Jadnory barometer móžośo sami doma basliś.
Pópšawem by musała take wěcy znaś – to pšašanje, to pšosenje, to płakanje.
To ga su byli jano serbske bonarje.
Serbska folklorna kupka “Łokaśina” z Lubnjowa jo na kóńcu septembra w Chośebuskem rozgłosowem studiju ORB dwa spiwa w dolnoserbskej rěcy na zukowy pask spiwała.
A to mógu tež how, źož jo ten internet dosć mócny.
Wujadnaj se z pśeśiwnikom hyšći ducy k sudnistwu! Woko za woko, zub za zub – to běšo dobry pśikaz we jadnom kraju, źož zarownachu kšej ze kšwju.
To njejo rucne źěło, ale źěło z mašinu.
Ten jo měł až do 1955/56 dwa wótrěda: za stawizny a za rěc a literaturu.
Na swěźeń chwata ceła ptašcyna.
Božko pak jo se jano mało kupkow takego referenta skazało.
Tam jo staršy muski (roź.
Mě se wjelgin spódoba, gaž to tradicionalne se měša z tym nacasnym.
Dostanjośo knigły w „Biosphärenreservat Spreewald“ na Šulskej droze 9 w Lubnjowje a pla „Bürgerstiftung Kulturlandschaft Spreewald“.
Kak jo se wugbała antisłowjańska a antiserbska politika Tśeśego rajcha na Dolnych Serbow?
60. narodniny swěśi dłujkolětna rozgłosowa žurnalistka w dolnoserbskej redakciji Zala Bušyc. (27. 6.)
Wěstu žyłku za to słowjańske jo južo tencas měł, tema jogo diplomowego źěła jo była „Luthers Erbe in Russland“.
 Za tym ak wšykno běštej pśigótowałej a z jěźu se zastarałej cakaštej wónej na gódny wětš, aby swójej kupje bóžemje groniłej.
Na pśikład, až rejujom a grajom balokopanje.
Rostlinki kśě kšywo měś! Pśez lěto z papriku, III móje semuška papriki su we zemi.
Mato Waŕmo, južo wót lěta 1846 misionaŕ na tej arktiskej kupje, jo to sedlišćo južo někotare lěta nawjedował.
Glucna by była, gaby ja dostała źěło!
Jaja, kenž njaso, zelene su!
Wjele wjasela Wam žycy
Wjerašk togo programa jo pón była serbska swajźba - Mosćańska a Žylojska.
Něga jo była cesto na rolach, ale źinsa jo dla nałoženja herbicidow mócnje naslědk wótśiskana.
Toś to pśilubjenje płaśi teke za Was w nowem lěśe.
Naraz pak jo pśišeł na wuběrnu myslicku.
Jaden wopyta se tudy chowaś, drugi tam wuběgaś.
10 carnych oliwow,
Nowe buźo tam mjazy drugim to, až wšykne wejsne mjenja, mjenja drogow a městow, tšugow, twarjenjow a dalšne budu we pśichoźe dwójorěcne.
Co rosćo pla Was?
Bóžko njamóžoš to źinsa wěcej dopokazaś, dokulaž eksistěrujo jano hyšći ten jaden móžny zachod na Górach.
A z njeju jo pón nastupiła swójo nowe źěło.
W zawjeźenju do šlazyńskego rěcnego atlasa jo wón wopisał rěcnu situaciju jsow, w kótarychž jo slěźił a zběrał daty.
"Boks" how jo za kuždego kónja.
Lapy su wótnowotki wězane.
Wjasoły ruš pśi pisanem programje towaristwow, muzice a reji jo kněžył w swěźeńskem stanje.
Pón teke Robert a ruprajcht se sednjotej do sańkow.
Mjenja casowych conow změnja do slědujucych: Pódwjacoroeuropski lětny cas , Srjejźnoeuropejski lětny cas , Pódzajtšnoeuropski lětny cas a Moskowski lětny cas .
Burja z wokolnych jsow su se pśistajili ako źěłaśerje w jamje, briketowni abo elektraŕni.
Pśipad tak co, až žedne 20 lět pózdźej Kita Šwjelowy syn Bogumił dešańsku faru dostanjo.
koncert z dolnoserbskimi chorami
Mjenja jsow, ako du slědk na to same słowo, namakaju se teke hynźi: w Českej wjas Vyskytná (w 14. stolěśu zapisana ako Wyskidna); a w Pólskej Wiskitno (źinsa źěl města Łodź; w lěśe 1288 zapisane ako Wiskidno); w Rusojskej Vyskidno.
Lotowe wótchylenje pśedstaja wótchylenje městneje wertikale wót jeje idealnego směra.
Lazowaŕka Regina K.
Take źěła a teke sportowe aktiwity daś zajtša abo wjacor zaplanujomy.
Kantorka zachopijo, a jasne głose drugich źowćow slěduju.
Wóna co zeleznicowu ceru mjazy Lubnjowom a Chóśebuzom dwójokólejaty wutwariś.
Za SLA wěsće njejo było lažko, z togo wjelikego fundusa zestajaś połteragóźinski program, kótaryž wótbłyšćujo cełu šyroku paletu Kobjelowego wuměłskego twórjenja.
Buźćo pak mjazy sobu pśijazne, połne hutšobneje lubosći a wódajśo jaden drugemu, rowno ako Bog wam jo wódał w Kristusu.
W Jezusowem mjenju se pókłanjaju wšykne kólena tych, kenž su na njebju a na zemi a spód zemju.
Wóni rozdźěliju Bramborsku do „wokoliny Barlinja“ a „stronow, ak su zdalone wót Barlinja“.
Njejsmy južo sami dožywili, kak se śělna a dušyna rownowaga a staw w běgu lěta změnijotej?
złośana medalija za zasłužbne spěchowanje serbskego ludowego wuměłstwa (wót Zwěstka serbskich wuměłcow) (2002),
Casnik jo se z nim rozgranjał.
W Borkowach pak by luźe dejali pitśku wót serbskeje rěcy wěźeś.
Póglědnjomy do Casnika
A su mimo Jarikowych dalšne familije, źož starjejše a źiśi we wjelickem krejzu zapustarjow stoje a cakaju na zestajenje porow, na cesne štucki z wejsańskeju kapału a na lěpše wjedro za pśeśěg.
Wjele se w tych tyźenjach wó tom pišo w NOWEM CASNIKU, kak dalej z tym našym serbskim, kak dalej ze źěłom w Domowinje.
Někotare wót nich ga njejsu kśěli wuknuś serbsku rěc.
Pśez Serby som namakał kontakt k drugim luźam dalšnych narodnosćow, narodow a rěcow.
Wón jo se malsnje zasej doma cuł w našej rěcy a jo měł wjele móžnosćow, ju wužywaś, wósebnje pla starych luźi.
W zubach Milenki kněžy wjasoły ruš.
Toś žycym wam wjele wjasela pśi wuproběrowanju basleńskich idejow za jadnotliwe mjasece!
Rozpowědaju se chylku w swójej rěcy.
Pódla jo teke było 14 źowćow a w serbskich drastwach.
1978 jo pśedlažało wóttam »kolektiwne pósuźowanje«, až se teke śišć stwórtego zwězka dowólijo.
31. maja 1991 jo se to stało w Serbskem domje w Chóśebuzu, lěto pózdźej jo nowa župa dostała teke wustawki ako samostatne towaristwo, což jo wjelgin wažne za jeje samostatnosć a njewótwisnosć.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu dajo Wam k wěsći tśi wažne terminy, aby zajmce je zawcasa zgónili a sebje zapisali do swójogo kalendarja.
Bilingualna wucba we wuzwólonych pśedmjatach dej byś zawěsćona".
W BOBOWJE: Teke how jo polka “Anemarja” wjelgin woblubowana.
Śamnosć zajźo, a wěrne swětło něto swěśi.
Po něntejšnem financnem dogronje, kótarež wobstoj hyšći z casa kanclarja Kohla, by mógał zwězk pomoc Serbam wót lěta k lětoju pśikrotcyś.
Jogo źěło na serbskem polu pak jo daloko pśestupiło granice teje jsy a jo słužyło cełemu serbstwu Dolneje Łužyce.
Sobotu za tyźeń, 24. awgust, buźo tudy, we ramiku błośańskego kulturnego festiwala Aquamediale, w brožni burskego muzeja wustupiś Serbski ludowy ansambel.
Domowinska kupka co lětosa ten flack pśi faraŕ Šwjelinem pomniku wurěšyś a se wó Bałcaric pjac staraś.
Za nje jo teke "naglěd" njegluka była.
Pótom su se z gercami „Spreemücken“ wudali na drogu.
Syn Jura, Fred Frano, jo teke prjatkaŕ.
Juro Frahnow z Picnja buźo prjatkowaś, a faraŕ Hupac z Korjenja buźo studenta za sorabistiku na uniwersiśe w Lipsku dupiś.
Kak notne jo dušepastyŕstwo za luźe, ako su pótrjefjone wót jamy? Nerwy luźi su w slědnem casu byli napněte.
To płaśi na pśikład za źiśi, kenž maju serbsku a WITAJ-wucbu, źož jo pón jich licba tšochu mjeńša.
Wóni nastawaju pśez dešćowu wódu.
Jadnasćo źiśi jo tam wokoło skokało, pólskich, francojskich a naju gólca.
Po rozpušćenju w lěśe 1952 jo se wón pó 38 lětach wót nowego załožył.
Wót how mamy pó wobyma bokoma lichotny wid na daloke płoni łukow.
Teke wót źiśi, což we filmje se derje wiźi.
Kóńcna scena kusa „Cirkus Barbirolli“ Serbskego ludowego ansambla w Statnem teateru srjodu tyźeń: Wron a sroka musytej swajźbu swěśiś.
Rbb njebuźo tuchylu program rozšyrjaś
Weto w tak małem kraju z pisaneju ludoweju zestawu a 625. 000 wobydlarjami, źož wšake mócy wopytaju swóje zajmy pśesajźiś, jo śěžko wót cuzych zajmow wótstawk źaržaś.
Muski kwiśonkowy stołk stoj na kóńcu gałuzow.
Wósebnje demografiska prognoza (pśiběranje licby staršych luźi), pśeměnjenje klima a efekt na rolnikaŕstwo, planowanje góspodaŕstwa (teke turizma), wuwiśe jsow – to su nastupnosći, kótarež su za derjeměśe wobydlaŕstwa we pśichoźe wjelgin wažne.
Cłonki Zjadnośonych serbskich chorow z Drjejc, Janšojc, Žylowa a Lubina a z chora "Łužyca" su gromaźe z chorom SLA zaspiwali tśi štucki z cyklusa "Doma rědnje jo".
To jo było wjelgin zajmne wósebnje za Chośebuskich, źož ga se twari nowy šulski dom.
Jo se stało, až faraŕ jo był gótowy pick .
A za mnjo jo to take něco kaž zwopšawdnjone cowanje.
Wón jo chójźił na polytechnisku wušu šulu w Chóśebuzu-Knorawje.
A jogo šyja jo žadna.
Wina na tom jo, až su se culi wót Rietschela zajśpjone – wón jo za jich powěsću pór njewarjonych a njepjaconych słow gronił, z kótarychž su wuznali, až na nich z wusoka glěda a jich zanicujo.
Ale weto su měli rědny swěźeń, ako naša starka cesto jo wulicowała.
"Starka wopytajo, mě šyśe drastwow nawucyś.
To cełe płaśi 20 euro.
Jo wustajił, až wósebna źěłowa kupka, ako bu lětosa załožona, se pilnujo, aby se wšykno pórědnje pśigótowało.
Žeden cłowjek njebuźo 1000 lět stary!
Styri raze wob tyźeń su mógli młode luźe tam na disko pśiś a se wurušowaś.
Dla korona-situacije njejstej se dnja wótwórjonego ateliera w maju wótměłej, ale stej se pśesunułej na pśedslědny kóńc tyźenja oktobra.
Co jo mě něnt how mój rědny dom, kenž žurnje sebje zaźěłała som?
Wjele rědnego jo w njej k cytanjeju - w tych wokoło 120 wšakich pśinoskach!
Teke ta technika, z kótarejuž źěła, jo za wětšy źěl juž bejnje stara.
Łoni jo mój sused na najśpje taku toflu namakał.
Serbsku drastwu se Uta Stoleccyna teke cesći a za swóju pótrjebu jo se jadnu wušyła.
Wjele mam se tek źěkowaś Lianje Bertokowej, kenž jo w 1990tych lětach wjele za serbsku muziku cyniła.
Wšuźi stoje wusoke regale.
30 lět pó politiskem pśewrośe
Pótakem dajo se młoga wěc z togo pśiwuknuś, teke gaž wjedro rědne njejo a cośo lubjej doma na balkonje sejźeś a cytaś.
To se wě, až budu se ten wjacor teke wšake bajki cytaś, a za muziku jo teke starane.
Za to dej formular wupołniś a jen skerjej a lěpjej wuběrkoju donjasć abo pśipósłaś.
Barlińske serbske blido.
W decembrje su namakali jogo slědy we sněze.
Stanjomy zajtša, póglědnjomy z woknom wen, ale swět jo "pšec".
Pon jo wšake cytał z knigłow - wó pśězy, wó serbskej drastwje a jeje woblekanju, wó camprowanju a teke wó prědnem zapusće w Žylowje pó lěśe 1945.
Robinson wótgroni, až to njewě, a groni jomu, až jo bźez wóle a wěźenja swójeju starjejšeju se pušćił do swěta.
Z wěstosću su zazněli w płunowych komorach.
Toś, pśiźćo 23. junija do Serbskego muzeja na Młyńskej droze.
Rěc musy labowaś doma, we towaristwach, we cerkwi, w domowni, we pśiroźe.
Ale teke pó wójnje njejo za nju a za drugich lažko było narodne źěło wugbaś.
Spódne łopjena se pó kwiśonkach pokazuju.
Organizator – to groni Dolnołužyska župa Domowiny – jo se wjelgin pilnował, aby serbska rěc njepśišła pśekrotko: Serbski part moderacije na kokośe jo měła Ana Holzschuhojc na starosći, absolwentka Dolnoserbskego gymnaziuma.
A nic raza 20 luźi njejo pśišło, a te muzikarje su swój koncert jěsno pśetergnuli.
Tam jo kjarcmaŕ južo telewizor měł.
W starych žrědłach móžoš wó tom wjele namakaś.
Za to wóstanjo to pósecone tek dłujko dosć lažece, zgóniju te wobźělniki.
Studium pódla pówołanja zachopijo w nazymje lěta 2022 a dej se skóńcyś z masterskim titelom.
Za kuždym wót teju modelowu pak štycy hynakše rozměśe casa.
Kněz źašo: Tebje jo luto teje banje, na kótarejž njejsy źěłał, tež njejsy jej, kótaraž se za jadnu noc napóra a se za jadnu noc zminu, rosć dał.
Comy se z njeju wó wšom tom rozgranjaś.
How ga tykoco južo ta bomba.
Ladislav Kováčik jo słowakski publicist.
Fryco Mjatko wulicujo, až jich žywnosć jo leno była, hyšći wót „Starego Fryca“.
Jörg Funda naźeja se jěsnych póstupow.
Instalaciju systema dajo se zachopiś mjazy drugim z CD abo USB.
A ned jo se kněni Sulonen dopomnjeła na swóje nimske kórjenje z města Chóśebuz a na tu staru woblubowanu pupku w serbskej drasće, kótaruž jo 1938 ku gódam darjonu dostała.
W zachadnosći su luźe swětkownicu šli namšu a na kjarchob, drugi źeń swětk su jědernje swěśili a rejowali, samo hyšći tu wałtoru.
Kak pójźo dalej z Liškojskim jazorom?
Muzika, ako pśez cełu wjas zni, a k tomu hyšći njeźelu wjacor, luźi pśiwabijo.
Wob cełe lěto su se teke namše pśiměrili korona-situaciji: mjaztym znajomy serbske online-namše, znajomy namšaŕske spiwanje a namše pód gołym njebjom.
Jubilejna namša w Złem Komorowje samo z katolskim chorom
Źinsa to njejźo.
srjodu, 18. nowembra /młošnego
Rownož teke – njeby to złe było.
Zwón z Liškojskeje cerkwje wisy južo 15 lět w Barbuce, w zwónicy.
Za nas jo to wjelgin njespokojece”, měni Harald Końcak.
Steffen Butzek wót Krajnego amta za wobswět pśepytujo zajěźonego wjelka.
Toś ten pśijaśel Serbow jo w lěśe 1934 w starcowni w Zehlendorfje zamrěł.
Z togo póžedanja za wobstawnym městom, źož mógali se zmakowaś, jo nastała ideja Serbskego domu.
Chtož wuknjo dolnoserbsku rěc a co se rozgranjaś ze serbskimi luźimi ze jsow, ten dej pśiś něnto sobotu, 6. maja, do Drjenowa.
Janšojce źe su něnt raz mója domownja.
Kuždy tyźeń we ferijach mamy dwě pšašani.
Kosta Rika lažy w srjejźnej Americe.
Jich jo było wušej 30.
Pó źělach su spiwali gromaźe z chorom gymnaziuma pód nawjedowanim Waltraud Štoltoweje, ak jo zespiwał spiwy Wó nic ga ja se njestaram, Wjasele źinsa a Paleńc.
W Rogeńskem parku: Te bomy su 37, 4 a 59 lět stare.
Nowember jo pśišeł, ale w Beskidach pśecej hyšći njejo było sněga.
Kužde zajtšo stupijo bur Žur k woknu, sunjo gardinu na bok a glěda do gumna na swóje jabłukowe a kšuškowe bomy.
Wužywaju jano pśirodne materialije, pódla gliny teke witki.
W muzeju jo była samo wiźeś wjelika licba fotografijow.
Pětš kažo Karinje, aby cakała.
W toś tom zmysle někotare niske jazory, kaž na pśikład Balaton, scełego ako „wopšawdne“ jazory njepłaśe.
Namša a wustajeńce
Wóna tak glucna wuglěda, ako wó tom powěda, kak rědne to žywjenje górjejce na zemi jo.
Wot wšogo zachopjeńka jo tejerownosći rostliny do gumna sam kubłał.
Ale dokulaž jo była źowka nyksa, njejo to tak lažko było.
Som jim tam gronił, až kuždy dej glědaś na te Źaseś kazni.
No, wón jo jomu teke pokazał!
Ako jo šło wó Rogow, jo bramborske kněžaŕstwo pśilubiło, až to buźo ta slědna wjas, ak dej se wugla dla wótbagrowaś.
Co jo za Tebje kśesćijaństwo, chto jo Kristus za Tebje?
Serbski spisowaśel - a publicist J.
Jaden z jogo ceptarjow jo był Karlo Jordan.
Dwa „starej” pjaca pak w Dešnje hyšći źěłatej.
Ku njej słuša "dwórowa loda".
Zwězuju se lapku pód brodu, za wušyma, na cole, wiju se lapku wšakorako wokoło głowy a šyje, a pśecej to wjelgin rědnje a zajmnje wuglěda.
Kśě wuměłce a publikum se "outowaś" ako Serby, dejš to samo někim nanuzkaś?
Ten Tšuk jo był ten nejgóršy.
Źiśi njejsu se kśěli z nim zmakaś, su lubej wuběgali.
A dłujka smuga namšarjow zas k cerkwi pśichada a swěty zuk tych orgelow zas k njebju rozlěga: „Wuswěśone buźi twójo mě!“
„Bóguźěk, až jo wšykno mimo!“ – Nic jano Měto Šmyt Bórkojski, serbski šołta a južo wjele lět cłonk wokrejsnego sejma Sprjewja-Nysa, wólažcony zdychnjo, ako se skóńcnje k wěsći dajo, až jo nowy landrot za nejwětšy dolnołužyski wokrejs wuzwólony.
 na kórjenjach wisachu wjelike běłe kulowate płody; wón zasej do nich kusašo, ale njeběchu dobre. 
Něnto imitěruju z pomocu swójeje mimiki a gestiki na kórtce pokazane zacuśe.
Jurij Krawža jo był serbski spisowaśel, pśestajaŕ a wucabnik.
Simone Poetzschowa rowno pśigótujo wabjeńske flyery.
Pśed někotarymi lětami su se zmakali žeńske z Grodkojskeje wokoliny a su załožyli Łojojcańsku pśězu.
Wognjowa wobora na Lipjem jo dostała pśed krotkim swójo prědne awto za gasenje.
Ale wóna jo ga „Wende“.
Něnt se zachopina w Świaradowje-Zdróju, wjeźo pśez Izerske góry do Szklarskeje Poręby, pótom pśez Kerkonoše do Karpacza. 
Bislamšćina ma pódobne pronomeny kaž Tokpisinšćina.
Pěś źowćow jo pśišło w serbskich drastwach, a šesćo gólcy su pśišli z cepami.
Pśeliš daloko pak pśišłej njejsmej.
Ja njejsom ten lěpšy był.
Za to pak nose ju pśecej wěcej młodych źowćow a žeńskich k wósebnym góźbam.
Wóni sami su južo pó takej wašni camprowali.
Za nich ga jo był śěžki cas mimo kupcow z Nimskeje.
Čad jo jaden z nejwěcej pódwuwitych krajow na swěśe.
Z pśijaśelom Mětom smej se pódałej do Mosta.
Awto jěźo mimo.
Z tym jo był Grešeńc wót 17. septembra 1945 za 11 wokrejsow tencasnego kraja Chośebuz zagronity.
Sunjo něnto swójo śěło pitśku doprědka, jeje kóleni dotyknjotej jogo kóleni.
W Serbskem domje w Budyšynje zmakaju se cłonki Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny na swójom wobradowanju, a to sobotu, 11. septembra, zeger 9.00.
Srjodu 3. měrca zeger 15.00 a 10. měrca we tom samem casu budu se pśigótowaś w Dešańskem muzeju wósebne jatšowne jaja.
Na nich su se teke wukniki z Pólskeje a Českeje wobźělili.
Dotychměst pak njejo se to pśesajźiło.
Jo zmakanje z někim, kogož njamóžoš wiźeś.
"rbb jo za serbsku community wažny medium.
Gregor Wieczorek jo filmował město aby kajak šturował.
700 lět Žylow - rozpšawjamy ze swěźeńskeje jsy
Tak jo była Janine
A jězd domoj?
Słowo bog ma tšojaki wóznam.
Rostlina jo zwětšego krotko pśilěgajuce kósmate a lažeca, póstupujuca abo lězeca.
Naša familija jo ako "Pśełožaŕski team Bórkowy" pomagała a Katharinu pódpěrowała.
] ,Reichsbürger‘ na tej demonstraciji" Querdenken w Barlinju byli, jo interview z Nancy M.
h.
Togodla se mysle, až cłowjek, kótaryž jo se w prědnych žywjeńskich mjasecach wó nje starał, jo jich maś a jogo teke pózdźej akceptěruju .
Jo była žywnosć wjelikich burjow, te grunty su byli wó wjele wětše ako něnt.
Tam jo we jsy Alt Jabel do źinsajšnego wiźeś.
Wšako su lažali něnto kompetence pla SŠT, kótarež jo naraźiło wutwórjenje kubłańskego centruma.
W jogo mjenju jo wótegronił dr.
Ceptarje a wukniki budu jim wšykno derje rozkłasć a pokazaś.
K tym młogim šulam w Sakskej, kenž kśě zacyniś, słušaju teke žedne w serbskich stronach w Gornej Łužycy.
Ale rozbuchnjenje njejo móžno, dokulaž to njejo było městno.
Wušej towzynt pśinoskow, fotow a kreslankow su mógali nazběraś w nagromadu 15 wudaśach "Stoga".
Z tym su te knigły teke wažny historiski dokument”, jo awtorka měnjeca.
Guski pśedawaju se zwětšego Zeleny stwórtk a jatšownicu.
Ten jaden dobywa, gaž tamny zejgrawa.
Trošt jo namakała pla Boga.
Zasej jadna družyna pšec.
Wandrowańska wustajeńca jo źěl kulturnego ruma Górna Łužyca-Dolna Šlazyńska w ramiku wustajeńce "Pěś stolěśow.
Akle tśi lěta do swójeje smjerśi wudajo wuměńkaŕ M.
Pśed něźi 15 lětami jo měł tegdejšy cerwjenozeleny senat w Barlinju wjelgin dobru idejku.
Pómarkuj na mnjo, mój lud, pósłyšajśo mě, móje luźe; pśeto wóte mnjo hujźo kazń, a swójo pšawo cu hustajiś k swětłoju luźi w krotkem casu.
Wótkubłarka powěda gronko a swóje palce wótpowědnje pógibujo.
Smy za ten grajny rěd wjele lět dłujko, wjele pjenjez zběrali... Smy camprowali, pokazali programy w institucijach, wustupili na swěźenjach a smy teke dostali wót starjejšych pósćiwanki (Spenden).
Lingua Franca Nova jo planowa rěc.
Rezultaty jo zjawnje pśedstajiła dr. Judith Jahnowa z Lipska na głownej zgromaźinje Domowiny w Chrósćicach.
Skóro dwě lěśe jo na starosći měł zjawnostne źěło Zwězka nimskich lokalnych casnikow.
Snaź jo jogo zajm za wódu jogo do Błotow wabił? Wšak njejo na wót muzeja wudobytem wobrazu wóda wiźeś.
Wó co we tom projekśe źo?
[...] źiśi jo take, ak źiśi a młoźinu k tomu póra, aby kuždy źeń ze sobu serbske powědali, a aby se to za nich samo wót se rozměło“.
Maju swójo źěło, źarže wejsne a serbske tradicije w cesći a su z tym nabóžnym dalej kšuśe zwězane.
Ceptaŕ-klempnaŕ scyni blach, něnt jo w šuli mjeńšy brach.
Z BĚŁEJE WODY/WEIßWASSER.
Hyšći raz se wobrośijo a póglědnjo na Karinu.
Buźotej-li wobej trenarja jadnaku licbu głosow dostaś, ga buźotej se mjazy sobu zjadnaś, chto buźo głowny trenaŕ, a chto snaź co-trenaŕ (což jo derje móžno, pśeto to zgromadne mustwo buźo poł z našych, poł z jich grajarjow wobstojaś, a móžo byś, až kuždy buźo „swójomu“ trenarjeju swój głos daś).
Reinhard Bork, kótaryž jo nawjedował gmejnu wót 2008 do 2020, jo spušćił funkciju šołty.
Něnto som wobtužona.
Młoge jězdźe kuždy źeń z Depska do šule w Žylowje.
Źinsa trajo 10 dnjow a se kóńcy z rědnym wognjopraskotom.
Togodla wódnjo žedne gwězdy njewiźimy.
W seminarach a pśednoskach jo informěrował wó politiskich a pšawniskich zakładach mjeńšynowego šćita w EU, wó europskej uniji awtochtonych narodnych mjeńšynow a etniskich kupkow FUEN a wó wuspěšnej iniciatiwje Minority SafePack.
Robinson a Pětko stajištej do jadnogo cołna kanunu a skłaźeštej tam tež swóje wjery a což howac sobu mějaštej; a do drugego donjaseštej Pětkowego nana a tog’ Špańskego. 
Za fantazijowego ptaška pśilipnjośo larbje pjerka.
W Tšupcu, w tej wjelikej gmejnje na kšomje Błotow, maju wobydlarje za wjasołe rušowanje wjele wušej.
Farski dom buźo „Pilgaŕski centrum z wjažu za pilgarje“.
Karbid pak njejsmy měli a tak smy se wumyslili něco drugego.
Wóna jich futrujo, cysći groź a wobgroźenje.
Diana Šejcowa dostanjo wěnašk k jubileju ako jatšowna spiwaŕka.
Rad com je na jsach sebje woglědaś a teke sam na woplěwanju nałogow se wobźěliś.
Toś, Wylem Bjero jo był luź połny napśeśiwnosćow a musymy se napšawdu źiwaś, až jo pśi takich wobstojnosćach telik dobrego za Dolnych Serbow naźěłał, což ma swóju historisku wažnosć.
Smogorjowarje su za swójim małkim majskim bomcykom kradu derje glědali, pśez cełu noc su tam stražowali.
Ale Pětšoju měła nejpjerwjej hyšći jěderne gódło pśiwołaś.
Gaž wjelki se pśibližuju cłowjeskim sedlišćam, jo cesto tak, až luźe su chyśili zbytne zežywidła abo zbytki wót šlachtowanja něźi slězy na swóje grunty.
Jeje "Błośańske górkowe seminary" su kradu pód koronu śerpjeli a to, dokulaž buse wót měrca scełego njejsu pśijěli, tak až njejo se toś ta runda pśewjadła.
Stej pśeśěgnułej do Awstriskeje, źož Nora jo se naroźiła.
Snaź by wón tencas we popajźeństwje zginuł, gaby ty jomu we za tebje wjelgin riskantnej akciji lichotu njewuchował.
Wóni su byli z měźi, głownje z mesinga, něźi dwaźasća centimejtarjow dłujke.
Młode cłonki Domowiny w župje Kalawa/Lubin kśě dalej aktiwnje w narodnej organizaciji źěłaś.
Knoblich. prezident krajnego sejma.
Jo było wiźeś, až dajo wjeliki potencial, což nastupaju serbske nałogi a rěc, pla Běłogórjańskich a tych źiśi, kenž su šybałe a wjelgin aktiwnje se angažěruju we wejsnem žywjenju.
Jo był wudawaŕ prědnych knigłow ze serbskimi kjarližami pó wójnje – małki zešywk za dešańsku wósadu.
Franciska Albertowa
Dragula a K.
Źiśi napódobniju zuki a pógiby.
Na to pšašanje jo wopytał wótegroniś dr. Rolf Voß, wjednik regionalnego muzeja w Neubrandenburgu.
A to se wě, pśi tom swóje pócynki a njepócynki, tak ako jo to raz dolnoserbski faraŕ a ceptaŕ Herbert Nowak wó swójom dłujkem žywjenju zwěsćił.
How jo wiźeś nejstaršy dupjeńc: Tim Šmit.
Tej dwa muskej - Erwin Šwjela a Bertold Pan - stej grałej na 130. jubilejnem zapusće njedawno w Turnowje wósebnu rolu.
Šulska konferenca Nevoigtoweje šule jo se za Witaj wugroniła a za to wukubłana wucabnica jo tam teke była.
Zmócnjenje gromaduźaržanja regiona pśez ciwilny angažement ma wjeliku wažnosć, jo wóna groniła.
Tam kśě mjazy drugim pśedstajiś nowu Serbsku Pratyju za 2021. Termin se hyšći znaty cyni.
Wóstańśo w mójej lubosći. Jan 15,9
To jo wěcej ako arogantne!
Smy-lic kśěli w našej tegdy pśisamem hyšći zanjasonej Hochozy swóje zaběry a wjasela měś, smy se musali sami wó to staraś.
Słomka se pón gibjo górjej.
Takim wócywidnym wuspěcham teke politikarje njejsu se mógali zawrěś, a rewitalizacija matematiki jo je mógała dalej a wěcej mócowaś.
Powěsć wó woprowańskej škli w cerkwi Alt Jabel
Som pisał, pisał a pisał knicomu.
Drugi, za Serbow wažny tšach štycy w pšašanju, lěc my Serby za 20 lět hyšći buźomy.
Někotare archeologi toś twarźe, až njejo frankojski chronist měnił serbski rod abo rodowy zwězk, ale powšyknje na pódzajtšo wót Frankow bydlecych Słowjanow.
"Spódobna atmosfera doma a w Ralbicach jo we mnjo lubosć k muzice zbuźiła".
Pjerwjej su wejsanarje se cesto wulicowali wót Šyrokego krja.
Pśidrogowanje pak jo we wjelickej, pśecej hyšći rědko wobsedlonej Kanaźe skerjej witane a pśidrogowarje z Azije su znate za swóju wósebnu pilnosć, pokornosć a pógibliwosć.
Take sady ako "Ja som gótowy."
Mě rostliny póchada z mjenja indiańskego roda, kótaryž jo był žywy na pśibrjogu Brazilskeje.
Chylu pjerwjej su na zgromaźinje se pśedstajili aktiwne cłonki górnoserbskeje młoźiny, ako we swójich jsach nawjeduju młoźinske kluby abo se angažěruju ako serbske skawty. „Młoźina jo pśeliš wažna, ale my njedejmy zabyś na našych starych“, jo Końcaŕ zrazom zaspomnjeł.
Wšykne mysle se južo na to nalětne swajźbowanje.
Pśipadnje som se rozgranjał z jadneju z dobyśaŕkow, wobsejźaŕku huštańskeje "Kśišowki" Wilhelmojc Sandru.
Jaden pśikład jo był štorm „Xavier“ w oktoberje 2017. Jogo huški su 177 km/h malsnje duli pó górje „Brocken“ w Harz.
Dokulaž diftongi njamógu dłujke abo krotke byś.
To jo se teke stało na nowem busowem dwórnišću.
Tujkoco w nocy až do zajtša, tužnym tak pśinjaso wjasela.
Z hochoskeje góle/Drachhausener Wald.
Wětšyna źe njoco wěcej pśisłušaś serbskemu sedleńskemu rumoju.
Dejśo namakaś słowa wót 1-9, zachopiś stawnje na pokazanem městnje napšawo ako špěra na zegerje źo.
Wutšobne glukužycenja Serbow stej jomu wugroniłej teke Harald Końcak ako pśedsedaŕ bramborskeje Serbskeje rady a dr.
Z Raduša/Raddusch.
My smy se z Stefanie Krawcojc informěrowali, kaka drastwa se pśi tom nosy, kake jo było něgajšne chójźenje pó jsy, a kake spiwy my spiwamy.
Kuždy źeń turnowańske zwucowanja je wusmjerśiju.« – »To ga móžo byś.
Wobglědujśo se wobraze dokradnje a cyńśo sobu!
Slěpjański kulturny centrum, muzeuma w Grodku a Błobošojcach matej Frenclowe knigły na pśedań tak ako turistiska informacija w Grodku a knigłaŕnja we Wjelcej.
Pšašanja su w nimskej a serbskej rěcy hynakše!
Wšako se rym a rytmus z jeje pjera perfektnje makatej.
We drugem źělu koncerta wjedu "Adiemus"-wariacije wót Karla Jenkinsa do swěta popularneje muziki.
Wót togo casa, źož su to foto wótmólowali, jo pśejšło mjaztym 60 lět, a kněni Heinrichowa a kněz Lewicka měnitej, až to njejo se stało w Praze ale w Budyšynje.
A tak jo to tež něnto, gaž tamna Domowinska kupka lětosa slědk glěda na swójo 60-lětne wobstaśe.
Serbska literatura na mjazynarodnych knigłowych wikach w Lipsku/Gratulujomy
Nowosć jo wósebnje, až móžoš wótněnta direktnje pśez źurja wót drogi do biblioteki.
Dwa serbskej kjarliža, ›Nět daj mój Jezus dobru noc‹ a ›O jatšowny row‹, stej se až do 70tych lět hyšći na mšy spiwałej.«
J. Koch ma za 43 luźi we gumnje stoły a ławki pśigótowane.
Jogo noze běštej zapuknjonej a jogo ruce tež.
Naša serbska rěc
Partnarja za toś to dogrono namakaś, to njejo w tom casu zewšym lažko, su skjaržyli žedne šołty.
Ako wóna jo se pórała tym Rusam ze swójimi serbskimi kóšulami, jo se drěła: „Ja du na komandanturu!
Zakładne formy su: rulka abo walca, kwader, cylinder, kula a pyramida.
Kaka jo była reakcija na wušej šuli?
Černokošewa pak wě, až ten zaśišć tori: „Serbski charakter jsy jo až do źinsajšnego žywy, ale to jo wiźeś akle pśi drugem póglědnjenju“.
Astronomija njedej se z astrologiju zaměniś , ako jo měła w Antice samski wóznam ako astronomija.
Na wjelikich toflach jo to wšykno napisane.
Prědny raz su wustali pśi starem młynje.
pětk, 17. januara /wezymskego
Erna Koppermannowa ju ako šołtowka zastoj juž 40 lět.
Werben, den 18.
My móžomy se jomu teke wuźěkowaś za to, což jo nam wažne: Źěkujom se Tebje Bog, až Ty mě lubujoš a za mnjo se staraś na kuždyžkuli part.
A teke z pśewidnymi plastikowymi płašćami na se, su te źowća w swójej drastwje kšasny naglěd bitowali.
Mě samemu jo to bejnje wšojadno było.
Kšomy pokazuju motiwy wutšobow a łopjenow, kenž su zwězane z kśickowym wušywanim tych kšomow.
Druge tšojenje jo raz mója mama wulicowała.
"Mühlrose/Miłoraz" móžomy na nich cytaś.
To daj kněžkoju!«
Na SRWŠ jo teke rada w literarnem kružku wucabnice Eriki Bretschneideroweje sobu gótowała.
Wjaska Žylow, na kšomje města, jo měła tencas hynakše, chudše woblico.
W zachadnych lětach su wukniki a wuknice wjele dobrego naźěłali.
Južo wót šulskego lěta 2020/21 dej to pón płaśiś.
Biblioteka pórucujo teke stare knigły a casopise.
Na taki part jo wjele dojśpiła, w swójom powołanju ako gojcowka, w swójej jsy, kótaruž kradu lubujo, a za sebje.
Jo, młoge wuknu serbski we wobyma pśedmjatoma (Fächern).
"Pótakem som se pó abiturje, wót 1997, na toś ten studium pśigótował.
W Grěšnje jo se nasyp pśederił, což jo k pólaśam wjadło.
Wałtoru, srjodu, stwórtk, 1. - 3. awgusta 1995 (9.00 - 12.00) Spiwamy serbske źiśece a ludowe spiwy.
Ně, tu rěc njejsom nawuknuł.
Platzecka skrotcyju pjenjeze Bramborskeje za Załožbu za serbski lud, nejpjerwjej dwě lěśe wó 152 000 euro.
Sobotu, 12. februara, su manźelske na Gorach kazane na lětosny muskecy zapust.
Teke dla togo jo kwalita knigłow wuraznje dobra.
W Liškowku namakaštej pśed jadnym dwórom wóz stojecy a wuznaštej, až ten samy z Klinki jo.
W tom krotkem pśikłaźe stakim historiska, góspodaŕska a turistiska warsta w mjazsobnej wótměnje na wótpowědne wuwijanja reagěruju a gromaźe nowe rozměśa Łužyce ako region wutwóriju.
"Smy futrowali ptaški wu nas pśi balkonje.
Wóna wuzwigujo, až jo wósobinske rozgrono wažne, až jo digitalne źěło teke interesantne nazgónjenje było a až ma wjele potenciala.
Kwiśonki su małučke a njamaju žedne kronowe łopjeńka abo kronowe łopjeńka su krotše ako keluškowe łopjeńka.
Česka stipendiatka se rozžognujo z Lipska
Wót 1849 statkowašo Karlo Haußig pśi Serbskej cerkwi w Chóśebuzu, nejžpjerwjej ako pomocnik tamnjejšego diakona Gottlieba Erdmanna Burschera a pótom ako jogo naslědnik.
Tak stej spódnej boka nogowu pśecej wjelgin zymnej.
Tam smy my ako šula se pśizjawili.
Wšyknym tym wusokoroźonym knězam su sliny běžali na te dobre jěze, kenž su južo wótnazdala tak kšasnje wónjali.
Z 5. 000 woglědarjami jo ta licba rowno taka wusoka ako łoni.
Rethra wobspomnjejo se we chronikach hyšći wjele razow.
Za mójim zdaśim felujo kusk wopšawnjoneje kritiki.
Berthold Lejnik źo južo nazymu witki pytat.
Pětš jej to malsnje z ruki wzejo.
Šwjela, H.
Odendahl jo chwalił starjejšych, až do pśichoda glědaju.
– cyste, dosć wjelike głažki ze zašrubnym wěkom
Som južo někotare lěta w Chośebuskem zjadnośeństwje »Viktoria«.
Sawany namakajomy pak teke w Indiskej, Pódpołdnjowej Americe a Awstralskej.
Jan: „Kaki ga běšo ten bom?“
Toś su se wobrośili na Spěchowańske towaristwo Serbskego muzeja, su jich pšosyli wó pódpěru a su ju dostali.
Tym, kenž jogo pśiwzechu, da wón móc, až budu Bóže źiśi, kótarež do jogo mjenja wěrje. Jan 1,11–12
Južo w starej Arabiskej bu wětšniki ako wódowu plumpu wužywane.
„Bóžy wětšyk sam“, stej góleśi se wótwołałej.
Slědne pšašanja su wótbyte.
Wše notne informacije k tomu dostanjo we firmje „AVC“.
Za tu butrowu aktiwitu dejśo se na kuždy pad pśizjawiś pód 03 56 06 / 256. Dla aktualnych póstajenjach smějo pśecej jano jadna familija butru źěłaś.
Take wótstarcenje mucy.
To jo bratš, kenž rad basli.
Lěpjej by było, gaby serp na bok scyniła.
Pśi zarědowanjach we wejsnych źělach gmejny Sprjewiny Doł/Spreetal wustupijomy z małymi programami.
Snaź buźo jim město Barliń něco długa wótweześ«.
Mója starka jo wjacor abo zajtša rano nawariła wjeliki gjarnc.
Janšojske su młodych gercow tirolskeje kupki "HoizBlechMusi" zapśěgnuli do swójog swěźenja.
Toś smy mała narska kupka tamkor dojěli.
Dosć malsnje som zawupytnuł, až jo niwow wuknikow kradu rozdźělny a mój njejo rowno ten nejžlěpšy.
Něnto maju pokoj.
Jaden cil Kaisera a drugich jo, až nichten se wěcej njedej pšašaś, gaž pśiźo do Dešna, lěc jo južo w Pólskej dla tych serbskich toflow.
Wón Domšoju wobstarujo póžedane serbske wěcy a wšake materialije z Nimskeje, stara se wó zarownanje nastanych kostow a wó zapłaśenje cłonkowych pśinoskow z pjenjezymi, kótarež Domš jomu z postom pśepokazujo.
To jo wažne, dokulaž se howac špundowanje sportoweje hale wumažo.
Pśi tom som teke wiźeła, až stej tam wobej rěcy – běłoruska a ruska – žywej, na pśikład na wažnych domach.
W tśikrajowej wustajeńcy »Přechod 03« su někotare twóŕby młodeje Łužycanaŕki wiźeś.
Fryco Poleńc jo Lipjanarjow w januarje pśi „Zelenem bliźe“ w Chośebuzu zastupował.
Pšosymy wó to, aby njezgubili zakład žywjenja, naš wšedny klěb.
Momenśik, źo ga jo Alenka?
Rosćo w žywych płotach, na kšomach gólow, w listowych lěsach a na blokowych wótsypkowych nasypach.
Na ten part jo žylojska Pólska zwězana z Górneju Łužycu a znateju serbskeju duchowneju paršonu!
Akle wót srjejźi 70tych lět jo se zasej na njogo mysliło.
Se wě, až jo wóno směło teke lětosa te jabłuka wupytaś, kenž pśidu pód gódowny bom.
Tam jo teke do šule chójźił, pón w Ralbicach.
Pótom su se gólcy „sednuli“ na drjewjane kóniki.
Wótwórił jo to zarědowanje rański šołta Thomas Zenker.
Za kuždego mam napšawdu něco, jo Wilfrid Baronik gronił.
Boliwiska granicujo z Chilskeju, Argentinskeju, Paraguayom, Brazilskeju a Peru.
Mimo togo ma župa teke młoźinski klub w Žylowje na starosći, a rowno wó toś tych klubach a zmakanišćach za młoźinu jo było to grono na posejźenju.
Samo do Škódowa su wóni byli słyšaś!
Šula a kino zmóžnijotej pórucenja k pódpěrje cuzeje rěcy.
Raz wob lěto, w lěśu, som zgónił, swěśe how namšu pód gołym njebjom.
Njejsmy wót njogo jano słyšali to tšojeńko wó Hochoskem plonje, kenž jo znamje teje jsy, ale wón jo powědał głownje wó tom, kak we jsy se procuju, aby zdźaržali a woplěwali serbsku rěc.
W Grönlandskej, což wóznamjenijo "zelena kupa", lažy stawny lod a jo zyma, ale w Islandskej, což groni "lodowa kupa", jo w lěśojskem casu śopło a zelene.
Awtor wopisujo, kak jo w cerkwinych knigłach a drugich pisnych dokumentach pytał a co jo namakał.
Jo, z lanom maš wjele źěła.
Pśed krotkim su wóswěśili na Grodkojskej droze w měsće synagogu za Chóśebusku žydojsku wósadu.
Wón źěła pó modelu „Solidariske rolnikaŕstwo“.
Łopjena dejali se do pśeźěłanja wusušyś.
Na tej šuli ga se napšawdu wjele rozsuźijo, gaž źo wó pśichod našeje rěcy.
Cłonk wokrejsnego parlamenta w Baršću, cłonk bramborskeje Serbskeje rady, cłonk pśedsedaŕstwa dolnołužyskeje Domowiny, cełeje Domowiny, cłonk amtskego, financnego a serbskego wuběrka w Picnju, zastupnik gmejny we zwěstku za wódu k piśeju a za njerěšnu wódu , něga teke we wognjowej woborje a we sportaŕskem towaristwje.
Znaty Janšojski bog jo w casu pśed gódami teke woglědał do Serbskego muzeja w Chóśebuzu.
Serbski źeń Lěwicy w Lubnjowje
Gaž jo droga licha, źi pśez drogu!
Wón jo wucesćił zasłužbu Nowaka pśi pśenowjenju serbskeje kazni. „Mimo tebje serbska kazń njeby gótowa była.
Pětk, 30. awgusta, cyta grajaŕ Michael Becker wót zeger 19:00 w brožni wejsnego muzeuma.
Buź mě mócny pomocnik, ku kótaremuž ja pśecej mógał huběgaś, kenž sy mě lubił, až coš mě pomogaś.
Až běže dalej pśigóty na wósebny Domowinski kongres srjejź měrca 1990, teke wó tom Casnik we tom wudaśu swójich cytarjow informěrujo.
Chtož co, móžo se samo we Wienje repliku kupiś.
A te wurostu ze stareje toflicki how na wobrazu.
Se wě dalej pśewjeźomy seminary a zmakanja k mjazsobnej kulturelnej wuměnje a strukturelnje dalej wuwijamy našu tak wažnu seś.
Karina cełu chylku słucha a mjelcy.
Až take projekty su, jo wuspěch cesnoamtskich angažěrowanych we tych stronach.
Franke: Zeger 14.00 comy se njeźelu zmakaś pśi pomniku Mata Kosyka.
Suseźi ga su wiźeli, až wónej matej naraz źowćko, rownož ta mama ga njejo pjerwjej z góleśim była.
Źinsa pišo serbske źiśece knigły.
Ja som se južo wót młodych lět za serbske stawizny zajmował.
Smej ju pśerězałej«, groni Pětš rozgórjony.
W njom mógu narodne mjeńšyny pśez internet k wěsći daś a znate cyniś, kake njedostatki a starosći a problemy maju we swójich krajach.
Hosowa ze Serbskego instituta jo w Barlinju powědała wó historiji Serbow.
Ako wón njejo wěcej stanuł, su markowali, až jo njamócny, a su wołali gójca.
Hopel sejźi blědučki w sedle.
Někotare 100 lět su Serby w cełej Dolnej Łužycy z nim ryby łojli a źinsa bóžko samo młogi Serb wěcej njewě, co to jo, śišćak.
Milenka ma něnto kuždu noc zubybólenje.
»Bejnje pusto a prozno jo něnto we jsy, njezda se śi teke tak?«
Źinsa móžomy se lěbda hyšći pśedstajiś, až dymnice a kaminy raz samo su se z drjewjanych delkow zgótowali abo až su z drjewjaneju wězbu techniski zwězane byli.
Ceła mań našych awtorow, fotografow a ilustratorow jo była na stojnišću LND - mjazy nimi profesor Lucija Hajnec, Christina Piniekowa, Gerald Große a Kśesćan Krawc.
K tomu pak njejo”, jo CASNIKOJU gronił.
Musymy z cesćejšymi dešćami licyś, znowa se wochłodnjejo.
Hartmut Pawlik w Trjebinje wumějo to "chyśenje" mlincow kradu derje, pódla stoj jogo žeńska Cordula.
RCW jo wabił w žylojskej a brjazyńskej šuli, ale njejo nichten z toś teje ciloweje kupki pśišeł.
Ale źo kśěłej jěś, z tym hyšći njeběštej na jadno. 
Buźotej-li wobej trenarja jadnaku licbu głosow dostaś, ga buźotej se mjazy sobu zjadnaś, chto buźo głowny trenaŕ, a chto snaź co-trenaŕ.
Chwalony buź Bog, kenž móju pšosbu njezachyśijo, daniž swóju dobroś wóte mnjo njewóthobrośijo.
Pózdźej, gaž to dobywanje wugla we bliskej jamje wopśestanjo, deje tudy nowe luźe móc bydliś, kótarež „wiźe swój pśichod rowno we takej rědnej serbskej jsy“.
We workshopach stej se zaběrałej a rozestajałej z wšakimi modelami k zdźaržanju rěcy małych ludow.
Pó swójom zranjenju blisko Sandomierza – wót togo casa njejsmy my doma wěźeli, co z nanom jo a źo jo – su nana spórali do lacareta blisko Ulma, źož jo padnuł do amerikańskeje wójnskeje popajźi.
Bernd Pittkunings, teke ako Pytko znaty jo serbski pěsnjaŕ, spiwaŕ, kabaretist, wulicowaŕ, bajkaŕ a publicist.
Na drugem boce jo kśěł kolonizěrowaś strony, aby wót nich wótedankow pominał.
Jadna jo groniła: "Wjele wótkubłaŕkow źěła šesć góźinow.
To jo źěl lětosnego žywego adwentskego kalendarja wósady.
Znaju jano jadno optimistiske źěło Latka: Plakat za tencasny Borkojski swěźeń.
Tak jo pśedstajił knigły serbskego historikarja Hartmuta Zwahra.
Teke rogi jelenja pśedawaju kupowarjam. „Tych ga mamy dosć, sami wěcej njebrowchujomy”, wjelica se.
Wogeń jo jo w krotkem casu pśewobrośił do popjeła.
Wóni rozměju: Wódny muž jo bura wuspytował.
Wjelicnje, nic ga?
Bog jo našo dowěrjenje.
Na drugi źeń jo było wjelike powědanje pó tej cełej jsy. »Něchten jo kśěł tu Mětakojc kjarcmu zapaliś!«
Konstrukiwne a korektne statkowanje běšo jomu słušnosć a zaměr.
Mjaztym jo se bližył wótjězd śěga, pśipowěźony jo juž był.
To městno dej byś wažnjejše ako do togo.
K tomu jo w zachadnych lětach był wob cas programa stawnje kradu mólecy zogol na žurli.
Pětš musy zasej na te dłujkonogate pupki mysliś.
Kužde towaristwo a kužda kupka buźo sebje pśedstajiś na wósebny part.
W lěśe 2003 stej wótpósłańca strony Pšawa a spšawnosći (PiS) Marek Jurek a Artur Zawisza sformulěrowałej swóje pšašanja nastupajuce pomoc Serbam z boka Pólskeje na ministarja za wenkowne nastupnosći.
Dotychměst bóžko njejo pśišło k rozgronoju z ministaŕku.
Dieter jo znał kuždego a jo tež sam był daloko a šyroko znaty.
Na pólach su wšo zgubili, njejsu wěcej nic měli.
Nerudova - to jo jadna z nejrědnjejšych drogow w cełej Praze.
Kak to pla Was wuglěda?
A kak rědnje wón klincy abo zni!
Slopišća/Schlepzig
Pśednoski, podiumowe diskusije a prezentacije małych nowo załožonych firmow su zmóžnili wuměnjenja wó nowych projektach a kooperacije.
Wjaselim se na mój nowy nadawk.
Wóni deje byś blisko cerkwicki na kjarchobje.
Wóni mógu se wjaseliś – to se wě – na ptaškowe domcyki, kótarež mógu wobmólowaś, na knigły wó pśiroźe, WITAJ-shirty a wjele wěcej.
Tak wóno wuglěda – muski, ako rozłamjo kriku.
My — to su serbske familije w Chośebuzu.
To w pśichoźe wěcej njejo móžno.
Teke serbskima wucabnicoma H.
Ale grěšne jo, njepytaś a njenamakaś jadnu abo drugu lěpšynu federalizma za Serbow.
Wón pokazujo na rožk, tam, źož se kšywowe grědy a delki špundowanja we wótšem kutu zmakaju: »Tam jo była gołubnica.«
Kupka "Hegeleicht" z Baršća/Dubrawy jo modernu muziku grał.
A měnjenja k tomu su byli kradu rozdźělne.
Husok ze Škodowa na pśikład jo wulicował, až jo SPD tencas pominała: »Gaž Ty (F.
Ja to wěcej njewěm.
Chtož co, móžo sebje pitśku pcołkowego mjodu do taski změšaś.
To pak njegroni, až njewobstoje mjazy toś tym krajom a Nimskeju žedne zwiski, žedne kontakty, žedno zgromadne źěło.
Tužny, až to k jěźenju nic njejo, kśěšo wšo zachyśiś, wobspomina pak, až jo kužda wěc k něcomu wužytna a tak zatka někotare take „kulki“ do swójogo měcha.
Aby rostlina rosła, trjeba seśeńsku srědnosć.
Mina Witkojc jo wopytała ze swójimi
Weto to Pětš njewěri.
Wjelike wjasele su mě pśecej gótowali źiśece programy za ptaškowu swajźbu.
Źo su na pśikład wšykne te wóstali, ako su wuchójźili serbsku wušu šulu w 60tych, 70tych a 80tych lětach?
Radna hupa gólcow jo nas tam było, źowća njejsu pśi tom žednje pódla byli.
Hyšći njejo serbstwo zgubjone, daniž w Dolnej Łužycy nic.
Ceptarje teke njamaju to za dobre, gaž se w Šulskej kazni wužywa terminus “serbski sedleński rum”.
How su serbske luźe gromaźe, a mamina rěc jich zwěžo. »Źěns jo to małko, pjerwjej su te luźe wěcej gromadu źaržali, a to jo było rědnjej«, Ana Lehmannowa groni.
Chylku jo to teke derje šło, ale pón jo pśišła ta kamjenjana, kulowata stupnica.
Wósebnje jo to syrik/šwabel, a za tym ta wóda, wósebnje gaž jo wjelgin śopła k piśeju, teke bejnje "smjerźi", tšochu hejnak zgnite jajo.
Andrea Schulzowa se na prědne woglědy tak dopomnjejo: “Ako roźona Rubynarka som Wjerbanarjam cuza była.
Interview z casnikaŕskim běrowom MBJS ze slědnego wudaśa NC jo wubuźił zaśišć pla mnjo, až ignorěrujo ministaŕstwo pšašanja wó šulskem pśedmjaśe serbšćina.
Jomu ga lažy serbska rěc w Bramborskej wjelgin na wutšobje – nic akle něnto we swójom wažnem amśe, ale južo do togo ako wjednik Rěcnego centruma WITAJ w Chóśebuzu a teke ako župan.
To jo nagromadu, grońmy, pěśźaset.
Droždźejowe śěsto se góźi.
Tam se pilgarje zmakaju kužde lěto dwa raza.
Ten jo styri raze w towaristwje pjenjeze za twaŕ Maśicnego (Serbskego) doma w Budyšynje zběrał.
Wósobinski pśikład našych ceptaŕkow a ceptarjow jo k tomu pśinosował, až wósebnje serbska kultura we wšyknych móžnych formach jo wóstała w žywjenju absolwentow serbskeje šule źěl wšednego dnja.
Som něnt juž bejnych lět dolmetšaŕ, ako som zasej ducy z delegaciju z Lipjecka, wót 1974 partnaŕske město Chóśebuza.
Bergaŕske gibanje pśeśiwo znicenju aktow
Starjejše kśě měś tam serbsku rědownju, ale ta nejpjerwjej njebuźo.
Rowno teliko cytarjow groni, až powědaju wjelgin derje górnoserbski.
Tak teke w Gołkojcach, źož kubłaju pśez zymje matuški a fijołki.
"No, toś comy młodemu kócoroju pomoc!"
A kak źe śi gronje?
W Edinburgu njepowěda se galiski, weto eksistěruju galiske źiśownje a galiske kupki za źiśi, źož starjejše a jich źiśi mógu se zmakaś z drugimi, ako kśě galiski powědaś.
Wjele wjasela z knigłami žycy Wam
Kóńc maja 1945 jo naša familija była zasej zgromaźona.
"My se wažymy jeje wutšobnosć.
Ze serbskima wócyma pó slědach ,zelenego wjercha‘ su publikacija z lěta 2016 wót Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
W teksće Anni Heinrichowa a Fryco Lewicka twarźitej, až foto jo wótmólowane w Budyšynje.
Wóna ga jo jaden z nejwěcej wob-lubowanych centrow za turistow a gósći ze Słowakskeje a młogich drugich krajow.
To njejo nicht tej młoźinje za złe wezeł, pśeto słyńcko jo radnje grěło, pšawje pó lěśojskem.
Kake knigły, kniglicki a kalendarje, kótarež su głownje myslone za Dolnu Łužycu, kśě w lěśe 2000 w Ludowem nakładnistwje Domowina w Budyšynje wudaś?
Pódla su byli źurja a wokna, až som mógała z togo wšogo sebje twariś dom.
Filologija w klasiskem rozměśu jo wót studentow mjenjej pšašana.
Jadnučki puś, kenž jo wušej wóstał, jo był ten, až wšykno priwatnje se zmejstrujo.
Pśedsedaŕ jo Nick Clegg.
Łoni ga su zachopili z tym, taki swěźeń gromaźe pśewjasć, což jo se za wobej boka wupłaśiło.
pónjeźele, 21. septembra /nazymskego
Do programa swěźenja su teke słušali “žni lana”, kenž su Slěpjańske kantorki pśedstajili, a wustup wejsańskego źiwadła Rowne.
/2019, LIVEX" budu něźi w terenje.
ty sam znajoš wutšobu wšyknych cłowjecnych źiśi.
Łoni jo tam dožywił jubilejny kokot.
Indianarje su drjewo za zdonkowe cołny lubjej wužywali.
Šula w Trjebinje wobstoj něźi z lěta 1910.
Wón njecujo se derje.
Pśez Rowne/Rohne, Mułkoce/Mulkwitz, pón pśiźo krajina, kótaraž jo pregowana pśez brunicowu industriju, źěłaŕnje a gótnice.
Norbergowa by musałej dalej źěłaś za wukubłanje nowych multiplikatorow ze serbskim diplomom.
»Ach, daj pokoj!«
Wabjarje, kótarež njejsu wót tudy byli, su wuchachali źowća.
Bóžko su te wobźělone lyrikaŕki w změnjonem ramiku jano jadnu baseń pśedcytaś mógali.
Ale južor ako šesnasćolětny jo chopił graś w studentskima połprofesionalnyma ansambloma "Rymnik" a "Szöttess".
Z wjelikeju pilnosću wuknjo Betina Starostojc z Barbuka w 3. rědowni Mosćańskeje šule serbsku rěc.
To jo njesromnosć!
Połny kórbik tšašnych jajow.
Jogo dej wumjeniś župne pśedsedaŕstwo.
Z lěta 2004 jo "Park Mużakowski", ako pó pólsku tomu parkoju gronje, ako UNESCO-projekt kšuśe šćitany, ten nimski rowno tak ako ten pólski źěl.
Jeje kněstwo jo se drobiło.
My njewěmy, kaki direktny abo indirektny śišć su zastojnstwa na njogo wugbali, lěc su jomu grozyli abo taku pódwólnosć pśikazali.
Ale tak to jo z rěcami małych ludow.
Cesćej stej musałej pśestupiś, śěgi su dłujko na stacijach stojali a su byli pśepołnjone z luźimi, kenž su do jsow jězdźili na pšosenje za kulkami abo do góle pó jagody.
Ako južo w lěśe 2014 (a w pśiducych lětach), ako su prědny raz w nowšem casu měli wejsański swěźeń, smy w Gołbinje swěśili kjarmušu z namšu.
Zwězk za strukturnu změnu se wutwarijo.
W rehabilitaciskem centrumje „Elita” su dotychměst wustrowili něźi 4 tysac źiśi z Nimskeje, Awstriskeje, Šwicarskeje, Engelskeje a teke z drugich krajow a wěcej ako pěś tysac źiśi z Ukrainy sameje.
Dla togo su dejali ze wšyknym wótnowa zachopiś.
Wón šćoka a wumjetujo jomu, až dejał wěźeś, až drebowanje njejo fairne.
To jo namakało pla źiśi a starjejšych wjeliki pśiklask.
Wóni wót julija až do awgusta dozdrjaju.
Wón ma tšach, až politikarje budu snaź měniś, až w Bramborskej jo wjelgin mało serbskich luźi a budu se pšašaś, dla cogo dejali za to telik pjenjez wudawaś. „Ale ja se naźejom, až pśez angažement Domowinskich kupkow a towaristwow buźo se raźiś luźi mobilizěrowaś.
Na jadnom monitoru móžo woglědaŕ woglědaś filmy, k eksemplu wót žnjownego swěźenja w Dešnje.
W měsće Gubinje pśepšosyju na woglěd Gubinski Dom kultury, biblioteka města a gmejny Gubina, pedagogiska biblioteka a amfiteater.
[...] wó Serbach“, jo měniła kněni Lüdtkowa. „Samo moderator jo był rozpalony wót nich a jo se zasej a zasej tym źowćam w serbskej drastwje pśiwobrośił“, jo ceptaŕka dodała.
Serbski sejm w Mrocnej
Togodla wón njewě, až dolnoserbski rozgłos ma za wažny nadawk, swójich słucharjow kubłaś we serbšćinje.
Pśi tom rosćo pisana fantazija.
Wšuźi jo było słyšaś to mócne zwónjenje cerkwinych zwónow.
Ale źo jo mama?
Zukownik »Sněžynka« z 23 spiwanymi zymskimi, adwentskimi a gódownymi pěsnjami a pśipołožonym notowym a tekstowym zešywkom se dalej pśedawa w serbskima kulturnyma informacijoma.
Na spominanju jo se w mjenju Domowinskeje župy Dolna Łužyca wobźělił Pětš Petrik, dolnołužyski župan.
Wóno stojachu pak pśi tej kśicy Jezusowa maś, a Marija, jogo maśerina sotša, Klejofasowa rownja, a Marija Madlena.
Ekstremna wjelerakosć ludowych drastwow wót cełego swěta jo pla wjele luźi zawóstajił ten nejžwětšy zaśišć.
W Dešnje wobradowaś, kak dalej.
"Ja se tebje njebójm!"
Jensen: Serbska rada?
jo stupny stwórtk swóje źurja wótcyniła.
Płody su gładke kapsle.
– Aktualny magacin: powěsći, wólby 2019, Serbska rada: cłonki wó swójom źěle
Grajomy „doma”, w Serbskem kulturnem centrumje Slěpe, w Ludowem domje Běła Woda, w Rěčicach a Grodku, a teke we jsach wokoło Běłeje Wody, Grodka a Worjejc.
Ptaškowa swajźba s.
Žałosne a chude pytaju wódu, a njejo žedna tam, jich jězyk bywa suchy dla łacnosći.
Pśijaśele pjacenjow namakaju na 30. boce recept za tycowy mazańc.
Ta dolnoserbska agenda jo była prědna wót cerkwinskeje wušnosći „wótžognowana“.
Něco zgromadnego pak matej: Wobej matej wjele kokošow.
Jo pśewzeła projekt wucbnice za Witaj-wucbu wót Antje Kelloweje, źož jo mjazy drugim lektorizěrowanje wažne.
A pśi wšom tam jo Toni Bruk pśecej naprědku šeł, gromaźe mjazy drugim z Geratom Hendrichom z Budyšyna.
Mója mama jo wino do flaškow nalała – to groni běrtyl wina a tśi běrtyle wódy.
Pśi tebje jo žywe žrědło; a w twójom swětle wiźimy wěrne swětło.
Wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu Chóśebuz, Marja Elikowska-Winklerowa, jo pśednosowała na konferency w Žarach.
Ze swójim bratšom Walterom, kenž jo z kónjecym wózom z nim na dwórnišćo dojěł, stej ju na wóz zlodowałej a do Hochoze spórałej.
Źowća a gólcy ze staršeje pśedšulskeje kupki we Witaj-źiśowni „Villa Kunterbunt“ (z njeju ga Domowinska kupka woplěwa južo wjele dobre zgromadne źěło) su howko pśišli, aby pśibytnych rozwjaselili z pisanym programom ku gódam.
Na to móžomy my wukniki ako ten nan wótegroniś: "Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!" Lazujśo dalej we ewangeliju Markusa w 9. stawje.
Tu lampowu šklicku jo Mjertyn Starik do Ochranowa sobu pśiwjadł.
Jano chtož to móžo, ma pla mnjo šansu!
Źi tam a cyń rowno tak!
We tom rozestajenju dej se za suźenim Rogana wiźeś kórjeń wustawjenjow pśeśiwo serbskemu pismojstwu.
Potom se zachopina cas wopłoźenja.
Na złem dnju se mysli, až Bog ten hugótujo ako wóny, aby cłowjek njewěźeł, co pśichadne buźo.
Ale žeden młoźeńc njoco wjacor swóju wucabnicu ako wjednicu młoźinskego kluba zasej wiźeś.
Se wě, až se Jan teke za computerowe graśa zajmujo, wósebnje za Minecraft.
Redakcija žycy rědny 1. adwent! Cas ga chwata, mamy juž adwent! něnt.
Pjelch jě bomowe semjenja, głownje žołźe a bukowicki, płody, wórjechy, bomowe pšuty, insekty, ptaškowe młoźeta a jajka.
Kalar jo město w Iraku.
Bejny nowy projekt su kniglicki za źiśi, wósebnje za tych, ako wuknu we Witaj-kupkach w źiśecych zagrodkach serbsku rěc.
Dokumentaciski centrum w Rogowje 13.00 góźin: Wosebny głos: Matthias Kiessling (muzikaliski portret)
Wón se dlej a wěcej zanurja do wósebnosćow SLA, aby sebje to póžedanje dopołnił.
Až do tśiźasća luźi by na njom městno namakało, jo něchten wulicył.
Jsy, źož ja bydlim, se groni Bornhöved.
Dieter Redo jo wótejšeł.
Groni se, až jo naša familija małka wósebnosć, dokulaž jo naju mama Indonezijarka.
[...] pódpěraŕ Raiffeisenowego towaŕstwa a pilny lazowaŕ Casnika. – Wjele pśeměnjenja we gmejnskem zastojnstwje. Šołta kněz Markula schórje na pśizajeśe a wótewda togodla swóje amty ako gmejnski prědkstojaŕ, jadnaŕ a stawnik.
Nejpjerwjej pak: Pałc, pałc, pałc! Cytanje pód lampu: moderator Bernd Pittkunings a gósć wjacora Jill-Francis Ketlicojc.
Rozmějśo wólu Kněza.
Tam jo se wobźěliła zgromadnje z Mětom Nowakom na kolokwiumje "mamina rěc we wótwardowanju".
Teke jo se groniło, až młogi ceptaŕ z wótglědanim njepśiraźijo wuknikam, aby studěrowali sorabistiku, dokulaž ma tšach wó swójo źěłowe město we pśichoźe. „Kak dłujko kśě Serby sebje taku situaciju daś spódobaś?“ – su se žedne pšašali.
Generacija źiśiźiśi jo něnto we tej samej situaciji ako my, kótarež musymy něnto swóju rěc ako cuzu rěc wuknuś.
Cłonki płaśe niski cłonkojski pśinosk a w starem konsumje pjaku mlince kužde pónjeźele.
Wjelgin zajmna jo za mnjo pśecej była literatura a toś som tegdy za wucbu zestajał a wobźěłał literarne teksty za šulsku wucbu.
Tek šuflitujomy na rybniku, až tłusty lod brjakoco, se pó loźe wjerśimy we krejzu, až starka se tśěskoco.
Južo wót lěta 1910 bydli w Žylowje a toś sam groni, až jo stary Žylowaŕ.
Młody Erwin jo dožywił w Hochozy wójakow "Wlasoweje armeje", rusojskich wójakow, ako su stupili na bok Hitlarja.
Hermaš (we srjejźi nalěwo) a P.
Jo, wón hyšći dalej se myslašo: kśěšo sebje tam kuchnju natwariś. 
Wósebnje w źiśowni maju źiśi pśez wšakorakosć rědow ku graśeju žedne móžnosći zaběry.
Zmócnjony skócyjoš pólo dalej.
Myslim se, až pó wuspěšnej premjerje buźo lětosa nejskerjej drugi taki swěźeń na nogi stajiś.
Woprošenje se zwětšego pśez wětš stanjo, rědko teke pśez insekty .
Hochoske sami budu wětšy źěl nadawkow pśewześ – mjazy drugim teke to, až budu pśiglědarje pśi graśu wó wšom z moderneju techniku informěrowane a z muziku „zastarane“.
Ja du slědk do spižki.
Mjazy nimi su byli, to se wě, teke młoge z města.
To njejo se doněnta zewšym w serbskich stawiznach pokazało.
Ale dla napšawow k zagaśenju rozšyrjenja korona-wirusa jo ten termin musał wupadnuś.
Dla korony jo wóne zarědowanje wupadnuło, ale termin móžo se krotko do zakóńcenja wustajeńce hyšći nachwataś.
Słowakska – to njejo jano kraj z wjasołeju originalneju dujaŕskeju muziku, z dobrym winom a z knedlami.
Spiwarka pšaša se swójogo cłowjeka:
Śichy pětk, 19. apryla, a sobotu, 20. apryla, budu wót zeger 11:00 do 17:00 jatšowne jaja pyšniś w Domje zmakanjow .
Rowniski prědkstojaŕ Jörg Fronda jo wustajił, až na tom komuźenju pśi planowanju pśesedlenja njejsu gmejnske zastupniki wina.
Něnto se źiśi pšaša: "Na kótarem fośe se majski bom staja?"
wót 15. do 21. nowembra 1990 Wšednje słyšyśo serbski rozgłos na UKW 100,4 a 95,1 MHz a na srjejźnej žwale 999 a 1188 MHz Wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin: dolnoserbski program
Pótrjebnosć takego modula jo była wjelika, a to jo wažna kšoceń pśi wucenju a rewitalizaciji serbskeje rěcy.
Kompas wjeźo jogo do dłymokeje góle.
Wichaŕ jo zabarcał: „Njepłac, źowćko, njepłac!
Rostlina jo w górach srjejźneje a pódpołdnjoweje Europy rozšyrjona, pśi comž wót Špańskeje až do Šwedskeje wustupujo.
To jo wuglědała naša cerkwicka goła a njerealna.
A to jo kwintesenca žydojskeje naźeje.
Waše dopisa wózjawiju w rubrice "Cytarje pišu".
Ale co dejmy cyniś?" Dobre pšašanje.
Peter Lozoviuk z Drježdźan.
Münchowa jo groniła, až kóńc źěłanja energije z fosilnych palidłow musy pómałem pśiś, to lěto 2038 jo kompromis.
Pawoł pišo: Mam dobru naźeju, až ten, kenž we was jo zachopił dobry statk, jen teke dokóńcyjo až do dnja Jezom Kristusa. Fil 1,6
Reinhard Bork (CDU) co nadalej w Slěpjańskej gmejnje šołtowaś.
Pśed wótbagrowanim jo nejwětša tamna góra 170 m wusoka była.
Kiwaju z 50 źěłowymi městnami.
Luźe je dawaju camprowarjam.
A teke publikum sam móžo na koncerśe wupytaś tu kompoziciju, ako jomu se nejwěcej spódobała jo.
Co Detlef Šymc cyni?
Spěchowańske towaristwo Krabatoweje šule w Janšojcach za woplěwanje a dalšne wuwiśe serbskeje rěcy a serbskich nałogow (1.500 €)
K ranemu wjacoroju spiwa teke droznik.
Kužda emocionalna reakcija źiśi ma nam wažna byś, a musymy se pśecej zasej za pśicynami emocijow pšašaś.
Teke cerkwiny krejz a město Wětošow stej se financielnje wobźěliłej.
Ilmenau jo město w Durinskej pśi rěce Ilm na pódpołnocnej kšomje Durinskeje góle.
Potom w Halle jo studěrował ewangelsku teologiju.
Ale bóžko z tym njechwataju.
Mjazy drugim wupomaga we Dešańskem Domowniskem muzeju a słužy z tym na swój part serbskemu ludoju.
Jeju rola pśi wudaśu by se dejała z aktow LND rekonstruěrowaś, wšako we WKS pomjenjonej njejstej.
Jogo mama se za głowu pśimnjo a z głowu wijo!
Zastupniki medijow su dejali se na diskusiji aktiwnje wobźěliś.
Zapšawym su kśěli muzej južo 2019 zas wótwóriś.
Z wjasełosću a ze źěkom za wumóženje zwignu styknjonej ruce k njebju a ze łdzami źěkowašo se Bogu, kenž běšo jogo tak źiwnje wumógł. 
Dünow jo skeptiski, lěc wopyt pśez kraja se zglucyjo.
Pśeto pódobnje ako literarne stawizny maju se teke historiske stawizny wulicowaś. »Stawizny« mógu se how pśedewšym z »rozdźělnje mócnje reglementěrowanym wulicowanim wó zajźonosći« rozkładowaś.
To jo teke měnjenje našych młodostnych.
Jegły su měke, šere až módrozelene.
Na zmakanjach mógu se mjazy sobu rozgranjaś a se póznawaś, w towarišnej atmosferje.
Na naraźenje P.
Kupo warje swinjecego měsa ga tucnego měsa njekśě měś. „Jadna rampa ma regularnje 23 prosetow wob lěto.
Teke do susedneje Pólskeje a Českeje jo měł wjele zwiskow.
Mjazy źiśimi su byli teke wuknice a wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma a zakładneje šule Borkowy/Wjerbno.
Jezus Kristus, ten dobry pastyŕ, dejał napšawdu byś centrum našogo žywjenja.
Znaty a rozšyrjony jo Witaj-projekt.
Tak Hochosku Serbowku a Domowinarku znajomy: pśecej zalubowana do serbskeje drastwy.
Teater budu graś w Lukasojc gósćeńcu.
Załožbowe pjenjeze su dostali na pśikład teke Domowinske kupki.
A Kitowy głažk napołnjuju tak cesto, ako kiwa.
Wót oktobra jo Helene Schrödterowa nowa abonentka NOWEGO CASNIKA.
Pśi tom nałogu se sedaju pśiglědarje na kólasu a wót wobźělonych młoźeńcow jo jaden za drugim na rěźe.
Juž tencas płaśecy nałog – a až do źinsajšnego pó pšawje a kazni póstajony – jo, až jo mjazy susedami kuždy pśecej za ten płot na pšawem boce swójogo byśa zagronity.
Pśeskócyś som ju mógł.
Cyril Kola jo serbski casnikaŕ, publicist, spisowaśel a pśestajaŕ.
Cłonki slěźe wó rěcywěźe, literariskich stawiznach, ludowěźe a demografiji Serbow.
Rědnje by było, gaby se teke w pśiducych lětach wudał taki magacin za Chośebuske strony.
wałtoru, 21. januara /wezymskego
Spiwa chor „Łužyca”.
Wón jo gronił: "Som kužde lěto ducy we wokrejsu Sprjewja-Nysa, wušej togo som cłonk zwězkowego parlamenta, a tam njejo něnto žedno wuzwólowanje".
Tam se teke wustajijo, až „Jurij Rjenč zašćitujo dolnołužyskich Serbow“.
Rostlina jo we wjele žrědłach swójskej swójźbje pśirědowana.
Rostliny cesto wubitki wutwórje.
How źaržy cłonk Domowinskeje kupki Dietmar Haufe tu wócku we rukoma.
A teke pórěd we wulu ma se kontrolěrowaś".
A teke bźez togo, až jo serbsku rěc nawuknuła, a bźez togo, až jeje starjejšej tu rěc stej powědałej, wóna rada na swój serbski póchad pokazujo.
Klima wótwisujo teke wót dalšnych faktorow; tak su na pś.
Wó tych bogowych figurach a wó swětnišćach półobskich Słowjanow jo archeolog teke wjele zajmnego wulicowaś a pokazaś mógał.
To jo se lažčej groniło ako cyniło.
Sobotu pśidu wšykne krale gromadu, aby mjazy sobu nejžlěpšego wuzwólili.
Na nich jo wobźělnikow wopóznawała z techniku na pólu ludowědy a jim pósrědniła wobšyrnu wědu, což ludowe wulicowanje nastupa, – lěc wóno jo ze žywjenja abo z basnickow nastało. „Ze serbskeje Łužyce, ze zachadnego a źinsajšnego žywjenja, mamy bogaty pókład pśisłowow, ak zwurazniju ludowu mudrosć“.
Kudela z Parisa.
Gaž jo ten woł pór lět stary, pón jo cas, až jogo kjarmiš a pśedajoš.
Jo to wěrno, až Waš kokot jo gniły?
Pótom źejo huknikoju: Lej, to jo twója maś.
Pśi tom dej se pśedewšym na wósebnu wósobinsku angažěrowanosć, trajne wugbaśa a inowatiwne póstarcenja źiwaś.
„Wšykne jsy deje wóstaś!“
Smy wiźeli, kak se na jsach woplěwaju naše stare, rědne serbske nałogi ako łapanje kokota, zapust a druge.
Pśi tom źo na pśikład wó sensibilizěrowanje a dalejkubłanje Nimcow a Pólakow, kenž su w praksy zaběrane z granicu pśestupujucymi temami a źěłami.
Bog měra, kótaryž z humarłych jo huwjadł pastyrja wójcow, našogo Kněza Jezusa, hudopołni was we wšom dobrem statku, aby dokóńcyli jogo wólu, a stwóŕ we was, což jomu se spódoba.
Ta jo była z drjewa a jo se docełego znicyła.
W pśiducem numerje se zachopijo nowa serija wó teju.
Wón jo krotko wopisał pšawniske połoženje Serbow a jo pomjenił dokumenty, kótarež su zakład za šćit pšawow Serbow.
Chto to jo był – ten swěty Hubertus?
Som k slědnym wuknikam pśed zesamostatnjenim R.
Ako smy se pón na drogu wudali, smějomej mej ze starku na wózu sejźeś, wetom až wjele luźi su śěg wuběgańcow pśewóźili na kólasach, teke mója 21lětna sotša Marjana.
Tam jo wopóznał młodu słowaksku spiwaŕku Alenu Kubankovu, z kótarejuž jo se 1983 wóženił.
Spominajśo popajźonych, ako by sami w popajźeństwje byli a na śerpjecych, ako by sami bólosći na śěle měli.
Susedne gmejny su Luboraz, Derbno, Turjej, město Picnjo, Drjenow a Hochoza.
Woglědarje mógu pśi awtentiskem zgótowanju cyglow pó historiskej wašni pśiglědaś, z noweju pólneju zeleznicu tu krajinu póžywaś a wustajone geologiske namakanki z wokolnych wuglowych jamow wiźeś.
Wósebnje tam ale swěśe serbske nałogi.
List jo był myslony ako casowy znank za pśedewześa na cerkwinem tormje a jeje kśicy a teke wó tom, chto jo to financielnje a wuměłski pódpěrał.
Woglědarje zbliska a zdaloka mógu pón wiźeś, kak wažne a rědne su byli raz Gubinske kłobyki.
Ako wuspěch wobglědujo wóna, až su se wšykne gmejny w něgajšnem Worjejskem wokrejsu wobźělili na akciji „Serbska rěc jo žywa“.
Jelenje su se wobźaržowali na Šomberojc łuce.
Ale bogala, njepikaj žedno słowko!
Pak jo Helmut pśeliš malsnje jěł, pak jo był tšochu napity, nanejmjenjej jo prasnuł do słupa wejsneje tofle.
Źowce stej mógałej sebje kuždy źeń waflu wót wěnca wótstśigaś a chłošćiś, stej pótakem take něco ako adwentski kalendaŕ měłej.
To wótegrono, ako kněžaŕstwo jo jim pósłało, jo wón interpretěrował tak, až kněžaŕstwo co z ILO-konwenciju 169 teke serbski lud wopśimjeś.
Ale srjejź swójogo źěła bu Robinson wót něcogo zatergnjony, pśed cymž běšo se dawno bójał. 
To źiwne na tom tšojeńku pak jo, až su jogo ako rejtarja bźez głowy wokoło połnocy pózdźej hyšći cesćej w Drjejcach wiźeli.
Južo stare Grichy su woprowali pampugam pódobne pjacywo swójim bogam.
Z boka wucabnikow jo se pśichyśił argument, až pśeměnjenje wšyknych wucbnicow by płaśeło wjele pjenjez.
sobotu, 10. oktobra /winskego
Tonu sena (we wjelikich walikach) płaśi w pśerězku 91 euro.
Cesto su se ga Łojojcanarje doněnta dla togo wobśěžkowali, až we tej grobli ryby wuměrali su.
Dla takego góspodarjowanja feluju źiwe zela a kricki, a stakim teke caroba za insekty.
Wuglěda za tym, až buźo hyšći dalšna Taizé-namša wu nas! Hartmut Leipner pó pśednosku w Gołbinje.
Co źiśi cynje?
To jo było radne, ale rědne źěło je pśigótowaś.
Wón wobstoj z wódy, kótaraž pó kondensaciji pary pśez swóju wagu na zemju pada.
Buźo zajmne za woglědarja, kak wóni se ze wšakimi stilami a technikami tej danej temje pśiwobrośiju.
Po zgromadnem fośe jo Domowinski pśedsedaŕ Uwe Nowak nastajenje porow za pśeśěg znate cynił.
Wótněnta kuždy źeń zeger 12. 00. A ja pšosym was, aby ze mnu bjatowali, wšojadno, źo rowno sćo.
A nejlubjej jo mě wulicowała, kake wjasele jo było, z tym drjewjanym kruželom graś.
Drastwine a domowniske towaristwo Zaspy teke z tudskeju domowniskeju młoźinu camprowanje a zapust sobu organizěrujo.
A zgónijom wót njeje, až jo w młodych lětach w Barlinju ako domacna pomocnica źěłała a až jo tam dejała wariś a rěšyś.
Na serbskem workshopje mógu źiśi graś ako pjerwjej
"To juž trajo někotary cas, až taki zagłowk jo napołnjony", měni Gabriele Schierowa a jo rozpołožyła kužde pjerko do tśich źělow.
Frank Kosyk, projektowy manager Domowiny, se pśizamknjo z ideju „Rěcnego foruma“ pśi chóśebuskem Liškojskem jazorje.
załoženje krajnego pśedsedaŕstwa Domowiny w Bramborskej
Ja wama rada něco wótedajom.
Jadnotliwe wobraze mógu źiśi wustśigaś a wumólowaś.
Źinsa bydli wón zasej we tom chromje, ak jo we 1950tych lětach twarił.
Wón jano powěda, gaž co.
Wósebnje pśi spiwje „Ruki, zuki“ jo atmosfera swój wjerašk namakała.
Teliko wšakich družynow pcołkow jo na swěśe.
Wšak buźo to wumytowanje se staś w kupkach, ako su zrědowane pó starstwje.
Napšašniki, z kótarymiž kśě informacije wó regionalnych nałogach zběraś, su gótowe.
Kak droga jo nam naša zgromadnosć? — ja pšašam.
"Za to kapacita njejo", groni dramaturgowka.
Lěc tomu na pšawdu tak buźo, wó tom buźo rozsuźiś zwězkowe pśedsedaŕstwo.
Mě se how pak spódoba, a ja som dobreje naźeje, až buźomy wšyknym pominanjam wšednego dnja w šuli wótpowědaś.
Ze śěgom su do Budyšyna jěli.
Tak stej jogo namakałej.
To płaśi wósebnje za młodych.
Pśez to dostanjomy krotke słowa (wuwołaŕ za Marktschreier, kandidatstwo za Anwartschaft).
Pšašanje „Chto smějo stupiś k Bóžemu blidoju?“ pśewóźujo toś tu gósćinu praktiski wót wšogo zachopjeńka a se teke źinsa we wjelich wósadach kontrowersnje diskutěrujo.
Chtož co swajźbu swěśiś, dej se pilnowaś!
Wandrarje su namakali samo někotare stare crjopy, někotare pyšnjone pśez rěd depcykow, wudłypanych z palcom.
Wob zymje 1923/24 jo wóna sama w dolnołužyskich jsach něźi 1000 nowych cytarjow nawabiła.
Głowa jo dłujka kaž teke nos.
Za lěto 2019 a 2020 stoj kužde lěto 400.000 euro k dispoziciji, aby pśistajili a spěchowali wótkubłaŕki, kótarež maju znaśa serbskeje rěcy.
Jo powědał a měł nam pśecej něco wažnego groniś na wšych zwězkowych kongresach.
Wón se zwětšego tam na bomach wobźaržujo.
Pětk 3. decembra su wše Myšynske wuměńkarje a pśedwuměńkarje wutšobnje pśepšosone na gódownicku.
A faraŕ Benjamin Běgaŕ jo teke we Wětošowje wóstał w kontakśe ku Janšojcam.
Nam jo se wumjatowało, až smy tegdy pśed dwěma lětoma balokoparjow za mustwo „Serbske koparje“ z tym wabili, až mógu jěś 2020 na EUROPEADU.
Wona jo wjelgin bogata, ja by samo gronił, nejbogatša na cełem swěśe”, jo Jiři Mudra měnjecy.
Za wšym zdaśim jo wón pitśku zawisny, až to rowno zdrjajuce źowćo móžo daś se wót drugich kjarlow "do grěcha zawjasć".
To zajmne zarědowanje jo se wótměło w ramiku Europskego dnja rěcy a chóśebuskich tyźenjow za wjelerakosć a demokratiju.
„WITAJ-grajne wótpołdnjo“ pitśku hynac
Njemudrostujmy, co jo lěpjej: šapaŕ abo wójcaŕ, cwiblowaś abo dwělowaś, towzynt abo tysac, fryštukowaś abo snědaś, krydnuś abo dostaś, štunda abo góźina.
Wóna dej teke dowěru wuzwólowarjow wubuźiś, to groni až kandidat, kótaryž se we zjawnosći w narodnej drastwje pokazujo, jo cłowjek žywy w pśibytnosći, ale jomu su tradicije a zachadnosć regiona wědobne, wón jo tudejšy, znaty a wubuźujo dowěru.
Rozgorjona mań luźi jo pśi tom w groźe wšake zrozbijała a kněžka nuzkała wuběgnuś z cołnom do Lubina.
Wón, něnto južo cełe lěto ako wuměńkaŕ tam bydlecy, jo nas wjadł pó měsće.
Jogo sobuwuknica (Silvia Tilgnerowa), ako wumějo serbski a nimski, pomoga a rozkładujo jomu, co serbski ceptaŕ (Hans-Joachim Jänsch) wót njogo pomina.
Wót 2014 do 2019 jo była powědaŕka TU Bergakademie Freiberg.
"Njedejš se zmólkow bójaś", jo jogo moto.
Za taki woporny statk jo groba 1664 A.
Woni lice z tym, až buźo hotel w lěśu donatwarjony a až mógu w lěśojskem casu how prědne gósći pśenocowaś.
A Kito grajo, ale samo nejluštnjejša reja jomu źinsa klincy ako žałowański marš.
Radna mań luźi jo ze swójimi nadawkami ku mnjo pśišła a teke wšake firmy. 1991 jo pón mój syn Karsten zachopił we firmje źěłaś a lěto pózdźej teke mój syn Mario.
My pśipóznawamy pilnowanja Serbskeju radowu a drugich gremijow wó pólěpšenje situacije serbskego luda.
Woni su pśišli ze wšych stron Łužyce.
Woglěd w jeje brožni na Horach se na kuždy pad wupłaśijo.
Slědk k aktualnym wuzwólowanjam w Sakskej.
Wěsće su wšake protesty — teke w Casniku — k tomu pśipomagali, až jo se to pón spěšnje změniło.
26% wobźělnikow pśisłuša dolnołužyskej župje, dalšny stwórty źěł wobźělnikow njejsu cłonki Domowiny.
Maju jogo za pioněra awstralskeje geologije, coologije, botaniki, geografije, kartografije, paleontologije a meteorologije.
Z pjenjezymi wót LEAG, Załožby žarjabnice Górna Łužyca-Dolna Šlazyńska, Załožby pśichod w Slěpem, Rownem a Mułkojcach a wót programa EU su Rowniske to cełe financěrowali.
Za granicu we Varnsdorfje smy prědny raz wustali.
Frycowa žeńska Lowiza jo južo raz gólcyka póroźiła a něnt cakatej na źowćko.
Ceła familija dejała byś moralnje žywa byś a gromadu źaržaś.
Na woglědy su pśišli pśiduce wužywarje teje wótwardowaŕnje, mjazy nimi Pruskelojc.
Wiźi jeje woblico kradu wuraznje pśed sobu: šerozelenej wócy, te skerjej pitśku pśewusoke a pśeliš styrirožkate coło z wjelbojtyma wobwócyma, mykawki, take dłujke mykawki.
Wóni su pśišli z Centralnej Aziji.
Ako jo pón mój urologa na wuměńk šeł a młodšy pśišeł jo, jo ten sebje dokradnje woglědał móju chórobnu aktu, jo na mnjo póglědnuł a gronił: »Kněz Hanuš, Wy drje sćo woplěwajucego janźela měli!« 
Steven James "Steve" Zahn jo US-amerikański grajaŕ.
aspekt.
Te ga su žołte!
Zlubimy wam, až buźo Serbske šulske towaristwo wam pśecej pó boku stojaś”, jo L.
"Docasne pśigótowanje loda njesmějo zawinowaś deficit w měsćańskem etaśe‘", póstaja pśedłoga k wobzamknjenju wót slědneje srjody, a pśidawa: "Ma se wugóspodariś wurownanje wót wudaśow a nabrankow, spěchowanjow a sponsoringa, wacej musy se cas lěśojskego loda wótpowěźeś."
Až jo tomu tak w zajźonem lěśe było, jo pśedsedaŕ pśed zgromaźonymi cłonkami hyšći raz zespominał w lětnej rozpšawje (Rechenschaftsbericht).
To zgónijomy, gaž wažymy nejpjerwjej suchy groch a pón mokšy.
Wótstśigaj wušu tśeśinu balona.
To mě pśiźo wót "Marija".
Nět pśiźo ten wužytk tog zakazaneg stśělanja.
Charlyn, Tessa, Emilia, Luis a Helene chójźe do 4. rědownje janšojskeje šule.
Z njeju som kšuśe zwězany a wóna mě pśiśěgujo", wulicujo młody nan.
Pótrjefjone, wšykne su stare luźe, su měnili, až by to było za nich pśegroznje.
Na 12. pósejźenju měsćańskeje zgromaźiny 28. oktobra w Měsćańskej hali ga jo wóna ako zagronita za serbske nastupnosći w měsće powědała wó swójom doněntejšnem źěle w lěśe 2020 a wó aktualnej situaciji serbskego žywjenja w měsće a jogo měsćańskich źělach.
Jomu se groni Jörg Vogelsänger.
Mam pśi swójom domje zagrodu, w kótarejž na dobro strowoty rady źěłam.
A we tom jo se ta wobrada stała! Wót stawnego myslenja jo ten brodaty cłowješk ceło zabył, na swóju brodu glědaś.
Praktiski to pótom tak źo: Mam mimo handyja hyšći lisćinu z něźi sto dobrowólnymi pomocnikami z cełego Barlinja, kenž su se ako ja za tu wósebnu słužbu wukubłaś dali.
»Słuchaj«, groni ten małkuš, »gaž coš se dobre myto zasłužyś, pójź ze mnu!
Wobźiwujucy a pitśku zawidnje glěda Karina za njeju.
Pśizjawjenja pód numerom rěcneje šule 0355 – 79 28 29.
Som wjasele na muziku zasej namakała a tuchylu wuknjom samo pitśku klawěra.
Z Bórkow/Burg. Pótom, až jo se „wólbny krimi“ wó šołtowanje w Bórkowach na dobro dłujkolětneje šołtowki Ira Frackmann rozwězało (glědaj NC 25), su mjaztym wšykne šołty, zastupniki a cłonki amtskego wuběrka w bórkojskem amśe znate.
Kuždy lěto raz woglědajo župny sekretariat swójim jadnotliwym cłonkam, kenž žednej kupce njepśisłušaju.
Blisko „Alexandrowego naměsta“ su nas wusajźili a dowjadli do wětšeje rumnosći, źož to wjelike kontrolowanje tašow jo było.
Šołtowka Doreen Krötelowa ma swóje rěcne góźiny w rownych tyźenjach wót zeger 18:30 do 19:30. Muzeum "Kólasko" jo dalej zacynjony.
Wo zwěstku za wódu a zemju w Gornych a Dolnych Błotach stej pśednosowałej Rainer Schloddarick a Ralph Ronneberger.
Toś wudaštej se tej cuznika na wuběgi.
Pśedewšym, ako njepóznate njepleki su jim plakaty we jsy skóńcowali, su wóni žedne dny zasobu cełu noc wachowali a pó jsy chójźili, aby se to njestało hyšći raz.
Źěłach a studowach rownocasnje.
Galileo Galilei jo był italski fyzikaŕ, matematikaŕ, astronom a filozof.
Chtož ma zbóžo, móžo jim futrowaś take pjaconki a se naźeś, až wóno wóstanjo strowe w nowem lěśe.
Ten chrom ga jo jano za nich, su gronili.
"How, Maks a Moric w dolnoserbskej rěcy!", mě groni Peter Zilvar pokazujucy knigły.
Wšykno jo ga akle musało rosć, a te źiśi su dejali se dosć derje pśigótowaś móc.
"To su wjelgin pozitiwne signale", jo wón Casnikoju gronił.
Źiśi, ako su zachopili z kokotom w źiśowni, cynje to we młoźinje dalej.
Ze spadujuceju licbu pórodow, wudrogowanjow ze Łužyce a asimilaciju jo licba serbski powědajucych spadowała.
Togodla jo trjebała nowy recept za ten tykańc.
Roztyla dla?
Nowa wustajeńca jo do 19. nowembra wiźeś a zwobraznijo synergiju, kenž jo nastała mjazy spśijaśelonyma Erwin Strittmatter a wuměłcom Lothar Sell.
Wóna jo chójźiła w burskej drastwje.
Pśistupny jo w interneśe pla YouTube.
To jo eksistencielne za nas.
W kuždej flašy jo samska tšocha wódy.
Sankt Petersburg jo město w Rusojskej, głowne město Lenigradskego wobceŕka.
Měto Knocha njejo musał ako młoge druge góspodarje pśidatnje do města na źěło jězdźiś, aby familiju zežywił.
Dešański faraŕ Kito Pank jo jen tencas měł na starosći.
Socialnej źěłaśeŕce cełkowneje šule "Theodor Fontane" w Chóśebuzu.
Zakopowany njejo w tej jsy w Chośebuskem wokrejsu, ale daloko pšec wót domownje, w Albionje w USA.
lěśojske ferije su dawno mimo.
Gaž njebuźo wěcej wjele zakazow korony dla, móžo ta instalacija byś jawišćo za małe źiwadłowy kus.
Myslone su wóni głownje za źiśownje a šule.
Tyźeń wałtoru jo we turistiskem centrumje w Radušu pśednosował Bórkojski serbski ceptaŕ na wuměńku Beno Pětška.
Pśi tom jo teke wjelgin zajmna była statistika dolnołužyskich Serbow, zestajana wót prof. dr.
"Die Rückkehr der Wölfe" jo se jomu groniło a jen jo 2019 Thomas Horat zgótował, ako jo był sam pódla pśi premjerje filma w Chóśebuzu a na pšašanja a pśispomnjeśa z publikuma wótegranjał.
Bźeze warjenja, tak ako se wacej w gjarncu nasajźiju.
Luštny jo pjas we cołnje.“ Emil jo dodał: „How jo wjele bildkow ze zwěrjetami nutśi.“ To pšawje jo a mě, tej źiśownicy Uśe (Uta) spódobaju se krotke teksty na kuždej stronje.
Něto pśidu zasej te lube swěźenje, źož pśecej wěcej cyniś mam.
To dobyśe: Benjamin Trogiš z Noweje Niwy jo nowy superkral
Wóna jo teke na to pokazała, až mimo nalětnego koncerta tež wupadnu proby ze Zjadnośonymi dolnoserbskimi chorami pód wjednistwom Geralda Schöna, ako su dejali byś 4. apryla.
Jaden wót tych dowěrnikow, Fryco Kšamaŕ z Drjenowa, jo na premjerje knigłow awtora a jogo źěło wjelgin chwalił, naslědku pak teke małku pitśku kritiki pśednjasł.
Pśi tom jěźešo jaden z cołnom mimo, a wón gronjašo k njomu, wón dejał se chylu pśi bližy źaržaś a tež pśiglědowaś.
Starstwo źiśi jo pśeliš wšakorake.
Wón reflektěrujo źěł zemskeje śopłoty, kótaraž njamóžo pśez to do swětnišća wuleśeś.
Druga połojca septembra buźo šera a dešćowata, k tomu maju južo bejnje nazymske wětše duś.
Korona-pandemija jo globalne wupominanje, ako móžo pśez zmužne jadnanje pód kontrolu spórane byś.
Pśidatnje jo how pón teke na pśedań wšaka zelenina a sad abo teke klěb a tykańc.
Běda tym, kenž sami se za mudrych źarže a maju se sami za rozymnych. Jez 5,21
A co twója mama k tomu měni?
Młogi raz, we glucnem wokognuśu, jo nam, ako by cas z nami leśeł.
Wó tom, kak jo se to serbske w mójej familiji zgubiło respektiwnje wó tom, což jo někak weto hyšći wušej wóstało, móžośo w mójom pśinosku „Wó pytanju za carnym kurjetkom – Mój serbski žylojski póchad“ w Serbskej Pratyji 2020 cytaś.
Lěcrownož doma powědaju głownje nimski, manźelskego dla, powědaju źiśi teke serbski.
Dalokowobchadny śěgi jěźo mimo zastaśa až do Žandawa a Drježdźan.
Wjaselśo se z nim wšykne, kenž sćo dla njogo tužne byli. Jez 66,10
Za wudaśe nowego comicowego zešywka, kenž buźo zběrka nejlěpšych pśinoskow z lět 2013–2015, trjebamy hyšći cas.
Take gronko móžomy cytaś w nowej Serbskej Pratyji za lěto 2019 .
Ako su pó pśestawce ze źurimi nutś šli, su musali ruku wupśestrěś a su z kijaškom abo kijom pśez palce dostali.
Co su mócne a słabe boki turizma we wokrejsu Sprjewja–Nysa, kake ideje maśo za dalšne pozitiwne wuwiśe?
Friesom, krajnym raźcom.
Planowane zmakanje z bramborskeju radu za serbske nastupnosći su wótstarcyli na nalěśe.
Gaž ten tik tikujo ...
Pśi rěce Hron, sejźecy na jeje brjogu, se pšašam: »Kak se wam how spódoba, kněni Lizka?«
Oskar pak njejo se jano zasajźował za woplěwanje našych nałogow, wón jo był tejerownosći pśedsedaŕ Domowinskeje kupki a wušej 40 lět wótpósłańc w gmejnskem zastupnistwje. 25 lět som z nim ako gmejnski zastupnik gromaźe źěłał a teke w tom źěle som wumarkował, kak jo se starał wó wšykne naše serbske nastupnosći, za swóju wjas a jeje luźi.
1935 konfirměrowany wót fararja Bogumiła Šwjele
Jeje rezultat dej pśedlažaś we tśeśem kwartalu lěta 2020. 
Ta głowa jo była skóro wótryta.
Wšykne naše ideje njejsmy mógli społniś.
Wó pšawdosć a měr na swěśe
K spomnjeśu na wjelikego Nowsanarja pśepšosyjo MAŚICA SERBSKA na sobotu, 11. februar, zeger 15.00, do NOWEJE JSY (pla Picnja).
Kšajźučko ako takej njewinowatej jagnjetce stej se pśiśišćałej k starej mamje.
Dwě nowej ediciji w dolnoserbskej rěcy jo serbske nakładnistwo w Budyšynje wudało zachadny tyźeń.
Dosć personala za to jo, direktorka jo groniła: "My se kradu wjaselimy, až to wšykno tak klapujo, kooperacija z Picańskim amtom jo wjelgin dobra, mamy ze wšym gluku".
Jezus źejo: Chtož Bóžu wólu cyni, jo mój bratš a mója sotša a mója maś.
teke dalšne turistiske projekty za wobydlarjow a turistow.
Elegantny dealaŕ jo sebje 15 euro za to pominał, za powěsću Alexa dowěry gódny kjarl.
Dotychměst su je jano dostali šule.
Jeje motiwacija, źiśi rejowanje nawucyś, pśiźo na jaden part wót togo, až tak a tak ma wjele wjasela pśi tom, ze źiśimi źěłaś – dla togo jo tek wordowała wótkubłaŕka, ako slědne jo źěłała w źiśowni Janšojce-pódzajtšo.
"Z mójim cłowjekom ga smej se doma jano serbski rozgranjałej", jo groniła.
Na toś tom wobradowanju jo se teke pśedstajił Markus Vacek, diplomowy inženjer a cłonk kupcynego pśedsedaŕstwa, ako kandidat za nowy wokrejsny sejm Běła Woda.
Šwedska ma kšasnu pśirodu.
Wobej stej kśěłej serbskemu ludoju na wužytk byś.
Jan Nuk jo śěgnuł w swójej narěcy paralele mjazy znowazałoženim Domowiny a źinsajšnym casom.
Za nje su dostali 17. apryla pśizwólenje.
Na drugem boce drogi, sćažku pitśku nutś, jo bydlił bratš Hermana Jahna ze swójeju familiju.
Koncipěrowała jo wšykno Saksojska pśirodna šula (Naturschule Sachsen).
Pśez brunicowu jamu "Meuro" jo se wótbagrował měsćański źěl Großräschen-Süd z 4. 000 wobydlarjami w DDRskem casu.
A to se wě, až jo było w Dešnje to wjasele wjelgin wjelike, až su dobyli "złoto".
Pśedsedaŕ Serbskeje rady pśi bramborskem krajnem sejmje Harald Końcak jo se wobrośił z listom na zagronitych za serbske pšašanja we wšyknych frakcijach parlamenta.
Na tom, luba maś, mě póznajośo.
Pla wjeźenjow dajo sedym, kenž póbituju wjeźenje w serbskej rěcy.
Fachowa kupka za dendrologiju jo w Běłej Wóźe 1967 nastała, pśedsedaŕ jo był Fryco Nowuš – dopomina se Hans-Jürgen Stupka, źinsa pśedsedaŕ teje kupki a sobuiniciator wopomnjeńskeje tofle.
Znate jomu gronje “profesor”, a toś som był pśecej měnjecy, až ma wón napšawdu taki wusoki titel.
Njamogu a njok how za to powědaś, až stare Domowinske metody a źěło dalej wjasć dejmy.
Moralka jo pótakem: Procuj se pśecej, scyń wjele dobrego a buźoš bogaśe mytowany.
Serby w regionje wokoło Lehnina su wósebnje w prědnych lětach pó załoženju kloštra – něźi až do casa 1185/1190 – dosć raznje a gniwnje pśeśiwo mnicham wustupowali dla misioněrowanja a znicenja swětnicow.
Pśecej gaž jo małka Sara njeglucna, pšosy swóju starku wó radu.
Tak młogi spiw smy wót njeje słyšali.
Gaž lětosa na cełem swěśe slědk glědaju na 200. narodny źeń sławnego pólskego pianista a komponista Chopina, pón co teke serbski komponist Ullrich Pogoda z Chóśebuza jogo na swój part pócesćiś.
Ale južo 1829 wumrě starki a 1831 maś.
To jo wulicował Markus Müller , wjednik wognjoweje wobory a wuwucony kšylc.
Za Słowakow jo wón napšawdu wjeliki ryśaŕ a woblubowany patriot.
Docełego pak prědny raz w dešću.
Tuchylne nanuzkane prozniny njejsu za nju lute wótpócywanje, wóna pak móžo z wěcej měrom na swójich wuměłstwowych twóŕbach dalej źěłaś, dalej wjasć to, což jo lažece wóstało – a to se wě, teke za abituru wuknuś.
»Co cośo how?«
Abo jo kuždy z kongresa domoj do Slěpego, do Borkow, do Wětošowa, do Zabroda abo teke do Kamjeńskich a Budyšyńskich stron jěł z optimizmom a elanom?
Wiźim jano, až jo to styrirogaty blachowy kašćik, kenž ma wokoło źěrki. »To jo bajawka«, wón groni.
Moj bratš to teke wuknjo, a naša stara mama powěda serbski“, smy zgónili zasej wót Diany Keyßnerojc.
W Drjejcach jo wót 27 žywnosćow 8 ceło zniconych było.
Sama som něga jeje wuknica była, rowno tak ako mója maś a mój wujk.
Pjenjeze pśiłožyła jo Załožba za serbski lud, Kulturna załožba nimskich krajow, žarjabnica wokrejsa Sprjewja-Nysa a radna kopicka priwatnych paršonow, mjazy drugim naše lazowarje ako dr.
Bejnje dłujko su musali cakaś na dalšne teke knigły.
Južo do wójny jo wudawanje Casnika cesto było wótwisne wót snadnučkeje licby jadnotliwych luźi.
Rejowaŕski pedagog Michael Apel buźo srjodu, 22. maj wjacor, zeger 19.00, w sportaŕskem domje w Žylowje pokazowaś a wucyś stare serbske a nimske ludowe reje.
Kupili su se teke serbski kwartet.
Kak zwjaseli se na tom!
Pśiźo krotko ruku pónuchaś.
Wulicowali su teke, až njejo dosć wótkubłaŕkow za nuzne wótwardowanje.
"Něźi raz jo se nam wuwědobniło, až dejali wózjawiś to, což jo se pla nas zgromaźiło.
Woblutowała jo teke to, až su něnto lětanišćo Drjejce, ako wobstoj južo 80 lět, zakopali.
Za zagronitego redaktora Bramborskego Serbskego Casnika su pówołali fararja Mata Nowku z Módłeje.
Toś su nazběrali wšake burske wěce k woblacenju.
DešaNk/Dissenchen
Grěšan: Comej se rozymnje rozgranjaś!
Dwě tśeśinje balona pak dejałej lichej wóstaś.
Sobotu zajtša smějo mama z małeju Lenku z chórownje domoj.
W drugem rěźe wiźimy žednych z nich.
W Dolnej Łužycy jo Domowina tomu napśeśiwo była dłujki cas dosć njeznata.
Wóna jo južo wupomagała w serbskej wucbje ako zastupna ceptaŕka w chóśebuskej zakładnej šuli „Erich Kästner“.
Wjele zarědowanjow k dobremu serbskeje literatury stej Chośebuska knigłaŕnja „Jenny Marx“ a serbske nakładnistwo z Budyšyna w zajźonych lětach pśewjadłej.
Za tyźeń buźo zasej Folklorny festiwal Łužyca
Jadnotliwe póbitowanja zwenka šulow pak su, w Demerthinje, Putlitzu a Sewekowje.
Wopisował jo H.
Wukniki a wuknice cytaju sami teksty wót Miny Witkojc, Oty Wićaza a wót Marje Grólmusec.
Wótegronijom to samske a dodajom: "Dopśiducego raza".
Susedne město jo Jirkov.
Bramborske wustawowe sudnistwo (Verfassungsgericht) jo se slědny tyźeń stwórtk, 15. junija, z tym zaběrało a jo rozsuźiło, až jo pšawo na boce Grěšneje.
Wšykne su byli spokojom a se zestupali k zgromadnej fotografiji.
"To jo wjelika cezura za našo pśedewześe.
Cełe źewjeś lět jo faraŕka Antje Schröcke (56) była dušepastyŕka a póraźowaŕka za tych, ako su pótrjefjone wót jamy w slěpjańskej wósaźe.
Wótpołdnja su byli wukniki a wuknice Dolnoserbskego internata a Dolnoserbskego gymnaziuma z města a Krabat-šule z Janšojc pla nas.
Kake su Waše?
Wót 1986 do 1989 som był šulski referent w Poruhrskej, a pón jo mě cerkwja pósłała do Barlina, aby tam mału faru pśewzeł.
Wjelim luźam Sy teke pśewóstajił materialije za swójske slěźenja abo Sy jich z dobreju radu pódpěrował.
To jo nadawk, ako móžośo starjejšym daś.
Witold Frydrych jo był pólski mólaŕ a profesor.
Naša redakcija ga jo měła z teju Pratyju zasej bejnje wjele źěła.
Zmakanja a swěźenje we wětšem krejzu luźi su zakazane.
Wěra móžo za to zakład byś.
"Mark w Błotach".
Monaco granicujo z Francojskeju.
Pósrědnjenje rěcow casy jo śěžka wěc. 23. junija dajo k tomu rady.
Wuchace su se zlěkali a póglědnuli k woknu.
Na taki part jo młody wuměłc južo mólował serbske powěsćowe figury, njewěźecy, až buźo wjele pózdźej bydliś w serbskej jsy a měś serbsku partnaŕku.
Gaž sćo wšykno pšawje wupołnili, cytaśo w srjejźnej smužce rowno dołoj mě zwězkowego kraja, w kótaremž smy žywe.
Wjelim jo ako wuběrny znajaŕ bóśonowych tšojenjow znaty.
To jo było rědne zasejwiźenje pó 40 lětach.
Mě towaristwa, w kótaremž se jawi rusojska gramatika, jo dejało pokazaś, až „Wenden“ njejsu „Sorben“.
Teke naša 8lětna Lana gótujo južo sobu".
Tam se wucy serbšćina ako cuza rěc.
Krotko pśed stupnym stwórtkom su dali lichy pśistup na wobnowjony móst ze stalowego betona a z drjewjanym wukłaźenim, ako nad tšugu "Uska Luke" wjeźo.
Pětš: „Kak móžašo Pětko wětšowe płachty gótowaś, gaž žednogo pśěźena njemějašo?“
»Ja som Knut«, groni Knut z połnocy.«
buźo se staraś wó wugótowanje jawišća.
Lažčej ga njejo to wordowało w casu korony.
Wšojadno lěc powědamy wót zeleninow abo rědne jabłuko ze swójeje zagrody.
Město Lüneburg jo kurjarjow hyšći 1691 pó wušwiganju do kłody zatkało.
Nazyma stoj pśed źurjami a z tym zachopijo se zasej cas pśezymnjenjow.
Ten pak pokazowašo Robinsonu, až kśěł jeju pjerwjej zagrěbaś, aby te druge jeju njenamakali, źož až pśišli, jeju pytat. 
Cerwjene, lylowe, žołte, zelene a smugate tomatki tam laže, fryšne a apetitne.
Na kuždem takem bomje smy spóznali módre, cerwjene a běłe banśiki.
Zwotkul pak kśě te pjenjeze za to braś, ja se pšašam.
Konferenca „Digitalizacija a serbska rěc“
»Nowy nimski raj jo se naroźił«, »Jadna mysl, jadna wóla, jaden wjednik«, »Zrownanje zastojnstwow« – to su nadpisma někotarych artikelow, kótarež nadejźomy w Serbskem Casniku w lěśe 1933, tom slědnem lěśe jogo eksistence pśed wójnu.
Dalšna wjelika pśirodna katastrofa wopisujo se w chronice z lěta 1751: „5. awgusta jo teliko kšupow na pola w Słomjenju padało, až su tam wšu trajdu k zemi zbili.
Wu Psaric, we jich wjelikej bydleńskej kuchni, jo było slědny pětk lěbda městno za te źaseś žeńskich, ako su sejźeli wokoło wjelikego blida, na kótaremž su pjera se nakopickowali.
Slědkoju z cołnom pśijěźo z „Duba“ muž, pómałem k wognju źo, ze wšych bokow se jen woglědujo a zasej wótejźo.
Něźi do lěta 1920 – tak cytamy w chronice – su se žeńske woblekali serbsku źěłowu drastwu.
Pśedsedaŕka dr. Madlena Norbergowa jo nejpjerwjej pśepódała Steffenoju Krestinoju jubilejny strusk, dokulaž jo 15. junija 2019 swój 60. narodny źeń swěśił.
Pótrjefjone mógu byś artikulacija, słowoskład abo gramatika góleśa.
Rožamarja Frankowa: W Mosće.
"Z tym zmócnijomy zacuśe sebjegódnosći Serbow.
Pśisłucharje su słyšali, kak Šwjela jo se pilnował wó Casnik – wědobne pśibliženje górnoserbskeje a dolnoserbskeje rěcy, pśiraźone wót redaktora Serbskich Nowinow Hornika k mócowanju serbskego narodnego ducha, jo Šwjela tencas wótpokazał.
Geografisko kupej Saint Kitts a Nevis słušatej k Pódpołnocnej Americe.
stwórtk, 31. decembra /zymskego
su ga te tśi tamne drjewjane skulptury z LED-wobswětlenim wugótowali.
Za nejlěpše nacerjenje dostanjo awtor myto we wusokosći 500,00 €.
Na taku wizu sebje tšochu něco pśizasłužuju.
W běgu 10. a 11. oktobra jo Serbski sejm měł nejpjerwjej swójo pšawidłowne wobradowanje a wótpołdnja 10. do 11. oktobra su se sejmarje wobźělili na źěłaŕni wuběrka pśewóźowanja procesow k principoju konsensa.
To jo pśecej wjasoły ruš teke za pśiglědowarjow.
Wót togo casa wóna źěła w projektach z dorosćonymi, źiśimi a młodostnymi a w terapeutiskich klinikach za psychiatriju (za źiśi a młodostne), teke w chóśebuskej chórowni.
Měto Nowak, iniciator akcije Jo! za Tebje, jo měnił, až nejpjerwjej jo koncept za imersiwnu šulu trjebny.
Teke źiśi su pśišli do wustajeńce gribow w Chośebuskem muzeju.
Ako ja jich drogi hoglědach, hugójach jich a wjeźech jich a dach jim zasej trošt.
Wót njogo pak njejo bóžko wěcej nic wiźeś, dokulaž jo se 1926 wótpalił.
"Stog"
Bóžko lažy wšuźi njerěch, luźe chytaju jen jadnorje z wokna swójogo awta, špatny nałog našogo casa.
Bóžko njejsu luźe w starych casach nic wó tom wěźeli.
A statny sekretaŕ za kulturu Tobias Dünow jo nam to myto pśepódał.
Stakim: Za domowniskim swěźenjom w Slěpem luźe stoje - a z nimi wšykne te zjadnośeństwa a kupki, kenž how wobstoje a źěłaju.
Bio, se wě.
Něnto móžom sam póstajiś, co a za kótary projekt wuknjom.
Ten słabšy smy schowali do rolneje brozdy pla Běšojc płota, njedaloko togo městna, źož jo dejała maja stojaś.
Sabine Utheß z Barlinja we swójom rowno tak zajmnem pśednosku.
»Kak derje, až som mjatel!
Na Wjeselic dwórje w Chrósćicach jo spominało zajźony tyźeń wałtoru wušej 80 luźi na znowazałoženje Domowiny pó drugej swětowej wójnje ako kšywowy zwězk serbskich towaristwow.
Wěcej za tyźeń.
Nejpjerwjej wumyslichu sebje drogu narowno, ale někotare wobsednikarje to njepśiwdachu.
Ja njok mudry byś!
Dajo se wjele wěcej wót togo wjelebocnego pśijaznego luźa wulicowaś.
Wjele wódy jo do jazorow pśiběžało, wjele jeje su do Rěki pušćili, a kak wusoko a jo wóna źo stojała?
Wona 6. raz zapust sobu swěśi.
Žyźi w Picnju naspomnjeju se pisnje prědny raz w lěśe 1837: Wěsty Peter Redlich, kenž jo pśedawał rězakojske wóry, jo w tom lěśe how pśiśěgnuł.
To groni, až njejsmy spokojom jano z jadneju abo dwěma Witaj-kupkoma w nimskej źiśowni.
Młoga folkloristiska perspektiwa jo pódla, a wjele aspektow felujo: To pšuske serbstwo, ta "dwójorěcna fronta", to nimske pismojstwo wó Serbach.
Z togo móžośo zgromadnje ze źiśimi pšawidła za mjazsobne zaźaržanje w kupce wuwijaś.
Zapšawym su koncerty wažne za nas, tak se zjawnje pokažomy a źaržymy kontakt z pśisłucharjami.
Dostuděrowała som pólske studije a komparatistiku – masterowe źěło som napisała w pśedmjaśe komparatistika.
Pśedsedaŕstwo jo dalej wó tom wobradowało, kak by mógali fanow za to dobyś, ako kśě na EUROPEAŹE 2020 pódpěrowaś našej serbskej mustwje.
Tencas ga som hyšći w kapale »Studio-Combo« rejowańsku muziku grał.
Njewěmy, pla kótarych ceptarjow su tencas dolnoserbske kursisty wucbu měli, togodla pódajomy mjenja wšyknych pedagogow šule: mimo Měrćinka, Bejmaka, Mjechele a Jordana su to byli Achim Brankačk, Jozef Fencl, Beno Kubaš, Franc Lebl, Erich Krawc, Pawoł Delan a zazdaśim teke wjednika doma Maks Michałk resp.
Wo kake popajźeństwo pak how zapšawym źo?
Mimo computera trjebaśo na kuždy pad pisany śišćak.
Ako kuždy raz, jo chwatał pó kóńcu kusa na jawišćo a jo pśepódał grajarjam prezent.
Zgótowanje swěcnika: Sformujśo ze śěsta wětšu kulku.
Kak jo ježyk Štapak skóńcnje spaś nawuknuł Naše knigły a wótsłuchańske knigły dostanjośo teke w chóśebuskej Lodce abo pšašajśo se za nimi we Wašej knigłaŕni.
Tak dej to klincaś, Pettson se mysli.
Wažny nadawk wostanjo woplěwanje ludoweje kultury, nałogow a drastwy.
Źaržćo poziciju tśi do šesć dychanjow.
Kantor cyta serbske prjatkowanje.
Na dołojcnej skicy wiźiśo. kaka droga jo pśedwiźona.
Gustosć zasedlenja jo pśerězna licba wobydlarjow na wobgranicowanej pśestrěni za wěsty teritorij, na pśikład za staty, wokrejse, gmejny a pódobne.
Gaž južo pla nałogow som — se wě, až se teke na SRWŠ, źož tuchylu wuknjom — za to zasajźujomy, aby naše serbske tradicije dalej eksistěrowali.
Som se zalubował do wioliny.
Wuzwólowanje za nowu Serbsku radu jo něnto
Personal Borkojskeje straže se wót nowego źěłodawarja pśewzejo, aby se jich wósebne znajobnosći wokoliny zdźaržali.
"To jo była tek głowna mysl za załoženje togo towaristwa", měni wón, kenž jo tegdy bytostne póstarki k załoženju dał.
Winkleroweju, informaciske blido za wšykne, se póbituju regionalne słodkosći.
Osasco jo město w Brazilskej.
"Naša Anka źinsa doma njejo", "We tych akacijach tam", se wě ta "Annemarie" a dalšne spiwy how namakajośo, kótarež se w Dolnej Łužycy rad a cesto spiwaju.
W bibliji jawi se graśe južo ceło na zachopjeńku swěta: W pśisłowach Salomona groni mudrosć wó swójom póśěgu k Bogoju, kenž rowno swět twóri: „Tegdy běch ja ten mejstaŕ pódla njogo a mějach mójo wjasele kuždy źeń a grajach pśed nim stawnje.
Mjaztym wě, až na to pśecej něco njewócakanego pśiźo.
W šuli ako rum móžnosćow jo w slědnych lětach teke nastał – jano ako jaden dalšny pśikład – ceły rěd publikacijow, mjazy nimi zwězki, kótarež z nagrawanjami a tekstami dokumentěruju dialektalnu dolnoserbšćinu.
Muske źiśi a młodostne gronje "gólcy".
Mjazy Hartmannsdorfowym pušćadłom a wulětoweju kjarcmu "Petkamsberg" nosy jaden swójowólnje natwarjony móst mě "Japanesenbrücke".
W Limbarku njejo žednje Domowinska kupka była abo druge iniciatiwy, ako na to serbske wósebnje glědaju.
Casnikaŕka Ines Neumannojc jo jo moderěrowała.
Pśiducu sobotu, 24. junija, se zasej zmakajo Dolnoserbska rěcna komisija.
Jo pśedwiźone, až nimski Gubin twari až do kupki nad Nysu most za pěškarjow, tam, źož jo raz zawod „Gubinska wałma” stojał.
SKC prezentěrujo swóje pókłady
Jadnogo som pó skóńcenju wójny dwójcy na wejsnej droze zmakał, a dokulaž som jogo měł hyšći w tej brunej uniformje pśed wócyma, som wobej raza pó zwuconej wašni ruku górjej stergnuł ku hitlerskemu póstrowjenju.
Kak to pak dej wuglědaś, to tuchylu nicht njewě.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny ga jo wobzamknuło, až na Europeadu 2020 do Awstriskeje pójěźo zgromadne mustwo z Górneje a Dolneje Łužyce (50 : 50).
Ale něnto smy glucne, až jo se situacija pólěpšyła a až su wšykne pśišli na wucbu", jo groniła pśi wótwórjenju lětosnego kursa Uta Henšelowa.
Bury na swój part mógu zawóstajiś mě swójeje firmy a dokradne nadawki, ako maju.
Toś te kšasne wuźěłki su dopokaz wuběrnego wuměłstwa rucnego źěła.
Něnto wšykno rozmějom a musym se tšošku smjejkotaś.
Karina ma głowu pśecej hyšći nachylonu.
Mógu do biblioteki pśiś te, kótarež se na serbskej wucbje wobźěluju, aby Wy jim abo z nimi serbski cytał? To jo móžno.
B: Kanclaŕ dej tak dalej cyniś.
Pózdźej jo Gohr tek naraźił, až by derje było, raz dojśpiś, až kólasowa sćažka do Zaspow nutś wjeźo.
Ale tak njejo trjebał se pla mamy pokazaś.
W jeje familiji jo lubosć k serbskej drastwje dalej dała.
Wóni su se zapisali do cesnych knigłow wokrejsa.
W lěśe 1998 som był na woglěźe w Italskej.
Teke pla Modłeje blisko Chóśebuza jo nejskerjej bogoju Flynsoju wuswěśona słowjańska swětnica stojała.
Pśigotowali su jen Domowina, Dom za serbsku ludowu kulturu a dwě serbskej kulturnej kupce z Kamjeńskich stron.
W stanach (Zelte) su pśedawali piwo, limonadu, a teke pomfrytki, pjacone jěšnicki a tykańc.
To płaśi šesć euro, taska kafeja a tykańc stej zaliconej.
»Chto jo w coologiskej zagroźe nejwěcej wołał?«
Daś strowje jej w bliskem pśichoźe pśiwdajo woglědanje domoj do serbskego kraja!
Pśi takich jubilejach se pśecej teke spomina na luźi, kenž maju wjeliku zasłužbu, až jo docełego pśišło takemu jubilejoju.
Gaž jo było pólo wótežněte, smej je do pupow stajałej.
Pótom jědu do chórownje.
Wobyma wutšobny póstrow.
Ja znajom žeńsku, ako jo 30 lět ako góletkowa sotša źěłała.
Lapy su z Dešna, ze Žylowa, Wjerbna, Janšojc, Lipjego a Tšupca.
Razka starej mamje njerozmějo.
Pjakaŕka tykańcow Marianna Worakowa z Dešna – z njeju su wukniki pjakli wałtoru slěwkowy tykańc.
Tak stej pśišłej jadnogo dnja w lěśe 1952 wucabnica Marja Rječkojc a Josef Frencl (Bena Korjeńka a Jurija Pěčku ga som južo znał) rownu drogu wót śěga do župnego sekretariata.
Mam lěpjej pśepušćate, humusowe, fryšne až włožne zagrodowe zemje.
Pšawe formulary za napšašowanje su we tej wustajeńce měli, wóni su wótśišćane w zešywku.
Mlikarnja a drogi su byli rědnje wupyšnjone.
Wjele wót nich som samo pśedał do Barlinja", Henry Gulaš se wjaseli.
Groni to tak tužnje, ako njeby to toś ten zymny wětš abo pówětš był, kótaryž jo jej zymu mrěś dał.
A lěbda běšo to wugronił, ga wustśěli a jastśeb lažašo na zemi. 
W dolnołužyskej župje jo situacija něco lěpša: 31% wopšašanych móžo serbski derje abo wjelgin derje; 30% zewšym nic derje).
Berta a Byzawka wulěkanej na se glědatej, pón zběratej nektar dalej .
Gaž jima to žycenje dopołnijoš, buźo start do nowego dnja za wšykne spódobnjejše.
Za Fischerojc Sieglindu a Erharda jo pak teke wósebnje wažne, aby gósćam pósrědnjali wědu wó serbskich stawiznach, kulturje a rěcy!
Wón a trenaŕ górnoserbskich balokoparjow Frank Rietschel buźotej se na zgromadnem treningu wšyknym grajarjam pśiducego mustwa pśedstajiś, a wóni budu we pótajmnem zgłosowanju zgromadnego trenarja wuzwóliś.
Cesto su wužywali teke wójska toś tu nadregionalnu drogu, tak až dojźo w jeje wokolinje k wšakim wjelikim bitwam, kaž na pśikład w Tśiźasćalětnej wójnje abo w Napoleonskich wójnach.
Wažnje jo rowno tak, až budu trjebne serbske wucbne materialije za tych WITAJ-wuknikow zawcasa śišćane.
Tejerownosći tež wšykne druge cłonki wejsneje pśirady wjelikne cesnoamtske źěło wugbaju.
Pśisamem jadno lěto ma dr. Fabritius toś tu funkciju a jo wjadł we tom casu južo kopicu rozgronow ze zastupnikami Serbow.
Za tym, až jo pón mógła wót 1985 do 1989 w Lipsku literaturu studěrowaś, jo se skóńcnje pšawje do spisowaśelstwa dała.
A wón źěšo k móŕskemu brjogu, aby tam něco k jěźi pytał.
Na kóńcu pokazujo mě Peter Zilvar wócywidnje stary dokument.
Tam jo Jan.
Jadnaŕ Domowiny, Marko Kowar, wuzwignjo: "To jo dalšny kšac za regionalizěrowanje našych mócow a za zmócnjenje serbstwa we wšych wobceŕkach Łužyce".
Teke Liska Měškowa z Janšojc jo nowemu županoju dr.
Toś tu kórtu, ako wopśimjejo Drjenow, jo Gregor Wieczorek z pomocu Šwjelowych knigłow pśigótował.
Wjeliki jo był zlěk, ako su jeje śěło na drugi źeń nadejšli.
Te, ak daloko su, budu pśiś a na Knězowem templu twariś.
Žedne su byli wjelike a wuznamne kaž temple na Arkonje na kupje Rujanach, w Radomje/Groß Raden a w dotychměst njenamakanej sławnej swětnicy Rethra.
Gaž nowe produkty nastanu abo póbitowanja za turizm, dajo teke wjele dypkow.
"Som how w Herzbergu pśipadnje wóstała", smjejo se.
Wo sroce a wronje teke we wucbje na zakładnej šuli Slěpe
Na burskem dwórje w Drjenowje
Wjednik pśedsedaŕstwa koncerna LEAG dr. Helmar Rendez jo to koaliciske wujadnanje kritizěrował. „To jo wjelika cezura za našo pśedewześe.
Pětk, 15. nowembra, budu zeger 18:00 w Serbsko-nimskem muzeju wótwóriś wustajeńcu.
Na młoźinskem festiwalu graju teke technomuziku.
Ta žeńska něnto how hyšći bydli, a jaden, ako ma z njeju – ze śotu Christu – pśecej a cesto dobry kontakt, jo Marcus Kóńcaŕ wót Domowiny.
Zabydnjomy bjatowaś a rědujomy wšykno sami.
A te kupowaŕki su pśišli we wjelikich kopicach.
Źowćowe bójanje jo było to zmakanje z drugimi luźimi.
Andreas Mattke, kupka Depsk – 07.02.1964
We tej nejwušej kategoriji, to jo złoto, jo Dešno! Jusk Dešanarjow jo wjelicki! Pśi 26. zwězkowem wuběźowanju jo dobyło dogromady wósym jsow złoto.
Ewangelist Jan pišo: Ja som dobry pastyŕ.
Kak dej to byś na serbski – we tom njejsu se eksperty serbskeje rěcy hyšći wobjadne.
Gmejna słuša k sedleńskemu rumoju Serbow w Bramborskej a jo jadna ze šesć gmejnow Bórkowskego amta.
Pšawe wótegrono na to njejsom teke w knigłach namakała.
Wona zewšym njewě, až som how.
Južo dłujko balokoparje a jich pśijaśele a fany narske a njesćerpnje na to cakaju: na kóńcu togo tyźenja se zachopijo nowa sezona w 1. a 2. zwězkowej lize.
Toś njeběšo žeden źiw, až jo Walter Heinrich naraźił, ako ilustracije wześ to drobne wuměłstwo Šybarja.
Jo Bog wusłyšał Waše bjatowanja?
W archiwach a drugich muzejach smy pytali za dokumentami a fotami.
Lětosny program jo był kradu hynakšy.
A chtož ma doma zbóžko – wójce, kóze abo psa – togo wóni pšose, aby je sobu pśiwjadł.
A co jo nejwěcej śěgnuło na pśikład Fridu Matkowu z Janšojc na take zmakanje?
Wjeliku zasłužbu na tej wěcy ma Rudi Halko.
"Wažna tema za šulske spěchowańske towaristwo buźo, se wě, na kuždy pad teke serbska wucba na nowej cełkownej šuli", groni Gerd Bzdak.
Kak drje buźo se jej tam spódobaś?
Ale lěbda běštej někotare góźiny póspałej, ga zawusłyša Robinson, až jo wjeliki wětš a njegnada, to se błyskašo a grimašo, až zemja rdžašo. 
Źěśi su to doma wulicowali a wón njejo se bejny cas wěrił z domu.
Do programa ale su teke basni słušali.
Žeńscyna pomoc wugótowa wałtoru rědny swěźeń pśichoda … Tak běchmy ceły wjacor gromaźe ze spiwanim a gódownym rozgranjanim.
olympiske lěśojske graśa za lěto 1936 su pśišli do Barlinja.
Fakt pak jo a wóstanjo, až su jadnotki 1. Ukrainskeje fronty pód nawjedowanim maršala Konjewa a 2. Pólskeje armeje pód generalom Świerczewskim slědne zwěstki nimskego wójska we Łužycy rozbili.
Nulowy meridian jo ten meridian , wót kótaregož geografiska dlinina licy se k pódzajtšoju a k pódwjacoroju.
Za powěsću Statnika jo zastupnik ministaŕstwa za kulturu na wobradowanju jich Serbskeje rady se tomu póžedanjeju južo pśichylił.
Pśi tom jo zawěsće wjele nimskich póžyconkow ze serbskimi słowami wuměnił a wšake zmólki wótpórał.
Z wjele zogolom su luźe tegdy wugnawali złe duchy.
Nowy gołkojski kalendaŕ ma nowe informacije wó to cełe: "Som zgóniła wšake fakty wót Michaela Dahley, kótarež jo wěźeł wót swójeje stareje śoty", jo Gasertojc Ramona wulicowała.
Dokulaž njemaminorěcne powědarje cesto wugranjaju „pó pismje“, su we wósebnem nastawku rozkłaźone mjazy pisanim a wugronom rozdźěle (na pśikład, až „p“ we słowach ako „pcołka“ abo „ptašk“ wóstanjo nime).
Muzikaliski jo namšu pśewóźowała starka dupjeńca.
W Dešnje jo pó wugronjenju staršych luźi wokoło 16 knechtow a źowkow w tom casu było.
A wjacor scełego nic.
Smy zgubili z Tobu, luby Měto, cłowjeka ako jo wót wěrnosći był Serb a z cełeje wutšoby lubował swójo serbstwo.
Ale wy, israelske góry, ja cu se zasej k wam hobrośiś a na was glědaś, aby hobźěłane a hobsete byli.
Tam źo teke wó take jsy ako Zagor, Wuskidź a Miłoraz.
Dawno Bochowa śota wěcej njejo, a Helmut Kurjo wšo sam cyni.
Akle pó 20. smějomy se naźejaś lěpšego žnjownego wjedra, kótarež zazdaśim wuźaržyjo až do kóńca mjaseca.
1997 jo se pódał do Barlinja, aby psychologiju na Lichotnej uniwersiśe studěrował.
Gósći budu móc se rozgranjaś pśi kafeju a tykańcu.
Wěrno jo a wostanjo, až kólebki serbskeje poezije njejsu stojali w Chóśebuzu, ale we Błotach, lěpjej gronjone: we Lubnjowje.
Wobswětlony bom na najsy w Brjazynje jo mały, ale rědny.
Bog jo pśišeł wobraźit źiśam.
Wóna jo se dopołnje saněrowała a do socialnego a kulturnego zmakanišća pśetwariła.
Wón pak jo cesćiłakosćiwy dosć, nanejmjenjej jadneje akceptabelneje censury dla zwucowaś.
W rozgronje ze załožarjom a załožaŕku imersiwneje šule.
Wótergi jo było pó Prjawoskej droze wjelike drogowanje, pśeto kuždy jo kśěł tam prědny byś a sebje nejžlěpšy flack zawěsćiś.
Napšašowanje jo jasnje pokazało, až njejo móžno wšych tych cołnarjow z jadneje perspektiwy pósuźiś.
2. Rogow/Horno
Něnto smějo kuždy grajaŕ jadno jajko wobrośiś.
Dobyśarje mógu se wjaseliś na rědne dary.
"Jo škóda, až njamógu se luźe něnto tak zmakaś, teke nic w Domowinje.
Pśiduce serbske bLIdko w Lipsku buźo stwórtk, 4. junija, zeger 19:00 na łuce pśi Beethovenowej 15, a gaž buźo špatne wjedro pón w Beyerhausu.
Mała wobchadowa zagroda w zagroźe źiśownje jo z mało procu malsnje pśigótowana.
Pójźćo ku mnjo wšykne, kenž chamne a hobśěžkane sćo, cu was hochłoźiś.
Rady mam pisanosć blědu tu rědnu, wiźim ju wjacor, gaž chójźim spaś, wiźim ju kuždycke rano, gaž wujdu a w nocy we sni ju zakwitaś.
W 16. a 17. stolěśu pak jo městoju wjeliki tšach grozył.
Pśišyjomy bublinki – dwa ako wócy a hyšći dwa na brjuch.
To jo nam we něntejšnem tyźeńskem gronje rědnje powěźone.
»Ty sebje hyšći šyju załamjoš«, woła něchten.
Tu su tam kśěli slědnu sobotu zarědowaś.
Njenapominaj mě w pśibytnosći drugich, jolic móžoš to wobejś!
Wótchytowańske balo smy grali slězy šulskego dwóru.
Kliemowa pokažo nowu wužywaŕsku kórtku.
Wóna jo teke pśedstajiła statkowanje towaristwa „Kólesko“, ako wudawa mjazy drugimi knigły w slěpjańskej serbskej (a nimskej) rěcy, ze spiwami, bajkami a serbskimi drastwami z tych stronow.
Źo z nimi pón?
Tam buźo se mójim semuškam a klěwkam a rostlinkam spódobaś! Som namakała dalšnej semušce, jadno wót jawora a druge wót awokado.
Jaden z prědnych Dolnoserbow, kenž jo Maćicy pśistupił, jo był J.
Faraŕka Jadwiga Malinkowa (Slěpe) prjatkujo, źiśeca namša buźo.
stwórtk, 30. apryla /nalětnego
Wušej, mój škobrjonašk, wušej se zwigaj!
Z takeju kórtu jo rbb za diskusiju wabił.
Błośańska terma jo za nas wobydlarjow Błośańskego regiona wjelgin dobra wěc, ga móžomy tam wódychaś a se kupaś.
Ale rowno něnt chapja se jogo dom hympaś.
Wóda derje njestoj tak wusoko ako za cas wjelikego pólaśa w lěśe 1997, ale drogi we jsy njejsu pśejězdne, teke móst na rěce jo zawrěty.
To jo wupominanje.
Kak se šykujotej barłog a pšenica gromadu?
Rotwica jo rod ze swójźby kóšowych kwětarjow .
Za rozgłos su se pak zasej namakali w nowem wobsajźenju.
Towaristwo za serbski kulturny turizm jo zachadny tyźeń k wěsći dało, až su z toflickami wóznamjenili nowy wótrězk kólasoweje drogi „Serbske impresije“.
Za to změjomy spódobny rožk.
A pón hyšći něco dajo, což změniś wěcej njamógu.
Bog jich hupšawijo.
Janšojska kupka jatšownych spiwaŕkow jo ten wjacor někotare serbske kjarliže a jaden nimski kjarliž zaspiwała.
Wobstoje procy k standardizaciji pšawopisa.
Co smy tam wiźeli, słyšali a dožywili, to móžośo źinsa na 7 bokach cytaś.
Juž slědk ducy smej pśišłej tšochu blisko tomu wobgroźenju garnizony a smej naraz wusłyšałej kradu jasne »Stoj!« 
NC: W Picnju jo 28. awgusta pśirada za serbske nastupnosći wobradowała…
K tomu jo słušał dłujcki pśeśěg pó jsy až k znatemu Žylojskemu rejtowanišću, a pó łapanju kokota su Žylojske kulturne kupki a kupka “Drjewjanki” z Borkow hyšći rědnje spiwali, rejowali a grali.
Spšawnje pak jo wuznał: »Na šuli som se pśecej na Was górił, gaž njejsom jadenku dostał, kótaruž som se pó mójom měnjenju zasłužył.
Jomu wjelgin na wutšobje lažy woplěwanje rědnych serbskich nałogow.
Karina dajo jej gubku na lico a wuśěgnjo pótom swójo kólaso z kólnje.
Te druge su měli swójo wjasele na tom a Manfred jo naju kócorjenje casy musał zakóńcyś.
Na kóńcu woglěda su źiśi póznali šulu, ako jo serbska rěc była hyšći mamina rěc w Trjebinje.
Take žabki su baslili we Wětošowje.
Žedne žołźe pak bjerjo Witko k baslenju sobu domoj.
My sami to mamy w rukach, lěc serbska rěc dalej buźo abo nic.
Su to dokumentacije, reportaže a portreje.
Pśiducy tyźeń budu gódy! To buźo rědnučki swěźeń.
To mě pśiźo wót pomnika we bliskej góli.
Kito jo gniły wuknik.
Spóraj plack na blido, na talaŕ abo na delku.
Na tśich dnja se how w źaseś wšakich programach pśedstajiju nejlěpše serbske kulturne kupki z Dolneje Łužyce a z drugich stron Łužyce, źož su Serby žywe.
»Ně, Karina«, groni Pětš.
Šćit pśirody njeznani togodla źinsa, pśedewšym nowe bomy sajźaś, ale zdźaržaś historiski rosćonu kulturnu krajinu.
Pśi tom comy se koncentrowaś na wokrejse Chośebuz, Gubin, Baršć, Kalawa a Lubin“, jo nam Angela Duringojc wulicowała.
Gódanko ze slěpjańskeje góle: smy gótowe!
A z tśeśego a stwórtego a naslědku z kuždego.
To źo mě wěcej ako napśekor a ja wěm, až njejsom ten jadnučki, kótaremuž se tak źo.
To se wuznajo z aktualneje wopowěsći bramborskego ministaŕstwa za rolnikaŕstwo, wobswět a wobzwarnowanje klima.
Naš awtor Ludwig Kola (w srjejźi) se z nima rozgranja.
Kužde lěto maju wóni na tom dnju wobroty pó milionach, dokulaž zalubowane luźe kupuju dariki, aby drugim na taku wašnju swóje zacuśa pokazali.
Wuźiwany jo se rozglědał, ale niźi njejo nikogo wuglědał.
Zachopiś budu zeger 19:00.
To stej dwa cłonka młoźinskeje popkupki „Łemkotower“.
Za njo Sy njewomucnje źěłał, ako literat, publicist, pśestajaŕ, slěźaŕ, rěcny wobradowaŕ, multiplikator, kśesćijan a organizator serbskego žywjenja ako pśedsedaŕ Maśice Serbskeje (1991–2006).
Na to jo pokazał Marcus Kóncaŕ, zastupny jadnaŕ Domowiny.
Njebuź wěcej tužny.
Wy něga cuze a winiki běšćo pśez waše złe statki.
To njejo tak napinajuce, ako by se mógali to pśedstajiś.
Naslědku wugroni Pětko: Mój nan, mój nan! A to cełu dłujku chylu, a Robinson njewěźešo, co to dejało byś.
Gołkojske woborniki a druge pomocniki z Gołkojc su byli te prědne, kótarež su te myta dostali.
Saint Kitts a Nevis jo kupowy kraj w Karibiskem mórju.
Zgromadnje z nim a dr. Edwardom Wornarjom som wuźěłała wucbnicu górnoserbšćiny za samostudium, kótaraž jo 2000 wujšła.
W paragrafu 3 dalej stoj, až wokrejs spěchujo serbsku kulturu a rěc a w paragrafu 23 jo něnto zapisane, až wokrejsny sejm pomjenjujo jadnogo głownoamtskego zagronitego abo jadnu głownoamtsku zagronitu za serbske nastupnosći.
Sćo pśechwatany w dobrem zmysle abo njejsćo spokojom ze situaciju w Dolnej Łužycy?
Něźi šwjerc cyrka.
Maju toś tšach, až wótergi buźo móžno z fota wulazowaś, chto w domje abo pśi danej adresy bydli.
Pśizjawjenja pód (035771) 68 497.
Wón se natśěgnjo a se daloko pśez kšomu cołna zechylijo.
Tak dostanjo Hochoza znowa nanejpjerwjej 200 000 markow za spěchowanje projekta.
Wón jo zgło cele dołojce w swójom nakśebjatniku schował.
Jogo dupjenje jo pódało wódaśe grěchow, joli su luźe do togo swóje grěchy pśiznali.
Ten njebuźo taki wjeliki ako pśecej, za to pak wjelgin rědny.
How su žeńske pśědli a tkali, su pjerje drěli, how jo familija jědła, swěśiła a su se gósći pśiwitali, how su teke źiśi grali a wšykne su how teke spali, gaž njejsu měli wósebnu spańsku śpu.
Ja nikogo njewiźim.
Tam pśepódaju toflu „Nimsko-serbska gmejna“ brjazyńskej šołtowce.
Zukowe graśe ze zukowymi drjewami dej to pśichodnje akustiski pódmólowaś.
Maś jo na njogo pokazała, a to jo był Krabat, a guslowaŕ jo dejał jogo ze zubami škripajucy ze swójeje słužby pušćiś.
Wóno jo było pśedewšym w Górnej Łužycy znate.
Ducy tam běšo jomu wjelgin tužno w wutšobje, pśeto wón nic wěcej njewupyta, nježli njepłodne bomy a tšawu. 
K tomu jo měła serbsku swěźeńsku drastwu woblaconu.
Ale slědk k blasfemijowemu blogoju w interneśe.
Wšak ma Cerkwica daloko segajuce serbske kórjenje, jo ga how statkował Jan Choinanus, ako jo prědnu dolnoserbsku gramatiku napisał w lěśe 1650.
Jo derje, až se na ten fakt spomnjejo.
Wón jo dwa kapitana zasajźił, a tej stej pón swójo mustwo zestajałej.
Dla togo až wót rakow žywi se, wón pjerje ma rědnučke rožojte.
Adresa jo: Pśi marku 10, 03116 Drjowk.
Kathinki Reblingoweje jo měła nic lažki nadawk, z nich tśi nejlěpše kompozicije wupytaś za myta, kenž stej dariłej ORB a Załožba za serbski lud.
Z duchownym zastaranim dolnołužyskich Serbow bejnje klěco.
Ně, teke młoge serbske a teke nimske luźe z města a z drugich stron su na ten jubilej pśichwatali, aby gratulěrowali a tšošku sobu swěśili.
Cerkwja w Nimskej jo źe była pśez stolěśa njezmilny germanizator Serbow a młoge cerkwine zastojniki su pśi tom njesławnu rolu grali.
To zwisujo z tym, kak jo žnjowny swěźeń 23. awgusta w Dešnje wótběgnuł – a Dešno-Strjažow ga słuša rowno kaž Góry k amtoju Bórkowy.
Dalšne stacije na tom drogowanju su byli Taškent a w krotkozajtšnem rožku Usbekistana město a prowinca Fergana.
Za serbski rozgłos jo Měto Worak w slědnych lětach bejnje wjele cynił.
Cas zapustow se bližy.
Ceptaŕ, ako jo w lisćinach šulskego amta ako ceptaŕ serbšćiny zapisany, njedajo se pśecej zasajźiś ako taki.
Tak jo było sobotu w Janšojcach.
Som na tom pólu pśigranjański partnaŕ za wótpósłane a za ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu.
10
Pśedwiźone jo, až dej se twariś pśidatnje hyšći sćažka za kólasowanje do Dźěwina a do bliskeje noweje šule w Slěpem.
»To pak mě dosega«, jo se Krabat rozgórił.
Romski imperium jo był w casach Antiki wjelike mócnaŕstwo we wokolinje Srjeźnego mórja.
Až pak maju w takej uniformje wósebnje źiśi pśed nim tšach, to jogo njemóli.
Nejlěpše kapry pśidu teke z połdnjoweje Francojskeje a se tam pó wjelikosći do pěś kupkow rozdźěliju.
Chwaliś cu Bóže słowo, chwaliś cu Knězowe zlubjenje.
Ursula Balzerowa jo źěłała ako góspodaŕska inženjerka, pśed krotkim jo se sednuła na wuměńk.
»Ně, ten njejsom hyšći dostał!«
Ja by to teke rada za dolnoserbski radijowy program cyniła.
Tśi gódańka za tebje mam.
Ze žeńskeju pśiźomej cesćej na take serbske zarědowanja w našom centrumje, a dejm groniś, až jo to było źinsa wósebnje rědne a pśijazne.
Glědajucy na to, až njejo była w Grodku 150 lět žedna serbska namša, jo była ta 17. měrca kradu serbska.
Naš powědaty starki pak jo wjele wulicował ze swójogo zastojnstwa ako duchowny.
Z’ śěžkim měchom na kśebjaśe bližy se wón našej wjasce.
Njeźelu 29. awgusta pśedstajiju se w Serbskem muzeju zeger 15.00 knigły „Zeitenlauf – Erinnerungen der Künstlerin Irmgard Kuhlee”.
Muž pak jo wence psa šćuwał, a ako ten jo chopił łajaś, su teke susedne psy łajali a k slědkoju wšykne psy we jsy.
Ulli Wünsch jo wóstał tomu serbskemu zwěrny.
Rowne/Rohne.
Wón stoj na 30 metrow wusokem nasypje a gruntujo na 22 słupach ze stalowego betona.
Źěłowe zjadnośeństwo „Kubłanje“ wót FUEN (Federalistiska unija europejskich narodnosćow) ma pótakem swójo druge lětne zmakanje.
Ten tyźeń stwórtk, 10. měrca, sćo wutšobnje kazane na lětnu głownu zgromaźinu (19.00) w Serbskem domje.
Mója žeńska a ja mamej pitśku wótpócynka wót ruša a hektiki města kradu notne.
Móžnosći za baslenje su w LIPA-horśe wjeleserake, wót togo jo mógał se ministaŕ Holger Rupprecht sam pśeznaniś.
Kroh wiźi we tom jadno pšawidło.
(Syjk, Lisk, Źěwink, Kromola)
Co serbsku rěc a drastwu zapśimjeś do swójogo źěła
Zajm za to jo był wjelgin wjeliki - něźi 100 luźi jo pśichwatało, a mjazy nimi jo była starša generacija mócnje zastupjona (na lěwem dołojcnem wobrazu).
Kontaktowe daty namakajośo dołojce.
Zawěsće nichten njeprějo, až eksistujo wěsty zwisk mjazy duchom casa a rěcnym wurazom.
Mała kafejowa pśestawka w Njepilic wjažy.
How su nastali jogo prědne pśestajenja francojskeje poezije do serbskeje rěcy, wózjawjone w Rozhlaźe.
Prjatkowaś buźo faraŕka Katharina Köhlerowa.
Depsk/Döbbrick
Njewěm kradu, lěc som w pšawej šuli, ako stupijom w Chośebuz-Knorawje na šulski dwór.
16.30Uhr Spreeland Fontane
Tśmjelojc Hana, Tśjmelojc Hana, cogodla sy ty tam?
Reja kwiśonkowych łopjenkow Na nalětnem dnju, gaž wence wětš njedujo, wuzběramy wótpadane kwiśonkowe łopjenka sadowych bomow a scynijomy je na rowny pódkładk.
Stwortk, 2. junija mamy 50-te serbske blido, wót zeger 17.00 we rumnosćach Serbskego kulturnego centruma (SKI) na Eckertowej droze 16.
Wažne znamje za jaden lud pak jo, kak wón swóju rěc powěda.
To nicht wót nas njewě.
Mogu cuzym, kenž k nam do Błotow pśidu, aby teke to serbske dožywili z dobrym wědobnim hyšći groniś, woglědajśo se Zapustojski program, tam dožywijośo wšo to, což „k nam słuša”: rěc, tradicija a drastwa?
Wóda něnto běžy do nastawajucego jazora.
Źiśo casy do zymskego lěsa!
Serby ze wšych stron Gorneje a Dolneje Łužyce su se zmakali slědny tyźeń srjodu, 10. maja, w Chrosćicach/Crostwitz w Domowinskej župje Kamjeńc.
Jens Martin, 49lětny botanikaŕ, z rodom z Bórkow a bydlecy w Pódstupimje, jo pśed dwěma tyźenjoma źaržał w gmejnskej wjažy w Prožymje referat k serbskim rostlinowym mjenjam. „Prožym póznajo se k [...]
Wót lěta 1926 jo Zeleny tyźeń wažny termin za rolnikaŕstwo a kradu woblubowany pla woglědarjow.
Za nimi su pón teke hyšći grali Husańske na Picańskej paśe.
Selmer na swój part jo roźony Bayer, a južo 30 lět žywy w Dolnej Łužycy, wót togo 20 lět we Łazu.
Take spiwy su byli znate w cełem Epirusu.
Frederick McFeely "Fred" Rogers jo US-amerikański grajaŕ.
Slědnu njeźelu smy prědne swětlaško na wěncu zapalili – adwentski cas jo se zachopił.
Podpisali su: H.
Rozglědowański torm w Kalawskej Šwicy wobstoj z 93. 850 klinkarjow, ak su se wudobywali pśi jsy Bukowinka.
Žur ga njejo kšeta wugnał, ale swój dom do wětša prasnuł!
Rejowaŕski pedagoga Michael Apel, ako jo aktiwny we towaristwje Studnja, naglěda ako wjeliki brach, až njeeksistěruju žedne bikulturne medije a bikulturne tšojenja.
Śišyna jo taka wjelika, až wótergi zawołanja abo kuski rozgrona z jadneje daloko wótlažaneje žywnosći wót jsy sem klince.
Wón jo pokazował kursistam Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, kak se gótuju grabje a kósa klapjo.
Lěc a ga take buźo se nachwataś móc, njejo hyšći wěste.
A nježlic som se doglědał, jo mój mały tłusty palc był zatłocony mjazy tyma zubatyma kólaskoma.
Herbert Kullowatz z Bórkow - 12.05. (52 lět)
Tam jo teke nawuknuł serbski.
Belize lažy w srjejźnej Americe a granicujo z Mexikom a Guatemalu.
»Pa, was jo wjele, ale wy wšykne móžośo padaś!«
Com serbsku rěc dalej dawaś, dokulaž toś ta rěc a kultura stej wjelgin rědnej.
Tofla chowa se źinsa w chóśebuskem Serbskem muzeju.
Akle něnto stej wulěkanej wiźełej, až stej lažałej srjejź jsy.
To jo był drugi lětosny kokot, korony dla njama "naUnd" telik cyniś ako w drugich lětach.
Kathrin Šwjelina, pśedsedaŕka Serbskeje rady, jo forum pozitiwnje komentěrowała: "Jo zajmne, tu situaciju hynźi póznaś."
Žarjabnosć a póžytnosć jo dwója wěc.
Ten wogeń jo zazdaśim ak zła zapłata nakłaźony wordował.
Turnaŕnja wobstoj z dweju grajneju pólowu, teke teren sportowego towaristwa stoj k dispoziciji.
Gibanje homoseksuelnych wobglědujo swóju tycowu chórgoj ze šesć barwami ako znamje tolerance a seksualneje lichoty.
Teke pśerěznje niska dłymokosć wódy a mały pśerěz wódow, kaž teke pśez to wobgranicowane direktne mjazsobnosći mjaz wódu, spódkom, brjogom a pśibrjoznej wegetaciju wótgranicuju charakter rěckow wót charaktera rěkow.
To głowne myto, dotěrowane z 250 euro, jo Isabelle Grätzojc z 11. lětnika dostała za pisne źěło we fachu serbska rěc z titelom "Młody/a a serbski/a byś – źo to?".
Ja njejsom pśijaśel měšanych formow.
A Manfred Richter jo pśeraźił, až drje akle wót awgusta we jsy bydli, ale how južor wjelgin derje se cujo.
Teke su kritizěrowali, až se tenděrujo k zaměstnjenju wšyknych serbskich institucijow do samskego domu.
Změju pón móc neonacije w swójich rukach?
Awtor jo znaty česki dudak Josef Režný.
We njej dej se pón teke rozsuźiś, kake buźo logo (znamuško) teje akcije.
Ten tyźeń pětk, 23. junija, wjacor 19.30, buźo w Serbskem muzeju w Chośebuzu na Młyńskej droze 12 wjelgin zajmne zarědowanje.
To slěpjańske dźěćetko jo slědnu njeźelu faraŕka Malinkowa serbski a nimski žognowała a pšosyła Boga wó žognowanje, aby te dźěćetka byli žognowanje za drugich.
Pód kakimi wuměnjenjami su źiśi tam žywe, źož jo wójna?
Wobźělniki jězby su tež woglědali do Kulojcowego muzeja we jsy Lübelnje, źož su mjazy drugim wobźiwowali zběrku wendlandskich narodnych drastwow.
B. Felberowa
Sněg jo južo wóttajany.
W lěśe 2019 jo serbske wědomnostne towaristwo Maćica Serbska wóspjet wupisało Maćizne myto, Myto Arnošta Muki, Myto Michała Hornika a Myto Bogumiła Šwjele.
Wjele lět dłujko jo grod był wopušćony a jo rozpadował, pótom jo se na nuzu pitśku renowěrował.
Ale Dabid groni: „Njejo žeden Bog mimo tebje.“ Wón jo se z tym duchnje wulichował wót falšnych bogow jogo casa.
Jich piwo pak njejo měło wjele zgromadnego z našym źinsajšnym piwom.
»Dokulaž ten, kenž kuri, njedojśpijo wusoke starstwo.
Pódla su tśi serbske projekty.
Chtož jěźo pó tej jsy, mimo zwónice a dalej do směra kśicnišća do Brjazyny, wiźi budku – z wjelikeju serbskeju fonu.
Jaden drugi wobydlaŕ jo skjaržył, až dejali załožyś krejz na tom měsće, źož droga do Myšyna maka se z bórkojskeju šoseju.
Mjazy gjarncom a źěru zlipjomy hyšći dalšne sćěny z papjery, kenž maju pśecej jadnu źěru.
Ze sukna z ukrainskimi musterami smy napórali tej pupce suknicku.
Teke pśi swójich botaniskich slěźenjach jo wón glědał na serbšćinu.
To ale njocomy dopušćiś, groni Hochoski šołta Fryco Wojto.
Pśez to jo pśecej była něźi w pśeśěgu muzika słyšaś.
W stronach blisko ekwatora se pśisamem cełolětnje dešćujo, toś namaka se pśedewšym tam dešćowy lěs.
Mója nejlubša jěza su kuski měsa: kokošece, swinjece, krowjece, tek łos.
"Za to stojmy ako kśesćijany", groni Hetzel.
Jaden jo z Wětošowa.
Ale Mina Witkojc jo organizěrowała lubjej serbske nocy a jo naceriła muster za drastwy.
Familije su byli mjazy drugim z Města, z Rogozna a samo z Rheinland-Pfalcojskeje.
Glědajmy skerjej na to, což jo nam dane z tym wobgranicowanym žywjenim na zemi.
Južo dla togo su take wjelicke zmakanja kradu wužytne.
Njeglědajucy na pósłušnosć a nacionalsocialistiski duch serbskego łopjena njejo ta wuchwalona nowa wušyna se gibała, aby Casnikoju pódpěru dała.
Kake barwy, lapy a sukna!
Graju wó to jadnučke, což maju: griby.
W centralnej Šwicarskej zmakajośo familiju, kótaraž jo cełe lěśe z rědownju krowow ducy pó górskich łukach.
W “Cottbuser Anzeiger” (nr. 93 - 22. apryl 1937) jo stojało to: Bekanntmachung.
Srjejźi góle w zwěrjetowej zagroźe blisko pomnika "Protestantin" blisko Miłoraza jo wěcej ako 200 luźi zgromadnje bjatowało a spiwało.
Młoge luźe su mě cuze.
Pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk jo tegdy tšochu měra do togo njeměra pśinjasł.
Wobškóźone chromy a gótnice su se wobnowili, drogi a puśe su se wupórěźili, aby se žywjeńske poměry normalizěrowali.
Z Dešna/Dissen. 14. apryla smy měli 25. jubilej Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi z. t. Wóno jo se załožyło 14. apryla 1994 na dešańskej farje wót cłonkow kupki serbska namša.
Nejžwětšy zajm na marku jo wubuźiło to dźěćetko.
Sari jo tradicionelna drastwa indiskich žonow.
Jo wažne, až pšawidłownje lětaju, aby njezgubili góńtwaŕski instinkt.
Schulze a M.
Wóna jo žywa wót sobugótowanja“, jo Mak zgromaźone nagranjał. „Ten mały lud ma něnto móžnosć ako lud we lichem a pótajmnem wuzwólowanju swóje zastupniki sam wuzwóliś.
Jo to gronił teke w naźeji, až se snaź něchten wót Serbow za to zajmujo, což wón tam tak cyni.
To jo se tym pśiglědarjam kradu spódobało, a młoge su se dopomnjeli na swóju žywnosć a su z pśiklaskom jich mytowali.
To mógu byś šulski chor, ako teke serbski spiw woplěwa, wšake druge kupki a źěłowe zjadnośeństwa, ako se zaběraju na wšaki part z kulturu a ludowym wuměłstwom.
Dirigěrował jo Dinyar Moriabadi wót chóśebuskego statnego źiwadła, zazněli su kjarliže a ludowe arije.
Dawno pak njejo žedneje jědł a jo to wuskjaržył swójomu pśijaśeloju.
Chtož jo kśěł te styri něntejšne zagronite bližej zeznaś, ten jo to mógał slědny tyźeń wałtoru.
Teke my ewangelske kśesćijany pytamy pśistup do wětšych zjadnośeństwow (Gemeinschaften).
Cłonki serbskego wuběrka wokrejsa Sprjewja-Nysa su se 10. nowembra na swójom wobradowanju w Rogowje zmakali.
To warnujo chylku, rejtarje se napinaju.
Kak lažko jo drugemu frejdu wobraźiś!
Malayziski mjadwjeź je žywy w krotkozajtšnej Aziji, pśedewšym w pódpołdnjowej Chinskej, pódwjacornej Indiskej, na kupoma Sumatra a Borneo.
Ja cu dodaś: »Aplaws jo klěb teke za lajskego wuměłca.
Rěki su w powšyknem zmysle pśirodne a rowne běžece wódy na powjerchu zemje.
“Wobgrozonemu ludoju pomagaś, jo prědna kazń”, pišo kněz J. w NOWEM CASNIKU 20/95.
Teke w burskej jsy Dešno jo to tak było.
Jo se starała za pśedań wutwórjonego góspodaŕskego głažka.
Gromaźe góńtwuju za sarnjami, jelenjami a łosami .
Někak zeger 15:00 zachopiju se to łapanje kokota.
Wušy šołta Holger Kelch njejo mógł pśiś, za njogo jo šołtowka Marietta Tzschoppe wuwitała wěcej ako towzynt gósći z politiki, góspodaŕstwa, medijow, kultury a sporta w měsćańskej hali a je pšosyła na "leśenje do partnaŕskich městow".
Tam ga su sobotu, 10. awgust, swěśili 40. kokot w nowšem casu, to groni wažny jubilej.
Buźćo hobstawne w pšosbje a wóstańśo w njej ze źěkowanim hobzwarnowane.
Chto jogo zastupujo, to njejsu cłonki parlamentariskeje pśirady na swójom prědnem posejźenju hyšći rozsuźili.
A take moderne šuflity su se pón teke pśedobyli w Błotach.
Wóna jo na śěle a duchu hyšći strowa a móžo bźez bryle swój Casnik cytaś.
Ja som je zatkała do zemje.
Mjazy drugim ze serbskeju namšu
Źiśi pśirěduju wugronjenje "som tužna" negatiwnym zacuśam a "som wjasoła" pozitiwnym.
Wó tom buźo pśinosk w telewizijnem magacinje Łužyca 19. decembra lětosa.
Za to jo se wumyslił wósebne pisma a pismiki.
To se wě, až to jo rědna wěc teke za wótkubłaŕki a młoźinu, ako nas pśez te wšykne lěta pódpěraju.
Kak rědnje ga jo było!
Zakreslijomy teke źurja, wokna a meble.
Město za jogo zdaśim njama pśecej dobre argumenty za to, aby swój bźezwokrejsny status zeźaržało.
Ja som kokot.
Ale běłe sedlarje su drjewo za twarjenje domow wužywali.
Toś to „gnězdo Hohenzollerow“, toś to pózdźejše pšuske garnizonowe město, jo póstajiło ceły wobraz Kostrzyna.
Muzikaliske njeźelske dopołdnjo k źaseślětnemu jubilejoju dla korona-situacije wupadnjo.
Studija jo wopokazała, až doněntejšne statki njedosegaju.
Wšednemu štresoju móžoš z drogi hyś, gaž zajtša njestawaš.
W Žylowje jo něga dało a źinsa hyšći dajo wěcej familijow z mjenim Knocha.
Na Dolnoserbskem gymnaziumje jo nejlěpšy abiturny pśerězk dojśpił Tim Bäcker z 1,1. Howacej dajo 19 wuknikow a wuknicow, ako ma w swójom pśerězku jadenku pśed komu.
Wopšawdu su pśišli naraźenja za wšykne šesć kandidaty jano wót Domowiny.
Pšawje organizěrowali su se wót lěta 1970, tencas su stwórili tśi sekcije GST, hynźi njejsu mógali se nurjarje w DDR organizěrowaś.
srjodu, 14. oktobra /winskego
Ako se wunurijo, pokažo gjardy a z radosći se swěśecy swójo myto.
Nic mjenjej wažne su byli rozgrona z wobydlarjami w Depsku, Rogoznje, Žylowje ako teke w Brjazynje a Wjerbnje, źož jo se 1. měrca 1952 serbska wucba zawjadła.
To jo pla nich južo tradicija.
Organizěrowało jo toś to zarědowanje Łužyske domowniske towaristwo pód nawjedowanim Doroteje Tšejkoweje ze Zabroda zgromadnje ze Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu z Chośebuza.
Ako pšawy hobbyjowy kuchaŕ jo nam pón kuždy raz nanosył samo zeškrěty šmałc a kisałe górki, jěšnicki abo kšupowe jěšnice turnojskeje rěznikaŕnje z kisałym kałom a wšake druge.
W mloku abo zmjatanje rozkwjerlowanu muku pśidaś, zagusćiś daś a pjaconu rybu zasej nutś změšaś.
Wšake grakanja a wušparanja su měli, ale na kóńcu stej se weto krydnułej.
Tam smy se rozžognowali z bukom buka pśi něgajšnem góńtwaŕskem groźe, a se starali wó zachowanje dopomnjeńkow za Miłoraz, za pomniki „Protestantin“, „Wjelkowy kamjeń“ a „Kamjeń pśi góńtwaŕskem groźe“.
Su naraźili, až dostanu za jadno pósejźenje, gaž se pśigótujo pósejźenje wokrejsnego sejma, 30 euro.
How jo notny wětšy śišć, su gronili.
Filipus namaka Natanaela a źejo jomu: Smy namakali togo, wót kótaregož Mójzas w kazni a profety pisali su, Jezusa, Jozepowego syna, z Nacareta.
Hajdúszoboszló jo město w Hungorskej.
Njedej se we njom wěcej słyšaś głos płaca, daniž głos plišća. Jez 65,19
W nocy na jatšownicu smy se źělili do dweju “patowu” (kupkowu) a chopili spiwaś pśi tych byśach zwenka jsy blisko teje góle.
Z Chóśebuza/Cottbus. Pó jadnom lětu jo měsćańska Domowinska kupka kazała zasej na „Cytanje pód lampu“ – literarny wjacor w bibliotece Serbskego domu.
Pótakem se wupłaśijo wótergi, na bibliski zwisk sobu słuchaś.
Nowa redaktorka Casnika buźo Jill-Francis Kettlicojc.
Slěźarje su dobyli a pśeslěźili genetiski material z kósćow wót 524 wumarlikow, luźi, ako su něga bydlili w centralnej a połdnjowej Aziji mjazy 12.000 a 2.000 lětami pśed našym licenim casa.
"To cełe wulosowanje jo se stało we wjelgin rědnej atmosferje, gromaźe ze zastupnikami a delegacijami z cełeje Europy.
Groni se, až dej se w Domowinskem źěle za nowymi a lěpšymi drogami pytaś.
Sobotu 23. junija buźo lětosny zgromadny wulět Domowinskego młoźinskego aktiwa župy Chośebuz.
Mimo togo jo pśedpisane, až se seco 15 centimejtarjow nad zemju, aby ta napšawa njemóliła insekty, amfibije a małe cycarje pśewjelgin – te pak wordujo pón lažke rubjenje bóśonow a pazorakow.
Ja som se naroźił ako druge góle w familiji, w kótarejž se serbska rěc a kultura woplěwatej.
To jo dr. Torsten Kunze, wjednik wót „Gebäudewirtschaft Cottbus“ na pósejźenju měsćańskego parlamenta k wěsći dał.
R.
To jo list z Dešna.
Rowno tak wažne jo było, až su se błośańske rybarje wuźěłali za swóje zjadnośeństwa nowy statut a až su wóni něnto zapisane towaristwo.
We pjerwjejšnych casach, ako žedne jazory njejsu byli, jo se cesćej stało, až błośańske tšugi su wuschnuli, a źiśi su mógali we rěce tšampaś.
Božko jo na groblach a tšugach lažało wjele sněga.
To jo zajmna tema.
Co pód tym zrozměju, wó tom su ned samski źeń do radnice pśepšosonych žurnalistow informowali.
Ale to hyšći tak derje njejźo.
Wón jo za kórjenjami a tym "rodnym bomom" Rizojc rodu slěźił a namakał dokumenty, ak to wopóznaniju.
Janšojske su stupny stwórtk swěśili namšu na "Frysofje".
Jich kóńcyki su wótše.
Wobej azerbajdžański a armeński bok twarźitej, až ten drugi bok jo zachopił wójowaś.
Ako wósebny projekt jo tegdy nawjedował Zjadnośone dolnoserbske chory, jo z nimi pilnje ako dirigent zwucował a wustupił a za spiwaŕki a spiwarjow zestajał, komponěrował a wobźěłał cyklus „Doma rědnje jo“ z młogimi kšasnymi štuckami a melodijami.
TO DRUGE JO DOBRA WĚC.
Ale pó prozninach jo wšykno hynac.
W Trjebinje mamy nowe sportnišćo
Wutšobny źěk za rozgrono a wjele wuspěcha pśi społnjenju wšych pśedewześow.
To su mě raz puchorje! cu Wam někogo pśedstajiś.
Wóne pórucenja jo dr. Fabian Jacobs z drugimi wědomnostnikami formulěrowali.
Intendant ansambla Wolfgang Rögner jo se Casnikoju wuskjaržył, až njamóžo rozměś, cogodla rowno ansambel dostanjo taku štrofu – w Barlinju ga jo ansambel wjelgin aktiwnje protest serbskich institucijow pódpěrał a na demonstraciji z rejami a programom sobu wobźělony był.
Pśez to se łamanje swětła změni.
Stakim wón se wuznajo z tym, kak to „žywjenje na lanźe“ jo.
Wósebne wupominanje za wše su serbske wusćełanja za młoźinu, wósebnje how se pśemyslujo, wěstu źělbu nimskeje rěcy dopušćiś. „Dej-lic młoźina byś naša cilowa kupka, musy take móžno byś“, jo groniła Anne Holzschuhojc.
Toś su rolnikaŕske towaristwa na jsach organizowali dojaŕske kurse.
Pśez Žary, Wrócław, Olomouc a Regensburg wjeźo jogo slěd do Bratislavy a wottam do Hungorskeje.
Mjazy drugim se powědali wó cilach a koncentrěrowanju mócow.
Nabranki su myslone za zapust.
Ned musym groniś, až som był wjelgin pśechwatany, kaka dobra, wótworjona atmosfera jo wót zachopjeńka až do kóńca se w zalu kněžyła.
Gdyž jo pśišło na pśikład z Rogozna 19 luźi, z Husa 16, z Bobowa 18, z Cazowa 18, z tśich Chośebuskich kupkow 45, z Depska 10, z Prjawoza 14, z Dešna 26 a ze Smogorjowa 15, pón jo to wěsće za to dobre znamje.
To jo wjelgin wósebne, wjelike, rědne camprowanje było".
Wón jo zgónił, až how njedajo jano nimsku, ale teke dolnoserbsku rěc.
"Nowy Casnik" ma nowu sekretaŕku a wugótowaŕku.
Centrum swěźenja jo město New Orleans.
Daś jo kaž co, na ten wjacor we Halkojc gósćeńcu jo jadnab 23 luźi pśišło (wótglědajucy wót kandidatow).
Thomas Schwarz ze Slěpego jo z drjewa wurězał togo nykusa.
Aby tej wuběgnuł, jo wón se zwěrił něco ceło nowego zachopiś a jo se na dwě lěśe zawězał ako wójak.
Dobra wěc jo, až jo dosć źiśi, kenž rěc swójich starkow a starkich wuknuś co.
Tak to bitujo dobry šćit pśed zymu.
To jo była wobuzna wěc! 
Njejsu how pak spiwali, ale na instrumentach rědnje grali. (wěcej wó tom cytaśo na 8. boce)
Za piśa, mały pśikusk a muziku se staraju organizatory.
Pśez swójske zamóženje jo žeńska mógała se z wótwisnosći napśeśiwo muskemu wuwinuś a wušej togo njejo musała se jano z financielnych pśicynow ženiś.
To njepłaśi jano za tu wěc z balokoparjami, ale how se to tuchylu ceło jasnje pokažo.
Nježli jo k tomu dojšło, sy se naroźił – ga a źo?
K tomu jě se klěb.
Som se źaržał pśecej pó słowach našogo znatego górnoserbskego komponista Bjarnata Krawca, kenž jo 30. maja 1929 w lisće górnoserbskej spiwaŕce a rejowaŕce Měrance Lešawic pisał: »Žywjenje jo źěło.
Lube źiśi, njeźelu buźo prědny adwent.
Až za lětosny termin by kapału měli, to jo we aktualnej situaciji bóžko tak a tak pódermo.
W Bórkowach jo dłujkolětna cesnoamtska šołtowka Ira Frackmann se mógała pśesajźiś pśeśiwo wupominaŕce Petrje Krawcowej.
How smy dejali namakaś druge drogi, aby to zwónoźeli.
Dalekubłanje jo dokóńcowała z Diplome Superieur.
Wjele z nich jo se pón wobźěliło na kongresu w Słowakskej?
Wětšyk a dešćik se sromatej, až stej se tak dłujko waźiłej.
Wót kogo? 
W toś tej śpě bydli stara mama.
Kerosinom.
Kak wěrne a pšawe, ale teke grozne toś te słowa su! Gaž se woglědajomy na pśikład něnto tu cełu diskusiju wó našych strukturach we Łužycy, wó tom, co dej byś na wužytk, pón dejmy daś Andrićoju pšawje.
Drugi źeń, sobotu 3. julija, stoj to sportowanje w towaristwach a zjadnośeństwach we srjejźišću, a njeźelu, 4. julija, su wósebnje cełe familije kazane na zgromadne sportowanje.
wałtoru, 29. decembra /zymskego
Maśiznje scynijo do głažka a jej změšajo w suchem stawje.
Nowy superkral Benjamin Trogiš jo Casnikoju ned pó swójom dobyśu wulicował: „Ja som dla togo tak gnuty, až ja rejtuju na mójom Dubaju južo 22 lět.
Kuždy se wjaseli na serbske drastwy a rozmějo gódnosć kultury.
pónjeźele, 17. awgusta /jacmjeńskego
Woblico ma zajmne, kšute a zmaršćone.
Ako jo se w NOWEM CASNIKU a w drugich serbskich medijach južo powěźeło, buźo sobotu, 9. decembra 1995, w českem měsće Varnsdorf wósebne zmakanje.
Swěźeńske wóswěśenje noweje wognjoweje wobory jo było 14. februara.
Nejpjerwjej jo swěśił tamny muskecy chor swójo 110lětne wobstaśe (w Casniku smy wó tom pisali).
W casach Antiki Fenicijarje wuźěłali tudy měsćański stat Kartagina.
Kšasne guste a dłymoke lěse mjazy Jasenim (Jessen) a Tšadowom su musali copnuś.
Tuchylu naźěłaju wšykne pódłožki za proceduru pśizwólenja.
W lěśe 1940 jo se wón we Drjenowje naroźił ako wósyme góle wót jadnasćo źiśi Mušyc familije.
To wobzamknjenje njejo se stało naraz, ale jo kóńc dłujkego procesa.
Mógu pódpěraś mójich kolegow ze swójim fachowym znaśim a dla togo se wjaselim.
Gaž jo zemja sucha, daj ju na kśidu a wósuj ju na druge łopjeno papjery.
Gramota napórajo zwadu, ale lubosć pókšyjo wšykne pśestupnosći.
A to jo wugbał Benjamin Trogiš z Noweje Niwy.
Zamócyjomy kšomu jadnogo rubiška z wódu.
Wjerašk swěźenja z reju a muziku jo był pisany swěźeński pśeśěg pó měsće.
Wót tog’ comy se drugi raz dalej rozwucowaś; něto pak k našomu Robinsonu.
Daś njabogi wóstanjo nam we dobrem spomnjeśu.
Akle pón co župne pśedsedaŕstwo wó tom wobradowaś.
Serbska kupcycka na politiskem jawišću
To jo gronił ten zagronity za sajźanje młodych rybow Oliver Lehmann.
Wuslědki wózjawjone
Z nim som se wobźělił na zwězkowem wuběźowanju a grał na koncertach w Fińskej, Francojskej, Hungorskej a we cełej Nimskej.“
Kukel ale niźi njejo wěcej wiźeś.
Nowy muzej za Hoffmannowy „Struwwelpeter“
Kótare zwěrje wumějo wušej skócyś ako Eiffelowy torm?
Kak jo ideja za SERBPOP nastała? Hyšći do lěta 2014 jo rbb kazał publikumoju na rozgłosowe koncerty serbskeje muziki do chóśebuskego konserwatoriuma, tencas z wjelikeju pódpěru něgajšneje wucabnice za fidle, Lubiny Žurec-Pukačoweje.
Wjednistwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo se slědny tyźeń na swójom posejźenju z tym woglědom ministarja zaběrało.
Sobotu (1.7.) budu sportowe wuběźowanja młoźiny, programy źiśecych a młoźinskich ansamblow a druge, a njeźelu (2.7.) budu serbska namša, swěźeński pśeśěg z historije wšakich serbskich stron we Łužycy, estradny program župow a galaprogram Serbskego ludowego ansambla.
Dla togo jo zachopjeńk oktobra pśepšosyła starjejšych ze jsy, aby jich za ten projekt dobyli.
Mustwo "Serbske koparje" njoco se jano w Dešnje zmakaś a graś, ale se teke prezentěrowaś w drugich jsach, wósebnje tam, źož su grajarje togo mustwa doma.
Leńka Nowakowa: To su byli zastupniki wót LAUBAG a wót Rheinbraun AG.
Wobej woła stojtej z wisecyma głowoma pśed kórytom a njejstej nic žrałej.
Wóni su koncentrěrowana literarna forma, a pśemógu wšake wěcy „na dypk spóraś“.
Wobšyrnjejše informacije a aktualne licby k temje namakajośo teke w casopisu "Serbska šula".
Malinkowa, Trudla
Něnto sobotu, 18. nowembra, buźo w Slěpjańskem Serbskem kulturnem centrumje nazymski koncert z chorom „Budyšyn” (19.00), a njeźelu, 19. nowembra, su wšykne wutšobnje pśepšosone na koncert ze źiśimi z Běłorusojskeje, kenž budu spiwaś a muzicěrowaś (14.30).
Referentka, Christel Lehmannowa-Endersowa, njejo se wupórała z Lubnjowa do Złego Komorowa.
Jo, pó tśich lětach su zasej wuzwólili nowy prezidium FUEN, to groni prezidenta a šesćoch wiceprezidentow.
»Ale wón jo se wjelgin lubo rozžognował.«
Ale za mnjo jo wažne, pólěpšyś cełu wucbu a cełe wukubłanje źiśi a młoźiny, až se lěpjej pśigótuju na žywjenje a źěło tudy w Dolnej Łužycy.
Teke rumy za pśewoblekanje, toalety a wětšu rumnosć za zgromaźiny deje pśi tom nastaś.
Z mjenja serbskeje załožby wón wuznajo, až załožba gótujo politiku „za Serby“, wóni su jano objekt jeje źěła.
Awgust zachopina ze samskim wšednym dnju kaž februar jano za cas pśestupnego lěta.
Źěłowe kupki, ako źěłaju na pśestrukturěrowanju drugich institucijow, maju wěcej casa, a nam jo jasne, až teke załožba buźo pótrjefjona“.
Wón jo tšubił – mej smej spiwałej – pśed hołtarjom jo se tak derje spiwało, wón dolnoserbski, ja górnoserbski: Kaka jo to radosć w našej młoźinje .
Wjele žycenjow jo se wugroniło pśi tom.
To pak njejo se ako wužytne a dobre wupokazało.
Wjele luźi ma w tom wjelikem energijowem zawoźe swójo źěło, teke z teje małučkeje serbskeje wjaski Barbuk w Chośebuskem wokrejsu.
„Rěcna agentura jo trjeba“
Mjenja su se wužywali póspóromje w nimskej a serbskej formje a faraŕ Neander jo je tak zapisał.
Jaden źeń jo Giufa togo był syty a jo gronił pśi se: "Tak njok dalej žywy byś!"
We tom nastupanju som hyšći tšošku njerozsuźony.
A nic jano te žeńske – ně, te muske teke!
Pśi wšych zwucowanjach a w meditaciji jo bytostne měrnje a dłymoko pśez nos do brjucha za- a wudychaś.
Teke dalšne lukratiwne źěło, pórucone wót Francka, jo Blasius wótpokazał.
"Som była techniska kreslaŕka, nejskerjej mam wót togo to zacuśe za to", groni Marianne Nowakowa.
Mjazy nimi teke šołta W.
To jo było za nich wšykno nowe.
Starki jo wuzwignuł swóju rukajcu, a wobej stej šłej zasej domoj.
Ma se pśispomnjeś na tom městnje, až toś to rejtowańske towaristwo lětosa pódla 50. turněra teke swóje 60. narodniny ma, až how wót 45 lět terapeutiske rejtowanje póbituju a až ta rejtaŕska šula rejtowańskego towaristwa Žylow lětosa južo rědnych 30 lět wobstoj.
Sahel jo pśechodna cona mjazy Sahary a sawany.
Wón by se ale skerjej žycył, aby Ministaŕstwo za góspodaŕstwo w našych stronach było zaměstnjone a pśewóźowało strukturnu změnu we Łužycy.
Scyń swóju ruku na brjuch a wobglěduj, kak se twój brjuch pśi dychanju górjej a dołoj pógibujo.
Jo był małki a zeschnuty.
A cyńśo jano to, což sebje dowěrijośo.
… Pósłuchajśo, ga buźo waša duša žywa; pśeto ja cu z wami jaden nimjerny zwěstk gótowaś".
Rownož wjelika wóda njejo w měsće na gluku napórała žednu škódu, jo wóna droga wěc.
Hyšći źinsa myslim se z wjelikeju źěkownosću na dr. Frida Mětška, kótaremuž mam se sobu źěkowaś, až som na šuli wóstał, maturu złožył a tu drogu šeł, kótaraž jo mě dowjadła na to městno, źož źinsa stojm.
Wónej dejtej reprezentěrowaś bórkojski amt na zarědowanjach a wjelikich wikach w cełem kraju.
"Něnto pak mam dosć", wóna skjaržy.
Pśed 30 lětami njeby se nichten na to myslił, ten zachopjeńk w serbskej rěcy gótowaś.
Kněni Winklerowa ga ku tym starym luźam jězdźi a serbski powěda.
Sobotu, 23. nowembra, buźo wót zeger 10:00 do 16:00 lubnjojski kórbikaŕ Peter Lehmann z woglědarjami kórby plasć, pó starych musterach.
Wašo źěło źe jo tšošku hynakše?
A to mamy se źěkowaś dokradnym cytaŕkam a dalšnym aktiwistam pśeśiwo rasizmoju z Nimskeje.
Toś se něnto wobyma groni a pišo „Běrink“ – a to ceło oficielnje, we wobyma rěcoma.
"To jo wu nas pśecej tak było", se groni.
Dokulaž ned na pódpołdnjo wót Šćeńca jo brunicowa jama Wjelcej-pódpołdnjo ze swójim ropotom a njerěchom móliła, su se pilnowali wó wurownańske napšawy.
Jo, ale z tym njejo hyšći wšykno gronjone.
Ako granica mjaz Barentsowym a Europskim pódpołnocnym mórjom płaśi linija wót Svalbarda pśez Mjadwjeźowu kupu až k Pódpołnocnemu kapoju.
Rosćo casy wóźiwjowana we swětłych lěsach a na słyńcnych wótkłonach.
W pśichoźe buźo lěpjej na nju słuchaś.
Ten princip, až pśecej dajo pšašanje a pón hyšći pór sadow, co tam jo a co se stawa, mě kradu pśeznanijo.
Togodla ja pominam: W preambli a pód dypkom I cłonkojstwo ma se šmarnuś ten pasus: se ze serbskim ludom zwězany cuś.
Pod tym jo śerpjeła atmosfera teje schadowanki.
Glědajśo, kaki wjasoły ten gólc jo, až jo tak wusoko zalězł!
Pśecej jo se jej styskało za domownju.
Statnik jo se wugronił za to, aby namakali formy, cłonki a njecłonki a interesěrowane luźe zwenka Domowiny lěpjej do rozsuźenjow zapśěgnuś. „Jano tak móžo se raźiś, diskusije dla lěpšych formow zastupnistwa zasej gromadu wjasć“.
Źož niźi mokše depy na droze su, tam dej se na to glědaś, až wětš je pśeśěgowaś móžo, a njedeje togodla na žednom boce teje drogi krě stojaś, dokulaž te same tomu schnuśu škóźe, kaž wóni zasej pěskowate drogi fichtne źarže a tomu zaduśu woboraju.
Za wšych – kursistow a docentow – jo był ten prědny kurs jadno ceło nowe polo a wupominanje.
K wugódnośenju móžośo se źiśi pšašaś, ku kótaremu casoju dnja su co pokazowali abo pla drugich wobglědowali.
Na tśeśem dnju smy we kajakach wjasłowali.
Wšykne běchu jadnak woblacone, běłe.
Póžywajmy cas z našymi lubymi w topjonej śpě a wjaselmy se na kóńc lěta a se bližecy adwent z dalšnymi lěbgódnymi wónjami .
Naše česke pśijaśele su se nam wjelgin wuźěkowali za wšykne zajmne informacije wó žywjenju Serbow w Dolnej Łužycy.
My ga smy tak mudre; nic na swěśe nam nic njenacynijo.
Słowa k wustajeńcy budu wót wuměłca samemu, Stephana Kaisera, muzika wót Gregora Kliema.
Wjelgin by se wjaselił, gaby z tych młodych how něchten swóje mysli w Casniku wugronił.
Nowa Pratyja jo dypkownje srjejź nazymskego mjaseca w LND wujšła.
W pśeśěgu su se teke wobydlarje wokolnych jsow prezentěrowali, wjele wót nich w serbskich drastwach.
Toś to šulske towaristwo jo nosaŕ wót 48 šulow, mjazy nimi dweju gymnaziumowu a styrich realnych šulow.
How a tam smy pak zgónili, až tola kokota swěźe.
Wupytajśo knigły z naglědniwymi a starstwu a wopśimjeśu wótpowědnymi ilustracijami a jasnym wobrazom pisma.
Ta góra z teju jamu běšo sama za se a běšo slězy wjelgin napśiska tak až wót slědka nichten k njej njamóžašo, a aby wótprědka tež nichten k njomu pśiś njamógł, kśěšo wón tam wjerbow nasajźaś.
Na šuli samej pak?!
"To njejo trajna wupóžyconka, ale wopšawdny dar.
W sekciji »Heimat I Domownja I Domizna« su pokazali filmy z brunicoweju tematiku ako »Sprengbagger 1010« (1929, Carl-Ludwig Acház-Duisberg), »Die Lausitz 20×90« (2004) a »Träume der Lausitz« (2009) wót Bernharda Sallmanna a [...]
Teksty su pó źěłach pśestajone abo pśebasnjone wót Kita Lorenca.
Ale w góli jo hyšći suche.
"Tam som móju muziku pśez tamnjejše pśisłuchaŕstwo lěpjej spóznał".
Z Dolneje Łužyce jo teke na festiwalu był Nimsko-Serbski ansambel Žylow.
Tam su lod a sněg a mócne zymne wětše", groni Hana."
Jejko!
No, camprowanje a fašing, se wě.
Kake partnarje maš hyšći?
Pśez to su pśemógli źělbu proznych bydlenjow w měsće wót 18% bejnje znižyś a bydlenjowy mark stabilizěrowaś.
Jaden z nich jo pówětšowa temperatura.
Bóže strowje njaseca miłosć jo se zjawiła wšyknym cłowjekam.
W rozgronje mógu se slědujuce pšašanja narěznuś: Na com spóznawaju pśijaśela?
Z DEŠNA
Ducy mam dosć casa, až se zamyslijom dla Końcakoweje.
Te su se, to se wě, wósebnje zajmowali za źěło tuchylu w drustwje, a pśi tom su se teke domyslili na ten cas, źož su w Turnojskej LPG gromaźe źěłali.
Muske su akle wjacor směli sobu rejowaś.
Z teju kupku smy w pěśźasetych lětach wustupowali we młogich jsach - w kjarcmach abo teke wence najsach.
W lěśojskem casu teke młode luźe lubjej něźi jědu.
Wobej kubłanišći pśesedlištej se do Małego Wjelkowa pódla Budyšyna.
Tam som teke zgónił wjelgin wjele z historije, kultury a tradicijow Serbow w Górnej a Dolnej Łužycy.
Akle jogo naslědnik Mato Handrik jo se aktiwnje do zjawnego serbskego źěła dał.
Tak se pak stało njejo.
Wutšobne póstrowjenja!
Te barwy se kradu mažu.
Se wě, až su trjebali te 150 »chójźarje pśez granicu« tencas hyšći swóje wupokaze.
Wustajeńca jo koncipěrowana ako drogowańska wustajeńca pśi góźbje drastwinego swěźenja Nimskego drastwinego towaristwa z.t. w Lubinje.
Slěpe ma dwórnišćo.
Kak dej Jakub to huźaržaś?
Beate Brězanowa jo pśipowěźeła, až zjawna prezentacija buźo w optimalnem paźe na oktoberskem pósejźenju Serbskeje rady w Pódstupimje.
Posłuchajmy raz, co źinsa na zgromaźinje pśepytowańskeje komisije pśepowědaju:
Te južo etablěrowane krotše wótwórjeńske case deje wóstaś.
Śopła jo jogo wutšoba była, wón jo se interesěrował za swójogo nejžblišego a był fromny.
Christiana Piniekowa z města.
Błota — to jo za wjele luźi nejrědnjejša krajina.
"Jo mě ned jasnje było, až napišom swójo slěźeńske źěło w Serbskej centralnej bibliotece w Budyšynje", wujasnijo dr. Kathrin Hipkojc.
Wšuźi su móžnosći za take zgromadne źěło“, jo nam gronił dr.
Lej, som twój grěch wót tebje wzeł a som śi ze swěźeńskeju drastwu hoblekał.
Něnto su pcołki muchy napominali: »Pojźćo z nami z kwětkow mjod zběrat!
Miłoraz/Mühlrose 473 471 99 %
Ze 100 % se spěchujo pśetwarjenje groblow, aby wóni pśez cełe lěto wódu měli.
Toś jo to jasne było: Namdušu jo to był prědny śěg w Bórkowach.
Lubosć k Serbam njejo take wustajenje do statka stajiła, wužytk za Serbow njejo wótmyslony, wopytaŕ razka njezgónijo, až taka drastwa se hyšći źinsa nosy, až Serby su narod, kenž wó swóju cełu narodnosć wójujo kaž tež wó swóju narodnu drastwu.
Nazymu su wójaki cesto pśi wognišću sejźeli.
Pětš sejźi njedaloko wót njeje, zlagnjony na žywy płot.
Něnto mógu luźam pokazaś, co su wuknuli.
Wóna jo pšosyła na zapust we februarje a k swěźenju žeńskich 8. měrca.
Co budu z pjerami zachopiś? Som tichtowała.
Graśe jo zakóńcone, gaž su wšykne jajka wukšadnjone.
Žeńske wót Kólesko z. t. budu spiwaś na nabóžninje a pśed cerkwicku.
K wiźenju budu wobraze Hansa Müllera pód titelom „Akwarele a wěcej“.
Wětošowarje a dalšne lubowarje rusojskego spiwanja su na koncert kazane.
Co waša rědownja lětosa fašing swěśiś?
Tak daloko ako wiźeś móžašo, njewiźešo nic wěcej nježli winicy. 
Ale kak ga to w našom stolěśu jo?
Kawkaz jo góriny w Euraziji mjaz Carnym mórjom a Kaspiskim mórjom.
Wósebny woglěd z Barbuka z 23 młodymi luźami jo pśijěł z kremserom.
Mjazy Hochozarjami cujo se teke Walter Thümmler z Dešna wjelgin derje.
W lěśe 2004 buźo se w Hochozy hyšći wětšy źiw staś: »Serbski kral« pśiźo.
Som togo tšašywego ptaška jano zdaloka a jano ten jaden raz w pśiroźe wiźeł.
Loda njama kšutych wótwórjeńskich casow, lěpjej jo, na Haupta zwóniś na 035 436 / 40 20. Wón jo sam ducy na wikach ze swójeju tłocnju (prasu) a tłocy na městnje mězgu ze sadu.
Rada kśěła domoj, tam teke hyšći źěło na nju caka.
Gdy se zachopiju druge twaŕske źěła?
K njeźeli nimjernosći 2003 jo se wopomnišćo na Popojskem kjarchobje wuswěśiło.
Mam jen how w swójom kašćiku.
Źěl teje pisanosći jo teke serbstwo, což su serbske akcenty w jawišćowem programje familijowego swěźenja wuzwignuli.
Cytaŕki a cytarje su mógali toś kuždy tyźeń pósuźowaś, kak jo ten nadawk dopołnił, a to se wě, teke ceła dolnoserbska zjawnosć.
Monmouth ma pśisamem źewjeś tysac wobydlarjow a jo lokalny centrum wikowanja, kultury a wukubłanja.
Walker z Kiela wó rěcnych mjeńšynach w Nimskej, dr.
Licymy mjaztym tu 89. namšu z togo casa.
Koncept nacionalnego stata teoretiski z togo wujźo, až dajo teritorium, kolektiw a zastojnstwowy aparat.
W kśicawce pśiźo kužde pšawe wótegrono do wótpowědneje smužki.
W rozgronje w Serbskem domje, na kótarež jo J.
Wóna jo teke pśewjadła kurse serbskeje rěcy za starjejše a nawjedujo Serbski młoźinski a źiśecy ansambel.
Kóń kśiwje na myšku glěda: »Byhyhy?«
Górjańska woklapnica pětk jo pokazała, až jo ta mała samostatna wjas połna elana.
Na 23. měrcu su we Londonje gercow słyšali, kenž we Parizu grajachu, rozmjej: pśez telefon, kenž něto wót Pariza až do Londona dosega.
Serbski wucabnik Uwe Gutšmit z teje šule jo teke na wobradowanje pśišeł.
Wóna pśiwdawa, až pśiroda w parku jo idealizěrowana, pó wuměłsku wugótowana.
To jo młodego Matthiasa wjelgin gnuło, a jo kśěł pówołanosć ako faraŕ pytaś.
Negatiwne nastajenje napśeśiwo Serbam, ako jo se kněžyło w 50tych lětach, jo se pomałem pśewinuło.
Wumarš buźo zeger 14.00.
NC: A njegnuju a njegibju se wobydlarje Turnowa zewšym za to serbske?
W tej loźe pśedawaju lod wót januara až do gód.
Głowna wěc togo zmakanja jo była, až Serby w Bramborskej głownoamtskego sobuźěłaśerja za serbske pšašanja pśi krajnej raźe dostaś budu.
Zaspicka swajźba wokoło 1920 z dwěma moderatoroma Christian Mattheé wó rbb a Bernd Kamjeńc.
Wuzwólśo za pśedcytanje pśigódnu situaciju.
Jo wón twój pśijaśel?
Na górjejcnem kóńcu zabijśo gózdźik tak, až 2 cm wušej wóstanjotej.
Drjowk a Lubin matej stwórte a pěte město: Tudy su měli mjazy 30 a 50 zapisanych wuzwólowarjow.
Něnto chapjaju twariś historiski wětšnik.
Do njeje słuša tuchylu pó 70 lětach 103 organizacijow a towaristwow awtochtonych narodnych mjeńšynow ze 35 europskich krajow, to groni, nic jano z Europskeje unije.
W tych lětach až do 1945 jo se pla nas doma mało serbski powědało, což jo měło dwě głownej zawinje.
Kak dostanjo ježyk něnto swóje štapcyki? Wucysći jadne nožyce z wódu a zarězni z nožycami wěcej raz do kśebjata ježyka.
Pśi góźbje jogo 100. smjertnego dnja Wjerbański faraŕ Jan Bjarnat Krušwica jo wóstał až pó prědnej swětowej wójnje w zastojnstwje, aby swójim wósadnikarjam teke w śěžkem casu hyšći pśi boce stojał.
Źinsa jo „faraŕka“ jadna žeńska, ako farari.
Handrowkowa se tšašnje wulěkajo.
Tegdy njeběšo žeden lěśojski cas, tak až wokoło styrich pómałem bywašo swětło.
Wewšom běšo wušej 50 lět w šulskej słužbje.
Pětk, 27. měrca, jo dejała byś w internaśe Dolnoserbskego gymnaziuma zjawna prezentacija togo boka, kenž serbskorěcne materialije a ideje za praksu póbitujo.
W Drjowku se drje jano hyšći rědko serbski powěda, ale su how serbske napisma.
"Pśichod wejsańskich regionow glědajucy na demografisku změnu".
Wustupiś budu Serbska reja, Janšojske dujaŕske muzikanty a Janšojski žeńskecy chor.
Na 25 tyglach na 5 elektriskich pjacach su te mlince pón pjakli.
Z boka kupki „Serbska namša“ jo pón pśišła pšosba, teke módlitwy do perikow pśiwześ, dla togo, až w „Duchownych kjarližach“ take feluju.
K Domowinje słuša teke dešańska młoźina.
Rědownja se woglědajo šwony w zwěrjeńcu.
zwólony šołta za Dešno/Strjažow, jich wutšobnje witał do swójeje jsy.
Mamy nopawy, kenž su na kraju žywe, a nopawy, kenž pśebywaju pśedewšym we wóźe a samo w mórju.
"W něntejšnem casu, kótaryž njejo rowno lažki a pśez tu cełu digitalizaciju nic rowno rědny, su jeje wobraze napšawdu wochłoźenje a změrowanje", jo Klaus Trende gódnośił.
Wej se myslitej, až stej z wjele parlami bogatej a glucnej?
Młogi jo płakajucy domoj gnał.
Togodla jim słuša wósebna chwalba.
Pśi měridle Leibsch nižej Błotow jo to tšuženje wódy schylami ceło zastało a spadnuło na 0 m³ na sekundu, teke lětosa! Fritze jo we swójom gronje wopokazał, až šykowany management pśemóžo tšach wuschnjenja rěki wótchyliś.
Našo wuzgónjenje se zachopijo we ranem słowjańskem casu a wjeźo až k źinsajšnemu wójowanju wó mjeńšynowe pšawa.
Buźmy na momenśik sćicha a słuchajmy za wjasołym šwikotanim našych pjeratych pśijaśelow!
Oh jo, tam móžom se wódychaś, a słodki nektar ned sobu braś.
Něto dachu se do źěła, kopachu a wórachu, a dokulž kuždy pilnje źěłašo, ga jim spěchowašo a skóro bu wšykno gótowe. 
Kuždy dej se na to mysliś, až nejžmjeńša škricka móžo katastrofu napóraś.
Mamy psa, kótaremuž gronimy Charly.
Ale teke w Baden-Württembergskej, Bayerskej a Šwicarskej su take pśeśěgi.
Dokulaž kněni Lüdtkowa jo ta jadnučka była, kótaraž jo to wuměła, njejsu teke mógali wšykne źowća serbski woblacone byś.
Wšen kraj z běłej’ płachtu jo pókšyty, sněg pśirodu wóźewa, ptašk skoka pó gałuzkach samotny a śicho spi zwěrina.
