne raze wó to pšosył.
Ale kak jo to něnto ze źěłom na poli wuglědało: Pěskowata zemja jo była pśicyna za to, až 70% wuseteje trajdy jo było žyto.
Naša kupka, něźi 20 wuknicow a wuknikow, Marja Rječkojc a ja, jo se ned na zachopjeńku prozninow ako prědna na drogowanje do Pólskeje wudała.
Stojecy zamurjowany wobrazowy Jarowitowy kamjeń nutśikach cerkwje.
Tak jo se zjadnał prezidium Domowiny na wobradowanju srjodu tyźeń w Serbskem domje.
Pśi balokopanju jo mustwowa zgromadnosć wjelgin wažna za dobyśe.
Pó wucesćenju kralowych pórikow su wšykne „Anumariju“ rejowali a śěgnuli z kremzarjom pó jsy.
Koncert se wusćeła w serbskem radiju: 17. a 24. oktober, wót 13.00 do 14.00 góźin.
Wót zachopjeńka wubijanja až do kóńca awgusta musymy jen zasej dodosća woblewaś a kuždy drugi tyźeń gnojś.
serbski referat bramborskego kněžaŕstwa jo zachopił w Chóśebuzu źěłaś
Clenze jo małe město w hannoverskem Wendowojskem kraju.
Toś jo ta starka ju nanejmjenjej tšošku wobkaliła.
Ja jom na to sćicha wótegronich: »Luby młody pśijaśel, ja se wubójm, až twója dobra wóla we pšawdosći žedna dobra wóla była njej.«
Mimo nowych mócow pśiběra teke to nutśikowne „wupalenje“ wótkubłaŕkow.
Kóńc rozchójźowanja buźo na sportnišću w Rownem.
Kuždy raz, gaž se wó mamje rozgranjamy, pśiźo mě to tšojenje z płotom do głowy.
Wót jich šćanjenja dej pśiś mě žrědła.
Na zgromaźinje w oktoberu su pśepowědali pśiducne zarědowanja, ako nazymski koncert w nowemberu w Rogowje a teatrowy wjacor z českimi grajarjami w Hochoze.
Tofle z wustajeńcu stoje až do nalěta 2021 pśi něgajšnej serbskej cerkwi na wikach.
Tam běšo muž z mjenim Cachejus, ten běšo hušy cłonarjow a běšo bogaty.
Pśisamem wšuźi a pśecej starkamy na computery, lěc jo to pśi nakupowanju, pśi rešeršěrowanju za někakim produktom, pśi pytanju za knigłami abo cejdejkami w bibliotekach abo pśi wšednem źěle na swójom źěłowem městnje.
We srjejźi stoj ta mysl: Kak móžomy se staraś wó serbsku wucbu?
A stakim jo se bejnje skšuśiło našo pśeznanjenje, až jo napšawdu něco na tom gronku: Swět jo jano wjas.
A do domu njejo teke daloko było.
Marko za njeju glěda.
To jo był ten slědny kóń na Kurjojc dwórje.
Za jogo suźenim njejo Wylem-Kell pśez to zjawne njezdaśe serbskej wěcy dobru słužbu wopokazał.
Lětosny zapustowy ruš jo był njeźelu, 22.1., w Borkowach.
W serbskem žywjenju mamy wjele angažěrowanych luźi, kótarež pak su pó źělach zacwiblowane, a ja cu źěłaś na dobrych rozsuźenjach, kótarež tu situaciju pólěpšyju“.
Ako jo Měto ceły dobytk napowany měł a na wjacor wšo na dwórje wobstarane, jo póglědnuł hyšći raz do groźe za tyma wołoma.
To napórajo źiśam wjasele.
Pśeto ten muzej juž wót něźi tśich lět njejo oficielnje wótcynjony był, jano prědny maj, gaž tam teke gótuju "oldie-wujězd".
Drogujomy pón dalej k wóźe.
Tak som k wjacoroju teke pśišeł k wětšemu Drjenojskemu buroju, Hokunojc.
Lažko to njejo, wósebnje za familije, ako njamaju wjele pjenjez.
Śopłota pak wobstawna njebuźo a musymy se na zajtšnu rosu a samo prědne mroze nastajaś.
Sobu zasajźiś buźo se teke za to, až se we Wochozach załožyjo pomnik (abo wopomnjeńska tofla) za Bogumiła Šwjelu, kenž jo how w lětach 1908 - 1913 źěłał.
Bejnje kreatiwnje źěłaju tuchylu w zakładnej šuli w Slěpem.
»K połdnju ta starka juž tam buźo«, jo było jej krotko wótegronjone.
Žycym Wam wjele wjasela z namakankami z natury
Gaž sćo mjaztym teke narske: rědownja DSG buźo we wusćełanju 16. maja. Kak dalej, to bóžko njesmějomy pśeraźiś.
Kała te wejsanarje su se teke najědli, dosć až nadosć.
Swěźeńska štunda pśi góźbje jubileja 25 lět Serbska kazń.
To jo jaden nowum, až serbšćina stoj we „wusokosći wócowu“ z francojšćinu, engelšćinu, rušćinu abo pólšćinu, stakim se pówušyjo jeje prestiž enormnje.
Za Serbski muzej w Budyšynje jo se wobźěliła wjednica Christina Boguszowa, za Serbski muzej w Chóśebuzu wjednik Měsćańskeje zběrki Steffen Krestin.
Som ceło kšuśe spał.
Zachopił jo se ten pśeśěg tak ako łoni teke lětosa pśed wjelikeju mebloweju kupnicu Walter.
Franciska Albertowa jo wšak teke pśiwdała, až taka online-konferenca se tšochu śěžko pśewjeźo z wjelimi luźimi.
Wótpowědujo projektowa tema tomu wupisowanju?
»Wótegrono jo grib«.
»Ja źe njejsom žedna zelenina, ale som tejerownosći narski na daloki swět.«
Rowno w casach korony jo trjeba, se skšuśi, su wóni gronili, pśed kupanim w zymnej wóźe.
Bernd Rosumeck, pśedsedaŕ wejsneje pśirady, jo w běgu swójeje rozpšawy woblutował, až cowanje wót bergaŕskego doma w rumnosćach žylojskego gósćeńca njejo se dopołniło.
Karina dosega Pětšoju rowno až do ramjenjowu.
Pśijěło jo tenraz teke wjele cuzych.
Wóna jo była nabóžninski konflikt a teke wójowanje wó móc.
Pśidajomy mjod a apelsinowu mězgu a pśeměšajomy wšo.
Lětosne wjedro njejo za zdaśim pó žycenju burow było?
Rozpnějo nakśebjatnik, popadnjo wuchaca za wušy a źaržy jogo w powětšu.
Na kóńcu su źiśi swójogo „kokota“ łapali.
Chto toś se kśicy pśichyla a wuźěra na row?
Něnto ma teke wjelika błośańska gmejna Wjerbno swój muzeum.
Jogo głowna mysl jo była, až trjebamy wukubłanych luźi, kenž pśidu do takich funkcijow w amtach a hynźi, aby mógali tak wjele ako móžno za realizaciju serbskeje kazni dojśpiś.
Źo ga wó to, serbsku wucbu kwalificěrowaś, ju na nejnowšem stawje slěźenjow pśewjasć.
Ako myto su dobyśarje dostali skalki.
Wót muzeumoweje nocy w Janšojskem muzeju
Zapustowa reja pak buźo we Brjazynje (19.00).
Nan: Móžno jo, až jo se togo bójał.
Wjele njeby wěcej tam trjebało a naslědku by se kócka jomu hyšći do pjaca waliła.
Kak njejo kśěł do LPG, ale na kóńcu jo był wjednik wjelikeje groźi ze 600 krowymi ..., kak jo sebje dejał za to młodych luźi kubłaś, jim nejpjerwjej raz nawucyś, až muse rano stawaś.
Ale kótare šanse dajo za rěc pó šuli?
Krotko do jatš su kśěli gósći wěsće teke něco słyšaś wó serbskich nałogach w tom casu.
Toni Bruk, wjednik serbskego studija Sorabija: Mój tšach jo, až „Łužyca“ wěcej nje buźo taka serbska ako do togo, až buźo wěcej a wěcej nimskich o-zukow we tom serbskem magacinje.
Toś: To žycenje, to kśěśe, se zasej wudaś do Gubina, do Łęknice pla Mužakowa abo do Zasiekow za Baršćom, jo było pla młogich bejnje wjelike.
Awtor gódnośi DDRski cas ze swójogo wiźenja źinsa.
Co dajośo starjejšym sobu na puś, kenž su se za Witaj rozsuźili?
[...] bom, 93 dwa towzynt puntow, 96 wóścojska w cuzej rěcy, 97 wjas w Błotach, 98 pódpołnocny stat USA, 99 lud w Aziji, 101 znamje muzice, 103 krajina w Italskej, 106 źěl źiwadłowego graśa, 108 pśiźělona jěza, 111 głowne město Italskeje, 112 italska telewizija, 113 rěka [...]
Myto Ćišinskego, to nejwěcej prestižowe statne myto za statki na pólu serbskeje rěcy a kultury, jo wordowało 2019 pósćone Mariji Elikowskej-Winklerowej, něgajšnej wjednicy Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, załožaŕki a wjednicy chorow, kótaraž jo teke na žurnalistiskem pólu wjele wugbała.
Wón jo głownje pśez to znaty, až jo wuměł wjelgin derje mólowaś wósebnje krajiny.
Gaž jogo mě pšawje wugódajo, jo popajźony chuda baba.
Ale: smy měli projektowy chor "Tyca" kótaryž som załožył za kjarliže.
Jaden rědny źeń ale namaka Kito fidle w góli.
K titelowej melodiji filma "Police Academy" su wót sportnišća wumaršěrowali.
Spócetnje jo kśěło towaristwo nowe Serbske wósadne zmakanišćo w Chmjelowje z namšu a ze zgromaźinu na pśedwjacorje prědnego adwenta oficialnje pśedstajiś.
Wšake grafikarje su něnto wuźěłali naraźenja za take znamuško.
K tomu jo jej teke Domowinska kupka gratulowała, kótarejž z lěta 1974 pśisłuša.
"Cottbus Center" na Žylojskej šoseji 38 strowi kupce z "Witajśo k nam".
Tam wójujotej dwa kózoła a dajotej swójej głowje gromadu praskaś.
Swojo mě ma kapała pó Małksy, kótaraž běžy z Derbna do Baršća a wottam dalej do Nyse.
Žeńska glěda kšuśe na to, co jo dla korony pśikazane zjawnu pśedań.
Źinsa su Gradišćanske Kroaty doma w Hungorskej, Słowakskej, Italskej a za wětšy źěl w Awstriskej.
Jatšy ga se pśibližaju, źiśi twarje južo swóje jatšowne gnězdka a se naźeje, až wóni budu jatšownicu połne.
W kistach a piwnicach rada se chowam a grajom chowanje.
Ow, co buźotej to wšykno wiźeś a dožywiś!
Starjejšej tśeśego naroda 48lětneje Angele Šusteroweje stej hyšći serbsku rěc powědałej – ale pśez to, až ta rěc jo w casu NS-režima zakazana była, stej wopśestałej, ju powědaś, a njejstej ju pśiducej generaciji dalej dałej.
17 towaristwow a komunow jo dobyło w serbskem wuběźowanju
Münchowa jo w nadawku ABC Witaj-ceptaŕkam pupku na serbskem dokubłanju teke pśedstajiła.
Plějo winik pód pinguinom, skóro njewiźi běły brjuch pśed swětłym njebjom.
Pśipósłane
Buk słuša k tym wuměłcam, ako su serbske twórjece wuměłstwo nacasnym wuměłstwowym směram wótwórili.
Wěźecy, co se słuša a wótcakujo, som flašku sobu wezeł.
Fotograf, kenž jo se južo na młogich - teke wukrajnych - wustajeńcach wobźělił, źěła tuchylu za casniki, industriju a za wabjenje.
Tych 18 000 markow, kenž za wobnowjenje šule „Marja Grolmusec“ mamy, njebuźo nam dosegaś.
Organizaciju wšogo togo jo měło Slěpjańske domowniske towaristwo na starosći.
Stakim wótwóriju gódownu wustajeńcu w Domowniskem muzeju jsy.
Prědne jazoro, ako wiźimy pśi jězbje, jo Złykomorojske jazoro, ako bu južo 1973 wóswěśone.
Take namakajomy wósebnje w bajkach Grimmojc bratšowu.
Zawěsćony pśichod Mosćańskeje zakładneje šule - kak to nejlěpjej zarucyś?
We tej naźeji, až za lěto to zjawne žywjenje buźo zasej normalne, comy pón w Limbarku spiwaś a kóńc śichego casa dwójc tak wjasele swěśiś: Za lěto 2020 sobu.
Ale pśistup na kamjeń jo něto kšuśe zakazany.
Robinson.
Chto by kśěł sobu jěś na EUROPEADU?
Wjele staršych namšarjow njebuźo gwězdku namšu pśiś, ak buźo lětosa wence.
Gaž se pšawje dopomnjejom, som take chłošćonki prědny raz w Domowniskem muzeju w Dešnje póznała.
Něnt na wuměńku, bydli w Depsku.
Wjerašk swěźenja buźo swěźeński pśeśěg njeźelu 4. septembra.
Tej dwa rozdźělnej zuka stej pón fonema.
Wóni su spiwali a su se pśegótowali.
Jan Lajnert , drugi direktor SWW, seminar w Rychbachu, 1934–1945 njesmějo we Łužycy wucyś.
Dla tegdejšego tśiklasowego wólbnego pšawa njejo se jogo wólba póraźiła.
Hochozaŕ na a za Hochozu
To som na pśikład južo pjerwjej zacuwał w Dešanku na wótergi małej licbje kursistow z institucijow a zawodow, kótaraž jo była za kuždy dwójorěcny wokrejs póstajona.
W Serbach ga jo znate, až mamy w Europje Federaciju europskich narodnych kupkow – FUEV.
Kuždy by dejał se pśizjawiś za wuzwólowanje Serbskeje rady, jo wón pšosył.
Ako su se cłonki ekspedicije ze swójim pśewóźowarjom Starikom na drogu k pśistawoju Julianehaab wudali, su zmakali w Lichtenau, pśichodnej misiońskej staciji, dalšnego Wjerbanarja.
Hyšći lětosa dej ta napšawa byś dopołnjona.
A to hyšći we cesnem amśe ‒ to jo južo wěc, ak njama swójogo rownja", jo wón pśipóznał.
Tomu jo slědowała wucbnica „Naša serbšćina“, kótaruž som napisał ako wucabnik na rěcnej šuli w Dešanku.
Sobotu, dnja 3. měrca na UKW 100,4 MHz
Prědny zapustowy pśeśěg smy lětosa dožywili w Borkowach.
Ako prjatkaŕ njejo cele taki wuchwalony był ako Pank, ale na kuždy pad jo mógał natwariś na tom, což wón a jogo naslědniki su w luźe rěcnje zawóstajili a zakórjenili.
Jich nejwěcej bydli w Baršću a wokolinje – ga 3621.
Jatšownica, 23.4., wót 12.30 do 14.00 góźin:
Wón bydli ze swójima starjejšyma a bratšoma Thomasom a Stefanom w Žylowje.
Pśeto za tym, ako jich kjarcma jo wordowała zamknjona, njejsu měli žeden zal daniž śpu za swěźenje a gósćiny.
Ty njedejš husmjerśiś.
Dajo wšyknu pśeznanjowańsku móc do swójogo głosa.
Rownož dej se hyšći rozšyriś, jo něnto južo 5,5 ha wjeliki.
Dalej pśewjeźo se w hortach aktiwne serbske kulturne žywjenje.
W prědnej a drugej wósobje singulara se nigdy njewužywa.
Pó Žylojskej šoseji jězdźi wjele awtow wob źeń.
Pó tom smy se zgromaźili we małem zalu, pśisamem jaden na drugem sejźecy.
Ana Krupperowa njejo wob cas swójogo doněntejšnego dłujckego žywjenja swóju domownisku wjas wopušćiła.
Chtož co na mójej kupje bydliś a wšykne dobroty na njej wužywaś, ten dej zlubiś, až co take wustajenja zwěrnje źaržaś: 1) Wón dej knězu teje kupy we wšyknych wěcach byś pósłušny. 
Kaka dłujka droga jo to była wót Strjažowa pśez Prjawoz a Hochozu do Turjeja.
Kristus jo rownosć njewidobnego Boga, pjerwonar oźony wšyknogo stwórjenja.
Stakim jo slědna instanca pśigroniła a planowańske a twaŕske źěła mógu se zachopiś.
Zastup jo lichy, ale pšose wó kolektu.
Paleta wusćełanych wobrazow a głosow jo była wjelgin pisana, a to, až su młoge luźe – wósebnje młode a młodše – rědnje serbski wulicowali, jo pokazało, až dolnoserbska rěc wšuźi žywa jo.
Šarlota Kušcyc jo cytarjam a lazowaŕkam Nowego Casnika znata, wšak jo pśed lětom ako praktikantka źěłała w Casnikowej redakciji.
Druga warianta togo mjenja jo Jurij.
Wona jo se teke w casu fašizma ako wědobna Serbowka wuznała.
A wón zlětujo wušej a wušej.
Dnja pětego septembra jo se stało wjelika bitwa mjazy Saksojskimi a Serbami.
Gaž wšo jo pśigótowane, ga mógu gósći pśiś.
Wjeźenje pó Slěpem
Snaź by Serbske šulske towaristwo abo Rěcny centrum Witaj pśi góźbach direktnego kontakta mógałej Witaj-familije lětosa nazymu zawcasa na »Sněžynku« pokazaś.
Pópšawem jo se žycył, až rowno tak se stanjo.
Nas małych njejo to, ako mógu se dopominaś, žednje pótrjefiło, weto som se kuždy raz stergnuł, gaž jo zasej raz jaden wót tych staršych z kijaškom pśez palce dostał.
Hažow/Haasow
Lowiza Wolkowa jo doma w Mosće w župje Gubin/Baršć.
Ned na prědnem boce tam stoj w numerje wót 9. junija we wjelikich tłustych pismikach: "Koronawirus."
Słyńco jo rědnje swěśiło.
Mina Witkojc jo wobej sotše wuskoboźiła, aby swóje mysli na papjeru spórałej.
Wóni su teke dobra góźba, pokazaś w cełej zjawnosći, až jo serbska rěc žywa.
Jo wjele twarił – teke za to serbske.
Jadna mrokawa se wuryjo a prědna małka sněžynka se kólebjo na zemju.
Burski mark a dolnoserbske drastwy – to jo była chłošćonka za jogo fotografiski aparat.
Gjarncaŕska wóra jo luźi na Grodkojsku drogu wabiła
To ga njejo wšykno było.
A Lěwica tako wita principielnje koncept „pógromadneje šule“ (Gemeinschaftsschule) – to stoj we kněžaŕstwowem programje, a to se derje maka z ideju šulskego centruma – jo wóna groniła.
Ja mam take wiźenje za njemudre.
Płaśizny za seno su w nimskem pśerězu spadnuli.
Nowy zwěstk: Kśě wšykne juristiske móžnosći wupóceraś, aby Miłoraz wóstał
Wokrejsnej starjejšynej raźe jo jasne, až dalšne napšawy w šulach a hortach su pšawe, glědajucy na licbu infekcijow.
Na wejsnych dwórach ga jo za nich městna dosć.
Tschichold jo se stawnje wuznawał ako Słowjan.
K zakóńcenju pórucenja móžo kužde góle majski bom wumólowaś.
A wósebnje te ceptarje serbšćiny a ten Dolnoserbski gymnazium.
Androkojc Aileen-Luise stej tykańc pśedawałej.
Pśiźomy-li pak do nuze, dajo wěra nam kśidle rosć.
Źiśi gronje: "Wjelryba jo we wóze mórju."
Ako specializěrowana šlodaŕnja za serbske drastwy ma serbska rěc wu nas teke swójo městno.
Ale se serbski rozgranjaś z nikim njejo było móžno.
Wu Rublakojc njejo dalej nichten doma.
Digitalne woglědarje mógu něnto z pśinoskami z wustajeńskich wobłukow, z muzejowych ateljejow a z "mašinownje" muzeja wuměłstwo dožywiś a na wuměłstwje teke participěrowaś.
Tej drugej źinsa we jsy gronje, až jo to była Pšyckojc kjarcma.
Karin Tšukowa, regionalna powědaŕka župy, jo ned pśigroniła, a jo mjazy drugim pśiglědarjam w tej kupnicy wšake wulicyła wó serbskej kulturje a rěcy a jo teke sobu mytowała dobyśarjow pśi walkowanju.
Teke ze źědom smej se pśecej serbski wulicowałej.
Notnu energiju za to su jim dali jaja wót camprowanja, kótarež su na tej slědnej staciji ako měšane jaja jěsć mógali.
Pśisamem wšykno wót togo jo nowo wušyte a wóna sama teke šyjo a wušywa.
Na taki part jo ta kana malsnje prozna a se połni zasej ze śopłym kafejom.
Toś te jatšowne wiki budu 25. a 26. a měrca, a to w casu wót 10.00 do 18.00 góźin.
Fryco (Fritz) Dominus; 1946-48 (wón njejo był roźony Žylowaŕ, jogo běrow jo był prědny raz w starej šuli)
Gwězdka
Teke za wobźělenje na wšakich wětšych serbskich zarědowanjach co kupka swójich cłonkow a dalšnych luźi pilnje wabiś.
„Ja by sebje žycył, aby wěcej luźi namakało drogu k cerkwi.
Barlinaŕ jo se w serbskej jsy z jeje nałogami derje zažywił, sobu swěśił rad muskece zapusty.
Kaž Serbske Nowiny pišu, su wobźělniki foruma byli zjadne, až za wuspěšne źěło su kreatiwita, wóla a zapalonosć naslědku wažnjejše nježli financielne "śopłe gnězdko".
How jo wjelgin rědnje — su wšykne byli měnjece.
Hync Rychtaŕ z Lipska, Manfred Starosta z Chośebuza a dr.
Pśecej jo ten, na kótaregož gruntach take rostliny rostu, za to zagronity.
Dwa dnja a źeń pjerwjej campruju.
Historija wjerbańskeje cerkwje z pjera fararja Kšušwice, wudana wótnowotki w Radochlic nakłaźe.
Doma na nju cakaju jeje pjas Pünktchen, tśi bratšy a se wě starjejšej.
Wustupili njejsu jano w Budyšynje a wokolinje, ale teke w Drježdźanach a samo na nimskem jawišću w Szekszárd w Hungorskej.
Na žylojskem dwórnišću běšo stary Trunta.
Kokot jo póchadał wót Dubianojc.
Togodla som we wušem schójźeńku napisała referat wó žywjenju Serbow mjazy 1949 a 1989. Aby daty za to dostała, som wótleśeła 2010 do Nimskeje a som woglědała tam Serbsku biblioteku, SKI a SI ako teke Smolerojc knigłaŕnju", wulicujo Kathrin Hipkojc.
Robinson jogo šurowašo a za ruku pśimašo, a lej, pó chyli Pětko tak wulicowašo: Som na tu drjewjanu góru zalězł, a na tej su styri bomy wurosćone. 
Za tym až jo wóna wšykno wulicowała, jo dub gronił: »How w góli bydli stara chódota.
Daju mě luksusowe produkty.
Julia jo Borkojska, taka pšawa błośańska, ako jo nam groniła.
Janowy krick jo jadnučki rod ze swójźby hendryškowych rostlinow .
Pěśźaset lět pó abiturje pśed něgajšnym twarjenim serbskeje šule w Budyšynje 2004: prězy druga wótpšawa mója sotša, slězy njeje ze šapku Jurij Koch, slězy njogo nalěwo Erna Bartowa a napšawo Beno Pětška, slězy nalěwo Monika Bukec
"Kupki z 35 jsow deje se na zgromaźinje wobźěliś, a dla togo smy amt pšašali za radu.
CDU a PDS sejźitej w opoziciji.
Wjele luźi staršeje generacije jo wótrosło w měšanej rěcy.
Njama wóna ako koncertowa pianistka tšach, až take gjartnarjowanje móžo jeje palcam zeškóźeś?
Wósoł tam woła.
Něźi 50 minutow dej byś dłujki, a to se wě, až buźo lětosa hyšći k wiźenjeju.
Źiwadło
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu a redakcija NOWEGO CASNIKA stej ga howko pśepšosyłej na „Pojsynogu”.
Te wuglědaju južo wjele wjaselše, ako by měli ceło druge wěcy we głowje.
Ako jo chopiła kněni Sydowa pśed něźi styrźasća lětami ze źiśimi šulskego źěłowego zjadnośeństwa za woplěwanje tradicijow zběraś pśedmjaty ze źěła a žywjenja burskich luźi, njejo sebje zawěrno mysliła, až to raz taka rědna burska śpa buźo.
Marjana Wendowa z Turjeja: Wjelgin rědnje su spiwali.
Take cynjenje dej wogeń wótchyliś.
Woni du pótom tež na wustajeńce.
Na 11. nowemberu jo tam samo wognjowa wobora ze wšakimi nadawkami zapśěgnjona.
Jadna jo z górnoserbskim sound-artistom Jakubom Gruhlom z Lipska.
Program: spacěr pó starem měsće, winowa wustajeńca w muzeju, Palmiarnia, woglěd do Klępska (Klemzig) - drjewjana cerkwja z 12. stolěśa, koncert Žylojskego chora w cerkwi, krotki pśednosk k wudrogowarjam z Pšuskeje do Awstraliskeje.
»Słuchaj raz, starki«, jomu na to wótegronijo kura Prillan.
Kupśo se teke Wy Serbsku Pratyju za lěto 1996.
Budu tam malsnje z dalšnymi partnarjami do rozgrona pśiś.
Su to na pśikład film “Zymske nałogi we Łužycy” (11,90 DM) a film “Pla katolskich Serbow (11.90 DM).
NOWY CASNIK: A kak něnto dalej?
Na droze wiźiš cesto luźe, ako zamrocone glědaju.
Kak Wy se pśedstajaśo serbske kubłańske struktury? Ku konceptoju: konsekwentne pśesajźenje metody imersije na zakłaźe Witaj w źiśownjach a dalejwjeźenje w šuli z pódobnym konceptom ako 2plus w Sakskej.
Wón mólujo pśeśiwo pógniłosći, wšojadnosći a zwjeršnosći.
Kórtka płaśi 10,- € w pśedpśedanku, 12,- € pśi wjacornej kasy, za wuknikow jo zastup dermo.
Wóna pśimnjo swójo dokusow chóžyšćo a se do płaca dajo! Płaco a njamóžo dopłakaś.
Ako kralowki su sebje wubrali z krejza 19 Zaspickich marušow w serbskej swěźeńskej drastwje Katju Brandojc, Jenny Sonkojc a Nadine Löfflerojc.
Literarno-muzikaliski program
Rědna naša gromada, nichten wěcej njebyza.
Co móžośo wó lětosnych abiturientach groniś?
Stakim su to byli rowno serbske fararje, kenž su ideju Wjerbańskego kněžka z połneju wutšobu pódpěrali – z jich krejza toś su wujšli prědne redaktory Casnika.
Krajna cerkwja musy ju hyšći dowobzamknuś, ale jeje pśizwólenje naglěda se něnto ako wěste.
Domowinska župa Běła Woda/ Niska pśewjeźo něnto pětk, 10. nowembra, swóju głownu zgromaźinu.
Wót 1. januara 1992 smy wusćełali pód kšywom ORB.
Z njebja pak njejo se pokazała daniž jadnučkeje sněžynki.
Kuždy njejo z tym spokojom, wšak su pšawe rozpowědanja něco drugego.
Snaź móžomy skóro wše źiśi w źiśowni wuwitaś! Na to wšykne wjelgin cakaju.
Se do woła abo wrobla pśetwóriś, nudle pśeměniś do wužeńcow a wows do wójakow, lětaś pó pówětšu – komu ga to wužytk dawa a komu to pomaga a tyjo?
Spisaŕ tych smužkow jo lazował žylojske powěsći ze starych Casnikow – tych samych namakajo se wjele we lětosnej pratyji.
Chmjel a słod, zdźarž nam Bog!
W lichem casu pomaga wóna w tejowni.
w Lubinje w zalu na Bórklinje (Haus Burglehn in Lübben): pśiducu njeźelu, 23. junij, zeger 15.00
Jahnowa jo dostała prědne eksemplary.
Z mjeńšymi karami a plyšowymi žabkami.
Wóno se njedej staś daniž pśez wójnstwo daniž pśez móc, ale pśez mójogo ducha, źejo kněz cebaot.
Ten kupc jo ten kral!”, groni wobrotna šefowka.
A wulicowali te stare su, až su pśi wjelikej wóźe te štomy do rězaka pśipławili«, wulicujo Axel Kanter.
Za źiśi, kenž wuknu serbšćinu, se kamishibai wósebnje derje góźi.
Wón jo źiśi wšake pšašał.
Sedło gmejnskego zastojnstwa jo zwětšego radnica.
Tak jo mógała južo ako mała maruša wót sedym lět pódla byś na zapusće w Strjažowje.
Wokoło togo krejza nakreslijomy dalšny krejz, kenž ma něźi tśi centimetry wětšy pśeměr ako prědny.
Te nejwažnjejše graśa na kóńcu turněra budu pón we wjelikem stadionje w Klagenfurśe (Celovec).
Měnim lětosny Zapustowy program Serbskego ludowego ansambla z Budyšyna.
Chtož jo z wokolnych a dalšnych jsow do Žylowa na zgromaźinku našeje Serbskeje Maśice šeł, njejo zawěsće teje drogi woblutował.
Na njej dajo luksusowe hotele a gósćeńce.
Schuhmann, kótaryž jo pśisłušny za orgele w cełem cerkwinskem wokrejsu Chośebuz.
Dobył jo ten, ako ma nejwěcej jajow.
Eeeh, Flori, ja se wěsty njejsom, lěc smej how pšawje.
Chemija se rozrědujo tradicionalnych pśicynow dla na organisku a anorganisku chemiju.
Do Mjertynowego dnja šlachtuju luźe gusy.
Rozmějoš, co wón pisašo?
Som nanoju malsnje pomagał a se pón šwignuł na swójo kólaso a śiskał do góle.
A by se dejało hyšći wěcej nalicyś.
We Wětošowje wobstoj njedostatk, až to jadno pśistupnišćo (how dajo dwě) njejo direktnje napśeśiwo tomu drugemu, lažy póměrnje daloko zboka a jo śěžko pśistupny.
Gregor Kliem a aktiwne cłonki w kupce se wjasele, až ta forma pósrědnjenja serbskich rejow nadalej a tež hynźi namakajo pśichylone wušy.
Gaž głod jo wjeliki, pśidu luźe na wšake myslenja.
Chtož ma Bóžego Syna, ma žywjenje.
Jo se śi lubiło tam spózy?
Kužde lěto stoje Rawnikojc prědny adwent na „Swětłowem swěźenju“ w Strobicach.
Ale ja som jano w japańšćinje wótegranjał.
Tamne agrarne drustwo ma "dwórowu lodu".
Mjaztym až su byli figi něga jano sušone na pśedank, móžomy se je něnto teke fryšne słoźeś daś.
Strukturna změna móžo nam Serbam wšake pśinjasć.
Krotko pśed redakciskim kóńcom NC jo jich było 15 pśizjawjonych.
Som se wěsty, až skóro namakajomej pomoc.“
Rozdźěle mjazy nimi lajk njespóznajo a w ludowej rěcy pomjenjuju se wšykne »nimske« pisma ako fraktura, pótakem teke šwabach.
Pśerědko nadejdu tu a tam samotne sedlišćo.
Rědne wjedro změjomy něźi dwa tyźenja.
Teke syn familije, Richard, jo bydlił w Dolnoserbskem internaśe.
Lětosny majski bom njejo se jano ze serbskeju chórgoju wupyšnił, ale teke z pisaneju toflu pśed sobu.
10. nazymske, wót 23. 12. gódowne
Zabita drjewowa rulka jo na tśiźasća metrow abo samo dalej zleśeła.
Jogo sobuzałožaŕ a pśedsedaŕ jo Helmut Geissler.
Ale skazenje grozy wšuźi.
Wón groni: »Smy našej turjańskej cerkwicce pśilubili, až tak dłujko ako ten dom stoj, buźo Bóže słowo we wósaźe zapowědane k napominanju a dušnemu strowju.«
Decernent za kubłanje we wokrejsu SPN Michael Koch, wótkubłaŕka horta Lipa Iva Schultchenowa, landrot Harald Altekrüger, ministaŕka Britta Ernstowa a direktor Bórkojskego amta Tobias Hentschel.
Te jadnanja we tych knigłach su kradu zdalone wót źinsajšnych młodostnych.
Te su spěšnjej pó droze ako krowa abo woł.
Njamógu wěriś, až samske luźe něnto wugbaju, což su tak wjele lět skomuźili, to groni solidny strowotniski system za ludnosć w městach a na jsach natwariś.
"Nowe wobsednikarje" su se pśikupili: Steffen Rudsch z Brjazyny bydli něnto ze swójeju žeńskeju w Bórkowach, a wónej stej wułožyłej pjenjeze za piśa.
Stojtej pak pśeblisko k sebje, to njejo pšawy wótstawk! Jadnotliwy tiket płaśi 4 euro, kombitiket płaśi 6 euro.
Co deje w pśichodnem casu gótowaś, aby se Błota tak zdźaržali, ako něnto su, aby sebje wobchowali tu kšasnu pśirodu rowno tak ako wšykne kulturne, serbske a druge tradicije w tej krajinje?
Wóśce nas na njebju, huswěśone buź twójo mě.
To su byli Gregor Albrecht, Mathias Stopa, Richard Wjerban, Katrin Šwjelina a Torsten Mak.
Bajarka buźo źiśam pśedcytaś z powěsćowych knigłow.
Pśidu ga tam na serbsku namšu gromadu ewangelske Serby, katoliki – to smej teke mej – a ateisty.
Pśeśiwo jo wustupiła frakcija CDU/CSU, ak jo se póstarcyła na saźe: "Stat cesći a glěda na identitu etniskich, kulturnych a rěcnych mjeńšynow".
Kaka jo była situacija Serbow w casu DDR a źo se jim něnto lěpjej? – a tak dalej, a tak dalej.
Za swójogo pśedsedarja su se wuzwólili Jakuba Lorenca-Zalěskego a Kita Černika za zastupnego pśedsedarja.
Wjele radosći jo napórała prezentacija, ak jo se dokóńcowała z Annemarie-polku.
How dostanjo źiwny list - a toś dej se hyšći raz z wšym tym zaběraś, co jo se něga stało.
Gramna wjelika sotša Berta (Komolcyc Amira, na pšawo) sćelo swóju mału lubu sotšu Anku (Komolcyc Audrina) do słynicow, lěcrownož zyma jo.
Pětr Brězan — wón jo zastupował katolskich Serbow pśi kulowatem bliźe —, jo na slědnem wobradowanju stanuł a gronił: „Ja něnto zastupijom do Domowiny!“
Jadnab 50 luźi how bydli, w lěśe 1920 jo jich było 162. Wjas lažy na kšomje Maznikojskego jazora, Mazniki (Teerofen) su źěl Šejnejdy.
Až do 10. februara ma kuždy cłonk cas, wó tom pśemyslowaś a wšykne argumenty za a pśeśiwo tomu hyšći raz “pśepytowaś”.
Zarědowanje buźo stwórtk na farje w Janšojcach.
Stawizniska pratyja
Pón delki kšac pó kšacu na wobrězane drjewo pśišrubujośo.
Wy to južo móžośo, nic ga?
Žeńske kwiśonkowe stołki su cerwjenojte.
K tym 12 cłonkam słušaju H.
Slědkoju dajo mě mój pas a ja smějom hyś.
Ze žednymi familijami se dopisujo.
A dalej cytamy:
Wuša promštowka jo se pópóznała ze Serbami
Pětk, 19. junija, su abiturientki a abiturienty Dolnoserbskego gymnaziuma Chóśebuz swóje wopisma dostali.
Witaj-ewaluacija: ceptarjam to słowo daś
Oskar jo jeju wjelgin lubował.
Gromaźe z wuknikami jo wóna łoni na łuce domacne pólne rostliny wuseła a pódla łuki informaciske tofle stajiła.
Z połnym pšawom móžo se groniś, až jo był nestor serbskego filmojstwa, jo drogu "rubał" za serbski film.
Wóni wogrěju luft w rostlinaŕni.
Słyńco swěśi, dešć se źo – to wšak tak jo.
Wóni su se palili za pósołnikojskim źěłom.
Na drugem boce jo stojał ceły projekt pód ideologiskeju kontrolu, kótaraž jo z lěta 1968 hyšći pśiběrała.
Sobotu dopołdnja a wótpołdnja a njeźelu dopołdnja su se wšykne zmakali na sportnišću na Póznańskej droze, źož howacej treněrujo Energija Chóśebuz.
Mjazy drugim jo z njeju lan “tergał” we Wjerbnje, Tšupcu a Borkowach (na wobrazu).
Jo-li jomu žednje dowěrjenje k Bogu trjebne było, ga běšo to něto. 
»Něco wětšego dej wuchadaś z togo guslowaŕstwa!«
Końc julija jo w Lipsku PDS pśewjadła swóju prědnu delegatnu konferencu w kraju Sakska.
[...] (z nimskeje rěcy pśestajił Horst Adam)
pódzajtšne zwězkowe kraje 108 euro/tona).
Ten wjeliki zarzaty zamk jo wódnjo a w nocy zamknjony.
To jo ten wjelgin rědny bok togo zapustojskego pśeśěga, ako jo se zwuraznił we tych słowach.
Pśeto som był nuzkany, jej to kupjenje wótskazaś.
Pśedewšym jo reflektěrował projekt dwórowych mjenjow w Dešnje, kenž jo bytostnje k dobyśu złoteje medalje w wuběźowanju "Naša wjas ma pśichod" pśinosował.
Wuglědajo ju, ako do glědałka glěda, kaka wóna wuglěda.
To cełe jo było na łuce, w góli a w mjazy.
Ako jo Jutta z nastaśim nowych rozgłosowych stacijow ARD pśewzeła nawjedowanje tencas samostatneje dolnoserbskeje rozgłosoweje redakcije pśi ORB, jo wzeła śěžke brěmje na se.
Wóno wobstoj južo wót lěta 2016, ma něźi 70 cłonkow a jaden z jogo głownych celow a nadawkow jo, woplěwaś w tych tśich jsach a sedlišćach serbsku kulturu a pśi tom wósebnje serbske nałogi.
Wón ga “sejźi” na bejnje wjelikich gruntach - pśisamem 3 hektary su wóni wjelike.
Nowemu lětoju gronimy "2020".
Z njeje jo teke našo nadpismo.
Wósebnosć jo, až Kristin Hotzkow z Limbarka sobu grajo z tymi muskimi.
Wón jo bydlił w Leerje.
Ale teke w Małkej Aziji a w Kawkazu wustupujo.
Wupytajomy jadno góle a gasnjomy swětło.
Dejš pak pśelězć.
To jo ako swinjam mlince futrowaś.
Jogo wucba jo se dobywajucy rozšyriła pó swěśe, ale rozměśa njejo namakała.
Pśecej jadna na nimski a jadna na serbski.
W diskusiji na 7. głownej zgromaźinje Domowiny jo šło pśedewšym wó serbsku rěc a wó planowane pśeměnjenja w serbskich institucijach.
To jo za našych českich pśijaśelow było rědne dožywjenje, pśeto žeden wót nich njejo do togo hyšći mórjo wiźeł.
"Něnto pak jo dosć, comy źe crjeje za Ninu kupiś", nan skóńcnje groni.
Dopomnjejom se na wucbu a jaden wót nadawkow: Smy dejali serbskorěcne kniglicki Lenina do nimskeje rěcy we wucbje pśestajiś.
Sobotu, 7. decembra, pšosy zagronita za serbske młoźinske źěło w Chóśebuzu na adwentski wulět do Górneje Łužyce.
Rěc jo to nejdrogotnjejše znamje jadnogo luda.
Źo grajkocośo wy raźi?
Za to su wobraze z rymowymi pórikami.
Njewósta nic njedopołnjone wót Bóžych zlubjenjow, kótarež israelskemu domoju běšo dał; wšykno pśiźe. Joz 21,45
Wón weze jo z wjasełosću na swójej ramjeni a źěšo jachlecy domoj. 
Jadnučki źěłowy system, kótaryž se pódpěra, jo Android.
Cerwjenu mroju namakajomy w Europje, w Sibirskej a w pódpołnocnej Americe.
Źiśi wuknu how prědne serbske słowa, gaž grajkaju a spiwaju.
Bydlił jo w tom Łužyskem seminarje.
"Něnto se planowanje dalej wótgłosujo", jo rozkładł wjednik twaŕskego amta Thomas Böse pó pósejźenju rady.
»Ja njamam tšach«, Pětš wóspjetujo.
Tam jo wopytował gymnazij až do kóńca drugeje swětoweje wójny, gaž se swójźba do Hesseńskeje pśesedliła.
Gódowne nałogi z cełego swěta
Wrośijo Pětšoju bźeze słowa dalokoglědak, a wón połožyjo jen do regala pódla blida.
Styskanje za domom njejo mě tak nuźiło, how som se cuła doma.
2016 jo wuspěšnje na temu promowěrował.
Wobogaśenje serbskeje wósady
Wjeliki wokłon z wusokim, pěskowym brjogom a rědnym rozglědom.
A dypkownje k tomu sezonowemu startoju su mógali teke na swójom wobłuku pód gołym njebjom "Stary lud" nowu atrakciju prezentěrowaś, rozmjej srjejźowěkowy pjac.
Jim se groni "głažane wugorje", dokulaž wóni su pśewidobne kaž głažk.
Z procha sy nastał a proch zasej buźoš.
Dieter Freihoff wót Serbskeje rady jo ministaŕku chwalił, měnjecy, až to jo na kuždy part pšawa kšoceń.
To jo było wjelike śišćanje a wułapowanje na Njepilic dwórje srjejź januara.
A ako tśeśe jo material za šyśe narodneje drastwy ned pó wójnje, ako teke wšaka druga wóra, felował.
Chto drje ma wěcej tomatow? .
»Pśewšo rad!«
Teke źiśetko, ten Janšojski bog, jo pódla. „Njocomy weześ tym Janšowarjam jich kšasne źiśetko.
To su stojate ptaški.
W modulu, źož wón jo teke klawsuru pisał, jo intensiwnu rěcnu wucbu češćiny a pólšćiny měł, kótaraž jo se korony dla wótstarcyła.
Žycym sebje za lěto 1990, až naša rewolucija wostanjo měrna a až buźo na kóńcu wuspěšna.
Na bliźe jo teke zwónašk, z kótarymž pomocu su se gmejnske powěsći znate cynili.
Skońcnje ga smy ako studenty teke hyšći druge zajmne zaběry měli.
Wobydlarje su njewěrjece na jadnarja wuźěrali, ako jo ten jim zlubił, až kupor wobraźijo regionoju wěcej źěłowych městow nježli źěłonjemějucych tam maju. „Naźejamy se, až namakajomy how luźi, ako maju wólu w pódkopach źěłaś“.
Aby Domowinske cłonki a cytarje teke wěźeli, chto jo dostał mandat wót Domowiny, comy źinsa how znate cyniś mjenja tych Domowinarkow a Domowinarjow, kótarež kandiděruju za nowe wokrejsne sejmy a měsćańske parlamenty.
Nejstarša pomocnica bydli w Strjažowje: Marjana Matškowa, roźona 22. awgusta 1907.
K jatšam su jajka mólowali a majski bom su teke stajali.
Pśed někotarymi tyźenjami som šła pśez serbskej jsy Górnu a Popojce.
Wóna wustupujo w rozdźělnych rěcnych swójźbach.
"Take pśewóźowanje njejo za mnjo nic nowego, to my cynimy cesćej: Gaž źiśi ze zakładnych šulow z latarnjami du pśez město, abo gaž něcht demonstrěrujo.
Aktualnje pyta wólbny běrow města Chóśebuza nuznje za angažěrowanymi wobydlarjami.
A to dajo dobre móžnosći, znaśa serbskich rěcnych wobrotow nałožyś.
Marco Hantśik, organizatoriski wjednik Chośebuskego chora “Łužyca”, jo na toś ten aspekt wósebnje pokazał.
Wót nic njepśiźo nic.
Gera: Jo, ale wětšy źěl jo serbsku rěc dalej wuknuł w 13. lětniku.
Lažy mjazy městoma Kraków a Chrzanów w krotkozajtšnej Pólskej.
Wón organizěrowašo 1948 za 227 młodych Serbow zajězd na XI.
To njepokažo se jano w tom, až pódajo Muka wěcej ako 500 razow Zwahrowy słownik ako žrědło.
Lorenca wěcej transparence w źěłabnosći załožby za serbski lud a jeje zastojnstwa.
"Źinsa comy se woglědaś wobraze a k nim wulicowaś."
Z krotkim, na kóńcu su se spontanje za to rozsuźili, až budu se weto hyšći wobźěliś.
Duchowny ma jich wucyś.
Tak teke cyni.
Wjele žywjenja jo na kóšyńskem pśibrjogu Złykomorojskego jazora – a teke na wóźe.
Weto móžo teke w drugich lětnych casach kurjawa nastaś, wósebnje w bliskosći wódow.
Wjele błośańskich cołnow?
Ja wósobinski pak njejsom dotychměst žeden problem měł z doněntejšnym modusom.
Wóna póchada z Janšojc a jo južo ako wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma sobu statkowała pla młodego serbskego magacina "Bubak".
Pśiklask za spiwajuce Mósćanarki a něntejšnu dirigentku, Simonu Beermannowu z Noweje Jsy, jo se zwězał ze žycenim, aby chor dalej wobstojał a se wuměłski dorost pśinamakał.
"Ja smějom se lětosa serbsku drastwu woblac!"
Žylow bogabójazny, kralowěrny, wójaŕski a jogo serbske procowarje
Wót 1955 do 1961 jo se mjazy zastupnikami statnego aparata a błośańskimi rybarjami a wuźarjami wjele jadnało.
Serbske koparje su cełe lěto napinali wše tšuny, aby Domowina jich pósłała na Europeadu 2020 do Korutańskeje w Awstriskej.
Pó jadnej minuśe wótcyniju źiśi swóje wócy a wulicuju, co su z kótarego směra resp.
Dalšnej absolwentce DSG Beermannojc Caroline a Głombic Vivien stej zespiwałej dwójogłosnje ariju Gaž wětšyk dujo.
Mjenjej ako 20 zapisanych (1–20) su měli (pó licbje zapisanych): w Nowej Niwje, Gójackem jazoru, Lubnjowje, Grodku, Mósće, Bórkowach, Drjenowje, Kopańcach (Neuhausen), Gatojcach (Teichland), Wětošowje, Brjazynje, Złem Komorowje, Smogorjowje–Prjawozu, Gubinje, na Górach, w Picnju, Kalawje, Luborazu, Turnowje–Pśiłuku, [...]
Wšykne wokna togo twarjenja su bźez zapowjeskow, głažki jadnogo wokna pśizemskeje etaže su samo wubite.
Rosćo jano w regionach z miłych zymami.
Pśez brunicowu jamu „Meuro“ jo se wótbagrował měsćański źěl Großräschen-Süd z 4.000 wobydlarjami w DDRskem casu.
Něnt šurujśo zasej swójej ruce, až zacuwaśo śopłu energiju.
Rowno wót tam su tradicionelnje naše wukniki pśišli.
Mě jo nejwěcej imponěrowało grono wót Robert F.
Jaden Kněz, jadna wěra, jadno dupjenje.
Budyšyńske źiwadłowniki to mjaztym derje znaju a na to južo cakaju.
Něnto źo do Groźišća.
Su grali: Tiffany a Jonas Schultchenojc, Noah Krause, Marie Buchenau a su spiwali: Winifred Fitzner, Lara Hussock, Louisa Kossick, Hannes Kuba, Alina Merting, Tessa Pohle, Annemarie Voigt a Friederike Voskamp.
Wona wobstoj ze 9 wšakorakich źělow, jo se groniło.
Z pśepokazanim som jen malsnje dostał.
Wjele wjasela w pśiroźe žycy Wam
Ga Knězoju běšo jogo luto, a wón źašo: Wóno se njedej staś.
Mama žednje pśeliš kšuta a mócna była njejo, weto jo, pśedewšym ako nan we wójnje był jo, wše źěła we domje, gumnje a na pólu wugbaś a nas źiśi zastaraś musała.
źeń zamrěśa našogo fararja Bogumiła Šwjele.
Dla cogo starjejšej njejstej kśěłej z nim serbski powědaś?
Wałtoru, 21. januara, jo pśirada do schadowaŕnje w domje wognjoweje wobory na wobydlaŕsku gromadu pšosyła.
J.
Edeltraud Radochlina jen prezentěrujo.
Njejo kśěł se wuznaś, až su byli wótegrona nazwucowane.
To jo był wjacork z cytanim rozwjaselecych wurězkow z pismow Fontanego kaž teke z muzikaliskim pśinoskom wót muzikoweje šule Miertsch.
Druge źiśi ženu malsnje domoj, a Witko wóstanjo sam na grajkanišću.
A gaž jo južo wót spiwanja to grono, ga dej se jaden dalšny pilny žylojski spiwaŕ wobspomnjeś: něgajšny wjednik Dolnoserbskego gymnaziuma Juro Gera, ako wót młodych lět spiwa.
To jo wjeliki statk".
Rezultaty togo projekta su nastali na zakłaźe napšašowanja 20 muzealnych institucijow.
Gósći su wordowali witane z klěbom a solu.
A 50 restawrěrowanych kamjenjow na rowach jo wordowało wuswěśonych.
Tam mamy jadnučku górnoserbsku wjas z dualom w mjenju a pśiducy dowolowy paradiz za Słowjanow!
Weto pak dosć luźi w burgenlandskej chorwatskej rěcy basni a druge literarne źěła pišo.
Stary rododendron kwiśo w zagroźe w intensiwnej fijałkojtej barwje.
Traś dej to cełe někak 1,5 góźiny.
Za pilne wuknjenje pśipadnu jomu wšake małe „mytka“, kaž teke „digitalne wulěty“ do Dolneje Łužyce.
Zacuwaśo jo ako žwału, kenž wšykno negatiwne sobu wezmjo a pozitiwne mysli pó cełem śěle rozpśestrějo.
Nam na gluku, jo Madlena Norbergowa bydliła někotare lěta w Šwedskej a togodla jo wuměła, nam šwedski "Tuppens minut" do dolnoserbšćiny pśełožyś.
Słuchańska cd za wuknjecych
Škoda, až jo to taka měšańca.
Toś te kniglicki dopokažu, až móžo rěcywědnik teke něco wó warjenju rozměś.
Něnto stej južo dwa w rukajcy.
Na gluku smy pśedewšym futra dla jano dwě gusy měli abo samo jano jadnu.
Pśi tej staciji buźo pśichodnje gódańko z kšuśe wisecymi kóstkami.
Tšojenje „Styri lětne casy“ jo Dörte wulicowała źiśam, zakład jo była bajka „Dwanasćo mjasecow“ wót Bóženy Němcoweje, ako Dörte jo skrotcyła.
Jennifer Kretšmarojc jo jadna tych młodych luźi, ako jo spěchowańske myto dostała, a to za swójo źěło wó Matu Kosyku.
Na oktoberskem swěźenju ga su teke južo póbyli, ale pón w serbskich drastwach! Lěc to pak pśecej tak buźo, njejo jasne.
Něco pózdźej su słyšali, až we tej najsy pśi kjarcmje se něco cyni.
Dalej namakajomy dolnoserbski pśinosk "Kito Šwjela – pomniki z bronze, kamjenja a papjery.
Mužakojski park pśestrěwa se na 728 hektarach.
Su słowjańske wóścy źinsajšnych Serbow how namakali pusty kraj, 100 lět pjerwjej wót Germanow spušćony, abo su se ze zbytkami pśedsłowjańskeje ludnosći zmakali a je asimilěrowali? Genetika změjo zawěsće how slědne grono.
Teke ja se raz rewanžěrujom.
Pomagajśo pśi natwarjenju towarišnosći pó socialistiskej droze!
Něnto ga jo wóna se južo zasej změrowała.
Pśi tej nowej Goramśicy, ceły kusk za toś tym byśim, rosćotej Fibowej serbskej lipje.
Telik gor njamóžomy wupjac, ako luźe kśě měś!" Hoffmanowe nastajiju se na žycenja swójich kupcow, a pśinjasu sobu teke "Nowy Casnik".
Jo, sćo pšawje cytali.
K tomu budu Hesseńske woborniki pśiś woglědat do Myšyna z cełym busom.
Martin pišo wó kjarližach wó katolskem duchownem Janu Nepomuckem a co teke serbske spiwy wó tom Swětem namakaś a analyzěrowaś.
Móžno buźo to pak akle, gaž turistiska informacija w Domje gósći w Bórkowach zasej wótwórjona buźo.
Ale na take něco njeby tak a tak nichten pśišeł.
Kak su źiśi w Radowizy to cynili?
A njebywa lěpjej pśez to, až Findus wopytajo hyšći głosnjej kśikaś.
"Ale gaž mamy swěźeńske góźby, jo to rědnjej, gaž dwě źowći w drastwje našych gósći pówitaju", jo wjednica šule groniła.
Žedno kritiske pśispomnjeśe k tomu z jeje guby njejo było k słyšanjeju.
Dešańska wognjowa wobora jo swěśiła zwiganje na Tylcyc dwórje
Wótběg wšednego dnja jo drje pódobne we tych wšakich źiśownjach.
Charlyn, Tessa, Emilia, Luis a Helene (wótlěwa) chójźe do 4. rědownje janšojskeje šule.
Wobej z cłowjekom smej źěłałej w měsće a góleśi stej w Strobicach do šule chójźiłej.
Studium teologije jo był kradu lichy, glědajucy na wobstojnosći w DDR.
W 18. stolěśu buchu pón te žrědła za wódu amtojski registrěrowane a 1770 su stajili prědne domy za kupanje.
Wjasele su wšykne měli, ako lubuju muziku.
Kak lažko se stanjo, až pśi takem hympotanju naraz pitśku wódy pśez cołnowu kšomu se pśekidnjo.
55lětna rěcywědnica dr. Jana Šołćina glěda na mnjo a groni: "Jo, to jo krajina kaž we tom spiwje.
Nawopak, wón gótujo wšykne nadawki ze zaprěśim.
Rownož cujo se Fryco Rizo strowy, ma, ako sam groni, jadnu „chórosć“.
Na 100. jubileju załoženja Maćice Serbskeje 1947 jo se połožył zakładny kamjeń za nowy Serbski dom w Budyšynje a su se pśewjadli zasej zmakanja Maśicarjow.
Z Běłeje Góry/Byhleguhre. Błośańska zeleznica jo jězdźiła wót lěta 1898 do 1970. Luźe su jej lubosnje gronili Bimmelguste, a wóna njejo jano luźi a wóru wózyła, ale teke dawała serbskim luźam źěło.
Rada pišo w medijowej powěsći wót 5. nowembra, až njejo pśeśiwo nagubkam.
Faraŕ Kśenka jo prjatkował wó wódaśe a powědał wó wósebnosći teje generacije.
Take pšawe šejdowanje abo roztylahyśe to zewšym njejo, ako pśi krotkem pómyslenju mógło se Wam zezdaś.
Ale co buźo, gaž w juliju a awgusće tych wjele turistow how pśichwatajo?
Som jogo južo styri raze pśedał, ale stawnje jo se zasej ku mnjo wrośił.”
Kisały a zakusany pśiglědujo Findus, kak wšykne kury za kokotom šample.
To dejmy wuknuś.
Take napśiske nastaśe kurjawy cesto zwisujo z mócnym spadowanim temperatury.
Casniki su pisali wó jeje koncertach, až Serbowka zamóžo muzikarjow emocionalnje wupominaś.
Pšosaŕ jo se najědł ako južo dawno nic.
Na gluku pak to, což w tej slědnej štucce pišom, ta ceła wěrnosć njejo.
Žarjabnosć jo něco chwalobnego a cłowjekoju k pomocy; póžytnosć pak pódrywa charakter a njepłoźi nic dobrego.
Swěsi se kjarmuša na kóńcu tyźenja w oktobrje, gaž žni su južo pód kšywom.
Druge pśiznamjenja wšak, kaž ako słowoslěd, su engelšćinje wěcej pódobne.
Pótom pówušy ten nawal, až wó tśi łokśe górjej stojašo. 
"We jogo orchestrje som grała na wiolinje".
To jo jogo dobre pšawo.
Pawy su žywe na kupje w Pieštanach.
Nastała jo mjazy drugim sćažka serbskich powěsćow, pó kótarymaž bokoma stoje kamjenje, na kótarychž su napórane metalowe plastiki, kenž pśedstajaju powěsćowe figury z Dolneje Łužyce.
Móžomy z nich pólewanku wariś, je ako wobrězowane kulki k pjaceni braś, w panwi ze sekanym měsom wopjac, w jadnom gjarncu z měsom wariś, do alufolije zawite w kamjenkach pjac abo ako słodku pójězu pśigótowaś.
Za něźi 20 jsow w cełej wokolinje jo Husański młyn źěłał – za Rogow, za Móst, za Hochozu, Turjej, Janšojce a młoge druge serbske jsy.
Take spominanje na antiserbske tradicije njejo se někotarym spódobało.
Redaktorka Rozglěda Sara Mičkec jo wjadła z nim rozgrono.
Wy sćo teke wótpósłańc měsćańskego parlamenta.
Financěrowanje dej funkcioněrowaś pśez wótedank za šćit klimy, z togo wordujo fonds stwórjony.
Nejmjenjej bźezdźěłabnych jo tuchylu w Grodkojskem wokrejsu!
A až źiśownja žednych nowych źiśi njepśiwzejo, se z teju politiku zewšym njemaka.
Mamy směju samo swóje źiśi sobu pśinjasć.
Měnim pak, až móžo se naša serbska rěc jano pón zdźaržaś, gaž jo w familijach doma.
Nejpjerwjej se pśespytujo staw dolnoserbskeje rěcy, pótom bretońskeje.
A tam se serbska rěc nałožujo.
Klausch.
Na to pak jo se zwignuło woboranje. „Dla cog njamógu śěgi raz w Branźe, raz w Radušu wupadnuś?
Howac by tola we jsy nanejmjenjej jadno manźelstwo spokojne było.
Kake knigły lubuju źiśi? Wótkubłaŕka Yvonne Skolzenowa we Witaj-źiśowni "Villa Kunterbunt" w Chóśebuzu pórucyjo knigły "Móje nejlubše wulicowańka wó zwěrjetkach".
Dnjowny pórěd: 1. njezjawny źěl zeger 16.30-16.50 informacije serbskego muzeuma k projektowej pšosbje; zjawny źěl zeger 16.5018.00: pśigótowanje głowneje zgromaźiny, staw „sedleński rum“, staw pśigótowanja za wuzwólowanje serbskeje rady, wšakorakosći; 2. njezjawny źěl zeger 18.00-18.30 organizatoriske pšašanja dalšnego źěła župnego pśedsedaŕstwa.
Pón akle dej krajny sejm naslědku rozsuźiś, kake komuny budu we tom sedleńskem rumje.
W lěśe 1548 jo how M.
Pozdźej som był ze starjejšyma a sotšu na dowolu w Korutańskej a wottam smy jěli na dnjowny wulět do Słowjeńskeje.
sta Halkowa jo groniła: "Rudi jo nam derje znaty był, tak pilnje, ako jo filmował.
Wón jo nan Bogumiła Šwjele.
Taki kwiśonkowy stołk maju bagnowa smalanka, a syśowe rostliny.
A pón som w zalu kulturnego twarjenja garnizony Sowjetskeje armeje, źinsa jo to knorawski campus chóśebuskeje uniwersity, stojał pśed něźi dwěsćě wójakami a oficěrami a som jim pśednosował, skerjej pśedcytał, kak derje se wuwija wuglowy a energijowy wobwod Chóśebuz a až zakład za to jo se połožył pśez Oktobersku rewoluciju a dobyśe Sowjetskego zwězka nad fašizmom, a pó tom som samo na wšake pšašanja licho wótegronił.
Po někotarych wjelgin śopłych dnjach wokoło 14. pśiźo zasej njewobstawnjejšy cas.
»Skerjej taki mały twarožk.«
Na pśedań su byli kafej a wjele sortow samopjaconego tykańca a mlince.
We tych knigłach namakaju cytarje na 90 basnjow z pjera ceptarja, casnikarja a Maśicarja Fryca Rochy (1863–1942), jogo awtobiografiju a wušej dwanastk casnikowych artikelow a prozowych tekstow z pśisamem pěś lětźasetkow.
A dla tog, až maju w Žylowje we pśirownanju z drugimi jsami teliko awtorow, njejsu wšykne pśipósłane „žylojske nastawki“ město we Pratyji namakali!
Toś te wiki droguju w nalěśu a nazymjem pśez cełu Nimsku.
W nadawku Domowiny jo kněni Forthowa na žnjownem swěźenju pśedała knigły a kalendarje ze serbskego nakładnistwa w Budyšynje.
Jědnasty a dwanasty zwězk wobjadnawatej morfologiju.
Wóno jo źěliło wuwiśowe stawizny na »stary cas« pśed Kristusom a na »nowy cas« pó Kristusu.
"Zawěsće by teke wěcej šło.
Jezus slěpemu wótegroni: Co ga coš, aby ja tebje cynił?
Wón jo wót lěta 2019 cłonk gmejnskeje rady.
Minuty dłujko wobjuskuju rejowaŕki a rejowarje Serbskego ludowego ansambla ako teke pśiglědowarje w Nimsko-serbskem ludowem źiwadle gósća w prědnem rěźe: Juraja Kubańku.
A pšosašo Filipa, aby na wóz stupił a se k njomu sednuł.
We pśiducych tyźenjach buźo how kuždu srjodu zeger 18:00 ekumeniska pasiońska nabóžnina k wěstej temje.
A nan teke rowno pśiźo.
Wóni su se wjelgin wjaselili, až namša jo, dokulaž tuchylu njamaju žednogo fararja.
Stej ganjałej hejnak njemudrej: Kira Thom (nalěwo, prědna kralowka) a Marie Feist, druga kralowka.
Mjaztym až se w Boliwiskej, Argentinskej a Brazilskej pśeběrajuca asimilacija rěcnikow toś tych Guaraní-warietetnosćow na špańšćinu resp.
To jo była napnětosć tu sobotu!
Teke Měto Gorka z Myšyna co se zasej wuskjaržyś.
Njedejš luźam gusku kšadnuś!
K tym z młodšego casa słušatej na pśikład łoński Serbski swěźeń w Radušu a Worjejcański wokrejsny swěźeń.
Ryśarje stoje něźi 10 m zdalone.
1982 jo było tak daloko.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo k tomu pśepšosyła.
Bóžko jo se rowno napśisko wóśopliło, sněg jo chapjał tajaś a how a tam su juž carnošere gruzle ze zemje wułykali.
Njejo Bog mudrosć swěta k tornosći hucynił?
W Tšawniskich gatach, źož te Liškowkojske gólcy něga su se kupali, jo z drugimi za kamuškami se nurił.
„Pśiźomy na kuždy pad zasej slědk do Bórkow!“
Na tom městnje woglědajśo se někotare impresije wót togo zarědowanja: Serbski pěsnjaŕ Pytko wulicujo bajku.
Chylku smy sejźeli z nanom tam na ławce, něźi pšec do města njejo směł a mama jo pśecej zasej płakała.
"Wótglědajucy wót wažneje funkcije ako pósoł našeje kultury pó swěśe, cu SLA kšuśe do wědobnja Serbow a dwójorěcnego regiona zakokuliś".
Družyny su w lěśu zelene a spěšnje rosćece bomy.
Jogo familija jo teke lětosa zas kokota ‘wupóžycyła’ do Dolnoserbskego gymnaziuma.
Kuždy jo měł swój źěl města a swój bóžy dom a šulu a tak dalej.
Mjazy nimi stej byłej ze 6 lětami Lea Nicolas, ako jo na klawěrje zagrała tśi štucki J.
Wón ju pśez kšomu cołna powjesyjo.
Smej ceło zagórjonej, až je z wócyma hajckamej.
Pśedsedaŕ měni: „Dejmy zachopiś wěcej z cłonkami źěłaś, a to ze wšyknymi.
Něnt zapalśo sebje hyšći swěcku a stajśo ju do pśijaznje se błyšćeceje nazymskeje dekoracije, kótaraž wam něnt wjacorki w domje zawěsće wurědnijo.
Prědny kšac jo drjewjany most, kótaryž su cłonki towaristwa na jadnom kóńcu tyźenja gromaźe natwarili.
Muzej Grod Lubina pyta za swóju zběrku za historiskimi šuflitami z casa DDR, ako su byli w zymach na błośańskich tšugach wužywane.
Policaja a wobchadowa wacha toś dojěźotej do šulow.
Adresa budyšyńskego Serbskego muzeja jo: Hród 3, 02625 Budyšyn.
Kšušcyna na Fortojc dwórje — dom z numerom 94 — kwiśo!
Teke popjeńc rosćo a kwiśo.
Kak pak som k tomu cesnoamtskemu źěłoju pśišeł?
Ten prědny spiw jo z luda, ten drugi, z tekstom a z melodiju wót Handrija Zejlerja, jo lud malsnje pśiwzeł ako »swój«, teke w Dolnej Łužycy.
Bjarnat Cyž wót Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny jo gronił, až serbska ludowa kultura jo šyroka a bogata.
Namakaju hyšći carobu?
Mina Witkojc jo była jadnučka žeńska, k tomu jadnasćo muskich.
Pirogi z kałom a gribami: 5,00 PLN
Jo to było nejrědnjejše, ale slědkoju weto wobuzne gribaŕske tšojeńko, ako som gdy dožywił.
To cyni ministaŕ znate.
A co smy tam na dwórje wiźeli!
Tejerownosći jo za nich wažna prezenca we gremijach, kaž Zwěstk za wódu a zemju abo zwěstk "Cysta Sprjewja".
Pcołki wobdawaju šeršenja a chopiju jogo "wariś".
Srjodu, 27. měrca, zeger 19:00 buźo Christel Lehmann-Endersowa pśednosowaś k temje „Mytos ptašk – ptaški w błośańskej pśiwěrje“.
Pogoda z Chośebuza (wobej na wobrazu), komponista D.
Toś, pśez noc njejo to wšykno pśišło.
Dom něgajšnego wokrejsnego amta za narodnu wěstosć w Běłej Woźe buźo se pśepowdaś strowotnistwoju.
Jan 14,15–19(20–23a)23b–27 * Pós 2,1–21 * Hef 1,3–14
Doněnta ako jadnučki šyroko znatego Serba jo dolnoserbski faraŕ Bogumił Šwjela – z lěta 1942 bydlecy w Durinskej – w lisće na tamnjejšu amerikańsku wójnsku administraciju w juniju 1945 na tom wobstojał, až "nježycymy se wuwězanje Łužyce z Nimskego rajcha".
Starjejše tam normalnje pawšalu za jězu płaśe.
Rowno ten aspekt w jeje źěle jo w 70tych a 80tych lětach pśiběrał.
Lětosa njejo to tak lažko.
Ako su ju 1994 ze źěła pušćili, jo se pśiwobrośiła mólowanju.
Gaž pak wuleśijo, jo to za njogo smjertne wusuźenje.
Wót někak 600 žywjenjopisow som se w casu pśistajenja na TU z 300 zaběrała a wugódnośiła.
Wono jo se měrnje zachopiło, rownož ga ceły rěd změnow smy musali pśenjasć.
Wolfgang Kotisek z Brězowki, dłujkolětny wjednik slěpjańskego Serbskego folklornego ansambla a znaty spiwaŕ a gerc, ga jo gromaźe z drugimi zběrał w Slěpem a wokolnych jsach historiske stare fotografije ze serbskimi swajźbami.
Vattenfall jo naproducěrował w lěśe 2009 w Carnej Plumpje 1,6 milionow tonow briketow a wuglowego kurja.
Take wobroty musyš we słowniku namakaś, aby mógał sebje je pśiswójś a nałožowaś.
We jsy dajo 53 firmow.
Źiśi źarže swój šlawch za jogo kóńca.
Pětš, gaž wón sam zasej pśi se běšo, źašo: Něto wěm wěrnje, až Kněz swójogo janźela jo pósłał a mě hutergnuł z Herodesoweje ruki.
Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz jo był pólski spisowaśel, nosaŕ Nobelowego myta za literaturu .
To njeby zapšawym tak tšašne było, gaby nam pśi tom njezašćěpili zawinowacki chórosćow, kenž mógu za nas śěžke slědy měś.
Februar • Swěckowny
We glukužyceńskem pismje jo wugronił teke pśipoznaśe za te dobre pśinoski w dolnoserbskej rěcy kuždy źeń w ORB. “Mamy do Was dowěru, až pśi pśedwiźonej fuziji ORB z SFB tež serbske wusćełanja rozgłosowy program dalej sobu wobogaśiś budu”, jo pisał na kóńcu swójogo lista na intendanta ORB, prof. dr.
Bóžko pak jo se to wšo stało we śichem.
Pótom něco wuglědajoš, což jo casy w pówětšu.
Kóńc maja grajomy w Hochozy pśeśiwo mustwoju nimskeje mjeńšyny w Dańskej.
Gmejny su dejali se póznawaś k serbskemu sedleńskemu rumoju w swójich wustawkach.
Zaměr kazni jo pógnuś jězdźarjow pśejś wót fosilnych gónidłow do trajnych alternatiwow.
Edith, wiźimy Was raz pla Domowiny? Som była cłonk Domowiny w DDRskem casu.
Styri tyźenje se toś z tym pólaśim ploguju – jśpy su stuchłe, drastwa a pałka smjerźitej, špundowanje a spižki rozlězuju włogi dla.
Tenraz pak na kradu hynakšy part.
Hansko pak njejo wutkał palcyk, ale šwikałku z grodki.
Jo se pśipowěźeło, až Diana Šewcowa buźo wulicowaś wobźělnikam a wobźělnicam wó tej droze wót wójce k wałmje.
Jolic su wóni cłonki, su tam delegaty z wšymi pšawami.
Jo derje znała afrikańske kraje a teke pla filma James Bonda jo se derje wuznała.
Chto wuknjo za mnjo?
Njewěš, až Bóža dobroś śi k pokuśe wabi?
Na žylojskich mrokach docakajo jogo ceła wjas.
Awtor jo se zaprědka wupšawił, až njebuźo žedne wurězki we nimskej rěcy pśednjasć. „Ku mnjo su pśišli zuki, lěc mógu ja to cytanje źinsa teke pitśku na nimski gótowaś“.
Jatšowne rejtowanje w Cerkwicy smy zasej pśedstajili w NC, a mjaztym jo se to jatšowne spiwanje tak rozšyriło, až smy mógali rozpšawiś z Bórkow, Janšojc a dwójcy samo z Dešna.
Z toflu wabi wóna za swóju firmu "A-H", na pśedań ma wóna dessous.
Bananowy keŕ jo jadna z nejstaršych kulturnych rostlinow.
Nejskerjej jo se samo zacerwjeniła.
Limbarska głowna droga njejo ta zwězkowa droga, kótaraž wjeźo pśez wjas z Gołkojc do Dubjego, ale ta krajowa, ako wjeźo z Limbarka do Kósobuza.
Togo kandidata abo kandidatku musy jadno serbske towaristwo naraźiś – to groni: towaristwo, kótarež ma do statuta serbske cile zapisane.
Wšykne su witane, teke luźe bźeze partnarja.
Toś pokazujo kamjeń z wobrazom muskeje wósoby z rogom, až jo źe nejwěcej wěrjepódobnje wobraz boga Swětowida z pśedkśesćijańskego casa.
Wót něntejšneje młoźiny jo wětšy źěl był na DSG, a tak wóni mógu teke pitśku serbski powědaś a wšake serbske spiwy znaju, což se jej spódoba.
Wobstawny gósć Serbskego blida Berthold Pan z Depska jo pśistajił, až to, což w zagrodce narosćo, jo dobre, ale to lěpše a strowše jo to źěło.
To su rědne kwětki z wjelikimi kwiśonkami ako lejki.
Z tyma ansambloma jo mjazy drugim wustupił w Italskej, Grichiskej, NDR a w cełej ČSSR.
Mato Nagel: Jo něco typiskego za luźa powšyknje, až se dopomina a sebje wuwědobnijo swóje tradicije a stawizny.
Toś njejo pśejšeł žeden źeń, źož njejo se musał něchten wobśěžkowaś.
Za lětosa pśedwiźony kus z titelom "Wrośenje/Die Rückkehr" z pjera Jěwy-Marje Čornakec změjo pótakem akle pśiduce lěto swóju premieru.
Zasej smej jěłej mimo samotnych dwórow, z kótarychž pjacow wšuźi tak swěźeński wónjało jo za mazańcami.
Na to pak su pśeśiwniki serbskego jano cakali.
Bejnje luto jo mě mójogo sobustudenta było.
Pśedsedarka towaristwa za kulturne a domowniske stawizny jo nam groniła, až teke někotare Turjanarje a Drjejcanarje su to a druge pódarili.
Adwentski wjacor
Polku su Strobicańske rejowali gromaźe z pśiglědowarjami, mjazy nimi wušy šołta.
Źož serbska rěc a identita we wšednem dnju we familijach a na jsy zachada, tam pokazujo se z palcom na šulu a se pomina, až dej zasej pórěźiś, což wacej jo kamsy šło.
Wóni dawachu jomu wšykne znankstwo a źiwowachu se lubosnych słowow, kótarež z jogo hust źěchu, a źachu: Njejo ten Jozepowy syn?
Harrachov lažy na pód Čertoweju góru.
Dokulaž milinaŕnje budu stakim krotšy cas źěłaś, pótrjebaju wóni mjenjej wugla, ako LEAG jo w lěśe 2017 pśedwiźeła.
Teke w drugich jsach ku wšakim góźbam dajo Domowniske towaristwo Depsk/Majberk-Škódow pódpěru.
Wó tom jo drje było we wobšyrnem dopisowanju ze wšyknymi móžnymi pśisłušnymi amtami zas a zas to grono, ale nic njejo se stało.
Z nim a drugimi zwěrjetami myška nejlubjej na zelenej muce balo kopa.
Conrad Vernon IV jo US-amerikański synchronowy powědaŕ.
Něto starkemu swita, co to jo tikowaś.
Fališu (1844-1930), roźony w Rogowje/Ragow.
Weto som měła rědny źeń.
Pón pśicynijo je pśi awśe.
Ale z cym comy je napołniś?
W cełej Nimskej su za njen wabili, což jo teke było wabjenje za serbsku kulturu.
Glědajśo na foto w pšawem rožku górjejce.
Pokazki na zarědowanja, rozpšawy wó serbskich tradicijach a wó žywjenju w susednych krajach wudospołniju wusćełanja.
"Pójź wen, njetrjebaš se bójaś", groni Witko.
Ceło wót dołojce ga njetrjebamy chopiś.
Za co trjebaš samograjadło?
Zajm za to jo wjelgin wjeliki.
Wy njejsćo dostanuli ducha šklobojstwa, aby wótnowotki se bójali, ale sćo dostali ducha źiśetstwa, pśez kótaregož wołamy: Abba, luby Wóśc! Rom 8,15
Fryco Wojto ma něnto za rědne wěcy wěcej casa, a to se derje maka z tym drugim pśeměnjenim we jogo priwatnem žywjenju: Wón jo něnto gromaźe z Ungorojc Adelheid, Bertholdoweju wudowu.
Nowy amtski direktor w Bórkowach zachopijo
Tśmjelojc Hana, groń, co cyniš ty tam?
Wótwórjona młoźinska źěłaŕnja Diakonije St.
Chtož co se woglědaś cerkwicku w Sprjowjem, móžo se pśizjawiś pla kněni Friedy Šulcoweje, Wejsna droga 2, Sprjowje.
Mały kjarchob jo ned za njeju.
W artikelach su se chwalili a wuzwigowali socialistiski pórěd a póstup, lěpšyny kolektiwizacije a pśemóžnosć socializma nad drugimi formami towarišnostnego pórěda.
Rosće w zagrodach a na pustych płoninach.
Dawamy do rady
Ale jogo pśirodnu lyriku mam rada.
To by był taki tema za njeźelske prjatkowanje w serbskem radiju, som se tak pśi sebje myslił.
Z wótpowědujucymi banśikami móžośo jen samo swěźeński wugótowaś.
Jubileum jo był nowy rekord.
Wšykne źiśi a młodostne mógu se wobźěliś!
Stanjo-li něchten zas, pón pójźo dalej.
19.01.2019 | 13.30 góź.
Serbske wósadniki maju zasej dwójorěcny plakat ze špruchom lěta 2021. 
Mějśo nadalej wjasele na serbskej rěcy!
Tak som wopšawźe teke w nejśěžčejšych minutach pśepytowanja z knězom situacije wostał.
Sněg wšak derje šćita naše sewy.
Wěcej wó tom cytaśo na 4. boce.
Ta druga, Christiana, jo wóstała njewóženjona.
Južo wót někotarych mjasecow jo kupka angažěrowanych Žylowarjow se do pśigótowanjow 720-lětnego jubileja něgajšneje jsy w pódpołnocy Chóśebuza dała.
Něnto pak źěłamy hyšći na tom, aby wšykno pšawje źělili.
Tak su sejźeli a mólowali pśi dešańskem muzeju.
Kornelia Bohgowa z Gółkojc jo grała na orgelach.
Gromak jo rostlina ze swójźby "Asparagaceae".
Na pśikład su mógali z roboteroweju ruku dokusow satelity pópadowaś a je reparěrowaś abo nakład k ISS transportěrowaś.
A teke serbske luźe su pśichwatali zbliska a zdaloka.
Pśez šwedsku rěc som wěste słowa rozměła, ale cełe sady nic, za to jo islandšćina pśewjelgin swójorazna.
Wjele luźi ga cesto serbski powěda, gaž kśě, aby druge jich njerozměli.
Mjazy tymi 17 Wjerbańskimi familijami su byli teke Nowakowe, Pjaterowe, Šamelowe a Kokotowe.
Do Domowiny stej ze žeńskeju južo w prědnej połojcy šesćźasetych lět zastupiłej.
Kšasne su fota wó Serbowkach w serbskich drastwach.
Wjeliki kokot w Turjeju
Muzika jo grała.
Valentinske póriki pótakem pśizamknu taki zamk, žyce sebje śicho něco a chyśiju kluc do wódy.
Pśi njom sy musał wuknuś wšykne bjatowanja a kazni z głowy, a gaž jaden njejo mógał, pón jo jomu za wucho pśimał a jo zwjertnuł.
Wón buźo swět suźiś z pšawdosću a ludy z pšawom.
Ale weto wěš, až jo tam.
Chtož co swój wěnc něźi powjesyś, dejał ned na zachopjeńku banśik na wěncu pśiwězaś.
To prědne foto jo z lěta 1991. 
Ale naraz jomu swita: Jogo fašingowy kostim buźo jěšnicka!
Sylvia Panošowa jo ako źowćo sobu dožywiła, kak su swěśili kulowaty jubilej pśed 50 lětami.
Ilona Primus jo se koncentrěrowała na mócne barwy we swójom „Portreśe z lapu“.
Co ga jo kśěł wucabnik wěźeś?« »Wón jo pšašał, chto z nas móžo wót doma pór pchow sobu pśinjasć.«
Nawopak su domy tak blisko teje drogi, až se ma jaden pěškaŕ śěžko, gaž pla njogo naraz pśiźotej wót wobeju bokoma dwě nakładnej awśe.
Togodla njamógu awta pó głownej droze pśez najs jězdźiś.
Młoge wótpósłańce pak njej su z tym wobjadne.
Lenka mysli jano hyšći cele rědko na wogawy.
A kak gjarde te luźe na kóńcu su, až su ze swójeju rěcu w telewiziji wiźeś a słyšaś!
Pśi tom wiźe woglědarje pyšne wobraze, ako pokažu jadno tšojenje.
Kótare napšawy pśeśiwo rozšyrjenju korony jo dało wob cas pśespytowanjow, kótare wósebne wobstojnosći su se kněžyli? Sy Ty musał w casu pśespytowanja nagubk na se měś? Za pśespytowanja šula jo organizěrowała plany za sejźenje w awli, w jěźaŕni a w drugich rumnosćach.
Se wě su wjednistwoju w Budyšynje wšake fachowe sekcije pó boku stojali, kenž su w dalokej měrje samostatnje źěłali.
"Glědajucy na mójo taksěrowanje jo to wjele wěcej wužywarjow, ako jo se spócetnje pśedwiźeło", jo pódšmarnuł Milton Tauche, wjednik lodoweje areny.
To jo derbnuł wót swójogo nana.
K burstakoju dostała jo Mary mała psycka, z kótarymž by rada grała.
Spiw: Chwalba Serbow, zgłosowane serbski wót žylojskeje, wjerbańskeje a chmjelojskeje młoźiny.
Wutšobny źěk za to!
Druge dary su starjejše pśed źurjami źiśetkoju kšajźu pśityknuli.
Ale Pětš se mysli naraz, až wóna se jomu wjelgin spódoba.
Źož take wusoke wusta taku chwalbu nam daju, dejał tam serbski lud brachowaś?
Za njeju stej pśišłej Wenkojc Mia a Wagnerojc Luisa.
K jěźi budu mlince, jěšnicki a druge
Chtož Fryca Wojta znajo, ten wě, wón na to serbske źaržy.
K wěstosći su kazali 200.000 měchow pěska a foliju.
Ze swójeju mamu Anu jo cas žywjenja serbski powědał, a se wě teke ze starkeju.
K tomu jo se wopšašał nic jano filmowarjow.
wałtoru, 28. apryla /nalětnego
Naroźił jo se dnja 14. maja 1842 w Chojanach (Cantdorf).
Słyńcko jo rědnje swěśiło a 22 pórow jo wót wótpołdnja až do wjacora śěgnuło pó jsy.
Rownož až te, kenž su tam byli, su se z nejlěpšego boka pokazali.
Na zemi wóźik jo nejcesćej chemiski zwězany, dokulaž jo wjelgin reaktiwny.
Šołta kněz Markula schórje na pśizajeśe a wótewda togodla swóje amty ako gmejnski prědkstojaŕ, jadnaŕ a stawnik.
Wólejnikojc) a te swóje.
Pón dajo se śěsto pśeźěłaś.
Graś buźo kapała "Lausitzblech" a Turnojske šwikałkarje.
Toś to foto a teke dalšne fota bogowych kónikow smy dostali wót Kita Pjeńka z Rownego.
Musy se to wjelgin dokradnje cyniś, dokulaž biblija jo wjelgin wósebna tekstowa sorta a njejo móžno, swójowólnje něco pśeměniś.
Za slědny tyźeń oktobra jo nam zasej pśijazne a relatiwnje śopłe wjedro lubjone, kenž jo za žni kulkow a rěpow wjelgin dobre.
We jsach jo cesto alarm na probu.
Tip: Wóspjetujśo serbski wažne wugronjenja góletka w zmysle zespominanja.
Teke te prědne kšocenje rownaju se Annemarie-polce.
Źěłamy w Sejmje z wutšoby za naš serbski lud, za pśelabowanje.
Wšyknym drugim źiśam jo se to teke spódobało.
Tuchylu jo how 16 źiśi w źiśowni.
Benni jo mały, carny měšany pjas.
Kusaś móžośo teke strowe łopjena mlaca.
Wóna jo jogo droga, jo Casnikoju pśeraźił.
Pětš se pómałem k njej wobrośijo.
Rowniske su grali scenu z cyklusu „Bajki z našeje domownje”.
Pśi sorśe 'Aurea' młoda łopjena su swěśece žołte.
Wam napśeśiwo jěźo awto!
Tu štundku jo faraŕ sebje zasłužył - casy bywatej to teke dwě … Z kutšu zasej domoj do Pěśdubow – pó jśmě tam na kóńcu zasej smy.
Pśi chóśebuskej Mjertynowej cerkwi (na Módłańskej šulskej droze) na pśikład buźo južo sobotu, 9. nowembra Mjertynowy swěźeń, z Mjertynowym graśim, pśeśěgom a wognjom.
Jo, ale wón by jo lubjej kradnjej cytał.
"Teke my njejsmy perfektne, ale bitujomy šyroku bazu."
To jo dobra góźba za dobre knigły.
Statnik jo pak naslědku nagranjał, aby se mjazy sobu njewobrězowali a njewopytowali resurse, ak stoje Serbam k dispoziciji, jadne drugim wótšćipnuś.
To jo napšawdu śěžka kupka, ale w balokopanju ga jo wšo móžno.
Drugim su se teke někotare twarjenja spalili.
Cogodla su lutki pód zemju žywe?
Su z 23 pórikami śěgnuli pó jsy.
Ako pak jo Klawdija lěto pózdźej zastupiła do šule, jo Miško cesto dłujko na swóju pśijaśelku cakał.
Cłonki kśě za njo pjenjeze złožowaś, ale kśě se pjerwjej rozgroniś dla teje wěcy z pśedsedaŕstwom Domowinskeje kupki.
Take pyšnjenje na domach su znamje Błotow.
Mimo swójogo basnjenja jo wustupował Stempel teke ako pśestajaŕ antikskich basnikarjow.
Gaby jaden tam z kanunu stśělił, to njeby se mjenjej grimało.
Stakim jadna se wó jadnu z nejmjeńšych rěcnych kupow Europy.
Starjejše deje swóje pšawo za to pak pominaś, to jo to nejwažnjejše.
Snaź, až do statkownosći teje kultury nichten njewěri a za to dopokaza njejo.
Ten cas jo to tak pomjenjone tropiske lěto a trajo něźi 365 a ¼ dnja.
Naša rada se stara wó wšakorake nastupnosći wósady.
Pla našogo tyźenika jo była personelna změna.
sobotu, 29. februara /swěckownego
Pokazał pak jo, źož Marta něnto źěła.
Wónej stej za casa gromaźe z drugimi tradicionelne reje wuknułej a se ze spiwanjami a zapustowymi nałogami zeznałej.
Kužde pónjeźele smy tam zgromaźinu měli, internatny wjednik Jurij Wrobl jo internatne žywjenje »wugódnosćił« a na kóńcu smy cesto serbski, česki abo pólski spiw nazwucowali.
Wósebnje za naše źiśi jo to wjelike wobtuženje było, ale teke dorosćone su ten źeń rědny cas měli, tak pśi šćabotanju pśi piwowem wózu.
A kak se źo bomam?
a Zeleneje Ligi.
Srjejź wezymskeg’ pó nałogu se zgromaźijo ptašcyna, se póra sroka na drogu – co wudaś se na wronaška.
A to nejwažnjejše: graśe se zachopijo zeger 18:00, pśed tym buźotej dwě mustwje źowćow swóje mócy měriś.
Tomu su se Smogorjojske wósebnje wjaselili, pśeto wóne pśilubjenje z wust šołty jo za nich był jaden njewšedny optimistiski signal w casu proznych gmejnskich kasow.
Mjazy Turnowom / Pśiłukom, Jemjelnicu a Wjerchojcami jo ta linija wjadła pśez Luborasku gólu, pśez wjelike něgajšne zwucowanišćo sowjetskeje armeje.
Zachopjeńk ekskursije jo był wjaska Cazow.
Pśiducy trening buźo srjodu za tyźeń, 15. maja w Dešnje, a tyźeń pózdźej, 22. maja, nejskerjej w Hochozy.
"Pla gódownych pyšnotkow móžoš jano bosěrowanje wužywaś.
Ako nan z wjelikim kartonom do jśpy pśiźo, woła Jank: "Som gótowy!"
Chto z nich ma pšawje, to budu stawizny raz dopokazaś.
Wón jo se pśiswójł teoretiske zakłady mólowanja, a how jo namakał impulse, ak su k tomu wjadli, až jo wuwił swój samski mólaŕski stil.
Kradu rozglědniwje jo 31 ornitologow ze cełeje Nimskeje zachopiło, we formje krejza se daś wót brjoga do směra centruma kupy.
Lube městko, wšojadno lěc ten dom jo na jsy stojał abo na poli; lěc pla góle abo pla łuki; lěc jo rědny był k naglědanju; lěc kamjenjana trepa jo wjadła do jogo źuri abo drjewjany prog pód słomjane kšywo: njewugronjecy rědne ako nic wěcej na swěśe!
A bydlenja su tak twarjone, až mógu how teke jich starjejše, sotšy a bratśi za wěsty cas sobu bydliś a pśebywaś.
A kaž w tom lěśe budu teke znowa zasej zapust, žnjowny swěźeń a kjarmušu organizowaś.
Tych mytow njejo był lětosa žeden kóńc: mjazy lawreatami Myta Domowiny 2019 namakaju se teke luźe z Dolneje Łužyce.
Beate Brězanowa jo teke groniła, až dajo problem z licencěrowanim digitalneje produkcije, na pśikład cesto jo śěžko definěrowaś płaśiznu pla nakładnistwow.
Tak jo se stało zasej 27. apryla z produkciju „Łapanje šefa“.
Tak śi pón malsnje zasej namakajom.
Toś jo musał faraŕ pón domoj gnaś.
Pódobnje jo se mě zejšło ze secenim.
Nowolětna kórtka a jeje wustatkowanja
Wótpowědujucy zawjeźeński kurs jo mjaztym wuźěłany a buźo se, w kooperaciji ze statnym šulskim amtom města Chóśebuz, mjazy februarom pśiducego lěta a juniju lěta 2022 wótměś.
Ja mam hyšći bejnje wěc, te móžo se wóna woblekaś.
Źowćo se stupijo na dołojcnu stupu a južo jěźo górjej.
Wustrow jo małe město w hannoverskem Wendowojskem kraju.
Wšykne kśěchu jogo wiźeś; wšykne kśěchu jogo źiwne nazgónjenja z jogo wust słyšaś. 
Starše luźe na pśikład w Žylowje mógu se na to domysliś“, jo Doris Heinzowa k tomu groniła.
Bramborska ma ministaŕskego prezidenta: To jo zasej Dietmar Woidke (SPD).
Pšawje troštowaś drje móžo sam Bog, my nic.
Dla togo dej se teke serbska wucba w Sakskej ewaluěrowaś.
Wjaska Wusoka ma kradu idyliski šarm.
Ale tšawa jo jogo pósłała pšec.
 Z togo wuzna Robinson, až jo ze Špańskeje a jo kśesćijan. 
Helenojski jazor jo kumštny jazor pla Frankobroda we wejsnem źěle Słubia .
Ze semjenjow se teke muka zgótuju, kótaraž móžo ako pśidawk pśi klěbpjacenjeju słužyś.
Intresěrował jo jogo zwězk mjazy cerkwju a swětom źěła.
Ja njeby wěźeł, až jo se we našej bližy na jsy w slědnych lětach dospołnje nowa ewangelska cerkwja natwariła.
Dolneje Łužyce.
Ně, ně! Ten nałog su swěśili južo jěsnjej.
Móžo byś, až mam se to sobu źěkowaś załožeńskemu iniciatoroju teje chórownje, dr.
Burja ale su za wětšy źěl wuśěgnuli, a cuze luźe, kótarež su tam jano na kóńcu tyźenja, su sebje domy kupili.
Scarborough jo město w kraju Trinidad a Tobago, nejwětše město a stolica kupy Tobago.
"Błoto" jo wobšyrna wólšyna, kenž wót połnocy Bórkowy wobdawa.
Za nałogom jo direktor bórkojskego amta – lětosa ten nowy direktor Tobias Hentschel – krydnuł prědny eksemplar pśepowdany wót pśedsedarja Towaristwa za regionalnu historiju „Stog“ Rolfa Radochle.
Na tom zarědowanju w Serbskem domje jo powědał nejpjerwjej Fabian Jacobs wobšyrnje k jadnomu konceptoju.
Wót tych šesćoch, ako smy tam zaśěgnuli – Beno Bjeńš ze Šunowa, Hanzo Mudra a Rudi Rjelka ze Slěpego, Guntar Tajch z Dolnego Wujězda, južo pomjenjony Měto Kitlaŕ a ja –, som bóžko jano hyšći sam žywy.
Partyjowu piwnicu, ako we tej inscenaciji, namakajoš we kuždej serbskej jsy.
Kněžo cebaot, derje cłowjekoju, kenž se na tebje spušća.
A pśedwiźony jo sobotu a njeźelu teke burski mark, na kótaremž budu teke rucnikarje ze swójimi stojnicami.
Na zachopjeńku buźo njepśijazne wjedro a musymy z mócnymi lejawami licyś.
How ga drogu B 97 tuchylu južor wutwariju.
Wótjězd buźo we Žylowje zeger 6.45 pśed wejsańskeju kjarcmu, pśed Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu wótjěźo zeger 7.00.
Gregor: „We zemi jo wjele źěrow a jamow, wjele dłymše ak naše piwnice a wjele tysac (towzynt) raz wětše; te su połne dyma a wšakeje pary. 
W Janšojcach zmakaju se luźe za to pśi pomnikach za wójaki.
Wóni deje měś wšake temperatury.
Kužde lěto wugótuju w centrumje styri wósebne wustajeńce z mólbami, grafikami, kreslankami abo fotami ludowych wuměłcow, ako su doma we Łužycy.
Małka kulowata głowa njenjaso žednej zwenka widnej wušy, dokulaž toś tej stej pód kóžu schowanej.
W kategoriji "kupkowe źěło" dostanjo 1.
Z pósmjejkanim se dopominam na jadnu z tych slědnych wucbnych góźin kóńc februara 1948.
Ale žycym našym wuměłcam za pśichod wěcej kreatiwnosći, teke k lěpšemu našych serbskich kulturnych kórjenjow.
Stakim su byli toś te wukniki wót młogego wuzamknjone.
Ornamenty, kśice, krejze a figury – pśisamem kuždy flack na sćěnach jo wobmólowany.
Zachopijom z casom doma w Hochozy, dalej pak chronologiski njepóstupujom.
Zajmne jo to, což ma k wulicowanjeju wó swójom źěle, slědk glědajucy: “Tśo muske z kjarchoboweje komisije smy byli, kenž how kuždu sobotu su se pjekorili.
Zachadny pětk jo była demonstracija za klimu w Chóśebuzu.
Swěźeń wognjoweje wobory
Něto, gaž rozglědujo se jeje jasne woko pó tom wjelickem, we starem casu kněskem dwórje, rozwjaseliju ju jano hyšći te nejmjeńše, to milne zogolenje a ta młodna, njewinowata fryšnosć tych šulskich źiśi prědnego a drugego lětnika.
Pětš dłymoko zadychnjo.
Dogromadu jo se jej spódobało, až jo měła cyniś z luźimi.
Źiśecy a młoźinski ansambel Slěpjańskeje šule a cłonki Serbskego folklornego ansambla su wobźělnikow z rědnym programom rozwjaselili.
Tuchylu Afûk se procujo wó integraciju frizišćiny do wukubłanja twaŕskich mejstarjow, wótwardowarjow chórych a ceptarjow.
Někotarym kupowarjam groni wjasele "Witaj!"
Pśi wutwarjenju młoźinskego klubowego doma źěłaju Radušańske młodostne, wokrejs Kalawa, teke něnto w zymskich mjasecach aktiwnje dalej.
Pśisamem 10. 000 luźi jo pśi tom wumrěło, wót tych něźi 200 domow we starem měsće jo jano jaden stojecy wóstał! Teke cerkwja z něźi 3000 luźi, grod a radnica buchu skóńcowane.
Su wóni te kanale wužywali?
Chto jo pón wuzwólił a wobzamknuł, chto smějo a chto njesmějo sobu pśiś? "To jo lětosa wótběgnuło harmoniski, mimo zwady a fairnje.
Wětšyna tych źiśi njejo była k prědnemu razoju w Witaj-lěgwje.
Ale teke ten njejsu nam dali.
Na rozgronje z ministaŕku su se wobźělili pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik, wjednik dolnołužyskego běrowa Domowiny Marcus Końcaŕ, pśedsedaŕka Serbskeje rady Katrin Šwjelina a powědaŕka rady za šulske nastupnosći Delia E.
Wóna grajo źiwadło za źiśi.
Milby mógu na pśikład wjele škódy napóraś.
Pón dajo kusk loda do głažka.
Słowa k wustajeńcy budu wót wuměłca samogo, Stephana Kaisera, muzika wót Gregora Kliema.
Na to som mógał jano wótegroniś, až ja njerozsuźijom.
Vattenfall a LEAG stej how wjele inwestěrowałej a tek młoge sponsory – ako znata piwaŕnja "Radeberger" to pódpěruju.
Na Lipjem jo kupka »ekspertow« – Alexander, Marko, Marcel a Heiko – wobryc pśepytowała.
K pśedanju twaŕskego dwóru góni šołtu prozna gmejnska móšyna.
Pśed krotkim som za serbske młoźinske radijo Satkula muziku pušćiła.
Mjaztym som knigły pśecytał – som měł wjasele na pśinoskach 31 awtorow na cełkownje 132 bokach.
Wotworili su ju srjejź nowembra a wóna jo pśiwabiła južo bejnje wjele narskich woglědarjow zbliska a zdaloka.
Voigt woblutujo, až tak jo pśišło, a jo wuzwignuł: "Gaž pśez slězne źurja planowanje se změnijo, njejo to w rěchu.
To se luźam spódoba!
Toś ten historiski fakt ma tśi zawiny.
Swěźeń k jubileju 725 lět jsy
To jo było wjelgin dostojne a swěźeńske wucesćenje ‒ jo nam groniła regionalna powědaŕka Domowiny Heike Apeltowa.
Pódpisarje měnje teke, až wobydlarje, kótarež njekśě byś wobśěžkane wót bliskeje jamy, deje móc wuśěgnuś.
Student běšo „głodny“ za wědu.
Nic rědko se stawa, až how pśi zwucowańskem stśělanju pancerowe granaty a take wót artilerije, jo samo rakety njedaloko Hochoskich žywnosćow detoněruju.
A toś ten dar se wobchowa a se dalej wuwija.
Něchten, kenž ze swójeju ruku za chołujom pśimnjo a naslědk glěda, njegóźi se do Bóžego kralojstwa. Lk 9,62
Toś su te starše gronili: „Ty musyš to gótowaś.“
Jich licba jo na gluku w slědnych lětach kradu pśibrała.
A mudrack Krabat běšo se južo něco wumyslił.
To su w Žylowje Beata Wagnerowa, w Bórkowach Iva Schultchenowa, we Wětošowje Anka Gräfowa a w Brjazynje Beata Wießnerowa.
Eitnerojc maś a źowka z Grodka wugótujotej keramiku z motiwami ze serbskego žywjenja.
Wustawadło buźo se rownaś lagunje, wóno buźo wót jazora pśez jadnu kupu źělone.
Kurator Werner Měškank jo wuwitał 75 luźi.
We jsy jo śicho.
Tu drugu jo wugel zežrał.
Pśi tom wužywa wjele pśikładow.
Wjeliki źěl tamnych 57 źowćow a gólcow jo pśi tom wobźělony.
To płaśi wósebnje za źowća a gólcy, ako wuknu na zakładnej šuli w Kśišowje a w Drjowku južo serbsku rěc.
Nowaku-Njechorńskem, a mjazy drugimi nastanjo film wó Minje Witkojc, znankstwo jogo pśichylnosći k Dolnym Serbam.
Młogi zec jo pśi tom dokusow šeł, młoga źěra jo w tej nogajcy była, ale to jo teke k tomu słušało.
Som ga na źěle a tam powědam južo ceły cas.
Rostlina dłymoko kórjeni.
Běła žeńska jo Janoju mazańc a kružk wódy na trajdowišćo stajiła.
Wósebnje Kowalke a Zippel stej byłej ako typa kradu originelnej.
Ten cart jo był marmorowa bista w rogeńskem groźe.
Kak, to jo jogo wěc! 
To jo było wjasołe rušowanje a za mnjo ako narskego gólca tek zajmne.
Na staśiwach Ellen Lehmannojc w muzejowej brožni hyšći njamóžo se tkaś.
Łopjenjowy wogonk zwětšego njenjaso załzy.
Ten głod našeje duše jo zwězany z wuklukowanim nas samych a drugich.
Pśi tom se lagnu na špundowanje.
Kokulka za jadneju wěcu dajo mě dobre zacuśe.
Politikaŕ Gersdorf jo tak wjele za nas Serbow wugbał, serbske knigły śišćaś dał, studentow spěchował a druge dobroty wugbał.
Sobotu, 28. septembra, ga se pón głose lice, a to zjawnje, nejskerjej w Serbskem internaśe.
Daś wrośiju se nanejmjenjej raz wob lěto do swójeje małeje domownje, źož jo se zachopiło jich dwójorěcne kubłanje.
Do hołtarjowych stupnikow zamurjowany źěl dubowego štoma toś póchada snaź ze słowjańskeje swětnice abo swětego gaja.
Wón jo sotšam wjelgin k pomocy — teke, gaž wšykne te źěła, kenž maju z medikamentami něco cyniś, njesmějo gótowaś.
Anatolij Solowjanenko jo był ukrainski spiwaŕ a muzikaŕ.
Wót zachopjeńka 1980tych lět som sobu źěłał w dolnoserbskej rěcnej komisiji, wó což jo mě jeje pśedsedaŕ Manfred Starosta pó naraźenju prof. Šewca pšosył, gronjecy, až jo za to źěło trjeba maminorěcnych Dolnoserbow.
Ako rěcnu kupku maju Słowjany swój póchad nejskerjej na pódpołnocy źinsajšneje Ukrainy a w źělach pódpołdnjoweje Ruskeje.
– Wopytujo něchten, Wam to serbske nanuzkaś?
Z Drježdźan/Dresden.
Pódpołnocny mak jo rostlina ze swójźby makowych rostlinow .
Togodla njejo móžno pšawe wugranjanje rekonstruěrowaś.
Rozmějo se, až som ned pśigronił.
Kózlańske woborniki maju teke moderne, nowe awta.
Ako su kursisty na tom dnju pó šesć góźinach byli zasej w Hochozy, su wšykne glucne byli, až su měli taki rědny źeń.
Wóno lažy mjazy jsoma Bösel a Wustrow.
Což w ruce źaržym, nicht njehuryjo.
Robinson, kenž njewěźešo, co ma to na se, wulěka se zasej a padnu.
Magister Jan Tyra, direktor Žarojskeje biblioteki, jo gronił, až pśewjedujo se bienala južo 18 lět.
Lametowe niśi se rozwingliju a wugładkuju.
Dajo hympawu se wumachaś a wótskócyjo.
Za jogo wuznaśim maju pcołki se nejlěpjej na městach, źož we bližy su wobcerjenja wob zwarnowaneje natury.
Na pśikład jo na pśipowjesaku jadnogo traktora wiźeś było, kak śopłe a měke łožyšćo nastanjo.
Nowotwaŕ doma za rědy wognjoweje wobory słuša w slěpjańskem wejsnem źěle Rowne k nejwažnjejšym aktualnym twaŕskim pśedewześam – a to źo derje z tym doprědka.
K tomu su źiśi starjejšym a starkim mały program spiwow w nimskej a serbskej rěcy a Annemarie-polku pśedstajili".
Mimo togo wón jo nejcesćejšy element w kósmje.
Za mnjo by korona snaź ten kóńc był.
Tenraz pak teke na Kanic Maju njejsu zabyli.
Na póli kulturnego slěźenja by se dejali gromaźe ze Serbskim muzejom w Chóśebuzu synergijowe efekty namakaś.
Něnto jo južo cele śma.
Ale daniž pótom na kněstwje pokoj njejo był.
Pógóń sega až na dno – rěcna zagroda dej rosć!
Nabóžne wusćełanje (H.
Casy trjebamy pśedstajenja wó idealu, ako je w pósołskich statkach pla Lukasa namakajomy.
Wóni su z togo žywe byli, což jo na pólu a w gólach rosło", wulicujo nan."
Merkur jo słyńcu nejblišy planet.
© LND Z Groźišća/Grötsch.
»Wóna ga jo k swójej lichosći pśiwucona.«
W pśiducych tyźenjach změju Prjawozarje w swójich postowych kašćikach cedliki z pšosbu, naraźiś mě za swóju drogu.
Změstymi jo wšo južo wóžněte.
Didaktiske dopórucenja k temje "Śamny lětny cas" Ludowěda Kótara serbska powěsć by se lěpjej do śamnego lětnego casa góźeła ako powěsć wó błudniku?
Zaprědka su planowali teke brunicowu elektraŕnju z wugbaśim 3 gigawattow twariś.
Parkujucych awtow dla njamaš pšawy pśeglěd pśez drogu.
Domowinska kupka jo pśipowěźeła, až buźo pomogaś.
Co wón co z teju „syteju rampu“?
Žeńske źiśi a młodostne gronje "źowća".
Zacyńśo wócy na wokognuśe, zadychajśo a wudychajśo dwójcy abo tśi raze, šurujśo ruce malsnje a mócnje, pótom scyńśo jej pózlažka na wócy.
Młode luźe su se bejnje za to interesěrowali, kak su wuglědali majske bomy w drugich jsach.
Góle, kenž balo dostanjo, pomjenijo wěcku, kótaruž namakajo na łuce.
Derje by było, gaž njeby se diskutěrowało wó formalnych zmólkach ale wó wopšawdnych problemach, kótarež w našom źěle na dobro našogo serbskego luda mamy (na pśikład: Cogodla ma tak wjele serbskich institucijow nimskego wjednika!).
Dla togo pśepšosyjo kužde druge lěto na regionalnu konferencu „Błota“.
Pó zgromadnem fośe su se nejpjerwjej wuderili na Grabojski kóńc.
Jogo mysli su pla Mjertyna a teje telefonoweje pśipšawy.
Mjazy drugim jo teke pokazał šwyrcece drjewo, z kótarymž su luźe mógali akustiske signale pśez daloke distance pósłaś, teke brus abo drjewowy njabozac, kenž jo pó technologiji tomu rucnemu wrjeśenoju kradu pódobne.
Pśišło jo 43 wobźělnikow ze wšakich stronow, wóni su měli wucbu serbskeje rěcy a su słyšali pśednoski.
Wjele wjasela z bajku!
Su drugim temy wujšli?
Ako móžośo južo z togo mjenja wucytaś, wóna póchada z Liškowka.
Ned na zachopjeńku »wuměńkarjenja« pśiźo wjednica dolnoserbskeje rěcneje šule Marja Elikowska-Winklerowa z pšosbu, lěc njekśěł tšochu pomagaś ako docent, ja źe se w tom wuznajom, dokulaž som sam raz na šuli źěłał.
Wšykno jo derje woplěwane a wopisane.
Do togo som se wobźěliła na seminarje za załožarjow eksistence w Brězowce.
Som dwójorěcnje wótrosł w Rownem, mója starka Lenka Nowakowa jo ze mnu slěpjańsku serbsku rěc powědała ako som mały był.
Goris jo město w Armeńskej.
Tam stoj drjewjany domcyk ze źiwnym kšywom.
Karina nic k tomu njegroni.
Z płodow co tej nawariś.
2) Spiw: Chwalba Serbow, zgłosowane serbski wót žylojskeje, wjerbańskeje a chmjelojskeje młoźiny.
Maju 1.500.000 euro za serbski projekt
A pótom gólcoju do woblica glěda: »Ale ty nic njeźaržyš wót źowćow, nic ga?«
Žrědłowa baza jo glědajucy na konkretne wugronjenja k tematice pśewidna, casy samo dosć wobgranicowana.
Muzikowy kanopej
Ze skóro 40 luźimi jo była tamna kafejowa śpa nabita połna.
W prědnem rěźe źo how wó dalšne kwalificěrowanje nadawkow Chośebuskeje IHK, a to głownje na polu powołańskego wukubłanja (w Bramborskej njama něźi 16 000 wuknjeńcow žedno wukubłańske městno!) a šulowanja sobuźěłaśerjow IHK.
Erwin Hanuš jo pśecytał fragment wót "Stalinowych wobrycow".
dolnoserbski report, krotkopowěsći, aktualny telefonat
Něnto běžy wucba normalnje.
Wótjězd buźo zeger 8.00 wót Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu w měsće.
Na wónem septemberskem wótpołdnju jo ceła šwita źiśi z Bórkojskego horta pśijěła, aby
Tam som zrozměł, co pśiroda za cłowjestwo wóznamjenijo," groni wón.
Norbergowa jo slědkoju wulicowała wót źinsajšnego cerkwinego serbskego žywjenja a noweje duchowneje literatury.
Belgiska , oficialnje Belgiske kralojstwo, jo federatiwna konstitucionelna monarchija, kenž lažy w pódwjacornej Europje.
Graś budu Paul Rosner (wiolina), Jacqueline Kopacinski (wiola), Ana Topalovic (wioloncello), Daniel Roy (klarineta) a Christoph Staude (klawěr).
Nadalej se na tom źěła, dalej se wóna wuwija.
Tak su teke ze ceptaŕku šli do rědowniskich śpow.
Dalšna nowosć jo było, až kuždy wót publikuma jo měł wósebny rěd z bublinkom, z kótarymž jo mógał wótgłosowaś.
Juž pó prědnych sadach som wusłyšał, až źo wó sławnu »Mjaseckowu sonatu« Beethovena, kenž jo mě ako lubowarjeju klasiskeje muziki była znata.
Pśi tom su byli wšykne měnjece, až by dejali pśi pśiducych takich wuběźowanjach teke zapśěgnuś wuknikow ze 7. lětnika Dolnoserbskego gymnaziuma a takich wuknikow ze 7. rědownje, kótarež su akle w srjejźnej šuli chopili wuknuś serbsku rěc.
Robinsonu se zdašo trjebne byś, až swójo wobydlenje kradu wobtwarźiłej, pśeto wón se bójašo, až te źiwe skóro 84 zasej pśiś a jich towarišowu hyšći raz pytaś mógali. 
Cełkowny projekt »Stawizny Serbow« jo se mógał w běgu 17 lět zwónoźeś, wšykne zwězki su se teke śišćali a z boka LND wulibrowali.
Pójźćo něto, chójźmy w Knězowem swětle. Jez 2,5
Mej (Moń a jaden faraŕ z Lejna w Złokomorojskem) smej se wjele rozgranjałej wó wšakich wěcach a wjele teke wó serbskich luźach.
Pśisamem 1. 900 jsow ze cełeje Nimskeje jo se procowało wó toś to myto.
Alfons Parczewski jo był głowny iniciator załoženja dolnoserbskeje Maśice a 1880-1882 prědny wudawaŕ našeje Pratyje.
K. R.
Akle Jan Bjedrich Fryco jo drje ze swójim pśełožkom Starego testamenta 1796 stwórił zakład za źinsajšnu dolnoserbsku pisnu rěc.
Znicenje elektroniskich nosarjow datow, kótarež su teke druge bergaŕske komiteje pódpěrowali, bu pak 26. februara w Chóśebuzu zwopšawdnjone.
Mě jo ned jasne było, chto to jo: jeje pózdźejšy cłowjek Werner Leppin, w tom casu juž wjednik hochoskeje šule.
Blisko kina "Glědałko swěta" na Gołubjowej 8 jo gósćeńc a hotel ze serbskim nadpismom "K słyńcu".
Nowy Rozhlad jo how!
Na nich se teke studenty Bramborskeje techniskeje uniwersity wobźěluju.
Aparat jo zastał a womjelknuł.
Źupne pśedsedaŕstwo jo pak teke wó cełkownej situaciji w nejwětšej dolnoserbskej župje wobradowało.
[...] casu w Dešnje se wobźaržowali) a wušej 80 luźi w Komornem jawišću w měsće (srjodu tyźeń dopołdnja, źož su za wětšy źěł wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma pśišli).
Cerkwja, wón wuzwignjo, njedej byś woglědana ako skósćona "institucija" abo "zawod".
Som se rozsuźiła hyś na Serbsku wušu šulu, som pak musała se nejpjerwjej pśi raźe wobwoda, wótrěd ludowe kubłanje pśistajiś, aby se »zaźěłała«. 1. september som kśěła daś se pśesajźiś na Žylojsku drogu, ale rada wobwoda njejo mě pušćiła, su byli měnjece, až som tam pśistajona a musym tam wóstaś.
Toś jano měni: »Kněni Nowakowa jo cora wjacor krotko wu nas była.«
Taka mała zymicka jo nam teke za cełu prědnu tśeśinu mjaseca februara wěšćona.
Pśedsedaŕka Franciska Albertowa jo toś rozpósłała list z pšašanjami.
Mjaz sobu maju te škórce tek wójnu; wu nas maju źewjeś dupjetow, ale weto hyšći jim na bydlenjach wubrachujo.
Kóńc 2018 som musał se do reha teke w casu swójogo burstaka pódaś.
To myto skoboźi luźi, ak serbske powědaju.
W toś tom swětašku su luźe žywe, kótarež pśisłušaju – rowno tak ako Serby we Łužycy – rěcnej mjeńšynje.
Połsedma stolěśa pózdźej běšo Bóžy dom kradu doźaržany.
A zrazom som wuznała, kak pśecej hyšći bogata, gódna serbska rěc a kultura jo, kak kompleksna, wjelebocna (...)“. „To wuzbadaś som mógła jano z pomocu luźi, ak su how žywe.
Jo wuźěłała koncept, zběrała pódpismow a jadnała z městom.
Luiza južo na swójom placku gnyboco.
Na Pankowem derbnem zakopowanišću wótpócywašo teke južo jogo druga nimska žeńska Auguste, roźona Nixe, z kótarejuž pak žedne źiśi njejo měł.
Ryśaŕ, kenž jamu ako prědny dojśpijo, jo dobył a pśewzejo rolu plona.
Bom stoj pód šćitom pśirody a jo hyšći pó 102 lětach w štomje a gałuzach kšuty a strowy.
Górny jazor jo nejwětšy jazor Pódpołnocneje Ameriki a drugi nejwětšy cełego swěta.
To pak jo było kšasne źiwadło!
Na swětocnosći 23. junija w gymnaziumje a wjacor na abiturnem balu we Wjerbnje co se šula ze swójimi lětosnymi abiturientami rozžognowaś.
Dalej ten tekst pśełožujomy, a pśi tom wukładujomy śěžke słowa, rěcne wobroty a teke wšake gramatiske formy.
Wěcej diferencěrowane wugronjenja jim móžne njejsu, dokulaž jo słowoskład w toś tom starstwje hyšći snadny.
Kuždu srjodu (18.30-20.45) se pśijaśele floristiki zmakaju.
Pótom buźo wobjed a spiwanje ludowych arijow we farskej zagroźe.
Šulski wjednik René Wjacławk se naźeja na pólěpšenje wót 18. januara, dokulaž akle pón buźo prezencna wucba za abiturientow zasej móžna.
Z tym su až na frakciju „Lěwica“ wšykne frakcije zastupjone we tom wažnem gremiju.
K tomu njejstej byłej w jogo koncepśe zdźaržanej mócne a słabe mjazsobne wobwliwowanje.
Wjele pak zalažyjo na serbskich luźach samych a na Domowinje.
To jo měło politiske pśicyny, ako to teke ze stasi-aktow mójogo manźelskego wuchada.
A kak jo to było z namšu?
Dogromady 288 delegatow z 5 Domowinskich župow a 12 nadregionalnych serbskich towaristwow a zjadnośeństwow jo se wobźěliło na 12. głownej zgromaźinje.
Ty sy w něgajstwje zemju załožył, a njebja su twójeju rukowu źěło.
W slědnem wudaśu Nowego Casnika smy pśi góźbje "Dnja biblioteki" pisali wót wšakich bibliotekow.
Rědne pisane łopjena a płody su wuwabili našu narskosć.
Ně, ty nic.
Jo, smy se ze šołtami gromaźe sednuli a šulsku problematiku rozpowědali.
Kristus jo naše grěchy sam na swójom śěle na drjewo górjej njasł, aby my grěcham wótemrěte žywe byli pšawdosći.
Tak se pšawje zaźaržujom!
Gaž mě do gmejnskego parlamenta wole, pón to naraźenje teke tam cynim“, měni Mike.
Maju wejsnu lodu, źiśownju a wjelike ekologiske rolnikaŕstwo we tej małej wótlažanej jsy z mjenjej ako 300 wobydlarjami.
To jo Wenuša, w ludowej rěcy znata ako Šaparka.
Domowina co stwóriś wósebnu strukturu za cłonki, kótarež bydle zwenka Łužyce a se njecuju zwězane ze žednym łužyskim regionom.
Wójaki njejsu se pśisamem mógali chachanja zeźaržaś, su se weto wobkněžyli, wěźecy, až móžo jich štrofa togo małego tłustaka załapiś.
Wospomnjeśa gódne jo tejerownosći, až starjejšej Ursule Balzeroweje stej pó wójnje namakałej pśebytk w Hochozy na Pěskach, źož stej bydliłej někotare lěta we rozpadanej wjažy. „To njejo był rědny cas za njeju, wejsanarje njejsu z nima pśijaznje wobchadali“, jo wóna Casnikoju wulicowała.
Na zachopjeńku wšak su mě teke pógónjowali młoźinske snowanja, pśewzete a pśiwzete z dyrdakojskich knigłow.
Ako myto dostanjośo źiśece knigły, klucowe banśiki, sortiment barwikow, šapki, nakśebjatniki, comicowe kniglicki a kulije a měški z Płomje-logom.
Dopomnjeśa z ranych źiśecych lět ga su pśecej tšochu problematiske, pśeto se wobzabywaju, se z lětami zgubuju ze spomnjeśa a slědkoju wěcej njewěš, co su něnto twóje spominańske wobraze, su se te w běgu twójich žywjeńskich lět južo zmuśili abo znajoš to jano z wulicowanja drugich luźi twójeje blišeje wokolnosći.
Jan Cyž někak 20 lět.
900 eksemplarow jo se wuśišćało.
W serbskich institucijach jo ako wšuźi: Nowe luźe pśistajaju, wšake wótejdu, du na wuměńk abo se rozsuźiju za nowe źěłowe městno.
Wšykne źiśi, kenž nose cerwjenu barwu w swójej drastwje, směju na drugi bok grajnišća do cila, bźez togo až je rybaŕ łapjo.
To ga njamóžo byś wěrno!
Take škrjoki su mě tam namdušu do wócowu bili.
W Borkowach su na jadnom dwórje měli pjenjezowego plona.
Młogi raz se wupłaśijo póglědnuś raz do kjarcmy!
Pśi drogowanju ze starym pśijaśelom z wušej šuli jo wón póznał swóju žeńsku Mariju.
ale teke pałkawu! njepóžywa pawzu.
Z Wětošowa/Vetschau.
Pśisłucharje su se dopomnjeli na nałogi, mjazy drugim na žeńske, ak su jatšownicu zajtša šli pó wódu z groble, abo na jatšownu gusku, kótaruž źiśi su wót swójich kmótšow dostali.
Ja som wjasoły, až my źinsa prjatkujomy a zapowědamy drugu, hynakšu powěsć ako Jeremias.
Tak nakupujo klěb wót togo awta, ako pśijěźo jim pśisamem do źuri.
Toś som sejźeł ned w prědnem januarskem tyźenju nowego lěttysaca zasej pśed nim na stole a kóńc januara som juž był w Barlinju.
Źo su šwjerce?
prědne zmakanje Serbskeje narodneje zgromaźiny Chóśebuz w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli
Toś su jomu pśinygali a wobkšuśili, až su tam ryby nutśi.
Z Miłoraza/Mühlrose.
Tak wobinjo se šulski amt, až wupadnjo winowatostna wucba.
Ně, pśedpise su pśewšo kšuśe, ako jo Labšojc Marjana wulicowała: "Pśedpise su take, až dejała dalšnu paršonu pśistajiś.
Apel jo teke wulicował wót swójogo nazgónjenja ako wjednik turistow.
Wón na to glěda, až wóstanjo blisko maśerje.
Dokulaž pak jo kśěł jaden, kenž bydli w tom rožku na balokopanje Energije do města, jo zapustowych porow pšosył, aby jomu jěsnjej woglědali.
Teke zagroda za rozwjaselenje njejo felowała.
Jeje zastojnstwo, jeje myto, jeje žognowanje jo lubosć.
Ale – tak D.
Wón casy sebje mjenjej serioznje bjerjo.
Na to jo se wjele serbskich młoźeńcow za studij teologije rozsuźiło.
Trenarje a wjedniki žeńskecego a muskecego teama z Dolneje a Górneje Łužyce su wobradowali wó pśigótach za Europeadu.
Gaž muzika zagrajo: nalěto w muzice
To su łoni stotysace pśiglědowarje telewizije ZDF rozsuźili w jadnom wopšašowanju togo sćelaka.
Emocije se warje.
Ze pśigódu wuglědane
Žycymy wobźělnicam pśiducego kursa, až wóni změju hejgen tak wjele wjasela ako my.
We njom su wutśasane w tśich stelach wažne dypki ze stawiznow jsy, ze stawiznow swěta a tšojenja, kótarež su k tomu wjadli, až jo se Rogow wótbagrował.
Skoro 100 zajmcow jo se kśěło wobźěliś.
A co tam hyšći wšykno dajo: rědne wobraze, wjelicke kamjeny, kólaska, źiśece knigły, stare grajki a pisane lodki.
Mimo rogow a stogow wón pśiznajo, až drjewjany cołn k Błotam słuša a how kšuta tradicija jo.
Z togo jadnogo regionalnego cełka su mógali mjazy 1954 a 1956 styri dolnoserbske župy wutwóriś – Chóśebuz, Kalawa/Lubin, Gubin/Baršć a Grodk –, kótarež su se 1991 zasej zjadnośili.
Lěwica ma nejžwobšyrnjejšy a konkretnjejšy program, což nastupa Serby.
Z Dešno/Dissen. W Zelowej zagroźe w Dešnje rosćo ceły rěd zajmnych a dobrych rostlinow.
Botanikaŕ Jens Martin z Pódstupima (z rodom z Bórkow) jo sobotu wjadł tudy jadnasćo luźi pó wokolinje starego słowjańskego groźišća.
Won jo był 26,7 mejtarjow wusoki.
Ochranojske gronko za rozhelony jo: "Nicht njejo ako ty, a njejo žeden Bog mimo tebje".
Rogowarje se stajaju, maju twarde rogi.
Pód rukami se łaskotaś a pśi tom głosnje kichotaś, se brjuški pśi tom źaržaś wšak – jo, nałpicki to cynje tak!
Wšykne su wuběgnuli.
Tuchylu wobstoj kupka ze 10 wuknicow a studentkow, a w drugej połojcy šulskego lěta dej se pón kupka źěliś.
Domowina pśewjeźo kužde lěto Źeń wótbagrowanych serbskich jsow, źož se dopomina na dostojny part na wubranu wjas w Górnej, srjejźnej abo Dolnej Łužycy.
Žycenje pó emancipaciji, ako motiw wuzwólenja pówołanja, jo skerjej ako pódlański zjaw zastopnjował a mjenjej ako głowna pśicyna.
Dla rezultatow ewaluacije kśě wobźělniki dalšne zmakanje pśewjasć.
My dejmy jim to pórucyś, což jich nejwěcej zajmujo a tak jim zajm za serbske knigły wuwijaś.
Wotere z narodninskich gósći z głowu wiju, młode luźe pak se chachaju.
serbski program Nowe lěto: [...]
Te wótegrona su kradu indiwiduelne a njedaju se statistiski wugódnosćiś.
A to nic jano z tym, až jo se L.
Dokulaž pak jo Liza hyšći w běłej dolnoserbskej drastwje była, njejo wumrěła.
Mały domk wuglědajo.
Móžno, až Budyšynaŕka jo se pśez spiwaŕske teksty pśisłowam pśibližyła.
Woglědaŕ jo mógał cytaś: Grabow, Pśedejs, We jsy, Kněski dwór a Kóńc.
Ale te pjenjeze! „Muzej Dešno jo nam nad głowu zrosł“, jo Hentschel gronił na tom wobradowanju.
Njeźelu pśi našom wusćełanju jo ceła mań luźi narska pśed kjarcmu stojała a słuchała.
Dokulaž z kwiśonkow smjerźa pśi roztłocenju cerwjena mězga wustupa, su gronili, až jo to "Jańska kšej".
Wósebnje rada pjacom – a wósebnje rada jěm – słodke ježyki.
Wjeliku karawanu wót Grodkojskego torma k pśednaměstoju Měsćańskeje hale ako w zachadnych lětach njejo dało.
Casnik jo kśěł wěźeś, co strony sami k tomu gronje a jo pla wšych stronow se napšašał.
A weto: Dolnoserby – lěcrownož jano jadnotliwce – su se culi ze Serbskim Sokołom zwězane.
Wšykne tśi Drjenojske žeńske su wobtwarźili, až notne njeby było – wšyknu zeleninu ga źinsa móžoš lažko w kupnicy kupiś.
Pagel: Cu ako wokrejsny raźc za to źěłaś, až se luźe w našom wokrejsu a we wšych gmejnach a městach tak ako doma cuju.
"Z noweju intendantku Judith Kubicec se na toś tom pólu zasej nowe wěcy producěruju", wjaseli se wuměłc.
Na drugi part jo tog pśeśiwnego rozpšawjenja w medijach kradu wjele było.
Pózdźej som swóju prědnu dolnoserbsku wucbnicu w interneśe namakał: knigły Alfreda Měškanka w pólskej rěcy.
Karin jo pśišła k buroju na słužbu.
Włosanki na stśiłce njesmějoš pśimjeś! Tak wuglěda, gaž Helene grajo rědnu štucku.
Cogodla taka barwa? „Taku jo wóna kśěła měś“ – pśišepnjo nam jeje mama Claudia, kótaraž jo na tej lapje te pisane struski nawušywała.
Pśed tym śišćom su Domainojc pśeśěgnuli do Małkse (Mulknitz).
Helmut Mucha z Hochoze - 02.12. (54)
Njetrjebamy se pjekoriś z njeměrom źeńk ak’ źeńk.
Wóni su byli aktery.
Tam jo był zaprědka direktor Fryco Schulz, Serb z Borkow.
Po cołnowanju jo Domowinski pśedsedaŕ na posejźenju serbskego wuběrka rozkładował źěło a nadawki Domowiny.
Teke regionalne wobstojnosći se pokažu, ak su awtentiske: Jaden tych tśoch cłowjekow jo pśiśěgnuł z města Chur, a tam se kněžy nimska rěc.
Lubjej se kupje w měsće swóje łožyšća!
W 46. wudaśu Casnika smy wózjawili baseń Miny Witkojc "Což jo w redakciji se zjawiło" k jeje dnju zamrěśa.
Dalšne poł městna ma w Pódstupimje ako faraŕ za študańce.
Naźejamej se, až buźomej teke hyšći něco serbskego tam namakaś.
Na woglěźe nowego zagronitego za nastupnosći Serbow kraja Bramborska, Tobiasa Dünowa, w Serbskem domje stwórtk tyźeń , jo to teke tema było.
Eksperty měnje, až mamy něnto wó 80 procentow mjenjej nerkańskich gatow.
Wjelki se sami pytaju swóje rumy.
Andrej Anatoljevič Zaliznjak jo był rusojski rěcywědnik a cłonk Rusojskeje akademije wědomnosćow .
Ela, zastupny pśedsedaŕ Domowiny a wiceprezident FUEV, H.
Zwětšeg mimo reje, z mało publikumom, ale něco małego na nogi stajaś kśě, aby tu rědnu nazymsku tradiciju tek lětosa woplěwali.
Až do lěta 1990 su měli dogromady pśisamem 400 cłonkow - něnto jo jich jano hyšći něco mjenjej ako 300.
"Te su byli wjelicne!", wuzwignjo Steffi.
Konsens jo był, až serbska rěc dej dalej wobstaś
Slědny tyźeń su byli česke spiwarje, rejowarje a gerce na woglěźe w Dolnej Łužycy.
Do wejsańskeje chroniki ze Zelezneje (Sellessen) su wó 26. maju 1881 to zapisali: Wětšynu wšogo togo, což jo w Grodkojskem wokrejsu na polach narosło, su kšupy znicyli.
Moj pśijaśel Beno, něga wucabnik w Borkowach, jo jano jaden ze serbskich awtorow.
Pla Boehmojc jo k tomu dało tradiciju, až jatšownu sobotu jo kužde góle sebje jatšowne gnězdko ze sucheje tšawy twariło.
Swóje kralowki njejsu se musali te „stare“ wuzwóliś, ga swóju kšutu partnaŕku maju – Batramojc Nicole, Kožanojc Sandru a Schröterojc Jessi.
wót 11.40 do 12.00 góźin:
Iniciatiwa k tomu pak njejo wujšła ze serbskego boku, ale wót direktora gymnazija, we Wrocławju roźonego a wót 1855 w Chóśebuzu statkujucego Tzschirnera.
Chor Nimsko-serbskego ansambla Žylow jo wustupił w Chóśebuzu kóńc maja 1995 na zmakanju spiwaŕkow a spiwarjow z cełeje Bramborskeje a Pólskeje – slězy napšawo Juro Gera.
"Ja pak musym nejpjerwjej z amtom za zastojanje drogow se rozgroniś, co pśeśiwo tomu malsnemu jězdźenju se nejlěpjej cyniś móžo".
Pšawje se jomu groni Hartmut Schulze-Gerlach.
Na jaden part se pśi tom dowoła stat ako jadnański partnaŕ abo pšawniska instanca: Wón móžo pśipóznaśe zwóliś, móžo pak teke pśez brachujucy šćit skerjej minjenje serbskeje rěcy a kultury spěchowaś.
W dešankojskem casu Marje Rječkojc dozdrjalijo wuznamny literarny statk: Pśebasnjenje poezije Handrija Zejlerja.
sobotu, 1. februara /swěckownego
Ako jo nam M.
Kak derje wobźělniki rozměju serbske? Tśi běrtyl jich jo zjawiło, až mógu wjelgin derje, derje, abo źělnje serbsku rěc rozměś a lazowaś.
Zgromadnje ze wšyknymi šulskimi konferencami som kśěł dolnoserbsku šulu natwariś, kótaraž społnijo kubłański nadawk stata a teke serbskego luda.
Rězany ten film hyšći njejo, ale to buźo.
13 lět jo pisał a se starał wó Sokołske listy, powěsći Sokoła.
Glědajucy na serbsku wucbu jo gronił, až wiźi licbu serbskich ceptarjow, we pśirownanju z drugimi pśedmjatami, ako dosegajucu.
To jo było wjelgin chwalobnje.
Nan jo se wjaselił, ako jo wiźeł, kak derje se źowce źo.
Europska unija a jadnotliwe staty deje k tomu wobzamknuś konkretne kazni a napšawy (Maßnahmen) a to płaśi za Nimsku a, to se wě, za Bramborsku tež.
Z 59 namšarjami su swěśili na drugem jatšownem swěźenju, 22. apryla, w Picnju serbsku namšu.
Ale te 53 pórow a źewjeś źiśi su byli na ten dešć wjelgin derje pśigótowane.
Frido Mětšk, direktor Serbskeje wušeje šule w Budyšynje, a to w dolnoserbskej rěcy.
Wónej wubraštej sebje něto ten lěpšy cołn a wudaštej se na drogu.
Nutśi su byli figurki, kenž dopomnjeju na to gódowne tšojenje: Marja, Jezus, Jozep a zbóžo pśi žłobiku pód njebjom z gwězdami.
We Škódowje jo bydlił Alfred Měškank, kótaryž jo awtor wucbnice "Zakłady dolnoserbskeje rěcy za Pólakow" a jo teke napisał wersiju za Górnoserbow.
Kake pśeměnjenja ma wjednistwo Domowiny na mysli? K prědnemu jo pótrjefjony artikel 14, ako ma doněnta nadpismo .
Tam budu se serbske aktiwity kšuśe zapśěgnuś.
Ten slědny faraŕ, kenž jo how serbski prjatkował, jo był Matej Müller, a to w lětach 1830 do 1873.
Deje na to glědaś, až se we wšych dokumentach, ako zastojnstwa a parlamenty wobzamknu, kšuśe glěda na pšawa a zajmy Serbow.
Z togo tšojenja Robinson pózna, až Bog se tež w njegluce wó nas stara a až pó pšawem žedna njegluka wót Boga njepśiźo, ale wšo, což wón sćelo, dej luźam za wužytk słužyś. 
Rolnikarje muse něnto teke wó źěłaśerje z Pólskeje tšach měś.
Jadna z wjele stacijow RCW jo była button-manufaktura.
Jo, teke gaž jo złośane branje abo namša pód gołym njebjom w Barbuku, ga pśiźo radna licba namšarjow.
Wob cas na slěpjańskej zakładnej šuli jo se pla Annelie to jajamólowanje intensiwěrowało.
Lětosa to buźo sobotu 27. nowembra zeger 16.00.
Turjej jo dobre wuchadnišćo za tury z kólasom w Picańskem kraju a někotare drogi wjedu samo do Błotow.
Potakem městno, źož sy šćitany a wobzwarnowany.
Dla togo dojźo cesto k piwowym zwadam.
Drugim sobuźěłaśerjam som žedne lažke wěcy na serbski nawucyła a to jo był pón teke źěł togo awstralskego radijowego programa.
Wjele lěpša jo tomu napśeśiwo městnosć Dolnoserbskego gymnaziuma, źož by Kóńcaŕ nejlubjej serbski šulski centrum etablěrowany měł, ako teke póbitowanja cełkowneje šule wopśimjejo.
We familiji swójogo cłowjeka jo Jana Czubowiczowa teke serbske nałogstwo póznała a jo se mjaztym na někotarych zapustach wobźěliła.
Hartmut Zeiß, pśedsedaŕ Vattenfalla, jo k tomu gronił, až stej wobej – ansambel a Vattenfall – wjelgin wažnej za Łužycu a až jo se kooperacija mjazy wobyma dotychměst wupłaśiła.
To jo mójo nazgónjenje, wěš?
Biblija jo swěte pismo kśesćijanow.
Za rybakarje, kótarež se wót rybow-łojśa žywje, jo to změstymi wažny góspodaŕski słup, mjazy drugim w Bramborskej, pśi rěce Habola (Havel).
Pśecej zasej se pokažo a dopokazujo, až jo naša serbska mamina rěc žywa rěc.
Ale witśe zajtša dej byś how pód stareju lipu šybjeńca stajona.
Wěźe ga sami wšo lěpjej!
Mógu to byś teke južo pśewjeźone projekty, slědk do lěta 2014. Wustawjone jo wósebne myto we wusokosći 10. 000 euro, a wušej togo za kuždu górjejce wobspomnjetu kategoriju styri myta we wusokosći wót 1. 000 do 5. 000 euro.
Z takim rozrytym zecom ga njejsom mógał pśez šulu ganjaś.
Christa Dziumblina z Bórkow se teke wjaseli jej pósćiwanemu cesnemu znamješkoju.
To jo něnto planowane za měrc, jo groniła Kathrin Šwjelina, nowa pśedsedaŕka bramborskeje Serbskeje rady.
Wjele lět dłujko jo nawjedowała Domowinsku kupku w Husu a tam jo se wjelgin procowała, raz pógóniś a dobyś młodych luźi za to serbske a Domowinske.
Wót zeger 16:00 buźo zachopjeńk zmakanja „simsonow“ (motorskich) a motorske wuběgowanja.
Zajźony tyźeń jo ga dostała Błośańska Lutki-Kita póžedany certifikat.
Źeń wótbagrowanych jsow sobotu na něgajšnych gruntach Tšawnice/Tranitz: Pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk, něgajšny wobydlaŕ jsy a sobuorganizator swěźenja Waldemar Lobert, zastupny jadnaŕ Domowiny Harald Końcak, zastupnik firmy Ostwind a decernentka za twarjenje w Chóśebuzu Marietta Tzschoppe wótekšywaju wopomnjeński kamjeń.
Lěc zajtša stanjom abo se wjacor lagnjom, Jezus jo pśi mnjo.
Komentar k artikloju Nowego Casnika z wudaśa wót 8. oktobra Maśica Serbska jo dariła w lěśe 2019 "Myto Bogumiła Šwjele" Isabelle Grätzojc za jeje źěło: "Młody/a a serbski byś? – źo to?" K tomu móžomy rozgrono z gymnaziastku z 12. lětnika w Nowem Casniku dnja 8. oktobra 2020 cytaś.
Wobchad mjaz kupami pśewjeźo se z pśewóznymi cołnami.
Wót jadnog’ boma k drugemu wšen źiwnje wóni skokaju.
Jadno tych młogich bóśonowych gnězdow w Dešnje jo na dwórje Petera Woraka.
Ale pótom jo wzeło swój běg »wuwiśe socialistiskich produkcijnych poměrow«, a w 60tych a 70tych lětach jo se zestatniła wětšyna lodow kaž teke małych a srjejźnych zawodow.
Žołźe su dobry futer za lěsne zwěrjeta w zymje.
Na zjawnu zgromaźinu jo pśichwatało teke wjele wejsanarjow, pśeto jo šło wó wutwarjenje drogi „Am Eichengrund”.
Stwórtk, 9. maja, buźo w Heinzojc drastwyšlodaŕni wót zeger 18:30–20:45 kreatiwny kurs wó serbskej drastwje.
Z nich se južo na prědne póglědnjenje wuznajo, až buźo trjebne diferencěrowane planowanje za wšake cilowe kupki – jo Gutheilowa měniła.
W lěśe 1996 jo europejska charta regionalnych a mjeńšynowych rěcow pśipóznała dolnonimsku rěc.
Kazni Kněza su cyste a huswětluju wócy.
Wustajeńca »Kraj–město–kraj« jo hyšći až do 24. nowembra wiźeś.
Wót zaměšanja w Lutkowni – gódowna basnicka
Pśiśěgnuło jo łoni 185 luźi, 144 jo wuśěgnuło.
Mjaztym stoje te 50 starych kamjenjow na nowem flacku na rowniskem kjarchobje. .
Slědne znajom tež ja hyšći z casa źiśetstwa, smy je gryzali a se palce woblizali, tak su nam słoźeli!
Tak ako teke druge kulturne institucije su z tym na swóje problemy w korona-casu pokazali.
Z Terpjego/Terpe.
Mója ideja jo: Gaž wěcej luźi póznajo serbsku mjeńšynu a jich wósebnosći, ga wěcej luźi se zajmujo za serbsku rěc a kulturu a pomaga jo zdźaržaś.
W Groźišću „w šence“, pśisamem ako pjerwjej
Tak jo se pón stało.
Za to wšykno krydnjo kuždy mjasec wěstu sumu pjenjez a staja swóje produkty k dispoziciji.
[...] we wukraju. „Som pak spěšnje nimsku rěc nawuknuł a serbske pśijaśele su mě pomagali se zažywiś, wósebnje pak słowakske kolegi w baletu a česki dirigent Jan Chlebniček.
Gaž su wše słowa pšawje zapisane, nastanjo w srjejźnej smuze rowno dołoj cytane znate zarědowanje Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Kak śěžki wón jo, nichten njewě.
Ale pśepózdźe.
Wóno swěśi ze swójimi slědnymi pšugami na lawa a plona – a se smjejo z połneje wutšoby.
To se póśěgujo na w srjejźnem wěku tam bydlecych serbskich luźi.
Tu njeźelu stej faraŕ Kśenka a ja kśěłej wulicowaś wót reformacije.
Stej za to se starałej, až měsćański kulturny centrum "Gleis 3" jo se swěśił w cerwjenem swětli.
Tu pak my měli njejsmy, teke žednu kreditowu kórtku abo něco pódobnego, a toś stej pominałej, až jaden wót naju musy tam wóstaś ako »zasajźonk«.
Na kuždem boce su stare, wjelike lipy stojali a su nam wjele chłodka dali.
Faraŕki a ceptaŕki (žeńske fararjow abo ceptarjow) su nawjedowali Žeńskecu pomoc.
Prědny raz zasej běłe jedły a dolnołužyske škrjoki
Wón běšo ze swójimi wobrazami do Raduša pśijěł, a wóna jo pokazowała swóje "wušywane wobraze".
Za to ale pśiběra ta licba drugich winikow.
Nowa jo serbska wucba wót togo šulskego lěta w Hamorje, źož jo se 8 źiśi w 1. rědowni pśipowěźeło za serbšćinu.
Něźi lěto pó nadpaźe na Sowjetski zwězk 22. junija 1941 jo nan musał zasej do wójakow.
Poglědamy toś do nejnowšego NOWEGO CASNIKA, a to do numera 4 togo lěta za takimi njeznatymi słowami.
A to groni, až teke pśi mócnem dešću buźo ta dešćowa wóda se nejpjerwjej w jazorach gaśiś – a běžanje Sprjewje njebuźo awtomatiski pśiběraś.
Kokošyne wuzbytki jo kwjerlowańcam abo nudlam pśidała.
Daniž zagronite w zastojnstwach daniž policisty njejsu wobglědali nadpady nimskich pšawicaŕskich na Serbow ako njestatk z rasistiskich pśicynow, ale ako śiskanje mjazy młodostnymi.
Ceło wěste.
Korona jo k tomu nuzowała.
Kersten Flohowa wustaja až do 31. měrca swóje drjeworězby, grafiki, fotografije a wušej togo teksty, kenž jo napisała wó Židźinje.
1848/49 jo se wón we klasicistiskem stilu natwarił.
Až buźo se to na kóńcu tak derje wupłaśiś za tu wjas, z tym njejsu zewšym mógali licyś.
Župa co se teke wó to staraś, až se wuźěła koncepcija za pšawe wužywanje toś tych drastwow.
Pšašam se, wjele takich zewšym maju?
To njejo pśecej tak było a se teke wót samego njerozmějo.
Wokoło 22. pśidu žedne góruce dny.
To ga znajom južo ze slědnych lět, som dožywiła to ako mama góleśi.
srjodu, 11.08., Magacin k połdnju:
Fryco Fobo w Janšojcach (125. narodny źeń) – blidaŕ a rolnikaŕ, župan, ludowy basnikaŕ
Gerat Nagora z Chośebuza a Beno Pětška z Borkow stej byłej 12 lět redaktora Pratyje.
W Górnej Łužycy su chójźili serbske jano te wuměłcowki, kótarež su měli wustup.
Lěc pak Mosćańske drustwo to dostanjo abo my, to hyšći njejo jasne.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo se w septembrje za to rozsuźiło, až to dej byś Serbske šulske towaristwo.
Chtož ma njewěstosći, lěc to jadno abo druge jo pšawje rozměł na cejdejce, ten móžo hyšći w měrje póglědnuś do knigłow.
Bóže kralojstwo njehobstoj w słowach, ale w mócy.
Wjelgin źiwali su se, až trjebaju dorosćone jano dwě marce zapłaśiś, a źiśi marku.
Wótpołdnja wšu spižu.
Wóni měšaju rowno zekšajany sad (howko rjascheny a nektariny) z cukorom a warje jen.
Pótom smej se krotko zgubiłej z wócowu, wón ga jo bydlił w Grodku a Chóśebuzu.
Pó tom su faraŕki (teologowki) dostali jadnake myto, njejsu pak směli wordowaś promštowki.
Gaž su kśěli se wulicowaś, wobźělniki su se musali zmakaś na dwórje Dolnoserbskego gymnaziuma.
Na póznem wótpołdnju su chapjali gólcy teje kupki ławki z kjarcmy wen znosyś, což jo pokazało na to, až se něco tšojś buźo.
Dajo naźeju za slěpjański dialekt? A kak wiźiśo situaciju dolnoserbskeje rěcy z perspektiwy ze srjejźneje Łužyce? Jo Witaj-projekt něco pśinjasł w Slěpem? A kake problemy dajo? Kužde źiśe, což rěc wuknuś co, musy tu móžnosć za wuknjenje krydnuś.
Płona cera pśez rědnu krajinu a kultura Serbow stej teke k raźenju pśipomogłej.
Startowy bok w serbskej rěcy póbituju na pśikład Serbski institut z.
Rowno tak ako w zachadnych lětach słuša teke do lětosnego programa pśeśěg z cołnami pó Lipjańskich tšugach.
Tema jo była demografiske wupominanje a kak mjeńšyny mógu z tym wobchadaś.
Licba cłonkow w “Spolku” jo pśez wšykno to pśecej dalej pśiběrała.
"To mógu groniś, kaki klěb se wustatkujo na wósebny part na śěło luźi."
Dogromady jo se wobźěliło we Prjawozu 15 młodych luźi, su teke zrumowali dwór.
Budyšyński komponist Christian Müller jo jen komponěrował, a młoda wuknica ze SRWŠ w Budyšynje, Daniela Hazec, jo jen zgłosyła.
Nižozemšćina jo germaniska rěc.
Gódy jo Worakojc Trixi doma w Dešnje póbyła.
Jich argument mjazy drugim jo był, až njejo hyšći jasne wjele źiśi do Chóśebuza pśiźo a chto to zapłaśijo.
"Teke lětosa su w źiśowni ‚Spreewaldspatzen‘ na 30. jatšownem zasej majski bom stajali.
Z gjardosću jo naspomnjeła, až łoni pla super-zapusta su styri generacije z jeje familije w serbskej drastwje w pśeśěgu sobu šli.
Wěcej źěła jo pjerwjej teke było za fararja, wšak jo měł swój wyrtšaft wobźěłaś.
Wot togo casa njejo wěcej naš “sudnik” pśi balokopanju był.
A DALŠNY TAKI PROBLEM, źož jo hyšći wjele njejasnosćow, jo energijowa a wuglowa politika w Chośebuskem wobwoźe.
Połojca togo dosega za cełu noc!
Ja wósobinski mógu serbskorěcnym namšam slědowaś a sobu spiwaś.
K tomu jo mj. dr. slědujuce pśinosowało: 1. [...]
No, njezlěkajśo se! 
Tudy deje towaristwa měś swóju wjažu.
Wón bu juž za cas srjejźowěka rostlinu ako wěrcu kultiwěrowana.
Maya Angelou jo była US-amerikańska spisowaśelka, a basnikaŕka.
Ako posesiwne pronomeny listowane słowa se nic jano posesiwnje wužywaju, ale teke pśi adjektiwach a samo pśi werbach.
Wotrosł ale jo w Drježdźańskej wokolinje, źož jo jogo nan nowe źěło namakał.
Wušy šołta Holger Kelch jo pśi tej góźbje znate cynił, až matej Chóśebuz a Zielona Góra wót lěta 1974 take wuske kontakty.
Až Mosćanarje w Baršćańskem wokrejsu rad droguju, se teke lětosa zasej pokažo.
1991 stej wón a žeńska do renty šłej.
Zajtšo stawaś: To njejo rědnje! Nic ga? Abo njejsćo hyšći w šuli? Móžośo zasej do źiśownje? Abo sćo doma? Co doma grajośo? To cu wěźeś! Tenraz jo mě Jakob něco wulicował.
Tak móžomy serbske kulturne derbstwo zjawnosći lěpjej spśistupniś.
To pak njejsom kśěł.
Jaden njas togo drugego brěmje, a dopołniśo tak Kristusowu kazń. Gal 6,2
Nejskerjej wót julija, ako nam gronje.
Wšykne źiśi su ze źiśownje "Marjana Domaškojc" Raduš.
Larwy su małke a carne.
Skóro wóna nadejźo kónja na pastwje.
Co to jo?: Licba 6 jo wobrośona 9.
Normalnje to njejo móžno.
Wón jo był w lětach 1990 do 2002 prědny ministaŕski prezident w nowo załožonej Bramborskej, 12 lět dłujko.
Za cytarjow NOWEGO CASNIKA smy se toś wudali na drogu, aby teke my něco wó tom zgónili.
Nacionalizm jo wón wopisował ako „wopšawnjone wopytanje, aby se asimilaciji njepowdali“.
Docełego felujo how ceła infrastruktura we jsy.
Pětš Petrik, ten nowy župan Chośebuskeje župy, jo w Dolnej Łužycy a w dalšnych bramborskich stronach ten głowny zagronity za to, až se wše te a dalšne edicije ze serbskego nakładnistwa pón teke pśedawaju.
Wón jo dał hyšći raz kšej a PSA-gódnoty pśepytowaś a jo teke biopsiju za notnu měł, tu pak pśewjedu jano na wěstych dnjach.
Chośebuski wušy šołta W.
Swoju premjeru jo měł w juniju samskego lěta na zmakanju serbskich chorow we Wotrowje we Gornej Łužycy.
Kśicna cerkwja stoj jano pór mejtarjow zdalona.
Twari pak se we jsy šula za styrjoch wucabnikow, ga jo wšyknym pomožone.
3. kral Mateo Englich kralowka Tabea Kalckojc/Kalzke
Wjacor buźo reja wót zeger 20:00 z „Goyatzer Blasmusikanten“, zasej w kjarcmje „Ku górnym Błotam“ (Zum Oberspreewald).
Na Golnem kjarchobje, kenž jo se 1998 nowo wuswěśił, lažy na 400 luźi, kenž su tegdy wumrěli.
Su grali: Tiffany a Jonas Schultchenojc (akordeon), Noah Krause (měchawa), Marie Buchenau (tarakawa) a su spiwali: Winifred Fitzner, Lara Hussock, Louisa Kossick, Hannes Kuba, Alina Merting, Tessa Pohle, Annemarie Voigt a Friederike Voskamp.
Na drugi źeń smej měłej te griby k wobjedoju, a žeńska jo rjaknuła: »Take droge griby!«
Wšuźi pak jo wěcej wiźeś a dolabowaś było, ako "jano" kulinariske wósebnosći.
Ako kraja z konfliktowym póśěgom dojśpijotej źins Chorwatska a Serbiska mjenjej zajmcow za jadnu abo drugu nowu wersiju tencasneje zgromadneje serbochorwatskeje rěcy.
Serbski nazymski koncert w Grodku z kupku „Kólesko“
Pśed Drugeju swětoweju wójnu jo wón był cłonk prědnego zjadnośeństwa serbskich twórjecych wuměłcow a wót 1948 cłonk naspjet nałožoneje Źěłoweje kupki serbskich twórjecych wuměłcow.
Kitts a Peters Hill.
How trjebamy spěšnje pomoc - tak sotša Nowakowa.
Až do swójźbow jo wón se zadobył.
Ale co z nim tak dłujko?
Pśikład jo Elisabeth Worchowa z Janšojc, žeńska janšojskego ceptarja Hermanna Worcha.
A co cyni študańska wósada wu nas?
Knigły płaśe 7,90 euro a su na pśikład w Lodce na pśedań.
Teke towaristwo "Njepilic dwór" jo było pšosone a dostało rědny dar: wuměłsku stwóŕbu.
Za jeje zdaśim jo ten kompromis nastał na zwězkowej rowninje, bramborski parlament njejo z tym zewšym zabrany był.
To płaśi za ten kóńc (abo zachopjeńk) jsy, ako jo nejblišy milinaŕni.
Smy plěli wjelgin malsnje pśez kanal a smy se tśěsli na drugem pśibrjogu.
Wónej njestatkujotej jano wjelgin derje, ale stej teke kšuty wuraz serbskego wědobnja slěpjańskich stron.
Směj wjele zgóniłej, což tek jo doběgało do prjatkowanja.
A žednje togo bogatstwa dosć njama.
Lěbda źinsa zmakajomy starše žeńske pó bursku woblacone.
W Gabunje kněžy włožna tropiska klima.
Pó źěle pón pó waju pśiźomej".
A kak wóna, staru zezarzanu rucku wrotow cerkwicki w ruce, hyšći raz jo se woglědnuła.
Lěwica by była k tomu zwólna, ale "dla koaliciskego partnarja" njejsu mógali dalej hyś – jo wóna měniła.
Co buźotej starjejšej groniś?
Wšykno buźo zjawne, gaž buźo wót swětła wótekšyte.
Njejo pak to był młyn kaž druge młyny.
Prědny wogeń jo wujšeł pśed tśimi tyźenjami we bliskosći Małego Tśmjenja (Kleine Zehme) a jo skóro se rozšyrił na gólu wokoło bělinskego Maznikojskego jazora a na Tśmjeńskich górach (Zehmische Berge).
Ako su slědkoju teke jeje sněgowe sotšy a bratšy na zemju padali, jo zawołała: „Wy zaspańce!
Což Robinson dalej pózna, to napołni jogo z wutšobnym źěkom pśeśiwo Boga. 
Kake słyšym nowiny w radiju wó Łužycy?
Zbóžne su, kenž žałuju, pśeto budu troštowane.
Wót lěta 1965 sem ma SWW dalejkubłanje ceptarjow na starosći.
To powědašo Robinson Pětkoju a źašo k njomu: Luby pśijaśel, coš se źinsa zasej pšašaś: kaki wužytk jo wichaŕ nama a drugim luźam pśinjasł, ak běšo naju cołn daloko na mórjo zagnał?
Toś njejo raz plan ku pśigótowańskej wucabnikojskej konferency gótowy był.
Slězy stoj, kak dej tšuny pśeběraś z palcami, aby mógała wšake toniny graś.
Wšuźi jo był sněg slědny tyźeń.
Sy dostała spěchowańske myto.
Teke togodla, ga njewěš, dobydnjoš-li abo zejgrajoš-li.
Lětosa jo měła mjazy drugim k jatšam to zarědowanje "Lausitzer Walleien-Wettbewerb" na starosći, kótarež jo se wótměło 14. apryla w nakupowańskem centrumje "Łužyski park".
Pśi woblekanju stej pón teke Lilly a Jennifer na rěźe byłej.
Ten, ako jo to wuprasnuł, jo z tym měnił swójogo starego nana – ja swójogo starego nana a swóju staru mamu z wobeju bokowu bóžko žednje póznał njejsom a dla togo som cesto dosć z wěsteju tužycu, casy samo ze zawisnosću na to słuchał, gaž su druge wó swójom starem nanje a starej mamje wulicowali.
Som měł reha-terapiju a musym sportowaś.
Slědny wjacor w Dešnje!
W decemberje 2007 su wujšli naše spiwaŕske knigły Duchowne kjarliže.
Wšykne su wufajnowane!
Tam maju něnto topjenje a śopłu wódu k piśeju.
Te jadne wucabniki powědaju wó serbskem gymnaziumje ako specialnu šulu, kótaraž dej se wósebnje spěchowaś.
Grědy, kótarež ganjaju paralelnje z pónoskom, gronje se tramy .
Te ga žednomu spšawnemu, cesnemu, pilnemu a źěłabnemu cłowjekoju nuzne njejsu!
Sorabistiske seminary w Ukrainje maju južo swóju dłujkolětnu tradiciju.
How móžośo raz sebje samych testowaś k temje zwěrjeta w zymje.
Derje, až jo se to stało slědny tyźeń w Serbskem domje.
Jogo zastupnik jo Werner Labsch (SPD).
Kuždy źeń su se tam źěłaśerje zranili, teke Reichelt jo se raz rowno tak wobinuł śěžkeje njegluki.
Ako jo stojał ten dypk na dnjownem pórěźe, som se nutśikownje južo na diskusije nastajiła, kak ja argumentěrujom, gaž pśeśiwo tomu głosuju.
Wón jo był wóteběraŕ serbskich medijow ako Nowy Casnik, Serbske Nowiny, Rozhlad a Pomhaj Bóh.
Pśedwiźone jo, až dej se ten ceły kompleks, ako jo tak ako ceła wjas cysty a derje woplěwany, hyšći rozšyriś z dalšnym starym twarjenim.
 — Ně, źašo wón sam pśi se, jeje škopony a gjarnce běchu łužane, móje pak njejsu. 
Zawěsće se casy z drugimi źiśimi njeznjasoš, dokulaž maśo wšake žycenja a cile.
Na to jo Hanka Panowa, mimo šołty Fryca Šejcyka ta jadna Domowinarka z Turnowa, cuła se pówołana, taku kupku załožyś.
To deje zdaśim Domresa krajne politikarje zgromadnje z powědarjami dolnonimskeje rěcy.
A co budu móje towariše groniś?
Wóni su se luštnje zwoblekali – ako kelnarje –, a su žeńskim nalewali.
Gójc jo pśichwatał a zwěsćił, až naš Měto jo njabogi.
Statnik jo se pśiwobrośił wójowanjeju wó zeźaržanje rěcy.
Awtorka jo teke melodiju togo spiwa skomponěrowała.
Hohoho, to mě hyšći nicht gronił njejo.
"Mamy se striktnje pó pśedpisach", groni Manfred Nickel, pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa "Njepilic dwór Rowne z.
Ten Kněz – nic my.
Za njogo njejsu wěcej rezerwow za zastaranje zbóža z futerom.
Dalšna warianta jo, až ansambel zas te buse sobu organizěrujo.
Bórkojska młoźina jo swěśiła zasej ako prědna.
Wšykne lubowarje a pśijaśele serbskego spiwa a serbskeje muziki su k tomu wutšobnje pśepšosone.
Łoni njejsu mógali rolnikarje futer na skład spóraś, dokulaž su jano mało měli.
Wšykne su z tym wobjadne, teke šołta Harald Groba.
Teke wobzamknjenje za wenkowny wobceŕk šulskego centruma su jadnogłosnje pśiwzeli. „Wobstatk togo wšogo jo było napóranje mjenja, a to nic na klinkarjach, ale w formje stele.“ Dalej jo Bork gronił, až k pśedłoze togo wobzamknjenja njejo nicht póžedał za drugim mjenim.
A gromaźe z nanom stej 1964 zastupiłej do nowozałožonego zjadnośeństwa serbskich błośańskich rybarjow.
Kupka zagrodowych pśijaśelow jo se tam raz wob mjasec zmakała.
Pśi tej góźbje som pśispomnjeł, až smy my Serby snaź te nejstarše Bramborgarje.
Wóna jo 88 lět stara a jo nejstaršy cłonk Domowinskeje kupki.
To jo gronił pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik pětk na wobradowanju zwězkowego pśedsedaŕstwa w Budyšynje. „My smy se 25. nowember (pónjeźele tyźeń) wót Viktora Zakara źělili.
Nyga jano zlažka z głowu.
Jano pśi bliskich Błotach pak wóstało njejo.
Jo teke sobu pomagał pśi pśetwarjenju fary.
Kontrowersna tema jo strukturna změna wót swójogo zachopjeńka.
Pśewjele soli pak njejo strowje a pówušujo na pśikład kšejny śišć w śěle.
Cas jo wót zeger 18.00 až do 20.15 kurs buźo 6 razow.
Ale telik mócow pak hyšći změjom, až spóram to žyto hyšći źinsa do młyna.« Wón jo zasej pśimjeł swóju karu a jo ju dalej śěgnuł.
Redaktor Fryco Rocha jo wopytał swóju spšawnu lubosć k serbstwu zjadnośiś z nimskim nacionalsocializmom.
Kake kšasne dožywjenje za te źiśi!
Naša katechetka z Chośebuza, kněni Lohdowa, dawa se teke pśecej wjeliku procu z nami.
Groni se, až su ten bom za cas Nimsko­francojskeje wójny 1870/71 sajźili.
Jo, a k tomu som sebje tu cigaretu zapalił a dwójcy pachnuł.
Gwězdy wiźimy jano pón derje, gaž jo napšawdu cele śma.
Wóna jo zwjercha niźi 60–80 cm, spózy 1–1,25 m šyroka, na spódnem kóńcu 10–20 cm dłymoka a na 1,50 m dłujka.
W lěśe 1827 jo to był na pśikład jaden Šlepan ze Žandowa, a tencas jo był ten młyn w Sprjewinem pušćadle znaty ako kšupny młyn.
Wšuźi jo se wó serbski spiw a pórědnje głaźonu serbsku drastwu starała.
W Janšojcach se mě grajkanišćo a gat wjelgin spódobatej.
Kupka »spi« a z njeju serbske kulturne žywjenje we jsy.
Z tym wóstanjo źěl Smogorjojskeje historije žywy.“
W jeje wušyma zni ta rěc wjelgin rědnje.
Njejo było pak kužde lěto milne nalěśe.
Žeden źiw, pśeto w tom městašku ga jo žywych wjele luźi z drugich krajow – wósebnje tych z něgajšnego Sowjetskego zwězka.
"To njejźo něnto z hygieniskich pśicynow, ale my smy nitki a papowe šlapki pśigótowali, ak kuždy móžo sobu wześ a z togo pase wuplasć", zgónijomy.
Jan: Ach, se wě, až nic!
Richard Bígl jo pisał wó serbskej gramatice.
Tak dłujko ako jo stary nan hyšći tyšarił, ga jo to hyšći někak šło.
Něnto pak jo tak, až we serbskem rozgłosu hyšći druge luźe graju wjeliku rolu.
Pśi tom by se mógł pśewjasć projekt, źož studenty wuwiju moderne pedagogiske koncepty, na pśikład w ramiku diplomowego źěła.
Dla togo jo pśedsedaŕstwo wobmysliło: Kak mógali rownogódne mustwo zestajaś?
Buźomy glucne, gdyž wěrimy? Barliński faraŕ Lutz Nehk ma k tomu swóje wobmyslenja: "We tom casu jo śěžko, wót gluki powědaś.
ŽNJOWNE SWĚŹENJE
Myslone su wóni w prědnem rěźe za źiśi.
Wóna jo z togo wuchadała, až taka lisćina ze serbskimi pomjenjowanjami dawno pśedlažy.
Njedaloko našogo internata w Lipsku źe jo za cas mójogo studiuma był pódzajtšnoaziski institut, źož su teke wukubłali dolmetšarjow.
A namdušu, pór dnjow pózdźej maju wšykne jabłušcyny běło-rožojtu suknju wobscynjonu.
K jeje nadawkam słuša, raz wob lěto kataster bomow aktualizěrowaś.
Prědny raz smy w Spandau zbytki togo starego słowjańskego groda wiźeli.
Jędrzej Kitowicz jo był pólski stawiznaŕ‎, spisowaśel a katolski duchowny.
Wone su jomu sobu do rowa dali.
A gaž ja někogo wót nich zmakajom, powědamej samorozmějucy serbski.
Tak su źiśi prjawoskeje źiśownje "Małe myški" dnja 19. februara pśi nalětnych temperaturach zapustowali, z muziku a rejami.
Inga Nowakowa we Wochozach/Nochten jo była teke taka a dalej jo.
Som 1980 w Lipsku studium ceptaŕstwa za serbsku a rusojsku rěc zachopiła.
W lěśe 1 983 jo how Domowinska župa »Handrij Zejler« Worjejce pśewjadła swój wokrejsny festiwal serbskeje kultury.
A to jo teke zapisane w statuśe Domowiny a w jeje źěłowych planach rowno tak ako w planach a profilach serbskich institucijow.
Wjele město za to cyni, aby tym luźam dało pśewuknuś, kenž deje zastojnskeje reformy dla wen z běrowow abo kśě wót samego w cuzem powołanju źěłaś, teke to jo se nam rozkładowało.
Słowakska granicujo z Awstriskeju na krotkem wjacorje, Českeju na pódwjacorje, Pólskeju na pódpołnocu, Ukrainu na pódzajtšu a Hungorskeju na pódpołdnju.
Tam friziska rěc jo domacna za 55% ludnosći a cele ju rozmějo až do 75%.
Drjenow jo bramborska wjas a gmejna w Picnjanskem amśe we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Tak móžoš pśez ceły Barliń jěś: jaden źěl za drugim ma słowjańske mě.
Za wósebny serbski pócynk ma wón, až serbski lud jo wuchował pód njegódnymi wobstojnosćami swóju rěc a kulturu až do źinsajšnego dnja, a njejo pśi tom se powdał šowinistiskim tendencam.
Někak źaseś dnjow jano ma to kšuśejše wjedro traś.
Smy dom a dwór rědnje wupyšnili a placki pjakli.
Dańske góspodaŕstwo se wjaseli.
cona z móžnosću sejźenja a bomami.
Eksponaty se zaměrnje zběraju, inwentarizěruju a wustajaju.
"Pśi Hórnikecańskej wustajeńcy som se zaběrał teke z knigłami Franka Förstera wó zgubjonych jsach, kótarež w jeje tśeśem nakłaźe 2014 z dalšnymi wótbagrowanymi jsami som wudopołnił.
"Wóstaj lametowe niśi! Ja źe teke se błyšćim.
Sapporo jo město w Japańskej.
Ach škóda, južo jo zasej pšec!«
Tym njejsu stajali kamjenje.
Zastup płaśi 10 euro, z póniženim 7 euro.
Pó wójnje jo ze swójima starjejšyma do Oseka dojšła.
Kuždy źeń turnowańske zwucowanja je wusmjerśiju.
Geografisko teritorij Amerikańskich kněžniskich kupow słuša k Pódpołnocnej Americe.
Wón jo mě pšosył, pśełožyś wótrězki romana Michaila Šolochowa „Dobyśe noweje zemje“ do dolnoserbskeje rěcy.
Wóna jo zestajała pśirucku za wucabniki a źaržy sama we tśich zakładnych šulach dolnonimsku abo bilingualnu wucbu, mjazy drugim matematiku we 3. a 4. klasy! (Jej se [...] groni Doris Meinke, a wóna jo teke cłonk teje delegacije była).
Ludwig Ela z tšochu brizantneju tematiku serbskeje zajźonosći.
Na tom wobrazu z lěta 1958 chowaju rěpy pśi Błotnem młynje (Buschmühle).
Wěste ako Dorothea Winkler, Magdalena Guner, Anna Elisabeth Messerschmied a Salome Schulz su źěłali teke w Dolnej Łužycy.
Lěwica ga jo, cesto dosć njewidobnje za wuzwólowarjow, ta partaja, kótaraž w slězynje wjelgin za to serbske źěła.
Głowna tema Pratyje jo tenraz Dešno.
A napšawdu, z kurjawy jo pśijěł wóz.
Se wě njejo nan pśibytny był!
A to smy!
Pśi wognjach rada pjaku klěb na kneblu.
Cas Słowjanow jo był źěl srjejźowěka a jo trał we Dolnej Łužycy wót póznego 7. stolěśa až do wusokego srjejźowěka w 12. stolěśu.
W Skjarbošću mamy wětšy źěł śěžku rolu, a tak jo žyto rědnje wuzdrjało.
Tam kupijoš pśecej jadnobarwne serwietki a kombiněrujoš běłe, cerwjene a módre", jo měnił pśedsedaŕ Studnje Robert Engel.
W lěśe 1984 jo Robert zastupił do Bukecańskeje šule, kótaraž njejo hyšći serbšćinu pórucyła.
Bóžko wuběgaju te zwěrjetka pśecej zasej pśed našeju lubosću.
Akciski źeń źiwadłow a orchestrow jo teke kśěł zwurazniś solidaritu z lichymi wuměłcami, kótarychž eksistenca jo pśez tu situaciju wobgrozona.
Nejwěcej dolnoserbska wjas pśi ruśe jo był Peters Hill.
Mjaztym 47-lětna Górnoserbowka M.
W loźe za crjeje stoje dłujke regale.
Wumóluj wobrazka, Witko jo na grajkanišću.
Won grajo na dudach a mimo togo pišćałku a klarinetu.
Ceły teren, ako jo tuchylu bejnje zarosćony, dej byś až do Dnja wótbagrowanych serbskich jsow nowo wugótowany.
Druge werše jo grał kantor na orgelach.
Zawěsće, wšykne kśě se wobjadnaś a z jadnym głosom powědaś, ale weto se stanjo, až w Budyšyńskich gremijach nastanjo jadno měnjenje a w Chóśebuzu ceło druge.
Jo, take njejo se hyšći zewšym stało we 20lětnej historiji superkokota ‒ jo Casnikoju gronił młoźinski koordinator Domowiny Helmut Matik.
To se wě, až su byli pilne rucnikarje ako gósći pśepšosone.
Wósebnje w jogo filmach z Dolneje Łužyce a ze Slěpjańskich stronow, kótarež budu na pśecej wažne awtentiske dokumenty pisanego serbskego žywjenja a źěła.
Rut wótegroni: Njegroń mě nic wót togo, až śi dejm spušćiś a se wót tebje wrośiś.
Jogo nejwažnjejšy projekt pak jo “Gornoserbsko - česki słownik”.
Wurězk knigłow z mjenjami z Drjenowa.
Mója stara mama jo mócna wósoba była.
Langowa a U.
Seminary k tomu jo pśewjadł dr. Frido Michałk.
W tom śěle zdychujomy a smy hobśěžkane.
Co dej se staś?”
Folkloristiski intermezzo ze srjejźneje Łužyce pórucyju Grodkojske gólańske gerce a wót Düpplingowych gercow zaklincyju zuki starosłowjańskeje muziki.
Sobotu buźo to cełe se zeger 14:00 wótwóriś, wót zeger 15:00 buźo pśednosk krajnego biskupa Carstena Rentzinga k temje "Lud a domownja z wiźenja biblije".
Wumrěło jo, a Hanškojc Willi a Günter stej ned njabogej byłej, někak 10 lět starej.
Do nadawka dał jo ten rub Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi.
Wótergi Esperanto funkcioněrujo ako swójźbnu rěc.
A to nejrědnjejše jo: tych w cełku 162 bokow z tekstami wót 38 awtorkow a awtorow móžomy cytaś wob cełe lěto, móžomy chopiś wót zachopjeńka abo se wuzwólijomy to, což nas rowno nejwěcej gnujo.
Wěcej ako lětźasetk jo ten ekspert za pazoraki pón źěłał we Westernowem měsće Templin.
Źěśi su pśecej łacne!
Źo wó ritual młynikarja "Spomnjej na to, až ja som mejstaŕ a ty wuknik".
Wušyma pśisłucharja wótwórijo se hyšći raz swět z casa pśed 70 lětami.
Pokaž, co wumějoš, pón śi dowěrimy!
Moderěrowaś buźo Marlene Jedro.
Barlinski ludowědnik a mólaŕ pśirody Schulenburg jo Hantša­Hana zeznał z drugimi wuconymi etnologije a botaniki a jomu z tym wótwórił dalšne horiconty.
Koncertoju jo se groniło "Naměšane".
Na njej a na akordeonje som we tom bramborskem orchestrje grał.
Nejlěpšy rezultat stej pśi tom dojśpiłej Delija Heinzojc a Susana Thielemannojc.
Nan jo měł cyniś, až jo mě wubuźił.
Młode bomy pótrjebuju wjele wódy.
Beskidy su połne legendow.
Wó zapłaśenje togo góźiny dłujkego źěła pśi tom pak njejo nigdy šło, skerjej pak wó jězu, dobre piśe a dobre rozgrona! Wulicowaś dajo ga pśecej dosć.
K gmejnje słušaju gmejnske źěle Bronkow, Libeśin a Ług .
Na póstark barlinskego Muzeuma za nimske ludowe drastwy a wuźěłki z domacnego rucnikaŕstwa, załožonego 1889, jo za tu wustajeńcu Patzenhoferska piwaŕnja natwariła błośański dwór z kjarcmu.
pónjeźele, 28. decembra /zymskego
Pětk zajtša jo był nejpjerwjej pisny źěl wuběźowanja na rěźe.
Ja z tym zachopiju juž w měrcu.
Tśi běrtyle powjerch zemje su pśikšyte pśez wjeliku kopicu wódy, oceany.
Dach jim swóje pśikazni a hucach jim swóje pšawa, pśez kótarež cłowjek, kenž je źaržy, jo žywy.
Na gluku jo se raźiło teke firmy z našogo regiona na tom twarjenju wobźěliś.
Potakem: Dolnoserbska schadowanka za cełu Łužycu. a to we Wjerbnje w Chośebuskej župje.
Polska „delegacija” jo cołnowała pó Borkojskich Błotach.
Lěc pak toś te wuše nabranki budu połniś bejnu śańku měsćańsku kasu, tomu njoco se nikomu tak pšawje wěriś.
Ako wuměńkaŕ jo był wót lěta 1961 až do swójeje smjerśi cłonk cesnoamtskego źěłajucego Serbskego aktiwa w Kalawje.
Tencas smy měli wšake ceptarje, ako su se starali wó to serbske a su kradu za teju wěcu stojali.
Dla cogo se wóna za taku wěc tak zasajźujo? “To serbske - ta kultura a ta rěc - jo něco wjelgin drogotnego.
Kuždy Bórkowaŕ, tak jo to groniła šołtowka Ira Frackmannowa na woklapnicy 3. januara, by toś mógał swój dwór za ten jubilej wósebnje rědnje wupyšniś.
Kóńc tyźenja som se wupórała do wóneje gatoweje krajiny, som tam drogowała a kšasne nazymske wokognuśa we tej wokolinje pópadnuła.
TU DOWĚRU wzeju sobu z konference, až Domowina, cełe serbstwo pśichod ma.
Nam jo śěžko wokoło wutšoby, až z togo dla kontaktowych wobgranicowanjow nic njebuźo.
Acubije wót Vattenfalla 10:0
Wušej togo buźo Argus na drožkach najsy pó źělach ten kamjenjowy flaster wótpóraś a město togo asfalt napóraś.
We wolierach wence na dwórje ma něźi 60 štuk.
Tužne tšojenje sta se tudy: Našomu lubemu kněz faraŕ Biegeroju wumrě manźelska we póroźowanju!
Pópšawem jo to jogo slědny nadawk w masterskem studiumje a druge zarědowanja su dejali južo wótzamknjone byś, ale nic w casu korony.
Źiśi maju pśecej wjele wjasela pśi baslenju z pśirodnym materialom, a kuždy lětny cas dawa nam za to wósebne pśirodne płody, łopjena a rostliny.
Domowina jo se wugroniła k tym planam.
Swinka wisy rědnje cysto woparjona na jabriku a wujk zachopijo rowno ju wuběraś, ako gólnik wótslědka k njomu pśistupijo a se jogo ceło měrnje pšaša: »No, mejstarik! 
Jo gromaźe z drugim zběrał w slěpjańskej wósaźe wokoło 150 starych fotografijow z originalnymi serbskimi swajźbami.
Materialije za blido su na pśi.
Glědaj, kak žorawy rejuju, gaž sebje njewjestu wubjeru!
Tak pišo Jezaja:
Pśeto dajo teke nowe iniciatiwy, kaž jogo kupka „Pśěza“, kótaraž jo nastała w Złem Komorowje, wót kótaregož jo se tejerownosći powědało, až „how jo wšo kamsy šło a nic wěcej njejo“.
Na „Sprjewinem dwórje“ blisko „Lizki“ stej pón Dietmar Haufe a Heidemarie Dingethal wulicowałej, kak w Dešnje se staraju za pśirodu, za bóśony a w klimowej zagrodce, źož rostu stare sadowe bomy.
w relatiwnej samostatnosći (Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu)
Teke źinsa hyšći spódobaju se źiśam rědnučke gronka, kótarež mógu se lažko spomnjeś.
Harting, pśedsedaŕ Borkojskego zjadnośeństwa serbskich rybarjow, J.
Ze stawnje wušeju spěšnosću se pyta za něcym nowym a za optiměrowanim žywjenja.
Pśez Bóžu pomoc stojm hyšći až do togo dnja, znanjecy małym a wjelikim. Pós 26,22
A wobej pśemyslujotej a se gronitej: Kuždy jo na swój part rědny a njetrjeba se z cuzymi pjerkami pyšniś.
To se wě, až bu komisija do muzeja a do „Starego luda“ kazana a za tym do zeloweje zagrody, kótaruž tam wót lěta 2015 maju.
Wuzgónijomej wšykno a pśiźomej slědk«, stej groniłej a se wupórałej.
Šym wěcej jo šło wó to, aby luźe pśemyslowali, co co biblija nam z tym groniś.
Wó tom som se z nanom casy waźił.
Teke wó tom jo było grono na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa župy Dolna Łužyca.
Prědny raz pokazuju serbske jatšowne jaja ze swójeje zběrki.
Něnto jo dejał zamkarja na pomoc wołaś, aby jomu wobrycku z piłu pśerězał.
Njewěm wjele raz, ale dosć cesto jo grypsnuł za telefonom.
Wóna źěła na swójich slěźeńskich projektach casy tež doma.
Někotare luźe gronje, až jo wuglědał hejnak taki tšašny plon, druge zasej to njewěrje a měnje, až jo to był cart ako cart a nic drugego.
Drugi groni: Ně, ty!
Dogromady 975 kórtkow za wuźenje w Błotow jo Bórkojske zjadnośeństwo łoni pśedało, a to wósebnje turistam.
Pó 58 lětach jo se dał w cełej wósaźe jaden pórik zasej w serbskej drastwje wěrowaś.
Wóna jo spódobna za papriku.
W někotarych gmejnach kaž Tweants dajo dwójorěcne wutoflickowanje, a we zastojnstwach woglědarje mógu wuzwóliś, w kótarej rěcy buźo se z nimi powědaś, mjazy nižozemskeju a dolnonimskeju.
Mjazy nimi teke dwě serbskej mustwje, zestajonej ze cłonkami z Dolneje a Górneje Łužyce.
Ale blido połne tolarjow?
Rowno tak ma towaristwo "Serbske koparje" to wótmyslenje, z dalšnymi mustwami europskich narodnych mjeńšynow nawězaś kontakty, na pśikład z Nimcami w Pólskej.
Tokpisinšćina ma jano mało afiksow, kótarež samo jano su sufikse.
W loźe mógu kupce se ruce myś a desinficěrowaś.
Kšet Knut jo teke pód domom źěry a koridory slězy sebje wóstajał.
To jo za źiśi wjelgin wažne“, jo wón powěźeł a teke to, až su měli na šuli wjele źěła z tym, aby na pśikład šulske buse pšawje planowali.
Wón wiźi swóju nejwětšu zasłužbu we tom zachopnem casu, źož na iniciatiwu Christiny Kliemoweje z Dešna su chopili cerkwine wótpołdnja a namše organizěrowaś. „My njejsmy wěźeli, co pśiźo wen“.
pla popajźonych.
To se wě, až pomagamy, gaž něchten wó pomoc pšosy.
Až do lěta 1928 eksistowaštej w Budyšynje Dolnoserbske kandidaty ceptaŕstwa študěrowachu na nimskich seminarach.
Zachopiś graś budu zeger 19:30.
Z 2. 300 pśedanymi kórtkami su měli nowy rekord woglědarjow.
Tak to wiźe cłonki wokrejsnego sejma:
Na pódpołdnju a pódzajtšu granicujo z aziskim źěłom Turkojskeje a na pódwjacorje a pódpołnocu z europskim źěłom Turkojskeje.
Dominik Rudnicki jo był pólski basnikaŕ, katolski duchowny a pedagog.
SerbPop – źěłaŕni a koncert w oktobrje 2019
Zastup jo dermo, ale licba gósći jo wobgranicowana.
Tak jo załožyła w lěśe 1995 kjaglowanišćo (Kegelanlage), a rowno to pśiwabijo wjele luźi zbliska a zdaloka.
To dajo jim skobodnosć, dowěrjenje a wutrajnosć.
By było rědnje, gaby to teke w serbskej rěcy pśipisali.
Južo 2017, pó rozsuźenju LEAG, jo šołta Reinhard Bork ten projekt doprědka spórał.
Toś som mógał powědanemu tekstoju derje slědowaś a jen rozymnje w rusojskej rěcy napisaś.
We pśiducem semesterje cotej wónej swóje slěźenja na Sedymgrodskich Saksow rozšyriś.
Rownjanaŕ jo był aktiwny w rodnej jsy Rowne, jo statkował na Njepilic dwórje a pilnje filmował.
Młoda wósada (pšawa) jo spiwała nimski a serbski kjarliž namšy w Gołbinje.
Wjele jo wupadnuło, jo se musało pśestarcyś abo samo docełego šmarnuś.
Tam móžośo cytaś, kake nazgónjenja luźe maju z Bogom.
Ga źiśo za Bogom ako lubowane źiśi a chójźćo w lubosći, ako tež Kristus nas jo lubował. Hef 5,1–2
Chtož se tšochu wuznajo w balokopanju, ten wě, až jo za mustwo, kótarež jo se dostało nowo do wušeje ligi, druge lěto pśecej wjelgin śěžke.
Na kóńcu su pśišli na to, až móžo to nejlěpjej a nejefektiwnjej jadna gGmbH Dolna Łužyca.
A togodla jo tšach, až něcht buźo wopytaś se do wašogo bydlenja dobiś a was wobrubnuś.
Pětšoju se zda, až žednje hyšći źowćo z takimi dłujkimi a rědnje zegibnjonymi mykawkami wiźeł njejo.
Kónja stej byłej pśemokanej a kutšak njejo hynac wuglědał.
Wjelika proca, kótaruž su wobźělone tencas do tych styrich zwězkow inwestěrowaś mógali, ma w prědnem rěźe něco cyniś z politiskim wuznamom toś togo projekta.
Za ruku se źaržymy, wšykne wzeju se zasej za ruku pśeto w raju bajkow smy!
A to njepłaśi jano za Slěpjańsku šulu!
Połojca wšych kursistow gótujo lětosa sobu w kursach za dolnoserbsku rěc, druga połojca jo se rozsuźiła za górnoserbsku rěc.
How maju ten jadnučki narodny park Lubuskeje zemice „Wulew Warty“.
Něga pak su jano muske směli camprowaś.
Lohsa/Łaz.
Banjawa glěda k rjaschenam górjej a groni: »Ha, mě se źo wjele lěpjej ako wam!«
A cogodla nic slězy „teater” napisaś (źiwadło), dokulaž luźe tam pśiglěduju a se źiwuju?
žycenja pśisłucharjow
NOVEMBER/MŁOŠNY
Rowno pó pśewrośenju 1990 jo se pokazało, až w tamnej zakładnej šuli su se nadalej derje k serbšćinje źaržali.
Ta wupłaśona źělba wunjaso 210. 780 euro za šesć źiśownjow wokrejsa SPN, za lěto 2019 a 2020. Nagromadu su 400. 000 euro na lěto we krajnej móšynje zaplanowane, a wóni se dostanu teke dalšnym źiśownjam: w měsće a we wokrejsu Górne Błota‒Łužyca a Damna‒Błota.
Casting buźo sobotu, 6. apryla zeger 11. Městno buźo baletowy zal Nimsko-Serbskego źiwadła w Budyšynje, zmakanišćo buźo pśi jawišćowem zachoźe na Seminarnej droze 12.
Źiśiźiśi budu twóje statki chwaliś a wót twójeje mócy groniś.
Taka instalacija móžo byś: rumnosć, źož móžomy hyś a graś.
Mimo togo se wijo hyšći kšuty zelezowy rjeśaz wokoło drjewa.
To njebuźo se teke w pśichoźe bejnje změniś.
"Wódaj pšosym!"
Płodne majske wjedro wobraźijo nam wjasele až do nowego mjaseca.
Pśi tom jo to nejwažnjejše ten rožk“, rozkładujo Cornelia Bergnerowa a južo Liska Měškowa jim to pokažo.
Klěcało jo wótery raz teke z pśiwjeźenim wórow, pśeto wšake firmy su se jano śěžko k tomu pśiwucyli, až njejsmy w Chmjelowje na Žylojskej droze, ale w Knorawje na Póznańskej droze.
statna bźeztšašnosć – Staatssicherheit
Gerce wótlěwa: Zigmunt Musiat a Horst Meltka (12. lětnik), Beno Njekela (10. lětnik), Gerat Mučišk a Pětš Janaš (11. lětnik) a serbski gerc Grofa.
Weto pokazujo napšašowanje z prědneje połojce 20. stolěśa wó wóznamje swislowych motiwow hyšći wěstu wjelerakosć.
Wupśestrěj pšawu nogu doprědka a źarž nogu tak dłujko, až sy až do pěś licył!
Dokulaž wětšyna tych luźi, kótarež su se pśi tom wobźělili, za to była, jo wjas se sama póznała, až pśisłuša serbskemu teritoriju.
„To jo było raźone a interesantne pśedstajenje.
Nan Gerd Böttcher jo nam gronił, až by rada jogo starša źowka Theresa sobu zapustowała, ale to njejo móžno, dokulaž jo wóna samodruga.
Za reju pak wostanjo hyšći dosć casa.
Wobwězbowe domy, kenž su šćitane ako typiska architektura Górneje Łužyce, su byli wósebnje pótrjefjone.
Pśecej hyšći dajo pogromy pśeśiwo nim, a jich źiśi worduju změstymi słane do wósebnych šulow.
Za jaden wobjed su dosegali.
A pśecej wuchada to samske!
To jo se wót 4. maja pitśku změniło.
Jezus źejo: Troštaŕ, ten swěty Duch, kótaregož Wóśc w mójom mjenju pósćelo, was wšykno nahucyjo a rozespominajo, což wam gronił som.
We wjelich gronach na dešańskej woklapnicy jo serbska rěc grała rolu.
Wón jo we pśedsedaŕstwje Domowinskeje kupki w Turjeju aktiwny a pomogał pśi organizěrowanju wuzwólowanja Serbskeje rady.
Pó bitwje su sowjetske wójaki nas do Waßmannsdorfa pla Schönefelda wjadli.
Kaki wužytk pśinjaso jim znaśe serbskeje rěcy?
W kafeteriji su se wšykne zmakali, wóttam su gymnaziasty wjadli gósći pó šuli.
Benedikt Dyrlich, šefowy redaktor wjacornego casnika „Serbske nowiny“ wóstanjo pśedsedaŕ Zwězka serbskich wuměłcow z.t.
Źowća su měli k tomu, to se rozmějo, woblaconu serbsku drastwu.
Kak pak som se źiwał, gdyž som wuglědał ptaška na mrojowišću.
Wóni su chwalili to rědne twarjenje a wulicowali, wjele pjenjez wšykno jo płaśiło.
Wšake ekskursije su dali góźbu za rozgrona z maminorěcnymi serbskimi luźimi a zmóžnili póglěd do źěła serbskich institucijow.
Na toflicce jo stojało »Som doma«, ale ako smy zwónili, njejo se nic gnuło, nicht njejo pśišeł nam wótcynit.
Silke Oemusojc, Žylow (103 dypkow) - 3.
Wustupujo w pśiroźe w cystej formje ale teke chemiski wězany.
Jadnej maśerje w Mnichowje jo ale njeźěk myto był za jeje źěło a stakim za jeje wótwisnosći wót nuznego wótwardowanja jeje źowki.
Nejwětše město jo pak Serekunda na drugem boku rěki.
Pśicyny mamy skerjej pytaś na politiskem polu.
Slědna kšoceń: Archiwny centrum
Smy pupku wufajnowali.
Tym źiśam pak jo taki sněg radosć!
Togo by Krabat rad wótbył, ale zasej cłowjeka skóńcowaś, to njejo se jomu kśěło.
Wušej 50 woglědarjow su licyli na koncerśe w Grodku/Spremberg, a te su pśišli ze wšych kupkow z tamnych stron.
Znaty lyrikaŕ jo roźony Slěpjanaŕ a absolwent Serbskeje rozšyrjoneje wušeje šule.
Zawjeźenje do amta jo było 22. junija we Wušej cerkwi.
Gaž něcht mjazy wami co wjeliki byś, ten dej waš słužabnik byś.
Toś te aktualne informacije su pśistupne na internetnych bokach muzejoweje krajiny.
Jadna wót temow jo była nowa filmowa dokumentacija wó błotojskem rybaŕstwje, kótaraž by dejała nastaś w kooperaciji z lubnjojskimi a lubinskimi rybarjami.
My smy tuchylu z jadnym fararjom w rozgronje, kenž by se mógała pśedstajiś ako naslědnika za Hansa-Christopha Schütta.
Gaž jo se hupokazał, dostanjo kronu žywjenja, kótaruž Kněz jo zlubił tym, kenž jogo lubuju.
Ma lubjej suche zemje.
Glědaj, kake to wjedro buźo! Złož lejstwu za měrjenje.
A pótom zlažkim se smjejo: »Powědaš ty ze wšyknymi luźimi tak?«
Gribowu kralowku su ju pomjenjowali.
Z mucnyma nogoma lagnuch se do póstole, we cowanju chójźach zasej pó Błotach, a pótom su pśišli te błudy a su mě wózyli tam a sem.
2. Šula njejo jano rěcna šula a to jo cele pšawje.
Ale mjazy nimi jo było žywjenje, kótarež jo nas wjelgin interesěrowało.
Jano plakaty a někake pśipowěźenje a pśepšosenje w casnikach a hynźi - to njedosega.
Ja som dostał cesny nadawk, nakupowaś klěb, butru a jěšnicu.
Toś - 30 lět šołta w Pśiłuce, to jo było 30 lět njewomucnego źěła za gmejnu a wobydlarjow.
W Dešnje jo był na 120. zapusće prědny raz k wiźenjeju nowy połmjasec.
To jo wjelika gluka, až taki luź wót facha jo nama jo pokazał”.
Togodla som mušle sama pómólowała.
Z njeju kśě se nam ptaški za to wuźěkowaś, až njejsmy jim w zymje zgłodnuś dali.
Co wón ako Sprjewiny fotograf gótujo, to něnto pitśku wěmy.
Buźo graś kupka Rollis, kótarejež wjednica jo Karin Markusowa, źiśownica w Prjawoskej źiśowni.
Źinsa njepśiźo ten samy sad ned do pjaca, ale nejpjerwjej na blachy, kenž Fryco Kšamaŕ pón suwa do pjaca.
Ta sarnja njejo ned wuslěkła, ale hyšći chylku dalej gnała, a Norbert Šymko – ten stśělaŕ – jo ju akle wokus dalej lažecu namakał.
Wóni su byli drogi a wjeleseraki system zagrodow.
Witkojc a Cyž stej mjazy sobu listowałej, a Cyž jo spóznał wusoku inteligencu źowća.
Wina: Jano tśi mustwa su se pśipowěźeli – z Depska, Hochoze a Mósta.
Ale kacka wšykne tryfle sama zežerjo.
Ale kak wjele z nich jo na ten part teke serbske aspekty tematizěrowało? To jo kradu śańke pólo, śim wětšy a fatalnjejšy brach.
Póraj se, korona-wóstuda! Změjomy weto wjasele.
To jo źěłane ze štryckow.
Ja ga mam dopołdnja šulu.
Wóni wót julija dozdrjaju.
Režiserka toś teje cejdejki jo była Hanelora Handrekojc.
Mimo domacnych rucnych źěłow su namakali swójo městno how mjazy drugim teke šorce wót Marie Bosanoweje z Gor a Joachima Lindnera z Kosobuza.
Co pomocy, wón je weze a wurěza sebje z nich nejpjerwjej crjeje a nogajce. 
Rozmjej, Až wón dej wuknuś na ceptaŕske, jo wobzamknuła jogo mama.
Raz som jadnu kócku měła, zwětšego dwě, raz teke tśi.
Někak za nas źo.
Na to som se akle domyslił južo ducy domoj, ako som jěducy z Pódgóle zabocył na wejsnu drogu a pśi tom glědał nalěwo na Picańsku šoseju, źož jo kus dalej stojała ta wejsna tofla, pśi kótarejž stej Helmut a Waltraut pó takem jězdźe z motorskim wumrěłej.
Hella Stoleckojc
W něgajšnej Młoźinskej wusokej šuli blisko Barlina jo se na 12. a 13. maj pśewjadł kongres antifašistow DDR Som se tam wobźělił ako zastupnik Domowiny.
Pśirodne koordinaty daju se pśez astronomiske póstajenje pozicije zwěsćiś.
Šybałe basni za źiśi".
Clemens Neumann jo nam rozkładł jich argumentaciju.
Karina njewótegronijo.
Na njo su pśišli jano šesćo pśiglědarje: styrjo zrosćone a dwě góleśi.
Dogromadu jo Lobert zezběrał a digitalizěrował wěcej ako 1.500 fotow.
Wona jo južo we Wětošojskej źiśowni „Sonnenkäfer“ pilnje serbsku rěc wuknuła, a to w jadnej z tych tamnych Witaj-kupkow.
Mója slědna rědownja na kóńcu źasetego lětnika 1988
Pśimnjom młodu žeńsku za ruku. „Wy pak sćo rědnje zwoblekane“, chwalim a pšašam, lěc někogo k pomocy jo měła. „Jo, južo druge lěto pśiźo do nas kněni Cernowa z Borkow a mě a móju šwogornicu k zapustoju wobleka“, Sylvia Schulzowa wobwěsćijo.
 Wón jo togodla do wódy wze a jo wupałka a pótom jo powjesy na keŕ, aby wuschnuło. 
K takim pśiglědarjam staršego roda słuša ta nejskerjej nejstarša žeńska we jsy Anna Troszynskowa, ako lětosa buźo 90 lět stara (pśecej zasej jo spóźiwanjeju, kak derje su luźe z jeje generacije sebje tu serbsku rěc zeźaržali).
Fachowa raźiśelka za Witaj-kupki we Bramborskej Mila Zachariasowa z Kósobuza jo prezentěrowała digitalny app za źiśi z bajkami a štuckami, kenž teke jo offline pśistupny, ale doněnta jano we górnoserbskej rěcy.
Něgajšny ceptaŕ Herzog jo se za to zasajźił, až Latk jo dostał studijne pjenjeze wót Chośebuskego pśedewześarja.
Pód titelom póbituju na 28 bokach z wjelimi fotami a geografiskimi kórtami informacije z wobłukow kultura a rěc, tradicije, institucije a medije, góspodaŕstwo a turizm.
Za njeskazane manuskripty njerukujomy.
Źěło how mě wjasele gótujo, pśeto ako lichy wuměłc južo wjele lět programy zestajujom a koncerty organizěrujom.
wót 12.40 do 13.00 góźin:
Chtož za mnu źo, njebuźo chójźiś w śamnosći, ale změjo swětło žywjenja. Jan 8,12
A granica Łužyce njejsu granice Nimskeje – ale Łužyca źo dalej w susednyma krajoma, historiski teritorium Łužyce jo źinsa ze źělami w Pólskej a Českej.
Cypliški lapow su dłujko wuśěgnjone.
Źěłowe struktury serbskich institucijow w Dolnej Łužycy, spěchowane wót Załožby za serbski lud, su:
2017 som se wóženił.
Dokulaž jo wóno nastało za wětšy źěl z jamy Kóšyna, su jomu do lěta 2000 gronili "Kóšyńske jazoro".
Mě jo dostało kraj pó ekwatoru, kótaryž pak twarda zemja Ekwatorialneje Guineje direktnje njepśeběžyjo.
Maś pśespytujucy za njeju póglědnjo.
Co za to trjebam? Zasej jano banśik a pjera.
Gaž comy pósuźowaś Domowinske źěło w tych 30 lětach, ako stej něgajšnej dwa nimskej stata zasej zjadnośonej, musymy krotko slědk glědaś na źěło a wuwiśe Domowiny w casu DDR.
Pór dnjow su lětosa hyšći wušej byli do zachopjeńka spótnego casa.
Pšawa drastwa jo prědne wuměnjenje.
Wón njejo jano natwarił tam nejwětšu wustajeńcu jatšownych jajow, ale teke na zgromaźił rěd za wobźěłanje lana.
Młogi buźo groniś, to ga južo wšykno wěmy.
Som mójo nagrono zas a zas pśeměniła, slědny raz na wjacorje do zašulowanjow.
Prědku su šli 12 źiśi, źowćka we serbskej drastwje.
Ten 27-lětny rucnikaŕ z Grodka dej ten stary kamjeń w pśiducnych mjasecach pórěźiś a pónowiś, aby wuglědał ak nowy.
Semjenja buchu z pomocu wětša rozšyrjone.
Mirabele su małke, kulowate a žołte.
Wěstu žyłku za to słowjańske jo južo tencas měł, tema jogo diplomowego źěła jo była "Luthers Erbe in Russland".
K tym źaseś cłonkam serbskego mustwa su z Dolneje Łužyce słušali Christian Rinca z Depska, Danny Kobelt ze Žylowa, Carl Dietrich z Bórkow, Justin Lawk ze Žylowa a Lukas Schiller z Rogozna, ako jo docełego prědny raz grał ze serbskimi koparjami.
Ale to, což se na swěśe stawa, nas tešni.
A se wě wóni něnto w zymje pilnje ptaški futruju, lěcrownož njejo hyšći sněg se šeł.
Spiwał jo Kliem pó starej serbskej wašni, ak jo pódobna muzice drugich Słowjanow.
Som jim wulicował, až jo w Janšojcach kužde druge lěto wjeliki swěźeń z dujaŕskeju muziku.
Toś ten bom jo w starowěku za nejrědnjejšy bom měł.
Skóro buźo Mirabelka, kaž teke te druge sadowe bomy, wjele słodkich płodow nosyś, kótarež budu luźam kaž tek ptaškam lěbgodna jěza.
Gaž jěźoš za 10 euro z modernym kabinowym liftom, ako maju tam wót lěta 2006, na góru, móžoš nejlěpjej wiźeś a wobźiwowaś tamnu kšasnu krajinu, ako jo w nazymskem casu wósebnje rědna.
Hynakšu dimensiju jo dojśpił faraŕ Bogumił Šwjela, kenž jo nanejmjenjej wót 1923 až do 1934 we rěcywědnem wótrěźe Maćice aktiwnje sobu źěłał.
Klěb plona ale hyšći njejsmy znali!
Źiśi su mógali je hajckaś.
Něnto běšo ta zawěsće jadnorěcna serbska burowka w bóžem měrje zjadnośona ze Selmu, z kótarejuž njejo mógała za žywe dny nejskerjej tak pšawje pópowědaś – swójźbne žywjenje pópšawem hynac wuglěda.
Wobźělili su se mjazy drugim Błośański žeńskecy chor Lubin, drastwina kupka Nowa Niwa, ansambel Stara lubosć z Chóśebuza, Nimsko-serbski ansambel z Chóśebuza, drastwina kupka ze Židźinego, Serbska rejowańska kupka Ćisk a źiśi z rejowańskeje kupki lubinskeje źiśownje »Spreewald-Lutki«.
Dopołne zajśmiśe mjaseca 9. nowembra móžo se wobglědowaś w tych stronach:
Firma, ako ten nadawk ma, dej až do kóńca mjaseca wuslědki librowaś.
Pla woblacenja jo Kosacojc Anne pomagała.
Swinki su źe mudre, ale wótergi teke wjelgin zabywate a njenamakaju swóje wěcy.
Su byli pak teke žeńske, kenž su byli wjelgin wobdarjone za wulicowanje a pisanje.
Projektowy žeńskecy chor jo w Budyšynje a w Złem Komorowje pśedstajił nowo wobźěłane serbske ludowe spiwy z brunicowych stron.
Tak jo wjednica muzeja, Roswitha Baumertowa, na ideju pśišła, jaja za źeń mamow mólowaś.
Heiko Selka (BVB/Liche wuzwólowarje), kandidat we wobcerjenju 43,
Mjazy tymi wušej 20 gódownymi žłobikami, kenž ma dr.
"Toś to drjewo jo měke, a tych lipow ga jo w Serbach dosć.
Koš jo se połnił.
Južo pětk jo 23 porow z Dolnoserbskego gymnaziuma śěgnuło pśez město, a sobotu ja Janšojska młoźina swěśiła z 45 porami.
,,Coš raz?" pšaša se.
Mimo wopśimjeśow, kótarež se z browserom pokazuju, HTML teke wopśimjejo dalšne pódaśe w formje Meta-informacijach, kótarež na pś.
"Wón jo zlubjenje źaržał: Ja som dostała prědne doktorandstwo w instituśe ze stipendiumom za dorost na tśi lěta z temu Institut jo jej zmóžnił, aby se 1986 na mjazynarodnej Grimmowej konferency w Waršawje wobźěliła.
Cłowjek njejo k tomu pśipomagał.
Mjazy tymi wušej 20 grajarjami, ako su pśichwatali do Njebelčic, su byli balokoparje z Depska, Drjenowa, Bórkow a Žylowa.
Lubych luźi mytujom z gluku.
Žedne wót nastawkow Kita Panka znanje wó spšawnej lubosći k serbskemu ludoju.
A wót tych pśistajonych jo casy dostał knicomne wótegrona, na pśikład, až jo Chóśebuz „jano“ to serbske mě města.
Te trjebaju dalej financielnu pódpěru, rowno tak ako serbska kultura a rěc.
Toś jo se pódał naš Měto na drogu ze swójim wózom wětšy part južo zajtša rano zeger styrich do góle.
Som za kooperaciju mjazy uniwersitoma.
To se wót was pśidatne źěło pomina.
Koncerty w styrich rěcach budu w Słopišćach, w Mrocnej a w Lubinje.
Edith Pjeńkowa jo spomnjeła na stary buk, ako su pódrězali za jamu.
Toś to swětło pyšni naše śpy a domy cesto samo až do februara.
Dom DSF w Chóśebuzu ma za lětosa kradu hynakšy program, How mógu se něnto teke zmakaś kupki a zjadnośeństwa Kulturnego zwězka, Pokazaś budu teke sowjetske filmy, kenž su byli dotychměst zakazane w DDR.
To płaśi za kus, ako kśě pokazaś wót 20. junija až do 28. julija 2019.
Wón co luštne towaristwo měś.
Jadnotliwc pśisłuša pótakem pšawniskemu zgromaźeństwu staśanow.
Casy jawi se wóno teke we wugronjenjach politikarjow a zastojnikow, gaž źo wó za Serbow wažne politiske rozsuźenja, casy teke, gaž źo wó nałožowanje serbskeje rěcy na amtach abo na sudnistwje.
Bog wě, ale njejo dejało byś, až jo wóna nas wšyknych, lěc Němcow, Serbow, popajźonych Rusow, Polakow, Francozarjow a Italjanarjow w tamnej grozno-romantiskej nocy roztergała.
Artie Lange jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Pón my źomy k cerkwi, te zwóny zwónje, a pón my pśiźomy k pokoju.
Teke drugim małym ludam se tak źo.
Chwalśo Boga w zgromaźinach.
Wótposłańce we tom sejmje a krajne kněžaŕstwo budu Bramborgarje wuzwólowaś dnja 1. septembra.
Pšawe drogostki su te tśi wót Jenny Pohloweje z Kulowa mólowane kokošyne jaja, kótarež pokazuju žeńske w dolnoserbskich swěźeńskich drastwach pśi woplěwanju jatšownych nałogow: ducy pó jatšownu wódy, pśi mólowanju jajow a pśi pśepódaśu pósćonka.
We njom se zběraju ako centralne zapśimjeśe »kulturne derbstwo« tak teke stawizny a zajźonosć.
Góra, gdyž k njej pśiźe, běšo wjelgin wusoka a wón źěšo a lězešo na wjerašk a glědašo wokoło se, a wiźešo z tužycu, až jo na móŕskej kupje. 
Dokulaž se jomu to raźiło njejo, jo z kuždeju drobnostku gnał k našomu šefoju a jomu wužwatorił, co wšykno pó jogo měnjenju wopaki gótujom.
Rědnje by było, gaby wón teke na taki part cytał dalšne serbske knigły a Nowy Casnik.
A gaž sy z nim pśišeł wen, ga jo se z njogo kuriło.
Tej pismika stej pyšnosć na nowem domje.
Pśed kuždym srěbkom jen tšochu wogrějomy.
Teke tšach, až buźo wjelkow wobstawnje wěcej, stej mógałej wjednica a wjednik ze swěta spóraś.
Dokulaž někotare rěki, kótarež su wažne za wódowe zastaranje , pśekšacaju krajowe granicy, su móžne mjazystatne konflikty wó pitnej wóźe.
Spśigótuj se rěd a pśirodny material za wupyšnjenje śěsta!
CDU jo na to pokazała, až wótwisujo serbska wucba w šulach głownje wót togo, lěc mamy dosć wukubłanych ceptarjow a ceptaŕkow.
Domyslimy se hyšći raz: We februarje lěta 1980 – kradu na 24. dnju togo mjaseca – jo se w Dešnje něco wjelgin wažnego a njewšednego, něco nowego stało.
Jo se tam zmakał z pśedsedarjom a głownym jadnarjom Domowiny J.
Božko su to cłonki ansambla akle pśed dwěma tyźenjoma zgónili„ což su na tej zgromaźinje pśibytne wuknice teke wjelgin mócnje kritizěrowali.
Jeje zakładna kazń, to jo wustawa, naroźi se 23. žnjeńca 1948 ceło za śichym na kupje Chiemsee dłymoko w Bayerskej, źož jo na tom dnju jeje naceŕk doźěłany.
Źož lětos njamóžomy byś, tam znowa pótom comy hyś.
Ale mě jo se spódobało, až Swětlaška su zaplatli do togo graśa typiske dolnoserbske motiwy, na pśikład to Bóže źiśetko (Janšojskego boga).
Pśi tom jo teke serbska rěc pśecej prezentna była.
Take muzikaliske źowćo móžo, to se wě, teke rejowaś.
Starej starjejšej Manfreda Hermaša stej kšuśe woplěwałej swóje rituale.
Wustupiju folklorna kupka Drjewjanki, swajźbowy pśeśěg drastwinego a domowniskego towaristwa Zaspy a Serbska drastwina rejowańska kupka Strobice.
Tak jo se pśedewšym spěchował teamowy duch.
Južo dłujko smy sejźeli a planowali.
[Wuraz ‚se něco kśěś‘: gaž coš rad něco cyniś abo měś.
Sobotu, 9. nowembra, buźo pśiduce zmakanje Serbskego sejma.
Dla tog, luby Horst, móžomy z połneju a dobreju wědobnosću śi groniś: Wóstań taki, ako sy a worduj na taki part hundert lět a staršy!
W starem twarjenju wutwarijo se mjazy drugim nowa śpa za źiśecu kupku.
»No, derje.«
Śěsto rozdźělijośo jadnak do šesć šklow a wubarwijośo kuždu porciju z jadneju žywidłoweju barwu.
How jo samsepóstajenje centralny wažnik.
Fidlaŕ Kito jo k nam woglědał som za Was ducy była.
Zapišćo serbske pomjenjowanja do kašćikow.
Pśecej dłymjej.
Gaž to njamamy, smy źělone wót Boga a trětolimy se pó jśmě.
w tom, serbskim procowarjam daś njeatraktiwne města a jich samo zasajźiś zwenka serbskego sedleńskego ruma.
Dolnonimska delegacija w Chóśebuzu
Wotergi dojśpijo ze słowom wěcej ako ze štrofu.
W nadawku nakładnistwa jo se institut napšašował abonentow Nowego Casnika, Serbskich Nowin a Rozhlada wó casniku, ale tež wó serbskich knigłach a wužywanju nowych medijow.
Z Trjebina/Trebendorf.
Za cas jeje źiśetstwa jo se zachopiła industrializacija we Łužycy, su nastali brunicowa, tekstilna a głažkowa industrija.
Ako rěznik a pśepytowaŕ měsa jo se kupił mikroskop a z nim teke rostliny pśepytował.
Z Barlinja/Berlin.
To jo wósebnje wažne za pisanje nowego Nimsko-dolnoserbskego słownika z něźi 60.000 słowami, kenž dej se južo znowa śišćaś.
Pśed stareju šulu móžo kuždy je wobźiwowaś.
»A co ga jo wóda na to wótegroniła?«
Jolic źiwaśo na princip yoga, buźośo wšednje zacuwaś, kak wón wašo žywjenje wobogaśujo. »Namaste!«, to groni pó zmysle: »Strowim swětło a wšo dobre w tebje!«
Na zakopowanje drugi źeń pśichwata serbski lud pó stach – we wósaźe drje skóro nicht doma wóstał njejo –, k tomu wšykne tśi wójnske towaristwa z wósady w pyšnych uniformach, sedym fararjow a wjele šularjow, ako su źěłali pód Pankowym doglědom a dožywili, až »źaržašo na to, až źiśi swój katechismus a špruchy teke serbski móžachu«.
Musym.
Jo se sobu za to zasajźił, až jo pśišeł do koncepcije za dalšne kulturne wuwiśe w DDR teke jaden dypk, až dej se serbska kultura dalej z pjenjezami pódpěrowaś.
Teke pony jo doma pla njogo.
Woglědaś do Kromolojskego parka mjazy Běłeju Wódu a Mužakowom a se tam rozchójźowaś – to jo pśecej wjelgin rědne.
Teke wjažyne źurja.
Pózdźej jo nan jogo źěło pśewzeł.
Za nje budu wšake rěcne pśikłady z pólskeje abo čechojskeje rěcy wósebnje zajmne, kótarež zasajźiju wopisowanje serbskego rěcnego wuwiśa do šyršego konteksta.
Wósebny źěk jo wugroniła tym, ako woplěwaju serbsku rěc we familiji.
Domowinske kupki něgajšneje župy Gubin/Baršć organizěruju nadalej zgromadne tšojenja.
To jo pón wšo se raźiło.
Źěnsajšnej młoźinje musy se pśecej zasej taka zajźonosć dopominaś, wót nas, kenž smy to dožywili.
Casnik informěrujo.
Kónje su musali južo pjerwjej wótedaś na frontu, stary nan jo był wójak a až do lěta 1947 w engelskej popajźi.
Faraŕki w běgu casa
Tak móžo bramboda w měrje twarźiś.
To jo wóna Lence pón naraźiła.
Kak Wy wuknjośo? Kake metody maśo ? Ako prědne: knigły kupiś, a w tych knigłach musy byś słownik z wěsteju bazu, to groni głowne słowa, kótarež musyš znaś w jadnej rěcy.
Som była pśecej wósebnje gnuta, gaž rowno starše luźe, ako su sami wóny cas dožywili, su pozitiwnje na film ,Zmij’ reagěrowali.
»Kak jo elefant do gribow šeł.«
To su knigły "Cerwjenawka" z Grimmowymi bajkami.
Teke župne pśedsedaŕstwo jo se za to wugroniło, až ma se jogo row wobnowiś a až ma se tam stajiś tofla, na kótarejž se Korla Jordan krotko pśedstajijo w serbskej a nimskej rěcy.
Pšašanjow maju woglědarje wjele.
Dokulaž to by było njekazniske, direktnje pśeśiwo wólbnej kazni, pśilubiś wěstym paršonam kšute městno, jo pódšmarnuł.
Duchne źěło a praktiske znaśa, ak za takim źěłom stoje, njamóžomy wusoko dosć gódnośiś, pśeto maminorěcny Serb jo jano mało lět do wejsneje šule chójźił.
Fryco Libo, župan Domowinskeje župy Dolna Łužyca, kótaryž jo Mosćanaŕ.
Gaž slawistiske profile wócynjaju mało perspektiwow a teke mało na sorabistiskem pólu, jo drje na casu se mysliś wó změnach.
A pón to buźo złe za twóju zmiju!
My ako projektowa kupka comy se zmakaś raz w mjasecu.
Pomagał jo pśi tom bórkojski amt, kótaryž jo te knigły wudał.
Póglědamy do Casnika
Kuždy znał jo toś to gronko, a my smy to tek wěrili.
Maś zlubijo: "Wupjacom doma jagodowy tykańc."
Wuměłce pód gołym njebjom
Mě wót 1992 eksistěrujucego kafej-bara "Bel Ami" se póśěgujo na dobre pśijaśelstwo.
Naša starka, ta jo se wopšawdu 29. februara naroźiła, w lěśe 1920.
Smej ga se juž na pśigótowanju w Barlinju zmakałej a se dogroniłej, až gromadu śěgnjomej.
Wóna jo jo pózdźej, w lěśe 1995, wuspěšnje zašćitowała.
Ako jo na to MWFK póstajiło, až pśisłušaju weto k sedleńskemu rumoju, su pśeśiwo tomu skjaržyli.
A, to se rozmějo, su teke naraz ryby byli na łukach.
Co móžachmy jim napśeśiwo cyniś?
Tej zagronitej stej how Robert Engel a Frank Kosyk.
Dłujke lěta do togo njejsu nikogo we tom amśe měli a wóna musy toś zachopiś pśi nuli a sami sebje pytaś swóje nadawki a kontakty nawězaś.
Pśi mósće nad Šejdungu jo kóńc z "2. koloniju", a pó šoseji z Bórkow do Wětošowa wjeźo to drogowanje dalej.
A tak su mógali cytarje cesto w Casniku namakaś pśinoski wó ptaškach a drugich zwěrjetach a reportaže wó jogo drogowanjach pó Łužycy.
Dajo "kritikarje šćěpjenja" w pšawem a lěwem politiskem lěgwje, to su muske a žeńske, medicinske lajki a medicinski wukubłane luźe.
Dnja 13. julija 1991 zachopijo se lěto 1412 a dnja 2. julija 1992 zachopijo se lěto 1413.
Wušej togo su pśišli złykomorojski šołta Andreas Fredrich, zastupniki wokrejsnego sejma, katolski faraŕ Matthias Grzelka a wušy leutnant Karsten Rost.
Se wě, až som teke studował.
Wóni wobstoje z reducěrowanych jadnotliwych kwiśonkow, kótarež maju jano jaden płodnik resp.
w Bobowje/Babow (muskecy zapust)
Wuzwignułej stej pśi tom jadnoraznu wašnju prjatkarja, serbskim wěrjecym do wutšoby powědaś w jogo Drjenojskej narěcy a starym a zbrašonym luźam pśinjasć trošt w lubowanej maminej rěcy.
Ale Serby ako słowjańska mjeńšyna w Nimskej su se pśiměrili a su wužywali »nimske« pismo.
Skóro wóna nadejźo roj pšycow na łuce.
Karina pśemyslujo, lěc to jo stareje mamy dla.
Snaź se tam raz zmakajomy.
Dejali lubjej w źěłabnej drastwje wjasło wjasć!", wóna groni.
W rěcnej wucbje za njemaminorěcnych se toś ta sada cesto wužywa, aby wugronjenje słowjańskich słowow bźez napisanych wokalow w tych rěcach zwucowało.
Financielne wupominanje pak teke wóstanjo.
Snaź pak jo tež wótrěznjony dolny kus skulptury serbskego pśiboga?
Pótom sedaju se wšykne za blido.
Wón dej se styri lěta źaržaś ako rezerwa a pótom se rozebraś – cyni koncern LEAG znate.
Brjazyński šołta W.
Z nowšego casa jo to mjazy drugim wěsće zajmne, což jo było abo jo wšykno kołowokoło jsy.
Źiwa forma pśi nas njewustupujo.
Kněz hobtwarźijo cłowjeka stupanje a ma wjasele nad jogo drogu.
Słowo bu śěło a bydlašo mjazy nami, a wiźechmy jogo kšasnosć.
Friziske pólo jo region w pśirodnem parku Solawa-Unstrut we pódpołdnju w Anhaltskej a dłujkem zajtšu w Durinskej na krotkem wjacorje wót Merseburga.
Som mógała te smugate mušle derje pómólowaś! Som cakała, až mušle budu suche.
Pśi jedłach rowno stoje, mjaztym až pśi škrjokach wise.
Wóni su byli wjeliki lud, drugi nejwětšy na swěśe za Indarjami, ako Herodot jo pisał.
Ronald Ernest Paul jo amerikański politikaŕ.
A dla cogo pón wěcej njepłaśi »Miłoraz, Miłoraz, zeleny Miłoraz, pśenocuj mój luby, pśenocuj mój luby, pśenocuj ty pśi nas«, což běšo znaty serbski mólaŕ a spisowaśel Měto Nowak-Njechoŕnski južo 1937 spisał pśi swójom woglěźe?
Za mnjo to groni, dobyś wjele woglědarjow ze wšych stron Dolneje Łužyce.
Wótwisnje wót danego fokusa redaktorow jo se teke profil Casnika pśepołožował.
Njejsu to jano jadnotliwe tšojeńka.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (prjatkaŕ Juro Frahnow)
Žeńskim za to, až su wobstarali a pórěźili serbsku drastwu.
Wobej matej teke direktny mandat, a to we samskem wólbnem wokrejsu 56. Alojs Mikławšk ma jano pśez direktny mandat šansu: we wólbnem wokrejsu 53. Slědny tyźeń jo wózjawił Serbski sejm reakciju na toś to wuwiśe pla Lěwice wót srjejź apryla.
Lažko jo móžno, až se za wami dopšašuju; tež jo móžno, až zasej raz sam pśijědu, a mójo žywjenje tudy dokóńcuju. 
Paralelnje kśě teke plan wobtwarjenja "Gewerbegebiet Schleife" wobźěłaś.
Bixa jo rod ze swójźby .
Wjelk ga njewě, až njesmějo wót cłowjeka kubłane zwěrjeta žraś.
Wustajeńce informěruju mimo togo wó załoženju jsy w lěśe 1004, wó wejsnem žywjenju, gólnistwje, zemskej reformje 1946/47, kubłanju zeleniny, rybaŕstwje, wejsnej kulturje a pśiroźe Błotow tak ako wó šćiśe pśirody a wobswěta.
Matthew Kermit "Matt" Miller jo US-amerikański komikaŕ, awtor, synchrony powědaŕ a grajaŕ.
Ze jsy a ze jsow we wokolinje běchu luźe pśichwatali.
Domowinska kupka Chośebuz k tomu wutšobnje pśepšosujo.
3. a 4. decembra 2005 buźo lětosny adwentski swěźeń na Borkojskem swěźenišću.
Pózdźej pósuźowaś, kak politika w zwězku, krajach a komunach jo wobchadała z koronu, to njejo tak lažko.
Pó 1945 jo stat wzeł wšykno do swójich rukow, a w lěśe 2003 su pón wšykne priwatizěrowali.
Krupperowej wutšobnje gratulěrowali.
Pla staršych luźi jo to až do źinsajšnego tak.
To jo kólasowa demonstracija za źiśi a dorosćonych za lěpše sćažki za kólasowarje.
Wón buźo wšyknym swóju kóńcnu zliceńku pśedpołožyś.
Młogi jo ju kšuśe pśimjeł, ale ta jo jomu zasej z ruki wusmyknuła.
Sednjo se na tśeśe łopjeno.
Ako pśigótowanje na to wuknjo Joanna Chojnicka južo w online-kursu francojšćinu.
W Myšynje buźo we nowem lěśe prědny raz we historiji teje jsy zněś zwón.
Ale to jo nejskerjej wuwześe.
Ako jo nam groniła, jo źowćam dopołdnja pomagała pśi woblekanju.
Wšake luźe maju wšake myslicki a dopomnjeśa.
Śim mjenjej móžomy zgromadnje rejowaś.
Potom by dejali drogowanje na etapy rozdźěliś.
Južo jo september a pśecej zasej pśidu turisty - za wětšy źěl we wětšych kupkach - do Borkojskego pśistawa na cołnowanje.
Won a jogo žeńska stej k nam zastupiłej, aby gluku žycyłej.
Bźez familiarnego kontakta k serbskej kulturje, som akle tam wuknuł dolnoserbšćinu.
Na 35 gósći jo pśišło, aby słuchało na młoge z jogo tšojeńkow a młoge luźe su se knigły ned kupili.
Dalšnej nabóžninje buźotej zeger 11:30 w Rogowje (Ragow) a zeger 13:15 w Kśimnicach (Krimnitz).
Panama jo kraj w Srjejźnej Americe.
Do njeje słušaju zastupniki Domowiny, serbskeje załožby, dolnoserbskich institucijow a serbskego cerkwinskego žywjenja.
Bog sćerpnosći a trošta daj wam, aby jadnakeje mysli byli mjazy sobu za Kristom Jezusom, aby rozkšasnili hobjadnje z jadnymi hustami Boga, togo Wóśca našogo Kněza Jezom Kristusa.
Italšćina, teke italska rěc jo romaniska rěc.
To powěźejo na pś. direktorka PILSKA w Żywiecu, Wanda Moroń, w rozgronje, kótarež w pśiducem casu »Pismo Folkowe« wózjawijo.
Wótergi rezultěrujuce słowo samo substantiw wěcej njejo.
Dla togo znajom jich zajmy, wjasela a starosći.
Po tak tužnej droze pśiźe cuznik do Drjenowa.
Źiśi wu witali gósći na serbske a spiwali.
Pśimjejo dołoj za tašu a stajijo ju kusk na bok do chłodka.
Turnow jo južo pśecej był pitśku izolěrowany, gaž jo wó to šło.
Lěc diskusija něco pśinjaso, wótwisujo wót jeje wobźělnikow. „Kak wóna naslědku wujźo, jo wótwórjone.
Pó pśewrośenju 1990 jo wón, wuwucony murjaŕ, póznał sokolnika ze Zagorina/Zeckerin.
Teke serbska kultura jo słušała do programa — mjazy drugim njeźelu pśez wustup Serbskego ludowego ansambla z Budyšyna.
Wót serbskich drastwow spiwaŕkow jo wulicowała Elvira Rathnerowa ze Slěpego.
Zwjaselecy fakt pak jo, až kuždy WITAJ-hort w Dolnej Łužycy ma něnto serbsku wjednicu.
Naš Bog njoco měś takich luźi, ako jan skjarže na ten cas, ale take, ak statki cynje.
slědny tyźeń njejsom za Was pisała.
Jogo stara mama ga jo z nim a bratšom za wětšy źěl pó slěpjańsku se wulicowała.
We oktobrje 2020 jo wóna swój apel wobnowiła, a ta akcija nadalej běžy.
Źinsa wěmy, až toś ten serbski bur jo zmužnje pśeśiwo fašizmoju wustupował a za serbstwo wójował.
Mamy tam teke žeńske.
Generalny sekretaŕ Zjadnośonych narodow jo pśedsedaŕ sekretariata a nejwušy zarědnik organizacije.
Po 17. se zasej chopijo padaś, ale włožne a miłe wjedro trajo jano pór dnjow.
Sarnje wobźaržuju se tuchylu w rědownjach wót 30 do 40 zwěrjetow.
Wóspjetujśo zwucowanje na drugem boce.
Cesto rozpšawjaju powěsći wó mudrych źowćach.
Dušu jadneje rěcy móžoš teke ako dwójorěcny wjelgin derje zawupytnuś.
Co se pak wšykno staś móžo, gaž jaden drugego tak pšawje njeznajo, pśedewšym jogo wašnju žywjenja, pokazujo tšojeńko w Chóśebuzu.
Mimo togo dajo serbsku namšu w Turjańskej cerkwi.
Ansambel jo źiwał wěcej na wuměłske aspekty.
Se wjelgin na to wjaselim, lěcrownož wěm, až njebuźo to lažko.
Kito Ela z Witaj-centruma jo kritizěrował njewobstawnosć financnych wuměnjenjow za rěcne kurse.
Nejžpjerwej jo na mólarja wuknuł, pótom jo mógał pśez małki stipendium w Grazu studowaś wuměłske źěłaŕstwo.
1884 su se te zbytki wjerchowki do wódneje pyramidy, k swójomu něgajšnemu manźelskemu,pśepołožyli.
To jo se wótměło how prědny raz a jo se derje raźiło.
To jo lažka, njewobśěžona rěc, wóna se smyka.
Žeńske tśich generacijow
Ze šćotku wuchac mejstaŕski wše jajka rědnje wubarwi.
Rozwjaselenja a wódychanja stej wažnej, aby jaden zasej fit był, motiwěrowany mógał wuknuś a aby jaden dobre wuslědki dostał.
Což howacej njejo normalne, su žeńske směli na tom dnju: Wóni su skibki a tykańc sami njasli do gósćeńca.
Jolic take pismiki njejsu, pótom se pódobnje wuglědajuce pismiki wužywaju.
Zastup jo dermo, pšosym pśizjawśo se do 8. maja w Serbskem instituśe na mejlowu adresu: 1918@serbski-institut.de.
Na pšawem boce za hotelom jo wjele lět stojała wjelgin stara błośańska brožnja, z drjewa a ze słomu abo sćinu kšyta.
Myslicku za slědujucy projekt som měła, ako som wobglědowała źiśi pśi źěle z plastilinu.
Ty sy móju dušu ze smjerśi hutergnuł, mójo hoko wót łdzow, móju nogu wót pódštapjenja.
Sobotu, 7. septembra wót zeger zeger 11:00 móžośo pśiglědali cłonkam Bórkojskego domowniskego a drastwinego towaristwa pśi kulkow-kopanju – z rukami a z kónjecym pśěgom.
Pśecej zasej wobglědujo Witko, kak luźe wobnjerěšuju a wobškóźuju pśirodu.
Pśiswoj źe sebje rěc pśi grajkanju ako we familiji tak teke w źiśowni.
Źiśi wócakuju dalšne zwěrje z pralěsa.
Cłonki su se rozsuźili za to, až ma se to źěło lětosa dalej wjasć w ABM.
Tegdy su z wjelikim rušom wótwórili na Młyńskej droze w měsće Serbski muzej, a k tomu běšo z Pódstupima samo pśichwatał Manfred Stolpe, bramborski ministaŕski prezident.
»Snaź jo to za nas teke lažčej, my ga akle wósym lět w Strowju bydlimy.«
W Dešnje jo pśišło wót 24. do 26. maja dobre 1.000 woglědowarjow na 14. słowjański srjejźowěkojski swěźeń do muzejoweje jsy »Stary lud« a jo dožywiło dawne žywjenje, rucnikaŕstwo a wójowanje ako teke muzikowe póbitowanja, na pśikład wót kupki Přezpólni.
Pśejěsno jo Margita Heinrichowa 2. maja 2002 swójej wócy zamžeriła na pśecej.
pónjeźele, 20. januara /wezymskego
Na zachopjeńku sportowego swěźenja na sportnišću AC Praga su se mustwa z Pragi, Gryfina a Chośebuza zestupili.
Z togo Robinson pózna, kak luby Pětkoju jogo wóścny kraj jo a kak rady by se domoj wrośił. 
Wšake su jim darili, ako su słyšali, až su jajka za Serbski muzej.
Na pšašanje, wótkul jeje zajm za serbsku rěc jo pśišeł, wótegronijo: "To jo tak było.
Jich póžedanja su wjelgin konkretne.
To gótujom wót wutšoby za serbski lud.
Stare zapiski pak nam pokazuju, až su byli lěta Wenuše wětšy źěl płodne.
To jo wejsny źěl Janšojc.
To pśiźo wót malsnego pógibowanja kśidłowu.
W šulskem konteksće je wjelgin pytaju.
Njejo tomu tak?
Hyšći pak stej jogo starjejše doma z knězom.
Wót 17. do 19.11.2000 jo była Serbska kulturna informacija LODKA zgromadnje z Domowinu w Barlinju na wikach za rěc a kulturu EXPOLINGUA 2000, kótarež su byli w Rusojskem domje za wědomnosć a kulturu.
Volleybalowy turněr Młoźinskego aktiwa
Na jawišću pśedstajiju programy wót zeger 11.00.
Cłonki z młoźinskich Domowinskich kupkow.
Ako pśechwatanje buźo jadna studentka wušyś drastwu za njewjestu.
Gaž se woglědajomy na pśikład něnto tu cełu diskusiju wó našych strukturach we Łužycy, wó tom, co dej byś na wužytk (?), pón dejmy daś Andrićoju pšawje.
Glědajśo na wobraz! Tak dej wuglědaś.
Wjele zapustowych aktiwitow ma cyniś z familijoma Lotric a Bałźic.
Te ryby łojś, te zwěrjeta stśělaś a drjewo se holowaś, tak wjele, ako su trjebali – k tomu su byli wót wšogo zachopjeńka někotare hundert lět pśiwucone.
W njom jo se mjazy drugim pokazało na kritisku situaciju serbskeje rěcy, kótaraž ma se wjelgin běźiś z asimilaciju.
Akty wót zwady dla gruntow, dla pšawa łojenja w barbuckich gatach, zapis dankow za kuždu žywnosć, pisne wujadnanja a tak dalej.
Potom jo wopśestał jězdźiś domoj do Łužyce.
Kšajźu smy se pśismjejkotali w našych młodych lětach, a južo jo swjerbjeło w brjuše – a smy byli glucne.
To zwěrje teke znajośo!
Za mnjo jo to dobre znamje za fryšny wuměłski wětšyk, kótaryž cotej intendantka a jadnaŕka zgromadnje do ansamblowego domu pśinjasć.
Wóna jo zlubi.
W tom casu su se pśewjadli raz tam, raz how zgromadne sportowe swěźenje.
Pótom smy w Bórkowach.
Zajźonu sobotu jo łapała młoźina w Turnowje a Rogoznje kokota.
Chtož dłujko wěcej njeběšo wiźeł a słyšał ten w Dolnej Łužycy mjaztym nejwěcej znaty a wjelgin woblubowany chor, ten jo se źiwał, kak derje jo se wón w slědnem casu wuwił.
Dwa kamjenja stej zleśełej až do Krjow – tak smy gronili łukam na połudnju jsy, dobyte nejskerjej, ako mě to pokazujo, z něgajšnych krickatych stronow –, źož stej byłej hyšći dłujko wiźeś.
To jo nejpjerwjej ten .
Pótom pak se naspjet rozejšli a pśez pśiduce 1. 500 lět śěgnuli teke k pódzajtšu, pśez Iran až do Indiskeje.
Za te pokaze se Maja wuźěkujo a co w pśichoźe na nje źiwaś.
Wón njewobstoj jano z koncerta samego, ale z tych wušej wobspomnjetych workshopow prědku wen, ze zgromadnego rejowanja pó koncerśe (party ceło we zmysle Serbskeje reje).
Z tymi a z młogimi drugimi stej se cesto zmakałej. “A kake wuslědki su take zmakanja měli?” se dalej narski pšašam.
To jo ideja!
Wón bu teke tam a how wiźony, ale hyšći pśecej jo wón wěźeł swójim pśegónjowarjam z drogi hyś.
Pšawje maśo.
Co se stało jo, pśi tom zewšym wopśimjeł njejsom.
Kóńc mjaseca pak ma pśijazny a słyńcny byś.
Tejzu wórješkow jo kněni Pontowa tek k Blidoju sobu pśinjasła, tak až kuždy jo mógał póznaś jich zajmnu konsistencu a wuběrny šmek.
Něnto gójc z małym njabozacom zuby pórěźa.
Kake nastajenje k serbskej rěcy a kaku motiwaciju k jeje wuknjenju maju te, kótarež pśidu do gymnaziuma.
Wostanjo Wam pón hyšći dosć casa za wažne komunalne wěcy?
Ale co ga som doněnta cynił a wugbał? 
Robinson to zwóli, a běšo jomu tež lubo, dokulž słyšašo, až stej wěrnej a pilnej cłowjeka, a tak móžašo se naźaś, až buźotej tež drugich k dobremu póraś; wón wobzamknu, jeju za knězow nad drugimi wustajiś. 
Z tym su dejali ju nosyś we skazonej, cesto za starše wósoby njeakceptabelnej formje, jano pśi góźbje wustupow folklornych ansamblow.
W casu nacionalsocializma jo se Pawlina Krawcowa zasajźiła za zdźaržanje serbskeje rěcy a kultury, wósebje serbskich drastwow.
Ja som narski a póstajam swójej wušy, kak drje wónej mjazsobu powědatej.
1620 jo Hanzo Hobliž z Górneje Łužyce how pśišeł, 400 lět jo to był serbski a kśesćijański dwór.
Kaku rolu grajo to serbske we Twójom žywjenju a z kakimi projektami sy se dotychměst južor zaběrała?
Pón dajomy butru rozběžaś, pśidajomy muku, a gaž jo swětłobruna, pśilejomy jušku a warimy pólewanku něźi 15 minutow.
Jo to tak pomjenjona Ich-AG, za kótaruž dostanu tśi lěta dłujko pjenjeze wót źěłowego amta.
Wóni kśě měś kazń za šćit a spěchowanje swójeje rěcy.
Wudane su wót Doma za serbske ludowe wuměłstwo Budyšyn, wót jogo Serbskego folklornego centruma a wót Ludowego nakładnistwa Domowina.
Som basliła plackowy dom.
Ju zwězujo góspoza do kuźelow.
Něga jo kobołk nejwjaselša zelenina wót wšyknych był.
Ale kak jo to wuglědało lětosa z pśedawanim kórtkow?
Pó toś tom wjelikem casu jo slědowała doba, w kótarejž basniki su se wobinuli teje pśeliš cesto wužywaneje formy abo su wědobnje łamali jeje pšawidła.
Wót zeger 15. 00 buźo se pśepokazowaś Radušańske domowniske a drastwine towaristwo.
Źěłowa kupka “Serbska namša” was toś wutšobnje pśepšosyjo njeźelu do cerkwje w Žylowje.
"Luźe su wuzwignuli, kak śěžko jo było wuzwóliś.
Móc jeje myslow wó njepśestawajucem spaźe luźa a na drugem boce wó jogo wuchowanju wobwliwuju a fasciněruju nejwšakorakše luźe.
Dejš kšuśe do togo wěriś.
Nuk: Gaž mě Dolna Łužyca pśepšosyjo a gaž jo cas, pón pśidu.
Wuglěda ako jawišćo za pupkowe źiwadło.
Smej ducy do Gubina.
Pragmatikarje su stakim tu wjetu (Wette) dobydnuli.
Mimo nowych mócow pśiběra teke to nutśikowne "wupalenje" wótkubłaŕkow.
Toś ten program trajo cełu sobotu až někak do zeger 17:00 a buźo na tśich jawišćach a dwěma rejowanišćoma.
Prědne naspomnjeśe Nowego Města jo z lěta 1433.
Spiwa ptašk: "Dowusoka zwigam se ze kśidłoma."
Dožywjeńska sćažka z dwanasćo stacijami dej se pó wopśimjeśu rozšyriś.
Wutšobnje gratulěrujomy!
We lěśe 2012 jo wón se wudał do Egyptojskeje, źož jo wopytał z kameru nawjerśeś dokumentarny film wót Arabskego nalěśa.
Jan Bedrich? - lěc jo to něgajšny Gołkojski faraŕ Fryco ze samskim pśedmjenim? - Tak som pśi sebje mysliła a som chopiła ten nastawk cytaś.
Wugódajśo kśicawku, pón pśinjasćo pismiki z wuzwignjonych kašćikow do dolneje cery.
Cesto som se pšašała: Cogodla rowno śichy pětk? Som cuła: To pyšnjenje jatšownych jajow jo jadna wašnja zastaś, śicho byś a k měrje pśiś.
Njeby žednje na tu ideju pśišeł, až wón mě pišo, rownož som wótergi na njogo myslił, pśedewšym gaž som jogo mě w Casniku abo Pratyji cytał.
Cłonki Serbskeje rady su měli how góźbu pśiś do rozgrona ze zastupnikami frakcijow ‒ Zwěstka 90/Zelenych, CDU, SPD a Lěwice.
To se wě, až spiwańko, kenž jo nejwěcej znate w Dolnych Serbach: [...]
Teke małe źěle Rumuńskeje, Słowjeńskeje a Turkojskeje jomu pśisłušaju.
Na lěśojskich dnjach dawa kšasny chłodk.
Požedane wokognuśe: lěto 2000 se wuwita.
Na apel grodkojskeje Agentury dobrowólnych jo južo wjele hobby-šlodaŕkow se pśizjawiło a sobu pomaga: Šyju wšake modele nagubkow, dokulaž za to wobstoj tuchylu wjelika pótrjeba.
Pśez te kontakty jo se stało, až spiwa jogo źowka Carolin sobu w kupce „Kólesko“.
Mimo nich a jich wuknikow njeby to funkcioněrowało.
Tej kupce wustupijotej wót 2018 na takej kjarmušy.
Rudi Herzog sam njejo pśi wótwórjenju wustajeńce pśibytny był.
Prědny raz buchu take knigły (na dołojcnem wobrazu) śišćane w lěśe 1995, a te su byli spěšnje wupśedane.
Ako styrilětny jo drjenojski gólc prědny raz wědobnje zacuwał tšach pśed wójnu.
Wěrjece połnje cerkwje teke na Triduum Sacrum – swěte tśi dny wót zelenego stwórtka do śicheje soboty.
Wotpołdnja jo pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca pśepšosyło na swětocnosć.
Waša tužyca dej byś wjasele. Jan 16,20
Wognjowe woborniki wuśěgnu jabeŕ a du k Julce.
Togodla se wjaseli, až co maś jogo sobu wześ.
Něźi 30 lět jo wóna źěłała we wobwodnem kabineśe za kulturne źěło.
Wón buźo ako bom, sajźony pśi žrědle.
To njejo se jomu tegdy zglucyło.
Zarědujuce towaristwo ma južo nazgónjenja ze slědnego lěta, južo łoni ga jo pandemija južo kazyła take wuběźowanje.
Mjazy knigłami w górnoserbskej, dolnoserbskej a nimskej rěcy stej teke lažałej "Nowy Casnik" a "Pratyja" na blidach w "budce" LND.
Wužywana fachowa terminologija wjele wugronijo: »zbytna wjas«, »źělne pśepołoženje jsy«, »strowotniski zbytny riziko«, »dłujkocasne zachowanje brunicoweje pśelodowańskeje stacije«.
Ale kak jo se to wušykowało?
A pón su byli twóje knigły pšec“, jo wótegronił lutk z mjenim Zwónašk. „A to rowno źinsa!
How mógu pón teke dostaś wótegrono na swóje pšašanja.
Weto bywa spóśenje wěcej popularne.
To buźo k tomu wjasć, až z wjelikich jazorow buźo wjele sparizni do lufta stupaś.
Pśi tom su za muskece mustwo wobzamknuli, až ma se až do kóńca februara nominěrowaś wětšy rozšyrjony kader z 28 grajarjami – 14 z Dolneje Łužyce a 14 z Górneje Łužyce.
Co pak něnto buźo z tymi talentami?
Maśica Serbska co stajiś w Turnowje pomnik za Měta Monja, kótaryž jo w lěśe 1887 napisał gramatiku dolnoserbskeje rěcy a mimo togo jo zběrał serbske ludowe spiwy a grona z Turnowa a wokolnych jsow.
Mimo togo dej gólc se wěcej z matematiku zaběraś a zwucowaś.
»Móžoš se na naju spušćiś, kobołk!«
Župan Wylem Janhoefer jo se źěkował pśedsedarjeju wuzwólowańskego wuběrka Jörg Maznikoju ze Žylowa a wšyknym drugim cesnoamtskim pomogarjam za pśewjeźenje togo wuzwólowanja.
We finalu muskich jo dobyło mustwo z Wjerbna pśeśiwo Dešnoju z 3:2.
Teke plastowe a gumijowe su pódla.
W Žylowje swěśi se na pśikład kužde lěto ptaškowa swajźba ze źiwadłowym graśim w serbskej rěcy, w Bórkowach spiwaju źiśi w LIPA-chorje a maju mału rejowańsku kupku.
Dyrlich jo se naroźił w lěśe 1950 w Nowej Wjesce we wokrejsu Kamjeńc.
To smy pšašali Dirka Stockmanna z Noweje Jsy. “Jo, wjelgin.
Ta bydleńska wjaža a tśi pódlańske domy burskego dwóra z pjacom stoje w Miłorazu srjejź jsy.
Rěcna šula jo zapisana do sakskego „krajnego plana k mócowanju a wótžywjenju serbskeje rěcy“, pśez což jo jeje wobstawnosć garantěrowana.
Naraz jo něchten z domcyka zawołał:
Kšet Knut njejo se k susedoju wupórał.
Na zachopjeńku jo jano dało kulowate abo styrirožkate kuski wót sukna.
Toś w pśichoźe njejo nichten we wónej italskej jsy wěcej musał "njabogego" graś, aby sebje mógał nowu drastwu a něco k jěźi kupiś.
Ale co coš cyniś?
Ale až jo to kraj z wjelgin bogatym cerkwinskim žywjenim, to tak znate njejo.
Fritze jo pokazał prognozu za strony pśi Łobju, źož jo to grono wót pśiběranja wódy w nalěśu.
Pśiłukarje su byli w slědnych lětach pśecej mjazy tymi, kenž su ako prědne w cełej Dolnej Łužycy swěśili zapust.
Towaristwo co za słowami pśedsedarja bogatstwo serbskeje rěcy a kultury šyršej, nadregionalnej zjawnosći spśistupniś – a jim gótowe pórucenja pśigótowaś.
Za źowći jo to było luštne graśe z wěstym łaskotom za nerwy – ale bogi baran!
Wucabnik a fachowy wobradowaŕ za serbšćinu Jürgen Simon dajo se ned do cytanja.
Raz pšašašo wón we zamyslenju zrazom swóju žonu: »Jo to tak nałog, až fararje we swójej faraŕskej drasće zakopane worduju?
Na fotografijach se pśedstajijotej słowakskej jsy Vlkolinec a Španja Dolina, kak jo how něga wuglědało a kak něnto.
Rědko wóźiwjujo.
Wótergi wopadnjo jabłuko abo kšuška a woła: »Chto se mě wzejo?
„Wy njejsćo hyšći w hotelu!”, groni jomu šofer.
Abo njeźelu nic do našeje góle … Naše domcyki … Kak śěžko jo to tegdy było, je natwariś, chto źinsa hyšći na to mysli …« Kněni Wěncyna se rozgniwajo.
Mam rowno rušćinu ze swójeju rědownju zachopjeńk jich dwanastego lětnika, ako źěłaśerje nowy aparat nutś pśinjasu, jen wótstajiju na tom něźi poł metra wusokem podesće pódla wucabnikojskego šturowańskego pulta – a pšec su.
Dorosćone ptaški maju běłe woblico z wuskeju, carneju wócneju smužku a z adretnym carnym lackom.
Wósebny źěk za Margot a Katrin
Ducy pó měsće a ku znatym
Na prezentaciju su pśišli mjazy drugim luźe z Dešna, ak su wuknikam pśi projekśe pomogali a informacije dali, rownož sami njejsu we filmje grali.
Wót nich jo 35 w internaśe bydliło, kenž jo był tegdy centrum serbskego studentskego gibanja.
Wustajeńcu móžośo sebje woglědaś w muzeju až do kóńca februara.
Samo na mě noweje gmejny su se komunalne politikarje dojadnali, a to na „Turnow-Pśiłuk”.
To wšykno jo Domowinski pśedsedaŕ Dawid Statnik w diskusiji na Slěpjańskej głownej zgromaźinje wósebnje pódšmarnuł a chwalił.
„Som mógał wó mójich pśiswójźbnych slěźiś“
Móžo se staś, až pótom swóje emocije pódtłocuju a až se jich emocionalna situacija zešpatnijo.
Su teke firmy, kenž pśedaju wšake sorty droždźejow.
Něco wjelgin rědnego jo se stało zachadnu njeźelu, 24. julija, gaž su w Golašowje pla Drjowka tśeśi raz pó 50-lětnej pśestawce wó kołac rejtowali.
Ja ga njejsom chójźiła na Dolnoserbski gymnazium, ale na Pücklerowy gymnazium.
Lěcrownož wóni njamaju serbsku tradiciju we familiji a teke njeznaju wót doma serbske nałogi, ga weto su wóni wažna pódpěra za tych "indigenych".
Jezus źašo: Wy wěsćo, až tatanjow wjerchy se nad nimi kněže, a wjelike maju na nich móc.
Po informaciji Jakuba Barta-Ćišinskego w rozpšawje wó głownej zgromaźinje Maćice jo grono wó tom, až jo se 8 do 25 cłonkow na mjasecnych zmakanjach wobźěliło.
Doněnta jo tak, až jano staty, kótarež su se pilnowali we lěśe 2004 do Europskeje unije pśistupiś, su musali je dopołniś.
15:00 do 17:00, zastup lichy.
Golcoweje Domowinski wupokaz.
Amtskej rěcy stej Katalańšćina a Špańšćina; domorodny Mallorcski dialekt jo warianta prědneje.
Hildegard Lubigowa ma wjeliki spektrum technikow, ako za swóje twóŕby wužywa.
Rbb pórucyjo dwójorěcny startowy bok.
ASF wuwija projekty w wjele programěrowańskich rěcach, ako C a Java.
Tomu gronoju jo wón wóstał teke pśi swójom wuměłskem źěle zwěrny.
How budu pśiglědarje móc diskutěrowaś, co jo trjeba, aby wobej rěcy se wobchowałej a dalej wuwijałej.
Som kśěł pśecej tak wjele ako móžno serbski pśiwuknuś, a to jo se raźiło.
Tu zemju su brali wót Barcelina, jadnogo załožka z pśedstawiznow w Gornych Błotach.
Ryba słoźi derje ku kulkowemu salatoju.
Z kopawu jo zajtša rano na pólu abo na łuce stojał a łakał, źo kšetowišćo ze zemje rosćo.
Rowno togodla by dejał kněz Frahnow dalej how źěłaś…
Kśě tam diskutěrowaś a krotke referaty źaržaś.
Prědny raz su na swětowej wustajeńcy 1893 w Chicago natwarili typiski błośański chrom, kenž jo był wobstatk »Nimskeje jsy«.
Slědny wjerašk jo był njeźelu wjelicki pśeśěg z wušej 2000 wobźělnikami, a se rozmějo, až naš lubinski chor jo teke how pódla był.
Sprjewina nyksowka w serbskej wucbje.
Na pśikład jo organizěrował wustupy chora "Delany" abo kupki "Wólbernosće" we Wjelikem Linjem/Groß Leine.
Ta maksimalna licba wót 20 pórow jo dla togo wustajona, dokulaž howacej by było śěžko jich wšyknych góspodowaś.
Pón to wuwarjenje pśecejźijomy a dowěrcujomy z citronoweju mězgu abo wósuchu.
Cerkwja ma teke zasej orgele.
Kak namakajoš nowego pśijaśela?
Tam jo wjele rědnych chowankow.
Pśeto nic jano Witaj-źiśownje, ale teke take, źož źiśi se jano pitśku ze serbskeju rěcu wopóznawaju (serbska rěc ako rěc zmakanjow = Begegnungssprache), mógu taku pódpěru póžywaś.
Jich droga jo wjadła k tym wjelikim twarjenjam, źož su we tom samem casu wugótowali znaty a woblubowany Zeleny tyźeń.
Mjazy glucnymi nimi su byli teke serbske dostawarje: Spěchowańske towaristwo za Serbski muzej Chóśebuz dostanjo 2.500 euro za nakup a restawrěrowanje cerkwinych ławkow Serbskeje cerkwje za nowu wustajeńcu w Serbskem muzeju.
To jo se jej zespódobało, a wóna jo se wjelgin wó to pilnowała, aby taku namšu teke w Groźišću wugótowali.
Ten pachany dom jo južo wótwenkach naglědny.
Pśi tom musy wósebnje sensibelny byś pśi pósuźowanju a pógódnośowanju kreatiwnych wuslědkow góleśa.
Roger Joseph Ebert jo był US-amerikański filmowy kritikaŕ.
To wšykno gromadu zběraś a młodostnym pó se góźecej wašni pósrědniś jo śěžko".
Ten tyźeń buźo se w Strjažowje ceło wěsće we wšych familijach pjac dobry mazańc, pśeto ga buźo how kjarmuša.
Wóna jim raźi a dawa pódpěru.
Młoge su žywe w góli.
Je wšykne zeźaržaś njebuźo móžno.
Pśi zwucowanju źiwajśo pšosym derje na slědujuce pšawidła: Zwucujśo pśed jězu abo dwě góźinje pó jězy.
Pśeznanjona wó tom, až jo to jadna z tych slědnych šansow našu lubowanu dolnoserbsku rěc ako komunikatiwnu rěc teke źiśam pósrědniś móc, jo se wóna z wjelikim elanom do źěła dała.
Chrobry jo wobsajźił strony Łužycanow a Milcanow.
Doma na jsy jo był ten pensionist pótom žywa legenda.
A pón to buźo złe za twóju kócku!
Zwěrjetowe kralojstwo nam wjele pśikładow dajo: "Źož jo rědnota, njejo wjele zmilnosći".
Jich wobzwarnowanje pśipomoga kulturnej wšakorakosći a móžo teke wuměnu mjazy statami mócowaś".
Něto nasta za njogo nejgóršy cas: chóry lažaś a žednogo cłowjeka k pomocy!
K swójej prědnej zgromaźinje w lěśe 2000 zmakaju se cłonki Serbskego wuběrka pśi wokrejsnem sejmje Sprjewja-Nysa ten tyźeń stwórtk, 6. januara, w Grodku (16.30, na groźe, śpa 18).
Pśed tym su se wóni pśedstajili a gronili, dla cogo wóni kandiděruju a na co kśě w Serbskej raźe wósebnje glědaś, jolic se wuzwóliju do togo wažnego politiskego serbskego amta. (W [...]
Dolnoserbski źiśecy chor a Drjejcańsko-Turjański chor stej ze serbskimi spiwami rozwjaseliłej tych pśisamem 70 pśibytnych.
Pśiglědarje na wobyma bokoma drogi su nic rědko pśiklaskali, gaž su nas wuglědali. „Něnto, gaž tych rědnych marušow z Błotow wiźim, se njeźiwam, až jo mój starki tak cesto tamkor drogował“, jo nam pśiwołał jaden z nich.
Hermann Šejc, pśedsedaŕ prodrustwa w Kupaŕskich Bórkowach, jo kritizěrował, až muse hyšći wjele z ruku źěłaś.
Pón jo se naraz jadna pěta wótłamała – a mě jo se klěśe wusunuło.
Pastwy su z tšawu a kwiśinu wobsete, na nich ga deje se jich krowy pasć.
Až starka sroku cesto pomjenjujo, ma zawěsće serbsku slězynu, pśeto »šćakotawa« wót werba »šćakaś« jo pejoratiwne pśimě sroki.
„Za to, aby hyšći wěcej turistow howko wabili, nam pak młogo hyšći felujo.
Mója źowka jo zwěrjetka wubasliła a mój syn jo wobraz nakreslił.
pětk, 10. julija /žnjojskego
Teke Pawl stanjo a zachopijo štapaś.
W nowem šulskem lěśe 2020/21 wordujo 23. 400 źiśi zašulowanych w Bramborskej.
Wšykno warimy tak dłujko, až jo karpa zwarjona, a pón daś 15 minutow studnjo.
W nalěśu 1881 jo se ceła wjas wótpaliła, tšašny wogeń jo zasej był 1926. W 1970ych lětach jo "wognjecy plon" se kněžył w žytowem pólu.
K wiźenju buźo až do 14.01.2011.
Źeń pózdźej - njeźelu, 24. septembra - su swěśili slědny kokot - a to w Turnowje.
Ale wó to njejo se Reinhard Šejcyk starał.
Cerkwiny torm jo był až k špicy wobdany wót rusty.
"W aktualnem śěžkem casu, źož dejmy se kontaktow wobijaś, móžomy z teju akciju weto něco gromaźe na nogi stajiś", měnje cłonki tudskeje źiśeceje wognjoweje wobory a gótuju raźi sobu.
Z Hochoze/Drachhausen. Teke w Hochozy w picańskem amśe su na kóńcu slědnego tyźenja kokota łapali, a to sobotu.
[...] 31. januar 1945. A což jo rowno tak tšašne, wše wót tych na tom zastśělenju zagronitych su se pózdźej w pódwjacornej Nimskej wót kuždeje winy wuwinowali.
27lětna Klara Nagelojc studěrujo na Humboldtowej uniwersiśe w Barlinju europsku etnologiju w masterskem studiumje.
Dotychměst stojtej amtoju dwě góźecej bydleni k dispoziciji.
Ten prědny kus wulicujotej kněz H.
Jano małutke źiśi a pśedšulske źiśi su nadalej tam šli.
Altekrüger: Pó mójom měnjenju trjebamy hyšći wjele, wjele lět našu brunicu (Braunkohle) za produkciju energije.
To se wě, až su se serbske rybarje tam rozgranjali z rybarjami z Mecklemburgskeje a z drugich stron Nimskeje.
Wusoka emocionalna kompetenca pśinosujo k pozitiwnemu socialnemu wuwiśu ako teke wuwiśu sebjewědobnja źiśi.
A kócka dodajo: »Musyš sam se pśemysliś, za kogo kótare słowa te pšawe su.«
Pśi tom jo měła woblaconu carnu serbsku drastwu.
Wóni su wjelgin derje wugótowane ze wšyknymi wariantami serbskeje drastwy a mógu se za kuždu góźbu z pšaweju drastwu „wuštafěrowaś“.
Och, Kněžo, nještrofuj mě w twójom gniwje a njemarskaj mě w twójej surowosći. Ps 6,2
Wustajeńca jo hyšći wiźeś až do 1. měrca 2020. Muzej jo wót wałtory do njeźele wótcynjony wót zeger 10:00-18:00, až na swěźenje.
Něźi źaseś dnjow wóstanjo mokše, ale pón se zasej wochłodnjejo.
Skóńcnje jo jadnomu połkownikoju pśipadnuło: »Słuchajśo raz!«
Muski njejěźo ako zwucony pó dalokowobchadnej droze 156 dalej.
Pod nadpismom »Mej smej dwa kradu njejadnakej Herberta, ale weto dobry pśěg za našo lube serbstwo« jo Herbert Nowak k jogo 75. narodnemu dnju w Casniku pisał: »Ty njejsy wopytał mě pśeznaniś z Twojim politiskim stojnišćom – a ja njejsom se procował Tebje pśedupiś na wěrjecego kśesćijana.
Pśez dwě lěśe wuknjo nět pla Bjarnata Rjentša serbski, wušej togo se wobźělujo na kuždolětnych tyźeńskich kursach.
Wšo jo jasnje napowědane a derje rozměś.
Pó droze jo nam wjednica šule Uta Henšelowa juž derje stawizny togo casa zbližyła.
Nawjedowaś buźo to Birgit Ginkel.
»Som cytała, až we swójom žywjenju jo 22 bitwow nawjedował«, ja jej wukładujom. »Na 180 000 muskich su we tych wójnach padnuli.
Wona jo glucna, až jeje źowka a šwigersyn źěło matej a až 9-lětny źiśisyn w šuli serbski wuknjo.
38 lět pózdźej — prědnu sobotu lěta 1990 — móžo Měto Pernak w swójom bydlenju njedaloko znateje „Botaniskeje zagrody“ wuwitaś prědny raz serbskego casnikarja z Chośebuza.
Swěśakowy hotel a gósćeńc nad Lejnjańskim jazorom.
Chośebuski źěłowy amt jo lětosa až do kóńca junija wupłaśił 3,5 milionow markow — wót nich jano w juniju 1,9 milionow.
Mamy pak lětźasetki serbsku wucbu, serbski gymnazium, Witaj-kupki a teke młodostne, kenž wuměju wjelgin derje dolnoserbski.
Iniciator a organizator namšow, Günter Pawliš, jo wšyknych wutšobnje wuwitał.
Pód nawjedowanim šołty Fryca Wojta su toś tu "serbsku ideju" pśi sebje we jsy do statka stajili.
21. januara se zmakajo Rada serbskeje załožby w Drjezdźanach hyšći raz, aby dalšne konkretne wěcy wobzamknuła.
Pśeto som tencas 1989/90 dožywił te demonstracije w Lipsku.
Te tśi pomocy, kótarež źěłaju w toś tom rucnikaŕskem zawoźe su wóstali pó 16. měrcu doma.
Śěžkosći pśedsedaŕ Domowiny Harald Końcak a županka Weronika Golcowa gano na woglěźe w Barklawskej šuli, źož se pokažo na tom polu dosć problemow.
A to .
Jim se nejskerjej tam w Słowakskej wjelgin spódoba, dla togo su teke blisko Pieštanow stajili swóju "arabsku" wjas z wjele rědnymi domami.
Pśez nje su měli šćit wšych drugich stronow pśed nadpadami sakskego wójwody Hendricha Lawa a drugich rubjažnikow.
Do togo jo „koło“ nawjedował ako pśedsedaŕ muzikowy direktor Jan Bulank.
Togodla som źeń pózdźej hyšći raz ze šołtu powědał.
A komu ga bywa Knězowe ramje zjawne?
Jeje twóŕby su wiźeś w institucijach a priwatnych zběrkach w cełej Europje a Zjadnośonych Statach.
Redakcija Casnika jo se mysliła, až jo to rědna wěc, ak mógli našym lazowarjam prezentěrowaś we śichem a jatšownem casu.
Kake to su za serbšćinu?
To jo se raz stało, ako som hyšći w pjeluchach lažał.
Te jadne, skerjej "śmojte", maju swójo žrědło we dłymokich zacuśach, młogi raz tužnych, na pśikład "Žni zdrjałeje bóli".
W stojnišću Domowiny se k tomu groni, až deje se do cełego źěła załožby wěcej zapśěgnuś měnjenje Serbow.
Pśepšosćo se starku abo starkego, kenž źiśam wó swójom źiśecem casu wulicyjo.
RC WITAJ na kubłańskich wikach.
Bog jo pósłał israelskim źiśam słowo, zapowědajucy měr pśez Jezom Krista, kótaryž wšyknych cłowjekow Kněz jo.
Halko jo gronił: "Pjerwjej jo wšuźi była wóda w Groźišću a wokolnosći, groble a gaty.
Młogi raz smy jadnu skibu sobu krydnuli, ale cesćej teke nic.
Sprjewja pśeběžyjo pódpołnocny źěl jazora a běžy pótom do směra Bezkow wen.
Ta pódpěra jsy a wjaski pśi jich dalšnem wuwiśu, głownje za ten cas, gaž wugel wěcej njebuźo.
Naźejamy se, až lětosa njebuźo tak sucho, a až pśiroda a rolnikaŕstwo buźotej se zmógnuś wót škódow slědnego lěta.
Ale teke w Škodowje, Rubynje, Prjawozu, Popojcach, Mosće a w Borkowach (šulska młoźina) buźo zapustowe wjasele.
Bóžko pak njejo žywa wejsańska komunikaciska kultura status togo serbskego pówušyś mógała.
Žołte załzy su owalne.
A Ty sy pśedewšym tych luźi znał.
Som źěłał za Serbski rozgłos wót 2013, ako lichy awtor.
Zajmce su wutšobnje pśepšosone.
Togodla jo derje a pšawje, až smy how wobstojnosći za wucenje a kubłanje źiśi kradu pólěpšyli".
Wót lěta 2008 jo wón projektowy sobuźěłaśeŕ na Serbskem instituśe a jo zachopjeńk septembra teke zgromadnje z kolegami wót instituta swěśił we swójom historiskem byśu srjejź starego města Chóśebuz.
Serbski swěźeń jo pśiwabił na tśich dnjach wjele narskich woglědarjow a gósći zbliska a zdaloka.
Wotmyslone wobnowjenje domacnego serbstwa toś njejo se towaristwoju raźiło.
Ako Herbert Nowak nas strowoty dla njejo wěcej mógał pódpěrowaś, jo Juro Franow pśewzeł serbske wósadne wótpołdnja, serbski promšt Siegfried Albert serbske namšy.
Abtrit jo był wence na dwórje.
My smy źinsa naše knigły wusortěrowali.
15. awgusta su byli wobydlarje a gósći kazane do gmejnskego domu na sportnišću.
Myšyn słuša k wjerbańskej wósaźe, we jsy njejo žednje dało cerkwju.
Teke w lěśe 2002 jo pó wustupach Serbskego ludowego ansambla dojšło k rozestajenjam dla rěcy.
Teke awtor a ilustratorka a ”Cottbuser Skizzen” stej se pśedstajiłej.
Źiśi mógu klěb na kneblu pjac.
Taki forum z kompaktnymi informacijami jo wažny srědk za Casnik.
Kus "Łapanje šefa" we dolnoserbskej rěcy jo wiźeło lětosa pśisamem 240 luźi ‒ jo nam Madlenka Šołćic k wěsći dała.
Z tym ma RCW Chóśebuz zasej móžnosć, maminorěcne a praktikarje w serbskej rěcy we WITAJ-kupkach zasajźiś.
Ale teke młodše Myšynarje se zajmuju za tu serbsku rěc.
Wóna jězdźi swójim kupowaŕkam, wšojadno lěc tam raźi jadnotliwej žeńskej abo lěc to buźo party.
Jadno pak zabył njejsom a pśisamem wšednje mě ta taska kafeja na to dopomina.
Wagu namakaś mjazy stabilitu a wuwiśim serbskeje kultury
Muskecy chor jo wěsty cas nawjedował starki Dešańskego šołty Fred Kaiser.
Pódobne tšojeńko z drugimi akterami: Sejźim na jadnom abiturnem swěźenju ze sobuźěłaśerjom Domowiny Haraldom gromaźe pśi piwku a rozgranjamej se wó šuli, wuknikach a wucabnikach, ako wón tak pśipódla pśispomnjejo: »Gaby wy tencas wěźeli, co [...]
Móžośo se woglědaś, co tam w awgusće hyšći kwiśo a se wó tom wulicowaś.
Pónjeźele jo faraŕ Kśenka pšosył na faru, na rozgranjańsku rundu.
Sezona za imbis pśi campingowanišću pśi jazorje trajo wót apryla do srjejź septembra.
Njejsmy trjebali njeźelu, 13. februara, dłujko za zapustarjami w Myšynje pytaś.
Pariski meridian źo prěki pśez Pariski obserwatorium.
Za źiśecy cas su styrjo susedy pcołkarje byli, něnto mamy hyšći jadnogo pcołkarja w cełej jsy.
Južo cesćej pak su luźe, bydlece we cuzbje, se za cłonkojstwom w Domowinje dopšašowali, a derje by było, gaby jim taku móžnosć dali.
Zrownajśo se a zwigajśo waše głowy, dokulaž wašo humóženje se pśibliža.
Co to słowo groni, njejo mója starka tencas razka wěźeła.
Něco pózdźej pak su měli južo awto za to.
Toś jo publikum głosnje spiwał „Wjasele źinsa“ a „Marijanku“.
JEZUS KRISTUS GRONI: Glědaj, ja som pódla was wšykne dny, až do kóńca togo swěta. (Mat. 28, 20)
Planowany źeń wótwórjonych źuri njebuźo, wón se wótstarcyjo na pózdźejšy cas.
Crispin Hellion Glover jo US-amerikański grajaŕ.
Nic njejo se změniło.
Až dej ako žywa rěc dalej wobstaś, to jo był konsens.
Lence se zda, ako by cowała.
Marta z Bukečańskeje AWO-źiśownje pokazujo někotare sportowe zwucowanja.
Nejdlejšu drogu na zapust jo měła Rincojc Mandy.
W juliju su płaśizny za seno a słomu kradu spadnuli, pišu w "Agrarheute".
Jo wšak, ta »chrapka« jo jano symboliski měnjona!
Na mjaztym južor 8. gwězdowem maršu jo se wobźěliło 850 demonstrantow.
Intresantne! Wódowa droga za kokošy jo pśisamem gótowa.
Do teje źiśownje chójźi nanejwušej 56 źiśi.
Póśěgujo se na wrośenje młyńskich boršow pó jatšownej nocy.
kazane na Serbske blido do Českego
Skóro ma lan rědne kwiśonki.
Jańske rejtowanje (pśinosk)
Pśewšo wuspěšne njejsu byli, a wrotaŕka Linda Rudolphojc jo wjele wótwoborała.
Nam hyšći felujo wjelika rumnosć za zarědowanja wob zymu.
Ze zachopjeńkom wósymego lětnika mamy teke wšake nowe wucabniki a nowy pśedmjat chemiju.
Wón jo měł taki kamjeń pśi se w brožni! Až kamjeń jo se wuchował, jo wjelika gluka.
Albert Voigt, něgajšny wuknik serbšćiny Fröbeloweje zakładneje šule w měsće, jo teksty powědał pód nawjedowanim Christiany Piniekoweje a sobuźěłom Hanki Ješcyneje.
Wón jo pśedstajił wjas, jadnotliwe towaristwa su se prezentěrowali, teke gmejnske zastojnstwo jo pśišło a jo pśedstajiło pśigranjańske partnarje w amśe.
Serbske procowarje su w Žylowje fararili 90 lět
A źo kusanje Slěpika bóli, to kuždy wě.
Wót 15. maja ga mógu luźe how zasej pśiś, toś co gósći wuwitaś z dostojnym rědnym domom.
Libotcyna jo rostlina ze swójźby wjerbowych rostlinow .
Wšake projekty su slědowali.
Normalnje njejo to źěło pśeliš śěžke było, ale jolic njejsy pšawje za tym glědał a pśewjele słomy do kóryta nascynjał, sy měł śěžkosći, walick prězy wótrězaś.
Cart, Rudi, co ga ty how rjagaś?
lětna głowna zgromaźina Dolnoserbskego seksteta
Pětš se malsnje hyšći raz k njej wrośijo.
"A rownož nam se to njespódoba, ga lažy něnto na nas, to lěpše z togo gótowaś", jo gronił Michał Hajdan.
Módliśo se stawnje k Bogu we wšyknej nuzy z pšosenim a ze žebrjenim w duchu a wachujśo k tomu ze wšykneju hobstawnosću a z pšosenim za wšykne swěte.
Student běšo "głodny" za wědu.
Pśez Wašu informaciju do srjejź oktobra by se wjelgin wjaselili.
Źowća a gólcy su dejali se pó rědu za wjelikosću zestajaś, a tak su awtomatiski te póry nastali.
W dolnoserbskej rěcy jo wótśišćany nastawk "K styrźastej wrośenicy dokóńcenja »styrich zwězkow«" z pjera historikarja Friedricha Pollacka wót Serbskego instituta.
Za produkciju Błośańskeje powěsćoweje nocy ku swětkam 2021 pyta Serbski ludowy ansambel w Budyšynje nowy kus.
Johann Blasius jo wumrěł 16. decembra 1782 w Stobricach.
Robinson: Ale gaby wóni tebje samego zežrali?
w Chóśebuzu za woglědarjow zacynjony.
Po lěśe 1945 su byli žedne zachopjeńki w dolnoserbskem cerkwinskem žywjenju, ale ze žednogo boka njejo se to pšawje spěchowało - teke nic pśez bramborsku a Chośebusku cerkwinu wušynu.
We wujadnanju stoj teke, až serbske gremije deje měś wěcej pšawa na sobupowědanje a sam-se-póstajanje we serbskich nastupnosćach.
Toś, kulturny program jo był rědny, taki pšawy młoźinski, a teke howacej pśi reji a drugem su měli wšykne ten wjacor swójo wjasele.
To jo wěcej pasažěrow ako łoni wob cełe lěto.
Z dalšnym rěcnym wuwiśim a nimskim wliwom jo pón nastała źinsajšna forma mjenja.
Tematiski kóńc tyźenja we Starem Luźe
Su zeznali zajmne graśa a rědne spiwy, kenž mógu se teke za imersiwne pósrědnjenje serbskeje rěcy nałožowaś.
Glědajucy na swóju susedku, kenž co ju w awtom sobu wześ.
Znajomy Minu Witkojc, Fryca Rochu, Mata Kosyka a tak dalej.
Myslimy se na wšykne druge, ako su wót nas wujšli.
How se pśedstajiju nowe a wjelgin rědne knigły ze serbskego nakładnistwa wó serbskej ludowej kulturje w Górnej a Dolnej Łužycy.
Lehmann: Jo, to se wě.
Raz som organizěrował koncert jadneje Rolling-Stonnes-Revival-Band z Barlinja, za kótaryž smy wjelgin wabili.
Šefredaktor LR Johannes Fischer jo lazowarjam zjawił tu winu na tom zastaśu: redakcija jo musała dlej a cesćej za njo braś žurnalistiske teksty, kótarež su byli zapšawym myslone za ten głowny źěl LR.
A w tej kupce dej se serbske mustwo rozestajaś z mustwom Okcytanow z Francojskeje (tej mjeńšynje pśisłuša wušej 5 milion luźi!) a pśeśiwo Ladinaŕkam z Italskeje.
Woł a wósoł pósćijotej wšyknym śopłotu, ze słomu stank zasćelotej Jezus-źiśetku.
A pśed hochoskim publikumom jo to riskantna wěc, dokulaž tam su ga měli pjerwjej swójske kradu woblubowane produkcije.
Józef Ignacy Kraszewski jo był pólski spisowaśel‎, publicist, stawiznaŕ a mólaŕ.
Nejwětša rěka Rheinland-Pfalcojskeje jo Ryn.
How jo se kupka "Wjelike kobołty" wobźěliła na tej akciji "Korona-tyca".
Jo južo swóje źěłowe rozgrona w muzejach a domowniskich śpach w Drjowku, Dešnje, Radušu a Škódowje pśewjadł.
Na to rozgrono kažu Domowina, Serbska rada a Załožba za serbski lud.
Co tym, ako worduju wopšašane, do rady dawaśo?
K takim mjenjam słušaju wšake pomjenjenja za rolnikarja: Mjazy drugim Rataj a Worak w Dolnej Łužycy.
Ta jo padnuła mimo wole južo w awgusće na zemju.
Zinsa jo to z tym pjacom kradu hynacej w Dešnje.
Co ga sy cyniła?« »Som groniła: Halo, źowća, jo jadna z was móju brylu wiźeła?«
Ale napśisko pśewobrośi se ta swěta śišyna do wjelikego ropotanja. 
"Publikum běšo zagórjony".
Njejo nam bźez zmysła w bibliji gronjone, až Swěty Duch jo wjadł Jezusa do pusćiny, źož jo wóstał styrźasća dnjow.
Buźomy eksaktny a dokradny projekt Kulowatemu blidoju a Raźe města w Chóśebuzu pśedpołožyś a sebje wótegrono pominaś.
Na šefowej etažy naměraju se tak, hejnak by nam pśewjele myta płaśili.
Wót tych pjenjez móžo zwěrjeńc ceły mjasec zapłaśiś futer za swój wudrowy pórik.
Mjazy nimi su byli pěśo ze teje generacije, ako jo 1979 a pózdźej ten serbski žnjowny nałog w Turjeju zasej do wejsnego žywjenja spórała.
Weto comy sańkowaś.
Teke lětosa jo Rěcny centrum WITAJ z połnym wuspěchom pśewjadł certifikaciju dolnoserbskeje rěcy.
Wón jo kśěł ju ako wědomnostnu sobuźěłaśeŕku we swójom instituśe w Lipsku wobchowaś, ako jo 1988 swój studium ako diplomowa wucabnica za serbšćinu a nimšćinu wuspěšnje zakóńcyła.
Groniło jo se teke, až su te bomy na Wjerbańskich gruntach sajźone, což jo nejskerjej pak wopacna informacija.
Kobjela: Som kśěł pitśku muzikalnu dušu našych dolnoserbskich luźi kresliś.
Jeje starjejšej a starej starjejšej su ju wótkubłali we lubosći k serbskej rěcy.
Naše domacne zwěrjeta lubujomy, ale jich mjenja cesto wužywamy ako gódła: Drjewjana gus, głupa kóza abo stara krowa – to su mócne zranjenja.
Paralelnje k wopytoju, struktury stasi zdźaržaś, su głownoamtske sobuźěłaśerje zachopinali wótbywaś swóje w 40 lětach nazběrane akty.
Zušojski wótpósłańc bramborskego parlamenta W.
Ned pśistupichu 35 cłonkow. – Złośanu swajźbu swěśaštej tšochu pózdźe. Markulic starjejšej stej južo 55 lět gromaźe, ale we pšawem casu běšo se to skomuźiło, něto pak se raźi, až kejžor medaliju za złośanu swajźbu pósći.
Tudy na jsy nawuknu serbsku rěc.
Te fota su južo zachadnosć.
Pśipódla jo wón grał we wšakich rockowych a jazzowych kupkach, až jo załožył w 12. lětniku 2008 z dalšnymi styrjomi wuknikami band "Die Folksamen".
Dajśo se słoźeś.
Kněz zwarnuj śi pśed wšyknym złym, wón zwarnuj twóju dušu. Ps 121,7
Wuske zwiski wuźaržowašo Serbski Sokoł k słowjańskim sokołskim zwězkam.
Hantšo: Bernd Juskowiak.
Ceło śopła jo zemja how.
Hoffmann z PDS (napšawo).
Tuchylu njamóžoš do gósćeńca a do kina hyś.
Na tom pólu cu ja pódla źěła w radiju teke statkowaś.“ Mjaztym jo Gregor Kliem pśewjadł pedagogiski WITAJ-projekt, źož jo wukniki serbske spiwy wucył, z nimi spiwał a muzicěrował.
Alexander Schömmel jo pśeraźił redakciji Nowego Casnika, až wita jogo bioloda dalšne produkty rolnikarjow a rolnikaŕskich zawodow z regiona, kenž producěruju na biodynamisku wašnju swóje produkty.
To se stanjo z wjelikim bobotanim a grimotom. 
Źiśi a starjejše mógu stakim serbski wuknuś w samskem casu.
Pśed dwěma tyźenjoma smy wótśišćali komentar Bernda Pittkuningsa.
Buźo se teke wobźěliś dr.
Niźi njejo serbska substanca tak mócnje wót asimilacije wobgrozona kaž how.
Wacej ga su měli katechetku, wósada, młoda wósada a žeńskeca pomoc su jězdźili na wulěty.
Elikowska-Winklerowa wó serbskich nałogach, a srjodu, 29.3., se how pśedstajijo serbski spisowaśel Jurij Koch.
Župne pśedsedaŕstwo jo kśěło se teke pśiwobrośiś pśeměnjenju statuta Domowiny.
Rusojska jo kraj w pódzajtšnej Europje a pódpołnocnej Aziskej.
Na fotografiji felujotej Ingrid Lejnikowa a Gertrud Hermašowa.
Ten pósoł , ako jo jomu dejał pjenjeze pśinjasć, jo je za powěsću Mollera wukšadnuł a se mimo slěda minuł.
Energijowy koncern LEAG pišo na swójich internetnych bokach, až pśigótuju twaŕ załožka za spalenje wótpadkow w Janšojcach.
Z realitu w NDR njama to nic cyniś: W mójej rodnej jsy jo było tencas sedym telefonow.
Ale skazane rěd a druge wěcy k tomu njejsu se dypkownje librowali.
Ten jo znaty ako pómały a swětocny spiw.
Njejsom se tam wěcej doma cuł pó chyli, wšake wěcy su mě napśekor šli.
Jezus mója naźeja.
Pótom jo zasej zachopiło to źěło na rolach.
To wósebne a wažne pśi tom było jo to, až su pśišli z Dolneje a Górneje Łužyce, a te ga budu pón teke gromaźe graś w jadnom mustwje.
To šemje V wótpowědujo.
W pśedslědnem Casniku smy pisali, až Elias Bisse jo rowno źěłał ako praktikant w Serbskem muzeju w Chóśebuzu.
Ako zachopjeńk, tak teke kóńc toś teje epochy su pśedmjata wědomnostneje diskusije a se dosć njejadnako pśistajaju.
Zawinow za wjasoły šulski swěźeń su měli zrownju wjele.
A joli, až druge luźe we bližy taki skazony luft zadychaju, ga krydnu wóni ten wirus teke.
Nowember njejo wjasoły cas.
Slědny tyźeń jo wózjawił Serbski sejm reakciju na toś to wuwiśe pla Lěwice wót srjejź apryla.
Pšosym pśinjasćo šklu za stykanu (Gesteck) a dekoraciske „pśicynki“ sami sobu.
Fraenkelowa.
Wšykne how swój nadawk maju, se wó drugich póstaraju, jano tak jo žywjenje w našej swójźbje pśerědne.
Wosebnje kupka Zagor jo wjelgin aktiwna.
Žeden jatšowny wogeń, žedno spiwanje, žedne namše, žedno walkowanje, snaź pla nikogo doma we familiji.
To se pśestaja někak wšykne tśi dny, aby karnikle měli wótměnu a nowu tšawu k jěźi.
Ten Wóśc nam groni: Ja som tam, za tebje.
To lažy na tom, až licba wuzwólowarjow jo tenraz wjele mjeńša – jo Maznik měnił.
Na serbskem wótpołdnju z pójsynogu 11. apryla w Drjenowje jo teke wustupiła rejowańska kupka ze zakładneje šule Ziltendorf.
Za tebje tam pśed domom stoj budka psowa, móžoš bydliś w njej, jo ceło nowa.
Dreetzsee słuša k pśirodnym parku Feldbergske jazorišćo.
Pišu tam hyšći wjele wěcej wó drastwach a nałogach, kak »serbski powědajuce Němce« w našych stronach glucnje žywe su.
Šołta, direktor Serbskego instituta.
Z motom »Jadnota we wjelerakosći« pyta zwězk statow za wobšyrnym póbitowanim identitow, kótarež se góźi, aby tych kradu wjele diwergěrujucych narodnych sebjerozměśow swójich cłonkojskich statow zregistrěrował a na taki part sociopolitisku, ale teke kulturelnu jadnotu dojśpił.
Toś jo chopiła z klapacom do mazańcowego blacha biś, což jo pśisamem zněło ako grimanje.
Młogi rybak mějašo za źeń wó 30 punt rybow, mjaz nimi wjelike karpy, liny a šćipjele.
To, což smy w slědnem casu za rěc cynili, njedosega.
Prědkstojaŕ Bodo Stellmacher a wjednik tudskeje wobory Jürgen Mönch stej slědny tyźeń symboliski kluc za nowy wejsny dom wót gołkojskego šołty Karsten Schreiber pśewzełej.
Źiśam 1. do 3. rědownje su pokazali muzikaliske graśe "Maks a Moric" wót Wylema Buscha.
Wolfgang Regel, kupka Drjenow – 16.04.1943
Na Janšojskem serbskem wjacorku jo Gorjańska młoźina z wjelikim wuspěchom k prědnemu razoju pśedstajiła graśe Herberta Cerny »Moja domownja« z gronami a spiwami Fryca Rochy.
Franciska pódšmarnjo, až błośańska tematika jo pśedewšym słužyła ako póstark.
Zapust w Prjawozu łoni.
Jaden z nich jo pśišeł z Natza, jsy w Puster-dolinje, źinsa dowolowe městno.
Finn Stiller z Bageńca jo rozštapował kšuški a jabłuka na mělne.
Teke wó tej nejnowšej, aktualnej wustajeńcy móžo se to groniś.
W Chóśebuzu jo študańska wósada wětša.
Tyźeń pó tśoch kralach zalězo žywe slobro zasej tšošku wušej nule, k tomu plapa se sněg abo pada zymny dešć.
Te wjelike su šli, toś som kśěł sobu hyś.
sta, Załožby za serbski lud, Serbskeje rady a serbskich institucijow a towaristwow, ako su z muzejom na wšaki part juž dłujko zwězane.
Karina jo ceło bźezmócna.
Aby kokota łapali, su gólcy padlowali w cynkowych wanach.
Ale wótstawk na poloma jo pśez wopłonjenje zemje snadnje wětšy ako na ekwatorje , dokulaž wokłon na toś tej droze wó wok.
Nowe su w „Stadionje pśijaśelstwa“ teke wšake programy pśed graśim a w pśestawce.
Z promštom Janom Malinkom smy wjelgin derje gromadu źěłali.
No: Namša jo za kuždego.
We koncerśe su muzikaliski ducy byli pó cełej Łužycy, teke pó historiskich łužyskich stronach w Pólskej a Českej.
Ale ruprajcht, se wě, se tšašydła njebój.
Na kóńcu wejsneje drogi, źož wótbocyjo Drjenojska droga, źo głowna droga, ta Picańska šoseja, do małkeje kśiwule.
Popy pak su z prjatkaŕnjow martrowany lud napominali, aby sćerpnje a pokornje swóju kśicu njasł a až buźo za to na njebju mytowany.
Pśi Besselowem elipsoiźe na pś. "Parisowy meridian" źo prěki pśez Parisowy obserwatorium.
Samo kjarcmaŕ we wejsnem gósćeńcu, źož som piwko wupił, jo toś wěźeł, až su tam něga Serby sedlili .
Ja som teke wiźeła ryboraki.
Pcołki su, ako jo to jich nałog, pilnje źěłali, aby měli něco k jěźi.
Wobglěduj konstelacije, buź narski/-a na cuze kraje a daruj kralojski, ako tśo mudre z persiskich stronow k narodoju Jezus-źiśetka.
A pśipódla wuknu ja nowe słowa, na pśikład ", jo Magdalena nam groniła.
Teke kultiwěrowanje a kubłanje winowych krjow sega slědk až do pradawnych casow.
To nejwažnjejše jo skóro wšym znate cynjone.
Až tam dojěś njejo był žeden problem, pśeto pó tych drožkach njejsmy nikogo zmakali.
Wótkubłaŕki su tśi dny wuknuli
Glucnje som wšykno doźěłał, ale naslědku som był tak mucny a pśemachtany, až som na zemju padnuł.“
Nan jo był rybaŕ, teke syn jo na to wuknuł a někotare lěta w tom powołanju źěłał.
Pon zabydnjoš mjenja bomow.
Na najśpje su lažali stogi a brjogi wšakorakego chabźa.
Znjeměrnjony som był tak abo znak.
Palatalizaciju konsonantow w pismje njewóznamjenjuju.
Wumarłe mórjo mjazy Israelom a Jordaniskeju ma wósebnje wjele soli − pśisamem sedym raz teliko ako Atlantiski ocean.
Wó to jo šło pśi wobradowanju gmejnskeje rady wałtoru tyźeń.
Skóńcnje jo Bramborska chopiła wěcej cesćiś wognjowe wobory a te woborniki.
»Pór starych drjewjanych ławkow, hołtaŕ, tśi abo štyri wobraze swětych.« 
Dolnoserbski gymnazium jo wabił
Zrownju ma wón komplicěrowanu syntaksu, což za mnjo běšo slěźenje do rěcnego labyrinta".
Pomjeńśo za to jaden pśikład.
Prědna swětowa wójna, nacionalsocializm a druga swětowa wójna su byli dalšne wupominanja teke za Domaškojc familiju.
Sćakła mań luźi jo casnikarja nadpadnuła a pśisamem zabiła.
Ze susednego Wjerbna stej pśijěłej Bernhard a Marion Nowak.
Pśi tom nejpjerwjej jadno góle dłymoko zadychajo a pón dłujko wudychajo.
Pšašanje město wótegrona jo było bejnje njedosegajuce a tak zymne!
stwórtk, 13. awgusta /jacmjeńskego
Tej dwa projektowej dnja stej se derje raźiłej.
We wóźe móžoš z rybkami abo łoźku grajkaś abo se pódnuriś.
Nic drugego nas njewumóžyjo.
Zasłužby pśi zwopšawdnjenju programa Domowiny se z Cesnym znamuškom Domowiny cesće.
Łužyca, Budyšyn a serbstwo su něto mój dom".
Snaź njejo hyšći wšykno zgubjone.
Zeleny tyźeń w Barlinju – Serbski źeń
Błota su wjelgin wažne a zajmne za pśijaśelow pśirody, ornitologow a teke za turistow.
Koncept za rěcne rumy jo wažny, a dokulaž ten pśiroźbny serbski rum we jsach njeeksistěrujo, jo šulskemu systemoju wósebna wažnosć pśipisana.
W Smogorjojskej młoźinje cujom se napšawdu derje.“
Až do kóńca januara su literaty a literatki se procowaś mógli wó Błośański literarny stipendium, kenž se wót lěta 2008 wupisujo.
W pisanem programje su how pśedstajili serbske nałogi a tradicije w mjasecach januar do maja.
Za swójo dobre źěło su se »Młode pomocniki wognjošćita« wuznamjenili z pjenjezneju premiju a jězdom do Muzeja wognjoweje wobory do Drježdźan.
Helmut Mucha z Hochoze jo w Małksy blisko Prjawoza 98 cm wjelikego šćipjeła wuwuźił.
Cłonki Lěźańskeje wognjoweje wobory su pśi tom pomagali.
 Och, ja njerozymny cłowjek, až móžach wót njeju wótejś!
Wó tom, až maju w Chóśebuzu dobre wótmyslenje, załožyś w jadnej měsćańskej źiśecej zagrodce kupku ze serbskimi źiśimi, mógu abonenty Casnika cytaś.
Chóśebuski trenaŕ Jens Gorsicki jo měnił: "Smy měli gluku, wuběrnu wrotaŕku a wěcej wrotow ako Hochozaŕki.
Naša wjas ma bogate stawizny.
Kobra skšuśijo kśebjat a pomaga pśi problemach z mjazyplatkami (Bandscheiben), dokulaž je wólažcyjo.
Łopjena su małke a lapate.
Tej jo pópšawem nalewk z łopjenow, bubliškow a pšutow tejowego krja.
Našogo abiturienta dla, kenž jo dejał hyšći wuknuś za eksamen, smej musałej južo jěsnjej wujś.“
Won jo kšuty, spšawny, wjele wumějo a rozmějo.
(pśecej prědny źeń proznin a źeń do prědnego šulskego dnja)
Za to jo dejał wuknuś.
A rowno tak pisane su jogo motiwy a temy, kótarež wón zapópadnjo na swójich wobrazach.
Wón jo w tom popajźeństwje na Budyšyńskej droze w Chóśebuzu póstupił na wušego doglědowarja.
Pśi kafeju su źiśi swójim starjejšym pśepódali darki.
Wósebnje Feliks Šwjela a žedne druge se toś wjelgin procuju, aby dosć balokopaŕkow za tu EUROPEADU rozbuźili a wabili.
Krawc (Slěpe), M.
»Dejm je pótakem z města sobu pśinjasć«, zdychnjo šołta.
Wšo jo móžno tomu wěrjecemu.
Nic, což ma z duchnym źěłom cyniś.
Drogowe lampy njejo hyšći dało a śma ako w riśi.
Nowa biografija Kita Šwjele jo se pśedstajiła w Serbskem domje.
To su za wětšy źěl trenarje a balokoparje.
Togodla su až do źinsajšnego hyšći žedne žywnosći, dwóry a wobydlarje w Žylowje na wšaki part, blisko abo daloko, z našeju Gräbigojc familiju zwězane.
A weto jo zabijanje kokota było něga tež pla Górnych Serbow daloko a šyroko znaty nałog a rozwjaselenje za cas žnjow.
Na 22. wikach jatšownych jaj w slěpjańskem kulturnem centrumje 6. a 7. apryla su byli woglědarje tak ako jajamólarje dobreje mysli.
Pód tym motom rozestaja se Knut Elstermann, awtor dokumentacije, z pšašanim, co jo jaden serbski film abo co by dejał w cełej šyrokosći byś.
Hejnak wołojniki wón tyknjo te kołki do zbytnych rycynow.
Dalšne pśedstajenja budu:
Sobota dej byś woplěwanja serbskego nałogstwa pśewóstajona.
Pó wobjeźe su naju w měsćańskem wótźělenju kubłanja pśedstajili, aby sebje z tym zawěsćili pódpěru za dalšne zmakanja.
W lěśe 1984 wujdu w LND jeje kniglicki "Spěwaś njejsom zabył" .
To jo wjelike wjasele!
Drugich sobu stergnuś, spiwaŕki a spiwarjow zagóriś, to jo młoda Serbowka južo tegdy pśez jeje pśirodny dar pśemógła.
Za kubłarjow zbóža jo to se wě špatne.
Abo hynac wokoło?
Dla serbskego profilěrowanja pśidu wukniki k nim z jadnasćich jsow, rownož geografiski lažy šula wjelgin njegódnje.
Powědaj wó tom z pśijaśelom!
Tuderkano a wšuderkano jo wjele luźi pilnych, aby gódy teke pód śěžkimi wobstojnosćami wordowali dolabowaś.
Ale teke pla stalinistow jo wón doma wostał, lěcrownož su kuždy raz mócnje klapali a buchali do jogo wjažynych źuri.
Ze swójeju zagórjetosću za serbsku rěc jej lažko pśiźo źiśi motiwěrowaś.
Gnilej co nas pópadnuś!
Kn. faraŕ Pank wótźarža kšute grono na te ryśarje wót Mars-la-Toury.
"How by ja se pśedstajiła jaden wjeliki wobrazowy ramik abo wjeliki płat, na kótaremž jo chronologija našeje stareje šule wiźeś", groni 64lětna Irene Nowcyna, ako jo se 1961 do depšćańskeje šule zašulowała.
Znajoš teke ty toś te elektroniske medije?
Su jogo wó nadawkach a profilu RCW a Serbskego internata informěrowali, jomu teke pokazali wšake materialije, ako su wuźěłali.
Źiśi bórkojskeje "Lipy" su starjejšym program pśigótowali.
W lěśe 2013 jo wóna w Serbskem muzeju w Chóśebuzu měła k jatšam wustajeńcu "Bytšne głažki, pyšne jaja – z twórjenja a zběrki głažkoweje a porclinoweje mólaŕki Birgit Patokoweje".
Ale wó swójom cłowjeku a jogo nanu njejo mě žednje nic wulicowała.
Wustawki Domowiny maju se znowa na głownej zgromaźinje kšywowego zwězka wob- zamknuś.
 glědajtej, co smy z waju towarišami cynili, chyśtej to bronidło wót se, howac zgubijotej głowu!
W Škódowje a Zaspach – a snaź tež hynźi – su wupjakli luštnu mysl: Něchten jo zachopił twóriś pisane "kamjenjowe wuže".
Gaž w Janšojcach se pśibliža palmica, ga cakaju tud južo na koncert znatego a wuchwalonego chora „Łužyca“.
Móžoš do Chóśebuza direktnje ze śěgom jěś.
Pótakem som powrośił hyšći styri dalšne piwa za jadnu góźinu a pótom njejsom nic wěcej wěźeł.
Pjenjez teke njejo był dosć, a toś su wóni wopśestali brunicu pśedawaś.
Sobotu, zeger 15:00 změju muzikaliske wótpołdnjo a rejowański wjacor w swěźeńskem stanje.
Pódpołdnjowa kupa jo nejwětša kupa Nowoseelandskeje.
Wójcece žywjenje běšo lažčejše ak žywjenje muflona, wójca jo za to pak zamóžnosć se wobaraś zgubiła.
Kelch jo wótpósłańce napominał, aby wobstojece struktury wužywali a sobu źěłali we wuběrkoma za kubłanje, sport, kulturu a serbske nastupnosći, we wuběrku za to socialne, strowosć a mjeńšynowe pšawa a wušej togo we wuběrku za młoźinsku pomoc.
Což pak jo se slědny tyźeń srjodu, 3. julija, tam stało, to njejsu Dešanaŕki a Dešanarje hyšći žednje dožywili.
Mója starka Lowiza a stary nan Wylem Wolenik, roźony w Mósće, stej to cyniłej až do drugeje swětoweje wójny.
(dalej na 8. boce)
How njamóžoš hynac, ako se doma cuś.
Pśi tom jo južo zaprědka wótwiźeś, až njebuźo licba pśiglědarjow pśi tom wjelgin stupaś – pśeto młoźiny (njeglědajucy na programy za šulu), ako móžo dolnoserbsku rěc na jawišću póžywaś, jo małko.
Teke jeje doma źěłana wišnjowa marmelada jo na skibach bejnje słoźeła.
Tak namakajomy na najsach, pśi starych šulach abo pśi cerkwinych naměstach někotare historiske eksemplary mulowego boma.
Wuwalcuj dłujku rulku.
Wó sławu Wandalow se raźi garnjomy, a gaž Serby napšawdu wót slědnych domacnych Wandalow póchadaju, pón by lěpjej było, gaby wóni žednje njewudrogowali, aby njecesnje njezginuli ako Germany w Africe.
Tam musy byś teke serbska wucba, južo něnt dej se to pśigótowaś...
Ana Měškowa wjele njepika, słucha lubjej na to, wó comž druge z prjatkarjom se rozgranjaju.
Wóna jo wordowała wobzamknjona na 7. juliju 1994. A na 1. juniju pśed 5 lětami su ju nowelěrowali (ako prědnu kazń we wótnowjonej wjažy bramborskego parlamenta).
Wjelgin wuznamna a pśez granice Łužyce znata publikacija Lehmanna jo jogo wěcej ako 800 bokow wobpśimujuca »Geschichte der Niederlausitz« z lěta 1963.
A glědaj, južo jo serbske nakładnistwo prědne eksemplary we radnej licbje wótbyło!
Ira Frackmann nadalej šołtowka w Bórkowach
Wón póchada z lěta 1506.
Kótary z tych ptaškow njeleśi pśed zymu na pódpołdnjo?
Pśisamem ceła Wołyńska źinsa słuša k Ukrainje , ale mały źěł we wokolinje Chełma słuša k Pólskej.
Wjerašk cerkwinego dnja jo był pśedstajenje oratorija wót Kocora a Zejlera.
Na wobyma jo tudski ekspert za to prehistoriske, Philipp Feistauer, wšake jadnore rědy a objekty ze zachadnosći cłowjestwa prezentěrował, kótarež su se pó wšakej wašni wjerśeli.
Mamy za to dosć energije, elana a skobodnych a kompetentnych luźi, ako w tych gremijach za pśichod serbstwa wójuju?
euro dej wokrejs dostaś za notne reparatury a dalšne źěła.
Drugi źeń jo šło zasej zajtša rano zeger styrich wen do Wjelceje.
Na tom wjacorje jo to była w pśedprogramje na jadnom boku serbska folklora.
Ja se źiwowach, až take tśi wjelike serbske gmejny njamaju serbskego fararja a gronjach jej to.
Co mě pomaga wjeliki grod, gaž jo nutśi lutny głod.
Tak budu – teke pó tom projekśe – koordiněrowaś, kak se informěrujo wó imaterielnem kulturnem bogatstwje našogo dwójorěcnego regiona – wó serbskich nałogach, spiwach, bajkach, powěsćowych póstawach, stroninych mjenjach, literaturje a tak dalej.
Pśimě "sibirski somot" pokazujo na jogo póchad, ale tejerownosći na jogo swójorazny "somośane" wuglědanje a jogo měkosć abo gładkosć w ruce.
Dwa studenta fachowego směra "socialne źěło" na Ewangelskej wusokej šuli stej woglědałej pśed gódami na decemberske Serbske blido barlinskich Serbow, aby se z nimi rozgranjałej dla situacije Serbow w Nimskej.
Awtor jo Walter Koschmal, profesor slawistiki z Regensburga.
Ale žydojski tempel jo był znicony, jano bury su wóstali w domowni.
Pětko: Cog’dla ga howac?
To jo płod jogo 20 lět dłujkego zběraŕskego a slěźaŕskego źěła.
Napšawdu, smy měli slězy na wózu tśi stare juž tšochu zarzawe blachowe tuny.
To su byli źiśi, ako mógu w swójom horśe nejlěpjej głosnje cytaś.
Za tym až smy zašwicali graśe, ženu póriki, kenž se za ruku źarže, na grajnišćo a tam za guseńcami pytaju.
Jeje Institut za slawistiku jo se pón 1958 za śišć póstarał.
Havelland Fontane
Gaž komunikacija ze zwuconym dwójorěcnym wobswětom se na taku wašnju wobgranicujo, by to mógało pla góleśa emocionalne śěže wuwołaś.
Jurij Pěčka jo weto južo źeń pśed startom wuwucowanja w januarje 1965 w šuli był a jo dojźony post wótźěłał, aby njeměł ze zachopjeńkom wucby ned někaku hektiku.
Wo tom zmakanju w Jeruzalemje dajo w Etiopiskej wjele wobrazow, a jaden jo rědnjejšy ako drugi.
Wóni su byli gjarde na "togo swójogo": togo Domenika Krötela, ak jo stśělił prědne wrota.
Chtož se tak zasajźijo za to serbske, za swóju domownju, buźo dalej pilnje źěłaś — w kupce ako pśedsedaŕ, w cerkwinej raźe, w źěłowem wuběrku Domowiny, pśi Serbskem kulowatem bliźe a hynźi.
Won jo se naroźił na zachopjeńku 60tych lět 18. stolěśa ako syn bonarja w Rownem.
Wóna kwiśo wót maja až do junija.
Pśipódla buźo wušej 30 ludowych wuměłcow.
Te tśo krale su byli Normen Scon (z Chmjelowa), Mario Kopš a Marko Schröter - te kralowki Claudia Matkojc, Nancy Wachojc a Claudia Rojekojc.
Kamil Štumpf, Stanislav Tomčík, Marcin Szczepański, Viktor Zakar, Emilia Nimcowa, Jakub Sokół až do źinsa na pólu dolnoserbskeje rěcy, literatury a stawiznow statkuju.
„Njamóžomy w pśiducem lěśe dwa tyźenja to lěgwo pśewjasć?” To su mě źowća na slědnem wjacorje serbskego rěcnego lěgwa w Jarješku pšašali, a to jo za mnjo był nejrědnjejšy kompliment, dokulaž som se mógała wěsta byś, až jo se lěgwo dopołnje raźiło.
Rostlina jo na Acorach, w dłujkem wjacorje Špańskeje a w Portugalskej rozšyrjona.
Ako som był tak stary ako ty, ga jo w tom casu wubuchnuła ta nejgroznjejša wójna w historiji cłowjestwa, kótaraž jo wusmjerśiła pśisamem 50 milionow luźi.
K tomu su dodane tśi fota.
“Žeńska w serbskej literaturje” - wó tom jo było to grono 7. měrca w Chośebuskem Serbskem domje.
Pód titlom »Juž se njebójm śamnosći« jo wujšło kšasnje ilustrěrowane tšojeńko wó gólcyku, kenž pśewinjo swój tšach pśed śamnosću.
Ludowe nakładnistwo Domowina ma něnto nowu internetowu lodu.
Bóžko tam njejsu hyšći natwarili sćažku za kólasarje a pěškarje, ale tych awtow jo něnt tak mało, až njejo tšach.
Rosćo w górskich lěsach, we wódnych žłobišćach, w blokowych nasypach.
Ako moderatora stej wuzwólonej žurnalista Christian Matthée a Anna Holzschuhojc, a wónej buźotej se rozgranjaś z publikumom, kaž teke ze tśomi wósebnymi gósćimi, kótarež maju ze serbskeju rěcu a jeje rewitalizaciju cyniś.
Daś nicht nježałosći dla grěchow, pśeto z rowa swěśi swětło wódaśa.
Źowća a gólcy su se maski stajili a płachty pśez głowu ześěgnuli.
W njezjawnem źělu wobradowanja jo pón informěrował amtski direktor dr.
Wokoło 20. najźo se bejnje sněga a smějomy se na běłe gódy wjaseliś.
Wona jo pśedłujko w krickach sejźeła.
Na mójo prědne wusćełanje mógu se hyšći wjelgin derje dopominaś.
Nejpjerwjej póbyštej we prědnej klasy a kněz prezidenta se źiwowašo, až te serbske źiśi tak derje nimski mógu.
Wótźo pśiźo ten nałog woblewanja?
Zeger 13.00 se pśewjeźo swěźeńske zarědowanje, źož budu mjazy drugim powědaś Chośebuski wušy šołta W.
Som južo pjero w ruce měł, ako jo dojšeł numer 50/89 NOWEGO CASNIKA do domu.
How jo linija, źož deje flaše stojaś.
Na taki part mógu gósći z bliska a zdaloka zasej se wopóznawaś ze Serbami a ze serbskeju kulturu w Dolnej Łužycy.
Ta 16lětna pójźo pó lěśojskich prozninach na Centrum wušego schójźeńka I w Chóśebuzu.
Wokoło 180 luźi bydli w Rubynje, a něźi 40 z nich pśisłuša tamnej Domowinskej kupce.
Lubin/Lübben
"Wu nas na dwórje móžo ta pjerina nutśi wence šampliś źož kśě.
Wóni maju rozmjej pśechwatanku za swóje pśijaśele.
Dolnoserbski report: Powěsći/
Ja wěm, co se stawa w našych wjaskach.
Doris * 1933, póchada z Grodka, bydli w Barlinju, slawistka
Zapłaśiś deje 10 markow pśi Domowinje w Budyšynje.
A toś som rad rymował wó zwěrjetach, z kótarymiž som se pjerwjej ako gólc a pózdźej ako dorosćony pózmakał.
Babrujsk jo město w Běłoruskej.
„My sami dejmy dopokazaś, až serbska rěc jo gódna“
A se wě jo teke dało censuru za pilnosć.
Wóna se južo wjele lět zaběra z historiju pomnikow, z jich registrěrowanim a dokumentěrowanim.
Pód titelom "Acht Tage Abschied" jo wóno se 1987 w nimskej rěcy wózjawiło.
Gmejnska rada pak jo jogo póžedanje wótbiła a se pśichyliła póžedanju wuzwólowaŕskego zwěstka SV Lok Slěpe (to jo sportaŕske towaristwo).
John Leguizamo jo kolumbiski komikaŕ a grajaŕ.
Žeńska jo w chwatku.
Grichiska ma teke cełu mań kupow na Srjejźnem mórju, kak na pśikład Kreta, Rodos a dalšne.
Kažo mě do 3. etažy wjelikego doma, tam, źož ma w śichem rožku serbski kabinet.
Kužda wuglowa jama we Łužycy – něgajšne rowno tak ako něntejšne – jo na dwěma bokoma pśedstajona a rowno tak kužda z tych něźi 130 wótbagrowanych jsow a wjaskow w Dolnej a Górnej Łužycy.
Nadalej buźo wucba w małych kupkach, nadalej dej byś wótstawk.
Dopominał jo na iniciatiwu jubilara a Jahnojc Christiny z Dešna, ako stej prědk 23 lětami serbske namše wótžywiłej.
Won pyta a pyta tropy, ale tropy su tak wjelike.
To jo se w lěśe 2010 zachopiło z namšu w góli, blisko Miłoraza pśi chójcy z mjenim "Protestantin".
Až njejo Fontane jano pisał wó Serbach w Błotach, ale teke wšake wó historiji a pśisuźe dalšnych słowjańskich ludow w Nimskej, kótarež wěcej žywe njejsu – to jo pśi wótwórjenju wustajeńce Steffen Krestin, wjednik Měsćańskego muzeja, k wěsći dał.
Co jo sol?
Pón by te ceptarje teke lěpše wuměnjenja pśi bilingualnem studiju měli.
Cejdejku k tomu mamy how w źiśowni.
Abo mama?
Rozmjej, wucabnica jo jich wabiła z tym, až chtož buźo we projekśe sobu gótowaś, njemusy pisaś žedno seminarne źěło.
Woglědarje a gósći mógu se tam zeznaś w nowem twarjenju bramborskego parlamenta ze źěłom wótpósłańcow a jich zastojnstwa.
Jo, to pśitrjefijo, dokulaž teke źinsa pśed tyźenjom w Dešnje jo było tak.
Něnto jo ze starjejšyma na busowem wulěśe do Tessaloniki.
Wósebnosć jo zběrka jatšownych šćerkawow, kótarež se w Górnej Łužycy wužywaju.
Teke na z rězbami wupyšnjony tablet jo pokazał, wót kótaregož muzeum w Dešnje repliku ma.
Pśiscyń lejstwu za měrjenje na głažk.
Ruce pód głowu zatkatej glěda górjej do mrokawow.
Robinson źěšo. 
Cerkwiny wokrejs, Załožba "Cerkwja we jsy" financěrujotej ten projekt rowno tak ako pósćenja.
A pón jo slědował jaden wustup za drugim: w Janšojcach, w Drjejcach, w Turjeju, w Hochozy, w Turnowje, w Drjenowje a w Žylowje… Niźi njejsmy felowali.
Źowćo na prědne zawołanje njereagěrujuce se něnto dwa raza mócnje wótstarcyjo a se hympjo, daloko doprědka a wusoko naslědk, a zasej doprědka do wjacornego njebja.
Jogo płod jo pucka.
To jo měło swój wužytk, na drugem boce pak jo wót tych 2000 tam źěłajucych jano 700 wušej wóstało!
Wót zacynjenjow tych zawodow feluju muzejoju casowe znanki.
Wotworjenje buźo zeger 19.30.
Pótom pśicynijomy je z tackerom ku kijam.
Źowća Zaspickeje źiśeceje rejowańskeje kupki nose wšykne lapu.
Ernst Julius Coccius w Bezkowje – z Hannoverskego Wendlanda póchadajucy faraŕ, sobuwudawaŕ 1655 wudanych serbskich spiwaŕskich
Kak pak pón nastanjo taki trikowy film?
Engelšćina jo germaniska rěc.
Jaden, dwa, tśi zlicyjom, stwórty rožk njenadejźom.
Na doněntejšnych tśich Europeadach 2008 w Šwicaŕskej, 2012 w Łužycy a 2016 w Italskej ga běchu balokopaŕki a balokoparje jano z Górneje Łužyce Serbow zastupowali.
Jatšownicu se žognuju namšarje pśed progom do cerkwje a jatšowne rejtarje njasu to bibliske pósołstwo wó górjejstawanju Kristusa do wósadow. 1998, to groni pó wěcej ako 400 lětach, su toś tu serbsku tradiciju how w Błotach wótžywili.
Palce pšaweje nogi deje se pśi brjušku lěweje nogi zapowjesyś.
Wóni su do zemje zaryli glinjanu flašku, z casnikowymi artikelami a chroniku z tšojenjami w Miłorazu wót lěta 2006. Plan za Nowy Miłoraz wopśimjejo 40 priwatnych twaŕskich parcelow a komunalne tereny za wejsny dom, sportnišćo a kupaŕnju.
Něnto su gusy wukjarmjone a worduju šlachtowane, bźeze štresa.
Ale pśebuski arcymjeršnik jo sebje wót biskupa wupšosył, aby wóna pśi mužakojskej parochiji wóstała.
Kótaryž pó jśmě chójźi a njama swětła, naźej se na Knězowe mě.
Posmjejk jo pśecej hyšći nejlěpša metoda, njepśijaśeloju zuby pokazowaś.
Mimo togo jo muzika jadna rěc, kótaruž kuždy rozměś móžo.
Mysliśo w tom zwisku na »Jagarja Bagolu«!
Wóni ga su byli wšeje winy liche!
Zestśigajśo styri raze do papjery.
We wušem starstwje maš zasej kradu hynakše cowanja.
Ten jo se do togo sam wó pšawosći togo tšojenja pśeznanił.
srjodu, 22. julija /žnjojskego
Familija jo skjaržyła pśed sudnistwom pśeśiwo wuswójenjeju (Enteignung).
Turnojski šołta Helmut Fries jo wjelgin gjardy na to, což su z tym stwórili, a až su měli taku ideju a tu wólu k tomu.
Te, ako njejsu mógali tam pśipódla byś, su mógali w centrumje Chóśebuza swěśiś.
Po politiskej změnje jo rosło jogo žycenje se wrośiś.
Na naźeju na nowu wjelicku industriju njedejmy se spušćiś.
Karina musy tśichnuś.
W tom modelu ale wóstanjo njejasne, co jo było do prabucha a co jo jen zawinowało.
To jo kśěł nět nachwataś a tejerownosći něco zgóniś wó projekśe Witaj a zwenkašulskej zaběrje źiśi.
Město zeleneje górki móžomy teke marchwej z rěpcyckami wariś.
"Naš cil jo, serbske rěcne rumy zeźaržaś."
Kněžo, som-li ja gnadu namakał pśed twójima wócyma, ga njehobiń se swójogo słužabnika.
Wobradowanje Bramborskego krajnego sejma w januarje, z Kathrin Šwjelinu, pśedsedaŕki Serbskeje rady.
Jo měł pak tšach, až njebuźo se jomu to raźiś, togodla jo se wuzamkał we swójej źěłaŕni, aby to nichten njewiźeł.
Z wuglom jo dalej šło.
Budu zas tśi stacije, ale glědajucy na korona-napšawy njedej byś wěcej ako 20 źiśi w jadnej kupce.
Z Raduša: Mějśo źěk, lube ptaški! my smy kśěli Wam wulicyś wót našeje ptaškoweje swajźby w Radušu.
K tym wjelim pśiglědarjam jo słušała Melanie Waltherowa, cłonk gmejnskeje rady, ako jo kradu na tom dnju swěśiła swój narodny źeń.
Na Lědach, pśi głownej droze z Lubnjowa, su južo pśed dlejšym casom stajili domcyk, w kótaremž namakaju woglědarje a turisty wažne informacije z teje znateje błośańskeje wjaski.
Zastupna pśedsedaŕka tradiciskego towaristwa Kathleen Theimerowa jo we swójom gronje wobspomnjeła aktiwity swójich 82 cłonkow Wóni su dobyli łoni 2.500 euro myta "Serbski pśichod Łužyca", a te pjenjeze se nałožyju k lěpšemu jańskego rejtowanja, dla kótaregož Kózle jo šyroko a daloko znate.
Tak jo wóna (jeje mě njej’ znate) žedne dny prědk teje swajźby Jura wopušćiła.
[...] a dla togo som cesto dosć z wěsteju tužycu, casy samo ze zawisnosću na to słuchał, gaž su druge wó swójom starem nanje a starej mamje wulicowali.
Na nje budu pón doma cesto słuchaś”, jo Jens Martin, študańc z Borkow, Casnikoju gronił.
To su w Janšojcach pśedewšym Ursula Starikowa a Liesbeth Měškowa.
Młogi raz njamógu luźe źěłaś.
Bamž jo grozył za swóje spise a ideje, 1520 jo Leo X.
Z wótstawkom su teke cłonki spiwaŕskeje kupki sobu spiwali.
Wón ga co hyšći wjele nawuknuś.
Licba pak musy byś nanejmjenjej 50 procentow wšyknych cłonkow, aby była głowna zgromaźina do wobzamknjenja wopšawnjona.
Njedajo se groniś, wjele pšosbow jo se z Dolneje Łužyce stajało.
Tak by mógli źěła južo 2026 gótowe byś.
We Wjerbnje samem se to jězdźenje wósebnje rědujo.
Frygi su wužywali swójski alfabet a teke grichiski alfabet.
Waše wótkubłarje a wótkubłaŕki su pilne.
W lěśe 1995 jo dostał Lubnjojski gymnazium to mě »Paul Fahlisch«.
W leksikonje cytaŕ zgónijo, gdy su se pśisłowa prědny raz pisnje zjawili a chto jo je wózjawił.
Koni wuźi dłujcycko, zewšym njej’ jom’ wóstudno.
Smogorjow słuša do Brjazyńskeje wósady, a teke wóttam su žedne namšarje pśišli.
Malsnje jo se pó jsy roznosowało, až jo notne śěg ze sněga wukopaś.
Skóro jo Grejtka chopiła płakaś: „Lubšy bratśik, co ga něnt?
Jo a ně.
Njewoblubowany buŕ jo zachopjeńk 50tych lět do pódwjacorneje Nimskeje wuběgnuł.
Wóni pśi włosku njejsu to źěło pśemógli.
To jo na Górnej droze (Berggasse) 1.
Wóno jo pśecej tak z nami cłowjekami, kenž wšykne do dalokego pśichoda glědamy a se pšašamy, co ty buźoš a kak mě se pójźo.
Smogorjojska pódrěc se pśeliš njerozeznawa wót dolnoserbskeje pisneje rěcy, ale wěste rozdźěle weto dajo.
Letišćina jo jadna z dweju eksistěrujuceju baltiskeju rěcowu, pódkupka indoeuropskich rěcow.
Pilny gribaŕ wón teke jo, 30 sortow wón zběra w góli a zagroźe, lětosa stej pśišłej dwa nowej k tomu.
Pśisamem, ga by Pětko zasej k zemi padnuł, tak běšo se wulěkał. 
Pětk, 12. februar: w Tšupcu/Straupitz (zapustojska polonejza)
Wobźělniki dojaŕskego kursa we Bórkowach dnja 8. awgusta 1931 wokoło "gumijoweje krowy".
Njeźelnu namšu ze serbskimi elementami w susednem Spitzkunnersdorfje jo faraŕ Robert Malink pśewóźował.
Wót zakładnych šulow su byli 12 wukniki z Brjazyny, šesć ze Žylowa, šesć z Janšojc a dwa z Knorawy.
Žeńska Knošyc Měta jo pó fryštuce chwatała z grabjami pó kólasu na łuku.
Změrom jo swóju skibu zjědł a se dał piwo derje słoźeś.
16. september jo tśeśa sobota w mjasecu a tak jo zasej program “Łužyca” w dolnoserbskej rěcy na rěźe.
Slědne tyźenje su byli wupominanje za starjejše.
To wšykno jo se stało jatšownicu wjacor.
Žeńske woblekaju serbsku drastwu a stajaju sebje zasej lapu na głowu.
Ja sama som sebje prědk wjelich lět Nowakowe prjatkowanja kupiła a njelicobne raze južor cytała.
Wóścenas za Dešno
Něnt laže jajka w gnězdašku, z nich ptašatka se wulagnu, kenž šnapaju nam k wjaselu za lětko zasej tak.
To rědne njejo", tak 82lětna Hochozaŕka.
Rita Neuberowa buźo wót zeger 16:30 cytaś bajki za źiśi.
Do tonow pak njesłušaju žedne plastikowe tutawki.
Pla martwych šćěpjeńskich serumow zawinowaŕ jo pak zmórjony, pak ma serum jano rozsykane źělki zawinowarja chórosćow.
Z tym jo se wuznamny profesor slawistiki Roland Marti pódał na wuměńk 1. apryla 2019. Wón pak wucy hyšći studentam "serbskej rěcy a serbske stawizny a kultura" w francojskem Nacionalnem instituśe za orientaliske rěcy a kultury w Parisu.
Pódpołnocne lěśe jo snadnje dlejše a zmilnjejše ako pódpołdnjowe lěśe, dokulaž za cas pódpołnocnego lěśa se směr ze zemje k słyńcu pitśku pómałčej změni a zemja pitśku dalej wót słyńca zdalona jo.
Mjaztym jo wušej 60 lět pśejšło a tych eksemplarow bywašo pśecej mjenjej.
Dłujko eksistěrujo projekt Kolektiw Klanki a chto jo hyšći pśipódla?
Kak howacej by mógało byś to žałowanje wó wumrětego bamža tak wjelike a dłymoke?
»To jo tak kšasne wu was!«
Južo wjele mjasecow nježli až wujźo nowy zešywk Lutkow, sebje głowu łamjomy: Co was źiśi zajmujo?
Teke drježdźańska wustajeńca 1896 ako skerjej rucnikaŕske wiki jo rozpokazowała wšake wuźěłki rucnikaŕstwa a ludowego wuměłstwa we wustajeńskem palasće pśi Stübelowej aleji.
Armeńšćina jo indoeuropska rěc, kótaruž se powěda w Armeńskej.
To su byli za wětšy źěł pjenjeze, kótarež su cłonki płaśili do žarjabnice drustwa.