Historikarje a chronisty glědaju cesto jano z nimskego boka na zachadnosć našych stronow, to serbske jo cesto zamjelcane.
Gaž něcht togo swěta dobytki ma a wiźi swójogo bratša tšadajucego a zamknjo swóju wutšobu pśed nim, kak wóstanjo Bóža lubosć we njom?
To jo pšawo powědanja Serbskeje rady pśed parlamentom, jadnańske pšawo Serbskeje rady, pótakem ceła ta problematika nowelěrowanja.
srjodu, 25. měrca /pózymskego
Su luźe na fośe byli z tych jsow wórjejskeje zemje, źož su dolnoserbski powědali? Hans Retzlaff, barlinski fotograf, jo ducy był we tych stronach w lětach 1931–1936 a jo wšake wótmólował w nadawku wórjejskego muzeja.
K prědnym, kenž młodemu, wjelgin angažowanemu žurnalistoju w jogo nowem, zagronitem amśe gratulěrowali su, jo słušała Domowinska župa Dolna Łužyca.
Jeje susedy su Indoneska, Brunei, Singapur a Thailand.
How by se dejał režiser wó to staraś, aby teke w slězynje wostali kupki, gerce abo rejowarje.
My se wuznawamy wšednje ako Serby.
Buźo-li technologija za tym dobrym wótmyslenim dochwataś, ga buźo se to pśenowjenje nimskeje energetiki raźiś.
Měto Nowak jo wulicował, až politika se stara wó kazniski ramik – dajo pak pśikłady, źož pšawa su pśez kazń garantěrowane, ale se wót luźi njewužywaju.
We wokrejsu Sprjewja-Nysa II wuglěda tak: .
Muška njewě, co dej k tomu groniś.
"To mógu w tom januarje pak zabydnuś, dokulaž mamy how pśewjele cyniś."
Co se how stanjo, co se pótajmnego tšoj? Pśezpołdnica łyka wokoło roga, šwigajucy ten wótšy serp pyta sebje wopor.
Markujoš teke, až wón dostanjo inspiraciju pśez jězdy we wukraju.
załožyś centrum za šćěpjenje pśeśiwo korona-wirusoju.
Tek wšym drugim njamógu žni wšojadno byś.
Krona jo njepšawidłowna a kjaglojta.
Buźo na casu, až dajom swóju žywnosć tomu młodemu.
Šołta jo wón był wót 1993 do 2019, stakim 26 lět.
Kšoma wódy ma tuchylu 43,9 meterow a dej dojśpiś 63,5 meterow.
Srjejź mjaseca maja – 15. a 16. – jo se swěśił tśeśi wjeliki cerkwinski swěźeń.
Pśedsedaŕ Dawid Statnik jo pisał, až se wjaseli, až Prožym wóstanjo a luźe wěstosć maju.
Jo to Walter Blinda, ako jo 92 lět stary krotko pśed gódami wumrěł.
Wšykne źowća a gólcy – kšasnje wupyšnjone a struskate.
Dalej co kupka skazaś tejzku a talaŕ za oblaty, keluch, kanu za wino za Bóže blido, ze serbskim napismom.
Ale wónej stej mě spušćiłej a zabyłej!
»Ja?« jo se Judit zlěkała.
We srjejźi stoj šulska twaŕ, ako su w oktoberje 1860 wuswěśili w Chmjelowje.
To źěło njejo jomu cuze, pśeto južo za cas studiuma jo pśipódla źěłał ako awtor za chóśebuski rozgłos, teke za lipšćański lichy rozgłos.
We wugronjenju, kótarež jo wěcej pódobne engelšćinje, eksistěruju dalšne fonemy.
Casnik njejo nikogo wuglědał.
Muzejowa app
Magiski kwadrat: 1 pśedmě zagronitego redaktora Nowego Casnika, 2 město w Japańskej, 3 głowne město Marokka, 4 pokazowanje na aparatach za měrjenje (Messgeräte), 5 jěza z měsom a jajom.
Cesćone casnikarje w Budyšynje!
Ja se myslim, až to mjasecne słowo februara ma hyšći z gódami cyniś.
Běły bóśon je běły, ale njaso carne zamachowe pjera.
[...] teke tak do wutšoby, až derje žeden se płaca zdźaržaś njamóžašo.« Tencas słušašo wušy promšt Pank južo nejwěcej znatym prjatkarjam w Nimskej, jogo prjatkowanja se śišćachu we wusokich nakładach.
Aby wót teje něco měł, som nejcesćej juž pětk wótpołdnja wótjěł.
ABC jo glědał na regionalne zgótowanje didaktiskeje rucneje pupki.
Mimo wugla su pśi tom wudobywali teke glinu, kótaruž su pśetrjebali w cyglowni pśi droze do Carneje Plumpy. 1908 jo był w tej wuglowej jamje wjeliki wogeń, w briketowni pak njejo se nic stało.
Wzejomy lapku z mikronitki a "zamasěrujomy" bananowy wólej do kóže.
Ekuador granicujo z Kolumbiskeju a Peru.
Zagronity za wokrejsnu biblioteku jo wokrejs, a město Grodk ju sobu financěrujo.
A na dwórje buźo wšykno měrne?
Napšawo: Marjana Kulowa, dirigentka Mosćańskego žeńskecego chora ze swójeju nejmłodšeju źiśiźowku Janu.
Na toś tom městnje smějoš pśez drogu hyś.
Oficialna pśicyna za brach by była, až chórownje su njetrjebne operacije wótbili, aby měli wěcej městna za intensiwne wótwardowanje chórych na koronu.
Manuskript „Dnjownikow“ buźo se stakim w Serbskem instituśe k śišću pśigótowaś, a institut buźo se sam wó lektora staraś.
Njejo pak wuzamknjone, až dajo se ceło na kóńcu mjaseca do sněgowanja.
Tśeśi we tom krejzu jo ceptaŕ serbšćiny, Beno Korjeńk, direktor šule mjazy 1952 a 1955. 
Franciska Albertowa wót Domowiny jo to zarědowała.
A w běgu casa su se k tomu hyšći pśinamakali dalšne tužyce: zgubjenje wšych swójich źiśi – styrjoch synow – a swójeje lubeje, wó wjele lět młodšeje manźelskeje; slědkoju jo dejał hyšći dožywiś rubjenje žywnosći.
Tam na zalu za tymi dłujkimi blidami jo sejźeł teke Picański faraŕ Kurt Malk.
Něga, to jo za cas našych nanow, su teke fryjne gólcy swóju pśězu měli, změstymi tež šulske źiśi.
Źo wóno pak raz mimo, ga wóstanjo wóno na tom měsće lažece, źož wustało jo.
Lausitzroman“ serbskego historikarja Hartmuta Zwahra. (Zwahr jo roźony w Budyšynje a jo był profesor za Socialnu a góspodaŕsku historiju na Lipšćańskeje uniwersity.
[...] rěcy wó zgromadnem a rozdźělonem žywjenju Serbow, Nimcow a dalšnych pśiśěgnjonych w Błotach a drugich stronach Łužyce, kaž teke wó wšakich jěźnych a pitnych nałogach domorodnych.
Styri dalšne Janšojske wukniki z togo lětnika, kenž su zastupili teke do Domowiny, njejsu pak kśěli tamkor sobu jěś.
Za nich licy něco drugego: šyrokosć, tłustosć, wjelikosć!
Na nejwětšej z mjenim Veliki Brijuni jo rědny narodny park.
Teke fasada jo wótnowjona.
Jo to Wam wjelike wobtuženje, sćo južo plany měli? A sćo Wy wó tom pśemyslili, lěc pózdźej hyšći někake dostojne rozžognowanje rědownje buźo? Naš lětnik jo był gótowy z organizaciju abiturnego bala, kótaryž jo dejał byś kóńc junija w Měsćańskej hali, ale take wjelike zarědowanja su až do awgusta bóžko zakazane.
Slědkoju jo wót 17 Domowinskich towaristwow 14 pśepšosenju slědowało.
How su někotare kenž su wjelgin wažne za drogu wuwiśa lyrikarja.
Pśi tom se góle za njogo źaržy a se wěsćejše cujo.
Wobźěliś se na europskich mejstaŕstwach – za to ga maju za wětšy źěl jano jaden raz tu móžnosć.
K nim słušaju teke dr.
Jo, a teke něnto, někotare tyźenje, samo mjasece pózdźej njejsom se pśecej hyšći cele wěsta, lěc jo computer w jěsnem starstwje napšawdu taki notny srědk.
Ta małka pśilězo, śěgnjo se pó bliźe górjej a se rozglědujo pó pśibytnych: »Ku komu?«
Tak wiźi ned swójogo lawa Buča, gaž wóna weto raz wesrjejź nocy wócuśejo.
Pomogaj Bog za ewangelskich Serbow
Teke płaśiznow dla som se spšawnje gronjone wulěkał.
17.11.2018 | 13.30 góź.
Nowy rozglědny torm pla Wusokeje jo 38 meterow wusoki.
Financielnych pśicyn a wjele dalšnych regionalnych wustajeńcow pódobnego razu w Nimskej w samskem lěśe dla pak njejo se to raźiło.
Źiśam su bitowali swójsku źěłaŕnicku, źož su wuknuli serbske mustry.
Južo ta sotša za njeju woła, toś wumarkujo někaki źiwny grimot w brjuše.
Pśi góźbje online Skadźowanki smy wiźeli wideo wót kolektiwa Klanki, źož ty teke wustupijoš.
Regina Herrmann njejo njeznata w Dolnej Łužycy.
Starka ga jo zwenka jsy na Rowniskich lědach bydliła, my pak we jsy. »Rozelka, coš sobu do gribow?«
(Šprjejcy, Nowe Město, Drětwja)
To jo za mnjo teke małka motiwacija była, aby se tencas procował wó to pśimě Esperanto-město".
Młogim spiwarjam w zjadnośonych chorach Dolneje Łužyce jo Helmut Rothkähl hyšći źinsa znaty ze zwucowanja a wustupow serbskeje kantaty dolnoserbskego komponista Detlefa Kobjele »Wěnc serbskich arijow a spiwow ze starego a nowego casa«.
Wón sam z togo wuchada, až jo se mimowólnje tšošcycka LSD do jogo śěła zadobyła.
Tomu celoju mógu słužyś na pśikład: meditacija, ekstatiska zagóritosć, bjatowanje, askeza, spót, marskanje se a techniki wójowanja.
Domowinski pśedsedaŕ Uwe Nowak jo pory znate cynił.
Powěsći z ABCeja
stwórtk, 7. maja /rozhelonego
Za to jo serbski pśigótowański wuběrk ze swójim pśedsedarjom Arnoštom Muku pó cełej Łužycy zběrał žywe znanki serbskego ludowego wuměłstwa a žywjenja, pśedewšym burski rěd a drastwowe źěle, wustajone na jadnab 60 figurach w serbskich drastwach.
Starjejše šulskich źiśi maju we cełem kraju starosći.
"Dej byś zejźenje jsow k wuměnje nazgónjenjow, aby tej politice se na kóńcu z jadnom głosom jsow groniło, źo deje wuwiśa se pódpěrowaś, co maju jsy sami prědk, kak kśě se wuwijaś".
Wó nastaśe nabóžninow: žydojstwo (2)
Firma „alpina“ jo tudy natwariła dwě nowej suwance (Rutschen) za źiśi a jo wugótowała wótnowotki błomje.
Atomy su pótakem wjelgin małke.
K wobtwarźenju togo zaměra "wujasnjujo zwězk, až teke nastupnosći serbskeje mjeńšyny su spěchowanja gódne".
Toś su se hyšći raz mjenowali wše te zarědowanja, kenž su se w zachadnem lěśe pśewjadli, na pśikład w Lubnjowje a Cerkwicy.
Nagromadu jo tam dostało 137 wobornikow a wobornicow pśidank k narownanju wudaśow.
NOWY CASNIK: Kak móžośo to dojśpiś?
Rownož njepóchada wót how, jo w źiśownjach, zakładnych šulach a hortach wjelgin derje pśiwzety.
A – tak smy se w redakciji pšašali – móžo na takem wažnem, w takem rozsudnem casu NOWY CASNIK zboka stojaś?
Zwětšego su wognjowe wobory wugasyli wognje w gólach.
Ako mě rozkłaźo, až se how krotko źěła, rozmějom, cogodla how hyšći tak měrnje jo.
Bog źašo Salomonoju: Dokulaž njepšosyš wó dłujke žywjenje, daniž wó bogatstwo, daniž wó smjerś swójich winikow, ale wó rozym, sud pšawje źaržaś, ga som cynił za twójimi słowami. 1 kral 3,11–12
Wón wuzwignjo głosy, až dešański muzej jo wažny pósrědnik serbskeje kultury.
Kuždy wejsanaŕ jo ned wěźeł, až su z tym měnjone Knošyc tam w tych pólach mjazy Dešnom, Žylowom a Depskom.
Pśed 2027 njebuźo gótowa.
stej se pětk we amśe wobkšuśiłej Harald Altekrüger, krajny raźc wokrejsa Sprjewja-Nysa, ako prezident togo euroregiona, a Holger Kelch, chóśebuski wušy šołta, ako jogo zastupnik.
W tśi kilomejtarje dłujkem swěźeńskem pśeśěgu su sobu kšacali kupki ze Šwicarskeje, Grichiskeje, Hungorskeje a drugich krajow.
Dobył jo Eckhardt Bałź (Bahlisch).
Což wam do hucha šepocom, to prjatkujśo na kšyśach.
Njepóśěgujo se direktnje na zemsku kulu.
Wšuźi jo dało změny.
Wóna jo žywiła teke jadno lěto pśi nanje.
Pó casu fašizma, źož serbska rěc jo była zakazana a ze zjawnosći ceło wustarkana, jo zawjeźenje serbskeje wucby do šulow a załoženje serbskeje šule było wjelika kšoceń k lěpšemu.
A źinsa ga njejo wěcej tak ako w DDRskem casu, až jaden pśikaz wšykno pśeměnijo.
Wón jo był syn bura.
Ty sy swójo pśespytowanje wobstał!«
Kuždu njeźelu wóni zwucuju (na wobrazu) w gmejnskem domje.
Teke fachowe póraźowanje jo wopśimjete.
Temperatury su 25 do 30 stopnjow nad nul.
Ně, wóna ma cełe pšawo na to.
Pśi tom su zwucowali serbsku rěc.
Ptaškowa swajźba se zachopijo w rědnje wupyšnjonej źiśowni ze snědanim.
Podla su nowosći z domownje tak ako z dalokego swěta.
FUEN jo jich partnaŕ.
Mimo togo trjeba syn, kenž w Pśiłuce sebje chrom staji, móju pomoc.
Nejpjerwjej pómałem a pótom malsnjej.
Wóna słuša něnto do Lubnjojskego muzeuma, a chtož co, móžo se woglědaś, kak su w starem casu na Lědach cołny twarili.
Wažne jo, až luźe se interesěruju za rěc, kótaraž ma nišy prestiž, a wopytuju ju ze zapalonosću nawuknuś.
Su to nic jano Drjejce abo Turjej, ale teke Wotšowaś (Atterwasch), Brjazynka (Bresinchen) abo Stoki (Staakow).
Toś jo było tych telefonatow dodosća, casy samo na jadnom dnju.
Pla Wětošowa a Drjowka jo tuchylu jadno śěžyšćo rozšyrjenja ambrozije w Bramborskej.
Dejš źěłaś z cukoroweju brambodu.
Wón na pśikład góda, lěc jo Leichhardt taki dobry kontakt k Aboriginee měł, dokulaž jo wótrosł ze serbskimi bajkami.
6 lět dłujko tudejšu kupku DFD nawjedujo, za kótaruž jo w zajźonych mjasecach wšo cyniła, aby se njerozpušćiła.
1875 Kšupiska. Tudy su luźe stwórtk pó tom njewjedrje ze kšawjecymi woblicami, kenž wót kšupow běchu zbite, domoj pśišli.
W drježdźańskem Sakskem sejmje pśewjeźo sedymego maja Sakska rada za serbske nastupnosći swójo konstituěrujuce pósejźenje.
Z palmicu se zachopijo śichy tyźeń.
Stary lud
Nan: Wót togo móžomy se drugi raz dalej rozwucowaś.
Nic wó to!
Gmejna Gatojce lažy w Dolnej Łužycy a stakim tam jo było sedlišćo Serbow.
Gaž njeby rosło, by ja z głodom wumrěł a ty a wjele dalšnych luźi teke.
A wón powda Pětkoju swóju pšawicu a wobej sebje zlubištej zwěrnosć a pomoc.
Na wopomnjeńskem zarědowanju jo se 50 luźi wobźěliło – telik, ako płaśece póstajenja dla korony su dowólili.
Wětšy źěl burow njejo nic pśeśiwo tomu měł, pśeto ga njejsmy napšawdu žedne brjogi zjědli.
Njejsu to jano spisowaśele, basniki a awtory ze susedneje Słowjeńskeje, ale teke literaty wót tych Słowjeńcow, kótarež su žywe ako mjeńšyna abo ludowa kupka w Awstriskej (głownje kołowokoło města Klagenfurt), w Hungorskej a Italskej.
Koncipěrowane su jano šćitne napšawy za centralny źěl dańskich łukow.
sobotu, 18. julija /žnjojskego
Diskutěruj wó tom ze sobuwuknikami!
Pśiduce pósejźenje prezidiuma Domowiny buźo 29. měrca we Wórjejcach.
Tak pletu se wěnce abo girlandy z gałuzkow.
Kužde mustwo dostanjo kórbik a cedlik z nadawkami.
Jo w Rumuńskej a pótom w Zjadnośonych statach Ameriki studowała.
Su to wucone, wuměłce, fararje, žurnalisty, pśedewześarje, politikarje a teke cłonki wšakich parlamentow, což jo wósebnje wažne za take mjazynarodne zmakanje.
Ale teke druge sławne njeserbske komponisty su byli w programje zastupjone – ako Claude Debussy, Leoš Janáček a Zoltan Kodály, kótaregož duo za wiolinu a cello jo był jaden z wjeraškow togo koncerta.
Pśewjeliki, we wótšych fazach wójowanja su se derili šwity reportarjow do Rogowa.
Někotare substantiwy jano w pluralu wustupuju.
Jo, my smy glucne!
Ten jo ako pśedsedaŕ Antropologiskeje towarišnosći do teje serbskeje jsy wěcej razow woglědał a jo ju znatu cynił pśez jadnu spektakularnu namakanku.
Doris Heinzowa: Jo, njejsom dotychměst hyšći wótpósłańc była.
Ale dajo hyšći dalšnu móžnosć: mytowanje publikuma.
Martin Hysky - ten česki grajaŕ pla Energije Chośebuz.
Źinsa ja wuwucuju młoźinu pśi bramborskem krajnem projekśe "Młoźina komponěrujo" ako 2. docent.
Naš fotograf Erich Schutt jo se rozglědał w Klince (foto napšawo).
Naš prědny ceptaŕ jo był kněz Mechala.
W góli smy hyšći wiźeli kónje, mroje a ptaški.
Dogromady wudajo města lětosa wokoło 54 mio.
Wónej chójźitej do 6. klase a w lěśu pójźotej na bórkojsku wušu šulu.
Źinsa glěda starka zacowana na tu pyšnotku a se mysli na te reje swójich młodych lět.
gwězdku, 24. decembra, gódownicu, 25. decembra, a 2. gódowny swěźeń, 26. decembra.
Jeje carny chódośiny kłobyk jo na jadnej gałuzy wisecy wóstał.
Nazgónjenja na instrumenśe by dejali sobu pśinjasć.
Nowakowa a H.
Na fotografiji jo derje wiźeś, až ma kulowatosć krowjecego wumjenja.
Te licby su toś symbol za to, až Baski zacuwaju swóje styri historiske regiony na špańskem boce ako teke te tśi zbywajuce we Francojskej wobstawnje ako cełk.
We nazymjem smy w Casniku wjelgin chwalili, až jo krajne kněžaŕstwo, wósebnje na póžedanje a tłocenje Lěwicy, pśizwóliło wjele pjenjez za dolnoserbsku rěc w źiśownjach.
jo měła zaplanowane, retrospektiwu statkowanja Serbskego sejma za slědnej dwě lěśe scyniś.
Stej jomu situaciju rozkładłej a groniłej, až jo to nejskerjej někake zapuknjenje.
Anne Holzschuhowa jo teke wobstarała produkcije a moderacije nimskego programa, ako Antenne Brandenburg a jo wiźeś była w serbskem magacinje „Łužyca“.
Groni se, až jo Grěšna nejstarša wjas Janšojskeje gmejny.
Tak z palcami pśeběram tšuny, pón grajom.
How su z wjedrom gluku měli! Z Gór/Guhrow.
Pla partajow, kenž su w zwězkowem sejmje zastupjone, wuglěda rozdźělenje tak (pó rěźe głosowańskego cedlika nalicone): SPD: 10 kandidatow /1 Barliń, CDU: 5/ 1 Potstupim, 1 [...]
W pśiducej publikaciji by se dejał wuběrk pśedstajonych mustrow rozšyriś.
Tak jo se wóna pśecej troštowała.
To — tak jo wón gronił — móžo se teke staś ze Serbami, jolic njebuźo se nichten za nich staraś, jim pomagaś.
Z promštowku Menzel su se rozžognowali
To piśe jo rozmjej wjelgin popularne.
Wón źěšo k njej a zmaka ju we wjelikej nuzy. 
Srjejźny motiw pokazujo zasej na kuždy bok Bóže blido.
Katharina jo z krajom wuwikowała, až wóna prědny nakład wót 500 štukow pśedajo serbskim ceptarjam, serbskim wuknikam 4.- 6. lětnika, mamam a nanam, kenž doma serbski ze synom abo źowku powědaju.
Jeju pór mjasecow staru źowku, lažecu we wózyku, jo maś Michaela wjelgin rědnje serbski woblekała – z kóšulu, šorcu a drugim.
K nim su słušali zastupny jadnaŕ Domowiny Marcus Końcaŕ, pśedsedaŕka Serbskego šulskego towaristwa Ludmila Budarjowa a druge.
Naša drastwa jo wjelgin rědna pśez swóje barwy a wušywanja a we drastwje cujom se pśecej pšawje woblacona.
“Gaž zgónijom pón, až luźe mě rozměju, to mě wjaseli, a to teke dalej cynim”, groni.
To su byli głownje šaparje, bury, jagarje, šćitarje pśirody a wjelkow a wucone, ako ze zaběraju ze žywjenim a pócynkami a njepócynkami wjelkow.
Casnik jo kśěł wěźeś, lěc ta wjelika licba pśeměnjenjow ma někak cyniś z wjednikom RCW Viktorom Zakarom a jogo wótsajźenim? Końcaŕ jo na do zamknjenja głownych zgromaźinow a wót nich wobzamknjone směrnice.
Teke Domowina co se na tej diskusiji wobźěliś.
Sobotu jo stojał pśednosk a diskusijna runda ze sakskim krajnym biskupom dr. Carstenom Rentzingom we srjejźišću.
1981 jo dobyła doktorski titel na temu "Statne pšawo ZSSR".
F.
Młoźina ze swójimi 30 cłonkami gótujo wacej zapust a jatšowny wogeń, ale wóni su měli póžedanje, teke we gódownem casu jadno zymske tšojenje organizěrowaś.
(dalej z 3. boka)
Tom a Paul stej jogo pśijaśela.
Až móžo se zemja nasrěbaś.
Na tom Wusegku stoj teke pomnik.
We tamnej muzeumowej brožni prezentěrujo se něnto wustajeńca "Keramika ‒ luźe & žywjenje", wugótowana wót Eitnerojc Carole a jeje mamy Christy .
Sakske radijo MDR buźo ze zachopjeńkom nowego lěta swój serbski program na źěłabnych dnjach tyźenja wó jadnu štundu pódlejšyś.
Scena spód gołym njebjom jo aranžěrowana ako we ateljeju.
How pśijěducy som ned kśěł swójej žeńsce z wjaselim te rědne šlachtowańske chłošćonki na blido stajiś.
Prědne take rozgrono wó tom jo było slědny tyźeń w Rownem.
Wó piśe a jězu njetrjebaju se te wobźělniki staraś.
Na starych polkach jo za wětšy źěl gimpa pśišyta, na tych nowo šytych za wětšy źěl carna cańka.
"Spiwaŕki sebje te lapy wótholiju, ale te su pón akle za pśiduce lěto".
Až do jatšowneje pónjeźele mógu se w Drjowkojskem muzeju jatšowne jaja wótedaś, kótarež budu se preměrowaś we wuběźowanju wó to njerědnjejše jatšowne jajo 2015.
Tonga wobsejźi Top Level Domain .
Wóni hyšći dłujko na gałuzach wóstanu.
Robinson běšo prědny z łoźe, a gab se dla 146 luźi njesromał, by na kóleni padnuł a wóścojsku zemju wupóškał. 
„Tšašne“ banje w Běłej Górje na banjowem swěźenju.
Recensiju k wósebnej wustajeńcy, kótaraž pokazujo Łužycu a Serbow ze słowjeńskima wócyma, jo napisała Marija Suchec.
W tom góspodaŕstwje mark rozsuźujo, kake personalne profile dejali měś a kake nic.
Smy sebje gronili, až trjebamy jadno mě, kužda kupka take ma.
Wšake jo južo było znate, wšake druge pak jo było kradu nowe, wósebnje to, což jo se tak stało "w śichem".
"Wu nas wšykno se tuchylu pśeměnja, pjerwjej smy byli monarchija, něnto republika, a gaž stat folkloru źinsa financěrujo, pón jano we głownem měsće Kathmandu.
Młoga lodka chowa se až do źinsajšnego w priwatnem wobsejźeństwje.
Kśicawka jo tam wšuźi dwa raza wiźeś.
Styri źiśi su musali daś do cuzych familijow.
1/2 ławrjeńcowego łopjenka,
Jěźecy źašo pśi se: „Och, kak by glucny był, by-li něto jano jadnogo cłowjeka pśi sebje měł a by to tež nejchudšy pšosaŕ był, aby mógł jomu groniś, až mam jogo lubo, a kenž mě tež lubował; jo, gaby jadnu skobodnu stwóŕbicku měł: psa abo kócku, aby mógł jej dobrotu cyniś; ale ja som z ceła samotny, wótźělony a wótrězany wót wšyknych luźi; to jo tužnje!
“Grońśo pšosym něco wó tom, co nowego w Gubinje nastanjo…”
Klaus jo za to wjadł rozgrona z Mečiarom.
Łuki w nadrěkach pla Dešna a Majberka su pólate.
Wósebnosć jo, až Hoffmann pjaco twarožkowy tykańc, samo gaž njejo kuždy źeń.
Teke tu Slěpjańsku pśězu su pśedstajili.
Pótom budu „Serbske impresije“ nagromadu 590 km dłujke!
Lěc to buźo lětosa móžno, wótwisujo wót dalšnego wuwiśa pandemije.
Taka swajźba, ja som měnjecy, dej se wjelim luźam pokazaś.
A ten statkujo sobu nejwěcej mócnje wót wšyknych substancow, kótarež alergiju zawinuju.
Wót stawiznow chora jo to grono było mjazy štuckami z jawišća, na pśikład z wust lektora Ernsta Muchy.
To klincy wjelgin luštnje!
28. januara: muskece camprowanje
Pětš se naslědk zlagnjo do tšawy.
Nět zesedachu se na cołny a jěźechu pó rěce pśez cełu serbsku wjas a stare Drježdźany k swajźbaŕskej gósćinje; reja a źiwadło wobzamknu.
Na slědnem dnju jo šło do Hochoze, źož ga jo ten folklorny festiwal był.
Ja som była zajtša napoł tśich doma.
Połojca dej hyś na šulu!
Ze 26 lětami ten nejstaršy w pśeśěgu - Marcel Nowak, gromaźe z Mandy Natkojc.
Drugi źeń słyšach, až jo jež we wěrnosći na pjaceń ku mnjo pśišeł a až by cełe myšy w domje złapał, gaby był napokoj wostajony.
Běłogórjanarje su dostali 10 zastupnych kórtkow za superkokot.
Vattenfall jo wótbagrował Łakomske gaty, a něto wordujo Dešanarjam dla togo fryjot wobrězany – jo jaden rybakaŕ se z wótšym głosom pógóršował.
Górjejcny źěl štoma jo zasej do teje źěry padnuł, tak až se zda, ako by bom hyšći stojał. 
Za take pśipoznaśe pak muse wěste wuměnjenja dopołnjone byś.
A nan jo šeł na mark a jo pśinjasł slobranu drastwu.
Wěrne su to słowa, kenž jo wugronił Bernhard Rjentš, wót Domowiny naraźony ako zagronity za serbske pšašanja pśi měsćańskej raźe Chośebuz: „Wót samego nam nichten něco daś njebuźo, gdyž se sami za maminu rěc, serbsku wucbu a kulturu njegibjomy …“
To měrne rucne źěło z wałmu a barwami kursistam wócywidnje wjele wjasela gótujo.
Spijkaju gwězdy w nocy?
Elka Černokožewa, wjednica empiriskego wótźělenja/ludowěda pśi Serbskem instituśe, jo njedawno pśewjadła we Prožymje projekt.
To njejo se raźiło.
Z rubiškom abo swójeju jaku mócnje machocomy, až łopjenka w pówětšu rejuju.
Chto to jo, ten Edwin Hofbauer?
„Mały pśistaw“, wuchadnišćo za wšakorake jězdy z łoźu pó wokolnych jazorach.
A za tym kamjenjom jo měłka zemska dupa póznaś.
Nic jano, kak wóna zni, ale kak a źo jo žywa. „How w Barlinju jo se pokazało, až bóžko we Łužycy a w drugich stronach Nimskeje w šulach a w źěle medijow se pśemało cyni, aby luźe zgónili wó tom, až su w Nimskej žywe mjeńše ludy a narodne mjeńšyny.
Młoge jsy w Dolnej Łužycy maju južo swóju chroniku, cesto teke rědnje śišćane ako knigły abo kniglicki – mjazy drugim w Dešnje, we Wjerbnje, w Janšojcach, w Radušu a w Mósće.
Na ten part ma se něco cyniś, tek na to serbske wěcej glědaś a pokazaś.
Rědnje njeby to było, ale ty móžoš teke mimo pśiběranja žywy byś.
Wocakuju pomoc, aby pśišli pón sobu do togo domu, ako jo to wobzamknjone — z někotarymi serbskimi institucijami.
Fararka Katharina Köhlerowa jo na woklapnicy šwikała Dešanarje, až tak wjele jich wustupujo z cerkwje.
Jo bejna licba luźi, ako su za to wobdarjone, se z tym zaběraju.
Ale w gumnje se nicht a nic njegibjo.
Zjadnośenje Němskeje jo za mnjo moraliska słušnosć za Němcow, se sobu staraś za skšuśenje měra a lichoty w Europje.
Na wałtorach maju źiśi swój projekt w góli.
Wóni su pśewažnje ortodoksne kśesćijanje, pó źělach pak teke katoliki.
Słyńcne kólaso jo symbol za śopłotu a nalěto.
Głowne aktery nowego filma su tenraz serbšćinarje 5. lětnika Wilhelm Nevoigtoweje šule w Chóśebuzu.
Na njom jo pśedstajiła swójo nejrědnjejše, młogi raz teke swójo wobuznjejše dožywjenje dnja.
Mimo togo kśě jogo kumpany pśecej hyšći Serbam pjenjeze pśikrotcyś.
Zastupniki Dolnych Serbow w raźe za Załožbu za serbski lud (wótlěwa): Anna Kosacojc, Lejna Theurichowa, Jana Krügerowa a Michael Apel.
Lodka jo drje krydnuła jaden plakat z pśipowěźenim premjery a terminy pśedstajenjow, ale to jo za zdaśim Stockoweje pśemało.
Pětkowy nan a ten Špański běštej se naspałej a pśez taki wótpócynk mócy dobyłej. 
Wšykne źiśi su sejźeli změrom a wjelgin discipliněrowane na stołach abo na špundowanju.
Jezus, ty sy sam njasł swóju kśicu.
Aktualny telefonat
K zestajenjeju pśeśěga by kśěł hyšći to pśispomnjeś: Zajm pla wuknikow, sobu gótowaś w pśeśěgu, jo tak ako kužde lěto kradu wjeliki, teke pla něgajšnych wuknikow.
Te su bźez cwiblowanja raz twarili luźe, kenž njejsu smalece słyńco Afriki a jeje njezjapke lejawy zwucone byli.
Někotare wuznamne wugbaśa na tom polu cu Wam spomnjeś.
Wušej 11.000 km wóni na ten part pśeleśiju.
Jadno lěto w Europskej uniji
Wót zachopjeńka sem jo jasne, až pópadnjenje wukupjeńca Stromppa njamóžo rozwězanje Kowalkojc problemow byś, ale dokulaž ako pśiglědaŕ z nima cuju, rozměju jeju pócynki a njepócynki.
Ludowa drastwa buźo napśecej dokumentěrowana.
Łužyce/Lausitz.
Młogi raz som je směła za sebje wobchowaś.
Jich měso jo zelene abo žołte.
Jano to kołoteptanje z Christu Elineju pśetrjefijo doněntejšny zogol.
Pśi tom stupśo se kšuśe na zemju, wuzwigniśo pšawu nogu na wusokosć drugego kólena a zwigniśo pšawe kóleno tšošku.
Antje jo nam groniła, jo lětosa to napšašowanje za kóšulami, šorcami a za kompletnymi serbskimi drastwami bejnje wjelike, a to głownje za zapusty.
Toś jo był ten pódwjacorny Barlinjaŕ nejpjerwjej raz jaden z tych, kenž jo pśišeł z kapitalistiskeje Nimskeje, ako co nam škódu napóraś, a tomu musymy zadoraś.
Berg a R.
W takem tšachu a takej gramośe jo se wšake stało.
Pótom zapiš sady!
Něźi 500 lět dłujko su ju twarili!
Pśicynu za to su mjazy drugim skrotcenje pśipłaśonka Nimskeje, tarifowe powušenja a inflaciska rata, což wucynijo dogromady wušej 900 towzynt euro.
Na ten part co kraj „cesćiś a pódpěraś projekty a ideje ciwilneje towarišnosći na měsće“.
To jo był jaden z tych temow na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa slědny tyźeń wałtoru w Serbskem domje.
Wóni a jich žeńske su dostali cesnu štucku a zapustarje su dostali radnu sumu pjenjez do swójeje kase.
Och, to se naša narska hajtka wulěkajo.
Maya jo dodała: "Móžośo jaja wěcej razow barwiś."
Rosćo na glinjanych trajdowišćach, na lědach a na wótsypkowych městnach.
Z Depska/Döbbrick.
Blisko Mainza wulewa se Mohan do Ryna.
Toś: Tak ako wšuźi na Górach – žeńske stupaju a stoje naprědku!
Toś ten kusk jo myslony za dosć wjeliki głažk z połtera literom wódy.
Chtož co pódla byś, móžo sobu kólasowaś.
Wjele swajźbow jo pśewjadł, nic jano w Blunju, ale w cełej wokolinje – w Židźinom, Spaloch, Bjezdowach (Klein Partwitz) a wjele drugich jsach.
Jogo twóŕby su na cełem swěśe wustajone – mjazy drugim w Drježdźanach, Parisu a w Japańskej.
Kuždy jo dejał pśinjasć něco k jěźi sobu.
Wejsna młoźina pśigótujo za junij źiśecy swěźeń z młogimi pśechwatanjami za tych małych wobydlarjow ze jsy.
Žycym Wam žognowane gódy a strowe nowe lěto! Něnto jo tak daloko, až woblubowana zagronita redaktorka Marion Stenselowa swój 60. narodny źeń swěśi.
Pon wón pśecytajo memorandum „Koło serbskich muzikarjow“.
Něźi towzynt kśicow jo twarił a restawrěrował
Kśě wótžywiś kózlańsku drastwu.
Na tom njezmějo jano tych 64 aktiwnych kameradow a gercow wognjoweje wobory swójo wjasele, ale rowno tak tych 6 cesnych a 230 spěchujucych cłonkow.
Wilfried Halbaš jo se we jsy z wjelimi luźimi rozgranjał, kótarež su nimsku rěc akle w šuli nawuknuli.
Samo gadowate zwěrjeta pomagaju luźam.
Źinsa to woblutujom, až njejsom wšo to raz napisał, což stej mě raz nawulicowałej wó žywjenju pjerwjej how we Błotach”, měni Siegfried Malk.
To cełe rozgrono buźo rbb z kameru a mikrofonom górjej braś.
Mjazy drugim bu wucesćona z Mytom Ćišinskego a wuměłstwowym mytom ČSR.
Chto wóni su, kenž su se do takego njezwuconego źěła wěrili - z konkretnymi projektami woplěwaś serbske wašnje a nałogi?
Pśez intensiwne rozgrona a wěcowne diskusije, źož se pón wšykne argumenty za a pśeśiwo wótwažyju a gódnośe.
Co ma serbska politika Bramborskeje ze strukturneju změnu we Łužycy cyniś?
Takich, kenž su cesto grozyli ludnosć cełego města a jsow w Grodkojskich stronach wutamaś.
To by groniło, až na pśikład we Wjerbnje, źož se wóni stajaju swóje wjelike lapy, je chyśe do lufta!
Som mógała te smugate mušle derje pómólowaś!
Narostu pak kradu pomałem zymnych nocow w juniju a juliju dla.
Co dobre drogi na se maju
Pśedsedarka jo Andrea Nahles.
Starjejšej pak njejstej jomu drogu ako wuměłc pśizwóliłej, wón jo dejał nejpjerwjej něco wuknuś, ako jo dejało daś jomu materielny zakład.
Jadna stacija pśi sćažce teke rituale w młynje rozkładujo.
Kuntwora
Rademacher se stara we kónje.
Sused a jaden drugi stej tam gnałej.
Tych wustupow jo weto radna licba.
Musymy rozšyrjaś naše kompetence a wósebnje w Dolnej Łužycy musymy wugbaś bazowe źěło ze starjejšymi.
Pójźomej ned do źiśownje", pśiwołajo nan gólcoju."
Franciska Albertowa buźo tam wulicowaś wó zymskem sporśe.
Wótkul źěło braś za tak wjele źěłaśerjow? 
Tak - ako jo D.
Młoźina w Rogoznje jo lětosa ta prědna w cełej Dolnej Łužycy, kótaraž zapust swěśi.
Ja pak som jogo wótstarcyła.
Za to trjeba teke pisnu dowólnosć.« »Co ga něnt?«, se zacwiblowana pšašam.
Wón pósła togodla Pětka pó stśělby, zable a pulbjeŕ, a ako to wšykno mějašo, pśibližašo se zlažka k tym popajźonym a zawoła na raz: Chto wy sćo?
Póměrnje normalnje: Kuždy ga jo měł nagubk na se.
"Źinsa ga jo Dolna Łužyca pusćina."
Ale wó tom comy našym cytarjam pśiducy raz wěcej groniś.
Tśinka – to jo swinja.
Foto jo z nowembra łońskego lěta.
Mjaztym jo wušy promšt Herche na wuměńku a Wy maśo teke nowe nadawki.
Jej k pomocy jo serbska wucabnica Ingrid Hustetojc.
A žnjowne źěła su hyšći tak wugbali, ako su w bibliji wopisane.
Skóro jo zubny gójc ze swójim źěłom gótowy a wšykne źěrki w zubach su zacynjone.
Wupóžycujo dorosćonym drastwiny źěle a dopołne drastwy a samo źiśece drastwy.
Kuždy drje buźo rozměś, až jo to był za njogo wjelgin glucny cas we takej kšasnej wokolinje, a až wón cesto rad wó tom wulicujo.
Nikomu groniś njamóžo, co wšykno dožywił wón jo.
Z Lubina budu teke Lutki-źiśi wót źiśownje.
Ceły kóńc tyźenja su tudy swěśili Nimski swěźeń drastwy.
Smy pšosyli LEAG wó statement glědajucy na wugrona Serbskego sejma.
 We našom casu pak su se wšykne 112 europejske wjerchy zjadnali, až kśě šklobojstwo zagnaś, a jich łoźe pśimaju na mórju kuždego, kenž luźi kupujo a pśedawa. 
Tam jo se woblakła swóju popjełowu drastwu a jo šła domoj.
Wóni su z 1940tych a 50tych lět, a pśidu z priwatnego wobsejźeństwa do zjawneje zběrki.
Pśeto how su zgromaźone informacije a powěsći k wužywanju rostlinow a gójecych zelow w Łužycy.
Portal a dupa w cerkwicce stej gotiskej.
"Wjele nas móžo wěsće wopokazaś, až njenosy wirusa we sebje? My dejmy takej situaciji ako w Italskej zadoraś, źož strowotny system jo pśeśěžony a kuždy źeń hunderty luźi na wirus wuměraju".
Srjejź junija dej asfalt se sajźiś.
Pó 10. pśidu žedne wjelgin góruce dny, kenž se z njewjedrami skóńcyju.
Sobotu a njeźelu buźo wót zeger 11.00 do 17.00 slězy cerkwje wjeliki ruš.
Na pśězu du kuždy źeń wjacor pó dawanju něźi zeger šesćich a pśědu až do źaseśich.
Na papjerje jo to wšykno derje a šyroko napisane a wopisane.
Nakśickuj pšawe wótegrono!
"Jo škóda, až jo musała delegacija lětosa taka wjelgin mału wóstaś", jo woblutował šołta Joachim Dieke a jo dodał: "Dopomnjeśe na Mata Kosyka my se we cesći wažymy".
Pšosymy Was ako zagronitego za serbske nastupnosći našogo wokrejsa, aby interweněrowali tam, źož jo trjeba“ – stoj w lisće.
Te by dejali nagraś na kasetu a pón pśedawaś.
Jim pśisłuša wušej 100 mio.
Tśi kapały budu w pśeśěgu graś.
"Wulicuj, wulicuj", pšosy jogo Pipsi, "mej buźomej słuchaś."
Ako to žeden kóńc wzeło njejo, sy zawupytnuł, až luźe słomu z wótmyslenim spaliju.
W Brjazynje jo to był bratš Pacig-Emden a w susednem Strjažowje bratš Worak.
K tomu na pśikład słuša rewitalizacija groblow.
Pšosymy wó wódaśe teje zmólki! Pśi tej góźbje comy Biancu Kökényes krotko pśedstajiś.
Jo nam pśecej blisko, pśibytne pak nigdy njejo.
Wšak jo za łužyske krajiny w zajźonych lětźasetkach wósebnje wudobywanje brunice pregujuce było.
Toś se naźejamy, až krajina wokoło Dešna se tak zeźaržyjo, až rolnikarje nadalej ekologiski góspodarje a žednogo gada njewužywaju.
Wót Mollerusa załožona pratyja jo se hyšći až do lěta 1830 pód jogo mjenim wudawała.«
Wěcej k wustajeńcoma cytaśo w pśiducem Casniku.
Togodla hyšći njejsmy se na žedne płaśizny dojadnali.
Zwětšego jo se zachopiło w jadnom rožku a pón jo se symetriski na wobej boka dalej źěłało.
Wóna jo ako prědna a doněnta ta jadnučka, ak jo z fachowym wěźenim komentěrowała serbske wustajenja, wósebnje Serbsku kazń, we rědu artikelow we Nowem Casniku.
Tam jo se teke prezentěrowali žeńske z „tedijowego kluba“.
Wšykne styri su wuznamne głose – wuznamne na europskem niwowje, ako jo se na tom wjacorje wuzwignuło.
Take jo to žywjenje.
Starikowa: (źiwna glěda) Źeń dobry?
CASNIK: Ceły tyźeń su byli cłonki českego ansambla w Dolnej Łužycy.
Twariś kśě to w lětoma 2020 a 2021, we dwěma etapoma.
Pśecej mam zacuśe, až su luźe how w scenje wó wjele mjenjej zwjeršne.
Nosym drogotnu złotu kronu na głowje.
Kjarcmu ale njebudu zacyniś napśecej.
We wěstych serbskich wótźělenjach su muske w mjeńšynje.
Gaž bomcyk pitśku woblewaśo, wóstanjo dlej fryšny.
Wón jo dał k wobmyslenju, až situacija buźo se k prědnemu pśiwóstśiś, gaž to dobywanje wugla w jamach wopśestanjo.
Nan: „Seńśo se wšykne tak, až wiźiśo, kak słyńcko w domk źo; źinsa buźo wjelgin rědny wjacor. 
Ale pód wódu mógu wjelgin derje wiźeś.
Luźe, ako se tšochu wuznaju w myslenju luźi, su měnjece, až jo mjazy nimi wokoło 60 000, kenž se wuznawaju ako Friese.
Z tym by interpretacija ako rowowy kamjeń za mjeršnika abo wjercha Teclawa skerjej wótpadnuła.
Taku bejnje pśeměnliwu.
Tak jo to było až domoj k jogo źurjam pla Adamoweje kjarcmy.
Za nowolětka walkamy to śěsto solone, z njog’ buźo zbóžo domacne a zwěrje wšakore: Smy wuwalkali krowicku a kokoš, kokota, how piletka, tam gusycku, tek kacki, kacora.
Pód sušu jo zdychowała ceła Nimska, a z chylami 80% teritoriuma Nimskeje jo było pótrjefjone wót "wósebnje śěžkeje sušy" – to jo ta nejwuša wót pěś kategorijow za suchosć zemje.
Gronidło groni: »Chtož wójowaś co, musy wjasoły byś.« Což njeznani nic drugego ako, chtož co žywjenje w towarišnosći k pozitiwnemu směroju póraś, musy se wjaseliś móc.
How jo se słowjeński a teke bejnje wjele nimski powědało.
Komory su njewótwisny kupowy stat w Indiskem oceanje pśed afriskim pśibrjogom.
Su licyli z tym, až źowka abo syn tam raz sobu bydli.
Glědajśo na to, až šruby dłymoko dosć do łatwy du, tak až jo garderoba pózdźej dosć stabilna.
Njeźelu, 2. februara, prezentěruju se zapustojske póriki zeger 13:00 w kjarcmje za zgromadne foto.
Serbska rěc a identita dejtej se wušej togo ako góspodaŕski faktor wiźeś, a wědomnosć (Wissenschaft) dej pśewóźowaś pilnowanja wó zeźaržanje rěcy a identity.
Chtož njamóžo padaś, ma lěpše žywjenje!
Južo jeje mama, starka a stara starka su se wobźělili na zapusće.
Stwortk, 16. nowembra, zmakaju se w Serbskem domje w Chośebuzu (18.00) cłonki młoźinskego aktiwa w Domowinskej župje Dolna Łužyca.
Jo, taki nadawk móžo wóna sebje derje pśedstajiś.
Spominajśo popajźonych, ako by sami w popajźeństwje byli a na śerpjecych, ako by sami bólosći na śěle měli. Hebr 13,3
Ako tomu wózu pśiwołachu, ga njesłuchachu we tom awtu na to, ale jěźechu spěšnje dalej.
Dwě interaktiwnej tofli dajotej nam nowe móžnosći, a kuchnja jo super! To jo wjasele how źěłaś".
Starka-nopawa jo južo wjelgin stara a kradu mudra.
Teke Bjarnat Cyž, cłonk pśedsedaŕstwa źěłowego wuběrka Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny, jo na to pokazał, až by dejała župa w dalšnem źěle wósebnje na to glědaś, młoźinu a źiśi za to serbske hyšći wěcej rozbuźiś.
Jomu se groni Šlumpi.
Schadajuce słyńco a tyrlikanje ptaškow jo naju wubuźiło a akle něnto za swětła smej wiźełej, až smej se w nocy na napśeśiwny bok kłośiłej.
Nejlěpšy wobchadowy zwisk: pódzemska linija U 6, U-dwórnišćo Kochstraße/Checkpoint, abo busowa linija M 29, zastanišćo U Kochstraße/Checkpoint Charlie.
Dolnoserbski report: Rucnikarske wiki w Chóśebuzu
Producěrowali su se za WITAJ-źiśi w źiśownjach a serbšćinarjow zakładnych šulow Dolneje Łužyce.
Pśigótujomy źiśi na šulu ze slědujucym graśim, z kótarymž zwucujomy fonematiske słyšanje a rozeznawanje jadnotliwych złožkow.
Tamny direktor Horst Heiser jo był serbskemu wjelgin pśichylony.
Mały Lukas wiźi połny mjasec a groni: »Mama, mjasec jo zawěsće dostał nowe baterije.
Jaden cil ale njejsu až dotychměst dojśpili: twóriś kšute městno we regionje Chóśebuz/Sprjewja-Nysa za serbske cerkwine nastupnosći.
Naźeja pak njepósroma; pśeto Bóža lubosć jo hulata w našych hutšobach pśez swětego Ducha, kótaryž nam jo dany.
Casniki něnt z drotom wobwijośo.
»Gaž som se wudała na njogo, som mógała wót teje górki wiźeś mój rodny dom w Běłej Górje«, se wóna domyslijo.
Wón póchada z Radowize, jo był ceptaŕ na SRWŠ a jo hyšći źinsa z něgajšnymi kolegami pśijaśelony.
Wólej z Raduša maju a mjod z bliskosći.
Togodla pomogamy ptaškam z tym, až je futrujomy, gaž wence sněg lažy a marznjo.
Na to wóna se smjejkotajucy: »Mjaztym zasej derje!«
Wšykne lajske wuměłce, ako jatšowne jajka móluju, su napominane swóje nejrědnjejše jajka za 57. wuběźowanje zapódaś.
Źowća a gólcyki z Kita w Turjeju su z wjelikim wjaselim kokota łapali.
Te su to zgónili z Casnika, a toś to znatecynjenje jo było jano wjelgin krotke.
Rozmjej: smy dostali nowe regule a naraźenja dostali wót wušego promšta.
Blišy źeń Robinson stanu wjelgin rano a pśigótowa se na góńtwu. 
W lěśe 1992/93 smy w Hochozy stśělili wušej 30 źiwjakow.
Šwjele jo se zminuła z wótryteju platu "Twjela póbratša" Gerharta Lampy.
Friedrich Greschenz jo był dolnoserbski wucabnik, aktiwist a procowaŕ.
Vanessa Thielojc jo dolnoserbsku rěc južo wót źiśownje wuknuła a co wordowaś wucabnica za serbšćinu.
Ma drje napinajucy źěłowy źeń za sobu.
Kužde góle se wumyslijo słowo z někotarymi złožkami.
Wón jo se zrazom wubójał, až rěcna wóda jomu to balo wunjaso, a jo skócył za nim do wódy, aby jo zasej dostał.
Možno, až buźośo se pšašaś: Tužny princ a rědne dožywjenje, kak se to maka?
"Zmakanišćo, wokoło kótaregož móžoš se wó bogu a swětu rozgranjaś", jo groniła faraŕka Jadwiga Malinkowa.
Zbóžne sćo wy, gaž was luźe mójogodla sromośe a gónje a gronje wšake złe pśeśiwo wam a pśi tom łdžu.
Źěkujo my se za pórěźenje.
Kotare serbske pśisłowo se how chowa?
Toś smy wobzamknuli, až buźomy luźam na dwór spiwat hyś.
Mjazy drugim su pśišli z Awstralskeje, z Texasa w Americe a z Japańskeje.
Pětko weze Robinsonowu sekeru, da ju jomu do ruki, póchyli swóju głowu k zemi a wósta tak pśed Robinsonom.
Za Kamjeńskimi sejźe Běłowoźańske.
Z tym rozchójźenim su wóni to pominanje pódšmarnuli, až wuglowa jama dej dosć wjeliki wótstawk k susednym jsam doźaržaś.
Ten jagaŕ grozašo ze zastśělenim.
Nimske znatecynjenje wjelikego bura w Bramborskem serbskem Casniku z lěta 1871 – to jo jadnučka anonca z Běłeje Góry, ako se w Casniku namakajo.
Ako "Šćeńcańske Alpy" se pomjenjujo markantna pógórina mjazy Šćeńcom a mjaztym wótbagrowanymi Gižkojcami , kótaraž słuša k Łužyskemu waloju .
 Kak se Pětko rozwjaseli, kak jo skokał a rejował, móžo sebje kuždy mysliś. 
Pětš se kusnjo gubu a śěga Karinje skóńcnje płašć pśez głowu.
Jabłukowe a kšuškowe bomy juskaju: »Wrota za kšeta Knuta.«
Wšake luźe pśeśěgaju, dokulaž kśě měś rědnjejše abo wětše abo tuńše bydlenje.
Žylojska wejsna rada njoco wobšyrne wobtwarjenje.
Serbski program silwester: [...]
Drugi a tśeśi kral stej byłej Karsten Ruben a Nicky Worak.
Njeźelu zapustuju w Turjeju (130.), w Běłej Gorje, w Drjenowje, w Kosobuzu, w Myšynje, w Žylowje a we Strjažowje.
Ten termin pak jo se změnił.
Na lěwem wobrazu:
To ja sam njeby w tej měrje wócakował, ale wóni to sami tak jasnje gronje.
Nad granicu góle su planěrowane płoniny na pśecej znicone.
Nowa wustajeńca nas wjeźo do serbskeje historije slěpjańskeje wósady.
Melodiju k tomu jo se wumysliła w tom wokognuśu.
Salat z płodami wěza Toś te płody móžomy do swójogo salata měšaś.
Wo jogo atraktiwnosći za inwestorow powěda mjazy drugim teke licba bankow.
Wšyken lud jo pśišeł na slědnu nitku a jo był chudy ako njamašk.
Lažy na lěwym brjogu Odry napśeśiwo městoju Słubice w Pólskej.
Namšu som raz wob lěto chójźił, ku gódam.
We swójej połnimskej drastwje jo se cuła Carmen Petrikowa teke w słužbje ako stawnica wjelgin derje.
A bituju samo tśi miliony, gaž Stromppa wokoło rožka spóraju.
Gano jo groniła jadna wucabnica: „Popšawem njejsom kśěła juž zasej z rědownju do muzeja, ale źiśi su wjelgin wó to pšosyli.“
Z njeju jo se Georg Zielonkowski za "Nowy Casnik" rozgranjał.
Zaswěśćo swěcki na kóńcu!
Kokoše pak su se wjelgin wjaselili.
Skerjej se Bogu za wšo dobre źěkujo.
Kak wjelgin jo wón swóju domownju lubował!
Pódla budu dr. Madlena Norbergowa, decernent Carsten Saß, teologiski referent dr. Clemens W. Bethge a historikaŕ dr. Andreas Weigelt.
Ten slědny stara se teke wó dalšny źělny wobłuk: wó wuźěłanju a zwopšawdnjenju pilotowych pśedewześow, ako maju z konkretnymi póbitowanjami za kulturny turizm a z pósrědnjenim wěźenja cyniś – na pśikład dalejkubłanja za wjednikow gósći a za cołnarjow.
Tam na SWW jo wuknuła górnoserbski a se zalubowała do Uwe Gutšmidta, Dolnoserba z Dešna.
Wužywarje serbskeje rěcy namakaju tam wjelgin wutwarjony modul k serbskej fonetice .
Njamaju ga w Turnowje rědne źowća?
Tak se na nju domarkujom.
Dłujko wěcej njejsu taki rědny serbski wjacor dožywili w Nowej Jsy!
Serbowka wob źeń how wušej 100 cołnow pśepušćujo.
We wšednem žywjenju wósady nas pak nic njedopomnjejo na togo zwěrnego Serba a wuběrnego slěpjańskego syna, daniž mě na droznej toflicce daniž wopomnjeński kamjeń a w žednom muzeju njenamakajo se městno jomu k spomnjeśu.
Pśi spiwanju serbskich ludowych spiwow jo wón wósebnje derje słoźeł.
Dla togo su móje brěmjeńka dosć małe byli, aby mě pó tej dłujkej droze do Hochoze za nosenje pśeliš śěžke njebyli.
Jo źaseś lět w pódwjacornem Barlinju žywa była – Ellen, na drugem boce, jo młoge lěta w pódzajtšnem Barlinju bydliła.
Pśed 5 lětami jo se Barbucka zwónica wuswěśiła.
Z tśeśej nejwětšej frakciju jo Alianca liberalnych a demokratow za Europu.
Město Chóśebuz hyšći njama problemy z tym, až maju jano take moderne a nowe bydlenja, za kótarež muse luźe wusoki najm płaśiś.
Weto som se kóńc awgusta 1950 z wjelikim napněśim, co mě něnt nowego wótcakowaś buźo, z nanom pódał do Budyšyna, źož smej se śpicku w hotelu »K zelenej jedle« wzełej.
Z fantaziju jo to weto wordował dosć dostojny adwent.
Tim Ballack jo akle jadno lěto šef młoźiny.
A to nic pó asfalśe, ale pó wóźe.
How ma se zawěsće bejna tšocha nachwataś.
K nim słuša tež stare mě "Luboraskeje tšugi" , ako běžy z Jamnic pśez Luboraz až do Gójackego jazora.
Nowy Casnik jo wujšeł prědny raz ako samostatny tyźenik w Chóśebuzu
Wobydlarje su pśeznanjone: Nowy Chmjelow ma wjelike lěpšyny a wšykne Chóśebuzarje mógali z togo wužytk měś.
Mě teje wjaski som prědny raz słyšał, groniło pak se nama jo, až jo tam wjelgin rědnje.
Jeje redakcija – Horst Adam, Adelheid Dawmowa a Ingrid Hustetowa – jo zestajała na 60 pśinoskow wót pśisamem 40 awtorkow a awtorow.
Ako stej pón šłej roztyla, jo weto dalej w Běłej Gorje sobu zapustowała.
Wyli Paška z Depska jo tam zastupował Dolnu Łužycu.
Zasej jo wóna powědała mimo kuždeje emocije.
Wóna drje nic wó cerkwicce njewě, ale móžo byś, až jo naju weto něchten wiźeł a jej to groni.
Pśiduce lěto změjo ta kupka "sabatowe lěto".
Na wopisanych drogowanjach, ako na pś. do Dańskeje, su nastali wobraze, kenž su pó źělach w SKC wustajane.
Z listowanja z prědnym synom Oskarom wěmy, až njejo se wóna w Dešnje pśeliš doma cuła.
We wěcej ako 40 „wobrazach“ pokazuju wobydlarje, towaristwa a firmy to žywjenje a nałogi w bórkojskem amśe.
Mimo togo se spomina na njogo w chronikoma Augusta Kossatza (1938/39) a Siegfrieda Ramotha (1995).
Wót 2001 dajo how dolnonimske mšy, wót 2008 wuknu nejmłodše dolnonimski w źiśownjach a dajo kulowate blida.
Bóže blido na serbskej namšy w Prjawozu.
Kněni Meškowa jo pilnu źowku k wjelicnym wrotam dowjadła, jo dała jej cewku zasej slědk a jo pilne źěło źowća ze samym złotom mytowała.
Wustajeńca buźo až do 30. apryla, kuždy tyźeń wót pónjeźelego do pětka wót zeger 10.00 do 16.30.
Ako góle som pódla stojała, ale njejsom nic rozměła.
"Zmakanje jo było wjelebocne", wulicujo zagronita za serbsku młoźinu.
Wón jo narski na pcołki.
Sedymy wjacor.
K tomu su registrěrowali, což serbskego źinsa w Prožymje dajo.
Žeden źeń njejo pśejšeł, až njejsu mě šćokali.
Mojzas źašo: Wšykno, což ja wam pśikažu, dejśo źaržaś, aby za tym cynili.
Wót receptury njoco wón nam wjele pśeraźiś, pśiwdajo jano, až se wóna pjaco „z pitśku lěpšego śěsta, z wětšeju tšochu butry“.
Ned buźo nogi chytaś!
Ako jo groška wuglědała, jo jen wuzběrnuła.
Po źěle a zwucowanju teke raz swěśe, na pśikład swój zapust.
To zdychnjo.
Gaž duch bźezsłownosći našu familiju pópadnjo, gaž głuchy, njecysty duch njedorozměśow pśijaśelow rozeženjo, gaž w manźelstwje duch wšojadnosći zagnězdźijo se, pón dajśo nam k Jezusoju bjatowaś: »Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!«
To druge źowćo z Thailanda, kótarež jo w tej familiji žywe było, njejo se teke glucnje cuło.
How cakaš na bus.
Ingrid Hustetowa póchada z Bórkow.
Źowćo na to njejo nic pikało.
 Robinson pak wugroni górniwy: To jan njewawri, to njebudu!
1.314 luźi jo wótegroniło.
Togodla rozsuźijo, wjele wódy mógu pśilaś do nowego Chóśebuskego jazora: Konkretnje dej to byś 500 literow na sekundu.
Witaj-wucba njejo šćitana.
Tak wulichujuce take nowe połoženje za wětšy źěl Serbow było jo, tak komplikowana jo była situacija za tych, kenž su potencielnje k źaržanjeju serbstwa a wósebnje k dalšnemu zašćitowanju zajmow serbskeje ludnosći k dispoziciji stojali.
Nejmłodšej stej byłej Yvonn Skolzenojc z Gor a Anja Donatojc z Prjawoza, kenž pśiźotej do 10. lětnika.
Jomu pśiglědujo twaŕc Heiko Hanuš z Drjenowa, kótaregož twaŕcojska firma jo kšywo zezwigała.
Se wulicujo, až su rejowali do zeger šesćich zajtšo! Něnto su wše w radosnem docakanju na superkokot.
Zacyńśo wašu šćerkotawku z lipatym bantom !
Błośanarje se pśeśiwo takemu cynjenju wobaraju.
Pśez to jo wordowało pólo pó casu w srjejźi wuše a jo nastała taka zemska struktura, ak my ju něnt wiźimy.
Tema doktorskego źěła jo tak a źěło akle buźo publicěrowane.
Słuša k mórjam Atlantiskego oceana.
Wjele lět jo była teke cłonk Domowinskego kupcynego pśedsedaŕstwa w měsće.
Co wiźiš na wobrazu?
Pód temu "My źiśi źomy camprowat" su WITAJ-źiśi w starstwje wót 2 do 7 lět tušowe kreslanki, leporelo a collage stwórili, z kótarymiž su se wobźělili.
W zachadnem lěśe jo Witko źiśi źiśownje w Myšecach fotografěrował, ako su pśedstajili swój ptaškoswajźbny program.
Za to nam feluju młode luźe, kenž ju wuměju.
Dla tog co wón se wuźěkowaś serbskim žeńskim za swóje wjelike wugbaśa za powědanu serbsku rěc, teke w towaristwach a kupkach.
Kócka ma małej a do špica wuběžujucej wušy.
Pawlina Krawcowa, ta znata dolnoserbska wušywaŕka a šlodaŕka za serbske drastwy, roźona w Dalicu pla Gołkojc, ga jo jeje stara śota.
W lěśe 1919 jo była kšuta a dłujka zyma.
Což nastupa wósadne rady, jo wulicowała faraŕka, su tam pjerwjej jano muske pódla byli, te wjelike bury.
Cerwjony planet jo swójeje małkosći dla drje lěbda wopłonjony, ale jasnje tśiwósowy.
Z nim młogi rady grajkoco a kóžuch jomu łaskoco.
Buźośo wjeleserake ideje wokoło temy piwo póznawaś a, se wě, wšakorake piwa móc wopytowaś.
To su Annegret Breithauptojc, Kirstin Großmannojc, Saskia Kochańskojc, Tina Weberojc, Nadine Wolenikojc ze zakładnego kursa za serbšćinu a ja ze serbskego wugbaśowego kursa.
Torsten Krawc a Claudia Tilgnerojc z Hochoze.
We njom su zwězane kórjenje ze zachadnosći z póstajanim pśichoda.
Sobotu, 17. awgust, budu tudy swěśiś jubilej 725 lět jsy.
Jich wutšoby su zatwarźone, dla tog’ až maju tšach pśed žywjenim a gramotu na njo.
Zgonijomy w tych knigłach wjele wó śěžkem a chudem žywjenju našych prědownikow.
Wjednik Instituta za sorabistiku w Lipsku Prof.
K tomu prědnemu su słušali direktne kontakty z Pólskeju, woglědy k susedam, kótarež njejsu byli do srjejź junija móžne, dokulaž běšo Pólska swóju granicu k susednym krajam zacyniła.
Toś ten penicilin mě něźi raz wokoło spórajo«.
Sobotu, 14. měrca, buźotej slědnej dwa lětosnej zapusta:
Wěcej njejo notne, aby dopokazali trjebne znaśa serbskeje rěcy.
Na tom swěźeńskem wótwórjenju su wukniki pokazali rědny program ze znatymi štuckami we serbskej a nimskej rěcy, pód nawjedowanim angažěrowaneje wucabnice Carole Gudatoweje.
Wěrny antifašist jo mógał byś jano hyšći ten, kenž jo był cłonk KPD.
Dobre wuměnjenja za nastawanje štormow su na pśikład we wuskich dołach.
Kak su źiśi pjerwjej žywe byli?
Nic ga, my comy tež serbski spiwaś.« Pśiklaskanje a brawo-wołanje běšo znamje, až to běšo luźam z wutšoby gronjone.
Wobrubiś buźo wustajeńcu Lubnjojska kupka „Łokaśina”.
Cil jo był městaško Mikołajki, parlicka a chłošćonka Mazurow.
Na Šusteroc dwórje su źiśi trjebinskeje źiśownje "Lutki" kulki zběrali.
wałtoru, 24.10.: Muzika rad słyšana - muzikowy portret: Christian Müller
Pśi telefonje: ”Halo, halo, how som ja, ten Kobjela.
Jo kśěł se do Luboraza póraś.
Kněžo, pomož mě; ga comy naše kjarliže spiwaś, tak dłujko ako žywe smy w Knězowem domje.
Kšasnje wušywane žyźane cypjele a lapy se swěśachu we wšyknych nalětnych barwach, šyroke ropkate šorce wót cańkow běchu běłe ako sněg.
We Łužycy jo nejwětša zběrka we Serbskem muzeumje w Budyšynje.
Mam doma někotare pcołkowe kašćiki.
Na to pšašanje jo gano wótegrono dała nowa interdisciplinarna studija pód nawjedowanim Departamenta za ewolucionarnu antropologiju Wienskeje uniwersity.
Pla pśikładowych sadow jadna se wó liche pśestajenja, zwětšego zwenka alfabetiskego rěda.
Simbabwe jo jaden z nejchudšych krajow na swěśe.
Cłowjek Anje jo na kuždy pad kśěł sobu gótowaś, a tak smy se wěźeli w nośe raźiś z tym, až gromaźe na pśeśěg źomy", jo Antje Steinlandowa rozkładła.
Ako źěk jo kužde góle dostało cd.
Móžnosći za to jo dało wjele.
Comy k raźenju pśedstajenja pśinosowaś a źiśi hyšći do pśedstajenja graśa rěcnje a pó wopśimjeśu pśigótowaś.
Christa Brandtowa jo ze swójeje wole 1990 ministaŕstwo spušćiła.
Jeje swěźeńska rozžognowańska namša buźo zeger 15:00 we Wušej cerkwi.
To jo wjele wěcej ako w slědnych šesć lětach.
Manšćina jo wótemrěła ako prědna rěc južo w 1970tych lětach.
Mongole su wobsednuli na dłujkem pódzajtšu źinsajšneje Mongolskeje, mjazy rěkoma Onon a Kerulen.
Inspiraciju pytaju pla drugich małych ludow, kenž su na tom polu južo wuspěšne byli.
Luźe skjarže dla smalecych awtow.
Pó chylce wušaltujomy muziku.
Jan: „Wšak jo Robinson to teke cynił, weto njejo žednogo wognja krydnuł, ale wón derje njejo to pšawje rozměł.“
Spšawne jadnanje buźi we mnjo zacuśe pśichylnosći a rozměśa.
Vlastimil Rambousek, tegdy z Hrdlovki pla Duchcova: »Moj nan jo rowno wót českeje armeje demobilizěrowany domoj pśišeł, ako su jogo ned zajmjeli.
"Ja naglědam ako swóju słušnosć, pódpěraś luźi, kótarež serbsku kulturu we wokrejsu OSL z wjelikim angažementom woplěwaju.
Co sebje za nowe lěto žycym?
Dokulaž su se wšykne derje znali, a wóna je tek, ga jo je tak pśiźěliła, až su pśecej te gromaźe sejźeli, ako se nejlěpjej rozměju.
Jen su twarili wót łońskego pódla stareje šule.
Wóna wopisujo ten typiski kjabel wjelich serbskich familijow: to wóteběranje serbskeje rěcy wót jadneje generaciji k drugej.
Ale Barth njejo był cil našogo drogowanja.
Na jadnom stoj to a na drugem to.
To pšawe śěganje tych powrjozow som se malsnje pśiswójł a skóro su zwóny derje se bimbali a rědnje bincali.
Gerhard jomu wulicujo, až su doma za Nysu teke burski dwór měli a což sy raz nawuknuł, to se tak lažko njezabydnjo.
Šofer žołtego Wartburga RW 86–89 klějo sćakły.
To jo za našo město wjelgin kšasna wěc”, jo nam dr.
Hej, to by było jomu za gubu! 
W Janšojcach maju hyšći swóju wejsnu lodu.
Nowa wjaža dej wšyknym wobydlarjam k dispoziciji stojaś, gaž budu kśěś we njej swěśiś abo gósćinu organizěrowaś.
Adwentski kalendaŕ
Faraŕ jo mě derje wjadł pśez tu cełu spowědnu proceduru, połny rozměśa a mimo marskanja.
Smy byli cele mokše, ako smy se na drogu dołoj do Poprada na dwórnišćo wupórali.
Někotare źiśi su samo lětne case wugótowali.
We tamnej kjarcmje su se zmakali gmejnske zastupnistwa ze tśich mjenowanych gmejnow, aby rozsuźili wó zgromadnem „manźelstwje”.
Pśigranjańska partnaŕka za Dolnu Łužycu jo Mila Zachariasowa, ako ma poł městna ako fachowa póraźowaŕka za Witaj-źiśi a -kupki a poł městna ako wótkubłaŕka w źiśowni "Mato Rizo" w Žylowje.
Zachadnu srjodu jo Serbski muzej pšosył na Serbske blido k temje „Muske, žeńske a móc w ewangelskej cerkwi“.
Ku gódam jo pla nas nałog, až luźe se něco wobraźiju.
Karin Tšukowa wót Domowiny jo pominała, až deje za kulturny turizm projekty wuwijaś.
Z tšachom jo se ta maruša kśikała, pantochle su jej z nogi padali a widły se z ruki suwnuli.
Domowniski muzej Dešno póbitujo maśerjam z małymi źiśimi kurs za kreatiwne źěło z terakotu.
Wón pak njejo jan myslony za małych pacientow z Bramborskeje, ale tek za takich z drugich stron Nimskeje.
A wóni su wopytali jabłukowe wino, kótarež ten wjednik ekskursije jo sam doma zgótował a jadnu flašu jim pśinjasł.
A to druge jo było to, až by se dejał toś ten film cesto pśi nas we Łužycy pokazaś, nic jano na festiwalu.
Partyjowu piwnicu, ako we tej inscenaciji, namakajoš we kuždej [...] serbskej jsy.
To jo wjelgin kšasny nałog, taki pśi nas njeznajomy, taku zgromadnosć wšych wobydlarjow.
Pěś mjasecow dłujko su se raz wob tyźeń zmakali, baslili a mólowali.
My smy pón pisali zešywk a fible, wucbnice a tak dalej".
Gaž muzika zagrajo: nazymske impresije z Pólskeje
Spisarjoma ewangelijow pó Mateju a Lukašu jo južo pśedlažał ewangelium pó Markusu.
Pilne źowćo jo źěłało a źěłało a njejo se na pśestawku mysliło.
Zwězk bramborskich rybarjow a Domowinska župa Dolna Łužyca cotej “Borkojskich” błośańskich rybarjow pśi tom pódpěrowaś.
A to wósebnje, dokulaž jo była wjelgin pisana.
Carolina Harpojc, młoda serbska kśesćijanka ze Žylowa
Z prastareje słowjeńskeje powěsći:
To wšykno jo kšuśe šćitane – ale rowno tak glědaju na wšykne te stare historiske, kulturne a burske tradicije, aby se wóni zdźaržali a dalej woplěwali.
Tak smy pśecej wužywali jano wjerbu," jo gronił Kurt Juriška z błośańskeje jsy Boblice/Boblitz.
Nejmłodše su byli šesć lět, nejstarša jo była 13 lět.
Waše starjejše deje Wam to groniś.
Smy wuběgali až pśez Łobjo do Döbelna nad Modłu (Mulde), smy dostali kwartěr w papjerniku.
Rowno to wugótujo kuru w Pieštanach tak drogotnu a wužytnu.
A dokulaž jo teke kwalita tych cełkownje 16 pśinoskow dobra, jo pšawje, což jo stało na drugi źeń w casniku Serbske Nowiny ako napismo wó wjacorku: „Doněnta nejlěpša antologija Dolnoserbow”.
Mógu jano braś, což se jim dobrowólnje dawa.
Jo to Herbert Schirmer z Luboraza, kenž jo był slědny kulturny ministaŕ DDR.
To se wě, až to jo jano wurězk togo cełego wopśimjeśa.
A źinsa jo how jano hyšći jadna wjelika źěra.
W pšuskich jsach su nastali plantaže a žywe płoty z mulowych bomow.
Ale sobotu smy se pón na jawišću na marku we drugich drastwach pokazali, dokulaž njejsmy jano chor, ale teke drastwine towaristwo.
Toś stej dwě góźinje jan tak pśeleśełej.
Něnto wjeźo jadna wótnoga teje drogi z Ruśow pśez Lěsk do Slěpego.
Za te a wšykne druge pśijaśele gódownego bomcyka.
Co śi na pśikład wótegronijo lubinska cołnaŕka w błośańskej drastwje, gaž ju strowiš ze serbskim "Dobry źeń, Pomgaj Bog!"? Pśed 25 lětami jo se mě pśinamakał pśisamem wót samego krejz zajmcow za słowjańske kraje a rěcy.
Dla cogo sćo změnili swójo mě?
A dla tog njamóžo župne pśedsedaŕstwo tu diskusiju zachopiś.
Wosebnje wjelike jo napšašowanje za takimi knigłami a materialijami, kenž pomagaju pśi wuknjenju dolnoserbskeje rěcy.
To grono na posejźenju buźo teke wó dwójorěcnych napisach pśi drogownikach a wó spěchowanju koordinatora za serbske młoźinske źěło w Dolnej Łužycy.
Slědny tyźeń som była w Gołkojcach.
Na zachopjeńku 20. stolěśa jo se teke w Dolnej Łužycy pśedobydnuła elektriska energija.
Změjomy na zachopjeńku wšake zadory, dokulaž lud w Gornej a Dolnej Łužycy njebuźo to rozměś.
Lětosne wudaśe ma 131 bokow z 31 nastawkami, artikelami, basnjami a wulicowanjami.
Krotke wótegrono na to jo: ta rěc!
Ptaški a myški su móje delikatese.
Wótegrona wuwóstajaju zaśišć, kaka jo powšykna lawna napśeśiwo serbšćinje.
Dej se pak wšykno znicyś a rozbiś, což jo było dotychměst pšawe a wužytne a teke dobre?
Pótom něcht groni: To ja cu! Dalšny groni: Ja som głodny.
Wót apryla dajo spiwańka a notowy zešywk za fiblu "Lutk 1".
Wšen rěd, z kótarymž běchu granicu zawrěli, jo był wótpórany.
Pawoł pišo: W mójom prědnem pśesłuchowanju nicht mě njepśistupi, ale wšykne mě spušćichu.
"Wóna jo wěcej ako ludowa, wóna cłowjeka nutśikownje gnujo, zbuźijo a wuzbóžnijo."
Jano w slědnem casu, z wuwiśim wědomnosći a techniki, su na nje pśecej mjenjej źiwali.
Kšamaŕ: Domowina jo nas pšosyła, až dajo teke amt Picnjo pjenjeze.
Ale ten stary torm jo tak kśiwje stojał, až su byli na kóńcu pśeznanjone, až jo tšach, až ten torm buźo se na cerkwine kšywo pśewaliś.
Lěc su gramatiku napšawdu do grobojskeje biblioteki pśiwzeli, to njejo znate.
Wóna jo jen pokazała – jo był carnučki!
Teke pó jśmě smej malsnje namakałej žywnosć mójogo pśijaśela a góspodarja Fryca, kenž naju ze spšawneju radosću witał jo.
Ale žeden měr njejo.
Robinson se bójašo, až mógli jogo tam źiwe luźe zežraś, ale Pětko jomu wobwěsći, až se to žednje a nikul njestanjo, a až wóni nikomu kśiwdu njecynje, kenž jich winik njejo, a až se zewšym bójaś njetrjeba. 
Jo ga kśěł z foru do jśmy doma byś.
Jeje familijowe mě jo se zwětšego pisało "Hiepko" abo "Hiepkow".
Wšykno dej wjelgin transparentne byś, kupka smějo teke wšykne wótlicenja kostow wiźeś.
Taku změnu jo južo dłujcko do togo město Wjelcej pominało, a krajny amt za górnistwo jo Vattenfalloju pśikazał, aby pśepytali, lěc mógu wót planowanych pśesedlenjow wótstupiś.
Wšojadno – nanejmjenjej su te woblubowane běło-carne ptaški ze swójimi cerwjenymi dłujkimi šnapacami wót górjejce něco rědnego wiźeli.
Škóra cerwjenego buka jo śańka, gładka a šera.
Sedym hektarow maju w Małksy/Mulknitz.
Herbert Nowak jo dolnoserbski faraŕ, spisowaśel, rěcywědnik a kulturny procowaŕ.
NC: Žycenje wejsanarjow, až sćo na kuždy pad teke w nowem parlamenśe zastupjony, co jo k tomu pśipomagało?
Tencas jo pśisamem kuždy – jaden wěcej, drugi mjenjej – wšake znał wó Sowjetskem zwězku, wó jogo stawiznach a geografiji, pśedewšym wucabniki rusojskeje rěcy.
Milenka jo wjasoła, až zuby skóńcnje wěcej njebóle.
Źiśi sejźe w krejzu.
Wóni wótwarduju jano łuki a pastwy: walcuju, włoce a "cešu" tu pastwu, pśez což to derno se zrownajo a zele se skóńcujo.
Až do 1950tych lět žywi se wětšy źěl wejsanarjow wót role.
Srjodu, 18. decembra, změjośo wót zeger 10:00 až 12:30 lichy zastup do muzejow w Kalawje.
Zachopjeńk jo był pómałkny a śěžki: Až do 2. awgusta pśiducnego lěta jo se jano šesć numerow wuśišćało.
Wackerbarth, kněz faraŕ Wjencko, twaŕski mejstaŕ Pabel, gmejnske prědkstojarje, wjele wejsanarjow a wó 250 šulskich źiśi.
Jo se rozgranjał teke z nowym pśedsedarjom Domowiny J.
Ako jo pśišeł mimo Markušowego dwóra, jo Fryco Markuš stojał pśi wrotach a jo se na Měta zadrěł: »Ej, ej, ej – źo ga te tśi woły jědu?
Pómałem jo śěg chopił jěś.
"Ja mam Domowinu za to nejwažnjejše za nas Serbow", měni Fryco Kšamaŕ, nosaŕ Myta Domowiny, kenž jo dwanasćo lět jo ako zastupny pśedsedaŕ Domowiny w Dolnej Łužycy statkował, wót 1993 do 2012 jo šołtował w Drjenowje.
Luštne wótpołdnjo za źiśi a ze źiśimi buźo pětk, 20. awgusta, zeger 16.0017.30 w Depsku.
Woglědali su fararjeju, šołśe a teke S.
Nastaśe jadnotneje górnoserbskeje rěcy w 19. lětstotku.“ Pśi slěźenju jo se intensiwnje zeznała z rěcu Ćišinskego. „Jogo rěc, jogo leksika, běštej tegdy južo wjelgin modernej, z wliwom českich frazeologizmow.
A wóna jo Serbsku radu póskoboźiła: "Źěłajmy gromaźe za dobre wobstojnosći, aby wobydlarje serbskej narodnosći mógli swóju rěc a tradiciju kaž teke kulturne derbstwo lěpjej zeźaržaś a dalej wuwijaś".
Wóni tako su kóńc regularneje wucby jěsnjej měli, a jano krotki cas byli wót togo zamknjenja pótrjefjone.
Waldemar Lobert, něgajšny wjednik Dolnoserbskego internata a sobuorganizator swěźenja, jo był wjelgin spokojom a pśełapjony, kak wjele luźi jo pśišło. „Wuchwaliś cu ja wósebnje zmužnosć kněni Pjeńkoweje, až jo se zwěriła k mikrofonoju stupiś a jasne słowa groniś“, jo gronił Casnikoju.
To kóń wótegronijo.
To su luźe měnili.
Powědał na tej demonstraciji jo René Šuster, pśedsedaŕ Łakomskego towaristwa.
Pó tej droze mógali jim wuwědobniś, až njasu sobu zagronitosć za wucenje swójich źiśi a až deje je k wuknjenju serbskeje rěcy pógónjowaś.
Aristoteles jo w na to slědujucem stolěśu w swójej poetice dramu do tragedije a pózdźej nastateje komedije źělił.
Ale naše nejlubše serbske knigły „Zwěrjeta na burskem dwórje“ smy we kupce wóstajili.
Britaniske kněžniske kupy jo kupowy wótwisny teritorij Wjelikeje Britaniskeje w Atlantiskem oceanje.
To jo była nejpjerwjej Marja Nowakowa, roźona 1838.
Na druge zajtšo su rano se pórali do góle.
Co ga jo se stało 2009 w Myšynje?
Weiße a zagronita za serbske nastupnosći A.
Teke politikarje wužywaju dolnonimske zasady na wólbach.
Z tym to awto tšašnje smjerźi a jo śěžko wužywaś.
Zajmne jo, až jo wón se rozsuźił za to, daś śišćaś serbske słowa z łatyńskimi pismikami a nic w starem »nimskem« pismje, kótarež tencas jo wětšy part se wužywało.
Mosćańskich su wopytali troštowaś z noweju šulskeju kaznju, kenž buźo nejskerjej płaśiś wót šulskego lěta 1997/98 w Bramborskej.
Wótwórjonej stej byłej, njejstej jomu nic nanuzkałej: „Bźez njeju njeby ja źinsa był ten luź, ako som.
Wina na tom su byli felujuce personelne a wopśimjeśowe alternatiwy. [...] To (sebje-)kritiske rozestajenje z wugbaśami a deficitami serbskeje historiografije mjazy 1945 a 1989, wósebnje ze swójim głownym źěłom »Stawizny Serbow«, jo radnje krotko a zwětšego wjelgin defensiwnje wupadnuło.
Dešno jo teke dla drugich pśicynow dobre za pśebywanje serbski powědajucego Serba.
Tak jo za źiśi z Witaj-źiśownje w Žylowje jasna wěc, až mógu pón w tamnej zakładnej šuli we Witaj-wucbje dalej intensiwnje serbsku rěc wuknuś.
Superintendent Jan Malink jo se we swójom prjatkowanju namšy z Bóžym blidom póśěgnuł na Krabat-powěsć: „Lubosć wumóžyjo swět.
Pśiźe dołoj a wupyta jamu; wjelika njeběšo, weto pak wjelika dosć, až móžašo we njej bydliś. 
Něnt jo ten amt zasej pśewzeł jaden muski, ga Bernd "Pytko" Pittkunings, ten znaty dolnoserbski pěsnikaŕ a spiwaŕ.
Dalšne serbske mě jo kralojska roža.
Łoni w juniju ga jo tam był ten wjeliki Serbski swěźeń, a něnto som w CASNIKU cytał, až tam kupka wěcej njejo.
Wuměŕśo sebje pśeměr ramika, tak až maśo nejpjerwjej raz trjebnu wjelikosć.
»Ale co ga«, jo sebje skóńcnje gronił, »daju jomu někaki grod abo kněski dwór, wšak mam jich teliko, až sam razka wšykne derje njeznaju.
Pópšawem móžo to nadawk za bóśona byś.
Kak jo to pak móžno we tych casach, gaž problemy wjelikego swěta su se zasej derili do Serbow? Nadalej jano powědaś wó narodnych drastwach, wó rewitalizaciji mamineje rěcy? "Napšawdu, som žywy w śamnych casach! / Dowěrliwe słowo jo głupe.
Pozdźej ale jo se zatwarił mały elektriski motor.
wałtoru, 31. měrca /pózymskego
Tegdy jo peticija Depšćanarjow wumóžyła wejsnu filialu.
Nejpjerwjej smy se na tom wjacorje wopóznawali z pśedstajenjami wšakich biblijow, modernych knigłow ako se zaběraju z citatami a z filmom.
Pógórš pla wšyknych jo był wjeliki.
To budu sćěny domcyka.
W semantice pśepytujomy rěcny wóznam.
Do togo jo był wšedny luź.
Wukniki profitěruju wót multimedialnych móžnosćow interneta: Pśez zapśimjeśe zukowych datajow móžo kuždy wužywaŕ interneta zuki, wót kótarychž jo rowno to grono, teke słyšaś.
Sobotu, 27. maja, se to stanjo (9.00), a pótom móžo se ten, kenž co, w nowem Wokrejsnem domje rozglědowaś - ceły źeń a teke njeźelu.
W Kosykowej »Swajźbje« jo zazdaśim hyšći drugi slěd za toś tym mjenim.
Jima se groni Jens a Sven Boseńc.
Chory z Janšojc, Gubina, Drjenowa, Žylowa, Lubina, chor ”Łužyca” a Dolnoserbski źiśecy chor su zgłosyli pód motom ”Wěnc nowych serbskich arijow – doma rědnje jo” 12 nowych kšasnych štuckow na teksty F.
Projekt jo zaměstnjony na Serbskem instituśe w Budyšynje.
K tomu jo nam wšake pokazał, což su w tom starem domje namakali: stare listy, zliceńki a druge historiske pisma a wósobinske wěcki.
Prědny kokot lěta 2019 buźo sobotu, 27. julija w Barbuku.
Togodla woplěwam teke jich rowy na Šlichojskem kjarchobje.”
Poznań jo wažny kulturny a turistiski centrum w Pólskej.
Końcaŕ jo gronił, až njejo trjeba biś do Górnoserbow – pśeto wón jo nazgónił, až „smy pśecej dostali, což smy kśěli, gaž smy jim to pšawje rozkładli“.
A naraz jo se ceły zal chachał.
Južo wót wšogo zachopjeńka stoj na Wokrejsnem domje w Baršću to mě w nimskej a serbskej rěcy.
To jo pšawje, smy słyšali.
Aby tomu zadorali, su dali Mjatkojc zemju dokradnje wót fachowcow pśepytaś.
Nejwěcej wrotow stej trjefiłej Danny Kobelt a Sebastian Böhm z Górneje Łužyce.
Cogodla sy tak zdušony?
Někak tyźeń ma se njewobstawne wjedro kněžyś.
Mysl za pśizamknjenim Łužyce k Českosłowakskej njejo žednu rolu grała.
To rědne pśi cytanju togo jo to, až njejo to někake „suche” teoretiske a historiske wopisowanje jich žywjenja a statkowanja.
Specielna kupka fachnikow a zastupnikow krajow Sakska, Bramborska a Barliń wobradujo, co dej se cyniś.
Opole jo město w Pólskej.
Togodla su tu wódu južo wót 19. stolěśa tam a w drugich krajach pśedawali we flašach.
Astrid Šramowa z Gołbina jo měniła, až koncepty za šulu njejsu wšo, a wugroniła naźeju, až serbsku rěc budu teke we jsach zasej powědaś.
Do njeje słušaju serbske juristy — mjazy drugim teke dr.
W programje Socialdemokratow jo mało konkretnych wugronow.
Wón jo był bźezradny.
Młynik jo młyn nachylu wušaltował.
Zdalonosći sedlišća dla jo pśišła wobydlaŕstwu ideja na mysli, sedlišću pomjenjenje "Sibirska" daś.
Možno, až lěto mjenjej abo wěcej.
To jo gmejnsku radu wjelgin wobtužyło.
To jo gronił Wjencko, se źěkujucy wobydlarjam, až su pśi komunalnem wuzwólowanju za tu pśiradu kandiděrowali a ju wuzwólili.
Bóžko njejo kuždy wucabnik tak pśijaznje a pśeznanjecy z nami póstupował.
Hyšći poł hundert lět pózdźej, pśi zmakanju na pěśźasetu wrośenicu złoženja matury, smy na te tšojeńka wjelgin lubje spominali.
W muzeumje teke njejsu zabyli na serbskich a nimskich luźi, kótarež maju wjelike zasłužby na kulturnem wuwiśu.
Pśedsedaŕ wokrejsnego sejma a krajny raźc buźotej za to pśigótowaś dostojnu spomnjeńsku góźinu we Wokrejsnem domje w Baršću, a to kóńc apryla abo zachopjeńk maja.
Tak pśiźo wjelgin derje pśez swět.
Dłujko su pak žeńskim fararjow gronili „faraŕki“.
W impresumje móžoš cytaś, až jo zagronity redaktor Paul Šenkaŕ a z redaktoroma Wylemom Bjerom a Moniku Pawloweju źěła tam teke Horst Adam.
Jaden wobraz ma hyšći w ruce.
Adwentske wiki
To jo wón gronił zjawnje na wobradowanju gmejnskeje rady zachadny tyźeń.
Pótom pódměšajośo jaja a běłki.
Toś tu powěsć a hyšći jadnasćo dalšnych powěsćow z regiona móžośo pśi powěsćowej sćažce we Wjerchowni cytaś.
Stej śěgnułej šnorki tak, až pupki su se rozymnje pógibowali.
W Rownem jo serbska rěc zasej wóžywjeła, nabóžnina na kjarchobje jo jatšownicu zasej była dwójorěcna.
We tom konteksće njejo źiw, až teke druge wěcy perfektne njejsu.
Tych lektorow mamy tśoch, wšykne su w Dolnej Łužycy.
pětk, 28. februara /swěckownego
Doma połožyjo maś Lenku do bujki a se sednjo za blido.
Te wěcy pak muse až do 15. maja w Drježdźanach byś.
Nan źe jo wujadnał pśedlejšenje, ale na někake zniženje abo samo wopušćenje wěsteje sumy wójny dla se banka njejo dała nagranjaś.
Wobsejźaŕ Stefan Mieth jo w aktualnem casu dosć spokojom: "Pjenjeze, kótarež zasłužymy, su hyšći konstantne."
To jo ramikowy wucbny plan, kenž płaśi južo wót lěta 2008.
W Turjeju jo se dał natwariś wjeliki dom a jo źěłał ako rolnikaŕ a blidaŕ.
…ale wjele góźin su dejali luźe cakaś, nježli su tam pśišli.
Zymny kafej, brune piwo a wino su słoźeli śim lěpjej.
A jo zjawnje gronił, až Liza Měškowa z Janšojc jo ta nejstarša wobźělnica zgromaźiny, wjele lět jeje cłonk a delegatka.
Jo ako droga, pó kótarejž hyšći nikula njejsmy šli.
Pó takem 56 lět!
Sobotu zeger 13.30 do 15.45: Końcny program, źož šule wustupiju ze swójimi programami a źož kužda źěłowa kupka pokažo, což jo w Chóśebuzu nowego nazwucowała.
Thiel jo mimo togo na to pokazał, až žycy sebje napšawy pśeśiwo tomu, až luźe na płoni pśi wójaŕskem pomniku parkuju.
Sobotu, 19.10.2019, zeger 13:40 – 14:10, w rbb telewiziji
To njamóžo se wjeliki bur wót małego kšeta lubiś daś – abo?
Něga jo był mangold pla nas nejwěcej znata zelenina.
Stwortk, 4. maja, se pśewjeźo w Strjažowje (w starej šuli) kurs za serbsku rěc, a to za zachopjeńkarjow (19.00-20.30).
Pónjeźele pó wuzwólowanju jo redaktorka Nowego Casnika kśěła wužywaś swójo awto a jo namakała jo wobškóźone.
Tśeśi raz jo był pśiklask wjelgin słaby, luźe su wumarkowali, až to do programa njesłuša.
Městna, kenž su z wóskom pókšyte, wóstanu běłe.
Na 9. posejźenju Serbskeje rady 6. septembra w Potsdamje su se teke wobźělili zastupniki drugich ludowych kupkow a narodnych mjeńšynow w Nimskej.
Wóni su byli až do wjacora w šuli a gaž smy je pšosyli, su nam pomogali pśi wuknjenju a domacnych nadawkach.
Dla nowego rewěrowego koncepta LEAG wót 2017 njejo móžno było, až wšyknym 2008 z Vattenfall Europe Mining AG dojadnanym dypkam se zacasa docynijo.
Jogo śěgnjo pak wěcej do jsow.
Ja ga rada jěm fryšne wěcy.
Z togo mógali wuznaś, až město njama wěcej žednogo serbskego a žednogo nimskego mjenja, ale jano jadno hybridne.
Dokulaž žeńske zagranicuju muskece mócy na wšyknych rowninach.
Imago jo pśigłosujucy kiwał.
Pšašaj se mě.
Slědny pětk jo se w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli „Marjana Domaškoje“ w Chośebuzu zasej zmakała Serbska narodna zgromaźina.
"Ja se pśecej wobchowam pěś ludow, wšykno dalšne jo mě pśewjele a togodla som něnto wjelgin glucny, až som gano zasej mógał dwa luda wótedaś zajmcoju, kenž co wopytaś pcołkariś", groni Clemens Passeck.
Pśisamem 40 familijow jo swój dwór za ten jubilej na wósebny part wupyšniło.
Taka ból zbuźi jogo ze smjertnego spanja.
Wjelgin woblubowane a pšašane su byli kulkowe mlince.
W dalšnych pśinoskach zgónijomy mjazy drugim wšake wó historiji Bórkojskego posta, wó něgajšnej loźe w Myšynje a wó wušej 100 lět starem cołnje w Błotach.
Cynim sobu.
»Huraaa!
To jo se gótowarjam modula raźiło, rownož powědarje, kótarychž głos jo we datajach słyšaś, njejsu maminorěcne Dolnoserby.
Jano Hungoršćina se w srjejźnej Europje powěda.
Až k abiturje!
Ale slědk do situacije pó Drugej swětowej wójnje.
k
Na drugem boce som kśěł z tym teke wužywaś tu móžnosć, aby pokazał drugim, až to serbske zewšym dajo.
Kup se pšosym klěb!
Za njogo jo była tradicionalna ludowa muzika rowno tak wažna ako ta tšochu moderna.
Demonstranty póžedaju, až nimske kněžaŕstwo dej pśi wustawjenju teje kazni lěpjej na pótrjebnosći Łužyce glědaś.
Michael Hanuš jo póžedny za zapustom. „To jo tradicija, ako mě špos gótujo, lěc jo to reja, camprowanje abo pśeśěg.
Mimo togo eksistěruju dalšne družyny.
Gano som na pśikład wiźeła plakat pśi Serbskej cerkwi w měsće, na kótaremž su pśipowěźeli žognowańsku namšu za wšykne póry – sobotu, 14ego februara.
Karsten Nyča jo wopytał pśed 15 lětami serbsku rěc wuknuś.
Alfons Wićaz jo pšašał jadnaŕku LND Marku Maćijowu za rezultatami łońskego lěta a za lětosnymi nadawkami nakładnistwa.
Wóna běšo sebje 2017 wudobyła we wokrejsu Sprjewja-Nysa we tom wuběźowanju prědne město.
Wjacor buźo 23. bal žnjownych kralow w kjarcmje „Deutsches Haus“. Reje zachopiju zeger 20:00, zeger 21:00 zamaršěruju superkral a wše druge krale.
Peter O'Toole jo był irski źiwadłownik a grajaŕ.
Józef Brězan, gitarist a sobuzałožaŕ kupki JANKAHANKA, kótaraž wjelgin wuspěšnje grajo serbsku muziku za młoźinu.
Co jo za Was było to nejwažnjejše a nejwuspěšnjejše łoni?
Takich pšawych źe tegdy lěbda pó mjenju znajachu.
Nastali su pśedźěła za wólejowy wobraz „Mósćański swajźbaŕski pśeśěg“ (1984).
To groni: Tśi dny, tśi raze.
Teke mjazy scenami źiwadłowego graśa jo wjele wustupow chora a rejowarjow.
Podla su teke pśinoski, źož awtor njejo znaty.
wót 26. 7. do 1. 8. 1990
Wóne šesć źiśi jo kněni Frankowa za to jadno lěto matematiku a nimšćinu w serbskej rěcy wucyła.
Na pśichad mamy tšochu cakaś, a pótom co zazdaśim byś kradu wobuzne.
Ako starc njejo se Kito Pank na pśenajmjetu žywnosć swójich prědownikow pódaś kśěł, lubjej jo pśeśěgnuł do Chóśebuza.
Wušej dwě góźinje dłujko su pón jadnotliwe dobyśarje, nježli buchu pócesćone, se pśedstajali.
Žarnowski Halšter, teke Wólšynka jo była rěka w Dolnej a Górnej Łužycy.
Za pěś minutow jo wustał pśed šulu.
Muzikowe žycenja
To jo była móc ako su te źiśetka se drěli, kužde pó swójej melodiji, žedna harmonija, a weto jo to była guslowaŕska noc.
Nastupijo źe swójo kněstwo z kšuteju zymu, kótaraž nam znowa sněg wobraźijo.
Manfred Stolpe jo se z nimi rozgranjał.
Kwiśonkowe łopjeńka su lichotne.
Cu źinsa tšochu něco pisaś wó historiji teje pjerwjejšneje Serbskeje cerkwje.
To jo wersija teksta w modernizěrowanem pisanju; teke originalna wersija jo pśistupna. 
K prědnemu razoju su pśišli pśed lětom gromadu.
Rowno tak ako Marion Stenselowa jo pón Gregor Wieczorek, šefredaktor Nowego Casnika, we swójej krotkej rozpšawje pokazał na to, až jo za dolnoserbske medije wjelgin wažne, zapśěgnuś młodu generaciju do cytanja a pisanja a teke za to, młodych luźi dobyś za pózdźejše źěło ako serbski žurnalist.
To njoco nichten słyšaś.
Jaden z nich, źož jo to hyšći móžno, jo młyn pśi Sprjewinem pušćadle w Chóśebuzu.
To aktualne pak bóžko njeby móžno było.
Jonathan Arthur "John" Lithgow jo US-amerikański grajaŕ.
Palacki něnt njerěšne myś se muse pórědnje.
Myslim se how na lěpše pśiwobrośenje k staršym Witaj-źiśam a serbskim młodostnym.
Pśi tom su młoge do togo njenadejźone drobnosći do swětła pśišli.
Južo něnto jo take źělenje šule a internata, což našomu źěłoju njetyjo.
Pósporomje tofle k cesći fararja Wylema Nowego jo to druga tofla, ak spomina na jadnogo pśedsedarja Maśice.
Na zelenej łuce, źož rosćo bom – tak zachopijo se kužde tšojeńko toś tych knigłow k słuchanju.
Horst Adam tematizěrujo Rězak, źinsa źěl Běłeje Góry, źož pjerwjej jo był wětšnik a źož su rězali drjewo.
Pó tom, až běšo hungorski groba Erdödy 1789 Pieštany a te kupjele kupił, jo 1889 familija Winter te kupjele pachtowała, a wósebnje ten Ludovit jo gromaźe z bratšami něźi 50 lět dłujko z wjele idejami a pśecej nowymi projektami wjelgin wjele napórał w tych kupjelach a w měsće samem.
Ale togo njekśě daniž jogo žeńska daniž jogo kolegi slědk měś.
Pokazał jo we tom wósebnje na wobźělenje Dešna na zwězkowem wuběźowanju "Naša wjas ma pśichod".
Zapust wupadnjo".
Ně, to su byli teke serbske napisma na toflach a Chrosćańske serbske muzikanty prědku w pśeśěgu.
Budyšyn/Bautzen. „Spiwajśo Bogu, spiwajśo chwalbu jogo mjenju” (psalm 68,5) jo moto lětosnego Serbskego cerkwinego dnja, kótaryž se wótmějo na 5. a 6. juniju w Budyšynje.
Za pśedsedaŕku su wuzwólili Francisku Albertowu z Wjerbna, za zastupnego pśedsedarja Gregora Kliema z města, a za móšynaŕku Carolu Schulzowu z Wjerbna.
Pśez te lěta pak jo płat źěrkaty wordował a jadna nowa deka jo se pón tam scyniła.
Tu swajźbu su pśedstajili źiśi, a to se wě, su spiwali znaty spiw wót ptaškoweje swajźby.
Ja ga som južo wjelika!
O źiśetko wót Boga, sy pśišło k cłowjekam, a něto twója noga jo pśistupiła k nam.
Druge cłonki familije pomogaju sobu, aby te walce, kśidy a transmisiske rjemjenje (Riemen) funkcioněrowali. „To jo naša cesna familijowa tradicija.
Wónej ale njewóstanjotej rownej.
Pětš spjełko zajśpjaŕski wuplunjo.
My smy pśepšosyli „Serbsku wubranku“ z Górneje Łužyce w juliju 2017 na graśe do Dešna, smy kśěli jim ruku daś za zgromadne źěło.
Wšyknym jo se zesłoźeło.
Rucnikaŕska komora jo pócesćiła źowćo z Turjeja
Wěrny kśesćijan Kosyk njejo se domyslił tencas njezmilneje kšutosći pśisuda.
Wóno jo kśěło wěźeś, kak to dalej pójźo ze Serbskim muzejom, ga se wón zasej wótwórijo a kak kśě swěśiś jogo 25lětne wobstaśe.
Wónej sednuštej se do cołna a starcyštej wót brjoga. 
Pó 50 lět w šulskeje wucbje jo wón se sednuł 1921 na wuměńk.
Twója ruka jo mě stwóriła a hugótowała; rozhuc mě, aby ja twóje kazni nahuknuł.
Ten wjelgin rědki bom trjeba włožnite městno z wusokeju powětšoweju mokśinu tak ako dosć dłujke a dosć zymne zymy.
Serbska kjarmuša
Na dogromady 23 fotach su tam sceny pśedstajone, kótarež by se mógali tak pódobnje staś na drogowanju Fontanego pśez Błota.
Tak jo musał Nytška hyšći sobu dožywiś, kak su wót njogo załožone namše zajšli.
A jadnučki pódštapnik za serbsku wósobu w Dolnej Łužycy jo ten wót Pawliny Krawcoweje, kenž se namakajo pśed jeje něgajšnym bydleńskim domom w Chóśebuzu, na Žandojskej droze.
Rada ma pšawo powědanja we wšyknych wuběrkach a we plenumje, gaž serbske nastupnosći su pótrjefjone.
Wšuźi jo wón namakał zwěstkarje, teke pśi organizěrowanju dnjownych wulětow.
HTML-dokumenty su bazy za World Wide Web a se z pomocu seśowego wobglědowaka pokaza.
Domowinska kupka Wjerbno jo ze swójimi 125 cłonkami sobu ta nejwětša w Chóśebuskej župje.
Wjeliki źěl našych wuknikow jo pśišeł wót tam a jo měł něnto federalizma dla drugi kubłański system.
Za graśe trjebaśo kóstku.
Albertowa jo wugroniła teke „Bog zapłaś“ tym, ak su južo njaboge – k tym samym słušaju wušy promšt Reinhardt Richter, prjatkaŕ Juro Frano, brjazyński kantor Gerhard Šołta a wětošojski faraŕ Klaus Lischewski, a, to se wě, faraŕ Herbert Nowak.
Diskusija jo była do zeger 20:00, a dlej njedejało to zarědowanje traś.
Jich wustup jo mě zagórjeł.
Wót lěta 1952 do lěta 1960 zastoja wón pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Gubin a źěła tak - mjazy naźeju a zacwiblowanim - dalej za serbsku wěc. 1957 wiźimy jogo hyšći raz na kongresu Domowiny w Chóśebuzu, źož samo k delegatam powěda.
Wjele jo se łoni tšojło we Smogorjowje.
Towaristwo, kótarež jo to zwónoźeło, wobstoj něnto 20 lět.
Ako som raz woglědał do katolskeje fary w górnołužyskich Ralbicach, stej mě šulskej góleśi napśeśiwo pśišłej.
Depsčańska droga jo była pólata, a tamne dwóry su krotki cas plěli hejnak kupy na mórju.
A teke serbske luźe we jogo wósaźe sami su měnili, až jich rěc jo jano za bachtanje za brožnju dobra.
Christiana Pinickowa změjo referat wó 50-lětnem statkowanju serbskego kulturnego casopisa „Rozhlad”.
Tak jo wušej 15 lět w jeje kuchniskem kašćiku lažał.
Tak bu w Lipsku a Budyšynje wukubłany na fachowego ceptarja za serbšćinu a nimšćinu wót 5. do 10. lětnika.
Pó rozpšawach w medijach deje w Bramborskej zachopiś ze šćěpjenim pśeśiwo koronje na zachopjeńku januara, w Pódstupimje a Chóśebuzu.
Pśirownowanje stawa se pśez pśestupne sekundy.
wjele lět ty něnto maš,
Muzej jo był połny luźi a gratulěrował jo teke krajny raźc Harald Altekrüger.
Togodla se teke kumštne słyńcne tšny wužywaju.
Łoni jo mě pśijaśel z Lüchowa pśi mójom woglěźe we Wendlanźe gronił, až maju na drugej stronje rěki Łobja we jsy Alt Jabel w cerkwi zamurjowanu woprowańsku šklu ze słowjańskego casa.
Smy k amtarjeju gronili, až comy wobej boma zapłaśiś.
Jaden wuknikojski »njestatk« pak jo měł pówažnjejšy slěd.
Swěźeń zachopijo se južo z dujaŕskeju muziku, ako buźo graś k zajtšnemu piwu.
Postpozicije teke w drugich rěcach wustupuju, pśi comž někotare rěce postpozicije mimo prepozicije wužywaju, mjaztym až druge rěcy maju jano postpozicije.
– Naš póstrow za źiśi
Kulka jo tucna a spjerchlinata.
List a sucha tšawa pód njeju mógałej hyšći wót tegdy byś.
Gaž namakaju pón pěsk abo jědernik, mógu se zaryś na pśiduce lěta.
Pópšawem su kśěli lětosa toś ten jubilej šyroko wóswěśiś.
Nowe struktury su na kuždy pad něco nowego, wóni pak njejsu žedna garantija za to, až pótom te serbske luźe aktiwnjej za serbstwo źěłaju, kenž to do togo njejsu to cynili.
Na kóńcu slědnego tyźenja – wót 3. do 5. januara – su za to wugótowali w Chóśebuzu zgromadne treningowe lěgwo.
Na kóńcu jo dostał certifikat, až smějo něnto ako taki źěłaś.
Wobchadowe znamuška w zagroźe źiśownje Palcowe graśe Dokulaž rosćo licba źiśi w góletkownjach, rozšyrjamy Lutki z dalšneju rubriku, kenž jo wósebnje za nejmłodše źiśi myslona.
My njejsmy nic do swěta pśinjasli a jo zjawne, až nic z njogo hunjasomy.
Teke plany za lěto 2022 ma ten ansambel, co se wobźěliś na Lěśe Zejlera a Kocora wót Domowiny a na festiwalu dudakow w Slěpem w zwisku ze swěźenim pśi góźbje 750. wobstaśa Slěpego.
Se wě, až teke tema maskow jo ju tangěrowała.
Joachim II. ako staršy syn bu markgroba a kurwjerch Bramborskeje.
Za jogo myto a pensiju rukowašo něnto kejžorska ewangelska cerkwja zjadnośonego wuznaśa.
A my smy jej šli pomagat a źěłat.
Teke w Ludowem nakładnistwje Domowina jo była wjelika nowosć: Jadnaŕka Marka Maćijowa jo šła na wuměńk.
Robinson wopyta něto tež, lěc njeby mógał klěba napjac. 
Chto wót Was, lube lazowarje, znajo hyšći tu jatšownu gusku?
Wiźiš na namšach starych a młodych, ale pśemało serbskeje inteligence.
Pśišli su pěśo bury, mjazy nimi jaden wejsanaŕ, ako serbski powěda a z casami chójźi na serbsku namšu.
Wóna bydli w Myšynje a ma hobby: Wóna grajo na fidlach! To cyni južo šesć lět.
Tam su na sportnišću pětk dopołdnja pśed graśim pilnje treněrowali.
Ale wónej matej "ideju swójogo žywjenja", ako Uschi měni.
"Ty ga wuglědaš rědna!", jo chwaliła Heidrun Geldnerowa.
Póśěg za nas źinsajšny cas jo pšašanje: Co jo wěra?
Anja Donatojc - nowa młoźinska wjednica.
Wobraźenje a namša
Zalězomy wšykne do awta a Axel byza pó nakrajnej droze do wjaski.
Tema rozgrona pak jo zněł „Kak dalej pó wuglu?“, a moderatorka jo jo něntejšnemu casoju pśiwobrośiła.
Pětška njejo drugim ceptarjam jano młogo zajmnego wulicował, ale teke pokazał swětłowobraze wó Błośańskich swěźeńskich graśach.
Tola wě, až słyńco eksistěrujo.
Jogo ramjeni mucnje doprědka wisytej.
Nagromadu 14 familijow jo toś swój Šlichojski dom južo brunicowni pśedało.
Zagnězdźiło pak jo se wótmyslenje: How ty njewóstanjoš!
Dla wugloweje jamy su musali jen wótryś.
To wšak jo cesć za mnjo, až wóni kśě teke tśeśe lěto ze mnu gromadu źěłaś, som ga pśisamem 40. 
de Pšosym glědajśo na to: Regularne januarske Serbske blido njewótmějo se ten raz na zwuconem městnje a teke nic w samskem casu.
Końc lěta 1893, zachopjeńk lěta 1894 su se byli Hochozarje wobjadne twariś w Hochozy nowu šulu.
Program Schadowanki jo źaržał rownowagu mjazy tradicionalneju folkloru a nacasnym wukładowanim.
Kužde lěto se z nowym programom pśedstajijomy, dwójcy muskecy zapust organizěrujomy a se pśecej z noweju idejku na domowniskem swěźenju Borkojskego amta wobźělijomy.
Jen jo Domowina kněžaŕstwoju pśiraźiła, ale wóno njejo jen do prědneje wersije kazni pśiwzeło.
Wuwiśe njejo dejało se pśez stare struktury a tradicije wobźaržaś.
Wóni mało serbski powědaju, cu spěchowaś, až wěcej serbsku rěc nałožuju“, jo gronił.
Su nejpjerwjej zachopili, w Bramborskej cesnoamtski něco za jsy na nogi stajiś.
Lažy w Wołyńskej.
Za powěsću Christy Halkoweje budu sebje někotare namšaŕki ze jsy serbsku drastwu woblac.
Tak suźe na prědnem teke sudniki, a Juro se maršći. »Tak som ja kśěł«, troštujo rěcnik jogo. »Daś sćo, daś sćo na prědny rěd zejgrał, naraz tež dub njepadnjo.
Mato Kosyk jo dolnoserbsku rěc zwignuł k do togo njeznatym wušynam; togodla njejo wón žednje tak ludowy był kaž na pśikład Fryco Rocha.
Som wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma, chójźim do 12. rědownje.
To južo jadno lěto gótujo a to – kak dejało to hynac byś –, z wjelikim wuspěchom.
Casy se pytam k tomu teke pomocnikow ako Gundu Heyderowu w Chóśebuzu.
Chto na łukach bydli?
Wšake figury ze serbskich legendow, tejerownosći wót Karin Heymoweje, słušaju južo dlejšy cas k wobsejźeństwu muzeja, su pak doněnta lažali we śmojtem nugle a wjadli tužne žywjenje.
Ako z wobradnice wen wustupichmy, běšo naš awtobus, kótaryž za nami pśijěźešo, wót ludu wobstojany.
A takich serbskich nadawkow njejo we slědnem casu mjenjej wordowało, ale wóni su bywali hynakše.
Po 21 8.t.
Wóna jo se procowała wó to wupisane źěło ako wjednica a jo to městno nejžpjerwjej komisariski dostała.
A namdušu stej južo za chylku zawupytnułej mału budku.
"My smy hyšći jaden rěd skazankow za wugótowanje drastwinych źělow měli.
Jo dało wjele procha.
Te młode za wětšy źěl južo nic, jo spšawnje pśispomnjeł.
wót małeje kafejownje.
Młode luźe z Kanady su byli slědny tyźeń pětk na woglěźe w Serbskem domje w Chośebuzu.
Lody se zacynjaju, gromady su wótpowěźone a zakazane.
"Pjac jo pśisamem gótowy.
Porědu dosta wót burow za tyźeń poł punta butry.
To cełe zaměšanje pśiwóstśijo se pśez to, až tej wobej žeńskej stej dobrej pśijaśelce!
Na młogich wustajeńcach we Łužycy, w Nimskej a w drugich krajach pak su byli jogo wobraze k wiźenjeju.
Jo, samo cołnowali su wót how k Tšupcańskemu młynoju a dalej do Błotow.
Docełego z kulturnym źěłom w gmejnje něnt klěco, a teke z billardom wěcej wjele njej.
Wón jo wuměł wobej serbskej rěcy a dolnoserbsku jo wón wósebnje lubował a jo w njej napisał cełu mań basnjow, nastawkow a nagronow.
To Pipsi zaźiwana groni.
Tak jo to było, ako su załožyli LPG a něnto buźo zasej tak.
W Bramborskej płaśi tona sena 147 euro w juliju, w juniju jo to płaśiło 23 euro wěcej.
Pinguina?
Tek za zacynjonymi wrotami ma wóna wjele źěła.
Familije na swój part wobchowaju mjazy sobu kontakt w casu pandemije.
Weto njejo musało zarědowanje wupadnuś, dokulaž stej se dwě familiji z małymi źiśimi na njom wobźěliłej, kótarež maju doma a w źiśowni kontakt ze serbskeju rěcu.
Ale teke z tym „kak se śi groni?“ źo doprědka.
Tak som slědkoju wót lěta 1980 systematiski zběrał.
To njejo pak to jadnučke, což »mój« buk tak ma na sebje.
Daj jim wustudnuś a tunkaj je do bruneje butry a cukora.
Wóni trjebaju wjele młodych muskich a žeńskich.
Stary nan jo mě raz rozkładował, kake to su.
Ale něnt jo se jomu akle kśěło kuriś!
Benedikt Dyrlich jo na knigłowych wikach cytał a signěrował knigły.
Do lěweje ruki wze swój parasol a do pšawice swój kij. 
Pótom zasej górjej a zasej dołoj.
Wjasele źiśi jo było wjelicke: Wšuźi kulki, toś su se te kóše malsnje połnili.
Zestajała jo kalendaŕ kuratorka Martina Nowakowa, ako jo w muzeju mjazy drugim zagronita za serbske drastwy, nałogi a fotografije.
Kulkowe wacki mógu zymje pśetraś we zemi.
Kake su graby, błudniki, nykus?
Dalej njejo se nic stało.
Rowniske głose su spiwali.
Pó baleśe pśiźćo do Gladhousa!
Jeje pśijaśelka, Zaspowaŕka Hilda, powěda serbski.
"Ja budu z krajom Bramborska a Serbskeju radu derje gromadu źěłaś, a teke ze zagronitymi za serbske nastupnosći we susednych wokrejsach a w Chóśebuzu, a z nimi zgromadne projekty pśewjasć".
Skobodnje a se njebójecy som wótcynił źurja a som namakał młyńskego na našej słužabnej.
Dogromady jo jich było 22 do lěta 1943, tomu prědnemu jo se groniło Christian Curt.
Wótegronjenje pšašanjow trajo jadnab 10 do 15 minutow.
Muzikaliski jo wótwórjenje wobrubił Fabian Kaulfürst.
Wjelgin tšašna jo wóna za šoferow, dokulaž móžo kradu malsnje a njewócakano nastaś.
Lej, ja wam źinsa pśedpołožyjom žognowanje a klěśe.
Mě ten tšach njej’ kśěł wopušćiś, som pśecej na to cakała, až teke to wuškowne togo cłowjeka se pora hyšći naprědk.
Žeńska Domowinskego pśedsedarja Beate Hanšcyna pśisłuša kupce juž 24 lět.
DKP publicěrujo tyźenik Unsere Zeit w serbsku "Naš cas" a dalšne regionalne casniki a lětaki, kak na pśikład „Roter Brandenburger“ .
Krale budu wucesćone a wóni mógu se teke swóju kralowku wupytaś.
Pótom Karinina głowa se zjawijo a skóńcnje jeje śěło.
Wósebnje za ten źiśecy źěl našeje Pratyje smy měli my redaktory problemcyki, awtory namakaś.
To buźo wót zeger 17:30 w seminaŕskej śpě (w radnicy).
Beno Knop w Trjebinje, Helmut Nowak w Mułkojcach, Manfred Nowak w Miłorazu a młoge druge.
Muzej „Serbska burska śpa“ Móst jo póbitowała wob cas zapustow zasej wósebny serwis.
Wóni wopśimjeju cas wót kóńca 19. stolěśa až do 40tych lět 20. stolěśa.
Z radosću su mjateliki słyńcu ako źěk zarejowali swóju nejrědnjejšu mjatelikowu rejku.
Słyńco swěśi, jo śopło a ptaški šwikocu.
Dalšne slěźenje dejało se zaběraś ze zwiskami powěsćow 19. stolěśa a sekundarnych twaŕskich pomjenjowanjow, rozmjej ta jadna abo druga powěsć se hyšći źinsa w zmysle srjejź 19. stolěśa wócuśonego wědobnja za słowjańske stawizny »materializěrujo«.
Jo rědnje, až dajo pśecej zasej wobdarjonych młodych luźi, ak se wó to serbske dalej staraju a jo we wutšobje nose.
"To by był wopacny signal, drogu zasadnje saněrowaś a sćažku za kólasowarjow spóromje drogi zabyś", jo wón měnił.
Co buźo z gymnaziumom?
Dla korona-pandemije su se wót 17. měrca 2020 za amtskim wukazom wšykne zarědowanja Serbskego ludowego ansambla wótpowěźeli.
… to jo njewomucne a woporne źěło za dobro našogo serbskego luda.
Do Boga wěrjece pšose drugich wó wódaśe.
Nowy material za WITAJ-kupki Rěcny centrum WITAJ Chóśebuz jo wudał nowy material za sportowe zaběranje z pśedšulskimi źiśimi.
Wjerašk wjacora buźo premjera prědneje śišćaneje chroniki Zaspow, za kótaruž stej głownje slěźiłej Alfred Orphal a Bernd Kamjeńc.
Ale njamam klěb rad.
Ja mam cuśe, až wšykne to akceptěruju a to nejlěpše z togo cynje.
A spórajśo wósk na jajo.
Tomas, to jo znamje za tebje!
Julka, kak jo Oskar na bom pśišeł?
Wótegrono na to naraźenje hyšći njejsu dostali.
Wónej stej pśechwatałej jubilara z listowymi wobalkami ze źělom dobytka z pśedawanja jogo knigłow wó Słowjanach.
Źiśownja ‚Wichtelland‘ se wuźěkujo pla starjejšych, ako su pjakli, baslili a dekorěrowali.
Młyn źěła faktiski wót 1. januara až do 31. decembra a cesto 12 góźin ku dnju.
Nejwětše město jo Kišyněw.
Chicago/Illinois, ten 13. maj 1884
Źiśownja "Mato Rizo" pak jo kradu hynakša ako druge - wšak dej how ceły źeń byś rěcna imersija.
Ten pak pó jśmě njejstej namakałej a někake swětło teke njejstej wiźełej.
K tomu jo słušało zawjeźenje serbskeje wucby, zasajźenje Serbow w regionalnych a nadregionalnych zastojnstwach, wóžywjenje serbskego kulturnego ako teke cerkwinego žywjenja a nic naslědku wobnowjenje wšyknych do wójny statkujucych towaristwow.
Nowember njejo samo dla zajźoneje kšasnosći bomow a strusow tužny mjasec.
Alfons Wićaz jo se, to se wě, wjelgin pśez to wjaselił.
Na com to zalažy, až wšuźi tak witane su?
Chilska słynica jo rostlina ze swójźby rožowych rostlinow .
Jano to jo Krabatoju skóro ze šyje lězło: Faraŕ jo jogo stawnje pšosył, aby jomu něco k zwjaselenju naguslował.
W někotarych krajach wužywaju se hynakše terminuse za źělne staty.
Družyny něnto słušaju k rodoju krjasow.
Pedagogi ze Žylojskego kubłanišća budu nět wót nowego šulskego lěta wucyś we nowo załožonej Witaj-rědowni w Žylowje (wót 7. až do 10. lětnika), słušajucej do Dolnoserbskego gymnaziuma.
Źiśi graju zgromadnje wšedny źeń kulkoweje familije.
Zapustojski ruš se zachopijo pak južo stwórtk, 5. februara.
Wšake regionalne produkty a jadna wulětaŕska łoź na jazoru Tollense nose źinsa mě "Rethra".
Teke jima jo se „Pojsynoga” bejnje spódobała: Anje Kochowej a Anje Mjatkowej (napšawo).
My pak dejmy teke wiźeś, až buźo taka serbska wucba w Dolnej rowno tak ako w Górnej Łužycy pó licbje wobźělnikow hyšći wjele lět wobšyrna a za nas wažna.
Naslědniki Tonija Bruka ga se kśě dalej za to pilnowaś.
[...] mimo folklory teke klasiske twóŕby Bacha, Dvořaka, Mozarta a Bela Bartoka a twóŕby serbskich klasikarjow Krawca, Kocora a Winarja rady grajo, ale rowno tak nacasne serbske twóŕby Bulanka, Kobjele, Pogody, Roja a Cyža.
Młoge su samo płakali.
Nejstaršej stej se woblakłej tak ako by w lěśe 1915 zapustowałej.
Felicitas: Zasłužbowy rěd Bramborskeje
wałtoru, 29.2.: Muzika rad słyšana
Su kśěli měś skóńcnje jasnosć, tu něnto maju, rownož ga bóli, a mógu swójo žywjenje lěpjej planowaś.
Za krotki cas jo bagno było wuschnute.
To ga jo mója kopicka!« »Ně«, jo gronił Měto, »ta ga jo wót mójogo woła.« »Kopicka pak lažy pśed mójim dwórom«, jo měnił stary Mjeršeńc, »a togodla jo mója!« [...]
Wosebnje na wutšobje lažy tym žeńskim, kenž su za wětšy źěl cłonki Domowiny, źiśi rozpaliś za serbsku rěc a kulturu.
Lubina Žurec-Pukačowa: Muzikowy redaktor Ulrich Pogoda wót serbskego rozgłosa rbb jo se tegdy na mnjo wobrośił.
Pitny rog pak jo teke był znamje za staw słowjańskego zemjaństwa.
Wón jo Winnetou.
Pětš wiźi nana pó kólasu wótjěś.
Śěžke kóšule se wobraśaju, lětaju ako rozžwalone mórjo wjelikich makowych kwětkow.
Pětš zeskócyjo.
Jeje cłonki su Angela Šurmanowa, Harald Końcak, Torsten Mak, Helmut Matik a Měto Nowak.
We Wětošowje jo Anka Gräfowa pśedsedaŕka towaristwa "Tyca", ako jo wjelgin aktiwne.
Drugi źeń su se pón zmakali wšake źěłowe kupki, mjazy drugim źěłowa kupka „Słowjańske mjeńšyny“, ako jo dotychměst nawjedował Bjarnat Cyž.
Pó tšawje špic za balkom ak źiwy smali kuždy źeń, bźez togo až se wali.
Wjelgin znaty jo nałog Chalandamarz dnja 1. měrca.
Internetowy portal Serbskego instituta dolnoserbski.de jo wó nowu resursu bogatšy.
Wóni rozdźěliju Bramborsku do "wokoliny Barlinja" a "stronow, ak su zdalone wót Barlinja".
Docent buźo Gregor Wieczorek.
SPN musy ze swójeje kapse wěsty późěl pśipłaśiś.
Za jogo suźenim kněžy se tam to měnjenje, až rybow-łojśe jo pśedewšym hobby, a wóno njamóžo měś prědnosć pśed wobzwarnowanim natury.
Rozmjej: Tofle pśi stacijach maju pšašanja.
Žeden wětšyk se njegnjo.
»Co se ta jano mysli«, Pětš se něnto mysli, nutśikownje z głowu wijucy.
Źiśi z horta su serbski spiwali a rejowali.
We tom casu jo nastała teke w Dolnej Łužycy, za eksemplom kulowatych blidow, "serbska zgromaźina".
Kónje smy měli ze Žylowa póžycone, a ja som teke raz słušał k tym žnjownym kralam".
Granica mjazy realitu a swětom fantazije jo pśi tom běžna a tšach pśed tšašydłami a drugimi złymi wogawami jo za góle cele realny.
Hm, ale wótkul rědny banśik wześ?
Moderaciju jo pśewzeła zagronita za nastupnosći Serbow města Chóśebuz Ana Kosacojc-Kozelowa.
Jez 66,10)
Rucnikarje a bury su byli spokojom z woglědom a z tym, což su pśedawali".
Witko: "Mě njejo derje, mam kašel , nos mě běžy a mě bóli głowa."
Ako wuknica jo Kristina chójźiła wót 3. lětnika do rědownje z profilom wósebnego kubłanja w rěcach nimšćina, rušćina a engelšćina a wót 10. lětnika na Rozšyrjonu wušu šulu Johannesa R. Bechera w Jenje.
Gaž su górili jog’ zwóny, pón kamjenje wón chytał jo.
Něnto jo stojał słužabnik we wuskosćach a njejo mógał nic groniś. »Ned tam pójźoš a chyś te knigły skóńcnje do wódy!«, jo něnto Krabat kšuśe pśikazał.
Božko njejsu wěcej maminorěcne Serby we njom.
Tam su wšykne zalězli na stupnice zelezneje rystungi, aby se dali mólowaś.
Źinsajšny Nimc njoco byś měty za fašista a źinsajšny rusojski cłowjek njoco byś sowjetski.
Pozdźej su druge wucabniki serbsku wucbu zasej natwarili.
Jo pak hyšći tšochu wjelgin zyma.
A teke k swójim kmótšam su źiśi hyšći šli – jatšownu njeźelu a jatšowne pónjeźele.
Měnja pótom směr, aby se na pódzajtšo wobrośiła a do rowniny Strumicy zadobyła; běžy njedaloko wót města Strumica mimo, źož mě toś teje města pśewzejo.
Źěłaśerje jo tam dostawali za zežywjenje klěb a piwo.
Te same pak su dla snadneje licby pasažěrow pśešmarnuli, a Deutsche Bahn njoco te kosty sama njasć.
Wót takich familijow jo to grono we rědu mójich wusćełanjow we serbskem radiju „Serbska rěc we familiji“.
Za lěto pak musyš mě połny měch zasej wrośiś.
Serbska tematika dej pśiś do wuběrka za regiony
Inspiracija k tomu jo pśišła wót Tima Měškanka.
Kužde lěto su wili wjeliku žnjownu kronu, a teke lětosa su to zasej cynili.
Casnikaŕ wobspomnje swójog zamrěteg pśijaśela, zbóžneg kantor Bojta, kak ten jo w Žylowje z pilnosću źěłał.
Linu Jonasowu z Hochoze som nazymu 1960 na zwucowański kurs dolnoserbskich rejowańskich kupkow do Dešanka pśepšosyła, aby tym młodym stare serbske ludowe reje pokazała.
K spomnjeśu na njaboge slědnego lěta a žałujucym ako trošt
Serbske pšašanje su wóni wobglědowali ako nutśikownu wěc Nimskeje, casy teke ako temu, kótaraž móžo se wobjadnaś w mjazynarodnych gremijach.
Lubjej by wóna pó jśmě, w chłodnej nocy, na chóžyšću lětała.
Nejpjerwjej su wšykne jsy z małymi delegacijami zaśěgnuli do zala, prědku z toflu z mjenim jsy, ta dešańska na nimski a serbski.
Wóna měri se na kubłaŕki, ceptaŕki zakładnych šulow a rownocasnje na starjejšych.
Pócakajmy.
Z Wjelikich Dobryń.
Měsćanarje su tegdy cesto pó jsach chójźili, aby sebje něco k jěźi zwarbowali.
Luźe su za njogo bjatowali, ako jo zgónił.
Wušej togo su něnto teke zapisane wuzwólowarje z gmejnowu Teupitz a Heideblick (za Łukowom) pśipódla.
Cytamy, až dnja 1.6.1904 jo jěła prědna zeleznica wót Gubina do Baršća a to 77 lět dłujko až do 30. maja 1981.
Ale zarownanje za to jo była wustajeńca mjazynarodneje keramiki w górjejcnem nastwaŕku groźi.
Wón jo mjazy drugimi napisał knigły wó starych wužytnych a zagrodkowych rostlinach w Dolnej Łužycy, źož su teke serbske ludowe mjenja zapśimjete.
Jomu se groni „Minority Monitor“.
Tak jo měł Maśicnu korespondencu wjasć, na zgromaźinach protokole pisaś, statistiki zestajaś a tak dalej.
Jo to była kradu serbska swajźba.
Jo derje znate, až Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi z.
Tak móžo jadno góle pó drugem se toś tomu nadawkoju stajiś.
Noc do togo jo naš pśijaśel z pólskego Brzega Janusz Wójcik pó śěžkej chórosći a akle 59 lět stary w Brzegu wumrěł.
Dajo na kóńcu kusa skurilne rozwězanje.
Na pósejźenju krajnego sejma 10. apryla jo wótpósłana Kathrin Dannenberg (Lěwica) tu wěc rowno na taki part tematizěrowała.
2020 južo něźi 5 mio. euro za prědne twaŕske źěła.
Te serbske mjenja som se wupytał z interneta“, smy wót njogo zgónili.
Wjeliki źěl tych nowowucabnikow njejo w tom krotkem wukubłanju zewšym wšykno nawuknuś mógał.
W pód-zajtšu a dłujkem wjacorje jo wódowa situacija nadalej wjelgin napněta.
jo pokazała na to, až jeje partaja jo se we programje póznała k serbskemu ludoju, program pśedlažy pó źělach we serbskej rěcy.
A lěc mógu wjelka pśelasćiś?
Mimo cłowjeka a syna jo wóna měła źowku Sylke pśi boce.
W busu jomu gronim, až naš cil jo hotel Astorija, a wón nas tam dowjeźo.
Statnej sekretaŕce za wědomnosć slěźenje a kulturu Bramborskeje dr. Ulrike Gutheil stej woglědałej dnja 19.03.2019 pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik a zastupujucy jadnaŕ Marcus Końcaŕ.
Mosćański žeńskecy chor njama jano bogaty repertoire serbskich a nimskich ludowych spiwow, ale wumějo teke młogo słowakskich štuckow.
Angela Šurmanowa wuměłcowku pśedstajijo a akordeonowa kupka Chośebuskego konserwatoriuma grajo.
Wažne jo, až maju Górnoserby dowěru do swójich pśistajonych a wjednikow a až se njeměšaju do nutśikownych nastupnosćow Dolnoserbow.
Druge luźe měnje, až njejo wurownane, gaž jano něcht powěda, ako jo za te cele teje demonstracije.
Wjele computerow sćo dostali?
Pśecej dwa luźa gromaźe stej se zmakałej, jo pśedsedaŕ towaristwa Blümeloc René wulicował Casnikoju.
Pla klěba a kulkow njejsy mógał wjele wopaki gótowaś, wšake druge žywidła jo dało hyšći na kórtki ako butru a měso.
Dla aktualneje situacije su pak byli nuzkane, je wótpowěźeś.
Juro Gera wuwucujo wuknikow w matematice a jo mimo togo zastupny šulski direktor za polytechniku.
Běłe kwiśonki słodkowato wónjaju.
Bramborski Serbski Casnik wuznawa se tak: "Ja mam mójogo krala lubo ako mójogo nana".
Pó chyli pśiźo wuchack ku gatoju.
Końc 19. stolěśa jo se zachopiło masowe wudrogowanje Słowakow za źěłom do Podpołnocneje Ameriki, źož su we wuglowych podkopach źěłali.
Scełego bydlim wjelgin rada how.
Nichten teke njepśiźo.
Dogromady 153 raz su musali wogeń w góli a na pólach gasyś.
Wón jo źaržał referat na kolokwiumje pśi góźbje srjejźowěkowego swěźenja we wjasce Stary Lud kóńc maja.
Wosebnje gribarjam budu take śopłe nazymske dešće lubo.
Griby su swět z domeny Eukaryotow.
Z cepami su wóni (na pśikład styrilětny Noah) kśěli gjarnc wutrjefiś.
We cerkwinych knigłach z Krügersdorfa a ze jsy Niewisch namakaju se serbske glose – to su małke noticki abo pśipiski we serbskej rěcy, pśipisane mjazy smužkami nimskego teksta.
Marjana Kulowa z Mosta jo wulicowała: „Te žeńske su ze mnu zestarjeli.
Njeźelu jo wóna (ze Sylku Laubensteinoweju-Poleńcojc) wuwitała gósći koncerta.
Něnto jo tam łuka a wšake bomy how rostu.
Jogo sobuźěłaśeŕ Aleksander Draguła bydli w Žemrju.
Nan basli ptaškowy domcyk.
Dabojc Anna pak jo groniła: Kaki jo to rozym, z wólecym pśěgom do Barlinja! Comy lubjej domoj.
Slěpe — to jo jadna z nejwětšych jsow w Běłowoźańskem wokrejsu.
Akle tśeśa zapalona zapalka padnjo na pulbjerjowu sćažku.
Jo, som słyšał samo take měnjenje, až by to było njefairne napśeśiwo balokoparjam z Górneje Łužyce, gaby tenraz jano jěli te z Dolneje Łužyce.
Pód gumnom bura Žura ga jo wjele wackow a wužeńcow a larwow.
Wótkubłarka Resi Lotrina jo se wuźěkowała wšym pśibytnym za financěrowanje a pódpěru, starjejšym za zmužnosć, až su swóje źiśi do takego projekta dali – wótergi njeglědajucy na pśedsudki (Vorurteile) a wobmyslenja.
Togodla njedejśo se staraś a groniś: Co buźomy jěsć abo co buźomy piś abo z cym buźomy se hoblekaś?
Gałuzy njenjasu śernje.
Až mólarje, spiwarje, muzikanty, spisowaśele a druge wuměłce – wšojadno, lěc profesionelne abo lajske – se něnto wjelgin śěžko maju, to wiźimy teke pśi nas w Dolnej Łužycy.
Město awtora som se ja sromała.
Gaž nic, ga woptajśo hyšći raz.
Wóna jim pśiwołajo: »Pšyce, pšyce!«
Angelika Lippertowa–Homanojc, roźona a bydleca w Skjarbosću, jo nam groniła: "My smy južo wót młodych lět pśecej tu wopomnjeńsku toflu k cesći Šwjele wiźeli, ako na jadnom chromje wisy, ale wjele wót njogo njejsmy wěźeli.
Su, to se wě, do pśichoda glědali.
Pótakem: Kopica serbskich komponistow jo se how cesćiła, pódla nich teke komponist Hugo Wolf, kenž jo słowjeńskego póchada.
Sam źěłana fryšna butra móžo se pón na skibje fryšnego klěba kóštowaś.
Faraŕ Kśenka jo prjatkował w Barbuku.
Jo sedym metrow wusoka a něźi 42 tonow śěžka.
Tak ako se to słuša na kóńcu starego lěta, gaž smy wjasołeje mysli w silwesterskej nocy.
Smy pak bźez wótglěda wopacne wótwórjeńske case pódali.
Jo to wósebny swěźeń a wjelike dožywjenje za cełu wjas a tych narskich gósći zbliska a zdaloka.
Stajśo głažk z pózdatnje rozpušćoneju muku za wšyknych widobnje na bok a dajśo góleśeju, kenž jo z muku eksperimentěrowało, cysty głažk, aby mógło dalej źěłaś.
Jo z tym tema wjacornych koncertow za Was wótbyta, dokulaž wót pśiduceje njeźele zwóny budu na namšy zasej zwóniś? Dalšne koncerty ako ten źinsa wjacor njejsu se wě wuzamknjone.
W samym pódwjacorje se britiski teritorij Gibraltar namaka.
Luźe ako Gödel, Gauß abo Leibnitz njejsu byli głupjeńce daniž teroristy, a bźez jich źěła źinsajšne licaki razka měli njeby!
Wjelgin wažne su głowne zgromaźiny Domowiny.
Nejwěcej se ptaški bóje.
Ministaŕka Münch jo zlubiła, až jo jeje zaměr tež taka droga za Bramborsku a až buźo skóro powědaś z uni Pódstupim a z kubłańskim ministaŕstwom, aby wustawki wót uni Potsdam teke do togo směra pśeměnili.
Wjelgin rozšyrjony njejo wu nas wěcej ten nałog, nowolětka wupjac a drugim dariś.
Pśiduce zmakanje buźo 27. maja togo lěta.
2 głažka běłego wina, 1/2 citrony,
Rěka Kwisa jo jadnab 130 km dłujka.
Pšosaŕ jo se chachał a šeł swóju njeskóńcnu drogu dalej.
Wót togo su byli luźe we tom wobradowanju zaźiwane byli, jo měnił Freihoff.
Wulewa se do Odry ako jeje lěwa pśirěka pódla jsy Ratzdorf.
Kak se głažk źěła, jo južo dłujko znate.
Tych Gorjańskich smy na pśikład wiźeli w Prjawozu.
Som wěźeł, až budu trjebaś za wuslěźenje žywjenja a wuwiśa mójich prědownikow we wušej 400 lětach wjele, wjele casa.
Tenraz su wósebnje pśepšosone luźe, ako źěłaju na pólu turizma, togodla su se wupytali to moto „Turizm w Dolnej Łužycy – kak mógu Serby pśi tom pomagaś?“.
Maśica w Českej jo była za Serbow pśikład, a togodla su se 1845 w Budyšynje někotare młodše a starše Serby z Gorneje Łužyce zejšli, aby załožyli take towaristwo.
To jo produkcija Serbskego rozgłosa, redaktor Gregor Kliem jo to nawjedował.
Techniskego problema dla jo nastała zmólka.
W zjawnem wobradowanju jo socialny tšach žeńskich wjelgin wažny problem był.
W slědnych mjasecach smy w NOWEM CASNIKU pisali wó žednych luźach w Praze, kenž na wšaki part źěłaju za serbsku kulturu a rěc a za wuske pśijaśelstwo mjazy českim a serbskim ludom.
Ale Jörg Tausch jo hyšći dalej šeł.
"Mój bratš jo mě wšo rozkładł a nawucył zapustowe spiwanja", jo wóna Casnikoju wulicowała.
„Rad,“ wótgroni Robinson, „ale mójej staršej njocotej mě to dowóliś.“ „Ach, co buźoš dłujko pšašaś,“ źašo wóny, „pójěź sobu: za tśi tyźenje smy zasej tudy a twójima starjejšyma móžoš groniś daś, až sy na chylu do Londona wujěł.“ „Ale ja njamam žednych pjenjez,“ źašo Robinson. 
Wóna jo jadna z małko koniferow, kótarež z wótrězanego pjeńka znowa wubija.
Ale grońśo mě, chto wy sćo a kaka jo waša nuza?
Toś jo Ance kazała: „Grejtka, pśinjas drjewo a zatop ten pjac!
Sejźimej pón na dwórje něgajšneje gólnice.
Zenkerowa ga jo dostała dwě lěśe dłujko na taki part swójo źěło zapłaśone.
Nicht njedej se bójaś, až swójźbne tych njabogich muse za te stare serbske kamjenje něco zapłaśiś. .“
Kśě ako alternatiwu wobydlaŕsku zgromaźinu w nalěśu abo w lěśu pśewjasć, gaž situacija to dowólijo.
Forum wót FUEN jo impulse dał
Wužywajśo teke dołojcny źěl sudobja, pón dostanjośo hyšći drugi zuk.
Źiśi su pyšnili swóje šule a źiśownje z pisanymi chórgojckami a wobrazami.
Wuknice z togo Dolnoserbskego gymnaziuma su wulicowali, cogodla se jim na toś tej šuli tak derje spódoba: Maju w nowem twarjenju rědne rědownje z wjelikimi woknami a teke z ceptarjami su spokojom.
Gaž doma na jadnej rostlince źaseś płodow narosćo, wisy how tśiźasća słynickow.
Nowak ma na mysli, se z tym zaběraś a kontakt woplěwaś.
Wša zemja wokoło wordujo pśez kśidu pśewósowana, kužda drobjeńcka ga móžo archeologam pomoc wugódaś, co jo se how něga tšojło.
Gaž jo wjelika suchota była, su Błośanarje z tym wěcej cyniś měli ako wobydlarje drugich stronow.
14. apryla 1994, za mjasec jo to běrtyl stolěśe mimo, su se zmakali serbske kśesćijany a jich pódpěrarje w Dešnje.
To jo Edwin Hofbauer, wušej 50 lět stary, pilny a wuspěšny winicaŕ w Awstriskej.
Głodny brjuch njama žednej wušy.
A napšawdu, ako by měła take někake zacuśe, pśiźom za tyźeń zasej domoj z gójcojskim pśepokazanim k urologoju, pśeto gódnoty kšwě su pokazali wótchylenja a ta tak pomjenjona PSA-gódnota (prostata specifiski antigen) jo była bejnje pówušona.
Zwětšego źěłaju z luźimi z Rumuńskeje.
Cłonki Rady za nastupnosći Serbow pśi bramborskem krajnem sejmje zmakaju se wałtoru, 20. januar, zeger 14.30 na swójom wobradowanju w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Južo dawno jo mě zasej raz na Odrje śěgnuło.
To deje źiśi sami napisaś, ale ja budu teke cesto jim woglědaś.
Weto smy markowali, až kazń wót 1994 wěcej njewótpowědujo měritkam mjazynarodneje mjeńšynoweje politiki a pominanje za nowelěrowanim jo rosło.
Ale scasom jomu něchten za rukawom cybjo.
Toś som ned musał śěžki fachowy tekst do rušćiny pśełožyś.
Źi k njomu a se pšašaj, na pśikład: "Halo!"
Na takem dnju jo naša wutšoba měka a gnuta.
Pśi tom jo wšojadno, lěc se jajko dokoławokoło pómólujo abo nic.
K tomu słušaju w prědnem rěźe napšawy na pólu infrastruktury, ako elektrificěrowanje zeleznicoweju cerowu Zgórjelc– Drježdźany a Zgórjelc–Chóśebuz.
Na gluku som pisne źěło měł južo gótowe a wótedane.
Nejpjerwjej wuběra sebje tśi knigły, kenž co se wjacor woglědaś.
Ten se zestaja, kaž mě nam pśeraźijo, zwětšego z kalka.
Ewangelska wósada „Ja njewěm źo“ jo gano pśepšosyła na swój tradicionalny nalětny swěźeń.
Wóni se lěbda hyšći gibju.
Taku šulu wjelgin trjebamy, gaž comy nejmłodšu a młodu generaciju z našogo wokrejsa lěpjej wukubłaś.
Na kongresu, kenž jo stojał pód motom “Dialekty a rěc mjeńšynow”, jo se wobźěliło wěcej ako 500 luźi z Nimskeje a młogich drugich krajow.
Pětš njeroźi Karininy sarkastiski pódzuk.
Ja som teke južo how za serpom pytał, ale how žeden serp njejo.
Wótergi su se mě pšašali, kótara jo była ta nejžlěpša.
Za mnjo jo to jasno: My musymy Pratyju dalej wudawaś tak dłujko jan, ak to jo jano móžno.
Teke za swětkowny kóńc tyźenja, kenž pśed wrotami stoj, dajo zasej skazanki za źěle serbskeje drastwy.
Na drogach města jo běžała kšej: Rewolucionarje su z bronjami wójowali pśeśiwo kralojskim wójakam.
Narodne mjeńšyny w drugich krajach (2. źěl)
Z klawěrom som zachopił a spiwanje jo k tomu pśišło.
Tencas su w tom ramiku tek aspekty wótstupowanja wót wugla tematizěrowali: Domowina pomina zrědowany kóńc wugla a dłujkodobny a pśigódny statny spěchowański program za strukturnu změnu we Łužycy.
Slědny kóńc tyźenja jo se wótměł 19.
We wjele familijach maju hyšći derbnjonu drastwu wót starkeje, pilnje ju dalej dawaju.
To su byli wjasołe kjarliki, kótarymž su gronili lutki.
Kužde zajtšo jo zachopił z graśim, źož su se pšawje zeznali.
Za wšake ma teke serbske teksty.
Wóna buźo k adwentoju na pśedań, w radnicy, na posće w Gołkojcach a w bibliotece.
Ten wjeliki chrom ma pak teke ruma dosć za wósebne wustajeńce, kenž wětšy źěl pokazuju wuměłstwo z Błotow a wó Błotach.
W 14. stolěśu jo se teliko złota wudobywało, až jo samo swóje dukaty bił.
Z Hochoze stej dwa kjarla sobu grałej w mustwje Serbskich koparjow: Dominik Krötel a Alex Mjeliš (Mehlisch).
Swěśili su w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma, źož pśed 20 lětami su měli swój abiturny bal.
Teke pśi zeleninje změju lětosa swóje wušparanja a starosći.
Luźe mógu how kupiś zežywidła, dariki, casopise a casniki, postowe znamki a lottolisćiki.
"Wacej budu grafiske źěła Latka w tej wustajeńcy we srjejźi stojaś."
Jo było wjele luźi, kenž njejsu měli tšach pśed koronu a su se wó drugich starali.
Chto ga buźo howac to źěło dalej organizowaś.
Wě, z cym móžo jězu wósebnje dobru scyniś.
Až na pśikład njejsu wšykne wukniki zwónoźili domacne nadawki.
Wót nich powědaju hyšći 90 procentow swóju serbsku maminu rěc a źowća nose swóju serbsku drastwu".
Wona se stara za to, aby byli serbske swěźeńske drastwy w nejlěpšem rěchu.
Na drugem městnje jo była Nele Riedelojc ze zakładneje šule „Lutki“ we Žylowje.
Šesć Górjanarjow jo łoni wumrěło.
Dokulaž nalětna trajda jo łoni ekstremnje škódowała dla sušy, jo wjednistwo Prjawoskego rolnikaŕskego zawoda nazymu pśisamem jano zymske kultury wuseło: zymske žyto, pšenicu a jacmjeń.
Něga jo faraŕ był profeta a mjeršnik, pop, prjatkaŕ a dušepastyŕ.
Wšyknym lazowaŕkam a lazowarjam Serbskego Casnika daj Bog strowe a jatšowne swěźenje.
Kerstin Kosakowa jo wustajiła, až jo teke we Zakrjejcu/Wadelsdorf źinsa hyšći wjele serbskego.
Zastupny ministaŕ za kubłanje Volker Abend jo woglědał slědny tyźeń do Budyšna.
Tych kjarmušow na serbskich jsach jo teliko, snaź tśista, ach, až njamóžomy wšuźi jěś a sto a wěcej wózow měś!
Lěc kuchniski rěd, kwětkowe nopki, figurki abo wjeleserake dekoraciske ideje – kradu wjelike jo było póbitowanje tych gjarncaŕskich źěłaŕnjow ze wšakich źělow Nimskeje a z Pólskeje. „Wósebnje derje pśedawaju se take kuse, kótarež za wšedne wužywanje su, tak ako tase a talarje“, groni Elke Piezonka z Bórkow.
Druge město ma SABMiller, wobsejźaŕ markow Grolsch, Miller, Pilsner Urquell a Tyskie.
Woglědajmy se něnt te jadnotliwe drastwy bližej: W dołojcnem rěźe nalěwo wiźimy nejstaršu drastwu, drastwu do cerkwje ze srjejźi 19. stolěśa.
Dla togo jo se Alwina wjelgin jěsno wóženiła z Robertom Ketlicom.
Tak Bog mě pšawu drogu pokazujo – na Boga mam dowěru.«
To jo wjele dało.
Kaki dej to byś a gdy - na to njejsu se hyšći dojadnali.
Za nju jo źiśownja ten kluc k jeje zeźaržanju.
Kuždy źeń jo jich to styri abo pěś, tak až sy wušej 50 raz na rěźe, kuždy raz nanejmjenjej 20 minutow dłujko.
Pśi tom njejo šło jano wó wěcej pjenjez z bramborskeje kase.
Bóžko njejo wóstał taki produktiwny.
Wałtoru, 4. apryla, pśepšosyjo Serbski kulturny centrum Slěpe na pśednosk z dia-wobrazami wó „Jatšownych jajkach - tradicijach a nałogach” něga a źinsa w Górnej Hesenskej, Łužycy, Ukrainje a Polskej.
Klěknjo se.
Pó jsach slěpjańskeje wósadu su w adwenśe zasej dźěćetka ducy, kužda wjas ga ma to swójo.
To wěsće groni, až jo hungorska mjeńšyna we Słowakskej wjeliku rolu grała na kongresu.
A ako běchu se wšykne zesedali a swójej ruce k źěłu pśiłožyli, zachopi nan:
Wšykne we tom wózu sejźece zwignuchu ruce górjej a powdachu se.
A njejo było k wužytkoju, gaž sy se sednuł do slědnego rěda.
Pó tej wašni źiśi njenawuknu problemy rozwězaś.
Chójźćo ako źiśi swětła; pśeto płod swětła hobstoj we wšej dobrotnosći a pšawdosći.
Toś ta se wótwórijo zachopjeńk oktobra w Budyšynje.
Jogo wušy stej małkej.
Kortka płaśi 20 DM (inkl. jěza a piśe).
Lažy we wokrejsu Ludwigslust-Parchim zwězkowego kraja Mecklenburg-Pśedpomorska.
Towaristwo z Noweje Niwy jo se pśedstajiło ze serbskeju swajźbu z lěta 1850 a teke Borkojska „Concordia” jo pokazała swajźbu, a Dešańske su byli wiźeś z dupjenim pśed něźi 80 lětami.
A gmejna Slěpe dajo něnto plan za wutoflowanje Nowego Miłoraza wuźěłaś, wó kótaremž se wótgłosujo11. junija .
Šołtowka Katrin Kalawcyna spomina stare lěto.
Wob cełe lěto musy se gnojś, dokulaž alpska fijołka bźez pśestawki stawnje rosćo a wubija.
W lisće na prezidenta bramborskego parlamenta, dr.
Jan Skala bu prědny starosta toś togo towaristwa.
Wšo rědnje a derje, kak pak něnt dalej?
Dobył jo ten, kenž ma na kóńcu nejwěcej jajkow.
Bórkojski domowiny swěźeń dejašo Błośańskego ludu swěźeń byś, dejašo lubosć k domacnej wósebnosći mócowaś, kótaraž jano wótnožka jo wót togo wjelikego boma nimskego ludstwa.
Wóna mócnje zapłaco.
Pótakem k urologoju.
Orosháza jo město w Hungorskej.
Ja gronim, lěcrownož se hyšći žedno tam njenamakajo, ga wóno togodla tak njewugronjece śěžka wěc njejo, za to a za wjele drugich cuzych słowow cysto serbske gromadu zestajaś.
A wěrnjejše.
Wót lěta 1986 bydli wóna w Serbskem běrtylu w Chóśebuzu.
To gónjenje na pówězu za tym njejo było śěžke, lěbda jo był wobchad na tej droze.
Mimo chłodnego wjedra jo było wjele luźi tam.
Woni su wobsedlili ten kraj pśed něźi 450 lětami.
Wótmólowane jo pśed styri lětami: 19. julija 2015. Karsten Nyča/Nitsch z Nowego Města sejźi hejnak dobry wjelikan z bajki na ławce nad Sprjewju we swójom Spree-campu.
Ako by śi kusk žywjenja wótbagrowali.
Wumytej jabłuce źělimy na běrtyle, wurěžomy packi a rozkšajomy sebje śańke kuski.
Serbske ceptarje, ako su tam wucyli, ga su byli tež z Górneje Łužyce a tak su gólca Alfons howko wabili.
Kněni Halbašowa a druge žeńske z Hochoze: To jo było raz něco kradu hynakšego.
Pśeto źiwjaki maju swój schow we góli na Barbuckej górje .
Dogromady jo z tych 15 kupkow župy pśibytnych było 60 delegatow.
Pó dwójorěcnej namšy z Bóžym blidom su śěgnuli wobźělniki pó jsy ku gósćeńcoju „K winowej granje“.
Jo swój mjac wzeł a z nim rozdźělił swój płašć do dweju źělowu.
Karina a Pětš lažytej pódla sebje w tšawje.
Włodzimierz Leonard Lubański jo pólski kopaŕ a trenaŕ.
Źiwy kobołk jo wěcejlětna rostlina, kótaraž rosćo rowno.
We drugem źělu jo ABC dr. Fabiana Kaulfürsta pśepšosył, aby nejnowšu pšawopisnu reformu rozjasnił a z wobźělnikami zwucował.
Wóna ma hyšći pór lět pšawo na połne myto, dokulaž njejo nic zawinowała.
Ten jo měł flintu na ramjenju.
Luźe, kótarež jo kuždy znał, wó kótarychž kuždy jo wěźeł, kak mógu źěłaś z kósu a z chołujom.
Žeńske w serbskej drastwje su źiśam pokazowali, kak se grajo.
Ten cuzy kraj jo był Bramborska.
Rowno tak su musali Borkojske pomagaś pśi wšakich źěłach za cerkwju.
Muka w gjarncu njehubywašo, a wólej w kružku njehuchadašo za Knězowym słowom, kótarež wón běšo gronił pśez Heliasa.
Jo zwěsćiła, až mordaŕ jo tśinasćo raz z tym klapacom tyma starkima do głowy bił.
Tam su se slědny tyźeń zmakali młodostne, zastupniki Domowinskeje kupki, šołta Fred Kaiser a zastupnica bórkojskego amta za pórěd.
W njom stoj, až njetrjebaju lětosa napóraś dług, aby mógał wokrejs dopołniś wšykne swóje wobšyrne nadawki.
Wobej zemjańskej doma słowjańskego póchada stej ako nejwuše pócesćenja pósćiłej wšake rědy, kótarymž se groni „Hausorden der Wendischen Krone“.
Wěcej ako 100 cłonkow jo pśišło sobotu tyźeń do Złośanego plona w Hochozy na głownu zgromaźinu Towaristwa serbskich rybakarjow Bórkowy a wokolina.
Co jo wam felowało?
Žeden źiw, až w Barlinju wěcej słowjańskich mjenjow dajo, ako w młogem městašku Bramborskeje.
Krona jo wusko kjaglojta.
Źiśece knigły Jurija Kocha zasej wujšli
To su małke wěcy, ale wóni su za nich wažne, pśeto kuždy źeń ga njezaběraju z pšosbami a formularami.
Wšuźi su wisali plakaty z jogo woblicom.
A slědkoju pśidu pó pěś drjewjanych mostach do Prjawoza, źož južo na mnjo cakaju.
Wumóluj a pomjeń je!
Tak jo měł na pś. M. Luther feniciski jałowjeńc za cypresu a jadnu družynu cyprese za zeleńku, drugu družynu za jedłu.
Za tśi słowjańske rěcy wumějucu serbsku intelektualnu běštej dolnoserbska rěc a pismojstwo pówabne polo a jeje stwórta rěc.
Tobias Hentschel jo naraźił, až dejmy ten cas a te móžnosći togo spěchowanja wužywaś, aby wšake testowali.
Smy teke zasej rědne serbske ludowe štucki zaspiwali a se rozgranjali.
Ten samy jo 9 meterow dłujki, połtera metera šyroki, móžo 18 wósobow njasć a zacrějo se pótom jano běrtyl metera dłymoko.
Njamamy jano móžnosć sebje źěło basnikarja w jadnej publikaciji pśecytaś, ale jo wiźeś procowanje, pěśźasetlětnemu twórjenju zwězujucy element daś a »bóśonowy« póglěd wót zwjercha.
Śěžko rozměś to njejo.
Wón komponěrowašo a producěrowašo teke serbskorěcne songi a za Dolnoserbski sekstet chorowe folkloristiske spiwy.
Njejo jano pilnje wabił drugich za woglěd serbskego źiwadła, zapusta a drugich serbskich zarědowanjow a swěźenjow - ně, jo se teke sam na nich wobźělił.
Cesto jo tak, až te se wobźělujuce muzeje na tom dnju lichy zastup dowóliju a snaź teke wósebne zarědowanja a póbitowanja wugótuju.
Njejsom źe w tom starstwje nic pitśitśki rozměł, co se how stawa.
Na trajnej wustajeńcy a na zběrce wóni dalej pilnje źěłaju.
Wobsejźaŕ młyna Frank Petzold jo wjadł mjeńše kupki – źiwajucy na wótstawkowe pšawidła, to se wě – pśez něgajšny wódny młyn pśi Pódpołdnjowem wótwóźowańskem kanalu .
W njej ma Błośański muzeum swóje wustajeńce.
Co jo wójna? 
Pótom maršći coło, až ma hyšći wěcej ropkow na njom a zachopijo se pśemyslowaś.
Ako prědny študańc Bóžego słowa jo Mjertyn Tylka z Dešna pjenjeznu pódpěru dostał, a to pózdźej samo hyšći raz.
Měsćańska a regionalna biblioteka, Barlinska droga 13/14, jo wótwórjona
Oliver Lehmann ma to wótglědanje, to teke nawuknuś. Pśispomnjeśe: Fotografije su nastali w lěśu, kóńc awgusta
Casnikoju jo kněni Robinscyna groniła, až wósebne pśez ten kurs serbšćiny wěcej njama žednogo tšacha.
How smy zasej měli priwatne kwartěry, kenž jo wobstarała sotša gryfinskego direktora, źěłajuca na gdańskej muzikowej šuli.
Jan: „Co ga to jo było?“
Napśisko wiźim wjeliku rědkosć.
Lube źiśi, ja mam rědnu ideju za was.
Titlowe słowo rěda, "sorabistika", jo pisane z wjelikim pismikom.
Za cas mójogo drugego pśebywanja w Moskwje som bydlił direktnje we wjelikem uniwersitnem twarjenju na Leninskich górach.
Slědny facit wót Doris Mischkoweje jo był: "My how rozdźelujomy brach.
W srjejźišću pśinoskow jo stojało kulturne a politiske wuwiśe USA w casu pód wjednistwom Donalda Trumpa.
Ně, smy kśěli do góle! W slěpjańskej góli jo wjelgin rědnje.
Stary nan wót mójeje žeńskeje jo źěłał w gmejnskem amśe, ale jano pó góźinach ako pomocnik, pśeto jo był rolnikaŕ.
Jeje wócy stej se błyšćiłej a wóna jo z rukoma machała, až smej byłej wuźěsonej.
Katrin Schneider, ministaŕka: Dešno jo Bramborsku wjelgin derje zastupowało.
Pśiducy amt ako faraŕ jo měł wót 2012 we Wósaźe Bóžych zlubjenjow Neuenhagen-Dahlwitz pla Barlinja.
Jo měła tam wšake kricki, kenž hyšći razka nic ja som měł, a to južo něco groni.
Nichten wót akterow njewě, co ma cyniś a wšuźi jo wjeliki barłog.
Ja wěm derje, co se tšoj stupny stwórtk a wěm, až njejo móžno za kjarcmarja, pla pijanych luźi na to tłocyś, až deje 1,5 meter wótstawk doźaržaś.
Na pósejźenju Rady za nastupnosći Serbow w Bramborskej slědny tyźeń su teke problemy z bórkojskeju šulu wobjadnali.
Spiwarki su se wobźělili na serbskich festiwalach w Budyšynje.
"Som rešeršěrowała, aby pśistup k tematice namakała."
Wobydlarje, šule, komunalne a wědomnostne institucije, socialne nosarje mógu do 15. apryla swóje ideje za dalejwuwiśe strukturow w Łužycy a srjejźnej Nimskej pśipowěźeś.
Wšykne su ze źiśownje „Wichtelland“ w Dešnje.
Wusko jo był zwězany z Domowinu, wjele lět jo jej pśisłušał a w njej pilnje sobu źěłał.
Wěcej wó tom cytajśo na šestem boce.
Druge myto, stan w formje groda, jo dobyła kupka "Ježyki" ze źiśownje "Villa Kunterbunt".
pśijěźechu domoj, mucne, ale weto wjasołe.
A gaž su něco napisali, pón tak, ako su to słyšali.
A co buźomej mej z Hopelom?
A něnto powdaj se, škrodawa!
A ako ten se njeraźijo, no, pón ga buźo drugi plan.
Tak Biblija pópisujo Boga.
Drugi cołn njejo był z gósćimi wobsajźony.
Ta jo źinsa hyšći tam, ale kradu měłka a »wugłaźona«.
Teke za pśedmjat serbšćina su ceptarje něco pśigótowali.
Staty, kótarež z Jadrańskim mórjom granicuju, su Słowjeńska, Italska, Chorwatska, Bosniska-Hercegowinska, Carna Góra a Albańska.
Co buźo, gaž Ingolf Kśenka se za pór lětami sejźi na wuměńk, to njewěm.
Źiśi su pjakli klěb na kneblu a jědli jěšnicku a druge wěcy.
Wot źo pak cuzy znajo teliko nadrobnych faktow z jeje žywjenja?
K tomu jaden pśikład: Pjerwjej stej źiśeca zagrodka a cerkwja kužda swój swěźeń swětego Mjertyna swěśiłej.
Teliko jo teke notnych, pśeto maju něnto w Žylojskej źiśowni w tśich kupkach 56 źiśi w starstwje mjazy 1 a 6 lět.
Te flak smy wen wzeli z wustawkow za kjarchob.
Žylojski Tobias Schönemann, ako jo rowno wótrył kokotoju głowu.
Tak jo to było teke njedawno we Wusokej pla Wětošowa.
Horst Adam jo cełe 29 lět za Pratyju źěłał, Monika Słokowa połne 22 lět – a to mimo zagronitego powołanja.
Jogo 38lětna źowka pak jo kśěła do Lubina k jadnej swójźbnej.
Wó lěpšynach wobrazowych kniglickow zgónijośo na boce 4 toś tych Lutkow.
Pětko: To wěm derje, nocy pó śmě kśěł se tam namakaś; pśeto ja som cesto pódla był, gdyž smy pó mórju jězdźili.
Woglědaŕ pśiźo do jadnogo casa, kótaryž njejo wóstał stojecy.
Škóda! Tu demonstraciju dnja 29. awgusta w Barlinju jo wjele medijow reducěrowało na manifestaciju pśi Zwězkowem sejmje.
Zastup płaśi 4,00 €.
Pytaju awtora za Noc powěsćow.
5. měrca ga co zwězkowy prezident hyšći raz pśepšosyś wšych dobyśarjow! To jo wjelika gromada – wšykne cłonki dešańskeje delegacije.
Toś ten glucny jo był młody, 31lětny serbski wucabnik Hendrich Jordan ze jsy Hermanec niźi mjazy Grodkom a Worjejcami.
Jogo stary nan jo tam dłujke lěta šołta był.
Spominaj na pjerwjejše case.
Za štundu musyśo swóju wjasku wopušćiś.
Młody wšak jo, ale jo južo pśewzeł amt organista a grajo orgele, gaž namša jo w Mósće, a mjaztym teke w Turjeju.
Južo dlejšy cas tam źěłaju, aby ten grod zasej rekonstruěrowali.
Pó wustawkach towaristwa jo to teke dowólone.
Zastupniki Serbskeje rady a Domowiny su pónjeźele se zmakali z bramborskeju ministaŕku za kubłanje Brittu Ernstoweju.
Wót dołojce zgibnjoneju kóńcowu teliko wótrězni, až zwóstanjo jano wuska smuga wušej, na kótarejž mógu ptaški pśizemjeś a sejźeś!
Planowane jo było w Limbarku, ako pśecej w jatšownej nocy.
Stražniki su ned gnali ku kraloju.
Argumenty wó tom, až Serby su pó póchaźe wjelgin bliski lud a až w zajźonosći Pólska jo se zasajźowała za šćit Serbow, njejsu pśeznanili zastupnikow wubranych pólskich kněžaŕstwow.
A wušej togo jo pisała: „Ludowe kupki a mjeńšyny su źěł kulturneje a historiskeje identity.
Zachopjeńk januara jo SPIEGEL wó tom rozpšawił, až Wobswětowy zwězkowy amt w Dessau-Roßlau jo dał nadawk wuwjeźenja studije k slědam wuglowych jamow glědajucy na wódogóspodaŕstwo rowno na GmB GmbH, jadnu źowku wuglowego pśedewześa LEAG.
Ludowa drastwa njejo se wuchowała, a teke zapust z camprowanim njejo se tudy wědobnje swěśił ako serbska tradicija.
Jogo žeńska, Gabriele Friedrichowa, jo tenraz na zmakanju felowała.
Pśed amtom buźo sobotu a njeźelu wót zeger 15.00 mark tradicionelnego rucnikaŕstwa.
Smy wjele wótekšyli.
Źinsa wjacor (srjodu, 15. maja) zeger 18:00 buźo Serbske blido Serbskego muzeja k temje „Te tam górjejce – te tam dołojce. ‚Tikujo‘ Górna Łužyca hynacej?“ Gósća z Budyšyna buźotej Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny a Marko Kowaŕ, jadnaŕ Domowiny.
Pśepšosenje na 20. serbski rbb-koncert/Kulturne pokazki/Póglědanje na njeźelski program/Gratulujomy
Dla techniskich zukowych mólenjow njejo wóna mógła pla webcam to wustnje cyniś a jo to pisnje scyniła.
Jo tam wóstał tśi lěta.
Toś ten kolonadowy móst pśez rěku Váh zwěžo město z kupu.
Rostlina jo w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje rozšyrjona.
Daloko wěcej njemějašo, ga by až ku kóńcu swójeje kupy dojšeł. 
Dopołdnja zeger źaseśich se swěźeń zachopijo.
Pitśku naźeje jo wón jim weto dał: "My wopytajomy jadnu drugu srědnosć wumysliś".
Nuznjejše ako pśeserbšćenje słowow jo nam serbska mysl w rěcy.
Tam wóni dalej woplěwaju swóju dolnoserbsku kulturu.
Žedne powěsći su nastali wokoło njogo: Wóttud bóśon małe źiśi wótewzejo.
Nadawk wuměłstwa jo wiźeł we tom „...twóriś nowu wopšawdnosć, nic jano wótbłyšćowanje, ale symbol.“ Za jogo wjelicny žywjeński statk jo se wuznamjenił 2011 ako prědny Łužycanaŕ z Europskim wuměłstwowym mytom.
"Nejskerjej by wokoło sto wósobow na naš žnjowny swěźeń pśišło.
Dwójc tak wjele wobźělnikow
Wužywaŕ móžo kliknuś we tom konkretnem paźe na słowa kaž „zmija“, „rozměśe“ a „mjenjej“!
Njecyńśo nic pśez waźenje abo proznu cesć, ale pśez pónižnosć źarž jaden drugego za hušego nježli sam se.
Nejlěpjej cyńśo to wence.
Tak by dejali wukniki hyšći lěpjej a zaměrnjej ako dotychměst byś zapśěgnjone do tradicijow gymnaziuma.
Smy drje kśěli wšykno sami gótowaś, ale smy trjebali luźi, ako by nam pokazali, kak se to gótujo, aby se zmólkow wobinuli.
Njejo lažko, w běgu połtera góźiny se pśeměnjaś wót Marsianarja na rejowarja k šlageram a pón hyšći na cłonka SLA w serbskej drastwje.
Mato Nowka a Kito Pank stej cesćej skjaržyłej, až to wóteběranje jo słabe a až wóteběrarje njekśě z casom płaśiś.
Wó tom se diskutěrujo južo 40 lět, te problemy su znate.
Druge źiśi gódaju, co z tym měni.
Łopjena manioka se ako zeleninu jěźe.
Pśedewšym pó kupanju musymy namazanje wóspjetowaś.
Prědny pismik jo wupokazany.
»Nopawa«, se wjaseli Madlena a zagórjeta wobglědujo, kak zwěrjetko zaprošonu tšawu hamsa. »Ta ga jo zawěsće někomu wuběgnuła«, naraz měni.
A dla togo jo głažk, su głažki, glědałka a waze pśewidne ako łdzy gjardeje góry.
W Janšojcach jo to awto w jadnej kśiwuli znjeglucyło, jo pśišło wót drogi a jo se pśewjertnuło.
Wobej ga stej teke knigły wó tom pisałej, kenž su na konferency namakali wjeliki zajm.
Módra barwa rowno bóžko njejo moda ku gódam".
Pśecej a wšuderkano – až do nimjernosći.
Wón grajo ze symbolami serbskich jajow a bajkowych póstawow.
Münchowa nawjedujo.
Ten tyźeń jo wujšeł filmowy magacin Wadź (Waš dolnoserbski filmowy magacin) we swójom drugem wudaśu.
Wjaselśo se, buźćo dopołnjone, troštujśo se, buźćo jadnakeje mysli, mějśo měr, ga buźo Bog lubosći a měra z wami.
Pśez to smy se ako wukniki bližej pśišli ako te na drugich šulach.
Pónjeźele a wałtoru jo był bon spušćony.
Kuždy wě, kak wjele na tom lažy, až wšykno źěło na tej roli w pšawem casu se stanjo.
To mógu byś 30 gradow śopłoty abo zymy, pśecej jo pśi nich.
Jubilejny swěźeński pśeśěg ducy k naměstoju pśed chromom wognjoweje wobory.
Wušej togo su pśisłucharje słyšali někotare nimske basni z jeje pjera – wó to jo Pittkunings ju pšosył.
Po tom jo ale wěšćone mócne tajanje a k tomu teke bejnje śoplejše dešće.
Hyšći źinsa jo jogo pśestajenje zakład za naše serbske namše.
Kupcynu zgromadnosć ga spěchuju rowno serbske zarědowanja a zgromadne jězby“, jo gronił Harald Końcak.
Zeger jadnasćich běchu wšykne gromaźe we starej šuli, źěchu spiwajucy k nowej twari, kenž pśi Dešańskej droze blisko posta stoj a rědna wuglěda.
Pśěza ma w Kamjenej dłujku tradiciju.
Togodla teke njepśestanjomy za was k Bogu se módliś a pšosyś, aby napołnjone byli z huznaśim jogo wóle we wšyknej mudrosći a duchownem rozměśu.
Dešno/Dissen. 1. awgust wótpołdnja se pśinamakajo 56 dorosćonych ze 10 źiśimi pśed Domowniskim muzejom. „Witam Was w bóśonowej jsy“, tak wuwitajo Fryco Juriš luźe, a w nimskej rěcy cyni to wjednica muzeja Babette Zenkerowa.
Z takeju myslu smy zakóńcyli Mjertynowy swěźeń.
K prědnemu zadoraju jim pušćadła a gaśenja pśi wandrowanju do mórja.
K dostaśeju jo ten kalendaŕ we wokrejsnem wjednistwje Kulturnego zwězka Chośebuz-kraj na Schillerowej droze 79 w Chośebuzu a w bibliotekoma w Drjowku a Picnju.
Bjeru tek baz, hendryški, kwitule a drugego.
se stara wó dolnonimski dialekt Uckermarki.
Wóna jo była pśechwatana, až telik luźi jo pśišło a jo groniła: "Namša na Majberku jo pśisamem bulała wót samego.
K wiźenjeju budu tenraz jatšowne jajka ze zběrki Erharda Schwerina z Lipska.
Což južo mógu - to su ten wjacor na koncerśe pokazali.
My pśewjeźomy 23. měrca swójo lazowanje, tenraz z Dyrlichoweju awtobiografiju w nimskej rěcy.
A rědnje wupyšnjona jo dejała wjas ten źeń teke byś.
Wustajeńca buźo až do kóńca lěta.
Wóni su na dolnem boku kósmate.
To njepłaśi jano za tych rucnikarjow, ale teke za Bernda Schulza ako pilnego wjednika teje znateje Dubrawskeje firmy.
K tomu słuša teke wěste pśegnawanje.
Rěcne wobroty pó dolnoserbsku rozkłaźone
"My by teke kśěli wěcej tradicionelnych serbskich rejow do programa pśiwześ, ale jo śěžko, wěcej takich póznaś", jo Vivien pśiwdała.
Jo nejpjerwjej pla swójogo nana na tyšarja wuknuł, ale pón jo musał se źěło pytaś, pśeto nanowa blidaŕnja jo za cas wjelikeje góspodaŕskeje krize zajšła a źěło we swójom pówołanju njejo mógał namakaś.
Serbska zakładna šula "Krabat" w Janšojcach ma dwójorěcne menijowe wjeźenje pó webboce.
Wóna glěda slědk na jeje prědny pśinosk jo 1975 w Rozhlaźe.
Cłowjek njesmějo se pśestajiś, pśetwóriś, pśegótowaś, aby drugi jogo njewiźeł a mógł jogo dalej ignorěrowaś a jogo identitu zaprěś.
Slědnemu serbskemu wobydlarjeju rodneje jsy Bogatynia jo awtorka Halina Barań stajiła w knigłach „Słowjańske gumno“ literariski pomnik.
Kněni Surbanscyna, mója janšojska ceptaŕka, jo mě kradu pódpěrowała a mě pśibližyła dolnoserbsku rěc, a teke nałogi.
"Witamy doněntejšnej wótzamknjeni Zwězka a Bramborskeje, kótarejž stej doněntejšne pśipłaśonki załožbje za stwórśinu zwušyłej a z tym faktiski krotcenja zachadneju lětźasetkowu wurownałej.
Wón jo nagranjał togodla wšykne, aby zgromadne patriotiske źěło wjadli pód kšywom Domowiny – wóno dej byś wuraz (Ausdruck) a winowatosć serbskeje zgromadnosći.
BUBAK – ten młody magacin
"To jo stojało hyšći na pśekipnjenju.
Gaž dołoj padnjo, móžo dokusow hyś.
Wjelgin wjaselił jo se tym pěknym źowćam, ak su byli wše w serbskej swěźeńskej drastwje.
Něgajšne wukniki dolnoserbskego gymnaziuma su južo we šulskem casu załožyli kupku, kótaraž spiwa tu znatu folkloru, ale teke swóje štucki.
Až jo awto było bejnje dokusow, jo měło za mnjo teke něco pozitiwnego – som se rownocasnje dalej kubłał na awtowego zamkarja.
Marion Stenselowa pśi wjerśenju filma.
Milenka gubu šyroko wócynja a zubny gójc wšykne zuby znowa dokradnje pśepytujo.
Juro: „Źo ga pak běšo Pětko tak malsnje wogeń dostał?“
Pśedewšym su za to mjazynarodne pšawniske normy wažna póśěgowańska rownina.
Pó něntejšnem licenju jo jich to něnto wokoło 35.000 do 40.000 luźi, kótarychž rěc a kulturu se pśez statut awtonomije a pśez dalšne póstajenja a kazni šćitatej a spěchujotej.
Na wěku jo wóstała jano naša crew.
Ale dla togo až su byli konserwatiwne a z casnikom ceło wót wušnosći wótwisne, su zastupowali weto zjawnu pšusku politiku, kótaruž su pśedstajali a wopisowali ako serbojstwu pśijaznu.
Młodša generacija, to su te, ako su źinsa 60 lět a starše.
W nich rosćo prědna nowa zelenina.
Tofla we tśich rěcach.
Slědna kupka se njewěri, zjawnje wót togo powědaś.
»Glědajśo, kněžo, ten kij njejo kśěł padnuś tak, ako ja som to měś kśěła.
Fonemy mógu se we wěstych pozicijach neutralizowaś.
Rozmjej, pśipódla su młode žeńske škrěli głažk a gótowali głažane parle (mjazy nimi Kušcyc Šarlotta z Dešna, Casnikowym lazowarjam znata ako wjednica młoźiny a studentka sorabistiki w Lipsku).
Prědny mjasec meteorologiskeje nazymy zachopijo se z rědnym słyńcnym wjedrom.
Wšyknych, ako su w tom gumnje byli, som wołał, som zasej z teju sykawu sykał, a zasej jo ta tyca nastała.
Teke wokrejs Damna–Błota ma głownoamtsku zagronitu za serbske nastupnosći.
Wót 17. do 19. maja su w Lubinje swěśili Nimski źeń drastwy.
Na kóńcu woglěda su hyšći na dwórje zespiwali dwa rědnej dolnoserbskej źiśecej spiwa a su muzejoju darili małku zběrku z 12 fotami.
Akle w 50-tych lětach jo nan kupił mašinu za měsenje śěsta.
W kupadle se myjo, cysći sebje zuby a se cešo.
Amtske łopjeno města dajo w numerje 15 wót 22. oktobra 2005 k wěsći wobzamknjenje parlamenta za jadnu drogu.
Smy se te drastwy we familijach gromadu pytali, teke něco w muzeumje wupóžycyli, a smy byli pśi tom prědnem raz ju kradu znjeměrnjone.
Toś woglědujo Pratyja lětosa do teje jsy blisko Chóśebuza, kótaruž jo sebje to Město juž 1993 pśilipnuło.
Nowy kus „Tucna lubosć“ w dolnoserbskej rěcy pśedstajijo se njeźelu, 10. oktobra, zeger 16.00 w gósćeńcu „Nimski dom“.
Robert Schlegel (2. wótlěwa) a Hartmut S. Leipner (3. wótlěwa) stej dostałej transferowe myto města Halle nad Solawu.
»Jo«, wón groni.
Grodkojski gaśeński jazor jo gaśeński jazor na Sprjewi.
Pśiduca digitalna wucba buźo stwórtk, 21. januara, wót zeger 17. 
Zgromadnje z ceptaŕku Angelu Šurmanoweju a ze zagroniteju za serbske młoźinske źěło w Chóśebuzu Francisku Albertoweju su 4 zajmne stacije za gósći z Balkana pśigótowali.
Tak stoje na kóńcu dłujkeje diskusije Jurij Gros, Harald Końcak a k tomu hyšći dr.
To jo na źeń pěś filmow.
To su lawreaty Cesnego znamuška
Serbsko-nimski charakter Łužyce jo pśi tom wažny faktor, jo dr.
Pětš Šurman – serbske stawizny, dr.
Martin Frencke jo pśiswójźbny wót Ellen Lehmannojc.
Śichy tyźeń a jatšy stoje pśed nami.
Zal jo nabity połny, film se zachopijo.
Te 14 źowćow a gólcow wót horta "Njewjericka" w Žylowje su měli radny pensum: Wóni su lětosa cełe styri pśedstajenja ku ptaškowej swajźbje pśigótowali w serbskej rěcy.
Grunty wokoło jsy su se pśedali, bźeze znaśa wejsneje zgromadnosći, stoj w koncepciji „Einwohnertreffpunkt Schönhöhe“ wót apryla 2019. Gaž w góspoźe „Zum Hirschdenkmal“ njejsu gósći byli, su se wejsanarje tam zmakali, abo doma pla luźi.
Wóni su śěgnuli do drugich stron Pódpołdnjoweje Awstralskeje abo do Victorije na krotkem zajtšu, źož su byli wětše žywnosći a nowa rola, aby tam swóju pšenicu kubłali.
Nalětny chorowy koncert Serbskego ludowego ansambla a Dolnoserbskego gymnaziuma (nagrawanje, 1. źěl)
Ako myto su pón směli se něco z togo złota sobu wześ.
Wót takego wujadnanja k lěpšemu serbskich kandidatow teke Šiman njejo nic wěźeł, jo nam gronił jogo sobuźěłaśeŕ w běrowje w wólbnem wokrejsu.
Dokradnjej su to wósoby, kenž kśě se dalej kubłaś a maju kwalifikaciju k wucenju, ceptarje bźez ceptaŕskeje kwalifikacije k wucenju a ceptarje z wukrajneju kwalifikaciju k wucenju, kenž trjebaju dalšny pśedmjat za wucenje.
Tomu jo było trjeba ze šulu gromadu źěłaś.
Nic jano Serby sami, teke zwězk, kraj Bramborska abo Lichy stat Sakska by dejali se z teju temu zaběraś a rozwězanja namakaś.
Ryback tak rědnučke pjerje ma, až wšym jogo pyšnosć se spódoba.
Ako smy pón pó połnocy na dwórje faraŕnje z awta wulězli, smy wiźeli, dla cogo.
Teke kupiłej stej se žedne.
Pśi tom pśispomnjejo, až w Bretani wóna buźo wěcej se góźecy "outsider" ako w Dolnej Łužycy, kótaraž njejo za nju ako Pólku cele cuzy swět.
Studnju su saněrowali 2019/20. Granitowe słupy, kótarež su raz pókšyśu słužyli, su byli pśetwarjone na stoły a stojece blido.
Lětosa jo w rěźe „Pólske horiconty“ było wiźeś sedym filmow, dogromady wušej wósym góźin dłujko.
To jo pón samo za mnjo pśewjele było a toś som skobodnje chopił cakaś a łakaś.
Akle pón móžo to pšašanje za identitu „Chto my smy“ Serbam něco nowego pśinjasć.
Wjelika móc tych knigłow ga we tom lažy, až rowno dwa młodostnej we srjejźišću stojtej.
Łoni njejo se ten zapust w Měsćańskej hali w Chośebuzu, w Kalawje a w Grodku pšawje raźił.
Co ga togodla jo, lube bratśi?
Rosćo we dolinowych gólach a chłodkojtych wótkłonowych gólach.
Barranquilla jo město w pódpołnocnej Kolumbiskej.
Jo se do kokota pśetwórił a jo chopił wowsne zernka žraś w naźeji, až teke Krabata sobu łapnjo.
Gódy słowo bu śěło a bydlašo mjazy nami, a wiźechmy jogo kšasnosć.
Wóna se wjelgin procujo, aby byli gósći how pśecej derje zastarane a „wobzwarnowane”.
Izolěrowachu jogo zrownju wót wejsneje ludnosći.
Zakład za cesćenje tych wobornikow jo kazń.
Zasej nowa gluka za Robinsona; nět móžašo se z Pětkom rozymnje rozgranjaś a ten jomu zasej swóje mysli zjawi; to běšo wjele lěpjej, ako pjerwjejše warkotanje z papagajom. 
Gaž su tam na kóńcu maja pśewjadli tradicionalny šulski swěźeń, su se wóni woglědali swóju pśiducu šulu.
Wšo běšo mórjo póžerało. 
Jo to něnto južo 65 lět! Konkretnje: wót junija 1955. Wórjejske župne pśedsedaŕstwo Domowiny jo zarědowało we Wulkich Ždźarach prědny kopaŕski turněr serbskich mustwow.
"Měnjenje jadnogo njedej wěcej płaśeś ako měnjenje wětšego źěła rady".
NOWY CASNIK: Kotare to jo było?
Paralelnje ze serbskimi namšami jo se zachopiła wudawaś pśiłoga casnika „Pomhaj Bóh“ (Pomagaj Bog) za ewangelskich Dolnych Serbow, wót kótarejež dej něnto w aprylu wuchadaś 5. numer.
Biblioteka z wokoło 10.000 medijami jo za zajmcow wótcynjona.
Za cas mójeju starkeju su luźe lubowali a se cesćili pśirodu a su doglědniwje z njeju wobchadali.
Pokład eksistěrujo hyšći źinsa.
W Karabachu, kenž słuša pó mjazynarodnem pšawje Azerbajdžanoju, bydli armeńska wětšyna.
Pšawje tak.
Marionetowe źiwadło zachopijo 1. apryla w grodkojskem źiwadle.
Jajamólowanje
Nic jano w Dolnej Łužycy - ale teke w drugich stronach Łužyce se camprujo.
Jo z nami, smej teke naju gólcowu sobu wzełej, dojěł k swójima starjejšyma do Lipowca njedaloko Mławy, źož jo jogo nan był kantor.
Pór źiśi ma zasej wucbu.
Ideju, w kuždej nowej Pratyji pśedstajiś na taki part dolnoserbsku wjas, mam za wjelgin dobru a raźonu.
Pó namšy su se wše zgromaźili na cerkwinej łuce.
Druge jo "Bunte Bude", źož Susanne Kruse wót 2013 ma źěłaŕnju.
Jo rědnje se pśechojźowaś w dešću.
Pon su tam byli druge wobsejźarje, nježli jo w lětach 1946 do 1959 Marja Pšyccyna tu kjarcmu wjadła. „To jo była rědna kjarcma, smy tam cesto rušowali a se wurejowali”, jo se domysliła kněni Huglarjowa, pśichodna maś Nowsańskego šołty.
Žycym Wam wjele wjasela w šuli!
Abo sejźe na dwórje na ławkach pśi sćěnje domu.
Wobstojał jo naš rězak z něźi dwa mejtarja dłujkego a poł mejtarja šyrokego, górjejce a slězy wótwórjonego kóryta, dołojce nic połkulowate, ale pšawokutne, do kótaregož jo se kładła słoma za rězanje.
W Nimskej jo relatiwnje mało luźi wumrěło.
„Ja som kšej liznuł, a ta wěc njejo mě wěcej pušćiła“
"Wuslědki akcije cu w Chóśebuzu wózjawiś, zazdaśim w maju."
Z rozdźělnymi źěłowymi rědami, ako na pśikład wósebny cesak a elektriske kólasko, eksperimentěrujo Šejcowa z wałmu a drugimi materialami.
We njej se pyta za idejami, kak mógali serbsku rěc nałožowaś a serbsku identitu wukšuśiś a z tym serbskorěcnu zgromadnosć mócowaś.
Kuchnja ma nowy, moderny rěd a pódomk.
W stołowem krejzu woła wótkubłaŕka: "Cak!"
Mjazy drugim su spomnjeli na rolu serbskeje rěcy ako móst k słowjańskim rěcam pódzajtšnych susedow.
W chorje sławneje Lipsčańskeje Thomasoweje cerkwje jo zběrka wobrazow wšyknych Lipsčańskich superintendentow.
Postowa loda jo tek pśedawała pisańske a druge produkty.
Radworski wucabnik a kantor Jan Andricki w swójej reportažy »Wjerbański wjacor 1901« zwěsći, až jo była na tom zarědowanju nabejna licba fararjow a pśez dwaźasća wucabnikow pśibytnych.
Se wě budu teke wopytaś, rozjasniś to serbski mě „Hus“ abo „Us“, což njebuźo lažko, dokulaž njejsu se razka wucone luźe dotychměst wobjadne, co za tym serbskim mjenim štycy.
Na 12. februaru jo zamrěła we starstwje 81 lět serbska ludowa wuměłcowka Sigrid Bolduanowa z Łojojca (Klein Loitz).
Wótgrono na tu listnicu.
Końcak: Jo wěrno, až njebuźo to za kuždego cłonka - teke za tych nic, kenž njamaju žedno źěło - lažko, wudaś dalšne pjenjeze za Domowinske pśinoski.
Tegdy buźotej slěpych wócy wótwórjonej a głuchych hušy rozcynjonej.
W pjerwjejšnem Lubinskem wokrejsu njejo to jano Nowa Niwa, źož wó kołac rejtuju.
Wón gronjašo, až co lubjej do swěta, aby mógł kuždy źeń wjele nowego słyšaś a wiźeś.
Žałowańska drastwa: wšykne źěle pla swójźbnych su byli carne, pla wšych drugich jo směła kóšula zelena byś.
Zastupnik Zeleneje Ligi Renej Šuster z Hochoze buźo jim źaržaś pśednosk Kóńc brunice we Łužycy – staw aktualnych diskusijow.
Z wjelikim šykom jo wóna tu wobšyrnu bajku nejwětšego rusojskego poeta Aleksandra Puškina (1799-1837), adekwatnje wopśimjeśu a formje (w rymach) originala pśebasniła.
How w brožni su wili a pón tež stajili.
„To jo historiske tšojenje, a wjelgin zajmna wustajeńca“, měni dr. Madlena Norbergowa, kótaraž jo pśi wótwórjenju źaržała pśednosk.
Ale pón jo pśišło hynac.
Gusor: Cu ned na to pokazaś, až kupki wěcej samostatnje źěłaś deje.
Chtož co se woglědaś něgajšne groźišćo w lubnjojskem měsćańskem źěle Rogow, ten ma špatne šanse.
Teke lubnjojske wuměłcowe a zarědowańske agentury su se wobźělili na pó cełem swěśe se wótměwajucej protestowej akciji zarědowańskich góspodarjow.
Lenka wóstawa pla nana, aby jogo wobzwarnowała.
Serbsku rěc njejo powědaś mógała, ale jo za to serbske sympatiju měła.
Njeglědajucy na to mógu teke nimske wótpósłane za pšawa Serbow zagronite byś a se staraś.
Togodla jo rozdrobił pó droze kusacki klěba.
Drugego oktobra buźo "wobchójźowanje" z wušym šołtu.
Pšos nana abo maś, až by ze skibkow plony wurězała.
Wósebnosć jo pak teke pśeźěłanje serbskeje problematiki, kenž se w toś tej formje póla drugich kupkow njenamakajo.
Serbska šulska wucba pak jo wostała w Dolnej Łužycy teke pó wulichowanju nadalej zakazana.
Amt za narodnu wěstosć se rozpušćijo
15 lět jo tam wóstał.
Tak wěm wšykno, což śi wulicowaś mógu, jano z wulicowanja našeje starki, teje njewjesty how.
Pópšawem jo Serbska pratyja myslona ako zaběra za cełe lěto.
Wóna jo była gnuta wót togo zabrodskego filma z 1950tych lět.
Raz jo někotare 30 kšacenjow pśed domom wostał stojecy.
Městno buźo baletowy zal Nimsko-Serbskego źiwadła w Budysynje, zmakanišćo buźo pśi jawišćowem zachoźe na Seminarnej droze 12.
Archeologiski pokažo se wóna we nastaśu "kultury šnoroweje keramiki".
Dołk jo był kradu měłki, w lěśu pśi górucem wjedrje cesto skóro wuschnuty – za gusy wokolnych dwórow pśedewšym w nalěśu idealne kupanišćo.
Podiumowa diskusija na kubłańskich wikach.
Rownož až su njedobre wuměnjenja, smy něnto móžny puś namakali za našych rěcnych wobźělnikow serbsku a pólsku wucbu dalej pśewjasć a se naźejamy, až w nazymje su lěpše wuměnjenja za źěło rěcneje šule.
W tśeśej smužce cytamy, źo to słowo prědneje smužki jo abo kake wóno jo.
Koza jo była pšec.
Gódy 1944 som była źewjeś lět stara.
Ale nic wšykne wótglědanja a póžedanja gmejnskeje rady su wuwjeźone.
Z mójim žywjenim cu za tebje wójowaś! wótgroni Pětko.
Bramborski parlament jo wobzamknuł “Kazń k rědowanju pšawow Serbow w kraju Bramborska”.
Teke jatšowny wuchac by na woglěd pśišeł, a wuknice a wukniki by teke za pśechwatankami pytaś mógli.
Mała wósada nastawašo.
Restawracija z pensiju jo pyšnotka we jsy.
Pśeto tu starosć, až stara generacija se minjo, ga jo teke wu nich wjelika.
Jeje ideja jo, až dejali pśiś z budyšyńskim źiwadłom do rozgrona, aby sebje gromaźe strategiju za pśichod pśemyslili.
Změšamy butru a pudrowy cukor w jadnej šklě, tak až nastanjo kremowa masa.
Wóna cesći jich nazgónjenja w žywjenju.
Pópšawem su kśěli ten móst južo w nalěśu zasej měś gótowy.
Barbuckich su někak do lěta 1850 zakopali w Liškowje.
To jo Tobias Hentschel z Górneje, dotychměst wjednik twaŕskego wobłuka w gołkojskej gmejnje.
Dogromady 887 raz su musali łoni cłonki wognjoweje wobory a kupki za šćit pśed katastrofami chwataś we wokrejsu SPN na pomoc.
Pomocna źěłaśeŕka Kara, ako póchada z Pódwjacornego Barlinja, a kjarcmaŕka co rada wěźeś, cogodla wóna jo zewšym pśišła a w takej kjarcmje źěła.
Su to zagronite za serbske nastupnosći we wokrejsach Sprjewja-Nysa, Górne Błota-Łužyca a Dubja-Błota tak ako we měsće Chóśebuz.
Nejwěcej kuriozna škóda jo nastała we płośe pśi gmejnskej wjažy: tudy su sarnje za wšym zdaśim se pśeźěsyli a kśěli z mócu se pśez płot pśederiś.
Stej bydliłej w kšasnem palasće, źož jima materielnje njejo nic felowało.
Ilustracije jo napórała Gudrun Lenz.
Pó serbsku zwoblekanej Doreen Šymjeńcowa a Mechthild Scholzowa pśi wótwórjenju wustajeńce w głažanej cerkwi w Glinsku.
Toś tu antologiju jo zestajiła Ingrid Hustetowa a ilustrěrowała Marion Kwicojc.
A ja se naźejam, až fachowa wucba w našej šuli njebuźo śerpjeś dla togo.
Južo pśi bjatowanju jo na to glědał, aby my źiśi našu serbsku rěc pšawje nawuknuli a se tomu serbskemu powědanju źaržali.
Tak licy wóna źinsa wokoło 2. 400 cłonkow w 40 Domowinskich a młoźinskich kupkach a 26 towaristwach.
Tam jo Jurij Koch pśecej a zasej jěł, jo wót tam rozpšawił a zgromadnje z nimi wobradował.
Felujucy dešć, pśepadowanje spódneje wódy a smjerś wegetacije se teke w Łužycy wustatkuju.
Šćěpjenje dejało nadalej byś dobrowólne.
Woidke jo jim gronił: „Wěmy, až pjenjeze njamógu wogeń gasyś.
Bom jo w krotkozajtšnej pódpołnocnej Americe, wót Floridy až do Delaware, na pódwjacor až do Misisipijowych stronach a pódzajtšnego Texasa domacny.
Zajmcow za hale dajo – ale rozsuźił se až doněnta nichten njejo.
We tom citěrujo Fontane we tom až jo Lubnjow „wóścojska“ kisałych górkow.
Pjerwjej su jadnorje do mórja wogarnuli.
A pódpěru stej Niewidokojc manźelskej teke wót Bramborskego tekstilnego muzeja we Baršću dostałej.
Ruce wupśestrěś, tak derje a daloko a kšuśe, ak móžoš.
To wopśimjejo teke serbsku wucbu.
Wóni deje se lěpjej měś ako my.«
Na pšawem wobrazu wiźimy Hamorskego šołtu R.
Film wulicujo wó Janojc familiji.
Pó namšy smy chopili z pśigótowanim swětocnego snědanja.
Krabatoju pak njejo nic za złe wzeł.
Karina skócyjo z kólasa.
A pomałem som bywała nerwozna.
Domw Lubnjowje, źož jo něga bydlił Ehm Welk.
Póraj se!
"Mój nan teke rozmějo serbsku rěc, młogi raz wón móžo mě pśi domacnych nadawkach pomagaś", jo pśeraźiła Julia Bušojc.
Teke źiśi su mógli na swěźenju błotko do ruki weześ.
Powědali smy na pśikład wó našej ekskursiji, źož zasej do Błotow jěś comy.
Wałtoru, 6. awgusta, zmaka se bramborska Rada za nastupnosći Serbow.
Z piśami a chłošćonkami teke buźośo zastarane.
Togodla se wěnujomy w toś tom wudaśu pšašanju, cogodla a kak zwisujo pógibowanje z pśiswójenim rěcy.
Na cołnach dej byś desinfekciski srědk za ruki.
Naraźenje serbskego wiceprezidenta FUEN
Zniceńske akcije njejsu se dali zatajaś, dokulaž jo je stasi wót nowembra sem we wjelikej měrje pśewjadła.
Kjarchob dej oficielnje njeźelu zamrětych, 22. nowembra, pśepódany byś.
Šym šyrše jo sudobje, śim wěcej gałuzkow jo trjebnych.
A wóni su je pó rědu pśejšli a glědali, lěc su jim znate.
Škóda, Domowina wěcej njejo w prezidiumje FUEN
* 1956 w Chóśebuzu, bydli w Zaspach, diplomowy žurnalist, kurator Serbskego muzeja w Chóśebuzu
Wuzwignu, až njejo politiski protest pśeśiwo napšawam cel teje akcije.
Z płodnikow něgajšnych kwiśonkow něnto pózlažkim zachopijo rosć sad: slěwki, jabłuka a wišnje.
Ze wogony zapušćuju w kuždem lětu wjeliku tšochu kwiśonkowych wurostkow, kótarež dośěgnu wusokosć wót źaseś až do pěśnasćo centimetrow.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo sobotu, 10. oktobra, w Radušu a wokoło Raduša fotowu źěłaŕnju z fotografom Peterom Beckerom zarědowała.
Wěste jo: Jano pśez diskusiju mógu problemy se rozwězaś, jich zamjelcanje njepśinjaso nic.
W pśiducych lětach jo pśiśěgnuło něźi 40 familijow, mjazy nimi Bartusch, Borgas, Domaschenz, Dreckow, Gormann, Hondow, Huppatz, Kschenka, Lehmann, Marschall, Miatke, Pumpa, Rethus, Russchen, Schmidt, Schwartz, Yarick a Zerna.
z nakładnistwa Natur+Text jo we swójom gronje pódšmarnuł, až knigły su – glědajucy na jich gódnosć a tłustosć – wjelgin tunje.
Pó maturje jo wuknuła dalej na ceptaŕske za serbsku a rusojsku rěc we wucabnikojskem instituśe w Małem Wjelkowje.
Jomu se niźi nic njepokaza, což by zjawiło, až how luźe bydle.
How su zachopili twariś nowy pśidatny šulski dom.
Christa Nowakowa z Wjerbna: Źěłam w muzeju tudy hyšći až do kóńca měrca 1996 ako ABM-móc.
To jo zasłužba Rity Krügeroweje z Bucyna a T.
Jatšowne spiwaŕki w Rownem.
Lětosa su krotko do turněra zasej žedne mustwa njezjapki wótskócyli, tak až kapitany su skrotkim rozsuźili, až budu graś pó modusu „kuždy pśeśiwo kuždemu“.
Wětšy źěl witrinach juž stoj, a wótwórjenje buźo srjejź abo kóńc drugego kwartala 2020 – jaden mrocnik lětosa.
Teke to z chylami žadławe wjedro, mroz, wjeliki štorm a lejawy njejsu jim nic wucynili.