Póśěg za nas źinsajšny cas jo pšašanje: Co jo wěra? Kak z njeju wobchadamy? Faraŕ Natho jo to stajił do srjejźi, nam derje k rozměśu.
Pó lěśe 1952 su zestajili pó wójnje w měsće prědnu serbsku wustajeńcu, a 1978 su wótwórili w groźe w Rogeńskem parku muzej dolnoserbskego pismojstwa.
Znamjenja noweje zeleneje ery su wšuźi wiźeś, wóni se měšaju z wopokazmami starego "njerěšnego casa": Cesto ga stoje wětšniki na gruntach wuglowych jamow.
Wóni źěłaju na dalšnych projektach – mjazy drugim kśě kólasowu drogu "Serbske impresije", ako wjeźo pśez serbske jsy wokrejsa Sprjewja-Nysa, až do Wětošowa pódlejšyś.
Wótkubłaŕki su se wósebnje procowali, ze źiśimi zapustojske reje nawuknuś.
Lěc wóna změjo naslědnika, budu hyšći rozsuźiś.
A se pśewšo wjaselim, až se zajmujotej za šćit pśirody a cotej papjeru zežariś.
Lehmannowa, Christel 258 głosow
A źowća z Witkoweje kupki niźi wiźeś njejsu.
Kśiłka, pjerka, šnapace – źiśi su naraz cele pyšne.
Golcyk jo se bejnje rozgniwał, až tak z nim wobchadaju.
A smjerś njejo wšogo kóńc, tak dłujko ako hyšći jo něco žywe na tom swěśe a dalej! W bibliji jo kśesćijanam to nimjerne žywjenje zlubjone.
Wóna jo gano pśestajiła knigły wót hampa Findusa do serbskeje rěcy.
Rosćo w bogatych na krě górskich listowych lěsach a na wótkłonach.
Zastup płaśi dwa euro (za tych, ako su starše nježlic 16 lět).
Až wóno nam dawa wósebnje wjele dobreje mysli a jo dar Bóžy za naš lud, to sam som nazgónił.
Toś te funkcije maju Marcus Końcaŕ, zastupny jadnaŕ Domowiny, Frank Kosyk, projektowy sobuźěłaśeŕ pśi Domowinje, a William Janhoefer, župan a jurist.
Ale co jo? Nicht se njewjaseli, wšykne wuchace jano zdychuju, tśichaju a kjachaju a maju łdzy we wócyma.
Stary Testament
Jo tam nastała w slědnych lětach manufaktura pozamentow GmbH.
Pśi njej smy toś se wopšašali: Buźo lětosa zasej jatšowny wogeń?
No jo, z tym nimskim, kak jo to było?
Ministaŕ jo pśi tom naspomnjeł móžnosć serbskich studentow se pilnowaś wó stipendije na pólskich uniwersitach pśez nimski DAAD.
Tak jo było wót 16 towaristwow jadno dolnoserbske cłonk nowego kšywowego zwězka.
To jo naša domownja!
Něga jo była žywa wudowa.
Wjacor, ako kury du spat, wulězo Findus ze swójeje budy.
Za Rogowarjow jo wóna hejnak knyka.
Na to slěduju wóspjet někotare milnjejše, dešćowate dny.
Rědne žywjenje we jsach, a to za wše generacije, pśinosujo k tomu, až ceły kraj dalej rosćo a kwiśo – jo groniła a k wěsći dała, až jo se tenraz we tom wuběźowanju 2017 do 2019 wobźěliło pśisamem 1. 900 jsow a wjaskow we cełej Nimskej, a až jo to južo 26. raz, až se nejlěpše z nich mytuju.
Młoźina jo organizěrowała jatšowny wogeń, stajanje majskego boma, sobu organizěrowała ten wjeliki łoński kokot, gódowny mark, a jo wobstarała młoźinski klub.
Togodla jo w dawnych casach pśecej něchten drogował; pěšy, na kónju, kamelu, z cołnom abo łoźu.
Lažy w srjejźišću kraja.
To jo było za njogo wjelgin wažne wokognuśe, gdyž jo se prědny raz zmakał ze Serbami a pśi tom jo se tak pšawje zalubował do togo serbskego, ako jo sam gronił.
Wšykne: „Co to jo było?“
Kowaloc su małe byśe měli, niski dom a mjeńšy dwór.
Dokulaž pak jo Słowakska kraj z Karpatami, z tymi wjelgin rědnymi górami a górinami, se młoge gósći a pacienty rozsuźiju za njeźelsku ekskursiju do Małeje Fatry abo samo do Niskich abo Wusokich Tatrow pśi pólskej granicy.
Take słowa grěju našu wutšobu.
Łužyska wótbocna droga Českeje sćažki jo wjadła wót Budyšyna pśez Sprjewiny doł do Šluknova a dalej do Českeje Lipy.
Ja budu se w prědnem rěźe woglědaś te filmy, jich jo źaseś, kótarež su pśedwiźone za to głowne wuběźowanje.
Dr. Hartmut Leipner jo dostał myto města Halle
Gromaźe z drugimi młodymi luźimi som grał we jsach na rejach.
Pótom jědu z kólasom abo z wózom do góle".
Jatšowne pokazki
W Limbarku na gluku hyšći jo.
Z tym co pokazaś, až jo pó tej kurje zasej strowy, až móžo zasej gnaś a se pšawje gibaś.
Pla kněskego dwóra w Klukšu pśiźo Sprjewica ze Sprjewju zasej gromadu, ale wót grodu w Lichanju źěli se rěka k drugemu razoju.
Na toś tom flaku na kšomje Slěpego budu raz bydliś wobydlarje z Miłoraza.
Prědna kazń za chórego jo: pósłušny byś gójcoju.
Druge firmy pak póžedaju wót šule pśeliš wusoke płaśenje.
Trenčín jo město w pódwjacoru Słowakskeje.
29. awgusta buźo familijowa njeźela.
Togodla nowa Maśica dej se pśiwobrośiś wěcej tomu powědanemu słowoju.
Zagronite pśedewześa su se 2017 wobrośili na EU z wěcej ako milion pódpěrarjow.
Na knigłowu premjeru jo wjele Wjerbanarjow pśichwatało.
Chtož zachopijo źinsajšny źeń serbsku rěc wuknuś, ten ma nejpjerwjej cyniś z pismom – wón lazujo pismiki a se snaź pšaša, kak dej je wugroniś.
Smej how pšawje w comicowem muzeju?
Felowała jo dotychměst pšawa ideja za zgromadne wužywanje togo cełego objekta a jogo wokoliny.
Dogromady buźo se ansambel pómjeńšyś wót 107,5 na 80 městow.
Hansko pak njejo měł žednych běłych kamuškow wěc .
Lětosny Mjazynarodny festiwal Łužyca zachopijo se za tyźeń stwórtk, 4. julij , w Budyšynje.
Skoro tśeśina how zastupjonych awtorow pśedstajijo prědny raz w takej wustajeńcy — ta slědna wobwodna jo była pśed 4 lětami — swóje źěła wjelikemu publikumoju.
Debra Messing jo US-amerikańska grajaŕka.
Serby mógu gjarde byś a źěkowne pśez to, což se jim wšykno raźijo.
To słowo se zagnězdźijo w głowach teje młoźinskeje kupki a woblětujo naš cołn.
Jeju pśedawaŕnja teja a kafeja pśi pomniku Nykusa a drugich bajkowych figurow jo mjaztym wordowała znamje města.
Pótom som chójźił do wušeje šule w Knorawje.
Ta jo pśišła z winice pla Bělina.
Serbski ludowy ansambel jo jo wjele wót nich ako prapremjeru pśed-stajił.
Źiśeca fantazija ze mnu grajo.
Normalnje by wóna w pśedmjaśe serbšćina swójo wustne pśespytowanje měła, ale dla korony su na tej šuli te wustne pśespytowanja wupadnuś dali, jano te pisne su se wótměli.
Jo se derje znał z Wětošojskim Augustom Neumannom, serbskim pśekupcom a procowarjom“, wón powěźejo.
Fred Kaiser, Dešański šołta a pśedsedaŕ serbskego wuběrka, jo měnjecy, až jo něntejšne rědowanje lěpše, a teke dr.
Pótom powědašo Robinson Pětkoju, až něto se njetrjebatej pśed źiwymi luźimi bójaś, gdyž matej take bronidło.
Abo su dawali zelowe wěnki zbóžoju k žraśu.
A how trjebamy pomoc regionalnych slěźenjow, na pśikład Borkojskich badarjow a znajarjow.
Pśizjawiło jo se 15 źiśi w starstwje wót 6 do 14 lět, kenž budu w kupkach kreatiwnje pód rozpokazanim Franciski Albertoweje, Dirte Henšelojc a Anje Leonhardtojc źěłaś.
Nejwěcej rozšyrjona z toś tych pśechodnych dialektow jo slěpjańska narěc.
zakładne dogrona – dogrona gmejnow z Vattenfallom, źož jo wšykno to wustajone, což koncern dej cyniś za pśesedlarje a pótrjefjone gmejny.
Jo šło – w zmysle Stuarta Halla – wó dalejdawanje serbskeje kultury w jeje kompleksnosći a procesowej eksistency.
W graśu jo jaden drugemu chyśił balo a pšašał „Chto jo płacki z tejzku wukšadnuł?“ Rěc graśow a źiwadłowego kusa jo była serbska, wobchadna rěc jo była měšana.
Sobotu (18.2.) su dorosćone w tej jsy camprowali.
Zelene awto jo wustało pśed chromom Pátowych w Praze-Krč.
Oktober jo nazymski mjasec w pódpołnocnej hemisferje a nalětny mjasec w pódpołdnjowej hemisferje.
TV-star Kim Kardashian, kótarejež familija jo była wopor osmaniskego genocida na Armenijarjow, stoj na boce Arcacha a jo pšosyła Běły dom USA diplomatiski se zasajźiś za měr w Arcachu.
A młoge bury su samo grozyli, až budu se wobjesyś.
Starjejše, kótarychž źiśi wótrostu ze serbskeju rěcu, su njespokojne z móžnosćami serbskeje wucby w našych šulach.
Jo lubowała serbsku ludowu rěc.
"Źěkujom se śi za wjasołu rejku, wujk wětš", wóna groni.
To su namdušu ceło nowe „wašnje wiźenja” našeje rědneje łužyskeje domownje.
Pó masterskem źěle jo změniła uniwersitu z Bristola na Manchester, aby pisała doktorske źěło.
Wónoźenje Fryca pak, kótaryž jo to wšykno pśipódla wugbał, njedajo se źinsa měriś.
Jo, rěcy ga pśecej južo jo rad wuknuła, a njejo jej to teke śěžko padnuło.
Jogo wujk Mjertyn Rocha, serbski faraŕ a basnik, jo roźony Šejnejdaŕ, kaž teke Horst Jaśan.
Som w bibliotece jadne knigły wó swětnišću namakał.
Mosćańske źiśi su spiwali tśigłosny kanon.
Wót zeger 12:00 budu wótwóriś nowu wustajeńcu wó renaturěrowanju sprjewineje łuki na tom samem dwórje.
Ze swójim graśim su spěšnje załapili pśisłucharjow.
„My smy ako prědna Kita w Bórkojskem amśe se stajili pśepytowanjam, kenž jo Educert GmbH pśewjadła.
Slědujucu diskusiju jo moderěrowała Angela Šurmanowa, cłonk Rady za nastupnosći Serbow pśi krajnem sejmje.
„Njepilicowe“ a šalmajarje su swěśili
Drugi dalšny wažny termin na mnjo caka“, groni na zachopjeńku naju rozgrona.
W lěśu smy chójźili bóse do šule a w zymjem w drjewjankach.
Rěc we kusu „Łapanje šefa“ jo pak wuša dolnoserbšćina.
Witko se źiwa, kake rědne serbske drastwy tam wiźi.
Redaktor Płomjenja Bernd Melcher a rěcny pedagoga Aleksander Draguła matej něnto na pśechodny cas wjednistwo chóśebuskego RCWeja gromaźe we rukoma.
Serbska rěc we wšednem žywjenju jo se bóžko teke w Janšojcach zgubiła.
Se wě, až jo to jano jaden wurězk, pśeto how su pśedewšym te, kótarymž taka tematika wažna jo a kótarež su zajmowane a angažěrowane“, jo pśedsedaŕ towaristwa Andreas Kluge gronił.
Pšosby priwatnych póžedarjow njebudu pśizwóliś.
Ako nimske kněžarje su Łužycu dobyli a słowjański lud a jogo rody pódejśpili, su wóni we dobytych stronach zastojnske struktury pó źělach wótnowotki organizěrowali.
Wjelkam pśiźo śěžčej se k nim pśikšajźiś.
a Marielle su wšake słodkosći a dariki powjesyli na wrota.
Dokulž běšo na tej kupje wjelgin śopło, spleśe sebje Robinson z wjerbowych witkow kšyśko, pśiwěza srjejźa kij ako źaržadło a pśikšy jo z palmowym listom, kenž jo wjelgin dłujki a šyroki. 
W rozgronje jo teke šło wó woglěd Chóśebuzarjow w Lipjecku.
Nanejmjenjej som mógał něnt z nanom sobu do góle jěś, wšojadno lěc do gribow abo hynźi.
Młynikarjam ako Stojanoju a pózdźej teke Heinzoju su kśěli śěžkosći napóraś.
Zacuśe mjenjejgódnosći jo se pómjeńšyło pó generacijach.
Dłujko a cesto su we jsy měli serbsku namšu.
Łužyska alianca jo ta jadna sama partaja, kótaraž co se wobźěliś na wuzwólowanju ako partaja serbskeje mjeńšyny.
Njelicone małke padadła se znosuju k zemi.
Wunamakał jo zakłady radija a za to měł patent, ale Marconi jo dostał za to 1909 Nobelowe myto a jo zasłužył wjele pjenjez.
Eksperiment ze zymneju wódu mógu źiśi sami pśewjasć.
Togodla su 4. septembra znowego wójowarje za bergaŕske pšawa archiw něgajšnego głownego zastojnstwa stasi w Barlinju wobsajźili.
Wudawaŕ jo Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi z.t. ako sejźi na Droze Gertraudty (Gertraudenstraße) 1 w 03046 Chóśebuzu.
Pśecej jo se mě ako prědne, gaž som k njej stupiła do jśpy, pšašała: »No źowćko, njejsy ga głodna?« – a to nic jano mě.
Wšykne łapjone źiśi su něnto pomocniki rybarja a du se sobu k ciloju.
[...] Łužycy Měta Nowaka-Njechorńskego (1900 – 1990) – z pódpisom „Žognowane gódy“, tu tamnu z dekoratiwnymi swětnymi motiwami a žycenim „Wjasołe gódy“, zrownju w českej, pólskej a nimskej rěcy.
Pótom jo z tym kwětkom wótejšła.
Wóna jo wójowała za zdźaržanje serbskeje drastwy a serbskego nałogstwa.
Na reju toś njejsu směli, ale serbsku drastwu su se rědnje sami wušywali a cypjelam kokace pśišywali.
Ten dwór, źož film jo wordował wjerśony, stoj ga tejerownosći w Dešnje.
Ale to k tomu planowane seśowe zmakanje w maju njejo wupadnuło! W gromadnem źěle z Filmowym festiwalom Nysa a Filmowym festiwalom Chóśebuz jo Załožba za serbski lud slědny stwórtk a pětk tśi online-workshopy w ramiku mjaztym źasetego zmakanja Serbsko-nimskeje filmoweje seśi zarědowała.
»Za mnu pśidu druge – daś teke pó lětstotkach –, za mnu pśidu mócnjejše dobre luźe, kenž swět tak pśetwóriju, až buźo wjelgin, wjelgin rědny.«
Rubyń/Ruben: Wót zeger 17:00 buźo swěźeń swěckow pśi mlokowej ławje (Milchrampe)
Chylku jo zamyslona.
To serbske jo za mnjo nejpjerwjej raz wótbyte było.
Serbske koparje su pśedslědny pětk dobyli pśeśiwo mustwoju nimskeje mjeńšyny z Połnocnego Šleswiga w Dańskej 3 : 2. To jo było napněte graśe, źož až do kóńca te 250 pśiglědarje njejsu wěste byli, kak wóno wujźo.
Texas jo zwězkowy amerikański stat.
Bibliotekaŕka jo teke wjele pśiźěłała, wupytała a rešeršěrowała.
Diana Šejcowa rozkładujo Handrojc familiji staśiwy.
W jadnom pśinosku magacina źo wó pśiśěgowańsku móc jsy Slěpe, tam ga co se pśisedliś w pśiducem casu 40 familijow z Miłoraza –wochozańskeje jamy dla.
Waša śota Stefka
Wón jo njeźelu pśi dowuzwólowanju ze snadnym wótkłonom pśed Jarosławom Kaczynskom, bratšom něgajšnego pólskego prezidenta, dobył.
Słabje wuwite narodne wědobnje Serbow w Dolnej Łužycy wjeźo skerjej do dalšnego rozžognowanja z procowanjami za serbstwo.
Pódla groda pokazujo "Kurpfälzisches Museum" póglědy do měsćańskich stawiznow Heidelberga z wobšyrne ju zběrku archeologiskich namakankow wót starodawnosći až do 19. stolěśa, z wobšyrneju zběrku mólbow a z wjele dalšnymi wěcami.
A pśipódla gronjone: wóni ga kśě byś teke raz rownopšawne!
To groni, až jo mjazy kalendarjami taki pšawy „eksot“, něco wjelgin wósebnego a samo rědkego.
How su mustry za larby.
Wusokošulski ceptaŕ Lubiny Malinkoweje w Jenje, prof. Volker Leppin, jo jej doktorat pórucył.
Samej za se a ceło we měrje by ten źeń swěśiłej.
Wót 17. julija jo na Barbuckej wušynje wótcynjony rozglědowański torm.
Naglědny grib ze žołtymi rorkami spózy głowki – to jo znamje nowego griba, pomjenjonego "falšny cerwjeny grib".
Dnja 19. junija, na slědnem pósejźenju do wólbow, jo Bramborski krajny sejm wobzamknuł Bramborske zrědowanje dwórow (Brandenburgische Höfeordnung).
Wona pak njejo se wědobna była, až jo to serbski nałog, až jo camprowanje jadnučki relikt ze serbskich stawiznow jsy Pynow.
Program teje “zeleneje” šule jo był za źiśi wjelgin pisany a rědny.
Modowa branža ma w cełej Nimskej taki špatny staw, až nichten njamóžo se pśedstajiś, kak dej se ten projekt do prakse pśesajźiś.
Toś njejo źiw, až jo wóna pó pśewrośe nowy elan dostała.
Jogo prědowniki su bydlili w pśedwójnskem Breslau.
Kněni Weberowa se zasej do swójich wótlicenjow zanurijo.
Ziśi sy wiźeł jano hyšći rědko.
W serbskich spisach pak pytaš za tym mjenim pódermo.
Sprjewica blisko Běłego Chołmca (Weißkollm), w gmejnje Łaz (Lohsa).
LW: Co by Wej hyšći w serbskej rěcy trjebałej? Co felujo? Teke by wěcej w Instragram, Snappchat a Tik Tokk w serbskej rěcy rada cytała a se wobglědała.
Naslědku jo pomogło Spěchowańske towaristwo Serbskego muzeja, kótarež jo wupšosyło sebje pódpěru wót institucijow a priwatnych šćodrych dawarjow.
Pśimśo se twardo za klin mójogo kabata!
To jo pśinjasło socialne a narodne změny ze sobu, burske syny ako teke źowća su chopili źěłaś w měsćańskich fabrikach, su wuknuli nimsku rěc a bywali wótwisne wót źěłodawarjow – su byli wótněnta proletariat.
Pětš pśemyslijo, lěc měł dom zamknuś, wóstajijo pak to.
Něnto studěrujom w masterje europsku etnologiju na Humboldtowej uniwersiśe.
W Gołkojcach su pó jatšach nažněli zelene žyto za silažu.
Wobstawny konflikt mjazy tradiciju a pśichodom
Paralele dajo wšuźi, wiźim je wjelgin jasnje pśi źěle ze źiśimi a młodostnymi, pśi dobywanju starjejšych za serbsku wěc a pśi kontakśe ze staršymi luźimi.
Šorbakom, zastupnym pśedsedarjom Domowiny H.
Pśi tom jo měł dobrych pomocnikow ako Hendricha Jordana w Popojcach, Kita Šwjelu w Skjarbošcu a drugich.
Po wobjeźe smy domoj jěli.
To, až se wjelgin derje wuznajoš w serbskich nastupnosćach, jo nam było cesto wjelgin k pomocy.
Tak som se jadnogo źowća pšašał, kak se jej groni.
»Aj, ty sy ale rědny plack!«
Njedorozměśe mógu wótpóraś.
Radny a naglědnje wugótowany nowy nakład jo teke glědajucy na notowy tekst kradu raźona publikacija.
Wjelgin rozdźělnje su serbskorěcne pśedznajabnosći našych wuknikow byli.
Albin Moller jo wumrěł na 26. decemberu 1618 we starstwje 76 (abo 77) lět we Starej Darbni (Altdöbern).
Spódny wobłuk Sprjewje jo wósebnje pótrjefjony.
Ze zajma za serbšćinu a dokulaž jo jogo starki wót maminego boka był Serb, jo ned zwiski do Łužyce nawězał.
Za źiśi jo dało pón dalšnej programowej dypka.
Błysk wón wuzamknjo, dokulaž we tom casu žedno njewjedro njejo było.
Až jo wón to wjelgin derje zwónoźeł, to móžo kuždy luź źinsa hyšći se woglědaś.
Góriskowy mak jo rostlina ze swójźby makowych rostlinow .
Sudnistwo jo wobtwarźiło swój rozsud tak: W źiśownjach jo wochylu wusoke riziko, se inficěrowaś.
W lěśe 2011 jo wón z drugimi młoźeńcami załožył band JANKAHANKA ‒ a jim jo se raźiło, młoźinu wótnowotki zapaliś za ludowe spiwanja, kótarež wóni prezentěruju z modernymi zukami a we nowem wobźěłanju.
Ale jo se teke kritiski wó negatiwnych wustatkowanjach zymskego sporta w wjelikich sněgakowańskich stronach diskutěrowało.
: Smy pśisamem gótowe z pśigótowanjami.
W zmysle wuwijanja wejsnego ruma njesmějo byś škóda, gaž póchadaš ze »schowanych jsow dolnołužyskeje góle« (ako jo je Měrćin Nowak-Njechorński tak rědnje wopisował).
Tam jo teke złožył maturu.
Na njom su se wobźělili cłonki Drastwowego towaristwa, muskecego chora, sportowego towaristwa, kupki wuźarjow, młoźiny a wognjoweje wobory, a kužde towaristwo, kužda kupka jo pokazała mały kulturny program.
Stakim dajo se to cakanje we njewěstosći derje pśenjasć.
Su to byli bramborske, magdeburgske, ale teke romske pjenjeze.
Ga zernka se klěju, encymy w zernkach pśeměnjaju cukory w nich na jadnorjejše cukory, kenž mógu byś fermentěrowane wót droždźejow.
W lěśe 1980 su licyli w Šwicarskej 51 128 Retoromanow.
»My gódy swěśimy akle w měrcu.«
Až licby wuknikow budu wuše a nic mjeńše".
Ako jogo mama jo z nim wuběgnuła do pódwjacornego Barlinja, jo wón měł styskanje za Łužycu a njejo se derje cuł.
Se wě smy teke na to pśišli, až how se wšakorake rěcy powědaju.
Ten, ako jo sobotu kokotoju głowu wótrył – Mareno Wojto (Woitow) z Depska –, njejo wordował prědny kral!
Swěźeński komitej zběra južo něnto ideje a pokazki.
Cesto su zwěrjeta we srjejźi.
Na łapanju kokota, na kótaremž su se běłogórjańske źowća z jajami wuběgowali.
Jo zasej ceło zarosćona.
A to nic jano w měsće, ale teke we Wjerbnje, Nowej Niwje a hynźi.
Z wjele lubosći a wutrajnosći sćo wjadli źiśi k spódobnym inscenacijam.
Něnt, pśisamem dwě lěśe pózdźej, jo se to zwónoźiło, do statka stajiło.
Kněni Maćijowa měni k tomu: "Wjaselim se, až su se Duchowne kjarliže tak derje pśiwzeli".
A howko wótśišćijomy tu baseń hyšći raz.
Kilanka z Budyšyna do Barlina.
Z tych wobrazow su napórali mału wustajeńcu, a se wě su se mógali źiśi swóje bildki sobu domoj wześ.
Mjenjone su Fryco Kitlaŕ, Hanzo Hühnchen a Wylem Šybaŕ.
Za lažčejše běžne cytanje wužywamy žeńskece pomjenjenja.
To móžomy z Rostlinowa móc Zawěsće smy se wšykne južo raz pśez móc filigranych łopjenkow mlaca źiwali, kenž jo se pśederił pśez twardu zemju abo samo asfalt drogi.
Na zachopjeńku jo była ducy z kólasom, pózdźej pón z mopedom, a žednje njejo glědała na cas, aby chwatała na pomoc.
To lěpše pśi tom: Wóna raźi, co by mógali we šuli a zwenka njeje lěpjej gótowaś, aby wuknikam lěpšu šansu za nawuknjenje serbskeje rěcy dali.
Mimo togo ga nawjeduju teke Dolnoserbsku rozgłosowu redakciju a wugbajom wšake cesnoamtske źěła na serbskem polu.
Ma wjeliku naźeju, až to tak wostanjo.
A kaka namša jo to była! Z wokolnych jsow jo wjelika mań gósći pśišła, wšak su namšy dupili małego gólca.
Pó tom až su cerwjene crjeje kupili, co nan se kupiś knigły.
»Gaž to tak jo – co móžoš mě za nje daś?«
Ale slědk k zawodnemu pśistawoju, kótaryž my něnto na směr „Blejcha“ wopušćijomy.
Pśepšosenje jo Serbow z cełeje republiki pśiwabiło, tež z Dolneje Łužyce.
Pó treningu su se dali wšykne wótmólowaś – te grajarje, te trenarje a dalšne, ako za EUROPEADU źěłaju.
Dalšny Chóśebuz nadejźomy njezjapki hynźi – w Mecklenburgskej, na kšomje narodnego parka Müritz.
Jano Awstralija jo mjeńša.
Dalej su hyšći wiźeś w sćěnje zamurjowane niske něgajšne źurja, tak pomjenjoneje „Wendenpforte“.
Kamera­teamy wupóraju se do dalokeje Egyptojskeje, aby na kamjenjach pyramidow a starych templow faraonow wótmólowali zadłypane mě wjercha.
Tśmjele tak dłujko pó nektar a wobnožku leśe, ako jo swětło – to jo až do 18 góźinow wob źeń.
»Nopawa«, se wjaseli Madlena a zagórjeta wobglědujo, kak zwěrjetko zaprošonu tšawu hamsa.
Jadnastko basniś njejo wjelgin śěžko.
Wón jo pleděrował za pšawo na „dobre žywjenje“.
Latk jo we Weimarje wuměłstwo studěrował a jo se tam pón trajnje zasedlił.
Rucnikarstwo tśasarja kamjenjow w Slěpem dawno wěcej njewobstoj.
Aby mógał hyšći něco rědowaś w "dobrem casu", gaž nuza njepóžrějo wšykne kapacity, co Nedoma něnto južo koncepcije za cas wót 2024 wuźěłaś.
W paźe wupada głowneje zgromaźiny kśě serbske błośańske rybakarje w nalěśu pšosyś na zarědowanje pód gołym njebjom.
Brožnja stoj pód pomnikowym šćitom, a wó jeje wumóženje su se wjelgin pilnowali Pjeńkojc Edith a Kito a Rudi Krawc.
Tež pśipowěźejo, až na kuždy pad buźo toś ta mólba, kenž pokazujo ten bejnje šykowny wobchad wuměłca ze swětłom, pón wiźeś we prědnej wósebnej wustajeńcy Serbskego muzeja, gaž ten buźo w nazymje zas wótwóriś swóje wrota.
Impresije pśi droze.
Jaden jo bóžko znicył Colettowy drjewjany insektowy hotel.
Tak to ga jo nałog na Majberku.
Ducy smy słyšali powěsć wó nykusu.
Anna Kosacojc-Kozelowa jo k tomu groniła, až jo dostała lětosa žedne kritiki a wobśěžkowanja mjazy drugim k tomu, až jo serbska wucba wupadnuła a až w měsće samem dotychměst žedna zakładna šula njejo, źož jo WITAJ-wucba.
Zajmce daś se zmakaju srjodu, 16. nowembra, w Domowniskem muzeumje w Dešnje (19.00 – 21.15).
Se wě, to młogemu pśecej zasej śěžko padnjo, ale wopytaj to raz.
Gratulěrujomy
Swajźby, kulowaty burstak, kokoty, swěźenje a wjele drugego.
Wjele smy wó tom wót njogo samego južo cytali.
Ale rědnje to klincy za mójim zdaśim! Ako mój kurs iršćiny w Halle nad Solawu jo se zachopił, jo było tam wokoło 30 wobźělnikow.
A jo to cyniła.
Stary Fryco jo tym woglědarjam pśi nalewanju paleńca žortne politiske grono źaržał: Jogo woła źěłatej ako śěgaŕske zbóžo, pśeto "jano hyšći cerwjene zbóžo pśemóžo tu karu z teje pary wen śěgnuś".
Mužykowe su se rozsuźili jim ten gósćeńc wótkupiś.
Stej to něgajšny grodowy źěl města a cerkwja swětego Mikławša.
Slědny serbski faraŕ Bórkojskeje wósady jo był Hajno Rizo, syn Žylojskego ceptarja a kantora Hajna Riza.
Do tych za nas rědnych a wjasołych dnjow jo se zaměšał bejnje malsnje ceła pšuga górkich chrapkow.
] Jan: "To jo derje, až naše wjerchy takim groznosćam zadoraju".
We tśich jsach jo 32 gólcow kokota zabijało.
Maju tśi góźiny casa, aby wšykne lěpšyny Dešna jim pokazali.
Su to byli prědne tamne kšamaŕske wiki w tom casu korony.
Ze zymnymi nocami a dnjami mamy hyšći dłujko licyś.
Wóna jo teke zakład za chor a za rejowańsku kupku – mimo muziki ga to njejźo.
Togodla jo teke na to myslone, až pśidu fachowce z Posaarskeje do Dolneje Łužyce.
Dłujcki cas su wšo to pśigótowali.
To jo wažne, wósebnje za staršu generaciju.
W 191ětnem cyklusu jo pśecej 12 powšyknych a 7 pśestupnych lět.
Za mnjo jo nejlěpša jěza na swěśe majs, dokulaž jen rad jěm.
Su to zwěrjeta, ptaški, caroby a druge wažne wěcki ze wšednego žywjenja Dotychměst eksistěrujo toś ten serbski memory ako wjeliki poster.
Pótom do jsy!
Z tym, až zawiju gmejnski dom do toaletoweje papjery!
Pó jano něźi sto metrach smej na pšawy bok wótbocyłej a tam jo był na lěwem boce toni flak pódpušćaneje góle, my smy tomu gronili pó nimskem šlak.
Za to budu jima pśecej źěkowny.“ Teke na cas w Młodej wósaźe se rad dopomnjejo, intensiwny cas we wěrje. „Mója wěra jo mě pśecej woplěwała pśed śišćom a nuźenim.“
Lěpše powěsći jo měł znajaŕ gribow Uwe Bartholomäus: „Něnto móžoš griby z kósu sec“.
Pětk pśed dwěma tyźenjoma w Serbskem domje jo awtor Jens Martin to nowe wudaśe zjawnosći prezentěrował.
Na jeje swajźbje som wuźaržała až do rana, som była pěś lět stara.
Nejpozdźej až do 31. awgusta 2000 musy to se staś.
Pśi młogich wuběźowanjach a na młogich swěźenjach su se wudobyli prědne městna a cesne medalje - mjazy drugim teke w Polskej a Českej.
Rybarje su se zjadne, až eksistěruju južo filmowe dokumentacije z 50tych do 80tych lět, weto jo trjeba jadnu nowu aktualnjejšu a fryšnjejšu filmowu dokumentaciju wugótowaś.
„My buźomy zawěsće zasej pódla“ – su měnili grajarje z Dešna, Žylowa a Rogozna.
Wěcej cytaśo na stwórtem boce togo Nowego Casnika.
Gdyž jo se pśedsedaŕstwo Domowinskeje kupki w Trjebinje (župa Běła Woda) gano zmakało, smy tam teke powědali wó našom źěle pó kongresu w měrcu.
Na homepage muzeja namakajośo weto wšake póbitowanja, na pśikład filmiki.
"Za nas ako lubowarje pśirody jo to wšo idealne", wulicujo Ralf Staude wót prědnego dnja w Dešnje.
Pětš stoj zlagnjony na drjewjanu sćěnu cerkwicki.
Pśi tom su 19 luźi wumóžyli, za dweju pak jo pśišła pomoc pśepózdźe.
Zajmowało jo nas w prědnem rěźe rola słowjeńskeje rěcy w šulskem systemje Awstriskeje.
Ta wósebna rědnosć rozgrona jo nastała pśez to, až wšykne pěś zmysły woglědarjow su wordowali rozbuźone.
Něnto ma wujk wětš měke městno za wótpócywanje.
Serbska swajźba –kak su pjerwjej ju swěśili? .
Wšuźi, źož su mimo lětali, su nalěto pśinjasli: Zymske demony su copali, lod a sněg stej tajałej a prědna zeleń jo se pokazała.
Pitśku njewěsta hyšći jo, ale zawěsće swóju drogu namakajo.
Wón jo nowy direktor bórkojskego amta.
Cerkwina wósada swěśašo 25lětne wobstaśe nětejšneje cerkwje.
Njejsom trjebał dłujko pśemyslowaś, ako jo se wón mě śichy pětk 1990 pšašał, lěc by kśěł sobu jěś.
Kak jo k tomu pśišło, až Reinhold Krappe swójo wuměłstwo něnto w Slěpem pokažo?
Wóna naslědujo doněntejšnemu promštoju Christian Stäblein, ten buźo wót nowembra nowy biskup krajneje cerkwje.
Stej to Mina Witkojc a Wylem Bjero, kótarejž stej byłej we Weimarskem casu za Serbski Casnik a w casu DDR za Nowy Casnik zagronitej.
Łoni jo se z cłowjekom Lutz Neupötsch, z kótarymž južo 32 lět wóženjona jo a z kótarymž dwě góleśi ma, mały drjewjany cołn kupiła.
Muzicěrujoš sam, jo to lěpšyna? Wopytam rad nowe instrumenty a wuwijam swóju muziku.
K tej góźbje pśedstajiju depšćańske źiśi w cerkwi žłobikowe graśe, žeńskecy chor buźo spiwaś, a pozawny budu pśed cerkwju zazněwaś.
Stojece su mjazy drugimi wiźeś wejsny prědkstojaŕ André Wenzke, Christa Halkowa a Rudi Halko.
Grono su źaržali pólski pósłańc w Nimskej prof. Andrzej Przyłębski a zastupniki wobźělonych institucijow a Lutheroweje uniwersity.
Gaž jaden wuknik w rědowni pón zachopijo, ga śěgnjo druge sobu“, jo groniła jadna demonstrantka.
Rostlina se ako pyšnu rostlinu sajźa.
Jano w Lubnjowje cołnujo kužde lěto 400.000 turistow.
Młody Chóśebuzaŕ jo zachopił južo ako 14lětny songi w serbskej rěcy komponěrowaś.
Pśi toś tych měchy lichotnje njestoje, ale su pśez wóskowu celinu seś wězane abo wobdane.
»Dajśo mě togo!« Maś jo na njogo pokazała, a to jo był Krabat, a guslowaŕ jo dejał jogo ze zubami škripajucy ze swójeje słužby pušćiś.
Až do Šwedskeje jo na taki part ducy.
Ten kóńc jo był tragiski, ale te luźe su slězy we swójich myslenjach pśecej na to se myslili, až taki kóńc buźo.
Nejwěcej źěła ma pśed jatšami
Něnto dejmej glědaś, až se jěsno minjomej a tym njewjedrowym Turkam wuběgnjomej.
Gaž se raz pali, mógu temperatury wusoke byś, samo 800 gradow! Comy se naźeś, až njebuźo zasej tak daloko.
Murrerowa se naźeja, až jo za źiśi mały trošt, gaž mógu ju wótkubłaŕki pśegótowaś, dokulaž familije njejsu směli pśipódla byś.
Bog powěda: Buźośo-li wy mě wót cełeje wutšoby pytaś, ga cu ja se wót was daś namakaś. (Jer. 29, 13.14)
Nowe wustawki za šulski transport by sebje pominali něźi 70. 000 euro wěcej w jadnom šulskem lěśe.
Wšykno, což buźo we wustajeńcy k wiźenjeju, njocomy pak pśeraźiś.
Ten jo za nas pśecej wjerašk był, a ma radnu tradiciju.
Lěcrownož jo se tam a sem padało, njejo se wurownał ten brach wódy we slědnyma lětoma.
Tegdejšu radosć a glucnosć njejsom až do źinsajšnego zabył.
Na pušćalnicy we Wusterhausenje.
Towaristwo jo se rowno w slědnem lěśe wósebnje wuznamjeniło.
Njechójźćo za drugimi bogami, aby jim słužyli a jim se módlili.
Zachopiło jo se ze serbskeju namšu pód gołym njebjom.
Južo wjele lět njejo wěcej dožywił take reakcije pśeśiwo serbskej rěcy. »Móžomy wšuźi naše namše źaržaś«, wjaseli se.
"Gaby serbska rěc zginuła, ga by ze serbskeje kultury nastała sama folklora, a wóno by se pšašało, co wóstanjo wušej a co dej se we cełem hyšći spěchowaś".
Wonej stej se teke morawskich wuknikow zdobyłej a liturgiju w słowjańskej rěcy zawjadłej.
Tśi dny, wót 17. do 19. januara, jo wóno we tej hali pśewjadło dogromady 9 wšakich turněrow ze 52 mustwami źiśi, młoźiny a dorosćonych, a ten wó "brunicowy pokal" jo był mjazy nimi ten nejwažnjejšy a nejatraktiwnjejšy.
Skoro jo był wiźeś ten 35. wobraz.
Měrc Wón njepśewzejo miłe temperatury swójogo pśedchadnika, zasej marznjo a teke tšochu sněga napada.
Su glědali, lěc jo něchten pśijěł wót Drjowka, kenž co do Chóśebuza, pón su jomu pomogali, gaž nic, su zasej »prozne« slědk do Wóseńcka.
Jadnore, lěbgodne a dosć strowe pjacenje su te „wórješki“ wót kněni Pontoweje.
Dokulaž jo witamin B 6 we wjele žywidłach, jo našo śěło z nim powšyknje derje zastarane.
Na Lohrojc/Ludwigojc dwórje buźo južo pětk muzikowy program.
»Někogo do kamjenja pśeguslowaś, zežraś, štapnuś, kopnuś abo kusnuś se zewšym njesłuša.«
Cachowa pušćili we februarje 1935, su Chośebuske komunisty jomu k wěsći dali, až dej w pśichoźe sam dalej źěłaś a nic se zmakaś z drugimi.
A lej, we tom prědnem namaka wón cłowjeka lažecego, ten běšo na nogach a na rukoma wuwězany. 
Jadno góle pantomimiski napódobnijo jadno z tych zwěrjetow.
Dnja 6. oktobra buźo Domowinska z Brjazyny nad jazorom (Briesensee) kupka pokazaś, kak su pjerwjej pałkali.
Toś to myto jo rědne wudopołnjenje didaktiskego materiala "Piraty", kenž we wšyknych WITAJ-kupkach pśedlažy.
Wobzamknuli su delegaty teke głowne śěžyšća w Domowinskem źěle až do 8. głowneje zgromaźiny w lěśe 2001.
Dejmy šym wěcej glědaś na słyšane słowo, aby my se njepśesunuli. Hebr 2,1
W Mułkojcach smy měś kśěli něco indiwiduelnego a typiskego", jo Ingo Heršmann gronił.
Na tom rozgronje ze zastupnikami serbskich institucijow jo wóna serbskej zjawnosći pśepowdała rezultaty diskusije JozaTebje!, se naźejucy, až wóni budu pomogaś serbskemu zgromaźeństwu plan a strategiju za rewitalizaciju serbskeje rěcy wuźěłaś.
Jeje źěło stoj za elegantnosć, wósobinu, zagóritosć.
Tam stej se zmakałej wuběrka za serbske nastupnosći wokrejsa Sprjewja-Nysa a amta Picnjo, aby swójo źěło w starem lěśe woklapałej a wó problemach a pśedewześach za nowe lěto powědałej.
Z Brjazyny/Briesen.
Toś jo było wjele rucnego źěła trjebne.
Toś su pó lěśe 1933 chopili nawjedowarjow serbskich towaristwow z jich wjaskow pśesedlowaś.
Naša serbska rěc jo se wjelgin rozbogaśiła z nowymi cuzymi słowami.
Kristina Nerád jo wót togo casa teke źěłała casy w Serbskem ludowem ansamblu w Budyšynje.
To by župny sekretariat za młodostnych organizěrował.
Z Jezusom ako klěb žywjenja jo nam nimjerne žywjenje zlubjone.
Iniciatiwa k tomu jo wujšła wót Melitty Broßoweje a Svena Kuhle.
Bóžko njejo mógała Alwina sama swóju portrejowu mólbu wiźeś.
Teke błośańske chromy jo Fryco Latk kreslił.
Pótom jo złožćo.
W tom casu pśecej stawam.
A co hyšći?
pětk, 6. nowembra /młošnego
Gaž bydle w góli, su młogi raz brune.
Wše dalšne pismiki su konsonanty.
Źinsa „Starosta” jo nejwažnjejšy słownik za serbšćinu.
Serbska Pratyja ma lětosa swóje wjelike śěźkosći.
Jo planowane, toś tu zběrku wó 25 dalšnych originalnych serbskich spiwow pówušyś.
Scyń śěstowe formy na blach.
Ten jo až do źinsajšnego dnja prezentny.
Kaki „recept“ žywjenja jo taki luź měł?
Nejpjerwjej pak jo kśěł wót casnikarja wěźeś, kak to wuglěda tuchylu ze Serbami w Chośebuskich a Budyšyńskich stronach, źož jo se z nimi južo raz zeznał, a rowno tak jo kśěł słyšaś originalnu dolnoserbsku rěc.
Cesto jo duch jogo do wognja chyśił abo do wódy, aby jogo skazył.
Luźe su teke k njej pśišli, gaž su měli brodajce abo pasowu rožu.
Gołkojska gmejna ma nowu serbsku zagronitu
Blisko Drjejc jo šła stara postowa droga.
Pótom pśemysli se wón, co ma něto cyniś a co buźo zasnědaś, pśeto głod chopi jogo tšašnje nuźiś, dokulž njeběšo cora ceły źeń zewšym jědł.
– Póstrow za źiśi
Ceptaŕ w Bramborskej ma wěcej glědaś na typiske wugranjanje ludoweje dolnoserbšćiny.
Serbski žurnalist Jurij Wićaz (jo bydlił w Praze) źo ze Serbowkami pó mósće (slězy su hyšći wiźeś skulptura a twarjenja pód móstom).
Jatšowne spiwanje.
Zaběrało jo se pśedsedaŕstwo teke z listom, ako jo pisała Franciska Albertowa, cłonk župnego pśedsedaŕstwa Dolna Łužyca, na zwězkowe pśedsedaŕstwo.
Cesć za masterske źěło na pólu komparatistiki
Lětosa by rowno taki nawal był, gaby njepśišła korona prěki – wót 18. měrca jo muzej w Janšojcach zacynjony.
Dopołdnja ten źeń jo hyšći dešć padał, ale wótpołdnja, ako pśeśěg jo ducy był, na gluku nic wěcej.
Wěcej hyšći mimo tych jatšownych a gódownych ze serbskimi technikami wupyšnjonych drogostkow jo wótwórjony atelier we kulturnem centrumje "GLEIS 3" bitowaś měł.
Wjelgin wón woblutujo, až južo něnto pó jogo suźenju někak 80% wobydlarjow Miłoraza groni, až kśě pšec, pśibližyju-li se bagry naspjet wót drugego boka ku jsy.
Pětk, 19. februar: w Radowizy/Radewiese (zapustojska reja)
Ze serbskeju rěcu ga njejo tam dalej šło.
Nejpjerwjej stajśo łopjeno a pón swěcku do głažka.
Kužda kupka, teke ta serbska drastwowa kupka z měsćańskego źěła Strobice, jo teliko pśiklaska dostała, až jo musała hyšći raz něco ze swójogo programa graś, rejowaś abo spiwaś…
Wóni su take tucne a njegibate, až njamógu malsnje dosć tšachnuś!
Wot wjedra njedra małko wěmy a njedro wjedro njewěšći.
Nejwětšej frakciji stej Europska ludowa strona a Progresiwna alianca socialistow a demokratow .
Gaž se pšašaš, kak jo se tym źowkam a žeńskim šło, musyš groniś, tak a znak.
A naslědku su słyšali wót njogo luštne tšojenje, ak jo se napšawdu w Turnowje stało.
Teke kolonialne stawizny jo słowoskład wobwliwował.
Znate gronko, až jadna njegluka rědko sama pśiźo, jo se pla nas wobkšuśiło.
Kak stojśo Wy k ideji, až wšykne cłonki Domowiny deje pśedsedarja a zwězkowe pśedsedaŕstwo wuzwólowaś?
Smy jich dožywili ako serbskich duchow, ako pcołki w slědnem serbskem wulu, ako serbsku Olsenbandu, ako Robina Hooda a tak dalej.
To jo něnto jasne – 16. nowembra su to tam w městašku Sankt Kanzian wulosowali.
Gdyž wóda w mórju pśiběra abo rosćo, to jo ‚móŕska pólejnica‘, gdyž pak zasej spadujo abo wóteběra, to jo ‚móŕska wótlejnica".
Typiska wósebnosć estnišćiny jo rozeznawanje tśich schójźenkow dłujkosći ako pla konsonantow tak teke pla wokalow.
To jo wobwěsćił tamny kupcyny pśedsedaŕ Dieter Worješk gano na wobradowanju ze zastupnikami Domowinskeje župy Dolna Łužyca, Mosćańskeje šule a gmejny.
Togodla su wobydlarje wjelgin njewěste a wobśěžkane, wósebnje te, ako bydle pśi zeleznicy.
Wejsanarje su se mógali z wótstawkom wusednuś abo kafej piś.
W dalšnem jo zastupował měnjenje, až „serbski lud tak a tak wěcej njeeksistěrujo”.
Na kuždy pad změjoš wěcej casa za druge wěcy.
Prowince njamaju wjele awtonomije.
Tak su se na pśikład wabili młode maminorěcne Dolnoserby za dolnoserbsku rědownju Karla Jordana na Domowinskem kubłanišću w Chrosće pla Budyšyna.
Serbski muzej jo 10. měrc kazał na rozgrono ze Stefanie Krawcojc, kótaraž źěła wót nowembra 2009 ako doktorandka w Serbskem instituśe Budyšyn.
Heinze jo pśišeł na 49,9 % głosow a ma tu naźeju, až buźo se móc pśesajźiś w dowuzwólowanju (Stichwahl) pśeśiwo Martinje Gregor­ Nessowej (31,3 %).
W PRJAWOZU: Doreen Domanojc (napšawo) jo slědny raz ako młoźinska wjednica zapust na starosći měła.
Nan: Něnto běšo Robinsonowa nejwětša starosć, źo buźo pśichodnje bydliś.
Syłojki we gusćinje a kunkace we gatach su se teke dali słyšaś.
»Móžoš ty w zemi tocyś tak ako pěźak?«
Šik spódny zec, Flori!
Wót nowego šulskego lěta ma zakładna šula nowu wjednicu.
Z koronu wšykno jo hynac: mamy hyšći wěcej pacientow – južo 28,7 milionow na cełem swěśe.
Wóna jo we swójom amśe zabrana z koordinaciju a organizaciju.
Nan dej wam pomogaś!
Njejo to tšašnje?
Glědaj se a buź z měrom.
Na njom buźo wěsće pśecej wjeliki ruš.
Mógu druge ten projekt pśewześ?
Norbert Lammert (CDU) jo prezident nowego zwězkowego sejma.
Teke ja som tam doleśeł a slědne 350 kilomejtarjow z awtom jěł.
To jo było pśed někak 30 lětami.
Wšyko jo słyšał, ale nic njejo pikał.
Chto kśěł se z tobu waźiś.
To se wě, až budu w chronice Hus teke pśedstajiś ako serbsku wjas.
Tak ako smy w serbskem nakładnistwje w Budyšynje zgónili, buźo nejskerjej ten tyźeń SERBSKA PRATYJA za lěto 2001 dowuśišćana a stakim teke na pśedań.
To su wšykne gronili, kenž su byli 12. januara wjacor w Serbskem domje w Chośebuzu.
Naźejamy se, až buźo naša młoda generacija pśi natwari europskego domu swój pśinosk daś.
Je su dostawali dariśele, kenž su pósćili Zymskej pomocy pjenjeze a wěcne dary.
W planach sakskego ZVON to hyšći njejo zasej.
To zběrańske kótlišćo dej dosć wódy měś, aby pśigótowane było za lěśe.
Woglědarje mógu pśi wjele stojnicach wokoło jawišća sobu gótowaś.
Tenraz jo fotograf G.
Komentar k pśinoskoju "Su jano byli ‚Reichsbürger‘ na tej demonstraciji?" : Pód sugestiwnym pšašanim, lěc "Su jano [.
Na slědnem lětosnem pósejźenju wokrejsnego sejma 1. decembra we Wokrejsnem domje w Baršću jo wótpósłańcam a pśibytnym gósćam krotko pśedstajił a rozjasnił, kak by dejali južo w pśiducem lěśe wuglědaś struktury wokrejsnego zastojnstwa.
Take mysli se Marjana Domaškojc pak jano dowólijo w literaturje.
Gmejnske zastupnistwo Borkowy jo wobzamknuło, až se Wobsedne Borkowy na wokrejsnem wuběźowanju wobźěliju.
Dieter Schütt jo ze swójeju žeńskeju pśiśěgnuł 1999. 
Dogromady jo jich to tuchylu 12650.
Rólny wows je rostlina ze swójźby słodkich tšawow .
Njewjesty su k njej pśišli a se za wěnašk a strusk swójogo nawóženja myrty holili.
We Witaj-horśe "Njewjericka" jo Beata Wagnerowa nowa wjednica.
Njewótwisnje wót šulskeje formy pak zda se jomu wažne, až serbska rěc dej źiśam gótowaś wjasele, dej emocije wubuźiś. „Mjenjej śišća a wěcej wjasela, młoźina dej rada na serbski gymnazium hyś“, jo wón měnił a pśilubił, až jo zwólny se dłymjej z teju tematiku zabraś.
W prědnem casu jogo wobstaśa pak jo se to jano raz stało, a to 1951 wob lěśe z programom w Janšojcach, Dešnje, Turnowje a we Wjerbnje.
Kótare naraźenja, pokazki by dali Wy nowemu wjednikoju LND na drogu něnto ako nazgónjona wjednica? Wótwórjony za Dolnu Łužycu byś.
Kito jo se wjaselił.
Ako prědny pśiźo cele pómałem tłusty MJADWJEŹ-ZASPAŃC.
Stej teke zwěsćiłej, až w pólskej politiskej mysli dajo mócnu tradiciju wězanja pólskich zajmow ze zajmami słowjańskich Serbow a teke postulat se staranja pólskego stata wó pśiswójźbny słowjański lud.
Co to jo – ten Wšosłowjański kongres (Gesamtslawischer Kongress) abo zjězd?
Gaž muzika zagrajo: wšykne mazurki swěta
To groni jaden aparat za wobdychanje za tśo pacienty.
Tam, źož jo pjerwjej raz Tšawnica stojała, jo nastało pśez rekultiwěrowanje wugloweje jamy Chóśebuz-Połnoc mały biotop.
Rozeznawa se mimo togo mjaz ranym lěśim, srjejźlěśim a póznym lěśim.
Som wuběrała wobraze k nejrozdźělnjejšym temam.
Naslědku su wupili k cesći zamrětego głažk paleńca – to ga jo Měto Pernak teke pśecej rad cynił.
A k tomu jo Krabat jim na tarakawje wjasołe serbske štucki šwicał.
Slědny źeń, to jo zwětšego sobota, jo za wšyknych cołnowanje pśedwiźone.
Raźijo-li se jubilejny swěźeń tak ako generalna proba, ga buźo se hyšći dłujko wó tom powědaś.
Balko: Ně, te pśidu teke z drugich stron Nimskeje, a samo z drugich krajow som mógał lětosa južo žednych wuwitaś - mjazy drugim z Engelskeje.
Z nimi budu cesnoamtske cłonki wuzwólonych gremijow móc we małem krejzu weto se zmakaś a wobradowaś.
Naraźenje radušańskich źiśi
Dwě wěcy stej pak byłej pśi tom wažnej: K prědnemu to, až maju se nejpjerwjej wšykne pozicije a měnjenja pśipóznaś, až pak dej se pón něco wobzamknuś, gaž se situacija pśiwóstśijo, gaž jo na pśikład pśewjele wjelkow.
Dalšne šokěrujuce tšojenje som měł kóńc septembra 1952. Južo kóńc styrźastych lět su chapjali natwarjaś w góli ned za Hochozu sowjetsku garnizonu.
A gmejny, ak maju něto zasej wjeliku móc, tuchylu žednych pjenjez njamaju.
Zeger 20:00 budu w swěźeńskem stanje pśi sportaŕskem domje rejowaś tradicionelne reje z nAund Liveband, kótaraž teke wódnjo buźo ten swěźeń muzikaliski pśewóźowaś.
Rodney Harrison jo w tom zwisku teke na specifisku rěc wót Heritage pokazał, kótaraž se na pśikład pśez se wóspjetujucy wokabular wuznamjenijo: Heritage se jano njedopomina, wóno se teke »wobchowa«, aby se »pśiducym generacijam« »dalej dawało« – cesto, dokulaž jo wót swójskego zgubjenja »wobgrozone«. [...]
Źinsa dajo pśeśiwo wšym pšawidłam tekstoweje sajźby zajźonych stolěśow computerowe łamane pisma, kótarež su ze wšyknymi wósebnymi znamuškami łatyńskego pisma wugótowane.
Wón stanu a pomogašo plumpaś, lěcrownož běšo tak słaby, až móžašo lěbda na nogoma stojaś.
Kšety nakopickuju kšetowišća na pólach a w gumnach, gaž toce pód zemju za wackami a wužeńcami a larwami.
Chtož co to hyšći raz słyšaś, móžo to w interneśe cyniś.
Wó „Plona, princa a kócku“ jo se wšykno wjerśeło njeźelu wótpołdnja, 17. oktobra, w Domowniskem muzeju.
Kněžaŕstwo Sakskeje a Schleswig-Holsteinskeje pilnujotej se gromaźe, aby šćit (how: Schutz) domorodnych mjeńšynow a ludowych kupkow se zapisał do zakładneje kazni Nimskeje.
Larwy wjelgin spěšnje rostu a se tśi raz slěkaju.
Howacej njejo we familiji tak do togo směra pregowana.
Pśi kapałce jo južo wjele źiśi.
Ten wobraz jo južo ze staršego casa.
Bonžur, kněz Žur!
Stśělaju do źiwjakow, ale to njepomoga
Kwiśonki se pśed łopjenami jawje.
Něnt góda se, až pśicyna takich wobgranicowanjow jo była, aby z jadnogo boka pšenica a žyto jo słužyli jano k pśigótowanju klěba, a z drugego boka, aby do piwa njejo se dodawało tšachotne zela.
A wóno njejo wopóznanjone, aby wón zasej niźi za fararja pówołany wordował.
Gaž sćo sudnistwoju społnjenje zawězka dopokazali, njetrjebaśo se wěcej pó štrofnem pšawje zagroniś.
Na Lubnjojskem swěźenju: Njeźelu, 2.7., jo město měło 15 000 gósći.
W rozgronje jo se pokazało na to, až dej se cłowjeska logika pšec wót wójnow do směra měrniwego zgromadnego žywjenja změniś a až dej Nimska pódpisaś a ratificěrowaś Dogrono k zakazoju atomowych bronjow UNO z lěta 2017. Až do awgusta 2020 jo 82 statow dogrono pódpisało, 44 wót nich teke ratificěrowało.
Twóŕby su nastali w zachadnyma lětoma za wustajeńcu w Chóśebuzu.
Źinsa cytaśo list z Bórkow.
A familija ma teke hyšći dwa kócora.
Eksperty su ten pokaz sobu wzeli.
Kněz běšo jich rozwjaselił.
Ananas dejali pśedewšym fryšnu za salaty, bowle, cocktaile, ale teke za pikantne jěze kupowaś.
1866 dotwariju zeleznicowu ceru Barliń–Chóśebuz.
Zal jo był połny.
Wóna jo dała źowćoju prozny kružk sobu, aby mógło se póceraś z rěcki fryšnu wódu k piśeju.
Dlatogo kśě toś te luźe za wobgranicowany cas wótstupowaś ze swěta kupowanja a wužywanja techniskich rědow.
Se wě až jo to nam źiśam juž znate było, ale mjenjej z tymi konkretnymi tšojeńkami.
Wósebne myto, kótarež jo na 1. 000 euro dotěrowane, jo Załožba za serbski lud dokumentaciji "Mimo rěcy – Serby w nacionalsocializmje" pósćiła.
Tam wótmywaju młogi raz górjejcnu płodnu warstu zemje.
Wjacor buźo reja, wót zeger 20:00.
Gólc jo wobraz pómałem do kartonka kładł, jen z cerwjenym banśikom zawězał a k Milence chwatał.
Wobspomnjeśa gódne jo, až wukniki su wót kursa zgónili za wětšy źěł z Lausitzer Rundschau, a nic pśez šulu.
Akle pótom móžomy twariś dalšnu strategiju a wobzamknuś, lěc ideja imersiwneje šule jo realistiska abo utopiska – jo wón gronił.
Mějśo tšachy swójogo góleśa za pówažne a dajśo se z nim na góńtwu za wogawami!
Njejo była taka žywa ako Barlinskej źowći, jo była rowna a gjarda ako wólše našeje domownje.
Tak su pśibytne zgónili, až jo woglědało łoni do muzeumow nagromadu 514 000 luźi, což jo wó někotare mjenjej ako w lětach do togo.
Krona jo jajojta až kulojta.
Stewardesa wótegranja: "Jaden meter, to su napšawdu mroje."
Na wjacor jo sajźiło hyšći jěšnice a winske jěšnicki.
Tak su se wen do wjelikego njeznatego swěta pušćili.
Jezus jo pak nejskerjej hebrejsku rěc znał, dokulaž jo w synagogach Galileje cytał a wułožował.
Pó balokopanju jo był pśecej bejnje dłujki rěd cakajucych pśed myjaŕnju, smy měli dołojce pśi zemi jano jadnu.
Koncentrěrowaś se na šulske centrumy?
Toś som wóstał w mójich pśispomnjeśach wó šuli a šularjach dosć rozglědniwy.
Tak su musali je južo drugi raz śišćaś.
Na jadnom boce jo to móžno było, dokulaž jo se źěło mjazy 70 a 80 procentami pśez sobuźěłaśerjow a sobuźěłaśeŕki Isl zrealizěrowało.
Teke barwa běliznje móžo rozdźělna byś.
W tom casu ga jo se kejžor rowno z Turkami śěgał Hungorskeje dla, kótaruž njejsu te kśěli raźi z pazorow pušćiś.
1890 Socialdemokraty! Skóro we wšyknych jsach su młode socialdemokraty špioněrowali, kak se buźo wuzwólowaś.
Starki jo mě tšugał praskawu a šwicałku.
A dla cogo dej wón byś tśeśi kral, a nic nanejmjenjej drugi? Kamera jo to głowy-wótryśe filmowała, a pjerwjej nježlic se we tej wěcy wusuźijo, deje organizatory sebje tu scenu hyšći raz kradu woglědaś ‒ kaž pśi balokopanju.
K jogo dalšnym nadawkam słuša na pśikład projektowe źěło na pólu šćita serbskich pomnikow.
Wón chójźi do 2. rědownje a jo cytał tekst „Elefant Tšubko“.
Tak ako južo we slědnyma lětoma su byli kazane na turněr wó pokal "Braunkohle-Cup" we sportowej hali "Łužyca", ako jo sportowe zjadnośeństwo "Frischauf" w Brjazynje lětosa južo 12. raz wugótowało.
Gaby źiwe luźe, abo tergate zwěrjeta how byli, ga by mě wšak niźi raz na wócy pśišli".
Za Serbow to jo symbol gluki.
Pótom se kněžy zasej śišyna, kótaraž se něnto hyšći wětša a dłymša zezdajo ako do togo.
Jaden jo był z wjelikimi kamjenjami wutwarjony - to jo był fundament stareje cerkwje do 1773.
Rjentš: Ně, nas jo tam wěcej.
Ta wjasołosć jo pśi tom była wjelika, a pśi bliźe jo dało hyšći raz wjele k wulicowanjeju.
Na teritoriumje jich gmejny ga ma Vattenfall prědk, składowaś w zemi ten CO₂.
Tak som nanejmjenjej měł kólasoju pódobne jězdźidło.
Pśisud pak se juž wó to póstarajo, až se nikomu pśeliš derje njejźo.
Tuchylu jo licyś z tym, až budu to nagromadu 1,3 do 1,5 miliona euro – měni direktor załožby Marko Suchy.
To se wě, až co se tu něntejšnu wustajeńcu w Serbskem muzeju hyšći woglědaś.
Koncernam, ako zastoje wuglowe elektraŕnje, dostanjo se wusoke zarownanje za to, až deje je na pśikaz politiki jěsnjej zastajiś.
Kužde lěto se zgromaźiju pón wšykne sponsory na Ungerojc dwórje, źož póriki pśiwitaju a góspoduju a jim radnu sumu pjenjez pśepódaju.
"Njedej byś, až buźomy zawoboraś pśistup do lětadła jano dokulaž ten luź njejo šćěpjony ", groni Michael Svane.
Cesto su tam jano chójce.
Měź njejo razka musał něźi wukšadnuś, ako jo se wótergi pisało.
Gaž w namšy prjatkuju w hynakšej rěcy, deje pśestajenja do dańskeje rěcy byś pśigótowane.
Tak jo se załožyła Serbska burska śpa, do kótarejež su južo woglědali gósći z Łužyce a młogich městow Nimskeje, ale teke z Ameriki, Awstralskeje a Japańskeje.
Z tym pśedlažy k prědnemu razoju kompleksne pśepytowanje dwójorěcneje wucby w Dolnej Łužycy.
Južo na drugi źeń wótpołudnja jo był Karlo Jordan wu nas.
Slědkoju pak jo teke wóna dejała kšuśiś zwězanosć z nimskeju domownju a stakim nacionalsocialistisku ideologiju.
Pśichwatała jo teke 80lětna Lowiza Lindnarjowa: „Mojejko, su te źowća zasej wufajnowane”, jo se radowała.
Na to smy dostali wót tamnego tradicionalnego towaristwa taki list:
Wótegrono pśewóstajmy lubjej rěcy- a mjenjowědnikam.
Karin Baeskowa jo se dopomnjeła na zymje 2013: "Wóno jo było tak zyma, až smy dejali muskecy zapust wótpowěźeś a smy jěli do Serbskego krala z awtom na reju".
Móžoš ju w Běłej Wóźe na balkon sajźiś.
Toś tej lěśe stej drje pśinjasłej wšake śěžkosći z měnjatym wjedrom, weto pak stej rolnikarjam wobraźiłej dosć dobre žni.
Casnik jo měł wót wšogo zachopjeńka śěžkosći, aby sebje materielnu bazu zawěsćił, dokulaž žednje njejo měł wjele wóteběrarjow.
Wubuchnjenje a dobywanje lichego myslenja našogo něntejšnego casa musy teke wunjasć fryjotu za našu rěc.
Smy źiwjaki wunuchali a rědny piknik pśigótowali.
Co jo se łoni hyšći k lěpšemu změniło?
Na jadnom wobrazu, ako jo pokazał, jo wiźeś Słowjanka z něcym, což ewentuelnje take pjeršćenje na psykach mógali byś.
W Babilonje su gótowali wjele sortow piwa: z jacmjenja, pšenicy a dinkela.
Pśinjasćo pšosym Waše cypjele sobu!
Tśmjelojc Hana, Tśmjelojc Hana, groń, co cyniš ty tam?
To něnto južo chylu jo z togo casa, źož smy tu rubriku w Casniku měli.
Ako wšak jo, jo wón tak młogi raz padnuł, cesto na tu kopicu z gnojom.
Jo, taki jo Bernd: Wón se wupytajo dokradnje městna, źož co wustupiś, dokulaž jomu jo wažne, až pśisłucharje wopytaju rozměś, co wón jim groniś co.
Nic jano jaskolice, ale samo hupac a łucyja, sarnje a źiwjaki su cesto wiźeś.
Pśi swójom źěle we muzeju jo starcył na wobraz swójeje stareje mamy, Alwiny Bissoweje z Janšojc.
A wjelgin wažne jo za njogo, až to, což jo se w zachadnych lětach za spěchowanje a zdźaržanje serbskeje kultury a rěcy cyniło, se konsekwentnje dalej wjeźo, jolic jo notne a móžne, teke na drugi a hynakšy part.
Luźi nutś pušćaś budu južo wót zeger 19.00.
Wognjowa wobora groni k tomu: Glědajśo na stopjeń za tšachotu wognja (Waldbrandwanrstufe).
Pśijědu ga samo z Chośebuza a Baršća howko do Slěpego.
Ale za což jo se něnt raz rozsuźił, to jo wón teke z rozymom zašćitował a z wobyma rukoma zapśimnuł.
Dolnoserbski Maks a Moric, Pětš ten tśeplo w jidiskej rěcy, górnoserbski Mały princ, abo wucbnicu frizišćiny.
Glědaj, něnto jo spódobny cas, lej, něnto jo źeń strowja.
Krušwica/Krauschwitz 258 222 86 %
Změniło pak se nic njejo - lěcrownož samo w tak mjenowanej “Verwaltungsvorschrift” stoj, až musy se kužda serbska šula teke w jeje mjenju ako serbska pomjeniś.
Kristus jo rownosć njewidobnego Boga, pjerwonaroźony wšyknogo stwórjenja.
Do Serbskeje pratyje som se akle – ja stary tupjeńc – kóńc zajźonego stolěśa zaglědał.
Jomu se groni Jan Döding a wón jo něnto wuknik 4. lětnika w žylojskej zakładnej šuli Lutki.
Božko njejsu naše procowanja doněnta wuspěch měli.
My sami musymy dopokazaś, až jo nam naša rěc wažna a gódna a trjebna.
Toś ten wót 1956 wobstojecy a z tym nejstaršy muzej pód gołym njebjom w Bramborskej jo wót kóńca apryla zasej za woglědarje a woglědaŕki wótwórjony.
Kamishibai jo wulicowańske źiwadło z Japańskeje.
Pětko woblědnu wšyken, łamašo ruce a płakašo. 
Pśenocowali su gósći na campingowanišću dogromady 9680 raz.
Wona jo ako taka skerjej pśipadna.
Možomy pak powšyknje někotare za našym zdaśim wažne aspekty z nich komentěrowaś.
Nic njebuźo z togo, což som kśěł, rozmjej wuknuś na lětadłowego mechanikarja.
Dłujkolětny pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi.
Feluju hyšći wrotka.
Mjazy bomami, w lěsu chowaju se casy małe kapałki z rědnymi ikonami a pótajmnymi módlitwami w starocerkwinosłowjańšćinje.
A něnto žycymy wam, lube źiśi, lěc sćo doma, w źiśowni, w šuli, w horśe, tam abo hynźi, a wam, lube druge wuknjece a zajmce, wjele wjasela pśi zaběranju z toś tymi rědnymi knigłami! Bóžko njejo lětosa Janšojski bog chójźił pó jsy.
Běłe wušywanje jo teke pyšniło smagańc (Überkopftuch), na lapu zwězany.
Zakład swětoweje literatury su pśełožowarje.
Ten pak njejo se domoj wrośił, ale jo cełe žywjenje w Budyšynje statkował a serbski a nimski prjatkował.
Rozmjej: Kuždy wobźělnik pśiźo wót drugeje šule.
Weto jo była wětša kopica žeńskich a muskich, kótarychž „stil“ dej how kritizěrowany byś.
W swójej lawdaciji jo Babette Zenkerowa na to pokazała, až roźona Grabinaŕka Ingrid Grošcyna jo wót swójeje wucby mólowanja z Lubinom a Błotami wusko zwězana.
Te tśi wuspěšne krale ze źiśownje "Mato Rizo" su se zasłužyli cesny listowy wěnc.
Wjele drugich cłowjekow by pśi takem groznem tšojenju zacwiblowali.
Na se glědajucy jo było pó pór słowach jasne: To buźo naš wuchac, ale musymy jogo nejžpjerwjej raz namakaś.
Narska se woglědujo cerkwicku a jeje wokolinu.
Taki jo nam napšawdu felował.
Co pak mógu kólasarje abo druge woglědarje wiźeś a zgóniś pśi tej nowej droze?
Slěd barwow jo módra a žołta.
Za krowu 2,50 do 2,40 euro.
Do togo jo było we jsy kradu mało wobchada.
Rosćo źiwje w lěsach, na lěsnych kšomach, w žywych płotach.
Aby wón pód wrotami stojecy wóstał, som jomu stajił kórb ze senom.
Njewěda jadnorych serbskich luźi jo tomu pśipomogała.
A dokulaž Gregor jo jogo raz słyšał na akordeonje grajucego, jo wón sebje ten samy instrument wuzwólił.
Po pśeśěgnjenju do Prjawoza su tu małku lubosnje pśiwzeli do Witaj-kupki w Hochoskej źiśowni a syn se wobźělijo na serbšćinje w Brjazyńskej šuli, dokulaž tam žedneje Witaj-rědownje njamaju.
Wobej syna stej muzikalnosć wót wobeju starjejšeju derbnułej.
pśichadaju cesto pósporomje našogo dwóra, což naše gósći wjelgin rozwjaselujo.
Wjele wuknikow jo nerwoznych było.
A wón jo dostał boguźěk pšawo.
Kapela nAund buźo graś, zeger 20.00 buźo reja w kjarcmje.
Zezběrała a zestajiła jo to wšykno Sarah Kulikojc (Kullick), wuknica na Bórkojskej šuli.
Z lěta 1993 źěłam ako samostatny pśełožowaŕ (Übersetzer).
Na pósejźenju su se wobźělili zastupniki muzeja: wjednik měsćańskich zběrkow Steffen Krestin a kuratorce Serbskego muzeja Christina Kliemowa a Martina Nowakowa.
Teke eksistěruju radijowe wusćełanja w toś tej rěcy.
3. Rogozno/Willmersdorf
Z tym wuzdrjaju łopjenowe kijaški a pupki zachopinaju se wuwijaś.
Źowćo jo jomu jano njerad něco dało, kócce a psyckoju pak nic.
Nic jano wucenje rěcy, ale teke serbski duch jo wažny
"A lěcrownož jo to małe město, weto mamy how wšykno, což k žywjenju notne jo".
Graśe se wóspjetujo.
Po chyli pak jo ju zasej pušćił a gronił: »Wěš, žeńska, ty dejš zasej do piwnice!
Na jubilejnem swěźenju gryfinskeje šule: w prědnem rěźe pódla mě Jerzy Chojnacki, direktor šule, w srjejźi Miloš Šmit, direktor praskeje šule, nalěwo wót njogo pózdźejša direktorka gryfinskeje šule Anja Sochaj
A zasej toś ten źiwnučki zuk jeje głosa.
Mócny wětš pak rozduwa nowe płomjenje zas a zas.
To pokazujo južo fakt, až jo słowo, pótakem jo ta ceła wěc z nimskeje rěcy pśišła a južo pśez to pódglědna.
Hochoza: Unabhängige Wählergruppe Drachh. 36,1 %, SPD 23,5 %, Bürgergemeinschaft Drach.
Łužyca pak jo za mnjo teke casy pitśku njefairna a njerozymliwa.
Hadam schowašo se ze swójeju žonu pśed hoblicom Boga Kněza.
Korona-kriza jo zawinowała zamknjenje muzejow.
Jogo pśedchadnicu Petru Krawcowu su pśed lětom wótwólili.
W 2. źělu wuźěłajo FORUM naraźenja, kak by se dejali struktury a źěło serbskich institucijow w Dolnej Łužycy optiměrowaś.
Žycymy Marion k tomu jubilejnemu 60. narodnemu dnju wšo dobre, aby to serbske žywjenje w Dolnej Łužycy dalej do pozitiwnego směra pśez swój žurnalistiski a wobydlaŕski angažement doprědka spórała Ze "Serbskeju reju" móžomy we jśpě rejowaś k serbskim štuckam! Na cejdejce "Traditional Sorbian Dance Music" wót kupki "Serbska Reja" jo 23 spiwow.
Togodla njejo ceła wjas spała w toś tej carnej nocy, ako nazymski wětš jo duł pśez prozne póla a wokoło kšywow połno nakłaźonych brožnjow.
Na to pak bóžko njejo se reagěrowało, jano z tym, až jo se našo naraźenje wótpokazało.
„Pójźćo sem, kótarež sćo głodne a łacne.
Marakowe su měli małku Minku.
Stej wulicowałej, co se stało jo.
Ta ga njama žednogo kólasa!
Odendahl, direktor Picańskego amta.
Město ma prědk, w Grodkojskem pśedměsće dogromady 268 bydlenjow wótryś, a to mjazy drugim w starych "platowych domach" na Uhlandowej a Thiemowej droze.
Tak jo mě buk, stojecy pśi Budyšyńskej droze w Měsće, źož smy pjerwjej bydlili, pśecej zasej napominał jomu ako pomnikoju pśirody jaden dalšny pomnik stajiś.
Cogodla njejsom ja luba k njomu była?
Lodka „njesejźi“ jano we swójima śpoma w Serbskem domje w měsće, aby luźi informěrowała na wšaki part wó historiji, rěcy a kulturje Serbow.
Gósći su byli Karin Tšukowa, Anna Kosacojc-Kozelowa a Gerhild Kreutziger.
Prědny raz jo woklapnicu wjadła nowa, łoni wuzwólona šołtowka Eva-Brigitta Šejcykowa(Schötzig).
W šuli som musał wuknuś, což su ceptarje pśikazali.
Na wjelgin luštny part su se wukniki z 12. rědownjowu pón wuźěkowali pla swójich wucabnikow.
Nic jano do moderneje, ale rowno tak do stareje.
My lutki na to glědamy, až se wóna njezgubijo.
Togodla dostanu źiśi zaprědka jano prědny źěl teje fible.
A to zasadnje njecynim.
Drogostka z našogo archiwa: Pratyja 2010
Koronowa kriza daji serbske šulstwo.
Dom familije jo kupił Herbert S. a jo tam wótwórił drogeriju, kótaruž jo jogo syn pśewzeł.
Móžoš pśecej pśiwuknuś wót drugich!
Njejo To Was hyšći raz k pśemyslenju pógóniło? Jo, to jo južo paradoks.
A normalnje ga zarědujo ABC ku kuždemu materialoju, kenž wudawa, teke dalejkubłanje, ale dla tuchylneje situacije take nejpjerwjej njejo móžno.
Něźi 30 wustupow ma kupka “Łokaśina” kužde lěto.
Wón jo wiźeś ako drjewjana pupka.
Pótom, až jo se "wólbny krimi" wó šołtowanje w Bórkowach na dobro dłujkolětneje šołtowki Ira Frackmann rozwězało, su mjaztym wšykne šołty, zastupniki a cłonki amtskego wuběrka w bórkojskem amśe znate.
Za kšeta Knuta jo to mały paradiz.
Teke źiśi su w Nowej Niwje jubilejny zapust sobu swěśili.
Wobspomnjete jo teke, až faraŕ Martin Türk jo tudy we lěśe 1654 "serbske spiwaŕske pórěźił a wótnowotki pilnje wótpisał".
A se wě: Pśedewšym aktualnu korona-situaciju a te nowe póstajenja na ten part su tematizěrowali.
Wobzamknuli su, nowe lěto stajiś pód moto „Kubłańske lěto 2006”.
To pak trajo až do 20 lět.
Z Chóśebuza/Cottbus. 20. junija wjacor jo była zajmna diskusija wó pśichoźe našeje rěcy.
Ale na takem za woglědarjow prominentnem městnje bóžko njejo "se góźece" městno za mrojowišćo.
Wšykne se namakaju zasej na 25. wezymskem 2019 we Wórjejcach.
W dolnoserbskej rěcy jo hyšći recensija ku knigłam Źil-Francis Ketlicojc "Wuchack głupack a druge tšojeńka" wót Olega Derepaska pódla a dalšne pśinoski, terminy a basni a rozpšawa Maćice Serbskeje wót swójog źěla 2019/2020. Christa Buchanowa njejo pópšawem Lipjanaŕka.
W pěskowcowych skałach podłu gatow we jsy pód grodom su wšake piwnicy, z kótarychž někotare statne kubło wužywa.
A snaź buźo se raz raźiś Europeadu w Dešnje wugótowaś!
Z wjelikim zajmom su pśisłucharje slědowali rozkładowanjam dr.
W campje smy napórali wogeń a pjakli jěšnice a kulki.
Te su bejne mólenje: „Wobrěd w spižkach šćercy, ceła póstola se tśěso a ceły dom se tśěso! “ Wjele luźi ma to zacuśe, až nakładne śěgi w nocy malsnjej jězdźe ako wódnjo.
Górucosć se kněžy, a jo tšach wognjow.
Samicam z naroźonymi młodymi a gaž se pśedewšym zelena pica dawa, jo raźobne, až se tśi raze wob źeń futrujo.
Pśedstajili su se ten wjacor wósebnje bajki ze zběrkow Smolera (1843), Haupta (1863) a prof.
Stary nan jo był murjaŕ, a tencas njejsu te měli wob zymu žedno źěło.
Cerwjenawka
Jo, Leon jo měł pšawje.
Kurs buźo pśecej wót zeger 12:00 až do 16:00. 
To som južo how dožywił.
Regionalne a lokalne wósebnosći – to wucynijo Łužycu atraktiwnu
Aileen a Juliane stej powědałej krotko ze žywjenja Miny Witkojc a gólcy su recitěrowali jeje baseń „Borkowy”.
Pódla su na pśikład pśěza, to jatšowne spiwanje a teke ptaškowa swajźba.
To buźo śěžko, wósebnje za starše luźe.
Wostanjo toś na kóńcu jano pšašanje, kak z tymi talentami, kenž su se how pokazali, źěłaś comy.
Stej pak wjelgin lubosnjej, nic ga?
A śim wětšy wuznam maju "serbske Pücklerowe knigły", kótarež mamy Werneroju Měškankoju a Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu se źěkowaś.
Emu w Awstraliji doma jo, lětaś ten wjelikan njamóžo, malsnje pak ganja pśez pśirodu.
Pu, kaka gluka za našogo wroblika!
Serby su teke pódla – na dwěma městnoma pśed krajnym sejmom.
Głowny problem jo financěrowanje pśiběrajucych kostow za buse.
W Ćisku jo gmejnske žywjenje wósebnje pśi kóńcu DDR wjelgin dynamiske było, licba wobydlarjow jo dlej a wěcej stupała.
Energiski cigaretu w popjelniku wutłocyjo, tak mócnje, ako kśěła głažk pśetłocyś a cełe blido a teke ceły balkon až k susedoju pód njeju.
Co Wy basliśo raźi?
Kólenkujucy, jaden rěd mjazy nogoma, drugi nalěwo a tśeśi napšawo nogowu, sy pó zagonje lězł a zele zwutergował.
Pód "Themes" su namakaś wše wobjadnane temy.
Za to jo sebje woblakł swóju drastwu, to groni, běły a cerwjeny płašć – a teke někotare serbske słowa pśi tom gronił.
Fred Willard jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Jomu se groni Mikławš (Nikolaus) Dyrlich a jogo bratš jo znaty serbski basnikaŕ Benedikt Dyrlich.
Madlena Norbergowa jo we swójej lawdaciji na to pokazała, až we Złem Komorowje su tšochu juž nawězali na stawizny z pśednoskami wó serbskej problematice.
Na to lažy gólc měrnje a se wěc njegnujo.
To stoj w interneśe, na pśikład how: A co, gaž sćo we góli a cujośo dym? We tom paźe dejśo hyś na nejblišu wobtwarźonu drogu.
Na take wuprobowane pśirodne srědnosći by dejali se cesćej dopominaś.
Zrazom se wuwjertnu wšykne swětła.
Někotare družyny se w tropach ako škrobowe dodawarje sajźiju.
Lehmannowa z Tšupca w pśestawce.
How móžośo sebje natwariś górku.
Na śěžke case, na kšasne.
Jogo žona jo była Simone Rethel-Heesters .
Fryco Dubjel (Fritz Dubiel).
6) Serbska swajźba wót Wjerbańskich.
Pitśku jo to cuśe było, až jich póraźowarje wó historiju su byli take ako njejsu za to pśewrośenje.
Te prědne se póraju pó jajka.
Jo źe to było lěśojske dalejkubłanje za wucabnikow serbšćiny a dalšnych w towarišnostnem žywjenju stojecych ako na pśikład za redaktora Nowego Casnika Pawoła Šenkarja.
We jśpě swójogo domu cujo se serbska wědomnostnica derje.
Serbska akciska seś jo wugódnośiła 27. julija aktualny staw serbskorěcnych internetowych prezencow serbskich institucijow, zwězkow ako teke statnych institucijow.
W Arktis su teke běłe wjelki žywe.
Tudy su pětk pśed dwěma tyźenjoma wugótowali w kjarcmje „Serbski dwór“ rědnu woklapnicu, na kótaruž jo pśišło wěcej ako 100 luźi.
My smy to južo ako źiśi wupytali, gaž smy chowanku grali w góli.
Což pśedawa, to pśigótujo sam.
Wustajeńca wó I. Kulejowej
Jurij Rjenč – górnoserbski pšawiznik, iniciator załoženja Domowiny w Dolnej Łužycy 1946
Toflowa krida jo material, kótaryž se wužywa aby na gropnych pówjerchach pisaś, wósebnje na toflach.
Ta pomoc móžo byś wjelgin wšaka, a ma se za tym, což wótkubłaŕki rowno pótrjebaju.
"To jo k późiwanju, až teliko luźi jo se na tej akciji wobźěliło", jo direktor amta Tobias Hentschel jich statk chwalił.
Sćo wy wěźeli, až młody Kito jo we źiśecych lětach zapalił w Zaspach we graśu brožnju a jo za to do popajźeństwa pśišeł? A rowno ta epizoda we jogo wózjawjonej serbskej awtobiografiji felujo.
Pśi nas we Wuskidźi njejsu móžnosći za serbsku rěc wjelike.
Wjacor do togo jo hyšći tak wuglědało, až budu se wobźěliś jano styri póriki.
Pśi nas njejo to pśecej tak.
Wón jo luź, tak jogo susedka Emma Fabian to wiźi, kótaryž burski jo a to se jej spódoba.
Gaž na pśikład informěrujomy wó Serbach, pśinosujomy k pówušenju kwality turizma w Błotach.
Z tym parnikom su mógali bury ned wěcej kulkow pariś a pón silěrowaś a njejsu stakim trjebali w małych kótłach pśed kuždym futrowanim kulki nejpjerwjej wariś abo pariś.
Srjodu su měli wulět do parka sawrijarjow w Małem Wjelkowje.
Na łuce łaka waka.
Tužna powěsć jo w zajźonych dnjach z Waršawy dojšła.
Wušej 20 luźam su woglědali, a tak ako pśecej jo šołtowka měła ako prědna tu cesć, jich wuwitaś. „Pśi nas w Hochozy pak su te drogi na zapusće hyšći bejnje dlejše“, jo nam Sven Boseńc z Hochoze gronił, kótaryž jo tenraz gromaźe z 6 dalšnymi młodostnymi z teje susedneje jsy Prjawoskim pśi zapusće tšochu „wupomagał“.
Nachfahre
Dolnoserbska rěc jo kradu bogata na nich.
Ale Robinsonu se njewóstuźi takeg’ žurneg’ źěła, a co by tež drugego zachopiś dejał?
Trajny měr móžo wobstaś jano tam, źož luźe su žywe w dostojnosći, we wobjadnosći z cłowjeskimi pšawami a we harmoniji ze stwóŕbu.
Pó intensiwnem rozchójźowanju pó pśibrjogu se daju dowolarje wšake rybowe jěze abo tortu a mazańc słoźeś.
Wótpósłane su wobzamknuli, až jich wuběrk za šulstwo dej se z tym zabraś, we zgromadnem źěle z Gutschmidtom.
W Gołkojcach maju dalšnu zawinu, aby swójogo něgajšnego fararja hyšći źinsa cesćili.
Pinguiny se tak we wóźe pśed winikami šćitaju.
Wobrycu móžośo pśigótowaś tak: wobwěžćo šparałka wokoło gjarnca.
Pśiměrśo swój głos pósłownej rěcy bajkoweje figury.
Zernko jo notne, aby daś material za fermentaciju.
Muzej Dešno: 1. 500 luźi w aprylu Něźi 1. 500 gósći w aprylu jo měł muzej Dešno lětosa.
Jano w kuždej drugej ławce jo něcht sejźeł, wšykne z nagubkom.
Ale pomogaś wón njoco!
Tak hyšći namakachu někotarych drugich wumarłych cłowjekow.
To płaśi wósebnje za staty, kenž muse rědowaś statnu pśisłušnosć w kaznjach.
Wilfried Lehmann z Hochoze - 14.07. (59 lět)
Kupka w Kuparskich Bórkowach ma nowego dowěrnika (Vertrauensmann).
K skeptikarjam napśeśiwo šćěpjenju słušaju cesto teke medicinski wukubłane luźe a fryšne starjejše, kótarež bóje se škódow pśez šćěpjenje abo dalšnych pódlańskich wucynkow šćěpjenjow.
Jo formulěrował ako zaměr 30minutowy takt wót Chóśebuza do Barlinja z 160 km/h.
Jo śěžko groniś, co to jo, což jo Chośebuska młoda awtorka napisała.
Za tym, ako su dariki dostali, su namšu šli.
Z Běłeje Wódy/Weißwasser.
Hyšći pak njewěźe, kak mógu pón pśiś až k wjelikemu mórju! Karowaś na kokotach žywe žaby z wejsańskego gata abo z groble, to pśinjaso cesto wušparanja a gniwanje.
"Pócakaj pšosym chylku", maś Janka napomina.
Pódpołdnjowa Georgiska a kupy Pódpołdnjowy Sandwich su wótwisny teritorij Wjelikeje Britaniskeje w pódpołdnjowem Atlantiskem oceanje.
Toś pšosy towaristwo wó rozměśe.
Jaden jo wezeł wócce a jo prězy na tšochu twarźejšym stojecy krowu śěgał, mej drugej, w bejnje mokšem a parowatem stojecej, smej krowu slězy na wobyma bokoma śišćałej.
Raz su jomu kazali na statne rěcnikojstwo: »Kak som se bójał!
Mě gronje Lodnica a ja som źowka mroza a zymy«, jo wóno groniło.
Te som jima z kopicami kupował, jadnomu sportowe motiwy, drugemu zwěrjeta, pśedewšym ryby.
Princ, ten młodšy, ten milny, se dajo na drogu do dalokego swěta.
Cu ako gerc do swěta!“ Stary nan na to jo gronił: „Gaž to jo twója gluka, ga cyń.“ Fidle su byli rědny instrument, samo guslowaŕske fidle!
Su byli pozitiwne wótegrona.
Nejwažnjejše graśa budu w Klagenfurśe/Celovecu, ale wětšy źěl tych graśow se wugótujo w 12 dalšnych městach a jsach kołowokoło jazora "Klopeiner See" a města Völkermarkt.
Stej snaź w tšachośe a trjebatej pomoc?
Wjednik kupaŕskeje kupki Alexander Wach (ze 7lětnym synkom Friedrichom) a Lutz Rehnus z Běłeje Góry stej źałej rybacne seśi.
Jich jo było wokoło 20. Z Dolneje Łužyce su wustupili mjazy drugimi Stara Lubosć, TEF a Kula Bula.
zeger 14.15: pórucenja Serbskego kulturnego turizma (W.
Zeger źewjeśich su směli jen zapaliś, ako wšuźi we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Kněni Frankowa jo z nami jano serbski powědała.
To płaśi teke za druge jsy a městna w Europskej.
Z 14 lětami jo dlej we krajnem sejmje ako žeden drugi wót Lěwice.
Jogo bursku žywnosć wobstarajo ten syn.
Hyšći za cas mójogo źěła na Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu jo cesćej raz pśepšosył kursistow a studentow do swójeje zagrodki a nam burske źěło rozkładował.
Pśigótowaŕ distribuciji wobstara źěl źěła twarjenja gótowego systema.
Tak nas wucy lětne słowo k jadnej wušej wšogo dobrej wěcy!
Goddard cynił swóje wopytanja (Versuche) z raketami.
Tym prědnym pśepódachu te utensilije a pón ceła kupka rejtowašo tśi raze wokoło cerkwje.
Gótnice su trjebali wjele wugla za spaŕnice a luźe w měsće teke.
Wosebnje wutšobnje su pśibytne wuwitali Wolodimira Lučuka z Ukrainskeje (jomu jo J.
Źiśi se zawěsće źiwaju, co wšykno se chowa w jadnej takej pupce!
Tam jo pśišło wjele luźi se swóju silwestersku karpu kupit.
Njeglědajucy na tej a grog smy se ze zymnymi nogami, ale spokojom domoj wrośili.
Michał: „Co to co groniś: z njerozymom lubowaś?“
Naš mały zubny carśik Zubolak se wulěkajo.
Daś wostanu rědne naše jsy!
To jo nam wulicował Dieter Końcak z Gryza, pjerwjejšny wjednik hochoskich jagarjow.
Lětosa by dnja 1. awgusta źasete jubilejne wudaśe togo zarědowanja se wótměło, ale dla z korona-pandemije zwisujucych póstajenjow su to wótgronili.
Wukóńc hyšći njeznajomy.
Taki młyński swěźeń kśě něnto kužde lěto w maju pśewjasć. „Hyšći njejo wšykno dogótowane, něnto comej tej dwa wjelikej doma nalěwo a napšawo wót Góramśice wutwariś a pśetwariś, až budu we njom rědne bydlenja“, jo wón Casnikoju wulicował.
Wokołodroga pśez wjažu njejo wěcej trjeba.
Dom a byśe smy mógali weto wobchowaś!
Srjodu, 18. septembra, změjotej serbski pěsnikaŕ Pittkunings a česki muzikaŕ Jan Řepka (slědny jo teke w Schweiz doma) zgromadny wustup.
Źož jo rědnje, zelene a śicho, tam se teke pśinamakaju cuze luźe.
Snaź pak smějomy se weto na někotare góruce dny wjaseliś. Nazyma ma nejpjerwjej raz bejnje mokšojta a plańtśata byś.
Źinsa wudobywa se jano hyšći w Awstriskej, na kupje Madagaskar, w USA a Tuneziskej.
Zachopjeńk nocy, gaž kuna Gryzakojc Guminko ze swójeje jamy na droze wujźo, som rozglědniwa.
A móžno jo, až wón jo hyšći źinsa žywy.
Pśiducy tyźeń pokažu wam móju rostlinaŕnju pśi woknje.
pónjeźele, 3. awgusta /jacmjeńskego
Tropy su wobłuk na zemi, kótaryž se namaka na wobyma bokoma ekwatora mjazy wobrotnyma šyrinoma słyńca.
To su gótowe rožowe zagrody na lapach Mósćańskich źowćow.
Pśeto prědne gósći su južo pśipowěźone.
Mjasec rědnje swěśašo, pówětš běšo cysty a rědny, dłymoka śišyna běšo w cełej naturje. 
Jo, som zgóniła.
Sćo wy zwólne, to cyniś?
Žylowaŕ jo tomu burskemu teke zwěrny wostał, ako jo w aprylu 1960 pśišło wšo hynac.
Kuždy pak dostanjo digitalne fota wót sebje za priwatne a njekomercielne wužywanje.
Mjazysłowjańšćina jo konstruěrowana mjazynarodna słowjańska rěc.
Kněz, kenž sam pśed tobu pójźo, buźo z tobu.
Motiwy z Chośebuza, Carnego Chołmca (pla Worjejc), Rogeńca, z połudnjowych krajow a kwětki su na nich wiźeś.
Za góspodaŕskego ministarja Petera Altmaiera jo to historiska kšoceń.
Za tu namšu su pśigótowali dwa serbskej kjarliža.
Dokulaž jo była droga wottam do Słomjenja a do cerkwje daloka, su luźe how wob cas namšow lubjej do kjarcmy rejowat šli.
Nejwětše pśedewześe lětosa pak buźo pśitwaŕ na sportowem domje.
[...] ‚Móje jaja su byli brune a lylowe a ja som samo mógała kamela póznaś na mójom jaju.“ Sarah jo pśeraźiła: „Naša mama jo jaja južo powjesyła móje pyšne jaja na strusk.‘
Žurne źěło zběranja a zestajanja materiala, to groni redakciju, jo měł na starosći znowa Horst Adam.
Limes Romanus abo jano limes jo była wobtwarźona granica Romskego imperiuma.
Južo dłujko smy powědali wó trjebnosći renowěrowanja našeje šule.
Ja njerozměju razka styri šwedske słowa, weto jo z tekstow M.
Tak ako maśerina lubosć Krabata wót carnego młynika wumóžyła jo, tak wumóžyjo lubosć Jezusa nas cłowjekow".
Wón grajo na orgelach a słyšy, co jo do kusow.
Aby wuměnu mjazy šulu a młoźinskim amtom stajili na solidnu bazu, planuju pódpisanje wótpowědnego kooperaciskego dojadnanja.
LEAG buźo twariś wjeliki skład energije
Ale nicht njejo swóju kórtku wótstupiś kśěł.
Z Depska/Döbbrick. Šułśic Anna a Richard (Matusch) wóttud stej na zachopjeńku oktobera swěśiłej zeleznu swajźbu, to groni: 65lětny jubilej swójogo manźelstwa.
Tež se błyskašo a se grimašo tak tšašnje, ako hyšći njeběšo nigdy wiźeł abo słyšał. 
Woglědali su mjazy drugim wušemu šołśe w radnicy a do Serbskego domu a Serbskego muzeja.
Chto pak dej něnto wuźěłaś taku koncepciju? Wó tom ga jo było we zjawnej diskusiji Łužyce to grono wjelgin mócne a rozdźělne, a bóžko, mimo jasnego wótegrona.
Won a Hajno Hantšo ze Slěpego stej w lěśe 1920 załožyłej w Bělkojskich stronach Łužysku ludowu partaju.
Kuždy pšawje nazběrany pśedmjat jo jaden dypk gódny.
Pětš dalej směšy.
A weto by jich rad raz pitśku póškrěł.
 Take pśisłowo dopołni se nad Robinsonom. 
Ta droga k tomu celoju zni: kšuty curriculum, ako wopśimjejo 2. 000 wucbnych štundow.
Napóslědku jo se to jomu, tomu pózdźejšemu pśedsedarjeju prodrustwa za rostlinsku produkciju, weto raźiło.
Na toś te wuměnjenja musym pśi swójej tyźeńskej zaběrje ze źiśimi źiwaś.
Alfred Krawc-Dźěwinski z Barlinja stej tym něźi 25 zajmcam wulicowałej, kak su knigły nastali.
Dłujko njetrajo, a Hana se wustrowijo.
Sunjo wobglědniwje swóju ruku do jogo.
Witaj-wucba, wótbagrowanje serbskich jsow, nowelěrowanje Serbskeje kazni, serbski sedleński rum, wokrejsna reforma, krajny wuwiśowy plan, plan za buse a zeleznicu a wšake wobswětowe plany ‒ Serbska rada jo dejała glědaś, aby we tom wšom na serbske pótrjebnosći glědali.
Pśi tom muse rozglědniwe byś, dokulaž su spjełka kradu wótše.
jo był bur, górnik, Serb a kśesćijan.
Halžbetowe suseźi a pśijaśele słyšachu, kaku wjeliku zmilnosć Kněz na njej běšo hucynił, a wjaselachu se z njeju.
Pó 25. pśidu mócnjejše dešće, pón se zasej wóśoplijo.
Na ten part sy pón z wjelikeje fory mógał glědaś drugim luźam na dwór.
Z pomocu takich a drugich móžnosćow su w zajźonem lěśe stajili płot wokoło sportnišća a su wšake druge wobnowili na sportowem twarjenju, we frizerowem salonje a w młoźinskej śpě.
"Ow jej, nic južo zasej", zdychnjo Pipsi.
Njeby kśěli něźi jadnu ceptaŕku abo jadnogo ceptarja ze zakładneje šule wótśěgnuś za gołkojsku šulu, pśeto – jo Koch wuzwignuł – rowno na zakładnych šulach njedeje felowaś, aby zakłady mógli se stwóriś.
Statna sekretaŕka we bramborskem ministaŕstwje za wědomnosć, slěźenje a kulturu dr. Ulrike Gutheilowa jo pó tśich lětach z kóńcom legislaturneje periody stupiła slědk ze swójogo amtu ako zagronita za nastupnosći Serbow.
Historiski Šlawchowy torm srjejź jsy wóstanjo spóznawańske znamje Rownego.
Wence su kjarle rubali drjewo.
Ga ten wjeliki kokot w Dešnje, kótaryž su tak ako kužde pěte lěto teke tenraz zasej młode a starše gromaźe wugótowali.
Jano jaden grajaŕ mustwa, wrotaŕ, móžo graś z pomocu rukow, hynakše grajarje graju wósebnje z pomocu nogow a głowy.
Su wiźeli w Kostrzynje staru twardnicu
Na posejźenju jo se k wěsći dało, až buźo jadna štucka oficialnego jubilejnego spiwa k słyšanjeju teke w serbskej rěcy.
Aby kuždy wiźeł, kak jo how raz było to burske žywjenje a źěło, jo jadna familija pśed swójim byśim stajiła wšaki stary burski rěd, z kótarymž su raz how źěłali.
Gaž je wence powjesnjomy, se rědnje we wětšu kólebju.
W styrich z nich maju pak jano mało wěrowanjow a drugego źěła, a k tomu pśiźo hyšći, až wót lěta 2014 se wšykne daty wósobinow jano hyšći elektroniski registrěruju.
Smy něnto z Nowego Casnika dnja 21.01.2021 zgónili, až gano jo se teke bramborska Rada za serbske nastupnosći z tym zaběrała.
To jo k wěsći dał slědny tyźeń srjodu Statistiski krajny amt za tym, až jo wugódnośił tuchylne licby.
Kuparskej šuli změjom serbšćinu w 2. a 3./4. lětniku, w 7./8. lětniku matematiku, fyziku, chemiju a spiwanje.
How spušćijo wóna rolnikaŕsku krajinu a minjo se do wjelickeje góle – źož lažy ta wobspomnjeta wjas "Ławszowa".
Togodla źěłam wjele ze słownikami wót Muki, Šwjele a Janaša.
Tak budu rostlinki derje rosć.
Wóna jo była nejstarša delegatka cełeje zgromaźiny.
To pokazujo, až serbski póchad Michaele jo we familiji był tema.
My wucabniki w šulskem źělu Trjebin Slěpjańskeje wušeje šule „M.
Žyce sebje pak wěcej kritiskich, krotkich a dolnoserbskich pśinoskow a tejerownosći wěcej brizance a dłymokosći w pśinoskach.
Thomasowa z Budyšyna, M.
»Mjasec wóteběra, apetit kšeta Knuta pśiběra a ja nic njewiźim.«
Sy-lic kśěł na mark jěś, sy trjebał wóry, ak mógał tam pśedawaś.
Rucne wrjeśeno móžoš w ATZ tek kupiś.
Na take fakty dejmy se mysliś, gaž źinsa tu pšawu drogu pytamy, pó kótarejž by dejali hyś z našeju dolnoserbskeju rěc.
Po metoźe imersije njejo trjeba, až źiśi kužde słowo rozměju.
Kuratorka teje sekcije dr. Grit Lemkowa jo pódšmarnuła, až zaměr jo zapśěgnjenje serbskeje rěcy w pśiběrajucej měrje.
Z krotkego casa su wózjawjone teke w dolnoserbskej rěcy, a ten tyźeń stwórtk buźo zjawne cytanje w měsće.
Lombardo Boyar jo US-amerikański grajaŕ a humorist.
Na kupje stej katalańšćina a špańšćina amtskej rěcy.
Zaprědka jo Domowniske towaristwo Depsk/Majberk-Škódow se k woplěwanju kjarchoba załožyło.
Pla nas su ju hyšći pśed 10 lětami woglědali ako eksotisku rostlinu.
Te su pó dobyśu swětnicu nejwušego boga Swantowita znicyli, žedne cantnarje slobra a złota z templowego pókłada rubili a slědnemu dotychměst njepódejśpjonemu rodoju Słowjanow mjazy Wódru a Łobjom politisku njewótwisnosć zebrali.
Kak reagěruju na pś. źiśi na nowe medije w serbskej rěcy?
Dajśo nam to k wěsći!
Pśisamem wšykno, což smy se za slědne lěto prědk wezeli, smy teke społnili.
Młoge źěła zachadnych wuběźowanjow su teke w lětosnej wustajeńcy městnaško namakali.
Ale wuslědki njejsu to nejwažnjejše byli, ale ten awtentiski dopokaz za Serbow, až njejo móžno, mandat za Serbow dostaś pla wobźělenja na wólbach, jo nam wšykne móžnosći wótwóriło.
Robinson wopyta kusack a lej, to běšo jomu dobre, lěpše ak wušej wognja pjacone. 
Jo derje a daloko wiźeś było, dokulaž jo pitśku sněga lažało a mjasec jo bytśe swěśił.
Wóna jo teke bomse z nami wariła.
Na to su wědomnostniki gronili, až njebudu móc narownaś źěłowe městna, ako su źinsa w milinaŕni a wuglowej jamje derje zapłaśone.
Michael Šěrak, w Dešnje bydlecy cłonk bramborskego parlamenta, Ullrich Noack, direktor Bórkojskego amta, Klaus Heinrich a Juro Hanška, šołta a Domowinski pśedsedaŕ z Brjazyny.
Nicht njedej se bójaś, až swójźbne tych njabogich muse za te stare serbske kamjenje něco zapłaśiś.
We jich spańskej śpě nic se wěcej njetšoj, a jich žeńske su njespokojne.
W kooperaciskem dojadnanju stoj wušej togo nutśi: nanejmjenjej jaden raz wob lěto dej župne pśedsedaŕstwo se z prezidiumom zmakaś.
Móžo byś, až Rogow wóstanjo – to jo Manfred Stolpe w januarje 1993 zlubił wobydlarjam w Rogowje.
Tam wóstanjo, až se wěcej njegniwa.
A na kóńcu: źo buźo pśiducy kongres FUEN? Za dwě lěśe, 2021, pśewjeźo se kongres w Tallinje, w głownem měsće Estniskeje.
Znowa wopytała tu mamu wót togo nadawka wótpóraś.
Źiśi, wótkubłaŕki, wótkubłarje, starjejše a druge gósći su měli rozwjaselecu góźinku pśi dwójorěcnem programje z Marion a Matom.
Mały Oswaldko, jaden bratš teje Minki, jo zdychnuł a gronił: »To som se mógał doprědka mysliś, až to buźo wšykno pśeběžaś.
Wón jo to serbske w ewangelskej cerkwi mócnje pódpěrował.
Toś maju se wše móžnosći spěchowanja serbskeje rěcy wužywaś.
Take jich derje wochłoźi, a ten Špański, kenž wjelgin mucny we tšawje lažašo, weze taku dobrotu wót Robinsona ze źěkowanim.
LEAG pśespytujo móžnosć spěchowanja gmejnow pó zwěsćenju pótrjeby za inwesticiju, pśigronach za spěchowanje a z togo wuchadujuceje swójskeje pótrjeby gmejnow.
Dopominam se na młodu žeńsku, kenž jo zajtša rano swójogo pśijaśela njabogego we wanje nadejšła.
Tak smy sejźeli pśi tšuze, wóna, mój śěžko a ja.
Se wě, jo wón gronił: „Wjele wót nas ma pitśku śěžkosći, serbski powědaś.
Tšukowa jo gósćam pokazała kalendaŕ Młoźinskego aktiwa a wulicowała wót źěła koordinatora za młoźinske źěło.
"Som se we Wuježku grunty kupił, aby tam sebje bungalow natwarił a z tym Wuježk njespušćiju.
Stupny stwórtk, 13. maj, zeger 10.00-11.00 swěśi se namša we zelenem na Wjerbańskej Sosnje (šćitana krajina pśi droze, ako wjeźo z Wjerbna do Smogorjowa pśez Sprjewju).
Wóni su byli za Drježdźańsku wustajeńcu pśigótowane.
We wěcej wuspěšnych zwězkowych krajach, wón jo pomjenił bayersku, stej praktikum w europskem zastojnstwje a kontakty tam zakład za pśistajenje.
Togodla kśě wšykno cyniś, aby Zušojska kupka dalej wobstała ako dobry kolektiw.
Smy sebje fota woglědali.
Mama jo była bejnje bźezradna.
Žary su pak teke wažny kulturny centrum, a to na pśikład ze zarědowanim ”Przystanek Woodstock” (Zastanišćo Woodstock).
Wšak se zwětšego markěrowanje na substantiwje njestanjo, ale na artiklu.
Musym pak raz něco wusuźiś a rozsuźiś a za to musym wěźeś, co jo dobre a co złe, co jo pšawda a njepšawda.«
Pšec, pšec!«
Tonga jo až do źinsajšnego jadnučka monarchija w Oceaniji a jadnučki cłonk Commonwealtha, kótaryž ma swójsku dynastiju.
Tam jo definěrowane, kake pówołańske abo cesnoamtske sobuźěłaśerje deje je pśedpołožyś, a teke, kak cesto to wopismo dej byś wobnowjone.
Prědna stacija za pśeśěg jo była tak ako pśecej dwór Drjenojskego šołty Fryca Kšamarja.
Wobrośćo se na kuždy pad na centralu pla wětošojskego zastojnstwa, wóna jo dojśpiś pśez telefoniski numer 035 433-77 70. Wót tam buźośo zwězane ze zagronitym sobuźěłaśerjom.
W źinsajšnem pšawopisu to zni tak:
Głowna zgromaźina Domowinskeje župy Dolna Łužyca
Serby se w 120-bocnej rozpšawje dwójcy mjenuju, na lisćinje pśedwiźonych projektow jo naliconych šesć ze serbskeju tematiku.
Běgarjom a K.
Tam w hotelu mógu se wobźělniki pśewoblekaś a pó běgu dušowaś.
1713 su jogo k smjerśi zasuźili, a se wulicujo, až jo wón tam tśi dny dłujko wisał a dalej kurił jo.
"Interesa jo był wjelika, wšykne gusy su pšec.
A kak wuglěda ze serbskeju rěcu? Na tom pólu źěła Martina wóna konsekwentnje a intensiwnje rozšyrijo swóje znaśa.
Ten serbski tekst jo powědała Vanesa Thielojc, ako wuknjo w bórkojskej šuli w 10. rědowni serbsku rěc.
Zazdaśim njejo mógał pśewjele zachopiś z naju rozgronkom.
A to z wjelikim wuspěchom.
W maju 1986 su dostali wót Wernera Waldy zapis do cesnych knigłow młoźinskich brigadow.
Běłe chódoty maju swóje magiske mócy wót Boga.
Móžośo se to pśedstajiś?
Nagromadu sedym stej jich Kito Pank a jogo žeńska měłej.
Na gymnaziumje jo to pó źělach hynac.
Nałogi a tradicije kaž zapust derje se we jsy dalej swěśe, ale to organizěruju wejsanarje spód banarjom wejsnego kluba a někotare cłonki kupki gótuju tam sobu, wóna teke.
Ale jo to zlě?
Něchten běšo k žortu pulbjeŕ do fejfy sypnuł.
Do jśpy zastupiś su Dešańske familije směli akle pó namšy prědny źeń gód.
Z Dubrawy/Trattendorf pla Grodka. Na 29. aprylu jo zamrěł Fryco Dubjel (Dubiel), 92 lět stary, z Dubrawy.
To wiźecy jo Jerzyjowa mama se mysliła, až ten gólack twarožk wjelgin lubujo, a jo jomu hyšći raz wjeliku, tłustu šlapu twarožka na skibu scyniła.
We Dolnej Łužycy jo se pak wětšyna za to namakała a tako jo to wordowało wobzamknjone.
Połojcu how maš!
W tom drugem źělu žyweje diskusije jo se pón kněžyła wětša wobjadnosć mjazy tymi 5 kandidatami, źož jo było to grono wó tom serbskem.
Hebr 13,10–16 * Jez 56,1–8
Dogromady 15 000 markow co wokrejs Dubja/Błota (Dahme/Spreewald) teke w pśiducem lěśe wudaś za spěchowanje serbskeje rěcy a kultury.
Groźišćańske wobydlarje cakaju njesćerpnje na to wobzamknjenje, źo buźo nowa šoseja do Baršća hyś.
Źinsa se pśigótuju k swajźbje, tak aby kśěli hyś na wjelike wiki, swajźba njejo wěcej nic wósebnego, k wěrowanju du woblacone tak ako kuždy drugi źeń.
Měto Nowak, referent zagroniteje za serbske nastupnosći w Bramborskej a gósć wobradowanja, jo jim raźił, aby we koncepciji weto glědali na źiśownje a horty.
Jo wusnuł, łožyšćo pśepalił a se sam wósmalił.
Nic w śmicce fyštaś.
Hynakšy program jo był w Kósobuzu.
Inwolwěruju se Serby do strukturneje změny?
Wóna jo groniła: Wóna njoco a njamóžo na Boga a jogo lubosć wěriś, gaž wón jo swójogo syna na grozny part dał lidowaś a na kśicu biś a wumrěś.
Togodla su se wěsće akle pó žydojskem zběgu pisnje fiksěrowali.
Sylvia Panošowa njejo pyšniła jano jajka wót kokošow, ale teke wót gusow a samo wót štrusa.
Pśecej dwě źiśi dostanjotej papowego Witka w spódnej drastwje.
K tomu dostanjo kral kónika do rukowu.
Instrumentalne wobrubjenje jo měła cellistka Esther Budyšynojc z Barlinja.
Mimo togo jo basnikaŕka Źilka k programoju pśinosowała basni w serbskej a nimskej rěcy.
A móžomy se južo wjaseliś na pśiducy raz: 22. do 25. julija 2021 buźo XIV. festiwal „Łužyca“.
Raz kulkowe, raz mukowe mlince
Zawěsće njejo tak było, až kuždy wšykno rozmějo, to teke wót akustiki sem njejo móžno a teke njejo trjebne.
Bomy su nage, łopjena njejsu, jo ga zymje – januar.
Witko jo to za tebje wuslěźił: Znajoš figuru, kótaruž na fośe wiźiš?
Togodla změjo ten kalendaŕ wěsće teke swójich kupcow a lubowarjow zwenka Dolneje Łužyce.
Mjazy nimi su byli samo syny kralow.
Och, gaby mójo žywjenje twóje kazni kradu źaržało.
90-93% luźi w Nižozemskej powěda engelski, snaź to jo kraj z nejwětšeju bilingualnosću a rěcneju wšakorakosću w Europje.
Ow ně, nejskerjej jo měła »šnapac połny« a jo wobzamknuła wuleśeś.
Hyšći pór słowkow k městu Kłodzko, nimski Glatz.
Pó tom rědnem wjacorje jo Becker musał zlubiś, až buźo zasej how pśiś.
Pódla tych šołtow su wuzwólowali gmejnske zastupnistwa slědujuce zastupniki: za Brjazynu Andreas Pfütsch, za Bórkowy Petra Krautz, Bernhard Krumpelt a Ulrich Noack, za Dešno-Strjažow Holger Quos, za Smogorjow-Prjawoz Ronny Marrack a za Wjerbno Antje Hotzan a Daniel Troppa.
W Turjańskem muzeju su wótwórili w septemberje kabinet Fryca Rochy.
Pśed 25 lětami jo se załožyło spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi.
Program ku góźbje załoženja Centralneje serbskeje rěcneje šule w Dešanku pśed 65 lětami, Dolnoserbski gymnazium
W tśeśem źělu źomy do cerkwje a wopytujomy cytaś w starem pismje bibliske gronidła w serbskej rěcy.
Nanejmjenjej do 19. apryla buźo w horśe jano nuzne wobstaranje.
Pśednoski na zachopjeńku konference su nama pokazali, až dajo hyšći wěcej zgromadnosći ako stare wjažki.
Gaž su rybakarje wótpokazali zlubjone lěpšyny a wusoku sumu wukupjeńskich pjenjez, kenž su mnichy jim zlubili, gaby złapjonego abta zasej pusćili, su źe musali měś wažnu pśicynu.
Pópšawem jo dejał pó planje źěłoweje kupki Serbska namša njeźelu, 31. oktobra, Kórjeński faraŕ Helmut Hupac, tuchylny pśedsedaŕ kupki, prjatkowaś we ewangelskej cerkwi w Depsku.
Mjaztym wjele wjelikich nowotwaŕskich blokow jo narosło kaž griby ze zemje.
Tak jo wuwitał Bramborski serbski casnik w numerje 15 wót 15. apryla 1880 załoženje towaristwa „Maśica Serbska“.
Kšamaŕ jo małym swajźbarjam pón wšake wulicował wó drastwje a ceremonijach pśi swajźbje, a Janšojske serbšćinarje a akordeonowa kupka su pokazali krotki wjasoły program.
Wuwijanje motoriki Woblubowane w tom lětnem casu su how.
Za to jo nan jim secomłośenicu wupóžycył.
To jo było wěsće wjelgin śěžko za tebje a za twóju cełu familiju.
Wot awgusta ga wuknu na Janšojskej zakładnej šuli „Krabat“.
Jězu muse sami zapłaśiś.
Na co cośo wósebnje glědaś?
A zajmne jo, až swójske kórjenje tak dłujko su zasypane byli, až wót identity, rěcy a kultury – no, jano kultura ma hyšći něźi dobry staw – telik jo se zgubiło, což se pózlažkim wrośijo.
Dalej mógu pśistajone zastupiś do wšakich zjadnośeństwow, ako na pśikład „Surfclub“ abo kružk za šyśe.
Wopśimjejo tśi družyny.
A to by Pinkelojc starki rozměł, ale te słowa nadpisma njerozmějašo.
Tam mógu se hyšći wótpowědujuce gronka dodaś.
Co jo to nejwažnjejše za dobre wino? — smy kśěli wót takego starego „wuchaca“ wěźeś.
sobotu, 30. januara 2010, zeger 9.00 w gósćeńcu „Rogojski kruž“ (Hornoer Krug) w Rogowje/Baršć, An der Dorfaue 9
Studenty mody su se z tymi warstwami wěcej koncentrěrowali na zwjerchnu drastwu abo moderne detaile.
Wopisanje typiskich rozdźělow mjazy serbskim a nimskim wugronjenim (wurězk).
W Chinskej a drugich krajach su luźe wiźeś, ako maju nagubk, gaž wujdu z domu.
Na to wón dalej se smjejkotajucy: »Wobroś se raz a glědaj naslědk, wjele tunow tam lažy?«
Wó kakem casu sy slěźiła a pisała we twójom źěle? Cas industrializacije, to jo někak w 19. stolěśe było.
Wót how až do Raduša trjebaš na twardej droze něźi góźinu.
Horst a Hedwig Wjerchan z Wjerbna, rentnarja: Wjerbańske balokoparje by dejali lětosa lěpjej trjefiś do wrotow.
Ale glědajśo na tych, kenž něco wugbaju, aby my Serby njezajšli!
Weto jo mója žeńska musała hyšći bejny cas wšu carobu za njeju sama pśigótowaś.
Mjasec julij pśewzejo to napšawdu lěśojske wjedro wót swójogo pśedchadnika a rozwjaselijo nas z nim pśisamem tśi tyźenje dłujko.
A za to tek njeby było městno teje noweje wušeje šule w Gogolowku idealne, ako jo Kóńcaŕ tejerownosći dał k wobmyslenju.
Su zwěsćili, až ma dobru kwalitu.
Wójca jo domesticěrowany muflon, wóna njejo se musała sama dobru pastwu pytaś abo wjelka se bójaś, dokulaž pastyŕ jo stadło wobstražował.
Górjenjow jo hyšći wěcej wejsny a ma něźi 750 wósadnych.
Teke źowća su měli swójo wuběźowanje.
Tśi dny dłujko - wót 25. do 27. awgusta - jo było w tej znatej błośańskej gmejnje wjeliki a wjasoły ruš, a jano pisany njeźelski program jo pśiwabił něźi 38 000 luźi zbliska a zdaloka!
Stakim su luźam napórałej lušt na woglěd 13. marka serbskich jatšownych jajow, ako buźo tenraz na dwěma dnjoma (20. a 21. měrc).
Wulicćo to swójim pomocnikam!
Źinsa jo wón ze swójeju žeńskeju doma w awstralskem měsće Adelaide.
Gornoserbska rejowańska kupka ze Smjerdźaceje njejo měła daloku drogu na festiwal.
Wót princa sobu wzeta, na grod som pśišła.
Nejmłodše su směli pón ako te fryjne na samem dnju na samem swěźenišću serbski nałog pśedstajiś.
A kótare wótmyslenja mam?
Tak jo to wjelgin wósebna namša była.
Pótom budu wumaršěrowaś na swěźeńske naměstno pśi sańkowej górje.
82lětny Wylij Źiwjak njeźěła jano doma na dwórje abo w gumnje, ale rad teke ako dobrowólny pomocnik.
Pokazk w programach: "To jo serbske" jo jadna móžnosć, co pak, gaž wuměłc to njoco?
Pórik z Schaumburgskich stronow pla Hannovera.
Su wózjawili powěsć, až grajny cas 2018/2019 jo wuspěšny był.
Wóstań we tom, což sy nahuknuł a tebje jo dowěrjone.
Ale zapust pśistym njejo hyšći tudy mimo.
Rostlina njaso pupkowe spjerchliny na spódku kwiśonkowych wogonkow.
Slědnu sobotu su se wótměli kšamaŕske wiki w Bórkowach – pśi Tormje Bismarcka na wjelikej łuce.
Dwa dnja źěšo za sobu tak, ale tśeśi źeń zachopi njebjo se carnjeś. 
Ruprajcht jo woglědał k serbskim familijam
Karnety wěcej nosyli njejsu.
Wóna jo źowka grajarja Robina Williamsa.
Nan: Tak se zdašo. 
Samo do Stockholma jo sobu jěł, ako su pśed šwedskim parlamentom powědali.
Wostanjo pśi tom: musymy ju wótbyś na elegantnu wizu.
Geodetiske metody se wužywaju teke za zwěsćenje grawitaciskego póla a figurow drugich njebjaskich śělesow.
Ta pódwjacorna pśed 1915 wjelgin rozšyrjona wersija armeńskeje rěcy jo źinsa wobgrozona.
Pětš, kótaryž jo lažał měrnje a ze zacynjonyma wócyma w tšawje, pó Karininych prědnych słowach wuźěsony zeskócyjo.
Chtož jěźo mimo, njamóžo se doźiwowaś teje wjelerakosći.
W tej staciji termalna wóda běžy do wšych kupjelow (Heilbad).
A z tym njeby razka sam pšawje měł.
Aktualny magacin: powěsći, wót drastwinego swěźenja w Lubinje
Tam stoje we dłujkich rědach na rowach běłe drjewjane kśice, wšykne z małkeju figuru Jezusa a z kulowateju toflu ze špruchom a z mjenim zamrěteje abo zamrětego, źo jo bydliła abo bydlił, ga se naroźiła abo naroźił a wumrěła abo wumrěł.
Chtož co nejpjerwjej wěcej powšyknego wó astronomiji zgóniś, móžo za to do wšakich internetowych bokow woglědaś, ako se wósebnje z teju temu zaběraju.
Kwiśonki stoje w pśetergnjonych, zdalenje łopjenatych, nakóńcnych pózdatnych kłosach.
Drugi zešywk „Podstupimskich pśinoskow k sorabistice” jo wujšeł.
Jadna jo była pilna a rědna, druga pak jo była gniła a grozna.
Cesto jo woblutował, až jo serbski film w serbskem kulturnem žywjenju ako "pěte kólaso" pśi wózu.
Uschi a Harry Kowalke stej bźezdźěłabnej a matej jano za mjasec hyšći pjenjeze.
Pśisamem 160 000 luźi su licyli na toś tych zarědowanjach, źož su ceły ansambel abo jano jadnotliwe kupki pśedstajili serbsku kulturu z Gorneje a Dolneje Łužyce.
A zrazom som wuznała, kak pśecej hyšći bogata, gódna serbska rěc a kultura jo, kak kompleksna, wjelebocna".
Nowe wjednistwo cerkwje buźo pśez cerkwine wokrejse a źěłowe wobceŕki nowe wobsajźenje wobzamknuś.
Wušej togo smy dostali póstarki, smy póznali rědne spiwy a dalšne wěcy.
Pśi twari su se tegdy wósebnje angažěrowali Walter a Gerhard Šyrgot, Gerhard Zupan, Hermann a Walter Morling, Wyli Lehmann, Walter Mattke, Horst Běšow a dalšne.
Wobej njewumějotej serbsku rěc, ale stej dawno fasciněrowanej wót serbskich jatšownych jajow.
Wón jo režiju pśewzeł ze tym, ako režiser Frank Beyer jo ten nadawk wótpokazał.
Jeje basni wuzwigaju zwězanosć z Błotami.
W Lipsku jo wón se dopomnjeł na gibanje ludowych rejow w Ljubljanje: tam pśi wuknjenju reje nastanjo mócna zgromadnosć wobźělnikow.
Lube cytarje, bliže se jatšy.
Sowjetske trofejowe brigady su konfiscěrowali nanejmjenjej źěły biblioteki.
Pó wejsnej droze se kšadnu póstawy z kružankami a zbórkami.
Twójej wócy mě wiźeštej, ako ja hyšći gótowy njeběch; a do twójich knigłow běchu wše móje dny zapisane, kenž hyšći dejachu pśiś. Ps 139,16
Som pšawje rano jěł z mašinu na secenje.
Dokulaž som ako gólc 8 lět na Majberku bydlił, som hyšći wósebnu pśicynu za ten woglěd měł.
Po wobradowanju su nazwucowali serbski spiw a su na dwórje Serbskego domu grilowali.
Wokrejs pódpěra Slěpe pśi stajanju prioritow wó napšawach we wokrejsu.
Sol jo teke w źinsajšnem casu jadna z nejwažnjejšych maśiznow a za cłowjeka trjebna za žywjenje.
Kśě dobyś wótkubłarje w OSZ
Su se pak musali powdaś.
W sporśe smy gymnastiku měli, smy grali, smy balo chytali, daloko a wusoko skokali a měli młogo drugego.
Su wukšadnuli toflu do jsy
Swój wusoki cas jo ta industrija dožywiła w 20. stolěśu.
Anna jo pjakła we swójej kuchni.
Na kóńcu septembra a na zachopjeńku oktobra pak změjomy pór wjelgin rědnych, śopłych dnjow.
A wót 2017 se ta Kufa – a teke Angela Šusterowa – wobźělujo na projekśe "Spurensuche", kenž spěchujo Sakska młoźinska załožba.
Gaž jo tak šeł, jo dostał lušt na fejfku.
We jsy jo bywało mjenjej a mjenjej žeńskich w serbskej drastwje.
To jo stakim dejała byś platforma za wobydlarje, za tšojenja ze žywjenja towaristwow, źiśownjow a za małe tšojeńka a diskusije, kótarež wacej njenamakaju drogu do casnikow.
Rownož som jim wjele kazni napisał, ga wóni su źaržane ako cuze.
Jano někotare žeńske z Galileje, kótarež su Jezusa až do jogo smjerśi pśewóźowali, su byli znanki toś togo .
To jo Bog tak kśěł, aby jaden wucył, ten drugi wuknuł.
Jeju zastupnicy stej Heidi Konzackowa (SPD) a Monika Schulzowa (CDU).
statut Serbskego towaristwa w Dołojcnej Łužycy spisany a towaristwo nejskerjej ten źeń w Chóśebuzu załožone
"To jo była raźona wěc, rowno tak blisko pśed wjažynymi źurjami".
Šwedska granicujo z Finskeju a Norwegskeju.
Wón pak jo gronił, až by było wjelgin škóda, gaby to serbske na jsach a w městach se zgubiło a na pśikład kokot abo zapust se swěśiłej bźez serbskeje rěcy.
Toś caka na nas něnto w pśiducych tśich lětach wjele źěła.
Jo jich było wušej 130, kenž su se zejšli w nowej hali serbskeje šule.
A naslědku: Teke financěrowanje Załožby za serbski lud jo we wujadnanju wobspomnjete, tak ako Domowina jo póžedała.
Pśedsedaŕstwo jo pśiwzeło na pósejźenju młodeju noweju cłonkowu.
Marka Suchec ze jsy Sulšecy pla Kulowa jo we Krabatowem młynje nowa sobuźěłaśeŕka za serbsku rěc a kulturu.
Pó wulichowanja wót fašizma su pśewzeli komunistiske partizany pód wjednistwom Josipa Broza Tita kněstwo.
Śichy pětk Pśeto tak jo Bog swět lubował, až swójogo jadnopóroźonego syna dał jo, aby wšykne, kenž do njogo wěrje, zgubjone njebyli, ale nimjerne žywjenje měli.
Gaž doma grajomy, pón stej z mamu pśecej w stadionje.
Togodla su na konferency wšych napominali do „błośańskeje zgromadnosći“.
Jo pšašała, lěc by w takem kružku pón wukniki z wěcej a take z mjenjej znaśami serbskeje rěcy gromaźe byli.
"Stog jo wažna zběrka tšojenjow w našom amśe.
Jaden z nich jo Paštun – srjejźny źěł Afganistana njejo ariskego póchada, ale mongolskego.
Taka pšawa pśedgódowna atmosfera jo se kněžyła w zajźonych
Wót lěta 2019 jo prědna pśigranjańska partnaŕka redakcije.
Zmakanje młodostnych wšych mjeńšynow
Za to słuša jim ned na zachopjeńku źěk.
Teke gaž jano 20 luźi tam na pśedstajenje pśiźo, ga njejo to katastrofa.
Jogo šnapac jo dłujki a noze stej cerwjenej.
Pótom śěgnu na sćernišćo, źož gólcy budu wót zeger 14:00 rejtowaś a se wuběgowaś.
To njewšedne bogatstwo comy zdźaržaś," jo dodał Dünow.
Druge gmejny pak su se zacrěli do długa.
Wón pógrozy tomu njecystemu duchoju a źašo k njomu: »Ty nimy a głuchy duch, ja tebje pśikažu, źi z njogo wen, a njejźi wěcej do njogo nutś.« A duch kśikašo a tergašo jogo wjelgin a źěšo wen.
To jo škóda, ale za to wjaselim se juž na pśichod.
Blume (w žednej partaji) za socialne wěcki a strowotnistwo, dr.
Naš arogantny mjatel se wjaseli, raz drugego mjatela zmakaś.
Źinsa smy źěl globalizěrowanego swěta, źěłamy sobu w FUEN a mamy kontakty do cełego swěta, wót słowjańskich ludow k pótomnikam serbskich wudrogowarjow w Americe.
Te su pón slědny tyźeń stwórtk teke ned dostali.
Internetowa strona informěrujo wó zarědowanjach pśisłušnych muzejow – ako su pśecej teke ze serbskim mjenim a serbskeju adresu pódane.
Na "Zeleskowych wrotach" jo stojała napśisko Běla žona pśed nim.
Pśi nas ga jo stary nałog, až se toś te běłe kśice pśecej stajaju k jatšam, wšykne gromaźe.
We njej dej hyś wó lubosć, normalne žywjenje.
Domowinske źěło ga jo w prědnem rěźe źěło z luźimi, a to tuchylu a wěsće teke w pśiducych mjasecach lažko njejo a njebuźo.
Za to pak dajo wót pětka, 3. apryla, online-kurs na webboce muzeja a w programje Seenluft24. Muzeumowa pedagogowka Christiane Meisterowa tam dajo pokaze za pyšnjenje serbskich jatšownych jajow.
Šulgeld a licba źiśi.
Žylow a Depsk.
Film buźo se nejskerjej z Europeadu zachopiś, wěste pak jo, až filmaŕ buźo gromaźe z balokoparjami z kameru na Europeadu do Kórutańskeje sobu jěś.
Pětkarje su kśěli raźi to gótowaś, pśeto su znali ten film wó błudniku, w kótaremž su teke juž serbšćinarje z našeje šule sobu grali.
Kradu pó jadnej góźinje zwóni telefon.
Daś pak kuždy pśespytajo swój statk.
Jo pśełamane! "Něěěěěě! Mójo chóžyšćo! Mójo boge chóžyšćo!", plišćujo Śmojtina.
Teke kulkowa wacka (Kartoffelkäfer) wobgrozujo jogo kulki. „Wjele som južo z ruku zběrał, ale gaž to njepomožo, musym weto chemiju sykaś”.
Ale som cytała, až mjaztym planujo pśirodny park Dolnołužyski wal to bagno zasej renaturěrowaś.
Wót znatego som wěźeł, až musyš pla njogo bejnje dłujko na termin cakaś a pótom rowno tak dłujko w cakaŕni sejźeś.
"Tak dej to byś, dokulaž wóno słuša do swěta".
To se wě, až smy tśi tyźenje do jatš ruce połnej źěła měli.
Siegowa: Ja som słyšała za wětšy źěl jano dobre słowa.
Jano ten jagaŕ je wótergi móc nje zaklina a jim z pěsću grozy.
Karina se njewěri, k tomu něco groniś.
Ewaluacija ako šansa?
Wóna bydli źinsa w Drježdźanach, wótrosła jo pak w Miłorazu a cujo se nadalej z cerkwinem wokrejsom w domowni zwězana.
Za mnjo jo to był nejrědnjejšy źeń nazymskich prozninow.
Gaby my pśi našom zwuconem terminje wostali, by na tom dnju ned tśi jubilejne zapusty byli.
Bog Kněz źašo: Njejo derje, až cłowjek jo sam.
Nejskerjej pśidu wóni skóro zasej do Łužyce, pśeto towaristwo „Njepelic dwór“ jo kupku pśepšosyło do Rownego.
Młoźina jo rowno tak wězana.
Nic bźez problemow, ale na kóńcu wěsće wuspěšnje – to jo tak wěste, kaž jo tśi a tśi styri.
Maśica jo kóńc měrca była wobźělona na sympoziumje pśi góźbje 400. smjertnego dnja tšupcańskego fararja Albina Mollera, awtora prědnych serbskich śišćanych knigłow.
Nejskerjej wjeźo was jogo žeńska do doliny.
Teke su měli wósebne pšawidło, až kužda kursowa kupka jo měła zagronitego abo zagronitu, kótaraž jo směła pśiś do běrowa šule wšykne nastupnosći dogronit.
Som ned gótowy.
Pó dlejšej chylce w cerwjenem kamzolu ze złotym rjeśazom na gruźi stupijo z domu.
Adjektiwy se w genusu, numerusu a paźe pó substantiwje złožuju.
Ma pódpěru swójeje manźelskeje Uty.
Kulowa: Smy wustupili na prědnem a drugem Serbskem swěźenju Domowiny 1991 w Janšojcach a 1994 w Radušu.
Wo tom a drugem cu powědaś na prědnem wobradowanju nowego župnego pśedsedaŕstwa.
Górjej jo hyšći było, až su Turki jogo samego pśi tom łapili a do popajźeństwa wótwjadli.
Chóre wukrajniki, ako maju symptomy infekcije, njewordowali do kraja pušćone.
Za pchami wóni pytaju, fajn kóžuch sebje gładkuju.
Naźeju maju a mógu teke měś.
To jo Casnikoju wulicowała wjednica DSG Anke Hille-Sickertowa.
Na našo dopšašanje smy zgónili, dla cogo jo wuzwólowańska komisija póžedanje Łužyskeje aliance wótbiła.
Su źiwali na wše płaśece korona-pšawidła.
NC: Podpěrujo něchten z pjenjezami ten swěźeń?
Jo, ja se spominam. 
Młody pśedewześaŕ Benjamin Illing z Města jo póbitował mydła, kenž wón sam z regionalnych pśicynkow zgótujo.
We njom namakajo se město za 100 cołnow – motorskich, płachtatych abo k wjasłowanju.
Kněni Monholcowa zwiga wócy wót swójogo šyśa.
Z Drježdźan wjedu zelezniske cery do Lipska, Dźěčina, Zgórjelca a Njedźichowa.
Wóna jo wuběrny plěwaŕ.
Do togo njepěknego carnochołmcańskego młyna jo se teke młody Krabat zagnał.
Na jadnom dwórje su złoźeje wukšadnuli dwě kólasy.
Dalšej dwě šćitanej aleji stej pód wušynu pla jsy Lvová.
Pśeto jano 20 městnow jo stojało k dispoziciji.
Někak zeger 17:30 smy se wudali do směra Bramborskich wrotow.
Su pytali młoźinu, ako se angažěruju na pólu serbskeje rěcy a kultury
Ako su se wše wobźělone wuwědobnili, až njebuźo se ten socialny eksperiment raźiś, su zmakanje jadnorje ako spódobnu góźbu akceptěrowali, se w casach pandemije a izolacije zasej raz pó dolnoserbsku rozgranjaś.
Rozmjej, až su wót tych wudobytkow pón wšykne inwestory něco dostali.
Jogo mama pśiźo nutś: »Njocoš se źinsa woblekaś?
Nan jo mě wjele nawucył.
Gaž som se dłujko dosć nasłuchał togo zogola a hyšći w póstoli lažecy se informěrował wó płaśiznach butry, twaroga a jajkow, som skóńcnje póglědnuł pśez wokno na naměsto.
Grońśo pśijaśelam, wšojadno źo w Bramborskej bydle, až mógu wupołniś formular a sobu wuzwólowaś.
Tšojeńko jo Cleo-Petra Kurze rowno tak žortnje ilustrěrowała.
Lehmann: Teke mě piwo słoźi, za paleńc pak njamam nic wušej.
Kerstin Korchojc jo hyšći dodała, až teke jeje nan serbski wumějo.
Po kaznjach Talmuda njesmějo ten źeń pak žednje byś srjoda, pětk abo njeźela.
Póžeda­li něchten sam za se taku wjeliku bildu, ga płaśi ta sama 2,50.
W lěśe 1926 jo w Strjažowje ta Ewangelska žeńskeca pomoc nastała.
Jomu pśi boce źěłatej jadnaŕ za Dolnu Łužycu a jadnaŕ Rěcnego centruma Witaj".
Na pśikład su dejali groniś, co jo rozdźěl mjazy jelenjami a sarnjami.
Wónej dejtej wachu źaržaś we jogo kraju.
»Móžoš ty wjelgin śěžke wěcy nosyś tak ako mroja?«
A mało wódy smy měli južo łoni a tež lěto do togo.
Pó mójom měnjenju stoj teke rownopšawnosć a rownowaga mjazy Górneju a Dolneju Łužycu na dnjownem pórěźe narodneje politiki".
Wušej 100 lět stare su te nejstarše z nich, rowno tak ako druge bomy, ako te kšasne tulpowe bomy, te buki a duby a ten jałowjeńc.
To jo dom Statneje operety w Drježdźanach.
Na kóńcu jsy wótbocyjo wót głowneje drogi, mimo zanjeroźoneje zagrody.
Bog jo mócny, wšyknu gnadu bogaśe do was dawaś, aby wy we wšyknom pśecej wšogo dosć měli a k wšyknym dobrym statkam bogate byli.
My dorosćone njejsmy hynac.
Smjejaŕ / tšašnu powěsć hyšći njeznajo.
Wót 2016 jo ze žeńskeju Heike a styrilětnym synkom Milanom z Barlinja do bydlenja něgajšneje gólnice nad Wuježkom zaśěgnuł.
Wobźělniki su byli luźe, kenž powědaju doma serbski a luźe, kenž se górnoserbsku rěc w šuli, na kursach abo awtodidaktiski pśiswóje. We wjelgin spódobnej, to groni serbskej, ekumeniskej, kśesćijańskej zgromadnosći jo šło wó žywjenjoběg Mójzasa a [...]
Cas procowanja wó spěchowanje skóńcyjo dnja 14. awgusta.
Togodla maju wótněnta teke nowe wuběźowanje: wuběgowanje w skokanju.
Nykus – tak luźe w Błotach gronje wódnemu mužoju.
A jaden dalšny kanal, ten kanal pak jo južo gótowy.
Pó kalenderje jo Trixi pśedwiźona za prědny kólasowaŕski wjerašk lěta 2021, za klasikaŕ Gent-Wevelgem w Belgiskej 28. měrca.
Njegluka jo do Dolnoserbskego internata woglědała.
Nejznaśejša kralojska droga w Swětem romskem mócnaŕstwje jo wjadła wót Ryna pśez Frankobrod, Lipsk a Budyšyn do Šlazyńskeje.
Dobru idejku su měli wukniki srjejźneje šule Slěpe.
Bronkow jo dolnołužyska wjas a gmejna we wokrejsu Górne Błota-Łužyca na pódpołdnju Bramborskej a źěl amta Stara Darbnja.
Drugi źeń su měli zarědowanje k temje „Efektiwne napšawy w kubłanju mjeńšynowych rěcach“.
Šurmanowa jo měniła, až take něco jo w jeje šulskem casu k tomu pśinosowało, až jo se rozsuźiła za pówołanje ceptaŕki.
Rozžognowałej smej se z Dešnom.
Pśi tom jo waliziski tekst prědny.
Pózdźej jo ten dym śěgnuł až do Limbarka, a smjerźeło jo tšašnje.
Na šantkach a lapkach jo se pśedstajał žywjeński bom w stilizěrowanej formje.
Něnt bydli z mamu a nanom w Naumburgu a jo chopiła studěrowaś na ceptaŕstwo w Heidelbergu.
Dorosćone – to jo jich jadnučki nadawk pśi nałogu – jogo něnto stajaju.
Wjele wenkownosć wugótowaś móžo, som pak teke sam zacuwał.
W šulskem casu — jogo šula jo była něntejšne twarjenje źiwadła pódla „konsumenta“ w Chóśebuzu — jo pótom sam nawuknuł wěcej a wěcej instrumentow graś.
Njejo tak spódobnje, takego ptaška ako domacne zwěrje měś.
Tencas njejo nichten kśěł (abo mógał) Mětškowe źěło dalej wjasć.
"Popjeł a caze su luźam teke w Limbarku pśi kafejpiśu wence w kšasnem słyńcu na talaŕ a do tase lětali", jo informěrowała Ines Neumannojc z Limbarka.
Wótkubłarka wudujo tśeśu swěcku.
Stwórtk, 12. decembra, wótcynijo Serbsko-nimski muzej wót zeger 16:00 do 18:00 swóje źurja na baslenje a zgromadnosć.
Ja wam žycym, až skóro móžośo zasej hyś do zwěrjeńcow, a wjele drugich źiśi zmakaś.
Swěźeńske nagrono změjo prof. dr.
Dobra ideja jo, až se awtory na kóńcu krotko pśedstajiju.
Wjerašk buźo tenisowa show ze swětowyma mejstarjoma z Čechojskeje.
Toś te wažne kulturne tšojenja ga njekśě Chośebuske Domowinarje skomuźiś.
Kak zglědujoš na Witaj-projekt?
Harald Altekrüger jo pódšmarnuł, až wokrejs Sprjewja-Nysa jo se wuwijał z festiwalom „Łužyca“ a folklorneju lawinu ako wokrejs folklory a wótwórjonosći.
Kaž kužde lěto jo to wjelicny spektakel.
 Tej wóstajištej swójomu lubemu synkoju we wšyknych wěcach wšu wólu a dokulž ten luby synašk lubjej w pěsacku grajkašo, nježli něco źěłašo abo wuknješo, ga wónej to pśiwdaštej, a wótpušćištej jomu ceły źeń proznemu wokoło gnaś a grajkaś. 
Město lažy pśi zalewje "Faxaflói" Atlantiskego oceana pód góru Esja.
Dołojce su se bělili stany turkojskego lěgwa a mjaz nimi jo se mjerwiło z wójakami.
Serbski woblaconej pó Slěpjańsku stej byłej H.
Zasromana jo wóna wótegroniła, až jeje mychańc bóžko knicomu jo.
Do kursa słušaju rozgrona z maminorěcnymi wejsanarjami, ako su to na pśikład kněni Reinškowa z Depska, kněni Ryškowa a kněz Merker ze Žylowa.
Ale zapšawym som kśěł z cełym awtom domoj jěś.«
Nejpjerwjej pak jo šulske lěto se zachopiło a take něco jo nanejjěsnjej k zachopjeńku nowego šulskego połlěta móžno.
Gołkojce/Kolkwitz
To móžo byś jamka w zemi abo w bomje.
Źiwnje se jomu zezda, až ma kuždy jogo pódejśpjonych hynakšu wěru. 
Wuknuł jo na gjarncarja w gjarncaŕni něgajšneje wušeje šule za inženjerow w Chóśebuzu.
Togodla jo se w kašću nejpjerwjej pšawje wuspał.
W dypku V. 19.: nic „… kužda kupka by dejała zastupjona byś“, ale kužda kupka dej zastupjona byś.
Marcella Šorbakojc z Mosta a Annetta Šamelojc z Janšojc stej byłej ze 14 lětami nejmłodšej.
Za tym jo był šulaŕ na Centralnej serbskej rěcnej šuli w Dešanku.
Běłe kronowe łopjeńka su njenaglědne.
Na kóńcu stej nadejšłej sćěnawu na tom łopjenku.
Taku wěrnosć buźośo cesto we wašom žywjenju nazgóniś; dowěŕśo se togodla Bóžym drogam. 
Rěc abo kórjenje?
wót 6.45 do 9.00 góźin:
Saskia jo była Zuzina nejlěpša śota.
Wusoka wóda w zymjem njejo taka tšachota ako njecasne wusoke wódy.
Cośo-li wěcej zgóniś, ga dejśo cytaś sami.
Sy mě tšašnje štapiła!
A hyšći wó drugej wažnej wěcy su cłonki župnego pśedsedaŕstwa powědali na swójom prědnem wobradowanju.
Jo nanejmjenjej južo pó wósymich.
Blidaŕ Wilfrid Schimke jo mjaztym njabogi, jo ale ten chor wjele lět nawjedował a jomu zwěrny wóstał až do kóńca.
Serbski tekst złožujo se pó mužakojskej narěcy.
Pawk pilnje pałco pałku, njepóžywa pawzu.
Ale ako su pśišli prědne drogowaŕske buse, a ako su wiźeli na drogach, až jo zasej jaden śěg zastał w Ranju, źož jo wjele Barlinarjow wustupiło, su pomałem chopili pśemyslowaś.
We centralnych dypkach su jim organizatory namše derje napśeśiwo pśišli.
Kwitu wót maja až do septembra.
To jo pśełapjece, pśeto až do casa pśewrośenja jo how źěłała kupka Domowiny – jadna w Wuskidźi a jadna w Góli.
Parlament wokrejsa Damna−Błota jo srjodu pśed dwěma tyźenjoma wobzamknuł pśeměnjone głowne wustawki .
Su to mysli, gaž teke njejsu pśecej glucne a wjasołe.
Nowa Niwa jo w źiśecych lětach jubilara była hyšći typiski błośańska wjas ze starymi tradicijami.
Toś ja to tak cynim.
Cłonki Domowinskeje kupki w Husu su milne wjedro w januarje a februarje wužywali a su gromaźe z cłonkami VdgB — wóni su pśisamem wšykne teke Domowinarje — dwa gaśika dotwarili.
Wóna jo na mnu dobry statk hugbała.
Domowinska kupka w Prjawozu w Chóśebuskej župje jo na swójej měrcojskej zgromaźinje styrjoch kandidatow za nowy gmejnski parlament naraźiła.
Tej prědnej stej zapust na zachopjeńku februara a wejsny swěźeń, kenž su lětosa slědnu majsku sobotu měli.
W starem lěśe jo kupka woglědała do styrich wustajeńcow ze serbskeju tematiku.
Serbske nałogi pilnje woplěwaju, a pśed krotkim su załožyli w źiśowni teke WITAJ-kupku.
Dajśo nam pócnje se žywiś ako wódnjo; nic we žraśu a žrěśu, nic w komorach njepócnosći, nic we zwaźe a zawisći.
Wóni su pśepšosyli na źeń maśerjow a starkich.
Toś jo młogi markował, což jsy felujo, gaž žeden "konsum" njejo wótcynjony.
Dawajśo za tym, což maśo.
Ga to, až z ruku tłoce mustry a dekory na palonu keramiku.
Jogo proca jo pśinjasła płody.
Comy serbskej ludnosći wuwědobniś, kaki wuznamny akademiski mólaŕ jo z jich rědow wujšeł.
Teke my mamy młogi raz to zacuśe, až Bog jo nas dawno južo „wótpisał“, a se wót swěta z kśebjatom wótwobrośił.
To te Radušarje - jich jo wjele było pśibytnych - bejnje wobtužyjo.
Teke wóna, ako ma tśi šulske źiśi doma, źěła něnto zwětšego doma, a wjaseli se, až teke wóttam ma pśistup na serwer, na wše dokumenty, tak až wšo wažne móžo doma zwónoźeś.
Rozmějo se wót samego, až jo nan kśěł ze wšeju mócu pomagaś, a toś jo pśišeł na wjelicnu idejku!
Kak namakajom nowych pśijaśelow?
Jolic co tuchylu něchten do pśirody abo na rozchójźowanje a krotke drogowanje wence, ten ma se bóžko wjelgin śěžko.
Młody wucabnik a se wšykne rědnosći woglědał, jo teke do Tšawnice pśišeł.
Kužde pśiduce wopytanje jo se raźiło pitśku malsnjej.
Gaž muzika zagrajo: prof. Dieter Brauer
Leju jen do flaškow a pśedawaju jen.
Cłonki nowo załožonego kružka za keramiku su se gano zasej zmakali w Slěpjańskej srjejźnej šuli.
Smy toś musali pśestupiś do drugego śěga, ako jo jěł pśez Zły Komorow do Chóśebuza.
Pytaj měr a žeń za nim.
Wóna stoj na gruntach, kótarež we pśiducych lětach budu se wótbagrowaś.
Kšasne módre mórjo, chałupy z palmowymi łopjenami ako kšywo, pódwódny paradiz z nejwšakorakšymi rybami we wšych barwach pśepšosuju na krotki wótpócynk na drugem kóńcu zemje.
Pówołanje a familija pak stej wjele jogo casa zabrałej, a jogo rozpalenje jo do slězyny pśišło, teke dla togo, až w Chóśebuzu jadnorje njejo móžno było, se tej zaběrje pśiwobrośiś.
Na tom zmakanju comy se zaběraś z tym, kak buźo sekcija dalej źěłaś.
Aby mógli wótstawkowe pšawidła doźaržaś, su se w awli šule "Mina Witkojc" zmakali.
Taka dolnołužyska kóšula, to jo śi pycha, to jo śi bogatstwo a zamóženje.
Na koncertoma 1898/99 su zgłosyli 6 spiwow, 3 serbske a 3 nimske.
"Stogi we błośańskich jsach – to se kradu słuša", jo nam gronił Walter Pětak.
Pro a kontra“.
A teke w Žylowje jo wóno dojšło k takej zmysłapołnej zgromadnosći.
Něnt jo na swójej nejwětšej jězbje.
Swojogo miłego słoda dla znjaso se marchwej w syrem salaśe, ako zelenina k pjaceni abo w jadnom gjarncu zwarjona z młogimi drugimi družynami zeleniny.
Jano ten njeglucny nan zda se njegnuty.
Tam, pśi cołnowem wustawadlišću, stoje tśi wjelike naglědne tofle.
Wenkowne wuměnjenja měrje se jasnje pśeśiwo drjewjanemu błośańskemu cołnoju.
Tak su wudali nejwětšy casnik w měsće – jomu se groni »Amersfoort Courant« – pśiducy źeń ned tśi raze – zajtša, k wobjedoju a wjacor, a to kuždy raz z 32 bokami.
Lětosa pak maju dotychměst akle wokoło 25.
Slědkoju su nam weto dowólili, pśi našom partnarju w Gryfinje wóstaś, a rad smy teke pśiwzeli jich pśipłaśonk.
Kupka wobstoj wušej 10 lět dłujko a jeje cłonki su něgajšne absolwenty Serbskego gymnaziuma w Budyšynje.
Ako jo Donald Trump w lěśe 2016 prědny raz za amt prezidenta USA kandiděrował, jo mě pisała, až ma jogo za fašistiski, Hitleroju pódobny.
Nastupajucy kjarchob jo Karsten Gohr tek na to pokazał, až dejali pjenjeze za saněrowanje desolatneje žałowaŕskeje hale zběraś.
»Kótara swinja ga jo něnt lěpša: mója how na jabriku abo ten źiwjak, ako sćo pśed tyźenjom pśi bagnowem ługu stśělili?«
»Mjertyn jo měł jano tśi.«
Wobej stej we Witaj-programje.
Rostlina jo domacna w pódwjacornej Aziji, ale teke w teritoriju srjejźnego mórja cesto wustupujo.
Wšykne wěcy su móžne pódla Boga.
Lětosa w lěśu lětaju ludy do lody pó lody.
We Błotach, tak smy to zgónili wót Zwězka za błośański turizm w Radušu, jo w starem lěśe 785 cołnarjow z licencu dowolarjow, turistow a wulětarjow pó błośańskich tšugach štapało.
Dla korona-situacije to pak njejsu mógli realizěrowaś.
Jo ga tudy raz bydlił a źěłał pśi Vattenfallu.
Kuždy objekt dej se pśed pśeśěgom digitalnje registrěrowaś.
Sudnistwa su rozsuźili, až Rogow dej byś wótbagrowany a až wobydlarje deje se pśesedliś daś.
Pódpołdnjowoameriski nosowy mjadwjeź jo rubjažne zwěrje ze swójźby małkich mjadwjeźow .
Regularnje wótcynjone jo wóno wót 5. maja.
W něgajšnych pšuskich sedleńskich rumach jo se teke drjewo mulowego boma wužywał za pšužynu.
Do drogowańskego brěmjenja słuša teke žałba, kenž pomaga pó štapnjenju insektow.
We Wjerbnje maju južo pśecej lapu stajonu, to jo tam wjelgin rědna tradicija.
K dalšnym stacijam su słušali transportowe pśedewześe, někotare dwóry, gmejnski kontejner, gósćeńc „Zur Linde“ a teke pension „Bóśonowy dwór“.
Wěcej online wuknuś
Zwěž wobraz z pšawym słowom!
Norwegska jo stat na skandinawiskej połkupje w pódpołnocnej Europje.
Śišćane eksemplary wujdu w drugej połojcy nowembra a je móžośo skazaś pla Serbskego instituta w Budyšynje abo w Smolerojc knigłaŕni.
Korony dla su w picańskem amśe zacynili źiśownju "W znamjenju lipy" w Mósće do 17. nowembra a "Spatzennest" w Turjeju do 20. nowembra, jo strowotniski amt wobzamknuł.
Łoni jo W.
Wjednica rěcneje šule jo nam wobwěsćiła, až šula pórucujo ferialny kurs za źiśi we prozninach južo wjele lět.
Reiche, wušy šołta města Chośebuz W.
Na fośe, we prezidiumje, sejźitej Weronika Gólcowa, serbske ceptaŕka a pśedsedaŕka Domowinskeje kupki w Groźišću, a Horst Sindermann, prezident Ludoweje komory DDR.
Wóno běšo we serbskej rěcy pisane, wóna ga njejo takeje kórty hyšći wiźeła a žednje krydnuła.
Za akciju su južo zawcasa wabili pisane plakaty, źěl wót nich jo był wugótowany w serbskej rěcy.
Swětki ga swěśi Prjawoska cerkwja swóje 130. narodniny, we maju buźo wognjowa wobora 80 lět a Prjawoski chor změjo lětosa swój 40. jubilej.
Pótrjebnosć fuzije jo nastała dla małeje licby wěrjecych.
Amtarje su to rozsuźili, dla wěstosći woglědarjow.
Zwaźonej bura pak stej šłej pó chylce wujadnanej domoj.
Z kótareju metodu kniglicki resp.
To jo był ritual rozžognowanja, mału chójcu smy pózdźej symboliski sajźili na kšomje Miłoraza ako znamje naźeje wobydlarjow a kśěśe, to wšo pśetraś.
Wót togo južo źinsa kradu profitěrujomy.
Mjenjej znaty jo fakt, až teke módrośišć, jaden tych nejstaršych rucnikaŕstwow, jo w Grodku eksistěrował.
Kijašk jo granity.
Wóna jo wósebnje wusměrjona na tych, ako doma jano śěžko wuknu.
Z nim ga su źiśi nejcesćej gromaźe.
Wěcej wó tom cytaśo źinsa na 4., 5. a 6. boce.
Drugi kral jo był Markus Jablonski z Oehlertojc Silvu a tśeśi Joris Kolberg z Bubnerojc Denise.
W Žylowje grajo sport z kónimi wjeliku rolu.
Zachadny pětk jo pšosyła wejsna pśirada na woklapnicu we wejsnem domje.
Pólske mě se wót grichiskego słowa wótwóźujo.
Jim jo se to graśe spódobało.
Wót 2007 jo wěcej ako lěto w českej centrali turizma w Barlinju źěłał.
To serbske słuša k tomu, wšojadno, źo wóna spiwa.
Jatšownica
Carna a běła, ako stej woblaconej, stoj ta jadna za to dobre a ta druga za to złe.
A za to móžomy se dr. Wukašoju jano źěkowaś! Wobalka krotkeje gramatiki dolnoserbskeje rěcy.
Serbske luźe su se zmakali w tegdy napšawdu primitiwnej wejsnej kjarcmje.
Tegdy sy mógał z wětšym źělom se dosć derje rozgranjaś a su śi w nuzy teke na pomocy byli.
Jo, wšake źiśece spiwy, a pśed gódami su nagrawali za bramborske dolnoserbske radijo dwa nowej spiwa wó Janšojskem bogu, za kótarejž jo Werner Měškank teksty napisał a ja tu muziku.
To tyjo teke tym tśim krajam, kótarež z tym wótpowěduju płaśecym pominanjam mjeńšynowego šćita a šyrokemu towarišnostnemu wobźělenjeju.
Budu dalej ducy ze swójimi štuckami, luštnymi a drugimi.
Ako jo wón slědk pśišeł, jo wuwołał: »Kilo jo źinsa jaden pjenježk drošy, my smy mokše wordowali!«
František Vydra jo “mjazynarodny” luź.
Chinska oficialnje Chinska ludowa republika jo stat w Aziji.
"Pšuske woborniki" z Terpjego njejsu swóju sykawu sobu wezeli, to se wě.
Za wšym zdaśim njejo to městko, źož stoj radijowy torm, optimalne.
Ako pśi roztylhyśu hyšći raz z terase na łužyske góry póglědajom, jo mě napśisko wědobne, až toś ten kšasny rozglěd na łužysku krajinu dr. Janje Šołćinej stawnje zasej nowe mócy do źěła dawa.
– Gratulacije dnja
Tamkor w domacnej zemi jo teke póchowana.
Źěłowe městno jo Chóśebuz.
Muzikaliske wugótowanje wótwórjenja jo pśewzeła źiśownja z Chóśebuza.
Wón jo dostał pó graśu wósebnu medaliju, rowno tak ako te tśo sudniki, te cesne gósći a cłonki towaristwa Serbske koparje a žedne cłonki sportowego towaristwa Hochoza.
Wšak jo wóna pó źaseś lět w chóśebuskej źiśowni za zbrašone a njezbrašone źiśi źěłała.
Ze zastupnych pjenjez pśiźo jano mały źěl našych financow.
Zastupnik z frakcije SPD naraźijo Andreasa Petzolda, a cłonk frakcije CDU Haralda Altekrügera.
To som se wjelgin wjaseliła.
Gorjejce pśi domje jo wisał plakat, kenž jo wšyknym w dwěma rěcoma znate cynił, cogodla su ten źeń teliko luźi w Turjeju na nogach.
Walter Wenzel klasificěrujo staroserbske městne, wósobinske a rodowe mjenja.
Muzikowe wusćełanje: česka narodna muzika
Wósebnje we tom slědnem filmje jo serbska historija Blunja "dospiwana", ten film jo kaž slědne bóžemje k roztylahyśu.
Wót zeger 16:00 wustupijotej Tina Söllner a rejowańska kupka bórkojskeje Domowinskeje młoźiny.
Śele móžo južo góźinu pó naroźenju stojaś.
Po starej tradiciji su k zapustoju w Nowej Niwje rejowali tu bantowu reju.
Ako cłonk Sakskeje akademije wuměłstwow a spisowaśelow a PEN-centruma Nimska jo stojał we wjelikej cesći.
Daś wostanjo nam jogo źěło nadalej postarcenje za to, aby se wó našu maminu rěc procowali a ju pśed zajźenim wobchowali.
Jaden móžo se pśedstajiś, kak kapała stoj na jawišću, zal jo połny z rejujucymi pórami, ako zas a zas pśidu mimo jawišća.
A to njejo ju wěcej pušćiło.
To wóni su - te dobyśarje we wuběźowanju „Nowy serbski spiw”.
A młogi glěda na to, ako wuchac na wuža.
Mjeńšynowu situaciju jo teke spóznał w Siebenbürgskej, źož nimska mjeńšyna jo žywa.
Kulojc ale su musali dalej do Kósobuza, dokulaž wu nas njejo było městno za jich dwa kónja.
Tuchylu se pśigótuju rolnikarje na žni rěpika (rapsa) a pšenice.
Dej ZSW z drugimi serbskimi towaristwami gromadu źěłaś?
Weto ma jich póžedanje nr. 4 snaź wucynk na to, kak dłujko brunicowe elektraŕnje budu źěłaś, a pśez to potencielnje na to, lěc dalšne jsy kaž Prožym se wótbagruju.
Drastwy su zwětšego byli ze zajźonego stolěśa.
[...] wóna měni, »ja mam witśe dopołdnja liche a pójdu ned zajtša k twójomu gójcoju a se pšašam, kak dej něnto dalej hyś.« Wóna ga jo jogo ze swójogo źěła ako chórobna sotša w chórowni znała.
Fryco jo teke študěrował na fararja a pó drugich stacijach, mjazy drugim we Wětšowje a Kórjenju, jo se wrośił do Gołkojc w lěśe 1778. Až jogo tam hyšći źinsa cesće, ako jo se stało swětki w ramiku swěźeńskeje namše a wósadnego swěźenja, to ma wšake pśicyny.
Casy pak su wjelike źiśi pomagali małkim.
Wot togo casa jo se w tej jsy zachopiło dobre Domowinske źěło.
Rogow jo źinsa pó cełej Nimskej a samo za jeje mrokami znaty.
Ze starych Casnikow
Myslimy teke na slědk na njaboge, ako su byli aktiwne w serbskem institucionelnem swěśe.
Serbski pak rozmějo.
Wóni su mjazy drugim se z ministaŕku zjadnali, až to nowe wustawjenje dla serbskeje wucby dej "tak malsnje ak móžno" se wobzamknuś a chopiś płaśeś.
Na zachopjeńku kuždego lěta maju teke w Domowinje to tak pomjenjone „nachylne góspodarjowanje“ – to groni: Tak dłujko, ako we parlamentach etat njejo wobzamknjony a stakim pjenjeze za załožbu njejsu pśizwólone, jo teke wudawanje załožbowych pjenjez nachylu zastajone.
Bjatowanje nam drogu k Bogoju rowna.
Cłonki Dolnoserbskeje rěcneje komisije su se slědnu sobotu zasej zmakali, a to w Serbskem domje w Chośebuzu.
Gałuzy su wopłonjone, wódorownje wótstojece a pśi rozšurowanju pó ananas wónjaju.
K njomu som šeł, dokulaž njejsom se sam dalej wěźeł.
Te jo napisał dr.
»Južo zasej to samske.«
To se kóń rozgórijo: »Co sy ty gronił?«
Jurij pśiźo z góźinskim planom pód pažu, scynijo jen na blido a groni: »Ja nigdy nic wěcej njepikam.« Tak smej se dogroniłej, ja som sebje pópadnuł plan a se pórał do klawsury w swójom gumnyškowem domcyku njedaloko šule a pśiducy źeń jo wón hyšći zawcasa ku konferency gótowy był.
Pśi góźbje wobnowjenja rowowego kamjenja Rochojc manźelskeju su zastupniki města a Domowiny na pódpołdnjowy kjarchob w Chóśebuzu pšosyli.
Nejblišy puś domoj běšo jomu něto tež nejlubšy, a pótom pśiźe pśegnaty a pśeprocowany domoj.
Ze pśigódu som zgónił, až pytaju zagronitego za biblioteku.
abo ferialne kurse.
Kroh měni, až to njejo dosć, dokulaž krajne wustawowe paragrafy njejsu eksaktnje z pjenjezymi we krajnem etaśe wobwěsćone a teke žedne sankcije njegroze, gaž kraj je pśestupijo.
Pśi jadnom burju, kenž jo teke pcołkaŕ, kupijom se cesćej pór głažkow mjoda.
W běgu studiuma som 2017 mjasec dłujki praktikum w redakciji Nowego Casnika absolwěrował.
Śěžyšća jeje dalšnego źěła budu serbske nałogi, tradicije a serbske drastwy.
Něnto wulicujo jomu Hana wó grajarjach na jawišću a wó tšojeńkach, kenž se graju.
Za dobru serbsku mysl cotej se ten wjacor teke staraś Mosćański žeńskecy chor a kapała.
Nj 29 Końc lěśojskego casa
Njejo było lažko toś te terminy wobstaraś.
Pětko wótłama něto zelenu gałuzku, weze ju do guby a pótom skócy do mórja.
Pšašajśo se za dalšnymi zwěrjetami abo rostlinami, kenž su žywe w góli, na łuce abo we wóźe.
Bog njezabydnjo chudlaza na pśecej, a naźeja žałosnych njebuźo zgubjona na nimjernje.
Teke Carny Halštrow (Schwarze Elster) śerpi pód sušu: mjazy Małeju Kóšynu (Kleinkoschen) a Złym Komorowom jo ta rěka ceło wuschnuła.
m domje jo se 7. septembra "fachowa komisija za serbske narodne derbstwo" zejšła.
wałtoru, 14. apryla /nalětnego
Pśi jeje wuswěśenju jo Marka Suchec witała woglědarje na serbski a we serbskej drastwje.
Což pak w Burskem muzeumje na Lědach něnt teke nowe jo a za kuždego k wiźenjeju, to jo burska zagrodka ze znatymi zelami za kuchnju, hejdušu, lanom a drugim.
"Gaž coš, grajkaj źe ze mnu", pśikulnjo se wórjech a kócka zaźiwana swój běg stopujo.
To pšašanje jo: Jo-li móžno, až Nimska malsnje wót wugla wótstupijo?
Wóni su weto tradicionelne wiki rucnikarjow a burow pśewjadli.
Wejsanarje w Pančicach-Kukowje su "Při Młončiku", na kšomje prozneje drogi, gromaźe bjatowali a spiwali.
Pótom jo se Richter na našogo Barlinskego wósadnego inspektora wobrośił a toś stej se wobjadnałej a mě k 1. septemberoju 1991 do Picnja pówołałej.
Mjazy nimi jo jadnasćo Witaj-źiśi wót tśich do šesć lět.
Bog buźo pśi nas.
Namdušu, chto ga tam stoj srjejź dwóra kaž pśirosćony?
Mjenjej wó to!
Kak how pśiźoš? Mjenja pólow a łukow, za wětšy źěł serbske, tak ako su wóni na historiskich kórtach ze 19. stolěśa napisane: Nattkau, Kschy Wugk, Skwasze, Peschkone.
A tak jo se stało, až jo se njeźelu, 28. junija 1925, wótpołdnja něźi 20 žywnosćow w Žylowje wótpaliło.
Wobej nosytej mě Miny Witkojc.
Teke pśi šosejach a drogach su bomy stojali.
Až do kóńca slědnego lěta jo to cynił Manfred Grosa - wót 1. februara togo lěta jo to młoda serbska žeńska pśewzeła -Katrin Nowakowa z Rownego.
Dalej pólěpšyło jo se teke personelne wobstaranje źiśi.
Někotare južo běchu mimo Robinsona pśeběžali, ale tak daloko, až jich njeběšo dosegnuś.
Južo 25 lět jo we lichem casu hobbyjowy pcołkaŕ.
W Mojšu blisko města Žilina na pśikład twarje we modernych fabrikach awta marki KIA, kuždy źeń wokoło 500. 
Ta nejnowša figura, z kótarejuž wón na pšenicnem pólu se jo „pózmakał“, jo – chto kśěł se źiwowaś pśi takej hycy? – serpownica (abo pśezpołdnica) Wóna jo ze serpom grozyła burowce, ako jo pśezpołdnjo na póli źěłała.
To groni, až se nastajiju na to, co gósći wó serbskej kulturje wěźe, na jich zajmy, zacuśa a nastajenje k našej kulturje.
Wšykne tśo wjelgin derje serbski powědaju.
Muzej wobgrozony
No, to som hyšći raz psowu gluku měł!
Lěta 1700, 1800, 1900 su byli togodla normalne lěta, lěto 2 000 buźo pśestupne lěto.
Mama jo se pśizjawiła.
Rěc jo žywa, gaž se nałožujo".
Tak rostu a zdrjaju papriki na rostlinkach.
W Europje ako pyšnu drjewinu w parkach pódla gatnych brjogach sajźa.
Njedejš swójomu blišemu njepšawje cyniś.
Gaž my se pón smjejomy, mysle sebje ceptarje, až smjejomy se Maksowej pśijaznosći abo až jomu tu chwalbu nježycymy.
1979 su toś dostali cytarje prědny raz do domu taku pśiłogu, w kótarejž su měli teke kritiske mysli swójo městno, což njejo było w casu DDR zewšym tak lažko.
Gaž jo gips stwardnuł, wótpóramy plastowu tejzu a scynijomy twardu masu do wódy, kótaruž smy do šklě kidnuli.
Hobroś se a źi pšec.
Gaž to wuměju, spušćaju mamu.
Policaja góda na 20lětnego pšawicaŕskego młoźeńca, kótaryž jo za powěsću tych wobškóźonych jim tu škódu napórał.
Kokot pśiźo – abo skerjej: wordujo njasony do turnowaŕnje.
Južo w starych spisach jo se na to pokazało, až jo wažne, śěło wót pśenapněśow wulichowaś, aby se teke emocionalne a mentalne napnětosći rozpušćili.
Te tśo krale su se źiwali, ako su zgónili, až pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk jo jim kašć Serbskego swajźbnego piwa wudał!
Młodšym abo pśiśěgnjonym wobydlarjam jo ta strona znata pód amtskim nimskim mjenim.
To warimy něnto tak dłujko, až sirup nastanjo.
Žeńska fararja jo cysćiła a pyšniła cerkwju, młoga jo namšu grała na orgelach a jo nawjedowała kupku Žeńskeceje pomocy.
W dolnoserbskich jsach groni se Sprjewi zwětšego jano Rěka.
Mimo togo dej byś gódowny koncert w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem dnja 6. decembra bźez publikuma.
Gaž se wobglědujomy seśeńske abo małe góle, se pśecej zasej źiwamy, kak wutrajnje a intensiwnje wóno swój wobswět pśez wobpśimanje a smasanje za sebje wuslěźujo.
Z Potsdama/Potsdam. Něnto jo móžno w interneśe se informěrowaś k spěchowanju projektow w ramiku strukturneje změny.
Rostlina kwiśo wót apryla až do awgusta .
Dermo jo wón bydlił w 1770 natwarjonej Běłowoźańskej šuli, kenž jo měła rědownju, wucabnikojsku a bydleńsku śpu a dwě komorce.
Rowno kultura mjeńšynow jo žywa wót zgromadnosći a wót powědanja rěcy.
"Zasej su byli rědne tšojenja pódla.
Wón jo granicował z Pšuskeju na pódwjacorje a pódpołnocu, Rusojskeju na pódzajtšu a Awstriskeju na pódpołdnju.
Ale Harry njoco nic, mimo zasej w zawoźe źěłaś, ze swójeju Uschi gromaźe bydlenje wobchowaś a wótergi z towarišami pśi kopańcy piwo piś.
Jan 3,16
Historizěrowaś njegroni, ze źinsajšnego wěźenja zasuźiś, což pak teke njegroni, njekritiski relatiwěrowaś.
Zatym, ako se wóna pokažo w bibliotece BTU, buźo wóna drogowaś do amtow, šulow a wšuźi, źož mógu se starjejše informěrowaś.
Na šulskem dwórje se kamplitej, wó małkosć.
„Ja du z mójeju latarnju...“
Kaki zajm w sorabistice maśo? Ten zajm lažy na rěcywěźe.
Ewangelske kśesćijany maju w „Nowem Casniku“ swóju rubriku „Pomogaj Bog“.
Startujomy z tym pilotowe pśedewześa za wěcej wjelikorumne nałožowanje".
Słyšaś budu owertěra „Błośańskeje operety“ abo „Koło sostenuto“ za wiolinowy orchester.
Mimo monumentalneje farskeje cerkwje w gotiskem stilu z 15. stolěśa jo znank ze srjejźowěka hyšći staroměsćańska radnica z kśiwym tormom, kenž jo se natwariła w 2. połojcy 14. stolěśa.
"Jo, daj jomu klěb a twarožk!"
Dalšne serbske mě jo carna jagoda.
Tema buźo: "Drogujomy do zachadnosći".
Po studiumje jo Erwin Hanuš źěłał ako ceptaŕ serbšćiny na serbskej rěcnej šuli w Dešanku, ako redaktor w serbskej redakciji Chośebuskego rozgłosowego sćelaka a ako referent pśi wobwodnej raźe Chośebuza w źěłowej kupce za serbske pšašanja.
Chtož pśiźo do Truskawca, njamóžo se how jano wustrowiś, ale se teke zeznaś z ukrainskeju kulturu a ukrainskim wuměłstwom.
Nowa kazń póstajijo za wjele lět ramikowe wuměnjenja za wuwiśe našogo luda.
W nejgóršem casu korony jo loda źěłała krotšej.
Gaž glědamy na jogo praktiski njeskóńcnu wjelikosć, smy pópšawem rowno akle zachopili.
Te su byli teke pó kokośe 1959. Jo se rejowało, piło a powědało ako pśecej.
No, wón jo jomu teke pokazał! 
Gnězdka twari wón we dłujkich zemskich rorach, ako sebje wuryjo abo wudrapjo na wusokem, napśiskem brjogu.
Weto su źowća a gólcy něnto na jawišću grali kus wó tom casu w slěpjańskej cerkwi, a su jen pokazali zachadny pětk.
Ze zachadnosći znate su teke proce słowjeńskego publicista Leopolda Lénarda k pśibliženju teju ludowu.
Jezus groni: "Chtož za mnu źo, ten njebuźo chójźiś we śamnosći, ale změjo swětło žywjenja".
Slědne lěta jo se Kathrin wěcej z familijoweju historiju zaběrała.
W nalěśe kwiśo w zagrodach wjele pisanych krokusow, ale niźi njedajo cerwjene krokuse. Cogodla?
A wjelgin rad teke z dobrymi pśijaśelami balka štapjo.
Jana Cyža a sup.
Suchota pak jo dlej a wěcej cuś.
Drastwine strony Dolneje Łužyce su wósebnje znate za swóju rejowańsku drastwu, ako se nosy na zapusće a pśi łapanju kokota.
Togodla jo tśmjel wjelgin wažny za wopłoźenje rostlinow pśi niskich temperaturach.
Pśez dobre statki gwězdku dostanjo se jima weto ta wósebna cesć, gódownu soninu a lutki zmakaś – bajkowe figury, kótarež stej znałej dotychměst jano z wulicowanjow starkeje (Katalin Porackojc).
Krodo - jo był słowjański bog.
Lětosa buźo kradu 30 lět, až mamy w Chóśebuzu Serbski dom ako centrum serbskego a Domowinskego žywjenja w Dolnej Łužycy.
Ekstremne změny krajiny su dokumentěrowane w seriji „Brunicowe krajiny“.
Wónej wobej stej swój 10. zapust swěśiłej we zachadnyma lětoma.
Górjenojski »Monatsblatt« rozkładujo, kak se tam butrowym pjenjezam jo šło.
Comy se procowaś, až źěła lětosa a znowa zwenka sezony pśewjeźomy.
Pśicyna jo se wě korona-pandemija.
Cogodla noze pinguina njepśimarzujotej do loda?
Takich anekdotow móžo Wilfried Halbaš wjele wulicowaś.
Referent pak jo teke na to pokazał, až njejsu wšykne wudrogowarje namakali w cuzbje gluku a bogatstwo.
Wót młodosći woplěwam serbske nałogi, ja cytam Casnik, słucham serbske radijo, glědam serbsku telewiziju, wobźělijom na serbskich zarědowanjach
Wukniki rědownje 6a Dolnoserbskego gymnaziuma su byli lětosa w Kölnje.
Pótom stoj krowam k dispoziciji.
Tema wobradowanja jo było pśeměnjenje góspodaŕskich strukturow w Łužycy („strukturna změna“) a jogo wucynki na serbsku rěc a kulturu.
Tam se deje na wobyma bokoma dłymoke groble k wótběgu ryś.
Chto drje w śamnej nocy klapjo how nam do źuri?
Słownik, kótaryž jo Zaliznjak z ruku gromaźe nosył, jo bywała baza za praktiski wše kompjuterowe programy awtomatiskeje morfologiskeje analyzy rusojskeje rěcy.
Nježli pak kśě gromaźe graś, muse se derje znaś, jaden togo drugego.
Pśez wugótowanje wjelikeju reliefowu na dwórje Slěpjańskego kulturnego centruma jo se samo do kulturnego wědobnja cełego regiona zaśišćał.
Wjelgin rad jo mólował, a k tym serbskim a łužyskim motiwam, ako jo wósebnje lubował, jo słušał nykus.
Wušej togo su se wobjadnali, až kuždy cłonk abo kuždy fan mustwa z Dolneje Łužyce dej móc sobu jěś na Europeadu ako pśiglědaŕ.
Teke zežywidła nakupujoš, kótarychž datum nejdlejšeje źaržatosći skóro wótběgnjo.
Tak jo Erwina Hanušowe žywjenje intensiwne, wjelebocne a serbske.
ABC/C.
Pśecej zasej su mě znate wulicowali, až su namakali wjele kokoškow, gribow, maronow a wšake druge sorty.
Teke Domowina buźo mócnje pśipomagaś, aby „Błośański swěźeń“ se derje raźił.
Krotka rozpšawa Kita Šwjele w Casniku 4. junija 1896.
Až dostanu wuzwólone cłonki wokrejsnego sejma za swójo źěło w parlamenśe we frakcijach a wuzběrkach teke pjenjeze, to kuždy wě.
Z tym jo teke pokazał na serbsku rěc.
Wichaŕ se zwignu a zachopi pśecej tšašnjej wuś.
Nejwěcej ale jo Fryco gramował tym wjelickim lapam Błośanarkow, kótarež jo wón tšochu njesromnje pśirownował z pókšywacami.
To se wě, až sam som teke jaden abo dwa paleńca wupił, a teke te mlince su wšyknym derje słoźeli…
Kněni Šwjelina jo rowno stojała pśed źurimi a toś som ju pšosył, aby mógał z knězom fararjom powědaś.
Sakska pak buźo dalej swóju sumu tak ako dotychměst płaśiś za serbsku rěc a kulturu.
Kamjeńtna sol pak njejo cysta, jo změšana z pěskom, glinu a kamjenjami.
Wuzwólowanje, to groni wulicenje listow, buźo 28. septembra.
Ale ten doktor za rěcy wumějo wěcej — na pśikład crjowa za kšupowe jěšnice wobstaraś.
Som był glucny, až som mógał wuslěźiś take powěsći z historije mójeje familije.
Wjele lět su byli wjelike źěle cerkwje z Prycyna we wětošojskej Serbskej cerkwi chowane.
Jeje njeměr jo zagnał wšu mucnosć.
Wjednica Bärbel Schubertowa buźo pokazaś, kak mógu luźe jatšowne jaja z wóskom wupyšniś.
Jaden z młogich sanatoriumow w Truskawcu.
Mjazy mjerwje se rucnikarje.
Za chylku buźotej fryšnu marmeladu mazaś a jěsć.
Toś te pón se pśirězuju z wjelikimi nožycami.
pśecej dalej derkotał.
 — „Kněžo, mój Bog!
Tam buźo Bernd Pittkunings powěsći wulicowaś, awtogramy dawaś.
Po wuwitanju w serbskej a nimskej rěcy su tam – kaž južo lěta do togo – łapali kokota.
Wjeliku swajźbaŕsku gósćinu z familiju a pśijaśelami su na to w bórkojskej Starej pjakaŕni (Altes Backhaus) swěśili.
»Ach, wy ga cośo sebje jano troštowaś!«
To jo był jaden z Drjenowa pochadajucy bur.
Žylojska młoźina jo nas južo wěcej raz pśi serbskich swěźenjach šćodrje pódpěrała ze swójim rědnym spiwanim a jo nas teke pśepšosyła, až dejmy k nim pśiś, tež jo žylojski [...]
Wu Końcakojc - to jo była prědna z tych pśisamem 30 stacijow.
Wušej 111.000 zapisanych wuzwólowarjow su toś napominane, daś swójomu kandidatoju swój głos.
Stajśo jen něźi.
Z města móžoš na pśikład na jadnom boce až k husańskemu młynoju abo k Sprjewi do Dešna a na drugem boce až do Gołkojce a do Cazowa.
W Brjazynje smy pśi flejšarju nakupowali.
Alaska jo zwězkowy amerikański stat.
Za te miliony tonow k lětu stej se załožyłej dwa „smólnej jazora“, ako stej wobswět wokoło Sprjejc a Drětwy (Zerre) skazyłej.
To wjasele jo było weto wjelike.
Nawopak cuju w běgu jadnanja z nim lutosć.
Mak, Torsten * 1967, póchada z Ludwigslusta (Mecklenburgska-Pśedpomorska), bydli w Chóśebuzu, wucabnik serbšćiny a nimšćiny na Dolnoserbskem gymnaziumje
Ako su ju pśigótowali, jo nastał ten pśinosk.
W měsće Chośebuz a wokrejsach Kalawa, Chośebuz, Gubin a Baršć su to Jurij Koch a Ingrid Nagelowa z Chośebuza, Jürgen Hantška z Brjazyny (župa Chośebuz), Cornelia Bergnerowa z Janšojc (župa Gubin/Baršć) a Marlene Jedrowa z Lipjego (župa Kalawa/Lubin).
Jano gluka, až takich pśewjele njejo!
Wotmolowane w Gornej Łužycy: Wjelgin dłujke su byli teke lětosa te procesiony znatych serbskich jatšownych rejtarjow…
Ty sy dowěrjenje wšyknych na zemi a tych, ako daloko pśi mórju bywaju.
Jo był cas žywjenja ceptaŕ, to jo měł we kšwi.
Ja wěm!
Buk jo nam zawóstajił jadnorazne wokognuśa łužyskego, dolnołužyskego žywjenja a jo był casowy znank dramatiskego pśeměnjenja łužyskeje krajiny a z tym zwisujucego serbskego žywjenja.
Wšykno jo wót cłowjeka napórana krajina.
Wóna jo měła wótšy a se błyšćecy serp w ruce.
Ma lubjej wutkate, włožne, dłymoke, pśepušćate zemje.
Ta namša zachopi se z tym kjarližom »O swěty Duch, pśiź do nas nutś«.
"Teke za to trjebamy pjenjeze", pśispomnjejo Madlena Norbergowa.
Naglědny grib ze žołtymi rorkami spózy głowki – to jo znamje nowego griba, pomjenjonego „falšny cerwjeny grib“.
K tym młogim młodym luźam w Dolnej Łužycy, kenž se něnto staraju za woplěwanje serbskich žnjownych tradicijow, słuša teke Diana Boslawojc z Depska.
Noack, amtěrujucy pśedsedaŕ Załožboweje rady, dr.
Pomogli su kontakty k jadnomu sudnikoju we pódwjacornej [...] Nimskej ‒ wón jo tym zasuźonym nakładł pjenjeznu štrofu, ak jo se dejała pósćiś za organizacije ze statusom wužytnosći za wše (Gemeinnützigkeit).
Chtož jo na serbskich zarědowanjach, tu pśijaznu žeńsku zawěsće znajo, wšak jo wóna wšuźi ducy, źož něco serbskego jo.
Cuju se ako Dolnoserb“, zwuraznijo mój rozgronowy partnaŕ.
Pśed tym pšašanim pak smy stojali teke w dalšnych kursach.
Rowno tak móžo se głažk górjejce z drotom wobwiś.
Pśez pśirownanje z drugimi, pózdźejšymi žrědłami jo Jens Martin wuznał, až jadnab 160 mjenjow jo awtentiskich, z luda.
Słodkosći źiśi dostanu w běgu pśiducych dnjow.
Gaž sy južo na droze a ampla južo zasej na cerwjene swětło pśeskócyjo, njewóstań stojecy, ale chwataj dalej na drugi bok drogi!
Pśepšosone su teke serbske studenty-absolwenty gymnaziuma, wóni mógu se na sportowych disciplinach wobźěliś.
Zeleznica: Gaz pśi wutwarjenju do Barlinja
W pódpołdnju jo Běłe mórjo za połkupu Kolu jadnučke nakšomne mórjo Barentsowego mórja.
Za nowe lěto žycym wam, až naš kněz wam dajo wěru, až wšo buźo móžno.
Wše ptaški śěgnjo do lěsa, źož jo ten swěźeń za gósći.
Cesćim se togo, kenž jo na swóju serbsku rěc a kulturu gjardy a tu gjardosć źiśam dalej dawa.
»Serbska drastwa jo za mnjo wjelgin wažna«, Carolina groni, »wóna ga móžo pokazaś, chto ja som a źo jo mója domownja.«
Chłodk jomu napóraś, gaž słyńco pśeliš smali, a proch jomu z kłobuka trěś.
Pśi tom jo pokazał na § 113 Weimarskeje wustawy.
Tak jo na pśikład biblioteka w Žandowje źiśownju za take zgromadne źěło pytała.
Wěcej raz jo było na tej zgromaźinje wó tom grono, až Město pśecej zasej zagrona namakajo, aby njewudało pjenjeze k pódpěrje Zaspow.
Ja to ze cołnowanim na gluku jano w pódlańskem pówołanju cynim.
A žywe su tencas byli wósebne mroje: złotu kronu su nosyli.
W engelskej rěcy se jej groni „Sorbian” abo „Wend”.
Za jogo suźenim njaso to pilnowanje widobne płody, a teke we wócyma wětšynoweje nimskeje towarišnosći jo naglědnosć serbskeje kultury a rěcy pśibrała – teke to jo płod serbskego źěła.
Pśi njom jo był za boršu Bibuš.
Až jo se z Markom Hobrachtom a Doreen
Tak su jen zasej w pjacu wugrěli, a aby se njezapalił, su jen do měchow zatkali.
„Źo jo ten mazańc, kenž jo how lažał na talarju?“ pšaša maś.
Procowanja starjejšych su wuspěšne byli, to póstajenje wordujo pśiměrjone.
Něnto jo wóna samo njewobsajźona.
Wón jo se, pśipódla gronjone, w slědnych lětach ako wótpósłańc w krajnem sejmje kradu teke mócnje zasajźował za nowu serbsku kazń a pśipóznaśe pšawow Serbow.
To telefonowanje njetrjeba nichten wuknuś, kaž to telegrafowanje.
Samo pó instalěrowanju aktualizacijow njepólěpšyjo se dožywjenje graśa na kompjuterje wó wjele.
A wuglědajo tak, až buźo jich hyšći wěcej.
Slězyna jo, až derbniki dwórow cesto maju śěžkosći, sobuderbnikam swój pśisłušny źěl wupłaśiś.
Wy lubše, gaž nas naša hutšoba njezaklina, ga mamy skobodnosć k Bogu.
Tak wiźe źiśi, až njejo muka se rozpušćiła, ale jano z wódu se změšała.
Wón jo pó słužbnych lětach nejstaršy šołta w Bramborskej.
To kśika Findus.
To jo dejało wobraźiś strowje a rědnosć.
To, což jo było dobre a wužytne w narodnostnej politice, dej se dalej wjasć, ale na wjele polach dej byś politika lěpša a hynakša.
Tomu pak tak njejo.
Nejnadpadnjejšy jo 1,8 do 2 cm dłujki tśmjel.
Suńśo w bydleńskej śpě wšykno na bok, stajśo blido do drugeje śpy a zašaltujśo tu cejdejku.
Pon jo tomu pak źěrate kšywo zadorało…
Jezus wustajijo: »Ja a ten Wóśc smej jadno«.
Južo wót srjejźi 1990tych lět ma ta źinsa 60lětna wuwědobnjenje serbskich kórjenjow regiona za wěc wutšoby.
Štip jo město w pódzajtšnej Makedońskej.
Som se wobźělił nejpjerwjej na krotkem kursu, gromaźe z grajarjami z drugich krajow.
A njelicobne su jogo produkcije za muzikowy archiw serbskego radija.
Toś to nejwětše a nejwažnjejše zjadnośeństwo europskich ludowych kupkow a mjeńšynow su załožyli 1949 w Parisu.
Oliwin wužywa se w chemiskej industriji, za produkciju specialnego głažka a za akumulatory.
Elikowska-Winklerowa z Chośebuza a M.
Brožnja stoj pód pomnikowym šćitom (Denkmalschutz), a wó jeje wumóženje su se wjelgin pilnowali Pjeńkojc Edith a Kito a Rudi Krawc.
Wósym źiśi stej wónej měłej, do FDJ njejo nicht wót nich šeł.
W góli ga jo starcył Kito na njelubego jagarja Pana Dietricha.
A źo jo kamjenišćo ako naš Bog?
Něnt muse zagronite we wokrejsnem zastojnstwje wót nowego licyś, źo mógu snaź to a druge pśešmarnuś abo reducěrowaś, za což su byli pjenjeze 2020 pśedwiźone.
Amt jo naraźił, až dej Dešno jano za dwě lěśe dej płaśiś, ale tam njejsu měli dešańske zastupniki dowěru, až to buźo napšawdu jano na dwě lěśe.
How buźo licba wobydlarjow pśerěznje wó 22% spadnuś.
Wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin: dolnoserbski program
To jo napšawdu slědna šansa za inwestora, su gronili.
Tak zgónijośo ako prědne, kak nowy koncept wustajeńce wuglěda a na co mógu se gósći wjaseliś.
"Wobźěliś se směju wšykne źiśi wót tśi až do dwanasćo lět", tak Simone Beyerowa.
Něgajšny jugosłowjański kraj pśi Adriatiskem mórju jo mjaz FKK-turistami znaty.
Cogodla trjebam pśijaśele?
We srjejźi jo stojało wójcaŕstwo, Diana Šejcowa z Hochoze jo wót togo wulicowała.
Pšosym wupołniśo napšašnik pó móžnosći w běgu slědujuceju tyźenjowu.
Tym awtojězdźarjam a wšyknym, kenž muse sněg suwaś, jo to wobuza.
Su bóžemje dali dušepastyŕce
Jěźo hyšći pómałčej.
Na to pšosytej Cechojc familija a Pjeńkoc Edith ako cłonk Rowniskego wejsnego źiwadła.
Lětosa jo padał w aprylu jano 15% dešćika normalnego lěta.
Bublinaty pak jo jogo nagranjał, až njedej to gótowaś, pśeto z tym mógał znicyś žywjenje togo gólca a: »Wašej žeńsce ga se dalej nic stało njejo.
Ze Smogorjowa (Borkojski amt) jo pśišła wjelgin dobra powěsć.
Žednje njejo niźi zamjelcał, až jo kśesćijan, teke nic za cas socializma, źož njeběšo stat cerkwi wjelgin pśichylony.
55lětna rěcywědnica dr. Jana Šołćina glěda na mnjo a groni: „Jo, to jo krajina kaž we tom spiwje.
Połne mě „Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu“ jo było togodla mudrje wubrane a wóznamjenijo derje pśiměrjony program.
Co buźo z našeju Slěpjańskeju domownju?
To groni, až muse starjejše za źiśi zapłaśiś za pśechod jadnu marku a za wobjed na źeń 55 pjenježkow.“
Doma w Dolnej Łužycy (serija)
Kake su nocy w zymje?
Werner Měškank jo nam teke zajmny motiw nowego Liškojskego jazora pósłał, za ten njejo žednogo městna dojśpił.
Powědamy k wobrazam a wobrazowym wulicowańkam: Wužywamy pokazowański material, kenž sebje pśigótujomy.
Co budu z pjerami zachopiś?
Něnt jo tak daloko było a smy dejali na jadno lěto pśeśěgnuś do 27. šule w Knorawje.
Něga jo był prědny maj zachopjeńk sezony, źinsa startuju cołnarje jatšy, a to móžo južo kóńc měrca byś.
Centrum jsy blisko wognjoweje wobory by dejał atraktiwnjejšy wordowaś.
Za nich su se wumyslili: Sobotu pśed drugim adwentom jo "knecht ruprajcht" wobraźiś hochoskim wuměńkaŕkam a wuměńkarjam, to jo dejało byś pśechwatanje.
Teke za drugego a tśeśego krala njejo nadawk śěžki był.
Toś to pawšalizěrowanje jo było njeraźony wopyt, na jaden dłymoki problem nejnowšeje historije Serbow pokazaś.
Gaž znowego muziku wušaltujomy, musy kužde góle na tom łopjenje dalej mólowaś, pśed kótarymž rowno stoj.
Wěrne kubłanje jo nadobna mysl wutšoby, a tu Hantšo mějašo.
Bórkojski amtski direktor Ulrich Noack jo ceło zapalony wót togo projekta.
We mnjo jo wjelika frejda, mam to lažke cuśe, až som pówołany, cerkwju rewolucioněrowaś a wobnowiś.
K tomu pśidaju termalnu wódu, aby dostała para teke swóju dobru kwalitu a wóstała śopła. „Gaž jo para 40 do 45 gradow śopła, jo wóna idealna za śěło, za pacientow“, jo Martin měnjecy. „Taka śopła para zdźaržyjo tu śopłotu styri raze tak dłujko ako śopła wóda.
Stoj wóno namało srjejź Dolneje Łužyce, tak až se derje góźi ako wuchójźišćo wulětow pó Dolnych Serbach.
Bejnje wjele jo było nowe a hynakše.
Šołta Fred Kaiser jo nam gronił, až wón licy z tym, až gmejnska rada wóstanjo pśi swójom měnjenju a njebuźo tu amtsku źělbu na kostach za muzej pśewześ.
Wjelike wuswěśenje se planujo akle za pśiduce lěśe, gromaźe z 120. jubilejom wognjoweje wobory.
To ga gótujo pśez cełe lěto špos a te pyšne jaja su pśez cełe lěto rědne.
Zeger 10.00 wustupiju źiśi z Trjebinskeje źiśeceje zagrodki a Slěpjańske kantorki, a zeger 16.00 co Slěpjański źiśecy a młoźinski ansambel woglědarjow rozwjaseliś ze spiwami a rejami.
Wjasołe pak njejsmy byli, ako jo se chopiło tšochu padaś.
We nich cytamy wó tužnych tšojeńkach z jogo chudych źiśecych lět.
To jo wóna měniła.
We wjažy Měsćańskego muzeja w Chóśebuzu (Dwórnišćowa droga 22) buźo źinsa (stwórtk, 12. september), zeger 18:00 Serbske blido na temu: „Slědna šansa ‒ tak buźomy dolnoserbsku rěc wótžywiś“.
Pórowański cas jo w mjasecach december až februar.
Susanne z Kółobrjega we Błotach wósebnje rada pjaco.
Na srjejźne wopalenja połožćo wobwěz abo jadnu do dweju góźin chłodno dušujśo (pśi něźi 25°C).
Direktor Załožby za serbski lud Jan Budar jo gratulěrował pśedsedaŕce Susanje Šenkec a Holgeroju Kelchoju, kenž jo jeje zastupnik.
Maś, z rodom tegdejšego Hirschberga, jo źěłała w Budyšynje w strowotnistwje a nan, roźony Barlinjaŕ, jo tam měł samostatnu zamkaŕnju.
Śota chrapka se sednjo na jadnu pšugu a drogujo pó njej zasej na mału běłu mrokawku.
Dalšne pšašanja na kandidatow njejo nichten měł.
Šulstwo
A weto wobzamknuštej wónej to śěše, rozměj: do Ameriki se pśewjasć!
To su wšake cytarje a Domowinske cłonki — mjazy drugim w Mosće w župje Gubin/Baršć — pšašali.
Nawězanje kšutych póśěgow z Dolnoserbami pak jo wóstało njerealizěrowane, rowno tak samopóstajenje w serbskich pšašanjach.
Fritz-Erich ako góle ze starkeju Lenku Nowakoweju.
Za to jo na etažy była wjelika kuchnja, pśisamem poł zala, z kamjenkami a pjacykami, z wjelikimi blidami za pśigótowanja a z wobmyjnicami.
Žylojske a jich serbskej kantora Rizo a Mjeršeńc
Na jadnu wěc jo Wilfried Halbaš wósebnje gjardy: Rowowy kamjeń ze serbskim napismom, ak stoj zasej na barbuckem kjarchobje.
Gaž to pśirownujom z tym twarogowym gano pla Gety.
Jo nejskerjej wěrno, až su šli Borkowarje južo tencas na namšu do Wjerbna, dokulaž njejsu měli swóju cerkwju.
Plon Pawl běšo wšykne jaja znosył do wuchacoweje wjažki.
Pětko: Mě zarazyś; lubjej zabiś, ako pšec pósłaś.
Měškank, kótaryž jo w kulturnem archiwje Salzwedela w jadnom źěle wó historiji města na wšake indicije starcył a pišo wó tom tuchylu nastawk, jo měnjecy, až jo źe Salzwedel, serbske mě města jo Ljosdy, město kšawnego njestatka markgroby Gera.
A hyšći něco drugego jo hynac: Luźe we jsach kupuju wjele wěcej ako w normalnych casach: "Wjele luźi ga jo doma, korony dla.
Tak bywa naša wjas z kuždym lětom rědnjejša.
To su te stare nany a stare mamy tak kśěli, ako se to teke słuša za wšyknych Serbow.
A samski źeń jo wón prjatkował wó lubosći a zgromadnosći mjazy luźimi.
Nazyma jo juž glědała do kraja a słyńcne dny bywachu krotše.
Chtož co rad słyšaś, "kak jo pjerwjej było", tomu buźotej cejdejce spódobaś.
Slědny tyźeń stwórtk jo wusypała žarjabnica Sprjewja-Nysa pjenjeze na dogromady 16 towaristwow a institucijow.
Granicujo na pódzajtšu ze Srjejźnym mórjom, na dłujkem wjacorje z Atlantiskim oceanom a na pódwjacorje z Marokkom.
Kak comy garantowaś, až pśidu w kuždem lěśe tśi raze někak 25 wuknikow, dogromady 75 wuknikow, k nam? Slěpjański region jo znowa Sakski region był.
A na njom stoje te rědne griby.
Prědne město, ako wiźimy blisko gór, jo Trenčin, źož stoje zbytki wjelikego groda.
Pótom su załožyli w Hochozy rolnikaŕske drustwo, źož Walter jo 25 lět krowy dojł.
Krotke wokale se bźez diakritiskich znamješkow pišu, mjaztym až dłujke wokale se ze znamješkom ¯ pišu.
Powětš zachopijo se stakim pógibowaś.
Na to jo pśiskokotał karnikel Wuchack. »Kaki ga matej słod!
Gaž jatšownu njeźelu wjacor som to gronił mójomu góspodarjeju, jo se wón bejnje rozgórił.
Božko wón w tych spomnjeśach zewšym nic wó serbskej drastwje njegroni.
Tak žony teke hyšći njechójźe w pisanej swěźeńskej drastwje, ale w połžałowańskej.
Młoge gronje, až jo był wjelgin wobdarjony dolnoserbski casnikaŕ a spisowaśel.
Lažy na kupje Rujany we wokrejsu Pśedpomorska-Rujany a jo druge nejwětše město kupy.
A co jo měnił wjednik DSG Juro Gera wó rozsuźenju měsćańskeje zgromaźiny?
Maj njejo jano mjasec, źož bomy a struski wšuźi kšasnje kwitu.
Dokulaž su wjeźenja jano wótergi, młogi raz jo teke špatne wjedro a wušej togo su bóśony jano wót apryla do awgusta wiźeś.
Tencas jo wón pśišeł do Bórkow a jo wót teje wustajeńce pozitiwnje zaźiwany był", jo gronił chóśebuski fotograf.
Wokoło 16. změjomy někotare dny padanje a nazymske njewjedra.
Powušenje statusa nawjedujucego sobuźěłaśerja na wjednika rěcneje šule
My smy zběrali carne a cerwjene jagody.
Erwin Hanuš jo pśi pówitanju gósći gronił, až jo kradu na tom wobstał, aby ta premjera se stała w Hochozy.
Mimo togo njaso dłujke pyšne pjera na kśebjaśe, mjaz tym až dłujke pjera na tyle feluju.
Za powěsću ministarja słuša Bramborska ku nimskim krajam, kótarež nejwěcej śerpje pód pśeměnjonym klima.
Wóni njesměju felowaś, gaž młoźina camprujo.
Pśed prědnymi stupami su hyšći dalšne źurja.
Wó tom smy powědali.
Góla w Bramborskej škódujo wjelgin dla pśeměnjenja klima.
Kak wuglědajo to z płaśiznami za prozninske graśa wopšawźe?
Na kóńcu teke Witko sam jaden grib namakajo.
Krotke wokale se jaden raz pišu, mjaztym až dłujke wokale se dwójce pišu.
Daśi jo jomu zemja lažka.
Teke Franciska Šwjelic jo drastwu derbnuła.
Mały swět, kenž som až do togo jano pótusnuł, jo se mě naraz wótwórił.
Jo se producěrowało kanuny a lětanišća.
Kak pšawje ma A.
Immenhausen jo tencas kupował Franckowe bildy za swóju pśiducu galeriju Mutter Fourage.
Toś wopytajo sam awto twariś.
Wóna sama jo śěgnuła do mjeńšego domu na dwórje, kenž jo sebje dała pśetwariś.
Mino jo kumpan wuknjecych
Prěnje wrota, zatwarjone do wobgroźeńskeje murje, su ze ranego baroka.
Party we korona-casu?
Jadnanje operety grajo za wětšy źěl w Błotach w lěśe 1910, muziku jo komponěrował Detlef Kobjela.
Pśipis Domowinskego instruktora w Slěpem Gerata Hantški jo wjelgin pozitiwnje nadpadnuł, dokulaž jo se wón nejskerjej ako jadnučki Budyšyński funkcionaŕ w tom casu z pšašanjami Dolneje Łužyce tak dokradnje zaběrał.
A my trjebamy tu wuměnu mjazy wobyma Łužycoma.
Pśednalětny wulět do Bórkow.
W tom wiźim wěsty tšach, až se pśemócnje na swójske kórjenje powjesnjomy.
Pśiducu sobotu, 18. maj, wót zeger 13. 00 do 17. 00 budu na łuce pśed muzejom na groźe źiśam rozkładowaś legendu wót wužowego krala.
Kak jo to měniła, jo było wiźeś pón w Gubinje – na drogach, w lodach, na marku a teke w restawraciji.
My smy cakański cas na rzepinskem dwórnišću někak pśepórali.
Pawkoju se pałkaś co!
Naspjet k nowej formulaciji jo zgromaźinu nagranjał Měto Nowak z Pódstupima: Formulacija „šule ze serbskim profilom“ jo precizna a wopśimjejo Dolnoserbski gymnazium.
Wót starkeje som derbnuł »Lederstrumpf-Geschichten« z lěta 1905. 
Město zastupujo pśi tom taku liniju, až dej se serbske šulstwo tak organizěrowaś, až dostanu wšykne źiśi a młodostne, ako kśě tu rěc nawuknuś, k tomu wše móžnosći.
»Cakam južo sedym dnjow na mójeju pśijaśelowu«, jo kobołk tužnje wótegronił.«
Ale tomu dejš pśipomogaś.
Janšojska Domowinska kupka njejo jano nejwětša w cełej Dolnej Łužycy, ale teke jadna z nejaktiwnjejšych.
12. julij jo był w Sakskej slědny šulski źeń.
Som pla Heinrichowych w jich bydlenju pśi Sprjewi na woglěźe a dajom se wulicowaś wó dožywjenjach tych zajźonych tyźenjow nejpjerwjej wót žeńskeje Margity.
Wótpołdnjo buźo wót zeger 16:00 estrada, źož wjele towaristwow a wuměłcow buźo se prezentěrowaś.
Pózdźej jo Fryco Wojto chopił měriś mloko.
List pak jo był za mnjo teke hyšći na drugi part zajmny.
Wótwórjenje wustajeńcy buźo stwórtk, 25. julija, zeger 19:00 w klubowni.
Z wobchodom to pótakem dalej źo.
Ten dolnoserbski pśinosk Charlotty Kušcyc z Dešna pśedstajijomy w pśiducem Casniku.
Dłujkozajtšnje Drjejc, něźi mjazy Barklawu (Bärenklau) a Grabkom jo něga lažała wjas Zelesk.
How buźo jich głowna zgromaźina.
Malsnje smy zawupytnuli, až su rozdźěle mjazy nimi bejnje wjelike.
Violoncello grajo Esther Budišinojc, na prěcnej flejśe a klawěrje buźo Almut Budyšynojc słyšaś a Lydia Budyšynowa grajo na orgelach.
Pśenocowałej stej młodej kólasowarja w Dešnje.
Serbski dom smy dostali, wjas Rogow jo se bóžko wótbagrowała, Witaj-projekt jo se jano w jadnej źiśowni pšawje załožył, w drugich jo serbšćina znejmjeńša ako wopóznawańska rěc zarucona.
Wiźeś su teke byli serbske drastwy.
Běły jo ako z cukora, w ruce chóžyšćo wón ma.
Wilfried Halbaš jo jogo nagronił, aby wón do togo zwólił, aby jen zasej na kjarchobje stajili (Casnik jo pisał).
Raźona wěc!
Som była pśisamem na wšyknych 11 zarědowanjach, kenž smy - Domowina, Zwězk serbskich wuměłcow, Załožba za serbski lud a Barlinska Serbska kulturna informacija - wót 26. apryla do 14. maja organizowali.
Žni tam su lětosa wjelgin dobre byli.
A swójim tamnym pśijaśelam k wjaseleju su kšasnu tycu na njebjo wobguslowali.
Stary nan jo mimo wole pśimnuł za kapsnym zegerom a jo zwěsćił, až jo jen zabył.
Tak jo se wótměła źěłaŕnja w starem groźišću "Bórklin" w Lubinje zgromadnje z domowniskim a drastwinym towaristwom Nowa Niwa.
To wóna woła.
Ale gaž jaden tu wěc sebje kradu pśemyslijo, ga namaka, až to weto pšawje njejo.
Dobra góźba za woglěd w Gołynku!
Jeje źeń zamrěśa njejo jano góźba, na serbsku spisowaśelku spominaś.
To jo było dogromady 612 mjenjow, a jadno tak rědne ako to druge.
To jo tola dom wóneje Elisabeth Batramoweje, slědneje wobydlaŕki doma.
Awtor nastawka Křesćan Krawc stojecy na cołnje.
A mjazy nami: pśepšosenja wót boka fanow FCE na žurnalistow rbb na rozgrono, su pósměšne.
Slězy stoj wótkubłaŕka Lisa Matušcyna.
Wósebnje Kathrin Lehmannojc jo se dalej angažěrowała, format jo tšochu změniła.
Baslenje a pjacenje
Pon zarědujo se w měsće Varnsdorf a snaź teke hyšći w Libercu.
"Tśeśe město" jo dobyła CDU z 15,6%.
Pśichodnje deje se pśiwześ teke serbske pśedmjenja a familijowe mjenja.
A »Lubku leluju«.
»Wy ga móžośo pšašanja stajiś.
Znaty fotograf ludowych drastwow Hans Retzlaff jo cełu swajźbu filmował, ten film jo se pózdźej w Blunjańskej kjarcmje zjawnje pokazał.
Juro Gera 75 lět
Stary nan na to jo gronił: "Gaž to jo twója gluka, ga cyń".
A w šuli?
Glědaj na to, až jo rědnje kulowata.
Lětosa budu pórěźaś móst pśez Małksu, kjarchob wótwardowaś, a dalšne drogi saněrowaś.
Rownož jo se lěbdy hyšći pśědło, su se źowća na dłujkich zymskich wjacorach weto zmakali a se ze wšakim rucnym źěłom zaběrali.
Městno za to něnto jo, a naźeja, až pójźo doprědka z tym projektom.
Jogo wjasele nad tym jo była wjelicka, pśeto jo wordował prědny raz ako kral pócesćony.
[...] to nimjerne žywjenje, a njepśiźo do suda, ale jo z teje smjerśi do togo žywjenja pśejšeł. Toś comy na to wěriś, což jo nam zlubjone.
Nazgonjenja pśi pisanju lokalnych stawiznow Dešna (Pětš Jahn)
Serbske zastupniki deje we krajnej synoźe a wokrejsnych synodach wobźělone byś.
Mě jo šło na płac.
Toś ta dobra wěc, ako w źiśowni zachopili su, by dejała w šuli płodnu zemju namakaś.
Změstymi zacuwaš, až how južo jano wó pšawopisne wěcy njejźo, ale až se samo tšašnje stśěla pśeśiwo procowanjam wó zgromadnosć Serbow Dolneje a Gorneje Łužyce.
Docełego pak něco wjelgin felujo.
Źins jo źěl Wětošowa, ma něźi sedym stow wobydlarjow a jo stakim nejwětšy gmejnski źěl Wětošowa mimo samogo města.
Ako probu našogo źěła cu wam pódaś tśi werše (Lukas 11,5–8) wót njeźele »Zapšosbne dny – powšyknje« a na nich pokazaś, kak to rěcne źěło jo póstupowało.
We Hochozy maju źiśownju „Tyca“, pódla jo Witaj-kupka.
Wosym wjelikich zborkow su dowjadli do Wendigojc kjarcmy, aby tam za tych głodnych kulkikoparjow a za gósći fryšne kulkowe mlince napjakli.
Južo něnto W.
Metody som łoni nawuknuła na workshopje, źož su wucyli źiśi animěrowaś, aby rěc powědali (Sprachanimationsworkshop).
Ta stara baba njejo to wumarkowała, dokulaž jo měła kradu słabej wócy.
"Wobźěliło jo se how na zapustach w slědnych lětach wokoło 50 pórow.
Won pśiźo z Dolneje Łužyce (naroźił jo se w Lubinje) a cujo se toś wjelgin wusko zwězany ze serbskim ludom a jogo muziku.
Stakim mamy swětowy unikat, wó kótaremž se źinsa pśemało wě: cysto serbsku industriju.
Mamy ga w Górnej kaž teke Dolnej Łužycy dosć dobrych serbskich popowych formacijow, kenž dejali se spěchowaś.“
Na Krynhelcańskej kśicy stoj lěto 1525 w gotiskich cyfrach.
Wót cerkwje a Domowiny njejo nichten pśišeł, rownož su pśepšosone byli.
a wósebnu formu pódpěrowanja WITAJ-kupkow pśez maminorěcnych, Marja Elikowska-Winklerowa jo k tomu groniła „maminorěcne wobstaranje“.
Hyšći njejo nic dopokazane.
"Mamy wjele wšakich zarědowanjow, ako na pśikład tšupcańske Janowe wiki, žnjowny swěźeń a tak dalej, ale planowaś jo śěžko."
Pyšne wěcy se mě pak lěpjej spódobaju!
Ale kak jo se Jitka na to domysliła?
Wšykne drogi, kótarež wjedu nutś do togo wobcerjenja, budu z wósebnymi słupcykami abo zeleznymi palami zastajone.
Howko ga běšo towaristwo "Serbske koparje/Wendische Auswahl" pśepšosyło młodych muskich a młode žeńske, ako budu pśisłušaś tyma dwěma mustwoma, kótarejž buźotej na tej EUROPEAŹE 2020 zastupowaś Serbow a Domowinu.
Pśisłucharje su se wopóznali z tšašnje wjele licbami a diagramami: Wjele dešća jo łoni a lětosa napadało?
Schowane słowa su:
Wětšyna jo głosowała za to wobzamknjenje k nowotwari źiśownje.
Wšykne běchu z tym spokojom, a bu wobzamknjone, až dejtej tam za někotare tyźenje dojěś. 
Take śěžyšća mógu byś.
Na lětosnu woklapnicu gmejny Gatojce su byli wobydlarje wejsnych źělow Barbuk, Hus a Nowa Wjas kazane do Domu towaristwow w Nowej Jsy.
Južo wjele historiskego materiala jo wót tych pśiswójźbnych dostała.
Kněžaŕstwo DDR jo se kradu bójało, aby duch "Solidarnosći" pó DDR duł.
Błośańska zelowa manufaktura na Běłogórjańskej droze 17 póbitujo kurs z kucharjom Peterom Frankom.
Rozmějo hyšći wšake, ale njepowěda až na pór sadow.
Tam to pśecej lěpjej słoźi ako w gósćeńcu.
Wot 400 Chośebuskich Žydow su nacije 388 zamordowali.
To pak muse parlament a jogo frakcije naraźiś a wobzamknuś.
Tola pó 16. zasej smali.
Lěc dalšny nadawk za drugu połojcu lěta z BRD se dowěrijo, hyšći kradu njewě.
„To jo mójo žywjenje“
Ako jo do jsy pśileśeł, jo se sednuł na jadno chytśe wuswětlone wokno a póglědał pśez głažk do jśpy.
Rozmjej: njocomej tamnej faraŕce mjenjej cesćiś.
Stolica jo město Katowice.
Naźejamy se, až se nam ten nowy projekt teke tak derje raźijo.
Kito zlicyjo swóje krošyki a pjenježki a zwěsćijo, až jo se dłujka droga wupłaśiła.
Tam pśibytne gósći njejsu nikogo do doma pušćili.
W Dolnej Łužycy wěmy wót běłych lapow a chórgojow, a nanejmjenjej w jadnom paźe wót papjerki w Depsku, až how "Dobre serbske luźe" bydle.
Stefanie Krawcojc jo wulicowała wót faraŕkow a jich situaciji.
Togodla mógu na pśikład w góli zasej drjewo rubaś a dalšne źěła pśewjasć.
Mexiko jo kraj w Pódpołnocnej Americe.
Dogromady jo zaplanowane, 50. 000 w ramiku togo wuběźowanja wudaś.
Cośo pódla byś?" Tak jo pšašała.
Luźe su se južo k tomu pśiwucyli, až jo tśeśu sobotu w kuždem mjasecu w telewiziji ORB program “Łužyca” w dolnoserbskej rěcy.
Mina jo pśi staryma starjejšyma wótrosła.
Akle 2017 – pó dlejšem wójowanju – su se změnili głowne wustawki tak, až Zaspy su oficielnje byli "měsćański źěl z wejsneju a rolnikaŕskeju strukturu", wót maja 2019 maju wejsnu pśiradu.
Glědajśo na to, až njejsu žedne źěry mjazy kwiśonkami, dejali wusko gromadu zwite byś.
Nan jo se pósmjejknuł, gus jo se namakała a nan jo wót togo casa ze mnu pśewažnje serbski powědał.
Naźejobnje pśi nowem graśu „Tucna lubosć“ take diskusije njenastanu.
Dolnoserbski report: Certifikacija dolnoserbšćiny
Coš ty se sama sknechtowaś?
To jo se jima teke raźiło, tak až su 1867 pśedlažali prědne knigły: fibla Žylojskego ceptarja Fryca Bojta, spiwnika Skjarbošcańskego ceptarja Kita Šwjele (ze sobuźěłom Mudry a Głowana) a ceptarja Mjertyna Gryza z Noweje Jsy pla Picnja ako teke 1869 kjarliže ze šulskimi regulatiwami fararja Jana Bjedricha Tešnarja z Nydeje.
Wón jo kśěł dobre słowo za rybakarje daś a we jich mjenju wót ministarja póžedaś, aby populaciju kormorana reducěrowali.
Rowno tak rozbuźona jo R.
Wjelgin narske su słuchali gósći pak na to, kak we jsy su zběrali stare serbske dwórowe mjenja a kak su z togo napórali tofle za dotychměst 60 žywnosćow.
Źiśece źiwadłowe pśedstajenje jo skóńcyło měrnje, dokulaž Měto bywa pón biskup.
Młodše a starše luźe až do źinsajšnego nałog woplěwaju.
Gaž su na kraju, stoje zgromadnje we wjelikich kupkach.
Jo to było něnto južo tśeśi raz, až som była pódla.
Serbski institut(.*) za wuźěłanje koncepta ze serbskimi pśinoskami za strukturnu změnu (2.500 €)
Zeleskowy młynik jo wuměł dobru muku mlaś.
Jaden grabjaŕ ze Źidźinego pokazujo swójo rucnikaŕstwo.
Górski nosowy mjadwjeź jo žywy w górach dłujkowjacorneje pódpołdnjoweje Ameriki.
Wužywarje projekta mógu za eksistěrujucymi zapśimjeśami pytaś, nowe zapśimjeśa naraźiś a zapisaś a skóńcnje južo zapisane zapśimjeśa pósuźiś a pógódnośiś.
Wenkowne załožki deje slědowaś 2021. Dr. Joanna Chojnicka jo w ramiku slěźeńskego projekta w Dolnej Łužycy pśebyła Casnika – w lětosnem 43. a 47. wudaśu – sćo namakali na sedymem boce pokaz na sociolinguistisku studiju a pšosbu, pśisłušny online-napšašnik wudopołniś.
Dešańske bóśony su znate daloko pśez granice teje jsy na kšomje Chóśebuza.
Architektoniska rědnosć jo wisaty móst, ako twóri jadnotu z doněntejšnym drjewjanym móstom na wjerašku nasypa.
Skótny gójc zatkajo sebje flašce mediciny do kapse, šwignjo se na kólaso – awto njejo měł – a jěźo do pólskego Žylowa.
We fachowem žargonje se groni: Wjas wordujo pśizamknjona k centralnej seśi za njerěšnu wódu.
Wónej matej teke łoźe.
W tom casu pak su wupyšnjenja južo kradu dłujku tradiciju měli, bźez togo až mógali se jasne pomjenjenja motiwow dopokazaś.
Wrośich se pśez Běłu Góru, wjeliku bogatu wjas, ale wjelgin pśenimconu.
Což cynim, chto móžo to wóthobrośiś?
Tasu som wobwiła z plastikowu tutawu.
Buźo srjodu 8. decembra zeger 15.00 w kafejowni „Kleinod“ w Bórkowach.
Do stopow swójeje maśerje, kótaraž jo była 40 lět cłonk wósadneje rady, jo stupił 2001.
Wóni maju tśi do styri dnjow wusoku zymnicu a pón wumrěju.
Jeje wenkowna fasada dej wóstaś kaž jo, dla tradicije.
Za tu pšawu zapustojsku atmosferu su se mócnje sobu starali gerce wót band „SCArlett”.
Tak jo se skóńcnje Greenwichski nulowy meridian ako mjazynarodny nulowy meridian z wjelikeju wětšynu pśesajźił – pśi zdźaržanju głosa Francojskeje.
Emma Siegertowa wót Lübbenaubrücke pśiwzejo maski.
Na drugi źeń jo dało wjelgin dobry makowy mazańc.
To buźo pśecej, buźo Uta Henšelowa w gołbinskem gmejnskem domje wulicowaś wót serbskich jatšownych tradicijow.
Wobźelniki mógu źěłowu techniku sami wuzwóliś, musy pak swójske materialije a źěłowe srědki sobu pśinjasć.
Měnjenja su byli wšake – za a pśeśiwo tomu a młoge su měli swóje wobmyslenja wósebnje dla togo, lěc buźo dosć wuknikow abo lěc njebuźo taka šula na škódu drugich šulow, wósebnje teje w Bórkowach.
Kněžo, kak su twóje statki tak wjelike?
Tšojenja wulicuju wót wšednego dnja źiśi.
Myška Pipsi a wuchack Wuško tapocotej pśez měki sněg k domkoju wuchacka Hopela.
Schuster jo se naroźił w měsće Zittau/Žytawa, a w lěśe 1960 jo pśišeł ze swójeju familiju do Dolneje Łužyce.
Adwent jo teke cas za bajki.
To buźo weto funkcioněrowaś.
Hyšći w lěśe 1917 běšo jen něcht mólował.
Nowacki dostanu tśi góźiny a starše mjenjej góźin za wobnowjenje wuměśa.
Z rozkazowarjom pla nas zakwartěrowanych nimskich wójakow pak smy měli skóro swóju wobuzu.
Žytomyr jo město na Ukrainje.
Te su byli teke pó kokośe 1959.
Ta stara a na tradicijach bogata wjaža jo kradu wobnowjona, a w spódnej etažy buźo nowa trajna wustajeńca wiźeś.
Kohlschmidt jo rozpšawił w rozgronje z Casnikom wót wjelikego respekta, kenž jo Łužyski slěźaŕ měł awtochtonym wobydlarjam napśeśiwo.
Jadnobocne pominanja a wumjatowanja wugbaju rowno to wopacne.
Naraz mě pšaša jaden cłowjek za tym, chto ja som.
Ta wěc jo wuzjawjona, a policaja pśepytujo to cełe.
Až deje doma pomagaś.
Slědny tyźeń su měli k tomu rozgrono we Wětošowje z krajnymi raźcami a šołtami.
Delegaty su wiźeli film „Błośańske impresije“.
Herbert Knoblich, prezident bramborskego krajnego sejma a pśedsedaŕ nowo załožoneje pśirady FUEV, jo 17. julija pśepšosył zastupnikow Domowiny a Ponaschemu na zgromadne rozgrono.
Wón was buźo hukšuśowaś a hobzwarnowaś pśed złym.
Ten jo był tomu wjelgin pśichylony a stakim jo pśišła toś ta nowolětna kórtka.
Tam se groni pó nalicenju wšych jeje dobrych pócynkow a dobrych statkow: "Jeje muž jo cesćony we wrotach, gaž wón seda pśi tych staršych togo landu".
Něnt akle ptaški zaspiwaju, na gósćinje se słoźeś daju.
Drozna do gnězdka na jeglinje pśinjaso młoźetam wužeńce, kenž jo se pytała pśi zemi.
Wobglucnjaŕska swinka – abo?
Njejo daniž wěźeł daniž znał, kótare twóriśelske móžnosći se z komponěrowanim póbituju, co móžoš z muziku wšykno cyniś, kake móžnosći zwuraznjenja z nim maš a kak móžoš zacuśa wuzwignuś.
Wokna pśi pódpołnocnem a pódzajtšnem boce su se wobnowili.
Domowina z.
Wužywaj kuždy źeń!
Móžom derje organizěrowaś a cu našych 40 cłonkow derje nawjedowaś".
Styri druge wukniki z mójeje rědownje teke sobu gótuju.
Wšykne Žylowarje a, to se wě, teke luźe z města a ze susednych jsow su wutšobnje pśepšosone.
To jo mój trošt a kšajźny triumf.
Chto co naš pósoł byś?
»A chto jo něnto naš mordaŕ?«
Wšykne walkarje stajiju zrazom na spódny kóńc walki jadno jajo, źož kuždy co, teke do srjejźi jo pśiwdane.
Pśejźćo do kóccynego gjarbjenja a pśetłocćo rěp do napśeśiwnego boka.
A źěk teke wšym tym dariśelam - wšym tym firmam, rucnikarjam a drugim.
Kšasny jo słyńcny a bytšny źeń.
Mam wót pónjeźelego do pónjeźelego, pótakem 168 góźin zasobu słužbu a musym pśecej handy pśi se měś.
No jo, to njejo tak złe, wěmy ga, až jo ta naša serbska rěc pśisamem w kuždej jsy tšochu hynakša - jo wóna ned pśistajiła, a Cechojc Marija, Dubijanojc Ana a druge, ako su pśišli do gmejnskego běrowa, su to wobwěsćili, wobtwarźili.
Jo, maš pšawje, Feliks.
Jadnab 600 žeńskich a źowćow z Błotow su se we swójich burskich drastwach wobźělili na pśeśěgu.
* 1967, wótrosł w Chóśebuzu a Kśišowje, bydli w Kóšnojcach/Koschendorf pla Drjowka, agrarny inženjer, wót 2008 sobuźěłaśeŕ LND
Něga su na zaspickem boku Drogi Marjany Domaškojc strony za šćitanu krajinu wustajili.
W Gołbinje
Slědnu februarsku njeźelu jo młoźina w Kśišowje ze 17 pórami a jadnym źiśecym pórikom zapustowała.
Což jo něnto slědowało, móžośo se zawěsće pśedstajiś: Kral a z nim teke Krabat stej se ned samej wót se zasej do cłowjekowu pśeměniłej.
Na nas wšyknych lažy, lěc buźo.
Cłowjek měni, až twardo stoj, ale jo jano marny dych. Ps 39,6
Frank Schneider jo wjele w drustwje ducy.
Se wě, až jo to naš Krabat naźěłał, a to jo se teke skóńcnje wupokazało.
Jeje wjasele jo było wjelike, z takim woglědom njejo licyła.
Su źaržali serbske namše we cesnem amśe
Žrědło rěki lažy na wótkłonach góriny Plačkovica, póla sedlišća Radowiš na pódzajtšu Makedońskeje.
Dobreje mysli su byli luźe tam, źož jo se pjacona jěšnica pśedawała.
Wót lěta 2015 wobgóspodarijo wukubłana blidaŕka a póraźowaŕka za pjenjeze.
Něnto jo Erwin Mjerśeńc źěłał w swójej zagrodce a .
Bicske jo město w Hungorskej.
A te łuki!
Idejku jo měła Roxanne Mjelišojc a pśewjadli smy jen na jeje wušej sto lět starej serbskej žywnosći.
Mudry starki jo wěźeł radu: Kužde źowćo jo dostało gjarstku zernkow a jo dejało z nimi ptaški pśiwabiś.
Su zgłosyli serbske spiwy, su rejowali a su pśednjasli serbske basni.
Familija jo była chudučka.
To jo naiwnym luźam w tom casu za wšym zdaśim hyšći móžno było, pśeto nacije njejsu wustupowali pśeśiwo serbojstwu zjawnje.
»Taka bźina!«, groni cuzy mjatel. »My mjatele njejsmy lěpše ako druge zwěrjetka!
Bźeze togo njejo wobźělenje na wuzwólowanjach móžno.
Ten pak se jěsno wrośi wołajucy: Wóni su tud!
Lažy mjaz aziskeju twardeju zemju, kupu Sachalin a Japańskim archipelom, pótakem granicujo z Rusojskeju federaciju na pódpołnocu, z Japańskej na pódzajtšu a z Pódpołdnjoweju a Pódpołnocneju Koreju na pódwjacorje.
Künzel, wjednik Bramborskeje krajneje centrale za politiske kubłanje, jo pśed krotkim woglědał do Serbskego domu w Chośebuzu.
Swoje knigły z tymi nam tak wažnymi serbskimi słowami jo dał tegdy pśed 400 lětami w Budyšynje śišćaś.
Marije pśi telewizijnem tormje.
Walter Blinda pak njejo jano domy twarił.
Z wuknikami jo było wěcej žywjenja we jsy, nic jano, dokulaž njejo něnto wěcej ruš na šulskem dwórje, ale wukniki su něga na wejsańskich swěźenjach ze swójimi kulturnymi programami wustupili, což źinsa wejsanarjam wjelgin felujo.
Bog daj nam to lěto nowe glucne, žognowane, strowe!
Teke to, až to žycone zawjeźenje wusokich standardow pomina sebje nagromadu wěcej pjenjez a nic mjenjej, jo se wuzwignuło.
Multimedialny pśednosk wó łužyskich amfibijach a wjacornu ekskursiju su dožywili wobźělniki pśidatnego studija dolnoserbskeje rěcy za ceptarje.
Naraz zasej na ceło drugu temu pśeskócyjo.
Do Błotow stej woglědałej slědny tyźeń pětk dr.
Mrok procha, kenž pśez wjas jěducy Wartburg za sobu jo wukurił, jano pómałku na zemju pada.
Typiske jo, až w tom samem slědnem wudaśu ten samy redaktor štyri pśeśiwo Žydam a ze spokojnosću informěrujo lazowarje, až wšykne partaje su se rozpušćili a jano hyšći NSDAP eksistěrujo.
São Paulo jo nejwětše město w Brazilskej a stolica pódpołdnjowego zwězkowego kraja São Paulo.
A tak běšo něto jeju wobydlenje ako mała twardnica, a móžaštej tud we měrje a mimo bójazni dla źiwych luźi bydliś, a rownož jich hyšći wěcej pśišło. 
Až dej kulki běliś, jo w rěchu było.
Pśed 15 lětami smy zawjadli młoźinske wusćełanje BUBAK, nejpjerwjej mjasecnje, něnto dwójcy wob mjasec".
Klaus Scherry z Dešna - 11.12. (49)
A chtož se pó starem kjarchobje za cerkwju w Altenkirchenje rozglědujo, wucyta słowjańske mjenja zamrětych na někotarych rowowych kamjenjach.
Wjele stow lět su śerpjeli naše prědowniki pód tym, až su se jim pśecej zasej pśez wjeliku wódu zalali pola a łuki a z tym cesto cełe žni.
Někotare ze staršego lětnika su pśemyslowali, co ga za teju cełeju akciju štycy.
To a druge z města
Su měnjece, až by w pśiducych lětach zasej dejali nastaś na wjaskach zakładne šule z „małeju šulu“.
Doma jo Měto hyšći zbóžo nafutrował a pón ale ned do póstole póspaś.
Toś wón měrnje groni: »Tam su byli źiwe kacki na wóźe a njedaloko jo plěł kacorik.
Wón se pšaša za pśicynami.
Wón smějo se drěś tak wjele, ako co, a ja razka njesmějom šćerkotaś!
Ako prědna Domowinska župa jo slědny tyźeń sobotu, na 20. januar, pśewjadła Gubinsko-Baršćańska župa „Fryco Rocha“ swóju delegatnu konferencu.
Něga, za cas krala Kraka, jo wón bydlił w jamje pód grodom, pśez kótaruž źinsa turisty chójźe.
Ale chto jo była Pawlina Krawcowa?
Jo gromaźe z drugimi mócami we jsy jaden z centrumow serbskego žywjenja w Dolnej Łužycy, jo Jan Nuk wustajił a kupce darił wobraz, kenž jo mólował Měto Nowak-Njechorński.
To naraźenje tu wucbu na nowej cełkownej šuli pśewjasć nejpjerwjej w jadnej drugej šuli, jo se wótpokazało.
Zwězkowe awtodrogi wjedu wóttam do Berlina , Zgórjelca , Frankfurta , Lipska a Prahi .
Ja cu spominaś na swój zwěstk, kótaryž som z tobu hugótował w casu twójeje młodosći, a ja cu z tobu nimjerny zwěstk hustajiś.
Serbska wucba zwenka šule – kaka dej byś? .
ma se k 1. 1. 2021 městno Na Was caka wótměnjate źěło w serbskej instituciji z wusokeju swójskeju zagronitosću.
Pód dypkom tśi jo stojało: Gmejna Slěpe natwarijo blisko Njepilic dwóra nowotwaŕ za źiśownju Milenka w ramiku górneje spěchowańskeje granice pó sakskich spěchowańskich směrnicach.
Na to jo pokazał prědkstojaŕ jsy Werner Reeb pśi pówitanju.
My musymy pjerwjej njogo te ryby z togo gata zezběraś!«
Župa Dolna Łužyca co na pśikład za lětosny superkokot w septembrje w Nowej Niwje/Neu Zauche pśepšosyś gósći z Górneje Łužyce na cołnowanje we Błotach, pśi kótaremž se pśedstajiju serbske powěsćowe figury.
Togodla teke pytam, Kněžo, twójo hoblico.
V.
Z Cowjego/Zaue. Cowje pśi Gójackem jazorje jo wót 15. junija oficialna pilgaŕska stacija na pilgaŕskej Jakubowej droze wót Frankforda do Lipska (a dalej až do Santiago de Compostela w Špańskej).
Genetikarje su pśirownali geny tych luźi (mjazy drugim ze stronow źinsajšneje Saksko-Anhaltskeje), z genami pastyrjow zbóža, ako su tencas bydlili we stepach mjazy Carnym a Kaspiskim mórjom.
Na małem manometerje smy mógali kontrolěrowaś, až togo śišća pśewjele njebuźo.
Něnto rědujo kamjenje.
Wiźimy teke – a wósebnu formu pódpěrowanja WITAJ-kupkow pśez maminorěcnych, Marja Elikowska-Winklerowa jo k tomu groniła "maminorěcne wobstaranje".
Dalšny natwaŕny studium jo dokóńcowała z dirigentstwom Udo Zimmermannoweje opery "Weiße Rose" we Statnem źiwadle Weimar.
Pśi tej góźbje jo wón wugronił rozměśe, až to wjelike jatšowne rejtowanje we katolskich wósadach jo tuchylu wótpowěźone.
To jo derje tak.
Ja sam pak som póznał jano tu tradicionelnu spowěź, źož ten za pokutu póžedajucy grěšnik fararjeju wše grěchy w direktnem rozgronje spowěźejo.
Zapšawym su planowali, na tom kóńcu tyźenja pokazaś, kak su w srjejźowěku twarili z glinu.
W sławnej Kśicnej cerkwi pśi Starych wikach su swěśili wót decembra 1848 až do 1939 ewangelske Serby města a wokolnosći styri raze wob lěto namšu w maminej rěcy.
Pśecej zasej bitujo pójsynoga něco nowego.
Ta druga žeńska z kólaskom njejo tak pšawje póznaś, ale wěsće jo to Marjana Jankowa, roźona Lösky, susedka a pśijaśelka mamy a śoty.
Pěśo wót nich pód wjednistwom Olivera Lehmanna su se wudali na Sprjewu (w Bórkowach jo to mě jadneje tšugi, Kleine Spree), a wóni su na cołnach jěli pó tej tšuze dołoj, wjeliku seś za sobu śěgnjecy.
Wót 6. do 8. maja su se zmakali fachniki kubłanja w rěcach mjeńšynow.
Chora pak jo pśewšo glucna, až njejsom na nju zabył.
Most a Janšojce ga su słušali pśed poł lětom hyšći gromaźe do jadnogo prodrustwa za rostlinsku produkciju.
Na gluku źe mamy na kšomje jsy pśi droze do Dešna naše »wjelike« Brusne góry, źož smy juž z našymi sańkami se dołoj šwyrali.
Rogowarje su wót togo dnjownika južo w casu pisanja zgónili a něnto wjasele se swójogo wózjawjenja.
Źowća a źiśi w serbskej drastwje su jich ze klěbom a solu a ze słowami „Dobry źeń, witajśo do Dešna“ wuwitali.
Pótom jo Robinson pušćił London, aby na dalšnej łoźu pśijěł do dalokego swěta.
Nowa Serbska rada jo wuzwólona!
We gmejnach amta Bórkowy źo papjera wokoło, kótarež informěrujo wó "Zukünftige Ausrichtung der Spreewaldbibliothek Mina Witkojc in Burg".
Wón jo jano dolnołužyske krajiny mólował – pśecej we atelierje, na zakłaźe skicow, wót 1941 głownje we wašni starych mejstarjow.
B: To nicht njewě.
Wjacor pak su nutśi dalej swěśili, lěcrownož su měli jano wjelgin mały domcyk.
W cerkwinych knigłach jo kněz Handreck namakał mjenja swójeje familije a jo był wjelgin gnuty.
Šołta jo wšykne cłonki wuběrka pśepšosył, aby tam teke pśišli.
Prědowniki źinsajšnych Rejnusojc su te kupy w źinsajšnych Kupaŕskich Bórkowach kultiwěrowali a su byli błośańske rybakarje.
Njedawa nic rědnjejšego ako drugich wobdariś.
Gaž smogoŕ se pód zemju wupalijo, zapadujo se zemja zwjercha, a na njej stojece bomy se pśewaliju.
NC: Skoro budu jatšy.
Někotare starše su mógali do 10 licyś abo krotke gronko powědaś.
To su mě ned dopokazali słowa gójca, kenž jo se wił a lězł ako pjas wokoło warjoneje muki.
Ako rezultat jo krajny sejm k tomu debatěrował a wobzamknuł, až dej lětosa do kwiśenja ambrozije byś póstajenje wobzamknjone.
Pětš śěgnjo Karinu za sobu pó drjewjanej stupnicy górjej.
Jadnore, ale wobmanjece impresije pópadnjo Antje Koßmagkowa we swójich akwarelach.
Někotare kraje pśi Srjejźnem mórju tak swóju sol wudobywaju.
W kradu zajmnem pśednosku jo archeolog Ralf Gebuhr w slědnem tyźenju w Lubinskej radnicy toś tu temu wót wšakorakich bokow wobswětlił.
Rada ga by zasej spontanje se něco pśedewzeła, teke zasej do Grodka jěła! Kužde lěto wóna tam jaden raz abo dwójcy k pśijaśelam woglědajo.
Talentowany ludowy abo jano zadorany wuměłc?
To pycha plon.
Dla togo až Běła Chorwatska jo wótźělowała ju wót Hungorskeje, toś Běła Serbiska jo musała lažaś dalej na pódpołnocny pódwjacor.
Změjomy zasej jaden gromadny zapust, som se wěsta", jo groniła.
Pśedpśedań za lětosne lěśe źiwadłow zachopijo wušej togo akle w maju.
W nich by wěsće teke na dalše “serbske” zwiski glědał.
To se kózoła rozgórijotej: »Co? !«
Informacije wó tom, co jo se napšawdu stało, pak su byli snadne a njedospołne, až jo to było za wětšy źěl Domowinskich cłonkow, serbskich a teke nimskich luźi napšawdu wjelgin śěžko, suźiś wó tom, chto jo zawinował taku njerědnu situaciju.
Prof. dr. Jindřich Kabát jo w Praze zemrěł Tužna powěsć jo do Serbow dojšła, až jo prof. dr. Jindřich Kabát, česki psychologa, spisowaśel, wusokošulski docent a politikaŕ dnja 14. julija, w starstwje 67 lět, w Praze zemrěł.
Ceja pšašanja stajaś.
DJ Charlie jo jim k wjacornej reji "natopił".
»Wón njejo to pśenjasł, až njesmějo tak cesto spiwaś, ako co.
A co docakujoš?
Źiśi sejźe za blidom.
Łužyca-awtora Stefan Göbel a Roman Pernak stej wobglědowałej to serbske žywjenje we korona-krizy a z togo zestajiłej reportažu.
Tyźeń prědk togo dokubłanja jo se teke Kupka serbska namša w samskem zmysle wugroniła.
Na zachopjeńku sameje głowneje zgromaźiny su Maśicarje spomnjeli tśoch zamrětych cłonkow - mjazy drugim dolnoserbskego procowarja Hermana Jana.
We górjejcnem běgu namakajo se wjele historiskich městow, mjazy drugim grod "Čocha", dwa wjelikej gaśeńskej jazorje a znaty grod "Klitschkau/Kliczków".
Wóna njejo wěcej aktiwna.
Za tym pak njejsmy my źiśi nic pšašali.
To jo za dobre piwo notne: chmjel, jacmjeń a teke sud.
Henniga z Budyšyna.
Jo to teke znamje, až Górne Serby hynac tikuju? Kowar jo na to wótegronił, až žedne gremije njejsu wu nich tu iniciatiwu wopokazali, a stakim njeeksistěrujo tam žedna pótrjebnosć za take rozwězanje.
»Měnim, až ten njetrjeba žedno mě«, barcy Findus.
Ale w młodowni pśenocowaś tak a tak njejsmy mógali.
Ale wóna źaržy teke zwenka WGT wjele cytanjow, tak skerjej tam chójźimej.
Njewěš ty, až naslědku buźo wjelika žałosć?
A cesćej zaswěśiju how a tam pomnik za njogo.
Gromaźe z psyckom a kócku jo se teke spat lagnuło.
Won jo serbski lud pśirownał z bomom, kenž ma wjele gałuzow, tłustych a śańkich.
Kijaški su na spódku zwětšego lažece, kórjenjece, mjaztym až su dołojce wótstojecy kósmate a górjejce pśilěgajucy kósmate.
Jo wótrosł Žylowje w serbskej familiji.
Tak pśedstajijo se jogo pad w 1843 wózjawjonem stwórtem zwězku Nowego Pitavala. 1936 jo napisał Paul Gurk źiwadłowe graśe »Magister Tinius« a w lěśe 1994 jo wujšeł roman »Der Buchtrinker« z pjera teologa Klaasa Huizynga.
Ale pótom wón Karinu póška.
Za twaŕ pak trjebaju dlejšy cas – nic jano pór dnjow, ako su te młoge pominali.
Wšak su zachopili, w Slěpem Nowy Miłoraz natwariś – buźo wóna ako ta stara wjas?
Pódla togo, až su teke gromaźe spiwali, wšakorake graśa grali a powěsćam a bajkam pśisłuchali, kótarež jo Dörte Hentšelojc wulicowała, źiśi su dejali z temowym pólom Błotow sami něco wuwijaś.
Ako lektor, kenž z manuskripta knigły scynijo – my gronimy: ze śěsta tykańc napjaco, jo sebje zasłužył Horst Petrik ze swójim lětźasetki wugbanym wědobnosćiwym a dokradnym źěłom źěk a pśipoznaśe.
Pětk, 10. februara 2006, zeger 19.30 w hotelu „Zum Stern” (pó programje grajo kapała „Taifun” k reji)
Dundałej smej pó gasach města Chóśebuza, póžerajucy z wócyma te pyšne Dolnołužycanarki.
Lětosa njebuźo žedna źiśeca namša, ale za kužde góle buźo pśechwatanje.
Žylojski kantor Rizo jo napisał źiwadłowe graśe »Die Spreewälder«, kótarež su pśedstajili 1912 w Chóśebuskem źiwadle.
Anna Netrebko jo ruska spiwaŕka.
Pěś markow jo płaśeła!
Dieter Schütt jo ze swójeju žeńskeju pśiśěgnuł 1999. Tam statkował jo ten něnt wušej 80lětny pak južo źaseś lět ako wósadny faraŕ.
Jogo pśijazne, granjate woblico se naraz rozswětlijo a wón wulicujo, kak wjelgin sebje powěsći a bajki Serbow cesći – te wó lutkach, pśezpołdnicy, błudnikach a wódnem mužu.
Na superkokośe jo filmaŕ Roman Pernak z Barlinja z kameru wokoło chójźił a wjerśeł film.
Naju šofer njejo był powědaty.
To se wě, až su se teke wobźělili na wucbje.
Pśi tom by dejali se dojadnaś na zgromadne stojnišćo, což nastupa zdźaržanje wejsneje šule w Mosće.
To felujuce spiwanje jo mě na zachopjeńku pitśku wobtužyło.
Pó górnoserbskem pśikłaźe ma w chóśebuskej wótnožce Rěcnego centruma WITAJ něnto teke dolnoserbske wudaśe elektroniskeje wucbnice »Kšac pó kšacu« nastaś.
Góźinu pózdźej pśiźo Karina pó stupnicy dołoj.
Thomas Köhler, superintendent we cerkwinem krejzu Dolna Łužyca, se wjaseli, až jo mjazy kandidatow wusoka licba znatych woblicow, ale teke wjele nowych a młodych.
Źiśi napódobnjuju zasej kusanje.
Amtski direktor Tobias Hentschel jo ze Strjažowa pśichwatał a jo se na póznem wjacoru tej runźe na Górach hyšći pśitowarišył.
Źěkownosć jo kórjeń spokojnosći; chtož njedostanjo, což póžeda, tomu jo małko, což dostał, jo.
Togodla źěłaju teke na wšakich wariantach.
Wóni bydlachu njedaloko Hamburga. 
Srjejź februara jo se w Neubrandenburgu załožył Zwězk muzikowych folkloristow.
Te wušej nalicone pominanja jo pśednjasł prědkstojaŕ Lěska Harry Krause.
Tšochu źiwne jo to, dla cogo su se bóśony rowno tak zalubowali do Szczurkowa.
Smoler ale jo se był wěsty, až by w Dolnej Łužycy teke tak wjele melodijow wót luźi wuzgónili ako w Górnej Łužycy.
Jaden generaciski problem?
Wobspomnjeło jo se wuběźowanje "serbski pśichod: Łužyca" wót Ministaŕstwa za wědomnosć, slěźenje a kulturu.
Wažny nadawk wiźi „komora“ něnto teke w tom, hyšći wěcej zawodow zajmowaś za wukubłanje młodych luźi, což jo pak tuchylu jano z moraliskimi apelami móžno.
Jogo naslědnik jo był komunist Kurt Krjeńc.
Reichelt jo pózdźej nawjedował Ewangelsku zakładnu šulu we Wjelikem Kólsku a jo tam nabóžninu wucył.
Krušwica a Popojski šulaŕ H.
Antikna dramatika pó serbsku
Wóna jo napisała serbski a nimski tekst za informacisku toflu, ako stoj pśi kamjenjach.
Zestajałej stej tu wustajeńcu Měsćański muzej a Serbski muzej, kótaryž caka hyšći njesćerpnje na to, až buźo pó wobšyrnych twaŕskich źěłach z nowym konceptom a z kradu nowym woblicom wótwórjony.
W lěśe 1880 jo sobu załožył Maśicu Serbsku w Chośebuzu.
Wjednica Kita Diana Altmannowa a źiśownice Margot Bostelmannowa, Karin Markusowa a Ramona Jacobickowa se wjelgin za to zasajźuju a wó to procuju.
Som stojała na droze a som togo žurnalista wiźeła.
To se śi nejlěpjej póraźijo z rozgronom.
»Co ga to«, jo sebje rjaknuł, »take guslowanje, to ga zewšym taki wjeliki kumšt njejo!
Za wótwórjenje jo premjerowy kóńc tyźenja k jatšam planowany.
Wóni pytachu na tom měsće a wuśěgnuchu to śěło togo groznje skóńcowanego cłowjeka z teje wódy wen.
Mója wěra jo mě wažna, som rad we wósadnej raźe a rad pomagam.
Póraj se, korona-wóstuda! Mamy weto wjasele, wence a ze zwěrjetami kak se źo? Sćo strowe? Co cyniśo w lichem casu? To jo nam wulicował Timo Pipka: Timo bydli we Wjerbnje.
Namolujomy na barwojtu twardu papjeru abo papu brylu.
13. oktobra pak jo južo wumrěł.
W Picnju jo teke rědnje! .
Za pyšnjeńki se wón rědko wužywa, dokulaž jo bejnje měki a złamny.
Ceuta jo špańske město a špańska enklawa na pódpołnocu Afriki.
Pódla Domowinskeje kupki buźotej [...] wognjowa wobora a hochoska młoźina se wó organizaciju staraś.
Wopismo, kenž su za dojśpite druge městno dostali, pyšni něnto wjeliki zal w radnicy.
Jadnab 100 luźi ze wšych stronow serbskeje Dolneje Łužyce jo pśišło na jeje pśepšosenje do Drjenowa.
Na žylojskem burskem dwórje srjejź jsy móžo wósebnje wóna se žywiś za swójim spódobanim pó bursku.
Wy druge móžośo sebje wokoło njeju wašo wobydlenje natwariś a wónej dejtej wam pśi tom pomogaś a wam daś, což póderbiśo, tež dejśo wót njeju wjery dostaś, ale jima pódejśpjone wóstaś. 
Cesto su pitśku luštne.
Nichten se njezwěrijo słowka piknuś.
Ale teke we wšakich našych tužnosćach jo derje, gaž luź wě: Jezus jo pśi mnjo.
Pśi muskecem zapusće źeń do togo su měli 17 pórow.
Paul Fahlisch jo informěrował tych luźi na wusokem niwowje wó Błośańskich stawiznach a tamnej kulturje.
Togodla budu to rowno tak pódpěrowaś a spěchowaś ako mój pśedchadnik”, jo Casnikoju gronił a pśistajił, až buźo snaź to abo druge hynak cyniś.
Luba redakcija Nowego Casnika,
Źěła se teke na dolnoserbskej wersiji togo rědnego a wužytnego boka? To bóžko nic.
Policija stoj mjazy pśiwisnikami, pśewóźujo jich k stadionoju, tam ma swój plan zasajźenja, helikopter kružy głosnje nade wšym.
Drogostka z našogo archiwa: Multikulturelne město Pecz
Ten tyźeń móžośo se wjaseliś na 120. zapust w Turnowje, na 150. zapust we Wjerbnje kaž teke na zapust w Dešnje, Hochozy a w Kosobuzu.
Getišćina jo była powědana w pódzajtšnem źělu Thrakije wót luda Getow, pótakem na brjogu Carnego mórja.
Tšachy a bólosći a myslicki wó smjerśi jo měła źeńk ak źeńk.
Jogo mě nosy myto Domowiny: Myto Ćišinskego.
A pótom te žeńske a źowća!
Tam pytaju rad bóśony za futerom.
Guseńca něnt z nožkami na brjušku śi łakosći.
Lětosa korony dla se teke Schadowanka na Dolnoserbskem gymnaziumje njewótmějo.
Tak pokazuju hyšći pśistupne twaŕske plany »Swětego žrědła Łobośice« [...] (Heilige Quelle Loboschitza) pla Wětošowa ako teke pomnik starosłowjańskeje bogowki Ljuby we Wjelikem gaju w Lubinje [...] na zwopšawdnjenje romantizěrujucych powěsćow.
Młogi jo se źiwał a jo pśichwatał 17. měrca do wósadnego domu Kśicneje cerkwje w Grodku.
Ale nejpjerwjej smej dejałej wobstaraś nocowanje mójomu kumpanoju a sobuwandrarjeju pla drugego bura.
»To jo za nju zawěsće swěźeńska gósćina.«
Fidel Castro jo był kubański politikaŕ.
Pó pśeśěgu pó jsy su zapustarje zamaršěrowali do gósćeńca „Kastanijowy dwór“.
W lisće su wušej togo zespominane rezultaty kubłańskeje klawsury, kótaruž Rěcny centrum Witaj jo w aprylu pśewjadł.
To jo była ta jadna móžnosć te knigły wudaś.
Weto jo dosć źěła za Marion Klammerowu: na pśikład skažu luźe torty za burstak, teke ze serbskimi motiwami.
Tych jadnab 100 synodalow jo tek w pśiducych zejźenjach było jano digitalnje zwězane.
Socialny realizm jo był klasika za socialistiske staty.
Kśě jen wěcej do fokusa pśinjasć a su narske na naraźenja wobydlarjow, co hyšći by mógło se tam dodaś.
A zgromadny puś namakaś, to jo nejwětša śěža.
Zachadny tyźeń jo se zasej wótměł Serbski rěcny kompaktny kurs Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Za to smy my, ta redakcija, jomu wjelgin źěkowne.
Tradicije kaž zapust a kokot njejsu tam wěcej rozšyrjone, město togo dajo na pśikład wiki jatšownych jajow.
Serbska rěc w žylojskej Pólskej jo se dłujko zeźaržała.
Ako wuknik 13. rědownje jo južo 3. raz pódla, ale z tym teke slědny raz”, jo wón nam gronił.
Tak jo zwěsćił w lěśe 1890 Matej Bogumił Broniš w lisće na młodego Bogumiła Šwjelu, až pšuskej wušynje powdany casnik njamóžo žywjeńsku wólu serbskego luda zbuźiś.
Kral jo wócy wuwalał, to jo była jomu nowa wěc, až jo jomu něcht tak wótšo do woblica powědał, dokulaž su se doněnta wšykne pśed nim jano kłonili a jomu pó gubje powědali a jomu se lěbgoźili.
Helmut Rothkähl jo tegdy chor nawjedował.
Abo njehuznajośo se sami, až Jezus Kristus we was jo?
Nejlěpša jo klinkarjowa sćěna.
Wót pětka, 1. nowembra, do pónjeźelego, 4. nowembra, buźo zmakanje narodnych mjeńšynow w Nimskej.
Akle pótom pokazujo se aktualny rěcny pakśik na głownem boku rěcnego pakśika.
Serbska rěc změjo pśi tom wažnu funkciju.
Wóni směju jano do drugich wokrejsow Nimskeje na prozniny jěś, gaž mógu medicinski dopokazaś, až južo 48 góźinow njamaju korona-wirus.
cesna medalija wót pólskego ministarja za kubłanje (2001),
Lubnjojske a lěźańske cołnarje su wěźeli, kak znamje měra do krajiny sajźiś.
Pó namšy smy domoj chwatali, ganjali, wěźece, až něnt my něco nowego krydnjomy.
A gólcy muse se teke na pśiducych wejsnych swěźenjach lutowaś.
Rainer Schiemann, pśisamem 20 lět jadnaŕ gmejnskeje firmy "Towaristwo za wódychanje we bliskosći – Maznikojski jazor Turjej", sednjo se skóro na wuměńk.
Ze styrimi lětami som wuknuł na flejśe graś na konserwatoriumje.
Dotychměst we směrnicach Domowiny jo było na tom měsće to grono jano wót Dolnoserbskego gymnaziuma.
Na wódu dajomy pitśku wóleja, až njeby se wóda wupariła .
Studenty sorabistiki z Lipska su pósłali za Schadowanku jaden wideo, kenž jo se na płachśe pokazał.
Kulturnego programa žednogo njebuźo, tak wupadnjo mjazy drugim teke tradicionelne kłaźenje stoga pśez tudske Domowniske a drastwine towaristwo.
Ja som była hyšći wjelgin młoda, ale lubego som južo měła, a ten jo kśěł ze mnu rad na zapusće wokoło hyś. »No, ty ga móžoš«, som groniła.
Heidemarie Rychtarjowa, tejerownosći nosaŕka cesnego znamješka, jo pśedsedaŕka Domowinskeje kupki Slěpe.
Islam jo pó kśesćijaństwje druga nejwětša nabóžnina we swěśe.
Witko jo se w kupnicy zgubił.
Dwě stej tuchylu doma.
Na lěwem boce głowneje drogi, ako wjeźo ze Slěpego pśez wjas do Mułkec, pśestrěwa se wjelika rola, źož jo se ten źeń zdrjałe žyto (Roggen) złośiło.
Archiw zgubjonych jsow buźo wót 13:00 do 15:00 wótcynjony.
Jan Michał Jahn
W jeje śpicce nowego wucabnikojskego domu jo było bejnje śmojto.
Nowember zachopina ze samskim wšednym dnju kaž měrc w kuždem lětu, a kaž februar w pśestupnem lětu.
W susedstwje jo wjelika góla.
W mjenju bramborskeje Serbskeje rady jo gratulěrował jeje pśedsedaŕ Harald Końcak.
To teke njemusy byś.
Statnik jo se pśiwobrośił pilnowanjam wó serbsku rěc. „Naš cil jo, serbske rěcne rumy zeźaržaś.
Kněz źejo: Wón za mnu póžeda, a ja cu jomu pomoc.
Bog jo nas samych ze sobu hujadnał pśez Jezom Kristusa a nam słužbu hujadnanja dał.
Tak smy dalšnych cłonkow pśiwabili a tek dobre mjazynarodne kontakty nawězali.
Wo Žrěbjeńcy jo było to grono a wó źiwnem samotarju z mjenim Paulko.
Bramborska co zmócniś zastojnstwowe městna Chóśebuz, Eberswalde a Angermünde.
Ta spalaŕnja dej zachopiś źěłaś kóńc lěta 2024. Wótpadanki deje zwětšego byś dojěźone z Bramborskeje, Barlinja a Sakskeje, pišo LEAG – Heide Šinowscyna ze jsy ma k tomu wobmyslenja: "Za spalenje wótpadankow z našych stronow njetrjebamy tu spalaŕnju.
Toś to digitalne wudaśe se spśistupnijo pó licency Creative Commons CC BY-SA (4.0); wěcej k tomu cytajśo w wótrězku Wuměnjenja za wužywanje. 
Głowny zaměr jo był, aby měli jadno towaristwo, kótarež móžo serbskego dušepastyrja pśistajiś.
Dimitar Rangelow jo dalej kapitan Energije Chóśebuz.
Kurdistan jo teritorium, źož su žywe Kurdy.
Jo rědnje, až smy pśez Domowinu tam pśišłej a až jo było dosć casa, se tam wšykne te historiske twarjenja woglědaś.
Co nam pśinjaso pśichod?
Drugi a tśeśi kral stej byłej Markus Schimmang na kónju Maja a Georg Jakobik na kónju Otto.
Stojecy pśed gnězdom na Worakojc gruntach, wón chopijo wulicowaś.
Snaź mógu ja toś jěsnjej chopiś z prědk-kubłanim papriki?
Kwiśonki se wót wětša woprošuju.
Reykjavík jo stolica a nejwětše město Islandskeje a teke nejwěcej pódpołnocne głowne město na swěśe.
Ja se naźeju, až to se pšawje pśipóznajo we gremijach, ako wumjenjuju lawreatow mytow a pócesćenjow.
Zachopjeńki našeje jsy laže w śamnosći historije.
Wo Pśiłucańskem, Prjawoskem, Nowoniwjańskem a Rogozańskem zapusće buźośo móc cytaś w pśiducem wudaśu Nowego Casnika.
Zajtša a wjacor a teke na sobotach a njeźelach smy se za wětšy źěl sami zastarali.
Wón wuzwignjo, kake historiske wósebnosći ten muzej ma bitowaś.
Ako pśecej jo pśepódał Rolf Radochla prědny "Stog" 2021 na amt Bórkowy.
2000 – kaki ruš jo dla teje licby, mudry a njemudry.
Małka jo pó góli błuźiła, a zmakała styri lětne casy.
Tam ga jo stojał raz wětšnik, kenž jo se wótpalił.
How jo Anka.
Ma tam pak teke druge nadawki na starosći.
K njej jo pśišło pśisamem 200 luźi.
Ale mě se wjaseli na pśikład, až na wjelikem swěźenju w Slěpem co južo 2700 luźi sobu gótowaś - to jo radna licba.
Pśiźomy sobu!
Cesto smy to južo dolabowali: wót politikarjow smy dostali zlubjenja, kenž njejsu se krotko pótom doźaržali.
»Ale co ga«, jo sebje skóńcnje gronił, »daju jomu někaki grod abo kněski dwór, wšak mam jich teliko, až sam razka wšykne derje njeznaju.«
Carlu Thiemoju.
Leonie Linkojc jo grała na małych serbskich fidlach wjasołu „Polku“.
Bog wšyknu wašu pótrjebnosć za swójim bogatstwom napołnijo z kšasnosću w Kristu Jezusu. Fil 4,19
Cesto z kwiśonku nic jano jaden měchowy płod nastanjo, ale wjele, tak až jo kompleksny měchowy płod.
Jo k tomu kradu 30 lět, až jo šołta we tej jsy w něntejšnem Picańskem amśe.
W gumnje dej mjazy bomami rědna zelena tšawa rosć.«
Pla nas rosćo ambrozija wósebnje derje
Pśeśiwo tomu su protesty nic jano ze serbskego boka wjelgin mócne, teke w komunach a wokrejsach take su.
A za tym, ako wóna jo pśed wěcej ako pěś lětami njezjapki zamrěła, bydli wón dalej z tymi młodymi na jeje dwórje.
Wósebnje wuwabny charakteristikum tych stronow se pokazujo jano mjazy měrcom a aprylom: Kwiśenje puckowinow.
Mamej gluku.
Pó prědnem takem zgromadnem treningu muskich zachopjeńk oktobra w Njebelčicach/Nebelschütz w Górnej Łužycy buźo ned na zachopjeńku januara tśi dny dłujko intensiwne treningowe lěgwo za muskich w Chóśebuzu.
Wósymbocny torm jo nastał, ako su kšywo, a kórytkowy tormik 1734 wobnowili.
To jo był nejpjerwjej jaden wjeliki a wobšyrny, ako jo se pominał wjele casa a proce.
Kupowaŕ móžo teke sebje wuzwóliś mjazy 100 sortami rožow tu swóju.
Źo ga pópšawem jo?
»Howko som!«, woła kšet Knut nět wótlěwa.
Slědne góle buźo nowy rybaŕ.
– Gratulujomy
Małka słodkosć (ako smy lětosa nacamprowali) njejo felowała.
No, pótom wjele wjasela pśi swěśenju!
How wónja raz kradu słodko, raz wótśe a cesto teke za dobrymi kóruškami, gaž tšuki, groch abo šnibob se wari.
Kompozicija pak ma byś pón ze serbskim tekstom.
Serbske gronka wudopołniju to wugótowanje.
Na toflicce prězy gumijoweje krowy cytamy.
W groźi, źož se swinje prose, płaśe kšute hygieniske póstajenja, kótarež zagronity za skótnu produkciju agrarnego drustwa Turnow Bernhard Huglaŕ a wjednica Hochoskich swinjeńcow Heike Choritzowa kradu doźaržujotej.
Snaź dla tog, až źowća njamaš rad?
Toś som se sednuł a pó dogronjenju z direktorom Albertom Ticu w swójej młoźinskej zapalonosći napisał list na zagronitego Klausa Sorgenichta w centralnem komiteju SED a pokazał na te brachy, z kótarymiž mamy se běźiś: niska licba kursistow, njedosegajuce wucbne materialije, felujuce docenty.
Rostlina wopśimjejo běłu mězgu a jo zwětšego roznogaśowana.
Mimo togo ilustrěrujo wjele swójich knigłow sama.
A to buźo zasej hynac".
Rěc ma na wšaki part staršy charakter.
Kněz jo mě pósłał žałosnym prjatkowat, złamane hutšoby hobalowat, popajźonym pušćenje zapowědat.
Ta pak jo hyšći zacynjona.
Kšoma głažka dej tšošku z kule wen glědaś, pśeto ga cośo wšykno hyšći z mechom wobwiś.
Lětosa su we 26 jsach žnjowny swěźeń pó serbskem nałogu swěśili.
Wumrěł jo 6. januara w žognowanem starstwje wót 89 lět.
Rědnje by było!
Sophia, Helena K.
[...] su to cynili a wšykne su pokazali, až maju južo konkretne pśedstajenja a plany za swójo źěło w nowej Serbskej raźe w lětach 2019 do 2024, jolic dostanu dowěru wólarjow.
Premierminister Irskeje pomjenijo se "Taoiseach".
Smej dojěłej až do Wjerbna.
W drugich jsach jo to hynac.
Žycymy wšym cytarjam a pśijaśelam Casnika rědne a pśijazne swětki.
Dotychměst su jen južo tśi raze wudali.
Ludowe nakładnistwo Domowina 2019, pśestajiła ze šwedojskeje rěcy jo je Madlena Norbergowa.
Tśeśi wopyt jo był zglucony, prědnej dwa raza njejo se Buchwaldojc Adrianoju raźiło, gjarnc rozbiś.
Toś stej wuměłca musałej zagraś pśidatny kusk - temperamentnu kompoziciju Ravela.
Ako ju něnt strowu zasej wiźe, jo wjasele wjelike.
Produkcija jo dostała dobry wótgłos, luźe su se chachali wob cas graśa a byli wjelgin wobjadne z tym kusom. „Tšojenje kusa se rowno maka z tym, ako žywjenje jo“, su wšake luźe gronili, gaž casnikaŕka jo kśěła jich měnjenje zgóniś.
Abiturienty pytaju swój puś do žywjenja, wucabniki jim pśi tom pomagaju.
Tśi wót pěśich referatow su źaržali cłonki Maśice.
A wóna se mysli, až maska pó prozninach buźo na kuždy pad źěl wšednego dnja na šuli, nanejmjenjej mjazy wucabnikami.
Lubowarje serbskeje poezije mógu se juž na 2. september togo lěta wjaseliś!
Brauer jo dostał myta na narodnych a mjazynarodnych wuběźowanjach za klawěr.
Teke ja som był wjelgin narski, kak wuglědajo w Pólskej w casu teje chórosći, kak z tym tam žywe su.
Wóni su jaden mjasec pśed wjelikim swěźenjom stary wóz sena do wejsnego gata suwnuli.
Jaden wót nich jo ta „zelena Marija“.
Ako Potstamp 1304, Pottstamp 1317, kupa Pozstamp 1323 a 1382 ako město Postamp namakajomy to mě w 14. stolěśu w zapiskach.
Serbske wótpołdnjo
Mimo togo jo tam w slědnych lětach nastał tak pomjenjony Źeń singlow dnja 11.11.
Mogu se dopomnjeś, až som tegdy na superintendenturje wó tom jadnał, ale bźez wuspěcha.
Serbski wuběrk SPN jo wobradował slědny raz.
Kněni Wěncyneje głos klincy škripaty a wótpokazujucy.
Mě njejźo wó politiske cele.“
Do grona jo pśišło, co dej se dalej staś.
Za kuždego jo něco pówucnego a rozwjaselecego pódla.
How stoj teke pomnik ze starego casa.
Markus Kóńcaŕ, zastupny župan, jo nejpjerwjej raz rozkładował, na co wšo by musali na kuždy pad a kšuśe glědaś, gaž kokota wopšawdu swěśiś kśě.
Buźo Smogorjow raz wjelike město? prědkstojaŕ Rene Schneider jo na woklapnicy 10. januar w sportaŕskem domje raźonu bilancu zachadnego lěta nacerił.
Gratulěrowaś co kupka nowej promštowce (how: Pröpstin) krajneje cerkwje Christinje Bammel.
Pśi tom jo se wobspomnjeł kulturny zjězd PDS, źož jo šło wó to, aby Rogow njewótbagrowali - což kněžaŕstwo jo pjerwjej lubiło.
Lej, wón jo ten, kenž góry jo zgótował a wětš jo stwórił.
W tamnych stronach tu rěc kuždy rozmějo.
Wó tom jo Karin Tšukowa, regionalna powědaŕka, pśibytnych informěrowała.
Absolwentow Dolnoserbskego gymnaziuma jo se pšašała: „źo wy sćo?“ a jo pšosyła, „aby se njechowali, ale byli naše partnarje: ako gójce, juristy abo ekonomy“.
Na kóńcu wupyšnijośo tycowy mazańc pó wašej wóli a jen do chłoźeceje spižki stajijośo.
NC: Možomy sebje pśedstajaś, až jo toś dało bejnje wjele k wulicowanjeju.
Wón wobstoj z Antarktiki ako kontinent a wokoło togo lažece ocean a kupy.
Pcołki a insekty su teke w góli głowna tema.
Jo, serbske nałogi su rad swěśili, se dopomnjejo.
To dajo wjasele.“
Łuty (Lauta) nas ako prědne witaju.
Te lubicki su se nascali a nasrali.
Cłonki Towaristwa za dolnonimsku rěc su woglědali k Serbam
Ten wjeliki wirtuoza seśow-źaśa ‒ Günther Buchan z Lipjego ‒ jo južo njabogi, ale Alexander Wach co chójźiś we jogo stopach a jo nawuknuł to źaśe sam, Lutz Rehnus jo jomu pomogał.
Franciszek Bohomolec jo był pólski spisowaśel, basnikaŕ‎, katolski duchowny, publicist, pśełožowaŕ a pedagog.
Mamy Boga, kenž pomožo, a Kněza, kenž wót smjerśi humóžyjo.
Raz jo wjadła zwada dweju susedowu až pśed wejsnego sudnika.
Pśez Moskwu běžy rěka Moskwa.
Spomnjeśa gódny jo na ten part wósebnje dialog šołty Strowja z maśerju Pětša, kótaraž jo pśedawaŕka we wejsnej lodce.
Te pózdźejše wobydlaŕske źěłaŕnje deje se z how nazběranymi idejami dokradnjej zaběraś.
Pšose wó pśedpśizjawjenje na numer 0355 485 76 473 abo 485 76 461, abo z mejlku na Wuměłcowka Kat Austen pśiźo z Engelskeje, ma tek waliziske kórjenje.
Někotare mjenja, pśedewšym te rodowe, su z casom ceło zajšli, druge su dalej žywe ako mjenja historiskich zemicow abo městow.
"Zgótujom jej pisany wobraz za jeje źiśecu śpu", jo sebje gronił a se ned do źěła dał.
“Ale słyšymy cesto, až śerpimy teke pód negatiwnymi zjawami.
Pšosył jo wó to dr. Pětš Šurman, historikaŕ wót Serbskego instituta a cłonk župnego pśedsedaŕstwa.
W lěśe 1904 Domš jomu pśipósćelo swój serbski tekst za kśicu na row starjejšeju († 1900) z teju pšosbu, aby jen pśeglědał a – buźo-lic trjeba – pólěpšył.
W Barbuce jo se Halkojc Chrisće spódobało, taki stog skłasć.
Tam jo piśe južo wušej 2 000 lět znate.
Wob lěto su tak nowe cypjele nastali, kenž su na slědnem zapusće južo byli wiźeś.
Samo w Šwicarskej maju zajm za źěło dolnołužyskich wuknikow a su sebje take kniglicki skazali.
A tam móžośo se jen teke kupiś.
W někotarych městach su se za serbske namše ako w Mužakowje nowe cerkwje twarili.
W oktoberje jo město dostało pśigrono za pódpěru.
Wezmi słomku.
Take mjenja ako Maja Jonasowa z Depska, Ana Jankowa z Wjerbna, Marjana Lehmannowa ze Šlichowa, Ana Běšowa z Noweje Jsy, Ani Lindnerowa z Kósobuza, Maja Bosanowa z Gór a wjele, wjele drugich su znanki za to, až jo se serbske narodne žywjenje zasej rozwijało.
Z takimi myslami se zesedaju kšajźu šepotajucy wó koło wjelikeje gnojoweje kopice.
Ewangelist teke njepišo, až Jozep jo był zły na Mariju, dla togo až jo wěźeł, až mały Jezus njejo jogo syn.
Wót 3. lětnika som měł z drugimi pěśomi wuknikami serbsku wucbu na zakładnej šuli w měsće.
Kužde lěto dajo "Spurensuche"-projekt, w kótaremž se młodostne wukniki z regionalnymi stawiznami zaběraju.
Jo na droze wót Frankforda do Lipska dobra a notna mjazystacija
Woni ga su ze swójich woglědow w susednych městach wěźeli, co móžo se wšykno z elektriskeju milinu cyniś.
Głowu-łamanje a zacwiblowanje zazdaśim njejo ten spisowaśel, kenž jo se 28. awgusta 1884 we jsy Briesenbrow pśi Angermünde we Wukrańskej marce naroźił, znał.
Dwa gósća z Górneje Łužyce na Serbskem bliźe w maju: pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik a wjednik Domowinskego zastojnstwa Marko Kowar.
Mucny tak a tak jo.
Lěbda běštej wótjěłej, ga běšo jomu luto, až njejo sudk ze złotom a kašćik z dejmantami sobu wezeł.
Njejo wěrno?
Wjerbno jo gmejna w Dolnej Łužycy, kótaraž lažy we wokrejsu Sprjewja-Nysa w Błotach a słuša k sedleńskemu rumoju Serbow w Bramborskej.
»Te se biju«, jo Hajno měnił.
Tuchylu pśiźechu luźe a pśimjechu jogo. (Te duchy teje hele rozšyrjaju se šym wěcej na zemi)
Su kśěli se zeger 19:00 w Serbskem dwórje w Dešnje zmakaś.
Ja mógu se hyšći derje dopomnjeś na móju starku, ako jo wuměła lěpjej serbski ako nimski.
Interesa za to jo wjelgin wjelika, samo tśi raze se tamkor do togo města pśi Odrje a Warśe, ned za granicu, lětosa wupóraju.
W lěśe 2018 som była na pśikład ze swójskim pśednoskom pśepšosona na mjazynarodnu konferencu w Taipeh, głownem měsće Taiwana.
A dejm groniś, až njejo mě było ten wjacor za piwom.
Kak dejmej reagěrowaś? 
To jo dwójc tak wjele ako łoni.
Stej lažałej a lažałej, daniž njejo prědny głodny był. »Och, to by rědnje było, gaby mě jadno take jabłuko do guby padnuło.«
Pśeto wón jo aktiwny cłonk "młodeje wósady" Dešno/Žylow.
Michael Koch, dłujkolětny šulski raźc za serbsku wucbu w zakładnych šulach, njejo wěcej tam.
Měrko Pohonč, student
Glucny byś abo gluku měś, to stakim jo pšašanje dobrego pśipada, bźez togo až něco wósebnego cynimy.
A chtož co graś billard, ten ma how teke dobre móžnosći.
Abo teke nawopak.
Tam ga njejsu dorosćone glědali, co cynje.
Mě su z tym wšednje žognowali, aby rosł.
Za zarědowanje Barlinskego towaristwa njetrjebaśo až na zastupne pjenjeze (4 euro dorosćone, 2 euro źiśi) nic zapłaśiś.
Wóna jo była mjazy serbskimi casnikarjami jaden z prědnych woporow noweje mócy.
Pśi tom ma se na to glědaś, až mamy wót kuždeje barwy jadnak wjele jajow.
Kólenkowe knigły su teke woblubowane, na pśikład "Ptaškowa swajźba" a "Tśi małe swinki".
Apel jo měnił, až, njejźo-li hynac, ga dejali serbske boki w nimskich casnikach sebje za pjenjeze wukupiś.
Tśeśi adwentski kóńc tyźenja su gódowne wiki w Picnju zasej kradu pśeguslowali z wósebneju atmosferu pśi citadeli a „paśe“.
Zagronite politikarje we wokrejsu to tak pšawje njejsu kśěli, ale luźe su se to pominali, teke šołty we serbskich jsach.
Toś tu pókšytu pśed sobu wótpołožyjo.
Toś to serbske słowo znaju ga jano w Janšojcach a snaź w bliskich susednych jsach.
Ten něnto 51 lět stary Wórjejcanaŕ Jörg Tausch jo wjelgin lubował kreslenje a mólowanje.
Skazane lapy za jatšowne spiwaŕki jo šlodaŕka Antje Lenickowa weto dogótowała.
Kužde lěto w casu žnjow su luźe do njogo wino nalali.
Dobyłej stej jen I.
Ako wóni su byli wen, jo faraŕ Lischewski wjelgin tłocył na to, aby teke glědali na Serbsku cerkwju.
Scynjamy laminěrowanej foliji pó šyrokosći gromaźe a zespinkujomy jej na wobyma bokoma tak, až nastanjo rulka.
Tegdy su byli te „tłuste sćěny” drjewjana konstrukcija, kótaraž jo była napołnjona z pěskom a glinu.
My smy, tak móžoš groniś, pósoły serbskeje kultury.“ Wót 1993 ma budyšyński muzikaŕ w SLA pśidatny nadawk na starosći.
Tak ako Helena se to žycy!
Něnt ma balonk zasej rědne kulowate woblico.
Chto jo kral?
Muža muška na sćěnje góri.
Sobu ma wóna pśecej swój rěd, kij za sonděrowanje wužłobow, wósebny klapac a teke dalokoglědak.
Dwě rědkej astronomiskej tšojeni stej se gano stałej krotko za sobu.
Wóni su se źěkowali a pśi tom wóni gronje: "Mějśo źěk, až sćo mě tak dłujko jaja, guski a pśidank dawali, wěcej njebudu pśiś".
Casnik Lausitzer Rundschau jo južo łoni wót togo griba pisał, a tencas jo wón płaśeł hyšći ako sensacija, wjelgin rědka namakanka.
Faraŕ jo swóju brodu tak z ruku głaźił a wubuchnuł: »Moj Bog, to ga jo dobra ideja!
Serbski dušepastyŕ Ingolf Kśenka buźo prjatkowaś.
Dalšnej nabóžninje buźotej zeger 11:30 w Rogowje a zeger 13:15 w Kśimnicach .
Pó tej dobrej gósćinje wroblik pšosy do reje.
Źiśi wustśigaju małe balo ze swójeje papjery.
Gdy buźo 2. chronika na pśedań?
W oktoberje 1951 jo sekretariat Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny se zaběrał z dolnoserbskeju pśiłogu w górnoserbskej Nowej dobje.
Cesćenje jo se dobyła Grodkojska drastwina kapała, ako Egon Wochac jo jogo wjednika a dirigenta Siegfried Kalwaka wumjenił ako měsćańskego muzikowego direktora.
Až jo wón to gótował, som na tom póznał, až su mě 1988 napšawdu do Lipjecka sobu wzeli.
Dejśo zapowědaś pócynki togo, kótaryž was ze śamnosći jo pówołał do swójogo źiwnego swětła. 1 Pětš 2,9
Togodla jo było to wjelike dožywjenje, až jo młody muski z nimi serbski powědał.
A jo se wzeł kralowku.
Młoźinu how nutś njepušćiju.
Teke mója maś se ju hyšći źinsa chwali, kaki dobry zwisk jo měła k starjejšym ako lěbda raz drugi ceptaŕ.
Za nas w Dolnej Łužycy jo to wjelika škóda.
A takt se stawnje měni.
Ale to cynjenje jo to jadnosame pšawe.
Wóna jo serbska wóstała.
Na załožeńskej zgromaźinje 13. oktobra 1912 we Worjejcach jo mjaz drugim gronił:
Pótom su kuždu sortu sadu wósebje we škli z cukorom změšali, rozštapali a zešurowali na mělne.
Ale tak lažko njedaju se źiśi z luštnego graśa wuryś.
Ako smy pó pśizemjenju na lětanišću w Ašgabaśe z klimatizěrowanego lětadła wulězli, su nas temperatury wót wušej styrźasća stopnjow pśisamem póbili.
Do kamjenja zadłypane jadnore wobcerjenje statkujo skóro kaž źiśeca kreslanka.
Kaka wšakorakosć barwow!
Ako jo mě znate, njejo se to teke wěcej stało.
Nowe pótrjebnosći a nowe póla spěchowanja
Zrazom jo se chopiło rozlěgaś muskece drěśe: "To njepłaśi! To njepłaśi! Wón njejo prědny kral!" Něcht z głosom powěda a drugim rozkładujo.
Nakrajny šulski dom (Schullandheim) w Bórkowach jo wjelgin woblubowany wósebnje pla źiśi a familijow.
Ako gósć jo teke była Federalistiska unija europskich narodnosćow pódla a jo pśedstajiła tuchylne wuwiśa iniciatiwy "Minority Safepack".
Hanso Kulling njejo mógał wěcej pśewinuś to jomu nacynjone.
Rowno jo wóna na swójom chóžyšću ducy, a to wusoko w powětšu – jo, w nalětnem powětšu, ako zewšym njama rada.
Te słowa se wuchack spomnjejo ned mimo wóspjetowanja a wón dalej źo.
»Ja njejsom wužeńc, ja som Robinija, ta guseńca-kněžnicka!«
Wejsańska pśirada to su tśi žeńske.
A dalej: „Monoton.“
Njeźelu, 5. september:
Kake wopśimjeśa se how pokažu?
Ako město se mě Moskwa pśeliš njespódoba.
Powěsći z našych jsow
Ideju na to jo wóna měła: Muzej a towaristwo stej wobraz w gromadnej kooperaciji kupiłej, kuždy bok jo późěl pśinosował.
68. wuběźowanje wó nejrědnjejše serbske jajo.
To se wě, až wótcakujomy teke wót šulskego ministaŕstwa, wót šulskich amtow naraźenja, ale głownje smy my pšašane.
Teke how su se ako w cełej Łužycy wokoło lěta 600 zasedlili Serby a wjas jo lažała wesrjejź serbskego sedleńskego a rěcnego ruma.
Tam jězdźe malsne wósobowe awta a śěžke nakładne awta.
A narski jo Casnik teke był, dla cogo njejo wóna ako Prjawozaŕka wó swójej rodnej jsy taku chroniku napisała? Wěsće by to snaź zwónoźeła, z pomocu drugich.
To se změnijo akle na 3. aprylu 2010.
To groni, až deje zasej napóraś dług a braś kredit we wusokosći źewjeś milionow euro.
To mě pśecej wjele wjasela napóra, ale w slědnem casu som mógała rědko na proby pśiś, lěcrownož ten chor jo mě wjelgin wažny.
Kwiśonka ma běłe łopjenka a jo w srjejźi žołta.
Wobźělniki togo seminara su za wobźělenje dogromady 740 markow zapłaśili.
Znałej stej se wobej južo wót lěta 1850 z Lutola, źož běšo Šwjela za cas fararja Panka na preparanźe.
Zběžk na kjarchobje.
Wona jo ga akle na SRWŠ Chośebuz serbsku rěc nawuknuła.
24. aprylu su se něnto zastupniki z Hochoze a towaristwa „Serbske koparje“ zmakali w Dešnje, aby to zarědowanje 31. maja w Hochozy pśigótowali.
Knigły móžośo kupiś w Lodce za 20 euro.
Kołowokoło wejsnego centruma pśi Tšupcańskej a Běłogórjańskej wejsnej droze su na kšomje jsy domacne a pśiśěgnjone załožyli we wšakich casach žedne mjeńše sedlišća a wutwaŕki, bliske a teke tšochu zdalone: Běła Górka, Gólnikownja, Groby, Kupy, Kokańc, Pintšowe Žrědło, Pśi Jazorje, Pśi Winicy, Rězaki, Rožowy dwór a Sedlišćo.
Zjadnośenje Nimskeje jo spěšnej pśišło, ako smy se myslili.
Gaž ja wjeliki raz budu, cu tek kónja sodłowaś, wows jom’ wšednje pśigótuju, njezabydnu futer daś.
To jo jasne.
Wuslědki wopšašowanja a to žycenje, až pśiźo žywjenje do wósady, su byli wuchadnišćo za projektowy źeń pśedslědnu njeźelu w Kórjenju.
Dalšne eksponaty, ako fota, budu ju wudopołniś.
Jogo starka a mama stej doma tkałej, we zymjem su te staśiwy we śpě stojali.
W kuždem casopisu "Płomje" jo comic "Feliks a Florian".
Tak su młodostne z Travnika na rěcne paralele pokazali, na pśikład jo serbski "ja som" pla nich "ja sam".
Coš-lic, luby pśijaśel, se pšawje derje naspaś, pótom bogalka njepśenocuj w kjarcmje blisko naměsta!
Wóna groni: „Koncentrěrowane mólowanje jo hejnak aktiwna meditacija.“
Glědajucy na hygienowy koncept wó to pšose, aby gósći se pak telefoniski, pak z mejlku pśizjawili.
Za Slopišćami se z błośańskeje nižyny wuzwiguju Kšušwicańske góry.
A to njejo jim śěžko pśišło, ako Franciska chwali: "Źiśi su pilnje źěłali, wóni su ned na zachopjeńku wěźeli, co kśě basliś.
Pótom su se pśewjadli wuběźowanja w komponěrowanju a nejžlěpše kompozicije su se pśedstajili na koncertach.
Wón jo póbył ze swójeju kameru w Šwicaŕskej, w Awstriskej, w Pólskej, w Bulgarskej, w USA a teke we Górnej Łužycy.
"Rad," wótgroni Robinson, "ale mójej staršej njocotej mě to dowóliś".
Gósć groni ceło rozgórjony kelnarjeju: "W pólewance plěwaju styri muchy."
Samo carny bóśon, žorawa a jerjeł deje se how doma cuś.
Steven Seagal jo amerikański grajaŕ.
Łapanje słodkosćow napórajo ga wjasele! W rědnych serbskich swěźeńskich drastwach su źowća žaby karowali.
Pó smjerśi Friedricha II.
A togodla jo wóna teke za to, až budu dolnoserbske schadowanki w pśichoźe dalej w twarjenju gymnaziuma.
Něnto drje sy zgónił, až z guslowaŕstwom žedne směchy njejsu? 
Wušej togo smy nałožyli štucki bajkowego spiwa samskego mjenja.
Zmysł za to drogotne
Wěm pak, až jo śěžko ze źiśownjami gromadu źěłaś.
Ale zachopjeńk Prědneje swětoweje wójny, inflacija a ekonomiske nastupnosći su tomu pśedewześeju zadorali.
Guatemala lažy w srjejźnej Americe.
Mója pšawdosć jo blisko, mójo strowje se pokazujo, a mójej ramjeni buźotej ludy suźiś.
"Mamy personalne śěžkosći.
Wona jo něźi 150 lět stara a jo stojała něga raz w jadnej jsy w Gornych Błotach, to groni w něgajšnem Kalawskem wokrejsu.
A wóna słuša dla togo k nejwěcej wobgrozonym rybjecym rodam našeje domownje.
Co měni něgajšna wucabnica źinsa – móžo šula źiśam serbsku rěc nawucyś? „Ak som ja na serbskej šuli wuknuła, jo było póstajone, až se jano serbski powěda, a dla togo njejsmy nimski w šuli powědali.
Rědnje jo było, až su tak wjele luźi na swěźeńskem měsće a teke na droze byli.
My smy derje mógli prědne cłonki našeje crew na urlop domoj pušćiś, ale něcht ga musy how wóstaś.
Šołtowka jo se wjaseliła, až lětosa buźo se wuswěśiś we jsy prědny źiśecy hospic we Bramborskej.
Na posejźenju měsćańskego parlamenta su se oficialnje rozžognowali z doněntejšneju decernentku za socialne nastupnosći, młoźinu a kulturu Christina Giesecke. 15 lět dłujko jo wóna była we wšakich funkcijach w měsćańskem zastojnstwje teke zagronita za źiśownje a šule w měsće.
Jasnje hyšći njejo, lěc pśiźo francojska kupka.
Na wobrazu: Bog jo žycył Reinholdoju Gruningoju wjele gluki.
Drugi załožk njamóžo nicht połožyś, mimo togo, kótaryž jo Jezus Kristus.
Woni su byli pódla, gaž jo pśišła 6. junija „Pojsynoga” do Janšojc.
Mójo prědne serbske wulicowańko som ako wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma napisała a w Serbskej Pratyji 2009 wózjawiła.
Jo to jano caroba, abo trjebamy hyšći něco drugego?
Cesto słyšym tam na wikach wót wuknikow, až njekśě źěłaś w serbskich institucijach a dla togo njetrjebaju se zajmowaś za serbsku rěc.
Ale w Chóśebuzu njejsu balokoparje se za tym měli.
Maś jo nas pśecej na serbske kulturne zarědowanja sobu wzeła.
Ceptaŕ k wuknicy: »Ja se naźejam, až tebje wótněnta žednje wěcej pśi wótpisanju njezałapijom«.
Nejwěcej a nejlubosnjej pak pśěza ze spiwanim do zjawnosći stupi w spótnem casu a jatšy.
Wonej stej bydliłej na Žandojskej droze 3.
Slědna stacija kólasowanja jo była "Cerkwja kólasowaŕskego puśa" w Rogoznje.
Tak złe to pak njej: Jano, až tomaty a papriki su dlejšy cas trjebali, nježlic až su zdrjałe byli".
Tak kšasnje jo na kupje "Langeoog".
Kněžna Marija jo wuznamna wósobina w kśesćijaństwje a w islamje, Jezusowa maś.
Na drugem boce jo chwaliła, až su starjejše głownje z města załožyli nowe towaristwo "Gromaźe", z kótarymž pódpěraju to serbske powědanje ze źiśimi.
Aktualnje źěła na projekśe z titelom THIS LAND IS NOT MINE, kenž wuwiśe identity we Łužycy w casu industrielnego a góspodaŕskego pśechada pśepytujo.
To nejwětše tšojenje łońskego lěta jo było za nich to "swětowe mejstaŕstwo pśěgow z dwěma kónjoma" w Rakowje , źož kózlańske towaristwo jo se pśepokazało.
Lice ga z tym, až budu se młoge familije blisko jazora twariś nowy dom, a až z tym licba źiśi rosćo.
Wón jo se wobźělił na kóńcu maja a zachopjeńku junija na 45. kongresu FUEV w słowakskem měsće Komarno.
To prjatkowanje gnujo luźe, teke mě.
Aktualny pśedsedaŕ organizacije jo Brett Porter.
Móžoš to pśirownaś z wugnaśim z paradiza.
Dalšna kupka jo była měnjeca, až by rědnje było, gaby se to wopytało, ale chto buźo to zapłaśiś?
Na kóńcu źěłaŕnje budu wobźělniki wuslědki workshopa pśedstajiś.
To jo se stało a něnto caka město hyšći na to, až wóno dostanjo oficielne naraźenja wót boka Domowiny.
W lětadle sejźecy smy cakali a cakali.
Wóne styrjo muske su źeń do togo teke ten row wuryli. »Wu nas w Janšojcach jo to było tak, až su byli pśecej druge muske na rěźe, kašć njasć a row wuryś.
Wšak móžomy w nazymje wjele cyniś! Na pśikład móžomy basliś.
Wót nich dajo w Islandskej bejnu mań: wusoke, šyroke, take z wjele wódnymi pasmami abo teke jano śańke.
Wót togo casa som juž wěźeł, až něnt to jo mója nejlubša rěc.
Glinjany nopašk musy se wurěšyś a suchy byś.
Wón pśemyslujo, lěc njedejał kokotoju pśiznaś, až jo list sam se wumyslił a nakreklił.
Wó tom pśednosujo wóna pó cełej Łužycy, a jo južo za serbsku Pratyju pisała.
A to buźo lětosa teke tak, a to se wě, z našeju noweju produkciju.
Ako ma zasej Wěncojc dom pśed sobu, glěda Karina górjej pód kšywo.
Jo hyšći dalšna legenda.
Cerkwine wokrejse deje šćitowe koncepty wuwiś a pśigranjańske partnarje pomjeniś.
Wokrejs Sprjewja Nysa póbitujo zas póraźowanje wó gribach, ako nic njepłaśi.
W Běłej Gorje jo to był 100., w Turnowje 120. a we Wjerbnje samo 150. zapust.
»No, tśi listowe gołubje.«
Dalšne cłonki mógu se hyšći pśinamakaś.
Mjazy akterami jo wjele angažěrowanych kśesćijanow było w zgromadnosći z drugimi luźimi samkeje mysli.
Maju Górnoserby pódobne problemy ako w Dolnej Łužycy a kótare dokradnje? Se wě.
Aby teke póznali źinsajšne serbske žywjenje, som organizěrował zmakanje z něgajšnym wuknikom SRWŠ z Mósta a něntejšnym profesorom za milinaŕnjowu techniku Hans-Joachimom Krawcom z chóśebuskeje techniskeje uniwersity a ze zastupnym jadnarjom Domowiny Haraldom Końcakom.
Z pomocu wobrazowego materiala a zaměrnych pšašanjow se pśiswójaju zgromadnje wšakorake nadawki wognjoweje wobory.
Až smy jogo pśi tom cesćejšy raz natśěgali, jo našomu źěłoju jano tyło.
Wšak ga njejo dejał ten drobny skot wuběgnuś na drogu abo k susedoju.
Na pśikład mušle.
Na jadnom boce zastupujo direktor Chośebuskeje SRWŠ, z kótarejež dej gymnazium nastaś, měnjenje, až dej byś w demokratiji kuždemu móžno, na serbski gymnazium hyś.
Ten kurs jo pśecej we ferijach.
Kwiśonkowe stołki su pózdatne wokołki a wobstoje zwětšego z pěś promjenjow a njasu žołte abo oranžowe šyroko-owalne abo wopak jajojte wusoke łopjeńka.
Ale teke drastwine šlodaŕki su měli wjele nadawkow z Gołbina.
Rownopšawna napśeśiwo tym drugim pśedmjatam?
Wětšy źěl luźi jo měł tšach pśed nim a něnt stoj tam dołojce młody kjarl, kenž se na njogo wobrośijo? »Ja leśim pśez dymnicu k luźam, a chtož mě stajijo talaŕ z mlokom jagły, ten dostanjo tolaŕ.
Zawjeźeńske teksty jo powědała Ingrid Hustetowa (slězy).
Gaž glědamy do statistiki wobchadnych njeglukow zachadnego lěta w našom wobwoźe, pón wiźimy wjelgin tužny wobraz.
Comy nowe slěźeńske wuslědki pśedstajaś a zrazom pśepšosujomy ku kritiskej debaśe wó zakładach nacasneje serbskeje kultury.
Wóni su južo suche.
Wón jo teke naslědku sobu wugbał, až Jana pó wuspěšnej abiturje w lěśe 1983 jo se rozsuźiła za studij wucabnikojstwa we pśedmjatoma serbšćina a nimšćina na lipšćańskej uniwersiśe.
Tak by dejała pó ideji architektow z Barlinja wuglědaś nowa šula w Gołkojcach.
Na sportnišću we tej wjelikej a znatej jsy w picańskem amśe ga buźo wósebne graśe w balokopanju.
Zastupnik NOWEGO CASNIKA jo pśi tom na to pokazał, až musy se pśi załoženju nowych krajow teke kšuśe glědaś na zajmy Serbow.
Absolwenty a absolwentki šule su na kóńcu šulskego casa tak dobre we swójej rěcy, až mógu sami wucyś a rěc dalej dawaś.
Kake rěcne rumy zwenka šule mógu wóni stwóriś?
Lětosa swětki jo była w Bórkowach zasej Noc powěsćow, južo pěty raz w inscenaciji Serbskego ludowego ansambla.
Dalšny termin buźo "Wendentag" w Lüchowje w hannoverskem kraju.
Smy se je pšašali, co jich nejžwěcej wabi?
Wóna wót spódka roznogaśujo.
Dwójorodnikojske, nadpadne kwiśonki su mócnje rožojte a se pokaza w samskim casu z łopjenami w aprylu až do maja.
Za to su załožyli samo wósebnu seriju z mjenim „Pólske horiconty“.
Dogrona a nadawki z wobźělonymi firmami, tak Bork, su něnto wótzamknjone a pśisłušnosći (Zuständigkeiten) a zagronitosći su jasnje pomjenjone a zrědowane.
W diskusiji k tej koncepciji stej serbskej zastupnika naraźiłej, až by dejało měś nowe měsćańske zastojnstwo teke amt za serbske pšašanja.
3. Kósobuz/Kunersdorf
Jo wóna politiski śišć wugbała, až směju naše serbskorěcne kolegi 100procentojski źěłaś?
Akle pó lěśe 1990 jo bywało serbske pšašanje do wěsteje měry mjazynarodne a we wukraju su byli protesty pśeśiwo wótbagrowanjeju serbskich jsow a zacynjenju serbskich šulow.
Ja som do swěta pśišeł ako swětło, aby nichten do mnjo wěrjecy w śamnosći njewóstał.
Ilustracija: Michael Meyer Chódota Śmojtina a jatšowny wuchac.
Wěcej wšako, wěcej notne jo.
Móžne barwy kwiśonkow su: běła až śamnocerwjena.
Cesnoamtski muzejownik Heinz Warnke pokažo na zamurjowanu kamjenjanu šklu, kótaraž póchada ze słowjańskego casa.
Pó tom, až su źiśi powěsćowu figuru pó swójskej fantaziji namólowali, pokazujośo źiśam kreslanki Měta Nowaka-Njechorńskego a dalšnych ilustratorow.
Někotare luźe zaběraju se dlej z prjatkowanim slědneje njeźele.
Jadna naša woblubowana zaběra jo była wótchytowańske balo, nimski »Völkerball«.
Lěc to wšykno něco z idealami cyniś ma, njewěm.
Gołkojske dujarje su grali.
Som drugim źiśam juž dawno zawiźeł, až njejsu jano z drjewjankami suwankowali, ale až su mógali šuflitowaś.
Cu pak jano mały źěl z tych nalicyś.
Něco pózdźej naraz wiźi, až tam něźi bejnje mócnje se kuri.
W februarskem numerje se teke pišo wó Pratyji lěta 2000, a wóna dostanjo wjele chwalby wót Bohumila Malotina, kenž južo wjele lět Casnik w Praze cyta a dolnoserbsku rěc wjelgin derje wumějo.
Som to cełe kulturne źěło ansambla tegdy na wušej šuli zacuwała ako wobogaśenje.
Pótom su styrjo małe lutki sajźali bom.
To běšo pó našom licenju casa w lěśe 622.
Jadnab 20 pśisłucharjow jo pśišło stwórtk tyźeń do Serbskego domu na cytanje z knigłow z Erwinom Hanušom.
Bog we swójej dobrośi a lubosći njoco teje wójny … Wón pak njamóžo wójnje zadoraś, kaž wón cłowjeka k tomu nuźiś njamóžo, aby złego njecynił.
W běgu drugeje połojce 19. stolěśa pak bywašo z pśistajonego wósady, kótaregož su wótmytowali z naturalijami a robotu burow, statny cerkwiny pśistajony.
Wěste jo, až kuždy něco za sebje namakajo, lěc jo historiski zajmowany abo lěc wěcej za lyriku póžeda.
Stabilny płot za šćit pśed mrětwu blisko pólskeje granice jo něnto za wokrejs dotwarjony, elektriski płot se wšuźi wótpórajo.
Jo jogo wšak namakał.
Tam jo kužda a kuždy napaliła a napalił swójo mě.
Stuart Scott Bullock jo US-amerikański grajaŕ a synchrony powědaŕ.
Něnto zaběra se Robert w Serbskem instituśe z projektom "Łužyca wšuźi.
»Tak dłujko ako smej mušce, njamóžo se nama nic staś.
Postowe naměsto 2/Postplatz 2
Ako stej se zasej k swójim wrośiłej, jo kral dał ned wójakow zestupaś k bitwje, aby Turkow nadpadnuli, a se wě, až su jich zbili.
Złoto a slobro pśidu z dłymi a śěgnu cłowjeka do dłymi.
Sobotu su se wótpósłańce Serbskego sejma zmakali w chóśebuskem Měsćańskem domje.
Lěc raz na serbske prjatkowanje pśiźo, to njejo kśěła pšawje groniś.
Z kuždym běštej pśijaznej a połno lubosći, a njamóžaštej rozměś, až luźe mógu byś žywe we winikojstwje a zwaźe. 
To wšak se lažko groni, ale z cym jo gólc měł drastwu, crjeje a jězu zapłaśiś?
Balkowa a te tśi wuknice z Wochoz - Nicol Noakojc, Jenny Frencelojc a Anja Hoffmannojc (wót lěwa na pšawo).
Łužyski Serby su wobkněžyli ceły region mjazy rěkami Bobr, Kwisa a Odra na pódzajtšu, a rěkami Solawa a Łobjo na pódwjacorje.
Něźi 400 000 markow stej dejałej inwestěrowaś, a twaŕske źěła su pśewzeli domacne firmy, a teke młoge Trjebinske luźe su pomagali.
Teke ten, kenž derje serbski wumějo, njewě cesto, kak se mjenujo ta rostlina abo te griby pó serbsku.
Cerwjena lampa swěśi.
1885 Difteritis. We tych jsach wokoło Chóśebuza wuměraju wjele źiśi na brunu.
Słužabnik jo knigły wzeł, ale jomu jo było takich wužytnych a spómóžnych knigłow luto, kótarež by mógali cłowjekoju dopomagaś k tak wšakorakim rědnym a póžedanym wěcam a teke howac tam a how wužytne byś.
Njeźelu, 11. awgusta, buźo wót zeger 11:00 do 18:00 Swěźeń stoga a cołnowe korso.
Pśi tom smy źiwali na to, až mamy w njej cłonkow ze wšych stronow Dolneje Łužyce.
Lěbda namakajoš sportaŕku, kótaraž wó grědu roźi.«
gus ježowka kóza pjas wuchac
Luźe dejali Boga pśez nas wiźeś a zacuwaś – pśez našu wěru, našu lubosć a naźeju!
Wzejomy na pśikład akle w aprylu 1933 załožone »Towaristwo k woplěwanju błośańskego ludstwa«.
Bog wě, co w śamnosći lažy.
Ta gumijowa krowa drogujo wót jadneje jsy do drugeje.
Lěcrownož jo akle maj, słyńco južo grějo ako wu nas w lěśu.
Wjele šulskich rědownjow jo było ze šulow w měsće, ze Žylowa, Borkow a samo z Barlinja.
Som jim ten śišć pśecej kśěła weześ.
Wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma na šulskem dwórje: Jich šula buźo wót 1. januara 2006 w rukach města Chośebuz.
Pyramida: 1. o, 2.
A myška se tšašnje góri na kacku!
Wóna jo groniła: "Comy rědny cas měś.
Teke jogo wopśimjeśa su cesto zajmnjejše ako pśed lětami.
Ale njeglědajucy na to, až wjele jo w Žylowje derje běžało, jo zawjeźenje Witaj-wucby wupominanje było.
Tam su dłujke rozgrona notne, aby jim wujasnili, kake problemy Serby maju.
[...] Marokko, do garnizonowego městaška Ksar Es-Souk (źinsa Er Rachidia) srjejź pusćiny, źož jogo syn Martin jo ako nimski wójak pśi kóńcu wójny we wójaŕskem popajźeństwje sejźeł.
Zdźarž, lube źowćko, tu rědnu serbsku drastwu pśecej w cesći!
Woglědoju jo se pón pśizamknuł pśednosk wó stawiznach Serbow, źaržany wót kněza Tice.
Nowy Casnik pišo w tom wudaśu dalej wó tom, až su we wokrejsu Chóśebuz załožyli iniciatiwnu kupku šołtow a šołtowkow.
Južo dłujki cas how njamaju wěcej młoźinsku domowinsku kupku, dokulaž jadnorje ten dorost felujo.
A pśiduca lawina?
61 źiwjakow jo było we wokrejsu namakanych.
Pśepšosyło jo k tomu Lipjańske towaristwo cołnarjow.
W swójej zběrce serbskich póglědnicow mam něźi sto lět stary wobraz togo kamjeniska, pódla njogo stoj mały muski, pśez kótaregož kamjeń wětšy wuglěda ako napšawdu jo.
Wóna jo pótakem zakładna pótrjeba, z njeju formujomy našu dušu.
Tak ako za druge, kazy pandemija wšedny źeń teke za radušańsku źiśownju "Marjana Domaškojc".
Policist jo hyšći raz rozkładował, co wažne jo za kólasujuce wukniki.
Gaž se na njom swěśi módre swětło, muse druge awta stojecy wóstaś.
Pon by tek rad Casnik za mój kurs wužywał.
Jatšownicu zeger 9:30 buźo familijowa namša z jatšownym tšubjenim a jatšownym spiwanim w Bórkojskej cerkwi.
Teke wucabnik Fink njejo hyšći žednje w Bramborskej był.
Schütt jo gronił, až Bog jo w Drjenowje wjele wugbał, teke w śěžkich casach.
Tśeśe pśedewześe jo nižozemske Heineken, wobsejźaŕ markow Amstel, Heineken, Moretti, Zagorka a Żywiec.
Zajtša co dłujko spaś a wótpołdnjo jo jěsno mucne!
Fryco Handrow: Som měnjecy: jo.
A to jo se raźiło: Ze źiwanim na korona-póstajenja a pšawidła su mógli wuměłcowki a wuměłce slědnu sobotu a njeźelu zajmcow do atelierow a wustajeńcow pšosyś.
Za góźinu sy pśi abo na Radušańskich kupach.
Ale teke na tradicije a druge wažne tšojenja – na pśikład w burskem žywjenju.
Towaristwo serbskich gymnaziastow
Zwětšego pak jo šło raz tam a raz sem.
NC: Njeby pón lěpjej było, gaby zastupili do Domowiny?
To pak mjazy ceptarjami na zakładnych šulach rědko se namakajo.
Zawěsće njejsom tegdy pó wopśimjeśu wšykno zbadał, ale rěcnje som Lažkego a źělnje samo górnoserbske teksty programa dosć derje rozměł.
Projekt SMiLE wordujo spěchowany wót Smithsonowego centruma za narodne žywjenje a kulturne derbstwo.
Tuchylu jo tak, až A.
Pětko: Ně, to nic, ale ja kśěł jich wucyś, až njedeje wěcej tak źiwe byś, ale zwěriny měso jěsć a mloko piś, nic pak cłowjecne.
Pón móžomy w specialnych šulach na tom natwariś, kak by to było?
Za swóje pśeśiwniki su wulosowali mustwo słowjeńskeje mjeńšyny w Awstriskej, mustwo Nimcow w Dańskej a mustwo Cimbrow z Italskeje.
W Raźe za nastupnosći Serbow pśi krajnem sejmje Bramborskeje budu až do 2024 statkowaś Dieter Freihoff, Uta Henšelowa, Wylem Janhoefer, Delia Münchowa a Kathrin Šwjelina.
Wón jo wuměł samo lětaś«, dakoco tśeśa.
Toś jo mój nan pytał perspektiwy zwenka swójeje jsy a jo se kupił gjartnaŕnju w Strobicach, ako jo wobstojała z lěta 1953. Wótwórili smy gjartnaŕnju w aprylu 1984. Na zachopjeńku smy kuždy źeń jězdźili, w lěśe 1991 smy how śěgnuli.
Tšochu źiwne, nic ga?
Trjebamy taku Domowinu, ako jo Pawoł Nedo ju natwarił.
Jogo kórb běšo prozny.
Walter glěda pak weto ze starosću do pśichoda, gaž se mysli na serbsku rěc.
Nejskerjej wót někogo, kenž musy weto swóju słužbu cyniś, gaž jo wóna zamknjona.
Su se pśi tasce kafeja, głažku piwa a głažacku dobreg’ paleńca starych casow zespominali, źož su byli hyšći młode kjarle.
Dwa z tych stej złožkowej pismje.
Ako jo zasej raz pó tšugach cołnował, jo słyšał wótdaloka źowćo spiwaś.
Lichym wuzwólowarjam su Bramborske dali 5,0 % głosow.
Argument, až buźo pó takej wašni malsnjej a tunjej, jo pśeznanił.
Dr. Madlena Norbergowa z RCW, ak jo sama we nimskem wobswěśe ze serbskeju rěcu górjej rosła, jo raźiła, až deje źiśam mócny "rěcny input" dawaś a konsekwentne byś.
Diskusija wó tom w rěcnej komisiji jo była wjelgin žywa a napśeśiwne měnjenja a stojnišća su wostali.
Až do 29. decembra jo ta akcija běžała, 279 płaśecych głosow jo se na redakciju wótedało.
Smy pšašali zagronite z MBJS, lěc dajo južo zajmcow, a kaka jo motiwacija za ten kurs, ale su nam gronili, až za wótegrono na te pšašanja by wóni trjebali pitśku wěcej casa.
Eksemplar wjelikeje wałmjeceje pcołki spi na kwiśonce.
Změrki su južo padali.
To musymy wóswěśiś!
We starstwje 96 lět jo slědny tyźeń pónjeźele, 1. apryla, wumrěł tudy w starcowni serbski wuměłc a mólaŕ Jan Buk.
Wujadnanje dla pśesedlenja Miłoraza dej se pódpisaś hyšći w měrcu
Mimo Dešańskego jubileuma (glědaj na foto) su swěśili sobotu młoźina a muske w Popojcach (28), Barbucka młoźina (16), Zaspowarje (25 muske a młoźina), Bobowarje (30) a w Njabóžkojcach (18 a pěś źiśi).
Něnto muse gólcy gnaś na pśemóc, aby wuzwólili majskego krala ze swójeje kupki.
Górkac móžo rozdźělne wóznamy měś.
Suń blach do něźi 150°C górucego pjaca!
Chóśebuz-połnoc buźomy pśiwitaś něgajšne Tšawnicarje.
Což pak pó smjerśi z nami buźo, to nichten nawłos njewě.
Poety z Dolneje a Górneje Łužyce a Českeje su cytali swóje basni.
Ja som wuznała, až to pśewześe Witaj-wuknikow do gymnaziuma njefunkcioněrujo idealnje.
Casnik jo toś tak ako južo w slědnych lětach teke tenraz na kóńcu lěta wupytał žedne fota, ako su se lětosa "stśělili".
Jich běliznja se góźe lažko woběliś.
Štom jo něźi we wusokosći luźa pśederjony, jogo dołojcny źěl z cełym zdonkom a tšašnje wjele mócnymi, dłujuckimi kórjenjami wutergnjony a do tysac kusow rozkłojty, kótarež zleśechu na wše boki až do sto metrow daloko.
Arkady Adam Fiedler jo był pólski spisowaśel.
Źinsa jo žywa w Barlinju.
Planowana jo wutwaŕ tamnych bydlenjow pód kšywom, kótarež co gmejna pó wobnowjenju pśenajmowaś.
Togodla wutšobny źěk knězoju Freihoffoju.
Ramik za to jo twóriła za Dolnu Łužycu eminentnje wažna institucija: Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, kótaraž jo mógła w pśedslědnem lěśe swój 25-lětny jubilej swěśiś.
Ja sama som žedne lěta w šuli serbski wuknuła a mě a cłowjekoju stej serbska rěc w našej familiji wažna.
K tomu hyšći wjele drugich kšasnych wěcow, až wócy wuwalujoš.
We wětšym źělu kraja dešćujo se pak cełolětnje.
Ta kukawa, ta kukawa, ta wšyknych gósći pśiwoła.
Robinson, kenž se na wšykno myslašo a wšykno zachopi, natwari pśi swójej kuchni něto kowalnju. 
Awary su byli nomadiski lud wěrjepódobnje turkskego nastaśa.
Budyšyński grafikaŕ jo wěsće wjele luźam znaty z jogo dłujkolětnego źěła pśi źiśecem casopisu ”Płomje”.
Jezus źašo Cachejusoju: Ja dejm źinsa w twójom domje wóstaś.
Bury su musali kuždy źeń na kuble źěłaś.
Statny sekretaŕ jo zlubił, až buźo kraj Dolnoserbski gymnazium dalej pódpěrowaś a spěchowaś rowno tak ako cełe serbske šulstwo w Dolnej Łužycy.
Ten źeń jo tam wjele awtow jězdźiło, toś su nazběrali wjele pjenjez.
A ty móžoš ze swójim kónikom zwucowaś, wusoko skokaś.
Ale z tym njejo kóńc tych kurioznych pśeśiwnosćow.
Na takich drogowanjach su se wjelgin cesto prezentěrowali »wuspěchy socialistiskeje natwari«, teke ako smy pśebywali w Dužanbe, głownem měsće Tadžikistana.
Ale wjele tužnjej jo tomu mrěśeju pśiglědowaś zbliska.
»Ow jo!«
Pšawy trjefaŕ za naju krotki dowol", stej groniłej Bartelsojc Hartmut a Anita, gósći z Mecklenburgsko-Pśedpomorskeje w Bórkowach.
Po zjadnośenju z Pśiłucanarjami ma wóna něnto 30 cłonkow a słuša k tym nejaktiwnjejšym Domowinskim kupkam w cełej Dolnej Łužycy.
Dajomy kuždej warsće derje schnuś.
Pó wótewześu gipsa jo pógibliwosć ruki hyšći tak špatna była, až jo musało dłujke chójźenje do reha slědowaś.
Tomu pótom slědowašo njezmilne wurubjowanje pśez płaśenje tributow, cerkwiny źasetk a wótedanki wójwodam, grobam a ryśarjam.
Słowjańske rěcy rěduju se lětźasetk na wšakich uniwersitach hynac.
Gaž Jezus swóju maś wiźešo a togo huknika pódla stojecego, kótaregož lubowašo, źejo swójej maśeri: Žeńska, lej, to jo twój syn.
W šuli doma w Českej njejsom nimsku rěc wuknuł, jano engelsku a rusku.
Wendt, 1. zastupnik pśedsedarja wobwodneje rady Chośebuz, a M.
Ně, jo nam M.
Wšykno mimo! Kibuty w Łužycy: Na pólatych łukach pśed pór lětami mjazy Kamjeneju a Rogowom pla Lubina.
Škóda, až take něco źinsa wěcej njedajo.
Staj se zasej na lěwe kóleno.
K tomu słoźe łupinate kulki.
Koppermannowa: Na 4. měrcu som swěśiła mój 60. narodny źeń a na 1. aprylu som slědk glědała na 30 lět šołtowanja.
Serbska kultura, rěc a nałogi njejsu jano źěl imaterielnego derbstwa – te su symbol pódpołdnjoweje Bramborskeje a pśinosuju k atraktiwnosći regiona.
Barbuk se jawi.
Won glěda na was z wusokosći 2084 mejtarjow.
Dla cogo, to njejsom žednje zgónił!
Zaręba jo jej wobwěsćił „wjelgin dobre znaśa” serbskeje rěcy.
Hypoteka jo była za ten tegdejšy pówójnski cas, ako wjele wobceŕkow góspodaŕskego žywjenja hyšći pšawje funkcioněrowało njejo, wjelgin wjele pjenjez.
Originalny rukopis se chowa w literaturnem archiwje Fritza Reutera w Barlinju, kótaryž gromaźujo literaturu a awtografy mecklenburgskich awtorow.
Myslim se, až trjebamy jogo, jolic comy napšawdu w Jezusowem duchu žywe byś.
Cas kwiśenja jo wót apryla až maja.
A wótkul pśiźo motiwacija? Pokazku dajo snaź jaden citat z Nowego Casnika južo z lěta 1993: "Myslim se, až lažy głowny nadawk w našych rukach a našych wutšobach.
Sam som jano jadnučki raz sobu był, nan to absolutnje njejo kśěł, wěźecy, kake slědy to měś mógało.
Teke jo se pokazało na to, až Sportowe a tradiciske towaristwo lětosa swójo stolětne wobstaśe swěśi.
Mójo góle jo chóre było.
Źiśi lubuju tšojeńka, a kamishibai juž sam za sebje statkujo.
My wšykno dokradnje pśepowědajomy.
Wósebnje mócnje su zněli słowa Edith Pjeńkoweje z Rownego, kótaraž jo w serbskej drastwje pśednjasła baseń wó tom, co cuju luźe, gaž jich wjas wumrějo.
Na póznem dopołdnju jo se pón na ten njeluby nadawk dała.
Jaden jo wusypował a jo ned to zele grabał gromadu na rěd.
Tudy njejo žedno rozdźělenje mjazy Žydami a Grichami, pśeto ten samy jo wšyknych Kněz, šćodry na wšyknych, kenž k njomu wołaju.
Pótakem móžo se jano ten na wuzwólowanju wobźěliś, kótaryž zasej wótedajo póžedanje na zapisanje do zapise wuzwólarjow! Až do 21. septembra jo cas za wótedanje pisnego póžedanja.
Wót zeger 16:00 tšubje pśi wognjowej woborje do adwenta, budu śopłe wino, lěbgody wót grila a wafle.
Toś smy lětosa w měrcu prědne kompoziciske wuběźowanje ze serbskeju tematiku wupisali.
Malink, Jan 273 głosow
Amerikanarja.
To wobsedlenje Pólskeje jo warnowało dłujko.
-Łužyca, Dubja-Błota a Sprjewja Nysa a města Chóśebuz pówitał.
Wot februara do apryla 1932 jo spisał młoge dobre a wužytne pokazki, jo napominał serbskich rolnikarjow k žarjabnosći a rozglědniwosći.
Ponjeźele, 20. junija, jo do Chośebuza woglědał wusoki zastupjaŕ USA.
Woni deje wjasć Domowinske źěło až do lěta 2009.
We tom casu su luźe normalnje ceło hynac myslili.
Zachopiś comy z tym w muzice.
Fabritius jo wótegronił Serbam, až wón we tom dypku kradu na jich boce stoj.
A wóna dej serbska wóstaś, tak ako doněnta jo było.
Wóni stakim njejsu genuiny fenomen casa, ale sociokulturelny.
Su to kśěli zjawnje pokazaś.
Wóni su wordowali natwarjone wót Nimcow we 30tych lětach 20. stolěśa.
Kasprik zas njenaźejucy we jsy we wobyma kjarcmoma.
Tak daloko ako zajtšo wót wjacora jo, tak daloko dajo wón naše pśestupjenja wót nas byś.
"Rubiško", to w lěśe 1998 k woplěwanjeju serbskich drastwow a nałogow w Lubnjowje załožone towaristwo, jo na workshop ku gromadnemu drěśu pjerja pšosyło.
Ach jo, tam pódla kase stoj teke mama!
Abo te wót starkego a starkeje.
Ale gaž słužbnje musy do Erfurta jěś, gaž něźi w měsće ducy jo, pśecej nagubk na se ma.
Teke k tomu, kak ten slěźaŕ jo wumrěł, su te Aboriginee něco wulicowali.
Wobrośijo se a wulěkajo se.
Smy byli wjelgin wjasołe, až wšykne wót nas su tu groznu wójnu pśetrali.
Ale jadnu wjeliku starosć maju – wóni deje tšubiś a bubnowaś kšajźu, śicho, tak až nichten jich njesłyšy.
Co maśo ako awtor za pśiduce lěta prědk?
»Take gronko, kótarež jo pśecej pšawe – to njedajo!«
(1864 na swěźenju chóśebuskego kralowěrnego towaŕstwa za narodny źeń krala)
Kokotarje wumaršěruju zeger 14.00 wót kjarcmy Deutsches Haus k sportnišću pśi gmejnskem centrumje.
Cłonki župnego pśedsedaŕstwa su wuzwólili teke zastupnego župana: tu funkciju buźo něto wugbaś nowy šef běrowa dolnołužyskeje Domowiny Marcus Końcaŕ.