Cerkwiny chor katolskeje górnoserbskeje wósady Chrósćicy jo namšu kradu rozbogaśił.
Na slědnych 19 swěźenjow su pśecej byli serbske tradicije we srjejźi, pó motu "Kak to jo było".
© Naša Domowina Pópšawem jo było pśedwiźone, až Serbski muzej w měsće lětosa w juniju pó wobšyrnych twaŕskich źěłach se zasej wótwórijo, teke z noweju stawneju wustajeńcu.
Casy se kupijom mały sud z tym našym piwom, gaž mam doma někaki swěźeń.
A wón jo wuskoboźił zgromaźone z gronom: „Pśichod słuša tym, ak wěrje do wěrnosći swójich cowanjow“.
Město Burgthann źo slědk až do dwanastego stolěśa.
Wót togo casa su błośańske rybarje cłonki Domowiny, ale se wě jo dało mjaz nimi tež głosy, až rybaŕstwo dejało njepolitiske wóstaś.
Měto Nowak w młodšych lětach, źož jo 1947 gromaźe z Bogumiłom Šwjelu prědny numer „Dolnoserbskego casnika“ zestajił.
Na drugem boce su žeńske w młogich pólach we wětšynje.
Zapšawym dejał pisaś: smej zachopiłej, pśeto mója wó lěto młodša sotša jo w samskem casu ze mnu chopiła do šule chójźiś.
Slědny film wót Pětša Rochy z casa pó pśewrośenju napórajo napšawdu śěžku mysl, ale to njelažy za našym zdaśim na tom, až wjas jo za krotki cas zgubiła swój serbski charakter, ale na tom, až, na rozdźěl k tyma drugima filmoma, jo film wót Rochy wěcej kritiski a realistiski.
1782 abo 1786–1850 Kito Gryz z Hajnka
Kupka jo se wugroniła za paritetiske rozdźělenje źěłowych městnow mjazy Dolneju a Górneju Łužycu.
Gaž něcht groni, až napšawy su byli spśegnawane, ga měni, až wu nas njeby mógało pśiś ako na pśikład w Italskej, USA abo Brasilskej.
Pśi tom wóstanjo dalej sucho.
Sarepta z jeje póstupjonymi technologijami a wědomnostnym potencialom jo wordowała parlicka regiona.
Pśeto we planach koncerna stoj, až 480. 000 tonow wótpadankow dej se tam k lětu spaliś, wót cogož jano 10% buźo pó zeleznicy librowanych, a ta wuškowna licba z LKWejami.
Jej su tak gronili, dokulaž jo se pokazała luźam pśecej w połdnjejšem casu.
Zapśěgnjenje computera do źiśownje Pśecej wěcej institucijow a amtow se prezentěrujo w interneśe.
Jaden z nich jo w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli „Marjana Domaškojc“ na Žylojskej droze.
To jo se pśi dubach blisko Cazowa bóžko južo stało.
Na tu wjasołu góńtwu pak budu małe a zrosćone hyšći dłujko spominaś. – Balon z Francojskeje. Do Žylowa jo mały balon z Francojskeje pśileśeł.
Pśed wuzwólowanim jo se Domowina z šesć pšašanjami na tych pěś kandidatow za amt wušego šołty wobrośiła – z pšašanjami, se wě, ako maju ze serbskimi nastupnosćami a z nastajenim kandidata k nim cyniś.
Slědna wót nich – Hildegard Dańcowa – jo pśed žednymi lětami wumrěła w Americe.
How ga jo nastała pyšna drogotka – nic jano za grobojsku familiju.
"Mě jo to pósołstwo wažne: Kuždy luź jo drogotny" jo Hetzel wuzwignuł.
Město Chóśebuz jo pónjeźele, 16. nowembra, znate cyniło, až wót 17. nowembra jo nadalej winowatosć za wukniki, se nagubk stajiś, ale "jano" w šulskich twarjenjach, a jano tam, źož wukniki njamógu jaden a poł meter wótstawk doźaržaś.
Njamógu ja se wěcej rozchójźowaś w góli?
Něnto stej w źiśowni.
Wón za gólcom glěda.
A dokulaž jo był mócny kjarl, jo gronił: »Něnt ja pójdu tam nutś.
Tencas su měli motory jano na jadnosměrnu milinu, wó měnjatej milinje su měnili, až njejo k nicomu.
Co jan’ tam ta zawina?
Steffen Langa a jogo žeńska, kótaraž jo znata za wjelgin rědne wuźěłki z keramiki.
Albert Hobliš chwata na bus do Barbuka: „Jo ja som serbski a serbski powědam.
Wušej togo su wótpósłane zgłosowali, až ku kuždemu wobzamknjenju we pśichodu deje tejerownosći słušaś konkretne statki a kšocenje k jogo realizěrowanju, a teke wustajenje, chto jo za nje zagronity a chto dej je kontrolěrowaś.
Dajom jim nimjerne žywjenje.
Gano su se Dešańske sportowe pśijaśele na sportnišću na wósebny swěźeń zmakali.
Dolna Łužyca co tamkor pósłaś teliko grajarjow ako móžno.
Źiśi malsnje wuknu a malsnje zabywaju.
Běšo pak wjelgin rědny źeń. 
Tak jo startował 27. oktobra 2020 prědny kurs z teju platformu, kótarejž se groni "Digitalcampus".
Ten jo se skjaržby wobeju pśisłuchał, pśi cymž jo musał ten drugi pśecej wence cakaś. »No derje«, jo gronił sudnik za tym, až jo se wuskjaržył bur Wylem, »musym groniś, až maš pšawje.«
Pjerwjej su se bury starosćili, lěc změju w nowem lěśe dobre žni a lěc wóstanjo jich zbóžo strowe.
Za šesć městnow ako wiceprezident jo se 9 kandidatow pśipowěźeło, mjazy nimi Měto Nowak, referent z bramborskego kulturnego ministaŕstwa, ako zastupnik Domowiny.
Lej, Bóže kralojstwo jo mjazy wami.
A to nic jano pla tych wobornikow, kótarež su dostali wjelike cesćenje pśez krajne kněžaŕstwo.
Manuskript njejo hyšći dokóńcowany.“
How teke graju rolu oficielne zakaze, na pśikład se rozchójźowaś we měsće wěcej ako tśo.
Thomas Döding jo rědnje na fidlach grał.
Plon z tśimi rožkami Plona baslił to som sam: styri rožki, wogon tam.
Jan 10,11–16(27–30) * 1 Pětš 2,21b–25 * Ps 136
Wón gronił, až jomu jo wědobne, až ja tśěso te słupy, na kótarychž stoj serbske žywjenje, ale až co weto pšosyś zastupniki Serbskego sejma na zmakanja z drugimi serbskimi institucijami.
běrtyl góźiny
Tam jo wóna z towarišku a z drugimi wejsanarjami źěłała.
Druge takich zwěrjetow bydle kšajźu w domach.
Potakem: wužytne jo toś to konstruktiwne zmakanje było a wóni by se dejali dalej wjasć, pśeto problemy su w Dolnej Łužycy cesto hynakše ako w Górnej Łužycy.
Pomjenjujo se pó bamžu Hrjehorju XIII.
Wotworjenje se zachopijo zeger 14.00 ze swětocnym zarědowanim w grodowem zalu.
Domowina jo gano pśepšosyła na 13. lětosny Źeń wótbagrowanych serbskich jsow, ako jo se wótměł na nowem wopomnišću za gmejnu Tšawnicu.
Hajtki su z balom grajkali abo z kłubom wałmy.
A to nic jano dla togo pjacenja, ale teke dla togo, až su se pśi tom źěle młoge teke serbski rozgranjali.
Ale naša ryba jo mjeńša a jej se groni dorado.
Spiwarje se zmakaju kuždu srjodu zeger 19.00 w Žylojskem klubje weteranow, a rejowarje zwucuju samski źeń zeger 18.00 do 21.00 w domje (kaserna) na Karl-Liebknechtowej droze/rožk Łužyska droga w Chośebuzu.
Zachadny tyźeń, 12. januara, smy se dla togo ze zagronitymi zmakali.
Som se teke wjelgin źiwał, až njejo se nic jadno nimske słowo powědało.
Dlatog našo pšašanje: Njocośo Casnikoju pokazaś recept za dobru lěśojsku jězu?
Oliver Lehmann móžo se dopomnjeś na swóju nejwětšu rybu, ak jo w Błotach wułojł.
To jo wokoło 118. 000 euro mjenjej ako w p lanje pśedwiźonych.
1934 su ju popajźili, nejpjerwjej jo była popajźona, nježli su ju 1940 do žeńskecego koncentraciskego lěgwa Ravensbrück spórali.
Plon jo za jich wukazanim cynił a doleśeł nachwatki k Pśezpołdnicy.
Casnik buźo wó tom zawcasa informěrowaś.
Na to jo jeju nan wjelgin gjardy, lěcrownož jo sam chopił wuknuś serbski akle w starstwje 28 lět, ako jo tencas na uniwersiśe w Lipsku zeznał swóju pśiducnu žeńsku.
W Luboraskej góli pali se dalej
Gdyž pón wokoło se glědašo, njewiźešo nic wěcej wót łoźi, wót cołna a wót swójich towarišow.
Trudla Malinkowa jo tam drogowała w lěśe 1992, a jo se wóne strony woglědała.
Ale snaź buźo se ten wětš hyšći raz wobrośiś. 6. maja ga buźo w Terpjem wobradowanje serbskego wuběrka wokrejsa SPN, źož jo kněz Freißler cłonk ako wěcywuznaty wobydlaŕ.
To wopismo njejo ze swěta, to mógu pśecej hyšći dostaś, te bomy pak su napśecej pšec“, jo Isa Casnikoju groniła.
To by mógało teke Nimsko-Serbske ludowe źiwadło gótowaś.
Wotmolował jo ju pśed wušej 60 lětami Erich Rinka z Barlinja.
jo to grono wó tom, až cotej Nimski zwězk za lodowy hokej a Sakski zwězk za běganje pó wóźe graśa sezony 2021/2022 dnja 31. julija 2021 zachopiś.
Jo źeń se naroźił w małej serbskej wjasce Radowiza blisko Mosta w Baršćańsskem wokrejsu.
Z tym jo za Slěpe wjele wisało na slědnej nitce.
Co how prědk maju?
Jakub Brankačk, z lěta 1993 pśedsedaŕ teje „wjelikeje” Domowiny, jo ze swójeje zagroniteje funkcije slědk stupił.
Raz jo była nuza zasej wósebnje wjelika.
W nadpisu stoj "Mam něco za wušy!"
Tśeśi źěl serbskich pjenjez za folkloru
Końc Rogowa kiwa, Pratyja 2003 połožyjo swój palc do teje rany.
Jo teke starka była chódota?
Až se ty južo njocoš na to dopominaś, kak smej tudy něga gromaźe sedałej. 
Dopołnijo mě žycenje: Cyta wó nimskem diktaśe, kótaryž jo musał wobstaś, aby se dostał na serbski gymnazij do českego Varnsdorfa.
Prědne znamjenja se bližeceje změny su se pokazali w casu młodoserbskego gibanja.
W žednom kórbiku njedej felowaś nopašk soli a žerdka kśěna.
Grońśo pón źiśam : "Pśinjas mě cerwjeny kwětašk!"
We pśedprogramje su luźam našogo regiona znate aktery ako Lipa-źiśi, Femella-Kids, Nimsko-serbski ansambel Žylow, Drjewjanki a dalšne swóju wěc zasej wjelgin derje wugbali.
Dejśo wěźeś, až jo był to guslowaŕ z wjelikego, kenž běšo se ze złym zwězał, aby pšawje wjele pjenjez gromadu zdrapał a k tomu hyšći złoto a druge pókłady a bogatstwa, kótarež jo gromadu znosował a nakopickował hejnak zemcygaŕ pšenicu.
[11] wusćeła RBB magacin za młodostnych w radiju.
Co-li měsćański krejz jogo měś, ga daźi jomu na swójich gruntach daju twariś, my landojski krejz žednog kata njepóderbimy.
Ale chtož na pśikład glěda na myta pśistajonych firmow „Jěza na kólasach“ (cesto minimalne myto) napśeśiwo mytoju kopańcarjow tśeśeje ligi (někak 5000 euro), póznajo pak, až „towarišnosć wugbaśa“ stej proznej propagandistiskej słowje.
»Mjaz tymi maš swójogo syna«, jo młynik gronił a se wusměšnje zubił. »Wupytaj sebje togo pšawego!«
Rozmjej: wót 1950ych lět woplěwaju w Smogorjowje jano to zabijanje kokota.
Na zarědowanju w Gubinje pak jo dostał swójo zasłužone myto, swój zjawny źěk.
Za Superkokot 2014 su dali 3.000 euro.
Smy se rědnje pó słowaksku a dolnoserbsku rozgranjali, tak wjelgin bliskej stej se wobej słowjańskej rěcy.
A wšykne wustupichu z łoźi na zemju a wjaselachu se swójogo wumoženja.
Wóna jo wót 01. januara 2003 źěłała za naš serbski kšywowy zwězk.
-Leichhardtoweju-aleju a Stadionom pśijaśelstwa jo zasej pśistupny.
Pśeto šym mócnjejše su jich kórjenje, śim mócnjejšy jo bom Serbow w Dolnej Łužycy.
Rozmjej: Hanuška, to jo mě pjakaŕnje we Wjerbnje, w Gołynku a w Chóśebuzu.
Na jaden part smy měli gluku, dokulaž smy mógali wšykne pasažěry z łoźi na brjog wupušćiś.
To jo rusojska raketa.
Z togo by wujšeł minus wót něźi 46.000 euro.
Co jo wón w tom casu se pjekorił!
Pismahucony źašo Jezusoju: Hucabnik, ty sy we wěrnosći derje gronił, až jo jaden Bog a njejo žednogo drugego nježli wón.
1943 rozžognujo se Saint-Exupéry z New Yorkom a ze žeńskeju.
Wót zachopjeńka, to jo było 1. septembra.
Ze swójimi naglědnymi głowkami wabi nas něnto wěcej a wěcej teke ropkaty kał (Wirsingkohl) ku kupowanjeju.
Sy sebje rědnje zuby wucysćiła a smějoš hyšći raz kóstkowaś.
Ale naš sused jo wěźeł hyšći tak wjele. 
Jüterbog a wokolny Fläming to su nejdalej pódpołudnjo lažece strony, źož se powěda „Platt“.
A někotare su cele jadnorje južo byli pśestare a su gronili.
Jo śěžko rozměś, cogodla tomu źinsa wěcej tak njejo.
Mama dawa młodym poł lěta cycaś.
Dostuděrowała som pólske studije a komparatistiku (powšyknu a pśirownujucu literarnu wědomnosć) – masterowe źěło som napisała w pśedmjaśe komparatistika.
Pózdźejše pisma Starego Testamenta (apokryfy)
Wjele źowćow a gólcow jo wótedało wobrazki ze swójim wósobinskim majskim bomom, a młoge su k tomu hyšći namólowali domy, wšake spóznawańske znamjenja a familijowe cłonki, tak su to tek gótowali Joel a jeje bratš Marian, Fabian, Jasmin, Elfriede, Oskar a Jonathan.
Młogi se samo wudajo dla togo na dłujku, nic rowno tunju drogu, aby něźi w Americe, Africe abo hynźi zastupił do lěta 2000.
Cytaŕ cujo: Spisaŕ S.
zewšym wó to njeroźim.
Jatšowna wustajeńca tam buźo wiźeś až do 14. junija, wustajeńca wobrazow Henniga až do 30. awgusta.
Jatšowne nałogi
Za politikarjow jo zmakanje wužytny kšac za dalšny diskurs wó serbskich temach w politice był.
Dolnoserbska gramatika njejo w pśirownowanju z italšćinu abo šwedšćinu rownowen nejlažčejša, to jo fakt.
Wjelgin rědnje wugótowali su łoni šulski dwór.
Něnto słyńco schada, cele pómałem drogujo pó "njebju" w formje połkrejza.
Pózdźej, tak jo wóna se to prědk wzeła, co wóna tradicije napśecej zwěrna wóstaś.
Te ga žednomu spšawnemu, cesnemu, pilnemu a źěłabnemu cłowjekoju nuzne njejsu! 
Wšykne su pón wótjěli z cołnom wót wustawadlišća Rehnus w Bórkowach.
Teke na kóńcu togo tyźenja buźo w Dolnej Łužycy wjeliki zapustowy ruš.
Jan pak jo jano źaseś dnjow dlej žywy był ako jogo staršy bratš.
Tam, źož su Ladinarje žywe, hyšći z teju tśeśeju rěcu.
Modowa pśeglědka dej byś z jich wiźenja zwenka Chóśebuza, dokulaž spěchowanje z gjarnca EU dej pódpěrowaś najsański rum.
Chto buźo nosaŕ za ten centrum - to pak hyšći jasnje njejo.
Ale w ramiku industrializacije su tam natwarili wjelicke fabriki a koloniju za brunicowu jamu Ilse.
Rostlina ambrozija rozšyrijo se w Dolnej Łužycy.
Małki źěł rjaschenoweje marmelady su źiśi nakidali do šklicki a su ju śopłu mazali na skibki a jědli.
Tam su se kradu komuźili pśi tom zgromadnem mólowanju.
W tom casu jo pisała swój roman.
Pušćadło “Wjerban” ma teke źěru, pśez kótaruž ryby plěś mógu.
Wjelicke kólaso, z kótaregož móžoš wobglědowaś Město z marka, jo stojało pśecej pśed gódami na marku.
Na tom městnje góźe se pomjeniś někotare pśikłady, kenž pśedstajaju, kak jo we wejsnej towarišnosći narodna drastwa cłowjeka wopisowała: Jo na jogo zamóžeństwo, familijowy staw, starstwo, pówołanje, regionalnu, etnisku a narodnu pśisłušnosć pokazowała, jo měła funkcije we wěrje a magiji, to groni, jo definěrowała pśi familijowych a cerkwinych [...]
de/g1wlxjom/ 21. junija jo se zmakała strona "Lěwica" na "Źeń Serbow".
Gaž rostlinki budu wjelike dosć, budu ja je wen sajźaś.
Mam hyšći naźeju!", tak wóna groni, ale tek wuzwignjo, až strowota za nju ta głowna wěc jo.
Som sama wopytała jajka na taku wašnju pyšniś a tak wěm, wjele źěła w tom štycy.
Mamy za to teke južo konkretne pśedstajenja, kótarež comy našym cłonkam naraźiś.
Mója tencasna nejžlěpša pśijaśelka Ewa jo była to nejmłodše góle we familiji.
„Aby se naše susedy njemyslili, až ja tebje bijom…”
Madlena Norberg jo dolnoserbska rěcywědnica, kulturna procowaŕka a publicistka, wědomnostna sobuźěłaśeŕka Rěcnego centruma WITAJ.
Za jogo zdaśim jo pśedewšym wjednistwo picańskeje šule na tom wina.
Ně, ten ”dejmant” w serbskem chorowem žywjenju Dolneje Łužyce dej za lubowarjow serbskego spiwa teke dalej błyšćaś; nanejmjenjej hyšći w lěśe 2001.
Diagram k lětnej temperaturje w Sakskej wót zachopjeńka měrjenja we lěśe 1881 až do źinsajšnego.
Derje, až Wilfried Halbaš njejo se zawcasa powdał – to słowo stoj za kulki.
My comy se dalej wó to staraś, až su gósći a wšykne te cuze turisty z nami pśecej spokojom.
Wše nalicone problemy su wina, až potencial, ako se chowa we Hochozy, njejo optimalnje wupócerany.
Wósebnosć w Běłej Górje: Fazanowe pjera pyšnje how kłobyki tych muskich.
Wjele pisanego a rědnego jo tam k wiźenjeju - głownje zwěrjeta, ptaški, rostliny a wšaki burski rěd.
Dostaś jo wóna w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem abo online.
How jo był raz mark twardnice a teke wjelika cerkwja jo tam stojała do lěta 1945.
Jasnje groniło jo se na zgromaźinje, až ten centrum njesmějo pśewześ nadawki stata abo jen ze swójich słušnosćow wulichowaś.
Jo pśeslěźił dłujku historiju serbskego sportowego towaristwa "Sokoł", ako bu 1920 załožony we Łužycy.
133 Rozmjej, wóni se myslachu, až budu te na łoźi drugi cołn z łoźownikami wupósłaś, gaž te prědne slědk njepśidu, a pótom wóni ten skazony cołn sobu njebjeru. 
Ta srjejź słomki dej byś na tom wěku.
Na dłujki cas dej se wuźěłaś rěcna analyza a strategija za pśichod, a teke financne wugótowanje serbskego šulstwa dej se pólěpšyś.
Pódzajtšne kórytka maju wěste słowjańske elementy zaźěłane.
Njamam pak formulaciju »Pratyja za młoźinu« rowno za glucnu.
Mjazsobne wobskjarženja a pśeskjarženja su slědowali.
Dešańska gmejnska rada njejo doněnta rozsuźiła, lěc budu na bórkojski amt pjenjeze za źěłowe městno w dešańskem muzeumje pśepokazaś.
Słowo pó słowje
Procuju se stawnje wó wušu kwalifikaciju a kwalitu, aby ako dirigentka muziku žywje, ze wšymi jeje nuansami, dalej dała".
Za sobuźěło w jadnom z wjeleserakich źěłowych zjadnośeństwow na Chośebuskej šuli njejo se Katalin hyšći rozsuźiła.
Domowinska kupka Wochozy, župa Běła Woda, jo se gano wudała do katolskich stron Kamjeńskego wokrejsa.
Kótare pismiki?
Som dostała dobru radu?
Ten źeń se swěśi k dopomnjeśu na pśiźenje Jezusa do Jeruzalema.
Michał Hajdan wuźěkował pla Dietera Friesa.
Rostlina rosćo na tucnych łukach a drogowych kšomach.
Pó wobjeźe jo pśedstajiła Cathy Petersen swóje nejnowše knigły z někotarymi nimskimi, ale głownje serbskimi receptami.
Ako wšykne su docytali, jo jury wobradowała.
2020 buźo to w Limbarku.
Njamogu se teke dochwaliś swójogo kněza Gutšmyta.
Pśi SerbPop stoje wóni wšykne prědny raz gromaźe live na jawišću.
Wucabnik napominajo wuknikow, naźěłaś kuždy źeń dobry statk.
Wokoło gładkeje gałuzy som wiła droždźejowe śěsto.
Wóna jo njeglědajucy na swójo starstwo – wóna jo 93 lět stara – z Engelskeje ekstra na wótwórjenje wustajeńce do Chóśebuza pśišła.
Kwiśo wót maja až do septembra .
Dejm pak pśiwdaś, až jo dosć słabje wobsajźony.
A co słuša wušej togo hyšći do źinsajšnego cerkwinego žywjenja?
K tym młogim kulturnym kupkam w Gornej Łužycy słuša teke wejsny ansambel Wudwor (Höflein) w župje Kamjeńc.
Na jawišću njejsu jano te "burstakarje" wustupili, ale teke jich pśijaśele – rozmjej, druge rejowaŕske towaristwa z cełeje wokoliny: z Tšupca, Noweje Niwy a Běłeje Góry.
Ale ten kafej śi wjelgin derje słoźi.
Seno jo derje wuschnuło a burowka a bur stej mógałej wšo zgrabaś a z widłami na wóz nalodowaś.
Na namšu su byli pśepšosone wšykne, kótarež se starosće wó sebje samych a wó swóje familije.
Domowinu su zastupowali župan dr.
... a Dörte Hentšelojc.
Potsdam pak njejo jano w politiskem, ale tejerownosći w etniskem nastupanju zajmawy.
Kněz Wěnk njewopśimjejo nejžpjerwjej ceło, což jo tam było gronjone, skóro jo kśěł sadu bźeze zmysła wóspjetowaś – a sednjo se na stoł pódla blidka.
Za bejny źěl młodych njejo to wjele wěcej ako spódobne zagrono a góźba ku kolektiwnemu žrěśu.
Mjazy tymi 45 ludowymi wuměłcami a wuměłcowkami jo była teke kněni Bolduanowa z Grodkojskich stron (na pšawem wobrazu).
Steffenowa (nalěwo) a R.
Jadno, dwanasćo, tśiźasća, och mój bog, hyšći wjele wěcej!
1 łžycu butry, 1 cybulu, sol,
Rakowe zele jo rod ze swójźby rožowych rostlinow .
Nanejmjenjej my źiśi smy měli pśi takem dyrdakojskem žywjenju swójo wjasele, tak až smy pśisamem zabyli, dla cogo w tej góli sejźimy.
Wó tom su mě druge wulicowali.
Jan Buk jo se naroźił 2.8.1922 w Njebjelčicach.
Wona něnt wuknjo to dirigěrowanje.“
Jo slěźił pśedewšym k tradicijam pyšnjenja pókóńcow w cełem słowjańskem sedleńskem rumje, mj. dr. wokoło Hannovera, w Pomórskej, Sakskej, Pšuskej ako teke w baltiskem a pólskem rumje a jo swóje wuslědki z wjele wobrazami ilustrěrował.
Zachod do ferijoweje idyle Carstena Gründera na kšomje Strjažowa.
Wóna se źiwujo, až lětosny gjarncaŕski swěźeń njejo se – mimo Grodkojskeje drogi – kaž we slědnych lětach zasej pśi Nimskej cerkwi (Oberkirchplatz) pśewjadł – glědajucy na kóńc tamnego twaŕskego źěła.
Nazymski koncert w Slěpem
Jon 3,1–10 * 1 kral 13,11–34
Ako góle je wóna w pódobnej, ze stawiznami napołnjonej farje we Hrodźišću w Górnej Łužycy ze starjejšyma, bratšoma a sotšoma bydliła a rědne źiśetstwo dožywiła.
Zeger 20.00 budu zapustojske reje w swěźeńskem stanje.
Možomy jano groniś: »Kněz X (kněni X) jo tak a tak.«
To musy pak byś wšykno kradu do kóńca pśemyslowane, až nam to pón teke něco pśinjaso w Domowinskem a cełem serbskem žywjenju.
We nich grajo pšawo raz taku rolu, až něco zmóžnijo, raz taku, až něco wobgranicujo.
Z dwěma cołnoma a šesć wšakimi seśami smy łojli.
Chtož jo se NOWY CASNIK slědny tyźeń pšawje woglědał a w njom cytał, jo wěsće na 4. boce něco namakał, což njejo było pšawje śišćane.
Šulske źiśi, wuměńkarje su pó ducentach rjeśaze z wimplami zgótowali.
Jadnučki bratš mójeje mamy – wón jo bydlił z familiju w Chóśebuzu – jo dostał pśikaz do wójakow.
Južo na drugi źeń jo se gniła źowka na drogu wupórała ku kněni Meškowej.
Póraj se, wóstuda! Źomy we ferijach na serbski projektowy tyźeń skóro budu ferije.
Do togo, pśed prozninami, smy byli wobgranicowane we metodach, rowno glědajucy na socialne a kooperatiwne formy.
Februar jo mjasec wjasołego rušowanja.
Pśigótowanja na głownu zgromaźinu župy Dolna Łužyca 21. januar 2011
Wón jo był dobry luź, a jo žywy był pśed wjele hundert lětami.
Kreslimy z płoneju ruku wótlěwa napšawo žwały na kśebjat.
Redakcija ma se wě pśi wubraśu togo, což se śišći w nimskej rěcy, wósebnje wjeliku zagronitosć.
Angelika Hoffmannowa z Chośebuza jo row, no pśi njej kupowała.
Pśez program wjeźo Anja Pohončowa.
W lěśe 1944 na pśikład su jej sobotu a njeźelu cesto woglědali sowjetske žeńske, kótarež su dejali how w Němskej źěłaś.
Marcel Kollosche (blidaŕ a młoźinski wjednik) a serbska kralowka I.
Lec móžo se wóno wótměś, njejo hyšći wěste.
Te małe njedoraze su se bejnje waźili, dokulaž žeden njejo kśěł byś ten prědny.
Kito jo glědał hejnak śele na nowe wrota.
Ako jogo pšašach, lěc hyšći serbski rozmějo, wótgroni mě w serbskej rěcy: mógu hyšći tšochu, a ako jomu wót Casnika zaspomnjech, źašo: ten serbski Casnik znaju«.
Ale rozsuźiś se dejmy nejpjerwjej my Serby sami.
Ale mjasec se lubjej za mrokawami schowajo.
Teke kamjeński handlaŕ jo se pódał na domojdrogu.
Kosovo se ako serbiska prowinca jo wobglědowało a hyšći wobglědujo.
Tam jo se zmakała slědny raz wjelika mań luźi, aby serbowali a se woglědali ten rědny region.
Gdyž jo młoźina w Dolnej Łužycy łoni w januarje a februarje zapustowała, njejo było to wjedro pśecej to nejlěpše.
Wót 15. maja su restawrant, wjelika piwowa zagroda a teke wobłuk za sebjepósłužowanje zasej wótcynjone.
Ale ja mam pśedewšym dobre nazgónjenja.
Kak móžomy chudym źiśam pomagaś?
Wuměłc Meinhard Bärmich w muzeju, pśed kulisu ako něnto wisy nowa slězy pupkow w prědnem nastwaŕku muzeja.
Skoro tyźeń se kopśica w zeleninowem fachu chłoźeceje spižki źaržy.
Slědne "Serbske blido" Serbskego muzeja su zarědowali 6. měrca w ramiku Bramborskego žeńskecego tyźenja.
Wóni su źurja do Zaspickeje wumarlikownje zamurjowali.
Dopomnjeli su se Domowinarje teke na zgromadny wulět, kenž jo Maks Šurman derje organizował.
Wóni se rědnje cytaju.
w Smogorjowje a
Prědne źěło kśěšo Pětko cyniś, druge pak Robinson.
Wót šesć akterow jo felowała nejstarša.
Pótom smy zachopili.
minuty
Aby njemusał ten šulski gólc głodnuś a aby mógał derje wuknuś, su tśi žeńske z Gołkojc tam jomu pśinjasli kuždy źeń wobjed.
Wótergi źo wó wugrono (Aussprache) z partnarjom, wó notny woglěd pla suseda abo wó śichu góźinu z Bogom.
Wót zachopjeńka nowego šulskego lěta maśo jadnasćo sobuźěłaśerjow, ako se stara wó 175 źowćow a gólcow.
Muzejownica Simone Gerwertowa jo dostała slědny pětk Pratyju a Łužycu na pśedań.
Za mnjo jo wažne było, na městnje prezentna byś.
Bóžko jo wšuźi suche.
Wažne wuměnjenje za to na pśikład jo konkretna koncepcija, kótaruž Mosćańska šula tuchylu wuźěłajo.
Wěm, až powědaśo wjele rěcow.
My kśesćijany smy wót togo pśeznanjone, až pśiźo to nejlěpše pó smjerśi.
K tomu słušaju namše za źiśi.
Źiśiźiśi budu twóje statki chwaliś a wót twójeje mócy groniś. Ps 145,4
To jo wjasele, tym wujšpurnym pórikam pśiglědowaś.
Ako my mamy smy młode byli, běchu tśi pśěze a smy styri njeźele a teke śichy pětk w nocy k jatšownicy a zajtša na switanju spiwali.
Zwiganje jo było slědny tyźeń.
"Wažne za mnjo pśedewšym jo, až to dalej źo!", wuzwignjo organizatorka.
Chtož njejo take něco hyšći dožywił, tomu mógu to jano do rady daś.
Mója mama jo měła na tom dnju burstak, dla togo su wšake luźe k nam pśišli.
Wšakim se take spódoba, drugim zasej nic.
Wótkubłarka tekst pśedcytajo.
Ze serbskego archiwa: gódy we Łužycy a hynźi
Łoni su byli na bibušu w Groźišću, źož radowiske Domowinarje su pśepšosyli wšykne kupki něgajšneje župy Gubin/Baršć.
Źi pó pomoc.
we wósebnem wótrězku teke pśedstajił Wjelike Dobrynje.
Mimo kreslankow a grafikow, dajo tek drjewjane plastiki, młoge we wobsejźeństwje Zenkerojc familije.
Swój nadawk wiźi towaristwo we tom, źěło a dalejwuwiśe Serbskego muzeja pódpěrowaś a spěchowaś, a to we wobłukach stawiznow, wuměłstwa ako teke wědomnosći.
Póraźowanje a pomoc pśi drastwach su dostali a dostanu wót Drastwinego doma Jacławk we Wórjejcach.
To jo był jaden źeń ako kuždy drugi, jaden rědny žnjowy źeń.
Tamne sportowe zjadnośeństwo, Domowinska župa Dolna Łužyca a „Serbske koparje/Wendische Auswahl“ Was wutšobnje pśepšosyju.
Čornakec jo sebje ako wažnej póstawje dweju lutkowu wumysliła, kótarejž dejtej kužde lěto zasej pśipódla byś.
Sylka Poleńcojc-Laubensteinowa a Ahnojc Cindy stej gósći wuwitałej na nazymskem koncerśe.
Wóstań w tom kraju, a ja cu z tobu byś a śi žognowaś.
Jo to spócetnjejše, zajmnjejše a njejo pśi tom telik zogola, ruša a zwady.
Sobotu su druge aktery protestěrowali pśeśiwo klimowej politice a su se pominali malsne wóstupjenje wót wudobywanja brunice.
We februarje lěta 1922 jo se Mina Witkojc pśesedliła do Budyšyna a jo tam pla Arnošta Muki w běgu jadnogo lěta nawuknuła serbski cytaś a pisaś.
To su za powěsću serbskego radija rbb zgónili cłonki Serbskeje rady wałtoru tyźeń na zgromadnem wobradowanju sakskeje a bramborskeje Serbskeje rady we wjažy krajnego parlamenta.
Lěc dajo se stawizniske gódańko gdy raz doskóńcnje a z wěstosću wujasniś, pśewóstajijomy pśichodoju.
Status oficielneje rěcy ma wóna w Kataloniskej.
"To se maka kradu z našym kubłańskim nadawkom".
Wuwitanje njemusym bližej wopisowaś.
Tśi tych pěśich źowćow, ako su gólcow pógónjowali na smogorjojskem kokośe.
Gaž Górne Serby jězdźe do Dolneje Łužyce, měnje z tym „Błota“.
Po dłujkem cakanju pśiroda pón wšo malsnje nachwata.
njedajo se za mójim zdaśim nic wěcej wuslěźiś, jogo historija jo, móžoš groniś, docysta wužmjeta", jo wón Casnikoju gronił.
Ako maś domoj pśiźo, grajo Měto zasej sam pśi computerje.
Co ga dej něnto se staś?
Na zachopjeńku njejo była pšawniski zamóžna.
Wódnjo w gatach nic wósebnego se njetšoj.
Pśedslědnu njeźelu su se w Groźišću wu Halkojc zmakali namšu pód gołym njebjom, na dwórje kjarcmy "Landgasthof".
Ale w młodych lětach jo była serbska rěc tam hyšći znata.
Někak 40 wuknikow jo w internaśe bydliło.
Wócywidnje z wuspěchom, dokulaž licba woglědarjow jo to wobkšuśiła.
Pśekšasna jatšowna noc se lěga na dolnoserbsku rowninu.
Tak su bórkojskeje wuknice a wukniki se procowali, pěsnicki rymowaś.
Mechowa kula pak njegóźi se jano za nalětne kwětki wužywaś.
Buźo to jano jadna etaža z pór lodami.
Tak nastanu lažke nalětne rjeśaze.
Ptaškowa wójka jo w Europje a Aziji rozšyrjona.
Jaden z tych, ako jo Šwjela górjej brał, jo był Fryco Krygaŕ z Dešna.
Ga pśiglědujśo něto, kak se rozymnje buźośo žywiś, nic ako njemudre, ale ako mudre.
Wejsne serbske źiwadło jo grało kus „Sergej“, a zal jo był połny luźi, dokulaž jo teke radna licba Hochozarjow pśichwatała.
Pó lěśe 1990 su Tebje dowěrili wjednistwo samostatneje dolnoserbskeje redakcije, jo, wěsty cas sy była samo wjednica cełego wjelikego Chóśebuskego studija ORB.
Dalej musymy jasnje wěźeś, až zjadnośenje pó artiklu 23 zakładneje wustawy (Grundgesetz) BRD by była za Serbow fatalna wěc!
A tak ako to wuglěda, jo to tomu serbskemu bejnje tyło.
W Bobowje jo tak z wašnju, až se pó camprowanju sobotu wšykne zmakaju.
Ach, gaž južo wó tom powědam: Mě žołdk kurcy.
Knochac jo rostlina ze swójźby kóšowych kwětarjow .
Wjelgin pyšny a rědny to wobraz wšakich serbskich narodnych drastwow.
Kjarcmaŕ Ronald Hundt jo gronił: "To na pśězy wšak tak jo".
Take běchu tencas za naše strony ceło njetypiske a teke pśedroge.
Su se woglědali program pětk wjacor w Hochozy.
Tak jo mała trupa w smogorjojskem sportaŕskem domje a pózdźej w prjawoskem gósćeńcu pokazali "Rheinländer", "Anemarju" a serbske spiwy ako "Stup dalej".
Ten se zaběra z wěcami, kótarež wóna něnto how w konsumje k sebje pušćiś njoco.
Slědne wót nich jo za wuknice a wukniki dolnołužyskich gymnaziumow.
Luź ma dwě ruce, aby źěłał, a dwě noze, aby źěłoju z drogi šeł.
Mjazy jsu a jamu jo se nasajźało šyroke šćitańske pasmo młodych bomow a krickow.
To tšojenje jo zwězane z jadneju akciju: Wóni te ryby pśedawaju a te nawikowane pjenjeze pósćiju towaristwoju "My pomogamy!", ak pomoga pó trjebnym luźam.
W lěśe 2023 by mógała pón župa "Jakub Lorenc-Zalěski" tu "głownu" wugótowaś.
Nan jo se na njogo sednuł a z nim do Kulowa wótrejtował.
Tak jo 50lětna wuměłcowka pśemógła se do serbskeje materije zanuriś a folklorje daś moderne formy.
Na rozgronje ze statneju sekretaŕku w Pódstupimje
To wšykno ale njebuźo dla nowego personala na špicy horta, ale dla wólažcenja.
Źins te dožywjenja njamógu se wěcej wóspjetowaś, dokulaž "źiwe" stanowanje w biosferowem rezerwaśe njejo wěcej dowólone.
Cele wobglědniwje hajcka Jank maminy tłusty brjuch.
Pad jo w gramatice fleksiska kategorija nomena .
Wona ga wjelgin “pasujo” k tomu rědnemu woblicoju!
Móžnosći wukubłanja, źěło a lěpšy žywjeński standard namakaju skerjej w městach.
Smy měli tek wěnc z bantami.
Ale how jo luby Bog wšyknomu njerozymoju swójich źiśi mroku stajił.
»Sy ty te nowe jeanse južo pśikrotcyła?«
Wón jo se w Žemrju naroźił ako syn Mata Raka.
Weto njejo źinsajšne woblico našeje rěcy to samske ako w starem casu.
Teke na wjeliki dom Bydyšyńskego źiwadła jo se na wěsty cas cerwjene swětło chyśiło.
"Naglěd" móžo kuždy dostaś.
Njedajo jano financielny problem, ale teke njejo dosć transportowych póbitowarjow.
Teke zaspiwa nam kněžna Lizka Smolarjejc z Budyšyna, serbska woblacona.
Chtož se za tradicionelnu twaŕ błośańskich cołnow zajmujo, dejał se tudsku "cołnowu łoźnicu" woglědaś z tymi wjele drjewami, rědami a pomocnymi srědkami, ako how wiźeś su.
jo pó graśu nam gronił, až jo z wugbanim swójich wuknjeńcow wjelgin spokojom.
Mój nejnowšy pismikowy eksperiment.
Ako wuskoboźenje k powědanju serbskeje rěcy jomu se spódobaju pśedewšym serbske rozgronowe krejze "Bjesada" w Hodźiju, Bukecach, Rakecach a na Horach.
W januarje 1991 jo Domowina na swójej prědnej głownej zgromaźinje w Chóśebuzu wobzamknuła kradu nowe wustawki.
Stej pókšajźu se wuleśełej do pjakaŕnje pśi mósćiku, tam ze źiśelcom naměšałej to dobre śěsto k pjacenju.
Pen jo tam wisał jano hyšći ten kokot.
Wobej stej kśěłej pšec wót doma a se ze swětom wopóznawaś.
»Energija slědujo našej rozglědniwosći.« (pó starej Huna-wucbje z Hawaii)
Bus jěźo slědk zeger 20:00 wót Budyšyna.
Mamy naše kamera-muske how w měsće, dla togo jo móžno spontanje něźi dojěś, gaž něco wósebnego se stanjo.
A tak jo zachopiła wulicowaś: "Z lanom maš wjele, jo, wjelgin wjele źěła."
Sobotu, dnja 9. junija na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Mohamedański kalendaŕ njama se – ako naš – pó słyńcu, ale pó mjasecu.
To se zewšym njamóžomy pśedstajiś.
Wótměła jo se wóna w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli „Marjana Domaškojc“ a wobźěliło jo se něźi 50 luźi.
Tamne wobydlarje su zwětšego Europejarje, Chinezarje a Indarje.
Pó pśebywanju wón jo drogował do Drježdźan za wódychanje.
To słuša do zběrki za pśeśiwnosći w bibliji.«
Wóni jogo wobźiwuju.
Pśidatnje su kśěli pitśku pórěda a struktury spóraś do tych diskusijow na wšakich rowninach.
Koncepty a źěłaŕnje južo dajo, ale te dejmy tež my Serby sobu wugótowaś a wutwóriś.
Su to byli wósebnje jeje dopomnjeńki, zajmne pśinoski k serbskej drastwje a teke žedne basni.
1937) wulicował, kak jo pózdźe namakał swóju wěru.
Surowe drjewjane bomy jo Gründer kupił w Sakskej, kótarež su nejpjerwjej byli wulichowane wót jich škóry z wjelgin mócnym aparatom "Kärcher".
Cłowjeka ku knězoju nad statkom swójeju rukowu hugótujoš; wšykno sy do jogo mócy powdał.
Wino njejsom hyšći žednje wótpokazał, pla paleńca som glědał, až mam jano dwě noze.
Šesć Witaj-źiśi mjazy powědarjami teke jo.
Zajźony tyźeń jo se w měsćańskem źělu Knorawa-Modłej slědna z 15 pokazowańskich toflow nastajiła.
Sused ze swójim gólcom stej se malsnje na dwór wušwyrnułej, płot jo jima nejskerjej juž wšojadno był.
To mě wjelgin wjaseli.
Frankowa a I.
Toś su naraźili, taki centrum napóraś w Chóśebuzu.
Toś su Serby bom pódrubali a duchownego wusmjerśili.
Pón w šulskem lěśe 2022/23 dej se šulska wucba w 7. rědowni w 4 abo 5 paralelnych klasach zachopiś, lěto pózdźej 2023/24 buźotej prědnej dwě klase w 11. rědowni, w SEK II.
Chtož ma techniske problemy, daś se góźinu do pósejźenja pśizjawijo pód telefonowym cysłom na Hagena Domaški.
How jo jaden žort: Co jo zelene a ganja pó góli.
Njesromaš se, mě how tak spytowaś!?
Kónjecnišćo dej byś take.
* 1970, póchada z Wětošowa a tam bydli, studium bulgaristiki, slawistiki a pśirownujuceje literarneje wědomnosći w Sofiji, dolmetšaŕka a pśestajaŕka za bulgaŕšćinu, wót 2008 projektowa sobuźěłaśeŕka Serbskego instituta w Chóśebuzu
Šołta jo kritizěrował, až su dłymokosć wódy w rěcy blisko Brjazyny pśeměnili.
Pó abiturje som do Lipska pśeśěgnuł, źož něnto južo w šestem semestrje chemiju studěrujom.
Z kakimi zaśišćami wrośijo se domoj? „Łužyca jo we pśirownanju ze stronami, źož se šotiski powěda, gusto wobsedlona.
Zwětšego pśidu do biblioteki starše luźe, Veronika groni, luźe, ako se interesěruju za tradicije a drastwy.
Zestajenje njejo stakim wjelgin stabilne, ale tak daloko funkcioněrujo naš system.
Christina Kliemowa wót Serbskego muzeja jo pśepšosyła dweju wósebneju gósćowu, zastupnikowu "tych górjejcnych": pśedsedarja Domowiny Dawida Statnika a jadnarja Domowina Marko Kowarja.
Z awtom jano sobu jězdźi, sam žednje.
Młode gałuzy na zachopjeńku su kósmate, ale skerjej gołe bywaju, maju cerwjenojtu škóru, kótaraž w starosći carnje.
Na tej liniji ga laže dołojce wopisane městna.
Jo to źeń módlitwy, póbóžnosći a rozmyslowanja wó śerpjenju Jezusa.
Jano pcołki a tśmjele byrce .
Cogodla njedej kuždy Serb serbski wuknuś?
Wobsłabnjone duby a buki njamógu se woboraś gribam a insektam.
Žedne z awtorow su witali, až jo Pratyjarska redakcija kšuśe na to glědała, až pśinoski su za wětšy źěl krotke.
Woni mógu Srbow pódpěrowaś na jich droze, nic pak jich źěło wugbaś.
Ideja jo nastała, ako som až do lěta 2012 był něźi źaseś lět redaktor Pratyje.
Gab knigły pisał ten pony, by kuždy myslił: Jo to ženij!
To jo ako "domowniske zmakanje" z a Liškojskich.
23. nowembra buźo jogo prezentacija.
To jo se na prědnej pówójnskej głownej zgromaźinje Maśice 1922 w Chóśebuzu ako wuspěch wuzwignuło.
Ja som južo wopytał a to jo pšawy trip, wósebnje pla takeje muziki!
Pokazki na pcołkaŕstwo namakaju se tejerownosći we familijowych mjenjach kaž Roj(k) ‚Schwarm‘ a Patok(a) ‚Nachbier, Honigbier‘.
Tek Torsten Mak jo dostał cesne znamješko.
Skóro změjo narodniny.
Ta žeńska co byś Hablikowa ze Słomjenja pla Grodka.
Nan Běgaŕ běšo nejpjerwjej ceptaŕ w Janšojcach, pózdźej w Drjenowje.
Koncern jo inwestěrował pśi tom 19 milionow euro, 30 firmow jo było wobźělonych.
Wjeź móju wěc, huterń mě, hochłoź mě pśez swójo słowo.
A jano jaden samy stary muž jo jomu dobru powěsć dał.
Ale ja som "nocny ptašk".
Enrico Kliemann a Reinhard Bork woblewatej buk, 26. julija w pśiducem Nowem Miłorazu.
Wobornik zlězo z Oskarom dołoj a pśepódajo kócora glucnej Julce.
To sy póznał pśed wjele znankami.
Ako jo nan Dieter na wuměńk šeł, jo nastupił syn Hans-Christoph Schütt how swóju słužbu.
Serbski ewangelski kóńc tyźenja jo se wótměł wót 25. – do 28. nalětnego w Hainewalde w Žytawskich górach pód temu "Pó górach a dołach žywjenja".
"Pón jo ta prědna špica deriła do brjoga a kajak jo se wobrośił prěki k tej mócnje běžecej wóźe na tej ,kajakowej gasce‘ pla Depska", jo Gregor Wieczorek wulicył za Nowy Casnik.
Pśez pózdźejše wikowańske póśěgi se dosta zapśimjeśe wina wót Germanow až do Słowjanow a až do Baltow.
Bogu źěk, až se znejmjeńša Satkula njejo hyšći minuła, rěcka, kótaraž jo se wósebnje pśez Jurija Brězanowy roman »Krabat« sławu zdobydnuła.
Tak njejźo dalej, su se myslili Šejnejdarje.
Ps 33,12
Wetzel, w: "Glückauf," 1881, co.
Won jo tenraz k 60. razoju w procesiji sobu rejtował.
Wšake ze serbskeje literatury som pśełožył do českeje rěcy - na pśikład wót J.
Jadnogo wuběgajucego jo někaki Janšowaŕ za krotku chylu zaźaržał.
Chtož co raz pódla byś na pšawej serbskej swajźbje, ten dej pśiś něnto sobotu do Serbskego doma w Chóśebuzu (11.00).
Jogo wustajone „wobraze“ – jich jo dogromady wušej 20 – wobstoje głownje z dweju źělowu.
Wótergi spiwaŕki pózastawaju.
Swěźeński komitej jo se wugronił, až 28. awgusta wót zeger 12 do 19 deje se pokazaś nałogi, rolnikaŕske žywjenje a historiske rucnikaŕstwo, ale teke kultura a wuměłstwo dejałej w srjejźišću stojaś.
Myto Miny Witkojc pósćijo se kužde druge lěto wósobam, kenž su zasłužbne za dalejwuwijanje, pósrědnjanje a wužywanje dolnoserbšćiny w Bramborskej.
Lěc ten za 3. december planowany adwentski koncert Serbskego ludowego ansambla w žylojskej cerkwi se wótměś smějo, to ma se hyšći wótcakaś.
A pśi tom ga pśijědu turisty do Błotow na wětšy part dla śišyny a měra!
„Malxetaler Blasmusikanten” su gromaźe wustupili z Karel Hulinsky a Ina-Maria Federowski.
Wón se wjaseli wjelikeje angažowanosći źiśi a młodostnych pśi woplěwanjow nałogow ako zapusta a kokota.
Muzejowniki su w Rogowje w tamnem gósćeńcu "Hornower Krug" intensiwnje diskutěrowali.
Dešański muzeum jo źinsa wjelgin šykownje za sebje wabił.
Mój kumpan jo teke skóńcnje stanuł wót snědańskego blida swójogo góspodarja, a tak smej mógłej wujěś do togo nalětnego zajtša.
Ale rědnje to jo.
Do njeje słušaju 15 źiśi a 2 dorosćonej.
Jeje stojnišćo dej byś w Budyšynje – a to jo był głowny dypk kritiki wót wobźělnikow a wobźělnicow diskusijow.
W agrarnem drustwje Turnow (Picański amt) lice na pśikład z tym, až změju pśez to dalšnych 70 “pustych” hektarow.
Dlatog jo rada wugódnośiła swójo źěło.
Take wustupy su pśecej rědne »myto« za te trjebne dłujke zwucowanja.
Wóna jo dodaloka glědała, źož jo wuglědała pjac.
Lěcrownož se w jich domowni kněžy subtropiski klima, su se wóni zazdaśim derje w Dolnej Łužycy zažywili.
Znejmjeńša pak serbski cytaś mógu.
Majestetnje su pó łuce kšacali.
Hyšći pśi mócach jo był, ako smy mógali jogo 26. junija doma wuwitaś.
Jury z tśich młodostnych njejo z pógódnośenim lažko měła.
Za januar a februar comy z nejwětšym woglědom a z dobrymi programami organizowaś a pśewjasć pó cełej Łužycy programy k ptaškowej swajźbje a k zastupoju, a to za dorosćonych a teke za šulsku młoźinu.
Za serbsku rěc a kulturu njejo to na prědne wiźenje dobra wěc, dokulaž pśiźo pón wjele cuzych luźi.
Wšykne te, ako se serbski raźi rozgranjaju, su wutšobnje pśepšosone.
Wobydlarka bliskeje jsy Niemice jo Ukrainarka.
Křesćan a Jurij stej pózdźej hochosku źiwadłowu kupku pódpěrowałej.
až do pětka, 31. oktobra, móžośo Kalawu ako wuměłstwowy rum z twóŕbami wšakorakich wašnjow a technikow dožywiś.
Wón jo nam mócna pódpěra.
Wót śichego stwórtka až do wałtory pó jatšach stej byłej w Dešnje, Mósće a Bórkowach.
"Luźe maju mjenjej a mjenjej wobchadanja z naturu a źinsa lěbda hyšći něco wěźe.
Nejžpjerwjej su gólcy „zabijali kokota“, to groni až su z cepami bili na glinjane kwětkowe gjarnce.
Wónej stej gromadu śěgnułej a se w Domowinje angažěrowałej, mjazy drugim pśi organizěrowanju festiwala Łužyca, a teke wjele serbske powědałej.
Knigły su zajmne a pśeraźiju wjele wěcej wó Frycu na pśikład ako demografa Dolnoserbow, lyrikarja a ako słownikarja.
Kurlandska jo historiska krajina w Letiskej.
su jatšownicu w Janšojcach.
Wona jo pśecej nosyła somotowu dłujku drastwu, dokulaž jeje nožce njejstej pśeliš rownej byłej, ale tšošku na “O” pokazałej.
Wósebnje w tom yoga-směrje jo se wjele źinsa nałožowanych zwucowanjow wuwiło.
Wobźělniki pśi pówitanju w gumnje Europa-dwóra w Hainewalde.
Na kuždy pad budu póžywaś ten lichy cas.
Kamjenjowy wjelikan ma wobměru dołojce pód wódu 27,5 metrow a nad wódu 24 metrow.
Pśiraźijomy teke swětło gasnuś.
My by se wjaselili, gaby RCW tež take dobre zgromadne źěło z SŠT w swójom rozpšawnistwje (Berichtserstattung) nanejmjenjej naspomnjeło.
Klaus Lange pśedstajał swóje nowe knigły w Turnojskem gmejnskem domje, jo mjazy drugim k wěsći dał, až se wón tuchylu zaběra ze žywjenim wěstego kněza Römelta, kenž jo był wósrjejź 19. stolěśa wušy šołta w Chóśebuzu.
Źiwe pogiby su dali źiwym zukam widobne formy.
Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo na kóńcu julija pisało na wjednistwo Měsćańskego muzeja Chóśebuz, ako jo teke zagronite za Serbski muzej.
To grono jo było wót tych někak 80 procentow grějnicowego płuna w EKBO, ako póchadaju z tych wjele domow krajneje cerkwje.
Wukniki su zasej derje pokazali, až mógu teke bźez pomocy staršych něco organizěrowaś.
Ale to wuzwólenje pówołanja weto njejo woblutowała.
Woglědaŕ tam něnt zas móžo do historiskego žywjenja a do kultury serbskego wobydlaŕstwa Tšupca póglědnuś.
Nadobna melodija wó śichej, swětej nocy śěgnjo z wócynjonym woknom wen do swěta.
Richter, něnto južo na wuměńku, jo pśi tom gronił, až jo było Kulowate blido wjelgin wažna wěc, a až jo to było za njogo ako moderatora cesto wjelgin śěžko, wšykne myslenja a pominanja pśecej pśinjasć „pód jaden kłobyk”.
Kowal jo měł wuknjeńca, kótaremuž jo pśikazał, až dej kónja źaržaś, a ako jo ten wujachlonego kónja tak lutosćiwje póhajckał, jo ten jomu naraz z cłowjeskim głosom pśišepnuł:
Aby se njezranili a gaga dla woblekaju se źowća źate štrumpy.
Zakładna šula "Astrid Lindgren" jo jadna wót wjele pótrjefjonych šulow wót korony-krize.
Nils Heinze, wuknik
Bórkojska domowniska śpa pšosy kuždy prědny stwórtk w mjasecu na zmakanje, źož móžośo źěłaś w towarišnej runźe na swójskich rucnych źěłach.
Dobru jěsć a piśa jo wobstarało towaristwo „My za Janšojce“
Ja musym groniś, až ten wuski kontakt ze starjejšymi jo žywa realita w toś tom domje.
Agentura dobrowólnych w Grodku jo w měrcu na hobby-šlodaŕki a hobby-šlodarje apelěrowała, aby nagubki šyli.
Pó abiturje co študěrowaś žurnalistiku.
Jaden wódopad na pódwjacornem boce kupy jo wósebnje zajmny, tam móžoš slězy wokoło hyś, buźoš pitśku mokšy a wóda pśed tobu dołoj grimnjo, až musyš se źaržaś, až njeby se śi wjerśeło wót padajuceje wódy.
Politikarja stej reagěrowałej na zacynjenje serbskeje šule w Chrósćicach.
Pśipowěźenja pód (0355) 792829.
Za muster su Molleroju słužyli nimske Lutherusowe spiwaŕske z lěta 1533 kaž teke do serbskeje rěcy pśestajone kjarliže lubinskego prjatkarja Simona Gasta.
Někak kuždy tśi dny zběra Nora kwětki, tšawy a zela za ako wósebne łakuse za karnikle.
Ten historiski rěd jo Trjebinaŕ ze swójom traktorom na Šusteroc rolu dowózył.
Z tym njejsmy my prodrustwowniki wobjadne.
Wóni studěruju abo hyšći wuknu.
Hort jo ze šulskim chromom pśez wósebny gank zwězany.
W Dešanku na rěcnej šuli
Z nowym rekordom woglědarjow (22.000) a wušej tysac sobustatkujucymi jo to było wót licbow nowy rekord.
Ta mócna, tšašna žwała dosegnu cołn, pówali jen a wšykne šlapichu se do dłyminy mórja!
Toś smy zachopili pisaś", jo wujasnił Wolfgang Lejnik.
W prědnej rědowni se wopšašajo wucabnik wuknikow: „Co jo bližej, Awstralska abo mjasec?“
Struski a wutšobny źěk za fotografa Jürgena Maćija z Budyšyna.
Som sejźeł štundy a dny dłujko, se pśiswójł trjebnu rěcnu maśiznu z pomocu Šwjeloweje gramatiki a pśemyslował, kak mógu tu juž nazgónitym wuchacam pósrědniś.
To jo było tak póstajone! Tak su musali šołta Fred Kaiser a jogo pilne pomocniki ze jsy, z wokrejsnego zastojnstwa a z bórkojskego amta wšykno "na minutu" pśigótowaś, aby tej wusokej komisiji tak wjele ako móžno we jsy pokazali.
Buźćo stawnje wjasołe, módliśo se njepśestawajucy.
K tym zjadnośeństwam, kenž su se pśedstajili w pśeśěgu, jo słušało teke Slěpjańske towaristwo stśělcow.
Co wy zewšym cośo? – jo wuknicy wumjatowała pśi telefonje.
A how pśiźo druga rozpšawa wót kokota w źiśowni.
Pśez pśesuwanje zemskego pówjercha su na pśikład Alpy nastali.
A cogodla se wužeńcoju nimski "Regenwurm" groni?
Serby dejali źěkowne byś a jen pilnje cytaś.
Pawoł pišo: Pšosćo za nas, aby słowo Kněza se rozšyrjowało a wóstawało rozkšasnjone rowno ako pódla was, a aby my humóžone byli wót njerodnych a złych cłowjekow, pśeto wěra njejo wěc wšyknych.
Hyšći dawno njejo tak daloko.
Wilfried Halbaš, barbucki chronist, jo swěśił 60. narodny źeń Wilfried Halbaš jo w Barbuce/Bärenbrück a cełej gatojskej gmejnje znata paršona.
Wšak móžo kubłańske źěło jano se zwónoźeś z wusokeju kompetencu a gromadu ze starjejšymi.
Škóda jano, až njejo se zglucyło, głownoamtski jadnogo luźa pśistajiś.
Som ju sam zatwarił.
Młoźinska wjednica Katja Donatojc co wó tom rozsuźenju aktiwa z cłonkami Prjawoskego młoźinskego wjednistwa powědaś, lěc z tym wobjadne su abo nic.
My gronimy k tomu “ze štanglicu su butrowali”.
Teke zuki chóśebuskich tšubarjow su derje na gódy nastajili.
Docełego pak felujo toleranca w diskusiji wó wjelkach.
To jo to zapowědanje, kótarež wót njogo smy słyšali a wam zapowědamy, až Bog swětło jo a we njom žedna śamnosć njejo.
Ju su něnto pśeskjaržyli dla tšašnego zapśimjeśa do śěgowego wobchada.
How wón jo słyšał k prědnemu razoju dolnoserbsku rěc a dolnoserbske spiwy.
Drjenojska gmejna pak jo musała za jaden zarězany bom 100 euro zapłaśiś.
Gójce a wědomnostniki Sarepty su byli znate pó cełej Rusojskej a za jeje granicami.
Nazymska adonisowa rožycka jo jadnolětna rostlina.
Mój Henry wuknjo wót slědnego lěta, to se jomu spódoba.
Wšake wóni wuwołaju teke mócne zacuśa abo maju wliw na zaźaržanje luźi.
Za to stej pśigótowałej projektowa wobźěłaŕka Katrin Lehmannojc a rěcny pedagog Aleksander Draguła wšakorake towarišne graśa ako , źož su sobugrajarje zapśimjeśa z pśirody, barwy a licby wuknuś a zwucowaś mógali.
Taki pśibrjog njedajo wšuźi: Jo taki ze carnym pěskom.
w lěśe 929 grod Branibor/Brambor pśewinuł.
Mimo jich pomocy by se Dolna Łužyca južo k měru lagnuła a twardo spała.
Tak deje se pódpěraś wuměłcowki a wuměłce, až mógu swój publikum dojśpiś njeglědajucy na aktualnu krizowu situaciju, a až mógu z nowymi formatami teke nowe angažementy generěrowaś.
Pó atentatu na starego nimskego kejžora w lěśe 1878 jo wón ze 17 źowćami Popojskeje, Wjerbańskeje a Bórkojskeje wósady zestajał chor, kótaryž jo se pón wudał na drogu do Barlinja, aby zbrašonemu monarchoju wugronił swóju lutosć a jogo ze serbskim a nimskim spiwanim zwjaselił.
Policaja ma južo wěste zawobmyslenja, což nastupa złoźeje.
7. 12. 56: Połdnjo ze śěgom do Chóśebuza.
Serbska kapała „Taifun” jo se nam žeńskim tak derje spódobała, až smy kśěli ju na kuždy pad měś na našom lětosnem žeńskecem zapusće 18. februara.
Za šulske źiśi som pśełožył "Pśewódnik pó pśiroźe", kenž jo wujšeł 2014 w LND.
Anja Kochojc a Christian Matthée, kótarejž stej w dolnoserbskej a nimskej rěcy wjelgin pśijaznje wjadłej pśez program, stej mógałej pśipowěźeś ned dwě prapremjerje.
Jadno z nejwažnjejšych pšawow kuždego prodrustwownika jo, až móžo sam wobźěłaś 0,25 ha role abo maksimalnje 0,50 ha, gaž źěła wěcej luźi z familije w prodrustwje.
A slědkoju skócyjo teke liška sama ze sanjow.
How až do źinsajšnego rolu grajo, až jo śěžko awtorki, redaktorow, pśestajaŕki a lektorow namakaś, kenž dolnoserbski na maminorěcnem niwowje wobkněže.
Wuglěda tak, až co – abo musy – wokrejs SPN znowa wudaś 287 mio. euro.
Wósebne wjeraški su za njogo byli liche case zgromadnego zmócnjenja mjazy drugim w Barlinju, Durinskej a we wšakich drugich městnach.
Dalšna gromadnosć wót naju jo, až smej kśesćijana.
Do zeger 17 su luźe dejali pśiś do dešańskeje cerkwje, su dejali pśiś do cerkwje, źož śiš se rozlěga.
Swětłozelena jaka se Ninje nejlěpjej spódoba.
Kinspork jo městaško w pódwjacorje Górneje Łužyce w Budyšyńskem wokrejsu.
Maja jo se tam prědny raz wopóznawała ze źěłom YEN, młoźinskeje organizacije FUEN.
Na pśikład jo Jill-Francis Ketlicojc ducy była.
Ale kak som se zlěkał!
Ze serbskimi nałogami a tradicijami jo se wóna wopóznała južo we źiśowni.
"Kradu měrnje źinsa, abo?"
Teke wjacor swóje kócki z wócowu njepušći.
W lisće, w kótaremž jo nam Domowinski pśedsedaŕ David Statnik to k wěsći dał, wón sam pišo, až toś to rozsuźenje wěsće njewótpowědujo naraźenjam towaristwa "Serbske koparje".
W internaśe jo Richard póznał Jensa Herzberga, wuknik DSG.
Brauman jo se dowołał na słowa wjednika jadneje serbskeje šule, ak jo měnił: „75% maminorěcnych wuknikow jo minimum, aby njemaminorěcne źiśi integrěrowali mimo togo, aby nimska rěc serbsku rěc wustarkała.
Luźe su źaržali wěcej gromadu.
Šesnasty wjacor.
Móje luźe su kupowali jogo kniglicki „Mysliwosć – Nachdenklichkeiten“.
"Ga pótom by mógli rolnikaŕstwo měś, ako njeglěda jano na maksimalne žni a jo bóśonam k wužytku", měni Schön.
Cesto se něchten ako Serb wuznajo, ale serbski powědaś juž njamóžo.
Gano stojach ja, lětos 2019, zasej raz how.
Wulicuj, co by ty ze śěsta cynił/a!
Moderaciju pśewzejo Ines Neumannojc, Nowy Casnik jo medijowy partnaŕ togo rozgrona.
Gaž muzika zagrajo: muzikaliski zachopjeńk nalěśa
Jano jadnogo njejsu doma pózmakali.
Doris Heinzowa jo kuždej žeńskej wósebje wukazowała, kak dejš jen złožyś a kak se cypjel z glickami pśicynja.
To jo rědnjejše ako ten ruprajcht, jo jadna měniła.
słowa ze 7 pismikami: oktober, ramadan, sekunda.
Schadowanka se pśewjeźo zgromadnje ze Swěźenjom serbskeje poezije serbskich spisowaśelow, kótaryž jo lětosa myslony za Minu Witkojc a Mata Kosyka.
Dotychměst producěrujo wino jano za swójsku pótrjebu a za susedy.
Wjelgin zajmna buźo wěsće zgromadna wustajeńca Polskeje a Nimskeje.
Akle pózdźej som wuzgónił, až su byli casy jano póla wokoło Chóśebuza, žedna góla wěcej njejo była a drjewo su musali luźe wótdaloka we wjelikej kralojskej góli pla Pśiługa rubaś.
Mogu se hyšći derje na to tšojeńko dopomnjeś – a jo to luta wěrnosć!
Raz wob tyźeń wucy to graśe na wiolinje na muzikowej šuli w Kamjeńcu a na Serbskem gymnaziumje w Budyšynje pósrědnja swóje nazgónjenja tamnej folklornej muzikowej kupce.
To za mnjo njepłaśi – jěźćo zasej domoj!«
Ale nanejmjenjej su swěśili kokota.
Pawoł pišo: Za to pšosym, aby waša lubosć hyšći wěcej a wěcej pśiběrała we wšakem huznaśu a nazgónjenju.
Rowno jo mógał hyšći domysliś: Chto z naju ako prědny stśělijo?
Wušej togo jo wuderiła afrikańska swinjeca mrětwa w stronach wokoło Janšojc.
Spaś se jomu njoco – a zewšym nic cełu dłujku zymu!
Wót stwórtego julija až do šestego septembra ma Nora prozniny.
Žur jo se myslił: To mógu teke sam.
Pón glěda kokotoju kšuśe do wócowu a ten zaspiwajo, tak až kuse drjewa se jan tak tśěsu.
Njejo wěcej rozšyrjone, na swětkach rejtowaś, jano rejtowański turněr w Žylowje jo na to dopomnjeł.
Teke wšake knigły, CD a filmy w dolnoserbskej rěcy jo wóna sobu financěrowała.
To buźo wót zeger 19:00.
Njejsom tegdy (14.4.1937) wěźeł, až P.
Wóna jo se procowała, wótwórjona byś za wše boki.
No a ja som pśez to derkotanje a w tom śopłem płašću na tom waliku słomy derje wusnuł.
Hyšći źinsa mamy how wobydlarje, kenž wuměju serbski, a jo pšawje, až źěła how teke Domowinska kupka.
Wětšy źěl studijnych zarědowanjow jo w Dolnej Łužycy.
Pohla słuša do serbskeje ludnosći w Chośebuskem wokrejsu, ako hyšći serbski powěda, něźi 17 459 wobydlarjow (1. 6. 1942).
Gerstgraser jo pokazał staru topografisku kórtu Dešna z prědnych lět 20. stolěśa, źož su stare groble namólowane.
How zewšym njejo wjele wobchada.
To dej byś wěrnosćiwa analyza a zakład za dalšne strategiske planowanja.
Wobstaśe sekretariata jo nejpjerwjej wobgranicowane až do 31. decembra.
Nejskerjej njejsu to wšykne we Hochozy cytali, ga kuždy njama taki internet doma.
„Gaž wón to co, pśec ga dajo błośańskim jsam a groblam nowe mjenja?“
Južo raz som pisała, kak rědnje jo w Slěpjańskej góli.
Tam bituju pód motom "Głažack wina w starem młynje" wót zeger 16:00 do 21:00 wjeźenja, muziku a wopytowanje wina.
Hopel pyta za jěšnicu.
Gliny běšo dosć na kupje. 
Na pśikład dr. Marja Grólmusec a Alojs Andricki su wumrěli w koncentraciskich lěgwach.
Moj nan pak jen njejo mógał nawjedowaś - a dla togo som ja wjednistwo chora tencas pśewzeła.
Žeden źiw pla tych temperaturach daloko wušej 30 stopnjow.
Mjazy drugim su Nimce Serbow cesto za kšajźojske a njedowěriwe měli.
Ten nawal w Chośebuskej BUGA jo napšawdu wjeliki.
Pšawu lodu mamy wót 1993. Na BUGA 1995 smy sobu statkowali a na kuždej LAGA (Krajna zagrodowa wustajeńca), wót lěta 1997. Pśedawamy rostliny za grědy a balkon, krě a bomkaŕnjowe rostliny, a struse a kwětki za kuždu góźbu.
Toś ma trilogija mjazy wšyknym wjerbańskim twórjenim centralnu a wusegajucu poziciju.
A to móžo se staś jano na zakłaźe neutralneje, demokratiski wuzwóloneje a šyroko zapołožoneje struktury. „Mój cil jo był, diskusiju wó tom wubuźiś“ – jo gronił dr.
Gaž jo wjedro było, wšojadno lěc sobota abo njeźela, som musała seno grabaś, gibaś a kopickowaś.
Chtož pak njesłuša k jogo wójcam, ten buźo zgubjony, pśeto jano tym dajo nimjerne žywjenje, šćit pśed wšym złym, kótarež Kristusa lubuju a cynje to, což jo w jogo zmysle.
Prědny raz jo tam za móstom jěła elektriska na nowe dwórnišćo.
Hyšći pak njejsu wšykne aktery we regionje nawuknuli, ten potencial wužywaś.
Glědajmy slědk na njedawne tšojenja našogo žywjenja ako ewangelske Serby.
Kužde lěto pišu a śišće w Nimskej wjele towzynt knigłow a kniglickow.
We lěśe 1371 jo wóna hyšći ako We tom mjenju štycy słowjańske paršonowe mě Bogan, z cogož se wuznajo, až lokator jsy jo był słowjański.
Wustajeńca źo až do njeźele k połdnju zeger 12.00.
Serbska rada co regionalnu a etnisku identitu zmócniś bźez nacionalizma, pśeto zastupujo swětoju wótwórjone rozměśe kultury a identity.
Blisko wjelikego kśicnišća Bórkojskeje wokolnice a teje drogowu na Lipje a do Wětošowa ma znata Jankojc mězgaŕnja swóju firmu.
Něnt pak som how był jadnučki Dolnoserb.
„Ja som z Pragi.“
Jogo cil jo ten samski ako wót Derepaska – rozšyriś licbu sferow, w kótarychž se serbska rěc wužywa.
Ptaški mógu pón doprědka stupiś, gaž su w spiwje na rěźe.
Wjele rědnego su zgromadnje dožywili, jo groniła.
To póžedanje su pódpisali mjazy drugimi sedymjo wobydlarje Miłoraza, kaž teke Serbski sejm, Łužyska alianca, sakski NABU, sakske wótźělenja towaristwowu Sächsischer Heimatschutz a NaturFreunde Deutschlands, a naslědku sakske Zelene a Lěwica.
Kotiseka smy dostali wót agentury za źěło, pśez projekty wót Domowiny, ale teke wót koncerna Vattenfall-Europe.
Mjazy drugim jo se wobźělił na serbskej namšy łoni w Borkowach.
Ně, jim źo wjele wěcej wó wobuzu dla wjelich LKWejow, ako budu wótpadanki do spalaŕnje pśiwózowaś a popjeł wótwózowaś.
Na webbokowu wobeju towaristwowu móžośo se informěrowaś wó wjeźenjach z ekologiskimi aspektami.
Wažne dojśpiśe slědnych 10-15 lět jo załoženje tśirěcnych šulow.
To wšykno budu wam wopisowaś a wótmólowaś.
We tom běštej až blisko k źiwym pśijěłej a wustaštej.
Znajomy je z tekstowych kniglickow za chory.
Wilfried Halbaš jo jogo nagronił, aby wón do togo zwólił, aby jen zasej na kjarchobje stajili.
A jeje ideja za pśichod jo, až dejali se how tek workshopy za tkanje etablěrowaś.
Jatšowne spiwaŕki slědny raz zaspiwaju swóje jatšowne kjarliže.
Groźišćo jo město we wokrejsu Łobjo-Halšter w Bramborskej.
W śoplejšem casu wěcej ako w zymnem casu.
Což jo trjebał, jo sebje wzeł.
Ja cu wó nakładnistwje powědaś, kótarež jo se 1. julija 1958 załožyło a jo se »ludowe« pomjeniło.
Jogo nejwětše žycenje jo, až žywjenje jo spokojne a wobstawne.
Dwa raza jo jogo južo wugnała brunica, a něnt susedka.
Ja ga źom w pśeśěgu ceło prědku z teju klampawu, a wócy luźi měrje se nejpjerwjej na togo nosarja klampawy.
Kupka jo se woglědała prědne mustery, ako su skazali.
Za to comy zastupowaś.
Za togo góspodarja jo to drugi słup jogo góspodaŕstwa.
Což mě wjelgin wobtužyjo, jo naš wjeliki problem z wódu.
Za to jo dejał pśinosowaś teke jogo prědny oficialny woglěd w serbskich institucijach w Chóśebuzu, kenž jo slědował dwa dnja pózdźej.
Gaž taka banja jo „prozna“, su luźe dalej cynili.
Domaška: Dogromady pśisamem 50.
Robinson źěšo, ako běšo słyńcko górjej zejšło, domoj woglědat. 
Ten młoźeńc jo stupał gromaźe z Dypśojc Martinu.
Bal narodnych drastwow
W lěśe 1883 jo wón dał toś tu dolnoserbsku fiblu w Budyšynje śišćaś.
Ja som měł hyšći dosć casa, aby se pśizjawił w Załožbje za serbski lud, ku kótarejž biblioteka něnto słuša.
Bujka Ludwiga Kole wšak jo stojała w Gornej Łužycy, w Radworju.
Tam jo zmakało škrodawu, kótaraž jo tužna pśi puśiku sejźeła.
"How comy teke pśecej na danu situaciju pśesedlarjow źiwaś", wuzwignjo šołta.
Wjelika pomoc jo teke, gaž pedagogowka zgromadnje ze źiśimi wěste pšawidła póstajijo.
Pšuskeju a Sakskeju šła.
 — Wón myslašo se tam a zas, až se dopomnje, až jo we jadnom škoponu něco soli było, ako běšo jen do pjaca stajał. 
Aby na jich wótergi specielne nastupnosći we wósaźe weto źiwali a słuchali, som se zasej k wólbam stajił.
Jeje měnjenje jo se to zasłužyło, až se na njo glěda.
"Som stajiła póžedanje na kraj Bramborska wó stipendium, a raz glědaś, lěc se to raźijo.
Robinson njespašo skóro cełu noc, tak nuźachu jogo wšake śěžke mysli. 
Tam su se politikarje, zastupowarje firmow a uniwersity pśednosowali a se wuměnili k změnje wobchada a k "Energiji za strukturnu změnu".
Som sebje toś wěsta, až musy to byś wóna šula, w kótarejž som se wujadnała termin ze serbskim wucabnikom Uwe Gutšmytom.
Potom pśidajomy mloko, sol, pjepjeŕ a muskat, rozkwjerlujomy cenk w zmjatanje, pśidajomy jen do zupy a wogrějomy ju skrotka hyšći raz.
Muskece mustwo Serbow buźo graś w kupce A a to pśeśiwo mustwam Slowenow w Awstriskej, Nimcow w Dańskej a Cymbrow z Italskeje.
Julia jo nam pśi našom woglěźe teke nalicyła, co mimo serbskeje rěcy hyšći wšykno lubujo a rada cyni.
Zeger 12:00 buźo reja we cołnowem wustawadlišću.
Městna jo dosć.
Słyšecy wó mójich wobrazach-diapozitiwach su byli kradu rozwjaselone.
Ta nejwažnjejša kórta jo ten šalowy gólc abo nižk .
Njekupujśo nowe wěcy, to se wě, až něco wužytnego ga maśo doma!
wót jawišća pód gołym njebjom.
Źiśi wěźe derje, lěc nan a mama jadneje mysli stej.
Młoge wušywaju bant za kóšulu, druge cypjele za serbsku rejowańsku drastwu.
Howacej buźomy wjelgin malsne zasej zachopiś z wótwórjonym hortowym źěłom, gaž to zasej móžno buźo.
Do nich su zapisali, až wokrejs dej měś pśistajonego zagronitego za serbske nastupnosći.
Wiźe w njom slědnego profeta starego zwězka pśed pśichadom z duchom wobdarjonego Messiasa .
Som dostała wjele šokolady, bomse a teke tak młogi zylberik som zatkała do kapse.
A tak jo k rozměśeju, až eksistěrujo to źinsajšne mě Gräbig we wšakich wariantach: Grebigk, Grebig, Gräbich, Grebich a Graebick.
Popšawem stej byłej pśedwiźonej dwa takej nowej bloka.
Kwiśonki glinicki bu wót insektow woprošone.
Ju trjeba Margareta Bělkowa jano z tłocenim na bublink wobsłužowaś.
To groni, jolic jich censury njejsu dobre dosć za ceptaŕski studium wěstego pśedmjata, dej serbska rěc jim weto drogu za toś ten studium zmóžniś.
Normalne su jadnotliwe pšosby za pśecej jadnotliwe nałogi.
Weto pak by kśěł se wugranjaś pśeśiwo originalnym nimskim tekstam w Pratyji.
Ja dostanjom ceły tykańc.
Swoju dobru głowku, tak wón sam měni, jo nejskerjej derbnuł wót swójich Grysowych prědownikow.
Wó pódlejšenje traśa wustajeńce se diskutěrujo.
Su šli Horst Adamoju gratulěrowat.
Jogo kralojstwo jo nimjerne kralojstwo, a jogo kněstwo trajo pśecej a nimjer.
Nic pśecej wšykne wšykno rozměju.
Grajotej mjazynarodnej solista Avi Avital (mandolina) a Heidemarie Wiesner (klawěr).
Tak jo nastała ceło samorozmějuca zgromadnosć serbskeje a nimskeje rěcy, kenž se teke za druge zarědowanja žycymy.
Gaž crjej śišći
To su te dobre powěsći, ale dało jo teke dosć njerědnych.
Luck jo město na Ukrainje.
Nowej ga stej Paula Helbigowa z Terpjego a Jost Schmidtchen z Grodka.
Pón jo se zawěsće myslił, až ten muski jo słowjański bratš a žeden Nimc.
Liberija jo była jaden z prědnych njewótwisnych statow na afriskem kontinenśe.
Wóni su źowce dali słynice, a woglědarjam su źiśi słynice dali.
A wóni maju južo z našym sejmom dosć cyniś“.
W Kromolańskem parku jo Nowuš z aptejkarjom Eckartom Dahlkom († 1994) pśigótował wucbnu sćažku.
Jolic njejsćo žednych namakali, kupśo take w loźe za baslaŕske pótrjeby.
Pśirodne njepśijaśele pjelcha su gólne kuny a gólne kiwki .
Do nowego wujěś.
Dogromady dajo w knigłach 5. 572 mjenjow.
Pódla njeje jo jadna měsćańska a młodša žeńska lažała, kótaraž njejo tak śěžko chora była ako Malkojc Ana.
Dla togo jo jogo grono pśecej było: Griby njedejš pytaś, ale zběraś!
Woni su teke wjele fotografěrowali a filmowali a teke pšašali.
Lester Speight jo US-amerikański grajaŕ.
Wót togo casa pak njejo nichten wěcej daniž nykusa daniž jogo grod w jazorje wiźeł.
Pśi lětosnem 18. turněrje 4. měrca jo se wobźěliło 21 mustwow z Gorneje a Dolneje Łužyce.
Tema doktorskego źěła jo była "Rěc Jakuba Barta-Ćišinskego.
Znajośo šere zwěrjeta, ako maju wogonk? Tam dajo wšake družyny.
Ja som luštny camprowaŕ!
„Ja ga by se teke za sport zajmowała, ale ja teliko piwa njeznjasom.“
Ze swójimi kostimami kśě źiśi wuglědaś pitśku ako te tśo mudre Caspar, Melchior a Baltasar.
Howacej wóni stoje we wětšych jsach wesrjejź jsy.
Och, to ga jo pśecej to samske.
Ně, taki jubileum sebje pomina teke młoge pśidatne źěła a aktiwity.
Ta wjas w slěpjańskej wósaźe njama wót 1. januara wěcej kjarcmy.
Ale teke originalne cańki z Plauena.
Ta jo była pó 50 lětach zasej prědny raz w tej cerkwi.
Wy wěsćo, až pózdatne wjerchy pódejśpiju tatanjow a až jich mócne jim namóc nacyniju.
Njocomy pógórš strowotniskego amta wubuźiś".
Gutšmidt „hyšći bomki sajźaś” (2) a B.
Študěrował jo w Halle a Sedymgrodskej/Siebenbürgen w Rumuńskej.
W casach pandemije zachopijo ta rowniska wejsna wognjowa wobora wót 18. maja, swóju słužbnu aktiwitu a wukubłanje pómałem zas k normalnemu źěłanju póraś.
Chtož jo narski: wótmaršěrowaś budu w Tšadowje zeger 13.30 z gósćeńca.
Ja se wjaselim, až smějom móju serbsku bandu kužde druge pónjeźele zmakaś!
Pilnujomy se wó techniku, aby woglědarje mógli sebje wšake trjebne boki kopěrowaś.
Republika Burundi jo njewótwisny, gusće wobsedlony stat we pódzajtšnej Africe.
»Nanejmjenjej sy był stawnje jaden z tych, kenž su se pśedaloko doprědka rěznuli.«
Źinsa wě mjenjej abo wěcej kuždy, až su se amerikańske a sowjetske wójaki 25. apryla 1945 něźi mjazy zeger jadnogo a dweju zmakali pśi Łobju njedaloko Torgawy.
Prědne tśi abo styri dny budu źe suche, ale za to wjelgin zymne.
Ten jo se ned za nimi derił na drogu.
Gmejna jo za to dostała pjenjeze, aby tam taki klub załožyli.
Wu nas w měsće su togodla młoge źěrate abo spłatane.
Zwětšego su jadne žeńska kwiśonka a muske kwiśonki w pěś kupkach.
Šołta Slěpjańskeje gmejny Reinhard Bork jo pominał na wobradowanju gmejnskeje rady wałtoru tyźeń, až sakske kněžaŕstwo a Vattenfall dejtej tak malsnje ak móžno wuzjawiś, co buźo se dalej staś a co pśiźo na wobydlarje (glědajucy na to, až Vattenfall co swóje łužyske brunicowe jamy wótbyś).
W spśijaśelonej susednej jsy su južo zapustojsku reju pó swójom zapustojskem pśeśěgom rejowali.
Pśi wšom musyśo na wšakorake wěcy źiwaś.
W lěśe 2001 pórucyjo se dr. Janje Šołćinej poł městna ako wědomnostna sobuźěłaśeŕka a docentka za fachowu didaktiku w Instituśe za sorabistiku w Lipsku.
Do pókšywaca scynijomy drobny suchy pěsk.
Jo to wideo, nagrawane prědk 6 lět.
Chóśebuske placki su dobre.
Co bu ten wužytk takego jogo grona?
Anica ga jo Meldojc wót roda a jo se brała togo Gulaša.
Pójźo wó to, wšykne objekty pó casu a regionach pšawje pśirědowaś.
To se wě, až jo to jano hypoteza.
Mam kónja!
Kulaj k mjatelikoju!
wót 16. do 23. awgusta 1990
Wóna ma teke pśidatnu kwalifikaciju ako wjednica, a móžo stakim teke wjednistwoju źiśownje raźiś.
To jo kóńcna prezentacija studije we ramiku projekta SMiLE, spěchowanego wót Smithsonowego centruma za narodne žywjenje a kulturne derbstwo.
1995 jo chopił źěłaś w měsćańskem muzeju w Chrastavje a tam jo teke załožył wósebny serbski źěl.
Lodowe muže groze samo z mokšym sněgowanim.
How jo była »Kinderlähmung«, a dla tog było wšo zakazane.
Gaž se wótśišće kśickuju a źiśi žedne wótśišće na jadno łopjeno naśišćiju, nastanjo "pralěs".
Luźe wzeju jano dylu a solonu wódu pśecej.
Małe dobyśarje su se wjelgin wjaselili nad daram.
A to zasej wóznamjenijo, až kněz faraŕ abo kněni faraŕka njemusy wšykno sam abo sama wugótowaś.
Nowe woblica, abo nowe muzikowe kapały, ako teke dolnoserbski muzicěruju, bóžko njewuskokuju ze zemje tak ako tuchylu griby w našych gólach.
Kak by howacej źinsa wó njej suźili, gaby wóna tegdy z nacijami zgromadnje statkowała?
Waša hutšoba se njezlěkaj a se njebój.
Tak na pśikład mucna princesna wótśe zewa, gaž se na wjeliku góru matracow lagnjo.
Wón jo se wuzwólił Marakojc Anna Sofie ako kralowka.
A how a tam tebje nadpadnu wójce, ako pak njejsu w stadłach, ale pśecej pó tśich – śiba a dwě jagnjeśi.
Wóni su wiźeli źiwadłowe graśe ‚Kokoška Suse co na ptaškowu swajźbu hyś‘.
W nejkrotšem z nich su pśiglědarje něco wiźeli, což jo tež wu nas bejnje znate – ga to jatšowne rejtowanje. „KRZYŻOKI – DER OSTERRITT“ se tomu filmoju groni.
Pó dłujkich drěcowanjach jo mama 24. septembra 1956 wumrěła.
My jich pózbuźujomy tej tak pśigótowaś ako se jim nejwěcej spódoba.
Ta jo se starjejšym pak mjenjej spódobała.
Wótworjona atmosfera na konferency jo se mě wjelgin spódobała.
Stanisław Brankačk jo wót 1984 cłonk ansambla Nowego Źiwadła we Halle/Solawa.
Drugi jo Johannes Köster, wědomnostnik wót Uni Jena.
Wón trjeba pśeglěd, źož ambrozija rosćo.
A ja som se pón z Domowinu a cerkwju wujadnał.“
Styrizwězkowy kompendium »Stawizny Serbow« – jogo pśedhistorija a realizacija (2)
Luźe njejsu jano z wokoliny a z drogowańskim běrowom howko pśišli, su to byli teke take, kenž su pśebywali ako turisty w Borkowach abo hynźi w bliskosći.
Ale góle samo se kórtku wobglědajo a pón zasej pókšyjo.
9, 24).
Ako jo se raz dejała fora cuzbnikow do Lubnjowa dowjasć, su jogo kolegi gronili: »Karko, jěź ty!
Mócnje a tužnje zni pó dwórje.
Jo rozkładła, až Lubina Hajduk-Veljkovićowa – ta pópšawna w ramiku projekta "Pśechod 03" z boka Serbow wobźělona spisowaśelka, kótarejež twóŕby su teke w katalogu – bóžko njejo mógła pśiś do Kórutańskeje, a až se wjasele, až ako zastupnica jo mógała dolnoserbska basnikaŕka Źilka zaskócyś.
Nan mjena synoju:
Ale co cyniś? - źo wostaś? Pód njebjom tudy wob noc lažaś? Ale tu mógli tergate zwěrjeta pśiś a jogo roztergaś; dom njeběšo daloko a šyroko k wiźenju, tež žedna jama w górje.
W graśu jo jaden drugemu chyśił balo a pšašał "Chto jo płacki z tejzku wukšadnuł?" Rěc graśow a źiwadłowego kusa jo była serbska, wobchadna rěc jo była měšana.
Až se serbske a nimske wobydlarje w Slěpjańskich stronach pśecej mócnjej wobaraju pśeśiwo tomu, až se tamne jsy wugloweje jamy wótbagrowaś deje – to cytamy w tśich listach, kenž su w Casniku wótśišćane.
Wóna jo referentka pla Łužyskeje centrale za połnjenje wuglowych jamow z wódu.
Stakim pak wutłocyju něco, což jich zwěžo ze swójimi prědownikami.
A nic jano to, wót togo casa jo wón teke lubowaŕ dolnoserbskeje rěcy: „Naša rěc njejo jano ‚powědanja gódna‘, ale jo pókład“, jo gronił.
Za mnjo jo se wšo pśez to změniło, až jo mě wón w maju 1987 na kóńc tyźenja do Budyšyna pśepšosył.
Dla togo jo jogo grono pśecej było: Griby njedejš pytaś, ale zběraś! 
Hansko jo wuskócył z grodki.
Ty ga njedejał žednogo drugego boga znaś a žednogo humóžnika mimo mě samego.
Kak to dwójake źěło zwónoźijośo ‒ biblioteku a twórjenje spiwow?
pětk, 25. septembra /nazymskego
Wón jo nejwětša Europska družyna toś teje swójźby.
Žycym Wam malsne wustrowjenje, a za tyźeń se zasej wiźimej.”
Partnarje w styrich krajach
Bog, ten Kněz, ten mócny, powěda a woła na swět wót schadanja słyńca až do jogo chowanja. Ps 50,1
Pokažćo źiśam lěpšynu organizowanja jadnotliwcow do cełka.
Źiśi su za wětšy źěł pśinjasli pyšne jaja, ak su doma sami wupyšnili.
"Toś smy fokus głownje na to wusměrili, žrědła w digitalnej formje zawěsćiś, pśed tym až se zminu.
To wrobel ned zlubijo.
Tak abo znak jo to pśewšo zajmne, z wědomnosću historiski žywjeński swět wuzgónjowaś.
Cogodla jaden njedejał ju raz do fokusa pórucenja stajiś?
Taki forum jo se 11. a 12. decembra w krajnem sejmje w Pódstupimje wótměł.
Teke Harald Altekrüger, krajny raźc we wokrejsu Sprjewja-Nysa, jo na pósejźenju nowego wokrejsnego sejma 25. septembra w Baršću tak wustupił.
Smej byłej na Brusnem, źož jo měł swój rewěr.
Něźi 140 krajow wabi tam za woglěd — mjazy nimi teke prědny raz DDR.
A: "Gaž to njegronimy, ga smy bójazne a smy sami wina na to, až nic se njestanjo", jo wón prowokantnje serbskemu publikumoju pśiwołał.
Tak grajo ceły wjacor luštne spiwy a swóje stare melodije, až góspodaŕ pśězu skóńcyjo.
Wóni su na farskem dwórje pśi górucych zukach se pśepokazali ako pšawe rejowarje a akrobaty.
Chóśebuza/Cottbus. Pód tym tšochu prowokantnym nadpisom „Jagaŕ Bagola – jano hyšći legenda!
Jim se njespódoba, až garantija dalejwobstaśa za Miłoraz njejo dana – což měni, až "koalicija jo zwólna dalšne serbske jsy dla wugla tergaś".
Ja som błudnik", stwórjeńko wótegranja."
Jo-lic jo Bog za nas, chto móžo byś pśeśiwo nam?
Aktualny prezident jo Norbert Lammert .
Žycym Wam wšo dobre za te swěty dny, žognowany swěźeń, wjele wjasela z familiju, wjele darow a słodkosćow a rědne ferije!
Wujźenje našeje wucbnice njejsom bóžko na dešankojskej rěcnej šuli wěcej dožywił.
Njebudu jen snaź pódermo kjarmiś!!”
Dla cogo rowno howko?
Awtor pišo, až wóni su "Wenderoman".
Wotpołdnja jo pśišła kněni Winklerowa z Chośebuza.
"Ze serbskeje Łužyce, ze zachadnego a źinsajšnego žywjenja, mamy bogaty pókład pśisłowow, ak zwurazniju ludowu mudrosć".
A budu se wě teke serbskej kulturje a literaturje pósćiś.
Albańska, Armeńska, Awstriska, Azerbajdžan, Belgiska, Běłoruska, Bosniska-Hercegowina, Bulgarska, Cypern, Česka, Dańska, Estniska, Finska, Francojska, Georgiska, Grichiska, Hungorska, Chorwatska, Irska, Italska, Jugosłowjańska, Kazachstan, Kirgiziska, Letiska, Libanon, Liechtenstein, Litawska, Luxemburgska, Makedońska, Malta, Moldawska, Nižozemska, Norwegska, Polska, Portugalska, Rumuńska, Ruska, Słowakska, Słowjeńska, Špańska, Šwedska, Šwicarska, Turkojska, Ukraina, Wjelika Britaniska.
Jej se groni „Pšašata rěpa“ (to jo narske góle, kótarež pśecej pšaša „dla cogo?“).
Pśedsedaŕ koncerna LEAG dr. Helmar Rendez jo dopomnjeł, až dotychměst žedno pšawe narownanje tych źěłowych městow njedajo.
Hochoski plon
Wzejomy kapsnu lampu a "mólujomy" ze swětłom lampy jadnory wobraz na wjerch śpy.
Družyny su jadnolětne rostliny abo pśecej zelene trajne zela.
Jan Boguchwał Markus w Zakrjowje/Türkendorf pla Grodka – faraŕ w Ranju/Großräschen a Łutach/Lauta pla Złego Komorowa/Senftenberg ako teke w Popojcach, zběraŕ serbskich ludowych spiwow, dopisowaŕ Casnika
Jo se tam teke něchten wobźělił z Dolneje Łužyce?
Pótom pak njebuźo wón wěcej na gromady gmejnskeje rady chójźiś a njoco se wěcej do gmejnskich wěcow měšaś.
"Pśed ,Schoberhut‘ se zběraju tšojeńka, ideje a fakty, togodla se góźi mě ,Stog‘ za domowniski lětopis togo regiona", tak jo to něga ten mjaztym zemrěty bórkojski šołta Martin Schmidt naraźił.
Na póstark Pšuskego głownego bibliskego towaristwa běšo z pomocu drugich fararjow w lěta dłujkem źěle pśedlažecy tekst pśeglědał a pópšawił.
Manfred Pumpa z Drjenowa - 13.03. (58 lět)
To pak njejo w Nimskej móžno, manźelskej dejtej měś jadnake mě.
Móžo to byś teke małki spiw, abo małka baseń, wšo, což do mysli pśiźo.
Bomba by jich pśi włosku wusmjerśiła
Wjelicke źěło jo było wótmólowanje za knigły wó źiśetku w slěpjańskich stronach.
Tinka se tšašnje wjaseli.
Glědajucy na zapust móžomy hyšći pśispomnjeś: Wuchadnišćo a kóńcna stacija pśeśěga jo był něgajšna kjarcma a něntejšny zmakański centrum "Kastanienhof".
Gaž cośo ako gósć pódla byś, toś pśizjawśo pód numerom Projektowy team města Drjowk jo w kooperaciji z Anne-Frank-centrumom Barliń intensiwnje rešeršěrował za projekt z casowymi znankami.
Doris Heinze.” – wobznanijo wóna mimo jěducym.
Ja něnt pišom 13 lět basni, wulicowańka a dramatiku.
Wóni su zachopili pśi Kóšnojskem młynje a su dopołdnja wobegnali cełu wjas.
Tastatura AZERTY bu nacerjona, aby wótwobrośił pśetergowanje dla rownocasnego wužywanja susednych tastow za cas epochy pisańskeje mašiny.
Jano derje, až jo tam było měłko.
Togodla buźotej wóna a jeje młodšy kolega nejskerjej juž wót decembra hynakše źěło w drustwje pśewześ.
Tam ga běšo jaden wuknik měnił, až njemusy serbski wuměś, pśeto wucabnica tak a tak wšykno nimski wóspjetujo.
Sobotu, 17. septembra, su wšykne te wjelgin wutšobnje na „Serbske blido“ w gmejnskej rumnosći w Zušowje kazane (15.00), kenž raźi se serbski rozgranjaju abo kśě něco pśinawuknuś wót maminorěcnych.
W lěśu buźo 4. kongres Maśicow słowjańskich ludow w Martinje w Słowakskej.
Dwě njejadnak jadnakej sotše
Moda móžo wentil za to byś, wóna pśemóžo późiwabnu kreatiwnosć zbuźiś.
"Naju cilowa kupka su byli cłonki cerkwje w starstwje wót 20 do 50 lět.
Pśiducy raz se zmakaju cłonki aktiwa 15. septembra w Hochozy.
Wjele, wjele luźi jo zgubiło swójo źěło, pó 55 lětach su byli pśez noc rentnarje.
To jo było teke na lětosnem zapusće k wiźenjeju, kenž su njeźelu, 6. februara, swěśili.
W lěśe 2018 su zastupniki "zelenych" kupkow demonstrěrowali pśed uniwersity.
pónjeźele, 14. decembra /zymskego
Toś tu pokazku jo Slěpjański šołta Hanzo Haša zapśimnuł a jo gronił, až buźo se z krajnym raźcom Berndom Langu skontaktowaś, aby se na pśiducej bienali znowa wobźělili teke wukniki z wokrejsa Dolna Šlazyńska-Gorna Łužyca.
Ale to nejwažnjejše: Kócki su dobre za dušu.
A w mójom wólbnem krejzu kandiděruju někotare serbske luźe.
Codiakalnej znamjeni w februarje stej Wódny muž a Ryby.
A pśiźo mě teke do mysli jadna bilda, wót kótarejež som dotychměst jano wiźeł fotografiju.
We wólbach za sejm Wokrejsa Sprjewja-Nysa jo dostała AfD 26,53 %, CDU 20,54 %, SPD 15,01 %, Lěwica 12,29 %, Zelene 4,63 % a Klincańska runda 2,33 %.
"Ideja za ten film jo nastała pśez diskusiju dla Serbskego sejma: chto jo serbski, chto móžo sobu wuzwólowaś" – stej młodej filmaŕce Casnikoju wulicowałej.
Głowne sedło Google jo w Mountain Viewje w Kaliforniskej.
w Žylowje buźo łapanje kokota njeźelu, 8. septembra.
W Hungorskej jo něnto 13 narodnych a etniskich mjeńšynow žywych, a to w něźi 1500 gmejnach.
Młoge stare luźe wulicuju wót „naglěda“.
Wjele jo se dojśpiło.
NOWY CASNIK: Jo k tomu naźeja w Domowinskich kupkach, na pśikład pla was w Žylowje?
Něcht ga dej wótlicyś!
Prosetko, twój pulower jo pšec!
Wušnosć znajašo našo měnjenje.
Solisty su Tanja Donatojc, Steffen Noack a Reneé Speer (17.00).
Lětosny zapust jo za nju ten tśeśi we Wjerbnje.
Samo te wjelike łžyce jadnogo bagera z brunicoweje jamy su na drastwje wiźeś.
Wob cełe lěto njejsu tam žednu chrapku wódy pśilali, jo wulicował kněz Möller Casnikoju.
Zajm za to jo był bejnje wjeliki.
Sekcija "Psychrophyla" jo ze šesć družynami na pódpołdnjowej połkuli rozšyrjona a wobsejźi zgibnjone pśiwiski na łopjenach; sekcija "Caltha" ze styri družynami je na pódpołnocnej połkuli rozšyrjona a njetwóri žedne pśiwiski na łopjenach.
Konrad II.
Rownož wón wucynijo jano małki źěl gazow we atmosferje, jo jogo wucynk na globalny klima wjeliki.
Wón wě wjele wó zwěrjetach.
Wšo nagranjanje jo było pódermo, wóna njejo kśěła sobu.
Lipa, to jo rědny bom a znamje serbskego luda.
Carna kula se pora na mój bok pśi grobli a w šćitu tych krickow.
Keramika a drastwy ako w srjejźowěku su wiźeś w Dešańskem muzeju.
Lětosa wšak su zarědowarje problem njeměra zmejstrowali.
Na to pśiźechu luźe na pomocy, ten mordaŕ tšachnu.
Lipsk pak se za to góźi, ma serbske póśěgi pśez sorabistiku na tamnej uniwersiśe, a k drugemu jo tam blišy kontakt k Filmowemu zwězkoju Sakska, kótaremuž my ako filmowa seś pśirědowane su", rozkładujo Grit Lemkowa.
Ku wšakim wěcam su lubinske a gósći dali swójo měnjenje a swóje nazgónjenja.
Ze žnjownym kralom jo był Jerome Stolz.
W Industrijowem parku Carna Plumpa dej na wóźiku bazěrujuca mustrowa milinaŕnja nastaś.
Pśemóžona pśezpołdnica Něga jo źěłało źowćo, gronimy jomu Lenka, na pólu.
Hyšći njamaju za to wucbnicu, teke plan njedajo.
We tom nastupanju jo jogo chronika wjele lěpša ako druge, a we njej wopokazujo se historiski serbski charakter jsy wjelgin mócnje.
Chor a rejowańska kupka Dolnoserbskego gymnaziuma stej pśibytnych rozwjaseliłej.
Mě jo pśišła ideja do mysli.
Žedne gumnyškarje pak wužywaju zymski cas k tomu, aby swóje bomy a kricki zwobrězowali.
Na droze wót Slěpego do Lěska mógu awta dla togo twarjenja wótněnta jano hyšći 30 km na štundu jězdźiś.
Juro: „Mějachu ga te ryby kśidła?“
Tuchylu rumplujo we wobłuku radušańskego gumnyška "Pśi zeleznicy" bager, słyšyš teke rubjenje ze sekeru, a kontejner se połni z wótpadankami.
Zajm za to jo, ale město njoco hyšći nic wó tom pikaś, pśeto su to hyšći „kšajźne“ jadnanja.
K drugemu su pódšmarnuli zastupniki Serbow, až jo trjeba teke tych informěrowaś wó tom serbskem, ako njamaju serbsku wucbu.
Noackojc bydlitej na dwórje, ako běšo stary nan 1913 nowo załožył.
Co wón se mysli?
No, to se wě, až njejo měł kuždy z takich młodych kjarlow trjebny wobrotny jězyk.
Pśestajenje basnjow do dolnoserbskeje rěcy jo wjelgin šykownje wugbał Měto Pernak z Barlinja.
Dla cogo starjejšej njejstej kśěłej z nim serbski powědaś? Ga jo zawupytnuł, až ta wót starkego a starki pśewzeta hochoska serbska rěc jo wěcej gódna ako jo sebje myslił? Kótare tšojeńko jo k tomu dowjadło, až jo se gronił: Ja som Serb .
Chtož jěźo mimo Bóžych domow w Bórkowach, Žylowje a hynźi, ten wiźi až Bóžo swětło nam swěśi w śamnej nocy, lěcrownož njamóžomy nutś stupiś.
K pśetwarjenju wustajeńce jo bramborske ministaŕstwo za kulturu 85% pśipłaśiło.
Pśedsedaŕ dr. Pětš Šurman jo wulicował wót aktiwitow towaristwa.
Wiźeś pak byli njejsu chromy nowych Wórjejc na lěwem a pšawem boce pśi zajězdźe do Wórjejc a teke slězy starych Wórjejc, gaž sy južo zasej wujěł do Wjelikego Ćiska.
Scyńśo łopjeno do listoweje wobalki a zacyńśo ju.
Njejo to pak regula: dajo teke programy za Linux, kenž se wótbywaju jano w binarnej formje, bźez žrědłowego koda, kótaryž dajo se kompilěrowaś.
Chtož wót našych cytaŕkow a lazowarjow by kśěł sobu rejowaś, móžo se pśizjawiś pla wjednice kupki, Sylke Schötz.
Zachopijo se wušywański kurs, ako Delia E.
List wót Kowalikojc Any, kenž jo nam pó swajźbje napisała, ma źinsa cesne městno w našej doněnta śańkej chronice.
Teke składy kamjeńtneje soli su se pśi tom pśesunuli.
To se pšaša.
A nic naslědku: jaden wót jeje prědnych kšacow dej byś skazanje Nowego Casnika za gołkojsku gmejnu.
Na prědnem rěźe stoj nejskerjej, až rěcne wobkněženje našych luźi njejo wěcej wjelgin dobre.
Do togo stej gromaźe ze žeńskeju Edeltraud głownje se starałej wó knigły a literaturu, což teke něnto hyšći gótujotej.
Nutśikowne kulow jo běłe a twarde.
Pśi tom źiśecu logiku njemóli, gaž z drugimi nimski powědaśo: Na pśikład sćo ze źiśownicu hyšći nimski powědali, gaž sćo pó swójo góle šli.
Z tym jo se wjelike žycenje tych luźi dopołniło, kótarež tam bydle, a teke drugich, ako tam ducy su z kólasom abo pěšy.
ze Smogorjowa jo pisał, co jo dožywił ako komparsa pśi wjerśenju Błośańskego krimija.
Njamaju wóni cas, lušt abo felujo jim na temach?
Jich kralowki su byli Simone Hölznerowa, Katrin Meintzowa a Kerstin Güntherowa, kótaraž jo słušała sobu ku tym, kenž su prědk 30 lět žnjowny nałog zas do žywjenja zbuźili. „My smy byli dobra trupa a smy 1980 nic jano kokota prědny raz zasej woplěwali, ale smy w samskem lěśe teke 100. zapust organizěrowali“, jo groniła kněni Güntherowa.
A Maksimilian Hasacki z Dešna, cłonk Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny, ma hyšći druge wobmyslenja.
Popšawem by dejali rowno wóni wó to serbske se procowaś.
"Až źiśownja a šula buźotej młoźinu tak daloko spóraś, až budu se na serbske rozgranjaś, to nejskerjej njebuźo".
Sabina Siegowa z Chośebuza wě, co wóna co.
To njemusy pśecej we tej šuli abo tom horśe byś, źož źiśi howacej chójźe.
Końcak ako pśedsedaŕ Rady za serbske nastupnosći Bramborskeje do prědnego Nowego Casnika lěta 2010 pisał, až žycy se ako nowego krajnego raźca we wokrejsu SPN kandidata ze strony SPD.
How dejmy ale, to se wě, rowno na to dokradnje glědaś.
Roźony jo 1965 w Arnstadt.
Kandiděrowaś su mógali wót 16 lět.
Kristusowy śerń jo ako rostlina w gjarnyšku wužywa.
Jeje 5lětny kumpan pódla njeje jo hyšći pitśku bójazny, wiźecy, až telik luźi jogo mólujo z kameru.
"Ale dla wósebneje situacije tych dnjow, ako zakažo wjelike zarědowanja, smy musali ze śěžkimi wutšobami wšykne naše pśigótowanja zakóńcyś a našym dawno pśizjawjonym wobźělnikam k wěsći daś, až my toś ten wósebny turněr na swětki 2021 pśesunuś muse.
Wětšy źěl źěła jo wugbała Ch.
Bóžko se to rubane drjewo tam južo dlejšy cas wjerga.
K tomu buźo 18. septembra w Dešnje zgromadny trening „Serbskich koparjow“ a tam buźo se hyšći raz wó tom powědaś, kak wažne su europske mejstaŕstwa a našo wobźělenje na nich.
Luźe mógu pón teke źěłat jěś.
Michiganski jazor jo z Huronskim jazorom pśez Mackinacsku wuscynu bźez wusokostnego rozdźěla zwězany, tak až jadna se pópšawem jano wó jaden jazor.
Ale druge, teke slěźaŕce, stej měniłej, až trjebamy kuždego a až wósebnje ta šyroka wucba we wjele šulach, cesto na nišem niwowje, wótwórijo móžnosći luźi pśiwabiś, kótarež su na kóńcu dobre powědarje.
Kuždy tyźeń jo Kawic Ana prědku njeźelskeje namše cerkwju wucysćiła a na hołtaŕ fryšne struski stajiła, ako su z jeje gumnyška byli.
Renate Harcke a Roswitha Schier (CDU, cłonk krajnego sejma) stej měniłej, až mógu sebje za pśiducu legislaturu prědk wześ změnu kazni za finance wurownanje (Finanzausgleichsgesetz).
Zasej a zasej wóspjetujo: »Wjelgin rědnje tak, jan dalej tak!«
Rownož njejsmy wšych znali, wó kótarychž jo grono šło, za nas źiśi jo to było pśeliš zajmne. Sy južo słyšał?
Prědny wustup jo był srjejź septembera w Rudnej blisko Kalawy, a dalšne w Rogowje, Slopišćach, Lubinje Mrocnej a slědny w górnołužyskem Ćisku.
To by bejne dodatne financielne póśěženje było.“
Planowany koncert z Gerhardom Schönom w cerkwi wupadnjo.
Pśi tom njejsu se jano pśedstajili filmy z Nimskeje, ale teke z drugich krajow.
To zymske wjedro trajo až do kóńca mjaseca.
Njeźelu, 17. oktobra, zeger 10.00 pśednosujo Hans-Petko Teuchert w bibliotece wó serbskej ludowej drastwje w a wokoło Bezkowa prědk 100 lět.
Jano njejo był se ceło wěsty, lěc se wšykno zglucyjo.
Na jogo dwórje ga dejtej byś dwa doma ze śopłotu zastaranej.
Po padnjenju Barlinskeje murje smy hyšći se myslili, až buźo NDR reforměrowana, wótnowjona dalej eksistěrowaś.
Naše cłonki jěźechu njeźelu dopołdnja we 10 góź.
Njocomy togodla powědaś how wó poměrach Nimcow (abo Słowjanow) k Serbam a nawopak, ale jano wó poměrach jadnotliwych luźi k drugim luźom, wósebnje takich luźi, kenž se zajmuju za to serbske.
Kursk jo město w Rusojskej.
Nowe knigły
Nejwuše městno w Saharje jo "Emi Koussi" w górinach Tibesti .
Wótrosł jo w Lutolu pla Chóśebuza.
Ty sy źinsa tak stary, ako ja som był, ako jo se mama naroźiła.«
Jo wótwiźeś, až trjebaju raz wěcej pjenjez ako něnto maju.
Wóna jo cłonk strony, awtorka a powědaŕka komunistiskeje platformy.
W lěśe 1948 jo zamrěł jaden z nejzwěrnjejšych awtorow – faraŕ Bogumił Šwjela.
Wót 1974 do wuměńka w lěśe 2005 jo był faraŕ w Lipsku.
Milenka se pitśku bój a se mysli: "Co jano buźo gójc ze mnu cyniś?"
Jeju su pódpěrali gerce kapałowu „Lausitzer Spitzbuben“ a „Lutzketaler Musikanten“, kótarež su wótpołdnja a wjacor wjelgin dobru atmosferu napórali.
Buźmy sejce, daś žněju druge!
Pśi nazymskem rozchójźowanju zběramy za to pisane listowe łopjena.
Mam to za dobry pśikład, gaž ‘Pojsynoga’ wejsanarjow zwjeźo na serbske powědanje a spiwanje.”
Źinsa wócakuju te turisty take dožywjenja.
Stej wzełej te tofle sobu a stej se na pśecej zminułej.«
Marten Oppermann jo w mjenju kokotarjow wšyknych pśibytnych w serbskej rěcy wuwitał a Stefan Andres jo to na nimski cynił.
A pón jo pśišło to »pśewrośenje«.
pśežwakaś.
Jo grozył, jo dla złoźejstwa pśeskjaržyś.
Łoni jo jich było južo 2500, a to budu lětosa hyšći raz pśetrjefiś.
Źinsajšny źeń jo tak, až luźe wětšy źěl ropje coło – mysle-lic se na zymje a te změty sněga, ako budu nam to žywjenje śěžke napóraś.
Ja som Serb, to som pódpisał w stawnistwje.
Muzicěrowali su dešańske tšubarje a Regina Müllerowa jo grała na orgelach.
Lětosny program jo wobstojał ze 23 pśinoskow.
Finšćina ma wósym wokalow, pśi comž wše wokale mógu krotke abo dłujke byś.
Do pśeśěga jo se tych 111 zapustojskich pórow w Turjeju stajiło za kupcyne foto, a to pśed chromom wognjoweje wobory.
Wurězk z Mollerowych spiwaŕskich z jatšownym kjarližom: Kněžo Bog wóśc stwóriśel wšog swěta...
Taku gluku njejsmej cesto měłej.
Gjarźe pokazujo Jenny Goreńcojc rědnu kóšulu.
Ale pón derijo sebje sam to grabje na głowu!
Toś iniciěrujo wón 2014 zgromadnje z Fabianom Jacobsom a dalšnymi interesentami w Lipsku projekt „Serbska reja“.
Rom 12,21
Wón jo we rozgronje z Casnikom wugbanje Serbskich koparjow a wusoki niwow graśa chwalił.
Wót nas doma až do Krjow njejo był razka kilomejtaŕ, druge su měli hyšći bližej.
Wšo ganjanje wó gójcojsku pomoc jo slědkoju dowjadło do chóśebuskeje chórownje, źož nanejmjenjej su zwěsćili, až ma tumor we głowje.
Plandrak a Plańtśak stej wjelgin sportojskej žabjecej bratša.
Wšake wót nich su wjelgin aktualne, druge su južo pitśku starše.
Pśi cerkwi jo stojało głowne jawišćo.
Njejo to nigdy lažko było.
Wóni su se wšykne zabłuźili a su skazone.
Wóna jo teke dopomnjeła, až priorita jo kubłanje sobuźěłaśerjow serbskich institucijow.
Wše klaskaju, ako se jomu to raźijo.
Bernd Lehmann jo wótrył kśidle a jo dostał druge městno.
Buźo to 4. zwězk, a w njom su zběrane Kosykowe literarne a casnikowe źěła z jogo slědnych Wjerbańskich lět.
Teke pó wólbje w nowembrje 2018 jo wóstało njejasnje, kake slědy by mógali aktiwity Serbskego sejma za Serbow a Serbowki we Łužycy měś.
Gepard jo rubjažne zwěrje ze swójźby kóckow .
Tak dłujko ako jo ten žywy był, su byli kontakty dosć dobre, z jogo gólcoma su pópušćowali a za cas fašizma a DDR se kradu rozryli.
Ale wónej hyšći njejstej slědk a ja se bójm, až jo se jima někaka njegluka stała.
Sejmarje pśi digitalnem źěle na statnem dogronje 12. decembra.
Teke młode Serby su dali swój późěl k statkownosći JEV-seśi w zachadnem lěśe.
Wót julija ma nowu domownju w Blunju.
Cesto su se wótśišćali měnjenja ceptarjow, prodrustwownikow a źěłaśerjow, kenž su chwalili republiku a móžnosći, ako ta republika jo jim dała, cesto w kontrasće k pjerwjejšnemu, špatnemu žywjenju za cas kejžora a fašizma.
Možno, až jo musała ta toflicka z mjenim byś, dokulaž su musali tencas cesćej do města.
Christoph Hockwin jo był jaden z tych dowažnych a cesći łakosćiwych rejtarjow, kenž su dali wšo, aby titel prědnego krala se wudobyli.
Jadno góle móžo źurja pśedstajiś, dwě dalšnej twóritej wokno, a se wě dajo se to "wokno" wótcyniś a zacyniś.
Na lětosnem nazymskem koncerśe 4. nowembra w Rogowje su spiwali pód motom „Doma rědnje jo” chor „Łužyca”, žeńskecy chor Janšojce, folklorna kupka Gubin, chor Drjenow, Błośański žeńskecy chor Lubin a Dolnoserbski źiśecy chor nowe kompozicije Detlefa Kobjele.
Wšake serbske žeńske jo mama zazwoniła a jim groniła, až deje se zasej tu serbsku telewiziju woglědaś a až buźomy jich pótom sobu wześ do Sušowa na Serbske blido.
"Zachadnosć jo tam někak pśecej hyšći prezentna była.
Carny jěchaŕ co pókład wót serbskego wjercha a ako carny jěchaŕ lězu dołoj, pśidu pógóršone duchy a pśezpołdnica głowu wót carnego jěcharja wótruba.
Dalšne wósebnosći pśigótujo pśi kokośe a kulkowem swěźenju.
Měto Nowak, referent zagroniteje za nastupnosći Serbow w Bramborskej, jo organizěrował kubłański wulět do Łužyce za cłonki bramborskego Towaristwa za dolnonimsku rěc.
Kupka Serbska reja jo pó krotkej pśestawce pšosyła na kołoteptanje a dalšne ludowe reje.
Sultanat Brunei jo mały njewótwisny stat w krotkozajtšnej Aziji.
To jomu bejnje mucy.
Wótgłos jo pokazał, až smy z tym byli na pšawej droze.
Nawjedowaś buźo ten kurs Delia E. Münchowa.
Ten jo pón swěśiła 14.2. w Dubkowem młynje.
Ale z pśiźenim Jezusa jo powěsć wót lubosći naslědku dobyła.
W telewiziji se wusćełaju diskusijne koła wó knigłach a awtorach.
Za njogo su dali zamkariś wuběrnu klětku, w kótarejž su mógali swójogo kokota njasć pśez wjas.
Na kóńcu jo se mógała Serbska kazń jano z kompromisom na tom pólu wobzamknuś.
Dalšne zajmne fakty ze serbskich stawiznow jsy budu se wěsće na prezentaciji chroniki 22. julija wjacor znate cyniś.
Luźe dawno wěcej teliko njenakupuju. „Nejzwěrnjejše kupce su nam te starše.
Tak su na slědnem pósejźenju wokrejsnego sejma wobzamknuli, kak dej wótněnta wuglědaś struktura za wumóžeńsku słužbu (Rettungsdienst) we wokrejsu Zgórjelc.
Zawěsće jo teke pśedsłowo biblije z jogo pjera, ale njamóžomy to z wěstosću groniś, dokulaž njejo nichten se pódpisał.
Žeńske fararjow su wšykno wokoło togo gótowali, su kafej warili, cerkwju cysćili a pyšnili a gósći pśiwitali.
Kśica w mósćańskej cerkwi.
Wót oktobra togo lěta ma Chośebuz zasej swójo piwo.
Wóna wobstara se za wětšy źěł sama, jano ta jěza wordujo jej "na kólasach" pśinosowana – jo nam jeje šwigerźowka groniła.
To jo było połny wuspěch, jo wóna měniła na Dnju Serbow Lěwice 21. junija w Lubnjowje.
Wót banjowego swěźenja w Běłej Górje
Rožamarja Frankowa: Jo, tomu tak jo.
Teke ze swěckami wordujo wšo spódobnjejše.
Mě se zda, až tam něchten bydli.
Wjelgin spěšnje som pótom zachopiła teke sama pušćiś muziku.
Pśemyslowaś by snaź Pratyjarska redakcija teke dejała wó tom, na kaki part móžo se wó młoźinje na jsach pisaś.
Frank Förster, prof. dr.
K tomu słuša teke wšo to serbske – nałogi, kultura, drastwa a, to se wě, ta serbska rěc.
Pó drugej swětowej wójnje se jo nowa industrielna rewolucija wótměwała, kótaraž jo nowe stupanje toś tych emisijow wustatkowała.
Pśiwzejśo se mjazy sobu, ako Kristus was jo pśiwzeł k Bóžej chwalbje. Rom 15,7
Skóńcnje jo tak daloko było, pětk 21. awgusta 2020 smy se zmakali.
Njejo ga to prědny raz, až wó tom diskutujomy.
12. a 13. nowember zeger 20.00 graju nowy kus Prjawoskich źiwadłowych pśijaśelow.
A jo zlubiła, až budu se nejskerjej ze Spěchowańskim towaristwom za serbsku rěc w cerkwi dojadnaś, gaž wóni se wobrośiju na LND dla nowego nakłada.
Kusk drjewa som teke nalipnuła.
Cu to rad cyniś, dejm pak ned k wěsći daś, až njejo mě znaty kradu ten źeń, ga jo se Albin Mollerus naroźił.
Młoge śerpjenja se wólažcuju pśez njejěźenje.
Snaź se rozgranjaju raz Domowinarje teke z pótrjefjonymi na bazy.
Južor w casu studiuma su w LND wujšli fotowe knigły „Sinfonija radosći“.
Njemusyśo pśidatne wěcy kupiś.
Wobźěliłej stej se pśi tom teke Měto Pernak z Barlina, pśedsedaŕ dolnołužyskeje Maśice, a P.
Wěmy, až nas husłyšyjo.
To jo śěžko.
602 wuknikow jo we lěśe 2017 wuknuło serbsku rěc, dalšne 194 su měli Witaj-wucbu.
How pśedstajijo muzikowe graśe „Pětš a wjelk” a to w serbskej rěcy (9.30).
Wobkruž kuždu kupku ze samskeju barwu!
Pśi telewizorje stoj DVD-player.
„Lipjańske rejowańske myški“ su zarejowali.
Jo se nam raźiło, samo maminorěcnych luźi dobyś.
Jo, to som słyšała.
Michał Machura z Pólskeje jo juž tśeśi raz pódla na kursu a zajmujo se wósebnje za tu ludowu dolnoserbsku rěc, dokulaž ze synom serbski powěda.
Na zachopjeńku lěta 1994 su toś wupisali wuběźowanje wó taki.
Srjejźowěk jo epocha w europskich stawiznach, kótaraž jo trała někak wót pětego do pěśnastego lětstotka.
Górnikojski amt jo to Casnikoju wobwěsćił.
Pójsynoga
Pśedstajiła jo se teke Serbska kulturna informacija Lodka.
W Rogojskem sedlišću jo jadna familija z wjele idejami a z wjelikeju procu wupyšniła swój nowy dom a cełe gumno pśed nim.
1917 jo prědna elektrica wujšła z elektraŕnje w Dubrawje (Trattendorf).
Njeźelu, 10. septembra, buźo kokot w Prjawozu/Fehrow a w Zaspach/Saspow.
Serbski sejm pśepšosyjo wšyknych zajmcow na pśiduce wobradowanje w Prožymje 24. awgusta 2019.
"Wšykne maju respekt pśed tym amtom a njejsu se wěrili.
Kněžk pak jo z głowu wił, dokulaž njejo teke to rozměł a jo dalej pšašał: »Njewěš ga se hynac dopomnjeś?«
Słyńca jo rostlina ze swójźby Kóšowych kwětarjow .
błośańska noc powěsćow
Snaź se to hyšći raz wobmyslijo — to swójo „ně“ na to?
Woglědarje Łužyskeje filmoweje pśeglědki 2020 rozsuźiju z głosowańskimi lisćikami na wjacorje zarědowanja, chto dobydnjo publikumowe myto.
Buźomy wiźeś.
Ten złosnik jo ju akle pušćił, ako wóna jo kšawiła.
Mimo togo jo w tom casu kněz dr.
Wóstańśo z Bogom.
We dalšnem wulicowańku su pśisłucharje zgónili, až tomu awtoroju, ako jo nam znaty pód swójim bergaŕskim mjenim Hanuš, su we jsy gronili "Tyšaric".
Z nutśikownym bokom łupiny pśemažomy crjeje.
Glědajucy na to, jo Schmeiduch wuwědobnił: "Archeologi maju jano małe woknyško, pśez kótarež mógu wiźeś, dokulaž jano mały źěl materielneje kultury jo se zdźaržał.
Pódajom kontrolěrujucemu granicarjeju swój pas.
Na njej maju rolnikarje a druge wejsne pśedewześarje góźbu, za regionalne produkty a rědnosć žywjenja na jsy wabiś.
W praksy jo to wjelgin wšako.
Teke Jozef, kótaryž jo swóju rolu pšec darił, jo zawěsće był realna wósoba, ale to derje jo skerjej było wuwześe.
Syn Juro wobspomnjeł pisaŕske źěło zamrětego, ak jo akle ako rentnaŕ se mógał serbskej publicistice a basnjenju z mócu pśiwobrośiś.
Šwjelina: Pśed wjelikimi prozninami smy ga lětosa wudali CD “Wjelika rěpa a druge bajki”.
Wóna kłaźo rory za njerěšnu wódu do zemje, twari nowu drogu a załožyjo puś za pěškarjow až do kóńca awgusta.
Jezus hobchójźi wšykne města a jsy, hucašo w jich zgromaźinach a prjatkowašo ewangelium kralojstwa a hugój wšyknu chórosć a wšyknu słabosć.
Prědne tšojenje we nowem Serbskem domje jo była wustajeńca k cesći Pawliny Krawcojc, a druge ptaškowa swajźba za źiśi – jo Siegowa se dopomnjeła.
Kněžo, gaž se na to pómyslijom, kak wót něgajstwa how sy suźił, ga som troštowany.
To jo pśed tyma tyźenjoma wobzamknuł wokrejsny sejm na swójom lětosnem slědnem pósejźenju we Wokrejsnem domje.
A pótom, wšak jo akle zachopjeńk nalěśa a źěło na pólach se hyšći pšawje zachopiło njejo.
Źinsa stej wósaźe Žydow a Muslimow małke, a matej wjelgin mało pśiwisnikow.
Njamaju toś głažkarje pšawo, byś gjarde na swójo źěło?
Na OSZ pókšacuju z prezencneju wucbu serbšćiny za wótkubłarjow a wótkubłaŕki.
Jo ako pśecej kradu wobšyrna wustajeńca, ale něnto za zjawnosć bóžko pśistupna njejo.
Ale pśedewšym te małe, wót ciwilneje towarišnosći njasone muzeje su cesto wobgranicowane w swójich profesionelnych móžnosćach.
My njocomy pak jano lětosa a na druge lěto žněś.
NC 24. junij 1995, na boce 7.
Wónej stej nosyłej gluku do domu.
Krotko do grona jo pśišła teke nowa wuša šula w Gołkojcach.
Pokazaś comy na to, až móžośo w Bórkowach cołnowaś k wšakim jatšownym wognjam.
Mań fanow togo studija jo wjele wót graśa wócakała.
Druga tema togo rozgrona zni: „Oktoberfest abo kjarmuša?“ A co luźe wócakuju wót serbskego kulturnego žywjenja?
32 zapustowych porow - ženjonych a fryjnych - a k tomu hyšći žedne źiśece pory - tak su lětosa w Šlichowje zapust swěśili.
Z dokumentow Jurja Brězana
Gaž se pódajośo do kóccynego gjarbjenja, zadychajśo, a gaž se do krowy pódajośo, wudychajśo.
Rěcne wobroty pó dolnoserbsku rozkłaźone (serija)
Knochace su rod ze swójźby kóšowych kwětarjow .
Z tym móžo se wjele dojśpiś.
A licba wšych wósobow na zarědowanjach – gósći a wobźělonych – njejo dejała byś wuša ako 50. Z tym, až jo se pśinamakało jadnab 40 gósći, jo se to rowno raźiło.
Z Chóśebuza/Cottbus. „Smy spontanje na to pśišli“, groni Casnikoju pśedsedaŕ towaristwa Studnja z. t. „Pla Italianarja dostanjoš serwietki z italskimi motiwami a grichiska restawracija bitujo swójim gósćam serwietki z pśiměrjonym motiwom“.
Wósebnej kulturnej wjeraška buźotej wustup serbskeje Witaj-kupki z Chóśebuskeje źiśownje „Villa Kunterbunt“ (15.00) a na kóńcu buźo premjera nowego dolnoserbskego źiśecego filma (18.00).
Roma-Märchen" wót Menyérta Lakatosa, ma kradu pódobnu strukturu kaž znatej nimskej bajce "Sedym wronow" abo "Šesć šwonow".
Bog wobzwarnuj kupku „Serbska namša“, našych serbskich fararjow a cełu dolnoserbsku wósadu a wóstań pśi nas to cełe nowe lěto!
Wušemu promštoju ewangelskeje cerkwje Barliń–Bramborska–šlazyńska Górna Łužyca Martinoju Herche jo se zezdało, až južo něnto jo notne sajźiś znamje solidarnosći.
Chójźecy w tych brozdach mjazy kulkowymi rědami a źaržecy w ruce něźi połtera mejtarja dłujku roru, prězy zegibnjonu a z dizu, smy kulkowe rostlinki wobbryzgali.
Na zachopjeńku smy tym pśijaśelam Serbow w Praze pśedstajali nejpjerwjej žedne wurězki programow serbskeje telewizije “Łužyca”, kótarež smy jim sobu pśinjasli.
Gros politikarja informěrował wó aktualnej situaciji we Serbach.
Hamburga chwalba jo ten wjeliki jazor srjejź města, »Alsterbassin« se pomjenijo.
Hync Šwicaŕ (Heinz Schwietzer): Prědne pisne naspomnjenje Drjejc jo z lěta 1509.
Pśedslědny Wokal jo dłujki, ale teke wótwórjony, dokulaž pśizuk pśecej jo na pśedslědnej złožku.
Pětš pyta za nejspódobnjejšym městnom pód stśěchu.
Lenka se jich wulěkajo a chopijo płakaś.
Lehmannowa z Lubnjowa a B.
Wušej togo maju how teke mały bus za 17 luźi.
Głownu zgromaźinu jo towaristwo nakrotko musało wótpowěźeś.
, kótarež jo njedawno Domowinje pśistupiło.
Chronista Herbord a Ebo stej wobej wobznaniłej pśi góźbje drugeje pósołnikojskeje jězby biskupa Ota w lěśe 1128, až njaso słowjański pśibog Jarowit jadno kopje ako wósebny atribut.
Režiju togo nowego źiwadłowego graśa, kótarež jo Erika Janowa do dolnoserbskeje rěcy pśestajiła, ma znaty serbski źiwadłownik a režiser Michał Lorenc.
Teke w Frankfurśe a Potsdamje maju take plany.
W tom lěśe jo to wuknik Ole z Norwegskeje.
Serbski muzej pšosy wušej togo wó to, aby gósći se pśizjawili pśez mejlku.
Firmam, rucnikarjam a kaž južo gronjone teke šołśe su woglědali.
Pólske susedy se našogo serbskego krajana wósebnje cesće za jogo wójowanje wó rownopšawnosć. – A my teke njedejali na Jana Skalu zabyś.
Žylojski gósćeńc buźo wutwarjony ako domicil za wěcej bydlenjow.
W Serbsko-nimskem domowniskem muzeju Janšojce mógu woglědarje w prozninskem casu dožywiś, kaž su něga te stare serbske śoty swóju pałku pałkali, kake pókšyśa su měli na głowje a wjele wěcej wokoło drastwow.
Mjazy drugim: Gabriele Gittelowa z Města, Hans Jürgen Drabow ze Žylowa, Hans Jürgen Müller z Picnja, Siegfried Engelmann z Wětošowa a Werner Brummack z Města.
Zacasa dej měś nastata wucbna a towaristwowa zagroda juž wěste formy, a prědne wužywanja deje byś móžne.
Wšedna kuntwora jo družyna kuntworow.
Snaź až k Maznikojskemu jazoroju abo hyšći dalej do Šejnhejdy?
A dwa dorosłej domacnej pśijaśela, Gregor a Bjarnat, cynjaštej rowno. 
Dogromady 45 cłonkow ma tuchylu Domowinska kupka w Slěpem (župa Běła Woda/Niska).
Nejpjerwjej jo se ministaŕ zeznał z programom za pówołańsku orientaciju wuknikow we wušej šuli Gutenberg w Baršću.
Woni źeń su byli žywy dopokaz za to, kak wuspěšnje tam južor pó WITAJ-metoźe źěłaju.
„Slěpjańska“ Liška jo se wjerśeła wó 180°
5. rozgłosowy koncert serbskeje muziki ORB
Snaź se mólim.
Łopjenowe lapy su tupe a na kšomje gropnje rězane.
Wětošojski Kümmelojc młyn dej dostaś pśizamknjeńske kóleje.
Kulowate až wutšobojte łopjena sejźe na śańkich wogonkach.
Wóna jo z rodom Dešanaŕka, jo studěrowała slawistiku a promowěrujo w Lipsku.
Planowane pak jo, we pśichoźe korpus wudopołnjowaś a teke nowše teksty do korpusa pśiwześ.
Co jo jogo k tomu góniło, zasej zběrku dokumentow muzejoju dariś? „Móje pśiduce derbniki njeinteresěruju se za to, a budu-lic raz, ga mógu how pśiś jo woglědat.
Na 16. nowember jo Mato Hopjeńc wumrěł.
A naraz jo Pětška zasej taka radna Pitśka. -
Górny bok jo błyšćece módrozeleny, dolny bok pitśku swětlejšy.
A witali su wšykne to, což jo Franciska Albertowa k wěsći dała – ga to, až su załožyli nowe serbske familijowe towaristwo "Gromaźe", ako co serbsku rěc wósebnje spěchowaś.
Wurězk z toś tych knigłow jo był teke we wuběrku źěłow Wylema Bjera "Na Kałpjeńcu" wózjawjony.
Nejwětša biblioteka ze serbskeju a sorabistiskeju literaturu zwenka Łužyce jo južo dwa tyźenja zasej za zjawnosć w Českej wócynjona.
To źěło jo Helmut Kurjo sam nawuknuł a wumějo jo do źinsajšnego dnja derje.
Wutšobnje witane su młodostne, młodše ženjone a druge póry wušej 30 lět.“
Wustajeńca jo až do 7. maja wótworjona.
Serbow stej how zastupowali J.
Ma něźi milion wobydlarjow a jo teke nejwětše město stata.
Pak teke w serbskem žywjenju smy ten samy źeń taku jadnotu dožywili.
A něnto smej wšykno měłej.
Rozšyrjony sedleński rum – šansa abo slěpa gasa? Z Markojskeje góle/Märkische Heide.
Mója źowka, ako nakładnistwo ma, pišo stwórty źěl "Ronny-rěda".
Co ga how?
»Tak, tak«, gronjašo wucabnik smjejkotajucy, zawoła prědnego gólca a pśikaza jomu:
Sy ga jen teke derje wumył, Marko?” se wóna pšaša.
Wušej 40 luźi jo se wobźěliło.
Pótom pódzemske wurostki wótemrěju a kule se wót rostlinow wótźěluju.
Někotare žeńske z towaristwa budu wót Śichego pětka do jatšownego pónjeźelego wót zeger 10.30 do 17.00 woglědarjow w Lipjańskem małkem muzeju wuwitaś a wokoło wjasć.
Tu źěru, ako jo ten gósć ako wjelgin wjeliku zacuwał, znajomy ako tu nejmjeńšu pla nas.
pjenjez naprědk! Nět zawoła gósćeńcaŕ mimo ducych wójakow, aby teju złoźejowu wachowali, až policaja pśiźe.
Toś to prodrustwo wěcej njewobstoj.
jěś na EUROPEADU? Znowa – wót 20 do 28. junija 2020 – se pśewjeźo w Korutańskej/Kärnten w Awstriskej EUROPEADA.
Togodla jo Krabat sebje a krala pśeměnił do sćagłowowu, a wónej stej se pón dłujko nad Turkami znosowałej a kral jo sebje nadrobnje wobglědał stojnišća turkojskego wójska a to derje w spomnjeśu wobchował.
To běrtyl městno jo wjele.
Jan Drozdowski jo był pólski spisowaśel a basnikaŕ.
Wutšobnje su te druge naju pśiwzeli.
W Brjazynje ako teke we Wětošowje jo se pśedstajenje wótměło w serbskej rěcy.
Zachopjeńk Pólskej jo z kněžaŕstwom Mieszka I.
Weto jo Heritage kradučko z pśibytnosću zwězany proces a móžo byś kšuty wobstatk aktualnych konstrukcijow identity na nejwšakorakšych rowninach.
Dolna a Górna Łužyca – stej to dwě njerownej sotše?
Grenada jo kraj w Atlantiskem oceanje.
Zachadny pětk wjacor su luźe ju prědny raz wiźeli, a to na premjerje lětosnego programa k Zapustoju a Ptaškowej swajźbje.
To pak jo jano gótował, gaž smej něźi samej byłej, pśeto jo se teke tam cuł pśeslědowany.
Bal serbskich kralow se zachopijo zeger 20.30.
To jo wón za swójim zdaśim winowaty wobydlarjam: to zachopjone źěło dokóńcowaś.
Městno buźo Sportaŕski dom we jsy.
Korony dla jo jano wirtuelny woglěd móžno.
Wy sćo wšykne Bóže źiśi pśez wěru na Jezom Kristusa.
To cołnowanje som pla mójogo pśijaśela Herberta nawuknuł.
Z Dešna/Dissen. Gaž se znowa kóńc junija pśewjeźo w Korutańskej (Kärnten) w Awstriskej docełego stwórty raz EUROPEADA w balokopanju, buźotej pódla teke dwě serbskej mustwje – jadno žeńskece a jadno muskece.
Pśizjawiś dejali se nejpózdźej až do 25. měrca.
Towaristwo pódpěra Serbski muzej, teke we casu pśetwarjenja, źož jogo źurja su zamknjone.
Su mě wulicowali, až wót tych lažkich pólow tudy ze zemskeju gódnotu 26 njamógu se familije zežywiś.
Salzburg jo město w Awstriskej a głowne město zwězkowego kraja Salzburg.
Móje łdzy su mója spiža wódnjo a w nocy, dokulaž se stawnje ku mnjo groni: Źo ga jo něnt twój Bog? Ps 42,4
To slědne jo jogo kradu pógnuło: wón jo tam zastupił ako cłonk a wugba pedagogiske źěło něnto zadermo.
Na 6. februarje su swěśili Nowoniwarje 135. zapust z 85 pórami, a 7. februara jo śěgnuło 95 Turjańskich pórow pśez swóju wjas k 125. zapustoju.
To wšykno móžośo pósłaś na: Jatšownicu jo 17 rejtaŕkow a rejtarjow 22. raz zapowěźeli wjasołu powěsć górjejstawanja Kristusa we jsach wósady Lubnjow-Nowe Město.
Hochozarje njejsu byli znate jano ako źiwinarje, ale teke ako dobre gribarje, což dla połoženja jsy, wobdaneje wót wšych bokow wót góle, žeden źiw njejo.
Jo nalicył wjele dobrych rezultatow, ale teke starosći.
Zwětšego su wóni słužyli w Dolnej Łužycy a tam dobre źěło cynili.
Dny w zymje bywaju dlejše.
W měsćańskem muzeju su teke wiźeś pisane ludowe drastwy z tamnych stronow.
Teke how jo dosć mudrych idejow a planow za jeje pśichod a perspektiwu.
Carna kócka na sněgběłem kněni Holininem zagłowku wjelickego spódobanja dla smarcy.
90lětny mólaŕ Wilhelm Zeleńk (Selleng) jo wordował pócesćony za swój wuměłski pśinosk za Stog.
Prědnemu projektoju se groni "Powěsći – cuś, słoźeś, słyšaś a zacuwaś".
Tak źiśi su raz wordowali žywa wěcha, chódota, zmija, wjelika myš abo pjas.
Toś ta kazń z lěta 1994 rědujo pšawa Serbow w kraju Bramborska, njewótpowědujo ale we wšakorakich dypkach wěcej aktualnym wupominanjam.
Lehmann - źaseś lět dłujko stej sobu zapustowałej w Rogoznje.
Gdyž běšo słyńcko zejšło, wólěze z boma, źěšo dalej a glědašo wokoło se, lěc njeby něco k jěźi namakał; ale njewupyta nic, mimo njepłodnych bomom, tšawy a pěska.
Za wětše źiśi maju how mimo togo nowy powěsćowy kwis.
Take něco njejo se nimskim granicarjam w Gubinje hyšći stało!
Slězyna jo, až su jich grunty słušali do 1933 žydojskim sedlarjam.
Toś se wjele afiksow wužywa.
Anne Hähnelojc z Baršća
Gwězda wót Betlehema, kótaraž jo wjadła orientaliskich astrologow k městnoju jogo naroda , pśipowěźejo Jezusa ako kosmiskego wumóžnika.
Kak se Tebje tam spódoba?
Burska jo chójźiła až do 3. rědownje.
Pó programje budu reje.
Zeger na wobrazu wisy w dwórnišćowej hali w měsće Westerland na kupje Sylt.
A to jo se stało na wósebnje rědny part.
Powołańskich winowatosćow buźo – togo se naźejamy – dosć.
Źiśe deje krydnuś jatšownu gusku.
Śělne napinanje njejo jim wjasele skazyło.
Bazilikum jo jadnolětna rostlina, kótaruž w maju pśi miłem wjedrje wusejomy a w juniju pón do dobreje humusoweje zemje wusajźamy.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo wjelgin chwali, měnjecy, až wšykne „serbske póžedanja“, kótarež Domowina jo zaprědka pśipowěźeła, su do togo wujadnanja zapisane.
A dla tog jo něto dichtich chóra".
Wumrěła jo sćicha lubujuca wutšoba, kótaraž jo dejała śerpjeś teliko cłowjeskeje jěrosći, wšojadnosći a směšenja.
Jo to był wójak, za tym pak wjednik „rubjažnikow“, ako su rowno tak ako Wilhelm Tell a Robin Hood pomagali chudym luźam a se zasajźowali za pšawa luźi w górach.
Na nocy poezije su se wobźělili mjazy drugim cłonka českego PEN-kluba Milan Hrabal a Ivo Harak a cłonki nimskego PEN-kluba Harald Gröhler z Barlinja, Róža Domašcyna z Budyšyna, Simone Trieder z Halle a Hans Thill z Heidelberga.
Pó wšakich telefonatach stej slědkoju pominałej dosć wusoku sumu pjenjez.
Gaž ten apryl z dešćom wjejo, se polam a łukam wutšoba smjejo.
K nim słušatej na pśikład Herman Jan junior a źinsajšny Bórkojski blidaŕ Duška.
Wóni su žywe na šesć kontinentach: Europa, Azija, Afrika, Awstralija, Pódpołdnjowa Amerika, Pódpołnocna Amerika.
W prědnej śpy pokažo se to pśeźěłanje lana, tam stoje teke te staśiwy.
Togodla jo kśěła se na njogo wudaś.
Mjazy pupkami a bildami su we wjažy domu wiźeś wjelike siluety, wóni wuglědaju ako luźe.
Južo dawno, teke w casu DDR, se taki serbski centrum w měsće žycymy – se groni w lisće.
Toś to graśe grajośo nejlěpjej wence abo w sportowej rumnosći.
Wót swěźenjow, ako howacej su pśi stajanju majskich bomow, njejsmy nic słyšali.
Mimo togo jo měł w źiśecem casu jano István Kobjela kontakt z dolnoserbšćinu.
Zajmne jo pšašanje, kak dłujko su juž zwiski mjazy mustwami z wokoliny Budyšyna a Chóśebuza, wjele lět se serbske balokoparje zmakaju.
Moj něgajšny sused w Tšupcu jo był Muškojc Karlo.
To pak jo se wótpokazało, a toś su namakali w Gogolowku nowe lěpše městno.
šćiny? Som serbsku rěc we zakładnej šuli nawuknuła.
Toś teke teliko tykańcow a mazańcow ako w slědnych dnjach njejo se we Wjerbnje dawno wěcej napjakło tym swójim, a teliko piwa a paleńca, kafeja, měsa a jěšnice njejo se z konsuma domoj wlakło za toś to wjelike tšojenje.
Tak ako južo 2018, jo pśerězna temperatura lěta w Bramborskej wunjasła 10,8 stopnjow celsiusa.
How jo raj krowow! Tych wiźiš how samo wěcej ako luźi.
Prědne woglědarje wustajeńce „130 lět Maśice Serbskeje“ w Serbskem muzeju na dnju wótwórjenja.
Za pśewjeźenje ga trjebaju młodostne teju jsowu wjele mjenjej pjenjez ako druge za łapanje kokota.
W sporśe jo ten elefant balokopanje.
»Źo ga su waše wšykne?«
Něnto pak su wšykne Turki za nima gnali.
Pokazujo pó jadnasćich.
W brožni jo stojała wjelika lodka połna drastwinych źělow, wšake źěle su byli bóžko ceło mólowite.
Zazněju kompozicije wót Jana Bulanka, Lothara Graapa, Karla Awgusta Kocora, Bjarnata Krawca, Jana Pawoła Nagela, Jurija Pilka, Jana Rawpa, Bernda Weinreicha a Jurija Winarja.
Wejsna pśirada jo rozsud dalej dała na wobydlarje.
Druga namša z fararjom Klausom Nathom pśi góźbje kjarmušy buźo zeger 11.00 w Gołbinje, a wóna buźo z dupjenim.
Jo był raz kraj.
W Galeriji Bramborska we Wósekojskem dwórnišću pokazuju wokoło 40, změstymi w zjawnosći nigdy do togo njepokazanych wobrazow Fryca Latka.
Źowća a gólcy hochoskeje źiśownje su 17. awgusta swěśili kokota.
Z radosću jo słyšała, kak wjele wuknikow a wuknicow how jeje maminu rěc nawuknjo a až Kira a Julia pó šestej rědownje na Dolnoserbski gymnazium pśiźotej.
Domowina jo ekstra za njen załožyła jadnu GmbH, dokulaž taka forma "z wobgranicowanym rukowanim" woplěwa jich pśed njasenim financnego rizika – což pśi takej sumje jo rozymne cynjenje.
Ten pśiwěza za pjeńk togo boma, kenž nad jogo jamu na górje stojašo , aby mógł pó njom ze swójogo schowa wen a zasej nutś pśiś, gdyž se jomu lubjašo, nichten pak k njomu, kenž to njeznajašo; pśeto wón se wjelgin bójašo pśed źiwymi luźimi. 
Dorothee Wilmsowa w rozgronje z dr.
Wopytowanje fryšnego tykańca: Johnojc Lawra a Šmilkojc Marie z Wjerbna stej sebje prědny kusk na talarik scyniłej.
Wot nowego šulskego lěta jo se na 11. zakładnej šuli w Chośebuzu z 42 wuknikami serbska wucba zachopiła a rownocasnje teke w Libanojcach (Laubsdorf).
"Ale com wěźeś, co twój nan cyni, gaž njejo chóry, ceptaŕ se dalej pšaša."
"We pśichoźe budu zawěsće dalšne, dotychměst zatajone fakty se wuslěźiś", jo faraŕ Plasan měnił.
A gaž woglědajom k tebje, pón mě to pokažoš.
Piniekoweju raz našo wiźenje a naše problemy rozkładłej.
Za chylku jo se ku mnjo pśisednuł staršy muski z dłujkeju, griwateju brodu a zmaršćonym woblicom.
de Ta brošurka ma jasne turistiske wusměrjenje.
Borkowy su toś łoni dojśpili licbu wušej 4600 wobydlarjow.
Což specielnje za wustupy zwucuju, stoj pśecej w serbskem konteksće.
Ten 38 meterow wusoki rozglědny torm jo gótowy, ale jo tuchylu zamknjony a wenkowny teren jo wobzacynjony a zawěsćony.
Pśi tom jo teke šło wó nowe mě zjadnośeństwa.
drje dialekt - z kobyłami
Na Dolnoserbskem gymnaziumje su srjodu pśewjadli „kubłańske wiki“ za wukniki 12. lětnika.
Źiśi nazwucuju spiw a rejuju k njomu – Pśedcytajomy nalětne wulicowańka a pśewóźujomy je z muzikowymi instrumentami.
Stalinowe wobryce
Ja som kśěł graś na kuždy pad w Nimskej, a za Chośebuz som se głownje dla togo rozsuźił, dokulaž wót how njejo daloko do Českeje, do Pragi.
Wósebnje kritika strukturow a Budyšyńskeje dominance jo se młogim zdała pśeliš mócna.
Mimo togo Finšćina ma wokalnu harmoniju.
Tśi dny su w juliju pśewjadli swój „blokowy seminar”, to groni intensiwne wuknjenje, zwězane ze zarědowanjami w serbskem kulturnem žywjenju.
Młoge móžoš nejlěpjej nawariś z wósuchu, cukorom a cymtom abo je nasajźiś.
Jaden tyźeń se spła tam zamócuju.
Pětk 28. februara su swěśili serbske familije w Rěcnem centrumje WITAJ fašing.
Joli až se mjazsobu to njegronimy, pón budu witśe naše procowarje zabyte.
Dla cogo? Dopomnjejmy se: Tencas jo to było prědne take demokratiske wuzwólowanje.
Něnto jo se pytał nowe źěło.
Faraŕ Kśenka jo wulicował wót swětego Mjertyna.
Tak som se pśibližył dolnoserbskemu žywjenju.
Na kóńcu su se gósći, kaž Norbert Eckstein a Sylke Laubenstein-Polencojc, hyšći raz wó detailach dopšašali.
Tak buźo wucba za wěsty cas take we “wili” a w něgajšnej “kuchni”.
"Ale ja njamam žednych pjenjez," źašo Robinson.
Sobotu, 27. julija, a njeźelu, 28. julija, budu wót zeger 10:00 do 18:00 16. Gjarncaŕske wiki.
Ale weto cytarje gronkow na pśikład se pšašaju: Cogodla se pokazujo w slědnem casu cesto pśed bibliskim słowom na powědarja?
Njebjo a zemja zajźotej, ale ty wóstanjoš.
Tunguzske rěcy su "małe" rěcy.
To buźo raz hospic za wjelgin chóre źiśi – ten nejwětšy w Nimskej –, a how mógu teke jich starjejše a sotšy a bratśi bydliś.
To groni, fonetika pśeslěźijo zuki ako móžne produkty cłowjeskego rěcnego aparata njewótwisnje wót rěcy, ku kótarejž słušaju.
A něnto jo jima rozkładł, až dej maś se pódaś do guslowaŕskego młyna a sebje tam wót młynika wupšosyś swójogo syna.
Wón jo teke mójomu bratšoju pomagał ze šulskimi wěcami.
Tenraz wóna pak njejo pódla była.
Móžoš mě puś k mójej mamje pokazaś?
Stare Romarje su teke rad jědli toś to pjacywo na swěźenjach.
Gaž wěrimy, až Jezus jo humrěł a górjej stanuł, tak Bog zbuźijo z Jezusom teke tych, kenž su husnuli we njom.
Detaile źiśam wósebnje pón nadpadnu, gaž wobraz wopisuju abo wumóluju.
Su na farje powědali wót temow wósady.
Teke studium njejo wěcej móžny był, pśeto njejsom dostała w internaśe žednogo městna za maś a góle".
Wó to m comy našym gósćam z dalokich stron wulicyś", rozpšawijo Gründerowa žywjeńska partnaŕka Simone.
Wót bramborskego zwěstka wognjoweje wobory jo se zjawił jogo prezident sam: Werner-Siegwart Schippel ze Zušowa (něgajšny wótpósłany bramborskego parlamenta).
Wótpósłańca stej měnjecej, až »w źinsajšnem swěśe Serby njamógu licyś na žeden drugi stat nježli na Pólsku republiku ako dowěrnika swójich pšawow a šćitarja zajmow«.
Dla cogo? Něnto su žni.
Ten wenkowny reglowac jo padnuł dołoj, ako som nutśi te źurja pśiśěgnuła, a juž som była zawrěta w tej smjerźecej budce.
Nejlěpjej jo wšo něźi spowjesaś, tak až mamy je malsnje pśi ruce.
Jogo mama Caroline Hoffmannowa jo wjelgin entuziastiska była na kóńcu: "To su źiśi wjelicnje cynili.
Serbska rada co městno zagronitego za źiśi a młodostnych we krajnem wuběrku dostaś.
Tudy su sobotu, 10. awgusta, swěśili swój žnjowny swěźeń.
Integrěrowanej stej Serbski kulturny archiw a Serbska centralna biblioteka.
We tamnych muzejach jo staśiwy natwarił a nastajił, a luźam to tkanje pokazał.
W pšawej połojcy wiźimy šachowe polo.
Taki mały centrum za sportowanje jo najsy nastał.
Pó droze jo było dwanasćo toflow z pšašanjami.
Skóro stej wuglědałej swój rodny dom.
Wěš, nowe śopłe rukajce trjebam dosć nuznje.
Dokulaž tśi warianty friziskeje rěcy su wjelgin rozdźělne, powědaju rěcywědnicy skerjej wó kupce friziskich rěcow město jadneje friziskeje rěcy.
Se rozmějo, až njejsmy pón mógali jano serbski powědaś.
Pokažomy źiśam, kak jo Jan mazańc w srjejźi wukšajał, bźez togo až jo se kšomy dotyknuł.
Wšykne su nam wulicowali, wótkul pśidu, kake drastwy nose, a su se dali fotografěrowaś.
Pśeto źož lubosć, tam jo měr a zjadnosć.
Jo to było dožywjenje, na kótarež cas swójogo žywjenja rad spominam.
Jima jo teke wšojadno, až njesmějotej se na wjelikem koncerśe wobźěliś.
Z rejowańskeju kupku šule jo Angela dožywiła wjele rědnych wustupow teke w Polskej.
Pittkunings a wukniki Bórkojske šule "Mina Witkojc", knigły płaśe 3 euro.
Teke luźe, kótarež se wobźěliś kśě, a kótarež mógu te južo wobstojece z měru pśigótowane drastwy woblac, maju se namakaś.
Wóni njasu pěś až šesć porow elastiskich spjerchlinow.
Teke we Łazu wěcej njezakopuju swóje njaboge pśi cerkwi.
Jo drjažniła - a drjažni teke něnt - našych winikow.
Tadić jo wóženjony a nan dweju góleśowu.
»Ze zagóritosću spiwaju tam serbski«, pódšmarnjo.
Za to su załožyli samo wósebnu seriju z mjenim "Pólske horiconty".
My se kradu wjaselimy na pśiduce lěto.
Powědali smy tam wó wšakich problemach dolnoserbskeje rěcy, na pśikład wó poměrje mjazy pisneju a powědaneju rěcu, a wó rozšyrjenju WITAJ-projekta na dalšne źiśownje.
Diskusija k dypkoma 3. do 6.
How akle rozmějoš, co hutowe źěłaśerje wugbaś muse.
Som měła teke rušćinu a engelšćinu.
How mógu se serbski wulicowaś, mógu serbski cytaś a teke spiwaś.
Kak to běžy – a kak funkcioněrujo za pśedmjat serbšćinu? To smy se pšašali Evu-Marju Lejnikojc z Města.
Jogo zastupnica jo Anke Němcojc.
Zemska pódoba jo rozmjej pśez wšednu rotaciju a jeje centrifugalnu móc na ekwatorje brjuchata a w polarnych regionach płońša ako kula jadnakeje wjelikosći.
Źěl togo jo był nasyp pla Düppela.
Ale njeeksistěruju daniž pady daniž genuse.
Kaiser pak by se wěcej aktiwity w Spěchowańskem towaristwje Domowniskejo muzeja žycył.
A naraz se jomu wšykno zajśmi.
Nowy Casnik jo se wopšašał pla wšakich luźi, ako w Dolnej Łužycy bydle abo z njeje póchadaju.
Gmejna Slěpe, to se wě, njamóžo to wšykno sama zapłaśiś.
Ta reforma za cuzorěcnu wucbu pśinjaso samo za serbskego wuknika něco pozitiwnego.
Smy južo kradu pśemokane.«
Wěste luźe w Českej su na našo źěło wjelgin narske glědali, a w DDR nejskerjej teke.
Wótgłos za źiśecu cejdejku
Toś, ten datum markujśo sebje južo něnto.
Mimo togo smy łoni dojěli do Smogorjowa a Rubyna na zabijanje kokota.
Melodije jo se wupóžycył.
Togodla jo takim baterijam abo składam elektriskeje energije wjelika wažnosć pśipisana.
Burowka z wólecym zapśěgom – tu mólbu ma chóśebuski Serbski muzej tuchylu ako trajnu póžyconku, co pak ju ze šesć dalšnymi z Gönnelowego zawóstanka nakupiś, gaž změjo pjenjeze za to.
Ta kupka jo nastała z rozpadom prasłowjańskej zgromadnosći.
Maja jo gano złožyła abituru na DSG.
How su nejskerjej luźe cazy zapalili.
Kurs buźo se zaběraś ze specifiku serbskeje ludoweje reje.
Njedopomnijo se, lěc jo powědała wó tom, co jo było tegdy, gdyž jo se pó wójnje wrośiła zasej do lubowanych Borkow z Erfurta, źož su ju fašisty wugnali.
Pśeto Vattenfall jo pytał za brunicowe góspodaŕstwo kupca.
Swójźba rogožowych rostlinow słuša k pórědoju .
Gaž wóda spadujo (Ebbe), někotare zwěrjeta wóstanu.
»Mało jo to było, pśemało!
To jo lěpjej!
Źo budu dalšne serbske kupki?
Rozmjej, wóni su zgónili, až ta z procu zgótowana słomjana pupka jo wordowała skóńcowana.
To pak njejo była prědna Hochoska cerkwja.
Referent kubłańskego ministaŕstwa Hans-Jürgen Huschka jo lubił, až kśě wšyknym šulam material za internetowe boki k dispoziciji stajiś.
Wósebnje wašnje žywjenja nopawy se analyzěruju.
Ja naraźiju jazora abo gólu.
Njebjo jo wisało połno śěžkich mrokawow, casy jo se pitśku pójšło.
Ursula Hulme jo 1938 do Českeje a pótom do Engelskeje emigrěrowała a tam ako designerka za tekstilije źěłała.
Tam budu policaja a druge kšuśe na to glědaś, až tam nichten nutś njepśiźo.
Clown Peperoni rozgranja se z direktorom „Cirkusa Barbirolli“.
Stawizny kubłanja serbskich ceptarjow su za Górnu a Dolnu Łužycu kradu rozdźělne.
Na drugem boce pak jo fakt, až jo se to brune nastajenje Fryca Rochy w casu DDR (a pópšawem až do źinsajšnego) konsekwentnje zamjelcało.
To pšašanje jo pón było, wóne módlitwy do noweje serbšćiny pśestajiś abo moderne módlitwy z nimšćiny do serbšćiny pśełožowaś.
To, což jo wuknuł a dožywił, jo Erwin Mjerśeńc rad dalej dawał.
Wóni chójźe do 1., 2., 3., 4. a 5. rědownje.
Plan jo, až wóna priwatnje w źěłabnej drastwje w toś tom cołnje ducy buźo, aby turisty ju w tej wósebnej módrośišćowej drastwje wiźeli.
A tak jo Lědska gmejna wobzamknuła, prědny gmejnski most twariś.
A "kulturne drogowanje" we wobłuku "Starego luda" jo ga tek dobra móžnosć, ten cas "pśemósćiś", gaž hyšći njesmějośo sebje nowu wustajeńcu w muzeju woglědaś.
Toś dejš nutś gnaś na to swěźeńske naměsto.
Z Kórjenja/Kahren.
W Dešnje maju serbske špruchy kšute městno w namšy.
Gaž powěda, jomu graju wokoło wócowu, guby a nosa wósebne zmaršći a ropki.
Na rěcnem kursu w Dešanku 1987: wótpšawa Marja Elikowska-Winklerowa, Albert Tica a Bjarnat Rjentš, srjejźa slězy z brylu Alojs Henčl a pódla njogo z dłujkimi włosami naš awtor, wótlěwa prězy Milena Stockowa a Doris Heinzowa
Pśez licak jo kužda wiźeła, co ta druga cyni.
Pětk, 6. decembra, buźotej Bernd Pittkunings a kupka Łokaśina wót zeger 19:00 do 22:00 wustupiś w Zippelojc gósćeńcu w Radomjańskej głownej droze (Radensdorfer Hauptstraße 63).
Štorm se pśibliža kupje Öland w Baltiskem mórju .
Wjele, wjele raz jo dr. František Vydra woglědał do Łužyce – sam a gromaźe z drugimi – a jo se how zmakał z někotarymi serbskimi luźimi.
Profil šule jo serbski, a mimo serbskeje wucby glědaju tam wjelgin na druge serbske projekty.
To jo jich głowna caroba.
(město)/Anna Kosacojc–Kozelowa, zagronita za serbske nastupnosći
Na taki part jo zajźonosć wóny njedosegny, za nami lažecy cas, kenž ga za nas na pśecej zamknjony wóstanjo.
Won jo studował teologiju a był faraŕ w Bjedrichojcach (Friedersdorf) pla Storkowa. źož tencas jo wjeliki źěl ludnosći hyšći dolnoserbski był.
Wjele žeńskich ma wobuzu z kłaźenim cypjela.
Wón stoj na lisćinje nejwěcej pytanych mjazynarodnych teroristow.
A wónej wobej stej rědnu kulisu wugótowałej: z Bärmichowymi pyšnymi a luštnymi płachtami slězy a pupkami, wótnowotki kaž we zaguslowanej góli zestajanymi . „Ta kulisa slězy jo krajina našeje domownje.
Co jo w našom žywjenju bogatstwo?
Mimo togo jo zazdaśim jano mjeńšyna cłonkow towaristwa Energie Cottbus rozměła, až financielny wuspěch mustwa FCE jo teke wótwisny wót medijow.
Jogo problem jo pak, až starjejšej serbski njewumějotej a njamatej serbskich kórjenjow.
Wukniki muse iršćinu wuknuś, ale muse jich znajobnosći rědko napšawdu dopokazaś.
Kortki su hyšći na pśedań!
Jürgen Willenberg, Dieter Freihoff a Daniel Zimmer njejsu pśišli do togo sejma.
"To njejo zmysł togo boka.
Jo to był prědny woglěd bamža w zasej zjadnośonej Nimskej.
Wšykne jsy deje wóstaś!" Za Wilfrieda Perschmanna ze Slěpego źo teke wó strukturnu změnu a wó solidaritu z Prožymom.
Jo, w dalokosći jo zajmnje! Tam móžośo se kupaś, wandrowaś a nowe wěcy póznaś.
Aby jogo něto skerjej lěpjej wótbydnuł, gronjašo jomu, až swóje póžycone pjenjeze jomu pódari a pśida Robinsonoju hyšći wjele wužytnych wucbow pśi roztylhyśu. 
Hanuš (lěwy) a F.
Serbowka jo mimo togo towarišnostnje aktiwna.
Wósebnje cesće ju alergikarje, ako njepśenjasu krowjece mloko.
Wóno dej mójo wjasele byś, až jim dobroś cynim.
Wěrim, až Bog se wó mnjo stara.
Hyšći žednje njejsom se z nim zmakał.
Slědkoju jo se ale situacija změrowała.
To se wě njejo jadnore.
Pótom stoj woglěd wustajeńce „Sorbian Street Style“ w Serbskem muzeju w Budyšynjena programje.
Nowa drastwa ga płaśi wjele, wjele pjenjez.
Wěcej serbskich wjaskow słuša něnto do Gubinskego wokrejsa.
"Z jeje swěśateju sněgběłeju kwiśonkoweju suknju by wóna mógała samo njewjesta nalěśa byś".
Taki swěźeń bywa tradiciju w Myšynje.
Teke jo wulicyła, kak jo Mrocna pśišła do serbskego sedleńskego ruma.
Wó co we tej studiji źo a dla cogo jo wóna notna?
Pśi wšom musymy se pśecej wuwědobnjaś, až pśinosujomy ze swójim wótkubłańskim źěłom na tom pólu teke w źiśowni k wuwijanju medijoweje kompetence pla źiśi, což jo wjelgin zagronite źěło glědajucy na pśichod młodeje generacije.
Jogo nejlěpšy pśijaśel pak jo starki Pettson.
Na pśikład co stary Nakońc ryby łojś ako pśecej, ale do rybaŕskego towaristwa pśistupiś njoco.
Akle pó wójnje jo se wón pšawje do pisanja dał.
Rowno tak rozwjaseliju nas te jaskolicki, gaž wóni jadna pśi drugej na tych drotach sejźe.
Ten pak stoj jano hyšći na papjerje.
Wóno se buźo staś w tom casu, až Izaijowy kórjeń stoj ludam za znamje.
To jo historija Łužyce a jich samskich familijow, wóni maju sami serbske kórjenje, a stare starjejše su powědali serbski.
Pśi tom jo wopokazane, až słowjańske rěcy su we pśirownanju z germańskimi, což morfologiju a gramatiku nastupa, wěcej konserwatiwne a tej starej rěcy tych pastyrjow wjele bliše.
"Demokratija ga ma swóje nyki, a z casami se pśi wuzwólowanju pśepadnjo", jo Mak gronił.
Wšykne běchu z tym spokojom a zlubichu, až budu Robinsonowe kazni pilnje źaržaś.
Jo to było žurne źěło, weto som kuždy raz něźi dwa měcha a połnu płachtu wóseta naštapał.
Tak jo mógła lětosa, 21. februara, prědny raz ze źěłabneju drastwu sobu pjerje drěś.
Akle na kóńcu drugeje tśeśiny mjaseca, tak wokoło 19., smějomy se tšochu dešća naźejaś.
A jo tak rědnje na mnjo póglědała a mě póhajckała gór. »A luby kněžo«, jo wóna dalej groniła, »njebuźo-lic za tyźeń lěpjej, ga pśiźćo zas.«
Z tym budu se we pśiducych mjasecach zaběraś.
Naš arogantny mjatel se wjaseli, raz drugego mjatela zmakaś. To jo źe konkurenca.
To jo rědnje k naglědanju: Kuždy ned wiźi, až tudy bydli jaden rybakaŕ.
Wjacor smy gromaźe sejźeli a stare woblubowane štucki zgłosyli.
Cłonk Domowiny, pśedsedaŕ domowinskeje kupki w Drjenowje.
Wót takeg ceptarja to wjele pomina.
Wobej stej w póstrownych słowach wuchwaliłej župu za jeje źěło: „Wy sćo wažny słup w našom kšywowem zwězku“.
Jadno zarědowanje hyšći buźo, to jo workshop, źož źiśi mógu basliś.
Pó dwójorěcnej namšy z Bóžym blidom su śěgnuli wobźělniki pó jsy ku gósćeńcoju "K winowej granje".
A wóni bydle pó źělach wótzawrěte wót "normalneje towarišnosći".
Brodka, bruki, baran, kokoški – wšykno za Boehmojc źiśi zazdaśim nimske słowa, njejsu je ako serbske póznali!
Tematizěrowaś kśě, kak móžoš dementne luźe dojśpiś ze swójeju mamineju rěcu.
Teke delegacija młodych Domowinarjow, kótaraž jo pśišła do zala, dostanjo wót wobźělnikow to samske pšawo.
Co wěš wó wjelku?
Kaka wjasoła gromada jo to była!
A rowno tak znate jo teke to grono, až jo strowje nejwětše bogatstwo.
Buźo to rostlinam dosć śopło? Snaź njebuźo optimalne.
Źiśi su měli swójski projektowy tyźeń a su nazwucowali źiwadłowy kus „Styri lětne casy“ (wěcej na stwórtem boce).
Jeje górjejcny běg jo pśez wudobywanje brunicy wót dołojcnego se wótźělił.
Pó za mnjo tšašnje dłujkem casu pśiźo wen a wiźim na jogo woblicu, až jo za wšym zdaśim něco skamsył.
Na dalšne spanje – žedne myslenja.
A pśelube by dejali byś naše źiśi w kuždem casu jich wuwiśa.
Na to, jo wóna wustajiła, mógu luźe gjarde byś.
Kocha znajom teke ako powědarja z humorom.
»Cłowjek se njedomyslijo, až to jo było slědne gnězdo wesrjejź góle.«
A kake wjasele pśinjasomy do domu!
Lk 12,48
Co pak groni aktualne starstwowe slěźenje? Prof. Tobias Esch* groni, až ma góletko w maminem žywośe pśisamem raj na zemi.
Take napšašowanje kśě teke pśewjasć w Bretani, tam pak pśiměrjone na tamne wobstojnosći.
Pśi wótwórjenju su byli politikarje z kraja, wokrejsa a města, mjazy nimi Jürgen Maresch (Lěwica), wótpósłany w bramborskem parlamenśe z Chóśebuza, a krajny raźc wokrejsa Sprjewja-Nysa Harald Altekrüger (CDU).
Jolic maš lubjej informacije z wobrazom, glědaj do zwobrazowanego kursa w engelšćinje.
Som rada z Christu Brandtoweju gromadu źěłała.
Jich jo wokoło 1300 a wóni su w dolinje Resia (Rezija) na pódzajtšo města Maggio (Mužac) žywe.
We njom stoj mjazy drugim, až "[su-li] knigły myslone ako wěcej nježli jano wědomnostna zběrka žrědłowych tekstow, ga deje se norměrowaś Pśi tom mam za trjebne, až original we formje a rěcy dej se tak daloko ako móžno zdźaržaś, ale wócywidne pśestupjenja normy a uzusa muse se pórěźiś".
Wóna swój apel wobnowja.
To trjebaśo: zemju, semuška, wódu a bjachariki za to prědk-sajźanje rostlinkow.
Znaty marathon-běgaŕ Stephan Freigang jo w Brjazynje kurse pśewjadł, na kótarychž jo se wobźěliła.
Luba pśijaśelka, to jo super, až su śi słoźeli tak derje te kulkowe mlince.
A tak wjele pukow njejsom teke hyšći žednje krydnuł, ako ten źeń.
Gaž se dešćujo abo sněg tajo, pśidu wódy z nich na njewobtwarźone płoniny.
Snaź pišomy pód takimi wobstojnosćami samo wěcej gódownych póstrowjeńskich kórtkow, nježli my by to howacej cynili? Moderne medije maju na jaden part swóje lěpšyny – ale chto njeby se wjaselił, gaž pódla reklamy a zliceńkow raz rědnu kórtku w listowem kašćiku namakajo? Gaž cośo serbske gódowne póstrowy pósłaś, pón pórucyjomy Wam nowu gódownu kórtku Ludowego nakładnistwa Domowina, na kótarejž "se wjerśi" rědny drebom.
Tu rědnu spižku jo twarił w lěśe 1998 borša Robert Dube.
W lěśe 2004 jo wón wuspěšnje studij w Barlinju ako magister-etnologa absolwěrował.
Markus Kóńcaŕ jo žycenje zwuraznił, aby se pśi rozdaśu pjenjez, kótarež se w zwisku strukturneje změny towaristwam a zwězkam k dispoziciji stajiju, wót zachopjeńka teke to serbske zapśěgnuło.
Nalěwo prědne źurja du do bydleńskeje śpy.
Serbska drastwina rejowańska kupka Strobice jo pó swójom wustupje z luźimi z publikuma tu Annemarijowu polku rejowała.
Na te kšomy z brambodu staj dalšne placki.
Pětš dajo globusoju mócnjejšy stark, ako jo za njen dobry.
Sobotu, 18. septembra, zeger 14.00 buźo pśiducy dolnoserbski magacin „Łužyca“ w telewiziji rbb.
Pó casu jo indoeuropska rěc togo pastyŕskego ludu „rozpadnuła“, a z njeje su w běgu wjele towzynt lět nastali rěcne familije: słowjańska, germańska, romańska, indoariska a wjele drugich, z kótarychž su nastali te njelicne źinsa powědane rěcy.
“My smy wjelgin narske na ten koncert a wjaselimy se na njen” jo gronił zastupny pśedsedaŕ Domowiny Fryco Kšamaŕ.
Cesto jo we nich wopisał mjazy drugim swóje dožywjenja, ako jo měł pśi swójich woglědach do Chóśebuza abo do Błotow.
Kak dej a co a móžo nowa zagronita za serbske nastupnosći jogo a z tym dowěru Serbow w Błotach a Njebłotach dobyś? Z dynamitom móžoš dom w sekundach znicyś, ale nowy dom natwariś, trjeba cesto lěta.
Na to by dejało se tek dalej glědaś.
Maś mójogo nana jo była serbska.
Za prědnu góźinu jo pśigótował bajku, ako jo pśednjasł a k tomu wobraze pokazał.
Južo źinsa comy luźi ze Slěpego a wokoliny wutšobnje pśepšosyś na źiwadłowe graśe, kenž buźo njeźelu, 10. septembra, w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem (15.00).
Frida Grěškowa - ducy z domu, źož bydli, do lěśojskeje kuchnje.
Wót Mollerusowego žywjenja, statkow, rěcy a kjarližow su wulicowali historikaŕ dr. Pětš Šurman, pśedsedaŕ Towaristwa za serbsku rěc w cerkwi dr. Hartmut Leipner, komponist Sebastian Elikowski-Winkler, botanikaŕ Jens Martin a rěcywědnik dr. Fabian Kaulfürst.
Jogo syn, grafikaŕ Fred Pětška, jo wugótował k tomu wjelgin rědne etikety.
Wutšobny źěk! Zgromadne foto hochoskich źiśi na swójom kokośe.
Edie McClurg jo US-amerikańska grajaŕka.
Lektorizěrowałej stej J.
Wustrowjone žeńske su jomu wót zachopjeńka slědowali a se wó njogo a wó wuknikow starali.
Kak ga ty sy se mě pśeměnił do górkego a źiwego winowego krja.
Wórjejce su sakske město w Budyšyńskem wokrejsu a centrum Srjejźneje Łužyce.
Za rozgrono z Bogom.
Chójźim tam do Krabatoweje zakładneje šule.
Kobołk jo se rozgórił, rozpyrił, rozsćaklił až tšach!
Absolutny nowum jo, až jo ferialny kurs we toś tom lěśe w Dolnej Łužycy.
Wušej togo dotychměst ga njesměju z cołnami jěś, dla teje chórosći.
Płaśecy brunicowy plan jo něnto makulatura a naš koncept za Łužyski rewěr jo zatamany".
Kafej bóžko njesłoźi – tam su wšy nutś padnuli!
Wóni su njerozymnosć togo wójowanja spóznali a su swóju kupku južo w mósćańskem źělu Zawódy rozpušćili, aby se pśechowali až do kóńca wójny we wokolinje jich rodneje jsy.
Wudawaŕ a zestajaŕ knigłow jo Werner Měškank.
Toś my wjacor tek gromaźe pśi wognišću sejźimy a serbske spiwy spiwamy.
To kóńcne zgłosowanje jo planowane na wobradowanju 18. december.
Ceło prědku stupatej Friederike Voßkampojc z Hažowa a Jonas Schultchen z Bramy, wón, syn serbskeje wótkubłaŕki z bórkojskego horta Lipa, jo njasł to chóžyšćo.
Ten drugi popajźeńc stojašo pódla a cakašo, až na njogo rěd pśiźo.
Dokradnje tak, ako jo se to pśedstajiła.
 Wón derje běšo swóju pjaceń z móŕskeju wódu woblewał a ju z tym tšošku 45 pósolił; ale móŕska wóda njejo jano słona, ale tež górkojta a z tym jěź cyni se njesłodna. 
Wosebna atrakcija jo kupka 13 indiskich lawow, kenž pśedstajijotej Hanno Coldam a źowka Marcella.
Wše spiwy toś tych spiwnikow maju zgromadnje to, až njejsu originalne serbske.
Bejna tšocha z nich jo žywa w samośe a zbrašnosći.
Za wšykne ilustracije płaśi: Južo to prědne wudaśe 2012 jo spórało wjeliku licbu ludowych mjenjow za wěcej ako 500 družynow na swětło.
Dwa drugej luźa pak stej měłej na Hochoskem kokośe swójo wjelike wjasele.
Na pśikład pla našogo wiolinowego terceta.
W slědnych 20 lětach su how pisali domowniske stawizny.
Njewěcej jo naju zwězała ta muzika.
Naša gromadnosć jo z Wóścom a z jogo Synom Jezom Kristusom.
To ga jo mója kopicka!
Wšykne druge wobydlaŕki a wobydlarje Nimskeje mógu južo wót kóńca februara až do srjody, 10. februara , swóje ideje k pśichodoju wódy na za cełu Nimsku myslonu online-platformu wót BMU zdźěliś.
Źowka krala jo dała Krakoju ideju.
Božko někak twardo spě!
Na kupje w Nysy su byli teke wšake zarědowanja, a mimo togo jo to namdušu raj za lubowarjow pśirody.
Z lěta 1992 su toś tu funkciju měli Domowina, Maćica Serbska, Serbske šulske towaristwo a Zwězk serbskich wuměłcow.
Z familiju som bydlił nejžpjerwjej na Breitscheidowej.
Po 16 42.t.
Ale gaž jo wótprědka jasne, chto dobydnjo a chto zejgrajo, chto jo we wětšynje a chto jo w mjeńšynje, pón njejo to fairne, pón njejo to spšawne.
Wóna jo groniła: "Ja cu rědna byś!" Taka rědna jo pupka na kóńcu.
To jo derje tak, tak dej byś, nic ga?
Gaž tebje masěrujom, buźoš smarkotaś ako nigdy do togo!
Mahatma Gandhi, jogo pópšawne mě jo Mohandas Karamchand Gandhi, wón jo był indiski a pódpołdnjoafrikański pšawiznik, wopěraŕ, rewolucionaŕ, publicist, wucabnik, asket a pacifist.
To zakósćenje z drugeje połojce jo se pó dokóńcowanem graśu naspjet pśeměniło do wutšobnego pśijaśelstwa.
Register wšyknych wokablow jo namakaś slězy w knigłach ako teke pokazki za pšawe wugronjenje.
Stej byłej dwě opciji, błośańska biblioteka abo zakładna a wuša šula.
Dajo wjele rozdźělow, ale až muse wukniki wjele wuknuś, to jo wšuźi to samske.
To jo ideja! wódychnu wušy wuchac.
Což wašnju wuchadanja nastupa, nježyce se cytarje žedne změny.
Swěźeń za wšyknych a ze wšyknymi su organizatory na planje měli, togodla su rozdźělili na wšykne domacnosći informaciske cedliki, na kótarychž su nalicyli planowane zarědowanja.
W lěśe 2012 som "Die Folksamen" spušćił.
Togodla wóstanjo Julka sejźecy a se mysli: "To jo zawěsće wužowy kral z kronu."
Pó 14. teke wódnjo zasej lažko marznjo, k tomu se najźo pitśku sněga.
To stej byłej lětosa slědnej dolnoserbskej źiwadłowej wjacora w Dolnej Łužycy.
Kohlschmidt měni, až Leichhardt jo był humanist až na kósći a až jo se starosćił wó pśisud Aboriginee.
3. septembra co se zmakaś źěłowa kupka za pśigótowanje EUROPEADY, ako jo něnt planowana za junij 2021. W njej źěłaju zastupniki z Dolneje a Górneje Łužyce sobu.
Wy sćo z wutšobu pěsnjaŕ z dwójorěcnym programom.
Stupnica kóńcy w pśedrumnosći górneje etaže.
Luźe su teke wěrili, až dejš zjěsć hajtku žognowaneje palmy, aby se šćitał pśed chórosću gjargawy.
Źurja tšaraju pak: »Wóstań how, tud maš za sebje nejlěpšy schow!«
Jo źiśam pomogała
Wót prědnego septembra 2009 buźo wóna, kenž jo teke abituru na Dolnoserbskem gymnaziumje złožyła, dobrowólne socialne lěto pla nas absolwěrowaś.
Ta góla jo była połna gniłych tšugow, carnych łužkow a tonidłow a zlě pśewołanych nugłow, źož złosny nykus w carnej wóźe łaka, wjacor se źiwe wurlawy njemudrje a w nocy błudniki rozwólnje graju.
We pachanem domje nutśi cujoš stawizny starych grědow, a we wjažy z kamjenjanym spódkom duch dawnego casa.
Zalažyjo to na tom, až jo to narodne sebjewědobnje w Dolnej Łužycy wjelgin słabe.
W Škodowje su se mjazy 5 rejtarjami cesć krala wudobyli David Kättlitz, Sebastian Lattke a David Mathisiak.
Pokaž se skóńcnje!
To groni, we dwěma tyźenjoma dogromady 17 góźin.
Tak kólebachmy se cełu noc na móŕskich žwałach, a akle na drugi źeń pśiźechmy k jadnej kupje, źož běchu wobydlarje wjelgin pśijaznje z nami. 
, kśě how kokota łapaś.
Nejskerjej mógał Pětš hyšći wjele wulicowaś.
Zakopowanje buźo tudy pětk, 10. maj, zeger 14.00.
Ta wjas jo tencas słušała hyšći k serbskej Łužycy.
Z tym serbskim njejo kśěła pśestaś, južo dłujko jo kśěła hyś na Dolnoserbski gymnazium.
Něnto scynijomy pókšywac na karton a póśěžkujomy jen z kamjenjom, až njeby žedne swětło do kartona pśišło .
Na toś tom legendarnem dnju bóžko njejsom mógła z Barlinja wen.
K tomu jo w prědnem rěźe słušało internatne žywjenje, ku kótaremuž som se musał pśiwucyś.
Póstrowjenja z Budyšyna!
Smy se pšašali teke našych cytarjow: Co maśo Wy raźi? Wuslědki se namakaju we toś tej "Literarnej pśiłoze".
Rozmějo se samo wót se, až som jej to pśilubił, rownož by ju lubjej sobu měł.
BORKOWY – z nimi zachopiju se Bogumiła Šwjelowe knigły »Stronine mjenja Chośobuskego wobcerjenja«.
Ta kuntwora, ta kuntwora, ta jo pak weto wjasoła!
Rozwězanje jo namakał w swójej forotowej komorce.
Cerwjenawka a druge bajki
Górnoserbski dajo žortne pšašanje k 50. narodnemu dnju.
Franci: A co maš pón na mysli?
Pśedsedaŕstwo togo nowego serbskego towaristwa jo njedawno w Dešnje wobradowało wó tom, co by se mógało abo dejało něnto staś.
Rowno tak ako na pólu marketinga tak teke w ramiku wósobinskich rozgronow pśedstajaju nejcesćej tematizěrowanu kulturelnu wósebnosć Łužyce.
Słuchamy pón gromaźe na rytmus a zuki dešćowych chrapkow.
Nowy Casnik: Za cas DDR jo tudy był konsumowy gósćeńc "Pśijaśelstwo", źož luźe su raźi njeźelu na wobjed chójźili.
Kaki wobraz se źiśam wósebnje spódoba a kaki scełego nic?
To se wě, až te blachy njejsu wordowali prozne – wukniki su wjele wót togo, což su nawarili a napjakli, sobu domoj wezeli.
Za swóje grunty jo kuždy sam zagronity.
Protyka na pśikład ma mjazy tymi něźi 60 pśinoskami kuždy tśeśi, kenž se zaběra z historiskimi temami z dawnych a młodšych stawiznow Serbow a Łužyce.
Ale teke narodne wobaranje pśeśiwo pśenimcenju ma swóje objektiwne granice.
Wót 1988 do 1992 jo fararił w Zossen pla Barlinja, a do lěta 2012 w Immanuelskej wósaźe w Barlinju-Prenzlauer Berg.
A kak dej hynac se staś, až Karsten Nyča wótmólujo cesto wustupy a tradicionelne spiwanja kupki "Kólesko"? Ale wjeźenja pśez pśirodu, wósebnje za źiśi, su teke wažny nadawk wót Karstena Nyče.
Zapustowy program Serbskego ludowego ansambla/Kulturne pokazki/Póglědanje na njeźelski program/Gratulujomy
Na zachopjeńku togo stolěśa jo se twariła cerkwja w Zabroźe.
80 pśinoskow z pjera 59 awtorkow a awtorow wopśimjejo lětosna Pratyja.
Jim jo to pak zakazane: Wóni njesměju ryby pśedawaś, ale jano za se łojś.
Z Krabatom jo namakał Jörg Tausch figuru, ako jo była historiski žywa a rownocasnje jo žywa w serbskich powěsćach.
Luboraska góla jo jaden tych terenow pla nas, źož su se wjelki jěsno zasej etablěrowali.
Sy ty južo raz nutśi był?
Daś zemja jim lažka buźo.
Samo na nimskich kórtach namakajo se wjas až do lěta 1935 pód mjenim Niemaschkleba.
Pěśo rybakarje su musali gromaźe tu seś z wódy wen póraś, taka śěžka jo była.
(Na wobrazu wiźimy Měta Šmyta zgromadnje z Domowinskimi cłonkami z Prizarskich Borkow.)
Na swóju cesć su krale wjacor na reji wjeliki sud piwa špenděrowali.
Lěc dalej organizěrujomy take wulěty? How su byli měnjenja wšake.
Ty sy kšuśe pominała a njejsy lubje pšosyła.
Za to mam swóje póla.
A Hermann?
Stolica jo Płock.
Jich wójowanje jo pódermo było.
Dolnoserbske namše a kupka „Serbska namša“
Jadno wótpołdnjo wokoło 11. nowembera zmakaju se źiśi w měsće abo w swójej jsy.
Pokazowaŕ łagodnje śěgnjo šlejfu wótlěwa napšawo, wótgórjejka dołoj na kśebjat, tak ako to sněžynka na njebju gótujo.
A pśi takem źěle se šym dalej rozwucowaštej, tež wót bogojskich wěcow.
To jo głowna wejsna droga w Strjažowje - cysta a šyroka.
A Robinson powědašo z nim, ako góle ze swójeju pupu, kenž měni, až pupa wšo rozmějo. 
Móžoš jano se gniliś abo aktiwny byś a se zmakaś luźi, napisaś tšojenja, producěrowaś a pokazaś swójski film.
To jo mója wóla. 
Take a pódobne pšašanja su mě stojali we głowje, ale smej broźiłej nadalej pó śmojtem.
Bóžko jo jano Chóśebuska źiśownja "Villa Kunterbunt" napominanju slědowała.
Wósebnje se koncentrěrujo na to, kak jo nacionalsocialistiski režim wobglědował fararja, lěc jo faraŕ a serbski procowaŕ měł separatistiske nastajenje abo lěc jo jano kśěł dalejdawanje serbskeje folklory w ramiku Nimskeje.
Pó namšy a wobjeźe su byli stojnišća pśigótowane wót organizacije "Klěb za swět", Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi a wót Młodeje wósady.
W februarje jo musał do města se daś wukubłaś z bronjami.
Buźoš jim pšawa ruka?
Nan: Glědajśo, móje źiśi, take Bog cyni. 
To angažěrowane źowćo znajo w serbskem swěśe mjaztym wjele luźi, dokulaž wustupujo ako sebjewědobna młodostna na wšakorakich zarědowanjach, cyta cesćej na serbskich namšach, ma swóju rědnu serbsku drastwu woblaconu a se rada z luźimi serbski rozgranja.
Pótužny jo Serb, wusłyšyjo-lic spiwanje, což ga jo znamje za to, až buźo tužyca do jogo domu zaśěgnuś.
Sebastian Elikowski-Winkler jo južor ako góle doma we familiji zgromadnje ze swójim staršym bratšom Mikeom a młodšeju sotšu Janu z muziku wótrosł.
Obelix: Glědajśo, glědajśo, Teuton pśiźo!
W njom jo teke pśedwiźone, až buźo Załožba za serbski lud samostatna.
Wót źo dobraś, gaž niźi nic njejo? 
wšo rědnje woblacone, na to w Drjenowje kradu glědaju.
Helen jo tłusta, samo syta.
Glejśo do lisćiny: Njeźelu, 16. awgusta , buźo how kokot.
Pśeto šwedojske wucone su pśeslěźowali samiske kósći w słužbje ideologije „rasoweje cystosći”.
»Och myška Pifka, stary som, samučki som, njeglucny som.«
Casnik buźo se dalej pšašaś, wjele wuknikow k tomu ga notnych jo.
Zwigali kněni Monholcowa głowu, glěda wen do zagrody.
Žedna nimska źiwadłownica njegroni w samskem graśu w Chóśebuzu »Brötchen«, w Barlinju »Schrippen« a w Saarbrückenje »Wecken«.
Gaby koordinator nanejmjenjej projektowe srědki měł, by na pś. mógał te źěłowe kupki sobu wugótowaś abo dalejkubłanja za ceptarje organizěrowaś, a ned by dostała seś ceło hynakšy wuznam.
A za wino płaśi pšawidło: Ta tšocha wucynijo, lěc jo to gójadło abo gad.
W spiwje se wustaja wjelikosć a rědnosć togo kraja.
Roland Marti Picańskego prjatkarja, se sobu wobźěliś na nowem empiriskem projekśe k pśepytowanju serbskeje rěcy.
We wokrejsu Sprjewja-Nysa něnto wěźe, z wjele pjenjez mógu w lěśe 2021 góspodariś.
Tam lažy kopica tšantera.
Nabraś pak budu pó něntejšnem licenju jano 234 mio. euro.
Ako sebje kuždy swój cedlik z gjarnca wuśěgnjo, pśiběra napnětosć.
Mimo togo jo pśipomagał pśi planowanju 50-lětnego jubileuma Maśice 1930 we Wětošowje, togo wjeraška w statkowanju serbskego „knigłowego towaristwa”.
K tomu jo słužył teke jeju woglěd pśed dwěma tyźenjoma w Popojcach.
Slědkoju jo był łoński teke ten lětosny 1. kral.
Co tebje napóra gluku? Co gronje tśo, ako maju z gluku cyniś abo pśemyslujo wó gluce.
Tam su žeńske wót „Kóleska z.t.“ a dwě něgajšnej kantorce spiwali kjarliže.
Toś gójc groni: "Wócyń swóju gubu pšawje šyroko."
To jo se cyniło srjejź maja, gaž su se zmakali serbske ceptaŕki a ceptarje, a za 6. junij pśepšosyjo dolnoserbski telewizijny magacin „Łužyca“ na dalšnu diskusiju k tej problematice.
Rěcna šula jo jim slědk dała serbsku identitu.
Stwórtk, 28. nowembra, buźo pśěza w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju, wót zeger 16:30 do 18:00.
Wo tom by měło se dalej a wěcej powědaś, słyšaś a pisaś nježli wó pjenjezach.
Wjednik internata Waldemar Lobert jo pó swójej njegluce lětosa w maju dla złamaneje nogi pśecej hyšći doma a njamóžo swójo źěło wugbaś.
Na zasejwiźenje!
Republika Srpska , jo źěl Bosniskeje-Hercegowinskeje.
Mama jo pakowała paket z mazańcom za wujka, a z cołnom su źiśi jen dejali dowjasć.
Na jadnom boce som narski na nowe nazgónjenja a wjele móžnosćow, se na žurnalistiskem pólu dalej kubłaś.
W budkach su pśedawali lěbgody a Janšojski bog jo pśišeł.
Cerwjenojśe bruna škóra se drobi.
Pśecej njejo cerkwina wušnosć była wobjadna.
Pód prof. dr. Hincom Šewcom jo dostała slěźaŕski stipendium a nadawk, pisaś diplomowe źěło na temu "Leksikologiska a frazeologiska zběrka Jana Radyserba-Wjele".
"Mě se spódoba, až how jo tradicija z rěcu zwězana.
Aprikoza jo płod aprikozowego boma.
Stare Depšćanarje wěźe hyšći, až to jo se stało dla šule.
Stary burski chrom, kenž jo how stojał, jo dostał wót Jany Czubowiczoweje a jeje cłowjeka Mario Jarick moderne jědro dostał a jo wót łońskego za gósći wótwórjony.
Knězoju Kišce feluju słowa.
Z tym, až su wuchytali w zachadnosći groblu, su ze smogorjoweje warsty wódu wótpušćili.
Erich Wojto jo był kradu młody, 15 lět, ako bu 1945 tšašna wójna zakóńcona.
Pśirownane z drugimi krajami njemusymy wjele wustojaś! Smy hyšći gluku měli, dokulaž smy rano slědowali wědomnosći a smy byli solidariske.
Dopołdnja te špingeliki w źiśowni z kostimami graju.
Gnězdo z jajkami material: pyšne jatšowne jajka, rubiško wobźělenje: 5 do 20 źiśi starstwo: wót 4 lět pokazka: Grajo se nejlěpjej we wjelikej rumnosći abo wence.
Na tom zarědowanju jo intensiwnje napšašowała teke Heide Šynowscyna.
Měj wutšobny źěk, Jan.
Mimo wjele muzejow a źiwadłow wobsejźi Osijek teke uniwersitu.
Ten napšawdu wucony jo pokorny luź.
Zemja se wótbagrujo.
Kśě twariś šesć abo sedym nowych familijowych domow a k tomu hyšći ferijowe bydlenja za tych, ako lubuju kónje a rejtowanje.
Janšojski faraŕ Ingolf Kśenka a ja se źělimej serbske dušepastyŕstwo, wón ma 12,5 procentow a ja rowno tak.
Abo wó tom, až su wšykne gromaźe serbsku štucku „Anka buź wjasoła” wuspiwali.
Dalšne stacije jich woglědanja su byli: žylojska źiśownja Mato Rizo, wopomnišćo za Łakomu, archiw zgubjonych jsow w Rogowje, rozwjaseleński park w Gatojcach (z powěsćoweju sćažku) a zmakanje z šefredaktorom Nowego Casnika.
Słyšachmy teke žylojski měšany chor pód měrnym, ale wěstym wjeźenim kněza dirigenta Mjeršeńca.
W legenźe wó rozbiśu a zamurjowanju woprowańskeje šklě w cerkwi Alt Jabel se groni, až jo mnich Lienhard drugu połojcu rozbitego kamjenja sobu wzeł a w połnocy jo jomu pótom se zjawił duch starego mjeršnika z mjenim Bolesław.
Teke humoristiske tšojenja njefeluju.
Naraz, pór kilometrow dalej, jo wón wesrjejź jadneje wjaski.
W modernem dolnoserbskem pismojstwje namakajo wón swójo městno.
Datiw jo gramatiski pad, kótaryž wugroni indirektny objekt sady.
Z pomocu toś tych zamóžnosćow jo za źiśi lažčej, pśijaśelstwa woplěwaś a nowe kontakty nawězaś, což pśinosujo teke k lěpšemu powšyknemu derjeměśu.
To camprowanje dnja 6. februara na Njepilic dwórje stoj, a pjerjedrěśe na 22. a 23. februarje.
Wěste jo, až taka napnětosć a mobilizacija njamóžo nimjernje traś.
Pód titelom "Zajmne projekty realizěrowaś a muzeumoju profil daś" rozpšawja archeologowka, kak jo zachopiła se zajmowaś za zukowe šćerkotawy pśi źěle we wuglowych jamach.
Kněz faraŕ Pank źaržašo jadno prjatkowanje, mjaz drugeg źašo tak: »Ten zemski kral jog wołašo a wón źěšo a cynjašo swóju słušnosć.
Ned jo se woblico Lenki wuswětliło.
Někotarych ministrow su popajźili.
Až do nuzkanja do wójska zatkaju jogo do gestapo-piwnice w Drježdźanach.
– Ten dostojny, sławny Nimc Bismarck ale buźo narski glědaś, co se tam pód swójim tormom wšykno mjerwi a stanjo.
Z nim jo redakcija měła dlejše rozgrono.
Źiwina we rědownjach jo lěpjej pśed nimi wobzwarnowana.
To groni za kuždy źeń lěta stoj tam jaden raz „Njebójśo se!“.
Ten zapustojski cas jo južo dawno mimo.
Wupokaz w nimskej a ruskej rěcy za Serbowku, kótaraž jo była wjednica antifašistiskego wuběrka žeńskich we Wjerbnje wót 1. septembra 1946. Take cedliki z nadpismom "W tom domje bydle Słowjany – Łužyskich Serbow" su se w ruskej a pólskej rěcy z boka akterow Domowiny pśi zbliženju fronty we jsach Górneje Łužyce na wrotach a hynźi pśicynili.
Prědne běšo, což jomu Robinson pokaza, až se nowu kapu woblace a zec a crjeje. 
W měrcu wiźiš w Kalawskej Šwicy kopicu kwiśecych puckowinow.
A se wě by namakali w domach Dolneje Łužyce, w muzejach, amtach a samo w Barlinju wuźěła jogo blidaŕskego statkowanja.
35. Schadowanka w Chóśebuzu
Prědny raz jo pódla był Rolf Radochla z Rubyna, ako wudawa "Stog".
Pśez wušyny a dłyminy som redakciju južo pśewóźił a wjele zajmnego dožywił.
Wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu Maria Elikowska-Winklerowa jo dariła źiśam šokoladowe kalendarje.
To se wužam spódoba.
Ja słoźim kaž paprjeńc a wónjam kaž mazańc!
Teke gaž jo źinsa mjenjej rozdźěla mjazy městom a jsu — wjas wostanjo wjas.
Take zmakanja som něnto chopiła gromaźe z NOWYM CASNIKOM organizowaś, a w tom mjasecu budu take hyšći w Rogowje/Horno (19. februar, 15.00) a w Mosće/Heinersbrück (24. februar, 14.30).
Južo něnto su wóni wutšobnje k tomu pśepšosone.
28.06. | 14.00 góź.
njeźelu, 2. februara /swěckownego
Wóni zestupachu togodla do rěda a chapjachu 118 swóje wójnske rejowanje. 
Daśi awtor k wěsći bjerjo: DSRK njejo politiku do diskusije zawjadła, jeje wěc jo rěc.
Tu su sajźili, ako jo 1943 stary nan wumrěł.
za rekonstrukciju a dokumentaciju Janšojskego boga, Wejsnemu towaristwu Běła Góra z.
Njejasnosć se kněžy pak hyšći wó tom, kak ma se to staś.
"Až serbska rěc a kultura w Bramborskej jo žywa wóstała, za to mamy se źěkowaś serbskim wobydlarjam Bramborskeje, kótarež su ju až do źinsajšnego dnja zachowali, njeglědajucy na wjeleserake wopytowanja serbski lud asimilěrowaś".
Wjele smějośo cytaś.
Kjabel se chyśijo do klina; ale padnjo, kaž Kněz co.
Za mnjo jo to wšykno pitśku tužnje.
Wšak móžomy se pśedstajiś, až jaden abo drugi wót Was hyšći pyta za rědnymi gódownymi darami.
A pśed fararjom su se hyšći wěcej suźili.
Z tym jo ta internetowa źěra w Turjeju zapłatana – wót togo njeprofitěruju jano młode wobydlarje, ale teke campingowanišćo w Maznikach.
How su derje na to słuchali, což su gronili cłonki z drugich kupkow a funkcionarje.
Sobotu su se woglědali brunicowu jamu, Děsno a su cołnowali pó Błotach.
Rědny źeń glěda ze swójogo bydlenja.
Wjelicku rolu pśi tom grajo spominanje na zgubjonu domownju.
Šyrinowy krejze pak z wuwześim ekwatora njejsu wjelike krejze, ale mjeńše ako maksimalna wobměra kule.
To jo był wjelgin rědny wjacor, raz w originalnu dožywiś teater.
Za cas dweju tyźenjowu budu grajarje jo graś teke w Janšojcach, Dešnje, Złem Komorowje a w měsće.