Pśi tom su wótekšyli na wustawadlišću tofle ze serbskimi mjenjami tšugow a pólow.
Naš wjeliki tepich jo był wužywany ako kšywo planowego wóza.
Elu, zastupnym pśedsedarjom Domowiny.
Wón źěsy ryby a góni je k seśi.
A rozdźěle su wótergi bejnje wjelike.
Nowemu pśedsedarjeju ga jo se raźiło, gromaźe ze župnym sekretarjom Maksom Hantšku dobyś ceły wejsny chor a cełu młoźinu za Domowinu.
Zgromadnje ze źiśimi se zakłady za pšawidła naźěłaju.
Z Groźišća, Gołbina a z Wětošowa mamy powěsć wót dwójorěcnych namšow
W prědnem rěźe dejmy se mysli gótowaś wó tom, kak wšo serbske dej dalej wostaś.
Nejwěcej zastupjone su tam Michał Nawka (15 raz), Radyserb (12), Kito Lorenc (10), G.
Rědne pisane wobraze znatego fotografa Geralda Großa pyšnje tych 13 łopjenow nowego sćěnowego kalendarja „Lausitz/Łužyca 2001”.
Faraŕ Kśenka jo grał na gitarje a źiśi su spiwali.
Wóna jo forum za debaty wó powšyknych europskich pšašanjach.
Kak to dej funkcioněrowaś, to napóra starjejšym starosći.
Nutśi deje byś gramatikaliske tabele a wopisowanje rěcy, wšedne słowa a wuraze.
Tak groni se za znankstwom fararja Šwjele pódwjacornemu źěłoju Erlengrunda.
Malsnje jo se chopiła wóda w tej kartušy wariś.
Na muzikowej šuli, na chóśebuskem konserwatoriumje, mějašo klawěrowu wucbu.
Chtož se za wobraz zajmujo, móžo kontakt k wuměłce abo k wuměłcoju nawězaś.
Teke wšake druge dwórowe mjenja w Depsku znajo a by se pódobne toflicki na domach kaž w Dešnje žycyła.
To by mógał samo byś dobry pśikład a symbol za wšykne tśi staty a konkretne wótegrono na pšašanje teje Zielonogorskeje diskusije: „Vereinigtes Deutschland.
Clemens Passeck jo w skjarbošcańskem gmejnskem źělu Huraz doma.
W zymje ptaški płody žeru.
Gaž dej byś śěžyšćo wójowanje za serbsku rěc, móžo toś ten poměr 5:2 se teke pśeměniś k dobremu rěcnych institucijow, jo wón nacerił.
Nowember jo se zachopił, mamy nowe wudaśe serbskego kulturnego casopisa Rozhlad.
Cłowjek dej wěriś, rownož njedajo žednych dopokazow, kenž by tu wěry zwopšawdnili.
Ale na tej lažkej zemi jo hejduška derje rosła.
Woglědali su sebje pśedstajenje „Serskego krala“ toś teje źiwadłoweje kupki.
Tek w Janšojcach su zapalili jatšowny wogeń, na łuce Heina Daba pśi Pušćanice.
Rozmjej, wón ga jo ako syn Měta Pernaka z Barlinja wót młodych lět ze serbskeju rěcu górjej rosł.
Statnik jo se wugronił za to, aby namakali formy, cłonki a njecłonki a interesěrowane luźe zwenka Domowiny lěpjej do rozsuźenjow zapśěgnuś.
Źo ga jo južo wšykno tak, ako sebje to pśedstajijoš?
Se wě, až wón teke pódpěrujo běžne źěła źěłoweje kupki za pśigótowanje wólbow.
To njejo se tym starjejšym spódobało.
A ako se zda, te Bórkowarje ju maju.
Su gronili, až jo how wšake tunjej ako w HO a konsumje.
To se wótbłyšćujo w jogo kompozicijach, ale wósebnje we improwizacijach.
Ma-li wuměłc dobru ideju, ga móžo se naslědku z dobrym konceptom cesto pśesajźiś.
Wuźarje su zjadnośone z Běłogorjańskimi a rybarje źěłaju aktiwnje sobu w Zjadnośeństwje serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina.
Maj jo nalětny mjasec w pódpołnocnej hemisferje a nazymski mjasec w pódpołdnjowej hemisferje.
We wjelikem pśeśěgu jo ako cłonk šulskego chora w serbskej drastwje sobu šła.
Jogo mama jo była źowka serbskego kněskego inspektora Charlotta Sofija Strehlow (1788-1854) z Hermersdorfa pla Müncheberga.
Chtož co měś doma na někakem wažnem swěźenju rědnu muziku, ten móžo se k tomu skazaś gercow.
»Kelnaŕ, pšosym kanku kafeja!«
Na jadnom boku jo to nowe kwalitatiwne zastopnjowanje dobra orientěrowańska pomoc starjejšym, gaž kśě swóje źiśi do Kita daś.
Gdyž běšo słyńcko zejšło, wólěze z boma, źěšo dalej a glědašo wokoło se, lěc njeby něco k jěźi namakał; ale njewupyta nic, mimo njepłodnych bomom, tšawy a pěska. 
Ps 111,4
„To njejsu nowe problemy.
Pśez swóje slěźenja jo Leichhardt farmarjam, złotarjam a brunicowym jamam drogu rubał.
„Strategije a tšojenja wokoło pśeměnjenja identity a krajiny we Łužycy“ – pód takim titelom su sobuźěłaśerje Serbskego instituta gromaźe z Vattenfallom wugótowali konferencu, źož su mjazy drugim prezentěrowali rezultaty swójogo slěźenja we jsy Prožym.
Dłujkolětny spiwaŕ rockoweje kupki Queen jo słušał k prědnym wósobam zjawnego žywjenja, kenž su na AIDS wumrěli.
Wón njama za pšawe, až powěda se cesto jano wó českem kulturnem wliwje na Łužycu a až se njeglěda pśi tom na wliw serbskeje kultury, kenž jo ta měła w Čechach.
To su se teke druge zasłužyli", měni 68lětna Slěpjanaŕka k jeje wuznamjenjenju ze znamuškom Domowiny.
Jogo dolny bok a jogo licy stej běłej.
Dogromady 63 źowćow a gólcow z 15 šulow w Bramborskej a Sakskej jo pśijěło na tśi dny do Błotow.
Lektor jo powědał wót teje caroby, ako ten luź napšawdu trjeba.
Na slědnem dnju Eliasa w muzeju jo wót tog towaristwa pśišła dr. Madlena Norbergowa a Eliasoju darik dała.
21. 6. zastupijo słyńco do zwěrjetnego znamjenja raka.
Pótom su se źiśi słoźeś dali, což ptaški su jim wobraźili.
Pśiźo pak teke jadna abo druga dalšna skazanka.
Jogo wótglědanje dej byś: mócowanje serbskego narodnego ducha, kaž teke wobstawna wuměna , kake su nejlěpše drogi k efektiwnemu serbskorěcnemu kubłanju.
To źo jano, gaž nowe sobuźěłaśerje serbsku rěc nawuknu, a gaž w instituciji kněžy se atmosfera, kótaraž take wuknjenje pomina a pódpěra.
Karina to njewiźi.
Rowno tak spěšnje su źěłali naše wjeduce politikarje.
Wóna wucba dejała pó jich zdaśim byś raz wob tyźeń.
Wjelgin tužne a śěžke jo było to wokognuśe, 30 lět pózdźej to hyšći zacuwam.
Johanna Pontowa jo měniła, až fryšna zelenina jo strowša a wjele lěpjej słoźi nježli z kupjonych głažkow.
Lěta pózdźej su mógali sebje lěpše domy z kamjenjow natwariś.
Jo dariła Domowinje historiske fotografije z Pawlinu Krawcoweju
Źěłaŕnja wótmějo se tu sobotu, 19.10. wót zeger 10.00 do 15.00 w internaśe Dolnoserbskego gymnaziuma.
Golcoju jo se cowało, až jogo mamu a nana morduju.
Ale k źowćoju w błyšćatej sukni jo jano jadna stara garona leśeła.
W tom casu jo swóju měrnjejšu rěcnu politiku juž dawno spušćiła.
Kwiśo w zymje a nalěśe.
Ako prědna jo powědała M.
150 delegatow z 54 statow jo tam wobradowało.
We pśiducych dnjach se plan za nowe lěto nastajijo.
My ga jej cesto sami drogu rubjomy!
Cerwjene, wioletne, žołte abo běłe kwiśonki su šklickate.
Jezus źašo žeńskej: Mója źowka, twója wěra jo tebje pomogła; źi tam w měrje a buź strowa wót twójeje plogi.
Toś ta serbska namša běšo wjelgin rědna, měrna a dostojna a jo se mě togodla wjelgin spódobała.
Police, kenž buchu pśed 8 lětami kupjone, su musali kradu hynacej zestajiś a nastajiś.
Dr. Voß jo prezentěrował dalšne znamjenja tatańskeje wěry Słowjanow – drjewjane figury, wót kótarychž źinsajšne wucone měnje, až maju kultowy charakter: figura z dwěma muskecyma głowoma z kupy Ficherinsel pla Neubrandenburga, bogojski słup ze Zbruča we Ukrainje, kamjenjanu platu z bogom Swantewitom z Altenkirchena na kupje Rügen, a wjele drugich mjeńšych.
Głowny cil napšawow jo było kompletne pórěźanje infrastruktury.
To grono jo wót dopołnjenja, na kótarež cakamy.
Ten som, ako som jen mógał dostaś, popadnuł, a njejsom jen wěcej z rukowu pušćił.
To jo stara šula we Strjažowje/Striesow w Borkojskem amśe.
Serbske studenty su w Rownem wjele „naźěłali“
Pšašańka bźez wótegrona pó pśikłaźe Maxa Frischa.
Superintendentka Ulrike Menzelowa spušćijo Łužycu
Wón a Raik Mjatka stej pón druge kapały postarcyłej, na 1.
Toś jo se wótwobrośił wót tradicionelnych nabóžninow a metodow swójogo casa, aby nastupił swóju drogu.
Pótom wóstawaju hyšći dłujko pla mamy, dogromady 15 lět.
Wóna a jeje cłowjek stej jen pó wójnje za 13.000 markow kupiłej.
Wšykne luźe su wuglědali tak wjasołe!
Źiśi a serbska rěc
Pódla swójich wjelesych winowatosćow a słušnosćow we wósaźe Wjerbno jo wón źaržał w Barlinju mjazy 1897 a 1901 tu kuždolětnu serbsku namšu z Bóžym blidom.
Cesne myto za nejlěpše mustwo młoźinskego kluba su dostali Žylowarje.
Wóni su wóstali někotare dny we Friedrichsthalu, źož su domorodne jim drastwy wupórěźali a nowe crjeje wuźěłali.
Certifikacija 2019: Pěśo su wobstali
Wušej togo spiwa gromaźe z někotarymi drugimi Žylojskimi žeńskimi pó dušu na kjarchobje, gaž jo tam zakopowanje.
Carlo, Jacob, Karl O.
Joachim Lelewel jo był pólski stawiznaŕ.
Wóni budu pśiducy raz słyšaś na dešańskem kokośe.
Zasajźony jo był ten bus na 154 dnjach.
Tych swěźenjow a zarědowanjow jo w Praze kuždy źeń wjelgin wjele.
Zjawna diskusija wó naraźenjach k strukturnemu wuwiśeju
Kastanijowa droga w Pipanojcach jo krotka a wuska, ale wjelgin rědna.
Wobchowamy se jogo w cesnem spomnjeśu.
Až do 1. maja kśě měś toś ten nowy źěl muzeja dogótowany.
Wóń nejmócnjej wugbajo, až móžomy se na něco kradu dopomnjeś.
Spócetnje jo to był źěłowy krejz serbskich muzejow SPN, ale mjaztym jo „Łužyska krajina muzejow“ teke njeserbske muzeje pśiwzeła. „Njejsmy mógali to nejpjerwjej wěriś, až ten projekt jo na lisćinje naměstnego programa“, jo měniła Kerstin Kosakowa na pósejźenju wuběrka. „To jo wjelicke pśipóznaśe togo serbskego“, jo dodała.
To dojśpijoš, gaž se kompozicije zjawnje w koncertach pśedstajiju a toś te w spižkach lažece njewóstanu.
To njejo se hyšći nikomu raźiło.
Patrick John Warburton jo US-amerikański grajaŕ a synchronowy powědaŕ.
Tak jo wón gronił Casnikoju pśi telefonje.
Serbske blido buźo źinsa (stwórtk, 13. junij), zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
W lěśu 2021 budu ten spócetnje za lětosa pśedwiźony program źiwadłowego lěśa nachwataś.
Jeje wjasołe woblico a krotke „jo“ stej to wótegrono.
Pśez statkowanje Gärtnera jo wustupiło wěcej spiwarjow, kótarež su swóju wěc wjelgin derje wugbali.
Nic zelenego se njepokažo.
Won jo był – a jo to se wě teke źinsa hyšći – lěto staršy ako ja, jo był zdrjalšy a teke pilnjejšy.
Nuznje trjebne jo entuziastiske spěchowanje sebjewědobnja pśi serbowanju.
60 wót nich jo su mě wósobinski wuźěkowali, jo režiser gronił.
To jo šło pśecej pó rěźe.
Nic jano dla togo, dokulaž źěłaju how Domowina, LODKA, Serbski institut a dalšne, kótarež maju wšykne wjele cyniś z kulturu, wósebnje ze serbskeju.
Te maju jano łopjenowu kronu, źož płody w granach wise.
Pśismamem pśecej jo było kubłanje wažny tema.
Ze załoženim kabareta sćo źěru w serbskem kulturnem žywjenju wupołnili.
Slědna fotografija: To bóžemje jo jim pśišło wjelgin śěžko, a teke młoga łdza jo se wuroniła.
Simultany pśełožk do nimskeje rěcy ga jo był wobstarany.
Žeden źiw, až jo ned pśikazał zastaś, aby mógał se to źiwadło pšawje woglědaś.
Dešański šołta Fred Kaiser jo k swójomu 50. narodnemu dnju wjele rědnych darow dostał.
Gaž som na zachopjeńku pśi wulicowanju bajkow nimsku rěc k pomocy wezeła, ga něnt źiśam pó móžnosći wšykno serbski wulicujom.
Njejo se how zewšym nic cyniło za serbske žywjenje.
Mógu kśesćijany źinsa wó naźeji powědaś? Naźeja gój.
Śišćane słowo a šulska wucba w maminej rěcy słušatej do wažnych wuměnjenjow za wuchowanje a wuwijanje rodneje rěcy kuždego luda.
Gmejna buźo wót koncerna LEAG póžedaś, aby se to pśipóznało ako górnistwowa škóda – dla jamy ga gruntowa wóda wšuźi dlej a wěcej spadujo.
Na gódownych markach a pśi wěstych zjawnych zarědowanjach jo wóna ju dožywiła.
Ceła rostlina wopśimjejo běłu mlocnu mězgu.
Tam mamy grabje za tšawu.
Skot móžo hyšći wence na pastwišćach wostaś.
Něnt, jo se myslił, něnt … Ale w tom wokognuśu jo muž na ceło drugem boce tśichał.
Dalej płaśe pšawidła na aktiwnych pólach.
Jo był ten cas, ako jo mója žeńska chórosći dla tam a zas musała w chórowni pśebywaś, dokulaž jeje gójcowka by howacej wobstaranje wótpokazała.
Toś som był kradu rozwjaselony, ako jo se nan mě raz w měrcu lěta 1946 pšašał, lěc njekśěł z nim do gribow jěś.
Ja póznawam se zjawnje ako Serb“.
Dwójniki śi kiwaju, dobru nocku spiwaju.
"Balnea Esplanade" jo jaden z nowych hotelow za kuru.
Wjele casa wordujo zgubjone.
W póžyconkach a cuzych słowach da se dalšny wokal pśidaś.
Kněz NAPŠAWO a kněz NALĚWO sejźitej na ławce.
"Ja mólujom za wětšy źěl wence w pśiroźe", wóna groni.
»Musymej pó skótnego gójca jěś, wacej buźotej nama woła hyšći slěknuś.«
Což rěc nastupa, jomu bytša pśichodnosć kiwa.
To za mnjo jadnorazne žywjeńske nazgónjenje slědujo mě až do źinsajšnego.
Druge wěcy w góli móžomy južo jěsć.
Michał Hajdan, teke doma w Drjowku a ako Serb pśedsedaŕ wokrejsnego sejma, jo k tomu gronił, až buźo se taka tomu serbskemu wjelgin pśichylona politika w Drjowku dalej wjasć a až wjeliki źěl wobydlarjow to ako pšawe a dobre wiźi.
Zastupny pśedsedaŕ Domowiny Harald Końcak jo pśibytnych zeznawał z rezultatami Domowinskego źěła wót měrca do apryla w Chóśebuskej župje.
Tak gódne za nich to wjedro njejo było, tej cełej modernej technice njejo to zewšym tyło.
Ceła wjas běšo na nogach jogo witat, piśe a kurjawki se jomu pśitykachu wót wšych bokow a tog pšašanja njeběšo žeden kóńc.
Jolic až se tak pšawje injekcijow njebójš, jo pšawidłowne šćěpjenje nejmilnjejše medicinske gójśe, kótarež móžoš se pśedstajiś.
Serbsko-nimska familijowa namša
Co to jo? To jo śěžko rozkłasć.
"Som chójźiła do źiśownje Mato Rizo w Žylowje a som tam ako witaj-góle dolnoserbsku rěc wuknuła.
Comy to w rěchu źaržaś a reparěrowaś, což jo notne za našo žywjenje — to su na pśikład drogi.
Njamamy tudy žednu serbsku mentalitu.
Pśi tom musymy stawnje měšaś, aby se njepśismaliło.
W Strjažowje su zašaltowali generator, aby elektricu za beamer dostali.
Na módrej wobalce jo prězy ilustracija pśedstajenja źiwadłowego graśa »Jagaŕ Bagola«.
We šesć bildach wordujo nam žywjenje błośańskich Serbow pśed wócy stajone.
W Žarowje su tek wiźeli grod.
To jo rozkładł wobydlarjam Dešna a wokolnych jsow wjednik běrowa za renaturěrowanje dr.
Pódlański problem jo był, až wóna jo kśěła z luźimi źěłaś – a pón jo zwětšego była zagronita za wobmywanje tasow.
Źinsa njewiźe pla nowackow cesto ten notny angažement.
Mariusz Patelski, docent na uniwersiśe, jo pó styrich lětach swóju funkciju wótpołožył – wědomnostnego źěła dla.
Rusojska pódpěra tradicionelnje Armenijarjow.
Mimo wjele žeńskecych aktow pokažo Fryco During tejerownosći swój šćipaty humor, z kótarymž wótkšyjo njepócynki swójich rownikow.
Młoźinski zapust, ako jo se wótměł 29. februara, jo se z jano pěś pórami a bźez kapały swěśił.
Njejo ga pśi tom hyšći něco drugego, dłymšego?
Jo južo rědny, nic ga? 3. Lipadło dej do srjejźi papjery.
Až mamy w Běłej Górje nejlěpšych rejtarjow cełeje Dolneje Łužyce, dajo se wobwěsćiś z faktom, až jo naša wjas wugótowała superkokot tśi raze – 2016, 2017 a 2018!
A na co se nejwěcej wjaseli, gaž buźo na wuměńku? "Na mjenjej wjacornych pósejźenjow.
Mjazy drugim stej pśebywałej w Budyšynje, Grodku, Ralbicach a Chośebuzu.
Helmut Kurjo z Blunja na Filmowem festiwalu / Filmy su wubuźili diskusiju
Akle pózdźej som pšawje rozměł, wó co źo.
Serbski sejm pak jo wóspjetował pśepšosenje, pśi dalšnych rozgronach wažne mysli a perspektiwy Domowiny sobu do statnego dogrona zapśěgnuś.
Zmysł Žeńskeceje pomocy jo se zgubił.
Teke tam su pśikuski dostali a rejowali.
To jo wužytne na pśikład za šćit pšawa mjeńšynow.
Jo naraźił, až ma se jadna MTS we wokrejsu Chóśebuz specializěrowaś z wósebneju burskeju techniku za Błota.
Delegaty z Njabožkojskeje a Tšadojskeje kupki na konferency.
Pśedsedaŕstwo južo diskutěrujo plan za 2021. Wšykne wujdu z togo, až pón skóńcnje móžo se towaristwowe prědka spóraś.
Brandtowej a J.
Za to jo mě na jadnej z prědnych głownych zgromaźinow Domowiny wuběgnuł dolmetšaŕski pomocnik, wó kótaregož pšosył som a kótaregož su mě na bok stajili.
Ja jěm zeleńki cas swójogo žywjenja a w pjerwjejšnych lětach samo wěcej ako źinsa a mě se žednje nic stało njejo.
W dešańskem muzeumje móluju wót 30.3. do 20.4. kuždu sobotu 14:00 do 17:00.
A pokazało jo se teke na wšaki part, kak rědny móžo byś dowol w Błotach: to cołnowanje, to jězdźenje z kutšami abo kremserom, to rejtowanje, abo teke how raz to pśenocowanje w jadnej z tych młogich stogow na łuce!
Měnjony jo prof. dr.
Knigły z wujšli we nakładnistwje Text+Natur a płaśe 15 €.
Swěcki su swěśili na bliźe.
Cesto słyšymy wugronjenja.
— Ako Robinson słyšašo, až ta łoź do kraja Guineje pójěźo, lubjašo se jomu to a wón kśěšo sobu. 
2019 jo jury toś tu baseń Franza Konzacka wósebnje chwaliła a za "Stog" naraźiła.
Doma w Dolnej Łužycy
Jano ten mrok procha za nim ju zazdaśim móli.
Młody Dešański pśijaśel jo se wjelgin wó naju starał, a tak teke na rejowańskej žurli smej se cułej skóro kaž doma.
Njemyslim se, až to wšo jo spśegnawana njedowěra a teke njedajo "paniku".
To sebje pomina wjele źěła, w Dolnej Łužycy ga dotychměst hyšći take serbske mustwo njewobstoj.
A tak tek se sta.
Z pjenježkami kupujo źiśownja wšake wěcy, na pśikład za baslenje.
Ak futer dostawa te nowolětka pjacone na dnju Silwestera.
W Nimskej jo ten nałog zakórjowany w katolskich stronach, to cełe se pak rozšyrijo.
Kradu dramatiskej stej byłej lěśe pó prědnej swětowej wójnje.
"To su mě rědne knigły! Ja som musała prědna byś, ako te knigły ma! Nejžpjerwjej se chwalim, až mamy Grimmowe bajki něnto w dolnoserbskej rěcy.
Nam naprěki jo mały dwór, źož ganja rědny labrador.
No jo, gaž mam lušt, pón ju lazujom.
Žycym kuždemu a kuždej styri take kamele, aby pśeprěkowali pusćinu socialnych, cerkwinych, kulturnych a sportowych kontaktow notnych korona-napšawow dla a aby zrownju rědnosć pusćiny póznali.
To njejo Mosćańska secomłośenica.
Dej dostaś teke "satelit" w kurowem parku ako twarjenje za zarědowanja.
sobotu, 21. měrca /pózymskego
12.10.2019, 10-15.00 „Spóraj groove do serbskego spiwa! (za instrumentalistow)
A toś njepadnjo teke śěžko zwisk namakaś k dalšnej kupce słowow, kenž su wšykne wót togo zakładnego słowka wutwórjone.
Mjazy nimi jo něźi 150, kótarež su jano wót togo burskego źěła žywe - te zbytne maju hyšći pśidatne druge źěło.
Źož njejsu žedne starosći, ale wšogo jo dodosća, tam lažko něchten pśestupijo tu znatu granicu a pyta cuzu gluku.
“Dokulaž jo něnto cas dowola a šulskich proznin, smy jano z 8 porami tam jěli.
Wabiła jo rowno tak za 1€-party. „To zarědowanje njejo jano za młoźinu, ale za kuždego Górjanarja.“
Ale wšykne druge dypki togo lista su liche wupowědanje politiskego měnjenja.
Społnimy muzikowe žycenja pśisłucharjow
Pón jo na górnistwowej akademiji we Freiburgu chemiju studěrowała a mjaztym se wóženiła, syna a źowku póroźiła.
Dnja 4. měrca jo Werner Domain wumrěł.
Pěty wjacor.
Póněcom jo wusnuchlił stan, w kótaremž su Turki swójogo kralojskego popajźonego chowali a wobstražowali.
Chto jo dejał pak za to zagronity byś?
Ako jo pak se musało 1979 kšywo lubocholskeje cerkwje wobnowiś, jo pśišło pśi zběranju na droze 50 markow na luźa nagromadu.
Wogeń w gólach a doma ma wšake pśicyny.
Zemskego wopłonjenja dla jo w geowědomnosćach samo tśeśe zapśimjeśe šyriny, „geocentriska šyrina“.
Wuměłska wustajeńca w praskem »Sokole« jo jogo pótom pógnuła, aby z Mětom Nowakom-Njechorńskim drogował pó Serbach a jich bližej zeznał.
Ako jo Casnikoju gronił, stoj tek wjelgin za tym, na což jo Katja Müller, projektowa wjednica, na forumje pokazała.
Ceptaŕ co swójim wuknikam něco wó nosorogakach wulicowaś, ale Paulo glěda z woknom wen.
A w kjarcmje su pón měli wjele powědanja a žorta njemało.
W tom zwisku som pón styri mjasece pjerwjej, wót łońskego decembra, rentnaŕ.
A pón jo teke ten stolětny kalendaŕ nutśi.
Robert Kochan jo był ze sedym wrotami łoński kral stśělonych wrotow w 1. wokrejsnej klasy pódpołnoc.
Wjasoły, až ma syna, chopijo něgajšnej lubce wumjatowaś, až jo jomu to zamjelcała.
Koch su cytali ze wšakich knigłow.
Jogo tema jo zněła: Serby w DDR.
Naše kuchniske žeńske z Depska su pón weto hyšći wudrogu namakali.
Młoźina w Strjažowje w Chóśebuskej župje jo měła teke lětosa pśi tom swójo wjasele.
Ako spisowaśelka jo zastupowała wóna tak pomjenjowany Bitterfeldski puś, to jo socialistiski realizm.
How wustupiju ansamble z Portugala, Italskeje a Špańskeje (13.30-17.00).
Radušarje tek maju tšach, až dostanu pśekrotkej pśistupnišći.
Wažne za ten jubilej jo hyšći něco drugego: Pó wušej 150 lětach pśetergnjenja změjomy w pśiducem lěśe zasej śišćanu dolnoserbsku Bibliju.
To jo znamje, až rěc jo gódna.
Bulgarje su słowjański lud, kótaryž jo pśedewšym w Bulgarskej žywy.
Zbližył jo nam tu pśedewšym wucabnik Anton Nawka, kenž jo se cesto z nami pśechójźował pó tej rědnej krajinje.
Tema rozgrona pak jo zněł "Kak dalej pó wuglu?", a moderatorka jo jo něntejšnemu casoju pśiwobrośiła.
Slědujo pśedstajenje rezultatow.
Pśewjele źiwiny škóźi góli, nic njamóžo we njej narosć.
Wón ga njejo kśěł, aby byli wóni take pśeklapane a ze wšymi mazami mazane chódotniki, kenž by naslědku jomu samemu do kała chójźili a jogo hyšći pśetrjefili.
Akle, gaž kafejpiśe se zachopijo, wón se nalejo do wjelikich kafejowych kanow, kótarež su w pjacyku južo pśigrěte.
Serbska Pratyja jo něco, což słuša k domowni, k našym serbskim wašnjam a nałogam.
Tuchylu pśigótuju 16. kalendaŕ "Stog 2020".
Kijašk jo krotki.
Za pśiduce narody pak jo wužytne, gaž se take wěcy zgromaźuju do muzeja.
To jo źe konkurenca.
Na Pětšowem woblicu jo wiźeś: Wó tom njoco z Karinu powědaś.
Publicěrujo teke artikle w lětopisu.
Gaž druge źiśi su wótpołdnja wence grali, som ja dejał doma nejžpjerwjej pilnje zwucowaś.
Turněr se zachopijo zeger 14.00. 
Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšyn 2014, 8,90 euro.
Tola njejsu wše Serby toś to mě pśigłosowali.
Glědaj sam na se a na hucbu, wóstań we tom.
To funkcioněrujo wjele lěpjej ako něga – jo wón Casnikoju we rozgronje powěźeł.
Togodla nan jomu zaswěśijo lampku pśi źurjach.
Na pósejźenju noweje měsćańskeje zgromaźiny 25. septembra su na ten jubilej spominali.
Chóśebuska kupka, młoźina wót BUND, Mjazynarodna młoźina a Zelena Liga (Wobswětowa kupka Chóśebuz) su na tom dopołdnju pominali wót krajnego kněžaŕstwa wěcej aktiwitow za šćit klimy a wuchowanje jsy Prožyma.
Tam stej balo kopałej tamne mustwo a mustwo ze susednych Gór.
To jo był prědny taki swěźeń w Łužycy a cełej Bramborskej.
Ja se mjazy Serbami derje cujom a mója žeńska w Polskej.
Toś te pjenjeze se zasajźiju głownje za 10 wjaskow a za wokrejsne město same.
Marja Elikowska-Winklerowa.
Młogi raz jo wón dłujko na pomoc cakał, dokulaž kónje su byli wšykne ducy.
Jogo zawóstajeństwo by se dejało skóro pśeglědaś a archiwěrowaś.
Na kóńcu sebje groniśo: »Som musał nawuknuś, až jo / bźezwuznamnosć kluc k mudrosći.« (130) To jo pódla pśeblendowanja kanonowu jaden z głownych principow mjeńšynoweje literatury.
Tak pyšni dłujki cołn něnto prědk našeje tejki", pokazujo gjardy Carsten Gründer.
Smy tam pśipisali, až jo teke cłonk nowego župnego pśedsedaŕstwa.
Nuznje trjebna jo dalšna wědomnostna ewaluacija koncepta 2plus.
Mójej starjejšej stej tam wjele lět pśistajonej byłej.
Na jeje městno su stajili drjewjanu cerkwju, pózdźej kamjenjanu z pólnych kamjenjow.
Jogo basni su, w cełem wiźone, dosć realistiske a kritiske.
Wurězk originalnego wopismo z casa, ako młody Bogumił Šwjela jo wuknuł na gymnaziumje Friedricha Wilhelma.
To ga njamóžo byś ta Gusta a jeje kuŕ!
Ministarstwo co teke rozwězanje za mjazycas namakaś a pśepytujo móžnosći, w šulskem amśe někomu ten nadawk daś.
Dalšne cesne gósći su byli Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny, Elvira Hölznerowa, direktorka Picańskego amta, a prof. Michael Šěrak, cłonk bramborskego krajnego sejma.
Božko jo to było ten slědny raz, až som togo wjelebocnego wuměłca wiźeł.
Aby něnt nicht se njemyslił, až smy jano rušowali – ně, naš studium jo stojał na prědnem městnje.
Sobugrajarje muse wugódaś, kótare zacuśe jo měnjone.
To źěło pśi Domowinje ga jo wót zachopjeńka lěta 1996 pó nowych strukturach rědowane.
To musy se w Europje hyšći wuknuś, a wósebnje wót nowych cłonkow se ten wuknjeński proces w Europskej uniji docakujo.
Narska jo była, co to ma z pśezpołdnicu, ako jo we pśeśěgu sobu šła, na se.
Wóni njamógu dłujko změrom sejźeś.
Willi jo póglědnuł do glědałka a se zwjaselił.
Ja zgromaźijom luźi wšyknych narodow a jězykow, aby wóni wiźeli móju kšasnosć.
W Makedońskej, wótkulž póchadam, dajo wšake festiwale k muzice a kulturje Roma.
Wóna buźo tam gósćam wulicowaś wót žnjow, folklory, a regionalnych produktow z góle, role a gatow.
Pótom zasej cełycki źeń lažašo a njepóžedašo za žedneju jěźu, ale jano za piśim. 
Wokrejsnej zwězka Zelenych w Chóśebuzu a we wokrejsu Sprjewja-Nysa stej dnja 17. septembra nominěrowałej Heide Schinowscynu ako direktnu kandidatku za pśiduce wólby za Zwězkowy sejm 2021. To groni, až wóna buźo direktna kandidatka we wólbnem wokrejsu 64. Jeje nejwažnjejše temy su energijowa politika, strukturna změna, šćit wobswěta a natury a teke to rozestajanje z njepšawdosćami w casu DDR.
Wšuźi jo telik luźi, ale mamu njewiźi.
Togodla musyš tuchylu kradu měriś a wulicyś, w kakem krejzu móžoš se pógibowaś, gaž rowno na źěło abo ku gójcoju njemusyš.
Howacej njeby do zběrki se góźeło, z wótstawkom styrźasća lět jo twórjenje Liba wěcej ironiske a śamnjejše.
Znajoš mašinu, kenž źěła we wuglowej jamje?
Śopła rucka w tej mójej dajo mě nutśikowny měr.
Nutśi pśi źurjach jo darc z desinfekciskim srědkom.
Raz njejsom ned wiźeł a wěźeł, źo wóna štycy, a som górjejcne pšašańko wuprasnuł.
W toś tom zwisku móžomy źiśi južo něnto na pšawe zaźaržanje ze swěckami pśigótowaś.
Atheny su nejwětše město a stolica Grichiskeje.
Maju tam ga nazgónjenje, až k tej Dłujkej nocy se pśecej bejny nawal woglědarjow pśinamakajo.
Metrum jo był jambiski pentameter ze žeńskeju abo muskeju kadencu .
Pśeśiwo tomu rozsudoju njamóžo nicht zakšacyś.
Pśibytne su markowali, až slědnej dwě lěśe su se wobstojnosći we źiśownjach pólěpšyli.
Nuk jo jogo pśepšosył do Łužyce na folklorny festiwal w Chrósćicach.
Take pśijazne nalětne wjedro ma pśisamem až do 20. traś.
Studiosus Šwjela jo tu stronu Wóseńk, Górjenow a Liškow pśejšeł a wšaku muskecu a žeńscynu drastwu, swajźbaŕski rěd a druge zezběrał.
Pśedslědnu njeźelu su swěśili złośane górjejbranje w Mósće.
Lětosa běšo žylojska wšyknych drugich k sebje pšosyła, dokulaž swójo 25lětne wobstaśe swěśi, a wušej 50 towaŕstwow běšo pśišło z 2300 cłonkami.
Jogo koncepcija jo derje pśemyslona.
Tak teke tenraz na wótawje.
To jo tencas njewšedny eksperiment był, něco cele nowego!
A w tych plowach su tak wjele wšakorakich zernkow byli, až su te kurwoty měli futera dosć a nadosć.
Aby zwěsćili, wjele do słužby comnych mužow, wjele gowjedow a wjele wobźěłaneje role jo hyšći wušej wostało, jo kurwjerch dał 1652 licenje ludu pśewjasć.
— Syn wónego kapitana abo łoźnego kněza pśigranjašo Robinsonoju, aby z nim sobu jěł. 
Sobotu, 21. februara, zeger 14.00 buźo wumaršěruju z kjarcmy „Zum Bergchen“.
Euraziski rys jo zwěrje ze swójźby kóckow .
A toś ten wjacor wóna zasej sama w swójej póstoli spi.
Muski za sebje śicho klějo.
"K tomu pśewzejo kraj kosty za styri głownoamtske zagronite za serbske nastupnosći we Łužycy.
Cejdejka co lušt do zgromadnego rejowanja zbuźiś.
1908/09 kandidat Jordan z Popojc
Na jeje gałuzki pśipowjesyjotej Pawl a Robert kwětkowe gjarnyški z futerom za ptaški.
Ja mógu Wam napisaś, což som wót teje pśiwěry słyšała.
Jo dojšło na pśikład k zacynjenju Smolerojc knigłaŕnje, kótaraž jo wót 20. apryla zasej wótcynjona.
Wóna jo friziskej mlokowej wójcy Feli a Carnicu pśedstajiła, kótarejž źaržy na domacnem dwórje.
Na sćernišću za Njabožkojcami su se až do zeger jadnogo nagromaźili luźe ze jsy a młoge gósći.
Wacki, kótarež ja zežeru, njelězu do twójich jabłukow ...«
W Rubynje fryjne a ženjone kužde lěto gromaźe zapustuju, a pódla su pśecej teke žedne źiśece zapustowe pory.
Ako slědnu staciju smy se wupytali w Gubinsko-Baršćańskej župje kupku Barbuk.
Wobspomnjejom hyšći barlinskego klarinetista Oskara Michaleka.
Měsćańske zastojnstwo w Chóśebuzu ma něnto teke swójogo sobuźěłaśerja za serbske nastupnosći.
Wóna nižyna jo se až do zachopjeńka 20. stolěśa kradu rownała Błotam.
Tych złych drogow dla musy to wšykno se daś byś.
Studium w nowej wustajeńcy buźo mě wjasele wupóraś".
Wšykne dokradne wuspěchy Serbskego sejma mógali dostaś w katalogu pšašanjow našeje zjawnostneje powědaŕki Jadwiga Pjacec.
A napšawdu som ja pón na serbski wustukał: »Ja som Šamjelowy Manfred.«
Wóni ga njejsu měli žednu gólu, źož by mógali drjewo rubaś.
Nan: Jo, to jo wěrno. 
Dla togo jo se Fryco rozsuźił śišć ze swójeje kapse zapłaśiś.
Teke wjedrarje se móle.
Wšykne te myslenja nutśi we nas, kótarež se mjazy sobu pśeskjaržuju abo teke zagranjaju.
To jo dalšna kšoceń cłowjestwo na droze do změny klimy.
něnto k serbskej muzice! Wustup zaspickeje źiśeceje rejowańskeje kupki 2019. Wót 2017 wjeźo Vivien Krügerowa rejowańsku kupku.
Nejskerjej, dokulaž sport a te stawne wóspjetowanja samskich zwucowanjow se jomu do smjerśi wóstuźuju.
Twarjenje jo jadna z tych barakow něgajšnego Majberskego źěłowego lěgwa.
Wóni se jano wó swójo pótomstwo staraju.
Wušej pěśadwaźasća tykańcow su na tśich jabrikach w lěśojskej kuchni stojali a glucna góspoza jo se wjelgin wjaseliła, až wšykne su se raźili.
Teke lětosa se taki pśewjeźo - a to něnto sobotu, 23. septembra, zeger 19.00, w tom rědnem Chośebuskem konserwatoriumje na Puškinowej promenaźe.
Teke Reinhardta Richtera jo spóznał a kupku „Serbska namša“.
Ten tyźeń pětk (14.1.) buźo zapust w Grodku (19.30), sobotu (15.1., 19.00) a njeźelu (16.1., 15.00) su luźe ze Slěpjańskich a Běłowoźańskich stron pśepšosone do Slěpego na Ptaškowu swajźbu.
domoj pśiwjeźomy kśesćijana
Stakim jo to łońske lěto było to nejwěcej intensiwne wót załoženja towaristwa we lěśe 1999 – jo Nikel gronił, se źěkujucy tym wjelim cłonkam a pomogarjam.
Sobotu su wšykne luźe na droze wiźeli, co Domowinska kupka co pokazaś.
Wobchadowy klub Nimska a Greenpeace stej pódpěrałej tu akciju wót ADFC w Chóśebuzu.
Toś stej se rozsuźiłej, mě „Biering“ serbski pisaś a wužywaś ako zgromadne mě. „Běrink“ jo to dejało byś.
To se wě, głownje ze serbskimi, ale casy teke z nimskimi a takimi z drugich krajow.
Njewěstosć a sromnosć jej byłej do woblica napisanej.
Wšykne se mysle: Něnto jo gólc wumarły.
Wóni su cełe lěto na nich źěłali.
Salomony su kupowy stat w krotkem zajtšu śichego oceana, na pódzajtšo wót Noweje Gineje.
Nejpozdźej how njamóžo cytaŕ knigły wěcej z rukowu połožyś.
Martin Oppermann z Bórkow - 18.07. (25 lět)
Serbske wuměłce a jich publikum su pak we Łužycy južo spokojom, gaž něchten jim zal wótwórijo.
Nowak-Njechorński: Polemiske nastawki.
Robinson jogo z takim zasej lubowašo a dowěri se jomu we wšom, tak až jogo tež do swójeje jamy 85 wze, až wón nocy pśi nim spašo. 
Wón jo źiśiźiśe serbskego spisowaśela Jakuba Lorenc-Zalěskego, kótaryž jo wobsejźeł rězak w Slěpem.
Yang Liwei jo wójnski pilot a prědny chinski kosmonawt.
Kupka z Peru jo pśedstajiła ludowe reje a drastwy, ako na fośe, rowno tak ako karnewal a samo ludy, kótarež su zwětšego w naturje žywe.
Štucki bajkowego spiwa su byli na zachopjeńku na nimski a na kóńcu na serbski.
Wótkubłarka wudujo drugu swěcku.
Skońcnje jo móžno, jogo pśepšosenje do metropole Ryna (Rheina) pśiwześ.
Prědny raz budu se Serby šyroko pśedstajaś w Šwedskej.
Te Jarikowe śěgi su zestajane kradu za originalom.
Wót 1978 som lektor, wót 1994 predikant a som mógł namšy a bóže wótkazanje w cerkwinem wokrejsu pśewjasć.
Ja som měł za wjelgin dobre, až Harald Końcak njejo žednje zabył na naše kupki, towaristwa a na naše cłonki.
Toś te zajtšne štundy njebudu ja žednje zabyś.
sobotu, 4. januara /wezymskego
Jo była seś stacijow.
Mimo nas běžy grobla, źož móžoš w zymje šuflitowaś a źož smy w lěśu ako małke źowća w basenku cołnowali.
Jo, comy z wami rušowaś, wam rědne kumšty pokazaś.
Muski w žołtem Wartburgu jěźo na pšawy bok drogi a zastajijo wóz.
Jo było wjele zranjonych luźi, wó kótarež su se starali w lacaretowem stanje na sportnišću pódla šule, źož teke mója maś ako gmejnska sotša jo dejała sobu źěłaś.
Gaž pak su luźe jeju wuglědali, su ned pśejšli na nimsku rěc.
Njezabyte jo za mnjo tež mójo muzikowe wjednistwo 2011 a 2012 na Barlińskem jazorowem festiwalu pśi Wannseeju.
Pódla byli su znate spiwy ako „Pśědła jo Marja“ a „Aj, pisane su sańki“.
We njom štycy słowjańske paršonowe mě na Rad-: Radoch abo Radoš.
Cesto awtory se mysle: Buźomy źiśi kubłaś.
Krotko se zasmjejo: »Raz jo šołtu kšuśe za mantel źaržała a se jogo wopšašała, co jo wažnjejše: cłowjeske žywjenje abo brunica.«
Toś pśiženjo taki carny pjas a se derijo jej mjazy nogowu a kjawcy.
Dajomy něnto telik wódy do głažka, až jo górjejcna warsta zemje kradu mokša – ako pó mócnem dešću.
Powěsći/póglědajomy do Nowego Casnika
Problem pak jo, až wót lěta k lětoju pśecej mjenjej cłonkow sobu jěźo a až budu take zgromadne ekskursije teke pśecej droše, wósebnje te buse.
Pśedstajili su swóje firmy tak, až we někotarych to serbske rolu grajo.
Wudry trjebaju wjelike rewěry.
Slědny kóńc tyźenja, wót pětka do njeźele, su wugótowali Nimski drastwiny swěźeń w Lubinje.
"Pśi nowem wugótowanju mułkojskego kjarchoba comy z wejsneju radu hyšći drobnosći wujasniś, aby mógali zacasa w nowem lěśe ze źěłami zachopiś", wón pódšmarnjo.
Wóni słušaju až do źinsajšnego ku Commonwealthoju.
Zwigniśo ruce horicontalnje pśed śěło na wusokosć wutšoby, zezgibujśo ruce w pšawem kuśe, dłoni se dotyknjotej.
Togodla ma amt naźeju, až ta tofla buźo se zasej namakaś a njejo hyšći nowu toflu skazał.
Chto ga znajo ten flak w Gogolowku na teritoriumje wjelikeje gmejny Gołkojce?
Serbski ga roźona Bramarka derje powědaś a cytaś wumějo.
Baseń jo napšawdu wjelgin rědna, zwuraznijo ga zwězanosć a lubosć k pśiroźe a źěk za Bóžu stwóŕbu.
Njedajo wěcej pśeliš wjele eksemplarow starego Wosadnika.
Jo pisał za britiske casniki "The Independent" a "The Observer".
Co Was na tom źěle fasciněrujo?
Wokrejs Sprjewja-Nysa co dnja 5. decembra wucesćiś luźe z wokrejsa, ak su se cesnoamtski kradu angažěrowali.
Wuwześe su online-kurse a dalšne awtodidaktiske procowanja jadnotliwcow.
Ewangelium drje groni „dobra powěsć“, ale nicht ga njejo gronił, až buźo nam z njeju lažko.
Wušej togo jo pśinosował k Smolerjowej zběrce dolnoserbskich ludowych spiwow.
Ale nic jano pjerjedrěśe jo ju motiwěrowało, a nic jan k tej góźbje tu drastwu nosyś co.
Na kóńcu su wšykne mudrjejše.
Kejžor ma bubon w rukoma.
Teke serbske luźe su wjelgin tužne, wósebnje katolske w Budyšyńskich, Kamjeńskich a Worjejskich stronach.
Se wě až njejo se na našych płodnych łukach a w tych groblowych systemach pó melioraciji wšo wót samego stało.
Namakaj ku kuždemu wótstawkoju se góźecy nadpismo!
Njejo pak měł pjenjeze, aby zapłaśił swój dług.
Zapustarje póraju se how w rownej smuze pśez Grabow.
Na mójo pšašanje, wótkul póchada jeje mě, jo wulicyła, až jo słyšała, až jo snaź šlazyńske.
To groni, fonologija pśeslěźijo zuki pśi pósrědnjenju informacijow we wobłuku specifiskeje rěcy.
Za to až sedymjo Wenckojc syny su pla kejžorskeje gardy słužyli!
Njeglědajucy na wšo to mógu se "Serbske koparje" z Dolneje Łužyce pśedstajiś, sobu graś w zgromadnem mustwje.
Lubujom swóje luźe.
Towaristwo wóstanjo njezapisane a ma wótglědanje Domowinskej župje Dolna Łužyca pśistupiś.
A pón wěmy: Gaž Bog nam pósćelo to brěmje, ten problem, pón pśinjaso to nam teke někake žognowanje; lěc ty coš abo nic, ty dejš k mójomu nejlěpšemu słužyś.
Sobotu zeger 13.00 jo swěźeński pśeśěg, zeger 20.00 grajo kapała „Elektra 68” k rejam a zeger 22.30 se zachopijo wognjopraskot.
Wjele bomow jo było pśewalonych a my smy musali pśez gałuzy se pśeśišćaś.
Njejźiśo sami do góle!
Wóna buźo powědaś wót zeger 14:00 do 15:30 w „FiZ“ na Młyńskej droze (Mühlenstraße) 20. Zastup płaśi 4,50 euro.
Na cełem pólu rosćo tak wjele ambrozije.
Z busami su howko pśiwjadli luźi mjazy drugim z Prjawoza, Bórkow, Strjažowa, Brjazyny, Wjerbna, Gołkojc, Popojc, Picnja, Turnowa, Hochoze, Kśišowa, Bobowa a Myšyna.
Towaristwo „Serbske koparje/Wendische Auswahl“ by to sobu organizěrowało, pśi comž jo to pśenocowanje to nejwažnjejše.
Do kóńca oktobera kśě prědnu wersiju pśigótowaś – ta sama dej se pótom w župach a towaristwach diskutěrowaś.
Wušej togo jo Kito tužny był.
We tom samem casu su škrěli zelezo teke w Herpnej/Repten blisko Kalawy, how pak njejo wuzamknjone, až małki źěl tych pjacow póchada južo ze słowjańskego casa.
Ale kołowokoło jo weto hyšći teliko bědy a nuze a górja a chudoby a njepšawdy.
Institutny źeń w Chóśebuzu
Wóna dajo luźam wjasołosć, pomoc a trošt.
Wón jo južo dwanasćo lět stary a měrny.
Teke pśez listowy kontakt z našymi pśijaśelami Tillom, Tobiasom a Claudiu kšuśim swóje rěcne znaśa.
Młogi buźo se něnt nejskerjej pšašaś, dla cogo kśiwulata, pśeto droga młodego luźa źe jo tegdy bejnje gładka a wurownana była za kuždego, kenž jo kśěł dalej pśiś.
Maju 62 serbskich kamjenjow na rowach
W digitalnej formje dej material k nowemu šulskemu lětoju pśistupny byś na nowej ceptaŕskej platformje ABC.
Teke to jo sajźiło k superkokotoju: Słodke bariki we małkich tutawkach ze serbskim napismom.
Lěc buźo se jomu taka funkcija wótnowego pósćiś, njejo za jogo zdaśim wěste.
Wšak móžo namša na njeźelu Jubilate rada pitśku pyšnjejša byś.
Pón, jo wón wuzwignuł, budu fakty a licby wěcej jasne ako něnto.
srjodu, 25. nowembra /młošnego
Aby wuzgónił, źo LCKW jo něnto w zemskej wóźe, co wokrejs Sprjewja Nysa lětosa zasej pśepytowaś zemsku wódu.
Jo ze serbskego doma, jo serbsku rěc nawuknuł, swěśił serbske nałogi — zapust, lapanje kokota. kjarmušu — a jo pśi tom cesto tu młoźinu wjadł.
Nic jano za nich njepśiwucone, nowe słowa.
Comy se tšojeńko wumysliś, kenž se pón ako graśe pśedstajiś móžo", pśipowěźejo Franciska.
To su wěcy wšednego dnja.
To jo gronił pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik pětk na wobradowanju zwězkowego pśedsedaŕstwa w Budyšynje.
Wy pak mě groniśo hynac.
Wo Rogowje a wó nocnych rozmyslowanjach Lukasa jo šło w pśinosku Uwe Gutšmidta.
Jogo woblico jo cerwjene hejnak jabłuko.
Rowno te młode na jsy lěbda hyšći perspektiwy za sebje wiźe.
W lěśe 1974 smy weto raz pokal dobydnuli.
Krajnocerkwina zgromadnosć Picnjo-Drjenow z.t. ma swóje kórjenje we casu pó prědnej swětowej wójnje.
Kuždy jo wěźeł, źo lažy na farje spańska śpa.
Togodla su we wšednych wusćełanjach a w njeźelskem programje pśecej wěste temy.
Domcyk z kwětkami jo teke rědny.
Młoge su pśeśiwo tomu – wósebnje gólnikarje (wóni kśě dalej bomy pódrubaś) a rolnikarje.
Anka Zachariasojc (21 lět) jo wótrosła w Chóśebuzu a Kósobuzu.
Změjo masowy turizm špatne rezultaty?
Wuběrk jo był wjeliki.
Pótom budu w pcołkaŕni wšake wulicowaś a pokazowaś wót pcołkow.
Južo zdaloka słyšy ruš!
Balmazújváros jo město w Hungorskej.
Myslimy, až su to cile, za kótarež móžo kuždy byś.
Som se mysliła, až kralowki budu te źowća, kótarež pśi karowanju žabow dobydnu.
Wiźim ako wažnu wěc, dobyś dalšnych – teke wětšych – inwestorow, kenž kśě wu nas załožyś nowe zawody.
Rosćo w zelišćatych lěsach.
Termin za pśiduce Serbske online blido jo njeźelu, 10. januara, zeger 20:00 .
Lětadłujko njejo dała aktuelnu Witaj-koncepciju.
Lětosa jo w rěźe "Pólske horiconty" było wiźeś sedym filmow, dogromady wušej wósym góźin dłujko.
Na krala a kralowku caka zajmne lětko (abo dwě).
W lěśe 1991 su sobuźěłaśerje nowego amta Zwězkowego zagronitego za pódłožki statneje bźeztšašnosći něgajšneje Nimskeje demokratiskeje republiki (BStU) do měchow nasypane góry papjerow do Frankobroda nad Odru pśewjadli, aby je tam zdźěłali a zjawnosći spśistupnili.
Pśeto teke župa musy Vattenfalloju rozpšawu daś a wopokazaś, za co su darjone pjenjeze nałožyli.
"Mato Kosyk jo měł wuspěšne, ale teke wjelgin wótměnjate žywjenje", jo gronił Manfred Kaiser, cłonk we gmejnskem wuběrku za socialne nastupnosći a kulturu, w ramiku swětosneje góźby pśi pomniku sławnego basnikarja.
Statny šulski amt Chóśebuz a Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz stej zachadny tyźeń wałtoru pśewjadłej w šulskem amśe źěłaŕnju serbšćiny.
Žedne tysace luźi tam źěłaju, ale pśez to, až se pśestajiju na elektro-awta, su młoge z nich zasej zgubili swójo źěło.
Wobej gósća stej se dejałej nasłuchaś, co tym zgromaźonym we jich dolnoserbskej wutšobje sejźi a bóli.
Dešanarje maju tek taki pódglěd, chto drje by mógał byś za wótrězanje zagronity.
LDS ma nowu zagronitu za serbske nastupnosći – pśemyslowanje „togo prědnego“
Takego luźa cu how wopisaś.
W někotarych klasifikacijach jo była swójźba Nigerokongoskich rěcow teke ako „Nigerokordofanska rěcna swójźba“ wóznamjeni.
Kocka sejźi pśed myšyneju źěrku.
Wón jo pśišeł mimo Madeiry, Teneriffy a Kanariskich kupow.
Wjeliki, stary, sukaty, »mój« buk jo pomnik pśirody.
Za dupjenje, swajźbu a górjejbranje mamy serbske wopisma, a gaž konfirmandy sebje to žyce, dostanu swój špruch pśi górjejbranju w serbskej rěcy.
Rowno k zapustoju jo swój 40. narodny źeń swěśiła, a tak njejo zapustarjam nic jano něco dariła, ale jo sama něco dostała: glukužycenja a struski.
Natura buźo tu infrastrukturu za wšym zdaśim sama wótpóraś.
Štucki su byli za mnjo tencas dosć śěžke, ale mjaztym som pilnje sobu zwucowała, tak až něnto wětšy źěl žeden problem njejo.
Gósći mógu jen kóštowaś a mógu teke sami muku mlaś z młyńskim kamjenjom, ako pódla stoj.
Bogaty jo teke na witaminoma B1 a C.
Łoni smy na hektar 4 dt wěcej namłośili.
Maksimalnje styri luźe z jadneje domacnosći smějo do wustajeńskich rumnosćow, a wobstoj winowatosć nosenja nagubka.
Rědny Źeń serbskich pedagogowkow a pedagogow su źiśownice, wótkubłaŕki, ceptaŕki a gósći serbskich institucijow dožywili, ako su 13. junija pśišli do Dolnoserbskego internata.
Ako tam źěšo, wiźešo k swójom wjelikem wjaselu, až njejo tak daloko dosegnuła.
Stary nan wulicujo synkoju Froncka, až w młodych casach njejsu měli awta, kino telewiziju.
Někotare rěcy su drugim wjelgin pódobne, dokulaž su z jadneje rěcneje familije.
Koncepcija jo pśistupna w interneśe na bokach wokrejsa.
Jezusowy narod, jogo smjerś a górjejstanjenje to dopokazuju.
A někotare wót was su snaź w kinje wiźeli ten za mnjo kradu tšašecy film wó Krabaśe.
Zaprědka gmejnske zastupniki su musali sam zapłaśiś wucabniki.
Wušej togo wóna se dalej kubło pla Mile Zachariasoweje, ta slědna ga jo fachowa póraźowaŕka za Witaj-źiśownje w Bramborskej.
Z Utu Hentšeloweju, wjednicu šule, su dalšne kšocenje pśepowědali.
Pó rozpušćenju dwójneje monarchije pśiźo k nowozałožonej Jugosłowjańskej.
"Naša zwězkowa kanclaŕka jo jano dla togo pśiś mógała, dokulaž žeden šef njejo jej zakazaś mógał, až něźi wujźo", měni k tomu se smjejkotajucy Jürgen Harzdorf, pśedsedaŕ tradiciskego towaristwa w Smogorjowje, kenž jo tu scenu kreěrował.
A hukniki dachu ludu.
»Starki Pettson, zakaž jomu to!«, kjawcy Findus. »Ten njesmějo ga stawnje tak kśikaś.
Mjasec do zachopjeńka jo pódpisało Serbske šulske towaristwo (SŠT), jeje wugótowaŕ, głowny organizator a zagronite, kooperaciske dogrono ze Źěłanišćom za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz (ABC).
Tak jo licba pozitiwnje registrěrowanych, ako su se testowali, stupała na 16 padow.
We tom casu ga su temperatury na (pódpołnocnem) polu a stronach na pódpołdnju kradu hynakše.
Skazanje tiketow jo pśez dany filmowy zapis na domacnem boce festiwala móžne.
Ale Wilawa kśiwje na myšku glěda. »Cogodla?«
Ja cu wódu hulaś na łacnych a rěki na suchu zemju.
Na głowje pak njejo měła lapu, ale pisany měsćański kłobyk a pśi njej jo stojał kofer.
Film jo drje ten wažnjejšy płod projekta, ale hyšći nic jogo kóńc.
Nowolětny cas lažy w septembrje abo na zachopjeńku oktobra.
To stej byłej dwě wjelgin wažnej tšojeni, ako njejstej byłej zewšym tak lažkej.
Pśed pśedstajenim su śěgnuli młode pó jsy, aby wabili luźi za woglěd.
Wón jo swójich “kolegow” z Barlina informěrował wó Serbach, wósebnje wó tom, kak su wóni źinsa w Nimskej žywe.
Gaž jo móžno, pšos dorosćonego wó pomoc.
Bazilikum wužywa se pśedewšym w italskej kuchni.
Take njejo pšuskim kralam žednje do mysli pśišło!
Głowne město jo Skopje.
Smy sćerpne, ale wótergi se zda, až rozsuźenja traju pśedłujko.
2013 su ju pówołali za dirigentku Filharmonije Baden-Baden.
My chwalimy a se wjaselimy jogo iniciatiwje, rownož góźba k takej pomocy wjasoła njejo.
A gaž ned njejsy rozměł, což wóni kśě, pótom su byli ned złe.
My, ako serbski powědamy a pišomy, wěmy, kak wjelgin nas śišći nimska rěc.
Wót mójeje familije w starych casach a jich zwiskow do Žylowa
Někotare bazowe šule wuwucuju w Tokpisinšćinje.
Dłujkozajtšny gmejny jo stary wětšnik.
Źiwjaka ga bóžko njejo nicht tak derje wukjarmił.
krajnem zlětu Jugosłowjańskeje w Skopju a 1930 na wšosokołskem zlětu w Běłogroźe.
W njej jo chemiska energija składowana, ako móžo se pśetwóriś na elektrisku energiju.
"Ja som dejała wjele pśiwuknuś, póznaś zawiny zachadanja a źinsajšneje situacije wobgrozoneje serbskeje rěcy.
Ten 25 000. z nich jo był z Błotow - tśilětny Adrian Woik z Brjazyny nad jazorom/Briesensee.
Konkretnje stoj něnto serbska wucba zwenka šule na planje.
W Serbskem domje w Budyšynje jo něnto wjelgin zajmna wustajeńca ze serbskego žywjenja.
Něnto jo wóna w Zgórjelcu a jo to docełego prědny raz w dłujkej historiji togo znatego města pśi pólskej granicy, až dostanu wobydlarje a gósći města na taki part wobšyrne informacije wó Serbach w Dolnej a Górnej Łužycy.
Zmakujomy se kuždy 14 źeń, jadnučki rozdźěl k něgajšnym casam: pla nas deje teke muske sobu cyniś".
Jogo płod jo slěwka.
Zwjaselony lězešo wón pó jabrju jěsno górjej a weze žaglece šćěpki drjewa ze sobu dołoj, pśikładowašo suche gałuzki a list a dujašo ažo se wogeń z płomjenim palašo. 
Wóna wobleka źowćam swěźeńsku drastwu.
Rědna ako druge maruše je kśěła byś.
A dla togo pśemysluju někotare politikarje a zastojniki w Picańskem amśe, až mógali te něntejšne gmejny we picańskich stronach gromadu spóraś a jadnu wjeliku gmejnu załožyś.
Wosebnje woblubowane a derje woglědane su byli rěcne kurse.
To groni, až su byli amtska wjas.
Namdušu, źiwe zwěrjeta su se tegdy lěpjej měli nježli cłowjek cłowjeski!
Musyš se wjelgin lažko pógibowaś.
Martin Fitzgerald Lawrence jo US-amerikański grajaŕ a humorist.
Domowina-Verlag 2019. ISBN-Nummer: 978-3-7420-2587-6, Preis: 34 Euro.
Pó drugej swětowej wójnje su Sorabiju wuswójli a jej dom zebrali.
Prědnej kupce gronimy Lutki (w starstwje 1–2 lětowu), drugej Wodne mužyki (w starstwje 2,5 – 3,5 lět) a tśeśej Błudniki (4–6 lět).
Ceły tyźeń noc a źeń som blatowała.
Bźez zajma měni: »Něnto sy mě weto nadejšła.«
Na to smy se kuždy raz wjaselili.
W Šejnejźe su zastajili pla rodnego doma Fryca Rochy.
Złośanu medalju za zwěrnu słužbu za 40 lět su dostali Gerd Korreng z Gogolowka/Klein Gaglow, Roland Badack z Kósobuza/Kunersdorf, Andreas Lippmann z Limbarka/Limberg, Frank Käso z Glinska/Glinzig a Karlheinz Krause z Kśišowa/Krieschow.
Wósebnje ju interesěruju rěc a nałogi z jeje domacnych stronow, kaž teke zgromadne aktiwity, źož se serbski powěda.
A jogo rjeśaza wótpadnuštej wót jogo rukowu. Pós 12,7
Turisty deje how wiźeś žywe rolnikaŕstwo a dostaś za Błota typiske produkty z prědneje ruki.
Silwester 2016 w měsće: Rozglěd z Grodskego torma na Grodsku gasu až k Rynku.
Wót prědneje Taizé-namše w Dešnje.
Kronu pak njama, aby se źiśi na jeje zubach njezranili.
Pó chemiskich kaznjach jo w tejzce nastał płun.
Woglědarje směju teke swójske stare fota z Hochoze sobu pśinjasć, aby zgromadnje wejsne stawizny wuzgónili.
To ty njerozmějoš.
Ned dwě wót nich stej w muzeumje města a regiona Lubin.
A to, gaž jo tencas serbstwo južo ginuło.
Ale bóśona njoco naša myška zmakaś: Wóna wě, až bóśon nježerjo jano žaby, ale teke myški!
Pósćenja su zběrali za saněrowanje wójnaŕskego pomnika w Žylowje – 538 euro jo pśišło gromadu.
Som se naroźił w lěśe 1931 we jsy, kenž źinsa do Polskeje słuša.
Jezus kristus źejo: Buźćo zmilne, ako tež waš Wóśc zmilny jo.
Na ten źeń ga su wobźělniki z Dolnej Łužyce pśepšosyli swójich nowych pśijaśelow do Dešna na dalšne zmakanje.
Tam ga jo ta wobstawnosć serbskeje wucby zapisana.
Fonemowy koncept jo wuwił Jan Niecislaw Baudouin de Courtenay .
A smjerś njejo wšogo kóńc, tak dłujko ako hyšći jo něco žywe na tom swěśe a dalej!
Póměrnje wjele puckowinow ze swójimi sněgběłymi kwiśonkami smej wósebnje pla Wjerchownje wiźełej.
Lětosny kurs jo wótběgnuł pód motom "Błośański labor".
Južo w staršem casu su byli pśez to zwězane, pśez słowjańske mjazsobnosći a solidarnosć.
Wjas jo se južo na kóńcu 13. stolěśa prědny raz pomjeniła w zwisku ze sedlišćom Rěda Templarjow, wót 15. stolěśa pón Rěda Johannitarjow, což jo nam pśewódnik w rědnej cerkwi teje jsy derje pśedstajał.
Stwórtk, 30. januara, se wótwórijo zeger 19:00 nowa wustajeńca w Serbskem domje: Pód titelom "prěcne smužki" prezentěruju se twóŕby Rolfa Radochle z Rubyna.
Ako gósća budu pśiwitaś něgajšnego fararja Fischera, prjatkowaś buźo serbski wušy promšt Jan Malink, kótaryž jo južo w lěśe 1990 na prědnej źěkownej namšy prjatkował.
Wjelike źiśi su pokazali, co su wuknuli w źiśowni a to nic jano nimski, ale teke spiwy a basni na serbski.
Pšawu fonetiku wuknuś jo wótněnta lažčej
How mógu źiśi na 40 městnach źěłaś z computerom, a to wšykno jo teke zwězane z internetom.
Chto to njeby w takej situaciji?!
ZE SERBSKEGO DOMU.
W našej krajnej cerkwi EKBO dajo wokoło 150 predikantow a bratš Hermaš jo nam ako ten jadnučki serbski znaty.
W januarje 2020 jo dało pśedstajenje w Kulturnej fabrice we Wórjejcach.
Cogodla deje tatanje groniś: Źo jo něto jich Bog?
Pon smy wšykne gromaźe rejowali “Do Njabožkojc” a tu znatu polku “Anemarja”.
Wjaselim se zgromadnje ze wšyknymi, ak se rowno tak wehementnje wó našu drogotnu dolnoserbsku rěc procuju, ju cesće a lubuju“ – to jo groniła lětosna lawreatka Myta Ćišinskego, něgajšna wjednica Šule [...]
Něnt maju na Górach teke swóju wejsnu chroniku
Njejo ga to pśicyny dosć za tšach?
Jeje janšojska šwigerźowka, mója starka Hilda, jo mě wulicowała, až šwigermama jo hynac pałkała ako janšojske žeńske.
wobjed, piśa a pśikuski.
Na śopłych dnjach zgubijo našo śěło wósebnje wjele žydkosći a my se wěcej znojmy.
W konkretnem paźe maju w šulskem lěśe 2019/20 problemy na DSG, źož styri ceptaŕki k dispoziciji njestoje.
Wjele lět zasobu teke na tyźeń do Vogtlanda.
Daś Kněz was rozpłoźijo, was a waše źiśi.
Wuspěšnje jo se wobora wobźěliła na lokalnych, wokrejsnych a wobwodnych wuběźowanjach.
Miłoraz/Mühlrose
Źiśownja Lutki w Janšojcach: 8.200 euro
Ja cesto w Błotach som, ale pón w měrnych stronach.
K tomu su se pśepšosyli z Chośebuza dr.
Jaden młody žurnalist jo k tym luźam w Gogolowje se woglědał a jo pótom měnił, až njedajo se jadno njepšawo z drugim njepšawom wurownaś.
By rědnje było se pšašaś, cogodla kaki publikum źo kak reagěrujo.
Na wobradowanju jo se teke wobźělił dr.
W zalu su wjelgin rědne ornamenty z casa młoźinskego stila.
Kuždy źeń budu how wósebne zarědowanja, źož se na wšaki part pśedstajijotej rěc a kultura Serbow Gorneje, srjejźneje a Dolneje Łužyce.
Jěźomy pśez Budyšyn a pón na směr Žytawa.
Jelenia Góra " jo pólske město we dolnošlazyńskej wójwodstwje.
A k jadnej familiji smy pśecej jězdźili, to běchu Janojc w Dešnje.
Znate a pśijaśele raźi wandruju, na eksotiskich městnach ale teke doma.
Naraz se Julka źiwa.
Hyšći wuša njedej ta temperatura byś, pśeto pśi 1536°C chopijo zelezo škrěś a wordujo žydke.
Jašćericka hyšći se njepowdajo: »Pa, twója chódota ga zawěsće njamóžo razka mloko do butry pśeguslowaś!«
1 kg jabłukow k warjenjeju,
To njebuźo na tom kóńcu tyźenja.
Su tśi raze telik žněli ako prězy togo.
Nejwětše město jo Liepāja.
Za to nejwažnjejše za serbskego wucabnika, w tom casu ma wón to, kak wón gromaźe źěła z drugimi wucabnikami na šuli. „Mimo jich tolerance a solidarity njejźo.
Jězdźiś wušej togo dalokowobchadny śěgi mjazy Amsterdamom, Hamburgom, Barlinom do Pražom gaž Budapestom.
Wobraz serbskego mólarje něto słuša do fundusa muzeja, a to, což dajo wó tom wobrazu k wulicowanju, buźo luźe zawěsće interesěrowaś.
Codiakalnej znamjeni w aprylu stej Baran a Byk.
Tśi ceptaŕki tuchylu tam wuce serbsku rěc Margot Hašcyna, ako zastupujo Domowinu w brjazyńskej šuli "Mato Kosyk", jo na to pokazała, až maju na tej šuli južo źaseś lět dłujko bilingualnu Witaj-wucbu.
W narěcach mógu wótchylajuce formy wustupowaś.
Źinsa jo wóna w Košťanach pla Teplic žywa.
Wětš jo łopjena bomow tšochu pśeduł.
"Pitśku pógiba a zgromadnosći musy byś, to jo, což wucynijo towaristwo", groni serbski Zaspowaŕ Bernd Kamjeńc, prědny pśedsedaŕ Drastwinego a domowniskego towaristwa Zaspy – woblutujucy, až take normalne towaristwowe žywjenje, se wě, tuchylu njesmějo byś.
Bydliłej stej wjele lět w Chóśebuzu, 1989 stej pak śěgnułej do Rězaka, do domu jogo starjejšeju.
Wón skjaržy.
Ma smy rědne zymje měli, jano jaden tyźeń jo wjelgin šćipaty był.
Wón jo mě pšosył, pśełožyś wótrězki romana Michaila Šolochowa "Dobyśe noweje zemje" do dolnoserbskeje rěcy.
Do toś teje cerkwje su serbske namšarje zbliska a zdaloka pśichwatali.
Chtož njejo se zmakał z njeju wósobinski, ten znajo nanejmjenjej jeje głos.
Scyń z njogo rjeśazk.
Po 20. se wjedro napśisko pśeměnijo, pada južo prědny sněg.
We atomowej wójnje nicht njedobydnjo.
Trjebne pjenjeze Załožba za serbski lud mimo wótlěkanja k dispoziciji staja, na pśikład za te planowane cytańske wjacorki.
Zastupnica cerkwineje rady jo we tej gromaźe naslědku groniła, až projekt se jej spódoba.
»Wósebnje pšosym teke, aby žylojskemu kněz kantor Rizoju mój źěk a chwalbu wugronili za wšyknu pilnosć a starosć, ako pśi tom źěle jo pokazał.«
Tam jo źaseś bajkow zgromaźonych.
To pšaša cuzy. »Ně.«
Pó tśiźasćalětnej wójnje, we westfalskem měru 1668, su Błobošojce wordowali pśibite do katolskego žagańskego wjerchojstwa a stakim do Šlazyńskeje.
Mokšy, śěžki pówětš jo jomu drogu wobśěžował a tak jo raz w roztłoconej, šyrokej formje, raz pśisamem w kulowatej a pón zasej w špicnej do njebja stupał.
Młoźeńce a muske na kónjach njejsu wósebnje wupyšnjone – njamaju cylindaŕ na głowje, njejsu carne woblacone a teke škórnje njejsu se wobuli.
Ronja Šramojc z Gołbina jo cytała z dolnoserbskich perikopow, a gołkojski pozawnowy chor jo tšubił.
A něco drugego dajo nam k pśemyslowanju: Ceptarska konferenca jo něco wobzamknuła, mimo togo až jo šulske wjednistwo wó swójom wótmyslenju powědało z fachowyma kupkoma za serbšćinu a bilingualnu wucbu.
Jogo nan jo był wót prědnego dnja we wójnje.
Gaž se powěda wót infrastruktury, ga njejźo Domowinje wó drogi, ale pśedewšym wó to, kake słužby se luźam bituju, aby mógli serbsku rěc na měsće lěpjej nałožowaś.
A to jo było wjelgin cesto źěło nas źiśi.
Kněz buź z wami wšyknymi.
Se bližył muski tak na 45 lět stary.
Woni su byli toś zranjone a se culi njerozměte.
Jomu wšak se njezglucyjo woko swójogo lasso pśez głowy pśeśiwnikow chyśiś.
Toś su pytali a teke namakali w drugej jsy zasej burske byśe, take z chromom, groźami a mjeńšeju brožnju.
Kupkowa kórta płaśi za kuždu wósobu 3,50 euro.
Což jo se jomu raźiło: My a wón smy se zmakali na jadnej rowninje.
Nan: Wjele dnjow zasobu łoźowachu a mějachu nejrědnjejše wjedro. 
Stopjeń 5 groni: Do góle nicht njesmjejo hyś abo jěś.
Gano su se wobźělili na wuběźowanju w serbskem cytanju.
Moderěrowałej stej něgajšny faraŕ Holger Thomas a Luisa Nowka – wjednica młoźiny.
Wón jo pokazał na modernu bramborsku wustawu z artiklom za pšawa Serbow.
Zachopjeńk rozgronow jo wažny był
Tomu lěśojskemu tšojeńku jo se w zymjem dalšne pśizamknuło.
Ten triumf jo wóspjetował pó swójom wustupje we Łužycy 1996 a w lěśe 2000 z dwěma dalšnyma olympiskima dobyśoma.
Sobotu, 20. apryla, jatšownicu, 21. apryla a jatšowne pónjeźele, 22. apryla, móžośo w Domowniskem muzeju dožywiś jatšy pla „Starego luda“ wót zeger 12:00 do 16:00.
Literariske Błota a Fontane (wustajeńca)
Jan: „Dwa?
Mógu se pśedstajiś, až móžoš w Dolnej Łužycy južo w drugej generaciji wó serbskem žywjenju powědaś.
Drugi tyźeń som był zasej w tej wucbje, a ten faraŕ jo gronił, až jo ten cart mě zasej wopušćił a mógu zasej sobu gótowaś.
Prědne znatecynjenje ze Žylowa w Casniku 1864
Šnora a pón samo śańki drot stej byłej bejnje malsnje pśešurowanej, pśeliš dłujko žednje źaržałej njejstej.
Kšawne naroźenje marki w juniju lěta 1157.
Tuvalu jo mały kupowy stat w Śichem oceanje.
Což se źinsajšny źeń njerozmějo wót samego: Wužywanje dolnoserbskeje biblioteki jo dermo.
Wobraz how njepokazujo pśibrjog a dowolarje, žwały, ryboraki, pěskowe grodki a tak dalej, ale pokazujo swět pód wódu z wjelrybami, tintowymi rybami a móŕskimi kónikami mjazy drugim.
Z politiskeju změnu pak smy wiźeli wětše a lěpše móžnosći woboranja.
Wina na tom jo wobuza z organizěrowanim busow.
Teke how powědaju pśedewšym jano starše luźe tu rěc.
Toś su jich pópadnuli, mjenja a wše daty zapisali a jich zasej pušćili.
Pójźoš sobu na górku?
Na pśikład póbitujo se za wobłuk źiśownje nadawk pśirědowanja wšakich pokazanych wěcow k pšawemu městnoju.
Centralny sekretariat SED w Barlinju njejo měł na śišć Serbow z Gorneje a Dolneje Łužyce ako teke ze susedneje Českosłowakskeje »žedne wobmyslenja pśeśiwo wukazoju Serbskeje kazni teke w Bramborskej«.
Dłujko njejo trało, ga prědny bóśon jo pśileśeł, nisko leśecy.
To ga jo wjelgin wažne, pśeto majs ako futer wšuźi w groźach wjelgin trjebaju.
Něnto som wiźeł, až ma něco w ruce.
14. měrca /pózymskego
A to se wužywa zwětšego za wabjenje turistow.
Su měli w slědnych lětach pśemało gósći a ta ceła wěc njejo se rentěrowała.
Njewěmy, lěc buźo dosć woplěwarjow a chórobnych sotšow, gaž jich trjebamy.
Filma Andriny Mračnikar stej pokazałej na Słowjeńcow w Korutańskej.
Z Lubina/Lübben. W ramiku swěźeńskego zarědowanja jo pśepódał wokrejs Damna-Błota (LDS) 17. apryla spěchowańske pśigrona za kulturne projekty lěta 2019.
Za młogego namšarja premjera: Serbske a nimske namšarje su gromaźe serbske ludowe spiwy spiwali.
A Robinson běšo tak cakajucy juž wšyknu naźeju na wumóženje zgubił, ako na raz mócny zuk z kanuny zazně, a pó chyli drugi taki zuk a pótom tśeśi jomu zjawi, až łoź jo dobyta a jogo wumóženje blisko.
Wjerašk jo był woglěd w RBB-studiju, źož su někotare samo směli do mikrofona powědaś abo sebje nejlubšu muziku žycyś.
Něźi wót 13. – krotko do swětkow – maju slědowaś rědne słyńcne, ale teke wětšowate dny.
W serbskem nakładnistwje ga su zasej knigły za źiśi wujšli! Napisała jo je Dorothea Šołćina.
W Błotach su filmarje wjerśeli reportažu z titelom »Am Ufer der Groblitza«.
Źinsa mam ze žeńskeju docełego 9 sobuźěłaśerjow.
Nejlažćejša wašnja k tomu pśipomagaś jo pśizjawjenje pla zagronitych.
Wuběrk za wuzwólowanje Serbskeje rady jo wózjawił statistiku lětosnego serbskego wuzwólowaŕskego zapisa.
Na bliźe lažytej hyšći lim a kšuta běła papjera.
Božko pak njewě, kak stary wón buźo.
Co maju w gmejnje lětosa prědk?
Wót cogo źinsa we kšywowem zwězku serbskich župow a towaristwow hyšći profitěrujomy? Ako sekretaŕ za organizaciju a młoźinu a rownocasnje 2. sekretaŕ jo se do 1964 źewjeś lět mócnje wó to starał, až wótpowěduju nawjedowańske a nutśikowne struktury Domowiny principoju "demokratiskego centralizma".
To su cłonki tamnego gmejnskego zastupnistwa na swójom pósejźenju 9. februara wobzamknuli.
»Haußig běšo ta krona tych fararjow!«
Ako kradu surowy wuwołany wójnaŕ jo tegdy pśez taku pśeradu Połobskim Słowjanam nawjedowańsku warstwu wójnarjow zebrał.
Ale Nina muža njeznajo.
Toś te wažne twarjenja pak, natwarili wěcej nic njejsu, cygle a drugi twaŕski material su wuwózyli do Waršawy, aby ju zasej natwarili.
Ale glědajśo, gołkojska gjartnaŕnja jo na pónjeźelach a wałtorach zacynjona.
Wóna jo we swójom žywjenju teke wšake śěžkosći musała pśestojaś.
We Turjeju su bomcykam pśi głownej droze pśiwězali plastikowe měški abo bundliški, do kótarychž wódu daju.
Howac tuchylu w Nimskej bóžko w kinach su za wětšy źěl jano amerikańske filmy.
My smy mały kabuf w połproznem industrijowem arealu pódwjacornego Lipska najmjeli, dla cogož som teke casy něco za piwo a najm pśipłaśował.
SWĚŹENJE
Z Pódstupima/Potsdam. Katrin Šwjelina z Drjenowa jo pśedsedaŕka nowo wuzwóloneje Serbskeje rady.
Wopśimjeśe bajki jo, až kócor Findus jo dobry pśijaśel kokošow na dwórje starkego Pettsona, ale jadnogo dnja pśiźo cuzy do togo małego glucnego swěta – kokot.
Zešywk jo dostaś w Rěcnem centrumje "Witaj".
Woglědaju se teke kupki ze źiśownjow dožywjeńsku sćažku? Jo.
Jano prědnej dnja apryla pśewzejotej rědne wjedro z kóńca měrca.
Toś mamy w njom kuždy raz pó tśich wšednych lětach jadno pśestupne lěto.
Spiwajśo Knězoju, chwalśo Kněza, kenž spušćonego žywjenje z rukowu złych huwijo.
Lubosnje słoźi mě, lubosnje tebje, w lěśu a wob zymje žycym jo sebje.
Šołtowka jo k tomu groniła, až jo juristiska situacija taka, až móžo se twariś bóžko jano kupnica, nic drugego.
Rytmus dej wóstaś, snaź mógu źowća a gólcy do wósymich spaś, gaž wacej muse sedymich z póstole.
Pśedsedaŕ towaristwa „Serbske koparje/Wendische Auswahl“ Horst Adam ma wjele starosćow z tym, což jo pśedsedaŕstwo Domowiny rozsuźiło
ABV'e DEJE ZASEJ POMAGAŚ. Dokulaž njamóžo policaja wšykno to docyniś a pśecej tam byś, źo ju trjebaju, su se w měsće něco nowego wumyslili.
Lěto 1989 jo było jadno z nejrědnjejšych lět, kenž som dotychměst dožywił.
Su samo južo pśinoski za prědne połlěto nowego lěta zapłaśili.
Bóžko pak njejsu nominěrowane wót jury w Barlinju .
Bóžko njejsmy mógali do našeje lubeje góle hyś pó brjazu.
Město same ma pśisamem poł miliona wobydlarjow, ale ceła aglomeracija ma wěcej ako milion wobydlarjow.
Mimo tofle dosta wósadna cerkwja k wopomnjeśu na Karla Haußiga 1870 hyšći dalšny dar.
Prjatkowanje Hartmuta Leipnera jo namšarje gnuło.
A nan powědašo pak wó tom, pak wó wónem a wšykne pśipósłuchachu z pilnosću.
Dajśo wšomu derje schnuś, nanejmjenjej góźinu, lěpjej dlej.
Nimskemu narodnemu mustwoju wjasłowarjow jo do mysli pśišło, wjelike treningowe cołny twariś daś.
Tak darimy něco, a dawamy drugim naźeju.
W septembrje pśiducego lěta kśě w Turnowje w Picańskem amśe stajiś pomnik za Mjertyna Monja, serbskego gymnazialnego profesora, ludowědnika a cłonka Maśice Serbskeje, kenž jo se w lěśe 1848 w Turnowje naroźił.
Wón jo był w Peters Hill farmaŕ a pśipódla, pěśźaset lět dłujko, prědkstojaŕ wósady.
Pśigótowanja na głownu zgromaźinu Domowiny, ako buźo sobotu za tyźeń (30. měrc, zeger 9.00) w hali „Jadnosć“ w Chrósćicach, spěchuju derje.
Něnt som sejźeł w parje.
Jano brachujuce wobźělenje drugich serbskich studentow jo na tom dnju wuboge było, wósebnje glědajucy na entuziazm angažěrowaneje sobustudentki Hromádková.
Maśica serbska ma šesć nowych cłonkow
Naraz maju kokošy jano hyšći zajm za takego cuzego.
Se wótkapslowaś wót wětšyny, to by serbskej wěcy na škódu było – za to jo serbski lud pśemały.
„Źo comej se zmakaś?“ – „To jo mě jadno.“ „A ga?“ – „To jo mě teke jadno.“ „Derje.
Barwy jajkow material: jajka we wšakich barwach, rubiško wobźělenje: 4 do 20 źiśi starstwo: wót 4 lět Źiśi sejźe na stołach w krejzu.
Wójak ma pósłuchaś, a daś jo teke guslowaŕ!
Wěsće jo ten tykańc z Bałcaric pjaca wšym wjelgin słoźeł!
Muzikowy ceptaŕ Gerat Šolc jo se procował, aby nam muzikaliske zakłady wucył.
To wšo comy zjawnosći pokazaś.
Božko pak njejsu se wšykne starjejše hyšći pšawje rozsuźili.
Zachadny tyźeń stwórtk jo dr.
, pśiwěza jogo pśi brožnjach ku drugemu skótu a źěšo na wiki, wěcej kupowat.
Kšac pó kšacu rozměju, až płaśi něnto hynakšy politiski a góspodaŕski system a až lěbda něchten wót jich starjejšych jo hyšći žywy.
Toś ten biotop dej wostaś, pominaju Dubrawarje wósebnje dla procha w powětšu.
Wóna jo była žywa jano za swójo źěło, za ten CASNIK, docełego za to serbske.
Pśekipnjoš cołn!
Lěc z nagubkom abo lěc buźo póstajony minimalny wótstawk dosegaś, njejo wóna hyšći mógła groniś.
Wót wušej źaseś lět wón raz wob lěto se zmakajo, aby wugódnośił projekty a aby wuwijał nowe.
Kótare wopśimjeśa w statnem dogronje na kóńcu dokradnje se rěduju, jo hyšći wótwórjone.
Jaden wót tych nejwěcej znatych balokoparjow ze serbskich jsow Dolneje Łužyce jo 23-lětny Ralf Marak ze Smogorjowa.
Něnto jo nan se sćaklił a maś jo ruce załamowała a jo se kśěła zapłakowaś.
Pón pak su Hochozarje swóju prědnu drjewjanu cerkwju natwarili a w jeje tormje su wisali teke zwóny.
Což su za to dostali, jo było wjelgin małko, což płaśi teke za mloko a měso.
To zastojnstwo jo 1. awgusta wót Jana Malinka pśewzeł.
Wot Twojogo nana teke?
Wot 28. do 30. julija buźo se w Hochozy wjele sportowaś.
A móje kupce se to teke waže, až pla mnjo wót cełego zachopjeńka wěźe, kak wjele buźo to płaśiś".
Ga buźo spěchowanje za serbske źiśownje? We nazymjem smy w Casniku wjelgin chwalili, až jo krajne kněžaŕstwo, wósebnje na póžedanje a tłocenje Lěwicy, pśizwóliło wjele pjenjez za dolnoserbsku rěc w źiśownjach.
Wóna jo źiwadłowa pedagogowka a wulicowaŕka.
Refrain: Žylow, Žylow, ty sy rědna wjas serbojska, Žylow, Žylow, to groni kuždy z nas, Žylow, Žylow, Žylow, ty rědna wjas, Žylow, Žylow wutšobnje wita was.
Wona buźo njeźelu, 22. oktobra, zeger 14.00 w Drjejcach.
A dalej se groni w spisach wó wuslědkach tych wurywanjow: »Radušański grod jo w starosłowjańskem casu, w 7./8. stolěśu, se załožył.
Ako pšawu wěc mam to, až jo se kalendarium reducěrował na to nejwažnjejše – na stolětnu pratyju, na terminy za šulske prozniny, na swěźenje w Pólskej a Českej a, to se wě, na te pokazki kuždy mjasec.
Jindřich Kabát jo se južo ako młodostny ze Serbami zeznał, z kólasom pó Łužycy ducy.
Njeźelu, 25. awgusta w muzeumowej brožni wósebny koncert z chóśebuskeju spiwaŕku Kathrin Clara Jantke.
Tak dłujko ako móžašo Robinson 143 kupu wiźeś, wósta wón zwjercha na łoźi a glědašo slědk. 
Pětko se źiwowašo, až tak wjele kulkow sajźatej; ale Robinson źašo k njomu: Ty wěš, až pó twójogo nana pójěźomej a snaź hyšći wěcej twójich pśijaśelow sobu pśidu; tak dejmej se zacasa wó to staraś, až pótom něco k jěźi změjomy.
Mjazy nimi su wunamakali žnjownego krala (mjenja namakajośo spózy w kašćiku).
Co jo se źiwnego stało na Ryškojc burskem dwórje?
Kak stej se zasej wujadnałej?
Nižozemska jo jadnotny stat.
Azowske mórjo jo małke mórjo w krotkozajtšnem źělu Europy.
Jo teke wuzwignuł, až Rudi Herzog hyšći powěda, swóje mysli hyšći gromadu ma a bźez bryle kuždy źeń ten źenik cyta.
Wóna lažy w Atlantiskem oceanje.
Te stajijomy 15 minutow do chłoźeceje spižki.
Až stoj tam njedaloko smogorišća pśi grobli rědki bom, to njejo mě žednje nadpadnuło, wó tom njejsom až pśed krotkim teke nic słyšała.
Do Nowego Casnika zastupujom w śěžkem casu, ale połny optimizma.
Ako to wulicowašo, bulachu se jomu łdzy pó licoma dołoj a źěkowašo se Robinsonu a Pětkoju z ruku; tejerownosći tež Pětkowy nan. 
Wuzwigni ruce a źarž balo we wusokosći głowy.
Do togo su do župy pśiwzeli Domowniske a drastwine towaristwo Raduš.
Docełego prědny raz jo se něchten wupytał za abituru to graśe na dudach, a to jo wóna wjelgin derje zwónoźeła, z pomocu Wolfganga Kotiseka.
A pšosašo Filipa, aby na wóz stupił a se k njomu sednuł. Pós 8,30–31
W kjarližu "Ja som znazdala, Kněz, twój tron wuglědał" spiwamy wó dobrej naźeji, až Jezus jo naš šćit a trošt na wše case.
Woni su wutłocyli polki a pó casu teke štałt a cypjel ze źěłoweje drastwy.
Sy ty južo někomu pomogała?
»Co tebje jo?«
Aktualny magacin: powěsći, wólby 2019
Nejlěpše znaśa pak gódnośe pla serbskeje kultury a zběranje a pla starych rucnikaŕstwow.
Geografiski teritorij Kajmany słuša k Pódpołnocneje Americe.
Dla togo stej kněni Herntier a kněz Kuhlee załožyli mały moderny zawod k zlěpšenju tekstilijow.
Serbske koparje su swóju lětnu głownu zgromaźinu zaprědka pětk, 27. měrca, planowali.
Rzeszowske sportowe kluby su nejwěcej wuspěšne w volleyballu .
Knigły jo nakładnistwo praskeje uniwersity Karolinum 2013 wudało.
Znowa budu w šuli zwucowaś a pokazaś musical.
Pótom pak swěśe w někotarych jsach Dolneje Łužyce teke hyšći zapust.
Bur jo swójo zlubjenje dopołnił.
Redakcija by kśěła k tomu pśispomnjeś, až njama w kuždej wěcy pśecej samske měnjenje ako awtor.
Cygla namakajotej na kuždy pad rědne městko w nowem domje.
Som cesto kreatiwna, baslim, wugótujom wěcy, móluju, šyju.
Wón jo 2013 a 2015 wordował swětowy mejstaŕ w źěłanju z rjeśazoweju piłu a jo togodla predestiněrowany był za wugótowanje symbolowych figurow dolnołužyskeje wokoliny.
Wutšobnje źěk za to rozgrono, a wjele dobrego za graśa za Energiju.
Stej to rejowańska kupka "Stara lubosć" a towaristwo "Gromaźe".
To su byli Margot Hašcyna, Angela Šurmanowa, Till Wojto, Franc Deuse, Anna Šulcojc, Madline Gjarźic a Colett Šampatisowa.
A derje jo, až mamy zasej wjele luštnych pśinoskow a k tomu teke rědne ilustracije.
How stej wužecej głowje gromaźe z gwězdu.
Jogo lěwa noga jo była tšašnje zapuknjona.
Ale dokulaž toś ta bóžko njepasujo, chójźi wóna w drastwje, ako jo wót Zapjacojc šlodaŕnje z Gołbina kupjona.
Wóni su wulicowali teke wót śěžkosćow: až někotare casowe znanki njejsu kśěli pśed kameru zjawnje powědaś, abo su pó casu zasej wótskócyli.
Mjenujomy how jano tych cłonkow, kenž maju kulowaty 30., 40., 50. abo 60. narodny źeń a kenž su starše ako 60 lět.
Naše naraźenja su dłujko znate, teke pśez serbske a nimske medije.
Dla cog nic tek serbske abo dwójorěcne teksty? .
Mólby deje slědk do Dolneje Łužyce, źož móžo zjawnosć je wobźiwaś, aby z tym mólarja cesćili.
A weto su grajnišća a parki byli dlejšy cas połne z luźimi.
Pomogało jo mě pśi tom se wě, až som roźona Dolnoserbowka a až som była k tej rěcy pśiwucona.
Podpěruju teke naraźenje — jo na kongresu zasej słyšali smy —, w Chóśebuzu załožyś kulturne srjejźišćo, źož se serbska kultura woplěwa, źož serbski muzeum swójo městno namakajo, źož mógu se Serby zmakaś a tak dalej.
Njamaju winiki ewangelija pšawje, gaž gronje a sromośe, źo ga jo něnto waš Bog?
Teke wón jo se wukubłał na oficěra, ale jo se pśecej južo zajmował za ludowědu a wuměłstwo.
To nejnotnjejše jo se teke w šuli reparěrowało, a šula jo se zasej zachopiła.
Wustupiju rejowaŕki kupki Fast Steps a wóni budu gósći k zgromadnej reji póraś.
Zamyslona zwiga zasej a zasej głowu a glěda wen do zagrody.
Z tym až Kristus jo smjerś na sebje wzeł, jo Bog se hujadnał z wami.
Ako diplomowy rolnikaŕski inženjer se we tom derje wuznajo.
Źiśi se stakim nurje do drugego rěcnego swěta.
A wósebnje pśikładne by dejali pśi tom byś te staty, kenž pśisłušaju Europskej uniji.
Helmut Kajl — dotychměst direktor Chośebuskego wobwodnego sudnistwa a justicny wušy raźc a.
Serbske studenty z Lipska, z Drježdźań, z Barlina a Budyšyna su se na kóńcu zachadnego tyźenja zmakali w Rownem.
Teke walkowaś budu.
Chtož co se daś pó muzeumje wjasć, daś se tyźeń do togo telefoniski pśipowěźejo.
Ana Kosacojc, ako jo w měsćańskem zastojnstwje zagronita za serbske nastupnosći, jo pśibytnych wó tom wobšyrnje informěrowała.
Wóni su pótom wóstali w wobsejźeństwje SKC.
Nejžpjerwjej jo se Narodna zgromaźina konstituěrowała w Górnej Łužycy a tšochu pózdźej (wót januara 1990 sem) tež w Dolnej Łužycy.
Źinsa (stwórtk, 20. junij) zeger 16.00 buźo w klubowni Dolnoserbskego internata prezentacija serbskeje studije we wobłuku projekta SMiLE (Sustaining Minoritized Languages in Europe).
Z 873 głosami jo měła Ira Frackmann jano 60 głosow wěcej ako Krawcowa, ta něgajšna direktorka bórkojskego amta.
Kněz KLASKAŔ wótšwicyjo graśe.
Pódla jo wót śišćana basnicka w nimskej rěcy Die Spreewaldmücke wót Marleny Jedroweje.
Stwórtk za tyźeń, 27.junij, zeger 18.00 w Serbskem domje budu se prezentěrowaś fotografije, ak su nastali we workshopje z fotografom Peterom Beckerom.
Nichten njewě, ga na njogo ta smjerś abo njegluka caka.
Namóluj lejstwu.
až na dwórnišćo we Žylowje, a žeńskim, kótarež mimo muskich deje wšykno zastojaś, njamóžo nichten za zło měś, gaž taku daloku drogu z wózykom njecynje.
Chtož jo kśěł hyšći raz do nich póglědnuś, jo se musał wjelgin gibaś, aby je dostał.
Jogo nejwětšy pśiběg jo Don.
Niźi žedne droždźeje.
Srjodu, dnja 21. měrca dolnoserbski na UKW 100,4 a na UKW 98,6 MHz
Cesto jo take piwo mutne, dokulaž njejo filtrěrowane a wopśimjejo hyšći wšykne drogotne witaminy a dalšne substance.
Pśi tom jo ta gluka, až jadna žylojska źowka jo wuwucona a južo we źěle; tu comy sebje holowaś.
Ako prědne su pśed šesć lětami kšywo nowo kšyli a chopili drjewo šćitaś pśed rozpadanim.
Kak se to stanjo, wót źo pśiźo wóna tak njezjapki?
(Wěcej wó serbskej wucbje w Dolnej Łužycy cytaśo na 3. boce w pśinosku wó zmakanju Serbskego šulskego towaristwa 20. oktobra w Chóśebuzu.)
Pśi barwjenju włosow se wjele cysteje wódy pśetrjebajo.
Ako załožaŕ a wjednik „Źěłowego zjadnośeństwa socialdemokratiskich wucabnikow za Chośebuz-město a wokrejs” jo se pó politice SPD měł.
Ale jano starše luźe we jsy su se serbski rozgranjali.
Niźi pak njejo tak rědnje ako doma we Łužycy: "Doma lěpša skiba klěba ako w cuzbje ceła krowa."
Namdušu, źiwe zwěrjeta su se tegdy lěpjej měli nježli cłowjek cłowjeski! 
Teke žedne tšojenja jo něgajšna šołtowka naspomnjeła.
Pěskowy płonjak jo rostlina ze swójźby gubkatych kwitarjow .
Wóni směju wšakorako dłujke a tłuste byś.
Pokazuju se momenty, ako jo hobby-fotograf Andreas Batke ze Storkowa pópadnuł.
A mej njejsmej se južo wjele lět wiźełej.
Grobikowy Měto ze Žylowa jo w zymje kśěł jěś do młyna.
To jo 32lětna "nowacka" tak komentěrowała: "Som se kradu bójkotała.
Njepilic towaristwo jo měło woklapnicu.
Take sromośenje serbskeje młoźiny stanjo se zas a zas, a za wšym zdaśim dajo kšute jědro antiserbski zmysloneje młoźiny, ako njewónjacha se złosne statki wugbaś, aby swóju gramotu Serbam wopokazała.
Něźi 350 metrow zdalony wót brjoga togo woblubowanego dowolowego sedlišća lažy wjelicny zanjasony kamjeń we wóźe.
Take jo rědne tšojeńko lětosnego programa Serbskego ludowego ansambla k Ptaškowej swajźbje za źiśi.
To jo tak póstajone, ale te pjenjeze za to hyšći njamaju.
Togodla su pśed dwěma tyźenjoma zastupniki wót DB Netz AG tak ako wětošojski šołta Bengt Kanzler do bergaŕskego amta we Wětošowje na informaciske zarědowanje pšosyli.
Źěk młoźinje jo słušał sponsoram swěźenja.
Gaž jo juška wuparjona, dodajomy tomatowy ketšup a garbu, dolejomy jušku a warimy měso pomałem dalej.
Co sćo cynili we ferijach? "Smy fotografěrowali a měli wjasele w Grěšnej!" skóro buźo zasej šula.
Z póbitosću a dłymokeju lutosćiwosću smy zgónili, až nejwušy reprezentant Wašogo kraja, kněz Lech Kaczynski, jogo manźelska a dalšne zastupniki pólskego luda – mjazy nimi wótpósłańce sejma a zastupniki kultury – 10. apryla z lětadłom wogarnuli pla Smolenska a smjertnje znjeglucyli.
Nadalej buźo how "Bibliske słowo".
W kuždem tych słowow jo schowane dalšne słowo.
Stara mama malsnje z domu na dwór skoka: »Chto ga how tak kradu głosnje šćoka?«
Keramiku wužywaju mimo togo teke za kosmonawtiku.
Na drugi źeń stej wónej pla swójeje źowki wu Hobrachtojc gósćinowałej dalej.
Rostliny su w Europje a Azije rozšyrjone, pśi comž wót regiona Srjejźnego mórja až do Sibirskeje wustupuju.
Jogo titel njejo hyšći wumyslony.
Pśijaśelow njejsom žednych zeznała.
Wjas pśi jazorje, moderny swět a wuměłstwo
Nowakowa: To trjefi.
K tomu pśipomagaś su musali teke serbske drastwy.
Wón jo rad žortował.
Ten samy mócujo kognitiwne a socialne zamóžnosći źiśi – citěruju Serbske Nowiny Wylem-Kella.
Něga su tej wóźe teke gójece mócy pśiśpiwali.
K dopomnjeśu: Wuzwólowanje Serbskeje rady pśewjeźo se z listom.
Něnt pak jo měł młynikaŕ nowy problem: Kak změrujo togo kobołśika?
We wuběrnej medialnej formje jo referent zapśěgnuł historiske a geografiske informacije.
Śim wažnjejše budu digitalne komunikaciske móžnosći.
"Musyš swójich sobucłowjekow šćitaś, to jo wažne", groni Michaela, kótaraž jo tek swóju cełu familiju z nagubkami zastarała.
Som ga se pśi studiumje na Karlowej uniwersiśe wósebnje zaběrał ze žywjenim a źěłom Serbskego procowarja Jana Pětra Jordana (1818-1891) a wó njom som teke pisał swójo doktorske źěło.
Źinsa jo wěcej "starych woblicow" muskich a žeńskich we filmach wiźeś ako tencas, ale rolowy profil njejo se wjelgin pśeměnił.
Jo pak k wobmyslenju dał, až Chóśebuz njedejał byś wuzamknjony, až by wažne było, Turistiski zwězk Błota zapśimjeś.
Božko ale njejsu pśišli, což pak móžo byś teke dla togo, dokulaž jo to było krotko pśed jatšami.
Pon jo Wojtow ze swójim pśěgom wustał a gronił: »Kněz faraŕ, słyńco zajźo.
Pětk, 27.februar, zeger 20.00, budu wobydlarje Groźišća a Radowize swěśiś zapust na reji w Krawcojc kjarcmje w Janšojcach („Zur Dorfaue“).
Jeje žycenje njejo se dopołniło.
Za prědnu pcołku nastajiju swój wjeliki palc, za drugu pcołku pokazowaŕ atd.
Kak dłujko Wy něnt wuknjośo dolnoserbsku rěc? Jo to pitśku jadnorjej, gaž znajośo druge słowjańske rěcy? Ja wuknjom dolnoserbšćinu akle pór mjasecow, ale cu to rady hyšći intensiwnjej cyniś, a regularnje, kuždy źeń wuknuś.
Kapała jo grała, ako ten kral z kralowku jo w krejzu rejtował.
Mimo togo dajo wót tśich lět pšawidłowne kreatiwne zmakanja žeńskich, źož te "stare" a te "nowe" Lubnjowaŕki zgromaźe wšake kreatiwne zaběranja woplěwaju – a wóni mjaztym socialnje wusko zrosćona kupka su.
Někogo, kenž tebje do łona wzejo, rownož sy zas něco zwórał.
Nowaka-Njechorńskego, źož buźośo jogo žywego wiźeś.
Kněz źejo: Buź dobreje mysli, wšyken lud w kraju, a źěłaj; pśeto ja som z tobu.
Lěc su něco namakali, ako su wopytali złoto wumyś? Wuglědali su ako Indianarje ‚na wójnskem puśu‘.
jo pósćiła jej chytšu baseń.
Te 15. 000 euro myta, ak jo se jim dostało, co gmejnska rada wudaś za nowe grajnišćo za źiśi w Dešnje a k sajźenju sadowych bomkow w Strjažowje.
Pod mechom we wokolnosći někotarych metrow su lažali te dalšne.
Se wě, jogo nabranki su we wjelikim burskem Dešnje wětše byli, ale na jogo žeńsku cakašo wěcej źěła a nowy, nuznje trjebny farski dom njejo hyšći dotwarjony był.
Kócka jo wuměłcowka wótpinanja, wóna nas wšedny źeń na njo dopomina.
Info
Naslědku deje se wobspomnjeś łužyske a serbske kupki: Stara lubosć a kupka TanzErFolk z Chóśebuza, kaž teke rejowaŕska kupka ze Smjerdźaceje/Schmerlitz, kupka Pśezpólne, folklorna kupka Sprjewjan z Budyšyna a serbski folklorny ansambel Wudwor/Höflein ‒ wšykne z Górneje Łužyce.
Lětosa buźo zasej mjazynarodny ferialny kurs sorabistiki w Budyšynje, ako organizěrujo Serbski institut.
Do Žylowa smy cesćej pśišli, dokulaž do města jo pśez Žylow šło.
Ta źělba, ak jo jo zejgrała, [frakcija Pónaschemu] njejo rezultat pśipóznała, a prezident bramborskego parlamenta jo dejał jich wurownaś. „Demokratija ga ma swóje nyki, a z casami se pśi wuzwólowanju pśepadnjo“, jo Mak gronił.
Prědne masiwne domy su twarili ze samopalonych cyglow, pśi comž jo był spódny źěl z pólnych kamjenjow.
Pótom su se wlakli te wobradowanja tam.
Wón jo šeł staremu nanoju a jo gronił: „Mam instrument!
Fryco jo se spěšnje na swój dwór pórał.
29. januara 2020 jo Sakski sejm wótpowědujucy § 6 Sakskeje serbskeje kazni cłonkow Rady za serbske nastupnosći za sedymu wólbnu periodu wuzwólił.
Swěźeń wobstojašo z maje, swajźby, źiwadła a koncerta.
Tuchylu wužywa biblioteka gromaźe z muzikoweju šulu tamnu wjeliku rumnosć za zarědowanja.
Maju wšak indiańske rody a Serby cesto samski pśisud ako prawobydlarje zemje, na kótarejž su źinsa narodna mjeńšyna.
A taka drastwa jo bejnje droga a drogotna.
»Dej wón něnto na pśecej how wóstaś?« 
Naju wjasele na tych tśich gribickach a tom cełem wótpołdnju jo było kamsy! 
We Łužycoma su festiwale pśiwabnišćo a městno reprezentacije za serbsku młoźinu.
Kužde lěto raz diskutěruju frakcije krajnego sejma w Bramborskej a Sakskej, druge politikarje, zastupniki zastojnstwow a serbske fachniki.
Wón jo dobreje naźeje, až w Bramborskej buźo móžno, Pratyju dalej wudawaś.
Wóni spóznaju, až jo pśiroda wažny źěl našogo žywjenja.
Wšykno jo kradu napisane.
Někotare wobydlarje gmejny su informěrowane wó serbskich politiskich wobstojnosćach.
Tak se mjazy drugim pšaša, lěc jo wobydlaŕ cłonk towaristwa, kenž woplěwa serbske nałogi, lěc ma serbske rěcne znaśa abo lěc woglěda na serbske zarědowanja.
Teke serbske studenty su za nowu Domowinu sobu zagronite.
To žycenje, rowno to studěrowaś, jo Antje južo w serbskej wucbje pla Birgit Panajcojc w 3. wušej šuli w Chośebuzu-Strobicach měła.
Wjeliki serbski swěźeń pśi góźbje 50. jubileja jeje załoženja we Wětošowje 1930 jo wón iniciěrował a rozsudnje organizěrował.
Ma něźi dwaźasća tysac wobydlarjow.
Gósćeńc "Lindenkrug" z wjelikim zalom, kjarcmaŕskeju śpu a z towaristwowym rumom stoj pśi Barlinskej droze.
Běšo nocy, kaž som cora wjacor zachopił, a Robinson lažašo a spašo w słodkem měrje a jogo wójce pśi njom. 
Jolic by byli wóni tuńše, pón by te Prjawozarje je teke raźi kupowali …“ Tak ako Prjawoska Domowinarka Inge Pjerškowa wěsće wjele we jsy mysli.
Wó Serbach jo zgónił pśez swóju žeńsku.
Ale źinsa słyšym wót wjelich luźi, až jadnorje wzeju tabletku abo zašaltuju telewizor, gaž njamógu spaś.
Sejźim we starjejšynem domje, połojca kwaranteny jo rowno mimo, a wósebnje dla njewěstosći wuchadaju mě pómałem žorty.
Pawlojc dom w Brězowce jo był dlejšy cas prozny.
Toś som jich, ako jo šło na kóńcu jadnastego lětnika wó to, źo se wuderijomy na naš wulět, pśeznanił, se wudaś z kólasami do Dolneje Łužyce.
A źo njeby to było?
Wot měrca togo lěta how se nic wěcej njetšoj — jo prozny.
Žeden płaśonk njejsu pominali.
Grajkanišćo tam stoj južo wjelgin dłujko.
Su to stawizny pśi góźbje 30. wrośenice pśistupa DDR do Zwězkoweje republiki.
Ten samy wjacor se Findus rozsuźijo, sam z kokotom powědaś.
Ja wšyknych buźim«, groni buźak.
Archeologi su jano how a tam žedne pówóstanki namakali pśi wurywanjach.
Něźi tśi, styri minuty stoje ako pśibite, glědaju a słuchaju na wšykne boki.
Alexander Pahn jo wordował 1. kral Z Drjenowa/Drehnow.
Tegdy som wjasoły był, gaž som wokoło 40 kg na lud žněł.
Pśed młoźinskim klubom su se žedne źowća a gólcy pilnowali.
Z drugimi słowami: Ja mógu wó wjele lěpjej akceptěrowaś a tolerěrowaś jadnanja eksotiskego małego luda, na pśikład na Filipinach.
Wušej togo móžośo se how daś zesłoźeś burski tykańc, błośańske mlince a teke wšake grilowane speciality.
wałtoru, 23.5.: Muzika rad słyšana
Republika Čad jo njewótwisny a rědko wobsedlony nutśikokrajny stat w srjejźnej Africe.
A ako na słowo słuchajucy awto we jsy wěcej razow zatšubijo.
Mamy swój mały cołnowy pśistaw, źož ma městno něźi 25 cołnow.
Thomas Bergner, decernent, a Anna Kosacojc-Koselowa, zagronita za serbske nastupnosći w Měsće, stej wuslěźiłej, kak jo k tomu pśišło.
A juž jo – huš – pšec, ta carna kócka.
Ten dobry schow hobzwarnuj pśez togo swětego Ducha, kenž we nas bydli.
Co maš něnt ako to prědne prědk w bibliotece?
Wjelgin wjelika wóna něnto jo!
»Kšet Knut ma mě za naru!«, mjena bur Žur. »Co ze swěta buźo, gaž maju kšety burow za naru?!«
Z kólasom, rano zeger pěśich nejpózdźej jo był wótjězd.
Jadna z tych tśich źowćow jo mója mama, kótaraž jo se naroźiła w lěśe 1919.
To jo był nowy schójźeńk wenkownego mjazynarodnego źěła Maćice Serbskeje, kenž jo Bogumił Šwjela z boka dolnoserbskich Maśicarjow głownje sobu njasł.
Źo wostanu serbske spiwanja pśi zapustach?
Pśiduca njeźela buźo njeźela zamrětych.
Mimo togo ma kužde žrědło se wót drugich wótchylajucy pšawopis.
»Pomałem, pomałem, mój luby«, jo Wylem dalej wulicował. »Ten pilny luź jo se pśeźěłał a wumrěł.«
Arabiske mórjo jo pśez Adenski zalew z Cerwjenym mórjom zwězane a pśez Omanski zalew z Persiskim zalewom.
Cesto jo śěžko, dostaś gójca.
A Wylem Nowy jo wjeliki późěl měł na jich organizaciji.
Wóni maju z płatom wobwite nogi, což jo moda, kótaraž jo howacej w Europje togo casa juž dawno zastarana była.
Nowy a B.
To źo lažko w góli.
Pśed Měsćańskeju halu jo startowanišćo.
njeźelu, 5. januara /wezymskego
Tak jo Wylem hyšći w pšawem casu měł swój gódowny bom.
To jo było rědny cas z njeju.
Tam pokazuju to łužyske žywjenje „na lanźe“ a moderne wobstojnosći, pśedawańske budki budu.
Městno buźo DWC.
Pśestśigaj carny drośik do něźi 6 cm dłujkeju smasawkowu a ca.
Po wjele lětach jo wóna teke zasej na pśedań w Dźěwinje a Sprjowjach w župje Běła Woda/ Niska.
Prezidium Domowiny jo pśewjadł 19. julija wósebne posejźenje, a to w Serbskem domje w Budyšynje.
Ten 14. mjazynarodny folklorny festiwal »Łužyca« dej byś wót 22. do 25. julija 2021!
Ako instrument jo se wupytał cello. “Po studiju som měł swóje prědne pśistajenje pśi armejowej operje w Praze, ta pak jo se pón rozpušćiła.
Organisatory su měli ideju, město tradicionelnego festiwala lětosa kóńc maja małe rostlinowe wiki wugótowaś.
Ten eksperiment ze załoženim „Łužyskeje uniwersity“ jo južo w lěśe 1990 kamsy šeł.
Papagaj dostawa tu samsku jězu, kenž znajo z domownje: płody, semjenja, kwiśonki a pupki.
Togodla buźo to wažna šula za lěpše a šyrše kubłanje źiśi a młoźiny.
Katalog njewopśimjejo jano wobraze tych instalacijow, ale teke zawjeźeński tekst wót Gregora Kunza.
Gaž som sama a nichten njejo pśi mnjo a gaž njok se gniwaś, pón lubjej spiwam.« »Anka buź wjasoła«, »Srjejź Hochoz stoj lipa zelena«, »Rědna jo ta leluja« – to wšykno jo mě wóna zgłosyła, teke jatšowny kjarliž »Kak połna kšwě a ranow«.
Wóna jo mimo Keltiberišćiny głowne žrědło za kontinentalne keltiske rěcy.
Pětš jo zasej ten stary.
Guaranišćina jo spócetnje jano měła licbniki za licby jaden až styri, togodla wuškowne licby se morfologiski zestajaju, pśez pśedstajenje afiksow, pśi comž na pś.
We tom lisće dej stojaś Wašo mě, starstwo a powołanje.
Pśi zestajanych słowach kuždy wobstatk wobchowa swóje pśizukowanje.
Wustajeńca k tomu projektoju ga jo tomu casoju gastěrowała w Muzeju modernego wuměłstwa w měsće Klagenfurt/Celovec, hyšći až do 30. awgusta Edith Maria Bernhoferowa wót Instituta Roberta Musila jo tych wokoło 20 gósći na zarědowanju w Domje Musila pówitała a jim te tśi awtorki pśedstajiła.
Z Baršća/Forst.
Drogowański běrow jo se mě pšašał – sotša koleginy mójeje žeński jo była wjednica běrowa – a ja som pśigronił.
Pěś raz su slědnu sobotu a njeźelu swěśili w Dolnej Łužycy žnjowny swěźeń ze serbskimi nałogami.
A wón jo jim pśirucył, aby dali je Towaristwoju za serbsku rěc w cerkwi.
Gdyž něnto luźe z Europy tam pśidu, pśedawaju wóne krale cełe wupy swójich luźi.
Ty sy ten Bog, kenž mě pomoga.
Pětš jo pśecej hyšći wobuzny.
To su luštne bildki! Z nimskego cirkusa pak njejsu te fota.
Techniski njejo togo trjeba było, ale tak su mógali kokule z motiwami wupyšniś.
Łopjena su w porach pjerinate a se zwětšego w wijankach kóńce.
Wón pódpěra póžedanje gmejnow za wěstosću planowanja a za juristiski wěžucymi dogronami.
Wuzwignuś musy se zas a zas, až załožbowa rada jo měła k wubraśu jadnu wót dweju móžnosćowu: Dajomy-li ansambel do insolwence abo co my-li pomogaś?“
Domowinske kupki chóśebuskeje župy su na njogo cakali a byli samo złe, gaž njejo raz mógał na jich zgromaźiny pśiś.
Pšašajmy se raz, kake wucynki to ma?
Teke ja som južo dožywił, kak su se naše žeńske w serbskej drastwje wusměšowali.
»Glědaj ga do glědałka!«
Gaž domacne se rozgranjaju, wěźe, chto Babkarjowe su, až Kowalojc tam pśi Krjach bydle, źo Tyšarjowe byli su.
Gaž něcht jo grěšył, ga mamy rěcnika pódla Wóśca, Jezom Kristusa, togo pšawego.
Wšake filmy jo wóna pśigótowała, kaž "Wenden.
Něnto pak dostanjo swóju śpu.
ze sedłom w Lüchowje w Dolnosakskej wobstoj wót januara 2016. Tencas jo zarědowało prědnučke zejźenje za muzeje a institucije ze słowjańskeju slězynu w Lüchowje.
Jogo stary nan jo kjarcmaŕ Fryco Marak, kenž běšo pó lěśe 1945 sobu załožył Domowinu w Dolnej Łužycy.
Njamožoš swóju domownju teke w dorosćonych lětach nadejś a na nowem městnje se wobzwarnowany, šćitany a glucny cuś?
Narska som była, ale njejsom dejała pśisłuchaś, bóžko.
Cesto su luźe pśi mnjo južo zazwonili, až su něźi namakali kócku abo psa.
Do togo až wěcej wó projekśe se wujasnijo, comy glědaś na biografiju młodeje wědomnostnice Joanny Chojnickeje.
Smy hyšći dostali dalšny pśipisk.
Nejwažnjejša rěka w kraju jo ze Simbabwe póchadajucy Sambesi, kótaryž se blisko města Quelimane z deltu do oceana wulewa.
Wót 6 źowćow w serbskej drastwje su sebje za to swóju kralowku wubrali.
Snaź jo to slědny wopyt nana: "Ale wumějoš-li něco."
Casy jo pśedstajał teke něco wó Serbach we Łužycy.
25 lět a dalej
W swójej brožni jo raz pśebywała kupka z Górneje Łužyce, ako se póra, z Chrósćic.
Ducy domoj jo jim dejała powědaś, kak rědnje jo w kraju krala Kokota było.
1918 Śěžku njegluku pózmaka tudy Gusorojc 19lětnu źowku.
Na serbskich namšach wiźimy jogo ako namšarja a rowno tak ako fararja.
Młoźinje jo se dostała chwalba.
Słyšece hucho a wiźece hoko, hobej Kněz gótujo.
Robinson pak njemějašo doma měra daniž wótpócynka, pśeto jogo wumóženje how z teje kupy móžašo se jan pótom staś, joli až by kapitan swóju łoź dobył. 
Na lěwem wobrazu: Teke balokopanje jo słušało do programa šulskego swěźenja.
Zas su zwěrjeta a luźe głodnuli.
Nowe kolegi su mě južo wutšobnje pśiwitali a som wjelgin optimistiski, glědajucy na połtera lěta w redakciji, kótarež něnto na mnjo caka.
Wóna jo tež zachopiła se zasej lapu k zapustoju stajiś, což se někotarym drugim tejerownosći spódoba.
Arogantny mjatel
W drugej połojcy 19. stolěśa su se chopili how zasedlowaś wósebnje w zwisku z dobywanim złota a twarjenim zelezniskeje cery.
Jo ten ruprajcht, smy jog’ južo docakali dłujko, dłujko!
To pak ceło njetrjefi!
Rejowat su pśišli tencas samo te 70lětne.
A te su wjelgin interesantne!
Lažy pśi Gangesu.
Wjele sćo gótowali cesnoamtski.
Miłoraza.
Ze pśigódu smej se zmakałej w Drježdźanach.
Dłujki ten cas wěcej njejo, až chor “Łužyca” zasej k słyšanjeju buźo.
Jano na kóńcu to zrumowanje jo jadna wobuzna wěc.
To zběranje jo wuspěšne było: Wokoło 1,1 milion pódpismow jo iniciatiwa w januarje 2020 komisiji pśepódała.
"Njebuź tužna", groni Witko.
Lube lazowarje, wósebnje te z Brjazyny a Bórkow!
Pśisamem kuždy blisko někakich groblow bydlecy gólc jo źe ako mały „šeł ryby łojt”.
Glědajucy na CDU jo powědał NC z běrowom wót Marka Šimana, kótaryž jo wót lěta 1990 w krajnem sejmje.
Togodla maju žedne domy dwa wuža na kšywje", groni Julka."
Wóni kśě póžedanje za spěchowańskimi pjenjezymi stajiś.
Zeger 14:00 buźo swěźeński pśeśěg a kokot.
Wojto a nic naslědku Manfred Starosta ze swójim nowym słownikom su serbske śišćane a literarne słowo spěchowali.
, Serbski folklorny ansambel, Serbski źiśecy a młoźinski ansambel.
Chóśebuski wušy šołta Holger Kelch wuraznje wita to póbitowanje: "Wobźělenje na wobydlaŕskem dialogu wó wóźe jo se wě dobrowólne."
Dabit źašo Salomonoju: Bog, ten Kněz, njewótśěgnjo ruku, daniž śi njespušćijo, tak dłujko až wšykno źěło k słužbje w Knězowem domje sy dokóńcował.
Njepśiźo kukawa wěcej wen?”, se zegeraŕ pšaša. „Jo, ale kukawa se mě pšaša, wjelich jo!”
To źowćo jo něnto wótholiła swój eksemplar tych knigłow, źož wóna jo teke něco napisała w bórkojskej knigłaŕni "Lesezeichen".
Jo pón z nim serbsku domownju wopušćiła.
Ta ideja jo namakała ned mócnu sympatiju.
wjelike pócesćenje: Myto Ćišinskego.
W jogo roli smy wiźeli Rudolfa Wošika.
Jogo tśi źiśi njebudu to bóžko dalej cyniś – źěłaju ga ako serbska źiśownica, pśi policiji a ako serbski ceptaŕ.
Großojc Milena a Wiesnerojc Malina stej byłej pódla w kursu za źiśi. „To jo derje tak“, groni Manja, „naša źiśownja ga jo zacynjona, gaby žeden kurs za źiśi njebył, ga teke ja njeby mógała pśiś.“ Wiesnerojc Nico chójźi na DSG a se južo wobźělijo na kompaktnem kursu za „wjelike“.
Taka ryba pak jo jano njemóžnje wjelike zwěrje, wětšy źěł jo 50 aby 60 stopow dłujka.
Kulturne žywjenje ma tam swójo kšute městno.
Ja pak njok w gumnje kulki sajźaś.
Wjaselim se wjelgin, až mamy Dolnoserbsko-nimski słownik wót Manfreda Starosty.
srjodu, 19.7.: Magacin k połdnju
Wotegrono: To se wě.
Krabatix: To su styri sta potencielnych kandidatow za naše serbske institucije!
Pśede mnu stej sejźełej Fryco Mucha z Dubjego a jaden gólc z Gołynka.
Su musali z nami na póla kulkowe bruki zběraś abo su nas nanejmjenjej tam pósłali, wótergi samo we wucbnem casu.
Ta nejnowša jo ta: w nowem Chóśebuskem – abo Liškojskem – jazorje by mógała NATO źěl swójeje floty stacioněrowaś, a tam mógali pón teke serbske matroze swóju słužbu cyniś.
Ze swójeju starkeju Renate Käthlitz (roź. 1944), wót lěta mójogo naroda 1991 až do 2002 wjednica žylojskego horta, som wótrosła pód samskim kšywom ako wóna něga ze swójeju starkeju Pauline.
21. 6. rak
Pó źělach som swójske źěłowe łopjena pśigótowała, howacej som wužywała druge materialije, ako na pśikład som měła z casopisa "Płomje".
Sused, tek se zbuź!
Ale mjaztym, tak jo gronił Bernd Siegert, mógu se Rogowarje z tym konfrontěrowaś.
Lětosa njedajo dosć jabłukow.
Smy se pšašali teke našych cytarjow: Co maśo Wy raźi?
Jo był pśedsedaŕ wuběrka za serbske nastupnosći SPN, kótaryž běšo na jogo iniciatiwu w lěśe 1998 nastał.
How jo sama chudoba a tužyca wejsny lud dajiła, bity jo dejał njasć njebitego.
Šulski raźc Michael Koch jo se dopomnjeł na jadnanja ze starjejšymi, źož jo šło wó toś taki bus.
Tak cuju se mjazy sobu zwězane.
Ceły objekt se docełego wobnowijo.
Je su luźe mógali anonymnje wótedaś.
Pśi žałowanju su dalej nosyli běłe rubišća na polkach tak ako běłe batistowe kušawy a běłe štrumpy.
Na tu wašnju jo nazwucowanje melodije za źiśi wósebne wjasele.
Kongres w Budyšynje jo połožył zakład za to, až jo se mógało to wótnowjenje Domowiny ako zapisane towaristwo a ako kšywowy zwězk (Dachverband) za župy a towaristwa dalej wjasć.
Lětosa. w januarje, jo tam měła wuspěšnu premjeru Händeloweje opery „Radamisto“. „Trjebam take wustupy w operowem a koncertowem swěśe, aby mój nutśikowny aku za wuspěšne wuměłske statkowanje w SLA zas a zas napołniła.“
stwórtk, 2. januara /wezymskego
2. njeźela pó gódach
Wó Bagoli na 78. Serbskem bliźe
Cesto jo była pomoc w tom, až su darili lutki luźam dary, za kótarymiž su wóni rowno pytali, na pśikład kamjenje abo šyški.
Take praskanje a grimanje njejo wón silwester hyšći žednje dožywił.
Na pśedań su mjazy drugim w Lodce a w redakciji „Märkischer Bote“.
Friese gronił - njesmějo wokrejsne granice pśestupiś.
Ten se njegóźi jano ako element na blido abo źurja, ale móžo se teke pśed domowym zachodom powjesyś abo tam połožyś.
Wjasoły ruš pśi łapanju kokota w Drjenowje ga znajomy.
Ale lětosa jo teke młoźina (w Turjeju) stajała majski bom, a toś su byli wobmyslenja, lěc młoźinski aktiw buźo objektiwny we swójom rozsuźenju.
W samsnem lěśe jo wóna naroźiła prědnego syna, Frido.
»Naš nan jo był do Gołynka ceptaŕ.
Ryjne rezultaty serbskeje wucby, kótaraž we něntejšnej formje lěbda pśemóžo k rewitalizěrowanju rěcy pśipomogaś, su pógnuli k wjelim diskusijam.
Ze mnu pak jo měł »Heinicke« swóje śěžkosći, dokulaž som měł gładku gubu, aby rowno njegronił wjeliku blabu.
Rom jo głowne město Italskeje.
Mějašo južo wšo pśigótowane. ›Wóna ga něco co, zawěsće buźo wó nowy mantel žebriś.
Ale pón ned woła: »Ha, witśe!«
Móžno jo, až te Bórkojske góspodarje su jej znali.
Wetom až pśi łońskem 175. jubilejnem zapusće su w Zaspach wušej 90 pórow měli, jo lětosny zapust how snadnjej wuglědał.
Ta na lěwem boce glěda spokojnje a z dostojnosću do kamery.
Som zwěsćił psychisku depresiju.
Wob noc su brjogi a stogi sněga napadali, nan jo wujěł, pó chylce jo stojał ze swójim kólasom zasej na dwórje.
Jo, Witko, glědaj, tam jo wjeliki carny kós.
Wjelgin dłujko jo kusał tšawu.
Notne jo burski šamlik.
Wón jo wjelgin jěsno wěsty był, až Hitler buźo wójnu zejgraś.
Pśi roli budu mlince pjac, fryšnje wukopane kulki wariś a z twarogom a lanowym wólejom abo z tukoweju tunku pśedawaś.
Twarjenje něgajšnego internata stoj na Walskej někak napśeśiwo budyšyńskemu kinoju.
Se wě, až se toś ten nałog woplěwa něźi w kuždej jsy Dolneje Łužyce.
Napśisko pak jo wón, wót wuža kusnjony, padnuł na zemju.
Wšak se derje wuznajomy z póstawami z bajkow.
Starka, kak jo to móžno?
Ta 36lětna jo se naroźiła w měsće Chełmża, wótrosła pak jo na wšakich městnach w Pólskej, dokulaž starjejšej stej cesto pśeśěgnułej.
Bärbel Šubertowa, wjednica Domowniskeje śpy, wjaseli se, až smějo woglědarjam nowu wustajeńcu pokazaś.
Som dejał w nocy pór razow za starku póglědnuś, ale žedne bagry słyšała njejsom.
W januarje 2015 wupórajo se ta pójsynoga pśecej zeger 15.00 do slědujucych jsow:
A ja som jich pśeliš rědnej wejsańskej serbskej rěcy narski pśisłuchał.
Južo pśedšulske źiśi se zajmuju mimo pśedsudkow za pśirodowědne zjawy, a wóni z wjaselim eksperimentěruju.
Pśecej, gaž w Hochozy se něco tšoj, gaž Domowinarje něco cynje, jo wón rad pśipódla.
Wó jězu smy se z pomocu wjednika młodownje musali sami staraś.
Swětki 1999 jo słušała k sobuzałožarjam towaristwa Pónaschemu w Wjerbnje.
Wjele luźi jo se stakim weto rozsuźiło za telewizijnu namšu.
Ta projektowa koordinatorka dej wóstaś, naš zwězk jo wót njeje wótwisny.
Wšo jo wěrno.
Wóna źěła mjazy drugimi w „Piccolo“ w měsće, a w barlinskich šulach a źiśownjach.
Něnto źo dalej z online-konsultaciju.
Tak buźo wobkněženje rusojskeje rěcy jadna šansa teke za tych, kenž z pomocu serbšćiny se wudopołniju we swójich rěcnych znaśach a zamožnosćach.
Po namšy w Serbski cerkwi do susedneje Nimskeje cerkwje ducy: kněni Bosanowa (napšawo) a Žyłkowej z Gor (nalěwo) a z Kosobuza kněni Lindnarjowa.
A ta napominajuca baseń wšak njejo źinsa hyšći swóju aktualnosć zgubiła:
Mě za organizaciju jo se wubrali wót roda Indianarjow z respekta za jich znate wójowańske zamóžnosći.
We wóźe se wužeńce malsnje pógibuju a z tym ryby pśiwabiju .
Něnto su žni.
We njej kśě glědaś wósebnje na strowe žywjenje źiśi.
Festiwal jo stojał pód patronatstwom Zgórjelskego krajnego raźca Bernda Langego.
Za naju njejo to pśecej lažko.
Tak buźo 3. oktobra prědny zgromadny trening balokoparjow z Dolneje a Górneje Łužyce, a to w Njebelčicach/Nebelschütz pla Kamjeńca.
Abo su jogo wóry nakazone a dla togo je rozdawujo? Njamóžo byś.
Som se musał napšawdu wjele nasłuchaś, nic jano ja, rowno tak druge cłonki towaristwa a dalšne, ako nas pódpěraju.
Wy sćo starstwowa prezidentka, maśo nawjedujucu funkciju w Serbskem sejmje.
Cesto tek wordujo łoź wót wjele takich górow wobzamknjona a njamóžo se gnuś, a wóno jo se južo tšojło, až te cłowjeki na tej samej jadneje tšašneje smjerśi wumrěli su.
4) Wšykno źěło stanjo se k lěpšemu wšyknych, tež dej kuždy za kněza teje kupy wójowaś, buźo-lic to trjebne. 
Dla togo maju naźeju, až buźo młoźina zasej raz sama camprowaś.
Mjaz wobyma połojcoma jo pózdatna źěleńska sćěna.
Styri wót nich jo pó swójom namólował a z tym wopytał wuslěźiś wjelike pótajmstwo tych sławnych freskow.
Něnto źiśi narske su, kak te ptaški swajźbuju.
Friese wuwitał reprezentanta Domowiny rowno tak ako dolnołužyskego župana dr.
: Póžytk jo na tom wina.
Zastup za reju płaśi 6 €.
* 1926 w Žylowje, † 2019, agrarny inženjer, dłujkolětny awtor Pratyje
To móžo byś jano na dobro Gatojcanarjow…
Njebjo jo šere a jano nad bomowymi wjerchami tam slězy pitśku cerwjene.
Wuwucone wótkubłarje mógu pak źěłaś wšuźi, nic jano we Witaj-źiśownjach.
Někotare su napisali, až Domowina dej byś partnaŕ teke za Serby a interesěrowane luźe, ako bydle zwenka Łužyce.
Jo něnto tšachota za kuždego w góli?
Mjazy nimi stej byłej teke wušy promšt kněz Richter z Chośebuza a kněz Wirt, serbski superintendent z Gorneje Łužyce.
Gołkojski šołta Karsten Schreiber jo gronił, až su wognjowe wobornice a woborniki ryśarje wšednego dnja. „Som gjardy“, jo měnił, „až jich w gołkojskej gmejnje mało njedajo“.
Teke smy gronili “Nähmaschina”, “Zeitunga” atd.
Ratšojc ze Žylowa/Sielow pśedawaju rostliny, principielnje bula derje.
Krabat pak jo wěźeł radu: »Njebuźomy wěcej z głodom tšadaś.
Basnikaŕka Mina Witkojc napisa 1931 baseń "Serbski sokoł" a se wobźěli na wšakich wšosokołskich zlětach we wukraju.
Toś se zachopijo njeźelu, 9. julija, serbski program južo zeger 10.00.
Gaž smy wšykne doma, su to za mnjo nejžrědnjejše wokognuśa", groni Serbowka.
Som zachopił w septembrje 1942 do šule chójźiś.
John Travolta jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Tam zgónijomy wjele zajmnego wó woblubowanej „Bimmelgusće“, kótaraž by k 120. razoju wótjěła wót Chóśebuza do Bórkow.
Myslitej se na to: teke kmótšy pótrjebaju jaja.
Na zmakanju serbskich wucabnikow gano w Chóśebuzu su pśibytne teke wšake informacije sobu do swójich šulow dostali.
Staw slěźenja wó pókóńcowych znamjenjach w źělach Łužyce stagněrujo pśecej hyšći na stawje, kótaryž jo Eberhard Deutschmann 1958 rozglědniwje tak formulěrował: »W Błotach dej nejwěcej wužywany [motiw] wužowego krala pśedstajaś, kótaryž grajo wjeliku rolu w mytologiji.
K drugemu: Pód motom "Dwójorěcnje smy južo dawno.
Chtož ma lušt, njamóžo se z wjelikim abo mjeńšym busom jano pódaś do bliskeju městowu Trenčin a Trnava, ale dalej.
Bog wjeźo nas, wón teke znajo, ga mamy wumrěś.
Podobne zarědowanja by teke w pśichoźe trjebne byli.
Kristus jo śerpjeł raz za naše grěchy, pšawy za njepšawych, aby nas k Bogu pśiwjadł.
W dnjach pśed ptaškoweju swajźbu zwucuju źiśi kuždy źeń pilnje swóje spiwy, basni a gronka, něnto pak hyšći bźez kostimow a narodnych drastwow.
Ale teke pśez koronu a z tym zwězanym pśetergnjenim prezentneje wucby jo teke notne wordowało, wucbu dalej wjasć ako distancnu wucbu.
To groni, až jo wót dogromady 170 bokow pśisamem 20 za tu wjas myslonych.
Tuchylu smy pśi tom, how nowe sanitarne załožki a rumnosć za zgromaźiny twariś.“
Šulu ned měli njejsmy, rownož stej dwa něgajšnej šularja tam wokoło ganjałej.
Liza ma cerwjene rukajce.
Taku móžnosć jo wokrejsny sejm něnto wužywał we zwisku z tym, až su głowne wustawki wokrejsa Sprjewja/Nysa we wšakich paragrafach pśeměnili a wudospołnili.
Jo to Cazojske groźišćo, kótaremuž su něga teke gronili "Domaškojc góra".
To jo južo wobzamknjone: we stronje jo jasne, wó co źo: kak za naš serbski lud cile dojśpijomy?
Młogi raz jo mała figura nutśi ako symbol Jezusa-góletka.
Z tym njejo wón był spokojom.
24 pórow a pěś źiśi jo śěgnuło na kóńcu tyźenja pśed dwěma tyźenjoma pśez tu wjas.
Wónej stej w prědnej rědowni.
To mě za karnewal jo pśedewšym na pódpołdnju kraja znate.
Cesto smy se dla togo pšašali, kak luźe to jano zwónoźiju.
W złych casach su wóni góźinow, kótarež maju słužyś ceptarjam drugich wažnjejšych pśedmjatow w nuzy.
Kněni Grabina z Popojc jo južo 89 lět stara a kněni Stopina z Brodkojc jo 60 lět stara.
Sobotu, 15. februara, jo taka pšawa wjasołosć se pśinamakała.
"To jo se zachopiło pśed někotarymi lětami za oktoberski swěźeń w Gołkojcach.
Jolic změnja se stopjeń dlininy wobglědowańskego stojnišća, ga změnja se teke pśeběg njebjaskego meridiana.
Pětk wjacor su gromaźe woglědali do Łužyskeje hale, źož su w balokopaŕskem turněrje wiźeli znatych něgajšnych aktiwnych balokoparjow z Łužyce, z Nimskeje a z Českeje.
Na zachopjeńku njejsom pśewjele wó njogo roźeła.
Wokoło 50 luźi jo na ten wjacor do Serbskego domu pśichwatało.
Findus se wumyslijo wšake wašnje, swójej wušej šćitaś.
To se wě, až su pśibytne – jich jo było pśisamem towzynt – teke słyšali do togo wšake grona.
»To njejo pólewanka«, groni chódota.«
To se wě, až dostanjo cłonk „Koła“ swóje knigły ako doněnta wó 10 % tuńše.
Film "Zymske prozniny/Winterferien" bu w telewiziji wusćełany a jo až do januara w ARD-mediatece namakaś.
To napołnjenje jazora njebuźo za zdaśim LEAG se pśez to wótstarcyś.
słužabny: Źo ga!
Ja pak som wjelgin nuźony".
Južo ako góle jo se zajmował za serbsku ludowu muziku.
Wo serbstwje měni kněz Meliš (wón jo 68 lět stary), až pśichod njewuglěda tak derje.
A cesto stej teke pśišłej do našeje kjarcmy.
Ako jo śěg chapjał wótjěś, jo Edelbert źurja ceło wótcynił, ja som skócył na stupk wóza, smej źurja zaprasnułej a pšec smy wšykne byli – pśi wšom rozměśu za rzepinskich zeleznicarjow.
Aby pak zasej z boma dołoj njepadnuł, weze wón swójej powjeska wót nogajcowu a pśiwěza se z nima k tłustej gałuzy.
Do historije srjejźneje Łužyce wjeźo tekst Juliany Kaulfürstoweje a Hartmuta Hantša.
Pśijaśele takich stwóŕbow su na wikach wiźeś byli ze swójimi fantastiskimi a wjelgin derje wugótowanymi kostimami.
Kak jo to jano móžno?«
We njom chowa wón pódomk, drastwy, domacny rěd, fotografije a druge drogotne eksponaty, kótarež dawaju znankstwo wót burskego a serbskego charaktera jsy.
Ja wužywam droždźeje bźeze pśidatnych maśiznow a jano pśirodne pśicynki.”
A to nejwažnjejše: buźo biblioteka tak wótcynjona ako dotychměst?
Ale mjazy interesentami za to źěło njejo nicht był, ako móžo serbski.
Mjaztym słuša k tomu 43 muzealnych institucijow, domowniskich śpow a techniskich pomnikow".
Naš cil njedej byś jadnej nowej nimskej šuli serbski profil nanuzowaś, ale sami a ze wšymi mócami swóju serbsku šulu natwariś.
Kołk dej byś dlejšy ako ta słomka.
To pak jo se tym raźcam wjelgin njezdało.
Manfred Nickel, pśedsedaŕ Njepilic towaristwa, jo źaržał swěźeńske dogrono a jo wulicował wót stawiznow dwóra a zachopjeńka towaristwa.
Te serbske pśinoski su grali wažnu rolu na namšy: Dr.
Hybridny mak jo rostlina ze swójźby makowych rostlinow .
To wubuźijo zajm turistow, a wóni pśidu kradu narske k nam do muzeja a su wjelgin wótwórjone, wěcej wó Serbach w Dešnje a cełoserbskich stawiznach zgóniś.
K tym cesnym šlodaŕkam a šlodarjam słušaju pśedewšym sobuźěłaśeŕki źiśownjow, ale teke druge wobydlarje a wobydlaŕki.
»Wótstajśo swóju šapku! 
Wšak wabje wšuźi wjelike wiki, źož luź móžo nakupowaś co se jomu co.
Nan Jezusa žebri: »Ale wumějoš-li něco, ga zmil se nad nami a pomož nam!«
Barbucku kjarcmu pśewzejo Domowinaŕ Siegmar Starosta.
Wěcej wót jogo woglěda zgónijośo za tyźeń.
Dnja 5. julija 1933 su tam pśewjadli manifestaciju pśeśiwo pśegónjowanju Serbow we fašistiskej Nimskej.
Felujo jim trjebna móc?
Mikołaj Łęczycki jo był pólski katolski teolog, duchowny, spisowaśel a pedagog.
Ale pón jo se Mjertynoju źěkował.
Študańce su teke witane.
We lětach 2004 do 2006 bu Rogow wótryty za wuglowu jamu Janšojce.
40 lět som z nimi źěłała, rejowała, mólowała, basliła rucne źěła, wariła, swěśiła, kólasowała, tak licho a kšasnje.
Wón jo skomponěrował wěcej ako 180 kompozicijow sinfoniki, komorneje a sakralneje muziki a chorowych spiwanjow.
Na dnju pomnika we Wětošowje
Z Cesnym znamuškom su něnto wucesćili jeje aktiwnosć we wjelich serbskich towaristwach: Maćicy Serbskej, Zwězku serbskich wuměłcow, Towaristwje Cyrila a Metoda, spěchowańskich towaristwach za serbsku kulturu, za Serbski muzej a za Serbski ludowy ansambel.
Wejsna pśirada jo 2018 wobjadna była: Take zmakanišćo comy teke měś!
Wšykne groble a pušćadła su se pśespytali, jich staw jo se dokumentěrował.
Tu oficielnu wopowěsć (how: Bescheid) jo ministaŕka za kubłanje Britta Ernstowa srjodu tyźeń we Wjažy za źiśi a wuknjenje Lipa pśepowdała do rukowu landrota wokrejsa Sprjewja-Nysa Haralda Altekrügera.
Gaž smy góspozy ruku dali, ako běchmy slědny raz pśi njej, ga jo wóna pśecej groniła: Buźomy-li žywe a strowe, ga źowćka, pśiźćo zasej k nam na pśězu!
Te a dalšne błotojske motiwy wót njogo su w radnej licbje w originalu wiźeś w něntejšnej wustajeńcy.
Pśez wusoku wódu jo ta karpa nejskerjej wuplěła z gatow a do Błotow pśiplěła. „My smy łojli ryby, a naraz jo nam we wóźe jadna wjelicka seń myknuła, kaž pódwódna łoź.
95% napšašowanych njejo měło Serbski sejm w něntejšnej formje za žycony, wót Dolnoserbow samo mjenjej ako 1%.
A to ga było teke wěrno.
Kśě zarědowaś pśeśěg pó jsy z temowymi wózami a stajiś wjeliki swěźeński stan.
Kwiśo wót apryla až junija.
Ale we tom zmyrknjenju tak zakśika, až ceła góra zardža. 
W normalnem paźe zachopijo regularne źěło zasej w měrcu, ale lětosa njejo to hyšći jasne.
Rěcka jo była inspiracija za toś to mě, ako zgónijomy wót Kellojc familije.
Wjelgin woblubowane jo było how raz balochytanje.
Źinsa zbytkowe wustupowanja stoje w pśirodnych rezerwatach.
Alenje Čermakovej su pósćili w lěśe 1974 titel zasłužoneje wuměłcowki Česko-słowakskeje republiki.
Swoj nejwětšy wuspěch pśi tom jo wóna měła pśed 3 tyźenjami w Budyšynje.
Cesto som měła ze starjejšymi disputy dla wugronjenja serbskich słowow.
Mojzas źašo Knězoju: Njepójźo-li twójo hoblico prědk nas, ga njepósćel nas wót how pšec.
Linux jo zwětšego zwězany z wótworjonym software, źož wužywarje maju lichy pśistup k žrědłowemu kodoju programa.
Myto Domowiny za lěta 1995 stej dostałej z Dolneje Łužyce kupka “Łokaśina” z Lubnjowa za woplěwanje serbskego spiwa a ceptaŕ Uwe Gutšmidt z Chośebuza za jogo wjelike procowanja za serbsku wucbu w šulach a pśi wuźěłanju nowych serbskich wucbnicow.
Tak maju Mohamedanarje město lěta 1998 lěto 1419, kenž se zachopijo 28. apryla.
To su problemy, za žywjenje jo wažne něco k jěźi měś a bydlenje, někake pjenjeze, až móžo se topjenje a take něco płaśiś.
Ceptarka cyta tekst.
Marcel Nowak a Anja Neumannojc stej prědny raz sobu zapustowałej.
Śopłe, pśisamem góruce zwobmywanje jo pomogało, pśeto njejstej mě daniž kašel daniž zymnica pśimjełej.
Pokazaś kśěła w tom zwisku na J. Frencelowe wugronjenje w pśedgronje WKS »Južo w šulskich lětach pśecyta Mina snadnu licbu serbskich nabóžnych knigłow a Casnikow, ale howac njeběšo žednogo serbskego cytanja.« kaž tež na tamnjejšy, za ten cas skerjej njezwucony juristiski zapis »Awtorka sebje zdźaržujo wše awtorske pšawa.
Něnto scynijo Witko to tak pśigótowane łopjeno mjazy boka swójich tłustych knigłow.
Studium trajašo až do lěta 2005. Pla jadnogo z nejwuznamnjejšych awantgardistow-komponistow za cas NDR , prof. Friedricha Goldmanna, Elikowski-Winkler swój studij absolwěrowašo.
Pušććo pśi tom wše problemy a konflikty, wótedajśo wšu śěžu.
Cu rozdrosćonych zgromaźiś a cu jich k chwalbje a k cesći spóraś we wšyknych krajach, źož jich zanicuju.
Mimo togo jo mója starka, ako jo była wjednica žylojskego horta, pśecej dobry poměr k njej měła.
Prozny byś pak njamóžašo. 
K prědnemu ma wudawanje regionalnych botaniskich publikacijow wu nich wót załoženja we lěśe 1859 dłujku a cesnu tradiciju.
Co jo se cogodla změniło?
Ibisow kśidła su šyroke, kśiwe a dłujke jich šnapace.
»Karina, z tobu ga něco jo.«
Toś to spóznaśe grajo w źěle ze źiśimi wósebnje wjeliku rolu.
Wjele casa trjebamy za pśewjeźenje toś togo projekta?
Jo dał k wěsći, až su tencas wopytali załožyś teke wósebne serbske partaje - na pśikład Serbsku komunistisku partaju.
5. chórosć pśi mokšem wjedrje
Jaden źeń co do města a pśiźo tam do konflikta z wobstojnosćami modernego swěta.
Póriki zmakanju se zeger 13:30 na sportnišću.
Kito Šwjela drje jo sajźał a kubłał w Skjarbošcu sadowe bomy a druge rostliny, Mina Witkojc jo pśewšo lubowała ptaški a wó nich teke rědne štucki napisała.
To pak jo było pśed něźi 40 a hyšći wěcej lětami.
Něnto jo wšykno gótowe.
Znate gronko, až casy pśiźo weto hynac, ak sy se to myslił, jo se w tom paźe raz ako pšawe wopokazało.
Druge gronje: Tužna som była, som se pšašała, co dalej buźo.
Njeby nichten knigły do swójeje rěcy pśełožył, by awtor jano w swójom domorodnem kraju znaty wóstał.
Tencas jo była janšojska šula w źinsajšnem muzeju a w domje blisko dwórnišća, źož pózdźej jo była praksa zubnego duchtarja.
Pśi tom dosta w muzice póglěd do pódzajtšnonimskego wliwa we wuměłstwowem pśemyslowanju.
Sejźeli smy we ławkach, ako je źinsa jano hyšći z muzeuma znajomy.
DKP njama swójski młoźinsku organizaciju, ale pśijaśelski zwězany ze SDAJu.
Cil jo teke był zapśěgnuś wjeliku mań měnjenjow, pozicijow a nazgónjenjow do statnego dogrona a doźaržaś transparencu.
Woni ga su za to, až dej z tych tśich gmejnow nastaś wětša gmejna.
Žedne z tych su ale južo chopili twariś ako Nowakowe w Turnowje abo Drozowe w Žylowje“, nama powěźejo.
Tśo fararje su wordowali wucesćone z Mytom Domowiny
Njejsom wěźeł, co se stawa!
Pcołki su zwětšego mjenjej nadpadne.
Z běłowóźańskeje kupki jo pón nastała źěłowa kupka za dendrologiju w Trjebinje.
Tam su wiźeś te stare štempele z musterami a płat z módrośišćom.
Južo w casu na serbskej šuli w Chóśebuzu jo stupiła do Domowiny a jej pśecej zwěrna wóstała.
Tu pak by dejali wjelgin dokradnje mjazy našymi pedagogami diskutowaś.
Dlatog jo to wědobne za to serbske dosć małke.
Nowy domicil pak jo nejpjerwjej raz jano prowizoriski, pśedsedaŕstwo SKI pak se procujo, až buźo hyšći w juliju z wobsejźarjom doma wšykno tak rědowane, až mógu tam wostaś.
Pěsnicka jo dejała se rymowaś.
Na pódwjacorje lažy blisko Katara mały kupowy stat Bahrain.
Skoro by dostał tšach.
Korona jo te plany pak znjemóžniła.
Jo ga tež w kraju źeń a mjenjej pjenjez.
Měnim, až to jo dobra familijna tradicija, nic ga?
Serbski wjacor z rozgronom „Kultura zmakajo politiku“
Howac njeby wejsny chor tak rědnje spiwaś mógał ako how pśi jadnom dupjenju.
Pšosba wó pomoc
W zymje som tłusta kista ako Anton.
Głosowański cedlik Bramborskeje jo 94 cm dłujki! 40 partajow z wušej 370 kandidatami a kandidatkami jo nastupiło.
Žnjowny kral Frank Engelking pó zabijanje kokota, zgromadnje z kralowku Susann Engelkingoweju.
1. Šejnejda/Schönhöhe wusokosć boma: 22 m
Pótom źěšo domoj a źěłašo w zagroźe. 
Snaź zmakajomy se raz pśi pódpołdnjowem polu.
Zastupniki iniciatiwy starjejšych pomjenjuju pśedlažece wuslědki »alarměrujuce«, tak jo na pśikład staw serbskeje rěcy w šestem lětniku špatnjejšy nježli w źiśowni.
Z chmurnym woblicom wzejo něnto mama to słowo: »Christin … kak dejm zachopiś?
Pśedsedaŕ towaristwa Robert Engel licy z tym, až budu nanejpózdźej w septemberje na pśedań.
Tencas su byli take wjelike kulki narosćone.
Te muse paralelnje zastaraś wuknikow a wuknice doma z wuknjeńskim materialom pśez digitalne kanale respektiwnje mjaztym zasej w šulach źěłaś deje, źož pak maju wucbu pón w źělonych kupkach organizěrowaś, což teke wěcej źěła a wupominanjow wóznamjenijo.
Togodla njejsu pśewjele grali a młoźina njejo na zachopjeńku pśewjele rejowała.
Toś jo zachopjeńk šulskego lěta 1967/68 naraz zagronita wobwodnego wjednistwa pla nas w šuli była a jo wopytała mě w pśibytnosći Jurija wó tom pśeznaniś.
Mogu rozměś, gaž młogi njejo spokojom a ma tšach, až se ta rěc na našej šuli zgubijo.
Zawostajijo ga zjawnosći zaśišć, ako by měrna a wurownana žeńska była.
Ty, te wrotka su zasej zamknjone.
Skóńcnje deje pjenjeze za kita a horty pśiś
Su sajźili bomy w Bórkowach
"Zgromadne źěło muzejow jo se na wšaki part ako pozitiwne wopokazało", jo Vogt wuzwignuł.
Znatecynjeni z Casnika 1868: W lětach 1864 do 1873, wósebnje 1868/69, pśeda se w Žylowje wušej 25 žywnosćow we cełem abo pó źělach, z togo wjele pśez sudniske pśebitowanje.
Bogi Hanzo Depla južo njejo wěźeł, źo jomu głowa stoj a co dej wótegroniś.
Nan: Jo, to jo wěrno! – Boge škloby how na tej łoźi su snaź wjelikej pinje wuběgnuli a chto wě, lěc njejsu ze žywjenim z mórja na jadnu kupu how niźi wustupili a mógu něnto liche se žywiś.
Drogowanje źiśi.
Nejskerjej slědny raz su tu drastwu na zjawnem swěźenju woblakli w 50. lětach w karnewalskem pśeśěgu w Mužakowje.
Serbska delegacija, kótaraž jo była 7. a 8. nowembra w Bonnje, jo togodla tam mjazy drugim k wěsći dała, až su toś te tśi wažne serbske publikacije za lětosa wjelgin w tšachośe.
Kosty za ceły projekt nejskerjej wucyniju mjazy 160 a 170 milinow euro.
Hyšći wó jadnom zlubjenju mě wulicujo: Pśi rowje pśijaśela Oskara Hasackego z Dešna, kótaryž jo pśeliš jěsno wumrěł, jo zlubił, až buźo se na jogo městnje za Bórkojskich serbskich rybakarjow staraś.
Źěnsa du naše mysli do pśichoda.
Ale kak něnto za wšych tych, kenž comy wobdariś, ten pšawy dar namakaś?
Až do zachopjeńka apryla su jogo wobraze něnto wiźeś w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Pałka pawka
A gaž pón hyšći to grono na togo »serbskego krala« pśiźo, pón groni młogi, až njejsu te Hochozarje jano skobodne, ale te nejskobodnjejše Serby cełeje Łužyce a Błotow, jo, młoge gronje, samo cełego swěta.
Weto njejo ten rezultat spokojecy za pśichod serbskeje rěcy.
Wugładkujo pśi tom swój běły puli a pśestrějo kóšulu wokoło sebje.
Nominatiw w serbšćinje je nejcesćej wužywany pad ze šesć padow.
Na našej šuli źěła kulturna kupka.
Za Wernera Karga z Rownego stej dobry pśichod wósady a wuchowanje stwóŕby wažnej.
Wóni su se dali do fararja a su chopili jogo z głowišćami stśělbow starkaś a ze zablami a bajonetami łakosćiś, až jo se chopił bejnje tśěskotaś a jo ze tšachom Krabata na pomoc zawołał.
Mimo togo wšykne skóro wupytuju, kak wjele wjasela dajo sportowanje!
Samo Kito jo pśišeł južo wokoło źewjeśich.
Mjasec togodla jan tak daloko w nocy našu zemju wobswěśijo, ako wón sam wót słyńca wobswěśony jo.
Bydlimy na pódpołdnjo wót Lipska w něga serbskej, ale južo wjele stolěśow pśenimconej jsy.
Jeju zastupnika buźotej Anna Kosacojc a Jana Krüger.
W našej wósaźe Kopańce jo „Don Boskowy dom“, młoźinske kubłanišćo Zgórjelskego biskupstwa.
My ga smy how serbska zgromaźina, su gronili.
A to jo mógało jej na škódu byś, tak ako jo wjele drugim, na pśikład Bogumiłoju Šwjeli, na škódu było.
Ale nic, dokulaž jo se do wrobla zalubowała, ow ně!
Wón sam jo se pomjenił Sorabus-Lusatus, a kak jo tencas Woścenaš w tamnej serbskej narěcy zněł, wěmy tejerownosći wót njogo samego.
W Njabožkojcach/Naundorf a Długach/Fleißdorf swěśe sobotu, 12. februara, źewjete lěto za sobu zapust z pśeśěgom.
Togodla njamógu se pśedstajiś, až ten list by Dešanarjam wjele pśijaśelow pśinjasł.
Póchada z krotkowjacorneje a srjejźneje Europy.
Cytajśo sami! "W źiśowni ‚Wila Kunterbunt‘ w měsće su 24. januara swěśili wósebnu ptaškowu swajźbu.
Njeźiwajucy na někotare desiluzioněrowanje, mój zajm za to serbske njejo žednje se minuł.
Wuznamne pśistawy su Mariupol a Berdjansk na Ukrainje a Taganrog a Jejsk w Rusojskej federaciji.
Z nim su tśo dalšne policisty pśišli a šesć luźi wót wobchadoweje wachy (Verkehrswacht).
Toś njejo trjeba jich wužywanje teke hyšći w źiśownjach dalej spěchowaś.
Knut měni: »Žraś dejm, to rozmějom, wótpadki pak ja rad nježerjom.«
Pśi tom njemysle jano na serbske nałogi a drastwy.
Generalna Sekretarka jo Nataša Radulović.
Wšykne wopyty wujasnjenja njebazěruju zapšawym na prastarej starosłowjańskej ludowej wěrje, ale nejskerjej na reflektěrujucem póznawanju serbskich powěsćow, kótarež jo ludowědnik Karl Haupt (1829–1882) w lěśe 1862 wudał.
Wěš, z cogo su wóni pśigótowane?
Pó wjaceri jo gronił Kósmodej: "Pšosym, wumyj mě noze!"
Šulske nowacki dostanu słodku tutawku, how cakaju tutawy w jadnej chóśebuskej šuli na źiśi.
Z kakimi zacuśami a dopomnjeśami glěda stara mama Mile - Ingrid Naglowa - na swój šulski cas wót lěta 1953 do 1957?
Internetowy bok ma mjaztym wobšyrne resurse wó górnoserbskej rěcy, to rěcywědny wobźěłanje wordujo realizěrowane w Serbskem instituśe.
Titel drugego krala jo dobył ze Žylowa.
1952 su chopili twariś nowu elektraŕnju w Dubrawje, 1955 koksowy kombinat w Carnej Plumpje – wobstojecy ze tśich koksaŕni (Kokerei).
"Ja som jim wšake nadawki rozdźěliła, a kuždy jo mógał we swójim tempo źěłaś".
A ten, ak co stojaś w tradiciji dolnoserbskeje cerkwinskeje rěcy, daśi se tek na nju źaržy.
Měnim, až jo wuběrk pśinoskow bogaty a drje za kuždego něco pódla.
To jo cesto na srjodach.
Něnt pak smy ju filmowali.
Tak jo połožył lišku na sanje a jo zachopił spiwaś: "Mója rědna liška, ta ma śopły kóžuch."
W Hungorskej jo žywych 16 narodnych mjeńšynow.
By se žycyła, až něźi pśedstajiju wóne štucki za luźe, ako njamógu noty tak derje cytaś a na instrumenśe graś.
»Trjebam kórbik a dwa powrjoza«, sebje groni.«
A slědkoju: 3. Angela Šurmanowa, wucabnica za serbsku rěc a historiju na Dolnoserbskem gymnaziumje a cłonk Serbskeje rady, kótaraž móžo z prědneje ruki wulicowaś wót raźenjow a njeraźenjow šulskeje politiki.
Jano raz, zachopjeńk 90tych lět, som se wobźěliła na serbskem kursu.
Wokrejsny archiw, měsćański archiw, Pótajmny statny archiw w Barlinju, Głowny krajny archiw w Pódstupimje... Jano we toś tom slědnem jo wón był 17 raz!
Wjelika tombola wabi ze zajmnymi mytami.
Komisija jo teje mysli, až jo móžno we někotarych wobłukach wuwjasć dalšne napšawy, ale njewiźi konkretnu pótrjebu wósebnych kazniskich aktow.
W Ludowej komorje jo se 11. /12. januara mócnje wó njedosegajucem rozpušćenju statneje bźeztšašnosći diskutěrowało.
Ale Robinson se myslašo, až jo móžno, až su take złoźeje Engelskim łoź wzeli a pótom se pśewoblakli. 
30. 9. 56: Cora wjacor jo how w »Serbskem kralu« zgromaźina spiwarjow była.
Domowina a Serbska rada stej formulěrowałej oficielne měnjenje k ewaluaciji serbskeje wucby
Na kóńcu, jo šło pśisamem juž do zajtšnych góźinow, pśiźo naraz Albert, wón jo bydlił na Pódgóli, ku mnjo z pšosbu, jogo domoj dowjasć.
K nowej wustajeńcy wó serbskej muzice słušaju teke młoge stare fotografije.
Wóna jo cłonk pśedsedaŕstwa III.
Kopica pśi- a wóttoka jo w pśirownanju ze cełkowneju kopicu wódy w jazorje skerjej małe.
Zapust w Bórkowach: Młoźina rejujo na swěźeńskem měsće.
To jo był teke za našu wjeliku familiju wjelgin śěžki a tužny cas.
„Słyš, Israel, ten Kněz, naš Bog, jo jaden sam Kněz.
Dalšny interview dajo, a ten jo wjadła šefredaktorka Rozhlada Katrin Čornakec z Norbertom Christophom Ecksteinom ze Schnaittacha w Bayerskej.
Kóńc tyźenja za serbske hobby-šlodaŕki
Tak jo něga basnił Juro Surowin, wjeliki pśijaśel Serbow, we swójich »Serbskich štuckach«.
Nejstaršy gerc jo 61lětny Walter Laduš.
Nowe maty wót twaŕskeje firmy
Na to su tam teke pśiwzeli kśesćijańsku wěru.
Nejwažnjejše producenty pak su Engelska, Francojska a Nimska.
Te nejlěpše sorty dostanjo prodrustwo pótom ako sajźonk.
Wón jo katolski, ženjony a nan styrjoch źiśi.
Tak derje jo se ten insekt schował! Se schowaś, to jo znaty princip w naturje.
Z takim njedostatkom serbskich graśow su se wšykne serbske towaristwa běźili, tek w Gornej Łužycy.
Wokoło 70 smy licyli.
Smy do togo proby wzeli, a toś wěmy, až toś ta wóda njejo na škódu.
A co pón?
Wikariat jo był w Lipsku.
Wobraz jo mógał se wobstaraś źěkowano pósćenja Chóśebuzarja Wolfgang Lehmann na Historiske domowniske towaristwo Chóśebuz.
Njetwaŕśo sami iglu!
Na pódzajtšo zachopijo do Łužyskich Górow w pódpołdnju wót narodnego parka Česka Šwicarska.
To licenje pśewjeźo se kužde lěto wót lěta 1999.
Zakóńcenje źasetego lětnika mójeje pśedslědneje rědownje 1984, w prědnem rěźe Torsten Mak
Rutowe rostliny jo swójźba semjenjowych rostlinow .
Goriło mě pak jo, gaž som glědał na te serbske plakaty z tymi za mnjo źiwnymi smužkami a kokulkami, až som pśecej hyšći był serbski analfabet.
“Źožkuli jo Nimsko-Serbske ludowe źiwadło Budyšyn blisko Běłeje Gory teke grało - mej smej se woglědałej kužde lěto dolnoserbske pśedstajenje.” To jo nam gronił Domowinski pśedsedaŕ a naš cytaŕ Herman Langa z Běłeje Gory.
Glich bu śma nježli swój dom dosta a tak wobzamknu, we tej chłodnicy wostaś a tam póspaś.
Dokulaž se wuwědobnjaš, kak malsnje wšo móžo se minuś.
Dotychměst ga su pśistajone amta sejźeli we wšakich domach.
Słuchoknigły su nastali na zakłaźe knigłow samskego mjenja z lěta 2008.
Wukrajniki a samo Finy z twardeje zemje njesměju na kupu pó swójej wóli pśeśěgnuś daniž se how imobilije kupiś.
Casnikoju jo wulicował, až se južo dlej ze stawiznami zaběra a až jo mjazy drugim spóznał, až Žandow jo serbska wjas.
Tam jo wupjakł.
To jo mój zemcygaŕ.
Co coš cyniś?
Wjele jo se stało w slědnych tyźenjach.
Pśi tom su wobkšuśili, až budu .
Něnto pak smy jano hyšći 3 pory.
Ja se wopšawźe wjaselim.
Witko pak njamóžo se dopomnjeś, źo jo je zabył.
"Som kśěła lětko do Ruskeje, ale tencasnego politiskego njeměra we tom kraju dla su mě wótraźili."
Žaby a škrodawy sejźe do słyńca zwětšego sćicha, a wjednikoju ekskursije jo se broda tśěsła, až njebudu nic namakaś.
Stakim zwisujo nastaśe filma "Zmij" z kradu wósobinskeju slězynu.
Wóna jo wjednica źiśownje. „Mamy personalne śěžkosći.
Wjacor jo była reja we hotelu "Gwězda".
Naš wótwórjeński wjacor w "Schlangenkönigbankettsaal" jo natwarił šefkuchaŕ.
Kak som se źiwała – šołta jo wšykne fakty za to nalicył a mimo wjelikeje diskusije su wše běłogórjańske gmejnske zastupniki za pśisłušnosć k serbskemu sedleńskemu rumoju głosowali.
Mógu wšykne swóje zwěrjeta zežywiś z futrom ze swójskeje produkcije.
Wón se pšaša: »No, jo pšawje tak, mała dama?« Nina sebje kritiski w glědałku wobglědujo a pomina: »Pitśku dlej, pšosym!«
Pśisamem 1.900 jsow ze cełeje Nimskeje jo se procowało wó toś to myto.
Ako źiwinaŕ gólnika wupyta, połožy z bušku na njogo, buška pak běšo prozna.
Za notny pśetwaŕ naźejaju se na póžedane spěchowańske srědki ze zwězkowego spěchowańskego programa.
Teke lětosa jo se to stało.
Ten stary gramofon
Pyšne wěcy se mě pak lěpjej spódobaju! Togodla som mušle sama pómólowała.
Něnt pśiźo nam lichota.“ Młodše luźe słyše: „Měr jo pśi nas normalny.
Grana jo kwiśonkowy stołk, pśi kótaremž głowna wóska njaso wogonkate kwiśonki a pódlańske wóski su mjenjej wěcej jadnak dłujke.
kajakarjow, Wieczorekojc Kazymir, jo wulicył za Nowy Casnik, až jo se jomu kajakaŕska tura wjelgin spódobała.
Wótergi som zaźiwana, až teke prominentne luźe wopisuju swóje zacuśa pśi pilgrowanju, na pś. Hape Kerkeling, ako jo putnikował pó Jakobowej droze.
A lětosa jo tam k prědnemu razoju teke kupka ze serbskeju kulturneju slězynu wustupiła: Serbska reja.
Ale teke dnja 11. nowembra a silwester daju se luźe tu lěbgodu zesłoźeś.
Ten wukrajny pśebytk jo teke zasłužbny za mójo žywjenje mjazy Serbami.
Licby na wirus inficěrowanych, schórjonych a zamrětych ako teke situacija w chórownjach se kšute napšawy pominaju.
Ale kak to we wopšawdosći wuglěda?
Jano motiwacija a wóla licytej.
Je spiwa Fabian Kaulfürst.
Za mody mógu se pó źělach sufikse a pó źělach wósebne werby wužywaś.
Wón jo wušej togo pócesćił dwa projekta, ako stej wordowałej z gmejny pśipowěźonej za wuběźowanje "Łužyca – serbski pśichod".
Lehmannoweju z Lubnjowa (Gorne Błota-Łužyca) a z B.
Domy su wětšy źěł rědnje swětłomódre barwjone, a kužde byśe jo wobdane z rědneju zagrodku, z wěnkom sadowych bomow, z pólami a łukami.
Nic jano ta licba 118 publikacijow wót togo znani, ale teke fakt, až hyšći pó jogo smjerśi su druge wudawarje pód jogo mjenim kalendarje dalej wudawali.
Jo dalej ned měnił, až to nejskerjej njejo była ta slědna serbska namša w Grodku.
Kuždy raz, gaž jo kśěł něchten ze mnu wó něco wjetowaś, som sebje dokradnje tu wěc woglědał a pśemyslował, co to na se ma.
Pśichodne pěś lět jo pśebył w rozdźělnych lěgwach za popajźone w Tatarskej republice, mjaz drugimi w Jelabuze.
Ten abo ta, ako ma doma we swójej spižce abo na swójom regalu serbske knigły a kniglicki, ako wěcej njetrjeba abo gaž wót jadnogo titela wěcej eksemplarow ma, móžo je w Lodce w kuždem casu wótedaś.
Jatšy w Makedońskej
Naslědku jo Wojto krydnuł titel tśeśego krala, młoźina sama jo to wobzamknuła.
Weto jo se 35 pśiglědarjow pśinamakało na to luštne graśe Hochoskeje źiwadłoweje kupki.
Te pśiběrajuce licby korona-padow se teke wustatkuju na zarědowanja a jich pśewjednosć.
Prědne mokše łuki pla Wótšowaša chapjaju schnuś.
Som za to zagronita, až w redakciji wšo bźez wujśpjonka běžy".
Kwiśo w póznej zymje abo na zachopjeńku nalěśa.
My skerjej gótujomy "swójsku wěc".
Drugim senioram, něgajšnym wuměńkarjam, jo śělny kontakt k swójim źiśiźiśam zakazany, dokulaž bydle w samskej jsy, ale nic w samskej domacnosći.
W zjawnosći płaśi Benedikt XVI.
Teke napšawy za šćit pśirody a krajiny běže.
A wónej stej za to, aby NABU měł to pšawo rolnikaŕske grunty kupowaś.
Faktiski luźe njerozeznawaju mjazy wobyma.
A cesto razka z tymi spokojom njejsu!
Lětosa stej Mandelojc Olivia a Meinertojc Theodor grałej njewjestu a nawóženja "Ako smy hyšći byli we Wjerbnje ze źiśownju, som teke raz był nawóžeń.
Naša ruka jo wupśestrěta Domowinskim cłonkam a rowno tak serbskim luźam w měsće a wokrejsu Chośebuz do zgromadnego aktiwnego źěła za serbstwo.“
Wón jo z Bramborskego Casnika a Serbskego Casnika słowa a wobroty zwupisował, wót wejsańskich luźi sebje znapisował.
Słyńco jo schadało, jo stupiło wušej a wušej.
Weto su někotare turisty w Bórkowach se na cołnowanje wupórali.
Na kóńcu pśispomnjeśe k pśenjasenju frazeologizmow.
Kósobuzarje wulicuju se, až jo tam było wósym awtow z wobornikami.
Zešywk wopśimjejo teke pśeglěd wšyknych artikelow, ako su łoni byli wótśišćane w Rozhlaźe.
Som źe wěźeł z jogo rozgronow ze susedami a drugimi wejsanarjami, až wón derje serbski wumějo, a wón jo wěźeł, až ja wšykno rozmějom a teke powědam.
Rědko se stanjo, až globalna politika jo ze serbskimi nastupnosćami tak wusko spleśona!
Milenka jo kartonk malsnje zwignuła, jo banśik wótwězała a narska do njogo póglědnuła.
Ale ako su šli na druge zajtšo tam glědat, ga jo w žłobišću było wěcej wódy nježli do togo, lěcrownož njeběšo se w nocy padało.
To ma se staś w jadnej staršej šuli, ako se něnto wutwarijo a wobnowijo.
– Póglědanje na serbski program w radiju
Wóna to wě.
Měr tam ma.
Něnt jo ten amt zasej pśewzeł jaden muski, ga Bernd „Pytko“ Pittkunings, ten znaty dolnoserbski pěsnikaŕ a spiwaŕ.
Biderojc († 1938), Agnes Wondakowa roź.
Te tśo pak njejsu teliko piwa pili, pśeto su měli dłujcki a napinajucy źeń hyšći pśed sobu.
Take gałuzki w Žylowje póbituju, carneje adwentskeje dekoracije pak žedneje njamaju: "To luźe njeby kśěli", měni Hackertojc.
W Budyšynje a w Bórkowach pśigótuju "Pětu noc powěsćow", pśedstajona 8. – 10. junija na bórkojskem groźišću.
Vivien jo swóju zagórjetosć za rejowanje wót maśerje pśewzeła.
"Tola, mam."
Prepozicija a pronomen bu ako jadne słowo wobjadnowałej, tak jolic pronomen ma jano jadnu złožku, prepozicija se pśizukujo.
To trajo pśisamem až do ptaškoweje swajźby.
Madlena Kowar by dla góleśowu rad do domownje se wrośiła.
K jich charakteristiskim pśiznamjenjam słuša kóža a cycanje dorosta z mlokom.
Akle poł góźiny pózdźej pśiźe smogorjojska wobora na pomocy a chylku pózdźej teke ta tšupcańska z jich motorskeju sykawu.
Młode luźe deje rozměś, kak bogaty jo serbski lud ze swójeju kulturu a rěcu.
To njejsu byli te jadne same pasle, do kótarychž jo cytaŕ mógał zalězć.
"Ja cu tak dłujko sobu rejtowaś, ako mógu se sam na kónja zwignuś".
Słuchoknigły, to stej dwě cd.
Andrea Wolff a Kay Dahlitz – něnto teke Wolff – z Rězaka stej se sobotu tyźeń na kupje Pellworm w Pódpołnocnem mórju stawniski wóženiłej.
Cesćej su luźe cazarja pśimali.
Erwin Hanuš jo cytał ze swójich „Wósłonkow“
Kśěli jan lazowarje Casnika na swójich najśpach a w spižkach pilnje pytaś, co kradu starego a gódnego wót burskich źěłanego se namakajo a to do města spórali ku kněz Bojtoju.
Tam a zas woglěda do togo muzeuma, gaž se jej za tym źěłom styska.
Góźina jo casowa jadnotka a styriadwaźasty źěl dnja.
Za powěsću dr. Viktora Zakara, wjednika Rěcnego centruma Witaj w Chóśebuzu, worduju źiśownje něnto wopšašowane, chto co wót nich se na takem kursu wobźěliś.
Pó dweju až tśoch mjasecach juž wótsajźenje zachopi.
Marmarske mórjo jo małe nutśikokrajne mórjo Srjejźnego mórja.
K tomu słuša strowotniski system, farmaceutiski wobłuk, internaty, nuzne wobstaranje, policija, wognjowa wobora a wójsko, rolnikaŕstwo, lody, šule a teke žurnalisty.
Tak to teke stoj w jogo wupokazu a drugich amtskich dokumentach a pismach.
Wójna jo se skóńcyła, a wójaki su wjasołe domoj śěgnuli.
Wušej togo buźo se tam raz dostaś wušej 10 mio. m3 wódy pśez te nowo kłaźone pódzemske rory.
Wjaski a města su musali cełu armeju zežywiś.
Pó tom až kužde lěto campruju a zapustuju a teke rědny wusoki majski bom stajaju, kśě pó dłujckich lětach prědny raz zasej kokot swěśiś. 11. septembra kśě kokota zabijaś, a wšo dej pšawje bulaś. „Naša młoźina ga jo tuchylu wjelgin mócna“, optimistiski wšykno gódnośi.
"Amt wejsnego fararja ma wjele fasetow", jo Reichelt wulicował.
41 wót 60 wobydlarjow w Miłorazu jo se za pśesedlenje do Slěpego-pódpołnoc rozsuźiło.
Jadna z nich jo ta Chośebuska, kótaraž z dogromady sedym rewěrami swójo zastojnstwo w Hochozy ma.
Dogromady buźo jich to 36.000 euro a z teje bejneje sumy mógu tam južo něco rědnego napóraś.
Ludowe drastwy su raźi witane, zastup płaśi 12 euro.
Wósebnje žeńske, tola teke młodostne a ten abo drugi muski swóje włose barwje.
Doněnta smy se musali pśewoblekaś we hali pódla awtow.
Jo lěpjej, gaž njepowědaš stawnje wó koronje, wacej budu njewěste.
Pśijaśel wita pśijaśela.
Nejskerjej změju termin dnja 28. měrca na marku jatšownych jajow w Brězowce.
Prědny kšac jo gótowany, dalšne kšace deje slědowaś, ideelne a materielne.
To dej cyniś zwězkowe pśedsedaŕstwo.
W Dźěwinje kśě lětosa sedlišćo z bungalowami pśi Golnejm jazorje docełego wobnowiś.
Wona pak njemjena, gaž jej tak młogego rědnego wugorja domoj pśinjaso.
Pjerwjej nježli wołaju, cu se wótwołaś; gaž wóni hyšći gronje, cu ja husłyšaś.
Weto njejsu se wócakowanja Serbow na ewangelsku cerkwju dotychměst dopołnili.
To jo mjaztym wušej 20 lět.
How jo wšykno pasowało, interpretacija jo mě pśechwatała a pśeznaniła.
Jich dank na amt dej niski wóstaś, a amt dej wudanki rězaś.
To njeměnim!
Anna Kopová, Martin Boukal a Roberto Lombino z Českeje w lěśe 2020/2021 su stipendij za studium sorabistiki dostali.
W šestem rěźe wót zachoda na pšawej stronje som nadejšła row manźelskeju Marje a Měrtyna Melišojc.
Ako zawinu za to naspomnjeju statistikarje powšyknu suchotu a glědajucy na drobnik teke škódy dla póznych mrozow.
Nic wšykne, ale źěl z nich, su źinsa ako pisane pyšnotki na jano běło wubělonych sćěnach wiźeś.
A snaź mógali pón teke zasej raz filmy Petera Rochy wiźeś.
W prědnej swětowej wójnje jo drustwo financielnje pódpěrowało teke Cerwjenu kśicu a wšake załožby za zawóstajonych wójny ako na pśikład załožbu za we wójnje wóslěpjonych (Kriegsblindenstiftung).
A ta lubosć jo k nam pśišła a jo nas zasej spušćiła.
Nowe nadejźenje archeologow we Wochožańskej jamje jo małka sensacija.
Serbski pšawiznik Jurij Rjenč, kenž jo tencas ako sobuźěłaśeŕ Domowiny z Gorneje Łužyce se wudał na pomoc Dolnym Serbam, jo zestajał to protestne pismo na krajnego raźca w Chośebuzu.
Na ten wóz se lodujo dwa a tśi raz tak wjele, ako na złej droze, a za tu połojcu togo casa se ta dobra, twarda droga pśejěźo.
Abo wólśo direktnje.
Taka cesć jo se gano mě dostanuła, ako jo mója śeśenica swójogo synaška Nathana dupiś dała.
Dešanarje, Strjažowarje a Prjawozarje su něto wódu pušćili na swóje łuki, pśez to stoje tež Smogorjojske łuki we wóźe a jich Bórkojska droga sobu.
Ja wšak njejsom pšawniska wědomnostnica, ale se wě grajo teke pšawniska definicija rolu za mójo slěźenje.
"Wjaselim se, až dostanjo naš institut we starej postowni na Gošojskej droze swójo nowe město srjejź Budyšyna.
Južo w młodych lětach ako gymnaziast jo wón pśijaśelku měł.
"Wšykne wěcy su móžne tomu wěrjecemu", jo Jezus jomu gronił.
Pó płaśecych pśedpisach se wóna na kuždy pad ma.
Za tym ak wót Martini 1594 až do zapusta 1595 zewšym wóttajało njeběšo, pśiźe nalěto 1595 wjelicka wóda, pśederi te damy a wury sebje nowu drogu.
Pětš a kněz Wěnk wunjasotej slědne kisty z doma.
Jolic rjeśaz dłujki dosć, pśicyńśo jen z wobyma kóńcoma na drjewjany kijašk.
Lětosa pśi olympiskich lěśojskich graśach 2020 w Tokio by lubnjojski twarjaŕ cołnow Thomas Lubkoll pśewšo rad zasej wuběźowanje we wjasłowanju pśeslědował.
stwórtk, 9. apryla /nalětnego
Tak młogi, kótaryž to jo wiźeł, drje jo se pśi se myslił: Ty boga duša.
Marga Morgensternowa jo wó rědnosćach Błotow wulicowała.
Co ga južo pśi tom jo?
Tam źo wó to, kak su młode luźe žywe we tych terenach, źož jo pusćina.
Ako slědkoju zawupytnjotej, až njamamej napšawdu žednogo zdaśa, gronitej nama, co se wjacor do togo stało jo: Pór wuknikow jo kśěło wukšadnuś njedaloko šule rowno pśed wobwodnym wjednistwom statneje wěstosći rosćecej rědnej jedle, njewěźecy, až su tam wšuźi wobglědowańske kamery.
Wušej togo wobźělijo se šula na modelowem projekśe "Inklusiwna šula".
To jo se wót lěta 2002 teke z běrtyl źěłowym městnom stało.
Wlachopulos jo ale pśiwdał: "By swóju twóŕbu zasej pódobnje cynił.
Wo Chośebuskem wobradowanju zwězkowego pśedsedaŕstwa
K tomu jo se zjawił syn Bóžy, aby wšykne statki carta skazył.
Pratyja musy wót samego na dalšnu generaciju pśejś, teke gaž matej srjejźna a młodša generacija śěžkosći ze serbskim cytanim.
Dokulaž jo nam naša Pratyja južo dawno tak luba, ga měnimy, až jo wóna ta nejrědnjejša, ako niźer dajo, což ga teke wěrno jo.
Źo ga wósebnje wó to, až wóni powědaju.
Labuj strowy a wobchowaj mě lubo, kenž ja som a wóstanu twój wěrny wujk Gottfried.
Wot witśego połdnjowe dolnoserbske wusćełanje
A nic naslědku dej se hyšći pokazaś na tśeśi aspekt: kompetencu a słabosći zagronitych zastupnikow Domowinskego wjednistwa w Dolnej Łužycy.
Brigitte Haraszimowa jo se naroźiła w Dolnej Šlazyńskej a njejo serbskego rodu.
Sedym bildkow a k tomu tśi postowe kórty z Pawlinu Krawcoweju jo wóna něnto Domowinskej župje dariła.
Comy se wósebnje wuźěkowaś budyšyńskemu Serbskemu gymnaziumoju a jogo wuknikam za pśinosk k nastaśeju wucbnice.
Togodla jo se spěšnje pśeměnił do liški a se na chódotnika-kokota walił, jogo pópadnuł a jomu šyju pśekusnuł.
Robinson jo se jomu groniło – bogatemu mužoju, ako jo za wšym zdaśim woglědał raz do Bórkow.
Rownocasnje jo Łužyske srjejźnonimske górniske towaristwo dołoj korigěrowało pśiduce wódne stawy we wjelich jazorach z wótwórjonych wuglowych jamow.
Mjaztym ten rozsud kraja Bramborska stoj.
Załožba co załožyś strukturu, ako buźo te pilnowanja koordiněrowaś, a zagronitego za digitalizaciju pśistajiś.
Dwě kuli leśeštej do Selcyc pśez wokno do jśpy, do Domaškojc woknow wustśěli 17 raz zasobu.
Karina se staja wurownana ako swěcka, ramjeni doslědka śěgnjonej, brjuch ceło rowny – taka wóna how stoj.
Wón jo bydlił w Žylowje.
To lažy na tom, až pušćadła w Błotach tu wódu źarže – wóda jo stakim zagaśona kaž w gaśe a njeběžy dalej.
Ale tak lažko to njejo, gaž wobswět njejo serbski, jo wón pśi tom pytnuł.
Cil wobsadniskeje mócy, wuběgańce z pódzajtša něgajšnego "Tśeśego rajcha" malsnje integrěrowaś, jo se zaměrnje pśesajźił.
Ines Kellerowa pśiwobrośijo se we swójom nastawku serbskemu žywjenju we jsy Ćisk pla Wórjejc.
Z njeju jo se Stefanie Krawcojc rozgranjała.
Nejskerjej se jomu naraźenje na cedliku tak pšawje njespódoba.
Snaź jo to młogemu abo drugemu wótergi njelubosne, ale tomu tak jo: Wěra a dowěra nastawatej tam, źož luźe na Bože słowa źarže a to drugim teke pokažu, pśeto wěra njejo nic jano priwatna wěc.
Howac pišo Frank Ramond teksty za dalšne spiwarje, mjazy drugim za Udo Lindenberga, Vicky Leandrosowu abo Rogera Cicero.
Gaž take škódy su mjeńše, mógu bomy je sami wugójś.
"Mamy dalej dowěru do rozymnych rozsudow".
Marije donjebjastupjenja, 1. 11. wšyknych swětych, 11. 11. źeń njewótwisnosći, 25./26.12. gódy
To su pilne bubnarje a šwicarje z Rownego.
Jo cas słyńca a cas słyńcow (kólasow/Sonnenblumen): How witaju te wjelike žołte struse kólasowarje na sćažce mjazy Wjerbnom a Rubynom.
Mjazy nimi su byli take, ak su se wózjawili w Rozglěźe abo Pratyji kaž „Změna“, „Nad mutnym gatom“, a „Dowiźenje“, kaž hyšći njewózjawjone „Z mecha“, „Na mucnej cerje“ a „Wurada“.
Portrejowe wusćełanje: Manfred Hermaš z Rownego
„Co ga jo?“ pšašašo Robinson. 
Woglědaś móžośo mjazy drugim Holandski młyn w Turnowje (njeźelu a pónjeźele wót zeger 10:00), w chóśebuskem Młynje pśi pušćadle (Spreewehrmühle), Paulikojc młyn w Myšynje (jano pónjeźele), Hollandski młyn w Tšupcu, młyn w Lěšćach (Hornow) a Stary młyn w Prožymje.
Afûk jo organizacija za spěchowanje friziskeje rěcy a kultury.
Anja Kochojc jo pśipowěźeła program.
Jaden źeń njejsu byli wěcej w gnězdźe a my smy je wuglědali na kšywje a na susednej łuce.
Kak śěžko jo to tegdy było, je natwariś, chto źinsa hyšći na to mysli .
To ma wšake zawiny.
Toś som se do łdzow zwjaseliła!" Margitta Jurkowa źěła južo wót 1982 w drjowkojskem měsćańskem zastojnstwje.
Dwě dalšnej serbskej towaristwje w Dolnej Łužycy cotej pśistupiś Domowniskej župje Dolna Łužyca.
Tak daloko pak hyšći dawno njejo…
Do Božego domu w Žylowje pla Chośebuza jo slědnu njeźelu, na 13. maj, pśichwatało něźi 80 luźi, a to na namšu w dolnoserbskej rěcy.
Wóni pak Pětšowu a Janowu skobodnosć wiźechu a wěźechu, až njehuconej a njewěźecej cłowjeka běštej.
To su rowno te produkty, kenž namakaju na webboce Spreewaldkiste", jo gronił za Nowy Casnik wobsejźaŕ André Friedrich.
Ten festiwal ako góźbu su wužywali cłonki mjeńšynoweje rady w Nimskej.
Hyšći wóni wšykne w tamnem internaśe bydle.
Wjasołšy njeběšo Robinson žednje wusnuł, ako cora, pśeto žedne njeběšo glucnjejšy póbył.
Móje jabłuka su dawno zdrjałe!
Swinja nejlěpjej pyska.
Pśewjele togo pak jo negatiwne za klimu.
Daloko njejsom pśišeł! 
Žylojske wejsne žywjenje do lěta 1918
Serbskich koparjow zastupuju Horst Krawcyk a Nobi Sieg ako trenarja, Marcus Końcaŕ wót Domowiny a Feliks Šwjela a Wyli Paška ako grajarja.
How tola stej!
Pśisamem wše su to serbske spěchowali.
Južo w lěśe 1932 su pśeśiwo njej proces wugótowali dla "českeje agitacije" a "njepśijazneje politiki napśeśiwo Nimskej", a w lěśe 1933 su jej zakazali žurnalistiske źěło.
Z tym aktom jo se dokóńcował za hort pěś lětny śěžki pśechodny cas.
Kněz śi zwarnujo, Kněz jo twój chłodk k twójej pšawicy, aby śi wódnjo słyńco njepariło, daniž w nocy śi mjasec njezeškóźeł.
Južo wjele towzynt lět do togo pak su tam luźe bydlili a co su wšykno zawóstajili, to jo wiźeś w 1931 załožonem měsćańskem muzeju – stary rěd, keramika, stare pjenjeze a drogostki a samo zuby mamutow.
Fryco Kšamaŕ, sobu pódla na prezentaciji, jo gronił: „Zaprědka som sebje myslił, až we filmje źo jano wó serbsku rěc, a ja se wjelgin źiwuju, co wy sćo z togo gótowali.
"Wiolinist dej wšykno móc – folkloru a klasiku", měni Słowak.
Na zagrodu móžo jaden wjelgin rědnje glědaś a se chylu rozchójźowaś.
Sobotu, 19. februara, zapustujo młoźina w Drjejcach a Mosće a njeźelu, 20. februara, w Bobowje, na Gorach, w Hochozy, Depsku, Zaspach a w Šlichowje.
Něnto jo jasne, chto budu te mustwa, pśeśiwo kótarymž dejtej serbskej mustwje žeńskich a muskich na zachopjeńku graś na EUROPEAŹE, pśi europskich mejstaŕstwach narodnych a etniskich mjeńšynow.
Pón kłaźo jogo do pupkoweje póstolki.
Na taki part njebuźo teke nowy pśedsedaŕ Domowiny narodne serbske sebjewědobnje zbuźiś pla wejsańskich luźi w Dolnej Łužycy.
W domje zmakanjow we Wochozach w župje Běła Woda/Niska jo łoni wustajił modela ewangelskeju cerkwjowu z Łuća/Merzdorf a Čelna/Tzschelln.
Wjelike a złe njejsu.
Zasej jo jomu wěra trošt była.
Pśi drogowanju ako špěra źo wiźiš w pódwjacornem źělu kupy geysiry, ako z krotkim wótstawkom chytaju wódu wusoko ze zemje abo su wiźeś pśez dym, ako se ze zemje wuparijo.
– Napšawdu? Snaź njejo źe pśirownanje z wójcami wopacne.
Njezjapki stoj Florianowy nan w źurjach.
Leoš * 1954 w Praze a tam bydli, ludowědnik, docent pśi Instituśe etnologije Karloweje uniwersity
Jo jadna nejwěcej gódnotnych Alpskich futrowańskich rostlinow z wusokim wutkom na bělkowinje a tuku.
Něnto se wobydlarje wobśěžkuju.
Legendarny markgroba Jan z Kostrina z rodu Hohenzollerow jo był jeje prědny twaŕski kněz.
A lubosnje wuglědaju teke te islandske kónje, ako směju wšuźi licho wokoło ganjaś.
To stej dwě z nich.
Pśedstajaś budu teke wognjowa wobora a rucnikarje wšake.
Swóje mysli k pasionoju buźo pśednjasć serbski dušepastyŕ Ingolf Kśenka.
Teke wót rězaka njejo nic wušej wóstało, źož su nejskerjej až do 1930tych lět drjewo rězali z mócu z jadneje tšugi.
To rozsuźijo a zalězo do kružka.
Dietmar Schulze jo na tom wjacoru se pśiwobrośił tomu wokognuśu, we kótaremž dalšna droga Kita Šwjele jo wordowała wustajona.
Hansko jo wjasele zawołał: „Glědaj, Grejtcycka, ta budka jo ze samych paprjeńcow a bomsow!
Nabóžne wusćełanje (Christiana Piniekowa)
Měni jano: »No, jo.«
My to tak how w ludu gronimy: Jaden palc njamóžo nic cyniś, ale ceła ruka móžo něco wugbaś.
Wótere wobydlarje ako Zechojc Else a Günter kśě w Miłorazu wóstaś.
Šulstwo jo w śěžkich casach, dla napšawow pśeśiwo rozšyrjenju korony.
Mjeńše su wordowali nadejźone w Dolnej Šlazyńskej blisko Wołowa (3. a 4. stolěśe pó Chr.).
Michael Hanko jo dostał 35,9 % wšych głosow a buźo w krajnem sejmje.
W pśedslědnem wudaśu (NC 13/2019) smy pisali wót woglěda historikaŕki Trudly Malinkoweje w Rownem.
Ja jasnje gronim, tak młogi źo takemu źěłoju a takej zagronitosći lubjej z drogi.
Andreas móžo hyšći někak cytaś to serbske.
Marcus Kóńcaŕ groni, až njebuźo se "serbska miliarda" pominaś, ale až dej stojaś cełkowne wuwiśe we srjejźišću.
Akle na drugem městnje źiwamy na słowjańskosć, a ta dej byś domorodna, dolnoserbska”.
Naš lud njejo taki, na kótaryž móžo kuždy biś, ako se jomu rowno co.
Toś te rěcy a teke kurdiski, česki a pólski su zazněli na tom wjacoru we jogo tekstach a tych dalšnych basnikarjow a basnikaŕkow.
Tam jo dało garnizony, dwórnišća a lacarety, a teke militarna technika.
Dotychměst jo Nimsko-serbske ludowe źiwadło z Budyšyna wustupiło ze swójim graśim w dolnoserbskej rěcy w Hochozy, w Dešnje a raz w Chóśebuzu.
Wona płaśi 13 markow.
Tam som był z cełeju kupku studentow, do Jasneje Poljany som dojěł sam.
Sobotu, 10. awgusta, jo był wjeliki pśeśěg pśez jsy.
Popadnjom malsno prozny stoł, ako w rožku stoj, a pšosymy Fryca, aby nam tu cesć dał a se k nam pśisednuł.
W Sakskej budu gaseńske jazory zasej połniś.
Kněni Wěncyna se pśizjawijo z drugego kóńca telefonowego pśewóda.
Togodla su pšosyli spěchowańske towaristwo, aby se za pomocu rozglědało“.
Rotokasišćina se powěda w Bougainville, kupa na pódzajtšo Neuguinea, źěl Papua-Neuguinea.
Za swóju pomoc a pśiźěło jo dostał 1889 cesny diplom Muzeja za nimske ludowe drastwy a wuźěła domacnosći w Barlinju, kótaryž jo se w samskem lěśe wótwórił ako prědny centralny muzej ludowědy w Nimskej, źinsa Muzej europskich kulturow.
Ta dobra powěsć pak jo: Serbska namša buźo se wusćełaś w radiju rbb.
Jo teke młoźinje, ako jo w Domowinskej kupce mócnje zastupjona, k pomocy. „Tych młodych zapśěgnuś, to njejo tak lažko.
Zapšawym gronje luźe, až móžomy akle wót měrca papriku we bydlenju kubłaś.
Łopjeno Naša Domowina lazujo 15% wobźělnikow cesto abo wjelgin cesto.
A to z 91 lětami, rownož to wěrił njeby nicht, ako ju wiźi a z njeju se rozgranja.
Kwiśo wót junija až do julija .
Ale na drugem boce jo kněžaŕstwo dało prědnosć brunicy.
Tam kśě zastupniki se rozgranjaś wó nazgónjenjach z nowymi strukturami we komunalnem wobłuku, tak ako wó dalejwjeźenju wuběźowanja "Sprachenfreundliche Kommune".
Wjele luźi jo se procowało a su rědne ideje měli.
W Němsko-Serbskem ludowem źiwadle tam něnto pśedstajaju źiwadłowe graśe „Tom a a jogo syna“.
Filmowy festiwal se zachopijo
Franke póbitujo seminary w zalu "Gwězdy".
Powědaŕ Města Jan Gloßmann jo Casnikoju gronił, až to buźo akle w juniju.
W pódzajtšu a pódpołnocu su rědki, dokulaž wón ma mału twardosć pśeśiwo mrozoju.
"To jo wjelgin derje, až wucabniki pódpěraju na ten part kreatiwitu wuknikow.
W mjeńšem swěśe jo se teke pśewrot w Serbach póraźił.
Akle njedawno jo něchten pśi njej skazał 120 pampugow.
Dopomnjejmy se: Luźe su wordowali pšosone, aby swóje myslenja zjawili, co sebje wót serbskeje rěcy a jeje pśichoda mysle a co dej se cyniś.
K nim njelice jano te mjazy Złym Komorowom, Wórjejcami a Grodkom, ale teke Bjerwałdske a Grabicańske a to nastawajuce Chóśebuske jazoro.
Slědnu njeźelu su teke w serbskich jsach spominali na wopory swětoweju wójnowu.
Schmidtowe gólcy su pónjeźele camprowali, z gercymi su śěgnuli a we kuždem domje kusk zejgrali.
Nitškojc Marlene jo na pśikład pisała wót burskego gólca Albrechta, kótaryž jo z flejtu "wołał" małego plonowego gólca.
To njebudu žednje zabydnuś.
Jajo se pódnurijo.
Na dołojcnem wobrazu wiźiśo Ralfa Vatera z Wjelikego Woseńka a Andreasa Dengela z Łojojca.
Móžo serbske drastwy a typiske źěłowe a domacnostne rědy woglědaś.
A Hopel zachopijo powědaś: "Som dundał rědnje pó góli a som wuglědał zamarznjony gat."
A k drugemu su wšykne tofle, napisma w domje, pśi śpach a wence pśed domom nimske a serbske. „Naš wokrejs jo ten w Bramborskej, źož jo nejwětšy źěl dolnołužyskich Serbow doma.
Namaka se mjaz rěku Šari w pódpołdnju a pusćinu Sahara w pódpołnocu.
Som se wěcej koncentrěrował na swójo rěcne kubłanje.
Bog naźeje napołni was ze wšym wjaselim a měrom pśi wašej wěrje, aby huzbytk měli w naźeji pśez móc swětego Ducha.
Budu Wam rozkłasć.
Pópšawem žedno cuze słowo njejo, ale do togo njeby to słowo ned namakał.
stwórtk, 13. 08. pětk, 14. 08. njeźelu, 16. 08. pónjeźele, 17. 08. wałtoru, 18. 08. Tkanje z bardom jo srjejźowěkowa metoda za zgótowanje suknow.
Pśed tyźenjami su złoźeje wukšadnuli jadnu wejsańsku toflu w Janšojcach.
[...] lěta 2016 su se take zmakanja lětnje wótměli w Chóśebuzu z wužytkom, až wjednistwo Maćice wěcej zgónijo wó wobstojnosćach Dolneje Łužyce, Dolnoserby inkl. cłonki Maśice za to wó statkownosći cełkownego wědomnostnego towaristwa.
Wón jo źěłał w redakciji górnoserbskego pioněrskego casopisa »Płomjo«.
Dłujko procowachu se te luźe pódermo, ale naslědku se jim póraźi, až tak blisko k łoźi pśiźechu, až móžachu jim z łoźi póstronki pśichyśiś a něto ześěgnuchu jich cołn k łoźi a zeskokachu do njogo. 
We wóźe plěwaju kacki, wšuźi jo słyšaś spiw ptaškow.
Chtož ma wjasele na rejowanju, móžo rad pśiś.
Ducy zmakajo kolegu.
Do wušeje šule Theodor Fontane chójźi 200 wuknikow, za pśiducej dwě lěśe jo tendenca skerjej stupajuca.
Logo akcije za Bramborsku jo lětosa to same ako pśed 6 lětami.
Cłonki su se zmakali kuždy mjasec a su wobradowali wšykno, co jo pótrjefiło serbsku rěc.
Janko njejo wěźeł, co dej wěriś.
Toś jo šeł wjacor z połnym měchom ku gatoju, aby póžyconu trajdu wrośił.
Su swěśili zapust prědny raz zasej z lapami, tśi žeńske su měli ju stajonu.
Gaž buźo se něnto gwězdku w Depsku pla Chośebuza zwóniś z cerkwinego torma, pón jo to Richard Matuš, kótaryž se wó to stara.
Kroh jo kradu zespominał to wopytanje we 90tych lětach, pšawa mjeńšynow do zakładneje kazni zapisaś.
Wót wuměłstwa se žywiś jo był śěžki klěb.
Tak to jo.
Tam ga su wótpadowali za njogo wšakorake chłošćonki, ale same mjodlizanje njejo to źěło teke było.
Jo było rowno pětk a jo se musała butra cyniś, dokulaž jo dejała Hana ju sobotu do města na wiki njasć.
Chłoźecu spižku połnimy.
How su w rozpadankach glinjaneje sćěny pjaca nadejšli samo palcowe wótśišće luźi, ako su ten pjac twarili!
Kerstin Kosakowa jo k wěsći dała, až źiwanje na serbsku rěc we wótwardowanju starych jo źěl krajnego plana za zmócnjenje serbskeje rěcy.
Wše druge su Nimce, ale wšykne gromadu lubuju serbske spiwanje a maju wjele wjasela, te kšasne spiwy spiwaś.
To jo jadnaŕka serbskego nakładnistwa Marka Maćijowa Casnikoju k wěsći dała.
Pśeto pó programje jo se spěšnje pokazało, až nejwěcej z pśibytnych serbski wuměju a serbske kśě byś. “To, což pśi bachtanju ten jaden abo drugi sobu njekrydnjo, jomu nimski pón wulicujomy”, jo dał jaden z tych muskich k wěsći.
To wósebne na tom pak njejsu byli jano te spiwanja a reje, ako su je rejowali k zapustoju a na pśězy, orakele wokoło lubosći a wujasnjenja kantorki, ale ta wjelika radosć sobustatkujucych pśi spiwanju, rejowanju a graśu.
Wona rosćo teke pśez demokratiske zaźaržanje k pśisłušnikam drugich narodnosćow, kenž su žywe w granicach jadnogo kraja.
»Wšyknu wašu starosć chyśćo na Boga, pśeto wón se za was stara.«
Wót togo datuma su byli wótwisne teke wšykne druge swěźenje cerkwinego lěta.
Nejwěcej su pód zymu śerpjeli luźe, kenž su bydlili na kšomje jsy, we wutwarje, tak ako my.
Jaden roźony Zaspicki – ceptaŕ a kantor Kito Šwjela – ga jo wušej 50 lět, a to wót 1864 do 1915, jogo nawjedujucy redaktor był.
w Turjeju/Tauer, zeger 19.00 w hotelu „Christinenhof“
Wóna se rad woblaco serbsku drastwu.
Platś, a wóna jo pšec.
Redies, mólaŕ a grafikaŕ M.
Jaden informant jo Casnikoju gronił, až šulska wjednica jo zakazała wabiś za serbsku wucbu.
A Stanij Bjedrich z Wěteńce w Górnej Łužycy jo był glucny, až jo ze swójeju žeńskeju a ze swójim 6-lětnym synom do Chośebuza pśišeł, kenž na Drježdźańskem konserwatoriumje wuknjo na klawěrje graś.
Tak jo Nadine słyšała wót swójeje starkeje ze Šprjejc (Spreewitz). „Wóna jo doma nimske powědała.
Wósebnu starosć ma Lěwica dla situacije ludu Sinti a Roma.
Pśez pśipisanje mjeńšynoweje klawzule dej se pódšmarnuś cełonimska zagronitosć za mjeńšyny – jo Günther gronił.
Na nich su se lětosa pśepokazali Serbski muzej, Serbski ludowy ansambel, Nimsko-Serbske ludowe źiwadło, Załožba za serbski lud, A.B.C, Serbski institut, Domowina, Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, OSZ w měsće, [...]
Ma na mysli, w Barlinju socialnu pedagogiku studěrowaś.
To jo waša rozymna Bóža słužba.
Wóna jo prědna a pśikład za wšykne źiśownje w Górnej ako w Dolnej Łužycy, źož źiśi wuknu serbšćinu pó metoźe dospołneje imersije.
A pón wiźi na štomje sejźecu žeńsku – abo jo to źowćo? – w běłem woblacenju a z dłujkimi swětłymi włosami, kenž se cešo, a z tužycu a tšuchłosću swóju žałobu spiwa.
Cytałej stej how mjazy drugim Uta Henšelowa z Lubnjowa a Měto Pernak z Barlinja (w pśiducem Casniku cytaśo wěcej wó tom).
Na zakłaźe aktuelneje situacije njejo wustajeńca wiźeś.
Na znatej Deckerowej kórśe Bramborskeje z lětow 1816 do 1821, tej prědnej preciznej topografiskej kórśe našych stronow, jo w žylojskej Pólskej jano jaden dwór z dwěma chromoma namólowany.
srjodu, 8.3.: Magacin k połdnju
Lažko njejo to było, což su musali pśi serbskem pisanju a powědanju wugbaś.
Rozgranjamy se ze serbskima pcołkarjoma Alfredom Měškankom ze Škódowa a Reinhardom Šołtku z Drjejc.
Južo skóro nastanjo njeznata zemska kula.
Tśi spiwy »Za Kamjenjcom«, »Do drjewa« a »We Chóśebuzu« nam pśednjasechu z połnymi a cystymi głosami, we kšutem a wěstem serbskem zuku.
Gromaźe ze źiśimi zestajijomy pšawidła za rozgrona mjazy sobu a k rozwězanju zwadow w źiśowni: Dajomy drugim dopowědaś, pśisłuchajomy rozglědniwje a wugronijomy swóje wócakowanja, wobchowamy měr!
Na wšu njegluku pišo něnto teke serbski casnik wó wójnje mjazy burom Žurom a kšetom Knutom.
Jo był wuknik profesora Antonína Frinty, kenž jo pó smjerśi profesora Josefa Páty dalej wjadł wucbny stoł (Lehrstuhl) sorabistiki na Karlowej uniwersiśe w Praze.
Gońtwarje a zběrarje su howko namakali wjele źiwiny a płodow.
Fachowe nawjedowanje lajskich kupkow a jadnotliwcow
Za tym až jo mě pó serbsku z »dobry źeń« pśiwitał a do swójogo domu kazał, smej se chylku wulicowałej wó nejnowšych tšojeńkach we jsy a w naju swójźboma a pón smej se dałej do rozgrona wó žywjenju we wósaźe.
Wóno kšuśi motiwaciju, aby serbske powědali.
Jańš jo dalej gronił: „Na našom kjarchobje su hyšći prozne flaki byli.
Za swójo zasajźenje a pilne źěło za to serbske jo narodna organizacija jogo wucesćiła z Literarnym mytom Domowiny a z Medalju za zasłužbne spěchowanje serbskego ludowego wuměłstwa w złośe.
Ale což som pón wiźeł, jo mě dało wutšobu spadnuś: Na młyńskem kamjenju jo sejźeł njenaglědny kobołśik, kenž jo ned zachopił kjawcaś a jo pśecej zasej gronił: »Mukownik co dalej jěś, musy wjerśeś młyńske kólaso.
Slědnu njeźelu su w Drjenowje wuswěśili nowy dom wognjoweje wobory, w kótaremž ma teke šołta swój běrow.
Julia Bušojc jo na se měła drastwu, kótaruž šula južo dlejšy cas wobsejźi.
Ale někak by kśěł wuběgnuś późiwnej śěsnosnej atmosferje prozneje wjacorneje wejsneje drogi.
Pśipódla laže z městymi pśewalone bomy, a kajakaŕ musy se prědk glědaś, aby njewuwisnuł w rozdźěratych gałuzach.
»Tak to jo na swěśe.«
Wóno jo se wuswěśiło prědk 3 lět.
Kupjele Pieštany maju teke swójo logo.
Ližu jano tšošku na palcu, ale južo mama woła:
Ale až jogo pśichodna mama Pauline jo wšednje burska chójźiła, njejo jogo móliło, a njejo teke nic pśeśiwo tomu měł, až jogo źowki su se na zapusće abo kokośe w serbskej swěźeńskej drastwje wobźělili.
Śěło ju trjeba mjazy drugim za kósći a nerwowy system.
Sy-li pak boganjebójazny, ga wótpócywa grěch pśed źurjami.
Tak bjatujomy z kuždym Wóścenasom na mšy abo teke doma.
Žedne swěcki, žedne kwětki.
Płody su małučke, suche a carne.
Wušej togo som śěgnuł do města.
To sedlišćo ze swójimi wjelikimi domami a drugimi twarjenjami pak rědnje wuglědało njejo.
Wóna jo zamrěła lěto pśed manźelskim, a wobeju nimjerny wótpocynk jo tudy na południskem zakopowanišću.
Wobźělniki su měli teke góźbu, sami pśipisaś, kake nadawki naglědaju za wažne, a co na Domowinje wósebnje cesće.
Wó jeje wopśimjeśach a nastupnosćach jo se Andreas Kirschke rozgranjał z kuratorku Andrea Paulikoweju.
Coš drugu swinku troštowaś.
Rowno tak sebje psy běg drogow spomjetkuju, wupytnu južo kilometer pśed praksu, až se ku njej bliže.
Sedymlětny Valentin jo se źiwał, kak napinajucy jo był proces dostaśa lanowego sukna.
Wón jo žagliwy a zły.
Faraŕska familija jo musała byś jaden „team“.
Teke pśi tom »mócnem« wobchaźe jo ju awto pśejěło.
Tam ga wobstoj wejsne towaristwo, kótarež se wósebnje stara za woplěwanje serbskich drastwow.
Hyšći dodaśe: Pó wobzamknjenju UNESCO jo 21.
Doma su se derje informěrowali, kak to žywjenje w Kambodžy jo.
Młoge maju góspodaŕske problemy.
Mato jo dostał k narodnemu dnju kšasnego pisanego papagaja a jo kśěł jomu nawucyś powědanje.
Ramot struski K.
Ja se wjelgin wjaselim!
Pśiducy, to groni drugi cłonk mustwa, jo na rěźe: wobwězujo se šorcu, wótpowjesa rowno powjesnjonu pałku a scynja ju a swóju šorcu zasej do kórba.
A hyšći jadna druga mama jo była na tom dnju ceło glucna: Dypśojc Evelyn.
Ale dajo brošuru teke online ako PDF.
Ako temu jo se stajił “Pšawo ludowych kupkow - w europejskich dimensijach”.
1945 jo se załožyła Rada friziskego gibanja, kenž se zasajźujo za zdźaržanje rěcy a kultury we Fryslânje.
Muzika jo wót pěsni "Mazurek Dąbrowskiego", kótaru teke Pólska ma ako hymnu.
Wó tom su informěrowali te tśi Krajne raźcownje a su wuzwignuli, až ten rozsud jo jano logiski, gaž teke gósćeńce a kafejownje směju zasej wótcyniś.
Pśi tom kradu nadpadnjo, až my togo, cogož jo było tencas wjeliki brach, źinsa pśewjele mamy: Śma jo z pśewjele swětłom "wunjerěšona", a konsum cukora jo bejny, což wšo druge ako k dobremu jo.
Kafejownje su aktualnje pla młodostnych wjelgin woblubowane.
Hyšći jo komisariska wjednica, ako taka jo moderěrowała lětosne swětocne zašulowanje.
Hynac mój sobuźěłaśeŕ.
Źěk teke lazowarjam, awtoram, dowěrnikam, sobuźěłaśerjam, prědk stajonym a wšyknym, z kimž som we casnikaŕskej słužbje měł cyniś.
Wóna jo była mjaztym južo na wuměńku a jo to na honorarowej bazy cyniła.
Akle pó prědnej swětowej wójnje jo se Šwjela zasej wobrośił na basnikarja a jo jomu naraźił wudaśe zgromaźonych spisow.
Pśi Bóžem bliźe spiwamy: Kriste, jagnje Bóže, kenž ty njasoš swěta grěch.
Pózdźej pak som ja był wjednik šulskego ansambla a wón jo sejźeł ako wjednik instrumentalneje kupki a ako akordeonist za prědnym pultom pód mójim dirigentstwom.
Rostlina jo na Taiwanje, w pódpołdnjowej Chinskej a na Ryukyu-kupach rozšyrjona.
Pó Błotach – raz hynacej
Wóni su wšykne póžytne, małe a wjelike.
Serbske gmejny, cyńśo wašu słušnosć.
Jano sarnjow jo mjenjej ak pśed 10 lětami, jo pódšmarnuł Axel Becker.
Kokoty ga su pśecej teke małe wejsne swěźenje w lěśojskem casu.
Tu skjaržbu pak smy 1997 zejgrali.
"W Nowem Casniku som móje serbskorěcne znaśa skšuśiła a som casy pśinoski pisała.
Gaž pasujo, ga teke něco pólskego.
K nim jo słušał samo kejžor Rudolf II.
Pśězowa reja jo to slědne, což to towaristwo hyšći planujo Pśedłoni jo 50 źowćow a žeńskich šło do gósćeńca, muske su je wótholili.
Nosarje togo nowego gibanja su se mjenowali humanisty.
Wot lěta 1890 słuša Pawlikowym.
Teke procowanja wó Serbski sejm jo pódpěrował.
Marion Stenselowa, Andreas Löde a Hellmuth Henneberg (wótlěwa) pśi pśigótowanim magacina „Łužyca“.
Ludowe nakładnistwo Domowina jo lětosa na Lipsčańskich wikach 48. raz wustajiło.
Wón jo něga šćitał pó jadnom boce słowjańske sedlišćo, kótarež jo segało kaž połkupa do wjelikego bagniska.
Natwaŕ prědnu smugu.
Pótrjefjone su teke šćitarje pśi katastrofach a luźe wót organizacije za technisku pomoc (THW).
"Mokšota a sol stej wjele mólowanjow wobškóźełej", jo faraŕ měnił.
Ako som se tegdy rozsuźiła, jo měł Dolnoserbski gymnazium teke dobre mě dla dobrego poměra mjazy wucabnikami a wuknikami.
Někotare pisma wužywaju se samo jano wót jadnogo luda abo jano w jadnom kraju.
Połožćo něnto balko do swětła a wjerśćo jo jaden raz wó swóju wósku, tak ako se zemja raz wob źeń wjerśi.
Teke w Slěpem taki maju, bejnje wjeliki a teke z młogimi struskami a rostlinami cysty a naglědny.
Mimo "Oblomowa" w Chóśebuzu pśedewześa, kótarež wabje ze serbskim nadpismom, lěbda namakajoš.
Weto wěmy, až su byli wuznamne dolnoserbske procowarje w Lipsku žywe.
Žandow jo něgajšna wjas a něnto měsćański źěl Chóśebuza.
Cośo-lic wu nas bydliś, buźo nam lubo.«
Wóni by dejali zastaś, gaž trjefje na zapustojski pśeśěg.
Teke źiśi budu se na festiwalu pśepokazowaś
Mimo togo se wjelika licba sortow sajźaju.
OSZ a 2) měś pśedznaśa serbskeje rěcy.
Teke njesłucha na nanowy głos a kak ten hynac klincy.
Archeolog a muzeumowy pedagog Torben Schmeiduch jo na srjejźowěkowem temowem kóńcu tyźenja historiske muzikowe instrumenty pśedstajił a tu jadnu abo drugu štucku grał.
To jo wuslědk zgromadnego źěła mjazy měsćańskim zastojnstwom, Domowinu a Serbskim institutom.
Weto pak stojtej mjazy tymi 16 naraźenjami na kandidatnej lisćinje dwa Domowinarja — Andreas Nowak a Fryco Reichmuth.
Ale to nas dalej njestara.
Něnto „jo ten kał gótowy“ – ako Górnoserby gronje.
Wutšobny źěk, až smy směli Tebje mjazy nami měś a z Tobu žywjeńsku drogu hyś.
Jědro łužyskego jazorišća jo Łužyski jazoraty rěd, pótakem źewjeś jazorow mjaz Złym Komorowom a Wojerecami, kenž su pśez łoźowne kanale mjaz sobu zwězane.
"Mója mamina rěc, serbska kultura a muzika su za mnjo dlej a wětšu rolu grali".
A te su byli pśedwiźone za wobjed.
Kritizěrowało jo se, až su gano za wabjenje za město Lubin wótmólowali Bórkojsku drastwu.
Wusewaju se w nazymu, pśi comž se rostliny relatiwnje malsnje rozšyrjuju.
Su pśišli z Chośebuza a cełeje Chośebuskeje župy, z Gubinskich, Baršćańskich a Kalawskich stron a teke z Gorneje Łužyce.
Profet Jeremias ( Jer)
Tak som wisał wjele mjasecow we "Warteschleife".
Diana Buchanowa nawjedujo tu źiśownju a jo se spominała na Martinu Baumgartowu.
Won jo wobstarał nowe orgele a jo był wjelgin woblubowany pla luźi, dokulaž jo kuždemu pomagał.
Wukniki su warili z jagłami kał – z Lowizu Rańškoweju z Depska.
Ten dom jo stary a wjelgin droga ta wěc teke jo.
Staśiwy tekstilneje wuměłcowki Ellen Lehmannojc pak su wó wjele wětše, stoje w muzejowej brožni togo muzeja a njejsu hyšći wobnowjone.
Z njewěstym głosom sama zachopijo:
Na pósejźenju wokrejsnego sejma 10. apryla, ako jo było nejskerjej to slědne za něntejšny wokrejsny parlament, su krotko slědk glědali na slědnych 5 lět.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pšosy wót pónjeźelego, 7. oktobra do srjody, 9. oktober, na ferialny kurs.
Gmejnska rada jo 4. awgusta wobzamknuła wobsajźenje gmejnskego wólbnego wuběrka za wu-zwólenje nowego šołty gmejny Slěpe.
Na žaby, kunkace a škrodawy jo chytał parowe kule.
Wokrejsne zastojnstwo buźo teke w pśichoźe swóje pjenjeze wudaś za te nadawki, kótarež muse pó kaznjach społniś – na pśikład za socialnu politiku.
Bóžy miły palc jo był wustrěty nad žywjenim togo znatego Zinzendorfa!
Jo, na kuždy pad.
Jogo žeńska Helga co za gósći zbliska a zdaloka tykańc napjac a kafej nawariś.
Wjeliki nakupowański centrum „Lausitz-Park“ na kšomje města, se cesto na wósebny part procujo, pśiwabiś wjele luźi za nakupowanje.
A rowno wó to jo šło pón we žywej diskusiji, pśisamem dwě góźinje dłujko.
Pśejźoš pla "Duba" někotare tšašnje wusoke ławki a južo sy w lěsu.
Komandantura pak njejo załoženje Domowinskich kupkow na jsach dowóliła.
Jatšy lětosa na rowniskem kjarchobje.
Mjazy pśibytnymi zapósłańcami jo było markowaś, až młoge k tomu tenděruju, až dej Serbski sejm financielnje njewótwisny byś a z tym teke w duchu njewótwisny.
Žedne z nich su natwarjone w lětach 1928 do 1930 a su toś bejnje zarzawjeli.
Pon su ze staršymi źiśimi „Luba sotša” rejowali.
Cesto wótholuju synowej źowce z Kita, dokulaž dej šwigerźowka źěłaś.
A na te wšakorake sudnistwa ako źěłowe abo financne sudnistwo, amtske abo zastojnstwowe sudnistwo comy how jano pokazaś.
How jo akle pšawje rozměł, co to jo, byś serbski.
dalej na 5. boce)
W tom casu ga jo měła jano gjarstka wobydlarjow taki aparat.
Njejo ga tak, až we wšych wognjowych woborach wokrejsa maju take awta, źož wšykno pšawje funkcioněrujo.
Pomagamy jim z pomocu pśirucnice .
Wjele nowego som pak we wustajeńcy wó cerkwinskej historiji wiźeła.
Jo wón luby?
Pśi takem źěle pómysli se Robinson, až jo dalej a wěcej kraloju pódobny. 
Aha, stare znajobnosći se zasej womłoźiju!
"Bogalka!"
Gmejna jo toś južor łoni tu wuškownu sumu zapłaśiła a to drozne wobswětlenje w Strjažowje slědk kupiła.“
srjodu, 28. oktobra /winskego
Pśi drjowkojskem gribowem wandrowanju jo wěcej ak 50 zběrarjow se wobźěliło.
Źinsa comy pisaś wó drugem takem dobrem českem pśijaśelu Serbow.
Jo srjejź septembra.
„Toś něnto do źěła!“ jo wón pśiwołał lutkam. „My smy južo dosć casa zbrojli“.
Słyšymy, až jo to wót zachopjeńka měrca tak, a to nic jano w Prjawozu.
Botaniske mě roda bazěrujo na mjenju Indianarja Se-quo-Yah , kótaryž jo wuwiwał prědny indiański alfabet.
Snaź jo ten abo drugi narski zastał a jo ku tym drugim pśistupił, kenž su tam wence bachtajuce pśi wusokich blidkach stojali, warjone cerwjene wino pili a su se dali skibki ze šmałcom, jětšoweju jěšnicu abo mediteraneju chłošćonku zesłoźeś.
Barliń/Berlin
1656-1680 Ehrenfried Burscher (24 lět)
Městno jo Serbsko-nimski muzej na Cerkwinej droze (Kirchstr.) 11.
Šołty a pianistki L.
Susedne gmejny su Njebjelčicy, Chrósćicy, Worklecy, Halštrow a Porchow.
Tam njejo mógało se donaglědaś.
Nagora, Gerat * 1936 w Mósće, bydli w Chóśebuzu, wucabnik na wuměńku, redaktor Pratyje 1993–2004
Ako wósadny faraŕ sy "źowćo za wšykno", jo gronił, nadawki študańskego fararja su hynakše.
Abo wóni gronje: z mlokom rajs.
Njejsu wobradowali w Měsćańskem domje, ale we Měsćańskej hali.
Na pšawe kulowate blido z Lubinskimi su teke pšosyli a powědali wót nazgónjenja w DDR a w casu pśewrośenja.
Wšykne zmysły maju jadnu zgromadnosć: Wóni su naše woknyška do materielnego a energetiskego swěta, pótakem zwězowańske městno mjazy wenkownym fyzikaliskim a nutśikownym psychiskim swětom.
Slědny pětk jo Dolnoserbski gymnazium (DSG) wótwórił swóje źurja.
28. septembra budu wuzwólowanja Serbskeje rady.
Až se w Trjebinku wulicujo, až Penkojc Edit jo wina na tom, až ta wjas se njewótbagrujo.
Ulaanbaatar jo stolica a nejwětše město Mongolskeje.
Źiśi maju wjele lichoty, mógu sebje wubraś to, což jim špos gótujo a pśipódla wjele pśinawuknu pód šykowanym pedagogiskim nawjedowanim.
Ale ja mógu groniś, až južo to leśenje z lětadłom jo pšawe dyrdakojstwo.
Instalaciju jo napórał amerikański zukowy wuměłc Benoit Maubrey, kótaryž pśigótujo za „Dni zukowego wuměłstwa obPHON‘10“ w juniju program „Sorben 3000“.
Gaž wukniki a wuknice pśidu na Dolnoserbski gymnazium, ga wótwórijo se za nje nowy swět.
Štucki a basni wó zymskem casu z Pittkuningsom w gósćeńcu »Zippel« w Radomju
ze šwedšćiny pśestajiła Madlena Norberg
Luź masiwnje pśeměnja krajinu: Wón rodujo góle, planěrujo sněgakowańske pisty, twari lifty, hotele, parkowanišća, restawracije.
W Barlinju som to ned raz cynił.
Zachopjeńk nalěta, kótaryž běšo pśi zawjeźenju juliańskego kalendarja na 21. měrcu, jo se pó sto lětach na 20. měrc pśesunuł, pó dalšnych hundert lětach na 19. měrc, a tak jo to šło dalej slědk.
Lažko njejo było to źěło tenraz teke za tych tśich „carnych” muskich, kótarež su na fortu pśiwězali mimo togo kokota teke hyšći cigarety a flaški!
Te pósćelo tek do swójogo rodnego města Grodk.
"Wendische Tartarei" abo "Wendisce Türkei" stej byłej typiskej zajśpjaŕskej zapśimjeśi Nimcow za serbske strony.
Pótom źaržašo komandant logora grono.
To klincy napśeśiwo tomu žałosnje.
Pšosby a napšašowanja stajśo pšosym až do 11.8.1995 na slědujucu adresu:
Wot julija až do srjejź septembra jo młoźina we młogich jsach Dolneje Łužyce zasej woplěwała stare a wjelgin rědne serbske žnjowne nałogi.
Njamaš tam serbskich towaristwow.
Wobźělniki su mógli teke swóje mysli na kórtki napisaś a je zběraś.
Pśistupy k takemu su wšakorake, teke mjazy europskeju lyriku pśibytnosći.
Nanejmjenjej njeby to wěźeła.
Rolnikarje w Bramborskej su lětosa 2,3 milionje tonow trajdy wótžněli, pišo Statistiski amt za Barliń a Bramborsku, pěś procentow mjenjej ako 2019. Majs jo wusoko stojał, ale bažule su se jano snadnje wuwili, smy zgónili w Janšojcach.
Za to wšo trjebam wjele casa“.
Zawěsće móžośo tek sami něco napisaś, ja se wjaselim na listy wót Was!
tradiciske towaristwo jo swětki swěśiło 25lětny jubilej.
Wóni se žadaju teje wóni swinjow a wó našo źěło nic njeroźe.
Něga jo była Hungorska wažne žrědło togo w Europje póžedanego minerala.
Togodla pśesuwa se teke ceły jogo zachopjeńk w pśirownanju z našym lětom a drogujo pśez lětne case.
Ako take ga kśě serbske balokoparje – te z mustwa "Serbske balokoparje/Wendische Auswahl" a te z mustwa "Serbska wubranka" – pón w juniju togo lěta zastupowaś Serbow a Domowinu na Europeaźe w Korutańskej w Awstriskej.
Witkojc pěseń „Gaž wětšyk dujo pśez pola“ napisał.
Gera: Dokulaž jo to był prědny raz, jo to było wšykno wjelgin nowe - za wuknikow rowno tak ako za wucabnikow.
Zezběraś pak zasej comy je do našych kobjelow.
Źowka Anje Senkeloweje, śeśenica Angele Ramothoweje, jo musała, dokulaž jo cłonk młoźinskeje kupki, ako prědna k zmakanišćoju za pśeśěg, kenž jo był pla Schrammojc.
Wjele jo se nam zglucyło, smy ga dobru pomoc dostali: Martina Herchego.
Wón jo był Nimc a jo se mócnje zasajźił za wobstaśe, šćit a spěchowanje małych ludow.
Co dejm ja něnt na to wótegroniś! »Lažko móžno!
Maju za to, až jo to pśisłušnosć wšednego luda, jim słužyś, a až njejo trjeba, se jim za to źěkowaś.
Jo se to tšojło krotko do mójogo naroźenja 17. měrca.
49lětna Kristina Nerád se na to gódnośenje wjaseli.
Jogo awtor Detlef Opitz jo něźi źaseś lět z teju tematiku se zaběrał a wjele žrědłow pśeslěźił.
Na wšaki part jo był zwězany z Dolnymi Serbami.
Žedna noc na disko, žedno woglědanje muzeumow a žedna móžnosć, se z nowymi luźimi wopóznaś.
Tegdy jo była serbšćina we wjele jsach našych stronow hyšći wobchadna rěc za wše generacije.
Walerian Nekanda Trepka jo był pólski spisowaśel.
Wót prědnego zmakanja až k slědnemu smy wórali sedleński rum Serbow w Bramborskej.
Jadna z tych jo wideo, kenž jo chóśebuska lěwicaŕska partaja gromaźe z towaristwom žandojskeje knigłownje pśigótowała.
Ako su lěśne prozniny mimo byli a my zasej do šule pśišli smy, su byli južo žedne bóśony pšec.
Casy nastaty objekt pón znowego wobźěłaju a pomjenjuju.
Ale se wě, su wšykne źiśi chwalbu dostali, teke cele małke, kenž su jano jadnore słowa abo sady gronili ako: "To jo handy", "To jo computer", "To jo mama".
Nejstaršu rědownju, kótaraž jo ako jadnastka z Budyšyna k nam do Chóśebuza pśeśěgnuła, jo pśewzeł Jozef Frencl.
Mimo togo kongruenca felujo we wěstych rěcnych swójźbach.
Głowna atrakcija buźo wěsće dłujki pśeśěg, w kótaremž se w něźi 60 wobrazach pśedstajijo něgajšne a něntejšne žywjenje w Borkowach a Błotach (14.00).
Njeźela jo se zachopiła ze zajtšnym piwom.
Pótom stwórje pjakarje a pjakaŕki z nich zwěrjeta.
W tom burskem źěle dajo wjele k nosenjeju a musyš wjele wěcow transportěrowaś.
»Halo, how som!«
A dla cogo njeby dejało take jabłuško swóje žycenja měś?
Wót lěta 1991 jo wón lichotny fotograf za casniki, industriju a wabjenje.
Wjele su, zgromadnje z drugimi partnarjami, dojśpili.
Na bórkojskem groźišću wordujo njeměrnje, jo ganjanje a wołanje, chójźe luźe źiwnje woblacone, kjarliska skokaju how a tam, kśikajucy, až musy to jadno tak byś a to druge hynacej.
Wjelike mjenanje njeby nic wunjasło a toś som měł myslicku, wšych styrjoch gólcykow pódrjažniś.
Wóni mějachu nowinku wót žylojskego šularja kněza Riza pśigótowanu, rozmjej spiw wót wšakego rolnikaŕskego wuźěła.
Pětk buźo pó tradiciji wědomnostny kolokwium z tśimi referatami: 1. archeologa dr. Rudolf Voß ‒ „Legendarna swětnica Rethra“ (zeger 15.00); 2. Dr. Arne Lucke, direktor Archeologiskego centruma Hitzacker ‒ „Wjeraški archeologiskich wurywanjow we Hannoverskem Wendlanźe“ (zeger 16.00); 3. Katharina Schmeiduchowa, doktorandka Serbskego instituta ‒ „Słowjańske kultowe jaja a šćerkawy“.
Tak změjomy tenraz ceły tyźeń wjelerake kulturne zarědowanja.
Teke pśi drugich płotach móžo wón groble ryś, rory zatwariś a wjele wódowych rorow zatwariś.
Wósebnje woblubowane su fota wó serbskich nałogach we jsach.
Wu Konopcys luźe raźi załožyju.
Hyšći njejo jasne, chto buźo naslědowaś Behra.
Ana a Bagola stej pśemyslowałej.
1. septembra njejsu jano w Bramborskej wuzwólowanja krajnego sejma, ale na pśikład teke w Sakskej.
Nichten se njecujo tak pšawje zagronity za njen.
Kaž som južo naspomnjeł, jo było toś to lěto w Zjadnośonych statach Ameriki doněnta to nejrědnjejše w mójom žywjenju.
Ze swójimi kandidatami do Bramborskego parlamenta, tak jo zastupny pśedsedaŕ Domowiny Harald Końcak gronił, co Domowina w Dolnej Łužycy wěcej do zjawnosći stupiś.
Lěto pózdźej w awgusće jo w nocy wogeń wuderił a gósćeńc jo se wótpalił.
Rozgranjali smy se teke wó tom, ga buźomy se pśiducy raz zmakaś.
Nowe kšute rěcne wobroty pak lěbda se jawje.
»Groń ga raz: Sćo wy wšykne take?«
Ale dla cogo juskatej?
"Z kakim pšawom deje te, ako su w tšachośe pśed wótbagrowanim, wšykno rozpušćiś?", jo se pšašała, "aby mógał ten drugi bok dalej bagrowaś a swójo źěło zeźaržaś?" Až sobuźěłaśerje LEAG maju kredity, tak jo groniła, njamóžo byś zawina.
Wšake kjarcmy su se togodla rozsuźili, až hyšći njebudu zasej wótcyniś.
Wětšyk a dešćik zachopijotej se waźiś.
Jeje hobbyje su skatowanje, škótowanje a basketball.
Njepolitiska pak njejo, dokulaž musy a co se casy teke zaběraś z problemami, ako jo to něnto strukturna změna.
Buźomy teke w pśichoźe dalej źěłaś, buźomy kaž doněnta woplěwaś naše rědne a zajmne serbske nałogi.
To jo był fakt.
Wjaselśo se w Knězu kuždy cas, a naspjet źeju: Wjaselśo se. Fil 4,4
Domoj?
Głažack abo dwa móžoš měrnje piś, pśeto wónej spěchujotej kšejny wobběg a pśekšawjenje muskulatury a póspěšujotej póžywanje a měnu maśiznow.
Mójej syna pak stej mě wó tom pśeznaniłej, až se mě zapšawym nic lěpšego staś njamóžo.
Gólcy a źowća z Dolneje Łužyce su ten wjacor te knigły dostali ako małki dar.
Jutta Kaiserowa – portrej.
Stakim se pśetergnjo imersija pśez pśejźenje ze źiśownje do šule.
Wobźělnice a wobźělniki su w nagronach wabili wó wěcej akceptancu, rownopšawnosć a wjelerakosć.
Marjorie Dias de Oliveira jo brazilska grajaŕka.
Nakupuj!
To jo mě wjelgin wobtužyło, pśeto som ned měł źiwne zacuśe, až ku zmakanju z direktnymi pótomnikami Hanušowych wudrogowarjow drje žednje njedojźo.
To buźo w dolnoserbskej rěcy, simultanje pśestajane do nimskeje rěcy.
Wónej stej se lubowałej a wóna jo wordowała samodruga.
To slědne stej pokazałej Marja Bosanowa z Gor a Doris Heinzowa ze Žylowa.
Wumarlikownje su teke wjele pózdźej chopili twariś.
Wobźělnik płaśi 3,50 €.
Kśě pśi tom z partnarjom na pólu wótpóranja wótpadkow gromadu źěłaś.
Teke w Dešnje jo se jim wjelgin spódobało
Ale tak lažko a spěšnje njejo to pón šło.
Nejwuše městno jo pśi simbabweskej granicy.
Njejsmej tak wjelgin za aktiwne sobugótowanje pśi rejowanju.
Wšak sajźijo na tom dnju cesto gusynu pjaceń.
Zapśijeśe zyma se pak tež w pomjenjowanjach wužywa, kótarež wěcej ako poł lěta traju, kaž na pś.
Mjaztym běšo južo krotko do połnocy.
Źo jo było wjelike kališćo?
Stary nan jo był, njeglědajucy na wusoku starobu, jěderny a strowy a aktiwny luź.
Nězi tudy lažy mójo prědne nazgónjenje wó Serbach ze starych sowjetskich encyklopedijow.
Z togo casa som se wěsty był, až cu se pó studiumje ze serbskimi medijami zaběraś.
Pětko: K lěpšemu ga njejo!
wusćeła MDR 1 Radio Sachsen serbski program za młodostnych.
Te małke źiśi su jima tu swajźbu wjelgin rědnje pśigótowali – struski, gósćinu a zapowjesk.
"Ty ptaškowa riś ", smjejo se Hopel, "tšašydła njejsu!"
Wón jo se bójał, až wó njom powědaju, bźez togo až to rozmějo, měni mója starka.
Tej dwa torma a pśed nima tej dwa małej „gata“ su wjelgin wažne za „produkciju“ termalneje wódy a pary.
Z tym apelom jo se wobrośił Jan Malink, ewangelski serbski faraŕ ze župy Budyšyn a cłonk głownego wuběrka Domowiny, na wšych cłonkow Domowiny w Gornej a Dolnej Łužycy.
Ja, Christopher, chójźim južo wót pětego lěta na Chóśebuski konserwatorium.
Žedne su casy hyšći wšake drogotki měli, kenž su pla burow za mało carobiny zaměnjali.
Su kśěli pomagaś swójim dolnoserbskim. bratšam a sotšam a nic naslědku jano ze swójim pśinoskom.
Šlodarka Doris Heinzowa jo se derje prezentěrowała.
Naslědku, w dojadnanju z pśedewześim a z městom Chóśebuz, jo Wlachopulos dostał šansu, nowy sćěnowy wobraz zwopšawdniś.
Pśi tej góźbje kśě wugótowaś wědomnostnu regionalnu konferencu.
Teke źiśi su na turněrje wjele šposa ako "pódawarje bala" měli, gaž balo jo pśez płot zleśeło.
A jej jo se teke zglucyło mě wuwabiś.
Se zmakaju ze zastupnikami w šulach
K prědnemu: W pśeglěźe slědnych 30 lět se dopomina na statne dogrono za Załožbu za serbski lud.
Ale Kito jo wogramny.
Pśi tom njejo nam ten pśewódnik na pomocy był.
Na wuzwólenju wósadneje rady 10. nowembra 2019 jo se wobźěliło 227 wósadnikow, což jo 23,1 procent k tomu wopšawnjonych.
Som ju zeznał pśed razka źaseś lětami w Domowniskem muzeju Dešno.
Po jatšach njejo wěcej pśěza była, pśěźeno ga jo było napśěźone, a wence jo teke južo wjele cyniś było.
Jich běšo jadnasćo, wósymjo wót nich mějachu buški, tśo pak nic, a te mějachu ruce wuwězane; ako pak běchu na suchem, ga jich pušćichu. 
Nejpjerwjej jo Larissa wordowała woblacona.
Organizatory lice z tym, až buźo mjazy woglědarjami wjelika licba šulskich źiśi.
Zastupniki Dolnoserbskego gymnaziuma njejsu pśepšosone, teke njejsu konkretnje informěrowane byli.
Ale teke za indiwidualneju zagronitosću kuždego serbskego nana a kuždeje serbskeje mamy musymy se raz pšašaś.
Ceło slězy, jano małke, su wiźeś mašiny wugloweje jamy.
Tupi-Guaraniske rěcy twórje nejwažnjejšu pódkupku Tupiskich rěcow w Pódpołdnjowej Americe.
Pódla njogo jo sejźeł tšupcański šołta Andrè.
Dopomnjejo to na micu Mužakojskich Serbowkow pśed 200 lětami.
Gaby jano wuměł lětaś, za to kśěł se samo kśětaś: Ned by zymne gnězdo spušćił a se do Łužyce pušćił!
Serbske bury z Mosta, Groźišća, Liškowa, Wintorpa, Gołbina, Wjerbna a Borkow su wušnosć w nalěśu lěta 1848 z demonstracijami, samopašnym jadnanim, z grozenjami ako rozbiśim woknow a wognjami mócnje wutšašyli.
Kśicawku móžośo wustśigaś.
Wódnjo wupadaju kwiśonki sprěte, ale su wót póznego wótpołdnja až do rana wócynjone a intensiwnje wónjaju a se wót nocnych mjatelow wopytuju.
Rědko je něco móli, tenraz pak – wałtoru tyźeń – su pśišli šćitarje pśirody je mólit.
Z dobreje ideje jo južo nastała tradicija, kótaruž se cytaŕ chwali.
Twoj syn ga jo samo był mejstaŕ DDR!
Z njogo mógu se pón wupytaś to, což swójim cłonkam nejwěcej se spódoba.
Toś jo ju kněni Meškowa k wjelikim wrotam dowjadła, jej cewku wrośiła – a jo ju pón ze sameju smołu wótštrofowała.
Tak ako to pla njeju zni, tak móžośo se wótsłuchaś.
Pśez dołojcnu etažu su z głosnym juskanim, kśikanim a spiwanim wubuźili zajmowanosć kupowarjow.
Gdyž něto pśi jěźi sejźešo, woblutowašo, až njama kus suchego klěba. 
Lawdaciju na swětocnem zarědowanju w bórkojskej šuli »Mina Witkojc« jo źaržał wjednik Rěcnego centruma Witaj w Chóśebuzu Viktor Zakar.
Łoni hyšći su mógali twaŕ dokóńcyś, ale něnto jo na rěźe to zarědowanje sejźenjow, městnow k wótstajenju kólasow a informaciskich toflow pśi tormje.
Wótergi teke pikoco do zemje, lěcrownož tam zewšym nic k jěźi njejo.
Sobotu, 1. junija, buźo w Lubinje na marku źiśecy swěźeń.
W tej wjelikej, pśez jagarja Bagolu derje znatej jsy njejo wjele luźi na nogach było.
Źośo wy teke na pśeśěg z lampionami?
Smej šłej z našym Mósćańskim znatym na piwo.
Naslědku jo to rybisko wordowało zjěźone: rybakarje su jogo měso we kurju wusušyli.
Kecmerikowa jo drastwu na bliźe rozpołožyła.
We tom serbskem ga wiźi něco wjelgin gódnego za wuwiśe jsow.
Wěcej wó tej wokolinje cytaśo na wósymem boce togo Nowego Casnika.
»Druge se mysle, wóna jo zmuśona w głowje.«
Wó to, aby jama nastała, jo se pilnowało zastojnstwo Lubuskego wójwodstwa a pólske ministaŕstwo za góspodaŕstwo.
Kóńc tyźenja (wót 24. do 26. maja) buźo wšykno we muzeju w Dešnje a we wjasce Stary lud se wjerśeś wokoło słowjańskego srjejźowěka.
,,Drugi źeń snaź!" som jomu wótegronił.
Franke jo pśibytnym pokazał swětłowobraze.
Lazowali su mjazy drugim redaktorka cerkwinego źěla Adelheid Dawmowa a žylojske luźe Gerhard Grěbik, Jill Ketlicojc a ten nejmłodšy awtor, 9lětny Dödingojc Janko.
Smy pak źiśi ako źiśi na kuždej drugej šuli.
Wětšy problem jo była pitna wóda.
Kak sy k tomu pśišeł? Załožba za serbski lud, jeje chóśebuske wótźělenje , jo pytała někogo, ako by kśěł wześ dolnoserbsku biblioteku do swójich rukow.
Wóna jo groniła: "Smy teke wu nas we horśe pokazali źiwadłowy kus ku ptaškowej swajźbje.
W slědnych lětach zawupytnjoš teke modu na folk, kótaraž ma rowno tak pozitiwne ako negatiwne boki.
Tema lětosnego wuměłskego wuběźowanja Rěcnego centruma WITAJ Chóśebuz jo była "Literatura w dolnoserbskej rěcy".
Dešański šołta Fred Kaiser (wón jo wjele lět cłonk nimskego wubranego mustwa šołtow a jo ako taki grał pśeśiwo mustwam z drugich krajow) a Horst Adam, pśedsedaŕ „Serbskich koparjow“ stej wó tom wulicowałej.
Wy sćo wina, wy ze swójim idiotiskim wopytom, naźeju cyniś!
Pśi sportnišću su pśed swójim jawišćom tenraz jamu za kokota wuryli.
To jo wjelgin škóda, dokulaž te lapy tak wjelgin rědne su.
Statny rasowy institut su pśemjenili na drugi akle w lěśe 1958, Samow su pak sterilizěrowali dalej, až do 70tych lět.
Na tej jo se załožył wjeliki park, mjazy drugim z bomami a rostlinami z cełego swěta.
"Naša serbska historija a jeje prezenca we jsy we źinsajšnem casu – nad tym jo se jury wjelgin późiwała".
Nejzajmnjejša kreatiwna ideja Smy was pšosyli , aby se kreatiwnje z pśirodnymi nazymskimi materialijami zaběrali a nam swój nejzajmnjejšy "produkt" abo nanejmjenjej foto toś togo pśipósłali.
Zwenka jogo domacnych stronow rozšyrjenja se ameriske buki jano rědko kultiwěruju.
Völkel, pśedsedaŕ Maćice Serbskeje.
Město jo pśewzeło teke we casach nuze nosaŕstwo rěcneje šule, Serbskego muzeja a Dolnoserbskego gymnaziuma.
Su tam pśedstajili staw wšakich aktualnych slěźeńskich projektow, mjazy drugim teke „pśedcytańskeje funkcije“ za pśistup k serbskorěcnym pokazkam w interneśe mimo bariery.
Za jury njejo to lažko było, nejrědnjejšu kreslanku nominěrowaś, dokulaž wšykne źiśi su se wjelgin procowali.
Akciju pśi źiwadle su tež gastronomy z Bórkow pśewjadli.
Ako pisane, stabilne papowe wobrazowe knigły se wóni góźe za źiśi wót dweju lětowu.
Słuchamej sćicha na ariju škobrjonka a juskanje šnapaca.
Na 40 kwadratnych mejtarjach musy nowe dele kłasć a kšomik nowo napóraś.
To wusuźenje jo było: Wojto krydnjo „jano“ titel tśeśego krala.
Wóni su kśěli glědaś, lěc wukniki mógu pšawje jězdźiś z kólasom.
Tam móžośo se kupaś, wandrowaś a nowe wěcy póznaś.
Problem: Ta wjas lažy w drugem amśe, Picański amt by stakim musał Bórkojskemu amtoju płaśiś „šulske pjenjeze“ za kuždego wuknika.
Ducy na droze "Unter den Linden" su byli "měrowe awta", wšuźi su rozdźělili flyery a casniki wšakich organizacijow, tek my smy naš flyer drugim dali.
Wjelika licba wugnanych z pódzajtša jo se nawalała do serbskich jsow, a cerkwine zastojniki su měnili, až „njekśě lud do serbskich a nimskich šćěpiś“.
Gaž teke wjele z pśibytnych to serbske njejo rozměło, tak su pak gnute na cuzu rěc słuchali.
Pratyja 2020: Na premjerje su prědny raz spiwali!
Naša maś jo serbske powědała, ale bjatowała njejo we tej rěcy.
Chtož jo zranjony, njamóžo źěłaś.
Něźi wót 13. - krotko do swětkow - maju slědowaś rědne słyńcne, ale teke wětšowate dny.
Do togo jo fararił 21 lět we Wjelcej a do togo pěś lět w Prožymje.
Gaž sćo je namakali, móžośo wódorownje cytaś dwě słowje za woblubowane serbske kulturne zarědowanje w nazymskem casu.
Maju wósebnu barwu, wjelikosć, kwitu jěsno abo pózdźe?
Su cesne reje rejowali, kwětki pśepódali, paleńc póbitowali, jězu dostali a pilnje zběrali pósćenja za tudske Sportowe a tradiciske towaristwo.
Na swójom slědnem pósejźenju jo Serbska rada wuzjawiła, až njejsu pśigłosyli kompromisoju k serbskemu šulskemu póstajenju.
Pśebywanje dolnoserbskego chora Łužyca w Njebjelčicach jo se wužywało teke za intensiwne zwucowanje nowych a choroma južo znatych štuckow.
K dopomnjeśu: Głowny wuběrk bórkojskego amta jo we februaru swóju źělbu na financěrowanju dešańskego muzeja ze swójogo etata wušmarnuł ‒ 45. 000 euro personalnych kostow ‒ měnjecy, až dešańska gmejna dej ju na jadno abo dwě lěśe njasć.
Źož pśedsedaŕstwo pšawje źěła — tam teke pón w kupce derje bula.
Domowina se wósebnje źěkujo Stephan Logemu, jogo zastupnikoju Carstenoju Saßoju a Sabrinje Kušynej za dowěrliwe zgromadne źěło.
Musymy jano glědaś, až njestupamy na nich, pśeto to móžo mócnje šćipaś.
Thurneysser jo źěłał na 10-zwězkowych zelowych knigłach.
Pśi teptanju orgeloweje měchawy njejsy nanejmjenjej mógał wusnuś, což jo se nam gólcam, sejźecy na korje, dosć cesto stało.
How móžo se pokazaś na wjele doněntejšnych pśikładnych aktiwitow Borkojskich towaristwow, šule, wognjoweje wobory abo cerkwje.
No, teke tenraz jo se jomu to mimo kuliło! 
Wóna jo se wjaseliła, až jo źiśownja „Mato Rizo“ ta 27. w Bramborskej a w Chóśebuzu ta prědna, w kótarejž něto z tym projektom pógibowanja zachopiju. „Dla togo až kužde lěto pśecej wěcej źiśi pśi małych znjeglucenjach do škódy pśiźo, my ako kasa pórucujomy toś ten projekt ako pśidatne pórucenje w źiśownjach.
Polska młoźina jo komunicěrowała z dolnołužyskeju młoźinu na nimski a engelski.
Pó wokolicach jo šło za njogo dalej, nejpjerwjej ze źěłom w gólnistwje, pón pśi Burskem wikowańskem drustwje (BHG) w domacnej jsy a za tym dwě lěśe ako jězdźaŕ sanitetaŕskego wóza pśi Nimskej cerwjenej kśicy (DRK).
Móžośo sebje wšo teke z wołojnikom nakresliś.
Źiśi su byli wufajnowane ako luštna šwita ptaškow.
Zeger 20.00 buźo „Kula Bula“ graś w kjarcmje Deniro k „Serbskej lěśojskej nocy“ (live-muzika a reja; płaśonk: 5 €).
K prědnemu sćo skomuźili šansu luźi na Wašu toflu narskich wucyniś.
Pó paźe DDR jo Sigrid Bolduanowa se angažěrowała pśi nastaśu Łužyskich jatšownych wikow.
Mam wěcej casa ako ty.
Na kšomje puśa wiźi teke zajmne póstawy z drjewa.
Dalej jo šło do Jamnic (Jamlitz).
Wón jo źěłał až do kóńca teke na episkima źěłoma "Miliduch na Brodźinje" a "Přebysław na Limasu", kótarež pak bóžko wěcej dokóńcył njejo.
Kula a kśica torma stej se wobłožyłej ze złotom.
Telik jich ga w tom priwatnem Hartingojc »muzeju« na Kuparskich Borkowach jo.
Źeń a wěcej by dejali dla togo w našom Casniku něco z togo śišćaś a z tym pśipomagaś zbuźiś gjardosć za našu serbsku narodnosć.
Wón pśiźo pśecej, gaž jo pomoc trjebna.
Jan: To su jano wědomnostniki, kenž se z mjenjami zaběraju a nam – grońmy raz: pśichylone su.
Kužde góle k swójomu wobrazoju wulicujo: Cogodla jo se rowno ten wobraz wupytało?
Ale teke, kak mógu sebje jaden drugemu móc daś a se mjazsobu pódpěrowaś.
Zakładna kazń (Grundgesetz) w BRD pak žeden taki narodnostny artikel njama.
Pśeto co jo kašubski, friziski abo bretoniski film?
Wón se stupijo pótom na prědne městno w rěźe, dajo pócerak drugemu, ten tśeśemu atd.
C: Na špicku pśekšywowa plowa cesto njaso pšostu šćeśinu, wósć.
Wjasołe napšawdu smy byli!
Wón jano hyšći raz groni: »Ale njewóstań pśedłujko.«
Ale kaž gronjone: Pśijaśel a ja smej se ned zasej pódpołnoc pórałej, aby rozglědny torm pśi Wusokej namakałej.
My dejmy se zasej wěcej staraś za bazu cełego serbskego žywjenja.
Jogo tegdejše załožarje – jich jo było 30 – za wětšy źěl njejsu wěcej žywe.
To jo rubjažne wužywanje a rubjažne wudobywanje na kostach pśiducych generacijow.
Ale tudy źo wó cełe cłowjestwo.
Wjelerakosć pyšneje kšasnosći kwětkow na łukach w našej wokolinje wěcej njedajo.
Se wě, až njejo Krabat trjebał pśi tom głodu tšadaś.
Wałtoru, srjodu a stwórtk wót 9.00 do 12.00 a 13.00 do 16.00 góźin, sobotu wót 14.00 do 17.00 góźin a něnto teke njeźelu wót 14.00 do 17.00 góźin.
A mimo togo, te nadute kuliska su tak njecuśniwe napśeśiwo nam luźam!
Ze Słopišćow/Schlepzig. W diskusiji wó pśisłušanje Słopišćow k serbskemu sedleńskemu rumoju jo se 13. apryla wšake tšojło.
W Brězowce su gódy we wóźe swěśili.
Naraz jo słyšał kšasny spiw: To jo był ten samski spiw ako tencas w góli!
To serbske jo było ako kontekst někak dane, ale nigdy naprědku.
Toś se malsnje změruju, z drugimi zas grajkat du.
Pandemije dla njamóžo kněžaŕstwo Saksojskeje dowóliś zarědowanje togo swěźenja w šulach abo źiśownjach.
Źeń smy wóstali w Gryfinje, źož su naše wukniki pla swójich pólskich sobuwuknikow doma pśenocowali.
Wokna běchu tak a tak zapowjesone w tych śamnych casach.
Něnto Pśedpomorska lažy w zwězkowem kraju Mecklenburgska-Pśedpomorska.
Na město njejadnakeje a casy dosć njelepeje stareje serbskeje ortografije jo pśi tom stajił nowy serbski pšawopis, kótaryž jo wón sam wuźěłał a zestajał.
Lěc njeby kśěł tudy raz lažaś, lubjej tam blisko něntejšnych swójźbnych? – Njewěm.
Nan jo se pó tom prědnem wójakowanju bejnje malsnje zasej wrośił, což jo pśedewšym mamu wjelgin rozwjaseliło, ale se wě teke nas, pśeto smy to we wšednem žywjenju zacuwali.
Nejskerjej se bóśonice a bóśonoju how wjelgin spódoba, južo žedne lěta za sobu matej how kuždy raz nanejmjenjej tśi młode.
Corajšna noc jo była take wuwześe.
alias Jill-Francis Ketlicojc
Gósć z Essena na woglěźe w Chóśebuzu: Fararja Šwjele syna syn dr. Dieter Šwjela jo zasej darił muzejoju zběrku dokumentow a listow Dr. Dieter Šwjela z Essena jo pónjeźele Serbskemu muzejoju pśepowdał tłustu mapu z originalnymi wopismami, listami a drugimi dokumentami swójogo starego nana fararja Bogumiła Šwjele.
Monja, A.
Tam jo wěrił stawnik Clausen njewjestu Andreu, kótaraž jo měła woblaconu běłogórjańsku njewjesćinsku drastwu, a nawóženja Kaya.
Głownoamtski projektowy koordinator dej tam stawnje źěłaś a ten něntejšny zwězk muzejow na ceły serbski sedleński rum rozšyrjaś.
Ta diskusija, tak wjele dej južo doprědka gronjone byś, jo zwětšego jadnu wěc pokazała: Dej se wjele wěcej wó tom powědaś.
How jo Gabi se kradu wusednuła na prěznej wjerchowni.
Jo była jomu sromota, pśecej žebriś a wó klěb pšosyś.
Smy se z drugimi familijami towaristwa "Gromaźe" online zmakali a gwězdy baslili.
Žydojske luźe njejsu se měli žednje lažko.
Pówóstank starego swětego duba
Kóńc zapósłanja jo wałtora, 14. apryla 2015.
Toś jo Sarepta wordowała ewangelska wósada.
Cogodla jo młoda žeńska zachopiła taki dyrdakojstwo ze serbskeju rěcu? Wótegrono Martiny Baumgartoweje jo rozymne: "Pśez mójeju synaškowu som namakała pśistup do teje dalšneje rěcy.
njeźelu, 19. julija /žnjojskego
Ja wuknjom tu rěc pla Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, som w kursu Colett Šampatisoweje.
K našej mamje pak pśiźo kužde zajtšo młody muž, aby jej gumijowej štrumpje wobuł.
To jo wopóznawański termin (Schnuppertag), źož zajmowane źiśi mógu pśiś, gaž maju pśedznaśa serbskeje rěcy.
Gaž smy raz do města jěli abo gnali, jo była ta wjasołosć wjelika.
To, což jo to nejwažnjejše, aby mógało to pušćadło zewšym źěłaś, to jo stare a njejo až na schowanje, transport a zatwarjenje wjele płaśiło.
Móžo byś, až někotare wót was su we slědnem casu pśez Turjej dundali, jěli abo kólasowali, a su wiźeli, až su zagrodki pśed domami bejnje kreatiwnje wupyšnjone.
"A my se naźejamy, gaž kriza jo pśetrata, móžomy zasej wjele gósći w našom rědnem parku pówitaś".
Som dogromady lěta trjebał, aby měł wóny trjebny material ako materielny zakład.
A kakiž jo źěd, taki tež rěd – to jo teke płaśiło za wěru.
a pśez jogo samsku internetowu prezentaciju.
Na wónem wobradowanju Serbskeje rady jo wustupiła zastupnica Krajnego instituta za šule a medije LISUM Susann Wolter, měnjecy, až koncept za ewaluaciju ma słabosći.
Schwarz z Noweje Niwy - 15.04. (58 lět)
W muzeumje w Rěčicach (župa Běła Woda/Niska) stoj južo wušej 10 drjewjanych domow.
W tom casu su bydlili w domje wokrejsa SPN w Bórkowach a su se tam pśigótowali na pśespytowanja.
Šołta Badtke wóstanjo w amśe.
We wuběrku za pšawo diskutěrujo se tuchylu problematika póbrachujucych serbskich kandidat*kow za mandaty do krajnego sejma w Sakskej.
To jo wažny efekt był, gaž žeńska jo měła snaź njemanźelske góle a luźe su kśiwje na nju glědali.
Zachadnu sobotu su w Mósće swěśili žnjowny swěźeń.
Wókna rědne zelene, su něnt malsnje gótowe.
Daś jomu zemja lažka buźo.
Comy se naźeś, až njebuźo zasej tak daloko.
Roswitha Schierowa (CDU) jo pokazała na to, až jeje partaja jo se we programje póznała k serbskemu ludoju, program pśedlažy pó źělach we serbskej rěcy.
Jogo myslarje njejsu byli z casnikom spokojom.
Pó licenjach UN dajo 40. 000 wuběgańcow z Tigray, kótarež pśebywaju něnto w susednem Sudanje.
Wen z lětadła a z busom k terminaloju.
Lapu sebje pak akle z lěta 1993 stajiju.
Ta GmbH móžo se załožyś ze zakładnym kapitalom wót nejmjenjej 20 000 markow.
Tam njebuźoš glucny a njewóstanjoš strowy.
Jarick a z Podpołdnjoweje Afriki kněz Schlodder ze źowku a kněni Kokotowa.
Ale limbarske su źěkowne a gjarde, až maju taku jědernu, pilnu a woblubowanu kjarcmaŕku.
How jo wšykno wjelgin modernje wugótowane.
Pó wumaršěrowanju ze "Złotego plona" su se na tśich stacijach ze sponsorami zmakali a z nimi rejowali.
Na našych namšach smy južo słyšali wó takich źiwach, kenž su se tšojli we zachadnem casu.
Moritz Schäfer, Stephanie Rincyc , Annemarie Schröterojc a Maximilian Kuhn su wuwitali wšykne zapustarje na swěźenišću we serbskej a nimskej rěcy – Bórkojska młoźina ga słuša k Domowinje.
Smy pšašali Rudija Halkego, lěc kuždy jo to rozměł? Se wě, jo wón gronił: "Wjele wót nas ma pitśku śěžkosći, serbski powědaś.
Jo dobra rozpušćadło, a ma mócne pówjerchowe napněśe.
Wósebnje gjarde su na swóju módroběłu chórgoj ze sedym cerwjenymi wutkowymi łopjenami, kótaruž pśisamem wšuźi wuglědajoš.
KNĚŽAŔ LĚTA 2020
Cesto som se pšašała: Cogodla rowno śichy pětk?
Až do 21. septembra jo cas za wótedanje pisnego póžedanja.
Jo se myslił, až kokot jo chóry, jano dokulaž pór minutkow njejo zogolił.
W gumnje tšawu k futrowanju nasec jo pśecej šło.
Wšykno pismo jo wót Boga zapódane a hužytne k hucbje, k póhucenju, k pólěpšowanju, k wótkubłanju w pšawdosći.
Teke w prozninach móžośo pśi nas źěłaś, aby se tšochu zeznali z praktiskim serbskim źěłom, jo se wuknicam a wuknikam do rady dało.
Jo było pěś kupkow ako w slědnych lětach.
Gospodarstwo jsy wobstoj ze 19 pśedewześow z koncesiju.
Tak jo był bratš wěsty cas ten jadnučki aktiwny lektor, ako wumějo našu rěc.
Wóna jo pódpisana Rocha, Turjański, a Sa.
Wjele jich jo měło pśigótowane pšašanja.
Źiwadłowe premjery w hochoskem kulturnem centrumje maju tradiciju.
Wuknjenje doma jo za mnjo było za wětšy part samostatne.
Kak mógali se starjejše ako multiplikatory dobyś?
Wón jo taki zajmowany a wótwórjony gólc, kenž wě tak jasnje a spódobnje swóju wědu a swóje myslenja wugroniś.
Teje canderi!
Njewóźenjone młoźeńce muse pśez wrota rejtowaś a wopytaś, głowu a wobej kśidle zabitego kokota wuryś, kenž górjejce na wrotach wisy.
Kaž južo pla prestiža serbskego luda, suźi młodša generacija bildu Serbow we zjawnych medijach pozitiwnjej.
Pśedwiźone su tenraz teke wšake kurse ze serbskeju tematiku.
Powědaś buźo k tomu Alfred Měškank, znaty serbski pcołkaŕ z Chośebuza.
Ze starym nanom jo tegdy južo pitśku serbski powědała, pak nic wjele.
We Weimarskej republice su pśišli dalšne k tomu, ako Awgust Neumann, Fryco Grešeńc a w lěśe 1922 Mina Witkojc.
Ten wobrubk jo był někak tśi mejtarje dłujki a dwa mejtarja šyroki.
Mój slědny źěłowy źeń w Slěpem jo był 12. apryl.
W mójej chórobnej kasy wuknjo na pśikład něgajšna wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wuchadajuca z takim jo Joanna Chojnicka wšen pśechwatana była, ako jo do Dolneje Łužyce pśišła.
Tomislaw Piplica - wón jo něnto Chóśebuskej Energiji wjelgin k pomocy.
My wěmy: Měr njejo jano njepśibytnosć wójny.
Casy co wuměłcowka zasej sama dirigěrowaś, což jo pśeznanjecy cyniła 17. nowembra na koncerśe Rawpowych twóŕbow w budyšyńskem Serbskem muzeju a kóńc nowembera na sinfoniskem koncerśe w Nimsko-Serbskem ludowem źiwadle.
Na pódpołnoc Gór stoj kwadratiski pólny kamjeń.
Aby se to derje raźiło, jo něcht na jawišću źaržał toflu górjej, na kótarejž jo stojał ten serbski tekst.
Pó wucesćenju kralowych pórikow su wšykne "Anumariju" rejowali a śěgnuli z kremzarjom pó jsy.
Jo se rejowało, piło a powědało ako pśecej.
Prědny wogeń jo wujšeł pśed tśimi tyźenjami we bliskosći Małego Tśmjenja a jo skóro se rozšyrił na gólu wokoło bělinskego Maznikojskego jazora a na Tśmjeńskich górach.
Ako serbska spisowaśelka jo Lubina Hajduk-Veljkovićowa do projekta zapśěgnjona, ale dokulaž bóžko njejo mógła do Korutańskeje pśiś, jo narownanje se pytało.
Ze šulu jo było dogronjone, až dostanjomy my Dolnoserby – wót źasetego lětnika sem jano ja – dla wobśěžnego jězda pśecej we wótstawkach šesć do wósym tyźenjow mimo pónjeźelego teke sobotu liche.
Wóni su jen kśěli tejerownosći zeškrěś.
To wšykno znani wó jogo wjelebocnej zajmowanosći a wjelikem wobdarjenju.
Pó Janu Skale běšo Marko Smoler starosta Sokoła, pó njom krotko pismiki-stajaŕ Jakub Šajba až do 1923, pótom ceptaŕ Michał Nawka až do 1927 a pó njom wóspjet až do rozpušćenja Sokoła w lěśe 1933 Jakub Šajba.
Gódownicu abo drugi źeń gód smy w Lubinje pla starjejšeju pśijaśela.
To jo kaž puls našeje wěry, rowno něnto.
Serbske źiwadło ga kužde lěto teke mamy, a tam teke raźi źomy.
Drastwa z Nowoniwjańskich stron w Lubinskem wokrejsu njejo se dotychměst hyšći žednje w programach našogo serbskego ansambla pśedstajiła.
Dej se to něnto změniś?
Korony dla su změnili koncept wót zarědowanjow na wustajeńcu pód gołym njebjom.
Měto Nowak, w bramborskem kněžaŕstwje referent zagronitego za serbske nastupnosći, běšo take naraźił a jo k tomu wjele wažnego a wěrnego gronił a teke pórucył.
Wšykne maju nalětne zacuśa.
Kupka Górnoserbow jo drogowała gano w Dolnej Łužycy – 3. źěl
Kragaty mjadwjeź, teke himalajski mjadwjeź jo družyna mjadwjeźow .
Njejsom ako njewjesta jomu rědna dosć!«
We wažnych wěcach, ako serbski lud nastupaju, deje Serby móc sami swóje pótrjebnosći organizěrowaś, pśedewšym šulstwo a kulturu.
zapust hyšći rědnje pó starem nałogu z wušej 100 pórami młodych a staršych swěśiś.
Wěcej wót pjakaŕnjow wu nas lazujośo na wósymem boku.
W lětosnej głownej sezonje su se cołny wót Lubnjowa wob źeń 100 až do 120 raz do Błotow wudali.
Pśed njeju w tšawje wacka na splě górjej lězo.
Zjawnje, na droze, srjejź jsy.
Kak skalne jamy nastawaju?
Tencas jo ideja nastała, toś tu metodu teke w serbskej Łužycy nałožowaś, aby nimske źiśi wuspěšnjej serbšćinu nawuknuli.
Až buźo togo drugego flinknuś!
Wšykne su ze źiśownje "Wichtelland" w Dešnje.
Na zakłaźe pśeglědnego wugótowanja kalendarja zwóstawa dosć městna za swójske zapiski.
»Snaź.« 
Žeden z mójich słužabnikow a źuŕnikow a stražnikow njesmějo śi zajźowaś! 
Stakim stoj jano wóda z Grodkojskego jazora k dispoziciji, buźo-li dalej suchy cas.
W kótarych pśedmjatach sy Twóju abituru wótpołožył? Ga jo było prědne a ga to slědne pśespytowanje, ako sy měła? 22. apryla, pón w serbšćinje a w matematice.
Camperaki we Wódowem Groźe.
Som ja Mata Kosyka znał?
Góźiny dłujko jo powědaŕ to same powědał – až jano nacionalsocialisty su te kšute ryśarje, ak mógu Nimsku wumóžyś a wjasć.
Z tym jo toś ta twóŕba nejwětšy žłobik w cełej Słowakskej.
Po někotarych tyźenjach su strowe dojśpili New York.
Ale starka jo była teke wjelgin sćerpna, luba a zmilna žeńska.
Muzikalisko-literarne wótpołdnjo w góli
We toś tej měšańcy póbitujo Załožba pśirodnych krajinow w Bramborskej wandrowanja pśez rewěr wjelkow.
Bramborska a sakska Serbska rada stej pśed tśimi tyźenjami zgromadnje wobradowałej.
Chto ma z Wašych styrich źiśi něco cyniś ze serbskim?
Nowy Casnik jo se dopšašał, kak to jo a buźo we familijach z pśedgódownym a gódownym cynjenim.
Žywjeńske wobstojnosći su musali a su chapjali se zasej normalizěrowaś.
Te póstajenja su se wustatkowali na tych Nimcow, ako źěłaju w Dańskej.
Ale lěbda běšo Pětko pśišeł a na tog’ cłowjeka póglědnuł, klěknu wón k njomu dołoj, póškašo a hajkašo jogo, skokašo pótom a rejowašo, łamašo ruce a bijašo se sam, wołašo zasej a cynjašo ak njerozymny. 
By k tomu pšosym pitśku wěcej gronili?
Plańtśate wjedro njoco pśestaś a śěgnjo se pśisamem pśez ceły mjasec.
Jolic zwenkowna warsta jo twarda, kaž pśi banjach abo pśi górkach, powědaju wót "panceroweje jagody" .
Dolnoserbska digitalna biblioteka
Pótom smy kneble ze śěstom na žaglach wupjakli.
Wudała do swěta jo se pśed něźi 50 lětami, njewěźecy, co ju docakujo pó tych wšakich drogach.
Jacek Idzi Przybylski jo był pólski basnikaŕ, spisowaśel a literaturny kritikaŕ.
Cele pśipódla rosćo pla źiśi to kśěśe, se wence pógibowaś.
Ako Nowy Casnik jo w Nowej Niwje zgónił, njebuźo jogo źěłowe dogrono pódlejšone.
Grěšna słuša něnto ako wejsański źěl do Janšojc a z nimi do amta Picnjo.
Tam njejo nic wěcej insceněrowane.
Won nam dajo rolu a łuku a za to njetrjebamy wjele płaśiś.
Kak to stoj ze serbskeju rěcu w Dolnej Łužycy, to wěsće kuždy wě.
Tam budu teke walkowaś.
To se wě, až su byli wšykne z wjelikeje dešańskeje delegacije wjelgin glucne a gjarde.
Wobzamknjenje k tomu jo 12. nowembra pódpisane było wót Bramborskeje a krajnego raźca wokrejsa Sprjewja-Nysa.
Lětosna kontrola jo wupadnuła pozitiwnje.
Z tym słuša Torgawa k nejstaršym městam źinsajšneje Sakskeje.
Ale kak te sćerby nawucyjom turnowaś?«
Februar se rozžognujo ze srjejźnymi mrozami a někotarymi centimejtarjami sněga.
Dla korona-situacije jo muzej we Wórjejcach hyšći zacynjony, nejskerjej wótwóriju 6. junija.
Chóśebuska filmowa pśeglědka
Karaselika – mały karasel a rapowy karasel – gromaźe spiwkocotej melodiju wó ronjecem sněgu.
Jich muzika twóri mósty wót ludoweje muziki až do funka a aktualnego popa.
Swoj lětosny wulět jo pśewjadła Domowinska kupka Wochozy w Běłowoźańskej župje w juniju do serbskich katolskich stron Kamjeńskego wokrejsa.
Wugódnośili su tek wuwiśe temperaturow wót 1880 až do źinsajšnego.
Mjazy tym su se zachopili twaŕske źěła.
To pak pśecej tak było njejo.
Ja som grał južo w młogich mustwach - doma w Bulgarskej, w Šotiskej, w Nimskej.
Dokulaž wukniki muse teke w matematice dalej pśiś.
Cłonki młoźinskego aktiwa w Domowinskej župje Dolna Łužyca su se 28. apryla w klubowni Serbskego domu zmakali.
Toś wótmólujo se 4. oktobra 1931 zakóńcenje dojaŕskego kursa we Wjerbnje.
Gaž njejo nam móžno, na zakładnych šulach a samo na Dolnoserbskem gymnaziumje zawěsćiś efektiwne a wobstawne dalejdawanje serbskeje rěcy, kak comy to pón zwónoźeś na hyšći dalšnej šuli?
Dožywjeńska sćažka rozkładujo w Čornem Chołmcu Krabatowu powěsć pó romanje Otfrieda Preußlera.
Drugu, zrosćonu kunkawu su wuglědali na droze, ako jo wjadła pó damje mjazy dwěma gatoma.
Wóno ma za jogo zdaśim ten brach, až zrownajo staśaństwo z narodnosću (Nationalität).
Carl Christian Gulde w Chóśebuzu – wusoki amtaŕ, jo měł wjelike zasłužby na góspodaŕskem wuwiśu města, regionalny historikaŕ, jo wójował pśeśiwo pśedsudkam měsćanarjow napśeśiwo Serbam
We diskusiji jo se pokazała kopica luźi, kótarež źěłaju we wšakich gremijach a towaristwach na pólu strukturneje změny.
A politika jo dejała kompromis namakaś a jo mudrje rozsuźiła: We tom terenje, źož jo matematika historiski dokłaźona, su starjejše dostali pšawo, se za swóje źiśi pominaś wukubłanje w matematice.
Lěc jo to było pšawje, to nichten tak pšawje njewě, teke wóna sama nic.
Popularnosć festiwala by se na pś. pśecej hyšći pówušyś mógała.
Pětk, 14. junija , buźo wót zeger 10:00 skóńcna konferenca ESF-projekta "Serbska wěda".
Pśez informacije Rjenča wó situaciji Dolnych Serbow jo mógała Budyšyńska centrala źěłowy plan wuźěłaś, aby pśiduce aktiwity dokradnjej planowała a tamnjejšym wobstojnosćam lěpjej pśiměriła.
Zogol awtow ludnosć pśidatnje wobśěžkujo.
"Ten swajźbaŕski pśeśěg jo wjeliki projekt, kenž my by na kuždy pad zasej na nogi stajili, gaž to raz buźo móžno", pódšmarnjo Bernd Kamjeńc.
Jano — wó Domowinje ga nic wěcej njesłyšyš we jsy.
Na kóńcu chyśijomy bananowu łupinu do tuny za wótpadanki abo na kompost.
Skóro jo se wupokazało, až ten nawóženja jo jen niźi schował.
Osmaniske mócnaŕstwo bźez prowincow Hidžaz, Jemen a pódwjacorny Tripoli na zachopjeńku 20. stolěśa.
"Ze swójim apelom jo Sabine pšawu žwału wuwabiła a nam wjele dalšnych pomocnicow dobyła", wjaseli se Queenie Nopperowa wót towaristwa "Lübbenaubrücke".
Wójak ma słuchaś, a daś jo guslowaŕ!
Theodor Fontane jo raz wó njom pisał: »Gaž Pückler jo něźi zastupił, jo ned był srjejźišćo, nic dokulaž jo był wjerch, ale dokulaž jo był Pückler«.
"Ale za mnjo jo to serbske w běgu lět wjelgin wažne wordowało.
Su mě kupili staru pisańsku mašinu, pózdźej modernjejšu a něnto jo mě samo hyšći computer k pomocy.
Połna lodka a wjele płachty – bogate luźe, by pjerwjej gronili.
Wašnja, kak luźe powědaju a chójźe, kótarej melodiji slědujo jich rěc – wšykno to jo skóro pózabyte, weto derje znate a zasej pśibytne.
Jogo statkowanje jo našym wuknikam zajmny slěźeński projekt, což zrazom spěchujo jich identitu".
Robinson pak źašo: Njewulěkajśo se, ja cu wam pomoc!
Financěrowanje pśez LEAG jo wjelgin derje funkcioněrowało.
Wjele wósadow jo pšosyło na online-namšy, teke w Górnej Łužycy.
Wótměnjajucy se wopytajo kuždy sobugrajaŕ nož, widlicku abo łžycu z kopice wześ.
Ten jo był z drjewa.
Kuždy źeń pśeźěłaju how něźi 1,5 mio. jajow, a to z nejmodernjejšeju techniku z młogich krajow.
Zachopjeńk 1990tych lět jo bydleński chrom wótpalił – a how jo Bernd Kamjeńc ako cłonk dobrowólneje wobory sobu lašował.
»Mójejko, gaž liška jogo łapjo abo jastśeb abo gaž z głodom wumrějo!«
Wón jo pśiwdał, až ten prědny wuzwólony sejm wucynijo akle jěsnu fazu na droze k realizaciji teje wizije.
Wěsće dajo k tomu młoge ideje a wócakowanja, ale ceło jasny ten profil šule hyšći njejo.
Schowany jo za gusteju zelenju pśed bydleńskimi domami.
Něnt pak dej jaden kokot, kenž stawnje spiwa, pla nich se žywiś … a to se kócoroju Findusoju absolutnje njespódoba.
Gałuzy su tłuste.
Zajm za kupku a Serbow powšyknje jo był wjeliki.
Teke z nami jo kśěł to cyniś, ja pak njejsom to kśěła“, jo wulicowała kněni Matuszewscyna. „Za tymi źowćami jo wón rad glědał.
Woni su se dostali do města.
We wěrje zmócone a woplěwanju rěcy skoboźone
To ga wěsćo!«
Wěźecy, až su jogo teksty dosć wupominajuce, som to weto cynił až na dwa teksta, kótarejž stej dr. Mětšk sam a Wylem Bjero pśewzełej.
Toś smej se zmužnje dałej do togo stupidnego źěła, zestajaś register nimskich słowow, alfabetiski rědowany.
Wušej a wušej.
Njewotwobroś se wót chudych luźi.
Tam pjaco Ribkojc śota kuždy źeń mlince.
Scynijo jomu ruce wokoło šyje a pópóškajo jogo.
– Kulturne pokazki
Ako jo wobmarkował, až móžo se z Rusami dorozměś, jo pak casy dolmetšował, gaž su te Janšojskim luźam kazali na gmejnske źěło, ako na demontažu kólejow abo pórěźanje rozbuchnjonego zeleznicowego tunela blisko jsy.
Móžośo bajku wó Sněžeńce teke w serbskej rěcy cytaś.
Ale naše nejlubše serbske knigły "Zwěrjeta na burskem dwórje" smy we kupce wóstajili.
Ale nic w Barlinju stej tej žeńskej se póznałej, ale w Šwicaŕskej, we Urnäschu w kantonje Appenzell Außerrhoden.
Taku wobjadnosć wó tom serbskem až doněnta cesto dožywiła njejsom.
Ze serbskimi wudrogowarjami su se zaběrali wukniki rědownje 10b.
Wót 1985 do 1986 jo źěłał w „Stahlverformungswerk Ohrdruf“, wót 1986 do 1987 jo słužył ako twaŕski wójak (to jo w DDR móžnosć była, se wobinuś słužby z bronjami).
Naš gnadny kněz jo se zbłaznił a buźo źinsa zajtša z psami ze jsy šćuwany.«
Kužde góle wě, co se stanjo, gaž se wětšyk a dešćik grakatej.
ISBN: 978-3-7420-2430-5
Serbska kśicawka jo w górnoserbskej rěcy.
Akle 2021 wrośijotej se lutka Jolkaa Jorko na bórkojski Grod, aby serbskemu kraloju Juroju pomagałej.
Něnto stwórtk, 16. februara, buźo w Serbskem domje w Chóśebuzu wjacor ze serbskimi bajkami a powěsćami (19.00).
som se wjaselił, až Wy sćo se rozsuźili, teksty Měrćina Nowaka-Njechorńskego z kniglickow: „Pěšy, z cołnom, pó kólasach“ wótśišćaś.
»Něnt ale dosć togo chachanja!« jo se pón na te źiśi zadrěła.
Wjele luźi jo wochylu doma a njeźěła.
Až do 1. septembra su tam pupki a pupy wustajone – nowe a klasikarje, njeznate a znate.
Ale nichten njejo se gniwał.
Tudejša družyna bobrow ma śamny, pśisamem carny kóžuch.
Chtož se z jadnanjami, debatami a póśěgami mjazy luźimi a tymi jich wobdawajucymi rumami zaběra, tomu jo dobra rada dana, swój pśedmjat pśepytowanja ako socialny proces rozměś.
To groni, mały chrom, w kótaremž mógu pśewjasć zgromaźiny a pśednoski, ale w kótaremž mógu teke gromadu swěśiś.
Aby pak zasej z boma dołoj njepadnuł, weze wón swójej pówězka wót nogajcowu a pśiwěza se z nima k tłustej gałuzy.
Jan Buk we swójom ateljeju (2012).
Program se zachopijo njeźelu, 6. septembra, zeger 16:00 , z wótwórjenim wustajeńce.
Grońśo jim, až muse wobraze dokradnje se woglědaś a sebje markowaś.
Simon Brězan, kenž nawjedujo referat za serbske nastupnosći w Sakskej statnej kanclaji w Drježdźanach.
Wobydlarje Slěpego budu hyšći tśi běrtyl lěta wót togo twarjenja wobśěžkane.
Sy se juž raz z nim grakał?
Źiśi wuce ceptarjow, gronje jim juž pěty raz, chto jo był Pythagoras.
To nowe stolěśe wordujo poł lěta stare, ako naroźi se we Lyonje dnja 29. junija 1900 góle zemjańskego roda: groba Antoine Jean Baptiste Marie Roger de Saint-Exupéry.
Wjasele jo było pózdźej, glědaś na ceły zagon módrych kwiśonkow lana a wiźeś, kak głowki rostu a zdrjaju.
Wo tom, co jo Domowina źěłała do lěta 1989 a co wóna něnto cyni, jo było to grono na zgromaźinje 11. maja we Wětošowje.
Kokot nam spiwa.
Domowina-župa Dolna Łužyca z.t. jo w Bramborskej jadnučke kšywowe towaristwo Domowinskich kupkow a towaristwow narodneje organizacije Serbow w tśich wokrejsach a w měsće Chóśebuzu.
Ja som se zasej woblekała a na reju šła.
Jadnab 200 gósći jo pódla było a jo kśěło se woglědaś, kak młodostne zabijaju kokota.
Cesto jawje se kwiśonki w nazymskich wěncach.
Cogodla jo pśijaśel wažny?
Gaž jo nopašk wobmólowany, musy wšykno derje wobeschnuś.
A Fryco Wojto nosy se južo dlejšy cas z jadnym myslenim, ako jo gódne, aby jo how wósebje wobspomnjeli.
njeźelu, 3. maja /rozhelonego
Z pomocu jadnorego eksperimenta z kapsneju lampu w zaśamnjonej śpě źiśi derje wiźe, kak jich drastwa we jśmě statkujo.
Nejzajmnjejše pśi tom su zwětšego małke detaile.
Južo něnto su wšykne śpy a kabinety gótowe, wšykno jo nowe.
A hyšći něco zajmnego smy zgónili ten źeń w Bolesławiecu: talarje, taski, kany a wša druga kuchniska keramika dej byś žywa.
Konkretnje jo šło wó knigły "Findus a kokot-spiwarika", tšojeńko šwedskego awtora Svena Nordqvista, pśestajone wót Madleny Norbergoweje.
W zachadnem casu drje njejo se wěcej wupariło telik wódy z rěkow wu nas, chłodnego wjedra dla.
Za młoge luźe jo to wažne.
Zachopjeńk jo zeger 19.00, a to w SRWŠ „Marjana Domaškojc“.
Źiśi su dostali rědny darik, tejzku.
Som pytnuł, až jo ten argument śěgnuł.
Daś se to wulicujo dalej, a snaź pśiźo na dalšne nazymske koncerty wjele a pśecej wěcej luźi, teke młodych…
W Žandowje wumrě něto 80-lětny źědk we chudobje.
Ta serbska pak njejo ten źeń tam wisała.
Wołyńska je historiski region we pódzajtšnej Europje mjazy rěkoma Pripjat a Bug.
wałtoru, 4. februara /swěckownego
Misionaŕ Starik, roźony z Wjerbna, wobcakajo tam ten wjacor swójogo žywjenja.
Druge jajka se zasej wobrośiju a změšaju.
Weto njeběžy nic wót samego, a z togo, což jo wjednik Witaj-centruma pśednjasł, jo wuwiźeś, až jo wjele problemow a zadorow, ako ceły projekt a stakim serbsku rěc w Dolnej Łužycy wobgrozyju.
A pla nas w Dolnej Łužycy: "Dobre zajtšo".
Górnikojska firma LEAG jo slědnu srjodu k wěsći dała swój aktualizěrowany "Rewěrowany plan" a pśiměrił swóje plany kaznjam wótstupjenja wót wudobywanja brunice.
Ja pak njeglědam jano do teje nejnowšeje Pratyje.
Jo ga něnto rowno źaseś lět, až mamy w Chóśebuzu Serbski dom, pótom až su se Serby wjelgin dłujko pódermo wó taki centrum procowali.
Simson pak jo te štryki roztergnuł a towzynt Filistarjow zabił.
Ten ga jo we wjelikej nuzy, dokulaž bórkojski amt njoco wěcej płaśiś za personal muzeja.
Teke serbska drastwa w stronach wokoło Worjejc jo wjelgin rědna.
Wóno jo górjejce měło wupyšnjony medaljon z napismom w francojskej rěcy "Amour Propre".
Wóna jo chójźiła pó wjelerakej žywjeńskej droze.
Ja sebje žycym, až pójźomy 2015 na serbske namše a na namše w našych wósadach, a až smy ako kśesćijany aktiwne w našej towarišnosći.
Tak stoj na jadnej nic Drebkau, ale Drepckau.
Prědny tyźeń junija jo wobuzny a dešćowaty.
13.00 góźin: Muzika k njeźeli: Spiwanja pó tekstach Mata Kosyka
Kuždu srjodu na njen caka.
Z togo muzeuma źe jo wujšeł Serbski muzej w Budyšynje.
Což na pšawem swěźenju Bórkojskeje domowniskeje śpy felowaś njesmějo, to su serbske drastwy.
Za nje jo teke „naglěd“ njegluka była.
Prědny raz jo było zmakanje motorskich kólasow Simpson na sportnišću.
Južo dopołdnja su z głosnikami štyrili a wótběg namše mólili.
Pratyja jo měła tencas jano 64 bokow, jeje redaktor jo był faraŕ Božidar Dobrucky.
Mólenja pśi pśiswójenju rěcy w źiśecem starstwje – 1.
Na lěwem boce stoj wuša promštowka (Generalsuperintendentin) Theresa Rinecker.
How ale teke jo nalicone, co jo se tšojło we tom błośańskem měsće, gdy jo se na pśikład Ekumeniski źěłowy krejz za měr, spšawnosć a wobchowanje stwóŕby załožył, kak to jo było z Nowym forumom a pónjeźelskimi demonstracijami.
Wót 2017 su tek wše titele zarědowanjow k muzejowym nocam dwójorěcnje.
Rybakarjam se njespódoba, až licba kormoranow pśiběra.
Gaž se njemólim, som ja nejmłodšy spiwaŕ był, 42 lět stary.
Zemja na pólu musy wjelgin měka byś.
Won jo kśěł gromaźe z wejsanarjami to stare lěto woklapaś.
Wšuder w tej cełej wokolnosći te źowća gromadu na pśěze du.
Take rozgrono jo mě dopomnjeło na tšojeńko pśed někak źaseś lětami.
Rostlina se w pódpołdnjowej GUS-statach, krotkozajtšnej Europje, pódpołnocnej a pódpołdnjowej Americe sajźi.
Juro jo był rad wiźony w cełej jsy.
3. 7. jo dalokosć zemje wót słyńca nejwětša.
W lětach 1964 do 1996 jo toś stam źowćam a gólcam wucył nimsku a serbsku rěc, pśi tom teke tu slěpjańsku.
Kněz buźo swójomu ludoju móc dawaś.
Wulěkany a bejnje bźezradny som se pó wócuśenju pla šafnarja wobgónił, co gótowaś mógu.
Wušej 9000 woglědarjow su licyli na tyma dnjoma na wikach rucnikarjow.
Nejpjerwjej jo wustupiła rejowańska drastwina kupka ze zakładneje šule Ziltendorf z Annemarie-polku, rejku w drjewjankach a bantateju reju.
W běrowje wuběrka móžo se teke do lisćiny wuzwólowarjow póglědaś, a to 11., 12., 13., 26. a 27. maja.
Pokazka: Chtož jo decemberske wudaśe Płomjenja cytał, znajo južo někotare wótegrona.
Gerce wójnskego towaristwa
Tak móžomy groniś, až jo kuždy z nich unikat.
Za 100 kamjenjow k twarjenju su tencas musali zapłaśiś 4 groše.
Ja ale wěm wót cłonkow drugich takich źěłowych kupkow, až maju samske měnjenje k tomu problemoju ako ja.
Ta tšachota pak njejo mimo.
Tśi góźiny dłujko jo ten kokotowy ruš trał, a až njejo se tym 500 abo 600 pśiglědarjam ze jsy a ze susednych jsow pśi wjelgin rědnem wjedrje wóstuźiło, za to njejsu se jano [...]
W juniju lěta 2016 ga běchu Serbski muzej zacynili, aby ceły historiski Lierschowy dom docełego saněrowali a zestajili a pśigótowali kradu nowu stawnu wustajeńcu.
Co maš?
How by se wón žycył, až se na pśedstajenjach w Chóśebuzu sobu wobźěliju.
Jo wócy wuwalał a gubu rozdajał a stojał hejnak wót błyska derjony a jano na pśinanka wuźěrał.
Pilne žeńske su góźiny dłujko mlince pjakli.
"Kněžaŕstwo jo nam lětosa prědny raz pjenjeze pśizwóliło, a jano dla togo móžomy něnto turu pśez Europu gótowaś", jo wóna groniła.
Kreěrujśo swójsku live-performance, grajśo z loopami a serbskimi nagrawanjami a dajśo waš beat zazněś 26. oktobra w Gladhousu.
Tak som se 1999 pódała na wuměnu do pólskego města Zamość pśi ukrainskej granicy.
Do stopow swójeju wejsanarjowu jo kśěł teke Mato Kosyk stupiś.
Harry, Uschi a Leo trjebaju pjenjeze, ale njekśě se zbogaśiś.
Srjodu tyźeń jo małka kupka luźi z Noweje Jsy a z Rogozna pśišła na wjeźenje do Serbskego muzeja w měsće.
Sobotu, 3. oktobra, a njeźelu, 4. oktobra , prezentěruju se na wobłuku "Starego luda" wšakorake historiske rucnikaŕstwa, mjazy drugim kowanje, tkanje abo źěłanje drjewo.
Rěcny centrum Witaj jo organizěrował diskusiju.
Wón sam stupa pó wuskej stupnicy górjej.
»Jadnorje pśez płot«, płaco druga.
Wón jo załožył prědny dolnoserbski tyźenik – "Bramborski Serbski Casnik".
Serbska šula ma za jogo zdaśim to mě "serbska šula", dokulaž z tym jo zwězane pominanje, až źiśi deje tam serbsku rěc na wusokem niwowje nawuknuś.
Togodla njejsom dlej mógał na źěło chójźiś.
Wjele lět som był pśedsedaŕ Pónaschemu a serbskego cerkwinego towaristwa.
Kotare dolnoserbske knigły smy tencas wudali?
Wokoło 15 luźi se pśi kórtowanju pśecej wobźěliju a pśi tom se wjele serbski powěda.
A pótom hyšći dalej - ale to njocomy hyšći pśeraźiś.
"Něnto co towaristwo historisku originalnu serbsku bursku drastwu wótnowotki wušyś".
Rady wón pśirownowašo wšake powěsći, to źe jo pšawa droga.
Hyšći w nowembrje 1944 su jogo do popajźeństwa zatkali.
Ludmila Drahomira, źowka wjercha Stodoranow (Habolarjow) jo se ženiła wokoło 906/07 wjercha Českeje, Wratislawa ze šlachty Pśemyslidow.
Tak jo se wótměła źěłaŕnja w starem groźišću „Bórklin“ (Burglehn) w Lubinje zgromadnje z domowniskim a drastwinym towaristwom Nowa Niwa.
W redakciji Lutkow móžośo zgóniś kontaktne daty dalšnych muzikantow, kótarež źiśam serbske instrumenty pśedstajaju.
Źowćo jo se psycka a kócki pšašało, lěc smějo cuzego nutś pušćiś.
Geografiska dlinina pódawa se ako kutowy wótstawk w stopnjach, minutach a sekundach wót nulowego meridiana na pódzajtšo abo na pódwjacor .
Zadychajśo pěś do sedym raz dłymoko a pómałem do brjucha, wopytujśo pěty pśecej wěcej k zemi tłocyś a je k njej pśitłocyś.
Ze serbskeju "Sławu" su se gósći z nimi rozžognowali, tak pšawje najěźone.
Źo how wó prědny wobšyrny webbok, kótaryž mógu naše kubłaŕki a kubłarje běžnje sami wudopołnjaś, rozšyrjaś abo korigěrowaś.
Staru drastwu tak bźez wobmyslenja do roga šlapiś, ako wót Górjenowa až k Lutolu a wót Komorowa až do Grodka derje wšykne jsy we slědnych casach su cynili.
W aprylu 1998 jo se na uniwersiśe w Potsdamje prědny raz w historiji Bramborskeje kubłanje w serbskej rěcy na uniwersitarnej rowninje zarědowało - a to dalokostudij wucabnikow serbšćiny na sekundarny schojźeńk I.
Běłogrod jo jaden z nejstaršych městow w Europje.
K tomu jo měł wšake pśepšosenja — na pśikład z Wassenaara w Hollandskej a z Hamburga w BRD.
Wóna jo pó źělach bolana a z glinu pachana, jeje nejstarše źěle su z lěta 1657 a 1791! Brožnja jo wordowała rozebrana a wót 2011 do 2013 zasej natwarjona na dwórje Krabatowego młyna.
Wón buźo 28 minutow dłujki, a buźo se naslědku pokazaś we TV-magacinje Łužyca ako „monotematiske wusćełanje“.
W swójom pśekšasnem prjatkowanju - połnem humora a sebjeironije - jo wón to pisał.
Albin Moller jo slěźarjam znaty ako teolog a wjelebocny wucony we casu humanizma.
"To jo wjelgin rědny źeń za našu šulu", jo se teke wjaseliła něgajšna wucabnica serbšćiny Christine Köhlerowa.
Ak žaba ruce natśěgaj a pówětša se nadychaj!
Tuchylu jo jich we Wjerbnje dogromady 150 domacnosćow, kenž južo lěpšu wódu maju.
Tym źinsa pśi tom wicharju ta lapa na głowje bejnje zajźujo.
Film pak jo bóžko z awtorskimi pšawami šćitany, a Bärbel Schubertowej su pśiwdali, jen jano na tom jadnom dnju zjawnje pokazowaś.
Wot 16. do 19. nowembra jo kulturny ansambel Dolnoserbskego gymnaziuma pśewjadł zwucowańske lěgwo, a to w Kytlicach w Českej.
Na co ze zachadnosći zaspicke towaristwo nawězujo?
Pótom chwatašo do groźe, weze lěpše jagnjetko a zarěza jo, aby zasej raz pjaceń mógał jěsć. 
Tejerownosći dawa film krotki doglěd do stawiznow Maśice Serbskeje.
Nejprominentnjejša wósobina w publikumje jo był tenraz Andrej Giro, wjelikopósłańc Běłorusojskeje w Nimskej.
Pśi wjasołem rozgronje jo zgromaźina akle pó dłujkem casu kóńc wezeła.
Ale wěcej nic.
V.) Jogo stara mama a stary nan stej se hyšći serbski rozgranjałej.
Sy ty južo raz słyšał, źo słyńco swójo bydlenje ma?«
How wiźiśo kupadło ze słoneju wódu w měsće Niedernhall.
Pśispomnjeśe redakcije: Pśestajaŕka wulicowanja jo była Chrysta Elina.
Lubjej mam pśirodnu głuposć ako kumštnu inteligencu.
Moja sotša Liza a ja smej byłej pśi tej mani tych stajarjow.
W zymnjejšem casu su se jopku woblakli.
My se wjaselimy tej rezonancy.
W Brězowce som se pśipowěźeł pla Wolfganga Kotiseka, znatego serbskego spiwarja a gerca a dłujkolětnego wjednika slěpjańskego Serbskego folklornego ansambla.
Njeźelu jo jadnab 50 luźi demonstrěrowało pó droze ze Slěpego do Rownego.
Chtož co tam hyś, dej do togo pak wujadnaś termin z wótpowědnym zastojnikom.
Zarědowanja kaž zapust abo stajanje majskego boma a tak dalej njejsu móžne.
Za teologom a biografom Oskara Panka
Tak budu se wěsće tak młoge cytarje Casnika a teke druge luźe pšašaś, a dla togo jo Casnik se slědny tyźeń wudał na drogu do Žylowa, aby raz za tym glědał a “slěźił”.
Dietmar Schulze ze Skjarbosća jo prezentěrował stwórtk w Serbskem domje pśed 40 pśisłucharjami swóje nowe knigły: biografiju Kita Šwjele, šularja, kantora a 54 lěta redaktora Bramborskego Serskego Casnika.
Ale ty to dejał ako šołta nejlěpjej wěźeś.
Kak dej wóno wuglědaś? We njom namakajo se město za 100 cołnow – motorskich, płachtatych abo k wjasłowanju.
Wót pětego lětnika wuknjo kužde góle w Hungorskej drugu cuzu rěc.
NC: Kak su se druge zarědowanja raźili?
Nejkrotšy źeń – nejdlejša noc.
Pśipóznaśe a gluku, tej wobej drje słušatej gromadu.
Slězy brožnje nan jo tam, pilnje drjewo rubjo nam.
Wósebnje pla Wjerchownje blisko Złotego žrědła.
Jaden wót wjelich diagramow, ako se namakaju we dokumentaciji rezultatow wopšašowanja.
Kótary pśiměšk futra jo swinjam něnt wěcej za blabu był, njejsu nam žednje gronili.
To jo był cas połny nazgónjenjow.
Źiwajucy na wótstawki, to z pomocu banta, su źiśi zakładneje šule Christopha Kolumbusa w Žandowje slědny stwórtk swójo šulske twarjenje wobejšli.
Ruce do klina połožonej.
Tam njejo se žeden serbski spiw spiwał, žedno serbske słowko piknuło, w tych nagronach njejo se to serbske razka naspomnjeło.
Radom/Radensdorf
Toś žycymy jej, aby se wobźělniki how pšawje rozsuźili a aby z njeje pśišło wjele nowych impulsow za serbske źěło a žywjenje w Dolnej Łužycy.
Fośe: Michael Helbig "Mě se derje źo, a to by mógło 30 lět tak wóstaś".
Pawoł pišo: Měj se pó pśikłaźe gójecych słow, kótarež sy słyšał wóte mnjo, we wěrje a lubosći w Kristu Jezusu.
Ga wetom jo wuchacam pśišła ideja do mysli.
Wót Źěwina do Slěpego dej – paralelnje ku jsy zwězujucej droze – kólasowaŕska sćažka nastaś.
Domowina a Serbski sejm? W Wórjejcach to źo .
Wěźecy, až rozgrono ze susedom jo bźeze zmysła, jo šeł k wejsnemu policistoju.
Album jo se na to teke w Japańskej, Taiwanje, Pódpołdnjowej Koreji, Špańskej a Mexiku jawił.
Som se z nimi wjele rozgranjał a cytał w serbskich knigłach”, jo se domyslił na ten cas pśed něźi 45 lětami.
Pśidatnje móžośo hyšći lim za drjewo na kóńcach wužywaś.
A tegdy jo wón se wjelgin naźejał, až dostanjo to farske městno.
Jo to swěty Wjacław (dolnoserbski Wěcław), kenž płaśi ako patron Čechow.
"To jo serbska žeńska, ako bydli w měsće.
Srjejź awgusta su wuknice a wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma projektowy tyźeń pśewjadli.
Ale slědk k našomu drogowanjeju.
Mójo kamjeńtne kólaso.« Tak som póznał młyńskego kobołśika Mukownika.
W loźe su wěźeli, za kogo to jo, a toś smy z paleńcom hyšći malsnjej zasej slědk byli, se naźejucy, až pór pjenježkow za to dostanjomy.
W jogo instituśe pśeslěźuju materialije, kótarež mógu kapacitu kondensatorow pówušyś.
rank Schneider, pśedsedaŕ agrarnego drustwa w Mósće/Heinersbrück a pśedsedaŕ wokrejsnego burskego zwězka, jo wuwitał rozsuźenje, až mógu něnto zasej zbytny majs žněś a nazymske źěło pśewjasć na wótežnětych pólach.
Ku Mjatkowym numer 35 w Hochozy su byli gano kazane wósebnje wukubłane muske z Frankfurta nad Wodru.
Mórjo kraj daloki wobdawa, tam mjadwjeźica starosna wobstara swóje tśi mjadwjedki, kótarež su teke bratśiki.
Wobźělniki wobradowanja su se byli wobjadne, až dej se takim tendencam zadoraś a wšykno cyniś, aby pśišłej do serbskego žywjenja w Bramborskej zasej pšawy duch a elan.
Do kolekcije słušatej dwě jajce, kótarejž musytej dej byś cysto wudutej.
Ta wojnska kula jo jogo teke trjefiła - do ruki.
Pratyja za źiśi jo wjelebocna.
"To dej wopśimjeś dalšne wuwiśe wobory rowno tak ako źiwanje na młoźinsku wognjowu woboru a kupki."
Pśiglědowarje su pśišli z Janšojc a z Radowize, a z Barbuka a Mosta su pśichwatali wósebnje młode cłonki.
To zwěrje pomaga pśi terapiji źiśi z downsyndromom.
Dłujcke lěta teke Casnik a Serbsku Pratyju cyta a se wjelgin wjaseli, gaž ju něchten z awtom na serbsku namšu abo na druge serbske zarědowanja sobu wzejo.
Pšašał jo se Viktor Zakar.
Gluka jo kśěła, až som na drugi źeń zajtša ned prědnu góźinu rušćiny pla tych dwanastkarjow měł.
Źinsa bydlim ja w Amsterdamje a wuknu móju wósymu a źewjetu rěc, nižozemsku a turkojsku.
Lěcrownož jo Latk wót casa studija we Weimarje bydlił, njejo wón kontakt k Dolnej Łužycy žednje zgubił.
Gosći su na te rědne burske drastwy žeńskich glědali a su se źiwali, kaka rěc to jo, ako powědaju…
Južo cora jo była pśi nas reja.
Beringowe mórjo jo nakšomne mórjo Śichego oceana.
Bój se luźi.
Ale za rowno tak wažne a trjebne ma to, až se srjejźna a starša generacija zapśěgnjo do serbskego wuknjenja. „Wšykne, te młode rowno tak ako te starše, deje se procowaś, aby tu rěc powědali a wuknuli.
Tam su hyšći liche městna.
To prědne, k comuž som se musał pśiwucyś, jo było sam se zastaraś.
NJEWĚM, KAKE PŚICYNY by to hyšći měś mógało, ale na kuždy pad jo było pytnuś a wiźeś, až jo toś ta konferenca w stawiznach teje župy nowu kwalitu dojśpiła.
Mimo swójogo gněśeńka njoco domoj hyś.
Pytaju za futrom.
Na interwenciji pla cerkwjow k zapśěgnjenju wósebneje situacije serbskich wěrjecych pla nawězujucych gmejnskich strukturnych napšawow su pśišli prědne reakcije, na pśikład pśiwześe našych pokazkow.
Wy ga maśo wót togo sami ten wužytk, a kak wjeliki wužytk, to móžośo wy akle wuznaś, gaž wy dobre drogi změjośo.
Głowne město samskego mjenja jo rědne a dosć stare.
Serbske koparje teke starosćiwje nowe lěto wócakuju.
„Wo tom hyšći njejsom pśemysliła.”
Toś to pomjenjenje jo słowo z japańskeje rěcy.
Wěm, až mójo cynjenje njejo nejcesnjejše było, glucny z tym až do źinsajšnego njejsom, ale njejsom sebje napšawdu žedneje drugeje rady wěźeł.
Benin jo republika w pódwjacornej Africe a lažy pśi Guinejiskem golfje Atlantiskego oceana.
Serbski program Gódownicu: [...]
Smy se wobjadne, až olympiada se dalej pśewjasć dej.
Njemysliśo se na husoke wěcy, ale źaržćo se dołoj k niskim.
Za Zeleneju Góru, we jsy Zabór (na nimski Saabor), 75 km wót Gubina, jo hyšći pśed krotkim stojał drugi nejtłusćejšy dub w srjejźnej Europje a scełego nejtłusćejšy w Pólskej.
Wěrno jo, až za ten nowy termin njejsom zewšym žednog wabjenja wiźeł.
Cesak: 1. wrota, 2. tšawa, 3. šorca, 4. wójca – Wětošow
"70 procentow marodnych trawersow w stadionje se wótryjo, zbytk wóstanjo", jo gronił Thomas Böse.
Kak se kśikaju, ako wiźe kašć zacynjony a njaboge śěło pśi njom.
Leon pak caka sam we wjažy.
Geopark Der Beginn" jo nowostka w kulturnem žywjenju nimskeje a pólskeje Łužyce a jo nastała ako gromadne źěło nimskich a pólskich wuměłcow.
Pśed Tobu zejmamy kłobyk a se za wšo wjelgin wuźěkujomy.
Južo šesty raz jo Serbski ludowy ansambel zagronity za głowny program.
1961 su załožyli rolnikaŕske produkcijne prodrustwo.
Gódowne pyšnotki móžoš wugótowaś z techniki bosěrowanja.
To běšo pógóršnje!
Stej bejnje k tomu pśinosowałej, až njejo naša rědna serbska kultura znata jano we Łužycy a w Nimskej, ale teke w drugich krajach.
w Lubinje.
To prědne som pjerwjej južo gronił.
Kaž jo pla gołubjow z wašnju, njejo to wótwenkach wiźeś było, dokulaž kabeje a garony fryšne jaja lubuju.
Teke pón, gaž jo pśeśěgnuł do Budyšyna a tam w lětach 1990 do 1995 ako dramaturg a intendant nawjedował Serbski ludowy ansambel, jo wóstał Dolnej Łužyce pśecej zwěrny.
Kak jo se matematika rewitalizěrowała
Wóni su gronili, až maju signal, až směju swój kompaktny kurs pśewjasć.
Za jogo zdaśim jo to źiwna wěc, až se wó tom tak dłujko diskutěrujo.
Njeźelu, 24. měrca, buźo w „Haus Burglehn (Bórklin 12) nalětny koncert.
Tak njejo jano pomoc k powědanju wó tom pśedstajonem dana, ale zewšym teke póbuźenje k pśemyslowanju a powědanju.
Nejžwažnjejše njejo reprezentatiwny Bóžy dom
Gerhard Pawkaŕ, wjednik kupki "Drjewjanki" a Noa, wuknik Dolnoserbskego gymnaziuma, a Marie su ze starymi serbskimi instrumentami rozwjaselili publikum, mjazy drugim z jadneju serbskeju štucku, ako jo měła ten wjacor swóju swětowu premjeru! Bórkojski gerc ga na Chóśebuskem konserwatoriumje wucy młodych luźi graś na dudach, tarakawje a dalšnych serbskich instrumentach.
To kśě wóni dalej cyniś.
Na napśeśiwnem boce cerkwicki stoj kšywo pśez prědkownu sćěnu wen.
Zapaliś jo se směł akle zdypkom w połnocy wót soboty na njeźelu.
Město togo buźomy zawjasć rubriku "Kśesćijany powědaju wót swójeje wěry".
Jano šwjerce cyrkaju.
Weto teke mjazy politiski motiwěrowanymi twóŕbami su wuměłce mógali namakaś swóju lichotu w abstraktnosći, we wěcejzmysłowosći.
Wóni maju hyšći swóje grunty a swój dom w Žylowje, pak nic.
"Witki raz zwugliju, ale ta stwarźona glinowa wobalka wóstanjo", rozkładujo.
Linsa jo źěl woka rozdźělnych zwěrjetow a cłowjeka.
Wokoło 30. 000 luźi tuchylu tam bydli.
Pokažomy pokazowaŕ pšaweje ruki; napódobnijomy policajsku sirenu; pokazowaŕ malsnje wótpšawa nalěwo byza.
Mója błośańska narěc jo mě była wjelika pomoc, jo ga wobchowała wjele serbskich słow a wobrotow na nimski.
Hyšći źinsa jěźo mań busow z Łužyce na "Zeleny tyźeń".
To su ganki a tunele něgajšnych wójnskich wobtwarźenjow.
Njejsom cas swójogo žywjenja wuknicu abo wuknika póznał, kenž njeby se wjaselił, gaž ma město wucby w śopłych rědownjach zaběru na słyńcu a fryšnem pówětšu.
Zastup pětk płaśi 10 euro, sobotu 7 euro a kombitiket za wobej dnja 15 euro.
Doma som se walił do sedła, mysliś njejsom mógał, spaś zewšym nic a som póbity a pśisamem zwity, casy ze łdzami we wócyma sejźeł a se pšašał, lěc jo to něnt było mójo žywjenje.
Teke jogo něnt w muzeju bywajucy wobraz ga pokažo impresiju wó serbskem wejsnem žywjenju.
Wideowe pósołstwo Marsianarjow, až jo móžno serbsku rěc wobchowaś, dokulaž wóni su ju teke nawuknuli, jo mě pśeliš ideologiske.
A chto njecyta rad to, což jo Bramborski Serbski Casnik pśed 100 lětami pisał, a až su byli w lěśe 1810 take jsy ako Lutol, Skjarbošc, Kibuš a Hajnk pśisamem cyste serbske.
Dalšne informacije slěduju.
Hartmut Leipner wót Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi (ze swójeju žeńsku) jo jej pśepódał wokšomjony Wóścenas za dešańsku cerkwju..
Źeń pózdźej buźo pón wjeliki historiski pśeśěg, w kótaremž se teke pśedstajiju „serbske“ motiwy.
Wóna co wuglědaś "wufajnowana".
Tejerownosći jo muzicěrował w cymbalowem kwarteśe, kótaryž jo tegdejšu Českosłowaksku mjazynarodnje zastupował.
Pśeto, což drje lěbda něchten wě, te strony w Sedymgórskej su partnaŕski region Bramborskeje!
Bianca Kökényes jo wukubłana wótkubłaŕka a jo pjerwjej pśisamem źaseś lět źěłała we wobłuku ambulantneje pomocy pśi wótkubłanju.
Za kuždego jo stwórił wósebne pismo, což jo cesto trało dłujki cas.
Juž skóro su prědne ryboraki a móŕske jaskolicki se how wusednuli.
Witaj-projekt njejo pśinjasł w Dolnej Łužycy wjele wót wótcakanych wuspěchow.
Wjele sudniskich jadnanjow su dobyli a wjele su zejgrali, wšake rozsudy hyšći njepłaśe.
Mimo togo jo se wugroniła za renaturěrowanje terena, źož wuglowa jama jo njemudriła.
Pónjeźele su cłonki mjeńšynoweje rady se lětosa prědny raz, pód pśedsedaŕstwom Dawida Statnika, zmakali.
Prědne jogo stojnišća su wót měrca 1946.
Jogo nan kśěšo, až dej Robinson na pśekupstwo wuknuś, ale to se jomu njechašo a njespódoba. 
„Pomogaj Bog“ ma nowu redaktorku
Narska jo jašćerica na naměsće Arnošta Muki.
We fachowem gribaŕskem casopisu „Bolletus“, źož to rozšyrjenje togo nowego griba w Łužycy jo wopisane, pišo se, až za tym dej se dalej slěźiś.
Jadno źowćo ma pisanu smugatu kóšulu.
Ale žywy cu ja wóstaś, pšosym!
Dobre wugbanje serbskich koparjow: 4. město a nejlěpšy wrotaŕ .
Ale ako za wše wužytne towaristwo jim žedne pśedawaś njesmějomy.
Wón njoco wěcej na źiśownju mysliś.
Hajdan ako pśedsedaŕ sejma wuwitaś wušej 100 luźi.
Wšykne teksty nas sobu wzeju, nam wócy a wušy rozwěžu, aby my źeń ako Bóžy dar a nadawk zachopili a zakóńcyli.
Dokulaž jo pód gołym njebjom, móžo kužda pśiś w drastwje, ako se jej spódoba a ako wóna ma.
Ten šesty janźelik sejźi na ławce a na swóje kśiłka caka.
Mjazy nimi jo Christian Mattheé, ako źěła pla rbb a moderěrujo teke serbske wusćełanja.
Lětosa w maju buźo 75 lět, ako jo wordował nimski fašizm rozbity a Druga swětowa wójna wordowała zakóńcona.
We źiśowni Villa Kunterbunt na Seminarskej droze powědaju źiśownice ze źiśimi wob ceły źeń serbski a źiśi je rozměju a reagěruju.
Leśi prědna pcołka a glěda pówažna do swěta.
„Serbska identita jo wu nas šyrjej załožona“
Witko wótšćipjo kwětk a se jen wobglědajo.
»Ta pśekšasna wjas Strowje.«
Wjelgin rada som k njej woglědała w jeje spódobnem domje pśi Sprjewi w Chóśebuzu, gaž jo mě pśed rěcneju komisiju kazała »na drugu fryštuku«.
Hyšći jo pitśku casa až do EUROPEADY, do europskich mejstaŕstwow narodnych a etniskich mjeńšynow w balokopanju, ako budu znowa w juniju w Korutańskej (Kärnten) w Awstriskej.
Graśe jo měło wót zachopjeńka malsny tempo.
Te wobsednikarje – Mutschkojc familija – słuša k wobstawnym šćodrym sponsoram a pódpěrarjam wejsnego žywjenja.
Smy-li njewěrne, ga wóstanjo wón wěrny.
Neutralne wokale se mógu pó wokalu z dweju prědneju kupkow jawje a se mógu z wokalami z wobeju rědow kombiněrowaś.
Wolfgang Kotisek jo se pak zasłužył hyšći za drugu wěc wjeliku chwalbu.
Cogodla sajźaśo wy pjenjeze za něco, což žeden klěb njejo, a wašo naźěłanje za to, z cymž wy se njamóžośo naseśiś? Pósłyšajśo źe na mnjo, a jěsćo to dobre, a najěsćo se z wjaselim togo tucnego.
[...] nož, kenž jo słomu rězał. Aby to derje mógał, stej byłej w kóryśe pśed nožom dwě walcy zatwarjonej, kenž stej byłej mechaniski z wjerśeńskim kólasom zwězanej, tak až stej pśi wjerśenju kólasa se sobu wjerśełej.
"Naš pókład jo serbska rěc."
Za žylojske Witaj-źiśi, ako pśidu k nam kužde lěto camprowat, zmóžnijomy tak, až wóni toś ten nałog docełego serbski dožywiju, a comy jich póbuźiś teke zwenka KITA a šule serbsku rěc pytaś.
Źinsa maju na tom dwórje dobru naźeju za pśichod.
Měsćański raźc Andreas Kaulfuß jo naraźił, k wurownanju wěcejkostow te kompletne lětne spěchowańske srědki LEAG na město Běła Wóda wužywaś.
de źo teke".
Kněz pósćelo swójogo janźela z tobu, aby twójej droze gnadu dał.
Skóńcnje pak Witko se wobglědujo za maśerju, ale wón ju niźi njewiźi.
Na wabjecy part stej awtora wopisowałej krajinu a zajmnostki a hyšći wěcej stej wabiłej za te gósćeńce, do kótarychž mógu drogowarje ducy załožyś.
Tam jo wón kśěł se wobijaś do Zaspow, ale zajěł z wózom do kólejow.
Źiśi a młoźina su wuknuli we prozninach serbsku rěc
Wósebnje interesantne su pak listy, kótarež Bogumił Šwjela, bydlecy w Rudolfstaśe, jo pisał swójomu synoju Martinoju abo šwigerźowce Hildegarźe, mjazy nimi take, ak Šwjela jo pósłał do Marokko, do garnizonowego městaška Ksar Es-Souk srjejź pusćiny, źož jogo syn Martin jo ako nimski wójak pśi kóńcu wójny we wójaŕskem popajźeństwje sejźeł.
Teke towaristwa za spěchowanje serbskeje rěcy deje se pśi kuždej serbskej šuli załožyś.
Deficit wódy we zagaśonych jazorach (Stauseen) w Górnej Łužycy jo wucynił na kóńcu łońskego lěta 62%. (100% jo połna kapacita zagaśonych jazorow – měnjone su styri zagaśone jazory na Sprjewi w Sakskej: Bjerwałdski, Budyšyński, Quitzdorfski a Łazojski jazor).
Aby pśecej lěpjej trjefili, zgromadnje zwucuju wob źeń a noc to stśělanje.
Zagronita za ten wót Załožby za serbski lud spěchowany online-projekt jo Ludmila Budarjowa.
Pjenjeze su nam bźez wobmyslenja dali a my smy malsnje do jsy dojěli.
A ta licba tych, ako južo how su , njedosega za lětosne žni.
Wónej cotej hyś na narodniny jeju pśijaśela Michała.
Abo chto howacej?
A namdušu, kužde lěto pśiźo wěcej luźi na toś ten nazymski swěźeń pśi gatach.
Jo wjelgin tužne, gaž serbske kubłanje take wuslědki ma.
Wón mě tak a tak njerozmějo.
Korjeńk: Pšawopisne a dalšne starosći.
Pśimjech Efraima za ruce a wjeźech jogo, ale wóni njehuznachu, kak jim pomogach.
Młoge terminy su južo zapisane do lětosnego kalendarja kapały.
Podejmjo se nam ruka pśi pisanju abo njejsmy hyšći tak pšawje až do slědnego rozměli, kak se nam źo?
Karina ma pitśku wobtužone woblico.
Hyšći raz cu slědk glědaś: w slědnem tyźenju jo był program za serbske źiśi.
Serbska drastwa mjazy wšednym wužywanim a muzealizěrowanim
Nadrobnjej móžo Was wó tom informowaś kněni Helena Pallmannowa ze sektora muzika.
Z Janšojskich stron na pśikład pak wěm, až su tam wěcej Pratyjow pśedali ako łoni.
Wina na tom jo, až jo měł we wažnej nastupnosći hynakše měnjenje ako druge cłonki wuběrka.
Wjedro pak jo se w zajźonych lětźasetkach bejnu tšochu změniło, tak až njebuźo lětosa pśecej włogi dosć.
W tom zmysle jo se wuźěkował lětosnym lawreatam, až su "naše šanse ako Serby z wjele procu a dobrymi idejami pśispórili.
Su to słowa, ako hyšći njejsmy wuknuli“, jo Wětošojske źowćko nam wulicowało.
Toś se wótměju teke lětosa tradicionelne Łužyske nazymske wiki w chóśebuskem měsćańskem centrumje, a to k 23. razoju.
Dawid Statnik jo wóženjony a nan dweju góleśowu.
How jo hyšći naša mama bydliła, w slědnych lětach swójogo žywjenja jo była chora.
Ale wónej matej „ideju swójogo žywjenja“, ako Uschi měni.
Krzeszów), a wottam jo wón pó wójnje pśišeł do Krakowa.
Muku za to kupuju Hanušcyc w Drježdźanach, jaja pśidu z Dubjego.
Pó tom až běchu wobźělniki mjazynarodnego sorabistiskego kursa pětk woglědali do Brjazyńskeje cerkwje z jeje gódnymi freskami a do Domowniskego muzeja w Dešnje, su se njeźelu wudali ceły źeń na swóju drugu ekskursiju pó Dolnej Łužycy.
Pušćadła a kamjenjane progi su togodla wordowali wótpórane, stare wótnogi zasej z głowneju rěku zwězane, napśiske brjogi zrownane.
Zyma w Dolnej @Łužycy - mólowana we Prjawozu.
W Bulgarskej – wósebnje w górach – su južo pśecej žywe z wjelkami.
A ta dobra rada njepśiźo jano z našogo boka.
Wumólowanym ptaškam pśicynijomy banśiki a powjesnjomy je na bom.
Wotněta słuša tych něźi sedym Domowinarjow z Baršća, dotychměst nawjedowanych wót Gisele Briesemannoweje z Grěšneje, sobu do Rogojskeje Domowinskeje kupki ze swójimi 25 cłonkami.
Góspodarski titel za mobilar, technisku wěstosć a profesionelne wabjenje a wabjeńske artikle
Ga se nowolětka darje?
Pón górcota tšochu pópušćijo, wóstanjo pak dalej sucho.
Gaž budu młode dorosćone, wrośiju se samice k městnoju lagnjenja a tam swóje jaja njasu.
»Ha!«
"To jo mě słoźeło!" Wobspomnjeśa gódne jo, až wukniki su wót kursa zgónili za wětšy źěł z Lausitzer Rundschau, a nic pśez šulu.
Možno, až jo do njeje tocyła muster Bärbel Hehrowa z Trjebina.
Gabriele Seewaldowa wužywa mimo rezerwowanja teke techniku bosěrowanja.
Miethojc pjakaŕnja producěrujo w Bórkowach.
Chtož ma naźeju, až móžo pó toś tych górucych stronach w tropiskem lěsu pśi chłodnjejšych temperaturach tšošku wódychaś, móli se bóžko.
Take źěło njejo było mimo wuspěcha a wužytka.
Anne Holzschuhowa na adwentnem koncerśe wót rbb.
Až do abitury jo wuknuł hyšći graś na trompeśe a wiolinje a jo měł wucbu we jazzowym spiwanju. „Som se wobźělił až do abitury teke na wugbaśowem kursu za muziku, [...]
Nowaka z Drjowka a H.
»Hych!«
Wušej źewjeś góźin (!) su tam rejowali, spiwali a muzicěrowali na wjelikem jawišću.
A kradu to napśeśiwne comy dojśpiś.
Kšajźu jo zalězł do cerkwje pó kłobyk.
W lěśe 1993 su załožyli euroregion Sprjewja-Nysa-Bobr.
Trjebinske mustwo ga grajo w sakskej krajnej klasy.
Wjelgin gnujuce z nich su te błośańske zakopowanja w drastwach.
Pśibytny syn Joachim Lattke z Reichenberga pla Würzburga jo był pśechwatany, w kakej financielnej nuzy jogo nan jo casy był. „Mojomu nanoju jo wjele muzikarjow a drugich wuměłcow woglědało.
Pśed krotkim su teke tam "rěcnu šulu" wótcynili.
K tomu mam hyšći jadnu anekdotku: Ako jo naša źowka sedym lět młoda była, naraz njejo kśěła wěcej japańšćinu wuknuś a powědaś.
Teke ptaški su wiźeli: mjazy drugim žorawy a wrony.
Ale ten casnik jo kśěł wěcej pśeśiwo nimskim demokratam statkowaś nježli za serbstwo.
Kronowe łopjenka mógu ze sobu zrosćone abo lichotne byś.
Wóna jo we šulskem casu, we „źiwych lětach, źož jo wjele wšakeje muziki słuchała“, južo engelske teksty rada do serbskeje rěcy pśestajała, a to z wjelikim wjaselim.
17.10. | 18.00 góź.
Głowna zgromaźina župy njejo wótběgnuła jano we wobjadnosći a harmoniji.
Nadujśo sebje balon.
Wětš dujašo a gónjašo łoź tak spěšnje, až pó krotkem casu Hamburg wěcej njewiźechu. 
pónjeźele, 30. nowembra /młošnego
Źo buźo lětosa nejrědnjejšy a nejwětšy wót tych dogromady něźi 30 kokotow w Dolnej Łužycy?
Wladiwostok jo město na pódzajtšu Rusojskeje federacije.
Wušej togo jo lawdator chwalił jich angažement we socialnych medijach.
STARE KÓLASA ZASEJ „IN“. Teke w Bórkowach se gótuju mysli, kak mógu nejlěpjej klimu šćitaś a CO₂ reducěrowaś.
To nimske mě njedej nikogo zmóliś: Lichtenbergowe z Kupow su južo we lěśe 1868 we serbskem Casniku wobspomnjete, a to su byli serbske luźe.
Jich běšo w cołnje teliko, až cołnowa kšoma lěbda wušej wódy stojašo. 
Pśedlažeca chronika teje jsy pokažo a dopokažo, až jo to pšawe! We Wjelikich Dobrynjach maju něnto tśi chroniki – tu staršu šulsku, tu wó sporśe we jsy a tu něntejšnu nowu wobšyrnu wejsnu chroniku.
A teke, gaž wjeźenja w aktualnej situaciji njesměju gótowaś, kśě tež familijam ze źiśimi něco bitowaś, aby wóni z wjele šposom te wustajeńske rumy wuzgónjowaś mógali.
Gdyž jo Nimski zwězk žurnalistow (DJV) pśewjadł slědny tyźeń swój kongres w Chóśebuzu, jo był mjazy 275 delegatami teke redaktor Budyšyńskego serbskego casnika “Serbske Nowiny”.
Ta jo jeju dowjadła k jabłucynje, na kótarejž su rosli kšasne słodke jabłuka.
To wěsće tak śěžko njebuźo.
Kak su to dotychměst wšykno zwónoźeli, co su musali hynac cyniś a kak to dalej pójźo – wó tom jo se Horst Adam rozgranjał z Marion Stenseloweju, ako nawjedujo južo wjele lět tu serbsku redakciju rbb.
Waše grěchy was wótźaržuju wót dobrego.
Wón se pak wjelgin zajmujo za serbstwo, wósebnje z tym w błotojskich stronach.
Fośe: Stefanie Krawcojc Za kogo wót Was jo ten swět wěcej "barwojty"?
To mě wjasele napóra!" jo teke jo pěś lět stara.
Teke 2015 dej se wšake na Górach twariś.
Pśipódla jo městno za skaterow.
Gwězdku som z pśijaśelom a źowku w Tšupcu pla starjejšeju, małego bratša a starkeju.
Z chorom Łužyca jo była prědna serbska namša tam pó 150 lětach wjelgin rědna a gódna.
Měto se starosći a wulicujo to swójej žeńskej.
Město Strugi jo how pak Małksa (9, 32), město wrona bóśon.
Ten jo gronił: „Dobre zajtšo, kněz major.”
Wulěkane kónje su tšachnuli, a złota kutša jo se pódnuriła we žrědle a jo wubarwiła wódu na złote.
jo wó nowu resursu bogatšy.
Naźejam se pak, až budu mě druge tam a sem pśi Božej słužbje k pomocy.
Hejgen tak wažne jo wobźělnikam pósrědnjanje serbskeje kultury (94%).
Ako se wurownajo, zawupytnjo Pětša.
"To jo cool! Ta jadna sama wěc, ak jo w měsće hynac ako w Dešnje, jo to, až źinsa njesmějomy paleńc piś.
W maju budu Turjańske Domowinarje woglědaś do Statnego źiwadła w Chóśebuzu, źož se pśedstajijo Błośańska opereta serbskego komponista Detlefa Kobjele, w juniju pójědu do Slěpego na mjazynarodny festiwal dudakow.
Jo drje wjele lažčej zabyś a zabiś stary nałog nježli jen znowa zakórjeniś.
Ale serbske słowo stoj rowno tak za moto a grono (Wahlspruch), za kótarymž co se něchten měś.
Film jo “wjerśeł” naš Domowinski cłonk W.
Starikowy Mjertyn jo se naroźił 1. februara 1836 we Wjerbnje a 1850 bu we wjerbańskej cerkwi konfirměrowany.
Wšykne w bójazni rdžachu a pšosachu wó gnadu, gronjece: My comy naš grěch něto pśez wětšu pósłušnosć wurownaś. 
Mjazy tymi 300 młodymi pórami, kenž su se dali łoni w měsće wěrowaś, jo wokoło 30, źož ten cłowjek jo nimski a manźelka z wukraja abo nawopak.
Wutšobny źěk wam, lube źowća a gólcy.
Sformuj ze śěsta owalne kulki.
Pó někotarych dnjach pupki se wótcyniju a łopjena a kwiśonki se pokazuju.
Což młoge njewiźe: Gaž za muzejowy projekt abo za wustajeńcu dej se pupka zgótowaś, ga změjo wuměłc abo rucnikaŕ zasłužbu.
Na bałce spóz kšywa błośańskego burskego chroma jo wudłypane lěto 1726.
W Trjebinje jo se Nowuš kradu wuspěšnje angažěrował za stare bomy, aby je njepódrubali.
Jo, za muziku a matematiku.
Na Wotrowskem kjarchobje jo zakopowany serbski basnikaŕ a procowaŕ Jakub Bart-Ćišinski.
Młode luźe by dejali sami wó sebje pisaś, jo měnił.
Jo wěcej razow drogował do Kroatiskeje, tam, źož su hyšći pśiswójźbne historiskego Krabata.
Wóna jo měła wótglědanje, impulse k tomu daś, kak nowe wujadnanje mjazy serbskim ludom a nimskim statom mógało se realizěrowaś.
To se zachopijo we februarje ze zapustom, źo dalej ze stajanim majskego boma a kóńcy se z łapanim kokota.
W jadnej witrinje jo składowany wušywany wobraz a wutkate źěła, na kótarychž su woglědarje wustajeńce mógli južo w minjonej wósebnej wustajeńcy sobu gótowaś.
Wjele z nich póchada, tak ako Ellen, z Wusokeje – mjazy drugim jeje pśiswójźbna Almut Frenckowa abo jeje jadno lěto starša pśijaśelka Karin Iwanoffojc.
Wuběrk z togo su pokazali muzikarje a rejowarje na jawišću na kóńcu swójogo wustupa.
Wjelike wejsne swěźenje mamy snaź styri wob lěto: camprowanje, jatšowny wogeń, swěźeń kwiśecych lipow a wejsny swěźeń.
Towaristwo ma swójo sedło w Chóśebuzu, a co regionalnje a pśez granice našych stronow statkowaś.
Ingrid Hustetowa nalicyjo nam pón kopicku faktow wó źěle pratyjarjow, až naslědku groni: „Dalej njeby kśěła k tej Pratyji nic powěźeś.“
Dogromady jo 183 znapśeśiwjenjow dojšło, jo gronił ten górnikojski amt Casnikoju.
How móžoš serbski skazaś.
Pódla su knigły w serbskej a nimskej rěcy.
Prědku su njasli chóžyšćo, ak su z nim „wumjatli“ to zymje.
Njeroźi wjele wó to, něźi hyś na zgromaźinu a pón nic njepikaś.
Naźeja gój.
Kak sćo namakali drogu k luźam w Slěpem?
Ten „sajźonk“ jo wordował we wjelikem sudu z awtom pśiwjeźony.
Pśeśiwo tomu wopěra se zastojnstwo biosferowego rezerwata, dokulaž za to by musali kus tymjeńce skóńcowaś, ale to jo zakazane.
Luźe na to wjelgin glědaju — teke źinsa, gaž ma kuždy na swój part swóje starosći.
W njom jo se mjazy drugim pominało, až se serbska rěc w šuli a cerkwi spěchujo a až móžo Maśica Serbska zasej źěłaś.
Jo to stare wjelike twarjenje blisko dwórnišća w Zgórjelcu, kenž dej se do cełego modernizěrowaś a pśetwariś.
Z tym jo była bejnje politiska a ideologiska.
Gromaźe z nimi kśě pótom prědnu wersiju statnego wujadnanja a wustawy serbskego luda wuźěłaś.
Źiśi budu z njeju role wuwijaś a wuknuś.
Ja se cujach derje pśi nima a wostach někotare lěta, což zaprědka zewšym njejsom kśěł.
Wóno jo se zachopiło wjelgin intensiwny a napinajucy cas.
17. měrca su w Grodku k prědnemu razoju pó skóro 150 lětach serbsku namšu swěśili.
Pomałem su se tomu wobrubkoju bližyli.
Afrika jo w awgusće lětosa pódała kóńc polio-wirusa źěk šćěpjenju.
Wón wobźiwujo abo jo zaźiwany, wón wuchwalujo abo zatamujo, wón wusměšujo abo warnujo, cesto teke ze šykowneju šybałosću.
Južo zasej górjej źo.
Ale mejstaŕ jo pśeměnił wšykne do wronow.
Pśecej hyšći njejsmy se na nic konkretnego wujadnali“.
A tak źěłašo cełu noc a njepómysli se na wótpócynk.
Mimo togo se spomina na njogo w chronikoma Augusta Kossatza a Siegfrieda Ramotha.
To nejwažnjejše jo, załožyś nowe źěłowe městna za tych, ako njamógu wěcej źěłaś w Janšojskej milinaŕni a we wuglowyma jamoma Wjelcej a Janšojce.
Motiwy su nejcesćej kopěrowane ze staršych kuporowych grawěrowanjow.
Dalšny kopańcowy klub jo Hutnik Nowa Huta .
Pówuzwignjo kusk mydła a tutawu rajsa.
Něto cakachu na tych z góle. 
Jo móžno, až njeby pśi tych rybach wostał, ale jogo nan, kenž jo tejerownosći był zapalony rybaŕ, jo jogo w tom wobtwarźił, a pśipomogało jo teke take njerědne źěło we wojnskem casu.
Jej se groni “Golcy”.
Mósćanarje su se na to wjelgin rozwjaselili.
Źiśi se wopóznawaju ze wšakimi formulacijami a toś te póněcom rozměju.
Cytańske a słuchańske proby su změstymi dodane.
Wugódanje lěśojskeje kśicawki
Su kólasowali za wěcej wěstosći we wobchaźe.
Lube lazowarje, dajśo se do gódanja.
K comu te tłuste droty w měsće su? Z Chóśebuza.
LAUBAG jo dla togo wjelgin njeměrna.
Nj 31 Stare lěto
Rosemarie Beck z Krajnego instituta za šulu a medije, kótaraž jo ekskursiju organizěrowała a nawjedowała, jo w rozgronje z Casnikom chwaliła Rěcny centrum Witaj za góspodliwosć, za wjelgin informatiwny pśednosk a za pówucne rozgrona. „Nam jo se bejnje zespódobało, kak angažěrowane su waše wucabniki a sobuźěłaśerje, ako za zeźaržanje serbskeje rěcy źěłaju.
Tuderski muzeum pokazujo až do septembra wósebnu wustajeńcu knigłow za źiśi sławneju awtorowu Heinricha Hoffmanna a Wilhelma Buscha.
Pšosba wó mytowanje publikuma
Ale źiwaś deje wužywarje biblioteki a woglědarje muzeja se wě na płaśece wótstawkowe a hygienowe regule.
Wokoło Wórjejc se wulicujo slědujuca powěsć: Lutki pla Wórjejc Na Górach pla Wórjejc su bydlili pśi tamnjejšej górce Budarjowe.
Jaden źeń pak pśiźo wjelk.
Nad grotu naroźenja stoj źinsa Naroźeńska cerkwja (Geburtskirche).
Tak su źiśi tek kradu njewšedne wokable wuknuli ako "zablowaty tiger" abo "kósmaty mamut".
Góźi se Witaj za rewitalizěrowanje serbskeje rěcy?
A jo pśemógł druge za swóje ideje zapaliś.
Tam pśidu derje doprědka, ako jo rozkładł wjednik slěpjańskego twaŕskego amta Steffen Seidlich na wobradowanju wałtoru tyźeń.
W pusćinje se pšaša šofer jeepa Beduina: "Kak dojěźom do pśiduceje jsy?"
Kronowe łopjena su cerwjenje pśeběžane.
Doma su serbske powědali, slěpjański.
Kužde lěto som na woglěźe pla mójogo bratša w Bratisławje.
Napśeśiwo tejowni za małkim parkom wiźiš nadpismo "Krěznikoju".
Fibla na pśikład jo se 1869 jano w styrich šulach wužywała, te kjarližowe knigły su jano tśo fararje za swóje šule skazali.
"Wó Serbach njejsom tencas pśisamem nic wěźeł.
Glědajucy na serbske rěcy su se slěźarje rozgranjali z powědarjami tak ako z luźimi, kótarež maju wažny amt, aby mógali wliw wugbaś.
Grilowański wjacor wu Kosakojc jo se wopokazał ako źěkna gósćina: 30 paršonow jo se tam najědło a napiło – a za to jo Kóńcak se tomu góspodarju a góspozy źěkował.
Sportowe towaristwo pšosy južo něnto na wjeliki jubilej w lěśu.
Borkojska „Kolonieschenke” pokažo w swójom prospekśe Borkowarki w jich rědnej serbskej drastwje.
Tež ten se minu a wóni njewiźechu nic wěcej, nježli njebjo wušej se a wokoło jano wódu.
Jan 12,24
Wažne jo w casu pubertnosći, až wóstanjomy napśeśiwo młodostnym měrne, ale teke nam samym napśeśiwo.
Burskej familiji Heinze a Maznik „pśi žnjach”.
Z Japańskeje póchadajuce wulicowańske źiwadło kamishibai jo na prědne póglědnjenje wobrazowy ramik w drjewjanem kašćiku z kśidłatymi źurjami.
To pšaša cuzy.
Cart něźi – co ga jo se how stało?
Z českimi pśijaśelami smy tejerownosći zaplanowali hyšći w samskem lěśe wuknikojsku wuměnu a pśigronili su teke, se wobźěliś na našom swěźenju pśi góźbje pěśnasćolětnego wobstaśa šule.
Barwa jo ta jadna wěc, to tak a tak wjelgin derje wuměju.
Jadnotliwe gósći směju teke bźez pśizjawjenja pśiś, ale gaž sćo kupka, buźo to problematiski, pón musyśo swój woglěd dokradnjej z nimi pśepowědaś telefoniski pód 03 56 06 / 256. Až do 3. maja Něga su burske žeńske sami ze zmjatany mloka butru źěłali a su ju na wikach w měsće pśedawali.
Pód tym mjenim jo wón cesto ducy, wótmólujo zwěrjeta, rostliny a krajiny.
Teke to jo T. Symula cynił: Pódpěrał zbrašonego (nalěwo).
Ale how młoge su.
Dejmy měś do togo naźeju, wopacne a pśewusoke pak njedeje take naźeje byś!
Ale wóna jo sebje to kradu wobmysliła, derje wěźecy, co na nju caka.
Luźe, kótarychž woblica znajoš, z kótarymiž sy wjele štundow pśi serbskem rozgronje pśebył a wót kótarychž sy tu rěc wuknuł.
Idealne doma!
A glědaj, 95 porow, fryjnych a ženjonych, jo se pśinamakało.
Tomu se pśizamknjo jadnogóźinski program z drastwami a rejami Dolneje Łužyce.
Kreatiwne góspodaŕstwo, ako južo wobstoj, kśě zapśěgnuś a pśez granice pśesegajucy až do Pólskeje statkowaś.
Stwortk, 27. oktobra, zeger 19.00 su Chośebuske Domowinarje a dalšne Serby kazane na knigłowu premjeru.
A teke formy pronomena, ak su wacej znate z wětošojskich stronow.
Pomagamy pśigótowaś drastwu a dajomy informacije we pśednoskach, kursach abo we wósobinskem rozgronje.
Granicujo z Małeju Litawskeju na pódpołnocy a Mazowskeju na pódpołdnju.
Suche a prozne su groble, Malksa a Pušćelnica stej dawno mimo wódy.
Běłogórski rězak, ako 26. awgusta se jo wótpalił, jo zasej natwarjony a rěžo pilnje.
Jogo pjerina jo na głowje, wopušu a kśidłoma carna, mjaztym až na dolnem boku šera.
Librowaŕ jo ze śišćakom rybki ze suda łojł a do zbórkow scynjał.
Tam su wiźeś negatiwne situacije ze wšednego dnja źiśownje.
Jadno město jo było na Ryškojc burskem dwórje we jsy blisko gósćeńca.
Pśi pjerjedrěśu jo kužda žeńska šła raz ku tej, raz ku tej pomagat.
Na swójej prědnej šulskej ławce ak mały gólc how sejźeł som.
Nowy Casnik jo był ducy pó jsach a glědał, źo móžośo hyś na piwo a jězu.
Mogu groniś, až jo był 9. lětnik za mnjo cas pśiwucowanja nowej atmosferje a žywjenju w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli.
Wót nich stej dwa pla Serbskich koparjow sobu grałej.
Nejwětšy jogo źěl ga pśisłuša k Iranoju, to stej prowincy Pódzajtšny a Pódwjacorny Azerbajdžan.
Edeltraud a Rolf Radochla z wudaśami domowniskego kalendarja.
A pó słowach Volkera Reitera jo se pśez »Proetnica« w lokalnych mentalitach južo něco k lěpšemu změniło.
njejo było tak wjele wobźělnikow, kótarež su direktnje jano dla kursa pśišli z wukraja.
Ale radosć a pśichylnosć cytarjow w Dolnej Łužycy, ale teke w Górnej Łužycy, zajm młodšych a młodych, kenž se Pratyju źinsa juž ako glědałko žywjenja, ako žrědło waže – daś jo pilnyma a spušćobnyma redaktoroma źěk bźez wjelikich słow.
Wažne pśi tom pak jo: Pśizjawjenja su notne.
Na wjažy zmakajo wjednicu kněni Kšutowu.
To póstarcenje k rewitalizěrowanju serbskeje rěcy jo zasłužba Domowinskeje župy Dolna Łužyca“.
Swojo zlubjenje, pisaś za serbski Casnik, njejo Petrik zabył.
Kosmologiski wiźone jo to ale rědša forma materije.
Wobglědujo se hyšći raz.
We Wjelchnej jo dwór z wójcami a kózami naju zasej k płotu pśiwabił.
Ducy jo teke za pśednoski, źož wulicujo wót gjartnarjowanja a pcołkarjenja.
Co cyniśo we ferijach? Buźośo drogowaś? Buźośo graś? Źomy na serbski kurs! Někotare źiśi du na serbski kurs.
To druge ma swójo kšute městno w jeje bydlenju.
Něnto wuzwigni pomałem swój slědk.
Ako tak pó jsy źěch, ga wiźech, až te luźe tak wjelgin te šyje natśěgaju a za mnu glědaju.
Hef 2,8
Madlenka pak nic a togodla wóna je teke rad njepjaco.
Walter Jurk a Kurt Melcher stej Merlic źowku znałej jano ako Lydi.
Dnja 15. decembra 1994 jo se w Bramborskem parlamenśe něco wjelgin wažnego stało, historiski fakt, kenž buźo se za wšykne case do stawiznow Serbow zapisaś: Wótpósłańce nowego krajnego sejma su wuzwólili na swójom stwórtem zmakanju cłonkow Rady za serbske nastupnosći w Bramborskej.
Dwójorěcna pśiwitańska toflicka.
To pótrjeba wjele casa.
To jo teke cłowjeske.
Tak ako w slědnych tśich lětach jo teke lětosne 4.
Naraz dejš teke tam byś, źož druge na tebje cakaju.
Wót togo casa pśidu wšake luźe, turisty, góńtwaŕske gósći a twaŕske źěłaśerje.
Stakim jo to jězdźenje kuždy źeń na źěło do Nimskeje zakazane.
Stwórtk, 29. januar:
Tak abo znak: Za wjele jo to nejskerjej wjelike wjasele, až zas wěcej w kulturnem žywjenju se stawa.
Wšak jo tam a sem markowaś, až to jo pśełožk z górnoserbskeje rěcy.
Źinsa wužywa se za ten 6. december teke w dolnoserbšćinje nejcesćej to pomjenjenje Nikolaus.
Skóńcnje jo tłusty Kamjeńcaŕ wšych wuštapił a woła za wjele tłustych tolarjow kupił.
Chto taku diskusiju dej wjasć, chto změjo pšawo pótom rozsuźiś, to se njewě.
Pśimnjom se do mójich rozmjerwjonych włosow, wijom je wokoło palca a rozmyslujom: Lěc jomu do paslow zalězom a wón mě zasej něco nabarwijo, abo jo ta nowinka napšawdna abo jomu na jězyku swjerbi?
W Bórkojskem domje zmakanjow buźo až do 29. měrca wustajeńca Łužyske krajiny – wšake techniki Siegfrieda Engelmanna”.
A teke woborali se wumjetowanjam, gaž politikarje z drugich regionow gronje, až Łužyca wordujo pśez měru spěchowana napśeśiwo drugim.
Na něźi 30 wšakich projektach źěła w toś tom šulskem lěśe dwanasćo sobuźěłaśeŕkow z wjelgin rozdźělnym casowym kontingentom.
To groni, až teke raźi fota ze wšakich casow teje šule pśiwzeju.
Kněni Meškowa jo była tužna, až njejo gniła źowka łožyšća tśěsła.
Kapitan a Robinson něto snědaštej a Robinson jomu wšykno wulicowašo, kak běšo z domu wujšeł, kak na tu kupu pśišeł, a kak žałosnje běšo se tud ten prědny cas žywił a wšykno druge. 
W krejzu pšašaju źiśi pśecej pšawego suseda: "Bóli śi głowa?"
Pótom śěgaju pó drogach a spiwaju „Ja du z mójeju latarnju“.
Na pomniku dešańskego wójnskego towaristwa srjejź jsy jo na carnej toflicce naspomnjony w złośanych pismikach ako »Jäger Pank«.
Tšawa derje chłoźi.
Tśeśe jadnanje jo było wokoło wójaka NVA, tak jo se groniło wójsce w DDR.
Kathrin Šwjelina, pśedsedaŕka bramborskeje Serbskeje rady, a David Statnik, stej se zmakałej z bramborskeju šulskeju ministaŕku Brittu Ernstoweju a pśi tom jo było to grono wó tom wažnem statnem dokumenśe.
Tam su teke drogu ku kjarchoboju nowo twarili.
Dowěru k Bogoju, nic k luźoju.
Z wósebnym a aktualnym projektom we jsy su se pón mógali wopóznaś.
Wót njeju jo ten pódzajtšny ako Nimska demokratiska republika 40 lět žywy, njama pak charakter bergaŕskeje republiki.
13 rejtarjow jo se lětosa wuběźowało wó cesć krala.
Ale to ga njegroni, až maš supermócy, z kótarymiž móžoš mě pomagaś!" "No, my jatšowne wuchace mamy wšake wósebne zamóžnosći", wón chopijo rozkładowaś.
Wjedro jo se naraz pśechyśiło.
Hygiena jo wšykno, groni śota Charlotte.
Jo to była pódwjacornosłowjańska rěc.
Wjacor su byli reje.
Wšykne su te lětosne wótběgi sebje hynac pśedstajili, to se wě.
Škóda jo, až w Groźišću njejo žedna młoźina.
Zyma a ptaškowa swajźba stej dwě temje, z kótarymaž źiśi tuchylu se zaběraju.
Spěšnje, Pětko, spěšnje!
Teke ten humor pśekrotko njepśiźo.
Se sednjomej a we mójej transy zawupytajom naraz njewósebnu pylu we jogo ruce a k tomu wjelgin wuznamnej wócy.
Teke za ceły festiwal su měli z 22. 000 woglědarjami nowy rekord.
Teke žeńske, te kopaŕki z Dolneje a Górneje Łužyce, su tam rad witane.
To by dejali wudawarjam pśilicyś glědajucy na to, až žedne z pśidanych spiwow su źe pśez diwersne interpretacije wšakich wuměłcow a teke pśez pšawidłowne wusćełanja w dolnoserbskem programje rbb napšawdu derje znate.
Rownož deje jano protokolěrowaś, wóni pśigótuju pśedłogi a diskutěruju sobu.
Na toś tom zmakanju rozsuźi pśibytna kupka młodšych akterow Serbski Sokoł znowa załožyś.
How su zachopili teke z tym, stupnicu zatwariś.
Gaby jen do togo znał, zawěsće njeby nadawk pśewzeł.
W silwesterskej nocy jo se ceła šwita luźi zmakała na górje, aby tam wuwitali nowe lěto a měli dobry rozglěd na rakety na njebju wušej Chóśebuza.
Som pytnuł, až trjebam pśi kreslenju papjeru w rukoma a pśi tom cu něnto teke wostaś.
Z toś teju metodu nawuknu źiśi se ze swójimi emocijami rozestajiś, se kontrolěrowaś a se napśeśiwo drugim pśijaśelnje a měrnje zaźaržaś.
A to jo wósebnosć lětosnego kursa, až jo skerjej wuměłske źěło, baslenje ze wšakimi materialami, we srjejźišću stojało.
Wóno pak měni, až Serby a druge awtochtone mjeńšyny w Nimskej njesłušaju k indigenym ludam, ako su žywe we rodowych strukturach, daniž njejsu domorodne we zmysle konwencije.
Hihihi! Źilka
To jo był Howjelic-Głowanojc stary dwór, wótryty 1919 a ako nowy cyglowy dom 1920 nowo stajony.
pětk, 23. oktobra /winskego
Wóna wjele pomina.
Pó abiturje jo kśěła na ceptaŕku studěrowaś, ale głosa dla njejo to móžno było.
Donnerstag, 7.11.
Městno buźo žandojska knigłaŕnja na Mužakojskej droze 1.
Ako ta prědna a tencas teke jadnučka Witaj-ceptaŕka, jo Rosemarie Frankowa wopšawdu pioněrka była.
Pjerwjej, tak su luźe wulicowali, su źiśi ga samo swójim starjejšym "Wy" gronili.
Za jeju głowoma jo ten žywy płot.
Jo teke móžno, až se dalšne zajmce wobźěliju, ale za to deje wóni slědujucej wuměnjeni dopołniś: 1) źěłaś ako wótkubłaŕka w źiśecem pśebywanišću, w kótaremž se [...]
Handrej: „Něto jo Robinson bogaty.“
To jogo pak njetšašy.
Dnipro jo město na Ukrainje.
Mimo jo tyźeń bźezstarosćiwego dundanja, witśe jo jatšowna srjoda a zgromaźina Maćice Serbskeje, tak jo był cas se rozžognowaś z Dolnymi Serbami.
We njej ga jo Mato Rizo, kótaregož mě nosy tamna Witaj-źiśownja, až do lěta 1921 źowćam a gólcam wucył teke serbsku rěc.
Wótergi swójźbne njepśidu k měru daniž rozmyslowanju.
Wšykno, což interesantne jo ku tej pjakaŕni, namakajośo w interneśe, teke gdy ten pjakaŕ buźo we kuždej jsy.
● Žeńske z Lubinskego chora: Smy južo w slědnyma lětoma dožywili zapustowy program Serbskego ludowego ansambla.
Cesto jo pśi guslowanju swójogo góspodarja pśiglědował a jo wjelgin derje na wšykno łakał.
Wóne se spušćaju na wóze a kónje; my pak spominamy na mě togo Kněza, swójogo Boga.
Smy se togodla wjelgin wjaselili, gaž smy w NOWEM CASNIKU cytali stojnišćo kupki „Serbska rěc w cerkwi”.
Za DDRski cas jo se nejskerjej ta LPG wó to starała.
Až take něco njejo lažko, to se rozmějo.
A co jo ze starymi, samotnymi luźimi?
Ako historiski wusměrjona kulturna wědomnostnica móžo se to jano póraźiś, gaž wobchowam sebje pó móžnosći analytiski a njegódnośecy wid – a na drugem boce swójsku spleśonosć z regionom tematizěruju a reflektěruju.
Młoge mě jo wóna groniła, ako jo rozšyrjone w slěpjańskich stronach.
Co buźo LND tam prezentěrowaś?
K tomu nose gólcy kłobyki, wupyšnjone z kumštnymi struskami a bantami.
Druge griby pak njejsu hyšći byli.
Pśez swóju kšutosć a wiselnosć jo wón wjele nawugbał we tom nimjernem wójowanju wó pjenjeze a pśi wuwiśu serbskich institucijow.
To pak njamógu, pśeto ga se njejsom w Hochozy naroźił, ale w Měsće, w chóśebuskej chórowni, což za tegdejšy cas njejo rowno wšedne było.
We serbskej telewizy dožywijomy tejerownosći prezentantki we woblacenju marki Wurlawy.
"Južo ako góle som wědobna była, až som serbskego póchada.
Źo jo ježyk Štapak?
Jan: „Źěk Bogu, až bu to mimo!“
Njejsmy byli pijane, ale ako smy wen pśišli, jo nas zymny wětšyk pśisamem póbił.
»Ze žywjenja znateje dolnoserbskeje spisowaśelki Miny Witkojc« – pśednosk Uty Henšeloweje w žandojskej bibliotece
Gräbigojc – južo 400 lět w Žylowje
Smy tam se w Minsku wšykno woglědali a rozpowědali, a z boka běłorusojskich amtow jo wšykno jasne.
Tom Lehmann z jadnasteje rědownje Grodkojskego gymnaziuma rady wulicujo wó rozměśa połnej mjazsobnosći we tej źěłowej kupce, w kótarejž su cłonki wót młoźinskego do rentowego starstwa.
Dešćowa Truda jo z tyce te rědne wšake barwy wobrała a scyniła do gjarnyškow.
Za mnjo jo serbska rěc žywa a tak teke nejmjeńšy słowjański lud!
Pótakem na serbskem ewangelskem cerkwinem dnju w Kórjenju w lěśe 2009 jo faraŕ Hupac wó tom prjatkował, až jo južo naźeju spušćił, až se Kórjeń njewótbagrujo.
Sorabija jo studentske towaristwo w Lipsku z dłujkeju tradiciju.
"W kapsy" jo měł bibliske citaty, w serbskej rěcy.
Kužda se wumyslujo temu za swěźeński wóz.
"Procuju se stawnje wó wušu kwalifikaciju a kwalitu, aby ako dirigentka muziku žywje, ze wšymi jeje nuansami, dalej dała".
Chtož jo był slědnu njeźelu, 16. junija, na chóśebuskich Skótnych wikach, ten jo se źiwał.
Janšojske fararje źe raźi pśidu do Wětošowa.
Za co su cesćili wónych młodych luźi?
Kak jo se tebje spódobało?
Njejo glucny wukóńc bajkow njerealistiski?
"Ně, dla cogo ga by dejała?
How jo wšuźi wjasele a smjaśe.
Frakcija PDS w bramborskem parlamenśe jo se slědny tyźeń zaběrała z pśichodom Rogowa/Horno.
Wóna jo groniła, až co pśiduce lěto zasej take póbitowaś.
Móžośo k tomu něco groniś?
Gaž wóni malsno plapocu a njeźiwaju na korektnosć wugronjenja kuždego słowka, toś maš śěžkosći z jich rěcu.
Kusk „Gaž Jan a Hanka swajźbujotej” su pokazali źowća a gólcy z WITAJ-źiśownje Ćisk.
We jeje nowej wustajeńcy jo teke dolnoserbska drastwa zastupjona.
Ně, daniž rolu daniž łuku.
Zatkajśo prězy gałuzu do "šnapaca".
Móžośo tekst na pódlańskej toflicce wucytaś?
Winski mjasec pokažo se nam wót swójogo nejlěpšego boka.
Na kóńcu su se dojadnali na pónjeźele, jěsne wótpołdnjo ako cas za swóju wucbu.
Błośańska metropola Lubnjow jo se w lětach 1673, 1675, 1701, 1708, 1745, 1873, 1886 a 1889 wótpaliła.
Rowno tak jo było wjele staršych luźi how wiźeś.
To jo było wopisowanje rodneje woblubowaneje wjaski Tšawnica.
Do njeje zběra wótpadanki wót kšomy drogi.
Łoni, ako jo familija na Pellwormje w lěśojskem dowolu była, su wšykno za stawnisku swajźbu na kupje zrědowali.
Samo šofer, kenž jo naju dypkownje wót pśistawa pśi mórju wótewzeł, aby naju do hotela dowjadł, jo měł słowjańske zwiski.
Wobydlarje su se pak we wjelikej wětšynje pśeśiwo tomu wugronili.
Tuchylu producěrujomy dalšy nakład „Mejstarja Krabata“ a Kochowych knigłow „Kšet Knut a bur Žur“.
Stare města Toruń a Stralsund su na lisćinje UNESCO.
Wóni je futruju a šćitaju.
Wažne by dalej było, nowu informacisku wustajeńcu wó slěpjańskej wósaźe wugótowaś.
Stakim wiźi se bejny źěł wót nich teke ako kulturne towaristwo, kótarež wjeźo staru serbsku błośańsku tradiciju dalej.
Jadnoru pśicynu za to dajo.
Tejerownosći su wobzamknuli, až kuždy gósć, ako pśiźo na zjawne wobradowanja Serbskeje rady, změjo teke pšawo powědanja.
Cłonki komisije su se byli wobjadne, až něnto pó zjadnośenju Němskeje cełe wustawki deje se nowo pśeźěłaś.
Teke faraŕ Herbert Nowak jo studował w Lipsku.
Rada chójźi do źiśownje za małe nopawy.
Za powěsću Horsta Adama jo to było prědny raz, až su na premjerje Pratyje spiwali, a to jo se derje raźiło a dej se snaź we pśichoźe dalej wjasć.
Pśed wjele lětami jo w Tšupcu raz žywy był listaŕ August Lommel.
Z njeju stupijo se ned na druge zajtšo do swójogo gumna.
Mika, to jo zwěrje.
Žeńske su wóstali stojece a jadna wót nich jo pšašała: »Źo ta kuchnja jo, źož te žeńske tykańce do pjaca pśigótuju?«
Žeńske kwiśonki zwětšego stoje na staršych gałuzach.
Jo, až do Wjelceje na jaden raz njeby šło z kónimi, to by było pśeliš daloko.
»Jo, jo, jo«, se wótgranja, »połnu šklu« – a rozdawa.
Na festiwalu w Hochozy jo se jim wjelgin derje spódobało. „Pśiducy raz pśiźomy z busom“, jo groniła Kathleen Theimerowa, kótaraž jo w pśedsedaŕstwje Kózlańskego tradiciskego towaristwa.
Rowno we ludowych mjenjach zelow namakajo se naglědna licba serbskich reliktowych słow.
Nowa straža buźo w Mužakowje
Tam jo wulicował wó dobyśu Athenarjow.
We kakej formje buźo se to wjelike tšojenje wótměś, njejo pak wěste.
Mjazy tymi wjelikimi kongresami pśewjedu se mjeńše zmakanja a konference, kótarež se pón zaběraju ze specifiskimi problemami w słowjańskich krajach.
Jeje cypjel jo měł smugu z wjelikimi rožojtymi rožami a njezabyńkami.
Moskowski cas jo wužywany za jěźne abo lětański plany śěgow, lětadłow, łoźow atd.
Pśez což Žylow se wót wjelich drugich jsow rozeznawa: Tudy su zastupniki młodeje generacije, ako serbski powědaju a pišu.
… gaž teke prědny zaśišć hynakšy jo.
Wuglěda ak jawišćo za pupkowe źiwadło.
Som spokojom z kuždym dnjom, kótaryž hyšći dožywijom.
Za rybacne towaristwo stej natura a wobswět šyroke pólo, na kótaremž mógu a deje źěłaś.
Ga měni gólc: »To jo ale škóda, nan, až se južo tencas njejsmej zmakałej.«
Makedońska rěc jo pódpołdnjowosłowjańska rěc.
Gaby mej raz šłej pśez Chośebuz a wokolne serbske jsy, to by wiźełej, kogo wěcej luźi strowi – lěc tebje abo mě.
Po Friedrichu Bojtu jo pśišeł ceptaŕ Mato Rizo ze Strjažowa/Striesow do Žylowa.
Wóni su měli to póžedanje se z njeju wurozgranjaś dla rezultatow ewaluacije serbskeje wucby – kake konsekwence deje wóni měś? Na rozgronje su se wobźělili pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik, wjednik dolnołužyskego běrowa Domowiny Marcus Kóńcaŕ, kaž teke pśedsedaŕka Serbskeje rady Katrin Šwjelina a powědaŕka rady za šulstwo Delia Münchowa.
Meridian wóznamjenjujo se pśez někotare stawizniske słupy.
Domowinske cłonki z Chóśebuza a ze Žylowa to něnto kradu wěźe.
Na městnje něgajšnego chroma dajo źinsa zeleny flack a sćažku, kótaraž wjeźo do parka.
Ten samy źeń smy musali – mójej starjejšej, starkej a sotša – ze spśěgom spušćiś našu rodnu wjas Kossar w źinsajšnej Pólskej.
Pśisamem tysac su tuchylu tam registrěrowane a tomu pśiźo hyšći bejna licba wuběgańcow ze susedneje Ukrainy.
Jo, ta gus jo nam raz wšykne guski zežrała.
Ale to buźośo cytaś pśiducy tyźeń!
Pśeto LEAG ma prědk, janšojsku elektraŕnju z wuglom z wjelcańskeje jamy góniś.
Pjenjeze dostanjomy za to wót Załožby za serbski lud.
Abo su jogo wóry nakazone a dla togo je rozdawujo?
Jo se wó to procował, ale dokulaž jo był nan priwatny rucnikaŕ, njejsu jogo nejskerjej pśiwzeli!
Wšykne dogromady, to jo był kradu rědny koncert.
Wuzwignuś dej se jogo 13-lětne statkowanje ako pśedsedaŕ Maśice Serbskeje.
Pśitwaŕ na brjazyńsku zakładnu šulu „Mato Kosyk“ póstupujo.
Pśi głownej droze z Běłeje Góry do Tšupca stoj na małkej tofli, až nalěwo wjeźo droga do Sedlišća a pón pśez gólu wušej kilomejtarja do Rězaka.
Na jaden part jo tak, až jo pśi tych twarjenjach korony dla k wótwlekanjam pśišło, na drugi part: Teke, gaby wóni tam gótowe byli, njeby tuchylu směli žedno wótwórjeńske zarědowanje pśewjasć.
A Serby gronje: "Z wósebneju lubosću chyla se starstwo zasej k źiśam".
Njejo było prědny raz, až jo źěłowa kupka “Serbska namša” howko kazała na swětocny koncert z chorom Serbskego ludowego ansambla Budyšyn.
K problemoju serbskeje rěcy jo Maks Šurman jasnje gronił, až ta situacija — ako něnto jo — ze stawiznow rosła jo.
Za film, kenž pokažo w 20 minutach toś tu tradiciju wjelgin awtentiski a w cełej wěrnosći, jo Anna Gawlita měła režiju.
Domowinska kupka Nowe město z Worjejskeje župy pśedstajijo w měsće Hof w BRD serbsku swajźbu.
Na kóńcu jo serbski kwis jich wěźenje testował.
Wšykne źiśi mógu se w pśedstajenju wšakich emocijow a pogibow wopytaś, nejlěpjej pśed glědałkom.
Tam ga jo to grono nimske.
Srjejźowěkowy swěźeń w Dešnje
Cogodla jo to pśewzeła? "Som se mócnje žycyła, až to ze serbskeju rěcu dalej źo.
Wón jo był znaty ako muzikowy mejstaŕ a wirtuoza elektriskeje gitary.
Wotpołdnja doma - Katka pišo šulske nadawki.
Ze župy Dolna Łužyca
A tak jo był źiwadłowy kus: Wulicowarje su byli tśo wrobliki a wuchac.
Wóna se góźi jano regionach z miłych zymach a pśi wusokej włožnosću powětša bźez problemow kultiwěrowaś.
Pó wěstem casu pak jo integracija nowych wobydlarjow žywjenje teke wobogaśiła.
Prědku Brězanowego domu stoj studnja, pomjenjona za iniciatorku Krabatowego młyna „Studnja Gertrudy Winzeroweje“.
Pupka jo wiźeła, až mam pjera.
Teke lětosa buźo w Borkowach woklapnica, a to pó starej tradiciji na Tśoch kralach, 6. januara.
Pśisłowo groni: „Ten móžo wěcej ako na fidlach graś.“
Jajamólowanje w janšojskem muzeumje z Christinu Šorbakoweju z Mósta .
Znowa buźo na zachopjeńku sezony kuždy z domow styri dowolarjow wuwitaś móc.
Teke how su šulske źiśi doma a gótuju domacne nadawki.
Kuždy źeń su starjejše pśiwjadli tych dogromady 13 źiśi (wót 5–12 lět) do Dolnoserbskego gymnaziuma (DSG).
Smogoric Marianne dopomina se we swójom žywjenjoběgu, kak jeje wujka Starik z Grönlandskeje a Anschütz z Afriki stej w starjejšyńskem domje wulicowałej tšojeńka ze swójogo misioństwa.
Tych kursow, źož mógu źowća a žeńske wuknuś, kak deje se k zapustoju pšawje woblekaś, bywa w Dolnej Łužycy kužde lěto wěcej.
Dalšny natwaŕny studium jo dokóńcowała z dirigentstwom (dirigatom) Udo Zimmermannoweje opery „Weiße Rose“ we Statnem źiwadle Weimar.
Kwalificěrowany serbski dorost we serbskich institucijach felujo, kwalita serbskeje rěcy pla źiśi a młoźiny wóteběra, serbskorěcny personal felujo w šulach a źiśownjach.
Ako slědny jo how we Wjelceji serbski prjatkował faraŕ Reichert, a to až do lěta 1897.
Dwě tśeśinje starjejšych dostanu Hartz IV a njamaju pjenjeze daniž za awto daniž za to, aby swóje źiśi z busom tam dowjadli a pó šuli je tam wótewzeli, aby z nimi do města slědk jěli.
We wjažy dołojce jo chłodno a śmojto.
Wón zachopijo powědaś.
Konstantin (826-869) a Metod (ca. 820-885) stej syna wušego oficěra z města Saloniki (źinsa w Crichiskej), źož su tegdy teke Słowjany bydlili.
Pśichwatało jo jo k tomu pśisamem 30 balokoparjow z Dolneje a Górneje Łužyce.
Jo se wobźělił na źěle Towaristwa pśijaśelow Serbow, kótarež jo tegdy w Brnje wobstojało a lěpjej źěłało ako to w Praze.
Tudejšny mark jatšownych jajow su lětosa prědny raz pśewjadli kóńc tyźenja na dwěma dnjoma – a nic jano na jadnom, ako doněnta.
Wó tom lisće Domowiny buchu cłonki měsćańskego parlamenta zachadny tyźeń na jich slědnem pósejźenju w něntejšnej legislaturnej perioźe 2014-2019 informěrowane.
W Dolnej Łužycy jo znata Jěwa-Marja Čornakec z Budyšyna, dramaturgowka Serbskego ludowego ansambla.
Zmilny a gnadny jo Bog Kněz, sćerpny a wót wjelikeje dobrośi.
Su załožyli serbske familijowe towaristwo
Wina na tom jo jabłukowa wacka (Apfelblütenstecher).
Njebudu-lic raz te wórješki tam lažaś, ga móžo se lažko staś, až głodna kabeja zaklapjo śi ze šnapacom do wokna!
Jemjelica jo rod ze swójźby sandelowych rostlinow .
, groni profesor Eduard Wornaŕ.
Na zmakanju wejsneje rady stej Lohrojc Elvira a Pätzoldojc Ingrid naraźiłej: Móžomy drje jsy pyšniś ze dźěćetkom".
»Ze žonopom abo z ketšupom?«
Pla Cazowa smy se konkretnje woglědała staw škódow.
Snaź maśo běłe cańkate abo rožojte.
Pó zakóńcenju wustajeńce pišo 22. oktobra, až »te pódpěrarje togo rozpokazowanja změju nejwětšu škódu, pśeto te wudawki su wětše ak to nawikowanje.«
Na SRWŠ som se naraz cuła serbska".
Jaden z glucnych lětosnych absolwentow Dolnoserbskego gymnaziuma jo był Christian Jacobick z Prjawoza.
Smy wiźeli, až sćo měli lětosa hyšći wěcej darow…
Samo ananas wiźimy.
Rownož jo to droga edicija, kóštujo w Lodce jano 12 euro.
Groni how, až wóna jo lažała w zemi "Boika", kenž jo identificěrowanja z "Bohemiu", zemju Bojow.
"Kalendaŕ połny zapisany a teliko terminow, až wšykno njejźo nutś".
Pśi tom jo něco wjelgin wažne – ga to, až wšykne wokrejse a komuny we Błotach hyšći lěpjej gromaźe źěłaju, což płaśi rowno tak za turistiske zwězki a towaristwa, za biosferowy rezerwat a druge.
Ako źěk za to su jim gerce zagrali cesnu štucku a pśepšosenje na pśiducy muskecy zapust na Lipjem (wón buźo 18. februara lěta 2006!) su teke dostali.
Łoźne kokulki buchu z łoźe do wódy pušćone, aby łoź na měsće źaržali, tak aby ju wětš njewótegnał.
Cesto jo tam wjeliki ruš a nawal – na pśikład Stupny stwórtk.
To drje teke zasej njejźo.
Njewóstajijo źewjeś a źewjeśźaset w pusćinje a njejźo tam za teju zgubjoneju, tak dłujko až ju namakajo?
Problem njejo tak wjeliki, až ma se na koncepśe něco pólěpšyś, ale až njamóžomy jen połnje pśesajźiś, dokulaž njamamy dosć ceptarjow.
Redaktor a ja by se wjaseliłej.
Mjazy woglědarjami, kenž su kśěli Drjenojski zapust sobu dožywiś, stej byłej teke Weikertowej z Worjejc (Hoyerswerda).
Z nim som měł pó studiju dalej dobry zwisk.
Něco ceło drugego caka pak na woglědarjow zapustowego programa w Kalawsko-Lubinskej župje a Grodkojskej župje.
Z nowymi mócami pśimještej zasej swóje wjasła a wustarcyštej něto swój cołn z tšugi a chylištej se k swójej kupje, 93 kótaruž ceło z wócowu zgubiłej njeběštej. 
„W lěśe 1947 som woglědała ze serbskimi studentami prědny raz do Dolneje Łužyce, a to do Wjerbna na serbsku schadowanku.
To jo kreslił Kr.
Weto su k njomu šli, gaž jo musało byś.
Roztylahyśe jo Śi casy śěžko padnuło, how hyšći słowcycko, tam pór sadow, naraz pówažne rozgrono a pón hyšći gronko Wylema Buša, kótaregož ironiju sy wósebnje lubował.
sobotu, 4. apryla /nalětnego
We wopytach ze zwěrjetami jo substanca njeměrnosć mjazy zwěrjetami zawinowała, ale njejo farmakologiski relewantne abo zajmne kakosći pokazała.
No, a chłoźecu spižku njejo znała cas žywjenja, jo ga měła rědnu chłodnu piwnicu.
Zarědowanja njejsu mógli tegdy se wótměś.
Božko njamamy źinsa w Janšojcach wěcej »pśězu«.
Rozmyslowanje za tyźeń
wałtoru, 18. 9.: Kompozicije K.
To płaśi teke za muzikaliske wótkubłanje a woplěwanje serbskich nałogow w našej Kita“, jo wuzwignuła wjednica.
Ga bójśo se nět togo Kněza, a słužćo jomu wěrnje a pšawje a pušććo pśibogow a słužćo tomu Knězoju.
Nara sy, až na fararje słuchaš.
Za tym, až te styri kupki su swóje błośańske stacije natwarili, su sebje wumyslili, kak by mógali je "turistam" pśedstajiś.
»Njepijśo, kněz kral!«
Tak njejo dłujko warnowało, až jo Krabat ako wogniwy kóń pśed domom zejgrawał.
Požedanu kronu ako „Lutk lěta 2000“ jo dostała Sarah Jablonskojc z Radowize za swóju dobru serbšćinu.
Lěta 1700, 1800, 1900 su byli togodla normalne lěta, lěto 2000 buźo pśestupne lěto.
Tak by mógał wurosć z pśipadnych wobglědowanjow źiśi w pěskowem kašćiku kreatiwny tyźeński abo mjasecny projekt we wobłuku jěsnego techniskego wótkubłanja, kótarež góźi se jadnorje pśesajźiś z kostow gódnymi materialijami .
Z domom za źiśi dej se něntejšna baraka źiśownje narownaś a w njom dej byś rownocasnje rum za Witaj-kupku, kótaruž sebje w Borkowach južo dłujko žyce.
Teke žedne wjelike firmy - ako Siemens a Hoesch - su se kupili jogo wobraze.
Co jo Was k tomu pógnuło, taki projekt na gymnaziumje pśewjasć?
Až Górjańske pasuju ze swójimi nałogami derje do swójich stronow, su teke pokazali wobźělniki pśeśěga ze suseźic gmejnow.
Póznajo teke Bogumiła Šwjelu.
»Cołnowali su pón tež na łukach, gaž jo tam stojała wjelika wóda, což jo se stało nanejmjenjej dwójcy wob lěto.«
Jaden luź jo jomu do rady dał, aby brunicowe brikety sobu wzeł.
Nejpjerwjej změjomy njelubosne dešćowate wjedro.
Cil spěchowanja we wusokosći wót 50 abo 100 euro w mjasecu jo, až mógu źiśi z familijow, kótarež njamaju wjele pjenjez, cyniś abituru.
Toś som se pódał z Pratyju do Chóśebuza, źož smy južo někotarych pśedawarjow měli.
Namšarje nutśi we tej cerkwi su dejali wótstawk doźaržaś.
Hanška (we srjejźi) a dr.
Mjeńšynowa šula, to njejo wótkapslowanje, wóna ga jo teke za wukniki wětšyny wótwórjona.
Njeźelu, 28. februar: w Škódowje/Skadow (130. zapust), na Górach/Guhrow, w Kśišowje/Krieschow, w Kamjeńkach/Caminchen
Ale Hiskias njezarownašo za tym, ako jomu běšo dane; pśeto jogo hutšoba stupašo husoko.
Woni se pśikulaju balo.
Moto togo wjacora buźo „W powětšu dujo nalěto“.
Droga do Carneje Plumpy a Grodka jo wóstała pśecej ta sama, ale z Grodka som se dwójcy šwyrnuł pśez Drjowk do Chóśebuza a dalej domoj.
To wšykno pśinjaso mimo dobrych wěcow teke kopicu problemow, kótarež njejsu k dobremu serbstwa.
Pśed cerkwju su měli fotografy tu góźbu, wše póry zapópadnuś na foto.
»Tam nichten wěcej njebydli«, groni źěłaśeŕ w oweralu bźez chwatka.
Jezus źejo: Słowa, kótarež wam gronim, su Duch a su žywjenje.
Pó wrośenju som wuwikował pla wótrěda za ludowe kubłanje za našych wuknikow pór pjenježkow za jich źěło.
Wuwześe jo połdnjowy źěl Ameriki a połdnjowy źěl Afriki.
Wognjowa wobora ma 31 cłonkow, a wušej togo wótźělenje za źiśi a młoźinu, ako pilnje gótujo sobu.
Ako młodostny na serbskej šuli w Chóśebuzu W lětach 1959 do 1963 som był wuknik Serbskeje wušeje šule.
Sobotu, 14. februara, zeger 13.30 wupóraju se drastwine póry pó prědnych rejach w kjarcmje na daloku drogu pó jsy, a to z Limbarskimi Lipowymi muzikantami.
Cłonki wokrejsnego parlamenta su k tomu pśigłosyli.
Wobej stej to ale wjelgin derje społniłej.
To su Liam Dubian a Dominik a Alexander Noack.
To jo śi był zlěk!
Wušej jo jano wóstało, dnja 11. nowembra latarnje do woknow stajiś, aby nanejmjenjej něco togo tradicionelnego swěźenja se wobchowało.
A: Gaž nic njegótujoš, pón teke njamóžoš nic wótcakaś, měni Dieter Freihoff, ako sam za Serbsku radu kandiděrujo".
Njeźiwatej se, až njejo wěcej luźi pśišło?
Take dobre móžnosći ako źinsa, źož by jano kupańsku wanu ze śopłeju wódu napušćał a se do njeje lagnuł, tencas na jsy pśisamem nicht měł njejo.
Kuždy ga jo raz dlejšy cas wót doma pšec był a wě, kak to jo, se cuzy cuś, njeznaty a nic njeznajucy.
Dobre pśikłady ako PolkaBeats bóžko njejsu serbske ideje.
Ale wuchack se mysli, až mama jo jomu rowno to wupšosone gronko groniła.
Jezus groni: „Na tom swěśe maśo wy tešnicu…“ (Jan 16, 33).
Anne Barbyerowa z Janšojskeje zakładneje šule „Krabat“: Som se južo wobźěliła na dalokostudiju Podstupimskeje uniwersity.
Projekt Folk Studio, źož graju mjazy drugim někotare cłonki kupki "Die Folksamen": Christin Muschta, regionalna muzikaŕka, spiwa "Echo tori šaraka".
Helmut Rothkähl jo ako Nimc, kótaryž serbsku rěc njewobkněžy, pśecej na to glědał, až wóstanu serbske spiwy wažny źěl programa.
Wukniki 12. lětnika maju něnto swóje pisne pśepytowanja.
Jezus njejo gronił: "Źož se zasajźuju luźe za nowotwaŕ pódstupimskeje Garnizonoweje cerkwje, tam som ja mjazy nimi", ale: "Źož su dwa abo tśo w mójim mjenju zgromaźone, tam som ja mjazy nimi".
Móje styrinogate źiśi se derje wó mnjo staraju.
Skóro wuznachu, až łoź běšo rozpuknjona a wóda ze spódka górjej stupašo.
Prědny kral jo był Manfred Niprašk z Wusokeje.
Hynac jo to w Drježdźanach.
Cel wótmyslenja jo, pówětšyś transparencu nabóžninskich zapowědanjow a prjatkowanjow w kraju, gaž njejsu w dańskej rěcy.
Na njej pak njamógu se wobźěliś wšykne źowća a gólcy, kenž wuknu w šuli abo na gymnaziumje górnoserbsku abo dolnoserbsku rěc.
, organizěrujo towaristwo "My za Janšojce" 11. dujaŕski swěźeń.
Clemens.
W swójom gniwje som śi bił a w swójej gnaźe zmilijom se nad tobu.
Wó tom ga jo było we zjawnej diskusiji Łužyce to grono wjelgin mócne a rozdźělne, a bóžko, mimo jasnego wótegrona.
Něnto jo teke Witko k bomoju dojšeł a woła: "Halo."
Mimo togo jo tak, až su se 3 wukniki z 8. rědownje pśipowěźeli za SRWŠ ,Marjana Domaškojc’ w Chóśebuzu, a 3 wukniki ze 6. rědownje maju zajm, wót pśiducego šulskego lěta woglědaś w Chóśebuzu na serbski gymnazium.“
Comy to how pitśku pśedstajiś.
Nejlěpjej jo se to raźiło Georgoju Pohloju, ako jo stakim žnjowny kral.
Naraz słyše grimanje, Zaźaržujśo se wušy!
Jadna móžnosć jo, až budu źiśi intelektualnje retarděrowane, druga móžnosć jo, až se głowa spontanje rozbuchnjo!
Potakem do Chośebuza.
Wóttam njejo daloko do centruma Dolnych Błotow, do Slopišćow.
To jo mamina rěc, a ta we głowje wostanjo.
Lubosć ma wón k serbskej rěcy a znamkam a wopytajo tek druge ze swójim hobbyjom natyknuś.
Wóna ma radnu licbu jězow napisanych.
Na pódwjacor jo Srjejźne mórjo zwězane pśez Gibraltarski pśelew z Atlantiskim oceanom, na dłujkem zajtšu jo zwězane pśez Dardanele, Marmarske mórjo a Bosporus w dłujkem zajtšu z Carnym mórjom a na krotkem zajtšu jo zwězane pśez Suezski kanal z Cerwjenym mórjom a pótakem teke z Indiskim oceanom.
Jo, młogich how hyšći znaju.
Listowanje z pśijaśelami we zdalonej nimskej a serbskej domowni jo był jadnučke zwězanje z jogo mamineju rěcu.
Won mě wulicujo, kak co to cyniś: Jadnu groź za drugeju na nowšy »štand« pśinjasć.
A kak se źo bomam? Ako Stefanie Güttlerojc groni, su wóni pó dłujkima, suchyma a górucyma lěśoma kradu wósłabjone.
Som spokojom, až su jen mě w chóśebuskej chórowni, do kótarejež su mě pó tej njegluce spórali, nanejmjenjej zdźaržali.
Mustwo „Serbske koparje“ njoco se jano w Dešnje zmakaś a graś, ale se teke prezentěrowaś w drugich jsach, wósebnje tam, źož su grajarje togo mustwa doma.
Dejmy se rozsuźiś za sebje a teke za naše źiśi, aby serbske byli a wostali.
A chto ga buźo śi kukawu zabyś abo tu łucyju?
To jo była nanowa gluka.
Móžno jo teke starjejšych do pśigótowanja resp. wugódnośenja zapśěgnuś.
Dnja 7. julija 1994 jo Bramborski parlament wobzamknuł "Kazń k rědowanju pšawow Serbow w kraju Bramborska".
Daś wšyknym zesłoźijo!
Wariś mlac, brjaza, cybula, cerwjena rěpa, slěz, głogowe jabłuška, cerwjeny kał, carny tej, spinat Myjomy a rozkšajomy rostlinowe źěle a měšamy je z tšošku wódy, až nastanjo zmuda.
W pódzajtšnej Nimskej kśě wósadniki kradu to kśesćijańske, nabóžninske wopśimjeśe.
Ako wjacor se pśibližał jo, su dali jomu flašu a pjenjeze a su gronili: »Źi pó paleńc, až něco k wjaceri změjomy!«
Tuchylu se jadna wó wuběrk jadnasćo źěłowych łopjenow, kótaryž pak móžo se hyšći rozšyriś.
Tak smy śěgnuli tam kóńc šulskego lěta 1976/77 a zasej slědk něźi za lěto, tak až smy na zachopjeńku šulskego lěta 1978/79 zasej w našom zwuconem, ale renowěrowanem twarjenju byli.
Njesmjej se, gaž mam tšach!
Pśi tom grajomy teke pśecej znate serbske štucki a my źowća mamy k tomu našu rědnu serbsku drastwu woblacone.
To pódnurjanje woplěwaju wót 1960ych lět w Běłowóźańskich stronach.
Za na źěło jězdźecych jo kněžaŕstwo pak pawšalu respektiwnje premiju wustajiło, aby wólažcowało nowe kosty.
Tak daloko hyšći njejsmy, ale źěłamy pó swójich móžnosćach dalej na dalšnych spiwach.
Francisko Mora jo student wót BTU, kenž pśi źěłach pomaga.
Wše su to chwalili, rowno teke togodla, dokulaž stej serbska problematika a serbska rěc wažny źěl togo zešywka.
Gaž smy zmilne, smy liche!
Kazń teke źinsa hyšći w Sakskej płaśi, až se wobzamknjo – ako južo w lěśe 1994 w Bramborskej – nowe kazniske rědowanje.
Wuźěra z carnych wócow starcow, kótarychž kóža jo ropata kak pergament.
Take zarědowanja su na pśikład kurse za pśewodnikow.
Wšake zaběry, kenž som sama ze źiśimi wuproběrowała, cu wam w Lutkach w nje - pšawidłownem rěźe pśedstajiś.
Jasne jo, až buźo rowno tak tłusty a zajmny kaž ten prědny źěl.
Póglědamej raz, źo twója mama jo.
Bianka Hadamikowa, kótaraž gótujo w horśe ze źiśimi sport, se tomu šćodremu daroju wjelgin wjaseli.
Na tej tofli za głažkom wisy teke list wót „Greenpeace“ na Serba Johannesa Šylku.
Druge su jogo wěsće nagranjali a jomu gronili k comu dej to byś?
Njedajśo se krydnuś! Dejm crjeje tak wobuś, ako su wótmólowane? Chóśebuska uniwersita ma dušowpastyrja za swóje študěrujuce a sobuźěłaśerje.
Dla tych „twardych pjenjez“ se mócnje a wšuźi diskutujo.
Kapitan: A to by było?
Na orgelach grajo wob cas namšow we Wjerbnje, Rubynje a Myšynje.
Aby swóju zawisnosć njepśeraźiła.
Co cyniš rad zgromadnje ze swójim pśijaśelom?
Dolnoserbska rěc buźo tak dłujko žywa, kaž su luźe, kótarež se za nju zasajźuju.
Stej jo w měsće kśěłej daś mlaś a wjacor zasej domoj njasć.
Pśemyslujom wó nama – wó mnjo, Tinje a Zuzi.
"Som narska!", jo groniła.
Nan wzejo sebje šlapku torty.
Głowne kubłanišća su byli pla Dobroługa, Baršća, Lubina a Žarowa.
Awtor jo se, to se wě na wuběrk słowotwóŕbnych mustrow wobgranicowaś musał.
Wóni su gadowate a škóduju pśedewšym kóžu.
A kaž něgajšna serbska šołtowka Gretel Mannowa pśecej zasej groni, jo była Domowinska kupka rozsudna móc we jsy.
Samo, gaž njejo jich direktna domownja.
Su byli rozbuźone, su na kóńcu mócnje pśiklaskali a tych Hochoskich pśecej zasej wuchwalili.
Jo how městna dosć?
Wóna wucy serbšćinu a Witaj.
Na kupkowem fośe wiźiśo mjazy nimi Floriana, kenž jo pśewóźował nas w nazymskich prozninach jaden ceły tyźeń a wón jo ze źiśimi wjele serbski se rozgranjał.
Serbski faraŕ na wuměńku Herbert Nowak z Drjowka (napšawo) a Chośebuski wušy promšt Reinhardt Richter.
Druge źiśi ganjaju ze swójimi pśijaśelkami a pśijaśelami tam a sem, ale nichten se za Leona njezajmujo.
Kužde góle ma swój talent, kenž móžomy wótpowědnje mytowaś.
Wšak se groni knigłam w nimskej rěcy.
W slědnych lětach jo se wuwijało płodne zgromadne źěło ze wšakimi akterami ze Slěpego a wokoliny.
Za was źiśi jo mama wjele lět nejwažnjejša.
Za to se wósebnje stara kněni Kralowa, kótaraž pśiźo howko kuždy źeń z Budyšyna, aby źiśam wucyła pśi grajkanju serbsku rěc.
Stwórtk tyźeń su swěśili zwiganje.
W slědnem wudaśu łopjena „Naša Domowina“, ako jo było pśed tśimi tyźenjami k Casniku pśipołožone, jo była wótśišćana fotografija, wótmólowana w lěśe 1948 w Praze pśi góźbje olympiady Sokołow (sportowych towaristwow ze słowjańskich krajow).
Jajka se tak na blido scyniju, až njejsu kwětki wiźeś.
Won ga jo cesćej w Praze był, a znate su Praskim pśijaśelam Serbow knigły Jurja Krawže, žedne z nich ga su je južo cytali.
Ten rekord jo AfD pśewušyła jano hyšći we jsy Hirschfeld we wokrejsu Łobjo –Halštrow.
Wjele źiśi rad ryjo w zemi.
Nic jano aktiwne balokoparje w mustwje "Serbske koparje" maju swójo woblacenje, ale teke dalšne, njeaktiwne cłonki.
Źiśi móluju na papjeru padorowne smužki.
Jadna se wó kóńcnej morenje, ako jo w Solawskej lodowej dobje nastała.
To by se mógało wěsće z chorami krotkocasnje hyšći wujadnaś.
Za kralowku su se wupytali Mareen Wandeltojc, Danu Metagojc a Katju Balckojc.
Južo wjele lět naduwaju casniki a druge medije to ako ekskluziwne tšojenje w našom žywjenju.
Juro Gera, kupka Žylow: Nosarstwo šule dej se něnto ku zachopjeńku nowego šulskego lěta změniś.
Sabine Siegowa jo 1986 kulturne wědomnosći a sorabistiku dostuděrowała a źěłała a se angažěrowała pla Domowiny.
Ale za to su nejpjerwjej mjeńše kšace notne.
To pak móžo se něnto gótowaś z mašinu, ako jo to na wobrazoma wiźeś.
Mušle, ako su měli to cełe zwěrje hyšći we sebje, som chyśiła pšec.
Pó chytanju ženu źiśi pó bala.
Raz wjacor jo gronił swójej žeńsce: „Co jan to buźo?
Petra bydli a źěła w Mecklenburgskej a weto kuždy raz w nalěśu a nazymje na kóńctyźeńske kurse pśijěźo.
Pśi wuźěłanju a zestajenju nowego financnego plana za lěto 2011 ga su musali zwěsćiś, až změju pśemało pjenjez, gaž kśě ako wokrejsne zastojnstwo wše swóje nadawki dopołniś a financěrowaś.
Domowina bźez serbskeje młoźiny? — To su pšašali młode Domowinske cłonki wence pśed domom, źož jo se kongres pśewjadł.
Nejpjerwjej jo statkował w Rogeńcu a pón až do swójeje smjerśi 1884 w Lutolu.
Stefanie Krawcojc za swójim pisańskem bliźe.
Ale gaž se na pśikład dešćujo abo gaž jo kurjawa, mamy 100 % wódowego wobstatka w pówětšu.
To pšawje jo a mě, tej źiśownicy Uśe spódobaju se krotke teksty na kuždej stronje.
* 1947 w Radušu a tam bydli, diplomowy jurist, wejsny chronist
W popajźi w Omsku su diagnosticěrowali prědny raz jogo epilepsiju.
Pawoł pišo: Gronim pśez gnadu, kótaraž mě dana jo, kuždemu mjazy wami, aby wón hušeje mysli njebył nježli se słuša, ale aby z rozymom se myslił.
To su byli stare towariše ako Edith Pjeńkowa, młode luźe wót zwězka "Žane Wochozy II" a Měsćańskeje wobswětoweje kupki, luźe wót Njepilic dwóra a dalšne.
Docełego, to se wě, w njom pśedstajijo 53 wobrazow, a pśipowěźeło jo se wušej 1050 sobustatkujucych.
My mamy wjeliku naźeju, až naša wjas Rogow wostanjo.
Nan: Robinson pak to njewěźešo, dokulž běšo wjelgin rědko do šule pśišeł a tak wjelgin małko nawuknuł.
Naše serbšćinarje z rědownjow 5/6 su se pśedstajili w krotkich sadach na serbski.
Wěš, wótkul ma mlac swójo mě?
Smy pón śěgnuli z našeju kapału - to su byli Zaspicke Dixieland-muzikarje - do našogo internata, źož jo nas witał internatny wjednik.
Pśi tom budu wužywaś originalne materialije: glinu a wjerbowe witki.
Na zapusće w Dešnje su měli woglěd ze Šwedskeje.
Do njogo słušaju Erwin Hanuš, Marion Stenselowa, Horst Petrik, Bjarnat Rjentš, Jurij Koch, Martina Breithauptowa a Kśesćijan Ela.
Něnto jo Witko w sportowej hali.
„Findus a kokot-spiwarik“, Ludowe nakładnistwo Domowina 12,90 euro
Njebój se, luby kraj, ale buź wjasoły a skobodny; pśeto Kněz móžo wjelike wěcy hugbaś.
To cełe dej hyś do decembera, slědny termin togo kursa buźo 13. december.
Kněz źejo: Mójo swěte mě njewótswěśćo.
Hyšći w samskem lěśe běšo Nowe Město pśez darjenje pśišło do Worjejc.
RĚC
Han Steenwijk se něnto z tym zaběra.
W pśiducem lěśe jo wopytał we jsy Rakojźe w Górnej Łužycy jatšowne spiwanje wóžywiś, což pak jo se jano na krotki cas póraźiło.
Mója wěra stoj pód motom "Bog jo se do mnjo garnuł".
Na pódzajtšu a na pódwjacorje jo granica Górnych Błotow njejasna.
Pśi tom jo rowna licba źiśi trjebna.
Lěc njej’ jomu wóstudno?
Trjebaśo jano někotare prozne flaše a wódu.
Wucone se pšašaju, kak jo to móžno, až z jadneje rěcy su se wuwili tak wšakorake rěcy? Jaden motor, ako góni rěcne inowacije, su interference ze wšakimi pśedindoeuropskimi rěcami.
Co su luźe wótegronili? "Wóni su powědali wót sebje, smej tek pśišłej ako dušepastyrja.
Wona jo kśěła se wudaś, ale Žylojski bur jo gronił, až pjerwjej drugu słužabnu zdobyś musy.
Malsnje jo kórbik napołnjony.
A dla cogo njejsćo sobu do Chóśebuza šli?
Pśeśěg startujo zeger 14.00. 
Ten Dolnoserbski internat pak nawjedujo wót junija 2018 Bianca Kökényes.
Akle wót srjejźi oktobra sem ma wjedro se pólěpšaś.
Wo historiji Serbow a źinsajšnej situaciji w serbskem žywjenju jo powědał Maks Šurman.
Zymy su tencas byli twarde, mrozowate a sněgowate.
Aby tam napšawdu něco mógali wuslěźiś, musymy se južo kradu dłujko z tym systemom zaběraś a se derje wuznawaś.
Po informacijach, kótarež wón ako ministaŕ ma, by se dejała Serbam w pśichodnyma krajoma Sakska a Bramborska pó wustawje garantowana kulturna awtonomija daś.“
Wón jo se w Budyšynje naroźił a jo absolwent tamnego Serbskego gymnaziuma.
To jo był młodostny ze Žylowa.
Jatšy, to groni: glědaś na žywjenje a na swětło, se źěliś wót togo śamnego, což jo žywjenjeju pśeśiwne.
To som wóstała pór nocow bźez spanja.
"Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny garantěrujo šćit datow jich cłonkow, we wobjadnosći z kaznjami").
Teke něco italskego a israelskego – smy kśěli pokazaś, až teke něco drugego móžomy", groni pśedsedaŕka Regina Schulcowa.
Spěchowanje internatnych kostow
Statki makaju se z tym, což oficielnje se groni – jo wóna chwaliła, myslecy se na swóju situaciju.
Muskle mjazy kórabjami se naśěguju, to pówušyjo wolumen w płucach.
Jo, to njejo jano cool, to jo totalnje cool!
Milena Stockowa a Torsten Mak stej musałej w Pódstupimje ceły źeń wulicowaś wó Serbach.
Wón pak jo musał pśeśěgnuś ze swójeju familiju do Quedlinburga dla pówołanja jogo nana, toś njejo nejskerjej serbski powědał.
Limbark jo był w tom casu centrum Bratšojskeje wósady w Dolnej Łužycy.
Wósebnje jsy Mały a Wjeliki Gósćeraz (Gastrose) a Dubojce (Taubendorf) pśi Nysy by byłej wót jamy wobśěžkanej.
Jeje mama jo togodla cas žywjenja tužna była.
Wušej 20 lět jo tudy zasej słyšymy, tradicionelnje na kuždolětnej swětkownej namšy serbskeje wósady.
Naraz wuskócyjo jomu mokše mydło z rukowu.
Za Ernsta Muchu stej słušałej pówołanje a wěra we Boga gromadu.
Manfred Stolpe, a jo se gano wudał do Błotow.
Jo, w 70tych lětach su nastali wejsne wumarlikow nje w NAW.
Styri młode wokate sowy jo wopjeršćenił Klaus-Peter Kodselek slědny stwórtk.
Karnewal pśiźo wót łatyńskego a groni "Měso, bóžemje."
A teke gaž njewužywaś tu rěc kuždy źeń, maš pśez Witaj nanejmjenjej pśistup a wědu z togo.
Molowali su teke w Dešańskej cerkwi a w Domowniskem muzeju.
Žylojska młoźina jo nas južo wěcej raz pśi serbskich swěźenjach šćodrje pódpěrała ze swójim rědnym spiwanim a jo nas teke pśepšosyła, až dejmy k nim pśiś, tež jo žylojski kněz kantor Rizo swóju pśipomoc zlubił a k tśeśemu jo lažke drogowanje do Žylowa, dokulž Błośańska zeleznica tam wustanjo, tak bu wobzamknjone, až pójźomy do Žylowa, źož Bog co.
Potom se zasej na dwa tyźenja wochłoźijo, wjele dešća pak se njenajźo.
Tšochu južo ten źeń, w cełej dokradnosći a jasnosći nejskerjej akle bejnje pózdźej se mě wuwědobniło jo, kaku gluku smy měli.
Na dwórje hyšći pór kuskow wobrěda wokoło stoj, pórědnje do pókšydłow zawobalonych.
Redaktor jo we njom wopisał, kak źiśi chójźe kmótšam pó jaja.
K žywjenju pótrjeba wón cystu, pśewidobnu wódu, we kótarejž plěju małke rybki, k eksemplu šteklinki.
Nejskerjej we tom casu jo wón chopił južo źěłaś na tych zwjercha wobspomnjetych serbskich cerkwinych knigłach.
Po zmakanju pśed pomnikom su byli wšykne kazane do cerkwje na orgelowy koncert a za tym na kolokwium, na kótaremž jo S.
Pśiducny raz to buźo dnja 23. měrca.
Pód wšym pózdatnej kwiśonku jo kijaškowym łopjenam pódobne wusoke łopjeńko.
To zelezo bywa cerwjene a měke, a kowal móžo jo z klapacom za swójeju wólu wobźěłaś.
Wobej matej teke jaden pśimk.
Te prědne słuže wopisu wšyknych pólow wědy, te druge wobjadnaju jano wobgranicowane pólo, to pak zwětšego dokradnjej.
Na dopórucenje delegatow su dostali mjenja pó wuznamnych Serbach: Michał Hórnik, Jan Arnošt Smoler a Handrij Zejler.
Cerkwine wjednistwo njoco Serbow wěcej dopśenimcowaś.
Z wótpowědnje wusokeju temperaturu na zachopjeńku a niskeju gustotu by teke móžno było, až uniwersum dojśpijo kritisku spěšnosć ekspansije , tak až by móžna była njeskóńcna ekspansija pśeśiwo grawitaciji.
Wón jo grał wšake serbske štucki, ako jo dostał wót redakcije bramborskego serbskego radija rbb.
33 pórow jo sobotu pśez Wobsedne Bórkowy śěgnuło.
Pónjeźele jo była ptaškowa swajźba.
Źinsajšna kjarcma jo daloko a šyroko znata za swóju dobru kuchnju, wósebnje pak za swóje jadnorazne błośańske droždźejowe mlince.
Wótźo su te pjenjeze pśišli, njejo kradu znate.
Robinson běšo něto w Londonje, glědašo a źiwašo se na tom wjelikem měsće, wón zaby na wšo, což zajšło běšo a teke na pśichod a stojašo kaž woł pśed nowymi wrotami. 
Toś mamy raz źeń, raz noc.
Wót togo su zastupniki koncerna wulicowali na wobradowanju gatojskeje gmejnskeje rady pśed dwěma tyźenjoma w Husu.
Kantor Rizo wó serbskej a nimskej rěcy
Druga ruka źaržy papjeru.
Pśedewšym jo nas w jubilejnem lěśe Fontanego na to pokazała, kak jo ten znaty spisowaśel a basnikaŕ wiźeł a wopisował toś tu krajinu a stare pšuske zemjańske rody, ale teke, až su na tej kupje w zalewje Warty do Odry južo w 6. stolěśu Słowjany sedlili.
Zal kulturnego centruma w Namysłowje jo był 6. nowembera połny luźi!
Pisali su zwětšego znate awtory, jano mało pśechwatankow jo pódla.
Něźi 20 luźi jo se dotychměst pśipowěźeło - tak jo se w slědnych dnjach pisało we wšakich nimskich casnikach.
Žaby su wumóžone!
Co sćo dojśpili doněnta ako Serbski sejm? Cogodla se angažěrujośo za Serbski sejm? Mam frejdu, až mógu něco gótowaś za serbski lud.
Adresa jo: Pśi marku (Am Markt) 10, 03116 Drjowk.
"Na zdźaržanje zgromadnego źěła ze źiśownjami a šulami buźomy teke w pśichoźe wjeliku wažnosć kłasć", wujasnjujo Nikeloc Manfred.
To som nejlubjej cyniła, dokulaž jo był měki a jo derje wónjał.
Źiśownja Styri lětne case w Strjažowje: 14.650 euro
A teke to, až jo cełe źěło z paru bejnje śěžke.
Rosćo w Alpach.
Na droze jěźo traktor mimo.
»Wóni na tebje cakaju«, wóspjetujo Karina.
Zeger jo słušał Steffenojc familiji a bu zachopjeńk 2000 restawrěrowany a funkcioněrujo až do źinsa.
"Smy solidariske z tymi, ako kśě wóstaś."
Som póglědnuł krotko na Kita.
W toś tom jěsnem starstwje dožywjaju źiśi nejwětšy skok w emocionalnem wuknjenju.
Nejlubjej jo se wón wobźaržał w Dańskej a w Tirolu.
Pjerwjej jo to była serbska wjas Bukowka/Bückgen.
Pla Domowiny su hyšći dalšne liche źěłowe městna.
Wón bydli w mrokawach wusoko na njebju.
1928 Wumrě stara šulaŕka Bojtowa.
Za mnjo wóstanjo to rědna architektoniska zajmnostka.
22. 11. zastupijo słyńco do zwěrjetnego znamjenja stśělca.
To by było teke něco za ABM.
Słuša paleńc k tomu?
Na drugem boce smy słyšali pak teke to: „Ja by sebje žycył, gaby było kužde towaristwo napominane, krotko něco groniś wó sebje samem”, stej rjaknułej Maren Kobelowa a Harald Breitenau z Tradiciskego towaristwa Wjerbno.
Dalšnu słužbu! 
Karina wobglědniwje dołojce pśelězo.
Sobotu jo był program na jawišću, reja a wšake rozluštowanja za źiśi.
Gołbinske su póstark za cełu Gołkojsku wósadu, aby se tam wěcej na to serbske glědało.
Z awtom pśiźoš tam lažko: Pó awtowej droze z Chóśebuza na Wrocław, nawłos 55 km za nimskeju granicu, pśiźoš k wujězdoju „Lubań/Świętoszów“.
Jatšy w Bórkowach w telewiziji rbb
Z wobrotnym jězykom jo Marlene Jedrowa tych 14 wšakorakich drastwow rozkładowała.
Ale nic jano žedne Prjawoske młoźeńce su měli na taki part swóju premjeru.
Pśednosk wót reliktowych serbskich mjenjow
Gideon pak wótegroni Knězowemu janźeloju: Joli Kněz z nami, cogodla ga jo se nam take wšykno stało?
Ten se bejnje rozeznawa wót tych typiskich staršych twarjenjow a dwórow w Slěpem.
K tomu słušaju mjazy drugim luźe, ak njejsu z rodom z Łužyce, ale su weto serbskim wěcam pśichylone a na cłonkojstwje w Domowinje interesěrowane.
A planowane jo teke lětosa, až mógu woglědarje tam zasej "drogowaś" a piknikowaś z alpaka-zwěrjetami.
Som namakała žywjenjoběgi Serbow, cłonkow jadnoty.
Wóni su bogate na mjod.
Ten caka w tejzkach na dalšne wobźěłanje.
Erwin Hanuš jo pśecytał to tšojenje wót "Stalinowych wobrycow".
Zasej stojmy na mroce dweju lětowu.
Warnowanjow dla su byli malsnje gótowe.
Ten fond za naměstne projekty wopśimjejo za Łužycu dogromady 80 milionow euro.
Baran tłuka, Hana nuka, na njog’ fuka, do njog’ puka.
Niger jo wjelika rěka w pódwjacornej Africe.
Hucćo a napominajśo se sami z psalmami a z kjarližami.
Nawjedowaś buźo je kantor Björn Sobota.
Z Gatojc/Teichland.
To serbske jo za Silvio ceło nowa wěc. „Nejpjerwjej njejo było tak lažko, gaž su se serbski witali, a ja njejsom wěźeł, wó co źo.“
Až jo se wón naroźił 7. apryla 1944 w Rogoznje blisko Chóśebuza w familiji serbskego pjakarja, pśinosujo k tomu, až su luźe w Dolnej Łužycy na njogo wósebnje gjarde.
Rowno tak wjasele se błośańske burowki, kenž pśed Měsćańskeju halu w Chóśebuzu sad a zeleninu pśedawaju.
Wšak maju mjazy Strjažowom a Prjawozom 8 móstow, wjeducych pśez rěku, Małksu a groble.
Wobsednikaŕ Heinz-Dieter Gloede jo gronił: "Gósći we hotelach se wobśěžkuju dla interneta."
Gano kazašo se z tym pówabnym gronom na kabaretowy program.
Nejskerjej jo tak, až dej se 108 płoninow saněrowaś.
Siegfried Lindt z Bórkow - 24.12. (54)
Erwin Hanuš cyta ze swójich knigłow
Tam ga su južor pśed 10 lětami z wjelikim wuspěchom stare cerkwine freski pó poměrnje njekomplicěrowanej wašni konserwěrowali.
Kak źěłaju źowća a gólcy źinsa w kulturnej kupce na gymnaziumje sobu?
Mariana Šenkarjowa (Morlingojc) z Depska źinsa.
Pśeto nicht njejo ako ty, a njejo žeden Bog mimo tebje, za wšyknym, což smy z našyma hušyma słyšali.
Wót julija budu zasej wokoło Wušeje cerkwje, źož jo wšykno nowo twarjone.
Projekt Witaj wósebnje w šulach njama bóžko ten trjebny wusoki status ako by dejał měś, serbska wucba cesto wupadnjo, tych serbskich ceptaŕkow a ceptarjow bywa mjenjej a mjenjej, wót 6. lětnika wóteběra licba serbšćinarjow mócnje, na Dolnoserbskem gymnaziumje by dejali wěcej cyniś za serbsku rěc ... a tak dalej.
Wubójana ženjo pó kupnicy.
"Temowe póla brunica, energijowe góspodaŕstwo, strukturna změna a Serby su mě cełe nowe," jo gronił.
W Zaspach bydli syn Alfreda Měškanka Werner Měškank.
Kroh jo se mócnje wugronił za nowe wujadnanje (dogrono) mjazy serbskimi zastupnikami a nimskim statom.
Zapustarje w Brjazynje.
Ta wuchytana zemja słužy k pówušenju teje drogi.
Kak smy se wšykne na naš wulět wjaselili!
Maju ga Gorne Serby sami nad Dolneju Łužycu rozsuźiś?
Jo w tom zwisku woblutował, až su pśi lětosnem jubilejnem zapusće w Dešnje take špatne wjedro měli.
Lubina Malinkowa pišo wót role serbskich žeńskich we 18. stolěśu – ako ceptaŕki, dušowpastyŕki a prjatkaŕki.
Stolica Mumbai se teke tam namaka.
W Liškowku njejsu měli žednu cerkwju, tak su se gwězdku pó jśmě pěšy wupórali k cerkwi w Liškowje.
Župa chwali Pólka mjazy drugim za jogo grono na głownej zgromaźinje Domowiny lětosa w nalěśu, źož wón jo se za jadnosć Serbow wugronił.
Gódowny mark: Hyšći do 23. decembra buźo na Starych wikach, Grodkojskej droze, Naměstnje grodoweje cerkwje, Pśi měsćańskej studni a na Naměstnje nimskeje cerkwje Gódowny mark.
Specialisty za wjedrowe prognoze za dlejšy cas su:
Ale dejmej se slobra pasć!
Lubjej pśiglědujomej.
»Mlac, ty stara wobuza, póraj se do wótlěta«, kśika roža – jo jan zawidna!
We takej runźe se pón, to se wě, teke wó zachadnosći powěda.
Zeger 16.00 buźo spiwaś Duo Astoria.
Dalej k tomu groni: "Jo za nas wažne, až móžomy zwenka strońskopolitiskich konstelacijow ze swójskim głosom wusłyšane byś."
Dešno musy toś pśecej na mokšotu pśigótowany byś.
Info-tofle a grafiki su nowe.
Njejo lažko, su gronili, z Městom powědaś.
Pód brjazami, bukami, dubami jo wjele jagodowych krickow.
Z Dolneje Łužyce ga buźo w zgromadnem mustwje 12 grajarjow.
Weto pak pśiwzejo rěcna šula hyšći pśipowěźenja (0355/ 792829).
Tudejšne Towaristwo pśijaśelow Serbow „Pro Lusatia“ ma nowego pśedsedarja.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik a dolnołužyski župan Wylem Janhoefer stej jej pódariłej strus a flašu sekta.
Až k 12. januaroju pak wjele casa wěcej njejo.
Togodla jo se ceła familija wjelgin wjaseliła, až šwigerstarjejšej stej nam móžnosć dałej, dom na Chóśebuskej droze pśetwariś.
Gnujuce jo było grono togo drugego syna Romana, kótaryž jo wulicował wót zacuśow a dopomnjeśow na nana – to jo pšawje literarny tekst, kótaryž buźo se wótśišćaś w Rozglěźe.
Jolic njejsu lube, ga se jim bližy z wjelikim grimanim.
Ale ten śotka jo mócnjejšy ako Kral.
ze zaźiwanim zwěsćił, až su Serby něga tež wužywali pismiki staronimskego pisma a až Brigit Patokowa toś to pismo wobkněžyjo a w swójom wuměłskem źěle pšawidłownje wužywa.
Co ga z togo pśiźo?
Hebr 12,1–3 * Jer 7,1–15
Něnto jo dalšna taka edicija na pśedań - a to ze znateje a woblubowaneje serije „HB Bildatlas” (nr. 214).
Prědny pśedsedaŕ Maśice Serbskeje jo był Jan Bjedrich Tešnaŕ .
How jo se teke južo cesto serbska młoźina zgromaźiła, 1966 jo było how centralne młoźinske zmakanje Domowiny.
Nowy traktor za grajkanje jo w Janšojcach.
To pomogaj Bog!
A naslědku jo gósćam pśiwołała: "Mimo was njeby ja mógła nic wugbaś.
Něnto by tek rad pśepšosył powědarjow dolnoserbšćiny.
Lažy pśi Dnjeprje blisko srjejźišća kraja.
Woni su k tomu pśinosowali, až teke nowa Pratyja ma zasej wjele wšakorakich temow, wjelerake stile a žanry.
Pówětš jo how śopły a wótstojany.
Berettyóújfalu jo město w Hungorskej.
Mimo zajma pólskich wótpósłańcow za problemy Serbow njejsu te pólske kněžaŕstwa, na kótarež su byli wusměrjone wušej naspomnjone pšašanja a pominanja pokazali, až kśě Serbam pomoc.
W tom casu wót 8. do 12. stolěśa jo było mjazy tymi wšakorakimi ludami jadno braśe a daśe.
Cłonki zjadnośeństwa zmakaju se kuždu slědnu wałtoru mjaseca w gósćeńcu "K słyńcu".
Kak něnto dalej, gaž k wšyknym drugim hyšći pśiźo pandemija? Ta płucowa chórosć njejo daniž carna mrětwa daniž cholera.
Pśez to, až publikacija wujźo we rědu Spisow Serbskego instituta, njebuźo se wóna wužywaś.
Ale źowćo njejo spiwało!
A pótom njesmějomy politiski pśez jadnu brilu glědaś, my njesmějomy snaź na CDU wumjatowaś, ta CDU a ta SED słušatej gromadu.
Něco ga jo pótom zgrěšył a jo musał za krotki cas do popajźeństwa.
Pśicynili su ju 1963 na iniciatiwu Józefa Frencla, pśedsedarja Kružka dolnoserbskich awtorow a wucabnika Serbskeje rozšyrjoneje wušeje šule, ako jo nosyła wót lěta 1974 mě »Marjana Domaškojc«.
Aby se ta nowa serbska drastwa teke wupłaśiła, buźo teke na Žylojskem młoźinskem zapusće pódla.
We srjejźi kusa su zawěsće stojali ptaški.
Karina se chyla pśez blido.
Pótakem som w awgusće 2008 tam zaśěgnuła – ze wšym mójim hamkom a mamkom.
Něntejšna radnica na marku buźo se pón na hynakšy part wužywaś, a za to su wuźěłali južo konkretnu koncepciju.
Pomoc su nam byli serbske, barwojte dopokaze.
A Sprjewi se něnto oficielnje wšuźi groni a pišo „Sprjewja“, lěcrownož Serby jej gronje pśisamem wšuźi w Dolnej Łužycy „Rěka“.
[...] ten mudry spěšnje kaž kamjeń pušćił na zemju, a to pó rownej droze do wótcynjoneje studnje, źož jo ned se do ryby pśeměnił a pó wóźe płuwał.
Som to sobu dožywiła w 14. wušej šuli.
Město togo zestajajo se měšane mustwo Dołojcnych a Górjejcnych Serbow, źož kuždej „frakciji“ pśipadnjo źělba wót 50%].
Pśiglědowarje wót RBB mógu „Wuhladko” prědny raz sobotu, 14. maja, zeger 14.00 wiźeś.
a młodostnych pisało wó zwěrjetach, lěc to jo był kulkowy bruk abo panda.
Pisany list jo něnto suchy a gładki.
Jan 18,28–32 * Jer 28,1–17
K toś tym wobrazam su směli źiśi něnto teke něco wulicowaś njewótwisnje wót togo, lěc su byli na rěźe abo nic.
Wumóluj sněgowego muža takego, ako jo wón w teksće wopisany!
Na com to zalažyjo?
Běły swět jo źiśam raj.
Stakim buźo lažčej kontinuitu dostaś.
Ta góńtwa słuša měsćanarjam.
Wót howko njebjo a mrokawy wobglědowaś.
Wuptyajśo se figuru, kenž jo źiśam z telewizije znata.
Dla tog dostanu Dešanarje pódpěru wót bórkojskego amta, wót wokrejsa Sprjewja-Nysa a samo wót kraja .
Stakim statkujo na śěło wětša zwigajuca móc*.
Wónej wjele casa ze sobu pśebywatej, dajotej se cesto wiźeś, k eksemplu w lěśu pśi graśu Serbskich koparjow pśeśiwo dańskim Nimcam w Hochozy.
Günter Mucke jo glědał slědk do zajźonosći a wulicował, kak jo k tomu dojšło, až něnto se za kuporom slěźi.
Jolic něchten Serbske Nowiny njecyta, zalažy to pśisamem pśecej na tom, až wón serbšćinu njewobkněžyjo.
Wjelgin zajmny a wažny jo był pśednosk J.
Premjera graśa buźo južo w maju w Dolnej Łužycy.
Plasta w oceanach se pómjeńšujo.
Kak jo nan to zwónoźeł, njamógu sebje pšawje pśedstajaś a se žednje pšašał njejsom.
Wóna jo k tomu pśipomogła, až jo Drjowk se wuznał k serbskemu sedleńskemu rumoju, až how dla togo dajo mjazy drugim dwójorěcne drogowe toflicki.
Pomogajśo žałosnemu a pótrjebnemu k pšawoju.
How wóna jo wót lěta 1926 až do 1938 bydliła a statkowała.
Bog jo našo dowěrjenje. Ps 62,9
Jadna scena z kursa.
Sobotu, 17. julija, jo wjacor zeger sedymich małki demonstraciski pśeśěg wót radnice pśez město ku Glad-Housoju śěgnuł.
Dejali pak teke to špatne a njedobre z głowy, z wědobnja wutłocyś, gaž źo wó politiske systemy?
Skulptura jo financěrowana pśez srědki Krajneje pawšale za mócnjenje wejsnych stronow.
Powědaj jaden z drugim wěrnosć a suźćo pšawje a pórajśo měr we wašych wrotach.
Wón jo měł pśecej zajmne ideje.
Taka powěsć jo zwjaseliła Grodkojskego šołtu dr.
K drugemu razoju su wugótowali w Dešnje adwentske wiki. 2008 su byli k prědnemu razoju, a łoni su zarědowali w Strajžowje spiwanje pśi zwónje.
Rejowaŕski mejstaŕ Michael Apel nawjedujo tam ludowe reje.
Wy sćo něnto župan, to pak njejo hyšći wšo.
Rowno som mamje pór zbórkow wódy do pałkaŕnje donjasł.
Ptaškowa swajźba jo kulowata wěc.
Chtož skjaržy, až se znoj kaž swinja, drje njewě, až swinje – rowno tak ako psy a gryzarje – zewšym njamógu se znojś, dokulaž njamaju žedne znojowe załze.
Lěśojske ferije pak su wabjeńske akcije za wšym zdaśim wobśěžyli – suźi wuběrk.
Ze zobom jo kšuśe klapał do głažka.
Něco kurioznego jo w tej kupce: Serbske mustwo dej južo tśeśi raz na zachopjeńku graś pśeśiwo korutańskim Słowjenam!
Muzikaliski wobrubiłej stej zarědowanje Kezia Editha Christy a Thomas Bachmann na gitarje.
Ale to ga kuždy wě, až šef takim mjena, a nicht se mimo wažneje zawiny njezwěrijo se źěła wobijaś.
Gipsowy wobraz jo był rozbity, do 26 kusow.
Karsten Nyča njejo jano fotograf, ale teke twaŕc, wjednik pśez pśirodu a gósćinaŕ.
To buźo kuždy źeń wót zeger 9:00 do 15:00. Městno buźo Dolnoserbski gymnazium.
K jich znamjenjam słušaju žywe diskusije wokoło „budyšyńskego centralizma“, wažnosći Serbskego domu w Budyšynje, rownowagi regionow, Górneje a Dolneje Łužyce, wobźělenja na Europeaźe a zgromadnego źěła ze Serbskim sejmom.
K tomu jo hyšći Richard Schönfelder grał na gitarje a Heide Šinowscyna na prěcnej flejśe.
Druga móžnosć pak jo, až źo ten swěźeń slědk na tatański romski swěźeń Lupercalia, ako jo se rowno swěśił wót 13. do 15. februara.
Je su restawrěrowane wótnowotki stajili.
Wjelika śišyna... Ga wetom zwignjo kobołt ruku, wjasoły, až nicht njejo wumarkował, až wón jo ten grimot napórał. „Ja mógu leśeś k luźam a tam pomoc pytaś“. „Leś!“ jo pśikazał Willi, kótaremuž łdzy su stupili do wócowu.
W Kósobuzu planuju 650 meterow dłujku a styri metery wusoku sćěnu za zukowy šćit.
Jo ga wót 30 wobydlarjow 21 Serbow, což znani, až stej wěcej ako dwě tśeśinje serbskej.
Ten muž groni, až wón jo Husak z Wórjejc.
Jeje młode sobuźěłaśeŕki maju doma zwětšego źiśi w šulskem starstwje, za kótarež muse "pomocnu wucabnicu" graś.
Po wěcej ako 30-lětnem źěła połnem žywjenju jo było Hanzoju a Lizy pśižycone jano mało spokojnych zgromadnych lět. 4. februara 1893 jo Hanzo pó śěžkej atace wutšoby 66-lětny zemrěł.
Jeje woblico jo tužne.
Kwiśo wót apryla až do junija .
Wola za taku zgromadnosć pak dalej wobstoj.
Źiśam jo se spódobała głažana witrina z wustajonymi pupkami w serbskich drastwach.
Wóna mólujo a kresli, wjelgin pilnje a cesto.
Wšykno źo pó planje – jo gronił Wolfgang Zech, gmejnski sobuźěłaśeŕ za nastupnosći górnistwa (Bergbau), na wobradowanju gmejnskeje rady pśedslědny tyźeń.
Casniki z togo casa, pjenjeze, žytowe zernka a wšake dokumenty stareje cerkwje su scynili do głažka a su wšykno zaryli połtera mejtarja pód fundamentom.
Rownož ga te starše žeńske w Turnowje powědaju hyšći wjelgin wjele, pśi nakupowanju, na kjarchobje, a wulicuju serbski raźi”.
W slědnyma jsoma su źowća dostali jatšowny kružk.
Nowy zešywk za źěło ze źiśimi wót RCW.
Wšykne smy byli wuźěsone, ako smy musali wiźeś, k comuž jo zamóžna pšawicaŕska gramota na Žydow.
[...] jano serbski powědała a nimski powědajucy stej jej serbska rěc a serbski akcent až do swójeje smjerśi pśecej zasej na gubu biłej, tak až jeju žednje wótpołožyś mógała njejo.
To buźo płaśeś 100. 000 euro, 80. 000 buźo jim Sakska pśipłaśiś.
Zapšawym mógało se něnto za nas zachopiś měrne, spokojne a glucne žywjenje.
Serbski źeń jo Slěpjanarjam a gósćam z drugich stron pórucył wobšyrnu zaběru a wjele informacijow.
Tak derje ako som mógał, som ju w ruce źaržał a z takim njejo wóna na te kamjenje klasnuła.
Małe myto se wě za to dostanjo.
Serbski rozgłos jo se pśeśiwo tomu woborał, Serbska rada jo protestěrowała, ORB a druge njejsu byli z tym wobjadne.
Jolic město kwiśonkow su źělne kwiśonkowe stołki, pótom jo dwójna grana.
Wón bydli pśi pódpołdnjowem polu.
Chtož musy krotko pisaś, ga dej se wósebnje procowaś.
Jatšy pón pórejtujomej na kónjoma pyšnyma.
Móje luźe su hura wołali a ja njejsom se na to myslił, kak wjelgin budu swóje zlubjenja woblutowaś.
Janšojske zwóny zwónje k wěrowanju w cerkwi a na cerkwinych swěźenjach.
Naš serbski pśijaśel z Górneje/Milkersdorf Manfred Ramot jo Casnik domoj kazał a pokazał, kak to se gótujo.
Na to stej jogo nan a maś, něgajšna dłujkolětna wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, źiwałej. „Mója mama jo wjele lět wuspěšnje nawjedowała Dolnoserbski źiśecy chor.
Rostlina jo w krotkowjacornej Europje rozšyrjona, ale teke kultiwěrowana wustupujo.
Pótakem su se rostliny z kwiśonkami a pcołki wěcej a wěcej na sebje nastajali.
To jo dwójcy teliko a hyšći něco wěcej ako pśed dwěma lětoma.
To pśepowdaśe myta stanjo se sobotu w Pančicach-Kukowje w Górnej Łužycy – to jo wjas, źož basnikaŕ a klasikaŕ górnoserbskeje literatury Jakub Bart–Ćišinski (1856–1909) jo se naroźił.
Wósym lět pótom jo toś ten cesny amt pśiwzeł Herbert Schirmer a w zachadnych pěś lětach jo był Dytaŕ Freihoff cesnoamtski za serbske nastupnosći w LDS zagronity.
Naš grošk jo pśipomogł, až princesna jo swój kralojski póchad dopokazaś mógała a se z princom wóženiś směła.
Niźi žeden ruš, žeden awto, njetrjebaš se bójaś, až mógał někaki rjagotak śi na pěty zajěś, wjacornjejša błotna śišyna.
Pón su te kontakty wusnuli.
Gaž jo muski doma wumrěł, jo teke wuž Góspodaŕ wumrěł.
A wokoło wusoke zelene bomy a wjacorny chłodk a powětš tak glěwki ako wobguslujuce kupanje.
Wšak su se fararje a dalšne angažěrowane kśesćijany zmakali na dwórje Helmuta Hupaca, ako jo dłujko fararił w Kórjenju.
Pak su to sami gótowali, pak su jim pśi tom starjejše pomagali.
Smy wiźeli pak teke pśinoski na slědach serbskich wudrogowarjow na drugich kontinentach, abo teke, kak su žywe druge narodne mjeńšyny, na pśikład Słowjeny w Awstriskej, Dany a Frize w Nimskej, Burgenlandske Kroaty, Kašuby w Polskej a druge.
Wón źinsa tak mócnje swěśi.
Jo to prědny raz, až w tom gremiumje sobu źěłaśo?
Stwórtk, 30. januara, wumaršěruju zeger 12:20 zapustowe póriki 11. a 12. lětnika Dolnoserbsgeko gymnaziuma.
Swóju zawinu jo to měło na jadnom boce w jogo wenkownosći, jo za wjeliki źěl chójźił w brunych škórnjach a tomu wótpowědujucem zecu, kšuśe wukšacujucy.
To rědne jo: Puchorje budu daloko leśeś.
Z cepami su musali gjarnc trjefiś.
»… na droze žywjenja«, jo skóńcyła Smjertnica tu sadu a jo jomu wzeła dušu ze śěła.
Źinsa je běłogórjańske rolnikaŕske drustwo dalej wužywa, ale z mjenjej skótom.
Ale južo wótzaprědka kśě jo twariś tak, aby mógali jo pówětšyś, buźo-li licba wužywarjow stupaś.
"Kaka kulowata, pyšna wěcka to jo?"
Rakety se pśecej dalej wuwijaju.
How se drastwy šyju, wupórěźuju a jo móžno, je wupóžycyś abo material kupiś.
zacuwam proznosć, dal a dłym w graśu z rědnym a tym žadliwym, źož jo městno, kenž jo njeměstno, zwenka casa, źož drje něco jo, což łaka, grozy, póžera słowa, crjowa, njesłowa
Sferiska trigonometrija wužywa małe krejze jano za póstajenje měrjeńskich wjelikosćow a kutowych wótstawkow.
A kradosćiwje su wšykne cołnarje te ławki a blida w swójich cołnach desinficěrowali.
Až to serbske wótwórijo gmejnam a komunam nowe móžnosći a šanse, jo Nowak pokazał na wjelich eksemplach.
Faraŕ Helmut Hupac, roźony a wótrosćony w serbskej familiji w Prjawozu, jo dostał na 20. juniju wjeliku cesć a pśipóznaśe.
Teke dowolarje a woglědarje Błotow abo Łužyce su wěsće zajmowane, gaž dajo krotke kurse wó nałogach a rěcy Serbow.
Wjele luźi jo južo do njeje woglědało - teke młoge z Łužyce, z Finskeje, z Engelskeje, z Hollandskeje a z USA.
SLA pšaša: Co publikum póžeda? Serbskemu ludowemu ansambloju jo to wažne, teke te ideje, žycenja a póstarki publikuma do swójogo źěła zapśěgnuś.
Šćerkawa jo rod ze swójźby .
Oj, ten se tšašydłoju pśeliš spódoba!
Z Bóžym kralojstwom ma se tak ako z mužom, kenž jo semje do zemje chytał.
Chtož njejo žedneje wuměł, jo dostał mócne puki z pšutom.
Něnto maju 41 cłonkow, a kuždy jo aktiwny za swójim pśemóženim.
Wokoło 30 pśisłucharjow jo na pśednosk pśišło.
Princip dwójorěcnosći płaśi we cełej šuli, a wšykne tofle a napisma su nimske a serbske.
A teke toś ten nadawk, kradu doprědkaŕski w jogo casu, jo wón wuběrnje zwónoźeł.
A zasej běšo nama janźelik k pomocy, tenraz w paršonje bura ducy z cołnom.
Bog mójeje pšawdosći, kenž mě troštujoš w tešnosći, buź mě gnadny a husłyš móju pšosbu.
To jo wót zachopjeńka zaplanowane, až tam žedna wóda njewóstanjo.
A snaź buźo se raz raźiś Europeadu w Dešnje wugótowaś! – jo wón drugim pśiwołał.
Te knigły su na wótwórjenju wustajeńce prezentěrowaś kśěli z fotografom Thomasom Kläberom a z wudawarjom Jürgenom Maćijom.
Kongres FUEV łoni w Brüsselu jo k tomu pśigłosył, ale na lětosnem kongresu w Ljubljanje su mě pón oficialnje do teje funkcije wuzwólili.
Wóna jo tu kupku pěś lět derje wjadła", jo groniła starka.
Město togo su wšykne we wšednem dnju w małych kupkach.
Zgromadnje z nim su wukniki mólowali grafiti na šulskem dwórje.
Ja som spiwał a grał na gitarje a basgitarje.
Wósebnje su chwalili makowu babu wót Sigrid Kamjeńcoweje.
Eugène Terre'Blanche jo był afrikański politikaŕ, rasistiski aktiwist a basnikaŕ.
Teke wót njeje jo kněz Schulze wěsće wuknuł tak młoge serbske słowo, pśeto z nim móžoš se dosć derje pó serbsku, pó Drjenojskem, wulicowaś. „Pśed tśimi lětami som chopił intensiwnje mólowaś.
Pśedsedaŕ jo był Kito Šwjela.
Pśed głownym graśim stej swóje mócy měriłej mustwo Hochoza-Miezen pśeśiwo mustwoju Picnjo/Rogozno.
A 2017 stej se dałej SPN a wobwod Kursk w Ruskej do partnaŕstwa.
Wócuśejom zajtša rano, aby rozmyslił wó twójich słowach.
Wobej stej młodej ceptaŕce serbšćiny.
Aby w pśichodnem casu njezabył na njeźelu, scyni sebje pratyju. 
Serbski muzej pśepšosyjo na rozgrono wó aktualnych a wšednych pšašanjach w serbskej Łužycy.
W decemberu budu ja 60 lět stara, a wót casa studiuma som stojała pśecej ‚na połnem gazu‘.
W slědnych lětach pak se zbywaju žedne luźe we wólnem casu na pśikład wužywanja handyja, interneta abo awta.
Něnto su tam pśi głownej droze twarili nowu sćažku za pěškarjow.
Co móžomy ako starjejše gótowaś?
Jadna wěc jo pak była hyšći wětše pśechwatanje a wjelike wjasele.
Hyšći njejsu gódy cełe mimo!
A Kalmykska jo nejskerjej jadnučki kraj swěta, źož se w šuli obligatoriski šach wuwucujo!
Na domojdroze terga Witko w góli carne jagody.
Ně; ale wóna jo za swójim nałogom na najśpje spała.
Na toś te stare, dawne case se domysliś nicht njamóžo.
Njedejał pak Bog humóc swójich huzwólonych, kenž w nocy a wódnjo k njomu se wołaju?
Toś maśo how někotare pśikłady za to:
Ako wótwórjonej a pśijaśelnej luźa stej teke ned nadejšłej Serbow, stej zgóniłej wó serbskem muzeju, šulach, nałogach a drastwje.
Kótare wupominanja a śěžkosći sćo měli? Pó krotkem zaźěłanju jo se mě źěło zdało lažke.
To su: w Brjazynje šołtujo Eva-Brigitta Schötzig, w Dešno-Strajžowje Fred Kaiser, na Górach Kerstin Jaser, w Smogorow-Prjawozu Joachim Emmrich a we Wjerbnje Joachim Dieke.
Toś te wjelike napśeśiwnosći su wjadli k tomu, až su wšake jadnotliwce a institucije chopili tomu se stajaś a pytaś wudrogu, nowu a spšawnjejšu drogu.
A teke kněz Wischnath, wušy promšt ewangelskeje cerkwje z Chośebuza, jo na to pokazał, kak tšašnje to za Nimsku jo, gaž neonacistiske kupki a luźe se tak mócnje pokažu.
Mjazy nimi jo wěsće ten, kenž nejwěcej wó Serbach wě.
Dokulaž na swěśe jo wjele luźi žywych – a južo pór procentow "Sterblichkeit" teke groni w absolutnych licbach wjele njabogich.
Pśisamem kuždy Serb znajo mě Mata Kosyka a wě, až jo wón nejwuznamnjejšy dolnoserbski basnikaŕ.
A Schiemencowe su tam skóro pśecej mjazy nimi.
To se cyni doma w starjejšynem domje, ale głownje w źiśecych zagrodkach.
Rowno tak ako w něgajšnej DDR jo to teke w Českej ze źiśimi slědk šło, a tak młoge šule glědaju z tšachom do pśichoda. “Pśi nas w Proseku taki tšach njejo.
Za serbske zarědowanja za młodostnych ako "Serbpop" by to było teke gódnje.
Tejku su nowo wubarwili.
ALE BACILE BYŚ GA GÓJC JE KAK KATARINU KUŽDY MAŁU MÓŽO NAWUCYJOM NJEJSU SĆERBY (Biester) TAK TE TO TURNOWAŃSKE TURNOWAŚ TŠACH TŠAŠNE WUSMJERŚIJU ZMĚRUJO ZWUCOWANJA ŽEDEN ŹEŃ
A wjedro jo super było.
Ja dejm to jano kśěś.
»Pśecej hyšći pśeliš njeplecny«, groni ruprajcht.
»Comy wjacerjaś.«
"To naša gmejna njoco!" jo Andre Wjencko pódšmarnuł.
Jaden grabjaŕ (Harkenmacher) ze Židźinego pokazujo swójo rucnikaŕstwo.
DEŠNO/DISSEN
Ten wobraz jo něźi 30 abo 40 lět stary.
Nic wšykne tak we Turnowje mysle ako wón.
Młody zalubowany pórik namakajo w Błotach pśi wuchójźowanju, pó žaglecem lubowanju w hotelu, w mimo plějucej tšuze pód wódu nagu njabogu žeńsku.
Na njom su wót wuconych z uniwersity Viadrina we Frankfurśe a z uniwersity Potsdam wó nowych metodach pśi wucenju rěcow słyšali.
Něnt by wužytk teje groble se derje wopokazał.
Wuměłski twórił pak jo cas swójogo žywjenja w dalokej Šleswig-Holštejnskej a tematika jogo źěłow njejo se na domownju póśěgowała.
Dogromady wudajo města lětosa wokoło 54 mio. euro za woplěwanje a zestaranje źiśi w 68 źiśecych zagrodkach a za luźi, ako we swójich bydlenjach se staraju wódnjo za źiśi drugich.
Šołta Klaus Heinrich jo pśepšosył pětk, 8. januara, na woklapnicu do Šlodaric balowego domu.
Ze źewjeśnasćo lětami: „Do Serbow!“
A to jo se jomu teke raźiło.
Až su nanoju cełe lěto napraskali, jo měło swóju njeglucnu zawinu.
Źinsa pak jo wón ten jadnučki ze Strjažowa, kótaryž jo Chośebuskemu burskemu markoju zwěrny wostał.
Pótajmstwo pak dalej wobstoj, kaki jo zwisk awtora togo pśinoska z Georgom Ermelom.
Wopšašowarje su kśěli zrownju wěźeś, kak derje wordujo serbski lud we zjawnych medijach pokazowany?
Wón ma cerwjeny nos a běłe woblico.
1888 Serbske kjarliže za źiśi.
Wósebne wupominanje jo, až gólcy maju zawězane wócy.
To jo pśecej w drugej jsy bórkojskego amta, w Brjazynje jo to było prědny raz.
»Směju was sobu domoj braś?«
Z kupkowu Zaspy a Myšyn nichten pśišeł njejo.
To jo był tencasny "srědny štand": měsćańske bergarje, pśekupce, měsćańske raźce, zastojniki kněstwow a kněskich dwórow, cerkwine zastojniki.
Slědny kjarliž smy kśěli tak dłujko wuspiwaś, až wše su zasej wujšli z cerkwje.
Łopjenowe šyški su dłujke.
Wót lěta 2015 wobgóspodarijo wukubłana blidaŕka a póraźowaŕka za pjenjeze Katrin Küsterowa historisku pjakaŕnju w Radušu.
Pśezpołdnica jo to cyniła a jo groniła: "Ja śi nic njecynim, gaž móžoš mě góźinu dłujko wó źěle z lanom wulicowaś."
W Hochozy jo měło to graśe swóju premjeru, ale how w Radušu změjomy dalšnu premjeru.
Źěk jom’ spiwaju.
Mógu to byś jadno abo žedne słowa, krotka abo teke dlejša sada abo samo žedne sady.
Napšawo mamy zasej typiski naglěd teje regiony.
Dnja 10. 05. su jim how wukniki a wuknice 9. lětnika młoge aspekty serbskego luda pśedstajili.
Faworizěrujomy mjazynarodny projekt a pójěźomy do Zeleneje Góry, aby tam prezentěrowali našu kulturu a muziku pśi góźbje dnja ukrainskeje kultury.
Nowy Casnik pišo w tśeśem januarskem wudaśu ned na 1. boce wó tom, až jo se 8. januara w Budyšynje załožył źěłowy wuběrk (Arbeitsausschuss), kenž ma Domowinu a jeje źěło až do kongresa 18. měrca nawjedowaś a wjasć.
A gaby to pla suseźic wupowědała, jo to nazajtša pó cełej jsy.
Wóni apetit pózbuźuju a póžywanje pódpěraju.
Robinson źěšo něto wjasoły na swóju góńtwu, pśiźe na to same město, źož běšo gano perusku wójcu pópadnuł a se naźa, až tež źinsa někotare pópadnjo. 
Granicujo z Tuvalu na pódpołnocu, z Salomonami na dłujkem wjacorje, z Vanuatu na pódwjacorje a Nowej Kaledonskej na krotkem wjacorje.
Karina se sednjo pódla Pětša do tšawy.
Wobwěsćił pak jo, až za njogo njejo nichten drugi do pšašanja pśišeł.
Ten cas ga pśejźo napšawdu wjelgin malsnje a ja spšawnje pśiwdajom, až jo mě pśinjasł wjasela, ale teke śěžkosći.
Mógał se wšak teke móliś.
Njeźelu zajtša wokoło zeger 2.40 jo se pśi zelezniskem pśechoźe w Chośebuzu-Rogoznje grozna njegluka stała. 21-lětnego młodostnego ze Škodowa jo śěg z Chośebuza do Frankobroda załapił.
Lewandrowski z měsćańskeje rady wobźělnikow kulowatego blida wó tom informował, až jo se měsćańska rada z teju šyrokeju kritiku zaběrała a rozsuźiła, až dej pśiś „Lodka“ zasej slědk na Nowoměsćańsku drogu.
Napśeśiwo tym njejsu naše pětkowne zewšym nic!
Wóni mógu wjelgin tšachotne byś!
Hadna jo była słowakska.
To groni, až budu w bibliotece kuždu wałtoru a kuždy stwórtk, pśecej wót zeger 11.00 do zeger 16.30.
Źinsa jo „faraŕka“ žeńska, ako farari.
Jo, Měto Krawc, jo wjele lět prodrustwo nawjedował, jo se strał, jo pomagał.
Źiwno běšo, až ten samy błysk jo pla Dubjeg do telefona derił a pó tom drośe libotał až do Wětošowa.
W starstwje wót 91 lět jo Irmgard Kuhlejowa 9. decembra 2018 wumrěła.
Pótom smy hyšći śišynu póžywali.
Tšupc ga jo dobył pśi slědnem wuběźowanju slobro.
Pšawo na take městno maju źiśi, ako by doma byli wobgrozone, gaž wóni njamógu howacej byś wobstarane abo gaž wobej starjejšej źěłatej w "kritiskej infrastrukturje".
Rozmjej, wóni su pśed wjacerju z dobreju wólu we wósadnej śpě z klapacami wobchytanje jadneje sćěny rozbili.
Njeźelu, 21. februar: w Dešnje/Dissen (130. zapust), w Běłej Górje/Byhleguhre (120. zapust), w Bobowje/Babow, w Šlichowje/Šlichow, w Limbarku/Limberg
Bezkow pomjenjujo se teke wrota do Dolneje Łužyce.
Njewěm wěcej, źo to pódłapił som, ale powěda se jano wó ›socialistiskich zgromaźeństwach cakajucych‹! 
Su wuknuli nimsku rěc, aby pózdźej měli šansu na źěło.
Chtož jo w Pieštanach zalubowana ako zalubowany, móžo pśi mósće powjesyś mały zamk.
Rušowaś budu na dogromady 25 dwórach.
Gałuzy njenjasu śernje a su běle dypkate.
Brožnja, cełe žni a mašina se spalichu a te gasarje mějachu tak wopalonej ruce, až dejachu pomoc pla gójca pytaś.
Kuždy mjasec by dejali se luźe pó idejach Milenki Erteloweje a Heidrun Šołśineje měś a wšake wuźěłaś.
Dla korony njejo tak lažko, k wósebnym góźbam ako k mjazynarodnemu dnju muzejow teke wósebne póbitowanje wugótowaś.
Gaž som wót idejow pśeznanjona była, pón som ze wšymi mócami, wjele casa woprujucy, je pśesajźiła a pśedsedaŕstwo SŠT, how 20 lět dłujko Margot Hašcyna, ale teke Torsten Mak, Maria Elikowska-Winklerowa, Pětš Janaš, dr. Christina Piniekowa, Anna Kosacojc-Kozelowa a dalšne a pśedewšym mój manźelski su mě tudy mócnje pódpěrali.
Šybarja) a Njabožkojce.
Daś su byli wuměłcowki ako Waltraud Kasprikowa, Sigrid Bolduanowa, Irmgard Kuhlejowa abo Dorothea Tschökowa, za wšykne jo měł wótcynjone wucho.
Njebój se, pśeto som śi humógł, som śi wołał z twójim mjenim; ty sy mój.
Z tym zewšym njejsu žednu serbsku drastwu nacerili.
Dujate a wětšowate wjedro jo było!
Gaž něcht ma dalšne źěło abo zawězki, móžo šulski amt je teke za jano mało góźin płaśiś.
Jo žałował a bjatował, gaž jo był cas žałowanja a cas módlenja, jo natwarił se nowe žywjenje a jo se spušćił pśi wšom na Boga.
Wóna zawóstaja partikle, kótarež se jano słabje njepušća a se góźe lažko wótrěwaś.
Pšawe aprylske wjedro na zachopjeńku mjaseca wobraźijo rolnikarjam a gumnyškarjam docakowany dešć.
Hobej gubu śěgnjotej.
Wuslěźi se, až to wšykno jo cyniła wěsta S. 
Gólcyk źaržy w ruce głažk whiskyja a ma cigaru w gubje.
Wjednik chóśebuskego wótźělenja dr. Viktor Zakar jo pśedstajił někotare rezultaty ewaluacije, a wjednica RCW dr. Beata Brězanowa jo wulicowała wót procesa wuknjenja a jogo faktorow z pedagogiskeje glědanja.
"My njejsmy trjebali głodnuś".
Kula Bula jo wustupiła pla Górnoserbow z dolnoserbskim repertoire.
Za Góru numer 6 jo něnto ta nowa adresa, źož jo śěgnuł z cełeju familiju.
Togodla jo jogo wuknica směła z casami "brigadu" dirigěrowaś.
Kumpany muse jomu pomogaś zasej na nogi.
A kapitan powědašo dalej tak: Ja som was pśecej za wěrnych słužabnikow źaržał, a togodla wěrim, až njejsćo pśi takej groznosći te górše byli, a mam něto tu naźeju, až buźośo waš grěch wurownaś pśez wětšu wěrnosć a pósłušnosć. 
Nastawki a nowosći su zwětšego se napisali w dobrej, jědriwej a cesto ludowej serbskej rěcy.
Na njom su mógali se wobźěliś źowća a gólcy w starstwje wót 12 do 17 lět, a to ze wšyknych zwězkowych krajow.
W kategoriji 5-7lětnych dostanjo prědne myto Elfriede, druge myto Emil a tśeśe myto Clara.
Toś su jadnorje zasej z tym zachopili, glich njejo wěcej taka mań źowćow pódla ako pjerwej.
Móst/Heinersbrück Superkokot
Chtož ma wopšawźe taku alergiju, ten dejał zajtša zeger pěśich, gaž se zachopijo kwiśonkowy prošk lětaś, wokna w spańskej śpě zacyniś.
Hantšo­Hano jo był se wědobny, až jo prědownikow wěda naslědnikam wjeliki pókład a žrědło.
Wokłony rěki a mócne tšuganje su pominali wót nas akrobatiske zamóžnosći.
Kupka „Sprjewjan“ jo wótwórjeńske zarědowanje wobrubiła.
Pó dwěma lětoma a pěś mjasecach som se na drogu do Chóśebuza dał, źož som pśiwzeł hynakšu funkciju pla Rěcnego centruma WITAJ.
Derje jo to wiźeś w centrumje Mułkojc, źož se pódla twaŕskich napšawow teke historiska twaŕna substanca wobchowajo.
W chórowni wopóznajo Hana nowe pśijaśelki.
Dypkownje su wšykne žeńske se pśinamakali pśi zmakanišću za pśeśěg.
Źěło luźi, pśez lěta, lětźasetki, jo stolěśa wugbane, jo k tomu pśipomagało, až jo se woblico jsy w běgu casow pśeměnjało.
Snaź mógu Wam dorosćone pomagaś? Glědajśo na te fota! Gaž barometer jo gótowy, móžośo wiźeś, lěc słomka se zwignjo abo spadnjo.
Z Běłeje Wódy mógu něnto južo do Miłoraza glědaś, góla jo pšec a tak móžo wětš hyšći wěcej procha naduwaś.
Pó górjejbranju w juniju 1950, swětły flak slězy sotšy ta wopisana pěskowa kopicka
Ja tež njewjestu měś kśěł, pón ga njeby zymu mrěł!
Jo nam měła a ma nam pśecej hyšći něco zajmnego a zmysłapołnego pósrědnjaś.
A tśeśi raz jo cukor wótškrabał a pótom šklu wobraśał, tenraz jo měnił: »Tak se wobraśa ta zemja!
Zmócnjenje togo zwězka a wugótowanje stawnych źěłowych městnow jo jadno wót śěžyšćow za pśiduce lěta.
Schröder a Eichel planujotej južo za ten cas, gaž jo Nimska kamsy šła.
Serbski repertoire wucynijo małki źěł jich muzikoweje aktiwnosći, łužyski publikum jich wacej lěbda znajo dla serbskego twórjenja.
Wón wukubłujo ceptaŕki a ceptarjow za górne lětniki.
»Ale wumějoš-li něco«, pótom jo wustrowjenje móžne.
Teksty wšakich rolow znajo hyšći źinsa z głowy. „Rowno tak rada som spiwała, a ako 92-lětna som źinsa ta nejstarša w chorje Šlichojskich seniorow.
Bärbel Šubertowa z Bórkojskeje domowniskeje śpy jo kśěła groniś, až felujo personal we wšyknych institucijach.
Lěsne njezabyńki su w Europje, na pódpołnoc až pódpołdnjoweje Šwedskeje, na pódzajtšo až do Rusojskeje, na pódpołdnjo až do Apenninow a Balkańskeje połkupy rozšyrjone.
„Strusack wrjosa“ hyšći raz – něnto pšawje
Šule mógu se až do 31. oktobra za gódowny projekt w muzeju pśizjawiś.
Dokulaž som cytała wó puckowinach w Kalawskej Šwicy, som slědnu sobotu pśi drogowanju w tych stronach wócuśetej wócy za nje měła.
Z gnady sćo huzbóžnjone pśez wěru, a nic z was.
A ze samskeju radosću a lubosću stej naju witałej teke młoda góspoza a luba stara „śota“.
To jo wěrno.
Comy weto dalej byś Dolnoserbski gymnazium a našo dobre mě wobchowaś.
Ako pśiduce stacije noclěgow se dopominam na Tšadow pla Wětošowa a Bzež (Seese), źinsa wótbagrowane sedlišćo.
Awtorka pśiwobrośijo se we njej teke serbskej historiji.
Serbskej šlodarja Herbert a Marie-Elisabeth Jacobick, wobej stej cłonka tamnego Domowniskego a drastwinego towaristwa, stej Casnik pśepšosyłej na kulkikopanje sobotu, 24. septembra.
Myto Ćišinskego płaśi ako to nejwuše pśipóznaśe za źěło a statki k lěpšemu serbskeje kultury, a jo pomjenjone za basnikarjom a klasikarjom górnoserbskeje literatury Jakubom Bartom-Ćišinskim.
To ja njok, togodla wóstanjo "Husański młyn" zacynjony stupny stwórtk, to jo mója licha wóla".
Źěła pak změjo dalej dosć.
To jo było rědne městno.
pětk, 6. měrca /pózymskego
Jasne jo teke, až starjejše nadalej su we wuskosćach, ga deje paralelnje źěłaś, źiśi wobstaraś a teke wucyś.
Wot kafejownje „Lipa“ w Žylowje kśě z kutšakom jěś do Dešna.
Jerzy Józef Brzęczek jo pólski kopaŕ a trenaŕ.
Ze žeńskeju a z pěś dalšnymi wobydlarjami jo pśijěł z busom wjacor, 22. apryla, z Běłeje Gory do Smogorjowa.
A hyšći něco - tenraz ze stareje Grichiskeje.
Rozhlad za mjaseca julij a awgust – co jo pódla za Dolnoserba? Dwójomjasecne a tłusćejše wudaśe aktualnego Rozhlada se orientěrujo tematiski na wudobywanje wugla a wustatkowanja brunicoweje industrije na serbsku ludnosć.
Hans-Joachim Pšuskel ma wšake hyšći prědk.
Wósebnosći jo namakał w cerkwjach a na kjarchobach, we góli a teke w telefoniskich knigłach.
Słužabnik w pśirownosći źašo: Kněžo, jo se stanuło, kak sy pśikazał, ale hyšći ruma tam jo.
Som jomu gronił, až som žytowe kłoski a wowsowe granki južo w Kósobuzu nazběrał, ale pšenicne a jacmjenjowe njejsom namakał.
To njejsu někake stare ruske filmy, ale to su sobu nejnowše.
K tomu jo słušało to, až jo se pśi nas teke wjele tšojło na kulturnem polu, a to wósebnje pśez Domowinsku kupku.
Historikaŕ Serbskego instituta dr.
Bog stwóri muskego a žeńsku a žognowašo jeju a da jima mě cłowjek.
Z Chrósćic w Górnej Łužycy/Chrostwitz.
Łžyca dej byś zekśiwjona.
Pětk smy se wšykne pśewoblekane pśed kjarcmu zmakali, aby we Wutwari camprowali.
Na śichem pětku stej wóttam pśekólasowałej Depsk a dalšne jsy.
10. Kulkowy swěźeń
Wón stawa rano zeger šesćich, aby k pušćalnicy jěł.
Źinsa gna zasej pó kulki, aby je spjakł; wopjace tež měsa, aby měł witśe k zasnědanju a k wobjedu.
Zeger 18.00 rozpšawja Katja Winkler wó „Aktualnem stawje archeologiskich wurywanjow na łukach pśi Sprjewi”.
Som měł tšach.
Nejwěcej som se zwjaseliła, ako jo wó mnjo w šuli gronił: ‚Wóna buźo sama wucabnica!‘“ Wón jo se dał samo pśez nju we wucbje zastupowaś, což běšo znamje za to, až jo měł k njej dowěru.
To wuglěda ako sněg.
A na drugem městnje, dobrych sto lět pó pśichaźe dolnołužyskich Serbow do Afriki, groni se:
Teke praktiske źěło jo wobstarał, jo objekty Fontanoweje wustajeńce sobu wóttwarił a slědk wjadł do Serbskego muzeja a tak dalej.
Mjazy stami groblami a rěckami su tam rozbrojone žywnosći Błośanarjow, skóro wše twarjenja z drjewa, kšyte ze słomu a rogožu.
Pśi tom se wótwórijo wustajeńca wó nejskerjej nejwěcej znatem Slěpjańskem dudaku Hanzo Šuster–Šejcu (1901–1984).
Tak comy se wuźěkowaś Albrechtu Langoju, Chrisće Brandtowej, dr.
A Jezus jomu źašo: Źi tam, twója wěra jo tebje pomog ła.
Wóna jo serbsku rěc nawuknuła a se procujo teke wjele serbski powědaś.
Gaž na jatšy swójogo źiśetstwa slědk glěda, pśiźo jej ako prědne ta Winica w Žylowje do mysli.
Profesor jadnučkego instituta sorabistiki na swěśe Eduard Wornaŕ markujo teke wustatkowanje reducěrowanja slawistiki powšyknje na sorabistiku.
Chtož Boga lubujo, lubujo teke swójogo blišego.
Chtož co se pśizjawiś ako wólbny pomagaŕ, dej byś 16 lět stary a Nimc byś.
Góle se swóju kórtku woglědajo a groni.
K tomu su nejpjerwjej wužywali jano běłe sukno, a akle we toś tom tyźenju chopiju šyś z originalnymi suknami.
Woni su pak teke w stawnej wustajeńcy zgónili wjele zajmnego wó serbskich nałogach, drastwach, muzice, literaturje a wuměłstwje.
»Cłowjek jo ju z awtom dowjadł.«
Drjewo jo w jědrje cerwjene, wjelgin trajne a se góźe derje wobźěłaś.
Kuždy cesnoamtski angažement jo pśipóznaśa gódny a wažny“.
Kak pójźo dalej w bramborskich šulach w pśiducem tyźenju, hyšći njejo kradu jasne.
"Ale ně, Madlenka.
Někotare se samo pomsće, gaž pśidu domoj a gólcy jim hyšći slěduju: ze zagrodowym šlawchom kalnu na nich.
Spjełka se zawiju a wu glě-daju ako nudle abo sliniki.
To se mjenujo, te włose głaźiś, gładke gótowaś a pó tom z tymi bantami wuwiś.
A ten njebuźotej Jacobickojc mejstarja pón teke skomuźiś.
Zašaltujo mału lampu ze žołtym kšywkom.
Wó tom su w cełem kraju powědali a teke wó tom, kaki jo to šykowany a mudry a wjeliki guslowaŕ.
Ale teke něco z Majberka a Škódowa jo witane, my ga smy wšykne zapśěgnjone a gromaźe słušamy", groni Irene Nowcyna.
A jo pśistajił: „We cerkwi samej take cesćenje njedožywijoš“.
Z Gołkojca/Kolkwitz.
Tam su se politikarje, zastupowarje firmow (LEAG, Verbio AG, Siemens, Enertrag) a uniwersity pśednosowali a se wuměnili k změnje wobchada (Verkehrswende) a k „Energiji za strukturnu změnu“.
Teke kónje njejsu wupyšnili, a někake cerkwinske fony teke njejsu wiźeś w pśeśěgu.
Ten pak njepśiźo, dokulaž jo wjas wopušćił a jo wudrogowany.
Rychtaŕ, aby z abiturientami wó tom powědał.
To znani, šulske zastojnstwo města Chóśebuz njejo za nas zagronite było.
Za realizěrowanje naspomnjetych nadawkow trjeba wótnožka Załožby za serbski lud we Chóśebuzu nadalej doněntejšne 4 źěłowe městna.
Kónje a ponyje su žywe we wótwórjonych groźkach a w nowej, kónjam wjelgin wótpowědujucej HIT-aktiw-groźi.
W swójom powołanju ako tkalc tepichow njejo wšak mógał wěcej źěłaś.
Teke nowe źěłowe městna, to se wě, deje se tak twóriś.
Marka Maćijowa na swójej stojnicy na Lipšćańskich knigłowych wikach 22. 03. 2019. Wórjejc/Hoyerswerda.
Krotko pó tom, wót slědneje tśeśiny, jo teke na mórju spušćobne póstajenje dlininy móžno było, pśez zwěsćowanje dosegajucy dokradnych mjasecnych distancow w mjasecnych tabelach a pśez dosegajucy dokradne chronometry.
Ako rybaŕ pak wóstanjo pśi zwuconem, wót nana derbnjonem drjewjanem cołnje, dokulaž »metalowe nam ryby zaženu«.
Groźiškojc "rod" jo był we bogatej licbje zastupjony: śeśenica Marija, śeśko Jens, a dalšna 7lětna Mira, nejmłodša zapustaŕka we cełej swójźbje.
W kolekśe su tek zběrali pjenjeze za orgele, ako trjebaju nowy motor.
Wot togo casa smy se zmakali wušej togo teke k probam z dorosćonymi.
Wjele se smjaś.
Pisany jo wuběrk na pupkach, pupkowych śpach, kuchnjach a meblach, pśekupcowych lodach, awtach, knigłach z bajkami a wjele dalšnych grajkach.
Tam a zas pluwa wogeń, ale njejo tšašny.
Za nas how jo to nejwažnjejše ten klima.
Ceptarka na Dolnoserbskem gymnaziumje Christa Elina jo wósebnje artikle wó serbskich nałogach a wó Kellojc serbskej swajźbje w Hochozy chwaliła.
To groni, až se na cełej dłujkej rěce se pśecej mjerwi z kajakami, teke z tymi z drugich jsow.
Takich luźi pak jo źinsa wjele, žurny źeń za te wacharje: Werner Domain ma kulowaty 70. narodny źeń (14.1.).
W dobrej śpě sejźitej „Houwaldowej“.
A pón jo se hyšći něco stało, což njejo było pśedwiźone: Požarski (B.
Pómałem jo nama było śopło w naju drastwach, smej trjebałej wochłoźenje.
Luźe mějachu se źaržaś, joli až njechachu w kuždem wokognuśu padnuś. 
To jo wón Casnikoju gronił.
[...] a teke howacej derje ze serbskimi gremijami zwězana. „Ja naglědam ako swóju słušnosć, pódpěraś luźi, kótarež serbsku kulturu we wokrejsu OSL z wjelikim angažementom woplěwaju.
Pon su pśišli te Grodkojske - nejžpjerwjej te jich gerce, kenž su ako jadnučke (!) zagrali teke serbsku štucku.
W lěśe 2003 jo była toś ta słowjańska twardnica wótwórjona na zemi wobwěsćonego groźišća.
Z nimi se jan tak mjerwi.
Tim Weinholz z Dešna jo měł na kraze swójogo zgła nawušywane serbske carne napismo "Dešno".
Drabow (z Chmjelowa), T.
Kuždy mjasec se raz jaden wjacor zmakaju na takem turněrje.
Snaź móžomy samo z nowym projektom zachopiś.
POTOM SE ZACHOPIJO DISKUSIJA, za kótaruž jo se wušej 20 wobźělnikow pśipowěźeło.
Śěžkeje mysli pak Erich Wojto njejo był.
Božko jo se toś ta rědna ekspozicija jano jaden źeń pokazała - 29. septembra.
Njezachyś mě wót twójogo hoblica a njewzej twójogo swětego Ducha wóte mnjo.
Něnt mamy pśisamem proznu wjas z wobtužonymi luźimi.
Wóna njejo wót drogi wiźeś.
W januarje abo na zachopjeńku februara pśiducego lěta Domowina pśewjeźo swóju Głownu zgromaźinu (dotychměst jo to był kongres), a to w Chóśebuzu.
Krabat jo se w stanje z psa zasej pśeměnił do cłowjeka.
Jatšowne rejtowanje – tež w Pólskej
Krajny raźc jo musał teke pśiwdaś, až maju we wokrejsu wjelike starosći ze zeleninu.
Mamy južo licbu knigłow k słuchanju, teke za źiśi.
Tam jo klima idealny a delki njejsu pśeliš dobre.
Ten Kněz, waš Bog, jo Bog wšyknych bogow a Kněz wšyknych knězow; jaden wjeliki Bog, mócny a tšašny, kenž wósobu njenaglěda a z hobetkanim njeroźi.
Dobra połojca z nich jo była ze jsow, kenž słušaju něnto do Chośebuza, abo su ze jsow wokrejsow Sprjewja-Nysa, Gorne Błota-Łužyca a Dubja-Błota pśichwatało.
Wěźe, až dej wugel byś wudobyty — su pak pśeśiwo tomu, až se pśez to wjaski a rědna domownja zgubiju!
Naraz se chapjaju blida a naše stoły tśěsć, talarje se suwaju a jěźny rěd šćerkoco.
Rosćo na trajdowych rolach, na lědach, na drogowych kšomach a kšomach.
[...] tom wina, sam nejskerjej zewšym pśišeł njeby, pśeto mě ga nic njej’. »No, to comy se nejžpjerwjej raz woglědaś«, wóna měni a mě dokradnje pśepytujo. »Tak na prědne póglědnjenje njamógu napšawdu nic zwěsćiś, ale wěstosći dla dajom hyšći kšej a urin nadrobnje pśepytowaś.
Nowe knigły wabje k woglědanju stronow mjazy Budyšynom a Błotami
Serbski wjacor
Grajarje su derje swóje role pśedstajili, a nic naslědku su byli teke te kostimy rědne.
Gaž něnto na 8. wrośenicu teje kazni glědam slědk, bywam napołnjony z gjardosću.
O źiśe, kenž bźez grěcha wót nimjernosći sy, źoš něto połne spěcha, źož grěch jo domacny.
Wót togo casa ma gołkojska cerkwja drjewjany zwónowy torm pódla cerkwje.
Hortowe, pśedšulske a Witaj-źiśi su se procowali a su kreatiwne byli.
Pólska jo we pśirownanju ze jsu młody źěł žylojskeje gmejny.
W dobrem spomnjeśu pak su mě wóstali naše rědne ludowe swěźenje, źož smy pśecej chójźili w našych rědnych serbskich drastwach.
Wobźělniki su naraźili slědujucych Domowinarjow za kandidatow: Jurja Kocha a Ingrid Nagelowu za město Chośebuz, Jürgena Hantšku za wokrejs Chośebuz, Marlenu Jedrowu za wokrejsa Kalawa a Lubin a Corneliju Bergnerowu za wokrejsa Gubin a Baršć.
Někotare – tak pomjenjone lutki Słupniki – cesto zalězuju a se chowaju na wšakich městnach ako su to wrota, piwnice, wokna, fontejny a samo słupy a lampy.
Kritizěrował jo wuwiśe na Dolnoserbskem gymnaziumje: „Ze swójogo nazgónjenja wěm, až charakter teje šule se wěcej a wěcej zgubujo a až se tam wěcej a wěcej nimski powěda.
Dalšne su pśišli w serbskej drastwje.
Na pśikład njerozmějo hungorskich źěłaśerjow na twaŕnišću milinaŕnje.
[...] do maja, k drugemu su naju wen wabili pśez doły, pśez góry te dolnoserbske jatšy ze swójimi spiwaŕkami, jajami, guskami a drugimi njewuzbytnymi pśicynkami togo swěźenja w kraju „gronjakow“.
Za to su jej Serby wjelgin źěkowne.
Publicist Jurij Koch jo na pśikład 50 euro pśepokazał.
Toś smej musałej – stojecy na Kap Arkona – na Łužycu mysliś.
Mina Witkojc jo musała Łužycu spušćiś.
Za nju pytaju něnto młodych luźi ze jsy.
Wšykno hynac wuglěda a wšakorake zuki su mócnjej słyšaś ako wódnjo.
Ta słušnosć kwaranteny njejo doněnta płaśiła za źěłaśerje, kótarež wopokažu, až su pśistajone w Nimskej.
Wusćełanje pśinoska buźo 25. julija zeger 19.30 w ramiku wusćełanja Euromaxx.
Tu wobzamknu wochylu wótpócywaś a wobjedowaś a sednu se togodla pśi rěce pód bom do chłodka. 
Jano gaž pśedsedaŕstwo někakego towaristwa jo wu nas wobradowało, smy z casami pśedali źaseś abo dwaźasća piwow.
Posćił jo se jej ten 8. oktobra 1969 gromaźe z industrijnymi jsami Derbno (Döbern), Rań (Großräschen), Łuchor (Lauchhammer) a Carny Gozd (Schwarzheide).
Wón jo se cesćej zjawnje wugronił pśeśiwo pśeliš mócnej šynje.
Měto Worak - južo w lěśe 1948 jo zastupił do Domowiny.
Ze 13 jsow a młoźinskich Domowniskich kupkow su pśišli a mócnje su diskutěrowali.
Głowa jo se dalej kšuśe źaržała.
Ned naprěki konsuma se pśedawa dušyna caroba.
To mógu byś cłonki Domowiny, ale teke druge aktiwne Serby.
Wjele luźi, kenž su se wudali do parka, njejsu se ten program woglědali, dla togo až su jim zastupne kórtki pśedroge byli.
Na jadnom z tych błośańskich hantwalowych zagonkow stej źěłałej muski a žeńska.
A pón su se dali wšykne „do źěła“ na rědnem a derje woplěwanem sportnišću, na kótaremž su se 2012 wótměwali wšake graśa EUROPEADY, ako bu pśed 7 lětami w Łužycy pśewjeźone.
Co ga sy w takej šuli mógał nawuknuś?
"Ow ně", jo princesna Zubna-bjerštka pó kuždem skjaržyła, "takego muža njok měś!"
Na tencasnych fotografijach jo južo radna tšocha žeńskich.
Ako jo faraŕ Stephan Magirius wuprjatkował, jo Matuš gósćam wšake wulicował ze zachadnosći depšćańskeje cerkwje, ako jo wordowała wuswěśona w lěśe 1911. To jadno a druge jo Matuš gronił w serbskej rěcy.
Jo se zabłuźił!
Papjery, koncepcije a plany se sćelu tam a sem, ale rozwězanje njoco wen.
Tenraz jo radnje powědaty.
Ale tamna infrastruktura póchada hyšći ze slědnego stolěśa.
Sobu stej byłej mója pśijaśelka a mój bratš.
Na pósejźenju měsćańskego parlamenta na kóńcu septembra su k wěsći dali, až co inwestor znowa w nalěśu chopiś twariś tu kupnicu a w lěśe 2022 dej byś pón wšykno dogótowane.
Což Biblija pomjenjujo zmilnosć, njejo lažko z jadnym słowom pópisaś.
W šuli wjeźo do źinsa swóju AG, źož wulicujo wó nałogach serbskego luda.
Wałtoru, 30. apryla, buźo zjawne pósejźenje bramborskeje Serbskeje rady.
Teke wóna njejo nam zjawiła, co jo na tom pśeměnjenju wina.
Tuchylu su w Lipsku rowno tśi młode luźe, ako se na ceptaŕstwo ze serbskeju rěcu pśigótuju.
Wónej pśigótujotej serbske drastwy.
Te ga su tam stupili do śěga, a ten jo jich dowjadł do teje serbskeje błośańskeje jsy.
Strobicańske su rejowali pó Lipowej droze, Rubyńske, Brjazyńske a Dešańske su se pokazali w swójich serbskich drastwach.
Pó Krügerowem cołnowanju smy se kśěli zmakaś pla njogo w brožni, tam jěsć, piś a spiwaś.
Apeltowej Eberhard a Marina stej byłej dwa, kenž stej se dałej pśeznaniś.
Lubosć k serbskej rěcy a serbske powědanje njejstej how byłej jano wenkowny etiket, ale wobstatk wšednego žywjenja.
Jo wiźeł teke drastwy Dolnych Serbow a płonu pěskowatu krajinu.
Jan 10,11.27.28
Za nimi su Zelene, ako su dostali 10,8 %.
Glědajśo! Ja som wzeła drjewjany kołk.
Pśedsedaŕstwo planujo listowe wuzwólowanje 23. januara 2021. Dłujkolětna pśedsedaŕka SŠT Ludmila Budarjowa wěcej k wuzwólowanju njekandiděrujo.
Ja na pśikład njeznaju žednogo w Chośebuskem wokrejsu roźonego Němca, kenž rad by do Sakskeje słušał.
Nejwěcej znata družyna jo ako zelenina wužywany wšedny spinat .
Něnto, gaž buźo pómałem zasej regularny wšedny źeń w šulach, jo wažne, zawoboraś ranym deficitam a źiśam zarědowaś móžnosć, se wobźěliś na prezencnej wucbje a we samskem casu pólěpšyś digitalne pórucenja.
Cłowjeka hutšoba jo jadna dozwažna a tšašywa wěc, chto móžo ju dohuznaś?
Klěb symbolizěrujo Kristusa, kenž jo klěb žywjenja.
Pótom wóna wužywa gusło, kenž dajo tym kósmacam wót samego wše pěśźaset jaja pómólowaś – z motiwami, ako se Śmojtinje spódobaju.
W prědnej połojcy 90tych lět jo se pśewjadło wobšyrne napšašowanje k aktualnej rěcnej situaciji, kótarež słužy něnto za konkretne naraźenja.
Za wobźělenje płaśiśo 4 euro respektiwnje 2,50 euro.
Ako kužde lěto su wuknice Dolnoserbskego gymnaziuma z lapu śěgnuli pśez město.
Za formy bajka, powěsć a legenda płaśi to tejerownosći.
Wón jo nam orientacija a nawigator.
Tej mjeni stej na pśecej zwězanej: "Rogow", serbska wjas a něnto wejsny źěl Baršća a "Bernd Siegert".
stwórtk, 6. awgusta /jacmjeńskego
Politika a góspodaŕstwo grajotej pśi njewoblubowanosći slawistiki wjeliku rolu.
Dla cogo take wjasele?
Wóni kśě až do nalěta pśiś do kontakta ze serbskimi institucijami a gromaźe z nimi prědne nacerjenje takego wujadnanja pśigótowaś.
Powěda hyšći něchten z twójeje familije serbski?
Wó tom su dopokaz jeje eksponaty w Małem Kólsku.
Su take pśisłowo měli, kótarež jo groniło: Pokaž mě twóju gnojowu kopicu a ja śi gronim, kaki góspodaŕ sy!
„Strejtaŕske rozgrono“ dla wugla w Złem Komorowje: Moderatorka Ines Neumannojc, Rüdiger Hoffmann a Anke Schwarzenbergowa.
Zarězni z nožykom prědku a na boku do kartona .
Nic jano naše wabjeńske akcije su k tomu pśinosowali.
Wóni dožywiju śamnosć z kradu hynakšeje perspektiwy.
Na pśirucenje dolnołužyskeje župy su jo pósćili tśom fararjam, ako su pśecej we cesnem amśe se starali wó serbske namše nowego casa a stakim maju mócnu źělbu na tom, až serbske cerkwine žywjenje jo naspjet wótžywjeło.
Pśez móst nad Nysu něnt nicht njamóžo, a to nejskerjej hyšći až do junija.
Januar jo prědny mjasec w gregorjaniskej pratyji.
Maśo wy teke stare fota ze serbskich jsow, wót Wašych familijow? Toś pósćelśo nam je! Stare familijowe foto Bissojc familije.
»Raz som był teke cłonk zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny a dla togo cesćej w Budyšynje.«
(4) Domowina financěrujo se:
Nalěśe jo pśišło.
Jo toś zeznał dalšnych Serbow, a rědnu serbsku kulturu, tak až ma dobrych znatych w Žylowje, Dešnje a Depsku.
Gaśe nadalej wódu, aby jeje dosć měli w lěśu
Gymnazije ga how južo su ‒ w Chóśebuzu, Baršću, w Gubinje a Grodku-, ale jadna cełkowna šula z gymnazialnym wótzamknjenim za wokrejs SPN tuchylu felujo.
Wón jo był Serbam wjelgin pśichylony, a wóni su měli dobru góźbu, tam swóje ideje pśednjasć.
Ale pśed źewjeś lětami jo někotarym nimskim cytaŕkam nadpadnuło, až groni Pippi w jadnych tych bajkowych knigłow: "A pśipódla .
W januarje jo zasej raz cuś, až se pódlejšuju dny.
Markus Vacek z Běleje Wody
Z tym jo to licba zasej pitśku pśiběrała.
A. Jahnojc
Dešański ceptaŕ jo tencas wěsty Lukas był, faraŕ jo był Bogumił Šwjela.
W lěśe 1960 jo Měto zastupił do prodrustwa, nic prědny a dawno nic slědny w Borkowach.
Njejo to był prědny pśednosk a až dotychměst hyšći nichten nic gronił njejo.
How pśigótujo za nich zeleninu.
Serbski program Gwězdku: [...]
Wó taki wopor by napšawdu škóda było.
A pón buźo tam zasej ten woblubowany burski mark.
»Njejsom wěźeł, źo Acory su.«
Spodobali su se wšym teke młode wuměłce z “Lutki”-šule w měsće a mała pokazka šule z Libanojc, źož jo akle wót zachadnego septembra serbska wucba.
Juž pjerwjej su luźe w zymskem casu wjelgin rad šuflitowali, sańkowali a sněgakowali.
Na prědnu zgromadnu probu su kazane 22. januara do Dolnoserskego gymnaziuma w měsće na Žylojskej droze 37.
Zajm tych serbskich pótomnikow z Ameriki za jich pśedewšym dolnołužyske kórjenje jo teke how pla nas zajm za stawizny, za swójske kórjenje wubuźił.
Na zwiganje jo pśijěła bramborska ministaŕka za infrastrukturu Kathrin Schneidrowa, teke wótpósłana bramborskego parlamenta Roswitha Schierowa jo se zjawiła.
Medijowa konferenca na zachopjeńku, pśednoski a diskusijne rundy, to wšykno buźo wiźeś w telewiziji.
Słyńcko buźi w nalěśu.
Te pak su se jim wusmjali a glucnje domoj pórali.
Kótare změny su se z togo, což sćo se pominali w BRD, pśesajźili a gaž nic, co? Jo, som była cłonk iniciatiwneje kupki SNZ a w našom Budyskem bydlenju na Nutśikownej Lawskej 6 smy wót srjejź oktobra 1989 połtera lěta dłujko kuždu srjodu wjacor wěcej góźinow wuraźowali, kak by my nastupnosći Serbow pód nowymi towarišnostnymi wuměnjenjami měli rědowaś.
Za tym pón slěduju mjenja za wejsne źěle, za drogi, za wódy (Gewässer), za póla a zagony.
Jano z glicku su pśerědnili styrilětne a pěślětne źowća swóje jaja.
Mjeńše saněrowańske źěła se pśewjedu, drjewjane špundowanje se zazyglujo.
Zachopjeńk nowego lěta žydojskego kalendarja lažy w septembrje abo na zachopjeńku oktobra našogo kalendarja.
Kněni Vellinga woblutujo, až staw we Fryslânje njejo tak pókšacany, kaž na pśikład we Waliziskej, źož źiśi směju wuknuś wót źiśownje až do uniwersity we swójskej rěcy.
Madlenka Šołśic, zagronita pla Nimsko-serbskego źiwadła za serbske inscenacije, jo Casnikoju groniła, až to jo prědny raz, až tak małko luźi jo pśišło, a teke prědny raz, až su dla togo pśedstajenje wótpowěźeli. „To jo nam wjelgin luto“.
Za dolnoserbskich patriotow, wósebnje za zastupnego pśedsedarja Domowiny Bogumiła Šwjelu, wót 1913 zasej w domowni ako faraŕ w Dešnje, jo śěžko było se aktiwnje zaměšaś do wóžywjenja serbskego kšywowego zwězka.
Wotbagrowanje Rogowa njama žednych wažnych wustatkowanjow na tak pomjenjony źěłowy mark.
Na tom městnje buźo njeźelu „Źeń towaristwow“.
Tak wabje za Raduš.
Wóna jo pśewšo dobre kulki wupjakła.
Na Forumje mjeńšynowych regionow su wó rozwězanjach diskutěrowali.
Ale weto: Co to dej byś? „Gaž złe luźe abo złe duchy kśě ju naglědaś, glědaju teke na źowcynej noze.
Ako jo žeńska kuchnju spušćiła, jo skobodny kobołk z kóška wuskócył a wuwołał: »Pójźćo ze mnu, lube pśijaśele!«
Za to by jim było wjele dalšnych lubowarjow dolnoserbskego źiwadła wjelgin źěkowne.
Gaž njewjeźoš źiśi k tomu jěsno dosć, to wšo pśestanjo.
Pó smjerśi cłowjeka 7. januara 1896 jo Ana Anschützowa se wrośiła a zaśěgnuła do doma za wudowy w Małem Wjelkowje.
Žeńske a muske z chorow w župje Gubin/Baršć su se dali gano na dłujku jězbu.
Karina glěda na njogo rownocasnje juskajuca a njewěsta.
Šym lěpjej tam źěłaś, śim wěcej górkow maš na kóńcu w głažku a śim mjenjej wódy trjebaš.
Zawěsće su to dobre wótglědanja, jano bóžko malsnje zasej zabyte.
Japańske mórjo jo nakšomne mórjo Śichego oceana.
Jěsćo pomałem a z radosću, pśekusajśo wšykno derje – tak sćo jěsnjej najěźone – a polewanku dajśo sebje ze łžycku město ze łžycu słoźeś.
Cołnik jo dlejšy ako kśiłko a chórgojcka.
Liza jo swóju familiju wjelgin lubowała a jo jej pomagała, źož jo było notne.
Se groni, až jo ta wóda w Pieštanach ta nejlěpša za gójenje na cełem swěśe, jo nejlěpjej napołnjona z gójecymi mineralijami a chemiskimi elementami.
Woni su měli juž wustupy pó cełej Nimskej a teke we wukraju.
W Bramborskej pominaju komuny a wěste politikarje, wósebnje te zelene, južo wjele lět wósebne póstajenje dla ambrozije.
dr. Cordula Ratajczakowa, prof. Nicole Dołowy-Rybińska: „Wopyty rewitalizacije serbskeju rěcowu: staw a wupominanja“
How jo rekonstruěrowane, kak su Słowjanki te pjeršćenje na psykach nejskerjej nosyli.
Kotara kupka luźi w Dolnej Łužycy jo w slědnych lětach wjelgin pilnje a wuspěšnje dolnoserbsku rěc wuknuła abo dalej wuknuła?
Z dobrym źěłom kśě toś dojśpiś, až se měnjenje luźi wó Domowinje k lěpšemu změni.
Nješćitaj mě stawnje pśed slědami mójogo jadnanja!
Za mnjo jo to był wjelgin rědny źeń“, jo Casnikoju groniła.
"Až do 15. maja trajo sezona profijow, pón slědujotej dwa tyźenja, w kótarymaž se lod wóttajujo."
Koubová pśednosujo wó serbskej rěcy a folklorje.
Wokoło Pětšoweje guby se njeměrnje tśěso.
Nanejmjenjej jo ekologiski njeakceptabelne glědajucy na pśiběrajuce wogrěwanje swěta, gaž njejo jasne, kak se licenje – a z nim zwisujuce rozgrěśe mórzgow – na wobswět wustatkujo.
Madlena Norbergowa: Wustajeńca jo aktualna, wóna pokazujo našo źěło, a wóna jo myslona za luźi, kótarež comy wabiś za naš Witaj-projekt.
Jo, Pětš Janaš jo pśišeł połtera lěta jěsnjej ak ja do Borkow.
"Lažko to ale njejo, wjelike pśekupne seśi ga pśedawaju swóje struse tak tunjo, z nimi njamóžomy konkurěrowaś.
Z tym burskim jo wóna zlubjona, wón pak pśisajźijo skóro we njegluce žywjenje: jěźecy z kutšu walijo se do gatu a se zalejo.
Sćo spomnjeli BRD.
wałtoru, 28. januara /wezymskego
Wšake jo se we tom lěśe stało.
Smy ga słušali do Bramborskeje, a wóna jo měła za nas te pjenjeze.
Tak ako maśerina lubosć Krabata wót carnego młynika wumóžyła jo, tak wumóžyjo lubosć Jezusa nas cłowjekow“.
Wšo pak jo se hyšći derje zrědowało, smy mógali na kurs na susednej kupje Inis Meáin wubocyś a na gluku teke krotkocasnje tam pśebytk dostaś.
Kasprik njemějašo žedneje broni pśi se a se tek njewoborašo.
Za krotki cas su se wšykne nastupili.
Elementy namše budu teke serbske.
Mjazy nimi jo była Susann Adamojc, wóna jo pśišła burska.
Kśesćijany z Depska, Borkow, Dešna, Mosta, Gorneje, Noweje Jsy, Gor, Žylowa a drugich dolnoserbskich jsow su měli how teke młogich gósći.
Łoni jo był muskecy, lětosa swěśimy žeńskecy zapust z 20 do 25 porami.
Tak, silwester móžo pśiś!
Prědna napšawa za lěpšu Sprjewinu wódu jo — tak smy to wót Grodkojskego šćitarja W.
Jo se sednuł, jo glědał na seń a jo chapjał pśisudoju se pókłanjaś.
Ako słyšymy wót lokomotiwnika, su how měli wjelike starosći z kwalitu wódy.
A dla togo njedejmy se takich diskusijow bójaś", měni Anne Holzschuh Źo a ga? Diskusijny wjacor rbb "Wumrějo serbska rěc" buźo stwórtk, 6. junij, zeger 19. 00, we zalu Měsćańskego domu, Kästnerowe naměsto 1. Luźi nutś pušćaś budu južo wót zeger 18. 30. wjele wót Was maju kólaso.
Kak mejstaŕ Kowal wócy wuwalujo, ako wótpokazany fryjaŕ te tolarje na kuchnine blido chyśijo, až jan tak klincy!
W někotarych rěcach samo kongruenca pó direktnem a indirektnem objekśe wustupujo nic jano pó subjekśe.
Grěda.
Pitśku šykowne musyśo byś.
Lěto 1995 njejo było za Ludowe nakładnistwo Domowina lažke.
Aktualny magacin: powěsći, Serbske blido ku temje „Strowe gumnyško“
Dwanasćo wuknicow a wuknikow Dolnoserbskego gymnaziuma (DSG), ako chójźe do 11. rědownje, buźo se 12. měrca wudaś do města Lillestrøm w Norwegskej.
Pó lěśe 1938 stej manźelskej dlejšy cas žywej we New Yorku.
Wótněnta jo móžno, se za njen pśizjawiś.
Studijowy crew jo był wót pśipadnego nagraśa zagórjony a wóni su wobzamknuli, ju hyšći dalšne spiwy spiwaś daś.
Weto mógu se wejsanarje Gołkojskemu Walteroju Bohgoju za to wuźěkowaś, až jo jich rodna wjaska lětosa 700 lět stara a nic wěcej 46 lět młodša.
Wobej mustwje cotej byś na toś te europske mejstaŕstwa wjelgin derje pśigótowanej.
Woni naraźiju, až se jama dalej wjeźo - na kšomje jsy.
Tuchylu se wuwija wósebne wuměłstwo – wobraze z kamjenjow.
Zajmnjejše wótpołdnjo su pak drje te měli, ako su pódla byli pśi swěźenju Bórkojskeje domowniskeje śpy! Program jo wšak musał byś dla korona-situacije w mjeńšem ramiku ako w zachadnych lětach.
Gaž comy wuspěšne wuwijanje rěcneje šule a pśi tom wugbaśa jeje nawjedowaŕki do tśich aktow rozdźěliś, slědujo – pó wótchylenju njegluki a zmóžnjenju nowego zachopjeńka – druga faza: šula jo dejała se połniś z nowym žywjenim a koncepcionelnje dalej wuwijaś.
Źowća a gólcy su jich rozwjaselili ze spiwami, rejami a muziku a teke z pyšnymi Slěpjańskimi drastwami.
Koncept za turizm: Zjawśo zastojnikam swóje mysli a ideje!
Faraŕ Sucker, katechetka kněni Körnerowa a žedne pomocniki kśě se wjelgin procowaś, aby se lěśojski swěźeń teke raźił.
Tek mój pśedchadnik Ulrich Pogoda jo pśecej měł zajm za nowych talentow.
To njejsu jano iniciale Frederika Chopina, ale toś te tśi pismiki su zrownju te muzikowe zuki, kótarež budu zakład za nowu kompoziciju Ullricha Pogody.
Faraŕ Nowak njejo to sobu dostał, a dla togo jo se ta „Dolnoserbska liturgija“ we toś tej wót awtora nježyconej formje śišćała.
Něnto deje se pśigóty na Europeadu w pśiducych pěś mjasecach zaměrnje dalej wjasć.
Góle wuknjo rěc wót maśerje (maminu rěc) abo skerjej wót starjejšeju.
Pśeśiwniki Vattenfalloweje techniki wótźělowanja CO₂ (CCS) cuju wětš wótslědka.
Něnto pak ma swójo źěło a jeje cłowjek teke - to jo to nejwažnjejše.
Dokulaž zalubujo se Tom do njeje.
How móžośo kupiś abo se informowaś dla knigłow a drugich publikacijow wó serbskej rěcy, stawiznach a kulturje.
Wušej togo su wjele grali, mjazy drugim graśe "Bingo" a "Iluzija", źož su wuknuli licby a barwy.
Zajm dobrego ceptarja pak chyla se na šyroke polo kultury (bildka 1).
Fryco Kšamaŕ jo měnił, až ten cas pśewrośenja jo něnto historija.
Serbske nałogi njejsom znała".
W jadnom lisće jo na pśikład wucytaś:
Na woknowych delkach stoje kwětkowe gjarnyški.
Pśicyna jo jasna.
Jomu jo było wjelgin napśeśiwo, gaž něchten jo swarił na grozne wjedro wence a jo kśěł z tym teke Boga Kněza pśemudrowaś.
Jo, taki jo naš Wylemko teke był.
Dalšne 33 mikroelementy su mógli pśi analyzy wuwjerśonych probow nadejś, mjazy drugim slobro, złoto, platin, chrom, kobalt, mangan, titan, wanadium, wolfram a dalšne mikrometale, ako se trjebaju w hightech-industriji.
Teke gatojski šołta Harald Groba jo gmejnskim raźcam dobre słowo za spalaŕnju dał.
A wóna ma dwójake woblico.
Pśilipśo je z lipadłom na wěnc.
Pśi tom jo se mě šybale smjał.
Pśed spótnym casom su luźe kśěli hyšći raz fajn swěśiś a se napraskaś.
Lěc jo to był wuslědk z ewaluacije wucby dolnoserbšćiny lěta 2015? Tam ga běšo jaden wuknik měnił, až njemusy serbski wuměś, pśeto wucabnica tak a tak wšykno nimski wóspjetujo.
Nalěto jo pśišło!
Pśepšosone njejsu byli jano serbšćinarje ze šulowu Picnjo a Most, ale zrazom teke te z Janšojskeje šule.
Teke pśi nas w Ukrainje take žrědło mamy.
Jogo woblico se zda Karinje změnjone.
Městna pśesegajuca wašnja póstupowanja jo se cłonkam pśi tom ako wjelgin zmysłapołna zezdała, aby se kwantita a kwalita serbskeje wucby pólěpšyłej.
Ta wěc pak jo ze swěta spórana. „Mej smej z Rietschelom sebje ruku zawdałej a se zjadnałej, až buźomej sebje ‚ty‘ groniś“, jo Krawcyk nam gronił.
Policija slěźi hyšći we tom paźe.
Wěcej razow wob lěto maju w Gołbinje rěcne kurse.
A Pumpak se wě co lětosa dobyśaŕ byś!
Samo slobroběłe nitki jo měło we włosach.
Złe jězyki su měnili, až wóni su cerkwju wobstśělali.
Z computerowym graśim „Serbski cele lažko” mógu zajmce to pšawe wugronjenje serbskego alfabeta zwucowaś, prědne serbske słowa powědaś a teke napisaś.
Palcyk-mama śańka jo, pokazowaŕ pokazaś strowu jězu zgótujo!
A což jo było hyšći górše, plon jo był mjaztym taki zmužny, až jo chopił teke młode źowća kšadnuś.
Gaž jo wence śma a njespódobnje, pón se dopomnjejomy na našych zamrětych, z kótarymiž smy pśez wótšu granicu smjerśi hyšći zwězane.
Njedajo take něco?
Koch jo za ten film napisał tak pomjenjony treatment, to jo filmowa wersija wulicowanja, ak jo scenariskim knigłam bliska.
p.
To měni arogantny mjatel.
Jasne jo něnto, až Slěpe, Trjebin, Rowne a Mułkecy wostanu!
Starka jo była roźona Krawcojc, jeje nan jo wejsański pjakaŕ był.
Gaž sćo ju docytali, dajśo ju dalej susedam.
Foto błyskowaka, kótaryž dej ten „njestatk“ dopokazaś, jo policaja jej ned sobu pósłała.
Mě su pśedewšym rozbuźili te źiśi z Litawskeje.
Na slědnem dnju, dla zymnego dešća, su woglědali jano do znateje drjewjaneje cerkwje Wang z 12. stolěśa, ak jo wordowała tam pśed 130 lětami z Norwegskeje pśesajźona.
W susednej Běłej Gorje ga su kokota łapali a zabijali južor zachopjeńk julija.
To pśiwołajo jima wuchack.
Cyńśo to teke raz mimo publikuma a mimo nawuknjonego teksta.
"Ja njeby kśěła se na druge město pśesajźiś!", jo wóna pódšmarnuła a krotko pózdźej pśistajiła: "To wójowanje za te wjaski, to ja musym – za móje źiśi, ako bydle we cuzbje a pśidu rady domoj.
1990 jo wujšeł jeje prědny zwězk górnoserbskich basnjow, lěto pózdźej prědny zwězk nimskich basnjow.
Z teju problematiku jo se pśedsedaŕstwo župy Dolna Łužyca na swójom pósejźenju slědny tyźeń zaběrało.
Blobotanje motora se pśedobydnjo až k cerkwicce.
Nejmłodše góle smějo ako prědne kóstkowaś.
Sněg něnt pada na zemju źiśam wšyknym k wjaselu.
Z wuknikami mójeje drugeje abiturneje rědownje 2002 na pěśźasetem jubilejnem swěźenju serbskeje šule w Chóśebuzu
Jězdny plan teje biblioteki namakajośo how: W jězdnej bibliotece wokrejsa Dubja-Błota namakajo se rožk za spódobne cytanje, na pśikład gaž stoj w Słopišćach.
"Notnosć producěrowanja elektrice z wugla wóteběra rapidnje, dokulaž klima se rozgrěwa a kněžaŕstwo jo wobzamknuło, až budu wót wugla wótstupiś.
Wósebnje jo se wobspomnjeł wogeń we wejsnej kowalni, źož 18 cłonkow wobory jo jen gasyło – jo wulicował 63lětny wušy wobornik Frank Pipka.
Bóže kralojstwo njejo jěza daniž piśe, ale pšawdosć a měr a wjasele w swětem Duchu.
Teke Jutta Eckertowa jo pomagała, Ernst Mucha jo glědał na to, až korona-pśedpise su byli doźaržane.
Až to se stanjo na jawišću na luštny part, a to w našej rěcy, to se rozmějo.
Jo list na biskupa Hubera a na Ewangelsku cerkwju Nimskeje pisał z pšosbu wó spěšne pśistajenje J.
To jadno pak wěm: Ako su jogo pšašali, cogodla jo teju stareju zamordował, jo gronił: Ja som był pśi tych luźach za pastyrja.
"To njejo cil wót Witaj", jo wón pśecej skjaržył.
Jomu a dalšnym wósadnikam jo wóna se derje spódobała.
Pśedsedaŕ wósadneje rady Harry Krause a togo žeńska stej pśigótowałej kafejowe blido we wósadnem domje.
Wón teke wuwija swójske pśedstajenja wót demokratiskeje politiskeje prakse.
Abo mógu ja taku lapu samo sama wězaś?
Slědny raz su cołnarje gósći na cołnje kóńc 1960tych lět ze jsy do Błotow wjadli.
Wjeliki późěl ma faraŕ Haußig na wudaśu dolnoserbskeje biblije 1868. Na póstark Pšuskego głownego bibliskego towaristwa běšo z pomocu drugich fararjow w lěta dłujkem źěle pśedlažecy tekst pśeglědał a pópšawił.
Slědujuca wobsejźaŕka jo ta, ako jo te grunty slědkoju na "Quattrohaus" pśedała.
Našo awto wustanjo pśed Łakomskim kjarchobom.
Nimska běšo 1869 wupósłała łoźi »Germania« a »Hansa« na polarnu ekspediciju.
Kuždy móžo teke pśidatne temy pśinjasć, jolic až wóni se pódrěduju generalnemu tema.
Gmejna jo nejmjeńšy administratiwny wótźěl statow.
foto Julija/abo Julija a cłowjek.
Nejnowše wuslědki wuwiśowych pśepytowanjow źiśi dopokazuju, až se aktiwěrujo pśez muziku centrum rěcy w mórzgach.
K tym dogromady 173 šulam w Bramborskej, źož budu wót zachopjeńka šulskego lěta 2005/06 źiśi ceły źeń wobzwarnowane, słušatej teke zakładna šula „Mato Kosyk“ we Brjazynje a cełkowna šula w Borkowach.
Zmakaju se zeger 11.30 w Sportaŕskem domje a wumaršěruju zeger 13:00. 
Kuždej bajce su dodali spiw.
How wón wugronijo swójo spóźiwanje wó tom, kak młoge Zaspowarje na pśedwiźone pozitiwne změny w tom měsćańskem źělu reagěruju.
Wjelki su žywe we wjelkowych rědownjach.
Ale nic jano wó tych městnach a jsach jo Frencl pisał, awtor jo se wubrał ako temu za swóje pśinoski wjele regionalnych wósebnosćow.
To jo pśewzeł archeolog Philipp Feistauer, kenž wót 2017 w ATZ źěła a how wjele w ramiku muzeumoweje pedagogiki póbitujo.
Ma lubjej słabje kisałe, pśepušćate, humozne, seśece, fryšne až włožne zemje.
Póchadaju z tropiskich regionow Azije a Afriki, ale něnto we wjele krajach sajźaju.
Woglědarje njejsu byli jano z města, ale teke ze jsow.
A wetom pśiźo do teje jsy nowy faraŕ z Nimskeje.
Zawěsće krydnjo kužde góle wjele wupyšnjonych jajkow.
Wót Serbskeg blida, ak jo było pósćone žeńskim w ewangelskej cerkwi, II. źěl
Wšykno wótběžyjo w kšutem slěźe: pokazaś – pśedpowědaś – sobu powědaś – napódobniś – pomjeniś – wugódnośiś.
Naraz jo do wokna klapało!
Wóni su k tomu nuzkane pśez źěłowe dogrona.
Zwězkowy kanclaŕ Helmut Kohl jo ga nam "kwiśece krajiny" zlubił.
Wóna namakajo w góli a na póli dosć caroby.
Pśeto wóni njamógu chóremu gólcoju pomogaś.
Kijaški za sejźenje deje kulowate a tłuste dosć byś.
Něnt jano musy se cakaś, až teke situacija wšo pśizwólijo, te muzikalne a teke te wjerśeńske źěła.
To źiwaśo se zawěsće: My smy te klowny kjarmušne!
Ale młogi raz maju někotare słowa wósebnu wažnosć.
Teke we jsy som była, w Prjawozu.
Jo se wšak wukopało, až se to njewupłaśijo.
To se wě, až teke doma w Barbuce pśisłuša tamnej Domowinskej kupce.
"Gaž něźi śěgnjoš, ty dejał se na tamnych tradicijach wobźěliś.
K tomu su pówitali nowego grajarja.
K dopomnjeśu: łoni w juniju su naše woglědali na jich swěźeń Knivsbergfest, źož su dobyli 6 : 1.
Raz wob tyźeń wupałkaś, dosega.
Tam jo dało wjele powěsćowych póstawow a te su dali cełej wokolnosći něco mystiskego, zaguslowanego.
Zajźonu sobotu su swěśili w Prjawozu pśi nejrědnjejšem wjedrje dwójny jubilej.
NC: Kotare to su?
Na najsy w Depsku.
Wuchack se malsnje zagronijo: »Wódaj!«
Pěśpismikowe słowa zapišćo w směrje šypy wokoło cysła.
Wjele kórtowych mašinow we Friziskej a Groningskej póbitujo frizišćinu, startowy bok Google we Nižozemskej pórucyjo interface we friziskej rěcy.
Gólnik Fryco, teke nazgónity jagaŕ, buźo wšo z rědnymi słowami pó wěrnosći wumólowaś a wopisowaś.
Serbska kulturna informacija LODKA 0355-48 576 468
Kšasne nalětne wjedro jo wabiło wen, źož su cakali na te źiśe grajki.
Temy su wusko na žywjeński wobswět źiśi wusměrjone.
Semjenja akle w drugem lěśu pó kwiśenju zezdrjaju.
Teke jatšownik źaržy w swójej prědnej połojcy to suche wjedro.
A to jo se ten wjacor derje raźiło – pśi dłujkich a žywych rozgronach pśi blidach, pśi piwje a pśi zgromadnej wjaceri.
M.
Jich starjejše a stare starjejše su we tom casu pili kafej a jědli tykańc.
20 wšakich wótźělenjow na dwěma etažoma tam maju, a pśi kuždem we słowakskej, engelskej, nimskej, ruskej a arabskej rěcy stoj, co se tam nutśi cyni z pacientami.
Teke šejc a bur stej stojałej tužnej pśi jogo póstoli a njejstej wěcej se mysliłej na dług.
Jogo stacije žywjenja su nam derje znate: pó ludowej šuli w domacnej jsy wucba a źěło ako tkalc pśestrěńcow w Chóśebuzu, ned 1939 až do 1945 wójak, we wójny jo zgubił nogu, toś pó wójnje [...]
Reja z bantami - wóna ma wósebnje w Bělkojskich stronach dłujku tradiciju.
"Nam felujo jano wjerbańska lapa.
Nakład casopisa „Die Werkstatt“ źe njejo ze 4 000 eksemplarami pśeliš wjeliki.
Snaź kśě młoge źiśi wumyslone tšojeńko pśedstajiś.
Dogromady jo jich to tenraz wokoło 30 takich pśinoskow ze serbskeje a łužyskeje zachadnosći.
Na co wjaseliśo se wósebnje lětosa?
Skocki su zwěrjeta, kenž su se kradu dokradnje nastajili na wěste wobswětowe wuměnjenja.
A to raźi cynimej!
Jo to to same, ako znajomy, jano nanimjer?
To ja wjelgin woblutujom.
Lube źiśi, slědny tyźeń njejsćo w Casniku namakali „Pšašatu rěpu“.
Až te pacienty, kenž su pśede mnu tam byli, su pśede mnu na rěźe, jo było ceło normalne.
W někotarych stronach pak ako wokoło burgenlandskego głownego města Eisenstadt, chorwatski Željezno, su samo wjelika wětšyna.
Tencas jo cerkwja była městno za dialog a schow.
8. maja su wobradowali k slědnemu razoju w starej legislaturnej perioźe.
Cerkwja Našeje lubeje kněnje jo wuznamna barokowa cerkwja w Drježdźanach.
Nimce kritizěruju kanclaŕku.
Dalšne městna za filmowanje budu mjazy drugim we Wórjejcach abo w Rakecach.
W źewjeś kapitlach jo pśedstajone rěcne wuwiśe, wětšy źěl publikacije zabjerjo analyza substantiwow a adjektiwow.
Jeje starjejše — wóni su měli rolnikaŕstwo z dwěma krowoma — su teke słušali k tym prědnym w prodrustwje a šołta.
Marcin Zygmunt Zieleński jo był pólski ewangelski duchowny a spisowaśel.
Stakim jo imersija w Žylowje teke wobgrozona.
Nejlěpjej jo, gaž maju źiśi móžnosć, žywu nopawu w źiśowni wobglědowaś.
Pód starym a mócnym »Walentinowym dubom«, ak stoj ned pśi domje, mógu se młode póriki daś wěrowaś a do manźelskego štandu stupiś.
Rjentš, wucabnik a cłonk župnego sekretariata Chośebuz — se rozgranja z Domowinskimi cłonkami ze Škodowa.
Slězyna takich tšachow móžo byś, až góle jo do noweje faze wuwiśa pśejšło, w kótarejž dotychměst njeznate a njezwucone wěcy zapśimjejo .
Na wustup do Chóśebuza jo pśijěła z cłowjekom a dwělětneju źowku.
Pótakem su organizatory w lěśe 30. jubileja chóśebuskego festiwala wurownali ceło nowe drogi póbitowanja filmow a diskusijow.
Comy was zapśimjeś.
Bog co denar za kuždego.
Žedne źěle teje wjelikeje płoniny nalěwo a napšawo głowneje drogi z Picnja do Luboraza su se mjaztym pśedali na něgajšnych wobsejźarjow, na NABU a druge, a załožyli su se teke žedne „rožki“, kótarež stoje pód šćitom pśirody.
Cesć Kněza z twójim dobytkom.
Jadnogo luźa pak tam zmakajom z kólasom.
Doněntny wobsejźaŕ jo na mysli měł, tam zepěranišćo za wótwardowańske źěła etablěrowaś a pilotow na lětańskem simulatorje wukubłaś.
Nejžpjerwjej se chwalim, až mamy Grimmowe bajki něnto w dolnoserbskej rěcy.
Rědowniske zmakanje su rědna tradicija za něgajšne wuknice a wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wótpósłany Serbskego sejma jo źaržał grono na głownej zgromaźinje Domowiny
Wiła jo slězy wiły swóje wiły wiła.
W źiśecych lětach njejsom z tym pomjenjowanim mógał wjele zachopiś, pśeto kak móžo jadna droga naraz wjele drogi byś?
Serbska kultura jo była na swěźenju wjelgin prezentna“ – tak jo suźił lubinski šołta Lars Kolan ten wjeliki Nimski swěźeń drastwy, kótaryž jo se tam pśewjadł kóńc tyźenja w Lubinje.
Pśez Pětšowe woblico se suwnjo wóseń.
Pótom som šeł na Serbsku rěcnu šulu.
Małe guski wót luźi, ako znaju jano małe guski.
Snaź buźo to na pśiducem Dnju wótwórjonego pomnika južo wuslěźone...
Słyšćo źe, wy wót israelskego domu: Njejo tomu tak, až ja pšawje mam a wy maśo njepšawje?
Reinhold Schneider jo złosniskej namócy nacionalsocialistiskego stata napśeśiwo stajał kśesćijańske zmyslenje w kšutem pórěźe rěcy jogo sonetow.
Pśeto pśechod mjazy atmosferu a swětnišćom jo běžny, eksistěruju někotare wustajony granice.
Helene ma wupóžyconu źiśecu wiolinu.
Plakat jo nazymu 2008 na premjeru źiwadłowego kusa pšosył.
Mało jich bydli w Serbach.
To stare dubisko jo było jadnab 600 lět stare a jo měło wobměru wót pśisamem 11 metrow.
Ako Borkojski sudaŕ groni, ma źěła dosć a nadosć.
Luźe se wjelgin za to zajmuju, slědkoju ale lubjej kupuju tuńšu tkaninu.
Załožyś tam a do drugich gósćeńcow něnt nicht njesmějo, teke do Domowniskeje śpy nic.
Madlenu Norbergoweju z Witaj-centruma swóje nazgónjenja z projektom Witaj.
Tak su jadnorje pšosyli na woglědanje wobrazow wustajeńce.
Nalětne słyńco njeběšo wódu hyšći wjelgin pśegrěło, a tak nama pśi broźenju bejnje nogi šćipachu.
Wósebne techniki wupyšnjenja jatšownych jajow ako pó serbskem nałogu njejsom wót doma znała.
Wóna rědnje barwi mušle.
Žywjenje dłujko jo se zasajźił za drugich.
Na wuźěłanju a zawjeźenju serbskeje cerkwineje kazni som se 2004/ 2005 směr dajucy w krajnej cerkwi EKBO wobźělił.
Wjelgin zajmne jo było za gósći to, což su wót zastupnikow Domowiny a Witaj-centruma zgónili wó projekśe Witaj.
Jeje cel jo njewěsty.
Zachopiś comy w 10.30 góźin ze Źiśecym a młoźinskim ansamblom Slěpe.
Konferenca jo była płod zgromadnego źěła Serbskego instituta, katedra za etnologiju a ludowědu Würzburgojskeje Uniwersity Juliusa Maximiliana a Instituta za socialnu antropologiju a empirisku kulturnu wědomnosć uniwersity w Zürichu.
sobotu, 15. februara /swěckownego
Dalšna wósebnosć jo spadnjenje formow akuzatiwa a datiwa pódla pronomenow, pśir.
Bóžko pak pśijazne wjedro pśeliš dłujko njetrajo.
Lěcrownož som 14 lět z nim gromaźe na samskej šuli statkowała (ako wuknica a wucabnica), jo mě w swójich dopomnjeńkach wjele nowego, zajmnego a pśechwatajucego gronił.
Jano mało stwórjenjow móžo w takej wóźe se žywiś, togodla gronje tomu mórjoju "wumarłe".
Až na góru pak musyśo hyšći tśi kilomejtarje gnaś.
Ta stara chódota jo mjenała a zatkała swóju głowu do pjaca.
Zapustowy tykańc buźo a teke muzika.
Wjele Wjerbanarjow jo woglědało k wusokim cerkwinskim swěźenjam pšawidłownje do ochranojskich sedlišćow Mały Wjelkow, Niska a Ochranow w Górnej Łužycy.
Petrik: Našo serbske nakładnistwo w Budyšynje ma južo wjele lět swójich partnarjow w Dolnej Łužycy.
Swoj 50. narodny źeń jo swěśił pětk, 8. september, prof. dr.
Wšykne tśi jsy w Gatojcach maju swójsku bejnje tłustu chroniku.
"To jo gusorowy kwětk."
Gaž jaden „zwěrny Serb“ źo namšu abo na druge zarědowanje, su tam za wětšy źěl znate woblica.
Formular za wobźělone gmejny dajo se lažko a malsnje wupołniś.
Młogemu njejo pśišło lažko swóje myslicki a zacuśa do słowow woblac.
Su to byli cłonki młoźinskego aktiwa Domowinskeje župy Dolna Łužyca.
"Turizm jo wažny motor we našom amśe".
Regularny folklorny program zachopijo se ten źeń zeger 19.00.
Tema budu listy pósoła Pawoła.
Ministaŕka Schneider jo formulěrowała wutwaŕ teje zeleznicoweje cery ako centralny projekt strukturneje změny za Łužycu.
Žylojska realna šula słuša wót šulskego lěta 2005/2006 do serbskego gymnaziuma, kótaryž ga prědny raz teke rědownju wušeje šule pśiwzejo.
Tak wuźěła wrobloju cołn a wjasło z drjewa, a wrobel masěrujo jomu kśebjat.
To cełe drogowanje jo było za mnjo wjelike dožywjenje, pśeto njejsom do togo hyšći niźi we wukraju był.
Cośo doma raz serbske jatšowne jaja pyšniś?
Mjaztym pak su jagarje a gónjarje wobstupanje gusćinkow zakóńcyli a su se pśi drožce zgromaźili, aby sebje woglědali teju stśěloneju źiwjakowu a wustajili, kak něnt dej dalej hyś.
Budyšyńske źiwadło pśiźo z luštnym kusom w dolnoserbskej rěcy
Pśez zymu zapókšyjo sněg pólo z běłym wóźeśim.
Lěc jo z tym lěto 1346 měnjone, gaž bu Slěpjańska cerkwja prědny raz naspomnjona, abo 1564, gaž jo how reformacija zaśěgnuła, abo 1685, gdyž bu cerkwja wutwarjona, njewěmy.
Maksimilian na to: "Ty njamóžoš nikogo pśeznaniś, to źo jano pśez nazgónjenje a nutśikownu motiwaciju.
Rěcna šula pak za mójim zdaśim dejała za ceły lud statkowaś.
Dalejkubłanje k tomu se nachwatajo.
Pótom njejo móžno, wšykne filmy wiźeś.
Nad nimi lětaju pawcyny kaž somośane šlewjeriki.
Wót kóńca zajźonego lěta jo znate, až wón se twariś buźo.
Wjele casa zabjerjo jim to pawkowanje?
Na muzikowej šuli jo to było mój głowny fach.
Zachadnu sobotu su Fryco Bagola, policist Bismark a druge z tym graśim w dolnoserbskej rěcy rozwjaselili něźi 100 luźi w Radworju/Radibor pla Budyšyna.
Ako zawjeźenje jo wóna tudske geologiske struktury na kórśe pokazała a rozkładła.
Poglěd na prezidium 7. głowneje zgromaźiny w Malešecach.
How powěda pśedsedaŕ Dawid Statnik, prědku sejźe cłonki prezidiuma: wjednik dolnołužyskego běrowa Domowiny Marcus Końcaŕ, pśedsedaŕ kubłańskego wuběrka Marcel Brauman, dolnołužyski župan Wylem Janhoefer, Judith Šołćina, Marko Hančik, kaž teke jadnaŕ Domowiny Marko Kowar.
Wóni su se procowali, aby se powšykne zastaranje wósebnje ze zežywidłami zasej garantěrowało.
Zwězane jo wóno z lěta 2019 pśez kanal z rědnym mjenim "Barbara" z Lejnjańskim jazorom.
Lynar a wužowy kral
Fasada se tuchylu izolěrujo a wobchyta.
Ale kak su powědali? To jo lažko! Klown se ga zwuraznijo z gestiku a mimiku.
a piwo warili a pili.
Změstami jo wóda w gatach bruna była ako wu nas.
W měsće su gano załožyli dalšnu iniciatiwnu kupku.
Radny kus du, ga toś njewiźim na pšawicy howac nic ako samu wódu, wjeliki jazor a srjejźa we tej wóźe stoje te twarjenja, wóda jim dosega pśed wjažu, wót wjaže až ku groźam jo wóda a to se nic njebóje.
Štokawska narěc wobstoj ze tśich głownych wariantow narěcow.
Na jaden part jo to južo tak, až kuždy jo se we swójej regionje wuznajo – to jo ceło normalne.
Sobotu, 28. februara, jo se w Drježdźanach zmakało jadnab 80 luźi na sympozium k temje „Nowe sebjerozměśe Serbow – kulturny a politiski potencial“.
Faraŕ Schütt jo nam pśilubił, až pódarijo nam originalny šulaŕski baret.
We Łužycy dajo wjele wjednicow.
"Waša party-pjakaŕnja" jo mě Klammerowego pśedewześa.
Na papjerach, kenž su w lipšćańskem "Cigańskem decernaśe" zestajali, stoj, až jo 18. februara 1944 wumrěła.
Ale te druge źiśi se mysle: Wille jo źiwny.
Lěwe woko ceło wurězaś a pšawe woko jano do smužkowaneje cery.
Za powěsću Marcela Braumanna, župana Domowinskeje wórjejskeje župy "Handrij Zejler", jo to 28lětny Alexander Pólk, historikaŕ a sobuźěłaśeŕ Serbskego muzeja w Budyšynje.
Fryco Libo a cłonka župnego pśedsedaŕstwa Bernhard Rjentš a Kśesćijań Ela.
Wót lěta 2001 wobstoj w Radušu Domowniske a drastwine towaristwo a wóžywijo tudske tradicije, teke zapust.
Pěś lět wobstoj Serbski muzej.
Amerikanarje su měli z wjelikeju kopicu wójnskich popajźonych swóje problemy.
Nawóžeń a njewjesta w Žylowje, to stej byłej Pius Wawrik a Eckertojc Valerie.
Tina futrujo ptaški.
Z tym teke nješkóźi źiśam, ako maju wěste rěcne mólenja.
Cłonki njekśě se z Domowinarjami waźiś, ale zgromadnje z narodneju organizaciju zajmy Serbow w Dolnej a Gornej Łužycy pśesajźiś.
Po pśedstajenju serbskego źiwadła dej teke reja byś.
To su na pśikład Krawcykojc (Krautzig), Šoradojc (Schorradt), Bělcyc (Belka), Wjeńckojc (Wenzke), Gracojc (Gratz), Cholowojc (Chollowa) a Wikowski.
Ned pó drugej swětowej wójnje jo se załožyło sportowe zjadnośeństwo SV Smogorjow 1946, w kótaremž jo se tencas balo chytało.
Rybakarje teke slěźe za tym, kak wjele luźi smějo do teje głowneje zgromaźiny pśepšosyś korony dla.
Smy kśěli ten magacin, a něnt jen mamy.
»Jěź pomałem a woglědaj se našo rědne město.«
Su zgónili fakty ze žywjenja Albinusa Mollera, su se wopóznawali z wósebnosćami serbskich narěcow a rejowali z Michaelom Apelom.
Zachopijomy wót dołojce běliś.
NOC MUZEJOW
»My źe njejsmy wjelike, ale nas jo wjele!«
Dynamika wuwiśa towarišnostnego procesa jo pśiběrał źeń wóte dnja.
Gumno wuglěda hejnak wjelike pěgate woblico.
Ale lěbda až samograjadło dotyknjo, cujo zymnučki dych!
Stakim jo wón stupił zjawnje pśeśiwo lubinskej cerkwinej wušynje a wušemu fararju Johannoju Agricoli.
Stawizny Monmoutha se zachopinaju južo w Romskem imperiumje, ako jo stojał na městnje źinsajšnego Monmoutha romska twardnica "Blestium".
To jo tencas była wjelgin tužna a surowa doba, taka grozna, až se to zewšym dowopisaś njamóžo.
We cełem jo se jim w Dešnje wjelgin derje spódobało.
To su wukniki z Bórkojskeje šule z wucabnicu Carolu Lindtoweju.
Pśeto njewjericka se mysli: »Až som něnto njewjericka, groni, až njejsom pśeliš wukludna!«
Finale wótmějo se na Budyšyńskej Młynkec łuce.
Po casu ale jo se jej zachopiło mócnje styskaś pó rodnych Błotach.
Město togo mamy zacuśe, až ma wšo druge prioritu, nježlic až sebje wótpócynk dowólijomy.
Swětkownu njeźelu wjacor smej gótowałej z tejerownosći "carnymi pśijaśelami" jaden "śěsnjecy wulět" pó Lipsku.
Tenraz jo tam hyšći wěcej serbskich luźi pśipódla.
Na kóńcu sezony kokotow w Dolnej Łužycy zmakaju se žnjowne krale na superkokotu w Mósće.
Dejm Wam pśeraźiś, kake bajki su pódla? To su: Cerwjenawka, Wjelk a sedym kózletkow, Cyketarušk, Žabjecy kral, Hansko a Grejtka, Popjelawa, Meškojc śota, Rapuncla, Měsćańske muzikanty a Sněžeńka.
Howacej powědaju wšykne ze sobu nimske.
Pódla su balet, chor a orchester tak ako filharmonija ze Zeleneje Góry a wšake solisty.
Te gólcy su wjacor tam šli a žortowali ze źowćami.
A kupiś jo ju mógał doněnta kuždy za jano 2 marce!
Pórod dwójnikowu jo rědki.
Z našeju pšosbu smy musali se na wšake instance wobrośiś.
Malsnje.
Ja som detektiw!
Ale teke basni ako take su swój "wustup" w programje měli.
Śmojtina njamóžo se doźiwaś.
Prjatkował jo Juro Frahnow, serbski dušepastyŕ z Picnja.
Jano ten slědny se w knigłach namakajo.
Pó casu jo wuznał: Což jo we archiwach a knigłach, to jo tuchylu wuchowane.
Šołta Bengt Kanzler jo był mjazy gósćimi a jo struse połožył na row.
Buźośo se źiwaś, až maju źiśi cesto cele hynakšu perspektiwu, pšašanja a pśedstajenja, ako snaź wótcakowane.
Jatšowna krona dopomina tudy na nuzne case
Cytarje mógu pón k tomu swójo měnjenje nam pisaś - to se wě, teke swóje mysli k cełej problematice.
Zbytne śěsto ma se pó klakach nad tym wšyknom rozdźěliś.
Wót bramborskego zwěstka wognjoweje wobory jo se zjawił jogo prezident sam: Werner-Siegwart Schippel ze Zušowa.
Lublin jo město w Pólskej.
Na samskej droze ma trjebinske sportowe zjadnośenje FORTUNA swój domicil.
nikul mě z duše se njeminjo.
Zielonkowski, kenž jo w nimskej rěcy wó wobrazach wulicował, a J.
Źowćo z Rusojskeje jo z wjaselim witało gósći.
Do Witaj-źiśownje „Mato Rizo“ chójźi 56 źiśi, do źiśownje „Fryco Rocha“ 64
Skóńcnje jo njeměrnik pšec.
Tšach grozy, až njezměju naše źiśi wót apryla 1990 wěcej swój casopis.
Teke bliske městaško Rheinsberg jo woglědanja gódne.
W tom kraju njejo žedna wěrnosć, žedna lubosć a žedno Bóže słowo. Hos 4,1
Pśilejomy jušku a warimy pólewanku něźi 15 minutow.
Krale tśo ak pjacywo su pśidali se jim, źeń kralow tśoch ga bliski jo, cas gód se kóńcy z nim.
Jadnogo dnja smej z Ewu do jeje doma zastupiłej, aby se napiłej.
"Za takeju hyšći pytamy, snaź ma něcht taku doma", měni sobuźěłaśeŕka muzeja Katrin Šwjelina.
Take serbskej rěcy derje słužy.
Matik, Helmut 208 głosow
Njezachyś mě, gaž se zestarjejom, njespušć mě, gaž słaby bywam.
"Na to jo slědował až do 1995 natwaŕny studij w orchestrowem dirigěrowanju".
Běrow Domowiny jo dostał nadawk, wumysliś ideje, kak to wótglědanje dajo se realizěrowaś.
„Naš sćelak wita Běłu Wodu“ jo był titel pisanego serbskego programa na jawišću MDR pśed radnicu pětk wjacor.
Sr 21 Zachopjeńk lěśa
Dwa dnja pózdźej změnijo se wjedro.
"My smy pla wikowarja pšawu licbu swinjecych połojcow kupili a to měso na tradicionelnu wizu pśigótowali w našej modernej kuchni.
Alfabet a pisanje, kótarež buštej w toś tyma ranyma knigłoma wužywanej, stej byłej inkonsistentnej a stej se signifikantnje wót modernego alfabeta a modernego pisanja rozeznałej.
Ale w slědnych lětach maju pśecej sobu něco specielnego błośańskego w pśeśěgu.
K njomu mógali pśistupiś luźe z wokolnych stronow wót Grodka až ku górnołužyskim Malešecam: chronisty, slěźarje regionalne historije, wejsne towaristwa, kaž teke gmejny.
Skóńcnje jo jomu pśipadnuło:
Na rozdźěl k njomu njekśě źowća študěrowaś.
Do zwady stej zaměšanej Rusojska a Turkojska.
Comy-lic cyblišk chylu chowaś, zawalijomy jen do alufolije a scynijomy jen w chłoźecej spižce do facha za zeleninu.
Słyš, serbska wósada, słyš!
Na torm jo zalězło 82.805 luźi.
Pśez to mógu se dłymjej do toś teje tematiki zanuriś a wšake rozdźěle we wobchadanju z njeju rozměś".
To jo wjelika gluka.
Do lěta 1941 su swěśili how serbsku namšu, pón wušej 40 lět wěcej nic.
A te słowa, kótarež ja śi źinsa pśikažu, dejš ty k wutšobje braś.“
Górnoserbske pśisłowa zběraś a je z dolnoserbskim a nimskim wótpowědnikom do konteksta stajiś jo było pilne źěło.
Wjele pśigótowańskego źěła stej młoźinski wjednik David Urban a jogo pśedsedaŕstwo wugbałej, aby 135. jubilej se raźił na prědnem kóńcu tyźenja w februarje.
Wšykno to jo dožywił pśed 85 lětami Měto Nowak-Njechorński .
Rowno za jich identitu a prestiž togo serbskego jo Europeada wjelicke tšojenje.
Za to słuša jim wjeliki źěk.
Młoźina spiwašo, źowća a źiśi gronjachu wšake nimske a serbske pěsnje.
Tam pak musy kužda wjas a kuždy pjas wobjadny byś a na tom jo we zajźonosći brachowało.
A šćipało jo śi do wutšoby, gaž sy słyšał, až su musali wót suseda bźez kuždyckeje pitśitśki zasej wótejś a až jich casy ako slěpcynu sromośili su.
K zachopjeńkoju festiwala "LATCHO DIVES", dnja 6. septembra, jo se ta wustajeńca wótwóriła.
Šnapanojc Majka jo pitśku chórowata a cesćej na woglěźe pśa swójeje sotšy w Chóśebuzu, aby duchtarjeju šła.
Z teju serbskeju šulu njestoj k nejlěpšemu.
Pśed zjadnośenim k wósaźe »Naźeja« 2011 smy měli w našych jsach pěś wósadnych radow.
Studium warnowašo mjaztym źaseś mjasecow.
Struski za Siegfrieda Ramota, Wjerbańskego chronista a awtora nowych knigłow z titlom “Wjerbno - stawizny błośańskeje gmejny”, a te jo se wón namdušu zasłužył.
Popšawem jo dejała byś BUGA lěta 1995 w Barlinje.
Njeźelu, 17. měrca, sćo pšosone na Wjasele do rejki w „Spreewiesel-Center“.
Som ga – ako wjele drugich cytarjow našeje Pratyje – serbšćinu akle w šuli nawuknuła, tak až ja cesto dosć to jadno abo druge serbske słowko hyšći njeznajom.
Karina stanjo, suknju pšawje stajijo a wuzwignjo tašu.
Wjele pak se we nowem casu zgubujo: Serbski swajźbaŕski śěg w Grodku a w Blunju stej zajšłej, teke serbskim swajźbarjam w Nowem Měsće grozy tšach.
Wšykne pśisłušaju familijam, kótarež su howko pśišli z něgajšneje Sowjetskeje unije.
Pótom buźośo wiźeś, kak te luźe budu pśiś.
Rěcny centrum WITAJ tuchylu wudopołnja prědnu dolnoserbsku digitalnu wucbnicu "Kšac pó kšacu".
Bogu źěk pak stoj how wjelika tofla z nejwažnjejšymi informacijami k sedlišću.
Po prjatkowanju jo se něco njewšednego stało.
Wšuźi něnto cytamy, až mamy wobgranicowaś naše "socialne kontakty".
To jo był małki kšac za nowy zachopjeńk w źěle towaristwa "Serbske koparje".
To ga njejo žednje na škódu, gaž se pśikmótšujoš z cłowjekom a jomu se pśisłoźujoš, gaž ten jo cesćony na kralojskem dwórje! 
Za fararja jo było wupominanje, pšawu žeńsku namakaś.
Teke delka za capanje pśi kólasku
Srjodu za tyźeń, 19. junija, zmakajo se zeger 19:00 młoźinski aktiw Domowiny w rogozańskem sportaŕskem domje.
Tam dej kužda wósada zapłaśiś 125 euro za kuždu tonu CO2 swójich domow.
Jogo głos jo mucny, ale wěsty.
Pódpołdnjowosłowjańske rěcy jo kupka słowjańskich rěcow w Europje.
Som se pśeśišćał a som zachopił na Chóśebuskej inženjerskej wusokej šuli studij twaŕstwa a som jen z diplomom zakóńcył.
W pśeśěgu na lětosnem domowniskem swěźenju w Slěpem budu se głownje pokazaś wšykne te źěła a nałogi, kótarež su zwězane ze žnjami na polach a łukach.
A to se někotarym wobźělnikam zewšym spódobało njejo. „To klincy zasej tak, ako by kśěli groniś: Wy tako njepśemóžośo to, což my móžomy“, jo něcht gronił.
Dny bywaju krotše.
Te pak wěsće njejsu mjelcali, ale su tam we wóźe gótowali wjeliku politku!
Carne lakowe crjeje a rožowate žyźane zgło sebje teke kupijomej a pótom pójźomej ako engelskej lorda na reju.“
Njeźelu wjacor na kóńcu šok – kněžaŕstwo buźo witśe granicu zamknuś.
Teke za Serbow jo to góźba, se z tym casom kradu zaběraś.
W lěśe 1930 jo Max Schmelz marodny dom na Wikach 8 kradu wobnowił.
Pśeto, až rowno jo prjatkaŕ z Picnja wu nas był, njejsom puki dostał.
Tencas jo to srjejź we rozpadankach lažeceje Europy.
Pó mysli Domowiny zadłypa se pózdźej pód tym Fryco Rocha, serbski ceptaŕ a literat.
Dla šćita pśed infekcijami njesmějo bóžko pśewjele luźi do muzeja stupiś: Pśecej jano 20 luźi móžo nutś.
13 domskich se wótpali.
Mjazy Awstriskeju a Jugosłowjańskeju su teke byli granicowe konflikty.
Něnto jo Fryco Dubjel swóje wócy na pśecej zamžerił.
Marin County jo nejwětše město we Zjadnośonych statach Ameriki.
Něnt póstolka jo pšawy flak – jo, nałpicki to cynje tak!
Drjenowaŕka Renate Regelowa jo wuzwignuła, až njetrjebaju w Drjenowje wjele pomocy wótwenka, gaž źo wó drastwu.
Prědny raz jo se wó źinsajšnem měsće pisało w lěśe 1202.
Z Wjerchownje/Werchow.
Wón jo ju inspirěrował, aby chopiła wuknuś górnoserbsku rěc, pśez což jo mógała sama w budyšyńskem archiwje za Zejlerom slěźiś.
Tilman Loosom.
Na wobyma bokoma atlantiskego oceana.
Napšawo wót wjažynych źuri źo pó stupnicy górjej do zwjerchneje etaže.
Nastaśe Ilyrow wóstawa problem za modernych prehistorikarjow.
Sobotu, 14. septembra, buźo młoźina how kokota łapaś.
Tśo z nich (J.
Karina se widnje stergnjo.
Ta zakósćiwosć jo wugbała, až pśiglědarje su byli až do žedneje minuty napněte, njewěźecy, kak to graśe wujźo.
Wón sebje wobglěda cełe městno a wuzna, až ma jo cełe wurownaś. 
My cłonki Serbskeje rady pśi bramborskem krajnem sejmje comy, až našo źěło za Was a za zjawnosć transparentne jo.
Znowa co hyś ze mnu sobu.
Jogo prědny nadawk ako młody serbski diplomowy žurnalist jo měł w redakciji serbskego źiśecego casopisa "Płomjo".
Gaž kónje deje na turněr, to njejo rědnje.
Druga legenda groni, kak jo se Berliner wunamakał: W lěśe 1758 jo słužył Barlinski pjakaŕ ako kanoněr w armeji krala Bjedricha II.
Jej smy gronili »Mały plon«.
Špatnje za mnjo to było njejo«, se wón domarkujo.
Pózdźej jo wósebny rěd ku kopanju kulkow źěło wólažcył.
Wuznam togo pisma jo rosł pó reformaciji.
"Teke njewótwisnym ekspertam je dajomy pśespytaś," jo pśipowěźeła Janšowaŕka Šynowscyna pó pósejźenju.
A to jo teke zajmna wěc.
Pózdźej su na tom měsće natwarili młyn.
Wónej cotej banjawu žněś.
To jo wjelicka a źiwna gluka, až we našom casu jo se namakał něcht taki ako Jens Martin, ak wumějo serbsku rěc a ma te wšykne pócynki – to wěźenje a tu zapalonosć a wutrajnosć –, ako su trjebne, aby taki fachowy słownik mógał nastaś.
Kubłańska klawsura
Cłonki prezidiuma a župnego pśedsedaŕstwa stej byłej měnjecej, až ma se toś ta diskusija wó rezultatach ewaluacije Witaj-wucby w 6 dolnołužyskich šulach na kuždy pad dalej wjasć.
Na jadnom boce su to normalne fotografije, na drugem eksperimenty, kenž móžo šykowny fotograf ze swójimi wobrazami cyniś.
A južo móžośo wó sebje pisaś a mólowaś.
To jo za nas wjelika lěpšyna, ale teke wjeliki tšach.
Ann-Luise jo była kradu rozpłošona.
Něnt kružćo z wócyma w myslach wokoło zegera zachopinajucy wót 1. až do 12. góźiny, pótom wót 12. slědk.
Na kuždy part derje jo, až rěcnu šulu tam maju.
Zrownju wucytajomy styskanje teje wobdarjoneje, mudreje žeńskeje, wótergi se zwigaś z wuskosćow casa a wobgranicowanych móžnosćow, ako žywjenje jej pśedpišo.
Nowolětka, to su solone pjaconki za zwěrjeta dwóra a domu, z nimi móžoš teke doma pyšniś.
Serbska drastwa ga hyšći źinsa symbolizěrujo serbskosć.
Powědali su wót situacije w rěkoma Sprjewja a Carny Halštrow.
Wóna jo za to pór serbskich sadow nawuknuła – we pšawej šuli!
Zajmawe knigły z titlom Dohlady–Einblicke.
Wobwarjone kulki a klěb su byli głowna jěza w tych domach.
Jo widobne, až wjele serbšćiny za jich serbski profil njetrjebaju a cesto njepowědaju, lěcrownož te wšedne formule serbšćiny – ako "srědnosć komunikacije" – wobkněžyju.
Dub jo juž był bejnje sprochniwy a jo měł kopicu wótemrětych gałuzow, tak až su jen musali něco pózdźej pušćiś.
Ten mjasec buźo bejnje njewobstawny: na zachopjeńku změjomy góruce temperatury, pón pak dešćowate a zymne wjedro.
How jo se teke dnja 20. julija 1944 ten atentat na Hitlera pśewjadł.
Pśiducny pětk budu how wótwóriś festiwal dudakow, a to ma wósebny, symboliski wóznam ze wšakimi perspektiwami.
Jeje susedy su Malaysia, Papua-Neuguinea a Pódzajtšny Timor.
Lěc deje starjejše wjele wěcej ako wacej zapłaśiś abo nic.
Zapust w Žylowje 1992
Jich baza jo klinata.
Šulski raźc Nedoma co pak w tšupcańskej šuli wó tom powědaś.
Kanal, kótaremuž luźe lubosćiwje a krotko stary kanal gronje, jo wjelgin woblubowany wulětowy cel za luźi w Nürnbergu a wokolinje.
Wóna jo pó jadnu žywa.
Na nimskem boce su partnarje, kenž su Serbam pśichylone.
Źěłał jo ako mólaŕ a lakěraŕ.
Brandtowa-Duhnke, Christa * 1936 we Waldenburgu (źinsa Wałbrzych/Pólska), jo wótrosła we Łupoji pla Budyšyna, bydli w Barlinju, wucabnica a žurnalistka
Wóznam roźonych Górnoserbow za etablěrowanje a wjelebocne statkowanje Maśice jo teke lažał w tom, až jo dolnoserbske towaristwo takim luźam – głownje we wósobje ceptarja Hendricha Jordana – eksistencu a wósebnje dalšne wuwiśe se źěkowało, ako móžomy to wuzgóniś z rozpominanjow Bogumiła Šwjele pśisamem 25 lět pó załoženju togo towaristwa:
Njocomy zabyś na synaška Emila: Wón ga jo serbšćinaŕ a pilnje wuknjo.
Słynicowy tykańc resp.
Toś wupyta wóna we swójej komorje kopicu žaglecych wuglow, seno a wšake druge, což se lažko pali.
Na 50 gósći – kupce firmy a luźe ze jsy, Žylowka, Rogowa, Depska, Recklinghausena, Barbuka, Lubnjowa a Chośebuza – jo z wjelikim zajmom na to słuchało, což jo jim serbski publicist cytał wó dožywjenjach zajźonych styrich lět.
Slědkoju to něnto kuždy wiźi
Karbe jo wukubłała na uniwersiśe w Lipsku ceptarjow za engelsku rěc.
Wón jo pśeznanjony, až spěchowanje togo serbskego jo "we zajmje cełego regiona".
Ned pó dobyśu w telewizijnem wuběźowanju wóna jo swětosławna pśez wusćełanje CNN bywała.
Tegdy, gaž kuždy do pódwjacora jěł jo, som ja jěł, dwójc raz a tśi raze wob lěto, z pěśźaset luźimi, pśedewšym do Českeje, k Łemkam do [...]
Nejwažnjejše pśedewześe jo 20. głowna zgromaźina, ako jo planowana za 27. měrc 2021. Na njej dej se wuzwóliś nowe zwězkowe pśedsedaŕstwo.
Woni njamaju žeden sněg a se zda, až su jich »zymske« prozniny južo »nalětne«.
K žednym znatym melodijam su pśisłucharje mócnje sobu spiwali a pśiklaskowali.
Pśidajomy citronowu běliznju a dajomy měšańcu wustudnuś.
Co buźo se staś we nowem lěśe, we nowych sto lětach?
To ga jej zawěsće lažko pśišło njejo.
WOBLUBOWANA SERBSKA POJSYNOGA jo ten tyźeń - stwórtk, 17. februara - na woglěźe w Drjenowje (14.00).
Njeźelu, 1. februar:
Balko jo teke wjednika Grodkojskego muzeja M.
Aby droždźeje mógli fermentěrowaś wobstatki, kenž njejsu słody a cukor, notne jo dodanje do piwa specielnych encymow.
Ten Špański, kenž běšo poł lěta mjaz źiwymi bydlił, běšo jich rěc tšošku nawuknuł, a Pětko groni to Robinsonu.
Jeje kolekcija zwěžo tradicionelne serbske mustry a swójske kolekcije.
Sokoł wuda swójski spiwnik a mějašo pupkowe źiwadło, kótarež wustupowašo pśed źiśimi z bajkami a pśed dorosćonymi z politiskeju satiru.
Jonathan Hershman Winters III jo był amerikański grajaŕ.
Bernhard Cyž, głowny jadnaŕ Domowiny, jo pominał, až deje w pśichoźe komuny serbsku kulturu a rěc lěpjej pódpěrowaś, a Leńka Nowakowa z Rownego, dotychměst zastupnica Domowinskego pśedsedarja, jo pśepšosyła wšych wutšobnje na wjeliki Serbski swěźeń lětosa do Slěpego.
jo pisał wót wódy k piśeju we Wětošowje.
Ja wiźim lute pawcyny.«
Njok pak zaprěś, až njejsmej – ja a teke nic mója manźelska Simone – wěcej ako jano jaden raz z nim powědałej, kak rědnje by było, gaby była ceła familija w towaristwje.
Toś njetrjebaju se ceptaŕske seminary pó 1945 załožyś, respektiwnje jano pón, gaž nastanjo něźi pótrjebnosć.
Wóni njasu prědku zbytk kelucha a měke šćeśiny.
"Mam to za rědne, až ta tradicija se zachowajo, až te młode how sobu gótuju, až se to njezabydnjo.
Pómałem wulězo lutk z kricka.
Wšyknych 14 młodych žeńskich a k tomu hyšći młoge wót do rosćonych su na pśeśěgu měli to tradicionelne pókšyśe na głowje.
Take plańtśate njelubosne wjedro źaržy se tak někak až do 20.
Głownje jo se pśi tom koncentrěrowała na wuźěłanje statnego dogrona pśez Serbski sejm.
"Źo jo mój šantk?"
Wjele lět běšo se minuło.
Łužyca/Lausitz.
Toś su byli carnice wjelgin witana wótměna.
Za towzynty turistow jo wóna woblubowany foto-motiw.
Stej tej ceły cas nimcowałej? Mina by se rada z nim ženiła.
Naźejamy se, až buźo městno młoźinskego koordinatora pśi Domowinskej župje Dolna Łužyca zachopjeńk nowego lěta wobsajźone.
Pśi komunalnem wuzwólowanju łoni su Freda Kejžora naspjet za šołtu wuzwólili, a to ze 92,6% głosow (wón jo był ten jaden samy kandidat). 7,4% su zgłosowali pśeśiwo njomu.
Tak su ned tśi „muchy zabili“ na jaden raz!
W drugem połcasu njamóžo sudnik kněz KLASKAŔ žedne wrota wěcej šwicaś.
Pytajśo zgromadnje za wótegronami na slědujuce pšašanja: Kótare zwěrje wiźimy na kórśe?
Sněgowe kanuny za kumštny sněg njetrjebaju jano wjele wódy a energije, ale su teke wjelgin głosne.
Co dokradnje se rozšyrijo? Stacija 4 na pśikład rozkładujo gromadnu jězu młyńskich boršow w Carnem młynje.
Na tom městnje buźo zelenišćo (Grünanlage) nastaś.
Domojducy som samo zmakał jadnogo šuflitarja z rědnymi starymi hollandskimi šuflitami, na kakichž som teke ja ako gólc na Smogorjojskej Blušnicy šuflitowanje nawuknuł.
René Lehmann, kupka Góry – 17.04.1973
Kurtzke, kenž jo w lěśe 2008 wjeducu poziciju we tej na cełem swěśe znatej gótnicy pśewzeł, jo bejnje wuspěšny.
Jeje nadawk ga jo: „Woplěwanje a spěchowanje serbskeje rěcy a kultury ako znamje identity serbskego ludu“.
Lěcrownož wóna jo na gymnaziumje akle zachopiła serbski wuknuś, jo derje wulicowała.
Koncert »Klincece nocne fantazije« kwarteta Chordophone z muzikarjami SLA we wobłuku Aquamediale 2019 w Slopišćach (twóŕby ze Smolerjoweje zběrki, Góreckego a Jenkinsa)
A wóni źachu: Jo.
Howko jo wudrogowało wjele Dolnoserbow 1850 z łoźu »San Francisco«.
Šołtowka a druge gmejnske zastupniki su se zagranjali, až wina na wšakej źěrje jo to wustajenje, až pśi saněrowanju drogi deje te pódla bydlece wobydlarje swóju źělbu pśipłaśiś, a to su towzynty euro.
Tomu kokotoju jo Norbert Nowak głowu wótrył.
Pśez mału rorku dujo wón kaž pšawy wětš do togo žaglecego wugla a napórajo temperaturu wót jadnab 1. 400°C.
Ale do swěta jězdźiś, šym dalej, śim lěpjej.
Ale nic jano źowća deje wudaś pjenjeze, gaž kokot sobu swěśe.
A to se stanjo tak dłujko, až se zakšawijo a njaboga górjej pśiźo.
Tak jo se teke raz z tym rozwjaselił, až jo swójim swinjam pśikazał, se zestupaś do rěda a na slědnyma nožkoma rejowaś.
W drugich wjaskach maju to druge zjadnośeństwa a organizacije ako wognjowa wobora abo sportowe zjadnośeństwo na starosći.
3. decembra 1947 jo wujšeł prědny numer, w nowem lěśe dalšnej dwa.
Myslim na pśikład na fararjowu a rěcywědnikowu Kita Wylema Broniša a Mateja Pomgajboga Broniša abo na Chóśebuskego wušego fararja Pawoła Fryca Broniša.
1 Jan 4,11–16a * Lk 2,25–35
Jens Brose jo pśipowěźeł, až budu se Žylowarjam w běgu lěta wótere koncepty pśedstajiś.
Naraz Karinje hyšći jadna myslicka pśiźo: »Ty, pód gatami ma teke hyšći brunica lažaś.«
Młoge štormy su tak mócne, až se jim groni orkan.
Pśinjasćo sobu (warjone) pyšne jaja!
Wona se w Praze derje wuznajo - ga jo how studěrowała.
Som se na sportowu šulu do Baršća pódał a tam som pśebywał až do abitury.
Jich wóry su byli tuńše ako hynźi, a dla togo su Picanarje tam raźi chójźili kupowat.
Won njejo dostał tu rědnu wjeliku tortu do pisańskeje mašiny!
Stawajśo, źiśi!
A teke pśedsedaŕ Wětošojskeje Domowinskeje kupki Milan Nowak njejo z proznyma rukoma pśišeł.
Wón jo ceptarił wušej 40 lět w Bórkowach, a znajo stakim tam kuždy rožk, a wósebnje kuždu familiju.
Serbski wjazym Slěpjańskich stron dej byś wažny argument pśeśiwo wótbagrowanju: za krajne planowanje, zastojnstwa a sudnistwo.
Zastup jo dermo.
Tam teke cesto słyšym: Te Sorben to su te z Budyšyna.
Take "bimbanje" mjazy rěcoma abo rěcami jo ta wjelika wósebnosć jeje lyriskego wuměłstwa.
Ursula Balzerowa jo nam groniła, až nic: nic razka jaden raz njejo nicht jej wót samego wulicował, až jo jomu serbska zachadnosć wědobna.
Tak jo 1992 na błośańskem cerkwinem dnju bjatował psalm 23 w serbskej rěcy, wulicujo pśi naju zmakanju za Pratyju.
Hetzel ako głownego iniciatora kalendarja gnujo hyšći dalšna wěc.
Projekt za wutwarjenje kulturnego domu dej gmejnskim zastupnikam w Běłej Gorje na jich septemberskem wobradowanju pśedlažaś.
Nadutosć jo była jomu cuza.
W Budyšyńskem kraju jo bogalka zajšła ta rědna wašnja.
»A ty wšykno južo maš?
Na figurinach wiźimy originalnu rejowańsku drastwu źowćow a žeńskich, družki a žeński na droze do města.
Młodostne wót 16 lět mógu tam dojěś, se mjazy sobu spóznaś a glědaś, kak mjeńšynowa politika na zwězkowej rowninje se stawa.
Marion Löfflerowa: Ně, ja som z Nimskeje, z města Zossen w Bramborskej.
Źiśi „dostanu něco k bogoju“.
Wót togo jo na sympoziumje wulicował historikaŕ dr. Pětš Šurman wót Serbskego instituta. 
Zaprědka jo kśěła sobu rejowaś w Smogorjejskej drastwinej kupce.
Wóna glěda do wódy a jano jadnu mysl ma: »Oj, kak rědnje z tym banśikom wuglědam!«
Pśez te aktiwity jo Dolna Łužyca se emancipěrowała, nastali su wótnožki institucijow w Dolnej Łužycy, zagronite za serbske nastupnosći atd.
Nic jano burja Chośebuskego wokrejsa maju starosći a zacuśe, až stoje sami ze swójimi problemami.
To ja som kśěł, a něnto mógu turisty pla mnjo skazaś serbski program".
Mjenjowědnik Walter Wenzel rozkładujo we rědu "Serbska rana historija we swětłu mjenjow" jaden wósebny typ słowjańskich wejsnych mjenjow na staroserbskem teritoriumje: mjenja, kótarež wusměšuju wobydlarjow.
A wón jo dobreje mysli, až to se w Łužycy raźijo: "Ja som wěsty, až wu nas namakajo se dosć luźi, aby se dali do takego programa.
Kak dej tam se pomoc?
Tomu jo slědowało něźi 50 luźi.
Wón jo wjelgin miły, teke jogo žeńska, lěcrownož sobotu (a akle jatšownu sobotu) pópšawem nichten rad woglěd njepśiwitajo.
Telefoniski su wóni dojśpiś wót Njeźelu, dnja 17. maja 2020, jo 43. mjazynarodny źeń muzejow Wót 1978 dajo kužde lěto jaden mjazynarodny źeń muzejow, a ten jo tradicionelnje tu drugu abo tśeśu njeźelu w maju.
Ja se pómyslijom, wy zabłuźone wójce, doma maśo to same a hyšći lěpše a wěcej, rozmjej: we serbskej rěcy Bóže słowo a bóžu słužbu.
Starše luźe słyše: "Wójna ma kóńc."
Pśedsedaŕ wósadneje rady jo dostał ramik ze serbskim Wósćenašom za wósadny dom.
Matej Krygaŕ we Wětošowje – 40 lět faraŕ w Janšojcach, Maśicaŕ
Starce jo až do źinsajšnego źěkowny, až jo pla njeje nawuknuł wariś a pjac.
Na parkowanišću stoj pór busow sowjetskego drogowańskego běrowa Inturist a pśi prědnem se rozgranjatej dwa šofera.
Slědowali su angažementy ako Prědna kapałnica we statnyma źiwadłoma Chóśebuz a Schwerin.
Wobej smej docakałej, až w tom kursu wósebnje to wobchadanje ze serbskeju rěcu, to groni to powědanje, wuknjomej.
Po wójnje jo se 1956 z produkciju zachopiło, a źinsa jo to jadna druga firma pśewzeła, kenž buźo ju do Cazowa pśepołožyś.
Rosćo w lěśu śopłych, w zymje miłych regionach srjejźneje Europy.
Toś su 18. měrca 1937 wšykne zarědowanja Domowiny a jeje cłonkojskich towaristwow zakazali.
Serbske blido w Lipsku, se zmakajo lipšćańske Serbske blido w Beyerhausu.
K tomu słuša reja w Slěpjańskej serbskej drastwje.
Nan jo do loda palik rubał a my źiśi smy na loźe kólenkowali a smy rowno tak dosegali, aby z małym nopaškom wódu za 12 štukow zbóža pócerali.
To městno by dejało byś wustajone pśi EKBO – Ewangelskej cerkwi Barlinja-Bramborskeje-šlazyńskeje Górneje Łužyce.
Mimo kuždego słowa jo spušćił dwór, ale na pśiducem rožku jsy jo zastśělił rolnikarja Dabowa.
Z torma klapjo, ako by něchten z klapacom na drjewo bił.
Kužda „noga“ jo něnto na lisćinje Domowiny w Žylowje zastupjona.
Nejdlejšu drogu na kurs jo měł ten nejstaršy wobźělnik, ak jo lětosa gótował abituru: William Franke z Gottmadingena blisko Bodeńskego jazora!
Wobydlarje njejsu měli wjele pšašanjow na zastupnikow KSL
Źěl materiala do brošurki su Tšawnicarje sami wótedali pla Waldija Loberta, źěl materiala jo angažěrowany muski sam wobstarał pla něgajšnych wobydlarjow swójeje rodneje jsy, pla Vattenfalla a hynźi.
Rowno tak jo wóna we swójej funkciji sobu źěłała pśi wuźěłanju "kulturneje strategije 2025", ako mamy wót junija 2020. Do njeje słušaju teke serbske projekty.
To jo było na kuždy pad notne, aby byli kšuški derje wusušone a se stakim dlej źaržali.
A jich wótegrono jo było wjelgin zajmne.
Wandrowanja w cerkwinem zmysle se pomjeniju pilgrowanje abo putnikowanje a su wuraz wěry a póžedanja za Bogom.
Buźćo powědate, zjawśo jim Waše myslenja, starosći, póžedanja a wšo, což we wažnych nastupnosćach za Wašym suźenim dej se groniś.
Šćit pšawow Serbow jo pó Ramikowej konwenciji wó šćiśe narodnych mjeńšynow kompetenca Europejskeje rady.
Ze swójima pśijaśeloma Frycom a Hajnom jo šeł pó zasněgowanej jsy, a su pśišli mimo drugeje kjarcmy.
Zapšawym jo pśeźěłanje wrjosa bejnje jadnore.
Wón buźo wódowu drogu wuryś! Za to jo wurył groblu w kokošaŕni.
Co jo se tšojło w Běłej Górje we wjelgin starych casach, to jo w tśich pśinoskach namakaś, ak su zezběrane ze starych Casnikow a z chroniki.
Ten daloko a šyroko pśipóznaty a za swójo dobre źěło wuznamjenjony kubłaŕ swini jo tegdy šeł na wuměńk.
Božko pak su jano 4 wuknice pśišli (ansambel ma 90 cłonkow!).
How jo se wón naroźił ako syn tyšarja Jana Latka a jogo žeńskeje, roźoneje Kobjelic z Rogozna.
Wšak njamaju how wjelike zale.
Lubosć, lušt a rozžagłosć
Pózdźej som Krabata teke w knigłach Jurija Brězana a Měrćina Nowaka-Njechorńskego póznała.
"Ga pón dejmy wšykne styrjo z głodom wumrěś", jo šćokała žeńska.
Som se sednuła a wupakowała gusku.
Kaka buźo reakcija?
Kury wobźiwujucy na njogo glědaju, glucne, až jich kokot jo zasej pšawy spiwarik.
Nowak-Neumann, Martin
Sněg źe se ned zgubijo, ale wjedro wostanjo bejnje jěre.
Z togo producěruju sukno za dolnoserbsku kóšulu.
Wósebne znamje we jsy jo wjeliki dub wósrjejź jsy pśi Wejsnej droze.
Zaběranje ze serbskeju rěcu pak njejo było nic kradu nowego.
Mužyki su wažne jano za wobsemjenjenje a wopłoźenje kralowki.
Tak su na pśikład w Limbarku źiśi wejsneje źiśownje „Myška“ pó jsy zymu wuganjali a su za to dary ako źěk wót wejsanarjow krydnuli.
Kóńc julija 1927 jo se wótměła schadowanka serbskich studentow we Slěpem. »Chor towaristwa ›Swěrnosć‹ jo spiwał pód nawjedowanim Kita Černika swóje spiwy rědnje a z dłymokim cuśim«, jo pisał korespondent Serbskich Nowin.
Kótare zwěrje spi nejdlej?
Naju prědny wót tśoch synow běšo tencas južo źewjeś lět stary.
W pjerwjejšnej zawodnej šuli Chośebuskeje brunicownje jo nastała nowa, kradu hynakša „šula“.
Jogo dłujke mě su europejske ludy na wjelgin wšakoraku wašnju k pśedmjenjam skrotcyli.
W Dešnje ga su južo raz měli muskecy chor, a to do lěta 1945.
We fazy towarišnostnego pśewrota 1989/90 jo šło wójowarjam za bergaŕske pšawa w NDR wó to, doněntejšnu praksu kněstwa strony SED zjawnu cyniś a na zakłaźe kněstwowego symbola statna bźeztšašnosć delegitiměrowaś.
Pjenjeze za to su, z kreditom wót něźi 30 milionow euro.
Pla wjele drugich, źož smy we wobchadnej rěcy za wětšy źěl jano mě cełeje družyny wužywali, njejo pón wósebnje śěžko było, za rozeznawanje to mě z notnymi adjektiwami charakterizěrowaś.
Ako jo se Hans Kóncan wót 1898 starał wó graśe źiwadła, jo namakał ned dosć zajmcow.
Ta jo była wjelgin głodna.
Kšyte su byli za wětšy źěl z sćinu.
Kalaceja!“
To wěsće groni, až jo hungorska mjeńšyna we Słowakskej wjeliku rolu grała na kongresu...
1996 jo se załožyło w Blunju drastwine towaristwo.
Zasajźujo se za to dolnoserbske
My dolnołužyske smy byli z mustwom Dolnoserbskego gymnaziuma a z mustwom Sokoła Chośebuz zastupjone.
Sabrina Kušyna jo wustajiła, až co mjazy drugim wusko gromaźe źěłaś z Domowinskimi kupkami a tek z młoźinskimi kupkami a co mimo togo nowe załožyś.
"Pózlažkim padaju změrki.
Wjelgin malsnje jo se zajmne wótpołdnjo minuło a naše gósći su dalej město "wuslěźili".
Tam smy probowali serbske a nimske basni, spiwy a reje.
Ministaŕ a komorniki su kśiwo glědali, ale njejsu mógali nic cyniś: Su dejali serbskego guslowarja ku kraloju pušćiś.
Roswitha Schierowa (CDU), kandidatka we wobcerjenju 40,
Ja spomnjeju jano: to pšašanje, chto dej byś zastupnik župy we brunicowem wuběrku, modus wuzwólowanja Serbskeje rady w Bramborskej abo serbskich zastupnikow do Rady Załožby za serbski lud.
How su woglědanja gódne: Grod w Minakale, gaty pla Złyćina, Dom Zejlera a Smolerja w Łazu, rozwjaseleński grod Jakobzburg w Mortkowje, Krabatowy forwark w Wjelikich Ždźarach a industrijowy muzeum w Hórnikecach.
Lody a kupnice su zacynjone, lětosa južo dłujcko.
Źož jo pjerwjej dejał kuždu njeźelu a na swěźenjach krowy dojś, jo skóro krydnuł teke we tyźenju urlop.
»Jo wón měł na źěle někake śěžkosći?
Ten se wjaseli lichoty měnjenja w nowem casu.
Wosebna atrakcija teje wustajeńce, kótaraž buźo pózdźej teke we Waršawje, jo serbska drastwa ze Slěpjańskich stron.
Ta załožba póraźujo swóje stipendiaty, teke gaž źo wó familiarne nastupnosći.
Ten ma wjeliki šyk, jo wóna žortnje groniła.
Ty mój luby nawóžeń, rědny jo był naju źeń, ja som wjelgin wjasoła, až som była njewjesta.
Bernd Worak jo nam pśeraźił, až rad pla mamy do Casnika glěda.
Jadnu legislaturnu periodu som był cłonk wokrejsneje cerkwineje rady.
Teke tam stoje eksistencielne pšašanja žywjenja we srjejźi.
Serbska familijowa kupka w Picnju (pśinosk)/Kulturne pokazki/Póglědanje na njeźelski program/Gratulujomy
A swóju blabu šyroko rozdaja, ako by se šćěriła a Lenku póžeraś kśěła.
Cesto, gaž se cytaju bajki w źiśowni do pśezpołdnjowego spanja, dajo se to se wě teke k dlejšym dožywjenjam wutwariś.
Pšawje plěwaś pód takimi wuměnjenjami nawuknuł njejsom.
Ach, jo to było zajmnje a rědnje.
Nakładujotej je pódla wobrěda.
Jomu se groni "Pusteblume" a bramborske Johannitarje jen na starosći maju.
Wobraze se woglědaś a se rozgranjaś Źiśi a dorosćone se rozgranjaju wó kniglickach.
Luźe gronje, až jo to było gronjony na šulskich zgromaźinach a dejało wjednistwoju znate byś.
Za dalšne wobźěłanje dejali gałuzki suche byś.
A pśi tej góźbje su se wónej a Milena Stockowa z Chóśebuskeje Lodki na tu wujadnali, až buźo Rolf Radochla raz swój mólaŕski kumšt pokazaś w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Film, kenž jo nawjerśeła lokalna telewizija Łužyca w nadawku gmejny, jo měł slědnu srjodu swóju premjeru.
Šwjela jo był teke ako cłonk doglědowaŕskeje rady chóśebuskeje wótnožki Serbskeje ludoweje banki mócnje zapśěgnjony, k tomu su pśišli jogo procowanja na cerkwinem pólu, na pśikład załoženje »Serbskeje ewangelskeje jadnoty« w juniju 1920.
To jo było na 23. apryl k wjacoru.
Wótstśigaj słomku tak, až wóna jo hyšći 15 centimetrow dłujka.
Něnt jo stara mama njaboga a nicht drugi njamóžo mě hyšći raz wulicowaś jeje tšojeńka wót žylojskeje šwigermamy abo wót tych słow, ak jeje nowsańske abo žylojske pśiswójźbne su gronili.
Ale app njedajo se z jich móžnosćami stawnje aktualizěrowaś.
Robinson, Pětko a te druge napadnuchu něto napśismo teju pśi cołnje, kenž se tak wjelgin wulěkaštej, až na woboranje se njemyslaštej, ale jano wó gnadu pšosaštej. 
Clive Staples Lewis jo był irski spisowaśel, kśesćijański teolog a apologet.
Z drugeje bildy glědaju na naju barbucke młoźeńce we woblakach.
Jo turistiski centrum regiona.
Robinson: Co ga deru?
To jo było we casu duchneje nuze, źož wjele muskich jo było we wójnje.
Žedne su byli wjelike a wuznamne kaž temple na Arkonje na kupje Rujanach (Rügen), w Radomje/Groß Raden a w dotychměst njenamakanej sławnej swětnicy Rethra.
Ideju za swajźbu na kupje jo měła njewjesta Andrea.
Wóni njejsu wěcej funkcioněrowali a ten rum jo był trjebny za wažnjejše eksponaty.
Pó jano tśich tyźenjach jo AfD wótnowotki Chóśebuz ako platformu wužyła – pśeśiwo takemu zwužytkowanjeju jo zwězk #AppellvonCottbus drugi raz organizěrował protest w Puškinowem parku, aby pokazał, až Chóśebuz jo "pisane" a wótwórjone město.
Tśirožki, kenž su z tym nastali, zagibjomy doslědka.
Pótakem, ja myslim, až ten njewjedrowy serbski chódotnik by snaź mógał našomu dobremu kraloju z togo błota, som kśěł groniś popajźeństwa, wupomagaś.
Finn Stiller z Bageńca (8. klasa; pjerwjej jo měł serbsku wucbu w Lubanojcach) jo chwalił, až njemusy za cas prozninow doma sejźeś.
Lötzsch, direktor Instituta za sorabistiku na uniwersiśe w Lipsku, a dr.
Chtož to pšawje a derje zamóžo a paprjeńce teke wupyšnijo.
Firma Grodkojska sukna pśepšosyjo 7. maja na interne wiki.
Mjazy wšyknym, což jo se spiwało, jo nam wósebnje we spomnjeśu wóstało »Za Kamjeńcom«, »Z kijom, z karu« a »Co groni Absalom«, spiwane wót žylojskich źowćow z wěcej głosami.
A ten wětš pśiźe. 
Teke ze stipendiumom zwisujuce cytanja stakim se pśesunu.
Z bogom a Bogom do Indiskeje a slědk
How jo něnto šesć jśpow za te 54 źiśi z Hochoze.
Ruprajcht jo pak juž tam doma był, pak hyšći pśišeł a bom wupyšnił.
A Herman jo nam raz wulicował pśi jadnom woglěźe, až se ten nejstaršy syn we familiji pśecej pomjenijo Herman, dokulaž wón derbnjo familijowe pśedewześe.
Snaź namakajo młogi študańc abo študańcka w knigłach ideje abo pomoc pśi pisanju seminarnego abo skóńcnego źěła.
Na wjele wót nich su mjenja źiśi napisane.
To jo bejnu chylu trało, nježli stej měłej wóz nakłaźony, jo ga to była wjelika fora.
Kuždy źeń w decemberu wótwóriju se jadne źurja togo žywego Chóśebuskego adwentskego kalendarja za jadnu góźinu do wubraneje institucije. 13. december su se wótcynili kalendarjowe źurja w Serbskem domje za gósći.
Som chójźiła do šule w Slěpem, źož wuce pó koncepśe "2plus".
Zawěsće jomu se spódoba hajckanje.
Z tym pak jo bóžko cełe wuwiśe stagněrowało.
Take pśekupce kupiju a wuwjedu kužde lěto wjele towzynt luźi z Afriki do drugich krajow.
Pśi tom jo se wustajił 3. wokrejsny festiwal serbskeje kultury, kenž jo se pśewjadł w lěśe 1988.
Wón pósuźijo, až ma se centralizacija nadawkow pla Załožby za serbski lud pśewinuś.
Wobźělniki deje se sami wopóznawaś z kosmosom serbskeje rěcy a kultury.
Wóni su mjazy drugim wuzwólowali nowe pśedsedaŕstwo.
By musymy groniś, pśeto pśisamem 30 lět juž wěcej njejězdźi.
Sobotu, dnja 27. januara na UKW 100,4 MHz
Hatvan jo město w Hungorskej.
Wósebnje jo móžno se zaměrnje filmy woglědaś, kenž su dostali myto abo kenž su drugim derje spódobali.
Nejwětšy źěl luda mrojow wucyniju źěłaśeŕki , kenž pak njamógu se rozpłoźowaś.
Som musała pópšawem w chóśebuskem wobwoźe ceptariś, ale dokulaž smej se do kóńca studija z Benom wóženiłej a manźelski jo źěłał w Ludowem nakładnistwje w Budyšynje, som směła pótom se do blišego Hodźija pódaś.
Ten jo se parił a swinjecemu futroju – kulkam, głubam a šrotoju – pśiměšał.
Wurězki z 16. rbb-koncerta serbskeje muziki (1. źěl)
Wzej twóju banju a napołni ju z wódu, w kótarejž se rowno jutšne słyńco myjo.
Górkacowe rostliny su swójźba semjenjowych rostlinow .
Ze seriju "Serbowkow", kenž jo wón zgótował 1961 w słowjeńskem měsće Maribor, jo teke wóny wobraz, ako wiźimy na wobalce Rozhlada.
Figuru Krabata z kónjom jo Jörg Tausch wugótował za Krabtowu wustajeńcu, kótaraž jo była wiźeś w Serbskem muzeumje w Budyšynje.
Slobrowita šytawa jo ptašk ze swójźby .
Wšykne druge: Bilety?
Źož grěch mócnjejšy jo bywał, tam jo gnada hyšći wjele mócnjejša.
Gaž woglědajoš tu wěc zbliska, ga musyš wuznaś, až rěcna situacija we wšakich rogach wobeju Łužycowu jo wjelgin njejadnaka.
[9] Teke zajmne za młodostnych jo młoźinske wusćełanje "Bubak".
Teke Dolnoserbski internat a Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu stej se pśedstajiłej.
Kuždy zrumujo tak wjele wěcow, ako wóckow kóstka pokazujo.
"Naša Domowinska kupka dej dłujkodobnje dalej wobstaś".
wšyknych wócy cakaju na tebje, kněžo; a ty dajoš jim jich carobu w pšawem casu.
Wón jo był pódla, ak su Wusoku/Weißagk a Liškow/Groß Lieskow wótbagrowaś dejali.
W cajtunze ga běchu šyroko pisali, na co ma se wšykno źiwaś něnt w Pólskej, co jo pśikazane a pominane.
Jeje pśedchadniki su wudrogowali z Radowize.
Som był wjelgin wuźěsony, ako som cytał nastawk Uty Adomajtojc.
Kak jo zachopił źiwadło graś a až jo rowno ako šołta głownu rolu graś dejał, jagarja Bagolu, a kak jo Jurija Kocha nawucył tak pisaś, aby Hochozarje jogo teke rozměli.
Pětko wótgroni: To pak nikul!
Ja zgromaźijom luźi wšyknych narodow a jězykow, aby wóni wiźeli móju kšasnosć. Jez 66,18
Dorosćony jo zawěsće pódla! Dorosćony pón wulicujo źiśam něco wót biblije.
Nježli kursisty pak su slědny źeń pó „wucbje” roztyla šli, smy se někotarych z nich wopšašali.
Mark bywa kužde lěto wětšy.
Tuchylu njejo jasne, ga změjo kubłańske ministaŕstwo plan za to, kak deje se te pjenjeze wudaś.
Gmejnske zastupniki w Zakrjejcu w Grodkojskem wokrejsu su to, což na swójom wobradowanju 15. septembra su wobzamknuli, něnto chopili do statka stajaś.
Toś ten cas jo něnto wótběgnuł.
Toś te pśijaśele cesto woglědaju stary bom.
"Som sebje sokołowy pórik kupił, kenž pak njejo žeden był.
Wustajeńca buźo wiźeś do 9. januara 2020, pónjeźele, wałtoru a stwórtk wót zeger 9:00 do 12:00, wałtoru dodatnje wót zeger 13:00 do 17:30 a stwórtk teke wót zeger 13:00 do 16:00.
Na drjewo se pósednu.
Hynac ako něga, ako jo dało wjele małych, tradicionelnje wobźěłanych łukow a pólow, jo to źinsa na wjelikich płonjach a zwězane z šćitnym statusom w Błotach wjele śěžčej za bóśony, futer za swój dorost wobstaraś.
Kake póžedanja to su?
Ta slědna jo tam spiwała nimski kjarliž.
Wót 8. až do 14. julija pśewjeźo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu intensiwny kurs serbšćiny za zachopjeńkarjow a jaden dalšny za pókšacanych.
Lětosa su dotwarili głownu wejsnu drogu.
Jatšy su stojali pśed źurjami a wjele źěła jo na nas cakało.
Prědne pśenocowanje Mósćanarjow jo było w Dešnje, naš wóz su tam pśipokazali do jadneje tyšaŕnje.
Serbsku rěc jo chopiła wuknuś we Witaj-źiśowni »Mato Rizo« w Žylowje.
A až jo na nju pśichwatało něźi 40 namšarjow, groni, až Bože słowo jo nam teke w lěśojskem, prozninskem a dowolowem casu wjelgin trjebne.
Naslědku musytej dwa tśeśej źěla wótpósłanych we wokrejsnem parlamenśe za to dwójorěcne mě zgłosowaś, aby jo wobzamknuli.
Wósym mjasecow wobradowašo pótom parlamentariska rada wó naceŕku.
Teke w lěśe 1928 su Serbowki z Dolneje Łužyce dojěli na "Zeleny tyźeń", aby se woglědarjam pokazali.
Glědajśo, až su fryšne a až njejsu pśewjelike.
To jo nas wjelgin zaźiwało, smy pak se dali pśeznaniś, až te pśeśiwo górcośe rowno tak pomagaju ako pśeśiwo zymje.
Kužda ma swój charakter.
W Bramborskej jo zachopiło 22. 700 źiśi w šulach wuknuś.
Jo było prědny raz, až jo LODKA serbsku swajźbu wugótowała.
Ga a źo su se wóni wótmólowali, to njejo tak lažko groniś.
Sorty chmjela źěle se tradicionelnje na sorty za górkosć a sorty za aroma.
Nakładnistwo LUSATIA w Budyšynje jo wudało nowe knigły wó wudobywanju wugla we Łužycy.
Ako źiśi smy cesto wopytali toś to gronko wjelgin malsnje a bźeze zagronjenja zgroniś.
Take woka móžośo teke pśigótowaś!
Gmejnski parlament, šołta a Domowinska kupka budu dla togo pisaś list na Załožbu za serbski lud a na Borkojski amt, aby wónej gromaźe z wokrejsnym zastojnstwom w Baršću spěšnje namakałej drogu, aby ten woblubowany muzeum by mógał dalej wobstaś.
Europski parlament njejo jano jadnučki direktnje wólony organ Europskeje unije, ale teke jadnučka direktnje wólona mjazynarodna institucija na cełem swěśe.
grozył Luthera z listom.
Snaź jo na casu, raz wó koncepśe zmakanja pśemyslowaś?
Bydlim w Chóśebuzu, póchadam pak z Wjelikego Kólska.
To su kśěli w Nowej Jsy młoge wěźeś.
A jo nazgónił, až luźe z demencu su byli njezjapki ceło wócuśete, gaž jo z nimi serbował.
Pókšacowanje knigłow „Kšet Knut a bur Žur“ wšak južo pśedlažy, ale jano w nimskej rěcy.
Potakem njesmějo zewšym žedne chemiske gnojidła sypaś.
Tam jo industrielne śěžyšćo tuchylu na tekstilnej industriji lažało, kótarychž centrumy jo pśedewšym w městach Chóśebuz, Baršć, Grodk a Grabin było.
Ale pón su wšykne pšec.
Jo se wam to teke južo stało?
Take kulturne móžnosći ako Serby pak wóni njeźiwajucy wšych procowanjow weto njamaju.
Źěłaśeŕ pśepóžycaŕnje móžo tudy kajaki na awto zlodowaś a was zasej k awtoju dowjasć.
su jen stajali.
Smy kśěli spiwaś, na lazowanje słuchaś, bjatowaś a se žognowaś daś.
"Musymy wót cakaś, kak se to wuwija".
W kulturnych stawiznach cłowjestwa njejo doněnta žeden nowy medium stary wutłocył.
Późiwabne jo nam było wiźeś, kake pśipóznaśe a pócesćenje woglědarje konwoja su za nas měli.
Pśi wěstym měšańskem poměrje se to kaž eksplozija stanjo.
Interesenty se zmakaju sobotu, 17. julija, zeger 14.00 na parkowanišću kjarcmy „Bordmanns Scheune“ (Slězy wjelikego kśicnišća, źož ta droga do Lipjego wjeźo).
Pśi tom jo se pokazało, až Myšynarje organizěruju sebje wótměnjate zjawne aktiwity, a pla nich se kněžy dobra atmosfera.
Bawch! Chódośina ritka pitśku bóli.
Docentka njedawnego intensiwnego rěcnego kursa Margot Hašcyna z kursistom Günter Paulisch, wuknik DSG Paul Dehner, docentka drugego kursa Birgit Preußowa a Englandaŕ Steward Cunningham (wótlěwa).
Jogo wucbne góźiny su byli wjelgin naglědniwe.
Co tam wšykno dožywijo, Wam how hyšći njepśeraźijomy.
Jo to jadnora a ludowa lyrika.
A teke muzej Dešno, źož ga jo centrala wót Zwězka muzejow.
Dabid jo był akle drugi israelski kral.
Nowo załožony studium dej wótegrono na pśiběrajucu pótrjebu serbskich wucabnikow byś.
Žeńske w serbskem narodnem gibanju
Naslědku pak jo sam pśiwdał, až to njejo zlě – pśeto lazowaŕ móžo bok za bokom pśeglědaś, a to tako napórajo jomu wjele wjasela.
běšo wopěraŕka pśeśiwo NS-režimoju.
Źiśi z janšojskeje šule su spiwali serbske a nimske spiwanja.
głowna zgromaźina Domowiny w Chrósćicach
Som měł pótakem wjelicne zmakanja pśez statkowanje w rozgłosu.
Źož někaka wucba jo, tam deje kšute kupki byś.
Prědne awto jo žołte a pśiwjeźo nam listy a pakśiki.
Něnt móluju Serby jaja
Gaž nic na jawišću, pón w interneśe! We nowem, drugem a rozšyrjonem wudaśu "Słownika serbskich zelowych, gribowych a lišawowych mjenjow" z pjera Jensa Martina a Heinza-Dietera Krauscha namakaju se mjenja za 60 dalšnych biologiskich rodow.
Na pśikład jo se tam wót 1706 až do 1806 wudało 45 serbskich knigłow.
Młoge su šli pěšy domoj a se někotare brikety sobu wzeli.
Jezus kristus jo rowno ten samy cora a źinsa a do nimjernosći.
A gaž se štormujo nad mórjom, su žwały wusoke.
Wy njejsćo dostanuli ducha šklobojstwa, aby wótnowotki se bójali, ale sćo dostali ducha źiśetstwa, pśez kótaregož wołamy: Abba, luby Wóśc!
Pod nawjedowanim jogo źiśiźowki eksistujo drastwina loda Jana Wjacsławka hyšći źinsa.
Nan wótwórijo źurja do bydleńskeje śpy.
Město togo stej muskej do głažackow tšošku spiritusa lenułej.
Naspomnjeś by jano kśěł te lěta zgromadnego spiwanja ze swójeju sotšu w kupce »Judahej«.
Ale Swětego Ducha wopisaś njejo tak lažko, dokulaž Swětego Ducha njewiźimy.
No, kral jo gubu źaržał, za klin kabata swójogo wójaka pśimjeł, a ten jo južo – huj – ned z nim ze stana wuleśeł, až su za nima se wše zapowjeski a pśestrěńce zmawowali a brodaty stražnik se znak na zemju walił jo.
W Mosće swěśe slobranu swajźbu
Gronim hyšći raz: Wažne jo rěc wobchowaś a ju znowa wóžywiś.
W nowej wustajeńcy w Serbskem muzeju w Chóśebuzu su wiźeś rědne wustśiganki z dolnoserbskimi nałogami.
Na kóńcu zarědowanja jo kuratorka pśipowěźeła, až w oktobrje wujźo w rěźe „Serbske drogotki“ Serbskego muzeja dalšny zešywk.
W juliju a awgusće mamy cesćej dny abo samo tyźenje z kradu wusokimi temperaturami.
Słomka dej byś bliska kartona.
K drugemu su gromaźe z nowym wenkownym woblicom dali zakładnej šuli w Janšojcach nowe serbske mě: „Krabat”.
Jo było krotko do jatš.
Jo pśišeł do Serbskego doma w Chóśebuzu a jo z tamnymi akterami powědał.
Na kóńcu mjaseca pśiźo znowa pšawa zyma, a to ze sněgom a z mrozami až do -10° C.
Ale někak cool", wóna měni a se smjejo.
Kšasny swěśecy bom stoj pódla bórkojskeje cerkwje.
Ako dalšna serbska ceptaŕka jo kněni Donatowa z Prjawoza ze swójimi 61 lětami zachopiła wucyś we brjazyńskej šuli.
Žołte kśice su znaty symbol: Z nimi zwurazniju luźe njespokojnosć z transportami atomowych wótpadankow abo z wudobywanim brunice.
K tomu jo sajźiło fryšny burski klěb ze śěstom wšakego šmeka.
Sad a zelenina a wšake sorty kulkow su namakali wjele kupowarjow.
Chtož ma gluku, ten móžo w Ćičmanach wiźeś tamne ludowe drastwy.
W měsće jo tak, až njejsu wěste bydlenja wěcej tak woblubowane a póžedane.
Tak źe se njezachopijo pśijaśelstwo!“
Ako južo lěta dłujko su źiśi Radušańskeje kita teke lětosa w śichem tyźenju do jatš serbske jatšowne jaja walkowali.
Zeleny tyźeń jo lětosa zasej był góźba za protesty a demonstracije luźi, ako měnje, až nacasne rolnikaŕstwo jo škódne za zemju, zwěrjeta a wobswět.
Jogo zajmne pśednoski wó serbskej ludowěźe su mě hyšći źinsa w dobrem spomnjeśu.
Na akwarelu bórkojskego mólarja Wylem Zeleńka su druge wósebnosći krajiny primarne.
Socialne medije deje se wužywaś za "dialog".
Wopismo jo wót regaty 1938 na gaśeńskem jazorje Marklissa.
Z nimi wostanjo kněni Kutšankowa młoda.
Gódowne baslenje
Hanka: „Ale nan, źo jo ta kóza wóstała?“
Nejwětšy źěl wót nich jo we jsy źěłał.
Drjewjany wódny muž glěda na Brězowkojski jazor.
Za to pśedawaju teke jaja a dobre wino we swójej loźe.
Dłujki cas jo měła Pragska šula mě “Ferdinandowa uniwersita”, pó awstriskem kejžorje.
Jo Wam śěžko pśišło se zažywiś we wjelikem měsće?
Jaden znaty cłowjek jo naju pšašał: „A dla cogo wej tak płacotej?“
Lěc a do kótareje měry jo se mě pśechad wót dorosćonych kursistow k młodostnym wuknikam raźił, mógu jano wóni pósuźowaś.
Toś ten licbu głosnje wugronijo.
Na Zapust, na ten pisany program Serbskego ludowego ansambla z Budyšyna, jo lětosa do Hochoze teke pśijěła žeńska z Barlinja.
Měškank: Jo, w piwnicy našogo domu su hyšći tśi prozne rumnosći.
A njejo to był wopšawźe rowno rědnučki słyńcny źeń, kenž jo nazyma Mosćanarjam za toś tu njeźelu wobraźiła.
K tomu buźo hyšći dalšna dobra góźba – něntejšna Domowniska kupka w Chóśebuzu ga buźo znowa rowno 30 lět! Pśed chóśebuskeju Měsćańskeju halu jo se sobotu, 4. julija, demonstracija za kulturu našogo regiona wótměła.
To se myšy rozgóriju: »Kak móžoš take něco groniś? !«
To jo oficielna rěc w Słowjeńskej a Europskej uniji.
Nejcesćej jo Surowin pśebywał w Borkowach.
Kaki rědny a kšasny jo to špruch a kaka chytša bilda we njom se chowa!
Herman Jahn jo sebje zasłužył kšute městno w našom spomnjeśu, w spomnjeśu dešańskeje wósady a gmejny, w stawiznach Domowiny a pśedewšym dolnoserbskego narodnego a cerkwinskego žywjenja.
We tom měsće jo teke wjelika fabrika, źož gótuju crjeje znateje firmy "Gabor".
Jo było wiźeś, až se wšykne na ten turněr wjelgin wjasele a wóni budu se wěsće teke wjelgin derje pśigótowaś", jo gronił "Nobi" Sieg.
A se wě, teke njewidobna slězna strona zamurjowanego wobrazowego kamjenja móžo chowaś pśechwatanja.
Njepilic dwór jo wótgronił wšykne dalšne zarědowanja za toś to lěto, z tym wupadnjotej mjazy drugim jich kjarmuša a pśěza.
Na kafejpiśe su na pśikład pśepšosone pla Ernsta Boracka, kenž ma transportnu firmu.
Na pósejźenju su wóni se teke z pśigótowanjami na "lěto župow" 2021 zaběrali.
Wótergi wón wjelgin žortnje wulicowašo, lěcrownož běšo howacej pówažny cłowjek.
Siegowa: To se wě.
a se hyšći natśěgaš.«
Nic pak we nimskej wersiji, kótaruž jo Šwjela swójim pótomnikam zawóstajił – jo Schulze rozkładował a pótom ten fragment wót togo "sejźenja" wšyknym pśelazował.
Ten źinsa sedymźasetlětny komunalny politikaŕ póchada z pódwjacorneje Łužyce a jo wuwucony głažkaŕ.
Do Miłoraza w slěpjańskej wósaźe jo pšosyło "Interesowe zjadnośeństwo burski dom".
Možo byś, až buźo wón wětšy - 1996 ga kśě how swěśiś 650lětne wobstaśe Janšojskeje gmejny.
Ga pśiźo jogo syn a co měś pjenjeze do kina.
To su luštne knigły wót kšeta!
Drjewo cerwjenego buka se w twarjenje meblow a nutśikownem wutwarje wužywa.
Teke wóni su se wšaku serbsku drastwu woblakli – to groni, až jo to jaden tych małych razow było, až se jano murske su pokazali w burskich drastwach, žeńske su wše pśišli „nimske“.
Zjadnośone staty Ameriki jo nejwětšy pó wobydlarjach kraj Pódpołnocneje Ameriki.
To wósebnje pśi tom jo to, až ma 5 z nich wósebny status, kótaryž jim garantěrujo bejnu awtonomiju.
Dla teje jadnorazoweje iniciatiwy jo móžno było, wjasku pśed se bližecymi płomjenjami zašćitaś.
Sejźim kuždy wjacor až do połnocy.
Ako som pak pótom do ewangelija pó Lukasu póglědnuł a wiźeł, w kakem zwisku jo Jezus toś to słowo gronił, som měł wjeliki lušt, wó tom pisaś.
Z Wórjejc/Hoyerswerda. Prezidium Domowiny jo na swójom pósejźenju 6. měrca we Wórjejcach wabił za kandidaturu za prezidium FUEN, Federalistiskeje unije europskich narodnych mjeńšynow.
Maju how na pśikład 5 šulow – tśi hungorske a dwě słowakskej.
Stwórtk 4. nowembra zeger 19.00 buźo w Budyšyńskem Serbskem domje pśednosk dr.
Gólcy su z kijami grali a swóje mócy wuproběrowali.
Wjelike bagry budu wšykno wótbagrowaś a wugel ze zemje wudobywaś", wulicujo maś."
Wón jo sobu wjadł swójogo psa.
Drugi list cytaśo z Wětošowa:
To jo było lažčej gronjone ako cynjone, to wě kuždy, kenž jo raz kurił abo hyšći kuri.
Milinarnja w Dubrawje/Trattendorf pla Grodka jo nejstarša w cełej Łužycy.
Nan Macieja Stuhra.
Wušej 50 architektow jo se wó to procowało, samo z Italskeje a Portugalskeje.
Hantšo běšo tež wjelgin pónižny w rěcy a w cełem byśu.
“My smy wjelgin gjarde na naš muskecy chor.
Po njej su we Wjerbnje dirigěrowali kantor Slomka z Brjazyny a kantor Knabe.
Z plakatami a ze spiwom su na źiśece pšawa pokazali.
… pśewjeźo organizacija FUEV — jo to Europski běrow za mało rozmnožone rěcy — swój kongres.
Njok to romantizěrowaś.
Ale Lenka buźo cakaś.
Wšykno jo dopominało na pšuskego oficěra! 
Nan pak wě, až syn dej pśichod měś.
Wšykne su pitśku nerwozne byli.
Rozmějo se, až cesto njejo wót wšogo zachopjeńka tak, až jo ten zajm za to cuze wjeliki, a to jo w tom paźe nanejcesćej to serbske.
14. 000 jo w młoźinskich woborach organizěrowanych.
Kněžo, ja se tebje źěkuju, až sy mě słyšał a šćitał. Ps 118,21
K tomu jo se wósobinski a wutšobnje wuźěkował a jo gromaźe z pśibytnymi spiwał spiw ze swójogo dalokego kraja.
Wutšobny źěk za rozgrono a wšo dobre za Waš pśichod! Klara Nagelojc pśi sejźenju Serbskeg sejma we Huštanju.
Dosega!" "Njesromnje!", pikěrujo se gódowna špica.
Na pśedslědnem zmakanju pśedsedaŕstwa Domowinskeje župy Dolna Łužyca w tom lěśe, 2. nowembra w Chośebuskem Serbskem domje, su se wobźělniki głownje zaběrali z rěcnym centrumom ”WITAJ”, kenž dej wót 1. januara nowego lěta źěłaś.
Guaranišćina ma slědujuce demonstratiwne pronomeny, pśi comž w pluralu eksistěruju wósebne słowa.
W pózdźej pisanych a śišćanych knigłach pak su se někotare ze serbskimi słowami narownali, a te su źinsa teke powšykne znate a se wužywaju.
Chóśebuz pla nas pak až do źinsajšnego nichten njegroni, ale jano Město.
Teke za lětosa jo Domowina dostała wót energijowego koncerna LEAG pjenjeze darjone, kótarež su wósebnje myslone za Dolnu Łužycu a za slěpjańske strony, a to głownje za spěchowanje serbskeje rěcy a kultury.
Ned nopawa pśestanjo knabotaś zaprošonu tšawu a wobrośijo głowu do směra, źož sadowy kus lažy.
Ale ně, to njejo zewšym trjeba.
Droze wót Barbuka do Liškowa su luźe gronili ‚Smjertna droga‘, tak dłujko ako Liškow jo hyšći stojał.
Rozrědowane pó rěcnem niwowje, jo tych 43 wobźělnikow z tukraja a wukraja ceły tyźeń dłujko wuknuło, spiwało, rejowało a se dalej spóznawało ze serbskeju rěcu a našymi stawiznami.
Te z Nowoniwjańskeju drastwu jo spisał A.
Mimo togo jo serbska kupka "Kula Bula" ze swingowymi spiwami we wšakich rěcach apel za pisany Chóśebuz pódpěrała.
Wót 605 do 562 pśed Kristusom jo se kněžył kral Nebukadnecar II.
Wót togo casa ten ›kněžk‹ njejo wěcej swarił na swójich ›Herrnhutarjow‹.«
Wóna dostanjo wěnc na głowu.
Awtor jo dr.
Šukulina jo była wěrjeca žeńska.
Šlodaŕka Delia Münchowa jo se pśeśiwo tomu atlasoju serbskeje kultury wugroniła.
Jo wuknuła wósebnje pśez internat z drugimi luźimi gromadu bydliś, což jo jej pśed tym dosć śěžko padnuło, ako sama groni.
Wón wobstoj z wjelgin reducěrowanych jadnotliwych kwiśonkow a njaso wusoke łopjeńka.
Wót 1994 jo Karabach de facto samostatna "Republika Arcach" a Azerbajdžan wopytajo ju wobsajźiś.
Pśez to zwěrjeta njamógu se wěcej zežywiś.
Pśed někotarymi lětami jo młoźina w Dešnje pśecej zasej problemy měła, gaž jo togo kokota za žnjowny nałog někomu z dwóra holiła.
We wětšynje firmow a institucijow dajo muskecu nawjedowańsku móc.
Łobjo běžy pśez zwězkowy kraj Šleswig-Holštejnska, pśez Hamburg a pótom zasej pśez Šleswig-Holštejnsku a skóńcnje do Pódpołnocnego mórja.
To su sebje gronili referenty a regionalne powědarje Domowiny na zmakanju w Serbskem domje stwórtk tyźeń.
Pózdźej zmakajom tśi młode źowća z proznymi mlokowymi kanami w rukach: Jadna jo w jeansach, drugej matej tšašnje zastarskej dłujkej copa a hyšći dlejšej kóšuli.
Wandraŕ, ako tudy wandrujo, móžo woglědaś ku kněskemu dwóroju w Delnej Hórce, k "towzyntlětnemu duboju", ku Krakecańskim górkam z Blücherowym kamjenjom a k Cartowym kamjenjam w Plusnikecach.
A ten šwarny zwón jo był w Zgorjelcu laty.
Wjele luźi jo doma a na droze płakało – smy zgónili.
Wót nowego šulskego lěta, to groni wót zachopjeńka awgusta 2019, twarje pilnje we tej hochoskej źiśowni.
14. maja se zmakaju w Serbskem domje w Chóśebuzu zastupniki towaristwowu "Serbske koparje" a "Serbski Sokoł" z Górneje Łužyce, aby powědali wó pśigótach na EUROPEADU 2020. 
Pśisamem jaden lětźasetk jo se gmejna Wjerbno, do kótarejež jo Rubyn ze swójimi 208 wobydlarjami pśibity, wó to procowała, aby krajna droga L 514 se saněrowała.
Modrak: Wot julija jo jich to 13 było.
Južo zasej se smjejucy na njo pokažo: »To pak njejo pšawe městno za take nadobne zwěrje.«
Šyški na rozdźělnem wašnju na gałuzach bomow sejźe.
Su to byli serbske luźe z Łužyce, kótarež su pśed něźi 150 lětami howko wudrogowali.
Možo byś, až jo to samo łos (Elch)!
A ze spokojnosću jo pśistajił, až to jo było jogo prědne zjawne lazowanje a wón njejo z tym zewšym licył, až teliko luźi pśiźo.
Bobr jo zasej pilnje źěłał.
Až móžo jaden z tym serbskim pśiś na wušu šulu a pón na studium, to jo radne wjasele było.
Pětš jo musał w tom wokognuśu akle pśemyslowaś, chto jo napšawdu Anita Mrozkojc.
Cele bźez nich njewujźomy.
A jeje žycenje, až toś ten film do pśiś do kuždeje šule, źož jo serbska wucba, móžomy jano pódpěrowaś.
Za chylku źo rědowniski powědaŕ k direktoroju a se pšaša:
Wót staršych luźi w Mułkecach pak som słyšał, až su dejali młode a młodše wucabniki do wójny, a tak su dejali jich cuze zastupowaś.
Twarimy dom "Comy se rowno tak ako te swinki zgromadny domcyk twariś!"
Zakładna a wuša šula "Mina Witkojc" w Bórkowach jo dostała dariki.
"Ale něco mě ga pśecej hyšći felujo? Ach jo! Mójo chóžyšćo!", woła Śmojtina.
A pychotny mjatel pśemyslujo.
»Napšawdu źiwnje.«
Knigły su lětajuce pśestrěńce do kraja fantazije.
Pśedsedaŕ Jan Nuk jo na 12. głownej zgromaźinje w měrcu zwěsćił, až jo Domowina zastupnica zajmow serbskego luda, kaž jo sebje to do wustawkow zapisała.
Su mimo togo wobdane wót italskich winowych pšutow a winowych flašow.
Źo jo pismahucony?
Našym lazowarjam jo wón znaty dla swójich foto-workshopow, organizěrowanych wót rěcneje šule.
Casy jo se nam to teke raźiło.
MAJ/ROZHELONY
Wóna zwěsćijo: "Smy wjelgin derje w planje."
A toś se slědujuce tšojeńko mě žednje z głowy wupórało njejo: Jo było něźi zachopjeńk lěta 1952 pśed kóńcom mójogo prědnego połlěta źasetego lětnika.
A to mój cłowjek njamóžo zabyś.”
Teke serbskich woporow fašizma a śerpjecych pód nim jo dosć.
Pótom ceło blisko k njomu pśistupijo.
Wjelike wjasele jo, gaž wšykne lube luźe su zgromaźone.
Głowa listow, póbitowanja a wěcej: wóni wuměju serbski a wužywaju tu rěc.
Po drobjeńckach som jen gryzała a tšumała, aby to słodke wochłoźenje teke trało dłujko dosć.
Raz jo był rezidenca kurwjerchow Pfalce, źins jo wuznamny zymski kwartěr njetopyrjow.
Ako nosaŕ togo projekta wětšeje kupki organizatorow jo město Chóśebuz.
Za město Chóśebuz jo to wjeliki źeń.
Teke astrologiske źěło jo wón wugbał za Thurneyssera, kótaryž ga jo teke pśedawał swóje pratyje.
Běła Góra jo hejnak wjelgin pisany mozaik.
Wjeliki późěl ma faraŕ Haußig na wudaśu dolnoserbskeje biblije 1868. 
Drjejce/Drewitz: Wót zeger 14:00 budu adwentske wiki, zachopk buźo w cerkwi z koncertom drjejcańskego chora.
Kopicka myšyńskich wósadnikow jo pśišła łoni na tu ideju, až mógli weto – za eksemplom drugich jsow – stajiś we jsy zwónicu a powjesyś zwón, ako buźo wejsanarjam zwóniś k wósebnym tšojenjam kaž swajźba abo zakopowanje.
Kněni Biesoldowa jo w katolskej serbskej drastwje gósći wobsłužowało.
Bźez togo by źěło nakładnistwa a awtorow jano poł tak wužytne było.
Togodla jo młogi serbskego fararja Jana Malinka wót januara až do měrca togo lěta w telewiziji wiźeł pśi Centralnem kulowatem bliźe w Barlinje, źož jo se ako zastupnik Serbow wobźělił.
Kwiśonki su w srjejźišću cerwjenojte a stoje pó pěśoch až pó pěśnasćoch w rownych abo wótstojecych granach.
Tak wuglědaju serbske knigły wót Findusa, kokota a kokošow.
Łužyske impresije: [...]
Kowal jo gótował "zelezowe štapce", kótarež su byli ned jogo susedkam k wužytku.
Chtož wót cytarjow hyšći eksemplary doma ma, daś je do muzeja dajo - my by se wjelgin wjaselili.
Mjazy bomiskami jo pódrostk a bagno.
»Anita«, chopijo.
Graśe se zachopijo.
Prědny termin jo była "wopóznawańska wucba" była.
Prědny WGT som how 2015 dožywiła.
Což ja zawołajom, to stoj wšykno tam.
Něźi wokoło 20. septembra jo pśišeł naš wucabnik górnoserbskeje rěcy Jurij Wjela do rědownje, gronjecy, až kśěł źinsa z nami raz wó něcom drugem powědaś. »Som wam w zajźonych góźinach serbšćiny bejnu tšochu wó serbskich stawiznach a Domowinje wulicował a rozkładował«, tak jo zachopił, »a toś jo [...]
Co ga jo na njom wósebnego?
W nowemberje 2008 jo Veronika Žurowa zachopiła źěłaś w Dolnoserbskej bibliotece w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Dolnoserbski magacin „Łužyca“ w telewiziji rbb dajo južo 17 lět.
We zachadnych lětach su južo wšake napšawy pśewjadli, aby gódnotu tamnych žywjeńskich rumow pówušyli.
Gaž faraon wiźešo, až dešć a pógrim a kšupy hopśestachu, pśegrěšy se dalej a zatwarźi swóju hutšobu.
Kužda familija jo samski projekt za baslenje w adwenśe měła, a tak jo ceła kopica rědnych gwězdow za wokna nastała.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo zwuraznił naźeju, "až Miłoraz buźo slědna wjas serbskego sedleńskego ruma, ako buźo pśesedlona".
Někotare pśikłady ja by kśěła wuzwignuś.
How su měli w lěśe 1998 w źiśowni Mato Rizo prědnu kupku Witaj-źiśi, kótarymž jo wordowała dolnoserbska rěc pśez imersiju dalej dana.
Jo wón něnto serbski filmaŕ, abo chójźi we stopach filmarja Pětša Rochy?"Ja njok label ‚serbski filmaŕ‘ dostaś, dla tog až mě interesěruju teke druge temy, ako ze serbstwom njamaju nic cyniś.
Kuniny pjas jo rubjažne zwěrje ze swójźby psow .
Marija Madlena, Marija, Jakubowa maś, a Salome pśiźechu na prědnem dnju pó sabaśe k rowoju wjelgin rano, ako słyńco schadašo.
Wón jo z pśijaśelami a z mamu kólasował pó jsy.
Śopłota stupa až na 25 gradow.
Pózdźej stej se ženiłej, matej źiśi a źiśiźiśi a stej glucnej a źinsa hyšći spokojom, až jo tegdy tak derje wótejšło.
Wjele luźam su zawěsće hyšći te župne festiwale abo ten VII. centralny festiwal w Budyšynje w myslach.
Rolnikarje a rucnikarje, kótarež wuźěłaju grabje, wěźe to wjelgin derje.
»Pójźomej k pismikowej chódośe!«
Akle tam buźo wóna rosć a kwisć.
Za mnjo jo to serbske wjelike bogatstwo a ja budu to ze wšymi mócami pódpěraś a spěchowaś – jo zlubił, a ako jo Casnik jogo pó wuzwólenju 19. apryla se wopšašał, lěc to tak wóstanjo, jo jasnjej wótegronił: Jo!
Na 7. měrc pśed 100 lětami jo se tam ako źowka žywnosćarja naroźiła.
Hyšći w tom njewjedrje.
Po 18 38.t.
Marchlewicojc (wobej w serbskej drastwje) a J.
Pśi źěle w laborje jo wón njezjapkego njederjeměśa a njeměrnosći dla nuzkany był, ze swójim źěłom wopśestaś a domoj jěś.
Z Běłeje Wódy som wzeł drogu raz pśez Mužakow, raz pśez Slěpe a Grodk.
Bramborska a Barliń ako jeje jědro a Nižosakska, Poryńsko-Westfalska a Schleswig-Holsteinska su ako zwězkowe kraje jeje naslědnice.
Naše rědne nałogi a tradicije, kótarež zdźěla źinsa hyšći woplěwamy, smy tam prezentěrowali.
Gaž smej se nadundałej pó Błotach, jo słyńco južo bejnje niske, a mej myslimej na nawrot.
Ramot: Jo, ale ja tenraz njejsom jadnučki spisaŕ a zestajaŕ, mam ga tśoch sobuawtorow, kenž mě na pomoc su.
Swój jubilej njejo pak wóswěśił.
Na te słowa »Pojź domoj« som južo dawno cakała, pśeto som se wjelgin starosćiła, lěc drje dypkownje na wucbu pśidu.
Wabje južo za Noc powěsćow Swětki 2020. To buźo wót 30. maja do 1. junija.
Promštowka dr. Christina-Maria Bammelowa jo prjatkowała w Marijnej cerkwi.
Žeńske su pśi tej góźbje rědne serbske swěźeńske drastwy nosyli.
K tomu jo něnto prědna dobra góźba.
Pópšawem jo kśěł toś to pónjeźele w awgusće južo wokoło źaseśich z Mužakowa wótjěś.
Wustajeńca buźo až do 26. septembra.
Pó njej se teke ja wupórajom do susedneje jsy.
Jogo plany pak wótlěkaju, wšake teze filma jo dejał wón zachyśiś a buźo musaś nejskerjej scenariske knigły pśepisaś.
Witko a nowe medije Witko ma w swójej śpě radijo, CD-player, ale tež kasety.
Wót togo jo to grono było wałtoru tyźeń na pósejźenju gmejnskeje rady.
Dogromady 5. 000 eksemplarow kśě we Łužycy rozdźěliś, mjazy drugim pśez serbske institucije, turistiske informacije, zagronite za serbske nastupnosći a pśez komuny w sedleńskem rumje.
Wobydlarska iniciatiwa naglěda studiju ako hyšći jadnu broń pśeśiwo wuglowym lobbyistam a politikarjam.
Jolic maśo jano mjeńše kwiśonki k dispoziciji, zwijśo dwě pódla sebje.
Krotko a słodko: W Dolnych Serbach jo AfD dobyśaŕka wuzwólowanja.
Ako wšuźi stej nagubki a wótstawk pśedpisanej, až do 15 luźi abo familijow smějo nutś.
Pśi góźbje woglěda tych norwegskich wuknikow do Łužyce su wóni gromaźe se zaběrali ze serbskeju drastwu a su kreěrowali něco nowego, což pak jo wót ludoweje drastwy inspirěrowane.
Ten jo dejał byś 26. septembra w Nowej Niwje/Neu Zauche.
Twója gnada buź mój trošt, kaž twójomu słužabnikoju sy lubił.
Mjazy nama wopytajomej, serbski powědaś.
Wšo dej płaśiś wokoło 25 mio. euro, wokrejs co za to wześ kredit.
Co měnje Serby sami?
"Dokulaž žedne žaby wěcej njejsu", mysli se wjele luźi.
Jolic matej wobej samsku licbu, dej pón rozsuźiś los.
Najs jo prozna ako wumjeśona.
Natwariła jo se 1911 w nadawku serbskego fararja Riza. “Ten jo pór lět how słužył.
Gótowy jo ten prědny rěd.
Z Baršća/Forst. Něnto jo jasne, chto buźo w lětach 2019 do 2024 cłonk w wuběrku za serbske nastupnosći (krotko: Serbski wuběrk) pśi wokrejsnem sejmje Sprjewja/Nysa.
Tudy jo 12. decembra 1881 we wusokem starstwje, krotko pó swójom 93. narodnem dnju, zamrěł.
Wokoło 18. smějomy pótom licyś z pšawym pśichadom nalěta.
Za chylku stej pśišłej dwa drugej wójaka, stej nama kazałej »Dawaj!« 
Teke jaden gótowaŕ cylinderow buźo pódla.
Saudi-Arabska granicujo z Irakom, Kuwaitom, Katarom, Jordańskeju, Jemenom, Omanom a Zjadnośonymi Arabskimi Emiratami.
Ta słoma jo stłocona a zwězana do wjelickich kulowatych walikow.
Ako som zastupiła do rozgłosowego studija, stej tam južo sejźełej Anna Hanušowa z města a Anemarija Matšeńcowa, sekretaŕka na Serbskej wušej šuli.
Ten góspodaŕ futrujo swójomu kónjoju až do źinsajšnego dnja swój samski wows, ak rosćo na jogo roli.
Teke dla tog, až wjele su mógali nazgóniś wó tej tradiciji a wó bejnem źěle a procowanju, z kótarymž toś te žeńske pódla pówołanja a familijowego žywjenja ten rědny nałog woplěwaju.
Něnto jo źiwny cas.
Luźe tak pšawje njewěrje do togo, což ma politika prědk w našych stronach, njamaju naźeju, až z togo něco buźo.
Krajny raźc jo togodla na pósejźenju wokrejsnego sejma napominał starjejšych a wšych drugich, aby wó tom powědali a do kóńca maja zapódali swóje konkretne mysle a naraźenja, co wót šule wótcakaju a to na online-platformu.
Bur Žur jo se wěsty: »W takem paradizu žeden kšet njewutrajo.«
Kólasowaś pó slěpjańskej wósaźe
Co jo jomu kurs pśinjasł? „Ja mam něnto lěpše cuśe za wugranjanje a znaju někotare zakłady.
Araš Mirchani a Šabnam Abaji stej z rodom w regionje Azerbajdžan w Iranje.
Na wjelikich zarědowanjach njejo wóna wěcej pódla, to jej pśewjele jo.
Ty njedejš mě Kněza, swójogo Boga, póproznem hužyś; pśeto togo, kenž jogo mě znjehužyjo, Kněz njewóstajijo nještrofowanego.
A toś ten fakt naša gluka a njegluka jo.
Něchten jo mě teke gronił: "Spiwarje su za system relewantne". 
Wušej 50 lět stoj naš luby a cesćony bratš Nowak w Božej słužbje za serbskich a nimskich kśesćijanow.
Smy dobydnuli nowych cłonkow za Domowinu a smy załožyli nowe Domowinske kupki.
Lěwica lubi, až kśě to we pśiducej legislaturje zgromadnje ze zastupnikami Dolnonimcow na drogu spóraś.
Ako smy mógali w NC wót 3.10.2019 cytaś, jo se jano 651 Serbow wobźěliło na wólbach za Serbsku radu kraja Bramborskeje, což jo 50,9% tych głosow ako pśi wólbach za ten wažny gremij pśed styri lětami.
Kněni Frankowa jo zastupowała Žylojsku, kněni Hašcyna Borkojsku a kněz Gutšmidt Chośebusku 3. zakładnu šulu.
Pla Storkowa dajo wjas "Philadelphia".
Pod motom „Cerwjeny wołojnik a Serby” co znaty moderator H.
Weto njejsu źowća womucnjeli spiwaś, rejowaś a pógónjowaś rejtarje a rozwjaseliś woglědarje.
Za srjejźnoeuropejski cas musy se góźinu aděrowaś, góźinje za srjejźnoeuropejski lěśojski cas .
Wylem Starik jo nam wjasoły gronił: „Ja som z tym, což som do mikrofona na wulicował, wjelgin spokojny.
Woni su se pokazowali we serbskich jsach Dolneje Łužyce a Slěpjańskich stron tak ako na Wětošojskem swěźenju a na głownej zgromaźinje Maćice Serbskeje w Budyšynje (1931).
Póglědanje na serbski program Nowe lěto
Wóni su lěbda wóstudu měli.
Numer jśpy buźośo zgóniś pla wrotarja.
W tśich kupkach buźomy pó jsy ducy.
Wot how njejo daloko k nejwětšemu jazoru Polskeje – Śniardwy.
W tamnem casu njejsu dali ławki.
»My comy teke něco wiźeś!«, tužnje zni z jadnogo kartona.
Na šulach w Chośebuzu a wokolnych jsach jo wjeliki zajm za Dolnoserbski gymnazium.
Toś: To jo był zasej wjelgin rědny a interesantny wulět k našym bratšam a sotšam w Górnej Łužycy.
Jaden wót nich jo był Andreas Baumgärtel.
Tak jo zajšło wjele, wjele lět.
To měni Anita Jarikowa, ako źěła ako Witajwotkubłarka w Borkojskem šulskem horśe.
My ako Domowina a Serby dejmy jasnje groniś, co my comy a co trjebamy – jo k tomu wustajił Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny.
Dajśo se słoźeś! Tak wuglěda ten gótowy jabłukowy tykańc.
Wót togo casa jo na tom pólu wjele nowego w měsće nastało, za což jo wóna se angažěrowała.
Ministaŕ Görke jo gronił, až dajo garantiju za doněntejšne město źěła (to jo Pódstupim) za pśistajone.
Cogodla wobraz jogo góri resp.
Wón jo samostatny wót lěta 2004 sem.
Pó pśikłaźe jatšownych rejtarjow w Górnej Łužycy kśě teke te janšojske jatšowne spiwaŕki te cesćiś, kótarež južo źaseś lět sobu gótuju.
Z Budyšyna/Bautzen. Sobotu, 9. měrca, jo se wótměła w budyšyńskem Serbskem muzeumje lětosna głowna zgromaźina Maćice Serbskeje.
ŹIŚOWNJE
Tuž chopi ned te bomki pśesajźowaś. 
Wjele śěžkich lět a dwě groznej wójnje jo wón dožywił.
Weto: my twarimy do pśichoda!
Nowy Casnik spěchujo se wót Załožby za serbski lud, kótaraž dostawa lětnje pódpěru z dankowych srědkow na zakłaźe góspodaŕskich planow Nimskego zwězkowego sejma, Krajnego sejma Bramborskeje a Sakskego krajnego sejma.
Forma kulow wjelgin wariěrujo.
30.11. | 19.00 góź.
Dny su krotke.
Teke młode luźe trjebaju wěcej tych wenkownych rěcnych rumow, źož móžoš serbski powědaś pśi kafeju a tak dalej.
[...] A wón: »Wjetujomej?« Ja w połnem pśeznanjenju: »Co sajźijomej?« – »Rundu piwa, gaž smy gótowe.« – »Dogronjone!« Na to wón dalej se smjejkotajucy: »Wobroś se raz a glědaj naslědk, wjele tunow tam lažy?« Napšawdu, smy měli slězy na wózu tśi stare juž tšochu zarzawe blachowe tuny.
Kuždy wě, kak se pśicynkam za fryštuku groni.
Kupa Swěty Stefan jo jadna z nejrědnjejšych w Adriatiskem mórju a jo 1,6 hektar wjelika.
Na zachopjeńku kuždeje smužki stoj zapśimjeśe.
Wón ga jo nowy we amśe a komornica jo jomu te tabelki pśiźěłała.
[...] nałožowaneje politiki wótweześa stawnje wětšemu źěloju serbskego luda jogo pšawa na maminu rěc, mału domownju we Łužycy, pśez pó lěśe 1990 pókšacowanu politiku wótbagrowanja serbskich sedlišćow a zacynjenja serbskich šulow.
Njejsom musał pśeliš dłujko cakaś a skóro som měł swój rědny módry »Berlin« a som wjele lět z nim jězdźił.
] Pótom dogna Pětko domoj a pśinjase pó chyli klěb, butru a twarožki a kružk wódy.
Tropiski stat granicujo z Gowu na dłujkem wjacorje, Maharaštru na pódpołnocu, Andrapradešom na pódzajtšu, Tamil Nadu na krotkem zajtšu a Keralu na krotkem wjacorje.
Starše luźe su religiozne.
Sahara jo ze źewjeś milionow kwadratnymi kilometerami nejwětša pusćina na zemi.
Źiwadłowe graśe »Łapanje šefa« Thomasa Steinkego ma tśi akty bźez pśestawki.
Rěc, mój luby Witko, jo drogotnjejša ako złotaki.
Dobru šansu, źěłaś na kulturnem pólu, jo dostała we swójej domacnej jsy.
Mjenja jsow pokazuju tejerownosći, źo jo pjerwjej rudowata zemja była.
Te wšedne starosći a wjasela serbskich luźi, z kótarymiž jo se musał w tych slědnych wušej 15 lětach kuždy źeń běźiś.
Pótom móžo grozyś: „Tebje budu wuflinkaś!“ abo „Cakaj, tebje pomogu!“ Z ruku cyni paršona tak, ako kśěła deriś.
Z Chrósćic/Chrostwitz w Górnej Łužycy.
Pódla jo było 111 pórow, pšawa "paleńcowa licba".
Robinson se ned myslašo, až budu jeju zabiś a wopjac a tak tek běšo.
Prjatkowański tekst jo stojał pla Matejusa w 21. stawje, werše 28-32.
Pśełapjece su z lubosću kreslone woblica.
K Ludowemu nakładnistwoju Domowina njepśedlaže hyšći až do kóńca wudiskutěrowane strukturne naraźenja.
Jaden wót nich, Günther Juriška, jo krotko powědał wót jich pilnowanja, aby wjas njewótbagrowali, a teke wót serbskich kursow we jsy.
W bibliji jo kśesćijanam to nimjerne žywjenje zlubjone.
"Ja tuchylu wuwucujom wósym pśiducych gercow.
Južo pśecej ma wjele wušej za historiju w Dolnej Łužycy, za žywjenje Serbow, za pisanje pśinoskow, za drogowanje pó cełem swěśe (jo južo do 55 krajow woglědał!) a za fotografěrowanje.
Źiśi pśigótuju wobraz abo basle něco za mamu.
To źěli kupku ako wěstu jadnotu a teke maminej rěcy njetyjo.
Jo, wósebnje z Rheinbraun AG.
Wuski jo kontakt towaristwa "Njepilic dwór" k Domowinarjam w Mósće.
Wšykne w Škodowje su byli na zapusće wjasołeje mysli.
Lažym popajźony a njamógu wen pśiś.
Abo cytaśo južo sami?
Jo ju na jadnej figurinje na cerkwinem zachoźe wustajał.
Markus Christoph, Jens Kirchoff a Maik Kirchoff - to su te lětosne kokotowe krale we Wjerbnje.
Jasne jo, až te njeglucne wobstojnosći su se wósebnje negatiwnje na serbsku wucbu wustatkowali, dokulaž punktuelne napšawy njejsu mógali felujucy wósobinski kontakt z ceptarjami narownaś, což jo było na škódu za rěcne zamóžnosći wuknikow, pśedewšym za powědanje.
Tak na pśikład pśedawaŕ suknjow za drastwu Simon z Allgäu, buŕski płat Christa Müller, suknja za drastwu Sylvia Wolf z Bayerskeje a firma Flitterkränze, teke z Bayerskeje.
Dopišćo słowa, kótarež su schowane w sněgowych kulach!
Lěc tak abo hynacej, njegrajo tu rolu, ale te werbalne formy maju se wužywarjeju słownika k dispoziciji stajiś, aby dolnoserbšćina nadalej dolnoserbski klincała.
»Groń mě něnto raz, co jo se stało?«
Z Rajnerom, wuknikom mójeje prědneje rědownje na wušej šuli, wšak mamej až do źinsajšnego dobry zwisk.
Za naš młody cas jo to było ceło hynac – źiśi najsy su jano dolnonimski powědali“.
To wšykno njejo lažko.
Snaź jo to był ten, wó kótaremž jo awtorka pisała: »Slědny faraŕ teje swójźby jo wumrěł w lěśe 1986.«
E.-Winklerowa: Mimo 8 wšakich kursow, kenž w měsće pśewjeźomy, mamy semesterske kurse teke w Rogowje, Lubinje a Lubnjowje.
Oswaldko jo był taki wjelgin »fajn« cłowjek.
Lětosa budu zasej rejtowaś a kokota z kónja łapaś. Zeger 14:00 budu wót kjarcmy „Zum Dorfkrug“ wumaršěrowaś.
Ale Měto co teke jěsno zasej se wrośiś.
Karina nygnjo.
Dobre źěłowe městna w industriji abo zastojnstwach załožyś, njejo nam samym móžno.
Togodla su nam do rady dali, jo tam dlej njewostajiś.
17. schadowanka 2. decembra jo była w rukach Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wušej 40. 000 chórych abo chórowatych pacientow ze Słowakskeje a młogich drugich krajow – we wjelikej licbje z Nimskeje – pyta how kužde lěto gójenje a wódychanje.
We wjelikej wobjadnosći smy se gronili, dla cogo take zmakanje jano na někakich jubilejach, by tola derje było, gaby to kužde lěto gótowali a stakim naše kontakty zmócnili.
Z Pśiłuka/Preilack.
Na njom su mjazy drugim wukniki Max Steenbeckowego gymnaziuma wulicowali wót swójogo projekta "ÜberLAGERt": Wóni su se zaběrali z komando "Gleisbau Reckmann" – za tym mjenim jo se chowała chóśebuska priwatna firma, kótaraž jo mjazy drugim 1944 zeleznicu k rampje we Auschwitzu twariła.
A chto wót Turjanarjow wě, až za nim se chowa to mě Fryco Fobo?
Tek pózdźej ako faraŕ som měł a mam dobry zwisk ku katolikam.
Susedne gmejny su Chóśebuz, Łukojce, Grodk a Drjowk.
Planowali su "bibuš" dnja 16. januara.
Wugodnośił jo zachadne lěto na šuli ako wuspěšne, ale rownocasnje ako njeměrne a śěžke w zwisku ze změnu šulskego nosarja.
Togodla Heinrich a swóje wójaki su maršěrowali w bogatej licbje pśeśiwo Lunkini.
Z Wórjejc/Hoyerswerda.
Něnto jo tšach dalšneje chórosći, pjerinoweje mrětwy.
Gaž mój duch w tešnicach jo, ga ty móju drogu znajoš.
Tu oficielnu wopowěsć jo ministaŕka za kubłanje Britta Ernstowa srjodu tyźeń we Wjažy za źiśi a wuknjenje Lipa pśepowdała do rukowu landrota wokrejsa Sprjewja-Nysa Haralda Altekrügera.
Słowjańske rěcy su kupka rěcow w Europje.
Kužde lěto do CGTC pśiźo něźi tśista wuknikow, ako domacnych, tak teke z drugich regionow Nižozemskeje.
Jich pótrjebnosći makaju se nawłos ze serbskimi pótrjebnosćami, a gaž wobej rěcnej mjeńšynje źěłatej gromadu, ga móžo jeju głos w Pódstupimje mócnjej zněś.
To jo była taka pśichylnosć, ako by kuždy źeń z nimi gromaźe był.
Pósmjejkujśo se, to jo pozitiwnje za duch a waše mysli.
Domowina jo měła za cas DDR wótrěd šulstwo, kótarež jo se 1990 rozpušćiło.
Por serbskich słowow pak jo ten źeń do mikrofona powědał, a za to su jomu źiśi pśiklaskali.
Pěśo wót tych šesć kandidatow su pśišli ten wjacor do Gołbina, aby se how pśedstajili – a za sebje wabili. Uta Henšelowa, Dieter Freihoff, Birgit Kaufholdowa, Delija Münchowa a Katrin Šwjelina [...]
Hyšći stoj serbstwo kšuśej w Dešnje a Brjazynje a Prjawozu a Mósće nježli w Njeswačidle a Barće a Minakale.
To dajo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu k wěsći.
Zmakanje našeje kupki jo toś jano móžno, gaž terminowy plan wšyknych wobźělonych to dowólijo.
Seń jo se zazdaśim smjała – tak jo wuglědało, ale nic njejo było k słyšanjeju.
Twóje pśinoski su byli wjelgin derje rešeršěrowane, ako se źinsa groni.
Tak jo Bertolt Brecht basnił we basni "Na pótomstwo".
Jomu to bejnje tyjo gromadu pśiś z Dolnoserbami, jo źe roźony Borkowaŕ”, jo rjaknuła Ilona Urbanojc.
Program
Toś ten rědny most pśez Małksu jo był wjele lět dokusow.
Gaž naše jsy něnto wostanu, pón pak njejo hyšći garantowane, až wostanu naša serbska rěc a kultura, naše tradicije.
- Jo źeń se tak kśikał, až smy musali jogo dobiś!
Casy jo był luźam dobry, casy se teke górił jo.
Jo w Pedagogiskej wusokošuli w Teplicach a w Ústí nad Labem studowała a pótom ako ceptaŕka w Jeníkovje, Hrobje a Duchcovje źěłała.
Pśi pśirownowanju som dojšeł k zajmnemu zwěsćenju.
Nan jo mě pón wulicował historiju wudrogowanja swójogo wujka.
"Kak coš ty na pśikład jadnomu góleśeju jabłuko ako něco dobrego spśistupniś, njedajoš-lic jomu jo do rukowu, aby wóno jo wuproběrowało.
To jo na pśikład Arminoju Modrakoju, Grodkojskemu župnemu sekretarjeju, wjelgin mucało.
How móžoš dožywiś, až to serbske hyšći žywe jo, až jo zemja hyšći płodna, na kótarejž eksistenca luda zawěsćona jo.
Rědna “nadtwaŕ” mimo twardego a solidnego fundamenta ga padnjo - hejnak dom - jěsnjej abo pózdźej do kopice.
W lěśe 1990 jo měła Chóśebuska župa něźi 1600 cłonkow we swójich kupkach.
Pó jadnorej a rozwjaselecej wašni stej jim Maks Bagańc a Aleksander Draguła (za kuždu kupku pak ten jaden, pak ten drugi) wót RCW pśi wjeźenju pó wustajeńcy wšake zajmne wěcki dwójorěcnje rozkładowałej.
Karina glěda jomu do wócowu.
Za tym až jo wótmólował tu cełu zapustowu gromadu, su se wšykne zestupali do dłujckego swěźeńskego pśeśěga.
Wón jo se teke wó to głownoamtske město procował.
Firma ARCUS w Chóśebuzu a Lutz Kurschies ako wejsny prědkstojaŕ stej to derje pódpěrałej.
Luba starka ma teke kokošy.
Wósym žeńskich jo měło tu naglědnu lapu na głowje.
W Žylowje žednogo njeběšo.
Na Wjerbański kjarchob som w zachadnych lětach cesćej raz dojěł.
Na bliźe pśed nim jo lažał tesak.
Prědnu taku cełodnjownu jězbu su wugótowali 9. maja.
K tomu njetrjeba se kužda jadnotliwa rostlina ze swójogo gjarnyška wześ, ale dosega wšykne zgromadnje do jadnogo wětšego zestajaś.
A z muzejowego ateljeja dostanjośo póstarki, aby sami něco wugótowali.
Nutśikach namaka jědro, telike kaž gusece jajo; to słoźašo se kaž nejlěpše wórjechy; tež běšo běła zupa wokoło jědra; ta běšo dobra kaž młoda zmjatana. 
Wósebnje gólcam njejo se to zespódobało.
wobrośiś.
Sćo napisali wjele znatych kompozicijow.
Te pisane zapustowe struse deje, to se wě, byś tym kłobykam pšawje pśityknjone.
Jaden źeń jědu z cołnom pó ryby w bubańcu. »Groń, Lenka, njejsy ga hyšći how něźi parle schowała?«, se zasej do njeje dajotej.
Źiśi ze źiśownjowu "Villa Kunterbunt" Chóśebuz a "Mato Rizo" Žylow su namólowali grod serbskego krala abo jen wubaslili ze słonego śěsta.
Marija groni: Bog wjelike wěcy nade mnu cynił jo, ten, kótaryž mócny jo a kótaregož mě swěte jo.
Toś, ten kokotowy jubilej w Prjawozu jo se derje raźił.
Wóna jo starstwowa prezidentka Serbskego sejma a wójujo južo lětźasetki dłujko pśeśiwo wótbagrowanjeju łužyskich jsow.
Nalěśe smy teke te groble a groblicki cysćili.
Iran, 14. idol; Iod – Ina – Rio – dno – rano – tatar – jo – Hanoi – rola – awta – łoni – karat – Amor – kara – kuŕ
[...] Rozwězanje: 1 ryba, 2 wron, 3 stoł, 4 lampa, 5 muka, 6 balo – mloko
W Irskej stej iršćina a engelšćina oficielnej rěcy, ale prědna rěc wobydlarjow jo engelšćina.
Se wě, až se wšykno rymujo! Lažka wěc to zewšym njejo, basni za was źiśi pisaś.
Gregor: „Gaž lětny licbnik wezmjoš a źěliš jen ze styrku (4): gaž śi pśi tom nic wušej njewóstanjo, ga jo „pśestupne“ lěto; wóstanjo-li pak něco wušej, což se ze styrku źěliś njedajo, tegdy njejo pśestupne lěto. 
Dejm teke groniś, až su naše susedy w Žylowje wjelgin pśijazne a dobre.
A něnto pitśku prowokantne pšašanje: Pśed dwěma lětoma jo se ten festiwal wužył ako podium za zjawny protest pśeśiwo zawrěśeju serbskich šulow.
Móžośo pak teke z „Błośańskeju tšochtu“ wót jadneje stacije do drugeje jěś.
Pó 1945 njejsu se morawske šule žednje wótnowili.
W casu DDR jo Serbska rozšyrjona wuša šula gromaźe źěłała z gymnaziumom w Praze a drugeju šulu w Gryfinje w Pólskej.
Za śišć pśigótował a wudał jo jen pó smjerśi słownikarja syn Johann Carl Friedrich Zwahr.
Dopórucyjom jogo knigły našym cytarjam!
Tuchylu pśigótujo se wudaśe wejsneje chroniki, pśeto we lěśe 2023 buźo Lubń swěśiś 650lětny jubilej prědnego pisnego wobspomnjeśa we lěśe 1373. Wóni su napórali 1. 500 kg śěžki stog w Lubnju.
W źowćowem woblicu njewiźi daniž łdzy daniž tužycu.
Wobej połožyjotej słuchatko.
Skazaś móžośo je w župnem sekretariaśe w Chośbuzu.
Ja how myslim na serbske knigły, serbski rozgłos a serbski casnik.
W cełej gmejnje Žylow su nowu wódu pśed dwě, tśi lětami dostali a su pśi tom teke na »Polsku« myslili.
Ingrid Hustetowa jo pśedcytała powěsći z Běłeje Góry, mjazy drugim wó Kitu Fidlarju.
Jo za mnjo domownja.
Wóna kwiśo wót septembra až do oktobra, wótergi wót apryla až do septembra.
Nic jano pśi wobjeźe ale teke pśi cołnowanju su se zajmne rozgrona wjadli, wósebnje wó situaciji dolnoserbskeje rěcy a wó narodnem źěle w Dolnej Łužycy.
W lěśe 2015 jo Lubina Malinkowa doktorske źěło wuspěšnje zašćitowała, wóno jo 2017 wujšło w rěźe Spisow Serbskeho instituta.
Dom połnych gósći jo měła sotša Ulrike Kecmarikowa, šołtowka w Prjawozu, ako jo 23. nowembra swěśiła swój 50. narodny źeń.
Zeger 16:00, zastup 5 euro.
Kak stary ga jo něnt kuždy bom?«
Pśedsedaŕka radowiskeje Domowiny Sieglind Meklerowa jo ako głowna organizatorka pówitała te 150 gósći z Turjeja, Janšojc, Radowize, Groźišća, Mósta a Drjejc.
Wobraz wót Mathilde z Dešna jo dostał 1. městno w kategoriji 3 – 4lětnych.
Akle na kóńcu se drot z nožycami wótrěžo.
Z tym su byli slěźenja wó Serbach wobgrozone.
K takim iniciatiwam słušaju "dolnonimske blida", kubłanje wótwardowarjow we starcownjach, materiale za šule, dolnonimska wucba w źiśownjach a šulach, nałožowanje rěcy we turizmje, namše a prjatkowanja w cerkwi, a pisanje dolnonimskich artikelow do regionalnych casnikow.
Tam jo se tegdy teke wobźělił Kito Lorenc.
Mimo togo dajo krotki film, kenž wirtuelne wobchójźenje pśez wustajeńcu regionalnych jatšownych jajow "Farbenspiel" zmóžnijo.
Jomu se groni Alfred.
Za slěźenja we tom instituśe maju jadnu tak pomjenjonu „cystu śpu“ (Reinraum).
Jaden z nich jo Kito Pank, kenž jo 3. maja lěta 1895 - to groni pśed 100 lětami zamrěł.
Gmejnska rada jo kuždemu nowemu wobydlarjeju pósćiła flašu wina a informaciske łopjenka.
Po starej tradiciji su se tencas serbske studenty, kótarež studowachu na wšakich uniwersitach a wusokich šulach Němskeje a wukraja, někotare raze wob lěto w domowni zmakali.
Liška kokošy do šyje kusnjo, na to gubu zwijo a ju tusnjo: »Twarda sy ak zmarznjona ta škruta, zymna ako lod, ty mója puta!«
Stolica jo Nursultan, lěcrownož jo Almaty nejwětše město.
Wjacerjaś dejš rybu, ako słoźi how ekscelentnje, ga su islandske luźe južo pśecej rybaŕski lud.
Rudne kamjenje su nałožowali něga pśi twarjenju murjowanych twarjenjow, pśedewšym cerkwjow.
Hiob, kenž jo zgubił swóju familiju, swójo byśe, njejo žednje zgubił naźeju we Boga.
Wón wordowa wuwězany a z teju žeńsku do Chóśebuza spórany.
Kaiser a wobej manźelskej.
Toś su se procowali, se na jadnake kriterije dojadnaś.
To jo recensija biografije "Christian Schwela.
Tež wušej 80 lět stary Herrmann Selka, roźony w susednych Bórkowach, móžo wjele wulicowaś wót Rězaka w pjerwjejšnem casu.
Ta 55lětna filmowa ekspertka Grit Lemkowa jo se w Grodku naroźiła a we Wórjejcach wótrosła.
Móje luźe su kupowali jogo kniglicki "Mysliwosć – Nachdenklichkeiten".
Lotrina, wjednica KITA.
Togodla jo tegdejšy Wětošojski wušy faraŕ Christoph Neander załožył nowe cerkwine knigły.
Kaž jo to na kuždej premjerje nałog, su cłonki redakcije a awtory lazowali pśedewšym take teksty, kótarež maju z "titelneju jsu" cyniś, a to jo něnto Žylow.
Pód granicu góle jo móžno, až pśiroda se zasej pórěźa.
Možno by było teke wucbne materiale za rěcne pśedmjaty wuźěłaś.
Něnto źěła se na zjawnem wupisanju togo źěłowego města.
A wón źěšo k móŕskemu brjogu, aby tam něco k jěźi pytał. 
Wutšoba jo jomu biła za swójo serbstwo.
Jogo nejnowšy dokumentarny film jo akle we zachopnej fazy, a we njom dej hyś wó zgubjenje a namakanje serbskeje rěcy, dwa napśeśiwnej procesa, typiskej za něntejšny cas.
Hanku wobtorijo a zawjeźo skobodny wójak Juro (Mirko Brankačk).
Ako sedlišćowe mě wóno hyšći eksistěrujo a ma źe wóznam „Banneiche“.
Někotare wót nich su měli južo škódy dla wjelkow.
To pak se njestanjo wšuźi, ale jano na mało městach, tam, źož rowno su luźe, ako kśě a mógu se wó to staraś.
Wusćełanje w jatšownem mjasecu buźo teke jatšowne wudaśe.
Marta Krygarjowa se na tom radujo, wjele se tuchylu w Popojcach k lěpšemu pśeměnijo.
Jeje cłowjek jo se z kjarcmy minuł ako błysk a młogi drugi ned za nim.
Marjana Witkojc jo była rěšaŕka w Barlinju.
Kśik jo se wě był wjeliki, nejpjerwjej mójeje sotšy a pótom Walterowy, kótaremuž jo šulaŕ ritku naměrił a pśebuchał, což jo tegdy ceło normalna wěc była.
Ale wordowaś faraŕ jo był jogo wjeliki žywjeński cil.
Katrin Tilgnerowa (lěwa) a Resi Lotrina w picańskej wjažy, źož tuchylu maju rumnosći za hochoske źiśi.
Campus se wótmějo pětk, 7. maj, zeger 19.30 w Husu.
Pšosymy, pišćo nam! pśez toś ten krizowy cas, ako rowno mamy a ako hyšći na njewěstu chylu buźo traś, musymy wšykne pśejś.
Wósebne slědy jo cas w młodej wósaźe pla njogo zawóstajił "Tam jo se kněžył lichy a wótwórjony duch, a ja som mógł rosć w mójej wěrje", wón se dopomnjejo na swóju Adwentsku wósadu w Prenzlauer Berg.
W njej jo se jadnało na amtach a wuwucowało w šulach.
Borkojski faraŕ jo powědał wót togo jadnogo słowa ze starego testamenta.
Som źe wěźeł, až to wěcej njetrjebamy a samo njedejmy, ale wiźeś na tom jo, kak dłujko se zašćěpjone pócynki a njepócynki źarže, nježlic se wótwucyju.
Lětosa maju taki gódowny wustup w Mosćańskej šuli (15.12.) a w 3.
Wěcej pak jogo góri, až jubilejny turněr k swětkam jo wupadnuł, až wšyknym rejtarjam jo musał wótpowěźeś.
Prědny běšo wjednik Chośebuskego gestapo dr.
Semje sejźi w płoźe blisko górneje kšomy.
We tych kupkach mógu źiśi ewentuelnje byś hynac zgromaźone ako we swójej normalnej rědowni.
Dalej kśě dojśpiś, až Łužyska muzejowa krajina swóju statkownosć na dalšne wokrejse w cełych serbskich sedlišćowych stronach rozšyrijo.
Ta stara chódota jo spalona.“
Pśi tom jo wołajucy napominał słowjańskich bogow, aby wóni jogo ned na městnje zarazyli, jolic by móc za to měli.
Ideja literarnego wjeźenja pśez město jo wjelgin dobra a góźi se ju dalej wutwariś za druge zarědowanja a druge cilowe kupki.
W Rownem su zajźony tyźeń měli pśězu.
Buźo śěžko, zgubjonu dowěru se zasej zdobyś.
A ten tłusty hapcheńk jo Pumpak!
Wón wobstoj z młogich błonkow.
Trenaŕ jo znowego Frank Ričl.
Ako jaden tych slědnych swójogo rucnikaŕstwa gótujo samo drjewjanki a drjewjane pantolety.
Ja se myslim, až kuždy rad grajo.
Wobźělniki serbskego online-kursa wót ceptaŕki Colett Šampatisoweje su jadnučke pśi Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu, kótarychž kurs jo mógał njeźiwajucy na koronu dalej běžaś.
Som měnjeca, až njeby dejali se Górnoserby pśewjele do nastupnosćow Dolnoserbow měšaś, socialistiske case su mimo! Aboněrujomej a cytamej z manźelskim, kótaryž jo mjaztym znaty serbski spisowaśel, Nowy Casnik a słuchamej pśisamem wšednje dolnoserbski rozgłos, tak smej stawnje derje informěrowanej, co se w Dolnej Łužycy tšoj.
Gordion jo był stolica Frygiskeje.
Stakim njejo źiw, až jo šula wšykne tšuny napinała, aby starjejšych a źiśi załapiła.
Som se wósebnje górił, dokulaž mań luźi argumentěrujo pó samskej wašni a wobslěpja stakim towarišnostny diskurs wó nowej pandemiji, kótaraž jadnorje njedajo se najadno stajiś z gripu! Som se mimo togo drjažnił, až wótśišćujo naš Casnik taki problematiski pśinosk njekomentěrowany.
Situacija w Dolnej Łužycy mě bóli.
Pětk, 5. nowembra, organizěrujo Běłogórjańske tradiciske towaristwo drastwinu kjarmušu.
To by dejało kněžaŕstwo wobzamknuś.
Tam pak jo se pokazało, až jo śěžko taku wjeliku licbu wuknikow we kuchni wobstaraś.
"By kśěła projekt dalej wjasć", groni Austen.
Wochylku pak se myslim, až něco ga how lětosa felujo.
„To su wjelicke, fantastiske sceny“
Rozgrono wjadła a wšo napisała jo Ingrid Hustetowa.
Na toś tom wobrazu jo sedym zmólkow.
How dej byś pomagane!
Ja raźim Kšušwicańskim: Wobnowśo pšosym toflicki we wašych Alpach a pśi tej góźbje teke ned dwójorěcnje napisaś, dokulaž błośańske Alpy słušaju k serbskemu sedleńskemu rumoju.
To jo kokot a to jo kokoš.
Wót dwóra sem słyšy klapotanje a šćerkotanje.
Su se dalšne kandidaty z krejza pśibytnych naraźili - te pak njejsu pśigronili.
Na małem zarědowanju su naju a našu šulu wuknikojstwoju pśedstajili a pó tom nama šulu pokazali.
W njom se wěcej ako 50 rěcnych kursow za serbšćinu a pólšćinu póbitujo.
Kula Bula muzicěrujo a pśipódla buźo samo šefredaktor wót rbb.
W radnej licbje su zastupniki z kupkow, towaristwow a zjadnośeństwow na toś to wjelgin wažne Domowinske zarědowanje pśichwatali - z Chośebuskich a Gubinskich stron rowno tak ako z Grodkojskich, Kalawskich a Lubinskich.
Wětšyk mócnjej dujo a zdrjały rjaschen padnjo z boma – peng, na banjawu!
Ale jano tak jo garantowane, až žeden złosnik z bombu abo rewolwerom njewugbajo žeden atentat.
Princeton/Nebraska, měrc 1893
Bluń a dalšne jsy wokoliny dostanu nowego fararja.
K prědnemu jo wón se źiwował dobrej kwaliśe, kótaruž jo ten film pśez digitalizěrowanje pśed krotkim dostał.
Myslimy jano raz na kraje něgajšneje Jugosłowjańskeje.
Za něźi poł centimejtarja tłuste figury póstupujśo tak: Wopjacćo je 30 minutow pśi 60 stopnjach, pón 30 minutow pśi 100 stopnjach a slědkoju dwě góźinje pśi 120 stopnjach.
Zeger 14.30 wuswěśiju nowy torm, źož zatkaju kapslu casa!
Jens Martin jo pokazował wandrarjam rostliny, mjazy drugim wónjatu śerlicku (Waldmeister), źiwu garbu (Wiesen-Kerbel), šćerbok (Scharbockskraut) a druge.
Tenraz comy póglědnuś na drugi kóńc swěta, do Azije.
Wokna worduju wócynjane a wejsanarje słuchaju na jich kjarliže.
Kak dłujko su tam wostali?
Dwě góźinje smy spiwali: "Daj mě jadno jajko!"
Pótom pak jo se pśiwobrośiła problemam, ako z wiźenja serbskich gremijow njejsu hyšći rozwězane.
Nejstarše z nich su 18 do 20 lět.
Pśijaśelnje na mójo strowjenje wótegronijo a teke na wše móje pšašanja.
A to k lěpšemu.
Dłujko jo se pón wó tom diskutěrowało a wobradowało - cesto teke we wokrejsnem sejmje, a měnjenja su byli wjelgin napśeśiwne.
To nuzne wobstaranje njejo žedna wucba, togodla buźo "howacny" pedagogiski personal tam glědaś za źiśimi, študěrujucymi abo ceptarjami.
Kwiśo za cas maja.
Togodla jo był nejwušy cas, až se zapust raz wopišo a pśedstajijo we wósebnych knigłach, a to tak spěšnje ako móžno.
Chto jo wót městnych organow k tomu zacynjenju pśigłosował?
Žylojske źowća mógu se ze swójimi połnymi a cystymi głosami, z rědnym pśednjasenim a dobrym wugronjenim słyšaś daś.
"Wšo jo było njepśewidne a abstraktne".
Wóna by kśěła roman nimski wudaś, ale original dej dolnoserbski byś.
Jo se kněžyła wjelika solidarita – konkurenty su wordowali partnarje.
Šołtowka mě wulicujo wó wobradowanju rady na 13. decembrje.
Ten nowy hynakšy wobraz zapusta pó lěśe 1874 jo 1980 Dešańskich k tomu wjadł, swěśiś 100 lět zapusta.
Teke wóni su dejali źěłaś pó regulach starego systema.
Mě se zda, až tuchylu jadna instanca drugej zagronitosć za to pśisuwa.
W Drjenowje jo mě Marjana Šemskowa wulicowała, až cesto pśi njej gromadu pśidu.
Cesto jo luźam wót serbskeje kultury jano wažne, což móžoš za turizm wužywaś, pótakem pśedawaś.
Margit Neugebauerowa jo wótrosła w Łazu we familiji wuběgarjow ze Šlazyńskeje.
Pśedewšym, gaž njejsy sam w takej situaciji był a teke njamaš wót pśesedlenja pótrjefjonych pśiswójźbnych, ako by śi mógli wó swójich nazgónjenjach wulicowaś.
Kněz pócakajo, aby wam gnadny był.
Ma typiski wóń krjasy.
Serbski sejm jo wobzamknuł, až pominaju wósebne źiwanje na serbske kandidaty za krajny sejm w Sakskej a až wólbna kazń w Sakskej dej se změniś.
To jo něco awtentiskego a žeden wumyslony "produkt".
Stefan Banach jo był pólski matematikaŕ.
Lěc Lorenz Paulick abo Nick Nowka buźotej titel zašćitowaś?
Pětš se hyšći raz ku Karinje pśiwobrośijo a na nju póglědnjo, ako by pla njeje wša proca póproznem była.