Mimo togo smějo kuždy kral sebje kralowku mjazy źowćami, kótarež serbsku swěźeńsku drastwu nose, wuběraś.
Tak nejlěpjej wěźe, wjele źěła w tom štycy a wóni se to lěpjej cesće”, jo był dr.
»Derje, ja śi to wulicujom«, jo chopił cuzbnik a jo se sednuł na drugi bok wognišća. »Rubjažniki su pśišli w nocy.
"To bóli", jo Šurmanowa groniła, glědajucy na wobstawne a žurne pilnowanja Serbskeje rady wó nowe wustawjenje dla serbskeje wucby.
Za wědomnostnje funděrowany slěźeński wuslědk trjeba Melina Kubista nanejmjenjej 60-80 serbskich informantow.
Podolska jo historiska krajina na Ukrainje a w Moldawskej.
Kak dejm na brjog pśiś?
Roger Schutz jo 1942 załožył to bratšojstwo.
Ale teke wó jatšach se rozgranjamy – na pśikład wó jatšownem spiwanju, kótarež jo teke lětosa zasej było w Rownem.
To jo było wjelgin zajmne, pśedewšym woglěd muzeuma hygieny.
Wjelku a J.
A wósebnje jo teke dr.
Za tym jo statkował samostatnje na wšakich misiońskich stacijach Bratšojskeje jadnoty w Grönlandskej, kótarejež prědne pósołniki su južo w maju 1733 howko pśišli.
Nic kuždu njeraźonu wěc móžomy na koronu sunuś.
Jozef Farkaš grajo teke pśed dolnołužyskim publikumom a jo pśecej pódla, gaž orchester ansambla grajo w Dolnej Łužycy.
Comy pak glědajucy na jatšowne spiwaŕki to pitśku rozkładowaś.
Mějśo źěk za rozgrono!
Teke słuša k indoeuropskim rěcam.
Kak wuglěda lětosa z nim?
Wušej togo su "Njeźelske łopjena" pódla, to su skice, ako su nastali pśi Sprjewi.
Wona jo měła chłodkowatu najs z wjelikimi lipami.
Z tym se akademiske rozměśe Heritage eklatantnje wót togo UNESCO abo Europskeje unije rozeznawa.
Marja Elikowska-Winklerowa pśipowěźejo tenraz program.
Co ma serbska politika Bramborskeje ze strukturneju změnu we Łužycy cyniś? Wjele wěcej, ako se na prědne póglědnjenje zda – jo we swójom pśednosku rozkładował Měto Nowak z Pódstupima stwórtk tyźeń w Serbskem domje.
Zlažka myju jej brjuch.
Hanzo Wylem-Kell z Huštanja (znaty našym lazowarjam ako wótpósłany Serbskego sejma a pśedsedaŕ Łužyskeje aliance), kótaryž jo se teke wó to město pilnował, jo se tam zjawnje na pśistajenju Rjelcyneje póstarcył a sam se ako lěpšy kandidat prezentěrował.
Pśi tom dej se glědaś na tarifowe pówušenje personalnych kostow, pśipłaśonki deje z casom proporcionalnje rosć.
Serbšćinarje take rědne móžnosći njejsu měli.
Možo to byś zmysł nowego casa?
Serbske wótpołdnjo w "Złośanem plonje".
Druga pśez Morawsku a Česku, źož ten "rod Serbow" jo wótnowotki na wšake boki rozběgnuł.
Gaž nět cujo, až naštapjona jo, ga wordujo wša źiwa a praska z tym wogonom, we kótaremž wóna njewugronjecu móc ma, tak, až cesto ten cołn zbijo abo teke młogi raz jen wušej dwaźasća łokś wusoko z wódy chyśijo.
Pśedewšym z mójogo dłujkolětnego casnikarjenja mógu jano pśecej zasej wobkšuśiś: Chtož to serbske co, jo teke wiźi a namakajo a teke za njo źěła.
Nigdy njebuźo mójo śerpjenje wólažcone.
Ale jaden musy ga jasnu mysl namakaś a k sebje pśiś.
Zapust w Janšojach: Młoźina rejujo pśed Labšojc kjarcmu.
Serbske seminaristy njejsu dostali daniž wukubłanja w maminej rěcy daniž někakich pokazkow, kak dejali z pomocu serbskeje rěcy wuwucowaś.
„Rezultaty ewaluacije pak su teke šansa.
Togodla słucha šefowka južo doma wót zajtša pěśich až do wósymich na górnoserbski rozgłos, cyta casniki, teke Serbske Nowiny, co byś wobšyrnje informěrowana.
Mucha pśecej hyšći byrcy.
Edith Linkowa, Wejsańska droga 36
»Rad by ja witśe hyšći cas k pśemyslenju měł«, nužli sebje do brody.
Pśi sportowych turněrach jo wón był cesto sudnik, raźiśel abo organizator.
Twója maś tam na tebje caka.
Bože słowo pak njedajo nam jano slědk glědaś, ale pokazujo pśedewšym do pśichoda.
Na raki we rěce Sprjewi jo někake mrěśe pśišło, kaž to tež z drugich stron słyšymy.
Wjaselśo se z nim wšykne, kenž sćo dla njogo tužne byli.
Gorjejbrany běšo wót fararja Mudry w Picnju.
A ta jo wuzwóliła mjazy drugim Siegowu do kulowatego blida města Chóśebuz, źož jo teke wušy promšt Richter sejźeł.
A pśi tom jo glucna, až jo 16-lětna Käppelojc Stefanie krotkocasnje pśigroniła.
Na drugi źeń se bur Žur za jabłukowym bomom schowajo a zasej na kšeta Knuta łaka.
Teke Witko a Alenka z nimi ganjatej wót doma k domoju a spiwaju: "Wjele gluki žycymy a se pěknje pšašamy, njej’ how swěty Mjertyn był, njej’ ga nic how wóstajił?"
Ako Marlis jo była něźi 6 lět, jo śěgnuła ze swójeju familiju pšec, a tak jo za nju kontakt k serbskej rěcy pśecej wěcej se rozrywał.
W tom zwisku jo zajmnje, až jo se w lěśe 1896 zawjadła olympiska disciplina – marathonowy běg – na zakłaźe antikneje legendy.
Bur jo jomu wuskjaržył swóju nuzu a jo jomu wulicował, až wóstanu źiśi głodne, gaž njezmějo trajdu za wusew.
Z kónikom jo šło pśez wrota, aby kokota a jogo kśidle wótryli a na kóńcu małe lizaki we formje ‚kokota‘ dostali.
Źinsa źěła jano hyšći 30 luźi ako bur.
Dalej njejo kśěła graś - jo była z teju sumu spokojom.
Na swětocnosći 23. junija su w šuli dostali swójo wopismo, a wjacor su se zmakali ze starjejšymi, ceptarjami a znatymi na abiturnem balu we Wjerbnje.
Mlince a druga tradicionelna jěza buźo na pśedań w muzeumowej brožni.
How se spódoba źiśam.
A gaž wótpołdnja ze źiśownje domoj pśiźo, groni swójej mamje: "Mama, źinsa jo se mě w źiśowni zasej wjelgin zespódobało!"
[...] se wulewa do mórja, 50 kjabel bźeze dobyśa, 52 nic plus, 53 z Belgiskeje póchadajucy spiwaŕ, 54 twardnica na granicy Jeruzalema (ze Starego testamenta), 55 łatyński: w lěśe, 56 barwa we škóśe, 58 rěka w Českej, 60 Betrüger serbski, 62 italska telewizija, 64 jen dejš [...]
Ga luźe na zemi se jogo dobre statki njecesće!
Źož njejsu se wětšnikowe kśidła bźez wětša kśěli wobraśaś, jo Krabat dobrośiwemu wětšnikarjoju nacynił wětšyka, póžytnemu pak jo pósłał taki wichor, až jo ten ceły wětšnik pówalił.
Ale něcht musy kśěś to pódpěrowaś a słyšaś, wacej to nic njebuźo.
Ta kopica tych šćěpow jo zasej derje rosła.
A něto buźo 27. februara w Borkowach serbska namša – ta pěta z lěta 1989, ako smy to gano zgónili na wobradowanju źěłoweje kupki „Serbska namša” w měsće.
Recensentka Nowego Casnika jo wuzwignuła, až su byli pśiglědarje zapalone wót 200 lět starego graśa togo Francozarja.
Malsnje jo nalał nowu zmjatanu do štanglice a jo jachlecy butru cynił a njejo wěcej słuchał na łacnu wutšobu.
Za njeju se zachopijo góla.
W 1960ych lětach iniciatiwne kupki powědarjow su chopili gibanje za zdźaržanje rěcy, spěchowanje rěcy pak njejo był cil.
Recenziju knigłow buźomy hyšći wótśišćaś – nejpjerwjej musymy je sami pśelazowaś.
Bóžko jo wóna južo wumrěła.
Lěc se zwěrijotej, swóju drugu šansu wužyś, to Wam na tom městnje njepśeraźijomy.
Potakem: Njocoš-lic rezigněrowaś, musyš procesěrowaś!
Z tym jo měnił
A co buźo we pśichoźe we jsy? Južo dłujko žyce se how někake zmakanišćo, wobydlaŕski centrum.
A pón to buźo złe za twóju wěchu!
Wěcej ako 150 luźi z takimi kultowymi kólasami su w Turjeju se zmakali.
Wóna jo gótowała raz praktikum we Witaj-źiśowni "Błośańske lutki" w Bórkowach, a tak jo se chopiła za to serbske interesěrowaś.
Aby njenadpadnuli, smy teke stanuli, se pak myslecy, až smy we wopacnem filmje! 
Lažkojc nan, zwěrny Serb a Słowjan, njejo mjazy pśibytnymi.
Kusni kacku!
Pśi tej góźbje su se wopóznali w Dešnje ze słowjańskeju zajźonosću a pśibytnosću Łužyce.
Cakam njesćerpnje na Waše pśinoski!
Teke w slědnych lětach jo se zglucyło, jadnotliwe knigły z Ponichoweje biblioteki pśispóraś.
Rowno to ga jo pó mójom zdaśu to nejwažnjejše.
Coš kwětki tergaś?
Rozmějśo wólu Kněza. Hef 5,17
W mójima slědnyma lětoma smy cełu noc z kórtowanim pśi piwje pśepórali.
Dolnoserbski gymnazium dej se serbski charakter wobchowaś.
W Rogoznje jo se drugu njeźelu w awgusće něco wjelgin wažnego a rědnego stało.
Gaž jo se ptašk k nam tšochu pśiwucył, móžomy, jo, samo musymy jomu wěcej pógibowanja póstajaś.
Mineralogija analyzěrujo kamizny zemje z pódobnymi metodami ako te drugich njebjaskich śělesow.
Po tśich abo styrich měnjatych dnjach z mało dešćom wrośijo se hyšći raz wjelgin śopłe a suche lěśe.
Za to źěłaju kužde tśeśe lěto tam, lětosa maju to zasej prědk.
Tam "nacerijomy" bydlenje na špundowanje z pomocu bantow a klockow abo nakreslijomy jo na papjeru.
Linguistika wobstoj z fonetiki, fonologije, morfologije, syntakse, semantiki a pragmatiki.
Wóno jo drogowanja gódne, gaž jo zasej bźez tšacha móžno.
Wjeliki dujaŕski swěźeń
A mjaztym su tśo dalšne k tomu pśišli – Matias Šwjela z Drjenowa a dwa młodej bratša ze Žylowa, Steffen a Thomas Döding.
Dokulaž towaristwo ma južo tak wjele serbskich kulturnych kupkow pód swójim kšywom, buźo za to nejskerjej wjelika pótrjeba.
Cłonki Serbskeje rady su dalej rozsuźili, až zastupny pśedsedaŕ Torsten Mak pśewzejo w casu, w kótaremž pśedsedaŕ Harald Kóńcak dla chórosći felujo, nadawki pśedsedarja.
How jo jim direktorka a Domowinarka Christel Lehmannowa pokazała a rozkładowała historiju Błotow a jich wobydlarjow.
Pšuski stat njejo jogo pódpěrał.
Žonopowa jo ku kulkam na wjacor cesto raz wariła někaku mlokowu polewanku.
Tak su kśěli wěrjecym pokazaś, až jo bog słowjańskich tatanjow napśeśiwo kśesćijańskemu Bogoju bźeze mócy.
Kólasy smej na boce stojecej wóstajiłej a smej se kłośiłej pśez gałuzy a chabź pódpušćanych bomow.
Kak smy my pśecej wu nas doma Wielkanoc swěśili a kak jo wuglědał w našej katolskej familiji cas do jatš, cu wam něnto wulicowaś.
Podobne jo lěto pózdźej naraźił teke wušy konsistorium ewangelskeje cerkwje w Lubinje.
Nan co jogo troštowaś a naraźijo: Pójź, Jank, ja śi něco pśedcytajom.
Gaby k tomu pśišło, by kšac do zjadnośenja woblutował.
Jo šło wó to, až deje něnto rentnarje za wobjed wó wjele wěcej płaśiś.
Wjelgin reducěrowane kwiśonki twórje pózdatne kwiśonki ze cinobercerwjenym abo swětłožołtym wusokim łopjeńkom, kótarež stoje w njepšawych wokołkach.
A stakim mało pjenjez za pórěźenje a wótnowjenje.
Dogromady su stakim 50. 000 euro k dobyśu.
Cytaś budu Adelheid Dawmowa, Gregor Wieczorek, Jill-Francis Kettlicojc, Wyli Gusor a Gerhard Gräbig.
Někotare tłuste knigły jo sam wuśišćaś dał.
W šyršem zmysle ma wóna nadawk, wšykne germaniske rěcy z jich kulturami a literaturami pśeslěźiś.
Wot prědnego spiwa až do slědneje reje su ludowe wuměłce z Gorneje Łužyce dobyli wutšoby pśiglědowarjow za sebje.
Tomu jo se wón wjelgin zaźiwował, dokulž howacej ga se groni, až „wšykne Serby se mjazy sobu znaju“.
Wóna gromadu źěła z Pólskeju.
Smej šłej k tece.
Njomu su se te "wažne luźe" zbliska a zdaloka wuźěkowali, na pśikład pśedsedaŕ Domowiny a krajny raźc.
Jo było śěžko na zachopjeńku.
Snaź pśinjasu źiśi teke jadnu bjerštu wót doma sobu, gaby to hygieniski staw dowólił.
Ale gaž se pód wódu z kśidłoma malsnje pógibuju, wuglěda to kaž lětanje.
Na zachopjeńku, na prědne póglědnjenje, njejo to była žedna napśeśiwnosć.
Zachopjeńki Šejnejdy su byli w 18. stolěśu.
Na ten part su pupy wótnowotki wótžywjeli, a to jo se raźiło kradu za mójim wótglědanim", jo Bärmich spokojny gronił, glědajucy na wjasołe wócy źiśi.
Teke fota su dosć derje wubrane.
59 bokow dej wucecym pśigótowańske źěło wólažcyś.
Kuždu sobotu som dejała drogu a dwór wugrabaś.
W krotkich jadnorych tekstach se wósebnje koncentrěrujo na prepozicije městna, kenž se barwojto wuzwiguju.
Raduš jo wjelika wjas, a akle wjacor su měli cełu wjas wobegnanu a su pśišli znak k Hoteloju pśi wustawadlišću na reju.
Nimski swěźeń drastwy w Lubinje
Ale jo kaž wjelike zarownanje za to, až móžoš w tej zagroźe wjele ptaškow a samo njewjerickow wobglědaś! Wósebnje derje jo to móžno, gaž komfortabelnje sejźiš w głažanem pśitwaŕku, pśeto wóttam maš te sudobja za futer, źož jo pśecej nawal, derje pśed wócyma.
Na kuždy pad jo Tšupcański młyn zajmny pomnik, a woglěd w njom se pśecej wupłaśijo.
Ja pak za kužde serbske zarědowanje, ako stej to na pśikład Zapust ze Serbskim ludowym ansamblom a teater z Nimsko-Serbskim źiwadłom z Budyšyna, wjelgin wabim.
Rainer Hoffmann, Wjerbański šołta, jo dostał teke strusk pśityknjony.
Źož wón jo zaprědka dejał fryšne mloko z groźow we zbórkach nosyś, jo wóno wóttychměst we rorach běžało.
Na wjelikej płoninje natwariju něnto kuždy raz pśi wětšem swěźenju wjeliki stan.
Myšyńske muske a młoźina su zgromadnje zapust swěśili.
Pyšna namša jo pak teke wjasoła była.
Dotychměst jo ten bus jano jězdźił až k domoju wognjoweje wobory – nic dalej do směra Picnjo, dokulaž njejo tam se mógał wobrośiś.
Snaź wobstoj tšach śělneje wótwisnosći?
"Wuglědaš zaspany", groni wón ruprajchtoju w glědałku.
Vanuatu jo oceaniski kupowy stat w Melaneziji, kótaregož stolica jo Port Vila.
Šurujśo se nos!
Ja bydlim pód zemju.
Togo zlěk jo był kradu widny.
A tych motiwow, ako jo zapópadnuł, jo teke wjele: luźe, pśiroda, motiwy z drugich krajow a to se wě, teke ze serbskego žywjenja.
Drježdźany/Dresden
Pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk jo skjaržył: „My musymy pówušyś prestiž serbskeje rěcy, njamamy pak žeden wliw na šulstwo.
Wokrejsne sejmy a měsćańske parlamenty, ako maju wjele cłonkow, njamaju se tuchylu zewšym tak lažko, pśewjasć swóje wobradowanja.
Nejmłodše aktery budu wukniki serbskorěcnego projekta 2plus a Witaj-źiśi z Kita „Milenka“.
Wóna jo tomu serbskemu pśichylona a pśigótujo južo wjele lět taki žnjowny wěnc.
Wšojadno, co se tam dołojce w Groźe stanjo, ty dejš nimy wóstaś ako ryba«.
Gary Leonard Oldman jo britiski grajaŕ, režiser a filmowy producent.
Z lipšćańskego casa mam wjelgin rědne dopomnjeśa.
Drastwa a nałog z bogateje ludoweje kultury stej se stakim dlej zdźaržałej nježli rěc.
Śěžkosć togo słownika jo było wótekšywanje modernych słowow, dokulaž dolnoserbska rěc jo jano mała rěc a njejo se standardizěrowana.
Strjažojske tradiciske towaristwo a Dešańsko-strjažojska gmejna pśepšosyjotej na kjarmušu sobotu, 2. nowember, zeger 20.00 do kjarcmy Dorfkrug.
K tomu wšak jo trjeba, až wogłowicu sobu njepśedajośo, howac njeby mógał se woła zeblac a se zasej pśewobrośiś do cłowjeka.«
Na sćěnje we jśpě wisy wobraz – foto jeje swajźby w lěśe 1932.
Roźony jo 1965 w Arnstadt (Thüringen).
A my by teke cerwjene měli, gaby nejmłodša princesna njeklěła a jeje mychańc cerwjeny wóstał.
Nastała ale jo w tom casu nowa muzealna zběrka wó pismojstwje Dolnych Serbow, a teke ludowědna zběrka jo se rozšyrjała.
Tam južo dłujko nichten wěcej njebydli, ako se zda.
A duch kśikašo a tergašo jogo wjelgin a źěšo wen.
Gaž zezdajo wjelgin kšasne, ga jo jano pjekorjenje a proca było.
Na gluku jo wucabnica Marja Rječkojc w Chóśebuzu wobej rěcy wjelgin derje wuměła a jo teke zwólna była nam pomogaś.
Ako su k diskotece pśijěli, jo to starkanje było južo mimo.
To jo ten recept za ochranojske gronka!
Na jadnom boce dejš doma wóstaś we twójom bydlenju, na drugem boce pak śi samo kanclaŕka do rady dajo, se pógibowaś wence w naturje a póžedaś za fryšnym powětšom, za nalětnym słyńcom.
Korona-pandemija póśěžujo wjele w našom žywjenju.
My pak wěmy, až te, kenž Boga lubuju, wšykne wěcy k lěpšemu słuže.
Lipsk/Leipzig
„Smjertna śišyna se rozpśestrěwa na cełej naturje“ — tak jo wopisał faraŕ Herbert Nowak z Drjowka něntejšny nowemberski cas, a to na namšy w dolnoserbskej rěcy tyźeń pśed njeźelu zamrětych w Popojskej cerkwi.
Tam jo tencas był sekretariat Domowiny, źož jo naju wjelgin wutšobnje župna sekretaŕka Gizela Banemanojc wuwitała.
Nejwěcej gódne su elementy.
Togo kormorana móžo byś nam luto!
W dwanastem lětniku njejo šulski chor wěcej eksistěrował.
To jo ten nowšy.
Toś se planujo wutwarjenje zběranišća za źiwinu.
Tak jo Serbski ludowy ansambel nuzkany prědny raz wót zachopjeńka ptaškoswajźbaŕskich programow w lěśe 1957 te woblubowane pśedstajenja wótgroniś.
Pampugi pjaku w swinjecem šmałcu, butrowem šmałcu abo wóleju.
Cłowjeka Syn jo pśišeł pytat a zbóžne hucynit to zgubjone.
Ale źinsa jo „muka ze zwěrjetow” tuńša ako tšawa.
Pśi wšej tragice pak njejo ta komika pśekrotko pśišła.
Take som wam gronił, aby mójo wjasele we was wóstawało, a wašo wjasele dopołnjone buźo. Jan 15,10–11
Pśi wopomnišću za wopory fašizma na Georgowej górje a pśi wopomnjeńskem kamjenju Gosda na gólnem kjarchobje.
Togodla jo teke móžne, z pódpołdnjowego nalěśa pódpołnocnu nazymu slědowaś a nawopak.
Cogodla? "Dokulaž som Błośanaŕka ze śěłom a z dušu, som Lubnjowaŕka!", wóna na to wótegranja.
Ga jo była z drugimi na woglěźe we Łužycy a rada se domyslijo na zmakanja ze Serbami.
Až w Barlinju wětše a kšasnjejše wótwenka jo, to njoco nichten prěś.
Pśi wustupach som moderěrował.
Teke druge su se myslili, až mam něnt wjele casa.
Marlena Jedrowa, jeje cłowjek a druge familije na Lipjem su swěśili we wejsnem błośańskem hotelu, a to gromaźe z woglědarjami z Lipska a drugich městow. „To jo był wjelgin rědny swěźeń, samo tu Anemariju smy rejowali” jo nam wulicowała.
Wónej stej pśijaśela.
We śichem som se myslił, njedejał ten dom wjelgin drogi byś, ga by rada jen za nas kupił.
»To dej byś romantiski diner za naju!«
Wón pśiźe do swójogo swěta.
Ja cu śmu pśed nimi do swětła pśeměniś a to kśiwe do rownego. Jez 42,16
Druge barwy se mógu zwuraznjowaś pśez zestajane syntagmy.
Mimo teju dweju serbskeju teke kupka Baskow ze Špańskeje a kupka Nimcow z Pódpołdnjowego Tirola.
Wšykne maju dawno swóje chromy, rowno jo teke DFD na Starych wikach swój nowy centrum dostał.
Se wě, na pśiduce šulske lěto jo Colett musała se pilnje pśigótowaś! Ale teke ta zagroda jo wjeliki projekt połny źěła.
Serbska hawba pak njejo to, což jo spócetnje kšasyło šery dom.
Jogo nan a wón stej natwariłej to zagrodnistwo w lěśe 1954, a to z drjewa.
„Ducy w slěpjańskich stronach 2“
Togodla by pšosył, aby se někotare citaty z tych knigłow do Casnika stajili.
Na pśikład powěda něcht pólski, drugi rusojski a tśeśa chorwatski, a wše tśo wopytaju mjazy sobu se rozměś.
Słuchaj, kócka, ja móžom wjelgin derje masěrowaś!
Wjele, kenž Jezusa słyšachu, powlěknuchu se a źachu: Wótkul ma ten take?
How móžośo w lěśu zasej lod lizaś a za domom spódobnje sejźeś.
Sobotu, 16. septembra, buźo na pśikład program z kulturnymi kupkami z Lubina a wokoliny.
W Pali, w rěcy nejstaršych tekstow buddhizma, zni wón Siddhattha Gotama.
Toś to stojnišćo jo se stajiło na pósejźenju wokrejsnego sejma 30. junija k diskusiji.
"Wótrěznjone kuse" slawistiki laže pśi nowych regionalnych studijow.
Ten se pó swójom prědnem źěłowem dnju gjardy pla direktora pśizjawijo: "Buźośo spokojom ze mnu, kněz direktor!"
Mógu źiśi to? My dorosćone se njemyslimy pśecej na to, te małe to zewšym njerozměju.
Won zastupujo tuchylu Serbow pśi Centralnem kulowatem bliźe w Barlinje.
Ta pak jo tak woblubowana a z tym tak połna, až njamóžo wěcej šulskich zachopjeńkarjow z Kórjenja pśiwześ.
Michael Becker jo cytał w brožni janšojskeg muzeja.
Dolnonimska rěc dotychměst jo zwisowała jano z folklorneju muziku.
Za swóju lapu z nopami jo dostała kritiku.
Ale Jezus Kristus co nam byś ten dobry pastyŕ.
Wót wjele Maliarjow rozměju se někotare z toś tych rěcow.
Alternatiwa za kapału jo była, až muzika jo pśišła z boksowu slězy w awśe, z kótarymž jo Michael prědk pśeśěga jěł.
Na kóńcu wobeju wikowańskeju dnjowu slědny kóńc tyźenja jo Nicole Schlengerowa, wjednica turistiskeje informacije Bórkowy, wobkšuśiła, až rozsud jo dobry był: "Naše woglědarje su se źaržali na hygienowe a wótstawkowe pšawidła.
Toś smej južo źeń jěsnjej se do Lipowca wrośiłej, źož stej gólca pśi wrotach stojecy – jaden z wobalonym palcom – naju »lubje« wuwitałej: »Wej ga stej juž zasej slědk!«
Wiźeś jo, až wóno bywa dlej a śoplej, a to južo wót zachopjeńka měrjenja.
Zastupny pśedsedaŕ Domowiny dr.
Dalšne nazgónjenja su pśidali mjazy drugim Roland Marti a Norbert Eckstein.
Ale za normalny program w serbskem radiju som jasnje pśemłody.
Wón jo Jezusoju pśišeł z chórym synom.
Kak budu ja to zwónoźeś?
Se wě, až móžośo je indiwiduelnje wariěrowaś.
We wokrejsnem zastojnstwje w Baršću něnto pśemysluju wó tom, lěc by mógał prědny sedymy lětnik južo 2022 zachopiś wuknuś, a to nejpjerwjej raz w centrumje wušego schójźeńka kubłanja, ako ma wokrejs SPN na droze Makarenka w měsće.
Heinz Tšuk jo luźam pokazał nowu póstolu.
„Jo, jo,“ gronjachu wšykne, „to jo rědnje!“ a gnachu a skokachu wen do gumna pśed nanom.
We com wiźiśo brachy na pólu literatury w dolnoserbšćinje?
Statnik: "Taki głos jo we kněžaŕskej koaliciji w Bramborskej wažny, dokulaž rowno pśi wucenju serbskeje rěcy w šulstwje dajo hyšći wjelike rezerwy".
Młogi raz, pśi malsnem wótpisanju teksta, stanjo se njewótglědana zmólka.
Sobotu, 13. julija, buźo pód budyšyńskeju stareju wódaŕnju noc poezije.
Pśizajeśe jo jogo trjefiło a złamało.
Kaiserowej njebuźotej se jano wšake graśa woglědaś, ale Fred, ten něnto 50lětny, buźo sam balo kopaś.
Wóni stoje we kontakśe ze zastupnikami drugich regionow a ludow Europy a su cłonk Europskeje licheje aliance (EFA), politiskeje kšywoweje organizacije a europskeje partaje małych ludow.
Rownož zda se, až Skagen jo małke a měrne.
Wóni se góźe za polku abo ako wobsajźenje kóšulow město normalneje cańki.
3. njeźela pó swětej tšojosći
Z tym by zajšła institucija, ako snaź tencas njejo optimalnje funkcioněrowała, kótaraž pak jo weto měła wjeliki wuznam za zdźaržanje dolnoserbšćiny.
Wot wušego šołty W.
Pójsynoga jo rozwjaseliła swójich pśiwisnikow z dotychměst njeznatymi luštnymi štuckami a žortami, kenž su jej Hochozarje, Brjazynarje a luźe z drugich jsow do mikrofona spiwali a powědali.
Wót tych jo 17 było zastupnikow ze domowniskich śpow a muzejow a źaseś z dalšnych institucijow.
Hynac ako tencas jo zgromadna fryštuka pótom źinsa dostojna a ciwilizěrowana.
Waša tužyca dej byś wjasele.
Dokulaž to tšojenje jo se tak derje raźiło, ga su dla togo hyšći w septemberu swěśili.
Obelix: Smějom ja Teutonow sam pśebiś?
Kake myslenja su Jurij Kochoju pśez głowu šli, ako jo wón ten film pó tak dłujkem casu zasej wiźeł? – jo Casnik kśěł wěźeś. „Na premjerje w Barlinju 1990 njejsom zewšym pódla był, ja som jen akle pózdźej w Budyšynje wiźeł.
Z tym buźo serbska wucba atraktiwnjejša.
W njej jo něnto ta »Pśeglědka starego rěda«.
Mějśo dobru a gódnu drogu!
W ramiku takego zarědowanja se wótmějo na sobotu turněr za balokopanje, reja na wjacorje a na njeźelu jo luštne program, kótaryž jo se organizěrujo zwětšego wót młoźiny.
Pśi tom jo było to slědne wósebnje napinajuce, pśeto w gódownem a nowolětnem casu ga běchu wšykne wót togo intensiwnego sportowanja slědk stupili!
7 Njejo lažko, puś k tomu ako "Wendischer Taufstein" znatego kamjeniska namakaś.
Te, ak su se pśeśiwo jamje wopěrali, su z pśeśiwnikami wuglowych jamow z nimskego źěla Łužyce gromadu źěłali a wjele zgromadnych protestowych akcijow organizěrowali.
Pětk wótpołdnja, 8.11., buźo se pokazaś film Gundermann Revier (Grit Lemkowa, 2019), biografija togo znatego „głosa z pódzajtša“, wjerśona we sceneriji Łužyskego rewěra a socialistiskego města Wórjejce.
Sobotu zeger 9.00 buźo wuběźowanje młoźinskich woborow Bórkojskego amta a njeźelu buźo wuběźowanje rucnych sykawow wót zeger 10.00.
Tam jo mjazy pśědnicami z Nimskeje była ta nejlěpša!
Rozmjej: Na pśězu źowća teke Lubinje njejdu wěcej.
Christiane Clausojc za to, až jo wjele lět dłujko rejowała w kulturnej kupce a rejowańsku kupku samo nawjedowała, a Robert Schergung, Oliver Lecha a Christoph Pitzsch za wjelgin aktiwne sobuźěło w chorje.
A pitśku gadowata: »Mysliš gor pśi tom teke?«
Na gluku jo carnicowa sezona malsnje pśejšła.
K drugemu: Kłobyki tych muskich su wupyšnjone z wjelicnymi fazanowymi pjerami, a šorce žeńskich su nadrobnučko wuropkowane.
Z Kamjeneje/Steinkirchen.
Z luźimi ze jsy a z wokolnych jsow se jano tak mjerwi.
»Božemje, luby pśijaśel, pśiź derje domoj a skerjej strowy zasej, jano nic na noc!«
Karina cyni wjeliku kružynu a jěźo slědk, zasej pó wejsnej droze.
Dosega mója wěda, lěpjej ta cełeje familije, za pšawe zastaranje?
»Ja wjelgin rada howko do Rězaka pśiźom, a za to mam něnto dosć casa, dokulaž dla teje korony musym wjele doma źěłaś a studěrowaś.«
Pósłuchajśo, wy israelske źiśi, na Knězowe słowo; pśeto Kněz se hobskjaržujo dla tych, kenž w kraju bydle.
Gaž buźo z tym wuzwólowanim 31. maja wšykno tak běžaś, ako se něnto z wjelikeju procu pśigótujo, buźo wót junija prědna Serbska rada, kótaraž jo se na taki wjelgin demokratiski part wuzwóliła.
Woł ma setku pśiscynjonu a ten drugi teke.
Witko w Serbskem muzeju Som dalej pó muzeju dundał a som se woglědał, kak su luźe pśed wjele, wjele lětami žywe byli, kake meble su něga měli, kake kuchniske rědy su wužywali a kak su na wiki do města chójźili.
Wóna co zalubowanosć wrobla wužytkowaś!
Wót togo casa jo ten grib wěsće wopóznanjony na 12 wšakich městach w našych stronach, mjazy drugim pla Wjelikego Wóseńka (Groß Oßnig), pla Běłeje (Bühlow) pśi Grodkojskem jazoru, pla Bageńca a pla Lutola (Leuthen).
Pozdźej jo było to hynac.
A kuždy raz pśechwatajo a rozwjaselijo Serbski ludowy ansambel Budyšyn swój młody publikum z noweju jawišćoweju inscenaciju.
Naraz słyšy somośany głos: »Halo, cogodla coš mě wugnaś?« To jo głos kšeta Knuta.
Žeńska fararja Rosenowa jo nam hyšći na pomoc pśichwatała, jo kśěła našo spiwanje pódpěrowaś.
Togodla jo kubłański wuběrk Domowiny se za to wugronił, až źiśi ze wšakim znaśim serbskeje rěcy njedeje se měšaś a až nastanu zasej serbske klase.
Jo se wopšašał, lěc how teke źiwe swinje su.
Wót dalšnych kandidatow resp. kandidatkow wumějo jadna górnoserbski, ale žeden z nich njejo se doněnta pokazał ako serbski procowaŕ we wokrejsu mjazy rěku Dubja a Błotami abo hynźi w Dolnej Łužycy.
W toś tom lěśe.
Gano jo Serbska Pratyja wujšła, we srjejźi stoj Běła Góra.
Južo na prědnem dnju jo wóna dostała wjele pśiklaska, ako jo ceremoniju za tych 42 zachopjeńkarjow w šuli moderěrowała.
Pismiki ga su ceło změšane.
Cakamy, ale za mnjo jo to tužne, až som slědny raz pśed lětom mógała se bursku drastwu woblac.
Ned jo chwatała k Hanskoju a jo zawołała: „Lubšy bratśik, wulěz wen!
Pśiduca serbska namša buźo 22. apryla zeger 9:30 w Picnju.
Teke to jo dobra wěc, kótaruž dolnonimske njamaju.
Nježli až se rozsuźijom za kupjenje někakego zwěrjeta, wšojadno kótarego, musym se kopicu pšašanjow stajiś: Kake su kazniske pśedpise za tu družynu?
Powědaś kśě z dalšnymi rucnikarjami a pśedewześarjami w Dolnej Łužycy, aby jich za tu dobru ideju dobyli.
Njeźelu, 1. decembra, zeger 15:00 spiwa chor Łužyca w cerkwi.
Za źiśi smy pśewjadli lampionowy pśeśěg, a wognjowa wobora jo pokazała swóju techniku, aby buźiła zajm mjazy młodšymi a dobyła dorost.
Gaž was luby Bog raz na chórobnu póstolu połožyjo, ga buźo wšykno weto mimo was zeźěłane, pótom buźośo se naslědk mysliś, až sćo młoge skomuźili.
Wulicujo toś dalej, až su sebje ceły program zestajili, a pśi tom jej wjele teke na tom zalažyjo, až kulturu, nałogi a wašnje Błośanarjow — a te su pjerwjej wšykne serbske byli — pokažu a pśedstajaju.
Wósebnje teke, dokulaž dajo wjelgin mało Serbow, kótarež muziku gótuju.
Znate ga jo, až su nowe pśedpise nastali na zakłaźe kritiki Sakskego pśepytowańskego zastojnstwa.
Fjodor Michajlowič Dostojewskij jo był jaden z nejwuznamnjejšych rusojskich spisowaśelow.
Walter "Walt" Dohrn jo US-amerikański spiwaŕ a grajaŕ.
Serbski kulturny centrum rosćo něnt južo wót wušej 23 lět ze swójimi póbitowanjami.
Toś ta "Łužyca" jo se napšawdu derje raźiła.
Sćo pótom w šuli serbski wuknuli?
"Smy pšosyli na familijowy swěźeń a smy pśi tom na wšykne wótstawkowe a hygienowe pšawidła źiwali.
Publikum jo tejerownosći rozpalił janšojski žeńskecy chor z lubowaneju ariju „Doma, doma rědnje jo“ a drugimi serbskimi a nimskimi štuckami.
Cogodla jo zemja w Islandskej pópšawem źinsa hyšći taka njeměrna, ale w pódpołnocnej Šwedskej nic, źož jo samska šyrina? To pak z tym njama nic cyniś.
Pitśku słabe słyšanje jo ta jadnučka wobśěžnosć, kótaruž na njom wiźiš – howacej, strowy, lasny a nic pitśitśku chromy na nogi.
Daniž głupe swinje njejsu – nawopak!
Naraz su chopili wugel kopaś.
Wón jo jim dał bejnje dłujki titel: W decemberu jo pśejšło nawłos 400 lět, źož Albin Moller jo we Starej Darbni wumrěł.
W Radowizy su twarili iglu.
Derje jo, gaž se zglucyjo z pomocu serbskeje kultury a serbskich nałogow do zjawnosći stupiś.
Robinson gódašo, až su to te pěski, źož běšo se jim pśed 9 lětami łoź rozłamała.
Žylojske starosći: Chaos pśed šulu a smalece awta
Wóni južo w zymje jawje, a se w póznem nalěśe puknu.
Wonej stej teke 7 źowćam ten źeń pśi woblekanju pomagałej. “Smej se w Nowej Jsy raz na kursu Doris Heinzoweje za woblekanje serbskeje drastwy wobźěliłej.
Wence jo kšasnje, how jo wjele lězadłow a druge wěcy.
Bejnje aktiwna jo pótakem była.
A to jo se pón teke stało!
A to jej žycymy: Wostańśo strowa a dalej pilna!
A na taki part su cytarje wjele zgónili wó wažnych serbskich paršonach, ako wó Minje Witkojc, wó Marjanje Domaškojc, wó Bogumiłu a Kitu Šwjeli, wó Matu Rizu a wó wjele drugich wěcej a mjenjej znatych Serbach.
How wisy pałka pawka, fryšna, cysta pałka.
A naslědku, bližej pśi rěce, njejsu byli nic ako łuki.
Systematiske dowuslěźenje togo muzealnego bogatstwa jo se dotychměst lěbda abo zewšym njejo se pśewjadło, teke dla togo, až małe domowniske śpy a muzeje cesto njamaju kapacity za to.
Kolokwium zarědujotej župa Dolna Łužyca a BTU, studijna droga Kultura a technika.
Na tom jo wina, až do kanalizaciskich rorow jo se dostało tšašnje wjele wódy.
»Coš ga ty znicyś kafejowu tasku?«
Hantška: Źěłamy tuchylu rowno na referaśe, což jo se tenraz wěcej źěła pominało, Njocomy jen wěcej źaržaś w starej formje, ale kradu pó nowem.
wěcejdnjowne kompaktne kurse k rěcy a kulturje Serbow
Won dostanjo kusk tykańca.
Njejo to był mój prědny lět, ale z wósebnym lětadłom jo było jadnučki raz w mójom žywjenju.
Fryske Rie zjadnośijo pódwjacornych, pódzajtšnych a pódpołnocnych Frizow.
Młoge wót nas ga bydle we jsach, a my wejsne žywjenje derje znajomy" – su gronili.
"Angažement" jo klucowe słowo, gaž coš togo wuměłca wopisowaś.
Hyšći stoje twaŕske grědy pśi wili.
Wšykno to hyšći tam nadejźomy, wěrno pak jo na drugem boce, až jo se w tom kraju w slědnych lětach wjele pśeměniło.
Tenraz budu nic jano muže na kónjach pśez wrota rejtowaś a wopytowaś, kokota pópadnuś.
Jadnučka stawna rěka jo Nil.
Tak pšosym, dajśo nas teke kuždy sam za se wuznaś, až žywjenje, wěru a wšo derjeměśe se tomu wuźěkowaś mamy, kenž dajo nam swóju dobroś cuś.
Wšake powěda tuchylu za to, až móžo se to staś.
Nowa Niwa 1995: Wumarš k rejtowanim wó kołac.
Wjasele a grajkanje pósrědniś w serbskej rěcy z nowymi źiśecymi spiwami a rejami.
Toś som do kamery se pśijaznje slědk smjejkotał.
Maju how teke domowe piwo z mjenim „Zwickelbier”, kenž wjelgin derje słoźi.
Na wobej dnjoma se wótměwa koncert wót až zeger 18:00. Gaž njejsćo zacasa městna rezerwěrowali, musyśo snaź pitśku gluki měś, aby hyšći sejźenje dostali.
Ta burska technika jo mě južo pśecej zapaliła, tak ako cełe burske źěło“, smy wót njogo zgónili, gaž smy se ned w prědnem tyźenju nowego lěta tšochu rozglědowali w jogo firmje.
Pěśnasty wjacor.
Rowno ako płod ze zemje hurosćo, tak pšawdosć a chwalba pśed wšyknymi tatanjami huschójźijotej z Kněza Boga.
Sotša jo měła dosć dłujkej a rědnej zapleśe, kótarejž stej rownowen k šybalstwu wabiłej.
Te wjele pórow a pśiglědarjow, ako su tam rejowali a tu wót radušańskich sportojskich rentnaŕkow pśigótowanu jězu póžywali, jo lěbda nutś pasowało.
W pśichoźe by dejali wěcej na to źiwaś, až tu zgromadnosć našogo luda lěpjej pokažomy.
Podla su byli mjazy drugim Drastwowe towaristwo Strolojce, Tradicijne towaristwa Wjerbno, Smogorjow, Strjažow a serbska drastwowa kupka z Lipjego.
Srjejźi su ławki ze serbskeje cerkwje.
"Togodla!" Pózdźe pó połnocy smy spiwajucy domoj šampali a drugich z tym nakazyli.
A chto wě, co by hyšći rědnego a dobrego na tej kupje namakał, gab ju wót jadnogo kóńca až do drugego pśechójźił.
Někotare wobydlarje, ako su dla teje nastupnosći na wobradowanje pśišli, su byli weto wubójane, až taka spalaŕnja buźo strowju škóźeś a až luźe budu na raka chórjeś.
Z njeju jo na gitarje grała a spiwała Martinojc Julia.
Socialne medije deje se wužywaś za „dialog“.
Daju se na drogu daloku, tamko, źož nadejdu carobu.
Z Lěska do Slěpego daloko njejo - ale ten problem jo ten, až lažy Lěsk w Bramborskej a Slěpe w Sakskej.
Te njejsu tak mócne, ale su šlajchtne. „Jeje wobraze njejsu někake fotografije, kótarež su pódobne kitšoju.
Francisce su pśikazali wše jeje doněntejšne projekty wóstajiś a se na flaku do jsow wokoło Wikowa wupóraś a tam dalšne informacije zběraś.
Zdeněk Boháč, kenž se w serbskich nastupnosćach wjelgin derje wuznajo, jo ako prědny kśěł wěźeś, kaku pšawnisku móc ta Serbska rada w bramborskem parlamenśe ma.
Cesto jo wóna ako „narski wołojnik“ do šulow k wuknikam serbšćiny woglědała a jo se na jich zarědowanjach wobźěliła.
Dajo na pśikład tyźenik "Foinse" a su teke wšakorake kulturne a literarne casopise, teke casopis za źiśi Nós.
Jo teke nejwětše město cełego Kawkaza.
Jano gaž jo něchten alergiski na kokošyny běłk, dejał to gójcoju groniś.
Toś som se z luźimi tam pórozgranjał.
Lěcrownož jo ten cas nět bogatšy, taku wšakorakosć ako tencas a taki dobry wobjed ako źinsa tak cesto wěcej njedajo.
Nas jo to bejnje tešniło a zdušyło.
Maya su indiańske ludy w srjejźnej Americe.
Pśisłucharje serbskego radija su 2012 słyšali rozgrono z hundertlětneju Pólakaŕku Šomberojc Maju.
Wót 12. februara buźo styri raze (na pětkach) kurs w Rěcnej šuli, źož móžośo se wuźěłaś swój muster za wušywanje cypjela abo banta.
Źiśi mógu na kónikach rejtowaś .
Sobotu, 5. oktobra, pšosy Domowinska kupka wót zeger 14:00 na kulkowy swěźeń na swěźeńskej łuce pśi gmejnskem centrumje.
Wažne jo, kake dožywjenja, dobre a teke mjenjej dobre, k tomu pśipomogaju.
750 wót nich jo wón darił SKC.
Sněg se źo.
Za gumnami ze sněga twarimy se muža z cylinderom, jom’ ako nos marchwicku darimy, pšut do rukow ze šantkom.
Na drugi wjacor jo wótewzeł měch z trajdu a jo ju na swójom pólu wuseł.
Komuž jo wjele dane, pla togo se wjele pyta; a komuž jo wjele dowěrjone, wót togo buźo se hyšći wěcej pominaś.
Namšy jo se pśizamknuło kafejpiśe w swěźeńskem stanje, źož su póstrowne słowa wugronili šołta Fred Kaiser, fararje z Wjerbna, Gołkojc a Bórkow, zastupniki towaristwow a wognjoweje wobory a pśijaśele Schüttoweju.
Teke ławki su tam stajili a tak móžoš w měrje se rozglědowaś w tej naturje.
— Guineja jo kraj we Africe. 
Banja jo rod ze swójźby banjowych rostlinow .
Teke tam su zběrali take mjenja, ale nic tak šyroko, tak nadrobnje a tak wjelebocnje.
Wustajeńca w lipšćańskej Nowej radnicy.
A gaž Jezus wiźešo, až wón rozymnje wótegronił běšo, źašo jomu: Ty njejsy daloko wót Bóžego kralojstwa.
Co jo na tom wina?
se
»Něnt pśiźo slědny akt.«
"Stary žytowy skład" jo wótwórjony wót wałtory do njeźele wót zeger 11:00 do zeger 17:00, wustajeńce mógu se wót pětka do njeźele woglědaś.
Kola: Ja som młoge paski pśegrał na pśikład za Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu, až te mógu wužywaś w swójich kursach serbskeje rěcy.
Kake kónje su pla Rademachorojc? To su zwětšego wuměńkarje.
Móju »Ise« a mójogo »Oskar« som wjelgin lubo měła a na jeju dwórje w Gołbinskem puśu napśeśiwo žylojskemu kjarchoboju rada pśebywała.
Won teke njama nic pśeśiwo tomu, gaby teke w Prjawojskej KITA rowno tak ako w Žylowje źiśi intensiwnje serbski wuknuli.
To jo se politikaŕ teke zasłužył, wón ga jo za wognjowe wobory we wokrejsu južo wjelgin wjele cynił.
A dokulž jo wěste, až jo hyšći wěcej pyšnych a dobrych źiśi, kenž take rědne powědańko cytaś abo słyšaś kśě, ga napisa jo nan a knigłyśišćaŕ 2 mějašo wjele stow (100) takich wulicowanjow śišćaś.
Faraŕ Gürtler źaržy kužde lěto na stupnem stwórtku na Majberku pśi rěce namšu pód gołym njebjom, źož jubilaŕka jo pśecej pódla a pśiwdajo jomu, aby z jeje dwóru elektricu brał, ak jo za tu namšu trjebna.
Karin Tšukowa jo gósćam raźiła, aby se angažěrowali we wokrejsnych a komunalnych gremijach a wuběrkach.
njeźelu, 12. januara /wezymskego
Dalšne informacije pód (0355) 79 28 29.
Wjas lažy w českem źělu Šlazyńskeje, wjelgin blisko pólskeje granice, pěś kilometrow wót města Těšín/Cieszyn (nowemu granicnemu pśechodoju pla Cieszyna se groni Chotěbuz).
W swójom póstrownem słowje jo pokazał na serbske slědy we Wulkich Zdźarach.
Tam jo pśecej wjelgin zyma, cełe lěto jo lod a sněg.
Nejwažnjejše město jo Longyearbyen.
Rože, módracki, matuški abo leluje su mólowali na lodkach a spižkach abo su štapali na cypjelach a kóšulinych bantach.
Pózwóńśo mě teke, gaž wěsćo, až něcht póžeda za rozgronom abo pótrjeba pomoc, teke pśi nakupowanju.
Swěckowny ma wuklincaś z miłym wjedrom, ale akle na kóńcu chopijo se pomałem tajaś, bźez dešćowanja.
Wjednik Gubinskego muzeuma Bernd Pilz jo nam pak teke pśeraźił, až maju how chowanu teke serbsku drastwu a młoge eksponaty serbskego pismojstwa.
Tam ga bydli a ma swóju źěłaŕnju (Werkstatt) ten muž, ako wušej 30 lět take kśice twari a wušej togo ze swójima šykownyma rukoma wjele rědnego dreslujo, wutšugajo a wurězbnijo.
Hurra, to buźo rědny cas!
Jo jaden z tych fenomenow dolnoserbskeje literatury, až źěłabna žeńska nad 50 lětami jo zachopiła twóriś serbsku literaturu.
Nejžpjerwjej warje zgromadnje, a pótom se rozgranjaju wó bibliskich temach, ako na pśikład wó měrnej rewoluciji, abo maju muzikaliske wjacory.
Njejo ten cel nigdy powdała, ale akle pózdźe dojśpiła ten cel.
Se wě až som musał ako nowack teke se zakupiś.
Až do togo změjo pón teke ceła nowa Škodojska wejsna droga hyšći felujucy asfalt.
Dalšne serbske mě jo słynjaška.
Na cełej uniwersiśe jo lětosa mjenjej študańcow swój studium zachopiło.
Znatecynjenje w Casniku 1862, až buźotej Pankojc nan a syn na pósołstwowem swěźenju w Małych Dobrynjach prjatkowaś.
Tek te gólcy, kenž su pla nas źěłali we wótwórjonych brunicowych jamach, su gronili, až njejo to žedno pśirownanje.
Chtož njama kśěna, ten njemusy se starosćiś.
Dokulaž Chóśebuz jo daloko a tamny mark połny zogola a ruša, ga su sebje myslili, až budu pśigótowaś gódowny mark za wjas, małki swěźeń, ak buźo źiśam a starym jadnak spódobny.
W zymje luźe rad sańkuju a sněgakuju.
Smy susedy, jaden dej měś dowěru do drugego, spšawnosć jo wažna, a gaž jaden togo drugego derje znajo, pón se tek ten tšach na wobyma bokoma zgubijo.
Pónjeźele, 16. februara, zeger 9.00 pójdu młodostne camprowat na Pěskach a pód Gólu gromaźe z „Plonoweju combo“.
Dobra wucba za cełe žywjenje jo mě to tšojeńko pak wóstało.
Pó smjerśi Heinricha jo pśewzeł tron swój syn Otto I.
Wóna njoco abo njamóžo rěcnemu kompromisoju pśigłosowaś.
Wót tych pjenjez, kenž su za to dostali, su se dali nagótowaś drogotnu kompletnu serbsku drastwu. „My buźomy se, to se wě, wobźěliś tež pśi drugem wuběźowanju, kenž se w juniju zachopijo.
Mjazy drugim su to nowe hotele, nowa moderna katolska cerkwja a wjelike kupnice.
Wjele interesantnego jo k tomu zgónił we wšakich jsach.
Něga su w tom regionje domorodne wobydlarje chójźili we wósebnych drastwach.
Wódowa barwa jo lěpša.
Waše słowa deje byś dobre a mócujuce tam, źož su notne, a hužytne tym, kenž je słyše.
To jo ta cerkwja w Chmjelowje, w kótarejž jo se 20.2. serbska namša wótměła.
To jo ju pśecej na to dopominało, až za gniłosć žedno złoto njekrydnjoš.
To jo gronił šołta Reinhard Bork wałtoru tyźeń na pósejźenju gmejnskeje rady.
Biblija wobstoj ze dweju źělowu.
Secomłośenicarje 10 góźin a dlej młośili Wušej 40 žeńskich a muskich z Dešna, Strjažowa, Škodowa, Depska, Hochoze, Wjerbna, ze Žylowa a z města źěła w Žylojskem agrarnem zawoźe a tamnej GmbH za kubłanje gowjedow, a na rolnikarja tam wuknjo 6 młodostnych.
Lětosny zapust we Wjerbnje - njeźelu, 30. januara - jo był na wšaki part hynakšy ako te w slědnych lětach.
Michałowa cerkwja (Michaeliskirche) lažy pśi pśi Serbskem kjarchobje (Wendischer Kirchhof) 1. Zeger 16:00 buźo kóńc.
10. měrca buźo se nowe župne pśedsedaŕstwo prědny raz zmakaś.
Willi njejo wěcej k póznaśeju, jogo broda jo pśeliš krotka.
Pilnje su w slědnych mjasecach a tyźenjach wabili za woglěd BUGA.
1962 w měsće naroźona
A tak jo nastało pózdźej gronko wó našom hochoskem plonje:
Hyšći źinsa se młodostne w Kosobuzu w Gołkojskej wjelikogmejnje wěsće raźi domysliju na swój lětosny zapust na kóńcu drugego februarskego tyźenja.
Ternopil jo město na pódwjacornej Ukrainje.
Jaden źeń jo se dešćowało, druge dny běchu suche a słyńco smy teke pór raz wiźeli.
Wót 1992 wósada je wobstawne organizěrujo.
A měnje, až ewentualne sudniske jadnanja dla wuswójenja njebuźo LEAG dobyś.
Pśiduce zmakanje dej byś mólowanje jatšownych jajow.
Pśez to, až wóni se malsnje rozpłoźuju, mógu take kšute zymje zasej we śoplejšych lětach wurownaś.
Jo pak teke wjelgin śěžko młodšych za pisanje zajmowaś.
Wót Běłogórjańskich jo było mało, kótarež jo rozměło serbski.
Serbske Nowiny su startowali 18. decembra napšašowanje "Hornjoserbske słowo lěta 2020". 
Kake plany maju Maśicarje lětosa?
Wšykne smy dostali porokowanje.
Po pratyji nalěśe hyšći njejo — akle pśiducy tyźeń, na 20. měrc, se wóno zachopijo.
Na to gronko “ty njedejš ten źeń pśed wjacorom chwaliś” njejsmej pśišłej, abo njejsmej jo znałej.
– Dopołnjujomy muzikowe žycenja pśisłucharjow
How napšawdu su te regale połne, a nic jano te regale, źož su małe a wjelike głažki a flaški, tejzki a tutawki nastajane z bogatym sortimentom na zežywidłach.
Manźelskej błuźitej pó śěgu a njamóžotej namakaś swójo wótźělenje.
Lěc słoźi jom’ lod, gaž tšada głod?
Kak jo taki luź mógał take rezultaty dojśpiś?
To pak źiwno njejo, pśeto kuždy literat co swóju drogu hyś a to do statka stajiś, což wón sam w głowje a wutšobje nosy.
Elke Krygarjowa jima pśi wuwijanju wěnaškowu pomožo.
Ned jo někotare połne cewki z wupśěźonym sněgom wzeła a k domoju chódoty chwatała.
Słodka wišnja jo bom ze swójźby rožowych rostlinow .
To jo to tužne spiwanje we wšyknych casach a ludach.
Pśi zaběranju z wobrazami a fotami móžo - my rěc jadnorje, ale wjelgin statkownje nałožowaś a ju pśi tom na grajucu wašnju zwucowaś.
Teke w źiśowni rad swěcki zapalujomy, pśi comž, se wě, wósebnje na wognjowy šćit glědamy.
Wuběźowanje "Kulturelna domownja Łužyca", kótarež jo MWFK ze zwězkowym fondsom k njepósrědnemu spěchowanju pśi strukturnej změnje we wusokosći jadnogo miliona euro spěchowało, jo pśiwabiło 155 nowych projektowych idejow, z kótarychž budu 24 spěchowane.
Ty měniš stadło padajucych sněžynkow.
Wukubłali su se pśedewšym sobuźěłaśerje zastojnstwow a institucijow dwójorěcnych wokrejsow.
Ako muske su se wrośili, su žeńske do „nišych“ pólow slědk pósłali.
Cłonki pśirady źěłaju cesnoamtski.
To kamjenisko stoj źinsa pód pśirodošćitom; priwatny wobsejźaŕ lěska a gruntow njesmějo nic změniś.
Tak ako kužde lěto su pśi pomniku spomnjeli na dešańskich młoźeńcow a muskich, ako su we wójnje swójo žywjenje pśisajźili.
Workshop buźo kuždy źeń wót zeger 9 do 15 w Dolnoserbskem gymnaziumje.
Ako jo wiźeła tu kopicku njegluki, jo se diagnozu ned mógała mysliś a jo se toś jano pšašała: »Co ga jo gójc gronił?« 
Górnoserby pśisłuchaju zanurjone słowam Jurija Kocha pla njogo w gumnje.
Pśi głažku piwa pśedstajijo wón mě tegdejšego direktora muzeja Wernera Měškanka.
Wjelgin zajmne su byli pśi tom podiumowa diskusija ze 4 něgajšnymi prezidentami FUEN a teke wšake pśednoski wó pśichoźe FUEN.
swěźeń reformacije
Wóni měnje, až we pjerwjejšnych erach jo temperatura zemje stupała teke mimo luźi, a to forsěrowane pśenowjenje energetiki jo cysto ideologiske a dej srědnosć byś, aby luźam pjenjeze zebrali.
Wóna pokažo w tom kašćiku wobraze k wulicowańkoju, kótarež pśi tom wulicujo.
Chojca, brjaza a wjerba su byli te prědne bomy, jim su slědowali lěšćina, dub, lipa, škrjok a na kóńcu buk.
Wopytowachu ju zasej k žywjenju zbuźiś, ale to běšo pódermo.
Małe kritiske słowo pak teke mam.
Ale co ma to źinsa groniś?
Pśigotowanje togo słodnego pśiběranja se wósebnje pón pśirucyjo, gaž mamy pó pjacenju běłk wušej abo gaž tłocone jabłuka howac wěcej za wšych njedosegaju.
Wjeliki zajm su prědne woglědarje pokazali za Langowe wobraze.
Wóni su se zmakali we party-śpě, w piwnicy abo na terasy.
Dłujko njejsu stojali transparenty, wšykno su turjańskim skazali.
Płaśenje pak rowno ako pla nas!«
Kóńca šparałkow dejśo gromadu zwjertnuś.
A cogodla se jomu tak groni?
To jo se ale změniło pśez źěło we tych institucijach, na pśikład pśi Bramborskem serbskem radiju.
Wóni maju do wěsteje měry nadawk měsćańskeje policije.
Pinguin pśiźo do fotowego studija: »By rad kśěł pasowe fota.«
Frahnow jo agěrował ze „śěłom a dušu”, a to jo do wutšobow pśibytnych pśimnuł.
Wjelgin zapalone su se woglědali wjeleserake eksponaty muzeja.
Zachopjenk 90tych lět, pó pśewrośenju, jo nawjedował w pódwjacornem Barlinju sedym domow za emigrantow z něgajšneje Jugosłowjańskeje.
Na deku stajijomy mazańc a kružk z wódu.
Póněcom dojźo k pśeznanjenjeju, až pla Pětša jo wšykno móžne.
Kake luźe to su, kótarež su pśišli na kongres w Minsku?
Z tym, až jo něnto wobźělony a zapśěgnjony do teje Fontanoweje wustajeńce w drugej etažy Měsćańskego muzeja, móžo wón pokazaś, až wón „njespi“, a kak bogaty jo jogo „inwentar“.
Wjele źiśi jo se južo pśipowěźeło?
Dokulaž som tomu rušoju pśiglědował, jo mě pśijazna wuknica pšosyła do rejki.
W procedurje wó pśistajenju jo wóna se pśesajźiła a pśewzeła tu zagronitosć w horśe.
Wón starcyjo mócnych ze stołow a póhušyjo pónižnych.
Tencasne telewizory wšak su byli dosć njepśirucne a śěžke brjochna, weto som se myslił, až to někak zwónoźijom.
Z tym buźo Prožym wóstaś.
Cele na kóńcu se wudopołniju źěry z mechom, tšawu a listom.
Póbitowanje jo za dorosćonych, młodostnych, a teke za źiśi wót šesć lět.
Wjelika cesć wobornikam
Aby drěśe togo bogego njesłyšali, jo jaden mócnje bubnował a drugi mócnje šwicał.
Drugi źeń su se pón zmakali wšake źěłowe kupki, mjazy drugim źěłowa kupka "Słowjańske mjeńšyny", ako jo dotychměst nawjedował Bjarnat Cyž.
Rozdźěl śěsto na wšake wjelike źěle!
Som wostała kšuta, až smej se ženiłej!
Su mógli se woglědaś něźi 200 oldtimerow, mjazy drugim take rědke jězdźidła kaž "Goggomobil Coupé 250" ak nejmjeńšy a "KRAS 258" ak njewětšy oldtimer.
Jogo pśi - ja śele a pśijaśelki južo na njogo cakaju.
Wóni su na mokšych łukach nadejšli mjazy drugim pśěslicku, žeruš a wódnu krjasu.
We tom wokognuśu, ako źaržyśo ten Casnik w rukoma, jo wóda tudy južo zasej pitśu wopadnuła.
Na kóńcu jo póbratš wěrował njewjestu a nawóženja.
Domowinska župa Dolna Łužyca ma něnto swójogo nowego župana, swójo nowe župne pśedsedaŕstwo a swój nowy rewizijny wuběrk.
Kósyk jo se teke póspytał w dramatice: "Cesć łužyskego ryśarja" a "Bóžemje serbskich wójakow" .
Wóna dujo na ruku Witka.
Tešnaŕ sam jo tak pisał, ako »serbski bur powěda a se mysli« (H.
Tak dej góspodaŕski ministaŕ Jörg Steinbach pśepódaś pśilubjenje spěchowańskich pjenjez za modernizěrowanje kólasowych drogow.
Zachopjeńk apryla jo měrjeńska stacija Krajnego amta za šćit wobswěta južo 26 raz take pśestupjenje europskeje normy na Dwornišćowej droze měriła.
To jo wšykno pšawje.
Strobice/Ströbitz
Pótakem, ten Drawat abo Kabat móžo se, tak ako se powěda, pśetwóriś do kónja a woła a takich skóśetow – wón jo z tym něga kupcow wobšuźił a teke w kralojskej kuchni jo ze swójimi kumštami něga take złosnosći wugbał.
A gaž smej se něźi zmakałej a wiźełej, jo pśecej za tym pšašał, co jo nowego w Serbach.
Mamy pak naźeju, až pśiduce lěto Serbow zapśěgnu.
To jo pótom pśestupne lěto a wóno ma 383, 384 abo 385 dnjow.
W Šejnejźe pśedawa jadna wobydlaŕka dessous.
Co ga jo se z našyma drogowarjoma pózdźej stało?
Ako Matthias Jańš groni, deje wóni we pśichoźe wisaś w rozpokazowańskich kašćikach.
W džungelu jo wjele głodnych zwěrjetow.
Zaprědka njejsu cłonki wó tom wjele pytnuli.
Taka wobrada – žałosćašo wuchack!
Kósobuz/Kunersdorf
Financěrowali su te 13 aktiwne cołnarje to z pomocu spěchowanja a ze swójeje kapse.
Ale za co su dejali pótom tam teke hyšći měś pśidatnje taki wobrazowy kamjeń?
Firma "Junior", ako pódpěrujo wuknikojske projekśe, jo stwórił organizatoriski ramik, teke což nastupa zawěsćenja.
Chóśebuske bydlenje jo mjaztym gótowe było a smy krotko woglědali do Hochoze.
Daś jo to kafejowy awtomat, źěle jěźneje kórty abo někotare pokaze.
Ja som se wěsty, až daniž smjerś, daniž žywjenje, daniž janźele, daniž wjerchojstwa, daniž mócy, daniž něntejšne, daniž pśichodne, daniž husoknosć, daniž dłym, daniž někaka druga stwóŕba nas njebuźo źěliś wót Bóžeje lubosći, kótaraž jo w Jezu Kristusu, našom Knězu.
Jadno lěto som wuźaržała mimo kóckow.
Po 16. změjomy źe suche, ale wětšowate dny.
W Turjeju pak su pśi tom wóstali, njeglědajucy na młoge protesty.
Koncert móžoš stakim naglědaś ako glědałko togo procowanja, a pó koncerśe snaź se wěriś suźiś, kak raźone wóno jo a co to něnto groni "nowa serbska muzika"? Ta prědna pozitiwna powěsć jo, až serbska popmuzika eksistěrujo! Moderna muzika k modernym tekstam, wót młodych luźi grana a spiwana, něco, což se kradu wótchyla wót tradicionelneje ludoweje muziki abo chorowych arijow.
Pśedstajamy wjednika „Centruma za dialog a změnu“
W Rownem su mice měli barwu pěska, dokulaž maju kołowokoło Rownego wjele pěska. „Móžośo se mysliś, kótaru barwu su měli mice lutkow w Carnem Chołmcu/Schwarzkollm?“
Źiśece źěło jo było woblewanje šlinkow, gaž su suche byli, aby se derje a pšawje bělili.
Pśiswójźbne póśěgi
Jank njoco, až nan z knigłow cyta.
Nejlěpše jadnotliwe a kupkowe źěła se my tuju.
Klasiskim spiwarjam jo śěžko, šlagery abo popowu muziku spiwaś.
Źěłowa kupka “Serbska namša”
Su wšykne Serby katolske?
Motiw pyšni aktualny "Nowy wósadnik".
Dokulaž se jadna pla togo wejsnego mjenja wó tak pomjenjony lichy pórik, móžomy zwěsćiś, až jo serbske mě to starše.
»Jo, cyń to«, groni Findus.
Kradu wjaselili su se muske, ako jo jim Mjertyn Starik do nocnego kwartěra warjone piwo pśinjasł!
Źiśam móžomy to z jadnorym eksperimentom pokazaś.
Šery topoł jo rostlina ze swójźby wjerbowych rostlinow .
Tak jo to derje a spěchujo inowaciju za pśichod teje tradicije.
Pšawdosć a wěrnosć dejtej byś, jo měnjeca…
sajźenje załožka za brunicowy kombinat w Carnej Plumpje
Jaden stoj z wjasłom prězy a drugi gólc stoj ze swójim wjasłom slězy.
»Ale ně, how w Grichiskej su nopawy w lichosći žywe.«
Ako źowćo som źaseś lět dłujko gitaru grała, samo w šulskem orchesterje.
Ten prědny, kenž pśez njen powědašo, běšo belgiski kral, ten samy póstrowi francojskego prezidenta Grévy.
Tešnaŕ (1852) a pó njom w lěśe 1854 faraŕ Wylem Goslaw.
Serbska gódowna namša stakim njejo wupadnuła, jano była online.
Pótom pak jo se kwalificěrowała na mejstaŕku za wobmólowanje głažka a porclina.
Jězdźarje muse płaśiś wuše wótedanki pśi tankowanju.
Josef Páta, kenž jo był wjele lět pśedsedaŕ Zwězka českich pśijaśelow Łužyce a Serbow.
Zaběrało jo se pśi tom wósebnje ze zarědowanjami kupki w jadnotliwych mjasecach.
Na kóńcu rozgrona jo se hyšći Mila Nagorina pśideriła.
Som teke za to, až Witaj-kupki załožyju jano tam, źož jo to serbske na wšaki part hyšći žywe.
Pód wětš njedejśo hyś.
Kraj wopśimjejo mału połkupu, kótaraž słuša k wětšej Arabiskej połkupje a lažy w Persiskem zalewje.
Te licby jo prezentěrowała na superkokośe moderatorka Franciska Albertowa, ako se wacej stara wó serbske młoźinske źěło w měsće.
No, snaź buźo jich pśiduce lěto zasej wěcej. “Teke z tymi rejtarjami buźo to problem.
Wót 70tych lět maju slalom-wuběgowanja spóromje Małeje Sprjewje pśecej wjele pśiglědarjow.
Dr. Annett Brězanec wobstoj pak na wědomnostnem wudaśu a na tom, aby zeźaržali originalnu ortografiju Šwjele we kuždem nastupanju, ze wšyknymi jeje njekonsekwencami a samo zmólkami awtora. „Za wědomnostne slěźenje jo wudaśe žrědła trjebne.
Wopšawźite pśepołoženje ga by groniło, až se gmejna ako samostatne sedlišćo na drugem městnje zasej natwarijo, ako jo se něnto stało z Rogowom.
Toś ta filiala eksistěrujo južo wót 2018. Jadna nowa filiala dej nastaś w Grabinje/Finsterwalde ako zgromadny prezencny centrum za BTU a Wušu šulu Wildau.
Slědkoju jo se wukopało, až maju tśoch faworitow.
njeźelu, 9. awgusta /jacmjeńskego
Žnjowny swěźeń jo był lětosa na Droze k błośańskemu groźiku (Waldschlösschenstraße), tak ako jo było pó tradiciji wjele lět.
Zgromaźina jo teke protestowała pśeśiwo zajmjeśu Lažkego.
Wěrno pak jo, až cłonkam župnego pśedsedaŕstwa, županoju a nic naslědku teke Domowinskim pśedsedarjam samym bliske centralne zmakanišćo w Grodku felowaś buźo.
How stej woglědałej do Serbskego instituta, do Serbskego muzeja a Serbskego doma, źož stej měłej dlejše rozgrono z Domowinu.
Jasne pak jo, až młode luźe w Miłorazu swój klub wobchowaju.
W Sakskej musy LEAG dla politiskich směrnicow reducěrowaś rozměru źěłow w Rychwałdskej jamje.
Snaź ga sy kamel.«
Toś ta bronzana skulptura sowjetskego wuměłca Jewgenija Wutšetitša stoj wót decembra 1959 w zelenišćach North Garden pśi głownem sedle UNO w New Yorku.
Źeń se nachyli k wjacoru a wón běšo lěbda šesć takich bomkow pśesajźił; a pśi źěłanju a ganjanju běšo wugłodnuł.
Muzikaliski ramik jo wjacoroju dał dujaŕski kwintet SLA z twóŕbami Jana Pawla Nagela a Alfonsa Jance.
Ale hyšći dalšna wobśěžnosć jo k tomu pśišła.
Wósebnje w situacijach, w kótarychž pśewažyjotej gniw a rozkora, mógu se źiśi slědk śěgnuś a se změrowaś.
Wšykne zapósłańce su se dejali woglědaś na sćěnje nalipane kopije nacerjenja statnego dogrona a se rozsuźiś, pśi kótarych dypkach maju brjucha bólenja.
Teke za župne pśedsedaŕstwo pytaju nowe cłonki.
Smej chwatałej póglědnut, co běšo se tam stało.
Z togo nejdlejšego pśebywanja mamej doma hyšći wše listy a som swójej žeńsce wjelgin źěkowny, až jo je schowała.
Zda se, až ga nic.
Jano šurujśo kóžu z kwiśonkami.
Wót slědnego pětka, 30. januara, jo na Limbarskej głownej droze wěcej měra.
"Rowy su znamje fromnosći luźi.
Juž pjerwjej su wužywali zymske mjasece, aby młoge nawlacenje abo zagłowki z měkimi pjerami napołnili.
Jaden z nich, jomu su gronili »Upo«, jo pśi tom wostajił swój kłobyk w cerkwi lažecy.
Spontany pśiklask pśibytnych jo jeje słowam slědował.
Glědajśo k tomu na dołojcny komentar.
Na secomłośenicy jo sejźeł na pśikład Hans Pšuskel, něnto jadnučki Zaspicki bur.
Organisatory pak se wósebnje wjasele, gaž mógu wjele serbskich luźi we swójich drastwach witaś.
Wy ga njemusyśo doma sejźeś.
Ako se to słuša, cu Wam na tom městnje nejpjerwjej móju wósobu pitśku pśedstajiś: Z rodom som Žylowaŕka a bydlim něnto w Chmjelowje.
"Naša Mirabelka jo ga napšawdu kralowka łuki", groni Berta pón zagórjeta a něnto teke jasnje swójej susedce.
"To by nejrědnjejšy pomnik na Ellen Lehmannojc był!" Z boka nana, Fritza Lehmanna, jo Ellen serbskich prědownikow měła.
Gaž my we wucbje mamy computerowu rěc „BASIC“, pótom źěłaju cłonki togo kružka teke z rěcu „PASCAL“, kótaraž jo w praksy tšochu wěcej wužywana.
Dajo małke aktiwne centrumy, źož jadnotliwe paršony něco cynje ‒ mjazy drugim Uckermark, Wittstock, Priegnitz, Kyritz, wjas Sewekow.
Pśewšo rědna a intimna atmosfera we tamnem toružu jo pśi tom pśinosowała k dobremu raźenju.
Chromy póskócy, móžašo stojaś a chójźiś a źěšo z nima nutś do templa, chójźašo a skokašo a chwalašo Boga.
We wustawadlišćoma jsy jo młody Měto w lěśe 1952 nalicył hyšći wěcej ako 70 cołnow a niźi 100 žeńskich jo wšednje chójźiło we serbskej drastwje.
Wónej stej zasej wótegroniłej: "Sama sy jědła, sama sy piła, něnt teke sama rozsuź!"
Wušaltujśo telefon respektiwnje handy, wugótujśo sebje pśijaznu atmosferu, snaź wužywaśo měrnu muziku.
"To jo Struga", groni maś.
Chto jo wiźeł taku sroku skokajucu w bósej noze do Hochoze pó tej droze Drjenojskej?
To něga raz młode źowćo, ako jo w serbskej drastwje se wupórało za źěłom do dalokeje Tyrolskeje, jo wumrěło w lěśe 1945, skóro za tym, ako su rusojske wójaki Prjawoz zajmjeli.
Ně, how su płaśizny tak wostali za wětšy źěl kaž łoni.
Kak se serbska drastwa pšawje wobleka, móžośo wuknuś wót šlodaŕskeje mejstaŕki Doris Heinzoweje.
Drugej Aranowej kupje stej Inis Mór a Inis Oírr.
Jano mało gólow ma wšake bomy.
Swojo diplomowe źěło jo pisał wó łužyskich stawiznach.
Až buźo 2. februara w Chóśebuzu w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli „Marjana Domaškojc“ serbska narodna zgromaźina“ – to Casnik znaty cyni.
Kerstin Albrechtowa z gmejnskeje rady jo młoźinu chwaliła za jich źěło pśi jubilejnem kokośe łoni.
Něnto jo pak situacija w Gornej Łužycy pitśku hynakša ako wu nas.
Wótwórjona jo Radnicowa galerija wałtoru, stwórtk a pětk pśecej wót zeger 09:00 do 12:00. Wałtoru mimo togo teke wót zeger 13:00 do 18:00, a stwórtk teke wót 13:00 do 15:00. Grošcyc Ingrid a Hans-Richard.
Z Turjeja/Tauer.
Wšu Pódgólu smy wobegnali a chowali se we Škrjokach.
Dešno jo cysta wjas.
Woni a z nimi młoge druge kśě, až buźo nowy muzeum napšawdu wjelika atrakcija na historiskem městnje.
Konsens wšych kupkow jo był, až dej se pśiměriś źěłowa wašnja serbskich institucijow wěcej źinsajšnemu casoju.
Jěšnicu dajo, Madleńka jo namakała lubego, a wšykne se k bibušoju wjasele zarejuju.
Organizator jo wokrejsne wjednistwo DFD Chośebuz-město.
Ta ze swójima prědnyma pacoma kradučko pśima za gałuzami a błyšćecymi lametowymi niśami.
Z Cesnym znamuškom Domowiny 2005 wucesćijo se 10 cłonkow župow a towaristwow Domowiny w Dolnej a Górnej Łužycy za swóje zasłužby w cesnoamtskem źěle.
Du pó jatšownu wódu něźi k bliskej rěcce.
Wótpowědnje tym póstajenjam jo tek kuždy gósć sebje do kontaktoweje lisćiny zapisaś musał za ewentualne zwěsćenje infekciskich rjeśazow.
Direktor bórkojskego amta Tobias Hentschel jo pśi prezentaciji Stoga pśed 100 zgromaźonymi woglědarjami gronił: „Ta wjelika licba wobźělonych awtorow, fotografow a wuměłcow, kaž ten wjeliki publikum źinsa – to wšo pokazujo, až wobydlarje se nadalej wjelgin interesěruju za historiju swójeje domownje“.
Casy zašaltujo jomu nan trikowy abo bajkowy film.
To graśe su teke pokazali w měsće, w Brjazynje, we Wětošowje, w Tšupcu a w Bórkowach.
Někotare fyzikarje gódaju, až snaź samo hyšći pěta móc eksistěrujo.
Wo sumu we wusokosći 80 000 markow som pśi gmejnskej raźe pšosył“, smy wót njogo dalej zgónili.
Wón ga jo był relatiwnje małki a śańki muski.
Tenraz njejo žeden w towaristwowem žywjenju nazgónity kněz ako pśedsedaŕ kandiděrował, ale rowno 25 lět młody Pawoł Nedo, kenž jo był mimoměry za serbojstwo zagórjety.
Ten gubinski bus wustanjo zeger 8.10 pśi dwórnišću w Chóśebuzu.
Serbska rěc drje zachada a ma wósebnje w našej Dolnej Łužycy jano hyšći wuske a krotke strony; w Górnej pak tak njejo, tam du dalej a šyrjej.
Wona co, až se to žednje njezgubijo.
»Chto ty sy?
Za eksemplom bramborskeje Witaj-wucby dej sakski koncept 2plus (za serbsku wucbu) se ewaluěrowaś, a wušej togo stoj we wujadnanju, až serbska wucba na maminorěcnem niwowje dej nadalej wobstojaś.
Z tym jo pokazał Kluge na wopacne zasajźenje financow.
Wjacor w awgusće.
pětk, 11. decembra /zymskego
Ja som wjele lět w župnem pśedsedaŕstwje, ale hyšći žednje njejo było to grono wó tom.
Iniciatory załoženja Serbskego Sokoła běchu serbske procowarje ako tegdejšy student w Praze Herman Šleca, žurnalist Jan Skala a nakładnik Marko Smoler.
Walter Rizo jaden źeń pśed swójim 85. narodnym dnjom.
Zatkajśo kołk pśez słomku! Napórajśo tśeśu korkowu šlapku na tom kóńcu kołka, źož młynik njejo.
Stanisław Słoński jo był pólski slawist‎ a pśijaśel Serbow.
Wót našeje »Hallenbar« se z taksu abo busom k wustawadlišću do Lubina dojěźo! To njejo w dogronje napisane było.
Se wě, až wjele praktiskich problemow njejo se hyšći wótpórało, pódobnje ako we wjele drugich etniski a rěcnje měšanych regionach Europy, teke we Łužycy nic.
Zakładna wustawa w BRD taki kazniski šćit narodnych mjeńšynow njeznajo.
Apelsina jo bom ze swójźby rutowych rostlinow .
NC: Slědny tyźeń jo se w Janšojcach zmakało župne pśedsedaŕstwo.
Njewužyjomy-li ju, ga pótom njetrjebamy wót Dolneje Łužyce zewšym wěcej diskutěrowaś“, jo Šurmanowa warnowała.
Jo stolica republiki Tatarska.
Paraguay granicujo z Argentinskeju, Boliwiskeju a Brazilskeju.
W tych slědnych dnjach som pla njogo wostała.
To jo se stało 1941.
Mimo togo stoje pó werbje.
Policist my tencas žednje gronili njejsmy, pla nas jo to pśecej był ten bublinaty.
K tomu słuša lisćina z kandidatami – to groni dwě wšakej lisćinje, jadnu za Bramborsku a tu drugu za Saksku, pśeto cłonki SLS su žywe we wobyma krajoma.
Dokoławokoło jawišća su byli stojnice z informacijami, knigłami a prezentacijami rucnikaŕstwa.
Tema jo była wejsna droga a wobchad na njej.“
Kužde styri tyźenje raz pśiźo wón wokoło zemje a pśiwobrośijo nam pśistym pórědu swój śamny bok (młody mjasec), poł wobswěśony bok (prědny běrtyl), swój ceły swětły bok (połny mjasec) a zasej ten drugi poł wobswěśony bok (slědny běrtyl) – kuždy tyźeń raz druge znamje.
… a tak jo tam wuglědało 1927.
Kak prakticěrujośo pastyrjowanje na wšednem dnju? Ja du luźam.
Źiśi zymu njelubuju.
Tšacha měś pśed zajśmiśim njejsom trjebała, na njebju jo swěśiła slobrana lampa.
To jogo bejnje gnujo.
Dotychměst feluju pak hyšći pjenjeze (něźi 2500 markow) za papjeru, kótaraž jo w Bulgarskej wjelgin droga.
Pśilubjone pjenjeze z Barlina njejsu pśišli.
Wukniki su měli teke móžnosć abiturne pśespytowanje na probu pisaś.
Až my how serbski powědamy a spiwamy, njejo pśeśiwo nimskeje rěcy; nimski dejmy kradu nawuknuś, to póderbimy wšuderkano, pśi tom pak njetrjebamy serbske zabyś, kaž wótere maruše se naměraju, gaž někotare lěta w městach su słužyli.
Dejm pak groniś, až dej se how hyšći wjele pśetwariś, dokulaž ga trjebamy na pśikład wjelike wokno, źož jo to pśedstajone, což jo k dostaśeju w „Lodce“.
Jo se wóna musała wjelgin napinaś a wjele wuknuś?
Janina Neubertojc, wuknica w Chóśebuzu, jo měniła: „ To jo rědnje, až sy mógał hyšći wótpołdnja na to tšuganje pśiś.
Hyšći wjele lět pózdźej, južo ako wuwucony wucabnik za rusojsku rěc, jo wón wótpokazał atraktiwne źěło na wójaŕskej akademiji w pódwjacornej Nimskej, dokulaž tam jo dejał pśilubiś, až njebuźo žednje do DDR woglědaś.
Togodla mam slědujuce pšašanja: Źiśownja w Kśišowje ma něnto dwójorěcne mě "Źiśownja słyńco".
Wjele wšakich zukow su słyšali?
Ale weto gólcy ganjaju za źowćami a wopytaju je trjefiś.
Pśi njom njej se nichten sromał, wón jo wěźeł a namakał wótegrono na kužde pšašanje.
Dolnoserb źěła wjele lět, wót studiuma, wuspěšnje ako lichy redaktor, reportaŕ, muzikowy producent a awtor muzikowych wusćełanjow.
Za Was mamy to gódanko w dolnoserbskej rěcy.
W januarje 1990 su se wobrośili z listom na Kulowate blido Chóśebuza ze pšosbu wó pódpěru, aby Chóśebuz se wuwijał k žywemu centrumoju Serbow Dolneje Łužyce.
Bom jo pacifiskich źělach pódpołnocneje Ameriki domacna, a to pódwjacorne wótkłony Sierra Newada w Kaliforniskej.
Domóluj wobraze!
Wšykne zajmce su wutšobnje pśepšosone.
Něnto stoje rane tenki a pucki we połnem kwiśenju, a to jo ta prědna caroba a nektar, kótarejež pcołki maju pó zymjem dodosća – jo nam wulicował pcołkaŕ Reinhard Šułtka z Drjejc.
Łoni jo sebje ekstra nowu, wjelgin modernu šyjarnu mašinu kupiła a se do šyśa šorce a lapy za taku drastwu dała, zbytne źěle jo se wobstarała.
Wóna jo pśeliš gjarda na swóje tradicije, stawizny a swóju wósebnu kulturu.
Pśijazny ako jo wón był, jo mě na to rozjasnił, až te tśi ludy wšak derje gromadu źarže, ale drje žednje njeby na to pśišli se wobměšaś.
Casnikarske zastojnstwo pśi pśedsedarju Ministarskeje rady DDR jo w lěśe 1955 pósćiło Domowinje licencu za wudawanje Nowego Casnika.
Z NOWYM CASNIKOM ma pak hyšći dalšne zgromadnosći.
Keramiski šćit pśed górcotu zadora, až swětnišćowe kapsle se zežagliju, gaž zasej slědk leśe na zemju.
A wón se dalej pšaša, co buźo něnto z tymi olympiadami serbskeje rěcy.
Juro: „Ja měnim, až njewjedra su wjelgin wužytne?“
Na kóńcu rozsuźijo se praktikabelnosć takego wjelickego projekta na zakłaźe k-dispoziciji-byśa/wukubłanja se góźecych ceptarjow, zwólniwosći starjejšych a wuknikow ako teke pśichylnosći pjenjezedawarjow.
Pod gronidłom »Europa w gibanju.
Pśidank redakcije: Organizatory klawsury su redakciju Casnika pśepšosyli, ale jano ako nazgónjonych znajarjow rěcneje situacije.
Hukniki pśewóźichu nas wšyknych ze žonami a źiśimi až z města wen, źož se na brjoze pókłonichmy a módlachmy.
B: Ně, smějo hyšći dalej eksistěrowaś.
Rowne — pśed wěstym casom hyšći w tšachu, až wugla dla raz pšec pśiźo — pak wostanjo.
Božko su delegaty z drugich kupkow k tomu mjelcali.
Zgotowała jo to Worša Lanzyna, znata serbska wuměłcowka z Gorneje Łužyce.
Jatšowne pónjeźele, 05.04.
Stara powěsć powěda wót Romea a Julije a Shakespeare jo pisał wó tom samo sławne graśe.
Wob źeń by dejali tśi taski togo teja wupiś.
Z teju noweju žwału buźo něnto teke móžno, rozšyriś dolnoserbski program wšedny źeń.
How stej pśikłada: Lizakojc Liza z Liškowka ližo lizaki.
Pśeśiwo tej kazni jo se napśeśiwiła Serbiska pšawosławna cerkwja, kótaraž jo se bójała, až jej jeje wobsejźeństwo w Carnej Górje wótewzeju.
Teke z drugego se dymi.
Možośo se hyšći domysliś abo domarkowaś na kokot slědne lěto w Žylowje?
Serby su se wšako nyksa pśedstajali.
1852-1886 Christian (Kito) Pank (34 lět)
Cłonki – tuchylu źaseśo – se zajmuju za oldtimery, rolnikaŕsku techniku a wšakorake śěžke jězdźidła.
Naźejamy se, až njebuźo to pó architekturje tak wjelgin měšane a Łužycy cuze.
Wosebnje cu se źěkowaś cłonkam pśedsedaŕstwa za dobre kasěrowanje našych wušej 100 Domowinarjow.
W Nowej Niwje jo serbska rěc ze slědnymi maminorěcnymi nejskerjej we 1950tych lětach zajšła.
Lěwica měni naslědku, až to pšawo na politiski azyl njedej jim wordowaś wótbite pśez to, až kandidaty za EU – Bosniska a Hercegowina, Kosowo, Makedońska, Montenegro a Serbiska – su wumjenjone ako „wěste staty“.
Teke ak organizatorka wjelich komornych koncertow Zwězka serbskich wuměłcow, do kótarychž som ako jogo cłonk ze swójimi twóŕbami pśinosował.
Cłonki něgajšnego chora budu spiwaś a źiśi mógu basliś.
»Wódaj«, groni.
A to ma se w serbskich wustawkach teke jasnje groniś“, jo gronił Wolfgang Kotisek.
Samo póchad grodowego groby njejo dowujasnjony, lěc jo był Serb abo Nimc.
Njeźelu, 31. měrca, rozžognujo se Lipšćańska wósada ze swójim dłujkolětnym fararjom.
Góźiny ABC se skrotcyju k lěpšemu njeserbskeje gymnazialneje wucby.
»Wutšobny źěk« jo pśišeł z dłujkozajtšneje Českeje, Irskeje a z drugich krajow.
Chto ze źiśi wuwabijo nejgłosnjejšy zuk?
Maju 20 pśipóznatych narodnych mjeńšynow w Rumuńskej.
Gaž smy wšykne doma, su to za mnjo nejžrědnjejše wokognuśa“, groni Serbowka.
Ako smy byli my ducy w tej serbskej jsy Gubinskego wokrejsa, smy słyšali, až se tam něco klapoco.
Planowane we tej wobšyrnej nowej koncepciji jo, až se wšake, což jo kołowokoło Luboraskeje góle, wutwarijo a wótnowijo – na pśikład park a historiske twarjenja w Tšupcu a Luborazu, dwórnišćo w Picnju a teke campingowanišćo pla Maznikojskego jazora.
A to pšašanje teke nas wobejźo: Kak pśežywijo serbska rěc we wobswěśe, źož nimska rěc we wšyknych wobcerjenjach zjawnego žywjenja dominěrujo?
Rěc jo cesto ten nejpopularnjejšy argument za njedorozměśe mjazy Gornymi a Dolnymi Serbami. 
W Žylowje jo był we juniju lěta 1983 wokrejsny festiwal serbskeje kultury.
»Jo, ku gódam smy dobru gus zjědli.
Zwótkul bjerjośo ideje za take gronka?
Kak mógu se Serby politiski zapśimjeś? Kak se jich pšawa zarucyju? Za wše te pšašanja jo wón pśi Kulojtem Bliźe sensibilizěrował.
A gaž se na njej pśegrěšyjoš, ga pśinjaso to njegluku abo wobuzu.
Pśeto bramborski parlament jo je derje wobzamknuł, ale ministaŕstwo njejo spisało žedne regule za jich rozdźělenje. „Tu słušnosć smy malsnje we zgromadnem źěle z wokrejsnym zastojnstwom Sprjewja-Nysa docynili a kriterije wustajili“ - jo ministaŕka Casnikoju groniła.
Tam stoj dalej: »Ako ateist a skeptikaŕ som dejała se wě za wótpowědnym městnom w bibliji póglědaś.
"Wón jo capał a barcał".
Ma lubjej wutkate zemje.
Južo w tom casu jo se starał wó rozšyrjenje serbskeje kultury.
Njeglědajucy na wšo to kažu nam słowa togo kjarliža, až dejmy ze wšymi zmysłami wědobnje do swěta hyś: Słyšymy, kak sarna, jeleń wjasołej do nižyny wen skokatej.
To som ja, ten Kněz, hobej ten prědny a ten slědny.
Lěc ja njekśěł tam sobu gótowaś?
Dla tog pak, až ta kokotowa głowa jo była južo wótryta, dej cesć superkrala se tomu dostaś, ako wótryjo prědne kśidło.
Ako student psychologije a pózdźej jo wón se zaběrał ze serbskimi stawiznami, kulturu a z literaturu a jo basni pśełožował.
A to comy zasej nawuknuś:
Licy co mě woblizaś.
Bramborsku jo zastupowała wiceprezidentka bramborskego parlamenta Gerrit Große (Lěwica).
Glědajśo! To wusćełanje jo wiźeś jano w bramborskem kanalu rbb.
To se stanjo we ramiku "Źěłaŕnje za pśichod Łužyce".
[...] / a wuzwólijo sebje nowy? – 40); pón se dotyknjo mysli Milana Kundery wó wóstudnej lažkosći byśa (Lažkosći žywjenja jo se mě južo / dawno wóstuźiło. – 129); na dalšnem městnje parafrazěrujo baseń Jurija Chěžki (Zemja – maśeŕka – 60; Wišnja – 61).
Jej se groni Valeska Bukišowa.
Myto za nejlěpše kupkowe źěło dostanjo źiśownja "Wila Kunterbunt" Chóśebuz.
Chtož jo se malsnje tym małym, ale wjelgin wažnym wobgranicowanjam pśiměrił, změjo how zawěsće zajmny póbytk.
Sćo aktiwny pśełožowaŕ z rušćiny, nimšćiny a górnoserbšćiny do dolnoserbskeje rěcy.
To pak nichten njoco, a z tym njejo wěcej žednogo dorosta za błośańskich rybarjow.
Mója hutšoba jo wjasoła w Knězu.
Po jamje buźo wěsće 20 do 25 lět traś, daniž njejo stary staw zasej dojśpity.
W lětach 1955 do 1957 jo ako župan nawjedował Domowinsku župu Chóśebuz.
Za drogowarje jo to wjelike wólažcenje: Wótněnta mógu wóni ned pódla dwórnišća do busa a do elektriskeje abo znak do zeleznicowego śěga pśestupiś.
Comy to teke wužywaś a w bogatej licbje choram, solistam, muzikarjam a źiwadłownikam a drugim pśisłuchaś a pśiglědowaś.
Až do 17. měrca mógu se kandidaty pśipowěźeś, pón wokrejsny wuběrk wšykno pśeglědujo a rozsuźijo, chto pśiźo 19. apryla na kandidatnu lisćinu.
Listowe bomy a kricki njezelenje se hyšći z łopjenkami, krajina jo hyšći pitśku "naga".
Fryšne struski stoje na hołtarju a tejerownosći su zwenka cerkwje struski nasajźone.
Tiffany jo spiwała serbske spiwy we chóśebuskem źiśecem musicalu a jo se wobźěliła na wuběźowanju młodych designerow.
Naraz jo wón stojał pśed njeju.
Někotare su złosne, druge pomagaju rad.
Krona cesto jo roznogata a płona.
Wótzjawijom to źěłaŕstwo familije dla", jo groniła za "Nowy Casnik".
Jo to stawnje wjelgin rědnje.
W rozgronach jo pśecej šło wó pšašani: Chto dej to źěło wugbaś?
Wy źiśi by mógali teke něco wubasliś, namólowaś abo nakresliś.
Rjentš jich wucabnik.
Źewjeśo z młoźiny a 8 ze staršeje generacije, jim k cesći deje byś how pomjenjone, dokulaž su se wjele lět dłujko za to starali, až jo wóstał ten woblubowany serbski žnjowny nałog how žywy!
Wóni pak njejsu dosegajuce.
Wón jo tłusty a ma somośane carne kósmicki.
Teke to mam za našu wjeliku starosć wó serbsku rěc, nic jano wó dolnoserbsku, za wjelgin wažne.
Wjaža za pilgarje ma komfort z kuchnju a dušu.
Cesćej wóno tež schórjejo.
»Wóna se zawěsće zasej zmógnjo.«
Jich źěłowe města financěrujo kraj Bramborska.
Na drugi źeń źo Sara ze źiśownje domoj.
Na informaciskej tofli jo nakreslone městno něgajšneje Šiboje.
Teke Pawlo jo měł swóje wósebnosći.
Tak som našogo starkego wuwopšašowała, kak mam se zdźaržaś abo lěpjej gronjone: kak jo wón se zaźaržał, aby se rownał Methusalemu.
Jaden jěźo z Gubina, drugi z Běłeje Wódy a tśeśi z Wórjejc.
"Mam ju schowanu wence za jsu", jo wótegronił pšosaŕ.
Toś te smyckowańske skały jo nagótowała a nastajiła Gołkojska firma.
Znajo tam tek chódotu, ako ma kšej lěbgodnu.
Grono na tom wjacoru jo źaržała teke Dorothea Tschökowa ze Zabroda, zastojaŕka tamnego Muzeja jatšownych jajow.
Ale zabyś njok teke na kóńcu na to mě Konzack a Nakointz.
Ju namažomy někotare raze wob źeń na kokošynu riś.
W nich su Mjertynowe placki w formje wójaka na kónju.
Twarde wuchytowanje! Nanoju běšo nejskerjej wšojadno, chto jo wugójł syna.
No, njezlěkajśo se!
Jaden wót nich, Hans Dabo, jo how doswěśił swój 5. burstak (ako jo był 7. apryla).
Powědali su cłonki pśedsedaŕstwa teke wó terminje za pśiducu głownu zgromaźinu Domowinskeje župy.
Wót lěta 1999 woplěwamy rowy w měsće, wót lěta 2003 teke we jsach wokoło Chóśebuza, samo w picańskich stronach".
Wón jo wótrosł w Emslanźe (na połnocy Nimskeje), ma pak dobre póśěgi k tomu serbskemu.
Dešno, 10. moped, 11.
Ako běchu wšykno wobstarali, zesedachu se zasej na łoź a pśiźechu skóro do Engelskeje. 
Wuznajośo se derje ze zwěrinu?
Ze źěrkowakom abo nožycami napóraj górjejce do kartona źěrku a pśeśěgni pśez nju štryck!
Pokažomy srjejźnik pšaweje ruki; signal wognjoweje wobory napódobnijomy; z palcami lěweje ruki płomjenja wognja napódobnijomy.
"Hej, wóstaj to, ty! Źi pšec!" Wótśe klinkajucy pśijěźo ruprajcht na swójom kólasu, aby carnu kócku wugnał.
To jo była jogo wucowana žeńska!
»Wušpula jo měkopackaty sad z familije rožowych rostlinow«, rozkładujo nan žeńskej a źowce.
Ta wuwucona floristka jo do zapusta wjelgin pilna była.
Lažy w Pomorskej, druge nejwětše město Pódwjacoropomorskej.
Wjele z nich jo se rozsuźiło za šulu z abiturnym schójźeńkom, teke w Picnju, w Bórkowach a w Chóśebuzu.
Dobrjoług-Góstkow jo bramborske město we wokrejsu Łobjo-Halšter pśi Małym Halšteru.
Dla aktualneje situacije wóna bóžko njamóžo wósobinski se do Łužyce póraś a slěźiś.
Gjardy jeleń ma jano hyšći wócy za jelenice.
Městno buźo stara Šula w Nowej Niwje pśi studni (Brunnenplatz) 8. Zastup płaśi 4,50 euro.
A tola smy pśed krotkim dožywili, kak se luźe jaden wó drugego staraju.
K tomu musy se groniś, až su měli pśi Domowinje tu ideju, až našo towaristwo "Serbske koparje" by mógało pśistupiś serbskemu towaristwoju "Serbski Sokoł".
Na wótłamanem kusu pak jo było wiźeś, až jo była dubowa gałuz griba dla pśegnita.
Pśi góźbje swójogo wótejźenja jo wón na woklapnicy w Turjeju w januaru zespominał, kak to campingowanišćo jo se za jogo cas wuwiło.
Dajo ga teke bejnje wjele znankow togo casa.
Jolic źiwaśo na princip yoga, buźośo wšednje zacuwaś, kak wón wašo žywjenje wobogaśujo.
Ale wó to zewšym njejźo.
Naraz wuglědajo Witko brune flacki na swójej ruce.
Wobej serbskej rěcy: wopytanja rewitalizacije
NC: Cogodla njejsu knigły w cełku naźěłane, co ma se na nich hyšći cyniś?
Jadna pótrjefjona tradicija jo była namša na Majberku, ako howacej su swěśili stupny stwórtk.
Šołta dej něnto wótkupiś wótpowědujuce grunty w Rownem.
Tak se mysli změruju a rownowaga jo wěcej stabilna.
W lěśe 1950 jo było rejtowanje wó wěnc hyšći źěl wejsnych nałogow, camprowanje jo to až do źinsa.
Kralowka słynicow „Dana I“ jo luźam nalewała młode winko (Federweißer) na prědnem winowem swěźenju na Błośańskem dwórje Ricken.
Ducy jo Krabat krala hyšći pówucył:
Gano w Serbskej cerkwi w Złem Komorowje jo grała serbske kompozicije.
Tšojeńko se stanjo raz w zymje.
Telik casa jo pśejšło, až ja se tak pšawje na ten prědny raz njedopomnjeju“, jo Koch nam wótegronił.
Śiche wótwórjenje wustajeńce buźo stakim dnja 18. apryla 2021, zeger 15:00. 
Hygiena sebje pomina cyste nopaški za jězu a piśe.
Bože słowo w dolnoserbskej maminej rěcy jo było k słyšanjeju na serbskej namšy w cerkwi w Popojcach pla Chośebuza.
Naslědku źo wó to, aby źiśam wobstawnosć serbskeje wucby wót źiśownje až do abitury garantěrowali, což ga jo wótglědanje nowego kněžaŕstwa.
Bomy lěbda něźi wiźiš, ale kopicu kamjenjow a wjele krowow a rědnych źiwych kwětkow.
Wóna wulicujo jim wót nastaśa, historije a wuwiśa młyna.
Młode luźe su howacej sami camprowali, źowća a gólcy zgromadnje.
Ten "głowny" twaŕc, Heiko Hanuš z Drjenowa, jo we twaŕcojskej drastwje wótgórjejka pśelazował baseń, we kótarejž jo wobspiwał wužytk nowego chromu, a žycył jomu glucny pśichod.
Pon změju ned swójich źěłaśerjow.
Nalěto to jo rědny cas.
"Pśiźom zdaloka a tśi dny njejsom nic jědł."
Źiśo a zapowědajśo ewangelij.
Tam bituju kupowarjam mjazy drugim serbske knigły a knigły wó Serbach a Błotach.
Kak wažne jo to cełe wugótowanje knigłow?
Ze zeschadanim lana jo teke zeschadało zele.
Kral jo južo tasku ze zagaźonym kafejom w ruce źaržał, aby srěbnuł.
Wušej togo budu wšake lěbgody na pśedań.
Ta 1952 naroźona namdušu njejo z rodom z Błotow, ale z Górneje Łužyce.
Na zachopjeńku zmakanja jo Ingrida Hustetowa dała krotki pśeglěd wó źěle něntejšneje redakcije, kótaraž dotychměst 8 Pratyjow „naźěłała” jo.
Prezidentka Nimskego rentowego zawěsćenja Gundula Roßbach, pótakem kněni nad pjenjezami wuměńkarjow, jo w tyźenju do jatš groniła, až pśikrotcenje rentow njejo pśedwiźone.
Lube źiśi, cu Wam někogo pśedstajiś.
Lěpše planowanje terminow jo ale notne.
Teke wónej stej se wjelgin wjaseliłej.
W Małem Trjebinku jo se wón 28. awgusta 1910 naroźił.
Jadnu dobru góźbu wón pak za to wiźi.
Aby góle měrnje wusnuś mógało, jo spušćobny wjacorny ritual wažny, na pśikład cytaś abo spiwaś.
Ja wěcy hynac pomjenijom ako wšykne druge w jeje wokolinje.
Pśi tom musy chronikaŕ to wažne wót njewažnego źěliś, dokulaž njejo pśemało, ale za wětšy źěl pśewjele materiala.
Gano jo pśepšosyła Domowinarjow a cłonkow DFD na zarědowanje ze serbskim filmom „Dudy, šnorki
Na zachopjeńku stoj kokot ceły cas pśed zegerom, wuźěra na njen a caka na kukawu.
Chtož se mysli, až jo taka kura wjelgin rědny a měrny cas, ten se móli! Gaž tamkor do Pieštanow pśiźoš – wšojadno, lěc z lětadłom až do Wiena, pón z taksu dalej, lěc ze śěgom až do českego Breclava, a pón dalej z taksu, abo z awtom abo busom –, njedostanjoš jano kluc za twóju śpu, ale teke ned łopjeno z twójimi prědnymi terminami a nadawkami.
Pśedwiźone jo było, až dej se wucba w nowej šuli zachopiś w šulskem lěśe 2022/23. Pó nejnowšem stawje buźo to akle lěto pózdźej – ga na zachopjeńku šulskego lěta 2023/24. To jo wubuźiło mócnu diskusiju a njerozměśe wósebnje pla starjejšych w Gołkojcach.
Teke dosć derje znate spiwy z drugich regionow su se do teje zběrki pśinamakali.
Panwicojc Marta, pór lět starša sotša Erny, jo hyšći wěźeła, až su za jeje cas teke serbskej kjarliža »Triumf, triumf wjerch dobyśa« a «Och, mój Bog, wuc mě spominaś« pśednjasli.
"Aw, aw, kak to bóli!"
Zgromadnu z rodami "Kageneckia, Vauquelinia" a "Lindleya" wutwórje tribus Pyreae.
Ale jano w myslach.
Por kšacow a pón su byli pantochle nabrane.
To jo to nejwažnjejše, ten zakład.
Tak som prědny raz dožywiła, až casowy plan se doźaržujo!" Jeje facit jo, až to jo tenraz wósebnje efektiwny workshop był, niwow jo w pśirownanju k slědnym lětam wjelgin wusoki był, te wobźělniki su profesionelnjejše wordowali.
Rowno tak su měli pśi awśe, kótarež jo pótom pśeśěg nawjedowało, serbske napisma: „Zapust woła wšo: chto tam doma wostaś co?
Serbska Pratyja 2021 njama rubriku "Za młoźinu", dokulaž młodostne njejsu wužywali móžnosć, tam se wuproběrowaś z krotkim tekstom.
Dłujko pak njejsmy mógali cakaś.
Jo pytnuła, kak se štryk wokoło jeje šyje pśecej wusčej gromadu śěgnuł jo.
Kóń se wóttergnjo na wuchacka, ako by kśěł jogo kopnuś.
Witka, kusk nitki a zgibnjona glicka su musali dosegaś a za tym su pón teke te „wuspěchy” byli.
Pśi tom co LEAG wót kreatiwnego wědomnostnego inputa BTU-studěrujucych profitěrowaś.
Pśipodla jo wjele za serbstwo źěłał.
A gaž nic – pón móžośo wy źiśi je wumólowaś.
Pśed nim jo 30 lět dłujko Horst Hein tych 25 bubnarjow a šwicarjow nawjedował.
A spiwaju, se smjeju, žortuju.
"Źiśam kupki ‚Wacki’ w Domje za źiśi a wuknjenje jo se kśěło wustupiś na wjelikem jawišću.
Pilne mamy a wótkubłaŕki dešańskeje źiśownje su wšykno dekorěrowali.
Starjejše a teke wucabniki njewěźe, cogodla.
Wjacor pśi kališću w Groźišću.
Kuždy jo dostał swój późěl .
Dłujko jo se diskutowało wó lisće, peticiji, pominanju za domom mjazynarodnych zmakanjow w našom Barlinje.
Až buźo zuk wusoki abo dłymoki, lažy na wjelikosći flašow a młogosći wódy w flašy.
Wo wjele wětša jo licba Domowinskich kandidatow w gmejnach.
Serbske tradicije se we Žylowje wjelebocnje dalej dawaju.
A take něco mamy stawnje.
Tak jo mójo pśebywanje měšańca była z drogowanjow pó górach a woglědanjow měsćańskich atrakcijow.
Gódnosć šule jo wordowała pśez to pówušona ‒ wóni su pśigótowane na inkluziju, to groni integrěrowanje zbrašonych źiśi, kótarež mógu něnto teke w horśe mimo barierow se gibaś.
Głownje za te, źož su cołny a cołniki ducy.
A to se wě, až mógu woglědarje teke wobźiwowaś serbske drastwy, a to ze wšych stron Łužyce.
Chódota wšyknym něco wótedajo.
Jich prědne wótglědanje jo, až kužde lěto wuwucyju źaseśoch ceptarjow, kótarež budu móc wucyś serbsku rěc we šulach ‒ pišu Serbske Nowiny.
Njedeje se jano pytaś nejlěpše grajarje w Dolnej a Górnej Łužycy, ale wóni muse namakaś dobru zgromadnosć – na sportnišću, pśi graśu, a teke howacej.
Smasawce pśilip pcołce na głowu.
Mjazy nimi jo było teke 6 porow źiśi, a wóni su byli gjarde, až su směli južo raz w pśeśěgu sobu hyś, kaž na pśikład 12lětna Susanna Rokitojc.
To jo wažne!“
Mazowska jo historiska krajina w Pólskej.
Cu wulicowaś wó mjenjej znatem, weto pak rowno tak rědnem flacku zemje, źož smej byłej w zajźonem lěśu.
Wy groniśo: Kněz njecyni pšawje.
Pětko glědašo a glědašo, ale wón njewěźešo, lěc by to wšykno k comu było. 
Pśicyna jo, až Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo wobzamknuło, až serbskej mustwje na EUROPEAŹe 2020 dejtej byś měšanej, rozmjej: w žeńskecem a muskecem teamje dej pśecej byś połojca górnoserbskich a połojca dolnoserbskich grajarjow.
Njemějśo sebje samych za mudrych. Rom 12,16–17
How jo 18 nimskich swójźbow, ale kradu nimske wóni njejsu, pak jo manźelski nimski a žeńska serbska abo pak jo žeńska nimska a manźelski serbski.
Krabat pak běšo se južo nabył togo wołowego žywjenja, a ako źowka jo ze senom do groźi zastupiła, jo na nju zabarcał z cłowjeskim głosom:
Tenraz jo Serbska rada we srjejźi.
Chor pśewóźował jo pianist Thomas Böhm a klarinetist Frank Widzgowski, jaden raz pón teke hyšći Lubina Žurec-Pukačowa ako wiolinistka.
Ceły teren se góźi za drogowanje, a chtož ma gluku, móžo tam mimo rědkich rostlinow samo "zmakaś" mjadwjeźa abo rysa.
Mimo znatego Rakockego mósta maju tam hyšći dalšny stary historiski móst.
W mjenju Domowiny su jomu žycyli wjele dobrego a kšute strowje.
Ale teke z teju paru smy grali a smy se z njeju chytali.
Stare gałuzki muse se w nalěśu wobrězowaś.
Ten "jězd" trajo jano 80 minutow.
Jo, Witko, to jo wěrno.
Tak se zesedašo źěł do awtobusa, te druge źěchmy pěšy.
A jadno wót tych tśich žycenjow jo se něnt dopołniło...
Su ga dejali cesćej howko pśiś na namšu, pśeto Wjerbański faraŕ jo prjatkował jano kuždy šesty tyźeń w Borkowach.
Periodiske wudawanje njejo było zawěsćone pśi tych snadnych mócach, kótarež su se za casnik zasajźowali.
Dla togo njejo źiwno, až we jogo muzeju móžoš wiźeś wjele swajźbaŕskich fotografijow wót swajźbow, ako su se pjerwjej za serbskim nałogom swěśili.
Něnto felujo jim moderny wucbny material za dorosćone, mjazy drugim taki, ak ma cyniś ze zastojnskim źěłom.
A z nowym póstajenim, kenž smy z wjeźecymi komunalnymi zwězkami wujadnali, pódpěramy gmejny njeběrokratiski pśi wužywanju serbšćiny a wurownajomy kostow: pśi dwójorěcnych droznych toflach, pśełožkach abo dla rěcy w zastojnstwje", jo gronił statny sekretaŕ Tobias Dünow.
W tom „starem“ źělu jubilejneje wustajeńce se pśedstajiju serbske a druge tradicije w Drjowku a wokolinje.
Pśi pśigótowanjach wšyknych wažnych rozsudow a napšawow, kenž pśirodu nastupaju, musy zastojnstwo pśiradu zapśěgnuś.
Asfaltěrowane a wobtwarjone płoniny njamógu wěcej wódu pśiwześ.
Margit Neugebauerowa, nowa pśedsedaŕka Wuběrka za serbske nastupnosći we wokrejsu SPN.
Wóni su mólowali tyce, a te tyce nalipnuli na woknje.
W juniju 2017 jo źěl kšywa dołoj padnuł – na gluku njejo nichten w tom wokognuśu w cerkwi był.
Město buźo za nje wugótowaś źěkny swěźeń w juniju.
8. julija jo było tomu 40 lět, až jo se wótměł prědny na groźišću we Wotrowje w Górnej Łužycy.
Dypk, wó kótaremž jo se južo pśed pósejźenim wokrejsnego sejma wósebnje w Gołkojcach wjele diskutěrowało, jo była nowa šula, ako kśě na teritoriumje gołkojskeje gmejny twariś.
W nuzy pak smy, gaž myslimy na źiśownje a źiśece zagrodki.
Dalšny rědny Valentinski nałog jo nastał w Italskej, ale jo na pśikład teke znaty w Pólskej.
Ako generalna promštowka Theresa Rineckerowa jo k wěsći dała, gratulěrujo Ewangelska cerkwja Barliń-Bramborska-šlazyńska Górna Łužyca fararjeju Christophoju Rummeloju k jogo zawjeźenju ako Serbski promšt Ewangelsko-Lutherskeje krajneje cerkwje Sakskeje.
Pśilip kśiłce na kśebjat pcołki.
Tematiske wusćełanje: wobchowanje slěpjańskeje narěcy
Togodla zmaka se pšawidłownje źěłowa kupka, ako źěła pśez granice zwězkowych krajow.
Na zachopjeńku buźo nejpjerwjej raz chłodne a njewobstawne wjedro.
To njejsu jano drogi, ale teke młoge domy su how stajili.
Pśi gatach jo hyšći něco lažało.
Ten jo skóńcnje źinsa, stwórtk!, lažał we postowem kašćiku.
Pó jadnom lětu jo měsćańska Domowinska kupka kazała zasej na "Cytanje pód lampu" – literarny wjacor w bibliotece Serbskego domu.
Rad by teke raz wjadł režiju, ale za to by trjebał teke teoretiske wukubłanje, a za to jo něnto nejskerjej z wušej 60 lětami južo pśestary.
Šwedska jo parlamentariska monarchija na skandinawiskej połkupje w pódpołnocnej Europje.
Kněžo, ja se tebje źěkuju, až sy mě słyšał a šćitał.
Sednjo se na stwórte łopjeno.
Na to stej jogo nan a maś, něgajšna dłujkolětna wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, źiwałej.
Wóna jo teke pśedstajiła statkowanje towaristwa "Kólesko", ako wudawa mjazy drugimi knigły w slěpjańskej serbskej rěcy, ze spiwami, bajkami a serbskimi drastwami z tych stronow.
Ako dobry pomocnik jo se wopokazał stary pśijaśel dolnołužyskich Serbow Měrćin Nowak-Njechorński, kótaryž jo teke dolnoserbsku rěc derje wuměł.
Jasne jo, až šula změjo jano jadnu abo snaź dwě etažy, ale kaki buźo ten wjeliki chrom, na to su wšykne južo narske.
Chto by mógał byś taki zwažny a zmužny?
Crjeje maju swětłu pódašwju.
Jeju wutšobce stej tšašnje bubotałej a zapletce Pawle stej byłej kradu rozšepjerjonej.
Stwórtk, 20. awgusta, zeger 18:00 , se wustajeńca, ako jo iniciatiwa LÜBBENAUBRÜCKE, pśed radnicu wótwórijo.
Specialny pśipad ruty jo kwadrat.
Njamaśo konkretny cel?«
Walenty Chłędowski jo był pólski spisowaśel, pśełožowaŕ, literaturny kritikaŕ a filozof.
Ako smy to słyšali, smy tak wjasołe byli.
Ta głowna atrakcija su pěskowe kupy.
Puckowina kwiśo južo dłujko, nježli łopjenka jej rostu, a zwětšego w bujnej połnosći.
Ju su tam zastupowali Bjarnat Cyž, doněntejšny wiceprezident FUEN, Měto Nowak, Jakub Wowčer, Judith Šołćina, Maja Šramojc, młoda Domowinaŕka z Gółbina, a ja.
Kněz glěda z njebja na cłowjecne źiśi, aby wón hoglědał, lěc něcht rozymny jo a za Bogom se pšaša.
Teke źěłowe case a familijowa situacija se wustatkuju na to.
Rešerše w Lausitzer Rundschau, kótaraž pśedlažy w měsćańskem archiwje wót numera 1 wót 1946, by byli nadměrne źěło glědajucy na to, až lěto załoženja serbskeje śpy njejo znate.
Pśi slědkglědanju na cas pśed 1989 mysle młoge na to, což jo było tencas lěpjej ako źinsa.
Wjele jo z togo casa cyniła k dobremu swójich kupcow.
Chtož jogo wusoke, dłujke śěło wiźi, njewěri, což Pětš ze šulskich lět wě, až wón jo ten nejmjenjej sportojski, na kótaregož móžoš se mysliś.
W samskem lěśe smej zachopiłej źěłaś w źiśowni »Mato Rizo« w Žylowje ze 14 źiśimi we WITAJ-projekśe.
Skoro pak buźo se how mjerwiś z turistami a woglědarjami.
Robinson, kenž njewěźešo, co ma to na se, wulěka se zasej a padnu. 
Wó Myto Bogumiła Šwjele su se wuknik a wuknicy Dolnoserbskego gymnaziuma procowali.
Blisko togo městna, na Sprjewinej droze, jo se ze swójim mopedom pśewaliła a něnto lažy w klinikumje w Chóśebuzu, aby se zasej wustrowiła.
Na woglěźe pla rybakarjow z Kupaŕskich Bórkow
Teke šule pó cełej Łužyce su pšosone, sebje na kamishibai-wuběźowanju wobźěliś.
Južo se luźe w tych wjaskach wjaselachu, až změju se lažčej, gaž kśě do Chośebuza dojěś.
Strowe to njejo było a naš Měto jo schórjeł.
Carne rejtarje pśidu wobgrozyt młode źowća serbskego luda.
Syn Oskar prjatkowašo južo ako kandidat wótergi w Dešnje a Žylowje a luźe gronjachu: »Ten móžo hyšći lěpjej ako jogo nan!«
Ako su nam Majberske gronili, slězy damow jo zemja sucha wóstała, a wóni muse swóje gumna woblewaś.
How jo se 1933 w burskej familiji naroźił. “Južo w šulskem casu som měł wjele wušej za geografiju a historiju.
A te muske njejsu kśěli ju rozměś: »Moj Bog, Hilda, co coš ty ze 40 000 markami.
Cesćej jo we chronikach wobspomnjete, až tatański lud jo woprował tudy wusmjerśonych winikow swójim bogam.
Gaž sy ježyki z pjace wzeła, muse hyšći pitśku wustudnuś, a južo maš słodny pójědank za swójich gósći.
Jan Buk: Tagebaulandschaft (1984), akwarel.
Mjenjowědny artikel z pjera mjenjowědnika Waltera Wenzela (z rědu Serbska rana historija we swětłu mjenjow) wopisujo mjenja za nejstarše pówołanja, kótarež se daju ze serbskich paršonowych mjenjow wulazowaś.
Nic jano kněžki, ale teke popy su se wó Krabatowe pśijaśelstwo procowali.
Wósebnje młode pólske a łemkojske luźe su se wopytali pśi mólowanju jajkow, wušywanju a drugem.
1. źěłowy rěd
Wšak cośo měś wjelike puchorje! To prědne jo: pśigótujśo wobrycu.
Roźonej Bórkowarja stej južo dawno tu domownju a DDR spušćili.
Mušyc Sabine pśedawa tykańce a klěb we jsach.
To jo se stało južo pśed wjele lětami.
Na žortowanje, ako naiwnyma lutkoma jo, jomu absolutnje njejo było.
Tśi słowa buchu bźez nowych narownanjow wótwónoźone.
Sobotu, 30. septembra, buźo na Błośańskem dwórje na Lipjem „Česki źeń” (11.00-19.00).
Městno buźo Rehnusojc cołnaŕnja na Droze k błośańskemu groźiku (Waldschlößchenstraße) 40. Pódla buźo bórkojske Towaristwo domownje a drastwow, zastup jo dermo.
Pśed styrimi lětami som swóju zagóritosć za elektronisku muziku namakała.
Wšykne ga se južo wjaselimy na jatšy!
Pśi tom su směli teke sami raz na młogem instrumenśe graś.
A ty to napšawdu lubujoš?
Su totalnje gładke.
Wjeliki amerikański Casnik „The New York Times“ buźo w pśichodnych dnjach pisaś wobšyrnje wó Serbach.
Nejpózdźej ze swěźenim zapusta abo karnewala jěźe pampugi wšuźi w nimskorěcnych stronach.
Pónjeźele, 8. nowembra, jo pśebywał Holger Rupprecht, bramborski ministaŕ za kubłanje, młoźinu a sport, na źěłowem woglěźe we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Ale musyš klěb jěsć, aby raz był mócny a wjeliki.
Srědki kněstwa su chopili rozpadowaś – politběrow CK SED, statna bźeztšašnosć, policija, wójsko, blokowe strony CDU, DBD, LDPD, NDPD a masowe organizacije.
Słyńco swěśi a wence jo zasej śopło.
Wěsćo co? 
Toś gronimy how na tom městnje: Kak derje, až Was mamy! Pyšny strusack wšym maśerjam! Wót pónjeźelego sem chójźe někotare źiśi zasej do źiśownje "Wichtelland" w Dešnje.
Za to dajo we jsach wšake tradicije.
Něnto pśiźo raz gjarstka luźi, pón zasej 30.
Bronischoju za pśewóstajenje materiala, zajmne rozgrona a pokazki.
W kólni stoje te historiske rolnikaŕske rědy.
Což pak śi ned do wócowu bijo, jo to, až njejo wóda w tšuze wěcej taka bruna, njerědna, ale taka pšawa błośańska.
Som raz žedne pówažne a mjenjej pówažne pśedewześa za lěto 2020 zestajił.
Spjerchlinowa škóra je nacerwjena bruna, pśi staršych gałuzow teke oranžocerwjena.
Młode luźe dejali jano až do wěsteje měry śěžko źěłaś, tak ako to źěłowa medicina sebje pomina.
Na wšaki part spominamy něnto na togo zasłužbnego serbskego luźa, kótaryž jo kśěł ze swójim wjelebocnym źěłom słužyś jano jadnej wěcy - tomu serbstwu.
Wej manźelskej luźa, wej starjejšej, gaž howacej měr njamóžotej źaržaś: Nad swójimi źiśimi pak dajtej sebje ruce a wusejtej to semje jadnogo słowa a jadneje lubosći do tych wutšobow!
Pśewjeźomy kurse za wušywanje, woblekanje a woplěwanje drastwy a pśednoski wó serbskej drastwinej kulturje.
W kategoriji k wuwiśu a woplěwanju serbšćiny su myto pósćili hortoju "Njewjerica" a Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu wót 2017–2020, župje Dolna Łužyca za źěłaŕnje ze źiśecym źiwadłom.
Budu śi ju pódawaś.
Na taki part móžo komuna w pšawem casu jadnaś, gaž ambrozija chapja kwisć.
Leipner, scasom swóju drogu do serbskich kśesćijańskich familijow namakaś.
Wjelgin narske su wšykne glědali teke do NOWEGO CASNIKA.
Mimo togo zasajźujom se za wósebnu góspodaŕsku conu Łužyca ako model z Europskeje unije," jo gronił Hannes Wilhelm-Kell, kótaryž jo spokojom z wótběgom pósejźenja a glucny, až jo Kśišowka dostała myto wót MWFK za "serbski pśichod: Łužyca".
Móžo se staś, až w pśichoźe teke źowća se pó tom maju.
Žedno słyńco na njebju, stojm toś how w dešćiku.
Njeźelu namšy budu se žeńske z našogo regiona wobźěliś.
Někotare kšaceni dalej sy na jadnej z kupow Samoa.
Pśi njej su se zeznali ze serbskimi institucijami, ako ze Serbskim muzejom, Serbskim domom, Serbskeju cerkwju a z drugimi Chóśebuskimi zajmnostkami.
Pó mójom pśeśěgnjenju do Lubina se něnto teke how pšašam, kake stojnišćo maju Lubinarje k tomu serbskemu.
By derje było, ga by wěcej dopisow pśišło.
Toś buźo za wjele źiśi wupadnuś ptaškowa swajźba.
srjodu, 9. septembra /nazymskego
Domowina jo iniciatiwu "Minority SafePack" wót samego zachopjeńka pódpěrała.
Normalnje dojśpiju kónje starstwo až do 25 lět.
Za nju dejśo cybulu do drobnego zesekaś, zgrěś a do muloweje lapki daś.
Pilne muzejowe towaristwo Alt Jabel stara se wó mały wejsański muzej ze swójimi až pód kšywo wustajonymi zběrkami.
A chtož źinsa pó šoseji wót města do Depska pśijěźo, tomu pśiźo śěžko se domysliś, až te prědne chromy na lěwem boce šoseje su byli pśed wěcej ako 80 lětami žylojske!
Tak dej to byś, dokulaž wóno słuša do swěta".
Hansko jo se natkał kapse a Grejtka jo napołniła swóju šorcku.
A južo pśi prědnej staciji jo Richard swóju mamu zwjaselił, wuznajucy: "Ja se myslim, až znowa budu ja zasej sobu gótowaś.
Schlachtfeld
Novak Djoković jo serbiski tenisowy grajaŕ.
Pominali su, aby politikarje wěcej źěłali pśeśiwo rozgrěśu zemje.
Głowny cas turistow a gósći jo mimo.
To wzejo nam wšyknu móc, wšykno wjasele a wšyknu dowěru.
Koncern ma něnto dwa tyźenja casa za pśeśiwjenje (Widerspruch), ale góda se, až to se njebuźo staś.
Ukrainska rěc jo pódzajtšnosłowjańska rěc.
SKC jo wótcynjony wót śichego pětka až do jatšownego pónjeźelego zeger 13.00-17.00.
Dwě sorśe maju we flaškach, wušej togo znjewótpakowany wólej z Wórjejc.
Zmakali su se wšykne stare znate.
Zgromaźone su słyšali referat Reneja Šustera wót Zeleneje Ligi k aktualnemu stawoju (how: Zustand) diskusijow wokoło wótstupjenja wót brunice.
Pśizukowanje zwětšego jo na drugu slědnu złožku.
To trjebaśo: šparałka (Pfeifenreiniger), stabilne šnorki, drjewjane kijaški a mydłowinu (Seifenlauge).
Porucenja segaju wót słowjańskego groźišća w Radušu, domowniskego muzeja w Dešnje až k parkowej zeleznicy a Statnemu źiwadłoju w měsće.
Frederick "Fred" Stoller jo US-amerikański grajaŕ.
Personalna situacija w bórkojskej šuli jo była kradu napněta, su pisali.
Chwalbu stej dostałej Frank Norbert Sieg, drugi trenaŕ, a Feliks Šwjela, ako stej se lětosa wobźěliłej na serbskem kompaktnem kursu Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Kapśo, wy njebja, wót wjercha, a wy mroki, pušćajśo pšawdosć.
Něnto rjascheny wótegroniju: »Ty maš pšawje, my móžomy padaś.«
Muski k nim dojěźo.
Wóni dejali wěcej k tomu nagranjane wordowaś, aby serbske powědali.
Jogo rozdźělenje do sekcijow wiźi Bernd Kamjeńc za wósebnu lěpšynu.
Lube něgajšne wukniki!
Rozgranjańske partnarje tam powědaju wó swójom póchaźe, gódnośe serbskeje rěcy, źo se doma cuju abo kak z dalokosći na Łužycu glědaju.
Což njejsom žednje rozměła, a to ga jo až do pśibytnosći pytnuś, jo to, až Serby njejsu jadnotny lud.
Kwiśonkowe stołki su njenadpadne.
Wóni su mólowali městka w Błotach, źož Fontane jo póbył, a su sceny z nim insceněrowali.
Až do 18 lět jo zastup dermotny.
Rožkate nadejźomy rědko na staršych šantkach.
Do jśpy móžośo južo zeger 18:00.
Jaden z wjeraškow jo było nagrawanje tśich serbskich kjarližow za serbske radijo 1993 w Grodowej cerkwi w Chośebuzu.
Wón jo jen 2017 namakał pla Běłeje a łoni pla Wóseńka.
Naźejam se, až sćo zasej połne mócow za slědne tyźenje prědnego šulskego połlěta.
Maśo doma sami kócku, kanarika abo druge zwěrjetko?
A teke firma "Spreewaldpuppe" jo tam źěłała.
Znate pak jo, až jo how w 19. stolěśu jaden ceptaŕ wokoło 130 źiśi wuwucował. 
W tej dosć rumnej śpě dołojce na lěwem rožku som lěto bydlił z Hartmutom Zwahrom, pózdźejšym znatym historikarjom.
Phyllis Ada Driver, lěpjej znata ako Phyllis Diller jo była US-amerikańska komikaŕka a grajaŕka.
Ten kulkowy zagon namakajośo pśi Wokolnej šoseji, 400m za Błośańskeju termu na lěwem boku.
To jo rědne a zajmne wupominanje, lěcrownož cesto teke napominajuce.
Heinrich Strittmatter jo Domowinskim cłonkam z Turjeja lodu pokazał.
Na zmakanju młodeje serbskeje wósady, kótarež jo se wótměło lětosa k prědnemu razoju, jo se wukopało, až młodostne dejali móc wuwijaś sam swóje ideje.
Premjera jo pśedwiźona za 30, měrc w Chośebuzu.
, cłonk Serbskeje rady sakskego krajnego sejma, pśedsedaŕ Domowinskeje župy "Jakub Lorenc-Zalěski" a pśedsedaŕ załožby "Pśichod za Slěpe" a załožby "Doma w Slěpem, Rownem a Mułkecach".
Wóni cysće se zuby, woblekaju se, spiwaju, smjeju se, grajkaju – ale kužda swinka gótujo to sama za sebje.
Myslecy na ten wustup górnoserbskich wuknikow a studentow pśed dwěma lětoma a na to narjenje susedow našogo pjerwjejšnego nimcowanja dla njejsom pśeliš dłujko pśemyslował a som był tej wěcy ned kradu pśichylony.
stwórtk, 5. měrca /pózymskego
A wšykne źiśi su za nima.
Wopytali smy to na pśikład k jatšam.
Po styri rědnych a wjasołych zgromadnych dnjach su tak młogemu pśi rozžognowanju ronili łdzy pó woblicu.
Tak som jej na serbske gronił: »Dajśo jan pšosym bilet, wy sćo dobra duša!«
Wšojadno, kak napinajucy jo ten pśeśěg pó jsy był - pśi wjacornej zapustojskej reji su te kóšule hyšći raz kradu lětali.
Pšašajucy glěda na gólca.
To chóśebuske kralowěrne towaŕstwo źaržašo jadnu zgromaźinu k swěśenju tog Düppelskeg dobyśa.
Dobry kśesćijan, dobry Serb, dobry rucnikaŕ
Chto ga by pla nas gronił memoiry!
"Pón źaseś lět njejsom nic cyniła.
Wrobel co wulicowaś, kak jo za ten banśik swójo žywjenje zasajźił.
Jo było rědnje.“
Prědne šachty su se dejali w lěśe 1990 tocyś, w lěśe 1993 prědna produkcija nastaś.
Pśedslědny tyźeń jo se wokoło powědało, až wěcej njebuźo centrifuga.
To jo něga tak było, a to pśitrjefijo teke za źinsa.
Žeńske kwiśonki stoje pó dwěma až pó tśoch na kóńcu łopjenatych młodych wurostkow.
Z Lubnjowa dej se telefon až do Barlinja napóraś, pśez kótaryž teke te mjazy lažece staciony mógu powědaś.
Lěc změju druge dla togo mjenjej abo lěc budu generacije za nami śerpjeś – ta mysl jo wjelgin zdalona.
W pśinosku wótbłyšćujo se wjelgin šyroka wěda Michaela Ermela wó śišćaŕstwje w 17. stolěśu.
Jo za to, až dej wóstaś ten termin za lěto 2038, źož dej byś kóńc z dobywanim wugla a ze źěłom w elektraŕnjach, źož producěruju z brunice energiju.
Wón ma zablu a na woku klapku.
We myslach južo chyśiju.
Mała tšocha jo pak wandrowała do wjelikego historiskego pjaca w kuchni Hanza Šustera.
Pod wuměłskim nawjedowanim chorowego direktora Karstena Sprengera jo grał orchester SLA.
Boretš jo rod ze swójźby .
Wob noc jo pśišeł na dešć napśisko mroz.
Šwjelina: Młodostne z Dolnoserbskego gymnaziuma su se pominali, až pśiźo znata Škodojska kapała “Na Und” na schadowanku.
Row Fryca Rochy jo wótnowjony
Robinson běšo połny źěka pśeśiwo Bogu a swěta nutśnosć kněžašo se w jogo wutšobje a spiwajucy rědny kjarliž chójźašo pó swójej droze. 
[...] tom, až njedej se luź starosćiś wó pśiducy źeń, ale z dowěru we Boga pśiwześ kuždy nowy źeń a wjacor wšykno statkowanje zasej do Bóžych rukow scyniś.
Som měła pilnu pomoc.
Wjaselśo se z Jeruzalemom, a buźćo wjasołe dla njogo wšykne, kenž jen lubo maśo.
Bernd Pittkunings buźo źiśam wulicowaś bajki wó zwěrjetach z cełego swěta.
To njejo śpa była, ale jo był salon! 
Designerka zaběra se mjaztym teke z tradicionalneju drastwu.
Kněžo, ty sy nuznych hoplěwanje w tužycy, schow pśed njewjedrom, chłodk pśed górucnosću, gaž tyrani se pjeru.
Hajckamy kśebjat z płoneju ruku wótgórjejka dołoj.
Ale gaž wón jo razny a pśekorny, spódna guba se rozsuźona doprědka sunjo.
Mimo togo se mógu zestajane syntagmy za to wužywaś.
Wobźělniki ga cesto pśidu ze wšakich stronow, a maju jano we tom jadnom tyźenju góźbu se měsćańske serbske institucije woglědaś.
Jezus źejo: Cožkuli Wóśca pšosyśo w mójom mjenju, to wam dajo.
Wugótowaŕ jo Domowina, kšywowy zwězk serbskich towaristwow a organizacijow we Łužycy.
Ako smy pśi lazowanju starych Casnikow wuznali, njejo to zewšym nowa wěc.
Něnto tykniśo je na prědnu warstwu śěsta w pjaceńskej formje.
Aby głowa kulowata była, móžoš pomocny srědk ako šablonu wužywaś.
Woni su se spušćili na to, až ga pcołki budu z nimi źěliś.
1908 25lětny jubileum wójnaŕskeg towaŕstwa. Pśi tej góźbje co wójnaŕski pomnik wótekšyś a měra-dubcyk wuswěśiś.
Etiopiski federalizm wobstoj na zakłaźe zwězkowych krajow rozdźělonych mjazy wšakimi ludami.
Te ideje pśidu za wětšy źěł wót wótkubłaŕkow samych, Mila Zachariasowa raźi a pomoga jim pśedewšym je we serbskej rěcy wuwjasć.
To jo nam napórało wjeliki tšach.
"To wšo njedej byś zabyte.
We śopłem pjacu zwěrjetka su z dobreg’ śěsta źe.
Mongolska granicujo z Rusojskeju a Chinskeju.
Tak wiźi to wjednica kulturnego ansambla Waltraud Štoltowa.
Ako Veronika jo zachopiła w bibliotece źěłaś, jo ta hyšći była w prědnej etažy w Serbskem domje.
Něnto wzej cerwjenu barwu a wumóluj źiśi, kenž nalěwo glědaju!
Erich Woitow jo był dolnoserbski wucabnik, žurnalist, spisowaśel, pśełožowaŕ, kulturny procowaŕ, cłonk Domowiny a dolnoserbskeje rěcneje komisije.
Jo to jich poł słužbne poł rucnikaŕske źěło.
Buźo-li wójna ze źiwymi, ga deje wšykne za jadnogo, a jaden za wšyknych wójowaś. 
Sněgowe štormy su garowali bźez kóńca, młoge ptaški su njaboge z bomow padnuli a luźe su skóro zacwiblowali.
Na pśiducem pósejźenju pśedsedaŕstwa ma se to dalej wjasć a z togo by dejał pón nastaś prědny naśisk za taku strategiju, za taki masterplan a za serbsku rěcnu radu.
Což gótuju, jo pótakem kradu wótměnjate, rejuju k wšakim spiwam – samo pśi jadnej skokanej Anumarju k spiwoju "Cotton Eye Joe" kupki Rednex som mógała jim pśiglědaś –, ale wósebnje k serbskim spiwam.
Wósobinski kontakt ga jo nam wažny.
2002 jo se drugi nakład wucbnice wudał.
Prědna ga lazujo kuždy tyźeń naš dolnoserbski tyźenik.
FORUM DOLNA ŁUŽYCA jo se 17. maja 2010 k 4. razoju zmakał.
Prezentěruju teke muziku dotychměst njeznatego serbskego komponista z Grodka, Richard Kowal.
Kamjenej/Steinkirchen
Móžośo góleśeju wótegrono wólažcyś.
Za wósebne swěźenje abo ako wabidło za institucije mógu wósebne małe edicije śišćaś, kótarež se rozeznawaju wót drugich.
Na to spiwašo zasej rusojski chor z mócnym kšasnym głosom.
Hyś na drugu etažu njejo teke nic pomagało, tam jo rowno tak było.
Kněz SEŃSE pijo zymnu wódu.
Grzegorz Wieczorek jo serbski žurnalist, publicist a pśełožowaŕ pólskego póchada; wustuděrowany biolog.
"W konkretnem nastupanju Miłoraza mamy skerjej za zmysłapołnje nic wó luźi, ale z pótrjefjonymi luźimi powědaś.
Tam smy se rozžognowali z bukom buka pśi něgajšnem góńtwaŕskem groźe, a se starali wó zachowanje dopomnjeńkow za Miłoraz, za pomniki "Protestantin", "Wjelkowy kamjeń" a "Kamjeń pśi góńtwaŕskem groźe".
Sused w pódpołnocu jo Pódpołnocna Koreja.
Tak, ako ten wuglěda.
Pśecej, gaž piju grog, mam take źiwne štapanje w pšawem woku.“
Smy nakupowali teke wjele nowych knigłow.
Južo tśeśe lěto glěda gołkojska radnica konsekwentnje na to, až zjawne twarjenja dwójorěcnje pomjenijo.
W Tuneziskej su Berberiske luźi, bydle tudy wót dwanastego stolěśa pśed Chrystusom.
Weto som kuždu lichu minutu w krowjeńcu pśebywała.
Rozmjej: Wognjowa wobora jo pśišła! Źiśi ga su dokradnje wěźeli, komu maju se źěkowaś za woblubowane nowe grajki.
To pak njejo było we tom pśednosku tak gronjony.
Młogi jo naźeju spušćił, sejźi wjacor w śamnej śpě a mysli na to, což wěcej njejo a njewěri do togo, což jo a buźo!
Do swajźby jo se pśemyslowała, kak jaden mógał zeserbšćiś to mě „Biering“ (tak se cłowjekoju groni, wón jo z Turnowa).
Prjatkował a namšu źaržał jo faraŕ Hans-Christof Schütt z Dešna.
Wšojadno, kak izolěrowane a šćitane žywjenje na kupje za ryboraki se zda – problem wótpadankow je weto dojśpijo.
To jo Pauline na pśikład groniła, gaž góle jo sebje pódgubu wobklarało.
Materialije se k dispoziciji stajiju.
Togodla se njeźiwamy, až jo hyšći dodał:
Jo słyńcko mucne? Źiwne! Ja hyšći njejsom mucna zeger pěśich.
Su woklapali stare lěto
Litografija: „Wójowanje pśi templu Swantewita“, A. Gloss, drjeworězba, wokoło 1880.
Spektakularny skalny brjog se namakajo na krotkem wjacorje teje kalkowcoweje kupy, na kótarejž ma něźi 1. 200 luźi stawne bydlenje.
Ako su w našom nakładnistwje pśed žednymi lětami Erichowe kniglicki „Taka jo ta serbska duša“ wujšli, som se je ned kupił.
"Wótpowědujucy póstajenjam, su se wuknikojske kupki rozdźělili do jśpow, aby pómjeńšyli móžnosći kontakta."
Jadnab 15% mjenjow jo wótnowotki abo preciznjej rozkłaźonych, mjazy drugim mě Lipska, ako zewšym njama z lipu nic cyniś.
Hanška jo teke na tom cwiblował, až „te miliony“ swóju drogu k Serbam namakaju.
Wušy promšt Reinhardt Richter jo tencas pśed 10 lětami nawjedował Kulowate blido w Chośebuzu.
Tak nastanjo nowe datowe łopjeno, kuždy bom ma stakim swóju chroniku.
Tak samo zda se to byś pla mamy Petera Rochy a jeje starjejšeju.
To se wě, až buchu teke wjeźone pśez sedlišćo "Stary lud".
W 1970ych lětach jo spiwała.
Luźi su rozwili lubosć za maminu rěc, ludowe spiwy, bajki, pśisłowa, žorty a swójsku kulturu.
We februaru 1879 jo mě konsistorialny raźc Reichhelm na pušćenje pśesłyšał a na to dostach zastojnstwo ako Pśiługski wucabnik. 1882 som hyšći we Starej Darbni statne pśesłyšanje wobstał.
Trjebamy pak jasnu formulaciju za praktiske źěło w komunach, te na to cakaju.
Mólarje su lajki, kenž kuždu srjodu pśidu gromadu w zmakanišću seniorow wót amta Picnjo z pensioněrowanym wucabnikom a wuměłskim mólarjom Klausom Beyerom.
Regelowa a teke druge Drjenowaŕki su pódšmarnuli, kak akuratne how w Drjenowje z drastwu su.
Bramborske ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu spěchujo Towaristwo za dolnonimsku rěc w Bramborskej a dajo kužde lěto 50.000 euro za jogo źěło, wót 2015 sem.
Jo, njeglědajucy na wšykne rozdźěle a granice, pó wenkownem zwězujo nas jadna kultura.
Młogi raz jo něcht pitśku zły na někogo.
Zajmawe jo, až jo se toś taki pasus w lěśe 1948 teke do wustawy (Verfassung) ewangelskeje cerkwje Barliń-Bramborska zapisał.
Jano něco jo mě felowało – źěło w AsG na serbskem polu.
Zawěsće caka tam na njogo dobry kus.
Głowna tema julijowego wudaśa telewizijnego magacina jo serbske cerkwine žywjenje.
Pó wšakich nowych póstajenjach, ako južo płaśe, jo 25. septembra wobzamknuł Bramborski krajny sejm kazń wó rozgłosu.
Situacija we Sprjewi a Carnem Halštrowje jo a wóstanjo dla sušy napněta.
Wilfried Halbaš ma swóju „pismaŕsku śpicku“ doma w piwnicy.
ma jo 14. nowembra w Drježdźanach.
Šulska wjednica Madline Gjarźic jo chwaliła knigły a jo groniła, až su te knigły napšawdu wusměrjone na źiśi.
Za te tśi digitalne projekty dajo pśipłaśonk wót 195. 000 euro na lěto a ten se wupłaśijo w běgu pěś lět.
Kak dejmej reagěrowaś?
Doněnta wšak forum za diskusiju mjazy wužywarjami resp.
Wót swójich rěcnych późělow jo była wjele wěcej serbska ako nimska.
DeyziDoxs jo jadna z mało kupkow, kótaraž jo teke nadregionalnje znata.
Nan Fryco Wojto jo był z Drjejc.
Lěc se pórik namakajo, gaž jo taki zogol?
Až do źinsajšnego njamógu Budyšynarjam wódaś, až su nam pó tej wójnje našu ortografiju skazyli.
Witamy teke list Domowiny na Ludowu komoru DDR.
To slědne pśedstajenje kusa "Łapanje šefa" srjodu tyźeń wjacor we Komornem jawišću jo dla małeje licby pśiglědarjow wordowało njezjapki wótpowěźone.
Prědny raz pózmakał pak som se ze sławnym spisowaśelom za cas studija na cytanjach rusojskeje literatury a wót togo casa njejo mě wěcej spušćił.
Wušy stej nadpadnje krotkej a kulowaśonej.
Druga „rewolucija“ jo se stała pśed 4.500 lětami.
Rys jo rod ze swójźby kóckow .
Retoromańska rěc jo wordowała pśipóznata ako stwórta oficielna rěc šwicaŕskego statu, a šwicaŕska telewizija ako zjawna institucija jo nałožyła wjele pjenjez, aby ten film producěrowała.
Glědaš na pokazki k temperaturje a chowanju na zežywidłach.
W dalšnem dnjownem dypku wobradowanja jo Kito Ela rozpšawił wó źěłabnosći Rěcnego centruma Witaj (RCW).
My kantorki ga buźomy z dudakami zgłosyś młoge serbske štucki.
NC: Kaka kapała buźo nam lětosa k reji zagraś?
Rolf Hrjehor, sekretaŕ župy „Jan Skala“, jo nam rozkładował program togo serbskego zarědowanja.
Modele pśedstajiju nacasnu drastwu, ako su študańce Barlinskeje Akademije „Moda a design“ nacerili a wušyli.
Tam w głownem měsće Bramborskeje ga wugótujo krajny sejm kužde lěto w nalěśu „Źeń wótwórjonych źuri“.
Maju wjeliku kulturnu kupku a wjele kružkow.
Wótegrona dejśo napisaś do kśicawki.
Což zewšym njejsom dožywiła we wjele lětach: Namša jo mimo, zwóny zwónje – a nicht njoco domoj hyś.
Gaž jo wón na jadnom rožku tšubił, su kjarle to kus dalej za nim wopytowali.
Wucbnica jo za wuknjecych dolnoserbskeje rěcy pó Witaj-koncepśe w zakładnych, wušych šulach a gymnaziju.
Kaki njerozym wót zagronitych, ten sortiment daś na Leninowu aleju!
Jano 6 tyźenjow su how twarili a na kóńcu septembra su južo swěśili zwiganje.
Ned na tśich bokach jo tam wšykno zapisał, což jo tam było w jogo casu serbske.
Šule mógu nejpózdźej až do kóńca decembra wótedaś swóje pšosby, za wjele wuknikow trjebaju laptopy a drugi moderny rěd za digitalizaciju.
Wóna jo to wuběźowanje raz sobu iniciěrowała.
Źinsa ma toś to pósćenje symboliski wóznam.
Chtož pšawje wugódajo ten kwis, dostanjo małku słodkosć.
Pśedslědny pětk jo sajźiło tudy fantastiski swěźeń!
"Žar-" jo druge pomjenjenje za palnišćo.
Aktualny magacin: powěsći
Mike Salomon z Bórkow - 26.10. (43 lět)
Mjaztym jo gjardy wobsejźaŕ 12 trjekarjow.
Wón jo w našej kupce južor dwa kursa nawjedował.
Pójźtej sobu nutś!" Wjasołej stej Hansko a Grejtka zastupiłej.
Možośo we wustajeńcy na Dwórje sprjewinego ługa wjele zajmnego wó bóśonach a wó renaturěrowanju sprjewinego ługa zgóniś.
Bulgarska jedła jo rostlina ze swójźby chójcowych rostlinow .
Wósebnym a něžnym kněnjam jo se zecnuło, a teke kněze, jo samo generale su se tšašnje wulěkali a jo jim šło na bluwanje.
Reje budu wjacor blisko swěźenišća na łuce.
Pód moto „Kak to jo było“ su cłonki pokazowali młoźinje burske źěło: šlachtowanje, žni, kulkikopanje, pśězu a druge źěła, kótarež su pjerwjej w žywjenju burow grali centralnu rolu.
A naslědku su wopytali spisaś recept.
"Maju swóje pśijaśele hynźi, a tak jo to śěžko, jich za tudske gromadne aktiwity zagóriś", groni pśedsedaŕ towaristwa z woblutowanim.
Towaristwo Studnja, ako wobstoj wót zachopjeńka 2017 ako kšywo wuměłskich towaristwow a iniciatiwow, jo domownja za Dolnoserbski źiśecy chor, Kula Bula, Wjasele do rejki, bajkowe cołnowanje, rejowaŕsku kupku Barbuk, "Pśěza" Žylow a wjele wěcej iniciatiwow a kulturnych formatow.
A na kuždem boku se chowa graśe za tebje.
— Robinson glědašo zasej a běšo dalej a wěcej zlěkany a źašo k Pětkoju: To njej’ twój nan z tym Špańskim, ale to su Englandarje a maju wjery. 
Jadno zajtša zachopjeńk měrca, ako z wjaže stupich, póduwašo měki śopły wětš mě napśeśiwo.
Něnto njetrjebam se zajtša wěcej tak dłujko cesaś.«
Śicha, zymna tuža mimo płaca jo mě wobłapiła.
Pase, rjeśazki, rubiška abo banśiki – cesto jo śěžko za nje pšawe městno namakaś.
Hyšći pitśku dalej wisy wócka we wusokosći něźi 90 cm.
Cogodla nastajijo Domowina hyšći kandidatow?
Na pśikład móžo wóznam prefiksa byś adjektiwowy a móžo pómjeńšowaś abo změrnjeś kakosć w adjektiwje pśed kótarymž stoj: na pśikład pómódry "někak módry" napśeśiwo zakładnemu adjektiwoju módry.
Ga dajśo nam pśistupiś ze skobodnosću k stołoju gnady, aby zmilnosć dostali a gnadu namakali, gaž nam pomoc trjebna jo. Hebr 4,16
Jo, to jo južo paradoks.
Wjelgin gjarde wóni na to su.
Pśi tom balowem graśu njesmějoš balo z wócowu pušćiś, musyš malsny na nogoma byś a z dobrymi refleksami tomu zadoraś, až śi druge z nim trjefiju, howac jo se za tebje graśe skóńcyło.
Wónej wobej se naźejatej, až na měsće Janšojskeje elektraŕnje nastanjo gazowa elektraŕnja, a až nastanu wu nas industrijowe źěłowe města, kaž pórěźaŕnja Nimskeje zeleznice w měsće.
Daloko za Borkojskim Bismarckowym tormom, pśez pola a łuki, zazdaśim na samem kokacku teje błośańskeje jsy stoj samotny drjewjany dom.
Frankowa ze Žylojskeje šule.
Karina se pšaša tak ceło zwusoka.
Ja se pśecej procujom, wšuźi něco pólěpšyś.
Móje łdzy su mója spiža wódnjo a w nocy, dokulaž se stawnje ku mnjo groni: Źo ga jo něnt twój Bog?
Smej se starosćiłej wó tebje!
Jo wjelgin rědny wjacork był! K nejwěcej woblubowanym zarědowanjam w Bórkowach słuša Dłujka noc wuměłstwa a rucnikaŕstwa na dwórach.
Smy měli póla a łuki na Platšmjenju, źož su stojali wjelike bomy.
Ta chódota jo kśěła wiźeś, lěc Hansko jo syty dosć a jo groniła: „Hansko, wutkaj swój palcyk wen!
Wustupiła jo tenraz kupka „Kólesko“ ze slěpjańskimi spiwami, w znatem gósćeńcu „Schweizergarten“.
Gronko mjaseca: wjaselśo se, až waše mjenja su napisane w njebjach.
Ja som był tegdy tśeśe lěto ceptaŕ na Serbskej wušej šuli w Budyšynje a Jurij druge lěto w Chośebuzu.
Lube źiśi, źinsa jo wam něcht drugi napisał „Pšašatu rěpu“.
Starki jo lubił nadrobjony klěb.
Nejwěcej woblubowane su byli te kuski za poł punta, kenž su měli zwjercha rědnu rožu.
Slědny pětk su zasej wótcynili Wendigojc gósćeńc "Deutsches Haus" w Bórkowach, teke stupny stwórtk su luźe mógali pśiś.
Za wjacor jo było hyšći pśedwiźone zgromadne drogowanje do bliskeje domownje.
Pśi łapanju kokota w Dešnje.
sobotu, 9. maja /rozhelonego
Z teju publikaciju se wupołnijo źěra w serbskej słowotwóŕbje, kótaraž jo doněnta wobstojała.
Łapotka jo bogata – radosć mója wjelika.
Nam pak njejo te pśijaśelstwa nichten nanuzkał, te smy sebje sami wupytali a wuwijali.
Silvia a Bodo stej pósćiłej 100 euro źiśowni.
Naš 35. jubileum smy swěśili w juliju 1980 a pěś lět pózdźej pón ten 40.
Wóna złama głažk a lejašo wólej na jogo głowu.
Wón jo był ako jadnučki Dolnoserb wót 1923 cłonk prědnego serbskego wuměłskego towaristwa w Budyšynje, a pó nowozałoženju 1948 jo tež stupił do Koła serbskich twórjecych wuměłcow.
Wokoło 9. pak groze zasej mócne dešće a wětšowate wjedro.
Won ako awtor, E.
Jolic słowo wopśimjejo jano wokal, da se ako słowo prědnego rěda wobjadnaju.
Dwě bejnje pšostej wobrycy stej se teke hyšći namakałej a tej k tomu trjebnej šlawcha stej se musałej na wšakich městnach nejpjerwjej raz zapłataś.
Wšykno te a druge štrofy su k tomu pśipomagali, až su serbske bury pód wjednistwom Rězaka z Kśišowa, Mroza z Trjebina pla Baršća a Hampucha z Rogeńca pla kněžka Panwitza wobśěžkowali.
Termin za lětosny su musali pśeměniś, dokulaž jo se tenraz Chóśebuski karnewal wugótował južo 8. februara, a Žylow jo pón pśecej pódla w dłujckem pśeśěgu z wjelikim wózom.
Wóna wótwardujo zběrku serbskeje drastwy, jo nawuknuła tkanje na staśiwach a gótujo projektowe dny ze źiśimi.
»Tak se zda«, groni Pettson.
Až powědaju tak starše a młodše luźe, kenž su swóju rěc wót starego nana, stareje mamy abo starjejšeju derbnuli a našu dolnoserbsku rěc žednje pšawje w šuli nawuknuś mógali njejsu, to ja rozmějom.
Do Budyšyna som dojěł něźi mjazy styrich a pěśich wótpołdnja, to groni ceły źeń jo był kamsy.
Wuwiśe serbskich tradicijow k derbstwoju jo togodla wěcej ako jano jadna móžnosć, pśez oficielne pśipóznaśe wědobnje za serbsku kulturu skšuśiś.
Zagor/Sagar 523 510 98 %
dajo wót zeger 14:00 až 17:00 pisany program wokoło stareje śěgateje studnje pśi Domowniskej śpě.
Něnto jo chronika dawno napisana, a wón jo se wochylu pšašał: Co jo něnto ten zmysł dalšnego zběranja a slěźenja?
Pó formje móžo to byś špalěr, kótaryž jo w kuždem gumnje witany, pśeto njejo jano dekoratiwna figura, ale zrownju póbitujo schow pśed narskim glědanim.
Pśeto až do źinsajšnego powěda krajina w Łužycy k nam serbski: mjazy drugim pśez njelicne stronine mjenja, ak se pó źělach až do źinsajšnego dnja wužywaju.
Njejo nichten był, kenž jo Dolnoserbam taki objekt bźeze wšogo pórucył.
Serbske nałogi teke póznawa we tej šuli, zapust a kokot.
Slědk pśiś, to jo gluka, ale tak pšawje glucna njejo.
Něnto jo poł lěta, až serbski rozgłos a z tym teke jogo młoźinske wusćełanje jo pśez internet słyšaś.
Georg Sauerwein jo se naroźił ako syn fararja w Hannoverje a jo w Gronauje wótrosł.
Pó casu jo se pśedrěło pśeznanjenje, až jo napšawdu było zemjerdžanje, a na drugi źeń som w casniku cytał, až jo samo stopjeń styri dojśpiło.
Ten jo ako na specielne zamóžnosći tak teke na wobgranicowanja toś teje rědoweje klase pśiměrjony.
Zasej tej wjelike kjarle su na rěźe.
Diana Šejcowa a Gregor Kliem wót Rozgłosa Barliń-Bramborska (rbb) buźotej moderěrowaś.
W Casniku numera 8 smy rozpšawili wó ptaškowej swajźbje w měsće.
Štundu pózdźej buźo wustupiś Cartouche Noir z Raduša.
A nejlěpjej doma sejźeś.
Wóni su aktiwne za cas switanja, změrkanja a nocy.
Dr. Annett Brězanec wobstoj pak na wědomnostnem wudaśu a na tom, aby zeźaržali originalnu ortografiju Šwjele we kuždem nastupanju, ze wšyknymi jeje njekonsekwencami a samo zmólkami awtora.
Pitśku se wjelica, kaž to něnt bywa wašnja teke na jsach.
Za póstarki na tom pólu smy južo źinsa źěkowne.
Łopjena su w nazymje oranžowe abo šarlachcerwjene.
Z wódneju barwu namólujśo jano wócy, nos, gubu, bublinki a chóžyšćo.
Sobotu jo zeger 14:00 kóńc.
"Case, źož jano Dešno, Hochoza a Janšojce su pśi takich tšojenjach prědkbilda, su drje mimo.
A zyma jo teke było.
Młogi raz jo to wopśimjeśe radny kał! Žeden zmysł njejo spóznaś.
Pśigótujśo knězoju drogu, pśeto lej, kněz pśiźo z mócu.
Pó wšakich frontowych a drugich lacaretach som pśišeł slědkoju do rezerwowego lacareta do Rudolstadta.
Tam som górnoserbsku rěc pówuknuła a som se wjaseliła, až w Chóśebuzu tak dalej źo.
Źo wó ten »złoty srjejźny puś«, kótaryž by dejał kuždy sam za sebje namakaś.
to by była nowosć.
Což se mě how wósebnje spódoba, jo to, až glědaju luźe wjelgin na zgromadnosć a až se how wšykno njewjerśi wó pjenjeze ako wu nas w Nimskej”, jo Borkojski grafikaŕ gronił.
Někotare nowe słowa smy źinsa teke nawuknuli.
Toś smy se wšykne jano hyšći pórozgranjali a pón šli spat.
Tak stej na pśikład žanra sciencefiction a western w filmje ako w literaturje znatej.
Ta sama jo historiska, z lěta 1875, kótarež płaśi ako lěto naroźenja zapustowego pśeśěga we jsy.
To su formulacije, ak su typiske za někogo, kenž jo nimski nawuknuł akle pózdźe.
Měj źěk".
Pokazowaŕ śěgnjo dalšne tśi šlejfy.
Bjedricha Fryca, kenž jo Stary Testament do dolnoserbskeje rěcy pśestajił.
Wot jadnogo młodego mjaseca k pśiducemu młodemu mjasecoju minjo se 29 a 1/2 dnja.
»Dejm něnto pšec«, barkoco, wobrośijo se a źo.
Dawid Statnik jo na pósejźenju znate cynił, až co se Domowinski prezidium lětosa teke zmakaś z pśedsedaŕstwami drugich styrich župow.
Wóna ga se pśewjeźo pśecej paralelnje k wjelikim europskim mejstaŕstwam w balokopanju (teke tenraz).
Bźeze lubosći kněžy se na swěśe carna śma.
Ale wón how jano stoj ako wěcha.
Raźi wěsće nic, ale disciplina jo musała byś, tśi góźiny su byli mimo!
Jim pśisłušaju źowća a gólcy, wót 8 do 12 lět stare.
Z direktorom wobwodneje direkcije Chośebuz togo drogowańskego běrowa, Michaelom Walterom, jo powědał Marko Gera:
Na pśikład su šulske drogi pśedłujke.
Pśi rozšurowanju aromatiski wónjaju.
A wšykne wustupichu z łoźi na zemju a wjaselachu se swójogo wumóženja.
Starše luźe pśidu raźi how nakupowat abo pśichwataju pjakarjowemu awtoju.
Na probach jadna z teju drugeju se wó młogem wulicujo a gromaźe planuju teke ekskursiju…
Handrij Zejler jo swójej łužyskej domowni zwěrny wóstał až do kóńca swójogo žywjenja a jo we Łazu załožył familiju.
A gdyž Bog pózdźej tomu jadnomu połnu měru dajo a togo drugego pśez nuzu a starosć wjeźo – kak kšasnje, až teke tam bratśi a sotśi njezabydnu, až jadnogo nana, jadnu mamu měli su. »Jaden bratš pomogaj tomu drugemu we tej nuzy«, źejo Swěte pismo.
Weto jo źinsa wšykno hynac.
Viola Jahnowa jo doma w Depsku.
Na zgromadnem fośe na kóńcu bu sobu wótmólowany.
Aplaws! Comy do zala do kjarcmy.
Glědamej raz, kak to witśe buźo.
Domowinska kupka buźo k tomu pśepšosyś.
Niźi na swěśe njamamy wěcej operacijow kólena ako w Nimskej.
Je smy scynili na łžyce.
Teke Nedoma sam, tak jo měnił, jo naglědał situaciju serbskich ceptaŕkow a ceptarjow pśed krotkim ako wjele lěpšu ako něnto jo.
Tak dostanjo woglědaŕ nowy wid na rědnosći našych cerkwjow.
Cłonki grodkojskeje Domowinskeje kupki su napisali do wustajonych góstnych knigłow: "Źěkujomy se za toś tu kšasnu wustajeńcu, kótarejž by se Irmka wjelgin wjaseliła".
A wót Wusokeje smej se na drugej droze pśez górki zasej do Wjerchownje dostałej, wót tam slědk do Kalawy šłej.
Dokulaž jo wobběgowa cera zemje wokoło słyńca lažko eliptiska, wót eksaktnego drogi do krejza wótchylajuca, njejsu wše styri lětne case dokładnje samske dłujke.
Na 14. februar jo se wó tom powědało pśi kulowatem bliźe města.
zelenym a carnym źiśelcom, z kótarychž wokoło tšugi wjele dajo.
Wěrjece ga je swěśe k dopomnjeśu na górjejstawanje Jezusa.
Zawina za to jo licba wót wěcej ako 1.300 luźi, kótarež su se docasa šćěpiś dali.
Taka zgromadnosć jo teke wažna za tych, ako njamógu sobu jěś na europske mejstaŕstwa.
Senftenberg
Ako som ju pšosył wó informacije wó tej jězbje pśed 50 lětami, jo teke ned napisała dwa pśinoska wó Serbach za česki rozgłos a jo pśizjawiła dalšnu jězbu do Łužyce …
How jo na pśikład Matikojc Weronika z Janšojc, ako pilnje źěła z "łopatu".
Wón jich tež namaka a zwjaseli se, až ma weto něto tšošku jěźi.
Heinz Bossenz z Drjenowa - 16.10. (78 lět)
Radio Bozen wusćeła teke pśecej programy w nimskej rěcy.
Domcyk jo rědny darik za starku abo starkego ku gódam! Chtož basli, trjeba městno.
Mimo togo jo faraŕ Krušwica zgromadnje z fararjom Janom Pawołom Běgarjom z Brjazyny pśestajił agendu za serbske wósady w Dolnej Łužycy.
To jo dr. Stefan Reichelt, kótaryž ma južo kontakty ze serbskeju wósadu.
Tolkien jo jaden ze załožarjow žanra fantasy.
To buźo samo z cytanim.
Ceło napšawo ta burska žeńska - to jo manźelska togo “staršego” Heinricha Nowaka.
Swěśiś se nam weto co!
Bom jo w Japańskej rozšyrjona.
wuźěkowali za swójo lězadło! Gaž źeń maśerjow swěśe na jadnej njeźeli a źeń nanow swěśe na jadnom stwórtku, jo to wěsta wósebnosć.
Wjeduce krejze nowego serbskego žywjenja a jo šturujuce paršony ako dr. Jan Cyž a Pawl Nedo su pśi sowjetskej administraciji a pla sakskego krajnego zarědnistwa dojśpili, až ma w šulach serbska wucba byś a až dejmy za to měś serbskich ceptaŕkow a ceptarjow.
Ze slěpjańskimi "Kantorkami" som 2010 směła sobu hyś na jatšowne spiwanje w Rownem.
... kwětkowy gjarnyšk!
Dokulaž źěłaju wóni - ako na pśikład H.
Cil jo wudaśe certifikatow za takich, kótarež se derje wuznaju ze serbskeju kulturu.
Chtož jo raz z pśigódu we wokolinje ducy, daś sebje woprowanišćo abo dupjeński kamjeń starych Serbow woglědajo.
Lk 2,(22–24)25–38(39–40) * 1 Jan 1,1–4 * Ps 2
Źinsa jo rozdźělony na dwa regiona: Górna Normandija a Dolna Normandija.
Wjerbański faraŕ Jan Bjarnat Krušwica jo wóstał až pó prědnej swětowej wójnje w zastojnstwje, aby swójim wósadnikarjam teke w śěžkem casu hyšći pśi boce stojał.
Njeźelu buźo zeger 10:00 namša, źož žeńske Towaristwa domownje a drastwow pśidu burske.
Pśišła jo mań fararjow ako Gabriele Neumannowa (něnto w Frankfurśe/Oder, něga w Janšojcach, do togo w Turnowje).
Toś jo za Kristinu Nerád eksistenca SLA wjelgin wažna, aby se serbska kultura luźam spśistupniła, aby ju ako rědnu póznali.
Wšuźi mamy kalkowe skały a lěcrownož ma kupa dwa jazora z normalneju (słodkeju) wódu, felujo wóna how cesto, wósebnje w lěśu.
Bog jo huzwólił to njekněske a to zajśpjone togo swěta.
Dwa bratša stej w cirkusu.
Lětosa kśě drogu, kótaraž wjeźo mimo sportnišća, pó źělach zastajiś.
Bohuslava Novaková, tegdy z Bíliny: »Mojogo nana jo Gestapo zajmjeła. 31. decembra 1938 zajtša zeger źewjeśich su jogo w Bílinje z popajźi pušćili z pśikazom, až do zeger dwanasćich ›Reichsgebiet‹ spušćiś.
Zachadnu njeźelu w nocy krydnuchu starjejše tu tužecu depešu: "Waš syn jo njabogi, se znjeglucył pśi stśělanju!" Južo ako małe góle běšo wón we smjertnej tšachośe.
Něnt se kócka smugata myjo a se woblizujo.
Janojc z Dešna jo pśednjasła prědne naraźenja za taki film wó ludowej kulturje Dolneje Łužyce.
Witko wiźi swóju pśijaśelku Julku.
Až do detaila su wšykno pó-stajili.
Ta škruta plějašo na 300 mil dalej pódpołudnjo a tak pśiźechu wóni z tych lodow wen a do fryj wódy.
Teke cłonki Domowiny su sejźeli mjazy wobźělnikami kongresa.
Wušej jo wóstała wjelika jama.
Maju tam kónjecej rejtaŕskej dwóra, źož se napšawdu mjerwi z kónimi wót Wehlanowych a JeHerrmann Selka a Kanterowej Karin a Axel daju se raźi wótmólowaś pśed bóśonowym gnězdom. 
Kitty, oranžowa kócka, a starka Hutchenowa, luba starša žeńska, stej gromaźe na burskem byśu w Błotach žywej.
Smy sejźeli w samskej kjarcmje, ale nic wěcej pśi swěckach.
W šulskem lěśe 2001/02 jo Irena Götzowa pśewzeła Witaj-wucbu, a wjele ceptaŕkow jo slědowało w Žylowje.
Kónjecnišćo jo łuka, źož kónje źěru tšawu a póbywaju.
Brach wucabnikow wobstoj dalej
Za to su raz gmejny abo města, raz wokrejse a raz Bramborska zagronite.
Něnto w měsćańskem zastojnstwje wšo rědujo – wjele luźi buźo w njom źěłaś a chto dej toś to nowe wótźělenje nawjedowaś.
Pótom w klubowni su jomu zastupniki Serbow w rozgronje rozkładowali, kak dožywiju tuchylnu situaciju Serbow a co dejało se z jich perspektiwy nejwěcej změniś.
W starem casu, ako jo była rěcna granica mjazy Serbami a Němcami mjazy Drjejcami a Grabkom, jo se tšojło slědujuce:
Teke wujk Fryco, ten Neumannowy, jo měł sobu žedne stare bildki - na pśikład jadnu z lěta 1933, na kótarejž su wiźeś žeńske a muske z Mosta, kenž su se tegdy wobźělili na kursu za dojenje.
Łoni smy na kóńcu lěta wustajali źěła Worše Lanzyneje.
A „Serbske koparje“ kśě to pśijaśelstwo z balokoparjami z Dańskeje dalej wjasć, teke za to su byli wšykne.
Jaden nowum jo, až centralne pśespytowanja we fachach matematika, nimšćina a engelšćina stej pśigótowałej kraja Bramborska a Barliń zgromadnje.
A Jezus se chóremu pśiwobrośijo: Wón pógrozy njecystemu duchoju, a źašo: ty nimy a głuchy duch, ja tebje pśikažu, źi z njogo wen, a njejźi wěcej do njogo nutś.
Dominik zasej 1. kral w Hochozy
Jakub Korwin-Kossakowski jo był pólski basnikaŕ a pśełožowaŕ.
Wochozy/Nochten 392 390 99 %
Ned slězy Prjawoskego kjarchoba jo Bělkojc žywnosć, a jej napśeśiwo stoj wša burska technika.
Źins jo myšku złapała, mama na nju glědaś ma.
Cełej dwa mjaseca njejsmy tudy namšu swěśili.
Kak, to ned zgónijośo.
W zawodnych słowach pokazujom na Fryca Rochowe knigły "Wobraz mójogo žywjenja" a pišom, až njejsom kśěł taki wobraz wó sebje twóriś.
Ned dwójcy jo grało 11. maja Nimsko-serbske ludowe źiwadło Budyšyn italsku komediju „Mirandolina” w dolnoserbskej rěcy w Chóśebuzu.
To jo była niša, kótaruž Moller jo wužył ako alternatiwu k faraŕskemu amtu.
Rowno tak mógu wšykne pomjenjone města ze sobu powědaś.
Słyšecy źinsa argumentaciju wšakich luźi pśeśiwo pśiwześu do starodawnego sedleńskego ruma, pśeśiwo serbskim nadpisam abo dalšnym se mě wótergi zda, až se w tych zajźonych pěśźaset lětach wjele změniło njejo.
To jo zachopiło se pśeměnjowaś, ako žeńske su 1908 w Pšuskej směli na uniwersitach študěrowaś.
Młogi raz źo wó to, aby raźiśelka wochylu jano we kupce póbyła, aby źiśi raz serbsku rěc wót někogo drugego słyšali.
Wšykno jo móžno?
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w juliju swój narodny źeń.
Tenraz dłujko pśez chójcowu gólu njejěźo.
Pótom som źěłała z wólejowymi barwami.
Rozdźělna politiska a administratiwna pśisłušnosć Dolnych a Górnych Serbow słušatej k tomu rowno tak ako rozdźělne wěry a rěcy.
Su to byli źiśi, młodostne a starše, mjazy nimi wokoło 25 źowćow a žeńskich we serbskej drastwje, teke z lapu, a tej nejmłodšej wót nich stej byłej Elisabeth Hähnischojc a Eva Burgmeierojc.
Južo pśecej jo se groniło, až njeznajo muzika žednych granicow a zwězujo kraje a luźe.
Nejwětša a nejbogatša swětnica boga Swantowita jo w Arkonje na kupje Rujany stojała.
Lětosa budu gmejnske źěłaśerje teke nutśi sćěny mólowaś.
Na wšyknych kóńcach swěta se spomnjeju, aby se hobrośili ku Knězoju.
Zdaloka jo bur wiźeł błyskotanje a zaźiwany jo wuglědał pśeliš rědny grod.
Wó tom stej wałtoru tyźeń w rumnosćach Měsćańskego muzeuma Johanna Pontowa (85) z Drjenowa a Helga Langowa (72) ze Zaspow na mjaztym južo 80. wudaśu Serbskego blida se z publikumom rozgranjałej.
Mnich, słowjański wjerch abo pśibog Swantewit? Casnikarje a literaty pišu cesto wó nejwětšej "nimskej" kupje, gaž wopisuju Rujany.
Mimo togo maju hyšći mobilne wobgroźenje.
To su lětosne krale a kralowki w Dešnje.
Mimo togo su na dwórje stare rolnikaŕske mašiny wustajone, a w brožni su k dopomnjeśu na trjebinsku šulu rědownju z něgajšnych lět zarědowali.
Słyńco jo měło kij w gubje pśi domkhyśu.
Trajda nabjerjo wažnjejše městno mjazy kulturnymi rostlinami we Wašom zawoźe.
Nanejmjenjej kužde stwórte lěto dej se wón wugótowaś.
“W Dolnej Łužycy hyšći Serby su - něźi 15 do 20 towzynt”, jo českim pśijaśelam w Praze powěźeł župan Bernhard Rjentš.
Ako wótegrono jo nastała a rosła teologija wulichowanja (Befreiungstheologie).
Jan 20,19–20(21–23)24–29 * 1 Pětš 1,3–9 * Ps 16
Pón se sednjo do zagrody a sněda.
Pjerwjej pak kśěšo Robinson na łoźi pójěsć. 
"Tak njetrjeba kuždy ze wšyknymi gromadu źěłaś, ale pśedewšym z luźimi, ako pódobne zajmy maju – daś to jo pjacenje, źěło z rolnikaŕskimi mašinami, zaběranje ze stawiznami našogo měsćańskego źěla, woplěwanje kjarchoba abo zaběranje ze serbskimi drastwami."
Jan pišo: Wón połožy swóju pšawu ruku na mnjo a źašo: Njebój se, ja som ten prědny a ten slědny a ten žywy.
Wětše kšute gałuzy zatkajomy w krejzu z pitśku wótstawkom do zemje.
A tek swójo kołacowe śěsto se wěcej tak wjele luźi how wupjac njedajo.
Partnarske města Hofa su Pławno, Cheb , Villeneuve-la-Garenne , Joensuu a Ogden .
Wjas jo wjelika, až su dwa dnja camprowali.
Undine Janeckowa (wót „Luzica“ GmbH“) buźo wšake lěbgody ze zelow a źiwych semjenjow póbitowaś.
Na te zwažne teze jo se zwignuła žywa diskusija.
Tak abo znak jo wót wałtory, 7. apryla, online pśistupny.
Wóni trjebaju signale, až to Domowinske źěło se zasej gibjo.
Hyšći pak jo na wjele flackach w Nimskej běłe a teke w Europje.
Z rozšyrjenim dožywjeńskeje sćažki comy dłujkodobnje hyšći wěcej wopśimjeśoweje dłymokosći nabyś.
Z wjelikim wjaselim se rowno na demonstracije pórali njejsmy, ale ako se pśecej filozofiski groni: Lichota jo dopóznaśe do trjebnosći.
Až do kóńca lěta 2021 dej se wóna dotwariś.
CASNIK: Sćo spokojom z tym, kak Pratyja za lěto 1996 wuglědajo?
Korsika jo stwórta nejwětša kupa Srjejźnego mórja.
Pśijaśel literatury namakajo twórjenje J. Chěžki w tśich edicijach.
Źiwy mack jo namakaś, źož trajda rosćo a jo swój žywjeński rytmus pśiměrił trajźe.
Cesto su musali gósći wence, teke w dešću, stojaś, dokulaž njejsu wšykne do teje wuskeje hale pasowali.
Na pśikład by direktne pśestajenje »mělny mroz zelenina« wěcej ako směšne było.
Nan sam jo wuknuł serbski pla Angele Šurmanoweje na kursu za starjejše w Žylowje.
Kozel jo we tej kombinaciji wugronow póznał „pozitiwnu politisku wólu“, což nastupa pśipóznaśe Serbow ako indigeny lud.
Teke źowća, gólcy a žeńske ze serbskeje źiśownje „Mato Rizo” su byli tam pódla - a to ako swajźba w modernem awśe.
pśiźěłał, wuzwignjo Ernst Stelte: "Jo k tomu pśipomogł, aby se ,Wendenfreunde‘ na wobyma bokoma Łobja ako zgromadnosć stajili, kótaraž ze zgromadnym stawizniskim wobrazom we wjelerakosći k tomu pśinosujo, až pśez Dörmitzański ,Móst jadnoty‘ ta krajina ,Griese‘ a ,Wendland‘ se bližej stupiju".
Apryl wobraźijo nam zymne a suche wjedro, a až do zachopjeńka maja groze mroze.
Rědne a lube spomnjeśa
"Bog žognuj Was we Wašej tužycy" – to comy źinsa groniś Rowniskim.
Naše pjeršćeniki smy napórali z pomocu wuźaŕskeje wócki.
Někotare pušćalnice njesměju se wótcynjaś
Groni to, až budu teke serbske gymnaziasty z Chośebuza a z Budyšyna pódla?
Su se wobstarali stary burski wóz ze słomu a senom, dweju kónjowu a k tomu kutšaka.
Gaž źinsajšne gósći Steffena Ing-mara take fota wiźe, maju je za wósebnje a Pokazujo se: Digitalny marketing turizma ma w Błotach pśichod.
Wjednica wuzwólowaŕskego zwěstka "Zeleny pśichod Wjelcej" Hannelore Wodtke jo to wobzamknjenje chwaliła, měnjecy, až stakim změjo kóńc ta wobstawna njewěstosć, ak jo wobydlarje telik lět wobśěžkała.
Srjodu, 3. młošnego (November), jo muzej pśepšosył na spomnjeńske zarědowanje za w lěśe 2007 wumrětu woblubowanu Mósćańsku wucabnicu a chorowu dirigentku.
Dla korony ga jo dłujki cas było zakazane swěśiś, a teke na tom swěźenju jo se musało glědaś, aby te gósći njesejźeli we tom zalu we Złośanem plonje pśeliš blisko jaden pśi drugem.
Lubnjowarka w serbskej drastwje jo jim staśiwy rozkładowała a pokazała, kak su z nimi něga źěłali.
[...] šło wó jadnotnu Łužycu, wó zdźaržanje wobgrozonych jsow pśed wuglowymi jamami, wó serbsku rěc w źiśowni a šuli, wó swójski Serbski dom ako zmakanišćo Serbow a wjele drugego.
Ojej, musymy něnto doma wóstaś? Lube źiśi, ja se myslim, až wy to južo wěsćo: Něnto pśima nowa chórosć dlej a dalej wokoło se.
Lube serbske cesćone źowća, how jo było wiźeś, co rědne jo, a kótaraž z was ma tu naźeju, až buźo teke raz njewjesta, ta jo mógała sebje how wótglědaś, kaka dej se woblac.
Až do kóńca měrca jo se kśěł wobsejźaŕ teje wjelikeje njerěšneje brachy a płoniny wesrjejź města, k wěsći daś, lěc buźo tam daś twariś dalšnu wjeliku kupnicu abo nic.
Ze swójeje schowanki wiźi, kak gójc zacynijo źěrki z wósebnym cementom za zuby.
W Turjeju su swěśili 110. zapust.
Wótcynjone regale a lažko pśistupne spižki se góźe wósebnje derje k wugótowanju źiśeceje biblioteki.
Wón jo se pśisamem zasmjał.
Woni su měnjece: Gaž comy žywjenje we jsy zdźaržaś, pón słuša serbska rěc k tomu … Gaž za jadnym słowom pytaju, du se Else Kosakoweje pšašat.
Dokulaž caka na kraju wjele winikow, muse młode pó lagnjenju malsnje do mórja pśiś.
Typisku regionalnu jězu póbituju Dolnoserbski burski dwór Lěšće a Witanojske (Wittmannsdorfer) butrowe žeńske.
We tamnem tysac lět starem domje jo wón nugły wiźeł, źož howacej nicht njepśiźo – jo wulicował gnuty Casnikoju.
Zapisk terminow
Załožba za serbski lud spěchujo pśełožk źiśecych knigłow do dolnoserbšćiny.
Koncern LEAG jo na 14. februarje we njezjawnej gromaźe wobydlarjam oficielnje znate cynił, až co wugel z miłoraskego póla wuryś.
Ale to wóna zewšym njejo.
W śopłem lěśojskem casu se nejskerjej kuždy rad kupa.
W kuždem jatšownem gnězdźe namakaju nanejmjenjej jadno jajo, ako jo bejnje njewšedne.
Za wšykne kombinacije a warianty zukow namakaju se zukowe dataje z pśikładami.
A toś cu to něnt gótowaś.
Ja som wjelgin dokradnje cytał informacije wó Dešnje, Bórkowach, Wjerbnje a Hochozy.
Lažko teke njejo było, gaž ta LPG jo pśišła.
Jagarje se górje, dokulaž w jich rewěrach su změny a wiźe we wjelku konkurencu.
Pśi tom njejsom cysty zachopjeńkaŕ, dokulaž wót lěta 2017 som južo tam a zas něco w našom Casniku wózjawił.
Pón jo se awto rozbuchnuło.
Moj IM jo mě k wěsći dał, až jo se projekt »Vineta« dospołnje rozbił.
Lubše luźe, lubše kjarle w Dešnje! Co se mysliśo, sćo waš rozym zgubili? Zapust mimo maski! Taki njerozym! Jo, łoni we februarje sćo mógali waš 140. .
Tak maju Mohamedanarje město lěta 2003 lěto 1424, kótarež se zachopijo 5. měrca.
Nejskerjej jo nam ten luby Bog pomagał, až smy měli na kóńcu hyšći taku wjeliku gluku.
Rěc abo póchad?
Stoj tam sam mjazy pisanymi kwětkami.
Na strowe zas! Som juž wiźeła slědy kuny.
Gmejnska raźcowka Katja Hoffmanowa, woblacona we serbskej drastwje, jo tu licbu we diskusiji pitśku pówušyła: "My dejmy nanejmjenjej 100 pórow měś".
Klěšnik – nejwětša „huta“ z germańskego casa
Łužyska Alianca ma cil źěłaś za derjeměśe serbskeje mjeńšyny we Łužycy.
To jo šyroke pólo, na kótaremž su warjece źěry, ale how njepśiźo žedna wóda wen, ale zemja bloboco ako zupa w gjarncu.
Pótom jo rědownja šła pó tej cerje, źož su pózdźej dejali kólasowaś.
Z jogo słowow jo było wusłyšaś, kak wobšuźony se wót kanclarja cujo.
Droga wót Góramśice ku gólnikaŕni we Škrjokach pla Hochoze.
Mjazy drugim jo wón pśipowěźeł, až buźo how w złykomorojskej Serbskej cerkwi dnja 13. septembra serbska namša a w nowembrje pśednosk wó statistice Arnošta Muki.
Pśez to až stej serbska žywjeńska wašnja a rěc bywałej derbstwo, njejo se nic jano póraźiło, zajm za Serbow a Serbowki ako narodnu mjeńšynu wubuźiś, ale teke pśisłušnosć Serbow a Serbowkow wobznamjeniś.
Tak komponěrowašo Sebastian za cas swójogo studiuma mimo songow, popoweje a choroweje muziki tež orchestrowe a komornomuzikowe kuse na pólu sceny "Nowa Muzika".
My smy kśěli wěźeś, dla cogo nicht wót Serbskego sejma njejo za ten gremium kandiděrował.
Gronko mjaseca: kristus jo rownosć njewidobnego Boga, pjerwonaroźony wšyknogo stwórjenja.
"Z togo cu zestajiś wósebnu dokumentaciju, w kótarejž budu stare nimske pismo pśenjasć do něntejšnego pisma", jo powěźeł, a prědny źěl togo jo južo wiźeś we wustajeńcy.
Wušej togo luźe na jsy tak a tak powědaju pó swójej gubje - a nic pó pšawopisu.
Powjesćo je ze šnoru na gałuz abo chóžyšćowy koł.
Cesto pśěźo pśi kólasku.
Wěsće wšykne kśě, až buźo wšykno nejpózdźej až do maja dogótowane.
Njezapłaśćo nikomu złosć za złosć.
(dalej wót 6. boka)
Statnik źěkujo se awtoram wujadnanja a se naźeja, až cłonki kněžaŕskich partajow budu do togo wujadnanja zwóliś.
Něnto njama ta wjas žednu atrakciju wěcej.
Zwěrjetow jo było mało, jano hyšći w zwěrjeńcu abo wutykane w muzeumje.
Łužyska alianca pak wobstoj jano z jadnogo generalnego wótźělenja, ako źěła w Dolnej a Górnej Łužycy – a stakim w Sakskej a Bramborskej.
14. a 15. septembra wóswěśiju serbske a nimske wobydlarje 550. lětne wobstaśe swójeje jsy.
Chtož co k njej tam woglědaś, ten daś nejlěpjej zazwónijo pód numerom 0176/78019121.
Okcitanšćina ma dwa genusa a numera, ale njama žeden pad, z wuwześim pronomenow.
"Anonymne płošenje" jo dało, móžoš how zgóniś.
Styri slěźarje a slěźaŕki tuchylu pśewjedu studiju, z kótarejuž kśě nacasnu situaciju dolnoserbskeje rěcy rozměś.
Kótare ptaški tam wiźiš?
Njejsu to jano cłonki Domowiny, ale teke žedne dalšne luźe.
19. januara 1774
Organizacija ROBIN WOOD zgłosom pomina, aby se Łakomske gaty zdźaržali
We njej jo wustajone, až serbska rěc we łužyskich wósadach dej se woplěwaś, zdźaržaś a we praksy nałožowaś.
Srjodu, 6. oktobra, zeger 14.30 pśepšosyjo pójsynoga na pśechójźowanje pśez Wašu wjas.
Wót Dnja młynow: Pawlikojc z Myšyna maju slědny wódny młyn w Bramborskej
Hyšći wěcej štuckow mógu ako ja.
To grono pśiźo pak teke na šulstwo. „Na slědnem wobradowanju župnego pśedsedaŕstwa jo se groniło, až deje se wše wukniki z 1. rědownje na serbskej wucbje wobźěliś.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje
W slěpjańskej góli jo wjelgin rědnje.
Pśi zabijanju kokota w Smogorjowje w Chośebuskej župje som pytnuł, až tamna młoźina ma wusku zgromadnosć — hejnak wjelika familija.
Tam su informacije wósebnje notne.
Tśirožkaty rěd jo ze slobra, jo 36☓34 mm wjeliki a 4,38 gramow śěžki.
Tak maju něnto taki plan, tu głownu zgromaźinu pśewjasć znowa w maju abo w juniju, jolic buźo ta situacija lěpša.
A až jo se južo za tymi njepśibytnymi pšašał …
Wjele basnjow jo doněnta napisał, to njejo licył.
Kśěli smy wěźeś, kake spomnjeśa na śotu ma.
Ako som był wósym, wěcej pśez pśipad ako pśez źiśece planowanje som wordował wobsejźaŕ sprochniwego cołnka – dłujki ako jaden rybaŕski cołn.
Wósebny pókład togo towaristwa jo Domowniski muzej rolnikaŕskeje techniki we Wjerbnje,na Dwórnisćowej droze 36. Chtož se mysli, až muzej jo musał dla korony zacyniś, ten se móli.
Zastup do rowniskeje Witaj-źiśownje Milenka.
Won jo był z krotkim a ze słodkim »naš Fryco«!
Wobej nakupa stej zwězanej byłej ze swětosnyma wótwórjenjoma wustajeńcowu a zajmnymi pśewóźowańskimi zarědowanjami.
Rostlina jo domacna w Małkej Aziji a w Kawkazu, a se w Europje kultiwěrujo.
Wukrajniki, kótarež njebydle stawnje w Dańskej, směju jano do kraja pśiś gaž maju wažnu pśicynu.
Wejsanarje sejźechu wence, pijachu a se rozgranjachu a awta su musali mjazy blidami a luźimi se pómałem jěduce "pśešmótliś" abo chylu cakaś, daniž njeběchu do drugego směra jěduce dalej jěli.
W jeje basnjach zaběžali su pśedewšym jeje zaśišće domacneje pśirody a wejsnego žywjenja z religioznego wida.
Starše luźe su serbski powědali, na pśikład Šulcojc śota.
Woni su byli tenraz kralowki.
Wěmy, až luźe wence na słownik w knigłowej formje cakaju.
Smjerś takego luźa ako Erich Wojto napórajo mě śěžke mysli.
Wón ga njewě, až jo Wurlawa ju zežrała a we jeje póstawje tak cyniła.
Małki panda, teke cerwjeny panda jo družyna ze swójźby .
Płody du do mostaŕnje Jank w Bórkowach abo do Hohenseefeld.
Ceła gmejna dej w pśiducych lětach swójo woblico — teke ze za nju typiskim serbskim razom — wurědniś.
Cel dojśpili.
Mjasec jo swěśił.
Awtor jo jim zaprědka dejał probowy kapitel pósłaś.
W pśiducem wudaśu namakajośo drugi źěl k temje "Mólenja pśi pśiswójenju rěcy w źiśecem starstwje".
Slědna zapustojska reja jo se wótměła w hotelowem zalu, kótaryž wobstoj južo něźi sto lět pśisamem njepśeměnjony, a w kótaremž su teke južo stare mamy a stare nany Radušanarjow wugnaśe zymy swěśili.
Elefant: Ně, ty njedostanjoš ten tykańc.
Znajośo takich z wašych stawiznow lěpjej ako ja.«
Ministaŕstwo jo měniło, až wugótowanje Witaj-rědownjow jo zasadnje móžne, ale nic we tom lětniku.
Wše te cile žywjenja jo wóna dojśpiła.
Z BĚŁEJE WODY/Weißwasser.
Yoann Le Bouter ale njejo měł tšašnje daloku drogu. 35lětny bydli w Łužycy.
Pśedcytajśo – abo hyšći lěpjej – wulicujśo źiśam bajku abo wulicowańko.
We “wili” budu styri śpy za šulsku wucbu.
Wětšyna kursow se zasej wótmějo w našej šuli na Žylojskej droze w Chóśebuzu, ale naše ceptarje jědu teke do gmejnow a městow cełego sedleńskego ruma, tak do Lubina, do Złego Komorowa, do Turjeja abo Drjenowa, do Wětošowa abo do Lubnjowa.
Janšojske tšubarje a pisana a kśikajuca mań jo změstymi na droze zastała, aby se pśi rejkach wjerśeli.
Jo wucył serbsku rěc w Bórkowach.
Z prědnym zajtšnym śěgom som do Budyšyna dojěł, źož som rowno hyšći w pšawem casu na prědnu wucbnu góźinu do šule pśišeł.
Lk 7,36–50 * 1 kral 11,1–13
Wolga ma swójo žrědło w dłujkowjacornem źělu pódzajtšnoeuropejskeje rowniny we Wałdajskich wušynach a wulewa se do Kaspiskego mórja.
Wóno jo z pšutom głaźiło źiśi a dorosćone.
Nejskerjej běchu teke flaše z limonadu pódla.
To su na pśikład Krawcykojc, Šoradojc, Bělcyc, Wjeńckojc, Gracojc, Cholowojc a Wikowski.
Na konferency w Ranju jo se wjele luźi wugroniło za lěpše wótgłosowanje a planowanje
Chtož co dostaś radu wót nas, k tomu pśiźomej wósobinski.“
Maria Kuncewiczowa jo była pólska spisowaśelka.
Potom slědujo śopłe wjedro, tola casy tšaše njewjedra.
Za to, až Slěpjańske su do togo zwólili, jo firma jim wugroniła wjeliki źěk.
Mimo togo se stare rowy pó někak 20 lětach cesto za drugu paršonu trjebaju.
"Ale pó studiju som dejała ako wucabnica do Lubuša.
Po tych słowach škrodawa jo zamrěła.
Tenraz, ako su prezentěrowali nowu wustajeńcu wó "Zwěrjetach a rostlinach Sprjewinego ługa", njejo konkretne zarědowanje dało, take dla korona-pandemije ga njesměju gótowaś.
Tak dajo teke źělny projekt inwentury zběrkow wšyknych lokalnych muzejow, za kótaryž jo Robert Lorenz zagronity.
Gmejna ga njamóžo dalej płaśiś pjenjeze na firmu.
Južo w lěśe 2017 běchu we wokrejsu Dubja-Błota pśewjadli wuběźowanje, z kótarymž su kśěli pódpěrowaś a spěchowaś dolnoserbsku rěc.
Waša redakcija Pratyje
To wuswětlijo regula swětego Benedikta z Nursije .
Samo na póli slězy našogo dwóra su byli 18 źěrow.“
Hälfte des 14.
Po 19 25.t.
Tam te karnikle se raźi chowaju.
Su ga byli doma źewjeś źiśi a nan źěłaśeŕ w brunicowni.
Za wustawjenim Serbskeje kazni by dejałej dwa tśeśej źěła wótpósłanych za to zgłosowaś.
Z tym, až su demokratiske mócy chopili w nazymje lěta 1989 wótpóraś socialistiski system, jo teke Domowina stojała pśed wjelimi pšašanjami.
Wujasniś cu hyšći słowo tšach, kenž ma w górjejcnem wulicowanju dwa wóznama: »Angst« a »Gespenst«.
To wołaju rjascheny slědk.
"Tam jo pśedewšym Pětš Janaš był mój mentor, a wón jo we mnjo tu rytmusowu mašinu wubuźił".
To su byli mjazy drugim ansamble ze Šotiskeje ze swójimi dudami, źiśecej ansambla z Českeje a Běłoruskeje, pólski ansambel ze Zieloneje Góry, folklorna kupka z Portugalskeje a kupka z Bayerskeje.
Filmy su na boce festiwala digitalnje pśistupne a płaśe se pśez internet.
Až ty se dowažyjoš, how tu tšawu kšadnuś!
Jej su teke starjejše pśigłosyli.
Ana Matušcyna z Depska:
Pódla studiuma w Ljubljanje jo se wobźělił teke na zmakanjach akordeonistow a se zeznał ze žyweju balkańskeju muziku a folklornymi rejami.
W tom gibanju jo Rocha wiźeł pśirodnego zwěstkarja serbskeje konserwatiwneje a póbóžneje burskeje ludnosći we wójowanju pśeśiwo boganjebójaznemu komunizmoju a socializmoju.
Ritopek jo městny źěl města Běłogroda, kótaryž słuša k městnej gmejnje Grocka.
Wjelike pšašanje pak jo było, chto by kśěł te serbske ludowe spiwy a reje nazwucowaś a je pón w zjawnosći pśedstajaś?
Pla Psaarojc su pjerje drěli – to źo lěpjej, gaž dobry jajowy liker se pijo! Z nejlěpšymi kósyłkami budu jatšowne jaja pyšniś.
To jo se teke pla njogo pokazało.
Jo tak śopło, žeden wětšyk se njegnjo, žedne łopjena se njegibju.
Bydli w Prjawozu.
Toś ten nałog ma kužde lěto swójo kšute městno w našych wustupach a namakajo pśecej wjele zajmcow how we Łužycy, ale teke hynźi.
Njeźelu, 22. septembra na "Wjasele do rejki", Michael Apel buźo nawjedowaś a wucyś serbske a nimske ludowe reje.
Wón nosy kronu.
Sir Christopher Frank Caradini Lee jo był britiski grajaŕ a spiwaŕ.
Kněni Szcześniewicz wó granicy wulicujo.
Z handyjom móžoš teke wótmólowaś.
To njejo w rěchu, źinsajšne stare su kraj pó wójnje zasej natwarili.
Frank Lehmann z Běłeje Góry - 30.05. (51 lět)
Wona pśecej hyšći wušywa.
„Doma a pó droze” - tak jo titel noweje wustajeńce w klubowni Serbskego domu z wobrazami Ise Bruccyneje z Budyšyna.
Kužde gmejnske zastupnistwo jo musało wó tom za sebje rozsuźiś.
Serbski mólaŕ Jan Buk jo wumrěł
"Darimy naźeju pśez Jezusa Kristusa".
Dogromady jo 17 awtorkow a awtorow cesnoamtski za nju pisało.
Scyńśo balonk na blido a zatkajśo spło rozglědniwje do šyje balonka.
Wóna jo wobraźowała burjam dobre žni a togodla njejsu musali z głodom tšadaś.
Ptaški a luźe mógu tam lažko wót sćažki k wóźe hyś.
Dolnoserbska rěc wužywa za to teke słowo deno.
Som zachopił z dopomnjeśami ze źiśetstwa a z takimi kśěł teke zakóńcyś.
Liška wostanjo na flaku lažecy.
Wěcej wót filmowego festiwala a pśeglědki zgónijośo za tyźeń.
Na nowu górnoserbsku basnikaŕsku zběrku Róže Domašcyneje z jadnab 80 nowymi tekstami pód tuchylnym titelom "Zachodnički".
A kak móžomy na taki part wěriś? »Nuza wucy nam bjatowaś«, groni stare pśisłowo.
Stefka: "Chto wě!" To wugódanje jatšowneje kśicawki z wudaśa 15/2020 zni: "Jatšy pójdu pó jaja".
Tam su słyšali, až nutśi se źerjo a kśika.
Bur Balko z Prjawoza jo k tomu gronił, až by ministarjeju wósebny pomnik stajili, gaby mógał Błośanarjam pomagaś, až buźo kóńc ze stawnymi pólaśami.
We wšakich jsach su młodostne, ako se žyce wěcej w serbskej rěcy.
Z togo se slědkoju wzejo teke tragika serbskego luda, až wón njejo žednje měł dosć kubłanych luźi.
Zakład za aktualnu ekspoziciju dajo stawny kalender, kenž stej Roland Quos a Manfred Schemel 2005 z wobrazami wót Sella a citatami wót Strittmattera wudałej.
Pśi tom jej pak wjelgin mucy, až jano małka licba gymnaziastow se bóžko na tom wobźělijo.
Wjelgin woblubowane jo teke „glědałkowe kupadło“ (Spiegelbad).
Slědne pjenjeze su akle w awgusće lěta 1650 wót nas dostali – tak dłujko jo šwedska armeja wu nas wostała.
Źeń do togo, 1. februara, se wótmějo wót zeger 20:00 ta prědna zapustowa reja w Sportaŕskem domje z kupku.
Dalej jo Bork gronił, až k pśedłoze togo wobzamknjenja njejo nicht póžedał za drugim mjenim.
Pśi zastanišću su se zapustarje a zapustaŕki pón teke za kupkowe foto zestupali.
Pśecej njejo hyšći jasne, co buźo z drugim źělom nowego Blechenowego nakupowańskego centruma wósrjejź města, tam, źož stoje něnto hyšći te stare pawiljony.
nowa wustajeńca w Slěpem
A gaž Michaela to, což jo z logom "Sorbenkind" wugótowała, pódarijo, luźe se wě za tym wurazom pšašaju.
Mjazy zarědowanjami změjomy wuměłstwowe a fotowe źěłaŕnje, tak 10. 8. 19 zgromadnje z muzejom "Stary lud" w Dešnje a 28. 9. 19 w Radušu ku góźbje 725. wobstaśa jsy.
Tam budu kokota łapaś.
Spektrum póbitowanych rěcnych kursow jo był glědajucy na licbu a formu pśewšo šyroki.
Do kótaregož su akle pśed styrimi lětami wódowód kładli.
Wjerašk jo był spiwanje jadnogo kjarliža, źož wšykne su byli pšosone sobu spiwaś.
Naraźiło jo se k tomu starjejšych Witaj-wuknikow wopšašaś.
Mimo w Chóśebuzu jo teke póbył w Dešnje a se woglědał domowniski muzej ze sedlišćom »Stary lud«.
Dejmy samo licyś z nastawajucymi kurjawami.
Něnto su se wudali někotare muske na drogu do Grabka pó togo pomocnika a su jogo teke w měchu domoj pśinjasli.
To zewšym tak lažko njejźo, ako na prědne póglědnjenje wuglěda.
Namšu smy tegdy hyšći do Liškowa chójźili.
Bog, spominamy na twóju dobroś w twójom templu.
Som je dała šyś pó takej wašni, až je sama se woblac móžom.
Wót šulskego lěta 2001/2002 wobźělijo se Chosebuska zakładna šula „Tyca” na Sokrates-projekśe, w kótaremž źo wó wuměnu wucabnikow ze wšakich krajow.