Źiśi ze serbskeje šule w Janšojcach pód wjednistwom serbskeje wucabnice Anne Barbyeroweje su zespiwali chytše spiwanja we serbskej a nimskej rěcy, mjazy drugimi Pótom pak jo k mikrofonoju stupił Berthold Pan z Depska, z rodom z Turnowa, powědarjam serbskeje rěcy derje znaty ako wobdarjony wulicowaŕ: Wón jo wordował pšosony, aby gósćam wulicował, kak to šlachtowanje jo pjerwjej wótběgnuło.
To su pó rědu: 1. Historija Błośańskeje zeleznice (zeger 9.00; referent: Harald Großstück); 2. Myslenja a plany k wótžywjenju Błośańskeje zeleznice pó padnjenju DDR (10.45; Jürgen Türk); 3. Błośańska zeleznica we swětłu serbskich wobydlarjow (13.00; Bernd Marx).
Pśigótuju mjeńšynowu wustajeńcu
Martina Baumgartowa ze synkom w Žylowje.
To jo ta jadna sama bildka, ak naš dopisowaŕ ma, źož jogo stara mama stwórtego naroda Anna Herrmanowa jo wótmólowana.
Neolitiske sedlišća su se namakali teke na starej twardnicy Kale.
Wuběźowanje buźo na sportnišću.
Te druge wrota jo Rinca ako jadnastku (Elfmeter) stśělił.
Až do kóńca togo lěta planujomy, až wujźo hyšći jadno cysło Rjagawy.
My smy južo ned pó pśewobrośenju na to pokazali, až kšywo wjelikego doma dej se reparěrowaś.
Zejšło běšo se niźi wó 30 cłonkow.
Móžom witśe zasej tam byś?
słowo bu śěło a bydlašo mjazy nami, a wiźechmy jogo kšasnosć.
Wobźělnice a wobźělniki z nejwěcej dypkami su małe myta dostali.
Wón jo gótował dwa raza sobu pśi łapanju kokota.
Zwětšego smy z awtom ducy a njeglědamy na to, co rosćo na kšomach drogi.
Chórosći dla njejo Uta Henšelowa, ale Kathrin Šwjelina online-zmakanje moderěrowała.
Na pśedań dej byś mjazy drugim "serbske piwo" a nejskerjej co pjakaŕ, ako librujo howacej tykańc a mazańc do "Liski", ten tam teke póbitowaś.
Pśedsedaŕstwo Domowiny jo togodla měru za to raźenje wobzamknuło: „Serbske wukniki deje pó dokóńcowanju šule swóju serbsku maminu rěc na jadnakem niwowje wobkněžyś ako se to wót nimskich wuknikow pomina, což nastupa jich nimsku rěc“.
Som dostał "Abschlag" a njejsom měł źěłowe dogrono.
Z gódownym programom su naše wukniki tam wustupowali.
Źěk słuša wótkubłaŕkam, starjejšym a starym starjejšym.
Na Górach/Guhrow
Měj źěk za to rozgrono! Źiśaŕka Caro groni: Teke w krizy deje źiśi se wence pógibowaś! Póraj se, korona-wóstuda! Mamy weto wjasele sćo hyšći wjasołe? Něnto jo wjelgin wšako za źiśi.
Wót 8. do 10. apryla jo se wótměwała 53. 
Młoge z nich su namakali drogu do luda a su změstymi tam źinsa hyšći znate.
Młoźinski wjednik pśeraźijo: „Dotychměst jo se zapisało 170 žeńskich a muskich.
Wšykne źiśi ju napódobniju a "móluju" samske na kśebjat swójogo pśedchadnika.
Na njom jo było pśedsedaŕstwo zastupjone, ale teke wjedniki wša Błośańske rybakarje su powědali wó wšakem.
Jan 12,12–19 * Fil 2,5–11 * Ps 88
Na starjejšynej zgromaźinje móžo ta dokumentacija byś póstark k diskusiji wó nowych medijach a wó wliwje wabjenja.
Na to ga ma teke pšawo ...
Wón jo za Gołkojce wjele wugbał.
Njeznaju žednu kupku, ako jo swój jubilej tak rědnje swěśiła“, jo Jan Nuk wuchwalił Dešańskich a wósebnje tych, kenž su ten swěźeń tak pilnje pśigótowali.
Toś jo se ned 13. junija, ako bu granica zasej wótcynjona, wjele luźi wudało do Pólskeje.
Dom jo wupyšnjony.
Kak jo to było móžno?
Z tym by mógał muzej na Młyńskej droze teke gódnje wóswěśiś swójo 25lětne wobstaśe.
Z Leindotterom su zběrali dobre rezultaty.
How wóna wulicujo, kak źiśi deje wobchadaś z tym škoponkom.
Taki jo Trjebin źinsa! How se derje bydli, a to wěźe teke młode luźe.
Tuchylu njamaju gólcow w rejowańskej kupce – ale gólcy su how, to se wě, wjelgin witane! –, maju 13 se wobźělujucych źowćow, kótarymž som raz pśi treněrowanju w zaspickem sportaŕskem domje pśiglědowaś směła.
»Ale kak dejmej to zwónoźeś, až jo ta wuměna oficialna?«
Karina wupśestrěwa wobej ruce wusoko górjej a źaržy se tak mjazy štrykoma.
To škrodawa kśika.
Sobuspiwanje ludowych spiwow mócujo narodne wědobnje, což jo napšawdu wažny potencial.
To njamóžo se nichten wěcej źinsa pśedstajiś, jo gronił. 1981 jo było k prědnemu razoju, až jo była wjelika wóda, ale wjelike škódy njej su měli.
Namakaj wódorownje a padorownje 25 słowow k temje fašing!
Wót źaseteje góźiny běšo śopłota na Robinsonowej kupje tak wjelika, až Robinson dalej źěłaś njamóžašo. 
Chyl se ku mnjo a buź mě gnadny; pśeto ja som spušćony a žałosny.
Jim pśisłuša wušej 100 mio. luźi.
4) Burske wuźěło ze spiwanim, pokazane wót Žylojskich.
Pśez hutšobnu zmilnosć našogo Boga pśiźo k nam bytše zajtšne swětło, aby se hopokazało tym w śamnosći a w chłodku smjerśi sejźecym a naše nogi hobrośiło k droze měra.
Robinson pśi swójom źěle tež gódašo, kak ta wěc byś mógła a jogo mysli běchu pśiduce: Gaby tudy źiwe luźe bydlili, ga by jich za telik lět raz wupytał. 
Wón źo tam, źož wukrajne źiśi su žywe.
Nejlubša tematika awtorki jo ta wó pyrwyrje (Wirrwarr) dla granicow.
Nina ženjo k regaloju.
To jo teke rědna zaběra.
Wětšy źěl tych kśicow stoj na znatem kjarchobje w Ralbicach, dogromady jo jich tam něnto wokoło 300. Dogromady wokoło tysac takich jo Mikławš Dyrlich twarił a restawrěrował w tych wušej 30 lětach, a te pyšnje rowy teke na drugich kjarchobach.
Nicht njejo kśěł se wěcej z Janšowarjami měriś.
Te pjenjeze, aby ju kupili, deje byś nejpjerwjej raz naźěłane.
Wjelgin rowno se źaržy, ako wótjěźo.
Sćo wó tom teke powědali?
Jeje pódłožk jo gruntowa kórta z lěta 1842 a dalšne žrědła.
Jo to był prědny raz, až sy wupomagał w Serbskem instituśe?
Za njogo jo lětosny zapust južor ten jadnasty. „Popšawem njejsom kśěł wěcej sobu gótowaś, ale mója pśijaśelka, ta jo młodša ak’ ja, jo mě nagranjała.
Sobotu, 4. februara, buźo pśeśěg w Janšojcach a Nowej Niwje (120. zapust).
Něnt pak som kśěł wěźeś, kak jo zewšym na mnjo pśišła.
»Mjaz tymi maš swójogo syna«, jo młynik gronił a se wusměšnje zubił.
Gaž Pawoł a Barnabas běštej pśišłej do Antiochije a zgromaźiłej wósadu, zapowědaštej, kak wjelike wěcy Bog z nima jo cynił, a až wón tatanjam źurja wěry jo wótwórił.
Tak su mócnje zranili jogo awtorske pšawa.
Ze łdzami spominašo tež na swójej starjejšej a bjatowašo za njeju. 
Teke za to pytaju druge mustwo za jadno graśe.
15. a 16. junija stej pśigótowałej serbski superintendent Jan Malink ze Sakskeje Lutherskeje ewangelskeje cerkwje a Serbske ewangelske towaristwo bogaty program.
Toś słuša žeńska z kósu k tomu", jo groniła młoda žeńska, kenž se wobźělijo prědny raz na tom swěźenju.
Na drugem dnju su kupki wjelgin intensiwnje źěłali nad plakatom a wustnymi nadawkami.
Bóžko žedno wótegrono njejsmy dostali.
Kuždy cas ma swóje dobre a špatne pócynki.
We lěśe 1057 se pišo slědny raz wót Rethry: až jo nastała zwada wó wjednistwo mjazy rodami Zirzipani a Chizzini (Kessiner) na jadnom boce a Tollensani a Riedirii na drugem boce (wóni su stwórili zgromadny zwěstk Liuticii, naslědku pak su se zezwaźowali, chto dej měś we njom to grono).
K pórucenju jo rozgrono z historikarjom dr. Friedrich Pollackom wót Serbskego instituta dla rasowych pśespytowanjow we serbskej Łužycy we 1930tych lětach.
Z tym su až na frakciju "Lěwica" wšykne frakcije zastupjone we tom wažnem gremiju.
Měškank: Ja mam zapódaś wšykne teksty do computera.
W ramiku projekta „Žeńskece Měst na w kraju Bramborska“, kenž jo se iniciěrował pśez Politisku radu žeńskich w kraju Bramborska z.t., comy wuswěśiś spomnjeńsku toflu za Minu Witkojc.
A co by byli naše rědne serbske nałogi ako zapust abo łapanje kokota bźeze rejow?
Mósćanaŕka jo w Serbach znata, dokulaž rejujo w ansamblu „Barbuk“ a organizěrujo „Serbski pśi kafejpiśu“ w picańskem centrumje seniorow, za tym stoj Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Mimo Domowinarjow, jo Harald Końcak wěsty, wostanu zale na wažnych zarědowanjach dopoł prozne, a to njamóžo we zmysle (Sinn) kšuśenja serbskeje identity byś.
Mjazy Wjelikem Wóseńkom (Groß Oßnigk) a Grodkom su jadnogo wjelka do smjerśi zajěli.
Kura Mull-Fia jo stupiła na delku a jo kśěła tu skibku jěsć.
Pó tych słowach jo se Imago zasej wupórał dalej na pódpołnoc, aby skóńcnje Taremgo, šulu guslowarjow, dojśpił a drogotny list tam pśepódał.
Wóna se źěli do wšakich kupkow pó swójich charakteristikach.
Wón stupi togodla na łoź a hajkašo zwěrje, ako běšo až k njomu dolězło; pótom běšo połno wjasela, wijkotašo z wogonom a skokašo wokoło njogo.
Powědamy mjenjej wó tom, což njejo nutśi, ale lubjej wó tom, co by dejało hyšći wěcej nutśi stojaś.
Mimo togo eksistěrujotej dwa dalšnej izotopa, a to deuterium a tritium, kótarejž matej mimo protona teke jaden neutron resp.
Jan 3,17–21 * skjarž 3,1–33
Městko swójogo slědnego wótpócynka na dešańskem kjarchobje mějašo dłujko wuzwólone.
Tak se groni, až ma něchten pšawniske zacuśe, zacuśe za pšawo a pšawdosć.
Dla togo, až knigły su se pśed gódami wobšyrnje pśedstajili w Nowem Casniku numer 51, pśiźo how jan krotke zespominanje: Ze źiśimi Antonom, Fridu a Timom se wupóraju młode cytarje na bogaśe ilustrěrowanych bokach na drogowanje pó swójom swěśe.
Stare gołubje a tek juž jadno gołubje sejźe na kšywje.
Wósymbocny torm jo nastał, ako su kšywo, a kórytkowy tormik (Dachreiter) 1734 wobnowili.
Kaiser, kenž serbske kórjenje ma, jo w swójom amtskem casu mjazy drugim muzealny wobłuk pód gołym njebjom "Stary lud" a załoženje sobu iniciěrował.
Te ako lětosa smy akle pśiwzeli.
"My comy se zgromaźe ze Strjažowom na wokrejsnem wuběźowanju wobźěliś.
Katolski faraŕ Měrćin Salowski: My njejsmy někaka mjeńšyna, ale my smy jaden lud, kenž co dalej žywy byś!
Tak njamóžo nichten byś lěpšy pśikład za gymnaziastow ako taki uniwersalny wucony.
Malayzija jo federatiwna konstitucionelna monarchija w krotkozajtšnej Aziji, na pódpołdnju Malajiskeje połkupy a na pódpołnocy kupy Borneo.
Jogo bliski pśijaśel jo był spisowaśel.
Gótowe?
Njetrajo dłujko a na tej łuce jo ako na marku.
Take powěsći dostanu casniki, gaž se jadna wó drogowanje wjelkow w Luboraskej góli.
Dalše mjeńše kupy njejsu stawnje wobsedlone.
Jogo mě "oktober" rezultěrujo z fakta, až wón jo był wósymy mjasec romskego kalendarja mjaztym až měrc jo prědny był, pśed dodaśim januara a februara.
Naźejam se, až jo se Wam zespódobało! Kito w góli.
Teke w žeńskecem mustwje graju źowća z Górneje a Dolneje Łužyce gromadu.
Tśim pśeśěgnjenjam napśekor wandrujom až do źinsajšnego pśez Rogeński park.
Masterski plan jo LEADER-projekt, na kótaremž su wobźělone wokrejse Sprjewja-Nysa, wokrejs Dubja-Błota, wokrejs Górne Błota-Łužyca, biosferowy rezerwat Błota, turistiske zwězki a dalšne partnarje.
Wjele kśě cyniś za rozšyrjenje rěcnego kubłanja, nowe digitalne formy a medialne kurse deje nastaś a teke jadnotliwy luźam wucbu zmóžniś.
Wažny dypk na pósejźenju jo była głowna zgromaźina župy Dolna Łužyca.
Jo, samo zwucowanja ku certifikaciji dolnoserbšćiny; namakajo zajmowany pótomnik Serbow abo student w Americe.
A groniś musy se dalej to: delegěrowanje našogo mustwa by było dobry symbol za to, až su Serby w Dolnej Łužycy rownopšawne a rownogódne a až se to pśipóznajo, [...]
Pśed graśim su Slěpjańske kantorki rědnje spiwali, a chtož jo kśěł, jo se mógał na tom zarědowanju teke kupiś knigły ze serbskego nakładnistwa w Budyšynje.
Pśed 40 lětami, k 30-lětnemu dnju załoženja NDR 1979, jo pśedlažała prědna styrizwězkowa historija Serbow.
Zachadny pětk jo ten awtor swěśił swój 60. narodny źeń, a Nowy Casnik jo pśi tej góźbje k njomu woglědał.
Na pósejźenju w decembrje jo gmejnske zastupnistwo Bórkow tu pšosbu pak wótpokazało.
Wjelike pytanje za kamjenjom
Wot doma znaju to teke serbski.
W rozpšawje jo grała serbska wucba w chóśebuskich šulach wažnu rolu.
Stražuj how a załaj!
Wóni wót junija zdrjaju.
Schowane pśisłowo: wjedro – milina – kukawa – guska – ryba – apryl – słoma – łopjeno – zuby – bowla – Wjelika guba a mało zubow
Smy musali stawnje za krowami glědaś, aby pśeliš blisko k tej grobli njepśišli, kenž jo něźi tśista metrow na połudnjo łuki źěliła a spóromje kótarejež jo było wěcej tonišćowate.
We wójnje jo padnuło 15.
Raz som kśěła ju wobderbnuś, jo.
To bóžko njejo se nam raźiło, tematika jo pak snaź pśewšo wobšyrna za casnikowy artikel.
Ja cu nowe njebjo a nowu zemju stwóriś, až se něgajšneje wěcej njespomnjejo.
W Rusojskej, Ukrainje, Makedońskej a Bulgaŕskej jo ten swěźeń teke znaty ako spomnjeński źeń na styrźasća martrarjow ze Sebasty.
Kuždy Serb a Domowinaŕ musy něnto wšykno za to cyniś, aby serbstwo se njezgubiło.
Na mark do Chośebuza wěsće južo 30 lět jězdźi.
Jogo konkurent Jörg Kubitzki (AfD) jo dostał 32,4 % głosow.
Ako jo policija złoźeja złapała, jo ten ga měł jano hyšći 2520 markow w swójej kapsy.
Som gałuze woběliła z hapku.
Pon smy pśecej dobyli.
kuždy musy jěsć.
Wěcej problematiski jo było z woblakom a crjejami.
Župne pśedsedaŕstwo co něnto swóju poziciju formulěrowaś a daś na wokrejsne zastojnstwo w Baršću.
Sněgowy kłobyk jo teke opcija za sněgowego muža.
A to jo było tencas śěžke pśestupjenje.
3. cytańske wuběźowanje ‒ finale
Wše tśi jsy źeń su bźez długa, maju za lěto 2001 wurownane financne plany a maju wjelgin dobru infrastrukturu.
Mollerusa, J.
Wusoko cesćony kněžo a pśijaśel!
Pśez sławu Pücklera jo teke Schefer, kenž jo wjercha 1812 na drogowanju do Engelskeje pśewóźił a kenž jo jomu ako generalny inspektor słužył, znatosć dobył.
A něnto pšosašo wobstawnje a wšednje swójogo nana, aby jomu dał drogowaś.
Pokažomy źiśam žedne rubiška.
Prědny lětnik jo w slědnem šulskem lěśe 2018/19 nowu wucbnicu, źěłowej zešywka a wobrazowe aplikacije pó koncepśe WITAJ za serbšćinu „Lutk 1“ dostał.
Wšykne tśi su prezentěrowali swóje basni w ramiku wuměłstwowego projekta "WOBRAZY KRAJINY.
Za to naraźijomy slědujucy eksperiment.
Małke kwiśonki stoje w pózdatnych mutwjach.
Źinsa se wjaseli, až źowka jo se za pśeglědku woblekała njewjesćinu drastwu, a až źowćowe źowćo Stefanie jo pokazała drastwu, kótaruž su měli fryjne woblacone na swěźenju stśělcow…
Wót casa, ako Zaspy su wordowali 1950 do města pśibite, njejsu wěcej swójske zastojnstwo měli.
Pśi wobradowanju, na kótaremž jo se teke wobźělił krajny raźc Schulze, jo było to grono wósebnje wó serbskej rěcy, wó dwójorěcnych napismach drogow a drugich objektow a wó sedleńskem rumje Serbow.
Napśeśiwo tucnej a cholesterin spěchujucej butrje (wóna ma pśisamem 10 raz teliko kalorijow ako śańki twarog!) jo twarog kaž medicina.
Pón jo była w Groźišću, pózdźej w Žylowje a nakrotko jo teke pódała serbsku wucbu w Rogoznje.
Mimo ‚blachowych lawinow’ a mimo drugich negatiwnych zjawow masowego turizma“, jo wobchodny wjednik wustajił.
Nowa sobuźěłaśeŕka ma teke nowe ideje za Krabatowu wucbnu sćažku, ako wjeźo do gólki za młynom.
Chtož wobraze Williama Krause znajo, buźo tencasnu rozpalonosć rozměś.
To jo Wam znate, nic ga?
Erwin Šularik z Drjenowa ma how sy na, Erika Klozowa z Picnja tek – wobej serbskej słušatej k tym gósćam, ako su se wudali do Pśiłuka zapusta dla.
Na Dolnoserbskem gymnaziumje su pśewjadli „serbske kubłańske wiki“
Źowćo jo wezeło škrodawu a z njeju do gumna šło, źož jo ju na zemju sajźiło.
Pśijaśelstwo a zgromadne źěło
Rjentš, župan Domowinskeje župy Dolna Łužyca, wutšobnje wuwitał a jim wšake wulicował wó Domowinje a docełego wó Serbach w Dolnej Łužycy.
Jolka na rěźe, ale dla korona-situacije ze z njeju zwisujucymi napšawami njamóžo se swěźeń tenraz z publikumom swěśiś.
Klawsura buźo se ale zasej w Lipsku wótměś a to ceło normalnje w twarjenjach uniwersity.
Dojšło jo k tomu tak: Winij jo měł pśijaśelku, teke w internaśe bydlecu sobuwuknicu Dagmar.
Zaprědka buź wustajone: ansambel jo źiśam ze źiśownjow a šulow ze serbskeju wucbu wobraźił wjelgin rědnu ptaškowu swajźbu.
W buźo na samskem dnju Serbske familijowe wótpołdnjo wót zeger 15:00 do 19:00, zastup lichy.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo srjodu tyźeń se zmakał z prof. Michaelom Schierackom, cłonkom frakcijeCDU we bramborskem parlamenśe.
Sajźijomy kulku z klěwkom do kwětkowego gjarnca ze zemju.
K dopomnjeśu: Koncern LEAG ma wótglědanje tu spalaŕnju ned pódla źinsajšneje janšojskeje elektraŕnje twariś.
Ta kuntwora, ta kuntwora, ta bydli blisko bagniska.
Ale co ga jo? Mam něnto snaź łakosćenje w šyji? Na domojdroze ze śěgom wob łapijo paranoja móje mucne mórzgi, ale myslim se teke na wjele tysac wumarłych pśez marzle, tuberkulozu a druge chórosći, kótarež pak teoretiski južo wugójte su.
Ingolf Kśenka a ja smej teke cłonka w Towaristwje za serbsku rěc we cerkwi.
Pón kśě dolnołužyske spiwaŕki do srjejźneje Łužyce woglědaś a se ze slěpjańskimi spiwaŕkami makaś.
Srjejźnoeuropejski cas jo mě casoweje cony, kótaraž ma casowu diferencu jadneje góźiny wót koordiněrowanego swětowego casa .
Rěc musy se dalej wuwijaś!
Njejo było móžne aristokrata bźez wusuda suda popajźiś.
To jo Kito, fidlaŕ z Běłeje Góry ze swójimi fidlami pód pažu.
"Južo skóro buźo how wuglowa jama."
Z pomocu źiśam znateje figury Witko comy toś tu wobšyrnu tematiku zawjasć.
W Barlinje jo jich tegdy było wjele stow, tak až su tam we 80tych lětach zachadnego stolěśa samo namše w dolnoserbskej rěcy měli.
Wšykno jogo cynjenje jo wěrnosć a jogo drogi su pšawe, a chtož gjardy jo, togo móžo pónižaś. dan 4,34
Wóna jo pódšmarnuła fakt, až wóni su we cesnem amśe k lěpšemu serbskeje wósady źěłali, rownož kuždy wót nich jo měł doma hyšći nimsku wósadu wobstaraś abo južo na swójom zasłužonem wuměńku sejźeł.
Chto co, až tomu tak njejo?
Wobraze ga su se pominali.
Paralelnje běšo Judith Kubicec ako kapałnica pśi Łužyskej filharmoniji pśistajona.
Pómałem a z chmurnym woblicom źo Pětš wót rumnosći do rumnosći.
To jo pšosył bur.
Co pak groni aktualne starstwowe slěźenje?
Guska jo klěbašk z wěcej mjenjej drobneje muki.
Lodownja w Slěpem, wokrejs Běła Woda, jo familijowy zawod, a to wót lěta 1980.
Akle pón, ako jo Sandro Richter na swójom “brunem” pśirejtował, jo kokot swóju głowu zgubił, a tu jo rejtaŕ chyśił do powětša.
Prědny film jo dokumentacija wót Kai-Uwe Kohlschmidta a slědujo jomu a jogo teamoju do awstralskego kontinenta.
Njejsmy pak jano gromaźe swěśili, se wjaselili a spiwali - rowno tak smy we śěžkich wokognuśach žywjenja jaden z drugim śerpjeli a žałowali.
Mjazy drugim stoj město k tomu, až za serbsku wucbu njedeje žedne minimalne licby płaśeś.
Namdušu, zasej jo było słyšaś to mjakotanje, ale tenraz głosnjejše ako pjerwjej.
Pśi tom wótekšyśu jo pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik pódla był – wón jo nowu iniciatiwu chwalił ako wažnu kšoceń k zrownanju serbskeje a nimskeje rěcy we zjawnem žywjenju Łužyce.
Zaruž jo město w Górnej Łužycy w pódzajtšnej sakskej pla českego města Romjboř.
Dolnoserbski njeźelski program:
Tak jo se teke slěźenje wó Słowjanach na terenje źinsajšneje Nimskeje doprědka spórało.
Pśi Nowušowem dwórje pak jo dejał južo wótpócywaś.
A wón ma wuspěch!
Rowno tak wažne pak jo było to, až su tam młoge pśišli a su se wopšašowali dla Serbow a serbskeje rěcy a wucby.
Ga jury wobradowaś móžo, buźo wót amtskich pó stajenjow a pórucenjow k zagaśenju rozšyrjenja korona-wirusa.
Gulašojc Anica a Egon na pólu, źož Egon kubło a rosćo pupkaty kał a wuchacowy kał.
Pón su w Hochozy wustupili serbske studenty z Warnoćic.
Wuchack dalej skokoco a stawnje wóspjetujo: »Roztyla, źitej roztyla!«
Źiśi su se samo bójali fararja, gaž wón jo we swójom carnem woblaku ducy był na droze.
To smy sami nazgónili.
Gjarde su Gorjanarje na te lipy - jich jo na 100 -, kenž pó jeje bokoma tak rědnje rostu.
To jo Neptunowy swěźeń w Brězowce 2019. .
Pó namšy pśepšosyjo wósada na kafejpiśe a spiwanje.
Šybałkojc stara mama sejźi za pjacom a źejo rukajce za synka swójeje źowki.
Na kóńcu su zastupniki hyšći diskutěrowali modernizěrowanje serbskich medijow a móžne tśikrajowe rozgłosowe póbitowanje.
Až jo to pak tak napinajucy za tych rejtarjow, njejsom se myslił”, jo był měnjecy.
Kay Herzberg z rědownje 7c pśiźo wótdaloka.
Madleńka Šołćic, dramaturgowka a druga na Nimsko-serbskem ludowem źiwadle w Budyšynje, groni k tomu: "Tej kusa wóstanjotej na kuždy pad na planje, se jano pśesunjotej.
Z dwěma až tśomi lětami su młoźe wurosćone.
Wót nimskeje artilerije 1945 rozbita cerkwja we Wjerbnje: Pśez to su se zgubili tśi nimske a dwě serbske špruchy na emporje za cas fararja Krušwice 1911 nutśikownje wobnowjoneje cerkwje.
Hyšći wěcej zaźiwało jo mě na tom góźiny dłujkem jězdźe pó tej płonej rowninje z Moskwy do Wladimira, až sy wiźeł we wjelikej licbje se palece kopice słomy.
Měsćanarjam njejo wóna tak znata.
Ako jeje mama jo hyšći žywa była, stej jano serbski powědałej.
A tak smej mjaz drugim cytałej, až na tej kupje tśi ludy někotare sta lět wusko gromaźe bydle, mimo mrokow a granicow, mimo zwady a wójny.
Wušobny źěk za to rozgrono a Wam wšo dobre za pśichod.
Ale co ga!
Lětosa dej se dotwariś sćažka kólasowarjow mjazy Prjawozom a Smogorjowom.
Za to mamy z mócnymi wětšami licyś.
NC: Rěcny centrum Witaj ma něnto nowu wabjeńsku wustajeńcu.
W rubrice "Serbowki źinsa" smy pśedstajili južo dwě za serbojstwo wažnej wósobinje.
Njeźelu, 31. januara zeger 12.00 zmakaju se gólcy z kapału wu Šlodaric w zalu.
Wón jo se naroźił w Njebjelčicach, wokrejs Kamjeńc, ako syn rucnikarja.
Pśi fararja Šwjele smy lazowali a spiwali, ale pisali njejsmy.
LODKA jo žeńske a muskich toś 4. maja do Serbskego domu pśepšosyła, a pśichwatali su mjazy drugim z Turjeja, Turnowa, Kosobuza, Drjenowa, Dešna, Běłeje Gory a Drjowka.
Guyana jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
Wóni budu se zmakaś zeger 12:30 pśed serbskem domje w Měsće (Droga Awgusta Bebela 82).
Něto sednu se Robinson, aby jědł. 
Som banty kupowała a žyźe.
Až do detaila su ju tak wugótowali.
Jeje žrědła laže na połnocnych spadach Izerskich Górow pla města "Flinsberg".
Ta jo była tencas hyšći bejnje jadnotna - Słowjanow z Balkana su toś teke Čechy a Serby derje rozměli.
Nejwažnjejša družyna jo bazilikum .
W lěśe 1973: Herbert Nowak a jogo žeńska na woglěźe w Karlowych Varach.
K tomu jo wuzwignuł, až to wjelgin statkujo w zjawnosći a až dej Serbski sejm mócnjejše zjawnostne źěło wugbaś.
sobotu, 22. awgusta /jacmjeńskego
Jich mjenja su tšošku hynakše, ako smy my to how w Nimskej zwucone.
Ně, wjelki w pśiroźe pśed cłowjekom skerjej wuběgaju.
Regionalny powědaŕ Domowiny Manfred Hermaš jo wuslědki zarědowanja bejnje chwalił. „Musymy jano na to glědaś, až njebuźo naša Slěpjańska rěc ceło na bok spórana“.
Z napnětosću smy źiwali na pśipowěźeńki našogo krajnego kněžaŕstwa a smy tužne byli, až drje akle 26. maja wótwóriś směju.
Wjerašk jo był njeźelski swěźeński pśeśěg.
To se wě, až jo lěpjej, gaž wětša licba luźi jo na politice interesěrowana.
Ako se Wuško ze wšyknymi wěcami wrośijo, wulicujotej jomu wó źiwnem tšojenju.
Personalne změny w serbskich institucijach
W drugem tyźenju julija jo swěśił Walter Jacobs z wjele pśijaśelami a pśiswójźbnymi swój 91. burstak.
A dalej pśiźo mě do mysli hyšći to, až słušaš Ty k tym serbskim žeńskim, kótarež su swójo źěło za to serbske chopili ako sekretaŕka!
Wjacor smy byli pón pśepšosone na rědny jubilejny kulturny program.
Twariłej ju stej dwa wójaka, architekta z Barlinja, wupyšniłej nutśikach z rědnymi bildami dwa francojskej mólarja.
Stakim su lětosa prědny raz žeńske a źowća zgromadnje camprowali, łoni muske z gólcami.
Njaso kwiśonki, njezdrjałe zelene a zdrjałe cerwjene płody zwětšego w samskim casu.
Ty ga wěš, musy pśecej wokoło ganjaś a jangliś.
Wjasele su how pśi wjaceri gromaźe sejźeli a se rozgranjali wó wjelesych dožywjenjach dnja.
Za nas Górnoserbow – som wšak Kulowaŕ – jo spócetny nadawk wobchowanje rěcy.
Kak dłujko hyšći, to nicht njewě.
Wobźiwuju energiju Serbowki, jeje proce wó dobru kwalitu programow a jeje stawne pytanje za idejami.
Ale pśecej južo jo adwent był cas połny pśigótowanjow.
Tak jo wšykno kšute dosć, pśeto garderoba źe musy bejnu tšochu wuźaržaś.
Chtož pak tu hyšći njama, móžo ju hyšći dostaś.
Dalej smej se dostałej pśez góru "Kesselberg", ako jo nejwuša w Kalawskej Šwicy, do Wusokeje.
By było škóda, gaby se we chwatku našogo casa zabyli.
Wuknjece deje móc licho powědaś, mimo śišća, tšacha a stawnego pórěźanja, tak ako małke góletka to cynje ‒ te ga teke njeroźe wó to, lěc powědaju pšawje abo nic.
Wótcyń łopjeno zasej a wóspjetuj to z drugima rožkoma.
MAJSKI BOM
Pisała jo wó tom na pśikład za Serbsku pratyju a swóju wědu dalej dała jo mjaztym wjele luźam — wósebnje dowolarjam w Borkowach.
Pólna škrodawa jo družyna z roda škrodawow znutśika swójźby .
»Halo, ty tam zwjercha, chto ty sy a co ty how gótujoš?«
Naša naźeja, ga mamy a nany swójim njaborjetkam to serbske wěc dalej njedaju.
Wšykne.
To mógu byś słodkosći, měso, alkohol abo cigarety.
K wiźenjeju su toś te drogotne źurja w Serbskem muzeju w Chośebuzu.
Na fośe su wótkubłaŕki źiśownjow a hortow z Wětošowa, Raduša, Bórkow, Mósta, Chóśebuza (Žylowa), Hochoze a Strjažowa kaž teke docenty dalejkubłanja wót 15. do 17. oktobra 2019.
Nanejmjenjej su mógli se ako "lubinske zmakanje awtorow" we mjasecach bźez kšutego kontaktowego zakaza normalnje zejś.
Za to pak cytamy, źo a kak muse se něnto germanizacija a druge konkretne wěcy pśeśiwo Serbam a serbskej rěcy dalej wjasć.
MBJS pśiźo Serbam njezjapki wjelgin napśeśiwo.
Rostliny se orientěruju na pśiśěgowańskej mócy zemje a na swětle słyńca.
Wětš na nich terga a Karina je z woblica sunjo.
Boháč pśewzeł wjednistwo “Společnosti”.
Za wjacor jo premjera planowana, ako pókšacowanje graśa.
W Bórkowach we tych Kupach, tak jo to grono, jo był z Běłeje Góry jaden cłowjek ženjony.
A paleńc jo rozgrěł wutšoby, ruki a nogi, a gerce z dweju kapałowu su hejnak njemudre tšubili a bubnowali k reji na droze, aby nichten njezmarznuł.
Błota su źěl gólnego projekta radušańskeje źiśownje "Marjana Domaškojc".
How buźo w zalu wustajeńca rasoweje pjeriny, kótaruž ma Slěpjańske towaristwo za pjerinu na starosći.
Něnto jo stakim cas, aby pytali kandidaty za pśiducu serbsku radu.
Te su wšak nimske, ale w starem nimskem pismje napisane.
Nastała jo zběrka na dwójaki part.
Wšykno, což w Prjawozu w zajźonych 45 lětach se k dobremu tšojło jo, tam jo wšuźi głowa a ruka Wilhelminy Faakoweje pomagała … a wutšoba.
Horśikowa Regina stara se wó kuchnju w gósćeńcu a se wuznajo, kak se taki kafej pśigótujo.
Škóda, až som była tam jadnučka serbski zwoblekana", rozpšawja 74lětna a pokazujo swójo wopismo.
Skóro se hympjo Julka zasej w cołnje a glěda zajmowana do wódy.
Plakat „Naš zeger“ jo wucbny srědk, kótaryž pomaga wobkněžyś wašnje pódawanja casa, stajanja wótpowědnych pšašanjow a wótegranjanja w toś tom wobłuku.
Jacobickowa nam powěźeła.
Snaź wóna rowno k jeju rowoma jěźo?
To jo lětosa felowało – měni Matik.
Stwórtk, 10. oktobra a stwórtk, 17. oktobra, buźo w Domowniskem muzeju wót zeger 15:00 wótpołdnjo pód motom „Bajki z cełego swěta“, ze serbskim pěsnikarjom Pittkunings.
Wótkubłarka pśedcytajo wulicowańko a pokazujo pógiby.
Nic jano z wjelikim cołnom su woglědarje w Błotach ducy, ale teke z tymi małymi cołnikami.
Organizatory wótterganja su wótpokazali to naraźenje z wótegronom, až su plany južo wobzamknjone a až nic njamóžo se wěcej změniś.
Wósebnje jo wón pśisłucharjam pśibližył Evu Strittmatterowu.
Else Mischkowa (75) jo była ta nejstarša pomocnica a Stefanie Rißmannojc (20) ta nejmłodša.
Cele łagodnje zadujo wětš do małeje běłeje mrokawki, kenž jomu na nosu sejźi.
Źo jo wostał, chto ga to wě?
We tej samej jo 95% wobźělonych se wugroniło pśeśiwo něntejšnej formje Sejma, ale na drugem boce kritikarje Sejma su póžedali, až źěło Domowiny z bazu dej se pólěpšyś.
Toś to "gnězdo Hohenzollerow", toś to pózdźejše pšuske garnizonowe město, jo póstajiło ceły wobraz Kostrzyna.
Zastup jo za źiśi dermo.
foliju
We toś tej naźeji smy zwězane z luźimi wšyknych religijow a ludow.
Jatšowne nałogi Serbow su ten źeń pśedstajili hyšći na drugi part.
Araš jo teke dobrowólnik za Amnesty International.
W zapisu slědow (Hufenrolle) z lěta 1602 se pomjenijotej Melcher Kossick, 1,5 slědow, 31 lět stary, a Matthäus Kossick, 1,5 slědow, 60 lět stary.
Klincy, ak by gódowny bomcyk pitśitśku zranjony był.
[...] jo pisał wót wódy k piśeju we Wětošowje. Heidi a Leander Schurigojc stej napisałej tšojenja wót myšyńskego kněskego grodu. Joachim Hans Juriš z Wětošowa wulicujo wót tragiskego kjabla wětošojskego kórbikarja Leopolda Andersa.
Cysło jo 03562-694742.
Te ga su śěgnuli pó jsy, a wšuźi su jich wutšobnje wuwitali.
Hanšo, Gerd 214 głosow
Pśez Jezom Krista mamy pśistup do gnady, w kótarejž stojmy, a chwalimy se naźeje Bóžeje kšasnosći.
Pśi toś tom njepórěźe su naše šefowki ned reagěrowali a su konkretne nadawki rozdźělili.
Mjazysłowjańšćina jo naturalistiska rěc, kótaraž teke ma pšostu, njekomplicěrowanu gramatiku.
Cirkulacija wódy mjaz oceanami a powětšom zwětšego kreěrujo wjedro.
Dešć jo se skóro minuł a słyńco jo swěśiło z młodymi luźimi na pśemóc.
Stej jěłej pó łukach a pólach, a buroju jo było tšuchło wokoło wutšoby, ale něnt ga jo było pśepózdźe.
We samskem casu jo se wobźěliła w Londonje na wuběźowanju, ak jo dobyła.
Wósebnje póśěžujucy jo fakt, až diskusije wó zmócnjenju serbskeje rěcy njepśechadaju prog teorije do prakse.
Co docakujomej wót žywjenja, co comej dojśpiś, co jo wažne a kak comej žywej byś?
Wót togo jo wšake cytaś w chronice, ak Georg Staritz jo napisał.
Dolnoserb jo pśigótowanje toś togo programa pśewzeł a co wjelgin gódne zarědowanje w Chóśebuzu wugótowaś.
Wotněnta až do 20. awgusta ga buźo how wustajeńca “Serby w Nimskej”.
Cesto jo tak, až na zachopjeńku wšogo cynjenja jo jano jadna ideja – coš-lic něco starego naspjet do žywjenja zbuźiś. „W nowemberu 2008 smy sejźeli gromaźe ze žednymi młodymi luźimi pśi małkem swěźeńku a smy se wulicowali wót zapustojskego casa a drastwow.
Cycaki su klasa rěpnikow.
Jomu jo jasne, tak jo pódšmarnuł, až jo to kradu sensibelna tematika. „Jo wjelgin śěžko wašym wopšawnjonym pominanjam z personalom docyniś“, jo zwuraznił swóju perspektiwu. „Musymy se realitam stajiś.“ Nedoma jo gronił, až na kóńcu muse starjejše rozsuźiś, co kśě.
Wurězki wót diskusije buźośo móc woglědaś we pśiducem magacinje Łužyca, sobotu, zeger 13. 40. Cełe rozgrono k słyšanjeju jo stajone do interneta na bokach serbskego radija.
Jogo wjeliki statk jo, až pśez jogo angažement njejo tradicionelna serbska swajźba padnuła do zabyśa.
Rowno taka dobra wěc jo, až su w měsće w slědnych 4 lětach napórali wušej 50 tak pomjenjonych „Stolpersteine“, ako dopomnjeju na zamordowanych žydojskich luźi.
Z Lěd/Lehde.
Ale kak móžo to wuglědaś 50 lět pózdźej we Łužycy, to nichten kradu njamóžo nam groniś.
We srjejźi programa z titelom „Pomsć“ stoje serbske stawizny, nałogi a powěsći we Błotach.
Drje žednej jadnotliwosći pśi twarjenju doma se teliko zajmowanosći a dokradnosći pśichyla kaž tym dymnicam.
Wo to jo měło Towaristwo serbskich seminaristow w Starej Darbni wjeliku zasłužbu.
Dokulaž Marion Klammerowa jo roźona Terpjańska, ma radny wliw k tomu serbskemu.
Slědni se rozeznawa pak mjaz drugim pśez wětše, na kšomach a na płoninje mócnjej kósmate łopjena.
Donald Trump jo pak rozměł, medije hyšći efektiwnjej wužywaś ako Hitler.
Ranžery biosferowego rezerwata kśě Wjerbańsku wokolinu wótněnta cesćej kontrolěrowaś.
Naraz stergnjo naju žałosne šwicanje z woblubowaneje zaběry a sekundku pózdźej dopomina naju grozne rozbuchnjenje granatow a rjaganje a praskanje padajucych a rozlětujucych bomow jano něźi sto metrow slězy naju na to, až smej na stśělnišću!
Pśiglědowarje su se z nim wjaselili a su žortowali, lěc změjo wjacor na reji dosć pjenjez pśi sebje.
Jo spomnjeśe swójich źiwow hustajił, ten gnadny a zmilny kněz.
Till: Wob cas dowola jo mě nadpadowało, až su tamne luźe wjelgin pśistojne a pěkne.
Zapšawym jo wóna dejała byś serbska, ale dla togo, až wjele nimskich luźi jo se wobźěliło, njejo serbska rěc była tak mócnje zastupjona ako łoni – jo wón Casnikoju gronił. „Weto jo to była raźona wěc, dokulaž mjazy tymi wobźělnikami su byli wobydlarje wokolnych stronow.
Ako Spěchowańske towaristwo pak žycymy teke pśedewšym Serbskemu muzeju gluku a wuspěch pśi dalšnych źěłach pśed wótwórjenim a dobre pśiwześe noweje stawneje wustajeńce.
Ministaŕstwo ako organ pólskego stata njama »wósebne statne winowatosći« napśeśiwo Serbam.
Pśebywanje w serbskej jsy srjejź města jo było za woglědarje wósebne dožywjenje.
Karpa, łosos (Lachs) a forela su se sušyli we kurju.
Habrahamowe źiśi su luźe wěry.
Kužda pupka jo wisała na šnorkach.
Wót swójogo 14. lěta se na górjańskem zapusće wobźělijo a jo hyšći dožywiła, až młoźinska kupka jo how statkowała.
śi tom jo jomu k wužytku, až jo sam młody muzikaŕ a wuwucony muzikolog, we scenje derje zwězany.
Kopańca, teke balokopanje jo balowa gra a nejpopularnjejšy mustwowa sportowa družyna na Zemi.
Wuznamna města pśi Dnjeprje su na pśikład Smolensk w Rusojskej a Kijew a Dnipro na Ukrainje.
Nimske njejo starka rada powědała.
Planowane jo, až se skóro dwójorěcne toflicki drogow wugótuju.
Ale proški se zwětšego wót wětša rozšyrjona, tak až ako wuwołaŕ někotarych alergijow płaśe.
Wóna jo w młodych lětach sama pśědła a tkała, a hyšći źinsa wjelgin kradu zamóžo to wó pisaś.
Guslowaŕ njewě, co cyniś.
Ně, my njemjenamy daniž na Domowinu, daniž na serbskich wucabnikow!
Nowe domy akle pón jadnu domownju bitujo, gaž se połnje z dušu a duchom".
Teke turisty a woglědarje se pśi nas w radnej licbje pśinamakaju, a teke balokoparje wót Energije howko pśidu na jadno piwo.
Tak jo jogo sobu wzeł.
Za EUROPEADU 2020 jo Domowina zasej dwě mustwje pśipowěźeła.
Wón jo referent zagroniteje za nastupnosći Serbow w Bramborskej a źěła w bramborskem ministaŕstwje za wědomnosć, slěźenje a kulturu.
Gaž ja jano tebje mam, ga njeroźim nic wó njebjo a zemju.
»No, pón móžoš je ga tym drugim pla was w Zaspach pśedawaś«.
Wšykne zawěsćenja how nalicyś njejo móžno.
Bonhagowa pokazujo kněni Freitagowej, kak se šyjo źěłowa drastwa.
Skandal njejo, až amt Bórkowy njoco Domowniski muzej Dešno dalej z tak wjele pjenjez pódpěrowaś kaž doněnta.
Jo to było w kšutej zymje 1941/42.
"Ja som něnto pšawje ‚general pórěźony‘ a pśenowjony, a mě se rědnje źo", groni wón se pósmjejkujucy.
Fryco Wojto – dłujkolětny šołta w Hochozy
Susedna familija jo nas w prědnych dnjach wobglědowała, kake ga my smy.
Fred Pětška jo Borkojski - jogo nan jo znaty serbski ceptaŕ Beno Pětška. “Myslim se, až mam talent za take wuměłske źěło wót mójogo nana.
1996 jo wón zachopił, pazoraki kubłaś.
Trjebinske luźe ga njekśě dla togo pśecej jěś do Brězowki abo Dźěwina.
Nichten teke 1991 njemusy woblutowaś, až jo se ju (Pratyju) kupił.
Docełego jo jich to było na kóńcu lěta 1989 14 060 a to w Dolnej a Górnej Łužycy a drugich stronach DDR, źož Domowinske cłonki bydle.
Wón jo Miška sajźił do awta a jo z nim jěł do města. »Źo wón ze mnu co?«, jo Miško bójazniwje se pšašał. »Lěc mě dowjeźo do źiśownje k drugim źiśam?«
FDP njebuźo we krajnem sejmje zastupjona, dokulaž jo jano 4,1 % dostała.
Mej smej Fritz­Erich Schewelis a Merle Roth, sobuwobydlarja w internaśe Dolnoserbskego gymnaziuma w Chóśebuzu.
Tym něgajšnym cłonkam rady ‒ Torsten Makoju, Marcus Końcarjeju a Angeli Šurmanowej ‒ jo prezidentka se wósebje źěkowała za angažement: „Což wy sćo za Serbsku radu wugbali, to jo pśipóznaśa a cesćenja dostojne“.
Na dwórje źins zogol cyni mały Sherry, pśeto na njogo se cuza kócka měri.
Za jogo suźenim jo něnto gódne wjedro za take projekty: „Pśi financěrowanju filmow jo se wjele pśeměniło, telewizijne sćelaki (Sender) kśě take filmy měś“.
Njeźełu, dnja 3. junija na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Gaž jo měła stara biblioteka jano 130 kwadratnych metrow za woglědarjow, změjo nowa biblioteka 900 kwadratnych metrow.
Tofla njejo pópšawem to pšawe słowo – wše teksty ga su śišćane na foliju, ako dajo se ceło lažko awtomatiski zwiś, a jo pón ned nutśi w jadnom zawobalenju šćitana.
Heide Schinowscyna z Janšojc wót zwězka 90/Zelenych jo pśedstajiła naraźenje ako wažny pśinosk k zmócnjenju debaty.
Tuchylu su stawna wustajeńca, turistiska informacija a pśedawanišćo w jadnej rumnosći.
To na drastwje jo wiźeś.
Wobźělniki su byli česke husity, pólske katoliki a naše wósadniki.
10. awgusta buźo w swěźeń 40. kokota.
A jo tek pśispomnjeła: "To nejrědnjejše na našom źěle jo, až na našych swěźenjach wšykne generacije maju późěl."
Nejžpjerjwjej stajśo swěcku na blido.
Někake wobraze abo znamjenja wšak njejsu se na tych rowowych kamjenjach namakali.
To jo mójo žycenje a mój cil.
Tak jo pśišło, až su wót togo te twarjarje nowego chroma na tu dymnicu wósebnje źiwali.
Zakład za to dej byś akceptěrowanje demokratiskich procesow a cesćownosć napśeśiwo kuždej poziciji.
"Teke ja njebudu móc nowych wucabnikow zguslowaś, gaž dorost felujo, ale ja mógu z luźimi pśiś do rozgrona a za potencialami a rozwězanjami pytaś".
Co móžo dolnołužyski lazowaŕ we njom namakaś?
Ale teke mjenja wšednych dnow se pó toś tom principje wutwórje.
Gaž jo był lan wuzdrjaty, jo se wurył a do małych pupkow k sušenju nastajał, aby dowuschnuł.
Jaden jo spokojom, ten drugi nic.
Wažne jo, až jo kuždy pśi tom spšawny a fairny, až jo dowěra.
To z chołujom wobwórane pólo jo jano pěś arow wjelike.
We tej slědnej fazy dej se namakaś šyroki konsens mjazy Serbami, kak take wujadnanje ze statom a serbska awtonomija dejtej wuglědaś.
Wobej matej pšawje!
Tam budu se zmakaś rybakarje z cełeje Nimskeje, aby pśeśiwo tomu protestěrowali, až stoje kormorany dalej pód takim mócnym šćitom ako něnto.
W Cazowje jo se naroźiła a wumrěła Marjana Domaškojc, dolnoserbska basnikaŕka, spisowaśelka, casnikaŕka a patriotka .
Teke to słuša za mnjo do nazymskego casa – wóń za wuglami a se palecym drjewom.
Wona wopśimjejo w drobnych kopicach śěžku wódu.
Zasej zachopijo se padaś.
Němski patriotizm rosćešo glědajucy.
Fakt pak jo, až Kito Lorenc jo wusčej ze Slěpym zwězany", jo argumentěrował wjednik wušeje šule Wolfgang Goldstein, wót lěta 1976 ceptaŕ za matematiku a fyziku.
Gibanje “Młodoserbow” jo tencas wjeliki impuls dało k wšomu narodnemu źěłoju.
Šulski amt jo k wěsći dał, až trjebne pjenjeze za to k dispoziciji stoje.
Zbóžne su měrcynjarje, pśeto jim budu groniś Bóže źiśi.
Na rozdźěl wót synchroniskeje słowotwóŕby, kenž jo zwětšego źěl mjeńšych linguistiskich rozestajanjow, globalna diachroniska słowotwóŕba serbskeju rěcowu njejo była doněnta tema rěcywědnych publikacijow.
Srjodu, 19. februara, jo wokrejsny sejm Sprjewja-Nysa pósejźenje měł.
Minka jo zmakała na dwórje swójogo pśijaśela Hawaka. »Ach, Hawak, źinsa som wuběrne snědanje měła.
Hušej togo su śěže kaž rozym njerowne rozdźělone.
Toś ten naš nejwažnjejšy politiski gremium w Bramborskej dej we nazymjem, zgromadnje z nowym krajnym sejmom, ze swójim źěłom w sedymej legislaturnej perioźe se zachopiś.
Ten sławny slěźaŕ a botanikaŕ ma teke wjele cyniś z Chóśebuzom.
Žedne su měnjece, až jo we jsach w Dolnej Łužycy – wósebnje w Chóśebuskej a Gubinsko-Baršćańskej župje – hyšći wjele serbskego, což płaśi teke za tu serbsku rěc.
1.kral Manuel Heinze kralowka Ivon Patzerojc
K jich wugbanjam słuša teke załoženje studnje, z kótarejež mógu braś wódu, gaž we jsy buźo se paliś.
Ně, som jomu pśi boce.
Njesmějomy se pak daś zdušyś dla togo, ale dejmy to wiźeś ako slědnu móžnosć našu drogu skóńcnje změniś.
Kóža wódu njepśepušćijo a słužy šćitoju pśed mokšotu a zymu.
Smějo wót sebje samo groniś, až se kaž Serb cujo.
Bom jo w pódzajtšu pódpołnocneje Ameriki domacny.
A ten jo wjelgin šykowany, gaž wó to źo, wuže pópadnuś!
Južo wót dawna su teke w Kalawskej stronje serbske žnjowne nałogi swěśili ako łapanje kokota a rejtowanje wó kołac.
Jod jo dobry za šćitnu załzu.
Israelity su kśěli z tym drugim ludam pokazaś, až jich Bog njejo wucowanka (Hirngespinst), ale wopšawdu how na swěśe.
Samo zgótowana jadnorazowa dekoracija z pisanego lista caka něnt na wupyšnjenje.
Na gluku funkcioněrujo nanejmjenjej mejlowa komunikacija mjazy ceptarjami a wuknikami spokojecy.
Pó studiumje njejo wón kśěł stupaś dalej pó droze akademiskeje kariery.
Njejsom se pšawje dalej wěrił.
Pśedwiźona jo teke nowotwaŕ Karl-Marxoweje drogi.
Kak se zymskim mjasecam groni?
Wót kóńca 19. stolěśa jo se wužywało surowe mydło za pałkanje, ale teke za myśe.
Pojź tola raz skrotka ku mnjo, buźoš se źiwaś!«
Tak rowno wón wjelgin na to glěda, až drastwy »jogo« žeńskich pšawje sejźe a až se kradosćiwje z nimi wobchada.
Wot 28. do 30. septembra se pśewjeźo w Budyšynje dalšna mjazynarodna konferenca.
Korona njejo tšašnjejša ako gripa? Snaź wóna jo zabyła: Cesto w Nimskej jano pór hundert pacientow gripy jo se testowało – wětšy źěl musy se wótšacowaś.
Gosć ku kelnarjeju:
Siegward Hilger jo był ceptaŕ mójeje młodeje źowki.
Pětko jo ewangelski kśesćijan, ten Špański jo katolski a Pětkowy nan jo tatań.
Ze žednych jsow jo było słyšaś, až kśě kokota swěśiś, tšochu hynac ako howac – na pśikład z Dešna a Hochoze.
To pokažo teke toś ten wobraz w šuli.
Saint Lucia jo kupowy stat w Karibiskem mórju, kótaryž słuša k Pódwjacornoindiskim kupam a jo z cłonkom Commonwealtha.
Pśez cełe lěto se procujom, aby na sebje źěłała.
Ja mam Kněza kuždy cas pśed wócyma. Ps 16,8
W Prešovje (tencas Eperies), kenž jo ako Košice (tencas Kaschau) k tym pěś kralojskim lichym městam Gorneje Hungorskeje pśisłušał, jo pón namakał kšute pśistajenje a swóju wjeliku lubosć, tencas rowno 15-lětnu Elisabeth Bels.
Pśisł 9,1–10 * 1 kral 8,22–40
Za tu slědnu ma wóna 40 basnjow, a to jo jej pśemało, a wóna co pjerwjej wochylu dalej basniś, nježlic zběrku za dorosćone wózjawijo.
Pśi tom cu wósebnje financěrowanje rozdźělnych nadawkow a pśedewšym twaŕstwo pomjeniś.
Cłonki měsćańskego parlamenta běchu we februarje wobzamknuli nowe wustawki za hyšći šyrše a lěpše woplěwanje a spěchowanje serbskeje rěcy a kultury w Chóśebuzu.
Pótakem wurownujo pśestupny źeń mału diferencu mjaz pratyjowym a słyńcnym lětom.
Górjejcnu kulu zwignjo jaden pśez głowu.
Wón źeń tam pśedsedaŕ kupki z 28 cłonkami jo.
Cerkwine krejze budu skóro fuzioněrowaś
Rukow jo bramborske město we wokrejsu Łobjo-Halšter pśi Carnym a Małym Hałšterom.
Bildki su powjesyli na sćěnu.
Ten jo był za wětšy źěl hyšći groznjejšy.
– W artiklu „Die Lehrer in der Werbener Schule“ awtorki Ursule Schmidt som namakał citaty, kótarež situaciju w Dolnej Łužycy wopisuju pó prědnej swětowej wójnje: „1920 su wucyli ceptarje Müller, Geisler a Maerke w styri rědownjach cełkownje 234 wuknikow.
Wobej žeńskej stej zajmne a gnujuce doglědy do togo dałej, kak stej ako góleśi ten pśedgódowny a gódowny cas dožywiłej.
We Łazu maju staru cerkwju z 13. lětstotka, som cytała w chronice Manfreda Tarza: W lěśe 1820 jo wóny Bóžy dom była „maśerina cerkwja“ za Łaz, Brjaze (Briesen), Chóšć (Laasdorf) a Tarnojsk).
Smej jen namakałej: Jo wopšawdu rědny torm, wuglěda pitśku kaž swěśak.
Nałog jatšownego spiwanja jo se we slědnych lětach bejnje wóžywił.
Take něco teke!
Kak jo taki luź mógał take rezultaty dojśpiś? 
Na taku wašnju su górnikow alarměrowali a jim cesto žywjenje wuchowali.
Do zestajenja cirkusowego programa se njeinwestěrujo.
Lěśojska wóń.
Wóna pomoga jim wuknuś pšawe słowa a wobroty, staja lisćiny słow gromadu, kótarež su jim we danej situaciji trjebne.
Woni njejsu nic rozměli, abo jano małko.
Samo w tych wokolinach, źož jano małe zbytki ma, ako w Lubinje, Lubnjowje abo Grodku.
Karina zasej Pětša pušći a se na gropnje wobchytowanu sćěnu domu naslědk zlagnjo.
To zelene, tak mě ten pokorny, pśecej pśijazny a pomocny muski wulicujo, dej docełego na kjarchobje pśiběraś.
Christina Elina jo górnoserbski tekst graśa a spiwow do dolnoserbskeje rěcy pśestajiła: „Wótergi som se wót originala wótchyliła a som glědała na to, kótare słowa my tym źiśownicam wucymy”.
Wót 3. oktobra su Serby něnt etniska kupka w zjadnośonej Němskej, a wóna co dalej žywa byś ze swójeju serbskeju rěcu a kulturu, ze swójeju narodnosću.
Ale južo prědna diskusija jo pokazała, až jo to wjelgin śěžko, se pšawje rozsuźiś a wšykno pšawje zwónoźeś.
Ja by kśěł za tebje nět se staraś.
Co jo něnto?
Pśi kašću w kjarchobowej hali jo faraŕ Helmut Hupac źaržał Bóžu słužbu, faraŕ Cyril Pjech we prjatkowanju wobspominał zamrětego ako lubujucego cłowjeka a nana, kótaryž jo wjele swójej familiji dał, a jo był we cełem wjelgin pśijazny luź.
"My njejsmy měli žedne wucbnice, žedne materialije.
Wše gałuzy njasu pśewisujuce špicki.
Naslědku lagnuch se na drugi bok a ześěgnuch łožyšćo wušej głowy.
Wšyknym jo se to derje raźiło.
Cełe lětźasetki ga njejo se wóna wucyła w šulach, a w cerkwi jo se lěbda hyšći nałožowała.
Pśi mnjo se kónjam źo derje.
»Pśeto ja budu se skubaś pód lěwym kśidłom.«
A to teke jo se stało.
We srjejźi stoj wušej togo łužyska drogowańska literatura 19. stolěta.
Pśi nas we Łužycy pak jo ta wěc hynakša.
Słowa a rěcne wobroty, kenž cu wósebnje pósrědniś, muse lažke byś a wšykne źiśi kupki do sobu źěła wabiś.
Něnto caka błudnik pśed źurjami na swójo zasłužone myto.
Dirigent orchestra, kenž pśisamem 30 cłonkow ma, jo Siegfried Kalwack.
Fota wót wulěta do Pragi.
W diskusiji jo wósebnje šło wó to, kak dłujka móžo byś droga z busom do šule a kak dłujko mógu cakaś pó wucbje na bus.
Tej wejsnej droze w srjejźi Gor groni se Lipowa.
Glědajucy na pówušony staw wódy móžo se źiwne zdaś, až wóstanjo łakomska pušćalnica zacynjona, ale drugi wótběg pó rěcy górjej ma prědnosć.
Njejo myslił hyšći na studium, teke nic na słužbu we wójsku, za to pak jo se pśizjawił za ciwilnu słužbu we biosferowem rezerwaśe.
Karol Duchoň naspiwał někotare duety ze znatymi spiwarjami ako su na pśikład Marcela Laiferová , Dušan Grúň , Jana Kociánová a druge.
Našym wuknikam jo tencas marmelada wósebnje derje słoźeła a na kóńcu jo nam wjednik młodownje gronił, až hyšći žedna rědownja gósći njejo pla njogo tak wjele marmelady zjědła.
Na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Budyšynje, źož jo wuknuła wót 1983, jo wucabnik a wuměłski wjednik 1. serbskeje kulturneje brigady Achim Brankačk jeje lubosć k spiwanju a muzicěrowanju malsnje spóznał.
Wótwórjenje kulturnego a informaciskego centruma "Šćeńcański dwór" z pśisłušneju gastronomiju su swěśili 15. decembra 2011. 
Wón co gnaś.
Chto co huzwólonych Boga hobskjaržowaś?
To su te druge pšašali.
Rědne barwojte ilustracije jo nakreslił.
Z Dešna/Dissen.
Njejo jasnje, cogodla, ale jo fakt, až su na tom swěźenju jomu ako zastupnikoju zwězkowego pśedsedarja Domowiny a županoju Dolneje Łužyce zadorali powědaś k Dolnym Serbam.
Južo pśed dwěma tyźenjoma jo se gmejnska rada zmakała a wó tom powědała.
Wejsny klub ma to na starosći.
Taku trjebamy wót kněžaŕstwa, to jo na kuždy pad wjelgin wažne.
Załožba Gatojce jo w lěśe 2014 pódpěrała 30 towaristwow a iniciatiwow za powšykne derjeměśe ze sumu we wusokosći 79.405 euro.
Dobre wuspěchy pśi woplěwanju serbskich spiwow
Mjazy drugim jo wuchwalił Janšojski muzej, w kótaremž serbska historija a rěc se prezentěrujotej na wjelgin wabjecy a awtentiski part.
Tema artikela su głownje dokumenty z nacionalsocialistiskich słužbow a cerkwinych krejzow wót 1933 do 1945 a wó rěcnych a kulturnych pšašanjach Dolnych Serbow a wótglědy nacionalsocialistow serbsku rěc z wužywanja wen spóraś.
Na kóńcu hyšći teliko: Te starjejše su tej serbskej rěcy pśichylone a woblutuju, až ju sami njewobkněžyju.
Wón jo wjelgin pśijazny luź a som se na namšy kradu derje cuła, lěcrownož njejsom nikogo znała.
Zežywjenje luda bazěrujo praktiski dopołnje na rostlinach, pak pśez direktnu konsumciju, pak indirektnje pśez konsumciju rostliny žerjecych zwěrjetow abo zwěrjecych produktow.
Klěco pak teke na drugem polu.
Dalše wjelike města su we wokolinje.
Tak njamóžom cesto k nima woglědaś, jano rědko.
Fachowe ceptarje za muziku su na tom wobstali, až wóni knigły dostanu, kenž kolegi w Górnej Łužycy njewužywaju, maju ga tam wucbnice z drugich nakładnistwow.
© Serbske koparje Mustwo z Dańskeje jo pśijěło do Łužyce z dogromady 14 sportarjami, mjazy nimi teke młode, 16 a 17 lět stare.
Wěcej ako 150 luźi jo pśišło ze Žylowa, Chośebuza, Brjazyny, Dešna a župy Kalawa/Lubin na koncert.
Wónej ga stej se wobźěliłej na seminarje słowjańskich narodnych mjeńšynow, kótaryž jo FUEN we tom samem casu w Korutańskej wugótowała.
To buźo w klubowni w Serbskem domje na Droze Awgusta Bebela 82.
Gubka njedej powědaś.
"Wón jo mě fachowu literaturu z pódwjacora spśistupnił, kaž lětopis Proverbium a wšake knigły".
Lutki su rozmjej wjelgin bójazniwe.
Dwě paralelnej rědowni stej se zmakałej.
Pótom źaržašo kněz faraŕ Mucha z Brjazyny tu módlitwu, za teju pśiźe nimski kjarliž.
Notnje dejało comne pókłaźenje na tu drogu pśiś.
Som ga tencas chopiła sama zagłowki a decki wušywaś, ale jano z kśickowym mustrom, tak wěcej pó našej Slěpjańskej drastwje.
Rozny kamjeń za Łužysku BigBattery jo se załožył wałtoru.
Chto jogo njeznajo?
Pó droze jědu źowća na kólasach.
W prědnem nastwaŕku jo trajna wustajeńca, prědna jo wěrje pósćona, a Serbskej cerkwi w Měsće.
Te nimske maju dosć drugich programow.
A źeń pózdźej, njeźelu 16. awgusta , móžośo tam zgóniś, kak se twarjenja z gliny twarje.
Do togo te cyste słowa a słowne kupki, wobroty a monologi, jo fajn, ale serbska literatura, ta jo lěpša była.
Italska zawěsćijo Słowjeńcam wót 40/50tych lět 20. stolěśa relatiwnje wobšyrne politiske a kulturne pšawa – tak něźi na niwowje móžnosćow Serbow w Nimskej (narodne institucije, šulstwo, medije, słowjeńšćina ako amtska rěc).
Šołtowka Marietta Tzschoppowa jo jej w nadawku města wutšobnje gratulěrowała.
Dogromady ma Europa 45 samostatnych statow z něźi 870 mio. wobydlarjami. 12 krajow z nich słuša k słowjańskemu swětoju: Ruska, Ukraina, Polska, Běłoruska, Česka, Serbiska-Montenegro, Bulgarska, Słowakska, Kroatiska, Słowjeńska, Bosniska-Herzegowina a Makedoniska.
To jo był něnto wjeliki zogol a wołanje w turkojskem lěgwje, ako jo sakski kral z popajźeństwa za kabatowym klinom swójogo wójaka pó pówětšu wuběgał.
Za kuždego, z kótarymž źěłamy, wótcynijomy źurja do serbskeje kultury.
Špatna płaśizna nuzujo burow, wěcej produkowaś, aby swóju zasłužbu měli.
Zachopiła jo z tym w lěśe 2000.
Wót tych něntejšnych 158 cłonkow jo se 124 wobźěliło.
W casu wjelikeje krize na cełem swěśe njejo zewšym tak lažko na take słowa słuchaś a za nimi cyniś.
Dr. Voß jo wulicował, až we zachadnosći jo se gódało na jadnab 30 wšakich městnosćach, źož Rethra mógała lažaś.
Za tymi słowami togo cłowjeka jo teke ta lubosć k Jezusu ten kluc za wšyknu mudrosć a wuznaśe, kótarejž nam wšyknym wutšobnje žycym.
Za tym, až jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu organizěrowała łoni wulět do nowego Rogowa, su cora wejsanarje z Depska, Dešna a Mósta woglědali do wuglowych jamow.
Robinson se dalej pšašašo, ceja jo ta rozłamana łoź była. 
Carny bóśon jo ptašk ze swójźby bóśony .
Jo pśišła kuždy źeń pěšy z Radworja na źěło.
Tamne domowniske towaristwo jo zgótowało drjewjanu walku, ak kužde lěto se za to walkanje wužywa.
Južo pjerwjej jo se mógało dojadnaś awtomatiske powušenje najma, štaflowane pó wěstem indeksu a wobgranicowane na wěsty cas.
Teke Hanelora Handrekojc ze serbskego rozgłosa jo sebje zajmne informaciske brošurki do redakcije sobu wzeła, aby pśisłucharje serbskego radija wó knigłach z Budyšyńskego nakładnistwa něco słyšali.
To pokazujo, až jo šło wó wjelicki nadawk, na kótaryž jo se korona-kriza tek wustatkowała.
Ale wažny aha-efekt jo, až dajo tak wjele źiśi, kenž wuknu serbsku rěc.
Na kóńcu pak jo wóstał złotak wušej.
K drugemu: našo mustwo „Serbske koparje“ wobstoj něnto južo pśisamem dwě lěśe.
Take něco smy ga doma namakali.
Dajomy dwě łžycy fryšnych łopjenow do głažka, woblewamy je z warjeceju wódu a dajomy tomu 5 minutow śěgnuś.
Sedymnasty wjacor.
Wuknice a wukniki su to teke raźi wužywali.
Tej źiśowni se groni „Strowotna źiśownja błośańske lutki“.
W běgu programa swěźenja jo rozwjaseliła dujaŕska muzika limbarskich "Lindenmusikanten" teke bźez rejowanja.
Njewšedne za wjele z nich, kenž znaju howacej jano „suche“ wjeźenja pó muzeju.
Prědny zgromadny wustup teje "Pśěze" a "Kule Bule" jo był pśed lětom w Ptačecach.
Monika Wojtyllowa se tam zasej do role Lubiny sunjo, kótaraž jo južo slědne lěto ako zjawne woblico FFC pozěrowała.
Anton rad "płachtujo".
Wšykne wulicuju a powědaju wó tej rědnej BUGA w Chóśebuzu.
Kak to źo, buźośo se pšašaś.
Gósći mógu pak ze zeleznicu na brjog dojěś.
Wažne jo za Altekrügera, až źěłatej we wokrejsnem zastojnstwje jaden 1. pśirědowany (Beigeordneter) – ten dej byś zrownju prědny zastupnik wokrejsnego raźca –, a jaden dalšny pśirědowany.
A na te słyšane słowa som se cesto dopominał, gaž som pózdźej na SRWŠ „Marjana Domaškojc“ w Chóśebuzu serbski powědaś, cytaś a pisaś wuknuł.“
Južo w lěśe 1992 běšo Stephan Kaiser wustajił swóje wuměłske źěła ako mólaŕ a grafikaŕ w Serbskem domje.
Wuběraj łopjena a kamuški.
Ako Stefanie Güttlerojc jo gótowa, źo pó tutawu.
Henkoju Scholte se spódobaju powěsći wót Milenki Rječcyneje, Kita Lorenca, Jana Malinka a drugich.
Gaž se taki bok wobglědujomy, trjebamy pśecej pśešaltowaś k nimskej wersiji.
Kak jo kobołk swóju smjerźinu dostał.
Mysli se na Karinu, kak wóna tak wusoko zrosćona jo stojała a wón jej ten płašć pśez głowu jo śěgnuł.
Do njogo su zapisane chwalobne wótglědanja kaž doźěłanje wustawjenja za serbsku wucbu, wobstawnosć serbskeje wucby wót źiśownje až do abitury, strukturna změna w Łužycy, woplěwanje pomnikow a kulturnych wopomnišćow, a teke wuwiśe Łužyce ako modelowego regiona.
Doma běšo zajtša južo muzika słyšaś".
Trjebamy jadnotu organizaciju za wšych Serbow!
To jo był zrownju swěźeń za hochoske sportowe towaristwo.
Bórkojski kokot buźo tema za reportažu za pśichodny cas.
Pokažomy stwórty palack pšaweje ruki; napódobnijomy sirenu chórobnego awta.
Knigły daju serbske pomjenjenja na 14 "wobrazowych swětach".
Kněni Koppermannowa, Wy sćo měli lětosa južo dwa jubileja.
Gaž glědamy na situaciju Serbow jo jaden fakt widobny.
Jo to było prědne oficialne zmakanje zastupnikow Domowiny z reprezentantami města Namysłow pó lěśe 1989.
Tež se błyskašo, ako by cełe njebjo w płomjenjach stojało a bu śma ako w nocy. 
Rozměł jo, ale powědał njejo.
Śmojtina jomu gjarźe prezentěrujo swóje wuměłske twóŕby – a wuchac se kradu wulěka, ako je wiźi! "Te pak njejsu wupyšnjone, ako jatšowne jaja dejali byś wupyšnjone", wón groni.
To běšo w tom wokognuśu njewažne.
Ale pón jo teke rański šołta skeptiski był.
W muzeju jo inwentarizěrował a digitalizěrował wobstatk, a Christina Kliemowa jo wjelgin spokojna z nim była.
Doma wóstaś jo za wšake góźba se z wěcami zaběraś, za kótarež powšyknje mało casa dajo: knigły cytaś, basliś abo nowu rěc wuknuś.
A to rědne jo to, až su mógali a dalej mógu teke pśez internet w kuždem casu na to słuchaś.
Dalej da wón dopołnje wobnowiś twaŕ mužakojskeje serbskeje cerkwje swětego Handreja a załožy – ceło pód wliwom pietizma – na 5 jsach swójogo kněstwa wejsne šule.
- Załožyjom běrow nawězanja manźelstwa.
Derje wěm, kake mysli nad wami mam, źejo Kněz: Mysli měra a nic kśiwdy, aby wam dał pśichod a naźeju.
Za lěto mógła głowna zgromaźina Domowiny pótom te nowe wustawki wobzamknuś.
Kuždy jo pokazował susedoju, což jo měł pśi sebje.
Měsćańske zastojnstwo jo take naraźenje witało, a nejskerjej woglědaś do Tuneziskeje, aby tam powědali wó móžnosćach zgromadnego źěła.
Wobej se pśedstajijotej: Jenny a Stella.
Źiśi deje gódaś!
Wšogomocny Bog we kuždem casu wšykne wěcy pód kontrolu ma.
Wón stakim tam jano seda, ale wóna naźěłajo jomu ten zakład jogo naglědnosći!
No, to jo wěrno; znaju wjele a wěm bejnje wjele a teke něcožkuli wugbaju.
Wšykno w rukach jadneje familije: Pśedsedarka towaristwa Karin Kalawke (napšawo), jeje sotša Anita Lücke (nalěwo) a młodša generacija.
Krokuse a primule su tam kwitli, a słyńcko jo se smjało.
Jeje titel jo "Mójo nejrědnjejše rucne źěło" a nawězujo direktnje na minjonu wustajeńcu "Drastwine źěle wušyte z nitkow".
Dr. Frido Mětšk jo se na mnjo wobrośił, lěc njekśěł jomu za wuběrk proze Jura Surowina, kótaryž jo pśigótował, pśestajiś na tśiźasća Surowinowych nimskich a górnoserbskich tekstow do dolnoserbšćiny.
Wosebnje mě gnujo wobraz, na kótaremž jo wiźeś Zabrodska starka w burskej drastwje.
Pśedsedaŕstwo buźo stakim dla teje wěcy wobradowaś, Uwe Gutšmidt buźo dejaś nejskerjej do towaristwa stupiś, a naźeja jo, až ta tradicija serbskego witanja z wótejźenim Wojta njezajźo.
Licba pśistajonych jo z 50 wjelgin niska w pśirownanju z licbu tysacow pśistajonych w górniskej industriji.
A ako wjerašk jo samo pśigroniła folklorna kupka Lídova muzika z českego města Chrást.
Markusa: „Njeboj se, wěŕ jano!“
To jo gluka, pśeto wacej njejo lažko te wót Šwjele spomnjete městka źinsa namakaś a z kameru wótmólowaś!
Wóny dank jo se dawał kuždy raz nowemu biskupoju, aby ten za te pjenjeze do Roma k bamžoju drogował.
A kak su te wuglědy za pśiduce lěto? Kak optimistiska jo rozgłosowa redakcija glědajucy na wuwiśe korona-situaciju? Kótare wjeraški sćo Wy se za 2021 pśedewzeli? My smy pśecej optimistiske.
Wóni su jo mógali kupiś domoj abo połny talaŕ měsa k wobjedoju na měsće zjěsć.
Zadorowu ceru pśewinu źiśi jano ako pórik.
Buźćo zmilne, ako tež waš Wóśc zmilny jo.
Na to jo se sednuła a naraz jo słyšała ptaški zasej tśikotaś.
Ta škóda jo była wjelika.
Serby su małki lud, a how póderbi se śišća, aby něco se gibnuło.
Ze pśigódu wótmólowane: sykorka, ako jo we plumpje gnězdko załožyła.
Ako jo wón ze 44 lětami 16. decembera 1917 napśisko zamrěł, jo ceła wósada wó njogo žałowała, ale někotaryžkuli teke jano drugim k wócyma.
Ze serbskim kutšakom pó droze
Rybakarje su łoni mjenjej płaśonka za łojśe rubjažnych rybow zapłaśili.
Wrota byśow su se jej wótcynjali, ale teke zacynjali.
By kśěła wam něco wulicowaś wó 15 źowćach.
Pśi tom se pokažu śěžkosći.
Som spokojom, gaž ja tym WITAJ-źiśam bajki wulicujom.
A wósebnje z togo roga, źož depšćańska młoźina jo stojała, jo se dał słyšaś zogol, wjasołe zakśikowanje a juskanje.
Juž tu pjerwjejšnu njeźelu jo ten gólnik Schmerse how napadnjony wordował.
Za to, aby běrow nastał we wórjejskich stronach, jo se wjelgin pilnował župan wórjejskeje župy „Handrij Zejler“ Marcel Braumann.
Južo juskaju wjasele wšuźi w našom kraju šulske źiśi.
Njamožo se jano pśecej glědaś pśi takich wjelgin wažnych rozsuźenjach na industriju, ale teke na druge boki.
Dla cogo njedeje młode źinsa modernu techniku wužywaś, gaž toś taku dobru juž mamy, jo měnił.
Te nejwěcej interesantne dokumenty Wilfried Halbaš pśepisujo z ruku abo computerom do moderneje ortografije. „Nic wšykno jo interesantne dosć, młogi raz jo jano historiski kontekst wažny abo krotki wurězk“.
Tek twaŕske źěło pśi Nysynej granicy bližy se kóńcoju.
Wo tej slědnej, wó brigaźe »Kurt Krjeńc« cu wam něnto tšochu wěcej wulicowaś.
Druge njedobre powěsći k našej wóźe jo pisała Zelena liga .
To wótegronijo Wuško z Pipsinym głosom.
Pśez to som se wjaseliła a se teke wjelgin procowała, aby tu dolnoserbsku rěc derje nawuknuła”, jo nam groniła.
Tekst do dolnoserbskeje rěcy jo pśestajił Jurij Koch.
Teke na našom dwórje smy měli jadnu staciju a w cerkwi jo se namša swěśiła.
1958 se wóženijo z Eriku Rozmjejojc z Rownego
To źo pśecej na stwórtkach wót zeger 11:00 do 14:00.
Znamjeni jogo samostatnosći stej jogo zmanźelenje ze Sophiju Augustu Pfeiffer 1865 a pisna ordinacija k diakonoju Jadnoty dwě lěśe pózdźej.
Ten samy cołn njepóderbi žednogo wjasłowarja, mała mašina jen góni, to same napóranje, ako młośecu mašinu góni.
Na kóńcu jo Leonardo da Vinci njerěšnego pšosarja nadejšeł, mazatego lumpaka, kótaryž jo jomu se zdał ako dobry model za šydnego pśeradnika Judasa.
Pó wopśimjeśu a teke českeje rěcy dla namakaju knigły w Serbach lazowarje pśedewšym mjaz luźimi z facha, mjazy sorabistami a slawistami.
Rowno tak njemudre su take pominanja, až njedeje źiśi w šuli wěcej žedne cuze rěcy wuknuś, teke nic serbsku.
Prědne naraźenje zjadnośenja pšawopisa jo pśednjasł Jakub Parkoszowic, profesor Krakowskeje akademije.
Połny wónjow.
Toś jo nadawk, jogo woblac.
Film wó wužowem kralu změjo 2011 swóju premjeru.
Myta su mjazy 5 a 25 euro.
"W mójej rědowni su byli jano wukniki z cysto nimskich familijow."
Statny rěcnik běšo wjele wušu štrofu pominał.
Mało su měli pikaś we swójej nalažnosći pó swójich žycenjach.
Co jo to wósebne na knigłach?
To jo była pśezpołdnica.
Ceło derje nama było njejo, ale smej se dałej napšosyś.
Wjele drastwow jo sam pórěźił a samo šył.
Šwjelowe knigły pak su wěcej ako drogotna dokumentacija a něco za slěźarjow a historikarjow.
Wobźělił jo se „Dalicański“ chor wót zachopjeńka na nadregionalnych zmakanjach pozawnowych chorow.
Katrin Nowakowa jo jim pśinjasła delki.
Won pśi organizowanju wulětow teke z drugimi turistiskimi pśedewześami (Unternehmen) kooperěrujo.
Wóna mě něnto z takimi wěcami pinujo.
Wšak jo guslowaŕ guslowaŕski.
Wolfgang Kotisek wukubłujo fidlarjow a dudlakow.
Knigły ga wopśimjeju teke historiske zapise wobydlarjow.
Naš stawiznaŕ jo stawnje bejnje šćipaty, cesto samo ranjecy a nic rowno wjelgin woblubowany pla nas był.
Jo samo wjele tych, kenž wustupiju z cerkwje dankow dla.
Abstraktna twóŕba njejo spócetnje měła nic ze Serbami cyniś, jo pózdźej dostała toś ten titel "Serbska folklora, brunica a energija".
To jo wóna tam dariła žurnalistam a teke tym „rědnolinkam” z cełego swěta.
Wjelike starosći z tym njejstej měłej - snaź jano to, až jo tych kjarlow w Rogozańskej młoźinje něnto bejnje wjele, a tych źowćow mało.
To pak dej byś wóla wětšyny Serbow, gaž dej se take něco do statka stajiś, jo Statnik pódšmarnuł.
Co sy z togo suźił ?
Tomu źěkowaś, až ten rědny serbski nałog na Gorach zasej woplěwali su, maju se głownje Johannje Bosanojc, kótaraž jo teke z Domowinarjom Waldemarom Nypom w pśeśěgu prědku šła.
Dla cogo wugorjam njejźo se derje? K prědnemu zadoraju jim pušćadła a gaśenja pśi wandrowanju do mórja.
Źowćo jo se zasej kócki a psycka pšašało: "Smějom?"
Po obligatoriskem posejźenju wostanu wše gromaźe a źěłaju na swójich drastwach.
Te wóni zběraju a gromaźe na forot.
Wona se zachopijo zeger 9.30.
Wót fararja Klaus Holländer jo wón wšake wuknuł, což nastupa to pisanje prjatkowanjow.
Comy filmowu akademiju załožyś?
Stara žeńska Pětšowe słowa zazdaśim njesłyšy.
A kuždy, kenž co (nic jano Serby!), móžo se wobźěliś na zgromaźinach a wobradowanjach.
Tam su dejali luźe swój wólny cas pśebywaś.
To njejo rědne, ale cłowjeski k rozměśeju.
Pśed stajaju nałogi a drastwu, a to we wšakich wariantach.
My se wjaselimy na to, zasej graś směś a se naźejamy, až maju luźe lušt do źiwadła hyś, wósebnje pó tom tšadańskem casu.
Ten pšawy ma teke w swójej smjerśi naźeju.
Město jo teke sedło wjele serbskich institucijow.
Wobej se Hopeloju smjejotej.
Źinsa jo cerkwja mały, ale stabilny rěcny rum w zmysle prědnego psalma: „Ten pšawy jo kaž bom, sajźony pśi wódnych tšugach, kótaryž swój płod měwa w swójom casu, a jogo list njezaprějo.“
Wěcej wó programje narodnego dnja jsy móžośo cytaś za tyźeń.
Prědny tyźeń septembra pśewzejo lěśojske wjedro swójogo pśedchadnika a wobraźijo nam z tym rědne rozžognowanje z lěśim.
Z raja fantazije pak wrośmy se zasej k faktam!
Wažny jo za wucabnicu był wěsće ten cas, źož jo doma w Serbach rozwucowała, a to wót 1911 do 1925 w Chrosćicach, wokrejs Kamjeńc, wót 1946 do 1952 w Radworju, wokrejs Budyšyn, a w Budyšynje samem a wót 1952 do 1956 ako docentka na Serbskem wucabnikojskem wustawje w Radworju.
Smažki mjasec pśinjaso nam w swójej prědnej połojcy wšykno druge nježli smažece wjedro.
To z tym cłowjekom njejo teke tak klapowało, ako som se to tencas pśedstajiła.
Naš argument dej byś: How źo wó zrownanje žywjeńskich wobstojnosćow z drugimi regionami.
Howko toś ten film słuša, Domowinarje maju tšach, až se howacej na film wó jich blišej domowni zabydnjo.
Woglědarje su pśišli pěšy, z kólasom, z kajakom, abo pśiwjeźone na cołnje.
Pśijaśelske rozgrono: Pśedsedaŕ Ernst Stelty jo pśepódał Walteroju Jacobsoju teke porclinowu medalju na banśe.
Wěsće njejo to tej zeleninje tyło!
Nowe jo, až kśě wustajiś myto za pśedewześarjow, kótarež wužywaju serbsku rěc w zjawnosći abo šyrje znaśa wó serbskem luźe a jogo rěcy.
W Němskej jo wósebnje běły gromak znaty a woblubowany.
A kak luźe pytaju tryfle? Wóni wzeju swinje sobu! Tryflowe swinje namakaju te droge tryfle.
Z toś teju tasku se w tej runźe dalej njegrajo.
A njejsom trjebał dłujko cakaś.
Historiske městna a Serby w Lubnjowje a Bórkowach su byli scenerija za fotografije.
Na drugem boce deje serbskorěcne źiśi dožywiś dalšne wósoby, kenž serbski powědaju.
Aby wót togo bogatstwa něco k lěpšemu serbskeje kultury wótkapnuło, to jo wótglědanja Gregora Kliema, organizatora koncerta Popserb pśed dwěma tyźenjoma sobotu.
Woni su zbytki tužneje wěcy”, groni kněz Fibo.
Pó pśewrośenju jo nejpjerwjej transportowa firma tudske chromy wužywała.
Gódowne tšojenje za źiśi Sedymlětny Pawl, jogo źaseślětny bratš Robert a starjejšej kśě lětosa gódowny swěźeń pla stareju starjejšeju swěśiś.
Ako dub stojašo wón pśeśiwo wšogo wuśa a šepjerjenja tencasnych doprědkarjow.
Witajśo k nam do Dešna!
Tak smy pśigótowali měšany ceło cysty dolnoserbski program wót 30 minutow, kótaryž smy prědny raz zeger 11.30 a drugi raz zeger 14.00 pokazali.
Nowy superintendent za chóśebuski krejz
Citat B.
W dolnoserbskej rěcy jo wótśišćany nastawk „K styrźastej wrośenicy dokóńcenja »styrich zwězkow«“ z pjera historikarja Friedricha Pollacka wót Serbskego instituta (pśestajony wót Adelheid Dawmoweje). Styri zwězki – z tym jo měnjone źěło Stawizny Serbow, ako jo wujšło we DDRskem casu a stojało pód mócnym ideologiskim śišćom marxizma-leninizma.
Na tśich dnjach pśedzachadnego tyźenja jo wóna kazała zastupnikam institucijow do klubownje Serbskego domu.
Wóna ga bydli ze swójom cłowjekom Jarosławom w Budyšynje, ale kužde pónjeźele pśiźotej wobej do Chóśebuza na zwucowanje, a to se wě, teke na wustupy.
Drugi blok elektraŕnje jo wótšaltowany
Wóna, wót lěta 1978 źěłajuca w janšojskej jamje, jo "pó wótwaženju argumentow" stupiła na bok górnikow a pilnowała wó zeźaržanje teje industrije, "teje jadneje, ako jo pó paźe DDR wóstała".
W tom casu jo pśestajił stary testament do serbšćiny a jo jen 1796 wózjawił.
Za delikt "Mordarstwo" njejo zalětnjenje pśedwiźone.
Wón jo z rodom z Indiskeje, jo direktny a njekonwencionelny: Wón raźi swójim wójckam, aby k pśewinjenju swójich problemow pomogali sebje z kamasutru!
We kursu A2 źo wó konkretne cynjenja a situacije, kótarež móžoš cesto we žywjenju trjebaś: drogowanje planowaś, rozgranjaś se z domownikom dla brachow w bydlenju, pšašaś se drugego, kak se jomu źo, wulicowaś wót chórosći, swěźeń pśigótowaś, terminy wucyniś, rozgrono ze źiśimi wjasć, gromaźe wariś a tak dalej.
Wě, až buźo to tšochu suche źěło a až buźo jim pón wěsće felowaś to pšawe ludowe serbske žywjenje.
Jagody graju rolu za wariaciju zežywjenja a su wažne ako dodawarje wót witaminow, mineralow, nitkow a rostlinskich barwidłow .
Nowak-Njechorński dobry pśikład za to, až słowo "maminorěcny" jo wěcej ideologiske, ako wužytne.
Jo, how ga burja z kuždym gramom lice!
Gaž hyšći ceło zdrjałe njejsu, daju se teke woběliś a pótom jadnotliwe źěle wót packi wótkšajomy.
Wóna co se w pśichoźe zasej na rěcnych kursach wobźěliś.
Druga wósebnosć jo se nadejšła krotko pśed Budyšynom w Chelnje.
Załožba za serbski lud jo organizěrowała kužde druge lěto muzikowy rěd "Triptychon".
Na pśikład jo w nejstaršej cerkwi Barlina, w tej cerkwi St.
Jogo nejwěcej znate źěło jo "Archipelag Gułag".
A wón jo krala napominał, aby sebje złoty bublin wót kabata wótrył, a z tym bublinom jo Krabat swóju bušku natykał a jo z njeju pśez ramje mimo glědanja a cilowanja naslědk stśělił.
Iniciator projekta jo Štefan Zarjeńk.
Na njom jo se wobźěliła teke delegacija Domowiny, do kótarejež jo słušał mjazy drugim B.
Pśirosć budu zrownju teke płaśizny za pśenocowanje a cołnowanje.
A wše tšojeńka deje wěrne byś.
Zatopijomy kamjenki na 200 °C.
Jo, a muske su sejźeli na lěwem boce, žeńske na pšawem boce cerkwje, źož su měli na kuždem boce teke swóje źurja do cerkwje.
A my smy wezeli pšužynu a šypy sobu.
Wjednik jo Fabian Jacobs w tom wobłuku, źož źo wó to, až se wuźěłaju strategije za pódpěrowanje domowniskich muzejow.
Swójske mjenja a druge cuzorěcne póžyconki pśecej su adjektiwy, nic samostatne słowa.
W Janšojcach njejo wót lěta 1986 žedna Žeńskeca pomoc wěcej była.
Jogo drjewo se za meble wužywa.
Smy wejsańskego zmakanišća dla wjele drugich prědkweześow slědk stajili, dokulaž jo take wopšawźe trjebne.
No, daś kuždy to cyni ako se jomu co.
Aby se derje culi, dłujko strowe a śělnje a duchnje aktiwne wostali, trjeba našo śěło dosć witaminow a mineralijow.
Wón wjeźešo a gónjašo něto swóju wójcu domoj, rownož wjelgin se zapěrała, a jagnjetce wóstaštej wokoło njeje. 
Na tom jo tencas źěłała zgromadna komisija zwězkowego parlamenta a zwězkoweje rady.
A to móžo sebje kuždy sam wulicyś, kak wjele caroby a piśa se za taki wulět trjeba.
Łuki su byli nazymu pó źělach pólate a w zymjem su pón zamarzowali.
Napisał jo jen Jurij Koch, znaty serbski publicist.
Mjazy nimi jo był Wětošojski šołta Axel Müller, wušy promšt na wuměńku Reinhardt Richter z familiju, a roźona Borkowarka Christa Feikowa, ako dłujke lěta južor w Barlinju bydli.
Wóna jo cesto kulowata, ale eksistěruju dłujke typy, kótarež se na pśikład za hotdog wužywaju.
Ten rozsud njejo nam lažki był.
Grono pśi narodninskem kafeju, kenž jo nam dobry zwariła, pśiźo teke na serbske cytanje.
Póglědanje na njeźelski program
Portrej: Jakub Gruhl, serbski repaŕ a sound-designer
Dešański muzeum nam pokažo, kak wažna Europa za tu wjas, za tych luźi how jo.
Drebocomy ze wšyknymi palcami na pšawem boce kśebjata.
Wót wóteběranja ludnosći su gmejny a amty wokoło Barlinja mjenjej pótrjefjone.
»Wupytaj sebje togo pšawego!«
To jo tuchylu zwětšego fryšna kwiśina".
Njejo wěcej pśewjele casa, aby wabił za toś tu wažnu wěc, měni Dieter Freihoff.
Njeźelu, 5. maja, buźo Michael Apel w domje „Bórklin“ (Bórklin/Am Burglehn 12) zawjasć do swěta ludowych rejow a je nawjedowaś.
Serbske rybarje z Błotow su how pokazali swóje łapotki, ale teke to, kak ryby łoje.
Su bursku dolnoserbsku drastwu k tomu pitśku změnili, jo dejała pasowaś wšakim žeńskim, a k pałkanjeju jo dejała byś.
To škrodawa groni.
Rozsudnje pak jo mě jaden wucabnik pógnuł, se z teju rěcu intensiwnje zaběraś a wušej togo hyšći ze »sotšami« dolnoserbskeje rěcy.
w Błobošojcach/Bloischdorf w Muzeumowej brožni (Gutsweg): njeźelu za tyźeń, 30. junij, zeger 15.00
W rozgronje jo profesor dr.
K prědnemu: Partaja by musała měś w Bramborskej wósebne wótźělenje (Landesverband), pśeto jano pśedsedaŕstwo takego bramborskego wótźělenja móžo krajnu lisćinu kandidatow wustajiś a póžedanje za wobźělenim na krajnem wuzwólowanju stajiś.
Ja se myslim: Wu nas njejo wěcej tak zyma.
Jadnab 50 luźi how bydli, w lěśe 1920 jo jich było 162. Wjas lažy na kšomje Maznikojskego jazora, Mazniki su źěl Šejnejdy.
Cerkwja jo wordowała twarjona we lěśe 1468. Archeologi su wuslěźili, až bomy k bałkam su wordowali wokoło lěta 1470 pódrubane.
Na tu slědnu wopokazń pak se hyšći caka.
Co jo se stało? 
Za to pak deje lěpjej trjefiś do wrotow.
Tśi motiwy eksistěruju a kuždy dajo ako w dolnoserbskej tak teke w górnoserbskej rěcy.
Kupa Man lažy w Irskem mórju mjaz Engelskeju, Šotiskeju, Irskeju a Waliziskeju.
Lěc jo to był wuslědk z ewaluacije wucby dolnoserbšćiny lěta 2015?
Ale serbšćina jo južo wěsty cas za mnjo numer #1. Něnto swět jo na progu změnow, w běgu swójogo žywjenja hyšći njejsom wiźeł taku globalnu paniku.
Hyšći jasnjej wopisujo se nadawk jogo spiwnika w serbskem kulturnem casopisu »Łužičan«: »W Chóśebuzu su wujšli rědne kniglicki za dolnoserbske šule.«
"To su byli dosć zajmne informacije", jo groniła Franciska Albertowa.
Zestupaju se do krejza, zgromadnje spiwaju.
K nim słuša wustajeńca "Serbske nałogi w běgu lěta", ak dej se natwariś we Domje Jurija Brězana.
Co dejmy něnto gótowaś?
Tomu pak njejo dojšło, pśeto jadnaŕ njejo mógł do Chóśebuza pśijěś. „My smy se pak rozsuźili, dogrono weto pódpisaś a jo pósłaś na Ostwind.
Wósebnje nan Jurij Suchy jo glědał na to, aby powědali korektnje a rědnje serbski.
Jo ga był tencas ten jadnučki, kenž jo wuměł serbski a nimski.
To jo był wurědny kongres
Wjelgin som se wjaselił, až teke lětosa zasej dajo pratyju za źiśi.
Chóśebuz/Cottbus: Prědny źeń gód jo zeger 10:00 gódowna namša w Serbskej cerkwi.
Žeńskej z města Celle stej teke do Budyšyna jěłej, aby se tam we wustajeńcy z wobrazami Fryco Latka rozglědowałej.
Naš faraŕ Kśenka to derje cyni a wě, kak dej luźi pśiwabiś.
How w Dolnej Łužycy su wót njogo nejwěcej znate knigły “Im Cottbuser Land”…
Jano za piśe, jězu abo za cytanje nowego literarnego teksta su jen nachylnje wótewzeli.
Knězowej wócy se stajijotej na pšawych, a jogo hušy na jich kśikanje.
Lěto pózdźej jo to same stało w Dolnej Łužycy, kótaraž jo wětšy źěl słušała k Sakskej.
Wótkubłarka nawjedujo graśe a zachopijo: "Gaž som tužna, wugronijom mójo słowo tak."
Pótom pak jo musała ned do Picnja jěś ako wjednica turistow wupomogat.
Kužde ma běłe łopjeno a wóskowy barwik.
w Sakskej: do 3. 1. gódowne, 10.–22.
Dolnoserbsku rěc som zgubiła, a něnto jo pśišła górnoserbska rěc do familije".
Srjodu, 27. měrca, zeger 15:00 buźo w Barbuku serbske wótpołdnjo z pójsynogu Mariju Elikowskeju-Winkleroweju.
Jich proškowe łopjeńka jano mało wuseguju.
Wóna jo z Města a jo naslědnica wót Doreen Hufnageloweje, ako jo wótejšła na janšojsku šulu.
A w familiji wšykne kužde lěto pó serbskej tradiciji jaja móluju.
Raz jo mě A.
Kak se wuwijo hyšći młoda socialistiska towarišnosć dalej?
Pśi secenju žyta som se 1948 prědny raz wědobnje pózmakał z »kokotom«.
Ty, Kněžo, znajoš mě a wiźiš mě a hupytujoš móju hutšobu pśed tobu.
Pśisamen źaseś kšasnych eksemplarow tam rosćo.
Skóro buźomy formular teke ako pśiłogu Nowego Casnika rozpósłaś.
Z togo casa pak ma kamjeński torm swěteje Marije zekśiwjony wjerašk.
Zapust, na pśikład, swěśi se w kuždej jsy na hynakšy part.
Pśistupijośo do graśa z błudnikom (Mója rěc jo bom, / wětša ako noc, / z dychom błudnikow, / ze šepotanim śišyny. – 42; mója naźeja wóstanjo samučka / hejnak błudna swěcka – 51; Kurjawa gusta hejnak doma, / we starych wjerbach błudnik byś, [...]
Cu Wam hyšći něco pśeraźiś.
Bratš jo se wumył a pón stej tak woblaconej ako pśecej na reju šłej.
Turisty mógu tam same padlowaś abo w kupce cołnowaś, kólasowaś a se pśechójźowaś.
W lěśe 2018 jo se wudała digitalna wersija biblije, kótaruž běšo wón pśed połtera lětstotkom na gołkojskej farje za śišć pśigótował.
Wóni su 27 raz woglědarjow pó dwórje wjadli.
PŚECHOD 03".
Smy tu bajku skrotcyli a wobźěłali, a to budu stakim jano „Styri lětne case“.
Ta jadna wěc, kótaraž jo hynakša: Wšykne konsultacije z wucabnikami dla abitury muse se staś pśez internet a telefon.
Njejsu ga se pśecej dali ned realizowaś, ale pśecej hyšći lěpše ako zewšym žedne.
Teke to jo jim pomogło se za krotki cas tak rozšyriś.
Dla togo muse se teke wjelike tradicionelne a wob-lubowane tšojenja w Bramborskej wótpowěźeś.
Co něnto?«
Ako redaktorka Casnika jo měła wuski kontakt ze serbskimi luźimi, wósebnje teke z młoźinu, kótaruž jo wucyła serbske reje rejowaś a serbske spiwy spiwaś.
Togo su se pak pódermo naźejali.
Głownje wobgóspodarjujo źinsa Bernd Mužyk ten gósćeńc.
Toś, Chośebuska župa njejo jano nejwětša w dolnołužyskich stronach, ale ma teke nejwětšu zagronitosć a nejwětše a nejlěpše móžnosći za źěło na serbskem polu.
Pla Möllerojc w Kósobuzu rostu samo take rědne muchoradła, až młogi by se myslił, až su tam ako dekoracija stajone.
“A co cyniśo něnto?” se pšašam.
Tak pšawje raźili pak njejsu se Rogojske fota.
Richard Andree jo w Brunšwigu a Lipsku pśirodowědy studěrował, wósebnje geologiju.
A pšawa drastwa jo teke wažna, wóna musy pasowaś, dejš se derje cuś we njej, dej byś lažka, ale weto šćitajuca.
Pśi tšojeńku "Jašćericka a škrodawa" jo Źilka samo pśigótowała pśidatnu aktiwitu za wukniki a wuknice.
Jogo nan pak jomu na to wótgroni, až njejo wšak mudry a njechašo nic wó tom słyšaś.
Młogi raz jo Leon pla Milenki mlince a kakaw dostał a w lěśu słodny lod ze zmjatanu.
Gronaŕka jo se źěkowała wšyknym 16 cłonkam tych pěśich Serbskich radow doněnta, kaž teke zagronitym za serbske nastupnosći a zastojnikam, kaž teke naslědku tym pśestajarjam, kótarež su serbsku kazń a druge kazni z amtskeje nimskeje rěcy do serbskeje rěcy pśestajili.
Derje tomu ludoju, kótaryž togo Kněza ma za Boga.
Serbske muskece a žeńskece mustwo dejtej móc se za nje wobźěliś na europskem mejstaŕstwje narodnych mjeńšynow w lěśu w Korutańskej.
A banjawa rozpadnjo!
To njejo wšuźi tak.
Kuždemu smy dali rědne mě a to na pśikład Maja, Truda, Lota, Liza, Gusta abo Kito, Hanzo, Měto, Gustaf a teke raz Maks a Moric.
Šym wěcej wužywaśo, śim śěžčejšy buźo wobraz.
Irmgard Kulejowa z Bukowa
wót 10.00 do 10.15 góźin:
2. "Dieselbockwurst" jo była na pśedań! 3. Njeźelu jo grała grodkojska drastwina kapała.
Evelyn Pielenzowa jo teke mólowała Janšojski njewjesćinski pórik a póbratša.
Tak źiwnje njejo wóna žednje wuglědała.
Pumpojc Wyli dej gnaś z kijom a pśi stupanju jomu cesto boli.
Dowólenje wósebnego póla Miłoraza, ako jo se kradu diskutěrowało w zjawnosći, njama nic z tym cyniś.
Z gwězdami se wjerśim, wjerśim srjejźi, srjejźi gwězdoweje źiwizny.
Ja wam gronim, gaž ten jo to krydnuł sobu, pón jo ale wótnowotki sajźiło.«
Na blachowych tejzach smy balansěrowali.
Tak smy dejali wukniki wabiś direktnje w šulach.
To ga buźo prědna škricka wognja w góli! Gaž góla jo pótom sucha a wětšyk dujo, ga jo wšykno pśigótowane za wognjecego plona.
Buźašo jano knigły měł, abo tintu a papjeru, kak rady by wón swójo namakane złoto za to dał!
Pótom źaržašo kněz faraŕ Fryco z Lutola to serbske prjatkowanje.
Źiśi z Janšojskeje šule raźi rejuju - teke tu reju lutkow.
Pśewšo lažko njejo to było, wšak su měli zawězane wócy.
Banka źěła južo wjele lět w Bórkowach, a wóna jo łoni prědny raz swój samski nowy chrom natwariła a jo stakim něnto wobsednikaŕka gruntow.
Zwenka tropow - na pśikład w Europje - słyńco ženje w ceniśe njestoj.
Te módre ma wósebnje rada.
Tegdejšy měsćański kněz ga jo se z wuspěchom pśeśiwo tomu pšawoju stajił.
Nowa źiśownja
Móje nejlubše wulicowańka wó zwěrjetkach Z wulicowańkami wó zwěrjetkach serbski wuknuś 12 wulicowańkow z wašymi nejlubšymi zwěrjetkami, kótarež znajośo z gumna a burskego dwóra, z łukow a gólow a teke ze zwěrjeńca: kokošy a myški, pjas a kócka, wójcki a žabki, slinik a bóśon, girafy, barik .
Mamy jano wótergi druge słowa (ako serp- knyp, kulki- knydle, cesto- gusto), kuždy Dolnoserb móžo kuždu Dolnoserbowku rozměś, jolic to co!
sobotu, 14. september, wót zeger 13. 30 do 18. 00 w Měsćańskem domje w Chóśebuzu, we wobradowaŕni měsćańskich wótpósłanych.
Ten depšćański źěł Pólskeje ma źinsa oficielne mě Döbbrick-Süd.
z Chóśebuza? Srjejź februara 1990 njejo wšak było zewšym wěste, až se pódłožki statneje bźeztšašnosći za pśiduce generacije wobchowaju.
Něźi do połojce mjaseca ma se to pśijazne wjedro źaržaś.
Wšykne buchu pócesćone – z wěncami, z medalijami, ze struskami a małymi darami.
Wotegronijo, až jo jeje nan był spśijaśelony z Bjarnatom Krawcom, tym wuznamnym serbskim komponistom, z dolnoserbskeju spisowaśelku Minu Witkojc, z dr.
Na woknowej delce stoj ptaškowa klětka.
Balka z Drjowka tak młogu dobru radu za wužrawańsku techniku ze soloweju kisalinu.
Po Wienskem měrje 1815 jo pśišła ceła sakska Dolna Łužyca k Bramborskej, a z tym su se teke how pśesajźili pšuske agrarne reformy.
Serbska rada buźo se toś na kuždem pósejźenju z jadnym paragrafom Serbskeje kazni zaběraś.
Thomas Eckert, něgajšny wjednik młoźiny, jo nam gronił, až za dwójorěcnosću njestoje jano jadnotliwe, ale "nam wšyknym, teke młoźinje jo jasne, až to jo serbska tradicija".
Wón jo był pózdźej we Weimarskem casu teke cłonk pśedsedaŕstwa Maśice Serbskeje.
Tak pak njedej mjazy wami byś.
Śpu?
Młogu nowosć su wuměnili a młoge luštne tšojeńko su se wulicowali.
Pó tych lapach pśidu cypjele a šorce.
Ponjeźele, dnja 4. junija: na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Wětošowarje su za tym pšašali, lěc pla nich hyšći něco planowane jo.
Sylt jo jadna z pódpołnocnofriziskich kupow w Pódpołnocnem mórju.
Na toflach pśedstajiju rucnikaŕske techniki, ako su notne za wugótowanje serbskich drastwow.
Prědny „wopyt“ jo był južo slědne lěto na domowniskem swěźenju w Grodku.
Zbóžne su te głodne a łacne za pšawdosću, pśeto budu naseśone.
A to njejo było take spiwkanje, ako něnto cesto słyšyš.
How jo se teke naroźił 1713 Jan Michał Budaŕ.
WUZWÓLOWANJE SERBSKEJE RADY
Pótom Nina hyšći styri pulowery na probu se woblaco.
Ako cłonk pśedsedaŕstwa caka w nowem lěśe wjele źěła na mnjo.
Pózdźej jo mě wobkšuśił, až napšawdu wěźeł njejo, co se na njogo walijo, a pśiwdał jo, až njejo se žednje wěcej w dolmetšowanju wopytał.
Z wrjosom, zwótterganym na kšomje góle, smy jej pón noze wucysćili, tak až njejo nic było wiźeś a doma njejsmy nic wó tom pikali, se bójecy grimanja a błyskanja.
Gornoserby, Dolnoserby, katolske a lěwe, te jadne cuju se pśecej ako něco lěpšego abo ako te »wěrne« Serby, no a tak dalej.
Pó dlejšej pśestawce jo se 6. junija župne pśedsedaŕstwo zasej zmakało a jo mjazy drugim wó tom powědało, lěc buźo a móžo se głowna zgromaźina lětosa nachwataś.
Migu z togo dojadnanja wustupiś a sebje pominaś swóje pjenjeze?
Južo w lěśe 929 jo Widukind wopisował wobstojnosći, kak jo sakski kral Heinrich I.
Wóni deje pomagaś, wšo na měsće organizěrowaś a pśewjasć.
Jagarje su něnto napominane, teliko źiwych swini stśělaś, ako jo móžno.
Pomnik pśirody
Buźo-li se padaś, ga budu wóni stajone we kjarcmje pśi źurjach.
We wjelikich sudach se zběra termalna wóda, a ten źěłaśeŕ (nalěwo) ma to wšykno na starosći.
Wólažcenja w napšawach pśeśiwo koronje zmóžniju, až wšake se zas zarědowaś móžo – se wě z wobgranicowaneju licbu wobźělnikow a pód napołožkami.
"To jo sněgowe tšašydło, kótarež nas góri", groni Wuško se tśěsecy.
Staricka a Šukulina stej byłej sotše a roźonej Bělkojc.
Za muzikaliske rozwjaselenje stej se starałej serbski pěsnikaŕ z Dołgow Bernd Pittkunings a serbski komponist Jan Cyž z Budyšyna.
Wot 1967 do 1981 jo był Erwin Hanuš zastupny direktor teje šule.
Tśi běrtyl wopšašanych jo měniło, až politiske zastupowanje serbskego luda pśez Domowinu jo jim wažne.
W Nowem Casniku 41 smy wózjawili gódanko wó myta w Błośańkej termje w Bórkowach.
Teke Domainojc Werner a Ursula stej ze swójim wójowanim se za to starali, až su se medije (a stakim luźe) w cełej Nimskej zajmowali za wótbagrowanje łužyskich jsow za brunicu.
Toś buźo gmejnske zastupnistwo na pśiducnem wobradowanju we tej nastupnosći rozsuźiś.
Młoge spiwy su samo dwa boka dłujke! Jeje nejžlubšy spiw w zešywku jo "River dance".
Napominanje za pókšacanych buźo baslenje Fröbeloweje gwězdy.
Burski rěd a stare fotografije – wót Nocy muzejow w Hochozy
Ale tam musy se něcht kłobyk stajiś a wšykno koordiněrowaś.
NC: Budu dalšne take serbske dny?
K nowej generaciji filmarjow, kótarež su se pśiwobrośili serbskej tematice, słuša Roman Pernak (42) z Barlinja.
Wón měni, až atmosfera w Prožymje jo se změniła.
Mjazy drugim to, až luźe su nosyli domoj fryšne wjerbowe witki, ako su pomogali pśez zubow-bólenje.
Jogo něga na 5. srjejźnej šuli w Běłej Wóźe lažecy wobraz "Lebensfreude" jo juž saněrowany a połožyjo se na hynakšy chrom južo lětosa.
»Wótergi se how cuju ako na kupje«, groni Pětš śicho.
Lubnjowarje njejsu nigdy zabyli swójogo pišucego gósća na cas.
Won grajo wjelgin derje na fidlach.
Jo měniła, až južo dwě lěśe jadna ze wšakimi partnarjami dla pódpěrowanja transporta.
Wjele luźi pyta za wuznamom žywjenja.
Cesćej pak by se dejali žeńske woblekaś bursku drastwu, gaž na namšu - serbsku a teke nimsku - du.
Kak pak jo se zlěkał, ako jo se to stało.
Jo samo tak rano, až wence jo hyšći śma.
W Turnowje-Pśiłuku jo dostała WGTP 59,6 % głosow, CDU 22,0 % AfD 17,0 % FDP 1,4 %.
Wjacsławka a J.
Zawěrno se chowaju w archiwach dalšne pśechwatanki.
Kulkowa wacka a jeje larwy su žywe wót źělow kulkoweje rostliny .
Jadna zgromadna fotografija hyšći, a pótom smy se wudali slědk do Łužyce.
Kśě ga źins zwěrjeta swajźbowaś?
W tom jadnom lěśe, źož som něnto w Chośebuzu, som južo dosć derje nimsku rěc nawuknuł.
Sobotu se ceły ruš zachopijo zeger 14.00 z wjelikim markom a z programom Borkojskego chora a Borkojskego drastwowego towaristwa.
Su byli dla togo pokazane na Błośańsku zeleznicu abo, ako smy gronili, na Gustu.
Chtož jo pódla był, ako redakcija dolnoserbskego telewizijnego magacina Łužyca 6. junija jo kazała do měsćańskego domu w Chóśebuzu na zjawnu diskusiju z tšochu prowokantneju temu "Wumrějo serbska rěc?", jo tam słyšał wjele, což póstarcyjo do pśemyslowanja.
Mochojski a Gójacki jazor njejstej daloko, pśez Luborasku gólu móžomy do picańskich stronow a teke njejo daloko do Žłobinego doła.
My ga how njejsmy w Hamburgu, smy w Błotach! Gaž ja z mužom w cołnje ducy budu, změjo wón słomjany kłobyk na se, ja tu drastwu, a turisty deje se źiwaś: ,Mój cas, až take něco hyšći dajo‘!" Tak co za wěcej tradicionelny, wěcej awtentiski wobraz Błotow wabiś.
A to se wě, až wjeliki źěł tych tšojenjow we kniglickach tšoj se w Hochozy.
We jadnej namakaju źiśi šablony za jatšowne jajka, ako mógu wobmólowaś, w drugej mógu gótowe wobmólowane šablony wótedaś.
Tak su se skóro rozlěgali tšašne rěcne pśejźenja, mimo wjele drugich teke toś to: Ako jo młoda žeńska dwa mjaseca pó swójej mamje wumrěła, jo faraŕ Eitner – ako se groni – pśi zakopowańskem prjatkowanju z wjelikim patosom powěźeł: »Prědk dweju mjasecowu smy njasli tu staru krowu, a źinsa južo musymy tej zemi pśepódaś to młode śele.« – Nabejne wupłošenje mjazy žałujucymi, pókšajźne zubjenje mjazy fararjowymi nježycnikami.
Lěc to pśiroda, kótaraž jo tak a tak južo bejnje wobśěžona, teke hyšći znjaso?
Kak jo k tomu pśišło, až su měli jano tak mało wobźělnikow, njejo mógał se nichten tak pšawje pśedstajiś.
Njeźelu zajtša smej se pódałej na drogu do Hatow, źož jo był jogo rodny dom.
Na zachopjeńku smy wjele eksperimentěrowali, nježli jo se pón kuždy specializěrował.
Pśimóluj jomu 4 ptaški!
Pśi takej jězbje a pśi pśebywanju w Pólskej ga mógu to, což su nawuknuli, teke nałožowaś a trjebaś.
- snaź how a tam jadno słowko.
Z pśigódu som pón w cajtunze cytał wó Serskich blidach w Zušowje, źož som dojěł, rownož serbski tencas njejsom hyšći wuměł.
Wót nich smej jano pśez Wusoku šłej.
Ale móje lube, gaž wy šesć dnjow pilnje źěłaśo, pótom móžośo teke jadnu abo dwě njeźeli wašo zbóžo a źiśi wašym muskim pśirucyś, kótarež wěsće žednu njeźelu njegronje, až njamaju casa, do kjarcmy hyś.
Jano słoma teje trajdoweje sorty se góźi za dalšne pśeźěłanje, dokulaž su spła dosć dłujke a elastiske.
Teke Monika Weiglerowa z Picnja buźo to graśe za serbsku wucbu wužywaś. ”To jo dobre wobogaśenje wucby a mimo togo hyšći kšasne graśe,” jo była měnjeca.
Kuždy wobźělnik, kenž jo se pśipowěźeł až do 14. januara, płaśi 5 euro, źeń pózdźej jaden euro wěcej.
Powšyknje jo mócnjejša cerkwinosć wu nas wěsty zaśišć zawóstała pla Tuschlinga, to za jogo zdaśim slěd serbskego derbstwa.
Torty, tykańce, placki a druge słodkosći kopickuju se na bliźe, kafej se wě njefelujo.
Prědne góle z luda se pšaša: "Kejžor, wjele złožkow mě dariš?"
Pśez nju bywa pśěza ludowa šula.
Wšykne Domowinske kupki, kótarež pśisłušaju župje Dolna Łužyca, su dostali pśed krotkim list ze Serbskego domu w Chóśebuzu.
To jo wón drugim pśiwołał.
Serbske rybakarje
Słowo »procowaŕ« w žednom z našych słownikow njestoj a jo weto znate.
Jank pśi sebje se mysli.
W Błotach su słyšali knykotanje a praskotanje, ako by se gałuzy łamali.
Na jogo woblicu se pokazujo pósmjejk połny wócakowanja.
Šwedšćina ma dwa genusa, dwa numerusa a dwa pada.
W interneśe móžośo se woglědaś faksimile originalnego śišća. 
Za to wšyknym źěk.
Gaž su w Dešnje zapustarje śěgnuli wót Grabowa k sportnišću, su wiźeli teke stary Trabant z póstrowami za jatšy.
Zgromadnje grajkaju źiśi dalej až do wjacora.
Weto jo wóna wjelim hyšći njeznata", jo gronił Mirko Schwanitz w swójich zawjeźeńskich słowach.
Druge źiśi deje wugódaś, wó kótare zwěrje se jadna.
Žycym Wam wjele wjasela pśi cytanju.
Zbóžne su, kenž cysteje hutšoby su, pśeto wóni budu Boga wiźeś.
Ja mam Kněza kuždy cas pśed wócyma.
Teke pó drugej swětowej wójnje jo jich hyšći radna licba była.
Jogo wujk Erwin Šylka ga jo na pśikład był wjele lět pśedsedaŕ Wjerbańskego prodrustwa.
Hukniki stupichu do łoźi a w tej samej nocy njehułojachu nic.
To groni, až njejsmy ako Serby sami! FUEN jo wót lěta k lětoju rosła.
Pótakem, njepógóršćo se na Dolnej Łužycy, njejangliśo wó mrětwje dolnoserbskego luda! Hyšći dawno njejo tak daloko.
Wuskidź a jeje wejsne źěle Na Kupach, Brězyna a Góla laže na wjelikej swětlinje srjejź Mužakojskeje góle.
Elikowska-Winklerowa: Ned w prědnem šulskem tyźenju smy zachopili ze šesć kursami za zachopjeńkarjow, a to w Janšojcach, w Brjazynje, w Borkowach a na šuli we wili Dolnoserbskego gymnaziuma samej.
Radušański wětšnik jo se w lěśe 1723 natwarił.
Grajkatej se zgromadnje.
Teke žedne dorosćone su sobu spiwali.
Jo směła lěgwo samo wopušćiś a tam w jogo familiji bydliś.
A to jo jej wjelgin wažne, dokulaž małego synaška ma.
Drugi eksperiment Zaměr: Źiśi zgóniju, až reagěruju jadnotliwe maśizny, kenž su se w prědnem eksperimenśe ako rozpušćate resp.
Ale teke błośańske rybakarje su stojali na dnjownem pórěźe.
Bomy su mjaztym narosli a hotel njejo wěcej wót awtodrogi wiźeś.
Z Friedrichshajna pla Grodka.
Njepomaga nam dalej, gaž wócy pśed toś tym wuwiśim zacynijomy.
Won napomina wšyknych Serbow w Dolnej a Gornej Łužycy do zgromadnosći.
Pśi góźbje 30. wrośenice zjadnośoneje Nimskeje jo "Pjerwjej smy kśěli byś šćitane, źinsa comy swóju lichotu wužywaś.
Boliwiski rejowaŕ jo jim wjelgin imponěrował.
Dunderniźi, jo tam wjele wiźeś, tšašnje wjele!
Wobraz móžo wjasć k rozmyslowanju wó pśirodošćiśe a kak mógu źiśi k tomu pśinosowaś, aby se naša pśiroda šćitała .
Fryco ga jo mě wulicował, až jo tegdejšy głowny ceptaŕ we žylojskej wejsnej šuli Wylem Mjeršeńc swójim wuknicam a wuknikam cesto wjele z historije našeje jsy powěźeł, teke wó luźach w starych casach, wó pólach a łukach a wó mjenjach młogich žylojskich familijow a dwórow.
Samy bydle daloko na pódpołnocy, w góratych stronach a na ryjnych gruntach.
Dogromadu su licyli 150. 906 pśiglědarjow na 908 zarědowanjach.
To som jomu pśilubił ned z pśispomnjenim, až mam mało naźeje.
A źo jo ta lapa?
Snaź dokulaž jo była taka rědnolinka?
Dr. Torsten Schüler, pśedsedaŕ wokrejsnego sejma, njejo se měł pśi tom zewšym tak lažko, aby wšykno derje nawjedował a k dobrym rezultatam wjadł.
Wětšyk, dešćik a słyńco su zasej dobre pśijaśele.
Wóna jo gromaźe z cłonkami źěłowego zjadnośeństwa za woblekanje drastwy, kótarež nawjedujo, a gromaźe ze žednymi starjejšymi 53 źowćow zwoblekała.
Žeńske a muske, kenž ako ludowe korespondenty za Casnik pišu, su za wětšy źěl rowno tak aktiwne w Domowinje.
Teke źěl jsy wót how pśewiźijo.
Teke ta licba wót 2.000 pódpismow jo za suźenim Kella pśeliš wusoka za jadnu mjeńšynowu partaju, ako źěła jano w sedleńskem rumje.
Robin McLaurin Williams jo był US-amerikański grajaŕ a komikaŕ.
7. měrca 1850 jo se w morawskem měsće Hodonim naroźił T.
Wuknik serbski tak powěda, ako to wót ceptarja słyšy a ako jogo ceptaŕ wucy.
Pśez to źěło som był w našych stronach juž bejnje znaty, ale teke pśez sport.
Tak se mjenjej wót nich ducy zgubijo".
Rozmjej: města, źož se kněžy w zymjem wobstawna temperatura a luft jo mokšy.
Pódla Boga jo mójo strowje a mója cesć. Ps 62,8
Někotare dny su se minuli, ale daniž plack daniž grošk njejo pśišeł slědk.
Maik Bösche źěła w nowem twarjenju Błośańskego muzeja w Lubnjowje ako domownik.
W serbskej ludnosći jo sebje namakała pomogarje a cesnoamtske sobuźěłaśerje, a dopisowarjow jo dobyła teliko ako žeden dolnoserbski casnik njejo hyšći žednje měł.
Gubje stej rědnje pśekśiwjonej.
Pśeto kokot dej měś śmojte pjerka – to jo tradicija!
Te slědne mógu cełe žni znicyś.
Lětosa w měrcu jo kśěł na sympoziumje Maśice Serbskeje w Budyšynje powědaś wó Serbach w lěśe 1945.
Zdrjałe šyški su brune.
Na wušych kśicnych drogach pśede jsu zmawowachu se wjelike płomjenja k njebju a swěśachu daloko do wokolice, a kokoty zapowědachu ten swěty źeń.
Dwě góźinje stej byłej pšec ako nic, pó tom góźinka pśedawanja knigłow a signěrowanje, z Kochowym rezimejom: »Su mě knigły z rukowu tergali.
Jaskolicka pilnučka twari gnězdko pód kšywa, młoźetka tam futrujo.
Njejo to za Was něco wósebnego, něnto we serbskej bibliotece źěłaś?
Togodla źomej se lagnut.
Wjelgin derje nawjedowane wót młodego dirigenta Ronalda Monema su zgłosyli a grali Kocorowy a Zejlerowy oratorium, w kótaremž jo jadna melodija pśecej rědnjejša ako ta druga. „Poj, witaj, nalěśe”, „Słyšyš rěkow pluskotanje”, „Źo su mě banty zelene”, „Derje, derje jo na zemi” - toś te a młoge dalšne spiwanja su se rozlěgali pó źiwadle a rozpalili wutšoby a dušu serbskich a nimskich pśisłucharjow.
Dla togo až w Sprjewi běžy hyšći wó wjele wěcej wódy ako normalnje, a dla togo, až jo se tak cesto padało, su łuki tak mokše, až bury njejsu mógli tšawu sec.
Co změša narodnosći?
Frakcija CDU ga běšo zapódała naraźenje, až ma se twaŕska dowólnosć slědk śěgnuś, gaž dalej wšykno njejasne wóstanjo.
Wjelerakosć tudskich družynow ma se tej za pyramidy zagronitej zagrodnikaŕce, Karinje Müllerowej, źěkowaś.
Te kamjenki se topje z wuglami (Holzkohle).
Wóna tak a tak jano hyšći ze mnu powěda.
Reje w serbskich drastwach nanejmjenjej na kóńcu programa pśiglědarje wócakuju.
Wotněnta smej wobstawnje jězdźiłej na kokoty a zapusty do pśisamem wšych serbskich jsow, źož njejsmej se te drastwy jano woglědałej, ale študěrowałej.
Pšos pśijaśela, aby wobcerjenja twójogo śěła z kamuškami a kijaškami markěrował.
Teke na tej wót U.
Ta swinja se ryža?
Do póstole jo se pón teke cele samo lagnuło.
Z wólecym zapśěgom su wótjěli.
Naźejamy se, až tak buźo.
Zasobu se te wobraze prezentěruju, a wulicowaŕka to tšojeńko wulicujo na swój wósobinski part.
Małke, wónjajuce, dwójorodnikojske kwiśonki su bjacharjowe, nažołte a stoje w promjenjach.
28. oktobra comy pśepšosyś na nowu wustajeńcu.
Za to by mě pór markow zapłaśił.
To jo było super!
Domowinje jo se raźiło, wót Sakskeje dostaś 40. 000 euro za wobnowjenje biblioteki w lětoma 2019 a 2020. Česke towaristwo pśijaśelow Łužyce realizěrujo projekt gromaźe z Domowinu.
Tomu tak njejo, gaž glědam na NC, ale gmejnske zastupniki ze zapustowych jsow cytaju wěsće rědko Casnik.
Pódobne póstajenja dajo teke za dwójorěcne toflicki w Šleswig-Holštejnskej a w Dolnosakskej.
Aktualne wuwiśe njejo wěcej za jich wósobinski pśisud wažne.
Wulicuj k wobrazoju!
Skóro wšykne se wam smjeju.“
Wónej stej jěłej južo do Awstriskeje na muzikowy swěźeń do Ellmau pód Źiwym Kejžorom.
Pśijazny panda jo jim wjeliku chinsku murju pokazał.
Tenraz wuźělijomy jano jadno myto.
"Jadno a druge.
Z Chrósćic w Górnej Łužycy/Crostwitz.
Regina pśiźo ze źěła domoj a pšaša se swójeje sotše: »Jo něchten how był?« »Jano listaŕ.« »Něco za mnjo?« »Myslim se, až nic.
Wót 2018 jo Kati Sprigodojc z Chóśebuza pódla, kótaraž teke w chorje Łužyca a we swing-jazz-kupce Kula Bula spiwa: "Cujom se how w tej kupce wót cełego zachopjeńka pśijaznje pśiwzeta, som ned połnje zastupiła a som ned tu cesć měła, až som směła pódla kantorki we prědnem rěźe hyś".
Stawnje wón wzejo na se to riziko - rownož dobre źěło wugbajo, terminy doźaržyjo a wšykne žycenja kupca społnijo -, lěc budu se jogo zliceńki teke zapłaśiś.
Archeologiski pokažo se wóna we nastaśu „kultury šnoroweje keramiki“ (to mě pśiźo wót togo, až te luźe su gjarnce pyšnili pśez wótśišćanje šnorkow).
Až do slědnego tyźenja jo to było wokoło 40 kupkow, źož njejo wóna hyšći była!
Pódla tebje jo wódawanje, až se tebje bójmy.
Pon jo sama pisała wulicowańko a źiwadłowe graśe.
Pó pódaśach zwězkowego ministaŕstwa za wobswět, zachopijo wikowanje emisijow za palidła 2021 z kšuteju płaśiznu za CO2 wót 25 euro za tonu.
Ducy běšo wjele takich krjow wiźeł, kaž pla nas wjerby rostu a wón se myslašo, až budu take krě nejskerjej se zakórjeniś a nejmalsnjej rosć.
Tych pšawych luźi teke namakajoš za powědanje, pśeto to ga su teke starše wulicowańka mjazy byli, a to jo było mój prědny nadawk se rozglědowaś, chto by mógał to powědaś.
Na gódownicce za rentnarjow som sejźeł z dwěma drugima mójogo starstwa gromaźe, z Otom a Mětom.
Palmicu, 14. apryla, buźo zeger 14:00 w janšojskej cerkwi koncert z janšojskim žeńskecym chorom.
To se rědujo pó starstwje.
Wón se wjaseli, až su zwězki zapódali wótpowědne stojnišćo pśi krajnem amśe za górnistwo, geologiju a surowizny. „Pódpěru z boka tych zwězkow my Janšowarje wjelgin trjebamy”, wobwěsćijo.
Pónjeźele, 22. januara, buźo žylojska zakładna šula "Lutki" wót zeger 15:30 až zeger 18:00 za zajmowanych starjejšych wótwórjona.
Konferenca jo se zachopiła njeźelu wjacor ze swětosnosću w Royal BC Museum, źož smej wustajeńcu wó stawiznach indigenych ludow woglědałej.
A což politiski njejo póžedane, za to namakajo se jano małko pjenjez, abo zewšym žedne.
Pśilubiła pak jo, až buźo to we pśichoźe hynac: „To jo akle źěłowa faza projekta.
Něntejšna cerkwja jo stwórta.
Samoa jo njewótwisny kupowy stat w pódwjacornem źělu Śichego oceana, kótaryž wobstoj ze pódwjacornych Samoaskich kupow, mjaztym až słušaju pódzajtšne kupy ako Amerikańska Samoa k Zjadnośonym statam.
Na tśich maju bilingualnu Witaj-wucbu (w Bórkowach, Brjazynje a Janšojcach).
srjodu, 29. apryla /nalětnego
Wón pak wótegroni: Lej, how som ja.
Wóni su chyśili škórnje a su wopytali nejdalej pśiś.
Zarědowanje buźo pód starym dubom w bliskosći gata z wutkami a z małym a rědnym piknikom.
Ale dajo luźi, kótarež se z tym identificěruju: zwiski k swójskim stawiznam, familija, pówołanosć abo jadnorje domownja.
We wobšyrnem interviewje w ewangelskem górnoserbskem casopisu „Pomhaj Bóh“ wót oktobera 2010 jo Sievers gronił: „Serby mógu gjarde byś, až z nich luda jo wujšeł Oskar Pank“.
Bóžko pak njejsu mógali ju oficialnje wótwóriś.
Pśikład z mójogo źěła Kreatiwno-pedagogiske projekty z temami kaž wódny muž, wužowy kral abo błudniki spěchuju teke dwójorěcne wótkubłanje.
Srjodu 10. februara buźo zeger 18.00 až do 20.15 w starej Depsćańskej šuli kurs w tkanju.
Srjodu, 15. maja, zmakajo se młoźinski aktiw Domowiny zeger 19:00 w depšćańskem sportaŕskem domje.
New York: Routledge, 1994).
Zastupnik teje partaje ga se rowno tak ako druge frakcije teke wobźělijo na posejźenjach Serbskeje rady w Potsdamje.
Dwě góźinje stej byłej pšec ako nic, pó tom góźinka pśedawanja knigłow a signěrowanje, z Kochowym rezimejom: »Su mě knigły z rukowu tergali.« – Kak se źinsa handlarje pšašaju: Chto jo winner?
Rozmjej: Nad drogami dej byś wšykno liche wót gałuzow atd. až na wusokosć wót 4,50 metrow (Lichtraumprofil), nad sćažkami kólasowarje jo to 2,50 metra.
Swóju inspiraciju namakajo we zběranju wótpołožoneje drastwy swójeje serbskeje śoty a pla słowjańskich susedow, a teke w Barlinju.
Huch, ale ned se dołoj sunjo.
Njejsmy jano my sami.
Ale nejpjerwjej su festiwale na rěźe!" Njeglědajucy na koronu pšose wšake filmowe wuběźowanja wó zapódaśe filmow.
Pśigótujomy te nadawki a skazaŕ móžo cakaś pśed lodu.
Jaden trošt pak hyšći mamy.
Grit Lemkowa jo pó tych wšyknych wuwjeźenjach stajiła to pšašanje togo wjacora: Taki film we serbskej rěcy – jo to realistiske? Wjednik redakcije we rbb-studiju w Chóśebuzu Hellmuth Henneberg jo se zalubił, až buźo se za to angažěrowaś a se pilnowaś, aby take móžno było.
Łoni, ako jo kapała swój 25lětny jubilej swěśiła, a lětosa na swěźenju kwiśonkow w Bošojcach su „Malxetaler” zasej z njeju gromaźe wustupili.
Lažko k pśedstajenju a weto połny pótajmnosćow – tak zapowěda se how pśichod Jezusa.
Cośo teke tak wuglědaś?
Weto som se na take źěło musał nejpjerwjej raz nastajaś.
To se wě, až na takem wažnem dnju njejo felowało znate Borkojske drastwowe towaristwo. 6-lětna źowka Christiane a 18-lětna sotša Anke stej w serbskej swěźeńskej drastwje - to se wě, z lapu - wutšobnje wuwitałej prědnych gósći.
Som wěsty, wóni budu to nowe stolěśe pśetraś, a z nimi naša mamina serbska rěc.
Což něnt groni, šwernot niźi!, wucyś muse naše źiśi take wšake wucarje, klempnarje a pjakarje.
Simone njejo kśěła domownju znicyś, togodla jo kśěła na wucabnicu za dolny schójźeńk w Chóśebuzu studěrowaś.
"Luźe z Dolneje Łužyce deje sobu dožywiś jatšowne rejtowanje w Górnej Łužyce, a Serby z Górneje Łužyce by mógli dojěś na superkokot do Dolneje Łužyce", jo naraźił David Statnik.
Kak sćo statkowali pla Rotary Club w Budy šynje? W klubje som cłonk južo ze załoženja sem.
Wot awgusta jo pśewzeła tam pśecej te nocne změny.
W drugich jsach su te ABM-źěłaśerje mjazy drugim zběrali materialije za wejsne chroniki.
Teliko pak jo wunjasło: Som se wójebał wó te pjenjeze a se procował, aby tak malsnje ako móžno wóttud pšec pśišeł, což jo se někak lětko pózdźej raźiło.
Dalej tak, lube pśijaśele ze Židźinego!
Interesa jo za EUROPEADU 2020, kótaraž jo pó tej w Šwicaŕskej, we Łužycy a w Italskej južo ta stwórta, wjelgin wjelika.
Gab rejował by ten wizent, by kuždy wołał: Kaki talent!
Wěcej ako 70 porow źeń njezmějo městno w Strjažojskem zalu.
"To wuzbadaś som mógła jano z pomocu luźi, ak su how žywe.
Derwan - jo był serbski wjerch.
Derje tym, ak kazń źarže a pśecej pšawje cynje.
Až jo krajny sejm jadnogłosnje pominał, až kazń dej se nowym wobstojnosćam pśiměriś a za Serbow pólěpšyś.
To jo jadna z nejstaršych cerkwjow Dolneje Łužyce a jo něga na dłujki cas wuznamnjejša była ako cerkwja w Drjowku, jo groniła Sitschikowa.
Wšyknym słodki lod wuběrnje słoźi.
Docełego – tak su wšykne byli měnjece – dej mustwo "Serbske koparje" ako samostatne mustwo dalej wobstaś a tak cesto ako jo to móžno pśewjasć swój zgromadny trening a teke to abo druge graśe.
Kněžo, ty pomogaš luźam a zbóžu.
Rubrika buźo wopśimjeś małe teksty, kótarež su lažko rozměś, abo stare špruchy a žorty, kótarež som se něźi wótsłuchała.
Wolfgang Wittchen jo ze swójeju kameru znowego idyliske krajiny, turistiske wjeraški a tradicionalne swěźenje we Łužycy fotografěrował.
Strowosć, derjeměśe a wutšobny źěk za wšo wugbane źěło w žywjenju su jomu k jogo cesnemu dnju wugronili.
Wóna jo rozpšawiła wó wšakich aktiwitach: Zapust, stajenje majskego boma, gromadny wulět a kokot.
How se cesto krotko rozgranjam.
Stolica jo město Gdańsk.
Ten papagaj pak njeda se zastarcyś, wón zleśe na cołn a Robinson weze jogo sobu.
Weto pak su te festiwale něco ceło drugego: ga festiwale serbskeje kultury.
Župy njejsu někaki kontingent dostali, wjele luźi deje dobyś za schadowanku. „Chtož se cujo zwězany z teju dobreju serbskeju tradiciju a z młodeju generaciju, daś howko pśiźo.
Wjednica šule jo wušej togo rozpšawiła wót togo, až Vanessa Thielojc ze źaseteje rědownje jo pśełožyła tekst we filmje wó biosferowem rezerwaśe do dolnoserbskeje rěcy.
Ulrike Seifertojc felujo.
Producěruju tam tradicionelne cańki, ako su byli južo pśed hundert lětami na našej drastwje, a teke moderne.
Serbske gymnaziasty wjedu gósći raźi pśez šulske twarjenja.
Jaden pśikład jo był štorm "Xavier" w oktoberje 2017.
Aby se pšawje wurušowali, jo pśi wótzawrětej droze spóromje muzeja stojał "skokański grodk".
Toś te woblubowane zaběry su wósebnje myslone za šulske rědownje abo druge kupki źiśi.
To buźo za Was śěžko.
Wón se wzejo swój małučki klapac a se twari w pšawem slěznem zubje swój domcyk.
Wóni su łojli na wšakich městach, Oliver ze swójimi towarišami jo se zajtša wudał na Sprjewu, a wóni su, na cołnach pó tej tšuze dołoj jěźecy, śěgnuli wjeliku seś.
To teke doma gótujo.
W "Neuhaus" ma Wokrejsna muzikowa šula swójo sedło.
Pśiduca namša buźo 22. oktobra w Drjejcach.
K tśeśemu móžo ten samy dar byś měnjony, kótaryž luź „k bogoju“ dostanjo.
"Mama, źo buźo našo baby spaś?"
A gaž ja pśidu, lězo drugi pśede mnu dołoj.
Mojzas a Aron źěštej k faraonoju a źaštej jomu: Tak źejo ten Kněz: Spušć mój lud, aby wón mě słužył.
Njejo jaden z njeju to gronił?
Pón to źiśiźiśi wumarkuju, smjeju se, zawiju z głowu a gronje pórokujucy: Napšawdu, starki, njejo śi sromota?
Te se pón pytaju swójich ceptaŕkow a ceptari.
W nocy na jatšownicu su stawali młode, fryjne źowća pśed słyńcom a su šli z kružkom w ruce pó jatšownu wódu.
Kurs buźo sobotu, 13. apryla, wót zeger 9:00 do 16:00, z lubnjojskim kórbikarjom Peter Lehmannom a Rěcnej šuli w Chóśebuzu.
Pla nas su pak teke wucabniki z drugich šulow Města wuwucowali.
Nic jano w našej Hochozy słyšyš źinsa hyšći a teke z młodych wust serbske słowa, rownož dawno nic teliko ako za mój źiśecy a młoźinski cas.
Město togo jo šula organizěrowała kontakt mjazy zajmcami a wuknjecymi z aktiwnymi nosarjami ludoweje kultury.
Smy licho wó wšych problem ach powědali.
Wósebna atrakcija a "lubušk" cełego parka jo Rakotzowy móst, ako jo pópšawem ceły ansambel z dalšnymi figurami z bazalta.
Slědkoju pak jo župan wabił za to, aby se wěcej angažěrowali a kontakty z Górneju Łužycu zmócnili. „My smy jaden lud a comy zapšawym to same (…).
Gab leśeś mógał krokodil, by kuždy gronił: Ten pak ma stil!
Za rostliny mamy wence kokotk za wódu! Na našom dwórje jo wjele procha.
"Wulicowaś" pak buźo to na wósebnu wašnju, rozmjej ako nimy film, źož se pokazuju tekstowe toflicki.
Wócneje chórosći cłowjeka dla stej se dejałej manźelskej 1871 na gójenje do Europy pódaś.
Njedajśo pak jim pód bomami zgniś!
To jo wušej togo słušnosć a zagronitosć kraja Bramborska, a tam jo se we zachadnosći wjele skomuźiło. „Za serbske wucabniki wobstoj ga južo něnto de facto ta wěstosć, až budu pśistajone“ – jo decernent Koch pśistajił.
Konkretnje źo wó temy ako: Jo dupjonym źiśam juž kazane na Bóže blido abo akle z górjejbranim, z konfirmaciju?
Kužde zwěrje ma kreslony portret a serbsku a nimsku štucku.
Pla nich, pla źiśownice Ines Büttneroweje a jeje koleginy Marion Zimmermannowej jo se w mjenju cłonkow nanejwutšobnjej wuźěkowała.
Z Budyšyna/Bautzen. Na prědne pósejźenje we wósymej legislaturje (2019–2023) jo se zmakała 7. maja Rada Załožby za serbski lud.
Woni ga pón daniž tu jadnu rěc daniž tu drugu rěc njedonawuknu.
Žeńskecy chor w Mosće móžo lětosa na swójo 50lětne wobstaśe slědk glědaś.
Pšašanje financow za młoźinske kluby zawěsće wšuźi stoj, dokulaž teke w Slěpjańskich stronach — w Miłorazu — smy wó tom słyšali.
Zda se, až ma byś zyma togo lěta pód znamjenim cerwjeneje gwězdy bejnje nykata a njewobstawna.
Jo jano teliko zgónił, až dej se ten serbski sortiment něnto na Leninowej aleji w Knorawje pśedawaś.
Pśisamem 11 milionow su za to wudali.
Jańske rejtowanje su swěśili w Kózlem pla Drjowka.
We njej pak mloko njejo, ale na njej su napisali numer togo doma, ako tšochu dalej wót drogi stoj.
Katrin Salomonowa (napšawo) jo stupiła do mamy stopow a kjarcmari južor stwórte lěto na Majberku.
sud 10,6–16 * 1 kral 11,26–43
Chtož njamóžo derje gnaś, móžo w transportarje sobu jěś.
Na teritoriju župy su Witajkupki w źiśownjach w Němcach/Dörgenhausen, Nowem Měsće/Neustadt, Čornem Chołmcu/Schwarzkollm a na Horach/Bergen.
Zastojnstwo wokrejsa Damna–Błota, kótarež koordiněrujo akciju k wótwoboranju katastrofow, jo pětk kontrolu nad wótpaloneju stronu zasej amtoju pśepowdało, a ten naspjet Załožbje za źiwe krajiny.
Kołowokoło Nimskeje cerkwje w měsće se južo wjele mjasecow pilnje twari.
Wósebnosć teje wustajeńce jo, až wise na sćěnach fota wót natury.
Frido Mětšk jo był serbski spisowaśel, historikaŕ, pśełožowaŕ a wudawaŕ.
Broniš, Matej Bogumił (awtor), Šwjela, Kito (awtor), Jordan, Hendrich (awtor)
Te jatšowne swěźenje, źož ten wjerch togo žywjenja z rowa stanuł a tu smjerś pśewinuł jo.
Jadna wjelgin wažna wěc pak njejo hyšći ceło jasna.
Pla partajow, kenž su w zwězkowem sejmje zastupjone, wuglěda rozdźělenje tak.
Jo to droga blisko Małkse.
Z pomocu graśowego plana móžomy wopóznawaś źiśi z geografiskim połoženim serbskeje góle.
Lěc zašćituju dejmanty a drogi pókład złośany – se na wogon zepěrajucy a wšyknym napśeśiwo ducy?
Wšykne smy pomagali pytaś, ale jěsno jo se zajśmiło.
Ale to njedosega!
Na dobru micu ale dejśo se mysliś.
Mjazy 8 mócnymi mustwami su se dobyli na kóńcu 4 městno.
Ale lej, to zwěrje njeběšo źins tak skobodne ako cora, ale lažašo a njamóžašo stanuś. 
Toś te srědki móžośo se wě teke zgromadnje z publikumom zasajźiś.
Žycym sebje, až pśiźo cas, gaž zasej něco drugego słyšymy ako pśecej jano to słowo "korona".
Te tśi nowe bolane wjažki za turisty , ako stoje na kóńcu jsy ku Prjawozu, su gótowe.
Naša cerkwinska rada njeby nic měła pśeśiwo tomu, gaby how zasej raz serbskego prjatkarja měli.”
Pón jo dalej šło do Słońska, kenž jo źinsa gmejnski centrum 11 wjaskow.
Pózdźej wóna spomina: "We lěśe 1923 bu mě pisanje Serbskego Casnika dowěrjone."
Krotko wustanjomej a woglědajomej k staremu pśijaśeloju a pótom se měrimej prěki pśez cełu Prizaŕsku a Kupaŕsku gmejnu na pódzajtšo do "Błota".
Gaby hyšći była błośańska gusta, by wóna kuždy źeń žedne raze pśi jogo byśu mimo jězdźiła.
Gaby se jich něchten pšašał, cogodla nic njepśeměniju, by gronili: To ga tak jo w Domowni.
To pak njejo w nalěśu móžno było.
Grapefruit jo bom ze swójźby rutowych rostlinow .
Z maminego boka póchadam ze serbskeje familije, ale njejsom wótrosła we Łužyce.
My źe dostanjomy spěchowańske pjenjeze, jo se w medijach lubiło.
Co jano cyniś? 
Pfalcy su namakali se zwětšego we wokolinje biskupskich sedłow a wjelikich kloštarjow abo w lichotnych městach a byli dosć wjelike, krala a jogo družynu góspodowaś a ze žywidłami zastaraś.
Erwin Hanuš jo wšykno spšawnje a z pitśku humorom a sebjekritiku pisał, we wopšawźe ludowej rěcy!
Smy Tebje pódermo na konferency w Trjebinje pytali.
Wogrěwamy wšo zgromadnje hyšći raz a pśidajomy sol a pjepjeŕ pó swójom słoźe.
Teke w Błotach su měli z tym hyšći w decembrje wjele źěła.
Jurij jo mě ned dał nadawk, se w mjenju šule za kórtku wuźěkowaś.
Titel engelskorěcnego wideo jo źěl citata z biblije "Och gaby ja wódy dosć měł we mójej głowje, a mójej wócy łdzowej žrědli byłej, aby ja noc a źeń mógał wopłakaś tych zabitych mójogo ludu!"
Teke Juro Hantška z Brjazyna ma slěz jsy, na směr Góry mały flak z tymi wósebnymi bomkami.
Pśi góźbje swójogo 38. narodnego dnja jo wón tej šuli dał oficielnje to mě "Friedrichowa šula".
"Tu bildu, až bóśon žerjo žaby, mamy dłymoko do głowy zadłypanu.
Dešno jo se w zajźonosći dwójcy juž procowało wó to, aby směło byś gósćowaŕ za nadregionalny swěźeń.
Pśi tom jo młogu dobru ideju zachytał, a pytał pśecej za nowymi.
Po njej su regiony napominane, sebje sami se pozicioněrowaś a gromaźe źěłaś za dalšne wuwiśe regiona.
Serbska kultura a rěc mógałej byś lěpšyna za wuwijanje turizma, jo wón měnił.
»Ale lěc ty to wěriš abo nic: My smy teke glucne!«
Dokulaž Jan njejo měł muskecych pótomnikow, jo teritorij zasej pśipadnuł do markgrobojstwa Bramborska.
Kak ga by było, pśemyslowachu něnto pśiwisniki matematiki, gaby teke matematiku zasej rewitalizěrowali.
Chuda baba wótsmasujo woblico popajźonego.
Woprowańska škla w Starem Jabłonju
Wót załoženja šule sem su musali wucabniki serbskeje rěcy, tegdy pśedewšym Jozef Frencl a Marja Rječkojc, se wó to staraś.
Jo zachopiła, jen wužywaś ako logo na swójich rucnych źěłach.
Teke Ewangelska cerkwja Barlinja-Bramborskeje-šlazyńskeje Górneje Łužyce (EKBO) se k tomu wugronijo.
Ja pak se wijach stawnje wokoło pjaca, narski, ga mój kołack buźo pjacony.
Toś te znamuška nakreslijomy nejpjerwjej na łopjeno.
Njeźelu jo ten Francozaŕ k nam domoj pśišeł.
Móžomy teke organizěrowaś pódpěru, gaž jo śěžko z nakupowanim abo telefoněrowanim.
Slědny tyźeń wałtoru, 18. januara, jo se kupka zmakała w Chośebuskej radnicy.
Wokoło 12. změjomy někotare dny mroz, za tym pada zasej sněg.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo gano pśepšosyła na zmakanje z pójsynogu do Turnowa.
Slědne pósejźenje Serbskeje rady w starej legislaturje su wužyli teke za wabjenje za wuzwólowanje noweje Serbskeje rady.
Ale wšykno jo se raźiło.
Jano 350 kilomejtarjow až do Chinskeje, ale 7 000 do Nimskeje – žedna druga nimska wjas njelažy tak daloko na pódzajtšu ako Rot Front.
[...] bonowanje se wótwězujo bźez togo, aby trjebali burja něco za to płaśiś, a až mógu něnto pśeśěgowaś, źož se jim zekśějo, a se wóženiś, bźez togo aby kněza pšašali, skrotka, až njejsu wěcej póddany a bonarje, ale lichotne luźe.
Spócetnje su planowali to zarědowanje w italskem měsće Molise, pla tamnych Chorwatow.
Něnto we wopšawdnosći se jej rowno tak spódoba ako w cowanjach.
Pupce som wobwiła bant wokoło głowy.
Hejnak we woblagnjonem groźišću se te luźe w brožni něnto cuju.
Z pśiběrajucym mjazynarodnym drogowańskim wobchadom - pśedewšym ze zeleznicu - jo zjadnośenje eksistěrujucych systemow trjebne było.
Deborah Fialho Secco jo brazilska grajaŕka.
Carnaki we swójich afrikańskich dwórach sebje warje a kórtuju; pśi kulkow­bělenju pak su pśewšo njelepe.
Mimo togo njamam słyńco rad!«
Sportowe zjadnośeństwo Trjebin ma 124 cłonkow, a to w šesć wšakich sekcijach.
Změniło jo se to z teju sadu: »Nan, źo ta gus jo?« Tencas smy našu gódownu gus pśecej sami kubłali.
Muski nygnjo, na póstrow tusnjo na coło a źo slědk do awta.
Kněni Pontowa jo wulicowała, až jo ak źowćko we tom casu wjele ze swójeju mamu basliła, na pśikład źaržalniki za šantki, abo jo wušywała kulowate decki.
Ale wóna razka njejo wó tom nic kśěła słyšaś gronjecy, až jo to njaborjetko susedce pśilubiła.
Cłonki Domowniskego a drastwinego towaristwa Bórkowy z.t. camprujo sobotu, 6. februar.
A jogo lubowarje wjasele se na to južo cełe lěto.
Pšawa jo Milena Stockowa.
Festiwale a druge wjelike zarědowanja juž bejny cas se wótměś njesměju, tak feluju zarědowarjam a wuměłcam te wjelgin trjebane nabranki – a statne pomocy su pśeliš niske.
Zeźaržane a wuwijanje rěcy dej byś kazniski garantěrowane – we wobjadnosći z protokoloweju noticu nr. 14 zjadnośeńskego wujadnanja (Einigungsvertrag).
Toś ta situacija jo wunuźiła wjele starjejšych, aby źiśam dialekt dalej njedawali.
Toś nawóžeń do rady dawa: »Ten dobry jo, kenž rady dawa.«
28 porow se tenraz licyli na zapusće w Žylowje pla Chośebuza.
Kak su to pśiwzeli cłonki towaristwa „Serbske koparje/Wendische Auswahl“ a wósebnje jogo aktiwne balokoparje?
Wylemojske naměsto jo tegdy jadno z nejelegantnjejšych flakow starego Barlina było.
Janšojske su młodych gercow tirolskeje kupki „HoizBlechMusi“ zapśěgnuli do swójog swěźenja (sobotu wjacor jo w swěźeńskem stanje teke Patrick Lindner sobu rejował, wósebny gósć dujaŕskego swěźenja).
Nicki Worak a Martin Batram stej to naźěłałej a se z tym wudobyłej tu cesć 2. a 3. krala.
Mužykojc Lieschen stoj wěcej razow w tyźenju wjacor za tejku.
A dalej wón wugroni »swóju lubu kibliju z tym, až źiśi mě njewuměju w farskej wucbje žednogo słowka we maśerinej rěcy wulazowaś«. (SC 7. 3. 1929) Kak tragiski toś ten fakt za zachowanje serbskeje rěcy a z tym cełego naroda jo, jo faraŕ Wylem Nowy zawěsće na swójich źiśach sam nazgónił.
Za to su cesny wěnaški zgótowali, ako deje se jatšownu njeźelu gjarźe pśitkaś a pokazaś.
To su wšykne frakcije w měsćańskem parlamenśe naraźili.
Tak som se myslił.
Lětne słowo co tym slědnym, kótarež we wšakej nuzy su, trošt daś.
Sobotu budu wobźělniki swěźenja se w ludowej drastwje pśepokazowaś, a to na tśich městach wót 10.30 do 18.00: Na Grodowej kupje, na marku a pśi rěce (Spreeufer).
"Serby do kina!" tematizěrujo serbski film.
To jo gronił Holger Kelch (CDU), wušy šołta Chóśebuza.
K Małksy, do Škrjokow abo k tomu nowemu solarnemu parkoju w Luboraskej góli".
Rowno 28. julija 1992 som bydliła źaseś lět w Šwedskej.
Glědaj napšawo!
Pla nich jo to był pšawy źiwadłowy kus.
Južo togodla mě se wjelgin spódoba, až njejo M.
Wuglědaš napšawdu tak ako Wuško!
Wótkubłarka dajo jadnomu góleśeju jajko do jogo gnězda.
To woła Findus.
Do źěła našych nowowucabnikow jo w póznem nalěśu a ranem lěśu słušała tejerownosći nješulska źěłabnosć.
Ruprajcht se dušujo.
We tych gronach jo se pokazało hyšći dalše wobdarjenje: zamóženje, swóje cuśa a myslenja k wěsći daś we žywej a stakim we widobnej formje.
Ako by zabył, až ta drapata Karina pódla njogo sejźi.
Diana Šejcowa a Roberto Lombino, kenž jo nowy česki stipendiat sorabistiki w Lipsku, stej nanejmjenjej hyšći wopytałej se wobźěliś, ale špatnego signala dla jo pomjenjony mały krejz až do nocy wobstojał.
Tak kwalita zeleniny se teke pón njezgubijo, dwa dnja pózdźej.
Dokulaž zaměr nowego ramikowego plana za DSG jo rěcny niwow B2.
Pó měwańskem casu zgromaźiju se wóni we wjelickich rojach a śěgnu nazymu gromaźe do pódwjacorneje abo pódpołdnjoweje Europy.
Bźez někotarych dobrych pokazkow a mudreje rady to njejźo.
Rom 8,14
Dziecinów jo wjas w Pólskej.
Ako prědne ma tu zasłužbu, až ma Casnik dalej swójo stabilne cytaŕstwo, lěcrownož smy žywe w casu, źož maju se na papjerje śišćane medije pśecej śěžčej.
Kulturny pśinosk: chóśebuski duchowny Jan Brězan
Pětška a P.
Bogna Korjeńkowa jo serbska žurnalistka a moderatorka górnoserbskego wusćełanja Wuhladko.
Wóni maju składnosć wobźiwaś běłe kśice na rowach na Ralbicańskem kjarchobje, póglědnuś do winice pśi Rańskem jazorje, zacuwaś nazymsku atmosferu pśi Čornicy blisko Mučowa abo woglědaś do historiskego młyna w Pomorcach pla Bukec.
Pyšnjona grota jo nalěwo wiźeś.
„ILO-konwencija 169 njewopśimjejo Serbow“
Bjarnat Cyž, głowny jadnaŕ Domowiny: By kśěł Wam wugroniś wutšobny źěk za wšykne Waše procowanja a njewomucne źěło w slědnem casu.
1976 su tu młodu serbsku ceptaŕku za pśedsedaŕku Domowinskeje kupki we jeje rodnej jsy, Wochozach, wuzwólili, a tu wóna něnto južo 44 lět dłujko šykowanje nawjedujo.
Dalšne casniki njepśedawaju how wěcej.
To jo znamje za wjelike pśipóznaśe, kenž jo Leichhardt pśi nich dobył.
Na kaki part na pśikład na Boga glědaju.
Muse w Bórkowach w pśiducych lětach někotare mósty nowo twariś a Hentschel měni, až te tuchylu nažarjone pjenjeze wót 3,8 milionow za gmejnu Bórkowy budu za to wšykne pśetrjebane.
Gaž něcht jo zły na někogo drugego, grozy jomu.
W Dźěwinje pak jo se ten pśed 20 lětami zgubił, gaž jo se chopił ten nowy politiski cas.
Wjeliku rolu w debaśe jo teke grało źěło ABI.
Nalětny semester jo se zachopił južo w februarje a skóro wšykne rěcne kurse su něnto we-srjejź pśetergnjone.
Wjelgin rada a rozbuźona mě źowka Františeka Páty, prof.
Njejo nikom´ śopły schow.
Jogo žywjenje jo jogo južor wjadło pśez Špańsku, Francojsku, Italsku, Dańsku, Česku, Pólsku, Hungorsku, Rumuńsku a samo do Vietnama a Japańskeje.
Wót togo lěta zarěduju how kuždy mjasec taku zgromaźinu, aby se wó tudskich problemach a móžnych rozwězanjach rozgranjali.
Ale wóno mě wobguslujo, dokulaž móžom něto sobu k tomu pśinosowaś, až serbska kultura, serbska muzika se dalej a wuspěšnjej rozšyrja w Nimskej a we wukraju a na zajmawy part zjawnosći se spśistupnijo", groni młody dramaturg.
Tu naźeju pak jo jim Sakska krajna direkcija rozbiła: Zjawne a nje zjawne tšojenja a zgromaźenja luźi wóstanu až do 20. apryla zakazane.
To běšo krotke wjasele za Drjewk a wokolnosć.
Bramborski wejsny a žnjowny swěźeń 2011 w Dešnje jo był wósebny wjerašk.
Ale: Doma w měrje se zjadnaś jo lěpjej ak skjaržyś a ku kněstwu ganjaś.
W tych jadnanjach se mě jaden zagronity raz pšaša: »Wěš ty zapšawym, co tebje grozyło by, gaby se wuknikam pśi tom śěžkem źěle něco stało? 
Stwortk, 30. junija som raz k tej drugej dojěł, ku tej Witaj-Kita.
Wótpołdnja smy měli wucbu.
Lětosa som togodla paprikowu rostlinku kupiła a sajźiła do mójeje zagrodki.
Cytanje z muziku
Smy dostali wjele pśikładowych nadawkow a teke pśistup k jadnej wuknjeńskej online-platformje, źož smy sami mógali temy nachwataś respektiwnje wuknuś mógali.
To su póstawy z kradu starymi kórjenjami, ako du slědk na nałog „stukanja“ (Heischen): Młodostne su jano we wěstem casu wob zymu tu dowólnosć měli, we jsy wokoło chójźiś a stukaś, pśi comž su byli pó wěstej wašni pśewoblacone.
Spiwajśo knězoju nowu módlitwu!
Wěmy, co jogo wobśěžkujo a kak lidujo?
Nježlic wšykno se pšawje jo zachopiło, su gerce dwě štucce pśed kjarcmu zagrali, aby na taki part młoźinu nutś do zala wołali.
Wón se žycy kšace, aby źaržali młodych luźi we Łužycy.
Teke na jogo cołnje su se pśecej pśinamakali.
A pśi tom teke njepomaga, až se do togo někotare słowka rozkładuju.
Potom jo dała krowje tšawu, krowa jo dała gnoj, myška jo z gnojom gnojła rěpišćo, rěpy su myšce dali rěpu za swinju, a swinja jo dała tuk.
Gaž jěžycki su 14 dnjow stare, pómałem wótcyniju wócy a wušy.
A na drugem boce stoj to, až se ansambel a jogo pśijaśele tuchylu mócnje wobaraju pśeśiwo tomu, což maju njerědnego prědk.
Wu Jarikojc w piwnicy jo skóro chopiła jězdźiś małka tšochta z wagonkami.
W Chóśebuzu jo tuchylu dogromady wokoło 49.000 bydlenjow, mjazy nimi bejna licba, źož jo najm (Miete) južo bejnje wusoki.
Toś źe móžo se nimske mě jsy rozměś ako pśestajenje staršego serbskego wóznama.
To dobre jo: To jo wjelgin rědna rěc.
Józef Maksymilian Jan Ossoliński jo był pólski spisowaśel, basnikaŕ a stawiznaŕ.
Ale bóžko hyšći wšuźi pšawje njewěmy, kak je wótpóraś, kak pśiś nejlěpjej doprědka, jo wón gódnośił.
Myto Domowiny dostanu: Elke Nagelowa z Łaza/Lohsa, Jurij Šołta z Noweje Wjeski/Neudörfel a Fryco Kšamaŕ z Drjenowa/Dreh-now.
To jo ale za pśichod pśedwiźone; nejpjerwjej pśidu te serwietki.
Bźeze wětšeje pśestawki trajo až do nowego lěta.
Kolaska pak muse pšawje pśepjacone (ale nic pśismalone) byś, tak słoźe nejlěpjej.
Na Serbskem bliźe dnja 6. měrca jo była tema "Žeńska, móc a ewangelska cerkwja".
Som źe juž pisał, až se mójo prědne studijne pśebywanje w Moskwje raźiło njejo.
Nowosći
Kuždy źins wuglěda hynakšy raz.
Z tym by se mógli jagarje pógnuś, wěcej źiwjakow zastśěliś.
Ako teke "Nowy Casnik" jo južo pisał w socialnych medijach, co górnikojska firma LEAG z wochozańskeje jamy dlej wudobyś ako jo do togo było planowane.
Wustajeńca wó burskich drastwach
Sy tam teke Witaj-wucbu měł?
Gósć buźo prof. dr.
Take su wiźeś teke na drugich twarjenjach.
Rozmjej: smy kśěli na generalnu probu našeje ptaškoweje swajźby.
Zagronity zwězkowego kněžaŕstwa za wusedlarjow a narodne mjeńšyny Bernd Fabritius jo 28. měrca prědny raz k Serbam woglědał.
Gaby te spinki byli wjelgin dłujke, móžoš je hyšći raz dosrjejźa zgibnuś.
Něnto źěła wóna ako medijowa powědaŕka chóśebuskeje chórownje Carl-Thiem-Klinikum („Unternehmenskommunikation a Marketing“).
Ten zemjan jo napšawdu žywy był.
Kobołk, kenž jo raz k nejwjaselšym žortowarjam mjazy zeleninami słušał, jo wót togo casa warcaty, gniwaty smjerźak.
SPD, FDP a Zelene su póžedali, aby take pśeměnjenje k lěpšemu mjeńšynow se stało.
A z tym jo "jogo" Casnik k tomu pśinosował, až jo Casnik dalej k pomocy, až jo se naša wobgrozona dolnoserbska rěc dalej zdźaržała a skšuśiła.
Toś som ja była pśecej wjelgin gjarda na mójogo nana, a som w jogo zmysle dalej źěłała.
Rěc spěchujuce graśa a zaběry Wobrazowa galerija.
Wó tom som powědał z fararjom Dieterom Schüttom, a ten jo ned pśizwólił, až mógu toś te knigły pśeběraś a w nich pytaś za Gräbigowymi.
Za Michaelu jo jasne, až něco serbskego we njej štycy.
Serbske rybakarje, hynac ako wuźaŕske towaristwo, maju to wót swójich wósćow derbnjone pšawo, ryby ze seśami a bubańcami abo tunkami łojś.
Sobotu, 3. junija, su wšykne dolnoserbske chory, kenž spiwaju sobu w nowem programje „Doma rědnje jo”, kazane na głownu probu.
Gera: How by ja mógał wjele dobrego nalicyś.
A to serbske w Borkowach jo se dopokazało teke ze wšakich zapisow w knigłach, kenž su se pokazali.
Južo w zymjem z tym zachopijo, aby mógała se teke wobźěliś na wikach jatšownych jajow.
Nejwažnjejšy běšo ten we Starej Darbni, źož wobstoj mjazy 1893 a 1905 Slědny pśedsedaŕ jo Karlo Jordan z Popojc.
Pittkunings z Lubina a M.
Na njebju se błyšće gwězdy.
Pó Mihalic wóni njejsu wopšawdne zestajanki, ale nominalne frazy.
Ako ten, kenž was jo pówołał, swěty jo, buźćo tež wy swěte we wašom cełem žywjenju.
No, bjakaju a kśikaju, pó takej wašni juskaju.
Mak na kšomje drogi, módracki a tšawy su mimo jěźecym tuchylu spódobny wobraz.
Jomu pśi boce jo mj.
Krollojc Victoria jo była prědna kralowka, drugi kral Kobeltojc Danny jo se wuzwólił Krähojc Leju (stakim jo wóna druga kralowka) a tśeśi kral Alexander Rostig jo se Krawcykojc Mylene wuzwólił ako kralowku.
Pon pśibytne w diskusiji gronje, což maju na wutšobje.
Dalšne terminy kusa „Łapanje šefa“ budu sobotu, 4. maja w Radušu (zeger 19:30, sportowa a kulturna brožnja), 5. maja w Dešnje (17:00 Serbski dwór) a srjodu, 8. maja w Chóśebuzu (zeger 15:00 a 19:30 na Komornem jawišću).
Jadnu pśikrotconu wersiju budu pótom pokazaś we pśiducem wudaśu TV-magacina Łužyca tyźeń pózdźej, sobotu, 15. junij, zeger 13.30.
Namša z dujarjami, wustajeńca a wjeźenja su dejali zajm wubuźiś.
A wóny „Pyšpot procha“ su te pśisłucharje na tom wjacoru słyšali, ako jadnu wót jadnab 25 basnjow.
Hackertojc Tina, „junior-góspodaŕka“ žylojskeje gjartnaŕnje „Glodny“ srjejź adwentskich dekoracijow, ako su na pśedań we tej loźe.
Koalicija jo se wujadnała, až Prožym wóstanjo
Prědna serbska wucba zwenka šule jo była
 ja njechał se nad nimi pomsćiś, ale kśěł wšyknym dobrotu wopokazaś a jich z tym napominaś, aby tež ze mnu lubosnje wobchadali. 
Bosniska-Hercegowinska jo kraj w krotkozajtšnej Europje.
Z wuźiwanim pak som zwěsćił, až w měchowej komorje nichten był njejo.
Wjelgin wuznamna słowjańska swětnica jo była w Arkonje na Rujanach.
Wšykne te symbole su połne naźeje, někotare pak statkuju ako grozba.
Towaristwo "Serbske koparje" njejo Domowina załožyła, ideja njejo pśišła ze Serbskego domu.
Źo teke wó wěstu rownopšawnosć: serbske źiśi maju swójo Płomje, serbske dorosćone maju Nowy Casnik a wšake knigły, ale co ma naša młoźina?
Jo nas narske baby wabił do zala, až pód kšywo napołnjonego z nejrědnjejšymi tepichami.
Pótom dujo mócnje do rukowu .
Won jo był teke ten, kenž jo załožył we jsach Ewangelsku žeńscynu pomoc, a to w lěśe 1903.
Robinson se wjaselašo, až swóju pšostu kóžanu drastwu wótpołožyś móžašo. 
To jo nejskerjej teke głownje k tomu wjadło, až njejsu tencasne serbske medije wjelgin roźeli wó Fobowe basni, lěcrownož su byli serbske.
Na Serbskem swěźenju w Slěpem su se we wšakich programach - a wósebnje teke w pśeśěgu - pśedstajili serbske swajźby z cełeje Łužyce.
To wiźi teke Tobias Fuchs, wjednik wótrěda za klimu pla DWD, za njogo wuglěda wjedrowa situacija ako 2019. W Sakskej jo dramatiska situacija, groni Andreas Jahnel wót Sakskego zwězka burow w "Agrarheute".
"Gwězda" jo zasej wótcynjona, wót 15. maja.
Pó dokóńcowanju grona wuwołachu.
Jezus źejo: Chtož te móje słowa słyšy a je cyni, cu zrownaś mudremu mužoju, kenž jo twarił swóju wjažu na kamjeń.
Witko pak ma za nju hyšći pśechwatanje.
Tak jo direktor folklornego centruma Bjarnat Nowak mógał gano tym Chośebuskim ‚ako su se k tomu wažnemu źěłoju zmakali, młogu pokazku daś.
Wy maśo źinsa premjeru Wašych knigłow "Grubenrandnotizen" we Rogowje.
Zachopjeńk nowego lěta w žydojskem kalendarju jo w septembrje abo na zachopjeńku oktobra našogo kalendarja.
Teke dla tog, až wjele su mógali nazgóniś wó tej tradiciji a wó bejnym źěle a procowanju, z kótarymž toś te žeńske pódla pówołanja a familijowego žywjenja ten rědny nałog woplěwaju.
Něco blišego wó njom – wó jogo žywjenju a myslenju – akle zgónijomy z jogo korespondence ze serbskim rěcywuconym a gymnazialnym profesorom Arnoštom Muku (1854–1932) we Freibergu/Sakska.
Změju lětosa "jubilejny kokot".
Inspirěrowaś jo se teke dała wót módrośišća, což nastupa motiwy, na pśikład pśez kontakt ze Saru Gwiszcz.
Za tych luźi jo to było bejnje tšašna wěc, su dejali z tym žywe byś, co jo wušej zwóstało, jo gronił šołta.
Wosebny program docakujo źiśi a familije w lětnych ferijach w Budyšyńskem Serbskem muzeju.
Gólnik jo był ako měrny cłowjek znaty.
Ceło blisko jo źinsa hyšći wuglowa jama Wjelcej a na drugem boce njejo daloko k znatemu Grodkojskemu jazoroju.
Z góle smej wulězłej a zasej drogujomej pó płodnej rowninje.
Ten!
K tomu słuša teke cas studija slawistiki w Lipsku, dokulaž jo ten do wěsteje měry móju dalšnu drogu póstajał.
Wrota grajkanišćo "Spreewaldreich" w Lubnjowje.
Wěcej zgónijośo we pśiducych tyźenjach.
Na gluku njejo nan dalšnych kartušow měł pśigótowanych a toś su musali akceptěrowaś, až jo to był ten wuwześny jadnučki raz, a su jogo na lěto popajźi zasuźili.
Pśed wuzwólowanim nowego bramborskego parlamenta lětosa w septembrje jo kśěł bramborski ministaŕski prezident Woidke pśiś do Turjeja, aby za sebje wabił.
Pótom som pśecej wuběgnuła k starkej“ – spomina se Margrit.
Jo rědnje, gaž jano dwě pjerje slězy stej wiźeś.
"Tu słušnosć smy malsnje we zgromadnem źěle z wokrejsnym zastojnstwom Sprjewja-Nysa docynili a kriterije wustajili" - jo ministaŕka Casnikoju groniła.
Buźo wšake aspekty pśepytowaś, kótarež k identiśe regiona pśinosuju, a k nim se wě licytej mjazy drugim wudobywanje brunice a serbska kultura.
Pśi drugem cytanju was pśimjejo tšuchłosć a musyśo pśestaś cytaś.
Wót styri lět stojtej Marion Dalkowa a Silvia Banušowa na špicy togo towaristwa, ako tuchylu ma 24 cłonkow.
Mjazy nimi jo było našo mě Grebik, ako bu tegdy w starem casu hyšći pisane.
Wot togo fararja pak som měł dosć.
Wónej źěłatej gromadu, ale to zgromadne źěło njama žeden funděrowany juristiski pódłožk.
A taki chudy pastyŕ jo był teke žywy we wjasce Jitku na kšomje serbskeje góle.
Mustwa wóstanu do rěda zestupjone.
Naša šula jo była wót załoženja Bramborskeje Krajna šula.
Lěbda jo nowe lěto se zachopiło, ga su w młogich jsach teke lětosa swěśili tu znatu woklapnicu.
Kněni Jakubowski jo teke na to pokazała, až rbb teke nje smějo skóńcyś ze serbskim programom, wóni ga maju winowatosć wusćełaś serbske wusćełanja, to jo napisane w statnem dogronje (Staatsvertrag).
Historikaŕ Petš Milan Jahn, kótaregož mama jo z rodom z Rownego, jo kamjenje registrěrował, južo wót 1982. Fotograf Jürgen Maćij z Budyšyna jo je wót 1985 mólował.
Tak jo se minuł mjasec pó mjasecu, bu nalěto, lěśe a nazyma, a Krabat běšo wšo donawuknuł, což jo carny młynik mógał abo kśěł jogo nawucyś.
Nowo do plana pśiwzeta inscenacija swěśi 3. apryla premjeru.
Historiski centrum jo na lisćinje UNESCO.
Co jo za Tebje pśecej ten wjerašk pśi WGT, co njocoš skomuźiś? Se wě, až jo Tatańska wjas w Dölitzu něco, což musyš na kuždy pad kužde lěto sobu wześ.
Ako smy južo w Casniku rozpšawili, su se stwórtk, 14. julija, luźe ze wšakorakich słowjańskich krajow a ludow w Serbskem domje w měsće zmakali.
Młoźina jo to źěło za połtera štundy docyniła.
Rozwězanje gódańka
Spiwaŕki źe su teke pilne wušywaŕki a šyjaŕki.
Dokulaž su sportarje z Proseka w slědnych 3 lětach pśecej pokal za cełkowny rezultat dobyli, su lětosa nowy kupili — rědny kristalowy.
Wobźělił jo se na wšakich mjazynarodnych kongresach mjeńšynow w Genfje (1925-27).
Pětš Brězan, něgajšny dłujkolětny zastupny pśedsedaŕ Domowiny.
W bydlenju musymy karnikla na swój chlěw z małym zachodom zwucyś.
Daś pśistupaju a śi pomogaju, kenž za gwězdami glědaju a za mjasecami pśedpowěźe, což na tebje buźo pśiś.
Pśedslědnu njeźelu su se w Groźišću wu Halkojc zmakali namšu pód gołym njebjom, na dwórje kjarcmy „Landgasthof“.
Pód smužku mógu se te pazorki pśi słowje „serbske“ samo wušmarnuś, dokulaž stawnica jo to wuwitanje w serbskej rěcy groniła.
Wón rosćo jano pód chójcami, a dla togo rozšyrja se rowno w Łužycy dlej a wěcej.
Kenž tak cynje, njamaju žednogo pšawego dowěrjenja na Boga a njejsu togodla tež žedne pšawe kśesćijany. 
wjelgin starych casach, we jsy kšetaŕ był.
How se pó wjelgin doraznej wašni, w stawnej wustajeńcy, na konkretne žywjeńske drogi a pśisudy spomnjejo a njestatki a pśegónjowanja Sinti a Romow se pśedstajaju.
Wacej jo wjelika pśijaśelka ptaškow, ma na cełych gruntach samo wokoło 15 měwańskich domcykow za ptaški, a wše su w nalěśu wobsajźone byli, ako groni.
Ja njamóžach tu cerwjenu kóšulu jano tak lětajucu we powětšu dogóniś, tak až maruška na mnjo cakaś dejašo.
Pótom jo zabite kšety pla bura wótedał a za kuždego tak a tak wjele pjenjez dostał.
Južo sedym mjasecow som wuknica na Dolnoserbskem gymnaziumje w Chośebuzu a bydlim tam w internaśe.
Pśigótujśo źiśi z krotkim rozgronom na wopśimjeśe knigłow/teksta.
Maśo źiśi? – A tak se mě někak zglucyjo, jich na distancu źaržaś: Ten dowol jo narodninski dar mójogo cłowjeka, wón jo doma a glěda za źiśimi.
Pótom jo faraŕ Kśenka swěśił nabóžninu w mósćańskej cerkwi.
Kněz Piwarc, ten wobskjaržony jo wobwěsćił, až sćo wy jadna nałpa.
K slědnemu wótpócynku su spórali Wylema Gryz-Lehmanna z Hochoze a něnto Ericha Wojta z Janšojc­Pipanojc.
Maximilian August jo grał na orgelach.
To jo nam k wěsći dał studijny koordinator Till Wojto pśi góźbje zachopjeńka nowego semestera.
Wóni su wjelgin derje wugótowane ze wšyknymi wariantami serbskeje drastwy a mógu se za kuždu góźbu z pšaweju drastwu "wuštafěrowaś".
H.
Serbska rěc se jim pśedstajijo w źiwadłowem graśu.
Wóni deje we wjelikich scenach na jawišću ako mań ludu wustupiś: se wjaseliś, se źiwowaś, njespokojom byś a druge emocije pokazaś.
Gołkojski šołta Fryco Handrow jo Nowemu Casnikoju k tomu gronił, až jo ten tšach južo pśed połtera lětom był.
Tšojeńko wó tom jo mě raz wulicował stary nan mójeje žeńskeje, ten Alfred Glodni.
Źož twójo pšawo na zemi jo, tam nahuknu hobydlarje swěta pšawdosć.
Ale wón pódscynijo pśecej foliju, na pśikład kusack fryšnoźaržeceje folije.
Tam, źož wóna buźo, kwitu něnto južo prědne nalětne struski.
Bärbel Šubertowa jo teke rozdźěliła mały katalog ku wustajeńcy, w kótaremž z wótglědom felujo k fotografijam pódaśe městna.
Wobjadne pak su byli wšykne we tom, až superkokot lětosa njebuźo.
Pó abiturje jo w Lipsku študěrowała žurnalistiku a psychologiju.
Na kšomje role budu kulkowe mlince pjac, fryšnje kopane kulki wariś a je z twarogom a lanowym wólejom abo z bórkojskeju tunku póbitowaś.
Pónjeźele tyźeń jo strowotniski amt zwuraznił, až zewšym njejo spokojom z teju wótstawkoweju problematiku.
Chtož Pumpu znajo, ten wě, až wóny senior njeznajo měr a nigdy njerezigněrujo.
Něźi 25 chóśebuskich polarnych liškow jo wužyło góźbu, se w zymnej wóźe wukupaś.
To běštej tej žeńsce wumarkowałej a minuštej se.
Zabrod jo se pśiwzeł do lisćiny tych gmejnow a jsow w Sakskej, kótarež se w pśiducych lětach z pśidatnymi pjenjezami wósebnje spěchuju.
Dnja 9. septembra jo se pśedsedaŕstwo wšoserbskeje „Maćice Serbskeje“ zmakało w Serbskem domje (k towaristwoju słuša dolnoserbska „Maśica Serbska“, stawiznaŕ dr. Pětš Šurman ju zastoj).
Smej pśišłej pla suseda mimo, ten jo stupił z groźi a jo naju pšašał, lěc wěmej, źo naš pjas jo cora był.
Źinsa w bliskosći źiśi swóje budki z wótpadkow twarje ako my južo pśed 50 lětami z lista, rowy su zarosćone, nad nimi wijo se źiwe wino a blušć na zemi pó chłodku, wót zakopowanišća su jano hyšći fundamenty wiźiš.
Mama a nan kněni Kroeteloweje źe stej byłej grajarja we wót hochoskeje kupki pśedstajonem Kochowem źiwadłowem graśu wó jagarju Bagoli.
We wětšych tšochach jo pśišeł akle w 17. stolěśu do Europy.
Pó znojenju cujašo se tšošku lěpšy, tak až zasej wót se wěźešo. 
Ja jogo źinsa hyšći w myslach pśed sobu stojecy wiźim, se rozgranjajucy z mamu na našom dwórje.
Jeje mama Roswitha jo wuwucona šlodaŕka muskeceje drastwy. „Wóna jo mě dała lubosć k serbskej drastwje.
Jano někotare detaile, nagłowne pyšnotki, su južo wótmólowali.
Tematizěruju wuski póśěg Penkojc z gólu.
6. zmakanje trjekarjow
Pětš how stoj a jo sam.
Kaki pśikład dej to byś?
Jej na pśikład to powědanje tak lažko ako 64lětnej Friźe Matušcynej njepadnjo.
Hrjehor, něgajšny pśedsedaŕ rady serbskeje załožby, M.
Něnto wuśěgaju te druge swóje fotoaparaty a camcordery a zapópadaju togo wobkalonego »ryśarja«.
Trajdu su te muske z ruku seli, a žeńske su plaśe wobstarali.
Tym globalnym pilnowanjam wó klima pak stoj wjele na zadorje.
Stara rolnikaŕska technika jo se rozpokazowała, a za źiśi jo dało teke graśa.
Kśě z planowanym załožkom tu wužywabnosć a góspodnosć produkcije miliny z pomocu wóźika pód realnymi wuměnjenjami wuslěźiś a pólěpšyś.
Starosćiwy burik ze swójim styrźasćalětnym nježenjonym synom stej byłej pilnje na pomocy.
Pśicyna jo była, až su Annu Walentynowicz pušćili ze źěła, wóna jo była wjeźaŕka krana na łoźnice "Lenin".
"Serbska dupnica" na póglědnicy wokoło lěta 1900. A how stoj awtor pódla teje "Serbskeje dupnice".
Kurator dr. Andreas Weigelt buźo pódla.
Rjascheny su kósmate, mjaztym až nektariny su njekósmate.
Slědne dny wobraźiju pśiroźe a luźam z dešćom tšochu wochłoźenja.
Tak wóna se žycy wěcej serbskich rěcnych rumow w měsće, na pśikład Serbsku kulturnu kafejownju.
Julka wulězo pomałem z cołna.
Šym lěpjej diferencěrowane se źiśi zwuraznjuju, śim lěpjej mógu druge wósoby do nich se zamysliś.
Som se wjaselił, ako som wiźeł foto wót Serbskego wucabnikojskego instituta w prědnem a tśeśem wudaśu togo lěta.
Druge pak su byli we dobrem stawje.
Wjasoła scena k štucce „Naša Anka w groźi doj”.
Škóda, až pla nas doma take něco njejo.
Serbske koparje su tudy na sportnišću pětk wjacor dobyli graśe pśeśiwo Połnocnym Šleswigarjam z Dańskeje 3 : 2. Te prědne wrota jo stśělił Domenik Krötel z Hochoze, syn noweje hochoskeje šołtowki Doreen Kröteloweje.
Ze swójim pyskom wobsnuchlujo zemju a namakane tryfle pilnje wupyskujo.
Sobu nejrědnjejšy a nejwěcej wob-lubowany a znaty źěl města Pieštany jo kupa – na jadnom boce rěka Váh, na drugem boce jadna małka pódlańska tšuga ze stojeceju wódu.
Něźi w oktobrje pśiźo naša docentka z drugeju žeńskeju do našeje seminarneje rumnosći a pśedstajijo ju ako sobuźěłaśeŕku Mosfilma.
Lisann Schemmelojc, Luise Binderojc, Melina Krautzojc a Mariella Wollenickojc su prědny raz se wobźělili a mógli znowa se wopytaś.
Kralojska kśica jo se minuła ako druge kśice teke.
Zasej jo jadno lěto mimo.
Z Gołkojc/Kolkwitz. Až jo statkował pśed dwahundert lětami rowno w Gołkojcach pśestajaŕ starego testamenta do dolnoserbskeje rěcy, to njamóžo se źinsa lěbda něchten pśedstajiś.
Buźo historiska šulska góźina w kabineśe Fryca Rochy a dobre burske chłošćonki cakaju na gósći.
Žeden pśidank za Dešno wěcej njepśiźo z amta.
Ten buźo ju skerjej dalej dariś. „Gałuzka wubijašo“: adwent, pśichod Jezusa, wuznaśe Bóžeje lubosći swětoju, lubosći ku mnjo a ku tebje.
Gótujom swětło a twórim śmu, dawam měr a pśinjasom njewjasele.
Muske a žeńske kwiśonkowe stołki stoje na rozdźělnych rostlinach.
Swětkowny kóńc tyźenja buźo w Bórkowach zasej noc powěsćow.
To su pyšne wobraze, ako su wzete z reality abo su fikcionalne.
Wón jo źaržał kontakt k swětowemu sokołskemu gibanju, do Českeje, Jugosłowjańskeje a Kanady.
Wóna jo měła dwě źowce.
Faraŕ móžo jano to prědk lazowaś, což źaržy w ruce.
Gaž pón ten wandraŕ abo jězdźaŕ do wjaski pśiźo abo pśijěźo, nadpadnjo jomu, až wjaska jano 6 chromow abo žywnosćow ma.
W pśestawkach spiwa chor „Łužyca”.
Gregor: „Ně, to nic, ale někotare ryby w mórju maju wjelgin dłujke pjerasa (chrapje), a gdyž pśed rubjažnymi rybami wuběgaju, pózwignu se z wódy a leśe ceły kus dalej, tak dłujko až jich pjerasa mokše su, pótom pak zasej do wódy padnu.“
Ja se wjaselim, gaž se něco raźijo, na pśikład swěźenje pśi zwónicy.
Kórtki budu na pśedań mjazy drugim w Lodce.
1+2. Zestśigajśo papjeru! Njedejśo pak rozstśigaś papjeru.
Pó wobzamknjenju jagarje by dejali w pśichoźe zarownanje dostaś, jolic až su wótstśělili źiwinu w puferowej a wobgrozonej conje, kótaruž wóni njamógu wužyś.
Dwě lěśi krydnu pak hyšći te jaja pśinjasone.
Mimo togo su wugótowali źiwadłowe a kabaretowe pśed stajenja a zwucowanja yoga a meditacije.
Radušańske su pśi njegódnem wjedrje a we wjasołej atmosferje zapustowali
Za luźi wót wenka jo to zaměstnjenje, a to cuśe za to, w kakej krajinje rowno su.
Pó drugem dnju wjerśenja smy měli wšykno »w kašćiku«, což jo normalnje wiźeś.
Jo stwórty nejwětšy stat Indiskeje a granicujo z Tamil Nadu na pódpołdnju, Karnataku na pódwjacorje, Maharaštru na dłujkem wjacorje, Čatisgarom na pódpołnocu a Orisu na dłujkem zajtšu.
Pśiźćo k měru, wacej móžośo Boga lažko zabydnuś we stresu wšednego dnja.
Něnto pak kšute pśedpise za wěstosć płaśe.
Janšojce/Jänschwalde: Wót zeger 16:00 buźo gódowny mark pśi Serbsko-nimskem muzeju.
Wobsłužowarje naleju gósćam śopły kafej do tasow.
Kury mócnje protestěruju a kokot-spiwarik jo zacwiblowany.
Buźo Hochoza zasej raz gósćowaŕ folklornego festiwala?
Sobotu, 14. februar:
Noackojc Karin (lěwa) a Dubianojc Yvonne z Prožyma ze swójimi źiśimi.
Te, ak se togo Kněza cesće, naźeju se na Kněza.
Zerna słyńcow a jabłukow su źiśi łoni w nazymje nazběrali. „Rozmějo se, až smy jim rozkładli, dla cogo ptaški jano pśi sněze a zymje futrowaś směju”, jo nam groniła wjednica Kita Irena Seidlowa.
Na pěś kóńcach tyźenjow su měli kursisty wucbu pla serbskego słownikarja a roźonego Hochozarja Erwina Hanuša.
Rědnje to źinsa wšuźi wuglěda, su gronili, a chwalba tym, kenž njeglědajuce na twaŕske źěła muzeum njejsu zacynili.
Michael Hajdan, pśedsedaŕ wokrejsnego sejma (napšawo) a Dieter Friese, wokrejsny raźc (nalěwo) stej jim wutšobnje gratulěrowałej.
Pśedsedaŕka Domowniskego towaristwa Depsk/Majberk-Škódow z.
Dobyła jo Sabine Kalweit z Durinskeje ze swójim wobrazom „Durstig“.
Drugi aspekt našogo statkowanja jo mjazynarodny.
Jo se zachopił cas pśetwarjenja a nutśikownego a wenkownego saněrowanja.
Wótkubłarka móžo take instrukcije daś, gaž mjazy źiśimi konflikty nastanu.
Jogo zelenišćo njejo zapasć.
Ale na tej procy jo markowaś, až by škóda było, gaby ten wugel do Hochozy pśišeł.
Su wzeli móje sněgaki, na nje wót někogo sańki stajili a te z wězanim sněgakow pśiwězali.
Wjelike su jogo zasłužby na póli serbskeje kultury.
Mógu to byś teke južo pśewjeźone projekty, slědk do lěta 2014.
Ale něnto jo do tropiskeje Afriki rozšyrjona.
Pó camprowanju su źiśi žedne dny zasobu wjele baslili – tak su se pśigótowali na fašing, kótaryž su swěśili 6. februar w gmejnskem centrumje ze starjejšymi a pśijaśelami.
Dokulaž jo srjejź 1980ych lět entuziazm za socializm w starej formje wóteběrał, su płaśili někotare zawody demonstrantam premije mjazy 5 a 10 markami.
A k drugemu su za njogo toś te woglědy dla togo wjelgin wažne, dokulaž jo Waldemar Kleinschmidt cłonk Rady Załožby za serbski lud.
Na kóńcu togo tyźenja buźo w 7 gmejnach a w měsće wjasoły zapustowy ruš.
Tych bydlenjow jo tam jano hyšći mało.
Powědajśo wó situacijach, na kótarež źiśi w zwisku z kórtkami se dopominaju.
Luźe kśě zabydnuś starosći wšednego dnja, se smjaś, rejowaś a se rozwjaseliś.
W našom rozgronje jo pón wěcej wó to šło, lěc wóstanu pśi mójom wótmyslenju.
Naša towarišnosć jo w zajźonosći žywa była z mało rezonancu.
"Naša dokumentacija k něgajšnej šuli njejo hyšći ceło gótowa – to jo wažna tema, pśeto faraŕ a šulaŕ Bogumił Šwjela jo tudy wucył.
Gałuz jo pótakem štom našogo bomcyka, kótaryž něnt do gjarnca sajźijośo.
Rowno za tych wuknikow jo to dobra wěc, kótarež su akle zachopili serbski wuknuś.
Rowno na taki źeń pśed jatšami su tamkor šli pó pjenjeze tśo bury ze Slěpego.
Snaź buźo to na pśiducem Dnju wótwórjonego pomnika južo wuslěźone.
Wustajeńca buźo hyšći až do kóńca měrca k wiźenju.
Casnik se śišći kuždy tyźeń raz a chtož co, móžo jen skazaś pśi posće abo direktnje w redakciji — Bautzen, Tuchmacherstr. 27.
Serbsku drastwu njejsu měli woblaconu.
Musy pśiś, jo cas futrowanja.
Ako pśecej ma Rozhlad recensije, na pśikład pišu wót Serbskego blida w Chóśebuzu a wó chóśebuskej wustajeńcy Fryco Latkoju k 125. narodninam, a to w dolnoserbskej rěcy, z kradu drobneju biografiju Latkego.
Kuždy, chtož jo tak myslony, ma indirektnje sobu winu na wójnje.
Kradu woblutujo, až dla korony jo w lěśu wupadnuła wustajeńca w radnicy w Lubnjowje, źož by wóna swóje twóŕby pódla keramiki Christy a Carole Eitneroweje prezentěrowała.
Serbske nakładnistwo z Budyšyna jo stwórtk, 20. januara, pśepšosyło na premjeru tych knigłow do Serbskego domu, a pśichwatało jo něźi 30 zajmcow.
Cłonki komisije — mjazy nimi prof. dr.
A našo žywjenje buźo spódobnjejše a rědnjejše! .
W lěśe 1981 jo kněžaŕstwo to źěłaŕnistwo zakazało.
Co wumóžyjo pśisłucharjam Serbskego radija adwentski cas? Gregor Kliem wót Bramborskego serbskego rozgłosa rbb ma wótegrona! Witaj, Gregor! Nejpjerwjej cu rada pšašaś: Kak to jo ako redaktor za muziku a kulturu pla Bramborskego serbskego radija rbb? To ga ty sy wót septembra togo lěta.
Na Granicnej droze su stajili nowe domy.
Nastaś pak něnto w Rogowje njebuźo měšany chor, te muskece spiwarje kśě wóstaś dalej mjazy sobu.
Ten jaden płaśonk, ak musy se zapłaśiś, jo wutwaŕ technologije.
Jo plon tšachotny abo luby?
Pśemysluju wó pódlejšenju do 2021. Dolnołužyski gólański muzej jo za Was wótwórjony wót wałtory do pětka wót zeger 09:00 do zeger 17:00, sobotu, njeźelu a na swěźenjach wót zeger 14:00 do zeger 17:00. Wałtoru jo był jubilej: 100 lět kanu-sporta w Grodku.
Móžomy nadalej jano gódaś, lěc jo to wobraz pśiboga, lěc pokazujo z mjenim nam njeznatego głownego mjeršnika swětego templa, abo lěc wótmólujo słowjańskego wjercha.
Z nimi se za mnjo něto wšykno kompriměrujo, což som w 30 lětach na wuměłskem pólu nazgóniła.
Namakali su w interneśe „Weiße Liga“ a ako źěl takeje partaje su kśěli dobyś městno w Bramborskem sejmiku.
Daniel Ernst Jablonski w Pólskej – biskup českobratšojskeje eksulantskeje cerkwje, prezident barlinskeje akademije wědomnosćow; pódpěrowaŕ Fabriciusa pśi wutwarjenju serbskego wejsnego šulstwa w Chóśebuskem wokrejsu a pśi wobstaranju financow za śišć serbskego katechizma a Nowego testamenta, źiśisyn Komenskego
Domowina jo wuslědk jadnanjow witała, zastupnica pótrjefjonych Hannelore Wodtke z Wjelceje dla felujucego wugronjenja wó pśichoźe Prožyma njejo pśigłosowała.
Take jich derje wochłoźi, a ten Špański, kenž wjelgin mucny we tšawje lažašo, weze taku dobrotu wót Robinsona ze źěkowanim. 
Rozmjej, na teritoriumje biosferowego rezerwata Błota su wóni nalicyli 148 kibutowych pórow, ako su gnězda załožyli a wopytali měwaś, ale jano styri młode kibutki su to lěto pśežywili a nawuknuli lětaś.
Zgótował jo jogo Thomas Schwarz ze Slěpego.
Serbske koparje su byli łoni wjelgin aktiwne.
Prědny pśedsedaŕ a sobuzałožaŕ jo był faraŕ Krušwica a prědny licaŕ (knigływjednik) jo był ceptaŕ Kito Katka. 1906 jo słušało do drustwa južo 166 cłonkow.
Wandrowanje we Bóžem mjenju
Korty su dostaś w Lodce w Chóśebuzu, W Turistiskej informaciji w Lubinje a w Lubińskem muzeju.
Temperatura dlej a wěcej rosćo, wósebnje w lěśu, a licba dešća we stronach pósporomje Sprjewje wóteběra.
Na cełej wušej kilomejtaŕ dłujkej droze až k šoseji do Wětošowa jo lěbda něcht ducy.
Lěpša jo mała drobjeńca z bogabójaznosću nježli wjelike bogatstwo z njeměrom.
Gasenje jo trało połtera góźiny.
Hus/Maust: We Husu buźo sobotu, 7. decembra wót zeger 13:00 do 17:00 adwentska wustajeńca w gmejnskem domje, a njeźelu, 8. decembra wót zeger 10:00 do 17:00.
Głušnje dajo je na dele najśpy padnuś.
"Móžnosći, ako su wobstojali pó pśewrośenju, som kśěł wužywaś.
Wóstańśo w mójej lubosći.
To se wě, až su směli.
Župa co wšykno to pódpěrowaś, až amt swójo rozsuźenje slědk śěgnjo a až se namakaju móžnosći za dalšne trjebne financěrowanje togo woblubowanego a zasłužbnego serbskego a domowniskego muzeja.
Konkretnje běže srědki do městnego źěla Źěwin do saněrowańskich źěłow Liškojskego puśa a Carnego puśa.
Nan: To jo wěrno!
»Sy ty źinsa w nocy te bagry słyšała?«
Jo k wěsći dał, až wobźěłaju we wokrejsu Sprjewja-Nysa něźi 55 000 hektarow.
Šnapac jo špicny.
Na schadowankach 1901 we Wjerbnje, 1902 we Gołkojcach a 1904 we Žylowje jo wón samo měł swěźeńske grono.
To jo wjelgin rozwjaseliło pórik padlowarjow, kótaryž jo swój cołn z wěnaškoma wupyšnił.
Johanna Pontowa njejo se lažko měła w swójom žywjenju.
"Pšosym pódpěrajśo nas, šyjśo nagubki za šćit našych sobucłowjekow", apelěrujo amtski direktor Tobias Henšel.
Dłujko stej to wopytałej.
Wy sćo jogo lud a dejśo zapowědaś pócynki togo, kótaryž was ze śamnosći jo pówołał do swójogo źiwnego swětła.
Abo gaž se myslim na "sportaŕske zajtšne piwo" sobotu dopołdnja, z rozgronom ze wjelgin prominentnymi sportarjami, swětowymi abo olympiskimi mejstarjami.
A co něnt jo, pšosym, z togo ta narodna jěza?
Za dalšny zgromadny wjacor su luźe mógali jěsć a piś wu Halkojc, na swóje kosty.
To buźo tema we pśiducej šulskej konferency.
Wóstanjo naźeja, až buźo se skóro wjele padaś, a to na pšawych flakach.“
W centrumje pak jo stojało woplěwanje serbskich nałogow.
Pó prědnych cesćej pomjenjonych městnych mjenjach jo Jezus drogował nejpjerwjej pśi pódpołnocnem brjogu jazora Genezaretha mjazy Kafarnaumom, Magdalu, Bethsaidu a Chorazimom.
Z mójogo źinsajšnego wiźenja a nazgónjenja by gronił, až jo wšakim nejskerjej śěžko padnuło se wót stareje formy wucenja źěliś.
"My pak mamy hyšći gluku.
Smy wzeli temu ako póstark za wšake projekty ze źiśimi.
Zawěžomy pótom jadnomu góleśeju wócy.
Až take kulturniki ako wón su we SKT, ma za wšykne wužytk.
Jadno z rědnjejšych drje jo stare spiwanje »Na tej gustej škrjokowince«, kótarež su nanejmjenjej teke znali w Hochozy a Pśiłuce.
Oj, cogodla ga tak póchmurnje glědaš?
Rogojske na to glědaju, až teke ako wejsny źěl wót Baršća to serbske jim tam wóstanjo.
Njamožomy to wopšawźe změniś?
Gaž how nět wobej smej.
Online-formaty njejsu tak derje wutwarjone.
Zwětšego su wóni wostali w Borkowach, dokulaž su sebje wulicyli dobre šanse, how něźi w njepśistupnych błośańskich kutach se wuchowaś pśed Rusami.
Z takim wobšyrnym wobsejźeństwom, tak su se myslili sobuźěłaśerje kulturnego centruma, mógu teke sami wustajeńcu wugótowaś a njebudu žednego drugego pšosyś.
Pśi "Serbskem dwórje" budu se wšykne zmakaś a wóttam buźo pón pśeśěg k swěźenišću.
Teke statistika móžo se daś wiźeś.
Cestne znamješka Domowiny "za wósebne wugbaśa pśi zwopšawdnjenju programa Domowiny dostanu Friedhard Krawc ze Swóńce/Großschweidnitz, Heidemarie Rychtarjowa ze Slěpego/Schleife, Bjarnat Delenk z Njebjelčic/Nebelschütz, Christa Dziumblowa z Bórkow/Burg, Torsten Mak z Chóśebuza/Cottbus, Juro Hanška z Brjazyny/Briesen, Silvia Stephanowa z Čorneho Chołmca/Schwarzkollm, Marja Ošikowa z Pančic-Kukowa/Panschwitz-Kukau, Jürgen Njek z Chrósćic/Chrostwitz, Marka Cyžowa z Lejna/Lehndorf.
Wumóluj wšykne wuže na wobrazu a zlic je!
Martin Wórjejce/Hoyerswerda stara se wó wugótowanje.
Pjerwjej smy měli wjele dešća.
Na pśikład dajo ideju, měniś jen ako Liškojski jazor dla wótbagrowaneje jsy.
Pśi tej liniji wy stojśo.
Co pak buźo ze wšym tym historiskim materialom, ako su k tomu zběrali? Pó tom, až su južo w Husu k tomu załožyli wósebny archiw, źož jo wšykno zběrane a šćitane, taki něnto nastanjo w Nowej Jsy.
A młoge teke kradu nowe! (Pópšawem by take něco teke trjebali wó zapustojskem abo kokotowem casu!) Su to knigły, kenž gótuju jatšy hyšći rědnjejše!
Wóni su jomu wobkšuśili wšykno, což jo jogo źowka wulicowała.
"Co jo to?"
Ale Kněz jo wěrny.
To wulicuju towariše ako mólaŕ Hans-Joachim Klei z Běłeje Wódy.
Na elektriskich orgelach jo grał Wilfried Wilke.
Źiśi malsnje wupytnu, gaž njejsćo cele pśi wěcy.
Kak su se źiśam jaja na kóńcu spódobali?
Nocy źe su južo bejnje chłodne, změstymi groze nocne mroze.
Iniciatiwa k tomu cesćenju jo pśišła wót kupki Serbska namša.
Něnto mam hyšći matematiski problem.
Kjarmušu su pśecej na prědnej njeźeli pó žnjownem swěźenju měli a kjarcmaŕ jo reju wugótował.
"Serbska drastwa ma konjunkturu.
Kucharka jo za nich pjakła mlince.
To su Ernst Mucha w Turjeju, Bernd Pittkunings w Chóśebuzu a Hartmut S. Leipner w Žylowku.
"Za wuknika 9. lětnika jo to źěło wót późiwanja gódneje kwality.
Wón padnu na zemju a wustrě ruce, groniś nic njamóžašo. 
Za serbskego komponista Ulija Pogodu jo Dieter Brauer był pśijaśel, pśipóznaty muzikaŕ, komponist, pianist.
Se wě, to jo była za mnjo wjelika cesć, se z wokoło 100 Bramborgarjami ako jadnučki Serb w statnej kanclaji zgromaźiś a wjelgin rědny źeń dožywiś.
Cerwišćo budu pśepytowaś w Barlinju w tamnem instituśe za slěźenje źiwiny a zwěrjetow z coo.
Z casa do 30lětneje wójny ga njejsu se pódłožki zachowali.
Dokulaž pak jo to śěžko, źěłaś mimo šołty, jo něnto Wolfgang Jazosch tu funkciju pśewzeł, ale cesnoamtski, to groni: pó źěle.
Kśěł na kóńcu jadno ceło jasnje wustajiś: Źinsa se cesto groni, až smy take kontakty musali nawězaś a jano z tymi, ako su nam pśizwólili.
Teke Fryco, ako jo se naroźił 20. septembra 1747 w Gołkojcach ako syn wósadnego fararja Handrija Alberta Fryca, jo ju wót doma znał.
Berlinale – film wó Surowinje
Cil jo kopnuś balo do wrotow pśeśiwnika.
Co se tak smjejoš?
Howacej stoj słaby stopjeń .
sobotu, 26. septembra /nazymskego
Župnu pawšalu su jim derje zebrali, ale Załožba za serbski lud jo weto za te młoźinske projekty pjenjeze dała.
Skrotkim: Z wiźenja demokratiskeje kultury njejo lětosne wuzwólowanje było tak raźone kaž to pśed styrimi lětami, ale to jo lažało na małkej licbje kandidatow.
A wót lěta 1998 dajo how teke wósebne dalej- a wukubłanje w serbskej rěcy.
To woła kšet Knut wótpšawa.
Łopjena su su z krotkim kijaškom.
som dostała list.
To daś pśelicyju wědomnostniki.
Wóstanjo pśi jadnom puntu, což jomu na kóńcu hyšći ten Kněz wótebjerjo.
Nagromadu 118 publikacijow z jogo pjera jo znatych.
„Pódla wjele serbskich jatšownych nałogow su wětošojske Witaj źiśi 1.-3. rědownje lětosa měli wósebny projekt.
Nejpózdźej pó prědnej žwale korony smy pó pórucenju ministaŕstwa za kubłanje, młoźinu a sport se do zwiska stajili z Paritetiskeju pśipomocu, aby dostali nowu digitalnu platformu za zwenkašulske kubłanje za dorosćonych.
Zawěsće jo ten abo drugi južo raz wó tom rozmyslował, kak mógał sebje nazymsku pyšnotku do domu spóraś abo na někaku wašnju pśeźěłaś.
Zagronity ako projektowy wjednik jo how Robert Engel.
Do filialneje cerkwje we Huštanju su zafarowane byli Brodkojce (Brodtkowitz), Chórice (Göritz), Grabice (Gräbendorf) a Kózle).
"Ja mam něnto źěło, ako se maka z mójim studiumom na pólu etnomuzikologije, ak som łoni ako master dokóńcował."
Za dwě lěśe, 2021, pśewjeźo se kongres w Tallinje, w głownem měsće Estniskeje.
Wšykne źiśi se smjeju.
W serbskem casopisu „Rozhlad“ nr. 2/90 pišo Mikławš Krawc mjazy drugim to:
Fryca Liba (ABC), ako organizěrujotej FORUM.
Na toflu jo napisała „nan“
Mimo cwiblowanja běšo wón zajmna wósobina, kótaraž se zasłužyjo wjelebocnu zajmowanosć.
Za Was njejo to źiwadłowe graśe „Tužny princ“ nowe było, abo?
Pětk 14. maja, źeń pó stupnego stwórtka, wóstanjotej zacynjonej Bórkojski amt a Wokrejsne zastojnstwo w Baršću.
Minsk jo stolica a nejwětše město Běłoruskeje.
Wjele dej jich byś?
Take zmakanja maju wóni kuždy mjasec.
"Wy njejsćo nas pšašali!" Smy serbske towaristwo z.
Pla nas su jeje kulowate sorty z rědneju cerwjeneju barwu nejwěcej woblubowane.
Nopawa
Ze slěpjańskimi „Kantorkami“ som 2010 směła sobu hyś na jatšowne spiwanje w Rownem.
Po jogo wujźenju jo Fabricius Korjeń spušćił a jo nastupił městno wušego fararja w njedalokem Picnju.
Hyšći raz k naraźenjam, ako su pśišli z Dolneje Łužyce.
Kak wuglědajo tuchylu ze serbskeju rěcu w Dolnej Łužycy?
Lěc pak jo wšykno pšawje, což su cołnarje wulicowali, njamóžomy stakim pósuźiś.
W tom casu njejo to njewšedne było, až luźe, kenž su sami drogowali a su mógali se něco žycyś, su se žycali pśewóźowarja.
„My raźi póžywamy góźbu, aby se wobydlarjam pśepokazali.
Našo pilnowanje jo pśecej było, až z jadnym wótskócenim se bźez dalšnego wótstarkowanja suwamy až na drugi bok, což se pśecej zglucyło njejo.
Pótom som chójźił do šule w Mósće, źewjety a źasety lětnik som był wuknik Serbskeje wušeje šule.
»Ně«, wóna groni.
Wólažcenja za drogujucych a rědnjejšy naglěd su lětosa twórili w pódpołnocnej wokolinje chóśebuskego dwórnišća.
Jo, a tak abo znak budu wóni se teke sami hyšći z pomjenjenjami zaběraś musaś, pśeto njejo tak, až w knigłach kuždy jadnotliwy pśedmjat swójo serbske pomjenjenje pódane ma.
Rostlina bu na pěskowych zemjach a na gólańskich rolach pśedewšym w Aziji a srjejźnej Europje kultiwěrowana, pśi comž jeje sajźenje jo wjelgin wóteběrało.
Po tom su se rozgranjali wó młogem (słowakske žeńske z Hungorskeje su kśěli na pśikład wjele wěźeś wó źěle źiwadłoweje kupki), a teke gromaźe spiwali su.
Kito Fryco Stempel jo był serbski duchowny, spisowaśel a pśełožowaŕ.
Ako prědne comy wuwześ tuchylu cesćej wužywane zapśimjeśe wurědny zwězkowy kongres.
Wjelgin chwalobny jo pśeglěd rozdźělow mjazy nimskim a serbskim wugronjenim .
W Ludowem ansamblu se „kněžy“ žeńska a za serbske inscenacije serbskego źiwadła jo teke žeńska zagronita.
Mamy teke take pady, až pśi tencasnej reformje w šulstwje zachopijo serbska wucba rozpadowaś, až njoco se rěd wuknikow dalej na serbskej wucbje wobźěliś.
Intendantka ansambla jo groniła na napšašowanje Casnika, až pšosy wó rozměśe, až njebuźo k tej wěcy nic groniś, trajucych źěłopšawniskich jadnanjow dla.
Jeje slědne žycenje, serbske maminorěcne prjatkowanje pśi rowje, njejsu jej społnili.
Tšawu su lětosa dwójcy sekli a ju za wětšy part silěrowali.
Tebje cu źěk hoprowaś a knězowe mě zapowědaś.
Něnto jo hortnaŕka Hertwigowa se na wumjeńk sednuła.
»Na pomoc, sowa!«
Hartmut S.
Tirana jo stolica a nejwětše město Albańskeje republiki.
W Europje, pódpołnocnej Americe, Aziskej až do Japańskeje, jo, skóro na cełej pódpołnocnej połkuli našeje zemje ga dajo něźi 40 wšakorakich brjazowych družynow.
Pótom jo w oktobrje zas do Chóśebuza pśišła, se do pšawego terenowego źěła dała.
Spiwał jo projektowy chor, zazněli su kjarliže w nimskej a serbskej rěcy.
Karina jo w śamnem kordowem zecu, kótaryž jo zatkany do śamnomódrych gumijowych škórnjow.
Jo wažne, až jaden z drugim powěda!" Wšykne se naźejaju, až znowa to buźo lěpjej klapowaś.
Slězy bitwy kokotowu jo była wiźeś liška, kótaraž kšadnjo kokošku a luźa, kenž wopytajo łapiś lišku.
Kutša jo pórik wót jich radušańskego doma tam dojěła.
To lětosa planowane wudaśe dnjownikow fararja Bogumiła Šwjele njepśiźo.
Błośańska Christla pśepšosyjo južo k pětemu razoju do Serbskego burskego dwóra (Dorfaue 2) na luštne wótpołdnjo z pśězu.
Wěcej ako 90% wobźělnikow jo měniło, až tak ako rěc, tak teke nałogi su wažne abo wjelgin wažne za pśichod serbskego luda.
Połny tšacha wón zapłaco.
Nan jo mjaztym žywnosć doma dalej wobźěłał.
Jo se zanurił do słowakskeje, hungorskeje a rumuńskeje folklorneje muziki a se zagórjeł za muziku Čardaš, to jo spěšna reja, a za Halgato, pśewóźenje pómałknego spiwa.
Woni su wšyknych swajźbarjow ze serbskimi ludowymi spiwami rozwjaselili a nama manźelskima tak wjelgin lubosnje gratulěrowali.
Wót wašych nazgónjenjow mógu wšykne wuknuś, ako dwójorěcnu wucbu organizěruju – wšojadno, lěc jo to engelska, pólska, česka abo špańska rěc”, jo nam groniła.
Radušańske źiśi su stojali na jawišću.
We nich su dolnonimske słowa napisane, aby mógali ze starymi luźimi w jich maminej rěcy powědaś.
Riwne jo město na Ukrainje.
Musy byś cysta sol bźeze pśidankow.
To jo se stało.
Wóni płaśe za wuźaŕske kórty, a pśez to wóstanjo wěcej pjenjez w regionje.
Tej kněza kantora Rizo Žylojski a Latk Wjerbański buźotej ze swójeju młoźinu a spiwarjami to źiwadło graś, pśi comž se serbske arije budu spiwaś.
Reinhard Christoph z Hochoze - 30.07. (56 lět)
W slědnem lěśe jo pśisamem 500 cłonkow wustupiło z organizacije.
Juliusowa šera smugata gwězdka se kólebjo.
Kral rozžognujo wót žeńskeje a naceri pśichoda wobraz.
Gósći su sobu diskutěrowali, na pśikład dr. Madlena Norbergowa (ako jo wótrosła we faraŕskej familiji).
Gaž wětš pśez njen pśejźo, ga njejo wón wěcej.
W kreslenju a pisanju jo był kradu wobdarjony a słuša do nejlěpšych pólskich spisowaśelow.
Ja bydlim we jsy, źož kuždy wě, ten naš sused dobry jo a pomoga mě.
Comy zwěsćiś, kak wjelika ta rezonanca z jich boka buźo.
Móžne jo wuspěšne źěło Horsta Adama pśez to, až wón jo lětźasetki dłujko natwarił kontakty k luźam.
Ta wěcka njejo była špatnje nawlekana a by se zawěsće teke raźiła, gaby Krabat rowno do swójogo guslowaŕskego glědałka njepóglědnuł.
Leipner stej witałej mału gjarstka kśesćijanow.
Pśeto tam, źož bydli, wón njewiźi dosć městna za drugu kólej, nowe pśistupnišćo a šćit pśeśiwo zogoloju.
Co měniš?
Smy byli narske, kak tuchylu w gubinskich stronach wuglěda z koronu.
Źěk cesnoamtskim: „Wy sćo wutšoba Domowiny“
Wóna pśizamkujo se k Nižozemskej kralojskej wědomnostnej akademiji.
Źož jo wacej to sejźenje, jo zapušćony blachany abo gumijowy kótlik.
Anguilla słuša geografiski k tak pomjenjowanym „kupam nad wětšom“ Małych Antilow a wobstoj z wóterych kupow.
Dalšne informacije pód (035603) 455.
Dešański muzej jo wupóžycył hympatego kónika a kóžy zwěrjetow, mějśo źěk! Źiśownja se wjaseli, až jo zasej směła w turnowaŕni swěśiś.
Wósebny fokus dej byś rozgrono mjazy Serbskim sejmom a Domowinu.
A dokulaž su wóni tak interesantne, comy dwa starej historiskej wobraza do Casnika stajiś.
W Glodnyjojc strusaŕni w Žylowje jo tuchylu wšykno prozne – struse a kwětki su weto nadalej na pśedań.
To se wě, až běšo wón za swójogo syna Jozefa ten profesionalny wucabnik.
Lube źiśi, žycym strowe nowe lěto!
Za nju jo pśišła nowa kolegina, Anna Günikerowa.
Witaj w źiśecych zagrodkach (Kita) dosć derje bula, ale pón w šulach se to cesto konsekwentnje dosć dalej njewjeźo.
W Prěčecach jo rěcku Carnicu pśeprěkował.
Nejnowša atrakcija jo cołn śělnosći.
Jadnogo dnja pak jo błysk zaderił do tatańskeje jsy a jo ju zapalił.
Hubertusowa góńtwa: Su stśělili sarnju a lišku
Wón jo pokazał na to, až jo było z tym młogo wósebnje wěriwych antifašistow wuzamknjonych z Buchenwaldskego zluba.
To cołnowanje buźo droše
CDeju móžośo se kupiś na Njepilic dwórje w Rownem, w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem a w Lodce w měsće, wóna płaśi 3,50 euro.
Neustrelitz jo město w zwězkowem kraju Mecklenburg-Pśedpomorska.
Źinsa, gaž brachujo na wuglu, drjewu a swěckach, mógał se pśedstajiś, až by to něco było za pśedawanje.
Wjaseliła som se pak wjelgin, ako jo mě Marjana Klajcowa groniła: »Ze mnu móžośo serbski se wulicowaś.«
Co cyniś něnto?
To wšak njewěrim.
"A ty buźoš pón mója kralowka!"
Kótare plany maš pó swójom dokóńcenju a kak se korona-kriza na toś te plany wustatkujo? Com pó abiturje farmaciju studěrowaś a za to jo test notny, kenž jo wupadnuł a buźo se wóspjetowaś pózdźej.
Faraŕ Krušwica jo był slědny, ako jo we Wjerbnje pšawidłownje serbski prjatkował.
Te, ako by to mógali, ako na pśikład Marcus Końcaŕ abo druge, njamaju za to ten cas.
»Mě zyma pópadujo«, groni Karina zasej.
Dalšne wjasele jo było slědujuce: Mała Renate jo z pśijaśelku barana drjažniła.
Našo dobre pšawo pak jo, až se z nam nacynjoneju njepšawdu njewótnamakajomy!
Póbity serbski kral co spušćiś Łužycu
Nimcy su jich christianizěrowali a z tym teke zakopowanje njewobškóźonego śěła pla nich zawjadli.
dokulaž amt buźo něnto głownoamtski a pśez kraj Bramborska wjelgin derje zapłaśony.
Jo, my njedejali se razka starosćiś, gaž se myslimy na witśejšny źeń (Mat. 6,34).
Jogo wótkatowanja ako kral Žydow jo płaśeło za Rudolfa Bultmana ako justicne zamólenje a „njedorozměśe jogo statkowanja ako politiske“.
Sonju Wölkowu most do Łužyce.
Kaka pśigóda, až wón jo južo pjerwjej raz plakaty a łopjenka za pupkowe jawišćo Karin Heymoweje wugótował a něnto ju zasej zmakał! A wónej wobej stej rědnu kulisu wugótowałej: z Bärmichowymi pyšnymi a luštnymi płachtami slězy a pupkami, wótnowotki kaž we zaguslowanej góli zestajanymi .
Wóno njejo tak stare ako ja.
Podpěru stej pśi tom dostałej wót LODKI w Chośebuskem Serbskem domje.
To jo něnt ga móžno.“
Pśidu luźe, kenž něco wěze a wulicuju, tak se zjawiju pśecej nowe doškrabki ze žywjenja wuměłca.
Togodla gódaju někotare fachniki, až to jo "inwaziwny grib", kótaryž móžo druge, domacne rody wustarkaś.
Jeje znamje su štempelowe źěła, pyšne motiwy, ako jo štemplowała.
Ludovit Winter ma wjelike zasłužby za wuwiśe Pieštanow.
… su něnto k cytanjeju w “Ilustrowanej bibliji”.
Wó zbytnyma zarědowanjoma cytaśo na tom boce.
Něnto spěchujo šulske towaristwo swóje źiśownje z pśerěznje 10%.
Dešanarje su měli swójo wjasele na lětosnem swěźenju ako teke jich gósći z drugich jsow, kótarež se rowno tak mjenuju.
Za to se wjele bajało jo.
Toś by musali pšašanja a wótegrona wjelgin jadnore byś, na pśikład by mógali źiśi jadnotliwe serbske słowa wóspjetowaś abo na jim znate wobroty reagěrowaś.
Zwězane ze złośanymi casami zeleznice jo teke pśiběranje turistow do Błotow.
Casnik "Der Nordschleswiger" wumjatujo dańskemu kněžaŕstwoju, až jo notnosć testowanja akle pětk znate cyniło, a južo pónjeźele su luźe dejali se za tym měś.
Generalny sekretaŕ Centralnego zwěstka nimskego rucnikaŕstwa Holger Schwanneke jo we swójom gronje pódšmarnuł, kak wažne rucnikaŕske firmy su we góspodaŕstwje.
Za kužde trjefjenje teje wjerboweje głowy jo dało jaden dypk.
Z ruku wušywane serbske drastwowe pupki nadejźomy jano hyšći rědko.
W nawtice jo wótšyrjenje pótakem kateta w kursowem tśirožku, kótaraž pada z paralelnym krejzom na jadno.
Swóje motiwy jo namakała we domacnej wokolinje a we naturje.
Doris Heinzowa jo se musała cas žywjenja wó swóju drastwu staraś, togodla teke toś ten kumšt wjelgin derje wumějo. „Kužda žeńska, ako na serbsku drastwu źaržy, musy kradu wěźeś, kak dej se wóna chowaś”.
My źe njejsmy mógali sebje bus dowóliś, dokulaž jo to za nas pśeliš droge było.
Wótgłos luźi jo dwójaki.
Kwiśonki su cerwjene, rožojte abo běłe, kótarež stoje w promjenjach.
No ceło lažko.
Marti ze Saarbrückena jo wšych wuwitał w dolnoserbskej rěcy.
Njebjo se zwignjo kaž dym, a zemja se zestarajo kaž drastwa; a te, ak na njej bydle, humrěju kaž muchy; ale mójo strowje wóstanjo nimjernje.
Jěsno stanu a se woblace a kśěšo wen na góńtwu. 
"Co śi jo?", starosći se Pipsi.
Slědował jo drugi wjerašk swěźenja, rozmjej mytowanje nejrědnjejšych rucnych źěłow.
Planowane jo teke „Agrarnohistoriski burski dwór” a druge.
Wón ako „cuzorěcny“ móžo jich wětšy źěl rozměś, ale te, kótarež su ze serbskeju rěcu doma wótrosli, tak cesto njecuju – to jo k późiwanju.
Teke w Sakskej jo wujadnanje kněžaŕskeje koalicije – CDU, SPD a Zelenych – pódpisane.
Ta jadna wěc, ako buźo nowa, jo ta: Wšu chwalbu abo skjaržbu dla Casnika njedejśo pótom mě, ale tomu nowemu pśiducnikoju a tyma pilnyma redaktorkoma wupowědaś.
W decemberje 2018 jo to w Nimskej zachopiło.
Slědna stacija stej byłej Dešańske sportnišćo a tamna młoźinska śpa.
Z teje wjelikeje kopice smy tak ako južo w slědnych lětach 11 wupytali, take, ako su tšochu luštne a „źiwne“.
Nejskerjej jo tak, až měsćanarjam na jaden part se styska za wejsańskim žywjenim, za fryšnym luftom a naturu.
Karina nakreslijo z palcom koła na śamnocerwjenem wałmojtem somośe kanopeja.
Lětosa jo na wšaki part jubilejne lěto w Žylowje.
Weißflog pokazaś swóje łužyske wobraze.
Te jadne maju serbske kórjenje we familiji, ale su, móžoš groniś, je zachyśili, a daniž serbska wědobnosć daniž serbska rěc njegrajo wěcej žednu rolu we jich žywjenju.
A wón padnu na zemju a słyšašo głos, kótaryž jomu źašo: Saul, Saul, co ty mě pśegónjujoš?
Wěcej fotow nadejźośo w interneśe.
Ale ja, ten Kněz, cu jich husłyšaś.
Źinsa mam zasej něco za Was.
"A dla togo njedejmy se takich diskusijow bójaś", měni Anne Holzschuhojc.
Smej zašaltowałej swětło.
Za pśigótowanje jo hyšći wažne, co trjebaśo: [...]
Najśpa jo skóro prozna wurumowana.
Fachnik buźo techniku mólowanja a kompoziciju barwow rozkładowaś.
Pśijaśelnje jo groniła: "No ga pójźtej nutś! Mam za waju dobru jězu a měku póstolku.
Delia E. Münchowa jo w nadawku ABC Witaj-ceptaŕkam pupku na serbskem dokubłanju teke pśedstajiła.
Kuždy pórik wóznamjenijo z kijom swójo gnězdo – něźi 5 m zdalone wót grajnišća.
Staramy se něnto mjazy drugim za to, až njepśidu do Borkow take nowe twarjenje a zawody, kenž wobśěžuju pśirodu a wobswět, a glědamy na to, až pśiźo Borkojska deponija pšec.
Tuchylu běže rozgrona ku kupjenju notnych gruntow.
A jo teke wjelgin rad cigarety kurił, mimo nich njejo nic šło.
Na sćěnach, na wokeńcach, na źurjach, na kšywje a na dymnicy – wšuźi jano placki, paprjeńce a marcipan!
Dotychměst su tak jano we wobwodach něgajšneje Sakskeje a Durinskeje grali, ale njejsu ga kśěli na pśecej we swójej parje graś.
W swójom dopisu som artikulěrowała pšašanja.
Pśibytne su se rozgranjali wó aktualnych konceptach, kótarež su pó źělach wubuźili górjenje a njerozměśe.
»Ale cogodla sćo pón hyšći waš kij dowusoka chyśili?«
Decernent wokrejsa Sprjewja-Nysa Michael Koch, komuž jo se wustajeńca wjelgin spódobała, groni: "Naźejam se, až se muzej dalej spěchujo a až se dalej na pśizwólenju jogo finance w Bórkowach źěła".
Wobzamknuła jo se tež stojnišćo Domowiny k wuwijańskemu konceptoju dłujkodobnego wudobywanja brunice w Slěpjańskich stronach.
A wóna sama pśewjeźo kuždy drugi tyźeń serbsku wucbu za źiśi, což pak zewšym tak lažko njejo, pśeto su to mjeńše a starše źiśi, a což wóni wót doma serbski wuměju, jo teke wjelgin rozdźělnje …
W něgajšnych rědowniskich śpach źiśi grajkaju, spě a jěźe.
Pó legenźe wšak su kśesćijańske ryśarje to "swěte kopje" z Jeruzalema na wójnskem śěgu do swětego kraja zdobyli a do Europy pśinjasli.
Wón jo powědał wó dialogu mjazy serbskeju katolskeju cerkwju a Domowinu, kótaryž jo se wjadł wót februara až do oktobra lěta 1988.
Srjodu tyźeń jo se wótměło we Wórjejcańskem domje Domowiny pód wjednistwom jadnarja Marka Kowarja mjasecne wobradowanje regionalnych rěcnicow a referentow kšywowego zwězka.
Mjazy dwěma bomoma stoje wrota a we wrotach stoj kšet-wrotaŕ.
Gano jo była mała zwada dla serbskeje rěcy w zjawnosći.
rowny kijašk za pjeńk
Pawoł pišo: Waša pósłušnosć jo kuždemu znata, togodla se nad wami wjaselim.
Na tom dnju jo dejał śěg z nakładnymi wagonami z Lubina do Tšupca jěś.
Njeglědajucy na wjelgin špatne wjedro jo slědny tyźeń stwórtk, pětk a sobotu pśichwatało wušej 600 luźi na programy Serbskego ludowego ansambla we Słowjańskem groźišću pla Raduša.
"Wjelgin wšakorake su te projekty byli, cele wšake žanry, rědna wjelerakosć", groni ta ekspertka.
No jo, swóje ideje som z faraŕku Köhleroweju wótgłosował.
Na zakładnej šule w Galante jo był jogo sobuwuknica Eva Máziková.
Kuždy źeń dobywaju na ten part pór literow, kótarež by wacej musali wulaś.
Srjejź nowembra jo pśetergnuła terenowe slěźenje korona-situacije dla, jo zasej w Pólskej.
Daj mě rano słyšaś twóju gnadu, pśeto ja se naźeju na tebje.
We nich pokažu se luštne kombinacije rymowanych słow (kaž „Sowa cowa“, „Pałka pawka“), aliteracije („Basnjeca banjawa“) a druge słowne graśa („Gus a guseńca“), samo nonsens-basni su pódla („Kuntwora“).
Śišćane Wórjejcach pla O. Hentśela.
Wšykne, kenž su se Knězoju napśeśiwo stajili, budu k njomu pósromane pśiś.
Zawěsće buźo ten swěźeń wjele swětocnjejšy a wjaselšy nježlic w drugich lětach.
»Mrozkojc Anita jo była njedawno teke pla Delankojc gatow«, wulicujo Karina njezjapki.
Kněz Bog hugótowa cłowjeka z gruzle zemje a dunu jomu žywy dych do jogo nosa.
Nižozemska jo kraj w pódwjacornej Europje.
Som pšašała, źo wóno jo, a Oma Ise jo wótegroniła.
K serbskim aktiwitam Hermana Jahna jo teke słušało politiske zasajźenje za serbstwo.
Wóni wózjawili dogromady tśi tonowe nosarje.
Tak wusoko Mull-Fia hyšći žednje leśeła njejo.
Luba Gisela, luby Juro, luby Roman, comy Wam pśiwołaś stare serbske „Bog Was troštuj!“ A Měto, Śi žycymy z cełeje wutšoby: Spi w Bóžem měrje!
W Gołbinje su mócnje diskutěrowali wó serbskej rěcy a wucbje
K tomu jo pśepšosyła LODKA a něźi 20 luźi jo pśichwatało - mjazy nimi student z Francoskeje, kenž se wjelgin za serbstwo zajmujo.
Kněžo, póchyl twójej hušy a słyš, wótwóŕ twójej wócy a glědaj.
"Buź raz cele śichy!", Pawl źaržy palc na wusta a słucha.
Ja njejsom wopak licyła.
Źiśi pomjenjuju felujuce źěle.
Wobej politikarja stej wobjadnej, až financěrowanje Załožby za serbski lud dej se pśecej makaś z pótrjebnosćami a glědaś na normalne rosćece personalne kosty.
Pó wuzwólowanjach buźo wuběrk se nowo konstituěrowaś a Fred Kaiser jo pódšmarnuł, až wón sebje žycy, až wjele wót tych woblicow pón zasej wiźi.
Tak maju šulske źiśi w Brjazynach rědne, zajmne a wjasołe prozniny.
Rowno pyta ruprajcht za darom, kenž mała Helena se ku gódam žycy: Samograjadło z małeju rejowaŕku, kótaraž se k muzice wjerśi.
Naše źowća pak su se wjele lěpšego wumyslili a z nazběranych struskow a kwětkow rědne wěnaški wili, aby w nocy pśi Janowem wognju se z nimi wupyšnili.
Źiśi a młode familije su maršěrowali sobu, we burskej swěźeńskej a źěłabnej drastwje.
Dobry źeń, lube źiśi, wy cakaśo zawěsće na nowe powěsći z Lutkownje.
Ježyk Piksij, och ten bogi, ten ma kradu kśiwe nogi.
Won jo ako ceptaŕ za kreslenje pśed něźi 15 lětami na Chośebuskej SRWŠ nawjedował kupku wuknikow, kenž su se bejnje za wuměłstwo zajmowali. “Mjazy nimi stej byłej na pśikład Fred Pětška a Marion Kwicojc, źinsa młodej a južo znatej wuměłca.
Studija jo dopokazała, až prědne rolnikarje, kótarež su z Anatolskeje pśed 9. 000 lětami wujšli a rozšyrili rolnikaŕstwo, mjazy drugim w Europje, njejsu pśiśěgnuli do połdnjoweje Azije.
Tam su južo stojali druge pśěgi a pśecej smy musali cakaś.
Něnto jo tam wjelike twaŕnišćo.
Edith Penk jo serbska wótkubłaŕka, kulturna a towarišnostna procowaŕka, spěchowaŕka regionalnych projektow, rentnaŕka.
Nic njepiknjo.
Sultan su doma gronili kokotoju, a togodla jo se wóna mysliła, až kněz šulaŕ jim něco wó kokotach powěda.
Wjeliki ruš wu nas w Lubinje
srjodu, 21. oktobra /winskego
Tak zegibany źaržy něnto bźez problemow pśi štomje.
Teke pśěza słuša k towaristwowemu žywjenju.
Něco rědnego ga jo na nogi stajił slědnu njeźelu.
Abo hynacej gronjone: Luźe su z nim spokojom byli.
Oficielnje to jo awtonomna prowinca Moldawskeje, de facto to jo njewótwisna republika.
Pśi tom se narěznjo teke pšašanje, lěc móžotej słowjańska abo nimska identita w modernem towaristwje byś do pśichoda pokazujucej.
How krajne amty njamógu wjele wugótowaś – za awtodrogi a wše módre tofle pśi nich ga jo zagronity Zwězk (Bund).
Uhlherrowa a B.
"02. 02. 2020. To dajo jano jaden raz, to jo južo něco wósebnego," jo gronił.
Hanka Rjelcyna co se sobu za to staraś, až serbske nałogi wósebnje we wětošojskich a lubnjojskich stronach se dalej woplěwaju a wótžywiju.
Na tej zgromaźinje su cłonki pak teke kśěli wótegrono měś na pšašanje: Co buźo dalej z Domowinu?
Serbska namša
Snaź móžośo se domarkowaś na módlitwu ze źiśecego casa?
Jadnab 20 pśisłucharjow jo pśišło stwórtk tyźeń do Serbskego domu na cytanje z knigłow Wósłonki mójogo žywjenja z Erwinom Hanušom.
Naša familija, to su nan, mama, starša źowka Claudia a młodša Katharina.
Tak stej nastałej Górna a Dolna Kśinica, kenž pak běštej zwaźonej.
Spódobnje jo w busu, z regalow móžoš sedła wen śěgnuś a cytaś.
Teke běrow namakankow buźo pódla.
Gerharda Mučiškowe nastajenje k žywjenju a k towarišnosći jo teke sformowało dožywjenje, kenž jo měł južo ako dwanasćolětny gólc we wójnskem casu.
Wót oktobra pjelchy pó wšakich se namakaju w sam grěbanych pódzemskich jamach, źož wóni pśespiju zymu za cas něźi sedym mjasecow.
To jo Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny wobzamknuło 30. septembra na swójom posejźenju w Serbskem domje w Budyšynje.
Casy pak mógu njeglucne pódejźenja měś teke wěsty dobry bok.
Witaj jo wjelgin wažne, ale ta druga serbska wucba rowno tak.
Tak jo mjazy drugim pśedwiźone, až budu se na „Dnju Bramborskeje“, kenž buźo za dwě lěśe w Lubnjowje, Domowina a Serby wjelgin mócnje reprezentěrowaś.
Won co na seno.
Slědny tyźeń jo se wuběrk zmakał a formulěrował naraźenja za nowy statut.
Źěł zgromaźiny jo wiźeł we ewangelskem fararju Malinku pšawego kandidata za nowy zachopjeńk.
A to wšo, lěcrownož wóna njewumějo dolnoserbsku rěc.
1. Ewaluacija ako šansa?
Kosakoweju, zagroniteju za serbske nastupnosći we wokrejsu Sprjewja-Nysa, dr.
Rowno tak derje jo mě w spomnjeśu wóstało prědne zmakanje z Karlom Jordanom, ku kótaremuž som pózdźej w Chóśebuzu cesćejšy raz woglědał w jogo bydlenju pśi Sprjewinem pušćadle.
Na drugi part pak jo wón – a teke LODKA – wjelgin wobtužony, až jo było tenraz to oficialne wótwórjenje we śichem.
Ale za źiśi jo teke Hochoska młoźina se bejnje zasajźiła.
A snaź jo wóna hyšći starša, ale to njejo kradu wopokazane.
Škripjo sněg w śańkich tonach.
Za to jo se starał Wylem Lejnik, dłujkolětny serbski ceptaŕ.
Za co se te pjenjeze wudaju?
Wósebnje su se zašćěpili we mnjo žywjenje w internaśe "Handrij Zejler", jězdy do lipšćańskich lěsow a jazorow, žywjenje w Gohlisu a pśechójźowanja spóromje Rěcki, źěło z wuběgańcami a póznaśe luźi na sorabistice a w drugich wobłukach, z kótarymiž hyšći źinsa som w zwisku.
Zastup płaśi tam 10 euro a kórtki deje luźe do togo wobstaraś.
Zajmy buźo teke program w młyn.
"Naša dewiza jo, to zeźaržaś, což jo gódne, pśi wětšych inwesticijach se wó spěchowanje staraś, a pśecej se na to mysliś, lěc jo napšawdu trjeba, kuždy raz ceło nowy rěd abo mašiny kupiś".
Som tegdy naraźił, až gmejna wó tom rozsuźijo, lěc toś ten komitej dej teke za pśiduce lěta take wejsne swěźenje organizěrowaś.
Ale teke to serbske buźo tam pśipódla.
Wustajeńca wuměłcowki Ingrid Groškoweje se wótwórijo.
Po tom, až jo faraŕ B.
Pśisamem 30 lět jo wón był „šef“ w Rogowje.
Městoju su pjenjeze wubrachowali, a wóno njejo wěcej pśemógło nikogo najmjeś, ako by pśi kasy gósći wobsłužował a we tormje sejźeł we casu wótwórjenja.
Mjazy tymi běchu teke ja a někotare pśijaśele.
Kak z njeju wobchadamy?
Až jo se w serbskem Casniku něga wšake pisało wó tom, což jo se tšojło we jsy a wokolinje, teke to zgónijomy w chronice.
Raz su šli te gólcy do do góle a nazběrali wjeliku šklu rědnych cystych gribow.
Njeměnim dešańskich gólcow, lěcrownož se wó nich móžo z chwalbu groniś, až su wjelgin pśistojne a pśijazne teke napśeśiwo cuzym, což wšuźi a powšyknje bóžko njamóžoš groniś wót serbskich młoźeńcow.
Na to jo se gronaŕ kuždemu źowćoju z talarjom bližył, aby swój dar złožyła, a zgłosom jo wuwołał, wjele jo dariła.
Pśiklask na kóńcu jo było myto za wšyknu procu grajarjow.
To jo slědna njeźela pśed jatšami.
Wjaselimy se, až mamy nowego a aktiwnego lektora.
K dalšnej symbolice groni wuměłcowka Indrid Grošcyna, až symbolika na kšomje wopona, to wobrubjenje, jo wzeta ze symbolow pla jajamólowanju.
Tenraz pokažomy to zabija nje kokota, ale to gótujomy raz ceło hynacej.
Móžośo se tek w drugich wustajeńskich rumnosćach wobglědowaś w cakańskem casu.
Robinsonowe wjasele běšo wjelike, ako k łoźi pśiźe. 
Wšuźi te mócne tych słabych teptaju a pódtłocuju a bogaśce wucycuju a kśuduju chudych.
Wałtoru, 27. awgusta, pśednosujo zeger 14:00 Elisabeth Tauber wót uniwersity w Bozenje (Pódpołdnjowy Tirol) w Serbskem instituśe w Budyšynje na Dwórnišćowej droze 6. Tema su gólne bury, ako su we tej krajinje (pódpołdnjowy Tirol słuša k Italskej) wažny symbol tych, ako maju nimsku identitu.
Pśi tej góźbje comy Biancu Kökényes krotko pśedstajiś.
Mato Kosyk jo se wóženił, ale žeńska a syn njejstej powědałej serbsku rěc.
Měnim Antona Nawku, kenž jo móju pśichylnosć južo wubuźił ze swójim wustupowanim w Chrósće.
Łoni smy gronili, až njamóžo naša lawina byś lěpša a rědnjejša.
Edeltraud Tischerowa jo to cyniła a mimo togo jo wobźělonych rejtarjow a pśiglědowarjow wjelgin rědnje wuwitała w serbskej rěcy.
Pón smy sebje te dwaźasćalitrowe sykawy na kśebjat powjesyli.
Šukulina jo była cesćona wósobina we jsy, ale teke Chóśebuske duchtarje, kótarež jej kradu dowěrichu, su ju wjelgin chwalili.
Wuchwalone až do njebja
Něnt dejm se nowo orientěrowaś, nowe nadawki sebje stajiś a se za tym pšašaś, co jo za mnjo wažne, kak swój slědny žywjeński wótrězk wugótujom.
Pśi tom buźo Domowinska kupka wěsće nejwěcej pominana!
Dolnoserbski gymnazium někak w lěśe 1992. Na lěwem boce jo "baraka" wiźeś, tencas jo tam była turnowaŕnja.
Wósebnje worduju kónje njeměrne, gaž kónjecu kšej cuju.
Ně, to było sromota!
Pótom samjaki maju rogowe mózole na nutśikownych bokach palcow, z kótarychž pomocu mógu samicy pśi ramjenjoma wobpśimowaś.
Gaž srědki za serbske dušepastyŕstwo su w etaśe krajneje cerkwje zapisane, pón tak malsnje tam njepśidu zasej wen.
Tak se tek sta.
Tyźeń pětk do njeźele su
Na zakładnej šuli w Žylowje ga se źowća a gólcy južo žedne lěta pó WITAJ serbsku rěc intensiwnje a wuspěšnje wuknu!
B: Mě jo ten kjarl tak wšojadno.
SOS, 3. kran, 6.
To su wšykne wjelgin woblutowali.“
Pó zaměstnjenju w internaśe ned na kšomje města, źož smy ze Rzepina pśijěli, su naju tam pšosyli na swěźeńsku wjacerju.
Wezmi balon.
Kijaški su kulojte, zrownane, roznogaśowane a krotko kósmate.
Toś mam tip.
"Źinsa wobźěłujomy se na slěpjańskem kulturnem žywjenju, na pśikład pśi tšojenjach ako mark jatšownych jaj, kjarmušowy mark, tšojenja z rěda Nałogi-Drastwy-Tradicije a na gódownem marku seniorow ze slěpjańskim ‚dźěćetkom‘.
Bur njejo wšyknych znał a jo se za mjenjami pšašał, se wě serbski.
Wotpołdnja zeger 14.00 se wóna zachopijo.
Kněz Bricl a kněni Olga Benešova stej nam w měsće Chřibská wjele pomagałej, aby namakali dom, źož Erika Teplá źinsa bydli.
Kužde lěto woglědaju tysace turistow, dowolarjow, stawizniskich slěźarjow a zajmcow do togo muzeja, ku kótaremuž słušaju bydleński chrom, swěźenišćo, brožnja, pólna brožnja, groźi, pjakaŕnja a zelowa zagroda.
Źinsa nic nadpadnego how njejo.
„Plic, plac“ za wušy
Njeźelu, 29. měrca, jo dejał se wótměś nalětny koncert z Błośańskim žeńskecym chorom we woponowem zalu Lubinskego groda.
Su nastali sonety na mólby abo muzikowe kuse.
Eksistěruju kritiski wótwažowane rěcywědne argumenty pśeśiwo awtentiskosći teksta, naraźowane wót rozdźělnych awtorow.
Kněžo, daj mě swóju zmilnosć se dostaś, aby ja žywy był. Ps 119,77
Za wjeliki part jo se to dolnoserbske "śišćane" derbstwo juž digitalizěrowało, ale njejo se dalej wobźěłało.
Ze spódneje łopjenoweje rosety rostu rowne, bogaśe roznogaśowane kwiśonkowe kijaški, kótarež rowno tak kaž kwiśonkowe šyški maju załzowe włoski.
Na zachopjeńku zachadnego stolěśa jo jaden Borkowaŕ z mjenim Šlodaŕ (Schlodder) w Rheinlandskej žywy był.
Za łopjenko a CDejku su nejwěcej pśiźěłali sobuźěłaśerje Serbskeje kulturneje informacije Lodka w Chośebuzu a SKI w Budyšynje.
Namakajośo sebje městno we kuli, źož cośo reagencowy głažk fiksěrowaś.
Žedne familije su južor swójo pśiźenje pśigronili.
Kaki feedback daju dorosćony k dožywjeńskej sćažce? Teke wót nich pśiźo dobry feedback.
Pócesćone za cesnoamtski angažement: zastupnik chora Concordia, Doris Ratzschowa z Ludoweje solidarity a fotograf Ingmar Steffen – mjazy nimi šołtowka Ira Frackmanowa.
To ma swóju pśicynu w tom, až źiśi a młodostne w našych šulach njesměju nawuknuś serbski pisaś, cytaś a powědaś.
Malsnje ženjo k stupnicy a – wiźi kasu.
Ja młogi raz teke mjenam; ale wón měni, až ma swóju dobru strowotu tomu njewomucnemu bjerštowanju pśipisaś!” Stary nan jo sebje tu radu za wušy zapisał a wót swójogo 60. lěta bjerštujo wón teke…
Za maj jo pótom słyńcne nalětne wjedro pśipowěźone.
Som šeł k šołśe a šulskemu wjednikoju.
Comy wó tom powědaś, co jo raz we jsy se tšojło, se na wažnych wejsanarjow dopominaś, wó tšojenjach se wulicowaś a pótom teke serbske spiwy zgłosyś, na kótarež se luźe hyšći domysliju.
Teke lětosa su w źiśowni na 30. jatšownem zasej majski bom stajali.
Leonard Norman Cohen jo był kanadiski spiwaŕ, basnikaŕ a muzikaŕ.
Dla cogo ga teke, Baršćańske piwo jo lěpše.
Prědny tyźeń rožownika wostanjo dalej tak rědny.
Dla togo ma kněz Jacob jano małko fotografijow wót jeje familije a dalšneje swójźby.
"Pó pśespytowanjach deje pilotowe projekty se startowaś", jo Kosyk dalej rozkładował.
Ceła pśiroda běšo w zwaźe a zdašo se kóńc byś wšyknych wěcow.
Ulrich Wünsch jo zajmnje powědał wó wobydlarjach zwěrjeńca a wjele kurioznosćow wulicył.
Nam se to spódoba how górjejce na gałuzkach.
Wobej stej wótwórjonej wót 8.00 do 17.00, na sobotach wót 9.00 do 11.00.
To se wě, až smy jogo žycenje społnili.
Wósebnje pak dej se pśipóznaś, až Ulrike Menzelowa se teke zajmujo za serbsku rěc.
Wótpósłańce bramborskego krajnego sejma su w slědnem casu na kněžaŕstwo pšašanja stajili, kótarež serbske kubłanje nastupaju.
stwórtk, 15. oktobra /winskego
Kněz Frahnow jo samo dojśpił, zajm za te swěte pisma pla našeje źowki zbuźiś.
Kuždy raz smy něźi 50 porow.
Pśeto wón pśikaza, ga buchu stwórjone. Ps 148,3.5
Jaden wót tych nejrědnjejšych casow jo był ten gribowy cas.
Hanzo Wylem-Kell,wótpósłany Serbskego sejma a pśedsedaŕ Łužyskeje aliance jo źaržał grono wót politiskego potenciala, kótaryž štycy we jadnej regionalnej łužyskej partaji.
Kupka „Serbska namša” Was wutšobnje pśepšosyjo do Cerkwice.
Awto tuta: »A Majk, ten hyšći drěmjo.«
Čiwawy se mě bóje.
Něźi pó 5 minutach se graśe skóńcyjo.
Suknja dorosćonych ptaškow maju wót drugeje zymy.
Z tym buźo uniwersita móc kooperacije z pśedewześami wutwariś a transfer wědy zmócniś.
Pokazaś kśě teke, na kaki part wužywaju swóje wjelike burske dwóry na něntejšny part: ako gósćeńc z rědnym dwórom, za wótwardowanje chórych abo ako dwór za wognjowu woboru, ako tuchylu maju prědk.
Agrarne drustwo w Kśišowje źěła nowu silažu
1996 sćo dostali myto Domowiny.
Snaź buźo k słyšanjeju teke w Janšojcach w lěśe 2021 na swěźeń dujaŕskeje muziki? Tak "wobchytuju" luźa z teju śopłeju paru.
Dobry pastyŕ ga cyni wšykno za derjeměśe swójich wójcow, což tencas jo było napšawdu wjelgin napinajuce źěło.
Cele teliko porow ako pśed 10 lětami njejo se lětosa 13. februara na 120. zapusće w Turjeju w stanje pśi sportnišću pśinamakało, ale 128 porow jo teke bejna licba – lětosa wěsće nejwětša na wšyknych zapustach.
W jadnej rědowni su sromośili wuknika ako pśeradnika, dokulaž jo se kśěł dalej na serbskej wucbje wobźěliś.
Nos jo pyskaty a wjelgin pógibliwy.
Luźe ze susedstwa pśiženu - a zapłakuju.
Tu drogowańsku wustajeńcu móžośo hyšći až do 24. nowembra w Dešnje woglědaś.
Póchada z pódpołnocneje a srjejźneje Ameriki, ale něnto teke w Europje a Japańskej wustupujo.
Dogromady jadnasćo luźi jo se dnja 24. januara na njom wobźěliło, mjazy drugim z Górneje a Dolneje Łužyce, ale teke z Pólskeje, Bayerskeje a Pósarskeje.
"zežywidła", "grajki", "zwěrjeta".
Wojna jo šła ku kóńcoju.
Ceptarili su južo nazgónjone Margot Hašcyna, Till Wojto, Angela Šurmanowa, Colett Šampatisowa, Madline Gjarźic, Torsten Mak a Franc Juro Deuse.
Zapšawym mamy tśi Witaj-wótkubłaŕki.
Druge luźe su jogo a staršego bratša dowjadli do lacareta we Worklecach/Räckelwitz.
Niźi žedne zerncycka, głodna jo ta sykorka.
Won jo chwalił z wjele słowami zamožnosći źiwadłownikow.
"Póchadam ze srjejźneje Łužyce."
Na głowje su měli wěnaški z pisanych kumštnych struskow a rowno take struski su měli na nadrach pśityknjone.
Tam až do źinsajšnego archeologi ryju a slěźe.
Mama sejźi w dobrej śpě, papa jo hyšći na źěle.
Božko mamy tuchylu jano tśi wušywańske ramiki!
Serbske koparje
Zachopjeńk buźo zeger 17:00.
Ten tyźeń, kenž maju wšykne rědownje wót 21. - 27. junija, ma głownu temu “Naša šula něga, źinsa a witśe”.
Cuju se wusromośony! Něnto som pšawiznikoju nadawk dał, na zakłaźe kazni za šćit pśed mrětwami za mnjo wó wurownanje skjaržyś.
Pśechod 03".
Wót Lee-Anne Schellschmidtojc jo Kathrin Lehmannojc groniła, až wopytujo konsekwentnje serbski powědaś.
Pótom pśewóźijo ceła wjas spiwajucy to śěło až na dešańsku mroku, źož caka tamna młoźina z fararjom Rizom.
Jano w tej jadnośe cujo se luź dopołny.
Źiśi w Siem Reap w Kambodžy woglědaju sebje ten program.
Se wě, až ma se pótom teke pśepytowaś, lěc jo wšykno pšawe, což wulicowali su.
Wuspěchy mójogo źěła – tak pišo dr.
A licyś ga móžoš w kuždej rěcy, za to njetrjebaš serbski wuměś.
Timo ma teke pśedmjat serbšćinu.
Na kóńcu su šli na farski dwór.
W mójom starstwje južo wjelgickano njeplanujoš.
Prědku stej kšacałej ze žnjowneju kronu Katja Rochojc a Mathias Šemjel.
Wopomnik bu wót 222 cyglow wutwarjony a jo dogromady płaśił 43. 000 euro.
Jo wugbała wjele za dorost a digitalizaciju.
Se wě dajo se špalěr wubarwiś a tak pśed mokšotu šćitaś.
Njedaloko našogo bydlenja jo měł
W Barbuce jo se wobnowiło sportnišćo a natwariło jo se socialne twarjenje.
Zapłaśiło jo jim prodrustwo to śěžke źěło z naturalijami – z kulkami, kulawu a marchwju za tu kuchnju a teke ze słomu.
Kak mamy to rozměś?
Ze swójimi štuckami, wulicowańkami, reportažami a anekdotami nas wobogaśijo.
 Mysliś sebje mógu wšake, ale chto mě groni, lěc mam pšawje?
Domowinske kupki ga su w zajźonych lětach wjele k dobremu gmejnow naźěłali.
Wótergi Lutki sćelomy teke z postom.
Wutšobnje Was wšych strowim a za lěto 2000 žycym kšutu strowosć a wjele wuspěchow we Wašom njelažkem źěle!
Ale njelažy ga Oldenburg w Dolnej Sakskej pla Bremena?
Glědajucy na te licby, jo wěste, až Radušańska stacija buźo skerjej zacynjona.
Jogo manźelska Ana, z rodom ze Šejnejdy, jo jogo wó pěś lět pśežywiła.
Forma togo, lěc app abo webbok, njejo hyšći póstajona.
Ako „prědnu pomoc“ jo šulski amt pśiwóstśił swójo pytanje za wótnabocnikami.
Zagronite za šulstwo we wokrejsnem zastojnstwje su južo až do septembra pósłali na jadnotliwe šule wótpowědne pódłožki a formulary a žedne šule su to južo wótedali.
"Toś pśenajmujom pśecej wót soboty na jaden tyźeń, tak rozmjej móžom wšych wósobinski pówitaś, pón njejo mój źěłowy cas".
W pśizemskej etažy su měli Schmelzojc swóju mału lodu z tekstilnymi wórami.
Zasej dejmy wobejś bliskosć lubych luźi.
Źiwno pak jo jomu było, až jo Złoźejic šlawch zazdaśim wjadł rowno z juchoweje jamy až do kšetowišća.
A wšuźi informěruju něnto tofle wó historiji Peter’s Hill.
Weto su how a tam hyšći małe lody, źož pśedawaju zežywidła, postowe znamki a snaź "Nowy Casnik".
Wóna jo była srjodu tyźeń wósebny gósć Serbskego blida, kótarež jo stojało pód znamjenim Bramborskego tyźenja žeńskich a měło temu "Kak ta kuražěrowana rowniska žeńska cesnoamtski se zasajźujo za zdźaržanje slěpjańskich stronow!" Edith Pjeńkowa jo se naroźiła w lěśe 1939 w Rownem.
W Běłej Górje jo był jano jaden peronk.
Źinsa hyšći jo Edith Pjenkowa aktiwna na politiskem pólu ako starstwowa prezidentka Serbskego sejma.
Pla takego wjedra nejskerjej zemja njebuźo schnuś, tak až njamógu z mašinami wobjězdźiś póla.
Wšykno jo wupadnuło.
Ale narski ako jo był, jo se chapjał rozglědowaś: te nazymske bomy, te drogi a sćažki, te domy a te pola: »Kak rědnje to wuglěda!«
"Smy žywe na zakłaźe swójogo publikuma a ze swójim publikumom."
Jadnučki wuměłc wjacora, kenž jo dejał wěcej raz na jawišćo, jo był Stefan Kießling, kenž jo w oktobrje zachopił swój muzikowy studij w Lipsku.
Tam su byli wjelicke wiki suknjow Chtož jo był slědnu njeźelu, 16. junija, na chóśebuskich Skótnych wikach, ten jo se źiwał.
Nowy Casnik: Wy sćo pśewzeli nadawk pśedsedarja ZSW.
Zakopowarske nagrono jo źaržał Měto Pernak, jogo dłujkolětny pśijaśel z Barlinja.
How jo jich wutšobnje wuwitał B.
Wupyšnjona cerkwja jo wšo barwiła ze śopłymi barwami.
"Rěc stoj prědku", jo Krestin wuzwignuł.
Kak jo pón móžno, až jo 1943 wumrěł ako chudlaz?
Druga sćěna dej byś pśi nowej źiśowni – něźi 350 m dłujka a dwa metera wusoka.
Ako smy zgónili, jo teke kurs A1 se pólěpšył, a wužywarjam stoj update k dispoziciji.
Organizěrowanje wuběźowanja młodych talentow
Brunicowy plan musy byś na kóńcu wobtwarźony wót sakskego statnego ministarja za wobswět a wuwijanje kraja.
Ako šulski gólc jo wón něga raz chopił kubłaś pcołki.
Tomu pak njejo se lubiło, až dej pśidaś kuse swójich gruntow za drogu.
Musyli to byś, wóstanjo teke samučka how .
Dla cogo taki Barlinaŕ se tak za to serbske pilnujo?
A naše starjejše teke pjenjez njejsu měli, nas ze słodkosćami roztśeńtśliś.
Ako jo se pokazało, su to byli młode luźe z Kozlego pla Drjowka.
Źiśi stanu a spiwaju slědujucu štucku.
"Mam w swójej tašy kapsne pjenjeze."
Kužde lěto pak how njebuźomy z našeju olympiadu, pśiduca – ta 45. – buźo we Wodowych Hendrichecach (Seifhennersdorf) w górnołužyskich górach.
Chtož lubujo naturu, móžo wjele we biosferowem rezerwaśe dožywiś, a teke źiśi mógu se kreatiwnje, grajkajucy zaběraś: Pśepśimaś wšake a gódaś, co to jo, wuzwóliś sebje ptaški a zbóžka a słuchaś na jich głose, a wjele wěc.
Rědny program stej wugótowałej 3. rědowni z basnjami, spiwami, rejku a z graśim na flejśe a fidlach.
Jawiła jo se teke rozdora mjazy serbski powědajucymi a serbski njepowědajucymi Serbami.
Fryjne pory (jich jo było 51) su se zmakali pla Smalic, te ženjone pśi domje wognjoweje wobory.
To njejo žedna pśeśiwnosć.
Tśo fararje – Helmut Hupac, Dieter Schütt a Cyril Pjech – su wordowali pócesćone za to, až źarže w Dolnej Łužycy serbske namše a se angažěruju k lěpšemu serbskego cerkwinego žywjenja.
Wón se pśiwěžo šorcu a jim kažo ku blidu.
Jozef Pekara z bliskich Rajeckych Teplic jo tam wutśasał a z drjewa natwarił wjeliki wobraz.
W tom lětnem casu zgótuju wukniki we wucbje GŹT zapalne kule z drjewa, drota, sukna a wóleja.
Toś te wustśigane wobraze scyniju na špundowanje.
Pjas jo lubował wšo, což jo było pisane, a jogo nejlubše graśe jo było ganjaś za kijami a gałuzkami.
Ceje pšawo płaśi wěcej, Wernera Domainowe na swójo wobsejźeństwo abo Vattenfallowe na dalejwjeźenje jamy?
Wšak njejsmy kśěli nikogo domoj słaś.
Šesta kandidatka, Birgit Kaufholdowa, jo dostała 265 głosow, nejmjenjej, a stakim njejo wordowała wuzwólona.
Pla słabych wězbow njepśechadaju elektrony wót jadnogo atoma na drugi a se teke njewutwóriju wězbowe elektronowe póriki.
Zlip nejpjerwjej ptaška na papowy krejz!
Wušej 20 procentow bźezdźěłabnych jo na pśikład Běła Wóda tegdy měła.
Na wobrazu wiźimy twarjenje „Lichotneje uniwersity“.
Ja pak som se jano mało słowow spomnjeła", wóna wulicujo.
Njeźelu, 27. oktobra, swěśe wót zeger 15:00 kjarmušu na Njepilic dwórje.
Łacne łopjena Wjele wódy łopjeno trjeba, zgónijomy ze slědujucym eksperimentom.
Teke spiwanje njejo felowało.
A togodla som kśěł z mało słowami jadnorje muziku zagraś daś.
Serbska rada buźo wobradowaś
Tak jo wón zestajił a napisał nowy Dolnoserbsko-nimski słownik, a južo wjele lět dłujko nawjedujo Dolnoserbsku rěcnu komisiju.
Som wobtužony, až někotare sćěnowe wobraze su byli znicone.
Wokrejsne zastojnstwo jo do swójogo nacerjenja nowego statuta to dwójorěcne mě južo zapisało: Pśedsedaŕka wuběrka Margit Neugebauerowa jo jo chwaliła, měnjecy, až to jo wažny symbol za wokrejs, źož wětšy źěł Serbow bydli.
Jogo naraźenja a pokazki smy do koncepta pśewzeli.
Nan jo se kradu wjaselił, až jo měł tej góleśi slědk.
W swójej śpě se sednjo na kokac na woknowu delku.
Wón ga jo "šef" jogo muzikoweje kupki, ako jo z 18 gercami nejwětšy źěl ansambla, kótaremuž pśisłuša tuchylu něźi 60 cłonkow, mjazy nimi teke žedne "pasiwne".
Lk 18,9–14 * Hef 2,4–10 * Ps 140
Docełego pak jo było zmakanje, kenž dr.
Mjazy wužami jo teke wužowy kral.
Toś jo wjasele, až su wujšli nowe dolnoserbske knigły za źiśi wót wósym lět.
Za to, až se w Gołkojcach serbska wucba nejpjerwjej ako źěłowy kružk zarědujo, powěda z wida Kocha teke pśikład w Drjowku.
W Lesothu kněžy měrna, śopła klima z dešćowym casom w lěśu, pótakem mjaz oktoberom a měrcom.
Ten mjeńšynowy pasus dej zněś: „Stat glěda a cesći identitu domorodnych mjeńšynow a ludowych kupkow, kótarež su w Nimskej pśipóznate pśez ramowe wujadnanje Rady Europy k šćitu narodnych mjeńšynow“.
Rogozno/Willmersdorf
Pomnik k cesći padnjonych wójakow jo se saněrował, rozpokazowanje bomkow jo se organizěrowało, a nowe tenisowe blido za hort jo se wobstarało.
»Co to dej?«
Telik to njebuźo, jo gronił generalny sekretaŕ Nimskego zwiska burow.
Z ABCeja.
Žycym Witaj-źiwadłowej kupce dalej wjele wuspěcha a nejpjerwjej połny zal źiśi, starjejšych, ale teke młodostnych w Strjažowje a w cełej Łužycy, w tej Dolnej rowno tak ako w Gornej.
Su argumentěrowali, až w slědnych lětach jo turistiska infrastruktura teke w mjeńšych gmejnach rosła, až turistiske wuwiśe se jano gromaźe dalej wjasć móžo.
Jaden raz jo se to raźiło – 2012 na EUROPEAŹE w Górnej Łužycy.
"Ale mej wobej móžomej kužda tu drugu narownaś, gaž jo nuza", jo Uta Henšelowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, dodała.
Južo 2. nowembra su se wóni zasej wudali do Budyšyna.
Ja som ten Kněz, kenž to wšykno cyni. Jez 45,6–7
Pśeto na historiskem boce ma město wjele zajmnostkow.
Bórkowy wobstoje pópšawem z tśich źělow: ze jsy, źož maš same kjarcmy a lody, dalej z Kupaŕskeje a Prizaŕskeje gmejny.
Wšykne wobydlarje srjejźneje a połnocneje Europy maju až do źinsajšnego dnja wusoku źělbu tych pastyŕskich genow a powědaju indoeuropsku rěc, a to jo mócny argument za „stepowu hypotezu“ ‒ su južo pśed 5 lětami genetikarje wuznali.
Drje toś ten jo pódobny w morfologiji mjadwjeźam, genetiskich pśepytowanjow dla pak z toś tymi jano daloko pśiswójźbny a se skerjej do swójskeje swójźby, Ailuridae, wjeźo, abo se wjelikim mjadwjeźam pśilicyjo.
Ceptarje, kótarež su kśěli ako šulske wjedniki abo zastupniki źěłaś, su dejali pšosby stajiś a wótpowědne pódkłady wótedaś.
Horst Adam, 32 lět šefredaktor Nowego Casnika, jo wšuźi znaty: We našych jsach kaž teke w Měsće.
Cesto jo woglědał do Dolneje Łužyce, jo how drogował pó Błotach.
Jeruzalem jo był rozbity.
Dobrych naraźenjow jo dosć.
Gmejna Njabožkojce z wejsnym źělom Długi ma jano něźi 270 wobydlarjow a to ga njejsu wšykno jano młode luźe.
My smy musali w La Romana wobmysliś, kak dalej.
Z tymi pjenjezami jo wejsna pśirada wjele projektow zaspickich towaristwow spěchowaś mógała.
W radnicy jo wustajeńca z mólowanjami źiśi "Taka rědna jo mója drastwa".
»Jo, wóna ga jo mě wulicyła wó swójom wulěśe z tymi turistami.«
Žedne z tych pak njejsu w Dźěwinje rosli, su z drugich, wětšych zagrodnistwow — na pśikład ze Žytawy.
Rostliny su w měrnych regionach pódpołnocneje hemisfery rozšyrjone.
"Wón jo kśěł serbsku rěc wuknuś a jo nas wšyknych rozbuźił", jo wulicowała mama.
Płaśił jo w slědnych lětach ako nejstaršy aktiwny wuměłc na cełem swěśe.
Młodoserby su měli wjeliki wliw na wšake strony serbskego kulturnego žywjenja.
Wón jo wuměł woblicyś mjasecowe faze, a teke dny, na kótarychž planety budu stojaś we wósebnych pozicijach, a na tom pódłožku jo wón zwěšćelował wjedro a gódne case za rolnikarje – něco, což jo se pó źělach rownało źinsajšnym horoskopam.
We internaśe „Handrij Zejler“ su Serby z Górneje Łužyce konsekwentnje serbowali, což jo jej zaprědka śěžko pśišło. „Ale dobre rozwucenje we serbskej rěcy pla Hynca Rychtarja a Gretle Michałkoweje jo mě pomogało.
* 1940 na Górach a tam bydli, žurnalistka, 1992–2000 wjednica dolnoserbskego rozgłosa
Wójaki su zachopili póstupowaś tam a zas, jaden – dwa, jaden – dwa, wuški su se drěli a bubnarje bubnowali a pěški su ze zablami machali a ze stśělbami a bajonetami zejgrawali, až kněz faraŕ a jogo kuchaŕka njejstej se mógałej doglědaś a stej ze zaźiwanim ruce styknułej.
Zwětšego su źiśi pśi wóspjetowanju toś togo graśa wjele sensibelnjejše a słyše wěcej wšakich zukow.
W tych portrejach jo ten wót drjowkojskego zubnego gójca Wilhelma Bödeckera, kenž jo měł cwiblowanja nastupajucy dokóńcne dobyśe.
Libo co knigły tak pisaś, až se wóni cytaju hejnak „roman”.
Towaristwo serbskich rybakarjow jo se pśepokazało na bórkojskem swěźenju
Tam njejsu jano "docěrowali".
Hef 4,(8–10)11–16 * 1 Pětš 2,18–25
Źo twarje tśmjele swóje gnězda?
Postajaś comy našu šulu teke wuknikam zwenka prozninow.
Skóro złožyjomej naju abituru na DSG a pón Łužycu nejskerjej na dlejšy cas spušćijomej.
"To nejwažnjejše jo za mnjo było, až žrěbje pśiźo malsnje k maśerinemu mlokoju.
Projekt jo nastał pó wuměnje wuknikow Erasmus-programa, ako jo młoźina z Chóśebuza na woglěd do Norwegskeje dojěła.
Weto jo se wu nas doma cesćej wó njom powědało.
Lubij jo město w Górnej Łužycy, na krotkozajtšnej kšomje serbskego kraja.
Wó wšom tom jo było to grono gano w Chóśebuskem měsćańskem parlamenśe.
Swój diplomowy koncert som měła z orchestrom a chorom SLA a Tachańskim chorom (Domchor) w budyšyńskem źiwadle.
Njeźelu, 1. februara, buźo wjeliki ruš w Žylowje.
Zeger 19.00 buźo na sportnišću reja, zeger 22.00 zachopijo se 1-euro-party za młoźinu.
Helmutko płakajucy se wobara: »Ja ga njejsom zewšym nic handał.
Změnjenje wustawkow župy Dolna Łužyca
Te stare luźe, kenž hyšći serbski powědaju, su glucne, až hyšći něchten se zajmujo za nich a za to, což wěźe a wuměju.
Teke stwóŕba buźo licha wót nuznosći stłaśa ku kšasnej lichośe Bóžych źiśi.
Mě jo wažne, až pokazujomy zwiski mjazy starymi a młodymi.
Awtorka materiala jo Mila Nagorina a ilustrěrowała jo jen Barbara Begerowa.
Gerce z kapałow, ako zagraju na kokotach, a wobsejźarje kónjow by to se wě kśěli raźi kśěli wěźeś.
Rostlina jo w regionje Srjejźnego mórja rozšyrjona.
Žariś, žariś a hyšći raz žariś musy ten běrow.
Ja wužyju góźbu, wó měšanej rěcy pisaś.
Wóna teke rekonstruěrujo tu indoeuropsku „prarěc“ (Ursprache).
a basniś žednje se njoco mě, wěŕ.
Jaden źeń su pśišli kobołk, grošk a plack do śamneje góle.
Pśepytujo-li rěcywědnik jadno mě, zestaja sebje nejpjerwjej z historiskich dokumentow jogo nejwažnjejše formy.
Wótglědanje awtorki jo było tym maminorěcnym, nabóžnym, jadnorym luźam pomnik stajiś.
terminow.
Cechojc Měto ze Žylowa jo jěł ze swójima wołoma na pólo.
Kněz zachyśijo mysli ludow.
Pótom jo wšykno docynjone.
Něga źe jo to słowko lěbda něchten znał a toś jo naš ludowy pěsnjaŕ Fryco Rocha lubjej pisał swój »Wobraz mójogo žywjenja«.
Raz stej muž a jogo žeńska šłej do města.
Su zgłosyli serbske a nimske štucki a su pokazali dwě serbskej reji, a za to su dostali dobry pśiklask.
Serbski kral Juro jo musał pśenjasć wjelicke póniženje.
Jan Wjela jo był serbski spisowaśel.
Dešno: Pasionske spiwanje
Jolic sćo wšykno wobmyslili, maśo masiwny dekoratiwny objekt w gumnje, kenž buźo was dłujko rozwjaselowaś.
Bóže słowo jo žywe a mócne a wótśejše nježli kuždy na hobyma bokoma wótšy mjac.
Rowno něchten ako ja, kenž wětšy źěl lěta doma we Łužycy njejo, trjeba kontakt k maminorěcnym luźam ako ryba wódu.
Te pak do togo pśecej sama wuproběrujo!
Kukel jo rod ze swójźby nalchenowych rostlinow .
To móžo se hyšći pśiwóstśiś, dokulž něnto pomoga Błotam spódna wóda, ako wordujo wuplumpana z wuglowych jamow.
A pśecej hyšći jo w mójej swójźbje typiski, až wužywanje serbskego słowka pódšmarnjo žortaŕski charakter jadnogo wugrona.
Drugi drośik wijśo nejpjerwjej wokoło pisaka.
We studiji prezentěruju se nejwažnjejše dopóznaśa, ako maju cyniś ze něgajšnymi a aktualnymi pilnowanjami wó wótžywjenje wobeju serbskeju rěcowu.
Pó casu sćelnosći wót něźi šesć mjasecow samka póroźi jadnu młoźu.
Pětk, krotko pó napoł wósymich wjacor, jo wjelika śamnosć wobdała njemały źěl serbskeje Dolneje Łužyce.
Za wugódnośenje wuslědkow pśiźćo pšosym za tyźeń hyšći raz.«
Źiśi do 6 lět mógu se wšykno dermo woglědaś.
Ako som pśišeł na Dolnoserbski gymnazium, njejo se situacija ned změniła.
Wóni deje togodla casy raz wódychnuś a rowno tak jich instrumenty.
Kóńc tyźenja su towzynty swěśili měsćański swěźeń.
Źinsa a ned, z cełej wutšobu a z cełej dušu a z cełej lubosću.
Wobzamknuli su ten program za pśiduce nanejmjenjej źaseś lět na kóńcu 3.
Kak błudniki "lětaju"?
pětk, 3. julija /žnjojskego
Pśidrozne tofle w Slěpem su wšuźi dwójorěcne – w starem abo w nowem pismje.
srjodu, dnja 19. 9.: Magacin k wobjedoju, powěsći, wjedro, cytamy w NOWEM CASNIKU
Pódla cerkwineje temy jo zaměr Čechow a Serbow dalšne śěžyšćo togo zešywka.
Schmidtaz bliskego Chmjelowa.
Hermaš: Wjednica Trjebinskeje zakładneje šule Karin Krawcowa jo naraźiła Swěźeń serbskeje rěcy stwórtk dopołdnja w Trjebinje, a na njom budu wukniki rědownjow 1 do 4 zakładnych šulow pokazaś, kak derje wóni serbski mógu.
To se instrumentalnje ale teke wósebje pśez reju impozantnje pósrědnijo.
Zasajź pšawje a zapiš sady do zešywka!
Wjele rozwjaselenja jo teke dorosćonym graśe Lětajuce kiwije napórało.
Hyšći až do kóńca togo tyźenja jo wón we wobwodnem měsće Chośebuz — cirkus BUSCH.
Tśeśi źěł familijow jo wobzamknuł, až budu niźi wacej bydliś.
Typiske su teke kšywa, kótarež su z słoma abo sćiny.
Nejpjerwjej jo musał z tych pśestarjetych kamjen popjeł wuběraś a jen karowaś pó šyrokej deli pśez luku wen.
Z 1,5 mio.
Rusojski pósłańc Wladimir Grinin jo ju cesćił ako wjelicku kompoziciju we duchu pśijaśelstwa mjazy ludami.
Weto som dostał wót powědaŕki za zjawnostne źěło Serbskego sejma powěsć, až take zjadnośenje jo pšosyło w mjenju serbskego luda na 26.09.2019 pla zwězkoweje kanclaŕki, pla ministarja nutśikownego, pla pśedsedarjow frakcijow Zwězkowego sejma a pla prezidenta Zwězkoweje rady wó pśipóznaśe Serbow ako indigeny lud pó konwencijach a rezolucijach UNO.
Załožyła jo redakcija wšake rubriki - ako “ze šulow”, “z cuzych krajow” a “z pśirody”.
Raz jo se samo z 10. 000 kilomejtarjow zdaloneje noweje domownje na woglěd do Wjerbna wrośił.
Tam jo teke młoge artikle a wulicowańka wózjawił.
Naspomnjete jo dalšne mě.
W lěśe 1997 jo wóna dała domacnu, ako pomnik zapisanu, staru drjewjanu, hyšći ze słomu kšytu brožnju restawrěrowaś.
Wšykne styrjo bydle w internaśe južo 7 lět.
A zawěrno: Slědna gjarstka Nimcow we jsy se wliwam wjelikego swěta tak daloko ako móžno wobora.
Z tym jo mě móžno było, jano jaden směr serbskeje rěcy nawuknuś, na kótaryž som mógała se koncentrěrowaś.
Njeje měsćański stat, ale wobstoj ze źewjeś gmejnow.
Prjatkowanje a liturgiske nawjedowanje matej faraŕ Wolfgang Krautmacher a Cyril Pjech.
Fony teke wugranjaju, až dajo teje z tych krajow.
Ako Picański amt jo nam gronił, su zazdaśim złoźeje wu-kšadnuli tu toflu.
Naš nan jo kśěł, až se poram z nim sobu, mě ale njej’ se hyšći kśěło.
Někak połojca Bramborskich wuknikow njejźo na gymnazium.
»Co?« jo wołał fojt roznjemudrjony, »za to dejš mě drugu kupiś, ale rowno taku dobru!«
Sobotu, 1. junija, budu w Bórkowach prědne domowne wiki togo lěta. Wót zeger 8:30 do 13:30 mógu luźe tam nakupowaś sad a zeleniny, twarožk, mjod, měso, jěšnicki a rostliny.
Na jsy znata tšubawka – tak, tak!
W nowembrje togo lěta buźo Łužycafilm|Serbsko-nimska filmowa seś w ramiku 30. Filmowego festiwala Chóśebuz na pśiduce zmakanje pšosyś.
Wobźělniki pśenocuju w Sprjewinem campu, jězu a piśe dostanu w pensionje Zum Hammer w bliskosći a su ceły źeń ducy na slědach wjelkow.
Nejpjerwjej pak: Pałc, pałc, pałc!
W tom wšyknom pśekšasnje dobydnjomy pśez togo, kenž nas lubował jo.
Ně, som ga wuknuła na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Chóśebuzu a pó 10. rědowni som se wudała do Budyšyna na tamny Serbski wucabnikojski institut.
Chwalśo ze mnu Kněza a dajśo nam gromaźe jogo mě póhušyś.
To jo luštne było".
We źinsajšnem casu luźe skjarže a wósebnje młode, až njamaju žeden pśichod.
Nan: Jo, to jo wšak wěrno, ale wóni tu wěc lěpjej znaju, nježli naš Robinson; wóni bjeru k tomu dwójake drjewo, twarde a měke, a mimo togo wuměju tež tu wěc lěpjej, dokulž k tomu su wót młodosći pśiwucone.
Ps 25,6)
Smy ale tšubili kšajźu w brožni abo groźi.
"Hochoske hajtki" su se wót togo koncentrěrowali na dwójowójowanje.
We styrich lětach jo se wjelgin intensiwnje zaběrał ze serbskeju kulturu, wósebnje z drastwami.
03050 Chóśebuz.
Njejsmy byli te prědne, ako su se tam wobśěžkowali.
Jo wěźeła na njebju wjedro "cytaś".
Take póbitowanje su měli za dobre a wuspěšne wabjenje gósći, snaź tež wósebnje serbskeje młoźiny z wokoliny a pśedměsćańskich źělow Budyšyna.
Zapišćo jano licby wót 1 do 9, njezapišćo samsku licbu dwa raza!
Na špundowanju lažecy jo se wót nich pominał, až jogo dowjedu do torma Staroměsćańskeje radnice.
Wumyty a wobělony kulrabij na trějałku strějomy.
Kevin Lohr z Rownego (foto), serbski wuknik w 7. rědowni, jo wulicował we wjelgin rědnej serbskej rěcy, kak pilnje tam serbski wuknu, a za to jo dostał mócny pśiklask wšych pśibytnych.
Až jo to swóje płody njasło a se wupłaśiło, což jo dr. Evelyn Mühlberg-Seck wósebnje pla Gerharda Knabego wuknuła, móžomy něnto wiźeś w nowej wósebnej wustajeńcy w Serbskem domje.
Kśě na pśikład wěźeś, kak dłujko su Serby how južo žywe. “Słowjany w Němskej” - to jo titel teje wustajeńce, w kótarejž comy teke pokazaś bursku keramiku a ludowu architekturu.
Weto buźośo mě za tu wukšadnjonu noc a kólasowu jězbu ze Strobic do Žylowa dejaś płaśiś honorar.
To twarjenje Nowego Miłoraza jo se zachopiło na 26. juniju ze symboliskim štapjenim: Martin Klausch (pla LEAG wjednik wótźělenja za za management pśesedlenja), Enrico Kliemann (miłoraski prědkstojaŕ) a Reinhard Bork su woblali z wódu młody buk.
Ze źewjeśnasćo lětami: "Do Serbow!" Zachopjeńk lěta 1979 wobrośijo se na njogo wuměłska agentura SLOVKONCERT w Bratisławje z pšašanim, lěc njeby kśěł statkowaś ako wiolinist w budyšyńskem Serbskem ludowem ansamblu.
Jeje głowy partnaŕ pśi EUROPEAŹE a jeje pśigótowaŕ jo słowjeńska mjeńšyna w Awstriskej (Koroški Slovenci).
Tšochu wětše źiśi su pótom sobu futrowali.
Z tym co wón wugbaś, až błyšć a elan rěcneje šule pśenjaso se na Witaj-centrum.
Zapalonosć nimskego a serbskego wobydlaŕstwa njeznajo w lěśe 1461 prědny raz wobspomnjetej błośańskej jsy Bobolce žednych granicow.
Z toś tym źěłom jo Muka dolnoserbskej rěcy napśecej pomnik stajił.
Wobej stej teke w diskusiji powědałej - wósebnje wó nadawkach, kenž ma župa społniś w pśichoźe w šulskem a młoźinskem źěle.
Napšašowanje swójźbnych, stare dokumenty a teke cerkwine knigły su mě informacije k tomu dali.
Wjele luźi njeskoboźe se rozgranjaś friziski we měsće, dokulaž njewócakuju, až jich budu rozměś.
Dalej deje se zaměrne rozgrona ze starjejšymi wjasć a pśechod wót KITA do šule hyšći lěpjej wugótowaś.
Jo to kraj – moderny, ale teke romantiski.
Ten žałosny wołašo, a Kněz jogo husłyšašo a pomogašo jomu ze wšyknych jogo nuzow.
Wšykne swěźenje financěrujo młoźina sama.
Ekspoziija se wótwórijo wałtoru, 6. julija, zeger 14.00 pśi góźbje 90. narodnego dnja fotografa, ako jo se naroźił 1920 w Bórkowach a jo tudy teke do šule chójźił. „Gólc z Błotow jo fotografěrował na cełem swěśe, jo był gósć pla maharadžow a wjerchow“, tak to mjazy drugim stoj w domowniskem kalendarju „Stog“ z lěta 2007 wó žywjenju Bórkowarja.
Pótom wobjed w Serbskem dwórje, dwójorěcnje jěsć a piś we "Wendischer Hof – Serbski dwór".
Ja som hyšći žywy pśez twóju gnadu a mógu na tom nowem dnju hyšći pśed tobu móju wutšobu wusypaś.
Na ten banśik móžoš hyšći druge wěcy pśipowjesyś.
Bóžko njejo mógał do statka stajiś, což běšo 22. 1. 2006 pisał: – Hyšći źinsa se pšašam, źo su te "kisty" z rukopisami Fryca Rochy wóstali? We lisće wót 19. 6. 2009 skjaržy nad denuncěrowanim starkego ako "Nazi", až njerozeznajo se mjazy napšawdnymi hitlerskimi, priwatnym luźom Rocha a powołańskim žurnalistom, kenž jo dwě lěśe ako redaktor w zajmje wobstaśa Serbskeg Casnika loyalnosć pokazał.
Młode pjero ’90“!
W slědnem wokognuśu su pśigronili hyšći tśo Łakomske.
Wóna njewě, až jo to kócka.
Pśi wšym jo wótgranicowanje mjaz jazorami, gatami a łužami atd.
Jaden z tych cłonkow kupki - faraŕ Klaus Lieschewsky z Wětošowa, roźony Barlinaŕ - togo fararja w Altglienicke derje znajo.
Na tu wizu jo wopokazała źěk a pśipóznaśe Dešańskim luźam za to, až su ju pśi krajnem wuzwólowanju łoni we takej wjelikej licbje wuzwólili.
Z města jo nejlěpjej pśijěś – ako na kórśe wukazane – nejpjerwjej pó droze B122 k Baršću, w góli 6 km za městom wótbocyś na lěwo ku Gubinu (B 97).
Źinsa som jadnučki we jsy, ako pšawidłownje namšu źo.
Abo móžoš ty swěśiś tak ako latarnik?«, pšaša cuzy.
Starjejše su teke pśipódla byli.
Wšake su wóni tśo pśeraźili, což tenraz lazujoš w njej.
Pśeto Kněz, naš wšogomócny Bog, jo kralojstwo dostał.
We wjelikich sudach se zběra termalna wóda, a ten źěłaśeŕ ma to wšykno na starosći.
Mam how znatego, kantora, kótaregož som z listom zlažka pśigótował na naju nadpad.
Pó njom su južo 1963 – k jogo 150. narodnemu dnju – pomjenili drogu w měsće: Leichhardtowu aleju.
Stara Jurkowa jo mě ten stary recept raz do rady dała, ako jo se ju narska redaktorka za tym pšašała.
Michał Rożek jo pólski stawiznaŕ.
Z głosnym pśiklaskom su pśiglědowarje je pśiwitali.
Pótakem, comej chwataś! 
Toś ten wjeliki turněr jo se pak šmarnuł a se pśestarcył na lěto 2021. Pětk pśed swětkami su se žedne cłonki wót Serbskich koparjow pó wjele tyźenjach zasej zmakali na sportnišću w Dešnje.
Nejlěpjej daju se wobglědowaś zwěrjeta a rostliny wót cołna.
Chóśebuz jo z tym docełego prědna komuna w Bramborskej, ako ma teke wósebne serbske wustawki.
To jo była wobuzna wěc!
Jo, taki jo wón był.
Ten wopon wisy něnto w pósejźaŕni wokrejsnego sejma w Lubinje.
Teke gaž toś ta pěseń se njewudobyła žedne myto, toto wustupjenje jo był zachopjeńk jogo profesionalneje kariery.
Wón jo je dał w měsće pla firmy Rotec Bürotechnik wjelike napóraś.
Njebuźo-li se wótněnta padaś, ga móžo ten zły scenario wót łońskego lěta se hyšći raz staś.
Njerozgniwajśo mě pśez wašeju rukowu statk.
Nadawk na zachopjeńku jo był slěźenje a pótom cłonki wótźělenja su dejali wědu wó serbskich stawiznach a kulturach do luda wunjasć.
Ludwig Ela, Arnošt Grofa, prof. dr.
Wjacor jo pótom - kak mógało hynac byś w Škodowje? - kupka „Na Und“ k reji grała, kaž juž pśi pśeśěgu a źeń do togo pśi camprowanju.
portrejowy rěd: młode luźe ze serbskimi kórjenjami
A ten jogo weze ze sobu k wobjedu. 
Co měnitej wobej politikarja k wuglowemu kompromisoju a strukturnej změnje? Hoffmann jo ten wuglowy kompromis kritizěrował, měnjecy, až kněžaŕstwo jo swóju zagronitosć wótwaliło na jadnu komisiju, rownož we kněžaŕstwje jo dosć fachnikow a kompetentnych luźi, ako wěźe, co jo trjeba.
Wuglowe jamy su južo wjelgin blisko pśed Chośebuzom.
Tam su se jim wósebnje spódobali nowe na metalu pregowane wobraze ze serbskich powěsćow.
Co gótowaś za dalšne rozwijanje narodnego sebjewědobnja a wósebnje teke za wuknjenje a spěchowanje serbskeje rěcy? — Wšykne toś te pšašanja, kenž su na rozšyrjonem zmakanju Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny łoni w nowembrje w Turnowje w srjejźišću stojali, su teke byli głowne wopśimjeśe delegatneje konference Kalawsko-Lubinskeje župy sobotu prědku tyźenja.
Ale to how směś wiźeś a słyšaś a byś za chylku z tymi drugimi we tom krejzu gromaźe, za to som Bogoju źěkowna…” Mało słowkow jano z guby 87lětneje Picanarki.
Naše muzeje na app
"Mamy woglědaŕki a woglědarje z Nimskeje a z wukraja, ako pótom zagórjone a z wjelimi nowymi dopóznaśami naš muzej spušćiju", groni Sabine Kampradowa, kótaraž jo ako wjednica muzeja wót 1997 za to historiske wustajanišćo zagronita.
»Ja leśim pśez dymnicu k luźam, a chtož mě stajijo talaŕ z mlokom jagły, ten dostanjo tolaŕ.«
Woblico, ruce a noze wuglědaju w pśirownanju k tomu skóro śamnobrune.
Togodla wón wobzamknu, wokoło swójeje pěskoweje murje tśi łokśe šyroku a tež tak dłymoku jamu wuryś a wšyknu zemju na ten nawal (murju) spóraś a jen z takim wó tśi łokśe pówušyś, tak až njeby winikam móžno było, do jeju wobydlenja pśiś. 
Słyšym-lic źinsa někaku kompoziciju Čajkowskego, mam pśisamem pśecej ten rědny domcyk w Klinje pśed wócyma.
Won woglěda pšawidłownje Witaj-źiśam a jo za nje napisał tu mału baseń, małe gronko.
Ja wěm wót jadneje ruskeje žeńskeje, ako teke kužde lěto na ten festiwal pśiźo.
Toś som se hyšći raz informěrowała a pón som na wšyknych zasej zwóniła a wuzjawiła, až tola južo kóńc tyźenja pó stupnem stwórtku pśiś mógu", tak wopisujo ta hobby-pśenajmowaŕka to cełe mjerwjenje.
Wón a starjejšej su nanejmjenjej někake medikamenty za mnjo wobstarali, kótarychž w tegdejšem casu z kopicami dało njejo.
Tam su źiśi camprowali.
Wuglěda pak tak, až budu we wšakich jsach hyšći dalej wó tom rozmyslowaś.
A wó Hiobu se powěda, až ako 140-lětny "zamrě stary a togo žywjenja syty".
Ale ja njewěm, lěc mam tu kšutu wólu a tu móc, se wobijaś wšogo togo, gaž sejźim zasej we swójom měsćańskem bydlenju.
Tiburon jo město we Zjadnośonych statach Ameriki, w Marin County, w Kaliforniskej.
Wón słuša k něźi pěś kilomejtarjow dłujkemu drogowańskemu puśoju mjazy lubnjojskeju Nasypoweju drogu a lubnjojskim městowym źělom Lipje/Leipe, kenž jo se zapołožył w lětoma 1933 a 1934. zwjerchnu twaŕ togo mósta wěcej raz wobnowiło.
Togodla jo jim serbstwo južo znate a how teke wjelgin blisko.
Ale jadnab 80 km dalej pód zajtšo, na teritoriumje źinsajšneje Pólskeje, běžy rěka „Kwisa“ (na nimski „Queis“).
Na njej su powědali wó Domowinskem kongresu.
SKI LODKA wóstanjo w Serbskem domje ako:
Cleopatra jo spiwała mimo rumuńskego originala hyšći engelsku a rusojsku wersiju nutś.
Taka Mósćańska swěźeńska drastwa bywa žywa rožowa zagrodka.
»Tšašydła normalnje njedostanu gódowne dary.«
Šubertojc dwór ma wjele wokoło góńtwow, samo jaden sokolnik (Falkner) jo pódla, na Šrapelojc/Wuškojc dwórje buźo zeger 9:00 namša, koncert a serbski swěźeński wobjed.
Pśiwołany picański gójc Šulc jo jano mógał zwěsćiś: »Ten gólc ma zagórjenje płucow.
Kak śopło jo tam zwětšego?
A to prědny raz w Chośebuskem źiwadle!
Nejpjerwjej som spiwał w chorje, ale pón jo był naš dirigent Detlef Kobjela, ten něntejšny znaty dolnoserbski komponist a muzikaŕ, měnjecy, až njejo mój głos dobry dosć.
W nocy stojašo Kněz pśi njom a źašo: Buź dobreje mysli, Pawoł.
Pśi kafeju, tykańcu a „Serbskem piwje“ jo how wuklincał ten wažny a rědny, ale napinajucy źeń, ako źěk za wšych, ako su k tomu pśinosowali, až jo se wšykno raźiło.
To jo wulicował prědkstojaŕ Groźišća Andre Wjencko wobydlarjam na woklapnicy pětk tyźeń wjacor we gmejnskej wjažy w Groźišću.
Toś ten jubilej jo był dobra góźba, pśewjasć 73. serbski cerkwiny źeń we tej wósaźe.
Staršy bratš Jura Frana jo prjatkaŕ Johannes Frano z Drjenowa.
Wjedro jo było tšašne, wěsty schow stej trjebałej.
Łoni su sebje zatwarili nowu, modernu dojawu.
Ten pikoco do zemje a jim pokazujo, źo něco k jěźi namakaju.
Cesto su wóni hyšći wopacnje napisane — teke w Chóśebuzu, lěcrownož jo Casnik to južo cesćej kritizěrował.
Ale se njewótsunjo do klišejojtego.
Jaden Drjenojski, kótaregož smy zmakali ze pśigódu w Dešnje slědnu njeźelu, jo nam gronił, až tak wjele wódy we jsy njejo wón w slědnych 30 lětach wiźeł.
Wón jo měł swójogo kónja "Lucky" wót Wehlanojc.
Nět buźo samo dalej wobstaś a swóju drogu namakaś.
Kak se zežywidłam na wobrazu serbski groni?
Dokulaž wuknu w 3. lětniku pilnje serbsku rěc, su byli 8. junija pśepšosone na serbski źiśecy swěźeń do Chośebuskego Serbskego gymnaziuma.
Gaž wšykne druge kněze togo swěta wótejdu, pśiźo naš Kněz.
Bogatstwo a derjeměśe tomu njewótpomagatej.
Cytanje su wurědnili spiwanja we waliziskej rěcy, mjazy drugim wót znateje Al Lewis Band a žedne za źiśi, kótarež jo Bernd Pittkunings z CDeje wótegrał.
Młoge wejsanarje ga ilegalnje wótloduju swój šrot, swóje stare wobrycy a wótpadki něźi w gólce a hynźi.
A něnto wšykne cakaju z naźeju – nic jano w Dešnje –, lěc buźo naša serbska wjas mjazy nejlěpšymi w cełej Nimskej.
Wšykno zazdaśim klěco na tom, až wjednik Instituta za sorabistiku se tak pšawje njestara wó pórědny wótběg togo masterskego studiuma.
Wěm, až njejo było wucynjone, ale něnto cu teke ja se něco wopšašaś.
Wón wzejo swóju latarnju a dowjeźo Witka k prozninskemu domoju.
Za “Sorabiju” w Lipsku su grali D.
Chtož co wordowaś kral, dej nanejmjenjej 18 lět stary/a byś a se pitśku wuznaś z Błotami.
We juniju pśiźe na to wjelike pólaśe a stakim teke drogoś.« (12.9., 3.10., 28.11.)
 Jich běšo wósymźaset a my běchmy pěśnasćo, a wušej togo běchu nam naše buški zebrali. 
Kennedy, až jo “Barlinaŕ”, lěcrownož jano jadnu jadnučku sadu nimski jo mógał pikaś?
Wóni su turistiska atrakcija, ale góspodaŕstwo pócera wót nich teke energiju.
pósłańc georgiskeje republiki Levan Izoria jo woglědał k wětošojskemu "Hortoju móžnosćow".
To jo za nich pśecej rědne dožywjenje.
Pśidu jano až do kólen mokše domoj, ale su žywe.
Sobotu, 18.05.2019, zeger 12:40 – 13:10, w rbb telewiziji
Pópšawem kradu njewšedne zuki a aktiwity w zapołožkom małego gumnyška, rowno w adwenśe.
Ta ceła procedura z policiju a z tymi drugimi formalnosćami jo warnowała bejnje dłujko, a ako som ju pótom ku gójcowce pśewóźił, som se zagronił, až jej zawěsće njejsom mógał wjelgin pomogaś.
Ned su z awtami pśijěli lašowat, ale wopacny alarm.
Villa Kunterbunt, ako stoj blisko Dolnoserbskego gymnaziuma, jo Witaj-źiśownja.
Inwestor Becker jo slědny tyźeń na pósejźenju twaŕskego wuběrka k wěsći dał, až buźo to něnto wšykno wjele mjeńše.
[...] zagronity za balokopanje, jo se wjelgin procował, aby se wšo wjelgin derje a akuratnje pśigótowało – to sportnišćo, to zastaranje z jězu a piśami, to kasěrowanje a tak dalej.
Toś smy z kolegami pśemyslowali, co mógali gótowaś.
Ow, mě jo góruco!
My a naše lazowarje buźomy stakim musaś hyšći wochylu cakaś na prědne artikele našeje noweje redaktorki.
Ja lubuju wšykne zwěrjeta, ale wósebnje kócki.
Jo nam pśecej dobry raźiśel, cesćimy jogo ako dobrego znajarja serbskeje ludowědy, ale teke ako pśijaśela.
Akle pśed krotkim stej wobej měsće pódpisałej za lěto 2020 wobšyrny program za zgromadne źěło z 78 projektami.
Dopominam se, až mója maś jo była na tom dnju hyšći skrotka na kjarchobje, aby swěcki na rowach swójźbnych zapaliła.
A to ma swóje kórjenje w stawiznach wobeju familijowu.
Wjasołe a gnute woblica – wótergi njejsy ga mógał wót gnutosći rozeznaś – su dali wjednicy šule pšawje: To jo był ten pšawy projekt, kótaryž how, we luźe, namakajo wjelike pśipóznaśe.
Źinsa ga žeden cłowjek swójej babje wěcej ›wy‹ njegroni!«
Jo měł wjele pśijaśelow, mjazy nimi teke Wylema Bukwarja, wobsejźarja kjarcmy we jsy pśi Głownej droze.
Źo wiźiš wósebne problemy z tuchylneju situaciju? Problematiska jo situacija pla tych, ako njamaju žedneje zagrody.
Šulski dwór Dolnoserbskego gymnaziuma jo jano snadnučko wobswětlony, a za woknami wjelikego šulskego twarjenja jo wšuźi śma.
To groni, až ma se to mě "Wokrejs Sprjewja-Nysa" wšuźi tam, źož wokrejs, jogo zastojnstwo a jogo wokrejsny sejm wustupiju w zjawnosći a oficielnje, wužywaś – mjazy drugim w listach a dalšnych dokumentach.
Ja stajam pšašanja.
Pśed tyźenjami jo hyšći njezajźowany tu drogu dalej jěł.
"Luby Harald, což ty za našu zgromadnosć sy wugbał a na nogi stajił, to jo wšeje chwalby dostojne a njedajo se ze słowami dochwaliś.
We diskusiji jo se stajiło to pšašanje, co se musy staś, aby z tym tak malsnje ako móžno zachopili.
Samo mě se to až do źinsajšnego stawa, nanejmjenjej gronje to casy wšake luźe.
Tu basnicku wót Krabata znajo Marka Suchec južo wót źiśecych lět.
Konjugacija werbow jo tak slědujo.
Wjele z nich glěda napšawo a wjele nalěwo?
Wóni źachu: Chwalony buź pśiducy kral w mjenju Kněza.
Mimo Helmuta Winkelmanna jo to Rolf Niserius z Hochoze, kenž jo w ansamblu něnto ten nowy wjednik za spiwanje.
Jano w slědnych lětach su měli łapanje kokota na Droze serbskego krala, ale tam njepśiźo tak wjele luźi mimo, měni młoźina.
Margita Heinrichowa jo źěłała w serbskej redakciji radija DDR w Chóśebuzu.
,,Ja som južo wopytał a to jo pšawy trip, wósebnje pla takeje muziki!" Ja wzeju tu ecstasy-tabletku a tichtuju.
Na to pšašanje njedajo se jasnje wótegroniś.
Wón bydli we starem forwarku Damme, ako lažy pśi gatach za Běłowom, a wón jo pśepšosył wandrarje ku se na dwór na kafej.
z Pomorskeje, kenž jo wumrěł bźeze pótomnikow.
Mysli starkego
Völkel, fotografował jo Gerald Große.
Gaž jo žyto w brožni było, smy młośili.
Jo ga scełego trjebne hyšći wó tom pisaś?
Na swójom wobradowanju w juniju su se cłonki źěłoweje kupki “Serbska namša” teke na to dojadnali, gdy a źo se swěśe lětosa pśiduce serbske namše.
To jo było za źiśi zasej raz raźony swěźeń.
srjodu, 22. januara /wezymskego
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśewjeźo wušywański kurs za zachopjeńkarjow w Dokumentaciskem a informaciskem centrumje.
Bjatuju kśesćijany źinsa mjenjej ako hyšći pśed 60 lětami?
1950-52 Wucabnik za ornamentiku w Buxtehude.
A wušej togo se Pettson mysli, až to jo napšawdu pśewjele togo spiwanja.
Tam su luźe dojěli z wjele krajow.
Bernd Fabritius a Klaus-Peter Schulze we jśpě janšojskego muzeja...
Mója Łužica • Meine Lausitz • Mója Łužyca 2020
Na wobyma bokoma laže wjelgin rědne pastwy a łuki, kótarež rowno něnto se zelenje a wabje k wótpócynku.
Jan: „Ale chto jo jogo ako kněza wustajił?“
Gósć jo we rozgronje chwalił pozitiwnu a dobru atmosferu w šuli, a se dopšašował, kak wóni na te wšake znaśa źiśi glědaju.
Něźi 50 wšakich jo wón wuslěźił a pśecej pśidu nowe k tomu.
W knigłach Som kśěł kamjeń rady w originalu wiźeś.
Po 20. se wuwjedrijo, ale akle na samem kóńcu mjaseca buźo teke w nocy śopło.
Na njeźelu zamrětych deje rowy wuglědaś dostojne a rědne.
Tuchylu stojtej tam jano dwě nowej witrinje, stare fota a eksponaty hyšći feluju.
Dlatog njejo tam móžno wucyś serbšćinu w kupkach pó rěcnem niwowje, ako to howacej kužde lěto póbituju za lětniki 7 do 10. Lětosa to mógu jano w 7. a 10. lětniku.
Kradu woblubowany jo taki rezidencowy stipendium za kreatiwny pśebytk w bórkojskem hotelu "Bleiche Resort & SPA", ako ten hotel rozdawa gromaźe z Błośańskeju kulturneju załožbu.
Wósebnje impozantnu pychu su měli głowniki.
Ale zasej jo jomu wóna kaž wumjeśona.
TENCAS CHOJŹACH w Gołkojcach do ludoweje šule.
How jo se naroźił Albin Moller, awtor prědnych śišćanych knigłow w dolnoserbšćinje.
Nas zwěza wutšobnje pśijaśelstwo.
Wóno dajo wěcy, na kótarež mam wliw.
Rossoš jo město w Rusojskej.
Lětosa śerpje serbske tradicije pód pódpisami korony dla, teke to stajanje majskich bomow.
Kwiśo wót apryla až do junija.
Až do 1. měrca jo wóna tudy hyšći wiźeś.
Wezeła jo sebje małke rubišćo a z nim tykańc na delce wobaliła, tak ako se to za hygienu słuša.
Jej su pśisłušali Lotar Niproška, M.
Pśeto how maju cełu tšochu wšakich wósebnosćow.
Wuznamnu rolu graju pśi tom zela.
Bóśon jo rod ze swójźby bóśony .
Na kóńcu pśistajiju ja hyšći to: Zewšym njejo k rozměśu, až žedne wótpósłane Serbskego sejma njejsu se dali ako kandidaty wustajiś.
Kócka słucha, wšuźi nucha.
Ale bejnje rědko, tak jo se mě zdało.
To jo k prědnemu wobspomnjeśe, až komuny, kótarež słušaju k sedleńskemu rumoju, su nalicone we wósebnem dodanku k Serbskej kazni.
Stwórta swěcka groni: "Som naźeja."
Ta lubosć źejo: Pšuski ja som!
Peter Rocha wulicujo wó myslenju a źaržanju pla Rošyc a pokazujo na humanistiski a antihitlerski duch.
Na wobej pšašani jo kněžaŕstwo wótegroniło, až njewiźi pótrjebu něco cyniś.
How hyšći pśispomnjeńko awtorki: Jolic až pismiki we tom pśinosku su zwjerśone, ga móžo to zalažaś na mójich noticach.
Spiw na »Šulu w zelenem«
Njejo tšach, až buźo na tych toflach to serbske napismo mjeńše nježli to nimske? „Buźo-lic jadno pismo wětše, ga pón to serbske“ – jo šołta zlubił.
Pśi wósobowych pronomenach Guaranišćina rozeznawa mjazy inkluziwnymi a ekskluziwnymi pronomenami prědneje wósoby w pluralu.
- Syn abo źowka? - jogo šef pšaša.
Tśiźasća lět pózdźej, w lěśe 1955 su to byli jano hyšći 55 hektarow.
Prědne z nich su z 18. lětstotka.
Derje tomu, kenž se Kněza bój, kenž wjelike spódobanje ma nad jogo kaznjami. Ps 112,1
Někotare wót źowćow su ga tam byli w serbskej drastwje.
Młoge z wušywankow jo 59-lětna Sigrid Końcakowa štapała.
To nas zaźiwa.
Wu Nowakowych we Wochozach/Nochten w Domowinskej župje Běła Woda/Niska jo był njeźelu, 13. februara, wjeliki ruš.
Pón su slědowali Cesćenje angažěrowanych młodostnych, Serbski familijowy źeń w Luborazu a Gódowny projekt w Měsćańskem muzeju w Chóśebuzu.
wuznamjenjenje wót pólskego ministarja za kulturu a cesna medalija kulturnego derbstwa za statki na pólu kultury (1997),
Nichten z nikim gromadu njeprasnjo.
Pśiźo młogi raz do gjarnca.
Na drugi źeń kradu jěsno jo źowćo wócuśeło – ale co jo se stało?
pětk, 15. maja /rozhelonego
Tu bajku buźomy za Was wótśišćaś.
Na kóńcu su źiśi swójogo "kokota" łapali.
Som za to wuknuł a studował, som wucył, kubłał a cesnoamtski źěłał, mějucy se pó šotiskem pśisłowje: Ja njejsom był głuchy, gaž jo słušnosć wołała.
Daś serbska zemja jej lažka jo.
Napśeśiwo zelenemu flakoju, źož jo něga stojała kjarcma "Kokot", stoje w plaśe pisane gromaźe zwisujuce lodki.
Lažy nad rěku Wisłu.
Toś: něnto cakaju te eksponaty z teju dweju projektowu na to, až něchten pśiźo, aby se je wupóžycył.
Pódla klawsury jo se za Maksa teke wótedaśe masterskego źěła pśestarcyło.
Južo w oktobrje lěta 2018 su se we wokrejsnem sejmje SPD z tym zaběrali, kak móžo se šulski busowy transport pólěpšyś.
Wón co něnto pisaś list na Steffena Krestina, wjednika Měsćańskego muzeja, ku kótaremuž ga Serbski muzej słuša, aby wón rozkładł, kak to dalej pójźo ze Serbskim muzejom a kak kśě tam na jogo 25lětne wobstaśe spominaś.
Swini ten pówěz pśi noze pśiwězaś, to tak lažko njejo.
Wěcej wó starosćach, wobuzy, dobrem raźenju we serbskich gmejnach a wó tom, co planuju we pśiducnem lětu, zgónijośo za tyźeń.
Slědkoju ga źo wó jich cesć, a te druge, te jagarje a wuźarje ga maju teke swóje bajanki.
Pśesegajuce nadawki, źož jo gjardy, až su jogo wuźěła w zjawnosći prezentne, su na pśikład Pergamoński muzeum tak ako Bramborske a Charlottenburgske wrota w Barlinju.
w Běłej Gorje (100.)
Za šulske źiśi som pśełožył „Pśewódnik pó pśiroźe“, kenž jo wujšeł 2014 w LND.
Co sy kśěł mě pokazaś?
Komunalne wuzwólowanje ga se pśibliža, a we wokrejsu Damna-Błota skjarže tśi gmejny pśed zastojnskim sudnistwom pśeśiwo pśisłušnosći k serbskemu sedleńskemu rumoju .
Młody serbski rucnikaŕ Krawc z Gorneje Łužyce (prědku) buźo jima wěsće k pomocy.
Wónej stej mě w slědnyma dwěma lětoma ekstremnje wjele pomagałej.
Togodla jo pśišła ta rědna śišćana šorca do drugich rukow a druge žeńske su ju nosyli.
Cogodla su zachopili twariś? Tobias Hentschel jo gronił, až licba wuknikow pśiběra.
Šołta se hyšći raz pó wobchoźe wobglědujo.
Wóna jo šefowka wejsnego swěźeńskego komiteja, jo ten amt pśewzeła pó njabogem Ulliju Cleo.
Los Angeles jo město w Kaliforniskej w Zjadnośonych statach Ameriki.
Nowa seś jo za kózoł wobwita, Alexander Wach źejo ju woko za wokom dalej.
Tak teke stej se to znatej Grimmojc bratša wót ludowych wulicowarjow a wulicowaŕkow wótsłuchałej a w swójich zběrkach ludowych bajkow napisałej.
Pśeśěg buźo pó jsy, pótom budu pśi tom jawišću kokota zabiś.
Ze sokołami jo wón šeł na góńtwu.
Twórjenje wóle k tomu jo pak dłujki proces, jo pódšmarnuł.
Tenraz jo se župne pśedsedaŕstwo rozsuźiło, wobjadnaś jadnu temu – brunica a serbstwo –, a za to su se wupytali temu „Brunica – žognowanje a zaklěśe Łužyce“.
Wóni publicěruju domowniski kalendaŕ „Stog“ a w běgu lět su pśemógli dobyś za to wušej hundert regionalnych a domowinskich slěźarjow, awtorow, publicistow, fotografow a wuměłcow.
Druge kupki su pśepšosone gósći byli.
Pomogaj mě pó znaś, co wažne jo.
Som se na Weimarskej wusokej šuli Franz Liszt pśizjawiła a pśi pśespytowanju jury pśeznaniła.
Na tej šuli ga se teke pśewjeźo fakultatiwna serbska wucba.
Serbska swajźba –kak su pjerwjej ju swěśili?
Tak na pśikład, až my z našym naraźenim, našeju ideju, buźomy serbski lud źěliś.
Šwedska jo neutralny kraj a jo dłujke lěta socialdemokratiske kněžaŕstwo měła.
Sednjo se na prědne łopjeno.
Ako južo w lětoma 2004 a 2005 budu teke lětosa gmejny w cełej serbskej Łužycy se wuběźowaś, kótara z nich nejlěpjej a nejwěcej spěchujo serbsku rěc w zjawnem žywjenju.
Dodane su městna a terminy wustupow w Dolnej a Górnej Łužycy a reflekcije printmedijow na premjery.
Za rozrědowanje płodow jo wažne, se dopominaś, až płodnik z jadnogo abo wšakich ze sobu zrosćonych płodowych łopjeńkow wobstoj.
Kužde lěto wumrějo wu nas něźi 30.000 luźi na tu infekciju, dokulaž chórobne kase zapłaśiju zwětšego jano za standardowe gójenje. 
Mato Kosyk a Fryco Latk matej gromadnosć: Wobej stej dłujke zemske lěta pśebywałej we cuzbje – wobyma běšo domacna serbska zemja cas žywjenja bliska a wěc wutšoby.
Wilfried Freitag z Janšojc: Kšasne koncert jo to był, rownož górnoserbski lěbda rozmějom.
VII. festiwal njejo zabyty, jo dalej žywy.
Teke w lěśe 1995 jo se roźiła mysl, wósebne wuběźowanje za młodych komponistow wupisaś.
Wona jo raz stojała w Jasenju.
Take su pśewjadli łoni w Dešnje, Slěpem, Ćisku, Pančicach a Malešecach.
Swoj źiśecy a wjeliki źěl swójogo młoźinskego casa jo měł na jsy.
Wob źeń kśě małke „tšum měś“.
1. maj mjazynarodny źeń źěła, ale normalna "njeźela" bźez namše.
Na jadnom boce su w Dolnej Łužycy sami cyniś měli z nowo nastawajucymi towaristwami, tak wósebnje z wótnožkowu Serbskego góspodaŕskego towaristwa a Serbskeje ludoweje banki w Chóśebuzu.
Na zachopjeńku jo pomagało pśi twarjenju kanala 3 000 luźi, ale w mjazycasu teke až do 9 000.
Rumnosći za to jadno lěto su dostali w picańskej wušej šuli.
"Naźejamy se, až buźomy dosć swajźbaŕskich pórow gromadu dostaś", jo nam gronił pśedsedaŕ towaristwa Stefan Krawc.
Akle 1898 jo se wrośił do Europy.
Tak njejsu musali tšach měś, až lapy by se wobškóźeli wětša abo dešća dla.
Pód swójim kšywom njejo se kněžyła nigdy zwada; how jo mógał měrnje a spokojnje ze swójźbnymi žywy byś.
Zběraju te gótowe nagubki a organizěruju jich rozdawanje gromaźe ze zastojnstwom města.
Pónjeźele smy camprowali w dwěma kupkoma, na kuždy dwór smy šli.
Jo było nanejmjenjej šesć mužow abo wěcej trjebnych, aby jen zwignuło na wólecy zapśěg za transport.
Dalšne slěźenja su nas wjadli do archiwa ewangelskego cerkwinego zwězka Šleska Górna Łužyca do Zgórjelca, do archiwa wokrejsa Zgórjelc do Niskeje, do stawnistwa w Slěpem a do archiwa ewangelskeje wósady Slěpe.
Naźejam se, až jo mě to hyšći chylku pśižycone.
Źo něnt te napšawdu nejwěcej njeplecne gólcy serbskeje Łužyce bydle, to nichten tak pšawje njewě.
Družyna stoj w Cerwjenej Lisćinje IUCN ako "mało wobgrozona".
A som była narska, lěc to z Witaj-projektom klapujo.
Wuměłske wuběźowanje Teke lětosa jo Rěcny centrum WITAJ w Chóśebuzu wuměłske wuběźowanje za źiśi we WITAJ-źiśownjach wuwołał, tenraz pód temu "Wužowy kral".
Tyźeń pózdźej buźotej pak jano hyšći dwa zapusta: w Radušu a Husu.
To zabijanje kokota jo za mnjo kradu zajmne!“
Ta stara maśeŕka to lazowašo a wjasela dla płakašo.
Wótegrono na prědne pšašanje pišćo do prědneje smužki, tam stoj „1“.
Wón ga jo kśěł južo wót małego wšykno wěźeś a póznaś, a togodla jo se jomu teke guslowanje zdało byś bejnje zabawna zaběra.
Žołte, cerwjene abo běłe kwětki?
To jo pak wědomnostnje njeje dopokazane.
Som dawno cakał na take něco, mam to za wjelgin dobru wěc.
Zachopijo wulicowaś, až studuju sorabistiku tuchylu na jogo fakulśe styri studenty w prědnem cyklusu, a dwě studentce w drugem cyklusu.
Jo to dokumentariski film, kenž jo medijowa pedagogowka wót wórjejskeje Kulturneje fabriki Angela Schusterowa gromaźe z wuknikami k temje Serby w casu nacionalsocializma łoni producěrowała.
We nejwětšej nuzy pak jo Bóža pomoc nejbližej. 
Załožbowe zastojnstwo dej to město skóro wupisaś, aby załožbowej raźe mógali na nazymskem pósejźenju faworita pśedstajiś.
Gaž něco zajmnego słyšyš, ga móžoš se dosć derje do togo zanuriś, nutśikowne wobraze k tomu wuwijaś.
To deje zapódaś na amt a ten buźo na kóńcu rozsuźiś, lěc směju kokota łapaś.
Jo pód takimi wobstojnosćami weto někake planowanje za lěto 2021 móžno?
Pśi tej góźbje su teke ned dwa raza wustupili na tamnem měsćańskem swěźenju.
Kak cesto buźośo how źěłaś?
Za ten pad móžo kuždy wupokaz šćěpjenja wužywaś.
Howacej jo wóstała doma, cłowjek Siegfried jo tam śěgnuł, wón jo był instalater a Janšowaŕ, dokradnjejše: "Łukanaŕ".
We pśiducych mjasecach ga dej se rozsuźiś, lěc to buźo.
Pó stwórtej runźe jo było pón tak daloko a wjelicke juskanje jo było jasne znamje: mamy nowego Superkrala!
Ned pó wójnje su wu Rizojc hyšći z krowymi wórali, a wón jo dejał je dojś a z nimi na škrjokojske łuki ganjaś k futrowanjeju.
Pśecej a zasej wóspjetujo: »Ceły gnoj musy wen!«
Kak to wuglěda w praksy?
Pó pśewrośenju jo jo to hynac było, a jadnaŕ Andreas Reinhardt ma naźeju, až mógu zasej nowe kontakty k Dolnoserbam nawězaś.
Robert Lorenc jo pśedstajił Mukowu statistiku z 19. stolěśa.
Jomu jo luto, až dla korony-epidemije jo jogo jatšowny projekt wordował wótpowěźony, za kótaryž jo se wjele źiśi a młoźiny pśipowěźeło.
Nejwětšej měsće stej Gubin z 19 000 a Krosno z 14 000 wobydlarjami.
Złoźeje su se waźili , zogol jo był wjeliki.
Wjeliki późěl górinow jo ako pśirodny park šćitany.
Ně, wódajśo – žedno źowćko wěcej, ale młoda žeńska.
Pśi tom jo fokus lažał na pozitiwnem, což derje funkcioněrujo, a na pśichoźe.
Starikojc hotel, turistiska informacija w Lubnjowje a rybakarje sami su pśidali teke mału źělbu pjenjez, tak až su na kóńcu dostali paleńcowu licbu 1.111 euro.
To tak zlě njejo, wurejowaś ga se mógu w swójom žywjenju hyšći wěcej ako dosć - teke na zapustach, to se rozmějo.
Toś to 39. wobradowanje Serbskeje rady 28. maja w bórkojskem domje zmakanjow jo było to nejskerjej slědne we toś tej legislaturje.
Elikowska-Winklerowa: Na kuždy pad su se pilne ceptarje, ako nam pśi wuwucowanju serbskeje rěcy pomagaju, zasłužyli, až jich raz mjenuju.
Wobalki metowych a jětšowych jěšnicow, konserwowe tejze, zapakowanja za grilowanje a tak dalej su te ptaški nejskerjej z papjernikow campingowanišćow a kupanišćow na kupu pśinjasli.
Do njeje su pśišli: 1. Dieter Freihoff (435 głosow), 2. Uta Henšelowa (431), 3. Katrin Šwjelina (377), 4. Wylem Janhoefer (351) a 5. Delia Münchowa (298).