Jo stakim tak, až njamógu do jazora pušćaś wódu ze Sprjewje, dokulaž Sprjewja sama pótrjeba wódu z gaśeńskich jazorow.
Na to dejali se we pśichoźe koncentrěrowaś.
Snaź se tebje wusmjejo, snaź jo to jej wšojadno, snaź groni: "Hey, dobra ideja."
Pśi wšom procowanju wó konformnosć naglědow jo wostał awtor indiwiduum ze wšyknymi swójimi pozitiwnymi a negatiwnymi charakternymi cerami.
Su se śěgoju pśizamknuli, dokulaž su w Depsku - połdnju kśěli kokota swěśiś a togodla su byli narske, chto lětosne krale budu.
"Mógu hyšći mało serbski, ale tradicije njejsom pušćiła", groni ta wušywaŕka, kenž jo južo pśed pśewrotom załožyła AG "Trachtenstickerei".
Tak som dostał ako postaŕ 1985 prědny raz móžnosć, rěc mójich prědownikow wuknuś.
Granica mjazy Połobskimi Słowjanami a Saksami jo była na Limes Saxoniae.
 Ja som juž pjerwjej wšykno sam zjědł, wótgroni Pětko. 
Na to jo šołta oficielne pśeśiwjenje (Widerspruch) stajił.
Z pólnych kamjenjow a změstymi z rudy wobstoj teke markantna wejsańska cerkwja, kótarejež nejstarše źěle z 15. stolěśa póchadaju.
Su woglědali do Awstriskeje
Žywjenje jo šło dalej.
Gaž ma něchten hyšći jadno foto, by wón se wjelgin wjaselił.
Pśi tom wužywaju ako žrědło za wuglik bźez wuwześa Wuglikowy dioksid .
Prědne zapołoženje (Entwurf) jo pśedlažało łoni w oktobrje.
"We jsy mamy tofle, źož luźe se pominaju pśesedlenje jsy.
To móžo byś jano situacija za blidom abo we myjaŕni, na kótaruž wótkubłaŕka co móc we serbskej rěcy reagěrowaś.
NC: Su cłonki wustupili z Domowiny?
Wjerbanarje maju wjeliku naźeju, až cłonki šulskego zwězka z Brjazyny a Dešna budu se z nimi solidarizěrowaś.
Je dowjeźo bur k zamócenju do rěcki.
Dokulaž naš serbski lud tam bejny njeznaty jo, som pó programje wulicował luźam wó stawiznach a kulturje a něntejšnem žywjenju Serbow.
Malinkowa jo se toś za doktorsku temu rozsuźiła.
Wo wjele problemach jo se pśi tom diskutěrowało.
Wóni Witkoju wósebnje se spódobaju!
Ako som pón do swójeje – až dotychměst źowćoweje – WG w Jeruzalemje pśišeł, som se musał teke ned zeznaś ze źiwnym susedstwom.
Mjazy zwězkowymi krajami su rozdźěle wjelike.
Jezus źejo: Měr wam wóstajam, swój měr wam dawam.
To pak se bur Žur kradu móli.
Pěś drjewjanych figurow ze serbskich basnickow buźo stojaś na prědnem kóńcu jsy a slězy pśed Pawlojc dwórom.
Doreen Schiemencowa (44) jo akle pór tyźenjow, wót 1. měrca, tam zagronita za nastupnosći Serbow.
Swěśili su tam camprowanje a žnjowne nałogi z kónimi, ako štapanje wěnca a rejtowanje wó kołac.
Peter Zilvar, wjednik Esperanto-centruma, w měsćańskej bibliotece Herzberga.
Kšuty rěp a rowne tyło – to jo była jogo dewiza.
Wšake jašćerje trjebaju swój teritorij, kenž skobodnje zašćituju.
Płod swětła hobstoj we wšej dobrotnosći a pšawdosći.
Rownocasnje zapśěgnu Sokoł do swójogo gibanja źiśi.
Sobotu dopołdnja, 1.7., se pśedstajiju w Brězowce serbske nałogi.
Mě nejwěcej pśeznanjecy źěl programa wšak bu zarejowany.
Kótary buźo Waš wósebny nadawk w Serbskej raźe?
Mimo togo krotke njeakcentuěrowane wokale mógu se reducěrowaś.
To su swěśili pětk, 23. awgusta.
Zajmne su pśi tom wósebnje mjazsobne wobwliwowanja toś tych wobłukow: Tak źo ideja, toś ten jaden, wěsty rum w źinsajšnej Bramborskej a Sakskej ako »Łužycu« pomjenjowaś, na srjejźowěkowe wobsedlenje pśez wóne słowjańske kupki samskego mjenja slědk, kótarychž statkowanje se hyšći až do źinsajšnego jasnje ako prezentne zacuwa – Łužycany a Milcany.
W Radušu/Raddusch groni se jadnomu městnemu źěloju "Kamerun".
Ale bóžko felujo choroju dorost.
Lěto dej skerjej zymne nježlic śopłe byś. Nalěśe buźo bejnje mokšojte, weto pak póměrnje śopłe.
Wón daloko njejo wót kuždego mjazy nami.
Namakajśo źewjeś słow a zasajźćo je do błonkow wokoło licby tak, ak špěrka źo.
Togodla som sroki wupjakła.
Smy zgónili, až natwarijo lubinska wósada jadnu walku, źož mógu źiśi jaja walkowaś.
Pópšawem maju ceło drugi profil, ale wót teje ideje su byli ned zapalone, a něnto graju ze zagórjetosću polku.
A tak jo mały Krabat dejał ze swójim nankom pastyriś wót hołpargow do Šymana Judy a młogi raz hyšći dlej, až mroze šćipachu a zymine mjatele lětachu a surowa zyma jeju zagna do pastyŕnje.
Slědny kóńc tyźenja w juniju budu how swěśiś ze wšakorakimi zarědowanjami prědne naspomnjenje jsy pśed 500 lětami.
Fuzija cerkwinych krejzow dej chopiś płaśeś 1. januara 2020. Krajna cerkwja musy ju hyšći dowobzamknuś, ale jeje pśizwólenje naglěda se něnto ako wěste.
Wudawarja stej Serbska reja z.
Wjacor buźo reja w kjarcmje "Lucas".
Pśicyny dosć, aby toś to tšojenje z wjelikim balom swěśili.
W Tšadowje su lětosa zasej z drastwami zachopili, tomu smy pósćili ceły artikel, na tom boku ceło dołojce.
Tšojenjeju z chódotu se groni "Njepólewanka".
Krabatowy słužabnik jo był narski a za wědu głodny pachoł.
Tema magacina: „Juraj Kubańka – Miłosć kamjenja“ – choreografija žywjenja
Graśe ze zacuśami pśigótowanje: Wustśigajśo sedym ilustracijow z woblicami z Lutkow za źiśi na bokoma 12 a 13.
staranje tšach? Pód wobstojnosćami korona-pandemije su wšake źěła wuchwalili ako wósebnje wažne, ako su relewantne za cełu towarišnosć.
Sakski amt za archeologiju jo pśedslědny tyźeń zjawnje prezentěrował, co su wóngano na kšomje wugloweje jamy pla Běłeje Wódy wuryli.
Strahl jo zachopił z 20 hektarami, a pśecej něco k tomu pachtował.
Pótom wunjase ten wušk hura na kejžora.
Nowy Casnik jo se wopšašował, kak jo se luźam spódobało – wóni su wobjadne byli: kšasnje!
Końcak, pśedsedaŕ Serbskeje rady, J.
Rozpšawy wó žywjenju Siddharthy su se gromaźili akle pó jogo smjerśi wót cłonkow Sanghi, zgromaźeństwa Dharma-prakticěrujucych, a su se dłujko jano wustnje dalej dawali.
Jüterbog a wokolny Fläming to su nejdalej pódpołudnjo lažece strony, źož se powěda "Platt".
A za njeju stoj žołty dom, tam jo bydliła a hyšći źělnje bydli Jahnojc familija.
Njeboli jano ten jaden zub, ale pśisamem wšykne a głowa hyšći k tomu.
Jo měł naźeju, až narownaju te nabranki to zasej.
Kontaktowe partnarje su Kathrin Hotzanowa (035606-40779), Nadja Schönemannowa (035606-40124 abo 320) a Domowinski pśedsedaŕ Jürgen Hanška (035606-41 919).
Franciska Albertowa: Wochylu jen hyšći pilnje pśigótujomy!
Serbsku literaturu w pókšacowanjach wótśišćaś
Ale kóńc slědnego lěta su se wobzamknuli te slědne wjelike renowěrowańske źěła.
Jolic se ako atributy wužywaju, pótom wóni slěduju pótrjefjony substantiw.
Wó pśidatne wopśimjeśowe abo regionalne a casowe rozšyrjenja se njeprocujomy tuchylu, dokulaž mamy cełu mań źěła pśed nami.
Njeźelu, 31. januar, swěśe młoźina a ženjone 125. zapust w Pśiłuku.
Mimo wjasela a pśipóznaśa pśipadnjo jim teke dobra suma pjenjez: kužda wót nich dostanjo 15.000 euro.
Awtor wopisujo, kak jo se źiwował tej rěcy tych rusojskich, a kak su ako źiśi togo nimskego hawptmana raz k narje wuměli.
Pśeto to wugronjenje jo z casami wótwisne wót naslědujucych zukow.
Co źiśi tam cynje?
Jo rozkładł, až archeologi wót togo wuchadaju, až Słowjany su wjele z drjewa zgótowali.
Změrowało jo mě, až smy rowno měli bejnje mało sněga, tak až njejsom wjele zakomuźił.
W rozgronje na tom jo se groniło, až slěźi se nejpjerwjej jano we wokrejsu SPN, ale rozšyrjenje jo pśedwiźone.
Wiźeś jo było, až źiśi maju pśewšo dobre ideje.
W swójom kórbiku ma wjeliku tutawu zernkow.
Niźi nic njedajo.
Ně, mam traktory z rozdźělnymi agregatami k wobźěłanju role.
Župa Dolna Łužyca ga móžo do togo wažnego Domowinskego gremiuma pósłaś šesć cłonkow a mimo togo dej amt zastupnego Domowinskego pśedsedarja teke w pśichoźe wobsajźiś cłonk z Dolneje Łužyce.
Redman jo se sam taki woglěd w serbskej KITA žycył.
Jo źeń tam se machała teke serbska chórgoj.
W toś tom casu jo jano sport za zamóžne luźe był.
Dokulaž wóda ma wusoku specifisku śopłotu kótaraž stabilizěrujo klimu na cełem swěśe.
Taki rědny kjarlik móžo ale tšašny njeplek byś.
Starosta: Praktiski smy tak póstupowali, až wobźěłajomy pismik pó pismiku.
Wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma pśed wjažu Ministaŕstwa na nutśikowne nastupnosći.
Tak su wóni ako Serbowki k póznaśeju byli, dokulaž drastwa jo powšyknje ako nacionalny symbol serbstwa płaśeła.
Do pódzajtšneje wenkowneje murje cerkwje bu něga zamurjowany słowjański wobrazowy kamjeń, kenž ma mě „Swantewitstein“.
Togodla jo wažne, až teke negatiwny korona-test móžo dosegaś za drogowanje.
"Toś buźotej starjejšej wócy wuwalowaś, gaž mej wustupijomej ze sańkow ruprajchta".
Družyny su jadnolětne, dwójolětne rostliny abo trajne zele.
Dieter Nowka, kenž jo ako rentnaŕ pśišeł zasej slědk do swójeje domownje, a to do Grodka.
We słownikach cytamy, až to jo gałuz literatury, ako z ironiju pśegnawa žortnje cłowjeske słabosći a politiske tšojenja.
Alergije napórajo ten pole.
Njamóžo wobcakaś jen swójima pśijaśeloma pokazaś.
Toś jo mólaŕ a grafikaŕ Meinhard Bärmich wordował pšosony, aby ten źěł śpy pśenowił a wurědnił.
Slědna se pak teke pilnje stara wó pśiducu Rejnusojc generaciju: Till jo tśi lěta stary, Ben jo se naroźił pśed šesć mjasecami.
To buźo jadna wósebna, dokulaž Hartmut Leipner wuknjo na lektora.
Su ga tam do wójny měli pěś kněskich dwórow.
Pśed domowniskim muzejom w Reriku pak som mjazy drugim wótmólował kradu pódobne kamjenje, teke ze słowjańskego casa.
Burg/Bórkowy
Kněni Holle, złośona Marija a wšykne druge, ako na pśikład ten kokot, su swóju rolu derje grali.
Jo luźam na gubu glědał, na jich rěc słuchał, ale jo weto bibliju pśestajił do pśikładneje nimskeje rěcy.
Pětš njamóžo dalej powědaś, a Karina na njom wiźi, až by nejlubjej zasej zabjakał.
Nad grotu naroźenja stoj źinsa Naroźeńska cerkwja.
How njejo žeden zwisk k wódam Sprjewje.
W septemberu buźo pśedsedaŕstwo Maćice a Maśice woglědaś do Dolneje Łužyce a se zmakaś z kulturnym towaristwom Studnja, ak jo se 2017 załožyło.
Wóna wugótujo strowotniske problemy My Serby licymy ako góspodliwy a cuzym wótwórjony lud.
Naša duša caka na Kněza; wón jo naša pomoc a šćit.
To jo znate wustawadło, źož wjele luksusowych łoźi jěźo.
pónjeźele, 24. februara /swěckownego
Cesto njamaju dom a źěłowe městno akle zewšym nic.
By gronił, až se epizody wěcej na awtentiske dožywjenja złožuju, toś skerjej njejsu literarne.
Toś te procowanja by se dejali malsnje pšawniski zawěsćiś.
Zajmne jo, až recept za sroki a jich forma cesto stej samskej.
Kaž kužda mysl jo dejała teke wóna akle wuzdrjaś.
Robinson pak a Pětko stojaštej a cakaštej, co něto buźo.
Rěcne graśa spěchuju toś te zamóžnosći na źiśecu wašnju.
Pśi slěźenju jo se intensiwnje zeznała z rěcu Ćišinskego.
Tak sy se jen zasej woblakł, lěcrownož njejo pšawje suchy był.
My smy prima trupa a raźi pomagamy doma.
Lehmanna wót muzeuma — wón jo wukubłany pśirodowědnik — parkowy aktiw.
Na drugi źeń zajtša Witko ptaškowy domcyk wobglědujo.
Jaden połny nadojty zbork mloka juž jo pśed groźami stojał.
Jo, ako by je napisał južo dawno njabogi Jan Bedrich teke za nas - abo nic?
Take lěbgoźenje se nigdy wěcej staś njedej.
Moler Ante Trstenjak a Łužiscy Serbja", ako jo wót 20. septembra w Serbskem muzeju w Budyšynje wiźeś, se wótměju w oktobrje hyšći wjeźenje, pśednosk a teke źěłaŕnja.
Ja śi huzwólijom a śi njezachyśijom.
Pětk, 3. maja, buźo wót zeger 19:30 komorny koncert w bórkojskej cerkwi.
Togodla smy zasej zaplanowali wjele kursow za wušywanje a za pšawe woblekanje drastwy.
To pak běšo wjelgin njerozymnje wót togo młodego gólca rjaknjone.
Pśi tej góźbje jo se teke wugódnośiło to graśe mjazy "Serbskimi koparjami" a mustwom nimskeje mjeńšyny z Dańskeje 31. maja w Hochozy.
Wušej togo maju tam wšake zarědowanja teke za rentnarjow a seminary a kurse.
Lažko se wóni pak lětosa njamaju.
A to nic jano we swójej Domowinskej kupce, kótaraž słuša k nejlěpšym w cełej župje, ale teke we swójej jsy.
Lěc móžo kšetk to małe awtko reparěrowaś a z nim jězdźiś?
Z tym jo cel, pówódnjowaś stare wótwórjone jamy, na slědnem městnje w konteksće rozdźělowanja wódy.
- Žylojska zakładna šula - pśidu-lic „Witaj”-źiśi?
 Wóni su tud!
Kak se to cyni, jo toś ta pśiswójźbna z Brjazyny nawuknuła wót swójeje starkeje.
Mjazy drugim stej tam powědałej wó dalšnej perspektiwje wugloweje industrije we Łužycy a wó Serbach.
Codiakalnej znamjeni w awgusće stej Law a Kněžna.
Bernd Pittkunings recenzěrujo lětosny program Serbskego ludowego ansambla k ptaškowej swajźbje "Chtož se zwažyjo, tomu se raźijo".
Rowno tak jo z luźimi.
"Za to my pak se staramy za rozwjaselenje", jo Pawl Psaar šybale gronił.
Ze Serbskim šulskim towaristwom pó słowjańskich slědach we Wendlanźe
Pla nas w Bramborskej wukniki akle wót sedymego lětnika chójźe do gymnaziuma, w Sakskej ale južo wót pětego lětnika.
To buźo program ze serbskimi spiwami, ruprajchtom a darikami.
Wóna jo bytostnje k tomu pśinosowała, až wjeliki źěl dokumentow, mjazy drugim głowy listow města, dwójorěcny jo.
Pódla tych dwórow jo dalej wjeliki chrom, tež z drjewa; we tom dej se wšykno pokazaś, což Serby wósebnego maju.
Dla togo dejali tu ideju dowobmysliś a se pśi tom pšašaś, kak móžoš snadne resurse (rozmjej, mału licbu ceptarjow) nejefektiwnjej nałožyś.
Te tśi miliony koksa k lětu su byli zakład za nastaśe wšyknych industrijowych gałuzow.
Katrin Küsterowa historisku pjakaŕnju w Radušu.
Cynim tak, ako by měła zajm, a wobglěduju se jogo mjaztym.
W njej jo Grešeńc wugbał wšake funkcije.
Wopytajomy to snaź hyšći raz w nazymje, ale źěłamy južo z mócu na pśiducem domowniskem kalendarju.
Ned pó graśu jo jěł k pśijaśeloju na swajźbu
37 filmowarjow jo se tam wobźěliło.
Su ga se kšuśe prědk wezeli, až dej byś znowa nowy Pśiłucki gmejnski centrum donatwarjony.
Sedlarje su wětšy źěl pśišli z Hessena a Pfalzy.
Źowća pak su sami se tak do krejza wobraśali, sćicha stukali a juskali, až te tśo krale su južo derje wěźeli, źo jich źowća stoje.
Znaty chronist z Błotow Paul Fahlisch pišo, až 1860 su hyšći młoge zbytki togo załožka ako fundamenty, štomy a zanjasone kamjenje widobne byli.
Sedło Europskeje rady jo Europski palast w Strasbourgu.
Mej bydlimej we wjelgin rědnej jsy.
Jaden źeń pśileśijo cuzy mjatel na tu łuku.
Pódla stoj pjakaŕ Stefan Richter z Kubšic.
Adam jo se wutšobnje wuźěkował a jo měnił, až budu namakaś za to gódne městno w něgajšnej serbskej cerkwi.
Pódobnej słowje eksistěrujotej w češćinje a pólšćinje .
Južo we wušej źaseś rěcach knigły pśedlaže. (kšuty wuwězk, 4,90 Euro)
To mjaz drugim nejskerjej na tom lažy, až jo w njej na kóńcu jano hyšći jadnasćo wuknikow było, což jo spěchowało pśisamem familiarnu atmosferu.
Pśibytna jo była teke Doris Teichmannowa.
Ju su mógali woglědarje sebje kupiś na koncerśe.
Togodla dej se to městno hyšći raz wupisaś.
Monika Maria Brodka jo pólska spiwaŕka.
Za jogo suźenim jo to była skerjej njegluka, až župna zgromaźina njejo nowego župana wuzwólowała, ale jo to wuzwólenje do rukow pśedsedaŕstwa dała.
Jadna wót tych wuzwólonych paršonow jo Gregor Wieczorek, šefredaktor Casnika.
Zakazane pó internatnem pórěźe pak jo było, až gólcy pśebywaju w źowćowych śpach a nawopak.
Original we Bayerskej statnej bibliotece.
Rozsudny zaměr pśi tom za mójim zdaśim jo, to produktiwne teje zwězanosći mjazy Serbami do srjejźišća stajiś.
Stolica a nejwětše město jo Katmandu .
Wandrarje su wiźeli mjazy drugim žorawy a škobrjonki.
Kněz słyšy mójo žebrjenje, móju pšosbu pśiwzejo Kněz.
Pśedsedaŕ Statnik jo se pó tom wšym wósobinam a politiskim partnarjam wuźěkował, kótarež su zmóžnili nowe cłonkojstwo Serbow w rozgłosowej raźe MDR.
To zwěrje jo chylku stojało kaž z kamjenja wubite.
James Roberto Gandolfini jo US-amerikański grajaŕ italskego póchada.
Ale něnto comy se zasej staraś wó kontrolu wognjoweje techniki pśi pjacu", groni muzejowa wjednica Sabine Kampradowa.
Pśi Michiganskem jazorje laže města Chicago, Milwaukee, Gary a Green Bay.
Jo z teliko kurami wjele źěła?
Do radnice móžośo pśiś pónjeźele, wałtoru a stwórtk wót zeger 9:00 do 12:00, wałtoru k tomu wót zeger 13:00 do 17:30 a stwórtk wót zeger 13:00 do 16:00.
W statach, kótarež se pśez swóju etnisku wšakorakosć definěruju, njejo wěcejrěcnosć posta žeden problem.
Teke muziku drugich kulturnych krejzow móžomy wótpowědujucy zarědowaś .
Na mójo pšašanje jo mě wobkšuśiła to, což smej južo wót kněni Tšukoweje słyšałej. »Tog Maksa su musali pón daś do takeje kliniki.
Weto jo „naš Horst“ wjelgin wjele ducy za Nowy Casnik.
Kwiśonki daju se něnt lažko wót kijaška wótšćipaś.
A teke Annemarie-polku budu graś.
Dypkownje k nowemu cerkwinemu lětoju stoj teke woblubowany dwójorěcny plakat z gronkom lěta k dispoziciji.
Serbske šule deje obligatoriski na tom zwěstku wobźělone byś, a wón dej měś žognowanje ministarja a stojaś pód wjednistwom zagronitego za serbske nastupnosći we ministaŕstwje za kulturu.
Mjazynarodny festiwal dudakow w Slěpem.
Wjacor wósymich pśepšosyjo młoźina k zapustojskim rejam z „VOX-band“ w Stopic kjarcmje.
Sobotu, 24. awgusta, a njeźelu, 25. awgusta , sćo pšosone na tematiski twaŕski kóńc tyźenja w muzeju pód gołym njebjom "Stary lud".
Wokoło 4. 000 gósći su licyli w tych 4 góźinach! Wušej 20 luźi jo tam jaja mólowało – wšykne ze jsy a za wětšy źěl šulske źiśi a młodostne.
W engelskej wuchadnej rěcy dajo wó wjele wěcej kursow ako w nimskej.
700 (!) mytow za dwě lěśe jo za njo zaplanowanych, dogromady 6,4 milionow euro.
Ale ned za tym som se zwjaseliła, až take źěło kaž to mójo se tejerownosći tak wusoko pśipóznajo.
Gronko mjaseca: wy nasejośo wjele a nažnějośo małko; jěsćo a njejsćo najěźone; pijośo a wóstanjośo łacne; hoblacośo se a njamóžośo se zgrěś; a chtož pjenjeze zasłužyjo, zatkajo je do zedraneje móšyny.
Njeglědajucy na pśekšasne wjedro jo šćipata zyma wósebnje tym źowćam mócnje pśisajźiła.
Togodla dorosćone casy góleśeju gronje: »Ty mały skunk!«
Rychowe su byli stara Wjerbańska familija, kenž se južo 1602 pomjenijo.
Wosebnje w juniju groze mócne dešće.
Cesćeńske zarědowanje wótmějo se 9. oktobra zeger 17 w Serbskem domje w Budyšynje.
Tam spóraju na pśikład gódowny bom do Brězańskego jazora.
Jano pór dnjow pózdźej stej byłej zagronitej serbskego wótrěda pśi ministaŕstwje nutśikownego z Barlinja pśi mnjo.
Wón jo cesćił wšyknych cłonkow, kenž su pśisłušali Maśicy wót zachopjeńka.
To jo wěrno - teke Casnik njejo se tenraz tam wobźělił.
A slědnu njeźelu su byli prědny raz w Chóśebuzu.
Na orgelach jo grała Picańska wuknica Annekathrin Zehojc.
Na pśikład su tšugu „Schimmelgraben“ nowo profilěrowali a wutwarili.
We nowem pśedsedaŕstwje maju něnto dweju rybakarjowu, kótarejž stej wuwuconej na pólu pšawa za wódne twaŕstwo .
"Smy spontanje na to pśišli", groni Casnikoju pśedsedaŕ towaristwa Studnja z.
Nichten, kenž ze swójeju ruku za chołujom pśimnjo a naslědk glěda, njegóźi se do Bóžego kralojstwa.
A pśiglědowarjow a zajmcow jo było pśecej nadosć.
1944), wót lěta mójogo naroda 1991 až do 2002 wjednica žylojskego horta, som wótrosła pód samskim kšywom ako wóna něga ze swójeju starkeju Pauline.
Knězowa kšasnosć buźo zjawjona, a wšykno śěło buźo wiźeś, dla togo až Knězowe husta su powědali.
A za tym, až jo zgóniła, až pśiźom z Chóśebuza, jo gjarźe wulicowała, až jeje źowka wuknjo na sportowej šuli w Chóśebuzu.
Wjelgin wjaselił som se pón, až som był mjazy prědnymi źaseśomi a stakim som pśišeł do prědneje kupki z nejwušym rěcnym niwowom.
Myšyn/Müschen
Žabki maju raźi lodu , dokulaž jo zymna a mokša.
Sklenářová a dr.
Naše serbske gólanarje pak wšykno wuměju.
Chwaliśboga njejo tu sobotu žedna "Sabine" se zwignuła a zapust skazyś mógała.
Za nju jo to spódobnje, až smějo je woblekaś, dokulaž jo to w regionje žywa tradicija.
Frycoju Jurišoju se zda, až su byli we tom gnězdźe lětosa tśi młode a až jo se jaden z gnězda wustarcył.
Wón jo naraźił, až rumnosći se źěle: Gósćeńc a kjarcma dejtej dostaś wobraze, serbska śpa dej se nowo wugótowaś.
Źo se pśewjeźo źinsa ten nałog?
Mimo togo jo móžno tu aktualnu wósebnu wustajeńcu „Źěle drastwy zgótowane z nitkow“ woglědaś a pśi tej góźbje teke sam něco wuźaś.
Pšosył jo je chóśebuski wušy šołta Holger Kelch (CDU), a jo gronił až sejmarje njemuse za to zapłaśiś.
Mojzas źašo knězoju: Glědaj źe na to, až ten lud twój lud jo.
A toś jo pśišeł, kak mógało hynacej byś, na tu wjelicnu idejku, zapletu do tintowego nopaška zatkaś.
Wón jo se wobrośił ku kśesćijańskej wěrje a wordował woplěwaŕ a šćitaŕ natury.
14 pórikow młoźiny na Górach jo śěgnuło sobotu, 28. februara, se smjejucy, spiwajucy a rejujucy pśez wjas.
Za wobjed a cołnowanje ma kuždy zapłaśiś 8, 10 euro.
Wjaseli se, až buźo je něto trjebaś na 15. awgusće „doma“ w Serbski cerkwi.
Bruna jo rod ze swójźby gubkatych kwitarjow .
Inscenacija NSLŹ »Łapanje šefa« w Radušu.
Weto se wjaselimy na takich aktiwitach.
Cakamy na wótegrono.
Na tom prědnem workshopje jo to wobźělenje hyšći snadne było, ale rezultaty su byli prima!
Gosća z Münchena stej cołnowałej z Lubnjowa na Lědy.
Starjejše a stare starjejše do zarědowanja pśepšosyś zewšym móžno wěcej njejo.
Su to 4 pedagogi, 3 Domowinske funkcionarje a 1 źěłaśeŕ.
Pětk tyźeń jo Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny prědny raz w korona-casu na pósejźenje gromadu pśišło, a to w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem.
Njamožomej to pak pšawje we słowach wugroniś, kaž rědnje se nama how swěźeń spódoba.
Tak som se mysliła, až taka pśěza by něco była.
Wětš se njedajo dłujko pšosyś, zadychajo dłymoko a mócnje do mrokawow dujo.
Rad jo mjazy wuknikami Žylojskeje šule.
Prědny raz jo źiśeca rejowaŕska kupka "Łužičanka" wót budyšyńskego Serbskego ludowego ansambla z pisaneju serbskeju folkloru a žortnymi źiśecymi spiwami w Chóśebuzu pódla.
Statnik jo jomu žycył wjele wuspěcha w dalšnem cesnoamtskem źěle, małko grakanja a wěcej casa za familiju.
Južo zajtša su pśišli prědne kupowarje.
Michał: „Nan, jo ga to we pšawźe wěrno, až su kraje, źož njejo žedna zyma?“
Towaŕstwowych knigłow licbnik 20
Aristokratija w Pólskej w běgu casa jo wjele pšaw dostała.
Pśed wjacorom da wognju wugasnuś a nazajtšo chopi swój pókład wen śěgnuś; ale prědny gjarnc njeběšo łužany, drugi teke nic a tak wše druge. 
Serbska delegacija na zmakanju kśesćijanow w Praze.
Wjeducu rolu ma pśi tom FUEV – Unija Europskich mjeńšynow.
W lěśe 1982 som ja z familiju z Chóśebuza, źož som wót lěta 1967 na mójej starej šuli ceptarił, do Žylowa śěgnuł.
Lětosa licymy z dobrymi žnjami, pśeto w aprylu a maju jo było chłodno a cesto jo se wóno padało.
Jano jaden policist jo tam stojał, ten pak jo nejskerjej měrił, kak spěšnje tam awta jězdźe.
Stwórtk 28. januara buźo cytanje knigłow „Jan Skala (1889-1945).
Kśesćijan Kessner, doktor za psychologiju, a J.
Lěbda raz někogo na droze zmakajoš, casy słyšyš gjagotanje na gusynem dwórje abo łajanje rozsćaklonego psa – gaž awto pomałem mimo jěźo.
To su te Prjawoske a te Gorjańske, kenž kśě na pśiduce zmakanje pśiś.
Slědne pśespytowanje jo było w stawiznach 12. maja.
Walter Jurk jo źinsa 89 lět stary.
Turnow' jo město pśi šćitanej krajinje Česki raj w Libereciskim kraju.
Su tak woblacone ako kuždy źeń, kuždy, tak až se jomu co.
Styri lěta pózdźej su zajšli wót njogo załožone Bože słužby.
Jadnab 25% genow tych zastupnikow šnoroweje keramiki ga njejsu wót tych pśiśěgnjonych pastyrjow! A zawěrno: We wšyknych indoeuropskich rěcach namakaju se słowa, kótarychž etymologija njedajo se z pomocu indoeuropskeje leksiki a morfologije rozkłasć.
Dokulaž njejsu se w Zaspickich lodach a na najśpach wěcej žedne dospołne paśerje namakali, jo se Marlies Šmolkowa w Dešańskem Domowniskem muzeju pšašała a jo tamne mustry wuměriła a wulicyła.
Tam ga jo sobotu swěśił Nils Mjatko (Mjatke) swóju swajźbu.
A jadno słowko jo pśekrotcone.
Geografija, teke "zemjepis" jo wědomnosć wó zemi.
Wy buźośo se źiwaś: kupki swóju jězbu do Nimskeje sami zapłaśiju – lětosa na pśikład tych wušej 40 luźi z Mexiko, kótarež su wěsće za lětadło (11 góźin) wjele pjenjez wudali.
Kuždy lěto swěśimy gódy, až Jezus Christus jo se nam naroźił.
Togodla bu ten źeń jich wumrěśa z dopomnjeśim swěśony.
Wót nowembra 1996 stoj Kalawska Šwica na póstajenje wokrejsa Górne Błota-Łužyca pód šćitom.
Glědajucy na to su byli teke rozdźělne měnjenja w Serbach k pšašanju, lěc jo była ludnosć w maju 1945 wulichowana.
Hajdana, pśedsedarja serbskego wuběrka pśi wokrejsnem sejmje.
Za tym jo se lan pla nas ned młośił.
Kšywo jo było z pomocu lubych susedow tak daloko wupłatane, až njejo se mógało nutś padaś a dešć škódu napóraś.
Doněnta dajo tśi wideoklipy: z Pragi, z Amsterdama a z Kanariskich kupow.
Žycym wšyknym cytarjam, aby taku konstruktiwnu zgromadnosć raz sami dožywili.
Tśi młode su wumrěli.
wałtoru, 29.8.: Muzika rad słyšana
Pśi tom zabydnu wšykne tšachy a kopawy a kšetarje.
Kak dalej z nagubkami w chóśebuskich šulach? .
Njeźelske Bóže słowo
Sara jo měrna a sćicha nopawa.
A jo było pšawje, tłocyś na take zmakanje.
Wšuźi na drogach we tom rožku jo wjele luźi, a we krotkem casu som nanejmjenjej 10 rěcow wusłyšała.
Na zachopjeńku smy pak bjatowali.
Njeglědajucy na to dajo se toś ten wirtuelny zarědnik kuždy cas wócyniś a ned se wše wótpowědne powěsći zwobraznjuju, lěcrownož toś te pópšawem laže w rozdźělnych zarědnikach.
Serbske žeńske a muske ako pśidu wót namše z picańskeje ewangelskeje cerkwje, wokoło 1920.
Druge myta
Teke how wót Města žedna pódpěra njepśiźo.
Wušy šołta Holger Kelch: 2038 dej wóstaś
A chtož wě, kak teenagerki a teenagery na take něco reagěruju, ten wě, až to njebuźo tyźeń bźeze znjeměrnjenja.
Wóni su byli jim znate a lube, Rogowarje su se jano jim dowěrili.
Nalěwo wiźiśo L.
To su wšykne te, kenž lubuju tu dolnoserbsku rěc njeskazonu, njefalšowanu, we swójej ludowej formje.
Cerkwja jo pśed pódwjacornymi wětšami šćitana.
Weto ma Chośebuz pśecej hyšći pó Drježdźanach nejwětšy publikum w DDR!
Žeńske su napjakli dwanasćo blachow tykańca, a to se wě, we swójom pjacu na Šusteroc dwórje.
Wušej togo smy měli pśigótowany woglěd Jakobikojc šlodaŕnje a Serbskego muzeja w Měsće.
A wóni pśidu zbliska a zdaloka.
Marietta Tzschoppe, měsćańska decernentka a pśedwiźona nowa zastupnica wušego šołty, jo wótpósłanym a gósćam rozkładowała wše te doněntejšne procowanja a aktiwity a dalšne źěło za Chóśebuske jazoro.
Su ten cas za to wužywali, aby se tšochu zeznali z Chóśebuzom a wokolinu.
W dalšnych wósymich źiśownjach nałožujo se źělna imersija (jano jadna kupka wuknjo serbski).
To ja źe teke pśecej cynim.
Kak pójźo to dalej z jich rěcu? „Wóno jo tužne, až za 20 lět njebuźo nichten tak powědaś ako my.
Gaž w zymjem marznjo a tšugi a rěki pókšyjo lod, ga musy wón sebje městko pytaś, ak njejo zamarznuło.
Ale weto su wjelgin rědke, dokulaž tak cesto se toś to wušywanje njewužywa za našu drastwu.
Rostlina derje pśenjaso mroz, suchotu a seń.
Wona źěła w pśiběrajucej měrje ako rěcnik mjeńšynow w mjazynarodnej arenje europskich politikarjow.
Take filmowe wjacory su wó wjele modernjejše ako diapśednoski.
Zjawny transparentny politiski dialog jo sebje 96% pominało.
Nejwěcej doprědkaŕske jo město Prenzlau/Prenzlow, źož su pśistajili sobuźěłaśeŕku, ako we běrowje se stara wó dolnonimski dialekt Uckermarki.
Wšuźi se póbitujo dobra serbska jěza.
Wótpołdnja se pśechójźowašo dalej, nježli běšo pjerwjej pśišeł a namaka kamjenje, na kótarychž wjelgin se wjaselašo, dokulž móžašo je pśi swójom wšednem źěle derje nałožyś; wósebje se jomu jaden zespódoba; ten běšo kaž sekera, dosć wótšy a mějašo tež źěru; wšykne wužytne kamjenje weze ze sobu domoj.
Som se wěsta, až wy se bójśo, wy móžośo padaś!
wót 5.30 do 8.00 góźin a na pětk wót 10.00 do 13.00 góźin
Teke ja njamam wěcej wjele mócy.
Wón ga njemusy te cełe pěś minutow spiwaś.
Marja Wjeńckowa na swójom dwórje w Blunju.
To jo zarědowanje Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Hyšći źinsa ako wuměńkaŕ jo cesto ducy, aby drugim pśedstajił tu dłujku historiju swójeje jsy.
Mója duša jo wjasoła w swójom Bogu, pśeto jo mě hoblakł z drastwu strowja a hobalił ze suknju pšawdosći.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo jej pósćił we swójej rozpšawje nejwěcej słow.
Kombiněrowane jo wšo z moderneju serbskeju modu.
Kak dokradnje dalej źo za biblioteku, njejo hyšći jasne.
Teke ten tuk jo wordował wuškrěty, a jen su z kulkami jědli abo z nim cełe lěto skiby mazali.
Togodla jo se familija za DSG rozsuźiła.
Bogate luźe baroka su nosyli periki a su zrownju tšašnje lidowali, dokulaž pód nimi jo swjerbjeło až tšach.
Bórkowy: Kubłańske ministaŕstwo wótegroni
Božko su se Końcakowe spise zgubili; ale na proze do nowych sto lět jo wón sebje zasłužył, až we lětosnej Pratyji na njogo spominamy.
Jabrjaty wóz abo fegu z brožnje holowaś, senowu žerź abo płachtu wobstaraś.
Lětosny pśeśěg jo pózastał mjazy drugim wu Frahnojc, wu Buchholzojc, pśi kowalni a pla šołty Erich Lehmanna.
"Něnto su jano hyšći mjeńše wěcy wušej", jo groniła wudowa fararja, "na pśikład mały dupjeńc".
Prjatkowaś buźo J.
Z takeg pšašanja se wiźi, až ten njeznaty pśijaśel se wubój, až žylojska gmejna njejo z togo wužognowanja teje šule žedno »žognowanje« měła; take myslenje pak jo wopacne, pśeto to wužognowanje stanu se tak derje we serbskej ako tež we nimskej rěcy a su te pśisłucharje wót wobeju »swěte žognowanje« měli.
Toś te na městnje wutwórjone institucije su pak byli cesto wót zastupnikow starego režima, wósebnje wót inoficialnych sobuźěłaśerjow (skrotcone IMow) pśekisane.
Ministaŕ Woidke sam jo jich wucesćił.
Sobotu, dnja 13. januara na UKW 100,4 MHz
Eveline Henkowa ma teke fota wót swójźbnych z prědnych lět 20. stolěśa, na kótarychž su žeńske we serbskich drastwach wiźeś.
Ju su rowniske źiśi wugótowali z wuměłcom Jörgom Tauschom.
To su Hope Valley, Rosedale, Ebenezer, Neukirch, St.
How jo se zeznała ze serbskim žywjenim a jo nawuknuła serbsku rěc.
Pówitki su zwětšego wijuce lězece rostliny a małke zela.
"Ba! Pšec z tymi kwiśonkami! Ba!" Wóna je sebje malsnje wóttśěso.
Dalšny pśedwiźony dypk togo slědnego pósejźenja jo spěchowanje serbskich źiśownjow pśez Załožbu za serbski lud a Rěcny centrum Witaj.
Sowjetska armeja jo tencas chapjała twariś tšochu dalej južo na Luboraskem te wjelike silowy za rakety, wó comž smy akle wjele pózdźej něco zgónili.
Take pśebywanje pśi nimskem pśibrjogu pomaga małym a wjelikim luźam štres wóttwariś.
A kaž pśecej jo naš wejsny flejšaŕ Starik nam librował jěšnice, steaki, bulety a šašliki“.
Bóžko weto njejo wjeliki źěl pśisłucharjow wšykno rozměł.
Za tym dej šulski doglěd stawnje glědaś a tam, źož to njefunkcioněrujo, se zaměšaś.
Starše wobydlarje źinsa hyšći wuměju a wužywaju to abo druge serbske słowo.
Spšawne a rozswětlone luźe w Europje se źiwaju, kak jo małemu serbskemu ludoju móžno było w danych wobstojnosćach swóju narodnosć wobchowaś.
Gospelowa kupka jo nastała łoni w projektowem tyźenju, kenž jo měł temu “Amerika”.
Freska z cerkwje w Kałkojcach.
Mimo togo jo pśestajił basni z rusojskeje, na pś. wót A. J. Puškina, abo francojskeje rěcy do dolnoserbšćiny.
Ako pak chylu glědał běšo, wijašo z głowu a źašo: Pětko, to njejo pó pšawem!
Chtož musy cakaś, móžo se w mjazycasu nowu wustajeńcu woglědaś, a w nowem źiśecem rožku mógu źiśi mjazy drugim powěsćowe póstawy wumólowaś abo powěsćowy kwis wugódaś.
Gaž tradicionelne błośańske stogi z ruku kładu, pśimaju ga casy teke do štapajucego badaka.
Teke luźe ze serbskich jsow su how wšake pokazali - mjazy drugim ze Žylowa, Borkow, Tšupca a z Mosta.
Wjasele znjegluconych běšo śim wětše, ako su zawupytnuli, až sedlarje su nimske misionarje.
Prědny wucabnik jo był O.
Jo pisał teke nastawki, serbskej tematice pósćone.
Skóro su pó cełem kraju powědali a nowinki nosyli wó kuskach a šybałstwach dobrego guslowarja Krabata.
Fryco Wojto wóstanjo nadalej cłonk towaristwa, rownož, kaž sam groni, do rybow njechójźi wěcej.
Očakiw jo městko pśi Carnem mórju w pódpołdnjowej Ukrainje.
Dny dłujko jo pón ducy był we wšakich městach DDR.
Nejwažnjejšy pśiběg Ochotskego mórja jo rěka Amur.
Łaz, ako słuša k Wětošowu (tam smy byli), Łaz (Laasow) blisko Tšupca a Łaz (Lohsa) blisko Wórjejc, źož serbski basnikaŕ Handrij Zejler jo fararił. „Naš“ Łaz njejo domownja wjelikich poetow był, rědny jo weto.
Tam jo wjele pary a kališćow, a dla togo małko kólasarjow pó njej jězdźi.
Nan a mama dejtej wam pomogaś, wón ga wažy jadnab 200 kg!
Wej ga móžotej howko licyś, wjele z nich wuchyśijom!« Z tym jo stupił do kjarcmy.
Gołkojski faraŕ jo se ten źeń pśedstajił ako Jan Bjedrich Fryco.
Jo bywała rěc, w kótarejž Bože słowo swóju drogu do wutšobow cłowjekow se zadobyła jo a stakim jogo trošt, jogo naźeja, jogo wjasele.
Burik jo se wobrośił k swójej žeńskej a jej gronił:
A ten šlodarik jo piknuł: »Cart niźi, to jo było blisko.«
Kałpjeńc ga jo ceło wobdany wót lěsa a góle a dawa w lěśu dobru tšawu a wódu.
Němske nakładnistwa njamaju starosći z brachujucymi manuskriptami.
Nazymu 2009 su chopili twariś nowe jawišćo za 1,3 mio. euro.
Z Bělina/Byhlen.
Ga drje smějo se zasej lěbgodny słopišćański burski tykańc z pjaca w pjakaŕni sunuś? Pśijaśele rolnikaŕskeje techniki namakaju w pólnej groźi muzeja wobšyrnu zběrku zajmnych historiskich pśechwatankow.
To ga njetrjeba ned do Noweje Soli hyś, ale by južo dosegało, až do Krosna.
Teke 2021 co se to towaristwo zasajźowaś za slěpjańsku serbsku rěc.
Lětosa jo póbył Turjanaŕ z kupku drogujucych kśesćijanow k drugemu razoju w Israelu, jo woglědał k swětym městam biblije, jo póbył tam, źož putnikuju hyšći pó dwa towzynt lětach luźe z cełego swěta ku kórjenjam kśesćijaństwa.
Wšykno dej byś zboka towaristwa tak organizěrowane, až tak ako dotychměst mustwo wóstanjo dalej dobry zgromadny team.
Kněz zwarnuj śi pśed wšyknym złym, wón zwarnuj twóju dušu.
Źinsa jo to wjaska, kótaraž wobstoj ze sedym domow.
Sandra Brahmerojc, Hanni Miethojc a Martha Helbigojc maju něnto za jadno lěto tu cesć.
Źiśecy póstrow/Kulturne pokazki/Burske źěła se zapózdźuju/Póglědanje na serbski njeźelski program
Ale te dešańske źowća! Zwětšego su swětłowłosate ako prědne Słowjanki.
Aby dostali samu sol, plumpaju źinsa wódu do pódzemskich składow.
Pśedstajenje seśelnice do pśewažecego familiarnego wobswěta ako maś, jo teke znamje za wopytane zasajźenje pówołańskego stawa seśelnicow do towarišnostnego wobraza serbskeje maśerje było.
Srjejź jsy stoj cirkusowy stan, w njom pokažomy naš program.
Dwa wobźělnika stej na koncerśe wustupiłej: Thomas Döding na fidlach gromaźe ze Serbskeju reju a David Ladner z elektroniskim soundom, kenž jo z Jakubom Gruhlom stwórił.
To buźo teke w pśiducych tyźenjach tak.
Na droze stoj nakładne awto a pśi płośe šulskego gumna wiźimy, kak dwa uniforměrowanej, šaržu njejsmy mógali póznaś, z płotowymi łatwami młośitej do dweju na zemi lažeceju wójakowu, ako stej kśěłej sebje drjewo rubaś.
Tak jo teke był z Burdakom a Nowakom, kenž stej byłej na polach suseda.
Ako wšuźi w Dolnej Łužycy jo nałog jatšownego spiwanja teke w Janšojcach zajšeł až do srjejź šesćźasetych lět.
Do graśa wugótujśo ze źiśimi, źo muse se pógibowaś, gaž jadna se wó gólu, wó łuku abo wó wódu.
FUEV pśewjeźo kužde lěto swój kongres – ten pśiducy 51. buźo znowa w maju w Budyšynje.
To lažy głownje na tom, až wěcej luźi wumrějo, ako se naroźijo.
"Mam wjele idejow", jo měniła a jo groniła teke, až se wjaseli na toś ten nowy nadawk.
Zrazom se ta sama rozbuchnu, zleśe jomu do woblica a wubi wobej wócy!
Na tom městnje: Wutšobnu gratulaciju a na dobre zgromadne źěło ze Serbami! Pśeśiwo abo za kněni Kušowu njamógu ja nic groniś, dokulaž, kaž gronjone, doněnta njejo mě znata.
Ako prědne se póstajijo chytaŕ, kenž dostanjo balo.
Naša mama jo měła Nowy Testament na nocnem blidašku lažecy.
Jadna z tych jo Anni Nowakowa (Noack), lěpjej znata ako A.
Mirabela jo sadowy štom ze swójźby rožowych rostlinow .
Wjele tšašnjej jo zazdaśim kuždy źeń kuriś.
A to comy do swětła stajiś a Was informěrowaś.
Wše jeje wjasołe mysli se minu.
Wušej 20 kamjeniskow z brunicowego kwarcita lažy tam na serbskich rowach.
Hynac jo to w Gornej Łužycy.
"Wjaselim se, angažěrowane źěło Judit Šołćiny z wupokazanym teamom dalej wjasć", jo Gösta Nissen gronił w Budyšynje, źož jo pśedsedaŕ Mjeńšynoweje rady, Dawid Statnik, jogo pówitał.
Pśi tej góźbje jo zachadny tyźeń pónjeźele grono źaržał mjazy drugim wušy šołta města Holger Kelch.
Wałtoru do stwórtka zacyniju zeger 18:00 a pětk zeger 19:00.
Pśi tom jo pokazał wjeliki zajm za Serbow a jo wustajił, až buźo se sobu za to zasajźiś, až změju wóni teke w zgromadnej Němskej perspektiwu.
Wót 1847 maju za to nowy kjarchob pódzajtšo wóte jsy, pśi Hukśicce (Wüstenhainer Weg, Ukschitzka).
Za tym su se wóni wót samego zachopjeńka měli, jaden lud jo sebje ten drugi wažył.
Smy słyšali, až su tenraz měli na olympiaźe wšake nowosći…
To njejo se jomu spódobało, jo mě drapał a kusał.
Knězyk Lukasa jo gólnikaŕ Eberhard Ruhe.
„Źinsa jo zapust” warnujo tofla na kšomje Gor wšyknych jězdźarjow, aby pomałem pśez wjas jěli.
Šwjelina a Kóńcaŕ stej w Lubinje pódšmarnułej, až jo kužde lěto zgromadne wugódnośenje z ansamblom a kužde lěto toś te problemy se pśepowědaju.
Woblipjomy jej ze šlapkami běłeje papjery .
Swóje rědne śańkučke mychańce su pśewšo lubowali.
Na njen jo pśichwatało něźi 180 luźi.
Na wobradowanju jo se dalej k wěsći dało, až pjerwjejšne sekretarje Domowiny Jurij Handrik, Herbert Funka a dr.
Helmuta Kurja źěd jo je krydnuł we źiśecych lětach pódarjone wót kmótša we lěśe 1881! Wóni su w górnoserbskej rěcy, pśeto cerkwina rěc jo była tudy, kaž teke w slěpjańskich stronach, górnoserbska.
Něga raz jo kuždy měł za normalne, až jo jadna wjas teke jadna gmejna.
Wuško tśapnjo Hopeloju na ramje a groni: "Napšawdu zajmne cowanje."
Festiwal znaju skerjej turisty, wetom až wjele wobydlarjow we wokolinje njejo hyšći wó njom słyšało.
Naraz jo Marina zawołała: »Ej, źo jo Judit?«
"Škóda, pśeto pśez to by naša šula dobyła jadnu wósebnosć, ak žedna druga njama".
Dalšny dypk jo, až to wobšyrne źěło se na pór luźi rozdźělijo.
A Fryco měni, až wóna buźo se we rěcy teke pólěpšaś, a teke to witanje na kokośe a zapusće co wóna dalej we serbskej rěcy gótowaś.
Toś jo se Jezus wopšašał jadnogo młoźeńca, pśi droze pód bomom lažecego: »Źo ga jo pšawa droga do Jerichowa?«
K tym slědnym stej słušałej Hanna Zanderojc a Laura Johnojc, wobej wuknjotej na Dolnoserbskem gymnaziumje a gótujotej južo wót nejmłodšych lět sobu.
Rědownje a kupki ze źiśownje su nadalej witane.
Nic njejo pomogało, Katka Plowcyc pakujo swóje wěcy a wudajo se na studium do Małego Wjelkowa.
Maś jo wumrěła, a nan jo se kśěł swójo źowćo za žeńsku braś.
Wušej togo jo dało baslenje a wšake graśa za źiśi a dorosćone kaž šacowanje wusokosći gódownego škrjoka, zabijanje gózdźa do tłusteje bałki a chytanje myšow na škrjok.
z górnoserbskeje jsy Sulšecy pla Kulowa.
Ps 25,15)
Miłe wjedro nam prědne dny mjaseca kiwa, pśi comž buźo bejnje póchmurne.
Wšojadno, kake wjedro jo, nas śěgnjo wen do Rožowego dwóra srjejź góle abo k jazoroju, źož su załožyli pśirodowědnu sćažku.
Kak derje wobźělniki rozměju serbske?
Za internetowy bok a za interaktiwnu kórtu su wóni dobyli we sakskem wuběźowanju "Cyń sobu" dwóje myto.
Togodla se pórucujo pśed spanim kupanje z pitśku lawendelowym wólejom.
Pśicynijomy běłe łopjeno papjery na bom.
Pó źěle pón pó waju pśiźomej.“ Hansko a Grejtka stej ceły źeń za starjejšyma cakałej, ale tej njejstej pśišłej.
To pak njejo było jano pśestajenja, ale pśebasnjenje!
Zawěsće njejo ten nowy SARS-CoV-2 kóńc swěta.
118 pismow a knigłow jo pód jogo mjenim wózjawjonych, za wětšy part su to lětne kalendarje, źož Moller jo zwěšćelował astronomiske a astrologiske tšojenja.
Moja žeńska ma tšašnu koliku w žołcu (Galle).
Marko Gera: Smy se mjazy drugim zaběrali z planom za saněrowanje wjelikich stron wokoło města Lauchhammer.
Se wě, až móžomy łopjena teke rozkuskowane do salata, do twaroga abo ako garněrowanje na kulki daś.
Wobstaranje swójich, tak pomjenjonych tśeśich pjenjez njejo móžne – to cesny amt njamóžo wugbaś.
Wóna měni tejerownosći, až te ortografiske ‚wótchylenja’ njejsu tak wjelike, aby rozměśe pśi lazowanju do škódy pśišło, a by-li se to weto raz stało, ga móžo lazowaŕ do nimskego pśełožka pśipódla póglědaś a wurozměś, co jo měnjone. [k dopomnjeśu: Šwjelowe dnjowniki deje se wudaś we dwěma rěcoma].
A wósebnje zajmne jo, kak Pückler jo we swójich "Drogowańskich listach z Irskeje" z lěta 1828 pśirownował Irsku a Łužycu kaž teke irski a serbski lud.
Jano powědaś wó tom a apelěrowaś na moralku, to wjele njepomaga, we wšednem Domowinskem źěle a žywjenju dej se to prakticěrowaś.
Aby nadejšłej za awto se góźece městno za wóttam krotki wulět pěšy, som dwě žeńsce we jsy wopšašał.
Tej "nowej" cotej wuknuś wót teju "staršeju".
Łopjena su owalne, wutšobojte a mócnje lapate.
W popajźeństwje skóro wótebrała na strowju a krotki cas pótom jo wumrěła w młodem starstwje wót 50 lět. „Pawlina Krawcowa wucy nas, co to słowo ciwilna kuraža zapšawym groni” – jo zastojnik pśipóznał.
Z Chóśebuza.
Jogo wuměłske stwórjenje jo se teke z tym cesćiło, až jo jogo mólba „Zyma w Błotach“ jo titelowy wobraz noweje Bórkojskeje chroniki.
Wóni padnu do zymskeje njegibatosći .
Góry/Guhrow
Ma wjele njekwiśecych, gusto łopjenatych kijaškow.
Něnt jo se na koridorje za źurimi něco gibało a šwicało, a juž su se źurja wótcynili. »Pomagaj Bog Wam!« – »Bog źěkuj, Budyšynarje z Pratyju how su.«
Wše su se wjelgin na wustup w Serbskej cerkwi wjaselili.
Kubańka jo wjele lětźasetkow w zgromadnem źěle ze Serbskim ludowym ansamblom stwórił wjele choreografijow, kótarež njejsu až do źinsajšnego dnja zgubili swóju pśiśěgowańsku móc.
Jo ga škóda, jim daś zgniś“, rozkłaźo šołta.
Hotel ma nagromadu 100 śpow a wótźělenje za wellness, źož póbituju wšake terapije z termalneju solu.
Wónej pśewóźujotej južo tśeśe lěto serbske „Cytańske wuběźowanje“ wót RCW w Serbskem muzeju města, a radny źěl drugich serbskich zarědowanjow a šulski chor DSG.
Gercy ze Syjka su se starali wó dobru lawnu.
Něco "zapustojskego"wšak snaź buźo, něco małkego.
Pon by naša źiwina se rozšyrjała.
Su se rozsuźił za abo pśeśiwo zgromadnej gmejnje.
"Źo stoj napisane, až jadno šulske mě napśecej kšuśe do kamjenja wudłypane jo? A na kogo mógu se wobrośiś, lěc jadno pśemjenjenje šulskego mjenja jo pśicyna za twaŕske wótwlacenje?", jo kśěł Goldstein wěźeś.
Pśigótujśo sebje motiw a scyńśo jen na papu, kótaruž móžośo sebje pó swójich žycenjach pśigótowaś a južo z barwu wobmólowaś.
W Tšupcu pśed faru cerkwje stoj pomnik k cesći Albina Mollera.
Ned dwa jubileja stojtej how pśed źurjami, a to 105 lět Rogojski muskecy chor a 65 lět wognjowa wobora.
Ale někotare narěcy njamaju žeden genus, ale druge narěcy maju samo tśi genuse.
Tak malsnje jo to lěto pśejšło a tšojło jo se wjele: lětosa smy měli 123 zarědowanjow z 3.200 woglědarjami!
Kak jo we cełem móžno něco we takej situaciji cyniś?
Co se tam wótbłyšćijo wót žywjenja žeńskich wu nas w slědnych 30 lětach? Pitśku móleca jo informacija, až brošurka jo nastała w zwězku ze žeńskecym tyźenjom, wšak njejo wjelgin to grono wót žeńskich.
Župne delegaty z Janšojc 1965. Lěwy: Horst Jaśan, srjejźa Maks Hanška.
To groni, až jo na pśikład w něgajšnem Gubinskem wokrejsu něnto 24,2 % luźi mimo źěła, w Baršćańskich stronach samo 26,2 % a w Grodkojskich 24,4 %.
Toś, wudajśo se na drogu do Brězowki, do teje rědneje jsy blisko Běłeje Wody.
Tam pak se groni: "Serb jo, kenž serbski powěda".
Na wiolinje jo kšasnje grała Pólka Izabela Kałduńska.
Tych dobrych žycenjow buźo w tej silwesterskej abo nowolětnej nocy teke dosć a nadosć.
Premjera Pratyje w Žylowje
Mě se groni Ricardo Mahnkopf.
Źiśi deje ako prědne něco zaspiwaś abo basnju powědaś, a Mikławš njezabydnjo se starjejšych wopšašaś, lěc jo góle dušne było.
"Źinsa smy pśi 70%, a ja, cesćone gósći, kśěła gromaźe z wami hyšći 100% dostaś", jo wóna gósćam pśiwołała.
Ako student pšawa we Waršawje jo dostał zachopjeńk sedymźasetych lět prědne znaśa wó Serbach.
Procujśo se, teke gaž musyśo cesto samske knigły cytaś, žycenjam źiśi wótpowědowaś.
Jeje prědowniki, tak groni, su byli stare Lubnjowarje, ale doma w jeje familiji njejo nichten serbski powědał.
Tak na pśikład maju Retoromany w Šwicarskej śěžkosći, se dojadnaś na zgromadnu pisnu rěc swójich pěś dialektow.
Gaž pak coš do pśirody, do srjejźi Dolnych Błotow, musyš do Slopišćow“.
Smějotej pśecej jano grajarja samskego schójźeńka pśeśiwo sebje wójowaś.
Teke z tym jo WITAJ-projekt wobgrozony a z tym teke šanse na ranu dwójorěcnosć.
Dogromadu su 84 awtory napisali 230 pśinoskow.
Dalej wójowaś a problemy rozwězaś
Jich pśesłyšaś teke njejo było móžno: bejnje głosne spiwy a juskanje su se rozlěgali pó cełej jsy.
Mjasec se zachopijo ze śopłym a suchym wjedrom, až do 12. buźo napšawdu smalecy.
To běšo mójo prědne zmakanje z Rusami.
A pilna źowka jo klěby ned wuśěgnuła.
To groni, až jo wóna myslona za wabjenje a informaciju starjejšych.
Kužde towaristwo ma swóje specifiske zajmy, woplěwa swóje tradicije a te su pśecej někak z tym serbskim zwězane.
Wobalka nowego wudaśa.
Źins jo to hynac.
Tež serbske bu spiwane.
Až jo pśišeł jano dla wólbow do krajnych sejmow, njoco Schulze rad słyšaś.
Pó mójom měnjenju powědaju wšykne dypki za zarědowanje DSG ako šula ze serbskim profilom, kótaraž ma wjeliki wliw na situaciju Dolnoserbow.
Siciliska jo nejwětša kupa Srjejźnego mórja.
Za nejrědnjejše rucne źěło su se mytowali Christine Jünglingowa, Erika Scholtkowa, Christa Dziumblina, Vera Lorencowa a Erika Kulnickowa.
Pogoda: Tanja Donatec a Ronald Hein spiwatej arije, dr.
Wón jo pśestajił Stare Pismo biblije do serbšćiny.
Na tom pśedstajenju som něźi slězy stojał, nan jo prězy sejźeł.
W njom su hyšći źinsa rědke družyny bomow – ako bagnowe cyprese – k wobźiwanju.
Dogromady šesć serbskich swajźbow jo se na Serbskem swěźenju w Chośebuzu pśedstajiło.
Na tom wjacoru su pśewjadli w serbskich jsach nagromadu pěś woklapnicow – wót tych drugich zgónijośo za tyźeń.
Pśechójźujom drogu tam a sem, wiźim teke dosć wjele brjazow stojecych a rosćecych mjazy wólšami, topołami, wjerbami a dubami.
Njejo to jano wjaska, ale samo mała wjaska.
Kuždy wobźělnik dej wótedaś kolekciju wót dweju prozneju jajowu, ak stej wupyšnjonej we jadnej wót styrich tradicionelnych technikow a z tradicionelnymi musterami.
srjodu, 22.11.: Pokutny źeń
To jo źěl kšasnego "Slovenskego Betlehema", ako jo ceło z drjewa wutśasany.
Stara pśijaśelna wušywaŕka jo sejźeła pśi małem woknje a jo wušywała šorcu.
Pśi jadnanjach z wusokimi politikarjami jo lěpjej, gaž powěda z nimi "jadnaŕ za Dolnu Łužycu" nježli "zastupny jadnaŕ Domowiny".
"Muchoradło" smy dostali wót Rädelojc Sophie.
Co su wóni grali?“ To jo kuždy źeń wót zeger 9:00 do 15:00 w Dolnoserbskem gymnaziumje, to płaśi 30 euro.
Pśiducna głowna zgromaźina župy Dolna Łužyca buźo 21. januar w Grod ku.
W prědnem pśeběgu su rejtowali starše, w drugem te młodše.
Nora Wuškojc jo 11 lět stara a bydli w Awstriskej.
Mjazynarodny festiwal dudakow.
Družyny pśedewšym w měrnym regionach na pódpołnocnej połkuli wustupuju, jano někotare w Africe.
Na taki part jo mógał se ten pedagogiski personal na pedagogiske źěło koncentrěrowaś.
Wóna sejźi we jury.
Změrowali smy se teke z tym, až ten »spšawny« jagaŕ jogo teke wótedał njeby, ako by jogo słušnosć była.
ISBN 978-3-7420-2287-5
Se słyšy, až nazymu pó žnjach se hyšći někotare raze graś buźo.
Dokulž jogo pówołanje na wuše sudnistwo Kasprikoju nic pomogało njej, ga jo jomu do mysli pśišło, swójo sejźenje z pomocu dobrych pśijaśelow pśekrotcyś a to prědku togo, nježli do śěžkeje pokutaŕnje pśiźo.
Terpjańske woborniki jězdźe kužde lěto na swěźenje wognjoweje wobory a na wuběźowanja rucnych sykawow w Nimskej.
Možo byś, až buźo zapust za Dolnu Łužycu akle we februarje.
Źěła by měła dosć a nadosć – wšykne aktiwity koordiněrowaś a wótlicyś, wjele insceněrowaś a tak dalej.
Politiske změny njamógu se staś pśez noc.
K tomu su zagrali “Fichtemusikanten” z Popojc.
Tam som wótgórjejka dołoj glědała na to bórkojske mórjo.
Na wjelikem dwórje slězy firmy se taki stary rěd wjerga, tam, źož jo měło pjerwjejšne Wjerbańske prodrustwo swójo městno za techniku.
To lětosne cesćenje jo se stało pśedslědne pónjeźele.
»Su ga hyšći bejnje nowe a wjelgin rědne.«
Na 11. septemberje budu Górjańske žnjowny swěźeń pó serbsku swěśiś.
Ale take źěło se jomu njechašo raźiś; wón pak njeda se wóttšašyś, ale wopytowašo dalej, a lej, za dwa dnja běštej jaden gjarnc a jadna lampa derje dosć dokóńcowanej. 
Tam wóni namakaju za kuždy pismik ned pśeglěd wšyknych wariantow wugronjenja.
A źachu: źo ga jo ten naroźony Žydojski kral?
Wjaselitej se na woglědarje k regularnym wótwórjeńskim casam.
Nan jo był murjaŕ a jo dłujko w Běłej Wóźe źěłał, pózdźej ako skowaŕ we Friedrichshainje a ako topjaŕ w Brězowce.
Teke rědownja wjelkow jo w regionje doma.
Družyna póchada nejskerjej z regiona Srjejźnego mórja a se jo za cas młodeje kamjeńtneje doby ako slědowaŕ kulturneje krajiny zasedlowała.
Ja som ten Kněz, twój Bog, kenž twóju pšawicu mócujo a tebje źejo: Njebój se, ja śi pomogam.
Za Barlinarjow pak jo jasnje było, až z jich město pśidu pampugi.
W Gołkojcach budu twariś 900 m dłujku a pěś metery wusoku sćěnu za zukowy šćit, nejdlejšu na tej liniji.
Pśipadnje dostawaju se do mjoda pśecej teke drobnučke zernka kwiśonkoweje mucki.
Bójm se, až mě zežerjo!
Góle, kenž jo na kóńcu graśa nejwěcej wobrazow nagromaźiło, jo dobyło.
Margit Šklarina jo se gromaźe z młodšym Michaelom Selcom — wobej stej nawuknjonej gjartnarja — wěsty krejz kupcow „natwariła“, pśecej glědajucy na žycenja kupcow.
Z nosa śěgnu bobjele a wušy z palcom cysće se.
Som gronił: Wugój nejpjerwjej twójogo raka, ja budu se staraś.
Muski wóstanjo wokognuśe pśi źurjach stojecy, nježli až je zacynijo.
Doreen Schiemencowa z Gołbina pali za to serbske a co kšac pó kšacu w gołkojskej gmejnje wšake pógibowaś za to serbske.
Ako wiźiśo, jo toś to graśe wjelgin wariabelne.
Planowane su wótpołdnja, źož „kucharje“ warje a pjaku; wjacory z knigłami; wustajeńce wuměłcow z našych stronow a woplěwanje serbskich tradicijow.
Franciska Šwjelic, něgajšna wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma, ako wót how póchada a mjaztym w Jenje socialne źěło studěrujo, jo se južo wušej 10 raz na drjenojskem zapusće wobźěliła.
»Dokulaž sama jaja móluju, som se wobźěliła na takich markach w Budyšynje a Wórjejcach, Nowej Łuce a Běłej Wóźe.«
Nastaś dej koncept wobstawnego wucenja rěcy wót źiśownje až k studiumoju.
Wót tšojeńka do tšojeńka, tak stupa wón dalej až do gwězdki.
Co ga wóna cyni?
Pśigrono Habrahamoju, Hanje abo Hioboju jo na tu wašnju teke głos Boga za mnjo źinsa.
Ako kuždy raz, jo chwatał pó kóńcu kusa na jawišćo a jo pśepódał grajarjam (lěpjej gronjone: grajaŕce) prezent.
A w šulskej chronice, kótaraž jo se pó dłujkem casu zasej namakała, pišo wucabnik Rentsch pód lětom 1904:
Słyš mójo módlenje, Kněžo, a rozměj mójo kśikanje a njemjelc k mójim łdzam. Ps 39,13
Krajina jo rědna, ale žywjenje wokoło tych gatow jo něnt skerjej schowane.
Akle w casu pśewrośenja, teje měrneje rewolucije w lětoma 1989-90, ako jo Domowina změniła swój poměr k socialistiskemu statoju, jo se teke Nowy Casnik derił na bok demokratiskich pśeměnjenjow.
Za zdaśim amta by jano mě „Běrink“ akceptabelne było.
»Wót togo casa som se žycyła, až ty sy mój bratš.«
To jo Bóža lubosć, až jogo kazni źaržymy, a jogo kazni njejsu śěžke.
Njedawno su namakali w měsće Bamberg pśez pśipad jeje narowny kamjeń.
Něnto pak jo južo zeger wósymich, a gaž zwónašk nad źurjami zaklimpoco, kněni Wěncyna wuźěsona zeskócyjo.
Comy se daś z nowym elanom do źěła za serbstwo.
Pojekt jo źěl rekultiwěrowanja pśedstajony wót Vattenfall.
Grońśo z Jeruzalemom lubosnje a prjatkujśo jomu, až jogo słužabnosć ma kóńc a jogo grěch jo wódany.
Wokrejsne zastojnstwo wustajijo kuždy mjasec gromaźe z turistiskimi informacijami „kólasowu turu mjaseca“.
Jaden taki zajmny pad w Kalawskem wokrejsu jo był ceptaŕ Karlo Jordan.
Pśi tom kradu nadpadnjo, až my togo, cogož jo było tencas wjeliki brach, źinsa pśewjele mamy: Śma jo z pśewjele swětłom „wunjerěšona“ (Lichtverschmutzng), a konsum cukora jo bejny, což wšo druge ako k dobremu jo.
Pśeto wjele jo naźěłała a dojśpiła.
Jason Bateman jo amerikański grajaŕ.
Tegdy jo se Krabat spomnjeł na to, až ma pšawo, kuždy cas njepśipowěźony ku kraloju pśiś, a wón jo zawołał swójogo kutšaka, aby malsnje zapśěgnuł a jogo do Drježdźan dowjadł.
Tak som měła ku gódam pśecej kradu nowo woblacone pupy.
Bobr jo zwěrje, kótarež słuša do wjelikeje kupki gryzarjow.
Jo ten błazny?
Na město kózy pak wóstaji něco druge na łoźi, za cymž luźe pśi nas nejpjerwjej pśimaju, rozměj: mały sudk złota a kašćik z dejmantami a drugimi drogimi kamuškami, což běšo we kapitanowej śpě wiźeł. 
Pišćo mě raźi!
Wóni zalězechu togodla górjej, ale niźi nikogo njewupytachu, wšykno běšo ak zamrěte.
Kak sy pśišła na idejku, pśepšosyś na pśězu?
"Sam som měł cyniś ze wšymi takimi traktorami, ako som źěłał na staciji mašinow a traktorow w Buchowje", jo rozkładł ten 84lětny.
Bernd Melcher jo teke powědał wó certifikaciji za dolnoserbsku rěc pó Zgromadnem europskem referencnem ramiku za rěcy, kenž nawjedujo RCW, a jo pódšmarnuł, až certifikacija jo wažna za pśipóznaśe statusa rěcy.
Ta wjasołosć jo była wšuźi wiźeś: na swěźenišćach, we stanje a pśi wustawadlišću.
Žo budu koncerty w Dolnej Łužycy a Běłowoźańskej župje?
A pśed 40 lětami su byli serbske wědomnostniki kaž we wšych drugich dwójorěcnych jsach Dolneje Łužyce tež w Turnowje, aby na magnetofonowy pask nagrawali to, což su jim Turnowarje powědali.
A źins na twójom jubileju, z tog’ nowa gjardosć nastanjo.
Pawlina Krawcowa (1890-1941), ta znata dolnoserbska wušywaŕka a šlodaŕka za serbske drastwy, roźona w Dalicu pla Gołkojc, ga jo jeje stara śota.
Tak móžośo pśi pśedstajenju pó móžnosći lichotnje powědaś.
Tematiske wusćełanje: „wó darjenju“
Ja cu jim signal daś, až to procowanje wó serbsku rěc jo pšawe a ma zmysł.
zapódaśe ministaŕstwoju za zeleznicu 1898, aby se Lubinsko-Chóśebuska zeleznica (Błośańska gusta) z Bórkow do Chóśebuza ze staciju we Wjerbnje malsnjej dotwariła;
Mjazy drugim jo to cynił w Chóśebuskem Domowniskem kalendarju (ten jo pódobny Serbskej Pratyji), kótaregož głowny redaktor jo wón wjele lět był, až do lěta 2007.
Won musy weto we wěstych granicach wostaś, pśi tom stawnje teke glědajucy na šćit pśirody.
Wóna se twóri pśez miliony lět z rozdrobjoneje kamizny.
Gaž se serbske casniki zgubiju, pón jo to wjelika škóda za serbski lud, za jogo rěc, kulturu a identitu.
Mója žeńska jo wšykne pśicynki wobstarała a pśigótowała skiby ze šmałcom a kisałymi górkami“, jo nam pśeraźił Rolf Radochla.
Smjerś jo pśewinjona do žywjenja.
Až se doźaržujo k drugim wósobam wěstostny wótstawk wót 1,5 mejtarjow, na to pak maju ako sobuźěłaśerje tak teke te gósći źiwaś.
Což pak njejo zlě měnjone abo někak źiwne.
Maya jo groniła: ‚Jo było wjelgin rědnje a ja som prědny raz z pjerom źěłała.‘ Mia jo měniła: ‚To mazanje wóska na jaja jo se mě wjasele napórało.‘ Leonie jo pśeraźiła [...]
Něźi 80 % tych žycenjow a nadawkow pśiźo wót priwatnych luźi, teke wót młodych luźi a młodych familijow.
Wjerašk buźo swěźeński pśeśěg zeger 14:00 pó jsy.
Toś ta luštna inscenacija dej naš publikum w Dolnej Łužycy rozwjaseliś a zagóriś.
Casnikowu papjeru smy zgněśili.
How njejsu swěśili pšawe zwiganje, ale "Deckenfest".
Mam ju źinsa hyšći.
Dogromady trjebamy za ceły pśeśěg wokoło šesć góźin!
Ambrozija se pla nas derje cujo.
Až do lěta 1967 su wu nich doma sami tkali płat.
Pódla prezencneje klawsury a prezencnego pśednoska som ja hyšći pśednoska měła, kótarejž stej se digitalnje wótměłej.
Weto su te byli we wjele lěpšem połoženju ako wjelika licba luźi, kenž jo pśez wójnu wšykno zgubiła a jo toś mógała jano hyś pšosyt.
Zastojnstwo Slěpjańskeje gmejny co stare chromy a hale na gruntach něgajšneje Muna (Lufthauptmunitionsanstalt) wóttergaś.
Njejo było za njogo lažko, kritiki tych pśi droze bydlecych pšawje sobu wótwažyś a se z nimi dojadnaś na wěsty konsens.
To se wě, až jo wóna naspomnjeła tradicionelny Serbski swěźeń, ako se pśewjeźo južo wjele lět kužde lěto w juniju pśi góźbje Měsćańskego swěźenja.
Mamy w našom chorje južo problemy z tym, až pśidu cłonki na zwucowanje.
Jima comy južo na zachopjeńku našeje rozpšawy za to naš źěk wugroniś.
Jogo nan, serbski ceptaŕ a narodny procowaŕ, jo ten tekst napisał, a něžnu melodiju jo jogo słowam dał Jurij Winaŕ, znaty serbski dirigent a komponist, kenž jo ako prědny z ansamblom te wjelike zapusty do Dolneje Łužyce pśinjasł.
Laubafix: Mam nowu wjasku za was: Novum Kaušulum.
Zgromaźina towaristwa za Serbski kulturny turizm w picańskej historiskej radnicy.
Kuždy pak jo kśěł teke něco sobu domoj weześ ako dopomnjeńku na to rědne zarědowanje.
Tak jo se 1995 na jadno lěto šła na Ecole Normale de Musique Paris.
Tam su rane kulki na 3 hektarach pód foliju derje rosli.
Pśi tom jo gronił: »Tak se wobraśa ten swět!
Ale glědaj, to jo kaž źiw.
Pśedsedaŕ teje komisije jo był Jan Šołta ako wjednik awtorskego kolektiwa, což powěda za pśipóznaśe a wědomnostny renomej wót njogo zastupjoneje serbskeje institucije.
To se wě, až jo dom myslony teke za Němcow a gósći z drugich krajow.
Wóno se wótstarcyjo na nejskerjej dwě lěśe.
Kněžo, naš kněžaŕ, kak kšasne jo twójo mě we wšom swěśe. Ps 8,2
Myto Domowiny za dorost jo za młodostnych a/abo za kupku młodostnych, ako we wósebnej wašni za serbske nastupnosći aktiwne su.
Na gluku su to byli tenraz zwjaselece nowosći pśipódla.
Jadno česke pśedewześe pak co we tej stronje za zemskimi pókładami ryś.
Ten prědny – ten Blechenowy Carré – jo był pón 2008 dotwarjony.
Wšak znajomy pór łužyskich jsow z mjenim Łaz.
Luźe su wulicowali, až jo był kšadnjony jogo gněśatosći dla.
Něnto ale chwataj – a se wumyj!
Wót zeger 15:00. Ten źeń jo zastup dermo.
To nichten tak pšawje njewě.
Zachopiś budu zeger 10:00 z wuběgowanim woborow źiśi a młoźiny bórkojskego amta, wót zeger 16:00 buźo luštne wuběgowanje woborow, pótom disko.
Akle w oktoberje budu dalej Liškojske jazoro połniś.
Drastwina šlodaŕka Delia Münchowa jo se pśeśiwo tomu atlasoju serbskeje kultury wugroniła.
»Ako som ja taki młody był ako ty źinsa, som se kuždy źeń a kuždu noc něco nowego wumyslił, aby wšyknych drjažnił.
Něnto su tśo nowe wobsejźarje, jadnaŕka jo Anne Hartmannowa z Chóśebuza.
K tomu jo kužda Domowinska kupka napominana, pśiwjasć do togo swóju głownu zgromaźinu.
Hyšći wěcej se k Pětšoju pśitłocyjo.
Benjamin Trogiš z Noweje Niwy jo wóskócył z kónja, ned jo k njomu pśistupiła jogo kralowka Maike Liebojc.
Kurs se wótmějo na dwěma terminoma: srjodu 6. a 27. oktobra, zeger 18.00 – 20.15 w Serbskem domje a płaśi 12 €.
A tak som pśigronił, gaž su mě pšašali.
Kroh póžeda, aby zakładnu kazń tak pśeměnili, aby tej dwě wěcy se kradu rozeznałej.
Na rozdźěl wót pódobnych ow jadnotliwe kwiśonki maju nosne łopjeńka .
Šćepan Hanuš: „Feliks a Florian“.
Tam su kśěli zgromadnje ptaškowu swajźbu swěśiś.
Dešna/Dissen.
Moderatoŕka Ulrike Finck jo była mjazy drugim w Domowniskej śpě a jo se rozgranjała z bórkojskeju Domowinskeju młoźinu.
Wó tom smy wjele diskutěrowali, kak něnto dalej pójźo.
Wjelgin mało luźi, te wósebnjejše su měli až do 15 kmótšow za swóje źiśi.
Wón jo pjerwjej ako pśedsedaŕ wustawowego wuběrka Serbskego sejma se na kanclaŕku wobrośił, se pšašajucy, co kněžaŕstwo se mysli: Deje Serby ako indigeny lud se pśipóznaś abo nic? We wótegronje kanclaŕki stoj: "Ludowe kupki a mjeńšyny su źěł kulturneje a historiskeje identity.
Za Christu se wšykne w runźe wjasele, śim wěcej, dokulaž ju znaju cełe žywjenje.
Pon, to se wě, w serbskej drastwje, za kótaruž jo sebje sama wušywała južo cypjele a teke bant.
Gano jo jej něchten wuchytował, až mógu Serby byś wjasołe, až su Nimce jich how we Łužycy pśiwzeli!
Wokoło 10. pak se wochłodnjejo a chopijo se padaś.
"Ach, luba šćotka, pómóluj mě ga smužki na kśebjat mólowaś pšosym móje carne smužki", jo pšosył cebra.
Stempel Handrij Zejler jo pisał wjele bajkow a pěsni wob swój studijny cas.
Cerkwinosć pla luźi se bóžko zgubujo, a až se za blidom bjatujo, to njejo wěcej nałog ako pjerwjej.
Chto dej se lětosa na superkokośe wobźěliś za Móst?
To se wě, žywu swinju njejsu na tom dnju zabijali, to pśigótowane měso a jěšnice ga jo jim librowała turnojska flejšaŕnja Verdie.
Naraz se gibnjo něco na zemi a pón wiźi Kito małego kšeta z pěska glědaś.
How som wiźeł, až drastwy su rědne a krale su wažne.
Mali Wašo towaristwo scełego hyšći něco z kulturu cyniś?
Jano cerwjeny nos jo pód łožyšćom wiźeś.
Z digitalnym śišćom su małe nakłady móžne.
Nejpjerwjej naše twóŕby, pón kniglicki, ako smy sobu pśinjasli.
Mrokawy pušćaju jano mało swětła na zemju.
Lawdaciju k jeje cesći buźo źaržaś direktor Serbskego instituta dr. Hauke Bartels.
A tak su toś te styri źowća z Radušańskeje źiśownje "Marjana Domaškojc" knigły, t-shirty a nakśebjatniki dostali.
Zachopjeńk buźo pśi hotelu "Willmersdorfer Hof".
Ja du luźam.
Pšawy crjej jo měła na lěwej noze.
»Ty sy swóju wěc derje cynił.«
Ned prědny wjacor jo w chóśebuskem Lindner-hotelu dojšło k prědnemu wósobinskemu a wjelgin wutšobnemu zmakanjeju.
Ten nowy šulski raźc jo akle lětosa swój amt pśiwzeł a jo mjaztym spóznał, až te zasadnje dobre licby njedaju se w praksy zwopšawdniś.
Niger jo nutśikokrajny kraj w pódwjacornej Africe.
Z njeju móžomy pón teke to spóznaś, což źiśi ze swójim pśecej narskim widom a swójej wótwórjonosću wiźe.
Mój kumpan jo se skóńcnje nafotografěrował, wjedro teke dalej a wěcej jo šeriło.
"Až na jaden su se mjaztym wšykne pśedali na pśedewšym młode familije a na druge zajmce.
Našo wótglědanje jo, až wobej šuli změjotej samske mě", jo wobwěsćiła Petra Rübesam, wjednica zakładneje šule Slěpe na pósejźenju gmejnskeje rady.
Južo łoni smy zgónili, až dostanjomy lětosa šesć carnych lapow ako swóje.
K prědnemu pśiźoš pěšy, hyšći lěpjej z kólasom, wjele spěšnjej dalej, pótakem teke wěcej wiźiš.
Ženjone campruju pśiducu sobotu, a dwa tyźenja pózdźej maju pśeśěg.
Kormorany ga maju to nět hyšći lažčej, dostaś swóju carobu.
Wóna teke rekonstruěrujo tu indoeuropsku "prarěc".
A tak njenawuknu Robinson nic gódnego a radnego.
Nowe jo, až wjednik chóśebuskego běrowa Domowiny njejo wěcej .
Ja som se procował, toś te dobre a wuske kontakty dalej wjasć, ale pytaś teke dalšnych partnarjow, kenž naše knigły pśedawaju.
Wušemu fararjeju stej byłej dwa diakona pódstajonej, a we dokumentach su cesćej jeju słušnosći wopisane.
Na to wón jo nawuknuł rěc Dolnych Serbow.
Chto ga by se myslił, až serbska rěc słowjańskeje mjeńšyny we Łužycy jo se pó cełem swěśe rozšyriła!
Toś jo źowćo cele njerad noze Kósmodeja wumyło a jo se pón samo spat lagnuło.
Teke nic za zjawny rěd online-cytanjow BTU, kenž startujo srjodu, 13. januara zeger 17:30 .
Pśidrozne latarnje se hyšći njeswěśe.
W tom lěśe mój wujk a wjeliki bratš z familiju bóžko njepśidu, pandemije dla.
Zapustarje se daju na drogu do jsy, wušej 50 porow jich jo.
Wót 1. septembra 2010 płaśi mjasecny abonement 1,35 euro.
Škóda juž jo, až k tomu njejo pśišło.
Su pak teke luźe, kenž wuměju samo až do biliony jadnoraznych wóni spóznawaś.
Až jo to móžno, sy ga mógał se woglědaś w Kałkojcach, źož jo saněrowanje cerkwje póstupowało.
Snaź by mógało pitśku wěcej w serbskej rěcy byś.
Wóni cesće jogo rozgranjańsku a jadnańsku kulturu: „Wón rad jědernje argumentěrujo, ale žednje zakósćiwje, a jo dla togo wobogaśenje kuždego demokratiskego gremiuma“, stoj we powěsći Braumanna.
"Njejsom wěźeła, lěc wšykno jo pšawje, což ja cynim.
Toś wupórajo se na słyńcnem wótpołdnju do susedneje jsy k starce-nopawje.
Wiźim to źinsa prědny raz tak pšawje.
Ministaŕstwo njejo pśedstajiło a njeplanujo pśedstajaś kněžaŕstwoju postulat politiskego zgromadnego źěła ze zastupnikami Serbow.
Jens Martin jo zezběrał njelicne serbske mjenja rostlinow z cełeje Dolneje Łužyce, a efekt swójogo slěźaŕskego źěła jo wón wózjawił 2012 we "Słowniku serbskich rostlinowych, gribowych a lišawowych mjenjow".
Nina se ceło malsnje zelene crjeje wobuwa a běžy w nich žedne kšace.
How jo pismik A.
Chtož se mysli, až jo taka kura wjelgin rědny a měrny cas, ten se móli!
Tak jo k tomu dojšło, až su ju wótwórili 2. awgusta togo lěta pśi góźbje 9. Błośańskeje cerkwinskeje nocy w Nowej Niwje.
Pišo-li tak, až fachowce jogo chwale, pón luźe gronje: „To njejo naša rěc, to jo někaka Budyšyńska.
Wałda jo wuzwignuł, až teke serbska identita njejo wšuźi jadnaka.
Pśez serbske jatšowne jaja a teke pśez logo "Sorbenkind" rozšyrja Michaela Peterowa něco serbskego w Durinskej.
Zastupnicki dostanjośo we pśedpśedani abo pśi wjacornej kasy.
A kak dalej, gaž njamóžoš raz malsnje z awtom wokołodrogu wót někotarych kilometrow jěś? „Špos a dyrdakojstwo!“ jo našo moto było a tak smy pśez někotare płoty a pópšawem zastajone mósty weto našu drogu namakali.
Raz stej dwa gólca se rozgroniłej, až buźotej te błudniki na wjerbje wupaliś.
Pśez take praktiske wěcki ga dajo se rěc lažčej wuwucowaś.
„Wzejomy tu temu sobu!“, jo Angelika Britz, w tom projekśe ta zagronita za zjawnosć, wobwěsćiła.
Chowanka we tych starych drjewjanych a słomjanych brožnjach namakaś a pón se we nich schowaś, to jo było kradu zajmnje.
A kaž běšo sebje wumyslił, tak scyni, a wobzamknu witśe rano na góńtwu hyś. 
Žywjenje w serbskich jsach, pśedewšym žni a kjarmuša, se na doraznu wašnju pśedstajaju.
K tomu słuša organizěrowanje camprowanja, dwójeje reje a pśeśěga.
Wón jo absolwěrował serbski gymnazium w českich Warnoćicach, źož jo se słowjańskego ducha nasrěbał.
Lěcrownož pśiźo ptaškowa swajźba z Gorneje Łužyce, jo toś ten rědny serbski nałog něnto rowno tak w Dolnej Łužycy znaty a wjelgin woblubowany.
Źiśi póznawaju rostliny a zwěrjeta na łuce: Wumóluju wobraze w Lutkach na boce 12 z pšawymi barwami.
Nejpjerwjej ga jo było jano 30 markow pśedwiźonych…
Nabjerjo gmejna teliko dankow, až móžo tak wjele sama financěrowaś?
Klaus Neitmann pśi wótwórjenju wustajeńce gronił, jo mjazy tymi aktami wokoło 80 do 90 z Chóśebuza, a žedne z nich su teke wustajone we tej ekspoziciji.
Walcyk, polka a druge luštne melodije.
Kulturna kupka jo tam wustupiła, wukniki su pomagali w cazojskem prodrustwje kulki zběraś a tamna Domowinska kupka a jeje pśedsedaŕ Oswald Lecha stej dostałej pódpěru wót serbskeje šule.
Njeskóńcny wolumen njejo do kóńca wobkšuśony, pśeto jo źinsa jano móžno, dolnu granicu rozpśestrěśa swětnišća póstajiś.
K tomu jo kněz Pekara zatwarił styri małe motory.
Jich wiźimy rědko w cerkwi.
Pśed tyźenjom som była hyšći bejnje skeptiska.
Radnica z wobrazowym kamjenjom nadejźo se srjejź jsy.
Woglěd synagogi a Žydojskego muzeuma w měsće Târgu Mureş, źož smy na studijnem wulěśe w ramiku akademije byli, jo wósebnje mócny zaśišć na nas wugbał!
Christina Kliemowa wót muzeja a Madlena Norbergowa, pśedsedaŕka towaristwa, jen how glucnje prezentěrujotej.
Drugi raz jo wogeń se wuderił tyźeń pózdźej, na drugem měsće, we bliskosći Chóśebuskeje góry, a jo zapśimjeł teke wokolne ługi.
Teke z BRD pśidu kupce howko, a cesćej woglědaju jomu samo diplomaty z Finskeje a drugich krajow, aby how kupowali wino.
Cas za wupóžycenje wucynijo normalnje dwa tyźenja, ale pódlejšenje njejo žeden problem.
Jatšowne cypotanje Co słyšaś jo do zogola w nocy do jatš z kurjeńca?
Johanna Pontowa z Drjenowa, sotša prjatkarja Juro Frana, jo wordowała w oktoberu 80 lět stara.
Wóstaj to, ty se jano rozdrapjoš.
Luźi, kótarež su tam źěłali a se njejsu bójali, su pótom malsnje měli za guslowarjow a koklowarjow.
Na kóńcu togo rědnego koncerta su se komponistki a muzikarje hyšći raz pśisłucharjam pśedstajili.
Česki ale jo Rixdorf na swój part weto wostał.
Wětš roznosujo wóń akacijowych a lipowych kwiśonkow.
Pjerwjej jo Francisowa wódna turbina z lěta 1949 dosć mechaniskeje energije librowała, gónjona z wódu Kśišowki.
To wobzamknjenje stanjo se tym k lubu, kenž su póžedali za wěstymi źěłowymi městami we brunicowem górnistwje.“
Ako Jezus jo se na wósole (Esel) pśibližał, „pśesćěrachu [luźe] swóju drastwu na tu drogu, druge rubachu gałuze wót bomow, a sćelechu je na drogu“.
Tšubarski kwintet jo stupił ako prědny na jawišćo.
Stare zapiski pak nam pokazuju, až su byli take lěta Marsa dosć płodne.
Serbske blido
Som jogo nadejšeł, kak se pyska w swójom gumnje, lěcrownož nalětne źěło ma hyšći cas.
Leon jo měł Milenku wjelgin rad.
njeźelu, 6. decembra /zymskego
Prědnosć ma lětosa nowe wugótowanje Sprjewinego brjoga pśi zajězdu do Smogorjowa a wobtwarźenje Wišnjoweje sćažki w Smogorjowje. „Do nadawka comy lětosa daś planowanje za twaŕ chódnika (Bürgersteig) pśi Smogorjojskej a Głownej droze a wobtwarźenje Gumnyškoweje drogi a Małeje gase w Prjawozu.
Dnja 2. oktobra 1838 jo wogeń błośańsku wjas Bobolce pśisamem kompletnje znicył.
Pisali su list na biskupa Müllera w Zgórjelcu, w kótaremž su jasnje sformulěrowali swóje žycenja.
Siegfried Malk jo serbski kulturny procowaŕ a fotograf, cłonk kupki Serbska namša a Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi, sobuzałožaŕ a cłonk towaristwa "Pónaschemu", cłonk Spěchowańskego towaristwa „Stog“.
tak smy se dali "pšec njasć" wót tych jadnorych spiwanjow we wjele rěcach.
Steven Rejnojc co dalej wjasć familijowu tradiciju, ako jo se južo stolěśa do togo zachopiła.
"Ow jo!", pśigłosujo Pawl ako prědny połny zagórjetosći.
Źiśi z Witaj-źiśownje "Tyca" a horta su k tomu baslili a wumólowali rědne kórtki z glukužycenjami gmejny.
To su byli turisty, priwatne paršony kaž teke firmy.
Teke swójim źiśam jo wšake bildy darił.
How se grafiki, ilustracije a druge źěła Ise Bryccyneje z Budyšyna pśedstajiju.
Etnografiski Muzej w Ioanninje, kótaryž jo zaměstnjony w něgajšnem twarjenju mošeje, jo napšawdu zajmny.
Nejpjerwjej pak wó kamjenju nutśikach.
To su casy žedne wěcy naraz!
Wóna jo mě teke wó swójom kraju wulicowała.
A rědne jo teke, až se how a tam ten dual zjawijo, na pśikład gaž tam "dwě njewjericce" abo "dwa slinika" na wobrazu stej.
Kjarcmaŕka jo z głowu zawiła a groniła: »Jadno piwo – wjele to njejo, a to wón hyšći njewě, co ma pśinjasć.
Taku smy teke dostali wót knorawskeje sowjetskeje garnizony.
Som pón źěłał tśi lěta ako projektant a paralelnje som studěrował až do 1983 w dalokostudiju we Weimarje a na Chóśebuskem konserwatoriumje muziku.
Weto su wšake wěcy zasej dowólone.
Z wjelikim wjaselim su cłonki chora „Łužyca“ spiwali na Serbskej kjarmušy w Žylowje.
Gótowarje filma su wót wšogo zachopjeńka sebje gronili, až kśě nawjerśeś ceło normalnu komediju – pitśku prowokantnu, grajucu z tabu, lažku.
Ponjeźele, 28. nowembra, zmaka se Rada za serbske nastupnosći pśi krajnem sejmje w Podstupimje.
Pónjeźele, 8. apryla, buźo Doris Heinzowa pokazowaś w Serbskem internaśe, kak móžośo jatšowne jaja z wóskom wupyšniś.
Take něco su wóni teke za Nimsku kśěli.
A wóna jo Serbsku radu póskoboźiła: „Źěłajmy gromaźe za dobre wobstojnosći, aby wobydlarje serbskej narodnosći mógli swóju rěc a tradiciju kaž teke kulturne derbstwo lěpjej zeźaržaś a dalej wuwijaś“.
Wón jo plěwał w jazorach Babiny z kameru a jo ten rědny, pódwódny swět sfilmował.
Kněz DOPRĚDKA stśělijo na wrota.
Wjelika wóda jo luźam a zbóžoju tšachota: W aprylu 1691 jo se dwa tyźenja dłujko bźez pawze šło.
Mytujśo procu a kupśo sebje originalny darik, kaž jen hynźi lěbda dostanjośo, teke, gaž pózmakajośo Birgit Patokowu na rucnikaŕskich wikach w Chóśebuzu abo na wikach ludowego wuměłstwa na folklornem festiwalu w Chrósćicach.
Južo z lěta 1991 wobstoj w Slěpem (župa Běła Woda/Niska) kružk za wušywanje.
Wušej togo wóna wuknjo w šuli engelšćinu a nimski.
Wina na tom jo, až to gaśenje, ako gaśi wódu w Grodkojskem jazoru, se saněrujo a pśetwarjujo.
Śěžčejše ako to zatopjenje jo pśed tym było pśigótowanje tych klěbow, kenž su se dejali pjac.
Woni ga su rowno na mjazynarodnem kursu sorabistiki we Łužycoma pśebywali.
Wóno chłošći rad šokoladu a bomse.
Mjazy aprylom 1935 a decembrom 1936 su samo 4 zarědowanja pśewjadli.
Tegdy jo dało socialnu wěstotu, zarucone źěło.
To zwěrje jo teke we Błotach žywe, a jo wobgrozone wót góńtwy, wót awtow a njerěšneje wódy.
Sobotu, 27. januara 1990, su se cłonki „Zjadnośeństwa serbskich rybarjow Borkowy a wokolina“ w Hochozy k swójej lětnej głownej zgromaźinje zmakali.
Wěrno jo, až jo se Pśiłucki šołta w tych 30 lětach pśecej za derjeměśe a k dobremu wobydlarjow zasajźował.
Jan Wornar jo był serbski spisowaśel a pśełožowaŕ.
Z togo šulskego lěta mógu wukniki dostaś financielnu pódpěru kraja Bramborska.
Slědk wołali njejsu jogo dla togo, aby tam pilnje źěłał, ale aby pokazał a nawucył wójnskim popajźonym a nuźonym źěłaśerjam, kak maju se te źělcyki zgótowaś.
Ty musyš ju wugnaś!
Burik jo dejał jich wudawki płaśiś, jo dejał bonowaś a w pśěgu stojaś pětki a swětki.
K tomu, tak pśemysluju, budu za wše wužytny GmbH załožyś.
Sćo zapšawym pśecej kśěli zagronitosć pśewześ w žylojskem Witaj-horśe? Ned njejsom to kśěła.
Juro Hanška jo měnił, až jo notna nowa industrija, aby luźam dosć dobre źěłowe městna bitowali.
Richtera, kótaryž jo slědk glědajucy na pówójnske lětźasetki w aprylu 1989 gronił.
Co su za Wašym zdaśim te nejwažnjejše nadawki něnto a we pśichoźe, aby serbska rěc pśichod měła? To ga njejo pótajmnosć, až serbska rěc rapidnje wóteběra.
Źiśi deje móc we jsy do źiśownje chójźiś.
Dalej diskutowaś musymy teke wó serbskima gymnaziumoma w Budyšynje a Chóśebuzu.
Pon wostanjo teke Bramborska pśi swójej něntejšnej sumje.
Pó šuli jo studěrowała w Lipsku na ceptaŕske za fachy serbska rěc, etika a filozofija.
»Njewěrim śi to«, Karina cyboco.
Wóna jo mě w samskem zmysle, jano z pitśku hynakšymi słowami wuwitała, ako jo se mója luba ze mnu rozžognowała: »No, kněz Hanuš, až Wy teke zas raz drogu ku mnjo namakajośo!« Som se jej tak tšošku wuskjaržył, až jo mója žeńska na [...]
Akle w pólskem měsće Legnica smej musałej dowiźeś, až tak pśecej njepśežywijomej.
Na uniwersiśe maju wót slědnego lěta projekt, kenž se zaběra z wšakorakosću (Diversity Projekt) a kak dajo se wóna wšakorakosć na uniwersiśe pozitiwnje wužywaś.
Apryl • Nalětny
Z wjaselim dopomina se Fryco Šwjela na prědne zapusty pó wójnje.
To jo połojca togo, což su how raz naźěłali.
Tych Chośebuzarjow pak jo było bejnje mało w Serbskej cerkwi.
Ně, gósći z Dolneje Łužyce su byli teke kazane do sedym wšakich firmow w Nowej soli a w Kožuchowje, aby zgónili, kak tam źěłaju.
Pótakem jo był młody Krabat něnto młyński w carnochołmcańskem młynje, źož jo dejał gromaźe ze swójimi jadnasćo towarišami se pjekoriś, až jo rěp škrikotał, pśeto młynik njejo jim wjele lichotnego casa žycył.
Ako Serb sy ty luź drugeje klase - teke to słyšymy wót wejsańskich luźi.
Teke muziku móžoš tam słuchaś abo samo se woglědaś, kak móžoš k spiwam rejowaś.
Kuždy jo raz głodny.
Wósebnje w serbskich sedlišćowych stronach su toś te domowniske śpy centralne dypki za serbsku identitu a žywu serbsku kulturu.
Jo studěrowała na Humboldtowej uniwersiśe w Barlinju aziske studije, kenž jo dokóńcowała ako diplomowa indologowka.
Temy soneta su se wobrośili na wuměłsku filozofiju.
Dosć smy słyšali wót pśigótow na naše serbske rozpokazowanje.
Nagromadu su byli dlej ak šesć štundow ducy.
Ceły tyźeń běšo se minuł a Robinson a Pětko běštej swójo źěło dokóńcowałej, ale tej wupósłanej se njepóraštej. 
Bulgarska jo kraj w krotkozajtšnej Europje.
Tej rěcy młodych awtorow dejm se teke ja akle pśiwucyś.
Na koncerśe jo šesć twóŕbow měło prapremjeru.
Wobjadny teke pśecej njejo był z tym, což jo se tšojło w Serbach, lěcrownož jo swój lud wjelgin lubował.
Teke w tom, což jo notne a wažne za źěło na polu Witaj, som se dalej kubłała.
Mike Myers jo kanadiski grajaŕ, awtor scenariskich knigłow a filmowy producent.
Něnto, w casu pśed wólbami, jo se spominał SPD-ministaŕ za źěło a socialne nastupnosći na idejku Lěwice z lěta 2011 za solidarisku rentu, kenž jo pak wudał ako swóju.
11. měrca 2004 su se zgromaźili 12 wobydlarje bórkojskego amta, kótarež se zajmuju za historiske, socialne, kulturelne, sportojske a wuměłske dokumenty z Błotow.
Južo dwa raza su gromaźe treněrowali – te serbske balokoparje z Dolneje a Górneje Łužyce: łoni w oktoberje w Njebjelčicach/Nebelschütz w Górnej Łužycy a na zachopjeńku januara w Chóśebuzu, samo tśi dny dłujko.
Scełego źinsa we Wolgogradskem wobceŕku dajo pěś wjelikich ewangelskich wósadow.
Ale źinsa njejsu měli dosć městna w Nowem Casniku.
Ale w nowej ediciji 2020 dejš ten rědny symbol Błotow pytaś.
Tam jo měł swój bergaŕski cerkwiny wobswět a dosć duchtarjow w bliskosći.
Naslědku jo był žywy ako lichy spisowaśel a basnikaŕ we Wuježku pla Bukec.
Smy wjasołe, až njamamy w chóśebuskich stronach dalšnych inficěrowanych luźi.
Tak stej pśez žywjenje z muziku kšacałej a wšuźi dobru atmosferu šyriłej.
To dej zawěsćiś, až lubosć nimjernje trajo.
Korony dla njejo to lětosa lažki nadawk był.
A we Twojej familiji?
Pó namšy jo było zwenka cerkwinego ruma kafejpiśe a cas za rozgrono.
To se wě, w LODCE w Serbskem domje, a dalej we knigłaŕni we Bórkowach, we wejsnem "konsumje" w Janšojcach, w "Ski" w Budyšynje a teke w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem.
Jo był raz pśed wjele lětami starki.
A dokulaž jo se jomu zdało tak lažčej pó sněgu jěś, jo karu śěgnuł a nic śišćał.
Kak computer financěrowaś?
Togodla gronje luźe, až młogi jo jano kandiděrował, dokulaž amt buźo něnto głownoamtski a pśez kraj Bramborska wjelgin derje zapłaśony.
Mój drugi sused jo prědny raz źurja do swójogo dwóru wótcynił.
Łoni w Dańskej: Mustwje „Serbske koparje“ a Team Nordschleswig stej se dałej pó graśu wótmólowaś.
Něnto maju te ptaški na se pśi-znamje ptaškownje Hiddensee, ako jo centrala za wšykne akcije wopjeršćenja.
Žycy sebje, aby z togo konkretne jadnanje slědowało.
A pśez to toś te politikarje wobijaju se tych wó wjele wažnjejšych projektow k serbskej rěcy a kulturje a z tym wutupuju žywu serbsku rěc a kulturu.
Karina wiźi płunowy warjak a kuchninu spižku.
Wón jo 18 lět a jo abiturient Dolnoserbskeg gymnaziuma.
Ako študańc napišo mjazy 1935 a 1938 cełych 54 basnjow.
Jěchaŕ, na rědnem kónju sejźecy, jo był na njom wiźeś.
Ned se stergnjo w nogoma, gaž na pśikład "Mam dušu wjasołu" abo "Groń mě ga" prědny raz słyšyš.
a, zastupna direktorka Załožby za serbski lud, jo na to dopomnjeła, až su južo w lěśe 2004 měli prědne ideje za wobnowjenje muzeja a až su 2010 wuźěłali za to konkretnu koncepciju.
Na to jo gronił wódny muž: "Móžom śi pomagaś."
Nowy dramaturg za reje a muziku w Serbskem ludowem ansamblu ze zajmawym wuwiśim
Muzikowy kanopej 3
Wusćełamy live ze Slěpego – mjazynarodny festiwal dudakow:
Wóna jo ceptaŕka na Dolnoserbskem gymnaziumje , tam ja chójźim, som w źasetem lětniku.
K jeje młodšym idejam słuša „zaspicki mark starych wěcow“, ako wót lěta 2015 se kužde lěto organizěrujo.
Ale wó wjele wěcej Śmojtinje móli, až ma něnto kopicu běłych kwiśonkow wišniny we włosach.
Ženjone maju se staraś wó swóje pory a swójo camprowanje sobotu, 25. februara.
Mjaztym jo ale 10 lět, až njejo w Blunju žedna serbska namša wěcej była, jo kněz Kurjo woblutował.
Droga do Dešna jo była za njogo droga slědk domoj.
Glědajśo pšosym: Chtož źo na zastojnstwo, dej doźaržaś dosć wótstawka wót drugich luźi a dej se měś za wochylu płaśecymi hygieniskimi standardami.
To su te, ako su tu něnto 10lětnu tradiciju załožyli.
Ja som sejźeł w A-rědowni, což groni na rěcy wusměrjonej.
Teke dalšne su witali, až Prožym wóstanjo.
Młoge źiśi słuchaju raźi, gaž něcht jim cyta.
Głosnjej a głosnjej wóna płaco.
W Mósće dej z wobgranicowanjami dalej hyś.
Flaški su wjelgin rědnje wugótowane z grafikami Freda Pětški.
Toś te muse se kopěrowaś a laminěrowaś.
Młoge wót togo su wiźeli w tych 4 rumnosćach, ako su połne z jogo nowymi wuźěłkami, a teke ze wjele starymi, ako wón zběra.
Šulske prozniny 2020
Pśi wideo-telefonaśe jo mě pokazał antologiju "Łužica", kótaruž wón rowno cyta.
"Bóžko njejsu se namakali casowe znanki, ako su pśed kameru kśěli", dodawa Angela Šusterowa.
jo jich pśijaśelnje pśepšosyła.
Zagronite w medijowych domach w a zwenka USA njejsu rozměli, až w medijowych demokratijach njejstej za cytarje wěrnosć a dobre źěło na prědnem měsće, ale medijowa prezenca.
Jo, a mysliśo se na neonacijow — to su naše nejwětše winiki!
Njemyslim se, až stej juž 18 lět starej.
W Žylojskej WITAJ-źiśowni wuknu na wjacornych kursach starjejše tamnych źiśi serbski, a starjejše wuknikow a wuknicow Dolnoserbskego gymnaziuma su se pla nas teke zapisali.
Město lažy na pódwjacor wót Rudnych górow pśi Šwikawje, na krotki wjacor wót Drježdźan , pódpołdnjo wót Lipska , Gerach a krotki wjacor wót Kamjenicy .
Kuždy za sebje.
Gaž te tak dalej wuknu w šuli, pón jo naźeja, až buźo naša rěc pśi nas how w Slěpjańskich stronach dalej žywa”, jo k tomu groniła kněni Hentšelowa z Trjebina.
Pětk, 29. nowembra, buźo w „Serbskem domje“ na Postowem naměsće wót zeger 17:30 zjawne pósejźenje zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny.
Wóttam móžoš glědaś až do Barlinja, wiźiš milinaŕnju w Janšojcach a Carnu Plumpu.
Dolnoserbski report/Powěsći/Póglědamy do Nowego Casnika/Rozpominanje za nowy tyźeń
Zestaj ježyki na pjaceńskem blachu z pjaceńskeju papjeru.
Knigły, kenž se zaběraju ze słowjańskim srjejźowěkom, pokazuju wótergi wobrazowy kamjeń z Pětšoweje cerkwje ako pśikład za w cerkwjach zamurjowane kamjenje z raneje kultury pódwjacornych Słowjanow.
Bartels: Wjeliki wliw.
Aby swój wid na tom pólu rozšyriła, jo se rozsuźiła za połlětny studium ortodoksneje teologije w Sofiji.
Njebjeńc jo wjelgin rědki kamjeń, ale wótergi wustupuju až do 1 m wjelike kristale.
Wucabnik Alfons Frencl jo mjaztym nazgromaźił młogo informacijow a materialijow, ako wzejo pśiducy tyźeń sobu na daloke drogowanje.
Pśi rozšyrjonem a nowo wugótowanem zgromaźeńskem městnje pśi sańkowanišću budu 2021 swěśiś te 720+1 lět Žylowa – na wětšy źěl pak nic how na grajkanišću pód góru, ale na drugem boce teje góry.
Na kšomje role jo "rewěr" nejmłodšych Meldojc, rozmjej: Egon Gulaš jo źewjeś lět, syn góspodarja, a wě južo źinsa, až co bur wordowaś.
Kněski dwór/„Erdbeerland“ jo na Pšyńskej głownej droze 38 (wjas słuša ku Wětošowoju).
Kórty płaśe we pśedpśedani 15 euro (pónižone su dostaś za 11 euro) a na wjacornej kasy za 18 euro (pónižona płaśizna tom jo 13 euro).
Kak namakaś wagu mjazy wobnowjenim a wupśedankom?
Ten mólaŕ jo se naroźił 1952 w Böhlenje pla Lipska, jo we šulskem casu chójźił na zmakanja mólaŕskego kružka.
Z naźeju, až jubilejny turněr k swětkam smějo byś, wón groni: "To by wažne było pśedewšym dla togo, až smy wót rejtaŕskego zjadnośeństwa dostali pšosbu, až my na našom turněrje pśewjeźomy kwalifikaciju za skokanje wó swětowy cup w januarje 2022 w Lipsku."
Rownož stoj za tym, lěc jo derjenje z łatwu wina na jeje jěsnej smjerśi, wjelike »móžo byś«, wobejźo mě weto stawnje njedobre, źiwne zacuśe.
Śpy maju wjelike wokna.
Te krale z Mosćańskeje Kita su byli Lorenzo Dressel, Tobias Spiller a Kevin Serwig a te kralowki Martha Breunigerojc, Maike Hufnagelojc a Michelle Purschojc.
Ten 70. jubilejny muskecy zapust w Hochozy, ako jo se wótměł pětk, 21. februara, jo bźez cwiblowanja wjerašk lětosnego zapustojskego casa był.
[...] Towaristwo za serbsku rěc w cerkwi, Nowy Casnik a Serbska redakcija rbb, Statny šulski amt, Rěcny centrum Witaj, bramborske Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu a Institut za sorabistiku w Lipsku.
Južo 15 lět źěła Sabrina Kušyna z Bórkow, roźona w Běłej Górje, we wokrejsnem zastojnstwje LDS w Lubinje, a to na turistiskem pólu.
Zběranišćo, ako jo nejpjerwjej we Wili Ludoweje solidarnosći było, namakajo se wót pónjeźelego, 6. apryla, we wobłuku zachoda radnice w Grodku.
Willi jo ceło pśemyslował, kak dej wšyknym źiśam docyniś.
Gano jo se 12 žeńskich a muskich ze Žylowa, Depska, Strjažowa, Brjazyny a Wjerbna wudało do zeloweje zagrodki blisko Bismarckowego torma na serbski rěcny campus.
Namakany cil
Kócka jo narska na masažu.
W dolnoserbskej jsy jo był žywy chudučki bur.
Nikogo njemólim.
Smy měli mjaztym teliko fyzikaliskego rozměśa, až smy wěźeli, až z warjeceje wódy nastawa spaŕ a spaŕ góni samo lokomotiwy.
Dla drogujucego cenitowego stawa słyńca mjaz pódpołdnjoweje a pódpołnocneju wobrotneju šyrinu wóspjetujo se lěśe w kuždej hemisferje w lětnem turnusu.
Po mójom měnjenju jo wažne, až rowno Serby se na wšakich polach serbskego žywjenja angažuju a dopokažu swójo pšawe stojnišćo.
Nadregionalne fachowe towaristwa ako Maćica serbska, Zwězk spiwnych towaristwow a druge źěłaju cesnoamtski.
Wokrejsny sejm dej to pón wobzamknuś, a by rědnje było, gaby se to hyšći lětosa stało.
»Halo, jo, rědne gódy, měj se!
Su namólowali z barwikami kócora Findusa, ale teke starkego Pettsona a kokota-spiwarika.
Kokot zaspiwajo.
W cełej Pólskej a pśez jeje granice su pak znate take pomjenjenja ako goralska jěza, goralska góspodliwosć, goralska swajźba abo reje.
Ja cu swójo swěte mě znate cyniś pódla mójogo ludu.
Krotko do połnocy jo jogo pśijaśel Pawoł Lejnik ze swójim awtom dowjadł do Budestec k šwigermamje.
Kurs jo w nosaŕstwje Domowinskeje župy Dolna Łužyca w kooperaciji ze Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Togodla jo zwuraznił, až by derje było, gaby kazń k zmócnjenju struktury źiwała na spěchowanje Serbow.
Kulowa: Jo, to su naše pěśźasete narodniny, kenž comy dostojnje swěśiś njeźelu, 9. julija, z chorowym koncertom na naměstnje pśed cerkwju.
Smy 18 gercow, mjazy nimi teke tśi źowća.
Luba redakcija, som se wjaselił, až Wy sćo se rozsuźili, teksty Měrćina Nowaka-Njechorńskego z kniglickow: "Pěšy, z cołnom, pó kólasach" wótśišćaś.
To jo jadnučka šansa se woglědaś take filmy.
To njejo wěrnosć.
A kněni Klajcowa jo měła doma wšake stare priwatne fotografije, na kótarychž jo Pawlina Krawcowa wótmólowana w pyšnej serbskej drastwje.
Mimo togo jo stawnje wažnjejše było, dokradny mjazynarodny cas k dispoziciji měś.
Janina Krygarjowa z Wuježka jo mě do chora Budyšyn nawabiła.
»Mam guslowaŕske glědałko.«
Na kóńcu su rejowali "Annumarju".
Wósobinski wiźim ten za mnjo cele nowy wuwiśowy směr w Pólskej ako něco pozitiwnego.
Kwiśonki su błyšćece oranžowe a módre.
A rowno pśez tu dospołnu anonymnosć, do kótarejež pśiźoš, maš šansu, swóju doněntejšnu wašnju žywjenja změniś – gaž coš.
Wašo faraŕske městno financěrujo krajna cerkwja pó źělu teke za serbske dušepastyŕstwo.
Ta rada jo teke do togo pokazała na notnu kontinuitu teje wucby.
Gaž se někaka barwa jano jaden raz pomjenijo, smějo se góle, kenž jo se jajko z toś teju barwu wupytało, "swójo" jajko z gnězda wześ.
Zmólka jo nastała, dokulaž smy we chwatku se pómyslili na zběrku poezije basnikaŕki Miny Witkojc "Nimjernosći brjogi"!
Fośe a repro: archiw/Alfons Wićaz Knigły "Serbski Sokoł" Alfonsa Wićaza, kenž su 1990 w LND wujšli.
Buźom za njeju wołaś.
Jědli gromaźe z wjaselim a z cysteju wutšobu, chwalachu Boga a mějachu gnadu pla cełego ludu. Pós 2,46–47
Starki Matthias jo ned něco naraźił , aby nadawk wólažcył: "Pomocne papowe platśe mógu se z lipanego drjewa wugótowaś".
Pśeto wopokazma njejo akle spisaŕ toś tych smužkow w někakich pótajmnych archiwach namakał, ale we wudaśach Serbskego Casnika z lětowu 1932 a 1933.
Togodla njamóžotej załožyś zgromadnu strukturu.
Jo to było pětk, dnja 20. julija.
Pśibytne su glucne, až mógu how powědaś swóju maminu rěc, to jo pytnuś z kuždyckego słowa.
"Nadalej to kužde lěto gótujom a mója źowka to teke wumějo," wóna groni.
Až te pastyrje ze stepow su se měšali z domacnymi pśedindoeuropskimi rolnikarjami, to ga jo teke we tej wobspomnjetej studiji wopokazane.
Nejpozdźej až do pśiducego lěta změju kriminalisty Chośebuskego wobwoda nowu techniku, wósebnje taku za škrickowanje a spěšnjejše awta, kenž wopšawźe nuznje trjebaju.
Ja bydlim w měsće.
W pólskem Gubinje se wjasele, až z Nimskeje zasej pśidu.
A ta sroka jo namakała rjeśazki a jo se mysliła, až nikomu njesłušaju.
Bóžko wóni njekupuju wěcej serbskorěcne knigły.
W lěśe 1938 jo ju górjej brał, w tencas nowo renowěrowanej Dešańskej cerkwi.
To wugótujo něźi połojcu jogo cełego źěła.
Kněni Apeltowa jo južo ako młode źowćo rada turnowała, ale dla jeje mamineje (serbskeje) rěcy jo se tencas sromała.
Su te drastwy sebje w běgu lět wobstarali: Su pytali na najśpach, nazběrali w krejzu familije a pśijaśelow, kupili na kšamaŕskich wikach a na inseraty w casnikach.
Buźo serbska rěc nadalej dosć zapśimjeta, gaž buźo produkcija w měsće?
Wót njogo lěta do Londona mjazy drugim linija Ryanair.
Na to, až se městoju oficialnje groni „Cottbus/Chóśebuz“, njejsu glědali.
A su na wótstawki wótpowědnje tuchylnym póstajenjam kradu źiwali.
Drogi su byli wobstražowane wót wójakow.
W lěśe 2013 jo dr. Susanne Hozyna wudała knigły "Łoni jo raźiła Serbskemu muzejoju pśi zestajanju wustajeńce wó Krabaśe."
A co jo se hyšći stało pó wójnje w lěśe 1864?
7. maśizna za lěpše rosćenje
Kužde lěto, tyźeń do njeźele nimjernosći, organizěruju tudy na kjarchobje źěło we zasajźenje (Arbeitseinsatz).
Pśeto na ten part se pokažo wěrnosćiwosć nimskeje mjeńšynoweje politiki.
Tek mójej starjejšej stej se pśizamknułej.
Tema jo była zymski sport.
Akira Kurosawa jo był japański filmowy režiser.
Pětš Šurman jo kśěł wěźeś, lěc z Górneje Łužyce jo pśišeł južo někaki wótgłos na kritiku.
Pśichodna mama jo sedała, pśichodny nan jo se starał wó futer.
Serby - teke te z Dolneje Łužyce - deje namakaś swóju identitu.
Do wiźenja a na strowe zas! Do wiźenja! .
Mirelle Nagorina jo je pisała w nimskej rěcy, jeje nan jo je ako roźony Mosćanaŕ do rědneje ludoweje dolnoserbskeje rěcy pśestajił.
Cogodla lubuju wóni te knigły? No, to su krotke wulicowańka z rědnučkimi wobrazami a ilustracijami.
Ten wjacor běšo we kjarcmje teke wjelika gromada źěłaŕnje elektriskeje mócy, pokazowašo se, kak móžo se z elektriskeju mócu wšo swěśiś, wariś, pjac, blatowaś, se ze śopłym zagłowkom grěś atd. Su ned babow napjakli a je pśiglědarjam k woptaśu rozdźělili.
Do pisanego programa togo dnja su słušali serbske a błośańske tradicije, kótarež su w měsće a wokolnych jsach hyšći žywe.
Zgónijośo wó barwjeńskich metodach a móžośo barwjenje sami wopytaś.
Njejo dłujko warnowało, ga jo nowy cas je wšykne zwumjetował z wejsnego wobraza.
Won jo wuknuł na zamkarja.
Zechylijošli se daloko z woknom wen, móžoš kusk žywego płota cerkwicki wiźeś.
zasej smy dostali list.
Pla aktiwnego šćěpjenja dej śěłowa imunita "trenowana" byś, tak až se imunita pśi infekciji ze zawinowarjom chórosći tak malsnje a efektiwnje ako móžno pśed toś tymi zawinowarjami zašćitujo.
Łuka slěz stareje šule jo była dosć połna, ale luźe su se slědk źaržali.
Pśed 130 lětami su kibutowe jaja wordowali hyšći w Barlinju na marku pśedawane, wót cogož jo teke Casnik pisał.
Togodla wó tom pśemyslujomy, až mógu se te balokoparje, ako pón do zgromadnego mustwa njesłušaju, teke wobźěliś na EUROPEAŹe, snaź gromaźe z drugimi fanami z Dolneje Łužyce.
Jano janźelik Elli jo wěźeł, co dej se cyniś.
To jo se wóna zasłužyła.
Serbsku rěc južo jogo nan wěcej pšawje nawuknuł njejo.
Rědnjejše su lampiony.
To jo škripnuł a južo jo se pśeměnił do sćagłowa a jo škobrjonka gónił.
Ty ruce, noze wupśestrěj, kaž ryby do spěcha se měj!
Nowe powědarje su pak za wětšy part gjarde a z casami pitśku militantne, což rěc nastupa.
Jomu se žorty raźiju, gaž nalicyjo skalu zanicowarjow serbskeje rěcy.
Toś to gronko jo barana zazdaśim hyšći wěcej rozgóriło, tak až jo pśecej z rogoma do płota buchał.
Co nejlubjej cyniš?
Weto su se namakali nejlěpše.
… a kněz Biller z města (z kupki “Drjewjanki”) jo grał na arkordeonje.
Tak nanejmjenjej powědaju Pólaki.
Jo – wóna jo jomu bliska, kaž jo wón bliski sebje samomu.
,,Drugi źeń snaź!“ som jomu wótegronił (ten samy njejo hyšći až do źinsajšnego pśišeł).
Zaměnjenje wariantowu njezměnijo wóznam.
Wobměra programa dajo se z pśidankami rozšyriś.
A bóžko njamóžo Colett wót maśerje to wšykno wěcej nawuknuś – maś ga jo pśed dwěma lětoma ze žywjenju wujšła.
Jo, njejo to wjelike město, śicho jo how a teke rědnje.
… jo Antenne Brandenburg zachadnu njeźelu dopołdnja swójich pśisłucharjow informěrowała.
Wjele wódy za to jazoro pak njezměju wušej.
Tam som sobu źěłał na wudawanju wucbnicow w dolnoserbskej rěcy.
Z dwěma góleśima, žeńska jeju dla źěłaś njejo mógała, smy musali na kuždy pjenježack glědaś.
Knězowe mě jo twardy grod; pšawy huběga do njogo a buźo hoplěwany.
400.000 euro ga jo krajny sejm kóńc lěta 2018 pśizwólił.
Wětšnik dej te mašiny góniś.
Som pśisamem juž wusnuł, ako jo naraz rjapotanje a tśakotanje zasej zachopiło.
Na kótary part źiśam wopśimjeśe zbližyjomy?
Z tym su kśěli mnichy pokazaś dobyśe kśesćijańskego Boga nad tatańskim.
Wóno jo późiwne, cerwjene.
Fryco Kšamaŕ, sobu pódla na prezentaciji, jo gronił: "Zaprědka som sebje myslił, až we filmje źo jano wó serbsku rěc, a ja se wjelgin źiwuju, co wy sćo z togo gótowali.
"W lěśu som ja jogo zežywił, a pón musy wón mě zežywiś.
Diskusije k tomu deje se wjasć a dłujkodobnje strategije se wuwijaś, jo wóna groniła.
Stwortk, 16. junija, buźo w Turjeju wažna zgromaźina za wšych wobydlarjow.
Ja mam za dobre, až zapowědam znamjenja a źiwy, kótarež Bog, ten nejhušy, na mnjo jo cynił.
Serbska fonetika
Toś te su wósebnje derje słoźeli a Budarjowe su se wjelgin wjaselili.
PR-šef tamnego hotela jo nas južo zasej pśepšosył za pśiduce lěto.
Marchweje su relatiwnje wjele pśedawali, wósebnje a nalěśu.
Wolbna zgromaźina, kótaraž jo se łoni na 24. nowembrje pśewjasć dejała, njejo swój zaměr społniła.
Za dobre raźenje tych celow jo dowěra wósady notna, a dosć ressourcow teke.
Z lipadłom a drotom jen pón kšuśe zatwarijośo.
Rědnje, až telik młodych familijne ze źiśimi jo pśišło.
Wucabniki, kenž su starše ako 60 lět, směju z połnem mytom doma wóstaś, dokulaž słušaju k rizikowej kupce.
Ja cu rad wšo śerpjeś a pśenjasć, což twója dobra rada k mójomu pólěpšenju na mnjo kłaźo, jano až stej mójej starjejšej glucnej, jano až se jima derje źo!“
Witajśo do šule, lube nowacki!
Tak by pópšawem znowa Kijew na rěźe był, ale prezidium pyta teke alternatiwu.
Ta tejowa pupka z tymi dołoj wisecymi blond włosami.
Powědali su teke wót tencasnego pólskego domownika.
Ako štrofu su Piłsudskego wugnali na Sachalin.
Abol jo jaden fryjnik drugemu kśěł tu žeńsku wuwjasć?
 Žedno zelišćo njejo pódermo – wěrce z cełego swěta
Toś jo se wjelgin wjaseliła, ako jo w lěśe 1926 zeznała Fryca Rochu, wó kótaremž jo se mysliła, až buźo z nim a teke z drugimi “zgromadne bratšojske źěło”.
Financnu rozpšawu jo dała cłonk pśedsedaŕstwa Martina Breithauptowa.
A jogo lubowaś z cełeje hutšoby a z cełego rozyma a z cełeje duše a z cełego pśemóženja a blišego lubowaś ako sam se, jo wěcej nježli wšykne spalne hopry a druge hopry.
Dalšej wobsedlonej kupje stej Manono a Apolima.
Naraźijomy Wam pak, až se do wózjawjenja źiśecych fotow pla starjejšych dowólnosć za to wobstaraśo.
Futra maju how dosć, chtož pak co, móžo swój futer sobu pśinjasć.
Take jo se lětosa stało w Prjawozu a w Smogorjowje w Borkojskem amśe.
Až do zachadnego lěta jo wóna młoźinu nawjedowała, ale teke lětosa jo to wjasołe źowćo było nowemu wjednistwoju z Renéom Reidowom a Peggy Pankalojc k pomocy.
— A Robinson nagroni Pětkowemu nanu „Stwórtko“, dokulž jo nan pjerwjej syna był, rowno ako jo stwórtk prědk pětka.
Casnik jo wóstał wjelgin konserwatiwny, kralozwěrny a póbóžny a jo se wugranjał pśeśiwo wšym změnam statnego pórěda.
Pakśiki ze wšyknym, což jo za wušywanje małeje bildki ze serbskim motiwom notne, su se pśigótowali.
To stej drjewjanej wuža.
Ohnefalš-Rychtaŕ płaśi ako prědny serbski historikaŕ a ludowědnik.
Happatz jo była źowka serbskego šlodarja.
Lothar Sell jo teke ilustrěrował za Ludowe nakładnistwo Domowina", jo rozpšawiła wuměłcowka Gundula Sellojc.
Jogo mě engelski jo "Western European Summer Time" .
My smy južo pśecej na to glědali w našej kupce, w kótarejž jo něnto něźi 70 cłonkow, a wustupy teke njejsu žedne w slědnem casu byli.
Wósebnje gaž maju młode, trjebaju pšawidłownje dobry futer.
Kwiśo wót julija až do oktobra.
Pó pawzy su wukniki a wuknice se wopóznali z Lodku, Šulu za serbsku rěc a kulturu a Serbskim rozgłosom.
A dla wšakich dypkow, na pśikład, až njejo móžno to wěcej z gjarnca za turizm płaśiś, měnje, až jo notne pśi muzeju Dešno te pjenjeze žariś.
Dobyśaŕ jo był kral togo lěta: Lennart Spindler z rědownje 10c.
Pjenjeze maśo, ale nic se njestanjo.
K wažnym historiskim tšojenjam pó lěśe 1989 w měsće Chóśebuz jo słušało to, až jo how źěłało tak ako w młogich městach a wokrejsach Dolneje Łužyce kulowate blido.
Ze swójeju masoweju gymnastiku wobogaśi Sokoł teke Domowinske zlěty a swěźenje.
Tak dej ten amt zastojany wordowaś, to móžośo teke wót mójogo pśiducnika pominaś", jo Gutheilowa serbskim zastupnikam pśiwołała.
Na bubonje jo było napisane, kaki wjeliki swěźeń jo był w Škodowje.
"A mimo togo smy měli w tej kulturnej brožni dobre wuměnjenja za graśe a wjelgin dobru akustiku", jo Casnikoju gronił Istvan Kobjela, znaty spiwaŕ a grajaŕ, syn serbskego komponista Detlefa Kobjele.
Ze stolěśami bźez kontakta ze stareju domownju jo se ten rod wuwijał k ludoju.
Glědajśo na fośe!
Serbske wustawki Zgórjelskego wokrejsa eksistěruju w nimskej a serbskej rěcy.
Jacmjeński pśewzejo rědne wobstawne wjedro wót swójogo pśedchadnika.
Friese a Kl.
Chto ga móžo je wšykne nalicyś?
A w serbskej rěcy mamy samo take licbniki, kaž je pšawje nichten drugi njeznajo ako połtśeśa, połstwórta, połpěta atd. 
Pón měni: »Ně, teke hodlaŕ njebuźo tebje pomagaś móc.«
A ludowe wusta su take zbajali: »Borkowarje su ryby ze zborkami do města abo do Wjerbna nosyli, wót togo maju swójo mě (Paschke)«, tak citěrujo Šwjela.
Wona ma južo dłujku tradiciju.
Pśed wěcej ako 50 lětami jo se w pólskem měsće Gdańsk załožyło “Towaristwo pśijaśelow tradicije mazurki Dabrowskiego”.
Ale co gótuju ptaški, gaž jo wence zyma a zasněgowane?
Ta forma pak jo bejnje źiwna, a to nic jano dla samego rozeznawanja lodka abo spižka.
Wóni maju dosć fantazije! Tak móžośo wy teke awto graś.
Dejš Kněza, swójogo Boga, lubowaś z cełeju wutšobu, z cełeju dušu a z cełym pśemóženim.
Kupka "Wolbernosće" jo rozwjaseliła pśibytne ze štuckami.
Wandrowanje pla Luboraza: Jens Martin wjeźo wandrarje pśez naglědnu listowu gólu pla Starego grodu.
Pětš glěda pśełapjony pjerwjej na Karinu a pótom na tašu.
Pšašajśo se: "Źo jo wjelryba?"
W morfologiji jo se kněžył typ "našo polo".
How su wšake serbske institucije, ale take pšawe zmakanišćo, taku pšawu domownju za woplěwanje serbskeje kultury a wuměłstwa how njejo.
Rozdźěl mjazy dlininowym krejzom a meridianom wšak změšujo se cesto we wšednej rěcy geografije.
Za Dolnu Łužycu jo se stawnje zajmował, pśeto jo ju měł za wěcej wobgrozonu ako Gornu Łužycu.
Šułśic manźelskej stej swěśiłej zeleznu swajźbu
Som łamała gałuzy z kokulami.
Fritz Kschammer jo towarišnostny a kulturny procowaŕ, dłujkolětny šołta w Drjenowje.
W Jezusu Kristusu mamy wumóženje pśez jogo kšej, wódawanje grěchow, za bogatstwom jogo gnady.
NC: Za kakimi knigłami luźe nejwěcej pšašaju?
Muske Smogorjejskego chora su drje wabili sponsorow.
Temperatura wót maksimalnje 35°C jim tyjo.
Kuždy jo to zgónił, samo ten gnadny kněz groba.
W zagroźe zelow a w muzeju pód gołym njebjom Stary lud namakaju swóje motiwy.
To jo něnto Krabat kšuśe pśikazał.
Wěrne až do smjerśi!
Dla wobgronjenja a sromośenja jo było jogo žywjenje w tom casu sama drěcyna.
Wobškóźona wjelika wólejowa mólba jo se mjaztym restawrěrowała.
Tam deje byś instalacije.
Tam spiwaju a chtož serbsku rěc wěcej njepowěda, pśisłucha a se snaź dopomnjejo na melodije a floskle z něgajšnego wšednego dnja we familiji.
To jo se tym luźam wjelgin spódobało.
To jo Krabat zaklinał, ale pótom jo se dopomnjeł, až ga w pówětšu take kamjenje njejsu, jo z wóza póglědnuł a se doglědał, až jo do wjeraška kamjeńskego cerkwinego torma zawaźił.
How jo w balowem domje ten "finalny" zapustojski ruš se wótměł.
Njepśikrotcona wersija diskusije buźo stojaś wužywarjam interneta k dispoziciji.
Šule su byli zawrěte za wětšy źěl źiśi, te nejžmjeńše wukniki hyšći su doma.
Za ten źeń ga su powěźeli dešć.
Z Chóśebuza/Města.
Cłonki župnego pśedsedaŕstwa su taku iniciatiwu wjelgin witali a su pódpěrowali žycenje kupki "Gromaźe", pśistupiś župje.
Cytajśo dalej we Jesaja 55.
Kak śěžko jo mjazy luźimi a kak śěžko mógu jaden drugemu žywjenje wugótowaś.
Chtož co stakim swój lěśojski urlop abo žedne dny w Pólskej spódobnje pśebyś, ten pśijěź źe do lubuskego wójwodstwa, kótaremuž Pólaki gronje Lubuska zemica.
A Fryco Rocha?
W spiwaŕskem łopjenu za tu namšu su tek stojali serbske kjarliže, ako "Ty Bóžo, žywjenje sy dał", ako jo juž cesćej był słyšaś na dwójorěcnych dupjenjach.
Lětosa wěnujo se wóna błośańska pratyja zeleznicy.
Jan Kochanowski jo był pólski basnikaŕ a pśełožowaŕ.
Szymon Bogumił Zug jo był pólski a sakski architekt.
Smy sobu spiwali kjarliž, pěś štuckow smy dejali z głowy nawuknuś.
Madlena sebje płod wzejo a bejnje zakusnjo.
Klawěr tam teke stoj.
Mógu to městno sobu pśedstajiś, to jo zajmna a wótměnjata wěc.
Dawamy do rady/Kulturne pokazki/Póglědanje na njeźelski program a do serbskego telewizijnego magacina „Łužyca“/Gratulujomy
Carny Halštrow jo wušej Złego Komorowa ceło wuschnuł.
Wót januara buźo wóna pótom w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Mamy nowego lektora
Tak bazěrujo pisna górnoserbšćina na narěcach wokoło Budyšyna a pisna dolnoserbšćina na Chóśebuskem dialekśe.
Prědny raz zawupytnjo, až jogo włosy nad rownym wusokim cołom šepjerjate a pśekorne dowusoka stoje.
Toś dejali nanejmjenjej dwa ptaška gromadu źaržaś.
Potom jo proba mimo.
Na kóńcu trjebamy jo jano hyšći wót lěwego boka głaźiś.
W lutolskej źiśowni se ako serbski njedefiněrujo.
Wěrjepódobnje jo za pśedkśesćijański cas ku kuždemu groźišću połobskich Słowjanow słušała někaka swětnica.
Jo z młogimi pśikładami pokazał, kak su se w serbskem casniku „Nowa doba” pó lěśe 1985 procowali, swójich cytarjow lěpjej informěrowaś wó problemach a starosćach nic jano w Serbach, ale teke w Sowjetskem zwězku.
Skóńcnje jo měł dobru ideju.
Nejpjerwjej su stajili jomu pomnik, a něnto, dwě lěśe pózdźej, jo se wudała biografija.
Pódla sańki byzaju.
Niźi we tom casu buźo teke janšojska elektraŕnja pśestaś źěłaś, ale to pšašanje jo, ga kradu.
Wurědna publikacija wó žywjenju dolnoserbskego procowarja" wót Wernera Měškanka.
wšosokołski zjězd do Pragi.
Druge źiśi měnje, až maju pśewjele štresa w šuli.
Su pśipisali, kak słowa se wugroniju.
Roztyla dla? Lěc njejo kśěł nikula wěcej how stojaś? Lěc njeby kśěł tudy raz lažaś, lubjej tam blisko něntejšnych swójźbnych? – Njewěm.
K wjacoru jo było wšykno źěło gótowe.
Serbske procowarje ako Kito a Bogumił Šwjela, Mina Witkojc, Fryco Rocha su we starych śěžkich casach wjele za naš lud wugbali.
Togodla maju źiśi wótergi wósebny "program", gaž prjatkowanje jo.
Toś te Borkowarki su se za nimsku namšu serbsku drastwu k jatšam woblekali.
AfD a Serby.
Weto njejo se toś to pśedewześe pótom južo wěcej mógało zwopšawdniś.
"Juž wót dlejšego casa słuša Róža Domašcyna k wažnym lyrikaŕkam w Nimskej.
Glědamy na zwuconosći našych młodych.
Wopśimjeśe dogrona su južo łoni wuwikowali.
Twardy packaty sad wóznamjeni rostlinowe družyny, kótarychž płody su ako twardopackate płody wutwórjone.
Šołtowka buźo Doreen Krötelowa.
Glědajśo: Kokot w Mósće buźo dwa tyźenja pózdźej, sobotu, 31. awgust.
Njejo žednje mjenała, ale na swójo strowje pak teke njejo tak glědała.
Kóstrjawa jo rod ze swójźby słodkich tšawow .
A gaž žywjenje by było raz wjelgin śěžke, Jezus nas teke kus njaso.
Wóni słušaju do Altajskich rěcow.
"Cu pśisłucharjow zdźaržaś a hyšći dalšnych dobyś, aby dolnoserbski rozgłos měł dalšnu perspektiwu, pśichod".
Z Wětošowa/Vetschau. „Ako jo mój cłowjek w lěśe 1976 do Wětošowa pśišeł, jo była ta Serbska cerkwja jano wótstajeński rum“, jo groniła Casnikoju Loni Lischewski, wudowa dłujckolětnego tamnego dušepastyrja Klaus Lischewskego.
Prědny zgromadny trening w Njebelčicach
Špicu pjera dejśo tak pśirězaś, až prězy nastanjo tśirožk, styrirožk abo kokulka.
Woborniki dostanu lětnje pśidank k narownanju wudaśow we wusokosći 200 euro.
Teke głownje togodla, dokulaž njejo organizacija wěcej na ideologiju jadneje strony wězana.
»Som doma pśepózdźe wótejšeł.«
A to jo derje tak.
Z lěta 1994 pśedawaju Winklerowe swój lod teke pśi jazorje w Brězowce, źož su 1996 kjarcmu załožyli.
Chtož jo měł tašu połnu, jo z wjasołym woblicom se pórał domoj.
Młoźina njejo wěcej kapału dostaś mógała a togodla su dali zapustoju wupadnuś".
„Žywjeńske drogi: Manfred Hermaš z Rownego“
Prědku Brězanowego domu stoj studnja, pomjenjona za iniciatorku Krabatowego młyna "Studnja Gertrudy Winzeroweje".
Tym, kótarež njejsu mógali pódla byś, musymy groniś: Wy sćo něco pśepasli!
Wopytała jo se teke južo w bosěrowańskej technice.
Zachadny tyźeń sobotu jo była Stara wódaŕnja kulisa njewšedneje wrośenice: W bogatej licbje zastupjone basnikarje a basnikaŕki a dalšne pśijaśele wusokeje literatury su swěśili 40-lětny jubilej Swěźenja serbskeje poezije ako Swěźeń budyšyńskeje nocy poezije, kótaraž jo była pósćona serbskemu basnikarju Kitoju Lorencoju (1938 – 2017).
Pśeto wón jo juž twari – z našeju pomocu!
1980 Wuměłske myto Domowiny
Dolnoserbski gymnazium jo serbska šula w Chóśebuzu z wósebnym profilom.
Rjeśaze wóznamow nastanu, dokulaž te basni njamaju interpunkciju abo rym a pśewóstajiju toś cytarjeju ten rum interpretacije.
Łoński młoźinski zapust w Zaspach jo se z jano pěś pórami a bźez kapały wótměł.
Dešno tuchylu wopytujo dostaś pšawo za wugótowanje Bramborskego žnjownego swěźenja.
Wóna stoj źinsa w błośańskem muzeju w Lubnjowje.
Nam źiśam napśeśiwo pak su byli dosć pśijazne.
W pólskem měsće Krakow, pód kralojskim grodom Wawel, pśed jamu stoj plon.
Ze Žylowa pśijěźechu tśi wóze ze spiwarjami a spiwaŕkami a pokazachu, kak su pśibrali we zachadnem lěśe na licbje wósobow kaž na kšutosći a rědnosći głosow.
Mjazy pśibytnymi jo by teke Bjarnat Cyž, pśedsedaŕ Domowiny.
To su byli te rědnjejše góźinki.
Ta seniorka, kótaraž jo swójogo muža bóžko pśejěsno zgubiła, jo pśichylnosć k aktiwiśe dalej dała: Jeje syn Steffen jo pśedsedaŕ wobydlaŕskego towaristwa w Kórjenju a źowka Claudia jo how pismawjednica.
Na mójej cool šapce źe zawěsće njezalažy, nic ga?
Kontakt z delfinom dej pólěpšyś te zamóžnosći.
"Tak ak něga jo było, njebuźo to wěcej".
Zasłužby Tonija Bruka su napšawdu wjelike.
Městnosć jo se wuzwóliła w spominanju na bombarděrowanje chóśebuskego dwórnišćowego areala we februarje 1945, pśi kótaremž jo wušej 1. 000 luźi, mjazy nimi teke wjele źiśi, wumrěło.
"Wzejomy tu temu sobu!", jo Angelika Britz, w tom projekśe ta zagronita za zjawnosć, wobwěsćiła.
Togodla smy se rozsuźili, za takich wuknikow, kenž budu pón teke wukniki gymnaziuma, jaden pśidatny śěg – jadnu pśidatnu 7. rědownju – zaměstniś.
Wón jo se naroźił w Lemišowje, wokrejs Budyšyn, ako syn twaŕskego mejstarja.
Kuždy wobraz pśeśěga se z nimskeju a serbskeju toflu pśedstajijo.
Šołta jo pśilubił, až buźo se wó to staraś.
Bratš jo šykowny akordeonist a Fryco dobry spiwaŕ.
Nowa Niwa/Neu Zauche, rejtowanje wó kołac
Jo how južo cele wšake nadawki pśewzeła.
Ideje, teksty a muzikaliske nawjedowanje: Wolfgang Rögner.
Wóna jo roźona Pólka.
To njej pšawje, až se tak bójm.
Wóni cakaju něnto, až nowy amtski direktor pśiźo znak z urlopa.
Comy se naźejaś, až pśi tom na serbsku kulturu njezabydnu.
Gluka, to jo pśecej někaki pśipad.
Plonoju se njeraźijo, lawoju griwu wopaliś.
Źiśi wjedu pśed śěłom wobej ruce z dłonju doprědka až pśez głowu a w połkrejzu nalěwo a napšawo zasej dołoj.
Na swójom zmakanju sobotu, 21. maja, w Budyšynje, jo Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny wobsajźiło swóje 6 źěłowe wuběrki.
Jogo nejnowša ideja jo, toflicki abo kamjenje ze stroninymi mjenjami stajiś.
Spjełka su se do snopkow zwězali a we wóźe macali.
Po 8. mamy docakowaś někotare dny tajanje a dešćowanje.
Někotare su južo do dowola tak pšawje wót słyńca wobsmagnjone.
Na rewěrowy koncept LEAG a komentar Domowiny k tomu jo Casnik dostał medijowu powěźeńku Serbskego sejma: W medijach jo zgóniś, až Domowina kritizěrujo nowy rewěrowy koncept LEAG, w kótaremž jo pśedwiźone to wótbagrowanje Miłoraza.
Wóni – tak jo gronił – zastupuju we swójej funkciji nastupnosći, pšawa a pominanja serbskich luźi a źěłaju za dobru zgromadnosć serbskich a nimskich wobydlarjow.
Won měni: »Dundera, to pak jo mudre zwěrje.«
Pśisamem to klincy, kaž by se kněni Wěncyna brachoju wjaseliła.
Južo do zachopjeńka na SWŠ su dejali groniś, kake pówołanje sebje žyce.
Karina how sejźi, noze pśiśěgnjonej, ruce wokoło njeju scynjonej, a na njogo glěda.
Kaki jo to grěch!
A temperatura wustupujo jano pśi tśi do pěś procentow šćěpjonych pacientow.
A jo wugronił kritiku: Co by ja dejał se mysliś, gaby słał móje źiśi do sportowego gymnaziuma, a gaby mě tam pósrědnili zaśišć, až sport njejo wažny abo se wucy jano ako pódlański fach?
Ale momenśik a žeden tšach!
1904 Do Špańskeje. Žylojski drugi wucabnik, kněz Dribuš, jo do Madrida za wucabnika pówołany a co k nowem lětu tam byś.
W toś tom wjelikem domje źěłaju šołta a dalšne cłonki měsćańskego zastojnstwa.
Na prědnem wuběźowanju jo se wobźěliło sedym kupkow: To su byli Běłogórjanarje, Bórkowarje, Dešanarje, Hochozarje, Janšowarje, Smogorjowarje a Wjerbanarje.
Jezus źejo: Ja som z wami kuždy źeń, až do kóńca togo swěta.
Krotko a słodko, nowa Pratyja mě se spódoba.
»Jo ga to pśi tom twarjenju tych grodow te kamjenje nosył?«, ja směšata pšašam.
Jogo wótegrono jo było: ně.
Źěža, to jo wjelika kulojta škla z drjewa, w kótarejž jo se něga klěbowe śěsto pśigótowało.
Druge banje móžoš wužywaś za zupu, štapate kulki a dalšne wěcy.
Na wažnych wustupach su tam a sem dujaŕske muzikanty k tomu pśišli – na pśikład pla našych koncertnych wulětow do starych zwězkowych krajow zachopjeńk źewjeśźasetych lět.
Toś ten chaos škóźi rewitalizaciji.
A su wšake mócy, ale jaden samy Bog, kenž wšykno we wšyknom cyni.
Pjerjedrěśe we februarje na Njepilic dwórje.
Pśeto to śěgaŕske zbóžo wordujo na tych samych skóńcowane.
Se wě pśiźo tradicionelnje ruprajcht k nam a njepśinjaso jano małe dary, ale teke serbske spiwy z Berndom Pittkuningsom a "Pśězu" ze Złego Komorowa.
W lěśe 1880 jo prof. Arnošt Muka tam licył 440 serbskich luźi a jadnogo Nimca! Žeńske su tam chójźili w serbskich drastwach, ako su wuglědali bejnje hynac ako te chóśebuske, błośańske.
Wanka jo swójo wobźělenje kšuśe pśigroniła.
To nic za małego zubnego carśika njejo.
Wót zeger 18:00 zmakajo se bórkojska pśěza w muzeju, móžośo glědaś, kak źěłaju.
Comy fairne byś jaden drugemu.
Hyšći górjej ga jo za šulske źiśi, kótarež bydle w pódpołdnjowej Šleswigskej a chójźe do šule w Dańskej.
Ząbrowo jo wjas w pódpołnocnej Pólskej.
W Rězaku na jadnom sćažorje jo bejnje wjelike gnězdo.
Ga wetom pśiźe plon Pawloju ideja do mysli!
Robinson padnu dołoj a wosta lažecy, tak běšo se wulěkał.
Pśipowěźeś móžośo se pód numerom 0355/792829.
Něntejšna legislaturna perioda chyla se ku kóńcu, a cłonki wobeju serbskeju radowu su zjadnje měnili, až teke nowej serbskej raźe dejtej we pśichoźe take zgromadne wobradowanja dalej wjasć.
Scyń "plony" na wjeliki talaŕ.
Ako běštej wuwuconej, źěłaštej na swóje a wóstaštej wobjadnej na cas žywjenja. 
Z njeju źe scełego grajkaś njamóžom.
Slěpjańska cerkwja jo wótwórjona za namšu, bjatowanje abo źiwadło.
Zwětšego su se cłonki rady wó aktualnych kubłańskich temach rozgranjali, tak ako wó dypkach koaliciskego dogrona Sakskeje.
Pśi tom dej se w pśichoźe młoźina wšyknych europejskich mjeńšynow do JEV integrěrowaś.
Pó słowach wobsejźaŕki jo pjacywo pśecej pšašane, ale póbitowanje felujo.
To njejo někaka relikwija ze starego casa, kótaraž dej se na kuždy pad zdźaržaś.
Weto smy se tam rědnje wukalili a se wuproběrowali w tom tak pomjenjonem psowem capotanju.
Wón jo se w Kulowje naroźił.
Na njom stoj »Jadnanje w Chośebuzu na 3. maj 1909«.
Jadna wót nejlěpšych rědownjow
To su nam teke w BRD do rady dali.
Cełkowna licba Vancouverskich Chinezarjow se pódawa z něźi 350 000, což jo wěcej ako tśeśina wšych w Kanaźe bydlecych Chinezarjow.
1859 jo prědne wino se na njej sajźiło, a wobstatki togo spócetnego wina su samo hyšći wušej.
W casu rojenja pcołkow w juniju abo juliju su zasedlili załapjone roje w nowych wulach, abo roje su namakali wótergi teke sami taki prozny wul.
Z njeju jo zwězane interesantne tšojenje: W lěśe 1927 jo wjelika wóda do jsy pśišła a dwóry a drogi pólała.
Se pak naźeja, až mógu znowa zasej woblubowany jatšowny mark pśewjasć.
Astronomiski objekt jo objekt pśepytowanja astronomije a astrofyziki.
To teke som.
Niewidokojc Rüdiger a Ursula stej wobnowiłej staśiwy.
Interesenty zgóniju teke něco wó tom, kake witaminy a mineralije maju na pśikład mlac, kopśiwy abo gusyne stopki (Giersch) a kak se zela wugbaju na našo strowje.
Tej na tudskima fotoma sy mógał w Chmjelowje pśi zymskem špacěrje nadejś.
Gromaźe z partnarjami su někotare lěta dłujko wuslěźili, až to źo teke z rostlinami.
Ze 9 šulow su wukniki ze swójimi ceptarjami tamkor pśišli.
Chtož se mysli, až serbske casniki a casopise se śišće jano na papjerje, ten se kradu moli.
To jo teke wustajiła Chośebuska wuša šołtowka Karin Rätzelowa.
Woni maju tšach, až hyšći to slědne, což jo jim wót teje stareje, lubeje domownje wušej wostało, se wugla dla znicyjo: te Łakomske gaty.
Wšuźi pśi drogach su lampy.
Buźomy wšykno cyniś, aby dalšne generacije mógali swěśiś tak ako naše prědowniki.“
Dokulaž su městna wobgranicone, dejśo se pšosym telefoniski pśizjawiś pód numerom 035603-69118 abo 69124.
W Makedońskej jo wěcej družynow łasycow, ale nejwažnjejšej stej złotna łasyca a běła łasyca.
Měnjona jo była z tym něntejšna radnica pśi Schillerowem naměsće w Chośebuzu.
Ze źiśimi ducy stej byłej wótkubłaŕce Michaela Murrerowa a Uta Körnerowa.
Jo był dłymoko zamyslony do swójogo źěła, ako stej stupiłej do jśpy njeznatej muskej.
Nad lodu za pisańske wóry w Bórkowach tej kónjecej głowje stej.
A EU staty njeworduju dosć k tomu gónjone, aby europske wustawjenja a směrnice (Richtlinien) na tom pólu we praksy realizěrowali.
Pla wujězdow su dejali zadory (Hindernisse) glědaś za awtami.
Jo rozymnje, se alkohola ceło wzdaś, ale se za pěś do šesć góźinow trajuce drogowanje dosć wódy a teke něco k jěźi sobu wześ.
Źinsa ma starša generacija teke starosći a słabu strowotu.
Pó dwěma tyźenjoma se wrośijo do kuždeje jsy a městaška.
Prědne lětosne łapanje kokota w Dolnej Łužycy buźo ten tyźeń njeźelu, 17. julija, w Kuparskich Borkowach.
W Branźe by to teke pśenjasli, wóni ga maju hyšći drugi regionalny ekspres“, jo se pšašała Linette Heinrichowa z Raduša.
Južo w slědujucem nazymje se swójźbu rozpadnjo.
Pśi rewiziji w maju 1826 jo toś Mužakojski faraŕ H.
Ja cu, až to serbske how doprědka pśiźo w Dolnej Łužycy.
Skoro pak stej se źěło we tej wjelikej gmejnje źěliłej.
Gaž jo wěcej ceptarjow w jadnej šuli, su šanse na serbski klima we tej šuli wó wjele lěpše.
Namšarje su zgónili, až jo ten chrom ta něgajšna serbska cerkwja w Grodku, natwarjona wót Schinkela.
Blidaŕ Arno Klähr jo pokazował drjewjane wuźěła za dom, gumno a žywnosć.
Na delegatnej konferency župy Běła Wóda su delegaty ze 19 kupkow pominali, až njesměju se wěcej wótbagrowaś dalšne dwójorěcne jsy w tamnych Slěpjańskich stronach dla wugloweje jamy.
Weto jo Město dowóliło, až žylojska młoźina 20. apryla nanejmjenjej w mjeńšej formje jatšowny wogeń zapaliła.
Wustajeńca wó wudrogowarjach w Serbskem muzeumje
Jo se wobźěliła na mólowańskich kursach pla Güntera Rechena a H.-G.
Pón deje te se wobźělujuce dwóry w srjejźi teje błośańskeje jsy zasej swóje wrota wótcyniś a gósći na pówitaś, kótarež pla nich wjele se woglědaś, kóštowaś a rucnikaŕske techniki wuproběrowaś mógu.
A tej sy se tegdy lěbda mógał wuwinuś.
Styri dny su swěśili w Budyšynje, Hochozy a Chrósćicach.
Nejnowše źěło teje tradicije su knigły: "Findus a kokot-spiwarik" Svena Nordqista.
Južo 15. raz su swěśili w Bórkowach kulkowy swěźeń.
Fotografy Heinrich Steffen z Bórkow a Carl Metzner a Richard Klau z Chóśebuza su zwětšego ekstra za tu wustajeńcu wótmólowali krajiny, architekturu, wejsne a cerkwine žywjenje, drastwine warianty a teke póglědy wót groźišćow.
Dalej jo było to grono wót strukturneje změny, a na kaki part sejm dej se zapśěgnuś do planowanja.
To njejsu jano stare, ale teke młoge z nowšego casa.
Margita Heinrichowa wulicujo.
A kak dej hynac se staś, až Karsten Nyča wótmólujo cesto wustupy a tradicionelne spiwanja kupki „Kólesko“?
"Mamy 125 dwórowych mjenjow w Dešnje, 80-90 wót nich smy my widobne cynili".
Ze wšyknymi jo komunikacija z Rěcnym centrumom w serbskej rěcy, wšykne to serbske wjelgin pódpěruju, glědaju na serbski powědajucy personal a na jogo rěcne dalejkubłanje.
»Jo, gaž take něco groniš,
Jo pak pśecej wěcej śěgnuło.
Njewěsćo wy ga, źo słyńco bydli?«
Spódobne skulptury na pśikład z drjewa kužde gumno wobogaśiju.
Depsk jo mjeńša wósadna wjas pśi samej Sprjewi.
W toś tom nastawku se pišo wó zakopowanju wěstego kněza Młynka ze Škodowa, ten samy jo był šulaŕ we jsy.
Kuždy pśimjejo, tergnjo, ale wuryjo kokotoju jano pjerka, ak lětaju a padaju kaž sněg.
Robinson to wšykno pśez pokazowanje Pětkoju zjawi a ned ten samy źeń daštej se na swójo źěło. 
Spiwanje młodych źowćow jo rozgrěło wutšobu pśisłucharjow.
»Wono teke tam lažy, gaž dalej njejźośo.«
Kupka za zastojnstwo (Verwaltung) hyšći njama žednogo wjednika.
Póchadam pak z Wjerbna.
Hantšo jo měł dwě źowce, tej stej byłej šykowanej a rědnej a gólcy su cesto za nima do wokna klapali.
Tych dobrych słowow za Serbow jo było w slědnych tyźenjach ze wšych stron dosć.
Fristy za póžycenje se awtomatiski pódlejšuju.
Nejlěpšej stej zasej byłej Pascal z 297 a Heiko z 282 dypkami.
Namšach gronje, kogo smy zakopali w slědnem lěśe.
A kužda bajka ma swój spiw! Teksty jo se wumyslił Fabian Kaulfürst.
Tšochu zaźiwany se woglědnjom, njestoj ga slězy mě stary znaty.
Na ławkach a šamlach jo familija sejźeła pśi jězy.
Wšak su spiwarje w Grodku jano pśišli do radnice.
Wałtoru, 2. apryla, zeger 18:00, buźo dr. Fabian Jacobs w klubowni Serbskego doma pśedstajiś zakładne pórucenja, ako deje byś wobglědowane we wugótowanju strukturnego wuwiśa Łužyce k lěpšemu Serbow.
A wón źašo: Słyšach twój głos w gumnje a bójach se, pśeto som nagi.
"W Slěpem a w Rownem su wjas pyšnili ze swěckatymi smugami.
Njok, až wóna raz wumrějo.
Pśišłej stej pótom samo dwa takej serbskej zastupjarja našeje wušnosći.
Nejpjerwjej su byli na rěźe wšake zwucowanja z balom a mimo bala a pśi tom su ned na to glědali, až jo było pśecej wšykno "měšane" mjazy górnoserbskimi, ako su byli we wětšynje, a dolnoserbskimi.
Togodla deje měś wšykne procowanja a aktiwity za serbsku rěc absolutnu prioritu.
Tuchylu jo to na 20 sortow muki a drugich mlatych produktow.
Doněnta jo Domowina organizěrowana kradu teritorialnje: ako zwěstk towaristwow a Domowinskich kupkow w Łužycy.
Wóni njasu jadnu kwiśonku.
Lěpšeje reklamy za šykowanosć Depsčanarja njejo trjeba.
To jo pśed źaseś a mjenjej lětami teke we wjelikej śpě gmejnskego běrowa tak było.
Źo hyšći dej gódnota póbitowanjow se pówušyś? Rozšyrjona buźo tejerownosći stacija wó žywjenju a mrěśu młyńskich boršow.
Až woglědarje mógu źinsa te freski wobźiwowaś, lažy na dłujkem, komplicěrowanem a drogem konserwěrowanju a saněrowanju.
Z głowneje gromady Maśice Serbskeje.
Něnt jo Judit wiźeła, až jo do jsy pśijěł awtobus.
Knigły Muki w pśełožku Roberta Lorenca su dobre.
Ta młoda jo se stawnje awtodidaktiski dalej kubłała a wšykno wopytała - lěc su to byli zagłowki, gardiny abo drastwy za pupki.
Nejžwětše źěłodawarje w lěśe su tudy byli "VEB Trikotagenwerk Spree", "VEB Spreewerk", Papowa fabrika a "VEB Spreekonserve".
Oliver Lehmann a Alexander Wach.
Dla korona-situacije njejo to w pśedběgu koncerta pśecej wěste było, lěc wón zewšym móžo se wótměś.
Tak maju Mohamedanarje město lěta 2006 lěto 1427, kótarež se zachopijo 31. januara.
Wjele, wjele lět pózdźej, som mjaztym był něźi 45 lět stary, som na tu idejku pśišeł, až dejał tola raz tam woglědaś a póglědaś, lěc se pšawje dopominam.
Pokazka k lěśojskemu casoju
Ze škóry někotarych dubow se kork za propy, sćěnowe a špundowańske wobkłady wóttwarjujo.
Běda pótom tomu, kenž jo móje kazni pśestupił a jo był njezjadny a wogramny!
Tak źěłaju nět dalej tak ako pśecej.
Ako smej pśijěłej do Błotojc, smej wiźełej južo zdaloka wogeń na Winicy.
Synoda buźo se nejskerjej na nazymskem zmakanju 2019 znowa zaběraś z toś teju temu.
Glědajśo se prědk!
Liba, liba, liba! Do Mjertynowego dnja šlachtuju luźe gusy.
Wjedro jo idealne było.
Nicht njejo mě mógał groniś, co dejm gótowaś, a zewšym nic, kak dejm to gótowaś.
Ako co Pětš Karinu zasej pśimjeś, wóna se jomu ze šybałym smjaśim wótśěgnjo.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (faraŕ Cyril Pjech)
Domowniske a drastwowe towaristwo w Bórkowach glěda wjelgin na woplěwanje a zdźaržanje serbskich burskich tradicijow.
Naraz jo pla njogo wustał njeznaty luź a jo dłujko na krowu glědał.
Lěto pózdźej, 1805, jo pótom pśišła kšuta drogoś.
Serbski lud ma głos we parlamenśe
wóda w Baršću? .
Z nim som se zeznał łoni.
Wejsańska pśirada jo jim a źiśownicam k jubilejoju gratulěrowała.
Něnto wó tom pśemyslujo, teke za syna hyšći wobstaraś grunty w nowem Miłorazu.
Pran jo był indiski grajaŕ.
Wšykne tśi zarědowanja su se wótměwali dospołnje w serbskej rěcy z někak 60 wobźělnikami.
Starjejšej a pśiswójźbne su jej pśibližyli tradiciju a rěc Serbow.
Jej móžomy se źěkowaś koncepcionelny zakład togo planowanego stipendiuma.
Někotare gólcy budu z cepami deriś na gjarnc a my źowća buźomy nosyś serbsku swěźeńsku drastwu.
Młoge luźe gronje: Demonstranty su kśěli towarišnostny pśewrot.
pla starkeje a starkego.
Wósebny pad wjelikich krejzow su meridiany, kótarež su poł wjelikego krejza, kótarež wupśestrěwaju se wót pódpołnocnego do pódpołdnjowego pola.
W cełej Łužycy grozy hyšći 3200 luźam pśesedlenje, mjazy drugim jsoma Prožym a Rowne.
Město togo jo wón se ga "bóžko" jadnu z lubnjojskego nowego města wzeł.
Co budu groniś, gaž k nim woglědaju.
Na kóńcu štrumpy zawěžomy suk , wobrośijomy štrumpu na lěwy bok a napołnijomy ju z rajsom abo watu.
Mjazy lětosnymi rucnikarjami a pśedewześarjami (Unternehmer) su byli w radnej licbje zastupjone serbske a ze serbskich jsow.
Wjele stow towzynt taku gluku měli njejsu.
Z chylami pšawa gusćina.
Druga kritika: To nowe serbske šulske póstajenje trajo dlej ako BER.
Brachujo na zwěrnych a šykowanych rolnikarjach, aby tu rolu wobźěłali a wobseli.
Ga filmarjow a reportarjow wót , ako wjerśe film wó Serbach, w kótaremž grajo Dešno głownu rolu.
Nowak jo we swójom gronje pśiwdał, až jogo su wobśěžkali pśedewšym „komunikaciske a strukturelne problemy“ zwězkowego pśedsedaŕstwa – wósebnje njeglědanje na Dolnu Łužycu – a njerědne dožywjenja w prezidiumje a w zgromadnem źěle z Budyšyńskim běrowom Domowiny. „Ja som ako župan dlej a wěcej frustrěrowany bywał“.
Město co za wšykne twaŕske źěła wudaś něźi 700. 000 euro.
Božko su se te kontakty z pśepołoženim teje šule do Čakovic pśetergnuli.
Smy měli w našom dosć wjelikem gumnje wušej źaseś wjelikich a rědnych sadowych bomow, wót kótarychž smy mógali něco wótedaś.
W lisće na wobźělniki a sponsory we tych dnjach pšosy wjednistwo towaristwa wó dalšnu zwěrnosć glědajucy na to, až financielna škóda južo něnto bejnje wjelika jo.
wałtoru, 10.10.: Muzika rad słyšana - muzikaliski portret: serbski spiwaŕ Christian Baumgärtel
Wuša šołtowka jo w rozpšawje wó lěśe 2004 mjazy drugim na to pokazała, až jo město dostało wósebne myto w akciji „Sprachenfreundliche Kommune - Serbska rěc jo žywa“.
Łuki su wóni měli na Frysofje (Friedrichshof) w Janšojcach.
Drugi źeń se princ, ten młodšy, ten milny, bližy śamnozelenej rěce, w rěce slobrana rybicka ze złotym pjeraskom. »To budu doma se źiwaś, gaž jim wulicujom, kake wósebne zwěrjetko som wiźeł.«
Cu łacnemu daś ze studnje žyweje wódy dermo.
Wórjech za wórjechom praskajucy wopaduju.
Listy su wót financnego amta.«
A pśijaśele deje jaden drugego zabijaś dla dyrdomdejstwow a głuposćow kralow a mócnarjow!«
Tejerownosći buźo se pśedstajaś wuměłstwo tradiciskego drastwowego wušywanja a pśěze.
A Nikolas, jeje śeśko, źiwa se jajoju, ako carne jo a wjele małych gadzelenych wócow na se ma.
"We mójej afrikańskej domowni dajo teke taki swěźeń z pśeśěgom na droze".
Stwórtk za tyźeń, 20. junij, zeger 16.00 buźo w klubowni Dolnoserbskego internata pśednosk na temu „Wobej serbskej rěcy: wopytanja rewitalizacije we wšakima politiskima systemoma“.
Wacej se tudy do źiwjakow njestśěla – skjaržy Groba.
Wódnjo a w nocy móžo se staś, až handy zwóni a na drugem kóńcu jo wognjowa wobora, policija abo zastojnik Barlinskich wobchadniskich zawodow, dokulaž jo se śěžka njegluka stała abo něchten jo njezjapki wumrěł a zawóstajone su w takej nuzy, až kśě měś dušepastyrja abo drugego pomocnika.
a wjelgin angažěrowany procowaŕ na pólu serbskeje rěcy Franc Juro Deuse "Wadź – Dolnoserbski filmowy magacin" w dolnoserbskej rěcy w YouTube.
A až wšykne wótpósłane su za te pólěpšenja napśeśiwo Serbam zgłosowali, ako kazń jo była sformulěrowana.
Piwo a paleńc su pśedawali pśi tśich barach, wino a cocktaile jo dało w piwnicy.
Aby se něto tšošku rozdrosćił, rjaknu k njomu Robinson, až pójźotej na góńtwu na bok kupy, źož hyšći njeběštej žednje pśišłej. 
Jano groniś, až trjebamy lěpše źiwadłowe graśe, to jo jano jaden bok. (Lěcrownož by było wjelgin rědnje, gaby na pśikład Jurij Koch napisał nowe graśe ze źinsajšnego casa.)
Nedo ma wjelike zasłužby pśi oficialnem załoženju referata Domowiny za Dolnu Łužycu w lěśe 1949 a teke pśi kazniskem zawěsćenju pšawow Dolnych Serbow.
Biblioteka wokrejsa Sprjewja-Nysa a Dolnołužyski gólański muzej w kulturnem groźe w Grodku stej se wót 5. maja zasej wótwóriłej.
W běgu styri tyźenjow jo Wódowy a terenowy zwězk "Górny kraj Kalawa" tradicionelny drjewjany móst saněrował, kótaryž jo był wobzacynjony pśed dwěma lětoma dla twaŕskeje brašnosći.
Ideji, až serbska wucba dej byś na kuždej šuli, stoj wón skeptiski napśeśiwo.
Zasej cynimy naše nadawki až do źewjeśich a napoł źaseśich jo nocny měr.
Nejwěcej ale jo Fryco gramował tym wjelickim lapam Błośanaŕkow, kótarež jo wón tšochu njesromnje pśirownował z pókšywacami.
Wót togo a jogo cełkownego, wjelgin bogatego zawóstajeństwa mógu historikarje źinsa hyšći profitěrowaś, teke gaž jo notne na specielne aspekty z kritiskim wóckom glědaś.
Workshopy w ramiku „Wuměłska akcija drastwa“ Sorben 3000
Markus Kóńcaŕ jo tomu dypkoju pśigłosował.
Ale: "Cu treněrowaś z drugimi a graś w towaristwje.
W běgu jogo 38lětnego ceptarjenja w tej jsy, źož jo 3. měrca 1910 zemrěł, jo se wuwijał Heinrich Jordan k wuznamnemu narodnemu procowarjeju a spisowaśeloju. 16 kniglickow w dolnoserbskej rěcy jo sam spisał a pśestajił a 9 dalšnych jo wudał.
Wóni su se naspomnjeli južo w "Iliasu" wót Homera a wopisali wót Herodota.
Pśiwdam, až jo śěžko było se w cuzbje “pśekusaś”, a młogi wjacor som zacwiblowany płakał.
A teke ze słyńcnym wjedrom smy měli gluku! Škóda jano, až jadna głowna droga w Lubinje jo była hyšći twaŕnišćo.
Wšykne su grěšyli a brachujo jim Bóžeje chwalby.
Z muziku z Taizé, klasiskeju gódowneju muziku, serbskimi zukami a modernymi kjarližami su młode luźe wobraźili štucki za wutšobu.
Wóna jo bydliła w Janšojcach a jo z rodom z Liškowka abo Šlichowa.
Ze spokojnosću su gmejnske rady zwěsćili, až su how wše zadory ze swěta.
Smej sejźełej w tej małej kafejowni pśi granicnem dwórnišću Friedrichstraße.
A tak móžašo tež bźez złoteje kule glucny byś.
Serbske blido: „Jagaŕ Bagola – jano hyšći legenda!
To se rozmějo, až buźo k tomu trjebne, až załožyju se w tom teritoriumje dalšne abo comy lubjej groniś pšawe zelene šćitne pase ako teke nasypy.
Jo plural, dokulaž su měli twaŕ wěcej smugow na mysli.
Jindřich Staidel Combo jo se prezentěrowała w českich nacionalnych barwach.
Prjatkował jo pśi tej góźbje nišy faraŕ serbskeje wósady z Města, Jan Bjedrich Tešnaŕ.
Kito Pank jo był faraŕ, spisowaśel, redaktor a pśełožowaŕ.
Sam jo pó zmakanju dolnoserbskich dowěrnikow pśisamem ceły tyźeń z kólasom wokoło Chóśebuza ducy był, aby Serbam a Nimcam rozjasnjował, co Domowina jo a co wóna co.
Kuždy wobydlaŕ w BRD — jich jo wokoło 61 milionow — „naźěła“ kužde lěto něźi 370 kg njerěcha a wumjetlinow.
Na zelenej łuce, źož rosćo bom, zachopijo se kužde tšojeńko toś tych knigłow k słuchanju.
Zwězanosć Rezianarjow ze swójeju domownju se pokazujo teke na hynakšy part.
Ja cu nowe njebjo a nowu zemju stwóriś, až se něgajšneje wěcej njespomnjejo. Jez 65,17
Tak jo musał tencas kuždy luź nosyś měšk wokoło šyje a we njom cedlišk, źož jo było napisane, až jo k jatšam w katolskej cerkwi spowěźeł.
Wšake smy dojśpili, wšake nic.
Šupy su rod ze swójźby małkich mjadwjeźow .
To foto smy wótmólowali w Słopišćach Picańska biblioteka jo na Šulskej droze 8, ned pśi komunalnem centrumje.
Dwa drogej pókłada ma kuždy pšawy Pšuski we swójej wutšobje.
Powěsć ga wulicujo wó njom: "Mnicham w njedalokemu kloštrje Eldena jo kamjeńtna woprowańska škla do rukow padnuła.
Dłujko njeby wence wuźaržał, dokulaž njeźelska pśemacana drastwa juž jo zmarznjona klapotała ako blach.
To groni, až jo hyšći dosć casa, namakaś dalšne nowe alternatiwy za produkciju elektriskeje energije.
Wót pětka, 16. oktobra, až do njeźele, 18. oktobra, jo se kurs za dolnoserbšćinu wótměł, kótaryž jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu organizěrowała.
Kantorka jo casy wótša była, gaž Lenka njejo mógła ned te wšykne słowa se pšawje spomnjeś.
To stej źowći wěźełej, z kótarymaž som ducy była.
Wše druge wokale se w letišćinje narownaju.
Prjawoske młode žeńske su zestajili fotowu galeriju.
Dokulaž horty a źiśownje su zacynjone, njejo lětosa telik darikow za mamy.
Z tym jo stupił do kjarcmy.
Ně, to jo zełdgane!
Na pśikład pśez to, až jo swój internetny bok do dolnoserbskeje rěcy pśestajił.
Nawjedowaŕ graśa pak wopytajo jadno góle pópadnuś.
Kral Ludwig jo tegdy kśěł stwóriś moderne łoźowne zwězanje mjazy rěkoma Dunaj.
NC: Co jo se kupka pśi swójom nowozałoženju prědk wezeła?
"Z dodatnym spěchowanim budu tśi dalšne digitalne projekty spěchowane.
Pśedewšym, gaž su cigarety tam wó wjele tuńše byli ako doma.
sobotu, 8. awgusta /jacmjeńskego
Pópšawem by my pótrjeby drugich, kótarychž naše cynjenje pótrjefijo, južo wót zachopjeńka pśed wócyma měś dejali.
Wónej stej skjaržyłej pśeśiwo „głownemu planoju“ Janšojskeje jamy, měnjecy, až ten samy jo se pśigótował mimo pśespytowanja efektow na naturu, a jo stakim pśeśiwo europskim kaznjam.
Kake pśedewześe móžo se ga dowóliś, se zbyś na nabranki w nalěśu abo w lěśu?
Jatšowne spiwanje njejo tak znate było, za to pak nowolětne spiwanje.
Tak dej južo na to pokazane byś, až budu 15. oktobra 2019, 19.30 góź., Měrana Cušcyna, Měrćin Wjeńk, Jurij Koch a Hańžka Wjeselic how ze swójich tekstow cytaś.
To razka pśecej doma tak njejo.« Druge ludy póznawaś, se jich swět tšochu wótekšyś, to jo za Ernsta Muchu duchne wobogaśenje.
Někotare chyśiju jim do tejzki 20 centow, druge 50 €! Aby tu tejzku zastojał, musyš wósebne pócynki měś: "Ja skobodnje a njebójaznje k luźam pśistupuju a njejsom tšuchły", jo wón nam gronił.
Pśiwězujśo pśi wěncu banty.
Pagel: Młoźina dej wóstaś how – to dej byś wjeliki cyl cełego šulskego źěła.
Zaswěśćo swěcki na kóńcu! To buźo rědnje wuglědaś.
Pśizjawjenja su notne.
Wjele krajow jo se prezentěrowało we halach, a pśecej su na budkach póbitowali wósebnosći ze swójich domownjow.
W tej šuli maju te źiśi nět teke serbšćinu.
Z kólasom do Bórkow.
Wše ptaški głosnje tśikocu: »Wšo wuźělowaś něnt jo trjeba!«
Film wulicujo we koncentrěrowanej formje a ze wšakorakimi prezentaciskimi srědkami, kak jo se Serbam w casu NS-režima dojšło – ga jo dało kaki zakaz, ga jo dało kótaru napšawu, kak su rěc, kultura a luźe śerpjeli.
Wón jo zastupnikam kliniki pśepowdał 685 maskow a se wšyknym dobrowólnym pomocnikam wjelgin źěkował.
wót
Wón slěźi za familiju swójeje stareje mamy tśeśego naroda (Urgroßmutter), kótaraž jo se pisała Elisabeth Balzke, roźona Herrmannojc (roź.1900, wumrěła 1967).
Móje bratśi zatšašychu ludoju hutšobu; ja pak chójźach wěrnje za Knězom, swójim Bogom.
Njedajo jano klinate kamjenje a kamjeńtne rězadła, ale teke wrjeśena z keramiki, wupyšnjone bole z dubowego drjewa ze 10. stolěśa, zelezne nožyce, wóslice, wobryce zbórkow, rowne pśiłožki a drjewjane šupy.
Błośańska gusta, kótaraž jo zwěrnje jězdźiła z města do Borkow a dalej do Lubinskich stron, wěcej njejo.
Su se mjazy sobu pomogali – we domje, na póli, pśi twarjenju, pśi chórobach …
A wótergi akle zeger jadnogo w nocy se do póstole lagnjo.
Medellin jo město w Kolumbiskej, druge nejwětše město kraja.
Kak wobchadaś z dwójorěcnosću a wjelerakosću, to jo dalšna wěc.
Serbskich ceptarjow ga su wšuźi trjebali a tak jo Erich Wojto južo do swójogo wukubłanja na serbskem wucabnikojskem instituśe chopił rozwucowaś serbsku rěc.
Šym wětša chwalba słuša luźam ze jsow "na kšomje", ak muse se wjele wěcej napinaś, aby te mjenja wuslěźili a nawuknuli je wótnowotki rozměś.
Z Mariju Bosanoweju a Anu Šylkoweju z Gor. „Na jadnom dopołdnju som z nima powědał.
A tak jo nan chopił zběraś kartuše.
Togodla njedejało mjeńše góle samotnje telewiziju glědaś.
Wjeliki problem su byli smólne wótpadanki (Teerabfälle).
Stache a wjednik regionalnego běrowa Błota H.
Wóni su jědne a wót junij dozdrjaju.
Spiwanje chora „Łužyca“ na Śichem pětku w Dešnje jo južo dobra tradicija.
Cas jo cesto zdźělone wšudy w kraju za cas radijowych wusćełanjow.
Krajnej sejma Sakskeje a Durinskeje stej tej pśedłoze južo pśigłosowałej.
Wóni pśiwabjaju luźe pśi groblach, drogach a góli ze swójimi se swěśece cerwjenymi kłobyckami z běłymi dypkami, ale su gadowate.
Njespomnjejom, až smy wobzamknuli wusćełanja w dwěma rěcoma!
Te druge woglědarje blida su se dopšašowali za tym tak pomjenjonym "guturalnym spiwanim" abo "zawózowanim".
Špacěr, kenž tradicionelnje k tudskemu startoju studnineje sezony słuša, musy lětosa bóžko wupadnuś.
Zagronitosć a nejwěcej źěła pak mějašo gołkojski faraŕ, cogoždla se pśi tom wudaśu 1868 gdyžlem tež wó »Haußigowej bibliji« powěda.
Pjerjej njejo była wuměna informacijow taka malsna.
We wokognuśu producěruju mjenjej, pandemije dla.
Fašistiske myslenje — šowinistiski duch z gramotu pśeśiwo Serbam — njejo było pla kuždego wutamane.
Wšykne spiwarje su ze Slěpego.
Poleńcojc: Zeger 19.00.
Nejpjerwjej laže źiśi na zemi, słyńco źaržyśo hyšći nisko abo chowaśo za něcym.
Škóda jo była wjelicka!
Z Drjenowa wjeźo pśez te łuki droga na Majberk, a ta jo za nas była pśecej južor ceło krotka droga do Chośebuza.
Nikogo pśed źurja njesajźmy!
Ako zarownanje za planowane znicenje Łakomskich gatow co koncern Vattenfall Sprjewju mjazy Chośebuzom a Błotami renaturěrowaś.
To jo se dalej wuwijało a nowe cłonki — pśedewšym młode luźe — su pśistupili tej rejowańskej kupce.
Wjele aktiwnych a zwěrnych cłonkow how bydli.
Tšawa pód teju stśěchu jo sucha.
Won ga jo pśedsedaŕ Domowinskeje kupki w našej jsy.
Zwisk jo teke rosł pśez Baumgartojc góleśi, mały Karl ze swójimi šesć lětami jo šeł a wjeliki bratš Emil hyšći chójźi do teje Witaj-źiśownje w Žylowje.
Wóni su se zajmowali za historiju našogo tyźenika, ale teke powšyknje za staw Serbow.
To jo za powěsću Domowiny gronił cłonkam zwězkowego pśedsedaŕstwa jadnaŕ Domowiny Marko Kowar na wobradowanju pětk w Chrósćicach.
Smy za to, až se teke w pśichoźe take wětše serbske swěźenje pśewjedu.
Kogo cośo dojśpiś?
Wjele cyni pśi tom šyk a wobrachnowanje, kaku drogu to jajo braś dej, wjele lažy pak na tom jaju samem.
Susedne kraje dokradnje wobglěduju, kak se Nimska napśeśiwo nam zaźaržujo.
Młoźinski zapust w Zaspach: Mała kupka, weto wjele wjasela! pótakem 29. februara, su Nowsanarje swój 123. zapust swěśili.
Tam jo se zmólka stała: Smy pód fotom pisali, až Martin Ćićić jo wjednik togo internata, což pak njejo wěrno.
Pśewjele naše luźe ga njepowědaju.
Pótom zarěza nopawu a wótrěza tucny kus měsa k pjacenju. 
Rozmjej: Horty su zacynjone, ze źiśownjami wuglěda w kuždem wokrejsu a měsće pitśku hynac.
Młoge su kśěli wěźeś, až Šlichow zewšym pšec njetrjeba.
Wšykne te wěcy how budu teke na pśedań.
Tak jo to teke z našym žywjenim a ze serbskim.
Znajomy Kölner Haie, Kassel Huskies abo Hamburg Lions, ale kak by klincało "Chóśebuske jagnjetka" za Energie Cottbus?
Něnto pak měni, až jogo karnikelowe grodki su tak a tak južo nabite połne.
To njejo wopšawźe lažki nadawk, gaž mysliš na to, až take źěło w Saarskej wugba 35 luźi a how w Chośebuzu tuchylu 4.
Wšake knigły su w Depsku nazběrali, aby mału biblioteku w starej šuli połnili.
Budu jen librowaś do lodow a na mark do Wětošowa, Dług, Chóric, Kalawy, Lubnjowa a Lubina.
Wjelgin zajmna jo teke połkupa Istriska, źož jo tunel Včka.
A to wšykno w casu normalneje wucby a pśiběrajuceje licby rědownjow, wuknikow a ceptarjow.
Glej, kake zwěrjeta to su, kenž pó njebju tam lětaju?
Som teke glědał na foto.
Werner Domain.
To něnto cynje pśisamem lěto dłujko raz wob mjasec w kulturnej rumnosći něgajšneje šule.
Ale woglěd jo se drje wupłaśił glědajucy na tu wjelerakosć póbitowanych wórow.
Pytaś za jadnym grěšnikom – to jo woblubowana zaběra luźi, gaž něco kamsy źo.
Prězy lětosnego pśeśěga jo šeł pór z toflu, źož jo stojało "135. Fastnacht Tauer/ 135. zapust w Turjeju".
K tomu pśinosowało jo wósebnje sobustatkowanje w Serbskem pioněrskem a pózdźej we młoźinskem źiwadle pód nawjedowanim Křesćana Barta.
Rosćo na lěsnych kšomach a w słyńcnych krickach.
Něnto ma južo wěcej ako 100 małych a wjelikich, jadnobarwnych, pisanych, metalnych a kružanych woblewnicow za nosenje wódy nazgromaźiła.
Chor, ako jo wustupił pód dirigentstwom Antje Vesperoweje, jo zanjasł pśedewšym woblubowane ludowe melodije kaž „Wětšyk dujo“ abo „Nad mórjom“, rejowańska kupka jo pśechwatała z fryšnosću a lasnosću.
Na cełkownej šuli „Leonardo da Vinci“ źož jo tež raz była serbska wucba, jo wóna mjaztym wusnuła, a na realnej šuli w Žylowje se doněnta jano bejnje mała gjarstka wuknikow za to zajmujo.
wałtoru, 7.6.: Muzika rad słyšana
Pon smy śěgnuli do jsy.
Na prědnem dnju su baslili ukrainske pupy, ako pśinjasu gluku.
A to z dobreju pšawu, pśeto lisćina wótpalonych jsow a městow dla defektnych abo wobuł natwarjonych dymnicow jo we tom regionje dłujka.
Jo była nazyma a smy měli napšawdny rědny słyńcny nazymski źeń.
Lubin ma rozdźělne wóznamy.
Za organizaciju słuša Arianje Exnerowej źěk, za dowólenje Brjazyńskej šule a Bórkojskemu amtoju".
Dolnoserbska biblioteka w Serbskem domje póbitujo swójim wužywarjam něnto online-rešeršu.
Za jogo cas jo wordował Babylon nejwuznamnjejše město tencasnego swěta.
Wjednik jo namakał pśigódne městko, źož rogož njejo była pśeliš gusta, a jo zalězł w škórnjach do wódy, źaržecy w rukoma śišćak a kapsnu lampu.
Ale wrobel ma ideju!
Chinske pisańske znamuško na njej wóznamjenijo tej a tejowy dom.
Hyšći dłujko budu na tu rědnu, gaž teke wjelgin napinajucu jatšownicu 1990 slědk mysliś.
Pśiźo-li pak nuza, dajo wěra nam kśidle rosć.
Wóni su mjaztym wažne za naše procowanja zdźaržanja respektiwnje rewitalizacije rěcy.
Pśi tom je cesćej wobraśamy.
Lod a mroz stej hyšći wiźeś, ale nalěśe se pómałem bližy.
Zjawna zgromaźina za wšych wejsanarjow jo se pśewjadła njedawno w Trjebinje, wokrejs Běła Woda.
Bóžko pak te bagery njedosegaju za to, wósebnje te mjeńše za Błota.
Te wuškowne źowća su za wšym zdaśim z drugich jsow, a jich mjenjow njamóžo se wěcej spomnjeś.
W pśiducem casu pak budu nejpjerwjej dalej z online-zarědowanjami zalubo braś.
Měškank Dupnica z 13. stolěśa w cerkwi Altenkirchen ze styrimi głowami.
Pór lět pózdźej: Wulězom na barlinskem dwórnišću Friedrichstraße a póram se do ministaŕstwa za ludowe kubłanje na droze Pód lipami, ako mě něgajšny wuknik Hync do drogi zaženjo.
W Budyšynje som zeznał młodego fararja Jana Lazarja, nawězach zwisk z Herbertom Nowakom.
Wobźělniki lěśojskego ferialnego kursa sorabistiki su zachadny stwórtk wjacor móžnosć měli, prědne nowe basni słyšaś, pśedcytane wót awtorki.
Tej dwa torma a pśed nima tej dwa małej "gata" su wjelgin wažne za "produkciju" termalneje wódy a pary.
Teke na cas w Młodej wósaźe se rad dopomnjejo, intensiwny cas we wěrje.
Na nju dopomnjeju rowno tak wósebne knigły, kótarež jo z wjele fotami zestajiła a wudała Domowina.
Marja Kubašec — 100. narodniny
Ceptarje a ceptaŕki nic tak cesto góriś.
Na pódzajtšu granicujo z połkupu Kamčatka, na krotkem zajtšu z Kurilami, na krotkem wjacorje z japańskeju kupu Hokkaido, na pódwjacorje ze Sachalinom a na pódpołnocu z rusojskej twardeju zemju.
Sabine Neupötschowa z kreatiwneje kupki towaristwa LÜBBENAUBRÜCKE pokazujo na twóŕby teje kupki.
Šwjerce!
Ale ten studium njejo dokóńcowała.
Njeźelu jo dr. Hartmut Leipner, pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi, swój pśednosk "Bibliske wokable za kuždu góźbu, nic jano njeźelu" póbitował.
Smy se procowali, daś to nejlěpše.
Jo pśedstajiła dłujku historisku drogu až k něntejšnemu Serbskemu muzejoju.
Žylow/Sielow
Iršćina jo keltiska rěc, kótaraž jo wužywana ako oficielna rěc w Irskej.
Luźe njejsu se wěrili na drogu wen, aby jim we rězatem wětšu cłonki njezmarznuli.
Zwětšego wóni nic njamaju w serbskej rěcy: daniž domeny, daniž wopśimjeśow, daniž startowego boka.
Toś śerpi něźi 10 % ludnosći, pśedewšym starše luźe, na osteoporozu.
Argument, až co tola slědk do swójogo pódwjacornego Barlinja a teke pśiducy raz zasej k nam pśiś, jo jogo na kóńcu a na gluku pśeznaniło.
Kótare zuki zwěrje cyni?
CASNIK: Rowno tak ako druge wuknice a wukniki sy teke ty měła w Praze priwatny kwartěr.
Wulichowanje koncentraciskego lěgwa Auschwitz se lětni na tom dnju k 76. razoju.
Som wence pśed našym domom wokoło skokał, ako jo mě sused naraz pśikiwał.
Wót togo samego lěta až do 1863 jo redigěrował Bramborski Serbski Casnik.
Libo njejo se jano ako nowy župan pśedstajił, ale jo ako wjednik ABeCeja głownje wó nadawkach teje serbskeje institucije rozpšawił.
Naraz su k njej pśiskócyli tśo muske a su tu žeńsku pópadnuli a ju k awtoju tłocyli.
Naša mała Maśica swěśi swój 25lětny jubileum, a z cełeje Serbskeje, z Górneje Łužyce a až z Awstriskeje pśidu gósći na naš nowy swěźeń.
Dörte H. pśewzejo dramaturgiski part.
Južo někotare lěta źěła naš strowotniski system pó tom, až musy se wobstaranje chórych wupłaśiś.
Dyzma Bończa-Tomaszewski jo był pólski basnikaŕ, spisowaśel, pśełožowaŕ a publicist.
T., kenž stej ako delegata
Workshop buźo kuždy źeń wót zeger 9 do 15, w Dolnoserbskem gymnaziumje.
Kak se to žywjenje śi how spódoba?
Teke lod tam maju, ako wjelgin derje słoźi.
Ale to njejo cysta wóda.
Něnto pak jo ten swěźeń dobra wuměna był: dokulaž dobra lawna, muzika a rědne drastwy njejsu felowali, teke gaž jo korona dalej ducy.
Tam budu wót zeger 13:30 kokota łapaś, "Błośańske dujarje" budu k tomu graś.
Pśi telefonje jo južo swójej źowce Ewje groniła: »Gaž se až do witśego njepólěpšyjo, musym drje z njeju jěś k skótnemu gójcoju.«
A my smy musali rowno tak ako gósći dłujki cas se z tym wótnamakaś.
Ten jo za mnjo, nanejmjenjej na zachopjeńku, był wjelgin zajmny.
nichten, kenž ze swójeju ruku za chołujom pśimnjo a naslědk glěda, njegóźi se do Bóžego kralojstwa.
Jich studijne drogowanje jo dalej wjadło do Polskeje.
Pópšawem ceła Wojtojc familija jo była muzikalna: mama jo rad spiwała, jo była kantorka na pśězy a jo měła tam to grono.
Słuchajśo źiśi, co som w muzeju wšykno wiźeł!
Sobotu, 28. septembra, jo muzeumowa noc w Domowniskej śpě.
Ako wjelgin dobru wěc jo wóna gódnośiła to, až źěłaju wót lětosa w tych tśich wokrejsach SNP, OSL a LDS a w měsće Chóśebuz głownoamtski pśistajone zagronite za serbske nastupnosći, ako budu zapłaśone wót bramborskego ministaŕstwa.
Nic jano kónje mógu transportěrowaś listy, ale teke listowe gołubje.
Snaź te wót turistiskego towaristwa take gótuju!«, gronim tak pśipódla a cynim tak, ako njeby se wó to dalej starał.
Pandemije dla jo musało online se wótměś.
Som 29 lět stara, z rodom Žylowaŕka a bydlim mjaztym w Chmjelowje.
Moritz wót 25. do 28. maja pśewjadł 40. kongres Federalistiskeje unije europskich ludowych kupkow (FUEV).
Dla togo njejo žeden źiw, až woplěwaju Běłogórjańske serbske nałogi.
Krabat-ryba jo měł něnto za to, až jogo winik jo slěd zgubił, a jo se gótował myslenja, kak by se zasej z teje dłymokeje studnje wudrapał.
Błośański młyn – tak stoj na jadnej tofli – su dotwarili 1772 ako wódny młyn, a wušej dwěsćě lět dłujko su tam wólej bili a muku naźěłali.
Wustajeńca buźo hyšći až do 13. měrca pśistupna.
Som z wagona wulězł, pśi sebje mějucy nic rowno wjelike brěmjenja.
Stolica a nejwětše město jo Tallinn.
Jo měła 5 pšawych z pśidatneju licbu, 5 pšawych a 5 raz 4 pšawe licby!
Wěcej wó tej jězbje cytaśo na 5. boce.
Dwójorěcnosć w Měsće jo juž na dwórnišću kradu markowaś.
We Wětošowje maju wót 1. do 6. rědownje Witaj-kupki.
Wjele serbskich žeńskich a źowćow su šli sebje je woglědat, a kužda drje buźo groniś, až su byli wjelgin rědne.
W městach
Wótkul pśiźo jomu taka mudrosć a take statki?«
Smy dejali w rěcnem kursu wjele powědaś, což jo derje było.
Swinka jo žrała a se změrnuła.
Za tym, až jo se wóna dnja 10. maja 1945 nowo załožyła, jo se Domowina w maju 1946 we Wjerbnje załožyła za Dolnu Łužycu.
Studentski korpus jo jomu pózdźej teke cesne cłonkojstwo wupóžycył.
Klaus Natho jo rozkładł w swójom nagronje historiske zwiski reformacije a serbstwa w Gołkojcach.
Smy pśepšosone, byś tam.
W tamnej cerkwi jo wušej 50 luźi mjazy drugim z Janšojc, Radowize, Groźišća, Picnja, města a Barlinja słuchało na prjatkowanje serbskego fararja Helmuta Hupaca z Korjenja.
Za śěžčejše źěła njejo krowka dosegała a su trjebali mócnjejšy zapśěg.
Nichten njeby se tegdy na to myslił, až wóni wupadnu pandemije dla.
Na nich su se lětosa pśepokazali Serbski muzej, Serbski ludowy ansambel, Nimsko-Serbske ludowe źiwadło, Załožba za serbski lud, A.
Źiwnje, kak se dorosćone we wólnem casu rozwjaseluju.
Krotko pśemyslujucy, znajucy naše wobstojnosći a problemy, som jomu z połnym pśeznanjenim wótegronił: »Měto, mej to dožywijomej!« 
Wjacor som se wudał z M.
Teksty su do tśich kategorijow rozdźělone: powšykne, detailěrowane a za fachniki wósebne teksty.
Gaž su placki se wochłoźili, móžoš je z cukoroweju glazuru wupyšniś.
Towaristwo ma jadnab 100 cłonkow.
Kak wjele lěpjej słoźašo se jomu źinsa jogo jěź, dokulž móžašo ju sebje pósoliś!
Lagniśo se rowno na kśebjat, noze stej wupśestrětej a ruce lažytej pódla śěła.
Źiwnje to klincy, ale tak jo se stało: Wrobel jo se zalubował do kacki!
Z toś tych tekstow, w kótarychž jo stary Radušanaŕ na zajmny part a pó źělach žortnje z wejsańskego žywjenja wulicował, comy how něco k cytanju pórucyś.
Jadnab 250 luźi jo se zgromaźiło prědk Lutheroweju cerkwju.
Stupny stwórtk njejsu mógali gósći how pśiś.
Ale zasej slědk k Drježdźańskej wustajeńcy.
W Borkowach som pšašał dweju žeńskeju, kenž stej zazdaśim rowno z namše pśišłej.
Mjazy nimi jo dało licbu źiśi, ako su chójźili do Witaj-źiśownje a měli wót zachopjeńka serbsku wucbu w šuli.
Z tym pak njejo ten problem ze swěta.
Bobow, Bórkowy, Brama, Brjazyna, Dalic, Dešno, Drjejce, Drjenow, Dubrawa (pla Baršća), Glinsk, Gołbin, Gołkojce, Górnej, Grodk, Groźišćo, Hažow, Hus, Chóśebuz, Klinka, Kopac, Kopańce, Kórjeń, Kósobuz, Kótłow, Kózle (pla Chóśebuza), Kśišow, Limbark, Lipje, Lubnjow, Lutol, Módłej, Popojce, Rogeńc, Rubyn, Strjažow, Strobice, Turnow, Wětošow, Wjerbno, Škódow, Žargoń, Žylow
Na wobradowanju Serbskego sejma pśed tśimi tyźenjami jo se ako gósć wobźělił a grono źaržał pśedsedaŕ towaristwa Ponaschemu a Witaj-wucabnik w bórkojskej šuli Uwe Gutschmidt.
Te wšak felujo w serbskich šulach.
Śěgnu pśez cełu wjas, juskajucy a pśiglědarjam kiwajucy.
Wy pak sćo Kristusowe.
Nic naslědku jo stajił Fryco na sebje to pominanje, Stary testament na taki part pśestajiś, až wšykne Dolnoserby, powědarje wšyknych narěcow, mógu jogo tekst na kóńcu rozměś.
Chtož ma hyšći pšašanja, móžo se wobrośiś na Gaby Eichhorst pód cysłom 035 603/750 16-12.
We basni z pjera Jurija Chěžki Strusack wrjosa/Ein Heidestrauß, kótaruž kněz Janaš jo pśebasnił do dolnoserbskeje a nimskeje rěcy, jo stojało we nimskej wersiji wopaki Gleichgültigkeit město Glücklichkeit, což, to se wě, jo tu zachopnu mysl teje basni bejnje skazyło.
Łopjena su na woponach a su narodny symbol Irskeje.
Z wjelikim zajmom su wobźělniki wědomnostnego kolokwiuma slědowali wuwjeźenjam Heika Kozela.
Wón wiźi we tom wšake lěpšyny, kótarež se póśěguju źělnje teke na rezultaty Witaj-ewaluacije.
Snaź pak jo teke móžno, wuměnjeńsku akciju někakeje firmy wužywaś, kenž swóje "stare" computery na nowe wuměnijo.
Wjeliki event, kenž jo nas dotam pśiwabił, jo był interetniski festiwal »Proetnica«, kenž jo lětosa južo k 16temu razoju w Sighişoara etnokulturnu wjelerakosć swěśił.
Glědajśo na ptaški njebja, až njeseju, daniž nježněju, daniž do brožnje njegromaźe, a waš njebjaski Wóśc je glicholan skubło.
Jadnu wěc cu na kuždy part dojśpiś, což we slědnych lětach njejo było tak aktualne.
Źiwadło jo měło w horśe "Njewjericka" pśedstajenje.
"Ojej, něnto jo skóńcowany", jo Leon tužnje gronił.
Kak se porclin zgótujo?
Mójo hoblico jo grozne dla žałosći.
Wšake mysli k diskusiji „Wumrějo serbska rěc“ w TV Łužyca
A na kóńcu jo dostał kuždy swajźbaŕ jaden mazańc sobu domoj.«
Stej se dogroniłej, až nan teke wóttam póchada, pśespytował to nichten njejo a z identifikaciskeje marki wójakow njejo było póznaś.
Rozmjej, za njen jo wón wjerśeł wšake dokumentarne krotke filmy: wót Neuköllna, Marzahna, a barlinskich stawnych knajpow.
A to ako lokalna kupka Domowiny.
1864 Swěźeń Düppelskeg dobyśa. To chóśebuske kralowěrne towaŕstwo źaržašo jadnu zgromaźinu k swěśenju tog Düppelskeg dobyśa.