Wona jo se teke wobźěliła na swěźeńskem pśeśěgu.
Wušej 5 milionow luźi w Nimskej jo było w januarje mimo źěła!
Gorjejce: Picańske měsćańske muzikanty.
W nejkrotšem z nich su pśiglědarje něco wiźeli, což jo tež wu nas bejnje znate – ga to jatšowne rejtowanje.
Zwětšego muzikaŕ abo ansambel se na komponista wobrośijo a jogo pšosy wó kompoziciju.
Zwězkowy sejm jo na tom dnju pśigłosył dogronoju wó wugótowanje wótstupjenja wót wudobywanja brunice w Nimskej.
Źěł z głodnym swój klěb, a tych, ak we žałosći su, wjeź do wjaže.
Pśigótowanje gruntow k wobtwarjenju dej se zachopiś južo na 1. aprylu.
Campingowanišćo pśi jazorje pla Brězowki słuša k nejlěpšym w cełej Nimskej.
Jěderne słowa, šćokanje a wumjetowanja su lětali tam a sem.
Ja som se prědk wzeł, až derje wuknjom serbski.
Wóni su sejźeli za wognjom a spiwali wót "Cowboy Bill".
Mercator dostawa lětnje pśipłaśonk wót prowince Friziskeje, bytostny źěl źěła se financěrujo pśez nachylne projektowe financěrowanje.
Pónjeźele, 27. decembra, zeger 18.00, buźo how w awli Megarědowniske zmakanje, na kótaremž kśě slědk glědaś na 18 lět cełkowna šula „Theodor Fontane“ z gymnazialnym wušym schójźeńkom.
Wšykne su měli za to rozměśe a kśě to pódpěrowaś.
Reziměrujucy: Su to knigły, ako mógu "powědaś".
Móžnosći su wětše, sam aktiwny wordowaś a wěcej na nogi stajiś.
Na mórjo wen se něnt hympoco, wót doma pšec na kraj zeleny, źož njejsu góry juž lodowe.
Wóna tematizěrujo filmy, kenž se ze serbskimi a regionalnymi temami zaběraju.
»Móžoš ty sebje tak derje šćitaś ako slinik ze swójim domcykom?«
Wósebnje rědne za mnjo jo, až źinsa ceła mań młodych luźi wjelgin angažěrowana za našu serbsku wěc se zasajźijo a to derje serbski powědajuca.
Dogromady jo tam nastało 15 fabrikow, z tych 8 za źěłanje sukna.
Swoju woblubowanu literarnu kjarmušu pśewjeźo serbske nakładnistwo lětosa zasej w Dolnej Łužycy.
Nejpjerwjej jo se gmejna pśeśiwo brunicowemu planoju woborała.
Cesto jo kuchaŕ Krabatoju mimo kuždeje pśicyny watšu dał abo wón jo jogo za włose śěgnuł abo hynac kśudował.
Wurězk z Mollerowych spiwaŕskich z jatšownym kjarližom: Kněžo Bog wóśc stwóriśel wšog swěta.
Tšacha dla zaderkoco.
Lěcrownož serbski njewumějo, jo se serbsku bibliju wobstarał.
Rozpśestrěwaju se w pódwjacornem źělu Českeje republiki.
Kuždy źeń gratulacije dnja.
Dla korona-pandemije su wótgronili festiwal a lěśojsku šulu w Sighișoara.
Wjacor mě CONNEX ze Slěpego zasej do Chośebuza dowjeźo.
A ta wěrnosć wótgronijo: Cu Pšuski wóstanuś!
Tak jo syn Fryco póznał wót małego teke rolnikaŕske źěło a jo cełe žywjenje wóstał w domacnej jsy na burskem.
Ale to jo akle mały zachopjeńk.
Organy wokrejsa su wokrejsna rada a krajny rada.
Taiwan abo Formosa jo kupa na pódzajtšu Azije, w pódwjacornem źělu Śichego oceana.
A pózdźej z 13 lětami z klasiskim baletom.
Witśe jo jatšowna njeźela, a wón njama cas, aby za nowe jaja se starał.
Ako mała Renate jo raz słowo słyšała, njejo teke wěźeła, co to jo, lěcrownož jo te griby juž derje znała.
Stakim jo nastało pśimě Matšojc.
Gaž słomka ma zgibk, ga wóstśigaj jen.
Tak som se pó krotkem rozgronje zasej rozžognowała, a to ze słowami: »Ja njok was dalej górjej źaržaś.«
Z tym jo se rozeznawała wót antikskego wulicujucego eposa - w nowšem casu wósebnje wót romana.
To jo był slědny raz, až su natwarili staśiwy.
Wótglědajucy wót togo, až pógibowanje ruki hyšći cele perfektnje njeklapujo, se mě mjaztym pak dosć derje źo, až skóńcnje móžom se do źěła daś! Ako se to słuša, cu Wam na tom městnje nejpjerwjej móju wósobu pitśku pśedstajiś: Z rodom som Žylowaŕka a bydlim něnto w Chmjelowje.
To nejśěžčejše źěło pśi tkanju, což teke nejdlejšy cas warnujo, jo pśigótowanje staśiwow.
"Tak bywa wuknik lěpšy we powědanju a cujo, až ma wuspěch".
Serbski sejm jo se zmakał w Budyšynje
A dokulaž jo to Lessingowe město, su se tam bližej wopóznali w tamnem Lessingowem muzeju ze žywjenim a literarnym twórjenim togo wjelikego nimskego spisowaśela, ako jo se w Kamjeńcu naroźił.
Partaji dogrona móžotej byś we paźe statnego dogrona na pśikład Zwězk a Kraje, ale njamóžotej byś jadnotliwej wósobje.
We jsy ducy
»Chto tebje pósćelo?«
Swójske kreacije ze solonego śěsta se góźe k wšakorakim góźbam, teke k jatšam.
Pón źiśi se wótergi remle.
Teke w Běłej Górje su take měli až do srjejź 60tych lět, su mě starše wejsanarje wulicowali.
Za wětšy źěl su tam žywe, to se wě, pólske luźe – take, ako su južo tam pśecej bydlili a take, kenž su tam pó lěśe 1945 pśiśěgnuli z drugich pólskich stron.
Na „głownej” su dalšne tśo młodostne pšosbu stajili, aby byli pśiwzete do kupki.
Nowy forum jo napominał ludnosć NDR, aby se kontrolne kupki twórili a doglěd nad wšyknymi institucijami stata a góspodaŕstwa pśewzeli.
Njebuźćo gniłe w tom, což maśo cyniś.
Za wětšy źěl jano swóju maminu rěc powědajuce Serby pak njejsu měli žedneje šanse na źěło w zjawnych zastojnistwach abo pla zeleznice.
Wobej boka dejtej jo pódpisaś, aby gmejna we tej nastupnosći juristisku wěstosć dostała.
Wót zeger 14:30 buźo oratorium "Podlěćo" zněś we tej cerkwi z chorom Serbskego gymnaziuma a orchestrom Serbskego ludowego ansambla.
W měsćańskem archiwje Gronau jo źinsa centralny archiw Surowina zaměstnjony.
To jo było móžno, dokulaž jaden wuknik jo tam wupadnuł.
Jo było juž něźi w septemberu 1961, stakim krotko pó twari murje.
Woni pak su wjelgin mócne.
Ned w samskem lěśe jo mě pšašała šulska sekretaŕka Dolnoserbskego gymnaziuma Ramona Tonowa, ako spiwa wót zachopjeńka w chorje Łužyca, lěc lušt njamam, w tom chorje za wěsty cas sobu spiwaś.
Nan: Dla zymy wón žedneje drastwy njetrjebał měś, ale k pśikšyśu swójeje 61 nagoty; wón se sam pśed sobu sromašo. 
Pśi tej góźbje su wóni wobzamknuli, kakim problemam kśě se we nowej legislaturnej perioźe pśiwobrośiś.
Jadnej jo se groniło Cleo.
Pśi warjenju Berliner Weiße mimo droždźejow wobźěliju se mlocnokisalinowe bakterije.
Tu nowu funkciju ma wóna wót januara 2020. A Hanka Rjelcyna, roźona w serbskej familiji w Górnej Łužycy, jo źěłała ako źiwadłownica w Złem Komorowje.
Sprjewja, ta naša rěka, jo měła tu slědnu wjeliku wódu w lěśe 1981.
Za nas jo to znaniło, zasej zachopiś wót zachopjeńka z našymi planami.
Pśi granicy we Varnsdorfje pak su myslili hynac:
Nowe słowa su hyšći małke.
Kak móžo se něco změniś?
Dla cogo jo pśedsedaŕstwo Domowiny tak malsnje wusuźiło pśeśiwo wóli dolnołužyskeje župy?
Z naslědnikom jo stał se Georg Milbradt.
Wón spiwa: .
W prědnem numerje Casnika namakajomy pokazku na to, až dej z tyźenika raz źenik nastaś:
Což tuchylu w Košicach pokazujomy, ga jo źěl eksponatow togo pśiducego Chośebuskego serbskego muzeja.
Wobyma maju se Zaspicke źěkowaś, až teliko ze starych casow znaju, stej ga pilnje pisałej do Casnika wó wejsańskich tšojenjach.
To jo była pśicyna, až jo se diskutěrowało wó zacynjenju Błośańskeje biblioteki "Mina Witkojc" w Bórkowach.
Wšykne woblicenja za starstwa uniwersuma wuchadaju z togo, až jo prabuch napšawdu zachopjeńk uniwersuma, což pak dla njewěźenja wó pśirodnych kaznjach w stawje krotko pó prabuchu njejo wobwěsćone.
Gaž ten se ze swójimi kumpanami rozgranja, słyšymy głosne wótše šwikotanje.
Pśedawarka se pšaša: "Njocośo ned 100 guskow wześ?"
To tšojenje jo zwětšego wjerašk jadnanja.
Pěsnicka jo dejała byś w serbskej rěcy.
Kórta z napólskimi dwórami.
Teke na to se spomnjejo w serbskej śpě w radnicowej piwnicy.
"A njejo tak, až źiśi se tam jano něco woglědaś mógu", wuzwignjo Madleńka Šołćic.
Japańska wobstoj ze styrich wětšych kupow Hokkaido, Honšu, Šikoku a Kjušu a wjelikeje kopice mjeńšych kupow.
Wóna jo w tamnej wósaźe wjelgin aktiwna njeglědajucy na swójo starstwo 79 lět.
A gaž njejo jomu słoźeło, jo šklu z powtu pśewalił.
Wót zachadnego tyźenja źěła how nejwětša aparatura na swěśe, ako mlejo brunicu na drobnučki wuglowy kuŕ.
Dobry wuglěd za grajarje turněra! Volleballowy turněr jo wjele wjasela napórał, a jo wjelgin derje organizěrowany był.
Te jadne gronje , až su jano Łemki, druge zasej su měnjece, až su ukrainske luźe, a te tśeśe wobstoje na tom, až su łemkojske a zrazom ukrainske.
To wujadnanje dla pśesedlenja dej se hyšći w měrcu pódpisaś: wót trjebinskeje gmejny, wót slěpjańskeje gmejny a wót koncerna LEAG.
wałtoru, 25. februara /swěckownego
Styri wšakorake serbske źěłowe městna w Dešanku a Chóśebuzu jo měł a něnt jo juž bejny cas na wuměńku bźez wótpócynka.
Gornoserbske zajtšne wusćełanje
Gaž njebuźo situacija se změniś, změjomy 2015 ten slědny młoźinski zapust.“
Rozdźělowanje dešća jo było wšake wu nas, toś jo śěžko powšyknje groniś, kake te žni su byli.
Wše su byli zjadne, až serbske radijo dej pśisłucharje we serbskej rěcy kubłaś, a až togodla engelska muzika a krotke powědane pśinoski – tak typiske za wětšy źěl nimskich sćelakow (Sender) – njedeje se do serbskego radija zadobyś.
Wušej togo smy 10 dalšnych sćažorow z lampami nastajili, tam, źož njejsu hyšći žedne byli.
w Turnowje a
Nejskerjej se móžo pódobny póśěg k georgiskemu słowu měniś.
By rad w Praze źěłał, w mjazynarodnej firmje.
A co how cyniśo?
Dopórany a za piśim zekśěty wiźim na ławce zbórk akle pśed chylu nadojtego mloka, nalejom sebje tam stojecy dosć wjeliki nop, wupijom ten z hyšći glěwkim mlokom až do dna a mama jo se wubójała, až sebje srawu załapijom.
Jano starjejše a źiśi mógu gromaźe byś, teke bratš a sotša, gaž bydlitej gromaźe we jadnom bydlenju.
Modre smugi su se luźe samo wobstarali – pak w měsćańskich fabrikach, pak su je barwiś dali.
Na kóńcu su wšykne styri wobtwarźili, až kśě wusko gromaźe źěłaś, za co ga maju teke zgromadny źěłowy krejz.
Mě póchada wót šesć tastow w górnem, lěwem źělu alfanumeriskeje tastatury.
Bernoulli na pśikład jo wjele chwalecych słowow wó Serbach měł: Až su šykowne a pilne byli, te žeńske skerjej rědne ako grozne, a te muske mócne a wutrajne, tak až dobre wójaki z jich rědow su wujšli.
Wšake wěcy zně we originalu, we serbskej rěcy, za jogo zdaśim wjele rědnjej a lěpjej ako na nimske, a to by było škóda, gaby dopomnjeśa serbskego šołty naslědku jano we nimskej rěcy napisane byli.
Freihoff jo Casnikoju wulicował, až na jogo pógónjenje su to zgłosowanje tuchylu wótstarcyli. „Za mójim suźenim njejo taka wětšyna tuchylu wěsta, a ja som měnjecy, až nic njebuźo serbskim nastupnosćam tak škóźeś ako zejgrane zgłosowanje“, jo Freihoff nam wulicował.
Teke wó dalšnych žrědłach jeje inspiracije wóna nam wulicujo.
Šym cesćej sami knigły w ruce maśo, śim lubjej budu se teke źiśi z knigłami zaběraś.
Rědna zaběra za źiśi buźo.
Sponsory, ale teke luźe na droze, su jim tykali pjenjeze do tejzkow, te same budu se derje nałožyś za abi-bal a za šulske towaristwo.
To su byli mjazy drugim drapawa, wónjata śerlica, šćerbok a pśěslica.
Wóna dej byś zagronita za rowno take nadawki.
Arndt wulicował, jo pisał ten samy na ministarja w Potsdamje, až bydli w Chośebuskich stronach jano wokoło 5000 Serbow a mjazy nimi jo wjele něgajšnych nacijow.
Něnto jo ławka głowneje Sprjewje mjazy Młynowym sprjewinym puśom a Dwórnišćoweju drogu za kólasowarje a wandrarje wócynjona.
Nejlěpšy wuknik SRWŠ jo how był Guido Šejc z 12. lětnika, kenž jo dobył 2. městno w běgoma 100 a 200 metrow.
Njedajśo se wašo wumóženje wót nikogo wótprěś.
Wědomnostnik jo pśedstajił někotare teze socialneje psychologije, kótarež wujasniju wobejźenja mjazy socialnymi a kulturnymi kupkami.
Gaž něcht togo swěta dobytki ma a wiźi swójogo bratša tšadajucego a zamknjo swóju hutšobu pśed nim, kak wóstanjo Bóža lubosć we njom?
Drastwa dej se wuchowaś.
Rozhlad 6/1995, na boce 216.
Marcus Końcaŕ: FUEN bu załožona rowno pśed 70 lětami, a to we Versailles pla Parisa w Francojskej.
Jědne, ale kisałe płody su śamnocerwjene a něźi poł tak wjelike kaž wišnje.
Wón jo wuslěźił, chto jo awtor śańkeje fible "ABC-kniglickow" z lěta 1671. Jadnučki tuchylu znaty original tych kniglickow lažy w budyšyńskej Měsćańskej bibliotece.
Sćicha jo sedał a góspodarił na swójom ždźarojskem kublišku.
Něnto som wjeliki!
1. 1. nowe lěto, 4./5. 4. jatšy, 1. 5. swěźeń źěła, 8. 5. źeń wulichowanja, 5. 7. źeń słowjańskeju misionarjowu Cyrila a Metoda, 6. 7. mejstarja Jana Husa, 28. 9. źeń českeje statnosći (Václava), 28. 10. źeń nastaśa samostatneje ČSR, 17. 11. źeń wójowanja studentow za lichotu a demokratiju, 24.–26. 12. gwězdka/gódy
Wobglěduju, až wopyta Domowina zasej wšo centralizěrowaś a wšu móc na sebje sćěgnuś.
Ty njedejš głuchego zaklinaś.
Musymy adekwatnje na taki pad pśigótowane byś.
Artašat jo město w Armeńskej.
Jo se mysliła, až z togo gluku změjo.
Ten jo dejał jomu pomogaś se z domorodnymi dorozměś, gaž wóni su pśišli ze swójimi kónimi do Reimerojc kowalnje. „Až do něźi srjejź 60tych lět su dali Drjenowarje how kopyta swójich kónjow pódkowaś.
Gano dogótowa se telefon z Pariza až do Brüssela we Belgiskej.
Co howacej jo Tebje wažne było ako wuknica? Ceptarje su mě pódpěrowali, a teke Załožba Roberta Boscha a Joachima-Herza.
James Ross "Jim" Meskimen jo US-amerikański spiwaŕ a grajaŕ.
Ale pó wušej styri lětach jo něnto wšykno dogótowane.
W Smogorjowje/Schmogrow su swěśili 125. zapust, a to z 38 fryjnymi porami.
Wóni žeru insekty, wužeńce, sliniki, płody.
Južo pśed dlejšym casom su załožyli kupku, kótaraž co załožyś małe wopomnišćo, kótarež dej spomnjeś na Čelno.
Naraz pak jo womjelknuł.
Barbucka gmejna jo tencas směła pśistajiś na zakłaźe ABM luźi.
Samske pšašanja nastanu pśi wšakich swěźenjach a wuběźowanjach młodych recitatorow.
Wón pšosy wšych delegatow a gósći, wšych Domowinskich cłonkow a Serbow, aby w pśichoźe pśecej a hyšći wěcej zgromadnje źěłali za swój lud.
A mimo togo smy měli w tej kulturnej brožni dobre wuměnjenja za graśe a wjelgin dobru akustiku“, jo Casnikoju gronił Istvan Kobjela, znaty spiwaŕ a grajaŕ, syn serbskego komponista Detlefa Kobjele.
Serbske luźe w Dolnej a Górnej Łužycy – wšo jadno, lěc su w Domowinje abo nic – maju wjeliku naźeju, až buźo to nowy zachopjeńk za našu narodnu organizaciju, za źěło Domowiny.
Zastupniki Grodkojskeje župy su mjazy drugim wó swójich starosćach rozpšawili.
Paralelnje k tej droze źo wót 2008 sćažka za kólasarjow.
dokulž mamy zbóžne strowje.
Hyšći do njeźele, 6. oktobra, buźo wesrjejź města 22. Łužyski mark.
„Som wó tom cytała, až źiśi w Žylowje tak rědnje serbski wuknu, a pón som se to teke woglědała.
Pśi pśewažnje wót dłujkego wjacora do krotkego zajtša běžecej rěce su natwarili tśi rěcne zawěry k dobywanju energije za katalańsku metropolu Barcelona.
A wótpołdnja su byli wšykne wukniki pśecej južo doma.“
Rowowe kśice a kamjenje z napismom w serbskej rěcy ako teke dalšne rowowe pomniki serbskich procowarjow w Dolnej Łužycy su se až na někotare wuwześne pady nejskerjej w zajźonych lětźasetkach znicyli.
W tamnem domje za źiśi su se pśez to wjelgin wjaselili.
A na kóńcu nazymy su mócnjejše spadki móžne. Zyma ma wót wšogo zachopjeńka zymna byś.
Zakładnym tekstom islama jo Koran.
Jo to wósebne graśe z kórtami, wósebne kórtowanje, ako jano tam te muske graju.
Gódam, až ta jadna Hela ma we tej drugej swójo žrědło.
Casy starjejšej doma teke pšašatej, co su we Witaj-wucbje nowego nawuknuli.
Kijaškowe łopjena rano wótpadnu.
To pśijazne wjedro źaržy pó wěšćenjach teke mjasec smažnik w swójej prědnej tśeśinje.
»Ně, nic«, wótegronijo.«
Raz wjacor jo gronił swójej žeńsce: "Co jan to buźo? Skóro njezmějomy wěcej nic k jěźi, razka klěba nic".
W kuždem casopisu „Płomje“ jo comic „Feliks a Florian“.
Serbski prjatkaŕ Juro Frahnow jo namšu źaržał.
Cas jo se minuł a źowćo njejo było hyšći dawno gótowe, ako jo wótbił zwón z torma we jsy zeger jadnogo.
30 gósći tradicionelnego „Burskego blida“ na Njepilic dwórje jo zajmne wótpołdnjo dožywiło.
Wót junija do oktobra móžośo tam sami butru źěłaś a ju teke wopytaś.
Som wót starjejšych słyšała, až su swójim źiśam rusku rěc naraźili, dokulaž wobglěduju Rusku ako wiki pśichoda.
Ten program Serbskego ludowego ansambla z nejdlejšeju tradiciju a wěsće teke z nejwěcej pśiglědowarjami we Łužycy jo ten k Zapustoju a k Ptaškowej swajźbje.
Na toś tom projekśe móžo se kuždy wobźěliś, kenž ma trjebne rěcne znajobnosći w nanejmjenjej jadnej ze styrich projektowych rěcow.
Wšykno, což móžno jo, dej teke byś.
A to rejtowanje dej dalej hyś!
Dieter a Renate matej pśi swójom prozninskem domje w starem pjaceńskem domje teke garažu za swójej kólasy, a móžotej kanu wužywaś, ako na gruntach lažy.
Francojska Guyana jo wótwisny teritorij Francojskeje w Pódpołdnjowej Americe.
Rada jo kněni Ryškowej pomagała pjac, a młogo jo pśi tom ta młodša teke pśiwuknuła.
Wón jo se wjelgin wjaselił swójogo wuspěcha dla.
Nejgórjej jo było tencas w Serbach.
Toś staji se wósebna pšosba na ministaŕstwo, a licenje jo měło politisku dimensiju, něco, z cymž nicht njejo licył.
Za źiśi pak jo taki jězd z busom wjelicne dožywjenje a za tych staršych z nich móžo to samo byś zwucowanje za pózdźejšu šulsku drogu.
Wuchadajucy wót Blücherojc kněskego dwóra, su se how gólne źěłaśerje wusednuli.
Źiśi su hynac.
Wó njom su gronili, až se tam tšašy.
To jo wjele rědnjej ako doma pśed telewizorom.
Arnold Klähr z Wětošowa pśiźo južo pśez wjele lět ze swójimi drjewowymi źěłami pśecej zasej rad na bórkojske wiki rucnikarjow a burow.
Axel jo mjaztym dwě lěśe wen ze šule.
»Zawěsće nic.«
Bog, kótaryž swět a wšykno, což jo nutśi, hucynił jo, ten samy Kněz njebja a zemje njebydli w templach z rukoma hucynjonych.
Na drugi źeń wzej šklicku pšec a póglědni pód grib resp.
Wón wě, až wjele jsow jo wordowało wótterganych, a až to jo dwójorězna wěc.
To wóni su:
Ma lubjej skerjej suche a bazowe zemje.
Hupac jo wutšobnje gratulěrował.
Won ga jo ako prjatkaŕ Jezusa w Jordanje dupił, kaž nam biblija powěźejo.
Dalej wón groni, až serbske babki deje, źož trjeba, serbskego wucabnika krydnuś.
2. njeźela pśichoda
Kuždy jo witany na ten workshop, wósebnje źiśi wót prědneje rědownje a młode luźe.
Te su pśišli ze starjejšymi do šule a su wiźeli, źo budu raz wuknuś.
Narskej stej Felix a Colett byłej, lěc jo amtski direktor serbski wuknuł, ako jo to łoni źiśam zlubił.
Wón co se pomałem wót twaŕnišćow rozžognowaś a źěła „jano“ hyšći ako twaŕski wjednik, póraźowaŕ a pósuźowaŕ.
Wón jo nawjedował serbsku delegaciju, kótaraž jo woglědała zajźony tyźeń do Bonna.
Sćažne a weto mócne a wjelike su how źowća.
Zapisane towaristwo eksistěrujo južo wót 2010 a webbok jo wót 2011 online.
Źěkujomy se wutšobnje za dobru pomoc.
Ja som se pšašała, cogodla my wót medijoweje kupki wó takich planach zewšym nic njewěmy a wó tom akle něco z casnika zgónijomy.
Wóni ga kśě, až se ta serbska rěc, kenž jo se how wjele hundert lět ako mamina rěc kněžyła, njezabydnjo a žywa wóstanjo.
Co jo Was pśi tom wabiło?
Ale kak se tak rědnje groni?
Wumarlikownje ga tencas hyšći njejsu byli.
Tak jo to, mě se zda, było.
Wóni su baslili, mólowali, lipali a samo pjakli.
"Wón jo był za mnjo wjelgin dobry ceptaŕ w mólowanju."
Tym ornitologiskim powěsćam jo se zwjaselił Dešański šołta Fred Kejžor (Kaiser). „Wjele wót tych ptaškow njejsom hyšći žednje wiźeł, ale ja se wjaselim wšyknym nowym pśiśěgnjonym wobydlarjam, luźam a ptaškam“, jo šołta se pósmjejkujucy gronił.
Wóni se k wjeleserakim źěłowym rědam pśeźěłaju.
Friese: Mója parola jo: Wěcej za głowy ako za beton!
Dokulaž som měł wjelgin niski kšejowy śišć, jo duchtaŕ Šulc starjejšyma naraźił: »Jolic móžotej, wobstarajtej sebje zernkaty kafej a dajtej gólcoju kuždy źeń tasku kafeja.« Njewěm, wótkul [...]
Žylojske su se rozžognowali wót Domowinarjow z Kamjeńskeje župy z pśepšosenim na zapust do Žylowa. „My pśijěźomy rad zasej k wam, a wjaselimy se wjelgin, až sćo k nam w tak bogatej licbje pśijěli“, jo Rafael Wowčer pśiwołał.
Źiśi zacuwaju, gaž su něco dobrego wugbali, a to jich wósobinu skšuśijo.
Ze starym dalokowidom cakam zeger 8:00 na spektakel na mósće Pont de l’Europe pśez Ryn.
Jima su se naroźili styrjo gólcy.
Pó tej Krutyniji teke cołnuju, tak ako wu nas w Błotach.
Lěśe chyla se ku kóńcoju, seno jo skopickowane, lan se sušy, źowća maju połnej ruce źěła.
Póchwaliś pak se dej, až how to serbske wuwitanje njejo how jano pro forma, a te starše, za kótarež to nagrono myslone jo, su mógli jo derje rozměś a byli spokojom.
Rada za nastupnosći Serbow w Bramborskej jo se zmakała w Bórkowach.
Naše ruki su rozestrěte byli tak šyroko ako kśidle pašturlice.
Wódorownje na nje pśibijaju se kšywowe laty.
Naźeja jo, až nowe lěto buźo se ze twarjenim zachopiś. (20. december)
Aby se nichten how njezabłuźił, su napórane wjelike tofle z numerami wšych rumnosćow za pacientow.
Dolnoserbski gymnazium w Chóśebuzu šłej.
Teke žedne pśiduce Janšojske, Žylojske a Prjawoske kokotarje budu pśijěś.
, buźo muzikaliski pśewóźone wót akordeonista Daniel Grunsky.
W Parisu jo dostała stipendium tamnego kněžaŕstwa.
We tom wokognuśu jo skócył Findus dołoj na drugi bok delki a Mull-Fia jo leśeła ako katapult někotare mejtarje dowusoka.
Na pśikład sćěnowy wobraz na sportowej hali w Grabinje/Finsterwalde.
Wónej stej tejerownosći južo tśeśi raz pla Jany.
Jo, we Łužycy dajo styri Sprjewice − to su wótnogi Sprjewje, ako se we swójom běgu wěcej razow źěli.
A nanejmjenjej ten ako slědny pomjenjony jo běžnje serbski wuměł.
Cesto se rezerwěrujo serbska śpa za familijowe swětosnosći.
Módrobłyšćawc ned póznajomy – wón ma intensiwnu módru barwu a na rožycki pódobne gnězda kristalow.
Policist žednje gronili njejsmy, pla nas jo to był ten bublinaty.
Teke rědke formy my we našej šlodaŕni zasej napórajomy, na pśikład cerkwinske drastwy za jatšowne spiwanje, konfirmandki, njewjesty abo teke za dupjenje.
Mój bratš, na pśikład, bydli w Hessenje a ma wjeliki zajm za serbsku rěc.
Ceja, Rěcnego centruma Witaj, serbskeje redakcije rbb a do Serbskeje cerkwje w měsće.
Bajali su nam te stare wó tšašnem plonje, zwěrisku.
Familija jo sebje tam tek woglědała nowu wósebnu wustajeńcu, kenž su wótwórili pśed 14 dnjami a na kótarejž su wiźeś někotare fotografije Rudija Herzoga.
Chtož co, móžo jen do pśeźěłanja woblewaś.
Angelika Jordanowa , wjednica chóśebuskego studija rbb jo Casnikoju rozkładła, co jo jich k tomu pó gnuło, taki talk-show pśewjasć.
A teke »Maja a Liza« stej w serbskem radiju lěta dłujko dobru rěc a satirisku žyłku Wylema Bjera do luda njasłej.
Weto mógu we wazy rědnje wuglědaś ako suche strusacki.
Mimo togo jo Haspelmath iniciator rěcywědneje online-encyklopedije Glottopedia.
My smy źinsa 26 pórow, a to jano z pomocu młodostnych z Barbuka, Janšojc, Depska, Drjenowa abo z Gór.
Wóni su byli na serbskich pówołanjach nejwěcej interesěrowane.
Wósebne su transgresiwy typa.
Jo, a Egon ma wěsty plan: Wón co pśewześ wyrtšaft.
Wónej stej se wobwjertałej kaž turněrowy pórik.
Za to jo Korla Awgust Jenč, tegdejšy student teologije w Lipsku, wažny zakład połožył, ako nam profesor sorabistiki na Pražańskej uniwersiśe Josef Páta wjele lět pózdźej k wěsći dajo.
Tam ga buźo Nimski swěźeń drastwy.
A mimo togo: Za wjeliki ruš a mjerwjeńcu luźi tak a tak njejo měł wjele wušej.
Móžo byś, až mam se to sobu źěkowaś załožeńskemu iniciatoroju teje chórownje, dr. Carlu Thiemoju.
Za cas Mollera su byli nimske Lutherowe spiwaŕske knigły rozšyrjone, wósebnje wudaśe z lěta 1529, pomjenjone Klugsches Gesangbuch, śišćane we oficinje śišćarja Josepa Klugego.
Za wětšy źěl pišu nam znate a njeznate firmy a zastojnstwa, aby wabili za swóje produkty, nas wó swójom źěle a drugem informěrowali a nas pśepšosyli na wšake rozgrona a zarědowanja.
Chtož kśicawku wugódajo do 10. januara, móžo dobyś myto: bon LODKI za 30 €.
Wobraz a napšawdnosć serbskich žeńskich w Barlinju" na Instituśe za sorabistiku Lipšćańskeje uniwersity.
Wón jo měł kontakt z wjele Serbami, wóni su k njomu pśichadali, aby se wobgónili dla serbskeje rěcy a wobstojnosćow we Serbach.
W tej rědnej rumnosći „Serbskego dwóra“ su se wšykne zmakali.
To nejwažnjejše jo, kak se luź zasajźijo za swój serbski lud.
Kak jo była wóna zła, ako jo wiźeła, kake gnilejki a njerodaski tam w mrojowišću se kněže!
Te tam wótergi sejźe a se na wšo wuseru.
Gaž comy jogo pśinoski a nastawki cytaś, pón njetrjebamy na kuždy pad pśeběraś wšykne stare Casniki.
Ja se myslim, až fota su luštne.
Awstralija jo kontinent, kótaryž lažy na pódpołdnjowej zemskej połkuli.
Hyšći njejo wótwiźeś, co buźo z kostami.
Tkanje tepichow jo w Tuneziskej pśez generacije tradicija.
To teptanje pak jo było pśisamem wódychnjenje w pśirownanju z kulkoweju sykawu.
K tomu jo wósebnje powědał prezident Hans Heinrich Hansen pśi wótwórjenju.
Bjatujoš kuždy źeń?
W Finskej se groni ruprajchtoju Santa Klaus.
Snaź jo nam móžno hyšći mały mark organizěrowaś.“
Brunicowa politika zebjerjo Serbam wše perspektiwy zachowanja serbskeje identity.
Wóna sednjo se za blido a groni: »Jo namdušu rědnje how!«
Wóna njejo tak ze mnu serbski powědała, ale wjele serbskich słowow jo běžało do nimskeje rěcy, wósebnje což nastupa jěźe.
Bydliśo w Rownem.
Mam tu drogu hyšći źinsa kradu jasnje pśed wócyma: z dwóra wen napšawo, pó wejsnej droze na Pěski, slězy nowego wucabnikojskego doma zasej napšawo pla Lotric źěla na Pódgólu, pón něźi dwěsćě metrow nalěwo a tam, źož se góla zachopijo, zasej napšawo ku granicy Luboraskeje góle.
Nigdy měł njejsom někake zacuśe bźezdźěłabnosći abo až njejsom k nicomu wěcej trjebny.
Kak sy Ty k tomu pśišła?
Reiter, intendant Mitteldeutscher Rundfunk, Domowinje w Budyšynje k wěsći dał.
Pśi tom cytaŕ hyšći něco pśiwuknjo wó tom, kak móžo se to tužne slědne žywjenje na městnje, kenž krotko pśed dewastěrowanim stoj, pśedstajiś.
Tak jo něnto Domowina tu wěc politiski rozsuźiła, lěcrownož jo było hyšći dosć casa, wó tom powědaś z tymi, ako to pótrjefijo.
Zakładne informacije wót teje nejwažnjejšeje dolnoserbskeje jsy na pětem kontinenśe mógu woglědarje z informaciskeje tofle ruty "Wendish Heritage Pioneer Trail" zgóniś.
Pós 13,15–25 * 1 kral 10,1–13
Gaž jim za tym jo, zgłosyju sebje štucku.
20 lět, wót 1994 až do 2015, som ako pśedsedaŕ Serbskeje rady źěłał.
Wy se pšašaśo: Dla cog‘ jo wón taki grozny? To ja wam rozkładu: Wón jo wjele mjeńšy ako nejdrobnjejšy prošk a se lažko rozšyrja.
Som nawuknuł teke na kontrabasu graś.
Žywjenje jo wěcej ako jěza a piśe.
Taki kołac njamóžo se raźiś.
Jeje nan jo był znaty serbski rěcywědnik (Sprachwissenschaftler) dr.
Teliko pśiglědarjow jo se tam pśinamakało, až su musali stoły pśistajiś.
Hochoske swinje dostawaju futer z certifikatom „kwalita a wěstosć“.
Jědne kwiśonki se góźe k dekorěrowanju salatow wužywaś.
Z bulawkow wurězujomy tśirožki.
Su pak grozyli, až buźo dejaś zapłaśiś štrofu až do 2.000 €, gaž se take něco hyšći raz stanjo.
Gaby na nich ja słuchała, by my něnto samsku situaciju měli ako w Dolnej Łužycy: serbšćina w šuli bźez dosegajucych konceptow a kazniskich póstajenjow.
Škóra se wót staršych źělow w smužkach pušći.
Wjele drugich luźi kupujo gótowe wěnki, ako su na pśikład dostaś w Głodnych gjartnaŕni w Žylowje.
Až to serbske wótwórijo gmejnam a komunam nowe móžnosći a šanse, jo Nowak pokazał na wjelich eksemplach. „Kulturne techniki“, kótarež niźi wacej njedajo – pód tym słowom chowa se wěźenje, kak se šyjo a wobleka serbska drastwa, kak se pśigótuju a pśewjedu nałogi, kak se spiwaju spiwy a se graju instrumenty.
Tudy, za keŕkom stojecy, něto wupyta na tśiźasća źiwych luźi, kenž wokoło wognja rejowachu. 
Ale snaź znowa zasej tak buźo.
Gromaźe z młoźinskim aktiwom jo pśigótowała kulturne zarědowanja.
Ten prědny dokument jo wordował spisany kradu na 30. aprylu 1294, a tam to wejsne mě jo napisane Raddets a Raddiß.
Rozgranjamy se wó woplěwanju nałogow, wó tom, kak kužda wjas to cyni, wuměnijomy se wó drastwje, kótaraž se nosy, wó woblekanju, a dajo teke źěłaŕnju", jo Kati Sprigodojc połna zagórjetosći rozkładła.
Wjeliki wuznam ma wóna źins pśez zwiski k dalšnym biotopam za zasejwobsedlenje tych na górnistwo slědujucych stron.
Až jo Lutol w serbskem sedleńskem rumje, markujoš jano na kólasowaŕskich drogownikach.
Wobwijśo gózdźik z gumijom.
Naše lube źowća duchowne arije spiwaju.
Maś jo kśěła, až Simone nawuknjo pówołanje we brunicy.
Słužabnik jo ruce załamował, ale na kóńcu jo jomu do mysli pśišło: »Pódajśo se tam na kulojsku drogu a wukopujśo pśi droze źěru, ale pšawu wjeliku a šyroku!«
"Něntejšny muzej w kradu nowem woblaku buźo žywy a hyšći wěcej wažny centrum w serbskem žywjenju w Dolnej Łužycy, wósebnje teke za rewitalizaciju serbskeje rěcy", jo Sabina Siegowa gódnośiła.
Kake pśedstajenja sćo měli w casu studiuma wó Wašom pówołańskem puśu? Som wót 1974 do 1978 w Barlinju źiwadłowe wědomnosći studěrowała, a to wjelgin rada.
Su se zmakali 50 lět pó abiturje.
Slědkoju ga dej se to dogrono teke ze statnego boka wobjadnaś.
Serbska rěc stoj na slěznem boku, źož małka droga jo a luźe teke mimo pśidu.
Wšykne druge źiśi se stupiju na drugi bok rumnosći – a to tak, až na nawjedowarja graśa glědaju.
Pśepódaśe tofle "Serbska gmejna" w Brjazynje: Karoline Mušyna, Anett Zyšcyna, Eva-Brigitta Šejckowa, Měto Nowak, Kerstin Kosakowa a Jana Tropina.
Kuždy jo witany, ako se zajmujo za to serbske w bórkojskem amśe.
Pawoł pišo timotejusoju: Buź mócny, ty mój syn, pśez gnadu, kenž w Kristu Jezusu jo.
Petri w Budyšynje.
Lěto do togo jo se jomu zglucyło pó dlejšej pśestawce zasej woglědaś domoj do Łužyce, źož jo se mjaz drugim wopóznał z Minu Witkojc a z dr.
To som akle bejny cas pó wójnje ze wšakich wopisowanjow wucytał.
Pó LR grozy něnto »tšašny barłog« na łužyskich drogach, což su ilustrěrowali z wumyslonym a pśegnawanym wobrazom wejsańskeje tofle Wjelikich Dobrynjow.
Notne su nowe lěpše móžnosći za wukubłanje a dalejkubłanje serbskich pedagogow za zakładne šule a serbskich źiśownicow.
Na wupórěźanje kšywa njejo se mógało mysliś, nic jano dokulaž njejo nichten był, ako mógał to gótowaś, ale pśedewšym dla togo, až južo pór dnjow pózdźej jo se rozlěgała powěsć pó jsy: »Ruse pśidu, Ruse pśidu!
Wón jo załoženje togo serbskego wědomnostnego towaristwa w Dolnej Łužycy 1993 głownje sobu iniciěrował, kenž wobogaśijo až do źinsajšnego serbske kulturne žywjenje.
Gaž pak sy z awtom ducy, musyš hyšći kilomejtaŕ dalej jěś, a pón pśijěźoš do wjaski Zejice.
Jo togodla pśišła na to, namakaś take źěłowe polo, kótarež njeběšo hyšći dosć źěłane.
Južo wót wšogo zachopjeńka jo stojał we srjejźi programa wódny muž.
Wóna ma indiwiduelnu a kupkowu wucbu na konserwatoriumje.
Nowe sorty z Pódpołnocnej Ameriki mógu měś aroma citrusowych płodow abo mango.
Toś źo Benedikt pó karton.
Stolica Aragoniskeje jo znate uniwersitne město Saragosa nad Ebrom.
To buźo pyšny swěźeń z wuběgowanjami, dujaŕskeju muziku, kulturu a sportom.
Luźam se cesto spódoba, gaž banje wuglědaju pitśku tšachotne a njelube.
Serbski swěźeń
Jo jo nowa wěc, ku kótarejž musym se pśiwucyś.
Wjele pompoznych suknjow, wjele machawkow, wjele cylinderow a pśedewšym wjele carnego – to dajo wót 1992 kužde lěto k swětkam w Lipsku, rozmjej na Wave-Gotik-zmakanju.
Jacek Malczewski jo był pólski mólaŕ.
Pśeśěg z wušej 20 porami staršych wuknikow se zachopijo zeger 14.00 w gymnaziumje, a źo pśez Ebertowu drogu nejpjerwjej na “Lausitzer Hof”, źož na nas caka wušy šołta Waldemar Kleinschmidt.
Naslědku měni Wylem-Kell, až "diplomatiske reprezentěrowanje a móc pśesajźenja dejtej wažnjejšej byś ako kulturne nazgónjenja".
Uniwersum jo powšykne zapśimjeśe za cełk wšyknych wěcow a objektow.
Aby žeden bom njezabyli, su wóni wšykne numerěrowane.
Suche mroze traju jano krotki cas a pśetergnu se pśecej zasej wót plańtśanja.
Jogo głowne źěło jo była w nimskej rěcy spisana prasłowjańska gramatika (Urslawische Grammatik 1-3).
Žydy znaju někotare spótne dny, wót kótarychž jo Jom Kippur nejwažnjejšy.
Nowy Casnik jej žycy teke wšo dobre w žywjenju, kšutu strowotu a až wšo, což se sama žycy, dej se dopołniś.
Notne jo było teke, až su se młode bury dejali hyšći raz sednuś na šulsku ławku.
Smy glědali na wšykne regule.
"Raźone kubłanje źiśi jo take, ak źiśi a młoźinu k tomu póra, aby kuždy źeń ze sobu serbske powědali, a aby se to za nich samo wót se rozměło".
Tam ma RPV swóje rumnosći, a teke redakciju Nowego Casnika jo tam.
Kóńc tyźenja budu zasej knigłowe wiki w Lipsku.
Pśisamem ceła wjas jo była dla togo na nogach.
Něgajšna šula w Nowej Jsy jo se pśetwariła do źiśownje, běrowa gmejny a kluba za młodosći.
Wóna ma wjele narěcow.
To jo Hanka Rjelcyna (35), doněnta źěłajuca ako grajaŕka w teateru w Złem Komorowje.
My sebje młogi raz te jaja wopjacechmy, a to tak, až je do kule pary zawalichmy a do wognja scynichmy.
Nikola Ivančević — wón jo sobuźěłaśeŕ „Južnosłowjańskego centruma“ w Podwjacornem Barlinje — jo napisał w „Frankfurter Rundschau“ reportažu wó Serbach.
Z doněntejšnego bydlenja dej ga nastaś młoźinski klub.
„Pšuske woborniki“ z Terpjego njejsu swóju sykawu sobu wezeli, to se wě.
Jich pupki su něnto tłuste a napucnjone a maju rožojtu barwu.
Bramborska serbska rada jo na tom wobradowanju wušej togo zgóniła, až krajne pjenjeze, kótarež bramborski parlament jo pśizwólił za serbske źiśownje, pójdu nejskerjej kamsy, dokulaž ministaŕstwo njejo wuźěłało žeden koncept z regulami za wudawanje tych pjenjez.
Serbske luźe pak njejsu kśěli jogo prjatkowanja jano słyšaś, ale teke cytaś.
Pśed krotkim jo se zmakała prědny raz kupka, ako pśigótujo za Domowinu "Lěto župow".
Kjeld, ty cyniš sobu.
Pśibytne su pólěpšenja gódne zběrali a z tym zwězane zagronitosći resp. nagranjańskich partnarjow napisali a to systematizěrowali.
Wótwórjeńske case: wót pónjeźelego do pětka zeger 10.00 až do 16.30.
Tšupc/Straupitz
Něźi w bliskosći, na kšomje góle spiwa ptašk.
W nowych gatach su ornitologi we slědnych lětach jogo głos w nalěśu słyšali.
Naźejam se, až se tak natśěga, až se wesrjejź pśełamjo.
Jano wobradowanja pak dalej njepomagaju.
"Gymnazium jo ta jadnučka serbska šula w Łužycy a wy sćo te jadnučke na swěśe, ako taku kompetencu we serbskej rěcy maju.
Starki Hans se dalej smjejkoco.
Tam njejo žeden, kenž dobroś cyni, tež nic jaden samy. Ps 14,3
Esperanto jo planowa rěc.
Bátonyterenye jo město w Hungorskej.
Schreiber wjaseli se, až tuchylu wjele gótuju w gmejnje za dobro wognjowych woborow.
Wažne jo za našu cełu instituciju, až źiśi a wótkubłaŕki su wěste w tom casu korony.
Wót pjacenja wutopjony pjac jo se pón ned wužywał za dosušenje lana.
Zarědowarje se procuju wó organizaciju togo festiwala w mjeńšem ramiku, by kśěli město wjelikego swěźenja nanejmjenjej zagrodowe wiki zarědowaś.
Ja som ten Kněz, twój gójc.
Něnt ale to nejrědnjejše: Pla nas wobstoj kulturna kupka.
Kupka co se za to staraś, aby žywjenje zaśěgnuło do nowego Šusteroc dwóra.
Sophia, Helena K., Helena S. a Marielle su wšake słodkosći a dariki powjesyli na wrota.
Za Eriku Jahnowu su wósebnje basni Michała Nawki za źiśi wažne byli.
Pisana serbska literatura: „Na slědnu nogu“ (wulicowańko)/Gratulujomy
Mimo togo muse kupowarje kupiś móc, dokulaž něźi raz ma kuždy žariś.
Kokot wě, co se pón z nim stanjo.
Uta Henšelowa buźo wałtoru, 17. měrca, zeger 19.00 w swójej galeriji „Utaciani“ na Karl-Marx-droze 3 pśednosk źaržaś.
Ako praktiska wopokazujo se funkcija "Zapis wopśimjeśa", źož su title pó tematiskich śěžyšćach, awtorach abo alfabetiski rědowane.
Dalej pśisłušaju jej Marja Elikowska-Winklerowa, Juro Hanška a Fryco Wojto.
Na tśeśe město jo stupiło woplěwanje tradicijow.
Witko a mlac Witko ženjo dalej a wótšćipjo cerwjenu kwiśinu.
Pódpołdnjowa Amerika jo kontinent, kótaryž lažy na pódpołdnjowej zemskej połkuli.
Ale nježli Jozef Farkaš do renty pójźo, jo hyšći tšochu casa.
Wjasele rejujo Julka z wěnaškom na głowje.
Znowa, 25. februara, se swěśi 50. dolnoserbska namša nowego casa w Dešnje.
Pśisłuchaŕ woglěda teke do Freitagojc groźi, słyšy serbske spiwy a bjatowanje wót Fridy Matikoweje a basni wót Ericha Wojta.
Měšane jaja a mlince zapustarjam pó pśeśěgu serwěruju, a to na balu jajowych mlincow.
To jo bejnje dłymoko zašćěpjone do našych dušow – jo citěrował socialnego psychologa Arno Grüna.
Wšuźi buźo hynac zněś.
Teke wó serbskich nałogach a stawiznach Turjeja móžośo se informěrowaś, mimo togo kulinariske chłošćonki z historiskego pjaca proběrowaś.
Rozmjej, wóna buźo z kóńcom něntejšneje legislaturneje periody z amtu stupiś.
Kake plany maju lětosa w gmejnje?
To jo Christiana Bilka.
Problemy z witaj-projektom
Ale pśijazne słowa za drugich wón njama wušej.
My smy dogromady 44.
Za poł minuty běchu źiwe zasej zestawali, te bójazne gnachu do jich cołnow, te skobodnjejše pak pśimachu za swóje bronidła, wóni ga běchu mócny zuk słyšali, nikogo pak njewiźeli, a nikomu nic njeběšo. 
Sobotu, 9. nowembra, zeger 19:00 buźo w Centrumje za cłowjecne pšawa (něgajšne popajźeństwo) pśi Budyšyńskej droze koncert, ako słuša do rědu Chóśebuskeje muzikoweje nazymy.
Kśicawku namakajośo w Casniku nr. 26.
Rosćo w słyńcnych krjach resp.
Slědk pśecej z někim sobu jěźo.
Kak jo było pśewrośenje pśed 30 lětami w Lubinje? Z Dolneje Łužyce/Niederlausitz.
Tak móžomy to cytaś w kjarližowej pěsni Mata Kósyka »Na Boga twarim we nuzy« w prědnem wót pěś weršow.
Su how tek fasciněrujuce swětłowe graśe instalěrowali.
W kótaremž sy ceło sam sebje pśewóstajony.
Wětšy projekt běšo pótom nagótowanje dospołnje noweje drastwy za Janšojskego boga w kooperaciji z Rěcnym centrumom WITAJ a Załožbu za serbski lud.
Mamy dosć k jěźi a piśu?
Pon rozdźěl mjazy Serbami a drugimi wěcej njewobstoj.
Ten lud se mě bližy ze swójimi hustami a mě cesći ze swójima guboma, ale jich hutšoba jo daloko wóte mnjo.
A to cu zawěsće za Was składowaś a napisaś.
Na swój part jo na tej swětocnosći teke gratulěrowała znata folklorna kupka „Łokaśina” z Lubnjowa ze žednymi rědnymi serbskimi štuckami z Błotow.
Něnto su wobydlarje pśigótowali swóje rolske wóze za wuběgnjenje.
Projekt jo iniciatiwa zwězkoweje centrale za politiske kubłanje.
To jich zasej k rozymu pśinjase, až zasej na wjerchownju łoźi gnachu a wjeliki cołn wótwězachu a nachwatki do njogo zeskokachu. 
Juliana Kaulfürstowa jo slědne wót nich pśestajiła do slěpjańskeje rěcy.
Jaden wót nich jo wuwołał take: »Źo ga móžoš Boga namakaś?
Za to maśo tśi tyźenje cas.
Maś: „A mimo togo jo wěsće se bójał, až take njewjedro jogo zarazy.“
Serby pak njedeje z tym swěźenjom jano we słowjańskem wukraju za sebje wabiś, ale teke w Nimskej, jo měnił Reik Miatke.
Naša wěra jo to dobyśe, kenž jo pśewinuło swět.
W meridianje dojśpiwaju wšykne gwězdy swóju nejwětšu wusokosć a dwanasćo góźinow gwězdnego casa pózdźej swóju nejmjeńšu.
Muskecy zapust kśě ten tyźeń sobotu, 11. měrca, w tamnem Błośańskem hotelu swěśiś.
Wóni su kśěli serbsku kulturu rozšyriś a wobogaśiś ze serbskimi filmami.
Z Bórkow/Burg. Na wobradowanju Serbskego sejma pśed tśimi tyźenjami (Casnik jo gano krotko pisał) jo se ako gósć wobźělił a grono źaržał pśedsedaŕ towaristwa Ponaschemu a Witaj-wucabnik w bórkojskej šuli Uwe Gutschmidt.
Dieter Worješk wót mósćańskich Domowinarjow jo gronił: "Smy tužne wó jogo smjerśi.
Pon buźo se swět pšašaś: Cogodla jo se to stało.
Z tym pórucujo internet źiśownjam dobry forum, aby sebje a swóje lěpšyny starjejšym prezentěrowali.
Martin Wentzko a Martin Wentzke jo był dolnoserbski faraŕ, dopisowaŕ "Nowego Casnika" a "Wósadnika", maśicaŕ.
NDRska wustawa by 2019 – ako ta něto za nas płaśeca – wordowała sedymźaset lět.
Na stole namakajo ruprajcht swóju brylu.
Ten ansambel twóri wót togo ten "Šusteroc dwór" w Trjebinje.
Gósći su sobu diskutěrowali, na pśikład dr. Madlena Norbergowa .
Nastawaju wobraze, kenž se nam zdaju typiske za njogo a nam daju zabyś źěła młodych a srjejźnych lět mejstarja.
Jolic se hyšći pšawje dopominam, su listy byli wótkołkowane w Chicago.
Weto njewěźe wšykne, co to jo - euroregion.
Slědnu njeźelu su teke we Witaj-šuli "Mato Kosyk" měli zašulowanja, pitśku hynac ako druge lěta.
Prědny jazor jo direktnje we jsy wubagrowany kisowy šacht, rědnje napórany z pěskowym pśibrjogom, ławkami a grilowanišćom.
Namšy cytali su Hanka Markec, Madlena Norbergowa a Christiana Piniekowa a namšu na klawěrje pśewóźował jo Dieter Gebauer.
Źěk a pśipóznaśe jo se dostało teke jeje referentoju Měto Nowakoju – pśez jogo aktiwnosć a angažement jo Gutheilowej lažko pśišło se do serbskeje problematiki zanuriś a prezencu na měsće pokazaś.
Jo pśedstajiła nowe gmejnske zastupniki a zastupnice a jo pšosyła na swóju zjawnu rěcnu góźinu, ako buźo kuždy tśeśi stwórtk w gmejnskem běrowje.
Kněz Mucha, wam muce muchy na muce?
Jeje starka jo serbski powědała, něnto co wóna tu rěc nawuknuś.
NC: A co buźo z polami?
Jaden tacker móžoš wužywaś.
A wón jo zawołał swójogo starego słužabnika, kenž njejo kśěł jogo wopušćiś, a jo jomu pśepódał ten koraktor a pśikazał, aby te knigły do togo wjelikego gata chyśił, kenž běšo tam pśi kulojskej droze pó źěle tych wowsnych wójakow nastał.
Tamne rozwězanje jo, až zajmce za studium muse z abiturnym wopismom dopokazaś, až su absolwěrowali zakładny abo wugbaśowy kurs serbskeje rěcy.
Wóna ma zasej tšach.
Pśi sćěnje lažeca dłujka a tłusta dubowa grěda jo pó legenźe wurězana z něgajšnego swětego duba ze jsy Banneick.
„Něnt ga pśestań!“, grozy kócce sněgowy muž ze swójeju módreju swěcku.
Pśez tu nowu strukturu móžo magacin byś pitśku wěcej aktualny.
mójogo
Žywje se žarjabnje a njekśě dług drugich gmejnow pśewześ.
Wjelgin, wóni su notne, aby drugich luźi pšawje rozměł - nic jano jich rěc, ale teke jich dušu a kulturu.
Co a chto sy a kak śi druge wiźe, to se w běgu casa zjadnośijo k jadnomu wobrazoju.
Źiśi trjebaju kontakt ku drugim źiśam.
Njejo kśěł měś za to žednych pjenjez a teke z komercielnym bokom togo njejo kśěł měś nic cyniś.
Njeźelu jo wótwórjony wót zeger 13 do 17.
Ale z tym, až pśiźo do wětšych gibanjow glědajucy na kulturu a rěc, my njamógli licyś tak dłujko, ako njedajo na městnje wobydlarje, kenž sami pśez swóje aktiwity serbsku kulturu a rěc doprědka póraju.
Teke kuždolětne spomnjeśe Domowiny na wótbagrowane jsy jo se wótměło.
Druga móžnosć jo, až se pšašaśo źiśi.
Hync Roj jo był serbski komponist a wucabnik, Górnoserb.
Prjatkował jo tam faraŕ dr.
W Slěpem buźo to zasej 9. januara wiźeś w cerkwi.
Samos jo kupa na pódzajtšu Egejskego mórja, blisko Małeje Azije.
Wónu jo naša źiśownja "Tyca" tak ako łoni w Picnju zarědowała.
Gałuzy su jěderne a śańke.
Na 11. wobradowanju parlamenta wokrejsa Sprjewja-Nysa su dowobzamknuli etat za lěto 2010.
K nim słuša teke mój prědny woglěd we Błotach pśed něnto južo wěcej ako 50 lětami.
Z Chóśebuza/Cottbus. Dr. Dieter Šwjela (78) z Essena jo pónjeźele Serbskemu muzejoju pśepowdał tłustu mapu z originalnymi wopismami, listami a drugimi dokumentami swójogo starego nana fararja Bogumiła Šwjele.
Wón ma we głownem politiske nadawki a se stara wó realizěrowanje źěłowych směrnicow Domowiny.
Źiśi tam njejsu měli pśewjeliki zajm za serbsku wucbu, dokulaž jo była wótpołdnja.
Chtož swěźeń burstwa sobu swěśi, we tom musy tek lubosć k burskemu žywjenju rosć a lušt do burskeg źěła pśiběraś.
Snaź dajo se droga namakaś k lěpšemu a regularnjejšemu wužywanju serbskeje rěcy.
Wobydlarje a organizatory kśě z tym swěźenim pokazaś, až dej toś ta wjaska dalej wobstaś (wó programje togo swěźenja smy pisali w slědnem Casniku).
Ten wót styri lět wóženjony pór jo do togo w bydlenju w Gołkojcach bydlił.
A tak jo wó swójo pšawo wójowała.
Na nejwětšych turistiskich wikach jo se wobźěliło wušej 250 wustajarjow.
Južo pśed dwěma lětoma jo dało we zwisku z radnicu kradu dobre powěsći: Pó źaseślětnem drěmańku jo radnicowa piwnica zasej swóje wrota wótcyniła.
6. maja jo była w Europejskem parlamenśe podiumowa diskusija z temu: „Politiske cele a napšawy pśi kubłanju w mjeńšynowych rěcach“, źož su se wobźělili.
A nic naslědku jo to zajmne a k rozwjaselenju, což jo Turnojski „spisowaśel“ wšykno dožywił z bóśonami a drugimi ptaškami a samo ze wšakimi rostlinami a struskami.
Clemens Ruff w Chóśebuzu – nimski ekonom, lubowaŕ serbskeje kultury, jo serbske basni pisał
Wóda se do chrapkow zwězujo.
Ty dejš mě to pokazaś.“
Bramborskej a teke tu nejnišu wót tych drugich styri nowych krajow.
A co wón wšykno wiźi, słyšy a dožywijo!
Ale južo na ten part jo dało wobgranicowanja.
kóńc wójny zaculi? Mysli serbskeje ludnosći we Łužycy pó pśichaźe sowjetskego wójska ako wobsadnisku móc su byli wšake.
Někotare lěta jo źěłał pśi slěźaŕskem instituśe za pógórnistwowu krajinu w Grabinje-Finsterwalde.
Jano – taka hajtka, to nic za mnjo njejo.
Pśi tom jo wósebnje pokazał na wšake twarjenja kaž na pśikład gaseńske załožki abo Podpołnocny a Podpołdnjowy kanal w srjejźnych Błotach.
A wóna jo se napšawdu wót słyńca pitśku cerwjeniła.
Togodla teke jo wujšło prědne pśełožowanje korana do engelšćiny akle w lěśe 1734. 
Harald Kóńcak, dłujkolětny sekretaŕ, zastupny jadnaŕ Domowiny a župan jo spominał na nic rowno lažki zachopjeńk teje šule.
Něnto felujo jadna wejsańska tofla w Pśiłuku.
Docełego su byli cłonki župnego pśedsedaŕstwa wjelgin spokojom z tym, co jo serbskego pśedwiźone k jubilejoju.
Pětk, 29. oktober, zeger 20.00 změjo nowy kus Prjawoskich źiwadłowych pśijaśelow swóju premjeru.
Njeglědajucy na móje serbske kórjenje wšak jo ten rozsuźecy zakład mójeje lubosći za dolnoserbsku rěc ta rěc sama!
Tež Domowinska župa Dolna Łužyca se južo dlejšy cas z tym zaběra a togodla jo wóna slědny tyźeń pśepšosyła cłonkow młoźinskego aktiwa do Serbskego domu w Chóśebuzu, aby wó toś tej wažnej wěcy se rozgranjali a słyšali, co młodostne sami k tomu gronje.
Chwalbu jo wón sebje zasłužył dla sorabistiskego slěźenja a wudawaŕskego źěła.
Ale mě njejo se kśěło to z tym talarjom wěriś …
Tegdy jo stojała hyšći ta stara baraka.
A k tomu hyšći — ako su to župan Manfred Nowak, Lenka Nowakowaz Rownego a Beno Knop z Trjebina wjelgin woblutowali — wšykne te zwaźenja w Serbach.
K jogo zasłužbam słuša na kuždy pad teke to, až Hermann Jahn jo sobu załožył ze swójeju žeńskeju Eriku Domowniski muzej w Dešnje.
Wóna jo pó źěle, jěducy z kólasom domoj, zawaźiła wó kólej elektriskeje a tak njeglucnje padnuła, až jo sebje łokś zbrašyła.
Ako jo se wóna k nama pśisednuła, jo byzał mały lutk pśez kuchnju.
Slědujucy inserat jo dała Hochoska młoźina stajiś do LR:
Ja se how wjasela dla wobźělujom a rada našu drastwu prezentěrujom", jo groniła Marita Häfnerowa.
»Ty zewšym nic njerozmějoš.«
Domy su byli wětšy źěl natwarjone z gliny a su měli kšywo ze słomy.
Wót 2011 do 2016 su tam šulske źiśi serbske źiwadło grali.
Wjelike „Liški“ Witaj-kupki su srjodu swóje pśemóženje pokazali.
Ilustracija: A.
Gaby se wěcej starali, ga by wěcej resursow dostali“, wóni pak muse twardu wólu měś a stojaś k swójomu serbskemu profiloju – jo Fisher wukładował.
Tak jo nejžpjerwjej tichtowała: Co dej byś pśestajenje wót mjenja „Biering“?
Z nim jo źěłał južo jogo starego nana bratš Gerold Lichtenberger, wót kótaregož jo wón ten dwór derbnuł.
Mjazy Bałtiskim mórjom a Srjejźnymi górami jo něga było wušej sedymstow słowjańskich groźišćow.
W kraju wšuźi zwóny zwónje, lud a zwěrjeta Jezus-źiśetku se kłonje, wójcki, psa a ja.
Awstriske rozměrjenje kraja bazěrujo do źinsa na Ferrowem nulowem meridianje.
Pśez wobźělenje redaktora Nowego Casnika na mójom prědnem kursu w Dešanku njejsmej se jano bližej póznałej, ale wóno jo mě zrownju wunjasło mójo lětźasetki dłujke pśestajaŕske źěło.
Wjele jogo wustnego zawóstajeństwa nam pśedlažy, źěl w zapiskach Schulenburga, źěl wót Hantša­Hana samego zapisanego do tśich zešywkow, kótarež jo Schulenburgoju 1882 pósłał, a tejerownosći z listowanja.
Pó wuwucenju ako šwejsaŕ jo wón był zabrany z familiju, studiumom a pówołańskeju karieru.
Źo ga pón dejali pytaś za śeśkom pó mjenju našogo głownego města?
Wšykne, kenž tebje spušćiju, deje byś pósromane, pśeto spušćiju Kněza, to žrědło žyweje wódy. Jer 17,13
Wjasoły źeń switašo drugemu źěloju Nimskeje pón 1989. Kak dłujko, a kak dłymoko to segašo a sega, jo za wšakich luźi wšako.
W Domowniskej śpě pšose sobotu, 16. měrca, a njeźelu, 17. měrca, na jatšowne nałogi.
To jo luba serbska duša, mama kuždy źeń z njeju telefoněrujo.
Witko dajo jomu tam a sem leśeś.
Kulturne noticki: fromny Mjertyn Lejman
Pśeto ma teliko hobbyjow a zaběranjow.
Dobry cłowjek hupłoźijo z dobrego pókłada swójeje hutšoby to dobre.
Žywu diskusiju jo wubuźił pśednosk prof. dr. Nicole Dolowy-Rybińskeje a dr. Cordule Ratajczakoweje, w kótaremž stej se pśiwobrośiłej wuknikam, kenž serbšćinu ako njemaminu rěc wuknu.
Wóna jo jim zajtša wucyła słowa: mjenja sadu (jabłuko, kšuška, rjaschen atd.), pśicynkow, a teke werby kaž pjac, wariś, běliś, rězaś.
Mimo wjelikego napinanja napšawow korona-pandemije dla a mimo togo, až su někotare dypki z programa wupadnuś musali, jo se hochoskej młoźinje raźiło mały, ale wjelgin rědny swěźeńk łapanja kokota zwónoźeś.
Sćo we wašych procowanjach dalej pśišli?
Wjele prědk ma Domowinska kupka w Turjeju (župa Dolna Łužyca) w pśiducych mjasecach.
Bóžko njejsmej słyšałej a smej pśespałej.
Dalšne terminy pó wałtorach samski cas.
Pózdźej som póznał komponisty z Pólskeje a Českeje.
Winkler dopomina w instrumentalizaciji, nanejmjenjej symboliski, na typiske słowjańske a teke serbske instrumenty: na tarakawu a małe fidle.
Ned se wjedro pśechyśijo - prědne tśi abo styri dny buźo se padaś.
Ale kak se z togo wen póramy?
W nazymje 1989 jo w Nimskej demokratiskej republice kněžeca strona SED póněcom swóju móc zgubowała.
Te njewužytne kamjenje a kuŕ budu spórane zasej pód zemju, z nimi budu te wuryte šachty a prozne źěry zasej zatkane.
Pśi tom by se dejał angažement priwatnych wósobow a towaristwow a institucionelne procowanja wó serbsku rěc ako rownogódne wobglědowaś a maju se z nich nastawajuce synergije spěchowaś.
Wot wšyknych bokow walaju se luźe na nas, teke z ceło drugich stron Nimskeje.
Směju se wóni wupóžycyś? Te stare historiske wudaśa su napšawdu kulturne drogostki.
Góźbu za to jo měła, dokulaž doněntejšna zastupna wjednica jo se sednuła na wótpócynk.
Pśez njedocakanu smjerś dr. Tonija Bruka 17. decembra jo toś ten film dobył wětšu wagu.
We njom jo něco k piśeju, něco k jěźi, lažka drastwa pśeśiwo dešćoju, flaster, druge zawězki a take wšake, ako trjebaš pśi dlejšem chójźenju.
Na tu serbsku namšu jo Spěchowańske towaristwo ju wósebnje pśepšosyło.
Awtorka co dolnoserbsku rěc spěchowaś.
Wrony wše drastwje se carnawe, wóni su z ptaškow nejmudrjejše.
W serbskej rěcy powěźejo nam Frida Matyšcyna, kótaraž až pśed dlejšym casom hyšći na Gorach bydliła jo, dla cogo kuždu srjodu z města howko pśijěźo: „Ja rada něco za strowotu cynim a rowno tak rada se z drugimi zmakajom a z nimi se wulicujom.
Wšakorake architektoniske wósebnosći we wjelikej licbje móžomy na našych kšywach wuglědaś.
Teke šołtowka Kerstin Jaserowa jo sobu rejowała.
My smy za njej zastupowaŕce namakałej.
Gaž se zwignjo, ga se zwignjo powětšowy śišć.
Jim k pomocy dej byś „kulowate blido“.
Wónej stej byłej z Chóśebuza, a gólc jo Witaj-góle.
Luźe wěrje to, což se jim wulicujo wjele jěsnjej, ako to, což wóni sami wiźe a słyše.
»Tšachni skóńcnje.«
Luźe su swěśili, se wulicowali, spiwali, rejowali a „šunklowali“ za muziku.
Pśiwózna droga buźo wutwarjona, dostanjo chódnik na kuždem boce a dosć šyroke wobrotnišćo ako kóńcny źěl.
To pak jo jano hyšći na ceły źeń móžno a togodla 10 markow płaśi.
Malsnje pśeběg wót slědnego wulicowanja, ze swěźenja, wójowanju a wótejźenje wót Drelbora.
Wjele akcijow su pśewjadli sami: pódrubanje stareje wjerby, nalětne a nazymske rěšenje, cysćenje grajnišća, wejsny swěźeń atd.
Fachowy ceptaŕ Alfred Měškank, kótaregož wuknik som raz był, jo mě pak był dobry póraźowaŕ.
A ten kóžuch jo hyšći lěpšy.
Nan: Tak jo, a słužabnik dostawa tež za to swójo myto. 
Móje lube, z Bogom a z Jezusom se žywiś, to njejo samo ta chyla we namšy, ale teke kuždy źeń doma, źož wódnjo a nocy k nima móžomy ku bjatowanju pśiś.
 Myslašo wón se sam pśi se, a wótgroni sebje: wón je kradu pali, ja pak som móje jano sušył. 
Na doněntejšnych tśich EUROPEADACH 2008 w Šwicaŕskej, 2012 we Łužycy a 2016 w Italskej jo "Serbska wubranka" zastupowała Serbow a Domowinu, a za 2016 jo to cyniło žeńskece mustwo z Górneje Łužyce.
My njocomy sami jadnaś.
"Woglědarje sami wjelgin kradosćiwje na napšawy źiwaju", zwěsćijo gójcowka za powšyknu medicinu Simone Seelingerowa, ako dolnoserbsku rěc perfektnje rozmějo a powěda – roźona Bórkowaŕka jo pśed studiumom mediciny Dolnoserbski gymnazium w Měsće absolwěrowała.
Weto: Som how pśebywała z wěźenim, až toś ta krajina jo połna drogotnych biotopow – to su mjazy drugim sćinišća, kalne łuki, wólšyna, dubina, bukowina a chójnina –, ako su wažne refugiumy za wšake wobgrozone družyny.
Jezus pak źašo Cachejusoju: Źinsa jo se tomu domoju strowje dostało, dokulaž wón tež Abrahamowy syn jo.
Sy drugim zdźaržał swětło. —
Z tym wótwórijo se dodatny rum za dolnoserbsku komunikaciju, a to teke wó nałogach wšednego žywjenja tam na jsach, źož te wósebne kurse se wótměwaju.
We tom cołnje sejźe turisty wětšy źěl někotare góźiny dłujko, dla togo ma cołnaŕ wjelicki wliw na to, jim to a druge k wěsći daś.
Wó pśichoźe serbskich institucijow.
źinsa cu ja z Wami basliś.
Wóna jo "kśiwanka wětšego rěda" a wótpowědujo pśeběgoju wjelgin wupněteje niśi bźez šurowanja.
Drugi projekt jo "Krabat za wšen małe, ale wjelike zagórjete".
»Wěm, až jo było njefairne, ale do togo źe njejsom mógał nic pikaś, howacej njeby wy to wšykno zwónoźeli a my njeby wěźeli, co dejmy gótowaś.
Slědne pónjeźele jo była šulska wucba za cele małe źiśi, ako pópšawem razka hyšći njechójźe do šule.
Hopasajśo laźwja wašogo myslenja, buźćo nuchtarne a naźejajśo se dopołnje na gnadu, kótaraž k wam pśiźo pśez zjawjenje Jezom Kristusa. 1 Pětš 1,13
K tomu su wustajali knigły, fota a casniki serbskego nakładnistwa, mjazy nimi teke někotare wudaśa Nowego Casnika.
A myslimy se na Jezusa, ga wón jo jano chójźił, njejo měł daniž wóza daniž wósoła.
Faraŕ Šwjela jo mě kazał pó abiturje k sebje.
Něźi raz com dolnoserbski běžnje ze źiśimi a kolegami powědaś.
Nimske kněžaŕstwo ma drje wótglědanje ILO-konwenciju k wobzwarnowanju indigenych ludow pódpisaś.
Pśi tych dobrych signalach pak weto njedajo se prěś, až wótryśe jsy jo napórało wjeliku škódu.
Pokšacujomy w našom źěle nad słownym materialom, źož smy slědny raz pśestali.
Serbske bibliske koło
We Amśe za cerkwine słužby w Barlinju su wugódnośili wóne wólby a gronili, až mjazy 2 do 40 % luźi jo sobu wuzwólowało.
Tych jo było dosć a bejnje wjelike su byli, tak až jo se jaden z tych pilnych koparjow „wobśěžkował“, až jomu tšochu te mjeńše kulki za woblubowany wobjed z łupinatymi kulkami a z twarogom feluju!
Swoju premjeru jo dožywił luštne spiwanje “Pumpot a źiśi” - zgłosone wót Worklecańskich.
Až do 1. swětoweje wójny jo se we njej serbski prjatkowało, pótom jo serbske słowo wuśichnuło.
Steven Katins jo lětosa prědny žnjowny kral – wón jo ako prědny kokotoju głowu wótrył.
 Něto pak njamóžašo nic zachopiś, ako jan sebje jich dobytki zebraś.
To ako wurownanje, dokulaž tam njejsu zarědowali wulichowanje Serbow wót pěś-procentow-klawsule.
muzikowy portret: Helmut Fritša
Na pódpołudnjowem boce Bóžego doma wšak jo se zachował stary słowjański kjarchob, wužywany w 12. stolěśu.
Žedne rejtarje su se k tomu woblakli tu obligatorisku carnu "uniformu" ze škórnjami a cylinderami.
W lěśe 1867 su wujšli pla F.
Kriterije, to su byli rědnosć bomow a powšykny zaśišć.
Ten znaty profi jo měł woblacony trikot Serbskich koparjow, ak pśedsedaŕ Serbskich koparjow Horst Adam jo jomu chylu pjerwjej pódarił.
Kak wjasoły běšo něto Robinson!
Wšykne deje we žnjach 18 dnjow sec.
Pšosym, śota, něco daś!
Měnim, až by se Serbam tyło, gaby Dolna a Górna Łužyca wěcej zwězanej byłej.
Kosakojc stej wšych wuwitałej.
W takem běłem bikiniju.
Na pšašanje, kak to buźo dalej z tym serbskim witanim, njejo pśedsedaŕ Siegmund Lehmann žedno wótegrono wěźeł.
Pótom jen z nimi pó wopśimjeśu pó smužkach pśejźośo.
List, gałuzki, jegliny na zemi tłaju a jich charakteristiska wóń "se rozlěga" pó gólach, parkach a alejach.
Wótlěwa: Wjednik ABCeja dr.
Wóna jo była starša źowka gósćeńcarja Fryco Poleńca a źowka Marjany Witkojc .
Wón jo zakopował luźe a jo źaržał ten dobry pórěd.
A gaž wón swóje wójce jo wugnał, ga źo wón prědk nich tam, a te wójce du za nim, dokulaž wóni jogo głos znaju.
Lětźasetki smy to wopytowali z rěcneju wucbu w šuli.
Toś te zmólki su naslědku k njedokradnemu póstajenjeju metrowego standarda wjadli.
K cytarjam Pratyje źeń słušaju take, ako serbski derje wuměju, a take, ako serbsku rěc mjenjej wobkněže abo ju akle zachopiju wuknuś.
Jomu se groni »Oppott«.
Drjewjana skulptura Hanza Šustera wót slěpjańskego wuměłca Thomas Schwarz.
Mudre myslenje pśeklapanego burja!
Tak njerozwjaselijośo jano sebje samych, ale tek mimoducych.
Luźe kśě, tak jo se pokazało, wjele wěźeś wó Serbach.
Glědatej na se.
Wšednje do pśezpołdnjowego spanja se woglědujomy wobraze a se wumyslijomy k nim krotke wulicowańka.
To grono buźo wó tom na pśiducnem pósejźenju kóńc apryla.
Źěłowe městno jo w Chośebuzu.
Lektorizěrowałej stej J. Kaulfürstowa a dr. H. Rychtaŕ, ilustrěrował jo Jörg Tausch.
Teke rědnosć tych drastwow su wšykne chwalili.
Jezus se módli: Ja som jim twójo mě zjawne hucynił a cu jo zjawiś, aby lubosć, z kótarejuž mě lubujoš, we nich była, a ja we nich.
Andreas Rawnik jo teke howacej kšuśe zwězany ze Strobicami: Wón jo aktiwny cłonk tamnego wobydlaŕskego towaristwa.
Šejnejdojske su pjerwjej byli zwětšego gólne źěłaśerje.
Som se tam teke wobźělił na młogich serbskich wjacorach.
Nowe sněgi pak nam njejsu wěšćone.
Tak jo město měło swój rusojski, francojski, česki a hollandski źěl.
Tam mógu we měrje wubijaś.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik na Serbskem bliźe: „My njedejmy sebje jaden drugemu wótšćipowaś, ale gromaźe wót politiki wěcej pominaś“
Hof namaka se w dolinje Solawy mjaz Frankskim lěsom a Fichtelowych górami.
Wósebnje za serbšćinu wuknjece źiśi jo wažnje, až lichotnje powědaśo a słowa wóliśo, kótarež su źiśam znate.
Wósobinske a familiarne zapiski se měšaju z wobglědowanjami wót dowolow, wót politiskich zarědowanjow a wót woglědow we drugich jsach, kenž su pótrjefjone wót wótbagrowanja.
Na njen pśepšosyjo mamu a papu, bratšow a sotše, wujkow a śoty.
Njejsom žednje zgubił kontakt z luźimi w Barbuce, a cu jen teke za to wužywaś, aby ako wjednik pśi wšych rozsuźenjach se orientował pśecej na pacientow.
Pon źo dalej.
Telewizor pak jo dejał górjej na wucabnikojski pult.
A wšykne gnachu k njomu, aby cuzy kraj woglědali, ale w tom wokognuśu bu jich wjasele do tšacha pśewobrośone: — Krjak a rac! zarjapota a jich łoź póstarcy na raz spózy w mórju, tak až wšo se zatśěse a wóni na dno padnuchu. 
Zachopjeńk lěta 1992 pak – som mjaztym pśedwuměńkaŕ – zwóni telefon a žeńska na tamnem kóńcu se pśedstaja z pśijaznym głosom ako sekretaŕka jadnarja chóśebuskeje rucnikaŕskeje komory a se pšaša, lěc njamógał dolmetšowaś dwěma zastupnikoma rucnikaŕskeje komory ze Zieloneje Góry.
Źěkujom se, až smějomy to wótśišćaś!
W myslach som spiwał z Handrijom Zejlerjom: »Tam su móje wjasela, tam mě śěgnjo, tam cu ja.
K drugemu: kosty!
Jadna wuknica wót njogo, Hanka, jo gótowała swóju abituru na Lessingowem gymnaziumje we Wórjejcach, na kótaremž muzika wjeliku rolu grajo.
A pśi tom jo wóna wjelgin wuspěšna była.
Wóni mógu se pó žycenju slěpjańskej dobrowólnej wognjowej woborje pśizamknuś.
Slědnu njeźelu w juliju jo se swěśiła dolnoserbska namša w Serbskej (Kloštarskej) cerkwi w Chośebuzu.
Zeleny pas pśed serbskeju jsu Most.
To dej zwětšego wjasele napóraś, kužda móžo pśiś.
Teke źinsa se hyšći młoge žeńske našeje kupki drastwowe źěle sami wušywaju.
Tužny som był, až na našo prědne wobradowanje wót wšyknych pśedsedarjow parlamentariskich frakcijow, kenž smy pśepšosyli, jano dwa stej pśišłej.
Deje pśinoski pisaś abo dobyś za to awtorow, a ze serbskeje rěcy dej byś teke młoge pśestajone do českeje.
Na Śichy pětk a jatšownu sobotu śěgnu gólcy zajtša, połdnjo a wjacor ze swójimi drjewjanymi šćerkotawami (Holzklappern) pó jsy.
Až do 30 lět slědnego stolěśa su se mógali howko dostaś jano z cołnami.
Pśi prědnej kupce jo to cytanje było dwójorěcne.
Planowane dalejwjeźenje Wochožańskeje wugloweje jamy na sakskem boce pśinjaso teke jsam wokoło Grodka wjele problemow, kótarež muse se rozwězaś.
Pó wobzamknjenju Nimskego zwězkowego sejma z dnja 26. septembra 2019 deje pódłožki něgajšneje statneje bźeztšašnosći NDR w lěśu 2021 do zwězkowego archiwa pśejś.
Weto pak su te, ako su how byli. pokazali dobre wugbaśa, tak až njejo za pśepytowańsku komisiju zewšym tak lažko było, dobyśarjow wunamakaś.
Tśi dny dłujko – wót 3. do 5. januara – su se how zmakali serbske balokoparje z Dolneje a Górneje Łužyce na zgromadne treningowe lěgwo.
»Wobrośćo se!« 
Na jadno lěto su ju pótom pówołali slědk do Małego Wjelkowa, aby tam druge wucabniki rozwucowała w dolnoserbskej rěcy.
Jano gromaźe a gaž jaden drugego znajo a se cesći, buźomy ga pó tej droze wobnowjenja Domowiny a zdźaržanja serbskeje substance — rownož jo a wostanjo wěsće rozdźělna — dalej doprědka pśiś.
Spěšnje pak se wobraśajśo, nalěwo wše kšacajśo.
Wót togo casa (1981) som sebje nadawk stajiła, kresliś a mólowaś, aby wobchowała, což bu na pśecej a nimjer wopor jamy.
Statnik měni, až to jo teke za dolnołužysku Domowinu dobra góźba, aby wobmyslili, lěc su spokojne – k eksemplu – ze zestajenim zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Kopawu źaržy dowusoka.
Wetom teke rjagnuchu jadnogo wót njeju k zemi, klěkachu wokoło njogo, rozrězowachu a pśigótowachu jogo k pjaceni. 
Jaden dypk togo programa jo na pśikład było zgromadne źěło ze serbskeju redakciju Sćelaka Chośebuz.
Wót lěta 2011 do 2013 jo se to realizěrowało.
Na našych zarědowanjach pak jo se nejcesćej teke wětšy źěl zwenka internata bydlecych wobźělił.
Na terenje Dolneje Łužyce jo nejwětše groźišćo było to w Chóśebuzu.
Lockdown jo situaciju hyšći drastiski pógóršył.
We Woltersdorfje pla Barlinja stoj jaden cerkwinski chrom, kótaryž jo pó jadnom wěrjecem profesorje z mjenim Theodor Christlieb pomjenjony.
Na slědnem dnju zajězda jo muzejownik Werner Měškank sobudrogujucych wjadł pó městašku Salzwedel, źož běchu styri dny pśenocowali we hotelu, až do grodoweje zagrody.
Won jo był luź z cesto originelnymi idejami.
To jo wulicował wobźělnikam sympoziuma dr. Fabian Kaulfürst.
Ako njeby razka pśitomnosć kněni Weberoweje zawupytnuł.
Grěšan: Njewěm, Maja, kak dejm chopiś!
W mjeńšej licbje (na 20 000) su mjazy nimi domorodne Indianarje a Inuit (Eskimarje), teke luźi afriskego póchada jo relatiwnje mało (20 000).
Wosebnu družynu dubowego drjewa su namakali pśi Odrje.
Rašojc Jutta a Matthias z Radeburga jo woglědała domownisku śpu pśi jich lětnem zmakanju.
Derje, groni Robinson, ga comej z Bóžeju pomocu jim jich grozny statk zakazaś. 
To cu hyšći dodaś: Takich dobrych Serbow, kenž teke swóje źiśi z bujki serbski wuce, ako Janowe w Dešnje, małko dajo.
How na lěwem boce bydli sama Ana Cachowa.
A na kóńcu Lutki se złožuju.
Namakajomy je źinsa we wšakich dłymokosćach pód zemju.
Wót 50 lět spiwa Eveline Henkowa, roźona Šymkojc, w Kórjeńskem chor-je, jo tam cłonk pśedsedaŕstwa.
Kasprik tencas wuběgnu, jogo bratš pak bu popajźony.
Cu to raz rozkłasć na kjarchobowych dankach.
Pózdźej se sobu rozwěrował.
A snaź njebuźo wón se w Bramborskej dopołniś? jo Statnik se pšašał.
A pótom dej mócnje spěraś.
Cerkwiny dwór jo był wobgranicowany z murju a how su až do lěta 1894 luźi zakopali.
Sobotu buźo to wót zeger 13:00 do 21:00 a njeźele wót zeger 13:00 do 19:00.
Ze źowćami ty nigdy gromaźe njejsy.«
Wejsanarje sami su k tomu z wšakimi iniciatiwami pśinosowali.
Hermann Jahn by ten źeń 100 lět stary wordował.
K pětemu razoju buźo w měsće tak pomjenjony „žywy“ adwentski kalendaŕ.
Pśedsedarstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca pśewjeźo stwórtk, 27. apryla 2000, swójo pśiduce posejźenje.
Pótom buźo kafejpiśe w muzeumje.
To prědne jano dwa raza wob tyźeń, a to druge jano kuždy drugi tyźeń.
Źo hyšći raz do jśpy stareje mamy.
Pla partajow, kenž su w zwězkowem sejmje zastupjone, wuglěda rozdźělenje tak: SPD: 10 kandidatow /1 Barliń, CDU: 5/ 1 Potstupim, 1 Barliń, 1 Königs Wusterhausen, Lěwica: 10/ 3 Barliń, 1 Sakska, 1 Bramborska, AfD: 10/ 1 Sakska, 1 Barliń, Zelene: 9/ 5 Barliń, FDP: 10/ 1 Duringska.
Juro: „Cogodla to?“
Naše pjenjeze njesměju se pśepraskaś a pśejuskaś!
Aku jo rozmjej prozny.
Teke za Tradiciske towaristwo w Strjažowje, kenž ma problem pśestarjetosći, by Kaiser kśěł wěcej młodych zajmowaś.
Sobotu dopołdnja jo nan mě wulicował, až jo wejsny policist Šuster tym młodym luźam, tym »Čecham«, zakazał na zalu kjarcmy wustupiś.
Toś te knigły wó serbskej Odrinej drastwje su wujšli ako katalog za wustajeńcu Serbskego muzeja w Chóśebuzu w lěśe 1998.
Juro: „Su ga na swěśe luźe, kenž cłowjecne měso jěźe?“
Wjeliki dom Statnego źiwadła w Chóśebuzu jo był wót zeger 12:00 až do póznego wjacora z warnujucym cerwjenym swětłom wobswětlony.
Wjelgin moderne sukna zwětšego, jersey wót bałmy až k neoprenoju.
Wjedro něnt jo, ga źimy do natury!
Thrakšćina, Thrakiska rěc jo jadna z indoeuropskich rěcow a wóna jo była w antice wót luda Thrakow powědana w šyrokem źělu Balkańskeje połkupy, na někotarych kupach Egejskego mórja a někotarych teritoriumach dłujkowjacorneje Małeje Azije, pótakem w źinsajšnej Turkojskej su wobydlili .
Wó „Našej gromaźe“ w Brjazynje
W tom casu se žyce burja góruce dny, nanejmjenjej to burska kazń groni: Pšažyś se musy na Jakuba, což wuzdrjaś ma do Bartramuša.
Pettson chwata do drastwineje komorki a zacynijo źurja.
Pśedsłowo k nim jo datěrowane na 6. september 1573.
Pó planje ga su dejali južo ku gódam 2018 wujś.
Ako wjeliki pśeśiwnik jo se šulski raźc Friedrich Grešeńc wopokazał, kenž jo rownocasnje měł wjeliki wliw na komandanturu.
Čatisgarowa krajina jo górata a z gólu wobrosćona.
To njejsu wóni pśemógli, ale ten płot jo weto wobškóźony.
Drjejcanarje su byli ze zlěkom ceło pšoste – jo to był ten rejtaŕ bźez głowy. »Sama njejsom togo rejtarja hyšći žednje wiźeła, ale ja ga som wokoło połnocy teke jano rědko na droze.«
Jo wótzamknuł studij na Humboldtowej uniwersiśe w Barlinju.
Wetom ak te tśo wokoło blida sejźechu, wuśěgnu jaden wót nich z kapse zegerik a z drugeje kapse teke zegerik a swójo piwo zapłaśi ned ze złotom.
Pisnu nimšćinu som wuknuł z telewizije a radija, w źiśowni a šuli.
To jo Casnikoju groniła Uta Henšelowa.
Wón ga jo pśecej był měnjecy, až słuša k licenjeju, až maš na kóńcu rozwězanje, nic jano někake rozwězanje, a až wopacne licenje pópšawem žedno licenje njejo.
Łužyska kultura jo bogatša ako se to młogi raz w medijach wótbłyšćujo.
Gólcy su wjelgin njeměrne – wšak njesměju se wěcej pó zemi suwaś a hawzowaś.
Cyž a J.
Jo, optimisty wóni su.
Na dłujkowjacornem rogu hochoskich gólow se śěga droga, kótarejž Hochozarje žednje hynacej gronili njejsu ako »Wjele drogi«.
Wuzwignuś musym how te tśi głowne role tych źiśi.
Zgromaźili su se pśi sportaŕskem domje – wobydlarje a z nimi młoge pśepšosone gósći, mjazy nimi Katrin Schneider, bramborska ministaŕka, Harald Altekrüger, krajny raźc z wokrejsa SPN, Roswita Schier, cłonk bramborskego parlamenta, a Marcus Końcaŕ wót Domowiny.
Tak jo Krabat něnto ako wandraŕski młynik pó kraju dundał, pó budyšyńskem, pó chóśebuskem a mišnjańskem a by zawěsće hyšći bejnje dłujko tam drogował, gaby jomu něco prěki njepśišło, což jo jogo žywjenje bejnje pśeměniło.
Škóra jo šera, w starstwje cerwjena.
W Budyšynje na pśikład stej “Haus der Sorben” a “Sorbisches Museum”, w Chośebuzu pak “Wendisches Haus” a ”Wendisches Museum”.
Sobotu, 18. měrca, su dolnoserbske chory na zgromadnu probu za „Wěnc nowych serbskich arijow - doma rědnje jo” pśepšosone do Dolnoserbskego gymnaziuma w Chośebuzu na Žylojskej droze 37.
Źiśi mógu se pśi tom rěznuś!
W lěśe 1943 jo prezes synody Wuznawaŕskeje cerkwje Kurt Scharf ordiněrował dwě prědnej "pšawej" teologowce.
wěcejrěcnosći w regionje pśepowědali.
Wósebny staw jo pósćony rozdźělam mjazy nimskim a serbskim wugranjanim.
Za to pśirownujom Łužycu z Hannoverskim Wendlandom.
Ojej, ale kócka za nim hamnjo!
Pśi tom se procuju, aby se tak šyroko ako móžno naduwali.
K tomu słuša teke moderna mašina za licenje pjenjez.
»Lěc wón něnto źaržy swój pysk?«, zdychujo Findus.
Rědna wutšoba ako na pšawej swajźbje jo to.
Gmejnska rada wšak wěri, až we nowej spalaŕni, buźo-li se twariś, buźo se nałožyś nejnowša technologija a wšykne wobswětowe normy za cystosć lufta budu dopołnjone.
Potom pśidu śoplejše dny.
Ale ja ju dałej biju, a biju a biju… a pón jo wšykno śicho.
Žedne gósći njejsmy měli, žedne turisty njejsu pśišli.
K tomu su pśišli teke susedy pomagat.
A drastwynosaŕkam se w Lubinje teke wjele bitujo.
To nam dawa naźeju, až Bog jo bliski – na dotyknuśe bliski!
Šapaŕ co swóje zwěrjeta šćitaś a ma tšach wó swóju eksistencu.
Zbóžny jo ten muž, kenž spytowanje pśeśerpijo.
Wěcej kandiděrowali njejsu Angela Šurmanowa, Torsten Mak a Marcus Końcaŕ.
Slědny kóńc tyźenja jo serbska gjarstka z Města a z Barlinja wandrowała pó Łužycy.
To pak njejo jano pógórš był, ale teke fascinacija za togo rubjažnika.
Něnt wózjawijomy dalšne interesantne powěsći ze starych casow.
Maś wzejo jaku a cerwjeny pulower: "Jo, pójźomej ku kasy zapłaśit."
Waše ceptaŕki, hortnaŕki a wótkubłaŕki su pilne.
Lěpjej njamóžo se mě zejś“, měni młody Serb.
Pětk, 26. apryla, jo župa pśewjadła swóju lětosnu głownu zgromaźinu, a ta jo była južo ta 14. w jeje historiji.
Cłowjeka syn njejo pśišeł, aby jomu słužyli, ale aby wón słužył a dał swójo žywjenje za wumóženje wjelich.
Anguilla jo kupowy wótwisny teritorij Wjelikeje Britaniskeje w Karibiskem mórju.
Wušej togo statkujo ako zagronita za serbske nastupnosći w zastojnstwje Hamorskeje gmejny.
Młoge iniciatiwy trjebaju ga nejpjerwjej wěsty "zaběg".
To móžo byś modelowa šula abo serbski šulski centrum.
Njejo dokumentěrowane, wót kogo toś te staśiwy póchadaju, ale wujźo se z togo, až su wóni wóttud, z Janšojc.
Inspirěrowane wót rozpšawjenja wót strukturneje změny pśizjawiju ideju pśi někakem wuběźowanju.
Forum wót FUEN jo pokazał, až wětšyna mjeńšynowych zgromaźeństwow se na kraju namakajo.
Srjodu wari Johanna Pontowa z nimi marmeladu.
Wažny tema jo naša mamina rěc a jo se zglucyło jen rozpowědaś na luštnu, wědomnostnu a praktisku wizu.
Ale kak se Pětko powlěknu. 
Źiśownje maju wěcej pjenjez za serbski personal a za rěcne kurse
Kuždy buźo móc sobu gótowaś – jano musyš byś zwólny abo zwólna, se wumazaś.
A ku gódam dožywijotej w góli něco njezabytnego! Ilustracija: Ingrid Groškowa źinsa jo ceły bok za was! Wjele móžośo cytaś.
Nejrědnjejše wuslědki móžośo, ako južo górjejce wobspomnjete, w Serbskej tkajaŕskej śpě w Drjowku za wuběžowanje zapódaś.
Wěsty problem su rěcnopraktiske zarědowanja, źož jo wósobinska pśibytnosć za komunikaciju nejlěpša.
Toś Simon wótegranja: "Bydlim ze swójeju familiju how w góli."
Bartram a S.
Sakska serbska rada jo se digitalnje zmakała.
How su wiźeli te stare historiske burske dwóry a domy, wót kótarychž jo bejny źěl zasej w dobrem stawje.
Handrij Zejler jo był teke wuzwólony ako pśedsedaŕ komiteja serbskich patriotow a wědomnostnikow, kótarež su se zmakali za pśigótowanje swójskego wědomnostnego towaristwa.
Južo to dajo šuli serbski profil, pódobny ako sportowa šula.
Akle bejny cas pózdźej, myslecy na swójej synka, som rozměł, dla cogo nan jo kśěł, až ja na njogo njecakam.
Cogodla se hobskjaržyjoš dla Boga, až njedajo na wšo wótegrono.
Pětko běšo wjelgin wjasoły a wopokaza Robinsonu wšu źěkownosć. 
„Pregnanca a wugbałosć pśisłowow mě pśejmatej“
Tegdy jo był cel, cele jadnorje něco cyniś a něco pśeměniś móc k lěpšemu Serbstwa w Dolnej Łužycy, njedostatki wótpóraś.
Rad jo se teke rozgranjał z rusojskimi wójakami, kenž su njedaloko Janšojc stacioněrowane byli.
Hyšći njewěźecy, co wón co, rozkładujo mě slědujuce: »Juž něga su na mark jěduce wejsanarje měsćanarjam pśigótowane łucywo pśedawali.
Kužde lěto deje doněntejšne kralowki pón swóju kronu daś tym nowo wubranym kralowkam.
Južo źeń pjerwjej, pětk, 6. septembra, móžośo wót zeger 20:00 w swěźeńskem stanje pśi MEGA party pódla byś, kótaruž mjazy drugim DJ Tobi muzikaliski wugótujo.
Naraz su wóni pśestali pśěsć, su wót kólaskow zestawali a stupili ze jśpy wen na dwór.
To, což starjejše za to zapłaśiju, wucynijo něźi 11 %, a to buźo w pśiducem casu nejskerjej hyšći mjenjej.
Źeń wótwórjonego pomnika w brjazyńskej cerkwi: Faraŕ Plasan wulicujo wót freskow z 15. stolěśa a drugich wósebnosćach brjazyńskeje cerkwje.
Teke za druge wěcy musy wokrejs SPN znowa wjele pjenjez wudaś, tak na pśikład za pódpěru familijow pśidatnje styri miliony euro.
Zasej zazně z daliny to dwójne buchnjenje detonacijow.
Wóna how wšykno pógónjujo a jo pópšawem ten motor togo wšogo how“, jo wón wuzwignuł.
Pśeto dajo teke nowe iniciatiwy, kaž jogo kupka "Pśěza", kótaraž jo nastała w Złem Komorowje, wót kótaregož jo se tejerownosći powědało, až "how jo wšo kamsy šło a nic wěcej njejo".
Jo pak teke wottam źaržał pisne zwiski ze serbskimi procowarjami ako z Arnoštom Muku a drugimi.
Tam su se wšykne wjelgin górili, kněz Końcak, kněz Statnik, kněz Cyž – to móžośo mě wěriś.
Silke Oemusojc ze Žylojskeje šule (6. lětnik) móžo byś gjarda.
Na wótstawkowe pšawidła su ga źiwaś musali, dla togo njejsu směli starjejše pódla byś, jano tych 68 wuknikow a wuknicow abiturnego lětnika.
Nam źo wó pozitiwne nastajenje.
Budu za to z lokalnymi akterami do dialoga pśiś, z nimi gromaźe źěłaś a jich pódpěrowaś.
To groni, až njamógu wiźeś, źo wóni biju z cepami.
Skóńcnje pak tek tšašydła mucnje padnu do spanja.
Nejskerjej tež kopicu swójich mytow wěcej njelicy.
Amerikańske kněžniske kupy su kupowy wótwisny teritorij Zjadnośonych statow w Atlantiskem oceanje.
Žylow jo wót jatš bogatšy wó jaden nowy chrom.
Dla cogo dejmy južo něnto wudaś wjele milionow euro za sćažku za kólasowanje kołowokoło nowego Chóśebuskego jazora? Ten ga buźo akle wokoło lěta 2025 z wódu połnjony! We wokrejsnem sejmje SPN – tež we tom nowem – by dejali se kuždy raz zaběraś z tym, což ma cyniś ze strukturneju změnu.
Pśiduce generacije budu hyšći mjenjej wót rostlinow wěźeś", jo wón suźił.
Pśišło jo k tomu tak:
Zwětšego.
K tomu źěłaju pšawu butru.
Něnt pśinjasćo jadnu nogu zboka na wusokosć kólena a wobwjertniśo kłud daloko na bok.
Zagrodna jabłušcyna jo bom ze swójźby rožowych rostlinow .
Bibliski krejz
Dalej wopśimjejo mapa laminěrowane A3-kórty, kenž informěruju wó drastwje, sedlišćowych stronach, bogach, bronjach a łoźach Wikingarjow, słownick a wumólowański wobraz.
Jo to most pśez Małksu, pśez kótaryž dostanjoš byśe zwenka jsy.
CASNIK: Jo to był za Tebje ten prědny mjazynarodny sportowy a kulturny swěźeń, źož sy se wobźěliła?
Šefdramaturg SLA a tekstaŕ
Strukturny wuběrk Domowiny
Pśikład Rogowa nam to derje pokazujo!
Za jogo statkowanja su Muku wšakorake akademije a wědomnostne towaristwa ako cłonka pśiwzeli a su jomu rědy a myta pósćili.
Toś pó rěźe: Pó źiśetstwje w rodnem domje jo se pušćił do města na gymnazium a dalej na studium teologije do Halle. 1812 jo pśišeł ako faraŕ do Tšadowa (Stradow) pla Grodka, źož jo až do swójeje smjerśi 19. julija 1844 swójej wósaźe prjatkował.
Moller jo dał te knigły zasej pla Wolraba śišćaś, pśeto tam su měli nazgónjenja we śišćanju wěcejrěcnych cerkwinych knigłow a spiwaŕskich z notami.
Katharina Jurkowa jo něnto nowa pśedsedaŕka.
To jo se wustatkowało se wě teke na cełkownu koncepciju StS a na twórjeński resp. jadnański wobłuk awtorow, wósebnje za casowy wobłuk pó 1945. Awtora stwórtego zwězka K. J. Schiller a Manfred Thiemann stej na pś. systematiski kontakt měłej z wědomnostnym wobłukom nejnowšych stawiznow pó 1945 pla ZIG.
Ten jo se pśewjadł głownje togodla w Bórkowach, dokulaž jo Wylem Nowy tam měł nejwěcej pśiwisnikow.
Zapišćo te formy rědowane do zešywka!
Wše druge rěcy maju šesć abo sedym kazusow.
Gronarje su zjadnje cesćili Serbsku kazń ako zakład za mjeńšynowu politiku a pšawa Serbow.
Moesišćina jo była rěc, z kótaruž jo se powědało na pódpołdnjo wót Dunaja w Moesiji a teke ale w Małej Aziji w kraju Mysia.
Znajośo zwěrjeta našeje domownje?
Mjaztym jo se stajało pótwaŕ k tormoju něźi až do běrtyla jogo wusokosći.
Jo pótom źiwa, až som se samo sromał, ze swójeju mamu, kótaraž jo nosyła pyšnu serbsku drastwu, hyś do města, dokulaž njejo rowno derje nimski powědała ... Dnja 23. 3. 1948 jo Sakski krajny sejm pśiwzeł prědny raz jadnu kazń, kótaraž šćita Serbow: Kazń wó zachowanju pšawow serbskeje ludnosći.
To su na pśikład koncerty, wósebnje ze serbskeju muziku.
Pór znaśow serbskeje rěcy pśez to ma, až jo fakultatiwnu serbsku wucbu měła.
Mjaztym nam pśedlažy toś ten wobšyrny kompendium a weto cakaju na rěcnu komisiju dalšne nadawki.
Na pśikład maju Domowinske župy dalej swójich płaśonych regionalnych powědarjow, ale nadregionalne fachowe towaristwa nic.
Kupku dajom se zesedaś a ja wen pśed głowne twarjenje lětanišća, někaku wudrogu musym namakaś.
Kužde lěto pišu, śišće a wudawaju w Nimskej wokoło 70.000 wšakich knigłow a kniglickow!
Na Holderojc dwórje wustupujo Serbska rejowańska kupka Ćisk a prezentěrujo nałogi serbskich wudrogowarjow z Teksasa.
Su spiwali pó źělach serbske spiwy, a někotare sady a słowa su byli serbske.
Wjele centimetrow wunjaso warstwa tucnego roby?
Cesto su togodla až do nocy sejźeli.
Pětš teke ceło awtomatiski wótegronijo.
Pón buźomy w ramiku togo jubileja staśiwy a nowu wustajeńcu wóswěśiś", groni Nadine Adamojc.
To jo pótom pśestupne lěto, a wóno ma 383, 384 abo 385 dnjow.
Gaž jo pśeśiwo wšej normalnosći napśisko ten „lěwy bok” ten pšawy a ten „pšawy bok” toś ten lěwy, ga wordujo tekst pód jadneju bildu njekorektny abo samo ranjenje.
Ja słoźim kaž paprjeńc a wónjam kaž mazańc!« Gumno bura Žura jo paradiz na zemi.
Napśismo jo wjeliki zogol carta wubuźił.
Jězba jo wjadła pśez Budyšyn na granicu do Varnsdorfa a dalej pśez Česku Lipu a Mělnik do Pragi.
Sy mě cełu góźinu wó lanje wulicowała a mě z tym pśemógła.
To jo ten „fiepel“, za kótaregož maju w Janšojcach teke jadno rědne serbske mě – ga „Mikuš“.
Teke wóna stawnje za nowymi projektami pyta.
Derje jo, až kontakt z "landom" jo prima.
Kśišojski pśinosk smy wózjawili na 8. boku.
Wjaselimy se južo na pśiduce rozgrono z nima a žycymy wobyma kšutu strowosć.
A skóro wulicuju źiśi wó kakosćach powěsćowych figurow a gronje, co se jim spódoba a co nic.
Pśipódla gronjone jo tek Roman Pernak z kameru pśi koncerśe we Złem Komorowje pódla był, tak až móžomy se w pśiducej epizoźe magacina "Łužyca" na pśinosk wjaseliś, ak wopśimjejo wurězk tog koncerta.
W rukoma jo źaržała zwónašk a wupyšnjonu gałuzku – ten pšut žywjenja.
Styri lěta pózdźej jo se w kjarcmje jano hyšći piwo we flašach pśedawało.
Taki su njeźelu, 14. apryla wugótowali, a to južo 13. raz za sobu.
Wjasoły gódowny swěźeń ako teke strowosć a derjeměśe w lěśe 2014 žycy wšyknym cytarjam a dopisowarjam redakcija Lutkow.
Kóńc julija pójdu na wuměńk, ale wóstanjom tomu serbskemu na wšaki part zwěrny.
Móžoš mlace teke bźez głowkow do wódy daś.
Widobnje aktiwnu rolu w serbskem žywjenju pak jo Fryco Fobo chopił graś akle w lětach pó wójnje.
Mjazy wšymi tymi zwěrjetami jo był teke elefant, kenž jo se wósebnje za jich awto zajmował.
Wšykne su juž wumrěli.
Gaž muzika zagrajo: impresije wót folklornego festiwala „Łužyca“
8. město w Dolnej Łužycy
Tam ga jo znaty zeleninaŕ a bur Wilfrid Baronik lětosa kulki we wšakich sortach sajźał.
Pśeto maš wjeliku drogu prědk se.
Na droze k šulskemu sportowemu swěźenjoju do stadiona, prězy wuknice mójeje prědneje rědownje (foto z archiwa NC)
Wón pśigrajo balo knězoju STAŃ, a ten tłuknjo balo do wrotow.
Šołta jo pśišeł, ale wó Teplojc njejo teke wón nic wěźeł.
To myto su pósćili Isabelle Grätzojc.
Naumann ze serbskimi zastupnikami w Budyšynje na rozgrono zmakał.
Lenka dostanjo słynice wót starki.
Pšawa wušpula jo była woblubowany sadowy bom za cas srjejźowěka.
Wót statkow a źěła Młoźinskego aktiwa njejo tenraz młoźinski koordinator Helmut Matik wulicował, ale zastupnica młoźiny.
Kaiser jo wobydlarjam pśiwołał: "My wšykne smy dobywarje!" A wón jo gronił, až serbski charakter Dešna a jogo serbske wósebnosći su kradu k tomu raźenju pśipomogli.
To su pjerwjej wu nas cynili, ako su wšuźi měli chłodne śpy.
CASNIK: Měniśo, až jo PRATYJA jěsno dosć pśišła?
W lěśe 2019 su zastojnstwa wuslěźili, až ta wóda jo až k Nysy kontaminěrowana z LCKW, někak do cysćeńskego załožka.
Cogodla njamamy takich bajkow na serbski?
Wše su jomu gronili Karko.
1. pšosna łoś, teke dolnoserbske familijowe mě
Z wětšynu jo wobzamknuła pśepowdaśe planowańskich źěłow za wugbaśowe faze tśi do pěś za saněrowanje a pśetwaŕ sportowych zapołožkow.
Efekt jo był dwójaki: Pósuźowarje, teke w swójskich rědach na pś. z boka wjednistwa Domowiny, su byli spokojom z rezultatom.
Sedli tu Malayziski parlament a jo tu teke oficialne sedło Malayziskego krala.
Cłonk chora, zubny gójc dr. Beno Wałda z Worklec, jo se pśi rozžognowanju wšyknym wutšobnje wuźěkował za dožywjonu pózbuźujucu ekumenisku a serbsku zgromadnosć, kenž we wěrje a rěcy wukšuśujo.
Pótom se rozbytśijo jeje woblico: »A pla tebje, jo hyšći něchten how z twójeje rědownje?«
Za to jo wogeń notny.
Moller jo był wuwucony matematikaŕ a astronom, a wón jo se gjarźe mjenił ako Astronomus in Lusatiae.
Kšasne melodije z »Wórjechowego knapaka« słušaju wu nas ku gódam.
Žylow - něnto 700 lět!
Tuž pśiźćo, šym wěcej jich jo, šym wětše jo to zwjaselenje a to radowanje.
Co take wulicowańko nas wucy?
Wšojadno, chto ty sy.
Pśi tom cotej wobej kraja ruku w ruce źěłaś.
Grejtka jo ned chopiła žałosnje płakaś.
Wón źěšo dalej a namaka bom z tłustymi gałuzami, zalěze na njen a sednu se na tłustu gałuzu, zlagnu se z kśebjatom na pjeńk, pórucy se we nutśnej módlitwje Bogu — a tak wusnu.
Za to měso jo Końcakojc Pawoł do togo do dlejšych šlapkow rozkšajał.
Godowne nałogi se w januarje dalej wjedu – a to jo wósebnje swěźeń Tśoch kralow.
Toś wósebnje glědaj!
Smy rozwězali zajmny parkowy kwis.
W mjenju pśedsedarja Domowiny Jana Nuka, jo Harald Końcak darił kralam kašćik „serbskego swajźbnego piwa”.
Fundament, kenž smy twarili w zachadnem casu, njejo špatny.
A za taku nowu dobrotu njezaby se Bogu źěkowaś.
Za sobotu pśed palmicu su se prědk wezeli, ze źiśimi, starjejšymi a starymi starjejšymi jatšowne jaja pyšniś.
»Myslim se, až mě twójo plapotanje móli.«
Cu pak pśecej dalej pytaś.
Wona jo se źiwała, co ga z tym co. „Mej comej hyś do rybow“, jo powěźeł Albert.
Swěty Franc wót Salesa jo był za Don Bosca pśikład w kubłanju źiśi dla swójeje wjasołeje, swětoju wótwórjoneje a lubeje wašnje.
Som wjasoły, až mam słownick B.
Golne a lěsne pcołkarje su źěłali docełego hynac, ako my to źinsa znajomy.
Wšuźi jo njeměr.
Wósebnje psa Dietricha wóstanjotej jomu na pětach.
Wobźěliś mógu se pśi tom źiśi a młodostne wót 8 do 21 lět.
Su zgromadnje z Wjerbanarjami swěśili, su se dali natyknuś wót dobreje mysli, su wjacor sobu rejowali a spiwali.
Mama se pśi wobjeźe źiwa:
»Jo jadno źowćo z loda a sněga?«
Wjeliki grěch to jo.
Realnje pak su wordowali wšake pśibliženja mjazy rěcoma.
Kak som bywał serbski
Ten šubut glěda hu-hu-hu, až wšyknu jězu wudaju.
Śěžyšća napšašnika za Dolnu Łužycu su pšašanja k Nowemu Casnikoju, k serbskim knigłam a k nowym medijam.
Měnił jo z tym pśibytnego Maśicarja dr.
Móje argumenty pak njejsu nic pomagali.
Za tu wobstawnosć wucby feluju tuchylu wótkubłarje a wucabniki z dobrym znaśim serbskeje rěcy.
A ja som se pón z Domowinu a cerkwju wujadnał".
Póchada ze pódpołnocneje Ameriki, pśi comž tam jano w źěratym arealu wót pódpołdnjowego Oregona až do srjejźneje Kaliforniskeje źiwje wustupujo.
To ga jo mója starosć.
Zbytne źowća su měli hyšći móžnosć, žnjowna kralowka wordowaś.
Luźe su se wjaselili, až něcht pśiźo raz pšašat.
Błośanaŕka Ingrid Grošcyna jo cytała tšojenja w bórkojskej domowniskej śpě, a wjednica muzeja Bärbel Šubertowa jo wulicowała wó źěłanju lana.
Młody Drjenowaŕ jo z tym burskim wótrosł a jo kśěł něco nawuknuś, což ma z tym cyniś.
Rozgrono z doněntejšneju jadnaŕku cytaśo na 8. boku.
Znowa comy pó zmakanju 2001 w Slěpem zasej raz pśepšosyś wšyknych šołtow w serbskem sedleńskem rumje.
Pótom buźo wokoło cerkwje adwentnicka z pozawnowym chorom, bajkami a srjejźowěkoweju muziku.
To móžo Serbam za pśichod jano tyś, gaž źěłaju w komunach jich zastupniki sobu a tam zajmy serbskich luźi zastupuju.
To su jajka, ako su źiśi 2017 za źeń mamow w Serbskej tkajaŕskej śpě pómólowali.
Njeglědajucy na wšo to mógu se „Serbske koparje“ z Dolneje Łužyce pśedstajiś, sobu graś w zgromadnem mustwje.
Ako swój žywjeński nadawk jo Šwjela wobglědował serbstwo w Dolnej Łužycy zachowaś.
Teke na rusojskich namšach som prjatkował.
Sejźiš a źěłaš za blidom.
Pópšawem pak njejo wótegrono na to śěžke.
Tam statkował jo ten něnt wušej 80lětny pak južo źaseś lět ako wósadny faraŕ.
»Teke twója zmija nic wucyniś njamóžo!«
Ale tak ako cesto, gaž něco nowego zachopijoš, njejo był teke naš zachopjeńk lažki.
Rybakarje nejskerjej budu jano delegěrowane cłonki togo towaristwa pśepšosyś, dokulaž licba pśibytnych w zacynjonem rumje jo wob- granicowana.
Dalej jo J.
Horst Adam, serbski žurnalist a chronist
Styri Sprjewice: Ten źěl Łužyce dej byś wěcej znaty
Snaź stej teke wóla a skobodnosć na to jomu felowałej.
Pśi tom pak ma lyrika jasnu pśewagu napśeśiwo drugim žanram, a někotarym ze swójich basnjow jo wóna samo głose dała.
How pak te žeńske swóju narodnu drastwu cesće.
Głowe polo statkowanja młoźinskego kuratoriuma su Lichotna młoźinska pomoc a wšakorake młoźinske organizacije.
Ale na wótrězku, ako jo mjazy sprjewinyma móstoma w Zaspach a Depskom, mógu kólasarje wót śichego pětka zasej jězdźiś.
To wjedro jo kšasne było, wobydlarje su wjasołe byli a su nam wjele słodkosćow, jěšnicow a 267 jajow dali.
»Ten žywy płot wuglěda tak wusoki a gusty.«
Prědny źěl rěda buźo na pśiducem cerkwinem boku.
Dalšne serbske mě jo aubergina.
Čorny Chołmc jo stara wjas blisko Wórjejc.
To jo naša kultura a za mnjo jo serbska rěc z tym zwězana.
A co mysli Dieter Friese? „Škóda, až njamógu dalej źěłaś we wokrejsu, w kótaremž jo se pó lěśe 1994 wjele dobrego naźěłało.
Prědny Hochoski wudrogowaŕ do Iowy jo był kněz Stempel.
A to, lěcrownož južo dr. Měrtyn Luther jo měł kuždego za grěšnika, kenž njejo pilny (Mały katechizm: Kak dejmy se spowědaś).
Demonstraciski śěg jo se wupórał.
Lětosa budu pśi góźbje jubileja karowaś žaby.
Zawina njejo jano była, až som šule abo studiuma dla rědko doma był, to by se dało hyšći někak zwónoźeś.
Swahilšćina ma klasowy system kaž wše Bantuske rěcy.
NC: Něnto w januarje buźo jadno lěto, až sćo chopili pśedawaś w Dolnej Łužycy knigły a druge edicije serbskego nakładnistwa.
Pśiroda pón tak młoge nachwata.
Lubjej comy byś strowe ako chóre, wuspěšne ako njewuspěšne a byś lubjej glucne ako njeglucne.
Dokulaž njemaminorěcne powědarje cesto wugranjaju "pó pismje", su we wósebnem nastawku rozkłaźone mjazy pisanim a wugronom rozdźěle.
domowniski muzej Kólesko prezentěrujo historiske fotografije z archiwa wejsnego chronista.
Wóni gótuju w słužbnem casu wjele za woboru.
To same studujo hyšći Serbowka z Gorneje Łužyce, a tak smej se wobej pódałej na drogu.
Mimo bańkow, bjacharjow, banjow a kružkow jo dało tam teke talariki.
Tuchylu pytaju w Nimskej za městnom za slědne składowanišćo atomarnych wótpadankow.
CASNIK: A kake jo było šulske lěto 1994/95 docełego?
W tom twarjenju jo była prědna Žylojska šula.
Nejstarše wobydlarje w sedlišćach serbskich wudrogowarjow pak wuměju hyšći žedne serbske słowa, licby a spiwańka.
W swójom mjasecnem casopisu informěrowašo towaristwo wó sokołskem gibanju we wukraju, zaběrašo se ze serbskeju rěcu, z českeju rěcu a pórucy teke krotki kurs w dolnoserbskej rěcy.
Město jo pšosyło Bramborske kněžaŕstwo, až dej městoju šmarnuś toś te kosty.
Jo mólował abstraktne wobraze tak ako portrety wósebnych luźi.
Luźe, kenž som tam pśipadnje zmakała, su měnili, až maju wuglowe jamy na tom tu winu.
Tśeśe město jo dobył Nowickojc Kalle.
Zboka redakcije comy se rad procowaś a wše móžnosći wužywaś, aby NOWY CASNIK toś te žycenja społnił.
Taki paradiz ako pśi njom how w Bórkowach njamóžo niźi howacej namakaś.
Dobry, ten wótskok.
„Klincece nocne fantazije“ Serbskego ludowego ansambla
Gólc a źowćo zgromadnje se wjerśitej něnt we kole.
Ale ako su sto metrow pšec, zašwicyjom tak głosnje, ako źo.
Wětša kupa jo Mainland.
Nejwěcej znate sportarje a trenarje se pytaju toś něźi hynźi swójo źěło.
Za pśiglědowarjow z bliska a daloka jo było derje, až jo pótom šołta Fred Kaiser mikrofon do ruki wzeł.
"Źiśi su pilne byli", groni.
Wjelgin mě gnujo to jatšowne spiwanje a to swěśenje górjejstawanja w rowniskej kapałce na kjarchobje.
„Něchten ga musy gójca a policaj zawołaś!” woła starša dama.
Dohoboraj se swójogo kśikanja a płakanja a łdzow swójeju wócowu; pśeto twójo źěło buźo derje zarownane, źejo Kněz.
Weto ja tencas pśi rozžognowanju žednje myslił njeby, až samo ja budu raz z teju groznosću konfrontěrowany.
Serbski ludowy ansambel pórucyjo na toś tu temu program "Wót dudow k tarakawje".
Tyma wołoma su se te pólne drožki spódobali, pśeto na kšomoma a mjazy kólejowu jo rosła w tšawce běła kwiśina, kótaruž rogate zbóžo wósebnje rad žerjo.
Zachopjeńk septembra jo pódpołnoc pśewažnje bźez dešća, ale trajo dalšej mjaseca tak dłujko ako se teke mrokawy na pódpołdnjowem Dekkanje a w Kerali njezminu.
Šulske nadawki su pśibrali, šula ga ma cełodnjowski program a Witaj-wucbu.
śota: Za to pak mamy mjenjej Serbow.
Teke lětosa buźo zasej wuběźowanje wó nejrědnjejše jatšowne jajko.
Wón zastoja juž wót awgusta togo lěta tu funkciju, za tym až běšo se doněntejšny slěpjański šołta Reinhard Funda pódał na wuměńk.
Co cośo w zwězku wótbyś, co zeźaržaś a dalej wuwijaś?
Materielne wobstojnosći njejsu byli jadnore.
Sedlišćo lažy w Dolnej Łužycy a serbskem sedleńskem rumje.
Togodla buźo w pśiducej Serbskej raźe 15. februara wó tom to grono.
Wó mjenjach rostlinow
Jaden z nejwuznamnjejšych a nejwěcej znatych a woblubowanych serbskich komponistow pó lěśe 1945 jo był Detlef Kobjela.
Teke na tom krotkem wobradowanju na drugi źeń zeger źaseśich njejsu nam mógali groniś, kak dalej pójźo.
77. Serbske blido
Za tym jo źěłał w Mosćańskem prodrustwje.
Až do srjejź septembra budu hyšći w slědujucych jsach kokota łapaś: 16. awgusta w Depsku, 23. awgusta w Dešnje, 5. septembra w Hochozy a w Mósće, pón 12. septembra w Drjenowje a slědkoju, 13. septembra, w Brjazynje.
Wjecej razow jěźo rolnikaŕ wódnjo a w nocy kontrolěrowat swóje gowjeda w Błotach, teke aby ewentuelne tšachoty za stadło wótpóraś mógał.
Boháčom gano byłej w Gornej Łužycy.
Lěwica ma na tom wjeliki późěl, až jo se to raźiło.
Dalej su w Heidelbergu wobzamknuli, až se take zmakanja narodnych mjeńšynow Nimskeje w pśichoźe pšawidłownje pśewjedu.
Jeje originalna amerikańska domownja jo lažała w zwězkowem staśe Colorado.
Pótom wobjedowašo. 
Na pśikład njetrjebaśo kakaw do śěsta scyniś.
Wot lěta 1997 źěła I.
A glědaj, na woknje su namakali słodkosći.
Pcołki zběraju słodki nektar abo mjodnicu w kwiśonkach wšakich rostlinow abo z bomowych listow a jeglinow.
Grozeca dłujka domojdroga pó carnej śmě a ze šćipatym mrozom jo we mnjo wubuźiła mócne wobaranje.
Něto wuznaštej z wulěkanim, až stej na móŕskej rěce (tšuze).
Te comy dalej wjasć, ale žycymy sebje serbske źiwadło w cysto dolnoserbskej rěcy.
Wšake jo se zasej zgubiło, ale dobra naźeja wóstanjo.
27. februara stej Maśica Serbska a Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi zarědowałej sympozij pśi góźbje łońskego 400. pósmjertnego dnja uniwersalnego wuconego Albinusa Mollerusa.
To by dejała kužda kupka z wjelikeju zagronitosću cyniś.
Akuzatiw jo gramatiski pad, kótaryž direktny objekt w nominatiwnych rěcach wugroni.
Tysace pó kraju błuźecych luźi, z domownje wugnanych a něgajšne wojnske popajźone su se žywili wót togo, což su na polach wukšadnuli.
"Ně, wšak, kněz kantor, wěŕśo mě, tu swinju su mě wopšawdu wukšadnuli!"
Zwěrijom se to tak groniś, pśeto znajomej se něnt juž wěcej ako połojcu naju pśisamem jadnak dłujkego žywjenja.
Tym koštam słuša how tejerownosći zapłaśenje rěcnika k zastupowanju zwenka sudnistwa a pśed sudnistwom, což móžo byś bejna tšocha.
Jaden wósadny ze serbskimi kórjenjami jo se to wuwědobnił a z togo swóje konkluzije (Schlussfolgerung) śěgnuł.
Kaž jo na jawišću gronił, jo jogo wabiło, až jo měł góźbu muziku stwóriś, rownož žeden instrument njewumějo graś.
Kśěchu zapłaśiś, njewezech pak nic.
Źinsa pjaku luźe wjele ze źiśimi .
A pótom póśěgnjomej wjasołej gromaźe domoj do Jitka!«
Wót januara až do apryla pśedawaju ryby pśecej stwórtk a pětk wót zeger 10:00 až do 17:00, a na sobotach wót zeger 9:00 až do 15:00.
 Zyma běšo mimo!
Kulowate blido města Chośebuz jo se na swójom wobradowanju slědny tyźeń głownje zaběrało z dalšnym kulturnym źěłom w měsće.
Wuběrny faraŕ a pśestajaŕ
Cłonki Mytowańskego wuběrka su naroźone wót župow a towaristwow, ako Domowinje pśisłušaju, a wót zwězkowego pśedsedaŕstwa pówołane za cas 2009-2013.
Šlawch dej tak, šlawch dej znak, z nim gasymy wše škricki.
Pśichwatało jo něźi 200 luźi - a to nic jano z Barlinja, ale teke z Bramborskeje a Sakskeje a, to se wě, teke ze wšych stron Gorneje a Dolneje Łužyce.
Porbandar jo było rodne městno Mahatma Gandhi.
Na koncerśe w Krynhelecach (28.10.) stej wustupiłej serbska młoźinska rejowańska kupka ze Smjerdźaceje/Schmerlitz (župa Kamjeńc) - ju wiźimy na pšawem wobrazu - a serbska folklorna kupka “Sprjewjany” z Budyšyna.
Zachopjeńk buźo zeger 16:00, to trajo 80 minutow.
Take powěsći ga su se wjelgin malsnje rozšyrjowali pó jsy a my źiśi smy na najsy wokoło chójźili, cakajucy a słuchajucy za wšyknym, což se tam stawa.
Smy teke woglědali Krimlojske wódopady a ducy byli z „Wjerchoweju zeleznicu“.
Pśi projektowem źěle buźo za rěcny centrum teke trjebne, se staraś wó pjenjeze z tśeśich ”gjarncow”, na pśikład z EU.
Tych wustajenjow a pśikazow jo k tomu wjele, kuždy źeń nowych a pśidatnych.
Toflu pśicynichu w maju 1870 w cerkwi na sćěnje pśi stupnicy na klětku.
Smy se z nimi pyšnili a z nimi rejowali.
– Naša serbska rěc (serija)
How jo wón mjazy popajźonymi organizěrował pśeśiwo Stalinoju měrjony komitej, což jo wubuźiło zajm fašistow.
Teke towaristwa za turizm, komuny a krajne organizacije deje něco pśipłaśiś.
Z dobreju wólu.
A glědajucy na to, až stoje něnto srědki za "malsne projekty" k dispoziciji, móžo se z prědnymi projektam malsnje zachopiś.
"Strony pósporomje Sprjewicow su doněnta ryjnje pśeslěźone."
Wóna njejo teke wuraz cłowjeskich mejstaŕskich wugbaśow na pólu muziki, wuměłstwa abo architektury.
twóriś nowu wopšawdnosć, nic jano wótbłyšćowanje, ale symbol".
Tak se wuspěšnje a južo dlejšy cas pśewjeźo w radnicy kurs za serbsku rěc, a wóni kśě něnto wizitki nimski a serbski wugótowaś.
pětk, 24. julija /žnjojskego
Kak pówušyjo Domowina motiwaciju našych wuknikow serbsku rěc nawuknuś?
Kóńcne słowa županki
Njocomy tych Tšadowarjow ale „pśez riś a głowu“ pósromaś, pód smužku a na kóńcu comy je wobźiwaś, až su se tak zasajźili a angažěrowali za tu serbsku drastwu, a comy pśedewšym jich k tomu pógnuś a nagroniś, aby dalej zapustowali, se wě ale teke, aby tu kritiku pśiwzeli a pśinawuknuli, což serbsku drastwu nastupa.
Ta tšuga jo dłymoka a parowata, ale na jadnom měsće su tam kamjenje nawalane, a wóda jo tak měłka, až móžoš pśez nju pśebroźiś.
Měnim pak, až ma se pódla zajmow luźi teke źiwaś na powšyknu wěstosć, šćit strowosći a pśirody.
Bližone pśiźěluju zymje mjasece december, januar a februar a w pódpołdnjowej hemisferje junij, julij a awgust.
Te se wjasele, až jo se balonk w gałuzach załapił.
Za to jo wuźěłała sobuźěłaśeŕka centruma Stephanie Bierholdtoc južo koncept.
Ta dolnoserbska agenda jo była prědna wót cerkwinskeje wušnosći "wótžognowana".
Smy se woblakli naš treningowy woblak.
Richard Schiff jo US-amerikański grajaŕ.
Dešańska młoźina jo se za ten jubilejny burstak něco wósebnego wumysliła.
Wóna jo wuznamje k tomu pśinosowała, až Zaspy su mógali zestajaś tradicionelny serbski swajźbaŕski pśeśěg, tak ako jo wuglědał pśed 1945. 
Žedne wucbne materialije za Witaj-serbšćinu wót 7. lětnika njedajo!
W zymskich prozninach jědu někotare familije k Baltiskemu abo Pódpołnocnemu mórju.
Zachopili su we jsy ze „serbskeju wucbu” za młodostnych.
Ja som ten nejmalsnjejšy.
To njejo jogo wótźaržało, swóju prezencu teke na zarědowanjach a w gremijach Górneje Łužyce pokazaś.
Wóni pokazuju pśěźenje a pśigótowanje kisałego kała.
Wobělijomy papaju, źělimy ju na połojcy a wuškrabjomy packi.
Do programa słuša wjele kursow, a to napšawdu za wšykne boki a pola žywjenja.
Jogo fachowe znaśa nałožujo wón teke k wužytku towaristwa.
Jo?
Chto co, až tomu tak njejo? A chto co se zbyś tych 30 wšakich drastwow we wórjejcańskem regionje?" We Wulkich Zdźarach jo se wótměł njeźelu prědk dweju tyźenjowu 13. Serbski ewangelski domowniski źeń wórjejcańskego regiona.
To njejo se nicht myslił.
Usbekistan jo kraj w srjejźnej Aziskej.
Jano pón móžo wóna te guslowaŕske mócy togo zela wužytkowaś.
Rozsudne jo to direktne rozgrono mjazy luźimi, nic to powědanje wó luźach.
Grodkojski šołta Egon Wochac sam ga jo mócnje za to wabił.
Noackojc Karin a Dubianojc Yvonne z Prožyma ze swójimi źiśimi.
Wótběg koncerta dnja 26. oktobra w Gladhousu se pśi źěłaŕnjach rozpowědajo.
Wobšuźony mužyk pak dojěźo bźez liški do města, ale teke bźez rybow.
Hochoske deje se chwaliś za organizaciju togo graśa.
Źož mało wódy jo, tam jo mało rostlinow, tam jo pśemało futera za małych gołubjaškow.
Pjerwjej su wó plonach jano słyšali z tšojenjow.
Měto jo nam wuzjawił swóju idejku, organizěrowaś wopěranje pśeśiwo serbstwoju škóźecym cynjenjam ako tej tegdy šyroko diskutěrowanej sedymej DB (Durchführungsbestimmung), z kótarejuž jo se obligatoriska wucba serbšćiny wótpórała a Domowinje zakazało za něnt fakultatiwnu serbšćinu wabiś.
W lěśu běžy a tšurcy, w zymje stoj a spi.
Daś jo kaž co, wjele pózdźej som se wobźělił na internacionalnych konferencach k pšašanjam wó źěle z filmowymi archiwami.
A teke jaden drugi „dar k roztylahyśu“ jo se Serbam dostał: Wupisanje nowego myta (how: Preis) za angažement na pólu serbskeje rěcy!
Na zachopjeńku naju zgromadnego źěła źe som Manfredoju raz gronił, až njeby ja se žednje do togo słownikarjenja dał, gaby wěźeł, co mě wócakujo.
Druge su ned pětk, 15. maja, wótcynili swóje źurja.
Wuskoboźonej wót togo, stej wón a jogo syn Hans-Jürgen južo w nalěśu 2020 prědne śišćane eksemplary pśedpołožyś mógałej.
Te šesćo cłonki zjadnośeństwa se wjasele, až maju zasej dosć materiale.
Lětosa dej se w Zaspach prědny raz instalěrowaś wejsna pśirada.
Pitśku tužnosći jo mě kśěło zasej nadpadnuś, dokulaž tam ga nikogo njejsom znał, mimo Dany a Jany same cuze luźe.
Serbske tradicije zapópadnjone w keramice
A Jezus jima źašo: Pójźtej za mnu, ga ja cu hucyniś, aby wej rybakarja cłowjekow byłej.
Ale z nazgónjenjow wěmy, až luźe južo kóńc januara wětšynu tych pśedewześow zasej zabywaju.
Z Miłoraza/Mühlrose. Gaž w slěpjańskich stronach młoźina se za tradiciju jajamólowanja zagóriju, jo to dobra wěc.
Groba Zinzendorf jo nazymu 1735 do Šwajcojskeje drogował a domoj ducy jo zajšeł do kubła pśijaśela blisko Budyšyna.
A k tomu krydnu wóni hyšći głažack jajowego likera wudany.
Wujšłej stej z togo pózdźej reformacija a ewangelska konfesija.
Warcymy-li, ga comy pśeśiwo nas samych a našych pśestupjenjow warcaś.
Serbske rody su se sedlili w dalokich stronach mjazy Solawu a Kwisu až k Bobroju, mjazy Rudnymi górami a gólneju smugu na pódpołnoc Dolneje Łužyce, na pśikład Głomacany mjazy Mišnjom (Meißen) a Grimmu, Milcany w Górnej a Łužycany w Dolnej Łužycy.
Pó telik tyźenjach ale jo napnětosć we familijach cuś.
Pó jogo smjerśi jo Handrij Lubjeński zběrku knigłow za tśi tolarje kupił za Serbske prjatkaŕske towaristwo Sorabija w Lipsku.
Jano Lilo njamóžo se wjaseliś, až bydli z nimi něnto pupka, kótaraž se wšyknym spódoba, pśeto wóna co ta nejrědnjejša byś.
Smej jěłej pó Běłogórjańskej droze až něźi kus pśed »Tśi kopice« – to jo našo stare pomjenjowanje za to městno, źož se granice statneje a grobojskeje Luboraskeje a Tšupcańskeje góle zmakaju – a tam pódpołnocnje k luboraskej granicy.
Njejo móžno, až se to serbske, tam źož jo se zgubiło, zasej namakajo?
Sobotu, 27. apryla, zarědujo Serbski kulturny centrum (SKC) wjeźenje pó Slěpem.
Pśi drugej toceńskej źěrje wjerśe teke južo, a na tśeśem měsće na gruntach Slěpego su rowno zachopili.
Na njej jo se Herbert Nowak orientěrował, ju dalej wuwijaś jo jomu był žywjeński nadawk.
Hyšći pśed někotarymi lětami jo se wótměło silwester w gmejnje Schonach w Carnej góli sněgakowe skokanje za źiśi a młodostne.
Jo to keramika, kótaraž jo krotko pó pśewrośe licho nastała, bźez togo až wón slědujo někakim pśedpisam ako jo to była zwuconosć w socializmje".
Wobej póchadatej z Wermelskirchena.
To jo teke wěrno, pśeto we źaseśich abo we dwaźasćich lětach se pśenowijo wjele.
Drugi źeń jatš, 22. apryla, buźo zeger 9:30 serbska jatšowna namša w Picańskej cerkwi pśi marku.
Wóni su zgromadnje wuknuli na Serbskej wušej šuli w Chóśebuzu a złožyli abituru w lěśe 1969. Tak wuglědaju źinsa.
Wejsne chroniki su toś woblubowane a teke knigły z nałogami, bajkami a powěsćami.
Potakem nowy šulski program dotychměst hyšći njepłaśi?
Źowća a gólcy ze staršeje pśedšulskeje kupki we Witaj-źiśowni "Villa Kunterbunt" su howko pśišli, aby pśibytnych rozwjaselili z pisanym programom ku gódam.
Ach, Hana, leś nutś do kwětaška!
Ta pótrjebnosć jo wjelika, a teke dalšne maski su wjelgin witane – měni Hentschel.
Pśi kazni wó šćiśe klimy ma EKBO ambicioněrowany cel: Wóna co znižyś swóje emisije na nulu, do lěta 2050. Toś jo wustajiła napšawy za šćit klimy, ako su wězajuce za tych 1. 100 wósadow w EKBO.
Na slědnych 19 swěźenjow su pśecej byli serbske tradicije we srjejźi, pó motu „Kak to jo było“.
Něnto akle na to pśidu, až teke kultura, rěc a krajina su wažne faktory, a to nic jano, aby luźe se derje culi.
Snaź togodla wěcej pśemyslijomy wó klimje.
Nowa ma se twariś za 40 krowow.
Mjazy tymi - wósebnje młodymi - luźimi, kenž se za to zasajźiju, až se pśez wuglowej jamje Chośebuz-połnoc a Janšojce njeznicyjo Rogow a dalšna pśiroda, su teke serbske.
Ganjaki budu mało kupowane, dokulaž pśedroge běchu.
NC: Na kogo móžo se ten, ako co zwězkoju pśistupiś abo wó njom se jano informěrowaś, wobrośiś?
Něnto deje tam hyšći dalšnu licbu napóraś.
Dogromady jo lětosa 29 pśizjawjonych.
Awtora knigłow stej se krotko pó tom zeznałej, ako jo se pomnik Wylema Šybarja we Wusokej stajił.
Waš ansambel wobstoj z muzikantow faraŕskeje wósady zjadnośonych jsow Strjažow, Dešno a Žylow.
Wjele źiśi jo se južo pśipowěźeło? Tuchylu jo jich jadnasćo.
Jo, jeje słodne mloko za wjele luźi dosega.
André Adam, Karsten Pötko a Stefan Koszyński su se toś tu cesć wudobyli.
Comy se hyšći raz domysliś na 6. maj togo lěta.
Te bóśony su we wěrnosći to cełe běrtyl lěta we Błotach wustawali, pśeto w Bórkowach naroźichu se južo 40 źiśetkow, Strobicach wó 30, a tudy bu akle na 27. měrca to prědne lětoske góle zapisane. (1. 4.)
Bog Kněz zawoła Hadama a źašo jomu: Źo sy ty?
A hyšći wěcej: Jatšowne kurjetka su na nje cakali we wusedańskem aparatu wót tamnego towaristwa kubłarjow pjeriny.
Chwalony buź Bog, Wóśc našogo Kněza Jezom Kristusa, kótaryž nas jo žognował ze wšym duchnym žognowanim w njebjaskich dobytkach pśez Kristusa.
Napśeśiwne jo noc.
Ducy smy spiwali gromaźe serbske a druge spiwy.
Samo prědne dokumentariske naspomnjenje Swětowa – w lěśe 1403 – jo měło z tym Starym młynom cyniś.
Chto ma dwa wobraza?
Dla togo wšuźi a pśecej zasej wustajam, až som ja Serb, to groni »Sorbe«.
How jo wón 1914 we wusokem starstwje 80 lět wumrěł.
Swajźbarske towaristwo Bluń jo se pón załožyło łoni nazymu, a za pśedsedarja su se wubrali Uwe Kujaša.
Měrimej se na Depsk.
Druge se źarže jano wjelike myšy abo běłe myšycki, karnikle, zemcygarje, łasycki (fretki), papagaje, jašćerje, nopawy abo mjeńše wuže.
Za insekty jo to wjelicny cas.
Steenwijk a A.
Wóna jo teke za blidom bjatowała, serbske.
Ale my smy Tebje raźi wózyli.
We njom woblutujo, až Załožba za serbski lud co Serbskemu ludowemu ansambloju bejny źěl doněntejšnych pśi płaśonkow wześ.
Bom ma rozmjej wjele pśijaśelow.
Christian Mattheé jo program pśipowěźeł - a to tenraz w Brjazynje.
Taše njejsu wordowali wažone.
Hockwin, Mark Kšamaŕ a Jens Grošiška – ten prědny kral.
Pśisamem w kuždem wobcerjenju našogo žywjenja se mjerwi źinsa z nowymi słowami.
Ze 39 lětami ma Andreas Linke, doma w Błobošojcach pla Grodka, južo wjeliku zagronitosć.
Južo pśecej su wužywali za wokrejs SPN to serbske mě "Sprjewja-Nysa".
Chtož na pśikład by kśěł raz wjacor abo samo w nocy cołnowaś pó Borkojskich rěkach a tšugach, ten to móžo.
Teke dwór a droga stej dejałej se wumjasć a wugrabaś.
Gósći su byli Karin Tšukowa (regionalna powědaŕka Domowiny), Anna Kosacojc-Kozelowa (zagronita za serbske nastupnosći w měsće) a Gerhild Kreutziger (pśedsedaŕka SPD w zgórjelskem wokrejsu [„SPD-Neiße“]).
Tak abo znak: W Rennes změjo Joanna Chojnicka pódpěru projektoweje sobuźěłaśeŕki Jeanne Toutous.
Změjomy raz cełe faraŕske městno za to serbske?
Teke nad Gubinom smy wiźeli, až jo se tam paliło.
Ale šym dalej som cytał, śim tužnjejša jo se mě ta wěc zdała.
Michałkowa ako Serbowka cłonk nimskego parlamenta, a dr.
Teke znata Rowniska serbska śpa dej how raz měś swóje rumnosći.
Serby su se na njom pó 30 lětach zasej prědny raz wobźělili!
Młoźina jo teke była ako wšuźi.
Z wěstosću pśewjele, aby se mógli wše kuždemu na dwór naśišćaś.
Krajny raźc Dieter Friese jo k tomu gronił, až jo toś to dogrono wjelgin wažna politiska wěc.
Stakim su derje pśigótowane na swójo wuknjenje a žywjenje w serbskem swěśe! Dr. Fabian Kaulfürst pśedstaja wuknikam Serbski institut.
Za mału ekstra štucku su se wuźěkowali.
Dr. Madlena Norbergowa jo basnikaŕku chwaliła, měnjecy, až jo "ekstremnje produktiwna".
Dla togo teke wutšobny źěk, kněz Symank ze Šwicarskeje!
To jo wó wjele rědnjej wuglědało ako bźez lapow — nic ga?
Wšyknym su pón hyšći pśepódali ako dopomnjeńku na ten jubilej rědnje wugótowane wopismo.
To njejsom rozměła.
Mimo Wilfrida Baronika su woglědarje a gósći zbliska a zdaloka pak dožywili na kulkowem swěźenju hyšći dalšnych akterow.
Pśijaśelny muž w běłem kitelu na nju glěda a se jeje pšaša: "Jěš cesto sad a zeleninu?" 
1180 pód kněstwom słowjańskego wjercha Jaromara I.
Hanzo Njepila běšo za swój cas njewšedny luź.
Christiana Piniekowa naraźijo:
Rozmjej, wóno nas wucy, až Bog źaržy sud z lubosću, z nicym drugim.
Pótom źěšo k swójej jamje a namaka, až tež tudy dawno tak wjelika njejo, ak běšo se wubójał. 
Wóna wjeźo rozsudnu politiku a zjadnośijo organizacije we dolnonimskem rěcnem wobceŕku.
Wón jo był sobuzałožaŕ Koła serbskich muzikarjow a w 60tych lětach jogo sekretaŕ.
Mjasec februar zachopijo se z tajanim a ze zymnym dešćom.
Pisanje jo wordowało jogo wósobinske wjasele pśi śěžkem žywjenju.
Bjenatkowe wótpadankowe nasypanišća pokazuju, až w Italskej cynje prewentiwnje mało za strowotu.
Kokoše su byli na dwórje.
Som pśišeł hogeń na zemju chyśit; a co kśěł ja lubjej, ako aby južo se paliło?
To wjelebocnego mólarja fasciněrujo, a mjaztym njejo wón jano cłonk Krabatowego towaristwa, ale se na tom pólu wjelgin angažěrujo.
Zachadny pětk jo był tśeśi raz taka demonstracija za dobru klimu w Chóśebuzu.
Ako stej byłej we jsy, jo pśišło kjarcmarjeju něco do mysli: »Měto, wupij na tu slědnu drogu hyšći jaden abo dwa žytowej.
Ga buźo za to pjenjeze daś, až młoźina wob zymu nazwucujo serbske spiwanja?
Pśepšosone su pak tež dalšne luźe”, tak wjednica Kita Marlies Borkowa.
Twóje jatšowne jaja su njewšedne, ale wjaselim se, až sy se tak procowała a ten nadawk dopołniła.
Za motorskim mě pak tak kradu było njejo.
Njeźelu zeger 10:00 wustupijo Serbski ansambel źiśi a młoźiny, zeger 15:00 muzikowa šula „Fröhlich“.
Nejpjerwjej som měł wjeliku gluku, až som mógł 1985 pla rozgłosa zachopiś źěłaś a ze serbskeju muziku do zwiska pśiś.
Tam ga maju prědk, we wokrejsu Kamjeńc - tam, źož su katolske Serby žywe - zacyniś źěl tamnych srjejźnych šulow.
Sami wěcej njamóžomy pśiś wen z takeje śěžkeje financneje situacije, se groni.
Juro jo serbske muskece pśedmě, póchadajuce wót grichiskego mjenja.
Pódla jo serbska kultura, nejlěpjej deje projekty pśezgranicne byś.
Žycym sebje, až to žywjenje se zasej normalizěrujo, až te luźe zasej mógu zgromadnje kulturu póžywaś.
Gósćeńce a hotele we Błotach su hyšći zacynjone, padlowaś a wjasłowaś pak móžośo wót něnto zasej.
Ako Lence w tšojeńku se źo źiśam cesto: Naraz wón how jo – tšach pśede jśmu a tym, co mógało se w njej chowaś.
To druge tšojenje jo jano małko luźi wiźeło: zachadny tyźeń w nocy z wałtory na srjodu su mócnje swěśili nad Łužycu nocne zorja (Polarlicht).
Pśedsedaŕ Domowiny Bjarnat Cyž wiźi how pótom za dolnoserbskich abiturientow wobšyrne móžnosći studowaś a jo naraźił, teke kombinacije techniskich směrow ze sorabistiku załožyś.
Naslědk su se směli tradicionelne fachowe towaristwa ako Maćica Serbska znowa załožyś abo Serbske šulske towaristwo w lěśe 1991 scełego akle załožyś.
To se wě, až jo to zmólka.
Awto deje luźe we tom casu stojece wóstaś.
Póriki zmakanju se na sportnišću.
Glědajśo teke interview z pśedsedarjom Serbskich koparjow Horstom Adamom na 4. boce.
Dalšny nadawk, ako Veronika jo měła, jo pśedawanje knigłow abo wobstaranje stojnišćow na swěźenjach.
Kito Pank jo se samo hyšći ako 82lětny wuměńkaŕ wuznamjenił z kralojskim ordenom cerwjenego hodlarja stwórtego rědu.
Něnto kuždy źeń nejžpjerwjej tśi minuty na nowy tekst glědam, a z kuždym razom wěcej wuznajom”, groni nam W.
Zastup jo za źiśi dermo, dorosćone deje 2,50 euro zapłaśiś.
Chto 55lětnego kamjenarja Gerharda Kalischka „doma“ w Smogorjowje abo we wokolnych jsach Wjerbno, Prjawoz, Borkowy, Strjažow, Hochoza a Dešno njeznajo?
Jo dosć włogi w zemi a toś derje pśirosćujo.
Słowjeńska granicujo z Chorwatskeju, Italskeju, Awstriskeju a Hungorskeju.
W lěśe 1748 jo se Blasius do Glauchy wrośił a skóro na to jo se wudał slědk do swójeje domownje, do Dolneje Łužyce, źož jo ako wucabnik a prjatkaŕ statkował.
Elikowski-Winkler jo woboje knigły pśirownał.
Wón se zasajźujo za pśewinjenje diskriminacije Roma a Sinti, a tak stej tek cestej temje jogo twóŕbow pśegónjowanje a wopěranje.
Na wjele flackach se pali.
Take pśirownowanje jo głupe a tupe, dokulaž maju dolnoserbske študańce w projekśe Potsdamskego instituta jano jadnu źaseśinu (1/10) studijowego casa w pśirownowanju ze casom direktnego studija k dispoziciji.
Pśez milne zymske wjedro su nam nalětne struski kradu rano wobraźowane.
Ale teke swóje starosći su měli.
W drugem zmysle jo źeń jano toś ten cas, w kótaremž słyńco za nas swěśi.
Frahnow zapowědał w serbskej rěcy wót 1994 až doněnta na 45 namšach.
Woglědujo se wšykno, ako njeby take něco hyšći žednje wiźeł.
Moderatorce wjacora Sophie Meserojc a Ana Cachariasojc.
Jogo wjeliki lubušk jo był měšany chor, za njen jo se wón wósebnje zasajźował.
Su pak hyšći druge typiske a rědne suweněry z Błotow k dostaśeju?
1 město w Błotach, 6 źěl źiwadłowego graśa, 8 z karu wózyś, na pśikład zemju, 13 we njom jo bryla, 15 nic stare, 16 glukužycenja w pólskej rěcy (2 słowje), 17 gnojidło wót ptaškow, 18 drastwa sportarja, 19 muziske znamje, 21 lud w Aziji, [...]
Wjele Serbow a teke Nimcow jo se pó mócnych wójowanjach z casa slědneje ofensiwy wót 16. apryla 1945 we Łužycy na kóńc wójny wjaseliło, njejo pak žednogo wjasela měło nad wobsadniskeju mócu a mócneju cuzeju mašineriju.
Kuždy wót nas jo wóne bajki słyšał.
W serbskej jsy stej raz žywej byłej Liza a Kito.
Na gluku su dotychměst toś te pótajmne mócy "Serbski dupjeński kamjeń" pśed znicenim šćitali.
To jo napšawdu woglědanja gódne!
How w Mósće comej docakaś jatšownicu.
Epistlu jo cytała Maja Šramojc a ewangelium Ronja Šramojc.
Ale teke w Slěpem a wokolnych jsach njewuglěda źins lěpjej ze žyweju serbskeju rěcu.
Muziki za jadnotliwe figury jo skomponěrował Christian Müller (James) za Zgubjone źiśetko a Maratha Cyžec za Tyžnego princa a Doma wu kócki.
Pśedsedaŕ jo Rolf Radochla, jogo zastupnica Claudia Mertsch a Erna Koppermanowa ako pókładnica.
Za wšym zdaśim jo młogim luźam Lubnjow južo ze swěta, tak až njejsu se razka wusćili na drogu.
Na jaden part su serbske patrioty z Górneje Łužyce dolnołužyskich Serbow wjelgin pódpěrali, což nastupa wěźenje, organizaciju, finance, towaristwa a institucije.
A jeje bratš, kenž jo teke žedne lěta Drjenojsku młoźinu nawjedował, jo nam wulicował, až jo gano był w Awstriskej a až jo tam luźam wulicował, kak rědny ten serbski zapust w Dolnej Łužycy jo.
Něnt buźo młogi se pšašaś: Jo było tencas wopšawdu tak mokšo?
W januarje 1946 kiwa napśisko nowa droga žywjenja: Rowno załožony Serbski wucabnikojski wustaw wabi kuždego, ako co na studij ceptaŕstwa.
Mama jo była serbska a nan teke.
Niźi wót ptaškoweje swajźby groze kšute mroze, ale jano na pór dnjow.
Na drugem boce jo Hantšo­Hano pśinosował k slěźenju muzejow a wědomnosći.
Šym mjenjej adekwatnje jich wobswět z takimi zjawami wobchada, śim wěcej se wóni skšuśiju.
Projekt Folk Studio, źož graju mjazy drugim někotare cłonki kupki „Die Folksamen“: Christin Muschta, regionalna muzikaŕka, spiwa „Echo tori šaraka“.
Někotary cas se drje w lěsach schowali, ale gaž su byli zasej na swóje byśa wrośili, buchu wjednicy zběžka do jastwa stysknjeni a zbytne su musali zlubjenje pósłušnosći złožyś.
Wót tam jo dalej šło pódwjacor a pó krotkem casu smy dojěli do Gołkojc.
Šusterowa wulicujo: "Zběranje materiala k tej tematice njejo tak lažke, njedajo popularnowědomnostne publikacije k tomu.
Rozmějo se pśisamem wót samego, až smy pśi tom ako nejmjeńša šula tych tśich za wětšy źěl te slědne w tych wuběgowanjach byli.
Za źiwjaka su musali płaśiś 8,55 euro.
Młogi raz se stanjo, až spicy wuslěknu a wise weto dalej.
Na kuždy pad pak ma Roža Šenkarjowa swój późěl na tom, až jo se Christel Lehmannowa tak pšawje zalubowała do togo serbskego.
Ale: Mjenjej starjejšych ako hyšći w nalěśu ma to pšawo, swóje źiśi tam pśiwjasć.
Dwě basni Dorotheje Šołćiny stej se wótśišćałej, "Mjelčo" a "Hdźe sy".
Jo, a źiwadłowy kus, ako pśigótujomy, buźo dwójorěcny.
Pśez to mamy něto pśewóźujucu muziku, ak wjelgin spódobnje klincy.
Źiwych jagarjow w Hochozy wěcej njamaju.
»Ty se tomu skóro pśiwucyjoš«, wótegronijo jomu starki Pettson.
Titel drugego krala jo dobył Tobias Schönemann ze Žylowa.
Końcak: Jo, głownje to jo wubuźiło diskusiju - wósebnje w tych kupkach, kótarež su za lětosa pla cłonkow južo pśinoski zběrali.
Z jogo połnosći smy wšykne brali gnadu za gnadu. Jan 1,16
W Barbuce su se ako krale cesćili Karsten Pötko, Robert Böschow a Christoph Käkel.
To jo kóńc partyje.
Kněni Pontowa jo pupkowu śpicku měła, za kótaruž jo kužde lěto ku gódam nowy pśisłušk dostała.
To jo było za ceły awtorski kolektiw w Budyšynje zwězujuce.
Końcak, pśedsedaŕ Serbskeje rady, jo jim mjazy drugim rozkładował, kak źěła toś ta rada a kak se Serbska kazń w Bramborskej pśesajźijo.
"Ja som Witko a chójźim tam do źiśownje", wulicujo Witko.
Jo-lic góle wjelgin bójazniwe, mógu druge źiśi jomu pomogaś.
To jo „Stojnišćo serbskego luda k zjadnośenjeju Němskeje“.
Wón bóžko njejo namakał drogu do "Pratyje", něnto śišćimy jen w Nowem Casniku, na proze do nowego lěta, ako dopomnjeśe na stare case.
Knošyc manźelskej stej glucnje z głowu nygałej a se pósromnje wuźěkowałej.
W pśinoskach bilancěrujomy źěło bramborskeje Serbskeje rady pśed nowym wuzwólowanim, woglědajomy serbskej wuměłcowce Marion Kwicojc w Lipsku, buźomy pódla pśi muzikowej produkciji za Serbske radijo rbb, warimy z młodymi Serbami wót rbb magacina BUBAK a smy někotare nowosći a kulturne pórucenja za Was zestajali.
Krotki cas jo był zacynjona, něnt pak su źurja šyroko wótcynjone, a to kuždy źeń wót zeger 7:00 do 14:00. A glědaj: Tek w casu korony! Stefan Przewozny a pśedawaŕki tam wjele póbituju.
Nimsko-Serbske ludowe źiwadło dej se wót prědnego apryla zasej wótwóriś.
Tak ako kužde lěto buźo teke lětosa na kóńcu awgusta w Borkowach wjeliki ruš.
Słyńco rowno domk źo.
Nowy „Stog“ za lěto 2020 jo wujšeł / 31 wšakich tekstow na 130 bokach
Tam se derje hympoco, skokoco a remli!
Wanalyzy su teke znate cynili, kake su wobstojnosći za wuknice a wuknikow we wucbje a kake su te zwenka njeje.
Wušej połojce wšyknych cłonkow spisowaśelskego zwězka našeje republiki njama status lichotnego spisowaśela.
Nan Marko jo nimski a mama Christina jo serbska. „Naju maś jo z nama serbski powědała, ale wósebnje jo to cyniła naju starka w Dešnje, k njej smy se ako familija pózdźej pśesednuli.
Toś ten asketiski stil su derbniki husitow, wuběgańce z Českeje, akle sobu pśinjasli do Łužyce a pó žednych lětach do Rusojskego mócnaŕstwa, źož tegdejša kejžorka Katharina II.
A pón wšo kradu wóśichnjo.
Dwa dnja pó jeje pśijězdźe stej stojałej naraz dwa dosć wufajnowanej kněza wu pśiswójźbnych pśed źurimi a pón we jśpě.
Wón jo ako městny cas nulowego meridiana definěrowany.
Ten jo był wjelgin njeglucny a jo sebje wuchytował, až jo na zachopjeńku se myslił, až se kuri wót błośańskeje Gusty.
Jeje woblico jo pśi tom zakšywane z gardinu a pisanymi bantami.
Sobotu, 24. septembra, zeger 14.00, pśepšosyjo Chośebuski Rěcny centrum Witaj na familijny źeń do kafeterije Dolnoserbskego gymnazija.
Serbska rěc jo za mnjo mamina rěc, a to až do źinsajšnego.
A kake su měli grajki?
Toś jo stojał bźeze powołanja.
Wót soboty jo we wokrejsu Sprjewja-Nysa priwatnym wobsednikarjam a gumnyškarjam změstymi zakazane, wódu z rěkow, groblow a jazorow plumpaś.
W diskusiji k tomu jo šło mjazy drugim wó to, až by dejała byś nanejmjenjej we Witaj-šulach za wšykne źiśi w 1. rědowni serbska wucba obligatoriska.
Wjelgin škóda, ale.
A kral jo był měnjecy, až pachoł, kenž jo swinje wucył rejowaś, drje teke hyšći wšake druge kuski móžo, a togodla jo jogo ned mimo dłujkego wušparanja sobu do Drježdźan wzeł.
Dejmy pak źinsa zwěsćiś, až jo ta situacija pśi nas jadna druga, ako hyšći pśed dwěma lětoma.
Ako jo se fronta pśibližyła, ga smy se pódali srjejź februara pó jśmě zajtša rano na drogu na našom wózu a ze spśěgom.
Žilina jo město we Słowakskej.
Gaž su se wrośili do Łužyce, su sebje cesć dobyli.
To pak njejo žeden problem, te pšawa licence smy z pomocu Rěcnego centruma Witaj w Budyšynje wót tych wótpowědnych nakładnistwow dostali.
Ako běšo jogo nan na jogo pśiźenje tak pśigótowany, źěšo Robinson pó gasach a gaskach, jomu hyšći derje znatych, k njomu, a gdyž běšo tam, wobejmje nana z wobyma rukoma. 
Bordeaux ma něźi běrtyl miliona wobydlarjow.
Ten nowy chrom ale jo wobškóźony, wódy dla.
Rědnje jo se waliś do mecha a lišawy, do běłego pěska, pójědankowaś a pśisłuchaś škobrjonkam, kenž njamógu se nadidlowaś.
W śichem casu jo glědał Hartmut Leipner na Jezusa Kristusa: »Jezus wózjawijo, až naš nejmócnjejšy głod za žywjenim wón sam móžo naseśiś.
Bhutan jo stat w Aziji.
Až Serby swěśe Źeń Mjertyna, snaź njejo starodawna tradicija.
Tak ako pśecej jo se teke lětosny Hochoski kokot zachopił pśed kjarcmu.
Na pódzajtšu wót togo ruma su byli pśetrjebowane dolnošlazyńske narěcy.
Budyšyn jo nagranjał Myšynarje, aby pósćili pjenjeze tym wótpalonym burskim familijam Gólašojc a Meldojc w Bobowje.
Wobzamknuli su głowne śěžyšća Domowinskego źěła až do 8. głowneje zgromaźiny w lěśe 2001, a dalej to, až ma se wjasć zjawna diskusija wó nowem statuśe Domowiny.
Ukrainske na pśikład su lětosa pśepšosyli do gmejny Srokowo blisko města Ketrzyn.
A nalěwo wót drogi do Gołkojc, źož su wšake firmy (mjazy drugim ENVIA a Autoland), jo droga „Annahofer Graben“. (Šwjela ga jo we swójich knigłach napisał serbske mjenja za drogi a wšake druge w Gogolowku, za „Annahofer Graben“ bóžko nic wuslěźił njejo.)
Won jo młodostnych teke pśepšosył na Bal serbskich kokotowych kralow w Hochozy.
„My howac na rejach teke jano serbski spiwamy, ale źinsa jo był nimski wjacor“, groni mě jaden młoźeńc. „Togodla!“ Pózdźe pó połnocy smy spiwajucy domoj šampali a drugich z tym nakazyli.
Tak su wóni za wětšy źěl take dobre a rědne ako w nowych hotelach, ako "Balnea Esplanade" a "Balnea Splendid", ako buštej w 60tych a 70tych lětach 20. stolěśa twarjonej, a to z mócneju pódpěru inwestorow ze Skandinawiskeje.
Na droze jězdźi wjele pisanych awtow.
Tam ga se Serbska rada – wósebnje cłonk dr.
Žycym wam za lěto 2014, až njeby žeden "śěg skomuźili".
Tomu wótwórijo ten wrotnik, a te wójce słyše jogo głos, a wón zawołajo swóje wójce z mjenim, a wjeźo je wen.
NC: A wuknu teke ceptarje serbski?
Nikosia jo głowne a nejwětše město Cyperna.
100 g salami-jěšnice,
Som był wěsty, až buźo to zasej rowno tak.
Z kuždym dnjom se źiśam wšo pitśku lěpjej raźijo.
Dostanjośo nadawki wót ceptaŕki.
Někogo, kenž jo z našymi źiśimi, gaž wóni wjedu swóje žywjenje.
Togodla jo Rainer Schiemann wobzamknuł, až ceły teren dej se zaprědka wótnowotki parcelěrowaś.
Jeje nadawki su tudy wjelgin wšake.
Wuměłc, ilustrator a kreslaŕ Fryco Latk jo se naroźił w Nowej Jsy.
"Wu nas jo žeńskich pśecej wjele wěcej ako muskich, a togodla jo kuždy kjarl witany, ak co sobu gótowaś", jo ta mama groniła.
Tak teke na wónej swajźbje.
Z Malijom granicuju mimo togo Senegal na pódwjacorje, Guineja na krotkem wjacorje a Słonokosćowy pśibrjog na pódpołdnju.
Zeger 17.00 buźo pón na dwórje a w domje pisany program, za kótaryž jo głownje zagronita Chośebuska Domowinska kupka.
Toś jo se njedobre zacuśe w brjuchu minuło.
wót 9.00 do 9.30 góźin:
Swěźenje a sportojske zarědowanja su pjerwjej swěśili w kubłańskem objekśe we jsy.
How jo se młoźina ze 47 porami wudała na dłujki pśeśěg pó jsy.
Zwětšego jo swěśiło słyńcko.
Něnto su dłujke lěśojske prozniny - a 14. awgusta se pón zachopijo nowe šulske lěto, a to z 73 nowymi wuknikami w 7. rědowni.
Ela: Dotychměst smy byli w młoźinskich amtach we wokrejsach Gorne Błota-Łužyca, Sprjewja-Nysa a w měsće Chośebuz, aby dalšne serbske źiśownje abo nanejmjenjej serbske kupki załožyli.
Pśi wuźenju jo W.
Tam stoj słyńco dwójce w lěśe w ceniśe, což wobwliwujo teke tropiske lětne case.
Tak pśidu ze cełeje Nimskeje, tam a sem samo teke z drugich statow luźe k swójim grodkojskim pśiswójźbnym a pśijaśelam w radnicowej piwnicy swěśit.
Tak by mógali se zaběraś ze serbskeju drastwu, wósebnje z wušywanim.
Młogi raz jo śěžko jich zachopnu formu wuznaś, k eksemplu pśi zeleznicy.
To grono jo było na zgromaźinje teke wó tom, kake móžnosći a šanse ma wjas hyšći, aby wostała.
To jo było jomu strowe! 
Likwidnych srědkow jo gmejna pśetrjebała lětosa we wusokosći 96. 000 euro.
Pókšacowaś comy tak: Serbska rada wuźěłajo pśedłogu gromaźe z wótpósłańcami SPD, Lěwice, CDU, FDP a Zelenych, ako su doma we serbskem sedleńskem rumje.
Kuždy źeń musyš z nim wen chójźiś.
Wěmy pak, až njocomy tak dłujko na zasejwiźenje z našymi nowymi pśijaśelami cakaś, a toś smy jich južo za znowa k nam do našeje małeje serbskeje jsy pśepšosyli.
Chośebuske studijo RBB jo se gromaźe ze swójeju serbskeju redakciju wudało 11. septembra do Janšojc.
Tam jo wóna nowu Serbsku radu oficielnje do amtu pówołała a cłonkam stareje rady bóžemje dała.
Zachopiś kśě ze zgromadnym treningom.
Te małke źowća wšykne na jatšy maju nowe kóšulki, cerwjene a pyšne banty pśi nich, wokoło šyje swětłe parle a w ruce mały rědny kórbick.
[...] Moskwje, a na zachopjeńk ceptarjenja ako docent na rěcnej šuli w Dešanku (1958) a ako ceptaŕ za serbsku a rusojsku rěc na Serbskej wušej šuli w Chóśebuzu.
Źiśi pómóluju ze šćotku fryšne łopjeno paprośi.
Sezam jo jadnolětne zele z běłymi abo rožojtymi kwiśonkami.
Te kśě tam twariś a se pśesedliś.
To se kradu hynac pśimjejo ako źinsajšne chóžyšća, ako su industrielnje zgótowane.
Pśez to mam tek wěcej skazankow", groni ta šlodaŕka z Rubyna.
Źowća ze źiśecego ansambla su se zaspiwali do wutšobow luźi.
Dokulaž pak njejsu takego namakali, jo režiser dejał te scenariske knigły pśepisaś.
Měj wutšobny źěk!" A kaž kužde lěto, tak teke tenraz jo kjarcmaŕka jich góspodowała – sajźiło jo swinjece kólenka a šnicele.
Smoger, wjednik wognjoweje wobory, a J.
W Chośebuskem wokrejsu jo na pśikład wót něźi 60 Domowinskich kandidatow 21 dostało dosć głosow.
A někak stej tomu teke pśipomagałej tej dwě twardej głowje.
Měto Nowak z ministaŕstwa za kulturu jo źaržał pśednosk
Su swěśili swój 143. zapust na Górach – a pasujucy k tej licbje jo se jim raźiło, až jo było 43 zapustojskich pórow.
A ze swójim źěłom ako wjednik rěcnego kursa na Njepilic dwórje wót lěta 2005 jo wón połožył fundament za słownik "Kak to jo było – 1000 Slěpjańskich słowow", a ten jo 2016 wujšeł.
Płody wót septembra až do oktobra wuzdrjaju.
Prědk dweju lětowu jo dał Helmut Kuhlmann slědny raz ten tank napołniś.
2. drěc: No, taki Berufssorbe wót Domowiny.
Wjelgin wažna nowosć togo semestra jo, až pśewjeźomy jadnu rěcnu źěłaŕnju za źiśi ze serbski powědajucych familijow.
Zachopjeńk nalěśa se móžo pak astronomiski, toś pó połoženju zemje k słyńcu, pak se fenologiski pó stadiumje wuwiśa rostlinow póstaj.
Keiko jo mě pšosyła za swójich kolegow, studentow a drugich zajmcow wulicowaś wó aktualnej situaciji Serbow.
Pytajśo sebje z wócyma pśed sobu kšuty dypk, na kótaryž glědaśo.
Mimo togo jo wokrejs SPN ako zarědowaŕ pśepšosył wubrane ansamble, kenž su wustupili na festiwalach zajźonych źewjeś lět a su słušali k absolutnym lubuškam publikuma.
W źinsajšnem Barlinju, Bramborskej a Sakskej su byli Słowjany pśez stolěśa we wětšynje, jich wjerchy su wobkněžyli kraj.
Robert Gernhardt jo jen teke wusměšował.
To se Statnikoju spódoba, wón pak jo za to, aby se to stało pśez wobchowanje doněntejšnych politiskich strukturow (a stakim nic pśez Sejm).
Pó jogo smjerśi su se wobsejźarje cesto wótměnjali, pó zdaśu bu togodla dosć zapusćony.
Manfred Ramot jo pšawy Serb a ako Serb jo lubowaŕ kisałych górkow.
Togodla su na Górach hyšći raz pśemyslili, kak to ze swójim kokotom cynje.
K tomu słušaju Kraloc Emma z Rownego, Dieter Rjedo z Trjebinka, Henšeloc Marja z Trjebina, Pjenkoc Edith z Rownego, Handrikoc Marja ze Slěpego, a tek Mudroc Helga a Heinz ze Slěpego.
Pódla njeju (na lěwem boce): Julia Běrinkowa, serbska ceptaŕka, z rodom z Mósta.
Někotare Husanarki su se wobskjaržyli, dla togo až wót łońskego lěta lěbda hyšći buse z města do jsy pśijědu.
Dnja 12. januara 2006 smy se prědny raz w Tšupcu w gósćeńcu »Zur Byttna« zmakali.
Jaden problem pak pśiběra a njedajo se lažko wobejś: k wšakim aktualnym fachowym problemam pśiźo reporteram śěžčej a śěžčej namakaś partnarjow, kótarež mógu se wugroniś na serbski.
Gosći su zasej pśišli z Barlinja, z Budyšyna a teke z bliskich Janšojc, a to tam amtěrujucy faraŕ Sucker.
W Dešnje/Dissen budu swěśiś wjeliki kokot, což groni, až nic jano młoźina, ale teke „zdrjałe lětniki“ budu se na kónja šwignuś.
Ned wót zachopjeńka smy ako wótkubłarje serbski z nimi powědali.
Su mjazy drugim kokota łapali a pilnje rejowali.
Jo logiske póstupowanje basnika, až nastanjo prolog pón, gaž jo wšo gótowe.
Melissa Sejdi jo cytała bajku "Sedym carnych wjelkow" wót Roma z Hungorskeje.
« Slědk do hotela! Hotel Van der Valk jo familijowe wobsejźeństwo Nižozemjanarjow.
We Wórjejcach jo se dnja 6. septembra nowy wušy šołta wuzwólił.
Ten zjaw njejo charakteristiski jano za Łužycu, abo za Beskid Żywiecki, wustupujo wšak wó wjele cesćej hynźi.
Pjerwjej nježli su tam zamaršěrowali, su pó droze hyšći kšasnu Anamariju rejowali.
Hyšći cesćej wužywa se wón w japańskej a koreańskej kuchni.
Tylcyc wjeliki dwór, ako jo stojał dlejšy cas prozny, ga se něnto pśetwarijo na nowu „domownju“ za wognjowu woboru.
A až do 2. nowembera móžomy se toś te drogotki hyšći woglědaś.
Te słowa gronje dodosća, co Serby wónym knězam su a co jich wustajenje nam pomožo.
Wótergi jo wón sam pówopytował něco wuplasć, ale tu wutrajnosć, ako jo k tomu trjebna, njejo žednje měł.
17. měrc 1990 jo Nowy Casnik prědny raz wujšeł w źinsajšnem formaśe.
Amt Bórkowy zgubijo 20,9% a amt Picnjo 21,8% luźi.
Pśepšosone su k tomu zastupniki z tych wušej 20 Domowinskich kupkow a z dalšnych serbskich towaristwow.
Jachmann, lektor Hartmut S.
Ako zwucone jo dejało to byś zwězane z małym kulturnym programom.
Bom srjejź Wjerbna ma samo pisane swětlaška na se.
Fryco jo naju hyšći pśewóźił do Chóśebuza.
Tuchylny brach ceptarjow ga jo zawina, až nejpjerwjej se tam serbšćina jano ako źěłowy kružk zaplanujo.
Teke naš stary Casnik jo wjele k tomu pisał, na pśikład 1872 pód titelom »Ze starych casow«:
Teke to połnje za Serbow w Dolnej a Górnej Łužycy pśitrjefijo.
»Plack jo dejał zwěsćiś, co na kóńcu lěweje drogi jo.«
Amy Sedaris jo US-amerikańska komikaŕka a grajaŕka.
Mam rada fryšnu zeleninu ze zagrody, pón njemusym ekstra do supermarka.
Cesć jich woglěda su dostali firmy a sponsory.
Toś njejo źiw, až njezjapki wjele wěcej wuknikow se za mólowanje zajmujo.
Nejdlejšu drogu do Pragi su měli wucabniki a wukniki z Gryfina.
Do wšyknogo, což gótujom, sebje dajom ze sprocniwosću.
Njamógu teke nic ze susednych dwórow pśikupiś, ako to howacej w śěžkich casach jo se stało, dokulaž wšuźi jo se wumokało.
Wina na tom jo snaź powěsć wót Šyrokego krja.
Slěpe: Zwada, lěc dej to byś šula „Marja Grólmusec“ abo „Kito Lorenc“
Moj bog, to ga móžno njejo!
2016 jo se wobźěliła na jubilejnej wustajeńcy nejlěpšych mólarjow serbskich jatšownych jajkow Łužyce w Serbskem domje w Budyšynje.
Namša w Gołbinje
Rownož som swóju domownju, našo byśe a swóju wjas, južo 1950 spušćił a se pśedewšym w studijnem casu jano hyšći casy a dosć rědko domoj wrośił, jo nutśikowna zwězanosć weto wóstała a mě pógnuła »mójej jsy« pór słowkow k tej góźbje napisaś:
Za Chóśebuz a wokrejs SPN źěłaju take pśistajone zagronite južo dlejšy cas, w měsće wót 1992, we SPN wót 1990tych lět.
Zajmna tema za pśiducy termin jo se teke južo namakała.
Comy ju woblewaś a jej rosć daś a nic ju wótšćipnuś a do waze stajiś.
Ta droga až tam ga jo hyšći wjelgin dłujka a śěžka a mimo togo njewěm, lěc rěcy něco za mnjo budu.
Tomu jo trjebne, až se respektěruju kšuśe zasady – Lichota, rownosć, bratšojstwo! Demokratiska mysl musy se w našom Serbstwje pśedobyś".
Jadna z głownych pśicyn za take rozsuźenje jo było konsekwentne wótpokazanje Domowiny pód nawjedowanim Pawoła Neda w lětoma 1936/37, až dej se kšywowy zwězk serbskich towaristwow z.
"Z materiju se intensiwnje zaběram.
Wěcej wó slědnem zmakanju a serbskich filmach cytaśo za tyźeń.
Slědkoju wěc njejo tšašna.
Jo było napšawdu wjasele, gaž sy wiźeł, kak how a tam běłobrune, brune abo cerwjenkowate głowki gribow ze zemje wułykuju, a gaž sy jaden do kórbika scynił a se wobrośił, wiźiš ned drugi.
Abo zewšym tam žedna była njejo?
Wjelike blejchy su tencas byli pśedewšym w Lubnjowje na kupach, wóni su słušali familijam Jurk, Jank a Dorchen.
Potom woboje w jušce warimy.
Jo za to dosć kandidatow?
Wopoznawali su se źowća a gólcy z městom a bliskeju wokolinu, a wuwitał jo jich teke šołta togo wjelikego českego města.
Źěnsa pak comy hyšći k wěsći daś, ga a źo zapustowe zarědowanja w Dolnej Łužycy budu:
To se stanjo we gmejnskem běrowje.
Slědny kóńc tyźenja su z młodymi muzikarjami nowy groove do serbskich štuckow spórali.
Zazdaśim su teke w Myšynje raz ten nałog znali, ale to kradu za tym wuglěda, až su južo pśed kradu dłujkim casom z tym pśestali.
Tak ja to wiźim: „luta pšostosć“
Wušej togo: Rěcne konflikty jo dało, ale how njejsu pśecej Nimce pśeśiwo Serbam agěrowali, ale zastupniki wšakich institucijow pśeśiwo sebje.
To rědne batśo, tak derje jo žrało a pśiběrało.
Filmarje su tencas z kameru zapópadnuli idylu lěśojskego casa w Błotach.
Z takim gódanim pak smy se womólili.
Młoźinski aktiw Domowinskeje župy Dolna Łužyca jen zestajujo a śišćaś dajo, z pódpěru župnego pśedsedaŕstwa.
Źěl jadnanjow buźo zasej w dolnoserbskej rěcy.
Njeźiwatej se, až njejo wěcej luźi pśišło? Se wě, stej groniłej.
Tu wjas su wótbagrowali.
Wón jo góle.
A we tom drugem jo było połtera góźinu dłujko to grono wó wjelkach. „Die Rückkehr der Wölfe“ jo se jomu groniło a jen jo 2019 Thomas Horat zgótował, ako jo był sam pódla pśi premjerje filma w Chóśebuzu a na pšašanja a pśispomnjeśa z publikuma wótegranjał.
Jim jo se pózdźej župy groniło.
Wót togo jo informěrował na myšyńskej woklapnicy jogo pśedsedaŕ Siegbert Budyšyn – howacej našym lazowarjam znaty ako něgajšny cłonk wokrejsnego wuběrka SPN za serbske nastupnosći.
Toś ta wósada jo jogo nejwěcej wabiła, dokulaž su se how rěc, drastwy a nałogi Serbow do dalokeje měry njeskazone zdźaržali.
Nichten njejo se tencas myslił, až buźo se turizm w regionje raz tak mócnje wuwiś.
Ned dwójcy jo wustupił w Gołkojcach nowo załožony chor Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wšykna tšawa pak a zelina, a keŕki a bomy, což běšo dosegnuła, to stojašo spalone a suche. 
Wuknjom wót źiśownje serbski a teke pódpěram nałogi aktiwnje.
Sedym familijow co we starej jsy wóstaś.
Wuknuł jo pó šuli na zamkarja za lokomotiwy a pózdźej jo źěłał we wuglowej jamje ako lokomotiwnik.
Bóžko to njejo był žeden pówab.
Pśez lěta stej se rěc a drastwina kultura na wšake wašnje na jadnom boce zgubiłej abo na drugem boce wobchowałej – spócetna zwězanosć mjazy nima njejo wěcej kuždemu wědobna.
Luźe je jěźe na pśikład z mjodom abo kawiarom.
Jo to było měrne jěźenje!
Pśi tom wuwijo se žywe žwatorjenje.
Pódla trajneje wustajeńce, ak tež ludowědny wobłuk k žywjenju a kulturje Serbow wopśimjejo, maju nowu wósebnu wustajeńcu wó plastowej produkciji w Grodku.
Stolica jo Běłogrod.
jo mě stakim wótbiło,
Prezident NABU Jörg-Andreas Krüger měni, až to wótstupowanje stanjo se pśeliš pómałem a Nimska njebuźo cile Pariskego klima-wujadnanja dostaś René Šuster wót Zeleneje Ligi kritizěrujo, až to miliardowe zarownanje za LEAG jo pśeliš wusoke.
Kak mógali to wuzgóniś? Teke na to jo Hauke wótegronił: Wón by z kuždym ceptarjom abo wótkubłarjom interne rozgrono wjadł.
Pśez ceły spótny cas buźo kopija Małego Žytawskego spótnego sukna wisaś we Nimskej cerkwi.
Głowny wuslědk koncila jo była zakładna mysl, až njedej teologija jano lutna ideologija byś, ale tež něco praktiskego, žywego.
Na rozdźěl wót finšćiny pódlaže tej w estnišćinje wšykne wokale a konsonanty.
To jo był nimski botanikaŕ, ako jo ten wjelicki bom namakał a se za jogo šćit zasajźił.
W běgu wjelu lět pśeběg sćažki jo se změnił.
Ale zajmne su teke pśedstajone muskece słowjańske figury.
Šula w eksilu
Su se dojadnali, až deje hyś jadnanja dla šulskego póstajenja dalej.
Pśi włosku by se njegluka stała
Starše wobydlarje se na to dopomnjeju, ale njejo znate, gdy jo był kóńc togo nałoga.
Stakim smy dožywili premjeru.
Tencas - w lěśe 1963 - jo Beno Pětška w šuli w Běłej Gorje źiśi serbski rozwucował.
Źiśi sajźaju w zagroźe kwětki.
Wjerašk jo było dupjenje.
Z dalšnym pśinoskom serije rozglědujomy se pó kupje Rujany.
Źiwnučko.
Kněz, twój Bog, wjeźo śi do dobrego kraja, do takego kraja, w kótaremž su tšugi a studnje a jazora, kenž pśi górach a pó dołach běže.
Luźe deje wěźeś, až našo rybacne towaristwo dajo“, rozkładujo Wach Casnikoju swójo wótglědanje.
Njeźelu, 18. awgust
Togodla su woglědali někotare serbske institucije a statne gremije, mjazy drugim šołtu w Złem Komorowje a Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu w Měsće.
Pón buźo teke wěcej procowanjow.
… a co z južo pśedanymi domami?
Bernd Pittkunings: Załožba za serbski lud, jeje chóśebuske wótźělenje , jo pytała někogo, ako by kśěł wześ dolnoserbsku biblioteku do swójich rukow.
Pětko, kenž tak mócnego dowěrjenja k Bogu njemějašo, glědašo zlěkany na Robinsona a pšašašo jogo, lěc njocotej do mórja skócyś a swójom žywjenju kóńc wucyniś a tak wšej nuzy wuběgnuś?
Na wótpołdnju su wóni byli te głowne aktery (wótlěwa) moderator Karsten Feucht, Antonia Mertsching ako politikaŕka Lěwicy w Sakskej a Marion Scheier, pśedsedaŕka DGB w pódpołdnjowej Bramborskej.
Na pósejźenju su powědali mjazy drugim wó sakskej kazni k priwatnemu rozgłosoju.
Naša žurnalistiska – kolegowka wót Nowego Casnika se pśiwobrośijo w lichem casu serbskej poeziji a jo toś tu rědnu baseń za nowy domowniski lětopis pśinosowała a na jawišću pśedcytała.
Ale se myslim, až jo lěpjej z pśespytowanjami, dokulaž za to smy se pśigótowali a smy mógali teke censury pólěpšyś.
Su pśišli na pšosbu serbskich luźi, kótarež su zgónili, až tam dajo taku nowu mału »cerkwju«.
Lěc póznaju wóni stare sćěnowe tofle z kridu w swójom šulskem žywjenju, njejo jasne.
Jo toś pśistajił wěcywuznatego fachowca z Grodka.
Pśed tym drje by dejali wobsromośone wuběgaś – to su derje wěźeli.
Wójowanje wó pśipóznaśe wuslědka jo było cas žerjece.
(mójej wócy glědatej stawnje na kněza.
Pśi tom pak musyśo na to glědaś, až se computerowe graśa malsnje dalej wuwijaju a techniske móžnosći starych computerow pśepominaju.
Teke bórkojski Dom za źiśi a wuknjenje „Lipa“ jo něco napisał:
Mimo pśechoda dej naraz na tamne stare pupki na kanopeju mysliś, z tymi dłujkimi cłonaškami a kóšulkami a pśecej słomjanoswětłymi włosami.
Wón jo se oficialnje załožył 4. junija 1994. Našo Spěchowańske towaristwo za Serbski muzej Chóśebuz z.
Teke w Pólskej jo taka tradicija žywa, a to we jsy Sternalice blisko města Opole.
Aprikozowy bom jo sadowy bom ze swójźby rožowych rostlinow.
Wóna pokazujo, až su Gołkojce byli serbska wjas.
Kak se wugronijo wejsne mě „Łaz“, to jo Jörg Nowka zgónił wót swójeje młodšeje źowki (familija ma hyšći dalšnu źowku a syna).
Mimo togo mějach wót Šwjele někotare adrese chorwatskich wědomnostnikow, kótarež wón južo dlejšy cas znajašo a se z nimi dopisowašo.
To pak nama njejo dosegało.
Lowiza Reinschkowa z Depska: To stare lěto njejo za mnjo tak wažne było.
Wón jo wulicował, kak jogo njespokojnosć z politiskim systemom DDR jo rosła, kak tešny jo był za njogo ten DDRski luft.
Togodla pśecej wěcej młodych luźi se angažěrujo za kulturu we tom, až nosy ku wšakim swěźeńskim góźbam narodnu drastwu.
A gaž Cerwjenawka pšaša wjelka cogodla ma taku wjeliku gubu, ga wótegroni: ‚Aby Śi mógał lěpjej skloknuś!‘ Słowo ‚skloknuś‘ tak njewužywamy w źiśowni, sama by how wužywała słowo ‚(ze)žraś‘.
Tu slědnu rostlinu su sajźali we tej dešańskej zagroźe w kooperaciji z janšojskeju firmu "Nagola Re".
Pózdźej jo Peter ten kamjeń wurył a wuwjadł do swójeje jsy Tremsdorf/Nuthetal.
Žednje njezabydnjom naju cołnowanje w Błotach a naju tyźeńske pśebywanje w górach pód połnocneje Słowakskeje, a naša swójźba w Kunowje buźo se cesto hyšći dopominaś na wjasołe wjacorne kórtowanje z nim.
Teke wukniki Chośebuskeje SRWŠ pśi tom pomagaju.
A toś som wuznała, až nět akle jo ten luź ceły, rownož jo měł za mnjo wjelgin źiwne, tšochu grozne woblico.
Z lubosću pak jo nam zymne ruki a nogi do śopłego šurowała.
Kuždej jězy smy pśirědowali to pšawe serbske słowo.
Wěcej móžnosćow dalejkubłanja jo trjeba.
Wuběrk za etat a finance w bramborskem sejmje jo pśigłosył, až kraj móžo něgajšnu gólnicu w Trjebulach pśedaś na katolski priorat w Nowej Cali, aby natwarił kloštaŕ, jo pisał ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu w Pódstupimje.
Na pśikład jo ptaškowa swajźba tema.
Wón jo był jadnučki pcołkaŕ w Dolnej Łužycy, kótaryž jo měł mjod z etiketami teke w dolnoserbskej rěcy.
Za woglěd komisije su samo zestajali a dali śišćaś "Dissener Dorfzeitung/Dešański casnik" z wjele informacijami.
Te druge pódzajtšne budu jano 15 m šyroke, a pśez nje buźo wóda we wustawadle móc cirkulěrowaś.
Na napśeśiwnej krajnej hemisferje laže jano Atlantiski ocean, Arktiski ocean a źěle Pódpołdnjowego oceana kaž teke Indiskego oceana.
Pó sušenju wupołniśo běłu płoninu sněgowego muža ze žydkim běłym wóskom.
Toś ten brus směju teke gósći muzeja wuproběrowaś.
Serbski program ma móžnosć kužde lěto swóju muziku producěrowaś.
Knigły se wobrośuju historiji wuwijanja tempusow a tempusowych kóńcowkow, wšakich werbalnych kategorijow, a teke na wóznamach tempusowych formow.
Prědny wětšy mjaznik w mójom žywjenju jo było lěto 1962.
Pód bomom Robinson namaka wjeliki płod, tak wjeliki kaž źiśeca głowa, a górjejkach hyšći wěcej takich płodow wisašo. 
Z „Witajśo do Dešna“ su Dešanarje pśiglědowarjow lětosnego swěźenja do dwójorěcneje Dolneje Łužyce pśepšosyli na pśiducne wejsny a žnjowny swěźeń w leśe 2011.
Plan jo, až wšykno buźo dowutwarjone do pśiducego šulskego lěta.
A to njejstej jadnučkej pśikłada, źo su serbske zastupniki se wót Vattenfalla pśez blido śěgnuś dali.
A to stej nutśikowny měr a wěda, ako śi wobzwarnujotej pśeśiwo negatiwnym wliwam na twójej droze.
Na swójom śamnem płašću.
Na pśikład jo ptašk sejźeł na ramjenju muskego a naraz na njogo ze šnapacom zarubał.
Teke w našom paźe dejmy wěcej sćerpnosći měś, gaž źo wó rewitalizaciju.
Gaž jo to drjewo derje se paliło, jo Ance pśikazała: "Něnto zalěz do pjaca a póglědni, lěc ten jo śopły dosć!" Grejtka pak jo groniła: "Ja njewěm, kak dejm to gótowaś.
Spomnjeju se hyšći na zachopjeńki serbskego rozgłosa.
Gaby pak mógali se te wšake górnoserbske słowa do dolnoserbskich pśeměniś – nic mójogodla, ale našych cytarjow dla – ga by było to wjelgin wužytne.
Ja cu drogu we pusćinje gótowaś, a wódne tšugi na pustych městach“.
Pśi dalšnych stacijow su rejtowali pśez zadory na kołowych kónikach.
LODKA, Złykomorojska ewangelska wósada a spěchowańske towaristwo Bergarski dom pśepšosuju na wótwórjenje wustajeńce „Serby we Łužycy“ a „300 lět śišć Nowego testamenta w dolnoserbskej rěcy“ do Serbskeje cerkwje (Baderowa droga 10) we Złem Komorowje.
We drasćinem śěgu źěchu za rědom Błośanarje, Budyšyńske a kloštaŕske Serby, tych běšo tak wjele, až mějachu 17 źěłbow, mjazy nimi tež Wórjejcarje a Slěpjańske.
Na zgromaźinje su źiśi z Radušańskeje Witaj-źiśownje pokazali rědny program.
Z diagramow slědujo, až w młodej generaciji mamy hyšći dosć dobre pasiwne znaśa serbskeje rěcy.
Za lěto 2019 a 2020 stoj kužde lěto 400. 000 euro k dispoziciji, aby pśistajili a spěchowali wótkubłaŕki, kótarež maju znaśa serbskeje rěcy.
Kužde słowo jo kritika ducha!
Z butru na mark
"To źaržy tu lubosć fryšnu", wusměwkujo se Fryco Wojto.
To mě rozkładujo w direktorskej śpě K.
Za dwě štunźe su te źěłaśerje nakładli 1.500 kg wónjajucego sena.
Sobotu, 30. nowembra, pšosy Załožba za serbski lud na zjawnu konferencu k digitalnej strategiji.
Pótom źěštej do stwórteje klase, źož te małučke sejźe.
Tam se wobźaržuju stawnje jich wjelike rědownje.
Źěło a graśe buźotej se wótměnjaś.
Wobglěduj se wobraz a wulicuj k njomu!
Beno Pětška z Borkow (nalěwo) a dr.
Wy sćo tu wutšobu měli, taku załožyś…
Pśiraźujomy, na zachopjeńku jano styri nowe wobrazki zawjasć.
Na někotare mjasece mějaštej warjenja z łoźe, a tak běštej na cełe lěto ze wšednym klěbom zastaranej.
Ale zyma jo trała a trała a njejo kśěła se kóńcyś.
Pśidatnje jo styri lěta dłujko studěrowała etnografiju, a to zaběranje z tym starym a z tym ludowym jo wěsće k tomu pśinosowało, až jo se do togo serbskego zalubowała.
Jan 14,1–6 * 1 Pětš 3,8–12
Na dwórje jo było śěžko, chłodkojte město pśi blidach namakaś.
Mukownik abo tšašydło Błotnego młyna
To ga jo tencas hyšći tak było mjazy serbskimi institucijami.
Pśi tom su se ata pšašali, kak se jogo synoju groni.
Mój rodny dom jo był pśecej połny luźi.
Ako mjatelik wótpócywa na rědnje wónjatej kwiśonce mlaca, myška se bližy cele pomałem a śicho .
Wjelicka wutka jo rostlina ze swójźby wutkowych rostlinow.
Z wětšykom pón drogujom, nowe městnaška se dobydnjom.
Krabat jo ze swójimi guslowaŕskimi znajobnosćami wšyknych towarišow pśedogónił a jo był mjazy nimi nejšykowańšy a nejmudrjejšy.
Wón njecujo se jano sam pócesćony, ale měni, až to myto płaśi za wšykne, kótarež su na wótžywjenju serbskego cerkwinego žywjenja wobźělone.
Lěto do togo jo naša šula na póstarcenje z českego boka zwiski z českim gymnazijom w bliskosći Pragi nawězała.
Pśepódaśe jo se stało w ramiku pilgrowanja cłonkow towaristwa.
Wuwitanje a wobzamknjenje dnjownego pórěda
kjarcmarik, něnt nalej głažacki – pijmy strowosći! Teliko strowosći su teke móje Nimcowki a Nimce rozměli.
Jo to było rowno na Jana.
Stolica jo N’Djamena pśi rěce Šari w krotkem wjacorje.
Wuježk jo za njogo doma, lěcrownož wětšego bydlenja a nišego najma dla do Zgórjelca ze familiju pśeśěgnjo.
Jezus jo raz gronił: »A źož wy tež pšosyś buźośo we mójom mjenju, to cu ja cyniś.«
Kolegowce Babette Zenkerowa a Kathrin Šwjelina stej samo kuždy kšac wupyšnjenja jajkow pśed kameru prezentěrowałej.
Wótergi wogonki z płodami do skalnych rozdorow rostu abo se do zemje zarězuju .
Luźe z Europy su tegdy wudrogowali a sebje nowu domownju pytali.
Raduš jo se pśepokazał ako serbska wjas
Na nje smy wjelgin cakali - łoni pśi jogo 60. narodnem dnju smy jomu hyšći žycyli, aby se jomu to raźiło.
Pla šołty gmejny Dešno-Strjažow som se informěrował, kaki jo wótběg woklapnice.
Wótegrono na to pšašańko namakaju młode cytarje něnto zasej w tych knigłach.
Pśi tom ma pak kuždy swóje nadawki, na pśikład zastupnistwo našeje wósady w synoźe cerkwinego wokrejsa Dolna Łužyca abo pśigótowaś zarědowanja kaž koncerty, pśednoski a tak dalej.
Zabydnjomy na wokognuśe na wšykne słabosći witaj-projekta w Dolnej Łužycy a póglědajmy, co se tuchylu tšoj.
Njeby-li to było, njewěm, lěc by mógł zwisk k serbskej muzice natwariś.
Ta ideja sama jo ze Sowjetskego zwězka.
Janšojski zwónjaŕ Siegfried Fobo (71) legenźe wót powědanja derje znajo, jo mógał wó tom pak teke cytaś w tej górjejkach spomnjetej cerkwinej chronice.
Rědnje se glěda, kak Serbska cerkwja a ta nimska gromaźe stojtej pód jadnym cerkwinym tormom.
Źož módra linija jo, dejš zagibaś.
Stakim šmekujo to město kužde lěto jadnak derje, a te kupowarje jo wjelgin cesće.
Ale pla rostlinow wugótujo nam jaden "gósć" starosći.
Ga nět se źěkujomy śi, źiśe njebjaske, a z janźelami źomy śi spiwat wjasołe.
Dalšne su slědowali.
Dolnoserbske połdnjowe wusćełanja z glukužycenjami —
Buźćo rozglědniwe a glědajśo se prědk! To jo tšachota, how se pali! Groni to, až njesmjeju wěcej do góle hyś? Njedejm se how wěcej rozchójźowaś? Wognjowa wobora gasy wogeń.
Wu Plowkojc ga jo teke ten gmejnski běrow był.“
Znatecynjenje wó pśesajźowanju tšawy w Casniku 1886
Józef Epifani Minasowicz jo był pólski basnikaŕ, pśełožowaŕ a publicist.
Mě kafej z keramiki nejlěpjej słoźi - jo měnjecy.
To njejo scełego tak lažko!
Jeje pówołańske wuwiśe jo se pśetergnuło 1990, kaž pla wjelich drugich wědomnostnikow na pólu pšawa, pedagogiki a politiki.
Lutki su chopili płakaś.
"W Herzbergu jo wažny Esperanto-ceptaŕ Joachim Gießner bydlił a stwórił tu Esperanto-tradiciju.
Na sćěnje wisy wjelika katasterowa kórta z gruntami wšyknych wobsednikarjow, z lěta 1860, połtera raz połtera mejtarja wjelika.
Na kšomje festiwala zasłyšane
Englandski kapitan nic pśeśiwo takeg’ prědkweześa njemějašo, wjele wěcej běšo wjasoły, až Robinsona tak lažko wótbydnu, pśeto wón 14 běšo sam wót njogo słyšał, až bźez wěźenja a wóle swójeju starjejšeju tak pó swěśe se wokoło šmótli. 
Mediclin Reha-centrum w Bórkowach pśecej hyšći pacientow pśiwzejo.
Zachopjeńk lěta 1867 jo se wóženiła z Ernstom Augustom Anschützom a gromaźe stej se pušćiłej na misiońsku słužbu do Nikaragua.
Město togo wiźimy jano kurjawu.
Někotare sufikse mógu ako adjektiw wužywaś.
Zachopjeńk 1980tych lět jo měła Budyšyńska župa 100 Domowinskich kupkow, aktiwnych, słabych a wjelgin słabych.
Wónej zwónitej za chórobnym wózom a pótom cakatej.
To jo se mjazy drugim we tom zwurazniło, až jo se do teje pšosby 32 nałogow a tradicijow zapisało.
Jezus źejo k njomu: Stań górjej, wezmi swójo łožyšćo a chójź.
Ceło z togo źěła pak njejsom se weto kśěł wuzamknuś a toś som sebje zdźaržał małki wobceŕk takeje zaběry.
Žalowańske barwy, to groni carne a běłe, su směli se na Śichy pětk abo Njeźelu zamrětych woblac.
A wón jo był znaty w našych jsach.
Wjele póstrowow!
Pótakem dajo se młoga wěc z togo pśiwuknuś, teke gaž cośo lubjej doma na balkonje sejźeś a cytaś.
Pśikuski a hapcheńki ze sadom, zeleninu, jěšnicku a twarožkom smy zestajali.
Wšykno dej byś a wóstaś, gaž comy našu kulturu źaržaś.
To by groniło, až na pśikład we Wjerbnje, źož se wóni stajaju swóje wjelike lapy, je chyśe do lufta! Pśed wuzwólowanim nowego bramborskego parlamenta lětosa w septembrje jo kśěł bramborski ministaŕski prezident Woidke pśiś do Turjeja, aby za sebje wabił.
Ale co jo na kóńcu to, což k tomu nejwěcej a nejlěpjej pśinosujo, až naša rěc njewumrějo, až wóstanjo dalej žywa na swěśe?
Za pśichod planujotej hyšći dalšny film, jo Maja Naglowa Casnikoju k wěsći dała.
Śichy pětk, 2. apryl, zeger 16.00 buźo tradicionalne jatšowne spiwanje ze serbskim chorom „Łužyca“.
Wón jo był pśez 60 lět a dejašo nazymu gólnikownju spušćiś a na wuměńk hyś.
»Kružk jo prozny był, ako som pśišła.«
Nic jano pśi Nysy w Dolnej Łužycy su stajili elektriski płot pśeśiwo źiwjakam z Pólskeje, ale teke w Mužakojskem parku su taki pśi nimskem brjogu rěki napórali.
Aktualny rěd cytanjow źo dalej 30. oktobra, toś cyta Michal Hvorecký ze swójog romana a dajo perspektiwu wótwenka.
Naš dłujkolětny cytaŕ Gerd Hanšo z Grodka jo nam slědny tyźeń k wěsći dał, kak z tym w Grodkojskem wokrejsu wuglědajo.
Drjejce, Turjej, Janšojce, Most, Groźišćo, Barbuk, Nowa Wjas, Liškow, Liškowk
Pśedewšym buźo sejm we rozgronje z wobydlarjami se pśiwobrośiś iniciatiwam starjejšych k bilingualnej maminorěcnej wucbje a zakładnym juristiskim pšašanjam, ako nastupaju pšawo Serbow na samopóstajenje; pominanja Serbskego sejma na pśiducnych koalicionarjow krajneju kněžaŕstwowu Sakskeje a Bramborskeje (tenraz tema: strukturna změna ‒ wuběrk wuwiśe a góspodaŕstwo).
Na lěwem boku stej starjejše nana njewjesty, Nikelojc Anna a Fryco.
Južo wót stwórtego lětnika som w serbskem chorje pla Geralda Schöna.
Ja woblutujom, až serbska rěc njejo se dalej dała w mójej familiji", rozkładujo ta filmaŕka.
Južo kopica publikacijow jo wó njom informěrowała.
Jeje klasifikacija pokazujo, až jo było ceptaŕkow, prjatkaŕkow, dušepastyŕkow a misionarkow pódla.
Až do2019 su se te wót pósłane w tej komisiji z wuźěłanim koncepta za pozitiwne wuwiśe wejsańskich regionow w Bramborskej zaběrali.
poł góźiny
Gjartnaŕska architektowka Susanne Richterowa a źowka Anna-Rosina Selmerojc z „Domu wuměłstwa“.
pětk, 21. awgusta, wót zeger 17:00 smogorjojskem sportnišću.
Gluka stakim njejo žeden njewěsty staw.
Take wósebne fotografije Ingmar Steffen něnt turistam pśi kafeju a tykańcu pokazujo.
To jo 3. 332 woglědarjow a 46 pśedstajenjow wěcej ako w slědnej grajnej perioźe.
Ach, jo to było zajmnje a rědnje!
Njejsom wěźeł, co dejm cyniś", Witko wulicujo."
Ptaškowa swajźba w Dolnej Łužycy
Togodla jo se woglědał teke Hochoskego „Jagarja Bagolu” a lětosnu premjeru serbskeje komedije „Mirandolina”.
Mimo pśipowěźenja su na gmejnu zazwonili.
Jim jo to gronił Stefen Šěrak — teke serbski student w Barlinje.
Jo ten błazny? Wón se sam skažo.
W našom rěźe wó tom, kak jo w Serbach běžało w slědnych 30 lětach w zjadnośonej Nimskej, glědamy tenraz na góspodaŕstwo.
Pśisamem na kuždem cołnje sy wiźeł žeńske we pyšnej burskej swěźeńskej abo źěłabnej drastwje.
Wusměŕśo swětło lampy na sćěnu.
Na kóńcu swóju wjas su wobchowali, ale šula bu zacynjona a wjas njebu wěcej samostatna gmejna.
Stolica a nejwětše město Irskeje jo Dublin.
Jo spokojła wšak pótrjebu, abo samo notnosć, se z kupku identificěrowaś a jo wuzwignuła zwězanosć cłowjeka z lokalnym zgromaźeństwom, ale rownocasnje jo była na wěsty part awtoprezentacija, wašnja zwuraznjenja bogatstwa, ekonomiskeje njewótwisnosći, socialneje pozicije, proce wó estetiku, sprocniwosći, kradosćiwosći, šykownosći.
K slěźeńskemu teamoju słušaju Michael Hornsby, Nicole Dołowy-Rybińska, Jeanne Toutous a – wót nowembra 2019 – Joanna Chojnicka.
Togodla som sebje tenraz woblakła, tu nowu Golašojsku drastwu“, jo kněni Standkowa nam wulicował pó pśeśěgu.
K tomu sćo wutšobnje pśepšosone (18.00).
Pětko: Och jo, ja by pšawje wjasoły był, gaby zasej k nim pśiś mógał.
Pśi waženju jo se wupokazało, až maju 10 normalnu wagu, 40 waže wěcej, ako deje, a 50 waže pśemało.
W Bramborskej wobstoj tradicija, až pśecej statny sekretaŕ ministaŕstwa za wědomnosć, slěźenje a kulturu buźo krajny zagronity za nastupnosći Serbow.
Běrow Domowiny jo pśewjadł wjelike wopšašowanje cłonkow a njecłonkow Domowiny
Wjele źowćow a gólcow sejźi doma.
»Pó mójich źěrach a koridorach běžy wóda a dujo pówětš.
K debaśe w EU-parlamenśe se Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny, tak wugronijo: "Wěcej ako milion luźi jo se stajił za teju bergaŕskeju iniciatiwu za rěcnu a kulturnu wjelerakosć, a něnto jo wóna dostała na rowninje europskeje politiki pśisłušny zajm a gódnośenje".
A wiźiš, Měto lažy, głowu znak, z rozdajoneju gubu, a jašćeŕ jomu na woblicu sejźi.
Bog źejo: W znoju swójogo hoblica dejš swój klěb jěsć, až buźoš zasej zemja, z kótarejež sy wzety; pśeto sy zemja, a dejš se wrośiś k zemi.
37% góle jo spóznateje za bejnje wobškóźonu, to jo 26% wěcej ako 2017. 
Drogostka z našogo archiwa: Rozgłosowa woklapnica
Město jo něnto znate cyniło, až luźe mógu pśiś na zastojnstwo, gaž maju nuznu nastupnosć.
Richter a B.
Na šuli w Tšupcu, tak Heike Apeltowa, maju wšykne źowća a gólcy w 1. klasy serbsku wucbu.
Za teju źělbu ma se teke to, wjele wuběrkow smějo kužda partaja „krydnuś“, to groni pśedsedarja abo pśedsedaŕku wumjeniś.
Něga jogo gałuzy buchu za wězanje chóžyšćow wužywane.
Tel.: (0355) 481 336; E-mail: Nowy Casnik@-online.de
Lětosne žni njejsu byli dotychměst za wětšy źěl dobre.
SDAJ rozrědowa se do městnych kupki, wokrejsnych zwězkow a krajnych zwězkow.
Pórucyjo se zasej pisany program ze zajmnymi wjeraškami za našych małych.
Nadawk wuměłstwa jo wiźeł we tom ".
To jo był rědny “gódowny dar” wósebnje za šulske źiśi.
Zgromadnje su śěgnuli pó jsy, pśewóźowane wót kapały NaUnd.
Dejm Wam pśeraźiś, kake bajki su pódla?
Ale substanca ze změnijo, a kupka trjeba nuznje dorost.
A w serbskej rěcy mamy samo take licbniki, kaž je pšawje nichten drugi njeznajo ako połtśeśa, połstwórta, połpěta atd. atd. To ga jasne pokazujo, až su [...]
Tak jo 1975 Smogorjejska młoźina swój 100. zapust swěśiła, lěto pózdźej Brjazyńska a 1980 Dešańska.
"To jo zawěsće śěžko dosć za prasowanje łopjenow", se mysli.
Wón jo był cłonk Dolnoserbskeje rěcneje komisije.
A teke dalšne woglědy w Americe su wjelgin witane.
Wón běšo we wšych wěcach spšawny a gaž běšo raz jo gronił, ga to njeběšo žedno ně.
Pětk, 23. septembra, powěda dr.
Luby Bog pak jo jich mjenja nam do wutšoby zapisał.
To su woglědarje zachadny tyźeń pětk, 7. januara, dožywili na premjerje togo programa we Wjerbnje, a źeń pózdźej, sobotu, 8. januara, na drugem pśedstajenju w Hochozy.
Imersija jo ta jadna sama a pšawa droga, wšo druge jo jano pśidank, ako sam njewjeźo k celoju.
A tykowaś? – Znajom jano ruce stykowaś.
Njedaloko wót města Nowa Sol som w lěsu blisko pśibrjoga bejnje wjele lažecych topołow wuglědał.
Sćo zapšawym we Wašom Chośebuskem casu teke dolnoserbski nawuknuli?
Na pśiducy źeń su pśigótowali zakopowanje .
Lětosne drogowanje, wót 28. maja do 2. junija, som pśigótował ako ekskursiju k Serbam do Błotow.
Granicujo na pódpołdnju z Venezuelu, Kolumbiskej a Panamu, na pódwjacorje z Kosta Riku, Nikaraguu, Hondurasom, Guatemalu, Belize a mexikańskej połkupu Yucatán, na pódpołnocu z Wjelikimi Antillami a na pódzajtšu z Małymi Antillami.
Sused jo něco wumarkował, jo pśignał ze swójim pór lět staršym synom a jo kśěł pśewalony płot zasej na naše grědki chyśiś.
Robinson běšo pśi tom zgónił, až Pětko móžo cołn twariś, a to běšo jomu wjelgin lubo. 
Ale burik Hanzo Końcak jo se pilnje starał wó to, až serbske luźe su knigły we maminej rěcy dostali do rukowu.
Dla Połnocnego kanala pak jo ta ceła nižyna Nowoniwjańskich a Tšupcańskich Błotow wordowała wokoło lěta 1970 wót Sprjewje a Bórkojskich Błotow wótrězana, a wšykne tšugi pśetergnjone.
Rostlina jo pśeśiwo mrozoju njecuśniwa.
A to smy w kursach za hortnaŕki w Grodku a Běłej Wóźe dalej dali.
Boga chuda młoźina wót źinsa, mimo togo cystego njewinowatego wjasela wašych starych!
Toś som se wobrośił na Manfreda Starostu a Fabiana Kaulfürsta a gromaźe smy za móžnosćami pytali a je teke namakali.
Skóro buźo zasej strowy.
Tegdy se hyšći wó tom žednych myslow cynił njejo.
Tenraz su pśi mytowańskem zarědowanju – slědny pětk – cele hynakše wobstojnosći se kněžyli ak howac.
Žednje pak njemólujo ako druge, ma swój stil.
Woni su zacuwali, až to woplěwanje kokota za źiśi a rowno tak za źiśownice wjelgin wažne jo.
Pón se naduwa a gjarźe swóju bejnu šyrokosć pokazujo.
Dwójorěcne jo teke to grono wót šołtowki Karin Kalawcyneje było.
Tuchylu ma ta kupka 13 cłonkow.
Wono jo se najgrało.
Gaž jo było w lěśu wjelgin śopło, som dejała kwětki doma w gumnyšku woblewaś a na kjarchobje.
Tšuki su šyroko-jajojte abo rombiske.
Pód wobrazami jo to wšo wopisane w gronkach.
Abo jo jim je snaź něchten pšec wzeł?
Domowinska kupka wokoło pśedsedarja Haralda Końcaka jo južo we tych tyźenjach do togo wjele źěłała.
Cłonki maju naźeju, až slěpjańske towaristwa mógu zasej wěcej gromaźe gótowaś.
Raz jo maś swóju pilnu źowku k studni pósłała, aby tam wałmu pśědła.
Wona je zastara pšawidłownje z literaturu, kasetami a drugim.
Ja se naźejam žyweje, konstruktiwneje diskusije, nowych idejow, kak móžo serbska drastwa se zeźaržaś a kak móžo moda tejerownosći za nas něco byś, což zacuwamy ako wobogaśenje, což našu naglědnosć pówušyjo, a ako něco žywego we našom wšednem dnju.
Rizowe su měli swóje swinje a su cesćej šlachtowali.
Dobre zajtšo, kněz Šmit!
Wjerašk jo był, ako smy 29. februara w rěźe ‚Nałogi-drastwy-tradicije‘ wjele zajmnego koło wokoło jaja prezentěrowali.
Domyslimy se raz: w lěśe 1993 su w Bramborskej załožyli nowe wokrejse.
Hantška, Marjana Hühnchenojc) take Serby ako Herman Jahn z Dešna a Anemarie Straussojc z Gołbina.
Suchy cas z górucymi wětšykami ze Sahary trajo wót oktobra do maja.
Naš dual w serbskej rěcy žednje wěcej zabył njejsom! 
Wón buźo spiwaś nimske a serbske spiwanja: wjasołe, wójowaŕske a k pśemyslenju.
Jo, to dej se staś.
Głowna tema festiwala buźo: „Fascinacija dudow w 21. stolěśu“.
"W Běłej Górje jo był jano jaden peronk.
Pó historiskem dalejdaśu stej zwobraznjonej swětłowłosaty Nimc a carnowłosaty Słowjan zjadnośonej "pód jadnym kłobykom".
Chto pak jo dary pśinjasł?
Mloko ma dawaś nam wšednje krowa.
Nježlic chopiju fryštukowaś, pódariju se glukužycenja a źěle se jaja ze sobu.
Gaž jo wšedny źěłowy źeń luźa pśez wjele lět tak napołnjony z wobšyrnymi a komplikowanymi nadawkami a nejwšakorakšymi njelubymi problemami, rozestajenjami a konfliktami, pšašaš se jadnogo dnja, kak móžo něchten to wšykno wutraś.
Glědajśo teke pśez ramje! Jo wšykno liche? Toś pórajśo se.
Publikum jo tejerownosći rozpalił janšojski žeńskecy chor z lubowaneju ariju "Doma, doma rědnje jo" a drugimi serbskimi a nimskimi štuckami.
Hanzo Šuster, ten slědny trjebinski měchawaŕ, by lětosa 109 lěto žywjenja dosegnuł, gaby hyšći žywy był.
Feluju hyšći rědne fota w nich.
Dokradny termin hyšći njejo.
Glědamy pótakem, což pśichod tomu sorabistiskemu talentoju z Pragi hyšći wobraźijo!
Lažy pśi granicy Bramborskeje ze Sakskeju.
Na te njamóžoš se spušćiś.
Wugronjenje teje slědneje, z mójogo źinsajšnego wiźenja dodaneje štucki mě kradu wobtužyjo.
Licyś se dej pód doglědom wósebje wukubłanego personala , ak stoje we stawnem kontakśe z fachowymi gójcami.
Z mydłom se dokradnje namydlijo.
We wšakich mustwach pak su se weto zmakali a se dalej zmakaju na małki trening we mjeńšych abo wětšych kupkach – teke pśi Energiji Chóśebuz, źož jo se taki wósebny a wobgranicowany trening wót kóńca apryla wótměł.
Źinsa študěrujo socialne źěło na BTU a rejujo w Nimsko-Serbskem ansamblu w Chóśebuzu a spiwa w młoźinskem chorje „Studnja“.
Za to wóni dostanu jaja, tuk a pjenjeze za wjacorne rozwjaselenje.
Tomek, ty se bejnje zajmujoš za serbsku rěc a serbstwo docełego.
Za to jo 148. 000 euro pśedwiźonych, stoprocentojske spěchowanje.
Rozmjej: zwaźe swójeje źowki dla.
Tam zastoja teke amt prědkstojarja jsy.
Wšykne dogromady maju kapacitu wušej 160 milionow PS.
Witaj-źiśi maju wjele šansow pó šuli, jo mój facit.
Smej ga byłej w źěle partnarja: wón ako slěźaŕ a wusokošulski wucabnik wósebnje na polu ludowědy a ja ako historikaŕ.
To jo pódšmarnuł Steffen Seidlich, wjednik amta za planowanje, twarjenje a górnistwo we wejsnem zastojnstwje Slěpego, wałtoru tyźeń na wobradowanju rady w Slěpem.
Źinsa jo śichy pětk.
Prědny nadawk we tom amśe buźo za faraŕku to organizěrowanje konwenta serbskich dušepastyrjow w nalěśu 2021, zgromadnje ze serbskim promštom Christophom Rummelom.
Wiźeś su byli serbske drastwy z Wětošowa, z Błotow, z chóśebuskego, wórjejskego, grodkojskego wokrejsa a z budyšyńskich stronow.
Šćitajśo se samo we chłodku ze słyńcneju kremu a drastwu z dłujkima rukawoma a nogajcoma.
Gaž som pón pśišła ze šule, smy wobjedowali – źo ga wacej ako w kuchni – a pón som dejała te šulske nadawki gótowaś.
Pokłonijo se pśed městom z maršom »Na Grodk«.
Tak jo se bóžko stało, až su musali luźi domoj pósłaś.
Až mjeńšynowe regiony dejali swój kulturelny pókład, swójske wósebnosći ako "tus" wugraś, su wótere prezentacije na forumje wuzwignuli.
Za njeju jo pśijěł jeje cłowjek Araš Mirchani.
Za muziku a za pórědne informacije publikumoju jo se Tobias Unger z Hochoze ze swójeju moderneju techniku starał.
»Bonžur, kněz Žur!
How jo była dobra rada pytana.
To pak by był wjelgin trjebny nadawk na polu šulstwa.
Mjazy nimi jo jadnasćo Witaj-źiśi wót tśich do šesć lět. (Kupka eksistěrujo wót lěta 2000, Kellojc familija jo se tegdy wjelgin za to zasajźiła).
Kirsche a zastupnik Picańskego amta A.
W jich běrowje smějo pak tuchylu jano jadna wósoba byś, a wětšy źěl aktualnje 11 sobuźěłaśeŕkow źěła wót doma, wuměnjaju se pśez telefon a mejlki.
Na jaden part jo pśinjasła brunica wětšy žywjeński standard do Łužyce, na drugi part su zgubili wjele Łužycanow pśez brunicu swóju domownju, wjele Serbow jo zgubiło swóju rěc.
Za to mamy serbsku fachowu rumnosć.
Gaž pak nas zasej spušćiju, smy wjelgin tužne«, gronitej Kanterowej, kótarejuž dom stoj blisko gnězda.
Njeźelu, 9. junij, swěśi smogorjojske tradiciske towaristwo swój 25lětny jubilej, wót zeger 10:00.
Jo wótegronił na wše wobmyslenja, ako jo słyšał pśi swójich rozgronach z burowkami a burami.
Wótmólowane jo pśed styri lětami: 19. julija 2015.
Mjaztym dajo hyšći wěcej tšubarjow, ako se za to serbske zajmuju a serbski powědaju.
Kužda tych 12 ilustracijow ma konkretny zwisk z basnikaŕskim tekstom.
»Wěš ty, gaž mam cukor, njamam butry, gaž mam butru, njamam muki.«
Pśedewšym su kšywo kšyli a nutśikach pódśěgnuli wjerch z lažkotwaŕnych platow a drjewjaneje wałmy.
Styrnasćo wucabnicow jo tudy pśistajonych.
71 takich pšosbow jo wón južo dopołnił.
A tak se wóno jawi wót zachopjeńka zapisow we tych stronach:
To symbolizěrujo wudobywanje brunice wokoło Derbna wót lěta 1850.
W januarje buźo Scheufele se zmakaś z górnikojskimi dušowpastyrjami z našych stronow.
Jaden z tych, kenž su byli chronistoju pśi wuslěźenju a zezběranju materiala wjelgin k pomocy, jo był Wjerbański faraŕ Puhlmann (napšawo).
Ale wóna, Karina, žednu słabosć njepokazujo.
Wo tej jsy jo było teke to grono w awgustojskem dolnoserbskem programje w telewiziji ORB.
Kasper, serbski historikaŕ.
W bydlenju stoje elektriske swěcki, ruprajcht z drjewa a sněgowego muža.
Dojźo k wobšyrnemu listowanju.
Drugi raz jo było špatne wjedro a dešć jo padał.
Powšyknje se kněžašo měnjenje, až jo źělenje na kuždy pad pśeśěžke za źiśi, ale teke na wužytnosći cełeje wěcy se cwiblowašo.
Wón njejo jano napisał pśedsłowo „Nowośišćoju na drogu“ za to reprint-wudaśe, ale jo teke w maju na zjawnem pśedstajenju nowośišćanych Šwjelowych knigłow w Serbskem domje je šyroko gódnosćił.
To jo statna doktrina, zapisana do wustawy Ecuadora, ak płaśi za wobchadanje z tamnymi indigenymi ludami.
Njeźelu jo dźěćetko měło prědny "termin" na serbskem wósadnem wótpołdnju.
Su mě pśistajili.
Wósebne ga jo było, až k prědnemu razoju jo se raźiło, kopańcowej mustwje z kopaŕkami a koparjami z Górneje a z Dolneje Łužyce stwóriś, aby na Europeaźe nastupiłej.
Z drugimi słowami Pśez wobźělenje redaktora Nowego Casnika na mójom prědnem kursu w Dešanku njejsmej se jano bližej póznałej, ale wóno jo mě zrownju wunjasło mójo lětźasetki dłujke pśestajaŕske źěło.
Kak mógali garantěrowaś, až wukniki pó 10. lětniku abo pó abiturje serbsku rěc wuměju?
Na pomoc njejo trjebała cakaś, pśeto kuždy jo měł ze sobu cyniś, kradu bliskich pśiswójźbnych w Hochozy wóna njejo měła a nanowe sotšy – bratša wón měł njejo – su byli wše tśi wokoło dwaźasća lět starše ako wón.
Som pśełapjona była, kak ten Witaj w šuli tencas jo w Janšojcach wótběžało.
Katolske mysle se južo 2. nowembra na swójich njabogich.
Temy budu wjelerake, pódla cakanja źo wó wuměłstwo w cerkwi, wó pśewrośenja w žywjenju, wjasołosć a humor w žywjenju a spomnjeśa.
Co ga jo se stało?
Wilhelm Schieber jo był wucabnik, mólaŕ, płodny akwarelist dolnołužyskeje krajiny.
Měnim pak, až lažy Drjowk južo bejny kus zwenka Błotow, nic ga?
pětk, 24. januara /wezymskego
W Błotach pak jo se zachopił dłujki cas suchoty a luźe su cakali njesćerpnje na dešć …
Gódy su akle witśe!
Pśeto ako wón jo do togo amta stupił, jo wóno było wjelgin pśedłužone.
Źiwadło jo měło w horśe „Njewjericka“ pśedstajenje.
Naša serbska rěc (serija)
Togodla se njeźiwamy, až jo hyšći dodał: »Mój luby Krabat!« 
Jeje źowka jo wuknuła w Wuskidźańskej šuli žedne lěta serbsku rěc, pótom su serbsku wucbu wótpórali.
Rada by to wiźeła, gaby starjejšej ju sobu do WITAJ-kupki dałej.
Pód wjednistwom Manfreda Starosty źěłaju hyšći Erwin Hanuš, Hauke Bartels a teke druge pśi projekśe.
W lěśu rady jašćerje na nich w słyńcu laže a se grěju.
Nalicyś wše problemy a śěžkosći pśi zachowanju a pśeprofilěrowanju šule, by how pśedaloko wjadło.
To dobyśe dowěry a mobilizěrowanje luźi pak jo teke źinsa dłujki proces.
Wjas sama se prědny raz w 14. stolěśu naspomnjejo, w buli bycantiniskego kejžora.
»No, to comy se nejžpjerwjej raz woglědaś«, wóna měni a mě dokradnje pśepytujo.
Nacerwjenje bruna škóra jo dłymoko brozdźona a nitkojta.
Kwiśo w póznej zymje.
„Hanzko a Gretka“.
Najs rowna se tudy wjelikemu twaŕnišćoju: Twaŕske źěłaśerje ryju groble a twarje we nich rory, kótarež budu tu juchu ze jsy wjasć.
Thimme buźo do swójogo amta ako superintendent w Chóśebuzu w běgu septembra stupiś.
Wónej stej pśiraźiłej, aby pśigótowali koncept za rewitalizaciju a załožyli "rěcnu agenturu", ako by kontrolěrowała, lěc ta wuzwólona strategija njaso płody.
Tak mamej wěcej wjasela!
To su za nju mimo wuměłskego kubłanja pśecej zasej móžnosći za rozgrona z drugimi.
Na zmakanju jo se wobźěliła teke Ursula Villwockowa, zagronita za dolnonimske nastupnosći w Bramborskej.
To jo był ten pšawy pósćonk we pšawem casu, pśeto źiśi su byli južo pó źělach mucne a głodne.
zeger 15.30: Serbska kulturna informacija LODKA pśedstajijo se
Za to sy trjebał něco zeleznego.
Z tym dojśpijomy njepśetergnjone wuknjenje serbšćiny wót góletkownje pśez šulu až do studija abo pówołańske wukubłanje w lěpšej kwaliśe a na šyršej bazy ako něnto.
Jogo ideja: imersiwna zakładna šula a teke imersiwne kurse za dorosćone.
K tomu su zastupniki ze Sakskeje a Bramborskeje kazane do Slěpego w Domowinskej župje Běła Wóda do tamnego Serbskego folklornego centruma.
Na promje casa móžośo daty nałogow wiźeś.
Georgiska jo kraj w Aziskej.
Pósoł pśiźo a wulicujo.
Družyny su jadnolětne abo wěcejlětne.
Sobotu, 19. junij wót 14.30 mógu woglědarje we farskem gumnje w Slěpem dožywiś muziku, reju a spiw na někotarych jawišćach.
Gódnośi se kuždy cłonk mustwa!
Listoju jo pśidana lisćina pótrjebnosćow, ako su napisane we ewaluaciskej studiji we stawje "Handlungsbedarf".
Wóni lagnuchu se pśezpołdnjo na zelezniske kóleje a njestawachu, ako śěg pśijěźe, tak až jo musał wustaś, aby jich njepśejěł.
K tomu pśinosowało jo zawěsće teke pśedstajenje Hochoskich w Gornej Łužycy.
Pśespytowanje wobstoj z dweju źělowu: z pisnego a wustnego.
Nic jano dla jogo wuspěšnego a šyrokego wuměłskego źěła, ale tež togodla, dokulaž ma Detlef Kobjela wjelike zasłužby na tom, až jo tegdejšy Statny ansambel za serbsku ludowu kulturu, załožony južo 1952, śěžki cas pó 1990 pśežywił a se nastajił z mjenjej pjenjezymi a mjenjej personalom na nowy politiski cas.
srjodu, 9.8.: Magacin k połdnju
»Ja ga zewšym z tym licył njejsom, až śi how zmakajom.«
Pśi źěle na słowniku z Manfredom Starostu a dr. Hauke Bartelsom
Zmóžnjone jo było how w aprylu pśez wukaz Ministaŕstwa za nutśikowne nastupnosći a za co jo se Towaristwo za dolnonimsku rěc w Bramborskej lěta dłujko zasajźowało.
Woglědarje a gósći su měli góźbu wopytaś rybu a se pśi muzice a rězanju drjewa rozwjaseliś.
Rada pśiwobrośijo se situaciji Domowniskego muzeja w Dešnje.
Dnja 4. nowembra jo se kupka "Serbska namša" zmakała na dešańskej farje.
Juro Frahnow z Picnja prjatkujo, a kjarliže buźotej spiwaś Dolnoserbski źiśecy chor a serbski měšany chor “Łužyca”.
Wón źěšo togodla zasej na góru a glědašo pódzajtšo, ale tež tam nic njewupyta. 
How mam ceły kofer połny wěcow, kenž tebje snaź pomogu.
Bźez togo by mało wěźeł wó tom, co se cyni we Serbach, dokulaž njejsom južo tak mobilny ako młody luź.
»Maśo dopokaz za to, až waš muski wam napśeśiwo chudy na zacuśach jo?«
Towaristwo pśirodowědny centrum Sprjewinego ługa bóžko njesmějo dla tuchylneje situacije wjeźenja pó Sprjewinem ługu wugótowaś – 20 do 30 wósobow se normalnje na takem wjeźenju wobźělijo –, ale su pšosyli na woglědanje wustajeńcy na Dwórje Sprjewinego ługa, ak wó wokolnej pśiroźe informěrujo.
Rowno tak pśidu luźe howko pšašat za wšakim rědom, kenž trjebaju, kenž pak niźi na pśedań njejo.
To smy teke gótowali nazymu pla zeleńkow.
Góda se, až k takim słowam słušatej we słowjańskich rěcach Genetika póstupujo we slědnem casu wjelgin doprědka, mjazy drugim metody lazowanja cłowjecnych genow.
Kak drogujoš do Dańskeje?
Tak móžomy zgromadnje pśez lěto hyś z papriku.
Flyns jo bog smjerśi.
Kreatiwnje źěłaś z terakotu
»How smy!«
»No, to ga se sednjomy how na wobkšomjenje zelenišća«, naraźijo mama.
Dalej: Pomnikowy wuběrk Maśice jo łoni pomogł skjarboskemu towaristwoju pomnik za ceptarja Kita Šwjelu stajiś.
Pśenocowali smy pón pla tych slěpjańskich a rowniskich wuknikow.
Liba, liba, liba!
Wótere Grodkojske padlowarje spominaju z lubosću wognjowy torm w Čelnje, k tomu su pśinjasli jogo małki model.
Doma na woglěźe
A wón móžo teke rozjasniś, dla cogo ma susedne Sedlišćo to mě »Stalingrad«: Pó wójnje su tam wšake nowe twarili a su se za to wobstarali wšuźi cygle a drugi twaŕski material wót zniconych domow.
Tak mamej wěcej wót pśirody.
Ten swěźeńk běšo tak pšawje domacny.
Faraŕska familija jo musała byś jaden "team".
Ako to wiźešo, stupichu jomu łdzy do wócowu a ze źěkowneju wutšobu póglědnu wón k njebjam. 
Wón jo pśestajił stary testament do serbskeje rěcy.
Wjele lět jo źěłał ako ceptaŕ na zakładnej šuli w městašku Chrastava, dalšne lěta jo wucył na gymnaziumje w Frydlanźe a na priwatnej šuli w Liberecu.
Tak wóstanjo nam Toni Bruk dalej w nejlěpšem spomnjeśu.
Moj bog, źinsa wjacor comy ga hyś na fašing.
Snaź dejał wó tom pśemysliś, na co kśěł pózdźej wuknuś.
Prědne źěło, kenž sebje prědk weze, běšo až za swójimi gjarnyškami w pjacu glědašo. 
A myška se tšašnje góri na pšyce!
To njeběšo lažko.
Jer 17,13–17 * Jer 21,1–14
Pón žnějomej te rjascheny, nic ga?
Tam teke nastawatej nowy familijowy dom zubneje gojcowki z jeje praksu a filiala wokrejsneje žarjabnice.
Kambodža, to jo kraj w Aziskej.
W tom směrje jo to rědko.
Hyšći wěcej, gaž jo se take cesćej stało.
W direktnem pśestajenju klincy to słowo w našej rěcy bejnje źiwno.
Jaden źeń jo rejtował Mjertyn na swójom kónju do města Amiens.
A pó ludowej wěrje jo tek móžno było, z tym motiwom na kokulach sebje gluku, strowje a zamóžnitosć do domu wabiś, tak až góspodaŕ a jogo familija jo se pśez to naźejała dopołnjenja młogego žycenja.
Gutšmidt z Borkow - serbski ceptaŕ a casy teke ducy z mikrofonom za Chośebuske serbske radijo.
We slědnem wokognuśu stej wobej awtora wuchowałej słowa a pomjenjenja cełego tematiskego wobcerjenja, kótarež "normalne leksikografy" njeby pśemógli žednje dokumentěrowaś.
Robinson: Derje tak. 
To se wě, až njejsmy jich majski bom sobu gódnośili we wuběźowanju, dla tog až jich bom njedajo se pśirownaś z tymi drugimi.
Vinaigrette pśigótowane.
To same płaśi za wokolne łuki, na kótarež žeden gad, žednu chemiju njedaju a kenž jano ekstensiwnje wobźěłuju.
Teke ako družka jo pokazane napšawo wót njewjesty stojece źowćo, ale z casa wokoło 1850.
Pětš Jahn jo wulicował, kak su w Dešnje pisali wejsnu chroniku.
A, to jo to nejwósebnjejše, dajo w Offheimje teke Myšyńsku drogu!
Teke źěłaśerje Ludowego kubła Rajc maju swój późěl na tom dobrem wuslědku w produkciji pjeriny a karniklow.
Wupytali smy se za to slědny źeń jubilejnego tyźenja – tu njeźelu, 4. septembra, za kótaruž jo był pśipowěźony dłujki historiski pśeśěg.
Wuźarje naglědaju je ako jadne wót nejlěpšych rybowanišćow (Fanggründe) w Pólskej, źož kuždy zachopjeńkaŕ móžo kopicu rybow nałojś.
A wšake mógu južo woglědarjam wulicowaś.
jo wuzwignuł, až jo akkwirěrowanje nowych cłonkow za towaristwo wažne, dokulaž starše cłonki pómałem towaristwo spušćaju.
Młogi raz jo jogo pomoc trjebna, kaž gano w dešańskem muzeju abo we tkajaŕskej śpě w Drjowku.
Ale z tym njejo tšachota wótpórana.
Jaden źeń pśiźo mama do źiśownje, wiźi tam wurězk ze serbskego casnika na sćěnje, kenž ju zajmujo, pśeto jo we wjelikem nadpismje něco wó „WITAJ“ napisane.
Druge gósći su jej wjelgin wjele strusow pśinjasli.
Južo tśeśe lěto nastawa tam nachylne serbskorěcne gnězdko za familije, kenž bydle we Łužycy a zwenka njeje.
Nan: Ně, ale běšo něco, což běšo skóro tak złe.
Wót 1993 ma budyšyński muzikaŕ w SLA pśidatny nadawk na starosći.
Za wózyk smy wubaslili powjesaka ‚Kindergarten Müllabfuhr‘ a ‚Müllmobil‘.
Droga, kótaraž wjeźo do „wócuśenja“, kśesćijan by gronił do raja.
Ale źiśam cyni to wjelike wjasele.
Kuždy bur pak dej za to połojcu swójich gruntow kněžkoju wótedaś, tak až ma ten pótom 1184 a gmejna 1365 morgenow.
Matka jo derje južo pjerwjej chopiła jaja njasć, dokulaž lětosa smy južo jěsno śopłu periodu měli.
Strowotniski amt pyta nuznje gósći, kótarež su w slědnych dnjach woglědali měsćańsku baru Mosquito.
Jezus groni k nam: »Och njepłacćo, ten Wóścenas jan pśecej bjatujśo!«
Jogo kněstwo buźo wjelike a měra žednogo kóńca.
Ta ga jo jěła z awtom pód wliwom alkohola a njejo zastała pśed amplu z cerwjenym swětłom.
Filmarje su ga wót samogo zachopjeńka až do źinsajšnego Serbow pśewóźowali - z kameru.
Namaž cukorowu brambodu na kšomje.
Źěłowa kupka „Serbske pomniki města Chóśebuz” jo k 120. narodnemu dnju teje Serbowki toflu iniciěrowała, zgromadnje z partnarjami a spěchowarjami.
Docełego pak jo wažne, až se tak spěšnje ako móžno rozsuźijo, lěc brunica pśiźo abo nic.
Ceła familija z wjelikim wjaselim te wejsne tradicije sobu woplěwa.
Serbski muzej w Budyšynje jo w prědnych 8 mjasecach togo lěta pśiwabił južo wušej 15 000 woglědarjow.
Pliberka/Bleiburg.
Kleinschmidt, wušy šołta, B.
Teke biologiske sukna producěruju, wósebnje bałmu a płat.
Dogromady 15 lět jo na tom źěłał a w lěśe 1995 jo było wšykno dogótowane.
To jo wěrno. (6. 5.)
Gaž njejo pórik pšawje wótekšył, jo pśiducy grajaŕ na rěźe.
Pótom buźo kafej a "plac".
Na 150 dušow pśiźo jaden spiw, to groni, jadna melodija.
Wó gołubje se stara góspodaŕ sam w decembrje a januarje šlachtujo wukjarmjonu swinju a gótujo jěšnice.
A Hermann jo pśigronił.
1885 Difteritis.
Se wě, až njejsmy teke zabyli Serbski dom, notara Dietmara Böhmera (něgajšnego wuknika DSG) a drogowański běrow Last Minute.
Ty, Kněžo, sy pšawy, my pak se mamy sromaś. dan 9,7
Nowy chrom wognjoweje wobory na historiskem Tylcyc dwórje we Jsy jo něnto zezwigany.
Co gronje partaje wólarjam do wólbow?
Ako pó wójnje, Šwjela běšo južo njabogi, zasej raz k naju zgromadnym chorwatskim pśijaśelam dojěś kśěch, běšo to pak južo zakazane.
Wjerašk literarnego twórjenja dojśpijo wóna w swójima źiwadłowyma graśoma »Z chudych žywjenja« a »Šwickojc pytaju źowku«.
Podobne starosći ma teke gmejnska sotša.
My dejmy glědaś, až wóstanjomy ako towaristwo aktiwne a gromaźe“.
Wóni ga su byli wšeje winy liche! Jaden janźelik jo to tšojenje wiźeł a ned z nožycami k Willijoju pśistupił.
Ludowe nakładnistwo Domowina jo kužde lěto nazymu ducy na turneji pó Górnej a Dolnej Łužycy, aby swóje nowše produkty potencielnym cytarjam zbližyło a awtoram zmóžniło cytanje ze swójich knigłow.
Ale mjenjej cłowjek ma cyniś, mjenjej namakajo casa k cynjenju.
Doktorandka musy za swóju disertaciju hyšći wjele w archiwach slěźiś, mjazy drugim w Praze.
SKI pśewjeźo w decembrje a januarje wšake zarědowanja, na kótarež su cłonki a dalšne Serby z Barlinja wutšobnje pśepšosone.
w lěśe 1786 jo dožywiło producěrowanje žyźa swój kóńc.
Nutśi maju źiśi serbske knigły a plakaty – a wjele grajkow.
Z Dolneje Łužyce źěłatej w njej sobu župan William Janhöfer a regionalna powědaŕka Heike Apeltowa.
Póchada z Bliskego Wuchoda.
Wobraz z Wjelceje, městaška w Grodkojskem wokrejsu.
srjodu, 2. decembra /zymskego
To wulicujucy su se jomu ronili tłuste łdzy z wócowu.
Cytaj, cytajtej a cytajśo sami! Źowća a gólcy hochoskeje źiśownje su 17. awgusta swěśili kokota.
Abo se nas bójš?
Wutwariś buźo se dwór - mjazy drugim ze studnju, z pjacom a ze spiwańskimi ławkami.
Drogotne žrědło za serbsku rěcywědu: Rědka wopokazń serbskeje rěcy wokoło Tšupca
Młode bom su wuske a rowne, mjaztym až starše su na špicce wopłonjone a njasu masiwne gałuzy.
Na jaden źeń mógu se hyšći kradu derje dopominaś.
Póstola jo mebla, na kótarejž cłowjek móžo lažecy se wótpócywaś, spaś abo seks měś.
Pó tej wjelgin zajmnej góźince w Kotisekojc domje se wudajom na drogu do susedneje jsy Trjebin.
"My se wjelgin wjaselimy, až južo tśi tyźenje pózdźej swěśimy tu prědnu kšoceń na droze k tomu ciloju".
Smy dojěli do Depska blisko Chośebuza, wěźecy až tam serbstwo jo w šesćźasetych lětach hyšći dosć mócne było, a teke pózdźej su cesto z Depska wšake dobre powěsći wó serbskem žywjenju słyšaś byli.
Pśišło jo 10 luźi, kuratorka Serbskego muzeja Christina Kliemowa jo moderěrowała ten wjacor.
Dobry pśistup k rěcy jo cesto było mě Lubin, kótarež teke serbsku rěc njewumějuce ze swójich drogowanjow do Błotow znali su.
Pśezpołdnica jo wulicowała ze starego casa.
Kutaisi jo město w Georgiskej.
Kwiśonki su typiske proškowe kwěty bźez nektara.
To jo za „domorodnego“ Findusa wjelika wobuza a mimo togo wumějo ten pśisedlony kokot něco, což Findus njewumějo – spiwanje.
Wjele źiśi grajka w pěskowem kašćiku.
Kótaryž semje pódawa sejcoju, ten buźo teke klěb pódawaś k jěźi a rozpłoźowaś wašo sewo a daś rosć płodam wašeje pšawdosći.
Pótom pśidu mócne njewjedra, kenž pak wjele dešća njepśinjasu.
A kake su byli doněntejšne wunoski? „Zazdaśim jo žyto nejwěcej pód suchotu w maju śerpjeło.
23. 8. zastupijo słyńco do zwěrjetnego znamjenja kněžny.
Na to su wóni wšykne pśišli a swóje dobre kakosći wuchwalili: "Ja som rědny a nadobny, pógibujom se wjelgin elegantnje", jo gronił muž, kenž jo był wěcejbarwna a naduta bjeršta za włose.
Wóna jo se teke wó to póstarała, aby Ana wobchowała swójo slědne městno zemskego wótpócynka na wjerbańskem kjarchobje, tak dłujko ako jo móžno.
Haw, haw!
Wy sćo wjele drugim wjele dobrego žycali a druge su wam to nejlěpše žycali.
A wjele filmowych projektow ze serbskimi póśěgami jo pódla było.
Spominanje na fararja Běgarja pśed jogo rowom na wětošojskem kjarchobje.
Ale we tych pyšnych, połno fantazije wugótowanych kostimach njejo to žeden problem był.
Wotmolowane na Serbskem swěźenju w Slěpem.
Nowy běrow dej pomogaś tym 42 komunam we serbskem sedleńskem rumje w Sakskej pśi praktiskem realizěrowanju dwójorěcnosći a nałožowanju serbskeje rěcy we zjawnosći.
Kupka Górnoserbow jo drogowała gano w Dolnej Łužycy – 1. źěl
A zajmne jo było rozgrono M.
Mira jo měniła, až jo to była zaprědka gniłosć, ak jo jich k tomu projektoju góniła.
Na swójom prědnem zmakanju su se zaběrali cłonki wuběrka ze sumu we wusokosći wót něźi 7000 markow.
Něnto mógu dwě wjelikej głažkowej kulce a dwě mjeńšej kulce do bydlenja zaśěgnuś.
"Trjebaš brylu?"
Dnja 1. maja su to w měsće z wósebneju akciju pokazali.
Na pśikład stoj pśi kasach "zacynjony".
Wospomnjeśa gódne jo tejerownosći, až starjejšej Ursule Balzeroweje stej pó wójnje namakałej pśebytk w Hochozy na Pěskach, źož stej bydliłej někotare lěta we rozpadanej wjažy.
Njejsćo ga teke narske, co zajmnego how nutśi stoj? Serbska Pratyja 2020 jo nadalej na pśedań.
, groni kněz Gründer wó styri ferijowych domcykach, wobdanych wót 70 kwadratnych mejtarjow komfortabelneje zakładneje płoni.
K tomu se grajo tak: Wšykne źiśi zamknu swóju pšawu ruku k pěsći.
Slěpjański serbski kulturny centrum jo zběrał wót lěta 1998 serbske jatšowne jaja.
To wšykno njejo wjele, togodla wujědu młoge, wósebnje młode, na źěło do bliskeje Awstriskeje.
TEKE KJARLE W JADNOM RĚŹE! Se groni, až źowća a žeńske pón, gaž su něźi gromaźe na swěźenju abo pśi reju, a gaž muse na toaletu, cesto tam na WC gromaźe du.
Atmosfera na modernem a ekologiski wobgóspodarjonem dwórje jo pśijazna.
Ale w casu Jana Bjedricha Fryca jo ta situacija hynakša była.
A to jo wón cynił.
Gdyž do Grodka na wiki du a wjele pjenjez nawikuju, ga bóje se domoj njasć, dokulž tam na droze wjele cuzych dundakow a šmótlakow dajo, kenž žeńskich napaduju a wobkšadnu.
K wobrazam wulicujo powědaŕ tšojeńko.
Wšake kłoski se k kłosam abo kisćam na głownej wósce zjadnośuju.
Smy se wulěkali a njejsmy dalej pyšpotali, ale spali.
Pśez Most jo šła tśi raze ta fronta.
Cu se wuźěkowaś "Serbskej reji" za to wuslěźenje a aranžěrowanje tych wjelesych serbskich rejowańskich spiwow.
Witko se dalej pšaša.
Južo wjele lět licy pawki doma a we jsy.
Druga móžnosć: Wzej se dwa placka.
Wšake jo tuńše we Słowakskej, ale nic wšykno.
We wšakich stronach rostu te sławne tulpy na wjelikich polach.
Teke w graśu „Jagaŕ Bagola” jo J.
Dwa dnja - sobotu, 28. oktobra, a njeźelu, 29. oktobra -pśewjeźo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chośebuzu intensiwny kurs za dolnoserbšćinu, a to w Drjenowje.
Z wuswěśonymi palmami a witkami jo se hajckało zbóžo, aby strowe a płodne wóstało.
Druge to zewšym njamógu, teke gaž su starše.
Wuznamne města Wołyńskeje su Žytomyr, Riwne, Luck, Kowel a Wolodymyr-Wolynskyj.
Kněz jo zemju zgótował pśez swóju móc a njebjo rozpěł pśez swój rozym.
Syn Fryco (pódla starkeje) jo nic razka 20-lětny we wójnje padnuł.
Serbska folklorna kupka “Łokaśina” z Lubnjowa jo wustupiła na koncerśe we Wozwjerchu/Wußwerk w Błotach.
Tak jo to wužytne za starjejše, ako z góleśim wulicowanje wó wšednych wěcach w serbskej rěcy zwucowaś kśě.
Halowa: Na prědnem městnje smy kśěli wobchowaś serbske žywjenje a rěc we jsy.
Tšochu dlej jo se diskutěrowało wó něntejšnem statusu dolnoserbskego radija.
Na kulturnej kórśe Łužyce jo Bluń (Bluno) wósebne městko.
Pśeto njebudu-li žedne žeńske sobu jěś, ga buźo źělba Dolnoserbow jano 25% wucyniś − jo Adam dał k wobmyslenju.
W Čadźe kněžy tropiska klima z krotkim dešćowym casom w pódpołdnju kraja a sucha pusćinowa klima w pódpołnocu.
Te same mjenja su skrotcone Žył, Žylow, tako ako Bogumił jo skrotcone Mił, Milk, Milko abo Gottlieb Lipo.
Bóže słowo na kuždy źeń na 2020 jo wótněnta na pśedań.
Dwójorěcne tofle na mroce gmejnowu Cisek/Czissek a Landzmierz/Landsmierz.
Nowe pśedsedaŕstwo njedej toś kněžyś, ale słužyś serbskemu ludoju.
Wobźělniki serbskego kursa w Chrósće (1950?), mjazy nimi někotare z Dolneje Łužyce.
Muslimska wědomnostnica Lamya Kaddor wšak jo wuslěźiła, až 40% nimskich staśanow njama nic cyniś z gódami.
Ako jo mě Bernhard pśeraźił, stej jen sebje »wobstarałej« we Škrjokach.
Z Wašeju pomocu, z tym až sćo wšykno natwarili a wóttwarili, piśe a jězu wudawali a pśedawali na tšanterowem marku, jo lětosny gódowny mark był zasej wjelgin wuspěšny.
Sćo tek serbske literarne twóŕby do Wašych kompozicijow zapśěgnuł? To jo było pitśku pózdźej.
2016 smy tak pócesćili historikarja, archiwara, wědomnostnika a załožarja Serbskeje rozšyrjoneje wušeje šule, źinsajšnego Dolnoserbskego gymnaziuma, dr. Frida Mětška; 2017 smy pócesćili serbskego ceptarja, kantora a publicista Hanza Hühnchena z Mósta a 2018 smy do srjejźišća stajili fararja a basnikarja Mata Kósyka.
Njejo jano casy zmilny, nic jano, gaž jogo pšosymy.
Rěc Jakubice jo hynakša, ako ju źinsa w Dolnej Łužycy nałožujomy.
Na zapśimjeśe sportnišćo dopomina zarzany zelezny prěkuš.
Rowniske wejsne źiwadło jo za źiśi grało powěsć wó familiji, kótaraž jo měła plona.
Ako su žeńske wokrejsneje hygieny wšykne wupokaze pśeglědali, su byli wjelgin spokojom, měnjece »gaby to wšuźi tak było«, a su Ryškojc dwór zasej spušćili.
Fryco zemje swój kłobuk, a wobej gronjaštej ten jatšowny kjarliž z głowy sobu.
Weto jo ze stysnym głosom se dopomnjeła na ptaškowe swajźby ansambla pśed 30 lětami we zalu hotela w Rogeńcu, kótarež su za jeje suźenim rědnjejše byli.
Som měł wobmyslenja, serbski pisaś.
Wótstaj nogu a wóspjetuj zwucowanje z lěweju nogu.
Nimska ministaŕka za rolnikaŕstwo Julia Klöcknerowa jo na Zelenem tyźenju pětk pócesćiła tych 30 dobywarjow.
We tej bibliotece njamaju knigły w serbskej rěcy, ale za to serbsku literaturu w nimskej rěcy, ako na pśikład wót Jurija Kocha abo wót Ludowego nakładnistwa Domowina.
Něnto stej góleśi wjasele rejowałej a se póškałej.
K tomu buźo na 150 luźi trjebnych a pšosymy wšyknych, kenž někak cas maju, tam sobu pśiś, aby se pśipowěźeli pla kněza Jordana w Popojcach abo pla pódpisanego, teke dostanjo tam kuždy rad dalše rozkłaźenje teje wěcy.
Rozsuźiś wó tom pak dej Rada Žałožby za serbski lud, kótaraž ma swójo pśiduce posejźenje 1. měrca.
Kak dej Domowina wobchadaś z luźimi, kótarež kśě Domowinje pśistupiś, ale bydle zwenka Łužyce? Doněnta jo Domowina organizěrowana kradu teritorialnje: ako zwěstk towaristwow a Domowinskich kupkow w Łužycy.
Dogromady pokažo se 70 objektow wót 49 wugótowarjow.
Pětš se w rumje rozglědajo, ale wšykno stoj na zwuconem městnje.
Abonenty Rozhlada cytaju intensiwnje kulturny casopis a dalšne serbske medije.
Wěsćo wy, lube źiśi, kaka pśechwatanka to jo?
Wót kogo?
Prědny pśikład jo ned k ruce – Annett Starrowa z Barlinja, ak ma majberske kórjenje: "Ja pśecej hyšći woglědaju rada na Majberk".
Górne Serby maju w Drježdźanach hyšći swóje serbske namše z Bóžym blidom, naše namše w Barlinju su bóžko wusnuli. (25. 3.)
Impuls za to jo se dał na głownej zgromaźinje Maćice Serbskeje w Budyšynje 1880.
"Glědaj se!"
w nadawku Pśichodoweje źěłaŕnje Łužyca nowu brošurku wuźěłałej, kótaraž w nimskej rěcy wó sedleńskem rumje Serbow informěrujo.
»Ja som wjelgin wužytny«, wótegronijo kšet Knut. »Pó mójich źěrach a koridorach běžy wóda a dujo pówětš.
Intendantka Serbskego ludowego ansamblaJudith Kubicec.
Adwentski cas dej nas kśesćijanow na to do pominaś, až smy jano tuchylu žywe.
Kužde lěto jo se teke swinja šlachtowała.
Slědnu sobotu su z tym zachopili - su pokazali “Łužycu” wót julija lěta 1992, a to z filmom wó M.
»Cogodla to njejźo?«
Hantška kažo mě toś se sednuś zasej do awta a dojěźomej do gmejnskego běrowa.
Po tej droze smy na pśikład dostali wutšobne postrowy ze Špańskeje, a to wót Siegfrieda Malka z Chośebuza.
We tom se južo pokažo to dalejdawanje togo nałoga w familiji.
"Mam wjelgin dobry muzikowy załožk", wulicujo Cornelia Šubertowa.
Jo to teke dobra tradicija, až luźe, kótarymž se cesna štucka zaspiwa, scełego njewidobnje słuchaju?
Samicy twórje wjelike kupki.
Na gódownem marku jo teke był slěpjańske dźěćetko ducy a jo žognowało źiśi.
Wšykno jo se derje raźiło.
Wótrěžomy stopku štrumpy – to buźo šapcycka za našogo sněgowego muža.
Jadna móžnosć jo se wušykowała w ramiku mjazynarodnje nastatem formaśe balkonowego koncerta.
Dłujkej boce pokazujotej pśichad Jezusa do Jeruzalema.
Chtož co tam woglědaś, móžo se do togo pśipowěźeś telefoniski pód cysłom 03562/694836. Za pěś lět budu twariś na liniji mjazy Lubnjowom a Chóśebuzom druge kóleje.
Glěda na gólca.
Z Budyšyna/Bautzen. Pětk tyźeń jo Serbski institut w Serbskem domje swój tradicionelny „Institutny źeń“ zarědował.
W něgajšnej wójakowej barace pla Cimpla Turja njedaloko Klětnego jo bydlił 13 mjasecow srjejź góle.
Nowackam cukorowu tutawu dariś słuša k tradiciji, w srjejźnej Nimskej jo kólebka toś teje tradicije.
To zaźiwane woblico se rozgórite ześěgnjo.
Imobilijowe wótźělenje załožby se stara za wšykne serbske institucije wó IT-techniku a administraciju, wobgóspodarjenje imobilijow inkl. inwesticije a wobgóspodarjenje słužbnych awtow
Wóni su wšykne wuglědali tak glucne!
Gaž we jsy jo "Swěźen kisałego kała", ga pjaco Marion Klammerowa baguette z kisałym kałom.
Jadna izolěrowana stojeca družyna jo "Aglaophyton major".
To jo: Zawrośćo se! Wam njedej na nicom brachowaś.
Moderator Bernd Pittkunings, sobuźěłaśeŕ biblioteki, jo na njen pśepšosył tu nejwěcej płodnu basnikaŕku młodeje generacije: 28-lětnu Jill-Francis Ketlicojc z města, znatu teke pód basnikaŕskim mjenim Źilka.
Peter Kroh: Pšawa mjeńšynow deje se zapisaś do zakładneje kazni
A wšykne styri zwězujo glědajucy na ramik togo wjacora, až góźbne pśikłady za lyriski zemjepis libruju: Zaběraju se w swójich basnjach z geografiski danym a historiski nastatym rumom, wuzgónjuju pśi tom wšakorake warstwy, rozestajaju se teke ze zawitosću sebjewuzgónjenja a wuzgónjenja swěta w casach globalizacije.
Z kradu nowymi kamjenjami ga rucnikarje wěcej pjenjez zasłužyju.
Wón jo spłošny.
Woglědaś budu mjazy drugim do Chóśebuskeje radnice, do Serbskego muzeja, Sprjewineje galerije a Serbskego domu.
Stojecy wón groni wótgórjejka: »Dejm něnto hyś.«
Za njeju jo pón dalšna planowana – ga z historiskimi fotami ze serbskimi swajźbami w slěpjańskej wósaźe.
Jomu jo se pśizamknuł ned prof. Wornaŕ: Tak dłujko ako luźe wopytuju rěc wužywaś a kśě ju powědaś, njejo wóna wumrěta.
Wina wón njekśěšo.
Teke měsćańske gósćeńcarje a kjarcmarje deje pomogaś Chóśebusku móšynu połniś, magistrat co jim wšake nakładki pśipołožyś.
Gaž jo było jomu śopło, jo se kamzol zeblakł a jen na bok połožył.
Lěc jo wóna se tam naroźiła abo snaź pśiśěgnuła wót za góle, z Hochoze, to co Martin hyšći wuslěźiś.
Płaśonk za ceły kurs jo 24 euro, k tomu 10 euro za material.
Dobre zajtšo, źiśi!
Swajźbu stej swěśiłej w Carnem Chołmcu.
Młoźina kažo prědny maj na wejsny swěźeń, źož změju wósebnje źiśi swójo spódobanje.
Tak jo se Mužakowaŕka pśekubłała na eksportowu pśekupowaŕku w głažkowej industriji.
Teke ja njejsom kužde słowo rozměła, lěcrownož som južo sobu grała w dolnoserbskich inscenacijach“, jo nam groniła.
Gwězdka njebójśo se, pśeto lej, zapowědam wam wjelike wjasele, kótarež wšomu ludu se dostanjo.
Ale w tom jo se jaden ptašk pód lěwym kśidłom skubał.
W našej kupce felujo srjejźna generacija, Žylojska Domowinska młoźina ma swóju kupku.
Som pśigroniła, dokulaž wěm, až deje byś w nowem parlamenśe w Bramborskej zajmy Serbow zastupowane.
W swójom měše grajki ma.
Wón jo wopisował situaciju w Bramborskej srjejź 19. stolěta.
Szczecin jo nejwětše město Pódwjacoropomorskej a Pśedpomorskej.
Wót nich jo ten nejmłodšy tśi lěta, ten nejstaršy 37 lět", wón mě gjarźe wulicujo.
Na płoninje 444 hektarow jo nastała Barbucka wu- šyna, kótarejež nejwušy dypk lažy 35 m nad wokolneju krajinu.
Njejsmy jano raz słyšali: “Moja flaša jo taka śěžka.
My smy to juž cesto dosć nazgónili, až z našej wólu nic wugbane njej, ale my smy jo górucy a bólecy nazgónili: Wóno njelažy na něcejej wóli, ale na Bogu, kenž to dokóńcowanje dajo.
Te górki skłaźo a zatkajo z kradosćiwosću a wjelikim pilnowanim.
Co jo mój dom, až sy mě sem spórał?
Źož jo kraj dobry a rědny, njedejali tam byś tež žeńske dobre a rědne?
A cogodla nic teke teksty w dolnoserbskej rěcy zapódaś?
Kaku parlicku ga z nim mamy!
Stary gósćeńc jo kupił, renowěrował a do statka stajił jo radny projekt.
Toś ten plan se pótom hyšći wót wokrejsneje komisije pśepytujo a wobtwarźijo.
Nejwětše město a stolica jo Charkiw.
Zawěsće musy młoge tym źiśam wót dorosćonych rozkłaźone byś.
Toś som był bejnje wulěkany, ako som zgónił, až pójźo pśiducy źeń do kombinata chemiskich niśow do Wilhelm Pieckowego města Gubina.
Gnaś njejsom mógał.
Kogo jo Pernak wuzwólił, njoco wón zacasa pśeraźiś.
Finska jo kraj w pódpołnocnej Europje.
Pedagogiske projekty, kenž wopśimjeju wuknjeńske programy, wabje źiśi do komunikacije a kooperacije.
A barlinske Serby su se wjerbańskemu fararjeju źěkowali, až pśecej zasej to wobuzne drogowanje na se bjerjo, njelutujucy proce daniž pjenjez.
Pětko pak běšo lěpjej trjefił ak Robinson, pśeto na lěwem boce padnuchu pěśo, na pšawem pak jan tśo; wót wšych běchu tśo njaboge, pěśo pak běchu jan zrazone. 
Ako feudalne abo hynakše staty maju teke bergaŕske staty a jich wustawy wobgranicowany pśisud, až eksistěruju we stawiznach wěsty, ale njewěsty cas.
Mini-bager jo tudy pó pśikazni archeologow wótpórał warstu tšawy zwjercha a wótekšył z tym towzynty lět historije.
Jo togodla naraźił, až se zastupniki tych šulow zmakaju na kóńcu togo lěta w pólskem měsće…
Něga jo ako njepówalny płaśił, chtož jo to swěte kopje měł.
Toś to pócesćenje jo se stało pśi góźbje "100 lět diplomatiskeje słužby Běłorusojskeje".
Gaž rana mócnje se kšawi a dłymša jo – ned gójca zawołaś!
Raz jo se mě na takem jězdźe do Budyšyna raźiła bejna njedara.
Taki wójnski rěd chowaju a pokazuju w pókładnice Wiener Hofburg.
Co to groni „měke wugrono“, to dajo se śěžko rozkłasć ze słowami, ale šym lažčej ze zukowymi datajami.
Telefon bu ześěgnjony z kejžoroweje śpy na drugi kóńc groda.
Toś ten źeń se teke swěśi we Łužycy, w někotarych wósadach južo wjacor, 6. měrca, w drugich akle sobotu, 7. měrca.
Tu organizatorisku wócku jo měła we rukach radowiska kupka pód wjednistwom pśedsedaŕki Sieglind Mekleroweje.
Wóna spórajo publikum do cowanja: Pupka buźo leśeś nad domami a górami, buźo skokaś na mrokawach a kaž ryba plěś w mórju.
Błośańska zeleznica jo jězdźiła wót lěta 1898 do 1970. Luźe su jej lubosnje gronili Bimmelguste, a wóna njejo jano luźi a wóru wózyła, ale teke dawała serbskim luźam źěło.
Kněni Wěncyna stajijo jědernje slědny kašćik na štapjel.
NC: Wy sćo se w Borkowach teke zmakali ze źiśimi, kenž wuknu serbsku rěc w šuli… Co sćo se pśi tom myslili?
Jo kuždy raz wšake sobu pśinjasła, ako jo to tegdy nałog był, pśeto wjele tych wěcow pśi nas dało njejo, na pśikład te pla nas w Chóśebuzu producěrowane dederonowe zgła.
Do togo se nichten njezaměšajo!
Stej wuknułej słowjańske rěcy - mjazy drugim teke našu serbsku rěc.
Pód rěcnym pśewóźowanim wucecych mógu źiśi wu nas w graśach a adaptiwnje swóje rěcne znaśa nałožowaś a pódłymiś.
Na sedymy lětnik jo cakała kopica zajmnych aktiwitow.
Mimo Žylowarjow su pśichwatali narske pśiglědarje z Dešna, z Brjazyny a z města a samo ze susedneje župy Kalawa/Lubin su pśijěli z awtami do Žylowa.
Krabatowa šula to derje mejstrujo, jo direktorka Manuela Pyrczekowa nam groniła: "Mamy dosć personala, to zwónoźijomy".
To groni, až su minimalna temperatura (kóńc wšych aktiwitow, zymske spanje), optimalna a maksimalna temperatura (smjerś zwěrjeśa) rozsudne za jich byśe.
wót 5.30 do 7.00 góźin:
To jo rozgóriło Juliu A.
Buźo cłowjestwo se wót fosilnych palidłow zacasa źěliś?
Zjawne źěło w medijach jo se k tomu zachopiło.
Vattenfall planujo 10 mio. m3 wódy kužde lěto wěcej do tych łukow daś.
Pón teke nicht na to njeglěda, až jo śěžko zranjony.
Jo kśěł wjele wěźeś wó Serbach, což jo se stało teke pla drugich, ako su mě gójili.
Njeźelu źo dalej, zajtšo nejžpjerwjej ze swěźenim cukrowych tutawow za šulske nowacki.
Cłonki něgajšneje rěcneje komisije, kótaraž jo se załožyła w lěśe 1979, mógu wobwěsćiś, až su cesćej wó toś tych ortografiskich problemach diskutěrowali.
Něnt mamy plumpu a bjerjomy tu wódu z groble.
Budu wóni wšykne pódla na jubilejnem zapusće 31. januara?
Su to tšojenja z lěta 939. Gero pšosy serbskich głownikow na nocnu gósćinu a dajo jich ku kóńcu zamordowaś.
Mama jo hyšći kupiła jěšnicu, guski a mě cerwjenu limonadu a na droze domoj smy we měrje jědli.
Wence stej byłej wichor a štorm, tšašne njewjedro.
Za to som nadejšeł stare pjenjeze a gjarnce, kradučko stare – to wam gronim.
Božko smy jano hyšći gjarstka tych, kótarež su wót mamy a nana abo teke wót starkeje abo starkego prědne serbske słowa słyšali a nawuknuli.
Daś jo, kaž co: w někotarych jsach stoje njeglědajucy na koronu majske bomy na zjawnych flakach: W Prjawozu, Strjažowje, Rubynje, Brjazynje, Žylowje, Janšojcach, Běłej Górje, Tšupcu, Kśišowje, Dešnje a Strjažowje su a snaź w drugich jsach.
Fryco Nakońc jo se njewomucnje starał, aby se Domowina zakórjeniła w dolnoserbskich jsach, městaškach a wósebnje we wutšobach Dolnoserbow. Wón jo był znaty w kuždej serbskej jsy a serbske luźe su měli k njomu dowěru.
LEAG pišo, až milinaŕnje trjebaju ten "miłoraski wugel".
W kuždem rožku jo wiźeś 12-lětny Jezus w templu mjazy pismawuconyma, wušej togo dupjenje Jezusa w Jordanje.
Ale dłujko tam wóstał njejo, južo 1854 jo spušćił Nimsku.
w Pólskej: 1. 1. nowe lěto, 6. 1. tśoch kralow, 12./13.
»Ale Karina.« 
Wóna wóteměra z lěta na lěto.
wót 11.45 do 12.00 góźin:
Pśestrěńc su pśedsedarjeju Statneje rady W.
Hentšelowa z Trjebina.
Ten luštny nałog póchada wót pśedkśesćijańskego nałoga płodnosći.
A to nejwažnjejše: buźo biblioteka tak wótcynjona ako dotychměst? Ja how źěłam 45 góźinow wob mjasec.
My njejsmy źinsa jano dwa abo tśo, ale smy se źinsa how ako wósada zmakali, aby zasej zgromadnje w našej serbskej maminej rěcy namšu swěśili.” Z takimi słowami jo faraŕ Helmut Hupac z Korjenja zachopił swójo prjatkowanje 23. oktobra w Hochoskej cerkwi.
Sobuwukniki budu se smjaś!
 Myslašo se Robinson, wšak se njejo mamje doma žednje take stało; njeběchu jeje škopony rowno take?
Cłonki wuběrka su gronili, až kśěli na jadnom pśiducych wobradowanjow se z koncepciju za tu šulu bližej wopóznaś.
pónjeźele, 10. februara /swěckownego
1889 Šołtstwo 45 lět we jadnom domje.
Slěd barwow jo běła a cerwjena.
znał, až k centralnym problemam słuša starosć dla pedagogiskego dorosta.
Domowina jo wótwórjona za kuždego, ak co se na tom dialogu wobźěliś. „Teke my njejsmy perfektne, ale bitujomy šyroku bazu.
Ten buźo pětk, 16. februara 1996.
Pójź, pójěźomej k nima woglědat.
Tej žeńskej se derje znajotej: Liza Klekowa z Rubyna (nalěwo) a Frida Kitowa z Gor.
Pótrjefjone pak su musali se pjekoriś.
Wóni teke njewěźe, chto wót jich kandidatow jo Serb, su pisali. AfD jo wótegroniła, až njamaju tuchylu žednogo serbskego kandidata.
w.
Som tuchylu zapśěgnjona do projekta wó kulturnem derbstwje w Dešańskem muzeju.
Take gałuzki w Žylowje póbituju, carneje adwentskeje dekoracije pak žedneje njamaju: „To luźe njeby kśěli“, měni Hackertojc.
Źowcyna źowka Elke jo pla serbskego ceptarja Bena Pětški až do 10. rědownje serbski wuknuła.
Kóńcaŕ měni, až su to "jasnjejše formulacije", ale de facto wóstanjo wšo pśi starem.
Do togo som była wuknica w Zakładnej šuli "Astrid Lindgren".
Togodla grońśo kuždemu: Witaj k nam!
,,Coš raz?“ pšaša se. ,,Ja som južo wopytał a to jo pšawy trip, wósebnje pla takeje muziki!“ Ja wzeju tu ecstasy-tabletku a tichtuju.
Rownjańske wejsne źiwadło jo ten źeń pśedstajił tśi sceny z cyklusa ”Bajki z našeje domownje”.
Drogostka z našogo archiwa: SLA - Kak dalej?
Tak su rozdźělili łopjenka z pśestajenim serbskego prjatkowanja.
Prědna kjarcma, kótaraž jo znata z Napoleonowego casa, jo stojała pla Laksowych.
Nuka, na cłonkow rady Załožby za serbski lud (nastupa serbskorěcny późěl programow na wejsnych swěźenjach).
Wjelgin głodny som!
Póchada z górskich lěsow pódzajtšneje Azije, ale jo na pódwjacor do Europy zasedlowany.
Cu pśi tebje wóstaś.
Ten zranjony gronjašo, až wón jo Köhlerojc z Groźišća.
Ale njestatkaŕ njejo telik pjenjez měł a teke nichten drugi wót nas, razka Marja a ja w tych tegdejšych wobstojnosćach.
Teke wó Europskej uniji jo se diskutěrowało, a to mjazy drugim wó tom, až su žedne słowjańske staty ze slědnego lěta w Europskej uniji, druge pak hyšći nic.
Struktura šulow jo była wjelgin šyroka.
Na njom jo mjazy drugim dr.
Togodla jo serbska kultura teke źěl wót nas", wulicyjotej wobsejźarja tejownje.
Togodla jo skócyła do studnje, źož jo swójo wědobnje zgubiła.
Pón wjasele do grajkanja!
Wobźěliło jo se jadnab 20 luźi z Chóśebuza a wokoliny a teke z wukraja, wót togo pěś źiśi.
Zawěsće se nichten njeźiwa, gaž něnto dodajom, až som slědkoju kśěł teke jězdźidło měś.
Ze skobodnosću, narskosću a z dobrym šykom su pjerowe kósmjele wót kósyłkow źělili, tak ako w casach starkeje.
Mały źěl smy ako pśiběranje zawarili a wětšy źěl w pjacu sušyli, a to ako pla sušenja lana nanejmjenjej raz ned pó pjacenju klěba.
Praktikum jo se zmóžnił pśez ERASMUS-program wót EU.
Ten bogi njabogi, nejpilnjejšy dolnoserbski ludowědnik a filologa, jo raz Domowinu głownje sobu załožył!
W zymje k mórju?
Wóni su se pominali, až teke pěškowarje a kólasowarje dostanu dosć zjawnego ruma, nic jano awta.
Toś som wužyła brjazu.
How su w Budyšynje a w Chośebuzu źiwadło grali.
Rědnje by było, gaby wšuźi take jsy měli.
Tak něnt wuglědajo ten Rakotzowy móst w Kromolojskem parku.
Teke nowosći a dalšne informacije jo se pódawali pśisamem pśecej w serbskej rěcy.
Pśi tom jo slědny pismik zrazom prědny pismik nowego słowa.
Numer 6/1918 jo był ten slědny.
Gaž wšykne jogo witki su pśetrjebane, ga jěźo wón na Lipje.
W Rudnych Górach a na wjelich flakach w Europje (nic pak we słowjańskich stronach) hynźi su dobywali teke zelezowu rudu w pódkopkach.
Kněz jo mójo swětło a mójo strowje; kogo dejał se bójaś?
Pónjeźele tyźeń jo Serbska rada wuzwólowała serbske zastupniki z Bramborskeje do rady Załožby za serbski lud.
Jo zapópadnuła rědne motiwy ze slěpjańskeje wósady – mjazy drugimi slěpjańsku cerkwju a idylku z Rownego – a z drugich stron.
17 stacijow jo stojało na cedliku młoźinskego wjednika.
Teke wjelike Wotrowske groźišćo pokazujo na to, až su byli toś te strony jěsno wobydlone.
Pśi chóśebuskej Mjertynowej cerkwi na pśikład buźo južo sobotu, 9. nowembra Mjertynowy swěźeń, z Mjertynowym graśim, pśeśěgom a wognjom.
Wjelgin rědnje su to pśedstajili - nalětne źěło, senowe a trajdowe žni, zběranje kulkow a k tomu wšake tradicije, nałogi a powěsći, ako su z burskim źěłom zwězane.
Pśi góźbje ptaškoweje swajźby budu źiśi z Witaj-źiśownje „Mato Rizo“ pśiś a te starke ze spiwanim rozwjaseliś.
Pjerwjej ga su luźe gronili: Kokot jo w trajźe.
Gaž te pjera jano tak lětaju .
Pśecej su to byli głowne abo zagronite redaktory, ako su sami abo gromaźe z drugimi kuždy tyźeń jaden raz Casnik pisali.
Wěcej zajmnych pódrobnosćow a wjele naglědniwego bitujo, se wě, ta wustajeńca k tej temje w grodkojskem muzeju.
W CASNIKU buźomy w pśiducych tyźenja hyšći wěcej wó toś tom wažnem serbskem zarědowanju pisaś.
Mjaztym až zgromadnje ze źiśimi take jadnanja ako na pśikład mjazy sobu se pomagaś, wódawaś, drugich zwjaseliś, pśijaznje byś.
Wó tom, kak su na pśězy gromaźe spiwali a pó jatšownem wognju njerodowali.
Tip za wulět
Lěc som tegdy ako młody luź tu situaciju pšawje wopśimjeł?
Joli něcht w kristusu, ga jo nowa stwóŕba; to stare jo zajšło, lej, wšykno jo nowe hucynjone.
Ako cytamy w pśewódniku pó Beskidzie Żywieckim, su źe 2012 zwěsćili nawrośenje k tradicijam we formje šyśa narodneje drastwy za wažne cerkwine swěźenje, dupjenje abo tradicionalnu [...]
Ale ako tam běrokratija jo zaśěgnuła a wšykno swójim regulam pódrědowała, jo Karsten Nyča lubjej samostatnje źěłał.
To jo wužytna kazń. (18. januar)
Projekty se zaběraju ze składowanim energije a z lažkotwarju.
»Hej, nježeń pšec, nakładne awto dej kužde wokognuśe pśijěś«, nan groni.
Wóni pomogaju zwěrjetam w nuzy.
Ta slědna jo mógała how wósebnje „zmjatanu woběraś“: Jich program jo wopśimjeł wjele konkretnego k aktuelnym problemam, a teke we symboliskej sferje: serbski wuzwólowański plakat, postowe kórtki z konkretnymi pominanjami.
Anne Holzschuhowa ma nowe źěło
Pó prědnych probach móžomy groniś, až wětšyna parameterow wótpowědujo datam, kenž smy zapódali pśi krajnem amśe za górnistwo.
Erwin Mjerśeńc pśed sćěžańku na swójom dwórje.
Mimo pokoja zežerjomy wšykne ressource.
Teke tu nic, ako jo jogo nan tegdy 1956 ako prědnu stwórił a tu kuždemu gjarźi pokažo.
My, to su Witaj-źiśi z kita, z horta šule we Wětošowje, z kita ‚Słynjaško‘ a z horta ‚Rappelkiste‘ a dorosćone wót towaristwa ‚Tyca‘.
Do kóńca wójny su jogo starego nana Józefa Tuska nuzkali do Wehrmachty zastupiś .
Zeger 9.00.
Domowinske kupki su organizěrowali šlachtowanje w Groźišću
Jadnu źěru su wóstajili za Gustawa, ako jo wumrěł ako góle, drugu za bratša, ako jo se z wójny wrośił śěžko zbrašony.
Dwa tyźenja pózdźej, sobotu a njeźelu, 27. a 28. julija, budu tudy pokazowaś, kak se twari srjejźowěkowy pjac k pjacenju klěba.
Spisowaśelka Mirelle Nagora jo jogo źowka.
Cu hyšći něco dodaś ku Tšawnickej gołubnicy, kótaraž jo w Tšawnicy na kněžkojskem dwórje stojała a wó kótarejž jo teke Hanelora Handrekojc w tych knigłach pisała.
Sobotu, 10. awgusta, buźo najsy bal rejtarjow, wót zeger 20:00. Njeźelu budu se źowća wupóraś wót wobrotnišća pśi starej šuli a hyś na rejtowanišćo.
Pśi tom njejsu razka konsekwentnje póstupowali.
To pak hyšći njejo wšo, což se tam wu Pjelic wjerga!
"Co cyniš?"
Aktualny magacin: wó pósejźenju Serbskeje rady, koncert ku cesći Jura Mětška
Ruprajcht pitśku pśemyslujo.
Pó zakóńcenju jadnotliwych pismikow słownika smej z Manfredom pak teke raz wótbocyłej a se pśi flašce piwa wó ceło drugich wěcach rozgranjałej.
Cesć prědnego krala jo se wudobył Michael Hanuš.
Nejintensiwnjej jo se wón zaběrał z mjenjowědnymi pšašanjami.
Pśi tom jo kśěła mama jano, aby synašk jej dowěrił teke pón, gaž njejo raz pśi njom.
Wjelgin woblubowane su ludowe bajki, ako Grimmojc bratša stej nazběrałej a napisałej pśed 200 lětami.
Źož njejsu luźi zabili, tam su jim wšo, což su měli, zebrali.
Kužda rěc se dalej rozwija; to pśitrjefijo teke za serbšćinu.
Na tom dnju budu swěśiś kokot.
Pytko póhajckajo tšuny na gitarje.
K reji jo pótom grała kupka „Tajfun“ z Gorneje Łužycy.
Až njejo było dosć luźi zwólniwych, njamógu groniś.
W iniciatiwje "Buntes Lübbenau", ak jo se pśed styri lětami załožyła, pomaga Neupötschowa "nowym Lubnjowarjam" pśi nowem zachopjeńku w nowej domowni.
Dalšny zajmny interview we tom Rozhlaźe cytaśo wót Trudle Malinkoweje, kótaraž jo se z Jany Slakoweje, pśedsedaŕku serbskego towaristwa "Texas Wendish Heritage Society", rozgranjała.
Toś maju wóni swóju staru rědnu architekturu.
Młogi raz teke hyšći serbski spiwam, pśi wobmywanju abo w awśe.
Gódowne dožywjenja a dopominanja
Wšak jo woglěd w starcownjach nadalej wobgranicowany.
Chor a rejowańska kupka južo dlejšy cas wěcej njezwucujotej.
Jogo nejstarše wuchowane śišćane knigły su se śišćali we lěśe 1572 we śišćaŕni Hansa Wolraba w Budyšynje. 
"Smy dłujko cakali na kupcow z Nimskeje, dokulaž tych słynicow ga jo lětosa wjelgin wjele a wóni su teke wjelgin słodke a z tym strowe", jo groniła pśedawaŕka.
Jomu se groni RS 2, a to njejo wěcej “zjawny program”, ako ten B 2, ale priwatny.
Liparik z pócynka ma to mě, až k dupam zalipjo zachody.
W Lubiju jo se starał za integraciju rusojskich wusedlarjow z nimskimi kórjenjami.
Jeje serbskemu jězykoju to žeńskece mě Ines njejo se zewšym makało.
Ale wón jo nam zlubił, až buźo stawnje pśi nas a buźo nas njasć.
Dešański muzej ma njeźelu, 8. septembra, wótwórjenje wósebneje wustajeńce „Kraj-město-kraj“.
Pśipósłane: Spěchowańske towaristwo za Serbski muzej Chóśebuz z.t. – 5 lět
Pśecej na pomocy su mě byli wšykne sobuźěłaśerje dolnoserbskego rozgłosa.
Gójcowka jogo pśepytujo.
Njejo to dobry pśikład za iniciatiwu wobydlarjow?
Wót swójogo tegdy njewitanego słowjańskego źěla se distancěrowaś wopyta.
Ze sensibelnymi słowami jo nimskim gósćam wujasnił, až se namšy nałožujo regionalna serbska rěc.
"A wy nic njewěsćo", jo wón gronił.
Z njeju, Angelu Arndtoweju a Katrin Zitzeroc su te styri žeńske mjaztym wjelgin dobre »mustwo«.
měni "prědne ludy", kótarež su pśed pśiźenim běłych luźi tudy sedlili.
Rad by Thiele póstarcył wuměnu nazgónjenjow mjazy tymi we tradiciji žywymi serbskimi jsami a tymi, ako su nowo do serbskego ruma pśišli.
A ja som rada sobu spiwała a pśisłuchała.
Za srjejźne šule take njepłaśi - how mógu starjejše sami rozsuźiś, źo jich źiśi wuknu.
Móžośo se tam woglědaś wustajeńcu historiskeje rolnikaŕskeje techniki.
"Ku mnjo su pśišli zuki, lěc mógu ja to cytanje źinsa teke pitśku na nimski gótowaś".
Suš
Nowy jo teke faraŕ Matthias Scheufele, wón nawjedujo wót decembra kórjeński "Centrum za dialog a změnu".
Faraŕ Kśenka z Janšojc jo prjatkował, cytali su Lothar Burchardt z Drjenowa, Tim Šmit z Mósta a Kati Sprigodojc z Města.
Pózdźej Smoler jo był centralna wjednistwowa wósoba serbskego nacionalnego žywjenja a jo pśewzeł redakciju tyźenika wót Zejlera.
Něnto jo se zachopiło "biśe wó spěchowańske pjenjeze", źož luźe a institucije, kótarež dejali zapšawom gromadu źěłaś, su konkurenty.
Njebójm se twójeje ratwy!
Pětš nyga.
Pśi wětšynje słowow stoj zakładna forma w mócnem stopjenju.
Prjatkujo faraŕ Hupac.
Pśepšosył jo jogo Serbsko-nimski domowniski muzej jsy.
Ewangelsko-lutherska wósada Depsk-Žylow jo była chuda wósada.
Thomas Haden Church jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
To se wě, až njejsu na Domowniskem swěźenju felowali šulske źiśi ze Slěpego a susednych jsow.
Reinhard Bork jo chwalił toś to fair a respektne zaźaržanje napśeśiwo wobydlarjam trjebinskego gmejnskego źěla Miłoraz/Mühlrose, kenž dej se wótbagrowaś.
Gratulowat su pśišli mjazy drugim chory ze Smogorjowa, Brjazyny, Tšupca, Běłeje Gory, Tšadowa a Borkow.
To jo ned na samem dnju dementěrowała Doris Jakubowski, wjednica Chóśebuskego studija rbb.
Hanuš ako pśedsedaŕ Šulskego towaristwa Dolnoserbskego gymnaziuma.
Zgromadnje w kupce su źiśi "gólu wužowych kralow" a wužowego krala, kenž jo 4,40 m dłujki, baslili.
Teke pedagogiske póbitowanja su terpjańskej pjakaŕce wažne.
Stuźeńska wiła jo dariła swóju wutšobu młodemu grodowemu knězoju.
Z lětowu 1929/30 jo jogo wjelicki a wjelicny triptychon »Cesćenje serbskich wóśceńcow« z Minu Witkojc, Matom Kosykom a bórkojskim swajźbaŕskim pśeśěgom.
Dwórowy swěźeń
Z teje zawiny musymy pśeśiwo Žydam wótštrofowańsku ekspediciju pśewjasć.
Na to wuswěśenje su pśišli politikarje.
Tak jo Lipjański cołnował teke slědk domoj jano z wjasołymi luźimi.
Wón jo wulicował wót serbskego kubłanja, a jogo grono jo se pódpěrało na daty Serbskego šulskego towaristwa.
Jeje głowny organizator jo FUEN (Federalistiska unija europskich narodnych mjeńšynow), jej pśisłuša wušej 100 organizacijow a towaristwow w 35 europskich krajach, mjazy nimi z lěta 1990 teke Domowina.
My njedejmy we jadnom słowje cełu bibliju wiźeś, ale my teke njedejmy z jadnym słowom cełu bibliju zachyśiś.
Ale serbski idealizm pówójnskich natwaŕnych lět wjeźo ju how do dolnoserbskego žywjenja, ga jo wětšy cas swójich powołańskich lět była tudy wu nas w Chóśebuzu: gymnazialna ceptaŕka na Serbskej wušej šuli a docentka w Dešanku na Centralnej serbskej rěcnej šuli.
Film ze Šwicarskeje móžo byś wažny za dalšnu diskusiju wó wjelkach
Robinson chwatašo na góru a glědašo na mórjo, a lej, źiwe luźe běchu ze šesćimi cołnami pśijěli a pśi jogo kupje zastali, a kśěchu rowno na kraj stupiś. 
A my je zapłaśijomy.
Zapowjeski we wětšu do jśpy zalětuju.
Wó jatšownych pśigótach
Ja som wšogomócny Bog, chójź pśede mnu a buź spšawny.
Wótkubłarka kněni Lukašowa wujasnijo Witkoju, až jo to drastwa ewangelskich Serbow Górneje Łužyce.
"Te nejlěpše wusortěrujomy, te trjebamy pózdźej za mólowanje jatšownych jajkow!" Wót stolěśow jo to nałog, se na dłujkich zymskich wjacorach zmakaś a za śopłe póstole se staraś.
Uta Henšelowa alias Uta Ciani w Serbskem domje na wótwórjenju wustajeńce.
Brjazowy tej Za tym až smy se w nalěśu w pśiroźe rozchójźowali, słoźi tej z brjazowych łopjenow wósebnje derje.
Wóna zda se mě kradu wochłoźona, ako ju spušćijom; žedno słowko wó někakej boli, žedno skjarženje.
W komentarach a w pśiłoze „Literatura a wuměłstwo” jo była cesto kritika k cytanjeju, wěcej ako w nimskich casnikach.
Na dług drje nichten wěcej njejo se myslił.
Do Depska jo tencas dojěła.
Wón jo hyšći raz wołał, ale zasej žedno wótegrono.
Nic wšykne Witajniki ga kśě wuknuś na DSG.
Něnt se wobstara wrobel wšakorake barwy a swój cołn wobmólujo.
Moja stara maś jo mě k tomu zwoblekała serbsku drastwu, a ja se tak how wjelgin derje cujom.
Jadna se wó dotychměst nejwobšyrnjejše źěło, kótarež za jadnu słowjańsku rěc pśedlažy.
Na to se pón zestajajo twój program.
Wjerbański šołta dr.
Wóna jo žywa w suchej krajinu, kótaraž jo bogata na šćitanju.
Jo, Měto pśecej zasej broźi k tej loźe, gaž se jomu góźi.
Slědkoju jo było ze wšym kóńc, ako jo se mjaz luźimi rozpowědało, až Rudna dej se wótbagrowaś, dokulaž w tak pomjenjonem šćitanem wobceŕku górnistwa jo jano górnistwo se šćitało.
Pśeto how maju koordinatora za "Łužysku muzejowu krajinu", Svena Vogta, kótaremuž jo Zenkerowa pśepódała to słowo.
Mjaztym pótrjeba wjaža dalšnu pśetwaŕ a saněrowanja, na pśikład kśě pšawe schódy (Treppenhaus) město jadnoreje stupnice, śpy za wótkubłaŕki a śpu za nejžmjeńše źiśi.
Teke lubowarjam wuměłskich krajinowych wobrazow se bitujo bejnje něco.
We wjelgin žywej a cesto teke kontrowersnej diskusiji jo se dr.
Dalšne pśikaze su grodowa kněžna, kótaraž, ruce pśi talji, elegantnje městno měni, a ryśaŕ, kótaryž z imaginarnym mjacom macha a njelepy chójźi, pśeto bronidło jo wjelgin śěžke.
Chtož pśewinjo, togo cu hucyniś k słupoju w templu mójogo Boga.
Jo se powědało, až jo to wuboge góle wjele pśeśerpjeło pśez to, až jo tak zbrašone naraz samo mjaz kradu cuzymi luźimi byś musało, ak jomu nic rozměli njejsu.
W drugej połojcy lěta 2013 som zachopił źěłaś ako šefredaktor kulturnego casopisa Rozhlad w Budyšynje.
To běšo w lěśe 1922.
Luźe maju rozdźělne pominanja .
Nan Andreas groni nam, až jogo mama Gertrud Kubina powěda derje serbski.
Cil jo nowe wědobnje za drastwu, ako jo inspirěrowana wót našeje burskeje drastwy.
Z tymi žołtymi kwiśonkami móžośo se woblico barwiś!
Rowno ako WITAJ-projekt, se jadna pśi tom wó dłujkodobne rozwězanje, wucynk, kótaryž se potencěrujo, gaž prědne absolwentki zasej slědk do systema pśidu, na pś. ako ceptarje/ceptaŕki abo starjejše ze znajobnosćami serbšćiny, kótarež w młodej generaciji Dolnoserbow dłujko njejo dało.
Armenijarje su indoeuropski lud, kótaryž jo pśedewšym w Armeńskej žywy.
W NS-casu su jomu pówołanje zakazali, dokulaž njejo se nacijam pódwólił.
Kuringowa góra jo z 151 meterami źaseś meterow niša ako "Kesselberg".
Sobotu budu pśeśěgi w Běłej Gorje, Radušu a Strobicach.
Teke ta myrta jo lětosa zasej rědnje kwitła.
Źinsa našo zmakanišćo wurědnijomy pśecej w nalěśu, we tej 48góźinskej akciji wokrejsa SPN.
Toś tej spiwa změjotej w januarje pśiducego lěta swóju premjeru.
Załožyś kśě ten kompleks na 3,5 hektarow wjelikej płoninje, źož jo raz była wuglowa jama „Měr”.
Pśeto pśed 6.000 lětami pśiběra we genetiskem materiale rolnikarjow zasej źělba genow tych pjerwjejšnych jagarjow a zběrarjow, z cogož se wuznajo, až rolnikarje su dlej a wěcej jagarjow a zběrarjow do swójeje towarišnosći integrěrowali, a wobej populaciji stej se naslědku wuměšałej.
Mej z Hanzom smej wence cakałej a Eberhard jo šeł se pšašat.
Pokutnu srjodu wjacor stupi Kasprik zrazom do Końcakojc kjarcmy z tym groznym zadrěśim »Ruce górjej!«
Spalenje gumnyškowych wótpadkow ale njejo z tym měnjone.
Balon z Francojskeje.
Wurostki su gładke a swětłozelene abo swětłošere.
Tšochu ga jo se słyńco how a tam pokazało, ale wósebnje za kupanje jo to było pśemało.
Som wiźeł debatu wó tom w Ludowej komorje a som był wuźěsony, co su tencas kněžece a zagronite politikarje gronili.
Ilustrěrowała Sofija Natuškec.
Woni su se wjelgin zajmowali za wobraze a tekstilne źěła Chr.
"Ja na wiolinje a pózdźej na klawěrje".
Ta wjeźo samo až ku grodoju.
Naša Mara jo tak mała.
Spomnjeśe zamrětego Maśicarja Hermana Jahna
NĚNT KŁOBYKI – PÓN SNAŹ LAPY? Za staru tradiciju zapust se młoźina pśecej zasej wumyslijo nowe atrakcije.
Ale zežywidłow my měli njejsmy, nanejmjenjej nic telik, až mógali je pśedawaś.
Mójo pšawe mě jo Frinkolojc Gerda.
Swěźeń zachopijo se zeger 11.00.
Naslědku pśiźe reja, kenž warnowašo až do – kóńca. (25. 2.)
Muzikowy wjacor „Drahtseilakt“ z Pytkom we wódaŕni
Wucbnica "Pó droze 2" zmóžnja wuknjecym wobkněženje mjazy drugim wěstych komunikaciskich kompetencow, wubranych gramatiskich zjawow, leksiki k wubranym wobłukam.
Jadno góle woła: Pójźćo, pójźćo, pšosym was, domoj, domoj, źomy zas!
Tam, napśeśiwo tomu busowemu wustanišću, jo rědny běły chrom.
Ako prědne jo Nico Kosak pśedstajił tamne sportowe zjadnośeństwo "Grün-Weiß".
Wón jo zjadnośił sonet ze zaměrami religioznego basnistwa a jo wobjadnawał w soneśe tšašydła Tśiźasćalětneje wójny.
Mjenowane pak su how jano te, kenž maju kulowate 30., 40. abo 50. jubilej, a te, kenž su starše ako 50 lět.
»Gaž pušćijoš štres, maš wobej ruce lichej.«
Wětšyna europskich krajow jo cłonk Europskeje rady.
K eksemplu: Za wjažu, źož maju kužde lěto 1. 000 pśedstajenjow, stoj jim jano jaden wugótowaŕ plakatow k dispoziciji.
W źěkownych słowach pó namšy jo Stäblein wuzwignuł statkowanje Serbow w krajnej cerkwi na pśikłaźe Slěpjanskeje wósady.
Wšuźi woglědujo sebje te dwójorěcne napisma: na městnych toflach a droznych toflickach, pśi amtach a bankach.
Pśednosk buźo w serbskej rěcy (18.00).
Kuždy raz buźo zeger 19:25 w KiKA.
Borkojske bobry daju se futrowaś - pak nic wót kuždego.
To jo domacna wjas łońskego superkrala.
Mimo Jana Nuka su byli teke druge zastupniki Serbow pódla – mjazy drugim rady Załožby za serbski lud Lejna Theurichowa.
To jo hyšći njeznaty swět a togodla tak derje do howacnego koncepta tych knigłow njepasujo.
Adalbert Gloyna z Barklawy naraźijo Dietera Friesa, což pódpěrujotej teke jaden z frakcije liberalnych a Siegbert Budyšin z Myšyna.
Wjele wjasela wence žycy Wam
Po krotkem casu w Borkowach smy zaśěgnuli zasej na Karl-Marxowu drogu do Chośebuza.
Pla młodšych wuknikow gymnaziuma wiźim wětše šanse, taki wusoki cil dojśpiś.
Pod tym stoj w serbskej rěcy napominanje z biblije (1 Pětša 2, 17).
Wót dwórnišća som šła do Serbskego kulturnego centruma.
To jo rědne městno za mój nowy domcyk.
Rjentš co se staraś za to, až w Škodowje Domowina zasej pšawje na nogi pśiźo, a to teke pśez to, až młoźina Domowinje pśistupijo.
Wjelika škla jo se na blido stajiła a kuždy jo jědł pśi swójom boce.
Jatšowne spiwanje kantorkow
We srjejźi stoj wjas „Směchow“:
Wušej togo rejtuju wó kołac, tak tradicionelny ako w Nowej Niwje ten nałog wu nich njejo.
Ja źe cu se do swěta wupóraś!
Wóna jo pśi rozgronje rozkładowała to tencas wjelgin rozšyrjone cuśe a tšach: až wšykno rozpadujo a źo kamsy.
We cełem jo se jim w Dešnje wjelgin derje spódobało. „How maju luźe, teke te młode, rědne žywjenje.
A naslědku, aby našych duchownych spokojli, trjebamy Jeruzalem a to bliske pódzajtšo – se wě, až to njama nic z tym wólejom tam cyniś!
Gósći gano na woglěźe pla Helmuta Kurja we jogo muzeju: Dorothea Tschökowa ze susednego Zabroda, Daniela Frankowa z Pfalzojskeje a Frank Kósyk z Kopańcow.
Smy byli k drugemu razoju do Drjenowa pśepšosone.
Wóna jo ako prědna na tu ideju pśišła, 60. jubilej dostojnje wóswěśiś.
Něźi 300 basnjow jo měła Erika Jahnowa k wuběranjeju, a te jo wupytała z Casnikow a Pratyjow.
Nadujśo balonk pśez spło.
Wušej 400 z nich stej južo nazběrałej.
Dlej ako planowane su luźe pśi rědnem wjedrje sejźeli a gromaźe wóstali, aby se hyšći pórozgranjali a pówarkotali.
Ale groniś musymy, až z tym jo se zgubił źěl romantiki a charaktera teje krajiny.
Rad słucham słowjańske radijo, dokulaž wjele teke bźez wuknjenja južo rozmějom.
Monika Šulcowa z Gołbina jo toś naraźiła, až ma se w cełem serbskem sedleńskem rumje w Bramborskej pśewjasć obligatoriska serbska wucba w šulach.
Z planowanym ‚3DLab‘ deje se procesowe kšocenje 3D-śišća wuslěźiś, aby mógali na pśikład ultra-lažke twaŕske źěle za lětaŕstwo abo źěle k zaměnjenju za wšake industrije producěrowaś.
Kupaŕske rybakarje su tudy sobotu gromaźe šli do rybow.
Psychiatarka se něto wó to stara, ju z doła dłymokego žałowanja kšac pó kšacu wulichowaś.
To nejwažnjejše pak jo było pominanje za serbskeju wucbu pśesajźiś a z njeju zachopiś.
Pó programje buźo wjacerja.
Zespominajucy móžoš groniś, až dajo wjelerake a wjelgin spódobne póbitowanja we wólnem casu za młodych Serbow.
Źinsa mamy jasny signal za to, až se to Domowinje pśisamem sto lět pó załoženju župow dalej raźi, se wě ze swójimi nimskimi a serbskimi partnaŕkami a partnarjami.
Co njejsu tencas hyšći měli?
Pó tom rozgronje som ja pak dokradnjej na to glědał, aby pśeliš kšuśe njecensěrował, což njegronijo, až som někomu dobru censuru darił.
Tam deje parkowanišća nastaś, dogrono za zakup płoninow lažy pla notara a dej se w aprylu pódpisaś.
Spórajoš to jano dokusow.
Dogromady 44 spisowaśelow z togo kraja jo wěcej ako 70 nowostkow pśedstajiło.
Šulske źiśi wót 1. rědownje pšosy Domowina wót 15. do 17. oktobra na workshop „Kak su naše prědowniki žywe byli?
Ja som se pšašała: Znaju take formulacije teke w górnoserbskej rěcy?
"Health Spa Balnea" se tomu terapeutiskemu centrumoju groni.
Wšykne su byli pśedšulske źiśi abo hyšći mjeńše.
DB wjadła k pśewrośenju w šulskej politice.
Kuždy jo dejał sam stupiś do cerkwje, ceła familija jo teke mógała pśiś ako kupka.
Te druge budu zběrka dolnoserbskich źiśecych basnjow, kótarychž wózjawjenje jo za to lěto planowane.
Lětosa, srjejź maja, su chóśebuske wukniki 9. klase pśebyli kóńc tyźenja w Pólskej.
How jo jadna spiwaŕka pśechwatała kólasowarje z pitśku swójowólnym spiwom.
Tencas jo na kursu teke tegdejšy redaktor Nowego Casnika Pawoł Šenkaŕ był.
Kolegi a teke mejstarje su skóro spóznali jogo talent.
Jo starał se pśec wó tych swójich, až kulka jo jog’ trjefiła.
Nejwěcej poetiske z nich źe jo pětšowy kluc.
Kjarcmaŕka Lieschen jo we tom casu južo rentu dostała.
Ale ty dejał wó mnjo wójowaś.
Cytajśo ze mnu:
Nowy Casnik jo se z toś teju wósebneju žeńskeju rozgranjał.
Ta murja jo źěliła to město ako źěl granicow kraja DDR.
To jo wšykno wjelgin zajmne, ale waša rěc!
Wažne jo, luźam tšach pśed tym nowym weześ.
Nosaŕ jeje źěłowego městna jo był cerkwiny wokrejs Šlazyńska Górna Łužyca.
Wón groni: "Kónje su cuśniwe.
Wóno jo wordowało wuswěśone južo jatšownicu 2011. 50 dalšnych wuchowanych serbskich kamjenjow jo stojało tuchylu pla Herbigojc firmy za restawrěrowanje w Derbnje.
Wěz je rod ze swójźby wězowych rostlinow .
Buźćo změrom a słuchajśo, co swěcki wulicuju!
Wjelicka mań wobydlarjow a interesěrowanych luźi z wokolnych jsow jo se nazgromaźiło drugu awgustojsku njeźelu najsy.
Wěš, kak musyš se zežywiś, aby twóje zuby strowe wóstali
Togodla cytaśo źinsa zasej powěsć.
18:00 do 21:00, zastup 4 euro.
Z diplomatiskim šykom a pór rublikami stej nama z našeju jězu pón weto poł flaški dobrego konjaka na blido stajiłej.
Som se wobstarał program tych filmow, tam su kuždemu filmoju někake linki napisane wó co tam źo.
Tenraz jo šybała liška źiśam wjelgin pomogła.
Kola: Jo, to jo wěrno!
To se wě, až smy teke wó tom a drugem se rozgranjali …
Pitśku górke łopjena se w małkich kopicach k wěrcowanju tucnego měsa a tucneje ryby wužywaju.
W awgusće su wujšli knigły »Wósłonki mójogo žywjenja« Erwina Hanuša, njewomucnego ceptarja a słownikarja.
2007 stojašo wón tam na Połudnjowem zakopowanišću w Chóśebuzu dnja 24. apryla pśi tom zarosćonem rowje, ako spominachmy na jogo starkego Fryca Rochu, kenž bu tudy prědk 65 lět zakopany.
Antje wiźi to tak: „Ja nawuknu tu rěc, aby něco wót togo měła.
Wšykne su ze śicheju minutu wucesćili Waltera Blinda, cłonka kupki, ak jo we 93. lěśe swójogo žywjenja na prědnem dnju nowego lěta wumrěł a rowno na dnju zgromaźiny na turjańskem kjarchobje zakopany wordował.
Ceła rěc jo taka, až se – z glěda wjele wuknjecych – źiwnje pišo a źiwnje wugranja.
Městno za wustajeńce by se namakało.
Wótergi pśidu pjerwjejšne wukniki a praktikanty a se wuźěkuju za to, což su nawuknuli w horśe.
Słowoskład jo wobšyrnjejšy a twaŕ sadow wěcej wariěrujo.
Togo dajo wjele.
Pśez wójny a njewjedra bu cerkwja wěcej raz znicona a pśecej zas natwarjona.
Wjacor ze serbskimi bajkami a powěsćami
Teke to karowanje žabow jo se jim njewšednje zdało. „Tirolaŕki su se žadali a njejsu na zachopjeńku kśěli pśimjeś žaby.
Žognowanje, buźośo-li pósłušne pśikaznjam Kněza, wašogo Boga, kótarež ja wam źinsa pśikažu.
We tom źěle jo wón starcył na knigły a pisma w serbskej rěcy.
Wót tych źiśi, kenž wuknu něnto w źiśecej zagrodce MILENKA w Rownem pó WITAJ-projekśe serbsku rěc, co sedym to w šuli dalej wjasć.
"Pójź, Jank, pśinjas mě pšosym cystu pjeluchu z regala", wabi maś jogo z rožka.
Hef 2,19
»Pótom som ceło sama how w Strowju.«
Nejwěcej jo mała Renate se wjaseliła, ako jo raz k jatšam kružel namakała, ak jo se wjelgin žycyła.
Ned na zachopjeńku smy ten wuspěch teje metody markowali a proby su teke lažčejše bywali.
Ja źinsa hyšći we wušoma mam te słowa, kak wjelgin jo jim ta citronowa jěsć zesłoźeła“, se Marjana Worakowa domarkujo.
2014 jo ceły chrom gósćeńca wóttergany był, tak až jo mozaik we wětšem źělu teke był znicony.
Na fośe stej wiźeś bibliotekaŕka Kerstin Hellmannowa a pódla njeje wjednica Dagmar Schierackowa.
Mamu a nana pomjenjujo złosnikowu.
We tych jsach wokoło Chóśebuza wuměraju wjele źiśi na brunu.
Na literariskem drogowanju su pśi serbskich městnach zastali a słuchali serbsku literaturu.
Pśez wódnu spaŕ budu wóni we suchem casu wěcej wódy zgubiś, ako do nich z Rěki pśiběžyjo.
Dokradne wupisanje a wuměnjenja k wobźělenju móžośo se wólodowaś.
Jakub śěgnu swóju drogu, a Bóže janźele jogo zmakachu.
Wóna se z wódu ze zemje do cełeje rostliny transportěrujo.
Nježli pak tak daloko buźo, dejmy wjele zadorow pśewinuś.
1983 som se wóženiła, a nama stej se naroźiłej syn Vincenc a źowka Laura.“ 1984 jo Susanne Hozyna swój studium ako diplomowa wucabnica za serbšćinu a rušćinu wuspěšnje dokóńcowała.
W Dešnje maju mjaztym pśi 90 dwórach tofle ze serbskim mjenim dwóra.
Konflikty su pśedprograměrowane.
Jo južor dobra tradicija, až Chośebuski Rěcny centrum Witaj raz w lěśe pśepšosyjo na familijny źeń. „Ja som how prědny raz z familiju pśišeł.
Faraŕ Steffen Tuschling z Barlinja w rozgronje ze Siegfriedom Malkom ze Smogorjowa.
Pó Statistiskem zwězkowem amśe jo něźi 30% nawjedowańskich pozicijow w Nimskej 2019 było wobsajźonych ze žeńskimi.
Drogowanje w luboraskich stronach
Jaden z nejrědnjejšych serbskich nałogow jo a běšo jatšowne spiwanje.
Ale pśispomnjeła jo, až w Dolnej Łužycy se wěcej to słowo „Wenden” wužywa ako to słowo „Sorben”, a to by dejali akceptěrowaś.
Wšo dobre, lube mamy! Zachadna njeźela jo był źeń maśerjow.
Wón jo mój slědny pacient na tom lěśojskem dnju z tropiskimi temperaturami až do 32 stopnjow we chłodku.
Ze swójim manźelskim Pawołom ze Słowakskeje bydli w bydlenju, źož jo Arnošt Muka do swójeje smjerśi 1932 bydlił.
Ze spiwanim jo se wšykno zachopiło.
"Pśed pěś lětami som how jaden źeń w juniju 48 wšakorakich kwiśecych zelow namakała.
Wokoło njogo lěta žołty mjatel.
Knigły su se rědnje wugótowali.
Jomu to wěcej njedosega, což jo doněnta na serbskich rěcnych kursach wuknuł.
Starka jo na woknach myrtu kubłała.
Karininy głos klincy tužnje a monotonje.
Lutkam jo se spódobała muzika, wóni su rad spiwali a rejowali.
Leon smějo cełe swajźbaŕstwo do wjelikego swěźeńskego ruma wjasć.
Tak jo na pśikład teke Wam znate wobraze k piratam mólowała.
Źiśi mógu basliś a jajka mólowaś.
Buźo se pokazaś film wó reformatorje Melanchton.
K sobuźěłaśerjam z Dolneje Łužyce jo słušał Richard Lehmann z Borkow.
Rědnje, gaby to tak wóstało! Ceło sam pak pśi tej "Radduscher Kahnfahrt" njejsy, tež druge su tam ducy, pěšy abo z kólasom.
Ako smy pśi našom drogowanju pó kraju zwěsćili, stoj majs lětosa derje…
Droga z Hochoze do Chóśebuza jo była ta samska ako pěškaŕska sćažka domoj a za Chóśebuzom jo pó šoseji dalej šło do Grodka.
Kalawske domowniske towaristwo co zajm luźi na pśirodu a na jeje šćit schyliś.
We wobyma funkcijoma cu se teke staraś a zasajźowaś za naše serbske pšašanja, za zdźaržanje našeje rěcy a kultury.
Ty sy jim to gronił!
Ako stolica Čech płaśi Praha.
Kapsne lampy su jadna warianta.
Lěc by take něco teke pón how we Łužycy gótowali w serbskej rěcy? Wopytaś to ga by dejali raz.
Som sobu krydnuła, až ma naš NOWY CASNIK něnto swóje starosći, až njama se lažko w tom casu.
Pśi tom su se byli wšykne wobjadne, až dej wostaś Pratyja serbska.
Maska šćita w głownem wobswět, sy-li sam natyknjony.
Jaden z nich jo był Siegfried, ten jo był nowy w Borkowach, ale jomu jo se kśěło raz sobu jěś.
A glědaj, jo se wopokazało, až ten jaden abo drugi žedne serbske słowa znajo.
Ale tych nałogow jo wěcej było na tom dnju.
Něnto smy słyšali, až dej šula w Rownem wostaś, a to smy wjelgin witali.
Te deje jim za to tšochu piwa daś a te kjarle jim na wałtoru a srjodu do kjarcmy na reje kažu.
Česka , oficielnje Česka republika , jo kraj w srjejźnej Europje.
Nam juž nogi šćipju!«
Zapśimjeśe "mjeńšyna" zacuwa wjele mójich slěźeńskich partnaŕkow a partnarjow ako wótgódnośece, dokulaž njedefiněrujo zgromaźeństwo "ze sebje wen", ale w póměrje k dominěrujucej wětšynje.
Podpěrujo se kuždycke twarjenje, kenž jo nastało do lěta 1950.
Naša łoź běšo tšošku brašna, a togodla se bójachmy daloko wót brjoga jěś. 
Zachopjeńk decembra zajźonego lěta jo se na tśich zarědowanjach wuspěšnje pśedstajiło nowe dolnoserbske źiśece źiwadłowe graśe Ingrid Hustetoweje „Tužny princ“ w režiji Rolanda Langera.
Pśez brunicowu jamu jo se wegetacija ceło pśeměniła.
K dalšnym napólskim luźam słuša njaboga Martha Wjenckowa.
W tom starstwje njamógu se hyšći wědobnje z njeju rozestajaś.
Pódla graśa jo Waš hort žywy wót serbskich tradicijow a nałogow.
Kraj Islandska lažy na kupje Islandska a někotarych mjeńšych kupach na pódpołnocny-pódwjacor wót Europy.
Źinsa (stwórtk, 13. junija), pšosy Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu na studijny jězd na stopach Theodora Fontanego.
Jo słyńcko mucne?
Srjodu, 3. februara 1926, jo se »Grod« w hotelu »Bayrischer Hof« załožył.
Naša gniła hajtka Majka smarkoco – to njejo bajka –, gaž na klinje mamy spi a na myški njemysli.
Toś som musał naskoki napisaś nowy kapitel wó Wjelanje, a to, což w njom njejsom mógał mało městna dla groniś, cu how nachwataś:
Ako prědny jo se w lěśe 1974 drugi zwězk (Šołta/Zwahr: 1789–1917) nimski wudał, lěto pózdźej w serbskej rěcy.
Šułśic Anna a Richard wóttud stej na zachopjeńku oktobera swěśiłej zeleznu swajźbu, to groni: 65lětny jubilej swójogo manźelstwa.
Huśěgnuchu Daniela z jamy, a žedna škóda na njom se zewšym njenamaka, pśeto běšo se swójomu Bogu dowěrił.
Sabina Siegowa: Ně.
Ale pśecej dłujke blond włosy a woblicko k póškanjeju, z rožojtymi licami.
To jo było na 6. januar nowego lěta, ako su luźe z Klětnego we wokrejsu Niska na drogu šli, aby pominali, až gmejna njesmějo byś wopor energijoweje politiki.
Tak śicho ak jo se žywił, tak kšajźu a njewumarkowany jo ten swět na 12. juliju 1995 toś spušćił.
Wót lěta 2013 som na stwórtkach pšosyła do socialnego centruma.
A wjele hobgrozowachu jogo, aby mjelcał.
We wobłuku towaristwa Karlo Haußig sobu pódpěrašo wudawanje dolnoserbskego casnika.
Naše nadawki, to su byli plany, kótarež źiśi su mógali wobźěłaś z pomocu wucbnicow, źěłowych zešywkow, źěłowych łopjenow a online-póbitowanjami.
Tśeśi jo wóstał pódla cerkwje lažecy.
Kogo w Dolnej a teke w Górnej Łužycy ga wón njejo hyšći rozwjaselił a rozbuźił, gdyž zgłosyjo “Błotka lube …”, “Sedało źowćo …”, “Sto lět ako źinsa” abo tu štucku “Rědna lubosć”, kótaruž spiwa gromaźe ze swójeju sotšu Ani Lindneroweju?
Wustajeńca wó Minje Witkojc, ako jo do togo w Domowniskej śpě w Bórkowach była, jo pśeśěgnuła do bórkojskeje šule.
Płaśi doněntejšne mě zakładneje a wušeje šule „Dr. Maria Grollmuß“ nadalej?
Młogi raz maju źiśi starosći.
Cesto jo duch jogo do wognja chytał abo do wódy, aby jogo skazył.
Možośo nam groniś, kak daloko z tym jo?
Casnikowa cytanka 1900–1933, LND, Budyšyn 2001
"Za mnjo jo to nejpjerwjej intensiwna faza wuknjenja, a ja njamam hyšći preciznu bildu, pśede mnu jo hyšći daloka droga" – jo gósć na kóńcu togo dłujkego dnja nam gronił.
Źinsa pak dej how byś prědne zarědowanje pód motom „serbska drastwa“.
Gmejny Markojska Góla, Gójacki Jazor (Schwielochsee; mjazy drugim jsy Gojac, Mochow, Njagluz (Lamsfeld) a Wjelika Libica), kaž teke Stara Niwa (Altzauche)−Wózwjerch su teke wordowali ako serbske spóznate, ale su pśeśiwo tomu spóznaśeju skjaržyli.
Młoźina pśiźe a kśěšo sobu rejowaś.
Druge tofle su zwětšego dwójorěcne.
Ten jo wó gnadu žebrił a wobwěsćił, až jo njewinowaty.
Snaź dny, snaź tyźenje.
Dla cogo Nowsanarje a Nowsanarki jej lubjej “Jutka” gronje?
Chto, co a kak - to cytaśo w pśiducem Casniku.
Zarědowanje buźo srjodu, 24. měrc, zeger 17.00.
Witko jo nowy źiśecy spiw z interneta nawuknuł.
Rozmjej: towaristwo jo Žylojskich pšosyło, aby pśinjasli njetrjebne kricki a rostliny ku górce a tu górku pórědnili.
Z togo casa, ako Ruse pśi nas wěcej njestśělaju, pśidu teke jelenje z góle na naše pola.
Kótare słyńcko ma šesć dypkow?
"Sorabistika ma swójo městno na jadnom boce – tradicionelnje a historiski – ako źěl slawistiki, na drugem boce – synchroniski – ako filologija wó mjeńšynowyma rěcoma.
Wót togo casa njejo ju nichten wěcej wiźeł.
Mejstarske źěło jo na našej małej šuli měło tradiciju.
Nic njedej naju źěliś.
Grozy tšach, až pjenjeze za źiśownje pójdu kamsy
Witaj-źiśi z Janšojskeje Kita budu zeger 16.00 kokota z plyša łapaś.
Dalej źo nam teke wó šćit pśed zogolom a prochom tych luźi, kenž w bliskosći jamow žywe su a tam teke wostanu.
Ja som w ABCeju zagronity za curriculum, za wuźěłanje ramikowych wucbnych planow.
pónjeźele, 18. maja /rozhelonego
Dej to něnto nimjernje tak dalej hyś?«
Wjacor prezentěruju na jawišću na grodowej kupje wšykne krajne drastwine zwězki krotke programy.
Samo małka muzeumowa wjas ze starymi domami z Mochowca — jsy, kótaraž dej wugla dla pšec — jo dejała how nastaś.
Nagory za pśeźěłanje tekstow a zwucowanje tekstow ze źiśimi.
Łužyske iniciatiwy su pśedstajili 8. maja papjeru k wobźělenju ciwilneje towarišnosći na strukturnej změnje.
Až jo kóńc w zelowej zagroźe, pak njegroni, až pśistajone how wěcej njeźěłaju.
Co buźośo w Chóśebuskej župje za serbsku rěc gótowaś?
Pěś źiśownjow – z Raduša, z Wětošowa, z Hochozy, ze Žylowa a z Chóśebuza – jo se na wuběźowanju wobźěliło ze 19 jadnotliwymi a 6 kupkowymi pśinoskami.
3. 1. 1 Płomje [.
Pótom pak źo bližej a se pšaša: "Chto źe ty sy?"
Tam su byli sarnje a liški, ale žedne luźe.
Swój titel ma ta wustajeńca wót togo, až wšykne pokazane wobraze zwisuju z měnim Groška a póchadaju weto wót dweju wósobowu, ako wobej swójski stil matej.
Końcak jo se zasajźił za to, aby Końcarja pótom pśistajili: „To jo normalne, gaž jaden se tak dłujko pśigótujo“.
Pětk, 27. januara pśiducego lěta, buźo we Brjazynje wažna serbska gromada.
Su jogo stajili pśed sćěnu groźi a jaden sowjetski wójak jo se měrił z bronju na njogo.
NOWY CASNIK wuchada raz na tyźeń a płaśi na jadno lěto 24,00 €.
Tak jo Fryco Kitlaŕ serbski powědał, a taki jo wón był, ten wucabnik w cuzbje a serbski wuměłc.
Na gluku jo Manfred měł pśez swój słownik južo wěste pśedźěła, pśedewšym kopicu wupiskow ze starych casnikow a knigłow, a stakim zakład w rukoma.
How wustupijo kupka z Gorneje Łužyce. „Wolbernosći” se jej groni, a to su młode luźe, kenž spiwaju głownje luštne štucki w serbskej a drugich rěcach.
Kaka pśigóda, až wón jo južo pjerwjej raz plakaty a łopjenka za pupkowe jawišćo Karin Heymoweje wugótował a něnto ju zasej zmakał!
Chtož co se wobźěliś, dostanjo (wótwisnje wót funkcije) pśi wólbach 30 do 50 euro ako wochłoźeńske pjenjeze (Erfrischungsgeld).
Z ranjonych zdonkow gumijowa žywica wustupujo, kótaraž rana zasej zawěraju.
Ale su wóni wšo wěźeli?
Wóni su nam wulicowali, co su wiźeli, a kak su se pśi tom culi.
Se wě až mamy se jogo pśinoski pó źinsa płaśecych wědomnostnych kriterijach kritiski wobglědaś, dokulaž jo sebje mjenjowěda akle we 20. stolěśu spušćobne metody naźěłała.
Docakaś až do wałtory, to njejsu kśěli.
Chwata pšec a pyta někogo, kenž móžo žaby wótštrofowaś.
Staru dreslawu za serbski muzeum
Ale bóžko, to njejo se dla mało casa raźiło.
Měnim, až woplěwanje serbskich nałogow wejsański klima pozitiwnje wobwliwujo.
Nejdlej, wót 1891 do 1912, jo měł swój ateljej na Dwórnišćowej 53a (źinsa 61a).