Njejo pěś minutow do dwanasćich, ale tśinasćo minutow pó dwanasćich – tak groni nam zeger na wobrazu.
Pó grajkanju chójźe wšykne zgromadnje do doma wódnego muža a jěźe dobru rybjecu pólewanku.
"Wóstaj se togo złego, a cyń to dobre; pytaj měr a žeń za nim."
A dokulaž jo pśewšo lubował Mickymyšku a Donalda Ducka, jo měł wšuźi na sćěnach jeju wobraze powjesane a pśilipane.
Zawěsće jo jadna ze zawinow togo, až njepódawaju se wšykne słowa konsekwentnje w alfabetiskem rěźe.
Pśi tom wšak źo mjenjej wó politiske wobźělenje wótpowědnych kupkow ako skerjej wó zmysłapołne zapśěgnjenje do jadnogo pozitiwnje wobrośonego sebjerozměśa, kótarež se pó móžnosći wjele luźam spódoba.
Wón rosćo na brjogach rěckow, na mokšych łukach a rěcnych lěsach.
Pón smy śańke witki pśez depu nascynjali, je z łopjenami a tšawu pókładali a wjelgin drobno z pěskom pósypali, tak až njejo było nic póznaś.
W zwisku z jogo aktiwitu w krejzu rewolucionarjow jo był denuncěrowany a k smjerśi zasuźony.
Edmund Pjech, dr.
Dobrej starjejšej se staratej wó to, až mógu źiśi samostatnje žywe byś a lichotnje.
Tudy njejo žednogo rozdźělenja, pśeto wšykne su grěšyli a brachujo jim Bóžeje chwalby.
Co něnto cyniś?
To by groniło, wěcej ako 2019.
Ta wucbna zagroda dej w pśichoźe byś pśistawk za "gólny projekt" radušańskeje źiśownje.
To jo był rědny cas, teke dla togo, dokulaž som mógał z wjele luźimi w Tšupcu, Běłej Gorje a hynźi, serbski se wulicowaś.
Pśi droze sejźešo slěpy, Bartimejus, syn Timejusa, a slěpcašo.
To jo, to se wě, ekstremny pad, pśeto wjaska jo taka małka, pokazujo pak móžnosći, kenž by my snaź teke měli.
A pón to buźo złe za twójogo psa!
A stakim jo był wejsnym kjarcmam a šenkam wěsty kóńc pśisuźony, nic jano w Žylowje.
Wóni glědaju z kśebjatom na mnjo a nic z hoblicom, ale gaž jim nuza jo, gronje: Stań a pomogaj nam.
Teke KPD.
Tak buźośo se pśiswójowaś dobru serbsku rěc.
Rybakarje su na wózu seśi źali
Kulturna ministaŕka Manja Schülowa jo k tomu groniła: "Zagranicowanja a wobśěžkanja pśez koronu nadalej běžy.
Wóni su jej jano dali sněg.
(50 % połnego źěła)
Za knigły a casopise kśě měś wót njogo ilustracije, teke za wucbnice a druge šulske knigły w dolnoserbskej rěcy.
Jo z cełeje wutšoby lubował serbstwo
Wušy šołta sam co se hyšći raz ze zastupnikami Serbow wó tom rozgranjaś.
Na fiktiwnem jězdźe pó swěśe njezgónijośo jano wjele wó žywjenju a kulturje luźi naspomnjetych krajow, ale teke wó jich problemach pśez wogrěwanje zemje a wó móžnosćach pomocy.
Wogeń njejo spóžerał jano chójce, ale teke duby a młode bomki, ak su sami wót se narosli.
W Drjenowje jo Unabhängige Bürgerbewegung dostała 100 % głosow (druge partaje njejsu byli).
W měrnych casach jo pó droze jězdźiła postowa kutša.
Sćernišćo ze snopami blisko Žylowa 1956
How ma něnto kuždy swóju śpu.
Samy su jaden wót slědnych nomadiskich ludow Europy, a su hyšći pśed krotkim śěgnuli za swójimi rědownjami pśez źiwu gólu a tundru połnocneje Europy.
Bog, ten Kněz, ten mócny, powěda a woła na swět wót schadanja słyńca až do jogo chowanja.
Gódowny kalendaŕ/Do cuzych gjarncow glědane/Kulturne pokazki/Póglědanje na serbski njeźelski program
Wěcej k tomu za tyźeń.
, až njejo ten prědny płot, ako su nastajili pśi Nysy blisko pólskeje granice, źiwjaki z Pólskeje a z tym tu mrětwu wótźaržał, twari se něnto nowy mócnjejšy a stabilnjejšy wót Selca až do Gubina a pón dalej do Pśibrjoga/Eisenhüttenstadt.
Ta hyšći źěła – tšochu mjenjej –, a teke jeje loda ma ten źeń wótcynjone.
Pśispomnjeł pak jo teke to, až źinsajšna młoźina w Českej jano mało wě wó Serbach.
Mama jo zleśeła a bejnje kšawjeła, pśeto we łatwje jo štycał zarzawy gózdź.
Františeka Čermáka z filozofiskeje fakulty Karloweje uniwersity w Praze.
Iglu dej kulowaty byś, toś połožćo kule do krejza!
Ten grib ze žołtobruneju głowku rosćo jano pód larikami.
Fryšne pampugi a śopły kafej pomagaju nam wuźaržaś zbytk drogi.
W lěśu 1979 jo wujšeł stwórty a slědny zwězk »Stawizny Serbow« w serbskej a nimskej rěcy.
Kněz kantor Rizo-Žylojski jo ze swójim spiwaŕskim chorom dwa- a styrigłosne arije, nimske a serbske, rědnje dał zgłosowaś.
Pjerwjej ga su gronili žeńskim fararjow "faraŕka".
To "pśilewanje" wódy buźo se skóro wobrośiś: Jamy deje se sami z wódu połniś, a z nich deje jazory nastaś.
Wěcej raz som teke we Serbskem domje w Chóśebuzu wustajiła", wóna wulicujo.
Městno: Uniwersita Podstupim, kompleks Golm, dom 10, rumnosć 25
Gósća buźotej Johanna Pontowa (Drjenow) a Helga Langowa (Zaspy).
Wóni pśijaznje wónjaju.
Redaktorka NOWEGO CASNIKA jo slědny tyźeń do Šlichowa woglědała, jo se tam rozgranjała z luźimi — mjazy drugim z Albertom Nowakom, starym blidarjom (na wobrazu).
Wětšyna z tej licy źo pak na myśe pśipšawy.
Za młoge starjejše jo to ok było.
Z nimi grajom nutśi a wence.
Ten jo jěł dalej do Chośebuza.
Jano w serbskich domacnosćach jo pśežywiła za dwě, snaź tśi generacije.
Za serbsku rěc wóna se bejnje pali.
Dajo žywjenje pó smjerśi, pó zakopowanju a pó zrumowanju rowa.
Mimo togo jo segało kšywo pór centimejtarjow do winikojskego teritorija.
A pśistupjecy źaržašo wón ju za ruku a zwignu ju górjej; a zymnica ju ned spušći.
Gaž susedy powědaju jano tak nawokoło, gaž kolegowki njelubo gnute swóje wócy wótwobrośiju, gaž duch połny gramoty z wótšym głosom w medijach se jawi, pótom dajśo nam wěriś: Wšykne wěcy su móžne tomu wěrjecemu.
Tomu gronje serbski w Trjebinje a Slěpem: "Dobre ranje".
W Górnej tak ako we wjele komunach wisy tuchylu toś ten plakat.
Jogo mama Ana jo roźona Pěśkinojc.
Drjenojske rejtarje su šykownje rejtowali.
Planowany jo teke jaden lěśojski kurs w prozninskem casu pózdźej.
Njejsu pak wšykne jsy a wjaski we njom zastupjone, kaž na pśikład Cazow, Dalic a Bobow.
Kumpan Jurij jo měł pomogał; jo měł njesebny, cuśniwy wjazym, pytajucy duch ze śicheju wjasołosću a zrownju měł zajm za humanistiske ako za pśirodowědne pśedmjaty.
Kuždy pó jadnom jo dejał swójo měnjenje groniś.
Šulske ferije su mimo.
Słyšachmy žylojskeje młoźiny, muskich a źowćow, cyste a lubosne głosy, wóni spiwachu dwa psalma, nejpjerwjej gromadny chor styrigłosnje, pótom muske sami styrigłosnje!
A toś ten njesebny entuziazm a angažement buźotej nam wjelgin brachowaś.
Gaž se toś te wobraze cele malsnje zasobu pokazuju, mamy zaśišć, až su figury napšawdu žywe a až se pógibuju ako luźe, zwěrjeta atd.
Zmakanje wósadow w Baršću
Wjele awtow tam stoj, pilne twaŕske źěłaśerje su wšuźi k wiźenju.
Na pśikład co wuchac wěźeś: Co mógu pśecej drugim groniś, gaž je wiźim? Njewěstosć, kak dejš z drugimi wobchadaś, ga wšykne znajomy.
Wažne pśi tom pak jo, až kšute kontakty do Gorneje Łužyce wót how rostu.
Se groni, až jo how „parla słowakskich kupjelow“, mjazy tymi 17 wětšymi a 8 mjeńšymi kupjelami.
Wugódnośenje: Lod plěwa na wóźe a se njepódnurja.
Pchjongjang) jo nejwětše město a stolica Pódpołnocneje Koreje.
Tak jo to šło až do soboty połdnjo.
»Pójěźom z nimi do Iti-górinow, na Pyru, źož jo se Herakles na šćěpišću sam spalił.
Gótowe! Wšake barwy som wužyła.
Jaden źěl jo se myslił, až to móžo derje a lažčej byś, dokulaž pśespytowanja by dejali wupadnuś.
Smy-li žywe, ga smy žywe Knězoju a jo-li humrějomy, ga humrějomy Knězoju.
W Serbskej cerkwi w Złem Komorowje jo se ku góźbje togo chorowego koncerta wokoło 50 gósći pśinamakało – z Dolneje a Górneje Łužyce tak ako tek wótwenka Łužyce kaž z Barlinja.
Doris Silowa lubujo stare tradicije, a jo rada tak žywa.
Coš-lic sam za sebje pór pjenježkow nawikowaś, musyš sebje drugu wóru za pśedań pśigótowaś.
Tam njejo wjele serbskego.
Mama groni: "Jěźomy do Rownego."
Mimo togo jo mógał kuždy w jeje źěłaŕni, kótaraž jo pśez ceły cas wałtoru a srjodu wótwórjona była, nagubki kupiś.
Amtski wjednik Christoph Neumann jo se na jawišću za to wuźěkował a jo se wjaselił, až pód gołym njebjom jo tek lětosa oficielne pśedstajenje tych kniglickow se raźiło.
Wón buźo natwarjony z containerow.
We muzeumje serbskego towaristwa jo wiźeś serbska wustajeńca, a we bibliotece som nadejšła radnu licbu serbskich knigłow.
Ten drugi wulicujo wót luźi, kótarež se źinsa wó to serbske pilnuju a nose jo we wutšobje.
Dokradne moto wuběźowanja jo „Mój hyšći wěcej zeleny Chóśebuza ako dej wuglědaś za tśiźasća lětami“.
Dajomy biskwitowy spódk na tortowu platu a wokoło wobrycku.
W Nowej Jsy na prědnej sobośe w měrcu jo se wšo derje raźiło, ale ten husański tyźeń pózdźej jo wordował wótpowěźony.
To wěm, dokulaž mój bratš jo to južo wopytał.
Tak jo kněžył na “Burskem kóńcu” wjasoły ruš.
Z Cerkwice/Zerkwitz.
Wšykne pśestrukturěrowanja a rozsuźenja deje za jeje zdaśim tomu ciloju słužyś.
W Zen-Buddhizmje jo źěło pak źěl prakse.
Móžno, až wuběgnjo.
Gropny njerěch wótpórajomy ze šćotku.
stwórtk, 23. 05. pětk, 24. 05. njeźelu, 26. 05. pónjeźele, 27. 05. wałtoru, 28. 05. Pśedstajenje nowowudanych "Stroninych mjenjow.
Rolnikaŕske ministaŕstwo financěrujo ten projekt.
Kak to buźo, stoj na tej tofli.
To jo wjelgin škóda, pśeto to jo zajmny flak, z kótarymž jo zwězana legenda: Cart jo kśěł z mócu zadoraś twaŕcam, ako su twarili cerkwju w Malešecach.
Grał jo pśedewšym kjarliže a ludowe spiwy, kótarež su wejsanarje spiwali na namšach, swajźbach, wejsnych swěźenjach a rejach.
Colett pak se wjaseli, až jo dało wót Britty Ernstoweje, bramborskeje ministaŕki za kubłanje, južo signal za to, až nejskerjej buźo we šulach poměrnje normalna situacija.
Městna dla njejo móžno, na wejsne pśirady glědaś.
Wiźiśo ju how gromaźe z Majku Stockojc a Janom Měškankom.
Blišy źeń kśěšo se w Bóžem mjenju na drogowanje wudaś, źěšo togo dla źinsa ranjej spat. 
Gaž źo kněni Gěrkowa w Borkowach na kjarchob k rowoju swójeje starki, połožyjo wótergi teke strus na row Miny Witkojc.
»Ně, wónej stej wobej z měsa a kšwě«, jo Janko wótegronił.«
Znosujo se kaž nocna kurjawa nad płodnymi pólami, kótarež źinsa puste laže a źož maju we wusokich, lětźasetki njeseconych tšawach wrjeśeńce swóje gnězda.
A glědaj, jo pśišło tam źowćo z banju pó wódu.
Kuždy wobźělnik ma za material 9,45 euro zapłaśiś.
Sćo jadna z dweju zastupneju direktorowu na šuli.
Wjelika wóda jo pśišła w Błotach pjerwjej cesto, a wustatkowanja su byli tšašnje.
A aby pódpěrali wósebne „musterowe muzeje“, kótarež na tom pólu wjelgin derje źěłaju.
Rozsuźili pak su se za městno pśed byśim Fryca Monja.
Lěc zwada wó muzej Dešno k tomu pśinosujo te jsy ku se pśibližyś, na tom młogi cwiblujo.
Gaž naraz feluju, pokazujo to na změny we wobswětowych wuměnjenjach.
Mócny wichaŕ ju hyšći raz zapśimje a chyśi ju na pěsk, tak až se łamašo. 
Serbski ludowy ansambel w Budyšynje se wjelgin procujo, aby namakał dalšne móžnosći za wustupy.
W lěśe 1002 jo se Budyšyn prědny raz pisnje naspomnjeł.
Ta uniforma ga hyšći něźi lažy.
Za pśigótowanje wólbow dnja 1. septembera pytaju za město hyšći cesnoamtske wólbne pomagarje (Wahlhelfer), to groni wólbnego zastojarja, zastupnika a pśedsedarja.
Tema: aktualne tšojenja w Serbach, se pokažotej dolnoserbski a górnoserbski telewizny magacin „Łužyca” a „Wuhladko”.
Papa wzejo z nakśebjatnika wjeliku tutawu z wušpulami, kótarež su dawjeto na marku kupili.
Tradicionalny material kšywoweje wězby jo drjewo, źinsa wšak wužywatej se w modernej architekturje teke beton a stal.
Pód rubiško kłaźomy pitśku sena ako spomnjeśe na chudobu Bóžego žłobika.
Kužde góle se wupytajo maśiznu, kótaruž co za swój eksperiment wužywaś, a scynijo ju do swójogo głažka.
How jo dolnoserbska rěc teke prezentna w zwenkašulskich aktiwitach, pśez internat, chor a druge wěcy.
Procujo se how Domowina, až ABC je słužbnje wugótujo?
Něga su žeńske na pśězach za pśigótowanje Zapusta zagronite byli.
Su kśěli teke knigły wó serbskich wuměłcach sobu domoj wześ.
Jo, jo, Kito pśi se mysli, syn bura ma se derje, gaž co se ženiś.
My zabydnjomy bjatowaś a w našom žywjenju wšykno sami rědujomy.
Marietta Tzschoppowa a Thomas Bergner stej se rozgranjałej z wjednikami chóśebuskich gósćeńcow.
Nagrono jo na serbski źaržała Marita Mackojc (Maetzke), absolwentka Dolnoserbskego gymnaziuma. „Tekst za to póstrowjenje a pówitanje som sebje sama pśigótowała.
»Ten wě sebje radu daś«, groni Gull-Fia.
"Gósći budu zawěsće z wjele nowymi znaśami a nazgónjenjami spušćiś z našogo muzeja wujś", pśilubijo sobuźěłaśeŕka Christin Hajašowa.
Kak jo k tomu pśišło, až sy był tak integrěrowany?
Njezabyte carne kurjetko
Na něgajšnem wjelikem lětanišću mjazy Strobicami a Cazowom deje se źěła dalej wjasć za ten wjeliki „park technologije a industrije“, kenž dej tam nastaś z młogimi nowymi źěłowymi městnami.
Kasprik, kótaryž juž na to cakašo, dejašo pótom pó tej samej droze wuběgnuś.
Něnto bytše wiźimy wšykne śěžkosći we hyšći pśiwóstśonej formje.
Rozćěgni balon.
Pódzajtšny mak jo rostlina ze swójźby makowych rostlinow .
Njepśestawajuce su wochlate.
Filmowy festiwal su pśesunuli a gódowne marki pó wšom zdaśu se njepśewjedu.
A wón jo pśistajił: "Což som wuznał, jo: Serbske žywjenje jo wjelgickano wjeleserake.
Jogo płod jo mandel.
Wjacor pcołka womucna lagnjo se slěz łopjenka.
W srjejźnej Europje nejwěcej znata družyna jo wšedny blušć .
Jerzy Skrodzki jo był pólski ewangelski duchowny a spisowaśel.
Dopisowaŕ "Casnika" a "Pratyji".
Wóna pak se naźeja, až turisty zachopiju toś tu móžnosć wužywaś.
NC: Ma to snaź něco cyniś z tym, až jo něnto ta wjelika BUGA w Chośebuzu?
Jordanoju: tśi z jogo prědnych lět tamkor (18831885) a tśi z jogo młodoserbskego casa (1893-1899).
W muzeumowem parku – how běže teke žedne groble a tšugi – su natwarili pód wjelikimi bomami burske domy a druge twarjenja (teke techniske pomniki) ze wšych stron Hollandskeje.
Za wšym zdaśim toś smy se bóžko zakomuźili: slědna Serbowka Wuskidźi, ako jo serbsku rěc derje ze źiśecego casa znała, jo dwě lěśe njaboga.
A šula jo pórucyła jim swóju wjednicu katedry dr. Harckowu za ekspertku.
Mimo togo jo kraj Bramborska licbu źiśownicow teke centralnje pówušył.
Casy su je połožyli pód prog domu k woplěwanju pśed „naglědom“ a aby wobydlarjam se derje zejšło.
Gólca jo malsnje dogóniła.
Z pomocu ceptarjow a drugich su se wobstarali drjewo a barwu.
K tśeśemu ma se z natwarjenim archiwnego centruma w Barlinje-Lichtenbergu dojśpiś, až mógu se stasi-pódłožki we wětšej měrje restawrěrowaś a digitalizěrowaś.
Pó zymskich prozninach wót 11. februara 2021 pśewjeźo Šulski amt w Chóśebuzu intensiwny rěcny kurs serbšćiny, kótaryž pśigótujo na dwójolětny pśewóźowański studium na Lipšćańskej uniwersiśe wót nazymy 2022. Rěcny kurs se měri na wósoby, kótarež źěłaju pla Šulskego amta a maju dogrono na njewobgranicowany cas a/abo maju perspektiwy na dogrono na njewobgranicowany cas, ale njamaju znaśa serbskeje rěcy.
Ach, słyńcko pó jogo ruce ženjo a ju łaskoco.
"Jogo nastajenje jo se kradu na mnjo wótbiło".
Wěcej wó tom, což tam jo dało wiźeś, cytaśo na stwórtem boce tog NC.
Wot 15. stolěśa jo chopiła “Złota Chasa” rozpadnuś.
Kněz Juša z Hochoze pokazujo a nawjedujo rucne źěła z drjewa.
Pšašanje jo teke, kak kśě zastupowaś – a kake materiale budu wužywaś.
Za 2020 běchu se za kuždy mjasec wupytali rědne pyšnotki łužyskego rucnikaŕstwa.
W casu teje krize jo pśisamem jano ze šyśim nagubkow zabrana.
Pón jo swóju flejšarjowu stojnicu pómjeńšył, aby swój imbis rozšyrił.
Som była pla Glinska (Glinzig).
Gaby pśišła taka pšosba wót zastupnikow Serbow, to groni wót Domowiny abo Serbskeje rady Bramborskeje resp.
Pśez wugótowanje wjelikeju reliefowu na dwórje Slěpjańskego kulturnego centruma (SKC) jo se samo do kulturnego wědobnja cełego regiona zaśišćał.
Biologiske teorije su zbuźili do žywjenja nowe gibanje: 1909 su we Šwedskej załožyli Towaristwo cystosći rase. 1922 jo w měsće Uppsala nastał Statny rasowy institut, prědny taki institut na cełem swěśe, pózdźej muster za Hitlera we Nimskej.
Dyrdakojstwo w pralěsu.
”To njewěm, kněz sudnik.
K Francojskej słušaju teke wšakorake kupy a teritorije na drugich kontinentach.
To jo było za nich wjelike dyrdakojstwo.
Dekorěruj dom! Za dekoraciju móžoš rědnje wěcy kupiś.
1. maja su wótwórili w Nowej Niwje cołnaŕsku sezonu.
Logiske to jo, abo?
Jaden źeń pśiženjo Benedikt k Sarje.
Góleśi pak stej wšykno słyšałej.
Oficielnje płaśi Paraguay ako "dwójorěcny".
Mimo togo se spušćijom na dobru reakciju a na take něco ako šesty zmysł …«, jo mě se smjejucy gronił.
To pak se wě, až su wše gromaźe teke šli raz do kina a plěwat a su gromaźe teke swěśili pšawy zapust.
Na tom jo měł wěcej a wěcej wjasela.
Astronomiska dlinina resp.
Wósebnje pak su musali dupjenje zatajaś.
Muka tam pišo, až jo płaśeł kloštaŕ Dobrjoług w 14. a 15. stolěśu ako kubłanišćo serbskich duchownych.
Statny teritorij se zestawajo z dweju źělow, mjaz kótarymaž lažy malayziski teritorij.
Pśiglědujśo, lube bratśi, aby nichten mjazy wami njeměł złu njewěrjecu hutšobu, kótaraž jo wótstupiła wót žywego Boga.
Zelene maju wobmyslenja: Gaž LEAG tak ma móžnosć, sebje quasi sam pósudk pisaś, mógli kosty za saněrowanje wódogóspodaŕstwa tek na tuń płaśarja dankow hyś.
A we wjelikej witrinje na koridorje ma swóju wósebnu zběrku dolnołužyskich pupkow — z Raduša, z Lipjego, z Wjerbna, Dešna a drugich jsow.
Nowu ideju cerkwinego wokrejsa su luźe ale nanejmjenjej rowno tak derje pśiwóźeli nowu ideju kólasowanja na stupnem swěźenju".
Bomy su derje zrosli a w zemi jo wóstała struktura starych pólow rowno tak, ako jo była w starych casach.
"Som sebje dokradnje woglědała dolnoserbsku drastwu tak ako zgótowanje pśěźena z lana, kólaska a staśiwy", jo groniła Sibylle Arndtojc z Drježdźan, ako jo se wósebnje za źěłowu a swěźeńsku drastwu tudskich Serbow zajmowała.
Srjejź julija musy jaden zapłaśiś 128 euro za kuždu tonu sena (we waliku).
Dalej k tomu pśipomagaju kurjenje a hormonowe medikamenty.
Serbski wopon w LDS
Wzejo ruce wót wóźidła a wopytajo tak kólasowaś.
Direktor Serbskego instituta dr. Hauke Bartels jo wabił pśi wšakich góźbach k ideji, aby nejpjerwjej kradu wuslěźili, kaki potencial za rewitalizaciju mamy.
Až do togo dnja zeger 9:00 mógu wuzwólowarje swóje głosowańske lisćiki wótedaś.
Teke Domowinska kupka Turjej jo měła swój wóz w pśeśěgu, a ten jo był wjelgin luštny.
Šulski amt a ABC stej pśewjadłej źěłaŕnju serbšćiny.
Wón jo źěłał ako zastupny jadnaŕ Domowiny.
Teke jo mě do Sprjejc (Spreewitz) tamny faraŕ na »Tyźeń wjasołego pósołstwa« kśěł měś, což jo se teke rozbiło pśez wuśěgnjenje do Prignitzoweje wokoliny.
Wón jo napisał nastawki wó jadnotliwych zjawjenjach tegdejšeje serbšćiny a tež wobšyrne studije wó drjewjanopołobšćinje a klasiskich rěcach.
Pśi wjaceri wobglěda sebje Robinson swójogo Pětka. 
Su pak górše pady.
Na jogo naraźenje jo se rolnikaŕ Měto Lažki z Wjerbna ako prědny pśedsedaŕ Domowiny w Dolnej Łužycy wuzwólił, kenž jo był rowno za krotki cas w popajźi.
Wóni su se źiwali, až ja ako Nimka tak pśeśiwo takemu negatiwnemu wliwoju wustupuju.
Pětk, 8. januara, zeger 15.30 zachopiju se serbskorěcne konsultacije z Erwinom Hanušom.
Nježli pak Ricarda na tom dnju brana buźo, buźo ju faraŕ nejpjerwjej raz dupiś rowno tak ako Almuth Kundišojc, teke z 8. rědownje.
Casnik jo był pśigódny instrument pśi realizaciji tych cilow.
Horst Schiemenz z Brjazyny - 03.10. (50 lět)
To turist se pšaša bura.
Tam pśi Pěskowej droze jo to grajkanišćo.
Njamogu a njok wěriś, až smy how prědk někotarych lět hyšći z motorskim se dobywali do raja Latkowych motiwow.
„Dokulaž se ako slawist wjelgin zajmuju za wšykne słowjańske rěcy, som se wě teke wó tom zgónił, až jo we Łužycy žywy mały lud, kenž ma swójsku słowjańsku rěc.
2013 smy śěgnuli do Janšojc, mój nan jo wót how.
Stockowa: To se wě, wu nas jo se južo wjele luźi wopšašało a prědne pśipowěźenja, wósebnje źiśi z Chośebuskich šulow a hortow, teke mamy.
Toś buźo mě to how nawuknjone wěsće w nowem šulskem lěśe k pomocy.
Něnto se wupytajo kužde góle jaden wobraz , kenž w njom někake negatiwne abo samo agresiwne zacuśe wuwołajo.
Snaź jo togodla taka narska była na wšo to druge za granicami jsy.
My pak wěmy, až te, kenž Boga lubuju, wšykne wěcy k lěpšemu słuže. Rom 8,28
Na to cesćenje su pśijěli teke pótomniki Fryca Rochy: Jogo źowki źowka Dietlind Stendelowa z Barlinja ze swójeju źowku Ude Lindersoweju, kaž teke Rochy źowka tśeśego naroda Kristin Moritzowa z Pódstupima.
Pótom běšo lama pjacona. 
Nawopak: Fryco Fobo glěda z mudrosću staršego muža dołoj na swět a luźi wokoło sebje.
Gdy pójźo to z tym połnjenim dalej?
"Co gótuju na pśikład te serbske rybakarje za serbsku rěc?" – jo pšašał.
Dieterom Schüttom ze Žylowa, ako jo teke prjatkował.
Klaudia Sch.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo měła zasej dobru ideju.
A co zda se Wam gódne na basnjach Róže Domašcyneje?
Městno buźo Serbska cerkwja w Luborazu (Landkirche), Na marku (Am Markt) 19.
Rozgrona jo dało, su nam pśigronili, až dej styribocny dwór nastaś, něco wejsnego.
A zmakali smy fararja Holy, kenž jo nam wuspiwał kjarliže w serbskej rěcy.
A co jo se stało z Gräbigowymi?
Swěźeńske grona su źaržali mjazy drugimi zagronita za nastupnosći Serbow w Bramborskej dr. Ulrike Gutheilowa, pśedsedaŕ Serbskeje rady Torsten Mak, pśedsedaŕ wokrejsnego parlamenta Damna–Błota Martin Wille a zagronity za finance w Chóśebuzu dr. Markus Niggemann.
Njamamy pak něnto teliko wětšych zarědowanjow ako howac.
Akle ceło na kóńcu mjaseca wjedro tšochu chwjejo a pśinjaso nam tek juž prědne nazymske njewjedra a pó tom tšochu wochłodnjenja.
K tomu duju mócne wětšy z pódzajtša a lěbda raz sněg pada.
To su byli głownje te rane kulki, wó kótarež su se te luźe pśecej ryli.
Tam su źiśi wšake dožywili we ferijach.
Gaž su luźe daloko pšec, musymy z nimi listowaś.
Wóni bywaju mócnjejše a teke wěcej žarjabne.
Prědny majski symbol, kótaryž su stajili, jo se w nocy na prědny maj wótrězał.
Ako źom ze źurimi wen, wuglědaju serbsku chórgoj, se zmawajucu na žerźi.
Ja som 36 lět stara a wjele lět som zdaloka Łužyce žywa była a źěłała.
To wšo jo něnto južo w Běłej Wóźe.
Naša stara mama jo serbska.
Městno tofli buźo na Žandojskej droze 4.
A wóni su weto mimo wónjachanja a wótlěkanja swój wólny cas woprowali.
Dny a tyźenje pśejdu a drugi februar běšo tudy.
We srjejźi tšojeńkow su zwětšego zwěrjeta, a teke rostliny.
Tak wjele ako ja wěm, kśě tam nejžpjerwjej swóje płoniny cukoroweje rěpy zdźaržaś, dokulaž hyšći dogrona z cukrownjami maju.
Ten dej familiji bogatstwo pśinjasć.
Kuždy móžo w tom casu wó nejrědnjejšu basleńku wótgłosowaś.
To mógu byś kónje, zbóžo, swinje, wójce, kóže a ptaški.
"To luźi wósebnje źinsajšny źeń móli".
W lěśe 1911 jo Sprjewja była wuschnuta, se groni, až luźe su mógli w suchej rěce z Lipjego do Lubnjowa gnaś.
Do online-tšojenja pak jo zawjadł žurnalist Beno Bělk a jo pśipódla pšašał, co su lěpšyny takego wirtuelnego eventa.
Dokulž jo pisana, gronje jej Pisanka.
Carna Plumpa jo měsćański źěl Grodka w bramborskem wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Samo šoferka awtobusa jo běžnje serbski wuměła, tak až jo se wšedne grono wótměło pśedewšym w serbskej rěcy.
A pśi takich myslenjach zapśimje jogo grozba, až tšašywje wokoło se glědašo, jomu se zezda, aby byli te źiwjaki we bližy, a wón se zwignu a chopi gnaś a wuběgaś, kaž wutšašony sarnik a njepóglěda nic raza slědku se. 
Někotare su cełu połnu kistu pśinjasli.
stwórtk, 9. januara /wezymskego
K tomu jo muzej organizěrował rěd pśednoskow a ekskursijow.
Jadna, kótaraž rowno toś ten „nejrědnjejšy“ cas dožywijo, jo 20lětna Antje Šarnaglojc z Chośebuza.
To buźo wót zeger 10:00 do 15:00.
Pśi tom su dopokazali, až ludnosć Europy jo se we tom casu dwójcy wjelgin pśeměniła.
Nejpjerwjej se testujo, kak derje toś to wukładne wokno digitalneje wuměłstwoweje a kulturneje sceny Bramborskeje se pśiwzejo.
Zalězo zasej na kólaso a woła: »Ja ned pśidu.«
Te materialije su myslone za ceptarje a źiśownice a njejsu liche na pśedań.
Do togo pśigótujomy bubonk, kenž pśi zaběrje trjebamy.
Na kraju pinguiny jano špatnje wiźe.
Ako njeby se mjazy nima nic stało, sednjo se pódla prěkuša do tšawy.
Frizer jej źaržy glědałko, aby mógła derje nowu frizuru se wobglědowaś.
Pětš jej wótšosć nastajijo.
Dla togo jo koordiněrowanje trjebne.
Tam na tšunach na drugem boku cesaka njedejš žednje graś! Na zachopjeńku grajoš melodije, a pśi tom njepśeběraš tšuny.
Take něco njejsom dotychměst hyšći žednje dožywił.
Njejsmej ga luźam jano mikrofon pód gubu źaržałej, ně, smej z nimi źěliłej starosći a wjasele.
W Bórkowach zacynijo źiśownja "Spreewald-Lutki" wót 18. do 30. nowembra.
Pśi wjaceri sejźitej pó dwěma za blidom.
Łoni jo 14 familijow z dogromady 40 luźimi Borkojski dom wopušćiło.
Jěsnjej stawaś.
Płoźiki gusto stoje.
Žycym Wam wjele wjasela z knigłami
Stej se wěstej byłej, až Bóže słowo njejo jano za cerkwinsku elitu myslone, kótaruž łatyńšćinu rozmějo, ale za kuždego.
Te zbytne njejsu zawrěte a su toś jano rědko k wiźenjeju.
Werbalna inteligenca: pódobny
A hyšći wósebne tšojeńko jo za mnjo wažne było: Wón jo mójogo nana znał z młodych lět.
Dla cogo njedejali raz wutestowaś, kaku móc spaŕ ma.
Tak ako doma su teke w Barlinju njeźelu na namšu šli.
Franka, ta starša, gótujo swój 2. referendariat na zakładnej šuli pla Ulma.
W njej jo w 16. stolěśu statkował serbski faraŕ Mikławš Jakubica, kenž jo 1548 dokóńcył pśełožk Lutherowego Nowego testamenta do dolnoserbskeje rěcy.
Za jeje wjelikosć jo běrtyl-wiolinu pšawa.
Wón źěła cesto ze špódu a drugimi rědami.
Cesto maju cerwjene šapki na głowje.
Jeje kule, kenž za anisom słoźe, su wósebnje w Italskej woblubowane.
— Źo wóstaś?
Njezwucone źěło jo mě bejnje wužmjeło a tak som w śěgu z Chóśebuza do Złego Komorowa wusnuł a zapasł w Nowych Wikach pśestupiś.
Lk 19,10
Tež Słowjany w regionje, kótaraž se źinsa mjenujo Jabeler Heide, su dalej słužyli swójim bogam.
Kněz Hirotaka, Wy móžośo wjele cuzych rěcow.
Ned śi wěcej wó tom wulicujom", groni nan."
Wědomnostnica pali se za pśisłowa.
Smy něźi 5 lět dobrowólnje a njesebnje źěłali.
Lube źiśi!
Šołta měni, až wina na tych wjelikich rědownjach su wjelki.
Toś kśě tu zgromaźinu pśewjasć w maju.
Skóńcnje jo wóno tak daloko było!
Som wuznała, až musym to wšykno napisaś, nježli až wšykno zabydnu.
Toś ten drjewjany nyks buźo skóro stojaś na jsy pśi dołu.
Partnarje mógu napšašniki pó pśizjawjenju se online wólodowaś abo z postom dostaś.
To jo prima wěc, gaž serbske luźe se zmakaju na pśězy abo pśi drugej góźbje a se serbske wulicuju.
Statut Domowiny w diskusiji
Raźi smy k njej šli, ale ako su młode tu žywnosć krydnuli, ga běšo kóńc.
Śěžko groniś, kake wucynki to budu.
NIC WĚCEJ ŽABY, ALE KJARLE. Karowaś na kokotach žywe žaby z wejsańskego gata abo z groble, to pśinjaso cesto wušparanja a gniwanje (z cejego boka, to ga wěsće znajośo).
Wón njecyni z nami za našymi grěchami a njezarownajo nam za našymi złymi statkami.
NC: Wo com jo było w pśiraźe hyšći to grono?
Pśecej, gaž mam lušt, móžom se tam pśechójźowaś.
Dešank słuša do města.
Gaž Lili jo tužna, źo do zagrody.
We płomjenjach jatšownego wognja su slědne zbytki zymjego se minuli.
Kmótša-wudowa jo wiźeła, až jo měło źowćo Brune wócko dobrego a pilnego nana, kenž jo měł dobre pjenjeze.
Na sedym kilomejtarjach pśewóda jo se za zjawne twarjenja a priwatne grunty 80 pśizamknjenjow k seśi instalěrowało.
Paralelnje buźo za źiśi "Źiwadłowy projektowy tyźeń".
Bajka wó cerwjenej kokošy - a to w dolnoserbskej rěcy - jo była wiźeś a słyšaś zachadny tyźeń pětk w Serbskem domje w měsće.
Ta pupka jo dwójorěcna a powěda tak, ako se rowno góźi.
Młoda žeńska, kenž w Radušu źěła, jo turizm w Błotach pśedstajiła, a žeńska ze Slěpego jo to same za Slěpjańske strony cyniła.
A tak se myslecy spomnje na te kulki, kótarež běšo rano do popjeła zatkał. 
Pón jo dalej šło do Hogrozneje (Ogrosen) a pótom do Skjarbošca.
Ten jo zapśěg zaźaržał a bura pšašał, źo z wózom jěźo.
Škodojske su něnto dla kokota pisali na Chośebuskego wušego šołtu.
"W pśirownowanju k rucnemu młynoju wótewzejo bazaltowy młyn tebje wjele źěła.
Zajm za serbske a nimske knigły z nakładnistwa Domowina w Budyšynje jo lětosa bejnje pśiběrał.
Wóna jim pokazujo, źo namakaju carobu a je warnujo pśed winikami.
»Móje pśijaśelki su wšykne južo pšec śěgnuli, Janina a Simona do Běłeje Wódy, Helga do Rostocka.«
Wšake druge su pśepowědali, mjazy drugim nowy logo Maśice Serbskeje.
Co jo Wam na Wašych knigłach to nejwěcej zajmne? How by pokazał na wótrězk, wó kótaremž som rowno powědał.
jo cesćiło krajne kněžaŕstwo Bramborskeje we wuběźowanju "Serbski pśichod: Łužyca" město Drjowk za swóju angažowanosć.
Woblico njaso běły muster.
How su wiźeś te rozdźěle.
Hyšći pó tom jo se žedne lěta wobźělił na serbskich kulturnych zarědowanjach.
Pótom wšykne luźe, ako njejsu we wobyma mjasecoma pśed tym nic dostali, jěźe nudle z carneju jušku a na taku wašnju žałuju.
Wušej togo stoj wjele Šułtcynych kašćow na wšakich městach wence, mjazy drugim w Bórkowach, Brjazynje a pla Zaspow.
Dłujko ga njejo fara wobsajźona była.
16. 12. 56: Wótpołdnja w »Kralu« Domowinska zgromaźina.
Wětšy źěl wót nas jo wšak hyšći žednje wiźeł njejo.
Reja lětosa njejo była.
Som měł tšach, pśeto do Chóśebuza jo dejała jano B-rědownja pśiś a ta jo była na pśirodowědne pśedmjaty a matematiku wusměrjona.
Wót 1. apryla 1970 wugbajo tu funkciju na Górach.
To cd "Cerwjenawka" z Grimmowymi bajkami.
Wuchyśenje z Liškowka a grakanje z wjednikom LPG, ako jo jim zagrodku pódwórał, jo tu njespokojnosć hyšći pśiwóstśiło: Wón jo 1986 wustupił ze źěłaŕnistwa FDGB a z DSF, źož jo wón aktiwny był ako pśestajaŕ.
Kulki, tak wjelicnje wóni se teke dawaju, stare Łužycanarje je znali njejsu – lany wólej su, a to južo dawno.
Kóšula swěźeńskeje drastwy, ako jo Steffi na se měła, jo južo dłujko w jeje familiji, to drogotne derbstwo jo wóna pśeźěłaś dała.
Klaus Trende, awtor a publicist z Chóśebuza , jo we swójej lawdaciji wustajił, až štycy w akwarelach a skicach mólaŕki wjele měra a śišyny, a k tomu bejnje pśinosuju te barwy, z kótarymiž swóje akwarele mólujo.
Wobej stej mócne bombardowanje Drježdźan 13. februara 1945 pśetrałej.
Tuchylu jo wiźeś w Chośebuskej měsćańskej promenaźe wustajeńca tradicionelnego ludowego wuměłstwa Łužyce.
NOWY CASNIK jo swěśił swójo 40lětne wobstaśe - mjazy drugim ze serbskeju kjarmušu w Borkowach.
Chto co nas wótźěliś wót Kristusoweje lubosći?
srjodu, 6.4.: Magacin k połdnju
Z górow běžy rěka pśez Budyšyn a Łužysku nižynu do Dolneje Łužyce.
Ga nasyp dalšny sněg.
Wehrmacht jo how měła 66 chromow (kuždy za 20 tonow municije) a 44 pódzemskich bunkerow (kuždy za 40 tonow municije).
Dalšne teksty póchadaju z pjera 63 awtorkow a awtorow, pśewažnje ze Serbiskeje, tola tejerownosći z wěcej europskich krajow.
Wědomnostnica pali se za pśisłowa. „Jich pregnanca a wugbałosć mě pśejmatej.
Rozglědniwje zacynijo Pětš źurja.
Ale jo pśistojna.
To wjelgin tyjo rowno tak ako "parafin", źož dostanjoš tu śopłu paru jano na te flaki, źož tebje něco boli.
Genusy a nominalne klasy feluju.
Zdrjałe jagody njasu styriźělny zbytk kelucha.
Klinika buźo je dłujko pótrjebaś.
Dajomy jim duchownu domownju", wón pódšmarnjo.
Na tom se cłowjek mócnje rozgniwa.
Jej jadno góle ma mócny astma, a wóna njoco wěcej zagroniś, až wón musy žywy wóstaś na kšomje jamy.
W numerje socialnego zawěsćenja (Sozialversicherung) ma kužda ludowa kupka swóju licbu z tśich cyfrow, a tam žeden ‚Wendisch’ abo ‚Sorbisch’ njedajo.
Same epizody, kenž jo mě za knigły "Sej statok stajili" na pask napowědał, jo dejał mójej kupce pśednjasć.
A w tych kwiśonkach ga jo cysty samy mjod.
Kake wjasele, až njejo se na njeju zabyło!
Co dejmy cyniś, aby organizacija dalej ako zgromadna wobstała, aby našo serbstwo wostało.
90 Pětkowy wóścny kraj běšo niźi dwě mili wót njeju; Amerika pak wjele, wjele dalej. 
Słuša do serbskego sedleńskego ruma w pódzajtšnej Sakskej.
Serbowki a Serby su raźi witane w lipšćańskem Domje knigłow.
"Njamogu ga to doma nawuknuś, mama?" pšaša Rico.
Lětosne gronko by zachopiło pótakem tak: „Nan wobsejźonego gólca źašo Jezusoju“.
Druge myto a tśeśe myto stej na pśikład dostałej Cindy Slabinojc z Mułkec (4.) a Franz Grossa (2.) ze Slěpego.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo jej pósćił we swójej rozpšawje (Bericht) nejwěcej słow.
Luźe su jej lubosnje gronili Bimmelguste, a wóna njejo jano luźi a wóru wózyła, ale teke dawała serbskim luźam źěło.
Se wě, to jo była runda pjerjedrěśa! Tšadowarja Pawl Psaŕ a Erika Psarjowa, ako słušatej k nejstaršym swójeje jsy, stej na toś tu rundu pšosyłej.
— Robinson źěšo něto na portugalsku łoź a južor na drugi źeń wudachu se na mórjo a wótjěźechu do Braziliskeje. 
To jo wón teke starkemu zlubił a jo se cas žywjenja za to zasajźował.
We tom wuškownem źělu jo rěc a póznaśe k serbskim kórjenjam pśisamem zajšło a tam změstymi nic se njegibjo wěcej.
Dolnoserbski gymnazium jo se procował, aby w pśiducem šulskem lěśe wěcej wuknikow z dwójorěcnych jsow howko pśišło.
To jo wažne za lěpše sobustatkowanje za wuměnjenja we źiśownjach a pšawo sobupóstajenja.
Móžośo se na nich wobrośiś z mejlku.
Jo Serbske kulowate blido, kótarež wobstoj z januara togo lěta, něco wunjasło?
A, to se wě, až su se wšykne "walili" na te knigły, je pśeběrali a chopili ned we nich lazowaś.
Wobźěliś se móžo kuždy pó swójej wašni a pó swójich móžnosćach.
Pomałem źotej dalej a powědatej wó swójej młodej gluce.
Drastwa jo była wjerašk wótwórjenja, dokulaž njejo pśisamem žednje wiźeś.
Zwenka njeje, w Barlinju, sy ze swójima gólcoma serbował, a tak sam to móžne cynił za dalejdawanje rěcy.
Wjelki su źaseśoch jelenjow roztergali
Wuknikam snaź casy njeznate słowo by se jim z jadnanja samogo wujasniło.
Łukasz Górnicki jo był pólski basnikaŕ, spisowaśel a pśełožowaŕ.
Toś te drastwy jo se chor pó casu z pomocu Załožby za serbski lud wobstarał.
Pśiznajo, až njejo wěcej cłonk Domowiny, což pak njegronijo, až jogo nic wěcej njewobejźo.
Samo na se njejo to nic źiwnego, dowokoła pak njejo žedneje mašiny wiźeś, žeden bubot secomłośenice njemuśi śišynu lěśojskego dopołdnja.
Srjodu jo jich było 32 wuknikow šestych rědownjow ze zakładnych šulow Picnjo, Žylow, Borkowy/Wjerbno, Most, Janšojce a ze 14. zakładneje šule w měsće.
Rozpśestrěwa se wót Jadrańskego mórja w pódwjacorje až k Dunajej na pódzajtšu a granicujo ze Słowjeńskeju, Hungorskeju, Serbiskeju, Bosniskeju a Hercegowinu, Carnogórskeju a Italskeju.
Nagranjaju Domowinu, aby wójowała wó Miłoraz
Guido Kabiš, kenž na Dolnoserbskem gymnaziumje matematiku a informatiku wucy, pak pśigłosujo tomu wót Kocha pśedstajonemu póstupowanju.
Ze swójim póžedanim, aby jogo syn weto nawuknuł serbsku rěc, jo wón rěcne kubłanje gólca połožył do rukowu starkego a starkeje.
Wšo druge, tak Statnik, by doněntejšne struktury we swójom statkowanju howacej dalej póśěžowało.
Wobej stej ned groniłej: „Jo!“
To płaśi teke za LODKU w Serbskem domje.
Lětosa ga jo pěś absolwentow šło do Lipska sorabistiku studěrowat.
Ako witanje w nowem kraju dostanu ansamblowniki bananu, jo, někotarym se samo raźijo, dalšnu złapaś.
Dajo źělny wobłuk, źož wudobywaju jědernik.
Friziski institut w měsće Bredstedt jo centrum cełego friziskego žywjenja a źěła teke pśi zdźaržanju, woplěwanju a dokumentaciji teje rěcy.
Jodie Foster jo US-amerikańska grajaŕka, režiserka a filmowa producentka.
Zawjeźeńske słowo, to jo napisał Hartmut S.
Nejlěpjej se jim spódoba pśi naturskich jazorach a rěkach z dobrymi brjogami a schowami na bokoma.
Gaby to se njestało, ga njeby móžno było jen na festiwalu pokazaś – jo Koch nam gronił.
To jo jogo šym mócnjej góniło k rozgronam ze staršeju generaciju Barbuckich.
To dejśo cyniś: Zatkajśo palc do guby.
Psalm njewopisujo žednu idylu.
Krabat jo dejał něnto kaž wšykne jogo towariše wuknuś stśělaś, rubaś a kałaś, pśedewšym pak zwucowaś, stupaś a pósłuchaś, a pśi tom su jomu teke cesto kśebjat z kijom naměrili, kaž jo to był tencas powšykny nałog pla wójakow.
Letiska granicujo z Rusojskeju na pódzajtšu, z Estniskeju na pódpołnocy, z Běłoruskeju na krotkem zajtšu a z Litawskeju na pódpołdnju.
K jich wudanym źěłam słušaju nejwažnjejše monografije wó florje Bramborskeje.
Źo sy był?“ „No, w Drjenowje na graśu!
Pśewažeca krajinowa forma jo dešćowy lěs.
Vattenfall jo na to ned reagěrował, a jo dał na posejźenju Bramborskego brunicowego wuběrka w aprylu (Casnik jo wó tom pisał) k wěsći, až njama žednych planow za take dalšne jamy.
Teke na to jo Sieglinde Sackowa pokazała.
Jo pśedwiźone knigły „Wósłonki mójogo žywjenja“ do górnoserbskeje rěcy pśełožyś?
Maju ga tam dwě wucabnicy, kenž derje rozmějotej pla źiśi buźiś lubosć k serbskej rěcy a kulturje.
Kak wjele wólnego casa móžo woprowaś župan/županka?
Wjelgin gjardy jo mój nan był na swój serbski starjejšyny dom.
Tam a na serbskich wótpołdnjach Rěcneje šule abo na drugich zarědowanjach sy zmakał Twójich znatych, sy se rozgranjał, spiwał, žortował, se smjał a měnim, glucny był.
Na pśikład wó tom, kak su stare Serby how sedlili a swóje chromy twarili.
To ma cyniś z tym, až som pśišeł wótwenka ku tym Serbam.
Jo pórik jano póžortował a swajźbarjow za naru ma?
Woda do teje noweje, kumštneje běžy ze stareje Goramśice.
Anka ma rada tšojenja, słuchograśa a filmy.
Jeje stolica jo Lisabon.
Pitny rog wšak jo atribut nejwušego słowjańskego boga Swětowida.
Jolic njebuźo móžno namakaś za to wětšy zal w Slěpem abo wokolinje, by župa Dolna Łužyca mógała byś gósćowaŕka za głownu zgromaźinu cełeje Domowiny.
Wałtoru, srjodu a stwórtk su źiśi tśeśego lětnika wšakich łužyskich šulow se wobźělili na mjaztym južo 22. wudaśu muzeumowych dnjow.
Tog muskeg w njeźelskem woblacenju pśi gumijowej krowje pyšni krawata a tog młodego napšawo mucha.
Wobraze su dopomnjeńki zajźonego a naraz žywje znanki.
To nejwažnjejše pak, dla cogo su se wudali do Strjažowa, jo było to, až źowka Brithe wuknjo w 17.
"Ach jejko!"
Wóna jo studěrowała 1996–98 gójaŕsku pedagogiku a absolwěrowała 1997–98 prědny Witaj-kurs za źiśownice.
Tak nastanjo ze spłow włoknina.
Knigły su wujšli 2019 w Ludowem nakładnistwje Domowina".
Te stawnje zogole.
Toś maju Serby regionalnje wšake tradicije, drastwine regiony, dialekty, a stakim su se wuwili rozdźělne regionalne subkultury a slědkoju tek rozdźělne identity.
Dešno jo wordowało we njom ako jadna wót wósym jsow we cełej Nimskej pócesćone ze złośaneju medalju.
Jo se namakał do swójeje žywjeńskeje situacije.
Reprezentant ma wón na kuždy pad byś.
Na wěsty wobgranicony cas jo wóna tomu pśizwóliła.
Serbska kultura jo była na swěźenju wjelgin prezentna" – tak jo suźił lubinski šołta Lars Kolan ten wjeliki Nimski swěźeń drastwy, kótaryž jo se tam pśewjadł kóńc tyźenja w Lubinje.
A juž jo wót drugego boka słyšaś: »Ně, mě se wzej!«
Něnto wšyknych serbskich luźi nagranjam: wobstarajśo se ten krimi a cytajśo.
A maś jo to zasej mě nawucyła, ale jano to jadnore šyśe".
19. 2. ryba
Jano gjarstka luźi móžo ten wažny źeń w žywjenju sobu dolabowaś.
K tomu dej se wěcej za serbsku wucbu wabiś a wó njej informěrowaś.
Namaka se w wobwoźe Cloppenburg zwězkowego kraja Dolna Sakska.
Wuchwalił jo ten raźony wósadny swěźeń a jo dodał, až jo južor wjele dobrego słyšał wót tych swěźenjow zajźonych lět.
Njewěm wěcej, źo to pódłapił som, ale powěda se jano wó ›socialistiskich zgromaźeństwach cakajucych‹!
KP njama swójsku młoźinsku organizaciju, ale pśijaśelski zwězany z Komunistiskeju młoźinsku Serbiskeje.
Listoju jo pśidana lisćina pótrjebnosćow, ako su napisane we ewaluaciskej studiji we stawje „Handlungsbedarf“.
Za wobydlarje pak jo derje, gaž njemuse dla wobstaranja wšyknych pótrjebnosćow do města abo do Bórkow jězdźiś.
Ku kóńcoju mjaseca pśiźo znowa pšawa zyma, a to ze sněgom a mrozami až do – 10° C.
Rěcna šula wugótujo sobotu, 13. februara, luštne wótpołdnjo za źiśi.
Něnto pak jo wšykno zasej hynac.
Zaměr digitalneje wucby jo, až wudopołnijo se z njeju něntejšna distancna serbska wucba.
Hermaš, regionalny powědaŕ Domowinskeje župy.
Serbske dalokosći na droze k jich rumowemu rozpleśenju".
Pśeto co smy z našymi mychańcami zachopili?
Ale wó tom rozsuźijo nakładnistwo.
W Bramborskej a w Sakskej hali pak su kradu glědali na nimsku jadnorěcnosć.
Slěduju někotare słyńcne a dosć śopłe dny, tola srjejź mjaseca groze tergate wětšy z mócnymi dešćami.
Z togo budu škódy za naš lud, dokulaž buźo mjenjej dobrych źěłowych městnow.
K tomu słušaju tejzki, do kótarychž mógu pón kórtki kłasć.
Šym wěcej takich sferow wóna wopśimjejo, śim bogatša wóna wordujo", jo pśeraźił Oleg Derepasko Nowemu Casnikoju.
zeger 9:00 do 16:00 až do kóńca měrca.
Kulka jo rostlina ze swójźby ronicowych rostlinow .
Lutk z mjenim "Mino" dej wuknikam a wuknicam z elanom, šarmantnosću a na grajkajucu wašnju pśi pśiswójenju serbskeje rěcy pó boku byś.
Zaprědka jo to źěło tam było rowno tak śěžke ako na swójej žywnosći, ale z casom jo to rolnikaŕstwo wordowało mechanizěrowane.
Woni muse se cesto sami staraś, aby serbski wucbny material dostali.
Pśi tom pak źo jano wó 45. 000 euro.
Žeden kamjeń abo wjeliki pomnik a bźez někakego płota.
To jo se k wěsći dało, gdyž jo se slědny tyźeń, 15. měrca, zmakał Chośebuski wušy šołta Waldemar Kleinschmidt w Serbskem domje ze zastupnikami Domowiny, Serbskego šulskego towaristwa a Chośebuskich serbskich institucijow.
To pokažo, až maju wóni dowěru k Domowinje.
Martina Breithauptowa: Moj pśijaśel jo był prědny raz w Praze.
A tak se njejźo jano mě.
Ta rěka jo Sprjewja, ako se za Depskom do Majberka a dalej do Borkow pó kraju wijo.
Gasnjomy swětło.
Moderěrował jo Sebastian Elikowski-Winkler.
Jaden tych Bagolowych jo se wěrił do Dešna, lěcrownož Dešno do »serbskego kralojstwa« njesłuša.
Co budu „Serbske koparje“ cyniś?
Z rozswěśonych woknow cerkwicki pśedobywaju se zuki orgelow.
Wódajśo! Wjele źiśi jo tuchylu doma.
Brězanowy roman jadna wó starem nanje Tobiasu Hawku, kenž póstajijo sebje samemu jano hyšći wósym dnjow žywy byś.
Pótom wuknu pśez lěto góńtwowaś a wusmjerśiś zwěrjeta.
Tak smej inspirěrowanej a smej wažne wuznaśa sobu na drogowanje domoj wzełej, a rowno tak to pšašanje: Kak móžomej/móžomy něnto serbšćinu wužywaś, aby naša rěc se zdźaržała? W rozgronje ze załožarjom a załožaŕku imersiwneje šule.
Njezabyń zachod.
How som žywy, lěcrownož som łoni dwór pśedał.
Herodes Archelaos póbił dankowy boykott Judasa Galilejusa, su „Zeloty“ ako swójska kupka wustupowali, aby romske cuze kněstwo wótpórali.
Tam jo se mě wjelgin spódobało, ako teke w drugich krajach, ale doma jo doma.
Na ten part jo faraŕ Schütt luźam znaty a woblubowany.
Bert Greiner z FHL wó ”folklorje – folklorizmje”, dr.
Toś ten późěl głosow ale njejo se dojśpił.
Teje strowjenju jo se źěkowała, ale do woblica njejo jej pśi tom glědnuła.
Tak jo wzeł zły carnochołmcański młynik-guslowaŕ, kenž běšo tak wjele złosnistwow wugbał a dobrych luźi tšašył a jim zeškóźeł, tužny kóńc.
"Wšykne jsy deje wóstaś!" Njeźelu jo jadnab 50 luźi demonstrěrowało pó droze ze Slěpego do Rownego.
A nic razka jaden wuknik njejo tam wostał.
Serbska swajźba Gräbigojc Měta a Any 1919
To słowo "abo" ma we jich argumentaciji wjeliku wažnosć, dokulž pjerwjej jo na tom měsće stojało "rěcna kulturna tradicija".
Hyšći pśed krotkim casom njejo tak pšawje wěźeł, kaki wužytk te raz změju.
Toś pak se góźi literatura ako srědk, kenž tebje do takich wacej śěžko abo zewšym nic pśistupnych swětow nazgónjenjow a zacuśow zanuriś dajo.
Jo był rědny źeń za te źiśi.
Pśisamem ceło na zachopjeńku mjaseca, na 2. februarje, jo źeń z ludowym mjenim zymna Marija.
"Wónej matej spódobanje na tom, až ja se za to serbske interesěruju".
Kral jo cesćej na Krabata pósłuchał a z tym kazył zapletki a dobytki dwórskeje drapy.
Rostlina je w Europje rozšyrjona.
Tyźeń wałtoru jo pśedpołožyła „Budyšynska“ Domowina rezultaty swójogo napšašowanja w Serbskem domje.
W młogich artikelach a z kopicu fotow ze staršego a nowšego casa se toś ta serbska wjas blisko Błotow pśedstajijo.
Wěcej njejo znate.
Což jo wušej
We njej", tak jo spisaŕ legendy pśeznanjony, "su něga pśibogam pódłapili kšej woprowanych luźi a zwěrjetow".
Wjelerakosć kultury a žywjeńskeje wašnje wót Sinti a Roma kśě z tym do zjawnosći njasć.
Wót Kamjeńca jo wjadła Wusoka droga pśez lěs k Marijinej gwězdźe a do Swinarnje, źož jo był wótpócywanišćo.
Tak som mógła se lěpjej zanuriś do swěta tradicionelneje serbskeje rejowańskeje muziki.
Pó casu stej se mójej wócy na to nastajałej a slědkoju njejsom wjele mjenjej měł ako nan.
Dłujki srjejźnik padnjo, ha, do prědnego bjacharja.
Z Grodka/Spremberg. Serbska namša w Grodku?
(1) Pśedsedaŕ a zastupnej pśedsedarja reprezentuju Domowinu w zjawnosći
Chtož jo pódla był, ako redakcija dolnoserbskego telewizijnego magacina Łužyca 6. junija jo kazała do měsćańskego domu w Chóśebuzu na zjawnu diskusiju z tšochu prowokantneju temu „Wumrějo serbska rěc?“, jo tam słyšał wjele, což póstarcyjo do pśemyslowanja.
Mjazy źewjeś towaristwowymi cłonkami stej dwa juristiskej: Sakska a Bramborska, zastupjonej pśez swójeju ministarjowu za wědomnosć.
Chtož znajo Findusa z nimskich knigłow, buźo se snaź źiwaś! Njebydli ten kócor pla Pettersona? Pšawje maśo.
Wósebnje gnujucej stej boka z pósmjertnyma wopomnjeśoma Lukáša Novosada a Juliane Kaulfürstoweje na Dietera Redda.
To žycenje jo kralowce skóro se dopołniło.
Pomnik jo pśi Serbskej cerkwi togo města.
Kóńc našogo drogowanja jo był Sydney.
Pśizamknuchu se někotare mjasece ako domacny wucabnik a lěta wójaŕskeje słužby w Žarowje.
Pótom wjedu se jano debaty k jich wótwoboranju“ – jo groniła referentka frakcije Lěwice dr.
Wjeraški – co jo było abo jo za Was wósebne dožywjenje?
Źiwne!
»Kak derje, až som mjatel!«
Žylojski chor ze swójim dirigentom Helmutom Rothkählom a rejowańskeju kupku na jubilejnem swěźenju 1986
»Dajśo mě togo!«
Se wě, až ten wětšy źěl tych polow jo był z trajdu nasety.
Spěchowańske towaristwo 25 lět
"Kula Bula" jo pśedzachadny pětk grała w Grodku.
Z tym pólěpšujo se dobre wiźenje blisko a dodaloka, gaž źěłaśo wšednje z kompjuterom a pśi pisańskem bliźe.
Cyž: To zawěsće lažy na tom, až jo kontakt mjazy Gornymi a Dolnymi Serbami taki słaby był.
Chóśebuska uniwersita ma dušowpastyrja za swóje študěrujuce a sobuźěłaśerje.
Wěstosć pśi wužywanju computera Pśi wšom, což ze źiśimi pśi computerje cynimy, jim pokazujomy abo pórucujomy, Computer – tema za Lutki?
Z frakcije AfD jo pśišło to pominanje, až w nowem serbskem šulskem póstajenju njedej byś ta notna licba serbšćinarjow w jadnej kupce pśewusoka.
Wona jo se za toś te drogotne a wažne knigły wěsće wěcej zasłužyła ako jano chwalbu!
»Ty sy napšawdu směšna.«
Krotko do cila dajo problemy z pjenjezami za serbske źiśownje.
A wóni su wjadli Jezusa pšec k tomu wušemu mjeršniku a wóno su se zgromaźili wšykne wusoke mjeršniki (Hohepriester), a starše a pismawucone.
Wěm ale hyšći, až som była kradu pśechwatana, až su se jadnotliwe jsy teke rozeznawali, což nastupa to pałkanje.
Lee-Anne Schellschmidtojc su cesćili, wóna ale njejo mógła bóžko pódla byś.
Duch pomoga w našej słabosći; pśeto njewěmy, kak dejmy pšosyś, ako se słuša.
Petrisa jo była žeńska wót Heinricha Pśemyslava slědnego, wót togo slědnego Hobolarskego wjercha († 1150) na Bramborskem groźe.
Biatorbágy jo město w Hungorskej.
Zachadnu njeźelu jo se promšt Koppehl w slěpjańskej cerkwi rozžognował z Antje Schröcke.
Gromaźe z młogimi wobydlarjami a cesnymi gósćimi jo Domowinska kupka w Dešnje njeźelu swěśiła swójo 60-lětne wobstaśe.
Chto ga buźo howac pomagaś, chto buźo wacej partnaŕ za šulsku wucbu a serbskich ceptarjow?
Wy a ja - my njewiźimy rědko wěcej ako jano ten płašć tog’ drugego.
Te rědne wjerby w Błotach jo dr. Evelyn Mühlberg-Seck mólowała.
Mollerus słuša k wuznamnym wuconym swójogo casa.
Som był zasej raz kazany na šlachtowanje.
Nět, gaž som tu rědnosć togo jazora, teje góle a wesrjejź njeje Mazniki a Šejnejdu sam dožywił, som pšawje rozměł a zacuł, což zawěsće jano pón móžoš, gaž sy to sam wiźeł.
Gusor: My comy kupkam pomagaś.
Skóro se namakajo taka góźba.
Organizěrowała jo to wuknikojska firma na DSG, to groni seminarny kurs 11. rědownje ceptarja Guida Kabiša.
Doma jo w župje Budyšyn.
Tam su rěcy wuknuli, wšake wó narodnosći zgónili a prědny raz swóju narodnosć wědobnje a intensiwnje zacuwali.
Něnt jo myška spokojom.
Zachopjeńk buźo zeger 16:00.
Altekrüger jo pśedewšym we jsach derje wótrěznuł.
"To jo něco jadnoraznego", groni Žylka, a njamóžo rozměś, až žednego zjawnego zajma njejo, aby muzej pódpěrali.
Možno pak jo, w Terpjem serbsku źiśownju załožyś, to jo se w rozgronje wukopało.
Až jo na taki part w srjejźišću, to se psoju zewšym njespódoba.
Wón ma naźeju, až teke druge zwězkowe kraje budu ju pódpěraś.
Wóni se wulicuju na nimski a engelski, radnej licbje mjazynarodnych študańcow dla.
Namšaŕki pśidu w serbskej drastwje.
Mě jo jasne, až jo to kradu idealne pśedstajenje.
Rumnosći su byli z tym zawěsćone, ale něnto jo se pšašało, chto by mógał tu lodu na starosći měś.
Jo był měnjenja, až su na Gryzu lěpšu serbsku rěc powědali a my we jsy smy ju skamsyli.
Mjaztym pśi 90 dwórach maju toflu ze serbskim mjenim dwóra, jo pódšmarnuł.
Źěło se něnt wěcej njamóžo pókšacowaś tak ako doněnta, dokulaž jogo naslědnik Christoph Rummel ma jano hyšći 25 procentow za źěło ako serbski promšt.
W lěśe 1764 su se rozsuźili Bratšojske bratšy a sotšy za stawnu filialu w Dolnej Łužycy.
Z Drježdźan/Dresden. Zastupniki Serbskego sejma, Łužyskeje aliance, Zelenych a Lěwice su gromaźe z wobswětowymi organizacijami a někotarymi wobydlarjami Miłoraza gromaźe pódpisali póžedanje, až wjas Miłoraz njedej se dla brunice wóttergaś.
Zelenina se w zagrodach abo na wjelikich zagonach sajźijo.
Co to w lěśojskem casu buźo?
śota: Dla cogo nimski blandriš?
Dla cogo musymy zasej germanizmy do našeje słowjańskeje rěcy śišćaś, gaž mamy za to naše słowa?
Jachmann a Hartmut S.
W slěpjańskej wósaźe jo njabogi wjele zasłužbow sebje dobył pśi zeźaržanju rěcy, nałogow a tradicijow.
Statna kanclaja jo wózjawiła 5. julija dobru powěsć, až pjenjeze za prědne projekty za strukturnu změnu za Bramborsku k dispoziciji stoje.
Móje znaśa pólskeje rěcy ga su za pótrjebnosći našych pśijaśelskich zmakanjow dosegali a wěcej teke trjebał njejsom. Zachopjeńk lěta 1992 pak – som mjaztym pśedwuměńkaŕ – zwóni telefon a žeńska [...]
Ptaški njesłušaju do kuchnje, pśeto jo tam wjele tšachotow ako góruce kamjenki abo sparizń z teflonowych panwjow.
Franc Šěn jo nawjedował centralnu biblioteku a Serbski kulturny archiw wót 1992 do 2006, ako jo se na wuměńk pódał.
Znosujo wšo na kopicu za městno k sejźenju.
Wóda jo wjelgin cysta, a změstymi wjelgin měłka.
Jogo stara mama jo teke kuždy źeń burska chójźiła a powědała serbske – to Kochan jo hyšći sam póznał we swójich młodych lětach.
To jo wejsny źěl, źož jo pjerwjej raz stojał ten carny młyn, w kótaremž jo Krabat wuknuł.
Žedne cukrowate wěcy njedostanu na wałtorach.
Kral śěgnjo do wójowanja.
Teke drjewjana figura Hanza Šustera tam stoj.
Engelske wudaśe ma titel.
To su byli młodostne, kótarež su měli nadawk, małe źiśi na gódy pśigótowaś.
Ten stary nan na tej karce – k tomu njejsom se mógał tak lažko pśiwucyś.
Casowe drogowanje: wólby w NDRskem casu
Na zachopjeńku zgromaźiny stej dałej Bernd Pittkunings a Bernhard Rjentš, zagronitej za serbske nastupnosći we wokrejsu Dubja-Błota a w měsće Chóśebuzu, rozpšawu wó swójom źěle.
Jano śańkučka warstwa gliny abo kalka, kótaruž su na nutśikownu stronu delkow pómazali, jo dejała tšachotu wognja pśez górcotu a lětajuce škricki pitśku znižyś.
Serbske drastwy su byli na Lubnjojskem swěźenju wjelgin wšakorake.
Ze župowu Grodk a Běła Woda njejo se zewšym nichten wobźělił.
ICE njejězdźi na toś tej cerje.
Jogo cłonki su wobydlarje z Błotow.
"Te pón gronje: ‚Te pak su pśerědne, aby my je zjědli.
Někotare sorty maju žołtojte abo nazeleń běłe jagody.
W dlejšem lisće z 5. januara 1998 pišo, kak jo se wjaseliła, až smej z cłowjekom pśišłej na jeje cytanje, kak jo z familiju gódy swěśiła, ale teke wó śěžkej chórosći, kótaruž jo musała w decembrje 1997 pśetraś.
Pśed jawišćom njejsu se jano pśepšosone chory program woglědali, ale teke wjele, wjele drugich luźi.
Wobstojnosći w Brjazynje ga su wjelgin dobre, pśeto nowa wjelika gmejnska rumnosć dajo se pšawje topiś w zymskem casu.
Ten model jo był 85lětny Erich Schier, něgajšny dopisowaŕ Casnika a serbski rybakaŕ.
1993 jo wujšło w dolnoserbskej rěcy, pśestajone wót Christy Elineje.
Ten góspodaŕ jo prezentěrował noweju wołowu, Marxa a Engelsa.
Zapust se bližy – južo w slědnem Casniku ga su Brjazyńske pśipowěźeli swój 130. jubilejny zapust w pśiducem lěśe.
Pśepšosony jo tek był ewangelski faraŕ Stefan Branig.
Śěžka jo była situacija Serbow w Dolnej Łužycy.
Cerkwiny „Centrum za dialog a změnu“ w Kórjenju dej pśewóźowaś strukturnu změnu.
Głowny zaměr jo tam informacija luźi, wóttwarjenje tšachow a wobmyslenjow.
Wjednica Sylvija Panošowa jo se toś wjelgin wjaseliła, až jo dostała z ruki krajnego raźca Ericha Schulza prědny z něźi 11 wobrazow do fundusa kulturnego centruma.
Wjacor jo se rědnje zachopił z wustupjenim źiśeceje rejowaŕskeje kupki "Fast Steps" z Mósta.
To aktualne wudaśe kombiněrujo w šyrokem spektrumje teksty łońskego nowembera a decembera.
Z palcami zachopinam jej pśez włosy jězdźiś, pśepśimujom jej kóžu.
Łopjena su jadnore a wobsejźe žedne pódlańske łopjeńko.
W Morawskich stronach, blisko města Uherské Hradiště, ga buźo na kóńcu maja wjeliki folklorny festiwal, kenž kśě cłonki dožywiś a se wušej togo zeznaś ze wšakimi rědnosćami bliskeje wokoliny.
Smej se w pušćanju gołubjow wótměnjałej.
100 raz „Łužyca” - wšykno na dogromady 13 wideo-kasetach.
Ale hej, tam stojtej Hendrichojc sotše.
To znani, až njejo wěcej stojało zaběranje ze stawiznami a kulturu serbskego ludstwa na prědnem městnje.
Za ten koncert su mógali dobyś wuznamne muzikarje.
How pśedstajonu zaběru pśewjeźomy nejlěpjej w sportowej rumnosći pśi wótwórjonem woknje.
Prědna nam krotko powěźejo wó žywjenju magistera Johannesa Bocka-Bocatiusa, kenž jo se w tom městašku na 25. december 1569 naroźił a w Serbskej cerkwi dupił.
Głownje se wó to stara Sabina Siegowa z Chośebuza a wóna jo na zmakanju w Janšojcach teke wó tom powěźeła.
Na tśich jawišćach a dwěma rejowanišćoma su se pśedstajili drastwine kupki z cełeje Nimskeje a z wukraja.
Źo pak su wostali serbske napisma na toflickach?
Gustaf jo był pśi 52tarjach w Chóśebuzu a jo měł pór złośanych zubow.
Z pśiklaskom su se pla wuměłcow wuźěkowali.
Dawid Statnik a cłonki pśedsedaŕstwa su teke reagěrowali na koncept statnego dogrona, kótaryž jo Serbski Sejm pśigótował.
Flávia Alessandra Martins da Costa jo brazilska grajaŕka.
Tak som pśed lětami luźi na droze w Lüchowje pšašał.
Pokutny źeń Pšawdosć póhušyjo lud, ale grěch jo luźi skazenje.
Njejo zewšym normalne było, až se engelska rěc wucy, pominana jo była rusojska.
Z Běłowa pla Luboraza/Behlow.
Źěła se južo na dalšnych takich temach, ako to su Wikingarje, ryśarje a rostliny.
Rudne kamjenje maju dobre klimatiske kakosći, twarjenje wóstanjo suche.
To pak jo se pón 1. nowembra lěta 1965 - to groni pśed 30 lětami - stało a teke źinsa hyšći ma toś to wažne zastojnstwo.
A wšyknym, kurwjercham a wjercham, wójwodam a grobam a wšej tej zemjańskej drapawje jo se kśěło jano gósćinowaś do syteje wóle, se rozwólnowaś a pśi tom wucycowaś, wuběraś a katowaś póddanow, bogich bonarjow a jim taku kśiwdu cyniś, až mógał kamjeń se zmiliś.
Źiśi směju škórpinu akle spušćiś, gaž su měnjenja, až su se zasej změrowali.
Togodla dajo něnto wjelike napinanja, rěc wóžywiś, mjazy drugim pśez Witaj-projekt", jo rozkładła Bärbel Šubertowa pó wuwitanju gósći.
Starše tradicionelne reje a spiwy su se wótměnjali z nowšymi.
Na pśikład, kak luštne to jo, což gano w casniku jo stojało: Archeologi su pśi wurywanjach blisko Žylowa namakali take pomjenjone.
Wuwitała jo wšych wuknica Dolnoserbskego gymnazija Hannah Jendreyeck a moderěrował jo Holger Thomas.
Běłe kwiśonki stoje w njepšawych wokołkach.
NATO W CHÓŚEBUSKEM JAZORJE? Wšuźi pśemysluju a „tichtuju“, co by mógali górniki we wuglowych jamach a źěłaśerje w elektraŕnjach pón źěłaś, gaž budu dla klimoweje krize ze źěła pušćone.
Nan jo mě pśed swójim wótjězdom kradu zašćěpił, až dejm pśecej na to glědaś, aby z njerozglědnosći do pary njestupił.
Wón jo teke gromaźe źěłał ze Samonom a Łužyca jo była źěl prědnego słowjańskego kraja w stawiznach - Kraja Samona.
Kokotarje a wobydlarje jsy śěgnu na sportnišćo na łapanje kokota.
Wóni su duchne wochłoźenje a pominaju zrownju teke napinanje.
Gójacki jazor namaka se na krotkem zajtšu Barlinja na dłujkozajtšnej kšomje Błotow.
Ten film pokažo nam błośańske žywjenje; dłymoko gnuło jo to błośańske zakopowanje.«
Mimo teje dobreje Turjańskeje wejsneje gromady pak nikul zanikula njeby kśěła byś.
Ten a drugi jo problemy měł, swóju dalšnu drogu pó šuli namakaś.
Ku gósćam jo słušała Marga Morgensternowa z Lubina (w serbskej drastwje).
Teke ekcemy móžo ambrozija napóraś.
Teke woplěwanju nałogow móžoš se zasej pśiwobrośiś, pśeto zymski cas jo cas pśigótowanja drastwy za zapust.
[...] pósrědnjaju elementy serbskeje kultury a rěcy abo wuknuś na wušej šuli, w kótarejž se kubłaju wótkubłaŕki ako na pś. OSZ a 2) měś pśedznaśa serbskeje rěcy.
Adwentski wulět do Górneje Łužyce
Pśiwzejśo se mjazy sobu, ako Kristus was jo pśiwzeł k Bóžej chwalbje.
Wšykne su byli wjasołeje mysli a narske, co buźo jim ten źeń w Barlinju pśinjasć.
Madeleine a Gert Kirchner z rodom ze Seifhennersdorfa stej nam groniłej, až su ned zasej spóznałej knigły ze serbskimi bajkami w nimskej rěcy.
Na droze domoj jo wón zasej na to město pśišeł a zawupytał, až jo roj pcołkow we tom cerwišću był.
Wóni su woglědali do Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, do A.B.Ceja, Rěcnego centruma Witaj, serbskeje redakcije rbb a do Serbskeje cerkwje w měsće.
Źiśi se how zeznaju z tradicionalnym rucnikaŕstwom, maju spódobanje na samostatnem źěle a mógu swóju kreatiwitu nałožyś.
Ale ja se wjaselim, až łoni jo se telik młodšych luźi pśizjawił pla wólbow za wósadnu radu, z Groźišća, Mósta a Janšojc.
Za kśebjatom njeběšo jogo docakował.
Kotissek jo te zezběrane fotografije digitalizěrował a pśigótował k rozpokazowanju.
Uhlherroweju w Gubinskem měsćańskem zastojnstwje.
Na taku wašnju njejsom žednje wěcej zejgrał, gaž som z někim wjetował, což jo pśipódla gronjone wjelgin rědko było.
Na kóńcu konstruktiwnego póraźowanja su se cłonki Serbskeje rady a ministaŕstwa dorozměli, až nowa Serbska rada změjo až do 5. maja 2020 móžnosć, stojnišćo zabraś k nacerjenju póstajenja, nježli až se zachopijo wobźěleńske póstupjenje w kněžaŕstwje .
Stoł jo pśisunuł k póstoli.
To rozwězanje jo sada.
Mužykojc gósćeńc a z tym teke "Lieschen" jo za Limbark a wokolne jsy wjelgin wažna wěc.
Wuslědk njetrjefijo.
Slědnej kupce stej wucyniłej terminy a cotej dalej powědaś.
K dalšnym wuznamjenjenjam słušaju: Mariji Elikowskej-Winklerowej su gratulěrowali mjazy drugim pśedsedaŕ parlamentariskeje pśirady Załožby za serbski lud Marko Šiman, pśedsedaŕka załožboweje rady Susann Šenkec a cłonk parlamentariskeje pśirady załožby z Bramborskeje Kerstin Kircheisowa.
A winik njejo był tšašny.
Mamy teke kopěrowane filmy z wusćełanjow serbskego telewizijnego magacina Łužyca a dalšne DVD k stawiznam z nimskimi pódtitelami.
Kužde wótpołdnjo, gaž jo měł šulske nadawki gótowe, jo se z njeju zmakał.
Pod nawjedowanim rozsudnych zastupnikow NSDAP regiona ako krajnego raźca z Chośebuza dr.
Źo pak wóni su?
wałtoru, 8.2.: Muzika rad słyšana
Och, kak jomu se to spódoba!
Naš rědny stary šulski dom ze wšyknymi wjelikimi a małymi rumami nam njedosegašo, gaž połnu kapacitu comy dojśpiś.
Wón jo był cora pla zubnego gójca!”
W njej jo bóžko zmólka: Tam stoj, až staśiwy Ellen Lehmannojc su se wobnowili.
, by se zasłužyłej adekwatnjejšu rumnosć za prezentaciju.
Wódnjo wón spi, a to w proznjeńcach, skalnych rozdorach a cesto teke w ptaškowych měwańskich kašćikach.
Serbski sejm měni, až serbski lud jo indigeny we zmysle konwencije.
Jo ale wostała cełe žywjenje bźez muža, sama.
Nas a teke našych českich pśijaśelow njejo take pśeliš móliło, nam jo šło pśedewšym wó wjasele a zeznaśe.
To jo naźeja za naš ceły swět, rownož na młogich městach wjelgin śerpi pśez wšake nuze, wójny a głod a smjerś.
Pśeto jo teliko zwjaselecego w serbskem žywjenju.
Malsnje jo skócyła z girafy a jo raz do rukowu klatśnuś namakała městno na kśebjaśe cebra.
Z Gatojc/Teichland. Za powěsću šołty Haralda Groby z Husa maju wobsednikarje tudy starosć dla źiwjakow.
Ako wóna tam tak stoj, jo wó głowu mjeńša nježli gólc.
Ako z dwóra du, wupśestrějo se mě zasej kšasny póglěd na łužysku krajinu.
Ja howacej padnu!
Což luźoju nejwěcej na wutšobje lažy, wó tom drje teke nejwěcej cowa.
Tam dajo ceło drugu zwězanosć ze serbojstwom.
Až njejo se akcija raźiła, to jo znate.
Z Bórkow/Burg. Prědna źělba krajnych pjenjez k pódpěranju źiśownjow, źož se ze serbskeju rěcu źěła, jo wordowała wuźělona.
Chto jo jomu pśi tom pomagał?
Abo: Na Jura a Marka paso pileta starka.
Narodny źeń jo za wjele luźi pśicyna, slědk glědaś a wó swójom žywjenju rozmyslowaś.
Ale wšykno źo kamsy a we tom pśigótowanem kašćiku pśiźo Harry z Stromppom domoj.
Na Frankfurtskich knigłowych wikach jo se 1993 abo 1994 pśizjawił zajmc za kooperaciju z našymi wucbnicami, dokulaž smy z togo nakładnistwa južo za dobre kondicije licence dostali.
Něco rozbiś jo lažko, ale natwariś wjelgin śěžko.
Město a wokolina běštej tegdy hyšći skóro dospołnje serbskej.
Nejpjerwjej su woglědali k Aldo Klappje, dłujkolětnemu zastupnikoju wejsneje a gmejnskeje pśirady.
Šofer žołtego Wartburga se naměsće rozwjaselijo.
Wobrazki śi pśi tom pomagaju.
Z lěta 1964 jo wucyła 27 lět dłujko na polytechniskej wušej šuli w Hamorje, a jadno lěto na tencasnej 6. šuli w Běłej Woźe.
To som ja sam wumarkował.
Cełu noc jo drastwu za mnjo głaźiła”, jo Stefanie rjaknuła.
Friese wustajił - jo serbska rěc, how su notne dalšne procowanja ze wšych bokow.
Zapusty
Pśi pódawanju městnych koordinatow musy se šyrina pśecej ako prědna pódaś.
Tomu su słužyli „serbske kubłańske wiki“, kótarež Dolnoserbski gymnazium kužde lěto organizěrujo.
Pó internetowem leksikonje su jogo wolumen nowo woblicyli na něźi 206 kubiknych metrow.
Źeń lejo se mě z duše.
Luźe ga su napominane hyšći až do 19. septembra naraźiś nowe mě tej wjelikogmejnje, kenž ma se lětosa załožyś.
A tak jo wjerch Pückler, kenž jo gronił: „Parki muse wobraze tudejšego zemjaństwa byś.“, sebje swóju zakopowańsku pyramidu ze zemje twarił.
Te wobstojnosći su se hyšći pśiwóstśili, ako jo nan pśisamem na kóńcu Prědneje swětoweje wójny wejsnu šulu zakóńcył.
Njepowdajmy se!
We pódzajtšnych wusokich górinach móžo se cełolětnje sněgowaś.
Toś te pótom wšykne zgromadnje w źiśowni prasujomy.
Na zachopjeńku měrca jo było tomu 40 lět, až jo se NOWY CASNIK wudał a śišćał ako samostatny casnik.
Do politiki jo se zaměšał na pśikład w lěśe 1881 w casu wuzwólowanja, a jo nagranjał lazowarje we Chóśebusko-Grodkojskem wuzwólowańskem wokrejsu, aby głosowali za zastupnika konserwatiwnych.
Wugasnjo swětło a lagnjo se zasej na lěgadło.
"Wšak njejsmej wěźełej, co naju wótcakajo", wón pśidawa.
We slědnem casu smy wopytali wugbaś, aby luźe nic jano za naše radijo statkowali, ale se gromadu namakali, ako na pśikład projektowy chor Tyca, a teke zwenka radija serbski swět wobogaśili, kaž znaty jazz duo LeDazzo.
K tomu dej se hyšći groniś, až jo to było jadno naraźenje (Vorschlag) a nic někake pominanje (Forderung), ako jo se wót wšakich luźi w Górnej Łužycy do swěta tšubiło, teke w rozgronje, kótarež jo górnoserbska telewizija „Wuhladko“ ze mnu wjadła.
Mě jo se spódobało, až kuždy móžo how swóju banju indiwidualnje wugótowaś, mimo žednych wustajenjow".
Rozwjaseliś jo to pšawe słowo, pśeto jo to něco originalnego serbskego a luštnego.
Dujarski dorost „Spreewälder Hörnerklang“ z Lubnjowa z fararjom.
»To jo wjelgin lažko«, wjaseli se ruprajcht.
To jo śi był wjasoły ruš, gaž su Hochoske ženjone pětk, 25. februara, swój 50. jubilejny zapust swěśili.
Pśesedlenje jo źěl brunicowego plana za Wochozańsku jamu, ak jo pśizwólony.
Ten pak jo gronił: »Ně, gnadny kněz cart, ja žeden wogeń nježerjom!«
Wuchace su pórěd cycakow.
Na tu wizu jo wóna se wejsanarjam za zgromadne źěło źěkowała.
Nakresli pśedmjata do kašćika!
Pśibytne su zgónili, co ma to na se z teju koncepciju a cogodla jo taka akademija tak wažna za cełe serbske chorowe žywjenje a źěło w Górnej a Dolnej Łužycy.
Toś móžo Witko pó napinajucem wulěśe se zmócniś z dobrym słodnym tykańcom.
Borkojski chor Concordia jano njespiwa, ale woplěwa teke druge serbske tradicije.
Wón źo z nim do wobgrody kurjeńca a zacynijo źuŕka za sobu.
Wšako by mógłej chójźiś do kuždeježkuli šuli, ale naša jo pśez woplěwanje nałogow mjeńšyny jadnorazna.
To jo ak mója familija.«
W slědujucem lěśe njejo se wózjawił daniž jaden numer a akle wót junija 1949 do decembra 1950 jo chopił pšawidłownjej wuchadaś, to groni raz wob mjasec.
Chtož co pódla byś, móžo pisaś mail.
Laura a Manuela bydlitej w jadnej śpě, a stej južo wót prědnego tyźenja dobrej pśijaśelce.
Swět zajźo ze swójim póžedanim; chtož pak Bóžu wólu cyni, wóstanjo do nimjernosći. 1 Jan 2,17
Ty maš słowa nimjernego žywjenja.
Prědnotne strony su dejali zasej žywjenja gódne byś".
We takem pśemyslenju wusnu a spašo až do swětłego dnja.
Nawopak wabi za drježdźańsku ze wšeju mócu: »How móžo teke serbski bur wjele wuknuś.«
Lutk, ako wopytujo tu kulu kšadnuś, jo dostał wót Wrocławskich luźi mě Kleptoman maju teke Slěpak a Wózykaŕ, ako wuce wó respekśe pśed zbrašnymi luźimi.
Wón jo se wó to město starał, ale z boka šule njejsu to pódpěrali – su měnili.
Někotaryžkuli drugi gólc by se snaź togo pasł, se pušćiś do takeje tšašnosći, ale Krabat njejo był žeden bójaznik a njejo se bójał, tšašydłam do wócow glědaś.
Rědnje jo, gaž Madlena cyta serbske tšojenje.
To jo słyšał wódny muž a jo z gata wulězł a se pšašał: "Cogodla sy tak tužny?"
Chtož pjerinu ma, daś su kokošy, kacki abo papagajiki, dej je nutśi wóstajiś a njedej jim futrowaś wótpadanki z kuchnje, wósebnje nic škórpiny jajow.
Po 14 Źeń Valentina 7.t.
Pśeśěg stej nawjedowałej Marit a Mathias Hahn.
Multikulturny stat pak nic pśeśiwo tomu njegótujo – wón ga jo neutralny.
Kužde lěto pyta wóna nowe městno za njasenje jajkow.
Z Chóśebuza/Cottbus. To slědne pśedstajenje kusa „Łapanje šefa“ srjodu tyźeń wjacor we Komornem jawišću jo dla małeje licby pśiglědarjow wordowało njezjapki wótpowěźone.
Wobej twari – to kšywo a tu rostlinaŕnju – jo jeje cłowjek natwarił.
Za derjeměśe jo wšykno how, teke tykańc njefelujo.
Jašćerica jo głodna.
Won pišo: „We Wjerbnje som se rozsuźił, až woglědam rodny dom basnika Mata Kosyka.
Tu serbsku „hymnu” abo ten „Smogorjejski młyn” njejsu měli w programje.
Z Města/Cottbus. Mimo serbskeje rěcneje šule by to serbske a Domowinske žywjenje w Dolnej Łužycy wó wjele chudše było. – Z tymi słowami jo Marcus Końcaŕ, zastupny jadnaŕ Domowiny a zastupny župan Domowinskeje župy Dolna Łužyca, gódnośił źěło a zasłužby teje wažneje dolnoserbskeje institucije.
Wuwiśe slědnych tśi lětźasetkow se wustatkujo na wědomnosć wó serbskej rěcy.
Zastup płaśi 2 €.
Dolnoserbski program 2. gódowny swěźeń:
Hynac ako we jsach njejo wón sebje swóju kralowku wuzwólił, ale kralowka jo wordowała Weberojc Hanna z rědownje 10b.
Breithauptowa: Woni su se za to wugronili, až dalej aktiwne wostanjomy.
38 pórow – tak wjele ako južo dłujko wěcej nic – jo póbyło mjazy drugim na byśu Willija Źiwjaka.
W Husu se wjaselimej pśez telik rědne stare twarjenja.
Znicony jo.
Original mapy dej pótom pśi šuli wostaś, kopije buźotej dostaś měsćańske zastojnstwo a towaristwo za wobchad z cuzymi, kenž deje tam woglědarjam byś pomocny drogownik.
Ta scena jo zawóstajiła nejlěpšy zaśišć, dokulaž jo była progresiwne źiwadło z rejowanim.
k 16. razoju swójo tradicionelne kopanje kulkow.
Njeźelu, 2. februara, zmakaju se młode a te, ak su młode wóstali, zeger 12:00 w kjarcmje.
Dobra powěsć jo, až licba luźi we młoźinje dlej a wěcej rosćo.
Tak dajo se futer za ptaški stawnje lažko pśiscyniś.
Žni nejskerjej dojśpiju 2,6 milionow tonow.
Su kśěli njeźelu „za sebje“ a „swóje pótrjeby“ měś.
Wón buźo městno stwóriś za kšasnosć togo Kněza.
Wunamakali su w jogo casu teke figuru, ako jo znamje za Pieštany.
Cecilija pówucujo jogo, až jo źinsa politikarjam wšojadno, co groniš a až maju luźe mimo lichego słowa teke socialne problemy.
Ma dowěru k tym młogim serbskim optimistam - to jo nam dał na domojdrogu z Pragi do Chośebuza.
NC: Janšojske prodrustwo „Domowina“ jo było raz w cełej Dolnej Łužycy znate …
Město Reykjavík jo teke raz było mała rybakaŕska wjas a jo se akle we 18. stolěśu wuwijało ako głowne město – z tym jo nejmłodše głowne město Europy.
Luźe su mimo pśišli w bogatej licbje.
Teke stary most z drjewa tam maju.
Z infostojnicu jo spěchowańske towaristwo schadowanišćo Zejler-Smoler-dom Łaz pśedstajiło swójo źěło a cele.
Na nich jo se wobźěliło pśisamem 4000 luźi.
Wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma pód nawjedowanim wucabnika Torstena Maka su pokazali kórytkowe graśe w serbskej rěcy.
Napisała jo je Jill-Francis Ketlicojc.
Problem pak jo wóstało twarjenje śěžkich chromow na měkej zemi.
Ma biblioteka dosć pjenjez, aby se mógła rozšyriś?
Mały kusack hyšći, to zwónoźijoš!«
… stej 1947 choroju pśistupiłej Wally Lehmannowa a Lowiza Wolkowa.
Gósćeńce a hotele wótergi teke woblekaju swójim sobuźěłaśerjam jadnaku drastwu, kótaraž ma regionalny flair.
Na pśikład su nastali cołn, dom wódnego muža a dom lutka".
Nowosći a pśinoski
Głupe słowa wót kněni Monholcoweje su kaž wudute.
Njejo wuzamknjone, až som wót togo boka pśiswójźbny z basnikarjom Frycom Rochu.
Bórkojski šołta jo mógał se spomnjeś, kak su ten film we jsy wjerśeli.
pónjeźele, 13. apryla /nalětnego
Bernd Rosumeck tu situaciju teke za njeglucnu ma, ale jo rozkładł: "Pó pśedpisach za šyrokosć sćažkow felujo poł kamuška."
To jo zapisane do jeje wustawkow (Satzung) a źěłowych směrnicow (Arbeitsrichtlinien).
Taśu do ruki a nakupowat.
Młoge z nich su z Gór, což tym knigłam wjelgin tyjo.
Wjedniki a wucabniki tśich šulow su se togodla na zachopjeńku togo lěta zmakali, aby wó tom powědali.
Wot tych něźi 1500 markow, kenž su źeń do togo we jsy nacamprowali, ga su musali teke hyšći gercow a wšake druge zapłaśiś.
se tu wustajeńcu woglědaś a se z Gundulu Sellojc, źowku Lothara Sella, ako jo tek wuměłcowka, do rozgrona daś.
Gaž jo datum nejdlejšeje źaržatosći wótběgnuł, pśespytujoš, lěc produkt jo hyšći dobry, na pśikład pśez nuchanje.
Didaktiske pórucenja K tśeśemu wopśimjeśowemu śěžyšćoju: – Serbske powěsćowe póstawy – Serbske powěsćowe póstawy źiwadłowego graśa "Tśmjelojc Hana" krotko pśedstajamy w Lutkach na bokoma 12 a 13.
Jich nejlěpšy stśělc Helge Bauck jo kaž šypa lětał tam a znak, a jo-li balo dosegnuł, ga jo naš wrotaŕ Martin Weise ze Žylowa musał se kradu gibaś, aby jo popadnuł.
„My Slěpjańske smy něnto wjasołe a glucne, na drugem boce pak tužne.
Na taki part se njezgubujo pśeliš wjele wódy pśez wuparjenje.
Bejnje dłujka jo była diskusija wó tom, co dej se wšykno staś na Serbskem swěźenju w Slěpem, kaki dej byś jogo program.
Njoco se roztužyś.
muzika, to drěcujo Findusa a Pettsona.
Toś nalětne źěła pšawje wót rukow njejdu.
"Njetopyrje na jatšownem jaju? Skerjej něco za halloween.
Jo, rada by zasej swěśiła šulsku namšu na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Wósebna atrakcija jo ten mały pyšny chrom, ze sćinu kšyty, ako ten nejstaršy we tom historiskem ansamblu.
Pór swójźbow, kenž su byli dlejšy cas cłonki wósady, su rowno pśed kwarantenu do Nimskeje pśeśěgnuli.
Stwórtk, 9. januara, zarědujo wuknikojska firma Dolnoserbskego gymnaziuma prědny raz rejowański wjacor za seniorow.
Pśed dwěma lětoma na Serbskem swěźenju w měsće: źiśeca kupka „Swětlaška“.
Jo, teke do "Volkssturma" su jogo wołali, a wón jo šeł.
Te starjejše njedejali te źiśi tak jěsno daś bósy chójźiś, wóno jim škóźi a pokažo se pózdźej na wšyknych cłonkach, tež na šyji, wócyma a wušyma.
Argument skjaržecych gmejnow: Kultura sama njejo dosć, teke serbska rěc dej byś wopokazana
To dej se gódnje wóswěśiś.
Wón jo wopytał socializm demokratiski w Chilskej etablěrowaś.
Měrjeńske daty ga wobtwarźiju, až słuša ta w dole lažeca Grodkojska strona sobu k tym nejwěcej wobswět wobśěžkowanym w republice.
Zachopiś buźo zeger 19:00.
Kontakt z našymi partnarjami jo wjelgin wuski, a nakładnistwo móžo spěšnjej jich žycenja społniś.
Wjelgin wósebnu jatšownu namšu swěśe kuždu jatšownicu w Hochozy.
Se wě, w tom paźe serbske słowo "zasejwužywanje" se njegóźi.
Te młode pachoły se žyce: »Kněz kapłan, how musymy hyšći raz hymnu wuspiwaś.«
Wóna zapśimjejo historiske, kulturne, literarne a muzikowe zajmnostki a wósebnosći wšakich komponistow.
Dalšne wuznaśe jo, až socialne medije Domowiny wužywaju se hyšći skerjej rědko.
Te deje nanejmjenjej poł štundy do chłoźeceje spižki abo, gaž jo zyma a mroz, wen na dwór.
A pór minutow pózdźej jo był dom nabity połny.
Tak stej se kupiłej grunty a dom w Darbnje, wósebnje dla togo, dokulaž jo kśěła manźelska wostaś na kuždy pad we swójej lubowanej domowni, blisko Bošojc.
»In den Wald!«
A wón jo zachopił duś.
Pśisamem ceła nas wobdawajuca žywa a nježywa materija wobstoj z atomow abo ionow.
Rosćo źiwje w lěsach pódla rěckow, w krickach a na kšomach gólow ługowych łukow.
Pśipódla dej byś sakski ministaŕski prezident Michael Kretschmer.
Za mnjo jo było wjelgin zajmnje, kak wjele towaristwow a zjadnośeństwow serbsku kulturu woplěwa.
Ale wóna how njebydli.
How jo rodne město wjelikego słowakskego basnikarja Jana Kollára.
W modernem rozměśu su dramy za to spisane, aby je grajarje w źiwadle pśedstajili.
Wenkowny glěd na Serbow wšak njejo pśecej negatiwny był.
Za tym mógu snaź złe duchy stojaś.
To groni, až kuždy kwadratny mejtaŕ gmejnskich gruntow buźo se pśepytaś a pśi tom buźo se na to glědaś, lěc jich tuchylne wužywanje maka se z tym, což w dokumentach stoj. „Taka inwentura buźo zawěsće wjele njepšawosći zjawiś, pótom toś buźomy musaś se z wobsednikarjami kradu rozgroniś, kak móžomy to zasej do rěcha spóraś“ – jo šołta měnił.
Kśě z tym pokazaś, až su měli stare Słowjany rědny domacny wobrěd.
Nadalej pśijaśelna a teke zamyslona pókšacujo: »Cogodla sy jano ned taki wobuzny.«
W mójom wósobinskem žywjenju jo teke změny dało.
Jo měło Wašo prědne faraŕske městno 2002 w Žytawje něco cyniś z tym, až česku rěc wumějośo?
Interkulturne kontakty – Europa regionow
W plěwańskej hali w Běłej Wóźe treněruju, což tuchylu njejo móžno, korony dla.
Pózdźej jo wóno pśejšło na sedlišćo, ako jo how nastało.
Pó měnjenju Dobrosza jo narodnostna politika zjadnośoneje Nimskeje pókšacowanje antiserbskeje politiki DDR.
Bog źašo Noachoju: Lej, hucynijom zwěstk z wami a z wašymi pótomnikami a ze wšyknymi žywymi zwěrjetami, až njedej pśiś wěcej žedna pówódnica, kótaraž zemju skazyjo.
Pokažomy mały palack; pótom z wobyma rukoma formujomy styrirožk a dajomy busoju wótjěś.
Robinson wustśěli něto do boma, kenž sto kšoceń wót njeju stojašo. 
Wustajeńca serbskich drastwow.
Kšuty źěl swěźenja jo teke sroki jěsć, futrowaś ptaški, spiwaś abo źiwadło graś, což pak njejo w aktualnem casu pśecej móžno.
Smy byli pěśo, ale ty sy wuglědał kradu źiwy a njemudry, až smy tšachnuli.
Gano som někotare fotografiske platy namakał, kenž tencas nastachu, a te som do muzeuma dał.
Te pšawe deje se wjaseliś a wjasołe byś pśed Bogom a pšawje hutšobnje se rozwjaseliś.
Buźo wustajenje teke hyšći zachopjeńk septembra płaśeś? Móžomy pśi tych wjele notnych pśigótowanjach teke nadalej z dowěru a z gótownosću wšyknych wobźělonych licyś? Abo se južo něnto na tom cwiblujo, lěc naš swěźeń nam-dušu se wótměś smějo", groni koordinatorka swěźeńskego komiteja Janin Vettersowa.
Žycenje pó wopšawdnem wupominanju za te wjelike źiśi jo se dopołniło.
Iniciator togo jo był znaty kjarcmaŕ Starik na Lědach, kenž se teke wacej wjelgin procujo, wabiś luźi do Błotow.
How som dobył ja, wujk Gregor.
Mimo togo jo komikaŕ, producent a sobuwobsejźaŕ motorsportowego teama Rahal Letterman Racing.
Nowy šulski raźc za Serbow
Za 52 z nich jo był ten 3. awgust docełego prědny źeń na tej šuli.
Nježli som se wobglědował, wóna swójej źowce jadnu klasnjo. »Njecyń to žednje wěcej«, jej namjenajo, »žednje, słuchaj, žednje!«
Wótergi jo mě teke něco pśedcytał, casy som se teke sam w pśedcytanju wopytował.
Marka Suchec źěła akle wót maja, ale cujo se tudy južo doma.
Tej źiśowni se groni "W znamjenju lipy".
Dla tog, až su jich małko nałojli, budu musaś hyšći ryby za tu gósćinu pśikupiś – jo Lehmann nam gronił.
Pónjeźele, 20. decembra, zeger 17.00 wustupiju w Měsćańskej hali w Chóśebuzu.
Wót septembra jo w měsće Newcastle w Awstralskej wustajeńca wó serbskej kulturje.
W slědujucych pokazkach namakajośo zaběry a pokazki, kenž móžośo w swětle swěckow pśewjasć.
Wóni su stojali w zagrodach.
Teke flašku paleńca maju sobu pśi rejtowanju.
Tak jo był Hupac wót 1990 až do 1998 zastupny promšt cerkwinego krejza Chóśebuz a wót 1994 až do 1998 wejsny zastojaŕ w Kórjenju.
1967 w Ludwiglusće (Mecklenburgska)
Co jo was pógnuło dalej ideje do statka póraś? Njejsom se wót młogich takich knězow žednje do rožka stłocyś dała.
Teke wěnki za žnjownych kralow su pokazali.
Tomu jo ned pśigłosował Měto Nowak, měnjecy, až rowno komuny maju kulturu na starosći, a tam mógu se lažko „gjarnce“ za regionalnu kulturu a rěc wustajiś.
We tom casu jo wudawała teke wobrazowu pśiłogu k Casnikoju.
Towaristwo jo mógało komisiji swóje problemy pśedstajiś a jo mógało se k jich mjazyrozpšawje a teke k jich skóńcnej rozpšawje wugroniś.
Na boce Lothara Nagela, ako jo mjaztym direktor na wumjeńku, jo se wót njogo wšake wótglědała, což nastupa wjeźenje šule.
Cukor a sol pśiscyniś.
Ako prědnego su jomu pśi tom mjenowali Tešnarja.
Wón jo tšubił – mej smej spiwałej – pśed hołtarjom jo se tak derje spiwało, wón dolnoserbski, ja górnoserbski: Kaka jo to radosć w našej młoźinje ... kjarcmarik, něnt nalej głažacki – pijmy strowosći!
Jano toś tej jadnej napśeśiwo njejsmy pśichylone.
Jo se rozgranjał ze zastupnikami Załožby za serbski lud, Domowiny, rady za serbske nastupnosći w Bramborskej a z wuknikami serbskego gymnaziuma.
Gaby se to pśipóznało, ga njeby za nju płaśeł ten pěśprocentojski prog (Fünfprozenthürde).
/ Kake casy to su, gaž / rozgrono wó bomach jo pśisamem z grěchom, / dla togo až mjelcanje k wjele njestatkam na se ma! / Ten, kenž w měrje pśez drogu źo, / drje njejo k dostaśu za pśijaśelow, / kótarež w nuzy su".
"Wažne jo, až se nimskim źiśam wjasele pśi wuknjenju serbskeje rěcy pósrědnja, stakim nic jano stupidne wuknjenje gramatiki."
Teke lěta 1585 do 1587 a 1590 su byli wjelgin suche, až su samo rěki a groble w Błotach wuschnuli.
A dla togo, rownož jagarje we susednych rewěrach telik źiwjakow stśělaju, jo licba nowych prosetow tak wjelika, až to tšuśe se lažko wurownajo.
Ako jo Koblik dorosł, jo słyšała jogo mama kuždy źeń skjaržby wšakich błośańskich zwěrjetow.
Wjerašk wuběźowanja buźo kamishibai-festiwal 12. junija 2021 we zagroźe Domowinskego domu we Wórjejcach.
Njedra niźer, to stej byłej kumpana!
Dogromadu jo jich było wót lěta 1987 257 namšow z 19.478 namšaŕkami a namšarjami.
Chtož ma hyšći pitśku casa a wjedro to dowólijo, móžo teke hyšći woglědaś na cazojski mały kjarchob.
To su byli město Chóśebuz, město Drjowk, Dešno, Hochoza, Janšojce, Rogow a Grodk.
W ’Janšojcach jo było 6 rejtarjow a 6 burski woblaconych źowćow.
Komu by kśěli how něco wumjatowaś?
Kótare ptaški su tam?
Wažna kupka sortow je porej .
A tomu njejo dosć: ceło cerwjeny woblacony, jo wón "to rědnje źowćo" wobejmjeł a pópóškał.
Nas z tšachoty smjerśi jo humógł a nas teke nadalej humóžo.
Pětš se dopomnjejo a chopijo temperamentny byś: »Tegdy sćo wy teke hyšći togo wjelikego psa měli, togo Hasa.«
To jo nas wucył zasłužbny profesor Karel Macků, kenž jo we Varnsdorfje był ten głowny zagronity za nas.
wokoło zeger 14:30. Ale njejsu se wěste, lěc to se raźijo.
Wóna jo wuknuła na tkajaŕku, pózdźej na fachnicu za finance a źěłała w gmejnskem běrowje.
Naslědku jo była ceła delka połna.
A to jo Marko.
Až pak plon pópšawem něco dobrego cyniś co, to wón wěźeł njejo. »Halo ty, som twójo tšojeńko słyšał a teke rozměł.
Snaź su se luźe a cerkwje cuze wordowali? Cerkwja pak njejo žeden ekskluziwny klub, ale móžo městno za zgromadnosć byś!" Mato Lejnik z Kopaca jo něco na serbski lazował, absolwent SRWŠ jo cłonk Wósadneje rady.
Ako stej pśišłej bližej, jo se pjas zgubił.
Howacej ten jadnučki głos wjele njepłaśi, cile se njedopołniju, gaž ten luź za to njewójujo.
Smy južo byli w Delanach, w kloštarju Marijina gwězda, w Gornem kraju, w Bukecach, w Njechornju a na Čornebohu ale tež w Dešnje, Borkowach, Lubnjowje a Tšupcu.
Gósći a wobydlarje su mógali pó dłujkem casu zasej na torm hyś a wót wjercha wokoło se na město glědaś.
Tak se groni w našej narodnej hymnje.
W gólach jo se paliło.
To wósebnjejše źěło pak pśipadnu tym pódejśpjonym z tych amtskich jsow wokoło Picnja a Chóśebuza.
Teke mjazy drugimi pśinoskami namakajomy wšake zajmnego.
W slědnem wudaśu "Nowego Casniku" smy pisali wót Dnja wótwórjonych źuri na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Jano te tych wobydlarjow, kóńc drogi jo ga krotko slězy Groźišća.
Ducy jo wón teke za Pratyju.
běły pulbjeŕ za pjacenje
Pśeliš dłujko weto w njej wóstali njejsmy.
Njeźelu buźo zeger 10:00 swěźeńska namša z Bóžym blidom.
Jano dwě wót nich stej se dotychměst pó znałej k serbskemu sedleńskemu rumoju – ga Hažow a Wjelike Dobrynje.
Hermann Šlodaŕ jo wušynu wjadł pśez cerkwju a jo wót njeje pominał, až se pśi wobnowjenju cerkwje teke tej dwa słupa wótpórajotej, kenž cerkwiny torm pódpěratej, aby jej pśez zelezne tragarje na wjerchu wuměnili.
Armeńšćina ma dwa numerusa, ale njama žeden genus.
Wšykne ga su kśěli jej wšykno to póbitowaś a pokazaś, což maju.
»Plon, to jo plon«, su se pśišepotali a tšach jo jim stojał we woblicu.
Źiśam musy se wót zachopjeńka pokazaś, až jich rěc jo staručka a regionalna, ale teke moderna a źěł mjazynarodneje seśi.
Su to wjelike šćotki z dłujkich šćeśow (Borste), kenž stoje w tšuze a spěraju běžecu wódu.
Ta tradicionelna burska jěza njejo słodka a njejo wšyknym słoźeła.
PORTREJ TYŹENJA
Za was jo pisał, wy sćo we jogo cowanjach.
Tak jo móžno, źiśam se intensiwnjej wěnowaś a jim rěcny niwow pśiměriś.
14:00 do 20:00, program [...] 16:30, zastup 2,50 euro.
Tak smy we Wusokej wołali, ako smy tam camprowali.
Jej pak jo se zejšło hejnak tym drugim žeńskim z krejza: Jano melodiju a źěl teksta jo hyšći derje wěźeła.
Sama ga njewušywam, za to mě felujo ten cas.
A za tym jo kśěła pón gódnośiś, lěc by mógała toś ta dolnołužyska serbska wjas byś teke mjazy tymi nejlěpšymi w cełej Nimskej.
W swójom pśednosku njejo Bartels jano prezentěrował krotko- a dłujkodobne projekty sobuźěłaśerjow instituta, ale jo wósebnje pokazał na zgromadny zaměr a wótgłosowanu strategiju jadnotliwych pśedewześow.
Druge źiśi gódaju, kótare zacuśe jo na fośe wótmólowane.
Pśeto kaka žadliwosć musy to byś, gaž wšykne se waliju na jadnogo, aby jomu zec dołoj tergali a riś wucarnili.
Cu praktiske źěło Serbskeje Rady w prědnej legislaturnej perioźe nalicyś, na pśikład za wjelebocnosć a šyrokosć narodneje politiki.
Milenka chapja gnaś – a Marko za njeju.
To źěło jo tek měło cyniś z jogo familiju, pśez wobraz na kótaryž jo starcył.
Ja njewuměju tu rěc.
Tšošku pózdźej su se zasedlili druge Europejarje, teke Serby su byli mjazy nimi.
A swóju wědu njejo jano za sebje wobchował, ně, jo drugim pomagał, do rady dał – teke mě.
Za priwatne „jatšowne” wognje pak deje danki płaśiś - łoni jo to było 17,50 markow - a lětosa deje za wogeń 50 markow zapłaśiś.
Lažy w katolskich jědrowych stronach Serbow mjazy Kamjeńcom a Budyšynom.
Nejwěcej pali pšašanje, kak mógali wěcej młoźiny dostaś, aby na ceptaŕske študěrowała.
CD projekt Red, pólske studijo wuwijarjow a stwóriśele graśowego rěda, su w decembrje 2020 graśe wudali.
Su drje wše pó jaja byli.
Wjele pśistawow lažy na Jadrańskem mórju, wósebnje Venedig a Triest, kótarejž stej byłej wažnej wuchadnišći Awstrisko-Hungorskego imperiuma do Srjejźnego mórja.
Wón jo tak gusty, až móžo wóna njewiźona kólaso k njomu pśiłožyś.
Jich namakaś njejo było žedno wuměłstwo, někak wěźecy, źo deje byś, a wušej togo som wótnazdala dwójcy wustśěle słyšał.
Teke dosć awtomobilow — tak smy tencas powědali — jo južo jězdźiło.
Ale Waš nan Christian Führer jo nastupił faraŕske městno w Lipsku.
Wosebny dobry partnaŕ jo za drogowański běrow teke ta Domowina.
Južor 12 lět wobstoj serbska źiwadłowa kupka w Hochozy.
W lěśe 2000 jo se wóna pśewjadła w Janšojcach.
Za derjeměśe gósći su se žeńske Rowniskego wejsnego kluba starali.
Kanal zwězujo tak pśez rěcny system Dona Carne mórjo z Kaspiskim, Baltiskim a Běłym mórjom.
Pótom njamóžo ten wirus na strowe luźe "pśeskócyś".
Buźoš daloko wót kśiwdy, až se takeje njetrjebaš bójaś, a wót tšacha, pśeto wón se njedej tebje pśibližyś.
Ako som južo naspomnjeł, jo Bernd aktiwny pěsnikaŕ a wón jo jadnučki dolnoserbski.
Nowe gronidła su něnt byli: "wótstawk doźaržaś" a "masku nosyś".
Měnim, až pśipódla wulicowane tšojeńka a pódawki su pśewóźowali a wudopołnili stawizny.
Skerjej źo wó to, wědobnosć wóstśiś za njejasnosć stawiznow a za wótwisnosć stawizniskego slěźenja wót danych casowych wobstojnosćow.
To móžomy pśirownowaś z luźimi ako su z nami ducy, mimo dobrych pśijaśelow a pśewóźowarjow njejo žywjenje k mejstrowanju.
48lětna Angela Šusterowa jo se we Wórjejcach naroźiła a jo we Běłem Chołmcu wótrosła.
We tej dowěrje comy ten źeń pśetraś.
"Tak dej ten amt zastojany wordowaś, to móžośo teke wót mójogo pśiducnika pominaś".
K tomu su byli głownje šulske źiśi z města a z wokoliny wutšobnje pśepšosone.
Balko w zachadnych lětach „wobstarał” - mjazy drugim teke take z Hollandskeje, Šwicarskeje, Peru, Mexika, z Polskeje a Francojskeje.
Tschirner ze mnu wó tom wobradował.
Druga tšachota su głažkowe škórpiny.
Na tej kupje ga njesmjeju žedne awta jěś!
Moderna serbska literatura dejała byś, w kótarejž źo wó wšedne problemy młodych luźi, ako pubertetnosć, pśijaśelstwo, lubosć a šula.
Jogo sotša Katja gótujo teke sobu, gromaźe ze 16lětneju źowku Kimberly stej jaden pórik: "Wu nas cesto feluju muske, a mej źomej gromaźe, dokulaž smej kśěłej na kuždy part sobu gótowaś.
Pśedstajijom se tak, až powědaš wót zastupa kafejownje jano serbski.
Wulicujoš starosći teke fararjeju abo faraŕce?
Wóna jo se sama wobuła crjeje.
»Dejm swójej mamje źinsa ceły źeń pomogaś słynice zawariś.«
Wóna jo z nami šła ryby łojt.
Z ewangelskeje cerkwje Barliń-Bramborska-šlazyńska Gorna Łužyca su se wobźělili cłonki Slěpjańskeje folklorneje kupki „kantorki“ ze synodalom Manfredom Hermašom z Rownego.
A wón dojśpijo, což jo kśěł: Kócka spokojnje smarkoco a naslědku wusnjo. Ha!
Jich woplěwanje pśipomoga kulturnej wšakorakosći a móžo teke wuměnu mjazy statami mócowaś Nimskemu kněžaŕstwu jo woplěwanje indigeneje ludnosći wósebnje wažne".
Wónej stej piwnicu dłymšu napórałej.
Mama Luise a starka Pauline ga stej dosć derje nimski mógałej.
Bratš ze sotšu stej se tšašnje wulěkałej.
Kopni psa!
Su se tam mjazsobu wulicowali, kótare projekty nejlěpjej funkcioněruju za wucenje mjeńšynowych rěcow.
Se staraś musymy wó połne groble a tšugi, wósebnje w nalěśu, za šćit mokšych łukow a secenje łukow.
Jo wustajiła, až njamógu w Gołbinje jano rědnje swěśiś, ale se teke howacej wó to procuju, až to serbske žywjenje we jsy njespi.
Su to pśedewšym nutśikowne Błota a strona kołowokoło nich.
Nan grajašo na cymbalu a akordeonje.
How som zasej cakał a glucny był, ako som se mógał sednuś do śěga, kenž jo až do Budyšyna derkotał.
Sobotu, 30. januar, młoźina camprujo.
Som ga južo raz pisał, až som 1950 ako bjatkaŕ w Nowej Niwje źěłał.
Na dnju našogo wótjězda pśiźo naraz jadna ceło rozpłošona a poł płakajuca žeńska k nam do kwartěra wucabnikow.
Wšake jo na zadorje, mjazy rbb, ga njama zajma.
Góle scynijo dwa kuska loda na swój talaŕ.
Krotka faktologija jogo žywjenja
Něźi 25. 000 źiśi, młodostnych a dorosćonych how na wšaki part pšawidłownje a intensiwnje sportujo.
Torsten Mak: Ako młody luź som kśěł germanistiku, slawistiku abo stawizny studowaś.
Pśigóty na to su se južo zachopili.
Togodla smej mój cłowjek a ja za to byłej, až se w šuli wobźělijo na Witaj-wucbje.
Melodije su cuze a weto znate.
Co gronje naše młode luźe k tomu?
"Wótergi se pšašam, cogodla zewšym wobchod wótwóriś?"
Pśi wšyknych docakowanych pśeměnjenjach pśez gmejnsku reformu w Sakskej buźo bytostny nadawk Domowinskeje župy, se zasajźiś za zachowanje zrosćonych wejsnych strukturow a serbskego charaktera Slěpjańskich stron.
K tomu słuša, to se wě, teke sorabistika.
Jadno wulicowanje pśipišo štom boma nimskej załožeńskej legenźe ako pózdatny źěl „Ottowego duba“.
Chto co głownik byś?
Źo sćo lětosa wustupili? Źěłaśo snaź na nowem programje? Na nowem programje tuchylu njeźěłam.
Wusoke kosty – mało wužywarjow.
Tam jo Fahlisch wabił za dwójodnjowne wulěty.
Za tym smy pšašali Doris Mischkowu.
Njemějśo sebje samych za mudrych.
Wón jo wulicował, až ma pó źělach serbske prědowniki.
Grajśo z nimi znate tšojeńko abo bajku.
We wokrejsu Sprjewja-Nysa II (Grodk, Wjelcej, Kopańce [Neuhausen] Darbnja-kraj [Döbern-Land]) wuglěda tak: .
To se małej Sarje njespódoba.
Tšochu dlej ako planowane jo to wšykno trało.
Tekst jo teke w nimskej rěcy namakaś na homepage teje galerije.
"Pótom njekašli, wótegronijo wuknik."
Aby se něco pśizasłužyła, jo žeńska pśewzeła kasěrowanje w měsćańskem kupanišću Wětošow.
1914 Kejžora narodny źeń. Wójnaŕske towaŕstwo swěśašo jen pyšnje ze žywymi bildami, gronami, wósebnje wót kantora Riza, a naslědku z reju.
Ku lipšćańskim knigłowym wikam słuša wót lěta 2013 „Manga-Comic-Con“.
W lěśe 1777 jo twarił młynikaŕ Krygaŕ pśi Groble radušański Błotny młyn.
W tom wokognuśu zajěźo kněni Weberowa pó swójom žołtem kólasu do dwóra.
Ako běšo ju zabił, tegdy akle jomu do myslow paźe, až jeje wužywaś njamóžo, dokulaž njama daniž gjarnca daniž wognja, aby měso wariś mógł. 
Teke gołubje su byli pijane.
Druge rostliny su dobra caroba za pcołki.
Z mjenjej pórami ako łoni, ale nic z mjenjej wjasela jo młoźina 7. februar swěśiła swój zapust.
Toś ten label glěda na trajne produkty.
A teke jaden drugi "dar k roztylahyśu" jo se Serbam dostał: Wupisanje nowego myta za angažement na pólu serbskeje rěcy! Wjele śopłych słow jo se na tom wótpołudnju w Serbskem domje zgroniło.
Wušej togo jo pśinjasła sobu dalšny dar "k roztyla-hyśu": Wupisanje nowego myta za angažement na pólu serbskeje rěcy, tradicijow a rucnikaŕstwa "Serbski pśichod Łužyca", dotěrowanego z 50.000 euro.
W lichej chylce se mě pšaša tamnjejšy prědny sekretaŕ, wóni ga su mě mjaztym derje znali a wobchadanje jo było wjelgin pśijaśelske, lěc ja sobu pśidu.
Knigły maju tśi kapitle.
Ela z Dolneje Łužyce a M.
Awtor we rozgronje z Frycom Kšamarjom z Drjenowa, jadnym tych wěcej ako 140 informantow, wót kótarychž jo serbske mjenja zelow zgónił.
Rosćo na gatach, jazorach a pómału běžecych wódach.
Małe Žytawske spótne sukno, kótaregož original póchada z lěta 1573, pokazujo pó zaźiwujucej wašni monumentalnu scenu kśicowanja.
Wot fryjnych lět Serbowka wumějo šyś, wušywaś a tkaś.
»Halo, how som!«, woła kšet Knut wótpšawa.
Pśiwitańske nagrono jo źaržała Turjańska šołtowka Karin Kalawcyna w serbskej a nimskej rěcy.
Naju syn pak tegdy twarožk njejo zewšym lubował a jo twarožk malsnjej zjědł, aby sebje dobru butrowu skibku na zakóńcenje wóstajił.
Kak pak pśiźo I.
Serbske rybarje za Borkow su tak ako pśecej na swěźenju woglědarjam w pśistawje pokazali, kak wóni pó starej tradiciji ryby łoje.
Młoge to cynje z pokornosću.
Zwona polěrowanej njejstej, ale bejnje jěrej.
To grono buźo wó Pratyji za lěto 2000 a wó tej nowej w lěśe 2001.
Žycyła pak by se wóna, aby w Pratyji było wěcej luštnych anekdotow a tšojenjow ze jsow.
Rozšurowane łopjena aromatiski wónjaju.
Lažy na kšomje stawizniskego regiona Bohotskeje pśi rěkoma Solawje a Regnitz, jano pěś kilometrow slězy sakskeje granicy.
Wót kulturnego foruma pśi góźbje festiwala
Prědny swětosny event k tomu jo se južo wótměł pśi lětnej głownej zgromaźinje towaristwa dnja 14. februara.
Ten njesmějo ga stawnje tak kśikaś.
Wón sam wó sebje gronił, až jo “poł serbski”.
Ja som to sobu dožywił rowno tak ako dalšne zgromaźiny a rozgrona z nim w Rogowje.
Z pjenjezymi dej se pódpěraś ambulantna słužba źiśecego hospica pśi Johanitarjach.
A teke cesćownosći (Ehrfurcht): Glědajucy na pśeměnjenje historiskich epochow w rytmusu lěttysacow jo cesćownosć pominana.
50lětny BMSR-inženjer jo akle pśed 6 lětami z familiju z Liškowka do Drjenowa — swójeje rodneje wjaski — pśeśěgnuł.
Serbski institut w Chóśebuzu ga co jogo słownik, rowno tak ako Mukowy, do interneta spóraś, aby wšykne mógli z toś teju žrědłowu rědne słowka a gronka póceraś.
Teke cołnowanje jo słušało do programa a zgromadny woglěd sobotu na Serbskem swěźenju na BUGA w Chośebuzu.
Snaź nic w prědnem rěźe, weto jo to było za mnjo pśipad gluki.
Sy se južo we wjelikem jazorje kupał?
Módlim se tebje, Kněžo, w spódobnem casu.
Te styri prědne lětniki změju toś wucbu na dwěma dnjoma, pśecej styri góźiny.
Jo spokojna z lětosnym kompaktnym kursom za serbsku rěc a kulturu: Uta Henšelowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Ten njej se małko zlěkał.
Musymy něco pódpisaś?
Pśed kjarcmu „Zum Bergchen” su se pón teke do swěźeńskego pśeśěga zestupili.
Slědnu julijowu sobotu su łapali kokota w Barbuce.
„Zaprědka som pitśku njewěsty był, lěc Janšojske budu pśiś a se zajmowaś za nowu wustajeńcu”, jo nam gronił Janšojski faraŕ Albrecht Sucker.
Domowina, Załožba za serbski lud, Serbski ansambel, Serbski institut a Nowy Casnik su se z krotkeju prezentaciju pśedstajili.
Hermaš pónjeźele, 28. 09. wałtoru, 29. 09. Wšykne lubowarje škótowanja su wutšobnje pśepšosone na pśiducy turněr 2020/2021. Zachopijomy w Chóśebuzu.
Wiźim zawidu a gramotu a kak se źiśi mjazy sobu škrěju.
Se wě, až som pitśku nerwozny był, dokulaž wše su na mnjo glědali.
Njeźelu wótpołdnja jo
Nowak-Njechorński, daniž mě njeznaty pśełožowaŕ do dolnoserbšćiny jadnoru serbšćinu wužywał, ale pišo tak, ako by dorosćony serbski powědał.
Silke Mjelišojc (1971) grajo Lizu, chudu źowku wu Šwickojc a lubku Jura.
Ako na dnju wótwórjenja jo była kafejownja teke stupny stwórtk a swětki cele połna.
Mjaztym až su se warili, su měšali małe lutki twarog z lanowym wólejom.
Až do kóńca su se naźejali, až to buźo móžno.
Mina Witkojc ma wjeliki wuznam w dolnoserbskej lyrice.
z kradosćiwosću a wjelikim pilnowanim.
Zapakujmy naše wěcy do nakśebjatnika!
Nazgónity cołnaŕ Gerhard Finkc z Radynja jo wjasło togo prědnego cołna wjadł.
Spušćaj se na Kněza z cełeju hutšobu a njedopušć se na swój rozym, ale spominaj na njogo na wšyknych swójich drogach, ga buźo wón śi pšawje wjasć.
Mustwo z nejwěcej wódy: 3 dypki atd.
Planowane projekty su mjazy drugim pśegótowanje kjarchoba Mułkojc a twaŕ dweju solarneju załožkowu pśi Mułkojc.
Wjele zajmnego tam nadejźoš a źěl z togo pśedstajaju žylojske awtorki a awtory: interpret górjejcnego spiwa Juro Gera, wejsny chronist Gerhard Gräbig, něgajšny šołta Wyli Gusor, serbska šlodaŕka Doris Heinzowa ze swójeju źowku Deliu E. Münchoweju, młoda serbska awtorka Jill-Francis Ketlicojc a lětosa bóžko zamrěty Erwin Mjeršeńc.
Wlachopulos jo wulicył, až jo w DDRskem casu zwopšawdnił wjele keramikow.
Naša župa jo nejwětša – k njej słuša pśisamem jadna tśeśina wšych Serbow w Domowinje“.
Na tom dnju ga dej se to „Miłoraz-dogrono“ pódpisaś.
W loźe pśedawa Bianca Mušyna, dalšna sobuźěłaśeŕka jo ducy z awtom a pśedawa klěb, guski a tykańc w serbskich jsach.
Wuměnjenja za nas njebudu snaź na kuždy pad špatnjejše, ale kradu hynakše.
Ale jo pó smjerśi wšo mimo? To njamóžomy wěźeś, jano wěriś, až tomu tak njejo.
Jich starjejše a stare starjejše su we tom casu pili kafej a jědli tykańc (jen su žeńske wót towaristwa napjakli).
Tak jo Fryco Nakońc zachopił za Domowinu źěłaś, cesto pśewóźowany wót swójeje žeńskeje.
Liverpool jo wjelike engelske město w Zjadnośonem kralojstwje.
"Towarišnosć njesmějo byś źělone do dweju kupkowu."
Wósebje wjasołu abo žortnu wón ju hyšći dožywił njejo.
Tu namšu su pśigótowali wikar Tobias P.
Wón ga jo měł njecystu wědobnosć, wěźecy, až dla jogo wobstawnego cypotanja a skokotanja su gódy w Lutkowni pśisamem pśi włosku kamsy šli.
Gideon źašo: Njok se kněžyś nad wami, ale ten Kněz dej se kněžyś nad wami.
Mjazy drugim běšo se rada z tym zaběrała, lěc mógu pśewjasć lětosa w korona-situaciji kokoty w Dolnej Łužycy.
Jadno jo rědnjejše ako druge, wše su filigranje wobźěłane wót wuměłcow z Górneje a Dolneje Łužyce.
Wóno jo bywało śoplej a śoplej, kokošy su wuběgnuli wen na błomje a se kupali we pěsku.
Tam kulminěrujo słyńco kužde połdnjo , mjaztym až běžy połnoc pśez niski wobłuk.
We załožbowej komisiji, kótaraž pśigótujo pósejźenja a wobzamknjenja Załožboweje rady, su mjazy drugim Marcus Koncaŕ a Frank Kosyk ako zastupnika Dolnoserbow kaž teke Clemens Neumann ako zastupnik kraja Bramborska.
Na toś to pšašanje njamóžom wótegroniś, njocom-li teke wó sebje samem pisaś.
K styrźastej wrośenicy dokóńcenja »styrich zwězkow«
Ako južo za schójźeńk A1, jo wuchadna rěc nimšćina.
»Ty jan móliš!«
Karina ženjo pór kšacow k cerkwicce.
Rownocasnje jo glědała na to, až jo kuždy luź mjazy zeger dwanasćich a zeger jadnogo połdnjowu pśestawku gótował a až njejo w górcośe źěłał.
Wumjatowanja, až duchowne abo cerkwja pśewjele politiki cynje, pśidu wětšy part z konserwatiwnego rožka.
Końcak, zastupny głowny jadnaŕ Domowny, dr.
Wóni chójźe do źiśownje "Milenka" a tam serbski wuknu.
Ja njamóžom zwěšćelowaś, do kakeje měry móžomy serbsku rěc ako wobchadnu rěc zdźaržaś abo slědk dobyś.
Pósporomje njelicnych dialogow dajo awtentiske teksty k słyšanjeju a cytanjeju, powěsći wó wjedrje a wó sporśe a ludowe spiwanja.
Za to se wutšobnje wuźěkujomy, a by se wjaselili, gaby to teke w lěśe 2000 tak wostało.
Nět su byli pód tym wobrubkom styri, pěś abo šesć kurwotow.
Pśed rowno 50 lětami jo zamrěł w Albionje (USA), 87 lět stary, dolnoserbski basnik a faraŕ Mato Kosyk z Wjerbna.
Na drugi źeń zachopijo Hopel ned swój kostim z wjelikim wjaselim basliś.
Rostlina jo w pódpołdnjowej Skandinawiskej, w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje rozšyrjona.
Naš bomcyk zawupytnjo połny gjardosći, kak teke na jogo gałuzkach, na městnje běłeje kwiśiny, nimjernje wjele małych mirabelow chopijo rosć.
Dypkownje wokoło dnja ptaškoweje swajźby smy słuchali prědny raz źiwego gołubja wurkaś.
W Islamje jo pětk źeń nejwětšych bóžych słužbow w mošejach.
Pśez to smy namakali móžnosć cyniś telewiziju z našeju serbskeju redakciju, z našymi dolnoserbskimi mócami.
Změny su byli wjelike – teke za našu Domowinu.
Rostlina póspěšujo sednjenje a późaržujo zagórjenja.
Su pśi tom na zachopjeńku zastali w Nowej Wjasce – tam, źož jo teke górjej rosł něgajšny sakski ministaŕski prezident Stanisław Tilich.
Woblipśo głažk w górnej połojcy z lipatym bantom.
Gudžarat ma indoeuropski Gudžarati ako jadnučku zastojnisku rěc, ale tam se teke Bhili , Hindi a wjele drugich rěcow powěda.
Wóni su se wopóznali ze situaciju dolnoserbskeje rěcy a z pilnowanim wó jeje zeźaržanje.
Pidginy teke zjadnorjany fonologiski system maju.
Gaž dojěźoš do Běłeje Górki, pówitajotej tebje na łuce dwě słomjanej póstawje, tak woblaconej stej kaž zapustojski pórik.
Pětš jachli, ako powěda.
Tak njepśijaznje wóstanje nejskerjej až do kóńca winskego.
Su se rozsuźili, až Dieter Freihoff buźo zastupowaś Serbsku radu we wósebnem wuběrku za strukturne wuwiśe we Łužycy.
Rozbuźece wótegrono na to jo měła Marion Scheier.
Wušej jo zwóstała tak pomjenjona „kupa glucnych wudowow”.
»Šołta jo gronił, až ju how wóttwariju a na drugem měsće rowno tak zasej natwariju«, woła Karina.
Na bomach abo krickach rozpowjesane nopaški njejsu ptaškam jano rědne póstajenje, ale teke pśijazny naglěd za wócko.
Druge su pomagali źiśam, klěb na kneblu pśigótowaś.
Z tym jo rěcna tradicija łamana.
A na 1. juniju pśed 5 lětami su ju nowelěrowali.
Wón jo był cłowjek něgajšneje komilitonki mójogo cłowjeka.
Něnto móžośo „Cerwjenawku“ serbski cytaś
Naraźili su za Myto Domowiny 2005 jadnogo zasłužbnego cłonka a za lětosne Cesne znamuško kśě do Budyšyna na Domowinu zapódaś dweju kandidatowu.
Najźo se pitśu sněga, wětšy źěl pak se wódnjo zasej zgubijo.
Tej dwa lutka Jolka a Jorko stej stej zbitemu Serbskemu kraloju Juroju na kóńcu hyšći zwěrnej.
Gaž se młoźina w Mosće wudajo na zapustowy pśeśěg pó tej wjelikej jsy, pón mógu se tak pšawje wurušowaś.
Slědnu njeźelu jo młoźina žnjowny swěźeń swěśiła w tśich jsach Dolneje Łužyce.
To jo naslědku teke k tomu wjadło, až jo Chośebuske hyšći srjejźne mustwo, až njesłuša hyšći k nejlěpšym.
Južo kóńc styrźastych lět su chapjali natwarjaś w góli ned za Hochozu sowjetsku garnizonu.
EKBO pśinosujo stakim nadalej k woplěwanju tradicijow a zgromadnemu źěłoju Serbow a pódpěrujo zajmy Serbow we wobyma krajnyma cerkwjoma.
Zapšawym su kśěli pśiś z 20 grajarjami, ale w Dańskej maju we swójich mustwach něnto wažne graśa wó dypki.
Załožbowe spěchowanje a jeje śěžyšćo a teke wuzwólowanje załožboweje rady su byli jadno z wětšych diskusijnych pólow.
Pón pśiźo pjas wijkotajucy a skjawlecy.
Wucba na depšćańskej šuli, kótaruž su 1898 natwarili a 1959 pśetwarili, jo w lěśe 2000 wopśestała, a te depšćańske šulske źiśi muse do šule w Žylowje chójźiś.
Teke starjejše su to wjelgin witali.
Wotere buse su tam stojali.
Młynkowa młogi dobry pokazk za pśiduce take zmakanje towaristwow, kenž wšykne su se zasej žycyli.
Tam wón se stara, aby LEAG dopołnił słušnosći, ako su jomu pśez wódne kazni (Wasserrecht) napołožone.
Na to su wótegronili, až wuchadaju z togo, až to se stanjo.
Konje njejsu směli na zagon stupiś.
Pětko: Gab jan mój nan tek tud był!
Domowinska župa Dolna Łužyca jo měła swóju lětosnu zgromaźinu planowanu za 20. měrc, w Rogowje.
Jadnab 20 luźi jo pśišło srjodu tyźeń do sportaŕskego domu na jich premjeru.
Kužde Domowinje pśisłušajuce towaristwo delegěrujo jadnogo cłonka do zwězkowego pśedsedaŕstwa. (1) Wolbna doba trajo styri lěta.
W rozgronje smy rozwězanje pytali, kak by mógali pód doźaržanim hygieniskich napšawow Covid-19 dla zasej zwucowaś.
Rozdźělijomy salat na talarje a jen z jušku pólejomy.
Je groni tšašnje zacwiblowany nan.
Źo wó to, až my študěrowane se rozgranjamy a rozpowědamy z našymi staršymi wejsańskimi, jim gronimy, až kuždy lud ma swóju pisnu rěc a k tomu rownocasnje swóje dialekty.
Pśišli su na pśepšosenje Łužyskeje akademije za góspodaŕstwo a strowotu, źož wóni teke wuwucuju młode luźe w wšakich pówołanjach.
Łužyca jo dolnoserbske telewizne wusćełanje wót RBB w dolnoserbskej rěcy.
Drogostka z našogo archiwa: Migranty w Nimskej
Na mójom cedliku jo stojało ,wuchac‘.
Měnjone su žydojske „cłonikarje“, kótarež su za Romjanow danki wuběrali a cesto pśi tom swójich krajanow wobšuźowali.
Dnja 10. septembra jo se w ramiku festiwala "LATCHO DIVES" cytanje wšakich tekstow wót Roma a Sinti ze wšakich europskich krajow we zalu doma "Ariowitsch-Haus" wótměło.
Wón jo dłujkodobny cłonk Pódpołnocnofriziskego instituta z.
To jo hyšći zmócniło mójo cuśe styskanja a melancholije, wšak njamóžomy se tuchylu zmakaś něźi w zgromadnosći.
Omsk ma wěcej ako milion wobydlarjow, jo wósyme nejwětše město cełeje Rusojskeje federacije a druge nejwětše rusojske město pódzajtšnje Urala.
Jenny Hagemannowa
Carna kóšula, carna šorca, carna, somośana polka a běła ta lapa, běły ten cypjel.
Awtko chyśił do rožka jo dla małeg górjenja.
Ekumena jo mě wjelgin wažna, teke z pólskimi sotšami a bratšami.
Wušywaŕki drastwow ze Žylowa su sebje z nuze pócynk wucynili: "Smy nacerjenje wušywańskich modelow pódpěrali a wušywańske pśěźenka pósłali, tak až kuždy móžo doma dalej cyniś.
Genetiska pśiswójźbnosć jo stakim wjelgin wuska, njeglědajucy na distancu wót 2. 600 km! Wšykne wobydlarje srjejźneje a połnocneje Europy maju až do źinsajšnego dnja wusoku źělbu tych pastyŕskich genow a powědaju indoeuropsku rěc, a to jo mócny argument za "stepowu hypotezu" ‒ su južo pśed 5 lětami genetikarje wuznali.
Serbski institut w Budyšynje jo mógał kupiś prědne śišćane górnoserbske knigły.
Wujk jo wuchaca wobedrěł a wubrał, śota jo jogo wopjakła.
Jo jadnučka źiśownja w Bórkowach, ako swójsku kuchnju ma, źož za źiśi kuždy źeń fryšnje se wari.
Snaź jo wóna žedne kuse kradu lubowała, druge zasej mjenjej.
Kóckow su něnto z domow wugnali, wjelike a małe myšy su se zasej rozměwali a z tym su se wutwórili wuměnjenja za rozšyrjenje tšašnych mrětwow ako na pśikład carneje mrětwy.
»Ja měnim pipotanje kurjetkow.«
Weto su se pśiglědarje tych spiwow rozwjaselili, dokulaž su źěl jich zachadnosći.
Chtož to weto cyni, musy z tym licyś, až musy štrofu zapłaśiś, to mógu samo 20. 000 euro byś.
Ako wiźiš, su knigły njejadnako wjelike.
Wót tych 16 delegatow, kótarež budu na głownej zgromaźinje 30. měrca w Chrósćicach, buźo 12 žeńskich, jo župan pódšmarnuł.
Woblutujo, až njejo se wšu techniku naraz kupił, ale jano kusk za kuskom.
Nimska jo wšake problemy derje mejstrowała.
"Milne" buźo wjedro, a mokše bźeze sněga.
Ale tak abo znak su wósobinske serbske pśisudy we filmje tematizěrowali.
Ale nanejmjenjej pśestanjo se padaś, wótrěwaka matej měr.
Wiźim to ako Wyli Gusor: „Gaž jo Serb a jo kśěł za serbstwo a za wobnowjenje Domowiny źěłaś, pón by mógał južo do narodneje organizacije zastupiś. wósebnje něnto w tom konfliktow połnem casu.“
To su te kołki.
Chtož jo łoni dobył Błośański literarny stipendium za nalěśe abo za lěśe, změjo akle pózdźej swój błośański pśebytk, pśeto hotel Bleiche jo dla korona-situacije hyšći zamknjony a nejskerjej njewótwórijo pśed julijom.
Jaden wobornik byza k śišćakoju, glěda na cedlik a pśedcytajo: "Kócor Julki jo na bom zalězł a njepśiźo wěcej dołoj."
Wóni sejźe w tšawje, schowaju se w krickach a lisće.
Wšykne zajmce su pśepšosone, wobźělenje jo dermo.
Wót 3. awgusta 2020 jo filiala BTU na Dłujkej droze w Grodku wótwórjona kužde pónjeźele a stwórtk wót zeger 9:00 do 16:00 a wałtoru wót 10:00 do 18:00 za wobradowanje zajmcow.
Co jo se za Tebje změniło? Ako pśistajony redaktor maš wěcej zagronitosćow, za wopśimjeśe a za pšawosć.
Normalnje dej něnto běžaś wó 12 m³ na sekundu – daju nam k wěsći z bramborskego ministaŕstwa za wobswět.
By gronił, až som woboje.
Ta tšojka wjasele tśikoco,
Chośebuz jo ze swójich zachopjeńkow zwězany ze serbstwom, a mamy to za wjelgin dobru wěc, až jo se pó 50 lětach zasej w Serbskej cerkwi serbski prjatkowało, ako som to gano w Casniku cytał.
Na zmakanju z ceptarjami a wuknikami w Dolnoserbskem gymnaziumje, źož jo se teke K.
Jeju maś Christel Standtowa, kótaraž jo sejźeła mjazy pśiglědowarjami, jo nam ten małki fenomen wujasniła: „Mója źowka spiwa wót 1. lětnika w ansamblu sobu a teke mójogo syna jo tam śěgnuło.
Togodla wuknjo něnto serbsku rěc.
Marcus Końcaŕ: To su byli organizatoriske wěcy, kótarež maju cyniś z pśigótowanim głowneje zgromaźiny Domowiny, ako buźo w měrcu.
Což swajźbu a swajźbaŕske nałogi nastupa, jo ten góspodaŕ pšawy eksperta: Wón jo sam był wjele lětźasetkow na swajźbach za póbratša.
Na ten part cotej nuźone wurumowanje (Zwangsräumung) wobejś.
Barbucke, Nowsańske a Husańske parlamenty pak su how kradu optimistiske, až w Baršću dogrono za dobre maju a až dostanu z Potsdama “zelene swětło”.
Dnja 15. junija co gmejna Slěpe ako twarjaŕ wězbu stajiś daś.
Wšake sirupy ma w sortimenśe, sadowe mazanje, mjod, mězgi a sadowe wino.
Ten brjog jo był kradu wusoki.
Bog daloko njejo wót kuždego mjazy nami.
Fryco Handrow: Mogu Was změrowaś: Teke te małe wu nas swójo dobro maju.
Brjazyński hort zakładneje šule „Mato Kosyk“ ga jo do Strjažowa pśeśěgnuś dejał.
Lěśe jo se zgubiło, Jaden, dwa a tśi, mokše wjedro wóstało.
A ja planujom južo pśiducy SerbPop koncert.
Kn. kmótšu dr. M. w Freibergu: Kórtu dostach; co deru, gaž wót wšych bokow na mnjo šarmuju a ze skjaržbu groze.
A snaź by ceptarje za bilingualnu wucbu skóńcnje wucbne srědki we wjelikej licbje měli.
Wuknuś njejsmy wjele trjebali.
"Wótwisujo wót togo, lěc budu ceptarje k dispoziciji stojaś".
Pśi tom běšo wón perfektny rucnikaŕ swójogo wuměłstwa a wopšawdny zastupnik dolnoserbskego wjazyma: pokorny a sćichny, ale dostojny a wutrajny.
Drugi jo snaź problem měł: Hyšći njamógu pismiki cytaś!
Pśi tom jo se ale direktna reakcija docentow a študěrujucych zgubiła, což jo za referěrujucych wjelgin iritěrujuce było.
Na pśikład jo se jomu raźiło, z Lubnjowa póchadajucego Serba Jana Kristofa Družku (Johann Christoph Druschke) wó tom pśeznaniś, až dej se wukubłaś daś na wucabnika a teologa w Glauše resp. na uniwersiśe w Halle, aby pótom ako misionaŕ do Tranquebara šeł.
To njejo był cas ako źinsa.
Republika Chinskeje znata ako Taiwan jo kupowy stat w Aziji.
How móžo serbska wucba zwenka šule dobra wudroga byś.
Ned za Kretschmeric gumnom pśestrějo se 50 ha wjelike pólo ze słyńcami.
Gnadu pak su wótrywarje měli a su dowólili mólarjeju, dołojcny segment napšawo wumóžyś.
Ja som se mysliła: Na „zelenej Mariji“ cu teke ja glědaś, kak wšykno rosćo.
Jadnu taku swěcku wupyšniś, warnujo žedne štundy", jo wóna nam dała k wěsći.
Stary Pětš, kótaryž běšo zawisny na młodego Pólaka, jo słyšał smjaśe młodeju a wón měnjašo, až stej pak wjelgin blisko gromadu stojałej.
Nan Matej Kito – wón jo był ceptaŕ – jo wumrěł, ako jo był Hanzo 14 lět stary.
Toś njemuse nic pśikupiś.
Daś se wšyknym rolnikarjam, kenž se wó naše zežywjenje procuju, jich proca teke wupłaśijo.
Lěśe buźo na zachopjeńku njewobstawne a wótergi mokše.
Ten wótrězk ze Starego testamenta dajo nam wótegrono, kak dejmy žywe byś.
Dokulaž tak rady marchwje jěm, som se rozsuźił, až com raz marchwej byś.
Wjasel se a buź wjasoły z cełeje hutšoby, ty jeruzalemska źowka!
"How maju luźe, teke te młode, rědne žywjenje.
Bźezbožnych Serbow njejo pjerwjej hyšći było.
Pla Złego Komorowa, slězy Drjowka pla Wjelceje a pla Wětošowa su namakali dosć wugla w zemi.
Kužda rěc ma wósebne śěžkosći, teke dolnoserbšćina.
Wóna togodla słuša k chudym na konsonantach rěcam.
Historiske kralojstwo Šotiska jo było njewótwisne, něnto to jo źěl Wjelikeje Britaniskeje.
Nic tegdy, ako som studěrował a wšo wědomnostnje analyzěrował.
Pastu na nju dajom śi.
Prědne duchowne dožywjenje som měł, ako som był 17. Som póznał, kaka wjelika, rědna a wažna wěra jo.
Ale mě se to hyšći tak pšawje njeraźijo", jo pśiwdała.
Faraŕ jo za tu góźbu namakał swěźeńsku drastwu gołkojskich Serbow, kenž lažy w jogo fundusu.
W pětej a šestyma rědownjoma buźo na jadnom dnju wucba, pśecej šesć góźinow, w jědrowych fachach.
Edit Pjeńkowa jo pokazała, kak musy byś pla źiśetka hawba pšawje stajona.
Teke faraŕ Handrik jo wudawał w ČMS dosć wjele materiala, kenž jo wót pótomnikow dostał.
Wón jo był wugnany na pódwjacor a jo był pód śišćom drugich nomadiskich rodow.
Ako jo było ten gósćeńc w Škódowje zacynjony, som ze žeńskeju w Depsku sobu swěśił.“
Zajmna wucba mimo stresa!
Wóna zlažkim wšykne tšašydła a žywe wěchy do měcha zatkajo!
Ale co su to za žołte dypki na łuce?
Teke jo měsćańska zgromaźina wěcej razow wobzamknuła póžedanje za dosegajucym financěrowanim serbskeje załožby a k lěpšemu serbskeje wucby.
Pówušona tšachota wognja w našych gólach
Wóni zapaliju jatšowny wogeń a stajaju majski bom.
Jano Radowiske žeden pśeśěg njepśewjedu.
Juro Gera, wjednik Dolnoserbskego gymnaziuma na wuměńku, jo na 22. decembrje swój 65. narodny źeń swěśił.
Som rozměła, kak se změna rěcy a to zapušćenje rěcy stej se wustatkowałej na luźi.
Foto njejo dojśpiło žednogo městna.
Glědajucy na kritiku Münchoweje pśeśiwo „serbskej moźe“ su druge měnili, až njejo pla nas tak, až na zapustach a drugich swěźenjach njekśě se serbsku drastwu woblekaś a za to „serbsku modu“.
Źěło z dorostom jo za nas wjelgin wažne.
Na wónych koncertach jo jogo pśewóźował specielny ansambel abo wón jo namakał we wukraju za swóje koncerty jaden orchester.
Nama se ale derje źo, mamy hyšći małe gumnyško, kokošy a karnikele.
Wótbocćo a źaržćo wuski wokłon.
Toś muse wše te wufajnowane paršony chylcycku njegibne byś.
Něnto sobotu, 18. januara, buźo w sportowej hali "Łužyca" w Chośebuzu wjeliki turněr w balokopanju.
Gaž pak źo wó wěru, jo lud źělony
Fašizm njejo jano wobgrozował demokratiske wudobyśa serbskego luda, ně, wón jo kśěł serbsku narodnosć wutamaś.
K njej su se pśinamakali dalšne cołny z mjeńšymi rozměrami.
A nejwětše wjasele jo za źiśi pśecej. až wót teje swajźby teke něco dobrego dostanu: Pjacone sroki laže pón na talarjach pśed woknom.
K tym rědnosćam słuša teke toś ten serbski psalm, kenž na emporje napisany jo.
Som se na konserwatoriumje dalej na klawěrje wukubłał a pótom som statkował ako ceptaŕ spiwanja, tak dłujko ak njejsu mě pśistajili w rozgłosu 1985. Do togo južo prědne muzikowe twóŕby som komponěrował, ako za tegdy znaty rejowański orchester Astoria.
Pśewzejom něnto prědny raz sama jadno wjeźenje.
Žeńska Christel ako roźona Žylowaŕka jo teke wejsne žywjenje lubowała a našej małej gólca Thomas a Marko stej byłej cesto »wence« w Žylowje a stej wjelgin rady tam na burskem dwórje grałej.
Gaž jo wóno hyšći fryšne, dej se ned wobźěłaś, až njeby se rozpuknuło, a to ze wšakorakim specielnym rědom, kótaryž su te stare rucnikarje-mejstarje sami wuwijali.
Do 2012 jo wón był nejžwušy wětšnik za dobywanje miliny na swěśe.
Městna pśewjeźenja drugeje Europeady su Chrósćicy, Njebjelčicy, Njeswačidło, Pančicy-Kukow, Radwor, Ralbicy a Kulow.
Granicujo z Aziju na pódzajtšu, ze Srjejźnym mórjom na pódpołdnju, z Atlantiskim oceanom na pódwjacorje.
Kwiśonki su běłe.
Pśed krotkim, w awgusće, su słyńcne pšugi na chylku wobswěśili swětu Mariju.
Górnoserbska "wubranka" ga jo južo tśi raze na Europeaźe grała.
Gjagawy pjerka nam dawaju do śopłych łožyšćow za zymu.
Dla togo, až zdźaržanje „kultury ako nałog žywjenja“ jo bytostne wuměnjenje za zdźaržanje rěcy, kótaraž jo z toś teju kulturu zwězana.
Jogo pśijazna a pśeznanjeca wašnja, wósebnje pak jogo dobra dolnoserbska rěc stej móju mamu pśeznaniłej.
Ako pśikład jo wóna pomjeniła regionalne specializěrowanje za cas DDR, źož regiony su se specializěrowali na śěžku industriju, energijowu industriju atd. Za takeju strukturneju politiku jo štycała wěsta logika, a to by se dejało teke w Łužycy staś.
Togodla su hyšći raz wuběgnuli, do Hochoze.
Zašyjomy drugi kóńc štrumpy abo jen zawěžomy.
A na kóńcu hyšći něco, za což jo jubilar zasłužył pśipóznaśe a źěk.
Ryborak jo ku mnjo pśileśeł a se grapsnuł gusku! Z teju gusku w šnapacu jo wuběgnuł.
Wóda jo wjelgin jadnora chemiska wězba.
Kawka pśileśe nutś do bydlenja a sednu se na babcynu nogu.
Wuznamna góspodaŕska gałuz jo turizm, wósebnje podłu Jadrańskego pśibrjoga mjaz Istriskej a Dalmaciju.
W Jadnośe jo nałog, až jeje cłonki swój žywjenjoběg napišu.
Didaktiski material "Cycarje" móžośo skazaś w Rěcnem centrumje WITAJ w Chóśebuzu.
Wotmolowane łoni na młoźinskem zapusće w Borkowach.
Głowne město kupy jo Palma, kótaraž ma něźi styri sta tysac wobydlarjow.
»W šuli smy powědali jano nimski.
Źins stawaštej rano a jěźeštej zasej k łoźi pó druge wěcy. 
A hyšći dalšne płody su pó njom pomjenjone, a to te woblubowane štapate hendryški.
Pjenjeze za to pśecej wušej změjomy, a joli až musymy žariś pśi drugich wěcach” - to njejo jano stojnišćo Drjenojskego šołty Fryca Kšamarja, ale teke togo zastupnika kněza Richtera. (Na dołojcnem wobrazu stej gromaźe z 80lětnym Frycom Kubu.)
Wažna tema jo była planowanje noweje wěcejzaměroweje hale.
Zawina njejo było pasenje, ale až su krowy ze swójimi parnochtami na tych casy bejnje mokšych łukach dosć dłymoke stopy zawóstajili, což jo pśi secenju z mašinu śěžkosći napórało.
Wěsćo co? Z tymi žołtymi kwiśonkami móžośo se woblico barwiś! Jano šurujśo kóžu z kwiśonkami.
Hyja, šwyraju te duchy pó njebju.
Južo naš nan, Uwe Gutšmidt, jo někak 150 serbskich basnjow pisał, někotare jo wózjawił.
Tam su jadnasćo dnjow dłujko źěłali.
Pśijaśele se rozejdu
Tam smy kśěli raźi instalěrowaś Witaj-wucbu.
Zachopjeńk buźo zeger 14:00 pśi hotelu „Willmersdorfer Hof“.
Juž płakaś co, ak póznajo, až pony změrom domoj źo.
Tak ako drugim domam se groni Hohenzollern, Wittelsbacher, Wettiner, Zähringer atd., smy my Obodrity…«
Śamnozelene łopjena su wuske a špicne.
Dalšne powěsći wót zgromaźiny za tyźeń.
We halach a dalšnych twarjenjach su k wiźenju ceło jadnore rědy, ako drjewjany chołuj abo cepy, ale teke wětše mašiny, ako starše młośenice a moderne secomłośenice.
Na kóńcu jo głažk jano hyšći tšošku wiźeś a pón dej wšo derje schnuś.
"Wó póstajenju smy se zgłosyli z wuběrkom za wědomnosć, slěźenje a kulturu w krajnem sejmje a radu za serbske nastupnosći.
Luther běšo luźam wšakorakich rěcow z pśikładom.
Zawěsće, sy zatajony Bog, ty Bog Israela, ty humóžnik.
Kórty za kafej a tykańc a teke za wjacerju płaśe 11 euro a su dostaś pla cłonkow Pśirady seniorow.
Zbóžo bu wutergnjone, ale stog sena jo se sobu spalił.
Toś jo stojało pśed Domowinu hyšći ten nadawk, se z tym rozestajaś a naše serbske problemy do nimskeje zjawnosći pśinjasć.
Gołkojce maju nowu serbsku zagronitu
Wó kandidaturje 2011 njejo se pak powědało na lětosnej głownej zgromaźinje.
To buźo prědny serbski talk-show we historiji serbskeje telewizije.
Ma lubjej śopłe, zwětšego do dłymi duce glinjane zemje.
Kusk dalej stej źowći zachopiłej kichotaś.
Nawjedowaś buźotej ten kurs zasej Dörte Hentšelojc a Franciska Albertowa.
Saks, 10. lama, 11. nula, 12.
Medije w Bramborskej wužywaju se mjenjej cesto, což pak se maka z licbu wobźělnikow z Dolneje Łužyce: 21% wopšašanych słyšy abo glěda rbb cesto abo wjelgin cesto, 23% Nowy Casnik.
Pśigóty na wólby Serbskeje rady
[...] kótaryž se póžeda jano za jadnorym měrnym žywjenim bźez starosćow, abo Uschi, kótaraž jogo z wutšoby lubujo a togodla samo w śěžkich situacijach wjasoła wóstanjo.
Ja se naźejam, až Wy žednje njedostanjośo flinku! How grozy šlodaŕ Bek Maksoju a Moricoju z kneblom.
Pśeto fryjne a ženjone kokotarje su dejali ekstra se wuběźowaś.
»Proetnica« pak jo wěcej ako luty folkloristiski festiwal.
Historiski słuša k regionje Oldenburgska.
Wótkubłaŕka pśiwjeźo jich k busoju.
Tak jo se wóna za špańske, ruske, amerikańske, maźaŕske, wienske, francojske a orientalske nocy trjebny material za moderaciju nazgromaźiła a z togo pózbuźecu moderaciju stwóriła.
Južo tśeśe lěto nastawa tam nachylne serbskorěcne gnězdko za familije, kenž bydle we Łužicy a zwenka njeje.
Šwjela z Drjenowa a H.
Telik pjenjez ale njezasłužyjomy, až to se wurownujo.
Teke Struga běžy w bliskosći jsy a na pódwjacor wót Nowego Města běžytej ta mała Struga a wjelika Sprjewja gromadu.
Nic te, ako wót samego zachopjeńka pódla su, a teke nic te, kótarež akle pózdźej k nam pśišli su.
Akle slědne dny mjaseca lubje nam zasej wobstawne a teke śopłe nazymske wjedro.
Stakim njejźo jano kus wuspěšnego wobswětowego kubłanja kamsy, ale teke kusk serbskego kubłanja.
Wóni źe su ju wužywali pśez 22 (!) wšake chórosći a semje w klucowej źěrce jo dejało pśed złymi duchami šćitaś.
Ale jeje nejmócnjejše spomnjeśe nastupajucy gódy jo było to rědne swětło tych swěckow wupyšnjonego bomcyka.
We wšyknych župach a Domowinskich kupkach dejali wó tom rowno tak pśemyslowaś ako w kulturnych kupkach.
Tam zgónijomy wjele zajmnego wó woblubowanej "Bimmelgusće", kótaraž by k 120. razoju wótjěła wót Chóśebuza do Bórkow.
Zmakanje Dolnoserbskeje rěcneje komisije.
Wót srjejźi 19. stolěśa jo na nich wušej togo rozwjaselenje woglědarjow pśecej wětšu rolu grało.
Znate jo jano, až njejo Pawoł Fryco Broniš namše dla wósebnje do głownego města Nimskeje dojěł.
A grošk jo se z gjardosći pśisamem rozpuknuł!
Israelski Bog buźo was wót slědka hobzwarnowaś.
Wón sam ga jo cłonk nimskeje mjeńšyny w Sedymgrodskej a jo dožywił, kak su se wobstojnosći kradu k špatnemu mjeńšyny wuwijali.
Wacej njamaju pśeśěg na muskecem zapusće w Turjeju, ale "jano" reju w serbskich drastwach.
Wugódnośenje: Wiźimy, až pód wliwom soli lod malsnje tajo.
150. 000 euro za to kiwaju! 26. maja se wuzwólijo teke we wokrejsu SPN nowy wokrejsny sejm, a ten buźo wěsće tšochu hynac wuglědaś ako ten w legislaturnej perioźe 2014 do 2019. Na pósejźenju wokrejsnego sejma 10. apryla, ako jo było nejskerjej to slědne za něntejšny wokrejsny parlament, su krotko slědk glědali na slědnych 5 lět.
Ps 34,8
W pódzajtšu wužrědli se teke rěka Oranje.
Program ga buźo tenraz wósebnje rědny.
Pśechyśijo jadnu nogu pśez drugu.
A ta ma to zlubjenje, až jej njej nic njemóžno.
A komuž jo pśi treningu to balo se pśeliš cesto mjazy nogoma mimo kulało, ten jo musał něco cyniś.
W cełem wiźone pak by se dejali zagronite Borkojskego swěźenja za pśiduce lěto raz wumysliś žedne nowosći w programje.
Po referendariaśe musym žedne teoretiske a praktiske pśepytowanja wobstaś.
Možośo w Picnju a Borkowach njeźelu nakupowaś
Henschelowa: Pśed 130 lětami njejsmy zewšym žednu turistisku infrastrukturu měli.
Tenraz su se źowća a gólcy wuběźowali z tymi ze susedneje Kita „Fryco Rocha”.
Ale dla cogo?
Wšykne frakcije su zajm pokazali, ze Serbami gromaźe na nowelěrowanju źěłaś.
Cesto jo ga měł ten zaśišć, až te wósadne su luźe, kenž wšykno pšawje a derje gótuju. „Pón cujoš se juž wuzamknjony a maš to zacuśe, až njesłušaš k nim…“ Kněni M. jo krotke wokognuśe mjelcała, nježlic jo pšawiznikoju wótegroniła: „Maśo něco pśeśiwo tomu, až wšykno derje a pšawje gótujomy?
Na gluku njejo se nichten pśi tom zranił.“
Zda se, až bu kloštaŕ na pjerwjejšnem słowjańskem kultowem městnje natwarjony.
Co wordujo z ruiny pśi Zaspickej tšuze? Pśisamem tśi lětźasetki stoj dwór na Zaspickej głownej droze 33 prozny.
Kupka jo była zaprědka, pśed swójim prědnym wustupjenim, bejnje njeměrna.
Prědkstojaŕ Žylowa Bernd Rosumeck jo šołtu wjadł mjazy drugim na sańkowu góru, kótaraž se rowno wótnowja a rědnjejša gótujo.
Dokulaž pśedwiźony ansambel za aktualny program wupadnjo, zaskócyju a pokazuju pód nawjedowanim swójogo nowego póbratša Jana (Jakub Wowčer) program z lěta 1989. Na kóńcu pak se rozsuźiju se wrośiś do NDR togo lěta, dokulaž se jim styska za swójimi swójźbnymi.
Kněz wron a jogo kněni sroka ga wěstej, co se pśisłuša: Źins cotej pjac za źiśi zboka tog’ wjelikego swěźenja.
Janšojske jatšowne spiwaŕki su mjaztym pšawa serbska trupa, ako se zmaka pśi wšakich góźbach.
Jerzy jo z naju rozgronow wuznał, až mója žeńska póchada z Mazurow, źož smej wobej juž dawno kśěłej wjelgin rad woglědaś.
Kak ten raz?
To jo źiśownja (KITA) w Trjebinje.
Mama njejo se mógała smjejkotanja zeźaržaś a nan, kenž jo se wě wó wšom wěźeł, jo wótstajił kafejowu kanu a jo chapjał wulicowaś: »Pśedstajtej se, góleśi.«
Som wjelgin rozglědniwa była! Tam móžo se jaden lažko palce wopariś.
Toś móžoš lazowaś pó starych šwabachskich abo cytaś pó źinsajšnem pismje.
Tak jo wóna wjeliki późěl na tom cełem wejsańskem žywjenju w Strjažowje měła.
Kak Wy sćo ten stipendium namakali? Na uniwersiśe som jadnu koleginu měł, ako jo how studěrowała: Tereza Hromádková.
03562 986-16103 a pśez mail.
Dom, źož jo ta kasa, dostanjo nowe kšywo ze sćiny.
Zgromadnje pśemyslujomej, snaź serbsku popowu muziku wótergi do našych programow sobu zapśimjeś.
To budu njeźelu, 12. julija, zeger 10 swěśiś.
Weto wóstanjo wukaz, distancu ku drugim luźam źaržaś.
Kak se wam źo?
Pjacona swinja z kisałymi kulkami, pjacone jěšnice, mlince a mazańc z pjaca jich źowki Liane.
Wóna citěrujo młogi raz wšake teorije, stare a nowe, ako rownogódne.
To se stanjo pśi góźbje Nimskego swěźenja drastwy, ako buźo ten kóńc tyźenja.
A wulicuju mě, až su gano swěśili w Slěpem pó 50 lětach złote górjejbranje.
Boka su zasuźili k smjerśi pśez mjac, ale dokulaž su mimo hungorskich, šlazyńskich, bramborskich a pfalcojskich stawow a wjerchow samo kejžorowe bratšy wó gnadu pšosyli, jo ten smjertnu štrofu pśeměnił na popajź na cas žywjenja.
Wuchwaliś by ja kśěł na tom městnje našych wuknikow, kenž se kužde lěto wjelgin procuju, aby našu šulu tak derje ako móžno pokazali.
Woglědarje mógu regionalne produkty kupiś, zastup jo dermo.
Něga su how bydlili trjebinske luźe "Za góru".
"Naźejam se, až njejsmej pśedłujko wóstałej", zagranja se kněni Młynkowa pla gósćinarja.
Raz smej byłej pla kriminalneje psychologowki Lydije Benickoweje, ta jo pśecej super.
Poetka jo łoni Sakske literarne myto dostała.
Kral jo wupósłał pósołnikow do wšyknych kralojstwow dokoławokoło.
Doma su rěc wót starych mamow a starych nanow wšednje słyšali.
Móžośo je teke skazaś pśez internet wót boka Kak su byli ferije w Janšojcach? ferije su dawno mimo.
Gerat Hendrich (* 4. maja 1932 † 6. maja 2005) – ceptaŕ, kulturnik, wjednik, literat, tekstaŕ a dramaturg, recitator, źiwadłownik, pratyjaŕ, sobuzałožaŕ noweje Maćicy Serbskeje
Rekonstrukcija stasi-źěłabnosći w zmysle historiskego zdźěłanja jo se tak wót zachopjeńka ako śěžke a wjeleserake pśedewześe wopokazała.
Góle, kenž ma samski motiw w ruce, groni: "Mam teke kónja."
Wjednik Rěcnego centruma Witaj w měsće Kito Ela wopytujo Picański amt nagroniś, aby wózył Witaj-źiśi do Janšojskeje šule z busom.
Pśeto dolnoserbske rěcne kurse a zarědowanja njejsu se jano w Chóśebuzu wótměli, ale wósebnje wjele jo se to stało we jsach.
Dopomniju se rad na to, kak kradu su raz swóje šorce ropkowali z kijom a glickami a knigłami, aby nejžrědnjejše měli.
A w pśiducem lěśe buźo to zmakanje zasej w Polskej?
Jo to ten nowy layout, to pśiwdajomy, hyšći dawno nic perfektny?
Moslemy maju spótny mjasec – Ramadan.
Muzikowy załožk su sebje kupili z pjenjezami gmejny.
Naslědku wugroni Pětko: Mój nan, mój nan! Móžno njejo wopisaś, kak wšako se Pětkowe wjasele pokazowašo.
Muski w žołtem Wartburgu zaźiwany glěda.
Tuchylu se pśigótuju rolnikarje na žni rěpika a pšenice.
Nejmalsnjejše su byli Gina Rochojc, Michelle Fechtnerojc a Paula Schneiderojc.
Kake bomy pśi drogach su tšachota za wobchad?
A wóni nakładuju na njo slědne wěcy.
Tak śěžko to njejo, jo měniła Uta wót HaraCrash: Teke w modernej pop-muzice serbskej rěcy spiwaś, jo jadna wěc – elementy serbskeje muziki móžo luź teke póžycaś a na njezwucony part, na pśikład elektroniski, wužywaś.
Na akciji, ako jo Jürgen Harzdorf iniciěrował, se źiśi raźi wobźěliju.
Raz jo žywy był kobołśik.
To ga buźo prědna škricka wognja w góli!
Kotare su to byli?
"Radej staramej se wó pomoc z drugich jsow, dokulaž pón teke wěcy nazgónijomej, ako njestoje w casniku, ale weto wjelgin zajmne su", wulicujo gósćinaŕka.
Na drugem dnju togo swěźenja jo se w awli gymnaziuma z luźimi mjerwiło.
K nejwažnjejšym dypkam licy winowatosć za wšyknych cerkwinych sobuźěłaśerjow, někake zeźaržanje ako źo "pśez granice" pśizjawiś.
"Jaden raz pśipódla, pśecej pśipódla" jo wóna sebje pón ako swój moto póstajiła a jo se wobźěliła w lěśe 2015 ze swójeju kolekciju pśi Wuběźowanju wó nejrědnjejše jatšowne jajo, wustajone wót Spěchowańskego krejza za serbsku ludowu kulturu.
Wuběrnje!
Źož by dejała wócy měś, stej wjelikej carnej źěrje.
Wóni su w płonych, włožnych krajinach měrnych a śopłych regionow.
Za nazymski cas maju mjazy drugim pśedwiźone rozgrono z cłonkami Serbskeje rady a Serbsku kjarmušu w Cazowje.
Wuchack dalej skokoco a pśecej wóspjetujo: »Daś skład žednje njebuźo prozny!«
, mamina rěc.
pětk, 7. awgusta /jacmjeńskego
Te su tak rědnje spiwali, až jo se wón myslił, až by ga było rědnje, gaby wěcej takich dobrych głosow pśišło gromadu”.
Hochoske a chóśebuske žywjeńske stacije a tšojenja słušaju za mnjo teke do wótegrona.
Teke by to mógał byś indic, až Moller sam njejo serbsku rěc snaź derje wobkněžył, ale chto ga by pótom jomu te cerkwine knigły napisał?
Jaden źěł wót nich jo se prezentěrował južo 2017 na płachśe.
Wóni su tśi dny wulichowane wót źěła wót swójogo nosarja, aby woglědali toś te dalejkubłanja, dokulaž su wóni wót MBJS pśipóznate.
Ta jogo drastwa jo pitśku wěcej "tradicionelna", to groni: wóna njejo cerwjena kaž pśi modernych ruprajchtach.
Wóna słuša teke k indoeuropskim rěcam.
Abo na naše dwóry a gumna, wuflastrowane a ze šoterom pówózone – jano dla cysteje gniłosći abo dla njewobmyslenja.
Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo toś pšosyło głownje Domowinske kupki a towaristwa, aby k tomu zapódali swóje konkretne pšosby a projekty, a pśisamem 30 takich jo za [...]
Wšykne su tłocyli palce, aby štorm "Sabina" njepśišeł wótpołdnja do Myšyna.
Pód nim styri dłujke smužki twórje rědne žołte rožki.
Žarjabnica Chóśebuz jo nas wušej togo wuznamjeniła z financielneju pódpěru za toś ten projekt.
Budu Serby płaśeś ako indigeny lud? Nimske kněžaŕstwo ma to wótglědanje, ILO-konwenciju 169 k woplěwanju indigenych ludow ratificěrowaś.
Wót togo su 90. 000 euro myslone za EUROPEADU a jeje pśigóty, kótarež běže wótněnta w cełej Łužycy na połnych turach.
»Teke bźez rjeśaza.«
Nejpjerwjej jo Matthias Limberg jeje kral był, lěto pózdźej jo to pón był Detlef Pipka.
„Ja njejsom z mójim źěłom se stał z milionarjom, mója renta buźo snadna.
We njom se derje cuju.
»To teke.«
Lětosa cu how pśedstajiś dwě takej ze Smogorjowa, jsy na pódpołnocnej kšomje Błotow, źož drje tež źinsa wót staršeje generacije hyšći wjele luźi serbski powěda.
Kněni Šemskowa z Drjenowa jo se pśi spiwanju ako solistka zasłužyła wósebnu chwalbu za swój rědny głos, a žeńska z Dešna, kótaraž něnto w Žylowje bydli, jo se na to domarkowała, až su někotare z tych spiwow wuknuli pó wójnje pla ceptarja Jordana.
"Duzlich nalěśe!", nužli Śmojtina pśecej zasej.
Jogo płod jo carna janowka.
Mimo drjewa twari mósty pśez rěki.
Teke z drugich stronow dwójorěcneje Łužyce su wobźělniki felowali, na pśikład ze Slěpego, Mužakowa, Malešec, Blunja, Grodka, Łaza a tak dalej.
My comy wudaś jogo dnjowniki, což jo něnto juristiski móžno.
Teke wó nałogi źo.
"Glědajucy na financěrowanje narownańskeje nowotwari Witaj-źiśownje ,Milenka‘ w Rownem smy w nowembrje a w prědnych tyźenjach decembra hyšći wobšyrne pódłožki za Kultusowe ministaŕstwo wuźěłali", rozkładujo šołta.
Głownje we tom, až zwězk organizěrujo cesto zajmne pśednoski abo zgromadne zarědowanja.
Tych wugbaśow jo było wjele, na pśikład rozšyrjenje serbskego sedleńskego ruma a dwójorěcne wutoflowanje.
Twarje z glinu jaden pjac.
Plakat budu teke wudawaś na serbskich namšach.
Samski źeń wótpołdnja su pśestajaŕka, lektorka a Heiko Lobert knigły drugi raz pśedstajili we WITAJ-horśe we Wětošowje.
Mója rejka pó pówětšu jo nejrědnjejšy spektakel na łuce!
Weto lubujo wjele luźi dalej cytaś casniki, casopise a knigły.
Słowo maska póchada z arabskeje rěcy a měni tak wjele ako nara, směšk abo žort w religioznych kultach.
Bosanoweje a wót Babette Zenkeroweje, wjednice Domowniskego muzeuma w Dešnje.
Maš ako Serb abo Serbowka teke zagronitosći?
Roland Marti z uniwersity Saarbrücken.
Mimo płodnika teke druge źěle kwiśonki a kwiśonkowego stołka se mógu pśi wutwarje płoda wobźělowaś.
Brankačk jo pśi tom wustajił, až jo Domowina w kuždem casu swójogo wobstaśa wó to se procowała, aby serbski lud žywy wostał, což se teke we wustajeńcy pokažo.
Špundowanje gibjo se hejnak mazańcowe śěsto.
A ten jo se lětosa teke wjelgin derje raźił z tymi 43 porami.
Bog jo zwěrny: to jo zawěsće kšasny trošt, lěpšego njedajo.
Góle pśekontrolěrujo, lěc móžo proces rozpušćenja z měšanim z łžycu pódpěraś.
Sekretarka ga jo słušała teke k techniskemu personaloju.
Mjazy jawišćami a stojnicami jo wjele rěcow słyšaś było, ako awtory, medije a woglědarje su cytali a diskutěrowali.
Se pśewarstujucy su toś te warsty tuchylny staw: raz ako ekonomiska interpretacija Łužyce, raz ako sociokulturelna abo historiska.
A pón ga buźo wobraźenje.
Pśi wuběžku Dolnołužyskego wala, na pódpołdnju Kalawy, namakaju se strony šćitaneje pśirody "Kalawska Šwica".
Jo spóznaś, co Sandra jo napórała ze šnorkow?
Na festiwalu w Hochozy jo se jim wjelgin derje spódobało.
Jabłuko se teke ako źěl wót woponow wužywa.
Renej Šuster jo źaržał na zgromaźinje Maśice referat wó wótstupowanju wót brunice.
Teke Domowina jo w slědnych mjasecach licbu swójich pśistajonych sobuźěłaśerjow reducěrowała — a to w centrali a w župach.
Pśiducu wałtoru, 28. maj, zeger 15.00, buźo w Domje zmakanjow w Bórkowach wobradowaś Serbska rada.
Dokulaž mě nic lubjej njejo ako do gribow hyś, som z wjelikim zajmom cytał, což jo W.
Jan Cyž w dolnoserbskich pšašanjach póraźował.
Interdisciplinarna kupka sedymjoch wědomnostnikow jo tśi lěta slěźiła, w kooperaciji mjazy Techniskeju uniwersitu w Drježdźanach a Serbskego instituta w Budušynje k temam z wobłuka serbskeje kultury a stawiznow a k pšašanjam digitalizacije serbskeje rěcy.
Dobyśarje su byli te Dešanarje z Borkojskego amta, pla prědnych mustwow rowno tak ako pla starych knězow.
Gaž my smy tam grali, jo nas pśecej wugónił.
Wóno jo pśecej aktiwne – se zmaka, treněrujo a grajo – na pśikład łoni w Dańskej a pśi dwěma turněroma w hali.
K nim maju styri cołniki.
Pód nawjedowanim Doris Heincoweje jo pšosyła rogojska Domowinska kupka na to zarědowanje.
»No jo, snaź jo se mě to jano wucowało.«
Towaristwo pomjenjujo źewjeś śěžyšćow a pominanjow, kótarež maju cel efektiwnosć wucby serbskeje rěcy pówušyś.
Luźe njejsu tak bogate ako wu nas, ale njejsom wiźeł pšosarjow.
W drugich lětach su luźe mógali se woglědaś wjele objektow, ako maju historiski wóznam.
Starka wóstanjo starka – drje nic pśez wězby kšwje (wóna ga njejo była jeje biologiska starka), ale pśez wjeliku lubosć, kótaruž Margrit hyšći źinsa cujo a lubo spomina.
Ale něco jogo hyšći zajmujo: "Simon, starka jo mě wulicowała, až wobstražuju lutki drogotny pókład."
Mań luźi jo pśišła wałtoru wjacor.
Což dobytki na rozłamanych łoźach nastupa, ga su luźe we někotarych zemjach se tak zjadnali, až je do tśich źělow rozdźěle, 104 prědny źěł dostanu te, kenž su te dobytki pjerwjej měli, drugi źěł te, kenž su je wóźe wuryli, a tśeśi źěł kral.
Z Dolneje Łužyce smy pśepšosyli dolnoserbske drastwine towaristwo „Pśěza” a Nimsko-serbski ansambel ze Žylowa a ansambel „Pśijaśelstwo“ z Chośebuza.
Pazoraki su wugbaśowe sportarje a musyš je za swóje wugbaśa tek mytowaś.
Ale nic njejo pomagało, som był ten pśiducny.
Jadno jo šło tak: My smy se zesedali do krejza a kuždy jo dejał groniś swójo mě a mě swójogo suseda.
Wón jo cłonk pśedsedaŕstwa cełego rybacnego towaristwa a stara se wu nich wó "rybjecy sajźonk".
Teke serbska rěc jo była k słyšanjeju na lětosnem 130. jubilejnem zapusće w Nowej Niwje.
Turisty, kótarež smej tam zmakałej, su byli Grjeki a Pódpołdnjowe Serby.
Z Běłeje Góry/Byhleguhre.
Jo skerjej tak, až rada carnu drastwu na se mam, až mě se ta muzika a z njeju zwisujuce žywjeńske zacuśe spódoba.
Akle slědny tyźeń wobraźijo nam pšawe wjedro za senowe žni.
Źiśelca, kótarejž wótergi pódla sykorow, dłuzgow a liparikow radej do ptaškowego domcyka woglědajotej, stej Spartakus a Spencer.
W tom casu jo teke raz woglědał do Slěpego, źož jo »Serbske originalne melodije« zapisował.
Dalšne wuzwólenje by notne było jano pśi dopołnem wurownanem stawje.
Pśeto dobre drogi cynje lažki pśedank.
Wjelike cesćenje za Mariju Elikowsku-Winklerowu
Nejmjeńšy brach jo pśi wšom, až se włosy šerje a wupaduju.
Na prědnem decemberu!“ – „To ja njerozmějom!“
Radochlojc Rolf a Edeltraud z Rubyna stej to pórucenje pśewzełej, stej dałej swójomu "góle", błośańskemu domowniskemu kalenderoju, kenž jo pód jeju režiju 2005 prědny raz se wózjawił, mě "Stog".
Taka srjejźna zyma wostanjo až do 19.
Woblekali su je Martina Bališowa z Majberka, starše Drjenowaŕki, Renata Šemskowa a Katrin Šwjelina.
Te ga su za wětšy źěl wupadnuli, a gaž su se wótměwali – na pśikład w juniju na pósejźenju Serbskeje rady w Pódstupimje za wětšy źěl njejsmy mógali byś z mikrofonom pódla.
Jo, to jo był rědny wjacor, jadnu wěc jo starym felowała: tšubaŕska muzika.
Pótom pak jo se změrował a wótkiwnuł.
W nowinach Lausitzer Rundschau jo se 28. februara wózjawiła powěźeńka, w kótarejž jo se dokóńcne rozpušćenje Amta za narodnu wěstosć w Chóśebuzu k wěsći dała.
We jeju štrejtaŕskem rozgronje na temu „Łužyca ‒ Kak dalej pó wuglu?“ jo se hyšći raz derje wopokazało to dwójenje, ako źo pśez cełu Łužycu.
Na kóńcu su se dojadnali na 42,3 %, což jo pó procentach teliko ako w lěśe 2000.
Kajl: Se wě.
pśišło do gósćeńca "Deutsches Haus" na pšawidłowne pósejźenje.
Lichy cas musy se zaplanowaś za wšykne faze projekta.
Luźe by wěsće teke narske na to serbske słuchali a za nich by to było rědne wobogaśenje togo wšogo.
Wulěkany jo gólc sebje wócy trěł.
Ty k blidoju ženjoš ako swinja ku kórytu.
Jaden frame ma kóńc, gaž wšykne objektowe bala su w kapsach a jaden wót grajarjowu ma wěcej dypkow.
Smy něnto pó wěcej ako 50 lětach zasej tak daloko?
A toś jo se zachopiła prědnego septembra dalšna etapa mójogo žywjenja.
Swinki mógu se do wobeju směrowu pógibowaś.
Wšykne su na sudnikojstwo se pówołali.
Pśeto ten ze Sakskeju wujadnany wolumen wódy, ak móžo se k lětu ze sak trjebany.
Nic snadna licba leksiki póchada teke z Francojšćiny.
To wuzgónjowanje potenciala – rozmjej: chto pśemóžo a co na procesu rewitalizacije serbskeje rěcy se aktiwnje wobźěliś – dej se staś pśez pšawdosćiwe, wósobinske rozgrona ze wšyknymi, kótarež we "serbskem systemje" źěłaju.
Latk njama drogowanje na Kosykowu farmu daloko za mórjom na mysli.
Pśecej zasej stoj ten 75lětny połny gjardosći pśi tom tśibocnem granitowem pomniku, źož jo napis na jadnom boce w dolnoserbskej, na drugem boce we nimskej a na tśeśem boce we engelskej rěcy.
Nejskerjej buźo tak, až buźo kokot hyšći w drugich jsach – na pśikład w Mósće, w Barbuce, w Hochozy a w Depsku.
Murjowana studnja, zmilny dar we casu wjelikeje nuze 1927, wordujo kužde lěto pyšnjona, k dopomnjeśu na to tšojenje.
Toś by dejała kužda jězba do cuzby zrazom byś wulět do cuzeje kuchnje.
W Róžanśe/Rosenthal, we Wotrowje/Ostro a drugich jsach su se jatšownicu wobydlarje zestupali pśed swójimi dwórami a ceła wjas jo pón spiwała tu znatu štucku "Dźens Christus stanuł je".
K tomu co zapódaś na wokrejsne zastojnstwo SPN wótpowědne naraźenja a pominanja.
Stwórtk za tyźeń, 27. junij, zeger 18. 00 w Serbskem domje budu se prezentěrowaś fotografije, ak su nastali we workshopje z fotografom Peterom Beckerom.
Kuniny pjas jo wšožrack.
Su kus wótpowěźeli, dokulž jano šesćo su pśišli
„A co sy tam wiźeł?”
Wšyknym jo zyma, ale na gluku pokazujo se słyńcko dlej a cesćej na njebju.
Cłowjekowa hutšoba pśemyslijo swóju drogu; ale Kněz sam wjeźo jogo stupanje.
W Chóśebuzu pak njamaju nic pśeśiwo tomu, dokulaž maju how wjele wušparanjow z tym, až jo how pśewjele wuknikow za 7. a dalšne rědownje.
Pśeto teliko wejsanaŕkow jo se za to pśipowěźeło, až z jadnogo planowanego kursa za šesć žeńskich su nastali tśi kurse ze 14 žeńskimi.
Row Fryca Rochy na Połudnjejšem kjarchobje jo zasej naglědny.
Tśi banty muse dlejše byś a se w pšawidłownych wótstawkach pśiwězowaś.
Južo 1877 su se prědne kulkowe bruki w Nimskej pla Torgawy pokazali, zanjasone źe z Ameriki, nic pak z lětadłami, ale z łoźami.
Gaž pak něto zajtša rano běšo, staji se Jezus na brjog.
Co pak howacej wěmy wó tom angažowanem serbskem fararju?
Ta slědna jo we Wilhelm-Külzowej droze 1, w centrumje města.
»How smy!«, jo se zadrěł rozkazowaŕ tych wójakow, taki buksaty, tresaty zabijaŕ. »How smy!
Tam na Brusnem smy sańkowali, smy do Małkse se kupat šli.
Domowinska kupka how njejo - žedne luźe pak powědaju how hyšći serbski.
Karina se sunjo kusk na bok.
Južo wót něga graju młyny a młynikarje dosć wažnu rolu w žywjenju luźi.
Doněnta su wšykne notne formulary naźěłali, kótarež su trjebne wótpowědujucy nowej serbskej kazni. „Musymy pioněrske źěło wugbaś“, jo gronił. „A to njejo tak lažko.
Teke druge serbske źiśece spiwy z jeje spiwanim móžośo tam na Youtubje namakaś.
Město togo ma dalšne žycenje: »Wroblik, wobstaraj mě rědny banśik za móju šyju!«
Wón jo se wrośił na wjacor z Bratislawy do Łužyce.
1. Kóšnojce/Koschendorf
Až do zeger 18.00 budu na marku a pśi rěce se pśepokazowaś drastwine towaristwa a šlagery budu se spiwaś.
Marmorowe karpy njejsu domacne, ale źarže se cesto w gatach, dokulaž žeru rad wódne rostliny.
Kurs jo se pětk wjacor z pśednoskom Torbena Schmeiducha "K stawiznam a k archeologiji słowjańskich rodow mjazy Łobjom a Odru wót 7. až do 12. stolěśa" zachopił.
Weto njamógu ja ako Barlinjaŕ jadnorje pśiś, ale cu se rozeznawaś z luźimi.
Se wě njesmějo skšajźu glědaś!
Nět pśiźechu k móŕskem nugłu, kenž radny kus do kupy dosegašo. 
Ně, jo šło ten źeń teke wó lěpše zgromadne źěło Domowiny, serbskeje załožby a serbskich institucijow.
Sy take něco južo raz cynił?
Jo ga zwězana z kradu wjelikim wudaśami, kótaremž dej europski parlament pśigroniś, nježli až móžotej zwězk a kraj je k dispoziciji stajiś.
Wjerbańske źowća z naglědnymi lapami.
We tom wjelikem wulěkanju wali se ta wětša licba gósći ze slědnymi źurjami wen.
Chylku jo śicho hejnak w rowje, pón někotare se wobraśaju a ze stołami kyrce.
Ow jej, toś musym weto hyšći raz se woglědaś twóje zuby.
W někotarych ze swójich departementow na drugich kontinentach ma wóna teke granicu z Brazilskeju, Surinamom a Nižozemskimi Antilami .
Pśiducu njeźelu, 16. nowember, wót zeger 15.00 do 18.00.
Gaž jo se to nam raz pśi jadnom wujku raźiło, jo to było tšochu hynacej.
Tak stej je musałej pśecej dwa pomocnika kšuśe źaržaś, aby ten tśeśi njepadnuł dołoj.
How jo se něco wjelgin rědnego a drogotnego z wjele wutšobineju kšwju wugbało! Glědajucy na te staśiwy a na wustajeńcu wó źěłanju lana, w kótarejež srjejźišću wóni stoje, pśispomnjejo wjednica muzeja: "Raźi comy kompletny proces tkanja dokumentěrowaś, tak až pśichodnje z filmom wó tkanju a z 3D-brylami toś to wustajanišćo ,žywe‘ dožywjenje buźo".
Zgromadnje z Pücklerom jo wudał zběrku basnjow.
Na bórkojskej wušej šuli jo se wóna we obligatoriskem wólbnem wobłuku serbšćinu wuzwóliła.
Gaž jomu žywjeńskeje wole zbrachujo, zajźo Casnik teke.
Dub jo był južo w starodawnych casach zmakanišćo młodych pórikow.
A napšawdu! 
Jadnaŕka Marka Maćijowa jo źo do junija 2020 na wuměńk.
Dolnu kšomu twóri skap, górnu pónosk.
Samo pśedawarja prochsrěbakow su tam zmakali! Dalej jo šło do Ameriki, na lětajucem tepichu.
stwórtk, 26. měrca /pózymskego
No, pón wjele wjasela!
Wó problemach a komplikowanych wěcach diskutěrowaś a pón wó tom wótgłosowaś, to drje jo demokratiski.
Někotare ideje jo wón testował w pśedawanišću a se naźeja, až jo něnto pšawy puś namakał.
Ten zachopny program Łužyca buźo dwójorěcna jo wordował zaměnjony na pśikaz wušyny z programom Łužyca buźo socialistiska“.
Jěźoš-li pó kraju, wuglědaš w pśisamem kuždej, teke nejmjeńšej jsy cerkwju: ewangelsku abo katolsku.
Pilnje treněrowali a sportowali su w modernej sportowej hali šule wokrejsa Sprjewja/Nysa a wence na nowem sportnišću, źož howac teke Energija Chóśebuz treněrujo.
Chtož se regionoju wótwenka pśibližujo – daś jo w analytiskem diskursu w ramiku źenikow a regionalnego marketinga abo pśez rozgrona z lokalnymi akterami a akterkami –, tomu se malsnje wjele warstow pokazujo, z kótarychž wón wobstoj.
Tam su až do wjacora spiwali, rejowali a se wjaselili.
Wóni su pominali, aby natura a slěpjańske jsy wobzwarnowane byli pśed rjapotom, prochom a wobsunjenjami gruntow.
Toś su se wuwijali rozpokazowanja k symboloju industrijnego wuwiśa pó cełem swěśe.
Jezus groni: „Chtož za mnu źo, ten njebuźo chójźiś we śamnosći, ale změjo swětło žywjenja.“ We swětle Jezusa móžomy dopóznaś, k comuž smy wót Boga póstajone na swěśe.
Chwal togo Kněza, mója duša.
Wužywajśo tu móžnosć, to buźo wjelicne dožywjenje! Wšojadno, lěc ako kulturna kupka abo priwatna wósoba, wšojadno, lěc jano za festiwal abo jano za akademiju abo za wobej se zajmujośo – lube zajmce, pšosym pśizjawśo se tak skóro ako móžno! Pśigranjański partnaŕ jo Měto Nowak.
Ale Findus njedajo ze sobu powědaś a kokot-spiwarik zlubijo, to wopytaś.
Kužde lěto pójědu ze źiśownjow a šulow tam z busami a napołniju ten wjelicki zal.
W studiumje na ceptaŕstwo jo to Nancy Trzeciacyc tak dožywiła: Wóna jo dwě serbskej zarědowani ako wideo-konferencu měła.
Jadnarka Marka Maćijowa jo groniła: „Jo, to jo pšawje było, až smy to napšašowanje do nadawka dali.
W kloštaŕskej bazilice na Strahowje w Praze jo pśijaśel Serbow Jindřich Kabát swój slědny wótpócynk namakał.
Njekśě koncentraciju na jadna wjeliku šulu, ale wěcej "kompetentnych centrumow".
W tom domje w Lutolu, źož jo była něga faraŕnja, ma teke dnjowne wobstaranje Diakonije swój běrow.
Młody muski pśiźo do kjarcmy a se pšaša: "Jo how něchten, ako jo mócnjejšy ako ja?"
Ambrozijne rostliny su na wjele flakach teje role dobyli pśeśiwo drugim rostlinam.
Te zawiny za to su wšake.
Jonas śěgnjo.
Wujasnjenje: Pówjerch wódy jo napněty.
Tu w Carnej Plumpje wuproběrowanu technologiju by mógali pón teke hynźi zawjasć.
A my se wjaselimy, až pśez ten nowy wobraz smy stakim mógali gódnotu našeje zběrki pówušyś", rozkładujo kuratorka muzeja Christina Kliemowa.
Chtož njama takego plakata w bliskosći, móžo teke glědaś do kalendarja ze zarědowanjami wót Lodki.
Město lažy w Pomorskej.
A co, gaž sćo we góli a cujośo dym?
Wóni wšykne laže k pódpołnocy wót głownego města Adelaide.
No – tam jo se za tśimi górkami chowała prastara wjas Carny Chołmc – ta běšo w starodawnych casach hyšći wěcej wótlažana nježli źinsa.
Ako pětego a slědnego zakopowachu Kita Panka na wónem zakopowanišću.
Chtož co pak se raz woglědaś, co móžo se wšykno cyniś z něgajšnymi wuglowymi jamami we Łužycy, ten daś raz pójěźo do Złego Komorowa/ Senftenberg a wokoliny.
„Słuchaj, mój syn!
Zwisk cytarjow k Serbskim Nowinym jo wjelgin wuski.
Ty sy sebje smjerś zasłužył!
Potom jo źěłał w kubłańskej firmje.
A k drugemu: pón akle wó tom pisaś a informěrowaś, gaž jo se wšykno pšawje wujasniło.
Na uniwersiśe wobstanjo wón wuspěšnje swójo masterske źěło na temu "Kak góźi se serbska reja kulturnje wótžywiś".
To serbske jo mě slědkoju teke pomogało, městno na gymnaziumje dostaś.
Možno, až jaden wót nas źinsa lěpjej bjatowaś wuknjo – kake žognowanje by to było!
Wósebnje njejo wopśimjeśe informacijow zaměrjone na indiwiduelne zajmy a měnjenja, ale na powšykne kubłanje cełego cytaŕstwa.
Iniciatiwa Minority SafePack jo se wuspěšnje pśizwóliła z 1123422 pódpisami z jadnasćo cłonkowych statow, dalšnu pódpěru jo dostała z rezolucijow z Nimskeje, Nižozemskeje a Hungorskeje.
Mam źiśi rada a cesto za nimi glědam.
Z nich basli łopjenowy memory.
Trjebamy: 2 kakije, 300 g (dwa bjacharja) jogurta, 1 łžycku cukora, 1 łžycku citronoweje mězgi, 1 łžycku mjodu, 1 łžycu sekanych mandlow Rozkšajomy kakije wódorownje na połojce, wuškrabjomy měso ze łžycu, zmiksujomy jo z połojcu jogurta (1 bjachaŕ) a pśidajomy cukor a citronu.
Tam stoj teke wusoki rozglědowański torm, za kuždego pśistupny.
Akle njedawno su ga tam zasej spiwali to “Jezus, Bože jagnjetko”.
Pśedstajmy se – w korona-casu nam to snaź lažčej pśiźo – až se nichten wěcej włosy barwił njeby.
Cil jo, pšawniski ramik dojśpiś z wustajenim płaśiwosći nowelěrowanego šulskego serbskego póstajenja.
Gaž pak su weto raz kšupy z carnožołtego njebja padali, jo Krabat je ned pśetwórił do běłego meška a sewam njejo se stało teje nejmjeńšeje kśiwdy.
Stalina wót 12. maja 1945 pak su cłonki Narodnego wuběrka "wó wulichowanju" Łužyskich Serbow pšosyli.
Wšuźi tam, źož jo było nowy pěsk nasypane a jo była jano naga zemja, jo Turnojska firma Verdi pśestrěńce tšawy (Rollrasen), jaden pódla drugego, wukładowała. „To jo ta nejžlěpša metoda, aby eroziji a ‘lawinam’ pary zadorali.
Póžedanje RCWeja jo było, až klawsura ako źěłowe a interne zmakanje wóstanjo njezjawna.
Renaturěrowanje bagna buźo zawěsće pomagaś, až to tak wóstanjo, až Hela njewuschnjo.
A cesto su pón słyšaś serbske słowa, gaž se zaběra z krowami, psami a drugimi zwěrjetami. »Ty cygan, ty«, take słowa běšo wón cesto słyšał wót swójeje starkeje, gaž jo se dejała w groźi abo na dwórje z wołom abo drugim zbóžom běźiś.
Ten jo dalej swójo pśěźeńco stajał, w nocy pak njejo žednje wěcej za tym glědał, lěc jo w njom ryba.
"Daś se nam gromaźe raźijo, serbsku rěc a kulturu k wužytku cełego měsćańskego wobydlaŕstwa zeźaržaś a dalej wuwijaś".
Góle dej póznaś, až na pśikład nožyce do basleńskego nuglika słušaju a knigły do knigłoweje pólice.
Jezus jo wobgranicował swójo statkowanje na Israel , jo pak wugbał wutwórjenje noweje swětoweje nabóžniny, kśesćijaństwa.
Ministaŕ jo musał pśidaś, až jo mechanizěrowanje źěłow na łukach a pastwach slědk wóstało.
Wiźaŕ jo nanoju zwěšćił, až buźo jogo syn pak wjeliki kral pak wjeliki swěty.
W našej cerkwi mamy prědny raz wót reformacije sem kazniski zakład za rownopšawnosć Serbow.
Anna Kosacojc-Kozelowa jo pódšmarnuła wažnosć wabjenja wucabnikow.
Karina jano na njogo póglědnjo.
Njejsom dostojny, až som pósoł pomjenjony, dokulaž Bóžu wósadu som pśegónjował.
Pśi starjejšyma tudy w Prjawozu jo pśecej źěłała, pózdźej w LPG.
Zapšawym jo dejało kólaso južo dawno zasej byś zatwarjone.
K tomu pak njejo pśišło.
Wóna znani wó zwězanosći z tradicijami a cesćownosći derbstwa prědownikow, kótarež su drastwu stwórili taku, ako su jim to žywjeńske wobstojnosći dowólili.
To musy byś słowo ze Starego testamenta.
A k drugemu ga jo jogo to serbske pśecej mócnje wabiło do mólowanja.
Něźi 45 wót nich měwaju w biosferowem rezerwaśe Błota.
Mała Nina jo prědny raz pla frizera.
Marlies Beesdowa a Kerstin Reckowa stej w serbskej Wochozańskej drastwje wuwitałej zajmowanych gósći z klěbom a solu.
Něnter hyšći na wěsty cas a na konkretnem městnje.
Njezabydniśo zwěrjeta na kóńcu zasej slědk guslowaś!
»Cogodla płacoš, luba Lodnica?«
Pśi nich doma ga su teke žywe wšake ludy, kenž powědaju mimo arabskeje abo francojskeje hyšći kradu hynakšu rěc.
Stara žeńska z głowu tśěso.
Bernd Kamjeńc z togo slědujo, až póchada dwór wót zachopjeńka 19. stolěśa.
W lěśe 2004 jo se južo raz take pśewjadło a pitśku pózdźej w Sakskej.
Skoro změjomy wót 9. lětnika w jadnom pśedmjaśe teke bilingualnu wucbu a wót 11. lětnika pón w dalšnem pśedmjaśe.