Tež njama wón žedneje cesći, gaž wón niźi jěźo.
Appeninska połkupa jo europska połkupa w Srjejźnem mórju, jadna z tśi nejwětšych pódpołdnjowych europskich połkupow .
Dokulaž rozymnje argumentěrowaś mógali njejsu, jo pón swój měr měł.
Konkretne informacije su w našom katalogu, kenž how dostaś móžośo.
Tśi raze jo se tam zemja rdžała, ale torm jo stojecy wóstał.
Ja słoźim kaž wórjech a wónjam kaž wóruch.« A juž jo wót drugego boka słyšaś: »Ně, mě se wzej!
Zaběry, pśi kótarychž góle ze swójeju fantaziju grajka, a wótnapinańske zwucowanja pśepšosyju źiśi do wědobnego zacuwanja a zamyslenja.
Teke wóni su foulowali, a sudnikaŕ jo pokazał žołtu kórtu.
Nižozemske kněžaŕstwo woplěwa rěc, poměr k njej pómałem se pśeměnijo k lěpšemu.
Na tom njejo se až do źinsajšnego nic pśeměniło.
Wugódajoš je?
Wón, ako njewumějo serbski, pójźo do teje góle ako ricaty jeleń a teke ned ako jagaŕ, kenž stśěla.
Smy placki wupjakli.
Stakim, som se mysliła, móžom jogo wam, lube źiśi, we wašej źiśecej Pratyji pśedstajiś.
To pokažo, až ma se hyšći lěpjej a wěcej starjejšym a źiśam póbitowaś móžnosć, wuknuś w šuli serbsku rěc.
Wóna katujo luźe w Bórkowach.
Dla togo smy jano te źeń do togo nazběrane griby wezeli.
Kněžo, ty pódušyjoš tyranow juskanje.
Cesto su se mě luźe pšašali, dla cogo njejsom ako Dolnoserb do Chóśebuza šeł.
Pśeto koncern za jogo zdaśim njemusy zewšym wjele tšuś napśeśiwo tej licbje wugla, ako su južo dłujko pśed wuglowym kompromisom planowali ze zemje wupóraś.
Chwali móju kupku, až njejo póžytna... Nawjedujuca wósoba, pśecej w carnem woblaku, se mě pšaša, lěc jo wšykno w rěchu.
We wócku maju Slěpe, ale jolic to njejźo, pón mysle teke na Wórjejce abo Chóśebuz.
Dypkownje zeger dweju zašwicyjo sudnik KLASKAŔ kopańcowe graśe.
Woliś budu se nowy pśedsedaŕ, jogo dwa zastupnika, nowe zwězkowe pśedsedaŕstwo a dalšne gremije.
Gercowali su „Drjewjanki“ kněza Paukera.
Nejdlejšu drogu k nam změjotej ansambla z Peru a Nepala
Yvonne: To jo něco drugego, z takimi sumami su teke kriminelne elementy w Nimskej witane.
Což na jadnom kóńcu tog drota se groni, to na drugem kóńcu se słyšy a rozmějo.
Z tym smy my hochoske źiśi tencas měli swóje śěžkosći.
Za to su pak teke dobre regata-cery notne byli.
Wjela jo kśěł w lěśe 1866 zgromadne towaristwo z Dolneju Łužycu.
-N.
tej w gołkojskem kalendarju rolu, ale teke w spomnjeńskej dokumentaciji Drjowkojskich na lěta mjazy 1939 do 1945. To na swój part jo Centrum Frankojc Anny w Barlinju iniciěrował.
Nejwušy wjeršk jo The Bluff .
Wjele jo było tencas kradu hynac ako źinsajšny źeń, teke což nastupa adwentski cas a gódy.
Młoźina jo ako kužde lěto wusoku maju najsy pśed Krawcojc kjarcmu stajiła.
Toś ten suchy lod se wuwarjujo bźez roztajanja , togodla wón jo dobra chłoźeńska a konserwěrowańska maśizna.
Atrakcija ale jo na dwórje ta wjelika wobgroźona łuka, źož maju te bobry (Biber) swój domicil.
To pšaša se kněni Weberowa narska.
Pśi někotarych rěcach genitiw prědku stoj, mjaztym až pśi drugich slědujo.
Hanelora Handrekojc jo se naroźiła w Mósće.
Nejbliše susedne kupy su Dominika na dłujkem wjacorje, Saint Lucia na pódpołdnju a Barbados na krotkem zajtšu.
Spominaj na swójogo stwóriśela w swójej młodosći, pjerwjej nježli złe dny pśidu a lěta se pśibližaju, wót kótarychž buźoš groniś: Wóni se mě njespódobaju.
Wjednik Wolfgang Domeyer na droze do stareje šule w Miłorazu.
Wóda jo se žwaliła a zašumiła a zasćakliła.
Notne pśigótowańske nadawki jo z wjelikeju zagórjetosću w běgu dweju lětowu zwopšawdniła.
To sebje kšety nose zaźaržuju a wuběgaju hejnak wójce pśed wjelkom.
Maciej Dobracki jo był pólski spisowaśel, pśełožowaŕ, jurist a pedagog.
Wyli Gusor, Chośebuski župan, jo hyšći na jadnu drugu starosć pokazał. „Dejmy teke zasej woglědarjow za kulturne zarědowanja dobywaś.
To jich zasej k rozymu pśinjase, až zasej na wjerchownju łoźi gnachu a wjeliki cołn wótwězachu a nachwatki do njogo zeskokachu.
Ewangelist Matthejus powěda to žywjenje a statkowanje Jezu.
Žeńske drje se derje wuznaju we swajźbowanju!
Pětku se za nanom wjelgin styskašo. 
Kněz Clemens Hrjehor, katolski serbski faraŕ w Radworju (župa Kamjeńc) a pśedsedaŕ Zjadnośeństwa Cyril a Metod, jo zastupił do Domowiny.
Pśi góźbje jogo 125. narodnego dnja pśepšosyjo budyšyński Serbski muzej 2020 na wósebnu wustajeńcu z wobrazami našogo słowjeńskego pśijaśela.
Akle w awgusće mógu rolnikarje tak pšawje ze žnjami zachopiś.
Jo toś za dowolarjow, turistow a měsćanarjow witany cil za wulěty!
Jadnaŕ załožby Lorenz Paasch jo mě napśeśiwo ako cłonkoju SNZ wjeliku dowěru měł a jo mě cesto wó radu pšosył.
Kak se zaźaržujom w paźe njegluki?
Kak rědnje to jo, až hyšći něco wót tych lubosnych starych nałogow jo wóstało!
Pśeto ja se hyšći derje dopomnjejom, což som jomu gronił; togodla se mě łamjo mója hutšoba dla njogo, až se nad nim musym zmiliś, źejo Kněz.
Statny šulski amt Chóśebuz a Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz (ABC) stej zachadny tyźeń wałtoru pśewjadłej w šulskem amśe źěłaŕnju serbšćiny.
sejmarje su zgónili, kak to towaristwo jo se załožyło a kake pśiduce plany su, nastupajucy serbsku wucbu zwenka šule.
To njewuglěda jano derje, ale teke k wěcej wěstosći pśinosujo", groni Frank Zeugner, pśedsedaŕ towaristwa Raduš a wokolina z.
Jezus źejo: Gaž něcht łacny jo, ga daś wón ku mnjo pśiźo a pijo. Jan 7,37
Ideju jo měła kjarcmaŕka Christa Halkowa, ako jo we wósadnej raźe.
Až do kóńca awgusta dej se pón wšykno to, což hyšći stoj na něgajšnem busowem dwórnišću, wótryś.
Póbratš Theodor jo pśepšosył młode gósći ptaškowego swajźbaŕstwa, ako teke pódružce Lina a Pia.
Nic "Neu-Mühlrose" abo "Nowy Miłoraz", ako se to cesto pišo a groni.
Na pśikład Błota ako kulturna krajina: Njesmějomy zabyś, až jo kultiwěrowanje Błotow wětšy part wupłod sedleńskeje politiki Friedricha Wjelikego.
Mógu na taki part wujadnaś, kak mógu indiwiduelne serwietki wuglědaś.
Pśedsedaŕ towaristwa Hartmut Leipner jo gronił Casnikoju, až jo było jich wótglědanje ju z teju namšu wucesćiś.
Kaki jo był zajm za swajźbu?
To pak njecynje bźez pśicyny: Pśez kupanje w parje šćitaju se pśed škódnikami rowno tak ako pśed wusokimi temperaturami.
Naslědku su pšašarje se pšašali za tym, kak Domowina funkcioněrujo ako seś.
Njewucyń źe se směšnego! Drugu połojcu mójogo póbyśa tam som pón głownje w bydlenju wóneje Kathariny pśebył, nowych a njeměrnych powěsćow dla.
Naźeja jo, až dešć buźo pomagaś te płomjenja zagasyś.
Bóžko njejsu se wšykne žycenja a plany mógali społniś, teke což nastupa modernu techniku.
K tomu dostanu pódpěru kraja, kśě­lic swóje wójce z nowym płotom wobzacyniś.
Ale se wupłaśijo, myslickam Isabelle Grätzojc slědowaś.
Wón jo slawistiku a germanistiku na uniwersitach w Mainzu, Oldenburgu a Waršawje studěrował.
Smy za ten grajny rěd wjele lět dłujko, wjele pjenjez zběrali.
Zewšym žedno wjasele njejsmej lětko pózdźej měłej.
Za tuchylnu pótrjebu w praksy studěrujo pśemało studentow na wucabnikojstwo.
Hyšći zyma njejo mimo, lěcrownož sněg a lod roztajotej.
Ta smuga luźi jo bywała połdnjo dlejša a dlejša.
Jaden źeń pak su źiśi gronili: "My to mloko sami njewupijomy.
Tym smy ako źiśi se wě pśecej wjelgin rad a napněśe pśisłuchali a k tomu sebje pón hyšći swóje bajki bajali.
"To ja njejsom, ja se njewijkocom".
Tak smy teksty a melodije našych nejwěcej woblubowanych spiwow wobkněžyli.
Z Bóžymi darami tak wobchadaś, jo grěch, by mójej starkej groniłej.
Wóni se šćitaju pśed mrozom z tym, až swójo pjerje tłusto šepjerje.
REDAKCIJA NOWEGO CASNIKA ŽYCY JUBILAROJU WJELE GLUKI, KŠUTU STROWOTU A WŠO NEJLĚPŠE!
»Ja njewěm.«
Serby su mjeńšyna, Dolne Serby su pak we mjeńšynje zasej ta mjeńšyna, což se teke na drugich pólach a pśi drugich rozsuźenjach bóžko casy pokažo.
Pśiglědarje mógu se wjaseliś teke na muziku, ak do wucha źo – w graśu ga se wjele spiwa, a wše zuki jo komponěrował Detlev Kobjela, teksty su z pjera Wórše Wićazoweje, pśestajone do dolnoserbskeje rěcy wót Christy Elineje.
Wudałej stej toś ten 11ty zwězk dr. Madlena Norbergowa a prof. dr. Peter Kosta.
Źož su móžnosći dane, comy wjele zarědowanjow w serbskej rěcy pśewjasć.
Ga młoge njejo se hyšći ze serbskeje perspektiwy wobglědowało, a słowjańskosć zemjańskich rodow w Nimskej jo dotychměst jano zdźěla pśeslěźona.
Pó tśi lětach bźez žedneje lody dajo w Majberku wót stupnego stwórtka 2020 imbis a dwórsku lodu.
Kak wjele razow sy južo na Wave-Gotik-zmakanju była? Na WGT chójźim wót togo, až w Lipsku bydlim.
Něnto njedejmy cakaś, ale zgromadnje a konstruktiwnje źěłaś na rozwězanje".
Wjeliku pódpěru dostawa wóna pśi tom na pśikład wót drugich towaristwow ako »Njepilic dwór«, se wě wót gmejny a teke wót domacnych rucnikarjow.
Tam pak jo źěło intensiwnjejše, a jaden musy wjelgin akuratny byś.
Kněžna na nas dołoj glěda.
Konja stej teke derje śěgnułej, až nan njejo trjebał kśuda.
Na kótare źowćo we góli se głodny wjelk južo wjaseli?
Serbski kśesćijan H.
Rolnikarje, źěłaśerje, ceptarje a duchowne su se pórali, aby se pówušyło producěrowanje žyźa.
Pismikowe stawiznicki se wumysliś, njejo lažko, cyni pak wjelike wjasele.
Wětšy źěl luźi su z tym wobjadne.
Jo źowćam rozmjej pózdatnje pśerědnosć zlubowało, sebje doma z teju wódu myś.
To wšo jo k tomu pśipomogało, až smy se ceło spěšnje zažywili.
A glědaj, znowego jo byzał mały lutk pśez kuchnju.
W casu wójny a ned pó njej, to se wě, njejo nichten myslił na take wustajeńce.
Kraj pśiwzejo stoprocentojske financěrowanje, dokulaž toflicki su jadnorěcnje serbske.
Nan: Take zwěrje namaka Robinson. 
Kuždy źeń su se tam źěłaśerje zranili, teke Reichelt jo se raz rowno tak wobinuł śěžkeje njegluki. „Bóža móc a bliskosć stej mě byłej šćit.
Tam se pak źinsa wšo mjerwi z cuzymi, lěcrownož hyšći tak zlě njejo ako swětki.
Wón běšo młody, derje zrosćony cłowjek a niźi 20 lět stary; [.
Gaž póhušony budu wót zemje, cu ja wšyknych k sebje śěgnuś.
Wokalna harmonija jo asimilaciski proces, kótaryž artikulaciju wólažcujo.
»Ty sy napšawdu dobry kokot a móžoš rědnje spiwaś«, groni Pettson.
Powěsći
K tomu se jě warjone měso z klěbom.
W computerje wóna wšykno rědnje gromadu staja.
To pšawo pśedsedaŕstwo Domowiny ga ma.
"Take hyšći njejsmy měli.
Wšykne kórtki běchu južo někotare dny wupśedane.
Za něźi 70.000 euro kśě najs w Prjawozu nowo wugótowaś.
A teke Wjerbańska młoźina jo była na tom wažnem dnju we Wjerbnje wobźělona – jo stajiła 1. maja pó starej wejsnej tradiciji swój majski bom, tenraz na dwórje muzeuma.
Njedajśo se zasej do jabrja słužabnosći zatkaś. Gal 5,1
Wušej 250lětny mulowy bom pyšni źinsa hyšći najs w Cowjem/Zaue nad Gójackim jazorom.
Dawno južo jo se górił na te bagna a tonidła kołowokoło jsy, w kótarychž jo se zgnita wóda śmiła mjazy smogorjowym mechom a syśinu a baganom a źož su w nocy błudniki grali.
Krotko pśemyslujucy, znajucy naše wobstojnosći a problemy, som jomu z połnym pśeznanjenim wótegronił: »Měto, mej to dožywijomej!« Weto njejsom tencas nic pitśitśki na to se myslił, až to tak namalsnje pśiźo.
Jano, gaž jo był głodny, jo wopušćił swój schow, pón jo teke žeńsku wupšašował, lěc njejo we jsy nic nowego.
Dygato jo how wobradowanje dla teje wěcy było a jo nejwěcej głosow za to było, aby ta cerkwja se w Škodowje twariła.
Toś ta hyšći dłujko njewobstoj a jo se weto južo wěriła na jawišću spiwaś.
Wěsće buźotej wó tom how słyšanem teke w swójej kupce wulicowaś.
Kulturny magacin: [...]
Sobuwukniki budu se smjaś! Mimo togo su pokazowali nejnowše slěźenja z Chinskeje a Ameriki, až licenje w głowje k tomu wjeźo, až se mórzgi rozgrěju, a njejo jasne, kake slědy to změjo.
Wósebne slědy jo cas w młodej wósaźe pla njogo zawóstajił „Tam jo se kněžył lichy a wótwórjony duch, a ja som mógł rosć w mójej wěrje“, wón se dopomnjejo na swóju Adwentsku wósadu w Prenzlauer Berg.
Wendischfähre – „Serbski pśewóz“ pśez Łobjo we Sakskej Šwicy
Dalej budu ku tej tematice powědaś:
Tych cuzych jo było wjele wěc’ ako nas Strjažowarjow.
Z pšawego boka cytamej na tofli mě “Aleje Łužyckie”.
W něgajšnem šulskim twarjenju Serbina jo Texas Wendish Heritage Museum zaměstnjony.
Mimo togo dekompresěrujo a wótcynja wutšobu a ju zmócnijo, normalizěrujo póžywanje, naśěgujo muskulaturu brjucha, pśez což se brjušne organy wólažcyju.
Tam wise rědne lětne jaki.
Jogo naraźenje, aby se kubłańske institucije ABC, Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu a Rěcny centrum WITAJ Chóśebuz gromadu połožyli, pak njejo, glědajucy na jich rozdźělny status a rozdźělne nadawki, daniž móžne daniž žycone.
Mój talaŕ jo była wjelika oblata! Maž cukrowu brambodu na kšomje placka.
Mimo mnjo su tam byli hyšći styri dalšne wukniki z našeje wokoliny.
Něnto dej hyšći ministaŕstwo k tomu pśigłosowaś.
Wojak jo jim pśiwołał, až ta cerkwja se pali a až deje wogeń lašowaś.
w Baršću.
W žednych powěsćach su pomagali lutki spšawnym luźam.
A wjedro jo se teke góźeło.
Młoge luźe su chóre.
Jo jasnje, až su ten grod něga natwarili pśeśiwo słowjańskim rodam.
Tam stoje jasła.
Dojeł jo teke policist Jürgen Soremba.
Zwězk burow jo spokojny z nowym rědowanim.
Marjany Domaškojc literarne źěła – basni a źiwadłowej graśi, wulicowańka za Pratyju 1933 a 1937 – jo nam pśistupnił dr. Frido Mětšk w tśich knigłach.
Teke grošk, naš drugi wuzgónjowaŕ, jo pśikulił na kóńc drogi.
Ale mjaztym dajo mjenjej starych twarjenjow, a nowe moderne groźi njebituju měwańske móžnosći.
Wušej sedym lět se z Janom, tym »českim Serbom«, znajomej. »Česki Serb« gronje jomu jogo pśijaśele w domowni, dokulaž móžo derje serbski, teke dolnoserbski.
Hyšći raz wšykno to nejlěpše k Twojomu cesnemu dnju!
Na tom dnju su wóni měli informaciski wulět do Łužyce.
srjodu, 19. februara /swěckownego
Pśez wokno a źurja starego błośańskego doma jo swětło wiźeś.
By se wjaselili, gaby pśišło na to zmakanje z Helgu Uhlherroweju, Christel Lehmannoweju, Bernhardom Rjentšom a Berndom Pittkuningsom wjele luźi.
2
Bóžko su tu kazń rowno nowelěrowali a njejsu nic wěźeli wót problemow bórkojskego amta.
Dwě starej spižce a kanopej how hyšći wokoło stoje.
Na swójej kólasaŕskej turje som how pó pěskowatej droze kólaso na góru górjej śišćał a se źiwał, kak nagle how górjej źo.
Mjazy kšetowišćami jo jadna źěra pśi drugej.
Zastupnik Serbskego sejma jo se prědny raz teke wobźělił na zmakanju wušego šołty ze serbskimi institucijami w měsće.
Slěpe: Njejadnosć dla twaŕskego dwóru
Kněni Kutšankowa jo teke wjele źiśecych kniglickow do dolnoserbskeje rěcy pśestajiła.
Tejerownosći móžo se staś, až góle objekt, kótaryž měni, njepomjenjujo, ale jen město togo wopisujo abo na njen pokazujo: to tam, to how abo flaša z běłym za mloko.
Wopšašowali smy pjerwjejšnego šołtu Wylija Gusora a drugich staršych wobydlarjow.
Starstwowy pśerězk jo 28 lět.
"K tomu su źiśi starjejšym a starkim mały program spiwow w nimskej a serbskej rěcy a Annemarie-polku pśedstajili".
15. awgusta 1979 som nastupił mójo źěło ako wiolinist w orchestrje SLA".
To mě pśiźo wót „Marija“.
Wšykno njamóžašo we módlitwje wugroniś, což we jogo dušy běšo. 
Ja se chowach w toś tej nuzy, tak derje ak móžach, skóro tud a skóro zasej hynźi.
Ale su lěpjej zapłaśone ako fyzioterapija.
Riley Benjamin King jo był US-amerikański bluesowy gitarist a spiwaŕ.
Wzejśo sebje pśi wulicowanju cas.
Po Bramborskej kazni by Surowin był Serb, dokulaž jo se cuł ako Serb.
To wažnjejše jo pak było, až su se na śerpjenja Kristusa myslili.
W lětach 1980 do 1995 jo wón był nejpjerwjej cłonk Koła serbskich twórjecych wuměłcow a pózdźej cłonk Zwězka serbskich wuměłcow.
Šefredaktor Nowego Casnika jo take powěsći wupytał z lětow wót 1849 až do 1914 z Bramborskego Serbskego Casnika, z Bramborskich Nowinow a z Bramborskego Casnika.
Aby něto z tymi słowjańskimi ludami a z jich rěcami wězba wostała, jo derje, až se na serbsku rěc źaržy, až wóna se wucy.
Źěkowano tej CDeji ga budu głose Janšowarjow budu pótom słužyś generacijam wuknikow, ako budu serbsku rěc wuknuś.
Toś ta wobstojnosć jo se jano mógała pśez wužywanje serbskich drastwow dojśpiś.
Jěznu kórtu maju jano w pólskej rěcy, což pak njejo za Serba wjeliki problem.
Wón hyšći zewa a se wustrěwa.
Kužde lěśe se tam w Měsćańskej góli wótměwa Górański swěźeń, ako je z nejwětšym festiwalom toś togo typa w cełej Českej republice.
Wejsne towaristwa a nałogi su jogo zajmowali kaž teke drastwy a mjenjowědne maśizny.
Tak jo było teke pśedwiźone za 2020, kalender jo pak był a hyšći jo pśisamem kompletnje połny ze wušmarnjenjami wót spócetnje planowanych póbitowanjow.
Nagromadu jo było w septemberje we wokrejsu 7023 luźi bźezdźěłabnych.
Móžoš mě słyšaś?
Pópadni guseńcu!
Mjaztym jo tak wjele kamerow a radijowych teleskopow na njebjo wusměrjonych, až dawno južo njejo dosć wědomnostnikow, aby te wšykne daty dokradnje pśespytowali.
Tam jo wón źaržał referat we ramiku zjawnego cyklusa cytanjow k temje " Łužyske rozgrono dla wódy – kak dalej z wódu w našych stronach? Pśisłucharje su se wopóznali z tšašnje wjele licbami a diagramami: Wjele dešća jo łoni a lětosa napadało? Wjele wódy jo do jazorow pśiběžało, wjele jeje su do Rěki pušćili, a kak wusoko a jo wóna źo stojała? Licby z pjerwjejšnych lětźasetkow su se pśirownali z něntejšnymi, a z togo wšyknogo jo było naslědku kradu wuznaś: Klima we Łužycy se pśeměnja.
Ekwatorialna Guineja jo mała njewótwisna republika pśi Atlantiskem oceanje w centralnej Africe.
Krotko na to jo mój mychańc carny był.
Jaden wósebnje rědny pśikład smy how wótśišćali.
Notny jo zgromadny plan Nimskeje a Pólskeje, kótaryž wobzwarnujo wobydlarjow pśed takimi katastrofami.
Z Galileje jo pśišło wjele generacijow žydojskich wójowarjow wó lichotu napśeśiwo cuzym mócam.
Ako smy južo pisali, njejo Měto Nowak za to serbske zgubjony.
Stenselowa groniła - wó zmakanja něgajšnych serbskich abiturientow.
Njeźelu, 16. junija, buźo wót zeger 15:00 w hažojskej „Towaristwowej brožni“ (Vereinsscheune) wótpołdnjo „Wjasele do rejki“.
Pla „Ja jěźom z kólasom“ a drugimi titelami, znatych ze serbskego radija, su luźe sobu spiwali a rejowali.
Pód striktnymi wobgranicowanjami a hygienowymi napołožkami směju turisty wótněnta zasej na cołnje błośańsku krajinu wuzgóniś.
Za domom jo mała zagrodka.
Won jo wuknuł a teke studěrował w Potsdamje a Barlinje na grafikarja.
Napiš ku kuždemu wobrazoju serbske słowo.
Sensibelne rostliny zymu njepśetraju.
Telewizija ORB jo se rozsuźiła, wót julija až do septembra hyšći raz pokazaś wšake programy dolnoserbskego magacina “Łužyca”.
Wón śi sam pśeraźi, źo swójo gnězdo ma.
Tak stej tej muža stojałej.
Měnił jo z tym druge ludy, kenž su byli hyšći tatańske.
A ten śišć jo se derje raźił.
Wót zeger 15.00 buźo se pśepokazowaś Radušańske domowniske a drastwine towaristwo.
Rownož se nanoweje zachadnosći dla žednje sromał njejsom, som slědkoju do togo zwólił.
Pśizjawiś móžośo se pla: Domowina – Župa Dolna Łužyca z.
Som dłujko pśemyslował, se pak pón k tomu rozsuźił.
To su pśerězane, pśecej hyšći we zemi stojece a rosćece jasenjowe (Esche-) štomy, kótarež jo pólski drjeworězbaŕ Lech Bęben z Noweje Soli wobtśasał.
Běšo dom, w kótaremž wjele wjelikich, ale hyšći wěcej małych luźi bydlašo. 
Pšosym, wulicujśo nam něco z Wašogo źiśetstwa.
Słuša k sypjucym płodam.
Žeńska jo mě kazała dalej hyś na směr hołtarja, ga ned pódla hołtarja namakajom, za cymž pytam.
Jo wugronił naźeju, až z tym buźo se w Bramborskej wjele k dobremu pśeměniś.
Jo ale wobwěsćiła, až serbski program njebudu ze žariś, wó tom žednje njejsu pśemyslowali.
Pśeśiwo FK Baku su dostali remis 1 : 1.
Mam za nejwažnjejše to serbske powědanje, což kuždy w kružku wopytajo.
Za cuzym pak njebudu wóni hyś, ale wót njogo wuběgnuś, dokulaž wóni tych cuzych głos njeznaju.
Cołnowy korso se zachopijo zeger 16.00 we wejsnem wustawadlišću.
Argentinska jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
A weto jo wopšawdnosć, až su dolnoserbske jsy howac hyšći cysto serbske.
Wugotowaŕ togo swěźenja jo był Dom za serbsku ludowu kulturu w Budyšynje.
Som južo do lěśojskich proznin tśi tyźenje how źěłała.
Engelska jo awtonomny kraj we Wjelikej Britaniskej.
Šurmana, zagronitego za serbske pšašanja pśi wobwodnem zastojnstwje Chośebuz.
Ze staršych aktow źinsa wujźo, až stojš how južo pěśstow lět.
Swajźbarsku gromadu - staršu a młodšu - su rozwjaselili ze serbskimi štuckami Janšojske źowća a gólcy.
Wužytne by było załoženje serbskeje kulturneje informacije we wokrejsu na jadnom měsće, źož turisty se wobźaržuju.
Titel wustajeńce jasnje dosć pśeraźijo, na kótare motiwy te woglědarje su se wjaseliś mógli: "Zwěrjeta a rostliny Sprjewinego ługa".
Wespazjan Kochowski jo był pólski spisowaśel a stawiznaŕ.
Nowosći a pśinoski (mj. dr. ze serbskego kśesćijańskego žywjenja)
Natura ma swój měr, nicht ju njemóli.
Teliko strowosći su teke móje Nimcowki a Nimce rozměli. – Ja som se skóro myslił, až jo to był slědny zjawny wustup ze złośanym šołtojskim rjeśazom.
Kněz kantor Mjeršeńc móžo se z nimi słyšaś daś!
Ako do togo pak jo wuwołała ta naglědna forma stawny směch.
Jadna se wó cystu chemiju, wó proces oksidacije, kótaryž dajo łopjenam zela nowu brunu barwu.
Knigły su gano wujšli w Ludowem nakładnistwje Domowina.
Žywy jo był spěšnje, njekśěł nic skomuźiś abo njedožywiś.
Weto rozžognujo se maj z rědnym wjedrom.
Nawjedowaś buźotej to wótpołdnjo Hartmut Leipner a Ingolf Kśenka.
Njemějśo za to, až wěra w Jezom Kristusa, našogo Kněza kšasnosći, na wósoby glěda. Jak 2,1
Krona jo kulowata, we kulturje cesto šyroko roznogata.
Weto som wótmyslone měł, do Budyšyna pśeśěgnuś, aby tym luźam bližej był, kenž serbski powědaju.
Nejcesćej su tam dalšne luźe cakali, za wětšy źěl muske.
Su to byli Dytaŕ Hajnk ze Serbskeje srjejźneje šule Worklecy/Räckelwitz, serbski komponist J.
Grit Lemkowej jo pśipódla gronjone nadpadnuło, až Lipsk-Łužyca-wós w medijowej kooperaciji se wušykujo.
Myš se wjaseli a groni:
Wudane wót gołkojskeje wósady pśi góźbje swěźeńskeje namše a płaśe 5 euro.
Powědała jo wušej togo wót walkowanja.
Co buźo z Prožymom? Renej Šuster jo rozkładował, kak to wótstupjenje wót wugla se stanjo, wósebnje glědajucy na to, lěc Prožym buźo se wótbagrowaś.
Tak jo to pśi mnjo pśišło z wutšoby, za nejmłodšych we jsy něco cyniś”, tak I.
Z Rubyna/Ruben.
Na pśikład spomnjejo gumijowe abo bałmjane rukajce, ako se wužywaju.
Na cełym swěśe rozšyrjony rod wobstoj z něźi styrźasća družynow.
Až jo na kóńcu lěta 1947 se zasej wudało a śišćało prědne śańke łopjenko z mjenim „Dolnoserbski Casnik”, na tom jo měł teke Měto Nowak-Njechorński swóju wjeliku zasłužbu.
Wrotaŕ WJELIKI wótwoborajo balo, ale njamóžo balo źaržaś.
Dej se na to źiwaś, až jano sukna ze sto procentami bałmy se wzeju, aby pałkanje z nanejmjenjej 60 stopnjami móžne było.
Pó pro gramje su Witaj-źiśi toś šli do zasněgowanego gumna, aby sypnuli futer do ptaškowego domcyka.
Ale teke z togo jo pśiwuknuł.
Malsnje jo sunuła ryby, jadnu za drugeju, ze sanjow.
Flaše su wócynjone.
Wětšyk bom tak mócnje tśěso, až se skóro spówalijo.
Ale nic njejo se stało.
Na to smy měli wšake wótegrona.
Zwucujo zasej.
Europske strony su reprezentěrowali wjelgin pśez měru.
Na kóńcu jo pśišeł wulicowat něgajšny direktor Sorabija-film-studija Toni Bruk.
W lěśe 2020 buźo zasej chóśebuski wobswětowy tyźeń.
městno.
[...] na tamnem kóńcu se pśedstaja z pśijaznym głosom ako sekretaŕka jadnarja chóśebuskeje rucnikaŕskeje komory a se pšaša, lěc njamógał dolmetšowaś dwěma zastupnikoma rucnikaŕskeje komory ze Zieloneje Góry.
Mollerowe knigły njejsu wósebnje wupyšnjone, we nich feluju bildy.
Su krotko ze jogo žywjenja něco wulicowali.
Pokazane jo wótchylenje wót pśerězneje temperatury we lětach 1961–90. Wósyme a źewjete pšašanje ze Slěpjańskeje góle – chto znajo tej wótegronje? hyšći maśo ferije, a hyšći mam ja za Was pšašanja.
Samo pó městach su chójźili wótdawna wšake kupki měsćańskich pśistajonych, kenž su zběrali pjenjeze abo małe dary.
Wiźiš, kake rědne banty a kake kšasne pisane šnorki wóno ma?
Weto su wótkubłaŕki pód wjednicu Michala Murrerowa něco za źiśi pśigótowali.
Korektnje dejała se pšašaś, lěc jo póškał južo jadnu drugu.
Lětosna interkulturelna lěśojska akademija »Proetnica«, na kótarejež zarědowanjach smy teke my se wobźělili, jo se koncentrěrowała na gódnotu kulturelneje wjeleserakosći ako europske derbstwo a motor změny – glědajucy na tuchylne lěto europskego kulturnego derbstwa 2018. Jo licyła dogromady 15 wobźělnikow (z Rumuńskeje, Nimskeje, Hungorskeje a Chorwatskeje).
Něnto z Tigray kněžytej se policija a zastojnstwo z regiona Amhary.
Won ju namakajo pak pla serbskich luźi, pak w serbskich knigłach abo w drugich słowjańskich rěcach.
Prědny jo był južo za mój cas na budyšyńskej wušej šuli Beno Šołta, wót nazymy 1950 wjednik serbskego referata bramborskego krajnego kněžaŕstwa w Chóśebuzu.
Wónej se pśiwobrośijotej nimskej a serbskej poezije Róže Domašcyneje, Tomaša Nawki a Kita Lorenca.
Dajom śi pjenjeze, jolic mě k mamje dowjeźoš.
Wón jo, z wusokeju běłeju kuchaŕskeju šapku, banket swětosnje wótwórił.
Co mě derje cyni?
W 1960tych lětach jo wordował wjednik pla LPG za kubłanje rostlinow.
Wiźim ju hyšći w jeje zelenej bantawje a słyšym hyšći jeje klincaty wjasoły głos z tym typiski landojskim zukom.
Tśutśo Belo pó jsy źo, jěšnicku se wukšadnjo.
Blidaŕnja ,Zeisig‘ z Brězowki jo nas pśi zwopšawdnjenju pódpěrała", groni Sylvia Panošowa.
Labšojc "Lipa" w Janšojcach jo stupny stwórtk swóje źurja wótcyniła.
Młoge wukniki wěcej njamógu tam jěś .
Namakajo se lěbda něchten, kenž by tśi luźe a k tomu jich wěcy wzeł.
Śěgnjo dłujku běłu smugu za sobu.
Slědujuce kraje a kupy zawjedu w rozdźělnych casach mjazy nalětom a nazymu lěśojski cas:
»Nic lěpšeg’ njejo na swěśe ak běły torant njewjesće« měni serbske pśisłowo.
Chtož śerpi na ryśe abo popajź, tomu móžo kśěnowa kura pomogaś.
W tych zachopjeńk 13. stolěśa spisanych knigłach cytamy: »Groni se, až wše serbske žeńske su lichotne.«
Wóna jo woblekała pupu ze serbskeju kóšulu a šorcu, ako jo derbnuła wót swójeje mamy.
Wobsedlenje běłogórjańskich gruntow jo dopokazane južo pśed 2000 do 3000 lětami pśez archeologiske wurywanja wósebnje w lěśe 1957.
Mimo togo wóna buźo pilnje ze swójim keyboardom zwucowaś, wałtoru ga źo do muzikoweje šule.
Blisko pensiona „K jelenjowemu pomnikoju (Zum Hirschdenkmal)“ jo było volleyballowe grajnišćo za te styri mustwa.
Sedlarje su zaprědka žywe byli we wobydłach pód górkami.
Slědna stacija togo wjelgin rědnego wulěta jo była wjas Ralbicy.
Kamjenje na row z pěskowego kamjenja, su wósebne, a hyšći su głažane platki a fragmenty wušej wóstali.
Tam jo šulski orchester jogo prědnu kompoziciju pśedstajił.
Žeńska jo mě ned raznje kaž lěpjej wěźeca wucabnica pópšawiła: "Gerowitstein!" Som wót njeje zgónił, až ma cerkwja wence napšawdu dalšny zamurjowany wobrazowy kamjeń ze srjejźnego wěka.
Juro Gera se naźeja, až budu źěłaśerje institucijow móc swój źěłowy cas za zaběru z młoźinu woprowaś, k wužytku za wobej boka.
Mjazy nimi prědny som.
Prědne pósejźenje Sakskeje rady za serbske nastupnosći jo 28. januara było.
To jo cas, źož wjele luźi drogujo do cuzby.
Wjele mechow, gribow, insektow a drugich byśow to trjeba.
Spěšnje jo wupśěgał kónja a domoj rejtował drugi wóz holit.
Mej smej se Błota chowałej na slědny źeń naju pśebywanja w Dolnej Łužycy, pótakem na jatšowne pónjeźele.
A to, rownož we nowem słowniku stoj „Wóścenas“ .
Pśi drugich góźbach źěłamy teke ze sportaŕskim a bergaŕskim towaristwom pógromaźe.
12. apryla 2010 jo se drugi raz zmakał FORUM DOLNA ŁUŽYCA k wobradowanju.
Tak sajźašo wón wobstawnje bomki a nasajźa jich ceły rěd wót jadnogo boka góry až k drugemu dopoł wokolice a nasajźa je pšawje gusto, jaden pśi drugem a woblewašo je kužde zajtšo a wjacor z wódu, aby lěpjej rosli. 
Pšosymy toś wšych doněntejšnych awtorow, aby swójej a našej Pratyji zwěrne wostali.
2019 jo Hella dostała wósebne myto Załožby za serbski lud za swój krotkofilm "Źiwa žeńska.
Jogo rodny dom stoj daloko w Durinskej.
Tšochu bližej jěźecy wiźim, až pśiźo bźez wuchaca zasej slědk.
Cytaś budu basniki z Bramborskeje, Sakskeje, Durinskeje, Barlinja, Slowakskeje, Polskeje a Českeje.
Źiśece knigły ga su cesto w lažkej rěcy napisane!
Wobej rěcy matej swóje rědnosći; ale kuždy ma tu słušnosć, až swóju maśerinu rěc cesći. –
A w nocy pśez dwór, wšen parowaty, gaž jo se padało.
Wjele psychiskich chórosćow njeby trjeba było, gaby luźe póbitowanje Bóžego słowa k rědowanju swójogo cełego praktiskego žywjenja wopšawźe pśiwzeli – to groni "pó Bóžej wóli žywy byś", nic někake póbóžne cynjenje!
100 lět pó Kristusu su germańske ludy za wěsty cas Łužycu wobsedlili.
Mjazy drugim jo Norbergowa tek spomnjeła, až towaristwo jo w awgusće abiturienta Elias Bisse z 150 euro mytowało za praktikum, kenž jo w muzeju absolwěrował.
Tam bituju pód motom „Głažack wina w starem młynje“ wót zeger 16:00 do 21:00 wjeźenja, muziku a wopytowanje wina.
Wóni se za wšym zdaśim informěruju w interneśe, mysli se bibliotekaŕka.
Wobstojnosći njejsu teke how rowno idealne byli.
Płody su cerwjene a mandlojte a njasu cerwjene šćeśiny.
Tyźeń w Błotach jo se pśeliš malsnje minuł.
Wóni wiźe, až klamry z nadpadneju barwu lěpjej namakaju ako na pśikład zelene abo brune.
Wón běšo myslaŕ, kenž stawnje swóje mysli pódnuri do dłymokich pšašanjow a gódańkow žywjenja, togodla běšo tež samotny.
Pśez změny klimy mamy w zachadnych lětach a lětźasetkach wěcej a wěcej štormow.
Zasłužby ma Karlo Haußig teke wó serbske šulstwo w Dolnej Łužycy.
To jo tegdy była hyšći młoda firma, ale južo znata za swójo dobre źěło.
Wugódnośenje: Gaž jo wóda zamarznjona, stoj lod wušej markěrowanja z bantom.
Christin Kastnerojc jo gromaźe ze Stefanom Wjenku Mosćańsku młoźinu 4 lěta dłujko nawjedowała, a z tym teke zapust.
Samo »festiwal njewjestow«, »źeń njewjesćinskego pórika« a »źeń njewjesćinskeje suknje» su južo pśewjadli.
Młynik Dirk Pawlik rozkładujo we młynje tu techniku.
Ale mimo togo stoj w hebrejskem originalu pśed teju sadu: „Sedymy źeń jo źeń pokoja (Ruhetag).“ Spominanje na sabat njegroni jano Boga cesćiś, ale teke za sebje pokoj namakaś.
Znajoš graśe?
Imersiju jo wóna južor ako góle dožywiła
To głownje dla togo, dokulaž maju tam dłujkolětne tradicije a nazgónjenja pśi twarjenju awtow – wósebnje ze "Škodu" – wjelgin dobrych, ale teke tunich fachowych źěłaśerjow.
Slědne dny budu kurjawkojte a dalej chłodne.
W prědnem referěrujotej znatej muža wó nejwažnjejšem basniku Maśe Kósyku a jogo głownej twóŕbje "Serbska swajźba w Błotach".
Nocy muzejow wokrejsa Sprjewja-Nysa.
Źinsajšny tšupcański faraŕ, Mollerusowy "naslědnik we amśe", jo to tšojenje moderěrował.
Lěc změjomy to raz na dolnoserbski, hyšći njejo jasne.
How smy powědali wó našych jadnorych a komplikowanych wěcach.
Wón jo Casnikoju rozkładł, pśez co wón se rozeznawa wót drugich cerwjenych gribow.
Aktualnje z Łužyce; Powěsći; Rěcne wobroty pó dolnoserbsku rozkłaźone; Póglěd do Casnika; Gratulacije dnja
Gaž su byli pšašanja, su se starjejše na mnjo wobrośili pśez mejlku abo su zwónili, a ja som jim wótegroniła.
Joanna Chojnicka ma za zajmne, až se w dolnoserbskej rěcy spšawna rěc cesćej wužywa ako w pólskej.
Tomu njeglucnemu groni se Mareno Wojto , a wón jo z Depska.
Škoda, až njejsu na to zmakanje wšykne pśepšosone pśišli, lěcrownož by to se słušało, gaž su taki zagronity nadawk pśewzeli.
Pjerwjej jo grał w Mósćańskem balokopaŕskem towaristwje.
Togodla musym wuznaś: My njamamy žednu platformu za nutśikownu komunikaciju w Domowinje.
Źiśi se dokoławokoło zestupuju.
Chto buźo witaś gromadu na serbske?
To dajo jano k Kśišowje: zapustojski bom instrumentow jo tam tradicija.
Imago jo sćažku zasej dołoj lězł, dokulaž jo mógał wóttam lěpjej do jamy glědaś.
Doškrabki rbb koncerta SERBPOP w Chóśebuzu
Źeń žeńskich kśě swěśiś dnja 13. měrca.
W kuždem gumnje stoje dłujke rědy bomow, to jo stara tradicija.
Woklapnica w zalu Serbskego dwóra.
Spiwanje
Źiśi słyše, co se změnijo w rymowanem słowje.
Jogo měso by pśi warjenju rozpadnuło, a mimo togo ma pód běliznju nejwěcej aromy.
Lětosnej stipendiata Załožby za serbski lud Aleksandra Mandić a Stefan Gnjatić – wobej ze Serbiskeje – stej swójej zakóńcecej referata w pósejźaŕni Serbskego doma pśednjasłej.
W Bórkowach pla błośańskego kucharja Peter Franke smej byłej z Manfredom Starostu.
Tak jo nan wikował teke z wuglom a gnojidłom.
1967) a źowki źowka Jill stej w žylojskej šuli dolnoserbsku wucbu měłej a pón na Serbsku rozšyrjonu wušu šulu resp. Dolnoserbski gymnazium w Chóśebuzu šłej.
Ga na to, až běšo se kradu pśed 60 lětami załožyła w Dešnje Domowinska kupka – jadna z prědnych w cełej Dolnej Łužycy.
Ako zastojaŕ jsy jo se pilnował, na tom měsće wopomnjeńsku toflu stajiś, což jo se jomu ze zwěstkarjami naslědku raźiło.
Togodla njejo se hyšći nikomu mimo lutkow samych raźiło tam zastupiś.
Jo, samo z pšawymi žabami – ba!
Dyrdakojstwa powěsćowych figurow
sobotu, 18. januara /wezymskego
To se wě, až som ja wobjadny był.
Njeźelu jo naš wucabnik ze źiśimi tych tśich wušych rědownjow se na daloke drogowanje wudał.
Wšyknym akteram na jawišću jo se ten wjacor w Dešnje zglucyło, figuram na jawišću swój charakter daś, lěc neoliberalnemu manageroju Stromppoju, lěc »pśerěznemu« Leoju, lěc Harryjoju, [...]
Starjejše abo stare starjejše ze serbskorěcnymi znajobnosćami su wutšobne pśepšosone, na projekśe sobu źěłaś.
A wěsće sćo teke pśeběrali tak młoge stare pisma a akty w archiwach…
Togodla pśeraźijom pótajmnosć jano tomu, ako mě dajo něco k jěźi.
Nosaŕka biblioteki buźo skóro Załožba za serbski lud.
To groni, až maju how w nowem 7. lětniku tśi rědownje.
Gaž krowa jo dejała se śeliś, jo nan tak młogi raz w groźi pśenocował, aby był k pomocy, a cesto dosć jo teke musał suseda wó pomoc pšosyś.
Projekt běžy wót oktobra 2019 do decembera 2021 a jo spěchowany wót srědkow Zwězka a administrěrowany z boka MWFK pśez projektowe spěchowanje "Strukturna změna we Łužycy".
Słowjańske stawizny Holsteinskeje su warnowali něźi 300 lět dłujko.
Łopjena žywego płota tšochu krjakocu.
A to njejo było derje!
Som jogo sajźiła do šklě z wódu a jogo cysćiła.
"Buźćo wutšobnje witane!"
Se wě, až jo to kradu komplicěrowana wěc.
A ten jo musał jen z jogo 12 kilogramami (!) pón teke nosyś ceły cas!
Kupka wót staršych Hochoskich młodych luźi wokoło Lobeźic Manje co lětosa k slědnemu razoju kokota łapaś.
Wóno se pśigóźijo, až rowno źinsa (srjodu, 25. februar, zeger 18.00 w Wětošowje w nowej radnicy/Bürgerhaus), buźo dr.
Lötzsch njejo wěcej direktor Instituta za sorabistiku na uniwersiśe w Lipsku.
Wótlěwa: Marie-Luise Fryčowa, Ralf Sarodnick, Bernd Neffe, Tabea Lüpfertojc, Tobias Witke.
Bramborski krajny sejm wót wenka.
2020 maju w Žylowje wjele prědk.
Pó pśesedlenju wokoło lěto 2004 jo wóstał Siegert wejsny prědkstojaŕ, něnto wót źěla města Baršć.
Swoj 65. narodny źeń jo Johanna Ehlertowa w Holi swěśiła.
Nil jo wjelika rěka w Africe.
Som cytała, až wón pokazujo teke woglědarjam swój młyn a rozkładujo proces mlaśa – ale wuchadam wót togo, až to njecyni něnto w casach korony.
Jagarje na taki pśikaz słuchaju, dostanu ga za kuždu swinju teke mału premiju.
Wšykne sćěny z póglědnicami, z fotografijami, z wustśiganym ze starych a nowšych casopisow.
Na českem boku wjerška jo postowy amt a nejwuša stacija sedłowego lifta.
Něntejšna wustajeńca w Budyšynje jo docełego prědna a wobšyrna personalna wustajeńca Latka.
Florian a Nadja (6) wěritej se klapac pśimnuś, te derjenja njejsu mócne, ale sejźe derje a trjefiju tu gózdźowu głowku.
Cołnowanje jo se wótměło pód wósebnymi wuměnjenjami.
Kuždy raz jo jaden drugi ten wimpel njasł.
Ten hyšći chylku se smjejkoco, pón zaśěgnjo swójo woblico hejnak by jomu něchten nalał město paleńca głažk wosuchy a wón skjaržy, až rowno ten tyźeń su dostali wjelgin małko droždźejow.
Na pśikład woblacenje w warstwach.
Něcožkuli jo w nas mócne cuśa zbuźiło.
“To jo był zasej wjelgin rědny serbski swěźeń” - su byli wšykne měnjece.
Prědne seno jo było štapate a prošne
Nejwěcej smy byli z Dešnom zwězane.
Srjodu, 22. maj, zeger 19.00 buźo Bernd Pittkunings we wódaŕni (Wasserwerk) w Knorawje (Sachsendorf) na Saarbrückenskej droze 30 pśedstajiś swój program „Drahtseilakt“.
Piotr Beber jo był pólski architekt.
Se wě, až buźo to za mnjo wjelgin śěžko.
Za tym jo Statnik se zaprědka dopšašował.
Wón by 14. septembra 100 lět wordował Dešna/Dissen.
W głownem źělu programa buźo se wulicowaś tšojenje wót serbskego krala „Mato a zaguslowany mjac“, źož pójźo wó christianizaciju Serbow.
Som wuknuła, kak wužytne to źěło w rubrikach jo.
Som jogo zraniła?
W Serbskej pratyji 1929 se pišo „Žywa wjasoła młodosć jo strowa móc, zbrojte mócy to jo starstwo.“ A dalej: „Chto jo wina, gaž te mócy, to strowje, se zacasa zbroje?
Nagrawanje moderacije w Dešnje z wikarom Tobiasom Jachmannom, Christinu Kliemoweju a Christianom Matthée.
A graśe zwisujo pśecej někak z pógibowanim.
Jo zněło, ako by lod zazdaśim dosć kšuty był, pótakem górjej.
Ako zapustarje rejuju we wjažy Łužyskeje banki, wiźimy, až Sophie Rademacherojc jo sebje crjeje rozuła a rejujo bósy.
Ale za takimi motiwami pytamy pśi njom pódermo.
1777 natwarjone twarjenje dajo rědnu błośańsku historisku kulisu.
[...] luźi. „To jo to tšojenje wót žywjenja a smjerśi Jezusa – žywjenje, naźeja, smjerś a wót wumarłych górjejstawanje jo tudy namólowane“, jo rozkładował woglědarjam faraŕ Friedrich Detlef Plasan.
"Źiśi su dejali wuslěźiś, co wěźe wó Błotach a wó powěsćowych póstawach", rozkładujo Franciska Albertowa.
Wšak bóžko njejo wóstało to za šesty september planowane zarědowanje jadnučke, ako jo musało wupadnuś.
– A na tom pustem pólku rosćo a njerosćo wobsucha, ryjna tšawicka.
Tak njejo jim nic howacej wušej wóstało ako žurnje tu ryjnu rolu wobźěłaś a se pjekoriś, až by ta rola a te łuki jim wšykno to dali, což wóni k žywjenju, k zežywjenju trjebaju.
Zmakanja z wjelkami we bliskej wuglowej jamje njejsu rědke – jo šołta nam wobwěsćił.
Jano zgromadnje sćo mócne.
Za blidom bu bjatowane, a tek gaž stej se lagnułej.
Ako za někotare lěta se wrośich do domownje, gronjašo mě južo listynosaŕ, až jo Getka wóženjona.
Europska unija jo gano pód śišćom brazilskich producentow cukora wobzamknuła, až se produkcija cukoroweje rěpy wěcej njespěchujo.
Zastup jo lichy.
Wóda pada how něźi 11 metrow dłymoko.
Cłowjek stoj pśed Bogom, kótaryž se jomu pomagajucy pśiwobrośijo.
To njejsu jano kurse, seminary, pśednoski a wšake pleinairy, ale teke zgromadne ekskursije.
sćo južo raz watšu dostali? To njejo rědnje! Nic ga? Pjerwjej jo było normalne, až starjejše źiśi flinkaju.
Za suwanku, sćěnu k łazenjeju a budku ze kšyśim su na gluku pjenjeze namakali.
Na Karininyma wócyma maś spóznajo, až źowćo jeje pšašanje zewšym słyšało njejo.
Weto som to cynił, dokulaž som kśěł wěźeś, kak dłujko a w kótarem casu a z kim su wóni žywe byli.
Tak móžo pśiroda se how derje wobglědowaś, źiśam mógu se zwiski a znaśa pósrědniś, kóta rež w běgu žywjenja naźejnje njezabydnu.
Na pśepšosenje Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo stwórtk do Serbskego domu woglědał krajny raźc wokrejsa Sprjewja-Nysa Harald Altekrüger (CDU).
Weto jo naju poměr k wobyma wjelgin rozdźělny.
To by było zasłužone pśipóznaśe napśeśiwo našej młoźinje za to, co su tudy spód serbskim banarjom natwarili.
To jo góle, kenž rad spiwa.
Pór luźi wót Rowniskego wejsańskego źiwadła jo pokazało luštny kus wót Žuroc manźelskeju.
My wiźimy jano ten “płašć”.
Sobuźěłaśerje muzeja su zasadnje zawězane, aby nosyli nagubki, te woglědaŕki a woglědarje to na swójom wobchójźenju njetrjebaju, ale jim se to pórucujo.
Jo tuchylu śěžko do źiśownje, šule abo horta pśiś.
Wuknjoš powědaś wó tom, což jo śěžko wugroniś.
Toś krydnjo koncern te pjenjeze de facto dermo a njemusy wjele za to cyniś – dajo wón k wěsći.
Pósporomje tych diskusijow su nastali nowe iniciatiwy zwenka šule.
Lěc jo ju jastśeb łapił, kaž tencas Modrinku, ako jo pśileśeła z Českeje k nam?
Serbske muzikowe tradicije
Nejlěpšy rěd pśi tom stej stawny zwisk a pśijaśelski zwězk z powědarjami teje rěcy.
Pśez to maju zajmce južo dosć dobry zaśišć togo muzeja a mógu se na zakłaźe togo filma wót wjeraškow muzeja informěrowaś.
Něnto móžośo na gumijach cybaś.
Ta nanejwětša šera myš do palca kusnjo gólackoju – to zabólijo lizakoju!
Ta swajźba jo how wótmólowana.
Wón, 20lětny z Popojc, jo był kradu wjasoły: "Zapust jo wjelgin rědna wěc, to jo wjasele a tradicija, spiwanje a rejowanje".
A, což jo wósebnje wažne, cysćiš sebje zuby stawnje zajtša a wjacor?
W lěśe 1120 su wuslěźili take žrědła a južo we srjejźowěku su tam wužywali tu strowu wódu.
Ten kus pokažu balet, orchester a chor Serbskego ludowego ansambla.
Pó chyli Witko mjena: "Och, papa, njenamakajom žeden grib!"
Mały Paul Finley dej w łožyšću wót gusow spaś, kótarež su starej starjejšej doma kubłałej.
Globalizacija njejo drje pśijaśelka małych rěcnych kupkow, ale wóna jo teke šansa wuknuś wót drugich a źěłaś gromadu z nimi.
Z Engelskeje jo pśijěł luź, kenž co pisaś knigły wó serbskich nałogach, a z Bonna su wuwitali młodego luźa, kenž jo pisał samo swójo doktorske źěło wó Serbach.
We jsy, pśed cerkwju, a na kjarchobje su spiwali
Wót togo wulicyjomy pózdźej wěcej.
Tam a tenraz jo wuzwignuł, až glědajucy na globalizacije to "małe" a charakteristiske zasej wažnjejše bywa.
Wobej a J.
3. Wažnosć wědobnja za to, až jadna se pśi dalejdawanju kulturneje praksy pśecej wó transformatoriski proces.
Žycym Wam harmonisku familiju!
Togodla deje něnto w źěłowej kupce dalej wó tom pśemyslowaś, dokulaž trenaŕ ga jo ta nejwažnjejša paršona! Wó wšom tom jo było w Dešnje to grono 24. julija na pósejźenju pśedsedaŕstwa towaristwa "Serbske koparje/Wendische Auswahl" gromaźe z dalšymi aktiwnymi cłonkami.
Ale ceły swój lichotny cas jo nałožował, aby źěłał za serbstwo.
Pomagało jo slědkoju jano grozenje našogo domacnego pśewódnika ze zastojnikami a milicu.
Togodla se Lenka skoboźi – a źo z kapsneju lampu a telefonom k nanoju do piwnice.
K tomu su zastupniki zboka wugloweje jamy pśibytnym nejpjerwjej raz rozkładowali aktualne karty.
Wó tom dej wóna sama wulicowaś.
1652 bu Cazow prědny raz w starem pismje naspomnjety, do lěta 1874 jo słušał Chośebuskemu amtoju a namšu su šli do Serbskeje cerkwje w měsće.
W Barlinju se Sebastian Elikowski-Winkler k scenje „Nowa Muzika“ pśitowarišy.
Prědny kšac buźo dalejkubłanje srjejź maja.
Góspodaŕ prezentěrujo nowego woła.
Wšykne pozicije a pśimnjenja su wjelgin rědnje ilustrěrowane a dwójorěcnje pomjenjone.
Ako Mato 1859 do šule pśiźo, powěda wón jano małko nimski, pó tśich lětach šulskeje wucby móžo se južo derje nimski rozgranjaś.
Sarajewo jo stolica Bosniskeje a Hercegowiny.
A kak jo k tomu »złoźejstwu« dojšło?
Wšykne su se stajili pśeśiwo rozsuźenju zwězkowego pśedsedaŕstwa, wóni jo njerozměju.
Wót kóńca maja deje byś wažne nastawki a spise jubilara we dwěma knigłoma na pśedań.
Jo, wón jo wjelgin rědny, ale njeby był trjebny, gaby se ned pšawje rozsuźiło.
Su k tomu pśepšosyli powědarje tych pěś wuběrkow, kótarež su wuźěłali w slědnych mjasecach naraźenja k pśestrukturěrowanju serbskich institucijow.
„Rethra (pla Thietmara: Riedegost) lažy we zejmi Redarjarjow (we originalu: Riedirier).
Och, Kněžo, rownož njestatki su nam dopokazane, pomogaj źe nam twójogo mjenja dla.
Žylojski Hans Grac, pomjenjony Mjetk, bu juž drugi raz pśi zakazanem góńtwowanju pśimjety.
Kótare zwěrjeta, kenž wiźiš, wuměju lětaś?
"Naše pólske ga how jano mało kupuju", su gronili a maju naźeju, až buźo zasej wšykno normalne.
Stara Darbnja lažy w Dolnej Łužycy.
Na kuždy pad kśěło towaristwo swěźeń 2021 zasej pśewjasć .
K drugemu wóni su se teke pomagali, źož pśecej jo móžno było.
Wuslěźili su teke mjenja wšych Husańskich šołtow, a to slědk až do lěta 1883.
Doněta móžašo se jano z tym telegrafom malsno rozgranjaś, něto źo to pśez powědanje hyšći jěsnjej.
Swětłe dypki su gwězdy.
Wšykne, ako mě znaju, wěźe, až njejo to mója wašnja, se kšajźu jadnogo nadawka wótbyś.
To jo było moto sobotu dopołdnja.
Swětoznate su sawany Afriki, wósebnje Serengeti w Tansaniji.
Ten drugi politikaŕ jo był Klaus-Peter Schulze z Derbna, teke wótpósłany a zastupny cłonk parlamentariskeje pśirady Załožby za Serbski lud.
Ceptaŕ jo U.
Jaja zběrki SKC maju wusoku wuměłsku a rucnikaŕsku kwalitu.
Burske wiki zasej pśi Wušej cerkwi
Cesto su wence byli.
Ako jo skóńcnje rědnu jedłu namakał, jo wusłyšał kšasny spiw.
Dogromady jo chor 15 raz wustupił.
Rowowej kamjenja J.
Se wě, až budu teke druge dypki we tych wustawkach wobnowiś a aktualnemu stawoju pśiměriś.
»A k drugemu njeby se wu nas zawěsće derje cuła«, padnjo jomu mama do słowa. »Wóna ga jo k swójej lichosći pśiwucona.
Pśi snědanju su se pśecej zmakali.
Co bijo mimo rukowu?
Ako jo směła 1986 k swójej swójźbje w Pódwjacornej Nimskej woglědaś, jo do togo južo wjele materiala za familijowu chroniku nazběrała: "Mój śeśko z Kanady jo tenraz juž měł kompjuter, jo składował te fakty a jo je za naš wjeliki swěźeń pśigótował.
Podobnje jo to z połoženim pšawow za źiśi.
Z Lubina/Lübben. 28. septembra budu wuzwólowanja Serbskeje rady.
We srjejźi jo kśesćijańska tema.
Wódy su do pśirodnego kołoběga wódy zapśimnjone.
Z tym źe jo někak pšawje měł, weto mě mój póbědny tłusty palc hyšći źinsa cesto na to dopomina.
Město ma prědk, w Grodkojskem pśedměsće (Spremberger Vorstadt) dogromady 268 bydlenjow wótryś, a to mjazy drugim w starych „platowych domach“ na Uhlandowej a Thiemowej droze.
Konsekwentnjej su instance jadnali pla serbskich fararjow.
Teke južo tšošku natutkany wuprasnjom: »Což ty móžoš, mógu ja juž dawno!« 
A kóńc jo było z mójeju wjelikeju naźeju, až mógu rusojsku rěc tam dalej wuknuś a donawuknuś, źož se powěda.
We wustnym źělu su te dobywarje: Amira Komolkojc, Laura Johnojc, Nele Riedelojc, Simon Sperling, Nina Aschendorfojc, Emma Hapacojc, Justin Župan, Lilly Röhmerojc a Anni Norah Skolzenojc.
Zastał jo pśeśěg na dwěma wažnyma městnoma we jsy: k wótmólowanju zgromadnego zapustojskego fota pśed Žylojskeju cerkwju, a pózdźej pśi cesnem pomniku za te 40 Žylojskich za wětšy źěl serbskich muskich, kenž běchu we wójnach 1860, 1866 a 1870 wumrěli.
Grod – symbol Grodka, kenž kuždemu woglědarjeju togo rědnego dolnołužyskego města ned nadpadnjo – jo kradu stare twarjenje.
Rogow: Siegert njejo wěcej prědkstojaŕ
Wobraz jo wiźeś na swěźeńskej žurli Serbskego muzeja w Budyšynje.
W slědnem wudaśu „Nowego Casniku“ smy pisali wót Dnja wótwórjonych źuri na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Wón jo ženjony a nan jadneje źowki.
Cerkwicka wuglěda wótwenka tšochu ako depšćańska, wótnutśikach jo twarjona ako brjazyńska.
Źiśecy 1. kralik jo Laurin, kralowka Liza.
O, kake wjasele by było raz, gab wšykne se tam wiźeli zas, pód bomom tog žywjenja by sejźeli, to swěte »Aleluja« spiwali!
Z Gołkojc/Kolkwitz.
Te su luźam z blišeje wokolnosći na tom dnju wukšadnuli.
»Halo ty, som twójo tšojeńko słyšał a teke rozměł.«
Wjele luźi, źiśi tak ako dorosćone, mysle toś na swóju maś: zazwóniju na nju, pśinjasu jej struse abo wzeju ju sobu na wulět.
Kuždy ma pšawo na lichotu” jo groniła, ako by z takim kśěła charakter śoty wobwěsćiś.
Togodla su wótpósłańce teke ned wobzamknuli wobšyrnu koncepciju za žarjenje financow.
Njezjapki jo Nedo togodla zachopjeńk lěta 1951 swóju funkciju złožył a wót togo casa ako wědomnostnik – sorabist a ludowědnik – w Lipsku a Barlinju statkował.
Wupinajśo někotare gumije wokoło sudobja!
Wóni se njewupóžycaju.
Wěsće jo to w Škodowje pó wjele lětach było prědne, głownje serbske zakopowanje, ale njewěrim, až jo to było docełego prědne.
Serbske blido buźo stwórtk, 11. julija, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, 10969 Berlin.
Zaprědka su se dali do slěźenja, su wjadli dłujke rozgrona z nejstaršymi wejsanarjami.
Sobotu, 13. měrc: w Cazowje/Zahsow (młoźina a ženjone)
Se wě, až jo pśedstajenje w prědnem rěźe myslone za publikum, kenž serbsku rěc nanejmjenjej tšošku rozmějo, kaž na pśikład źiśi, kenž pó Witaj-modelu w źiśowni w Rownem a na Slěpjańskej zakładnej a srjejźnej šuli serbski wuknu.
Wót zachopjeńka pódla jo Ludowe nakładnistwo Domowina (LND).
W maju změjo dalšne take wuběźowanje.
Lěcrownož jo to małka rěc, njejo zazdaśim tak wobgrozona ako naša serbska.
Ze psom ty powědaš serbski, cogodla nic ze mnu, som jomu groniła“, jo Julia rozbuźona nam wulicowała, gaž smy jej na kóńcu šulskego lěta w Borkowach woglědali.
Rubnik z wušywanym gronkom w serbskej rěcy, napórany 1897 za cas fararja Jana Riza, napšawo wót hołtarja portret fararja Kita Panka
Derje jo, gaž jim z tymi srědkami powěsć naglědniwje pśedstajamy.
Nejdlejšy źeń – nejkrotša noc.
Klěšnikarje kśě dalej tu drastwu w cesći źaržaś a tu swajźbu pokazaś.
Gaž jo něco zachopił, pón jo něco rozymnego musało z togo wujś.
Financielne pódpěry za Załožbu za serbski lud deje se pówušyś, tak ako za druge kubłańske projekty.
Młogim jo se tak šło w tych pśisamem tśich mjasecach, źož smy byli dla teje korony zawrěte: Su pytnuli, co jim wjelgin felujo, ale rowno tak su zwěsćili, až to abo druge zewšym njetrjebaju.
Lěc ja njekśěł tam sobu gótowaś? 
Wobraz wót wirtuelnego wobejźenja pśez Dolnoserbski gymnazium na website šule.
Južo zachopjeńk apryla jo musało nalětne rěšenje w Zylowje wupadnuś, a dawjeto jo wustajenje krajnego kněžaŕstwa wjelike zarědowanja nanejmjenjej až do kóńca awgusta zakazało.
To jo take grono.
Wušej 40 lět zastoj wón ako pśedsedaŕ wósadnu radu, pśewzejo nabóžne słužby a pomaga, źož jo pomocna ruka trjeba.
Pó někotarych tyźenjach jo se pokazał dalšny problem: Hochoza jo była w pódzajtšnej Nimskej a tak za pódwjacornych wukrajnikow śěžko dojśpiś.
Młoge kategorije forumoweje diskusije su se zaběrali z Dolneju Łužycu, a tam jo zwětšego pśewažyła dolnoserbska rěc.
Źěłał jo mjazy drugim južo za Vatikan, za wšake kloštarje, za luźi we Šwicaŕskej a za wósadu we Wahrenbrücku w Dolnej Łužycy.
Kak sćo k tomu pśišli?
Dolnoserbowki na burskem marku.
Wót soboty smjeju cołnowarje we Błotach zasej regularnje póbitowaś tury z cołnom.
Po někotarych rědnych dnjach se niźi tyźeń dłujko pada, pótom se wuwjedrijo.
Akle cora stej se zasej raz wuběźowałej, chto móžo jajo nejdalej chyśiś.
"Něnt som wuspany", wětš k sebje groni.
[...] 111 epocha, doba, 113 nic nutśi, 116 ruin, rozpad, 117 to samske ako 53, 120 licba, 121 Schock serbski pisane, 122 chylu traś, 123 partnaŕ Franteka, 125 kapała NDR, 126 prepozicija, 127 muskece pśedmě, 129 njepśestawnje powědajuca, 130 dolnoserbska spiwaŕska kupka
CASNIK: Maš něnto drugu zaběru?
Wjerašk tśidnjownego swěźenja buźo njeźelu historiski pśeśěg, na kótaremž se wobźěliju cłonki towaristwow, cełe familije a jadnotliwe wobydlarje. „Pśi góźbje 500lětnego wobstaśa Drjejc comy teke prezentěrowaś swěźeńske pismo ako mału chroniku.
Město togo dajo wobswětlony bom pśi bórkojskej cerkwi rědny naglěd.
»Jo, jo«, fidlaŕ barkoco, »tam w zemi lažy wjeliki pókład serbskego krala a lutki jen wobstražuju.«
Tomu ceptarjeju se groni Klaus Gebler a wón jo gromaźe ze znatym fotografom E.
Smy tež źěłali na tak pomjenjonem 4. wuwjeźeńskem póstajenju w DDRskem casu a som napisała taku rozpšawu wó nazgónjenjach, kak to stwórte wuwjeźeńske pó-stajenje w praktiskem źěle w horśe móžoš se pśedstajiś.
Kak to gronim swójomu góleśeju?
Dalšne temy ako su byli pśedwiźone za ten wjacor, njejsu se wěcej pśepowědali.
Glědajucy na mjeńšynowe nastupnosći w Rumuńskej a Nimskej smy mógali pódobnosći ako teke rozdźěle zwěsćiś.
Mjazy nimi jo był na pśikład Uwe Rokita ze Škodowa.
Źiśi maju kuchnju.
Karina glěda kradu do Pětšoweju wócowu.
Tak pšawje pak hyšći njejsom mógał groznosć situacije póznaś.
Ja cu aktiwne luźe do seśi zwězaś a wiźim potencial wósebje na pólu kultury a turizma“, jo wóna za powěsću landrotstwa groniła.
K jogo nejwěcej znatym wobydlarjam słuša Helmut Kurjo, 84 lět stary.
Tak su wobźělniki pśišli z wšakorakich stron Nimskeje, na pśikład z Ulma, Pódstupima, z Wjerbna, z Nowego Města na Winowej droze, ze Stuttgarta a Feliksowego jazora.
Wjele jo se natwariło w tych zajźonych wěcej ako dwaźasća lětach.
wałtoru, 17. nowembra /młošnego
A my njejsmy to na warjonem swinjecem měsu wušmekowali, na kótarež smy pśecej chłošćate cakali.
Wzejśo sebje k tomu te prozne dny, a ten wužytk a to žognowanje se buźo južo namakaś.
Južo łoni jo pśedlažało nacerjenje nowego serbskego šulskego póstajenja.
Dwa dnja a dwě noce smej tak lažałej a njejsmej piłej daniž jědłej. 
 Wobej měnjaštej, až ten kapitan jo we njezwěrnosći wujěł a jich spušćił.
Teke wót posejźenjow Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny su se žedne pódłožki zgubili.
Pastyrje źachu: Dajśo nam hyś do Betlehema a hoglědaś, což jo se tšojło a což nam Kněz zjawił jo.
Smy se w Serbach zjadne, až comy swóju kulturnu a kubłańsku awtonomiju zaměrnjej nałožowaś.
14. apryla jo Serbski sejm w Mrocnej wobradował.
Rozmjej, až su dejali Nowsanarje na swóje kosty daś instalěrowaś klapy za stajanje trjebaneje wódy (Rückstauklappen) na swójich gruntach.
Na gymnaziumje se mě až dotychměst dosć derje spódoba.
Taki, ako móžo se daś wiźeś, na wjelgin dobrem niwowje, prědkbilda za druge.
Tam jo Elisabeth Wolf namólowała jogo starku stwórtego naroda, Alwine Bissowu.
Faraŕ Šwjeline "Stronine mjenja", Mukowy słownik, Wenzelowe knigły k familijowym mjenjam, .
Wo tom jo było to grono, ako su se zmakali na kóńcu awgusta w Serbskem domje cłonki pśedsedaŕstwa wjelikeje měsćańskeje Domowinskeje kupki.
Tuchylu producěrujomy dalšy nakład "Mejstarja Krabata" a Kochowych knigłow "Kšet Knut a bur Žur".
— A wón źašo k Pětkoju: Derje, ga tam pójěźomej, ale pjerwjej dejmej naju zagrodku wobźěłaś!
Wón jo słušał k tym wósobinam Dolneje Łužyce, kótarež su swójich sobucłowjekow z kulturu a žywjeńskimi wašnjami cuzych ludow wopóznawali, a to njeglědajucy na tencas regionalnje wobgranicone myslenje.
Źěkujśo se Knězoju, pśeto jo lubosny a jogo dobroś trajo nimjernje.
Mě něnto zajmujo, lěc něchten wót našych staršych maminorěcnych toś ten nałog teke znajo, abo lěc jo to pśipadna zwuconosć, ako ma snaź něco ze zelenym stwórtkom cyniś, ale nic z našymi serbskimi tradicijami.
Wšykne pšawje wjasołe zasej.
za dwě góźinje tam běštej a něto weze nejpjerwjej ten sudk ze złotom a ten kašćik z dejmantami a parlami, a akle pótom bu jomu lažej wokoło wutšoby.
Tak jo pśišło, až smy se pśi młogem graśu tšašnje waźili gaž jo dejał to daś.
W Bórkowach na pśikład jo se tencas 250 luźi schadowało na zmakanjach Herrnhutarjow.
Co gótujośo ceły źeń?
Tak ako łoni dostanjo wón lětosa 20.000 euro z wokrejsnego etata.
Chtož ma nejwěcej kwětkow na swójom jajku, smějo se jajko wześ.
Teke Wilfrid Baronik, na kótaregož póla na „Hutungu“ pśi bórkojskej głownej šoseji, ned za Błośańskeju termu, su to kulkikopanje pó tradicionalnem nałogu z ruku a stareju techniku pokazali, jo był spokojom ze žnjami.
Ta 66lětna jo mimo togo material k serbskim nałogam w Kórjenju wobchowała.
Gelnhausen jo město w Hesseńskej.
Teke Ana jo se chachała a jo sebje jaden nalała.
Słyš mójo módlenje, Kněžo, a rozměj mójo kśikanje a njemjelc k mójim łdzam.
Z tymi pjenjezymi mógu zastojarje źiśownjow za cas kursa někogo drugego pśistajiś, a stakim jo naźeja, až budu móc dłujki a intensiwny kurs pśewjasć.
To jo teke cyniła.
Rědowane jo graśe do wšakich lekcijow.
Měto Nowak-Njechorński jo był Gornoserb - jaden „hajak”, ako jo pśecej gronił.
Johannes Šylka jo był glucny, až jo muzeum něnto tak daloko, až mógu luźe do njogo woglědaś.
Samo pśi źiśach w našej familiji se to pšašamy.
Źinsa nas elektriske aparaty wšuźi wobdawaju.
Wótśišć griba Naša starka jo w nazymje rada do gribow chójźiła.
Błośańska noc powěsćow w Bórkowach ze Serbskim ludowym ansamblom
Ideja towaristwa Sprjewica jo originelna, něnto jo trjeba zwěstkarje pytaś“, jo groniła 82lětna woglědaŕka prezentacije Brigitte Broschowa z Łaza.
Namšaŕska drastwa Mósćanaŕkow jo źinsa samsna ako w Dešnje, Depsku a drugich jsach srjejźneje Dolneje Łužyce.
Günter Zeleńk, pśedsedaŕ Janšojskeje
Tam jo to dłujko špatnje wuglědało, až to drogowanje njebuźo se wótměś móc, ale mjaztym jo to jasno – my móžomy tam dojěś.
W Jena-Lobeda som pón dwě lěśe študěrowała, nježlic som změniła k Humboldtowej uniwersiśe w Barlinju.
Dalšna droga jo jogo wjadła pśez wšake šule a chory.
Gaž su pón zgónili, až how kóńc awgusta buźo Serbski ludowy ansambel wustupiś, su wšake ned gronili: Škóda, až njamóžomy to sobu dolabowaś, to buźo wěsće wjelgin rědna wěc pśed teju historiskeju kulisu.
Cytaŕ jo pśez to wěcej zgónił wó Dolnej Łužycy.
Hanzo jo popadnuł banju a bratša tśi raz z wódu woblał.
Pernak, pśedsedaŕ dolnołužyskeje Maśice Serbskeje, jo na to pokazał, až jo w Janšojcach wjele „słyńca” na serbskem polu.
Z Lipjeckom som pón měł jano hyšći jaden kontakt.
K tomu su pśedawali słodkosći.
 — Och, ten bom njeběšo za ten cas raza pódrubany a by Robinson spokojom był, gaby za jogo myslu we tśich abo styrich lětach swój cołn gótowy měł. 
Na małem naměsće z ortodoksneju cerkwicku jsy z mjenim Mikro Papigko jo se pó dwě góźinje trajucej jězbje asfaltowa droga njezjapki kóńcyła.
Z teje kupki su jogo 1954 wustarcyli, jogo wašnju mólowanja ga su za dekadentne měli, wón njejo kśěł se pó idealach socialistiskego realizma měś.
Za njen su wóni dostali 1.500.000 euro na dwě lěśe wót Nimskego zwězka (Bund), z „gjarnca za malsne statki“, ako słuže tej wuwołanej strukturnej změnje.
A šym dłymjej su wóni se z teju temu zaběrali, šym wěcej spódobanja su na njom měli.
Šmyt a Hans Gahler jim gronili.
Pó lěśe 1957 ga běšo ten rědny nałog wusnuł, w lěśe 1979 – pśed 40 lětami – su młode luźe jen zasej wótžywili.
Kijašk mlaca abo wobduwki se kuźeri, gaž wordujo zestśigany.
Jatšowne spiwanje jo było pśed cerkwjami.
Na dobrej, płodnej zemi Błotow jo se wósebnje derje raźił ten lan.
EUROPEADA 2020 se wótmějo w stronach w Korutańskej, źož jo žywa teke jadna mjeńšyna – ga korutańske Słowjeny, to groni pśi granicy k Słowjeńskej.
Graśa za luštne domacne zaběry Lustige Haushaltsspiele žrědło.
Pětko lězešo pomałem za nim, z wubójanim dla rogatego zwěrjeśa. 
To se wě, až su byli na kóńcu pón wšykne narske, kak su wótrěznuli na lětosnej olympiaźe.
Nejpjerwjej smy gronili, až jano nabóžnina njebuźo, ale to spiwanje jo ga wence a dej weto byś.
Hynac ako druge wjelike zwěrjeta njamógu wóni ze swójim krotkim jězykom to žrěbje na suche lizaś.
Wón jo měnił, až kśě namakaś rozwězanje za muzej Dešno.
Dla cog’ nic!
Jadne, ako mógu take nic lažke rozsuźenje Miłoraskich rozjasniś, stej Noackojc manźelskej.
Mimo togo dajo sekciju za judo a lažkoatletiku.
Namša na Serbskem ewangelskem cerkwinem dnju; Program za cełu familiju: [...]
Brjazyńska šula jo něnto wó jadnu atrakciju bogatša.
Nět lězešo ten cłowjek póstyricu k njomu, połožy swóju głowu k zemi, pśimje Robinsonowu nogu a staji ju sebje do tyła; z tym kśěšo pokazaś, až co jogo škloba byś. 
Na Lědach/Lehde w Błotach pśi Lubnjowje namakajoš Sueski kanal a w lěśe 1925 natwarjonu kafejownju "Cafe Venedig".
Pon smy na wšyknych styrich w tych gusćinach lězli, aby je namakali.
Z pomocu billardowego kija a tśich kulow dej grajaŕ tak wjele »drjewkow« ako móžno pówaliś. ›To ga jo lažko!‹, buźo něnto wótery se mysliś.
How wopšawdu dožywijoš, až a kak se nalěto zachopijo!
Jano to licy.
Jen se wě teke starjejše wužywaju, kenž pytaju za swóje źiśi w swójej jsy abo swójom měsće dobru źiśownju abo kenž kśě wěcej informacijow wó źiśowni měś, do kótarejež jich źiśi južo chójźe.
Klapjom do jeje źuri.
Serbski ludowy ansambel jo "Chtož se zwažyjo, tomu se raźijo"we Hochozy, Chóśebuzu a w Nowej Niwje pokazał.
Na pśikład pśi spěchowanju nic rowno lažkego burskego źěła na Lipjem a na Lědach.
Pózdźej Serbiska a Bulgarska stej se wótměnjałej pśi wobkněženju Skopje.
Źinsa w Gołkojcach žedna »Haußigowa kana« wěcej zeźaržana njejo.
Serbow jo tam zastupowała znata folklorna kupka “Sprjewjany” z Budyšyna, a wóna jo tam zespiwała serbske ludowe štucki.
Ale za to maju swójsku hymnu, ako se dalej dawa wót generacije do generacije, a se wě głosnje se spiwa pśi zapusće.
Wuwześe płaśi, gaž we jadnom wokrejsu jo wěsta licba luźi, kótarež jo inficěrowana z korona-wirusom.
Kak lubo how jo!
Powědar wuknikow William Janhoefer (nalěwo) ze swójima zastupnikoma Sandra Häntschelojc z rědownje 9c a Julian Malekki z rědownje 9w.
Wšykne su wobźiwowali to pśewšo lube góletko.
Góle se wupytajo małku kórtku zacuśow, kenž wótpowědujo jogo aktualnemu emocionalnemu stawoju.
Wo takich wucynkach pcołkowego mjoda su južo wucone dawnych casow - ako na pśikład Aristoteles, Pytagoras abo Galenus - pisali.
Ludwig Martin Jetschke jo tu online-wósadu załožył, wóna ma wochylu jadnab 490 cłonkow.
Lud, kenž pó jśmě chójźi, wiźi wjelike swětło, a nad tymi, kenž w śamnej zemi bydle, swěśi se bytšo. Jez 9,2
Pśez pśestrukturěrowanje uniwersity w lěśe 1992 su Janu Šołćinu kšuśe pśistajili ako wědomnostnu sobuźěłaśeŕku a wjednicu rěcnego lektorata.
Woglědarjam wón wóstanjo ako rozluštujucy bóśonowy pśewóźowaŕ z Dešna w spomnjeśu.
»Njedej śi na škódu byś«, jo se smjejkotał cuzbnik.
Gaž jěźomy z Chośebuza do Gubina, cytamy w měsće pšawje Chośebuz a pó droze „Nowa Wjas”.
Mjazy drugim mam lětosa wótglědanje, nogu stajiś na wjerch nejwušeje góry Alpow Mont Blanc.
Bójazń běšo wjele mjeńša; wón stanu, zebra swóju broń a źěšo spěšnje domoj.
Strukturna změna: spěchowanje něnto
Chor ansambla jo teke 400 lět stary, znaty, we Žylowje wjelgin woblubowany spiw zgłosył.
Franciska Astowa jo pśecej pódla, gaž jadna kobyła póroźujo, a wóna ju pódpěra.
Te źiśi su wordowali naprědk pšosone a su pśi hołtarju zaswěśili swěcku.
Aby cołnarjam a turistikarjam gódne serbske informacije k dispoziciji stajili.
Jogo byśe jo tam, źož wejsna droga se roznogaśi.
Wótmólowane luźe dostanu "Model-Release-dogrono".
Akle pótom dej se dalej mysliś. „Což njejźo, jo šulski centrum mimo wuknikow“, jo wón pódšmarnuł.
Ako źiwadłowe graśe jo serbske młoźinske źiwadło pśi NSLŹ w Budyšynje 1990/91 wulicowańko pśedstajiło, za jawišćo pśigótowane wót Benedikta Dyrlicha.
Jich rewěry su wjelike.
Až se jima to wótwabjenje raźiło njejo, jo mója gluka, howac ju žednje póznał njeby, a toś swěśimej 2020, gaž žywjenje nama to pśizwólijo, dejmantnu swajźbu.
Wšykno naraz njejźo, jo kněžaŕstwo měniło.
Wostań pśi mnjo, až njeby se zgubiła", napomina maś Ninu."
»Co ty coš?
»Njocoš źěl mójogo domcyka byś?«
d krotkim jo wujšeł prědny zešywk Lětopisa 2020. Na něźi 150 bokach pśedstajaju se tenraz zwětšego temy z blišych a dalšnych stawiznow Dolnych Serbow.
Jo cas, až je wótbydnu! 
Pśisłucharje - jich jo było něźi 40 z Chośebuza, Borkow a z Gorneje Łužyce - su pśi tom zgónili teke wšake, což dotychměst hyšći tak znate było njejo.
Dalšna sekcija towaristwa jo pjacenje – něco za tych, ako rad pjaku klěb a tykańc w tradicionelnem pjacu.
Wón bydli we Wjerbnje.
Dolnoserbska zakładna šula
... źož Nadine Adamowa jo jeju wjadła.
Wjednica chora, Walburga Wałdźic, jo tek w jazzowej scenje znata.
Serbski ludowy ansambel, serbske wuměłce a wědomnostniki su w Barlinju z dobrym wuspěchom wustupili a wustajili.
Jano jadno stajnišćo pśi rěpikowem pólu jo pitśku dalej wót jogo doma.
W zajźonych lětach jo mjazy drugim wustajiła w Budyšynje, Barlinju, Hornikecach, Žylowje a w českem Varnsdorfje.
Na někaki part jo se zalubowała do tych rědnych a lubych zwěrjetow.
To planowane pśetwarjenje dej 746.000 euro płaśeś a buźo nejskerjej až do měrca 2021 traś.
W mjazycasu źo zběranje datow dalej na ten part, až powědarje a powědaŕki mógu se wobźěliś na online-napšašowanju – ten napšašnik wobstoj wót srjejźi oktobra – w ramiku togo projekta.
Až wón jo take nadawki dostał, jo pak pór lět trało.
Južo pśed załoženim šlodaŕnje jo Doris Heinzowa wót lěta 1979 we žylojskej šuli nawjedowała kurs za źiśi.
Bog źejo: Wołaj se ku mnjo w nuzy; ga cu śi humóc, a ty dejš mě cesćiś.
Gaž cośo pórucenja něnt juž měś, móžośo je elektroniski a teke we wězanej formje na napšašowanje w ABC dostaś.
A to nic jano w góli, ale źělnje teke w gumnach a na dwórach.
Ale som źe Wam gronił, až dejśo z nim do zwěrjeńca hyś!
Rozwězanje: »Žeden tšach«, změrujo gójc mału Katarinu.
Mjazy pśiglědowarjami z togo Chośebuskego měsćańskego źěla jo było teke wjele cuzych z bliskeje wokoliny.
Z pomocu koleginy Marje Rječkojc, kótaraž jo pó wójnje we Wrocławju studowała, smej pór dnjow pózdźej wótegrono napisałej.
Epistel jo cytał Turjański cerkwjeńc Ernst Mucha.
Howac se graśe tak grajo ako górjejce wopisowane.
Na fotografiji: Nowak jo krydnuł wót nich tašu z dolnonimskim napismom pódarjonu.
Fonetika Tokpisinšćiny jo jadnorjejša ako ta engelšćiny.
Z Gołkojc/Kolkwitz. „Pśiźoš mjasec pśejěsno“, jo groniła Casnikoju nowa serbska zagronita w Gołkojcach.
To jo Casnikoju k wěsći dała promštowka Ulrike Menzelowa.
Zeleznica jo wó planach informěrowała a wjele bergarjow njejo spokojom
Wolfgang Schichan z Bórkow - 12.07. (48 lět)
Źiśi su byli wjelgin narske, su awtorku za rědne wulicowańka chwalili a se ju pón teke wjele pšašali. 10 knigłow su se wukniki ten źeń kupili a se pón dali wót awtorki signěrowaś.
A nejskerjej buźośo se derje z nim rozgranjaś, wón ga jo, pśipódla gronjone, teke wjelgin pśijazny a wótwórjony luź.
Ten nowy NOWY CASNIK jo wjelgin dobra wěc!
Wóna jo w nowej zběrce Grimmojc bajkow z titlom "Cerwjenawka a druge bajki".
Měchowa kista jo pśi kuždem pógibnjenju młyńskego prasnuła do sćěny a tak jo se namakało kradu luźece wujasnjenje za rjapotanje.
Do togo tak pomjenjonego kšutego jědra licy połojca młoźiny.
ROZGRONO TYŹENJA
Jirkov jo město w Českej we wokrejsu Chomutov w Ústeckeje kraje.
Prědne wudaśe tyźenika Nowy Casnik ako organ Domowiny jo se śišćało 5. měrc 1955.
Togodla smy pšašali zagronite wótbywańskego wótźělenja LND, co jo se w tom prědnem kradu źiwnem běrtyllěśe na pśedani pśeměniło.
Ducy pó Łužycy
Ako jo něnt tak daloko było a my smy tam cakali a se za cołnoma rozglědowali, su nam w recepciji gronili: Cołna cakatej na was w Lubinje, 8 km wót tudy.
To płaśi za luźi ze wšyknych krajow a kontinentow.
Wětšy źěl wobrazow chowa pla sebje we wjelikich mapach.
"Pśestańtej plišćowaś kostimy wumysliś, fajn graś a ceły źeń chłošćiś!"
To dej byś za wšych wósebne pśechwatanje.
Z wuwześim górnoserbšćiny, madagaskaršćiny a walizišćiny su za wše rěcy teke pšawopisne pakśiki.
Lodka, ako jo tak ako pśecej zasej pśigótowała, pak ma naźeju, až snaź wót decembra ten, ako to co, ju woglědaś móžo.
Nejstaršy delegat jo był tenraz Erich Šwarc z Prizarskich Borkow a nejmłodša Corinna Lehmannojc z Turnowa.
Hyšći źinsa se žedne wjelgin rad na ten wulět dopominaju.
Togodla njama wěcej zmysła, až dalej se palim.
Cogodla nic, to pšaša
Wěsćo cogodla?
Dešańske zastupniki ga su južo pśi tom wobspomnjetem wobzamknjenju pśipowěźeli, až njamaju prědk te kosty pśewześ.
Wuchack pśiźo na pólo.
Gorjańska młoźina co měś swój zapust.
Zespominajucy dej se wuzwignuś: Něga, wósebnje pak pó nowozałoženju towaristwa jo dolnoserbska rěc kšuty wobstatk zarědowanjow w Górnej Łužycy, rownocasnje ako jo to górnoserbska rěc na pś. na głownych zgromaźinach Maśice Serbskeje.
Filmowy festiwal
Kšupy se pśecej mócnjej na zemju sypju.
Pśitwaŕ na brjazyńsku zakładnu šulu "Mato Kosyk" póstupujo.
Gaž maju luźe plona w domje, źo jo wón žywy?
Ten mjeńšynowy pasus dej zněś: "Stat glěda a cesći identitu domorodnych mjeńšynow a ludowych kupkow, kótarež su w Nimskej pśipóznate pśez ramowe wujadnanje Rady Europy k šćitu narodnych mjeńšynow".
Zwigniśo głowu pómałem a glědajśo do njebja, wócy źotej sobu.
Teke jagarje w serbskich jsach Dolneje Łužyce su pšosone, jo, samo napominane, hejnak njemudrje stśělaś źiwjaki, źiwe swinje.
Te ga maju se za wětšy źěl wjelgin śěžko – wóseb nje z tym, až mógu teke mloko, žyto, kulki a druge produkty wótbyś.
Ceła klima móžo se malsnje změniś a pśiroda chopi se woboraś.
Kšute mroze njejsu nam wěšćone, lěbda raz pód pěś stopnjami pód nulu.
Wutšobny źěk za to, a redakcija by se wjaseliła, gaby teke druge cytarje nam gronili abo pisali, gaž smy z našeju dolnoserbskeju rěcu zgrěšyli.
»To njetrjebaśo měś žednogo tšacha«, jo góspoza groniła.
Poměr k domowni we małem (Łužyca) a wětšem ramiku (Europa) twóri geografiski ramik.
Což na jogo cedliku stoj, na to se pótom pśewoblaco.
Na tom źěle jo teke Georg Sauerwein ako sobuźěłaśeŕ LMS wobźělony był. (Jomu serbski Juro Surowin gronimy.
Ceptaŕ Uwe Gutšmidt a faraŕ na wuměńku Klaus Lischewsky pśepšosyjotej wšykne luźe, ako raźi serbski se rozgranjaju, na zgromadne kafejpiśe.
K tomu njejo M.
Skóro buźo w głownem wustawadlišću w Bórkowach wjelika tofla z 18 rybami, kenž su žywe w Błotach.
Spiwaś buźo Janšojski chor.
Pónjeźele, 23. měrca, se zmakajo zeger 15.30 serbska góletkowa kupka we „Familientreff “ (Dom „Oase 99“, Jahnplatz 1, 1. etaža).
Ned su teke w Drjowku rěd za wobźěłanje lana pó rědu zestajali, tak ako su to we Janšojcach wiźeli.
To pak naju njejo starało.
Něźi 1,3 milion euro jo za to pśedwiźonych.
Muse se cele kšuśe źaržaś, howacej z boma padnu.
Co cyni?
Wóni pśestupuju stawnje wót jadneje nogi na drugu.
Jomu su felowali hyšći jasne kriterije a standardy, ako dejmy teke z licbami pódmurjowaś.
Pśi pśewrośe jo musała Heidemarie Rychtarjowa zas se pśeorientěrowaś.
 Swójej tužycy a starosći pak staji wón sam granicu z tym, až na Boga dopomnje a kjarliž spiwa; spiwajucy źěšo domoj. 
Wrocław jo nejwětše město a historiska stolica Šlazyńskeje.
Slědkoju som gronił: »Něnt pak mamy dosć, wacej njamóžomy płachtu wěc zawězaś.«
Prezidium Domowiny jo na swójom pósejźenju 6. měrca we Wórjejcach wabił za kandidaturu za prezidium FUEN, Federalistiskeje unije europskich narodnych mjeńšynow.
Pśisamem se mógała jabeŕ pomjenjowaś, mimo schodowego wobłoženja.
Smy direktnje k serbskim luźam dojěli, aby wót nich tu wejsańsku serbsku rěc słyšali a rědne serbske wótpołdnjo zwenka šule dožywili.
Pozawnowy chor Dešno-Strjažow jo tšubił jatšownu namšu wjelgin wjasołu muziku.
Głowny motiw za to jo wótpóranje bědy był, kótarež su se ze financielnych pśicynow abo ze towarišnostneje stigmatizěrowanja wuwili.
W Awstriskej ga su pampugi južo někotare sto lět pśed njeju znate byli.
To pšašanje wóstanjo, chto dejał jen pisaś.
Wón jo był taki zanurjony do swójogo wónoźenja, až njejo naju pśiźenje docełego wumarkował.
Wěmy, až grajośo ze swójimi źiśimi w źiśowni wjele dalšnych rědnych graśow – a jolic maśo abo sćo měli z nimi wósebne wuspěchy pśi pósrědnjenju serbšćiny – by se wjaselili, gaby wó swójich nazgónjenjach něco napisali.
Domownja Marije Sophije jo Spessart, "źiwy lěs" pomjenjony.
Na wobradowanju su se wobźělili zastupniki jano dweju frakcijowu: Lěwice a FDP.
Pódla su byli jadnaŕ GWC dr.
Buźo strukturna změna tež na tom pólu móžna?
Pśi tej góźbje jo wón dostał list z glukužycenjami wót nimskego prezidenta Franka Waltera Steineiera.
Som pśecej sam był w mójom rožku.
Wótergi som pśi wugranjanju słowa »amen« móje žycenja juž zabył, kótarež su mě do bjatowanja pógónili.
Wótleśeś smy dejali z Lipska, ale rowno w tom casu jo nad městom a lětanišćom taka kurjawa wisała, až lětadło startowaś njejo mógało.
Te zelezowe gózdźe su skóro byli zarzate a pór lět pózdźej su prědne śibery padali wót kšywa.
A skóro jo było jasne: My cynimy dalej!
Gmejna jo kupiła gumno za Tylcyc dwórom.
K nadawkam wjednice ga słuša teke wšake druge.
Ašchabad ma něźi milion wobydlarjow.
Wukubłanych dolnoserbskich žurnalistow pak njejo tencas było, a teke w Górnej Łužycy jo žurnalistiski dorost se akle wuwucował.
Z małym mustwom su se wobźělili sobotu na turněrje w Łužyskej hali wó pokal LEAG.
Ja naraźijom: Grunty DSG z Bramborskeje wurědowaś a pón Sakskej pśirědowaś, pśibiś.
"To jo wjelgin škóda, dokulaž to jo malsnje šło, jo była njekomplicěrowana wašnja komunikacije z wuknikami".
Druge su měnili, až Domowina dej dobyś wěcej młoźiny kaž teke politiskeje kompetence.
Tak wulicujo Sieglinde Sackowa pśi "Egyptojskej stupnicy", až rowno pśi tej stupnicy jo raz mrojowišćo było.
"Och, my smy wšykne zgubjone, Bóžy błysk jo do prědnego sćažora derił a srědny sćažor stoj tež chlimpaty.
Ceptarka něnto zgromadnje z Abecejom wó tom pśemyslujo, za sekundarne schojźeńki I a II wósebne wucbnice ”Serbske wuměłstwo” naźěłaś.
To jo alarměrujuce znamje!
Absolwentam dej se pó zakóńconem wukubłanju pórucyś intensiwny kurs serbskeje rěcy pla WITAJ-centruma.
Wót togo su how kaž w tegdejšych casach, ako te huraske stare śoty su hyšći burske chójźili a teke serbowali, klěb wupjakli za wjelike swěźenja, kótarež tuchylu se wótměś njesměju.
Jakuba, wótměwaju se how hyšći namše.
Wón buźo zaměrnje woglědarje wabiś
A cłowjek da kuždemu jogo mě.
Bog, spominaj na swój lud, kótaryž sy něga pśiwzeł a sebje k derbstwu humógł.
Wón jo se južo dawno do głowy sajźił, až buźo historiju zapusta we jsy znatu cyniś.
Krotko-źěło hyšći njejo zrědowane w tarifowem dogronje krajneje cerkwje, take regule kśě něnto wujadnaś.
Pśeśiwo tomu jo se ga nan cas žywjenja woborał.
Staty na Balkanje su Albańska, Bulgarska, Bosniska-Hercegowinska, Chorwatska, Carna Góra, Grichiska, Kosowo, Pódpołnocna Makedońska a Serbiska.
Tencas jo na najsy stojał jano drjewjany torm.
Co se tšoj w našych wósadach? Cytajśo cerkwine powěsći ze Złego Komorowa, Kórjenja a Mósta.
Kuždy tych tśoch partnarjow togo projekta pśewzejo wšake źělne wobłuki w tom projekśe.
Sroka glěda.
Jano w Lubnjowje jo se pógrimało.
W 47 wobrazach su pokazali to žywjenje pjerwjej we tych stronach.
Cele blisko banjawy stoj rědny rjaschenowy bom.
Tencas wucabnikojske myto jo wobstojało z naturalijow a šulskich pjenjeze.
Kajakowanje pó serbskej Sprjewi jo trało źewjeś dnjow a jo dokóńcowało slědnu sobotu połdnjo.
1918-20 Freikorps we Westfaliskej a Weimarje
Skóńcnje se zasej wulichujo.
Pótakem na kuždem jadnotliwcu lažy, až orchester dosegnjo wusoki niwow.
Pśi kótarych góźbach źinsa hyšći serbski powědaš?
jěźny rěd, talarje a bjacharje z plasty a papy njebudu wužywaś,
Ju dla togo wuzwignjom, dokulaž jo z wjele entuziazmom a z pomocu drugich pśewzeła něgajšnu lodu a wutwarili su tam wjelgin rědny a spódobny wejsny centrum, źož mógu luźe se zmakaś a wulicowaś.
Pśipódla studěrowašo hyšći muzikowu wědomnosć, wuměłske stawizny a architekturu na barlinskej Techniskej uniwersiśe, což běšo za njogo wažne we zwisku z formu a materialom w muzice.
Sobuźěłaśerje pśedstajiju swóje nejlubše twóŕby.
Mój nadawk jo wuslěźiś, kak nastawa kulturne derbstwo, gaž zwězuju luźe wěste aspekty zajźonosći z rumom a gaž wuwijaju na taki part regionalne identity.
Cerkwinski zwěrowaś dał je se pórik slědnu sobotu w Tšupcańskej Schinkelowej cerkwi.
Do póstolki ned njejźomy, na našu bajku cakamy, ty wšak chylku hyšći maš.
Gaž jo se pśeliš wjele sněga najšło, njejo mógał nichten na Lipje dojś.
W tych jadnanjach se mě jaden zagronity raz pšaša: »Wěš ty zapšawym, co tebje grozyło by, gaby se wuknikam pśi tom śěžkem źěle něco stało?
Wobźěliś mógu se dorosćone a źiśi wót 12 lět.
Njejsu how wše rěcne wósebnosći pśedstajone, ale zajmowany cytaŕ buźo zawěsće sam hyšći wěcej namakaś.
Po rejtowanju jo šło z muziku do zala na rejowanje.
Teke z Radowize su sobu byli w Leopoldovje.
Wino ze semjenja kopśiwow pomoga pśeśiwo znamjenjam starstwa
Kraj-město-kraj – wuměłska zběrka rbb
Tam su se w serbskej rěcy witali.
Ze 27 porami jo był młoźinski zapustojski pśeśěg w Nowej Jsy bejnje dłujki.
Tema doktorskego źěła jo była „Rěc Jakuba Barta-Ćišinskego.
A ako wóna njereagěrujo, pśikažo: »Pótakem, ruce górjej«, a pśimjejo gumijowy pas, kenž dešćowy płašć nad jeje wuskima kłudoma spina.
Pśed krotkim su teke tam „rěcnu šulu“ wótcynili.
Wšake wukładowanja abo citaty awtorki, k eksemplu což wejsne mjenja nastupa, njemakaju se ze źinsajšnym wěźenim slěźarjow.
Pěś mjasecow dłujko su wóni w našych stronach se njemudrili.
Su se dojadnali 7. maja na to, až dej se LND hyšći wěcej ako doněnta do směra crossmedialnje publicěrujucego nakładnistwa wuwijaś.
Na jadnu wěcku pak by w pśichoźe glědał.
Tak se chapja wóda gibaś a pśez to cołnik se doprědka sunjo.
Nan: Ako mějaštej Robinson a Pětko k witśemu wšykno derje pśigótowane, źěštej spat. 
Teke wuběgowanja pó spěšnosći su se spěchowali.
A my Serby pominamy za nas swětły pśichod.
Nalěwo wiźiśo Měsćańsku wokolicu (Stadtring), blisko njeje te nowe hale a w srjejźi ten carny flak - to jo nowy gat.
Jano z kondomom!
Serbske mjenja tšugow na wustawadlišću
SMILE projekt za rewitalizaciju rěcow
Tak jo mě to Nugojc Ana wulicowała.
A za wobswět gótujomy z tym teke něco: W crjejowej kremje su gadowate maśizny, wóleje we łupinje pak njejsu škódne.
Nawuknuł som tegdy, až dejš wódu wótwarjonych smaržow pśecej wótlaś.
Jolic pak jo z Kölna a wjele wó riskantnych wobšudnistwach z pjenjezymi wě, jogo naraz kuždy rozmějo a wšykne we jśpě womjelknu.
Ma slědowaś zymicka z pitśku nowym sněgom.
Wopšawdnu złotu dobu pak njejo sonet wěcej dojśpił.
To zabijanje pak musy měś kóńc.
"Šybałk, kótaryž pśi tom złe mysli ma, gaž gótujo zarědowanje w lěśojskej pawzy."
Wóni su pśewažnje kśesćijanje.
Wjelgin wjele luźi se ten wjeliki ruš woglědujo, někak 1,5 milionow.
"Co se how twari?!", njejo jano wón se pšašał.
Njebój se, Cion.
K tomu smy my wuwołali", rozkładujo Katja Hoffmannowa, zastupna šołtowka Dešna.
Wuškowne pjenjeze su pó jogo wóli pśecej šli na dolnoserbsku Maśicu Serbsku a na Serbski dom w Budyšynje.
W tom samem numerje Nowego Casnika pak teke cytamy »Dolna Łužyca dosta swóju Centralnu šulu za serbsku rěc«.
Budu teke napóraś tunel wudram a žabam.
Gmejnske zastupnistwo Dešno-Strjažow kažo wobydlarjam wobeju jsowu na zjawne pósejźenje.
Ale šym dlej bur Žur na kšeta Knuta łaka, śim wěcej jomu ruce bólitej.
Pśed jěźu wěrcujomy polewanku hyšći raz ze solu, pjepjerjom a muskatom.
To, rozmjej, jo karasel.
w Janšojcach jo wótrosł a do šule chójźił
Ale ja mógu se ruce wobmyś.
Su dalej chwatali do Brjazyny, do tamneje cerkwje.
Partaja njoco z drugimi serbskimi organizacijami a towaristwami konkurěrowaś, wóna pśepšosujo wše interesěrowane wobydlarje do aktiwnego źěła k lěpšemu Łužyce.
Wšykne źiśi rejuju pó rumnosći.
Karina se teke sobu smjejo.
Tam smy wuknuli militarne strategije a taktiki.
Bury z wólecymi pśěgami su śěgnuli wóze pśekupowarjow, kótarež su ducy byli na "Salzstraße", pśez pśejězd rěki.
Te pak njejsu nimski wuměli a njejsu pšawje rozměli, co wón co.
Wóno jo měło jadnab źaseś milionow cłonkow a jo było nejžwažnjejša móc pla politiskich transformacijow w Pólskej.
Muzej jo wótwórjony wałtoru do pětka zeger 10.00-15.00.
Hyšći njewěmy, lěc derje dojźomy.
Naglědne kórty wabje kólasarjow a wandrarjow k wustaśu.
Apelěrowała jo šołtowka – tak ako teke druge – na duch zgromadnosći we jsy.
Cytanje stej Lubina Žurowa a Jaroslav Pukać muzikaliski wobrubiłej.
We tej bajce jo dejała jadna kněžna sedym zgłow wušyś, aby serbskemu kraloju zmóžniła znak pśiś.
Wuměnjenja za pśistajenje su:
Něgajšne wukniki a kursisty budu se wjaseliś, głos swójog ceptarja słuchaś.
Móje mušle drje su rědne byli.
Wažne jo, až se zgromadnje ze źiśimi knigły woglědajośo a k nim wulicujośo.
Něnto teke wěm, kótare kostimy sebje za zapust zešyjomy.
Buźo to zgromadny projekt za wokrejse Sprjewja-Nysa, Dubja-Błota a Odra-Sprjewja.
We weršu 7 groni Jezus: »Ja som te źurja tych wójc«.
Ja sejźim how wěsće na zemi a njamóžom padaś.
Jadnasćo lět jo Erich Wojto był ducy pó Dolnej, srjejźnej a pak casy teke Górnej Łužycy.
Ako pójědłej běštej, stupištej na 107 swójo spławadło a jěźeštej k swójej kupje a wustupištej na kraj, a Pětko kśěšo něto rad wěźeś, zac to wšykno jo, což běštej dobyłej. 
Redakciska komisija dej něto wó stojnišću Domowiny wótgłosowaś.
Dwě lěśe pó zakwatěrowanju w Lubnjowje jo ten nowy Lubnjowaŕ dopokazał, až pisanje młogu tužnu mysl zaženjo.
Jo to grono snaź wusměšowanje cłowjeka w nuzy?
Doreen Schiemencowa jo akle pór tyźenjow, wót 1. měrca, tam zagronita za nastupnosći Serbow.
Wikipedija jo mjazynarodny projekt, kenž co zestajiś lichotnu encyklopediju we formje seśowego boka, kótaregož nastawki se njepósrědnje wobźěłaś mógu .
"Za wuknjenje kradu pśikładneje serbšćiny dajo dosć žrědłow, ale wšykne zwisuju jano z tradiciju a nałogami.
Běźe se z wicharjom.
A kak daloko měniśo, až běšo jogo cołn gótowy?
Wóna jo glucna, gaž jim swóje interpretaciske zacuśa pósrědnja a jich wjeźo k wusokemu wuměłskemu wugbaśeju.
Wy njedejśo zlěbgoźiś daniž ryjnego, daniž husokego.
Lětosa wěnujo se wóna błośańska pratyja (zwětšego w nimskej rěcy) zeleznicy.
"Žyto jo dosć suche, njejsmy jo dodatnje sušyli.
Srjodu, 15. nowembra, wustupijo Borkojska domowniska kupka we wejsańskem reha-centrumje (19.00).
Pla Miethojc pjakarja pjaku jatšowne guski.
A pón hyšći jadna mała pšosba, pśizjawśo se na kuždy pad pód 0355 792829 korony dla, aby mógali wšo derje planowaś.
Pśi cesnej reji su se te tśi krale Anju Bergojc a Karinu a Sindy Hermanojc za kralowku wupytali…
Ja mólujom pśecej a wšuźi, wódnjo a w nocy".
Górjańske Domowinarje su pokazali to zabijanje kokota, w kórbiku sobu njasli žywego kokota.
Do togo słuša, to se wě, teke wšo to, což Serby maju - kšasnu kulturu, rědnu rěc a bogate tradicije.
Na kóńcu se profesor jano pšaša: Jo to wšykno?
Źo pak jo maś?
Ga něco, což jo pokazało a teke skšuśiło jadnotu, zgromadnosć Serbow w Dolnej a Górnej Łužycy.
Gaž sy jědł a se najědł: Ga pas se, aby Kněza njezabył.
Wšykne se wobkaliju ten źeń z wódu, wšojadno lěc za to wužywaju małe pisane plastikowe jaja, wódne pistole, flaše abo samo zbórki.
Pó abiturje jo kśěła germanistiku/literaturu studěrowaś, ale njejsu ju pśiwzeli.
Tak połožyjo lišku na sanje a zachopijo spiwaś: "Mója rědna liška, ta ma śopły kóžuch."
Domowinska kupka Barbuk se jim za to wutšobnje wuźěkujo.
Ten amt a k tomu stawnistwo stej jomu wunjasłej teliko pśidatnego źěła, až pišo 1886 w lisće Schulenburgoju, až njebuźo dłujko žywy.
Njeźelu, 18. awgust, organizěrujo towaristwo „My za Janšojce“ 11. dujaŕski swěźeń.
Ta sroka jo ta njewjesta a wrona bjerjo za muža.
Erik Schiesko, młody režiser a powědaŕ seśi, jo ten format naraźił a pśi pśewjeźenju ak administrator pomagał.
Hellmuth Henneberg: Mamy ten samy budget ako do togo, njejo było žedne skrotcenje pjenjez.
Wjelika škóda za serbskich wěrjecych, za Serbow w Dolnej Łužycy scełego.
Sćo kuntworku Štaparadu słyšali?
Nejwěcej pśiswójźbnych drugich indoeuropskich rěcow su słowjańske a germaniske rěcy.
Tśi raze jo dostał Literarne myto Domowiny a dwa raza Myto Ćišinskego .
Póznajośo wy, až wóna ma serbske familijowe mě? Wěsćo, co to groni? Jo, jeje mě pśiźo z našych stronow.
Njejo se razka zuby wucysćił.
To płaśi maksimalnje za pěś studěrujucych, a to za 72 mjasecow.
Teke w Slěpem (župa Běła Woda/ Niska) su młoge napisma serbske.
Na druge zajtšo njejo słyšaś žedno spiwanje.
Z toś tym dobrym wuglědom móžomy połne dowěry bjatowaś.
Uniwersita Mjertyna Luthera w Hali nad Solawu aktiwnje spěchujo slěźenja na pólu energijowego pśechoda.
Nowy pśitwaŕk šule jo se twarił, a w měrcu budu jen oficielnje wuswěśiś.
Serbske pupkowe źiwadło z Budyšyna ga jo tam wustupiło w tamnej źiśecej zagrodce „Marjana Domaškojc“, źož ga wuknu źowća a gólcy pó WITAJ dolnoserbsku rěc.
Wóna jo mógała dłujkodobne projekty na puś spóraś.
Wóna jo była pśechwatana, až jo teliko zajmowanych gósći pśišło na jeje wulicowanje słuchat.
Zbóžne sćo, gaž wam cłowjeki gramuju a gaž was wótźěle a sromośe a zajśpiju wašo mě ako złe, cłowjeka Syna dla.
Susedy su se pomogali, su se zasej znali.
Srjodu směju jano polewanku a nudle, pětk bobowu polewanku bźez tuka jěsć.
Na toś to znapśeśiwjenje wědomnostneje pśirady njejsu pósuźowarje w drugem źělu koncepta źiwali.
Tśi běrtyl wó-pšašanych jo měniło, až politiske zastupowanje serbskego luda pśez Domowinu jo jim wažne.
To garantěrujo bogate žni w pśiducem lěśe.
Büttnerojc priwatny majski bom w Mósće.
Fryca Liba z Mosta wažna a trjebna wěc.
Sedym wuměłcow a wuměłcowkow regiona jo se na tej wustajeńcy wobźěliło.
Pśidu rowno z chórownje.
Njejo dłujko trało a prědne ptaški su pśileśeli.
Něnto su źiśi na rěźe.
Wón zastoj swój teritorij pó zasadach gmejnskego samozastojanja.
Což se lažko pśisłucha, jo za słabe palcyki šesćlětnego gólcyka wjelicke źěło, samo tak wjelicke, až njejsom jo docynił.
Kwiśonkowe głowki su běłe, žołte, oranžowe, rožojte abo cerwjene.
Ale teke Kosovo co se zesamostatniś.
Wyli Gusor jo mjazy drugimi gratulěrował tomu znatemu dirigentoju, kenž – wiźimy – mimo wopacnego fota młody wuglěda.
Dokulaž pak som tebje wupojł, som se za tebje zagronity cuł a śi sobu wzeł.«
Torsten Symula prědny raz pódla
Pla Kopetšowych smy słyšali Wotšow a Gogice.
W regionje Żywieca te wašnje w direktnej formje tak cesto njenałožuju, brošurki a flyery pokazuju skerjej pśirodu Beskidow abo teke sakralne objekty.
Dla togo se teke w šulskej medicinje wužywa pla pacientow z lažkimi depresijami a tšachami.
Milionow luźi jo teke Pippine filmy wiźeło, kenž su wujšli kóńc 1960ych lět z Inger Nilsson w titelowej roli.
A teke ta jěza a měso – wšo z jich samskich groźow.
Witkojc a F.
Což nastupa wustawu serbskego luda, měni Sejm, až buźo trjebny dlejšy nutśikowny serbski proces k namakanju konsensa.
To jo se stało pó graśu w Hochozy, źož Serbske koparje su grali pśeśiwo Połnocnym Šleswigarjam z Dańskeje.
Cłonk Domowiny drje jo był, ale oficialnych funkcijow jo se wón zasadnje wobijał, pśeto njejo był ze wšyknym spokojom, což jo dejało se Serbam nanuzowaś.
Tuchylu we njom bydli kněni Budarikowa (roźona Riedelojc).
Pśi tom jo jasna dominanca togo „Wósćenasa“, kótaryž jo se napisał 209 raz, ten „Wóścenaš“ pak jano 56 raz.
„Te knigły se mě spódobaju!“
Zukowy puchoŕ njama.
Tak kśě lětosa jaden euro na wobydlarja pśipłaśiś.
Waše rezultaty móžośo wótedaś do dnja 30. apryla 2020, w radnicy (fachowy wobłuk wobswět a natura) na Nowych wikach 5. Jadna jury buźo pósuźowaś te wótedany pódłožki pód slědujucymi kriterijami: 1. [...]
Źowća a gólcy z 1. do 6. rědownje su delegatow a gósći rozbuźili z wjelgin rědnym programom, a to wšykno pó serbsku.
Tu bildu som dostał wót jogo swójźbnych, a som ju powjesył, dla tog až to jo rědka wopokazń wumarlikowych cesnych kronow w našych jsach“.
Lažy w pódpołnocu kraja.
Na wudu wón tyka wacki, klěb ma źins za źiwe kacki.
Pśepytowanje wšedneje kultury je centralna tema w ludowěźe, sociologiji, kulturnej a medijowej wědomnosći.
Wažne wobradowanje jo było na 17. januar w Rownem w Běłowoźańskem wokrejsu.
Někotare mušle smy pómólowali z filcowymi pisakami.
Dataju móžośo se ześěgnuś teke w dalšnych formatach: PDF, ePUB abo TXT.
Co jo se změniło za Serbow w slědnych lětźasetkach? Wó tom pišomy w našom rěźe wó "30 lět Nimskeje jadnoty w Serbach".
Drastwynosaŕki fotografěrujo na wósebny part.
K tomu hyšći pśiźo, až su za prozniny planowane pjenjeze teke 1:2 pśeměnili.
Jana Czubowiczowa a jeje cłowjek Mario Jarick pśenajmujotej šesć prozninskich domow w Bobowje a w Bórkowach.
Fryco Libo: We zjawnostnem źěle wó Serbach.
"Ze zasajźenim Judith Kubicec ako intendantka SLA jo mě toś to źěło wabiło.
A ako wuměńkaŕ jo z njeju wobźěłał teke kus pachtowaneje role.
SEKT – Serbski ewangelski kóńc tyźenja jo se wótměł wót 25. – do 28. nalětnego w Hainewalde w Žytawskich górach pód temu „Pó górach a dołach žywjenja“.
To jo pśecej tak było a teke dalej buźo! A nic naslědku to: Wša pódpěra a pomoc słuša wšym tym cesto małym kupkam a towaristwam, źož młode luźe, starjejše a tek źiśi serbski zwenka šule powědaju a z teju rěcu na wšaki part źěłaju.
Gaž głodnemu swóju wutšobu wótwórijoš a nuznu dušu naseśijoš, pótom swěśi twójo swětło w śamnosći.
Wjeliki a mócny wětš zagna našu łoź až k Braziliskej. 
Z boka wjednikow serbskego narodnego gibanja pak jo wulichowanje teke wobpśimjeło napšawy, kótarež by zawěsćili narodnu rownopšawnosć swójogo luda a pó móžnosći lěpše ramikowe wuměnjenja za dalšnu eksistencu ako etnikum.
Wó familiji, historiji jogo rodneje jsy, rolnikaŕstwje, cerkwi .
Jim pśipóznaśe za mócne graśe".
Take wulicowanja som sebje juž ako mały gólack w głowje wobchował a spomnjeśa na nje se mě cas žywjenja z mójich myslow wupórali njejsu.
We wuzwólowańskem wokrejsu Chóśebuz I jo Marianne Spring-Räumschüssel dostała 35,9 wšych głosow a pla drugich głosow jo teke AfD nejžwěcej měła: 26,9 %.
Comej hyšći pócakaś, nježli za duchtarjom wołamej.
Znowa swěśi město Chośebuz swój 850. jubilej prědnego pisnego naspomnjenja, a z Chośebuzom zaběra se wětšyna artikelow Pratyje 2006.
Hyšći źinsa jo w Błośańskem muzeumje w Lubnjowje k wiźenjeju lodka zjadnośeństwa (Innungslade) z lěta 1716, kótaruž su darili mejstarja Martin Holmach a Johann Ackermann a tkalcojskej Georg Nowka a Paul Schimkenig.
Jo był 26 lět stary, ako jo měł śěžke zranjenja w 30lětnej wójnje.
Naya jo była aktiwna w projektach za dobrotne zaměry DREAM Foundation, GLAAD, Stand Up to Cancer, The Trevor Project, The Elephant Project a The Sunshine Foundation.
Źinsa by jim nejskerjej mjenali »azylanty«! 
Sedym z nich su k zapustoju pśiwzeli do młoźiny, a te su teke sobu swěśili.
Hyšći pak jo pśisamem wuzamknjone, až mógu se zarědowanja pśewjasć.
Cu tak rad wiźeś, kak se wrota stajiju a kak se listowa girlanda wijo.
Wažny dypk na konferency su wacej byli pógódnośenja w serbskej wucbje.
To se wě, až su mógali woglědarje, wósebnje te cuze a měsćańske, teke wopytaś, kak bórkojske kulki ako mlince słoźe.
W LPG jo wuknuła na traktorje jězdźiś
To jo se pó tej wójnje změniło.
We wětšych wósadach płaśi legislatura tśi lěta, w drugich jo šesć lět dłujko.
Togodla njamóžotej noze lod tajaś.
Za swóju mału źiśecu karawanu su te wuknice a wukniki samo ekstra spiw wó źiśecych pšawach nazwucowali.
Źowćo jo stanuło a zawołało: "Ja se tebje njebójm!"
To jo wažne za te wukniki, kótarež pśidu ze jsow a familijow, źož serbska rěc jo głowna rěc komunikacije (pśedewšym w katolskich stronach Górneje Łužyce).
Sćakle, ako jo se dało pśedpowěźeś, a ze źibatym głosom Pětš se wóttergnjo: »Daj mě pokoj z tym.«
Rědne wjedro jano pór dnjow trajo.
W ramiku slěźeńskego projekta jo Joanna Chojnicka w lětosnem lěśe prědny raz w Chóśebuzu pśebyła, jo se wobźěliła na intensiwnem kursu dolnoserbšćiny na Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu a jo nawězała prědne kontakty w "dolnoserbskem swěśe".
stwórtk, 27. awgusta /jacmjeńskego
Jo měł wót nowego w myslach, se pódaś do turkojskego lěgwa.
"Mój nan jo pón 1956 wustśigał prědnu Jezusowu figuru.
Móžo pak byś, až su luźe je změstymi weto kubłali w zelowych zagrodach.
Amizement pśiglědarjow jo było karowanje kjarlow.
Ale zajmnje jo, až kuždy z nas jo se na jězu myslił.
Gódnośił jo, až nětejšny staw na tom pólu dawno njejo spokojecy.
"Wiźiš", jo gronił z pówažnym woblicom, "zernko jo ta medicina.
Jo wostał tam źewjeś lět a jo se wusko spśijaśelił ze starym fararjom Handrijom Zejlerom, jo wordował jogo duchny syn, ako jo jogo profesor dr.
Jo wobźělnikow teke napominał, wutrajnosć a wšu móc za zdźaržanje mamineje rěcy nałožowaś.
Co jo z tymi wuknikami, kenž maju zajm za medicinu, za pśedmjaty MINT (matematika–informatika–pśirodowěda–technika) abo za towzynty drugich pówołanjow, kenž su móžne?
Pšašaj se mě .
Po starej tradiciji su dejali krale sebje wupytaś swóju kralowku.
Dajśo nam sćerpnje huźaržaś hubě gowanje, kótarež smy zachopili.
K tomu tejerownosći historiskemu tšojenju dajo něnto dokumentaciju z 34 bokami.
Ale za to su wóni w zachadnych mjasecach pilnje wuknuli.
Južo na dnju swětego Nikolausa změju wšykne wjele wuźěła, pśeto pśed šefom Willijom buźo lažaś kopica cedlikow, a na nich buźo napisane carne na běłem, co źiśi sebje žyce a póžedaju k bogu.
Wobźělniki zapustojskego pśeśěga wobstoje pśi tom jano z njewóženjoneje wejsańskeje młoźiny.
Płod toś togo boma jo jabłuko.
Tencas su kradu na to glědali, až jatšowne pyšnotki akle k jatšam na krickach pśed domami wisali su, a nic ako něnto južo tyźenje do togo.
Zajtšne spiwanje se hyšći raźijo, wóno jo wótše a rězate ako grimot lětadła a wubuźijo wšyknych až do wejsneje lody na kóńcu jsy.
Wóna tek njejo w šuli serbsku rěc wuknuła.
Akle pó 20. se zyma z pśimrozom a pitśku sněgom nawrośijo, wót 26. pak buźo zasej śoplej.
Tež we Americe jo něto take njewólnistwo skóro wšuźi wótpórane, jano we Africe a Aziskej, wósebje mjazy Muhamedanami se hyšći kněžy.
Pśi tej góźbje jo źěłowy krejz pśijaśelow Wendlanda pšosył na finisažu do cerkwje swěteje Agnješki w Lüchowje, źož su stojali te 17 toflow z wopisanim serbskich cerkwjow w łužyskich městach, źož wejsanarje a serbske měsćanarje su měli něga namše ze serbskim prjatkowanim.
Akle pón wulězom zasej ze swójeje škórpiny.
Cogodla worduju kónje a woły tak cesto chrome a pšoste?
Zeger pěśich smy se pón zmakali w Serbskem abo Łužyskem seminarje.
Se wě, až cu jeje žycenje dopołniś.
We slědnem Casniku smy pisali, až južo pór tyźenjow, wót kóńca apryla, njepušća se wěcej wóda do Liškojskego jazora (Cottbuser Ostsee).
Na změrkach źo góspodaŕ z nama do jsy.
Gaž jano comy, pón to buźo, musymy pak sami něco za to cyniś.
Problem jo aktualny glědajucy na to, až w strukturnem wuběrku se diskutěrujo, dej-li pśedsedaŕ Domowiny w pśiducnem casu za politiske zastupowanje Serbow myto dostawaś.
Kradu słabje widna jo kśica, kótaruž su pśidali na městnje pjerwjejšnego, wótbitego pitnego roga.
Woglědała jo tam Fischerowym, aby pódla była, gaž mama 18-lětnej źowce Annerose serbsku swěźeńsku drastwu zwoblekajo a jej lapu stajijo.
»Jano derje, až su někotare z našych kolegow z wulicowanja pjerwjejšnych studentow na to byli pśigótowane a su nama z nuze wupomagaś mógali, pśeto su se zawcasa zastarali ze srědkami za znicenje takich škódnikow.« 
We tom mjenju štycy słowjańske paršonowe mě Bogan, z cogož se wuznajo, až lokator jsy jo był słowjański.
Źěk wšyknym tym wušej 600 wobźělnikam, kenž su pśijěli do Drježdźan!
Kuždy ma swóju kupku.
Na bom su spórali małe figury, a te su serbske. 12 figurow serbskich powěsćow su pśigótowali, mjazy drugim wódny muž, pśezpołdnicu, ludki, wužowy kral, serbski kral, bóśon, serbski pórik w drastwach a wjele drugich.
W rožku namakajoš twardy staromodny kanopej, pódla blidko, na kótaremž jo teke stojata lampa pśicynjona, a sedło.
Z takim rědnym wupyšnjonym majskim bomom smy rědny zeleny maj wuwitali a se naźejamy něnto, až wón nam płodnosć a strowosć pśinjaso.
Sam njeby tu śamnobrunu, ropkatu, špicnu głowku ned póznał.
Glědajśo, až njepśipalijo klěb!
W žognowanem starstwje 86 lět zemrějo Kito Pank 3. maja 1895 w Chóśebuzu.
Wotworiła jo ju kuratorka Christina Kliemowa njeźelu, 19. junija, pśed pśisamem sto pśibytnymi z Dolneje a Gorneje Łužyce a drugich stron Nimskeje.
Kradu woblubowane su Alpy, źož jo sněg wót nowembra do měrca.
»Mě se zda, až słyšymy skóro nowe zuki w kurjeńcu«, groni starki Pettson. »Ja měnim pipotanje kurjetkow.«
Gaśik a ławka stej kumštnje natwarjonej ako znamje, až słuša Van der Valk ku Błotam.
Gaž togo bura wěcej njedajo, njetrjeba se teke žednogo młyna.
Žeńska jo na źowćo póglědnuła a pón na titel knigłow. »Njejsy pitśku pśemłoda za to?«, jo se pšašała.
Pśeměńśo w kuždej smužce jaden pismik a dojźośo pó rownej droze z kupy do parka.
To pak njejo systematiski a teke jasne njejo, lěc to młode luźe – na pśikład wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma – pón cytaju, lěc se jim to spódoba.
Nejdrošy a nejelegantnjejšy hotel za pacientow a gósći jo „Thermia Palace“, kótaryž su twarili w casu pśed 1. swětoweju wójnu.
Ministaŕ a komorniki su se sćaklili.
Cele burske byśe z Dtopjego staj něnto w Lěźańskem muzeumje — znank twarjenja a žywjenja našych prědownikow.
W slědnem wudaśu Noweg Casnika smy wózjawili rozgrono z Nancy M.
Na tom njejsu górcota, suchota a felujucy futer nic změnili.
Kak su wóni domoj pisali?
Alfred Krawc jo za to knigły napisał, a režiju změjo dr.
Proca se wupłaśijo!
Wuchackoma se to naraźenje spódoba.
Rosće nejlěpjej w śopłych regionach z miłymi zymami.
Něnto jo z mócu swójogo wěźenja z nich wódu wótpušćował a wótwjedował, až jo tam mógała dobra słodka tšawa rosć a hyšći hejduša a jagły, lan a mak, cybula, bobac, kał a rěpa.
Se bójecy pak pśed tergatymi zwěrjetami a źiwymi luźimi njeby žednje daloko wót swójogo bydlenja šeł; ale něto jogo nuza k tomu nuzkašo. 
Starka jo bydliła w Dešanku a jo teke hyšći nosyła serbsku drastwu.
Tej młodej wótwucy wón pótom cycaś a dojašo tu staru. 
Wót źo pśiźośo wy k nam?
Bóžko njejo było wjele casa za diskusiju wó takem wažnem filmje.
Koncerty su pśedwiźone za september.
Na gluku jo w bliskosći był muž, kenž jo pśichwatał na pomoc a mě z wódy wuśěgnuł.
Na ten part daju se dopokazaś subtilne genetiske efekty (rozmjej: měšanje a pśiswójźbnosć) mjazy cłowjecnymi populacijami, wósebnje migracije.
Julka stoj pód wjelikeju kastaniju w zagroźe.
Za swójo zastojnstwo jo sebje dolnoserbsku rěc pśiswójł, nejžpjerwjej z Tešnarjowych knigłow, pótom z pomocu swójogo wósadnikarja Mata Kosyka a naslědku wót wejsanarjow.
Młoge kuski su pak jadna na drugu padali, togodla mamy tež smužkate krokuse.
Kaki zaśišć sy ty měła? Wjeliki demonstraciski śěg jo dejał se zeger 10:30 wupóraś wót Friedrichstraße/Torstraße, z wjele LKW.
Pśecej zasej jo naš bus jěł pó wuskich drogach, z wjele kśiwulami a tunelami.
Kněz Kłosowicz wulicujo wó tom, co wšykno se twari: nowe šule w měsće a nowa źiśownja, a teke ta cerkwja dej zasej nastaś, ako jo něga była.
„Mimo pjenjez nic njejo“ – spěchowanje Serbow
Wjelike sportowe tšojenje w Hochozy, internacionalny balokopaŕski match dweju mjeńšynoweju ludowu.
Ta prědna jo była kulkowa reja.
Toś jo Simson tśi hundert liškow złapał a je pśecej pó dwěma z wogonami gromadu zwězał.
Šołtowka Ira Frackmannowa jo se źěkowała naslědku wšyknym cesnoamtskim za jich angažement.
Namakanki jadnogo rozchójźowanja.
Pó spócetnem planje su dejali se wótměś dwě cytani a dwa koncerta.
Wótglědajucy wót togo mam wšake ideje, ako cu do statka stajiś, gaž zasej buźo wšykno normalne we horśe.
wót 10.25 do 11.00 góźin:
Jagarje su wobjedowali zasej na Brusnem pśi wognju, źož jo sajźiło warjony groch z jěšnicami.
Myšynarje su swěśili 8. januara swóju woklapnicu, a to jo było Nowemu Casnikoju póstarcenje, aby tam woglědał.
Mroje se zežywiju pśedewšym wót insektow a drugich małych zwěrjetow.
To jo znankstwo Jana, togo dupjarja: ten samy dej rosć, ja pak dejm wóteběraś.
Dajo pak kopicu starych a hyšći znatych formow, ako nam zbliženje a pśiwucenje k tej kazni wolažcyju.
W loźe kryduju luźe wušej togo "Nowy Casnik".
Pśez gnadu Kněza Jezom Kristusa wěrimy, až zbóžne buźomy.
Słowakami a Serbami wobchowaś a dalej rozšyrjaś.
Ale kacka šepjeri nos a woła: »Ty drje maš ptaška!«
Wupytali su se za to źiśownju “Villa Kunterbunt” blisko Dolnoserbskego gymnaziuma.
njeźelu, 29. nowembra /młošnego
Wopytajśo mjazy łokśom a kólenom móc a kšuty staw dojśpiś.
Toś tu antologiju jo zestajiła Ingrid Naglowa.
Kšac pó kšacu se pó toś tej droze nowym medijam bližymy.
Kamera jo to głowy-wótryśe filmowała, a pjerwjej nježlic se we tej wěcy wusuźijo, deje organizatory sebje tu scenu hyšći raz kradu woglědaś ‒ kaž pśi balokopanju.
Rozmjej: Tam su wše byli pšosone na jěšnicku a zgromadnosć.
Kužda wósada jo pśedstajiła, co jo se stało w slědnyma dwěma lětoma, a co aktualnje gótuju.
Wšojadno pó kótarych drogach stupaju, wažne wóstanjo, až njezabydnu swóje kórjenje.
We wětšynje źiśecych dnjownych pśebywalnišćow njejo se imersija serbšćiny scełego pśewjadła.
Nalěto kiwa a wšykno wabi nas wen.
W drugich gmejnach pak casy zasej feluju te źowća, pśi nas njejo hyšći tak.
Našu dobru lawnu sy mógał tek pśez nagubk zacuś.
Specializěrowali su se pak na źurja a wokna, to zarucyjo nadawki a pśistajonym źěło. »Kompletne cołny lěbda hyšći gótujomy«, groni wón. »To su skerjej reparatury abo nowe wjasła, za kótarež luźe naše słužby wužywaju«.
Hyšći łoni jo mań turistow dojěła z busami do Barlinja, aby se woglědała stojnice z wjele krajow a wopytała, co na tom swěśe rědnego k jěźi dajo.
Wót 1968 až do 1998 jo se wón starał wó Brjazyński kjarchob.
Domowina musy až do kóńca maja pśipowěźeś wobej mustwje, pak nic to, chto tam konkretnje sobu grajo.
Za kogo dej kompozicija pisana byś?
We bibliji, teke we Nowem testamenśe, mamy cełu licbu takich eksemplow.
Wlěśe 1750 su swóju ortodoksnu cerkwju a 100 lět pózdźej swóju prědnu serbisku šulu wuswěśili.
Wódnego muža pak su se gólcy wjelgin bójali.
Dejmy jano pšawje glědaś.
Z wuwiśim kapitalizma w 19. stolěśu w Němskej jo se serbska rěc wjelgin malsnje zgubiła.
W normalnych padach njejo to žeden problem był, nic pak w našom.
We wjele serbskich jsach buźo sobotu a njeźelu pśeśěg z lampionami a teke na pśiducem kóńcu tyźenja.
Pśedewšym za študańcow centrum pód wjednistwom dr. Andreasa Degwitza ma wjeliki pool wědy.
Znaju młodostnych, kótarež su z pomocu 2plus wjelgin derje serbski nawuknuli, wósebnje pótom, gaž su do serbskeje abo Witaj-źiśownje chójźili.
Toś smy pó dogronjenju z dolnoserbskeju rěcneju komisiju pytali a sebje wutwórili póraźowaŕsku kupku.
"Tam som do šule chójźiła.
Tam jo rybakaŕ jich rědnje góspodował.
To groni: Wóstańśo tak blisko pšaweje kšomy drogi, ako móžno.
Żukowo jo město w Pólskej, kótarež lažy w pomorskem wójwodstwje.
Detlev Kobela jo był serbski komponist a muzikolog.
Na take wuspěchy su naše wucabniki doněnta wopšawźe gjarde byli.
Dla cogo su se luźe take póstawy wumyslili?
How jo nam pśewóstajił wjele dokumentow a jadnorazny wobrazowy material.
Na sćěny dej "kšywo", wjelika kula.
Ale ta wjasołosć jo była wšuźi pódla.
Ako Serby by dejali mjazy sobu hynac jadnaś.
Jich rozšyrjenje pó cełem kraju jo zawinowało, až jo se 1935 wutwóriła Źěłowa słužba dla kulkowych brukow.
Pětko groni, až to jo był pógrim, Robinson pak, až jo se stśěliło. 
Bajki móžośo teke paralelnje cytaś a słuchaś.
Kaka gluka, až njejo rigorozne pśeśiwne nastajenje wuwiła ako nan abo starša sotša!
Šesć dnjow dejš źěłaś, na sedymem dnju dejš wótpócywaś.
Kuždy dejał w běgu takego górucego dnja nanejmjenjej tśi litry piś, a to mineralnu wóda abo tu z wódowóda, njecukrowany tej abo mězgowu šorlu.
Na pšawem boce su sejźeli žeńske z Prjawoza, na lěwem te ze Smogorjowa a Zakaznje a muske su sejźeli na bocnyma koroma.
Śamnosć zajźo, a wěrne swětło něnto swěśi.
Teke mója šwigermama ga jo směła ako rentnaŕka k swójim pśiswójźbnym na woglěd jěś, což jo pón raz wob lěto cyniła.
Něga su měli pśisamem na kuždem dwórje, w kuždej žywnosći w Dešnje pjac.
Z tym smy zasej zgubili rědny kusack našeje lubowaneje serbskeje domownje.
Tak ako cesto jo wjadła droga pśez "łužysku" Nysu do Gubineka.
Jo se pokazało, až móžoš teke z małkim darom luźam wjelike wjasele cyniś.
Juro: „Su ga nopawy tak wjelike a śěžke?“
Rowno tak ako župa Dolna Łužyca pśewjeźo Domowina w Bělkojskich a Nisčańskich stronach lětosa swóju Głownu zgromaźinu.
Wobrazowy kamjeń w Marijnej cerkwi na Górje na kupje Rujanach.
Taki małki antikwariat jo dobra wěc – a jo pśez cełe lěto tam.
Tema twójogo pśinoska jo była, kake te šanse su za Witaj-góle w towarišnosći.
»Mě jo zyma«, groni Karina.
Te zagumnarje w Strjažowje su take małke rolnikarje byli a su za wětšy źěl krowy a teke casy raz woły měli.
We młogich jsach wuwitaju wobźělnikow a pśiglědowarjow w nimskej a serbskej rěcy, a za to se staraju głownje wuknice z Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wót serbskeje tšojki
Njejo mógła wěcej samostatnje stawaś.
Gmejnski raźc Manfred Nickel jo pak kritizował zacynjenje šule w Rownem, kótaraž jo teke dobre wuměnjenja měła.
Njejsom źe mógał jomu groniś, až statna wěstosć naju kontakt wěcej njoco, pśeto su zawupytnuli, až nic njepśinjaso.
Casy su wukniki něco zhandali mimo wóle a winy.
Pśi dwójorěcnosći změjo jaden idiom tu pśewagu.
My smy kśěli toś te koncerty zasej wótžywiś, ale wěcej wusměriś na młodu generaciju a jeje muzikowy šmek.
To njejo Uwe Gutschmidt, ale Siegfried Kohlschmidt a Christina Kliemowa.
"To jo super kreatiwna wěc a jadnorje wjasele gótujo" groni wóna k tomu.
We rubrice „Rozblad“ smjejo se Ujk Rika Tikowski (Pětš Janaš) we satiriskem nastawku Gaž ten tik tikujo „nowemu“ słowoju, ak jo namakał w Casniku: tikowaś.
Wjele jich se zbrašyjo pśez wódne turbiny.
Cłonki Serbskeje reje su se mimo togo na mjazynarodnej akademiji wobźělili, tak teke zajmny wědomnostny input dostali a sami daś mógli.
Wótwórjenje buźo pětk 5. měrca zeger 19.00.
Doma pak njewótmólujo jano naturu.
Z Chrósćic/Chrostwiz w Górnej Łužycy. Te wšake ansamble a rejowaŕske kupki, kótarež su wustupili na folklornem festiwalu Łužyca, maju wjelgin njejadnake wobstojnosći.
(dalej wót 2. boka)
Malsnje ženjo Witko k njej.
Tak, silwester móžo pśiś! Teke w Bórkowach se gótuju mysli, kak mógu nejlěpjej klimu šćitaś a CO₂ reducěrowaś.
Kak se groni jsy, městoju abo sedlišćoju na serbski? Kótare dolnoserbske źinsajšne a něgajšne mjenja sedlišćow eksistěruju? Na te pšašanja móžo se wótegroniś z pomocu nowego internetowego boka Serbskego instituta.
Jürgen Harzdorf jo naraźił, až dejał teke pśedmjat "wuměłstwo" na programje stojaś.
Kijaški su dłujke a gropne.
Namakaś su na pśikład byli titele k temje.
Mjazy pśisłucharjami jo sejźeła pótomnica Kita Šwjele, jogo źowka stwórtego naroda, Ingrid Kreißlowa ze Žylowa.
W radnej licbje su luźe zbliska a zdaloka pśichwatali do Chośebuskego Serbskego muzeja.
Bramborski wejsny a žnjowny swěźeń, ako buźo znowa na 10. septemberje w Dešnje.
To buźo pśecej zeger 12:00 do 16:00.
Wy móžośo wence ganjaś, ale jano ze starjejšyma a daloko, źož žedne druge luźe njejsu.
Błośański duo Lothar a Klaus njejo felował: Wónej ga stej pódariłej jsy tu hymnu .
Film buźo se nejskerjej z Europeadu zachopiś, wěste pak jo, až filmaŕ buźo gromaźe z balokoparjami z kameru na Europeadu do Kórutańskeje (Kärnten) sobu jěś.
Wóni powědaju derje nimski, kelnaŕske wobroty akuratnje nimski.
Kaž jo Hannes Kell Casnikoju powěźeł, njamaju wóni pšawo głosowanja.
"Dobry źeń.
Naraz jo ta Witaj-źiśownja měła liche źěłowe městno.
Faraŕ Kśenka jo powědał wót woporow wójnowu a wót tradicije „Dnja ludowego žałowanja“, ak mamy wót 1922. Wognjowa wobora jo wěnk połožyła na pomnik, Janšojske dujarje su grali.
Kejžor Otto ga jo rowno tak ako jogo pśedchadniki z mjacom rozšyrjał kśesćijańsku wěru mjazy tatańskimi połobskimi Słowjanami.
Ale na co to pśed wušnosću załožyś?
Ze spěchowanim wót EU-programa LEADER jo se na pśikład zrealizěrowało wutwarjenje groźi w Kamjenje ako kulturny centrum "Serbski burski dwór Kamjena".
Luštnej gronce ze starych casow z Dešna
Jo, a wó tom som se toś mógała teke pśeznaniś.
To jo wšo nagromadu, grońmy raz, to jo nanejmjenjej ... wjele kopickow a kopcow a kupow.
Centralny cel strategije dej byś za jogo zdaśim, pówušyś licbu familijow, źož se doma serbski powěda.
K jeje młodšym idejam słuša "zaspicki mark starych wěcow", ako wót lěta 2015 se kužde lěto organizěrujo.
Dr. Gutheilowa jo dała Serbam bóžemje Z Chóśebuza/Cottbus.
Pśi tej góźbje jo sakski ministaŕski prezident Michael Kretschmer źiśam fotowy póstrow pósłał.
Ewentualnje buźomy se pśi tom hyšći z muzikoweju a rytmusoweju wucbu zaběraś.
Jano Lipo a Lopo nic.
Ten prědny dej byś pětk, 11. septembra, wjacor w Dešnje.
Tam jo wón se wopóznał ze Serbom Matom Nowakom a jogo synom Jurom.
Indianarje pla Serbow
Namakajśo ze źiśimi melodiju za slědujucej gronce.
Prědk wjelikego doma, w kótaremž jo něgajšny Barlinjaŕ Lischewsky był wukubłany na fararja a w kótaremž jo něnto zastojnstwo Ewangelskeje cerkwje Barliń-Bramborska, jo cakał južo znaty serbski prjatkaŕ na wuměńku Juro Frahnow na naju.
Take markowe žywjenje jo zapópadnuł nanimjer.
Corona-wirus jo teke nam to wšykno skamsył.
Nowy Casnik pomoga twariś socializm a nagranja bury ku kolektiwizaciji w lěśe 1958.
Nalěto w muzice
Škóra jo šerobruna až cerwjenobruna.
Stwórtk spominamy na slědne Bóže blido a śichy pětk na smjerś Kristusa na kśicy.
Kak su knigły natwarjone?
Ga to, až dej byś pón ceła źiśeca zagrodka serbska a až deje wšykne źiśi serbski wuknuś!
Nět buźoš pšašaś, co to jo - sćěnkowaś?
Głowna tema dej byś tam serbska wucba
Na swěźenju w Puškinowem parku su se wobźělili luźe wšyknych generacijow.
A teke wšake druge su naraz musali. »Wustaś!
Dnja 1. oktobera jo se w kjarcmje „Stare błośańske dwórnišćo“ kupka „Naša gromada“ zmakała.
Njeglědajucy na dłujke mócne procowanja a jasne pominanja Serbow njejo było tegdy žedno zmakanišćo, źož stej serbska kultura a serbska rěc stawnje prezentnej byłej.
Na pówjerchu zemje se nagromaźujo wódowe mase běžece dołoj.
Wjelika sotša jo se tych słynicow w zymjem źiwała.
Pó pśesunjenju granice z górjejce pomjenjonych zawinow jo towariš kśěł nana hyšći nagranjaś, weto chylu wóstaś, pśeto nichten njejo pšawje wěźeł, co se na drugem boce Łobja něnt stawa.
Zastupna direktorka serbskeje załožby Sabina Siegowa jo měniła, až nejpjerwjej musy byś znate, co se co, a akle pótom buźo móžno se rozgranjaś, wjele załožba móžo pśipłaśiś.
Organisatory pak se wósebnje wjasele, gaž mógu wjele serbskich luźi we swójich drastwach witaś. „Z tym smy wabili, až jo Łužyca region drastwynosaŕkow“, jo Marion Knorr měniła k Casnikoju.
A slěpy jomu źašo: Rabbuni, aby ja wiźeł.
Ten historiski bergaŕski dom jo wordował saněrowany, trajna wustajeńca w prědnem nastwaŕku jo nowo wugótowana.
Wó taku pomoc jo zastojnstwo Bórkojskego amta, gromaźe z wjednistwom kliniki, jich dwa tyźenja pjerwjej zjawnje pšosyło.
Ze žydojstwa wužywa kśesćijaństwo prědny źěl biblije Stary testament.
Karina spóznajo na njom Mrozkojc Anitu.
Wónej stej wulicowałej wó tom, kak su se nadawki žeńskich fararjow a pózdźej faraŕkow we wósaźe w běgu stawiznow změnili.
Won ga južo 37 lět dirigent togo chora jo.
Parlament wokrejsa Górne Błota–Łužyca jo wumjenił głownoamtsku zagronitu za serbske nastupnosći
Wumějo mimo serbskeje a nimskeje rěcy teke dosć derje rusojsku a česku.
Mama pomaga młodym pśi lagnjenju a nosy je w blabje k pśiducnym wódam.
„Mam wjele idejow“
Nastupajucy dalšnu Witaj-wucbu groni: "Ja se naźejam, až to dalej źo.
Ale wóna jo weto wuraz demokratiskeje wóle.
W poměrnje wusokem starstwje pśisamem 78 lět jo se Kito Pank 1886 ako prědny duchowny dešańskeje wósady na wuměńk pódał.
To su mógali cytarje Casnika w slědnych lětach cesto dosć zgóniś.
Njejsu to pak jadnučke zjawy zajma za narodnu drastwu.
Reportaŕ: Wo Serbow?!
Nejžpjerwjej su wucabniki jogo wucyli graś na klawěrje.
Domaškojc Marjana jo se naroźiła w Cazowje, małej jsy blisko Chóśebuza, 28. februara 1872, to groni lěto pó załoženju Nimskego rajcha.
To teke wóznamjenjujo, až Serbski sejm musy se pósłužowaś rěcy pšawa a wósebnje tym kategorijam, kótarež wóno póstaja.
Wót winicarjow zgóni, kak tudy wino wutłocuju. 
Na napšašowanju wó pśisuźe slawistiki w Nimskej wiźi profesor Roland Marti tšach, až budu dalšne pomjeńšenja slawistiskich studijnych směrow.
Wobsejźujo tek stare serbske spiwaŕske a biblije.
Wón jo tu kócku popadnuł za wogon.
Druge su sebje kupili material za drastwu.
Lej, to jo mój słužabnik, kótaregož hobźaržyjom; a mój huzwólony, nad kótarymž mója duša ma spódobanje.
Arabšćina ma pśedewšym w religioznem konteksće wjeliki wuznam.
Teke gmejnske twarjenja we tej gmejnje budu wótněnta powšyknje dwójorěcne.
Ako jo pśišła mimo teje wjelikeje lipy, jo słyšała naraz śiche mjakotanje.
Kśicawka
Portal dolnoserbski.
Wón jo w 5. lětniku sobu grał w źiwadłowem kusu "Serbski kral".
Take myto pósćiwa se wót lěta 1991 za šyrjenje a woplěwanje pólskeje kultury a wót lěta 2005 teke za statki k lěpšemu europskeje zgromadnosći a regionalneje identity.
Wjelcej jo była wót swójogo załoženja až do kóńca zajźonego stolěśa mała burska wjas, kenž jo se pón wuwijała do industrijneje jsy.
Tych serbskich drastwow jo było na zapusće wjelgin małko.
Wy sćo wšykne źiśi swětła a źiśi dnja.
»Smy se wšykne ceło wěste«, dakoco kura Prillan glucnje.
Wy na njogo wěriśo, lěcrownož jogo njewiźiśo.
W lěśe 1941 su ju wupokazali z Łužyce.
Smy teke spóznali njespšawnosći napśeśiwo našomu ludoju, pak ze swójskego dožywjenja, pak ze stawizniskeje wucby.
K nim słušaju žeńske ze jsow gołkojskeje gmejny.
Teke how njejsu mjenja zapisane.
Solidarnosć jo źinsa cesto prozne słowo.
Dobyśaŕ jo dostał wěnc a dobyśaŕka jo dostała strus pyšnych kwětkow.
Z dalšnym kandidatom, kenž jo se wó tamne městno procował, smej dejałej na rozdźělnych njeźelach namšu źaržaś.
Źo to hyšći dajo?“.
Wjerbańske źiśi su ako graśe pśedstajali “łapanje kokota”, za nimi su wukniki njasli toflu, źož jo było napisane teke w serbskej rěcy “My serbšćinarje woplěwamy serbsku rěc a kulturu”.
Ned jo chwatała k Hanskoju a jo zawołała: "Lubšy bratśik, wulěz wen! Ta stara chódota jo spalona".
Dnja 16. maja su źiśi dejali wobjěś.
wałtoru, 18. februara /swěckownego
Teke how jo wokolina kšasna, kaž z bajki.
Nan jo tegdy do jsy pśišeł, aby swóju słužbu wugbał we tom źěłowem lěgwje, źož jo pón póznał móju mamu.
Tak jo lěźański ludowědnik se hyšći dopomnjeś mógał, až mjazy motiwami su byli teke plonowe głowy, wólece głowy, kónjece głowy, kokotowe głowy, jaskoliccyne wogony a gwězdy Taka gwězda jo na pśikład na jadnom bydleńskem chromje na Lědach źinsa hyšći wiźeś.
Tšošku lěpjej jo se serbska rěc zeźaržała w źěloma Wuskidźi – na Kupach a w Góli –, ako stej jadnab tśi kilomejtarje wót srjejźi jsy zdalonej.
Beno Pěčka jo se zaběrał z teju tematiku, a jo pśi tom wósebnje to wopisował, kak z tym, teke z teju rěcu, źinsa wuglěda.
Jo spóznał Frana a Serbow
Kwiśonki maju formu lejka a sejźe pó jadnom na dłujkich, kósmatych kijaškach.
A njebudu z tym bogate.
A gaž su se serbske komponisty młodšeje generacije ako Juro Mětšk, Jan Cyž, Marhata Korjenkowa (Cyžojc), Měto Weclich, Kito Młynk a teke ja swójeje zagronitosći w zmysle Karla Awgusta Kocora, Jurija Pilka a Bjarnata Krawca wědobne, změjomy teke w pśiducej generaciji, tak se naźejam, talentěrowanych a motiwěrowanych serbskich komponistow.
W lěśe 2008 jo se kupił Serbsko-nimski domowniski muzej w Janšojcach stare, burske staśiwy.
Wjeliku rolu grajo we wustajeńcy literatura wó a z Błotow.
Jich spiwaŕka Alexandra ma kórjenje w Rusojskej.
A to su byli same serbske kjarliže, znate a njeznate, nejwěcej pak zakopowaŕske tak, ako tencas se su spiwali w Žylowje.
Głowna zgromaźina župy Dolna Łužyca
Moskowski cas jo casowa cona europskego źěla Rusojskeje.
W zymje jej dawamy zerncycka.
Normalnje ma jeje kupka pśecej dwa wjelikej wustupa wob lěto: Nalětny a adwentny koncert w depšćańskej lutherskej cerkwi, pandemije dla pak stej wobej łońskej koncerta wupadnułej.
Šołta Reinhard Bork (CDU) jo gronił: „Južor 2013 jo gmejnska rada wobzamknuła, až nowa šula mě katolskeje serbskeje žurnalistki ‚Dr. Maria Grollmuß‘ dalej wjeźo.
Mjazy wjasołymi rejowarjami wiźi naraz kšeta Knuta.
Tenraz jano ako koncert, mimo cytanja.
Warnowańske stśělanje policistow, pśimjeśe pózdatnych inficěrowanych, hysteriske napady starych śotow abo źělenje familijow – nic wót togo se pak njestanjo.
 — Nicht we cełem swěśe, ako Bog ten Kněz sam.
Z takim miłym wjedrom se januar rozžognujo.
Kuždy dlininowy krejz zestaja se z dweju napśeśiwneju meridianowu a charakterizujo se togodla pśez pódawanje jadneje z jich "geografiskich dlininow".
Jo, ta sowa jo měła dobrego pśijaśela.
Tych mało kwiśonkow, ako su wušej wóstali, wuglědaju šere a njerědnje.
Marion Stenselowa: Pśez to łońske dalejkubłanje wěcej zamóžomy, z togo casa ga producěrujomy teke druge žanry, na pśikład reportaže.
Wjacor su se pón zejšli doma w Dešnje, źož su se teke woglědali młoge fotografije wó jubilejnem zapusće.
Wušej 30 turistiskich wjednikow jo se zeznało z wóznamom wšakich serbskich mjenjow.
"To źěło jo mě kóštowało wjele nerwow, ale šym wětše jo mójo wjasele dla takego dobytka", jo Jill Ketlicojc nam groniła .
Nazymu pón stojašo to na plakatach, a na gromadach gronjachu, až caka nowe ceptaŕske kubłanišćo teke na źowća a žeńske, což we něgajšnych bergaŕskich seminarach tak njeběšo.
Pśi tej góźbje pak som se zasej raz spominał na Pippi Langstrumpf.
Pšašanja jo jim stajał pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik (tśeśi wót lěwego boka).
Chtož ma nejwěcej wobrazkow, smějo taski za pśiducu rundu graśa pśigótowaś a nowe wobrazki schowaś.
Pisnje som wótpołožył swóju abituru w pśedmjatach biologija, nimšćina a engelšćina.
Interesantna jo teke powěsć, až na zakopowanjach su žałujuce žeńske pjerwjej měli na zakopowanjach běłe ruby wobchyśone, a až taka serbska žałowaŕska drastwa jo se nosyła až do połojce 19. stolěśa.
Južo w młodych lětach som rad něco rymował, tencas se wě pśedewšym nimski, a tomu pismarikowanju som se w staršych lětach w mójej dolnoserbskej rěcy zasej pśiwobrośił.
Ale w běgu lět, źož som źěłała na boce wjednice Hertwigoweje, som se kradu wopóznawała ze wšednym źěłom a wótběgami.
A to njejo žeden źiw, až jo se mója lubosć ku gribarjenju až do źinsajšnego zachowała.
Graśa rolow su wažne za wuwiśe góleśa, dokulaž se na ten part ze swójimi zacuśami rozestajijo a rownocasnje kreatiwnosć wuwija.
"Jo se wupłaśiło wuźaržaś, dokulaž prědne lěta ako pśedewześaŕka njejsu pśecej lažke byli."
Jadna granata jo deriła jano 15 cm pšec wót našeje starkeje.
Tak jo naraźił, až dejali dolnoserbske studenty se wobźěliś na schadowankach studujuceje młoźiny w Gornej Łužycy a až měli se nawopak na kulturne zarědowanja howko wokoło Borkow a Chośebuza teke Serby z drugich stron Łužyce pśepšosyś.
A na kóńcu Marsowego lěta 2009 se z mócnymi wětšami zasej wóśoplijo.
Wjasełosć swěśašo se jima z wócowu, gdyž Bóže mě wugroništej, a tšach a grozba jeju zapśimje, gdyž druge Bóže mě njewužytnje nałožychu.
To su wšykne teke wužywali za nakupowanje.
LR WOT 26.
Teke tekstilne wuměłske źěła, kaž na pśikład pśestrěńc na sćěnu k temje „W raju wužowego krala”, su nastali pód jeje nawjedowanim.
Dalej jo se do rady dało, až chor by se mógał gromaźe z drugimi chorami wobźěliś na wěstem projekśe.
Dotychměst ga za to njejsom cas měł, drugich cesnoamtskich nadawkow dla.
We tej jsy jo wjele luźi schórjonych na koronu, teke w Strjažowje, jo Casnik słyšał.
Młode woblico serbskeje muziki
Wóna ma tšašnje wjele kóšulow, lapow, šorcow, bluzkow a wjele wěcej.
Serbske piwo njejo felowało, a luźe su sejźeli na ławkach a pśisłuchali srjejźowěkowej muzice (wjednik Starego luda Torben Schmeiduch jo grał na měchawje).
Ako smy w župnem sekretariaśe Kalawsko-Lubinskeje župy zgónili, směju doněnta akle 15 skazankow z kupkow za „Koło pśijaśelow serbskich knigłow“.
Kak jo dojšło k wustajeńcy?
Ako jo krajny raźc Harald Altekrüger k tomu gronił, njamóžomy z tym dlej cakaś.
Hyšći něco jo wažnego: Dolnoserbšćina jo móst k drugim słowjańskim rěcam.
Jadna cerkwja jo samo z 8. stolěśa.
Toś smy musali našu taktiku změniś.
Niźi žedna pomoc.
Južo naše wóścy su we njej wiźeli Bóžy palc a gronili: "We knigłach natury dejš pilnje lazowaś".
Wokoło 35 póriki budu někak zeger 14:00 wumaršěrowaś a to zgromadnje z „Rogeńskim dujaŕskimi muzikantami“.
Rada wuknjom serbski, mam WITAJ-wucbu pla kněni Barbyeroweje.
W dalšnem nastawku rozkładujotej wjednik Serbskego instituta dr. Hauke Bartels a wědomnostny sobuźěłaśeŕ dr. Fabian Kaulfürst principy interneje rěcneje politiki instituta.
Źiśi sejźe z rozcynjonyma nogoma w krejzu na špundowanju.
Město, až to se dejało pónižyś, skrydnjo to zbóžo ten kśud, a wordujo z drěśim a ze šćokanim gónjone a bite, a dej wěcej se napinaś, ako móžo a jomu dobre jo.
Ale žywy se zakopaś daś, to Giufa teke njejo kśěł.
A to se wě, teke měrnu ruku a šyk we palcach.
To mě njama pak cyniś z wobydlarjami jsy, ale z fromnymi wandrarjami, kótarež su tudy musali pśez Łobjo pśejś, pśeto tudy jo wjadła wjelgin stara pilgaŕska droga.
Dwě lětadle stej pušćiłej bombu na Tyšaric dwór, a pśi włosku by te domacniki wó žywjenje pśišli.
Zdźisławje, zaměstnjonej.
Za wšych jo połne wukubłanje we wšyknych pśedmjatach garantowane, lěcrownož institut tuchylu žednogo profesora za sorabistiku njama.
Wóna jo měła teke dwójnikowu a toś smej mógałej se pśecej rědnje wó našych gólcykach rozgranjaś.
Kapale za wobej, camprowanje a zapust 2021, su łoni juž dawno skazali, pśeto źo malsnje, až kapały w casu zymskich swěźenjow našogo regiona lichego termina wěcej njamaju.
Pótakem jo nowy serbski nałog how na městnje a statkujo žywy a awtentiski.
Komisija co se zaběraś z dalšnym materialom za nowy Dolnoserbsko-nimski słownik.
„Njesromnje!“, pikěrujo se gódowna špica. „Kaka jo ta šarowata!
W šulskem domje, źož som wótrosła, njejo była wěcej žedna wucba wót januara 1945. 
No, toś tu wizu twarjenja znajomej južo wót starych Słowjanow!
Študańce pśidu pśi tych góźbach na jogo grunty we Łazu.
Lětosa w nalěśu, pśed koronu, jo wóna južo dwójcy w Grodku póbyła.
Drjewo rubaś jo jadno tych źěłow było, ako smy musali gótowaś.
W rozgronach pak su nas změrowali, ale wó tom wam pišom snaź znowa …
6. maja jo była w Europejskem parlamenśe podiumowa diskusija z temu: "Politiske cele a napšawy pśi kubłanju w mjeńšynowych rěcach", źož su se wobźělili.
Z Lubina/Lübben. W Paul Gerhardtowej cerkwi w Lubinje maju kuždy pětk zeger 12:00 mały koncert.
Abo na śopłej głowje abo brjuchu někakego luźa.
To lažy na pódpěrje, kótaraž jo se jim dostała wót Załožby za serbski lud, a na tom, až płaśenje wunjaso jano teliko, aby kosty zgótowanja se zarownali.
Rowno tak ako pózdźej park w Rogeńcu pla Chóśebuza.
Z casom pak buźo teke Augustin rozymny.
Gluku jo měł, až njejo pśišeł do teje šruby.
Te zwěrjeta ale su w tom casu spali, derje schowane w swójich grodach.
Wšykne spiwy běchu tak kšasne wuspiwane, až daniž kśik daniž pik njeběšo pśi tom słyšaś.
Ten znaty serbski źiwadłownik a režiser jo se slědny pětk wupórał do Dolneje Łužyce, jo w Serbskej cerkwi w Złem Komorowje cytał wurězki z gnujucego awtobiografiskego romana Jurija Brězana "Bild des Vaters" – wót slědnych źaseś dnjow w žywjenju starca Tobiasa Hawka.
Ale až k cerkwi njejsmej scełego pśišłej.
Medije su južo wjele wót togo rozpšawili, togodla pišomy wó temje tak krotko.
W lěśe 1945 su zwěsćili pó wójnje, až jo jano hyšći 12 žydojskich luźi w Chóśebuzu bydliło.
Weto rěc jo zwězana z wašnju žywjenja.
Poł jsy jo se naraz za mazańcami pśistupiło.
Te starjejše su jomu wulicowali, což se groznego njedaloko kjarcmy stało jo.
»Ale ně, how w Grichiskej su nopawy w lichosći žywe.« Nan se teke na tom pólu wuznawa.
Pótom budu kokota łapaś we wšakich disciplinach.
Rozmjej, we něgajšnych casach su te fromne wandrarje byli za wětšy źěł serbske.
Za jogo zdaśim jo to „atmosferiski problem“: zastupnikow Dolneje Łužyce jo tam jano małka kopicka a młoge se njecuju w górnoserbskej rěcy mócne, a dla togo se rědko wěrje něco groniś.
Komisija pak jo jogo źěło zachyśiła, město togo jo se wuznamjeniła a śišćała nam znata Mukowa gramatika.
Grono z Lukasa 6, 36 buźo nas w lěśe 2021 pśewóźowaś: Buźćo zmilne, ako tež waš Wóśc zmilny jo.
Kriza jo za njogo teke naša wašnja producěrowanja a wašnja žywjenja, naša wašnja wobchadaś ze strukturneju změnu.
Cesto smy byli tak dopórane a wužmjete, až smy naše cłonki lěbda hyšći culi.
Tam jo raz žywy był frizer Hanśik, a ten jo był južo lěta dłujko wudojc a jo musał wšykno sam doma wobstaraś.
Jeje "Landgasthof Halke" jo stupny stwórtk měł wótcynjone za suche šyje.
Bus jo jich dowjadł až ku granicy.
Se wě, až móžośo se je teke z nimi zgromadnje wumysliś.
Zelda Rae Williams jo US-amerikańska grajaŕka.
Młogu wěc som sebje wuchytował.
Což ten wót tebje zasłyšyjo, papagaj ned mě pśeraźijo.
Dešno ga swěśi 21.2. swój 130. jubilejny zapust, a togodla kśě žeńske serbsku drastwu pórědnje woblaconu měś na tom wejsnem swěźenju.
Šym wěcej zabydnjom, śim mjenjej wěm.
To buźo Georg Thimme, kótaryž jo tuchylu hyšći wósadny faraŕ we Werderu.
„Serbske koparje“ a „Team Nordschleswig“ grajotej w Hochozy
Nan, pochadajucy ze Šlichowa, jo był we wójnje, z kótarejež njejo se wrośił.
A luźe we jsach su mjazy sobu bliše ako w městach".
Tak pówita wejsna rada – mjaztym tek wjele Zaspowarjow, ak jo Casnik se dopšašał –, až srjejź Zaspow na městnje ruiny něco nowego nastaś dej.
1610-1613 Martin Buchwald (3 lět)
To wopytanje jo nastało na iniciatiwu partaje Danow a Frizow SSW.
Filip pśiběžecy słyšašo, až muž z Morskeje zemje profeta Jezajasa cytašo, a źašo: Rozmějoš ty teke, což cytaš?
W Žylowje jo był šlodaŕ Starik.
Jaden njas togo drugego brěmje, a dopołniśo tak kristusowu kazń.
Katrin Tilgnerowa jo serbske drastwy pśigótowała.
Vogta su kśěli a dejali Serby a druge zastupniki sami rozsuźiś, kak se deje pśestrukturěrowaś serbske institucije.
Gódownicku su 2017 wence swěśili, pód lipu we jsy.
Łužyska domownja jo była gromadnosć, pózdźej jo wěcej k tomu pśišło.
Což namakajo, njespokojni a njepasujo:
No, něnto jo dejał chwataś!
To co myška wěźeś. »Słuchaj!«
Teke ta nacynjona škóda njejo se narownała.
Hokoło Jeruzalema su góry, a Kněz jo hokoło swójogo ludu, wót něta až do nimjerstwa.
Ale rowno tak wažne jo teke caroba za wutšobu a dušu.
Naju nan jo samostatny.
Z togo njejo nic mudrego wordowało.
Wapno su sem spórali z Kostrina, Welnica a Bezkowa.
Cu to raz rozkłasć na pśikłaźe jatšownego wognja.
Se wě trjeba luź teke wjeliku wutrajnosć, nježli se to wědobnje za to serbske zasej zbuźijo a pśesajźijo.
Ten muzejowy wjednik jo wulicował wót tšašnych tšojenjow.
Placo, teke rulowane placo.
Wulicujśo abo pišćo jim, co wu Was a we Wašej wokolnosći se tšoj.
Wótkubłarka se pšaša: "Kak móžomy w źiśowni měr, wěru a lubosć pokazaś?"
Našej rěcnej šuli jo se groniło "Coláiste Gaeilge Inis Meáin".
»Rundu piwa, gaž smy gótowe.« 
Niźi mjazy Drjowkom, Pěś Dubami a Gołynkom chwjejo nanowy duch.
Kaž luźe sebje žyce, zamóžo wóna teke swóje wuźěłki nimski abo serbski abo dwójorěcnje pópisaś a ze serbskimi wobrazkami pómólowaś.
Forma z jadnym aktom jo wujšła z mjazygraśow mjazy aktami dramow z tśimi abo pěśimi aktami.
Skóro kužde lěto jo była w Bórkowach wjelika wóda, tak až su měli bury někotare lěta za sobu wjeliki žnjeński wupadk.
Toś dej se kontrola w nejblišem casu nachwataś.
To groni, až tam běšo wjelika mjerwjeńca z wěcej stadłami wójc.
Njedawno su pak wuwitali gósći z telewizije ARD.
My wukniki njejsmy musali k žednomu casoju nagubk na se měś.
To buźo ale śěžko, dokulaž su cerwiki grědy juž bejnje pśekusali.
Nic kužda gmejna ma swóju źiśownju.
Kito Albin jo se naroźił ako syn bura we jsy Jaseń pola Grodka.
Koncert jo był pśipowěźony ako "party".
Richter nawjedujo, pla Janšojskego amta, pla gmejnskego zastupnistwa, głownje pla šołty G.
5 su wumrěli
Wóne knigły budu za źiśi a za turisty wudaś.
Wón jo se wšykne złotaki wzeł a jo wuźiwanym pśekupcam swój dług zapłaśił.
Wustupiś budu Dolnoserbski sekstet a Slěpjański źiśecy a młoźinski ansambel.
Program wopśimjejo dokumentarne a grajne filmy.
Najěźone su absolwěrowali wósym stacijow, su chyśili lasso a stśělali z pšužynu.
Som se tomu wjelgin wjaseliła.
Lěcrownož njejo wěcej wjednik slěpjańskego folklornego ansambla, ma hyšći wjele z nim cyniś, wósebnje ako spiwaŕ a ako gerc na małych fidlach a na dudach.
Za mnjo njejo wažne, lěc smy Sakske abo Bramborske — smy Slěpjańske!“ jo měnił.
Lětosa w nalěśu jo źaseś dolnołužyskich komunow pśepódało list na ministaŕstwo za rolnikaŕstwo, wobswět a nakrajne wuwiśe.
Někotare, cesto wužywane adjektiwy maja njeregularne formy.
Wóna rosćo we na carobinach chudych abo bogatych, stojecych abo pómału běžecych wódach, a to w gatach, starych wódach a měrnych jazorach.
Dnja 13. awgusta 1961 jo kněžaŕstwo DDR pód Walterom Ulbrichtom dało natwariś murju pśez Barliń.
A ten jo wukazał mě toś tak: »Ze žeńskeju njedejš se waźiś, ta ma wětšy źěl pśecej pšawje.
Nejrědnjejšy part Nowego testamenta stoj za mnjo we prědnem lisće pósoła Pawoła na Korintarjow:
Jo śerpjeła w popajźeństwje a koncentraciskem lěgwje a na tych slědach 16. 9. 1941 zamrěła.
To jo se stało z pšawym płotom našogo lěwego suseda.
Ten, kenž groni »Ja se cujom ako Serb«, pokazujo z tym, až se zajmujo za to serbske a ma pozitiwne nastajenje k serbskemu.
Hejgen tak źo se ansambloju MNYouth Creation Theatre z Nepala. „Wu nas wšykno se tuchylu pśeměnja, pjerwjej smy byli monarchija, něnto republika, a gaž stat folkloru źinsa financěrujo, pón jano we głownem měsće Kathmandu.
Jano w tom casu móžo se šćitna skjaržba pśeśiwo wupowěźenju pla pśisłušnego źěłowego sudnistwa zapódaś.
To jo był wjeliki problem za mólarjow a ilustratorow.
Źiśi jej wulicuju, chto jich gósć jo.
W slědnem tyźenju rožownika se zasej wujasnijo, změjomy rědne a śopłe dny až do kóńca mjaseca.
Tam jo to zgromadne źěło mjazy wobyma frakcijoma nejpłodnjejše.
Wón se wjelgin zajmujo za serbsku rěc, a jo se južo pitśku z njeju spśijaśelił.
Tegdejšny amtski direktor Kleine jo se wjelgin za sedleński rum wugronił.
To hynac njejo było móžno.
Ako som se napšašowała w LND, starjejše tam wěcej njejstej źěłałej.
Wón jo dostał titel »kralojski grošk« a zewšym njejo na mysli měł, ten rědny grod zasej spušćiś.«
"Akle pó pśiducem pósejźenju wokrejsnego wuběrka móžomy wó koncepśe we wokrejsnem sejmje wobradowaś a pón wótgłosowaś" groni Diethelm Pagel.
Rowno tak ako Mina Witkojc jo se teke Borkojski bur Hajno Nowy (1871–1841) wó zdźaržanje serbskich nałogow starał.
Wokrejs Damna–Błota, měsće Lubin a Łukow pšose 2019 na „kólasowanje w měsće“.
Te “Myški” z Budyšyna su dostali za swóje spiwanje wutšobny a dłujki aplaws.
Pśepšosyjomy na serbsku jatšownu namšu do cerkwje w Picnju drugi jatšowny swěźeń (17. apryl). “Ja som był wumarły a glědał, ja som žywy!” (zjaw. 1,18) - take jo słowo teje namše.
A tak kritiska jo wostała až do swójeje smjerśi 14. maja 1935.
Wobjedowali su elektrikarje teke raz pśi burju na Kuparskich Borkowach.
Ně, tež we tom casu su źiśi ze šulskego horta dalej wustupili.
Kněz Hopjeńc ze swójeju 5lětneju “Sandru”.
Chtož lubujo stare bomy, ten take w parku w Pieštanach namaka.
Wón jo pomjenił "Serbska folklora, brunica a energija" z 1991 ako jadna z jogo nejlěpjej raźonych sćěnowych keramikow, kótarejež wobraz jo był samo wužywany za wabjeńske materialije jadnogo pśedewześa.
My smy pśewjadli take małe wuběźowanje, chto wupijo nejwěcej…”
Ministaŕka Britta Ernstowa jo dała k wěsći, až te pśespytowanja su za wukniki pśeliš wažne – absolwenty ga budu pśi pytanju za źěłom stojaś we konkurency z drugimi lětnikami a njedeje pśez wótstarcone abo wótpowěźone pśespytowanja do škódy pśiś.
A dla tog, až maju w Žylowje we pśirownanju z drugimi jsami teliko awtorow, njejsu wšykne pśipósłane "žylojske nastawki" město we Pratyji namakali! Lazowali su mjazy drugim redaktorka cerkwinego źěla Adelheid Dawmowa a žylojske luźe Gerhard Grěbik, Jill Ketlicojc a ten nejmłodšy awtor, 9lětny Dödingojc Janko.
Teke kursisty su dobrowólnje pśigłosowali kurse dalej gótowaś, młoge su wót samego se pšašali a sebje žycyli dalej serbsku rěc nawuknuś.
Dokulaž pak jo był Jan taki głodny a łacny jo se weto wěrił pśezpołdnicu pšosyś: "Daj mě pšosym šlapku mazańca a šluk wódy!"
Někotare wót Was snaź južo do šule chójźe a su južo wuknuli, to jadno abo druge słowo cytaś.
Do programa słuša dalej pśinosk Marka Gera ze Žylowa wó młoźinje w swójej jsy.
Wóno jo teke duchowny dar, tak ako žywjenje jo dar.
Wroble, sykory a škórce rozbuźone pjerchaju pśezjadno.
Ze zymneju wódu chłoźi wóna jogo palc.
We wjelikich rěcach jo tak, až wumějo pśez šulsku słušnosć kuždy wusoku rěc, w małych a małučkich rěcach nic.
Wósebnje interesantne su relikty serbskeje rěcy, słowa a pśisłowa, kótarež, za wětšy źěł njewědobnje, su dalej žywe.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Bórkowy a wokolina gratulěrujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w měrcu swój narodny źeń.
Gósća stej byłej teologowka, faraŕka a serbska dušepastyŕka Katharina Köhlerowa tak ako stawiznaŕka a serbska žurnalistka Stefanie Krawcojc.
Źiśi se pak mysle: Cogodla wulicujo faraŕ abo faraŕka tak dłujko? To njerozměju.
We swajźbowej nocy Wurlawa ju zežerjo a we jeje póstawje tak cyni, aby była Anka pśecej na boce Wakapana a by kśěła Jura jano wobšuźiś a pósromaś.
Toś wzejśo se srjejźne łopjeno ze zešywka.
Ta rěc, se wě, jo teke słowjańska.
To jo oficielna rěc w Ukrainje.
NC: Kněni Preusowa, wó com jo to grono na wobradowanjach ceptarjow serbšćiny?
Teke wón słuša k tym staršym Trjebińskim Domowinarjam.
Wudawaŕ jo Rěcny centrum WITAJ.
Ja som ten Kněz, kenž to wšykno cyni.
Jan: „Jo, wšak ma něto wšykno, což pótrjeba a se we takem rědnem kraju žywi, źož njejo žednje žedna zyma.“
Móžośo plakaty za Wašu kupku w Rěcnem centrumje WITAJ w Chóśebuzu dostaś.
Lydija Nowakojc jo pón chwatała ze struskami na jawišćo ku tyma moderatoroma Tomaszoju Nawce a Wolfgangoju Kotisekoju.
To jo jeju narskosć wubuźiło.
TO JO SE K WĚSĆI DAŁO na 3. posejźenju wokrejsnego sejma Chośebuz-kraj 13. septembra w Picnju.
Lětosa w nazymje, gaž buźo w Janšojcach literarna kjarmuša serbskego nakładnistwa, kśě toś te nowe knigły prědny raz pśedstajiś.
Dla togo jo wažne, až pokažomy, až z teju kaznju se definěruju wobstojnosći za pśiduce lětźasetki.
Pśedawaŕ se pšaša: "Za źiśi abo za dorosćonych?"
W Janšojcach jo to wšuźi wiźeś, ako how blisko Dubowótša.
Wjednica muzeuma Babett Zenkerowa, wjednik zeloweje zagrodki Camillo Steinfurth a Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu su na to kazali.
Zachopjeńk swěźeńskego kóńca tyźenja jo był pětk dopołdnja.
Wšak móžomy w nazymje wjele cyniś!
»Wón jo wuměł samo lětaś«, dakoco tśeśa.
Jaden lubowaŕ je hyšći źěła.
Myslim se, až njejo pśegnane, gaž gronim, až te słowakske luźe swóju ludowu kulturu lubuju a z połneje wutšoby woplěwaju.
Serbska kulturna informacija, 02625 Budyšyn, telefon 03591/42105 abo 03591/550319.
Pór tych wobrazow buźo wisecych wóstaś za pśichodny swěźeń ludowych drastwow w měsće.
Južo w lěśe 1993 jo wón k tomu wudał wósebne kniglicki.
Pśewóz mě na drugi bok rěki!
20 lět we krajnem parlamenśe, to jo južo rědka, wósebna wěc.
Wobraz pódla kašćikow śi pomaga pśi namakanju pytanego słowa.
Dawno jězdźe źiśi ze Strowja ze šulskim busom do wjelikeje, moderneje šule dwě jsy dalej.
Witko pśemyslujo, co z nich zgótujo.
Pśiź witśe wjacor, gaž mjasec swěśi, k wjelikemu duboju.
18. njeźela pó swětej tšojosći
A chto wě, co by hyšći rědnego a dobrego na tej kupje namakał, gab ju wót jadnogo kóńca až do drugego pśechójźił. 
»Móžno«, jo kiwała seń, »weto jo něnto na casu.«
Amos źašo: Kněžo, buź gnadny!
Chódota jeju pšaša: »Co ga cotej?«
Tam su wšykne měli rědne wótpołdnjo pśi kakawje a mazańcu.
Pśedsedaŕstwo Domowiny jo togodla měru za to raźenje wobzamknuło: "Serbske wukniki deje pó dokóńcowanju šule swóju serbsku maminu rěc na jadnakem niwowje wobkněžyś ako se to wót nimskich wuknikow pomina, což nastupa jich nimsku rěc".
Nejlubjej pśi wóźe žywe su, w parje za carobu štapocu.
Naslědku wón raz žednogo dobrego zbóža sebje wěcej njepóra, wón ga wě, až wóno skóro jěsno skóńcowane wordujo.
Kupał se pak ducy w njom žednje njejsom a tek wó Krabaśe zaprědka nic wěźeł njejsom.
Tak ako juž pjerwjej, stej teke Ernst Stelte a Bernd Bruno Meyer z Wendlanda mjazy gósćimi byłej.
Něźi až do 8. groze pśecej zasej zymne mócne lejawy a wětšy.
Pśez to mamy něto pśewóźujucu muziku, ak wjelgin spódobnje klincy.“ Na projekśe se dlej a wěcej zajmcow wobźělujo a wóni namakaju wjasele. „Pśez zgromadne rejowanje natankuju wobźělniki nowu energiju.
A za luźi z Wětošowa a Lubnjowa teke njejo howko daloko!
Wobej wěcy stej znatej w Górnej Łužycy.
Źinsa, nět, ale źins a nět ze wšyknym, což ty sy a maš.
sportowe zjadnośeństwo z něźi 120 cłonkami,
Někotare kraje su se pó tom pśikazu měli.
Na to pak njeběšo se Robinson až doněnta ze žednym dychnjenim pómyslił.
Starše luźe se rozgranjaju w swójej maminej rěcy w „konsumenśe“, na Grodkojskej droze, na marku, Wšuźi tam serbski powědaju, źož ze serbskimi luźimi se zmakaju a gromaźe su.
Te slědne serbski powědajuce roźone Malinjarje su byli Friedrich Wehlan († 1931), Anna Wehlanowa roź.
W blišem casu comy se zaběraś z tak pomjenjonym EU-konwentom k dalšnemu wuwiśeju Europejskeje unije, źe tejerownosći młoźinski konwent, aby tam na pominanja a kritiki mjeńšynow kradu źiwali.
Co tam warje a pśigótuju za gósći, to jo na wusokem niwowje.
Wjelike, śěžke sněžynki su zapókšyli swět ako wjelike pjerkowe pśikšywadło.
Bagniątko jo w Beskidach źinsa jaden strus z jałowjeńca, bužboma, barwjeńka (Immergrün), śisa (Eibe) a wjerbowych hajtkow, wupyšnjony z pisanymi wuwězkami.
Kupka jo měnjeca, až deje a mógu se pśiměriś rezultaty wšych pěś źěłowych kupkow.
Pjenjeze jo dariła firma Vattenfall.
Mam na stołku słodku sroku.
Walery Przyborowski jo był pólski spisowaśel.
Dejm groniś, až jo familija wažna.
Rogi wustawadła budu kulowate.
Sowjetski zwězk jo był historiski kraj w Europje a Aziji.
Naša dolnoserbska Pratyja ma južo dłujku tradiciju, a ja som sam zběrał wšykne lětniki tych knigłow wót zachopjeńka šesćźasetych lět.
Jo, jo, to jo škóda.
Zdrjałe tšuki su šyroko-jajojte a stoje na wódorownych wogonkach.
Wjacor wobzamknjo se ze serbskim ludowym spiwanim „Dobra noc“.
K zachopjeńkoju kuždego lěta se womějo woklapnicu.
Rěcny kurs trajo až do junija 2022 a pó planje by dejał se kuždy stwórtk wótměś.
Pśed lětom su Gulašojc, młoda familija, carnu štundu měli: Wjelike źěle jeje biologiskego rolnikaŕstwa su jej łoni w decemberje wótpalił.
A slědkoju bywa drogowanje z cołnom hyšći tšašnje droge, wósebnje gaž njejsu nejmjenjej šesć wósobow gromaźe.
A taki fundament jo pśisamem w kuždej kupce.
Krale a kralowki 2005 budu zeger 21.30 do zala „Złośanego plona” zamaršěrowaś.
Cujom, až něco w pórědku njejo.
Ceły klima na kupje jo w lěśojskem casu móŕski, to groni nic wósebnje zymny.
WOKOŁO SEDYMICH WJACOR SE KONGRES ZAKOŃCYJO.
Serbske słowniki ze zukowymi datajami, korpus powědaneje a pisneje rěcy, pśisłowa a fonetika, serbska biblija a regule za serbsku ortografiju – to su module internetowego portala , kótaryž institut jo za wužywarje serbskeje rěcy napórał.
Na slědnem wobradowanju jo na dnjownem pórěźe stojał „medijowy artikel“ serbskeje kazni (§ 12), źož jo slědujuce zapisane:
Som měnjenja, až jo była a wostanjo Domowina pomocnica serbskego luda.
Wót 2015 jo Alexander Schömmel wobsejźaŕ toś teje lody.
Kužde lěto na ludowem žałowańskem dnju spomina se tudy na padnjone.
Ale co se mysliśo, co cośo cyniś, gdyž ja wam wulicuju?
jo groniła, až kóńc źěłanja energije z fosilnych palidłow musy pómałem pśiś, to lěto 2038 jo kompromis.
Młogi raz su to wósebne słowa abo titel, ako jej do mysli pśiźo, a to jo góźba k dalšnemu basnjenju a póstaja to dalšne wopśimjeśe.
Na woglěźe w Schleswig-Holsteinskej jo pśebywał slědny tyźeń Chośebuski serbski spisowaśel Jurij Koch.
Šulska raźcowka jo nagranjała wukniki, aby studěrowali na ceptaŕske, jo wulicowała wót studiuma a referendariata.
To jo cytaś w basni w "Casniku" wót 1927. To jo za wšym zdaśim wót Miny Witkojc.
Große ako fotograf a dr.
Lěto wob lěto jo pśiběrała licba zawodow, kenž su do swójogo programa na zawodnych swěźenjach »Źeń serbskeje kultury« pśiwzeli.
Wosebnje starše luźe su howko pśišli, aby se how serbski rozgranjali a spiwali a słuchali na cytanje ze starych Casnikow.
stwórtk, 3. decembra /zymskego
Wogeń bu wugasony.
Tej dwa lutka Jolka a Jorko stej tej jadnučkej, ako stej zbitemu Serbskemu kraloju Juroju na kóńcu hyšći zwěrnej.
Stakim jo serbska rěc how womjelknuła nejskerjej akle wokoło lěta 1900, jano jadnu generaciju jěsnjej nježli w młogej stronje w centrumje serbskeje Łužyce.
Wóna se stara, aby byli programy w dobrej serbskej rěcy, aby šyroko wó žywjenju w Dolnej Łužycy informěrowali.
Akle ako 8-lětna jo do šule pśišła, druge źiśi su wšykne radny kus dalej byli a wóna jo musała wšykno nachwataś.
Młoge wobydlarje sebje sebje ten woblubowany dolnoserbski knigłowy kalendaŕ kupili a we njom, to se wě, teke južo cytali.
Ako Robinson jomu to mloko piś da, njeběšo mało wjasoły, až tak derje słoźešo.
A snaź pśidu samo hyšći na sportowu šulu.«
Teke jatšy a cas pśed tym swěźenim to gótuju ze „Swěźenim jatšownych jajkow“.
To pak, ako teju lutkowu znajomy, njejo taka wěsta wěc.
Drogowanja dla wjelkow w luboraskej góli maju wěcej zajmcow ako lichych městnow
Ten změnjony koncept ma lěpšynu: casowy śišć njebuźo.
Blisko města Žilina a Małeje Fatry stej dwě burskej jsy, ako stej we cełem kraju a teke pla turistow wjelgin znatej a woblubowanej.
Zajmowane su cłonki pśedsedaŕstwa pśiwzeli informaciju Jurija Kocha, až jo Hochoska lajska źiwadłowa kupka zachopiła z nazwucowanim nowego luštnego graśa, kenž jo wón napisał pó ideji Marjany Domaškojc.
A něnto dej byś z tym wšym kóńc? Dla cogo? To wobzamknjenje njejo se stało naraz, ale jo kóńc dłujkego procesa.
Wuměłcowka, ako how swóje akwarele, pastele, wólejowe a acrylowe mólby wustaja, jo Hildegard Lubigowa z Lubnjowa.
LND wabi za "Findus a kokot-spiwarik" z motom: "Za źiśi wót 4 lět".
Wónej stej groniłej: "Jo, wótcyń źurja!"
Do popajźeństwa su ju 1938 spórali.
Na njej njebudu wěcej fotografije ze serbskim nałogom, ale motiwy ze serbskich jsow.
Cłonki Dolnoserbskeje rěcneje komisije su slědnu sobotu, 2. decembra, w Serbskem domje w Chóśebuzu wó tom wobradowali, se rozsuźiło pak nic njejo.
Za tym, kake drjewo sy wzeł, sy měł z takeje wugliny něźi tśi do styri tuny wuglow.
Slědy su widobne.
Kak daloko su pak pśišli, njejsmy mógali pśi nejlěpjej wóli wuzgóniś.
Bolosne slědy takego stawa zacuwaju se až do źinsajšnego.
Nowsański šołta H.
Dalšne cłonki kuratoriuma su byli wušy šołta Horst-Dieter Brähmig, direktor Worjejcańskego zwěrjeńca dr.
Smej rutu wzełej, kótaraž jo naju wót dwórnišća Kalawy wjadła pśez Wjelchnu, Wjerchownju a Koblu, pón pśez z gólu wobrosćone górki dalej do Wusokeje.
Resi Gönnelowa roź.
Sofija Cyžec jo młoda serbska aktiwistka a 2018 jo z 152 głosami dostała městno w Serbskem sejmje.
Krowy muse se sami wóśeliś, nichten njejo k pomocy, a te boge śeletka laže na tej zymnej zemi w dešću abo gaž sněg se źo a marznjo.
Gólc jej chyśijo pśispomnjeśe ako kósć.
W drugej runźe zakšywaju źiśi swóje kórtki.
Něco wósebnego su se za woglědarjow wumyslili: wóni su musali gódaś, wjele tych małych dypkow jo na jadnom wupyšnjonem jajku.
Póžycajśo, nicogo se zasej njenaźejuce, ga buźo wašo myto wjelike a buźośo źiśi nejhušego.
Njesćerpnje cakam, ga buźo kóńc teje pandemije, aby zasej do Łužycy pśišeł.
Smej se dłujko rozgranjałej a wón jo mě teke pór rědnych, filigranych wustśigankow pokazał, ale ned pśistajił, až se take jano zglucyjo tomu, kenž ma wjele šyka, wutrajnosći, ten trjebny měr a dobry material.
Teke lětosa se wu nas w Pśiłuce pó toś tej tradiciji mamy.
Wjelgin pozitiwnje we tom pisanem měšanju su se wótzwignuli te, kótarež napšawdu we kuždem nastupanju serbske su a se tak rozměju.
Pśistup k aktam rědujo 20. decembra 1991 wót Nimskego zwězkowego sejma wótzamknjona Kazń wó pódłožkach statneje bźeztšašnosći něgajšneje Nimskeje demokratiskeje republiki.
Gospoza jo dostała ako wšykne druge 17 ten źeń cesćone familije, rědny strus rožow darjony.
Njeskjaržmy, až se tšašne wěcy stawaju.
Pśeto wjelika kopica towzynt lažkich sněgběłych pjerkow jo lažała na bliźe.
Za źiśi jo sajźiło luštne pupkowe graśe: kulrabijowy kral jo se bił z kulkowym ryśarjom.
Dalšne budu něźi drogowaś z familiju.
To groni ten prědny a ten slědny, kenž humarły běšo a jo wótžywjeł: Ja znajom twóju tešnosć a twóju chudobu.
»Słuchajśo, nan, to se mě njespódoba!
Hyšći źinsa producěruju młoge pilne burja a šykowne rucnikarje sami swóje grabje za rolnikaŕske źěła.
Pśiźo wjelika wódowa žwała – a huj, wóna malsnje wugnawa zubne carśiki z guby.
Steffen Seidlich měni naslědku: "W našej šuli budu se kněžyś nejmodernjejše wobstojnosći za wuknjenje a wucenje we cełej dwójorěcnej Łužycy".
Baltofinske rěcy jo kupka finougriskich rěcow we pódzajtšnej Europje wokoło Baltiskego mórja.
Gósći njesměju do domu stupiś.
"Źiśi ze jsy su kuždy swój majski bom mólowali.
Malsnje se sokołska ideja rozšyrjašo.
Dobyśarski pokal Na kóńcu wuběgowanja mytujomy dobyśarjow.
Mohamedański kalendaŕ njama se – ako naš – pó słyńcku, ale pó mjasecku.
9. njeźela pó swětej tšojosći
Donald Henry Pleasence jo był britiski grajaŕ.
Kněz kantor Rizo Žylojski powědašo na kejžora, na což wšykne kšute sława (chwalbu) wołachu.
Aby prototyp pó funkcionalnosći jadnory a lažki k rozměśu był, su se wóni rozsuźili za simulaciju smartphone-lampy, kenž słucha na powědane górnoserbske komanda.
Ten jo mě trenaŕ nadał.
To wuběźowanje jo było zgromadny projekt Ludoweje banki Drježdźany-Budyšyn z.d., Sakskego centruma za kulturne a kreatiwne góspodaŕstwo KREATIWNA SAKSKA a Serbskego muzeja.
Wóna jo stakim pśiducnica Haralda Kóńcaka, kótaryž pó wjele lětach w rozgłosowej raźe njejo wěcej kandiděrował za toś tu funkciju.
Pjac je něnto pśi 200 °C něźi 10 minutow.
Pupki Pśecej zasej se źiśi źiwaju, až w nalěśu naraz z nagego drjewa wjelike zelene łopjena wurostu.
Hejgen ak stareg Frycowy murjaŕ – ten jo ceły źeń na jadnom cyglu klapał.
Tak se groni casoju, źož rolnikarje trajdu žněju.
Na zwiganje jo pśijěła bramborska ministaŕka za infrastrukturu Kathrin Schneidrowa, teke wótpósłana bramborskego parlamenta Roswitha Schierowa z Lubnjowa jo se zjawiła.
Pśez statkowanje chora jo była ta namša mały swěźeń.
Gryf – źinsa wobstatk wopona Pomorskeje a młogich městow Pomorskeje – ma swój póchad z togo słowjańskego zemjańskego roda.
Snaź jich pón 2021 tam wiźimy, pśeto dujaŕska muzika ze Słowakskeje tam hyšći žednje zazněła njejo.
Informěruju pak, až dej se jubilejny festiwal zagrody w Rogeńcu k swětkam 2021 nachwataś.
Ale pśez to, až pśiduce dny wjele lichego casa pśinjasu, jo to snaź rowno ta pšawa góźba, aby jaden sam to pyšnjenje jatšownych jajow wuproběrował.
Na orgelach grajo Lydia Budyšynowa z Myšyna.
Něto dejašo weto wumrěś.
Planowana jo teke trajna wustajeńca k Mužakojskemu wokłonoju a koncept se wuźěłajo.
Wjele, to pak hyšći jasne njejo, dokulaž to musy zagronite ministaŕstwo w Pódstupimje rozsuźiś.
Datum jo pla nas wót zachopjeńka jasny był.
Depsk pak jo był druga gmejna.
Dla tog pytaju něnt za nowymi móžnosćami.
Sam njejo, ako pišo, »na wuspěchu swójich jadnanjow cwiblował«.
Rada by za tu zgóniła, kak se wam spódoba w źiśowni a co sćo rědnego wuknuli w serbskej abo Witaj-wucbje.
Ten jaden wót njeju jo w samskem casu na bibliskej šuli był ako ja.
Wót 1. januara pśiducego lěta ga buźo GmbH pśewześ ansambel do swójich rukow a pśez to njewobstoje za něntejšnego intendenta wěcej žedne materielne a ideelne wuměnjenja, až móžo swójo źěło dalej wjasć.
Měni jaden gjartnaŕ k drugemu:
Ja sam jězdźim južo někotare lěta pšawidłownje k jadnomu gatoju, aby wobglědował drugu kupku zwěrjetow a jeje wuwiśe – naše domacne lurchy.
Někotare jich grajarje su južo dwójcy pódla byli, pla Serbskich koparjow pak jo jich wjele, ak njezměju drugu šansu.
Wóna jo znamje města a jo něco wósebnego, jadnoraznego.
Wejsna pśirada sebje za 2020 prědk wzejo, až něco pśeśiwo tym "wótpadankowym góram" se cyni.
16. nowembra jo měła „Wjacornjejše stawanje” swóju premjeru w Dešańskem muzeju.
Tak jo se mama pó smjerśi starkeju pjekoriła sama z góleśoma.
Wón njamóžašo za bogich njeglucnych nic cyniś, ako jan bjatowaś, a to wón cynjašo z cełeju wutšobu.
Hungory su lud, kótaryž jo w srjejźnej Europje žywy.
Z Chóśebuza/Cottbus. Cłonki měsćańskego parlamenta běchu we februarje wobzamknuli nowe wustawki (Satzungen) za hyšći šyrše a lěpše woplěwanje a spěchowanje serbskeje rěcy a kultury w Chóśebuzu.
Kopjoš ty sam balo?
Znowa ga wobstoj našo towaristwo 10 lět.
Płod běšo tśigranjaty abo „na tśi grani“, łušćina (łupina) běšo wjelgin tłusta a běšo kaž gromadu zlipane lanowe gjarstki; spód łupinu běšo druga wjelgin twarda škórpina abo bělizń. 
W Bórkowach pśedawaju se samorozmějucy derje te knigły, za kótarež se zajmuju turisty.
Z tym zrownju su wóni wótwołali doněntejšnu cesnoamtsku zagronitu Waltraud Ramotowu z Wětošowa, ako jo ten cesny amt 10 lět dłujko wugbała.
Co stoj we wólbnych programach wót Serbow?
Włogi we zemi jo dosć, aby spła pšawje narosli.
Wóni se pale w adwentnem casu.
„Ty njedejš nikogo nuzkaś, ale namakaś te, ak su za tu wěc rozpalone“
Což pak nastupa docełego serbsku rěc — jeje spěchowanje —, to by dejało pśiś na kuždy pad wót serbskich luźi samych.
Až starka sroku cesto »Schackelster« abo »Schacki« pomjenjujo, ma zawěsće serbsku slězynu, pśeto »šćakotawa« wót werba »šćakaś« jo pejoratiwne pśimě sroki.
Trjebne by było dalejkubłanje ceptarjow wó celach rewitalizacije.
Tam stoj, až do 2038 razka njej wugel z pśizwólonych wudobywanišćow trjebny.
W tśich kupkach pśewjeźomy kružki serbskeje rěcy.
Wón jo źěl tradicionalneje granicy mjaz Europu a Aziju.
Ale towaristwo jo se na swójom slědnem pósejźenju rozsuźiło, to kulkikopanje wótpowěźeś.
Něga zarosćony – gano pusty row
A mimo togo jo taki wjeliki swěźeń teke drošy.”
Swěźeń poezije pokazujo, až Serby se njedefiněruju jano pśez folkloru
žnjowny swěźeń
"Smy wěźeli, až dejmy wen.
Smartfony pšosym sobu pśinjasć!
Z producentami njamamy žeden kontakt.
Wutšobny źěk, luby Casnik!
W głownem źo pśi tom wó to, až pśiźo pisna dolnoserbska rěc z tym zasej tšochu bližej tej ludowej rěcy, což jo k dobremu dolnoserbskeje rěcy docełego.
"To stej wej super cyniłej.
Zawěsće jo k tomu kuždy gerc a kužda kupka na swóju wašnju pśinosowała ze swójeju domowniskeju folkloru.
Wam žycym teke spódobny tyźeń!
Ten kulkowy zagon namakajośo pśi Wokolnej šoseji (Ringchaussee), 400m za Błośańskeju termu na lěwem boku (gaž wót centruma Bórkow pśiźośo).
Wóstaj se togo złego, a cyń to dobre; pytaj měr a žeń za nim.
Pśegusluj te žaby do kamjenjow!
Dypkownje mógu, wótwisnje wót casowych kapacitow docenta kursa a we wótgłosowanju z nim, dalšne zarědowanja nastaś.
To jo jomu pśinjasło kopicu wušparanjow.
Medicinalny raźc dr.
Karlina Lotrina, nejstarša wobydlaŕka Majberka, jo we Złośanem plonje swěśiła srjodu tyźeń 100. narodny źeń.
Serbski spiw a we njom zwuraznjona rědna serbska krajina, pśiroda, ludowa mentalita a scełego dłymoke cłowjeske zacuśa – to wšo jo młodu Judith tež pla jeje śoty-wucabnice Hanki Rotoweje w Ralbicach zapśimjeło.
Głownej organizatorce stej how Manuela Spillerowa a Sabine Drechselowa.
Źěł wót turistow co wuźiś.
Porclin abo keramika?
Pon su byli wšykne kazane do „Wendenstube”, źož jo se pśinamakało něźi 60 luźi na spominanje na Minu Witkojc. „Ja źinsa how wiźim woblica, kenž su byli pódla pśi zakopowanju Miny Witkojc, ale wuglědam teke wjele nowych a wósebnje młodych woblicow, kenž mógu serbski wuwitaś.
Tšojenje jo było jadnorazne.
K dopomnjeśu: łoni w juniju su naše woglědali na jich swěźeń Knivsbergfest, źož su dobyli 6 : 1. Graśe jo se zachopiło wjelgin pśijaznje a cesnje.
Kak luźe se mysle we jsach blisko milinaŕnje? To stej mósćański šołta Horst Nattke a janšojski šołta Helmut Badtke kśěłej wěźeś.
A Wy ako wiceprezident?
Domownja teja jo w Chinskej.
Wogeń běšo wugasnuł. 
3
Mjaztym glěda starka hyšći raz do lodki.
Jadne ceły źeń sejźe, tak až jo śěło felujucego pógibowanja dla ceło pšoste a wupócerane.
Griby rostu ak njemudre!
Programy k pólěpšenju situacije Sinti a Roma deje byś wobstawne a wobwěsćone z trjebnymi pjenjezymi.
Toś som zasej pśi temje.
Za wětšy źěl wužywamy za to pisane kule abo napórajomy sebje swóje figury ze solonego śěsta.
Buźomy k blišemu městu z nim pśiś?
Łazymej na torm Dešańskeje cerkwje, aby měłej rědny rozglěd.
A wokale mógu se samo njespiwne byś.
Pśecej hyšći jo teke tema, až biblioteka dej pśeśěgnuś do šule "Mina Witkojc".
Woni su se wšednje trjebali za rolnikaŕstwo a kubłanje skota.
Mimo togo trjebaśo hyšći muziku.
Ta za Serbow a cełu Europu tšašna změna se wustatkowašo teke na pśisud Pankowego wobspomnjeśa.
Z tym mógu nastaś linearne abo roznogate, dłujke abo krotke wuglikowe rjeśaze.
Z Florianom su źiśi raźi grajkali.
Pógóń
Zajmce, kenž su se rozsuźili za krotšu abo dlejšu drogu, zmakaju se zeger 9.30 pśi busowem wustanišću hotel „Bleske“.
Jogo syn J.
Tam smy seli žyto a sajźali »knedle«.
Ten jo swóju ruku wustrěł a ten zegerik dostał.
Źinsa jo jazoro atraktiwny cil wulětarjow.
Pytajśo za detailami na wobrazach a pomjenjujśo je.
Rozmjej, wóni su pśed wjacerju z dobreju wólu we wósadnej śpě z klapacami wobchytanje (Putz, Verputz) jadneje sćěny rozbili.
Ale nałpy su lasne.
Źiśi z Trjebinskeje źiśownje „Lutki“ su spi- wali nalětne spiwy.
Pótom sebje twardo mě wupšosćo, a młynik dej mě, lěc co abo njoco, pušćiś.
Rozpušćonosć płunow wóteběra z pśiběrajuceju temperaturu, mjaztym až rozpušćonosć solow pśiběra z pśiběrajuceju temperaturu.
Gaž wjelki wuju, powědaju ze sobu.
Abo wjele serbskich mjenjow w měsće jo nowo wumyslonych, źož jo dało tradicionelne, pla luda znate.
»How, słuchaj: Ma kłobyk, ale głowu njama.«
Park pśi Lubnjojskem groźe jo krajinowy park w stilu Pücklera.
Wušej togo kśě wóni se rozgranjaś z ewentuelnymi partnarjami we Łužycy wó zgromadnych projektach ze Serbami.
Gaž tam jo šoter, dejśo rozglědniwe byś.
Lěc se knigły, casniki, wucbnice, listy a mejlki, pśepšosenja, rozpšawy, programowe zešywki abo teksty we wustajeńcach w śišćanej abo digitalnej wersiji cytaju, buźo wót pórucenjow a wužywarjow-cytarjow wótwisowaś.
wót 12.00 do 13.00 góźin:
13.30 Uhr Oderland Fontane
Pśigótujśo sebje drjewjanej zukowej kijaška a pó pótrjebje teke dalšne instrumenty.
Wótnowili su wězbu, kšywo a murju.
wjednik Instituta za sorabistiku w Lipsku a głowny awtor teje wuwołaneje ewaluacije serbskeje wucby, kótaraž jo we slědnem casu wjele emocijow wubuźiła.
Źowća budu žaby karowaś a gólce hyšći kokota łapaś.
Tamna wognjowa wobora ga swěśi swójo 110-lětne wobstaśe.
Hyšći njejsmy dawno wšeje zmjatany zwoběrali!
Ako su pón hyšći Slěpjańske ludowe štucki pśednjasli, jo publikum zagóriśe sobu spiwał.
Ja, Annabell, rejujom w Chóśebuskem źiśecem musicalu.
Wón jo basnił we tśich rěcach, dolnoserbski, górnoserbski a nimski.
W januaru su se kupki prědny raz zmakali.
W Schönefelźe su se policisty do našogo busa walili a chopili personalne wupokaze kontrolěrowaś.
MĚRC/PÓZYMSKI
»Wumrějo serbska rěc?« – diskusija wó stawje a pśichoźe dolnoserbskeje rěcy, Měsćański dom Chóśebuz
Gaž jo se jomu raźiło małučki kwětkowy nopk rozbiś, jo słušał do kokotoweje elity.
„Jo tak daloko, lube pśijaśele“, groni połny pśedwjasela gódowny bomcyk. „Daś naš swěźeński koncert se zachopijo.“
Semje jo w srjejźišću płoda.
Z jadnym słowkom: To su fantastiske móžnosći, kótarež tam maju!
Domcyk mały, futer słodny źiśi ptaškam dawaju.
Tradicionelne wušywanje
Teke zastupny šef Stromppowego koncerna njama zajm Stromppa wulichowaś, dokulaž jo něnto sam ze šefom.
Na zgromaźinje jo mě jaden młodostny gronił: „Moja mama jo mnjo wopšašała, co dej do togo napšašowańskego łopjena napisaś.
To trjefi, Julka, maš pšawje.
Andra Pradeš ma Telugu ako jadnučku zastojnisku rěc, ale tam se teke Urdu a Hindi powědatej.
Woglědajotej na serbske zarědowanja, pśednoski a wuknjotej na rěcnych kursach w Lubinje serbski.
Měr.
Te pósćiwanki kśě wužywaś mjazy drugim za kamerowu a zukowu techniku, za wupóžycenje a pśeměnjenje drastwow, za pśełoženje filma do wšakich rěcow, za wobstaranje dalšnych rekwizitow a za licencowe płaśonki.
Zawěsće njamóžo dotychměst nichten z Borkow tak pšawje na to wěriś, ale Friedrich Popp tu prognozu ako realnu wiźi: W pśiducyma wobyma lětoma buźo se pśisamem 70 % wšych Borkojskich wobydlarjow „žywiś wót turizma“.
Wažne budu pón teke pśigótowańske graśa a jadno by mógało byś pśeśiwo Chóśebuskej "Energiji".
Wuglědaju tak spušćone.
Pśecej zasej cytamy w chronice, až maju pśemało pjenjez.
Něźi 20 mio. euro budu jim felowaś pó něntejšnem licenju – to jo se slědny tyźeń groniło na pósejźenju wokrejsnego sejma w Zgórjelcu.
Dla wjelikeje tšachoty padnu Robinson k zemi. 
„Bur Žur“ w janšojskem muzeju
Zaprědka comy wobmarkowaś, až wšykne kandidaty su se póznali ako pśijaśele serbskeje rěcy a kultury, a konsens jo był, až to serbske jo něco drogotnego, což dej se pódpěraś a zeźaržaś.
Rownož njejsom roźony Rogowaŕ – som se »akle« 1971 do Rogowa ženił, což ga su mě wšake teke južo toś tak gronili –, jo to mója wjas, jo mě Rogow ze swójimi towaristwami, ze swójimi wejsnymi a drugimi swěźenjami, ze swójim zwětšego wjasołym žywjenim a rědnymi serbskimi tradicijami, z tym wšyknym drogotne kubło.
Jo złožył abituru na SRWŠ w Budyšynje.
Kupku pódpěratej dolnołužyska župa a rěcna šula.
Dokulaž licba woglědarjow jo wobgranicowana, maju zajmce se pśizjawiś.
Lěwica by była k tomu zwólna, ale „dla koaliciskego partnarja“ njejsu mógali dalej hyś – jo wóna měniła.
Pitśku tužna źo Sara domoj.
Pśi tom nawuknjo August wót wšyknych wěcow to serbske mě a kak se cynitosćam serbski groni.
Wjele luźi rozmjej se spóśi dla strowosći.
Wóna jo měła w žywjenju tśi cile.
W Sarepśe źěła muzej kulturow, kótarež su awtentiske w regionje.
Sobotu, 18. januara, buźo zeger 19:30 koncert studentow a absolwentow BTU Chóśebz-Zły Komorow z fachowego wobłuka instrumentalneje a spiwańskeje pedagogiki w Bramborskem krajnem muzeju za moderne wuměłstwo.
To jo teke trjeba, pśeto, lěcrownož Błota su znate dla swójeje natury, ga ekologiskich problemow jo tudy dosć a nadosć.
Pon jo chopił ten Dešański zwóniś, pón ten Strjažojski a pón hyšći ten Brjazyński.
Libo, wjednik ABCeja, su kursistam wutšobnje gratulěrowali a wustajili, až mógu něnto hyšći lěpjej młodej generaciji dalej daś dolnoserbsku rěc.
Jo to krotke wulicowańko, kenž jo mě kněz Lantzky 1956 na magnetofon powědał:
Łoni som wót swójeju staršeju góleśowu rědne dary k narodnemu dnju dostał.
Cyž w Budyšynje – wobstawnje na glědanje narodnych zajmow Serbow pokazowaś.
To jo pokazka na slědujucy spótny cas.
Pó wucbje som se ned sednuł a nanoju pisał, co se tšojło jo a až dej pšosym pó mnjo pśijěś.
NC: Ako produkciski wjednik w Janšojskem prodrustwje „Domowina“ wěsćo kradu, co jo se lětosa wusewało a sajźało?
Tencas jo było wažne to, což jo ceły ansambel pokazał, a něnto se glěda wěcej na tych solistow.
»Pód wliwom rozpśestrěteje nižy ze směrom wót Skandinawiskeje buźo nadalej chłodny móŕski pówětš.«
Teke južo tšošku natutkany wuprasnjom: »Což ty móžoš, mógu ja juž dawno!« Na to wón se smjejkotajucy: »Derje!
Do njogo jo deriła ta druga bomba.
Buźomy akle zasej wótcyniś, gaž wobstojnosći budu zasej normalne".
Zapšawym dejał nam wucabnik stawiznow a towarišnostneje wědy Achim Brankačk take pšašanja w swójom pśedmjaśe wjele lěpjej pśedstajaś ako serbšćinaŕ.
Wuzwólowański forum: Kandidaty partajow su wótegranjali na pšašanja
Gołbin jo jadna z nejmjeńšych jsow w Chośebuskich stronach.
Toś smy se rozsuźili, aby natwarili nowy informaciski serwis wó serbskich swójskich mjenjach, kótaryž spśistupnijo kuždemu zajmowanemu daty ze wšakich žrědłow na komfortabelnu wašnju online".
Smy musali se pytaś druge pastwy a te smy namakali we Škrjokach.
Florian!
Sobotu, 19 nowembra, se zmakaju kursisty-rejowarje w Serbskem domje.
Aby wšykne rozměli wopśimjeśe, stej dwa póbratša moderěrowałej, w serbskej a nimskej rěcy.
Až do nocy su ten wogeń gasyli a samo wałtoru su woborniki tam słužbu měli.
»Co śi jo?
Raz jo mě wulicowała, až jeje starki jo cełej familiji zakazał serbski se rozgranjaś, rownož jo sam serbski lěpjej powědał nježli nimski.
„Liska“ wót jatš zasej regularnje wótcynjona
Naslědku jo wóla a zapalonosć wažnjejša ako statna pódpěra
We lěśe 1348 jo se jaden wobšudnik wudał za njabogego Waldemara a pominał swój kraj slědk.
Chtož jo zezběrał wšykne jaja w tej barwje, jo dobył.
Sirup słoźi pśisamem ako mjod a góźi se ako gójecy srědk pśi wšakich kóžowych a póžywańskich chórosćach.
Skerjej njespokojecy jo był pśiducy dypk na dnjownem pórěźe, pśedstajenje nowego serbskego familijowego towaristwa "Gromaźe".
Nowy motiw pśi sćěnje w grodkojskej serbskej śpě.
Kujawska jo historiska krajina w srjejźnej Pólskej.
Tamne ceptarje su jej ale wjelgin pomogali, a su wšykno za nju pśestajili.
Ale wót togo casa, až termin pśeśěgnjenja znajo, jo kaž pśeměnjona.
To groni: mjenjej rědne wjedro buźo.
Prědna jo zagrała na klawěrje “Serbskej reji” wót Kocora, a druga jo zespiwała ariju wót J.
Rozmjej, druge rejtarje su se póstarcyli na tom, až ten depšćański rejtaŕ njejo pśez te wrota galopěrował, ale jano drebował, a stakim se pśegrěšył na regulach kokota.
Na ptaškowej swajźbje se pśewoblekaju źiśi ako ptaški.
wjeliki carny ptašk
Jomu buźi cesć a chwalba do nimjernosći.
Lk 1,26–38 * Jez 66,18–24
Gdyž glědamy do historije Błotow, pón jo był how južo jěsno wjelgin rozšyrjony taki »zymski sport« - to šuflitowanje.
Tak stej pśišłej do Pětkojc.
A nježli až planowańske pódłožki se zapódaju, budu wóni we wšyknych pótrjefjonych komunach wupołožone, aby wobydlarje mógali na to reagěrowaś.
Zazdaśim jo wósebnje w casu pśiběrajucych socialnych konfliktow entuziazm za zgromadne źěłaśeŕske gibanje wóteběrał.
Jo studował w Halle a Barlinje.
Togo płakanja a žałosćenja njejo było žednogo kóńca.
Z tymi zwucowanjami treněrujośo wócne muskle intensiwnje.
Co sćo cynili we ferijach? Wšuźi su byli rědne póbitowanja.
Ale naraz som zwěsćiła, až na toś tej bibliji jo stojał na pšawej stronje serbski tekst.
Toś pišo se pó žydojskem kalendarju lěto 5762, kenž se zachopijo 18. septembra 2001.
Wó pózdatnem serbskem nacionalizmje jo pśednosował dr.
My comy měś měr!
Studium w Moskwje jo mě pśinjasło na ideju, to wopytaś z listowymi znamkami.
Pótom měrimej se na Nowu Wjas.
K tomu na gluku njejo pśišło! Kuždy źeń su w radiju zazněli serbske słowa a serbska muzika.
Na nich jo wiźeś, kak Fontane by źinsa dožywił Łužycu.
Znata jo wjas, se wě, wósebnje pśez Krabata – tu sławnu serbsku powěsćowu figuru.
Toś som se mógła pśedstajiś w bibliotece źěłaś a drugich slěźarjow pódpěraś", rozpšawijo za NC pśiduca bibliotekaŕka, kenž se naźeja, až změjo góźbu serbski wuknuś.
Helmuta Kurja źěd (stary nan) jo je krydnuł we źiśecych lětach pódarjone wót kmótša we lěśe 1881!
Teke wóni móžo kuždy skazaś w interneśe.
Ja rada baslim.
Pjas njepomaga jano slěpym.
Jaden wót nich – Dieter Gräbig – tšochu serbski rozmějo, ale lazowaś a wšykno rozměś, to njamóžo tak pšawje.
Wó familiji, historiji jogo rodneje jsy, rolnikaŕstwje, cerkwi ...
A to wšykno móžo nam wulicowaś zemska struktura w našej góli.
Prědne a tśeśe zarědowanje stej koncipěrowałej a wugótowałej Pětš Janaš a prof. dr. Roland Marti z uniwersity w Pósaarskej.
K drugemu: Chtož niźi móžo, ten doleś pótom do Drježdźan a woglědaj sebje wšykno.
Wót togo casa, ako Franciska Albertowa jo zagronita za serbske młoźinske źěło w měsće, stoj wóna za tym pórucenim.
W Luboraskej góli jo nastała pśed 11 lětami prědna wjelkowa rědownja.
Zyma a górucosć jogo cełu noc pórědu nuźaštej; głowa jomu bźez měry bólešo a žedno spanje njepśiźe do jogo wócowu. 
Zapiš wokale!
Końcaŕ pśirownujo to ze źěłom "ministarja a jogo statnego sekretarja".
Gaž sy pó zymskej góli ducy, zaźarž se śicho a wóstań na drogach!
Na 50 luźi jo pśišło zachadny pětk, 19. maja, do Serbskego muzeja w Chośebuzu.
Stare mjenja su byli "Akmolinsk" , "Zelinograd" a "Aqmola" .
Som była pśechwatana wót zajma a aktualneje wědy wó serbskich tšojenjach, ako jo kuždy z pśibytnych měł.
Bog běšo w Kristusu a hujadna swět sam ze sobu.
Pśez to se pśedstaja zacuśe melancholije.
Kraloju wšyknych kralow a knězoju wšyknych knězow, kótaryž sam njesmjertnosć ma a bydli w swětle, do kótaregož nicht pśiś njamóžo, kótaregož žeden cłowjek wiźeł njejo daniž wiźeś njamóžo, buź cesć a nimjerne kralojstwo.
Južo prědny źeń wjacor su woglědali do Serbskego muzeja w měsće, a za tym jo jich Chośebuska wuša šołtowka Karin Rätzelowa wuwitała w starej měsćańskej radnicy.
Ja se južo wjaselim na te knigły.
Jo nalicył wósebnosći teje jsy ako tek stawizny Marijneje góry, na kótarejž jo samotaŕ Jurko bydlił.
Něga jo w zymskem casu młody wejsański pachoł do góle šeł, aby za swóju familiju gódowny bom pušćał.
A hyšći něco musymy how rozjasniś.
Chylku pózdźej smej byłej w gumnje pó tšawu, nan jo z kósu sekł a ja som zgrabał tšawu do płachty.
Genetiska pśiswójźbnosć jo stakim wjelgin wuska, njeglědajucy na distancu wót 2.600 km!
Běła wutka jo w pśisamem cełej Europje rozšyrjona.
Na bliźe su lažali na talarjach wšakorake chłošćonki: kołac, placki, paprjeńce a wórješki.
A ta druga šula, na kótarejž teke nimsku rěc wuwucujo, jo katolska šula, na kótarejž pak wuknu rowno tak ewangelske źiśi a teke take, kenž njejsu wěriwe.
Sćo lětosa něźi wustupili, se ako serbske towaristwo prezentěrowali?
Za bramborskego ministaŕskego prezidenta Dietmara Woidke, ministaŕku wědomnosćow Manju Schüle a góspodaŕskego ministarja Jörga Steinbacha jo to „wažny signal za Łužycu“ ako wuglowy region w strukturnej změnje.
Nowy dolnoserbski źiwadłowy kurs „Łapanje šefa“ spódoba se luźam derje
Naraźenja a póstarki smej južo we wjelikej licbje dostali", jo groniła Kěta Wunderowa, ako njoco ako 83lětna hyšći wopśestaś, z tym se zaběraś.
Wóny region we wutšobje Sedymgrodskeje ga jo partnaŕski region Bramborskeje, dla tog jo tek Bramborske ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu mjazy pódpěrarjami wót ProEtnica.
Zmakanišćo buźo Serbsko-nimski domowniski muzej.
Matheo ze Žylowa jo nejžlěpšy pśedcytaŕ
Te jo nam Jan Měškank do dolnoserbšćiny pśestajił a my je něnto rěcnje wobźěłamy.
Žeńskej stej se wjelgin pilnowałej, aby pśišli wšykne eksponaty, znanki Janšojskich cerkwinskich stawiznow, zawcasa na „najśpu” brožnje.
Zelenu kśicu naźeje z bužboma su pśepódali na rejtaŕce Burišojc Juliane z Rogowa (Ragow, powědaŕka rejtarjow) a na Wittichojc Janette.
Pon jo było tšochu mjenjej luźi.
Wustupiju spiwaŕske towaristwo „Liederkranz“ z Gogołowa a solistce Konstanze Schröder (na wiolinje) a Sarah Smith (na akordeonje).
Annegret Möllerojc z Bucyna pla Běłeje Góry jo se wudobyła 3. městno.
Drjejcańsko-Turjański chor buźo teke we pśichoźe woplěwaś serbsku kulturu.
Su na kuždy part tak cynili, ako by se wjaselili.
Južo někotare lěta se w kulturnowědomnostnem wótrěźe Serbskego instituta pód glědanišćom »póśěgi a spleśonosći« mjazsobne zwiski Serbow kaž teke zwiski Serbow k Nimcam a drugim mjeńšynam wuslěźuju.
Něco, což wón jo raz w ruce źaržał a z někakeju stawiznicku »zlěpšył«, aby było za nas wósebnje zajmne.
Zakładna šula w Janšojcach nosy samo jogo mě.
Płaśi pak tšochu wěcej — 3,50 markow a kalendaŕ „Moja domownja“ 4,- marki.
Pomnik Kitoju Šwjeli
Ta mama wót "Spreewaldpuppe" ga jo z Gołkojc.
Politikarje su stwórtk, 5. nowembra, wobzamknuli, až wukniki měsćańskich šulow deje se we wucbje nagubk stajiś, na cełem terenu šulow a w horśe.
»Ja ga njejsom mógał wěźeś, až ned wuběgnjo«, šepnjo Findus a se sroma tak mócnje, ako jano móžo. »Snaź pśiźo slědk?«
Woglědarje su dejali měś móžnosć, staśiwy wuproběrowaś – to tak skóro bóžko njebuźo.
Kuždemu jo znate, kake wjelike politiske pśeměnjenja w casu slědnego šulskego lěta pla nas su byli.
Slědne „Serbske blido“ Serbskego muzeja su zarědowali 6. měrca w ramiku Bramborskego žeńskecego tyźenja.
Na posejźenju su se cłonki zwězkowego pśedsedaŕstwa zaběrali teke z tym, až kśě w Kamjeńskej župje zacyniś wšake serbske šule.
Jich powědaŕka Ines Neumannojc jo pśipowěźeła, až lětosa budu dalšne spiwaŕki se jim pśizamknuś, a to z Brodkojc a z Pódgole.
Jo musał byś do města do chórownje dowjeźony.
Za njen trjebaśo źěrkowak, kšute carne łopjeno, listowu wobalku a kapsnu lampu.
Skandinawiska połkupa jo połkupa na pódpołnocu Europy.
Pšašanja su se źiśi wumyslili, w šulskem lěśe 2011/12.
A dla winika we głowje musy cesćej a cesćej do kliniki.
Spiwaś budu znate Slěpjańske kantorki.
Weto jo była taka njeměrna a njejo mógła spaś.
Z pomocu sena sformujośo sebje kulu w tej wjelikosći, ako cośo ju měś.
W janšojskem muzeju budu stwórtk, 25. apryla, walkowaś.
Jano wjelgin rychłe a skobodne młoźeta su wufyštnuli pśez nogi gónjarjow na wěsty brjog.
How som južo wót prědnego lětnika sem serbsku rěc wuknuł.
Gaž su jeje cłonki koncept wobtwarźili, pón buźo Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny wó tom rozsuźiś.
Frida Mětška spise teke wó Surowinje.
Ta „wótwórjonosć“ we programje Domowiny njedej byś jano prozne słowo.
To wujšpurny!
Na drugi part bituju nam te napšawy k wurownanju snaź wěste móžnosći – rownož tuchylu hyšći jasne njejo, wjele we tom „śěganju“ wó te miliardy „wóstanjo wušej“ za projekty Serbow. (Mjaztym dajo k tomu aktualnjejšy staw.
Ma muzikowu band "Gipsy Kings Leipzig".
To njamóžo žeden luź na swěśe rozměś!
Som w fachowej komisiji za serbšćinu.
Tolstoj, 6. naměsto
Namakali su ako partnarja Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu (teke Rěcny centrum Witaj w měsće kradu pódpěra serbske familije).
Korla Wukaš jo ze swójima gramatikoma sorabistiku we wukraju wobogaśił, a rownocasnje pótomnikam Serbow serbski swět kusk bližej pśinjasł, jich pógnuł, snaź teke pitśu zeznaś rěc prědownikow.
Taksa jo teke awto.
Jo gronił, až jomu njejo nic pśirownujobnego w Nimskej znate.
Tak som glědał a glědał.
Jich pśiłoga jo dejała namakaś lazowarje a wóteběrarje w Dolnej Łužycy.
Pócesćiś a spominaś budu na Bjarnata Rjentša.
Faraŕ Oelmann jo wótere raze wó tom w lěśe 1998 nowo wótžywjonem nałogu w prjatkowanju powědał a až jo wjas wjelgin gjarda na to, až su se za to rozsuźili, nałog zasej na nogi spóraś.
Bog Kněz mě pomoga, togodla ja njebywam k sromośe.
Źo dejm wacej źěłaś? - se wón pšaša.
Pjacćo na 200 stopnjow źaseś minutow a pón hyšći 20 minutow na 180 stopnjow.
Pśed 50 pśiglědarjami su styrjo grajarje pokazali, co wóni wuměju.
Pomoc, dobru radu a informacije cu tym daś, kótarež ze źiśimi kśě serbski powědaś, daś jo kuždy źeń abo pśi wósebnych góźbach.
Kněz Frahnow jo tež Chośebuskego superintendenta, kněza Hallmana, mjazy namšarjami wuwitał.
Pódla su byli zastupniki łužyskich wokrejsow, města Chóśebuza, sakskego statnego kněžaŕstwa a bramborskego krajnego kněžaŕstwa, teke jadnaŕ Domowiny Marko Kowar a referent Domowiny za góspodaŕske a infrastrukturelne nastupnosći Pětr Brězan.
Natśigi (Zügel) twardo źaržaś, to njejo wuměł kuždy.
Ale Jozef Pekara a z nimi gromaźe druge su to wótpokazali.
Serbsku Witaj-wucbu dejali wukniki we tej klasy až do abitury měś.
W lěśe 1866 běchu někotare šularje wót nas na Maćicnej zgromaźinje w Budyšynje a su tam wiźeli, co lubosć wugbajo.
W Pśiłuku jo młoźina jen lětosa akle k tśeśemu razoju organizěrowała.
Wót XV. stolěśa zgubujo se w stronach pólskego kralojstwa dual .
Grajśo ze źiśimi graśe jich starkow.
Dotychměst jo było 520 euro ten minimum, to nejniše myto, to groni něźi tśi euro za góźinu.
Kell na kóńcu 2004 byłej w krajnem sejmje, jo kśěła dr.
Śichy tšach na kšomach drogow
Žylojska kjarcma jo njaboga.
Gab knigły pisał ten pony, by kuždy myslił: Jo to ženij! 
Stare Serby su jano měli dual, su pótakem licyli jaden, dwa, wjele – tak jo pśecej dosegało, daś to nam teke źinsa dosega!
Sol grajo wažnu rolu pśi zežywjenju a industrijowej produkciji.
Prezencna wucba jo dobrowólna, tam du w Janšojcach źiśi z prědneje do tśeśeje rědownje.
Našej gósća stej jano na se glědałej, głažk wupiłej, skibku do rukowu wezełej, se rozžognowałej a pšec stej byłej.
To ga žeden strowy cłowjek njewuźaržyjo, a jaden taki gólc, ak jo rowno w takem wósebnem starstwje, ten ga to zewšym njepśenjaso.
Saschowa), starka mójeje starkeje, a 1983 wumrěła.
Tanja Donatec a Stephan Noack-solista koncerta.
Wiźiśo tšach změšanja ludoweje drastwy z modu?
Jo štundu warnowało, nježlic stej se z tych bagnitych łukow a groblow zasej na pšawu drogu wukopałej.
Jich kšoma jo zawita.
Něnt du zasej do góle, Skócćo z wobryce!
A tudejše wobydlarje wjaski su se pjekorili pód 150lětnym turkojskim kněstwom.
Njejo pśecej tak lažko było, za to tu pšawu rumnosć namakaś.
Wón jo na to pokazał, až jo ministaŕstwo cełu sumu pla Ministarstwa za finance pśipowěźeło.
W njej jo teke k wiźenjeju serbska drastwa z Mužakojskich stron.
Mě se skerjej spódoba walkowanje na dolnoserbskich jsach.
Tak se zwjaseli tež na tom, až běšo w mórju, źož běšo se kupał, tak wjele rybow namakał, až jich do dosći nałojł by, by-li někaku seś měł. 
Som woglědał lětny kurs w Praze.
To wšykno su mógali gósći na Serbskej kjarmušy dožywiś a wiźeś a pśi tom wósebnje to, z kakim wjaselim a z cełeje wutšoby spiwaju a muzicěruju.
Wšykno jo běžało pó zwuconej wašni.
W nowem słowniku jo wokoło 18 000 wšakich serbskich słowow zapisanych.
W tych doněntejšnych 28 lětach su młoge źěłali w toś tej wažnej dolnoserbskej instituciji.
K tomu jo słušała teke Serbska narodna zgromaźina.
W Turjeju jo njedaloko wót doma mójogo wujka jaden wětšnik stojał.
Kristus jo górjej stanuł! Chóre luźe se zasej strowje.
A ku tym zmakanjam jo pśedewšym trjebna była Drjenojska droga.
Ale žortowaś ga teke raz comy!
Ako mója duša we wjelikich tšachach běšo, spominach na Kněza, a mója pšosba pśiźe k tebje. Jon 2,8
Wóna jo w interviewje ze sćelakom „Antenne Brandenburg“ rozkładowała ideju Serbskego sejma.
Na pśikład pśez zgubjenje źěłowych městow w picańskem amśe, wósebnje tych derje zapłaśonych.
Słyšymy-li słowo „měr“, pón we nas bincy a klincy.
Wobmyslenja su wjelgin wjelike - teke dla togo, kak ma se to wšykno praktiski w šulach a tak dalej pón pśewjasć.
Doch der Sonnabend, der 23.
Po wuspěšnej abiturje jo młodostna zachopiła 2002 na Uniwersiśe Friedricha Schillera w Jenje, stawizny a teologiju študěrowaś.
Žeden bom, žedna zelena górka, žedno spjełko tšawy tam njejo k wuglědanju.
Lenka jo krotko pśemyslowała a jo pón k sebje groniła: ,Gaž cele pomałem wulicujom a dłujke pśestawki cynim, trjebam wjele casa k wulicowanju.
Co jo było wina na tom, až jo se ideja Běłeje Ligi rozbiła?
Pó wuwucenju w Chrischonje som pśišeł znak do DDR, lěcrownož njejsu kśěli mě nejžpjerwjej do kraja pušćiś.
Teke Domowina jo měła a ma śěžkosći, se namakaś do nowego casa.
Njeźelu, 25. januara, zapustujo młoźina pó dobrej tradiciji gromaźe ze ženjonymi w Rubynje.
Niceńska móc pancerow – nowa šansa za pśirodu
Krakow jo historiska stolica a nejwětše město Małopólskeje.
Ja som spytał kontakt z nimi dostaś.
Popšawem dejała ordinacija byś nejwušy swěźeń za fararja.
Su wó wšakich wariantach diskutěrowali.
Renate Herckowa jo se naroźiła 1954 w Calbe nad Solawu , jo wobstała abituru 1973 na Źěłaśeŕskej a burskej fakulśe a šła študěrowat juristiske wědomnosći na statnu uniwersitu do Woroneža w Rusojskej.
Wšykne jaja su zrozbijane!
Na wótegrono jo pak hyšći musał cakaś.
Wón co fachowu konferencu wužyś, aby pśez ceptarje spěchował za źaržanje a pólěpšenje kwality wucby.
Tym 40 camparjam, ak tencas su tam južo wjele lět bydlili, njejo to było zewšym lubo – někotare su grozyli, až budu campingowanišćo spušćiś.
Dla togo jo lěpjej, gaž pśepytujoš włogu z palcom, pjerwjej až zasej woblewaš.
Ned pśi tej tšuze, kótarejež stojeca wóda tšochu za teju paru wuglěda, maju dwa mjeńšej "gata", źož musy para pón zdrjała wordowaś.
Serbska rada wobradujo wałtoru za tyźeń, 7. januar, zeger 13.30, we wjažy bramborskego parlamenta w Pódstupimje .
Zeger 15:00 budu wumaršěrowaś, swěźenišćo jo rola pśi góli blisko Běłogórjańskeje drogi.
To kśesćijańske žywjenje jo w Drjenowje tšošku hynac ako hynźi, dla Krajnocerkwineje wósady.
Młogo luźi jo se w diskusiji k tomu wšyknomu wugroniło.
We wšyknych regalach se rozdajaju wjelike źěry.
Wětšy źěl z nich pak jo wostał w prědnem rěźe serbski, akle na drugem městnje jo stojało to politiske.
Župa Dolna Łužyca jo šesćoch kandidatow nominěrowała
Ten pśeśěg jo jim pśedłujko!
Ale młody luź dolabujo teke dny cwiblowanja na sebje samom.
Valentin a jogo starjejšej Martin a Karin Mothesojc z Glauchaua su pón wiźeli wósebnu wustajonu wěc: 300 lět stary drjewjany kólaskowy zeger, kenž jo raz w šulskem chromje w Prizaŕskich Bórkowach wisał.
We Hochozy maju źiśownju "Tyca", pódla jo Witaj-kupka.
Tudy w Žylowje su žeńske a muske błudnika wiźeli na nowem kjarchobje, źož hyšći nicht njej zakopany.
Póstajiło jo se, až se pla muskich wutwarijo šesć kupkow za prědnu rundu, pśecej ze styrimi mustwami.
Tuchylu njama koordinator žedne wopšawnjenja (Berechtigungen) rozsuźiś.
Pśedslědnu njeźelu su wótwórili to rozpokazowanje, Serbski kulturny centrum pak wóstanjo do kóńca nowembra zacynjony.
NOWY CASNIK: To ga sćo teke južo někotare z doněntejšnych takich konferencow w župje dožywili.
K tomu som musał jěś.
Brunogjargawowa gnilawa jo na wósebnje włožnych žywjeńskich rumach pśiměrjona.
Wón jo teke cytał zapšosby, dalšne zapšosby stej cytałej Heike Pěśikowa z Groźišća a Manfred Hermaš ze Slěpego.
Tura trajo do zeger 16:00, jo 18 km dłujka a źo pó Trjebinje, Mułkojce, Rowne a Slěpe.
Teke how su te mamy a śoty hyšći raz glědali, lěc jo na drastwje wšykno w nejlěpšem rěchu.
Wóni rostu a rostu.
Serbske blido tenraz změnjone
Wjelike napismo na nowem busowem dwórnišću.
"Wótběgi Sprjewje mjazy saksojskimi Šprjejcami a bramborskim Smogorjowom su pó źěłach widnje pód srjejźnym wótběgom niskeje wódy", groni Frey dalej.
Někotare cłonki pśedsedaŕstwa su na lětosny program glědali skerjej kritiski. „Chtož njeznajo Vogtowu studiju a se z njeju njezaběra, za togo jo to było nejskerjej wóstudne“ – jo se groniło.
Georg Zielonkowski Južo 16. Stog – Der Schober Na domowniskem a drastwinem swěźenju w Bórkowach som teke lětosa pśi stojnicy dr. Edeltraud a Rolfa Radochlic błotojsku pratyju kupił.
Młogi raz źo něcht sobu, ako jo pśewoblacony ako Mjertyn, to groni ako romski wójak.
Bernd Melcher a jogo nan na serbskem kursu w Drjenowje
Tofla k cesći kantora a šularja Kita Šwjele južo stoj.
Wujasniło pak se mě jo, až měła se toś ta tematika zjawnje diskutěrowaś a až měli se lěpšyny a škódy serioznje wótwažowaś.
Wót soboty pali se w Luboraskej góli dalej.
Tak pśiglědach, kak su se mjaz sobu kusali, styrjo se pśewjergowachu pó zemi, ale su byli ned wót winika, kacki, pógrozone, a kuždy jo glědał, až jo mógał chwatajucy do wusokosći zleśeś.
Lětosne wuměłske wuběźowanje za WITAJ-źiśi jo stojało pód temu "Krabat".
Wón jo źěl granicy mjaz Ruandu a Demokratiskej republiku Kongo.
Wótkubłarka napomina źiśi, aby wóni w pśiducej minuśe na wšykne zuki słuchali.
Teke w Americe jo na zachopjeńku dalej basnił.
Skóro wóna nadejźo psa na droze.
Kniglicki wó Pufu a Mufu su južo we wušej źaseś rěcach a ako film wujšli.
Pó krotkej mjazypśestawce we Frankfurśe jo dalej šło pśez Odru a na pólskem boce te něźi 30 kilometrow do Kostrzyna.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo mimo Domowiny jadna z tych serbskich institucijow w Dolnej Łužycy, kótaraž ma nejlěpše a nejwusčejše zwiski ze serbskimi luźimi w měsće a na jsach.
Gaž glědam doma z wokna, wiźim krě turkojskego baza, tuju, kwětki a samo někotare spła, lěcrownož su luźe wót zawoda za woplěwanje krajiny tšawnik łoni teke w suchem casu sekli, což tšawje njejo tyło.
Taka rumnosć dej měś temu.
wałtoru, 28.3.: Muzika rad słyšana - słowakski komponist Jan Cikker (muzikaliski portret)
"Smy měli tšach, až naš ansambel se rozpušćijo.
"Co jo z tymi drugimi luźimi, ako njeźěłaju "we wuglu"?" Wodtke jo pokazała na aktualne wuwiśa pla Vestas a Bombardier.
Na pósejźenju pśedsedaŕstwa Domowinskeje župy Dolna Łužyca tyźeń wałtoru su se cłonki mjazy drugim zaběrali z naraźenjami za nowelěrowanje Serbskeje kazni Bramborskeje a su rěd naraźenjow naźěłali.Dalšny dypk dnjownego pórěda jo wopśimjeł wuslědki FORUMA DOLNA ŁUŽYCA, togo gremiuma, ako jo se zaběrał ze strukturnymi pšašanjami serbskich institucijow w Dolnej Łužycy.
Marija Elikowska-Winklerowa jo prowizoriske rumy w piwnice dostała.
Pó něntejšnych planach dej taki centrum nastaś we wokrejsnem měsće Baršć.
Nic wšykne strony w Sakskej pak budu jadnak pótrjefjone.
Felber jo studěrował w Wienje a Madriźe romanisku filologiju a Špańšćinu ako głownej facha ale teke politisku wědomnosć, psychologiju a sociologiju ako pódlańske fachy.
Taki zlěk!
Někotarym jo se wuběganje raźiło, druge pak su musali pśepóraś wjele lět swójogo žywjenja w popajźeństwach DDR.
Njejsu wóni jano juristiski zastupniki serbskego luda, ale teke pśipóznate wót Serbow.
Tak maju ceptarje a ceptaŕki wótněnta pomoc we formje słuchańskich tekstow k dispoziciji, z kótarejuž mógu wucbu wobogaśiś.
Płody wjelgin wariěruju pó póddružynje.
Gronko mjaseca: kněz chylaj waše hutšoby k Bóžej lubosći a k sćerpnemu docakanju kristusa.
Kulturny pśinosk
Pśi wobjeźe smy našym gósćowarjam wobraźenje pśepowdali.
Pětš stoj pśed źowćom, jadnu nogu na dolnej stupje.
Som zeznała drugu kulturu a som źěliła móju kulturu z luźimi w EI Paso.
Pśi gósćach jo to hynac: Jich mustwo jo zestajane z luźi, ako su zwězane z jich nimskim gymnaziumom, a wóni maju małko aktiwnych balokoparjow.
Wosebnje pak su jogo wšykne rady měli, dokulaž jo měł dobru wutšobu a był mudry.
To pak zewšym njegroni, až organizatory su tradicionalne zuki abo južo znate formy kulturnego žywjenja z gymnaziuma wugónili.
Slědny januar 2010 buźo za Klětno (Klitten/wokrejs Niska) wósebny źeń.
Teke lětosa su byli źowća a gólce wšych rědownjow wobźělone.
Redakcija Nowego Casnika se źěkujo wšym wobźělnikam a wobźělnicam.
Młode gałuzy su pitśku žyźowate kósmate, pózdźej nage.
Wótkubłarka rozkładujo źiśam, kak wažne jo, až rozglědniwje ze swěckami wobchadamy.
A jano gaž cu, pokažom jim swój brjuch.
Pśinjasćo sebje jaja sobu (twardo zwarjone abo wudute) a 4 €.
Z 2.300 pśedanymi kórtkami su měli nowy rekord woglědarjow.
Žywjenje w internaśe jo mě wšake wobraźiło.
A how jo se jomu kóń njezjapki a naraz pód rukoma zgubił, a rownocasnje jo se wušej njogo někaki drobny škobrjonk k njebju znosował.
Młoźinski diakon Ralf Honrung-Petitnjej jo pódla był ako zagronity.
Tam njejo akceptabelne, gaž nasmjerś narubane (Schnapsleichen) wupyšniju drogu abo pśidroznu groblu.
Smy dostali kokota!
Takich rědnych gribow a tak wjele nejskerjej do togo hyšći wiźeł njejsom a z wjelikim wjaselim dajomej se do zběranja.
12 wótpósłanych jo zgłosowało za jadnanja z Vattenfallom, jaden pśeśiwo tomu.
20. Superkokot 21. september
Mě se groni Deborah Krawzojc a wuknu wjelgin rad serbšćinu.
Su kśěli mě pósłaś na kurs pla gubinskego fararja.
Casy jo móžno teke „tśeśe srědki“ za to dobyś.
Zmakanje z Frycom Wojtom w hochoskej cerkwi.
Źiśi póznawaju rane kwitaki .
To su póstajili intendant Lutz Hillmann, krajny raźc Michael Harig a zagronita pśirědowana Birgit Weberowa.
Hantšcyna, wjednica serbskeje źiśeceje zagrodki „Mato Rizo” w Žylowje.
Luźe jej gronje, což kśě.
Instrument jo kradu cuśniwy.
Pśedstajone wuslědki su byli tak zajmne, až su wubuźili intensiwnu diskusiju mjazy wobźělonymi.
Ja som ten familijowy zawod 1969 pśewzeł a jen 1998 do rukowu syna pśepódał.“
Ale wjele jich se pón wopšawdu procujo wó serbski studium abo se někak angažěrujo za serbsku rěc pó abiturje?
Něnto njejo ten cas skjaržby.
To se něnto zasej do rěcha spórajo, tak stej to Casnikoju k wěsći dałej a stej pšosyłej wó wódaśe.
Tam rostu na samsku wašnju dowusoka chrapniki – stalagmity.
„Kněni Judith Kubicec jo we domje.
Pětš póžrějo.
To njejo mě dało žednogo měra.
Dla togo jo mógał kuždy z tych pśibytnych sobu głosowaś.
Rosemarie Frankowa jo hyšći dalej z Witaj-projektom zwězana była pśez to, až jo wugótowała Witaj-boki w Płomjenju we wudaśach wót februara 2005 až do decembra 2008 – to su te boki z nadpismom "Witaj, prědny lětnik!", ako ma tuchylu Annette Hirschlerowa na starosći.
Swójogo mjenja dla som sćerpny a swójeje cesći dla cu ja k twójomu lěpšemu swój gniw pójmjeś, aby ty njebył hurodowany.
Wjelikan stupijo se z lampu tak, až jo jogo seń derje na sćěnje wiźeś.
Mimo pjenjez, ako stej župa Dolna Łužyca a towaristwo "Serbske koparje" wudałej, stej teke dwa sponsora to zarědowanje pódpěrałej.
Pjakaŕnja "Vila Raduš" jo južo w sedymem lěśe.
Tśo šołty ruku w ruce: W.
Wokrejsny amt jo za to dał pjenjeze, a Drjowkojske su pśewzeli to źěło.
Toś mógu jano wóni rozsuźiś, ga a kak mógu se pjenjeze ze »zgromadnego gjarnca« wupłaśiś jadnotliwym cłonkam.
Tencas wu nas nicht gronił njeby a njejo, až cytamy casnik, ně, my smy jano cajtungu lazowali.
Titelowy bok serbskich cerkwinych kniglickow Albina Mollera z lěta 1574.
Dla togo som se rozsuźiła za studium muziki.
Naslědku zawěž wšykne styri nitki gromaźe.
Hochozarje njejsu byli jano na jsach wokoło Picnja derje znate.
Gólca, ak stej pódla byłej, stej se tergałej a naraz jo balo było w kališću.
W morfologiji jo kazus morfologiska kategorija, kótaraž jo pśez system na sebje napśeśiwo stojecych formowych rědow wóznamjenjowany, pśi tom toś te formy póśěg pśedmjata k drugim pśedmjatam w dokładnej situaciji wrośi.
A w tej roli stej tuchylu firma EKZ Stadtpromenade GmbH a jeje jadnaŕ René Becker.
Na tej sobośe kśě se młode luźe z cełeje Łužyce — teke z našych stron jo kuždy wutšobnje witany — w Rownem zmakaś, aby dopołdnja zgromadnje źěłali a wjacor pśi reji swěśili.
Swětło słyńca jo wódnjo wjele swětlejše ako swětło gwězdow.
Wóna co rad samostatnje źěłaś na wuměłskem pólu.
Šlodaŕka Heinzowa pšosy, aby pśinjasli swój cypjel a swóju pasykowu měrku sobu.
Drebocomy z kónjackami wšyknych palcow pó kśebjaśe.
Wóno jo stakim tegdy měło wusoku symbolisku móc.
Pójź, comej je wopytaś!“
Město zymy a lěśa maju tam dešćowy a suchy cas.
Jo to bejnje wjeliki zal - za něźi 250 a hyšći wěcej luźi.
To wón cyni južo 15 lět, wót casa, ako jo krydnuł žywnosć wót starjejšeju pśepisanu.
Dłujko sedaś ma za to.
Pón jo mě wulicował, až jo teke serbskego póchada, a jo mě nalicył familijowe mjenja swójich prědownikow.
W tych stronach jo dobra rola za pšenicu a šapaŕstwo.
Wěnc móžośo sebje na źurja powjesyś a rowno tak na blido scyniś.
Dolnoserby maju dalej swój rozgłos a ten NOWY CASNIK.
Wjerchy rajcha a kejžor Korla V.
Siegfried jo zalězł mokšy do cołna.
Dokulaž zginjo kužda rěc, kótaraž njejo źěl wšednego dnja, su se statne zastojnstwa NDR procowali wabiś luźi z pówołanjow zjawnego žywjenja za wobźělenje na kursu serbšćiny.
Z Gubina jo k nam pśileśeła pšosba wó pomoc: Carsten Jacob (40) pyta informacije wót swójich serbskich prědownikow z Liškowa.
How hyšći njejsu napšawy korony-pandemije dla pśewšo wjelike slědy zawóstajili.
Ale knigły su wjele wěcej ako jadnora statistika.
Angažěrowany funkcionaŕ Domowiny a dostojny Serb – Fryco Nakońc ze Šlichowa
Płody se pśeźěłaju teke do marmeladow, mězgow abo želejow.
Wót zeger 10:30 graju pla cołnaŕnje „Bootshaus Leineweber“ Górjenjojske šwikałkarje a wót zeger 11:00 Berstetaler Blasmusikanten na swěźeńskem naměstnje.
Myto Ćišinskego
Krotko pó Drugej swětowej wójnje su linguisty wuslěźili, až powědanje dialektow, kenž njejsu oficielne, kazy źiśece rěcne zwucowańske zamóžnosći.
To woblicenje pak wótwisujo mócnje wót wobstatkow a zestajenja uniwersuma, pśeto materija a energija pśez grawitaciju toś tu ekspansiju późaržujotej.
Cyńśo pokutu, pśeto njebjaske kralojstwo jo se pśibližało.
Pěś minutow móžo byś dłujcki cas!
Rowno funkcija we Domowinje pomina wósebnje wjele casa, a to ma cyniś z tym, až tam mamy wjele konfliktowych pólow.
Źěl ze swójogo nowego programa wó pśězy su pokazali rejowarje a spiwarje „Pśěze”.
Tym swěźenjam njejo lětosa w Blunju, w tej serbskej jsy w Domowinskej župje Worjejce, žednogo kóńca!
Nejlěpjej słoźešo jomu klěb. 
Sedni ty se pśed dom a gaž luźe pśidu, to groń, až njejsom doma.
Mějśo źěk za rozgrono.
Gaž wón pśi Galilejskem mórju chójźašo, wiźešo Šymana a Handroša, jogo bratša.
Woni njewěźe, až njejo to móžno ako w casu DDR.
Team źiśownje "Lutki" źěkujo za se bogoju wutšobnje za wjelicne dary.
Slědnej dnja wezymskego buźotej tšochu milnjejšej, wětšy se zwigaju a pópadujo se.
Na pósejźenju Domowinskego prezidiuma a župnego pśedsedaŕstwa łoni w oktobrje, na kótaremž su se wobźělili wobej trenarja a dwa grajarja z mustwa "Serbske koparje", smy ga našo naraźenje na blido połožyli: na EUROPEAŹE 2020 by se mógało muskece mustwo z Dolneje Łužyce a žeńskece mustwo z Górneje Łužyce wobźěliś.
Někotare stare Nowgorodske dialektizmy se su teke do śišćanych rěcnych pomnikow dostali.
»Jolic njejo we swójej drěmośe južo do togo wopacne filmowe role pśinjasł …« Wobej se mócnjej zachachajotej, ako by ceła wěc wažna była.
Pśedsedaŕ Domowinskeje kupki J.
Wiolinist Jozef Farkaš se derje cujo w orchestrje Serbskego ludowego ansambla.
Dajśo je źiśam wumólowaś a nalipniśo je na papu!
Jo-li dalej zajm za take pozawnowe koncerty, buźomy se na ten part dalej do źěła daś.
Wósada jo słušała do Picnja.
Te susedne jsy su byli na wšakoraki part twardo zwězane.
W muzeju musy kuždy stajiś nagubk a zawóstajiś informaciju, kak wón abo wóna jo dojśpiś.
Legenda wó swětem Mětu, kótaryž źěli swój mantel z pšosarjom, jo teke za njekśesćijańske źiśi zajmna.
Drugi cytaŕ-pisaŕ naraźijo, kšeta Knuta z muziku wugnaś.
Na gluku smy weto skóro rozymny šlawch a pórědnu wobryc za mójo kólaso dostali.
Lenka co se włose zaplasć a naraz wupytnjo, až ma we nich wšuźi parlicki – nykusowy dar na rozžognowanje.
A wón źašo k nim: ›Ten rod njamóžo pśez nic wen hyś ako jano pśez módlenje a spóśenje.‹ Ale nichten njejo daniž bjatował daniž se spóśił.
Pśichyl pakśik pódla placka.
Pśi njej jo něco ceło wósebnego: Edith Baselerowa jo wugótowała zwucowański wuźěłk, na kótaremž pokazujo 25 rozdźělnych technikow rucnego źěła.
Zasej som dejał delegaciju pśewóźowaś, njejsom pak wěźeł, co na programje stoj.
stwórtk, 19. nowembra /młošnego
Nejpozdźej w tyźenju do jatš kśě how cybule sajźaś.
Tśi raze wob lěto se pśepytujo kwalita pary.
Towaristwo „Lausitzer Heimatverein”, kótarež jo doma w Zabroźe pla Grodka, ma cłonkow w cełej Łužycy.
 a něto wón wustśěli a Pětko rowno tak. 
Pokutny źeń
W Zuozu jo stara tradicija, až gólcy źowća z wódu wobkaluju.
Marko Hančik jo se w Gornej Łužycy, w Radworju naroźił.
A to ja kśěł wobchowaś, až my ako jadna cełosć źěłamy a jadnamy.
Našo wuzgónjowanje tencas, co to pópšawem dej, k tomu su mógali stare luźe jano gódaś, až su tam snaź póla byli.
Zeprěta na pěskowcowy spódk stoj tofla něnto pód wusokimi bomami srjejź blušća na zemi.
Zajźony mjasec jo Victoria Bollmannojc swój praktikum měła w Serbskem muzeju.
Njejo to zwažny eksperiment?
Kórtki laže zapókšyte na bliźe, a góle śěgnjo jadnu kórtku z wobrazom.
W Lillestrømje budu se wopóznaś z norwegskimi folklornymi tradicijami a wunamakaś rozdźěle mjazy nimskimi a serbskimi tradicijami.
Dajo rozdźěle mjazy Końcakom a Końcarjom?
Samo źiśi w našych źiśownjach casy se waźe a śiskaju.
We dobrej śpě se tak zda, ako by góspodaŕka ned woglěd pówitaś kśěła.
Wjele zastojnskego źěła Trjebinskeje gmejny pak se w Slěpem wugbajo.
Z kšetowišća stupa běły dym.
W Rogowje su to dopokazali a derje zwónoźeli.
Robinson jim rozkładowašo, kak mógli se tudy žywiś, a zlubi jim tek, až buźo jim 140 wšyken swój rěd a swójo zbóžo wóstajiś, a źašo k nim: Wy móžośo tudy wjelgin derje wobchadaś, joli až se Boga bójśo a jomu se dowěrijośo, pilne sćo a zjadnje mjazy sobu bydliśo.
Som słyšała, až dej luby a mudry kjarlik byś.
Stara maś wót kněni Sulonen jo była Helene Elisabeth Cumlander, roź.
Rosćo jano w regionach z miłych zymach.
Za wobradowanje Domowinskego kupcynego pśedsedaŕstwa kradu njezwucone městno jo rumnosć w gmejnskem běrowje.
Južo za mój bachelorowy studium som šła do Barlinja – som studěrowała na Lichej uniwersiśe socialnu a kulturnu antropologiju a filozofiju.
Walizišćina jo keltiska rěc, kótaraž se we Waliziskej, w Engelskej pśi granicy z Waliziskej a w enklawach pó cełym swěśe powěda.
Mólowaś su mógali Krabatowu powěsć abo žyceńka, kótarež dej guslowaŕ Krabat dopołniś.
Jolic w swójom gumnje žednych njamaśo, kupśo je sebje pla zagrodnikarja abo florista.
Wón buźo na drugem twarjenju wósady.
Na šulskem twarjenju napisane jo „Wuša šula Lew Tolstoi“.
To serbske ako »wrota do pódzajtšneje Europy« se pśeliš cesto ako slogan wužywa a se pśerědko do statka staja.
Co jo to?
A stare luźe, ak su swóje žywe dny licyli, su ga se dla togo tak cesto wusměšowali, až njejsu wurozměli, cogodla jo jich zamóžnosć naraz tak pšašana.
Wót 10. stolěśa cesće jogo ako patrona jagarjow.
Wjacor jo se dokóńcył we wjelgin pśijaznej atmosferje a z dobreju chrapku.
Roźona Žylowaŕka jo Janšowarjeju rampu wumógła
Tu rědnosć togo wjelikego Gdańska wopisowaś tak lažko njejo.
Wuško dodajo: "Ja žednje njewěm, ako co dejm se pśewoblac."
A pśi tom njedej nichten cakaś, su gronili.
Mě se zda, až by se lubjej dalej wót zaprošoneje tšawy zežywiła ako wu nas we wuskej kisće bydliła.
"Jano tak móžo se raźiś, diskusije dla lěpšych formow zastupnistwa zasej gromadu wjasć".
Weto móžoš něnto rědny nalětny cas w Radušu a kołowokoło jsy dožywiś a póžywaś.
Wónej stej wjelgin zapśimujucej a modernej.
Knigły su how dostali wjeliku chwalbu, a wóni su teke we Weimarje na pśedań.
Jo-li raz něchten znjeglucył abo schórjeł, jo było dosć cakajucych.
« Na to su sebje móje luźe młodego kelnarja, z Chóśebuza, ku sebje skazali.
Knut groni: »W zelenej Łužycy.«
Pótom smej šłej namšu.
Regionalne mólowanja nutśi pokazuju na zwězanosć z domownju.
»Mě se groni Imago«, jo wuknjeńc powěźeł a zezběrał swóje pór wěcow, kenž jo trjebał.
Naźejam se, až jo se Wam zespódobało!
A Wy, lube źiśi, co Was zajmujo?
Temy wobradowanja su: 1. To serbske w Drjowku.
W Žylowje maju samo nowej wjednistwje w šuli a w horśe.
Teke pśekipnuli su se raz a rowno na zachopjeńku kajakowego dyrdakojstwa.
Wón jo był w lěśe 1949 styrnasćo lět stary!
Licba městow we tormje wódaŕnje a na parkowanišću jo wobgranicowana.
W bydleńskej śpě njejo jano rožk k sejźenju z telewiziju, ale teke WLAN dajo.
Wóni su mógli papjerane łopjena z pšašanjami wupołniś (665 paršonow jo tu móžnosć póžyło) abo w interneśe na pšašanja wótegroniś (495).
Źěło z computerom jo stakim źěl źěłoweje a wuknjeńskeje kultury w našej źiśowni.
W myslach słodne pjaceńki wiźi južo we panwi.
Wina na tom jo, až su se culi wót Rietschela zajśpjone – wón jo za jich powěsću pór njewarjonych a njepjaconych słow gronił, z kótarychž su wu znali, až na nich z wusoka glěda a jich zanicujo.
Srjejźi jo głowa Jana Dupjarja na slobranem talarju.
Dajo globusoju hyšći mały, pózlažki stark.
Ta ideja jo se teke dwěma wětošojskima muzikarjoma kradu spódobała a wónej stej iniciěrowałej južo dnja 22. měrca togo lěta prědny taki koncert we wětošojskem měsćańskem źěle Njabožkojce.
Wóna jo wugótowała printowe medije, plakaty a flyery a prezentacije.
A pśi tom domyslijom se pśecej zasej na to, což mója starka jo mě pokazała a powědała.
Ale źiśetko chójźi z pšutom hyšći źinsa w někotarych jsach k luźam.
Zwucowanje ma k tomu dopomagaś, až se mysli zrěduju a změruju.
Amtaŕ jo cełycko woblědnuł.
Mej ze sotšu smej w Chóśebuzu roźonej a smej až pó wójnje tam bydliłej.
Tomu se my se wě wjelgin wjaselimy.
Jennifer Lawrence jo US-amerikańska grajaŕka.
Jo chójźiła 1955 na Serbsku wušu šulu Chóśebuz a jo pótom w Budyšynje studěrowała na wuceński amt za dolny schójźeńk – wukubłanje, ako jo w Budyšynje awtomatiski serbšćinu wobpśimjeło.
Źo-li ta brunica daloko w takej tłustosći, ga tek budu ju ryś.
Tak jo dalej šło až do gód.
Njeźelu, 19. maj, wót zeger 13. 00 do 17. 00 buźośo móc z acrylowymi barwami serbsku drastwu na płachtu mólowaś.
A wótergi wón teke mamje pomoga.
Ako jo inwestor Becker tam gronił, ma wón južo dosć pśekupcow, ako kśě pón how swóje wóry kupcam póbitowaś.
Młoge kśě słyšaś, kak serbska rěc zni, a take žycenje mógu se wě teke społniś.
Take něco njekśesćijanam rozkładowaś jo śěžko.
Rozmjej, we pśiducych mjasecach kśě wejsanarje nasajźaś 725 bomkow, pśedewšym jabłušcynow a kšušcynow.
Z mócnym aplawsom su wóni pówitali wósebnego gósća, 90lětnego mólarja Wilhelma Zeleńka (Selleng) z Bórkow, ako jo to nowe wudaśe ze swójimi mólowanjami wurědnił.
Pśeturkowany jo se pśetwórił do carnego hodlarja, takego groznego pazoraka, a jo był skóro wuběgańcoma na pětach.
Za cytanje w bibliotece su pśedwiźone nowe meble, aby cytarje mógli se we měrje sednuś a cytaś.
Wšykne bergarje su pśepšosone.
Domowinski pśedsedaŕ jo se teke zapisał do cesnych knigłow wokrejsa Sprjewja-Nysa.
Źěłowy cas wopśimujo tuchylu 40 góźinow /tyźeń.
Ale sćo na pśikład wěźeli, až pad slědnego półobskego groźišća Brambor w lěśe 1157, pótakem dobyśe nad slědnymi tudskimi Słowjanami, płaśi ako góźina naroda Marki Bramborskeje? Brambor jo był nejwětše a nejwažnjejše półobske groźišćo.
Wšuźi wótegranjaju tuchylu zarědowanja a póbitowanja za lichy cas.
Pśez to som se tšochu gniwała“, jo Barlinarka Casnikoju groniła.
Ako jo wón do garaže šeł, jo rowno Hermanko mimo jěł a pó zwuconej wašni te »zabyte« wrota zacynił a ned dalej jěł.
Serbske familijowe towaristwo „Gromaźe“ změjo srjodu, 27. nowember, zeger 16:00, swóju zgromaźinu we kafejowni Krümel-Café na droze Brauhausbergstraße 4.
Wón jo nas pódpěrował ze słužbami, pśi wukubłanju lektorow, konwentach serbskich fararjow.
Mamy źinsa w Dolnej Łužycy lajske serbske źiwadło a to samo dwě kupce.
Karina jogo wobglědniwje wobtśěso a sunjo se kusk na bok, pšec wót njogo.
Te co pla gólnika wótedaś.
Wobsejźaŕka pjakaŕnje "Vila Raduš" w starej pjaceńskej śpě jo Katrin Küsterowa.
Kak jo k tomu dojšło?
Z dalokego Albiona w staśe Oklahoma jo w jadnom lisće pśijaśeloju we Łužycy raz pisał: »Dwa doma ga mějach na zemi.
Wěrno pak jo, až stej to dwě wšakej słowje za jadnu wěc.
To ga jo k smjaśeju!«
To jo był rědny źeń za Serbow w Chośebuzu a cełej Dolnej Łužycy!
Za njogo su lažali, ako jo sam gronił, temy źěła pśecej na droze.
Ale to njejo na škódu.
Na to pokazujo pśedewšym našo serbske mě Hochoza – abo Ochoza, ako my Ochozarje až do źinsajšnego jano gronimy.
We lisće wót 19.6.2009 skjaržy nad denuncěrowanim starkego ako „Nazi“, až njerozeznajo se mjazy napšawdnymi hitlerskimi, priwatnym luźom Rocha a powołańskim žurnalistom, kenž jo dwě lěśe ako redaktor w zajmje wobstaśa Serbskeg Casnika loyalnosć pokazał.
My njedejmy pak glědaś, chto něco groni a chto wón jo, pśeto za to njamamy wěcej casa.
Tak móžoš na pśikład ako wuměłc pśi Serbskem ludowem ansamblu zachopiś abo ako žurnalist w serbskich medijach źěłaś.
Ryby, ako su žywe w Błotach, su wopisane na nimske a serbske.
Lěcrownož njejo pón wuknuł dalej serbsku rěc, ma Thomas dobre zwiski k Žylojskej młoźinje.
Jo była kradu emocionalna diskusija – a w decembrje jo amtski wuběrk jadnogłosnje se za to rozsuźił, až biblioteka dej wóstaś.
Wóna demonstrěrujo pśecej sobu, teke skóro zasej, gaž buźo w Rownem jatšowny marš, źož budu demonstrěrowaś za wuchowanje slěpjańskich jsow.
Co to groni?
Stojnice gastronomow budu zwenka swěźenišća, mjazy drugim na droze "Pśi pśistawje"/"Am Hafen".
Pśed wjelikim jawišćom w Hochozy (foto), kaž teke na tych burskich dwórach, jo było pśecej wjele luźi.
Pśiducy źeń jo nejśěžčejšy za kokota w jogo cełem žywjenju.
Teke źinsa – w casu korona-pandemije – wójujo serbska wucba z wósebnymi wupominanjami: wupadnjenje wucby a njedostatk wucabnikow w Doln ej Łužycy wobśěžujotej wuknjenje rěcy.
Dokulaž smy weto pitśu tšacha měli, smy se w brožni schowali a za wrotami łakali a łykali, co se něnt stanjo.
We jogo orchestrje som grała na wiolinje.“
Kak dłujko tudy na Gorach južor bydliśo?
DUCY PÓ ŁUŽYCY
Kulturne ministaŕstwo dej do města śěgnuś
Swajźbarje su byli w cerkwi, a kjarle su se pórali z tym pjenjezowym kłobykom do knajpy na to licenje.
To mógało byś tejerownosći w Borkowach.
We spiwaŕskich z lěta 1786 su nadpisma w nimskej rěcy, te teksty pón w serbskej.
Njegramujom śi, ale twójej mócy, móje plany znjemóžniś.
K tym, kenž su se na toś tom dostojnem a wažnem zarědowanju Domwiny wobźělili, su słušali teke zastupniki z Dolneje Łužyce a z Bělkojskich stron.
Jogo wótglědanje dej byś: mócowanje serbskego narodnego ducha, kaž teke wobstawna wuměna (Austausch), kake su nejlěpše drogi k efektiwnemu serbskorěcnemu kubłanju.
Źowćo jo pomagało a jo se pón z mecha a lista městno k spanjeju spśigótowało.
Wutšoba "Pilgaŕskego centruma z wjažu za pilgarje" buźo Marijna cerkwja z 13. stolěśa.
Za zastojnstwo nowego wušego šołty jo jano jaden kandiděrował: Waldemar Kleinschmidt (CDU).
»Tak to drje buźo«, wótegronijo mucna.
K prědnemu jo togodla nastał zešywk pód titlom "Swětnišćo".
FDP
Glědajucy na serbsku wucbu w zakładnych šulach jo Nedoma lubił, až dej serbska wucba jano wupadnuś, gaž su w drugich pśedmjatach ten potencial južo wupócerali, až tam něco wupadnjo.
Wjacor wšykne słyše spiwanje kokota.
Lěc něchten jo maminorěcny, jo wšojadno, ale musyš rěc ze zajmom a z wutšoby wuknuś.
Te jadne gronje tak, te druge zasej tak…”
Wětše družyny kwiśu wót póznego nalěta až do nazyma.
Šulu smy w źewjetem lětniku měli w starej bergaŕskej šuli pśi Serbskich groblach.
W slědujucem cu někotare swójich myslow a idejow k takej potencielnej šuli rozkładowaś, kótarež bazěruju na mójich nazgónjenjach a zewšym njedeje byś wědomnostne fakty.
Pśirězujśo je na wšakorake dłujkosći.
W Radušu jo Stefanie Buchanowa, pśedsedaŕka Domowniskego a drastwinego towaristwa, bźezradna.
"To myto jo rownocasnje cesćenje gódnoty našeje dolnoserbskeje identity.
Njeźelu pokažu swój program Serbski źiśecy a młoźinski ansambel Slěpe (10.15), Slěpjańske kantorki (14.00), dorostowe gerce Serbskego folklornego ansambla Slěpe (15.00) a Kantorki z Nowego Města (16.00).
Nimskim kněžkam njejo było śěžko zwěstkarjow mjazy Serbami namakaś.
Słoma pokažo toś dołoj.
LSC jo kompromis mjaz wšakimi narěcami a jeje nałožowanje ma akle eksperimentalny charakter.
Źiśi, młodostne, stare a chóre njesměju se spóśiś.
Take běłe skały w młogich figurach a formach su cesto wiźiš we Małej Fatry a na bliskich górach.
Wušy promšt jo pśedewšym duchowny amt.
w Hochozy/Drachhausen (60. muskecy zapust)
Gótowy słomjany kłobyk wupyšnijo wrobel hyšći z kwětkom.
Źěłaśerje, ak se wót jamy žywje, su za wětšy źěł złe a se górje na wobswětowe organizacije.
Jatšowna kupa jo kupa w krotkozajtšnem Śichem oceanje a źěl Chilskeje.
Smy měli gluku, až jo nas wójna wobejšła.
W Serbskej cerkwi w Chóśebuzu se wótmějo pětk, 7. awgusta, koncert z titelom "Zukowe barwy pózneje romantiki".
Za mnjo jo až do źinsajšnego wobuzno, až tam njejsom mógła pśipódla byś.
Rowno něnto su kśěli tam zasej to wótwórjenje cołnaŕskeje sezony swěśiś – z muziku a kupku serbskich drastwynosaŕkow.
W toś tom projekśe su wuźěłali wokoło 30 planow napšawow (Maßnahmenpläne), mjazy drugim teke plan za integraciju serbskich uniwersitnych pśisłušnikow.
Wósebnje som wjasoły, až som mógał seriju zwopšawdniś a krotke tšojeńko, kótarež som južo cełe lěto pśed zestajanim w głowje měł, wó jadnej sławnej kócce napisaś.
spiwajśo knězoju nowu módlitwu, pśeto wón cyni źiwy.
Wuglikowe wězby twórje molekularny zakład wšogo zemskego žywjenja.
Gósća buźotej Maksimilian Hasacki a Šarlota Kušcyc.
Wokna muse se zacyniś, gaž pśed domom buki abo duby stoje.
Městno we wustajeńcy jo namakał teke adwentski kalendaŕ z lutkoweju zeleznicu Christiny Jünglingoweje z Łukojc.
Spomnjej se: Słona wóda jo śěša ak słodka.
Šef jich frakcije we Schleswig-Holsteinskej Larms Hams jo to wótmyslenje rozkładł ze słowami: „We casach separatizma a etniskich konfliktow by to był mócny signal, až mjeńšynowe pšawa mógu teke pomoc konflikty wurownaś“.
Do lěta 2006 jo był głowny nadawk towaristwa, dwór rekonstruěrowaś.
Teke to, až njejsu jogo wuzwólili ako togo jadnogo samego kandidata, ak „njejo direktny cłonk Domowiny“, ma wón za njepšawe, kaž teke to, až wšykne zagronite za serbske nastupnosći w Bramborskej su [...]
Słyšćo źe, wy wót israelskego domu: Njejo tomu tak, až ja pšawje mam a wy maśo njepšawje? Hez 18,25
Teke pla klěba jo wjele regionalnego pódla, na pśikład klěb z lanowym wólejom.
Naraźiło jo se dalej, k 650lětnemu wobstaśeju Janšojskeje gmejny w lěśe 1996 zestajiś wósebne kniglicki - tak ako łoni za Raduš.
Pśedewšym teke chwali tych Lutzketalerjow, ako su lětosa prědny raz dešankojski zapustojski pśeśěg nawjedowali a ze swójeju muziku za to pšawe rozwjaselenje starali.
Tam rozmjej wóda se wuparijo a se wěžo do pówětša.
Ale pódermo, žedna tam njeběšo. 
(Za kafej a tykańc jo starane)
Ale pitśku zasobu!
Freihoff jo měnił, až kśě z tym teke pokazaś, až to serbske se tam pśiwzejo.
"Mam jano góźinku casa.
Lěc su se mócnje wobarali?
Njamóžomej zastaś groniś, což smej wiźełej a słyšałej.
Mjasec njamóžo se wót zemje zdaliś.
Łužyca cora a źinsa:
nim w kótłach a z pałkańskeju delku.
Kněni Meškowa jo teke gniłu źowku do swójogo domu wuwitała.
»Rědnje, až sy weto pśišła«, Pětš groni.
Uwe Kuhmann jo był togodla měnjecy, až su pśez to wuměnjenja za serbsku wucbu něnto špatnjejše ako za druge cuze rěcy.
Martin Batram a Lisa Mueserojc stej byłej lětosny 3. kralojski pór.
Musyš ga, coš-lic załožyś pension, pśedfinancěrowaś něźi 100 000 euro.”
Ned pódla »Starego města« jo był wejsański wótźěl, kótaryž jo wóstał ako »Serbska wjas« w spomnjeśu luźi.
A ten jitkojski pastyŕ jo měł gólca, nic rodnego, ale pśirodnego, kótaremuž su gronili Krabat.
W lěśe 1990 jo pódzemske górnistwo pśisamem ceło zajšło, akle něnto zbuźijo se wóno do nowego žywjenja“.
Tam ja se njewiźim ako „ruka Budyšyna“ daniž ako „ruka župnego pśedsedaŕstwa“.
Ku cejdejce słuša booklet z dodatnymi informacijami.
Pon smy jen zasej sušyli a za tym łamali.
Ako prědna jo se tam zakopała jogo prědna žeńska Selma, źowka wušego měsćańskego zastojnika Bähr ze Zgórjelca.
"Aktualneje situacije" dla, njejo mógał ten bog pśiś w decembrje, ale w nowem lěśe jo se jomu raźiło.
Wěcej wó 115. zapusće w Dešnje cytaśo źinsa na 4. boce.
Tola wokoło 10. se zasej cuśniwje wótzymnjejo.
Šym dlejšy taki zachod jo, śim lěpjej.
Samopjacony klěb jo był fryšny a měki kaž butra.
Te banje, za wšym zdaśim, pak budu super! Ta młoda ceptaŕka jo hyšći zachopjeńkaŕka nastupajucy kubłanje zeleniny.
Mam za wjele rědnjej, gaž to, ako jo, se cesći.
Wšake za to jo se južo kupiło, na pśikład sćina za kšywo abo kamjenje.
Hape Kerkeling, ako jo putnikował pó Jakobowej droze.
„Měj źěk, luba rěka!“
Ale pótom jo był měr wokoło togo serbskego.
pśistup ku gótowej, tuńšej industrielnej drastwje,
W Chrósćicach tak a tak, źož su měli na wjele priwatnych dwórach a pśed nimi serbsku fonu.
Źinsa jo Móst ta bliša wjas, ale w zajźonosći su Groźćanarje źaržali wěcej k Liškowu, źož su měli wósadnu cerkwju.
Šołta Wjerbna, Joachim Dieke, groni, až jo škóda, až te wšake wěcy, ako w muzeju maju, se njepokazuju respektiwnje pokazuju se jano jaden źeń wob lěto.
Dla togo su załožyli w Slěpjańskich stronach w lěśe 1996 Towaristwo za serbski kulturny turizm.
Cas Donalda Trumpa jo wěrnosć słow francojskego prezidenta Charles de Gaulle pódšmarnuł: "Staty njamaju pśijaśele, ale zajmy."
Napśeśiwo tym njejsu naše pětkowne zewšym nic! 
Tužna powěsć jo na 25. oktober do Serbow dojšła: Hanka Krawcec jo zamrěła.
Božko jo pla młodych w Dolnej Łužycy jano ta swěźeńska drastwa hyšći žywa. „Chto ga by źinsa w źěłowej drastwje hyšći źěłał?
Co něnt?
»Nichten njebuźo se wjaseliś!«
Naslědku su źiśi, młoźina, starjejše a faraŕka Katharina Köhlerowa pśi bogaśe nakłaźonem bliźe gromaźe grilowali, wjacerjali a se na serbske rozgranjali.
Wó nich rozsuźujo šulska konferenca.
Až su se źiśi na kóńcu pominali „pśidank“, jo było rědne myto za wšo.
Pśez program jo Juliana Kaulfürstowa wjadła, a jo w serbskej a nimskej rěcy pśedstajiła štucki.
Trěbne by było, wósebne wuběrki załožyś, aby nejśěše zranjenja stronow mjazy sobu pśepytowali.
Góleśi stej byłej wobtužonej.
Ale ako se zda, wóna to drje musy.
A teke dolnoserbski Casnik buźo pódermo cakaś na jogo listy z tymi nejnowšymi powěsćami z Trjebina a wokoliny.
My smy wuspiwali spiw "W gódownej pjakaŕni", a bog jo kuždemu góleśeju darik dał.
Pśedwjasele jo wjelike.
Wóścoju jo se spódobało, aby w Kristusu wšykna połnosć bydliła a aby pśez njogo hujadnał ze sobu wšykne wěcy, daś su na njebju abo na zemi, z tym až wón měr hucyni pśez swóju kšej na kśicy.
Hotzler: To mógu jo změrowany groniś.
Pśedewšym we casu krotko pśed pśedstajenjami.
Wóna zabjerjo dwě tśeśinje twardeje zemje Ålandow a w jeje źaseś gmejnach jo 90 procent tych wěcej ako 27 000 Ålandarjow žywych.
Benni musy nejpjerwjej susedojc kócku wót jeje słyńcnego flacka pśi kšomje drožki wugnaś. »Waw!
Nanoju jo se zecnuło nad takimi skobodnymi słowami, a teke pótom, gaž běšo se zasej někak zmógnuł, njejo ta wěcka jomu zewšym do głowy kśěła.
Kito Pank w Chóśebuzu (125. smjertny źeń) – faraŕ w Lutolu a pśisamem 35 lět w rodnem Dešnje, 1850 sobuzałožaŕ Serbskego towaristwa w Dołojcnej Łužycy, 1852–1863 redaktor Casnika, Maśicaŕ
Spomnjone kulturne ministaŕstwo, kenž jo teke mjazy pódpěrarjami festiwala »Proetnica«, se žycy wutwarjenje zwiskow mjazy tyma regionoma.
Tak ta prezentacija žylojskich towaristwow a hobby-wuměłcow, namša pód gołym njebjom a słušne zajtšne piwko njeźelu, ako teke rozwjaseleński show w ramiku Žylojskeje lěśojskeje zagrody.
Ten by mógał tu helu ze swójim kśikanim wupołniś, jo se seń mysliła.
Pśi tom jej teke mama pitśku pomaga.
Su we wóterych zarědowanjach wó tom informěrowali, teke serbske "wabjarje", mjazy drugim zastupniki Domowiny, su tam wustupili.
Wjelgin wažne jo, až mógu wóni teke wustupiś.
Kake pśedstajenja sćo měli wó Wašom pówołańskem puśu? Sćo źěłali w Rownjańskem horśe, co jo se Wam spódobało na tom źěle a jo serbska rěc měła rolu w tom horśe? Mójej starjejšej stej powědałej ze mnu nimski, starka jo powědała jano serbski ze mnu.
Kóńc měrca su zasej byli knigłowe wiki w Lipsku, źož nakładnistwa a druge wustajarje su se prezentěrowali a swóje produkty pokazali.
13. februara w Strjažowje/Striesow, na Majberku/Maiberg, w Běłej Gorje/Byhleguhre (110. jubilej), w Kosobuzu/Kunersdorf, w Žylowje/Sielow, w Žylowku/Merzdorf
Chtož co jen wiźeś, ten musy jěś na wejsny swěźeń 27. a 28. maja do Pśiłuka w Picanskem amśe.
Južo ako źiśi smy źaržali gromadu.
Jo wuśěgnuł z kapse pokšytu klěba a jěšnicu a jo zachopił snědaś.
Kuždy wobźělnik ma tśi wopyty a smějo chytańsku techniku licho wóliś.
A samo na wusoke góry w Europje jo zalězł a take ma hyšći dalej prědk.
Za to se wutšobnje wuźěkujomy.
Płody wjelgin wariěruju.
Powědali su wjele wót jich ceptarja Alfreda Měškanka, a wót jogo entuziazma za astronomiju.
To pak njezadora źiśam migrantow, bydlecych na jsach, wótrosć z maminorěcneju frizišćinu.
Mapu z 10 wobrazami w formaśe A3 jo ilustrěrowała Jenny Triebelojc.
Źo jo jaden bog na njebju a na zemi, kenž take statki cynił a taku móc měł ako ty? 5 mój 3,24
To groni, až sy kśěła serbske žeńske do srjejźi stajaś? Co dokradnje jo twój fokus był? Som kśěła wěźeś, kake móžnosći žeńske w zachadnych casach su měli, w měsće źěłaś.
Nikelojc Anna (z rodom Paškojc-Žylojska) jo wótrosła w domje, źož pózdźej jo był konsum (ten jo how wiźeś na fośe z lěta 1986).
Kapała "nAund" jo grała na depšćańskem kokośe.
Druge du do nuznego wobstaranja w źiśowni.
Wótgłos na wopšašowanje jo był dobry: nagromadu 1.160 luźi jo se wobźěliło.
Jogo huški su 177 km/h malsnje duli pó górje "Brocken" w Harz.
Druga stacija jo była głowna statna uniwersita w Austinje - Texas uniwersity.
Gaž ta njejo, se daju do wójcow.
Pśi tom su pśigótowali mału wustajeńcu wó młynu a jogo wokolinje.
Teke Tina se stupi do rěda.
A jima groni se wótněnta njewjericka a njetopyŕ!
Naraz jo stojała pśed nim pśezpołdnica w běłej drastwje a ze serpom w ruce.
Gaž wón leśi, wuglěda kaž małka módra raketa abo drogotny kamjeń.
Na 3. awgust jo wón do Chośebuza dojšeł.
Jatšowne rejtowanje we Błotach
Módre pjerko z jeje kśiłka móžoš nadejś wótergi w góli.
Dogromady 13 porow a z nimi hyšći źiśownice su śěgnuli z muziku wejsańskich gercow pó jsy.
Mjazy wuběgarjami, ak su pó wójnje do chóśebuskich stronow pśišli, jo se namakała licba luźi z pódzajtšnego źěła Dolneje Łužyce wokoło Žarowa a Žemrja .
Žedne ekstra wumyslone serbske zwiski, serbske nałogi, tradicije a drastwy – jano dobre źiwadło – a to we serbskej rěcy.
Tam pak wón njejo wěcej mógł pódla byś.
Pó wěstem casu jo dojšeł list wót Cindy, w kótaremž jo sebje a stawizny swójeje familije pśedstajała.
Ze źěkownosću powědaju cłonki brigady źinsa hyšći wó swójom wjedniku Klausu Derlingu.
Na jogo chor ja žednje njezabydnu.
1 03149 Forst, Tel.
Wažne lokalne projekty, ako z wuwiśim struktury we Łužycy cyniś maju, deje se z tym pódpěraś.
Źinsa matej wuměłskej manźelskej dwě dorosćonej źowce – Katarinu a Dorotu - a mału źiśiźowku Johanku. „Pśez pśichodneju starjejšeju, něgajšnu rejowaŕku w SLA Alenu Kubankowu a wuznamnego choreografa Juraja Kubanki, som se hyšći dłymjej ze serbskim wuměłstwom a [...]
– Dolnoserbski report
Mama a stara mama kněza Kurja stej wobej wjelgin za to serbske byłej.
Powěsći z rolnikaŕstwa
Ale bóžko jogo pjenjeze znejmjeńša dwójcy wšyknu gódnotu zgubichu a za chudych njejo nic wěcej wušej wóstało.
Pózdźej su jogo pśiwzeli do Krajnego młoźinskego akordeonowego orchestra Bramborskeje, źož graju jano nejlěpše młode akordeonisty kraja. „Hyšći źinsa graju ja we tom orchestrje sobu.
Ten běšo se tšašnje rozsćaklił, až jo dejał pušćiś swójogo nejlěpšego wuknika, kótaregož jo kśěł woprowaś złemu duchoju, a hyšći wěcej jo se roznjemudrił, ako jo pytnuł, až jo Krabat jomu wzeł guslowaŕske knigły.
W toś tom zastojnstwje jo wón teke slědny absolutny monarch Europy.
Alternatiwnje abo k wudopołnjenju móžośo papowe figury zasajźiś.
Čatisgar ma Hindi ako jadnučku zastojnsku rěc, ale tam se teke Gondi a Oriya powěda.
Lukas Kunewski a Marie-Luisa Blohmojc - jima se groni Lucky a Minnie - stej za drugich lubujucej, ale …
Ta sama ma tśoch awtorow, to su Heidemarie Richtarjowa, Stephanie Bierholdtowa a Wolfgang Kotissek.
Na nowu górnoserbsku basnikaŕsku zběrku Róže Domašcyneje z jadnab 80 nowymi tekstami pód tuchylnym titelom „Zachodnički“.
Až do lěta 2009 jo se dał na akordeonje wuwucowaś a jo dokóńcował tu wucbu z nejwušym wugbanim.
Bom ma nejwětšy drjewowy wolumen wšych bomowych družynow.
Ale se akle pó statkowanju mroza měke stanu a se góźe jěsć.
Pomoc jo tencas dostała wót Gertrud Romkoweje a Siegrid Końcakoweje.
Hyšći źinsa mam źěkowne woblico pšosaŕki pśed wócyma a słyšym jeje wuźěkowanja, ako jo mama jej dała skibku a tśi kulki, wěźecy, witśe pśidu dalšne, kenž deje teke hyšći něco dostaś a z [...]
Ako młode, njewóženjone źowćo njejo hyšći źiśi měła a toś njejo była śeśenica ako wjele drugich serbskich žeńskich, z kótarymiž su se bogate Barlinjarje wjelicali.
Wulicuj, co wiźiš!
Ale nic jano to, wótergi Libo glěda za inspiraciju k europskim awtoram.
Wy, kenž Kněza lubujośo, gramujśo złemu.
Gano som samo cytał, až dajo pśecej hyšći nacionalne klišeje.
How jo wiźeś Fred Bisse z Janšojc (bydli něnto w Žylowje) ako mały gólc.
Teke to, až njejsu jogo wuzwólili ako togo jadnogo samego kandidata, ak "njejo direktny cłonk Domowiny", ma wón za njepšawe, kaž teke to, až wšykne zagronite za serbske nastupnosći w Bramborskej su žeńske: Wylem-Kell jo zespominał swóju doněntejšnu aktiwnosć, mjazy drugim "pśi załoženju Witaj-kupkow w źiśownjach" a angažement w serbskich towaristwach a na politiskem pólu.
Pótom su wótekšyli wobnowjonu wopomnjeńsku toflu za Haußiga.
To pśepowdaśe myta stanjo se sobotu w Pančicach-Kukowje w Górnej Łužycy – to jo wjas, źož basnikaŕ a klasikaŕ górnoserbskeje literatury Jakub Bart–Ćišinski jo se naroźił.
Pśez to su se minuli mak, kukel, módracki a zele z łatyńskim mjenim .
Juraj Kubańka – Miłosć kamjenja/Die Zärtlichkeit des Steins
Wóna jo załapiła moto cerkwinego dnja „Wjaselśo se“ a jo na wjelgin raźonu wizu zwězała pominanja pósoła Pawoła na wósadu w Korinśe ze źinsajšnu situaciju Serbow.
Jana Krygarjowa jo groniła, až nejwětšy problem jo ten financielny.
Tenraz stej tam Angela Šurmanowa, cłonk rady, a Torsten Mak, jeje pśedsedaŕ, rozkładowałej źěło Serbskeje rady a powědałej stej wó žywjenju Serbow w Dolnej Łužycy.
"Jogo rěc, jogo leksika, běštej tegdy južo wjelgin modernej, z wliwom českich frazeologizmow.
Dlacogo nic, gaž jo to z teju bonu tak derje šło?
Wóni su mógli papjerane łopjena z pšašanjami wupołniś abo w interneśe na pšašanja wótegroniś.
Gaž jo wšo derje wuschnuło, wzejśo sebje glicku a zaštapśo ju do balona.
Wšykno w Lubinje: wuměłstwo, moda, drastwa a folklora
Něnto połožyjotej ptaškowej starjejšej małego ptaška zasej do gnězda.
Drugi raz jo trjefił prěcnu bałku.
1972, w lěśe jeje »tśinastego« narodnego dnja, ale něnto tola južo w 53. žywjeńskem lěśe, jo měła naša starka starkego tak daloko, až jo wón był z nowotwarju wobjadny.
Za Nowej Zemlju na pódzajtšu lažy Karaske mórjo.
Ma lubjej wót śacanja włožne, měke, słabje kisałe zemje.
Pótn jo był wustup, kamery a mikrofony su se na mnjo měrili – a zaklincali su słowa z ewangelija pó Mateju, kenž su za wótkazanje tegdy wužywali.
„Něnt pak nic ak domoj“, jo gronił Hansko.
Na kóńcu su wšykne spiwali, kak rědnje jo raz było w Čelnem.
Chto, gaž nic wukniki Chośebuskeje SRWŠ, móžo dalšnym generacijam serbstwo dalej daś?
Husańske wejsne chronisty ga su wjelgin pilne a njewomucne…
Wóni cesće jogo rozgranjańsku a jadnańsku kulturu: "Wón rad jědernje argumentěrujo, ale žednje zakósćiwje, a jo dla togo wobogaśenje kuždego demokratiskego gremiuma", stoj we powěsći Braumanna.
Mały ptašk jo zasej strowy!
Serbski sound-artist Jakob Gruhl z Lipska jo co-wuwijaŕ Soniface aplikacije.
Pón som kóńc februara se prědny raz na pósejźenju Serbskego sejma wobźěliła a jogo źěło až do oktobra togo lěta pśeslědowała.
Phil se wobrośi.
Günther, pśedsedaŕ towaristwa, Chośebuski wušy šołty W.
Nowy Casnik a druge se ga wjasele, gaž změju nowych awtorow!
Rada Załožby za serbski lud jo se 31. maja w Serbskem domje w Budyšynje zmakała, aby how rozsuźiła wó nowych strukturach žednych serbskich institucijow w Górnej a Dolnej Łužycy.
Bogatosć caroby jo jadna pśicyna za wjele družynow małych ptaškow, se žywiś w tych krickach.
pětk, 3. januara /wezymskego
Ako za drugich kśesćijanow su jatšy za nas nejwažnjejšy cerkwiny swěźeń.
Jensen: Psst, Holm!
Pśi rozžognowanju a wuźěkowanju jo mě Cathy groniła, až jo to pśisamem pśewjele było, což smy na programje měli.
Wšykne wobźiwuju serbsku drastwu.
To kócor a kócka wuwołajotej.
Pśi busowem wustanišću “Połnocna droga” pokažo jim tofla, až jo how “Bobrowy dwór”.
Z nogoma jen na bok sunjo.
Gaž buźo to městno gótowe, móžo bus teke zastaś pśi dalšnych stacijach w Turjeju, jo groniła Karin Kalawcyna, turjańska šołtowka.
Wón jo gronił, až jo južo był někotare raze w Pólskej a pólski wuknjo.
Wjerašk togo buźo něnto sobotu a njeźelu, 26. a 27. awgusta, a zajm mjazy domacnymi a cuzymi luźimi jo tak wjeliki, až lice how z wjele tysac woglědarjami zbliska a zdaloka.
Jo to było w lěśe 1999, ako jo wokrejs Sprjewja-Nysa stupił do kšutego partnaŕstwa z jadnym wokrejsom w Šotiskej a krotki cas za tym z jadnym dalšnym wokrejsom w Kanaźe.
Won jo pokazał na luštnu wašnju na brachy w serbskem žywjenju.
Pón jo tak daloko było: Naš bus jo na parkowanišćo jěł, wšykne su se z busa walili tu górku dołoj do Chrósćic, aby to prědne a lěpše napowanje dostali, a pón nic ako nutś do teje sucheje šyje z tym piwom abo co wacej hyšći.
Program Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chóśebuzu jo pśecej wjelgin wobšyrny a bogaty.
Ned pśi prědnem woglěźe jo wóna póznała, až tam pjenjez jo kněz, how pak su jej ako wudowje z tśimi źiśimi luźe pó wójnje pomagali.
Rozglědniwje lězo wobornik pó jabrju górjej k Oskaroju.
Stojnišćo wó dalšnej droze GST jo wobwodne pśedsedaŕstwo Chośebuz dało na centralne pśedsedaŕstwo.
Kokošy źinsa nam znjasli su jaja za dobru fryštuku.
Brunicoweje jamy dla njejo familija mógała wóstaś we Łakomej. „Smy wěźeli, až dejmy wen.
Za tyźeń wěmy wěcej.
Slědny tyźeń pětk, na 2. februar, w domje Ministarskeje rady DDR w Barlinje.
Chinezarje jěźe jen syry abo warjony, ale teke nasolony a na słyńcu sušony.
Srjodu za tyźeń, 6. nowember, zeger 16.00, w Domje Lotara Balka na Marku 10 w Drjowku, buźo wobradowaś Wuběrk za serbske nastupnosći we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Damian Malotka, 11. lětnik: Spodobało jo se mě derje, kak su wšykne aktery grali.
Za tym až njesmějo se we swójej eksistency wobgrozona zelena žaba wěcej w głažkach ako wěšćaŕ wjedra źaržaś, namakajomy amfibije pśewažnje jano hyšći w zwěrjeńcach a pla někotarych specializěrowanych kubłarjow.
Dietmar Woidkego pětk, 27. februara.
Kuždy źeń, pśi górcośe abo zymje.
Wón jo wjednik togo rěda koncertow.
Južo wót zachopjeńka nowego lěta dej nowy decernat źěłaś.
Z Latkowego listowanja wěmy, až jo se mólaŕ śěžko měł, familiju z dwěma góleśoma pórědnje zastaraś.
Glědaj raz na bok, tam jo bog boga schował!
Laser show buźo wjacor.
Turjańska Gmbh za wódychanje pśi Maznikojskem jazorje jo namakała nowego pachtarja (najmarjom) imbisa „Seeblick“ (něga Herrow) za tuchylnu sezonu.
Ale tež druge spiwanja su sobu pśinjasli do Serbskego domu a k tomu su se teke pśegótowali a sobu měli su pupki a druge grajki.
Lěc su w tom paźe starše wukniki tych młodšych naštyrili, njejsmej žednje zwěsćiś mógałej, pśeto wše wukniki su mjelcali a njejsu se mjazy sobu pśeraźili.
Dla cogo musy to byś pśecej jano ten pśeśěg? - jo se wón gronił w Dešnje.
Wón jo wuknik 6. lětnika.
Kriterije su nałožowanje, wužywanje, pósrědnjanje abo dalej wuwijanje serbskeje rěcy, wósebnje dolnoserbšćiny.
Tak móžośo słowoskład źiśi rozšyrjaś abo jen wóspjetowaś a skšuśiś.
Nejwětše a nejśěžčejše brěmje, kenž mě śišći, pak jo a wóstanjo, až njejsom zamógł, mójima gólcoma móju rěc pšawje dalej dawaś.
Dabojc złośana swajźba 1943: Hanzo a Marija ze źiśiźiśimi
Njeźelu stej se wótměłej zapust muskich gromaźe ze camprowanim – a wjedro jo bitowało samske kapriole ako źeń do togo.
Serbske nakładnistwo w Budyšynje jo było gano teke na mjazynarodnych knigłowych wikach we Waršawje zastupjone.
Smy se ned wšykne derje rozměli.
To jo pódšmarnuła faraŕka Jadwiga Malinkowa njeźelu pśi spominanju na měrnu rewoluciju 1989, kótarež slěpjańska wósada jo w kubłańskem centrumje organizěrowała.
Łužyca žałujo.
Wjelika wětšyna Serbow to zasuźijo.
Z Błotow/Spreewald.
Na pósejźenju jo se wobźěliło 17 zapósłańcow a zapósłańckow, něźi šesć gósći jo teke pódla było.
Ale turjańske su pśecej pokazali, kak derje a pilnje gromadu źěłaju a su nowu pupku napórali a někotare nocy jo młoźinska kupka teke wachowała.
Gwězdy ga se teke cysće, sprochnjeju.
w Chóśebuzu/Cottbus na Serbskem swěźenju, pśi jawišću w Puškinowem parku: pśiducu sobotu, 22. junij, zeger 15.00.
Pówabna góźba k tomu buźo w lěśe 2022: Frycowe 80. pósmjertniny a 80. narodniny Petera.
Źurja se wótprasnu a zaprasnu.
Wóna ma wšake prědk we tej kjarcmje, na pśikład co w pśichoźe wěcej cocktailow póbitowaś.
Jo na to dopomnjeła, až běšo město dało w septembrje 2016 dowólnosć twariś pla Blechenowego Careeja dalšnu wjeliku kupnicu, a ta dowólnosć płaśi hyšći do lěta 2024. Inwestor (to dej byś jaden francojski) pak njejo bóžko hyšći rozsuźił, co a ga co twariś.
Na Balkanje pjaku kólaskaty kołac město ptaška.
Smy drje pśewrośenje zawjadli, ale stare struktury wšak hyšći nadejźoš.
Prose ma šklu.
Ze 120 titlami rědneje, źiśeceje a wědomnostneje literatury a mimo togo ze šulskimi knigłami buźo Ludowe nakładnistwo Domowina (LND) z Budyšyna na mjazynarodnych wikach we Waršawje zastupjone.
Zastupniki wšyknych źěłowych kupkow, kenž w nadawku Rady Załožby za serbski lud na pśestrukturěrowanju serbskich institucijow źěłaju, su se pónjeźele, 28. junija, prědny raz zmakali, aby aktualny staw swójogo źěła mjazy sobu wuměnili.
Alojs Mikławšk ma jano pśez direktny mandat šansu: we wólbnem wokrejsu 53 (Budyšyn 2).
W tom paźe jo to tudy na kšomje Prizarskich Borkow pśi Granicowej tšuze starjejšyny dom dr.
Rostlina jo na brjogach Pódpołnocneje Ameriki a Pódpołdnjoweje Ameriki rozšyrjona.
1980 su je docełego pśetwarili a modernizěrowali.
Prezident dr. Knoblich jo nawjedował górjejce naspomnjete pósejźenje a teke kulturny ministaŕ Steffen Reiche jo pódla był.
W tejowni zawupytnjo gósć teke pisane taski ze wšakorakich krajow ako z Japańskeje abo Chinskeje.
Naměsće!
Co něnto? Smy wó tom powědali z twaŕskim wjednikom Steffen Seidlichkom: "Smy musali za wšykne tśi gmejnske źěle nowe koncepty k wuwiśu daneje jsy wuźěłaś, wjele w gmejnskej raźe wobzamknuś, cele nowe nadawki su naraz stojali pśed nami.
Ten kurs źo až do oktobra.
Tamna zakładna šula jo se k Witaj-projektoju póznała, ale wjednica źiśownje signalizěrujo, až njoco Witaj-projekt we swójej źiśowni dalej wjasć.
A k pětemu: Jaden buźo se wěsće wjelgin wjaseliś, gaž se Serby mjazsobu to a druge wumjatuju, a to w cełej zjawnosći (Öffentlichkeit), ako jo se to stało 31. junija we Łakomej.
Tam buźo mark rucnikarjow a markarjow, pyšny program za rozwjaselenje a wjele ludowych drastwow.
Gaž mógu grajkaś z wódu a z pěskom, jo, to jo radne wjasele.
Juž něnto běžy kuždy źeń až do gód adwentski póstrow za našych nejmłodšych.
Z njeju wón pón rejujo.
Po wšakich serbskich žrědłach jo to spisał znaty serbski basnik Kito Lorenc.
Pśi pśirownanju tekstowu wiźimy, až se rozeznawa ten něntejšny tekst biblije wót staršego.
Druge wěcy su wót hynźi, marchwej a dopśigótowany futer za kokošy, teke kali a gnojidło za kwětku: To jo how na pśedań, we wjelikich měchach.
To jo było docełego drugi raz, až jo se Myto domowiny pósćiło.
Wót togo casa, ako wón jo był zagronity za te grunty a ako jo měł familiju, jo wón tam pśetwarił a wšykne swóje mócy do togo domu a gruntow zatkał.
Mjazy tymi 70 delegatami w Janšojcach su byli cłonki w starstwje wót 14 až do 80 lět.
Na to měni pón ten mlac: »Roža, skóro pśiźo cas, gaž ja změjom padadła – z nimi leśim do swěta!«
Hanka Krawcowa z Brězowki jo na kóńcu graśa woblutowała, až njejo tenraz wěcej luźi na źiwadło pśišło.
Ku mnjo se woła a ja cu jogo husłyšaś.
Taka gluka - su wšykne byli měnjece.
Pó cełej serbskej Dolnej Łužycy jo jězdźiła a wabiła abonenty.
Jich kšute brawo, ako žylojska Grěšojc źowcycka ten nimski prolog (prědkgrono) wobzamknu, wopóznani, až Nimce ze Serbami spokojom su. »Wósebnje pšosym teke, aby žylojskemu kněz kantor [...]
"Teichmanka" ga bydli južo dawno w Barlinju.
Zas a zas su byli kamjenje za źiśi pódla, ako su jěsno wumrěli.
Nowy Casnik jo wót oktobra łońskego lěta w kuždem numerje Casnika wopytał, hyšći raz to nejwažnjejše pśedstajiś, což jo se stało pśed 20 lětami.
To aktualne pšašanje běšo, až teke we socialnje słabem městašku Wětošow by se dejała licba wuknikow we WITAJ-projekśe stabilna źaržaś.
Ta tuchylu pśiźo dalej z dweju atomoweju elektraŕnjowu a z dweju wugloweju elektraŕnjowu.
„Chwaliśboga, pón som weto togo sarnika trjefił!“
Serbske zuki su zněli pó wejsnej droze.
»Nejskerjej by popajźeństwo na tebje cakało!« 
Lazowaŕ móžo wšykne teksty we modulu na serbske abo na nimske lazowaś.
Móžo se staś, až wuraz emocijow pšawje njezarěduju a tak z nimi pšawje wobchadaś njewěźe.
Ako jo Casnik zgónił w serbskem nakładnistwje w Budyšynje, jo se za to česke wudaśe tych znatych a wjele cytanych knigłow starało nakładnistwa DAUPHIN w Praze.
Ten spśěg jo wót samego wustał a Mjertyn jo chopił gryblowaś: Jo to na połdnjo abo jo to napoł nocy?!
Pśi takich zwucowanjach glědaju źiśi wósebnje na změnu konsonantow.
Tam su nałapali mjazy drugim wjele wugorjow, ak su byli 30 cm dłujke – to groni, až wóni su 20 cm narosli.
Zazněju serbske kompozicije (J.
Šlodaŕka Doris Heinzowa jo jim rozkładowała źěle drastwy.
Jatšowne spiwaŕki njepśidu jano z Janšojc, ale teke z Barbuka, Chóśebuza, Hochoze, Mósta, Husa a Radowize.
Nowa Serbska rada jo měła swójo prědne wobradowanje / Prezidentka parlamenta jo jich oficielnje pówołała
Wustajeńca, kenž jo w zjawnosći wjeliki zajm wubuźiła, jo wuslědk njewomucnego źěła kněza Langi na polu serbskeje drastwy w něga serbskich jsach pśi Odrje, kenž źinsa do Polskeje słušaju.
Tema buźo „Sorben“ a „Wenden“.
We lěśe 2012 myslachmej 60 lět na lěto 1952, ako běchmej pó maturje roztyla šłej.
Łužycanarje su nejpjerwjej musali zwěsćiś, chto zewšym móžo se na drogowanju wobźěliś.
Wó takich kopicach gribow móžomy źinsa jano cowaś! 
K tomu lice te cłowjeske pśepajźi, teke smjerś.
Wěcej jěsć.
Dypkownje su byli pótom w cerkwi, aby njeskomuźili gódowny koncert.
Potom pak Božy sud.
Ganja z nygajucej głowu a cyni naraz skoki za cas góńtwy na insekty.
Kak jo pomogała žabka wroblikoju?
Tuž chopi ned te bomki pśesajźowaś.
Po wuwitanju jo se kněz Starik gójca wopšašał: »Co ga mam hyšći płaśiś?
Weto smy pón casy napšawdu měli pór kursistow wěcej.
To jo móžno bźeze pśizjawjenja we wótwórjeńskich casach muzeja.
Tyźenje dłujko se juž za nim pyta.
Tak jo to pótakem było.
Kak jo fibla pśišła z Kalawy do Budyšyna, jo wón teke rozkładł.
Zwucujśo pómałem a rozglědniwje, gaž sćo dlej chóre byli, gaž maśo śěže z kšejnym wobběgom, astma abo mócne bólosći (dajśo se wót gójca pśepytowaś, wót źo pśidu), gaž su kósći rěpa a zgibadłow wóttrjebane, za cas menstruacije abo gaž sćo samodruga.
Sedym rozdźělow smy napórali. Namakaśo wy te rozdźěle? Rozwězanje buźo w pśiducem Casniku.
Šulaŕ ma za swójo wucenje kridowu toflu, knigły a k pokazanju wšake eksponaty.
Hajckał jo ju a tłocył jo ju, a wóna jo měła běły cypjel.
Derje, wjele k wuzwólenju njejo dało.
Źiwne teke jo, až mohamedanarje w Jugoslawiji swóju wósebnu drastwu nose, fes a turban, mjaztym až to woblacenje jo w Turkojskej samej zakazane …
Jadnučka pśechwatanka jo była, až som tam zmakał jadnogo lipšćańskego pśijaśela a dalšnu něgajšnu sobustudentku.
Dobyśaŕki a dobyśarje mógu se wjaseliś na wopismo, knigły a graśa.
To pomoga młodym historiju rozměś a stakim pśichod wugótowaś“.
Wót Marion Nowcyneje, kótaraž jo z Ellen gromaźe na gjartnaŕstwo wuknuła a pśecej jeje pśijaśelka wóstała, jo tek pśišła iniciatiwa k tomu zmakanju pśi kafeju a tykańcu.
Teke pyšny paprjeńc a wjeliku gusku a jaden pjenjez sajźijo pla lubeje śoty.
"By sebje w našom orchestrje nanejmjenjej hyšći fagotista žycył".
Wušej togo su wótekšyli slědy sedymich jamowych chromow a někotare pódłujke słupowe chromy z casa romskego kejžorstwa (jadnab 200 lět pó Kristusu). „Wósebnje gódne z togo casa jo pak nagromaźenje 100 renowych pjacow k škrěśu zeleza ‒ to znani wót intensiwneje produkcije zeleza z rudy (Raseneisenerz).
Znata jo wóna drje pśedewšym z tekstami we błośańskej narěcy, ako we domowniskem lětopisu "Stog" wózjawijo.
W pódwjacorje twórje "Porchowske góry" na pódwjacor Kamjeńca pśirodny regel.
Budu Wam rozkłasć. „Sausche“, to pišomy serbski „za wušy“.
Za to su trjebali wuměnjenja, kótarež su kśěli na zachopjeńku teke pśez samostatnu Łužycu a jeje pśizamknjenje k Českosłowakskej na zakłaźe teritorialnego zjadnośenja sedleńskego ruma Serbow stwóriś.
Knigły płaśe 6,95 engelskich puntow.
Ilustracije: Konrad Golz
To ga jo južo jogo stwórte pósćenje z familijowego wobsejźeństwa we slědnych tśich lětach.
Ale parlament Komijoweje Republiki jo akceptěrowała chórgoj tśi mjasece do togo pjerwjej až ton jo cynił parlament Baškirskeje, togodla Republika Baškortostan jo musał drugu wariantu trikolory wubraś.
Drugi wótpósłańc, kenž jo se zaběrał ze serbskim pšašanim, jo był Artur Górski, teke z partaje PiS.
Nejpjerwjej pak hyšći njejo jasne, chto buźo kandiděrowaś.
Liverpool jo wuznamny pśistaw Atlantiskego oceana a tež něgajšny wuznamny industrielny centrum.
Stogowy swěźeń
Dnja 7. oktobera 1702 su na wjelike strony we Błotach kšupy praskali, wjelike ako gołubjece jaja.
A kak cesto som na Grodkojskej abo Barlinskej słyšała serbske słowa: »No, Maja, sy ga juž wšykne jaja zepśedawała?« – »Hej, Fryco, dla cog’ ga hyšći z tym secenim cakaśo?
»Erfurtske spomnjeśa« / »Erfurter Erinnerungen«
Ještěd jo góra w Českej republice blisko Libereca.
Perspektiwiski jo pśedwiźone, až teke dalšne NDRske wobstatki zwězkowego archiwa k tomu pśidu.
A to gótujo jim teke dalej to žywjenje a to źěło śěžko.
Kuratorka muzeja Christina Kliemowa jo se jomu pśigroniła, a wón jo "jo" gronił.
A to se takim luźam njelubi, kenž wšo na swój rozym twarjachu; wóni něto skowle a žałobje a su njeglucne w swójich myslach. 
Ale hyšći płaśe wobgranicowanja a hygienowe napšawy pśi woglěźe historiskego muzejowego twarjenja.
Źěło pśirady se něnt nachyla.
Pótom jo był swěźeński wjacor za wšykne, z „Liveband NaUnd“.
Ten buźo dnja 14. junija, namša buźo zeger 10:00, z Bóžym blidom w Jańskej cerkwi.
Jens Kulik z gmejnskeje rady jo nam gronił, až stog dej dopominaś na serbske burske nałogi a tradicije.
A sobota jo.
Pśechwatanja dla stej Pawl a Robert cele nimej.
Dnja 12. junija jo ministaŕka za wědomnosć, slěźenje a kulturu kraja Bramborska Manja Schülowa wótwóriła idejowe wuběźowanje "Kulturelna domownja Łužyca"/"Kulturelle Heimat Lausitz".
Wóni se śišće.
Pśi tom jo starstwo lěbda rolu grało.
Nan se ale smjejo a rozkładujo, až su mě drje te psowe pchy skusali, dokulaž som z psom gromaźe w słomje spał.
Ně, ty musyš teke hynac mysliś, dokulaž ma serbska rěc docełego drugu dušu ako nimska.
To jo witane a trjebne rozšyrjenje mócow – měni profesor.
Ale pón hyšći wobtwarźiś to, až ceptarje z egoistiskich motiwow tomu zadoraju, až abiturienty sorabistiku studěruju, jo tšašnje sromotne wobwinowanje.
To cyni Turnojska firma VERDI.
Ze staršych lětnikow dolnołužyskeje inteligence a Domowinarjow wiźiš na dolnoserbskich schadowankach južo žedne lěta jano mało luźi.
Wóna buźo 23 km dłujka, tśi mejtarje šyroka a dej zwězaś Błota ze Žłobinym dołom.
Něcht wót towaristwa jo wopisował źinsajšne brachy w kubłańskem systemje, což nastupa serbsku wucbu.
Wěrnosć ma pśecej śichy głos.
Slědnej raza smy sebje druge družyny pcołkow a jich wósebne kakosći woglědali.
Wjelike pósejźenje seśi njejo wěcej lětos wěrjepódobne, weto dej se wutwóriś mała źěłowa runda ekspertow, kótaraž se pśiwobrośijo kóńc septembra a zachopjeńk oktobra pšašanju, lěc móžo se wuwiś zgromadny curriculum za rěcne dalej- a wukubłanje wótkubłaŕkow, kótaryž by słužył ako baza wótgłosowanego źěła mjaz serbskimi kubłańskimi institucijami, centrumom za wušy schójźeńk w Chóśebuzu a nosarjami pśebywalnišćow za źiśi.
Ceły płaśonk za serbsku załožbu 2021 buźo jasny, gaž se góspodaŕskej plana krajowu Bramborska a Sakska wótzamknjotej.
Jo to dobra ideja, w Pratyji tak šyroko pśedstajiś jadnu wjas, a smy źinsa južo narske, kaku buźo se Pratyjowa redakcija za lěto 2002 wupytaś.
Dolna Łužyca jo za njogo pšawa domownja, a tudy, w Błotach pla Lubnjowa, jo wón sebje lětosa togodla gumnyško kupił, źož se doma cujo.
Anni Minkwitzerowa (z rodom Hanškojc) jo dojěła na Superkokot.
Wuměna z drugimi jo bytostny aspekt takego foruma.
Moderator wjacorka jo Bernd Pittkunings.
Toś te wobstatki póstajaju pH-gódnotu dešća.
Ako jo se změrkało, smy wogeń zapalili a jěšnicki pjakli.
Na strowje.
1870 Pósołski abo misioński swěźeń. Teke z města běšo licba nimskich pśijaśelow wen pśišła, aby taki swěźeń z nami serbskimi luźimi sobu swěśili.
Ja njecynim to dobre, což ja cu, ale to złe, což ja njok. Rom 7,19
Raźi se "něgajšne" zmakaju a glědaju, kak jo se kuždemu zejšło pó šuli.
Po dwěma źomy, kšasna smuga błośańskeje wušnosći.
"Ja njejsom z mójim źěłom se stał z milionarjom, mója renta buźo snadna.
Powědaŕka kupki Angelika Mlinarova, Korutańska Słowjenka, ako jo zrownju zastupna pśedsedaŕka FUEN, jo pówitała někak 30 se na meetingu wobźělecych.
To łopjenowe złoto (Blattgold) su se toś młoge pón wobstarali w BRD a w pódwjacornem Barlinju.
Ako jo se sednuł na wuměńk, jo se naspjet pśiwobrośił mólaŕstwu, wósebnje akwarelam.
Wóttam njejo se žywy domoj wrośił.“
„Dajomy tebje źinsa kradu wósebny błyšć“, měni gódowna špica na wjerašku a zgótujo sebje swój cerwjeny kłobyk.
Steven Paul "Steve" Jobs jo był US-amerikański pśedewześaŕ.
Zapšawym njejo lětosa kśěł sobu rejtowaś, jo se ale hynac rozsuźił.
Charakteristiski za jeje basnistwo jo ceste wužywanje wót pśirodowego wobraza, na pśikład słyńco, mjasec, mórjo, w nastupanju na stawk serbskeje ludnosći.
Byś cłonk w Domowinje — to pśi tom njejo pominane.
Ta jo se wokoło 20 lět do togo z małeje kupki serbskich muzejow załožyła.
Z takimi kartušami we młogich wjelikosćach ma Torsten Simula kuždy źeń cyniś.
Kwalita nejlěpjej wabi.
Pśi tom co wusko gromaźe źěłaś ze Serbskim šulskim towaristwom.
Gótowy manuskript w nimskej rěcy jo se rozesłał 55 pśestajarjam a pśestajaŕkam na cełem swěśe, kenž su swóju rěcnu wersiju za śišć pśigótowali.
Dokulaž jo to rowno było w nazymskich prozninach, mej ze žeńskeju w tom měsće hyšći žednje byłej njejsmej a wóna jo mógała sobu, som pórucenje se wě pśiwzeł.
Franck jo ten motiw wurězał z wětšeje bildy, a jo jen pódarił swójomu susedoju.
W pśiducych tyźenjach se Pratyja ze swójimi něźi 160 bokami zestajijo a se za śišć pśigótujo.
Potom pśidu mócne njewjedra.
Ako prědny elaborat jo nam tłusty list wót Katje do domu pśileśeł.
Tak móžo teke lětosa toś ten pśewódnik, kótaryž jo zestajił znowotki Hartmut S.
Co ma taki konsul cyniś? "To nejwažnjejše jo, nawězaś kontakty mjazy wobyma krajoma a jeju wobydlarjami, wósebnje na góspodaŕskem, kulturnem, šulskem a sportowem pólu.
Pózdźej jo spiwała we chorje Serbskego gymnaziuma w Budyšynje.
Wó takich wuwiśach a wó móžnosćach, zmysłapołnje na to reagěrowaś, su se w Podstupimje w pśednoskach a diskusijach rozestajali.
Bog njoco žywjenje pšec wześ, ale źiwa na to, aby zastarcony teke njebył wót njogo zastarcony.
Tym slědnym jo dłujki pśeśěg teke do domu woglědał rowno tak ako knězoju Frakmannoju, direktoroju Borkojskego amta, kenž jo se swójo nowe byśe how w Smogorjowje stajił.
Złoźeje su se tak zlěkali, až su wóstajili złotaki lažece a su z cerkwicki wuběgnuli do góle.
Smy ga trjebali pjenjeze pśedewšym za kapału, za wjacerju wobźělnikow pśeśěga, za paleńc a za wšaki pśisłušk k pśeśěgoju.
Comy něnto skibkowaś.
Baršćański šołta dr.
Wylem wótegronijo, až pśi jogo Anje jo tak daloko.
Pśi kuždem jo wěsty, zwěrny słužabnik póstajony, kenž ma kuždy wjacor na swěśaku swěcu zaswěśiś a rano zajtša zasej wugasyś.“
Na nju jo gjarda wósebnje jeje mama Kerstin, ako jo te banty a wušywanja wótprojła, wupałkała a pótom zasej pśišyła: „To jo žurne źěło, ale ten rezultat jo togo gódny“.