W Dešańskem muzeju ga su ten źeń pśedstajili dwa nowej projekta.
Ale njebuźo wšaki pśiglědowaŕ se mysliś na to, až su hynźi dla žarjenja cełe źiwadło zacynili, orchester zlikwidowali a až jo mań luźi stakim mimo źěła?
»Ale ty sy tšašydło.«
Wušej 35 lět – 1968 do 2004 – jo wóna źěłała ako fachowa gójcowka za gastroenterologiju w Chóśebuzu.
Wjele stow luźi jo se zgromaźiło slědny tyźeń sobotu w Rogowje (wokrejs Gubin) na demonstraciji.
Pśedewšym wórješki a słyńcowe packi wóni dostanu.
Marti glěda Juro Frahnow do pśichoda.
Dolnoserbska rěc wobstanjo jano, gaž se wužywa w zastojnstwje, góspodaŕstwje, medicinje, gólnikaŕstwje a drugich towarišnostnych wobłukach a nic jano na pódroznych toflach a w jeje zwuconych wobłukach.
Tam jo to pšawje wopisane, kak se to ma z tym rědnym zapustom w Dolnej Łužycy!
Slědny tyźeń smy pšašali, lěc wiźiśo sedym rozdźělow mjazy wobrazoma z kurjetkom.
Tam teke něnto njamógu tak źěłaś, ako by raźi kśěli.
Jano dwě góleśi matej samski instrument – góleśi ptaškowego pórika.
Wótša diskusija jo se nawlakła pśi temje wó wužywanju doma wognjoweje wobory.
Toś ten wažny dokument su Domowina, Serbska narodna zgromaźina, Zjadnośeństwo Cyriła a Metoda, Serbska ewangelska superintendentura, Serbska młoźina, Serbska lěwica Serbski wuměłski zwězk wobradowali slědny tyźeń w Budyšynje.
"Cu měś wěcej casa za mnjo a źiśi", jo gronił.
Groni jaden: "How drje jo lažało wjele sněga."
A weranda domcyka pśi wobstojecem pśistupnišću, kótaraž by pśebliska tej nowej kóleji była, dej se nejskerjej wótpowědnje šćitoju pomnikow slědk twariś a na drugem boce twarjenja zasej natwariś.
Kótare zwěrje bydli w tom casu rad z mrojami?
W juliju su płaśizny za seno a słomu kradu spadnuli, pišu w „Agrarheute“.
Do lěta 1989 jo tudy bydliło wušej 40 000 luźi - něnto jo jich to jano hyšći 22 000.
To „bóžemje“ pak jo teke witanje: pśeto Końcak buźo we cesnem amśe dalej za serbsku wěc źěłaś – jo Koch wustajił.
A w gribach smy byli … A něnto žywa byś se jej južo njoco.
To zymje ga jo nas dlejšy cas źěliło.
Lětosa pśewóźujotej jo Nele a Joyce, gaž njaso luźam žognowanje.
To jo južo była wopacna politika DDR-Domowiny.
„We nowem chromje změjomy śpy za pśewoblekanje, ekstra za muske a za žeńske, pśeto my mamy wjeliku žeńskecu źělbu.
Wšake jo mě mógał wujasniś, wšo pak teke nic.
Smej ned alarměrowanej.
Ale tak šlimne za njogo njejo pśišło.
Chylku jo było naraz wšykno śicho.
Maśica Serbska jo wužyła Serbski Dom, na pśikład cłonki su tam wugótowali swěźenje.
Wóna ga pśisłuša tej "wjelikej" Domowinje, ale móžo swójo źěło za wětšy źěl sama rědowaś a pśewjasć.
25 lět Serbski dom: Njelicne bildki wulicuju nadrobnje wót tšojenjow a paršonow.
Wobswětowa seś Zelena liga źiwa se pominanju łužyskich šołtow za jadnym kanalom z Łobja, dokulaž zasady k gódnośenju togo koncepta feluju.
Helmut Hupac, lěwy jo Bernd Lauche.
A z tym prědnym šulskim rědom smy musali až do kóńca wójny wujś.
RUNJEWONLINE.info stoj za zjawnu diskusiju mimo taktiskich rozwažowanjow.
Hanuš powěźeł. “Swěźeń buźo dalej - ten lětosny wót 11. do 14. maja w Praze.
W regionje z mjenim Epirus jo nejwětše město Ioannina z jadnab 110. 000 wobydlarjami.
Slědne lěto jo było pśi chytanju majskego boma jano jadno źowćo pśipódla.
Sowa a kiwka – tej stej mjeńšej.
Teke źiśetka su dostali žognowanje.
To som w slědnem septemberje zapódała pla Maćice Serbskeje ako procowanje wó Myto Arnošta Muki.
W diskusiji k tomu pak jo se naraźiło, toś te pjenjeze lubjej wudaś za sajźanje dalšnych wjerbow, dokulaž w jich kwiśonkach jo wjelgin drogotna caroba za pcołki.
Z łapanim kokota 27. julija w jo chopił zasej cas žnjownych swěźenjow.
Wušej togo jo jomu nadpadnuło, až we Łužycy se cesto powěda wót togo serbskego, ako by to něco cuzego było. „Pśi nas se groni: galiska rěc jo źěl našogo kraja, ako k tomu słuša.
Njejsom sebje žednje žednych iluzijow gótował, až budu pla wšych wuknikow jadnak derje naglědany a woblubowany.
Roztešnjonu a zbitu wutšobu ty, Bog, njezajśpijoš.
Basliśo rad? Ja njebaslim tak rada, dokulaž njejsom wjelgin šykowna.
A lětosny program?
Pěkne, zwěrne, pósłušne? – Serbowki źinsa Mócnjej ako žednje doněnta se źinsa diskutěrujo w towarišnosći wó tom, kótaru rolu su měli žeńske w zachadnosći a kótaru rolu deje měś źinsa.
Luź swój nos něnt wen njetyka.
Teke starša generacija móžo wjele pśiwuknuś wót tych młodšych wó stawiznach.
Źiśece lěta we wójnje njamóžomy a njocomy se pśedstajiś.
To jo zwisowało z nazgónjenjami, kótarež jo kuždy jadnotliwc wósebnje we wójnskich lětach nazběrał.
Serbska rěc jo była teke wiźeś we pśeśěgu na tofli prězy: „Kokot w Popojcach“.
Derbstwo dwórow nowo zrědowane wu nas
wót 10.00 do 11.00 góźin:
Wot ga wjerśiš za Serbske filmowe studijo?
Wustawki myta su wózjawjone w Amtskem łopjenje cysło 18/2018.
Jo było pśijazne a fairne zgromadne źěło pśez granice partajow, jo wón měnił.
Něgajšna gójcowka rada mólujo.
Za jadno take jajo trjeba 12 do 18 góźin.
Zachopił ako gerc jo wón južo ze 6 lětami.
Europeada 2020: Chto buźo Serbow zastupowaś?
Broni a powěsćowa technika buchu do kriminalnego głownego amta spórane, zawóstate akty pak do něgajšnego wobwodnego zastojnstwa w Drježdźanach wuměstnjone.
Dokradnjej wó tom cytaś a – gaž cośo – pósćiwaś, móžośo na toś tom boce.
Na drugem boce jo ideja, až wucabnik dej byś zawězany, aby sebje we wěstem casu taki certifikat dobył, co-li na šuli ze serbskeju wucbu wóstaś.
Moja moterka jo cesto bibliju lazowała.
Źeń pó tej rěšeńskej akciji smy se prědny raz wupórali z internata, aby nam znate a weto hyšći cuze wjelikoměsto dobyli.
Ten móžo, kaž gronje, wěcej nježli klěb jěsć – no, to jo taki guslowaŕ, pópšawem by dejali jogo spaliś!
Ako jo se zasej změrował a južo hyś kśěł, jo wiźeł naraz něco błyšćecego na zemi lažece.
Stwórtk, 21. měrca, zmakaju se žeńske zasej na pśězu w Domowniskem muzeju.
Tam som semuška sajźała.
Wóni gótuju muziku.
To, což how dožywił som, njejo tak lažko z pšawymi słowami wopisaś.
Lětosa jo měła mjazy drugim k jatšam to zarědowanje na starosći, kótarež jo se wótměło 14. apryla w nakupowańskem centrumje "Łužyski park".
Stwórtk, 22. januar: w Chóśebuzu/Cottbus zeger 15.30 (pśedstajenje za wuknikow) a zeger 19.30 w Komornem jawišću
To mě wšykno boli.
Wóna słuša wót lěta k oficialnym partnarjam biosferowego rezerwata, źěła sobu we wótpowědnej pśiraźe.
Tak powědamy hyšći źinsa.
Reformaciski źeń: [...]
Ten drapašo se za wušyma.
Pśizjawjenja za wjeźenje pśez muzej na kóńcu tyźenja pšosym pód numerom (035607) 749928 abo 73289.
To jo se tej 100lětnej wjelgin spódobało, pśeto wóna ma póbóžnu wutšobu.
Teke fachowa raźiśelka za Witaj-źiśownje a horty jo wordowała za te pjenjeze pśistajona.
Take projekty na pśikład su, gaž ze źiśimi pśi spiwanju na swětem Mětu gromaźimy pjenjeze za źiśi w chudych krajach abo gaž pódpěrujomy druge pósćiwańske akcije.
Wšak njejsu basni kradu krotke.
Na zachopjeńku docełego njejsom glědała tak dokradnje na nju.
To pak njejo był nichten drugi ako pśewoblacony Jurij Wrobl.
Měškank: Jo a ně.
Robinson: O njerozymny cłowjek, dejš ty se tak pšašaś?
stwórtk, 26. nowembra /młošnego
Łońska Schadowanka 1. decembra 2018 jo był mój debit ako gósć.
Serbske blido na temu: "Slědna šansa ‒ tak buźomy dolnoserbsku rěc wótžywiś".
Nowe impulse dostanjo Serbski swěźeń teke pśez jazzmuziku wót "duo LeDazzo" a ze serbskeju popmuziku wót "Młodnych".
Mjazy drugim to, až licba Domowinskich kupkow slědk źo.
Ród "Lepidium" słuša k tribusoju Lepidieae znutśika swójźby Brassicaceae.
Až pśedewšym nimske luźe w Dolnej Łužycy se serbsku kulturu wěcej waže, ju za wažnu a ako wobogaśenje za sebje samych pśiwzeju.
Victoria Bollmannojc jo pśestajiła mimo Kosykowych listow teke teksty, ako stoje pód fotami.
W tej małej rumnosći pśigótujo jězu a piśa za gósći.
[...] stawizny su. »Stawizny Serbow« słušaju tak ako »Historija Serbskeho Naroda« wót Wilhelma Bogusławskego a Michała Hórnika (1884) abo »Kirchengeschichte« wót Christiana Knauthy (1767) do rěda serbskich stawizniskich pśedłogow zachadnosći, kótarychž zasadne teze a metodika su rozměś jano hyšći z jich danego casa.
Jano we dwěma familijoma ale su źiśam serbsku rěc dalej dawali.
1781 jo ceła wjas se wótpaliła.
To pytanje za Domowinskim cłonkom, ako co kandiděrowaś za amt noweje županki abo nowego župana w župje Dolna Łužyca, jo měł swój prědny wuspěch.
Du Fu jo był jaden nejwažnjejšych basnikarjow chinskeje Tang-dynastije a rownik wót Li Bai.
Benny/Kjeld: Naš kofer!
Chto ma wěcej a lěpše bomby?
Łazojska cerkwja wótwenka.
Wšykne tśo doněntejšne redaktory su zawěsće spóznali špatne połoženje serbskego luda.
To jo było wjelgin dostojne zakopowanje a spominanje.
Wócyńśo łopjeno zasej a złožćo jo na horicontalnej liniji!
Wóni a tež druge su se wjele casa wzeli, aby se w domje a na dwórje rozglědowali.
Krale a kralowki su lětosa slědujuce: 1.
Zachopijo se teke tak pšawje tajaś.
A bratš Bernhard Rjentš jo jen delegatam pśecytał a k diskusiji stajił.
Wosebnje na zarědowanju w Borkowach sobotu, 24. nowembra, jo było to grono wó zwiskach mjazy Surowinom a Błotami.
To su prědne chromy na pšawu ruku, gaž jěźoš wót Dešna k Depsku.
Najs w Brjazynje.
Tśeśi eksperiment Wugódnośenje: Tinta se we wóźe pómałčej rozpušćujo ako cukor.
Dokulaž jo póznała, až njedajo wjele kulturnych tšojenjow, jo z nami pśed gódami nazwucowała małe źiwadłowe graśe.
Zagronite su jogo pón teke hyšći pśepšosyli na jězbu do Belgiskeje, Šwicarskeje a do wšakich městow w BRD, aby se tam woglědał wšake wustajeńce a „wiki“ jatšownych jajkow.
Njeźelu, 8. decembra, buźo wót zeger 17:00 adwentski koncert w cerkwi, z muzikaliskimi kupkami wósady.
Granicny pad jo wužyśe drjewa z lěsow.
Naša Dešańska Domowinska kupka se toś wutšobnje wuźěkujo Chóśebuskim Domowinarjam, až smy se mógli wobźěliś na jich lětosnej kjarmušy.
Namšu buźo źaržaś faraŕ Ingolf Kśěnka, gospelowy chor buźo spiwaś.
Zapustarje su pór štuckow wurejowali a pótom se wudali na drogu pśez wjas, pśi mokšem a zymnem wjedrje.
K temje „Serby a AfD“ smy južo pśi góźbje komunalnych wólbow (NC 22/2019) a wót wuspěchow teje partaje wu nas pśi krajnych wólbach (NC36/2019) pisali.
Wjerašk buźo superkokot 21. septembra w Mósće.
W njej budu pón źiśi intensiwnje serbsku rěc wuknuś.
Fryco Latk jo pśistupował źěłowej kupce serbskich kubłańskich wuměłcow, ale wón jo myslił spušćiś źěłowu kupku dla socialistiskego źaržanja.
Gwězdźicki ma w kórbiku, rozchyta je pó njebju.
Ten prědny słup serbskego šulstwa jo we źiśownjach załožony, a ta pódpěra jo myslona za źiśownje, źož wuknjenje serbskeje rěcy stoj we koncepcijach ceło prědku.
Póspromje togo dajo teke nałogi, kótarychž kórjenje njejsu pšawje wopóznate: Wóni maju skerjej cyniś z kóńcom zymjego, z kóńcom tšadanja a ze zachopjeńkom nowego žywjenja we naturje.
Nowej wobsejźarja Andrea a Joemi Osmani pśiźotej z Italskeje a stej namakałej w tej kjarcmje bejnu wósebnosć: Serbsku śpu.
A zubny carśik se mysli: Ow, to se mě spódoba.
Uniwersity Groningena, Amsterdama, Leidena a Leeuwardena/Ljouwerta póbituju kurs frizišćiny.
Na kóńcu jo Měto Nowak pśidał, až wjele webbokow, kenž wužywaju serbsku rěc, su wobmyslone we nimskej rěcy.
Domowina jo ekstra za njen załožyła jadnu GmbH, dokulaž taka forma „z wobgranicowanym rukowanim“ woplěwa jich pśed njasenim financnego rizika – což pśi takej sumje jo rozymne cynjenje.
Starocerkwinosłowjańska rěc jo nježywa pódpołdnjowosłowjańska rěc.
We tom groznem casu nacerijo Saint-Exupéry bildu lěpšego luźa, luźa ako »z wutšobu wiźi«.
Pśi tom sćo, ako se groni, reportaŕ, kenž wjeźo interview z góleśim k wěstej temje a se zapisujo jogo wótegrona.
Tema jo była »Muske, žeńske a móc w ewangelskej cerkwi« a gósća stej byłej faraŕka Katharina Köhlerowa a casnikaŕka Stefanie Krawcojc.
Śopłe wałmjane štrumpy sy mógał ned kupiś, a luźe su se wó nje ryli.
Kokotarka Isabell Domašeńcojc wulicujo: „My ga dejmy ceły cas stojaś pla cesnych wrotow.
Chtož masku nosy – tak groni kultiska ideja – móžo se do teje pśedstajoneje figury pśeměniś.
Clifton Duncan Davis jo US-amerikański grajaŕ.
Což na jadnej forje se dobydnjo, to se zasej pśisajźijo, což pśi njej do kusow źo.
Toś: młoga kritika a njespokojnosć, za wětšy źěl nic nowego.
Chtož jo se wjaselił na serbsku rěc, bu wobtužony: žedno serbske słowko njejo było.
Wósebnosć jo lětosa tek, až prědny raz jo Jutta Kaiserowa za Stog pisała.
My teliko za Witaj gótujomy, ale na kóńcu tak mało z togo wuskócyjo”, reziměrujo wjednica.
A ned jen wuglurajo do źěrow kšeta Knuta.
Napišćo ga raz na redakciju, co sćo dostali k bogoju a sćo w prozninach cynili!
Dorosćone deje glědaś, co cyniśo!
Su pak teke take parazitarne družyny, kaž na pśikład wósowe pcołki, kenž njasu swóje jajka do bušwickow za młoź drugich družynow.
Ten wusoki kněz ministaŕ jo pśišeł něga z kutšu, pózdźej z awtom, jo z někotarymi zastojnikami gmejny a wokrejsa powědał a jo se pó dobrem wobjeźe zasej minuł.
Dalej smy tam woglědali zymny wulkan, ako jo pśed wjele wjele lětami aktiwny był.
Janšojske źowća su teke tenraz žaby karowali.
Stolica jo Priština.
Starše žeńske zasej hynac se zwězuju lapku nježlic źowća.
Serbski wjacor w Groźišću
Co to ma ze serbskim źiwadłom cyniś?
Pśezpołdnica jo stanuła a groniła: "Sy dobyła!"
Togodla jo jomu ruprajcht wjele grajkow pśinjasł.
Tak jo něnto Krabat, něgajšny pastyŕ, młyński, wandraŕski a sakski musketěr na ždźarojskem wudwórje góspodarił.
Wšykne figury a ławki deje nanejpózdźej na dnju wejsnego swěźenja srjejź julija gótowe byś.
Za tym jo slědowało to, což nichten njejo se mógał mysliś.
To spominanje se stanjo kužde lěto we tom wokrejsu na ludowem žałowańskem dnju.
Žeńska jo cowała doma pśi pśěźenju lana, muski jo cował na tšugach pśi łojenju rybow, až jaden źeń rozbytšnijo jasne smjaśe góleśa jeju tšuchły wšedny źeń.
Nad pótrjefjonymi gruntami budu startowaś heliumowe balony bźez wobsadkow.
Wšykne namšarje su byli gnute a wjasołeje mysli.
Dlatog dejmy na to źiwaś, až móžomy tu nam njelubu rostlinku pódušyś.
Tencas su slěźarje pód wjednistwom profesora Davida Reicha z Harvard Medical School pśeslěźili geny 90 wšakich wumarlikow, ako su mjazy 6. 000 a 1. 000 lětami pśed našym licenim casa w Europje bydlili.
Telewizora pak w swójej śpě njamaju, ten stoj we wjelikej zgromadnej śpě kuždego bydleńskego zgromaźeństwa pó 20 wobydlarjach.
Daj muku, twarog, cukor, mloko, waniljowy cukor, sol, cenk a pjaceński pulbjeŕ do šklě.
Pandemije dla jo ansambel jano mógał rědko wustupiś, stoj w decemberskem wudaśu "Hamtskego łopjena" slěpjańskeje gmejny: "2020 jo źěło towaristwa w Slěpjańskej wósaźe pśisamem pśestało".
Jogo rjemjenje njejsu byli w rěchu.
Mjaztym jen starka kuždy tyźeń sama dostanjo a njamóžo se na njen docakaś.
A skóńcnje se wuskoboźijo a kacce se wuznajo: »Kacka, ty se mě wjelgin spódobaš!«
Ale: „We casu DDR sy był žywy měrnjejšy, a sy měł wěcej pśijaśelow.
Chórgoj Komijoweje Republiki jo oficialny statny symbol Komiskeje, subjekt Rusojskeje Federacije.
To zni kradu prowokantnje, wšak njedejmy wochylu namšu spiwaś.
Spód dešćowego płašća se pokazujo kraga, swětła wałmjana kraga pulowera.
Mjaztym su wšykne zemrěli.
Dalšne serbske namše su slědowali w Borkowach a Drjenowje.
Ale serbskej instituciji?
Rowno tak z Depska jo kněni Mroskowa.
Togodla pó pór stow mejtarjach wustanjom.
Tegdy njejo było póžedane, njesłušaś k "titelnemu" ludoju, mě pak jo wót źiśetstwa pógóršowało wusromośenje drugich kulturow a rěcow.
1916 Cerkwine wobstojnosći. W zachadnem lěśe jo było 34 narodow (mjazy nimi 9 njamócnych, 2 njabogej), wěrowanjow běšo 2, zamrětych 20. Nejstaršy jo był stary Dešan, wušej 89 lět.
Wjelike pastwy a łuki tam su, ale jano jadnu wjasku su tam twarili – Stefanova.
To su tužne pśisudy", jo gronił Jańš.
To pak njejo ceło wěrno.
Muski chójźi z pinguinom za ruku pó měsće.
Bratš a sotša Jozefa njetrjebaštej se daś wukubłaś ako pówołańskej muzikarja.
Z tym pak jo Złote žrědło pó pódaśach bramborskego krajnego amta za wobswět pśecej hyšći nejšćodrjejše žrědło Dolneje Łužyce.
Skóńcnje jadna reakcija.
Tam smy bydlili w starej šuli, mój nan jo był ceptaŕ.
Ako casnik „Agrarheute“ pišo, njebudu telik trajdy žněś, ako su nejžpjerwjej wótcakali.
Aby swóje slědy zawóstajił, njetrjebaš pak pśecej něco natwariś.
Na kóńcu su wše se wutšobnje rozžognowali a młoge su mjazy sobu nowe terminy za dalšne zmakanja wucynili, aby doma zasej se rozgranjali.
Ale dokulaž jo jogo pśizajeśe deriło, njejo mógał drogowaś.
Dirigentka Jadwiga Kaulfürstowa.
Serby mógli mósty twariś, rowno k słowjańskim susedam Łužyce.
Ten cas jo leśeł a se skóro minuł, a južo smy byli w Poleńcowej šence.
Gatojska gmejnska rada jo srjejź maja wobzamknuła, až nowsańske wustawadło (Hafen) pśi pśiducem Chóśebuskem jazoru dej se doplanowaś a chopiś twariś (to jo Casnik južo wobspomnjeł).
Som se južo pśed tyźenjami na ten mały wulět do Francojskeje wjaselił.
Dotychměst jo se za to wužywało bagno (Moor), z lěta 1823 maju tam južo bagnowe kupjele (Moorbad).
Warjona muka abo klěbowa zupa.
Gaž sejźe za blidom, pšaša něcht: "Co źinsa sajźijo?" Pón groni dorosćony: špinat a kulki.
Wobej stej chójźiłej na Dolnoserbski gymnazium.
Ludowy rejowaŕski krejz "Stara lubosć" pśedstajijo tradicionalne reje w dolnoserbskich drastwach.
Teke na dnju reformacije (31. oktobra) buźo zeger 10:00 nimska namša ze serbskim późělom w Nimskej cerkwi w měsće.
Źinsa tak wjelgin woblubowane grilowanje ga tencas njejo było rozšyrjone, ale rědne wognišćo smy weto měli a swóje jěšnicki smy na kołkach we wognju pjakli.
„To jo była 5. mjazynarodna folklorna lawina
To smej kśěłej na kuždy pad wunamakaś.
Se wě, zgromadny etat mamy akle něnto, ale zjadnosć smy pśecej dojśpili.
To jo wu nas nałog w nowemberje.
Nazwucowali su źiśi jim za to gronka a štucki.
Pśezwitśe jo śichy pětk, na nimske .
»Ja njejsom zewšym nic cynił«, jo wopytał muž na póstoli zacwiblowany něco rozkładowaś. »Nic złego«, jo se póznał pó krotkej pśestawce – tšašywje a śicho.
Sonnabend, 9.11.
Co zawinujo starosći?
Ale se wě płaśi za kuždego "kontaktowy zakaz".
Derje cłowjekoju, kótaremuž Kněz njestatk njezalicujo, w kótaregož duchu žedno torjenje njejo. Ps 32,2
Z tym su dokumentěrowali jich rěc, tradicije, towarišnostne a politiske tšojenja.
Něźi tyźeń jo lan we wóźe lažał, pón jo se wuśěgał a za wótchrapowanje nastajał.
Tak su w kuždem tych sedym rumow lutka schowali, za kótarymž źiśi mógu pytaś.
Drobna rěcna mušla ze Sprjewje.
Wšykno stoj lětosa pód motom „Góspodarstwo a familija“.
Teke druge dekoracije góźe se z nalětnymi kwětkami wupyšniś ako how pśedstajona mechowa kula.
Serbska kjarmuša jo how była, serbske źiwadło jo how grało a teke Domowinske weterany z dolnołužyskich stron su byli howko kazane.
Tam som se ja z njeju zmakał, dokulaž policija jo mě ako dušepastyrja za nuzowe pady zazwóniła, aby se wó žeńsku w jeje dušynej nuzy starał.
Muzika a pórucenja: [...]
Ako njeby to sami wěźeli!
A rowno to som dostał pódarjone.
Kejžor, wjele złožkow mě dariš?
Rowno tak ako datěrowanje – na 2. a 3. stolěśe pó Christusu. „Nejpjerwjej musymy naše wurywanki tak malsnje ako móžno dokumentěrowaś.
Te pjenjeze pśidu z Barlinja wót nimskego ministaŕstwa za wobswět a šćit pśirody.
Dla togo jo waša dobra wóla była njeknicomna.
W Drježdźanach jo kužde lěto wustawjenje sakskego rucnikaŕstwa a fabricnego wuźěła.
Na to njejo wón mógał pšawje wótegroniś.
Dietmund Raschke z Bórkow - 26.02. (72 lět)
Ja cu to dalej cyniś až do smjerśi – wón groni.
Rědny cerwjeny mychańc som měła, ale něnto tak wuglěda.
Napóslědku, móžnosć šćěpjenja by dejała kuždemu dana byś.
južo wót septembra sćo mójo mě w impresumje Casnika cytaś mógali.
Z njeje jo něga raz cytał jogo stary nan. “Dłujcki cas njejsom ju do rukowu wzeł.
K zachopjeńkoju togo pśeměnjenja słuša teke nałog ptaškoweje swajźby.
Swini jo dejała wordowaś kšej wupušćona, howacej njejo to měso dłujko źaržało.
Za to su měli dobru ideju: kśě how załožyś wjeliki centrum za technologiju a za nowe firmy a gótnice, a z tym tu móžnosć, až mógu howko pśileśeś a wótleśeś lětadła.
W slědnem tyźenju jo se něnto toś ten aktiw zmakał w župnem sekretariaśe, aby wobradował wó dalšnem źěle.
Planujomy pśitwaŕ na žałowańskej hali.
We pawzach jo pón cas za diskusije a wuměnu był.
Pśed dweju lětowu jo pśewzeł nadawki, kenž jo Ulrich Pogoda dotychměst wugbał, a organizěrujo koncerty serbskeje muziki gromaźe z Lubinu Žurec-Pukačoweju.
Žedne raze jo se stało, až su na njogo stśělili.
Pósporomje Wokolneje šoseje kśě chopiś twariś kólasowu drogu, a slědkoju teke stary konsum we jsy wóttergaś.
Dalej su wóni za trjebne měli, až pśewzejo serbski amt za kulturu a kubłanje pód nawjedowanim Pawoła Neda w Budyšynje tejerownosći zagronitosć za Dolnu Łužycu, to groni, až pśiźo serbske kulturne źěło pód jaden kłobyk.
Wašnja biskupa pśi tom jo fatalna, pśeto wón njejo wobtwarźił swój rozsud.
We „spiwje běrokratow“ su k směchu měli tych kragatych njestatkarjow za pisańskim blidom – tłusnjenje z łokśom tym, ako su reducěrowanje personala wobzamknuli.
To ale njejo kśěł cłowjek, wšak njedopomina słowo „Bur“ jogo zewšym na mě „Biering“.
Źowćo jo se zasej kócki a psycka pšašało a wónej stej wótegroniłej: "Sama sy jědła, sama sy piła, něnt teke sama rozsuź!"
Take źiwnučke wěcy njejo nichten wót nas na swójom śěle nazgónił.
Cłonki župnego pśedsedaŕstwa a gósći su pšosone na pśiduce wobradowanje pśedsedaŕstwa župy Dolna Łužyca wałtoru, 7. decembra, zeger 16.30 w Serbskem domje.
Tymian jo bratš majorana a rowno ako ten dobry pśidank do jěšnice a tucnych měsowych jězow.
Ale teke zagrodne wiki su bóžko musali wótpowěźeś.
Pśicyny wobgrozonosći slawistiki su wšake a segaju wót financow, politiki, góspodaŕstwa a turizma až do globalizacije.
Śim wětše jo było wjasele, ako su nam wobkšuśili, až smějomy napšawdu jěś.
Starka-nopawa ju hajcka, klapjo pózlažka na jeje škórpinu a groni.
Pśedcytajomy źiśam wulicowańko.
Domowina njejo na tych zabydnuła, kenž su pomagali pśi nowozałoženju a pśi natwarjenju Domowiny w Dolnej Łužycy.
Rowno reja jo grała k zapustoju wjeliku rolu.
Wóni su napórali 1.500 kg śěžki stog w Lubnju.
Wot 1. oktobra gmejna Rowne (w župje Běła Woda/Niska) samostatna wěcej njejo.
Teke mógu geografiske koordinaty, pó kraju, rozdźělne póśěgowe systemy měś, kótarychž referencne elipsoidy su regionalnemu póloju śěžnosći pśiměrjone.
Michał Hajdan, serbski pśedsedaŕ wokrejsnego parlamenta, jo glucny, až jo se to wuzwólenje derje raźiło, mimo wjelikich problemow. „Som w mójej funkciji južo cesćej dejał pśewjasć a nawjedowaś wólby we wokrejsnem sejmje.
Pytajśo pśikłady z wokoliny źiśi: chóry, sportowe zjadnośeństwa a Domowinske kupki.
Zasajźiła jo pśeśiwo apartheit w Pódpołdnjowej Africe a angažěrowała se politiski a humanitarnje.
Strowotny źeń, to groni: na tom dnju stoje jano strowe wěcy na planje, sad a zelenina.
Wón co teke sobu gótowaś w jubilejnem koncerśe.
Wona jo teke aktiwna Domowinarka.
młodostne (gólcy a źowća) 15–25 lět
Južo jeje nan Gustav Zelc a starki Traugott Zelc stej Šibojskej šołśe byłej.
Wón wobzamknu togodla cakaś, až dešć pśestanjo. 
Wona ga co napisaś a zestajiś kniglicki, kenž deje dokumentěrowaś zasłužby a źěło wušywalnicow a wušywalnikow w Dolnej Łužycy.
To pokazujo baseń ze samskim mjenim »Pumpot«, kótaraž ma tenraz folkloristiski charakter (91).
Jogo wózjawjenja wopśimjeju pśinoski k onomastice kaž teke k ludowěźe a stawiznam Serbow w Dolnej Łužycy.
Něnto wětšyna šyroko pśedawanych piwow jo pasteurizěrowana a filtrowana.
Dnja 29. nowembra 2020 su se zmakali źiśi a młodostne z wósym familijow, aby gromaźe baslili a pśi tom teke serbsku rěc nałožowali.
Josefa Mašina, pśedsedarja Domowiny, Jakuba Brankačka, a młogich drugich.
Lěc a do kakeje měry pak jo hyšći płaśeł žeńskecy derbny slěd, to groni pśepódaśe derbstwa wót mamy na źowki, to njedajo se z wěstosću groniś.
Njamóžom ga nadwóju how byś!
Powědaj, Kněžo, pśeto twój słužabnik słyšy.
Ta nejdalej k pódwjacoru lažeca eksklawa wopśimjejo Błobošojce.
Slědny raz jo zwónjenje z cerkwje zaklincało, ako su 2019 prědny raz górnikowu gódownicu na Šćeńcańskem dwórje swěśili – to kśě lětosa ku gódam zasej.
Som se myslił: "Musym hynac wordowaś", a som kśěł to dojśpiś až do mójogo burstaka.
Pšawy kaleidoskop serbskego žywjenja jo nastał, a hyšći njejo žeden kóńc.
Wusćełanja wuběźowanja budu wót 13. maja zeger 19:25h w KiKA .
Ale 2017 jo se raźiło, až Zaspy su se pśipóznali ako "měsćański źěl z wejsnym a rolnikaŕskim charakterom", tak ako na pś.
Chtož pśez Rowne jěźo, ten wiźi na gruntach Njepilic dwóra kuždy źeń firmowe a twaŕske awta.
Toś jo woblubowanosć pietistiskego kjarliža w Chóśebuskich stronach spěšnje pśibrała a jo wutłocył w pśiběrajucej měrje starše lutherski pregowane kjarližowe zběrki.
Kaka chórgoj źinsa zmawujo?
Ze sakskeju jazorowu pla Budyšyna a Quitzdorfa su lětosa južo 14.000.000 m³ wódy do Sprjewje pušćili, aby pówušyli jeje niwow w Bramborskej a Barlinju.
Dietrich Scholze-Šołta (wjednik SI), Martin Neumann (Uni Potsdam), dr.
Jo tšachota wognja! Na co deje źiśi glědaś? jo wjelgin śopło było.
Ja myslim, až njeby Krabatowy słužabnik wěcej mógał za nich źěło sebje z palcow wucycaś, a toś by se jomu drje špatnje zejšło.
Wona “sejźi” w Serbskem domje w Chośebuzu.
Wobej stej byłej kubłanej w kśesćijańskem duchu z wuwitym zacuśim za zranjenja a kśiwdu drugemu napśeśiwo.
Jo to było měrne jěźenje! 
Źož howacej woglědarje a turisty a tek wobydlarje pó stach ducy su – pěšy, z kólasom abo z awtom –, lěbda někogo zmakajoš.
Wóna jo spóznała "diskrepancy a w luźe z městnami dłymoki antisemitizm."
Wóna bu w 13. a we 18. stolěśu pśetwarjona a rozšyrjona.
Smy wiźeli, až se pśi wejsańskem gaśe pilnje źěła …
W njej źěłaju cłonki z Dolneje a Górneje Łužyce sobu, a wjeliki źěl z nich jo se teke wobźělił na tom zmakanju w Dešnje.
Wótegrona budu zawěsće spóźiwabne, na kuždy pad pak rědna dopomnjeńka.
Z togo slěduju casowe cony.
To som pón na za zakłaźe originala ako teke nimskego a južo pśedlažecego górnoserbskego pśełožka gótował.
A nic naslědku - serbska a słowakska muzika.
W Dešnje stej byłej dwa blidarja, wobej z mjenim Jan.
Śpa jo była pjerwjej pśecej pśemała, něnto naraz wuglěda taka wjelika.
1863 Weterany gósćinowane.
Kaž kwěty su źiśi jadneju starjejšeju, gałuze jadnogo boma; wólejowe gałuze pomjenijo je to Swěte pismo.
Smy optimisty, až w zmysle našogo mota w nadpismje, pśewzete wót fararja Jana Běmara, nam se to nadalej raźijo.
Tak se tek akle w nazymje te wuzwólone stipendiaty k wěsći daju.
Jaden a dwaźasty wjacor.
Pśed wustupom Brětnjańskego ansambla, kenž jo 19. awgusta na „Europaparty ’90“ w Podwjacornem Barlinje wjele pśiklaska dostał, jo było mjerwjenje za jawišćom.
Notne sukno jo ta 50lětna měła, gaž jo změstymi teke material wužywaś musała, kótaryž jo spócetnje pópšawem za šyśe šorcow abo bluzow pśedwiźony był.
Dajo wjele procowanjow wó wobchowanje irskeje rěcy, ale bóžko jo tam teke dosć luźi, ako by tu rěc nejlubjej wótpórało, ako jo nam gronił Ciarán Ó Ceallaigh, direktor našeje rěcneje šule a dorazny rěcny entuziast a procowaŕ.
Gaž se znowa kóńc junija pśewjeźo w Korutańskej w Awstriskej docełego stwórty raz EUROPEADA w balokopanju, buźotej pódla teke dwě serbskej mustwje – jadno žeńskece a jadno muskece.
Wona jo togodla do rady dała, gramatiku kradu rozkłasć a pśi tom teke glědaś na “pśedźěło” w nimskej wucbje – w pozitiwnem a teke w negatiwnem zmysle.
Zrownju se pak teke pšašaju, źo budu pózdźej raz źěłaś, gaž wuglowa jama wěcej njebuźo.
Togodla jo wjelgin śěžko, z tymi pjenjezami teke spěchowaś wažne projekty dolnoserbskich institucijow.
Aktualnosć jich pósołstwa pśechwata cesto".
Mimo togo jo kněni Frankowa wót kóńca 1990tych lět až do lěta 2017 na Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu kurse za serbsku rěc pódała.
To su byli mjazy drugim chor PopKon pód wjednistwom Ilje Panzera, jazz-trio , Budyšynojc smyckaŕski kwartet, projekt Folk Studio a Serbska reja.
Wójaki pak su něnto pśestali zwucowaś a wójakowaś, pó zdaśu jo se jim kśěło jěsć a piś.
W Japańskej žeńske 14. februara darje swójim muskim šokoladu.
Słyšyśo, kaž woła? "Pósłuchajśo, ga buźo waša duša žywa; pśeto ja cu z wami jaden nimjerny zwěstk gótowaś".
Ale bóžko, jogo naźeja njejo se dopołniła, a za cas swójogo žywjenja jo wón wóstał ten jaden samy pioněr serbskeje cerkwineje literatury, a do jogo stopow njejo nicht stupił.
To płaśi, to se wě, teke za serbski lud.
A teke naše postowe kašćiki budu cesto połne z wšakimi pisanymi pismami.
Ju pśetwariś, buźo dlejšy projekt za Zaspowarjow.
A lěcrownož cłonk Domowiny jo, jo teke pśecej wjelgin kritiski na jeje źěło glědał.
Togodla, gaž njamamy taku bazu, kenž nas k tomu wjeźo, až ma se konsekwentnje a samo relatiwnje radikalnje wustupowaś, ga my ako politikarje njeby dejali to wót sebje gótowaś.
Pśiwdaś pak musym, až som na zachopjeńku weto měł wšake problemy, dokulaž to pśestajenje wót zakładneje šule na gymnazium njejo mě tak lažko padnuło.
Skoro jo se wopokazało, až kuždy co z tym nowym mediumom něco hynakše dojśpiś.
Gromaźe jěźotej na sportnišćo.
Na lipadło dajśo kwiśonki.
Měrko Brankačk a Nimsko-Serbske źiwadło z Budyšyna stej nam pomagałej.
Dnja 1. maja su ten dom wóswěśili – nic z wjelikim rušom, ale w śichem.
Jo, a tak jo teke nastała powěsćowa póstawa plona.
W switanju jatšownice su źowća ze jsy z bańkami do žrědła šli, aby jatšownu wódu pócerali.
Za Wilfrieda Perschmanna ze Slěpego źo teke wó strukturnu změnu a wó solidaritu z Prožymom.
Jano moderatora stej take dostałej.
Dujaŕski swěźeń w Janšojcach jo była jadna taka góźba, pónjeźele pótom (19. awgust) druga.
To jo w našej rěcy "Bóžy kamjeń".
njeźelu, 27. decembra /zymskego
We lěśe 2012 jo wón se wudał do Egyptojskeje, źož jo wopytał z kameru nawjerśeś dokumentarny film wót Arabskego nalěśa. „Ten projekt pak njejo se mě raźił“, jo wón we rozgronje z Casnikom pśiwdał.
Mimo Tawrow a Kemerijow su bydlili how we wšakich casach Skify a Sarmaty, Grichy a Romarje, Goty a Hunny, pózdźej w srjejźowěku teke Jermeny, Kozary, Pečenigy, Tatary a Turki.
Walter Elias "Walt" Disney jo był amerikański filmowy producent.
We starstwu 85 lět jo Konrad Zuse w lěśe 1995 na chórosć wutšoby wumrěł we Hünfelźe pla Fuldy.
Cośolic mócnjejše barwy wužywaś, wobmólujśo figury akle pó pjacenju.
Do teje znosyštej wšykno a wuchowaštej jo tak pśed dešćom. 
Wóni płaśe 7,50 euro, źiśi do 12 lět zapłaśe 4 euro.
Gera: Njejo ga wěcej tak ako w casu do lěta 1990, až su se znate cynili predikaty jadnotliwych abiturientow.
Zarědowanje zachopijo se zeger 15.00.
Nowy Chmjelow jo nejrědnjejšy w nalěśu a lěśu, gaž nalětne a lěśojske kwětki kwitu.
Zmakali su se fararje Mucha z Brjazyny, Pank z Dešna, Broniš z Chośebuza, Korjeńk z Borkow, Haußig z Korjenja, Krušwica z Wjerbna a ceptarje Kopf z Lutola, Jordan z Popojc a Šwjela ze Skjarbošca.
Spocetnu serbsku folkloru jo pón “sajźiło” na pśedstajenju swajźby serbskich towaristwow z Worjejskich stron.
Awtorka knigłow jo Katharina Gutschmidtojc.
Sama jo se mysliła, až mě Biering móžo se rozměś ako "bur".
Cogodla se ten rowno za Hendricha Jordana rozsuźił jo, pšawje njewěm.
PŚI WOPISOWANJU STAWIZNOW serbskego pismojstwa jo se spisaŕ rozsuźił za rozrědowanje knigłow do XIII kapitelow.
Pśibytne su se mjazy drugim rozgranjali wó WITAJ-ewaluaciji, pśichodnem financnem dogronje Załožby za serbski lud a strukturnej změnje.
W měsće stej to Serbski muzej a Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Z togo chachanja a mudrowanja jo było wusłyšaś, až su byli bejnje rozluštowane.
Dopomnjejom se jano na mě Alberta Justa.
Pótom dajo k wjacerju wu nas pśecej šašlik a kulkowy salat.
Jomu ten nadawk tak wjelgin se spódoba, až cesto dlej źěła ako pó dogronje dej.
65 lět Domowinska kupka w Trjebinje: Na swěźeń jo woglědało teke dźěćetko.
Wjele filmow ga dajo na pśikład wót tebje?
Wjele luźi w našom casu wjelgin skjarže a warce, ale pśemało bjatuju.
Tam su w prědnem rěźe wobgrozone łose (Elche).
Z dynamitom móžoš dom w sekundach znicyś, ale nowy dom natwariś, trjeba cesto lěta.
Wóni kśě jen hyšći raz słyšaś, tenraz pak w Bórkowach, a Lehmann se naźeja, až wjele wěcej cłonkow towaristwa pśiźo ako slědny raz.
Wót julija ma dr. Stefan Reichelt ten amt a jo zagronity za jadnab 2.000 ewangelskich kśesćijanow w Blunju, Bjezdowach (Klein Partwitz), Zabroźe a we Jańskej wósaźe Wórjejce-Stare město.
Jo, teke my musymy namše wótpowěźeś.
Pśi tej góźbje jo šulski wjednik Wolfgang Goldstein pśibytnych wobšyrnje wó źěle na šuli informěrował.
English Billards su se dalej wuwili do Life Pool a Pyramid Pool.
Kak tam buźo? Jo serbstwo tam póśerpjeło dalšnych ranow? Jo copało? Chwaliśboga, jo było lěpjej, ako som se bójał.
Co dajo nowego we dolnoserbskej bibliotece?
Južo wót daloka jo wiźeś, až na kšomje města Žilina awta producěruju.
Hanušoju a drugim cłonkam pśedsedaŕstwa su wóni wobwěsćili: To jo była dobra wěc, tak z cełeju familiju!
Wón jo pjerwjej ako pśedsedaŕ wustawowego wuběrka Serbskego sejma se na kanclaŕku wobrośił, se pšašajucy, co kněžaŕstwo se mysli: Deje Serby ako indigeny lud se pśipóznaś abo nic?
Njelepje póhajckajo jeje brunu ruku.
Pśi tom su ned nastajili źěłowy plan až do junija pśiducego lěta.
Dodała jo, až wustupujo kupka teke ze serbskimi šlagrami a popowymi songami.
Ale take jo tek pla Gornych Serbow z nałogom.
Kak jan by naša jěza mimo soli słoźeła?
w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, 10969 Berlin.
Knigły njamaju jano za rěcywědnikow abo regionalnych historikarjow wjelicku gódnotu, ale su teke praktikarjam ako wucabnikam a gmejnskim raźcam wužytna pśirucnica.
Z Nižozemskeje/Niederlande.
Młogi raz jo sirena słyšaś, teke gaž žeden tšach wognja njegrozy.
[...] europskem referencnem ramiku za rěcy GER (Gemeinsamer Europäischer Referenzrahmen) wótpowěduju, kak stej wucbnicy natwarjonej, kak se z nima wobchada a kótary pśidatny material k dispoziciji stoj abo stojaś buźo.
Pśeto wóno stoj pisane: na jich płodach buźośo je wuznaś.
To jo za njogo śěžka wěc, źěła ga we wuglowej jamje.
Daś Kněz was rozpłoźijo, was a waše źiśi. Ps 115,14
Na pśikład som w slědnem casu wence wiźeła banje.
We tśich dalšnych jsach jo młoźina swěśiła gromaźe ze ženjonymi, kótarež su byli wšuźi we wětšynje.
Kralojske najmarje su se teke Krabata doglědali, no – to ga jo był wjeliki, šwarny kjarl – a Krabat jo jim zalězł do paslow a pazorow, a tak jo se stało, až jo dejał wót nowego do Drježdźan, tenraz nic ako kuchaŕski do kralojskeje kuchnje, ale ako wójaŕski nowack do kaserny.
Gromaźe z rejowańskeju kupku smy wšakorake program wuwijali.
Ceły źeń ducy jo był ten pśeśěg.
Wón, kenž realizowašo we swójich casnikowych artiklach liniju Maśice Serbskeje, wiźi až njamóžo z tym eksistencu Casnika wuchowaś: rezignujo.
Portal wót Serbskego instituta jo bogatšy wó nowy modul: We njom jo fonetika dolnoserbskeje rěcy šyroko a systematiski rozkłaźona.
[...] uniformach, sedym fararjow a wjele šularjow, ako su źěłali pód Pankowym doglědom a dožywili, až »źaržašo na to, až źiśi swój katechismus a špruchy teke serbski móžachu«.
Źowćo jo to zwěrjetko sobu do swójeje śpy wezeło.
Njok wam wšo pśeraźiś.
Tuchylu njewuglěda za tym, aby kupka se zasej zmógnuła – jo wóna Casnikoju groniła.
Wóna a wjednik běrowa teje załožby w Waršawje Holger Politt stej gósća pśewóźowałej.
Kólasowy korso za źiśi, młodostnych a cełu familiju jo se slědny kóńc tyźenja w něźi sto nimskich městach wótměł.
Cełkowna ekologiska situacija pak njejo rowno dobra.
Jomu mamy se źěkowaś, až se swěśi pó něźi 130 lětach prědny raz zasej serbska namša w Serbskej cerkwi.
Wšykne běchu jadneje žałosneje smjerśi wumrěli.
Abiturny lětnik wót 1970 z rědowniskim ceptarjom Magister.
Wosebnje rada rozgranjam se z nimi wó jich serbskej familiji, Domowinskem źěle a wjeraškach w serbskem kulturnem žywjenju.
Cesto jo starc se pó pólach a gónach wuchójźował a se wjaselił nad nowym a glucnym žywjenim swójich něgajšnych póddanow.
Źaseśo cłonki su tencas měli.
Drugi wažny dypk togo pósejźenja jo było wukubłanje ceptarjow.
"By tegdy raz rada w rěcnem abo kulturnem instituśe źěłała", dopomina se wóna.
[...] Barliń, 1 Königs Wusterhausen, Lěwica: 10/ 3 Barliń, 1 Sakska, 1 Bramborska, AfD: 10/ 1 Sakska, 1 Barliń, Zelene: 9/ 5 Barliń, FDP: 10/ 1 Duringska.
Som how we Slěpem dostała nowe ideje za źěło w našom Domowniskem a drastwowem towaristwje we jsy.
Nejwětšy zawod Brětnje jo była cyglownja.
Žołte tulpy, słodke mlace wjelgin rada ja mam.
Harald Końcak jo rozpšawjał wó zaměrach a nadawkach Serbskeje rady pśi krajnem sejmje w nowej legislaturnej perioźe.
Źěkowanje za bogate žni
Spekulacius, jo wuzjawił rozsuźenje komisije: Załožyś dej se serbski cirkus. 15 mio. euro stoj k dispoziciji!
Wutšobnje k tomu gratulěrujomy.
Až jo pśišeł k Dolnoserbsam a nic do Górneje Łužyce, ma cyniś z jadneju wót jogo premisow: Šym słabša jo jadna rěc abo mjeńšyna, śim wěcej dej se spěchowaś.
Wónej wezeštej dosć 128 caroby ze sobu a wudaštej se pśi dobrem strowju a z gódnym wětšom na mórjo.
Na knyžku prědnego pokazujucego palca — wjeli sobu njelicy — pśiźo prědny mjasec; do depki mjazy prědnym a srědnym palcom pśiźo drugi mjasec; na knyžku srědnego palca tśeśi mjasec; do depki mjazy srědnym a tśeśim palcom stwórty mjasec; na knyžku tśeśego palca pśiźo pěty mjasec; do depki dalej šesty mjasec; na knyžku małego palca padnjo sedymy mjasec; wósymy mjasec padnjo źož prědny — zasej na knyžku prědnego (pokazujucego) palca, źewjety źož jo był drugi mjasec, źasety źož tśeśi, jadnasty źož stwórty a dwanasty źož jo był pěty. 
Wón jo take serbske swajźby hyšći we młodych lětach dožywił, a wiźecy, až luźe su pó wójnje chopili swěśiś swajźbu na modernu wizu, jo wón wejsanarjam gronił: „Wy ga maśo hyšći doma wšykne serbsku drastwu, teke tu swajźbaŕsku.
Wušej togo jo to wažne pśiźěło za wustajeńcu, na kótaruž buźo kuratorka Serbskego muzeja w awgusće woglědaś.
13.00 góźin: „W Rožowej dolinje” - na woglěźe pla awstriskich Słowjenow
Som wótwórił wokno do swójeje wutšoby a som póžedał za tym, swětło nutś pušćiś.
Dokulaž pśeběg casowych conow pak orientěrujo se nic jano na geografiskich, ale teke na praktiskich a politiskich směrnicach, móžo diferenca "kazniskego" casa mjazy dwěma městnoma teke wětša abo mjeńša ako městna casowa diferenca byś.
Buźćo góruce w Duchu, słužćo Knězu. Rom 12,11
Ludwig Ela, Jan Malink, Hilža Nukowa (wšykne ze župy Budyšyn) a dalšne.
Požywanje dopołnijo dobre piwo.
Wón jo był prědny kral.
We srjejźi "Pratyje" za lěto 2020 stoj Žylow.
Tak smy gromaźe wjele wuknuli.
Na zakopowanju Měta Pernaka w Barlinju su žeńske z chora Łužyca pśi rowje serbski kjarliž zespiwali, a nic Juliana Barukojc.
W oktoberje kśě pśewóźowaś slěpjańsku kjarmušnu namšu, prědny adwent spiwaś gaž "Bože dźěćetko" wordujo žognowane w cerkwi.
Tak jo ku góźbje togo dnja młynow teke radušański Błotny młyn někotare woglědarje měł.
Wót 10:30 do 12:00 jo praktiski źěl.
Pśepšosone su wšykne serbske wuše wukniki a studenty z fachowych a wusokich šulow.
Wón jo se zaprědka starał wó dolnoserbsku pśiłogu a pótom wó samostatny casnik a jo jen natwarił.
A cysta wostanjo naša pisna rěc weto.
Šesty raz jo se zmakało 20 wuměłcow z wokrejsa Sprjewja-Nysa a ze Zieloneje Góry (w Pólskej) na zgromadne mólowanje.
Dalša družyna, Górski nosowy mjadwjeź , kótaryž jano w Andskich dolinach w dłujkowjacornej Pódpołdnjowej Americe jo žywy, se w swójskim roźe, "Nasuella", wjeźo.
Jich jo pśepšosył šołta Fred Kejžor, a wóni su raźi pśišli, dokulaž se nose z teju myslu, až woklapnica by mógała snaź něco dobrego teke za wobydlarje Depska a Majberka byś.
Tak móžo serbski lud zgromadnje hyšći lěpjej źěłaś za swóju dalšnu eksistencu.
"Rowno how na lanźe wóni garantěruju, až młode familije se na jsy wusednu a až ta wjas nadalej wobstoj", pśispomnjejo w decemberskem amtskem łopjenu.
Kněz Dolckoweje kupy jo kronował swóju kralowku a gronili su jej Sigrid I.
»To se hyšći pšašaš?«, rozgniwajo se bur Žur. »Glědaj do mójogo gumna!
How su to zwěrjeta, ako luźe we jsach su něga cesto měli.
»Jo dało něco wósebnego pśi telefonje?«
Torsten Mak jo wustajił: „Ministarstwo za wšym zdaśim njejo hyšći cełu Vogtowu studiju pśecytało.
Dobyśaŕ turněra jo było mustwo „Freizeitmix“ z města Picnja.
Gjarde su cłonki towaristwa na rustikalny komplet k sejźenju na najsy, kenž turisty raźi pśiwzeju.
Trjebašo pomoc drugich a jo se teke wjelgin wjaseliła, ako jo w lěśe 1926 zeznała Fryca Rochu, wó kótaremž jo se mysliła, až buźo z nim a drugimi »zgromadne bratšojske źěło«.
To se wuznajo z cłonkojskego wupokaza.
Někotare luźe maju swóju maś w starcowni.
Wo tom pak njedej byś how to grono.
Wosebnje za rejowanje smy ga jich trjebali!
Jana Šołćina z Budyšyna źěło wu kupku za woplěwanje a wuwiśe serbskeje rěcy a studentka žurnalistiki Anne Holzschuhojc z Groźišća nawjedujo kup ku za medije.
Z Marju som se južo do togo dogronił, až wóna mě jano pśestaja, gaž wó to pšosym.
Z lěta 1066 jo powěsć wót smjerśi biskupa Johannesa Mecklenburgskego.
Dłujko jo fronta była w Gósćerazu, pó chyli jo se bližyła Janšojcam.
Nuzne wobstaranje dajo za źiśi zakładnych šulow.
Kaž docełego w běgu cełych stawiznow.
Stawiznaŕka Lubina Malinkowa rozłožujo wažnu rolu Serbowkow w nabóžninskem žywjenju w Ochranowskej bratšojskej jadnośe w 18. stolěśu a nowe zaběry žeńskich w tamnem góspodaŕskem a socialnem žywjenju.
Dowól we Łužycy – pokazki a melodije
Togodla namakajomy źinsa tak wjele wšakich fararjow a faraŕkow.
Jolic mě pilnje pomagaš, změjom teke pśechwatanku za tebje.
Z nowym mjenim kśě cłonki partaje wuzwignuś, až partaja se njezasajźujo jano za serbske nastupnosći, ale co byś politiska platforma za tak wjele wobydlarjow Łužyce ak móžno.
Lěc móžo z nim grajkaś?
Chóśebuz a Barliń stej wustajonej ako „NullKnoten“, to groni, až śěgi deje how kuždu połnu štundu wótjěś.
Naš facit: Nic njejo wěste.
Šym malsnjej su góle wuzeblekali, śim pilnjejšy cłowjek jo to pózdźej był.
Ryby w błośańskej jušce se pódawaju z kulkami.
Toś jo tšochu styrźasćalětna žeńska wót slědka pśistupiła a mě kiwała: »Pojźćo jan dalej!
Snaź jo něco wěrnego na starej powěsći.
Na drugi źeń jo šeł bur zasej ku gatoju, źož jo swój měch wótstajił, ale měch jo tam pśecej hyšći stojał.
Serbska wjas Bluń/Bluno słuša k tym gmejnam w Sakskej, kenž se lětosa a teke w pśiducem casu wósebnje spěchuju.
Chtož pśecej južo rad ze źiśimi spiwy w serbskej rěcy spiwa, móžo se nad nowym internetowym bokom "Dolnoserbske spiwy" wjaseliś.
Spokojne žywjenje?
A to wót jatšownego pónjeźelego, 20. apryla.
Cesto su musali se serbsku drastwu woblac a stakim reprezentěrowaś swóju serbskosć, abo "wejsnu strowotu".
A nastupajucy dolnoserbski pśełožk ako taki, musym groniś, až som se kradu spódobnje do teje rěcy pśi cytanju nutś sunuła.
Wót teje jsy su prědny raz pisali 1377, wjele wót stawiznow jo zgóniś z "Laasower Dorfchronik" z lěta 2002, ako jo Andreas Tartz napisał.
Tak tež dejśo wšykne zjadne źěłaś a žni mjazy sobu rozdźěliś, kuždemu jadnak wjele. 
Gratulěrujomy tejerownosći pśedsedarjeju Picańskeje Domowinskeje kupki Helmutu Cachowoju (Zachow), a to k jogo 55. narodnemu dnju.
Studěrowaś abo pówołanje nawuknuś.
Wjelk pak ženjo jim napśeśiwo a wopytujo pśi tom, tak wjele źiśi ako móžno pópadnuś.
A weto nigdy njejsom był za to mě za tencasnu Serbsku rozšyrjonu wušu šulu.
To jo był rědny serbski wjacor - su wšykne ten źeń gronili.
Pó drugej wersiji toś to słowo móžo byś indoeuropejskego póchada a jo zgromadne dla słowjańskich a germańskich rěcow.
Połny mjasec jo hyšći swěśił na njebju.
Pśicyna za to jo, až njejo ta wucba w normalnem paźe póstajona za slědny lětnik wótkubłarjow a wótkubłaŕki.
Blidarnja Jaser gótujo tym gólcam za tunje pjenjeze tśi cepy.
Nawjedujucy redaktor jo J.
Franziska Glodnyjojc jo pśi tom była nejmalsnjejša, z tym jo 3. kralowka.
Pśi tom njemyslimy jano na felujucych serbskich wucabnikow, ale teke na atmosferu w šulach.
Dokoławokoło pak lěgašo se carna śma pó krajinje.
Wóni se do parkow a zagrodow sajźiju abo słuže ako rězne a suche kwiśonki.
Communauté de Taizé jo znata za swóje spiwanja.
Tradiciske towaristwo woplěwa tudy serbske burske tradicije.
Faraŕ Kśenka jo wulicował ze žywjenja Běgarja.
Wšykne su byli wobjadne, až rěc póderbi pśisłušne wuměnjenja, aby dalej wobstała.
Južo caka, aby malsnje chyśiła jen Mary, za balkom wšen cypotaty Sherry.
Musym docełego wšych, ako źěłaju za naš program – wšojadno, lěc ako pśistajone abo ako liche – wjelgin wuchwaliś, kak su se procowali, kuždy źeń zestajiś program, a kake nowe drogi a ideje su pśi tom pokazali.
Pśi tom jo Ute Henšelowa wuzwignuła, až serbska kultura njejo nic, což luźi z migraciskeju slězynu wuzamknjo, ale participatiwne pórucenje.
Wjacor 14. septembra jo swěśił swójo 70lětne wobstaśe w drjenojskej kjarcmje „Jagdhof“.
Mocnje se jomu styska za tym, how raz pśecej bydliś z familiju. „Hyšći pak njejo jasnje, chto grunty dostanjo a kak se druge grunty rozdźěliju mjazy nami derbnikami”, tak Siegfried Malk.
Wobjadne smy se teke byli, až jo ta serbska namša za to wobstaśe našeje serbskeje rěcy wjelgin wažna.
Wóna jo se pśez samu śěžu wótłamała a pśisamem bejnu škódu zawinowała.
Źiśownju pśi ptaškowej swajźbje wósebnje rědnje wupyšniju, pśeto lětosa docakuju woglěd: cłonkow źěłoweje kupki „Rěcy pśichylona komuna”.
Ale bóžko jo we tej góli pśewšo wjele pšycow a źiwjakow.
stwórtk.
Za jeje głowu jo śamne drjewjane wobrubjenje rězbow: nymfa wósrjejź drjewjanych kwětkow, tej nymfje póbrachujo jadna ruka.
K cołnam pśiźoš pó plějucem mósćiku.
Tuskowy nan jo był blidaŕ a jo zamrěł, nježli jo Tusk zakóńcył zakładnu šulu.
Łaz, ako słuša k Wětošowu, Łaz blisko Tšupca a Łaz blisko Wórjejc, źož serbski basnikaŕ Handrij Zejler jo fararił.
srjodu, 19. awgusta /jacmjeńskego
Tam stoje a pachaju.
Droga wjeźo dalej na Burkhof a do Libic.
Wóna jo se prědny raz na kokośe wobźěliła.
Něnto jo se mógało wopomnišćo w chóśebuskej pokutaŕni z nowymi dopóznaśami z wědomnostnikami Greifswaldojskeje uniwersity wó "smjertnych padach pśi wuběganju pśez Baltiske mórjo" a drugich wědomnostnikow wó smjertnych woporach w Bulgaŕskej dokóńcyś.
Lěcrownož ma “Pśěza” něnto nowy program, su kśěli měś organizatory we Łukowje tu serbsku swajźbu.
A pón som měł pětk, 19. julija 1947, druge dožywjenje, kenž jo se w mójom myslenju dłymoko zašćěpiło a sobu póstajało mójo dalšne žywjenje.
Źěło z plastilinu wótpowědujo twórjecej zamóžnosći tśi- do šesćlětnych źiśi, wubuźijo fantaziju a se pomina samostatnu statkownosć.
Rowno taki cas a take tšojenja graju głownu rolu we nowych knigłach Jurija Kocha.
We swójom 3. februarskem wudaśu lěta 1990 pišo Casnik wó tom, až jo źěłowy wuběrk Domowiny wobzamknuł, pśewjasć 17. měrca wurědny kongres Domowiny.
Wjeliku rumnosć jo za to měła - ta jo něnto prozna.
Wót górjejka dołoj:
W kótarem mjasecu su nazymske prozniny?
Helmut Richter, wjednik Serbskeje rozgłosoweje redakcije w Budyšynje, jo wjele zajmnego wulicował z historije a ze źěła serbskego rozgłosa.
To serbske we partajowem programje
Naźejam se, až buźo móžno, až Domowina pśiźo z wucabnikam, šulskim wjednistwom a wuknikami do dobrego kontakta.
Pla wšych graju teke emocionalne aspekty jadnu głownu rolu.
Jogo jo interesěrowało, ku kakim gódnosćam se wóni póznawaju, kak funkcioněrujo jich zgromadne žywjenje, kake sankcije groze cłonkam za pśestupjenje jich regulow a tak dalej.
Jogo semjenja su pitśku rožkate, šerozelene a brunje dypkate.
To pótakem naš testowany pśewódnik njejo měł.
Pśez NS-propagandu, kótaraž jo cesto pokazowała zběranje darow w domach a na drogach, ale teke pśez pśedań znamuškow jo wóna bywała wjelgin popularna.
Teke wuměłce a wuměłcowki sami budu pśibytne.
Konje su měli pisane wěnki ze struskow na cołnach, źowća su gjarźe prezentěrowali swóju swěźeńsku drastwu.
Akle ceło na kóńcu mjaseca se wjedro zasej změrujo.
Teke wu Glodnyjojc su wobgranicowanja.
Kněz źašo jomu: Měr buź z tobu!
Toś njejo zlě, jolic tam raz nic njewisy.
na Górach/Guhrow, zeger 19.00 w zgromaźeńskem domje wejsanarjow
Młoźinski magacin BUBAK
Zběžki su byli teke we Łužycy. »Poddane z Rychwałda su w lěśe 1525 wugnali swójogo kněžka«, pišo chronist.
Wjele móžo wažyś, to jo se tak pśez palc měriło.
Ja sam tužny a połneje złosći domoj gnał.
Dokulaž dej něnto w zapustojskem casu pśecej piwo doma byś, jo se wón, gaž su byli te drogi gładke, te piśa ze swójimi sańkami wobstarał.
Běła kokoš jo kurjetka měła – wjele, wjele złotych a jano jadno carne.
Rad by Tebje a Maśicy Serbskej źěka dla ruku tłocył gaby to móžno było.
Dwa dnja do swajźby budu wšykne gromaźe placki napjac.
Źowća a gólcy „Waccyneje kupki“ su na tom dnju pšosyli starjejše do horta.
Robinson, Pětko a jich nowe towariše źěchu něto k mórju, wuśěgnuchu cołn na suche a wurězachu wjeliku źěru do dna. 
Na nich su wuštapane a zwušywane źěrki (tomu gronje źěrkowe wušy wanje).
Na kulojskich kónjecych wikach su wócy wuwalali na pśekšasnego kónja, a kupce su se wokoło njogo zgromaźili kaž muchy wokoło mjodu.
Torsten Mak z Města jo źělił swójo nazgónjenje wó pśełožku homepage łužyskich šulow.
Prězy gólcy z jabrikom a kokotom, pótom gerce a kutša z cesnymi gósćimi.
Mjazy drugim jo to grono wó Górach ako serbskej jsy, což se wósebnje pokažo we wšych tych serbskich mjenjach pólow, drogow a drugem, ako běšo Bogumił Šwjela teke na Górach zběrał, a pśi woplěwanju wšakich serbskich nałogow.
We kakem zwisku jo se to stało?
Móžo ga, což jo mokše, se pariś a paliś?“
– Źiw, až jo młynik jomu to dowólił! 
Jo, a lubosć a pśichylnosć drje jo pśecej hyšći to prědne, což małe góle, mimo jěze a piśa, wót nas trjeba.
wót 5. maja zasej woglědaś a to wobźiwowaś, co tam jo nowego nastało.
Cele pómałem Jank ze swójogo rožka pśiźo.
Póstarkowali su našo wótmyslenje teke telefoniske napšašowanja z wótrěda ludowego kubłanja, běrowa wótpósłanych wobwodneje rady a Domowiny.
Nejskerjej su w tom poł lěśe zabyli, až ga smy dejali pó jich pśedstajenjach do togo starego doma zaśěgnuś, gaž comy na kuždy pad do Borkow.
Pjac dej se ten tykańc pak z woběgowym powětšom pśi 165 stopnjach, pak z górcotu wótgórjejka a wótdołojka pśi 200 stopnjach, a to jadnu góźinu.
Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo toś slědny tyźeń na prědnem pósejźenju w nowem lěśe diskutěrowało, kake městno by dejałej měś serbska rěc a kultura na nowej šuli w Gołkojcach, ako stoj wósrjejź serbskich stronow w Dolnej Łužycy.
"Pjenjeze tak pśebrojś, to jo njerozglědniwe", groni Maik Merting, gmejnski zastupnik we Bórkowach.
Ale wóna jo měnjeca, až se jej na nowej šuli spódoba.
Wóni maju šesć młodych, a pśez smjerś wjelka buźo śěžčej za wjelcycu, te młode pśepóraś pśez zymu.
Ja som dejał se jo woblac.
Móžom se hyšći derje na to domarkowaś, kak smy casy na kokot jěli do Dešna, woglědali Jahnojcam a se serbski rozgranjali.
Wóna jo docakowała, až serbski móžomy, a to perfektnje.
Teke w Dešnje jo tomu tak.
Hyšći až do 18. su se rucne wrjeśena wužywali – take "typiske" kólaska z pedalom su akle pózdźe wobstojali, w 18. abo 19. stolěśu.
Za to mamy pśi nas městno za cytanje tych knigłow.
Wot maja togo lěta ma młody angažowany Barbukaŕ pak teke hyšći dalšnu wažnu funkciju.
Zastupnica Załožby jo musała dla strowotniskich nastupnosćow wótpowěźeś.
W mapje "Cycaki" se alfabetiski rědowane pśedstajijo 49 zwěrjetow.
Až do realizacije musymy hyšći esencielne pšašanja rozwězaś: Źo namakajomy trjebnych ceptarjow a kak jich idealnje wukubłujomy?
A kak wustatkuju se te wobraze na zgromadne žywjenje we Łužycy?
Pšašam se ju, lěc jo znała prof.
Wóna jo do źiśownjow w Górnej a Dolnej Łužycy woglědała a na rozdźělne wuměnjenja bilingualnego kubłanja pokazała. „Něnto na tom pólu dalej źěłam, na tak pomjenjonem sociolinguistiskem projekśe, na rěcnych biografijach.
Drjewo z Hochoskeje a Prjawoskeje góle až do Chinskeje
Na njeju namakajośo źaseś bajkow.
Cerwjeny nos wót wětša teke ma.
Někotare źowća njejsu mógli sobu gótowaś źěła dla.
W filmje se wulicujo, až kuždy raz jo jaden zastupnik Aboriginee pśipódla.
Mału probu jogo teksta smy nagrali na pask. 3.
Noach cynjašo wšo, což jomu Kněz pśikazašo.
»Móžoš ty šwjercaś tak ako šwjerck?«
Kozel z togo wótegrona wuznajo, až kněžaŕstwo co teke serbski lud z teju konwenciju wopśimjeś a ako indigeny lud pśipóznaś.
Wjele fararjow, wucabnikow a wósadnikow běšo jogo k slědnemu wótpócynkoju pśewóźowało.
Won jo dokusow.
Wumělc swěśi ten tyźeń, na 13. junij, swój 90. narodny źeń.
Młogi woglědaŕ jo wobźiwował teke jatšownu wustajeńcu Slěpjańskego kulturnego centruma.
Pódzajtšnoserbske dialekty su pó źělach wuźaržali do XX stolěśa wokoło Mužakowa.
Maks Šurman, kenž běšo se ako wjednik źěłoweje kupki za serbske pšašanja pśi wobwodnej raźe wjelgin mócnje za załoženje LODKI w lěśe 1989 zasajźował, jo był wót togo „njestatka“ teke wjelgin pśechwatany.
Wón jo był južo w 1930tych lětach domorodnym a gósćam woblubowany cil za wulěty.
K tomu móžośo wześ na pśikład dwě jabłukowej pacce a zatkaś jej do zwjerchneje grany, kenž něnto buźo głowa mjatelika.
W lěśe 1936 jo ze strowotnych pśicyn wopśestał tegdejšy cerkwjownik swóju słužbu.
Wšykne cłonki pśedsedaŕstwa su wutšobnje pśepšosone - a to se wě, teke gósći.
Malin Mětojc a Alina Beetzojc, wobej chójźitej do bórkojskeje šule.
Ale Mina njamóžo wiźeś, až jo musała swójo cesne městno górkam pśewóstajiś, ga wisy tofla na drugem boce wjaže, tamkor ku droze.
Luboraz/Lieberose
Dogromady 24 mustwow pla muskich a 7 mustwow žeńskich jo se tam pśipowěźeło.
Role a póla su byli pód wódu, nicht njej mógł seś abo žněś.
Film "Sprachlos" pak njejsu wobźělniki workshopa wiźeli, jim jo se jano wó tom rozpšawiło.
A ta se wupokazujo ako dobra.
Ale jim njejo se tak špatnje šło we wugnaństwje: we „njecystej” zemicy bydlecy, jo wjele jich se źaržało swójeje stareje wěry; ale młoge su se teke tatańskim pśibogam pśiwobrośili.
Rědne a solidne twarjenja.
Na Jezusa Kristusa jo ceła twaŕ gromadu zwězana a rosćo k swětemu templu w Knězu.
Nabóžne wusćełanje (C.
Frahnow z nimskeje do serbskeje rěcy pśestajił, rěcnje wobźěłał.
Klaus Schwartz jo 200 sortow ze swójich sadowych gumnow sobu pśinjasł! "Za kubłarje sadu jo to ryjne lěto", jo ten eksperta gronił.
Ale to njejo nas móliło.
Mjatkojc swajźba, w lěśe 1961 w Janšojcach, źož Tyšaric Gerdi jo se brała swójogo Erwina.
Dla wobstojnosćow pandemije deje wšykne rezidencowe póbytki literatow a literatkow w bórkojskem hotelu "Bleiche Resort & Spa" akle 2021 byś, casowje budu se indiwiduelnje wótgłosowaś.
Źinsa matej wuměłskej manźelskej dwě dorosćonej źowce – Katarinu a Dorotu - a mału źiśiźowku Johanku.
Dajo juž zachopjeńki: W Dolnej Łužycy su někotare młode familije, kenž swóje źiśi doma serbskorěcnje wukubłuju a tek we witaj-źiśownjach.
Z wukraja dla kursa stej pśišłej dwě wósobje z Pólskeje.
Něnto pśigótuju se na zgromadnych treningach na Europeadu, ze serbskeje perspektiwy to nejwětše sportowe tšojenje pśiducego lěta Co buźo ze serbskeju rěcu?
Hynac ako w pjerwjejšych casach wšake pratyje (historiskich datow, stolětna wjedrowa abo z ewangelskimi mjenjami) wucyniju jan mały źěl knigłow, w kótarychž su kulturne bogatstwa w śišćanej formje nazběrane.
Mimo togo wěm, až gólcy maju rowno taki tšach ako źowća.
Bóžko su na žednych plakatach woblico Matthiasa Lampego wobmazali.
Wjas njama žednogo kněžka.
Lěta su se minuli, a teke Krabat jo bywał staršy, ale wón jo z lětami nabywał pśecej wěcej mudrosći a dospołnosći.
Pśi tom jo se pokazało na to, až wuzwólone zastupniki teje partaje su něnto zastupjone we młogich parlamentach a gremijach, a to cesto we wětšej licbje ako dotychměst.
Kněz Juriš ducy ze serbskimi studentkami a studentami.
Jej slěduju Ukraina (51), Polska (40), Serbiska-Montenegro (10), Česka (10) a Běłoruska (10).
Serbski sejm dalej póra źěło z pśewrośenja a formulěrujo gromadne pominanja serbskego ludu.
Plon, leś ga ty k Pśezpołdnicy a wulic jej wót našeje starosći! Wóna ma cełu lodku połnu nabitu ze słyńcnymi tšnami.
Tam su nadejšli pód spódkom z pówěkom zamknjony gjarnc z nawušnikom a ze žołteju nutśikowneju glazuru.
Pśi kompozicijach se wokal pó slědnem wobstatku złožujo.
Tak mógu se na pśikład łoźownosć, wótwód abo šyrokosć ako kriterij źiwaś.
Móst/Heinersbrück: Wót zeger 15:30 pśi gmejnskem centrumje.
Pón wobstoj hyšći standardna iršćina, ako se pśedewšym na pódpołdnjowem dialekśe orientěrujo.
Rostlina njenjaso śernje.
W Janšojcach jo za to dosć śpow.
Gdynia jo město w Pólskej, kótarež lažy w pomorskem wójwodstwje.
Wšykne toś te stare historiske kupjele źinsa hyšći stoje a su pla młogich gósći wósebnje z drugich krajow wjelgin woblubowane, teke dla teje cełeje drogotneje architektury.
Dalšne informacije pód:
Wóstańśo nam zwěrne!
Dalšna móžnosć: Pjerwjej až se graśe zachopijo, se źiśi na melodiju znatego spiwa dojadnaju.
Malsnje zalězo do swójeje škórpiny.
Něźi 3000 luźi jo se wobźěliło pśed dwěma tyźenjoma na demonstraciji w Rogowje.
Južo źinsa gronje. te, ako něco rozměju wó spiwanju, až buźo głos Stefana felowaś, gaž šulu raz wopušćijo.
»Ale ja se wjelgin wjaselim«, wóna znowa zachopijo, »až tak lubujośo našu Polsku, až wy ako Němce tak lubujośo našu Polsku.«
Biblioteka jo wótcynjona wót pónjeźelego do pětka, pśecej wót zeger 10:00 do 12:30 a wót zeger 13:00 do 16:30.
srjodu, 2. septembra /nazymskego
Slědkoju, zeger 19.00, buźo až do nocy reja z nAund.
Na njej jo źěł burskego dwóra wiźeś.
"Na slědach wódnego muža a pśezpołdnice".
Mimo togo su šli srjejź 50tych lět někotare pedagogi z Gorneje Łužyce na dolnołužyske šule na njewobsajźone městna.
Wósebnje wukniki a jich starjejše, stakim adresaty šulskeje politiki, deje za wótglědanim rbb swóje myslenja wugroniś.
»Bubak, ten bubak«, jo bubotało w jeju głowoma.
Mógu teke lětaś, gaž jo bejnje zyma.
Sobotu, 26. junija zeger 8.30 buźo w klubowni Dolnoserbskego internata w Chóśebuzu (Žylojska droga 39) diskusija zajmcow ze sobuźěłaśerjami Rěcnego centruma Witaj Chóśebuz wó pśesajźenju Witaj-projekta w Dolnej Łužycy.
Domowniski muzej Dešno ma něnto aktualnu wustajeńcu wót njeje: "Pśetwórjenje swěta.
Ale někak to słuša k tomu.
Kak rědnje by to było, gaby mógali na to nawězaś.
Nan: Jo, to jo, ale hynak njejo. 
Togodla ma kněžkojske mě.
Kśě elektricu z pary a wótpadankow źěłaś
W lěśe 1882 su jogo w Slěpem wuzwólili za gmejnskego prědkstojarja.
wałtoru, 15. decembra /zymskego
Něnto južo mamy wjeliki njedostatk, což nastupa dobry personal ze serbskorěcnymi znajobnosćami.
A zajtša rano hyšći we jśmě, wón stanu a źěšo wen.
Słyńco a wětš stej se waźiłej, chto cłowjekoju malsnjej kamzol zeblaco.
Gósći gano na woglěźe pla Helmuta Kurja (stojecy srjejźa) we jogo muzeju: Dorothea Tschökowa ze susednego Zabroda (znata dla muzeja jatšownych jajow w Zabroźe, na lěwem boce), Daniela Frankowa z Pfalzojskeje (z rodom ze Zabroda) a Frank Kósyk z Kopańcow.
Slědny pětk su se wobydlarje toś ten film woglědali.
Wo měsće cu how jano teliko pisaś, až se mě głowne město Awstriskeje wjelgin spódoba, wósebnje pak kafejownje.
Z »Łapanje šefa« su serbske źiwadłowniki ten wjacor swój publikum łapili a pśez to teke wabili za dalšne pśedstajenja NSLŹ.
W drugej jo anoda – pluspol.
To jo se jej z cłonkami ansambla južo we krotkem casu wjelicnje raźiło z programom "Naša Hanka we wěnku stoj" łoni w septemberu.
W nocy, gaž jo śma, słyšyśo naju bitwu.
Naslědku, na zakłaźe "brutalnje wěrnosćiweje analyze", co jo za cełu towarišnosć lěpše, by dejał kóńcny datum a nadrobny plan wótstupjenja wót wugla nastaś.
Na pšawem wobrazu: Jazoro pśi Brězowce jo wjelgin woblubowane.
Wudawaŕ: Domowina – Rěcny centrum WITAJ, zasej wulicowała jo je Monika Jurkowa.
Som to weto cynił, a sebje wobstarał stare šulske knigły.
Tak jo pśedsedaŕ Dawid Statnik we swójej rozpšawje suźił statki Domowiny.
Sonet jo był teke znaty w twórjenju serbskich awtorow.
Marija Madlena, Marija, Jakubowa maś, a Salome pśiźechu k rowoju.
Na tom jo tencas źěłała zgromadna komisija zwězkowego parlamenta a zwězkoweje rady (Bundesrat).
Po pśikłaźe w Podwjacornej Němskej zawjeźo se teke wu nas něnto dualny wukubłański system.
Te wužytne, ale rowno tak te tšašne, ako wobgrozuju našo žywjenje.
Tam stoje kněz STUPAŔ, kněz STAPAŔ a kněz TEPTAŔ.
Co se mě spódoba na nich?
Picańska wósada jo napjakła wjele dobrego mazańca.
"Hej, na bok!"
Wona njesmějo rozpadnuś, a teke njebuźo“, jo nam Albert Běšow wobwěsćił.
Wót 2015, za tym až som absolwěrowała bachelorowy studium sorabistiki w Lipsku, su slědowali dalšne serbske wózjawjenja wóte mnjo, pśedewšym basni – mjazy drugim w Rozglědach, Stogach a Płomjenjach.
Bartuš: Mamy se něnto zaběraś z luźimi, kenž kśě z Domowiny wustupiś.
My jatšowne spiwaŕki na pódwjacor Chóśebuza gronimy sebje sami jadnorje "Spiwaŕki".
Wjelgin derje jo, až pšawidłownje w namšach serbske gronka cyta a spiwa a Carolina na pśikład dostawa Bóže blido w serbskej rěcy.
Końcak: Nejwažnjejša tema jo była, to se wě, ta wokoło planowanych skrotcenjow pjenjez zboka zwězka za Załožbu za serbski lud.
Ta w juliju – dnja 18. julija – dej byś teke zasej taka pisana, ako smy zgónili.
My mamy raz wob mjasec zastojnske zmakanja, tam diskutěrujomy.
Wolplěwarje wobswěta kritizěruju górnistwowy amt a LEAG, až njejstej zacasa reagěrowałej na to, až wóda we FFH-stronach spadujo.
We cełem wokrejsu ga chójźi do KITA dogromady 10.550 źiśi.
Z NAŠYCH STAWIZNOW
Dokulaž Mikro Papigko jo ta slědna wjas w tej wokolinje pód górami, a how jo kóńc twardeje drogi a zachopijo se lěs, wuglěda skóro kaž w srjejźowěku: wuske gase, domy z kamjenja a pókšyte z kamjenjowymi platami město zwuconych palonych cyglow.
Wón jo juž 40 lět rybakaŕ.
Sejśo pšawdosć a žnějśo lubosć a wóŕśo.
Kužda wjas dej měś jasny koncept, kak deje rejtarje a źowća a teke pśiglědarje byś šćitane pśed koronu.
Daś su wjasołe w tebje, te ak twójo mě lubuju.
Daniel co Karloju wšykno groniś, co jo dožywił.
Fakt pak jo, až Kito Lorenc jo wusčej ze Slěpym zwězany“, jo argumentěrował wjednik wušeje šule Wolfgang Goldstein, wót lěta 1976 ceptaŕ za matematiku a fyziku.
Wušy šołta Waldemar Kleinschmidt, měsćański parlament a wósebny kongres Domowiny w Budyšynje w měrcu 1990 su załoženje centruma za dolnoserbsku kulturu pódpěrowali.
Tšachy, wobmyslenja, ale teke optimistiske mysli smy słyšali.
Gaby dejał pśinjasć někomu ako pósćonk to nejdrogotnjejše, což móžom namakaś, by ja pśinjasł mału swěcku.
Koncern jo jen pódprěł z 3.000 euro.
Z togo wjelikego twarjenja dej raz nastaś serbski kulturny centrum.
Něga som cesćej spiwał, ale něnto bywa ten głos słabšy.
Bog sam bźez znankstwa wóstajił njejo, dokulaž wón wjele dobrego cynjašo, nam z njebja dešć a płodne case da a naše hutšoby z carobu a z wjaselim napołni.
Jo zežněła pśiklask a muzejownice wjeliku chwalbu za rědne zarědowanje.
Wšednje dostanu njewjericki a ptaški futer wót Colett.
K tym optimistam słuša teke Domowinska młoźina w Dešnje.
To pak trajo jano dwa abo tśi dny, a pótom pśiźo zasej rědne, wobstawne wjedro.
Dokulaž astronomija se zaběra mimo togo we wobłuku kosmologije z pšašanjami za nastaśim, wuwiśim a kóńcom uniwersuma, su teke zrězki z teologiju a filozofiju.
Zwězk pśiwze do swójogo rědu teke nimskich zajmcow, kótarež jogo wustawki pśipóznachu.
Za to maju wjelike metalowe sykawy, kenž połnje pśi wejsańskich studnjach.
W tom pówójnskem casu jo se wjelgin propagěrowało, až jo kradu notne šrot zběraś.
Dobył jo rubjažnik z nejwěcej jajkami.
Albert Božydar Bjatkaŕ w Lutolu/Leuthen – faraŕ w źinsa wótbagrowanem Jasenju/Jessen pla Grodka, wójowaŕ za serbsku rěc w cerkwi a šuli, Maśicaŕ
Něnto, gaž jo wokoło 80 lět stary, se jogo žycenje społnijo!
"Com wěźeś, co wón cyni, groni ceptaŕ."
Toś ta kócka na woknowej delce jo mě we Wjerchowni motiw bitowała kaž za póglědnicu.
Krickata roža je rostlina ze swójźby rožowych rostlinow .
Rownož teke źinsa hyšći zwětšego žeńske pśi kamjenkach stoje a warje a pjaku, su mjazy swětosławnymi mejstarjami kuchnje w prědnem rěźe muske.
Wót prědnego wokognuśa som se tam cuł witany.
Woblubowane rolnikaŕske wiki "Zeleny tyźeń" w Barlinju budu w lěśe 2021 jano digitalne.
Na tśeśem filmje źěła Pernak južo dlejšy cas: wóno źo wó Serbske koparje, to balokopaŕske mustwo młoźiny, kótarež jo se załožyło spód serbskim banarjom a z wótglědanim, aby naslědku wustupili na Europeaźe, balokopaŕskem Europskem mejstaŕstwu narodnych mjeńšynow.
Južo su pśedawali bejnu licbu eksemplarow Serbskeje Pratyje.
To jo było radny rozdźěl k tomu, k comuž smy zwucone byli w Slěpem, źož su cełe hynac wobchadali ze serbskeju rěcu we wucbje.
Sobotu, 21.09.2019, zeger 13:40 – 14:10, w rbb telewiziji
"A drastwa jo wósebnje wjelika sekcija pla nas", wuzwignjo Bernd Kamjeńc.
Dalej źěłaju tam ze wšakim elektriskim rědom a wjelgin woblubowane su masaže, z rukoma a take pód wódu.
Bjero jo pisał nastawki a wulicowańka za "Nowy Casnik", "Pratyju", "Płomje" a dolnoserbske radijo.
Wótźělony wót wšyknych cłowjekow a spušćony wót swójich śělnych mócow, — co ga wósta jomu?
Ja njamógu se dosć na jich pśijaznosći doźiwaś. 
Luźe su pótom mógali zgromadnje spiwaś "Śicha noc", kuždy pśed swójim dwórom.
»Groń jomu, až dej sam zupu ze sebje wariś!« 
Wob cas pandemije cholery 1830 w Sarepśe nichten njejo wumrěł, rownož w susednem Carycynje w běgu krotkego casa jo se 500 luźi skóńcowało.
Stakim se njemaka derjeměśe źowki z tym, až ta mała źo do źiśownje.
Wjelgickan rozwjaselony był njejsom, ale něźi raz dajoš se weto »pśeznaniś« a groniś »jo«.
Wónej njejstej mě znałej a jadnorje "dobry źeń" groniłej.
Kołowokoło Nimskeje (wušeje) cerkwje w měsće se južo wjele mjasecow pilnje twari.
Šyški su brune a kulowate.
PONASCHEMU pak njoco we tej nastupnosći wěcej z Domowinskeju župu Dolna Łužyca powědaś, ale jano hyšći z Domowinskeju „centralu” w Budyšynje.
Wón jo chyśił jano połojcku teje kopicki na wóz a pótom jo jěł dalej.
Naša ceła rědownja – a nic jano serbšćinarje – woglědujo se kužde lěto progam ptaškoweje swajźby.
Jogo wósebne wugbanje jo, až jo serbske wuměłstwo wen wjadł z folklorizma.
Něźi 45 zapustowych pśeśěgow buźo lětosa w Dolnej Łužycy.
Wěsće budu teke zymske tradicije w Błotach k wiźenju w pśeśěgu.
Malsnje wognjowe woborniki se woblaku a skócyju do awta.
Spanje jomu wuběga.
Kóšnojske a źiwiske camprowarje pśed stareju kowalnju w Košnojcach.
Wóna jo póznała samobyśe.
To ga bywa wšo ekstremnjej.
Jeje starjejšej póchadatej z Nimskeje.
»Wšyknycko jo źiwnučke w tom lěśe.«
Teke jich kralowki a krale buchu pócesćone.
Smej ga pśi nas teke wó tom cytałej, kak se Serby procuju, swóju identitu a swóju rěc a kulturu wobchowaś a zdźaržaś.
W maju togo lěta stej se Domowina a Vattenfall na njewobgranicowane dalejwjeźenje financěrowanja dojadnali, toś su zastupniki wobeju bokowu teke krotko wó pśichodnych pśedewześach informěrowali.
Tśeśe městno jo dojśpiła Sabrina Kušyna, stwórte Werner Měškank a pěte Horst Adam.
"Za wuměłstwo a kulturu pśiźo zasej śěžki cas, a to drje daloko do adwenta", jo Ilona Nowakowa, kótaraž ma wóźecu rolu we tom zjadnośeństwje zajmow, pśispomnjeła.
Dolnoserbski report: Jatšowny mark w Slěpem
Bórkowy laže w Błotach a togodla su cel turistiskich wulětow.
»Ta ga jo zawěsće někomu wuběgnuła«, naraz měni.
Ale něnto jo nejpjerwjej kóńc.
Mamy teliko serbskich wuconych w měsće, daś jědu do luda, aby z nim powědali.
Wobroś basleńku zasej a wótcyń dwa napśeśiwo lažecej rožka k dwěma pšaworožkoma a skšuś jeju kšomy.
Typiske problemy, kótarež zaprědka maju nimskorěcne wukniki, su howko wósebnje rozkłaźone: kaž to, až serbske konsonanty njedeje byś aspirěrowane Abo to, až we serbskej rěcy njedajo dłujke wokale.
Ako wótegrono ned njepśiźo, powěda dalej: »Z našeje rědownje su južo wšykne wuśěgnuli: Delankojc, Krawcojc, Bjedrichojc a, cakaj źe, jo, Mjertynojc teke.«
Toś to strategiske połoženje zmóžni kontrolěrowaś Gibraltarsku wuscynu.
Skóro njejo mógał se Karlo zewšym změrowaś, až jo to było mójomu mužoju luto.
How budu pětk wótwóriś Mjazynarodny festiwal dudakow.
Južo pjerwjej su byli nabóžninska wucba, žeńskeca pomoc, cerkwiny chor a pozawnowy chor.
Som pón zgóniła, až dajo mjazy górnoserbskeju a dolnoserbskeju rěcu rozdźěle, ale teke gromadnosći.
Něnto teke Wuško-tšašydło wěcej měrnje sejźeś njamóžo.
Pjerwjej pak, až se domoj póraštej, pśeglěda Robinson a wupyta telik, až łoź dłujko wěcej źaržaś njebuźo, ale až buźo ju prědny lěpšy wětš rozłamaś, a až dejtej chwataś, joli až cotej hyšći wšake wótwózyś a wuchowaś.
Pód smužku pak teke to njejo pomagało.
Nadawk mějucy zwězka za mjeńšyny Bernd Fabritius jo był na woglěźe
Gmejnska rada buźo ten tyźeń rozsuźiś
Na kjarchobje jo něnto wjele města, źož žedne rowy njejsu – tudy kśě stajiś ławki k sejźenju.
Kito (pšawy) w góli.
Wona słuša teke do sławnego »bouquet garni zelowego struska«, kenž se w jězach sobu wari, a do »zeleneje juški«, narodneje jěze w Hessenskej.
Jogo syn buźo znowa pśewześ a dalej wjasć ten znaty bórkojski zeleninowy dwór.
Sceniske proby za njej teke njejsu se hyšći wótměli, dotychměst jo jano južo rěcne póraźowanje dało: To jo Jan Měškank ako rěcny póraźowaŕ za dolnoserbsku rěc na starosći měł, jo z pupkoweju grajaŕku Annekatrin Weberoweju a z grajarjami komedije "Jaja z kraja" dolnoserbske teksty cytał a zwucował.
Pótom jo źěłał we fabrice za telewizory we Friedrichshainje, pózdźej w Cernsku .
"Som cytała, až šćitarje pśirody pórucyju, až futrujoš ptaški pśez cełe lěto.
W Dolnej Łužycy we Wjerbnje su nowu domownju namakali.
»A njezabydnu wóni žednje, źo su ju schowali?«
Pó politiskem pśewrośenju njejo se raźiło centrum "Grüner Berghang" zeźaržaś.
Skóro buźo se wupisaś myto Bogumiła Šwjele, termin za wótedanje źěłow jo kóńc nowembera.
Kak glucne móžomy byś, až w Nimskej w zachadnem tśiběrtyl stolěśu žedno góle njejo musało tšachoty jadneje wójny pśeśerpjeś.
We wokrejsu Damna-Błota maju něnto serbski wopon we zalu wokrejsnego sejma.
Junij • Smažki
Dojěł jo teke policist Jürgen Soremba.
Chto sebje to wšykno wumyslijo – »wulagnjośo« to wšykne gromaźe?
Ta lubosć jo wětšy part taka, až wót drugego bjerjo a rada ma a wšake co.
Ako pśiduce se natwarijo hyšći kupadło a spańsku śpu.
Źinsa nabywa pšašanje financielneje pódpěry za serbskich studentow zasej na aktualnosći, gaž glědamy na prědne rozsudy we wšakich zwězkowych krajach, studiumowy płaśonk we wusokosći wót 500 euro a wěcej zawjasć.
Wottam su śěgnuli na rejtowanišćo blisko něgajšnego amtskego twarjenja, źož su Janšojske kjarle samski źeń dopołdnja wupyšnjonu fortu stajili.
Trěbnych jo jim na pśikład hyšći wěcej gronkow, kenž mógu pśi wšednem cynjenju nałožowaś, za to by někake krotke sady dobre byli. ”We rymowanej formje źiśi wšake wopśimjeśa lěpjej zapśimnu”, jo wjednica źiśownje groniła.
Pśiduce zmakanje buźo za tyźenja a jo zasej pśistupne pśez.
Maju tam kupanišćo wence a nutśi, to se wě, ze śopłeju wódu, a chtož lubujo sawnu abo co na wšakich rědach zwucowaś a swóje kalorije pśez tu wjelgin dobru jězu, tśi raze wob źeń, wótbyś, ma how nejlěpše móžnosći, a to mimo jadnogo centa.
»Ale to jo akle lažki zachopk.«
Ja jo njewopśimjeju!
A wót mójogo najmarja how, Michaela Gromma.
Te małke źiśi pśidu k tomu.
Pśi pśebywanjach w Dolnej Łužycy jo woglědał mimo dr.
Šulski wjednik J.
Wóni wšykne namakaju se we jogo knigłach.
Som w zymje pśi dłymokem sněgu dejała źiśi domoj dowjasć.
To buźo hejgen take zmakanje z kandidatami Serbskeje rady a zastupnikami Domowiny a Załožby za serbski lud ako w Gołbinje dwa dny pjerwjej – lazujśo toś ten „gołbinski termin“ zwjercha.
Wótpołdnjo mama z Jankom basli a wón gjarźe woła: "Papa, glědaj, smej za Lenku něco basliłej."
Z listom smy kśěli zbytne kupki a zjadnośeństwa hyšći raz na to spomnjeś, aby se wó taku pawšalu starali.
Toś smej z mójim kumpanom nejpjerwjej raz naju śpicce dokradnje inspicěrowałej a se dałej do wjelikego, wjelgin notnego rěšenja bydleńka a na kóńcu smej se dałej na »wjasołu góńtwu« za sćěnawami, wót kótarychž jo kuždy wót naju radnu kopicku zezabijał.
Wót serbskich pśedmjenjow naspomnjejo Neander na pśikład Mato, Handrej, Maco, Hanco, Juro, Hilza, Hopa a Briśa.
Wona jo jim žycyła wjele wuspěcha za dwělětny studium.
Rownocasnje su pódla togo domorodne formy wěrjenja dalej wobstali.
Wšykne cłonki a pśedewšym zachopjeńkarje su pilnje zwucowali.
Nutśikokrajne wódy su wódy, kótarež su wót krajnych masow wobdane a kótarež k mórjam abo źělam mórjow njesłušaju.
»Sy ty taki puchotny, dokulaž sy mjaztym markował, až sy wó dwě lěśe staršy ako ja a do źaseteje pśiźoš?«
Tencas smej bejnu kopicu wucbnych knigłow za serbsku wucbu pisałej, a to „Naša serbšćina” za 7./8. lětnik, wucbnicu serbšćiny za 3. lětnik „Pilnje wuknjomy” a druge.
Comy w naturje byś, zgromadnje wariś, wence graś, knigły cytaś a snaź muzicěrowaś.
Nuk jo měnił, až take aktiwity njasu pla Danow we Šleswig-Holsteinskej dobre płody.
Eberhard jo tencas južo na BHG źěłał a z trjekarjom jězdźił a toś jo sebje ten z pśipowjesakom na jadnom kóńcu tyźenja wupóžycył a my smy pó jsy jězdźili a tšochu šrota nazběrali.
Na drogowanju z tymi knigłami we Łužycy jo awtorka póznała muziku Korle Awgusta Kocora.
Wše nakupuju wjele, jano aby pón wěcy zasej zaměnili abo chyśili.
Samki bywaju z tśomi až pěś lětami rodnje zdrjałe, mjaztym až samjaki pótrjebuju zwětšego jadne až dwě lěśe dlej.
Ale su toś te serbske procowarje zrazom wordowali rozpalone nacije? Teke Fryco Rocha nic.
Dabojc wětšej źowce stej wóstałej w Janšojcach, wótergi stej mimo pśišłej z butru.
130 fotografijow je pyšni.
Do programa jo słušała Wochozańska (Nochtener) reja.
Lětaju južo pśi temperaturach wót styrich stopnjow.
Což by sebje žycył, to jo pitśku wětša rezonanca mjazy měsćanarjami, how se tu swajźbu woglědaś.
Ale nět jo se stało!
Łužyska zemja we Jemjelnicy jogo śěło pśikšywa.
Kurs jo se rozsuźił za montažu, kótaraž dej pokazaś, kak wjelgin motiw smjerśi rolu źiwadłowych figurow póstaja, ako na pśikład Medea, Elektra, Woyceck.
Běšo pak jogo tak mócnje na brjog wuśisnuła, až běšo se z głowu wó kamjeń derił.
W šesć wobrazach su wuměłce pśestajili nałogi a tradicije w kjarmušowem casu w Łužycy.
K cesći zamrětego su namšarje wuspiwali kjarliž "Wót Bóžeje gnady wjeźony", ak wón jo z engelskeje rěcy pśestajił .
W nalěśu mógu ja zasej wence byś.
Źinsa pšaša mě mója starka Renate tam a sem za wóznamom wuraza, kenž jej naraz do mysli pśiźo.
Pšawa familiarna atmosfera jo se sobotu, 12. septembra, zwignuła, ako jo festiwal LATCHO DIVES w Lipsku do kóńca pśišeł.
Jo mjazy cytaŕstwom zajm za literaturu w dolnoserbskej rěcy? Wěm wót zagronitego za pśedawanje dolnoserbskeje literatury, kenž jo był na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli mój wuknik, až jo něźi 50 luźi łoni kśěło sebje móje knigły skazaś.
A źo wóna wjeźo?
Wušywanje małeje bildki z nadpismom „Witajśo k nam!“ a mólowanje jajkow jo woglědarje tak rozwjaseliło, až njejsu kśěli pśestaś.
Cyni stawnje jano to, což wóna rowno co.
Reja z kapału Lutzketaler Blasmusikanten buźo se tam zachopiś zeger 20.00.
A wóno njejo dłujko warnowało, smy je južo zdaloka słyšali.
Płodowe měso jo wjelgin słodke.
Na tu wizu buźo kusk burskeje kultury Rownego se za pśiduce generacije wuchowaś.
Tej starej stej šłej na wuměńk, a młodej manźelskej stej se musałej wó žywnosć, źiśi a teke młodšych bratšow a sotše staraś.
A dušykowe mrokawy śěgnu samo dalej – 30, 40 kilometrow až do susedneje Polskeje.
1894 Wizitacija wót kněz promšta.
Nan se teke mysli: To jo tužne.
To jo škóda!
Tak jo wón prědny raz do Dolneje Łužyce styri mjasece pó wóžywjenju Domowiny pśišeł, pśepšosony wót Šwjele w lisće ze 19. nowembra 1921.
Kutša pó fararja jo pśišła na poł dweju, skazana jo była wokoło dweju.
Pawlo a Pawla pak stej wót togo casa we jśmě se kólnje wobijałej.
Iniciěrował jo tu kupku bratš Maks Hanška z Janšojc, ako tek drugu kupki.
Te pak su za wětšy part rozpušćili abo źěłaju z mjenjej luźimi dalej.
Napiš sady w perfekśe!
Z lětadła wulězli smy w Sydney, tej kšajźnej stolicy – naša prědna a teke zasej slědna stacija.
Toś stej pśišłej na ideju, twariś w zagroźe pśi płośe budku z wokeńkami na drogu, aby do nich scynili klěb a kulki.
Górjańska postaŕka a Strobicanaŕka w pśeśěgu.
Ach, lubjej pěte łopjeno wzej!
— Stań!
Gerald Wildner a Andreas Golaš stej měłej tejku najsy na starosći. „Kjarcmarja“ stej warjone wino dermo póbitowałej zapustarjam a gósćam.
Cełe woblico – nic jano gubu a nos – pód masku, a k tomu hyšći wobej ruce.
"To jo raz druga a wjelgin zajmna perspektiwa, ten wid wótwenka na Łužycu", groni kuratorka.
Dopołnijo kužde žycenje.
Kijaški su gałuzate.
Ale wušej togo njewótpowědujo Helen tak scełego płaśiwym idealam rědnosći.
Ako casnik "Agrarheute" pišo, njebudu telik trajdy žněś, ako su nejžpjerwjej wótcakali.
We workshopje III jo mimo togo projekt za serbski grajny film Rainera Nagela rolu grał.
Bydli w małem měsće w Awstriskej.
Wšykne se chachaju, pśi takem wjaselu źo jim to źěło lažčej z ruki.
Janšojska wósada jo namšarjam wjeliki bufet pśigótowała.
Pódšmarnuś se dej, až jo Dieter Brauer rowno na koncertach zwenka Łužyce na to glědał, až jo tam teke serbska muzika zastupjona, tak Pogoda.
To buźo we dwěma źěloma, wót zeger 13:00.
»Gaž buźoš styri tyźenje w Magdeburgu, zewšym njepómyslijoš wěcej na Strowje a wšo howko.«
Dajo jano tśi eksemplary
A hyšći něco: Smjaśe rozměju luźe na cełem swěśe!
Na taki part su byli kurse a druge zarědowanja rěcneje šule cesto žywe městna wuknjenja a wuměny, abo ceło powšyknje: komunikacije.
Dla cogo pśiźośo slědk?«, a wšake dalšne pšašanja jan tak na mnjo praskaju.
Z Chóśebuza/Cottbus.
Na zakładnej a wušej šuli "Mina Witkojc" w Bórkowach jo serbska wucba až do 10. lětnika.
Projekt jo zaplanowany až do lěta 2022. "Ale gaž jo notne, móžo wón se teke pódlejšyś abo pawzěrowaś", wóna groni.
Som narskim luźam z Nordrhein-Westfalskeje pokazała a rozkładowała wustajone eksponaty, som jich zeznawała ze žywjenim serbskich luźi how něga a źinsa.
Wojto jo wšych młodostnych a gósći w serbskej rěcy wuwitał.
Aby zjadnoriło kreslenje, su specialne kórty wjelikich krejzow , na kótarychž pokazuju se wšykne wjelike krejze ako rowna cera, wokolina pak jo pitśku spryšćona.
Teke serbske kulturne zarědowanja a projekty su byli pódla.
To groni w někotarych chóśebuskich šulach, až źiśi do stwórteje rědownje du na dwěma dnjoma w tyźenju do šule, źož maju dwě góźinje wucbu.
Cuze kněžki su znatemu zegerarjeju pśilubili złoto a slobro, jolic wón za někake nimske abo francojske město teke taki nabejny zeger twari.
Su to byli bury Friedrich Końcak, Hermann Fitzner, Wylem Štopa, Kśesćian Kula, Fritz Märker, Erwin Mjeršeńc a Friedrich Cholowa.
Domownja za mnjo ale njejo jano natura wokoło nas.
Teke pó gólnych drogach njesmjejośo we takich padach chójźiś.
Wužywajmy lubjej kuždu móžnosć, dobru dolnoserbsku rěc powědaś.
Serbski wuknuś z pomocu muziki.
Toś smy wupytali z archiwa wobraz ze slědnego lěta.
Pó wětošojskej kupce jo to južo ta druga w wětošojskich stronach, kótaraž dodychujo.
My něgajšne Tšawnicarje smy za program ku dnju wótbagrowanych jsow teke wšake naraźili.
Študěrował jo teke w městoma Naumburg a Sibiu/Hermannstadt/Nagyszeben w Rumuńskej.
Z nimi by teke gjartnaŕnjam a bomkownjam w tuchylnej śěžkej góspodaŕskej situaciji kus dalej pomogli.
K jich prědnym projektam buźo słušaś pśidatna wucba za źiśi we serbskej rěcy.
Naraz dwě rědowni wěcej.
Ku kasy?
Wopokazmo za to jo wulicowańka „Pówjerchnosć“ w lětosnej Pratyji.
Tam jo kšasnosć, lutna zbóžnosć, nimjerne žywjenje, słodke wótpócywanje.«
Pśi tom źaržy swóju kórtku tak, až druge źiśi mógu ten symbol wiźeś.
Znajoš tšojeńko wó někakem zwěrjeśu?
Co pótom cyniśo? To som pšašała Helenu.
Pśi tom som póznał młode pólske komponisty – dobyśarje wuběźowanja.
Ondrušoju, kótaryž jo pśez lětźasetki sorabistiku wobźěłał, a doktorandce R.
Wjele kultury pak njamatej wobej.
"Ja cu realne konflikty zapakowaś do komedije".
Sobotu, 29. januara, buźo w Chóśebuskej centralnej bibliotece na Barlinskej droze 13/14 wósebne zarědowanje, kótarež jo myslone k zapustoju.
Jeje starjejšej stej bydliłej žedne lěta w Hochozy na Pěskach.
Ze swójim kónjom Fryckom chójźi wón na špacěr kuždy źeń pó źěle, aby nogi kónja njewordowali pšoste.
Wacław Gąsiorowski jo był pólski spisowaśel a publicist.
Z wětšym financnym wugótowanim by se tak dejała rownocasnje zmócniś samostatnosć wótwisnych institucijow.
Na woklapnicy w domje wognjoweje wobory jo se kněžyła dobra atmosfera a teke ta diskusija jo była konstruktiwna.
Mały słownick z fachowymi zapśimjeśami toś togo zešywka wudopołnjujo nowy material.
"To jo za našo kupowaŕstwo tak ako za nas hyšći lěpjej, ako docełego zacyniś."
Wšykno to stej sebje tej nimskej kněskej luźa cesćiłej a cas žywjenja we sebje wobchowałej.
To ma wóna źěła dosć a nadosć, wósebnje how w Dolnej Łužycy.
Lěbda jo se Černik wrośił strowy z wójny, jo šeł z guslickami a ze »złośaneju« tšubku swójim towarišam »Slěpjańskeje muzikoweje šule«.
13.00: Gosća ze Šwedskeje w serbskem rozgłosu
Wó njom buźotej na pśikład powědaś serbski komponist Detlef Kobjela a źowka Brauera Susanne Maria Pietrowski.
Až wóna jo pśidała swóju winu napśeśiwo Serbam.
A chto wót njeju w kružku bydli?
How ga se nic njestanjo!“
Słoźe pak teke w sadowych salatach, na tortach, ako lod, kompot abo marmelada.
Ja źěłam sobu w źiwadłowej kupce našeje šule – to jo Dolnoserbski gymnazium w Chośebuzu.
Darchan jo město w Mongolskej.
Wukniki źěłaju w kupkach a te, ako njamógu tak derje mólowaś, gótuju druge nadawki.
Jano 3000 móžo post lětosa pšosbu społniś.
We 18. stolěśu su kultiwěrowali papriku teke na Balkanje a hungorske burja su cynili z teje cuzeje rostliny samo swóju narodnu wěrcu.
Hyšći źinsa jo tam na Žylojskej droze 37 Dolnoserbski gymnazium.
To jo lažka móžnosć, jim pomagaś, aby rěcne zgromaźeństwo dolnoserbskeje rěcy lěpjej rozměli a k zdźaržanju dolnoserbskeje rěcy pśipomagali.
Wón wótwóri kamjenišćo, a wódy tšugachu z njogo, až rěki běžachu w tej suchej pusćinje.
Wót 30. awgusta až do 1. septembra su pón cłonki chora póbyli tśi dny w Budyšynje w tamnem Serbskem ludowem ansamblu, aby tam intensiwnje zwucowali za pśiduce nadawki a wustupy.
Loberta, wjednika internata Dolnoserbskego
Su kulki kopali tak ako pjerwjej
Wucbu su cłonki serbskego familijowego towaristwa "Gromaźe" iniciěrowali a su namakali pódpěru Rěcnego centruma Witaj.
Kněžo, naš Bog, druge kněze drje se nad nami kněže mimo tebje, ale pśeto na tebje samego a na twójo mě spominamy.
Pó krotkem pśemyslowanju jo ideju měł.
Dla cog njejsćo Waš jubilej łoni wóswěśili? Slědne tśi lěta som měł strowotniske śěžkosći.
Wón stanu a pomagašo plumpaś, lěcrownož běšo tak słaby, až móžašo lěbda na nogoma stojaś.
Teke te druge su se za to zajmowali.
Rostlinu dejmy pódušyś
Płaśonk jo 12 €.
Kšetk ga kužde góle znajo, nic ga?
"Něnto se wobrośijomy na pśigranjańske partnarje kaž na młoźinske kupki abo na šołty, aby wóni te napšašniki wupołnili".
Sejźimy rědnje pśi wjaceri a głažku paleńca, ako słyšymy naraz na wejsnej droze bejny zogol.
Pódla budu žywe powěsćowe póstawy (Sagenfiguren), muzikowa kupka „Kula Bula“ a wót zeger 16:00 rejowański mejstaŕ Michael Apel.
Ludowe drastwy su raźi witane, zastup płaśi 12 €.
Se wě, až su tam teke lubowaŕki serbskeje drastwy mimo pśišli, aby to jadno abo druge namakali za cypjel, šorcu a co.
Togodla jo se wóna ned rozsuźiła naš chor ako nowa kantorka pśewześ.
w Barlinju, z Weiterdenken-RomaRespekt a z drugimi.
Wóni pśiraźuju teke digitalny atlas serbskeje kultury, kśě naźěłaś serbske eksponaty a nastaś by mógali serbske firmy a pśedewześa.
Pla nas doma su kšadnuli fryšnje napjacony klěb za tśi familije, slědne zbytki soli a cukora.
Pśecej w tšachu, až dostanjo hyšći wěcej pukow, až jogo hyšći jaden kamjeń trjefijo …
Pó prědnych słowach wejsnego zastojarja jo naraz było kradu śma w rumje.
Naraźenje: Gaž cośo, móžośo na jaden bok balonka kwiśonku a na drugi bok tśmjela nalipnuś.
Na ten part jo se pó lětach wutwóriła njewšedna zwězanosć lazowarjow z casnikom.
Wón jo srjodu pśed dwěma tyźenjoma swěśił 85. narodny źeń.
A togodla jo wažne, aby lětosa wjele luźi se wobźěliło na wuzwólowanju Serbskeje rady a aby namakali kompetentnych kandidatow za radu.
Jo był južo 22. raz, až su Serbski muzej, jogo spěchowańske towaristwo a Rěcny centrum Witaj w adwentskem casu na muzeumowe dny pšosyli, aby serbskim wuknikam ako gódowny projekt awtentiske dožywjenje nałoga z Janšojskim bogom zmóžnili a tek pódla togo dalšny program bitowali.
Ale wón špatnje wuźaržujo mócne pasenje; lěpjej wón se góźi k dobyśu wót sena .
Historiske fakty su pódla byli, ako to dostaśe "wuwitańskich pjenjez", kóńc NVA abo góspodaŕska situacija.
Na ten interview jo wjele luźi reagěrowało.
Potom by samo ryśaŕ był, pśeto by pótom šulu wuchował.
Klincańska runda zasej kandiděrujo
Wu Kšamarjowych w Drjenowje jo se zachadny tyźeń srjodu pśinamakało wjele gratulantow.
To wšykno móžo nas juž bejnje zdušyś.
Pśedsedaŕ Serbskich koparjow Horst Adam jo cłonkam zaprědka rozkładł, co pśedsedaŕstwo Domowiny jo wobzamknuło.
Juro: „Jo, gaby jano něco pśistym źěłaś měli.“
Zaprědka jo kśěł mój wujk ze Zdźarow wšykne karnikele wześ.
Te njejsćo se wěcej zasłužyli!
Wutšobny źěk jo se jim wugronił Harald Końcak a jo pśepódał wugótowarjam koncerta dar.
Někotare wobźělniki zarědowanja su w serbskich drastwach rejowali.
Baslenje šklě dajo se z pśiducym nazymskim drogowanim zwězaś, źož mógali pótom sebje suweněr z nazběranymi łopjenami napóraś.
Droga tamkor k šuli jo wuska, sćažki su parowate.
Aby kamjenje wiźeś njebyli, cyńśo tšochu mecha na nje.
Swójich ceptarjow su wšykne wobźělniki kursa chwalili.
Z Mrocneje/Pretschen. 14. apryla jo Serbski sejm w Mrocnej wobradował.
Pitśku jo derje gronjone.
Na Balu serbskich towaristwow 19. maja w Žylowje jo pśedstajiło tamne towaristwo „Pśěza” swój nowy program.
Jaden jo wopytał cytaś te serbske słowa.
To jo naš historiski skład.
Chorowy koncert, za kótaryž jo se pśipowěźeło 10 chorow, jo pón wót zeger 14.00.
Tam som měł profesionelnego klawěrowego ceptarja Helmuta Hammera.
Młogi spytowaŕ gluki jo how južo kopał, a to slědny raz 1960, ako toflicka nama groni.
Bibliski tyźeń muse pśestarcyś.
Njejsćo ga južor cesto 34 wiźeli a culi, kak jo pó njewjedrje pówětš (luft) rědny a cysty, kak pó njom na pólach a w zagrodach a gumnach wšo wjele lěpjej rosćo, a kak su luźe a skót, bomy a krě a zeliny wochłoźone!
A wětš wótpócywa, a bu wjelika śišyna.
Pśi tom rosćo dlej a wěcej casowy śišć: sponsory, organizacija a pśigronjenja wobźělonych muse se wobstaraś.
Golcy a muže taki rědny strusk su měli pśitkany, a kak rědne te źowćka su we swójej drasće byli.
Ale gaž sy měniła, až njocoš mě dlej wót źěła wótźaržowaś, pón daś se to stanjo.« – Wutšobny źěk, mejstaŕ, som něco pśinawuknuła, což njejsom do źinsajšnego zabyła.
Bernd Pittkunings pśi źěle w bibliotece Serbskego doma w Chóśebuzu.
Na jeje wótgrono, až to wšuźi tak se stanjo, źašo wón: »Mě spódoba se běła drastwa (ta smjertnica) wjele lěpjej; glich, gaž jaden raz tak nałog jo, ga daźi tak wóstanjo.
»Njeměniśo teke, až ma mój syn wósebne ideje?«
Prědny papagaj, wó kótaremž se pišo, až jo se wót luźa źaržał, jo dostał pózdźej pomjenjowanje »Alexandersittich« pó swójom wuznamnem wobsejźarju Aleksandrje Wjelikem (356–323 pśed našym licenim casa).
(Wěcej wó tom cytaśo pśiducy tyźeń w Casniku)
Kaž jo to na kuždej premjerje nałog, su cłonki redakcije a awtory lazowali pśedewšym take teksty, kótarež maju z „titelneju jsu“ cyniś, a to jo něnto Žylow.
Naraźenja ako serbska źiśownja, serbska šlodaŕnja abo Serbski muzej su se pózdźej na drugich městnach zwopšawdnili.
We fonetice pśepytujomy produkciju, kakosć a recepciju rěcnych zukow abo fonow.
Wót njogo ma sedlišćo swójo mě.
Casnik jo to w zachadnem wudaśu pśipowěźeł, ale termin jo se pśesunuł, nejskerjej na kóńc apryla.
Pódla swójogo zagronitego zastojnstwa jo se 15 lět dłujko kwalificěrował.
Wót mytosa ptaškow
Pisał jo te knigły Jurij Koch.
Tak wuglěda młoda ambrozija – pitśku hejnak somotk 2. wobraz: Winfried Böhmer z Wětošowa jo pokazał pśed dwěma tyźenjoma južo wětšu rostlinu.
Mato Rizo pak njejo był jano wjeliki pśijaśel powědaneje a spiwaneje serbskeje rěcy, ale tejerownosći pisanego serbskego słowa.
Werner Měškankze Zaspow, źěłajucy tencas ako radijowy žurnalist, jo wulicował, kak su jomu zakazali pówołanje wugbaś – za "politisku njespušćobnosć", za kritiske komentary we radiju k tšojenjam, kótarež su Serbam byli na škódu.
Wóni su baslili gódowne dekoracije („dinki“), ako su pśedawali na janšojskem gódownem marku slědnu sobotu, na dobro rědowniskeje kase.
W diskusiji su pśibytne głownje powědali k nowemu statutoju župy a su wobzamknuli hyšći žedne mjeńše změny.
Tam som ja zagronita.
Tencas su prědny raz organizěrowali Serbski swěźeń, ako jo wordował kšuty termin we měsćańskej pratyji.
W tom lěśe su źiśi cełeje źiśownje a teke starjejše sobu swěśili.
Na to druge pšašanje se dajo lažko wótegroniś: Smy te prědne, kenž pomogaju wšym, kenž sebje to žyce, w nuzy abo krizowej situaciji, zranjonym ako teke njezranjonym.
W tej małej jsy, a to lěbda něchten wěri, namakajoš teke rědne kjagelnišćo, kótarež teke wobydlarje susednych jsow rad wužywaju.
Což jo se wšykno w Serbskem a Nowem Casniku w lětach 1881 do 1985 pisało z Gór – teke to su do chroniki pśiwzeli rowno tak ako to a druge ze serbskich powěsćow, kótarež su na Górach znate.
Bóžko su w chronice na njogo zabyli.
Tam móžo kuždy pśiś glědat, kak se to nejlěpjej gótujo.
Wjednik ABCeja dr.
Ten 11. februar w Nowej Jsy jo pokazał, až jo to móžno, až jo to pšawje a až jo to teke wjelgin notne.
Za wjelike puchorje trjebaśo pak stabilne šnorki, ako su dłujke dosć, abo teke....
Ako by se dogroniłej, wobinjotej se pak na źurja do jśpy stareje mamy póglědnuś.
Niska, 27. kasa
W jeje srjejźi jo stojał hejnak w engelskem parku dub — jaden samotny wjelikan.
Jeje label jo pó jeje starce pomjenjony.
Ten wuchowany zwón jo pśišeł w lěśe 1945 slědk do Wjerbna.
Pšawje.
7. serbske familijowe mě w Błotach
Akle pótom jo chódota ju do pšawego źowća z měsa a kšwě pśeguslowała.
Hyšći do 2000tych lět su wěcej raz wob lěto markarje a karuselarje na měsće mjazy Pśiwóznej droze a Schillerowej droze w Lubnjowje swóje wobchody stajili, młogi raz jo teke cirkus tam swój stan stajił.
"Mamy kužde lěto nowy swajźbaŕski pórik", jo gronił Końcakojc Nick.
Wóna pśiwdajo, až wabjenje by mógało mócnjejše byś, ale bóžko, za to maju małko personala.
Witaj-źiśownja w Žylowje, Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w měsće a Serbsko-nimski domowniski muzej w Janšojcach su byli jich stacije.
Błośański cołn jo blisko na papjeranych sprjewinych žwałach "se hympał".
Wósebnje te starše mjazy nami mógu se wěsće domysliś, kak su muske w pjerwjejšnem casu Stupny stwórtk tam rušowali, w gósćeńcu a na łuce pśi gaśe.
W ramiku togo gódownego projekta, ako organizěruju gromaźe Rěcny centrum Witaj, Serbski muzej a Spěchowańske towaristwo Serbskego muzeja, su kuždy źeń tśi kupki źiśi pśecej tśi stacije wobejšli.
"Nic wšykno jo interesantne dosć, młogi raz jo jano historiski kontekst wažny abo krotki wurězk".
Wóni gromaźe łoje a griluju (kaž gano – Casnik jo pisał), maju gódownicku (Weihnachtsfeier) we swójej domacnej kjarcmje „Glück Auf“, a pśepokazuju se na bórkojskich swěźenjach.
Źiśi su stupili na dwór šołśe Joachim Emmrichoju a prědkstojarjoma Prjawoza a Smogorjowa Jan Bostelmannoju a Joachim Balkoju.
Cyńso sobu!
Zastupniki frakcijow DSU, Liberalnych, Zwězk 90/Zelene, DBD/DFD, CDU/DA a SPD su k tomu powědali.
Ale ako smy wen pśišli, njejsu wěcej śiche byli.
Wudopołnił jo to wšykno pśez swóje studije w archiwach Wjerbna, Chośebuza a Potsdama.
Wón jo tam měł ateljej pla fararja Mateja Handrika.
Dr. Michał Hajdan, pśedsedaŕ zgromaźiny měsćańskich wótpósłańcow Drjowka, jo se juž někotare raze na tom nowolětnem drogowanju wobźělił.
Kaž se słyšy, buźo naš faraŕ kněz dr.
Tak jo wóna w lěśu 1957 na pór dnjow se pódała do Nordrhein-Westfalskeje.
Tyźeń dłujko budu wóni gósći partnaŕskeje šule "Skedsmo Videregående Skole".
Hermann jo był ako murjaŕ wšuźi w Žylowje znaty a woblubowany.
Tam njebuźo stakim žeden bus wěcej jězdźiś.
Lehmannowa, direktorka Lubnjojskego muzeuma, jeju wjadła pśez Serbski burski muzeum.
Maśica Serbska jo se wjelgin woborała
Jensen jo był łoni a lěto do togo ten 1. kral, a teke lětosa njejo se dał njewěstego wucyniś wót drugich.
Mjazy drugim mógu se tam cłonki pśedstajiś a "wótžognowaś", ako kandiděruju za nowe Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny.
Se wě su pitśu měli njegluku, až su byli někotare chóre, abo su dejali źěłaś abo su ze jsy wuśěgnuli.
Babette Zenkerowa, wjednica Domowniskego muzeja Dešno na to: "Gaž gósći njamógu k nam pśiś, pśiźomy my ku gósćam domoj".
Chtož cyta wóne knigły, móžo se wopóznawaś ze swětom serbskich bajkow.
Tak gnuty jo wón był".
Rozdrobjone grunty su pśistym wordowali gromadu połožone.
Wótrosł som ze slěpjańšćinu pla starkeje a starkego.
Ale młogi raz móžoš wurosć!
“Chto nosy złotu kronu?” pšaša wucabnik.
Atomowe broni, to ga wěmy, njewulašuju jano winika, ale ceły swět radioaktiwnje skazyju.
Jich wopuš jo wjelgin krotki a togodla lěbda widny.
Powjerchne, kusate a zrownju z wěsteju bolu napołnjone jo to wótegrono.
Źěłaŕnju jo nawjedowała Gabriele Gittelowa, ako w Chóśebuzu wuměłstwowy kružk na starosći ma.
Faraŕ Ingolf Kśenka jo prjatkował.
20 lět RCW.
Wažne su zmakanja we jsach, ta Pójsynoga.
W cełem kraju su se młoźinske kupki pilnowali za swóju wjas abo swójo město.
Amty pokazuju hyšći raz na to, až wšykne deje žariś zemsku wódu.
Zapowjesk padnu a pomnik se zjawi we swójej rědnosći.
Wjacor jo se mama wrośiła a jo pśinjasła tśi jabłuka.
A hyšći wjele wěcej, což tegdy njejsmy znali a wěźeli.
Toś mam teke slědny źěl lěśojskego gódanja.
Płone kšywa wustupuju głownje pla pśemysłowych twarjenjow ale pó źělach teke pla bydleńskich twarjenjow.
Ako som jim na tych kursach wótergi to jadno abo druge tšojeńko wulicył, su mě pśecej zasej napominali: Napiš abo napišćo to, by było škóda, gaž se to zgubijo.
Na njom wiźi, až jo kśiłko złamane.
21 ceptaŕkow a ceptarjow z 13 šulow našogo regiona jo se wobźěliło na tom zarědowanju.
Te wšake źěłowe městna z pśecej hynakšym charakterom pak su bejnje rozšyrili mój horicont a su pśipomagali žedne tšojenja raz tšochu hynac wiźeś, ako su byli w casnikach tak rožojte wopisane.
Nejžpjerwjej jo było pšašanje: Za kake źiśi to buźo?
How nic wěcej wiźeś njejo: wusoka tšawa z pór brjazami a niskimi koniferami, how a tam take pódłujke styrirožkate kopce.
Ale hyšći wažnjejše jo to: My ga teke znajomy legendu wó kralu Salomonje a kralowce Sabje.
Se wě, stej groniłej.
We knigłach źo wó historiju tśich górnołužyskich familijow wót póznego 19. stolěta do lěta 1953.
Ale to nejlěpše jo, až tam, źož rowno smy, serbski powědamy, my, kenž ju wumějomy - pśi źěle, doma, z pśijaśelami, w zjawnosći, wšuźi źož jo to móžno.
Wjaselimy se, až mamy na cerkwinem pólu wót lětosa nanejmjenjej nowego serbskego lektora, dr. Hartmuta Leipnera.
Głowny nadawk kšywoweje wězby jo, až nosy kšyśe kšywa a rozdźěluju śěžu toś tych na nosece murje twari.
Za magacin "Łužyca" jo ten lětosny jubilej góźba se dopšašaś, lěc a kak jo se raźiło, to serbske pśez Bóžu słužbu zdźaržaś.
Pśedewšym pak ten cas njejo był gódny.
We wokognuśu zmakajomy se w Chośebuzu.
Wjele jo pśedwiźone za pólěpšenje kulturnego žywjenja a źěła w měsće.
Jogo drogotna biblioteka jo se pózdźej na pśesajźowanje pśedała a samo Goethe jo někotare knigły kupił. 1836 su jogo z popajźeństwa pušćili a wón jo 1846 w Gräbendorfje pla Parska (Königs Wusterhausen) zemrěł.
Ako wósadny faraŕ sy „źowćo za wšykno“, jo gronił, nadawki študańskego fararja su hynakše.
We Mósće, źož jo Colett wótrosła, jo jeje maś ze zagórjetosću a wuspěchom zeleninu kubłała.
Tadić płaśi ako politiski naslědnik zamordowanego premiera Zorana Đinđića, liberalny a pro-europski.
Aby wšykno to wostała teke w pśichoźe — za to by dejali se wšykne Domowinske kupki a serbske luźe zasajźowaś a staraś.
Pśiźom z dna gata.
Módliśo se tomu, kenž jo hucynił njebjo a zemju a mórjo a wódne studnje.
Źeń starjejšych w Bórkowach
Wón njamóžo nam pomogaś, gaž to njedopušćijomy.
Tencas ga su z Grodka „plěwali” do Čelna.
Tomu se mě ale njoco wěriś.
»Ten LKW dej pśijěś kužde wokognuśe«, kněz Wěnk groni.
Wóna słuša do lechiskeje pódkupki, ako pólšćina abo drjewjanopołobšćina.
Z našeje Dołneje Łužyce su wó 400 Serbow pólubili, se tam pokazaś.
Naša dolnoserbska muzikowa scena jo fragilna, a tak ako wóna jo wažna za serbske sebjewědobnje a widobnosć togo serbskego w zjawnosći, tak mócnje trjeba pódpěru.
A toś wóno pomožo kšasnje.
Moda jo była něga ako źinsa žrědło za nowosći a nowotki a kuždej stilowej dobje móžomy wěste pisma pśirědowaś.
Wobźělniki mógu se ze zukami a swětłami zaběraś ze skulpturu Serbowki w namšaŕskej drastwje.
Groniś musym k tomu, až pśiběra pśi nas gjardosć na to, až smy waliziske.
A mimo togo wuglědam wětšy na tom cołnje, nic ga?
Pozdźej su šli burske teke někotare druge.
Za to dajotej dwě pśicynje: Slěpjańska šula ma nejlěpše wobstojnosći, pśirownowane ze šulami wokoliny.
Reakcija na to jo była, až jo to wukrajna rěc, kótaruž njerozmějo, jo ta žeńska měnjecy była.
W januarje a februarje su chor, baletna kupka a gerce dogromady 14 raz z pisanym programom “Serbski bal” pśed něźi 2500 pśiglědarjami wustupili.
Na fośe jo wiźeś janšojska Žeńskeca pomoc.
Slědny wažny dypk pósejźenja jo krotka ewaluacija była, źiwajucy na staw wukubłanja wótkubłarjow w dolnoserbskej rěcy.
Młogi snaź jo se myslił: Ja njamógu noty cytaś!
Stare Serby nejlěpjej našu rěc powědaju.
Namakańska komisija wokrejsa njejo se pak za Dytarja Freihoffa, ale za kněni Kušowu/Kuschi rozsuźiła.
Wjelgin gnujuce grono Ingrid Nagloweje pśed měsćańskeju zgromaźinu jo wugbało, až „ta kula jo se chopiła bulaś“.
Gaž w šuli ceptaŕ schórjejo – a to se stanjo cesto – ga wordujo cesto nejpjerwjej ten serbski wucabnik brany, aby togo chórego zastupował.
Na nowej drastwje su samo tśi ekspertki za drastwu z Dolneje Łužyce źěłali.
Wótegronił jo ministaŕ tek na skjaržby a kritiku, až buram we Błotach felujo moderna technika, z kótarejuž mógu wósebnje źěło na łukach wólažcyś.
Slědny tyźeń pětk wjacor pak su w gósćeńcu "Serbski dwór" w Dešnje južo tšošku wót togo dožywili a sobu krydnuli, co se wšykno stanjo na takem wjelikem mjazynarodnem sportowem swěźenju.
Pětš se cujo, ako njeby źowćoju zrosćony był.
Hauke Bartels jo wujasnił śěžyšća źěłabnosći pśi dokumentaciji dolnoserbskeje rěcy a zběranju dolnoserbskego pismojstwa.
Cytaŕ dej je na městnje cytaś.
Pśi tom pak njesmějomy zabyś, až pśerězna zasłužba jano něźi sto rublow wugótujo.
Togodla se njeźiwamy, až WHO propagěrujo ako šćit pśed natykanim z wirusom źěło wót doma pśez internet.
To jo se akle zwónoźeło pó tej drugej wójnje a rozbiśu fašistiskeje Nimskeje 1945, pó załoženju DDR 1949 a wukazu bramborskego kněžaŕstwa k »spěchowanju serbskeje narodneje kupki« 1950 w dlejšem procesu a zgromadnem źěle Dolnoserbow z Górnoserbami.
Jo-lic se pśewoblekał na luźa, su jogo pśeraźili mokša kšoma drastwy a mokše stopy.
Rozmějo se, až su wusnuchlili mójo pisne pśepšosenje do pódwjacornego Barlinja.
Som rozmjej wó wjele malsnjejšy ako ty njelepe brjochno!
Dokulaž: „Zawěrno gronim wam: Což wy njejsćo cynili jadnomu z toś tych nejmjeńšych, teke njejsćo mě cynili!“
Gutheilowa jo prezentěrowała rezultaty diskusije wó pśichod rěcy .
Ně, wóni daju se samo teke do źěła, aby něco k lěpšemu pśeměnili.
Knigły su za někotarych luźi jano meble z papjery.
Serbski western z Kasprikom jo Horst Adam pśedstajił, kótaryž jo zlubił do nimskeje rěcy za chroniku jsy pśełožyś.
Cogodla, som ja pšašała? Njejo to Witaj-źiśownja? Susanne Śichanowa jo mě wótegroniła.
Šejnejdojske su do 1953 we jsy do šule chójźili, pózdźej do Barklawy, pótom do Janšojc.
Wót januara pśiducego lěta dej se wón zaměrnje wuwiś k centrumoju serbskego a Domowinskego žywjenja w cełej Dolnej Łužycy.
Na lětosnej głownej zgromaźinje Domowiny kóńc měrca w Chrósćicach jo dr. Judith Jahnowa wót firmy za slěźenje marku a analyzu datow z Lipska rezultaty wopšašowanja zjawnje prezentěrowała.
Stakim som měł něnt wěcej casa a toś jo mógała južo 1981 mója wucbnica serbšćiny za 11. lětnik wujś a dwě lěśe pózdźej ta za 12. lětnik.
Na njen se sednjomej, a ja tebje dajom swój pulower.
Wón sam jo we mósćańskej gmejnje zastupny šołta.
Rědnje, až buźo lětos nanejmjenjej w pór jsach kokot.
Take pak teke dajo w drugich rožkach města".
Kamjenje z pśirodneju optiku dejali se do togo wucysćiś.
To ale pón teke groni, až wšykne jogo gnadu trjebamy.
Myto Domowiny za dorost jo šło na Damiana Dyrlicha, tejerownosći z Noweje Wjeski.
Mjaz drugim jo napisał ludowědny nastawk wó pśiwěrach domorodnych.
Toś to naraźenje stej pódałej pśedsedaŕstwo Domowiny na Ludowu komoru a Serbska narodna zgromaźina na Centralne kulowate blido w Barlinje.
Jeje zymjerny dych jo wokno wobśěgnuł hejnak lodowizna.
Mjazy tymi 29 porami, kenž su slědnu njeźelu w januarje w Prjawozu zapust swěśili, su měli teke žedne swóju zapustowu „premjeru”.
To jo k tomu wjadło, až jo bejnje pśiběrało napšašowanje za teju wódu, a pśecej wěcej luźi jo howko pśišło na wustrowjenje.
Tych »Hörnchen« pak dajo na swěśe cełu kopicu.
Lichotne kronowe łopjenka źěla se cesto do śańkego zakładnego źěla, do "gózdźa", a do šyrokego źěla, do „platy“, mjaz kótarymaž se zgibk pśeběžyjo .
Ale skerjej ja śi do slědka kusnjom!
Cełkownje jo toś ten semester skerjej ako dalokostudium funkcioněrował a socialna interakcija jo pitśku felowała.
Na tom wjacorje buźo pyšny program, tam budu teksty Fontanego recitěrowaś, teke žeńskecy kwartet „Łokaśina“ buźo wustupiś.
Budu cełe jadnorje semje do nopaškow wuseś.
Słyńco jomu do woblica swěśi.
Zasej su se kulali jatšowne jaja
Wóni powědaju Salish, to jo rěc Indianarjow w pśimóŕskem regionje Pacifika w Kanaźe a USA.
Hartmut Leipner jo nowy serbski lektor.
Woboranje pśiźo pak něnto wót šćitarjow wósobinskich datow.
Jim cu se toś pśez Casnik hyšći za to źěkowaś.
Wokoło wócowu jo carne koło.
Co su saněrowali? Błobošojska cerkwja ze 14. stolěta wótwenka: jeje murja jo natwarjona z pólnych kamjenjow a bryły.
Wóni pšose chódotu, aby jim to nje zasej pšec guslowała.
To źěło cyni w ABM.
Sedym lět za tym wón dožywijo w Chóśebuzu dalšny wjerašk swójogo žywjenja.
Jo zajtšo.
Rosćo na drogach, na brjogach, na kamuškach a na lěźe.
Pśeto na tom dnju pśed 25 lětami som móju Michaelu wjadł pśed hołtaŕ k wěrowanju.
Dla cog njejsom wěźeła?
Nejžpjerwjej som blido pókšyła ze starymi casnikami.
To samske płaśi teke za žeńskece mustwo.
Ta šwedska Gretka jo groniła: "Ja cu, až wy pśiźośo do paniki".
Ale teke słod wótwisujo wót družyny a sorty.
»Cart niźi!«
Cłonki komisije a bramborska ministaŕka su se wšykno narske woglědali a teke zapisali.
Lěśe warnowašo to źěło zeger 3 zajtša až do zeger 7 wjacor.
Mina jo pisała wjelgin njeorganizěrowanje a wóna jo měła wjele cwiblowanjow.
Wósebnje na zakładnošulskej rowninje pak jo móžno, až wucabniki [...] jano na serbski wuce.
Pśiź wen ze mnu do póla!
Na 28. maj buźo tam zeger 10.00 serbska namša, a wšykne su něnto južo na nju pśepšosone.
To jo było wšykno wucynk brunice a pśewrota".
To su we šwicaŕskem filmje wó wjelkach zapópadnuli z kameru w Americe.
Slědnu njeźelu, 6.8., su fryjne w Žylowje kokota łapali, a to ze 19 rejtarjami a 12 źowćami w serbskej drastwje.
Na to su se wše cłonki a frakcije dojadnali.
Ako jo nam wjednik młoźiny Carsten Hänsel powěźeł, na jubilejnych zapustach w Smogorjowje wobźělijo se jano młoźina w pśeśěgu, hynacej ako w drugich jsach.
Projekty deje byś tak natwarjone, až jo móžno měriś, lěc swój cil dojśpiju.
W tom casu, w kótaremž stej byłej muža žywej, jo mógał jano taki ako wón dalej pśiś.
Jeje płakanje jo tak głosne, až Jank njesłyšy, co maś cyta.
Musym teke groniś, až w drugich mustwach, źož som grał, take dožywił njejsom.
Figury su financěrowali pśez sponsoring.
How jo wjele zajmnego k wiźenjeju, a chtož jo raz w měsće a ma pitśku casa, njeby dejał skomuźiś, pśiś do muzeuma.
Tomu su kśěli na kuždy pad zadoraś.
Te, ako twariś kśě - wósebnje w Turjeju -, pak za wětšy part žedne domacne njejsu.
Mamy 17 wšakorakich kupkow w našej jsy, kenž se staraju teke wó nas źiśi.
KROTKO Z PÓSEJŹENJA SERBSKEJE RADY
Wótněnta pak póbituju tam teke trjebane knigły, ako su dostali wót luźi a institucijow darjone.
Pón zwucuju na dalšnu poł góźinu te małe a te wětše zgromaźe.
W měsćańskem źělu Londona jo w awgusće karnewal.
Pśedsłowo k 290. wudaśeju ochranojskich gronkow
Ty móžoš mě zawěsće pomogaś.«
Tam se lagnjo.
Drjejce drje su měli cerkwju, ale žednogo fararja.
Źěło ze serbskimi studentami ceptaŕstwa mě wjelike wjasele gótujo.
Moj bog, jo mója mama kśikała.
Z chemiju njejsom pó šuli žednje nic cyniś měł a pótakem wěm wót njeje teliko ako krowa wót njeźele.
Kuždy ga dej něnto swój kostim zgótowaś.
Aktualnje jo jich licba 1.165 jajow w tradicionalnych serbskich technikach.
Institut jo jej zmóžnił, aby se 1986 na mjazynarodnej Grimmowej konferency w Waršawje wobźěliła.
W rozgronje ze zastupnikami zastojnstwa za pśidrogowanje smy zgónili, až bydli poměrnje wjele wukrajnikow w Šwedskej — w Uppsali su na pśikład wót 165 000 wobydlarjow 26 000 pśidrogowarje — a až se z kuždym konkretnje źěła.
Ropot jeju źěli.
Něźi 25.000 euro su za to zaplanowali w gmejnskem etaśe za lěto 2011.
A wósebnu lubosć jo wón měł k małym a togodla wobgrozonym kulturam, tradicijam a rěcam.
Bulgarska rěc jo pódpołdnjowosłowjańska rěc.
Tam ga su pak jano gronili, až buźo 7. junija rozgrono dla rybakarjow z ministarjom Jörgom Vogelsängerom.
euro.
Su-lic wšykne pó wódu byli, se wusokosć wódy w sudobjach z linealom měri.
Namšu njedajo, ale źomy do cerkwje abo ku kśicy we jsy.
W Mongolskej, w Aziji, bydle změstymi źiśi, starjejšej, starka a starki a casy teke hyšći śota abo wujk zgromadnje w jadnej jurśe.
Nuk a dr.
Wón spomnjejo na Jakubicowy statk.
Kněz słyšy mójo žebrjenje, móju pšosbu pśiwzejo Kněz. Ps 6,10
Mjazy pśibytnymi jo był teke Chośebuski wušy šołta Waldemar Kleinschmidt ze žeńskeju.
Dopokazana wěrnosć pak jo, až su Nimce z namócu zebrali serbski kraj, až su swětnice a sedlišća znicyli a Serbow pódejśpili ako njewólnikow, se za to zamjelcujo.
Wót tam su śěgnuli k cerkwi, pśed kótarejuž jo se dało wótmólowaś tych 24 pórow, mjazy kótarymiž su byli teke žedne źowća a gólcy, kótarež su měli swóju zapustojsku premjeru.
K tym 200 woglědarjam woklapnice pětk we kjarcmje Jagdhof su słušali teke wósebne gósći, kaž z Pódstupima Měto Nowak, referent krajnego zagronitego za nastupnosći Serbow, zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu SPN Kerstin Kosakowa a direktorka Picańskego amta Elvira Hölznerowa.
Kuchaŕ jo był ten źeń zasej wobuzny kaž stary crjej, togodla jo za Krabata bejnje wjele watšow wótkapowało.
No, pójź!
Wjele wósadnych aktiwitow dej wupadnuś, koncerty a zmakanja wšakich krejzow se njewótměwaju.
Wušyna pód grodom ma poměrnje bogate historiske pódzemje.
Toś jo kśěł se rewanžěrowaś.
Ale bóžko na ten part njejo hyšći derje doprědka pśišeł.
To by dejali głownje byś městna w gótnicach, w industriji, a nic jano w někakich amtach a zastojnstwach.
Gaž se knigły spódobaju, ako smy naraźili: Wy je móžośo zwětšego dostaś w „Lodce“ w Chóśebuzu (na Droze Augusta Bebela 82).
pónjeźele, 16. měrca /pózymskego
Njocomy wó tom jano powědaś, ale wěcej za našych serbskich sobuwobydlarjow, za jich wuwiśe w kraju cyniś.
Tak jo teke pśišło, až som w pětej rědowni do DSG změniła a dla wjelikeje zdalonosći wót doma do internata śěgnuła.
Namakajśo w teksće "Liška" kombinacije z prepozicijami, kenž wugroniju pak směr pak městnosć!
Kuniny pjas jo rubjažne zwěrje, kótarež jo w naglěźe šupoju pódobne.
Teke to źowća malsnje wuměju a to pśityknjenje tych bałmjanych cańkow teke.
Snaź njejo měł nad tym žednogo wjasela, dokulaž njejo trjefił.
Zeger 14:00 startujo pśeśěg wót swěźenišća.
Togodla jo kubłański wuběrk Domowiny se za to wugronił, až źiśi ze wšakim znaśim serbskeje rěcy njedeje se měšaś a až nastanu zasej serbske klase. „Raźone kubłanje [...]
Zeźaržmy serbske znanki zajźonego a něntejšnego casa našym źinsajšnym luźam a tym, ako za nami pśidu!
Rostlina je w pśisamem cełej Europje rozšyrjona.
Wóna ma zawěsćiś, až w nastupnosćach Serbow, wósebnje pla kaznidawaŕstwje, serbske zastupniki sobu źěłaju".
Serbskim źiśam jo saksojski ministaŕski prezident Michael Kretschmer mały póstrow pósćił.
Som casy teke tak daloko był, wšykno chyśiś.
Co jo se pak do togo rozsuźenja w 1951 załožonem Isl tšojło?
Lěto studija w Ruskej wóstanjo njezabydnjone.
Sedym razow jo był folklorny festiwal teke na hochoskich dwórach a jawišćach.
Wóni su drogowali do Błotow, źož su póbyli w Bórkowach a gromaźe padlowali a su se woglědali muzej pód gołym njebjom na Lědach.
To jo se pśecej pšašał.
Skeč móžośo se woglědaś na YouTube.
Togodla pśiwěza swóju wójcu za bom a da se ned na 47 źěło a njepśesta pjerwjej, ažo běšo gótowe. 
We tom casu mógu wejsanarje a gósći teke kjaglowaś.
pónjeźele, 7. decembra /zymskego
Pokazuju dokumentariski film wó komponisće.
Stabilnosć rěcneje šule by se dejała personelnje zmócniś (doněnta 1 nawjedujucy sobuźěłaśeŕ, 1 ½ wěcywobźěłarja).
A žednje njedej wam wěcej do mysli pśiś, až njejsćo pilne, až se njepitwaśo wót zajtša až do wjacora.“
Wobej sotše ga njejstej měłej daniž muža daniž źiśi.
Kakež maju dary, take mógu je wužywaś.
Ale toś ta wjas, ako bu 1272 docełego prědny raz w starem pismje pomjenjona, ma něco wósebnego na se.
Weto dej wjele z našych jsow pódla byś.
Kino hyšći eksistěrujo, źiwadło, samo zukowe platy se kupuju.
Z lěta 1910 až do źinsajšnego gósći do teje kjarcmy pśi Sprjewi raźi załožyju.
Łukajcyny doł jo gmejnska wjas we wokrejsu Górne Błota-Łužyca na pódpołdnju Bramborskeje a źěl amta Stara Darbnja.
Dobra ideja!
Cogodla cośo humrěś?
„Wy sćo spokojom ako derje wukubłany Serb - ale njeskjaržy dosć luźi, až wšake „nowe” serbske słowa njerozměju?”
Wona płaśi 39,90 markow a jo na pśedań wšuźi tam, źož dostanjośo knigły a druge ze serbskego nakładnistwa.
Krimije, dyrdakojstwa, romany wó kónjach, tšašnicki, knigły za chachanje!
K stojatym ptaškam słušaju wroblik, sykorka, sroka, garona a kós.
Za to jo wót maja zasej Katarzyna Fidekowa we słužbje – źěła pak za wětšy źěl doma, dokulaž musy se za tśi źiśi staraś.
Dolnoserbski gymnazium ma serbski startowy bok z nimskimi elementami.
Sotšyna źowka Janine Budichojc wjele organizěrujo za wejsańsku młoźinu, a to južo wjele lět.
Tak dłujko ako jo jano mało luźi w małych sedlišćach žywe było, su krajinu jano pitśku změnili.
Abo jen stojecy wóstajiś?
Pśedsedaŕ Towaristwa za serbsku rěc w cerkwi dr. Hartmut Leipner jo zjawnje wobspomnjeł njedawno zamrětego Měta Pernaka z Barlinja, kótaryž jo wjele wugbał k wótžywjenju serbskich namšow.
Głowna tema togo wobradowanja buźo nominěrowanje kandidatow župy Dolna Łužyca za wuzwólowanje do Serbskeje rady.
W drugej połojcy 1977 jo wjednistwo fachowego wobłuka stawizny wědomnosćow AdW swóju dowólnosć za wózjawjenje stwórtego zwězka hyšći wuraznje zwězało z pominanim, až su teke dopóznaśa z »Geschichte der SED.
Tomaš Wornar jo wuzwignuł, až musy se Serbski sejm pśemysliś, kak a za co nałožyjo toś ten serbski parlament snadne mócy, kótarež wón ma.
Manfred Hermaš: Ja Nowu dobu, Nowy Casnik a wobej cerkwinskej casnika cytam.
Ako w drugich źiśownjach regiona swěśe teke w strjažojskej źiśowni "Styri lětne casy" ptaškowu swajźbu.
Wóni buchu wótpokazane, su se zgubili w někakich spižkach w měsćańskej radnicy.
Toś, pśiźćo 31. maja do Hochoze.
Wón co pisaś swójo doktorske źěło wó serbskej tematice.
Wjela (7.3.1778 - 1.1.1805) zakopowany.
Ashleigh Adele Ball jo US-amerikańska grajaŕka.
A Giufa?
W derje wobswětlonem rumje swěśćo z kapsneju lampu wótslědka na listowu wobalku.
Ow, to jo rědnje, rědnje kaž žednje.
Pětš: „Ale běšo ga ten cołn za telik luźi dosć wjeliki?“
Z něźi 30 lětami jo se drje natwarił swóju samostatnu eksistencu, ma snaź južo familiju a kariera se bula – tola to jo cysty štres.
Komuž se co, tomu trjebaš jano z małym palcom kiwnuś!
A wóni su wótnowili elektriku, rory a za kuždu parcelu instalěrowali měridła za elektricu a pśetrjebanu wódu.
A jo pśistajił: „To jo za mnjo wjelicka wěc, až wukniki su se mě wopšašali.
To njewěm.
Som sebje wěsty, až daniž smjerś, daniž žywjenje, daniž janźele, daniž wjerchojstwa, daniž mócy, daniž něntejšne abo pśichodne wěcy, daniž husoknosć, daniž dłym, daniž žedna druga stwórba nas njamóžo wótźěliś wót Bóžeje lubosći, kótaraž jo w Jezu Kristusu, našom Knězu.
Wšake serbske procowarje su byli z bratšojskeju wósadu zwězane: Brjazyński faraŕ Will, Wjerbański faraŕ Šyndlaŕ, wjednik syrotownje w Žargonju Mjertyn Lejnik, znaty ako »nank Lehmann«, Jan Bjedrich Tešnaŕ, Mato Kosyk, Kito a Bogumił Šwjela.
Młogi raz šemri kóža pitśku nazelena.
Głowna zgromaźina buźo 27. měrca Towaristwo "Serbske koparje/Wendische Auswahl" pśewjeźo pětk, 27. měrca, lětnu głownu zgromaźinu w Serbskem dwórje w Dešnje.
Połdnjo jo se jadnab 300 luźi zmakało pśed źiwadłom.
Heiko Lobert, sobuźěłaśeŕ za rozšyrjenje knigłow w serbskem nakładnistwje, pśinjaso knigły do „Lodki“ w měsće.
Humóž nas a wódaj nam naš grěch, twójogo mjenja dla.
Nowa energijowa koncepcija jo how stojała w srjejźišću togo, což jo dr.
Źowća a gólcy WITAJ-źiśownje "Mato Rizo" w Žylowje su ju swěśili 21. januara w rědnych kostimach.
Alina Hušgojc/Huschga
Kulki drje how teke znaju, ale wóni su jano mały pśidawk k jěźi.
Pśi tom sćo, mógali groniś, reportaŕ, kenž wjeźo interview z góleśim k wěstej temje a se zapišo jogo wótegrona.
Geografiski słušatej kupje Antigua a Barbuda k Pódpołnocnej Americe.
Wóni koncentěruju se na wódnej hemisferje, kótarejež centrum we wjelickem Pacifiku blisko Nowoseelandskeje lažy.
Narski se rozglědujo Jank w swójej spě.
Susanne jo woběliła kulki.
Jo w rědowni tam a zas chójźił a jo ze sćinjanym kijaškom grał.
Njedosega jano rěc w šuli wuknuś, ale rěcna socializacija jo rowno taka wažna.
Do togo pak su — ako teke w drugich jsach — stajili majski bom.
Zaměšujomy gips a napołnijomy z nim twarogowu tejzu až do połojcy.
Noga griba ma "kórabje", kótarež śěgnu se wót głowki až ku spódnemu kóńcu.
w Pśiłuce a
Abo až pla słonow ta słonica ma to gronjenje a kuždy drugi słon w stadle musy na nju słuchaś.
Ak wóni domoj do Englanda pśišli běchu a take wulicowachu, ga namaka se we tych pismach, až ta łoź prědk 13 lět se zgubiła běšo a tak dłujko wót lodowych górow wobdana była jo.
Nakładnistwo co wěźeś, kak cytarje Nowy Casnik a dalšne produkty gódnośe, co se jim lubi abo njelubi a co měło se pólěpšyś.
Swětkowne pónjeźele jo był źeń młynow.
K tomu su wobydlarje a gósći wutšobnje pśepšosone na sportowy swěźeń.
Pjerwjejšnej rědowni napšawo kśě pśetwariś do wjelikego ruma za zgromaźiny a zmakanja towaristwow a wobydlarjow z małeju kuchnju.
Lažy w pódpołdnjowem źělu kraja a ma wěcej ako šesćstow tysac wobydlarjow .
Stej ze synom juž pśeliš cesto pla gójarjow byłej?
Wejsna młoźina we Prjawozu buźo lětosa dwójcy majski boma stajaś, a to ten tyźeń sobotu wótpołdnja najsy pśed cerkwju.
Jadna wót nich jo pitśku wósebna – to su źiśi ze źiśownje „Mato Rizo“ w Žylowje.
Zeger 15.00 móžośo how dožywiś literariske drogowanje pó Chóśebuzu z kuratorom Werner Měškank.
Spěwaś jo było zakazane!
Jo jich było wušej 50 dorosćonych a źiśi.
Zwězk za regionalne planowanje Górna Łužyca–Dolna Šlazyńska dostanjo stojnišćo Domowiny ako pozicisku papjeru na blido.
A wósebny magnet za wócy jo w tom ansamblu ta wjelika póstola, w kótarejž jo ceła familija spała.
My smy pó pśewrośenju wjelgin wjele cłonkow zgubili. 50 jo nas było, młodych, srjejźnych a starych, muskich a žeńskich.
Makedonšćina jo była teke jadna z oficialnych rěcow Jugosłowjańskeje.
A wóni póžedaju, až deje měś za to we drugich, organizatoriskich nastupnosćach to grono, a kśě móc wumjeniś trenarja.
Myto Ćišinskego za pśesegujuce zasłužby na pólu serbskeje kultury, wuměłstwa a wědomnosći jo se pósćiło 19. oktobra załožaŕce a dłujkolětnej wjednicy Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu Mari [...]
Do grona jo pśišła ta wjelika pótrjebnosć na serbskich ceptarjach a wótkubłarjach.
To groni: Źo zapšawym wó pśisłowa.
Pśi wšom tom pak dejmy pśecej na to glědaś, až musy teke gmejna pśi wšych takich źěłach swóje pjenjeze pśipłaśiś - jo gronił Bernhard Boch.
Rědny ewangelski kóńc tyźenja k jatšam
Na krotki wjacor wót Šěrachowa laže gmejny Załom , Wołbramecy , na pódpołnoc wót Šěrachowa laže Wjelećin , Chróstawa a Korzym .
Toś ten rezultat kśě na kuždy part zasej dojśpiś abo samo pólěpšyś.
»Och, ta boga sroka!
Až njejo to šło bźez woporow, materielnych škódow a njespšawnosćow, jo jasne.
Až jo se slědnu sobotu w februarje wótměła w Rogowje (Horno) wjelika demonstracija pśeśiwo tomu, až se toś ta wjas w Gubinskem wokrejsu wugla dla wótbagrujo, to w Casniku cytaś móžomy.
To jo wósebnje za młode luźe w Grodkojskich a Slěpjańskich stronach wjelgin wažne.
Wósebnje jo mě ‚Rosojska grobla‘ w spomnjeśu.
Cyńśo něco z togo!“, jo Nowak jim pśiwołał.
Glědamy how na nejstaršy burski dom we Wendlanźe, natwarjony w lěśe 1710 wót bura-chronista Johanna Paruma Schultze.
Pjerwej su akle na tom dnju jaja barwili (abo wjacor pjerwjej).
Cil jo, až Gibanje jsow Bramborska w nalěśu 2021 prědny parlament jsow w Bramborskej pśewjeźo.
— komisija za naraźenja —
Jich kšoma je rězana.
To jo na Starej postowej droze 7.
Ja mógu se dopomnjeś na załožeńske zmakanje, źož smy sebje gronili: Taki zwěstk jo we našej partaji wjelgin trjebny, dokulaž wóteběra licba cłonkow, ako su wótrosli z narodnostneju politiku NDR.
Guwerner jo, tak móžo se groniś, zastupnik engelskeje kralowki w tom staśe.
Wucesćone cłonki towaristwa „Njepilic dwór z.t.“, ako su kóńc tyźenja swěśili 20-lětne wobstaśe swójog towaristwa we swěźeńskem stanje.
Ta komisija jo měła wjele źěła – we tśich tyźenjach jo woglědała do 30 jsow we cełej Nimskej, źož jo na nich cakał tak ako w Dešnje 3. julija wobšyrny program.
Wo wšen material a organizatoriske wěcy jo se starała S.
Troštujom ju ned, až wóna źinsa how zaśěgnjo ako »kněni« (což jo jej ta garderobowa pśisamem skazyła).
Toś hyšći raz a dlej.
Komu jo se žednje raźiło, kenž jo se jomu stajał?
Gaž te žeńske njejsu casy raz něco k wulicowanju měli, pón su spiwali.
Pótom pśiźo Jezus a pšaša, co to wšykno na se ma.
PÓ ŁUŽYCY DUCY
Za cytarjow zawěsće wjelika gluka, za redaktorow wabjece wupominanje a wěcej źěła.
Muzikarje su rozpšawili, až jo było kradu markowaś, kak wjelgin te luźe how, źož dla korona-situacije lěbda něco se zarědujo, su głodne za kulturu, kak wjelgin dobry wótgłos jo ten koncert teke dla togo dostał.
Take som wam gronił, aby mójo wjasele we was wóstawało, a wašo wjasele dopołnjone buźo.
— Ty dejš wiźeś, mój luby Pětko, až pśecej pśed Bóžyma wócyma wóstanjoš, a až se tebje derje njepójźo, gdyž bźez Bóžeje wóle, pjerwjej nježli jogo głos śi woła, ze swěta chwataš do tamnego kraja.
A to jo prědne wobspomnjeśe kulkow-kubłanja w Barbuce! Na kulturnej kórśe Łužyce jo Bluń wósebne městko.
Ja gótowach z tobu zlub a stupich z tobu do zwěstka, źejo Kněz Bog, aby ty mója była.
W někotarych žrědłach se ako wóźi.
Něto su popajźone Ruse tam ryli a pšusnicu seli.
Wóni gronje, až něga jo w Žylowje była kralojska domena a bu tam trajda nawózona a wobchowana.
Ned pódla stoje rědne awta.
Pśecej njejo se to bóžko cyniło, jo Wieczorek kritizěrował.
Wóna pśespytujo formy a funkcije transicije w lyrice z glědanim na družynu, rěc, kulturu a towarišnosć.
To jo se prědny raz stało: Namše na śichem pětku a jatšownu njeźelu njejsu byli.
Hochozarje budu pśigótowaś ławki, blida a stany, kaž teke parkowanišća we jsy.
Su to teke live-CD, to groni, wužywaŕ móžo zastartowaś Ubuntu z CD, bźez instalacije.
w Bramborskej: do 3. 1. gódowne, 3.–8.
Pópadnjom ju za ruku.
We njom wón chwali naroźenje synka Jana wót staručkeje žeńskeje, seśelnice Marije, na kótaregož njejo wěcej naźeju měł.
Něnto Lenka wulicujo, až se wogawow bój.
Se wě, tej linka wóttud wóttipowaś, by było kradu komplikowane.
Akle w lěśe 1941 su ju na smjerś choru zasej pušćili, a wóna jo krotko pó tom wumrěła.
Lyrika dolnoserbska jo hyšći žywa.
Ale musymy skóńcnje něco cyniś!
Wochozańska wuglowa jama ga dej se pó planach Vattenfalla až do Slěpjańskich stron rozpśestrěwaś.
Wóni se žyce, až se jim wšykno raźijo.
W ramiku swójogo zmakanja su se cłonki źěłowego zjadnośeństwa FUEN teke na europskem regionalnem forumje Zjadnośonych narodow za kubłanje, rěc a cłowjeske pšawa wobźělili.
Wón rejtujo něnto pśez wrota, ale glucny do wócowu njejo, wjasele wuglěda hynacej. (Lazuj dołojce dalej)
Komuny njebudu musaś za jich słužbu nic płaśiś, běrow financěrujo Sakska.
Kito Ela, wjednik centruma Witaj w Chośebuzu: Stare lěto njejo nam jano wjasele pśinjasło, ale teke problemy.
Tak smy wjele telefoněrowali a se pśez mejlki, handy a na drugi part wobstarali informacije a originalne zuki wót serbskich luźi.
Program na tych tśich dnjach jo był wjelgin pisany – a pśecej su stojali dudy we srjejźišću, ceło naprědku.
Jadna z nich jo była iniciatiwa města Drjowka, historiski tśibocny dwór saněrowaś a Šćeńcanarjam za wšake kulturne aktiwity k dispoziciji stajiś.
Źowća se zmakaju zeger 12:00 na najsu.
Su to mjeńše a srjejźne pśedewześa (Unternehmen).
Orchester ansambla jo se wobrośił na intendantku, dokulaž se bój, až pśiduce zarědowanja su we tšachośe a až źěłowy klima buźo śerpjeś, gaž Andreas Pabst njesmějo dalej statkowaś w ansamblu.
Ak se pśibližachu, ga wiźechu wóni, až wumarły běšo, a to woblico z mochom wobrosćone.
Z Myšyna/Müschen.
Won jo nastał ze stareje tekstilneje fabriki, a w njom źěła něźi 600 luźi z wokrejsnego zastojnstwa.
Mjaz drugim jo se wón za to zasajźił, až wobchowa se pisna dolnoserbšćina w tegdejšej formje.
Slědny źěł pšašanjow jo był pósćony Domowinje samej.
Wjele zajmnego jo dr.
W Serbskem instituśe wusoko wucone luźe se procuju, dolnoserbsku rěc pśecej dalej pśeslěźiś a ju tak pólěpšowaś a wobźěłaś, až buźo pśecej lěpjej za wulicowanje, pisanje a k rozměśeju.
Wósebny zajm lažy pśi tom na nowego, serbskego krala.
Won jo pak był južo tak stary, až jo se jomu ruka tśěsła.
Pěskowa chójca jo bom ze swójźby chójcowych rostlinow .
Wjasołe woblica, žywe wulicowanje abo samo zgromadny spiw.
Jaden źeń jo pśišeł toś teke k nam a z mamu a nanom powědał.
Som cuła: To pyšnjenje jatšownych jajow jo jadna wašnja zastaś, śicho byś a k měrje pśiś.
Ustka jo město w Pólskej, w pomorskem wójwodstwje.
Tenraz jo sebje nogu zwjertnuł.
To pšašanje se pśecej zasej staja: Smy my jaden lud?
Wobej sednjotej se do kuchnje a cakatej.
Wón sam jo tu móstowu funkciju nazgónił, ako jo gano drogował pśez Słowaksku.
Wón pak źašo: Kak mógu ja, gaž mě nicht drogu njewjeźo?
To se wě, až mamy teke někotare kružki, kenž se z tym hyšći pó šulskej wucbje zaběraju a nic naslědku teke kulturnu kupku.
Pla wujka wšak jo cołnowanje tak lažko wuglědało.
Božko pak stoj we wjelikem napismje, až jo to był 110. narodny źeń!
Su w Borkowach pokazali reje ze wšych stron Polskeje, a by rad zasej pśišli na pśiducy taki festiwal we Błotach.
Mimo Turjańskego a Mosćańskego chora pak to derje njejźo.
My starše Serby dejmy toś tym młodym pomoc byś na zgromaźinach a hynźi.
To jo wažne dopóznaśe.
Brauera z Barlinja - wón jo se naroźił w Lubinje a ma pśez to wuski kontakt ze Serbami a ze serbskeju muziku - su 6. nowembra w Chośebuskem Serbskem domje wuwitali.
Ducy tam smy hyšći pózastali na kšomje narodowego parka wulewnišća Warty, kenž jo jaden z nejwětšych šćitnych regionow za ptaški w cełej Europje.
To jo princip narcizma małkich rozdźělow (Unterschiede).
Pón salat rozglědniwje we škli pśeměšajomy.
W njej pokazujo se nam šula, ako su ju naše starjejše tśeśego naroda dožywili.
Slopišća/Schlepzig su małka wjas we Dolnych Błotach, niźi 60 km wót města, k Beskowu.
Wšo druge jo wusromośone.
Jo to rědna wjaska, kótaraž słuša k slěpjańskej wósaźe.“ Tak moderator Christian Matthée pśisłuchaŕki a pśisłucharjow tenraz póstrowijo a to wót Njepilic dwóra, kenž jo wěcej ako 200 lět stary.
Na teritoriumje BUGA słuša k tym wjelerakim nowym twarjenjam teke cerkwicka z głažka.
Njeglědajucy na koronu jo se jim to raźiło, až směju ten swěźeń pśewjasć.
Napšašowanja za zajmcow su wót 8 . junija móžne.
To buźo drje jaden tych směr dawajucych projektow w strukturnej změnje we Łužycy.
Jo, teke z chóžyšćom wóna źěła.
Wence w pśiroźe, pla gójca abo pśi wuchójźowanju – wšuźi namakaju źiśi póstarki za pšašanja.
Zawěsće njesmějośo teke cigarety abo kónjacki chyśiś z wokna awta! Chtož nadejźo wogeń, dej ned na wognjowu woboru abo policaju zwóniś.
Ta kupka jo wósebnje w Chośebuskem wokrejsu wjelgin znata a woblubowana.
Wuspěšne pedagogiske źěło jo pak teke tam dalej wjadła.
Na pšawem boce jo wiźeś ministaŕ Jörg Vogelsänger.
Wustajeńca w Luborazu
pětk, 29. maja /rozhelonego
Ja som pśi tebje, źejo Kněz, aby śi pomogał. Jer 30,11
Ale ja rada pjacom – to se mě někak lěpjej raźijo.
Jozef Farkaš lubujo swójo město Budyšyn.
Wónej stej južo rasistiske napady we měsće dožywiłej a teke jo było wjelgin śěžko namakaś bydlenje.
Wětše njezdaśe ako ta pasaža pak we mnjo wubuźijo to městno nastawka, źož jo to grono wó mójom pśełožowanju. “Njewěm wjele raz, ale dosć cesto jo (M.
To nam pak njedosega.
Teke w drugich dolnołužyskich stronach su byli znate - na pśikład w Kalawje, Malinje/Greifenhain a Zakrowje/Türkendorf pla Grodka.
Jo teke sobu měła z tekstom a wobrazami nalipany prospekt wó ansamblu, kenž kśě daś śišćaś, aby se wěcej znate cynili a z tym sebje wustupy zawěsćili.
Sněg jo padał pśi łońskem jubilejnem zapusće, a lětosa ten dešć".
Krawc z Budyšyna jo cytał.
Stakim smějo se Serbski ludowy ansambel na dalšne dobre zgromadne źěło ze swójim zagóritym dramaturgom wjaseliś.
Z Budyšyna wót Němsko-Serbskego ludowego źiwadła stej pśišłej k nam do internata dramaturgowka Heidrun Hanušowa a grajaŕ Jan Mahr.
»Kikeriki!«
Śi njamóžo se lubiś we grěšnej pusćinje, ty njocoš nas pak zgubiś – to, góle, góni śi.
Wono se zachopijo pětk, 14. měrca, zeger 10.00.
Ramot: To słowo „chronika” rad njewužywam.
Sol stoj za wócysćenje, jadnorosć a wěrnosć.
Togodla som se zmakał z knězom Kochanom hyšći raz, tenraz w Kokrjowje.
Někotare mysle až jo to jadna rěc, druge až stej to rozdźělnej samostatnej rěcy.
Sarah Gwiszcz wugótujo swóju modu tak, ako jej se spódoba.
We jsy jo tencas w 60tych lětach pśisamem jano serbsku rěc słyšała.
Tśeśi źěl wustajeńce jo wěnowany Marjanje Kulowej (1923 – 2007).
A na kóńcu jo dowólone jadno pšašanje: Cogodla njejo se Mikławš Dyrlich hyšći pócesćił za zdźaržanje a woplěwanje drogotnego serbskego kulturnego derbstwa z gódnym serbskim ordenom abo mytom?
Woblutujośo, až njedajo DDR? Abo spódoba se Wam wěcej něnto? Jo towarišnostny pśewrot 1989 był njegluka abo žognowanje? Njewoblutujom to.
Z Baršća/Forst. 30. apryla su pśišli ministarje z Pódstupima do wokrejsa Sprjewja-Nysa (SPN).
A. Holzschuhowa
"To se wě, až wósobinske rozgrono by było lěpše.
Wón pak tež wěźešo, kak wjele dnjow ma jano lěto a kak wjele kuždy 26 mjasec; tež wěźešo, kótare jo pśestupne lěto.
A tam su te bury zagronite.
Intendantka SLA a dirigentka Judith Kubicec rozchójźujo se rada w Budyšynje.
Njewiźim teke woplěwanje serbskeje rěcy ako winowatosć Domowinskego cłonka, ale to by dejało byś nutśikowne zacuśe a stojnišćo kuždego cłonka.
Městno buźo Swěźeńske naměsto.
Wšym luźam wšak njejo se tegdy tak zlě zejšło.
6. njeźela pó swětej tšojosći
Som ako tej drugej redaktora wobźěłała wšo, som wjele ducy była – a som zachopiła nowu rubriku za źiśi.
K jatšam 1921 su grodkojske padlowarje prědny raz pód wódu do Čelna jěli.
Stwórtk za tyźeń, 5. september, zeger 18.30 w klubowni Serbskego domu buźo se pśewjasć serbski wjacor z rozgronom „Kultura zmakajo politiku“.
Pśichwatali su mjazy drugim z Janšojc, z Drjenowa, z Gor, z Depska, z Dešna samogo, ze Žylowa, z města a samo z Barlinja jo žeńska, roźona na Majberku, pśijěła k nam do Dolneje Łužyce.
Derje góźeło by se za to Slěpe, ako lažy pśi samej „granicy“ mjazy Dolneju a Górneju Łužycu.
Lěc Lorenz Paulick abo Nick Nowka buźotej titel zašćitowaś? Woglědajśo se to, gaž jsy dnja 21. septembra w Mósće wó nejžwětšy titel we wokolinje wójuju! Mósćańska młoźina pśed swójimi žnjownymi wrotami.
Martina Münch (SPD), wjele pśeznanjecych argumentow na blido połožyli.
Wót 1992 wón ga ma swóju nowu kjarcmu „Sonnenhof”, a ta jo wjelgin woblubowana pla gósći zbliska a zdaloka.
Wódu smy z rěki pócerali.
Na Fachowej šuli za rolnikaŕstwo w Eisenachu jo namakał studijne městno a se dał na kóńcu 50tych lět na studium.
Su se nejskerjej zgromaźili za zgromadnu daloku drogu do śoplejšych stronow, a nichten njejo pšawje wěźeł, lěc su to byli jano te dešańske abo lěc su to byli stare abo młode bóśony.
Pótom chyśijo zapalonu zapalku na pulbjerjowu sćažku.
Z pśisamem 50 awtorow dej se wuzwignuś nestor źinsajšnego dolnoserbskego pismojstwa, faraŕ Herbert Nowak.
Pokazowaŕ kresli wusoke góry na kśebjat.
Towaristwo „Serbske koparje“ njejo Domowina załožyła, ideja njejo pśišła ze Serbskego domu.
Karina pśecej hyšći na dybawje stoj.
To jo wótwisne wót togo, w kótarych stronach Nimskeje bydliš.
Wjednica źiśownje dej rozsuźiś, kake starjejše su za nju relewantnjejše.
Njewobińmy se diskusijow a rozestajanjow.
Groń, co za to cyniš?
Łapanje kokota buźo njeźelu, 28. julija, w Bórkowach. Zeger 14:00 zmakanje se młoźina na łuce pśi Droze gólnego groda (Waldschlößchenstraße).
Pśi parkowanišću jo stojał wajchtaŕ a na nimski jo se mě pšašał, lěc take něco doma njamamy.
LEAG jo dejała pjerwjej pśespytowaś, kaki efekt ma wuglowa jama na jazora a ługi we wokolnosći.
Wjelerakosć serbskego ludu wótbłyšćujo se we wšakorakosći našych kupkow, zwězkow a towaristwow pód zgromadnym kšywom.
Brjuch jo běły, kśidle, kśebjat a głowa su carne.
Te su se jomu smjali a jogo k narje měli.
Ale tšošku wěcej nježli krowu dojś móžomy w Dolnej Łužycy teke.
Z togo njamóžo rozgrono nastaś.
A by mógała hyšći dodaś, až hotele su dobre, wóda ma wjele mineralijow a jo wjelgin strowa a měka, což ned na kóžy pytnjoš.
Nowa wustajeńca buźo pśistupna až do 13. januara.
Młoge powěda za woglěd Slěpjańskeje šule.
Pśeto nimske kněžaŕstwo co za to pśestajenje góspodaŕstwa we wuglowych stronach wjele pjenjez nałožyś, aby alternatiwu k brunicy natwarili.
Stakim musy se licyś ze 60 awtami ku dnju, narowno kužde 20 minutow by pón jaden śěžki LKW dejał pśijěś a wótjěś.
Jurij Koch jo se z nim rozgranjał.
Milenka wen na łuku źo, Marko za njeju teke co.
Nichten drugi, ako jano my sami, móžomy prestiž našeje rěcy dalej zwigaś.
Dwě babje stej se w Běłej Górje a wokolnych jsach starałej wjele lět dłujko za póroźenje góletkow.
Wobej pśidanka ze łžycu wódy rozpušćijomy.
To wšykno wěcej njejo.
Sejm póžeda wušej togo, aby serbski lud měł sobu to grono we procesu wótstupowanja wót wugla a był wobźělony na wužytku z pśirodnych resursow Łužyce.
Kaiser ma gjarncaŕske ako teke mólaŕske a grafiske wukubłanje.
Taki luź sejźi w cerkwinej raźe.
Grafika bźez titela, 1998,.
Tak pšawje spokojom z tymi nejnowšymi informacijami pśibytne njejsu byli.
Pod tymi wuměnjenjami leśeś!
Tak som był zasej raz w Dešnje pla swójogo pśijaśela, a telik smej měłej se wulicowaś.
, buźo wšuźi we kraju "Brandenburger Landpartie".
Wósebnje w drugej połojcy mjaseca mamy z jěrym wjedrom a mócnymi wětšami licyś.
Domowinska kupka jo toś napjakła tykańce.
V.“ pla sudnistwa oficialnje registrěrowane.
Pawlo a Pawla stej byłej góleśi, kenž stej měłej stawnje někake nyki w głowje a stej rad něco wukluwałej.
Błotojska noc powěsćow buźo lětosa ceło wósebna.
K dalšnemu źěłowemu wobradowanju za nowy statut Domowiny jo se zajźony tyźeń w Serbskem domje w Budyšynje zmakał wustawkowy wuběrk.
Wóna se ako pyšnu drjewinu sajźa.
»Njamógałej raz do jadnogo nutś hyś?«
Lube cytaŕki a cytarje!
Kontrolěruj sebje w glědałku!
To jo dobra myslicka: pó łapanju kokota howko balo kopaś.
Ale co jo se něnt na dobre kupowarja změniło?
A źo jo něnt Bog? "Ty ga sy měł taki krotki drot do njebja, źo jo twój Bog? Syn Boga, stup dołoj z kśice.
Kužde lěto se raźi wobźělijomy na nadroznem swěźenju Lipoweje drogi, na kótarejž bydlimy.
Pśicyna jo, až pśez spalenje wótpadkow nastanjo za wobswět škódny płun, a teke susedy móžo to móliś.
Taku złotu kronu na módrej slězynje wšak wiźimy na někotarych rědach, kótarež stej wudałej Bjedrich Franc II.
Teke pózdźej, gaž mě pósłachu na zagony abo gaž dejach wótpušćone abo teke wusušone gaty wobstražowaś, som jich dosć nadejšeł.
Město to derje pódpěra a spěchujo.
Wažne luźe, to su w serbskem wědomnostnem myslenju muske.
"Móžom groniś, až naša šula jo zmejstrowała śěžku a cuzu situaciju tak derje ako móžno", groni Annelie Adamojc z Mósta.
Až do kóńca lěta su teke južo planowane za kuždy mjasec zajmne zgromaźiny a dalšne zarědowanja.
Štapak: Bogalka, chto buźo něnto »slědnych« Serbow w Dolnej Łužycy licyś?
Pytko wjeźo nas pśez muzej w Dešnje.
"Wóna jo mě cesto sobu wezeła na źěło do Domu za ludowe wuměłstwo."
Som se pśigronił na serbskem wucabnikojskem instituśe w Radworju.
Ako běšo wjacerja gótowa, źašo Robinson k Pětkoju: Ten źinsajšny źeń jo za naju dwójca wjeliki, nejpjerwjej togodla, dokulž sy ty twójogo nana dostał a ja cłowjeka z mójogo kraja, a k drugemu, dokulž smej jeju z mócu a z tšachotu źiwym wuryś dejałej a smej pśi tom strowej a žywej wóstałej. 
To se wě, až su tam byli teke Serby pódla: z Dolneje Łužyce trenarja Horst Krawcyk ze Žylowa a Frank-Norbert Sieg z města a Feliks Šwjela ako grajaŕ z Drjenowa.
Wóna se ale njejo śišćała.
Pla źowćow to dlej trajo!
Nichten pak njejo kśěł jomu jadnu daś.
Na jogo głowu jo była wusoka premija wusajźona.
Tak wugba wóna wužytne źěło na pólu serbskich pśisłow, wó comž jo wjele nastawkow napisała a njelicne pśednoski źaržała. „Wjaselim se, až dostanjo naš institut we starej postowni na Góšojskej droze (Goschwitzstr.) swójo nowe město srjejź Budyšyna.
Južo jo tak daloko natwarjony, až buźo skóro móc kuždy kokotk zawobrośiś a wóda buźo sama běžaś.
Lěto som jězdźił tež do Mannheima na źěło.
Złožćo pšawy wenkowny wobraz tak, až lažy wenkowna kšoma na srjejźnej liniji!
Budyšyńska noc poezije we Starej wódaŕni: Benedikt Dyrlich we rozgronje z Christianu Grosz z Barlinja.
Mato Nagel z Chośebuza.
Wodowe ptaški z wjele krajow — to jo specialita togo zwěrjeńca — su zasej wopušćili swój śopły zymski pśebytk.
Mimo togo pisała jo teke patriotiske basni, w kótarychž jo se z tegdejšeju situaciju Serbow kritiski rozestajiła.
Ga tam su napśecej młogu wejsnu šulu zacynili.
Rogowarje su jogo tam pšosyli, su kśěli wót retoriskego wuměśa Jurija Kocha profitěrowaś.
Teke njedotyknjony wobswět, kubłanje a kulturu graju wažnu rolu za to, lěc familije wóstanu w regionje abo do regiona pśiśěgnu.
Friese: To, což něnto mamy we wokrejsu wósebnje na kulturnem pólu, dej wóstaś.
W Pólskej jo mjaztym kradu znate, až Zelena Góra jo cełe stolěśa znata była wina dla.
"Kužda mała domowniska śpa stoj how rownogódna ako te wjelike muzeje".
Togodla smy wabjenje organizěrowali.
Zeger 14.30 wustupiju źiśi źiśownje Pfiffikus ze Slěpego a zeger 15.30 pśedstajijo swój program Serbski folklorny ansambel Slěpo.
W casu korony jo serbšćina pódlańska wěc.
Ten móžośo w domje abo zwenka doma stajiś.
„Nowy Casnik cytam rad“ – tak pišo w lisće na redakciju w cyle 31 cytaŕ Manfred Hermaš.
Bog wšeje gnady, kenž nas jo pówołał do swójeje nimjerneje kšasnosći w Kristu Jezusu, buźo was, kenž małko śerpiśo, pózbuźiś, hobtwarźiś, zmócniś, załožyś.
Žedne jo wón teke namakał.
W septembrje daju se kwiśonki hortensije wótrězaś, pśeto w tom casu nejrědnjej kwitu, njejsu hyšći wokwiśone a njamaju brune flaki.
Chtož z lubosću wari a rad nowe recepty wunamakajo, móžo to drje nejlěpjej z polewankami gótowaś.
Ta chójca jo wobělona.
Dogromady 59 porow jo se wobźěliło na jubilejnem 115. zapusće w Škodowje.
Wón jo rad ten wjeliki.
Granicujo z Nikaraguweju na pódpołnocu a z Panamaskeju w krotkem zajtšu.
Za wšyknych Zagórjańskich twari se tuchylu w Trjebinje nowe sedlišćo, Šusteroc dwór ale jo dostał wósebne město.
Za produkciju, transport a chowanje zežywidłow jo trjeba wjele wódy, gónidła, miliny a gnojidła.
mjazynarodnego festiwala "Łužyca" za swóje njewšedne wuměłske wugbaśa.
"Toś móžom śi něco pokazaś: Wiźiš, to jo margerita."
Docentka Doris Heinzowa buźo teke na pšašanja wótegranjaś.
My smy jogo statk, stwórjone w Kristu Jezusu k dobrym statkam, kótarež Bog pjerwjej pśigótował jo, aby we nich chójźili. Hef 2,10
Dokulaž njejsu byli pjenjeze, aby něco nažarili.
Woglědajśo sami do cirkusa BUSCH!
Trěbny briket a kamjentny wugel librujo nam handlaŕ z Grabina – tonu za 130 euro.
Pśed lětami jo mógała župa Dolna Łužyca za to Vattenfallowe pjenjeze daś a Rěcny centrum WITAJ jo jězd centralnje za wšych organizěrował.
Pjerwjej nježlic bufet jo wordował wótwórjony, jo na gósći cakała „duchna caroba“: źiśi z janšojskeje šule su spiwali serbske a nimske spiwanja.
Serbski dom w Chośebuzu
Słužabnikoju su ze tšachom wše cłonki se tśěsli.
 Robinson wótgroni: Ja mam tšoju pšosbu, kenž dejśo mě dopołniś. 
Z latarnjami su šli wokoło najs a spiwali.
Pó njej bu w NDR tegdejša Serbska rozšyrjona wuša šula w Chóšebuzu pomjenjona.
Nabrane pjenjeze budu se za zeźaržanje Njepilic dwóra nałožyś.
Na wobej boka wót góruceje cony, k połudnju tak derje ako k połnocy, jo „glěwka cona“ abo strona, źož se z casami pśeměnijo, až pśiźo nalěto, lěśe, nazymje, zymje, kaž to pódla nas jo, pśeto my bydlimy we glěwkej conje. 
Birgit Patokowa jo se zesamostatniła a w brožni swóju źěłaŕnju a wustajeńcu zaměstniła.
Ale dokradnje to dajo šuli profil městna zmakanja.
Kreatiwnosć togo statka lažy w kombinaciji dweju elementowu:
Wěm, až luź w cuzbje lažko swóju domownju idealizěrujo.
Ja som lětosa drugi raz taki wandrowański dowol cyniła a to w połdnjowej Engelskej.
Za tym, kak film jo nastał, su se pšašali pśiglědarje.
Decernent wokrejsa Sprjewja-Nysa Michael Koch jo měnił, až su w SPN derje pśigótowane a až wuměju te srědki za to wudaś, ako jo to pśedwiźone.
Něźi 150 luźi jo pśišło sobotu, 08. januara, do Borkojskeje Wendigojc kjarcmy na tradicionalnu woklapnicu.
Tak wupjaku a pśedawaju žeńske wót Domowniskego a drastwinego towaristwa mazańc.
Naraźiła jo tu temu jadna wuknica, kótaraž serbske kórjenje ma, a kótaraž jo se 2018 na "Spurensuche"-projekśe wobźěliła.
Wóna pśedstajijo z Gór póchadajucego Serba Herbert Zerna, kenž jo ako faraŕ, domowniski slěźaŕ, filmaŕ a awtor statkował a serbsku kulturu spěchował.
Sejźe zwětšego pó dwěma w płodowym gjarnyšku gromaźe, pśez což typiska tśigranjata forma nastanjo.
Z tym dnjom wokoło prědnego adwenta su byli zwězane wšakorake nałogi a pśiwěrki.
Z wopomnišća wjeźo droga dołoj tamkor, źož jo raz Sprjewja běžała.
Pśinjas pšosym zagłowk a pókšywadło za Witka!
Su jomu pśipósłali mólowańske materialije, ako su w DDR byli lěbda dostaś, za to su dostali mólby.
Teke jogo źowka jo na Dolnoserbskem gymnaziumje, tak až jo Friedrichojc dwór wusko zwězany z tym serbskim.
Bojtowa běšo cesna pśedsedaŕka našeje žeńscyneje pomocy, wóna běšo až do kóńca serbsku drastwu se woblakła, wóna teke jo pominała, až pśi zakopowanju dej teke serbski byś spiwane. – [...]
Tam ga su swěśili slědnu sobotu 40. łapanje kokota.
5. městno pó licbje dypkow jo dojśpił Horst Adam ze motiwom mužakojskego groda w nazymje.
Źiśam pśiźo bog.
Ze źewjeślětneju Sarinu som se serbski pórozgranjał.
Srjejźnonimski zwěstk za domownju a drastwu buźo pokazaś program. Zeger 20.00 buźo na marku koncert nAund.
To jo kašćik za fidle.
Chrom krajnego sejma, źož Bramborska Serbska rada gromadu pśiźo na pósejźenja .
Scynjamy pergamentowu abo transparentnu papjeru na foliju k laminěrowanju.
Nan jo se wjaselił, gaž jo Hanska a Grejtku zasej wuglědał.
Ako how wiźimy, jo góla błudnikow "šćitana pśiroda".
Ale pótom jo ceło hynacej pśišło.
W pódwjacornem swěśe pada licba do Boga wěrjecych.
A su dalšne paralele w žywjenju teje žeńskeje a bajkoweje figury.
Jo było 8 luźi tam, a to rozgrono jo było wjelgin luštne.
Spisowaśel z Rěčic/Rietschen jo tematizěrował a kritizěrował ako jaden z prědnych znicenje pśirody a jsow pśez brunicowu industriju.
Docełego pak nam felujo južo dlejšy cas taki pšawy koncept za źěło z młoźinu.
Z fachoweju klawsuru jo zwězana za jeje suźenim naźeja, až budu póstupiś jadnu kšoceń dalej.
Ten młody burski z krawatu w srjejźi na hytšce ma ruku pśi wumjenju, ako by dojł.
Cesto na bomje pśenocujo.
Tak w Źěwinje pla Slěpego, źož južo něnto wabje za wjeliki koncert w juniju.
Ku tej kupce słušatej Manja Großowa (39) a Nadine Wiesnerowa (34) z Města.
Z nimi móžośo źiśi rěcnje na woglěd źiwadła pśigótowaś.
Ze serbskeju swajźbu ducy w BRD
Załožba za serbski lud wót lěta 1996 wuźělujo tśi stipendije za studium serbskeju rěcowu w Lipsku.
Kursa z maminorěcnymi docentami stej wusměrjonej na aktiwne nałožowanje pólskeje rěcy.
Nowe lěto lažy pśed nami.
»Nuza wucy nam bjatowaś«, groni stare pśisłowo.
Toś jo se wótstawk zaźaržał a njejo był nawal na tykańc, ale pomocnicy muzeja stej jen – wišnjowy tykańc, ako stej pósćiłej Almut Frenckowa a Marion Nowcyna – rozdźěliłej.
Škóda, weto slědnu naźeju njej smy hyšći zgubili, až buźo gwězdku pód gódownym bomom lažaś.
A młogi je rad doma pśigótujo.
Tam dojěźo na awtodrogu, kótaraž jogo domoj, do Drježdźan, dowjeźo.
Z Hochoze a wót Hochozarjow jo dejała ta drastwa byś za te pótomniki Hochoskich wudrogowarjow.
Serbske bajkowe póstawy abo tšojenja ze zachadnosći Carneje Plumpy budu mjazy drugimi tema.
Archeolog Torben Schmeiduch, kenž wót junija 2018 ako muzeumowy pedagog w Dešnje za muzeumowy projekt pód gołym njebjom "Stary lud" źěła, jo w ramiku nalětnego programa Šule za Dolnoserbsku rěc a kulturu tśi raze zajmny pśednosk źaržał.
Wón nosy bronidło.
Co maš prědk k jatšam?
Tam pak njejo se nic zeźaržało, wóno jo docysta rozwórane a źinsa njejo tam nic ak rola.
Sy ty był wuknik Dolnoserbskego gymnazium?
To njoco mě do głowy.
We tom tyźenju buźo wokrejs rozsuźiś, kak dalej pójźo.
Wót 23. až do 27. junija budu wšakorake sportowe wuběźowanja.
Oficielne wótwórjenje njesměju zarědowaś dla tuchylnych póstajenjow.
Take dwójake wobchadanje jo Dolnoserbska rěcna komisija na swójom slědnem zmakanju 17. decembra 2019 wótpórała.
Pótom jabłuko dowusoka buchnjo a zasej z nogu pódłapjo kaž kopaŕ pśi balokopanju.
Jo se do nowego zapiska cłonkow ako Dolnoserb numer 1 zapisał.
W njej Maik Lagodzki z Chóśebuza z modernymi fotografijami mjazy drugim pśedstajijo lětosne łapanje kokota w Dešnje a tśi žeńskece modele, ako reprezentěruju moderne serbske žeńskece woblacenje, ako jo Sarah Gwiszczojc se wumysliła a zešyła.
Smej lězłej na wjele kšywow, aby pśepytałej wšykne jogo gołubjeńce, lěc tam snaź mjazy jogo ptaškami sejźi – ale nic.
Druge ga budu se staraś.
Dokoławokoło jo rědna pśiroda.
Wšykne su zasej k statkowanjeju za Serbski sejm lubje pśepšosone.
Profesorka sama póchada z Łužyce, jeje nan jo z Baršća.
Mam to za wažne, pśi tom wšakorake perspektiwy a kulturne slězyny zapśěgnuś.
Młogi raz jo se měł pó Krabatowej raźe a jo pósłuchał na jogo napominanja, młogi raz pak teke nic, dokulaž wón jo był njestawny cłowjek – raz tak, raz znak.
Do teje wjaže nižej Bismarckowego torma jo BP pó swójom krotkem pśebytku na Brjazyńskej šuli śěgnuł, ako jo se dał pśesajźiś do Borkow.
23:54 – Jano hyšći šesć minutow až do mójogo 20. narodnego dnja.
Zaprědka jo to była małe zelko, mjaztym móžoš projekt pśirownaś z naglědnym bomom, kótaryž dobre płody měwa.
Ako pśikładny sportaŕ jo młogich zapalił za sportowanje a ako zapalony organizator nic jano šulskich a internatnych swěźenjow, ale wósebnje mjazynarodnych sportowych a kulturnych wuběźowanjow jo měł wjelike zasłužby na tom, až jo měła Chośebuska Serbska wuša šula dobre mě pó cełej Dolnej Łužycy.
W rozgronje z tymi Aboriginee jo se pokazało, až Leichhardt jo jim hyšći źinsa znaty.
Wjacor buźo wustupowaś kabaret a budu reje.
Někotare žydojske, romske a grichiske chronisty antiki naspomnjeju Jezusa, ale skóro jano jogo wótkatowanje a nic jogo statkowanje a jogo wucbu.
Na njej buźo wótpócywaś Knězowy Duch, Duch mudrosći a rozyma, Duch rady a mócy, Duch huznaśa a bogabójaznosći.
Pla Zubiksojc w Kósobuzu su pśedali originalne cańki z Plauena za bursku drastwu.
Tomu su gronili celibat.
Rěcny centrum Witaj jo dnja 17. maja pšosył na finale 3. Cytańskego wuběźowanja.
Wšykne źewjeś: pjerobalo
We wšych figurach štycy wjeliki šyk Mikławša Dyrlicha.
Te ga se južo žedne lěta wobźěliju na takej jězbje, dokulaž za nich jo śěžko, dobyś sami dosć wobźělnikow za taki Domowinski wulět swójeje kupki.
Drugi projektowy partnaŕ, ta źěłowa kupka "Łužyska muzejowa krajina" z Domowniskim muzeju Dešno ako wjeducy muzej, wuwija na jaden part seśi z turistiskimi partnarjami, we wokrejsu Sprjewja-Nysa a teke wušej togo, a wuwija na drugi part teke konkretne projekty, kak móžo imaterielne derbstwo se za turizm wužywaś.
Krabat-ryba jo se suwnuł malsnje do banje a se tam pśetwórił do złotego pjeršćenja.
Napise na toflach su nas zamólili .
Na 5. městno su pśišli serbske studenty z Lipska (łoni su dojśpili 7. městno).
200 g brunego cukora, 200 g běłego cukora
Dłujki puś krotkich kšoceńkow
Na rozdźěl k mórźenju žydojskego luda jo mórźenje Sinti a Romow akle w 80tych lětach wordowało oficialnje pśipóznate.
Samo wšykne wukniki, kenž su tegdy z Budyšyna do Chóśebuza šli, njejsu z Dolneje Łužyce póchadali.
Městno jo dešańska fara.
Wacej smy byli wokoło 30 abo 40 pórow.
Wóda jo była wósym gradow, som až do kólenow nutś šła a mě njeběšo zyma.
Kótara swinja ga jo něnt lěpša: mója how na jabriku abo ten źiwjak, ako sćo pśed tyźenjom pśi bagnowem ługu stśělili?« Wujkoju jo pśisamem nož z ruki padnuł, jo se pak malsnje zasej zebrał a z wusmjejknjenim wótegronił: »No se wě waša.
Drugi źeń jo była pawza wót "wuknjenja": wóni su jěli se kupat.
Gołkojski šołta Karsten Schreiber jo gronił, až su wognjowe wobornice a woborniki ryśarje wšednego dnja.
Myšyńske we pśeśěgu na Nimskem dnju drastwy.
Sakski kral jo měł tegdy z kejžorom dobry zwisk a jo dejał jomu pśeśiwo Turkam pomagaś.
Młoholicbne, sněgběłe kronowe łopjeńka nutś k proškowym łopjeńkam pśistupje.
Ideja jo wót Manfreda Kaisera póchadała, ako projekt jo se wóna wuźěłała a pón we wusokej kwaliśe zrealizěrowała.
Stupijo kšaceń naslědk a glěda górjej na cerkwine kšywo z tym małym tormikom.
Zastup kóštujo za dorosćonych 2,50 euro a za źiśi 1 euro.
1947 se wrośijo z italskeje wójnskeje popajźi
750 g kulkow, 1 bundlišk radiskow,
Chtož jo zalubowany do balokopanja, daś pśiźo 3. maja do Chośebuskego „Stadiona pśijaśelstwa“, źož howacej „Energija“ grajo.
Njamamy ga wjele lektorow.
Slězy nas su bywali ławki pśecej wuše, źož su te starše až do 8. rědownje měli swójo městno.
Bydliśo we Łužycy? Njejsćo se raz žycyli žywjenje w drugem rogu swěta? Ně, rada droguju, ale som kśěła stawnje we Łužycy wóstaś.
Annina Gusojc jo wuknica w zakładnej šuli „Krabat“ w Janšojcach a se wobźělujo na Witaj-wucbje.
Towaristwo ako take jo mimo togo cłonk w europskem gibanju jsow, ako kuždej dwě lěśe europski wejsański parlament pśewjeźo a w EU-parlamenśe pšawo sobupowědanja ma.
Jano 14% góle w Bramborskej jo było stroweje we starem lěśe.
Naźeju, až rozgrona njedosegaju a až dej se něco staś, jo był dalšny konsens zarědowanja.
K wiźenjeju jo Pawlina Krawcowa mjazy drugim ako serbska družka.
Renate Harcke pak jo była měnjeca, až njedejali se južo doprědka zawězaś: „Nejpjerwjej deje se wopisaś nadawki – a akle pótom móžo se groniś, kótara struktura jo ta lěpša“.
Njesmějo se pśi tom zabyś, až su Hitler, Mussolini a Stalin derje a raźi licyli.
Wjele razow jo se južo pšašał, cogodla jogo rowno toś ten mały tormik tak gnujo.
Domowinske cłonki Chośebuskeje III. kupki budu se 5. maja wudaś do Žylowa a Dešna.
Źo jo?
To ma wšake pśicyny.
Na pśikład wuwijaju tam nowe móžnosći składowanja miliny.
Japańska smalanka jo rostlina ze swójźby rožowych rostlinow .
„Ja mam za Was něco wjelgin rědnego“
Gaž buźo se pón cerkwiny torm z rědnjejšym woblicom pokazaś, dej wob noc wobswětlony byś.
Zapšawym jo Zelena liga how planowała wšake kubłańske a kulturne zarědowanja.
Pótom jo študěrował teologiju, na Rěcnem konwikśe Cerkwinej wusokej šuli w pódzajtšnem Barlinju.
Libanojske luźe su byli měnjece, až Kjarcmarjojc (Krügerojc) su dawno nejskerjej wše zamrěte.
Stara pśijaśelka, ku kótarejž som tam woglědał, jo mimo togo chopiła mě z powšykneju zmyslonosću natykowaś: Glědaj se prědk, co pśimjejoš, wužywaj desinfekcisku srědnosć a njedychaj z połneju mócu w elektriskej! – Jo, jo, jo .
Z tym zda se zwisk wobrazowego kamjenja z kśesćijaństwom pópšawem jasny.
Luby Bog kśěł swójo žognowanje daś, aby tež něco narosło.
Jich štapce su běłe a měke.
Wóna jo nam groniła: "Mamy zasej cele normalnje wótcynjone, teke stupny stwórtk.
»A źiśi su wšykne kśikali: swajźbaŕski pórik, nawóžeń a njewjesta.« 
Mimo póstajenjow korony dla, smy tu wěc wóswěśili.
Su to take dny, źož źiśi njamaju wucbu ako pśecej, ale faraŕ pśiźo do šule a nazwucujo z nimi kjarliže a bjatujo.
W pódpołnocnem źělu maju suchšu pusćinowu klimu ze słabym dešćowym casom a górucym wětšykom Harmattan w suchem casu.
Som była k drugemu razoju pśi njej.
Za to, aby se to pśeměniło, zasajźijo se Lotaŕ Metak teke ako wótpósłańc w Mosćańskem gmejnskem parlamenśe.
Něnto pjacośo śěsto pśi 180 °C wobběgowego pówětša pśez 12 minutow.
Dobre tšoški - prozne rožki.
Powěsći a wjedro
Mjazynarodny folklorny festiwal Łužyca se pśibliža.
To jo dnjowna wótwardowaŕnja za stare, chrome a chamne.
Weto jo wšo we měrje wótejšło.