To pak Moskowitarjam groniś njesmějoš.
Rědny sad ga dłujko do drogi njewisy, ako se groni. (Jano derje, až te zběrarje su teke serbske!) Kapłan pśijěźo z transporterom.
Jubilaŕka jo se źěkowała městoju, až se stara, aby sobuźěłaśerje mógli familiju z pówołanim zwězaś.
Nutśi we jsy jo tšochu wěcej žywjenja, luźe ga deje nakupowaś pla tych tśich pjakarjow, pla flejšarja a w tych wětšych tśich nakupowańskich halach.
Wóna se wjaseli, gaž Madlena cyta něco w interneśe.
Gwiszczojc loda w droze Ehma Welka w Lubnjowje jo musała ako wšykne wobchody srjejź měrca zacyniś.
Ta nejwažnjejša wucba z togo casa jo pak była ta, až maju Serby jano w šyrokej a wjelikej zgromadnosći šansu to dojśpiś, což kśě.
Zmakanišćo buźo zeger 14:00 pśed Lucasojc kjarcmu.
»To ga žeden strowy luź njerozmějo, take jěkotanje.
Kurs nawjedujo Janšowarka Brigitte Brüllkowa.
1 Jan 3,8b
Ruprajcht pśiźo!
My změjomy wěcej titelow, teke na pólu źiśeceje literatury.
Wóni wuglědaju ako tšašydła.
Pózdźejše wudawarje biblije su se až na małkosći pó tym měli, kak jo Fryco Stary testament napisał.
Nic w aprylu, ako jo to było pśedwiźone, ale akle kóńc maja/zachopjeńk junija buźo se zachopiś wuběźowanje „Serbska rěc jo žywa“.
Na to su teke wu nas spomnjeli.
Su wšake na tom wobradowanju južo k tomu gronili, źo a kak by mógali turisty zapśěgnuś.
Wušej togo njejo platforma LernSax dosć stabilna, kótaruž za online-wucbu wužywamy.
Zběraju kały wót junija do septembra.
Dopołdnja pśi rědnem słyńcnem wjedrje su zamaršěrowali źowća a gólcy k serbskej muzice.
Młoge se bóje na pśikład, až Abazović, kótaryž słuša albańskej mjeńšynje, pśibližyjo kraj Kosowu.
W lěśe 1990 pak su "Serbsku filmowu kupku" rowno tak ako wšake druge w serbskem kulturnem žywjenju rozpušćili.
gnałej.
Kužde lěto jo se wudał raz do krajneje muzikoweje akademije w Rheinsbergu na tamny workshop, źož su młode talenty muzikowe kuse komponěrowali a pśi tom dostawali pomoc wót profesionelnych muzikarjow.
Jej pśisłušaju zastupniki Serbskeje rady, Domowinskeje župy Dolna Łužyca, serbskeje załožby, dolnoserbskeje redakcije rbb a Rěcnego centruma Witaj tak ako zagronite za serbske nastupnosći we wokrejsach SPN, OSL a LDS a w měsće Chóśebuz.
Pśewjele pak togo njeby dejało byś, cu ga serbski cytaś.
Choroju „Łužyca“, kenž wobstoj něnto južo 27 lět, ga pśisłuša něnto 14 žeńskich a 6 muskich, teliko ako hyšći žednje.
Kóza, to gronje dorosćone.
13.40 góźin: Gratulacije
Tež to woblico běšo z lodom wobmarznjone.
Aby se z tymi pšašanjami zaběrał, som se za toś tu temu rozsuźił.
Ilustracija: Anja Leonhardtojc .
Pópšawem na tśich městnach – w Bratislavje, w městašku Pazinok a w měsće Dunajská Streda.
Ministaŕski prezident Sakskeje Michael Kretschmar jo powědał wót dobrych serbskich idejow.
Oktawa ma dwójosmužkowu strukturu z alterněrujucym rymom .
To wobwěsćenje buźo jim wužytne, gaž se budu pilnowaś wó studijne město w Barlinju, Bramborskej a Sakskej.
3. Šula jo napšawdu ludowa šula
Gódowny kórty, Ludowe nakładnistwo Domowina, 2 euro
Jo było w nakupowańskem domje w słowakskem městašku.
Co te su.
Z wótšym póglědnjenim a sycatym głosom wón ku mnjo.
Pozicija partikle "i" wótwisujo wót wužywaneje partikle za cas.
Njewěriśo-li wy, ga njehobstanjośo.
Na gluku jo teke wóna wšykno derje pśetrała a toś smej źinsa wobej žywej pó gronje: »Njecyń nama nic, mej śi teke na pokoj wóstajijomej!«
Źo jo barik ?
Ale kněni Kšutowa tśěso z głowu.
Chtož wiźi jasnje wjeliki nadawk pśed sobu, njezabłuźi se do małučkosćow.
Kněžo, zemja jo połna twójeje dobrośi; huc mě twóje kazni.
A něnt nic ako nejpjerwjej raz jadno piwko!
Na drugi źeń, njeźelu, zeger 11.00 buźo w cerkwi namša z namšaŕkami we serbskej drastwje.
Zajmna za mnjo jo była jich reakcija na mójo pismo.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow
Domowinska kupka Rogow wobstoj wót 70tych lět a licy źinsa 35 cłonkow.
Město togo su slědowali nimjerne rozgrona w kubłańskej kupce za serbske nastupnosći pla MBJS a w Serbskej raźe.
Co zachopiś?
Se wě, až su wšykne dobyśarje rědne myta dostali.
Šyja jo dłujka a pśi lětanju zekśiwjona.
Tak se swój wulět do góle a do zelenego pśedstajił njejo.
Teke žedne dny śopłego dešća su nam wěšćone.
Ale lěc buźo nama pśiwdane, na tom dnju gromaźe slobranu swajźbu swěśiś, to ja njamógu mójej lubej zlubiś, bóžko.
No jo, buźomy wiźeś!
Wěrjece kśě pśez to swóju dušu cysćiś a swójomu bogoju bližej byś.
Gaž wěš, kak rědka jo wóda w pusćinje, pótom rozmějoš, cogodla jo Žydam zakazane, swinje měś.
Jo jogo zasłužba, až su měli w Rumburku něnto personalnu wustajeńcu tśoch serbskich wuměłcow.
Což su źiśi how dožywili, buźo zawěsće njasć płody.
W Sakskej płaśi jadna tona sena 118 euro, nisku płaśiznu maju w Sachsen-Anhaltskej, źož jadna tona płaśi narowno 90 euro.
Korjenje wutwórje tucne "kólena", jolic bom stoj we wóźe.
Naš Měto ma juž kjachawu, tek kichawu, jo, chrjapawu, až mjena starka: »Něnt jo dosć!«
Tak njejsu se jano połnili w běgu lět kopice měchow z muku, ale nastawało jo rowno teliko měchow połnych powěsćow a tšašecych bajkow wó radušańskem młynje.
Woni su jen ze šurowacom zešurowali, na pśikład za gowjeze měso z kśěnoweju jušku.
Na lisće jo wótśišćane mólowanje „Bórkojska krajina“ wót Wilfrieda Steina ze Slopišć.
Słyńcko jo se chopiło smjejkotaś.
Jo pisał: »[...] teke na starosakskich burskich domach stej kónjecej głowje kšasniłej pókóńce ako wjeršk na kóńcu swislow na słomjecych kšywach. [...] Pla Serbow nadejźomy ako nejcesćej se wóspjetujuce znamje gwězdu, wósebnje pěśzubatu gwězdu, ptaškowu głowu, kokota, na pókóńcach.« [...]
W lěśe 1990 jo pśišła młoda familija slědk do Wjaski, a dłujko su pśemyslowali, co deje něnto cyniś.
Wón jo kśěł a se starał, aby něco nawuknuli, což jo se mě wjelgin spódobało.
Togodla chójźimy my lutki teke k źiśam, aby jim pomogali serbski powědaś.
K tomu jě se klěb abo kulki.
Pśi pronomenach samo cesto zdonk měna.
Pó casu pak jo był połkownik zasej tam a jo zabarcał:
Tu samu jo źaržał wósadny faraŕ Wolfgang Gürtler z města.
Daś swět sam se wobwjerta.
Jich buźo pśecej wěcej.
Kijašk jo twardy a jo gładko wucerjowany.
toś njejsćo něto wěcej cuzabniki a gósći, ale towariše wšych swětych a Bóže domacniki.
3. njeźela pó tśoch kralach
Nedoma jo se na pósejźenju Serbskeje rady wósobinski pśedstajił a jo měnił, až jo na zachopjeńku w Picnju ako šulski wjednik pytał za partnarjami za to serbske.
Na tej małej droze jo muski nět wopytał wuslěźiś, cogodla awto wěcej jěś njoco.
1855 Cesćenje krala za šularja.
Cesto jo teke tak, až młodostne, kenž se w JEV angažuju, njejsu wuknuli rěc swójogo luda wót starjejšeju, ale wót starkeje abo starkego.
Smy z nim zgubili wurědnego kulturnika a basnikarja, kenž jo se lětźasetki za našu poeziju a kulturu mjazy našymi pólskimi susedami zasajźował a jo ju rozšyrjał, pśecej z wótwórjoneju wutšobu, zapalonosću a pśijaśelnosću.
Pśi tom glěda na to, až stej kóleni rownej.
Rozgrono tyźenja
Robinson ju kradu pśeglědowašo, wóna běšo šyroka a wusoka, sćěny a wjerch běchu swětłe a gładke a dno běšo suche. 
Jo grono mjazy drugim wó prozninach a wšakich celach drogowanjow, wó wužywanju modernych medijow a wó zaběrach we wólnem casu.
To jo dom za hotelowy personal.
Tegdy, na zachopjeńku "nowego casa" njejo granica mjazy nima była hyšći wótša.
W Chóśebuskej radnicy jo zapustarjow wuwitał Lothar Nicht (Die Linke), decernent amta za pórěd.
Wón njejo kśěł to dowóliś a jo se woborał, ale te ruske wójaki su jogo zawrěli do krowjeceje groźe.
Do maja 2005 dej teren Borkojskeje deponije byś dopołnje wurumowany.
W njej dopokazujo górnoserbska basnikaŕka, až wobkněžy swójo rucnikaŕstwo samo w dolnoserbskej rěcy.
Wót tych 18 šulskich zachopjeńkarjow 2010/11 buźo se jano jaden wobźěliś na Witaj-wucbje.
A toś teke pśi graśu w piwnicy njejo žedna njekorektnosć pśiwdana.
Slědny februar jo se wótpaliła.
To jo se prědny raz stało we 22lětnej historiji superkokota! Ten, ako jo sobotu kokotoju głowu wótrył – z Depska –, njejo wordował prědny kral! Depšćańska młoźina jo chopiła južo juskaś, a źowća su se južo wusćili jomu ten cesny wěnk na šyju powjesyt.
Wobydlarje Pólskeje, ako pśidu znak z wukraja, muse se powdaś karantenje a dwa tyźenja doma wóstaś.
Z tym njeby se jano žycenje lubowarjow serbskich drastwow społniło, ale by se teke “pomnik”, stajił za kšasnosć, wjelerakosć a bogatosć serbskich narodnych drastwow.
Dalšne kursisty su pśijěli z krajow, ako su to Běłoruska, Ruska, Bulgarska, Jugosłowjańska, Słowakska, Słowjańska, Makedoniska.
W 19. stolěśu su pón chopili teke w Błotach twariś šuflity ze zeleza.
We „Wulicowanju šybalnika“ jo było to grono wót awtorowego wujka, Šerego z Dešna, kótaryž jo wóryjnjetemu kónjoju pśed pśedaśim powětš (luft) do brjucha naplumpał.
Ale teke bobry su ploga, dokulaž wobškóźuju nasypy.
Ta pokazujo rybu a žwały.
Teke dalšne zajmne powěsći su byli na zgromaźinje w Gołbinje k słyšanjeju.
Tudy budu jatšownicu, 21. apryla, zachopiś to jatšowne spiwanje zeger 4:30 pśi wognjowej woborje a budu někak do zeger 6:00 ducy.
Standardny modus jo "originalny HTML".
Toś tu skjaržbu su pózdźej zasej ale slědk śěgnuli.
Mjazy jězu a piśim se pśedstajiju gósćam informacije k serbskim stawiznam Grodka a Łužyce pó jadnorej wašni, tak až su derje rozměś.
K tomu se něnto źěła na wósebnej koncepciji, kótaruž kśě w juniju na pósejźenju wokrejsnego sejma wobzamknuś.
Staršy muski sejźi na parkowej ławce.
Norbergowa ma tšach, až njebuźo za 50 lět nichten wěcej wěźeś, až ta pšawa, w Dolnej Łužycy rozšyrjona warianta jo „Wóścenas“.
Šlinki smy w nalěśu w gumnje za bělenje wupołožyli.
Młoźinski zapust w Žylowje 1931
W septembrje seku ceptarje zdrjałe žyto.
Lětosne wjedrowe katastrofy teke nam pokazuju, až móžo lažko tšach grozyś, až wšykno zgubijomy.
Hynźi, wósebnje we wjelikich městach, jo špańšćina dominěrujuca rěc.
Licba serbskich a dwójorěcnych namšow jo pśiběrała.
»Kunatojc how hyšći su, ale ten Mjertyn jo w prozninskem lěgwje.«
Ingeborg Kretschmerowa jo kjarcmu 19 lět dłujko wjadła.
, zajmny muzikowy program z Pytkom a Janom Řepkom "Dwa pěsnjarja a tśi rěcy".
Až do jeje smjerśi – wóna jo 19 lět stara wordowała, za kócku bejnje wusoke starstwo – jo wóna kśěła kuždy źeń šklu z górkami a bananu.
Jo to Dietrich Schade, kótaryž jo se 1942 w Ragowje w Błotach naroźił.
Awtor togo filma jo Benedikt Dyrlich.
"Nic wjele powědaś, cyniś" jo jeje moto.
W Gubinje su pśed krotkim załožyli wósebne towaristwo, kótaregož cłonki pódpěruju na wšaki part luźi, ako pytaju azyl w Nimskej.
Wónej dožywijotej jadnogo póbitego Serbskego krala, ako njoco nic wěcej wěźeś wót nikogo.
Mimo togo eksistěrujo mało njepšawidłownych werbow.
Za njogo su zgłosowali 47 wótpósłanych.
Jezus Kristus jo pśipowěźeł swójo pśiźenje.
Laže na njej Norwegska, Šwedska a wjeliki źěl Finskeje.
Tak dostanjoš srjejźny dypk łopjena.
To su byli te wejsanarje, kenž su měli krowku, w nejžlěpšem paźe dwě krowje, a kus role až do něźi pěś hektarow, lěpjej rolnikaŕskeje płoniny, pśeto k tomu su tejerownosći licyli łuki.
Šramojc Maja jo ewangelium cytała teke w serbskej rěcy.
Mója starka jo mógała se až do kóńca swójogo žywjenja dopomnjeś na wónu "swójskosć".
Dolnołužyskich kandidatow za Myto Domowiny jo wumjeniło pśedsedaŕstwo dolnołužyskeje župy.
A slědkoju: Serbska rada co we nowej legislaturnej perioźe se raz wobźěliś na kongresu Federacije europskich mjeńšynow FUEN.
Na tom městnje dej skóro nastaś wobydlaŕski centrum.
Powšyknje jo Nowoseelandska wjelgin rědko wobsedlona, cogoždla ma teke pśimě "Zelena kupa".
Wlogowanje jo zmóžniło wjele młodostnym wordowaś pśisamem bogašniki.
Nagrona su byli słyšaś wót šulskego wjednistwa a tež wót wuknikow.
Tokpisinšćina ma někotare modalne werby.
Carl Reiner jo był US-amerikański grajaŕ, filmowy režiser, producent, a humorist.
Ale smy se wót wšogo zachopjeńka teke zjadne byli, až pśi tom njezabydnjomy na našu wokolinu.
W IfZ pak njejsu take frace rědke daniž njewitane, jano pitśku późiwne za pśerězne klientstwo, kótarež pódrywa swój duch a śěło z "kulturneju drogu" alkoholom.
Młoge pak jo było za mnjo nowe.
Medalija k dopomnjeśu na graśe w Hochozy.
Wušywaŕki w katolskej Górnej Łužycy su stare narodne motiwy dawno juž wóteznali.
Wabjenje za regionalne produkty w serbskej rěcy
Wón slědujo za Janom Malinkom, ako jo we wobłuku swójogo amta pśewzeł tek za EKBO nadawki nawjedujucego duchownego.
Clarke Abel jo był engelski gójc, botanikaŕ a pśirodoslěźaŕ.
Šwikawaŕ Rudi Landgraf jo 1936 prědne slalom-wuběgowanje w Nimskej zarědował.
Marko se južo na město wjaseli.
To se njemaka z wjelimi jich statkow.
Na kóńcu ale njejo dosegało za njogo, kral jo něcht drugi wordował: Lennart Spindler.
Smy tenraz zasej 28 porow.
Jolic njebuźomy se za njeju zasajźiś, móžo se staś, až wónej njepśiźotej howko wěcej slědk ze swójogo zymskego pśebywanja w śoplejšych krajach.
Pśipódla stoje njeznate rědy z kokulami a zubami.
W juliju pak su turisty a gósći špatnego wjedra dla jano połojcu městnow wužywali.
Šulske źiśi maju ferije.
Šěžkosći pokažu se how dalej w Janšojskej šuli, źož musy Domowina teke zapśimnuś.
To njeby teke wy dejali, wósebnje, gaž sćo tamkor raz ducy abo gaž w bliskosći bydliśo.
Žyn stoje boge syrotki pśi swójej maśeŕce a styknu swóje rucycki a žebrje płakuce: „Naš wšedny klěb daj nam źinsa!“
Z njewopłoźonych jajkow se wuwijaju tšuty.
Tu dowěru jo wón nam pódarił.
W srjejźi wiźiśo Helmuta Kurja, kenž jo woglědarjow wjadł pśez mału wejsnu jatšownu wustajeńcu.
Źo jo wroblik Frido?
Budu se rozgranjaś, kak stat pódpěra kulturne źěło
... a chor Popkon pód nawjedowanim chorowego wjednika a aranžera Ilje Panzera.
Jo, młody Krabat by tak rad wuknuł, wjele wuknuł, ale dejśo wěźeś, až njejsu byli tencas hyšći žedne šule, znejmjeńša nic za chude źiśi wejsnych bonarjow.
Teke ja som se raz rowno dopomnjeł na tšojenje wósebnego razu z dalokego 1960 lěta.
Weto musy se na to glědaś, což ten material znjaso.
Ten jo teke studěrował teologiju a jo wót 1955 až do 1975 był faraŕ we Wětošowje.
Běšo to hyšći w Uppsali, w Šwedskej, źož bydlach wót lěta 1984 do 1998.
Nejžlubjej by wuběgnuł, ale tšacha dla som sejźecy wóstał.
Kak rědnje by było, gaby wšykne teke serbsku rěc doma a w šuli pilnje wuknuli!
Na zachopjeńku smy naš program pokazowali a pótom smy wšykne gromaźe ten znaty spiw wót ptaškoweje swajźby spiwali.
Ten fryšny rentnaŕ jo naceł wjeliku tortu, kótaruž su jomu k cesći skazali.
Zagórjetosć jo jadnorje była.
Žylojske spiwaŕki su byli pódla, gaž su załožyli 1991 we Łazu serbsku załožbu.
"Smy wjasołe, až zasej gósći pówitaś móžomy a smějomy", groni Roswitha Winterowa, sobuźěłaśeŕka Muzeja pód gołym njebjom na Lědach.
Z tym se nic njezměnijo.
Nawki – wubuźijo źiwne asociacije: Awtor – Lenka abo Lenka – awtorka?
Wšake jo se raźiło, wšake pak nic.
A to grono buźo teke wó tom, kake realne móžnosći wobstoje, aby se zjadnośiła ceła měsćańska Domowinska młoźina do jadneje kupki.
Njewšedna „serbska“ swajźba daloko w mórju
Źowća su na fidlach grali žedne štucki.
Tak jo pśedwiźone, až mógu pózdźej how lětadła "lětaś" pó wóźe.
Budu wustawadło za cołny a łoźi twariś
Weto pak dla njeje do někakego nugłyška abo samo pód zemju njezalězom a se njeschowajom, njejsom źe kśěł nikomu kśiwdy napóraś.
Tež we wušem schójźeńku jo wucabnica Trudla Krancowa na pórědne nałožowanje serbskeje rěcy glědała.
»No, mała kněžna, to se śi spódoba, nic ga?
Do sudniskego rozsuda pak njebuźomy wejsańske tofle wobnowjaś a teke mjenja wejsańskich drogow wostanu tak dłujko.
Dalšne informacije pód 035606-256.
»Som princ, ten młodšy, ten milny, a mój nan pomina te carne parle.
Wjelika prezentacija togo wšogo dej byś 28. awgusta wu nas we regionje.
Nazymski koncert
Narskosć na zajźone a pśiducne tšojenja.
Co dejš wěcej gótowaś?
28. měrca jo póbył w Chóśebuzu a Dešnje wusoki woglěd.
Pśisamem 400 žeńskich a muskich źěła južo w tych amtach, a wěsće buźo jich w pśichoźe hyšći wěcej.
»Karina, ty dejš pśinjasć salat.«
Někotare guseńce wuglědaju ako śańke kijaški, druge ako łopjenka a zasej druge ako kusk škóry.
Změniś pak se hyšći něco móžo.
Wšuźi pytaju bydlenja.
Najsy se pśeśěg rozpušćijo a źowća a gólcy zestupaju se do krejza.
Až jo na zachopjeńku lěta 1990 teke w Dolnej Łužycy źěłała „Dolnoserbska narodna zgromaźina” - na to jo we swójom pśednosku dopomnjeła Christina Kliemowa z Dešna. „Som se wobźěliła w nowembrje lěta 1989 na zmakanju Serbskeje narodneje zgromaźiny w Budyšynje.
13. měrca su swěśili te 17 cłonki Spěchowańskego towaristwa za domowniske stawizny "Stog" 15. jubilej załoženja swójogo towaristwa.
Raźi wěsće nic, ale disciplina jo musała byś, tśi góźiny su byli mimo! Kupka Górnoserbow jo drogowała gano w Dolnej Łužycy – 1. źěl Měnjenja, grona wó Serbach w Błotach segaju wót ".
Lěc jo kśěł abo nic, jo ju musał njasć a k tomu hyšći śěžki měch muki.
Ale młode luźi camprujo a swěśe Zapust na samkem kóńcu tyźenja.
Buźo cas, w kótaremž wóni gójecu hucbu njepśenjasu, ale sami sebje za swójim póžedanim hucabnikow nagromaźiju, za tym ako jim hušy swjerbje.
Som za spěchowanje serbskeje rěcy a togodla teke za eksistencu takeje šule.
Wóni su ten nadawk dali eksternej raźiśelskej firmje z Kölna a Pódstupima, ak jo specializěrowana na raźiśelstwo we nastupnosćach turizma a wólnego casa (Freizeit).
Pśeto rozrězanje teliko walikow warnujo pśeliš dłujko.
Gósća stej byłej Nedjo Osman, režiser a grajaŕ ze źiwadła TKO w Kölnje a Ruždija Sejdović, spisowaśel z Kölna.
Gtaluěrowat su jomu pśišli mjazy drugim zastupniki župy Lubin/Kalawa XI.
Teke wjedro jo było wjelgin dobre.
Pó rumje rozdźělone su póla a promjenjenje.
Ja pśisłušam slědnej generaciji, źož wšykne młodostne w rědowni su měli to branje, smy 24 byli a kuždy jo měł to branje, nic tu młoźinsku swěśinu.
Buźomy filmowaś, koncert buźo w interneśe.
Wóna póchada z Tšawnice.
Jo to snaź wopšawdu za Serbow typiske? Uta Henšelowa jo pśispomnjeła: "Gaž źinsa na serbskich jsach pšašaš, dla cog swěśe tam kokota a zapust, buźo wótegrono: ‚Dokulaž how jo se to juž pśecej tak cyniło.
A za mnjo wjelgin wažny jo na kóńcu Pratyje teke zapisk wšych awtorow z krotkeju biografiju.
Młodšym abo pśiśěgnjonym wobydlarjam jo ta strona znata pód amtskim nimskim mjenim Sielow-Ausbau a Erlengrund.
Wroblik Frido.
Tofla ze serbskimi mjenjami njeby nic pjenježka wěcej kóštowała a se dała lažko we dwěma rěcoma wugótowaś.
Prědnych 380 stupow su Domowinarje hyšći licyli, ako su se wudali we Wieliczce do znateje soloweje jamy pód zemju.
Domowina ako cełk pak jo se pśecej zasajźowała za žywjeńske zajmy serbskego luda a se how teke cesćej rozestajała ze statom a partaju.
Druge luźe muse pśeśěgnuś.
Aby wótskazany wobjed njewupadnuł, su źiśi z Angeliku Balckoweju kachlane kamjeny w domje na Šusteroc dwórje zatopili.
Jo dało wjele pozitiwnych reakcijow, a to jo mě wuskoboźiło, aby se teke pó pówołanju z filmowanim zaběrała.
Z tym by se pisna rěc w knigłach, w Casniku a w šulskej wucbje pśibližyła tej rěcy, kótaruž wětšy źěl wósebnje staršych luźi powěda.
To buźo bejna suma, kótaruž dej zapłaśiś Załožba za serbski lud, rownož njama dosć pjenjez k financěrowanju serbskego žywjenja.
K tomu su załožyli w Budyšynje wósebnu źěłowu kupku, w kótarejž źěłatej głownje serbska załožba a Domowina sobu.
Cogodla hyšći njedajo take městno a kak w tom nastupanju dalej pójźo, teke na to dajo wótegrona w julijowem magacinje.
Na swójich wandrowanjach njejsu wóni jano pśišli do slědnych rogow Europy, ale se wusednuli we wjelich stronach Aziskeje, a samo do Indiskeje pśišli.
W brjazyńskej šuli som pśecej sobu gótował, gaž małe kulturne programy pśigótowali smy.
Gaž sněžynki měrnje na zemju padaju, móžomy teke slědujuce graśe graś: Stawnje zasej górjej a dołoj "Julka , lagni se na spódk!"
Tak jo był nałog na našom cerkwinem boku "Pomogaj Bog".
Glědajśo teke na małe rany na wšych městnach śěła.
Kśěł se toś naźejaś, až pśiwobrośiju se historikarje w pśichoźe z wětšeju pilnosću statkowanjeju Fryca Rochy za cas nacionalsocializma a wupołniju toś te běłe flaki w našom wěźenju a historiji serbskego luda docełego.
Mjazy nimi su byli take, ak su se wózjawili w Rozglěźe abo Pratyji kaž "Změna", "Nad mutnym gatom", a "Dowiźenje", kaž hyšći njewózjawjone "Z mecha", "Na mucnej cerje" a "Wurada".
Toś, cytajśo nowu Pratyju a mysliśo pśi tom južo na pśiducu, na lětnik 1992.
Ale ga njedejš nigdy ,nigdy’ groniś.
Kněni Schafferojc, kótare pśedstawizny ma dožywjeńska sćažka? Dožywjeńska sćažka jo nastała 2010. Ideju jo měła mója pśedchadnica Kerstin Zukunftowa.
Dwa tyźenja pózdźej, 26. apryla, su zasej z tym pušćanim pśestali, dla suchoty.
A tak se chylu wugranjachu; kuždy ga kśěšo Robinsonu słužyś. 
Na kšomje města maju 5.000 parkowanišćow a shuttle do města.
Pśi zdrjałosći za cas oktobra až do decembra su brune.
Justin Drew Bieber jo kanadiski popowy a Contemporary-R&B-spiwaŕ.
»Ta rědna, wjelika banjawa jo dokusow!«
Ale to jo w praksy wjelgin problematiske," groni Lysann Rybackojc.
Na tom dnju jo stajił filmaŕ Erik Schiesko swój grajny film „Módra góźina“ z dolnoserbskimi pódtitelami do interneta.
Hartmut Leipner jo swójo wukubłanje akle 2019 wobzamknuł.
Góriła jo se jadna žeńska pak dla togo, až su blisko Barbuckich gatow, wót kótarychž su až na jaden wšykne druge suche, pódrubali młoge bomy.
Knigły su w Ludowem nakładnistwje Domowina za 12,90 euro na pśedań.
Egyptojska granicujo z Israelom, Palestinensiskimi awtonomnymi stronami, Sudanom a Libyskeju.
W Rusojskej swěśe na rownosć dnja a nocy 22. měrca, pó juliańskem kalenderje jo to 9. měrc.
Ale nykus-nan njejo za to był.
Zeger źewjeśich jo Karl Feltin měł pśestawku a jo šeł na mark.
Wjednica rěcneje šule w rozgronje z E.
Wóni sami su se źiwali, wó wjele lažčej padnjo jim rozměśe a wuknjenje pólskeje rěcy, gaž som pśecej w prědnem tyźenju našogo pśebywanja mały rěcny kurs pśewjadł.
Tola pópšawem wón tam sam njejo.
Chóśebuz/Cottbus. 23. februara jo był historiski źeń we zgromadnem źěle mjazy Dolnoserbskim gymnaziumom (DSG) a serbskimi medijami.
We wejsnej kjarcmje jo se ten wjacor mjerwiło z luźimi - nic jano z tymi něźi 40 porami, ale teke z młogich domow su pśišli, aby sobu swěśili zapust.
Někak pak som to zwónoźeł! 
Witko tyknjo tejzku ze skibkami, jabłuško a cysty spański woblak do nakśebjatnika.
Pětš pśecej hyšći w tšawje lažy.
Šafnaŕ jo stojał we wótźělu a jo pokazał na pśijězd.
W tom casu jo wuglaŕ ceło w bliskosći był, aby mógał wobstawnje kontrolěrowaś.
Změjomy južo lětosa zmakanja, pśiźo sedym kupkow gromadu z Dolneje Łužyce, ale teke ze Slěpego a z Čorneho Chołma.
Ga daźi jan ta nowa šula se lubjej we jsy twari.
Kral běšo na swójich drogowanjach južo něcožkuli wiźeł a wšake spóźiwne wěcy nadejšeł, rejujuce swinje pak njejo hyšći niźi namakał.
Źiśi kupki "Wacki" z Bórkow na musical za źiśi.
W slědnych lětach jo Clemens Passeck wuspěšnje mjod źěłał.
To běšo pśewjele.
Doreen Nowušojc, 10. lětnik: Som měnjeca, až su źiwadłowniki to graśe na moderny part grali, teke za młodych luźi.
Z tym jo dom zasej był śopły a na tych kamjenach móžoš rědnje wariś.
We tom měsće jo teke wjelika fabrika, źož gótuju crjeje znateje firmy „Gabor“.
Wo tom pak musy se dalej powědaś.
»Ze serbskima wócyma pó slědach zelenego wjercha« jo titel mójich knigłow wó Pückleru, spisanych 2016 w nadawku Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Něco kradu drugego nastanjo tuchylu w Pśiłuce.
We wjele padach jo to pak tak, až se rěcne nadpadnosći póněcom wót samego zgubiju.
Wokoło 20. se zasej wóśoplijo a pón ma se teke zasej padaś.
Wótere laže na słyńcu pśi jazoru, druge glědaju telewiziju, tśeśe kólasuju.
Nigdy njejo była ducy bźez bloka za skice.
To jo była wjelgin žywa a kontrowersna diskusija, a na kóńcu jo Domowinski pśedsedaŕ gronił, až deje wó tom te "praktikarje" rozsuźiś.
"Stakim minjo se wjas z wjele hundert lět stareju historiju, z historiskeju najsu, ze swójeju wizu žywjenja a ze swójim twardym zakórjenjenim we domacnej zemi."
Wóna lažy na flaku, pomjenjonem "Za Góru", pśi šoseji do Picnja, a jo wobzacynjona z wusokim płotom.
Ty cłowjecne źiśe, wšykne móje słowa, kenž ja śi gronim, pśimjej do hutšoby a derje na nje pósłuchaj.
Wšykne smy byli togodla wjelgin tužne.
Jogo naslědnik bu Georges Pompidou.
Wšak běže tam hyšći te rešerše we wokolinje susednych jsow.
Rowno tak bywa zajm za solarnu energiju pśecej wětšy.
To pak jo notne, aby te kradu wobgranicowane ressource tak zasajźowali, aby měli z našymi žycenjami realnu šansu na dopołnjenje.
Jo bejnje źěłał za to, až nastanjo towaristwo Serbske koparje a až mustwo jo žywe a witalne.
W lěśe 1997 jo tencas hyšći samostatna gmejna swóju pśisłušnosć wobzamknuła.
Jo jadnučki element, kótaregož jědro pśi nejcesćejšem izotopje jano proton ma, ale žeden neutron njama.
To jo šula witała, jo groniła šulska wjednica, kněni Sobanscyna.
Njewjesta a nawóžeń stej se serbski a nimski pśedstajiłej.
To se jima tež raźi a wustupištej na brjog, rowno ako změrkawa na zemju padašo. 
Wóni su wšuźi pśipowěźeli, až kral trjeba pomoc a až dajo swóju źowku ako žeńsku zmužnemu ryśarjeju, ako zarubjo plona.
Njejsom w žednom pśedmjaśe špatne zacuśe měł.
Dundamej pó jsy.
Něnto drje sy zgónił, až z guslowaŕstwom žedne směchy njejsu?
Zemja zardža a tšašne ryśe a grimanje sta se w zemi tak aby młoge mócne njewjedra zrazom pśetšašnu gjaršyju wótwórili. 
A pśecej, gaž smy do groda woglědali a pó kyrcatej stupnicy górjej šli, jo mója wutšoba ze znjeměrnjenim dybotała.
Konkretnje naraźiło jo se zmakanje wšych 8 towaristwow, źož móžo se kužde z nich pśedstajiś.
medalija Bramborskego sejma za statki k lěpšemu pógromadnosći (2016).
Tam buźotej słyšaś Serbski narodny ansambel z Budyšyna a chor Dolnoserbskego gymnaziuma.
Drugi modus wobgranicujo wudaśe HTML, filtrujo wše potencielnje tšašne elementy HTML wen.
Pśez wěsty cas kradu mało abo nic njejěźe.
W 9 paragrafach se wšykno to pšawniski a politiski rědujo a póstaja, což jo notne za spěchowanje serbskeje rěcy a kultury.
Ta ideja jo se spódobała, ale wobźělniki njejsu byli jadneje mysli, lěc Zgórjelc jo to pšawe město za jadnu instituciju, ak dejała cełu Łužycu wobsłužyś.
Južo w našom wobradowanju w nalěśu jo pśirada wušej promštowce a konsistoriumoju nadawk dało, dobre puśe namakaś.
Nebukadnecar jo dał teke dokóńcyś 90 metrow wusoki torm Babylona, tejerownosći tempel.
Bóžo, ty sy mě dał wócy, aby ja wiźeł.
Chtož pśiźo we serbskej drastwje, ten musy jano poł płaśenja za zastup płaśiś.
Te deje se pó móžnosći nachwataś.
Maś a nan Ninu wobejmatej.
Kradu jo se žeńska zaryła do tych dopomnjeńkow zajźonosći.
Jěderny cas pomina jědnych luźi, wacej nic njebuźo.
Kake plany maju Maśicarje lětosa? W lěśu buźo 4. kongres Maśicow słowjańskich ludow w Martinje w Słowakskej.
Nejdlejšu drogu do Běłej Gory stej měłej Kathrin a Torsten Fremgen z Pfalskeje.
Ekskursija trajo 4 góźiny a płaśi 6 €.
Mimo wjasela a pśipóznaśa pśipadnjo jim teke dobra suma pjenjez: kužda wót nich dostanjo 15. 000 euro.
To jo na jaden part zakładne slěźenje za dalšny wótběg projekta, na drugi budu wuslědki togo slěźenja teke zakład za digitalny Atlas Łužyce, kenž buźo zjawnosći k dispoziciji stajone a teke za domorodnych wužytna datowa banka.
Žeńska Christel ako roźona Žylowaŕka jo teke wejsne žywjenje lubowała a našej małej gólca Thomas a Marko stej byłej cesto «wence« w Žylowje a stej wjelgin rady tam na burskem dwórje grałej.
To buźo rědnje wuglědaś.
Swój pjenjezny dar jo na tom dnju zapódała twaŕska firma Helmuta Kołoźeja (Kollosche).
Wósebnje interesantne su dokumenty z casa separaciona z lěta 1815/16.
Wjeliki źěl z nich librujomy do fabriki, źož se produkujo kulkowa muka, a drugi źěl buźo za luźi na pśedań.
To cełe trajo styri góźiny, płaśi 6 euro a buźo nawjedowane wót Jensa Martina.
Carolina jo teke we žylojskej wejsnej młoźinje aktiwna.
Hinc Roj jo wucył pór lět muziku, nimsku a engelsku rěc na Rozšyrjonej wušej šuli w Niskej, pótom jo pśišeł slědk na klětnjańsku šulu.
Powšyknje pak słužy k rěšenju, se wužywa pótakem skerjej za gropne źěła.
Ten dobywaŕ pak walkujo dalej, ak dobywa.
Jo był dla togo bejnje tužny, wósebnje dla togo, dokulaž se něnto teke njamóžo wobźěliś pśi wjelikem kokośe 23. septembra w Hochozy.
Někotare wobźělniki a wobźělnice su teke w toś tom domje spali.
Južo styri lěta dłujko spiwaju žeńske Mósćańskego chora k jatšam.
Tak stej šłej Stefan a jogo plyšowy tedij Bartolomeus ju pytat.
W někotarych žrědłach se rodoju ronicow zarědujo.
Drogi bywaju ceło wusčejše.
Tam jo wón dostał list do rukowu, kenž jo pisał prezident Roosevelt fararjeju a basnikoju Kosykoju.
Jo jich wušej 77 370.
Na tom městnje musy se hyšći wuzwignuś kněni Christa Nowakowa z Wjerbna.
Do togo pak jo był nejpjerwjej burski tykańc na rěźe, a ten su se dali wšykne zesłoźeś.
Dupa wisy na palu.
Kněz jo blisko.
Ale digitalne rozwězanje ma teke swóju lěpšynu: Kak wacej by mógli se tam teke luźe z bejneje daliny, ako samo ze Serbiskeje, wobźěliś? A w cełem jo to ga derje funkcioněrowało.
Ta dłujka droga jo měła slědujucu ceru: z chóśebuskego dwórnišća wen do elektriskeje – jadenka ga jo tencas ned pśed tym niskim pówójnskim twarjenim swójo zastanišćo měła –, z njeju až do kóńcneje stacije w Chmjelowje a něnt pěšy dalej.
A njejsu te barwy kšasne?
How su někotare pśikłady: Wón pomaga na pśikład źiśam z awtizmom.
Woblutujom wjelgin, až jo naju kontakt na taku njerědnu wašnju se zachopił a 1980 se skóńcył.
To se wě, až ceło prědku pśi tom slědk-glědanju jo stojało to cełonimske wuběźowanje "Naša wjas ma pśichod".
Na rowje fararja Nowaka stoj kamjeń ze serbskim napismom.
Wóttam śěgnu zeger 13.30 z dwěma kapałoma nejpjerwjej na cerkwiny dwór, za tym k towaristwowemu domoju Seydlitz, źož šołta Joachim Dieke na zapustarjow caka.
Njejsom śi jo juž dłujki cas dał słyšaś a zapowědał?
swójeju zagronitosću.
Słowjanam, ako su sedlili w stronach pśi Haboli, su chronisty gronili Heveller.
Wóna ma kšasne orgele a 800 sejźenjow, ga 300 wěcej ako stara cerkwja.
Na turistiskem pólu źěła z młogimi drugimi derje gromaźe.
Góletko se naroźijo, stupa górjej a stoj na dalšyma schójźeńkoma, źož bywa góle a młodostny, pón młody muski.
Wóna pak njejo spiwała, ale druge źowćo w jadnorej sukni, kótarež jo wrota akle něnto załapiła.
K drugemu jo Kowalke pitśku nužlił, což jo pak źěl teje role a wuznamjenjenje dobrego graśa Kobjele.
Źaseś lět sejźim wšednje pó źěle emancipěrowana w runźe muskich.
Franciska jo kśěła to wurownaś.
Wšake póbitowanja tuchylu njejsu móžne, lěc camprowanje abo druge zmakanja.
Nišu twardnicu ako wobtwarźenje města su twarili w lětach 1590 do 1596 pód twaŕskim mejstarjom Lynarom.
Za nju njejsu Slěpe a slěpjańske luźe cuze, młoge z nich znajo ze šulskego casa, wót namše a wót nakupowanja.
Wóna jo z casa starowěka znata.
Se wě, až nic wšuźi.
»A Rječkojc witśe pśeśěgnu.«
Gaž maśo myslicki abo powěsći z cerkwinego žywjenja, ga pišćo na .
Kuždy jo pótrjefjony wót negatiwnego wliwa ambrozije na našu strowotu.
A to w dolnoserbskej rěcy!
Prjatkowanje jo se póśěgowało na tekst Jezajasa 43, 14-19. A saźe z togo: "Njespominajśo na to stare a njepómarkujśo na to něgajšne! Pśeto lej, ja cu něco nowego cyniś, wóno se južo chapja; njewuznajośo wy to?" stej byłej wuchadnišćo słowow fararja Schütta, w zmysle wót Bog ten Kněz jo był, jo a wóstanjo, wón jo to stare a to nowe, wón jo pśecej ten samy.
Mimo njeje cytaju ten wjacor U.
Ako pśewšo wažne za źěło nowozałožoneje Maśice Serbskeje wopokaza se teke jeje druga zgromaźina 28. oktobra 1880.
K dalšnym aktiwitam słuša źěło z młoźinu: spěchowańske myto „Bogumił Šwjela“ su łoni pśepowdali Marice Šejcojc (Schötz) ze Strobic, ak jo wopisała wuwiśe wejsańskego šulstwa w Pšuskej z wósebnym glědanim na serbsku wjas Strobice.
Tak wóni njejsu teke pódla byli na lětosnem kupcynem wulěśe.
Nocne mroze hyšći raz tak pšawje kusaju.
Jěze z jadnogo gjarnca słoźe na drugi źeń cesto hyšći lěpjej.
Na kuždy pad!
Cu to měś pla našogo fararja, což jo se raźiło.
Z kase Maśice jo se pśipłaśiło dobrych 500 markow a Załožba za serbski lud jo dalšnu sumu pśidała.
Tam jo zagronity za serbske pšašanja.
Gaž něchten groni »Ja se cujom ako Serb«, pón jo wón Serb.
Dogromady 24 mustwow wót muskich a 7 mustwow pla žeńskich su se pśipowěźeli.
Cesto dosć su to slědne zmakanišća we jsy, kótarež hyšći eksistěrujo.
"Pšawje" zachopiła ako redaktorka som w lěśe 2015. 
Hynac ako do togo pak jo, až my něnt ceły źeń z nagubkami na se źěłamy a až absolutnje žedne woglědarje njesměju pśiś.
Wót 6. do 12. nowembra 2018 jo w Chóśebuzu był 28. filmowy festiwal.
Taka wěc góźi Serbam a luźam, kótarež su žywe wót turizma.
Cłonki rady su se źěkowali a pśepowdali strus Waltraut Ramotowej z Wětošowa, kótaraž jo wjele lět wugbała we cesnem amśe funkciju zagroniteje za serbske nastupnosći we wokrejsu Górne Błota‒Łužyca.
: ".
Ale to njejo pśecej tak było!
Spiwał jo gospelowy chor "Picena Iuvenalis" z Picnja.
Erika Janowa z Dešna jo k tomu na zachopjeńku powědała.
Kuždy z literatow jo cytał twóŕbu Kita Lorenca a pótom swójo źěło.
Zwucowałej stej z nimi Horst Krawcyk a Norbert Sieg, ako treněrujotej howacej z gólcami w mustwje „Serbske koparje/Wendische Auswahl“.
Wót lěta 1964 som był wucabnik na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Chóśebuzu.
Frekwencu wót 100% njejsmy hyšći žednje měli – jo z wjelikeju spokojnosću gronił pśedsedaŕ Harald Kóńcak.
Zgromadnje smy chłošćili a na kóńcu su źiśi domoj wzeli napjacone sroki, aby ju starjejšym pokazali.
Ale žedne lěta pó politiskem pśewrośenju (Wende), ako cłonk gmejnskeje rady a pśisamem 40lětny muž, jo wón chopił sam we lichem casu slěźiś.
How mógu luźe raźi južo kólasowaś.
Wšykne zběraju za zymu składy jěze.
Žedne ned gronje »zemjerdžanje«, druge měnje, až jo jano śěžke awto abo transporter mimo jěł.
Stara mama jo jomu teke to pśěźenje pokazała.
Politika w Barlinju jo swěśiła a jo dała móžnosći za wustup.
Maśo snaź někake póžedanje abo cowanje, ako buźośo sebje dopołniś?
Kak se wucynijo wogeń na naturu?
Wóna jo małe zwěrjetko, kótarež luźi cesto wobuzujo.
Z BURSKIM WÓZOM DO SWĚTA. W młogich Domowinskich kupkach su južo pśecej wjelgin woblubowane zgromadne wulěty a jězby.
Wón jo nan Hajno Jordana a Karlo Jordana .
Elias jo toś rešeršěrował pla pśiswójźbnych a w cerkwinych aktach na janšojskej farje.
Teke pśedešćnik (Regenschirm), buźo-li se padaś!
Kacka kśiwje na myšku glěda. 
Cesto gromaźe grajotej z beju Karlu a futrujotej kokošy a karnikele.
Te pak znaju minimalnje.
Pśez mikrofon móžo mě wołaś.
Schönemann słuša k tym nejwěcej wuspěšnym rejtarjam Dolneje Łužyce.
Nejwažnjejšej rěcy stej estnišćina a finšćina.
Richter, pśedsedaŕ kupki.
Źinsa mógu toś tu rěc powědaś.
Prědna nowa info-tofla k Błośanskej zeleznicy jo se wuswěśiła łoni, 1. adwenta, w Tšupcu.
Pśinoski segaju daloko pśez horicont našeje domownje a budu raz drogotna wizuelna chronika našogo byśa, jich pśiglědarje njejsu jano Serby abo Bramborgarje.
Jo ga pśepšosyło Dimitara Rangelowa, kapitana Energije Chóśebuz.
Ja som hyšći wěźeł, kótare z našych abiturientow na pedagogiski studij su šli.
Pankowe narowne kamjenje su se z casom pśewalowali, tak ako wšykne druge na starem kjarchobje teke.
Kenž hucho jo płoźił, njedejał słyšaś?
How ma kuždy, kenž se zajmujo za historiju Serbow, dobry zakład.
Łužyca
Njeźěkownym, danki płaśecym Serbam wšak měło se lěpjej rozkłasć, cogodla su na łužyskich drogach dwójorěcne tofle Breslau/Wrocław něco kradu hynakšego a historiski wětšego nježli dwójorěcne tofle – hm, grońmy raz Bautzen/Budyšin abo Cottbus/Chóśebuz.
Cogodla tak drogo?
Wót wšych wobspomnjonych statkow ma rozšyrjenje šulstwa nejwětšy wuznam.
Na take wuměłske źěło z pismami jo pśišeł, gaž jo póbył w Chinskej.
Moja wjelika naźeja jo, až buźo nanejmjenjej źěl z nich towaristwoju pśistupiś.
Wustajeńca wó drastwach
Teke cańkata šorca ma se rědnje ropkowaś.
Mina Witkojc jo wuźaržowała wuske zwiski na pśikład k profesoroju A.
Ale kužda jano domoj drebotašo a muž a źiśi se źiwowachu, kaka jo mama powědata domoj pśišła.
Aby jaden wót drugego wuknuł, njetrjebaju daloko do cuzego kraja jěś.
Teke k wobjedu mógu gósći pśiś.
"Mój starki a mój nan běštej profesionalnej muzikarja.
Hantški a M.
"Su tšašyli.
Jomu pak njejo pśiwdane, na tom polu źěłaś a se kwalificěrowaś.
Take něco móžomy se we Łužycy doněnta jano śěžko pśedstajiś, nic ga?
Helmut Kurjo z Blunja, dłujkolětny póbratš a organizator serbskich nałogow a kulturnego žywjenja we swójej jsy, jo był cesny gósć filmowego festiwala pśed tśimi tyźenjami.
Družyna we wšakich póddružynach w źělach Eurazije a pódpołnocneje Ameriki wustupujo, pśi comž we pódzajtšnej a krotkozajtšnej Europje, w Skandinawiskej, na Pyrenejach a krotkowjacornej Špańskej wustupujo.
To płaśi rowno tak za te knigłowe kalendarje (Buchkalender), kótarež su w prědnem rěźe myslone za cytanje wob cełe lěto.
Stakim njejo źiwne, až serbska kultura, historija a rucnikaŕstwo jo było na swěźenju kradu widobne.
Ze jsy až pśisamem ku gólnikaŕni we Škrjokach jo był bejny kus drogi.
Te samice maju něnto rowno młode.
Z Noweje Jsy/Neuendorf.
Wustnje su hyšći stawizny k tomu pśišli.
[...] „pó pśikłaźe“, 88 graśe z kulu, 90 basniska forma, 93 nimski komediant, 96 Bitte serbski, 97 muskece pśedmě (Delon), 98 žeńskece pśedmě, 99 źěłk materije, 101 góspodaŕski plan, 103 sedło bamža, 106 słowo deklinacije, 108 floristiska forma Japańskeje, 111 doba, 112 głowne město Italskeje, [...]
w Turjeju/Tauer zeger 19.00 w hotelu „Christininy dwór“.
Pśeto my mamy direktny kontakt k tym pšawym tigram a tigricam.
Wóni se wobglěduju burske wobrědy na dwórje, a nan rozkładujo, kak su se wóni wužywali abo samo hyšći wužywaju.
Deje se wudaś knigły ›Serbske wuměłce z Błotow a góle‹.
Pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk jo połožył struski.
Pśi droze B87 do Njacyny, na kšomje města, jo wjelika wustajeńca banjow.
Ale witśe.
Za śišć jo było trjeba, aby wšykne Šwjeline derbniki do njogo zwólili, ale to njejo se raźiło.
Raźi wěsće nic, ale disciplina jo musała byś, tśi góźiny su byli mimo! A něnto wšykne cakaju z naźeju – nic jano w Dešnje –, lěc buźo naša serbska wjas mjazy nejlěpšymi w cełej Nimskej.
To jo daloko pšec.
Z daliny jo słyšaś słabe, ale njezaměnliwe barcanje nakładnego awta.
Som woglědał dr.
Za mustwa w dołojcnych klasach pak jo kóńc sezony.
Wšykne tofle k jadnotliwym wobrazam budu w nimskej a serbskej rěcy, a teke w zešywku k pśeśěgoju dej byś wjele informacijow wó Serbach něga a źinsa.
Pśedewšym angažement a zapalonosć tych młodych luźi stej wjeliki zaśišć na mnjo zawóstajiłej, wósebnje dokulaž njejsu byli wó wjele starše ako ja sam.
Na nju su pśepšosyli starjejšych tych źiśi, kótarež pójdu lětosa do šule.
To jo cynił tenraz Fred Kaiser, dešański šołta, ako pśednosk.
Góle jo něnto naš senjowy wjelikan.
Lenka na to wótegronijo, až taku kupku njama.
W Esperanśe ma kužda słowna družyna swóje wósebne kóńcowki, pó kótarychž móžoš słownu družynu jasnje spóznaś.
Bog jo lubosć, a chtož w tej lubosći wóstanjo, ten wóstanjo w Bogu, a Bog we njom. 1 Jan 4,16
Wjele městow a ludu jo wobšudnikoju pśipadnuło a teke bamž jo pśikazał, až deje wšykne wósady jomu pósłuchaś.
Jadno myto jo se dostało jatšownym spiwaŕkam Domowinskeje kupki w Rubynje.
Gody dejš se naspaś!
Popularizěrowanje rěcy zwenka Łužyce jo wažny nadawk, weto pak dejali lěpše strategije namakaś, aby serbšćinu teke w nimskej a "serbskej" Łužycy popularizěrowali.
Ako lětosne žylojske žnjowny krale su byli jasne a cesćone, su wóni se (ze zawězanymi wokami) wuzwólowali swóje kralowki.
Wóna dajo swójomu głosoju taki lažki zajśpjaŕski pódzuk: »Samy gólcowy tšanter.«
Wot měrca do junija běžy na Centralnej serbskej rěcnej šuli „Kurt Krjeńc“ serbskorěcny kurs.
Wón jo był pódla, ako bu w decemberje 1971 załožone wósebne zjadnośeństwo serbskich filmarjow a sobuźěłaśerjow telewizije DDR, sobu-iniciatory togo su byli Alfred Krawc ze Źěwina/Groß Düben, režiser Konrad Hermann a Jan Hempel, kenž jo był znaty wósebnje za swóje trikowe filmy, teke ze serbskeju tematiku.
A to dla togo, dokulaž stej měłej tam Marjana a Liza Domaškojc, tej znatej serbskej žeńskej, swój dom, swóju "glinjanu budku", ako jo to Mina Witkojc pisała.
Něnt pak jo taki pisany "program" wjelgin wobgranicowany.
Na te dypki se dawaju kamjenje.
Teke jolic dolnoserbšćinu z tuchylneju licbu wót něźi 6000 do 7000 powědarjow ako samostatnu rěc gódnośimy, njeby wóna nejskerjej licyła k prědnym kandidatam na titel »nejmjeńša słowjańska rěc«.
To groni, až ma w cełej Domowinje wažny a mócny głos a bejny późěl na tom, lěc a kak Domowina swóje nadawki społnijo.
Towaristwa, gmejnska rada a Błośańska akademija budu pśi tom ten ceptaŕ źaržaś.
Co jo něnt lěpjej pomogało, lěc medicina abo stare domacne srědnosći, to njamóžo nichten groniś.
To sebje pomina, až dej zagronite ministaŕstwo w Pódstupimje rozsuźiś, lěc jo to móžno abo nic.
Lěc bydle w Dolnej Łužycy “Sorben” abo “Wenden”, k tomu su cłonki tradiciskego towaristwa we Wjerbnje pśednosk słyšali.
To su južo młoge Domowinske cłonki a cytarje CASNIKA pšašali.
Z tym jo SŠT musało pó źaseś lětach statkowanja swóje tśi personalne městna na Domowinu wótedaś a wóna jo měła zasej ako w DDRskem casu swój wótrěd šulstwo, kenž se pomjenjujo źinsa Rěcny centrum WITAJ, z něźi 30 pśistajonymi w Dolnej a Górnej Łužycy.
Togodla wóni kśě pśez internet "medijowu kampanju" z wjeraškami slědnych lět zarědowaś.
Ale mójo wótegrono njedej jano tupe a njeproduktiwne sknicowanje byś .
Za załožbowu radu jo nagromadu pěś luźi kandiděrowało.
Njekśěła pósuźowaś jich wliw na nje, myslim se pak, až su pśipomagali k lěpšemu mjazsobnemu póznaśu a rozměśu dweju ludowu – nimskego a serbskego.
Som namakał swětło.
Twarjenja, ak rozpaduju, mógu se teke how doma woglědaś.«
Wóna jo pódla była pśi rozwjaseleńskich pedagogiskich programach za źiśi w bórkojskem "Lipa"-horśe.
Kak kšasnje by to wuglědało!“
Planowa rěc bu wót Kanadijarki Sonja Elen Kisa wuźěłana.
Woni su se wudawali na pśikład wót lokalnych wušnosćow a institucijow, wót firmow a samo wót priwatnych luźi.
Wótegrono na to pšašanje jo zapšawym lěbda móžne, dokulaž njedajo k prědnemu kšutu definiciju za rěc (granica mjazy rěcu a dialektom móžo byś bejnje śańka ako teke subjektiwna) a k drugemu jasne pśiznamjenja za jeje nałožowanje.
Pód temu »Slědna šansa?!
Marija Elikowska-Winklerowa jo we swójom gronje se źěkowała njelicnym partnarjam a partnaŕskim institucijam, kótarež su ju na jeje droze pśewóźowali.
Wšojadno, wó co wóna pšosy – gaž jomu jano do wócowu póglědnjo, wón njebuźo jej nic wótpokazowaś móc!
Pśez to mógu zastupniki towaristwa se wobźěliś na jich zgromaźinach a projektach a na to glědaś, aby we flyerach abo brošurach se pokazali serbske słowa a napisma.
Z lěta 1927 jo jen nawjedował Dolnoserb Awgust Klos, kenž jo póchadał ze Strobic pla Chóśebuza.
Ako cłonk Pónaschemu som pśijaśel Serbskego sejma.
»Móžoš ty seś pśěsć tak ako pawk?«
Ten cas jo to tak pomjenjone tropiske lěto a warnujo něźi 265 a 1/4 dnja.
Barbucki žnjowny kral Jerome Stolz a kralowka Lina Spillerojc.
Tam jo se prezentěrowała mjazy drugim kompozicija Sebastiana Elikowskego-Winklera „wušywanje“, a teke film Romana Pernaka wó Juru Mětšku su woglědarje mógli woglědaś.
Jolic pak se rubjažnikoju raźijo, jajko wukšadnuś, mimo togo až wuchack jogo łapijo, smějo se jajko wobchowaś a se na swójo městno wrośiś.
Za spěchowanje dańskeje rěcy pla źiśi a młoźiny se zasajźijo Dańske šulske towaristwo.
4. městno smy pósćili fotoju "Šytawa pla Zaspow" Wernera Měškanka.
Jaden sused jo wudojcoju pśiraźił: „Źi do Brjazyny, tam jo taka fajn baba, tu se móžoš ženiś!“
Serbske źowćo a cigareta - to jo było hejnak cerkwinski kjarliž na reji.
Wałtoru, 30. apryla, wótwórijotej šołtowka Christine Herntier a „grodkojski original“ Harri Piel (Jürgen Hübner) zeger 15:30 wustajeńcu k spomnjeśu na Irmgard Kulejowu we foyer radnice.
Honduras lažy w Srjejźnej Americe.
Ako faraŕ su za njogo zawjeźenje Bóže słowa, dušowpastyŕstwo a funkcija koordinatora centralne nadawki. „Amt wejsnego fararja ma wjele fasetow“, jo Reichelt wulicował. „Móžoš swóje dary a talenty wuwijaś.
To wobradowanje wuběrka za serbske nastupnosći pśed dwěma tyźenjoma jo było to druge we nowej perioźe, kótarež Margit Neugebauerowa jo ako pśedsedaŕka nawjedowała.
21 młodych Hochozarjow jo se wobźěliło na kokośe, a teke wjele pśiglědowarjow jo było.
Na ten part co Lěwica až do kóńca februara z frakcijami SPD, CDU, Bündnis90/Die Grünen a BVB/Freie Wähler gromadnu kaznisku pśedłogu wuźěłaś.
»Moj cas, co nět dej se staś?
Ja som była na tej w Pipanojcach wu Fortojc”, jo wušej 80lětna groniła.
Jo, wjaselimy se na was!
Dr. Hans-Jürgen Sievers 2010.
[...] a 2016. Wiźeli su k tomu młoge fota a krotki film, a pśi tom jo stojała wjelgin wuspěšna EUROPEADA 2012 we Łužycy, to se wě, we srjejźišću.
Tu kulturnu demonstraciju jo pśizjawiła wuzwólowaŕska kupka "Unser Cottbus".
Gaž raz wopšawdu wšo buźo wótźěłane, pón buźo Johanna Zapjacowa zasej šorce a bluze producěrowaś, kótarež pótom w swójej šlodaŕni pśedawa.
Rod wopśimjejo slědujuce družyny.
Oskar jo domacne zwěrje Julki.
A naslědku su źiśi je pyšnili, až pótom su wóni wuglědali napšawdu kaž škrjocki.
Wón jo pśibytnych informěrował wó tom, co ma Serbska rada w pśiducem casu wšykno prědk.
1965 wuzamknu jogo teke ze Zwězka twórjecych wuměłcow DDR.
Chtož jo wšakorake družyny abo barwy kwiśonkow wužywał, ma ako wuslědk eksponat, kenž se w miłych barwach hortensije błyšći.
Pótom běšo a wosta wšykno změrom.
Tam su luźe dejali měś góźbu, se dopominaś, domysliś, ku se pśiś.
Tenraz njewiźim nikogo, kenž groni: "To jo luty rasizm".
Tak ako wón se wutergnjo spjełko tšawy a kusa na njom.
Nejwuše městno jo Nošak.
Něnto som nawuknuł, kak nowy system funkcioněrujo.
Mjaztym jo sama kmótša, jeje kmótśik pak bydli daloko pšec w Bayerskej.
W Žylowje su wótwórili dnjownu wótwardowaŕnju za starych
Jano tak zgónijośo, kak derje su źiśi tekst rozměli.
chóśebuski bergaŕski komitej kužde dalšne znicenje aktow kšuśe zakazał.
Nalěśe smy teke wjelgin rada sćěnkowali.
Tencas som póznał dłymoki zmysł literarneje twóŕby ,Kupa zabytych‘ mójogo starkego źěda".
Pózdźej pak kiwa miłe a dešćowate, ale bejnje póchmurjone wjedro.
Šula njeskjaržy dla mało wuknikow.
Sprocniwje su swóje wudute jaja z tradicionalneju wóskoweju metodu wugótowali.
Program jo był, tak groni, pyšny, wjasoły a glucny.
Gerhard Hantschke jo był serbski casnikaŕ, historikaŕ a Domowinski procowaŕ, Górnoserb.
Schmidtojc familija co w kirgiziskem Rot Front wóstaś.
A Jezus źašo jomu: Zawěrnje źeju tebje, źinsa buźoš ze mnu w raju.
»Nigdy njejo se w našej familiji špatnje wó drugich luźach powědało – tak smy my wótrosli, a to jo měło wliw na cełe mójo žywjenje,« wulicujo Ernst Mucha.
Slěd barwow jo módra, carna a běła.
Pśi pśedstajenju dožywiju gósći mjazy drugim flakowego šubuta "Flecki", šubuta "Erna", pusćinsku pašturlicu "Jimmy", sokulu "Kira", móŕsku jerlicu "Hilde" a skalnego hodlarja "Jack".
Zawina jo ga teke jaden šobernak.
Pódla kamjenjow su zachopjarje napisali, wó co jim źo: W casu korony zda se žywjenje pitśku šere a bźezbarwne.
W pśeśěgu su Lipjanarki a Lipjanarje teke „šli do sena”.
Wóna mógła se smjejkotaś abo na zachopjeńku teke sćakła byś, ale to by se wšak pótom dało.
Pódobny nałog maju w Pódpołdnjowej Koreji, ale tam luźe su hyšći dodali Black Day.
Serbski sejm jo do togo koncepta zwólił.
Boháč se domarkował.
Ja som wjasoła, až ta źěra jo něnto zapłatana, a wobźiwuju awtora".
Tema jo se na fachowej konferency mócnje diskutěrowała.
W kótarem lětnem casu jo kokot?
Cesto som doma rozmyslował, kak by to było móžno, te swěcki lěpjej zaduś …
Źiśi prědnych styrich šulskich lět mógu se wót stwórtego maja wobźěliś na tak pomjenjonej prezencnej wucbje.
W Gornych Serbach roźony Bjarnat Krušwica pśiźo ako faraŕ do Wjerbna, ale wón njejo wuměł dolnoserbski.
Pak južo w měrcu togo lěta su instance, kótarež su za grunty a twarjenja zagronite, to wobzamknuli a teke zapisali do gruntowych knigłow.
Toś mamy zgromadnosć pśi bliźe – zgromadnosć z Bogom a ako gósći, smy zwězane z Jezusom Kristusom a mjazy sobu.
Rybarje a wuźarje ned wucuju, co pśiźo, gaž kacki wuběgnu.
Typiske problemy, kótarež zaprědka maju nimskorěcne wukniki, su howko wósebnje rozkłaźone: kaž to, až serbske konsonanty njedeje byś aspirěrowane (zasej: chtož njewě, co to groni, ten to ned wusłyšyjo we pśidanych zukowych datajach!) Abo to, až we serbskej rěcy njedajo dłujke wokale.
Samo nan jo pó zdaśim južo na wejsańskej postowni.
Po 20. se wjedro zasej změrujo, a slěduju někotare rědne, suche dny.
Ako filologowka jo se zajmowała wósebnje za bohemistiku a sorabistiku.
Namdušu stoje w tej zagroźe grabje pśi wěše!
Wóttam jo tšuga, pomjenjona Zagaj, wjadła ku Kanojc młynoju a dalej pó Błotnej młyńskej k Bórkowam.
Kupka, kenž nawjedujo zagronita za serbske pšašanja we wokrejsu Sprjewja-Nysa H.
Wuslědki projekta deje se mjeńšynoweju zgromaźeństwoju teke k wěsći daś z brošurami, ako deje se wózjawiś w dolnoserbskej a w bretońskej rěcy.
»Jo mě wšojadno!«
Keluch jo zwónojty.
Wjednica muzeuma Christel Lehmannowa jo wšykno derje rozkładowała.
Sandy Krügerowa njejo se wěsta, lěc muse wukładne wokna wóstaś śamne.
Tak su musali šołta Fred Kaiser a jogo pilne pomocniki ze jsy, z wokrejsnego zastojnstwa a z bórkojskego amta wšykno „na minutu“ pśigótowaś, aby tej wusokej komisiji tak wjele ako móžno we jsy pokazali.
To jo ranka z běłymi kwiśonkami, jej se groni Bakopa.
Góle namakajo rymowe póriki a wuměnijo złožki .
"My smy se 25. nowember wót Viktora Zakara źělili.
Mólenja artikulacije Pótrjefjone mógu byś jadnotliwe abo wótere zuki, kótarež se scełego njetwórje abo se wopak twórje: – zuki se wusajźaju – zuki se wopak abo hynac twórje.
Wótcyń tśirog z dołojcnego boka tak, až maš kwadrat pśed sobu lažecy.
Prědna jo wujšła 1880. W nejnowšem wudaśu bóžko njejsom namakała mały pratyjowy jubilej naspomnjony.
Wjas z dłujkeju historiju se minjo, k lubu tym, ako kśě wěste źěło měś
Ako jogo ruka wobglědniwje pó jeje šyji dołoj k jeje nadroma hajcnjo, wócynijo Karina wócy.
Swěźenje, ako su se tam swěśili, su změstymi pśewušyli grodkojske domowniske swěźenje.
Pśecej zasej musymy swěźenje a zarědowanja organizěrowaś a pytamy za nowymi idejami.
Mały Helmutko njejo to mógał rozměś, wacej jo měł cesćej k wjaceri wobwarjone jajko.
Cuzemu snaź njoco se wěriś, wjele wšakorakeje źiwiny móžoš w Błotach nadejś.
Cłonki gmejnskego parlamenta w Nowej Jsy - mjazy nimi šołta H.
Złožćo łopjeno na srjejźnej wertikalnej liniji!
A cogodla? Dokulaž we Wětošowje chójźi wjele źiśi do serbskich źiśownjow a do šule.
»Wobej mamej žywu fantaziju.«
Na drugi źeń pó snědanju su z nama jěli do šule, kenž jo była něźi srjejź města.
To ga njamóžo byś, jo se Fryco rozpyrił, a jomu jo pśišło do mysli, až móžo se snaź jaden cuzy swój »wobjed« how wobstaraś.
Tak to dej wóstaś z Bóžeju pomocu we pśiducych 25 lětach.
Źiśi stoje w krejzu.
Něto jim seco tšawu, wót teje dosć ma.
Wumrěł jo w lěśe 1990. Smy za to wobnowjenje załožyli Towaristwo za saněrowanje drjejcańskej cerkwi.
Festiwal, to drje jo šyroka wěc, źož muzika jo wažna, workshopy, pśednoski a filmy.
Pótom wuškrabjomy zernka, rozkšajomy połojce na kuski a dajomy je z rajsom a sadom do šklě.
Swóje serbske kórjenje ma wóna wót maminego boka, wót Kórjeńcojc ze Žylowa.
We wušej 35 pśinoskach su wšake Bórkojske awtory wopisali a pśedstajili swóju wjas na wušej 100 bokach, a pśi tom su wósebnje wustajili tych serbskich a nimskich luźi, ako su wšykno to zwónoźeli, což źinsa w Bórkowach maju.
Až jo se toś ta wósebna wustajeńca wjelgin derje raźiła, jo se ned pśi wótwórjenju pokazało.
Buźom za nim wołaś.
Walkowanje
Zagórjetosć mójeje kupki jo była taka wjelika, až na kóńcu wón a ja pśed gronaŕskim pultom z Jezusom na kśicy „wjasele źins“ zaspiwałej smej.
Kapsna lampa pśedstaja słyńco, balko zemsku kulu a cerwjeny dypk naš kraj.
Njebudu se tam jano woglědaś wšake graśa, ale budu sami balo kopaś pśeśiwo afrikańskim mustwam.
zawjeźenje źeńk a wěcej nowych elementow woblekanja jo wjadło k zajźenju staršych formow, dokulaž su žeńske a muske byli měnjenja, až na pś. moderny płašć se njemaka z hałbu,
Kito zeskócyjo, sypjo pókład do fidlowego měška, jen sebje wobpowjesyjo a póra se spiwajucy a fidlujucy domoj.
Kak jo ze serbskeju rěcu pśi njej? „Ja derje serbski rozmějom, ale lěbda som serbski powědała.
Ja se naźejam, až buźo se dosć młodych komponistow na wuběźowanju wobźěliś, snaź samo lajkow, nic jano z Łužyce ale teke za jeje granicami.
„Balnea Esplanade“ (cełe mě jo „Esplanade Ensana Health Spa Hotel“) jo jaden z nowych hotelow za kuru.
"Co ga dejm k njomu groniś?"
Stwórtk, 23. januara zeger 16:30 do 19:00 pśěza w Serbsko-nimskem muzeju jsy na Cerkwinej droze 11. 
Měr wam wóstajam, swój měr wam dawam.
A w tych rěcach njejo jano wuměł derje cytaś a pisaś, ale je teke powědaś.
Jo ga zewšym móžno, až jo program kuždy źeń aktualny? móžno było njejo.
Rad by tegdy Serbski muzej w Chóśebuzu te staśiwy wustajił, ale městno jo jim felował.
Janina Lehmannowa, Verena Budarjowa a Heidi Siegertojc, kótarež su byli tenraz zagronite za ceły swěźeń, su byli wjelgin spokojom z lětosnym zapustom.
Wjasele stej nožkowałej pó góli.
Su jaja mólowali
Pśi tom su orientaciju dawali kórtki tak ako napisma ze serbskimi pomjenjenjami.
Nejlubjej by wóstali zubne carśiki how na pśecej.
We jeje pósłaństwje (Botschaft) w Barlinje jo jomu prědny pósłańc Denis Sidorenko 25. oktobra pśepódał drogotnu medalju „10 lět w diplomatiskej słužbje republiki Belarus“, a wšykne sobuźěłaśeŕki a sobuźěłaśerje pósłaństwa a teke Marcus Końcaŕ wót Domowiny su byli k tomu pśepšosone.
Serbska Rada jo chopiła 1995 z swójim wobšyrnym, wjelebocnym, śěžkim a casy teke njeźěkownym źěłom.
Toś jo se na kóńcu fantazijowego a z městymi zapśimujucego filma swajźba swěśiła.
Spomnjeśe na Oskara Hasackego wostanjo teke pó jogo pśeliš jěsnej smjerśi w nejžwěcej Dešanarjach dalej žywe.
Za to někotare pśikłady: Smy našo źěło zachopili z pódpěru dwórowego swěźenja muzeja k swójomu 20. wobstaśeju 2014 a krotko pótom smy wugótowali ruski wjacor w muzeju, ako jo žněł mócnu rezonancu.
Slědna serbska namša we jsy jo była 1809.
Kněz jo gnadny, zmilny, sćerpny a wót wjelikeje dobrośi, a wón lutujo skóro štrofu.
Knigły z Gunter-Oettel-Verlag.
Za to zaplanujomy wósebnu zgromaźinu.“
"Pśi tom som teke na to glědał, až su se wótśišćali pśinoski z Dolneje Łužyce a wót dolnoserbskich awtorow", wón groni.
Nic jano jaden źeń, ale dwa, tśi dny abo ceły tyźeń.
Chódota płaśi pśi tom ako znamje zymy a jeje palenje dej wugnaśe złych duchow zymy zwobrazniś.
Togodla budu se wobrośiś na dalšnych Mosćańskich Domowinarjow, kenž su teke swóju pomoc zlubili.“
To sycy Findus zasej starkemu do wucha.
Wobźelnik płaśi 4,- €.
Pla dolnoserbskego tyźenika jo se w slědnyma lětoma wšake tšojło.
Mandžu su lud w Mandžuraji na dłujkem zajtšu Chinskeje.
Ale pó prědnem tyźenju pśejźo drje do rědnego słyńcnego wjedra.
Njeby pak špatnje było, gaby hyšći dalšne muske wu nas sobu spiwali.
»Ga?«
Zwignimy našu hutšobu a našej ruce k Bogu na njebju.
Kak wuglěda taka pšawa swajźba tamnych rodow?
Na dogromady 13 stacijach su ze swójim pśeśěgom k pśedewześarjam w Dešanku woglědali, su jim paleńc póbitowali, cesne reje rejowali a su wót nich how a tam tek dobru jězu a piśe dostali.
Tu oficielnu powěsć jo šula stwórtk tyźeń dostała wót bramborskego ministaŕstwa za kubłanje – pjerwjej su wóni póžedanje za takim pśizwólenim pla ministaŕstwa stajili.
Jo to stara drjewjana brožnja ze słomjanym kšywom.
Som na droze, kótaraž jo raz była šoseja do Tšadowa.
To jo wažne, gaž sy chóry.
Frycko wiźi, kak mała sotša z kališća wódu pijo. »Hej, ty to njesmějoš, tam ga su tšašne bacile nutśi!« woła wón na nju.
Znaty chor »Łužyca« a Dolnoserbski komorny chor z Chóśebuza stej na namšy wustupiłej.
Jo měł pśecej flašku paleńca w pisańskem bliźe a jo kśěł teke mě w źěłowem casu k piśeju zawjasć.
Ten stary nan jo jej wótegronił: "Mina jo dejała źinsa ze swójim śeśkom Ericom ceło prědku we pśeśěgu gnaś.
Co jo z tymi wuknikami, kenž maju zajm za medicinu, za pśedmjaty MINT abo za towzynty drugich pówołanjow, kenž su móžne? Cesto słyšym tam na wikach wót wuknikow, až njekśě źěłaś w serbskich institucijach a dla togo nje-trjebaju se zajmowaś za serbsku rěc.
Gaž wšykno pšawje wugódajoš, wucytajoš w barwojtych pólkach pomjenjenje piśa, kenž ma wjele kalciuma.
Wón jo cakał w prědnem nastwaŕku źiwnučkego grodu na mnjo.
Elipsoidiske koordinaty póśěguju se na směr normale wužywanego referencnego elipsoida.
A to jo napšawdu było! 
Harald Altekrüger, krajny raźc a Michael Koch, šulski decernent, stej tu cełu wěc rozjasniłej.
Priwatne telewizijne sćelaki w USA njerozpšawiju skóro žedne informacije z wukraja.
Pón gólc musy cepy bricaś a tak gjarnyšk trjefiś.
Górim se Źiśi wustśigaju z prospekta, casnika, casopisa abo kataloga wobraze, kenž je na někaki part zajmuju.
Kšasnje rozlěgachu se žylojske głosy pó žurli, jich chwalba běšo wšuźi.
Wšak su wšykne kśěli dokradnje wiźeś gólcy a źowća.
Ako prědne su źiśi byli na rěźe, to groni jano gólcy.
Pón ja teke pśipiśe na twójej gólca zapłaśijom.« A to jo wón pón teke cynił.
Weto jo měł wjeliki wuznam za dolnoserbsku literaturu a jo jej wugótował městno mjazy drugimi słowjańskimi literaturami.
Smy wustupy měli w tu- a wukraju, w Chośebuzu w rusojskej kasernje, na jsach a teke w Praze.
Naš awtor Gerhard Gräbig z manźelskeju
»Daś se tebje derje źo, fidlaŕ z Běłeje Góry«, pyšpoco śańki głos.
Depsčańska cerkwja, w lěśe 1911 natwarjona.
Wjednica se za taki dar wutšobnje wuźěkujo rowno tak ako za wše druge eksponaty, kenž jo muzej dostał.
To pśitrjefijo jano za rěd słowow.
»Napšawdu doma sy jano w tuchylnem wokognuśu.«
Lej, wón běšo taki kśesćijan, ako cłowjek byś dej.
Aktualny magacin: powěsći, Głowna zgromaźina župy Dolna Łužyca
Roman Pernak z Barlinja wjerśi nowe dokumentarne filmy k serbskej tematice
To groni, až jano rědko nastanu te serbske produkcije na swóju iniciatiwu tych gótowarjow a stakim njejsu awtomatiski znamje jich serbskego sebjerozměśa.
Howacej ga jo how tak śicho.
Lej, tatanje su ako chrapka, kótaraž w zbórku zawóstanjo, a ako šaropatka, kótaraž na waze wóstanjo.
Pjerwjej jo wu nas był nałog, k swětkam maju najsy stajaś, což su zwětšego pón pśesunuli na 1. maj.
Som se wumył a za blido sednuł.
Schneiderowa jo gósći wuwitała.
Wóna glěda teke sobu na pedagogiske metody, a jich skoboźi, aby se pšašali, lěc maka se to z nejnowšymi dopóznaśami a co by mógli pśeměniś.
Pětko: O jo.
Jannik musy rosć.«
Poněcom su se w kraju zasedlili Englandarje a Šoty.
Maju tam sćelaka, kenž kuždy źeń 18 góźin dłujko pśinjaso programy w bretoniskej rěcy!
Słyšćo derje: nic kuždy dom!
Za cypjel jo była zagronita bórkojska drastwina wušywaŕka Christa Dziumblina.
Pśilipnjom jen spózy ławki.
Kamjeń z namrětym starym pómjenjenim "Wendischer Taufstein" měri pśerěznje dwa do pśisamem połtśeśa metra a jo jadnoraznje sformowany.
Ten Dolnoserb bydli južo 20 lět w Barlinju, wón jo wót februara togo lěta pśistajony z poł městom ako dramaturg za reje a muziku w Serbskem ludowem ansamblu.
Spiwarki a spiwarje zwucuju z njeju raźi.
Kurs se pśewjeźo srjodu, 4. měrca, zeger 14.00 w muzeju.
A snaź smějomy skóro teke taki pšawy serbski grajny film.
To jo konkretny pśinosk za to, až změjo serbska rěc pla „Serbskich koparjow“ pśecej wětše městno.
Wjele pśiklaska su dostali nejmjeńše wobźělniki z 2. rědownje Ralbičańskeje šule w Kamjeńskem wokrejsu.
"Někotare maśerje a nany su se wót samego pśizjawili a gronili, až domacna wucba njeběžy derje.
A teke z jeje wust som wusłyšała: »To smy ak taka familija.«
Južo słowo mjeńšyna móžo se wótergi wšako rozměś.
Wopon w Tuplicach.
Carny kórjeń rozkšajomy na kuski, marchwej na bulawka a cybulu na kólaska, kulawu, kulki a měso na kóstki.
A cesto dosć se nam zda, až cas wuběga, rownož jen kśěli rad zastajiś.
Pśed lětom jo powěsć krydnuł, až jo móžno direktnje w Lipsku serbski wuknuś.
Te głažki su rědnje klincali a ta frejda kjarcmarja jo była wjelika.
Gaž su Mułkecanarje njesromne, to spśěgaju k jatšam wšykne swóje bźezdźěłabne kónje, wufajnuju je a rejtuju ako te Kulojske w carnej sukni do Baršća.
Nowy krajny zagronity za nastupnosći Serbow Tobias Dünow z jatšownymi spiwaŕkami.
Ja se myslim, až buźo k tomu pśinosowaś dr.
Z ryjnym zbóžom źo kužde źěło na tom pólu teke nejspěšnjej, tak derje we tom seśu ako we žnjach.
Jadnu wót tych sněžynkow jo grała Eva Harlander z Chmjelowa.
Župny sekretaŕ M.
To jo ta głowna droga, ako wjeźo wót Chóśebuza do Wětošowa a pón dalej do směra Barliń.
Něźi někak samo w šyršem zmysle jo wón z tym nejskerjej pšawje měł.
Lětosny festiwal ProEtnica jo był planowany za cas wót 26. až do 30. awgusta, paralelnje k tomu jo dejała mjazynarodna lěśojska akademija k mjeńšynowym temam byś.
Komu budu woglědaś, na to kśě se hyšći dojadnaś.
40% su wótegronili, až jo.
Familijowe fota (pśi swajźbach a na drugich swěźenjach) su wšykne wótmólowane na dwórje.
Nigdy na nigdy wón njamóžo wěźeś, až som w krickach kokošyne gnězdo namakał, nikomu njejsom nic pitśitśki piknuł.
Take něco twariś by mógał jano šef źěłaŕnje ruprajchta – ale ten jo tuchylu chóry.
Južo něnt su wšykne lubowarje serbskeje muziki wutšobnje pśepšosone.
Wósebnje wóni su w graśu pokazali dobry dorost, ak maju za wubrane mustwo TEAM Nordšleswig.
Stajśo štom dosrjejź gjarnca a napołnjujśo jen z kamuškami wšakorakeje wjelikosći.
We "Wulicowanju šybalnika" jo było to grono wót awtorowego wujka, Šerego z Dešna, kótaryž jo wóryjnjetemu kónjoju pśed pśedaśim powětš do brjucha naplumpał.
Kśidle stej małkej.
Stało jo se to pśi góźbje wótwórjenja cołnaŕskeje sezony.
Pótom ale jo nutśi był samy klask a grimot.
Zajšłej stej k pśekupcoju Neumannoju we Wětošowje, k budkarju Šlodarikoju w Dešnje, źož stej se zawěsće teke ze Šwjelu zmakałej, a ku kantoroju Kokošce w Mósće.
Te druge bratšy pak su se nadalej pisali Dabo a to cynje jich pótomniki až do źinsajšnego.
Smy jim pomagali pśi žnjach, smy zgromadnje swěśili wejsne swěźenje, smy pokazali naše kulturne programy, smy sebje bliske byli, smy tam byli rad wiźone.
Wuknjeńc drje jo był tšochu pśełapjony, ale jo jomu było, aby dejał na kónja słuchaś, a jo jomu wuzdu wóśěgnuł.
Wuběrk muzikowych kupkow jo kšasny był a jo festiwaloju z wjelikimi ambicijami wótpowědował.
Dla korona-wobgranicowanjow jo mała delegacija teke zastupowała wjerbańsku Domowinsku kupku, dobrowólnu wognjowu woboru, sportowe towaristwo, tradiciske towaristwo, wejsnu młoźinu, cerkwju tak ako wšykne pśedewześa, zawody a firmy teje jsy.
Karinje se zda, ako by njenaźejucu watšu dostała.
Woglědaś kśě mjazy drugim do muzeja tamnych Indianarjow, a jolic se to někak góźi, kśě se teke tamkor dojěś, źož jo naš basnikaŕ Mato Kosyk pśebywał…
Jomu jo jasne, tak jo pódšmarnuł, až jo to kradu sensibelna tematika.
Ale dla cogo pón weto we cełem swěśe se luźe něnto na lidowanje Jezusa mysle?
Tegdy njejo to było wjelicke pśeznanjenje, ale skerjej dyrdakojske myslenje.
Česku rěc njejsu rozměli.
Guska jo se zaměniła za jěšnicu, šlapka mazańca za kusk twarožka.
Cilowa kupka su luźe w starstwje wót 14 do 40 lět, kenž njepowědaju serbski.
Gluku, ako mam, pokažo pśecej teke njegluku tych drugich".
"Ta prědna iniciatiwa jo pó casu zasej wusnuła, ale ja som kšej liznuł, a ta wěc njejo mě wěcej pušćiła".
Pśeliš cesto wšak njejsom mógał sobu jěś, jano we ferijach abo na lichych dnjach, dokulaž som musał do šule, a to jo było za mnjo, ako jo nan stawnje gronił, wažnjejše ako ten mark.
Chtož co móžnosć kubłańskego dowola wužyś, ten dej zawcasa pla swójogo źěładawarja se wó to procowaś.
A chtož lubujo muziku a drugu kulturu, tomu se pśisamem kuždy źeń něco rědnego póbitujo.
Nocy drje budu chłodne a změstymi južo marznjo, ale wódnjo buźo dosć śopło.
Chtož pak ma wutšobu ak Robinson, ten buźo lažko to cuś a rozměś, což jo tam jogo dušu napołniło.
Jeje starša sotša jo teke južo sobu gótowała a była teke južo serbska kralowka.
Ten tyźeń stwórtk, 27. oktobra, zeger 19.00 se prědny raz pśedstajijo SERBSKA PRATYJA 2006 za Dolnu Łužycu.
Jo se pśecej zajmowała za mójo žurnalistiske źěło a jo mě dała ako zarownanje młogu dobru radu za lěpšu dolnoserbsku ludowu rěc.
Na lětosnu Europeadu 2020, to europske mejstaŕstwo narodnych mjeńšynow we balokopanju, pójěźotej teke dwě serbskej mustwje – jadno žeńskece a jadno muskece.
Za gmejnsku radu jo to było źěłabne, śěžke, ale teke raźone lěto.
Pón groni: »Ha, to jo sněg!«
Wón pšosy manitu wó znamje.
Dokulaž njejsmy do redakciskego kóńca dostali wótegrona, informacije wózjawijomy w jadnom z pśiducych wudaśow.
Wósebnje pógnuło jo to grajarjow, wót kótarychž by dejała połojca doma wóstaś, gaž móžo jano 12 wót nich do Korutańskeje jěś.
Cuze su jeje a naš dom wurubili.
Górjańska kupka ma mjaztym 52 cłonkow.
Maśo wy teke pśiswójźbne, ako bydle we wukraju? Sćo wy južo k nim woglědali? Su wóni južo k wam woglědali? A jo to luba swójźba abo wobuzna? Jo-lic wobuzna, pón rozmějom, gaž wjelika distanca was tak wjelgin njemóli.
Serbski powědajuce Groźćanarje su jano hyšći styrjo, wše w starstwje wušej 80 lět.
A wóni wjelgin impulsiwnje rejuju.
To pak njedej byś tak, až jaden pšosty a nimy pśi drugem kšaca, ale we źěłabnem a swěźeńskem woblacenju a cynjenju budu wšake wótźělenja napórane.
Ako jo srjejź 19. stolěśa wjele Serbow wopušćiło swóju łužysku domownju, aby sebje w Awstralskej, Podpołudnjowej Africe a Podpołnocnej Americe nowu domownju a lěpše žywjenje pytali, jo mjazy nimi była wětša kupka Serbow z Gorneje Łužyce, kenž jo sebje Texas ako cil wupytała.
Ně, to njejo mója wěc była.
Koordinacija togo wšogo felujo.
W našej pśiswójźbje smy měli dweju rěznikowu-flejšarjowu: mójeju wujkowu, cłowjeka sotšy mójeje mamy z Dešna a w Hochozy bydleceje nanoweje sotšy.
A tak sami za se dobre załoženje za pśichod dobydnu, aby nimjerne žywjenje dostanuli.
Ale znaś to buźo hyšći drugi raz.
Som był lětosa ducy we wšakich jsach, aby wiźeł, kak tam zapust swěśe.
To by była někaka sromota za kongres.
Su jim wulicowali, až chowaju se te napowědane paski wšykne w archiwach.
Mimo togo ma za wažne, až wuknikam se ten ceły spektrum serbskich pówołanjow prezentěrujo, aby wóni póznali tu kopicu móžnosćow w regionje.
Pógib źe žywjenju dawa swójo městno: mjazy smjertnym tšachom, kenž snaź wiźiš, a kak se pśed smjerśu wuchowajoš.
Wšo jo pitśku napinajuce a pómałe.
Tak změjo Žylow něto tśoch wucabnikow.
Kak to źo dalej a kak to wšykno na kóńcu wujźo, to how njocomy hyšći pśeraźiś.
W Hochozy na pśikład su cłonki to wjelgin witali, až co se Domowina w pśichoźe hyšći wěcej za to serbske zasajźiś.
Za tym, ako běšo Winterowa familija ako firma w lětach 1889 do 1940 ceło gójenje nawjedowała a rědowała, jo kśěła Nimska to wšo kupiś.
Pśisamem 200 raz jo se łoni prasnuło na drogach.
Wóni słušaju do kupki insektow.
Gaby wóna směła sebje něco žycyś, pón to: pšawe źowćo z měsa a kšwě byś a z tym rědnym gólcom se wóženiś!
Za krotki cas som wuknuł górnoserbski derje dosć, aby mógł z luźimi na jsach se rozgranjaś.
Ako stanjo, źo jomu wóda tšochu wušej brjucha.
Po starej tradiciji njejsu se sobotu, 23. septembra, w Hochozy jano zmakali lětosne krale a kralowki a dalšne młodostne na „balu kokotowych kralow”, ale prědny raz su se prědne krale dali do zgromadnego łapanja kokota.
Jatšowne tšojenje za źiśi
Serbski nalětny swěźeń
Cłonki serbskego towaristwa w Melbournje su mě raz na feśe wulicowali, až tam jo kjarchob, źož lažy wudrogowaŕ z Radowize.
Bźeze dłujkich słowow: Wjelicne źiwadło a rowno tak wjelicne pśedstajenje! 
Za tym jo se zachopiła žywa diskusija.
Pótakem jo kasa teke tam.
Werner Měškank pokazujo na šyroku paletu zajmnych aspektow.
To to iniciatiwa europejskich mjeńšynow, aby dostali wětšu pódpěru na pólu rěcy, kubłanja a kultury.
Ako jo wón w maju 1967 zamrěł, smej se zmakałej pśi rowje naju pśijaśela.
Až za wětšy źěl pokazuju serbsku kulturu z 20. stolěśa a teke žywu serbsku kulturu, to njejo naspomnjeła.
Na 20 ha rostu lětosa górki pód foliju.
Njejo derje, wótegroniś głosoju z toś tym pódzukom.
Ako šćit pśed winikami su kołowokoło sedlišća twarili groźišćo.
Źinsa jo jich jano hyšći mało.
Tak se z nima aktualna korona-situacija pó serbskej wašni zwobraznijo.
»Pón ja teke pśipiśe na twójej gólca zapłaśijom.« 
A ako šołta jo na tom wobradowanju cłonkam wuběrka a gósćam pśedstajił, kak w Drjowku a wokolnych jsach, kótarež městoju pśisłušaju, to serbske spěchuju.
wałtoru, 26. maja /rozhelonego
"Pózdźej se we wuglowych jamach wóda gromaźi."
Wše su se tam rozgranjali a spiwali teke serbski.
Jo, wandrowanje pśez žywjenje njejo lažke a dejmy se spušćobnu drogu pytaś, gaž jo to móžno – ale jano rowna wóna za nikogo njejo.
Kóža jo była běła ako sněg, włose su byli carne ako drjewo carnego duba a tej gubje stej byłej cerwjenej ako kšej.
Tu jo jaden chor w Americe w 50tych lětach samo na cejdejce nagrawał.
– Źo se cujośo pód serbskim śišćom?
Rowno za lěto naju swajźby naroźi se nama synk, ale mója žeńska wumrě poł lěta pózdźej dla njepšawego wótwardowanja a teke mójo lube góle njejo mě dłujko žywe wóstało. 19. januara se wóženich zasej, ze staršeju źowku Anu kósaca Huglarja z Turnowa, mójeju nětejšneju lubeju žeńskeju, kótaraž jo wótśěgnjona we domje jeje nana starego, zamrětego wucabnika Budarja we Turjeju.
Dla wužywanja toś tych źěłow w cełku abo ako wuśěg za wótśišć, pśełožk, rozgłos, jawišćo abo film ma se jadnaś z awtorku sameju.« Až jo Witkojc ako suwerena pisaŕka sebjekritiski glědała na swójo basnjenje, jo mj. dr. dokumentěrowane na gano w LND wujźonej cejdejce »Gaž wětšyk dujo.
"Wóni su znamje serbskeje zakopowaŕskeje kultury, ludoweje wěry a fromnosći a pókład za cełu Łužycy", jo gronił Matthias Jańš, wejsny zastojaŕ w Rownem.
Grajkanišćo jo w Pipanojcach.
Njejsmy to cynili někakeje doktriny dla, ale dokulaž smy našym wuknikam kśěli daś móžnosći, póznawaś druge wukniki a hynakšy wobswět.
Gaž mama Luise a starka Pauline stej mjazy sobu serbowałej.
Dolnoserbski gymnazium ma rědnu sportowu halu a moderne šulske twarjenje.
Doma jo mama mě wšo na blido stajiła a w Budyšynje smy měli tejerownosći pśijazne a lube kuchaŕki, kenž su se wósebnje sobotu a njeźelu, ako som dla wobśěžnego jězdźenja sam w internaśe wóstał, derje wó mnjo starali.
Wjeliki problem su byli smólne wótpadanki.
Z 284 mejtarjami dłymokosću jo to zrownju to nejdłymše islandske jazoro.
To pak ze źělenim nic cyniś ma.
Swajźbaŕska fotografija: Elisabeth Herrmanojc ženi se z Friedrichom Balzkom, 18. oktober 1919.
W Myšynje jo se załožył źěłowy krejz, kótaryž se zajmujo za serbske mjenja tšugow, pólow a łukow.
W Janšojcach (3. septembra) jo była Domowinska kupka głowny organizator togo swěźenja. 9 rejtarjow su how licyli - dobyli su O.
Ze slědujucych złožkow zestajśo słowa!
Cil jo był Wjelika Sosnja pśi Sprjewi.
We prědnem pśeběgu w Zwězkowej raźe njejo se raźiło, konkretne glědanje na Serbow do kazni wześ.
Wukniki DSG su prezentěrowali swój film z casowymi znankami
Dokulaž se to wšo wót młoźiny wjele wupominajo, co tenraz gmejna pśewześ tu zagronitosć za kokot.
Z tym plakatom za Pieštany su wabili w nimskej rěcy na zachopjeńku 20. stolěśa.
Něźi 90% basnjow jo napisała mjazy 1923 a 1933, swójim 30. a 40. žywjeńskim lětom.
Nejwěcej znate awtory su Jurij Koch, Kśesćan Krawc a Jurij Brězan.
Sadowy paleńc pali Arno Balašk tak, až štosujo ten płod tak dłujko, až jo nastał alkohol.
W internaśe bydli wochylu 22 wuknicow a wuknikow, městno za dalšne wobydlarje by měli.
Na głownej zgromaźinje dolnołužyskeje župy w Nowej Jsy pśedslědny tyźeń jo wjednik Rěcnego centruma Witaj Kito Ela warnował, až móžo skóro k tomu dojś, až někotare Witaj­kupki w źiśownjach wopśestanu eksistěrowaś.
To se wuznajo z datow, kótarež jo łoni nazběrała słužba za wobwachowanje natury.
Kak dłujko schowajoš swójo hoblico pśede mnu?
* 1960, póchada z Dołgow, bydli w Chóśebuzu; postaŕ, młoźinski diakon, muzejowy pedagog, něnto licho źěłajucy serbski pěsnikaŕ
Wóna se tek pśecej rada na workshopje pjerjedrěśa wobźělijo, kótaryž towaristwo Rubiško kužde nalěśe zarědujo.
Źowća wopytaju tak malsnje ako móžno domoj pśiś, mimo až gólcy je wobkaliju.
Glědaj pak, až wóno njeryjo w kulkach!«
Janusz Gajos jo pólski grajaŕ, fotograf a pedagog.
To njedejało byś.
Pśeto Dubrawske wejsanarje su kśěli teke na stare dny dalej drogowaś.
Wotmolowany jo sejźecy muž z kłobykom, kótaryž wuglěda ako taki pšawy serbski bur.
Jano to jo płaśiło.
Techniski wuběrk Slěpego z 14. maja a zastojański wuběrk Slěpego z 16. junija stej toś ten projekt pórucyłej, tak ako wejsna rowniska rada 1. julija.
Jogo proca: Ze serbskeju muziku młoźinu dosegnuś
Dolnoserbsku rěc som zgubiła, a něnto jo pśišła górnoserbska rěc do familije“.
Po 13 46.t.
Kuždy cyń, kak jo sebje w swójej hutšobje prědk wezeł, nic z tužyce daniž z nuzkanja.
Wóna jo dla drugeje chórosći wumrěła.
Ako jo raz pśišeł ze šule, jo gjarźe wulicował, až wón jo mógał ako jadnučki w rědowni wótegroniś ceptaŕce na serbski.
Až jo na prědnem swěźenju teke serbska kultura swóju rolu grała, za to stej se starałej ansambla z Chośebuza a ze Smjerdźaceje a, to se wě, teke Žylojska „Pśěza”.
Fryco Latk w Nowej Jsy pla Picnja – rolnikaŕ, wucony, serbski procowaŕ
Pón wiźi na pólicy tłuste knigły.
Su se woglědali wideo
Gaž se myslim na koncert, mam pśecej něco tužnego, melancholiskego pśed nutśikownym wokom abo we wušyma.
Jim jo pśiwdane zuk nagrawaś a z kameru wjerśeś.
Źož ta rěka pluskoco, łojm mójo rybisko.
A chto se na Boga spušćijo, ten móžo sebje byś wěsty, až Bog jogo njespušćijo, ale jogo wobzwarnujo a wjeźo.
Wóni du gromaźe na góńtwu, ale nic na sarnika, ale na alpskego kózoła.
Wšykne su pódla byli pśi pśězowej reji lěta 2018. 
Tak walkujo něnt jaden za drugim.
Zajmny stary pachany chrom jo we Wjerchowni namakaś.
Sabine Neupötschowa lubujo módrośišć.
A to zjawnje a konkretnje.
Ned su chopili to wupakowaś a z tym graś.
Běła tupa kopśiwa jo picowańska rostlina za pcołki a za tśmjele.
Gaž wóna jo pśišła drugej starce, jo musała pólski powědaś".
Pó wjaceri běšo wjelgin wjasoły, až běšo nowu jěź namakał a až se něto wěcej njetrjeba bójaś wumrěśa z głodom.
Chóśebuske rolske towaŕstwo mějašo wósebne wobradowanje.
Musymy je wšykne skobodnje wutraś.
Pomałem, ako to pśecej bywa, jo ta industrija pón swój serbski charakter tšuła.
Gósć togo wobradowanja jo był Tobias Hentschel z Górneje.
Jo, Jezus jo njabogi.
Ale tam ga jo žeńska, ako se južo dlejšy cas z tym zaběra.
Frido Mětšk a naša abiturna rědownja na Serbskej wušej šuli w Budyšynje.
4. měrca jo se toś ta kupka prědny raz zmakała w Chóśebuskem Serbskem domje.
Drogostka z našogo archiwa: 32. swěźeń serbskeje poezije (wurězki)
Pśiduce lěto co Domowniske a drastwine towaristwo zasej kulki kopaś.
Naraz wuglědajo mały Frycko wětšnik a groni: »To jo ale źiwnje, how jo taki dobry powětš a weto maju hyšći wentilator.«
Wót źo pśiźo kokot?
To pak njejo było za gósći z Dešna to nejwažnjejše, ale něco druge.
Wěmy derje, až kužda serbska wjas by nas rada wiźeła a wobspomnjechu se togodla Bórkowy, Chmjelow, Nowa Wjas a Žylow.
Som se wjelgin wjaselił, až jo se tak wjele cłonkow na tom prědnem zarědowanju w nowem lěśe wobźěliło.
K drugemu: brunica jo how južo pšec.
Fararje – pódla wucabnikow ta jadna wukubłana warsta serbskeje ludnosći – su rowno tak ako kněžki rewoluciju a liberalne změny wótpokazowali a su měnili, až socialdemokratiske gibanje, kótarež se njezepěra na bibliju a Bóžy pórěd, wobgrozujo fromnosć a pócnosć luda.
Togodla su cesto woły do chołuja zapśěgali.
Glědajucy na staw ku kóńcoju 2020 jo se to derje raźiło.
Müllerowa z Cazowa stej na to słuchałej, co se w Hochozy mudrego groniło jo.
Wittstock/Dosse
Bernd Konrad, pśedsedaŕ Domowniskego a drastwowego towaristwa, jo był wjelgin spokojom ze wšym.
Mała praksa za yoga wšedny źeń
Źiwadłowe pśedstajenje jo było źěl serije programow w źiśownjach a hortach a jo se zmóžniło pśez projekt Rěcnego centruma WITAJ, kenž bramborske ministaŕstwo financielnje spěchujo.
Toś ta muzika a te spiwy by se dejali znate cyniś we cełej Nimskej.
Togodla jo było to zmakanje w Dešnje głownje myslone za to, aby se sportaŕki a sportarje z něntejšneju mustwowu "Serbske koparje" a "Serbska wubranka" bližej zeznali.
Jo, my mamy teke śěžkosći, jo gronił dirigent J.
[...] wjele lěpjej; glich, gaž jaden raz tak nałog jo, ga daźi tak wóstanjo.« Drugi raz stojašo wón ze swójeju žonu we jśpě a wobej rozgranjaštej se wót togo, kak pśi jadnom zakopowanju njejsu wěźeli, źo ten kašć stajiś.
Ta pak njejsom kśěła wostaś, a tak som - młogi raz ze złosću - wuknuła, aby jomu dopokazała, až njetrjeba mě za naru měś.
Tencas su łoźi trjebali šesć do źewjeś mjasecow z pódzajtšneje Azije do Engelskeje.
Božko how cełe lěto južo žednogo fararja wěcej njamaju.
Dajśo mě na nimjer žałowaś! Jo kóńc nowembra, jano na mało bomach hyšći wiźimy nažołte łopjenka.
Wujšpurnje woblaconych 23 źowćow jo wót cerkwje na łuku śěgnuło.
Halowa: Jo, wobźělijomy se w swěźeńskem pśeśěgu.
Tak jo młody Krabat pótakem cesto na pšosenje chójźecy pó kraju dundał.
Staremu kjarchoboju w Rownem a kamjenjam jo wóna samo knigły pósćiła.
Kuždy źeń jo była Šukulina w słužbje chórych a samotnych ducy, dopołdnja na jadnom kóńcu jsy a wótpołdnja na drugem, a to w zymje a w lěśu, pśecej šykowana woblacona w swójej serbskej drastwje z lapu na głowje a pśecej teke pěšy.
Problemy Miłoraza ako serbskeje wobgrozoneje jsy wugla dla diskutěrujomy a pódpěramy ludnosć teje jsy.
Dla cogo, to nejskerjej nichten tak pšawje njewě.
Mój syn Henry jo pówołański wójak a zasajźony w Afghanistanje.
njeźelu, 17. maja /rozhelonego
Jej nawjedujo Gerald Šejn.
»Jo se tak dało.«
Stwórty wjacor.
Bur Žur ma wjele pólow a bydli we wjelikem domje.
Tam kśě, až wóno howko zasej pśijěźo
Na zachopjeńku stej se wobej awtora krotko pśedstajiłej a powěźełej, kak su toś te knigły nastali.
Kampanja wopśimjejo motiwěrujuce slogany, logo a gronka na busach, magacin a aktiwity na socialnych medijach.
Fink jo wustajił, až ma wón zaśišć, až ministaŕ pšawje njeznajo, kak wažne a notne jo spěchowanje serbskeje kultury a rěcy.
Tam wšuźi campruju, pśeśěg w serbskich drastwach ako w Dolnej Łužycy pak njejo.
To jo se něnt dejała njewjesta zwoblekaś.
Wylem Wěrik-Rowniski by był lětosa na 9. december 95 lět stary.
Rědnje jo teke, až jeje syn jo zasej žywy w měsće, wón jo dłujko był w dalokosći, w Chińskej.
Wósymźaset takich pjacow stoj gromaźe jaden pśi drugem, to jo pšawa baterija“, groni wjednik wurywanja Olaf Ullrich.
* 1945, póchada z Grabina/Finsterwalde, bydli w Lubinje; rucnikaŕska mejstaŕka (mólaŕka), źěła licho ako mólaŕka a grafikaŕka
Wšykno to stej z kameru a mikrofonom zapópadnułej serbski filmaŕ Roman Pernak z Barlinja a jogo pomocnik Mirko Francheschina.
To groni, až wobej župje derje znajom.
5. Wótkšajśo šlapki korkowego propa! Pótrjebajośo tśi šlapki.
Wažny datum jo lěto 1938. Tencas su jadnab 15 dwórow we pódzajtšnem źělu Pólskeje, ako su lažali pśi depšćańskej mroce, pśibili do Depska.
Na wulět stej pśišłej teke dwa wobydlarja Luboraza sobu: jagaŕ Heiner Kloss a historikaŕ Andreas Weigelt, kótaryž pśigótujo wustajeńcu k historiji serbskeje cerkwje w Luborazu.
Słyńco wiźone ze zemje jo zazdaśim gibaś se na njebju wót zajźenja do schowanju, ale jo jano zemja, kótaraž wjerśe se wokoło swójeje wósy.
W Strjažowje, na Prjawoskem kóńcu, stoj rěpik (Raps) we wóźe.
Chtož jo kśěł na zastanišću »Rosenhof« wustupiś, ale jo musał to juž pśed tym pla šafnarja pśipowěźeś.
Potakem młode serbske luźe!
Wšykne mógu lěbda hyšći docakaś, až to pšawe kulturne žywjenje se zasej wrośiś smějo.
»Och«, groni law, »Ja to wěcej njewěm.«
Rumy stoje ze slědnego lěta prozne, pśedewześaŕ ga njejo wuspěch měł ze swójim jazzowym klubom.
Wobjedowali smy derje pla Kozelic.
Za mnjo jo to wósobinske wobogaśenje.
Hyšći lubjej som pó sušenju na wózu stojecy seno składował.
Na głownej zgromaźinje jo teke powěźeł, dla cogo.
Cil teje studije jo był, pśepytowaś kwalitu wucby w matematice.
Ærø jo kupa w pódpołdnju Dańskeje.
Maśo někake zdaśe, ga se Waša pšosba pśi sudnistwje rozsuźijo?
Drje mucne, ale z wjele nowymi zaśišćami smy se pón napoł šesćich zasej zmakali, aby domoj jěli.
To jo wažny aspekt, ako jo źeń prezentacije teke Hauke Bartels, direktor Serbskego instituta w Chóśebuzu, wuzwignuł: "Wuchadamy wót togo, až strukturna změna buźo nas nanejmjenjej hyšći dwa pśiducej lětźasetka zaběraś.
Pón jo nastał cas pśeslědowanja Samow.
Glědajucy na nowe šulske lěto jo Serbska rada naraźiła, wěcej na rolu w starjejšyńskich domach glědaś a prezencnu wucbu pódpěrowaś pśez wuknjenje na distancu.
Gregor Kliem a aktiwne cłonki w kupce se wjasele, až ta forma pósrědnjenja serbskich rejow nadalej a tež hynźi namakajo pśichylone wušy. „Rejowaŕski dramaturg Michael Apelt gótujo pśisamem kuždy tyźeń w měsće take workshopy.“ We cełem wiźi [...]
To su algeriske rejowarje a gerce we swójej ludowej drastwje.
Akle gaž jo był plan w jich šulach gótowy, som mógał jich góźiny w našej šuli planowaś.
Hyšći źinsa bydli w regionje słowjański lud Serbow.
Tam jo był rowno ten źeń tradicionalny měsćański swěźeń z wjelikim rušom.
Jubilaroma źo se teke wacej na stare dny derje.
Z kim take grozne zwěriska kśě wójowaś tam górjejka?
Gaž we źiśownjach zachopijo to nowe lěto (wót awgusta), musy jasne byś, na kaki part mógu te srědki źiśownjam k dispoziciji staś.
Su se na to dojadnali, až buźo teke na tśeśem adwenśe online-zmakanje, pón kśě gromaźe placki wupjac.
Zabijaŕ kokota Hansi, a z tym lětosny žnjowny kral na Dolnoserbskem gymnaziumje, jo był Marco Neumann-Hentel z rědownje 10B.
Rekord jo zastawała pśed njej francojski źiśecy star Jordy a pśed tom Shirley Temple.
Pśez te jadne wrota buźo wětš fryšnu wódu wót jazora do wustawadła śišćaś, pśez te druge, mjeńše, buźo wóda zasej do jazora gónjona.
Originelnjejšy by źeń lěbda taki dar mógał byś!
Tam by mógali pón teke turisty a gósći załožyś.
Dalej jo pón šło z łoźu na Odrje do města Nowa Sol.
Zgromadnje z wejsnymi źiśimi jo "Malinkec Lubina" twariła budki, jo łazyła na bomach a jo bombała pó jsy.
Pśez to, až jo něnt „młody” wuměńkaŕ, jo ze swójim fotoaparatom cesćej ducy.
A naslědku jo je gromaźe z jadnym tych něgajšnych gercow, Joachimom Kärgelom, pśipněł z glickami na tofle, ak jo pjerwjej sam kupił.
»To se teke myslim«, groni Sofia-Fia pótajmnje.
Komornik śěgnješo pó swójej droze z wjaselim.
Woidke jo sam myta pśepódał
W zgromadnem lichem casu se młogi raz wupóraju na kólasowe wulěty abo su w gumnje.
Srjodu su teke serbsku wersiju dogótowali, ako buźo mjazy drugim tek na boce Domowiny zalinkowana.
675 lět Borkowy — to kśě Borkowarje swěśiś, to se rozmějo.
W Šćeńcańskich Alpach nowe lěto pówitaś.
To rozgrono jo se platło wokoło rewitalizacije serbskeje rěcy.
Toś ten projekt Rěcnego centruma WITAJ jo se spěchował ze srědkami Ministaŕstwa za kubłanje, młoźinu a sport kraja Bramborskeje .
Wóni maju połny kórb wupyšnjonych jajow.
Serbske koparje su grali tejerownosći agresiwnjej a njejsu wótlěkali mócnje naběgowaś a z cełym śěłom wó balo wójowaś.
Z tym pak njejsu „Slěpjańske“ wobjadne, kśě južo něnto tak spěšnje ako móžno wěźeś, co buźo.
Ako jo tšašna wójna mimo była, jo Cerwjena armeja měła krajinu wobsajźonu a jo měła komandanturu we jsy, we tom domje, kótaremuž źinsa gronje „Oberförschterei“.
Te młodostne tam w kjarcmje – mója mama mjazy nimi – su dožywili źiśetko sami w casu prědneje swětoweje wójny.
Mógu to byś krotuški do kokaca se sednuś a šapku krotuška napódobniś.
Rownož až su žedne Rogojske Domowinarje teke we wognjowej woborje abo muskecem chorje zastupjone, nejwěcej z nich grajo sobu w kupce bubnarjow a šwicarjow.
Wón njejo był wó tom pśeznanjony, až decentralizěrowanje pśinjaso wěcej efektiwnosći za serbsku rěc a kulturu.
Ja zasuwam do grona powědarja titele jogo knigłow.
Tolstoj jo załožył šule, jo pisał cytanki, samo wucbnicu pód titelom »Alfabet« jo wudał.
Wu nas na Lědach źe njejsu luźe měli w brožni žyto, ale seno, kulki a wšakoraku zeleninu.
Instrumentalne kuski, spiwanje a reje su jadnanje harmoniski zwězali.
Pśed śamnymi górkami se wupśestrěju swětłe rolnikaŕske pśestrěni, how a tam swěśi běła kwiśonkowa kšasota puckowiny.
A chtož se rowno powołański z tym njezaběra, lěbda wě, co jo Wagriska a źo wóna lažy abo jo lažała.
Kněz, ty dajoš wšyknomu žywjenje, a njebjaske ryśaŕstwo se tebje módli.
Zda se mě skerjej, až někaki wucabnik abo duchowny jo ju sebje w 19. stolěśu wumyslił.
Ako prědne jo zaklincał pśez serbske radijo znata a woblubowana štucka “Žylow, Žylow, ty sy rědna wjas”, kenž spiwa Juro Gera.
Tam som wiźeła a słyšała, kak rědnje se źiśi z Gorneje Łužyce serbski wulicuju.
Wóno jo južo bejna wěc, až wjelike – nimske – źiwadło z města a zarědowarja Bórkojski amt a wokrejs Sprjewja-Nysa – su wugótowali „event“ za ceły wjacor z takim wjelikim późělom serbskeje rěcy a kultury.
My mamy wjele nachwataś w Dolnej Łužycy.
Kwiśonki se pśi słyńcku puknu a slěduju za cas dnja stawk słyńca.
W 19-lětnem cyklusu jo pśecej 12 normalnych a 7 pśestupnych lět.
Na śichy pětk su se pón wósebnje dostojnje woblakli: Běłu lapu su se stajili, carnu šorcu pśiscynili, połku a běły cypjel.
Lětosne krale a kralowki (wótlěwa): drugi kral Nico Hamann a Manja Lobeźic, kral Mathias Duhra a jogo kralowka Heidi Bramcyc a tśeśi kral Mathias Höft a Tina Rubenojc.
Jo mała Renate lubjej ze jśpy šła.
Ze wšych dwórow, pśez toruž stupaju na najs serbske bury, stare a młode.
Wuraz "mamina rěc" južo pokažo na to, až žeńske su cesto wobrotnjejše z rěcami, jo měnił Braumann dalej.
Kak dłujko su tśmjele ducy?
Tak mógu swóje znaśa serbskeje rěce wuproběrowaś", jo se wjaseliła fachowa wucabnica Evi Zschörneckowa.
Teke tych wósym dalšnych wót wobsejźarjowu póbitowanych wobrazow kupiś, to jo se raźiło w decembrje 2020. 
Domowinska kupka wutšobnje pśepšosyjo.
Wiźiśo wjednika P.
Skońcnje drje jo něnto tak daloko, až se wěcej teliko wugla njewudobywa.
Wenkowne znamje za to jo južo fakt, až njejo se wón dał weześ, nanejmjenjej raz k lětu jěś do Błotow a tam se daś z cołnom wjasć.
Wón jo wóženjony a ma dwě góleśi.
Zasej zdychnjo.
Grěšeńca a drugich awtorow.
Ja pak njejsom hyšći tak stary, až njeby to rozměł, jo pśistajił.
Jo registrěrował, ga su bóśony pśileśeli, ga su twarili gnězda, ga su měli młoźeta a ga su se pórali na drogu do Afriki.
Pó njeje slědnej wóli dej syn kněz Kokot ze žeńskeju a synom Florianom do Bórkow do starego doma ześěgnuś.
Serbski muzej w Chośebuzu jo mjaztym wažny centrum serbskego kulturnego žywjenja w měsće a w cełej Dolnej Łužycy.
Tuchylu śěgi, kenž jězdźe z Chośebuza do Barlinja a slědk, w Radušu njezastanu.
Pśi zabijanju kokota ga maju w Smogorjowje pśecej jano dweju kralowu — tenraz stej to byłej Sven Lehmann a Jan Bostelmann.
To jo była wucba z konference „Digitalizacija a serbska rěc“ w hotelu Residence, ako jo sobotu organizěrowała Załožba za serbski lud.
19. julija 1455 su se Zaspy/Saspow prědny raz we jadnom wopismje naspomnjeli – tak su to w tamnem 1999 załožonem Drastwinem a domowniskem towaristwje wuslěźili.
Co jo było, co buźo: To mjaztym wěmy.
To pak wěrno njejo.
Dešańska młoźina buźo to swěśenje zachopiś južo wjacor pjerwjej: pětk zeger 21.00 w Serbskem dwórje budu pśiwześ nowe cłonki, pótom buźo reja z DJ Torstenom.
Na wejsnej droze jo kradu śicho.
»No, wiźiš!«
Tam źe jo měł naglědnu mań flaškow z teju znateju a dobreju młyńskeju chrapku.
Na kšomje šklicki pśitłocony suchy mech jo słužył ako sułžog.
Zjadnosći se w gwězdach k heliumoju.
Wón wótcynijo gubu a malsnje a dłymoko zadychajo.
Njejsmy dłujko pśemyslowali a toś smy pór dnjow pózdźej stojali pla wrotarja Mosfilma.
Pśednosk buźo w Domje zmakanjow.
Kak jo se to stało?
Cas žywjenja jo pón bydlił we ewangelskich Serbach w Górnej Łužycy, we Wuježku.
Chto na pśiruckach źěła?
Buźo-li to póžedanje se pśipóznaś, ga kśě za pjenjeze koncerna na drugem měsće bomy nasajźaś.
Nejśěšy nadawk pak na mnjo jo cakał, som musała jomu wujasniś, cogodla wón našo nakładnistwo njamóžo kupiś, až budu tomu zadoraś.
80 smy jich sobu jěli.
Pó šuli jo se wón we wuknikojskej redakciji aktiwnje angažěrował.
A chto sy ty«?
By někotare nalicyli? To prědne som pjerwjej južo gronił.
Wyli Jäckel z Pśiłuka co wuźěłaś našu argumentaciju.
Z tym jo nastało pisane wócko.
K tomu jo pśišło w diskusiji wjele naraźenjow a dobrych idejow.
Luba rěka, daj mě wódu.“
Teke zezukowanje tšojeńka jo za źiśi dobra móžnosć sebje wopytowaś, swóju zajmowanosć a reakciju wudopołnjaś ako teke fantaziju šulowaś.
Młodostne su how sejźeli, casy se kšajźu póškali.
Ewaluaciju zaźěłaś do póstajenja
A ja som pódla njogo stojał a se teke sromał.
Ale na něco źe musyš se dopomnjeś!
Inga Nowakowa njelubi dłujke referaty a posejźenja.
Ako medijowa agentura dpa pišo, su se towzynty aktiwistow wót "Ende Gelände" pla Lipska a w Dolnej Łužycy dali do jamow a su je blokěrowali, mjazy drugim w janšojskej a wjelcańskej jamje.
Case njejsu lažke su wuměłce, gerce a zarědowarje swěźenjow.
Wósebne jo teke, až su něco wótgrali wót handy, ześěgane słowowe kuse wót Kita Lorenca.
Nejskerjej som bydlenje woglědał ako popajźeństwo za take zwěrje.
Wětšy źěl cłonkow wokrejsnego sejma jo za etat 2011 głosował.
W tom casu su kulturne abo rěcne problemy Dolnych Serbow se jawili w Casniku rědko a jano pśipódla.
A ten samy jo teke namakał staru kórtu wót Husa, źož su wšykne žywnosći, póla, łuki a drogi za pisane a namólowane.
Awtor wopisujo, kak jo se źiwował tej rěcy tych rusojskich, a kak [...] su ako źiśi togo nimskego hawptmana raz k narje wuměli.
Źiwadłowemu kusoju jo se groniło: Manglaripe.
Patokojc brožnja.
Kak derje, až som ja mjatel!
Wóno jo ze 130 cłonkami nejwětše towaristwo we jsy, mjazy nimi 24 gólcow, ako balo kopju.
repro Towaristwo Serbska reja jo se južo w zachadnych lětach z wóžywjenim tradicionalneje serbskeje rejowańskeje muziki dobre mě wudobyło.
Njocomej se gniliś, wóstanjomej lubjej sportojskej, ako smej.
Teke w pisnej formje, ako w jěźnej kórśe, by serbska rěc prezentna była.
Ja gronjach w swójom tešnjenju: Som wót twójeju wócowu zastarcony.
Rozsuźenja wó perspektiwje rěcy su za jeju dowiźenim pśipadnje abo intuitiwne.
Kuždy cłonk jo dostał nowu uniformu a pśinosk cłonkow jo był nižej.
A wóna jo chójźiła burska.
Do Łužyce pśijědu teke turisty, kótarež njekśě jano wótpócywaś, ale se teke wopóznaś z historiju a kulturu stronow, źož wódychaju.
„Pśiźoš ty dołoj?“
Źeń pózdźej budu w Dolnoserbskem gymnaziumje w Chóśebuzu, w srjejźnej šuli w Slěpem a dalšnych tśich šulach filmowe zarědowanja z diskusiju (10.00).
Tśi sorty źiwego wina rostu na wódnej pyramiźe.
W nowem źělu našeje serije „Casowe drogowanje“ źo wó komunalne wólby w NDRskem casu.
Zaprědka ga jo było to grono, až te "praktikarje" deje se wobjadnaś, to groni towaristwo Sokoł a Serbske koparje.
Pó awtorje toś togo nastawka jo nimski pedagog z Kalawy Georg Ermel ten awtor a rěc ABC-kniglickow jo dolnoserbska.
6-lětny Paul z Noweje Niwy ze swójeju stareju mamu a starym nanom.
Tam smy se zmakali z knězom Wojtom, kenž jo ako Serb južo 8 lět šołta w tej wjelikej jsy.
Mrocna jo dobyła 2012 krajne wuběźowanje „Naša wjas ma pśichod“.
Gromak caka – chto buźo jen žněś? We wokognuśu pśigótuju se bury na žni gromaka.
Law lažy we tšawje a se gnili.
Toś ten nowy rědny a moderny dom stoj w Bórkowach, wósrjejź Wobsednych Bórkow.
– měrku nugłow (Winkelmesser)
Togodla njebójśo se Wěm, až něnto w korona-casu se rowno žeńske wjasele, až su frizerske salony zasej wótcynjone.
Comy niski prestiž pisneje rěcy pśinjasć na wušy.
Wóna nam wulicujo, až trjebaju za jadnu scenu nowego filma spiwajucych nimskich wójakow a lěc njekśěli to gótowaś.
Čorny Chołmc jo rědna wjas z derje woplěwanymi domami, natwarjonymi w typiskej ludowej architekturje, kótaraž jo typiska za Worjejsku wokolinu.
Wobradowanja kabineta we wokrejsu Sprjewja-Nysa su pósćone zwětšego strukturnej změnje.
Pśemyslujomy zgromadnje ze źiśimi, kótare wobchadowe znamuška su wažne za jich wuběgowanje z małymi awtami.
W Praze jo fyziku studěrował, pótom jo w Halle napisał doktorske a habilitaciske źěło.
Lubnjojske pśijaśele domownje stoje w dobrem a informatiwnem kontakśe k pśijaśelam domowniskego krejza we jsy Briesenbrow, źož pilnje źarže to spomnjeśe na Ehma Welka a jogo familiju žywe.
Wóna ma medijowe powěsći wót ABC na starosći, statkujo pilnje sobu pśi digitalizaciji materialijow za wuknjeńsku online-platformu a źěła teke na tom, swójo masterowe źěło pśez ABC wózjawiś.
Wóna dej wurownowaś tu njewobstawnosć regeneratiwneje energije.
Wóno jo se gromaźe z balokoparjami z Górneje Łužyce pilnje pśigótowało na EUROPEADU, na europske mejstaŕstwa narodnych mjeńšynow, ako su se dejali wótměś wót 20. do 28. junija w Kórutańskej/Kärnten w Awstriskej.
Prědny raz njejo tam wucba była.
Wó toś tej wustajeńcy móžośo wěcej cytaś w bliskem casu.
Jaden titel jo był „Sexy“.
We tych papowych kniglickach su pśedstajone domorodne zwěrjeta: pólna myš, słyńcko, jež, slinik, kós, mroja, wrobel, wuchac a mjatel.
Samotny, nježenjony a njerozměty jo 18. apryla 1944 zamrěł.
gromadu pśišła na pósejźenje.
Chtož jo mógał wuběgnuś wójowanišćoju, jo wumrěł zwětšego we wokolnych bagnach.
Muzej w groźe pokazujo k tomu zaźiwujucu wustajeńcu Z Grodka/Spremberg.
Jo źe było pómrocone, ale wóstało suche".
Nět Robinson njecakašo, ale zakłoj tež togo; a pótom źěšo k tomu wumóžonemu, aby sebje jogo pśilěbgoźił. 
Guslowaŕ-pśeběgańc jo dostał pśikaz, aby se ned za sakskim kralom pušćił a jogo žywego abo wumarłego do lěgwa slědk spórał.
Na to wón se smjejkotajucy: »Derje! 
Tak jo tam była pódla běłogórjańskeje a tšupcańskeje swěźeńskeje drastwy mjazy drugim teke narodna drastwa ewangelskich Serbow wokoło Wórjejc wiźeś.
Po tamnem starem měsće a grodowem parku móžośo se rědnje pśechojźowaś.
Wónej stupijotej zasej z wjaže wen na dwór.
Na serbskem pólu dajo teke źěłowe městna, na pśikład ako ceptaŕ abo w serbskich institucijach.
Wón buźo se luštnje wjerśeś we wětšu.
Na kóńcu prědnego tyźenja w juliju (wót 2. do 4. julija) buźo stojaś to wjelerake ludowe sportowanje w Chóśebuzu ceło naprědku.
A wy nic njewěsćo“, jo wón gronił.
Serbski tekstilny kružk jo mjaz drugim w Carnej Plumpje na starosći měła, a sama jo cłonk w kružku za wušywanje pśi Domje za serbsku ludowu kulturu w Budyšynje była.
Na 8 z nich – to groni, na kuždej drugej – mógu źiśi mimo engelskeje, francojskeje a rusojskeje teke dolnoserbsku rěc nawuknuś.
Dalej su we tych stronach žywe Běłoruse a Žydy.
Wjele pampugow jo dogromady?
Wótegrona budu zawěsće późiwabne, na kuždy pad pak rědna dopomnjeńka.
Jeje wót słyńca wusmagnjone włosy wise dłujke a rozpušćone pśez kśebjat a ramjeni.
Ale Kórjeń njejo se wótbagrował.
Woni nas zeznawaju ze žywjenim a myslenim serbskich burow pjerwjej.
W běgu zarědowanja pśepódajo styrigłowata kupka mikrofon spontanje teke spśijaśelonyma a njenazgónityma kupkoma z Grünau, což pó wěstej wašni teke pśikładnje za profil kupki stoj.
To jo wšeje chwalby gódne, pśeto te źiśi budu we pśichoźe wumóžarje a woborniki.
Jogo nan njejo se z wójny wrośił.
A ako město pśi mórju ma swój wósebny flair.
A to, což maśo cyniś, aby wupjakli słodke ježyki, stoj dołojce pód wobrazami.
Castro bu teke pomjenjowany - wósebnje na Kubje - "Maximo Lider" .
Ta bruna wóda góźešo se derje, aby jaja se z njeju brune barwili.
Wjele jo jim pśidała Tšadowarka Charlotte Zeleńkowa (Sellingk).
Procowanja cłonkow wó taki projekt su wšakorake.
To wóni su - wšykne te krale a kralowki w Prjawozu.
We njom wulicuju pěśo casowe znanki wót tšojenjow a nazgónjenjow, dobrych a złych, z kótarychž móžoš derje wurozměś, co jo wjadło k źinsajšnej situaciji serbskeje rěcy.
Katrin Lohmann a teke Karin Tšukowa, kótara jo zagronita za projekt z boka Domowiny, stej groniłej, až dej ten projekt byś póstarcenje (Denkanstoß) za luźi.
How pśipomoga spěchowańske towaristwo muzeja a stajijo pšosby wó pśidatne finance.
Gaž jo pšawje wugódało, jo wótpowědne góle nowa swinka, gaž nic, sednjo se pśiducemu góleśeju na klin a dajo jo kwicaś.
Wót wejsnego swěźenja a volleyballowego turněra
Wósebnje wjelike wjasele jo měł pśi graśu Krawcoweje „rapsodije“.
Serbska rada jo wuzjawiła na swójom wobradowanju, až wótněnta běžy wuzwólowanje za nowu Serbsku radu.
Pla tych w Pólskej rejtujo kuždy tak, ako se jomu co, a pśi tom samo kónje casy wjelgin spěšnje galopěruju, tak ako wu nas na pśikład pśi rejtowanju wó kołac w Nowej Niwje.
Na kóńcu deje turistiske programy nastaś.
Póstajenje płaśi na wobgranicony cas.
Pśeliš śěžko jo wšyknym było se zažywiś w nowej domowni.
Hustrow mě, kněžo, ga budu hustrowjony; pomogaj mě, ga jo mě pomožone.
Šołta jo wulicował, až ten projekt "Serbske dwórowe mjenja" jo wjelgin popularny: "Zaprědka smy se myslili, až te toflicki z wobsednikaŕskimi mjenjami budu jano na wejsańskich dwórach wisaś.
Tenraz pak dej byś to grono wó njom.
To ga njejo była žedna mašina.
Ně, restawrěrowali su se ga wjele starše staśiwy, a te su w tom muzeju źěl wustajeńce, ako pokazujo puś wót lanowego kijaška k płatoju.
W tom lěśe jo se teke format dolnoserbskeje pśiłogi pówětšył a stakim wopśimjeśe rozšyriło.
Nejwětše město Górneje Łužyce jo Budyšyn.
A co smy jim wšo dawali: zernka, wowsne tłocanki, słyńcowe packi, sekane wórješki a rozynki.
Albert Božydar Bjatkaŕ w Chóśebuzu – faraŕ w źinsa wótbagrowanem Jasenju/Jessen pla Grodka, wójowaŕ za serbsku rěc w cerkwi a šuli, Maśicaŕ
Ja śi rad wulicujom!
* 1991 w Chóśebuzu, bydli w Halle nad Solawu, bachelorowy studium sorabistiki, tuchylu masterowy studium komparatistiki a interdisciplinarnych pólskich studijow
We fachu „wěcna wěda“ (Sachkunde) su južo wšake nawuknuli.
Dokulaž w Gornej žednogo zala njamaju, su jěli zapustarje zasej z busom do Limbarka na reju.
Něnto su wšykne wusmjerśone.«
Južo tśi raze su se pśewjadli take europske mejstaŕstwa – 2008 we Šwicaŕskej, 2012 we Łužycy a 2016 w Italskej.
Dodał jo, až su pśed krotkim dogótowali 10 městnow za parkowanje awtow najsy.
Ceło tak dłujko pak njejo Ludowe nakładnistwo Domowina pódla, ale jo teke lětosa swóju stojnicu měło a pśedstajiło nowostki a klasikarje ze serbskeje produkcije.
Nowy Casnik jo zachadny tyźeń dojěł do teje jsy.
K tomu jo pśišła hyšći mócna kupka na Serbskej rozšyrjonej šuli "Marjana Domaškojc".
Šołtowka K. Kalawcyna a A. Kosakojc stej wšych wuwitałej.
Luźam som wjelgin źěkowna była, gaž su mě dali pśisłušk a źěle drastwy abo teke stare kuchniski a burski rěd.
Słušaju do serbskego sedleńskego ruma.
Haidan, pśedsedaŕ serbskego wuběrka pśi wokrejsnem sejmje.
Wustśigajomy krejz pśi wenkownej liniji.
Gaž słyńco spi, móžomy weto wen hyś.
To ja Wam pśilubiju!“
Ja organizěrujom sobu kokota na DSG a jogo moderěrujom.
Njejo była žedna alternatiwa, strukturu narodneje organizacije Serbow pódobnje drugim masowym organizacijam wusměrjowaś, aby se Domowina rowno wót nich a teke z boka nimskich instancow ako rownogódna partnaŕka wobglědowała.
Mócnje z nogoma źěła.
Statnik jo se pšašał za tym, kak kśě kandidaty reagěrowaś na ryjne rezultaty ewaluacije Witaj-wucby a kak stoje k ideji serbskego šulskego centruma, źož by mócy koncentrěrowali. Kathrin Dannenbergowa (Lěwica) jo powědała wót śěganja dla nowego šulskego wustawjenja, wót bracha na ceptarjach a wót „katastrofy, z kótarejež dejali konsekwence nastaś“.
Se wě su se teke druge wó źiśi starali.
Zaspiwamej, spiwamej.
Małe kurjetka su hyšći słabe a cuśniwe.
Kak se rozšyrjenje dožywjeńskeje sćažki organizěrujo? My ako Dožywjeński dwór Krabatowy młyn stajijomy material k dispoziciji.
W slědnem šulskem lěśe jo serbska wucba cesto wupadnuła.
"Smy zapust južo planowali, ale z togo nic njebuźo."
Wót 1936 su dostali městna nowe, nimske mjenja.
We myšynem crjowje pak mógu se južo wacki chowaś.
Jano w nowem sedleńskem rumje njedejało kulturne ministaŕstwo dlej cakaś, ale dejali tam južo zachopiś z prědnymi napšawami, su měnili cłonki Serbskeje rady.
Z cełeju mócu a procu smy slědkoju krowku wuśěgnuli.
W Dešnje smy byli ducy z wózykom za źiśi.
Jadnučke wuwześe jo wokatiw, kótaryž se na slědnej złožku pśizukujo.
By źeń to było k dobremu serbskeje wucby a kultury w šuli.
Stoły a blida su rowno tak dosegali – pśisamem 100 luźi jo pśichwatało.
Kerner su byli něga samostatne swójźby, kótarychž rody se źinsa Nymphaeaceae pśirěduju.
Wjele luźi njewě, co deje z tym dnjom zachopiś.
Prědny wustup w awgusće 1991 na župnem swěźenju w Janšojcach jo był wjeliki wuspěch a pśiklask pśiglědarjow z cełeje Łužyce jo był witany źěk za wšu procu.
W měrje se žywiś, to pak njejo było móžno.
Kuždego pak móžo raz trjefiś.
Pón wuwarjenje pśecejźijomy a pśilejomy zmjatanu.
Irak granicujo z Saudi-Arabskeju, Jordaniskeju, Syriskeju, Turkojskeju, Iranom a Kuwaitom.
Pózdźejšny Slěpjański faraŕ Matej Handrik jo je zdźěla wudał w Casopisu Maśice Serbskeje.
A 1813 jo gmejna how kupjele zarědowała, ale te su južo 1817 zasej powdali.
Akcija hyšći běžy až do 26. septembra .
Łoni jo se naroźiła Anna Kupcyc, mama Doreen jo ju póroźiła w awgusće.
A rosło jo pómałem zacuśe a rozměśe, až zapšawym jo naša mamina rěc serbska.
Aktualnje z Łužyce/powěsći/Literarny rožk
Zbytki stej kónika dostałej, a my smy ako dobre pśijaśele roztyla šli.
Toś jo nan se gótował wjelike starosći.
Pšašany za swóje prědne zaśišće jo wón gronił: „Jo to prědny raz, až take něco dožywijom a mógu groniś, až se mě to wjelgin spódoba.
Hajdan, pśedsedaŕ wokrejsnego sejma, stej Dešańskemu šołśe F.
Te nejwažnjejše graśa na kóńcu turněra budu pón we wjelikem stadionje w Klagenfurśe.
Źo ga pak něto drugu drastwu krydnuś?
To su ptaškowe kniglicki.
Spiw se jadna wót małkeje gólicy, kótaraž caka kuždy wjacor tužna pśed zachodom šule na jeje nejlěpšego pśijaśela.
To wšykno jo k tomu pśinosowało, až źinsajšne wobydlarje cuju se hyšći blisko zwězane z Pück .
Internat by mógał teke wěcej pśipomogaś k nastaśu serbskorěcneje atmosfery w šuli.
Młoźinska redakcija rbb-magacina Bubak jo srjodu tyźeń swěśiła we farskem gumnje.
Pó abiturje jo studium germanistiki zachopiła.
Wóna jo tek cytała swóje serbske a nimske basni.
Njeskomuźćo, lube cytarje, ten tyźeń sobotu (21.1.) zeger 13.00 se woglědaś nowy serbski program “Łužyca” w telewiziji ORB.
To buźo w Sportaŕskem domje.
Se naźeja, až se hyšći někaki prozny flak namakajo.
Tuchylu ga pśewjele tych awtow stoj najsy, naprěki „Serbskego dwóra“.
Su měli wjelgin rědne sukna za bluzki a šorce.
Což wón pisašo a powědašo, daś nimski abo serbski, běšo krotke a słodke, cesto něžne a lubosne.
Wóni su južo wjelike a cool!
Pón som pśišeł do Chóśebuza źěłat, a wót prědnego awgusta togo lěta som wuměńkaŕ.
Ně, ně, Flori, to njok.
Na njo jo pśichwatało na 20 awtorkow a awtorow.
Wokno jo zwětšego styrirožkate wótwórjenje w domowej muri.
Teoretiski se to weto njesměło staś, ale něźi někak jo naša mama to zwónoźeła, až jo móju sotšu dwa mjaseca jěsnjej a stakim ze mnu gromadu do jadneje rědownje spórała.
Joli až 2 abo 3 na kuski rozkšajane kulki sobu warimy, buźo to setny wobjed.
Mimo togo jo był redaktor wědomnostnego casopisa "Globus".
Wažne jo teke, až napšawdu dosć pijomy, wšednje něźi dwa abo tśi litry, pśi comž dejali se wjelgin cukrowanych piśow, na pśikład cole, zbyś.
Wy móžośo na kóńcu swěcki stajiś do tych banjow.
Ceły tyźeń smy narske na to cakali.
W prědnem afekśe skerjej: »Taka głupa kóza.
Wóni su ako źěłodawarje a wukubłarje wažny źěl našogo błośańskego městaška“.
Wěźecej, až njejo to był naju slědny wulět do susedneje Polskeje.
Koncert jo był pśipowěźony ako „party“.
Wóni njejsu byli te jadnučke na Śpicnej górje na tom dnju!
Z njeju jo měł źowku Ilse.
Raz wob tyźeń zmakaju se luźe.
To njejsu kšupy, ale sol.
Kuporowe pódkopy wótwóriju nowy kapitel w historiji łužyskego górnistwa, a zrownju nastanjo nowy industrijowy centrum.
Ale we mójom nowem amśe mógu glědaś za kulise wjelikeje chórownje, źož se tuchylu wjele tšoj.
Teke wětšy źěl źiśownjow ma swój internetowy bok.
Mjaztym som zapust sobu pśigótowała a tradicionalny žnjowny swěźeń.
Naša narska hajtka źo dalej.
słuša, to su wšykne wjelgin witali.
József Katona jo był hungorski dramatikaŕ.
Teke na serbskej namšy w Móstu som južo něco lazował.
Jano pósłušne a pilne luźi su měli taku gluku, až su pókład namakali.
Na orgelach grajo Žylojska kantorka Petra Semischowa.
Freddie Mercury jo był britiski spiwaŕ a muzikaŕ.
To stare a to nowe su wjelgin derje zwězali w pśedprogramje.
Dalej jo pódał informacije ze jsy, cesto k tomu wšake tšojenja z historije a samo legendy.
Wšak feluju tuchylu te spěchowańske srědki za pśetwaŕ.
"Strejtaŕske rozgrono" dla wugla w Złem Komorowje: Moderatorka Ines Neumannojc, Rüdiger Hoffmann a Anke Schwarzenbergowa.
Mimo togo eksistěruju někotare pšašajuce pronomeny, kótarež jadnu z partiklowu wopśimjeju.
Jaden taki jo dr.
W górinach wužrědliju se mjaz drugim Běły Mohan, Solawa, Naab a Ohře .
Skoro južo su pón załožyli kapału bubnarjow a šwicarjow, kótaraž jo była teke za cas DDR wjelgin woblubowana.
Głowne myto pśeglědki jo se dostanuło filmoju „Smy“.
To njejsu jano Rogeński a zwěrjetny park - ně, teke w měsće samem rosćo wjele bomow.
Spirituelne zwězanje k maśerje a ku góleśu su placenśe pśiśpili.
Tam myšyna familija wjasele rejujo a juska: »Juchej, smy gótowe ze žnjami, smy nazběrali dosć do składa!«
Źiśi šwita juskoco.
Po namšy su se wšykne zgromaźili pśi kafeju a dobrem rozgronje.
Lětosa, dnja 26. septembra, jo było w stawiznach prědne wjeźenje pó chóśebuskem zwěrjeńcu w dolnoserbskej rěcy.
Horno/Rogow
Za nas kśesćijanow jo togodla teke źinsa wažne, až se Bogu źěkujomy, což jo nam dał narosć.
Glědajmy, aby te rěcki se zjadnośili do mócneje šyrokeje rěki!“
"Tam mějach rědne dožywjenje.
»Jo wuleśeł!«
Jomu jo se groniło Mjertyn a wón jo był romski wójak.
Šejc ze Smogorjowa w rozgronje z R.
Ten pětk pó zapusće su kśěli se pón zasej zmakaś, aby nacamprowane jaja jědli.
Z wjelikeju mócu dawachu pósoły znankstwo wót górjejstawanja Kněza Jezusa, a běšo wjelika gnada na nich wšyknych.
Prězy sejźitej faraŕka Katharina Köhlerowa a stawiznaŕka a casnikaŕka Stefanie Krawcojc.
Pó wójnje, za cas mójogo dlejšego pśebywanja w Praze, som něco zgónił wó łužyskich Serbach, a w 50tych lětach som se zalubował do dolnołužyskeje serbšćiny.
Cełkowne gódnośenje lažy pśi 2,5.
Kak mógali to serbske we wšednem dnju mócowaś?
A pśed tym, až se pśi štandlice źěła, se wobźělnikam rozkładujo rolnikaŕstwo pśed sto lětami.
Ně – skerjej kjawcanje…
Kóńc pśikazni pak jo lubosć z cysteje hutšoby a z dobreje wědobnosći a z njepśisłodneje wěry.
Styri wuměłce z Budyšyna su dostali za swój wjelgin rědny gódowny koncert w Chośebuskem Serbskem domje wjeliku chwalbu.
Za to su wupytali městno pśi Picańskej twardnicy, źož su zwucowali a eksercěrowali pšuske wójaki.
K takim źiśownjam słuša źiśownja w Mósće, a snaź teke skóro w Prjawozu, Turjeju a Trjebjejcach.
"Naša depšćańska młoźina dla togo kradu tužna jo," rozpšawijo pśedsedaŕka towaristwa Irene Nowcyna.
Kšute zymje su byli lažčej wuźaržaś, gaž jo dosć k jěźi za luźi a za zwěrjeta było.
How ga mógu kupiś nowo wudanu medalju - raz ze śańkego slobra raz z patiněrowanego slobra.
Jano nic se powdaś!
[...] kšuty był, ale spšawny!« Pór lět pózdźej: Wulězom na barlinskem dwórnišću Friedrichstraße a póram se do ministaŕstwa za ludowe kubłanje na droze Pód lipami, ako mě něgajšny wuknik Hync do drogi zaženjo.
Wót 26. julija až do 2. nowembra jo w Serbskem domje Stephan Kaiser pokazał swóje twóŕby.
Wón pósćelo swójo grono na zemju; jogo słowo běžy malsno.
Sigrid Bolduanowa na wótwórjenju wustajeńce w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem w lěśe 2011.
Njeźelu, 6. awgusta, stej ju źaržałej faraŕ Michael Oelmann w nimskej a prjatkaŕ Juro Frahnow z Picnja w swójej serbskej maminej rěcy.
Až jo pón wšake hynac dalej šło, njejo nichten wót nas w pěśźasetych a šesćźasetych lětach mógał wiźeś a wěźeś, rownož to žedne luźe źins slědk glědajuce hynac wiźe.
Wuknice a wukniki deje teke byś spomnjete w knigłach "Z pólskeju myšu na łuce".
Ale we wušyma mam hyšći źinsa wusměšujuce narjenje našych susedow, gaž jo mama z nami nimski powědała.
Wjele stow awtow jo teke wót Baršća pó tej šoseji jěło, a co se stanjo, z jadnym razom su na kóńc drogi pśed groblu.
Tej dwa šlodarja, kótarejž stej tencas how bydliłej, stej měłej dosć źěła.
Jo za Tebje publikum wažny?
Wótery raz se pak nakup dla felujucych pjenjez pśez dlejšy cas śěgnjo.
Cimoszewicz jo zwuraznił zajm ministaŕstwa za wenkowne nastupnosći na tom, aby pólske wědomnostne institucije zapśěgnuli serbsku tematiku do swójich slěźenjow.
K tym samym, mimo ministaŕki a landrota, su słušali mjazy drugim zastupnice źiśownjow, wokrejsnego zastojnstwa, direktor Bórkojskego amta Tobias Hentschel a serbske zastupniki.
To wóni su te nejnowše knigły wó Bórkowach.
Wjeliki panda jo družyna mjadwjeźow .
Jadnaŕka LND Marka Maćijowa jo měniła: "To jo wjelgin dobra licba za jadne dolnoserbske knigły".
Kaž tež nasajźane krě te bliske póla pśeśiwo togo pěska woplěwaju, kótaryž ten wětš z tych drogow cesto na nje dujo.
Wo grod njejo se nicht wěcej starał, toś jo był južo dłujko do spušćenja jsy rozpadany.
Ale raz – w lěśe 2017 – to njejo klapowało, dokulaž pśed prozninami jo tak wjele rědownjow a drugich kupkow rezerwěrowało terminy za kurse, až smy musali jej wótgroniś, bóžko.
Pśeśiwo tym toflam njejsom nic cynił, žednje.
W serbskich jsach jo nałog, až pyšnimy rowy našych pśiswójźbnych a lubych na kjarchobje.
Wěcej ako 120 serbskich ewangelskich a katolskich kśesćijanow jo zajtša pśed kongresom do Serbskeje cerkwje w Budyšynje šło na namšu.
Do takeje pśikubłaneje ideologije som teke ja wěrił.
Wót tych drugich mytowanych dolnoserbskich tekstach zgónijośo wěcej w pśiducych wudaśow Nowego Casnika.
Wó tom online-zmakanju smy se z awtorku a režiserku dr. Grit Lemkoweje, załožeński cłonk teje wót 2015 wobstojeceje seśi a fachowa pódpěraŕka workshopow, rozgranjali.
Casy tak malsnje, až njejsy wěcej slědny serbski zuk wusłyšał!
Wusćełanja Jutty Kaiseroweje su byli a su bejnje woblubowane.
K Lutkam pśipołožone kóstkowe graśe wopśimjejo teke lětosny jubileum Domowiny.
Chtož njejo kśěł płaśiś, njejo směł dalej jěś.
A jo wócywidnje, kak derje jo se tek pśepšosenje Serbowki Róže Domašcyneje w tom konteksće góźeło.
Wót tencas 66 Domowinskich kupkow mamy něnto jano hyšći 40 (mimo tych wšakich towaristwow) a wobstoj jano hyšći župa Dolna Łužyca ako na zachopjeńku Domowinskego źěła pó lěśe 1945 w našych stronach.
Nejwěcej wjasela – a wósebnje tym žeńskim – jo napórała zelena žabka.
Ale nawikowane pjenjeze su pó casu wujšli a nuza jo se wrośiła do domu.
Zmakanišćo jo srjejź Běłowa.
Wón pleśo witki wokoło wobeju źělowu pśełamanego chóžyšća, tak až to chóžyšćo jo naslědku mócnje gromadu spleśone z witkoweju wobalku.
Togodla jo było to grono dłujko wó „Thermal Postyeń“, pó hungorsku.
To jo ten, kenž dłujko žywy jo.
Pśedewšym zasej pomagaju wurědniś wjas.
Wóni su něga słužyli ako šurowańske kamjenje k rozmlaśeju zernkow a drugich žywidłow.
Pśi tom jo wóna groniła: „Ty ga sy Jurija we wšakich swójich naglědach lěpjej znał ako ja.“
Tegdy, na zachopjeńku „nowego casa“ (epocha pó srjejźowěku) njejo granica mjazy nima była hyšći wótša.
Tśi recensije tek namakajośo, jadnu wót Dietricha Šołty wó knigłach "Susodźa", ako su antologija serbskeje proze.
Zeger šesćich jo w pjakaŕni južo było radny ruš: Pilnje su pjakli w pjaceńskej śpě, pśigótowali klěb, guski a tykańc.
Malsnje som wumjatł sněg.
Napšawdu su měli wšykne bury krowy.
Wóna jo pśecej pódla była.
Som k Mjatkowym do kuchnje deriła mimo kuždego pśizjawjenja.
Pśi tom su kuždy raz rědne fotografije nastali.
Košty za nowotwaŕ su dwa miliona euro, z kótarychž głowny późěl pśewzejo Lichotny stat Sakska a kótaryž pśewzejo swójski późěl gmejny Slěpe, kenž pak jo ten twarjaŕ.
Z togo materiala smy wjele rědnych wěckow baslili.
Pśedsedaŕ dolnołužyskeje Maśice Serbskeje M.
Wósebny źěk jo pśedsedaŕstwo hyšći raz wugroniło sportowemu zjadnośeństwoju w Hochozy, ako jo wšykno derje sobu pśigótowało.
Woblica na fotach prědneju seminarneju kupkowu pokažu, až jo lěbda něcht mjazy, kenž jo pó gymnaziju normalnu drogu na studij šeł, někotare su pśisamem tak stare ako jich docenty.
W kótarej měrje pak serbski etnikum mimo mamineje rěcy buźo móc eksistowaś, njewěrim se rozsuźiś.
How jo se w jadnom z tych wusokich nowych domow pśed dwěma lětoma kupił bydlenje - nic wjelike, ale za njogo ako nježenjeńca dosegaju tej dwě małej śpě, kuchnicka a toaleta.
Weto jo było w zalu pytnuś, až su luźe swóju dowěru do politikarjow a jich zlubjenja zgubili.
Wódnjo pśewóźone wót Janšojskich dujarjow, su wustali w Pipanojcach a we Jsy pśi dogromady šesć stacijach.
Zgromadnje pón za nejlěpšymi drogami pytaś a to pśesajźiś — to ma Mike Kaiser za wažne w źěle ako ludowy zastupnik.
Kśěł pak jaden groniś, až serbske pśisłucharje wót wobeju, wót nimskego a serbskego prjatkowanja to same žognowanje maju, ga njeby wón to rozměł.
Po namšy su wšykne hyšći wostali w Mosćańskem Božem domje, aby gromaźe zgłosyli serbske štucki a aby se rozgranjali z drugimi.
Mimo togo by mógali kontakty ku keltiskim mjeńšynam (irske, waliziske atd.) teke słužyś ako pśistup k engelskej rěcy.
- wótwórjenje wótnožki za dolnoserbske slěźenja Serbskego instituta z.
Město jadnorych wugronjenjow ako "som tužna" twórje źiśi wujasnjujuce sady ako "som tužna, dokulaž njesmějom kólasowaś".
My smy we drugem połlěśe źěłali z wjelikim napinanim na nowej internetowej prezentaciji casopisa Rozhlad.
Howacej jo skerjej było rowno nawopaki!
Wona ma telefonisku centralu na starosći.
Muzeum k jogo cesći namakajośo w šuli z jogo mjenim.
Buźo firmje śěžko, zjawnosć rozkładowaś, až hyšći w slědnej dobje do kóńca wužywanja brunice, až hyšći něnto dej stara serbska wjas se zgubiś.
We aktualnej situaciji pak jo wjelicka starosć wšyknych burow, lěc pśemógu ten drogotny gromak zežněś.
Palmicu na pśikład su se kśesćijany wšyknych tśich krajow na kśicnej droze wobźělili, kótaraž jo wjadła pśez granice.
Plack jo pśišeł pó chyli na swětlinu, źož jo domcyk stojał.
Koncept płaśi nejpjerwjej za pśiducych 5 lět.
Madline Gjarźic jo pšawa Serbowka.
A mimo tych tśoch pśistajonych togo muzeja stej dolnoserbska wótnožka Serbskego instituta a muzej w Dešnje pomagałej pśi zestajanju teje pśeglědki.
Wóno buźo ten stwórtk, 21. septembra, zeger 19.30 w klubowni Serbskego doma.
Ale emocionalnje ma nadalej wuski zwisk k něgajšnej domowni, ma tek pśecej hyšći wjele pśijaśelow w Grodku, z kótarymiž nadalej dobry kontakt woplěwa.
Nic jan w printowej, teke w digitalnej formje stajijo ABC z tym materialom ceptarjam a ceptaŕkam zarědnik k dispoziciji.
Tam móžo kuždy online wótgłosowaś.
Ale za winikojsku propagandu ga jo wěrnosćiwosć až do našych dnjow mjenjej wažna.
Potom bywa wjedro njespušćobne a se plańtśa až do kóńca lěta.
Pla "Pfiffikusa" su gósći mógli kupiś mlince.
Popšawem jo był za 12. januar pśiducego lěta pśedwiźony wjeliki zapust w Chośebuzu.
To zarědowanje ze serbskeju literaturu a muziku jo było na dwórje Serbskego muzeja.
Zda se, ako njeby nichten jej pomoc mógał.
Jich płodnosć jo wjelika.
stwórtk, 21. 05. pětk, 22. 05. njeźelu, 24. 05. pónjeźele, 25. 05. wałtoru, 26. 05. Z Lědow/Lehde.
Su jen zarědowali dnja 21. awgusta w skulpturowej zagroźe Muzeja Wernera Berga w dwójorěcnem měsće Bleiburg/Pliberk, kenž jo jano styri kilomejtarje wót granice k Słowjeńskej zdalone.
Zeger 14:00 buźo swěźeński pśeśěg kralow a kralowkow na swěźenišću (blisko gmejnskego domu na Głownej droze 2). Zeger 14:15 budu zachopiś rejtowaś, nejžpjerwjej wó cesne myta, pótom buźo łapanje kokota.
Stupa wót jadneje nogi na drugu a pśemyslujo.
My musymy realizěrowaś, až rěc jo nejwažnjejša“, jo wón pódšmarnuł.
Ně, ně!
Naša kupka jo pón kněza Suchego pšosyła wó rozgrono, ako jo dejało tu wěc rozjasniś.
Woła jo Max Jaser dowjadł až pód cesne wrota. „Smy měli teke jabrje sobu.
Na drugem boce wopytajomy wejsne a regionalne serbske kulturne zarědowanja teke financielnje pódpěrowaś.
Na kóńcu maśo šesć spódkow.
Serbske słowa stoje we srjejźišću pśednoska.
"Der Spiegel" ju tak citěrujo, ako by wóna była wólaŕka partaje AfD.
Co to za gmejnu Gołkojce a blisko kólejow bydlecych groni, wó tom su projektowe wjedniki a projektowe inženjery stwórtk tyźeń w gołkojskem radnicowem zalu informěrowali.
Z tym njejsu Serbske koparje wobjadne, wóni kśě aby Serbske koparje dojěli do Kórutańskeje na Europeadu a žeńske wót Serbskeje wubranki z Górneje Łužyce.
Pó debaśe we EU-parlamenśe musy EU-komisija se z konkretnymi źewjeś naraźenjami togo "Minority SafePack" zaběraś a šćit a spěchowanje mjeńšynow wutwariś.
Krotko do proznin jo nam, łatyńšćinarjam 12. lětnika, do mysli pśišło, spódobny wulět pśewjasć.
Wino k Božem blidu som jan z wjelikeju procu dostał.
Z mójeju starkeju Renate, z jeje sotšoma a bratšom njejo doma nichten serbski powědał, jano nimski.
Pón su maršěrowali do Sportaŕskego domu, źož jo było za nich wšake pśigótowane za głodny magan.
Balto-słowjańske rěcy słušaju k indoeuropskim rěcam.
Zajmna maśizna jo muka.
Jogo mamje jo se groniło Liza, roźona Gracojc z Dešna.
Pśeto nadawki su byli wjelgin wobšyrne.
Wón se dopomnje na swój wogeń, až buźo wugasnuś, źož nic njepśikłaźo. 
Brudna wóda tymjenišća ma rudowatu barwu, kótaraž pokazujo na to, až how jo wjele zeleza rozpušćonego.
Ale pśecej jo ten nutśikowny głos zasej wołał a na to pokazał, až som pśedsedaŕ togo gremiuma a z tym som pśikład.
Naźejucy nic.
Toś te domy teke njejsu wěcej trjebne za asylantow a wuběgańcow.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (faraŕ Nowak)
Mócne łdzy něnt roni Witko, kśěł měś swójo lube awtko.
Maks Maluška (79) a Rudi Wěrik (76) stej južo dlej ako pěśźaset lět wobornika w Rownem (w Domowinskej župje Běła Woda/Niska).
Pódwjacornoromaniske rěcy su pódkupka romaniskich rěcow, słušajucych k indoeuropskim rěcam.
Wušywane jaja Eriki Kulnickoweje ze Štańšojc su dostali prědne myto.
„Chtož se wažy cele fryšnu rybu w dobrej kwaliśe, ten ju wu nas za tunje pjenjeze dostanjo na 1. oktobrje.
W Andach wužrědli se teke Amaconas, nejwětša rěka na swěśe.
Bogala!
Ruprajcht stanjo a stupijo pśisamem do nocnego gjarnyška.
Wón pokažo, kak móžośo konserwěrowaś drogoty z natury, kake zela derje słoźe a kake su strowe.
Hyšći lěpjej pak by było, což by wšyknym luźam tyło, gaby kraja prezident gronił: »Cakajśo raz jan moment!
Tuchylu k tomu hyšći problem korony dajo.
We wětšynje jo se něnt pisało wó temach, kenž su serbskich luźi napšawdu zajmowali.
Zelena Liga jo informěrowała, až mógu se až do 18. februara napśeśiwjenja pśeśiwo brunicowej jamje Wjelcej II wótedaś, a to na adresu Sächsisches Oberbergamt, Kirchgasse 11, 09599 Freiberg.
Měto jo zastał, jo sebje znoj z woblica wutrěł a pón gronił: »Ga wiźiš, dla togo jo se źinsa jěło tak śěžko!
Na kóńcu oktobra budu se zachopiś te rozgrona, a wušy šołta a wokrejsny raźc Harald Altekrüger buźotej je nawjedowaś.
Tam wustajone wobraze su nastali w ramiku pleinaira Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu (wótcynjony zeger 10-16).
Dalšne teksty su wótergi južo wujšli w knigłach, ako "Grod w jazorje", ako Werner Měškank jo 1992 napisał a wudał w knigłach "Njaboga pata".
"To se wěcej njeraźijo tak, ako to jo raz było".
Ku gluce njejo se to hyšći na serbske tradicije w Miłorazu wugbało.
Woni su wšykne z Drjenowa a dobre znajarje serbskeje rěcy.
Za to dostanjo masažu a ju wjelgin póžywa.
Něga su z takimi "karami" wózyli pacientow z hotelow na kupanje we wóźe a w parje.
Pieštany su mjazynarodne.
Glědaj, ja was pósćelu ako wójce dosrjejź wjelkow.
„Piwo, piwo, to musy pite byś“ – tak se groni w luštnem młoźinskem serbskem spiwje, a wětšy źěl kjarlow a muskich se za tym ma.
Muzeum ma wjele eksponatow ze starego a nowego casa.
Komuž se plěsniwego co, ten móžo teke mjazy někotarymi barwami se rozsuźiś.
Konstanta jo wuznamna matematiska konstanta, poměr wobměry kólasoweje cery k jeje pśeměroju.
Bóžemje, spanje!
Schulze a Běłowoźański šołta D.
Kuždy mjasec raz se zmakaju how w Praze cłonki Towaristwa pśijaśelow Łužyce, kótarež wobstoj pśi Narodnem muzeumje na Vaclavskem naměsće.
Z tym buźo to śěžčej, to serbske pozitiwnje a sebjewědobnje wiźeś.
Maja jo ned zwólniwa nam swóje kóšule pokazaś.
Pla wucabnika Jana Rjeka jo měła serbsku wucbu a se pśez serbske spiwanje wěcej a wěcej do serbskeje rěcy zanuriła.
"Wy dejśo głosnjej groniś: ‚My smy nabyte a mamy dosć, až pó 30 lětach pśecej hyšći njejo žeden film we našej rěcy nawjerśony.
Kury se gniwaju, až se jano sam wó sebje stara a sebje woblutujo a docełego wěcej se z nimi njezaběra.
Wóna jo groniła: „Ja cu rědna byś!“
List dej byś w Baršću nanejpózdźej dnja 30. septembra.
Wótpowědnje nalicenja startowych terminow a alternatiwow se wušykuju wšakorake kosty za kuždy źeń.
To teke doma rada gótujo.
To se rozmějo, až jano serbski, howac ga to njeby tak zajmawe było. – Ga jo śota Ana chopiła:
K dalšnym tšojenjam jo słušało kolokwium k cesći Bogumiła Šwjele (pśi góźbje jogo 70. smjertnego dnja), we zgromadnem źěle z městom, Serbskim institutom a rěcneju šulu.
Pśi tom jo dostał W.
To pupkowe graśe wót Stephana Siegfrieda su źe musali z grajnego plana pśešmarnuś – ale teke a rowno w casach korony maju wobydlarje Godowa něco groniś.
Ako pśidank sajźijo kisały kał.
Tak gnuty jo wón był“.
Ale wěmej, až Kalawska Šwica bitujo wjele zwěrjetam drogotny žywjeński rum.
Wobroś kwadrat a złož styri rožki zasej do srjejźi.
Wobstoje ako dermotne tak teke komercielne distribucije .
Wótwórjenje noweje wustajeńce Evelyn Mühlberg-Seck »Tencas« ze serbskimi motiwami w chóśebuskem Serbskem domje
Pśi rědnem lěśojskem słyńcku jo w Žylowje rejtowało 8 rejtarjow wó cesć krala.
Ale pón wiźi kacku blisko brjoga.
W Bramborskich šulach wuknjo nagromadu 1824 wuknikow serbski – wót togo pak jano 234 w ramiku Witaj-projekta.
Zasej ma Sprjewja pśewjele sulfata, jamow dla.
To pak jo wšykno wót Boga, kenž nas sam sebje jo hujadnał pśez Jezom Kristusa.
»Pótakem to wšykno how za dwě lěśe južo njebuźo.«
A tak njejsom jano študěrowała swój fach, ale som teke wjele nowego pśinawuknuła za žywjenje w zgromadnosći a w cuzych domach a městach.
Gaž wšednje zwucujośo, móžośo rownowagu cełego śěła pólěpšyś, muskulaturu lěpjej pśeśěgowaś abo naśěgowaś a skšuśiś, rěp zmócniś, dychański wolumen pówětšyś a dychanje harmonizěrowaś, nerwy wukšuśiś, změrowaś a póśěžownosć pówušyś, swójske gójeńske mócy stabilizěrowaś, emocionalnu rownowagu dojśpiś, koncentraciju pólěpšyś, žywjeńske mócy a radosć nabywaś, rědnosć a wósobinski charisma pólěpšyś, wěcej energije dobyś a toś tu za žywjenje wužywaś.
Chor Dolnoserbskego gymnaziuma jo wustupił w programje župy Chośebuz.
Jo pśedwiźone, až změjo pón we wětšem tekstilnem muzeju teke Archiw zgubjonych jsow, ako jo něnto w Rogowje, tam swójo nowe městno.
2017, 500 lět pó reformaciji, su wujšli knigły "Fünf Jahrhunderte.
Jo se mě zdało ako w bajce.
Swětkowne pónjeźele (10. junij) buźo zeger 14:00 swětkowna namša w turjańskej cerkwi.
Faraŕ jo se wuźěkował za to rědne spiwanje.
Sobotu w Rogeńskem parku jo wabił dobry program za wšykne generacije.
Sedym zgłow jo dejała kněžna wušyś, aby serbski kral a jogo pókłady zasej na swět pśišli.
wót 13.40 do 14.00 góźin:
Te jadne maju spóśenje za dobre, te druge zas naglědaju to ako njezmysł.
A na kóńcu wustupijo Serbski ludowy ansambel z Budyšyna.
Glědajucy na napšawy pśeśiwo rozšyrjenja korony to drje wšuźi pla nas tak buźo – musymy se nejskerjej na nalěto mimo zapustowych pśeśěgow a rejow nastajiś, z kótarymiž smy pśecej tak wjasele tu zymu wugnali.
Wobjadne su teke byli wšykne, až su notne wětše strategiske změny w serbskem šulskem, nic jano někake "małe operacije".
Wóna pśewzejo 10 lět garantiju na zakładnu funkciju zatwarjeńskich kuchniskich meblow a gaž něco pózdźej do kusow źo, co se firma teke wó to staraś.
Móžośo teke zwóniś na: 03 55/49 94 32 21. Mějśo se derje! To njejo wuchac we depku! To jo Jakob w depku.
Gaž sebje kórtki pśi kopěrowanju na 125 % pówětšyjośo, maśo pšawu wjelikosć.
A domoj njejo wón pśijěł bźez kamjenjow.
A kak pśidu domoj bźez balona, kenž jo dokusow?
Duchowne kjarliže pśisamem rozpśedane
Z togo casa jo se tradicionalny serbski instrument 45 lět dłujko chował wó wšakich archiwach a magacinach.
Za togo prědnego zgłosujo 25, za togo drugego 23 wótpósłańcow.
W dalšnych modulach jo wóna nadawki dostała, źož jo musała teksty cytaś a wjele w samostudiumje wuźěłaś.
Wobźělniki su dejali suźiś, kaku wažnosć maju za nje rěc, nałogi, literatura a wěra ako solidny zakład za pśichod.
Gaž luby Bog to co, buźomy se znowa na prědnem aprylu how zasej zmakaś.
Pśi tom by Serbske koparje měli to moraliske pšawo tenraz cełu Łužycu zastupowaś.
Jo se myslił, až kokot
2. kral Carlo Barnowski kralowka Mia Burgemeisterojc
srjodu, 6. maja /rozhelonego
w Strjažowje a
Muchoradło njaso cerwjeny až oranžowy, połkulojty kłobuk z běłymi zbytkami wobalki.
Naš Błośański žeńskecy chor Lubin jo prědny raz ned pětk wjacor na jawišću na Grodowej kupje wustupił, za tym běšo šołta Lars Kolan swěźeń wótwórił.
— Jo — ale te dejmanty a to złoto tam njesmějo zběraś, chtož co, ale wóni słušaju tamnemu kraloju.“
Jo, a to jo rowno w tych dnjach a tyźenjach wósebnje wažne, źož se rozšyrjaju w našych stronach njeměr a njejasnosći.
Wót lěta 1962 jo dirigent Helmut Rothkähl chor pśewzeł a zasej su serbske spiwy tam namakali swójo sławne město.
Domaška: Njok cytarjam Casnika pśewjele zlubiś, mógu pak groniś, až jo to wjelgin rědny program, za kótaryž wót zachopjeńka nowego lěta kuždy źeń wjelgin pilnje zwucujomy.
Wótglědajucy wót togo, až pógibowanje ruki hyšći cele perfektnje njeklapujo, se mě mjaztym pak dosć derje źo, až skóńcnje móžom se do źěła daś!
Swojźbne su byli se wě pódla, někotare su pśijěli z dalokich stron, mjazy drugimi śeśko jubilara a roźony Depsčanaŕ Helmut Szonn ze žeńskeju Karin, ako bydli blisko hollandskeje granice.
„Cas dobyty, pjenjeze dobyte!“
Janšojska elektraŕnja dej do lěta 2028 źěłaś.
Marko Šidla jo kokotoju głowu wótrył, a pśez to jo se wósebnje jogo mama wjaseliła.
Rowno tak interesantne pak buźo to, kaki profil změjo šula, źož budu wuknuś wót 7. do 12. abo 13. lětnika.
Sobotu, 24. apryl, swěśi se Bal serbskeje narodneje drastwy w hali za wšake wužywanje „Jadnota” w Chrósćicach.
Słyšymy-li słowo "měr", pón we nas bincy a klincy.
»A priwatnje?« pšašam.
Cłonki Domowniskego pśedsedaŕstwa z Górneje a Dolneje Łužyce ga su byli tenraz k swójomu 17. pósejźenju kazane do Lubina, do wokrejsnego města wokrejsa Damna-Błota, do tamnego doma wokrejsnego zastojnstwa.
To škjarcy myška.
A serbska wósada jo teke z wuspěchom młogi raz rěcne konflikty k swójomu lěpšemu rozwězała.
To groni, až wót šulskego lěta 2019/20 njebuźo płaśeś.
A stwórty.
Pśechwatanje abo nic, wóna jo pśi-zlubiła a se źěkowała, ako su jej póbitowali ten amt w Žylowje.
Pśecej hyšći za ten muzeum tam a sem aktiwny jo.
Wokoło wósymich jo se pśišapała kjarcmarjowa słužabna źowka z fryštuku.
Śicho jo.
Tegdejšy zastojaŕ kubła Klautky jo dał 1947 twarjeńko pórěźaś.
Wóna jo wót šestego lětnika kuždy tyźeń šła do Budyšynskeje źiśeceje biblioteki, źož jo se wósebnje za knigły ze stawizniskeju temu zajmowała.
Wšyknym wjasele a kuždemu małe myto.
Pó mjenjach na źurinych toflach spóznajoš, až how su se žywili Serby.
A ta móžo se jano dojśpiś, gaž licba wuknikow njejo pśeniska.
Jo teke namakała luźi, ako mógu derje w dolnoserbskej rěcy pisaś, mjazy nimi teke abiturienty Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wóna citěrujo młogi raz wšake teorije, stare a nowe, ako rownogódne (k eksemplu mě Niewerle: słownikaŕ Arnošt Muka jo gódał, až we njom se chowa serbske mě Nowa Rola, a tak zni teke pólske mě teje jsy źinsa.
Won ma zawěsće někake hynakše starosći.
(spominaj, kněžo, na swóju zmilnosć.
Rostlina wopśimjejo běłu mězgu a jo zymje pśetrajuca.
Wótlěwa: Damian Dyrlich, Fryco Kšamaŕ, Elke Nagelowa, Jurij Šołtaŕ a Dawid Statnik.
Ow, ale teke tšašydło se lětosa ku gódam wjelgin wjaseli!
Ako som w běgu slědnych lět nawuknuł nimsku rěc, som se zasej wrośił k tym serbskim cowanjam.
Wjelk jo mócne rubjažne zwěrje.
Identita jo tam hyšći wjelgin žywa, lěcrownož wóni njejsu maminorěcne.
Zgónijomy wjele ze źinsajšnego žywjenja, ale teke z historije.
Wjacor dokóńcuju z ludowym spiwanim „Dobra noc“.
Gaž słomka spadnjo, ga spadnjo powětšowy śišć.
Glědamy na serbske muzikowe kupki w Dolnej Łužyce w slědnych 20 lětach.
Teke wóni su se wobźělili pśi wuběźowanju „Lutki 2000“.
Wubraśe muziki jo w pozitiwnem zmysle skurilne.
Jich jo nagromadu pśisamem 40 a z kórtow ze 1930tych lět se wuznajo, až to jo tencas wucyniło jadnab stwórty źěł žylojskich wobsednikarjow!
"Góletkownja, źiśownja, šula a grajkanišćo su pśichod za kuždu wjas."
Kuždy źeń zwucujo, poł góźinu dłujko.
A stej plan wuźěłałej mimo pśespytowanja efektow na naturu.
Kužda wejsna młoźina móžo se wobźěliś, jury buźo wupytaś nejžrědnjejše bomy.
Tam stoj wjele ze serbskeje historije Luboraza
"To jo historiske tšojenje, a wjelgin zajmna wustajeńca", měni dr. Madlena Norbergowa, kótaraž jo pśi wótwórjenju źaržała pśednosk.
Tak se derje domarkujom na ceremonije wše.
Stare luźe w Drjejcach to teke hyšći wót powědanja wěźe.
A teke tencasny bramborski ministaŕ za justicu Hans-Otto Bräutigam jo měnił: „Zakładnu kazń rozšyriś jo trjeba, dokulaž narodne mjeńšyny a jich kulturna identita su wobgrozone pśez asimilacisku móc statu, ako se pśecej hyšći ako nacionalny rozmějo, a pśez móc jogo kultury, kótaraž we wšyknych wobcerjenjach žywjenja dominěrujo“.
Gano pak jo se jomu pśi tom stała njedara.
To płaśi 3 euro, pśizjawśo se pód 0357 73 / 772 30.
Cłonki gmejny woplěwaju serbiske tradicije.
Což wót wšyknych jo było słyšaś: My trjebamy wustupy.
„Njedejśo sebje mysliś, až som pśišeł, aby pśinjasł měr na zemju.
Źěkujomy se Ludowemu nakładnistwoju, ako pśecej ze stojnicu swójich rědnych knigłow naše gósći rozwjaselijo.
Teke mója maś jo z tym zgubiła rěcnego partnarja.
Pśi tom jo wulicował legendu wót serbskego krala, kótaraž we jsach wokoło Luboraza jo pitśku hynakša ako w Bórkowach: Serbski kral jo se pśeměnił do karpy a buźo raz zasej pśiś, nimske kněstwo pśewinuś a wšykne ludy swěta spód swójim kněstwom zjadnosćiś.
We jadnom woknje su byli serbske, we drugem nimske pupy.
Pětš se sćicha pósmjejkujo.
Toś jej gronim: Ta wóla jo tek juž něco gódna.
Moller jo we lěśe 1568, we starstwje 27 lět, promowěrował we Wittenbergu a stakim dobył titel magistera.
Griby su wjelgin heterogena kupka.
Kurs płaśi 6 euro.
Wót znatego ilustratora Thomasa Bindera jo wujšła w Ludowem nakładnistwje Domowina nowosć »Leoni a Leo«.
Cybulka jo kulowata a wót wjele kupkow małkich sedańskich cybulkow wobdane.
Pómału su teke w sakskem ministaŕstwje zrozměli, až maju se něźi 800 maminorěcnych wuknikow wót prědnego do dwanastego lětnika, wěcej njamamy, wósebnje spěchowaś.
Steffen Dubrau z Turnowa jo jaden wót teju dweju wobgóspodowarjeju (Betreiber) za staršy teren rozwjaseleńskego parka.
Michael Hornsby, Nicole Dołowy-Rybińska, Joanna Chojnicka a Jeanne Toutous tuchylu pśewjedu sociolinguistisku studiju, z kótarejuž kśě aktualnu situaciju dolnoserbskeje rěcy rozměś.
Styri rožki deje měś.
Rostu głownje w Žylowku, a blisko Łakomeje na kšomje něgajšneje wugloweje jamy a w Nowem Chmjelowje blisko Šwjeloweje drogi.
Dalšne słabe wězby su Van-der-Waalsowe mjazsobne wobwliwowanje a dipol-dipolowe mjazsobne wobwliwowanje.
Ale bóžko pak njejo pśišeł – a ako štrofu jo dostał tam jano mało głosow.
Jano slězy kwětkatych woknow móžoš how a tam wuglědaś woblica wejsanarjow.
Ak ten jo pśestał dla źěła, jo nan Rudi pśewzeł ten amt.
Moderatorka Ines Neumannojc jo se dopšašowała, chto dej we tom procesu tu wócku do ruki weześ.
Wustupowanje togo zagronitego njejsmy se mógali wujasniś.
Rěcna šula a zagronita za młoźinu su pśedstajili sedymkarjam „serbski swět“ w měsće
Jeje starjejšej, Lotric Regina a Manfred, ga stej serbskej, wónej stej grałej samo we hochoskem lajskem teateru.
Tej "Šmitojc sotše" stej śeśkoju Timoju kmótše, a na tej namšy jo kužda wót njeju dupiś dała synaška.
Rozmjej: Tachańtska cerkwja jo simultana cerkwja, w kótarejž wobej konfesiji bjatujotej a namšu swěśitej.
Na drugi źeń dosta Robinson hyšći swóju kóžanu drastwu, ta běšo na brjog pśiplěła, ale jogo złota kula lažašo we mórju.
We samej iniciatiwje su woborniki pśetwarili nakładne awto marki »Horch« do gaśeńskego jězdźidła.
Měsćański muzej buźo wót wałtory, 28. apryla, zasej wótwórjony za woglědarjow.
Źož fryšne mócy su, tam rostu nowe ideje.
Spěchowańske towaristwo Bramborskeje techniskeje uniwersity jo 2. julija wobzamknuło, až pódprějo 20 studentow toś teje uniwersity z 300 euro śěžkosćow korona-pandemije dla.
8. měrca jo pódpisało Serbske šulske towaristwo (SŠT), wugótowaŕ a zagronity za Centralnu olympiadu serbskeje rěcy za wuknice a wuknikow 6. lětnika Dolneje a Górneje Łužyce, kooperaciske dogrono ze Źěłanišćom za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz (ABC).
Za cas studiuma jo póbył pśez ERASMUS-wuměnu wót 2003 do 2004 na wukubłanju w praskej Muzikowej akademiji, źož jogo wucašo komponist-awantgardist Marek Kopelent na pólu [...]
Z klapacom wóna woklapjo štom a móžo spóznaś, lěc nutśi jo něco prozne abo gnijate.
Nejpjerwjej by ja kśěł wšake wulicowaś, což som wiźeł a dožywił w Amsterdamje.
Nejpjerwjej teptaju źiśi koło wokoło majskego boma a spiwaju spiwy.
Udo Nikusch jo wobspomnjeł, až wokrejs Damna-Błota jo wordował pśiwzety ako spěchowański cłonk Domowiny.
Z historiski orientěrowaneje, kulturnowědomnostneje perspektiwy se tomu konceptoju pśibližujom – mjazy drugim – teke w ramiku mójogo disertaciskego projekta »Cultural Heritage zboka urbanych rumow.
Ludwig Hetzel nawjedujo Źěłarnišćo za źěło ze źiśimi a młodostnymi w cerkwinem wokrejsu Šlazyńska Górna Łužyca.
Do njeje słuša nagromadu 5 luźi.
Nam jo jasne było, až njamógu towarišnostne poměry dalej tak wóstaś.
K tomu pśilicyjo se šulski twaŕski projekt we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
ZE SERBSKEGO DOMA.
Nocy pak mógu byś wjelgin zymne, w zymje samo z temperaturami pód nul stopnjami.
Tśi promuška lanu se połožyju na špundowanje, tak až na jadnom kóńcu su zwite, pótom pak roztyla du, niźi tak ako kurjeca stopa; kuždy kusk lanu jo jaden gólc.
Ja njewěm, dla cogo jo se wóna mysliła, až ja ju rozmějom.
Hyšći až do kóńca junija jo w Krakowje wobšyrna wustajeńca wó ludowej kulturje a literaturje Serbow.
Wjelika licba bóśonow na fryšnje póseconych łukach jo spóźiwabna.
Zacuwamy take cynjenje ako kłojenje serbskego luda (…).
3. Złosna ta chódota Hanska jo kjarmiła.
Marion Stenselowa jo dalej na to pokazała, až jo późěl powědanego słowa w dolnoserbskem radijowem programje wó wjele wušy ako w nimskich programach.
Kriminalna policija jo tam pśišła, a su mordarja pón złapali.
To groni, tak wjele zwucowaś njejo wóna zewšym trjebała, jej jo to šło wopšawźe wjelgin lažko wót rukowu.
Łopjenowe lapy njejsu pjerinate.
Picański gójc Šulc jo mógał jej jano zapisaś medicinu pśez głowybólenje.
Jo wuměł a powědał našu rěc, jo wjele pisał wó Dolnej Łužycy.
Su ga tam žywe ako narodna mjeńšyna dańske wobydlarje - jich jo něźi 50 000 - a ludowa kupka Podpołnocnych Friesow z wokoło 20 000 cłonkami.
Drośany muski jo bejnje pomogł pśi etablěrowanju reputacije Dešna ako bóśonoweje jsy.
Prědku su šli te ženjone, slězy za drugeju kapału te fryjne.
Wjele kostow su na pśikład zwězane z kubłanim wójcow, kótarež za rozdźělne wěcy wužytne su.
Pśicyna jo, až Sakska co wótstup wót wužywanje brunice a strukturnu změnu intensiwnje pśewóźowaś we Łužycy.
Měškank: Take ja njeby gronił.
Nejwěcej rozšyrjona a teke mě nejlěpjej znata jo slědujuca wersija:
"Wšo jo pśitomnosć a móžo zasej wordowaś pśichod" Fritza Bauera.
Wobijajśo se toś wuskego śělnego kontakta z pśezymnjonymi luźimi, zgromadne pśebywanje w jadnej rumnosći pak njemusy wjasć k pśezymnjenju.
Swěśili su młodostne a ženjone zgromadnje.
A jaden jo samo licył, až knigły wobstoje z něźi 73. 000 słowow – we šesć głownych a 50 mjeńšych kapitelach a wótrězkach.
W tom pśeśěgu 3. oktobra mógu se teke wobźěliś Domowinske kupki a serbske towaristwa a zjadnośeństwa ze jsow.
A z jogo kristaljasneju wódu zasłužyjo Stechlinske jazoro swójo mě.
Jogo wucabnik na wušej šuli, Gerat Nagora, a wuměłc Steffen Lange stej jomu ako luźa wažnej byłej.
Rybarje z Lubina a wokoliny su woglědarjam pokazali rybyłojenje w Błotach.
Serbski procowaŕ Herman Jahn 100 lět
Starosta: Pla rozšyrjowanja na wušej 40.000, pón na wušej 60.000 słowow smy rowno tak póstupowali.
To jo tak pomjenjony "wuglowy kompromis", kótaryž kněžaŕstwowa koalicija co we pśiducem casu ako kazń wobzamknuś.
Njejźo how wó mjenjej ako wó dalejwobstaśe biblioteki.
Schulzojc familija: Źowka Johanny Pontoweje ze swójima gólcoma Amadeus a Zacharias.
Pózdźej załožonemu Mišnjańskemu markgrobojstwu su pśisłušali teke źěle źinsajšneje Górneje Łužycy.
Rosćo w chójcowych a škrjokowych lěsach, na gólach a bagnach.
W slědujucych lětach njejo w głowje jano do drobnego rozwijał swój motor, kótaryž wužywamy do źinsajšnego, ale ceły system měnjateje miliny.
Wěcej wó woglěźe kněza Frahnowa w Borkowach cytaśo na 6. boce.
Gjardosć a łakomnosć za cesću pak stej jim zazdaśim wšyken tšach z wutšoby a rozym z głowy wugnałej.
Pśeto zemja sama wót se płody njaso.
Tak ga jo se to młogo cytarjow teke w tej župje žycyło.
Až paršony su měli take mjenja, zda se nam źinsa źiwne, ale jo historiski fakt: Smogoŕ, Chmjel, Bob su dalšne pśikłady z Łužyce.
Brunogjargowa gnilawa jo cysty žrack rostlinow.
Elektriska jo pśijěła a hyšći głosnje bincała.
Źiśi su how w zymjem sańkowali, w nazymje plona pušćali a wejsanarje su how pjerwjej kubłali wino.
Kupka tych spiwaŕkow z Kósobuza a wokolnych jsow spiwa kužde lěto w drugej jsy.
Fred Kejžor jo dalej pomjenił wšake temy, z kótarymiž jo se gmejnske zastupnistwo łoni zaběrało.
Srjejź februara 1990 njejo wšak było zewšym wěste, až se pódłožki statneje bźeztšašnosći za pśiduce generacije wobchowaju.
Camprowat pójdu 22. januara, pśeśěg pśewjeźo se pak akle 21. februara.
Ja njejsom burowka.
Grodkojske gerce njejsu se toś dali dłujko pšosyś a su dali hyšći dwa pśidanka.
Ja cu něco natwariś, což pśiwabijo luźi.
Cerkwina wušnosć a gósći su toś pśichwatali namšu na tom pětku.
To běšo sobotne źěło.
Wrota do Wěncojc žywnosći su toś to pónjeźele šyroko wótwórjone.
Zempelowa: Pśi nas su wót 11 ludowych zastupnikow 4 žeńske.
Ural jo rěka w Rusojskej a Kazachstanje.
Město bóžko njamóžo pśipłaśiś.
Chto jo nejluštnjejšy, gaž . clown njejo tak luštny ako nałpa, pjas jo luštnjejšy ako mjadwjeź, nałpa jo mjenjej luštna ako pjas?
Swajźbarstwo w Rogowje wokoło 1920, stara Rogojska drastwa how njejo wěcej wiźeś.
Słomjana pupka na kopicy jo skóro stojała we płomjenjach.
Nowe domcyki za dowolarjow, gósćeńce, móžnosći za sportowanje a rozluštowanje a wjele drugego tam wiźiš, teke we wóźe.
Což jo zapowědał pósoł, wjasele jo nět.
Kuždu noc, gaž som šeł ze swójeju žeńskeju spat a swěcku wuduł som, jo se chopiło w młynje rjapotaś a tśakotaś.
A tak jo pśišło, ako jo pśiś musało.
"A tu rědnu kórtku sy ceło sam baslił?"
Luźe su něnto techniski wó wjele modernjejše źěłowe rědy a broni w bogatej licbje producěrowali.
W jich mjenju dejmy jomu teke źinsa hyšći raz wutšobnje gratulěrowaś.
"Kak wóna naslědku wujźo, jo wótwórjone.
Och, kak to bóli!
Jogo zmilnosć wóstawa wót jadnogo rodu k drugemu nad tymi, kenž se jogo bóje. Lk 1,50
Na njeźelu zamrětych
Źasety wjacor.
Z tym kśě dopomnjeś na to, až buchu w lěśe 1921 załožone prědne Domowniske župy.
Wobspomnjety jo był tek Karl Eduar Haußig – faraŕ w Gołkojcach wót 1855 do 1870 a woplěwaŕ serbšćiny na mšach.
Až něco, což we wuzbytku njamaš/njepśetrjebujoš, ale w mjeńšych tšochach, pón wěcej se wažyš a drje wěcej radosći na tom maš, jo se na tom Serbskem bliźe jasnje wuwědobniło.
Žycym Wam wjele wjasela w šuli! To buźo wjeliki pśeśěg wót pódwjacornego Turjeja do pódzajtšnego Turjeja.
Jaden z nejwětšych a wěsće teke nejrědnjejšych kokotow 2019 su dožywili wobydlarje w Turjeju a jich gósći.
Madlena Norbergowa jo kazała pětk tyźeń cłonkam fachowych wuběrkow (Ausschüsse) pśi Domowinje a Załožbje za serbski lud na rozgrono.
Toś to zarědowanje jo było pśedwiźone za źiśi, kótarež se wobźěluju na WITAJ-wucbje a jich starjejšych, kótarež serbsku rěc njewuměju a kśě, až źiśi wěcej spěchowańskich móžnosćow dostawaju.
K tomu su wšykne serbske studenty a wuše wukniki, lěc w kupkach organizowane su abo nic, wutšobnje pśepšosone.
Prjatkowaś budu faraŕ Schwartz, faraŕ Dieter Schütt a Ginter Pawliš.
»Hej kócka, wěš ty, źo słyńco bydli?«, pšaša se Kito. »Ty sy tak cesto wence, gaž wóno swěśi.
Złož DIN-A4-łopjeno dwójcy na połojcu.
Na pśikład jo šulske towaristwo sobu zapłaśiło wucbne srědki, rědowniske jězby, Chośebusku schadowanku a šulski zapust.
Korutańska jo zwězkowy kraj Awstriskeje.
Pśi cytanju som se ned spominał na Cathy Petersen z US-stata Iowa.
A howacej? Znaty jo był Gregor Wieczorek teke pśez to, až jo se wósebnje w slědnem casu mócnje zaběrał ze starymi mjenjami a pomjenjowanjami jsow, pólow, tšugow, familijow a drugego.
Pózdźej wón jo oranžowu a indigo pśidał, dajucy sedym barwow analogiski k licbje muzikowych notow.
Słyšali su teke kasety z głosami luźi, ako źinsa wěcej žywe njejsu.
Górnoserbske casniki su wótwoborowali nadpady dalšnych nimskich casnikow.
Wuznaju, až som pśi tom tšach měła, až pilot lětanišćo njenamakajo.
"Něga stej bydliłej w kuždem domje dwa wuža: Góspodaŕ a Góspoza."
Rejowański ansambel Pśijaśelstwo pśepšosyjo na 7. rejowański swěźeń do Bórkow.
W aprylu lěta 1938 jo gestapo ju zajmjeła a zawrěła.
Wandrowanje jo wjelgin rědne: wiźiš kwětki, słyšyš ptaški, dychaš fryšny pówětš, sy jadnorje pśiroźe blisko a móžoš docełego raz k měru pśiś.
Ten, kenž to docyni, dobywa frame.
Wón słuša do prědnego lětnika Witaj-źiśi w Chóśebuz-Žylowje, jo absolwěrował Dolnoserbski gymnazium, powěda serbski a woplěwa aktiwnje wejsańske nałogi.
We swójom interesantnem pśednosku jo prof.
Teke wót Šyrokego krja!
Jano garantowana rownopšawnosć wjeźo direktnje do asimilacije.
Ju kśě młodostne župy Chośebuz skazaś za zmakanje młodych Domowinarjow, kenž buźo sobotu, 23. junija.
A Teutony tam teke su?
Mój wósobinski póglěd: Ja njamógu se pśedstajiś pówołanje na serbskem pólu.
Možotej se wobchowaś pśi něntejšnych zakusanych rozestajenjach teke naš luby swět a naša serbska rěc?
Źinsa mamy dowěrliwe zgromadne źěło z cerkwinymi wjednistwami wšych rowninow.
Mała jury jo pótom wubrała nejlěpšu kreslanku a wuměłcka jo dostała wót Madleny Norbergoweje jadne knigły darjone.
Wustupiju nimske a pólske ludowe rejowaŕske kupki.
Akle na katowišću jo jogo wobgnaźił car Nikolai I na styri lěta nuźone źěło w Sibirskej.
Ze cerwjenym swětłom a ze wšakimi drugimi akcijami su slědny tyźeń pónjeźele źiwadła zajm na se chylili – teke Statne źiwadło w Chóśebuzu jo se wobźěliło.
Gaž žywjenje se zas znormalizěrujo, buźo nowo wugótowana wustajeńca w kólni tek za woglědarjow pśistupna.
Snaź dajo alternatiwu, jo se w diskusiji groniło.
Šorbak pak jo gronił, až njama za to razka pjenježka wušej.
To wjelgin woblutuju.
Stej na to pokazałej, až Dolna a srjejźna Łužyca wót strukturneje změny direktnje pótrjefjonej stej a stojnišćo by togodla zapšawym tam se słušało.
W februarje 1946 su bury wósebnje cesto dejali pomagaś pśi demontažy Chośebuskich industrijowych zawodow.
Njejo togodla k późiwanju, až jo se wón w zachadnych lětźasetkach wót wjelesych bokow wucesćował a wótmytował.
Do Błotow stej Mikkolic pśijěłej 6. junija 1897 z Barlinja.
To wikowanje z tymi znatymi specialitami jo spěchowało tak derje, až wónej stej se kradu zbogaśiłej.
Comy se procowaś, dobry pśikład pśi tom byś a wó Serbach informěrowaś.
Na bubonje wiźiśo graś Wjerbańskego Domowinarja a cłonka pśedsedaŕstwa Burkharda Kola.
Jozep źašo žeńskej Potifarja, kótaraž jogo kśěšo zawjasć: Kak ja něnt dejał taku wjeliku złosć cyniś a pśeśiwo Bogu grěšyś?
W spižce pśecej hyšći jo, lěc jen něcht natwarijo?
Dla togo njejsmy se pśichylili naraźenjeju dolnołužyskeje župy“.
Lowiza Wolkowa ze źiśiźowku Lindu.
Južo wjele lět zestajujo Horst Adam toś ten lětny kalendaŕ w našej rěcy a ma kuždy raz wjele dobrych idejow.
To sobu weześ, njepśiźe jomu do mysli, pśeto to trjebaś njamóžašo.
Pón smějo kužde góle se něco wumysliś, musy pak groniś, wó co se jadna.
Nowak-Njechorński a B.
Pśecej wjelgin wobjězdźona jo Brězańska wejsna droga w směrje na Běłu Wodu.
Až do kóńca mjaseca ma wóstaś góruco a sucho.
"Teke kjarchob słuša pla nas k woplěwanju tradicijow."
Ned ako prědne som se jatšowne jajka woglědał.
We projekśe su źiśi kupki "Wódne mužyki" z J.
Wěsće te mjenja, na pśikład Hoschke, Nuglisch, Bartusch, Budar, Starosta, Jurk, Nowak a kak se jim wšym groni - to su serbske mjenja.
Na pśikład njeznaju tam žednu taku zymu ako how a teke nic zymske woblacenje.
Pla někotarych pak se to zglucyło jo.
Zgorzelec jo město w Pólskej.
Rodopis Pankojc familije, spisany wót jogo syna tśeśego naroda, zachopijo se z nanom Kita Panka: Měto (Martin) Pank, bur w Dešnje, naroźony tam 21. měrca 1773, jo se wóženił w lěśe 1804 z Mariju Gratzojc, burskeju źowku z teje sameje jsy.
Prědne rozsudne dožywjenje za njogo jo było zmakanje ze studentami z Gorneje Łužyce, kótarež su zachopjeńk 50-tych lět pó Dolnej Łužycy jězdźili a ze serbskim kulturnym programom za Serbsku wušu šulu w Budyšynje wabili.
Pós 15,4–12 * 1 kral 21,17–29
Ze sportom a aktualnymi informacijami
Za Góry se wóna wjaseli.
Raz jo mě nan dał swóju staru motorsku brylu, kótaruž som se pótom stajił.
Janźel Kněza pśistupi do popajźeństwa, a swětło swěśašo w komorje.
Mjaztym jo FUEN nejwětše a nejmócnjejše kšywowe zjadnośeństwo narodnych mjeńšynow w cełej Europje, jo, na cełem swěśe.
A gaž śi něco wjelgin derje słoźi, groniš, až to tak derje słoźi, ako doma pśi mamje.
Pójź dalej!
Źiwajśo na to, až móc z kśebjata pśiźo, nic z rukowu.
Pó pśikłaźe Bramborskeje, kenž co swójo Ministaŕstwo za wědomnosć a kulturu do Chóśebuza pśepołožyś, naraźijom toś, aby teke jadna z wjelikich europskich institucijow za wukšuśenje regiona a cełeje Europy pśeśěgnuła na pśikład do Dolneje Łužyce abo do Słowakskeje.
To jo kaž kazń natury“.
Marja Grolmusec“ njejo jano znata za dobru serbsku wucbu w Běłowoźańskich stronach, ale w cełej Łužycy.
Mójo wumóženje! 
Togodla budu za dolnoserbske chory wót januara raz wob mjasec registerowe proby.
Gnada a wěrnosć pak stej se pśez kristusa stanułej.
Jogo žywjeńske daty w Casniku wózjawiś by groniło wódu do Sprjewje laś.
Co dej se staś, aby serbski grajny film nastał?
A južo to, až Serby ako zgromadnosć diskutěruju z wětšynu a wjedu diskusijne procese a rozwězuju konflikty, wuknu na swójich zmólenjach a njeraźenjach, jo teke kompetenca, z kótarejež dajo se kapital napóraś.
Beanie jo moderne mě za šapku, kótaraž pitśku dlejša jo a na kóńcu dołoj wisy hejnak lutkowa šapka.
To jo se prědny raz stało we 22lětnej historiji superkokota!
Komuž jo wuchwalowanje gromadnosći to wažnjejše, zabydnjo casy to “swójo”.
Hyšći źinsa słyšym jeje »okanje«, gaž jo wugroniła na wótpowědujucych městnach jasne »o« město trjebnego »a«.
Wušej 26 mio. euro wusoka jo škóda, kótaruž jo katastrofa napórała, a to za wětšy źěl pśi drogach a móstach.
Njedejali se z tym pśedłujko zaběraś.
Gaž Marija jogo pšaša: “Moj syn, dla cogo sy ty nam take cynił?”, se wón źiwa.
Ale to njejo wšo.
Wěmy to z jich zapiskow, kenž su se na gluku zachowali.
Kwiśo w póznem nalěśe.
Žytowy skład jo zasej wótwórjony.
Pśecej na kšomje wugloweje jamy, ale wótryli tam nic njejsu.
Łdzy jej wócy jano tak zaleju.
Su how źěłali za fitnes, su wšake zwucowali a to se wě, teke grali we wšakich mustwach.
To, což žněju, pśiwjedu do Myšyna, do Pawlikojc młyna abo do Wětošowa do Kümmelojc młyna a teke do Błośańskego młyna w Kśišowje.
Chtož Fryca Nowuša z Trjebina znajo, móžo sebje derje pśedstajiś, až wón njejo glucny, až Wochozańska wuglowa jama se Trjebinoju bližy.
Wjelike Škodojske zapustowe towaristwo w lěśe 2000.
Ga źarž něto kazni Kněza, swójogo Boga, aby w jogo drogach chójźił a se jogo bójał.
Rowno pó tom wjelikem kulturnem zmakanju 1951 w Borkowach smy organizowali ceły rěd mjeńšych kulturnych wjeraškow, na pśikład w Depsku, Janšojcach, Nowej Jsy, Hochozy, Prjawozu a Brjazynje.
Běły bóśon jo ptašk ze swójźby bóśony .
Stakim wón se wuznajo z tym, kak to "žywjenje na lanźe" jo.
Ale młogi jo teke z kólasom abo z psom ducy a glěda, co na kšomje drogi rosćo.
Comy se wšym wuźěkowaś, ako su k tomu pśinosowali, až nowa wuceńska situacija mógła se někak raźiś".
Póněcom chapjaju źiśi teke pśez dokradne wobglědowanje guby swójich partnarjow jich emocije spóznawaś a na nje reagěrowaś.
Stupijo na jawišćo, pśed nim źiwadłowniki a te sobukandidaty.
Zwězanje z bazu by mógało mócnjejše byś, towaristwa deje wěcej pśipóznate byś – su někotare měnili.
Na volleyballowem turněru jo se wobźěliło mustwo z Górneje Łužyce, wóno jo teke dobyło.
Wjele lubnjojskich wobydlarjow a wobydlaŕkow jo mógało se hyšći dłujko na Ehma Welka, jogo nana, jogo žeńsku a jich na woglěźe pśebywajucych pśijaśelow spomnjeś.
Za blidom prězy su sejźeli.
Jolic maśo rostlinowe źěle wušej, móžośo toś te sušyś a je pózdźej zasej za pśigótowanje noweje fryšneje barwy wužywaś.
Namše su nadalej dowólone, ale tšachota korona-wirusa jo wósadam wědobna.
To ga jo naš stawny problem: Pśisłucharje su pśiwucone, nejžnowše wěcy słuchaś.
Bramborska zmócnja kulturnu a rěcnu wšakorakosć a wólažcujo źěło komunow pśi nałožowanju serbskeje rěcy.
Wobsejźaŕka kafej-bara "Bel Ami" Kerstin Kanterowa jo groniła, až se jej pśijazna atmosfera – źož se wše znaju tak ako na jsach – wjelgin spódoba.
W burskem chromje su te bydleńske śpy, spańske śpy, źiśece śpy, kuchnja a spižaŕnja tak wugótowane, ako su słopišćańske bury pśed něźi sto lětami we nich bydlili a źěłali.
W někotarych krajach – pśedewšym w něgajšnych socialistiskich statach – jo teke narodnosć do dokumentow zapisana.
W slědnem casu, pó zamordowanju afghaniskeje žeńskeje wót jeje cłowjeka w maju, powěda se mócnjej, lěc bywa běrtyl geto.
Jano Bennijoju se njoco smjaś.
Jo teke móžno, kórtki ze swójskimi motiwami wudopołniś a rozšyriś.
Ale lěbda něchten buźo wěźeś, až jo se wón w Časecach naroźił.
Cytaj słowne kupki!
Wutšoba tebje dyboco.
Mato Kósyk jo dolnoserbski basnikaŕ, spisowaśel, faraŕ, farmaŕ, klasikaŕ dolnoserbskeje literatury.
Wotergi jen słyšymy w serbskem radiju, komponist A.
Na namšu w dolnoserbskej rěcy pśepšosone su byli slědnu njeźelu, na 4. měrc, serbske kśesćijany, a to do Wjerbna.
Docełego su pšyce we tom lěgwje gramne byli.
Wobraze ako wólejowa mólba »Njeźela w Bórkowach« (ca.
Som gósć na zemi.
Zapustoju se groni finski Laskiainen.
Michael Apel jo zlubił, až buźo dalšne serbske terminy teke Nowemu Casnikoju daś.
Južo pśed pór tyźenjami jo była fachowa ekskursija Zwězka za serbski kulturny turizm z.
Su jomu pśi kašću spiwali na serbske.
Pśez zajmne pórucenja co dalšnych pśisłucharjow pśidobyś.
Jo dała k wěsći, až jo se kóńc starego lěta rozpušćił šulski zwězk Bórkowy a až jo pśewzeł amt Bórkowy něto wšykne nadawki, ako maju cyniś ze šulu a hortom w amśe.
Smy žywe byli w stawnem tšachu.
Za mnjo ako nan jo był ten fakt zajmny, až źiśownice a ceptarje konsekwentnje dańsku rěc nałožuju a pominaju wót nimskich starjejšych, aby tu rěc nawuknuli tak derje ako jo to móžno.
Fidži su kupowy stat w śichem oceanje.
W ŠLICHOWJE pla Chośebuza buźo lětosa ten 6. zapust.
We tej wjelikej mani namakajo se dosć bogatych chłošćarjow, ako snaź pśijědu do Błotow jano dla tog, až mógu how we rědnej wokolinje wótpócywaś a pśi tom mamine mloko lizaś – jo René Urban wěsty.
"KRZYŻOKI – DER OSTERRITT" se tomu filmoju groni.
Něco jo chopiło se łamaś.
W tej rědnej rumnosći "Serbskego dwóra" su se wšykne zmakali.
Akle w šesćźasetych lětach su byli wuměnjenja za wuwijanje cełkowneje teorije dane.
Skóro jo z proznym wózom zasej z jazora wujěł.
Wótkubłaŕka Anett („Netti“) Zyšcyna (Sischke) naraźijo:
08.–10.06. | 19.30 góź.
Pilna źowka jo se pjacoju bližyła.
Wšake pśedpise nadalej płaśe, kužda góspoda njoco abo njamóžo pó nowych regulach źěłaś.
A kritizěrował jo ministaŕ teke gmejnu Smogorjow samu.
Za dwójorěcne namšy kśě měś dwójorěcne ruby.
Teke 13.00 budu na rejtowanišću wustupiś drastwowa rejowańska kupka, sokolnik a šwikałkarje. 14.30 buźo wumarš do rejtowanišća, a pótom buźo Jańske rejtowanje.
Pśez to móžom se zeznaś z nowymi luźimi.
Dalej jo šło do Strjažowa.
Roźona Wochožanarka se rada z nami serbski porozgranja.
Kralowka Semiramis jo była žywa dłujko pśed Nebukadnecarom a jogo žeńska jo měła nejskerjej druge mě.
Pózdźej jo wóna pla pśijaśela Cyža, prof. dr.
Cowje pśi Gójackem jazorje jo něnto pilgaŕska wjas
Zeger 9:00 su se grajarje zmakali.
Sobotu, 7. septembra dajo wót zeger 14:00 až 17:00 pisany program wokoło stareje śěgateje studnje pśi Domowniskej śpě.
Teke w Mužakowje, Grodku, Picnju a hynźi su byli demonstracije a njeměry, a w Chóśebuzu jo magistrat zawołał k pomocy wójnstwo, aby rewolucionarne gibanje pórazyło.
Termin jo se góźeł za šulu, wochylu ga maju tam projektowe dny.
Ale slědk tej žylojskej starej mamje.
Za Zecha jo fakt, až njamógu nikogo nuzkaś pśesedliś.
Z tym łopjenom źo ku kokotoju, kótaryž sejźi južo ze wšyknymi swójimi kurami na grěźe.
Do kupki su słušali bóžko juž jěsno zamrětej Margita Heinrichowa (2002) a Oskar Hasacki (2003), teke Wylem Lehmann (2009) a Gerat Nagora (2010).
Sobotu, 6. februara, pójdu ženjone na Górach camprowat.
"Tšojenje kusa se rowno maka z tym, ako žywjenje jo", su wšake luźe gronili, gaž casnikaŕka jo kśěła jich měnjenje zgóniś.
A kněz źašo słužabnikoju: Źi wen na drogi a k płotam a spóraj jich, aby nutś pśišli, až mója wjaža połna jo.
Běchmy južo dwa dnja ducy, ako smy namakali za naš stan na městnje za lěgwo na tśeśem dnju na bliskem pśibrjogu.
Fabritius ga jo zlubił, až pśiźo zasej za lěto.
Teke wósebne chromy a twarjenja kaž cerkwje, młyny, kněske dwóry, kjarchoby su na wósebny part wopisane.
Z takeju sykawu su w 17. stolěśu w Chośebuzu wogeń gasyli!
Wón jo teke cytał zapšosby (na nimski a serbski), dalšne zapšosby stej cytałej Heike Pěśikowa z Groźišća a Manfred Hermaš ze Slěpego (na serbski).
Take módre gódowne pyšnotki niźi wěcej njedostanjoš.
Jo było pytnuś, až jomu serbska rěc njejo cuza.
Chtož jen dostanjo darjony, ten móžo se napšawdu wjaseliś, cełycke lěto.
Skóro wuglědajo wjelicke 300 metrowe dymnice a wjelike chłoźece tormy hamorskeje milinaŕnje.
Njeźela, 10. julij, jo se wopokazała ako wjeliki źeń w žywjenju małego Barbuka.
Wšuźi pyta, nalěwo a napšawo slědk, nic se wšak njegibnjo.
Nět słyšćo, kak jo Robinson sebje swójo źěło rozdźělił. 
K tomu jo pśišeł budyšyński historikaŕ Klaus J. Schiller, kenž jo był sekretaŕ.
Prjatkowanje na górje se ako „wucba“ Jezusa zawjedujo.
A kak wón te źowća dostanjo?
Planowany niwow Klincańskego jazora by se jano dojśpił pśez trajny pśiwód wódy z Tšawnice.
Dłujkolětny partnaŕ pśi wuměłskich swěźenjach Domowniskego muzeja su teke wuměłce chóśebuskego "Textilwork z.
Glucny, mucny a spokojny som z Podstupima domoj pśišeł a som se gronił: Nic jano slěz groźi móžoš z tym serbskim něco zachopiś, ale teke w Podstupimje.
Mjazy drugim wón pišo:
Wóna pak jo wětšy part swójogo žywjenja w Žylowje we jsy pśebyła, źož jo krotko pó swajźbje pśeśěgnuła.
Ako wšykne papagajowe ptaški su tek plapotawy w kšutem manźelstwje žywe.
"Chwaliśboga, jo korona za mnjo jano kaž pśezymnjenje", pišo Statnik.
A kak ty wuglědaš?
Za tym su rejowali jano te młodostne, kenž su se pśiwzeli do młoźiny.
Ten cesny źeń jo se za njeju zachopił z namšu w depšćańskej cerkwi.
Nakul sněgowe kule.
Serbsku rěc som južo derje wuknuł.
Jadna marka, źiśi a rentnarje połojcu — to wopšawźe nikomu pśewjele njejo za taki rědny nałog.
Pśisamem kuždu namšu jo wugódnośił a jo ze mnu powědał wó prjatkowanju", se dopomnjejo Manfred Hermaš.
Tšawa mulchowaś abo žněś.
Taka wósebnosć jo se stała w Bórkowach, dnja 8. maja, we wuknjeńskem domje „LIPA“.
Zagronity za nju jo Hartmut Hanškac.
To zgromadne spiwanje - serbski a nimski - jo nawjedował Bernd Pittkunings, sobuźěłaśeŕ muzeja.
Toś smy chopili planowaś.
Ze spiwom abo gronkom móžośo źiśi do "bajkowego casa" zawjasć.
Wjele wjasela z knigłami žycy .
Chto pśeraźijo swój nejlubšy recept?
Zagronita za Nimsko-słowjański kulturny centrum, kněni Thamkowa, jo se zmakała 27.6. ze zastupnym jadnarjom Domowiny H.
Te su pśišli z někotarych wokrejsow wobwoda Chóśebuz, Běła Wóda, Gubin, Baršć, Kalawa, Chóśebuz kraj a Chóśebuz město.
(Wěcej wó tej wustajeńcy cytaśo pśiducy tyźeń.)
Nejrědnjejšy mjasec lěta nas napšawdu pśechwatajo.
Cogodla jo to tak?
To stej byłej k prědnemu drugi nakład wucbnice „Dolnoserbski 2“ a prědny źěl nowo wuwiteje literarneje cytanki dr.
Wóny tatański póchad njewótgódnośijo jatšy.
Ale tym wobšudnikam wótewześ źěl jich nakšadnjonych dobytkow, ně, na to njejo se Krabatowy pśirodny nan zwěrił jano pómysliś.
W prědnej połojcy wjacora su pśedstajali źinsajšnu serbsku kulturu, su pokazowali figury powěsćow.
Casy jo se južo na to mysliła, psychologiju studěrowaś, snaź we zwisku ze socialneju wědu.
W dawnych casach, ako su burja z Tšupca do města na mark jěli, ga su se wjaselili, gaž su glucnje mimo Běłogórjańskego jazora pśišli, pśeto tam jo měł nykus swój grod.
Ze styrimi lětami som wuknuł na flejśe graś na konserwatoriumje.“ Muzikowy wucabnik jo za poł lěta wupytał, až jogo wuknik dejał śěšy instrument graś.
To wšo jo pak wordowało z lažkeju myslu wótbite z argumentom, ‚My smy jaden lud‘, jo Adam woblutował a pśistym kritiski zaspomnjeł: „Pjerwjej tśi raze njejsu na to glědali“.
Źinsa jo žywa a źěła w Budyšynje.
We wšyknych słowach pak to njepśitrjefijo, a tak njejo za nas, kenž smy pśišli z Gorneje Łužyce, lažko było dolnoserbsku rěc nawuknuś.
Nježlic jogo kupce pśedstajam, jogo pšosym – a musym napšawdu wjelgin pšosyś, aby šeł hyšći raz do domu pó złoty rjeśaz šołty.
W měsće žednje njewzejo elektrisku abo bus.
Wóna jo absolwěrowała studium sorabistiki a jo zagronita za młoźinske źěło Domowiny w měsće.
Sobuźěłaśeŕki ABC su rozpšawjali, kaki material jo se naźěłał a kake projekty su se w slědnem lěśe wuwili.
"Wóni budu wót swójich mjacow radlice a wót swójich kopjow serpy gótowaś.
Sobotu, 21. maja, jo pśewjadła dolnołužyska Maśica Serbska w Borkojskem Domje zmakanjow swóju głownu zgromaźinu ceło w znamjenju wuznamnego jubileja.
A ten jadnučki we workshopje II pśedstajony film, kenž planowany projekt wěcej njejo, ale juž dogótowany film, jo "Sprachlos".
Jan 3,1–8(9–13) * Rom 11,(32)33–36 * Ps 145
Młoge wobźělniki na serbskej wucbje su pón woglědali serbskej šuli w Chóśebuzu.
Jich mócne ryranje rozlěga se pótom pó cełej wokolinje.
Ten prědny jo žywy był na kóńcu 18. a zachopjeńku 19. stolěśa, ten drugi wót 1878–1952.
pónjeźele, 6. julija /žnjojskego
wusokosć boma: 19,50 m
Źowća su se raźi wjerśeli a dali swójim drogotnym kóšulam wótlětowaś.
To jo było wažne wuměnjenje za to, až jo se Domowina teke w Bramborskej kšac pó kšacu pśipóznaśe a pódpěru potencielnych nimskich partnarjow wudobyła.
Ale pšawu ruku njejo zwignuł, gaž su maršěrowali.
Žedne gronje, až jo SS hyšći 23. apryla we jsy była, nanejmjenjej na Pódgóli, druge zas, až su Ruse 24. apryla »juž dawno« we jsy byli.
Pozdźej - w juniju - maju pón hyšći wustne pśepytowanja.
Ten mordaŕ źěšo nutś a chopi kšadnuś.
A by było zajmne wěźeś, kak su se rozgranjali, ako jo Šwjela gromadu z Minu Witkojc pó wójnje 1945 k njomu do Weimara woglědał.
Pśi tom, to se wě, su ned wugódnośili zgromadny trening.
Jo, wóno ju dajo, tu arogancu dobrych luźi, tych pósołow moralki.
W muzeju maju samo derje zeźaržany originalny płachtak »Pommern«.
Dejm Wam ten raz pitśku pomagaś? Wósyme pšašanje jo lažke.
W lěśe 1985 jo nastał we Žylowje wušywański kružk za dorosćonych.
Za to su srjodu, 22. julija, amtěrujuca prezidentka uniwersity prof. dr. Christiane Hippowa, pśedsedaŕ pśedsedaŕstwa LEAG dr. Helmar Rendez a personalowy pśedsedaŕ LEAG Jörg Waniek pódpisali kooperaciske dojadnanje wó wuměnje wědomnosći a prakse.
Za mójim zdaśim DSG jo šula ze serbskim profilom.
Kamjeń a pśiroda twóritej města a města twórje luźe.
Luštne, nic ga? W góli smy hyšći wiźeli kónje, mroje a ptaški.
Raz, dwa, tśi sedym.
Ludy trjebachu jadno cełe stolěśe, aby se zasej wudrapali z napóraneje nuze.
Na to serbske su jeje kněža kradu njepśijaznje glědali a dla togo jo musała wjelgin rozglědniwa byś, njejo-lic kśěła swójo snadnje zapłaśone źěło zgubiś.
Ptaški su teke tenraz rejowali - a to w serbskej drastwje ze stron wokoło Worjejc.
Wóna pušćijo wjasło a pśejmana wuźěra na wódu.
Ale co jo dejał šapaŕ kněžkoju daś?
"Togodla se njewiźimy ako konkurenca, ale ako dopołnjenje, my comy byś to, což jo doněnta serbskemu ludoju za pšawe sam-se-póstajanje we swójich nastupnosćach felowało", jo Pólk pódšmarnuł.
Z Lubina/Lübben. We wokrejsu Damna-Błota maju něnto serbski wopon we zalu wokrejsnego sejma.
Pśepšosone su k tomu, to se wě, teke starjejše źiśi.
Pón pśiźo skóńcnje prědny padlowaŕ.
Krotko z Borkojskeje historije
Stara pśikazń jo to słowo, kótarež wót zachopjeńka sćo słyšali. 1 Jan 2,7
To prědne jo se južo w juniju społniło — to druge se ten tyźeń stanjo.
Do probow musy gerc wiolinu głosowaś.
Toś tu gramatiku jo Korla Wukaš pósćił našomu nanoju Herbertu Nowakoju, ako stoj w pśedsłowje.
»Ten problem jano jo, až ty spšawnje gronjone pśeliš cesto a dłujko spiwaš.
Lěcrownož ze swójimi pcołkami njedroguju a na městnje wostanu, som wót swójogo nejlěpšego luda nagromadu 65 kg mjoda wuwjerśeł, tamne su měli wokoło 50 kg na lud.
Prědne źowća su pśišli zeger 11:00 k Ungerojcam, do jagaŕskeje śpicki.
To wšo njejo maksimalnje a cesto pomoc w nuzy, ale jo za nas teke šansa, pytaś za drugimi temami a za drugimi alternatiwami w zgromadnem źěle z partnarjami a pśisłucharjami.
Krajina z kaktusami, plantažami »złotych jabłukow« (apelsinow) a pěskowateju zemju – wšykno jo faraŕ Wjeńcko z citatami z biblije wobkšuśił a tak cytarjeju zbližył.
Som měnjecy, až njerozeznawa Gornych Serbow wót Dolnych jano rěc, ale teke mentalita.
Do nowego gmejnskego centruma w Husu jo se wjacor 17. maja wušej 50 luźi pśinamakało.
Daś jo, kaž co, mě nanejmjenjej njejo znate grono wó tej Drjenojskej droze žednje z głowy šło a mě wótergi źinsa hyšći we wušyma bincy.
Pó cesnem rejowanju su gólcy musali łapaś togo kokota, ako su wulichowali pó tom „zabijanju“.
Ale te wóstachu zwenka kloštaŕskich murjow.
A to drje njejo tym nacijam njeznate wóstało.
Na uniwersiśe w Nowosibirsku jo se njedawno załožyło towaristwo „Słowjańska jadnota”.
Wokoło ptaškoweje swajźby ma zymje znowa pśiśěgnuś.
W 14. stolěśu bu wenkownej sćěnje cerkwje pśitwarjona rumnosć.
Z cłowjekom pśirownujo pśecej dolnoserbski tekst z rusojskeju rěcu.
A Jürgen Kósak njejo wóstał pśedsedarjeju nic dłužny.
22. 8. zastupijo słyńco do zwěrjetnego znamjenja kněžny.
Młoźina w Škodowje pla Chośebuzu jo lětosa prědna w cełej Dolnej Łužycy, ako buźo kokota łapiś.
A Jezus jomu źašo: Źi tam, twója wěra jo tebje pomogła.
To jo był wjelgin rědny turněr a wejsny swěźeń, ako jo pokazał, až Šejnejdarje kradu gromadu źarže.
Za naju jo to jasnje: mej pśiźomej pśiduce lěto na kuždy pad zasej do Slěpego.
Wobej muzikanta spiwaju, dwójogłosnje a raz górnoserbski a raz nimski.
Njepśetergni mě a pśisłuchaj ze zajmom, gaž se něco pšašam!
Wopytajśo dobry tempo namakaś: styri sekundy zadychaś – dwě sekunźe njedychaś – styri sekundy wudychaś – dwě sekunźe pśestawka a pótom znowa.
Zajtša nejpjerwjej formalne wěcy wótbyli.
To smy hejnak taka familija.
Za někotarych snaź pśechwatajuce wótegrono na to pšašanje jo: Se wě - samo někotare!
To su krale a kralowki lětosnego Žylojskego kokota.
A to groni, až musy se how wšykno cyniś, až ta młoźina how wostanjo, až ma how swóju dobru perspektiwu, teke pśez lěpše šulske wukubłanje.
Toś tu akciju kśě tudy pśewjasć wótněnta kužde lěto.
ISBN: 978-3-7420-2598-2
A pó tom su pśišli teke dalšne lutki.
Musym hyšći wšykno za kjarmušu pśigótowaś.
Wóna jo se naroźiła we Weißenfelsu, ale jo wótrosła Lubnjowje.
Mjaztym pak jo bóžko tak, až ta nowa "kupnica" njebuźo nejskerjej taka, ako to jo w modelu z lěta 2016 pśedwiźone.
December, zestarjete jo dwanasty mjasec lěta w gregorjaniskem kalendarju.
Tam słuša do cerkwje dobre serbske prjatkowanje, to maśo, nowe serbske kjarližowe knigły, tych njamaśo.
How mamy kšute kupki.
Móžno, až jim lušt na take žorty zajźo.
Samo mój nan za njeju glěda.
Kak som šwicował! Pó namšy som se rozžognował, stare śoty su pśišli, su mě tłocyli a gronili: "To njejsmy se myslili! Taki njerodas sy był, a něnt zapowědaš nam Bóže słowo!" Namše tuchylu njeźaržym.
Cłonki rady su: Marko Kliman, Julian Nyča, Diana Šołćina, Dawid Statnik a Marko Suchy.
Z nim jo měł chor how samo swóju premjeru.
Teke stare Germany su pśed něźi towzynt lětami wósebne pismo wužywali.
Objekt z drjewa mógali pśidatnje z kwětkami wurědniś.
Z tym wusko zwězana jo druga wěc.
Móžno jo ale teke, njaboge hyšći raz zakopaś, nowy ritual.
Metoda kombiněrujo wobrazne pśedstajenje, zaměrne instrukcije za pad, w kótaremž dej góle mjelcaś a motoriske zwucowanja.
Gaž sy prědne zwucowanje zwónoźeła, wopytaj balo žedne raze wótpołožyś – a to bźez togo, až z rukoma špundowanje abo głowu dotyknjoš.
Wón zaběra se w lichem źěle z nastaśim drogowańskeje wustajeńce wó awtochtonych mjeńšynach w Nimskej, kenž ma se w lěśu 2021 wótwóriś.
Na muzikowej šuli w Bratisławje
Krajny raźc Harald Altekrüger jo k tomu gronił, až jo toś ta nowa šula wjelgin wažna za lěpše wukubłanje młodeje generacije.
Wóni su wutšobu wugrěwajuce a połne wěrnosći, wón měni.
Togodla jo lěpjej, doma pśi kaminje abo w śopłej póstoli lažaś a Nowy Casnik abo hyšći lěpjej fryšnje wupjacone knigły serbskeje spisowaśelki Jill-Francis Ketlicojc z Ludowego nakładnistwa Domowina cytaś.
wałtoru, 7. julija /žnjojskego
Prědk něźi 20 lět smy wobźěłali rolu a łuki hyšći na 4500 hektarach, něto wobźěłujo my rolu a łuki jano hyšći na 2500 hektarach.
Jaden taki „wukubłański mobil“ płaśi 1,5 milionow markow a ma 14 městnow.
To jo se wósebnje stało na forumje w muzeju.
Jatšownicu kśě zajtšo spiwaś pśed slěpjańskeju cerkwju, pótom budu pśiś na nabóžninu na Rowniskem kjarchobje.
Nawjedowaś buźo jen Peter Becker, městno buźo "Hafenhotel" na Wejsnej droze 10.
Kak to buźo ze ptaškoweju swajźbu, to nicht njewě.
Robinson pśi swójom źěle tež gódašo, kak ta wěc byś mógła a jogo mysli běchu pśiduce: Gaby tudy źiwe luźe bydlili, ga by jich za telik lět raz wupytał.
Muske a žeńske kwiśonki stoje we wšakich kulojtych kwiśonkowych stołkach na jadnej rostlinje.
Wótwórjeńske case su tak, ako su do togo byli.
"Gaž jo wjedro derje dosć, wudajomy wopisma lětosa na swětocnem zarědowanju na šulskem dwórje", jo pśipowěźeła.
Jadna jězdna cera wjeźo ku głownemu zachodoju zawoda a mimo njogo dalej do góle, źož mjaztym dalokowobchadna droga 156 rowno a gładko do Budyšyna źo.
Smy 29 cłonkow w starstwje wót 35 až do 50 lět.
Sabina Siegowa, Załožba za serbski lud: Tak ako som wót studentow słyšała, njejsu how wustajone gótowe kolekcije, ale how su wšake źěle gromadu spórali a togodla to tak kompaktnje wuglěda.
Pśez to, až prědk laguny buźo wjelika kupa nasypana, buźo wustawadło pśed wětšom woplěwane, a teke žwały budu tam jano 15 cm wusoke.
Naźejamy se, až luźe hyšći dłujko groniś mógu: "Lieschen, jadno piwko, pšosym".
Koncert
Dalšny nadawk – krajny plan k mócowanju serbskeje rěcy – pomina tejerownosći zgromadne źěło wjelich bramborskich ministaŕstwow, a how se pokažo pótrjebnosć a potencial takego amtu.
Tam ga njeběšo wěcej žeden Jordan.
Sotša jo wušywała.
Mašiny a wšaki rěd z casa starego nana su hyšći wužywali, ale rowno tak su wudali wjele pjenjez za nowu techniku.
Slědkoju su Wólbernosće, Kantorki a zbytny publikum wuspiwali znaty spiw ze Slěpjańskich stron.
Šyršej zjawnosći jo znaty z casa měrneje rewolucije.
Lětosa som 200 tomatowych rostlinkow do šklickow z dobreju zemju sajźił.
Wšykne programy, lěc we wjažy SLA abo na drugich městach, su wót togo wustajenja pó trjefjone.
K tomu how jaden pśikład: Źiśi pśecej zasej chytaju pěsk, kamuški a druge pśedmjaty na suwanku a wobglěduju napněte, lěc se suwa wšykno zasej dołoj.
Na prědkownem boce cerkwicki, pód stśěchu, sejźi Karina.
Jo sebje wzeł kóžuch barana a jo jen natykał ze syrikom z wjelikim buchom!
pśed tyźenjami som pisała wót paprikow.
Tak se wobija "napśeśiwnego wobchoda".
K tomu pśiźo, až pó saněrowanju šule njejsu wěcej dosć ruma měli za Witaj-wucbu.
Prědny tyźeń mjaseca pśinjaso nam nejrědnjejše nalětne wjedro, ale wokoło 8. se zasej wochłoźijo.
Wy sćo pšawe profije!".
Schönbohm, stej ten źeń pśichwatałej do Baršća.
Źinsa pokažu wam, co som z mušlami cyniła.
Jogo misija jo pśiswójenje, inwentura, slěźenje, studij, rozšyrjenje a nałožowanje wědy we wobłuku rěcneje wucby na šuli, doma a pśez kulturne wobźělenje.
Něgajšny žylojski šołta Willi Gusor jo wulicował wót załoženja LPGeje we 1960tych lětach.
Jan: „Co ga jo było?“
Ow, kak stej se góriłej maś a źowka!
W jatšowniku smy pón pśi sajźanju kulkow a pśi wjele drugich źěłach na polach pomagali.
Daś jo to jomu teke na tom městnje gronjone.
Tśeśi Kitko rejtujo, z nim rad hympoco.
Moj bog, smy se zlěkali!
To změrujo a rownocasnje koncentraciju pówušujo.
Teke regionalne serbske institucije a towaristwa su se how zadomili.
Tak znajomej se něnto juž 45 lět.
Wót 27. do 29. awgusta 2020 wótměju se kinowe nocy na naměsće Arnošta Muki.
NC: W com wiźi Wašo nowe drustwo swóju perspektiwu?
Jogo małka źowka jo była pśi nagraśach pśi tom a grała w studiju, mjaztym až jo jej nan swóje spiwy nagrał.
Zdźěla su rejowarje muziku z paska wužywali.
We 8 jsach Dolneje Łužyce su swěśili na kóńcu slědnego tyźenja zapust.
"Manfred Starosta njejo jano dolnoserbsku rěc dokumentěrował a pśestajał – wón jo wósebnje wuwijał pisnu rěc a jo ju za tencasnu literaturu a beletristiku wótwórił.
Faraŕ Pawoł Bogumił Broniš jo był wjelgin póbóžny luź, což snaź njeźiwa glědajucy na wjeliku licbu muskich, kótarež su se z teje swójźby k duchownstwu pówołane culi.
Žylow was wita
Daś jo mě to góźba, se Wam wutšobnje wuźěkowaś.
Jeje wumjenjenje jo była tema teke we wobydlaŕskej štunźe wokrejsnego parlamenta, krotko pśed zgłosowanim.
Basni pisaś jo zachopił južo 1964. Dla lubosći k łužyskej krajinje, z kótarejež jo póchadał jogo nan, jo wón cesćej jězdźił z pódwjacornego Barlinja, źož jo bydlił, do Łužyce w DDR.
To běšo góspodarju późiwno.
Druge gmejny Bórkojskego amta su hyšći zabrane ze zawěsćenim domacnosći, mjaztym až móžo Dešno-Strjažow hyšći wužywaś rezerwu we wusokosći połojcy miliony.
Něga su měli we Trjebinje dobry a woblubowany gósćeńc, źož su se wótměwali teke młoge serbske a Domowinske zgromaźiny, zarědowanja a swěźenje.
To jo stara tradicija, a młoge stare fotografije wó tom znanje.
To jo grono, źož se serbska rěc měša z połnimskim słowom.
Karl groni: "Ja cu pśecej cerwjeny traktor a karpu wiźeś".
Zazdaśim jich buźo wokoło 15, jo Casnikoju groniła Janine Budichojc, kótaraž sobu organizěrujo młoźinske zarědowanja.
Ale ned na zachopjeńku jo ten sokolnik njedaru měł – pó pśedstajenju njejsu jogo zapłaśili.
Aby wy to teke pšawje rozměli, rozkłaźom how raz wšo, což muse te młode za wuspěšne pśiwitanje do Janšojskeje młoźiny społniś.
W zachadnych lětach su luźe 1. maj na pśikład na Heronowem naměsće w Chóśebuzu swěśili.
Slědowali su Chośebuz z 5 557 a Žarow z 4 389 luźimi.
Pśeto w śamnosći nic njewiźiš.
A wón jo zespominał krotko to, což chylu pózdźej we filmje jo namakało wobwěsćenje we wugronach casowych znankow. „Jadno a druge.
Zabłuźone wójce.
W nowej górjańskej chronice jo wšo wopisane, což su w pśeśěgu pokazali we wobrazach, což pótrjefijo rolnikaŕstwo, šulu, towaristwo a dalšne wěcy.
Na jadnom boce su Janašowe smužki byli mě ako wudawaŕce WES póstarcenje pśepódaś nakładnistwoju pśeglěd wó pśebasnjenjach WES ze žrědłom serbskich bazowych tekstow, kenž móžo dostaś zajmowany cytaŕ elektroniski abo wuśišćany w LND.
Hebr 13,17–21 * 2 Pětš 1,1–11
A co jo se dalej stało z wognjoweju woboru w Žandowje?
Wejsanarje, k dopomnjeśu na tu zmilnu pomoc, pyšnje tu studnju wót togo casa kužde lěto k jatšam.
Z jich prědnych pismikow wucytajośo mě serbskego towaristwa.
Wažne jo, až luźe sami sebje to žyce a my jim nic njenadiktěrujomy abo njenanuzkajomy.
Pšawje pak jo było!«
Na kšomje parka natwariju se małe parkowanišća za awta. „Narodny park dej zwězaś šćit pśirody z wuwijanim turizma.
Bulank) a Helen (A.-M.
Rownož Vattenfall slědne šwedske nasypy hyšći njewótbagrujo, mamy bejnje wjele złych dopomnjeńkow na ten mócny kraj w połnocy.
Wo kokośe lěta 2000, kenž jo był 20. awgusta, mógu pózdźej raz cytaś, až jo se na njom něco stało, což dotychměst njejsu how hyšći dožywili.
Ptašk tyrlika we góli.
Serbske Nowiny nakładujo Ludowe nakładnistwo Domowina.
Gutheilowa jo naslědku formulěrowała ten wjeliki nadawk we pśichoźe: rěcne planowanje za pśichod dolnoserbskeje rěcy.
Wy, Juro Mětšk a Jan Cyž słušaśo do nacasnych serbskich muzikarjow.
Zernka malsnje pikoco a toś wóna strowa jo.
Po tom, až jo dr.
Jano tak móžomy našu rěc zdźaržaś.
Na dnju wuswěśenja jo katolski faraŕ z Grodka Daniel Laske k dopomnjeśu na to tšojenje sajźił Jozepowy dub.
Z tym zgubich zakład eksistence.
Šesć raz jo basnił dolnoserbski, jadnučki raz nimski.
Glědajśo, až njepśipalijo klěb! Na kóńcu smy wšo zjědli.
Cerkwja how žednje była njejo, a šula jo snadneje licby wuknikow dla do města pśeśěgnuła.
Młoge pśeśěgnu, dokulaž jich bydlenje abo dom buźo renowěrowany.
Teksty a wobraze: Paul-Gerhardt-Gymnasium Lübben, pśestajenje: B. Pittkunings a wukniki Bórkojske šule „Mina Witkojc“, knigły płaśe 3 euro.
Z wutšobu.
Tužnje běšo k pśiglědanju, kak ta wobtužona wudowa z tymi šesć źiśetkami tog nana pśewóźichu a góruce łdzy płakachu.
Mytowane za 2020/2021 su Jan Böttcher z Barlinja, Felicitas Kornowa z Barlinja, Moritz Rinke z Barlinja, Björn Bicker z Wiena a Richard Schuberth, teke z Awstriskeje.
Dalšne ferije budu skóro.
Wóni su słyšali kuse a spiwanja młodych muzikarjow, kótarež producěruju muziku za serbske radijo.
Z Gołkojcami zwězuju Fryca teke gnujuce anekdoty.
Wón co se pomałem wót twaŕnišćow rozžognowaś a źěła "jano" hyšći ako twaŕski wjednik, póraźowaŕ a pósuźowaŕ.
Juro dajo se dupiś, aby šćitał swój lud pśed carnymi mócami.
A njeby waša wutšoba lutosćiwa była, gaby zgónili: ta rola drje jo dobra, ale te boge luźe, ako tam bydle, njamaju žednogo sewa a togodla muse, kaž to w Indiskej cesto se stawa, z głodom wumrěś.
W Škodowje/Skadow jo se na 120. zapusće wobźěliło 68 porow, a w Pśiłuce/Preilack su na „115.” licyli dogromady 62 porow.
Spóznajomy drastwine wušywanja
Gdyž na drugi źeń zajtša stej do lěsa pśišłej, jo był bomc pšec.
Rozsajźeńe mjazy družby (I) a družki (II)
Maks Urbank: Jo.
Prědny žnjowny swěźeń togo lěta su zachadnu sobotu swěśili w Barbuku.
Cesto mólenja rěcnego rozměśa njenadpadnu we wšednem dnju, dokulaž góle sebje wóznam wugrona cesto z konteksta wótwóźujo.
Wotpołdnjejšemu forumoju z referatami jo se pśizamknuła diskusija wobźělnikow.
Dla togo dej to byś tema we wuběrku bramborskego parlamenta za Europsku uniju a regiony, źož serbska problematika dotychměst njejo žednu rolu grała.
Kak běžy źěło w kupkach?
Do togo wuběrka słuša teke Katrin Šwjelina z Drjenowa, ale móžo jano sobu wobradowaś, nic wótgłosowaś.
Toś tu małku wustajeńcu su Kowalojc zestajili.
Bóžko pak njejsu wše wucabniki w Chrósće z nami tak pśijaznje wobchadali ako Jordan, což jo prědny raz tšochu na mójom wótmyslenju pódrapało, na budyšyńskej šuli dalej wuknuś.
Jo to Hanzo Mrosk, ako jo był tam w tej chójcowej góli w gribach.
Wustawjone jo wósebne myto we wusokosći 10.000 euro, a wušej togo za kuždu górjejce wobspomnjetu kategoriju styri myta we wusokosći wót 1.000 do 5.000 euro.
Wón jo na to pokazał, až kněžaŕstwo H.
W slědnych lětach pak jo było wótkubłaŕkam, hortnaŕkam a ceptaŕkam śěžko, jězbu do města organizěrowaś.
Ale weto my njedejali zabyś naše źiwadła, orchestry a druge kulturne institucije, ako se tuchylu śěžko maju.
W Drjenowje ta arija. „Gaž w nocy gwězdki swěśe mě“.
Wón jo tužny.
Cesto ga chowaju se rowno w pśikładach wóznamy a słowa, kótarež ako samostatne gronidło w słowniku zewšym njewustupuju.
Tak jo na pśikład było z licenim.
Su měli 21. junija na dnjownem pórěźe teke dypki ze zwjaselecym wunoskom.
W Kśišowje jo to było 16 porow.
Mareno Wojtow, ak wacej derje rejtujo, jo tśi raze z kónja padnuł, ale na gluku njejo se nic groznego stało.
Pó wóspjetnem pśecytanju nimskego teksta som zawołał na swójogo syna, rěcnika.
Wažne jo, až futer w njom njepśemokujo.
Něźi 15 luźi jo se how pśinamakało - z Dešna, z Borkow, z Cazowa, z Brjazyny a z města.
Pariske geografiske towaristwo a engelske Kralojske geografiske towaristwo stej jogo wuznamjeniłej ze złotyma medaljoma.
Te su tak rědne, tak rědnje razka ja njamóžom jaja mólowaś.
Młogi raz jo to wopśimjeśe radny kał!
Nejwětšy importer piwa na swěśe jo USA, nejwětšy eksporter jo Mexiko.
Wótkul bjerjo wóna pjenjeze?
W juniju kśě partnaŕskemu wokrejsoju "Neckar-Odenwald" woglědaś, na wustajeńcu w Žarowje jěś a se w juliju na mjazynarodnem folklornem festiwalu "Danetzare" w Erfurśe wobźěliś.
Něźi 5 góźinow su pón we dwěma kupkoma wójowali wó dypki.
Fryco Lawk jo wiźeś na secomłośenicy z lěta 1976.
Pódpěrarje Kólaska su akle we póznej štunźe zasej domoj šli.
W 3. rěźe wótlěwa su: Anni Wincaric (źinsa Heinrichowa), Ani Domlikojc, Frieda Lažcyc, Anni Wincaric (źinsa Boslaukowa), njeznaty muski, Martha Briša z Wjerbna, nje znaty muski, Marjana Morlingojc, Hilda Morlingojc, Hiltraud Kettlicojc a njeznata.
Což som kśěła, som dostała: k wušywanjeju cypjele a banty a to žyźe.
Su toś kśěli wěźeś, kak stara jo serbska rěc, chto serbski powěda a lěc wuměju Serby teke nimsku rěc.
Za kuždego, ako hyšći njeznajo kužde słowko, jo spózy słownick wótśišćany.
Wóna jo informěrowała wó demografiskem wuwiśu w amśe a wó źěle wognjowych woborow.
Elka Černokošewa (SI).
Pjerwjej, gaž my pór fararje a šularje smy źěłali, smy byli pśegronjone ako „Fanatiker“.
Ale to som musał swójim wótpowěźeś.
Wót lěta 1990 su se zmócnili a rozšyrili wšykne procowanja za załoženje něntejšnego Serbskego muzeja.
Na drugem boce pak su se pśi zwopšawdnjenju Serbskeje kazni w Sakskej wjelike problemy pokazali.
Pó wójnje jo połojca žywnosći była wótpalona, wóze a kopica wugla sobu.
Turjańska kupka jo wjelgin aktiwna, a wóni maju pśisamem kuždy mjasec něco, což pak sami organizěruju abo se wobźěliju na drugich serbskich kulturnych tšojenjach.
Źurja su se wótśisnuli a jaden kjarl jo se walił do sněga.
* 1961, póchada z Dešna a tam bydli, kulturna wědomnostnica a sorabistka, kuratorka Serbskego muzeja w Chóśebuzu
Z Klinku jo słužył Hanzo Fryco Wylem Kito, roźony 14. maja 1842 w Konopotnej, źinsa źěl Grodka.
Napišćo mě wó tom!
"Powšyknje kupuju luźe wu nas wěcej w casu pandemije, kuždy glěda wěcej na swójo zežywjenje a strowotu."
Na demonstraciji jo tek była Jahnojc Marija a źowka.
Lěbda běšo z tym gótowy, ga pśibližachu se te slědne tśo. 
Ceło prědku dejmy wobspomnjeś dalšny nastawk we rědu mjenjowědnych pśinoskow prof. Waltera Wenzela „Serbska rana historija we swětłu mjenjow“.
Potom luźe to wěrje."
Za to cytaju se knigły pśisamem ako historiski roman.
Serbšćinarje su pśi njej juž raz byli na „wucbje”.
Teke take wašnje cańkow su pśedawali.
Na ten part som wjele pśinawuknuł.
Hanuš wutšobnje gratulował.
Wjednikam centrow, kótarež su priwilegěrowanych šćěpiś dali, jo ministaŕ Voiculescu grozył z disciplinarnymi jadnanjami a sankcionami.
Źowća su ganjali z flašami waniljowego, mjetwinego (Pfefferminz-) a słynickowego (Erdbeer-) likera, kótarež su se malsnje proznili.
Wóstaj jogo ga pšosym doma.
Błotna młyńska na połnocy Kupaŕskich Bórkow, na granicy bórkojskeje a tšupcańskeje gmejny.
Prědna sorta jo nam wšym derje znata.
Dalej su drastwine pśeglědki pód wjednistwom Gertraud Romkoweje kšuty wobstatk zgromadnego žywjenja.
Tam jo MDR moderěrował a se pśepokazował na jadnom wót tych šesćich dwórow we jsy, źož wobźělniki festiwala su rejowali a spiwali.
Pušćaju nět wódu
Togodla swěśe luźe w našych jsach kužde lěto kokota.
Južo w decembrje starego lěta jo wujšeł Gubinski domowniski kalendaŕ za lěto 2005.
Tencasny kjarchob Kśicneje cerkwje njejo dosegał.
Serbska rada
Na to smy gjarde!
Daś Bog lětosa teke pśez wšedne gronka pomaga wšyknej našej njewěrje.
"Prima, kak to funkcioněrujo".
Ale to buźo se něnto změniś.
Bydlili su wšykne we wjažy "Oberstufenzentrum" wokrejsa Sprjewja-Nysa w Chóśebuzu, źož su byli derje zastarane.
Něnt njebuźo swajźba.
W Gorjenowje (Komptendorf) jo nosyło hyšći 5 žeńskich drastwu, w Žergonju (Sergen) 13, w Rogoznje (Roggosen) a Jabłonju (Gablenz) 7, w Libanojcach (Laubsdorf) a Kozlach (Kahsel) 3 žeńske a w Drěžnicach (Drieschnitz) a Gari (Gahre) 2 žeńsce.
Tak njejo w našych chórownjach test na infekciju z MRSA za pacienty standard, kaž w Nižozemskej.
Srjodu, 11. měrca, zeger 18.00, buźo rozgrono z Margot Hašcyneju, Johannu Pontoweju a Irmgard Piepkoweju z Drjenowa.
Běch raz w jogo domje.
Jich barwa jo wěcej nabruna.
Co mamy cyniś?
Dwa cotej byś slěpjański šołta! Na kóńcu togo tyźenja mógu wobydlarje w Slěpem, Rownem a Mułkojcach rozsuźiś, chto buźo w pśiducych pěś lětach jich šołta.
Pśeto take bildki hyšći źinsa wopokazuju, až Šwjela njejo se nic wumyslił.
Wot nich njejo młogi žednje wěc domoj pśišeł.
Zawodne słowa powěda faraŕka Jadwiga Malinkowa a spiwa za was kupka towaristwa.
Glědajśo se prědk, wy jězdźarje, we jsy jo źinsa zapust!
We frakciji PDS jo wóna zaprědka źěłała ako referentka a skóro ako jadnaŕka frakcije.
Hyšći źinsa klincy mě to serbske we wušyma, ako som jo słyšał we starjejšyskej loźe w Borkowach, źož ga jo se pśedewšym ze staršymi kupcami serbski powědało.
Źo ty pójźoš, tam ja pójdu teke; źo wóstanjoš, tam teke wóstanjom.
Na tom prědnem, srjejź septembera, jo wuběrk se konstituěrował, a tam su ju za pśedsedaŕku wuzwólili.
„Rad,“ wótgroni nan. 
Akle něnt smy zgónili, až jo wót 30. maja do 2. junija było nejžwětše zarědowanje wognjowych woborow 2019 w Europje.
Chto ga tam se pora?
Dla cogo jo pśedsedaŕstwo Domowiny tak malsnje wusuźiło pśeśiwo wóli dolnołužyskeje župy? [K dopomnjeśu: Wóno jo wobzamknuło, až Serbske koparje ako mustwo njepójědu na Europeadu.
Nejpjerwjej muse byś ze swójim źěłom gótowe a te rezultaty wopowěźeś załožbowej raźe – jo Gorholt k wěsći dał.
…mimo mjenowanych a dalšnych chorow teke Mosćańske sami wobogaśili.
Carl-Max Krüger z Lubnjowa – akademiski mólaŕ krajinow, wósebnje Błotow, dla togo teke znaty ako Spreewald-Krüger
Za wětšy źěl su byli za to, a tak smy jadno lěto dłujko toś to zarědowanje pilnje pśigótowali“, jo gronił Józef Suszyński, zastupny wokrejsny raźc wokrejsa Nowa Sól, kenž jo był ten głowny organizatora togo projekta, na kóńcu togo zmakanja. „Groniś móžomy, až ten projekt jo se derje raźił.“
Bjeŕśo se pó pśedcytanju dosć casa se wó knigłach rozgranjaś.
Wona pak njejo jen namakała.
Toś jo, rowno ako se młogim źinsa źo, raz how a raz tam późěłał a pśipódla to pólko a krowku zastarał a se stakim pśez žywjenje drapał.
To jo płaśiło zylber (10 pjenježkow).
»To jo twójo samograjadło?«
Jo pśecej taki.
Sami smy se wó tom pśeznanili w Prjawozu, serbskej jsy w Chośebuskem wokrejsu.
Na taki part jo se jomu raźiło, kredit relatiwnje malsnje slědk płaśiś.
Comy ale lětosnu sezonu raz wugódnośiś.
Pśez IBA su dostali nowe sebjewědobnje a mjaztym pśemysluju, kak mógu wugótowaś IBA 2.0, jo Zenker k wěsći dał.
Stary rowowy kamjeń ze serbskim napismom, ako stoj zasej na barbuckem kjarchobje.
Wěrno drje jo, až njejsmy byli w slědnych 40 lětach gnileńce ‚ale źěłaś dej se něnto hynac.
Prědny serbski talk-show k temje, ako luźi gnujo
Jeje muž, starospšawny Serb, jo jej motiwy kreslił.
Za jogo suźenim jo wiźeś, až serbske grajarje graju we balokopaŕskich towaristwach.
Wažny problem wósebnje na zachopjeńku jogo źěła jo był, až nimska ludnosć a zjawnosć njejstej byłej Serbam pśichylonej.
Weto ma wšo kśěśe, za towaristwo wabiś, teke doma swóju granicu.
Snaź jo wětš šklu abo kanu pśewalił.
Luxemburgska jo kraj w pódwjacornej Europje.
Teke w krotkem wjacorje nadejdu se wólejowe a płunowe łožyšća.
Nejlěpše basni budu se tam wózjawiś .
Zlipjomy formje z górucym limom gromadu a pśistśigajomy pokal, ako to comy.
Pó programje su pśedcytali protestny list, źož pominaju, až se wobzamknjenje Załožboweje rady slědk wzejo (pó kótaremž personal ansambla dej se na połojcu reducěrowaś).
Bog z njebja móžo zjawiś zatajone wěcy. dan 2,28
Tak jo to była wjelgin dobra góźba za intensiwnu serbsku komunikaciju.
Dla swójich luštnych spiwow, ale teke dla pjacenja a warjenja pó starych Tšupcańskich receptach jo kupka »Kuchniske wacki« wjelgin woblubowana.
Za Thimme jo zgłosowała wětšyna wokrejsneje synody 13. junija.
Te gumna tych zagumnarjow ga su byli naše gumna.
Pilnje smy cełe zymje na ptaški myslili a jim semuška, zernka a wórjechy w ptaškowem domcyku póbitowali.
Górnikojski koncern LEAG, kenž jo zagronity za rekultiwěrowanje něgajšneje jamy "Chóśebuz-Połnoc", jo weto optimistiski.
Gaž wy hyšći pytaśo daŕ ku gódam za źiśi wót 1. až do 6. ego lěta, pón by było "Zwěrjeta na burskem dwórje" něco pšawego.
»Něě, ty nic.
Tak groni wobrubjenje wopona, až stoj za cełe lěto.
Zastup płaśi 4 euro, kafej a tykańc hyšći 5 euro.
Bźez wótpócynka
Wóna ženjo tak malsnje, ako móžo, z góle wen na drogu.
Naš ceptaŕ jo z nami zgłosył serbske spiwy a jo nam wjele wulicował wó drugich słowjańskich ludach a kake dajo rozdźěle w rěcy.
Pjerwjej jo wochylu póbyła w Lüneburgu, źož jo wuknuła wobchadanje z kózami.
Mjazy drugim jo w tom pśinosku to grono wó starych serbskich powěsćach, na pśikład wó nocnem jagarju, ako jo se tam cesto luźam pokazał.
Weto – což jo w źiśetstwje nawuknuł, njejo wšo zezabywał.
Krona jo kólaskata, běła abo póžołta.
Christian Matthée Was wuwitajo tenraz z chóśebuskego kina.
Źarž stojece placki chylu! Howacej budu wóni padnuś.
Ponjeźele, 8. maja, buźo w rěcnej šuli pśednosk prof.
Teke w Radowizy jo se tenraz wěcej luźi Pratyju kupiło - wósebnje togodla, dokulaž jo w njej nastawk wó Mosćańskem chorje.
A casy zuki "mutěruju", ako rěcywědniki gronje.
Nimski źeń młynow, kenž tradicionelnje swětkowne pónjeźele se wótmějo, jo se źe dla korony wótpowěźeł – ale weto jo w małem ramiku to jadno abo druge pśi młogich młynach se stało.
Jomu su kónje luto.
Serbski swěźeń w Slěpem jo historija.
To se Wuško Hopela wopšašajo.
stwórtk, 8. oktobra /winskego
Jo to na ludnosć nejwětšy a na płoninje tśeśi nejwětšy zwězkowy stat, pó Alaskej a Texasu.
Prědny list z Tšupca jo Wam napisał serbski pěsnikaŕ Pittkunings:
Karol Duchoň jo był słowakski spiwaŕ.
Južo jo se zachopił zapustojski cas.
Bogumił Šwjela jo to zaměrnje dalej wjadł, wokoło 50 lět dłujko jo za to źěłał - a tak jo naslědku wokoło 7.000 serbskich pomjenjenjow a mjenjow za wejsne źěle, za drogi, tšugi we 94 jsach a sedlišćach – teke w měsće Chóśebuz – zezběrał.
Lěc se jadna wó źiśece lěta na jsy z kóńcom drugeje swětoweje wójny, źěło w rolnikaŕskej swójźbje, dopomnjeńki na cas w ludowej a pótom na Serbskej wušej šuli w Budyšynje (smej zgromadnje w lěśe [...]
Wón jo nas huzwólił prědk swěta załoženja, aby my byli swěte a bźez hujśpjonka pśed nim w lubosći.
"To jo to lěpše, ak se nam mógło staś".
Zwětšego se to wupłaśijo.
dr. Martina Münchowa (SPD), kandidatka we wobcerjenju 43,
Toś te wuglědy su dramatiske.
A ten som pla staršych Hochozarjow wóstał.
Za pśichodnu financnu dobu wobglědujo Statnik ako bytostne spěchowanje rěcy a dalšne regionalizěrowanje pórucenjow.
Hrabal z Varnsdorfa, pśedsedaŕ Zwězka serbskich wuměłcow B.
Wósebna forma rěcnego kursa jo teke tak pomjenjony „rěcny campus“.
Comy wěźeś, co se abonentam lubi, co by my mógli lěpjej cyniś a co by dejało se nowego wuwijaś.
Wosebnje zalubował pak jo se do serbskeje rěcy. “To jo za mnjo druga mamina rěc”, jo nam z gjardosću powěźeł.
Michael Budyšyn a zrownju serbski ewangelski wušy promšt.
Kupśo k jěźi, njekóštujo nic.
Stare drjewjane jo pó wjele lětach wusłužyło.
Ako wuźěkowanje smy jim organizěrowali wulět do Durinskeje góle, což jo zwiski hyšći wěcej skšuśiło.
Abo dejśo wy cytaś? Gaž žedna šula njejo, ga ma waš Casnik za was serbske teksty! Górjejce jo tšojenje.
Cogodla taki njerozym, z kuždeju kupku ekstra se sednuś?
Kredity pomagaju jano, gaž dajo na drugem boce někake nabranki, což pó stawje wěcow tak njejo.
Šulske nowacki rědownje "Witaj A", ako su sobotu prědny raz ze žylojskeje šule stupili, z ceptaŕku Karolu Lubanoweju.
"Ale dobre rozwucenje we serbskej rěcy pla Hynca Rychtarja a Gretle Michałkoweje jo mě pomogało.
Kake wjasele, až buźo wótněnta lažčej nowe spiwaŕki pódpěrowaś, kótarež njamaju wšykno doma, což trjebaš ako jatšowna spiwaŕka.
Po 4 36.t.
Tegdejšy faraŕ Rizo jo se wó to procował, až se nowa natwarijo.
"Rownož njebuźomej dłujko do horta chójźiś, ga weto se wjaselimej tym rědnym śpam.
Měnim, až dejmy se ned pó kongresu daś do konstruktiwnego źěła, wósebnje w župach a kupkach.
Napominajśo źiśi sobu cyniś.
Tam musy byś teke serbska wucba, južo něnt dej se to pśigótowaś.
Nalěwo wiźiśo Mareka Ceslaka, krajnego raźca ze Žar.
Wokoło šyje jo była pśisajźona kłopka z dwěma wuskima somotowyma banśikoma.
Ducy w serbskej jsy
Kněžo, wołam se k tebje kuždy źeń.
Delegaty su dostali do rukow lisćinu z nowymi kandidatami za pśedsedaŕstwo (to jo wuźěłało “stare” pśedsedaŕstwo).
Z pśedkursom jo se zachopił 4. awgusta tśeśi kurs Intensiwnego dalejkubłanja Serbšćina.
Na com se tuchylu we jsy źěła?
Teksty pišomy sami - Jeanette Sprjecowa, mój syn Christian a ja.
Wylem Wěrik jo se naroźił 9. december 1910 w burskej familiji w Rownem.
Glědaj, mały hogeń a kak wjeliku gólu zapalijo.
Nejwětša mjeńšyna jo hungorska z něźi poł miliona wósobami, pón Sinti a Roma z wušej 80. 000 pśisłušnikami, Čechy ze pśisamem 60. 000 cłonkami, Ukrainarje ze 14. 000 cłonkami a nimska mjeńšyna z wokoło 5. 500 pśisłušnikami.
Teke wejsny chronist Siegfried Janzen (78) jo se wjaselił.
Motiwacija za dalšne napinajuce zwucowanje njamóžo lěpša byś ako take rědne dožywjenje.
18.01. | 19.30 góź.
Ceły swěźeń w Smogorjowje jo se zachopił z pśeśěgom pó jsy.
Rejtowanje wó kołac
Z nama gólcoma pak njejo nichten serbski powědał.
Wón jo zblědnuł a se tśěskotał a skóńcnje wujěkotał:
Pśipósłane: Wjeliki swěźeń w Barlinju
Naše susedy w Polskej su chudše ako my, ale wóni su hynakše a fryšne.
A až pśidu drjewo kšadnut pó mośe „How ga nicht wěcej njebydli”.
Wšykne běchu teje wóle a zlubichu na wěste, až budu pilnje pomogaś, ale jan dweju hyšći wupušćichu, dokulž jeju ten kapitan wumjeni.
Groniło jo se teke, až struktura k pódpěranju łužyskego filma musy byś załožona wót wšogo zachopjeńka ako "wósebny gjarnc" we wobyma krajoma, Sakskej a Bramborskej.
Ako by śichy cas wjelgin pódlejšony był.
Pód / namakaju zajmce wěcej informacijow k tomu.
Rědna sćažka wjeźo pó górce, rědny maš wóttam wuglěd do Błotow.
Naš nan jo był pla Statnego twaŕskego doglěda, z twarjenim jo se wuznał.
Wót lěta 1993 słuša k swěźeńskej drastwje, kótaruž cłonki Błośańskego žeńskecego chora Lubin pśi wustupje se woblekaju, teke lapa.
Ja som był rozpalony: To njejo tak, ak se prjatkujo, až dejš sam wšo zarownaś! Jezus jo wumrěł, za naše grěchy, togodla su nam wódane.
Pomoc jo trjeba.
Tśimjasecne wobstaranje jo było skóro perfektne: Njejsmy musali naš dowol za dalejkubłanje zasajźiś, našo myto su dalej płaśili, zažarbowanje a nocowanje w internaśe stej byłej kaž wobźělenje na kursu za nas dermo.
Wón jo cesćił a chwalił jich statki pśi rozšyrjanju górnoserbskeje rěcy we młoźinje. „Pśez jich wusćełanja a akcije wěri se młoźina sebjewědobnje serbski powědaś, a radijo Satkula góni jich k swójim samskim iniciatiwam, a pśez to we wšakich jsach jo serbske młoźinske žywjenje naspjet wócuśeło“.
To se jo gładce wšo raźiło, pśeto źěło z młoźinu ma prědnosć.
W šulskej chronice som cytał, kak jo licba wobydlarjow rosła a kak jo šła znak: wót 488 wobydlarjow w lěśe 1818 na 1181 w lěśe 1900, pón 1480 wobydlarjow 1946 a slědkoju jano hyšći 890 wobydlarjow pśed pěś lětami.
Teliko jo wěste: Jolic kśěśe za wěstym pśedewześim njestoj, zewšym nic njebuźo.
Na kulowatem bliźe města Chóśebuza su se tencas wobźělili zastupniki serbskeje narodneje zgromaźiny.
Za źiśi buźo karusel.
NC: Kak stary jo pó Wašom měnjenju docełego Most?
W interneśe móžośo woglědaś, kak to źo.
Mark se zachopijo zeger 8.00.
Wót lěta 2009 su se iniciatiwy na pólskem a nimskem boku granice zgromadnje pśeśiwo planam woborali, teke wobydlarje pótrjefjonych pólskich gmejnow su se w rozsuźe bergarjow pśeśiwo jamje wugronili, kótaraž by znicyła 16 jsow.
Wu nas jo wjele aktiwnych wósadnikow, ako sobu mysle, sobu źěłaju.
Ako zgromadny zakład za to su starjejše se rozsuźili, towaristwo serbskich starjejšych abo familijow załožyś.
Wón sam co dalej wjasć tu pśed žednymi zachopjonu akciju „Jo za Tebje“ dalej.
How som ja – Tśmjelojc Hana!
Günter Pawliš, aktiwny złykomorojski Serb, załožaŕ Domowinskeje kupki w Złem Komorowje a serbskeje kulturneje kupki, naglěda Rjelcynu tejerownosći ako lěpšu kandidatku a jo z jeje wumjenjenim wjelgin spokojom.
30 lět jo to cynił a na ten part pśišeł na kuždy burski dwór.
Gregor: „Jo, pśeto njejsy wiźeł, gdyž murjarje pla nas zymnu wódu na kalk leju, kak ten se pari a wari, rowno aby na wognju stojał, a weto njejo žeden wogeń pódla, ale jano wóda. 
Hiddensee jo mała kupa na pódwjacor wót Rujanow.
W septemberje togo lěta chwali pśedsedaŕ MS politiku nacistiskego kněžaŕstwa "w mjenju serbskego luda.
Som cesnoamtski w zwěrjetnem domje źěłała.
Na kóńcu źo Rafael z Leonom do jogo noweje kupki.
We srjejźi kusa stej byłej lubej a gramnej źowći, Berta a Anka.
Kapała "nAund" jo k tomu zagrała.
W njom zaběra se wón z towarišnostnym pśewrotom, ze śěžyšćom na Klětne.
Kulka spócetnje z pódpołdnjoweje Ameriki póchada.
Jo, to jo wótněnta móžno, to pak nic w toś tom twarjenju, ale w jadnom drugem, źož su te trjebne rumnosći.
Pótrjefjone komuny wójuju a maju prědne wuspěchy pśeśiwo ambrozije.
Na zachopjeńku instalacija noweje software jo se wótměwała z wužyśim kompilacije žrědłowego koda programa, a źěłowe rědy za kompilaciju su byli wažne źěle systema.
Casy lěta dłujke cakanje! 
Z Italskeje běštej samo dwě balokopaŕskej mustwje: jadno z Pódpołdnjowego Tirola a jadno z Luserna („FC Lusern – Cimbrian Team“).
Wóna pokazujo w běgu wjeźenja na te wšake mjaztym tek juž derje pśespytowane biotopy, kótarež ma Pücklerski park bitowaś : To su mjazy drugim wóda, pśibrjozne wobłuki, łuka, suche błomje, połsuche błomje, góli pódobny žywjeński rum a prochniwe drjewo, což jo wósebnje drogotny žywjeński rum.
Chódota Śmojtina a jatšowny wuchac.
Kontingent tiketow za te online póbitowane filmy jo wobgranicowany, togodla se pórucyjo zacasne skazanje.
Zapustowu a pomjenjonu njeźelsku drastwu jo sebje wobstarała, a k tej slědnej nosy kóšulu šwigermamy.
Wót prědnego dnja smej se wjelgin derje rozměłej, dokulaž naju žywjeńska situacija jo była pódobna: Smej se zajmowałej za stawizny Serbow a serbsku rěc, wobej smej byłej kśesćijańskej, njejsmej doma žywej byłej a smej se naroźiłej ako spastikarja.
Ale to se weto njezwěrijo.
Dnja 9. decembra jo landrot wokrejsa Dubja-Błota, Stephan Loge, Dawidoju Statknikoju pśepódał to póžedanje wokrejsa na pśiwześe do Domowiny.
A co měni ta šefowka kuchnje Johanna Pontowa z Drjenowa? "Mě se wjelgin spódoba, how z tymi źiśimi wariś.
Pla starkeje móžo wón wence graś.
Nejwěcej znaty lubocholski muž zwenka jsy jo zawěsće šejc Frank Luboš.
Meteorologiska zyma wopśimjejo mjasece december, januar a februar.
To ga jo južo jogo stwórte pósćenje z familijowego wobsejźeństwa we slědnych tśich lětach. (pjerwjej su to byli: Portrej Bogumiła [...] Šwjele, mólowany wót Fryca Latka; priwatny fotoalbum Bogumiła Šwjele; a listy Fryca Latka na Martina Šwjelu).
Rozpušćijo se něnt wjelicki chor napśecej?
Casy njejo to na prědne póglědnjenje wiźeś, dokulaž zgromadne etymologiske kórjenje su schowane za rozdźělami we wugronjenju a pisanju.
Abo snaź zaspiwaju źiśi Witkoju spiw, kótaryž we wokognuśu rad spiwaju.
Pśikład za žurnalistiske rucnikaŕstwo su jej byli redaktorce Christa Brandtowa a Jutta Kaiserowa tak ako Jurij Koch.
W nocach groze samo hyšći mroze.
Smy zachopili nalicyś, co by to wšo było: Na kuždy pad by musała Domowina tam swóju městnosć dostaś.
Ja cu klěb pjac.“ Gaž jo to drjewo derje se paliło, jo Ance pśikazała: „Něnto zalěz do pjaca a póglědni, lěc ten jo śopły dosć!“
Dłujko njejo warnowało, ga su nam kiwali, až dejmy bližej pśiś.
Teke někotare dny śopłego dešća su nam wěšćone.
Gromaźe ze źiśownicami su spiwali a štucki pśednjasli.
Krzysztof Kiersznowski jo pólski grajaŕ.
Njezabyty wóstanjo pśinosk Helgi Uhlherroweje pśi załoženju WITAJ-gibanja w Dolnej Łužycy.
Nejwuše městno jo pśi kameruńskej granicy w pódzajtšu kraja.
wobrośi se a spat lubjej źo.
A pótom mam hyšći swóje ptaški tam wence.
Proces se pśistaja, sušecy zernka.
Wuknice a wukniki zakładnych šulow Slěpe, Rowne a Trjebin su se wobźělili na wuběźowanju wó nejrědnjejše jatšowne jajo, kenž su dejali mólowaś na papjerje.
Teke w Serbach jo se wšake změniło. »Problemy wšak maju wšykne małe ludy«, měni wón. »Ale tak dłujko ako su luźe, kenž se za to serbske zasajźuju a serbsku rěc dalej dawaju, njejo mě tšach.«
To jo , doněnta źěłajuca ako grajaŕka w teateru w Złem Komorowje.
Stary muž jo wulicował, až jo něga wjacor ako młody gólc ze swójimi pśijaśelami wódu docełego wupócerał.
Wón jadnu roztłocy a lej, tak lubosna wóń źo jomu do nosa, až wón se žedno wokognuśe dlej njewobmysli, ale ju do wust tyknu a jěźešo. 
Daś zagronite za tu wěc – na nimskem a pólskem boce – hyšći raz wó tom pśemysliju.
My ga njejsmy ako jich wjele, kenž z Bóžym słowom pśekupuju, ale powědamy pśed Bóžym hoblicom z cystosći w Kristusu.
Narske su gnali do jsy a su tam wiźeli, kak su młode luźe rejowali.
W jogo nutśikownem jo pěśrožkata, wugjarbjana rinka.
Tež na pólu leksiki wucytajomy how wěste wótchylenja wót pisneje rěcy a teke wót wětšyny drugich dolnoserbskich dialektow.
Jürgen Härtel jo rozkładł: „To jo tak wót kraja póstajone.“ Radušarje tek maju tšach, až dostanu pśekrotkej pśistupnišći.
Tofla w Pśiłuku.
Anna Kosacojc-Kozelowa źěła wót 1. januara 2019 w měsćańskem zastojnstwje pód nowymi póstajenjami, za tym až jo južo 18 lět dłujko toś ten amt w radnicy zastojała.
Wóna rada pišo, pišo prozu.
Jo studěrował w Drježdźanach, pón teke we Wittenbergu, źož jogo wucabnik jo był Serb a kurwjerchojski gójc Kaspar Peuker.
Skoro jo wuglědało ako ruina!
We workshopje II su filmarje nowe filmowe projekty pśedstajili.
Na to a młoge druge su se domyslili, gaž su se 22. decembra łońskego lěta zmakali wobźělniki Chośebuskego Kulowatego blida tegdy pśed 10 lětami.
Nejwěcej proce jo wóna nałožyła pśi knigłach Das Kirchdorf Niewerle ta sama wopśimjejo pśisamem 500 bokow a jo stakim jeje nejtłusćejša publikacija!
Z tych wopismow za jogo zdaśim se wuznajo, až Bogumił Šwjela žeden wósebnje dobry wuknik njejo był.
Z Gorneje do Dolneje Łužyce jo akle 1965 pśišła: pó jeje swajźbje z Jurjom Pětšku, sobuzałožarjom a dłujkolětnym direktorom Serbskeje rozšyrjoneje wušeje šule w měsće.
Jano mudrowc wuknjo ze zmólkow drugich.
Z Górneje Łužyce jo pśijěło duo Stainless.
Amtski wuběrk a zastojnstwo měnitej, až dej gmejna Dešno za to płaśiś.
Z Dešna/Dissen. Regina Herrmann njejo njeznata w Dolnej Łužycy.
1909–1913 Měto Wjencko z Mósta
Móžośo larby kuždy cas wótewześ a sami sebje stajiś!
Wob źeń jo Anton w toś tom wobchoźe.
To pak nastupa jano dwě źiśowni z jadnab 110 źiśimi.
Pódnjesterska granicujo z Moldawskeju a Ukrainu.
Chtož tam a w tych drugich jsach, źož młoźinski abo muskecy zapust lětosa swěśiś kśě, trjeba za to te pisany zapustojski strus za kłobyk abo kamzol, ten móžo jen kupiś w Lodce w Chóśebuskem Serbskem domje.
Pśěza, zapust, jatšowne a žnjowne nałogi, to wšykno stej chor a rejowańska kupka pśedstajiłej, někotare dypki programa samo gromaźe.
Rownož pśiźo śi śěžko, jich ako "muzicěrujucych Serbow" pśipóznaś, ga weto jo derje jich angažěrowaś a do słužby serbskeje muziki zapśěgnuś.
Na 80centowej znamce jo wiźeś meteorologiski zjaw "mrokawy Kelvina Helmhotzka", což derje pasujo roznosowanju posta, dokulaž listarje muse wódnjo pó wětšu, njewjedrje a dešću, górcośe a kurjawje roznosowaś.
17:00 do 22:00, zastup lichy.
To jo njepisana kazń w cerkwi.
Teke Bog wopokazujo nam lubosć – a gaž ju wuznajomy a dajomy sebje ju dariś, ga pótom smy pśeměnjone.
Wšake cerkwje su tuchylu wótcynjone: Do cerkwjowu w Bórkowach a Tšupcu mógu luźe pśiś wót zeger10–18. Serbska cerkwja w Chóśebuzu a Bóžy dom w Lubinje stej wót 12–13 a wót 18–19 zeger wótcynjonej.
Pjerjedrěśe we februarje jo było ako pó zwuconej wašni.
Na kaki part a we kakej měrje su wótwórjone, aby se we swójej wěrje wuwijali a wobnowili.
Pó pśewrośe jo Hans-Jürgen Sievers z promštom Friedrichom Magiriusom w prědnych mjasecach lěta 1990 moderěrował lipšćańske "Kulowate blido".
To jo była taka ludowa, wejsna rěc ako pśi nas“, jo była měnjeca.
To se rozmějo, až teke za sebje jo wušywała. „21 raz som na swajźbje była.
Źiśi ze jsy su to teke wopytali…
Wón za salaty a k garněrowanju wužywa.
Sobotu, 18. januara, prezentěruju nimske a pólske muzikarje orchestra k mjaztym dwanastemu razoju koncert k nowemu lětoju w Lubinje.
Lěc jo móžno abo lěc daju se wšakorakosći gromaźe pśewinuś pó droze do zjadnośoneje cerkwje, buźo se pokazaś.
Za zdaśim jo how za cas srjejźnego wěka było někake wuznamne serbske politiske a zastojnske srjejźišćo togo regiona.
Wón jo pleděrował za pšawo na "dobre žywjenje".
Pśi stawnem měšanju pśidajośo do mase pśecej se wótměnjajucy zrowatku, muku, pjaceński pulbjeŕ a sol.
K tomu jo pśišło, až su ju funkcionarje SED w Barlinju rowno někotare mjasece do togo dla jeje kontaktow k cerkwinskim zastupnikam Górnoserbow kritizěrowali.
How njamam taku gluku ako w Nowej Jsy.
Wuslědki se namakaju we toś tej „Literarnej pśiłoze“.
Wjele spiwow jo tam nawuknuła a wósebnje teke take, kótarež w žednych knigłach njestoje.
Gaž jo zazněło to stare dolnoserbske spiwanje, jo wšo šumjenje a rozgranjanje w zalu a pśi tejce za žedne minuty womjelknuło.
Teke něnto pśi wejsnej droze w Blunju južo rědnje wuglědajo.
Marion Knorrowa jo moderěrowała dwójorěcnje.
Z wusokosću nakłada wót 5.000 (wudaśe w nimskej rěcy) respektiwnje 1.000 (serbske wudaśe) eksemplarow na zwězk lice »Stawizny Serbow« k twóŕbam sorabistiki z nejwušym nakładom.
To napórajo nam starosć, to bóli.
Jej se spódoba ideja Łužyce ako modelowego regiona a centruma kompetencow za mjeńšynowe rěcy.
Kóńc tyźenja jo sněg z kopicami padał.
Cłonki wokrejsnego sejma Sprjewja-Nysa su na swójom septemberskem posejźenju teke k tomu pśigłosowali, až se pódpišo dogrono mjazy wokrejsoma Sprjewja-Nysa a Krosno (Polsko) za wuske zgromadne źěło na młogich polach.
Pitśku som zrozměła, dla tog’ až som se w DDRskem casu dwójcy poł lěta na rěcnem kursu w Dešanku wobźěliła.
Kněz, israelski kral, jo pśi tebje, až se wěcej žedneje njegluki njetrjebaš bójaś. Cef 3,15
Tomasz Kajetan Węgierski jo był pólski basnikaŕ.
Jaden z nich jo był F.
Wótery kupowaŕ jo se burowce z Depska toś wusmjał…
Pśijěli su z Awstralskeje Handreckojc manźelskej a George Kollosche, z Engelskeje prof.
"Šćit mójogo personala pśed infekciju mě wjelgin wažne jo", wuzwignjo Gwiszczojc.
Myto Bramborskeje za procowanja wó serbsku rěc
Něnto jo wěcej městna za źiśi.
Dajo tam młoźeński klub, moderny a derje wugótowany sportowy rum, biblioteku, běrow Domowniskego towaristwa Depsk/Majberk-Škódow, kenž jo se 2005 załožyło a tuchylu 64 cłonkow ma.
1 wjas w Błotach, 5 licba, 7 rusojski aparat za tej, 12 muske pśedmě ze šwedojskeje rěcy, 14 nic stara, 15 ju lipjomy na sćěnu, 16 nastwaŕk, 17 drastwa sportlarja, 18 figura pla Strittmatera, 20 krotke wabjenje, 22 stare zelezo, 23 šwedojske lětaŕstwowe towaristwo, 25 [...]
Pśedłogi za luštne žabki smy namakali w casopisu ‚Płomje‘.
Nichten mě njebuźo móc wiźeś.
Zymje — mjazy Lubnjowom a Lědami
We swójej rozpšawje wót źěła Serbskeje rady we starej legislaturje su te nalicone fakty pla pśibytnych wjeliki zaśišć napórali.
NA NĚCO SU WĚSĆE WŠYKNE CAKALI — na informacije k tomu, kak wuglědajo to we wokrejsu a gmejnach z pjenjezami.
To wótwisujo wót programa.
Jogo źěło jo póśěžował fakt, až w Dolnej Łužycy njejo se žedna tradicija wóteběranja casnika zeźaržała.
Šołćina jo jim zas a zas raźiła, až deje měś sćerpnosć.
Njeglědajucy na mócny tradicionalizm a wěsty prowincielny charakter kupow pak njedejali se mysliś, až su jich wobydlarje zawóstane zagólanarje.
lěśojski cas jo.
Tam dostanjośo teke plakat z gronom za lěto 2020 „Ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje“
Wladimir Wladimirowič Putin jo rusojski politikaŕ.
Mercator teke cyni nacasne slěźenje a zajmne wuwiśe z drugich regionow mjeńšynowych rěcow pśistupne we Friziskej, rozmjej njaso Europu do Friziskeje a Frizisku do Europy.
Som wopisowała, kak a źo som mušle zběrała.
Zaśišć wót serbskich jatš w bórkojskej „Lipje“
Młoge su pśichadali a kuždy jo swóje dobre kakosći wuchwalował a se wjelicał.
Ako njemanźelske su płaśeli teke źiśi, kenž su se naroźili krotko pó zmanźelenju starjejšych:
Boston jo nejwětše město a teke stolica Massachusettsa w Zjadnośonych statach Ameriki.
Wuproběrujśo to a tamne, dajśo wšo na sebje statkowaś!
Nagrawanja w Common Voice su se pokazali pó kwaliśe ako pśeliš rozdźělne a pó głosach njewuwažone.
Nowak k wuknikam: „Wy sćo te jadnučke na swěśe!“
NOWY CASNIK: A dla cogo sćo pśigronili?
Som chójźił až do 1950 w Hochozy do šule, pótom w Budyšynje na Serbsku wušu šulu, dokulaž chóśebuska tegdy hyšći eksistěrowała njejo.
Južo w swójom šulskem casu na Budyšyńskem gymnaziumje Zejler jo pśišeł do kontakta z idejami humanizma a jo se wót rozwijanja indiwidualizma rozsudnje wobwliwował.
Wše toś te fakty su ze Serbami pśirownowali.
Pśi wšakich słowach a jich wužywanju smej wótery raz chopiłej se cybaś.
Ten źeń jo zastup dermo.
Lěśojske gódańko – pšašanja ze Slěpjańskeje góle
Pśi tom dejmy změstymi licyś z wěcej nježli pěś gradami zymy.
Mócny trošt my mógli měś, gaž se za powdanu naźeju chowamy.
Se wě, až buźo mjazy nimi Serbski kulturny turizm (SKT).
Stolica jo město Malabo, kótarež se namaka na kupje Bioko w Atlantiku.
Wón jo swóje dožywjenja a impresije we wjele wobrazach na płachśe a na papjerje zawóstajił.
To mógał na pśikład rědny symbol k swajźbje byś.
Cerkwjeńce su pón konfirmandow doprědka wołali, pó alfabeśe, pśecej w małych kupkach.
Nic rowno wót małko how pśibytnych młodostnych su teke starjejše aktiwne Domowinarje.
Ale chto trjeba tšugi a groble, gaž ma ned tśi jazory w blišej wokolnosći?
Na kóńcu glěwkeju stronowu, ga na wobyma kóńcoma zemje, stej tej „zymnej conje“, jadna pódpołudnjo, druga pódpołnocy. 
Tak jo měsćański parlament wobzamknuł, až dej rada města zasej zaśěgnuś do něgajšneje radnice na Nowych Wikach (Neumarkt).
Wót togo swěźenja w Chrosćicach pak wiźimy teke kšasne barwojte dokumenty wó drastwach drugich ludow.
To serbske integrěrowaś do takich sferow a festiwalow w Dolnej Łužycy, to jo "nadawk ako za Herkulesa", jo gronił Daniel Häfner.
Te pšawe budu se swěśiś ako słyńco w kralojstwje swójogo Wóśca.
Wažne jo, až my powědamy.
Ga se jeju wócy wótwórištej a jogo huznaštej.
To nejluštnjejše pak za was buźo: Wy póznajośo lube carnopjele, pšašate rěpy a wósebne kóniki.
Droždźeje pśidajo se, aby fermentěrowali cukor w alkohol a wuglikowy dioksid.
Nowakowe kniglicki wopśimjeju prjatkowanja, kótarež jo na pśikład źaržał w swójej serbskej maminej rěcy na Božych słužbach 1988 w Mosće, 1989 w Hochozy a Žylowje, 1990 we Wjerbnje a Popojcach, 1991 w Slěpem, Janšojcach a Nowej Jsy.
Pśedstajenja pśeraźiju, až su wóne bogi cesto měli dwě až do styrich woblicow.
Ja ale wiźim tšach, až licba infekcijow buźo stupiś pó nawalach stupny stwórtk a swětki.
Njejsom tegdy znał jeje spěchowańske směrnice, až take móžno njejo.
Gaž se spóśiš, zbywaš se něcogo.
Coš-li ty, Kněžo, grěchy pśilicyś, chto buźo hobstaś?
Weto smy z nimi w Drježdźanach, Lipsku, Potsdamje a Barlinju póbyli a jim tak, ako wóni nam, rědne dožywjenja zmóžnili.
Som se zlěknuła cytajucy pla pósoła Pawoła: .
Witko se wobrośujo a wiźi wjelikego tłustego tśmjela.
Wón jo wjele za gmejnu cynił, jogo statki su wobydlarje casy chwalili, casy njejsu byli z nimi spokojom – jo šołtowka groniła.
Swoj 9. muzeumowy swěźeń jo swěśił Błośański muzeum Lubnjow/Lědy zachadnu sobotu.
We nich su wše jogo twóŕby dokumentěrowane.
Togodla bydli Šnapawka wesrjejź lěsnego gata.
Z Pódstupima/Potsdam. Slědny tyźeń su w regionalnych medijach rozšyrjali informacije, až buźo wusko z wódu glědajucy na awgust a september.
NC: Kake nadawki maju cłonki teje pśirady?
To jo se stało we lěśe 2013, wokoło gód, krotko pó wusokej wóźe, blisko Bórkojskego młyna.
Chojźiš ty něnto pśecej do kjarcmy wjacerjat?
Fryco Juriš jo dał wjele impulsow za wustajeńcu wó bóśonach na dešańskem sprjewinem ługu.
Južo 1945/46 jo taku pšosbu stajił.
Jo napšawdu rědnje, až jo se raźiło, pśi takem wósebnem swěźenju dwójorěcnu namšu swěśiś.
Mimo togo jo měła kšasny głos, kótaryž jo sebje zeźaržała do wusokeje staroby, a jo znała wjelgin wjele kjarližow, arijow a štuckow wót prědneje až do slědneje štucki.
Pytko a Jan Řepka w koncerśe
Šym wusčejše delki su, śim wěcej se wě trjebaśo.
Ako wón jo se w lěśe 1916 w Gołyńku pla Chośebuza naroźił, su jano nejstarše wejsanarje tam hyšći serbski powědali.
Se wě su musali wšykne na wótstawk glědaś, wikowarje kaž tek kupce.
Tenraz jo spiwała znata kupka DUNDALIJA z Mosta.
Kak wjelgin jo Pětko płakał a se tešnił, móžo sebje kuždy mysliś, gdyž wěmy, kak lubo jogo mějašo. 
Pótakem źiśi, gaž buźo zasej raz špatne wjedro: Źiśo do Serbskego muzeja a woglědajśo se zajmnu wustajeńcu.
Togo 1878 zamrětego źe Wylem njejo wěcej zeznaś mógał, ale jogo mě jo se tej familiji togo wejsnego źěla na Gryzu pśecej pśidało a toś smy mógali našych hochoskich Lehmannowych derje rozeznawaś.
Až stej se dwě dalšnej delegatnej konferency Domowiny w Dolnej Łužycy pśewjadłej – wó tom pišo Casnik we swójom drugem februarskem wudaśu.
W slědujucych lětach pak jo towaristwowe žywjenje skóro dospołnje wusnuło; euforija zachopjeńka jo se zgubiła.
Póbitujomy togodla dalej iniciatiwje ,Serbski sejm‘, ako cełk Domowinje pśistupiś a se ze wšyknymi drugimi serbskimi cełkami do diskusije wó nejspomóžnjejšem pśiducem modelu zastupnistwa zajmow serbskego ludu pódaś".
Wón zdychnjo.
Njocomy źe se groniś daś, až smy generaciju licarjow wukubłali, abo? Wšykne ze znowa zasmjeju.
Ze 40.000 gósćimi su Lubinske swěśili.
Luźe, ako mógu a kśě se ze serbskim identificěrowaś, bywaju na taki part nosarje a nosaŕki swójskego derbstwa.
Pśełožujucy Buschowego “Maksa a Morica” z nimskego do serbskego som teke ja wótergi starcył na swóje rěcne granice.
Subjektiwne faktory how dołojkach hyšći njejsu byli wuzdrjate.
Ale bóžko njamóžo se nichten wó dobru klimu a z tym wó pśirodu, nejwětšu Bóžu dobrotu za nas, staraś, nježli kuždy cłowjek na swěśe njenosy nagubku.
Se wě, až teke mója žeńska jo kśěła sobu na šlachtowanje dojěś.
Wob tyźeń jo tam wótcynjony kuždy źeń wót zeger 7.00 až do 15.30.
Projektoju gronje ‚akcija gelniškowych tejzkow‘.
Jich licba we cerkwinem krejzu Zły Komorow–Grodk lažy nižej 10.000.
Wot lěta 1962 źěła Worša Lanzyna ako lichotna wuměłcowka.
W drugich krajach su měli Israelitow togodla za słabych.
Krupaŕ a jima k pomocy jo K.
"Dobra powěsć jo, až kužde lěto gótujo wěcej luźi sobu, teke źiśi", jo Casnikoju gronił Heiko Lobert z Kóšnojc, jaden tych camperakow.
Wilfried Halbaš (Halbasch), barbucki chronist, jo swěśił 60. narodny źeń
Pśedawaŕ musy źinsa samo te garantije, kótarež deklarěrujo we swójom wabjenju (prospekt, casnikowa anonsa, wabjeński list, telewizijny spot a druge), napśeśiwo kupowarjeju społniś.
Tak ako to jo pśi nas z tym kulkikopanim było, jo to něco kradu pśikładnego za nas Serbow było.
Te nowe knigły pak su mě wócy pšawje wótwórili za wšykno wokoło togo, za wšykne wobstojnosći togo casa".
Pśidatne spěchowanje dostawa ta institucija slěpjańskeje gmejny wót Zgórjelskego wokrejsa, Załožby za serbski lud a Domowiny.
Smy měli styri źowća, Kristin Schnabelojc jo je wobstarała, a te su pśi pśestajanju do a z engelskeje rěcy pomagali, tak až jo za blidami a we wšych rožkach k zajmnym rozgronam dojšło.
Wjelike wójska a jich stawnje pśiběrajucy tros muskich, žeńskich a źiśi su wjele škódy a teke wjele njestatkow napórali a wósebnje wjele chórosćow pśinjasli:
To su wobzamknuli te pěśo cłonki noweje Serbskeje rady na swójom prědnem, konstituěrujucem wobradowanju wałtoru tyźeń we wjažy bramborskego parlamenta.
Mysl za tymi źěłaŕnjami jo była, Łužycanarjam a Łužycanaŕkam jadnu kraje pśesegujucu platformu bitowaś, w kótarejž mógu ideje zběraś za wuwijanje pśichoda Łužyce.
Cogodla su małego Arnego dupili w Gołbinje, to njewěmy (familija jo z rodom z Dolneje Łužyce, nic pak z Gołbina, a bydli w pódwjacornej Nimskej).
Naźejamy se pak, až změjomy zasej raz pšawe jabłukowe wino z Gubina, kenž jo pó starych pismach znate južo z lěta 1805.
To pak jo musało pśedsedaŕstwo Domowiny změniś pśez to, až jo pśedsedaŕ Domowiny J.
Móžo byś, až luźe su to južo zabyli: Ako som kjarcmu zasej wótwórił, jo wóna była we tyźenju na wótpołdnjach a na wjacorach wótcynjona.
Źiśi su wjednicu Irenu Götzowu a Žylojskego prědkstojarja Bernda Rosumecka sobu do reje śěgnuli.
K takim mjenjam słušaju wšake pomjenjenja za rolnikarja: Mjazy drugim w Dolnej Łužycy.
To šofer žołtego Wartburga rozmějo.
Wón mějašo wjele procy, ažo se pśez ten tśi kšocenje tłusty nasyp pśeźěła, lěcrownož źěru wětšu njecyni, ako aby mógła lama pśez nju pśelězć. 
Lětosa buźo 10 lět, až mamy w Chośebuzu Serbski dom.
»Hej, wy rjascheny!«
We wuzwólowańskem wokrejsu Sprjewja–Nysa I su dostali 33,9 % drugich głosow, how su wóni wordowali nejmócnjejša partaja.
Aktualny magacin: powěsći, dwójorěcne wopisma, komentar: wólbne plakaty
W Slěpjańskem Serbskem kulturnem centrumje su sobotu, 15.1., a njeźelu, 16.1., dwójcy ptaškowu swajźbu swěśili - raz z reju, a drugi raz bźez reje.
Smej se južo wjelgin wjaseliłej na rozglěd nad Kalawskeju Šwicu – ale smej musałej zwěsćiś, až torm njejo pśistupny.
Z woknom wiźi Witko wusoke dymnice.
Lětosa, 75 lět pó kóńcu fašistiskeje diktatury, spomina se na jeje wopory.
Źo a ga?
Tak groni se w ewangeliumje pla Markusa w 9. stawje, werš 24. 
Wjelgin dłujki jo był ten pśeśěg ze 115 porami tenraz w Nowej Niwje.
"Chto ty sy a wótkul pśiźoš?"
A wše te swajźbarje su se kradu zaźiwali, dokulaž na brožni na tych gruntach w Radušu su tśi młode bóśony sejźeli, za jadnab góźinu.
Wón njamóžo jo wiźeś.
Lěbda něchten ze jsy jo tych małych kjarlikow gdy wiźeł.
Napšašował jo se Viktor Zakar.
Za pśichod Domowinskeje kupki jo dorost njezbytny.
To pak njejo se cyniło, dalšne take rozgrona a diskusije njejsu se oficialnje pśewjadli, což njejo naša wina.
Wobjězdne kupy se pó wugronjenju firmy Nadebor hyšći dalej twarje".
Wót februara do měrca 1945 stej tam wójowałej sowjetska a Hitlaŕska armeja.
Śichy pětk
Simeon weze Jezusa na swójej ramjeni, chwalašo Boga a źašo: Kněžo, něto pušćijoš swójogo słužabnika za swójim słowom w měrje, dokulaž mójej wócy twóju zbóžnosć wiźełej stej.
Su se wuměnjali z regionalnymi akterami ze wšakich wobłukow ako góspodaŕstwa, slěźenja, kubłanja, wuměłstwa a politiki.
Stare fota, cerkwine knigły, historiske pisma – to wšykno som se něnto zasej kradu woglědał a se z tym cesćej zaběrał.
Wót togo casa jo stwórił te figury a ja to dalej wjedu, za kuždu kśicu a teke za druge góźby", wulicujo Mikławš Dyrlich.
Chtož njamóžo docakaś, sunjo je do pjaca.
Po 11 37.t.
Osijek wobsejźi wjeliku licbu parkow.
Młodemu kjarloju w afrikańskej jsy su gronili Wšogomudry, dokulaž jo se jomu we žywjenju doněnta wšykno zglucyło, což jo sebje prědk wezeł.
Něnto akle Kito swóju mucnosć pšawje cujo.
Pólaka ale su zasuźili k smjerśi.
Egon Wochac jo gjardy był na swóju domownju a jo był ludowy.
Tak minu se jima mokšowaty cas wjelgin jěsno. 
Awtor Alfons Frencel, kenž ga jo teke wšuźi znaty w Dolnej Łužycy, jo był ducy na młogich kontinentach, aby pytał za slědami serbskich luźi z Łužyce, kenž su w 19. stolěśu wudrogowali.
W casniku „Nordschleswiger“ (źenik w Dańskej za Němcow) su pisali ned na 1. boce wó woglěźe serbskeje delegacije.
Wyli Cech jo w Chośebuskem wokrejsu wósebnje we wjaskach na Picański bok derje znaty.
Weto rowno w tom casu wjele luźi se pśezymnjejo.
Mjazy tymi pśisamem 40 źowćami a žeńskimi w serbskej swěźeńskej drastwje su sebje wuzwólili Ivon Patzerojc, Evu Thiemojc a Lauru Kosakojc za kralowki.
Gmejnska rada jo se jich póžedanju pśichyliła a zwóliła, až ta pśizwóleńska a planowańska procedura móžo se zachopiś.
To se wupłaśijo!
Casnikarce stej pěśim cłonkam stajiłej slědujuce pšašanja:
Pśigótowali su teke mapu za ministarja, w kótarejž su jomu zlubili, až kśě mjazy drugim až do 7. oktobra społniś swój sol pśi trajźe, a kupka DBD w Smogorjowe jo se prědk wzeła, až kśě we jsy 7000 litrow mloka wušej plana wótedaś a pśidatne śeleta wótwardowaś a kjarmiś.
Wilhelm Jasper z Bórkow - 18.06. (68 lět)
Powědali su wót togo, až Góry su w lěśe 2019 kšasnje swěśili prědne dokumentariske naspomnjenje pśed 550 lětami.
Drogostka ze serbskego archiwa
Wóna wiźi, až jo słyńco južo dawno zeschadało.
Na woglěźe pla Fryca Wojta w Hochozy, ako južo poł lěta wěcej nješołtujo.
To by za wšych wuměłcow motiwacija była.
Ned pó zjadnośenju Nimskeje jo chóśebuska serbska šula nawězała prědne kontakty z dańskim gymnaziumom we Flensburgu.
W dołojcnej etažy jo rědna zběrka wobrazow k temje "drastwa".
Za mnjo jo to była dobra móžnosć, spóraś grono na Gryz, wót źož ga maš jano pór kšoceni na Brusne góry, a na serbskego ceptarja a basnikarja Mjertyna Gryza.
Wuzwigaju jězdny plan busa 21 do Hochoze
Pójźtej, malsnje pšec!
To njebuźomy wěcej akceptěrowaś“.
Som směł póznaś, až jo lubosć to nejwětše we žywjenju.
Wóni su pó starem nałogu w jatšownej nocy chójźili pó jsy a su luźam spiwali.
Serbski blidaŕ Heinz Mudra jo załožył lodu za drjewo a wšake artikle z drjewa.
Źěło jo juž było drjewo rězaś, rubaś a do mjeńšych šćěpow a šćěpkow rozkłojś.
How smy za wětšy źěł dali wšykno mlaś – žyto, pšenicu, jacmjeń a wows.
Mamy to akceptěrowaś a w swójom wšednem wótkubłańskem źěle wobglědowaś a pó našych móžnosćach k wuwiśu stroweje medijoweje kompetence swójich młodych wótkubłańcow w źiśownjach pśinosowaś.
Wóni su Boga pšosyli wó bogate žognowanje za wšykne pśichodne woglědarje.
Pórowański cas jo cełolětny, ale pak se stanje wětšy źěl naroźenjow za cas suchego casa.
Dalšne secenje łukow w šćitnych conach slědujo akle zachopjeńk septembra.
Na Instituśe za sorabistiku Lipšćańskeje uniwersity maju we nowem semesterje wósymjoch nowych studentow a jadnogo "pśedstudenta" – mimo znaśow serbskeje rěcy –, kótaryž gótujo propedeutikum.
Pittkunings jo zaprědka se dopomnjeł, kak jo Źilku „wótekšył“.
Na jeje iniciatiwu su se za festiwal serbskeje kultury nazwucowali serbske ludowe reje.
Weto jo za jogo zdaśim prezenca župana na bazy pśeliš wažna. „To njamóžo nichten narownaś“.
Pitśku jo to tek sama dožywiła.
Awla Dolnoserbskego gymnaziuma jo była pětk wjacor nabita połna.
Wót bramborskego zwěstka wognjoweje wobory jo s Nejwěcej pak jo było cłonkow wognjoweje wobory, nic jano z Dešna, ale teke ze susednego Strjažowa a Prjawoza.
Muski, dosć jěderneje póstawy, ze šyrokima ramjenjoma a rosćecym brjušackom.
Promjenja su cesto ako widlicki roznogaśowane.
Cesćenje młodych angažěrowanych Dolnoserbow
Tam su mjazy drugim wugódnośili zmakanje słowjańskich narodnych mjeńšynow łoni w Hungorskej a su wobzamknuli, až buźo taki seminar lětosa w nowembrje w Korutańskej (Kärnten) w Awstriskej.
Pśijědu howko słoźecego loda dla samo z Grodkojskego a Worjejskego wokrejsa.
Nanejmjenjej dajo wót oktobra koordinatora.
A ako Strjažowaŕ by se wósebnje wjaselił, gaby na Marju Budychojc pśi jeje domje tofla spominała.
Teke wšaki futer a pśedewšym zakładny sortiment twaŕskego materiala daju se how kupiś.
We prědnyma mjasecoma lěta 2021 źe njebuźo niźi reja abo zapust.
Kak to jo byś prezidentka? Cujośo se akceptěrowane wót muskich zastupnikow w Serbskem sejmje? Jo.
W Pólskej jo zdrjała ideja, skóńcnje jo se rozsuźiła, pó abiturje stawizny a teologiju studěrowaś.
Stakim njejsom měł śěžkosći pśi dorozměśu.
Jo teke ukrainska awtonomna republika, jeje oficialne mě jo Awtonomna republika Krim.
Móžo wustupowaś pśi substantiwach, adjektiwach, pronomenach a werbach.
To cyni na pśikład z „Błośańskeju warjeńskeju akademiju”, za kótaruž jo lětosa wušej 25 wšakich kursow pśedwiźonych.
Kak se how za zajmy luźi zasajźijośo?
Pśedsedaŕka domowniskego a drastwinego towaristwa Stefanie Buchanowa a wejsny chronist Manfred Kliche stej Matthias Mutschkemu pśepowdałej rědny strus ako znamje źěka.
Wóni bu pśez mlocnokisalinowe štosowanje kaž solowe górki , z wósuchoweju warjeceju wódu zawarjone kaž wěrcowe górki abo kaž žonopowe górki konserwěrowane mógli.
Te, ako se napšawdu pón kśě zaběraś z dolnoserbšćinu we dalokem swěśe, maju pśez internet ga wjele dalšnych móžnosćow, zachopjone wót internetnego słownika DNW pśez rozgłos a telewiziju až ku wirtuelnymi rěcnymi kursami ako su na platformje .
Ale kejžor njejo se zewšym na to myslił, swójo dane słowo źaržaś.
Walter Blinda, ako jo rad a derje se z drugimi na serbski wulicował a Casnik a Pratyju cytał jo, jo teke howacej za swóju gmejnu wjele wugbał.
Chośebuski wopon ma slobranu, cerwjenu a carnu barwu.
Konkluzija a njerozwězane pšašanja
Źewjeśo z młoźiny a 8 ze staršeje generacije, jim k cesći deje byś how pomjenjone, dokulaž su se wjele lět dłujko za to starali, až jo wóstał ten woblubowany serbski žnjowny nałog how žywy! Mario Hasacki, Kai a Nicki Worak, Martin a Christian Batram, Karsten Ruben, Mathias Glodny a Steffen Šery.
Abo dej se Casnik z jich śěsnego krejza wuderiś?
Wón jo žywy w Africe a w źělu pódpołdnjoweje Azije.
Cośo wěźeś, lěc ptaški su něco połožyli na talaŕ? Jo, su! Ako smy se wrośili wót generalneje proby, su lěbgody a słodkosći cakali na nas, wót teje "pšaweje" ptaškoweje swajźby wusoko we bomach.
Jan Wjelan, pózdźejšy slěpjański faraŕ, jo był dwórski mejstaŕ w Mužakowje, to groni wucabnik Pücklerowego młodšego bratša Sylviusa Wilhelma Karla Heinricha, a pśipódla zalubowany do jogo młodšeje sotšy Agnes.
Te Halkojc, kněni Krygarjowa, ta jo tśi lěta młodša ak ja, ja mam ju teke, a Pěšyk jo lětosa teke wzeł Pratyju.
Rowno togodla ja Serbow tak lubuju.”
Wósebnje Manfred Noack w Miłorazu jo mě pódpěrował, ako som wuknuła serbske słowa.
Bože swětło nam pak tak swěśi, až jo nam pśiduca kšaceń wuswětlona.
Spiwamy (w serbskej a nimskej rěcy) a cesto rozkładujomy naše wšake drastwy, na pśikład staru drastwu, ako su něga nosyli w Kamjennej (to jo źěl Lubina) na pśězy.
To ako teke planowanje twaŕskich fazow słuša wšykno k tej aktualnje běžecej "wugbaśowej fazy 3" togo projekta.
Srjodu, 1. septembra, zeger 9.00-12.00 móžośo cołnowaś ze Žandowa do Sprjewinego młyna, a pśi tom serbski se rozgranjaś.
Jogo sobuźěłaśerje w Chóśebuzu su z wjelich žrědłow znosyli dolnoserbske mjenja sedlišćow, su material strukturěrowali a systematizěrowali.
Z yoga-zwucowanjami móžośo tomu wótpomagaś.
Wjeliki krejz jo tak wjeliki ako móžno krejz na kulowem powjerchu.
How bydli wót 2018 cerkwinska stawiznaŕka dr. Lubina Malinkowa z cłowjekom , fararjom dr. Robertom Malinkom, a styrimi źiśimi.
A tam chwali se wósebnje grichisku kulturu.
Ale až ten zapust serbski nałog jo, to kuždemu wědobnje njejo.
Planuju wobydlaŕski centrum
"A wšykne pozitiwnje na to reagěruju", wóna groni.
A ... a ... Ducy domoj smy casy z palcom tšošku togo wóleja woptali a lapali.
pětk, 31. januara /wezymskego
Jeju płaty su dominěrowane wót chrapkow a zeleneje barwy.
Te woglědarje su pśi wjeźenju se źiwowali, wjele techniki jo we takem młynje trjeba.
Absolwenty DSG deje lažčej dostaś studium
Z tym njejo był maj 1945 w serbskich stawiznach kradu nowy zachopjeńk.
Ale jogo mócy se pśetrjebaju na wjelese boki.
Robinson daniž płoda daniž boma njeznajašo, myslašo se pak, až jo płod k jěźenju. 
Ako planowane su se sejmarje rozestajali z pśedwiźonymi temami.
We Wulkich Zdźarach jo se wótměł njeźelu prědk dweju tyźenjowu 13. Serbski ewangelski domowniski źeń wórjejcańskego regiona.
dwa towzynt a dwaźasća
Powědali su młode cłonki how pak teke wó tom, co kśě lětosa wšo gromaźe gótowaś.
Pyta se kužde góle swóju wobrycu.
Drozne wobswětlenje njejo dało.
Jo se mysliła, až buźo to “zgromadne bratšojske źěło” z nim a drugimi.
Wjele městow móžośo z awtom dośěgnuś, ale młoge městna jano z cołnom.
Wušej togo jo było grono wó serbskich projektach, kótarež spěchujo Vattenfall.
Rusojska kupka jo rozwjaseliła publikum ze swójim repertoire.
Styri dalšne česke konsulaty su w “starych” krajach Nimskeje.
Tłuste knigły by se napisali.
źinsa jo wam něcht drugi napisał "Pšašatu rěpu".
Marija hobchowa wšykne te słowa a hobmysli je w swójej hutšobje.
Narodna drastwa wulicujo wó swójom nosarju – cłowjeku z wěstymi ekonomiskimi móžnosćami, socialneju poziciju a zacuśim estetiki, wó cłowjeku, kótaryž jo był źěl we wšakich nastupanjach wjelerakego zgromaźeństwa.
Nan a starki stej byłej z cełeju dušu rolnikarja.
Ja žałosćim, ale mója pomoc jo daloko. Ps 22,2
Jeje źowka Bärbel jo šła na Dolnoserbski gymnazium a nawjedujo źinsa bórkojsku domownisku śpu.
Wónej stej nastałej we lětu 1938. Pla mjenja Erlengrund su se amtarje dali inspirěrowaś wót serbskego stroninego mjenja Wólški.
Thrakiske rody su sedlili na Balkanje, w Thrakiskej, w Rumuńskej, Moldawskej, Serbiskej, Kosowje, Makedońskej, Bulgarskej, pódpołnocnej Grichiskej, mjazy pódpołnocnymi Karpatami a Egejskim mórjom a w Małej Aziji, w Mysiskej, Bithyńskej a Paphlagońskej.
Z kólacyju, ako jo trała až do póznego wjacora, jo ten familijny swěźeń swój rědny kóńc namakał.
Groźiškojc sotšy Linda a Laureen stej južo "starej wuchacce", což zapust nastupa.
Zeleńk, Günter 193 głosow
Pśez take studěrowanje jo žurnje wuknuł to stare nimske pismo lazowaś.
Serbski sejm buźo wobradowaś
Teke gósći su witane.
Pśecej wažna jo za Hermana Jahna tejerownosći była serbska rěc.
Wlasow jo był pśipóznaty a wuspěšny sowjetski general, kenž jo w juliju 1942 do nimskeje wójnskeje popajźi padnuł.
Toś te wuwiśe słuša k nejwětšym kumštnym wobswětowym katastrofam w stawiznach cłowjestwa.
Nutśi hyšći wšake felujo, ale topjenje jo nowe a wjelgin dobre.
Tak mógło se pópšawem teke serbski wucyś! Ale se njewucy .
Naš njewjesćinski pórik stej byłej Josephine Christmannojc a Niclas Hennrich.
Pěśrucny swěcnik wesrjejź śpy wisy dokradnje nad jěźnym blidom ze styrimi stołami.
Drugu februarsku njeźelu su swěśili w Běłej Górje z 80 fryjnymi a muskecymi pórami a ze 13 źiśecymi pórikami jubilejny zapust.
Starstwo – kiblija?
Zwucowali su pśecej poł nocy.
Su měli pśi tom dobre ideje.
Na dnjownem pórěźe stoj tenraz wobradowanje wó pśichodnem źěle SKI.
Teke Gregor Rademacher jo wjelgin pśijazny.
Swójźbne mjenja wótdawna tam bydlecych familijow su za wětšy źěl serbskego póchada.
Wón jo wusoke starstwo wót 95 lět dojśpił a 40 lět jo był wudojc.
Tešno jo.
Maju teke śpu, źož librowaŕ wobjeda pśinjaso jězu, a wjednica ma běrow.
Za to pak ma apryl južo zasej pśinjasć njespušćobne a zymne wjedro.
Gaž to wiźim, som se wěsty, až teke naš serbski „wuž“ fyštnjo zabijarjam.
Juž pśisamem na kóńcu našeje akcije sejźimej mej z Otom – gronili smy jomu jano Jutśko – na pśipowjesaku prězy na delce, ako wón naraz groni: »Něnt mamy juž tśi tuny na wózu.
K tomu jo pśišło, až stej měłej nimskej kněžaŕstwje pód wjednistwom Lothara de Maizièra a Helmuta Kohla w pódnazymje 1990 pśedwiźonej, w dogronje wó zjadnośenju zapisaś zamknjenje aktow na nejmjenjej 30 lět.
Pó sobotnjejšem programje su luźe njeźelu byli pšosone namšu w swěźeńskem stanje a pótom na zajtšne piwko.
Jonas se smjejo: "Wuglěda to snaź tak?"
Pětk, 23. oktobra su chopili z tśimi secomłośenicami woprěte, wěcej njenaglědne kwětki młośiś.
Na tom dnju su ten rany lan wuseli.
Mimo togo co direktnje dalej pśedawaś swóje produkty — ako něnto kwětkowy kał, tšuki, papriku — a wukrajne płody tym Chośebuzarjam.
Wócakowanja na pórědne cełe, wót cerkwje płaśone serbske faraŕske město pak njejsu z blida, ale su wócywidnje dalej aktualne.
Łužyska, pólska a ukrainska młoźina jo bydliła gromaźe we wjažkach we campje Nowy Dworek.
Góźba jo była 21. Bramborski źeń energije w uniwersiśe BTU.
Což howac hyšći wšykno luštnego a gnujucego w Pratyji dajo, to wiźiśo sami, gaž sebje ju kupijośo a cytaśo wótprědka až doslědka.
W casu socializma jo wobwodny muzej pokazał někotare raze wósebne wustajeńce k serbskim temam.
Dnja 4. februara jo źeń jogo zamrěśa – załožba Pücklera buźo k tej góźbje na jogo spominaś.
Rozmjej, wón ma rozmjej za wobźiwowanja gódne, až Serby su pśez stolěśa swóju identitu wobchowali, njejsu wójny wjadli a až swóje tradicije dalej woplěwaju bźez šowinizma.
Ebro jo wjelika rěka w dłujkem zajtšu Špańskeje.
Znowa ga Lenka buźo se ženiś, a togodla jo směła tenraz ako źiśetko pó jsy wót dwóru do dwóru chójźiś a góspodarjam gluku, strowje a wjasele njasć.
Sobuźěłaśerje z amta za šćit wobswěta pśi wokrejsnem zastojnstwje Chośebuz-kraj su gano casnikarjam k wěsći dali, co su južo naźěłali, co maju dalej prědk a to se wě teke, z cym maju se wósebnje běźiś.
Swoju drastwu ma wót Pumpic z Drjenowa”, smy wót mamy zgónili.
Rosćo w žrědłach, rěckach a groblach.
Z takim myslenim a statkowanim jo sebje na šyju wlakł njezdaśe a gniw wušnosći a cerkwje, kótaraž jo jogo samo ekskomunicěrowała.
Dogronjone jo było, až dojěźomej ze śěgom až do pólskego pśigranicnego městaška Rzepina a tam kněz Rzeszowski z awtom pó naju pśijěźo.
W zběrce Serbskego muzeja w Chośebuzu chowaju se nejwšakorakše sanje, sańki, sněgaki a smykacki ze starego casa.
Teke wjele tych ciwilnych pśistajonych na Chośebuskem lětanišću jo se woglědało tu ceremoniju.
Jatšy w kraju „gronjakow“
Samo Janšojski bog pśichwata na Młyńsku w Chośebuzu, aby wobraźił serbšćinarjam.
Dogromady jo se wót 1955 až do srjejź 1958 wudało wěcej ako 60 knigłowych titelow za źiśownje a šule, kótarež su je dermo dostali!
Za naslědnika do togo zastojnstwa su pówołali mójogo pjerwjejšnego wuknika Wernera Młynka, tegdy juž župan domowinskeje župy Gubin-Baršć.
A napšawdu: Ruprajcht stupi do jśpy a se pšaša, lěc bydli how to małe źowćko Tina.
"To jo derje."
Wón jo pśiswójźbny z nosowymi mjadwjeźami , se pak w swójskem roźe "Nasuella" wjeźo.
Gmejna słuša k serbskemu sedleńskemu rumoju a je źěl Picańskego amta.
W lěśe 1931 jo se pówołał ako głowny zagronity redaktorFryco Rocha, 68lětny wucabnik a basnikaŕ, ako ma wjelike zasłužby pśi wuwiśu dolnoserbskego pismojstwa.
Jeje zachopjeńk dopomina naslědowarjow Jezusa na Israelowy nadawk, ako Bóžy lud byś „swěca ludow“ w tom, až Israel thoru pśikładnje dopołnijo.
Nigdy niźi njejo šapaŕ nic rědnjejšego wuglědał.
Južo z teje zaběry jo nastał w lěśe 1993 dwójorěcna gramatika górnoserbskeje rěcy engelski a górnoserbski.
Wót zymy až do nalěta se rozpłoźuju.
Spšawnje gronjone, jo se naša starka skerjej smjała tej serbšćinje w drugich jsach.
Stojecy na rozglědanišću pśi muri su nam wulicowali, až jo se pśi twari musało wjelgin źiwaś na zemjerdžanja, kenž w tom regionje cesto wustupuju.
W drjenojskem prodrustwje typa I jo Ernst Mucha slědkoju namakał k swójim kórjenjam.
Teke žeńske a źowća su w Hochozy pokazali, kak derje wuměju balo kopaś.
Tamne nazgónjenja z pódzajtšneju cerkwju jo wužywał, ako jo był w swójej krajnej cerkwi Zagronity reforměrowaneje cerkwje za dialog z ortodoksneju cerkwju.
Ale južor ako šesnasćolětny jo chopił graś w studentskima połprofesionalnyma ansambloma „Rymnik“ a „Szöttess“.
Gaž doma som, zmakajom tam a sem někotarych staršych Dešanarjow a Dešanarki, z kótarymiž serbski powědam.
Nad pyramidowym spotom su cerwjene bala ako pyramida natwarjone.
Wobźěliś mógu se wšykne interesěrowane hobby-mólarje.
Pśi piwje ga stej se pśecej grakałej a ty njejsy mógał jogo wustojaś.”
Małe rědne městaško ma teke staru twardnicu.
Wóno jo we wšyknych wokolnych jsach zawóstajiło swóje slědy we strukturje pólow, ale teke wobtwarjenja.
Chylu jo źěłała "na placu" w kuchni.
Te su głownje myslone za mólaŕstwo a dalšne twórjece wuměłstwo, za muziku, literaturu, medije ako teke za turizm.
Pokazało jo se tegdy 630 eksemplarow ze 10 krajow.
Brjazyński serbski ceptaŕ Max Schmaler (Smolaŕ) jo se ako wjednik tamneje billardoweje sekcije starał wjelesych lět wó zdźaržanje a rozwijanje togo sporta w swójej jsy.
njeźelu, 19. januara /wezymskego
Njedej se we njom wěcej słyšaś głos płaca, daniž głos plišća.
Změrowany, jo pśisamem wjasoły som se domoj pórał. Žeńska jo tejerownosći spokojom była, weto jo musała pśispomnjeś, až dejali nejžpjerwjej raz wobcakaś.
Wudra jo zwěrje lěta 2021, jo "Nimska załožba za źiwe zwěrjeta" w Hamburgu póstajiła.
Naslědku su diskusijne kupki swóje rezultaty pśedstajili, a su nalicyli wšake aspekty rěcneje politiki Serbow.
Tej stej to na kursach w serbskej “rěcnej šuli” w měsće nawuknułej, dokulaž jeju źiśiźowki južo w susednych jsach na zapustach sobu cynili su.
Policaja warnujo, aby se njedali zawjasć, daniž pśez telefon, daniž pśi wjažynych źurjach.
Na wjelikich a mjeńšych plakatach stej wobej gromaźe na jadnom flaku za sebje wabiłej.
Spócetnje woborna cerkwja, jo wóna była do reformacije putnikowanišćo.
Za to pak wjelgickan wjele piju – wódu, tej abo mězgu.
Ako prědna župa w Dolnej Łužycy jo w nowem politiskem casu župa Gubin/ Baršć pśewjadła 20. januara swóju delegatnu konferencu.
Arne rad na słyńcu gnili se.
Dnja 01.10.2019 stej se we wuwucowaŕni Źěłanišća za serbske kubłańske wuwijanje (ABC) pśewjadłej dwě dokubłani k dwójakemu nowemu šulskemu materialoju: „Serbska rěc – dobra wěc 1“ (źěłowe knigły a projektowy zešywk) a „Pó droze1“ (wucbnica) za 7. lětnik pókšacowanych resp. mjenjej pókšacowanych.
Někotare góźiny pózdźej jo wóda zmarznjona.
Njeby se žednje myslił, až dorozměśe mjazy nimi bźeze znaśow cuzeje rěcy se tak derje raźijo.
Na drugem městnje jo była Nele Riedelojc ze zakładneje šule "Lutki" we Žylowje.
Ako prědne organizěruju gromaźe z lokalneju akciskeju kupku Sprjewja-Nysa-kraj "regionalne zmakanje jsow Sprjewja-Nysa-kraj".
Pandemija korony jo zawinowała, až se wótgronijo mań zarědowanjow, mjazy drugim Lěśojski kurs za serbšćinu w Budyšynje.
Šym wěcej pak su turisty měli za nimi póžedanje.
Wjele mechanizmow a zawinow jo nalicył, ako su pśidatnje k tomu wjadli.
W góli jo rědnje.
Wósymnasty wjacor.
W bliskosći kjarcmy stoj teke w Drjejcach tak ako w młogich drugich jsach cerkwja.
Ewaluacija jo se pśedewšym wót uniwersity w Hamburgu pśewjadła, kótaraž njejo měła rozměśe za serbšćinu ako maminu rěc, ale jano ako drugu rěc.
Z tym jo měnjona pśedewšym wutrajnosć pśi wótžywjenju a profilěrowanju „rěcneje šule“, ale teke nawjedowanje chorow, źož su spiwali a spiwaju zrosćone, młoźina a źiśi.
Myška malsnje skoka za mjatelikom .
Renate Harcke, jadnaŕka frakcije Lěwice w krajnem sejmje, jo pšašała Hentschela, lěc su w jogo tabelach južo pśipłaśonki wót EU pśilicone.
K tomu my něnto wuźěłajomy aktualne boki".
Teke we howacej mokšych Błotach jo sucho.
Domowinska kupka Turjej jo gano śěgnuła bilancu swójogo źěła.
Hanzo a ja smej srjejź jsy bydliłej a dla togo jo było tšochu problematiski z tym nic kradu derje zapakowanym wuchacom do jsy jěś.
17. julija jo se zmakała Serbska rada ze šefredaktorom rbb Christoph Singelnsteinom.
Něnto powědaju, až som wjeliki a njepśemóžny guslowaŕ.
Zjadnośone kralojstwo lažy na kupje Wjelika Britaniska, pódpołnocnem mjeńšem źělu kupy Irska a ma teke cełu mań mjeńšych kupow a wótwisnych teritorijow.
Myška wótegronijo: »Pšyce njekśě kónja štapnuś, kóń njoco psa kopnuś, pjas njoco kacku kusnuś a kacka njoco mě na drugi bok rěki pśewózyś.«
Su byli žni pód kšywom, su gólcy wó kołac rejtowali.
Źinsa pak dajo nowe pśikłady zasłužbnych žeńskich.
Gaž buźo situacija jasnjejša, pón dej se zasej konsekwentnje za ten „objekt“ źěłaś.