Bernd Elsner wót kalawskego regionalnego zwězka NABU rozkładujo: "My smy tencas južo na mysli měli, měwańsku pomoc za źěrowe sedarje, mjazy drugim zalětowańsku źěru pód pónosom, zarědowaś.
Robinson weze někotare płody domoj a ducy nadejźe hyšći něco, což běšo sebje dawno póžedał, rozměj gnězdo z młodymi papagajami. 
A mucna.“
W diskusiji k tomu jo se naraźiło, až by mógli pón zachopiś teke z wósymeju rědownju a nic jano ze sedymeju klasu, ako jo to doněnta pśedwiźone.
Wón jo wjelgin miły, teke jogo žeńska, lěcrownož sobotu pópšawem nichten rad woglěd njepśiwitajo.
Zachopiś budu zeger 13:30 na swěźenišću pśi sportnišću.
Weto njejsom pśecej spokojom z cerkwineju politiku, wšak som konserwatiwny luź.
Nowe studenty na Instituśe za sorabistiku , mjazy nimi Šramojc Maja z Gołbina (prědna na pšawem boce).
Bórkojske źiśi su zasej „domoj“ śěgnuli
Potom jo maś stupiła pśed źurja, zlěkana nad woglědom. „Ně, źowća, lětosa njetrjebaśo Lence wobraźiś.
Koncept dej wopśimjeś pśirucenja k dalšnej strategiji na pólu turizma za ceły wokrejs a za wšykne jadnasćo městow, amtow a gmejnow, mjazy drugim źo pśi tom wó wutwarjenje infrastruktury a kontrolu kwality – naslědku dej se wuźěłaś „katalog statkow“.
Knigły wót "Pytka" a tšupcańskich wuknikow móžośo se how póžycyś.
A su woglědali Annje Hopjeńcowej, Gerźe Kowaleńcowej a Heinz Güthleroju – tym staršym wejsanarjam.
Gólca pśebywatej kóńc tyźenja pla wujka Hynca w měsće.
Wjednica muzeja Ursula Starikowa jo pśiwitała 18 žeńskich, dweju muskeju a Pójsynogu.
Co ga něnt a tšacha dla?
Pśijěli njejsu jano luźe z wokoliny, ale teke luźe z Beeskowa a Neutrebbina, źož jim grozy zatłocowanje togo wuglikowego dioksida, kenž nastanjo pśi spalenju brunice.
Wón jo ducy do Bórkow, źož dej na pśězy do reje zejgraś.
Słowjeński mólaŕ a grafikaŕ Ante Trstenjak a serbska Dolna Łužyca
W Borkojskem Sprjewinem wustawadlišću (Spreehafen) buźo kronowanje noweje serbskeje kralowki a nowego serbskego krala.
Jomu su słowjańske wójnarje głowu wótrězali, zatkali ju na rožon (Spieß) a do Rethry donjasli, źož su ju swójim bogam woprowali (powěsć z Adamoweje chroniki).
Rědnje jo we jśpě.
Toś jo se raz stało, až jo droga jogo wjadła do teje wjelikeje, śmojteje góle, kenž se wupśestrěwa mjazy Wórjejcami, Złym Komorowom a Njedźichowom.
Z kólasom jědu do jsy až k staremu byśeju.
Nowe dolnoserbske knigły jo ilustrěrowała Sofija Natuškec.
Bamžojske mě jo se pśed stolěśami dawało ako pśedmě, teke we formje Orban.
Hans Reichelt jo wabił za to, až wóni ze swójskeju wólu, wót samego, pśistupiju prodrustwoju a se z tym rozsuźiju za lěpšu a lažčejšu drogu w burskem źěle.
A Folklorny festiwal w Chrósćicach se wěcej a wěcej k tomu wuwija.
Kuždy glěda, co druge cynje a móžo se na wuměłskem pólu dalej wuwijaś“.
Pó pśikłaźe a na póstarcenje z Górneje Łužyce jo se w februarje 1946 w Chóśebuzu mała kupka Serbow zmakała, aby załožyli Domowinu, a to prědny raz w Dolnej Łužycy.
Mój pśijaśel
We wónem casu bźez póstajenjow jo tšach luźi hyšći wětšy był, ale mjaztym jo se ta atmosfera pólěpšyła.
Župan Bernhard Rjentš jo tych zgromaźonych z Dešna, Borkow, Turnowa, Picnja, Hochoze, Janšojc, Barbuka, Turjeja, Łojojca, Zabroda, Chośebuza, Wětošowa, Grodka a Lubina w serbskej a nimskej rěcy wutšobnje wuwitał.
Wót mamy smy kśěli wěźeś, lěc jeje syna w šuli serbski wuknjotej.
Njeglědajucy na ten brach, až jo śěžko cełemu ludoju se na jadnom měsće na pór štundow zgromaźiś, su te prědne [...] pěśo zastupniki weto šyrokosć serbskego luda derje reprezentěrowali – jo Mak suźił.
To jo kśěł rad wiźeś.
Tam jo było Nimsko-serbske źiwadło z Budyšyna.
Jogo stary nan jo był Wjerbański faraŕ Stein.
Něnto mógu wšykne bórkojske źiśi how zasej zgromadnje do źiśownje hyś.
Bog wě, co w śamnosći lažy. dan 2,22
Jan: "Pśedawaju a kupuju ga tež luźi?" Nan: Jo, Bogu buźi skjaržone! We Africe, źož carne luźe bydle, tam su tež luźe, kenž su njewěźece a bźez dobrych nałogow, a se žywje ak to zbóžo.
Možomy se wjaseliś, až mamy we wukraju takich dobrych a spšawnych pśijaśelow.
Su pśenocowali w młodowni, pón su jěli do telewizijnego studija dla nagrawanjow.
Zielonkowski jo na to pokazał, až w tej źiśowni te źiśi serbski wuknu, tu rěc, kótaraž jo raz była pjerwjej w Žylowje w kuždem domje žywa.
Jezus weze pěś pókšytow klěba a dwě rybje, glědnu górjej do njebja, žognowašo a łamašo klěby a da je swójim huknikam, aby je hudali, a rybje rozdźěli wón mjazy wšyknymi.
Toś te ja wšykne gromaźim.
Woglědarje wikow směju pak teke sami jajka mólowaś pód nawjedowanim luźa wót facha abo sebje rědnje pyšnjone jatšowne jaja kupiś.
A za pódtitele we serbskej rěcy njejsu te srědki dosegali, ako Angela Šusterowa woblutujo.
Wóni su se měrili pśeśiwo lutherskim fararjam, ako su we serbskich stronach fararili – jo jogo konkluzija.
Srjodu, 19. junija, buźo wót zeger 19:00 w žylojskem sportaŕskem domje wjacor „Wjasele do rejki“.
Pó chyli wiźešo wón, až tej žeńsce chopištej źěru ryś.
Mała nopawa Sara bydli w małej jsy njedaloko wjelikeje rěki.
"Zechoc" bydle južo tśi generacije dłujko na swójom dwórje we jsy.
Urdušćina jo blisko pśiswójźbna z Hindišćinu, ale se z arabskimi pismikami pišo.
Cerwjene liški cesto su za sćaklinu wobgrozone, tak až jeje góńtwa jo notna.
Dwa nana a dwa syna du gromaźe na kurwoty.
Smy byli ta prědna abiturna rědownja teje šule w lěśe 1954 - wěcej nježli połojca z nas 11 wuknikow jo tomu serbskemu zwěrna wostała a teke głowu a palce za to gibjo.
Ja som wjelgin za wejsańske žywjenje.
Tak na pśikład we Serbskem wuběrku we wokrejsu Sprjewja-Nysa, a nejskerjej buźo teke tak, až budu zastupniki frakcije AfD pódla na pósejźenjach pśiducneje bramborskeje Serbskeje rady.
Lětosny zapustojski cas jo něnto napšawdu mimo!
Wobgranicowane srědki bóžko tenraz njejsu dowólili, awtorow ze Serbiskeje a drugich krajow na noc poezije pśepšosyś.
Pśezpołdnica jo hyšći wótpócywała, jeje źěłabny cas ga zachopijo se akle w lěśu.
Sobotu tyźeń jo zapustowała młoźina – wokoło 20 pórow jo śěgnuło pśez wjas.
Ducy smy wustali w Sprjowjach/Sprey w Bělkojskich stronach a tam smy se woglědali znatu drjewjanu cerkwicku.
Glěda hyšći raz do pasa. »Wótstajśo swóju šapku!
Wokoło 20 lět jo Zaspowaŕka Marlies Smołcyna rejowańsku kupku za źiśi w Zaspach wjadła.
Dalej jo se zwězkowe pśedsedaŕstwo zaběrało z koncepciju za dalšnu perspektiwu Serbskego wucabnikojskego instituta w Budyšynje.
za J.
Wogeń źe njejo w muzeju zapalił, ale gósći su južo pśeznanjece wónjanje za wognjom w nosu měli.
Wóna ma intensiwny a wónaki šmek.
Tam buźo głosny a rušny program wokoło polki, budu graś we wjele stilach.
Na dupjenju jo jogo ceptaŕ wót konserwatoriuma grał, João Segurado.
A póstaji dwě natykanej pistoliji na te gósći.
»Taka bźina!«
Znate Latka su Serbskemu muzejoju sedym wobrazow póbitowali, jaden su darili.
Smy wšykne wobstali!
Na kóńcu wegetaciskeje periody nadzemske wurostki wótemrěju, pśi comž epidermis se puknjo.
Wuslědki budu w nalěśu pśedlažaś.
Wósebne myto Załožby za serbski lud we wusokosći 1.000 € jo dostała filmaŕka Hella Stolletzki z Chóśebuza za film „Źiwa žeńska“.
Jogo smy derje znali, dokulaž wón jo był nowowucabnik w Janšojcach, někak w 1950ych lětach.
Margarete Kuhnowa: Ja som teke za to, až se kokot a zapust woplěwatej.
Ale ja se dowěriju na bóžego ducha, ako jo gótowy, něco nowego stwóriś.
Pśez CDU se to ale njestanjo! (…)
Ten cołnaŕ se wrośi. 
Teke do Hochoskich swinjeńcow.
Gaž młoźina w Turjeju jo sobotu, 5. februara, camprowała, jo ta w susednych Janšojcach zapustowała. 47 porow jo jich tam lětosa było, kenž su se tenraz w Labšojc kjarcmje zmakali.
Wiźecy trjebnosć som se wě pśigronił.
»Pocakaj«, jo mama nejstaršu źowku zaźaržała, »ty sy swójo jabłuko južo cora zjědła.
Toś wóstanjo Zubolak pla Milenki.
Take jadnodimensionalne glědanje cyni jich we wócyma młodego cytarja wóstudnych, nježywych a napórajo z nich ikony a nic luźi.
Tak jo mógał ako prezident wěcej ako 20.000 łdžow do swěta tšubiś.
Něnto maju wuměłstwowe wurazowe srědnosći wěcej ruma we jeje twórjenju.
Dalej kśě wutwariś awtodrogu A 4 ze šesćimi cerami až do pólskeje granice a jadnu spěšnu drogu wót A 4 pla Wósporka až k A 15 pśi Chóśebuzu.
Marko Rjeda ze župy Budyšyn, cłonk młoźinskeje redakcije „SERBSKICH NOWIN“: Gromaźe z drugimi serbskimi młodostnymi smy redakciji SERBSKICH NOWIN k pomocy, aby zestajili wósebnu pśiłogu za serbskich młodostnych.
Dolna Łužyca wopisujo se w knigłach wjelgin wobšyrnje, dokulaž pó měnjenju awtora wó njej w drugich źělach Łužyce jano mało znate jo.
Źi slědk na brjog rěki a zagroń se pla kacki.
Dwě lěśe pózdźej jo filiala Serbskeje ludoweje banki w Chóśebuzu pód nawjedowanim Górnoserba Jana Cyža Maśicy rumnosći za swójske pótrjeby k dispoziciji stajiła.
Pó abiturje jo študěrował technisku kybernetiku.
Wustajeńca teke pokažo na te cesto zapśimujuce familijowe stawizny abo zajmne stawizny nastaśa, ako z tym abo drugim kusom zwisuju.
W žednej drugej prowincy njedajo dwě oficielnej rěcy.
Wjelgin špatny a teke njedemokratiski stil zwězkowego pśedsedaŕstwa jo pak, w pótajmnej runźe mimo serbskeje zjawnosći cłonkowu wótštrofowaś – mimo togo, až matej góźbu, swójo jadnanje wótpowědnje rozjasniś.
Ceja wóna jo?
Wšykne jo napisał w serbskej rěcy!
Kólasowarje a turisty, kótarež woglědaju k Grabicańskemu jazoru, se wjasele, až ma lodownja, kafejownja a pensija z rědnym serbskim mjenim wócynjone.
Wěcej jo se mě spódobało we Wjerchowni.
9. julija su gronili w info-radiju, až maju w grodkojskem jazoru wódu hyšći za 50 dnjow.
Jo jen rozšurował mjazy palcami a buroju źaržał dłoń ze zernkami pód wócy.
Šołta se něnto pšaša, lěc nichten w Pódstupimje se za to njezajmujo.
Za drugim źěłom njejsom trjebał weto pytaś, togo som měł južo dosć.
K comu sy nas wołał?
Tak jo w budyšyńskem Serbskem domje licba gósći wobgranicowana była, na wótstawki jo se źiwało, maski su se nosyli.
Móžośo nam južo pitśku wó Wašom nowem programje pśeraźiś?
Centralnoafrikańska republika jo jaden z nejwěcej pódwuwitych krajow na swěśe.
Moller jo se naroźił 1541 abo 1542 w Tšupcu ako syn jadnogo zastojnika tšupcańskego kněstwa.
W nalěśu a lěśu buźo R.
Geysiry su jano w tom źělu kupy.
Pśi tom se juž daloko napšawo wobwjertaśo.
A Witko musy glědaś, až su źěrki na pšawem městnje.
Karin Tšukowa jo měniła, až turistikarje pśecej gronje, až dejmy gótowe póbitowanja cyniś, ako mógu turisty skazaś.
Rozmějo se, až taki njewšedny źěd ako stary Pigola pód měkim łožyšćom wudychnuł njejo.
Źiśi móluju koło.
Po takem dłujkem casu smy měli wjele k wulicowanjeju.
W lěśu dajo teke lětnu zagrodu z wjelike šachowa delka.
Som wjelika, kšasna a njamóžom padaś!
Hef 5,25–32 * Jer 26,1–19
Tencas njejsu te ženjone pśewjadli pśeśěg a teke njejsu camprowali.
Trening za źiśi wupadnjo, jano jadnotliwe mógu pódnurjaś.
Dla cogo njejo rownopšawnosć muskich a žeńskich se južo jěsnjej pśesajźiła, gaž mamy take chytše słowa we bibliji?
Wutšobny źěk za to rozgrono! Wósebnu namšu su na dnju reformaciji lěta 2010 swěśili w slěpjańskej wósaźe.
A w domacnosćach jano mało familijow ma starjejše, kótarež mógu se rozgranjaś ze źiśimi w serbskej rěcy.
Až šoseja do Baršća buźo se twariś, to jo wěste a wustajone we planje za wuglowu jamu.
Njejo žednogo źiwa, až su se wejsanarje ze wšakorakimi srědnosćami woborali.
Jo dobry pśikład za drugich.
W Českej ga jo se reformacija z Janom Husom južo 100 lět pśed Lutherom zachopiła.
Wón jo skjaržył: "Južo źewjeś tyźenjow stej hotel a gósćeńc zacynjonej.
powěda pak pśewšo patetiski wót faktow "z interneta", pokažo na pózdatne pśirězanje lichoty měnjenja a warnujo pśed tym, až "buźo to na kóńcu ako w diktaturje, ako w knigłach ,1984‘ wót George Orwell".
Wón pak njejo był wuknik na DSG, ale jo chójźił na drugu šulu w Měsće.
Jaden cłonk teje kupki jo był znaty sorabist prof. dr.
Staručke baby pak chójźe hyšći w starej drastwje, kenž se howac niźi wěcej njenosy.
Za te drogi z wujězdźonyma kólejoma jo pśedpisane, až ma nalodowany wóz pśedjězd.
Take jo se stało a žywjenje jo dalej šło lěto wob lěto.
Flohowa w rozgronje ze Slěpjańskeju kantorku.
How ga starše luźe, ak powědaju serbski, stronine mjenja hyšći dosć derje znaju.
A w Dolnej Łužycy?
Manfred Lotra (65), cłonk wognjoweje wobory w Hochozy: Ja som wótrosł na Majberku.
Serbske nakładnistwo ma nowego jadnarja.
Něnto se wšykne pśewoblekaju.
Po namšy su wšykne byli kazane na kafejpiśe.
Wšykno za wětšy źěl w górnoserbskej rěcy.
Konsulariski šćit Serbow pó měnjenju ministarja njejo móžny dla pólskego pšawa, na zakłaźe kótaregož taki šćit jo móžny jano za pólskich staśanow.
stwórtk, 9. 8.: Rědne melodije, pśedstajijomy Wernera Młynka z Janšojc
jaja z cerkwinymi gronkami ako nałog a lubosćinski dar.
To jo lěpjej.
Ten góspodaŕski wužytk za DDR jo był wjeliki, ale wón jo tudskim wobydlarjam napórał wjele starosćow.
Och mój bogašk!
Lětosa jo nanejmjenjej Carolin Köhlerowa gósći w serbskej rěcy pówitała.
Wón se pšaša pśedawarja: »Jo ga toś ten pjas zwěrny?«
Na gósći jo cakał połny program.
Na tych płoninach rostu pśez pśidatnu wódu z kumštnego sněga druge rostliny ako normalnje.
Teke dupjenje jo było wjeliki swěźeń.
Kajl: To budu w NOWEM CASNIKU zawcasa znate cyniś.
wjelicnje a rědnje zapakowane artikle w kupnicach njebudu braś.
Wóna jo se z tym zaběrała, kótary wóznam jo cas we Łužycy za Trstenjaka měł, a informěrujo w artiklu wó jogo biografiji a twórjenju.
Na kóńcu 1. lětnika mógu pón starjejše rozsuźiś, lěc dej jich góle dalej serbski wuknuś abo nic.
Pódla wětšych wobrazow jo do "GLEIS 3" teke album sobu pśinjasła, w kótaremž sy mógał pśi pśeběranju łopjenow se mjazy drugim pśez barwy Parisa a Santorina póraś.
Dobra ideja!.
Tych zarědowanjow a zgromaźinow k wólbam jo něnto teke w Dolnej Łužycy wjele.
Na wejsańskej droze se južo změrka.
Dr. Fabian Kaulfürst pśedstaja wuknikam Serbski institut.
Kužde druge lěto, gaž młoźina we jsy kokota zabija, darim jim tež jadnogo swójich kokotow, a to južo wjele, wjele lět.
Akle něnto jo redakcija zgóniła, až jo swěśił dr. Alfred Rogan pśed krotkim swój 70. narodny źeń.
Kuždej bajce jo spiw pśidany, kótaryž jo pó melodiji a teksće na rozdźělne starstwo a rěcne znajobnosći góleśa wusměrjony.
W prědnej swětowej wójnje jo drustwo financielnje pódpěrowało teke Cerwjenu kśicu a wšake załožby za zawóstajonych wójny ako na pśikład załožbu za we wójnje wóslěpjonych.
Ako něga tak teke źinsa maju we njom jěsć.
Wóna jo wósebnje źiśam znata ako ilustratorka jich dolnoserbskego casopisa „Płomje“.
Pótom wuskócyjo.
Kak dłujko južo glědaś za źiśimi? To som w młodych lětach zachopiła.
Wjele wót togo jo wón zgónił "wót tych starych", we serbskej rěcy, to su mjazy drugim njelicne anekdoty ze žywjenja jsy.
Nejwětšy źěl teritorija lažy pódpołnocnje ekwatora, jano wótlažana kupa Annobón jo na pódpołdnjowej połkupje.
Snaź se pótom weto póraźijo, Turkow zbiś a z tym wójnu skóńcyś?
Po prědnych wustupach ludowego serbskego ansambla ze swójim nowym programom k ptaškowej swajźbje w Górnej Łužycy, jo něnt pśepšosył na Serbski bal z numerom 3 teke w Běłej Woźe.
Młoźinski šef Robert Weise jo z gjardosću k wěsći dał, až se wobźělijo na 130. zapusće dogromady 62 pórow młoźiny a ženjonych.
Tu sobotu jo w Budyšynje wósebny kongres Domowiny.
Take pupki su tencas ako grajki za źiśi słužyli.
pětk, 27. měrca /pózymskego
Jich kóńcki su cesto wócynjone a njasu nadpadne proškowe łopjeńka.
Zakaz powědanja w samiskej rěcy jo dejał słužyś „dobremu kubłanjeju źiśi”.
Jakobusowe towaristwo buźo sobotu zeger 20.00 wósaźe ten titel pósćiś, pó nabóžninje w Marijinej cerkwi.
Prědna serbska tak pomjenjona „Sprechplatte“
Kuždy jo swój šulski cas měł.
Wónej stej měłej wjele wjelikich kulkow, a źo ga dejtej z nimi? Wónej stej piwnicu dłymšu napórałej.
Za kuždu techniku su tśi myta planowane, kótarež spěchujo Załožba za serbski lud.
Nina se sednjo na stoł a se wobuwa crjeje na probu.
W lěśe 1989 jo se znejmjeńša prowizoriske rozwězanje namakało.
»Pótakem« by mój kmótš Měto Nowak-Njechorński, dobry znajaŕ Błotow, gronił: „Ty coš do centruma Błotow!
Škóda, až wón wěcej kejžor njejo, ten by se wjaselił, až som źinsa tśom gólcam na swět pomogła – tśom pśiducym wójakam.«
Lěwica ma na zwězkowej rowninje wósebne źěłowe zjadnosćenje "Etniske mjeńšyny", a wóno ma na tom programje wažnu źělbu.
Erkka Auermaa jo zgromaźił wokoło sebje kupka wuměłcow a rucnikarjow a jo rekonstruěrował z nimi něco ze žywjenja “starych” Slowjanow - to se wě, z bejneju fantaziju.
Mysli w mójej głowje su lětali ako rozpłošony roj wósow.
Tak su byli wšykne tśi parlamenty jadnogłosnje za nowu wjelikogmejnu “Teichland”.
Karina a Pětš na sebje póglědajotej.
Wopokazujo se, až jo teke Pólak.
Źinsa jo kócka jadno z nejwěcej woblubowanych domacnych zwěrjetow, teke gaž źinsa w prědnem rěźe južo myšy łapiś njetrjeba.
Ale jaden źeń som póproznem za nim pytała.
Ja cu stakim wuzwignuś, až zasadne problemy z Budyšynom ja njewiźim.
Pla Serbow znate su Thomas Burchardt, Dirk Paulick , René Schuster, Egbert S. Piosik a Henry Matusch.
Imagoju jo se wótegrono swidało a jo pšašał: »Co ga to ma z tym listom na se?«
K eksemplu: Schulzojc familija jo dejała pomogaś pśi wuměrjenju swójeje samskeje góle, 14 dnjow pózdźej su jim te zgubjone grunty zarownali, a Šchulzojc manźelskej stej źěłałej wótněnta w Carnej Plumpje.
Pśisłucharje su byli wjelgin zapśimjete wót basnjow a rěcy basnikaŕki a su měli wjele pšašanjow.
Jadna Ariana abo Titan 5-raketa na pśikład se wužywa, gaž dej nowy satelit do swětnišća spóraś.
Wjele gronje wót mójeje duše: Wóna njama žedneje pomocy pódla Boga.
Wón jo něgajšnu groź zwjercha pśetwarił na „bursku śpu“, priwatny muzeum, ako wobstoj južo 15 lět.
"Termin pšosym NIC wózjawiś."
Njeglědajucy na to, až napšawdu wjele pjenjez wudaju za wobźělenje na łapanju kokota, su se teke wjelgin procowali pśi rejtowanju.
Kisangani jo město w Africe we wokrejsu Tšgopo w kraju Orientale w Demokratiskej republice Kongo.
Młoge lěta jo styri abo pěś raz zapust sobu swěśił, a wón źinsa wěcej pšawje groniś njamóžo, we wjele pśeśěgach južo sobu šeł jo!
Gódowny mark w Slěpem
Wót 2007 stoj wóno ako pśirodny pomnik pód šćitom.
Wjele nowego a rědnego jo se w Dešnje w slědnych lětach twariło a załožyło - ta droga pśi kowalni pak jo pśecej hyšći wjelgin špatna.
[...] 87 głowne město Tibeta, 88 figura pla Wylema Buscha, 89 pěseń, 91 maś kurjetkow, 92 bźeze nikogo, 93 jaden engelski, 94 drogotny bom, 95 zwěrje we wóźe, 100 rusojske jazoro, 102 engelski casnik, 104 arabski titel, 105 běžy do Dunaja, 106 wójaŕske pśepokazowanje, 107 gódowny bomcyk w Błotach, 109 [...]
Ten tšach jo se wopokazał ako njewopšawnjony.
jo za mnjo pógóršne było.
Na zachopjeńku nam pomagachu z drugimi luźimi powědaś, ale póněcom su same chopili powědaś.
Kak gronje wóni zwěrjetam?
Moderny cas jo se dostał k nam.
Teke wó Krümel se wóna stara.
Z města ga su dotychměst južo zapódali wokoło 1 Južo dlejšy cas w Kórjenju žednu šulu wěcej njamaju.
Bojsław Krawc z Janšojc jo w nowej Pratyji wó tom pisał w pśinosku „Janšojski fiepel – co to jo?“, a my smy słyšali, až jo to wjele luźi z wjelikim zajmom a narske cytało. „Fiepel“ – to njej škót, ale pódobne graśe ako „šafkop“.
Pó negatiwnem korona-tesće na lětanišću, sy se mógał licho pógibowaś w cełem kraju, což smy z našeju małeju kupku pón teke gótowali.
Twója wóla se stań, ako na njebju, tak teke na zemi.
Habraham buźo pśikazowaś swójim źiśam a swójomu domoju pó njom, aby wóni Knězowe drogi źaržali a cynili, což pšawje a dobre jo.
Toni Bruk ze Serbskego filmowego studija SORABIJA jo jen zestajił a Jurij Koch jo napisał k tomu tekst.
Jolic až něco feluju, ga dajo to firmje do nadawka .
Jens Lipsdorf wót FDP jo měł dwě pšašani na kněžaŕstwo: prědne jo nastupało zawěsćenje (Absicherung) serbskeje wucby na bramborskich šulach z ceptarjami a ewaluaciju kwality a kwantity danych wucbnych materialijow.
Uwe Zejmiša, pśedstojarja wejsneje pśirady.
Wobźělili su se zajmce ze Serbskego instituta, wót Domowiny a z měsćańskego zastojnstwa.
Pśez tu wjas běžy Sprjewja.
Pśez to, až pódpěraju komunalne projekty w ramiku kazni za zmócowanje struktury, kśě pógóniś dalšnu změnu.
Se wě mógu źiśi wšakorake bjeršty a šćotki teke na wjeliki sćěnowy casnik namólowaś.
Móžo byś, až južo dlej, ga w tom casu, źož njejo se to hyšći niźi zapisało.
To jo něnt wjelike twaŕnišćo.
»Ale něnto!«
Hyšći raz gercow skazaś, to by było pśedrogo.
Jadnore gronka źiśam pśecej zasej se spódobaju.
194. Serbske blido
Wósebnu rolu su grali w bilancy šołtowki wuspěšny jubilejny swěźeń, napšawy k saněrowanjeju zmakanišća , wejsnego doma a gmejnskego běrowa.
Trajdowe žni su mimo. „Źěl trajdy pśedajomy, wows sebje kónjaŕ kužde lěto kupijo.
Tak se prezentěrujo Dolnoserbska biblioteka něnto.
Ako pśedsedaŕ Maśice Serbskeje Sy z dalokosći wjelicne a duchapołne zarědowanja organizěrował, tak, až Maśica jo se pód Twójim wjednistwom w Dolnej Łužycy wuwijała ku kulturnej instituciji.
Kněz Zwadowaŕ, jogo rěcnik, njejo doma.
Buźomy dalej wójowaś.
Tež how industrija wobwliwujo.
A takich pśikładow by mógał bejnu mań nalicyś.
Z Turjeja jo to było 51, z Turnowa 45, z Janšojc 35.
Samo w DDRskem casu, ako jo hyšći w Grodku bydliła, jo wóna pjerje drěła.
Katrin Šwjelina z Drjenowa jo pśedsedaŕka nowo wuzwóloneje Serbskeje rady.
Kśesćijańske licenje casa, kótarež se zachopijo z narodom Jezusa, bazěrujo pótakem na liceńskej zmólce.
Ale teke tam njewě hyšći nichten, cogodla su dla wirusa we chudem Pśibrjogu Słonoweje kósći/Elfenbeinküste doněnta jano tśo luźe wumrěli, ale w Bramborskej 38. Což wěmy jo, až, 80 % etata WHO su dary priwatnych dariśelow a załožbow.
Južo wokoło lěta 1600 jo wóno było w Žylowje znate, a to groni, až su byli Gräbigowe pśed něźi 400 lětami how žywe.
W luźe jo se groniła Jula abo Carna Jula.
Nastała jo wjelika licba łužyskich motiwow, wót někotarych su w 1930tych lětach póglědnice wudali.
Pśipódla su wótmólowane ryby, ak se tudy łoje, a teke jich mjenja su tam napisane we nimskej a serbskej rěcy: kaž šćipjeł, pjeršk, płośica abo lin.
Som rad žywy w tom kraju a som glucny, až NC pišo wó problemach wšakich luźi.
Žeńska jo ceło rozbuźona. „Pojź raz how cłowjek!”, wóna groni.
Južo w mójom źiśecem casu som ju znała a se rědne bildki w njej woglědała.
Pětk su wóni wordowali tam zjawnje pócesćone ze złoteju medalju we cełonimskem wuběźowanju "Naša wjas ma pśichod".
Dla togo se wudajo na dyrdakojsku drogu, aby wjeliku bimbawku pytał.
Wót togo jo na sympoziumje wulicował historikaŕ dr. Pětš Šurman wót Serbskego instituta.
We slědnem casu koncentrěrujo se to pytanje na połdnjowy kóńc jazora Tollense ze susednym jazorom Lieps.
A tak źěšo, ducy sebje kjarliž spiwajucy. 
Darił jo mě plona nan.
Wałtoru, 2. oktobra su wukniki Dolnoserbskego gymnazium swójogo kokota swěśili.
Majski bom w Dešnje a źiśece bildki wót majskich bomow pśed nim.
Móje wukniki a ja
„Z Cottbus/Chóśebuza/Cottbus/Chóśebuz“.
Weto chójźe źiśi wu nas we casu wokoło togo dnja (to jo 11. nowember) z lampionami pó drogach.
Stajijo wódu za tej, nakšajo klěb, wócynijo tejzku ryby a wobmyjo se tomatu.
Gronim sebje, až ma wóna na Hozyc domje swójo wopšawnjenje.
Skóro jo Grejtka chopiła płakaś: "Lubšy bratśik, co ga něnt? Ja se bójm.
Dobre słowo pomožo a cyni śěłoju a dušy jadnak derje.
Wjelk jo swinku pópadnuł, gaž dojźo na samske pólo, źož wóna južo stoj.
K jogo dolnołužyskim lawreatam słušaju doněnta mjazy drugimi faraŕ Herbert Nowak (1997), słownikaŕ Manfred Starosta (2001), wědomnostnik Pětš Janaš (2005) a wudawaŕ serbskeje literatury Měto Pernak (2009).
Hortensije daju se sušone abo fryšne wužywaś.
1928: Póžytk jo na tom wina.
Manja jo wulicowała, až jo se łoni prědny raz rozsuźiła za kompaktny kurs: „Mójo wjelike góle jo wopušćiło dom.
Zachopił pisaś južo som.
Serbsku wutšobu běchu sobu wzeli – a njasu ju něto slědk.
A to ga pón teke smy!
Pśez to budu Serbowki a Serby we rozměśu mójich slěźeńskich partnarjow a partnaŕkow pšosarje.
Žałowańske tradicije a spiwanja
»Sy ty južo dłujko how?«
Kśesćijan Krawc z Nimsko-Serbskego ludowego źiwadła jo ako organizator źiwadłowych pśedstajenjow w Dolnej Łužycy nam to gronił w Hochozy: Ja njejsom do togo wěrił, až buźo źinsa how w Hochozy ten zal tak połny.
„Myška w mrokach“
Wón se rozpušća we wóźe k wuglikowej kisalinje .
Wam njedej na nicom brachowaś.
Ale ze Złego Komorowa njejo śěg daniž do Wórjejc daniž do Budyšyna jěł a buse zewšym jězdźili njejsu.
Sobotu, 9. nowembra, buźo wót zeger 15:00 pśěza w gmejnskem centrumje „Kólasko“.
We wokrejsu Damna–Błota słušaju k serbskemu sedleńskemu rumoju gmejny: Běła Góra−Bělin, Nowa Niwa, Tšupc kaž teke Błośańska Góla , Slopišća a město Lubin.
Tśo stipendiaty Załožby za serbski lud ze słowjańskich krajow budu tek serbsku rěc w Lipsku w tom lěśe studěrowaś.
W ramiku wustajeńce pśedstajiju se knigły wót Ursule Hulmoweje, a to njeźelu, 10. oktobra, zeger 15.00 w Měsćańskem domje na Starych wikach.
Na jogo město pśiźo nachylu dr. Viktor Zakar.
jo se póznała ku wobzamknjenju wugloweje komisije.
Ga musym zasej do šule?
We wokrejsu Sprjewja-Nysa a w Chóśebuzu jo to było zakazane.
Pó materialoma wó piratach a Wikingarjach se pśigótuju 2010 kniglicki wó ryśarjach.
Ako stej dojšłej do chórobneje śpy, Jan malsnje k maśeri ženjo a woła: "Mama, mama!"
Až dej znowa byś "lěto župow" ma z tym cyniś, až buchu rowno pśed sto lětami załožone wšake Domowinske župy – teke tu za Dolnu Łužycu, kótaraž pak njejo tencas ned pšawje źěłała.
Ale wěm, až njejsu wšykne mjatele arogantne.
"Margit Neugebauerowa nawjedujo w našej frakciji wuběrk za serbske nastupnosći."
Wón ma tejerownosći to wótglědanje, zmakanje z wejsanarjami dla teje wěcy organizěrowaś.
Fachniki lice z tym, až ambrozija buźo we tych regionach, źož wóna rozšyrjona jo, licbu alergikarjow kradu pówětšyś.
Kak zni Serbska reja? Jan glědajśo na bok: Serbski sound-artist Jakob Gruhl z Lipska jo co-wuwijaŕ Soniface aplikacije.
Młoźina jo sebje turnaŕske towaŕstwo załožyła.
Prědne wjeźenje k bóśonam w Dešnje pśewjeźo se sobotu, 12. junij.
Jo gronił, až planujo gromaźe z direktorku togo muzeja wustajeńcu wó tekstilnem wuměłstwje.
Wóni njeignorěruju, až su rezerwy surowiznow wobgranicowane, až jo luź nejwětšy zanjerěšaŕ wobswěta.
Šołta Reinhard Bork jo był pśechwatany.
W tom casu jo mudry ptašk cesto "pomoc" wołał.
"To mě wšykno kšuśe zwěžo ze Serbskim ludowym ansamblom".
Rozmějo se wót samego, až běšo to za młodego 19lětnego Słowaka wjelike pśeorientěrowanje žywy byś we wukraju.
Wustajeńca w Serbskem muzeju Budyšyn jo až do 1. měrca pśistupna.
Chto njeby je rad měł: młodostne, kótarež pśecej wjasołe su, z kótarymiž móžoš rozymnje diskutěrowaś a kenž na argumenty słuchaju.
"Jo, my musymy znaś te rěcy, hynac to njejźo.
Na wótwórjenje jo pśišło 50 luźi.
Wóni su pótrjefili pśedewšym kłaźenje płunowych pśewódow.
Dokulž jogo łacnosć nuźašo, weze citronu, kusašo do njeje a tšumašo ju. 
We głownem se mě spódoba toś ta literarna dolnoserbska rěc, kenž ma tek elegantne wobroty bitowaś, ako dejali se rady tek cesćej wužywaś.
Město togo jo było politiske źěło mój źěłowy wobceŕk.
… njejo pśewjelika a njama teke žednogo torma.
Gałuzy se cesto w śernju kóńce.
Kuwait jo małučki kraj w pódwjacornej Aziji.
Tak słuša prědny numer do kulturnych - a drugi do literarnych stawiznow.
Annbritt a Emmy-Li (wót nalěwo) stej pśedstajiłej dolnoserbsku rěc.
Něnto dej byś serbska wucba rownopšawna!
Wosebnje Marion a Madlen Adamojc se wó to staratej a teke Mirko Šupan jo pomoc zlubił.
Na głowje pak njejo měła lapu, ale pisany měsćański kłobyk a pśi njej jo stojał kofer. „To jo serbska žeńska, ako bydli w měsće.
We cełem stej we drugej połojcy wobej mustwje kśěłej dobyś, a njejo wjele felowało, aby gósći hyšći we slědnych minutach jadne wrota narownali.
Slědny tyźeń su flyery rozdźělili a pšosyli, aby luźe se stajili kśicu, gaž jich móli ta "EVA".
Na wjelgin wšaki part buźo se lětosa na to spominaś, až rowno pśed 200 lětami jo se naroźił Theodor Fontane, ten znaty nimski spisowaśel, žurnalist a awtor.
Grodka, Zabroda a Blunja měli něga wjele zgromadnego.
Teke serbske teksty su witane, redakcija „Stoga“ kśěła serbsku źělbu kalendarja pówušyś.
Leonoju łdzy do wócowu stupaju.
"Serbska hawba" pak njejo jogo nejwoblubowańša twóŕba.
»Ty se tomu skóro pśiwucyjoš«, wótegronijo jomu starki Pettson. »Měnim, až to jo spódobnje, take spiwanje wótergi.
Na woplěwanje serbskich tradicijow jo se juž pśecej rada wobźěliła, jo ako młodostna teke w Domowniskej kupce była.
Mójej starjejšej njewěstej, źo ja som.
Z gnady sćo humóžone pśez wěru a nic z was samych.
Skóńcnje jo tak daloko – fašing!
Teke dalšna wěc, wó kótarejž jo dejało kulowate blido ten wjacor mjazy drugim wobradowaś a sobu rozsuźiś, jo měła něco cyniś ze Serbami.
To móžośo dokumentěrowaś.
To grono jo teke było wót fararja Braniga w Trjebicach, ako jo nazgónity załožaŕ lichych šulow.
Jo cas, až je wótbydnu!« A wón jo zawołał swójogo starego słužabnika, kenž njejo kśěł jogo wopušćiś, a jo jomu pśepódał ten koraktor a pśikazał, aby te knigły do togo wjelikego gata chyśił, kenž běšo tam pśi kulojskej droze pó źěle tych wowsnych wójakow nastał.
Tenraz pak njejo k tomu wósebne zarědowanje pśedwiźone.
Poměrnje krotke wopisowanje dopomnjeńkow z casa źiśetstwa a młodosći tusnjo na wšaki part tencasne serbske žywjenje, což jo za nas nejwěcej zajmne.
Pśecej styri stipendije daju: za pśebytk w nalěśu, lěśu, nazymje a w zymje.
Za metodu rěcneje imersije se Angela Blumowa połnje stoj.
Ale ako cesto w žywjenju jo pśišło hynacej.
Wětšowate a zyma jo wšak było – weto su měli rědny, "kulowaty" swěźeń.
Tak spěšnje ako se dotyknjomej něco slobranego, se zasej do cłowjekowu pśeměnjamej.
Foto jo z lěta 1966, ako su měli slědny raz staśiwy w śpě natwarjone.
Njama jogo sławny psalm 23 naraz źiwny pśisłod?
Principielnje mógu luźe pla Haupta teke glědat pśiś, kak wšykno rosćo a buźo.
No, wuprozniśo waše kapse!” Wšykne styrjo ruprajchty pśijaśelnje nygaju. „Jasne.
NC: Kak z kulkami wuglědajo?
Wjeliki źěk za to rozgrono! .
Toś se něnto wobyma groni a pišo "Běrink" – a to ceło oficielnje, we wobyma rěcoma.
Ale snaź namakajośo hyšći drugu wašnju pśigótowanja, kótaraž Wam tyjo.
W prasy wóstajona masa doda Maniokowu muku .
Njesmějo pšoste byś, ale kšute.
Tubak kuriś abo pachaś jo zachopił 1586 ako prědny Englandaŕ Raleigh.
Na drugem boce, gaž mě jo znate, až to su słowa zacwiblowanego nana, kenž pšosy Jezusa wó wugójśe swójogo psychiski chórego syna, by rozměł gronko lěta kusk lěpjej.
Ten jo w starem groźe w centrumje města.
W nocy pyta mama carobu.
Dojšło jo pśecej k tomu, gaž jo šulaŕ słyšał, až wukniki w pśestawce na dwórje serbski powědaju, což jo tegdy zakazane było.
Jano we wokrejsu Žagan a w měsće Zielona Góra su měli wěcej luźi z teju chórosću.
Ignoranca napśeśiwo – weto realnej – tšachośe se pómałem drobi a kšajźny mark toaletowego papjera lubi wusoke dobytki, ale zaźaržanje towarišnosći znani wót wětšeje problematiki.
Wón jo na dalšne pódrobnosći pokazał tak ako na to, až se how wobźělece muzeje njejsu jano z wokrejsa SPN, ale na pśikład teke Muzej Grod a twardnica Zły Komorow, Słowjańske groźišćo Raduš a Serbski muzej w Chóśebuzu.
Wudawaśel: Domowina - Rěcny centrum Witaj.
A co wóni gótuju? Akle něnto wón wiźi, až wóni z kopicki wójcyneje wałmy pśědu śańke nitki.
Nowu kwalitu jo Casnik dobył akle w lěśe 1923, ako jo w redakciji chopiła źěłaś Mina Witkojc.
Z 5.000 woglědarjami jo ta licba rowno taka wusoka ako łoni.
Kral ma drogotnu kronu na głowje.
Kritiski smy se pak teke rozestajili z wobźělenim a wabjenim za swěźeń.
Zeleny tyźeń, nejžwětše wiki za zežywjenje, rolnikaŕstwo a zagrodnistwo na swěśe, jo njeźelu swóje źurja zacynił.
Najmarje (Mieter) pak deje swójo bydlenje sami tapecěrowaś a mólowaś.
Bibliotece w Lubnjowje a Wětošowje słušatej gromadu.
Namša we Złem Komorowje, njeźelu, 15. awgusta, jo to derje pokazała.
We wokrejsu SPN: Nowy Serbski wuběrk jo wuzwólony
Wuknica jo powědała serbski tekst za nowy film.
Spiwaś buźo kupka „Łokaśina“.
Co jo na kóńcu tyźenja?
Jad na jo měła na głowje pudlawu (Pudelmütze), a źatu jaku (Strickjacke) město polki abo cypjela.
Wósebne jo, až pśi tom se njenałožuju žedne nožyce, žeden lim, žedna glicka, a wšo se wobwijo abo zwěžo jano z nitkami abo wałmu.
Za Witaj, tam by musali stare Serby pomoc daś, tež ten slěpjański dialekt abo rěc wuknuś a powědaś.
Druga, nowša móžnosć pak jo, z datowymi bankami źěłaś.
Pśistup k młoźinje namakaś a źaržaś jo togodla kluc, aby mejstrował taki wupominajucy nadawk.
Ako awtor som měł tu wjeliku cesć, tłocyś na bublink, aby chopiła śišćańska mašina se pógibowaś.
Teke lětosny Witaj-camp a Šulu w zelenem hygieniskich póstajenjow dla a z organizatoriskich pśicyn smy musali wótgroniś.
– To stej dwě saźe, kenž stej byłej pśed 5 lětami na mójej lisćinje žycenjow.
Wu Kainerowych na dwórje.
A sćo wy teke wótergi na łukach ducy?
Ale wjele su doma sami pjakli w pśedgódownem casu.
Śamna góla jo wokoło, źož matej Šampatisojc Colett a jeje cłowjek Michael swój dom z wjelikeju zagrodu.
To jo dowjadło k wěstej ludowosći kněžarja.
Pětk w nocy se zmakaju na dwórje jadnogo źowća, aby něźi kokota wukšadnuli.
Togodla njejo kśěł nigda žeden gólc swójo rědne źowćo domoj pśewóźiś.
Ako se zabłysknjo, kidnjo se ten reportaŕ z rukoma machajucy do groble, až wóda se wusoko zakalijo.
Wót 21. kilometra mógu jězdźarje něnto wótcakaś pěś cent wěcej za kuždy slědujucy kilometer. 
Na tu wizu jo wón nazběrał 25 historiskich fotografijow.
Jezus se pśiwobrośijo nanoju a groni: Jo, gaby mógł wěriś!
W tom casu smej gromaźe ze šefredaktorom Sieghardom Kozelom wulagnułej tu ideju, zestajiś kuždy mjasec raz wósebnu pśiłogu "Wuměłstwo a literatura", wěźecej, až rowno kultura grajo w serbskem žywjenju pśecej južo wjeliku rolu", se wón domyslijo.
11. decembra 1993 jo dostał Helmut Kurjo Myto Domowiny z ruki tencasnego pśedsedarja Domowiny Jakub Brankačk.
Witko jo něnto na łuce a ženjo dalej póspóromje Sprjewje.
Dalej kśě wutwariś awtodrogu A 4 ze šesćimi cerami až do pólskeje granice a jadnu spěšnu drogu wót A 4 pla Wósporka (Weißenberg) až k A 15 pśi Chóśebuzu.
A wósebne wuměłstwowe wobogaśenje daju basni serbskich lyrikarjow a lyrikaŕkow.
W źiśowni mamy w kuchni źělenje wótpadankow, w rumach pak nic.
srjodu, 1. januara /wezymskego
Za 34 zamrětych Žylowarjow a Žylowaŕkow su minutu mjelcali.
Dalšnej dwě městnje, kótarejž pokazujotej na žydojsku historiju w Chóśebuzu, stej dwa žydojskej kjarchoba.
Skoro pak zaměni wón swójo duchowne powołanje z tym profesionalnego pisarja pratyjow.
Teke pśedstajenja Nimsko-Serbskego ludowego źiwadła a Hochoskeje źiwadłoweje kupki su nas pśecej rozwjaselili.
Gósći su wjelgin rozglědniwje pśisłuchali a su wugronili zajm za wopśimjeśa Bramborskego Serbskego Casnika, kenž pótrjefiju wósebnje jich wjas.
Pśi tom swóje kumšty na kólasu wuproběrujo: Wupśestrějo wobej noze wót kólasa pšec a wobglědujo, kak se dybawje njespěšnje dalej wjerśitej.
A nic jano to.
Łužyca aktualna
To pśěźenje njejo jano stara tradicija.
Wona jo rowno tak stara ako Smogorjojska młoźina.
W turkojšćinje dwě warianśe wokalneje harmonije wustupujotej.
A kino z wobrazowymi knigłami póbituju, a pedagogi mógu se we wětošojskej bibliotece informěrowaś.
A něnt Pójź wutšoba, buź wjasoła, za dary Boga źěkowna we takem płodnem lěśe!
Njeby był tak zakórjenjony we wěrje.
Z grichiskego města Thessaloniki stej pó pśepšosenju morawskego kněžka Ratisław pśišłej bratša Cyril a Metod.
A napšawdu, smy wuśěgnuli to boge zwěrje.
Proškowe nitki su zwenka nage.
Wob cas stalinistiskich represijow su cerkwju pśetwarili na kupnicu a pózdźej jo wóna teke měła druge zaměry.
Kak jo mógał něco k jěźi dostaś.
K něgajšnemu prědkstojarju Dieter Weißhahn pak njejsu musali ekstra woglědaś: Wón jo w hotelu "Radduscher Hafen", źož jo tak a tak było zmakanišćo zapustarjow, rowno swój 80. narodny źeń swěśił, tak až su jomu tam ned słušnje gratulěrowaś mógli.
HTML-Editor w jadnom programowem pakśiku zjadnośiś, mějachu něnto na mysli, doněntejšne programowe komponenty něgajšneje Mozilla k samostatnym programam wuwiś.
Hyšći njejo jasne, źo dej se wóna wótměś z něźi 200 delegatami a gósćimi.
To su Hartmut Hanškac z Bramy a Manfred Kaiser, Joachim Lieske a Heinz Rubyn z Wjerbna.
A by se wjelgin wjaselili, gaby naše młode tu Gräbigojc dłujku familijowu chroniku wuspěšnje dalej wjadli.
Pśecej jo nam gronił, až jo to nejwažnjejše za mólowanje, pšawje a pśecej zasej glědaś na to, což coš mólowaś abo kresliś.
Južor za DDRski cas su někotare wót nich wustupi li z pódobnym programom na Festiwalach serbskeje kultury.
W Rěcnem centrumje WITAJ pśedlaže dolnoserbske pśełožki k slědujucym tšojeńkam: Žabjecy kral, Wjelk a 7 kózletkow, Bremeńske muzikanty a Hanzko a Gretka.
Na wejsnem swěźenju su byli teke knigły a kniglicki ze serbskego nakładnistwa w Budyšynje na pśedań.
Wulicujo mě, až su how samo hodlarje žywe, jaden pór blisko Kósowego gata, ten drugi ma blisko Raduša pśi Carnej Górje swójo gnězdo.
Gaž ta para se rozpuknu, běšo to jajo dobre .
Nejwětšy kružoł jo wětšy ako Europska unija.
13. měrca su wuzwólowali nowe pśedsedaŕstwo Spěchowańskego towaristwa.
Banje witaju gósći na dešańsku faru.
To jo se dejało pód šćitom Sowjetskego zwězka a we wuskem zgromadnem źěle ze susedneju Českosłowaksku staś.
Głowy nejmjeńšych grajarjow njejsy lěbda wuglědał slězy wjelikich instrumentow.
Pśeto smy jogo gwězdu wiźeli a smy pśišli, jomu se pśemódlit.
A wugba tu funkciju južo wjele lět we cesnem amśe.
Za wejsańsku młoźinu jo była wažna tema na pś. glasnost a perestrojka.
Jěšnicka-Hopel źo šwicecy k Pipsi.
Nic jano pśibytne drastwine šlodaŕki su se wjaselili prezentaciji.
Tradicionelnje jo prědne zmakanje študańcow 15. oktobra z twarjenim góźinskego plana zachopiło.
Kronowe łopjeńka su kulojte.
Mimo teje wósebneje doliny wobstoj pak hyšći dalšna Hela w Kalawskej Šwicy – a to jo małka tšuga, pšawy pśiběžk Chóricańskeje tšugi.
A znatych smej teke trjefiłej.
Jo zajmawe góźiny źaržał.
To pak jo wobraz ze staršego casa, źinsa to tšochu modernjej wuglěda.
Rostlina jo w górinach srjejźneje a pódpołdnjoweje Europy rozšyrjona.
Pśewažujuca krajinowa forma je sawana.
Stwórty eksperiment Zaměr: Źiśi spóznaju, až temperatura wódy wobwliwujo rozpušćenje kšutych maśiznow.
Tak kśě "pśetwariś" doněntejšnu chójcynu, aby tam rosła wjeleraka góla.
Žeńske kwiśonki cerwjenu pěstu maju, su w pupku schowane a stoje pó dwěma až pó šesćoch.
Gaž we Łužycy njewjerśiš, źo sy pón ducy?
Altekrüger jo se zjawnje wuźěkował za to, až kubłańske ministaŕstwo jo na kóńcu gaz dało a to pśi-zwólenje malsnje napórało.
Na našo pšašanje, lěc wóna wě, až jeje familijne mě pśiźo ze serbskego, jo wóna z głowu wiła.
Wy druge dejśo jima pósłušne byś. 
K aktiwitam Towaristwa spěchowarjow a pśijaśelow błośańskeje jsy Lipje słuša tek skłaźenje stoga.
Wustajeńca jo zestajona z nowego a ze starego źěla.
A źo jo pókład schowany?
Z tym filmikom, tak jo była ta ideja, njetrjeba wěcej wjele powědaś, ale jano ten film pokazaś.
To cyni, to se wě, computer, a tak wěš južo poł góźiny pózdźej, kake medicinske „akcije“ na tebje cakaju.
Strumica jo město w pódzajtšnej Makedońskej.
To su "Serbske koparje", ako su grali łoni w Dańskej, gromaźe z wobyma trenarjoma.
Lěto 2000 - co wót njogo docakujoš?
Za graśe k zwucowanjeju słowow kopěrujśo dwójc raz źěle śěła.
Pón wzejo se kusk cukora, na kótaryž dajo chrapku abo žedne chrapki tinty.
Na karnewalu w Chóśebuzu su za to južo zwucowali a wiźimy, až su měli te "zelene" pśi tom swójo wjelike wjasele.
‚Nejžpjerwjej stajśo swěcku na blido.
Kurs płaśi 14 euro, pśizjawśo se pód 0355-79 28 29.
njeźelu, 13. decembra /zymskego
To jo ta stara žeńska we śmojtej lapje, ak se pósmjejkujo do kamery pódla njewjesty, pitśku slězy.
Swójo mloko lapoco.
Glědajucy na góspodaŕstwo jo wjas była interesantna, dokulaž how lažy glina w zemi.
Ale chtož co wóstaś, dej móc wóstaś.
Śiche rozgrono
pónjeźele, 10. awgusta /jacmjeńskego
Aby dojśpili trajne dalejwuwiśa we jsach, su na tom źěłali, jsy regionow do seśi zwězaś – za wobstawnu mjazsobnu wuměnu a za móžnosći, aby sami se dalej wuwijali.
A rědnje jo za nju wšuźi.
Nowy Dwór Królewski jo wjas w Pólskej.
Kuždy cas ma swóje nałogi a swóje zabłuźenja.
Pśeraźił jo tek, za co kśě te pjenjeze wudaś: Wósebnje za to, aby na sportnišću załožyli městno, źož mógu wšykne generacije zwucowaś za swój fitnes.
Toś ten pomnik jo raz stojał w Bošojcach (Bohsdorf-Vorwerk) w Grodkojskem wokrejsu.
Woni graju teke serbske štucki.
Z Dańskeje, Pólskeje, Ruskeje, Maźarskeje a z Italskeje.
Źiwjaka ga bóžko njejo nicht tak derje wukjarmił.« Z tym jo była wěc wótbyta.
Napśismo hobswěśi Saulusa swětło z njebja.
Nejžpjerwjej k jatšam su wšykne aktiwne wobźělniki rěcnych kursow dostali jatšowne póstrowy wót šule, zwězane z małymi rěcnymi nadawkami.
50 na premjerje w Hochozy, 20 w Radušu, 85 w Dešnje (50 wót nich su byli turisty z Bratislavy, ako su ze pśigódu rowno we tom [...]
A to njejo hyšći dosć.
Sunjom pó njom dołoj se, Hajckam gubku lubosnje.
Knigłam se groni "Cerwjenawka".
Lěc ptaški teke lětosa se na nas mysle? Tak smy se pšašali.
Wo strowučkich luźach se groni, až se swěśe strowosći dla.
Wona jo była Šwedka a jeje pšawe mě jo było Maria Winter.
Literatura dej dalej dawaś drugim generacijam našu rědnu serbsku rěc.
Serbske spiwy su něco cele wósebnego a su tak z domownju a žywjenim serbskego luda zwězane.
Jaden gólc bu pśi sćažoru stojecy pógłušony.
Manfred Nowak, Běłowoźański župan: Ze zwaźenjami w Serbach njebuźo źěło serbskego wucabnika lažčejše.
A lej, na samem kóńcu jo wón mě a sam se hyšći take dobyśe wobraźił!“.
Tak móžo ned kopnuś, gaž se blisko njogo zemja zwiga.
Gaby město Kreml a žedne druge znate a rědne twarjenja njeměło, njeby zewšym nic wósebnego měło.
Nan jo nam až ku droze z waganom sćažku wušupował a na droze jo měł mlokaŕ kóleje wujězdźone, pó tych smy šli až ku šulskej ławce.
To lažy něnto žedne tyźenje samo na loźe.
8. lěśne, 12.–24.
Julij nam w prědnej połojcy mjaseca tak pšawje zatopijo.
W tśich dalšnych reportažach su pśedstajili „błośańsku bonu“, kótaraž jo pśed 35 lětami slědny raz jězdźiła, jubilejny zapust w Pśiłuce a Drjenojsku gmejnu, źož su stajili 7 z tych dotychměst dogromady južo pśisamem 1800 wusokich wětšnikow w Bramborskej.
To groni, až pśidu teke Slěpe a wokolne wjaski do Sakskeje, a nic do Bramborskeje.
Wjeliki źěk wšyknym!
Wósebne jo to teke, dokulaž som wótrosł w skerjej ateistiskej familiji.
Pśipóznaśe napśeśiwo Serbam jo za jogo suźenim pśibrało, a płody togo pilnowanja su widobne.
Wence w zagroźe stoj domcyk za karnikle, jich groź.
»To jo duch wjelikego Krabata«, su mjaz sobu pyšpotali.
Won pak jo měł gluku.
pśed 75 lětami wulichowanje Chóśebuza pśez Cerwjenu a pólsku armeju
Saksofon – instrument lěta (tematiske wusćełanje)
Wót drogi, ako wjeźo wót milinaŕnje do jsy, jo Rademacherojc "pension za kónje".
Źož na wobrazu cerwjene linije su, dejš wótstśigaś.
Nejžwětšy mjazy nimi jo był kšuškowy bom abo kšuška.
Teke za marxistow jo historija šturowany proces.
Wón jo teke awtor knigłow za źiśi .
Lěcrownož jo mógał wjednik organizatoriskego běrowa Milton Tauche dobru bilancu śěgnuś, su hyšći młoge problemy rozwězaś.
Brožnja jo zasej połna była a kasa slědkoju teke.
Naroźił jo se 11. julija 1869, wumrěł 21. apryla 1960. Jogo žeńska jo była Marija roźona Bricojc (Britza).
Ekologija a wobswět a tak dalej
A pón wótbocyjo nalěwo droga zasej do Casowa.
Ja rozmějom jog’ mjelcecy, ten pomnik našej’ pśirody.
Do njogo buźo skóro zaśěgnuś nowa źiśownja.
Smy ga měli wjeliku naźeju, až móžo tenraz kompletne mustwo z Dolneje Łužyce zastupowaś Serbow a Domowinu na EUROPEAŹE.
To śi njezabydnu!«
Za bomy, ako muse pódrubaś, worduju nowe sajźone ako wurownanje.
Jo wiźeś, až jo ten slědny maminorěcny Serb we Texasu hyšći radnje na flace.
Ja take njejsom hyšći wumarkował.
To na jadnom boku pótrjefijo górnikow, kenž se bóje zgubiś swóje źěłowe městna, a to na drugem boce pótrjefijo wósebnje teke te luźe, kótarež deje pó planje Vattenfalla swóju domownju napśecej spušćiś.
Jezus groni k nam: »Och njepłacćo, ten Wóścenas jan pśecej bjatujśo!
Jo zarejował z wjelikim temperamentom sceny ze žednych typiskich špańskich operow a baletow.
To póžedanje jo šym wažnjejše, pśeto "nic wšuźi wobstoj móžnosć serbsku rěc efektiwnje wucyś", měni Statnik.
»Ako kuždy muž, kenž jo raz lodowu soninu wiźeł, buźoš cas žywjenja njeglucny za njeju póžedaś.«
Ten tšach wobstoj samo we jich serbskich šulach, źož serbska rěc jo doněnta była mócna.
Źo ga sy wumrěł?«
Trjebaśo wjele mydłowiny.
Njejsu toś teke młodym samy kitš a chabź, ale drogotne derbstwo.
Skóro wóna pśiźo ku gatoju a pśiwołajo žabam: »Žaby, žaby!«
Wobraz serbskeje seśelnice se rozeznawa w głownych pšašanjach wjelgin mócnje wót wobraza serbskeje maśerje, weto jo seśelnica rowno tak instrumentalizěrowana była.
Lažy w Galileji a jo to głowne město Pódpołnocnego distrikta.
A hyšći z dalšnym bejnje śěžkim problemom maju se we Słowakskej běźiś.
W pśechadnych casach jo tšach pśed pśichodom wjeliki a jo lažko, luźam nacionalizm, ekstremizm, luksus a lute rozwjaselenje ako bogi pśedawaś.
Toś se jej wuwalijo jano tšošku chrjochate dłujcke zdychnjenje a pó chylce mě kažo na fryštuku.
"To ma se gromaźe z towarišami wótgłosowaś, za kótare aktiwity objekt dej se natwariś."
Tak mějaštej wobej pšawje spokojne žywjenje.
V".
Lud trjeba wěcej za pśežywjenje.
Pónjeźele jo zachopiło šulske lěto 2019/20 w Bramborskej, sobotu su byli zašulowanja.
Wón se myslašo, až tudy kamjeń lažy a kśěšo jen wuwaliś, wótgrěba togodla pěsk z rukoma a wuwali ten kamjeń, teliki kaž głowa. 
Z Norbergowym nanom Herbertom Nowakom źo dalej, z citatami z jogo knigłow.
Reha-klinika co wšyknym pacientam maski daś.
To su te njelube nazgónjenja, na kótarež teke awtorka njejo pśemógła ned pšawje reagěrowaś – kaž sama pśiwdajo.
W Bramborskej jo pśistup narodnych mjeńšynow lažčejšy.
Fachniki za rolnikaŕstwo, zežywidła, gjartnaŕstwo a wšedne luźe.
W Rostocku abo Erfurśe trjebaju za cełe lěto snaź flašku.
Vanuatu jo jaden mało statow, w kótarychž se jo kreolska rěc k amtskej rěcy cyniła.
Teke graśe kaž "wogeń, wóda, pěsk" směju źowća tam a sem graś, aby se jim dosć šposa pśi tom zawěsćiło.
Knigły su we dolnoserbskej a nimskej rěcy.
Taka połna jo šula, až źiśi w brjazyńskeje šule su musali do Strjažowa do horta.
Row Fryca Rochy a jogo swójźbnych na Połudnjejšem kjarchobje jo wótnowjony.
Drugi wjelicki statk za Gołkojce běšo pór lět pózdźej.
Za pjacenje wužywajśo panwje a gjarnce z warstwu, z tym njetrjebaśo telik tucnego.
To jo był pśisud młogich drugich krowkarjow we jsy.
Debretsion Gebremichael, kótaryž nawjedujo TLWF, jo z drugimi wjednikami TLWF wuběgnuł do górow.
23. februara se zachopijo w Lubinje w tamnej Ludowej wusokej šuli nowy serbski kurs (18.30).
Ale to njejo žedno jadnore jo, to njejo žedno jasne jo, to jo jadno: snaź, abo jadno: To móžo byś. 
Z Pragi jo se hyšći direktor tamneje ekumeniskeje akademije Jiři Silný pśizamknuł.
Ale cu Wam zlubiś, až se w Dolnej Łužycy tak mało škódy nagótujo ako móžno“.
14.00-14.15: Wuwitanje a wótwórjenje (dr.
Sobotu, 24. julija, zeger 13.30 śěgnjo młoźina z kapału wót Starosćic kjarcmy na sportnišćo.
Z wobyma pśinoskoma pokažo Měto Pernak wótnowotki, až jo wón mimo tych »zapłaśonych historikarjow« nejskerjej ten dolnoserbski luź, kenž se nejlěpjej wuznajo w historiji Dolnych Serbow.
Hyšći źinsa mysli Beno rad na ten cas slědk, na to, až jo wót how mógał prědny raz jěś k swójej śośe blisko Pragi, a na wulěty do Doksy a Krupki.
Hynac jo, gaž bomy maju škódniki, ako chójca spózy na fośe.
Z drugimi jadno byś - to sebje žyce wšykne te, ako do Boga wěrje.
Dwě źowći stej tych wobźělnikow wuwitałej w cerkwi ze serbskeju drastwu konfirmandki.
Jo pśišeł do gmejnskego parlamenta a wokrejsnego sejma.
Wetom až jo wětšy źěl wuknjecych źiśi, su teke južo někotare dorosćone pśišli do "Südhof", aby dopomnjeśe zasej wóžywjowali abo sebje dopołnili stare cowanje.
Harald Groba wóstanjo šołta.
Wótkul jo dejał zernka wześ?
Wón jo wótrosł w Luborazu.
Kak jo było z koronu pla Was? Pla radija źo.
Tak som swóju prědnu faru dobył!
Wjele młodych luźi njeinteresěrujo se za ludowu, historisku drastwu, ale pó tej droze namakaju wóni nowy pśistup k njej a wuknu, kak wóna funkcioněrujo.
Togodla se za to zajmujom, kak móžoš póśěg mjazy městnom, kolektiwom a politiskimi institucijami teke hynac se mysliś.
Rozžognowanje wót superintendentki
To se wě, až buźo se kuždy cłonk pśedsedaŕstwa ako prědne wósebnje pilnowaś w tej kupce, kótarejž wón pśisłuša.
Pśestanjo jano tak.
Luźe ga wokoło 1. swětoweje wójny njejsu tak wjele togo měli, ako źinsa maju.
Cu ga w pśiducem lěśe w Lipsku studowaś.
Pón pak jo tšašna zyma se kraja zmócowała – taka kšuta a grozna ako žedna zyma do togo!
A mě se to teke spódoba.
A něnt pytajmy Nimba.
Spiwarki seksteta su publikum wobmanili z głosami, ako se rownaju janźelikam, a w kótarychž wěcejgłosnych spiwanjach maš swójo wjasele na profesionalnosći a harmoniji.
Pjerwjej jo policaja na take tšojenja glědała ako grakanje mjazy młoźinu, kótarež z narodnosću tych wobškóźonych njama nic cyniś.
Zwětšego njewě, co dej groniś – pón mjelcy.
Gódowna basnicka
Mějśo wšykne źěk! Hyšći ga mamy jatšy, swěźeń górjejstawanja.
Ako pak do jśpy stupijom, wuglědajom styri jogo źowća, wšykne z cerwjenymi włosami.
Pśez to dej se zmócnjaś jogo kubłańskopolitiske źěło.
A pśipódla gronjone: wóni ga kśě byś teke raz rownopšawne! Se groni, až źowća a žeńske pón, gaž su něźi gromaźe na swěźenju abo pśi reju, a gaž muse na toaletu, cesto tam na WC gromaźe du.
Wuglowa jama jo tuchylu zastajona
Jo było wjelgin rědne slědne lěto a jo škóda, až njejsmy dosć casa měli, hyšći wěcej tych serbskich wótpołdnjow dožywiś.
K njej wjeźo šyroka sćažka.
Jo rědne, gaž to se něnto oficialnje pśipóznajo a teke financielnje pódpěrujo".
Ta jo směła jano hyšći mjazy gódami a jatšami tkaś.
Ansambel jo pśinjasł jomu tež gluku w priwatnem žywjenju.
Forumy k serbskim stawiznam a ku kulturje abo olympiada serbskeje rěcy słušaju rowno tak k programoju ako małe kulturne programy rědownjow.
We wjele domach su jogo z radosću witali a pilnje knigły kupowali.
Nyksy su teke mógali źiśi měś: "jadna źowka nykusa jo něga chójźiła do Brjazyny na reju, źož jo měła lubego.
Ta prědna ned na tom boce — to jo źowćo z Drjejc.
Jeje rědne serbske drastwy jo něchten tencas slězy w gumnje spalił.
Padnjom tola raz do chychotanja, pón se płošywje rozglědujom a se naźejam, až njejo nichten nic markował.
Pśi tom dejmy glědaś na pśirodnosć našeje rěcy, na jeje tradicije, na dobre a njeglucne tendence a zrownju na powědanje a pisanje, na wucenje a wuknjenje.
Žylojske šulske źiśi 1914
Mike Patzig ma wšake hobbyje.
Złe drogi su teke tomu žywjenju tych cłowjekow zadorne.
Nejžwěcej pśiwisnikow pak ma wóna we Łužycy.
Kak sy pśišła na twóju temu? Inspiracija jo mě była wustajeńca wó serbskich seśelnicach w dešańskem Domowniskem muzeju.
Preußowa jo pśidała, až serbska rěc jo jaden fach, ak móžoš sebje na OSZ wuzwóliś.
Chtož jo 2020 swóju abituru wótpołožył, jo to w kradu njewšednem a wupominanjow połnem casu zwónoźeł.
W Pratyji za lěto 2005 namakajo cytaŕ na wušej 160 bokach pśinoski 49 (!) awtorow w starstwje wót 19 až do 88 lět.
Dajom pśikład za to: Ako jo se swěźeń pasah bližył, spomnjeśe na wulichowanje wót Egyptojskeje, jo se korona na israelske město Bnei Brak waliła.
W Rzeszowje su wuše šule, mjazy drugim Uniwersytet Rzeszowski a Politechnika Rzeszowska.
Žeńske kwiśonki su małučke, zelene a njenadpadne.
Togodla eksperty na pśikład něnto gronje, až nagubki su wužytne, togodla wěmy wěcej ako něga.
Młody nan se wjelica pśi kafejpiśu, kak derje jogo jadnolětna źowka powědaś wumějo.
Tu wjasołosć pśi tom tek njejo skazyło, až dešć jo se kalił wótpołdnja, ako su do jsy zamaršěrowali.
K tomu pytatej se pśecej dwě słowje, kenž se jano pśez jaden zuk rozeznawatej.
Urdušćina jo zastojniska rěc w Pakistanje.
"Kronowanje" toś teje namše su byli spiwanja chora Łužyca.
Za to jo trjebne, až jim naše serbske žywjenje a specifiku spśistupnijoš.
Pětš wó to njeroźi.
A tak by śěžko było za jadnotliwych póbitowarjow wšykne te wobšyrne hygienowe a wótstawkowe napšawy pśesajźiś a doźaržaś.
Cesnoamtski zagronity za Serbow a wósebna pśirada dejtej to źěło pódpěraś.
Tak pomjenjony karawanowy tej jo měł lěpšu kwalitu.
Smy w pśedsedaŕstwje towaristwa, na zmakanju z grajarjami a slědny tyźeń na zgromaźinje cełego towaristwa wšych wó tom informěrowali a z nimi wó tom diskutěrowali.
Zgromaźina jo se Nukowemu póžedanju pśichyliła.
Toś ja gronim: »A něnt pójźomy tu šćotku pytat.« Wobej stej se pśisamem zasmjałej.
Ale za to žnějotej wjele słodkich rjaschenow.
Oficialnje jo se pomjenił »korpus B«.
Swětło
Wólbny plakat za gmejnu Radziechowy-Wieprz w Pólskej z kandidatoma w goralskej drastwje (napšawo)
Młynik jo Měta južo zdaloka wiźeł a se źiwał, až jo ceły pśemachtany.
A gaž groni se jadnej familiji Marijankojc, tak ma wóna swójo mě nejskerjej pó rědnem gołubju.
Pśizamknjo se Gregor Kliem z glědanim na rěcnu praksu w Dolnej Łužycy, a naslědku buźo góźba k diskusiji.
Žycymy Wam, aby ju wjele luźi cytało, snaź wěcej ako łoni.
Zaźiwanej bratša tam stojtej a njezgubijotej tu gwězdowu libotu z wócowu.
Hustetojc: Něźi 60, a nejwětšy źěl z nich jo z Dolneje Łužyce, a wóni su teke dolnoserbski pisali.
Tak su nastali wšake zwězki wót 1965 do 1986 ako teke styri zešywki tekstow narěcow.
Wšen gnuty a zajmjety jo był publikum! Pśiklask jo tym wuměłcowkam dopokaz kak wjelgin su ze swójim chorowym projektom zagórili.
Kral jo teke zabył, pósłaś někakego komornika abo wuška abo drugego połnomócnika na zakopowanje togo, kenž běšo jomu tśi raz žywjenje wuchował.
Tam jo jaden załožył taki mjeńšy paradiz za naturu a wót nalěśa až do nazymy tam wjele rědnego rosćo a kwiśo, mjazy drugim banje we wjelikej licbje.
Serbam jo pśi tom wažna rola pśimyslona" jo měnił, až Serby su žywe we "stawnej strukturnej změnje", ako wu nich warnujo južo 100 lět.
Rowno do teje sćiny, źož jo se wobźaržował, jo 10.000 škórcow na noc pśileśeło.
Tśeśa "nejlěpša" jo gołkojska gmejna.
Wón pak se pšaša, kak dej to dalej hyś z tym serbskim? Změju Serby swój parlament, abo wóstanjo Domowina tak, ak jo? Kliemowa jo měniła, až to by mógła byś tema za jadno pśiduce Serbske blido.
Jadna móžnosć jo, až awtory njejsu wěźeli, až ten „Wóścenas“ jo ta wěcej rozšyrjona warianta a až jo teke pšawa.
Pśiźomy pśiduce lěto zas!
Witko, zapakuj se swój nakśebjatnik.
Stakim nawuknu wob zymu 40 až 50 spiwow, pśeto na pśězy se spiwa wšykno z głowy.
Kněz Fiedow wót URANIA zasej jo młogo zajmnego wó Błotach ako šćitna krajina pśirody wulicował.
Mjasec do zachopjeńka jo pódpisało Serbske šulske towaristwo , jeje wugótowaŕ, głowny organizator a zagronite, kooperaciske dogrono ze Źěłanišćom za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz .
Dalšny, kótaryž jo naroźony w Popojcach jo Johann Jakob Korn , kótaryž jo był knigłyśišćaŕ a nakładnik knigłow a casopisow.
Na woglěd pśigótujomy se, trějomy špundowanje a srěbjomy proch.
Pód sušu jo zdychowała ceła Nimska, a z chylami 80% teritoriuma Nimskeje jo było pótrjefjone wót „wósebnje śěžkeje sušy“ – to jo ta nejwuša wót pěś kategorijow za suchosć zemje.
Cogodla njeběžy žedna wóda do chóśebuskego pódzajtšnego jazora?
Pśed wjelikim jawišćom w Hochozy, kaž teke na tych burskich dwórach, jo było pśecej wjele luźi.
Zajmne jo teke było wiźeś, kak jo se wopśimjeśowy spektrum Casnika w běgu dwanasćo lět pśecej tšochu pśeměnjał.
30 lět šołta - to jo było 30 lět źěło za derjeměśe Pśiłuckeje gmejny.
Gaby Bog jogo južor něto wumógł a jogo domoj pósłał, kak lažko mógło se staś, až Robinson by zasej na swójich starych złych puśach chójźił. 
We politiskem źěle, pósporomje zgromadnego źěła z drugimi gremijami, partajami, parlamentami a kněžaŕstwami na wšych rowninach, jo Statnik wósebnje wobspomnjeł nowu wěc: „Serbske rozgrono Saksow“.
Z nimi su serbske bury ze Žarojskego kraja samo wikowali.
Młody wuchack pšosy swóju mamu: »Groń mě gronko, z kótarymž derje pśez swět pśiźom.«
Ale: Móžno jo jano prezentacija jadnogo městna na jadnej wót nich na Głažana cerkwja w gołkojskem wejsnem źělu Glinsk jo něco wósebnego.
Mě se groni Witko!
Popularne grafiske pówjerchy stej.
Naš kral njedajo se twingowaś.
Co jo wažne było? Nježlic až něcht wótjěźo, dejtej ruce byś na wózydle.
Ako wše druge, žyce wóni se za ten źeń, to se wě, rědne wjedro.
Witko ženjo a ženjo.
My to njamóžomy něnto rozsuźiś, kak we wěrnosći wobstało jo, a to teke njejo trjeba; nam płaśi to słowo: Chtož tu wólu cyni mójogo Wóśca na njebju, ten jo mój bratš, mója sotša a mama.
Smy dali na 600 dubow a rowno teliko krickow pśi tych puśach a groblach až do Podgole nasajźaś.
Inowacije ako pismojstwo a kumšt twarjenja z kamjenjami su pśišli k półobskim Słowjanam akle za tym, až su pód nimske kněžaŕstwo padnuli.
Stare murje, bałki a kamjenje zbuźiju fascinaciju.
Zasej raz běšo kral wjele wósebnych knězow a kněnjow na wjeliku gósćinu pśepšosył, a kuchaŕ jo měł wjele z pśigótowanjami cyniś.
To wótšaltowanje jo politiski póžedane, Nimska co na ten part emisiju CO₂ reducěrowaś.
Wón ma wjelike zasłužby na pólu botaniki w Dolnej Łužycy, jo zběrał ludowe mjenja rostlinow južo we 1950ych lětach.
Bliše informacije dostanu zajmowane žeńske pód numerom 0355/494489442 abo direktnje we Rěcnem centrumje Witaj na Žylojskej droze 39 (blisko Dolnoserbskego gymnazija).
Za tym, až cytanje w Pliberku jo se programoweje změny korony dla wjelgin reducěrowało – na jadnu baseń –, su se lyrikaŕki Anja Golob ze Słowjeńskeje, Cvetka Lipuš z Awstriskeje a Jill-Francis "Źilka" Ketlicojc z Dolneje Łužyce kradu wjaselili, až dnja 23. awgusta su w Domje Musila w Klagenfurśe/Celovcu mógli hyšći take "pšawe" cytanje měś, z 20 minutami cytańskego casa za kuždu.
Pipsi buźo pśezpołdnica.
To jo głowna wěc!
Nic ga?
A něnt se póraj z njogo!
Jadna jo Hannelore Wodtke, kótaraž ma na tom boku Casnika wósebne woknyško.
Jogo nogi su śańke a dłujke.
Wóni pak su źinsa rowno tak wažne – jo k tomu gronił prof. Heiko Lukas, decernent w głownem měsće Saarlandskeje.
Za nju jo pisał teke Bogumił Šwjela, kenž jo był hyšći w Rudolstadśe žywy.
Kwiśo w póznem nalěśe a lěśe.
Šołta jo měnił, až ta złośana glicka słuša wšyknym 160 cesnoamtskim pomocnikam a spěchowarjam swěźenja.
Kaki rozdźěl wobstoj mjazy bjerštu a šćotku?
Wosebnje zastupniki ze župowu Grodk a Kalawa/Lubin su powěźeli, až maju tuchylu śěžkosći we wšakich kupkach.
A tenraz definitiwnje teke wětšy źěl Šlazyńskeje.
Pśi tom pak jo jim teke wědobne było, až njebuźo to lažka wěc, taki zestajiś.
Som jogo wósobinski zeznał w procesu nowozałoženja Maśice w Chóśebuzu.
Do njej zběra wótpadanki wót kšomy drogi.
Tola za chowanje nazymskich płodow jo pśeliš włožno na polach.
A pijoš wódu a mloko?
Zalěz pó jabrju na wótpowědne pólo.
Ned su pśignali.
Nejwěcej nadpadna pódrobnosć pak jo se wě ten nagubk, kenž jo kuždy słomjak na se dostał.
Te tśo žnjowne krale su naslědku byli weto muskecego rodu: Robert Anskat, Thomas Priefer a Leon Richter.
Młynik pokazujo woglědarjam wšake sorty muki a wótšubow.
Pó tradiciji jo se na jawišću žedne raze zamjerwiło z barwami a serbskimi drastwami, a lubowarje folklory su se mógli zwjaseliś nad wjelgin tradicionalnym programom z rejami a ludowymi spiwami.
Chapja se znojś, jachli – napśisko z góle jom’ mjadwjeź se bližy.
Bóžko jo měł pózdźej pśi blidarjenju njegluku na wócku a jo tšuł wěcej ako połojcu swójogo wiźenja.
Kak ga to pśiźo?
Ten nejlěpšy stśělc na serbskem boce jo był mimo cwiblowanja Christian Rinca z Depska ‒ wón ga jo łoński kral stśělcow we wušej wokrejsnej lize!
Šulski wjednik K.
Ako dłujkotrajny bźezdźěłabny, kótaryž pijo piwo wob źeń, dokulaž "to njejo alkohol", ako wón měni, njamóžo kradosćiwje powědaś.
Pśiduce lěto buźomy jaja mólowaś“, jo nam wulicowała Marta Tatanowa.
Njeźelu su teke w Dešanku/Dissenchen w Chośebuskem měsćańskem źělu toś ten rědny zymski nałog woplěwali, a to ze 49 fryjnymi a ženjonymi porami.
Pśed něźi 80 lětami su dla togo rozbuchnuli źěl skałow, aby měli buse a awta dosć městna.
Zwětšego je teke sam wunamakajo.
Su to byli Domowinske cłonki a druge luźe z Janšojc, Radowize a Mosta.
Marianne Nowakowa a Gabriele Seewaldowa stej šykowanej mólaŕce serbskich jatšownych jajow.
Wotera ideja z togo dajo se teke w jich swěźeńskem pśeśěgu 23. junija zwopšawźiś.
Wón pakujo swóje wěcy do małego měška a se wudajo do swěta.
Na špundowanju wósrjejź krejza laže pyšne jajka na rubišku.
Starjejšej Janoweje mamy stej serbskej, jeje mama póchada z Liškowka.
Ako tyźenik jo dejał teke pytaś za statkownymi žurnalistiskimi formami wobjadnanja nutśikowneje a wenkowneje politiki DDR.
»Jo było južo pśepózdźe, jěsnjej wótejś.«
Hez 2,3–8a * 1 kral 21,1–16
A, což jo wósebnje wažne, cysćiš sebje swóje zuby stawnje zajtša a wjacor?
Źaseś mjasecow dłujko su tśi młode luźe z Rusojskeje, Polskeje a Českeje studowali na Instituśe za sorabistiku uniwersity w Lipsku - Anja Njedolužka z Moskwy, Marcin Szczepański z Waršawy a Kamil Štumpf z Teplic.
Wam, lube źiśi, budu w adwenśe serbsku bajku wótśišćaś w „Pšašatej rěpje“.
Cogodla pśiźomy na take ideje?
A za blidom njegroń, gaž śi něco felujo: »Ja se žadam.«
Pultowe kšywa su nagłe kšywa z jadnučkeju nakłonjoneju kšywoweju płoninu.
Pó jadnej raciji bu popajźona a do Młoźinskego amta dowjeźona.
»Změju swóju zabawu z togo serbskego guslowarja«, jo kral pśi sebje myslił.
Casy som wottam teke dostał wótegrono, až produkuju jaja jano za pśedawanje a nic za zběranje.
Jo wjelgin modernje twarjony, ale wěsće tek ta ceła zelena błośańska wokolina tym chórym źiśam tyjo.
Wzejo łžycu a pócera pólewanku.
Za togo nic pśeliš mócnego Tyšarjowego jo to było dosć śěžke źěło.
Chóšć jo w pódwjacornej, pódpołdnjowej a srjejźnej Europje rozšyrjony.
Nic jano dla togo serbskego, ale teke pśez to, až su how luźe wjelgin wusko ze swójeju dłujkeju historiju zwězane, až wšykne generacije su zapśěgnjone a wobźělone we wejsnem žywjenju.
»Wjele milionow za lěto.«
Ja som był za tu rěc, a Turnojske skerjej pśeśiwo njej.
To buźo wót zeger 15:15 w serbskej rěcy a wót zeger 16:00 w nimskej rěcy.
Dokulaž pśi wjele serbskich gibanjow a procowanjow nastaś njepóznaty jo se cesto wopokazało nuznje w politiskich pšašanjach, Handrij Zejler jo dłujko nastał njepóznaty a njewumarkowany.
Dłujki jo był ten „kokotowy” pśeśěg w Dešnje - teke pśi wjelgin špatnem wjedrje.
W kuždem kašćiku jo słowo schowane.
Wón sam jo naslědku teke dejał wuznaś, až njama dosć casa. „Ja njamam to za dobre, gaž něcht, ak ma južo tśi abo styri druge amty [kaž wón sam], hyšći za Serbsku radu kandiděrujo“, jo wón Casnikoju gronił.
Kněz KLASKAŔ zašwicyjo a woła: "Rožk!"
Ně, smy kśěli do góle!
Holm: Jo, šef?
Dajo znate foto z Ćiska, na kótaremž pódajośo ruku tegdejšemu cłonkoju prezidiuma a cłonkoju Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny Marcel Braumann.
Njetendli se tak!
Dej se pak dodaś, až su zastupniki Serbow w Górnej a teke Dolnej Łužycy njepósrědnje pó wójnje teke kontakt ze sowjetskimi a nimskimi partnarjami pytali a nawězali.
A naslědku cu hyšći raz na to spomnjeś: Pitśku wěcej gjardosći dejali my Serby měś.
Teke w toś tych chromach buźo jano pśizamknjenje miliny wót fachoweje firmy pśewjeźone, wšo druge až do wobzelenjonych kšywow buźo duo Halko/Gründer zmejstrowaś.
Wótkul źěło braś za tak wjele źěłaśerjow?
Wuglowa jama jo spad spódneje wódy zawinowała, krajina jo se pśeměniła.
Až k swójej smjerśi 25. apryla 1981 tam źěła, Górnoserbowka, ako jo 29 lět wu nas za dolnoserbsku rěc źěłała.
Oficialne sobuźěło za stasi njejo zewšym kazniski rědowane a stakim teke nic zdźělenja notne.
Pśi pśebitowanju nabranu sumu wót 900 euro jo M.
Tak mógu pón w šulskem lěśe 2023/24 ze šulskeju wucbu zachopiś, a to w kompletnej nowej šuli.
Za gósći rad wuźi, jo!
Jich packa jo gładka a wopłonjona a se góźe lažko wót płodowego měsa wótźěliś.
Wšakim lazowarjam Nowego Casnika jo nadpadnuło, až stej se pśewjadłej dwě wuběźowani "Kulturelna domownja Łužyca" a "Serbska Łužyca: pśichod".
W swójich zwobraznjenjach šyršeje domowniskeje krajiny a wobswěta jo wón pśirodu ako žywe byśe pśedstajał, z dłymokim respektom pśed wopšawdnosću, ako to w takej jasnosći do togo hyšći znate było njejo.
Jo copało?
Toś su k nama pśistupili pśedewšym gólcy, ako su wiźeli pśi pśechójźowanju pśez město wjelike filmowe plakaty za »Winnetou«, a su se naju pšašali, lěc njeby mógali sebje jen woglědaś, pla nas w DDR ga se pokazał njejo.
Rowno wó tom by se mógała teke wósebna wustajeńca zestajaś, jo naraźił.
Mimo togo co byś wěcej prezentny pśi serbskich tšojenjach nježli jogo pśedchadnik Herbert Schirmer.
Pětš za njeju glěda.
Co sebje mysliśo, wjele komplimentow som pó namšy dostała.
wałtoru, 29.8.: Serbska muzika - rad słyšana: Powołanja w serbskem spiwje
Plon pluwa wogeń pśed swójeju jamu pód Krakowskim Wawelom.
Suknjarje pak mějachu wjelgin ryjnu zasłužbu.
To ga jo njezmysł!
Šołta Helmut Krawc jo optimistiski, až se to raźijo.
Bernd Konrad (nalěwo) a Wilfrid Baronik: To jo był raźony swěźeń.
Wóna wiźi mjazy drugim kšutu zwězanosć młodych cłonkow wobgrozonu.
Jich jo było nanejmjenjej 20, gaž nic samo 30. Měnjone su jano te, kótarež su pśišli ako gósć, te folklorne rejowaŕki lice k tomu.
W pśiducej Sakskej — k njej słuša něnto teke župa Běła Woda — njejo Domowina nastajiła kandidaty.
Dalšne serbske mě jo słodka kwiśina.
Tak zapakowanu su raz mógali paru z Pieštanow kupiś we młogich krajach.
Druge kubłańske nastupnosći smy na starosći měli.
Wón jo wuknuł na ceptarja, a z lěta 1955 jo wón funkcionaŕ w narodnej organizaciji.
Mójo statkowanje ako drogowański pśewódnik mam se zapšawym źěkowaś dogronoju styrich wjelikomócnaŕstwow wó Pódwjacornem Barlinju w lěśe 1971.
Nejdrošy a nejelegantnjejšy hotel za pacientow a gósći jo "Thermia Palace", kótaryž su twarili w casu pśed 1. swětoweju wójnu.
Źiśam a starjejšym jo se to zespódobało, a su cesćej pšašali: "Gdy buźo zasej tak daloko?" Na to ma Domowina jasne wótegrono: W nazymskich ferijach buźo dalšny workshop, wót 15. do 17. oktobra.
Z producěrowanim som tak pšawje akle pśed połtera lětom zachopiła.
W nowembrje na pśikład jo se stało 116 (!) njeglukow wěcej ako w samskem mjasecu łoni.
Faraŕ abo faraŕka dej źinsa byś wucabnica a mejstaŕ, gójaŕ a pśewóźowaŕka na droze žywjenja.
Toś se žycym, až chórosć korona buźo se póraś wót swěta! Wóstańso strowe! Lotte pomaga rada doma.
W imperfekśe slědujo partikli forma participa.
Wót měrca togo lěta njejsu směli wěcej treněrowaś a graś.
Münchowa sama naceriła a wugótowaś dała.
Nic jano aktiwne balokoparje w mustwje „Serbske koparje“ maju swójo woblacenje, ale teke dalšne, njeaktiwne cłonki.
Trjebaš ju jano rozgrabaś a tšawa narosćo rědna zelena.
Wóni su teke tematiski a atmosferiski wjelgin wšake.
Gaž nicht pórěźaś njebuźo, buźo wšykno měšane.“
Kótare zwěrje se śi wósebnje spódoba?
A pasažěry jo mógł fotografěrowaś, kak su jomu z piwowymi a paleńcowymi flašami do linse kiwnuli.
Jog’ kśebjat se módri ak zymny lod.
146. Schadźowanka jo była, ale pitśku hynac Moderatorce stej byłej Kralojc Patricia a Žurojc Gloria.
Ludwig se togodla wjelgin naźeja, až buźo se hyšći padaś.
Mak jo rod ze swójźby makowych rostlinow .
Wjele, wjele lět zběra pśinoski, roznosujo pśepšosenja.
Wšyknym źiśam jo klěb plona derje wónjał a słoźeł.
Źowća z Dolnoserbskego źiśecego chora su na zachopjeńku togo zmakanja w Serbskem domje zgłosyli žedne serbske spiwy.
How jo wiźeś Fred Bisse z Janšojc ako mały gólc.
Aristoteles jo był grichiski filozof, kótaregož wucba a filozofija stej kradu wobwliwowałej myslenje a žywjenje w Europje.
Tam wóna jo pśestajiła "Erfurtske spomnjeśa" a śěgnuła k swójej sotšy do Chřibskeje.
Na dnjownem pórěźe su byli teke nowo wobstarane transportowe sudobja za žywe ryby.
Strukturna debata w Serbach jo stupiła do noweje faze.
Wotergi som dostał wótegrono: Co ga dejm ja w Polskej?
Jezus źejo: Gaž móje pśikazni buźośo źaržaś, ga buźośo wóstawaś w mójej lubosći, rowno ako ja swójogo Wóśca pśikazni som źaržał a wóstawam w jogo lubosći.
Jo w tej měrje linguistiska wósebnosć a někotare eksperty njepomjenjuju ju ako frizisku narěc, ale ako wósebnu rěc.
Kak malsnje móžośo cytaś knigły? Nejlubjej cytam z kompjuterom pśez syntetiski głos.
Wjacor su se woglědali filmy.
Teke šćotka móžo se pśi rěšenju wužywaś, ale skerjej za drobne źěła.
Chórobna sotša dowjeźo Hanu do drugeje śpy, źož kśě jeje kśiłko roentgenowaś.
Nejlěpjej za dwě kupce: młodše źiśi z prědneju rědownjowu a starše źiśi wót stwórteje rědownje.
Gósći Serbskego blida w muzeju.
Mósćańska młoźina pśed swójimi žnjownymi wrotami.
Bóśonam jo lětosa śěžko pśišło, dorost zastaraś z carobu.
Wylem Bjero jo dolnoserbski casnikaŕ, ceptaŕ, spisowaśel a pśełožowaŕ.
Chto njeby jo znał, to až do źinsajšnego cesto wužywane a wjelgin woblubowane gronko w nimskej rěcy wó tom chóśebuskem postowem kutšaku.
Dla tych kormoranow jo jich mjenjej rybow.
Som se mysliła, až jo do zemskeje źěrki padnuło.
Něto lěbda zamarznjo, toś wise šuflity na najśpje abo w brožni.
To jo oficielna rěc w Pólskej.
Njebójmy se nicogo a nikogo. – Napšawdu?
Kokot spiwa kikeriki a kokoš njaso jaja.
Njeawtotrofiske zastupnicy su pśecej wótwóźone formy.
"Buźomy z tymi swěźenjami zachopiś, kótarež su pón – gaž situacija to dowólijo – w lětnem krejzu na rěźe", groni Lysann Rybakowa.
Co z njeju buźo? Wšake su pominali, až ma se ned rozpušćiś.
Krabat běšo mjaztym z kralom zasej tšachnuł.
Wóna jo swóju śěžku drogu zmužnje do kóńca šła.
Zelena Marija
Awtor jo źěłał z historiskimi žrědłami, jo pytał stare, nejstarše zapiski mjenjow.
Droga tam wjeźo z jadneje do drugeje jsy, ta pak jo jano někotare mejtarje šyroka, a to rowno dosega za buse.
Rostlina jo w Chinskej a Korejańskej rozšyrjona.
Až do 5. maja jo w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem (župa Běła Woda/Niska) wiźeś wustajeńca z něźi 320 jatšownymi jajkami.
Wón pśezymujo w regionje Srjejźnego mórja a w Africe.
Wót pónjeźelego maju tudy "Service-běrow za serbsku rěc".
Tak buźo mjazy stojnicami wěcej wótstawka.
Wuknuł jo na Chośebuskem gymnaziumje a za tym jo se wudał do Barlina, aby tam teologiju studěrował.
Wětšnik produkujo na cysty part z wětšom elektrisku energiju - tśi raze teliko ako wjas Barbuk trjeba.
Kak wóna se zwjaselijo, gaž te lube źiśetka pśidu.
To jo płaśeło za wucbu rowno tak ako za źěło rědowniskego wucabnika, za kótaregož jo mě direktor Jurij Pěčka ned zasajźił.
»Źarž tu blabu«, jo wuchyśony kjarl na njogo šćokał, »to ga som ja!«
Znajo młoge spiwańko, luštnje wóna barkoco!
Za wukniki 8. lětnika jo wujšła wucbnica za serbšćinu ako cuzu rěc – "Pó droze 2".
Něnto se hyšći wjaselimy na pśedstajenje Serbskego ludowego ansambla.
Wóni su se wjaselili mjazy drugim na wobźělenje na górkowem seminarje.
, jo gronił organizator Bertko.
Som pśi tom wjele wuknuła“, jo se Sylwija Austowa domysliła.
Na wobej dnjoma se wótměwa koncert wót zeger 16:00 až zeger 18:00.
Som se pšašała, kak to zewšym móžno jo, až bogatosć nabóžniny taki wliw wugba?
Chwalba se jomu dostanjo teke dla zwěrnego dopisowanja do Serbskich Nowinow.
Gab Serbam dejali daś, by se lubjej do palca kusnuli.
Nagla na spiwanja Jana Arnošta Smolera.
Ze spižkow padaju taski a głažki.
»Kaki ptašk to jo?«
Dla aktualnych póstajenjow w korona-pandemiji musy jawišćo lětosa prozne wóstaś.
wałtoru, 25. awgusta /jacmjeńskego
Nan: Tu stej tež ze sobu wzełej. 
Som prědnyma wjednicoma Giseli Hanšcynej a Margiśe Altkrügerowej wjelgin źěkowna, kak derje a konsekwentnje stej wónej na městnje statkowałej.
Standardne pytańske tykace w Firefoxu su za pytanje w Google, Yahoo, Ebay, Amazon, Answers a Creative Commons.
Nejwětša sława w žabjecem gaśe słuša nejtłusćejšemu kjarloju.
Swoje źěło běšo Kito zgubił.
Ela: Nas jo lětosa wopušćiło 31 wuknikow z 12. lětnika.
Jogo měnjenje: „Wo tej wěcy njejo było žedneje diskusije wěcej.
Wótegrono togo zastojnstwa a LEAG mógu luźe hyšći až do 21. decembra w interneśe a na zastojnstwach woglědaś a komentěrowaś.
Chtož co něco wó tom zgóniś, dej raz glědaś do znatych Šwjelowych knigłow.
Nowa wejsna pśirada wobstoj z Kerstin Handreck (pśedsedaŕka), Niklas Guttke-Riese a Heidi Palm.
Jomu jo se groniło Hanzo Dabo.
Weto by Was pšosył, teke k tomu problemoju něco wugroniś.
Jo ga wěcej casa za informaciju komunow a za rozgrona z nimi.
Talenty wuknika wuslěźiś a jogo za serbsku kulturu rozpaliś — to jo nadawk wjednistwa kulturnego ansambla a kružkowych wjednikow.
Du we myslenjach, toś – co słyšym?
Frekwenca a teke case za serbske programy su pak wostali ako dotychměst, což jo za pśisłucharjow w Dolnej a teke Gornej Łužycy nejpjerwjej to nejwažnjejše.
"To jo był wjelgin rědny źeń z chytšym wjeźenim a wjelimi nowymi wuznaśami", jo nam gronił Günter Kräh z Lubnjowa.
Někotare sorty njasu połnjone kwiśonki.
Liška a wuchacki material: šantki, banty abo pód.
Jill-Francis Ketlicojc pśi źěle w redakciji.
Serbska rěc jo za mnjo swójorazna, ale interesantna.
Kake dopóznaśa comy pla źiśi wuwabiś?
Weto jo hyšći raz pokazał na wobzamknjenje šulskeje konference wušeje šule, w kótaremž jasnje wótbłyšćijo se, až šulski centrum ma dostaś mě Kito Lorenc.
"Ten film deje naše źiśi a młoźina se woglědaś a wuznaś, až to su jich direktne prědowniki, swójźbne".
Prědne rozgrono ze Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu dla teje wěcy su južo wjadli.
Jo, samo do togo domu jo sobu zaśěgnuł, aby był ze Serbami kuždy źeń gromaźe, z Fridom Michałkom, Janom Rawpom a drugimi.
Nejpjerwjej glědajśo wót nosa na wjeliki palc, dalej z woknom wen (na pśikład na bom) a pón pó samskich stacijach zasej slědk.
Sobotu 20. junija bu wótwórjona.
Wótstupjecy zastupny jadnaŕ Domowiny Harald Końcak jo na zgromaźinje wulicował, kak jo k tomu pśišło, až su Marcusa Końcarja za jogo pśiducnika wumjenili.
Za cas wakance smy słužby wótměnjujucy z wósadnikami pśewjedowali.
Wóni deje turistam, kólasarjam, wandrarjam a skejtarjam raźiś a jim aktualne informacije wót wokoliny dawaś, buźo-li taka pomoc póžedana.
Krüger jo był něga Šulski inspektor Picańskeje srjejźneje šule a jo serbskim prjatkowarjam pokazał drogu na zachopjeńku wukubłanja.
Clausojc - z „nalětneju scenu”.
Tak smy to wót stawnego kupowarja z města słyšali…
Serbski Dom jo słužył ako muzeum, archiw, biblioteka a galerija.
Pśedwiźone jo – a to wót młogich bokow teke pominaju (mjazy drugim teke w župje Dolna Łužyca) -, až pśiźo to politiske a praktiske serbske źěło zasej do jadneje ruki.
Marta jo se woborała a Marian, ten Pólak, jo nosył głowu wušej ako howac žednje.
Fred Kaiser jo pódšmarnuł pódpěru muzeumoju a gjardosć na serbsku historiju.
Mjazy drugim jo Delia Münchowa wuzwignuła, až njedaju praktikumy dosć móžnosćow rěcnu praksu wótkubłarjow spěchowaś.
W lětach 1929 do 1937 jo pśisłušał Maśicy Serbskej.
Cu jen z tym krotkofilmom pśedstajiś, aby se njezabyło", groni ta filmaŕka.
Tak se stare luźe wót jadneje jsy do drugeje wulicuju.
Te zbydne tśo su jaden za drugim słužyli a bydle w Žylowje.
Ako jo nam wjednica ansambla powěźeła, woglědaju cłonki togo ansambla do wósebneje šule, źož słuša to rejowanje a sportowanje kuždy źeń do šulskeje wucby. „Za nas jo był ten festiwal we Łužycy zasej kšasne dožywjenje – a zrazom generalna proba, pśeto južo tyźeń pózdźej buźo pśi nas doma w našom měsće teke wjeliki mjazynarodny folklorny festiwal”, jo wóna Casnikoju powěźeła.
Amt pak jo tu wobswětowu pśespytowańsku proceduru wótstarcył, wuznajucy, až za to pśespytowanje felujo hyšći licba dokumentow a pódłožkow.
Wobswětowy centrum Grabicańske jazoro(.*) (Gräbendorfer See) za wuźěłanje informaciskich toflow w serbskej a nimskej rěcy z wuknikami (5.000 €)
Jano gaž wuběgańce na póli a doma su pomagali, su nimske powědali.
Jo był prědny online-workshop, na kótaremž Grit Lemkowa jo se wobźěliła, a jo se źiwała, kak derje to jo funkcioněrowało.
Katrin Küsterowa něnto pśecej zasej zawupytajo, až jo swója pjakaŕnja južo wěcej znata.
Pśez wólažcujuce pśekšocenje śělnego srjejźišća a pśekśicujucy pógib se mórzgi wótpinaju a wšykno se wubalansěrujo.
Wšykne su pód kazniskim šćitom, teke jich zymske pśebytki.
A mimo togo by se słušało, až ma taki program, źož stoj dolnołužyski zapust we srjejźišću, teke swóju premjeru w Dolnej Łužycy!
K eksemplu: Za wjažu, źož maju kužde lěto 1.000 pśedstajenjow, stoj jim jano jaden wugótowaŕ plakatow k dispoziciji.
Zdrjałe melony wónjaju a daju se lažko zatłocyś.
[...] Nowem Casniku a teke w bramborskem serbskem radiju budu se wóni w pśiducem casu hyšći pśedstajiś a kuždy z nich buźo wěsće w rozgronach, na zgromaźinach a hynźi za sebje wabiś.)
Wšykne: „Ja! Ja! Ja!“
Toś to bulanje jo měło wósebnje na njeźelach wjele pśiglědowarjow.
Źěl tych fotow, kótarež njejsu se za knigły wužywali a njejsu se hyšći niźi pokazali, jo sebje kupił Serbski muzej w Budyšynje.
Ten se wótmějo 9. oktobera a wopśimjejo tśi pśednoski z fachnikami.
Wence, pódla wustawadła, buźo se natwariś pśistupny mósćik za wulětaŕsku łoź (Ausflugsschiff).
Hejnak pyramidy wuglědaju te nowe twarjenja blisko Gołkojskego klinikuma.
Su to wólejowe wobraze, grafiki, skice a kreslanki.
Ja chwalim něnt tu móc teje lubosći, kaž se we Jezu wopokažo.
Jo był žywy w casu pśechada Israela wót demokratiskego kněžaŕstwa sudnikow do kralojstwa.
Smogorjow-Prjawoz jo gmejna we wokrejsu Sprewja-Nysa w pódzajtšu Bramborskeje.
Serbska rěc a identita dejtej se wušej togo ako góspodaŕski faktor wiźeś, a wědomnosć dej pśewóźowaś pilnowanja wó zeźaržanje rěcy a identity.
Wjele žariś wěcej njamógu, pśeto južo wušej 60 % cełego wokrejsnego etata muse wudaś za socialne nastupnosći.
Roźony 1977 słuša do pśichodneje generacije serbskich intelektualnych.
K tomu jo sajźiło dobru jězu: pjakaŕsku wóru z pjaca wót Höfchenojc pjakaŕnje ze jsy Dubc (Daubitz).
My to woblutujomy, dokulaž nam ako serbski moderator z muskecym głosom felujo.
To su gronili teke młoge druge.
Něnto buźo jeje "gnězdo" dlej a wětše, wence bywa śoplej a licba kwiśonkow dlej a wěcej pśiběra.
Wukniki se dali sebje zgótowaś t-shirty ze symbolom swójogo projekta. „Casowe skokanje“, to jo mě rědu projektow bramborskeje organizacije Landesjugendring, we kótarychž młoźina dej póznawaś historiju slědnych 100 lět, a to na měsće.
Pótakem se wupłaśijo wótergi, na bibliski zwisk sobu słuchaś. njedajśo se pak wótźaržaś, aktualne gronko dnja ako wašo wósobinske słowo na źeń wobmysliś a sobu wześ do běrowa, do [...]
Bóžko, teke z wósadow njejo było žedno póžedanje za serbskim fararjom słyšaś.
Milionaŕ a jogo žeńska póchylatej se nad wózykom z jeju gólackom.
Na drugi part jo jaden z nejlěpšych pśijaśelow wjercha był serbski komponist a spisowaśel Boguchwal Leopold Immanuel Schefer .
Iršćina njejo kradu lažka, ale kradu fasciněrujuca rěc.
Njepósrědnje namakajoš drogu Marjany Domaškojc, Wilija Budycha a Miny Witkojc.
To jo lažčej.
Škóda až jo korona, a wósobinske kontakty něnto su wobgranicone.
Wušej 300 lět dłujka jo historija Serbskeje cerkwje w Grodku.
A lej, wótgłos jo był mócny, a luźe su se dali z nim do rozgrona a jomu wulicowali wót swójich młodych lět.
Jank pak jo južo grajki wupytał.
Ja som teke młogi raz zła na někogo!
Pśi studiumje som póznał, až su móje znaśa wažnjejše ako censura.
Hanzo jo se ako syn kolonista Fryca Kokoški naroźił.
W lěśe 1930 jo M.
Talent za take „fabulěrowanje” jo nejskerjej derbnuła wót swójogo nana Gerata Nagory, serbskego ceptarja na wuměńku.
To co bobr wěźeś.
Wjerch Pückler jo wěźeł, až jogo prědowniki su póchadali ze słowjaństwa.
Kužde semuško jo dostało chrapku wódy.
Kšasny wjacor smy njedawno dožywili w Chośebuskem konserwatoriumje.
Aby domacne ptaški njeschórjeli a chórosć se njerozšyrjała, jo ten wokrejs póstajił zastajony wobceŕk wokoło Barklawy, Grana a Derbna.
Diethelm Pagel, pśedsedaŕ frakcije Lěwice we wokrejsnem sejmje Sprjewja-Nysa, se wugronijo za stipendium wucabnikojskich studentow serbšćiny w Lipsku.
Pśebywańska a spańska śpa ako we filmach wó starej carskej Rusojskej, spižki z rědnymi sudobjami, talarjami a šklickami ze śańkego porclina, pśed woknami śěžke zapowjeski ze somota.
Pódpěrowali su je „Lutzketaler Musikanten“.
Njeźelu, 5. měrca, su swěśili zapust w tśich jsach.
Tśinasty wjacor.
Wulicowali su wšykne tśo wót jadneje ceptaŕki.
Rěcne wobroty pó dolnoserbsku
To dej góźeś klimje a strowju kuždego.
Guido Kabiš z Bórkow, wucabnik na Dolnoserbskem gymnaziumje, jo pak ned zawoborał, měnjecy, až za to se južo wjelgin mócnje wabi, wšykne kapacity su wucrěte, a až wucabniki tako krydnu wjelgin dobru zasłužbu – wóno nic njepśinjaso z pjenjezymi wabiś.
Kótare socialne abo kognitiwne kmanosći se z togo wuwijaju?
Pótom budu prědny raz rejowaś, zeger 13:00 budu se wótmólowaś daś.
Ta ga jo wót domu teke taka pšawa »zelowa baba«, kenž do sameje natury wěri!
Aktualna górcota za wšym zdaśim njebuźo wu nas wjeliku dodatnu škódu napóraś, což nastupa zymski jacmjeń a pšenicu.
A to dej se cyniś jano grajucy.
Južo w rědownjach dolnego schojźeńka źo wó to, w tom jo był se z drugimi wobjadny, nejlěpšych serbšćinarjow dobyś za woglěd na Chóśebuskej SRWŠ.
Jo jim žycał wšo dobre do pśichoda a wjele, wjele wuspěcha pśi graśu a woplěwanju našeje serbskeje kultury. „Derbstwo něgajšnych serbskich Slěpjańskich gercow lažy pla was w dobrych rukach”, jo gronił.
Na wobradowanju Serbskeje teritorialneje komisije slědny tyźeń w Serbskem domje w Budyšynje jo se mjazy drugim teke naraźiło, załožyś Radu serbskich rěcnikow (Sorbischer Sprecherrat).
Narodny statk zbytka serbskeje bergaŕskeje inteligence.
Wrota wóstajijo za sobu wótwórjone.
Naslědku jo to grono pśejšło na politiske zastupnistwo Serbow, na bramborsku a saksku Serbsku radu.
Krygaŕ (Picnjo), J.
K tomu musy nejpjerwjej raz šestku nakóstkowaś.
Wona jo měnjeca, až ma to teke něco cyniś z jeje strowim.
3 łžyce fryšnego sekanego estragona,
Starjejše su mógali sobuźěłaśerjam Rěcnego centruma Witaj a dr. Christianje Piniekowej pšašanja stajaś.
Klaus Wilke buźo moderěrowaś a Matthias Kießling buźo ten wjacor muzikaliski pśewóźowaś.
Wiźeś pak jo wón na pśecej w Serbskem muzeju w měsće.
Togodla źěła gmejnska rada gromaźe z bergarjami na koncepciji, kenž se zaběra z pšašanim: Co se stanjo, gaby jadnogo dnja musali našu wjas spušćiś?
Spiwarki w połžałowańskej drastwje su wósebnje witane.
Pśecej na jogo narodnem dnju (20.9.) kśě na njogo spominaś.
Wšykno jo śicho.
Wše te pśeliš tucne kwakace wuglědaju za njogo kaž pśigótowana gósćina.
Wóne knigły su k dostaśu we tśi rěcach a su w lěśe 2017 we 3. wudaśu publicěrowane.
Konkretnje jo wón měnił, až jo źělba za amt wótpórana.
Něnto póraśo se na wuměńk.
Nuk jo wóženjony a nan styrjoch źiśi.
Abo kupuju waše starjejše wšykno w kupnicy?
Bliskosći dla jo ale wjele luźi z źinsajšneje Wotrowskeje wósady chójźiło do Chrósćic namšu.
Jogo serbske prjatkowanje jo pśedcytał Georg Heintze ze Zelezneje.
Co móžom wiźeś, gaž ze swětłom tam a sem swěśim?
Borkowarje rozměju wěcej, ako klěb jěsć.
W Serbskem muzeju buźo až do 27. februara wustajeńca „LAPKA - KOPFTUCH“.
To płaśi teke za wuznamjenjenje z Cesnym znamuškom Domowiny za lěto 2000.
Ta jo była ženjona z Karelom Teplom.
Wót wuměłskego wuběźowanja
Nagrono buźotej źaržaś pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk a něgajšny Tšawnicaŕ Waldemar Lobert z Kśišowa.
Jogo pódaśa wó šyrinje laže z njejasnych pśicynow nad korektnymi.
Z wutšobnymi póstrowami, twójej něgajšnej „sobuwójowarja“ w „Pśězy“ Gerhard a Irmgard Gräbig ze Žylowa.
A to nejwažnjejše: graśe se zachopijo zeger 18:00, pśed tym buźotej dwě mustwje źowćow swóje mócy měriś (16:30).
Pětk, 24. januara, su źiśi mósćańskeje źiśownje "We znamjenju lipy" we źiśecej wili.
Teke nałogi a tradicije wusko zwisuju z nałogami w słowjeńskich stronach.
Wót gmejnskeje rady su wóni krydnuli dary k pówitanju, mjazy drugim info-mapu a lack za góletka.
Wot 16 cłonkow frakcije jo se 12 rozsuźiło za Rogow.
Pśez Hamburg běžy wjelika rěka Łobjo, a teke rěki Alster a Bille.
Wulět do bliskeje domownje
1909 Źo tu šulu twariś?
"Emil jo pśecej dypkownje zajtša zeger wósymich a wjacor zeger wósymich pśi futerje.
Dušujoš abo myjoš se ty teke pó sporśe?
Baslimy něco z pjerami!
Mikro Papigko lažy blisko narodnego parka Vikos-Aoos.
Wěnki ako dopomnjeśe na woporow swětoweju wójnowu w Złem Komorowje, na pomniku blisko Serbskeje cerkwje.
Pózdźej stej kśěłej namakaś měrnjejše město za žywjenje ako głowne město a stej se za Chóśebuz rozsuźiłej.
Lenka njoco wěcej sama w swójej póstoli spaś a swětło starjejšej teke wuwjertnuś njesmějotej.
Ale to tomu słopnitemu kózołoju nješkóźi, jo mój nan gronił.
Wo jaden zuk.
Chtož jo pśišeł stwórtk wjacor, 29. junija, na dwór stareje šule w Brězowce, ten jo mógał tam wiźeś wětšy źěl tych drastwow, a to w originalu.
Jano 2019 jo gódnota z 11,1 stopnjow celsiusa wuša była.
To wósebnje, aby wugronili kritiku pśeśiwo něntejšnemu systemoju.
Pśiduce lěto kśě młode burja hyšći tśeśi stog twariś, jo zlubił Christian Bramer.
To jo z pomocu wobrazow derje móžno było.
Seifertojc familija z Barlinja jo zaśěgnuła do domu "Sonnentau" we wutšobje Bórkow.
Dłujko warnowało njejo a Ludowe nakładnistwo Domowina pśiźo z pšosbu, lěc njekśěł sobu pśewześ redaktorstwo našeje Pratyje.
Pśi pśeglědanju rodopisow pak jo Cathy na to starcyła, až smej teke mej dalockej pśiswójźbnej, což jo mě někak wuspokojło.
Hmmm, ta jo derje słoźeła!
Prědny raz w Lubnjowje a na Lědach, a to pětk, 3. junija.
Pśi tom pomagaju wěste znaśa wó kulturje wšednego dnja w susednem kraju a někotare interkulturelne triki.
Aby wěc měła wuspěch, musyš teke na wenkowne wuměnjenja glědaś.
Tak cytaśo w 1. numerje Casnika 1990 prědny raz město doněnta wužywanego mjenja „Serbski źěl“ w Chośebuzu — Serbska stwjerś = Wendisches Viertel.
Snaź dla togo, až słyńco tak rědnje śopło swěśi.
Na drjenojskem swěźenišću su rejowali źowća a jo piskała kapała "Prostataler".
Steffen Kubitzki (AfD) jo měnił, až serbska rěc musy nejpjerwjej atraktiwnjejša wordowaś, to jo skerjej cuśe a wědobnosć, až „starka jo serbske powědała“.
A to te wobźělniki su nam napisali: My smy baslili wšake sorty pupow.
Za tu wjažu biosferowego rezerwata w Bórkowach, blisko Bismarkowego torma, něnto pśigótuju nowu wustajeńcu.
Abo niźi kus wobleśeś pśi nacasnej muzice?
Tuchylu pak njejo za zjawnosć wótwórjona śěžkego casa dla.
Aby to jasno wuwědobnili, su se w nocy wót 22. na 23. junija twarjenja, ako póśěg k wuměłstwoju maju, cerwjene wobswětlili.
Amtski direktor njejo mógał tu diferencu wujasniś.
Pótom jo ten serbski guslowaŕ teke wuguslował!«
Stat a jich domacne město Gyula pódpěratej jich wjelikomyslnje.
Łoni jo wóna wumrěła, a my smy na łońskem zapusće ju wucesćili ze śicheju minutu.
Ale mě njejo systematiske, dokulaž někotare łasycy su bliže z europskim nercom pśiswójźbne ako mjazy sobu.
Hanisch jo teke rozkładował, dla cogo jo pśiwzeł do nowego zastojnstwa žednych luźi, kenž su měli južo w starej wokrejsnej raźe wažnu funkciju.
Kandidaty za amt krajnego raźca we wó krejsach Sprjewja­Nysa, Górne Błota­Łužyca a Łobjo­Halšter muse se dowuzwóliś.
Wón zapisujo specielne medikamenty, kenž teke pśed tšašnymi naslědnymi schórjenjami šćitaju.
Co a kak něnt dalej?
Buźo-li něcht wót wótpósłanych we legislaturnej perioźe ze swójogo amtu stupiś, ga dej prezidium Sejma se staraś, aby nowy wótpósłany (we rědu dobytych głosow) na jogo město póstupił.
Nad źurimi cytam licbje 1764 a 1994 a na źurjach z kridu napisane pismiki C+M+B 2019. Stary dom wobstoj pótakem južor 255 lět a bu 1994 restawrěrowany.
Pěś lět dłujko jo se Sievers ze žywjenim a statkowanim Panka zaběrał a 1997 wó nim promowěrował.
Duchne zastojnstwo pomina wěstu rezerwu.
Bileam źašo: Gaby mě Balak swój grod połny slobra a złota dał, ga njamógał ja pśeto pśestupiś słowo Kněza.
Wucbnice za 8.-10. lětnika su z lěta 1991 z pjera kněni Šmitojc a kněni Hilojc.
Kužde lěto samska jěza: karpa, jěšnicki a kisały salat.
Źiśi laže abo sejźe cele změrom.
Njamožomy se pśedstajiś, až dej se take něco teke z Rogowom staś.
To jo było prima dožywjenje, a to pśijaśelstwo wóstanjo na pśecej we našom spomnjeśu
Pśi wuwita nju jo wóna gódnośiła, až mimo Jana Skale njeby snaź žedneje mjeńšynoweje politiki w Nimskej było.
Gaž jo kokot, pón muse źowća a gólcy teke wjele rejowaś.
Wina na tom wótstarcenju jo njejadnosć mjazy nakładnistwom a awtorku, což nastupa charakter wudaśa.
Źiśi w publikumje su gromaźe z brašku zgłosyli dwa spiwa.
Trudla Malinkowa jo dokumentěrowała teke 62 kamjenjow na rowniskem kjarchobje.
Teke publikum jo měł głos.
Duška z Bórkow - 23.08. (70 lět)
To jo ludowe wuměłstwo, kenž comy se zachowaś a młodej generaciji pśecej dalej dawaś.
Až to lažko njejo, jo Bernd Siegert pó cytanju póznał.
Wam, lube źiśi, budu w adwenśe serbsku bajku wótśišćaś w "Pšašatej rěpje".
Popojce/Papitz
Pśed wrotami smy něnto, z rukami nad głowu wrota napódobniś kluc nam je wótwórijo.
Jano zelezna konsekwentnosć wjeźo do wuspěcha.
Zastupniki Serbskego muzeja su za słowami Tšukoweje wobwěsćili, až stoje principielnje drugim k dispoziciji, gaž se woła wó pomoc.
Žedne dobre wuglědy za Serbow w Nimskej, ale lěpše socialne wobstojnosći a zastaranje fararjow.
Film "Zymske prozniny" pokazujo jadnogo młoźeńca, kótaryž dej we prozninach najśpu na dwórje swójeje starki wurumowaś – ten dwór dej se we blišem casu wóttergaś, dla wugloweje jamy.
Snaź namakaju wótegrono: Pón jo wódny muž tužny.
Pśez to, až jo Litawska w Europskej uniji, jo za nas něnto teke lažčej, dojěś na take swěźenje w Europje.
Ursula Starikowa jo z jogo knigłow „Taka jo ta serbska duša“ lazowała.
Jo śěžko, spisowaśelow namakaś.
Wón jo cesćił a se jej źěkował za angažement k lěpšemu serbskich nastupnosćow.
Kak dłujko som tak stojał, wěcej njewěm, ale mě jo se zdało, až jo było do nimjernosći.
zapis bibliskich knigłow
Bocnej žerźi kwicytej, a cłonki zelezowego rjeśaza se šćerkajuce mjazy sobu šuruju.
Sněžynki padaju z njebja, a za toś tym běłym zapowjeskom wuglěda město pokojne a měrne.
Smy wjele naźěłali, měnim pak, až dej se wšake změniś.
Płody su kulowate, jědne jagody, kótarež wjelgin kisało słoźe.
A ako běšo tak cełu chylu wokoło ganjał, pśistym hyšći wěcej głoźił a nic k jěźi namakał, napadnu jog’ bójazń, až buźo dejaś głodu mrěś.
Aby nad drugimi dobył, som se musał wjelgin napinaś a žurnje procowaś…
Som rozmjej zgóniła: Nora jo pśed krotkim tśi karnikle dostała! Pśijaśelku jo je jej dariła.
Mimo togo ma griby na mysli.
Aby nic wótšego njegroniła.
za mało powědane rěcy we Victoriji w Kanaźe.
Knězowy źeń jo wjeliki a njehugronjecy tšašny, chto móžo jen pśenjasć?
Srjodu buźo w Serbskej cerkwi sceniske cytanje z listow a nagronow Rose Luxemburg, klawěrowa muzika a rozgrona.
Njejo rědko, bóžko rowno pódla nas pśiźo to wěcej ako wacej niźi prědk, až ten nan abo ta mama hyšći pód zemju njejo a te źiśi se južor wó to derbstwo waźe.
We srjejźi stoj to běłe wušywanje .
Pśigótowaś móžomy jen kaž gromak z bruneju butru, z hollandskeju jušku, z twarožkom atd.
Glědaj na drogu!
W drugich lětach su starše źiśi pśigótowali program, lětosa stej "jano" ceptaŕce rejowałej a grałej.
Pódla pódrědowanja pód mócy rozsuda słužbudawarja abo słužbudawaŕki, jo źěło ako słužabnica teke pódrědowanje do měsćańskeje struktury wóznamjeniło, we kótaremž su słužabnice nejnišy staw źěłaśerjow a źěłaśeŕkow zabrali.
Pupila jo wódorowna.
Na lětosnem festiwalu "Wilde Möhre" jo nastała ideja, powšyknje serbsku kulturu do takich festiwalow zapśěgnuś, nejlěpjej bźez jatšownych jajow abo ludowych drastwow.
Kake su twóje fawority? Kuždy ma swój šmek.
Wón jo pśewzeł domacnu žywnosć we starstwje 35 lět.
Regionalnosć dej "A" a "O" byś.
Dowóleńska powěsć za tu jamu wuběžyjo kóńc lěta 2026. Saksojski wušy amt za górnikojstwo jo na swójom internetowem boce wót togo informěrowała.
Špicki gałuzow cesto njasu śernje.
Pcołki maju tak wjele nadawkow: błonki twariś, larwy wótwardowaś a futrowaś a pcołkowy kašćik šćitaś.
Pśi wšyknych wuspěchach jo casnikaŕka spóznała we njom pokornego, wótwórjonego a źěkownego luźa połnego respekta drugim napśeśiwo.
Ta wót Serbow załožona komisija jo se konstituěrowała we februaru, a južo na drugem wobradowanju jo dr. Renate Harckowa sejźeła mjazy nimi.
Wóstaj to pšosym.
Raźił jo se eksperiment w zgromadnem źěle z inowatiwnymi ekspertami dolnošlazyńskeje głažkaŕnje Borowski.
Potakem njejo ta šula taka wjelgin cuza wěcej była a ja njejsom žeden tšach pśed tym nowym měła.
Tak jo Chośebuske wokrejsne zastojnstwo něnto nuzowane, pśidatnje kredit wót pśisamem 8 milionow markow pśiwześ!
Kongres jo pśiwzeł Domowinu do FUEV.
Na pśikład, ako jo kśěł kurje Mull-Fia pśi leśenju pomogaś.
Wustajeńca buźo až do 13. měrca.
Šramojc Maja wudajo se tejerownosći na studium, ale nic tak daloko: Wóna buźo studěrowaś w Lipsku serbsku rěc a stawizny na ceptaŕske.
Chtož pak co, móžo dalej wjasłowaś.
Tšašny zogol se rozlěga.
Becker jo luźam cytał wulicowanja wót Strittmatterojc Evy a Erwina.
Wšykne te luźe se zbywaju něcogo, aby něco drugego dostali.
Sarah jo južo w zachadnosći wšake wót swójogo módrośišća sama śišćała, a jo něnto tak daloko, až co swójske motiwy wugótowaś.
To póžedanje su wóni wobtwarźili tak: "Górnoserbske balokoparje su serbski lud južo teliko razow reprezentěrowali na Europeaźe, něnto jo rěd na dolnoserbske balokoparje."
Końcak powěźeł wó pśedwiźonych projektach spěchowanja serbskeje rěcy tak ako Serbskego muzeja w Chóśebuzu, kótarež by mógał Vattenfall pódpěrowaś.
Wušej togo jo wón był wubójany, až někotare budu tu nastupnosć we wuzwólowańskem wójowanju nałožyś, aby głose wuzwólowarjow dobyli.
Tuchylny wobsednik rekultiwěrowanego terena wugloweje jamy Chóśebuz-Połnoc jo ga firma Ostwind GmbH, kótaraž jo tam natwariła wjeliki park z wětšnikami.
Jogo prědne zdźaržane basnje su ze slědnego lěta w Lipsku.
O źiśe, sedło twójo to tron jo njebjaski, a nět maš byśe swójo how pśi nas na zemi.
Dalej smy byli ducy na "Pśirodowědnej sćažce" z mjenim "Borstelweg".
Statnik jo se za to wugronił, se za dalšne póstupowanje Serbow zgłosyś ze wšakimi partnarjami w Nimskej a w Europje.
Wopšawdu, gněśeńko jo pšec.
Naslědku napominašo jogo magan, až derbi tež něco jěsć, joli až co we wjelikem měsće Londonje žywy wóstaś. 
Na nich stej Mjertyn Tešnaŕ a Matej Borak prjatkowanja lazowali ze serbskich prjatkaŕskich, ak su z Łužyce sobu wezeli.
W žnjownem casu njama we jsy nichten cas.
DSG jo měł klub pedagogow
To serbske wósadne a namšaŕske žywjenje se tek w pśichoźe we wuskem zgromadnem źěle z cłonkami Źěłoweje kupki Serbska namša a Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi wugótujo.
Towaristwo „Stog“ ma we blišem casu to wótmyslenje, dalšne prezentacije kalendarja pśewjasć – w Bórkowach, Wětošowje a Lubnjowje. „My mamy naźeju, až dobydnjomy na ten part teke dalšne awtory, fotografy a wuměłce“, jo gronił Rolf Radochla na kóńcu prezentacije.
Něnto běšo se jomu góźba póstajiła, kótaruž jo kśěł połno wužywaś: Wón jo łapił Krabata!
Snaź se jomu w tom lěgwje póraźijo, wusnuchliś pótajmne wójaŕske plany a wótglědy Turkow? 
Tam wón jo prědne góźiny w kreslenju dostał, dokulaž mólaŕ Christian Gottlieb Lemmrich jo był wucaŕ Blechena.
Take pśigótowanja tak a tak we pśiducem casu za serbskich kopaŕkow a koparjow z Górneje a Dolneje Łužyce móžne njebudu.
Wšykne zajmce su wutšobnje pśepšosone!
Podla su pyšnjone jajka z drjewa, gliny, kamjenja, porclina a głažka.
Nic z nowym, ale zwětšego trjebanym z drugich šulow a amtow.
No, to jo wěrno; znaju wjele a wěm bejnje wjele a teke něcožkuli wugbaju ...
Tema jo był spótny cas.
Z 8 někak jadnak wjelikich flašow móžośo se prima instrument natwariś.
Smy mógali testowaś stopnje A1, A2 a B1.
Serbska dušepastyŕka Katharina Köhlerowa jo swěśiła gano kulowaty narodny źeń.
Kórtki zacuśow na špundowanju se rozdźěluju.
informacija wó stawje pśigótow na 100. wrośenicu załoženja Domowiny
Pśed tym se ta ceła napnětosć nagromaźujo – a na tom jadnom wjacorje bomba rozbuchnjo, powětš »se pali«.
We wšakich městnach spominaju drogowe mjenja až do źinsajšnego na staru kralojsku drogu, kaž na pśikład Wusoka droga w Kamjeńcu.
W bliskem pśichoźe jo planowana mała wustajeńca w Hochozy.
Źinsa nanejmjenjej z rozměśim žedne problemy wěcej njamam.
Su kśěli na zgromaźinu pśiś, ale ako su słyšali, až ja teke pśidu, se nichten njejo pokazał«.
Ale su to wopšawdu problemy?
Dalej jo how wjelika tofla ze wšakimi informacijami a z wobrazom něgajšneje cerkwicki.
Mimo swěźeńskego pśeśěga su tam pśišli na kradu nowu ideju.
Knuta mam ze šyje.
Ty jano šulske źowća štapjoš, te druge ga wót tebje nic wěźeś njekśě".
Pětša Šurmana ze Serbskego instituta w našom Barlinskem SKI słyšał.
Pśisamem wulěkany skócyjom na dwór a wołam: »Mama, mama, nan źo!« Mama bejnje zaźiwana na mnjo póglědnjo a groni: »Gólcyk, z tym se nježortujo.« Jo kśěła hyšći něco groniś, ale k tomu njejo wěcej pśišła, pśeto nan jo južo na dwórje stojał.
Ku tej kupce słušatej Manja Großowa a Nadine Wiesnerowa z Města.
Gaž muzika zagrajo: „Žni w serbskej muzice“
Wót lěta 1920 jo pśebywał w Praze na studiju mólaŕstwa, kótaryž jo 1923 z diplomom wótzamknuł.
How rowno źěła z pcołkami pśi swójom dwórje pód slěwcynu.
Wón pśigrajo balo knězoju STAŃ.
Stwortk, 19. maja, se zmakaju cłonki Zwězka serbskich rucnikarjow a pśedewześarjow w kjarcmje w Cazowje (19.00).
Kuždy rozmějo, až jo nan kśěł domoj, rownož njewěźecy, co jogo wótcakujo.
To su byli wjelicne wokognuśa a na druge zajtšo smy se dali zasej do kreslenja, aby hyšći lěpše byli.
Tśeśi raz som se južo na drogu dał, aby ten folklorny festiwal w Chrósćicach dožywił.
Pśedsedarja stej Cem Özdemir a Simone Peter.
Kjarmuša jo wupadnuła, teke pśěza njebuźo a slědny kóńc tyźenja zaplanowana kjarmuša jo była dłujko škricka naźeje za jadno wuźěkowanje, ako jo było zwucone pla burjow pśi žnjach za pilnych pomocnikow.
Tej starodawnej słowje se namakajotej w slědujucych mjenjach: Gari (Gahry), na krotki wjacor Baršća (Forst), 1507 Gari;
Camprowarje ju dostawaju wót luźi.
Wóni mógu se na Rěcny centrum wobrośiś, aby modality wótgłosowali.
Ten wobraz su źiśi na tom swěźenju Nickelojc Manfredoju wót Njepilic towaristwa pśepódali.
Wótněnta wšykne wěmy, źo jo ta synagoga w Halle.
Njezdychujśo, pšosym, wósebnje wy pjerwjej roźone, až noze stej juž pśesłabej!
Jano ten z jagłami kał nic – ta jěza njejo mě šmekowała“, jo wóna nam groniła.
ISBN: 978-3-7420-2580-7
Mjaztym su te knigły až na pór jadnotliwych eksemplarow rozpśedane.
Pśeto jo zmilny.
Gloge (nalěwo) a šołta D.
Pśedsedaŕ Žylojskego towaristwa Jens Firl jo był wjelgin spokojny, až wobydlarje su reagěrowali na wupowjesone łopjenka a na napominanje w Žylojskem łopjenje.
"Smy dojěli, how wulězomy a pójěźomy z kólasom dalej."
Rozmjej: Ku gódam 1948 su pód bomom stojali za mnjo sněgaki, za kótarymiž som tak dłujko póžedał.
Nejstaršy z nich jo był z wušej 90lětami muski z města Jena.
How jo sebje z gałuzow a gliny budku natwarił.
Bóžemje!
Tu změnu jo nam korona nanuzkała.
Historiski se jo definicija zapśimjeśa rostlina pśeměniła.
Wabjenje za tkajaŕnju serbskich kóšulkow w Casniku 1929
Chtož co se raz woglědaś jazora blisko Złego Komorowa, móžo to cyniś na wšaki part – z awtom, z kólasom, pěšy, z łoźu, ze cołnikami, z modernymi skaterami a pó nejnowšem teke z takeju "gustu".
Źinsa jo wón bejnje póžedany za pyšnjeńki, figury a sudobja.
Pod brjazowym bomaškom, kótaryž jo cłowjek wósebnje za nju na kšomje awtodrogi sajźił, namaka chłodk.
How wiźimy ju w jadnej delegaciji ze sławnym serbskim komponistom Bjarnatom Krawcom na woglěźe w źowćowej šuli w Praze.
Gaby ja jogo namakał, by se žycył, aby wšykne luźe na swěśe byli pśijaśele.
Zapustarje w Radušu: Pśemokane, ale glucne
Na nalěśe musymy zawěsće dłujko cakaś, samo až do mjaseca maja.
Su spiwali a rejowali.
Póglěd do Nowego Casnika
Kiwaju rane mroze, ale teke wjelike njewjedra.
A napšawdu!
Chtož jo se myslił, až njetrjeba wěcej pśi nakupowanju pśemyslowaś, dokulaž jo tam dosć a nadosć, ten jo wěsće wjelgin spěšnje pytnuł, až tomu tak njejo.
Wobjadne su se wše, až njebudu take ako we slědnych lětach.
K wótwórjenju togo wjelikego bórkojskego domowniskego a drastwinego swěźenja słuša mjaztym teke prezentacija kalendarja Stog.
Casnikaŕ póby w Barlinju na rozpokazowanju.
Až jo źins wótwórjenje noweje wustajeńce, njejsom wěźeł.
Heimatmuseum Dissen Domowniski muzej Desno
Rosćo na žrědłach, w groblach, ługowych lěsach a bagnowych łukach.
K njomu słušaju Angelika Balckowa, Maja Hentšelowa, Pawl Zeisig, Heike Eckertowa, Anna Łyskowa, Emma Fabianowa, Klaus Antonius, Holger Mäkelburg a Silvia Zajcowa.
Ma ten rěcny wobrot něco z Bogom cyniś?
Pon maśo to pśecej k ruce.
Yoga jo kradu stary, zazdaśim nejstaršy zwucowański system swěta, kótaryž se źinsa hyšći z wósebneju lubosću prakticěrujo.
pónjeźele, 21. decembra /zymskego
Jo ga prědny raz wót cłonkow swójeje Domowinskeje kupki tamkor delegowana.
Bernd Kamjeńc jo był głowny zagronity za raźenje swěźenja.
Te deje se tenraz ga wubraś wót partajow a organizacijow samych pó demokratiskej droze.
»Wěš ty, kak wjele wójnow wón jo nawjedował?«, ja dalej pšašam.
Wótergi som zaźiwana, až teke prominentne luźe wopisuju swóje zacuśa pśi pilgrowanju, na pś.
Někotare měnje, až ga jo škóda, gaž se take zamóžnosći dozgubiju, a pśemysluju, kak by se mógało licenje, jo ceła matematika rewitalizěrowaś.
Korta dej k tomu słužyś, až se turisty we jsy a w Błotach derje cuju.
"Serbske drastwy ga źowća a žeńske se pśecej woblekaju a jo-lic nic to lětosa nic njebuźo kóńc lěśa, pótom snaź ku kjarmušy a zawěsće teke zasej pśi zapusće w pśiducem lěśe".
Jej gratulěrujo rowno župan Wylem Janhoefer.
Teke wótglědajucy wót tych celowych kupkow mógu interesenty toś ten kurs absolwěrowaś.
Stolětna pratyja
Wóna jo swójeje mamineje rěcy dla w šuli a hynźi njedobre nazgónjenja měła.
Ten jo wěrny Bog a nimjerne žywjenje.
To se wě, až jo dalej ta „Błośańska gusta“ wobspomnjeta, ako jo jězdźiła do lěta 1970 a jo měła na Górach dwórnišćo.
Nejwětšy źěl archiwalijow na farach jo se tegdy znicył a te wuškowne, wuchowane serbske pisma su se konfiscěrowali a znicyli na pśikaz bramborskego kurwjercha Friedricha Wilhelma z lěta 1667.
Teje namócy a togo znicenja njejo za wšym zdaśim žeden kóńc.
Anna jo groniła: "To musy byś."
Pótom jo tśi lěta dłujko statkował ako zeleznicaŕ w Lipsku.
Pó material móžośo ku kreatiwnej źěłaŕni pśiś – to sukno, to se wě, pśepódaju wótpowědnje tuchylu płaśecym šćitnym pśedpisam.
To jo raźona wěc.
Rostlina jo w srjejźnej Europje, na pódpołdnju až pódpołnocneje Špańskeje, srjejźneje Italskeje a na Balkanowej połkupje rozšyrjona.
Malin ma źěle swójeje drastwy wót Elke Pötschoweje, ak jo ju tu sobotu woblekała.
Zašulowanje Kathariny Gutschmidtojc 1990. Wóna se wjaseli na nowy cas.
Direktor bórkojskego amta Tobias Hentschel jo pśi prezentaciji Stoga pśed 100 zgromaźonymi woglědarjami gronił: "Ta wjelika licba wobźělonych awtorow, fotografow a wuměłcow, kaž ten wjeliki publikum źinsa – to wšo pokazujo, až wobydlarje se nadalej wjelgin interesěruju za historiju swójeje domownje".
Póchada z Kaliforniskeje.
Hyšći zajtša som malsnje woglědał k starej serbskej wušywaŕce.
Wón jo pilny a wuknjo wjelgin derje, ma jano jadenki a dwójki.
To mógu źowća a gólcy rozměś.
Smy pak wót Marlies Šmolkoweje kśěli teke hyšći něco k serbskim drastwam słyšaś.
Ten rědki a wjelgin spłošywy ptašk jo žywy w lěsach, krickach a na zdalonych łukach.
Na bliźe lažy material za baslenje.
A gaž to buźo na šyrokej bazy, pón budu Němce a Polaki teke w měrje gromaźe žywe.
SŠT ga jo nosaŕ Žylojskeje Witaj-Kita.
To nowe zgromaźeństwo njejo kśěło roztyla hyś z Ewangelskeju krajneju cerkwju, a to jo tek źinsa tak.
Baslimy z mušlami, drugi źěl
Jo ga roźony Rogozanaŕ, a ako taki jo měnjecy: „Doma (w Dolnych Serbach) rědnje jo”.
Pśipódla Heinrich jo dał dorosćonych wusmjerśiś, źiśi znjewólniś a swójich wójnarjow grod rubiś.
Pla Steinlandojc jo Angela Ramothowa woblakła pěś źowćow a žeńskich.
Stej to byłej prof. dr.
Spěšnje ženjo z kjarcmy wen a něnt wiźi tu wobradu: Brožnja a groźi stoje w płomjenjach.
Stawnje su mě kantorki na boku stojali.
Som jomu pomagał a pśi tom jo mě wulicował, co se w juniju lěta 1925 w Žylowje stało jo, a jo se mě wuskjaržył, až pó tej wěcy jomu wěcej žeden paleńc njesłoźi a teke žedna cigara.
W Pódzajtšnej Friziskej jo nastała wósebna tejowa kultura.
Kněžaŕska koalicija jo se wušej togo wujadnała, až kśě pśistajiś wěcej policistow, sudnikow a wucabnikow.
Pón lagnjo se Hana na lěgadło.
W rozgronach stej starjejšej wó swójich źiśach wulicowałej a toś stej kśěłej mě póznaś, což lažko było njejo.
a Serbski institut z.
Pśed starym, w srjejźowěku twarjonym tormom, kótaregož starstwo pak znate njejo, jo wón sobudrogujucych póznał ze zajmnostku wósebnego raza: Salzwedelske groźišćo ga jo nejskerjej južo wobstojało wokoło lěta 800 za cas Karla Wjelikego.
Tyźeń pózdźej bu gra hyšći raz dana.
Togodla dejmy dostaś młoźinu do našych rědow.
Awtorki su cytali w originalnej rěcy a teke w nimskem pśełožku.
1941 su byli wšykne Nimce deportěrowane do Sibirskeje a Kazachstana a lěta dłujko njejsu směli pśiś slědk domoj.
Zbóžne su, kótarež Bóže słowo słyše a hobchowaju.
7.15 góźin dolnoserbski
Pśemyslowaś ma se dalej wó tom, załožyś dalšne serbske šule w Dolnej Łužycy z wótpowědnym profilom.
Ale rowno to njejo Krabat kśěł.
Měrc • Pózymski
Tak su bliski kóńc zymy pśipowěźeli a wšykne k wjelikemu pśeśěgoju ze zapustojskeju reju pó tom pšosyli.
W Strjažowje žedna cerkwja njejo.
Mimo togo ty móžoš rejtowaś w Husu.
Špatnjejša ga njamóžo bywaś!
Jezus jo stojał rowno farizejarjam z wšyknych tegdejšych žydojskich kupkow nejbližej.
Bramborske ministaŕstwo co wěste konkretne projekty dalej z pjenjezami pódpěrowaś.
Marietta Tzschoppe, ako šołtowka w měsće zagronita za twaŕstwo, jo w měsćańskem parlamenśe k tomu powědała a z tym teke wótegroniła na pšašanja dweju žeńskeju z města.
Zgromadnje su pśemyslowali, kak mógu jury nejlěpjej pśeznaniś.
Hebrejšćina jo afroaziska rěc, kótaraž jo w kupce semitiskich rěcow.
We prědnem źělu jo Uwe Mader pódla był, wót awgusta nowy wjednik statnego šulskego amta w Chóśebuzu.
Dalšne interviewy su jim dali mjazy drugim Marcel Braumann, Marlis Konechtowa wót Šulskego muzeja "Korla Awgust Kocor" a Kristin Böhmowa, sobuźěłaśeŕka w Drastwinem muzeju Jatzwauk.
A wěsće njeby howacej taka strowa była a taka stara“ groni k tomu.
Jo nas wjelgin wjaseliło, až źeń a wěcej pśisłucharjow jo pśišło.
Konsum njejo wjele inwestěrował.
Wona jo k tomu powědała samski źeń w Serbskem muzeju, a radna licba luźi jo jej pśisłuchała.
Dajo wšakorake sorty klěba: běły klěb, gropnik, płone kołace, knykate klěbaški, topjeńkowy klěb, měšany klěb atd.
Za to maju pśicyny, a te su k rozměśeju:
Rědnje zagrali su na how mjazy drugim gerce ansambla “Wesele” ze Zbaszyna/Polska.
Sam jo wón 20 lět dłujko toś ten ansambel ako organizatoriski wjednik nawjedował.
Luźe z Mrocneje su pódšmarnuli, až trjebaju pomoc, aby se pśisłušnosć do serbskego sedleńskego ruma dlej a wěcej ze žywjenim napołniła.
Kužde góle jo błudnika zeznało.
Gundermann Revier
Njejsu mógali dla notnego wótstawka kuždy stoł wobsajźiś.
Lětosa su se wósebnje myslili na kóńc Drugeje swětoweje wójny pśed 75 lětami, a na padnjonych wójakow tuchylnego Nimskego wójska.
budu na samskem dnju Reje pód žnjowneju kronu z łužyskimi a pólskimi rejowaŕskimi kupkami.
Z ruinom SED-režima a towarišnostnego noworědowanja dla měrneje rewolucije wót 1989/90 su byli »Stawizny Serbow« južo zasej makulatura.
Tudska historiska "pšuska hupa wognjoweje wobory", kótaraž wobsejźi originalnu rucnu sykawu z lěta 1912, jo cora wuleśeła do New Yorka na tu wuwołanu General Steubenowu paradu, ako buźo sobotu.
Sadowe bomy pśi pólnej droze na Glinicu muse se lětosa wobrězaś.
K nim słuša ta Sprjewica, z rědnymi nadrěkami a gatami.
W něntejšnej 9. sezonje pokažu mimo stawnych wustajeńcow wó trajźe a muce, wó regionalnych stawiznach a wó historiji składa teke lětosa zasej wšake wósebne wustajeńce.
A ja teke źinsa se na to zewšym njemyslim.
W Skjarbošcu su 3. nowembra 2018 wuswěśili pomnik za casnikarja a ceptarja Kita Šwjelu (1836–1922), nana fararja Bogumiła Šwjele.
Na njen wjasele se wšykne, źiśi a starjejše.
Župne pśedsedaŕstwo jo se wugroniło za wobstojece wobzamknjenja gmejnskeje rady Slěpe.
Wón cuś njamóžo tych Błośanarjow a Błośanaŕki.
Wužywam źěłowe wašnje, ako som w studiumje nawuknuła".
Wy móžośo slědk glědaś na wuspěšnu pówołańsku karieru. 1970 sćo wordowali zastupny direktor SRWŠ.
To Erwin se pśijaśela pšaša: "Fryco, co groniš k slinikoju w twójom salaśe?"
To pak njejo dosegało.
To jo wjelika, tejerownosći 2,5 km šyroka strona, ako dosega wót dešańskeje mroki na pódwjacorje až pó depšćańsku a škódojsku mroku na pódzajtšu.
Žeden źiw, pśeto južo wjele lět dłujko ga se wjerśi bejnje wótša diskusija wokoło wjelkow we Łužycy.
Zachopjeńk intelektualneje drogi Jurija Kocha a jadno ze zakładnych dožywjenjow młodego 11 - 13lětnego luźa jo było dwělětne pśebywanje na gymnaziumje w českem Varnsdorfje wót 1947-1949.
Bog wam kśěł daś huswětlonej wócy wašogo rozyma, aby mógali wěźeś, ku kótarej naźeji jo was pówołał, kak bogate jo jogo derbstwo za swětych.
Pśez program jo wjadła Alena Farkas.
Nejgórjej jo, gaž se někomu kšej wari a wón wopytajo móliś abo jo kradu wobtužony, jo-li až njamóžo swój projekt pśesajźiś.
Maš tam rědne wrota w toružach z kśicowanyma grědoma nad nimi.
Źeń pózdźej jo mama z nami dojěła do Landsberga.
Rumelska chójca rosćo jano w górach na Balkańskej połkupje.
A wóna jo pśistajiła, až se w źiśecej zagrodce wjelgin pilnuju, aby byli źowća a gólcy pśecej derje wobzwarnowane.
We wjele źiśownjach se pśigótujo.
Njeźelu, 25. januar: w Nowej Niwje/Neu Zauche zeger 16.00 w gósćeńcu „Ku Górnym Błotam“
Fabian Kaulfürst zapśěgnuł, kótaryž jo rěcny kurs sobu zorganizěrował.
Pśisłucharjam jo teke powěźeł wó burskem źěle a wó starosćach a wjaselach na lanźe.
Tam pak se groni: „Serb jo, kenž serbski powěda“.
Kórtka płaśi 4 euro a jo na pśedań pla Nowosańskich spiwarjow togo chora doma, abo w cerkwi pśed zachopjeńkom koncerta.
Pśi tom smy se wjele smjali a teke wjele wó Serbach słyšali.
Pón se cuśniwje wochłodnjejo a spadki dalej pśiběraju.
Wóna jo dalej woplěwała familijowe tradicije, a ako ceptaŕka co serbsku rěc, tradicije a nałogi na pśiduce generacije dalej dawaś.
Ale rowno to jo kritizěrował Rocha, rozmjej to zaprěśe domownje, kótaraž jich seśi a šćita.
Něco by ja mógał wót togo trjebaś, jo myslił pśi sebje.
Ducy pak pśemysli se wón to a druge. 
Wót togo casa rada japańšćinu powěda a dowiźi, až to jo super, wěcej rěcow znaś! Wy wjelgin derje pólski powědaśo! Źěkujom se za to rozgrono.
Potom wulicujo naša starka zasej wó »starych« casach.
Aby se publikumoju programy spódobali, staraju se šlodarje wó wótpowědnu garderobu, technikarje wó swětło a zuk, wugótowarje jawišća wó kulise a podesty.
Nic šery, ako bylica.
Robinson dłujko njewěźešo, co dej z tym klěbowym bomom cyniś, dejał jen pódrubaś?
* 1969, póchada z Lipska, faraŕka za wósaźe Dešno-Strjažow a Žylow wót lěta 2011 a serbska dušepastyŕka
Wóni su wěźeli: źiśi w Siem Reap su chude a maju starosći.
To pokazujo, až se towarišnostne hochoske žywjenje pómałem wrośijo.
Som pótom kśěła studěrowaś kulturnu wědomnosć w dalokostudiumje w Halle.
Župne pśedsedaŕstwo jo mógało za swójeju wólu, mimo pšosenja a mimo běrokratiskich wobśěžnosćow samo rozsuźowaś, za co deje se wudaś.
pónjeźele, 13. januara /wezymskego
Wón jo był aktiwist pśeśiwo fašizmoju w Špańskej a swójom rodnem kraju.
Tam a zas chylku dej južo móc.
Nan njewulicowašo rad wó tych casach.
W Chośebuskem kraju su rad knigły kupowali, w Grodkojskem mało.
Žeńska huglěda, až se wót togo bomu by derje jědło, a až wón rědny ku glědanju běšo, a jaden lubosny bom, dokulaž wón mudrego hugótowašo.
Njebjo pśilubijo nam hyšći taki pšawje rědny źeń, ako se to za ten lěśojski mjasec słuša.
Kuždy źeń jo Jutta sejźeła na kamjenju pód dubom a jo za swójim lubym zaglědowała.
Rowno pak jo mócnje źěłała za to serbske – za rěc, za kulturu, za rownopšawne wobźělenje serbskich luźi w cełem žywjenju.
Něnto chopijo se twariś we bliskosći mósta na Struze, žarjabnice a gmejnskego amta.
W Dolnej Łužycy mamy styri WITAJ-horty.
Krotko
Ceła wjas jo se pśeměniła do wjelikego swěźenišća.
Ale snaź wukopjo se skóro dalšna zajmnostka z jogo žywjenja.
Naslědku jo EU-komisija iniciatiwje "Minority SafePack" lěto cas dała, aby pó cełej Europje milion pódpismow za swójo pśedewześe zběrała.
Mogu se dopomnjeś, kak smy ze šklami a lapu pó domje wokoło běgali gaž jo se padało, aby wódu wšuźi zasej wutrěli.
Awtor nacerijo z mócnymi epizodiskimi wobrazami wažny stawizniski wótrězk, ako se wón dotychměst pśedstajił njejo.
Interesantne teksty wobogaśijo wjele barwojtych fotow.
Kristiski, narski a teke kusaty dej Casnik toś byś.
Hitlerowy plan jo teke wopśimjeł wutamanje tamnych Žydow.
Jaden sam šeł njejo, zwětšego smy wše tśo, z tym měnim sotšu, bratša a mě, se do Turnowa wupórali.
Něnt maju až k wustnym pśepytowanjam w juniju zasej wucbu a muse hyšći žedne klawsury pisaś.
»Ty dejš swójo śěło skšuśiś.«
W Chóśebuzu pak take hyšći njejo.
Industrializacija jo se tudy zachopiła kóńc 19. stolěśa, a jo była wót wšogo zachopjeńka wótwisna wót brunice.
Za śichym pak se weto wjele cyni, a su samo někotare pśedewześa, kótarež mógu w pśichoźe teke zasej zajm šyrokeje zjawnosći zbuźiś.
Tak jo mě ta njeźela pśi rědnem rozgronu a dobrem kafeju jěsno pśejšła.
Wón jo wšyknym pśekupcam ceło jadnorje zlubił, až swój dług ned na drugi źeń zasej zarownajo.
My to njewěmy, ale te źowća, kenž su byli gano na šulskem swěźenju serbskeje rěcy a kultury w Janšojcach, to wěsće wěźe.
Dalšne daty a stacije z jogo žywjenja a statkowanja su wuwzete z krotkeje biografije, kótaruž som pisał za chrestomatiju (na 23. a 24. boce).
Nejwěcej maju Słowjeńce transportowe pśedewześa, kupnice, žarjabnice a banki.
Jano wjelgin mały źěl cyta mjenjej ako połojcu artiklow.
Stupny stwórtk: [...]
Ja pokažu, kak móžośo wjelike puchorje pśigótowaś!“
K tomu słuša, až se licba źiwjakow dalej mócnje reducěrujo.
Wjasele spiwajucy skoka pó gólnej drožce.
Prědna, kradu znata baseń ze zachopjeńkom »Wutšoba, co sy tak tužna?« jo pó Fr.
Ale pitśku wěcej zajma som južo wótcakał.
Wěste jo pak na kuždy pad, až móžoš w Lipsku, w Łužycy abo niźi howacej teke bźez ecstasy, amfetamina, marihuana, LSD abo alkohola, dosć psychedeliskich abo bicarnych tripow dožywiś.
Dwě wjelikej skali stej myslonej za lězenje (Klettern), ale jo to tšašna wěc.
By rědnje było, gaž by se w Lutkach wuwijała žywa diskusija wó nałožowanju nowych medijow w jěsnem źiśetstwje.
Prědne spiwy – »Damdalija«, »Za našymi gumnami« a »Marijanka« – mamy źinsa hyšći w repertoire.
Aby naše dny njebyli pśekrotke za Boga a za nas, jo wjeliki cas, až dawa kuždy kśesćijan dušy a duchoju namšu a na wólnem dnju zasej wěcej lichoty a pokoja, kaž to groni tśeśa Bóža kazń.
Karl-Heinza Kantera znaju ako pilnego Domowinskego cłonka w Běłogorjańskej kupce.
Tak wóni se rozgranjaju.
Pětš Šurman na to pokazał, až jogo pśedchadnik Měto Pernak pišo knigły wó dolnoserbskej Maśicej Serbskej - wót jeje nastaśa až do jeje źinsajšneje źěłabnosći.
Za tym ako Altenburgarje mimo běchu, pśistupichu Błośanarje spód wjeźenim tych kněžow dr. Muki, kantora Jordana a wjerbańskego kantora Latkego.
Wón hobzwarnowa swój lud kaž swójo hokowe zernko.
Lažy w Rusojskej, Azerbajdžanje, Georgiskej, Armeńskej a Turkojskej.
Jano pśez toruž z wjelikimi wrotami móžoš do dwóra stupiś.
Hynźi su snaź jano měli jadnoru stelu, pódobnje kaž ta w radušańskem groźišću pśi archeologiskich pśepytowanjach namakana pśibogowa delka, kótaraž jo něnto w tamnem muzejowem groźišću wustajona.
“Lětosa su licyli 67 fryjnych porow na zapusće”, jo se znate cyniło.
Awtor Dietmar Schulze ze Skjarbosća jo z njeje lazował.
Za pśigótowanje jo hyšći wažne, co trjebaśo: – kśěn.
Tam jo pśišło 90 luźi.
Tak jo se ten źiśecy kurs zasej paralelnje ku kompaktnemu kursoju dorosćonych wótměł, wót 29. junija do 3. julija.
Jen jo pśigótowała Inge Lichelowa z Kopaca.
Pěś lětźasetkow jo był cerkwjeńc a tśi lětźasetki jo ako lektor namše źaržał, gaž su jogo trjebali.
Te su na jadnom boce konserwatiwne, ale na drugem boce zasej wjelgin moderne.
Pjakaŕka Küsterowa póbitujo wjele regionalnych produktow, ale zwětšego tykańc a kafej.
Mě "jatšownik" póchada wót słowa jatšy, dokulaž se toś ten swěźeń w nejwětšych lětach wótmějo.
Pśecej musym rumowaś, pśecej musym pomagaś, pśecej musym …«
Tak su byli škódy pśeliš wjelike, což jo dowjadło ku kšutym statnym pśedpisam.
To jo něco awtentiskego a žeden wumyslony „produkt“.
Wopisuju se wuglědanje, žywjeński rum, zežywjenje a wósebnosći wšakorakich družynow.
Tak źarž nas kuždy za Kristusowych słužabnikow a zastojnikow Bóžych pótajmnosćow.
wót 11.40 do 12.10 góźin:
Jo dejał spiwaś chor Studnja z Chóśebuza pód wjednistwom Geralda Schöna.
W złotem pismje na tofli stojašo.
Teke wu nas w Barbuce, w nejmjeńšem wejsańskem źělu gmejny Gatojce, take swěźenje swěśimy.
»Zawěsće ty sy se bjakał«, wěcownje hyšći raz zwěsćujo.
A k tomu su se wjelgin derje góźili naše drjewjanki – pla nas su to jano pantochle byli, crjeje smy lěbda měli, a gaž, su se musali za hynakše pótrjeby zdźaržaś.
"Teke w słowjańskich krajach se slawistika reducěrujo a głownje woplěwaju swóju słowjańsku rěc.
Film słuša do wjelickego archiwa DDRskeje filmaŕnje DEFA.
To druge jo teke wěrno.
Wót lěta 2012 maju w Trjebinje nowu modernu źiśecu zagrodku.
Za wejsnu radu jo to dobre znamje, a my tym młodym twaŕskim knězam rad k dispoziciji stojmy, gaž maju pšašanja a pomoc trjebaju.
Pśikład za zezukowanje: Myška bydli mjazy kórjenjami boma na zelenej łuce.
"Dokulaž su teliko pěska pósypali ."
Jolic kněni Springerowa njeby južo z našeje Barlinsko-Bramborsko-Šleskeje cerkwje wustupiła, by wóna to zawěsće něnto cyniła: Synoda Ewangelskeje cerkwje Nimskeje (EKD), kótaraž našej krajnej cerkwi pśisłuša, jo se ga na swójom zmakanju k dwěma politiskima temoma wugroniła – a to nic cele tak, kaž sebje to konserwatiwne žyce.
Wjele wušej 5 000 jo jich měł, we wšakich rěcach a wó wjele wjelesych temach, nejwěcej pak wó historiji a politice.
Głowne sedlišćo jo Sant Francesc de Formentera.
Toś su jomu hyšći "Sławu" wuspiwali a wutšobnje gratulěrowali, teke Nowy Casnik žycy wjele gluki a žognowanje! We tej jsy su dnja 9. awgusta swěśili muzikalisku nabóžninu.
Ja juž nama pomožom.“ Pókšajźu jo wopušćił dom a jo se nazběrał běłych kamuškow.
Łopjenowy wogonk jo dlejše ako pódlańske łopjeńka.
To se wě, až su teke serbske štucki pódla byli! Pśibytnym jo to se kradu spódobało.
Serby su w DDR byli wót stata šćitane.
Chtož jo w běgu šulskego lěta był kradu pilny, ma južo wětšy źěl wucbneje maśizny pśeźěłany.
Lieschen Mužyk ga stoj hyšći z 91 lětami wěcej raz wob tyźeń wjacor za tejku.
Ale ta góźba k tomu njejo chwalobna.
Drugi raz stojašo wón ze swójeju žonu we jśpě a wobej rozgranjaštej se wót togo, kak pśi jadnom zakopowanju njejsu wěźeli, źo ten kašć stajiś.
Toś pišo se pó žydojskem kalendarju lěto 5758, kenž se zachopijo 2. oktobra 1997.
Som był wjelgin narski, kak to how jo z wucbu.
Žywjenje towaristwow pśisamem spi.
Ta stara mama běšo sama doma a běšo chylku wen wujšła a teju dweju sameju wóstawiła.
Twarcownja Krüger z Hochoze dej twariś pawiljon z ławkami a blidkami.
Južo dalšne pśizjawjenja za nowy nalětny semester ma Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Doreen (Hufnaglowa – pśispomnjeśe redakcije) jo jen wjelgin derje organizěrowała.
Njejsom pak mógał dalej pśemyslowaś.
Nan: Pó takem, móje lube, to wjelike bogatstwo jomu nic njepomogašo, dokulž jogo nałožyś njamóžašo. 
Muskecy chor "Liederkranz" jo se prezentěrował, kaž teke ansambel Western Old Company a spiwajucy kjarcmaŕ Günni z Lubina.
Genetikarje su pśirownali geny tych luźi, z genami pastyrjow zbóža, ako su tencas bydlili we stepach mjazy Carnym a Kaspiskim mórjom.
Tych źowćow w serbskej swěźeńskej drastwje jo było lětosa źewjeś, a kužda wót nich jo měła lapu stajonu.
Hannah Klewicojc (rěd.
A mamy zawěsće naźeju, až wšykne strowe wóstanjomy abo nanejmjenjej, staw chórosći konstantny wóstanjo abo se samo pitśku pólěpšyjo.
Źiwanje, bójazń a wjasołosć Robinsona zapśimje. 
Stražujśo, stańśo we wěrje, cyńśo ako muske a buźćo mócne.
Ten nan pak njejo ned njabogi a chopijo z mócu wołaś a kśikaś.
A to deje sebje wuwědobniś kritikarje, kótarež warce a se pšašaju "dla cogo musymy my za to serbske płaśiś?" "Co ga groni ‚my‘? Serbske luźe ga płaśe teke danki!" jo Nowak ned librował to wótegrono.
Jo źěkowna za kuždu sumu, kenž luźe za to kśě daś!
Su pak južo ako napšawa wěstosći dla reducěrowali městna pśiglědarjow na połojcu – 500 pśiglědarjow město 1000 smějo na jadno pśedstajenje.
Kuba geografiski słuša k Pódpołnocnej Americe.
Glědajśo se stakim prědk, warnowańske tofle njejsu stajili, aby luźam wjasele znicyli! .
Pokaz: Tomaty daju se lažko běliś, gaž je z linjeceju wódu woparijomy a za tym ze zymneju wódu wopałknjomy.
A zasej, abo pśecej hyšći, njejo nichten kśěł to dubowe drjewo wześ.
Som wšo rozměł, som mógał pšawje cytaś a som měł dobre wugronjenje.
Hirotaka Suwa póchada z města Yonago, kótarež lažy na nejwětšej japańskej kupje Honshu pśi Japańskem mórju.
Tak ako pšosarjeju jo se wě teke jomu zyma!
Domowinske cłonki a wobydlarje w Turjeju budu se pśecej na njogo spominaś.
K tym, ako wósebnje mócnje śerpje dla korony, słušaju gósćeńce a kjarcmy.
Kórty su dostaś w Lodce w Chóśebuzu, w Turistiskej informaciji w Lubinje a w Lubińskem muzeju.
Faraŕ Šwjela jo měł woboje, njejo ale to sam wobźěłał.
Jo to wěrno?
Drugi kompleks stakim wopśimjejo to, což jo było.
Fotografowka wobmyslujo we swójich łužyskich fotografijach "koncept domownje" a jeje zgubjenje – něco, což zwěžo serbskich luźi z wótbagrowanych jsow ze sudetskimi Nimcami Wobalka nejnowšego Rozglěda: Fotografija ze serije "Dopomnjeśa drugich" fotografowki Yvonne Mostoweje.
Pśeto tak jo Bog swět lubował, až swójogo jadnopóroźonego syna dał jo, aby wšykne, kenž do njogo wěrje, zgubjone njebyli, ale nimjerne žywjenje měli.
Ten buźo na swěźeńskej łuce pśi gmejnskem centrumje.
K cowanju pśepšosyju spiwy ako mjazy drugim "Prozninski spiw" abo "Black Orpheus".
"Z perspektiwy rosćecego serbskego turizma gronim: Twórimy z tym rownocasnje rumy derjeměśa za našych susedow z Pólskeje a Českeje, na kótarychž smy ako gósći a glědajucy na našu regionalnu infrastrukturu notnje pokazane".
Chto ma snaź bildku wót njeje a jeje cłowjeka Christiana Hermanna? Kněz Jacob se naźeja, až mjazy wobydlarjami něgajšnego Liškowa namakaju se dalšne pótomniki jogo starych starjejšych stwórtego naroda, abo jich swójźbne, ako take bildki abo informacije wót swójźby maju.
Rozhucyjo nas, až dejmy zaprěś njepóbóžnosć.
Z kšywoweje łatwy musy se ramik napóraś.
Gdyž Božy lud ze wšyknych zemicow a rěcow, ze wšyknych swětow a casow se zgromaźijo, pótom budu Bože źiśi tu rěc powědaś nimjernje.
Pózdźej, w lěśe 1898, jo se starka Ella do Finskeje wóženiła.
[...] rodach (Stämme) žywych ludow z lěta 1989 měri se na staty, na kótarychž teritoriumje, za wětšy źěł ako rezultat kolonizěrowanja, bydli tak pomjenjona indigena ludnosć (...).
Teke ze jsow su dojěli na Serbski swěźeń w Chóśebuzu a su woglědali budku swójogo "Nowego Casnika".
Lětosa buźo se wuzwólowaś Serbska rada pśi bramborskem parlamenśe za legislaturnu periodu 2019–2024.
Na zachopjeńku januara jo se Rěcny centrum WITAJ prědny raz wobźělił na kubłańskich wikach Impuls” w Chóśebuzu.
Źiśi su pjakli klěb na kneblu (Stockbrot) a jědli jěšnicku a druge wěcy.
Paul ma pěskowy kašćik.
Źowćo na nje pokažo.
Pó lětach jo trjefił njelubych luźi wót drugich kupow, ako jěźe swóje winiki.
"Měr na zwěsć stajiś, to njedajo se pśez nic a pśez nikogo wobpšawiś.
A rowno nět pśed gódami by dejali groniś, co my Serby na wutšobje mamy.
Po kuždym nałogu wupytaju se krale swóju kralowku a k muzice zarejuju.
Wóna jo dokradnje rozkładowała, kak móžomy serbske jatšowne jaja z wóskom pyšniś.
Kak se to něnto pšawje pišo?
A malsnje jo Mukownik wopśestał z kjawcanim a jogo woblico jo se rozbytšniło. »Mukownik se wjerśi, kamjeń stoj«, jo kobołśik spokojom gnercał.
Cerkwine ministaŕstwo jo na napšašowanje wót "Der Nordschleswiger" groniło, až nic konkretnego njejo wótcakowaś do februara.
Źiw to ga njejo, až wón te pódłožki a fota swójogo starkego tak ako pókład zachowajo.
Ga stej tam hyšći žywej w…
Teke žedne towaristwa, ako Spěchowańskej towaristwje za Dešański muzej a Serbski muzej a towaristwo "Serbske koparje" su zapódali swóje projekty, rowno tak ako Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Swony su se wudali na zgromadne plěwanje pśez błotojsku krajinu.
Dla cogo jo za mjeńšynu tak śěžko zeźaržaś swóju identitu?
Ale teke moderne spisowaśele se pógibuju na takej rowninje.
Cesto som ducy z kólasom.
Rozšyrjenja w dolnoserbšćinje tuchylu žedne njejsu.
Pśi tom se ceło jasnje pokažo, až su to mě zapisowali kradu wšako.
Pó někotarych žrědłach se lěskowe rostliny ako swójska swójźba wobglědaju.
Jadnu cełu štundu smy gnali a pytali.
Kaka žadławosć!
Chto wóne słowa groni?
Jadna z nejmócnjejšych raketow jo Saturn V-raketa.
Togodla su luźe lubjej sami wostali.
Ako kužde lěto, změju wšake towaristwa swóje budki, źož se pśedstajaju.
Gaž smy něnto cytali w casnikach wó felujucych pjenjezach za wabjenje abo až jo to zalažało na mentalnosći Slěpjanarjow, až njejo se wjas swěźeński pyšniła, su to tunje wugrona.
Wina na tom jo dłujka suš slědneju lětowu.
Južo 11. julija buźomy wšykne mudrjejše.
"Mójej starjejšej stej měłej w Bórkowach mału lodu.
Pótom mam snaź malsnjejše žni!
Tamne dwórnišćo jo pśisamem prozne.
Tuchylu kněžy se suchota, w aprylu jo se pśemało padało.
"Mója stara domownja, móje kórjenje – to njok schowaś!" Šyśe a wše druge rucne źěła jo nawuknuła wót swójeje maśerje – wót hobby-šlodaŕki, kótarejež zagórjetosć jo pśewzeła.
Za šule ze serbskim profilom dej płaśeś: Jo-li licba wuknikow mjeńša ako pěś, ga dej šula wót šulskego amta wěcej wucbnych štundow za serbsku wucbu pśiźělonych krydnuś, aby mógli ju napšawdu organizěrowaś.
Maśo zajmnu ideju?
Karina Monholcojc bydli ze swójima starjejšyma w rědnem, nowotwaŕskem swójskem domje.
Domowinskej kupce Chóśebuz a Žylow ga stej swójim cłonkam kazałej na tradicionalnu a woblubowanu Serbsku kjarmušu do gósćeńca „Nordstern“ a chor „Łužyca“ jo rad dopołnił pšosbu, tam [...]
Něga su to byli serbske ceptarje a ceptaŕki, ako su stojali a źěłali naprědku w młogich Domowinskich kupkach a župach.
Jadna wěc jo se zdała źiśiźowce hyšći wažna, což nastupa swóju Zakaznjarsku starku: „Pśez wjele lět jo wóna źowća woblekała serbsku swěźeńsku drastwu k zapustam a žnjownym swěźenjam w Smogorjowje, Brjazynje a Běłej Górje.”
Tej wobej kśě zwězaś ze sorabistiku.
Pódla njeje jo namólował myšku, kótaraž na slědnyma nožkoma stoj a kócku wó zmilnosć pšosy.
Wopśimjeju běły mlokowu mězgu.
Pšašanje wótwórjonych cerkwjow jo Jachmannoju wažna.
Nejdlejšu drogu su měli Knošyc na swóju łuku na Drjenojskem.
Pśeto wón to nigdy njecyni.
Naša prědna chorowa drastwa jo była burska.
Malsnje sunjo ryby, jadnu za drugeju, ze sanjow.
Nejwěcej pak z pěskom, źož te wózy dłymoko zapaduju.
Wót cerkwicki dalej do jsy wjeźešo z kamjenjami wukłaźona wejsna droga.
Pěskowy wobraz Toś to graśe grajomy nejlěpjej ze 4 do 6 źiśimi.
Wót mójeje stareje pśijaśelki, njabogeje Leńki Nowakoweje z Rownego, som raz dostał take kmótšyne jajo darjone, a wóna jo mě pśi tom rozkładła, co kótary symbol groni.
Rozmjej, serbske wejsanarje su kśěli źiśam pomoc, swójo žywjenje we nowej towarišnosći wjasć, a su za wětšy źěł byli měnjece, až to se lažčej raźijo mimo serbskeje rěcy.
Kuždy grajaŕ dostanjo nožyce a casnikowu papjeru .
Tudejša šula se njezacynijo.
Som měł śěžkosći, dokulaž w Barbuce a Mósće njejsom nawuknuł rusojsku rěc, a to som nuznje browchował na tej měsćańskej šuli.
Kutša ze Žylowa jo była na pomoc, ako su powjesyli kokota na wrota.
Wót lana wóstawaju jogo dłujke suche spła.
Pytaju někogo, kenž tamnu gastronomiju pśewzejo.
Wóni su mjazy styri a 24 lětami stare byli.
Jezus pśikaza luźam, na zemju se zesedaś.
Něźi połojca ludnosći su Persarje.
Na gluku mamy na někotarych wažnych a rozsudnych městnach w Bramborskej nam derje zmyslone luźe a sobuźěłaśerje.
Wjele łžyckow soli trjebaš, aby jajo plěło?
Źeń do togo, 1. februara, campruju.
Swětki wabi „Nimski źeń młynow“ zasej na wulět.
Myto Domowiny za dorost jo šło tenraz dwójcy do Górneje Łužyce: Wóno jo se dostało 30lětnemu muzikarjeju Józefoju Brězanoju ze jsy Smječkecy (Schmeckwitz) a Witaj-kupce we źiśowni we gmejnje Malešecy (Malschwitz).
Togodla jo wobydlarjam nadalej zakazane wódu z rěkow a jazorow plumpaś a z njeju grunty woblewaś.
To jo se mógło staś jano pśez profesionelne, zamóžne źěło w redakciji, pśez dobywanje dopisowarjow a zadomjenje w serbskich familijach.
Wónej stej měłej dwě góleśi.
Hochoza jo była bejnje napołnjona z copajucymi jadnotkami.
Pla mjenja su se amtarje dali inspirěrowaś wót serbskego stroninego mjenja Wólški.
Stary mužyk jo z kónjecymi sanjami do města jěł.
Ta kultura, to serbske, to wejsne – wšo jo pśi Heidi Matikowej w dobrych rukach.
Teke wejsny prědkstojaŕ, šołta a gmejna su šokěrowane".
Jo wón Pummel abo rowno hampo?
"We zachadnem casu su z togo późiwanja gódne kontakty nastali, ak su naslědku wordowali na stawnikojstwje ‚wobtwarźone‘.
Pó minjenju NDR jo zgubiła dogmatiska marxistiska historiografija masiwnje na wěrnosćiwosći a wuznamje.
Susedki su jej pśilubili, až budu klěb wupjac za našu familiju.
To wóna mjazy woła.
Som se źiwała, až zemcygaŕ Teddy jo tak wjele žrał.
Lěc jano tych drastwow dla, njewěm.
Mam take rědne barwy!
Na 28. nowemberje smy swěśili prědny adwent.
Dokulaž som wětšy źěl zarědowanjow dožywił a teke młoge měnjenje togo abo drugego Barlinarja słyšał, by kśěł groniś, až su te zarědowanja dostali pśipoznaśe.
W njej woglědarje wjele zgóniju wó Bogumiłu Šwjeli, kenž jo ako serbski faraŕ a rěcywědnik w lěśe 1912 sobu załožył Domowinu.
Wósebny serbskorěcny projekt pśigótujomy tuchylu w Rěcnem centrumje WITAJ w kooperaciji z planetariumom w Budyšynje.
Tek ty sy starała se kradu, až rěc a nałog njezajźo.
Won jo dał wšake na njom pśetwariś.
To słowo pśiźo ze staronimskego słowa , a to groni skjaržba.
Wušej towzynt pśinoskow, fotow a kreslankow su mógali nazběraś w nagromadu 15 wudaśach „Stoga“.
Kak to dwójake źěło zwónoźijośo ‒ biblioteku a twórjenje spiwow? To jo za mnjo nowa situacija, gaž som 16 lět jano za sebje sam zagronity był.
Tak my wšykne drje wjele raz ku dnju gronimy, ale to jo wót carta.
Źi ga raz do našog’ cowa, wótdaloka tam juž woła gibata a skokotata małka nałpa brunkowata.
-Clemens-Bote".
"Znajom rědku medicinu, kótaraž wuchowajo luźa pśed smjerśu", jo wulicował.
Ako material jo Thomas Šwarz wužywał dub, ako jo 200 lět stary.
Dotychměst su se južo z wejsnymi akterami ze Sakskeje a Mecklenburg-Pśedpomorskeje do wuměny dali.
Ta jo zawěsće wěźeła, k comu jo ten luby Bog jej taku wjeliku gubu wobraźił.
Angela Šurmanowa, Dolnoserbski gymnazium: Za mnjo jo pśewjele nimskego w programje było.
Něnto muse wšykne śišć wugbaś, aby region njewordował sam wóstajony".
Zajmne jo, až jo se Hipkowym groniło w 18. stolěśu "Budarjowe".
Abo sćo južo raz něźi mroju ze złoteju kronu wuglědali?
Som ga swóje crjeje stajił južo pśed źurja.”
Teke gaž su se wóženili, su dalej wobchowali a woplěwali serbske tradicije a za wětšy źěl teke serbsku rěc, su do Boga wěrili, su byli drugim k pomocy a jich žywjenje jo było pokorne, jadnore.
Wót něnto jo gronił kraj “Socialistiska zwězkowa republika Jugoslawija”.
Pśecej zasej su byli mólenja.
Pśeto wón pśikaza, ga buchu stwórjone.
Tam budu basliś kašćiki a druge wužytne wěcy, źož móžo Nikolaus swóje dary schowaś.
Ten jo nam wulicował, až stej něga w pśeśěgu pódla byłej pśecej dwa clowna z wjelikim swinjecym puchorjom.
Ta běšo ženjona z wucabnikom Dribušom.
Pśed krotkim jo dostał ze zawóstajeństwa staršego Tšawnicarja Gerhard Bohg małki dnjownik z wósobinskimi zapiskami, ale teke z interesantnymi notickami wó Tšawnicy a wuglowej jamje.
Lěc 7lětny Dominique raz rowno taki rozpalony sportaŕ buźo ako jogo nan?
Wón se tam cesto podłu drogow abo na gólnych swětlinach namaka.
Ps 31,16
Wejsna pśirada Zaspow jo zachopjeńk nowembra swójo pśizwólenje napśeśiwo tomu twaŕskemu pśedewześeju zdźěliła.
K swětkam se wóttwari majski bom zasej.
»Ja by se žycyła, až móžomej deku wokoło naju ześěgnuś.«
Cośo to teke?
Z tym som ja kśěł na to pokazaś, až to źo a až su wótpowědne kazni zmysłapołne.
Wót nas wujšli su na pśikład Erwin Mjerśeńc-Žylojski, Werner Domain-Rogojski, Irmgard Kuhlejowa-Grodkojska, Jan Buk-Chrósćański a Fryco Dubjel-Dubrawski.
Nałdgaj nam něco!
Manila jo stolica Filipinow.
Günter Krüger (69) źaržy ako ten głowny zagronity za kjarchob wše nitki we rukoma.
To jo mě pśewjele.
Smy w zachadnych lětach teke nawězali kontakty do Ochle blisko Zieloneje Góry.
Ten kjarliž bu pilnje wuspiwany na lětosnem jatšownem spiwanju, źož teke Katja Büttnerowa jo pódla była, ak jeje sotša Julija w zachadnych lětach.
Paška z pilnosću zestajał pśednosk wó serbskem pismojstwje.
A to su cłonki naraźili, což by dejało namakaś how swój domicil:
Ty dejš nejpjerwjej namakaś te, ak su za tu wěc rozpalone.
A licba gósći – pśisamem 200 – njejo se pózdźej žednje wěcej dojśpiła!
Tenraz su familije Jurišojc, Gackojc, Psaric a Pukišojc se na woglěd zapustarjow pśigótowali a něco k jěźi nawarili a tykańc wupjakli.
Njejsom źe był direktnje mjazy prědnymi, ale cu se procowaś, až teke raz tam pśidu.
Stwortk, 11. maja, pśepšosyjo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu na dalšny seminar k serbskej ortoepiji a ortografiji (15.00-16.30) we wili Dolnoserbskego gymnaziuma.
Kóžuch se módrowaty šćani, wót wuskeje głowy až dołoj na kóńc wopušy.
Šlodaŕka pšosy, aby wobźělnice pśinjasli swój cypjel a swóju pasykowu měrku sobu.
Južo za dwa tyźenja ma šulska kulturna kupka wažny nadawk - wustupijo ga sobu na Serbskem swěźenju na BUGA (1. do 3.9.).
Na kralojskej górje
Teke ja som serbsku rěc jano hyšći w źiśowni a šuli wužywał.
Mimo togo słušaju kupy w Karibiskem mórju k Srjejźnej Americe.
W pěś jsach Domowinskeje župy Dolna Łužyca a w Chóśebuzu-Strobicach su na kóńcu slědnego tyźenja swěśili serbski žnjowny swěźeń.
Kupka za zastojnstwo jo teke twarźiła, až njedeje se jadnotliwe naraźenja sami do statka stajiś, ale až dej se koncept k zgromadnej změnje wuźěłaś a zwopšawdniś.
Snaź se pšašaśo: Co jo z tymi rostlinkami? Cogodla njecytamy wót nich? No, wěrnosć jo: Wjele njejo se stało.
Měnim, až jo kontraproduktiwnje pominaś kompletne dušepastyŕske městno.
Njeźelu, 22. septembra, jo generalna superintendentka Therese Rineckerowa zawjadła nowego promšta Georga Thimme do amta, na namšy w Nimskej cerkwi w měsće.
Na toś swětocnem zarědowanju, na kótaremž su slědk glědali na 70lětne wobstaśe FUEN, su docełego prědny raz pśepódali Myto FUEN za dłujkolětne angažowanje za pšawa narodnych mjeńšynow.
Skóro pśiźo na łuku.
W jadnorej rubjanej sukni njejo Lodnica wěcej taka błyšćata a wósebna była.
Zwětšego pyta swójo žranje na bomach.
Ten nałog něnto pór lět zasej woplěwaju we jsy.
Kaž jo Katarina, ako pacientow z Pieštanow pśewóźowała jo pśi jězbje do Małeje Fatry a do Rajeckeje Lesny a do Ćičmanow, wulicowała, su pśi tom nejpjerwjej te rožki domow wobmólowali, pón pak cełe sćěny a druge źěle.
Wušej 40. 000 Z Města/Chóśebuz.
Režisery, organizatory filmowych festiwalow (mjazy drugim Filmowego festiwala pśi Nysy), kaž teke Sabina Siegowa a Sylka Laubensteinowa-Poleńcojc wót Załožby za serbski lud, su wjadli rozgrono, kótarež jo moderěrował režiser Erik Schiesko.
Cerkwja sama jo se wokoło lěta 1272 natwariła.
Wóni su póbitowali kuždemu klěb a sol.
Buźo se něnto inwestor skóńcnje rozsuźiś?
Na dnju pśespytowanja jo policist Soremba pśišeł do rědownje 4a.
W gumnje Droganojc śoty rosćo rědna banjawa.
Teke dalšne serbske luźe kandiděruju za wokrejsny sejm Sprjewja-Nysa.
Wěste jo, až tu serbsku kšasnu drastwu nosy.
Dłujko spaś.
Dalej: Pomnikowy wuběrk (Denkmalauschuss) Maśice jo łoni pomogł skjarboskemu (Schorbuser) towaristwoju pomnik za ceptarja Kita Šwjelu stajiś.
Leonie jo pśeraźiła "Móje jaja su byli brune a lylowe a ja som samo mógała kamela póznaś na mójom jaju."
We drugich rožkach zagrody su zela cakali.
We naju pśednosku smej pśedewšym stawizny a Witaj-projekt ako teke problemy rěcnego inputa rozkładowałej.
Togo wšyknogo njamaśo nic.
We wopowěsći wó iniciatiwje europskich mjeńšynow "Minority SafePack - milion signaturow za wjelerakosć Europy", se wótrjaco Europska komisija wósebneje zagronitosći.
Su wěźeli, až zagronity za serbske nastupnosći móžo źěło jano derje wugbaś, gaž ma wjeliku akceptancu wót boka Serbow.
Teke to w mójich "Wósłonkach" wopisujom.
Starjejšej stej ga byłej gjardej górnika.
A hyšći raz!
Ja ga som wjele raz sobu rejtował“, jo nam gronił.
Ten projekt nagranja luźi, ako pytaju za zmysłom a integrěrujo cerkwju do towarišnosći".
Jich improwizacije su dostali wót pśiglědowarjow dobry pśiklask.
Wustnego źěla se skerjej boje, dokulaž jo to za nich napinajuce, se na serbski aktiwnje artikulěrowaś a k tomu hyšći pśed njeznatymi luźimi.
Źinsa su woblubowany turistiski cil, kótaryž bu pak wósebnje z klimoweje změny wobgrozony.
Ako wón jo wulicował z jogo žywjenja ako grajaŕ, jo publikum słyšał wjasołe a pówažne nazgónjenja, ako jaden móžo dožywiś na drugem boku zapowjeska.
Kathrin Šwjelina, pśedsedaŕka bramborskeje Serbskeje rady, jo powědała wó stawje nowego šulskego póstajenja za serbsku wucbu.
Na kóńcu julija dej byś wšykno dogótowane.
Njetrjebamy se starosćiś, wón jo z nami.
Se rozmějo, až njejo młoda internatna wjednica sama mógała ceły cas zwenka wucby se wó wuknice a wuknikow staraś.
„Ja wěm twóje statki; Glědaj, ja som pśed tobu dał wótwórjone źurja, a nicht njamóžo je zamknuś, dokulaž ty mału móc maš, a sy mójo słowo wobchował, a njejsy mójo mě zaprěł.“
Wšykno měso wón nasoli a pótom jo spowjesa do wugnja, aby se wusušyło. 
Górnoserb Herbert Funka, wót 1951 sekretaŕ župy »Dolna Łužyca« a ako taki pśecej pytajucy za dolnoserbskimi procowarjami, jo jogo ned w tom lěśe wopóznał w Šlichowje.
Njeźelu, 19. decembra, wustupijo Serbski ludowy ansambel Budyšyn w Serbskem kulturnem centrumje z wótměnjatym gódownym programom.
Z Rogowa/Horno. Tej mjeni stej na pśecej zwězanej: „Rogow“, serbska wjas a něnto wejsny źěl Baršća a „Bernd Siegert“.
Wy ga wěsćo, kaka doba jo.
Pśedewšym wobźiwował som Waltera.
Pó wójnje pak jo ako wósadny faraŕ w Dešnje, Žylowje a Strjažowje Serbow rěc, nałogi a póbóžnosć dožywił.
Biedenkopf ma styri źiśi z prědnego manźelstwa.
Kurs se wótmějo na dwěma terminoma: srjodu 6. a 27. oktobra, zeger 18.00–20.15 w Serbskem domje.
Wót togo casa jo było wědobne, kaku ideologisku poziciju jo wušnosć wót instituta póžedała.
Něnto jo se Katharina pilnowała wó spěchowanje kraja Bramborskeje.
Rozmjej: Kužda wjas slěpjańskeje wósady ma swójo dźěćetko, a kužde se rozeznawa wót tych drugich.
Njejsom z togo žednje žedno pótajmstwo gótował a samo statna wěstosć njejo nic pśeśiwo tomu měła.
Jomu se zda, ako by jomu wóń fryšnje nazběranych gribow do nosa stupała.
Zajmce su pšosone, se procowaś a list pósłaś na „Touristinformation Burg (Spreewald), Pśi pśistawku/Am Hafen 6, 03096 Bórkowy/Burg (Spreewald)“.
Dalej jo se póbitowało w ramiku muzejoweje nocy wjeźenje za źiśi a jadno dalšne za dorosćonych.
Muski se pšaša: "Dobry źeń, stej twójej starjejšej doma?"
Togodla twaŕśo se domcyk.
Awtorka Helena Rjedźina jo logopedka a źěła w logopediskej praksy Marije Maccyneje w Pančicach-Kukowje.
Zachod a hołtaŕ su byli pyšnjone ze strusami w serbskich barwach.
Njejěm jano měso.
Jeje drugi nastawk w Pratyji 1936 jo kradu filozofiski z jeje žywjenja.
Jeje kšywo lažy na rogach wšakich zwěrjetow.
Take drobne do sudow a głažkow se žněju něnto a se libruju do firmow w Lubnjowje abo Bobolcach.
Pśisamem źaseś lět dłujko stej kužde lěto raz abo cesćej w Rownem.
Program za źiśi wugótuju Dolno serbski sekstet, Dolnoserbski źiśecy ansambel, Bernd Pittkunings (Akt na powrjozu).
W takich padach móžo se staś, až góle se skerjej slědk śěgnjo a mjenjej powěda.
2013 su ju pówołali za dirigentku Filharmonije.
Graśu jo pśiglědował teke Milan Funka, pśedsedaŕ zwěstka serbskich sportowych towaristwow Sokoł.
 To same bu tež tym popajźonym we piwnicy pśipowěźone. 
Einstein, Oppenheimer a druge, ak su zakłady stwórili za atomowe bomby, su měli dłujkolětne matematiske kubłanje.
Luźe wulicuju, až w nocy se how šari.
Mexiko lažy w srjejźnej Americe.
Zagronite za to su Serbski institut, Maśica Serbska a Serbski muzej.
To jo Casnikoju k wěsći dał ceptaŕ DSG Uwe Kuhmann.
Tak dej na pśikład južo IX. folklorny festiwal w juliju 2011 stojaś w znamjenju 100.
Škódna maśizna jo se rozšyriła do połnocnego směra, tśi kilometery dłujko.
Jano rozym funkcioněrujo, gónjony wót tšacha, až druge se jim smjeju.
Bramborski agrarny ministaŕ Axel Vogel a wšake zwězki pśedstajaju medijam 15. januara, to jo medijowa konferenca.
Młoźeńce su we carnych woblakach a z kłobykami šli pótom gromaźe do Stopic kjarcmy, źož te 14 źowća su na nje cakali.
Jich drjewo jo wjelgin kšute, ale relatiwnje lažke.
Gólnikaŕ – pśegótowany ako Sherlock Holmes – ptaškam pomaga, wuslěźiś a wumóžyś tu sroku, a tak mógu pón na kóńcu swěśiś swajźbu.
Dokradnje słucha Pětš do wjaže, snaź jo wubuźiła stara mama pśez rjapot.
W zachadnem lěśe stej Bramborska a Sakska pśewjadłej akciju „rěcy pśichyloneje gmejny“.
Wokrejs Damna-Błota jo krajny wokrejs na krotkem pódzajtšu Bramborskeje, kótaryž lažy w Dolnej Łužycy a Błotach.
Zubne carśiki hyšći kšuśe spě, dokulaž su zasej raz až do zajtša swěśili.
Muzikaliski ramik z graśim na orgelach jo dał tej nabóžninje Peter Wingrich.
Madlena Norbergowa jo pśepódała bibliotece nowy zwězk „Pódstupimskich pśinoskow k sorabistice“, ako jo se gano śišćał na Podstupimskej uniwersiśe (wěcej wó njom móžośo zgóniś na 2. boce).
Pśeśěg stej nawjedowałej Christiana Hädickojc a Steffen Henska.
Wón jo był 75 lět stary.
Wón buźo kontakty nawězaś z faraŕkami a fararjami we jsach a městach, ako su pótrjefjone wót wudobywanja brunice.
Wjele šulow dogromady w Praze maju, to njejo nam tam mógał nichten pšawje groniś.
Stwórtk, 10. oktobra, powěda Měto Nowak zeger 17:00 – 18:30 k temje „Bramborska politika napśeśiwo Serbam – śěžyna abo šansa w strukturnej změnje?“.
Śichu sobotu stej pśekólasowałej Škódow, Rogozno, Hus (źož jo tak rědnje za tykańcom wónjało), Nowu Wjas a Barbuk, a něnt stej hyšći ducy.
Dla cogo sćo něnt how w Radowizy zachopili burski dom a dwa dalšnej twarjenja saněrowaś a pśetwariś?
Póchadujucy z Wulkich Ždźarow/Groß Särchen, jo nan jomu wjele pokazał.
Popajź jo zawóstajiła swóje slědy, a 1941 jo wóna toś wumrěła, swój slědny wótpócynk ma w Gołkojcach.
Z Hochoze/Drachhausen a Chrósćic/Crostwitz. Muzika, reje tak ako pisane a wótergi wjelgin eksotiske drastwy: togo jo było slědny kóńc tyźenja kradu wjele w Dolnej a Górnej Łužycy.
Feikowych južo derje znajom wót Serskego blida w Zušowje a wšakich Serskich namšow.
A južo wót toś tych starodawnych casow su luźe we Błotach to ako kulturelnu móžnosć wužywali, te swisle wugótowaś, až pśez kopanku wótstoje – až stakim kokule maju.
Co pak co klown z tym chóžyškom? Kokoty 2020 – ně abo jo? Buźomy lětosa dožywiś, kak młoźina w serbskich jsach kokota łapjo a zabijo abo wó kołac rejtujo? Pópšawem sćo mógali kužde lěto južo w juniju w Nowem Casniku cytaś, źo a ga woplěwaju w juliju, awgusće a w septembrje toś te rědne a woblubowane žnjowne swěźenje.
Až pśi takej mani młodych luźi teke raz ku konfliktam dojźo, to jo za wuknikow mjaztym samorozmějuca wěc. „Pśi nas we tśeśej etažy jo cesto zogol a praskot.
Strjažojske wobźělniki su wót swójogo pśipowjesaka rozdźělowali skibki, ako su "pjerwjej" mazali za pójědank.
Mam doma teke starosći.”
A teke na serbskich namšach su fararje pominali, až deje wše serbske šule tam wostaś.
Zestajenje anonsow jo wjelgin derje pśemyslone a źiwa na dolnoserbskego cytarja.
Źiśi se wobglěduju ilustracije w Lutkach za źiśi na boce 9.
Grajom muskego, kenž jo južo 25 lět ženjony.«
Potom buźo zasej wjasoły ruš wokoło nich.
Wšake pak su wužywali pěšy to krotku drogu pśez łuku a gólu.
Groniś by kśěła teke to, až su na kongresu wobzamknuli rezoluciju, w kótarejž su wobźělniki pominali, až spěchowanje togo serbskego dej dalej garantowane byś.
W Domowinje su wobmyslili, lěc jo móžno jogo južo pjerwjej pśistajiś.
Rostlina jo na Madagaskarje rozšyrjona.
Južor, źož to žywjenje se zachopijo, móžo smjerś se namakaś.
Gösta Nissen jo z rodom z Hamburga a ma w swójej familiji friziske kórjenje.
komuž jo wjele dane, pla togo se wjele pyta; a komuž jo wjele dowěrjone, wót togo buźo se hyšći wěcej pominaś.
Ako pśikład móžomy wiźeś serbsku drastwu nowo wuzwólonych zastupnicow do Serbskego sejma a nałožowanje narodneje drastwy pśez kandidatki a kandidatow gmejny Radziechowy-Wieprz pśi slědnych komunalnych wólbach w lěśe 2018. Narodna drastwa jo how wjelgin wažne znamje regionalneje a narodneje pśisłušnosći tych wósobow, kótarež ju nose.
Až do smjerśi jo bydlił na górskej łuce pśi kšomje Šwicarskeje Jury.
Žeńske pak njejsu se jano spiwanja dla zmakali, teke serbska drastwa jo grała wjeliku rolu.
»A w měrcu pón ty te dary rozdźělujoš.
A gaž jo jomu to wědobne, ga teke se wót samego rozmějo, až za zajmne dalejkubłanje něco zapłaśijo.
Togodla jo se jadnab 50 luźi zmakało na zwuraznjenje swójog měnjenja pśi měsćańskej studni.
Ně, smej se teke wšake prědk wezełej, aby cełu kupu a luźi tam zeznałej.
Ignacy Tański jo był pólski basnikaŕ a spisowaśel.
Łužyca, 6. lupina, 7.
Wón jo był teke dłujkolětny pśedsedaŕ Zjadnośeństwa serbskich rybarjow.
To buźo prědny termin, dalšne tśi pótom budu.
No ga wšykne, kótarymž se co piś, pójźćo how k wóźe.
Tej semušce stej něnto teke we zemi.
Nan jo mě tšošku smjejkotajucy weto hyšći za naru měł, až som se jogo nejskerjej wubójał, pśeto pśed dwórom docakał njejsom.
Luźe z wideokamerami a fotoaparatami su „wójowali“ wó prědne městna pśi tom bantatem płotku.
Finska chórgoj pokaza módru skandinawisku kśicu na běłym slězynje.
A to wšykno jo zwězane z nowymi a teke južo znatymi spiwami a rejami a z muziku Budyšyńskich wuměłcow.
Yoga zjadnośijo tśi słupy: śěło-duch-dušu.
Wóna jo ze swójima šykowanyma rukoma stwóriła rukawki, samo parlicki: "W januarje jo zapust, jo zyma, pótrjeba rukawki jo wjelika", groni Bórkowaŕka.
Mallorca jo kupa w pódwjacornem źělu Srjejźnego mórja.
Trjebamy dosć casa za redakcionelne źěło.
Nejžwěcej pak rozbytšnijo našo woko póglědnjenje na idylku z Błotow, ako how tu pódłujku pjerowu kreslanku Fryca Latka.
Redakcija njoco Wam pśi tom nic pśedpisaś.
Wjele skalkow jo wuškownych?
Wědomnostne slěźeńske polo Frida Mětška pak jo wjele šyrše.
Konstanze McLeod jo pśi nas znata, dokulaž jo napisała w lěśe 2007 doktorske źěło, w kótaremž jo pśirownała situaciju šotiskeje a serbskeje rěcy (titel źěła: Minority Languages and Cultural.
Smějoš mě rad pśi tom pomogaś a mě pjeluchy pśinjasć a druge małe nadawki pśewześ.
Drogostka z našogo archiwa: Wó nastaśu nabóžninow – islam (1. źěl)
Źěłaśo snaź na nowem programje?
Daś wšykno se stanjo k pólěpšowanju.
K tomu pśinosowało jo, až su zasej na tśich priwatnych dwórach jawišćo natwarili: na Bergschlösschen, wu Ungerojc a Wojtojc.
To buźo we Wejsnem domje (Dorfgemeinschaftshaus), zastup płaśi 4,50 euro.
Wóni se stakim wobźěliju tśeśi raz na tej akciji, ako se pśewjeźo we cełej Nimskej.
To njerědne wjedro trajo nanejmjenjej až do 20.
Cesto wužywaju luźe k tomu pisane łopjena lista, kastanije, dubjańki abo banje.
Druga štucka jo tek "Do Popojc", how ju grajo "Serbska Reja".
No wjelgin derje!
Jolic rowna se licba elektronow licbje protonow, jo atom dogromady neutralnje lodowany, nawopak jadna se wó iony .
Zarědowarje su Domowinske župy, Chrósćańske muzikanty a Drastwiny fundus Róžant.
Na zemi spaś se bójašo dla tergatych zwěrjetow abo źiwych luźi. 
Pón ga zwucuj.
Jo wulicował, kak jo k tomu dojšło, až jo se mógał tak malsnje domoj wrośiś.
Ta nutśikowna diskusija skerjej njejo funkcioněrowała.
Zawěsće pśiźo zasej k nam slědk.
Mała Renate jo se źiwała, za nju ga jo to było cele normalne nimske słowo, doma w Žylowje jo to kuždy rozměł!
Šulske lěto 2019/2020 jo mimo.
Na kórtki z papy nalipjomy wobraze pśedmjatow.
Jano 15% z nich jo trjebało simultane pśełožowanje, dokulaž wětšyna luźi su byli Słowaki z Bratisławy.
Kaž Serby maju teke Retoromany wósebne nałogi a tradicije.
Dokóńcnu wersiju plana stej pśizwóliłej głowny wuběrk amta Bórkowy a wejsna pśirada Myšyn.
Wobej prědnej redaktora stej zachopnu politisku liniju Casnika zwěrnje doźaržałej až do slědnego wudaśa w lěśe 1863, ako jo Kito Pank pśepódał zagronitosć za wudawanje kantoroju a wucabnikoju Kitoju Šwjeli , w pśezjadnosći z knězom.
Někotare parlamentarijarje se wjelgin derje staraju, druge nic.
Jan: „Móžo ga wón jich dobytki braś?“
Wón wšak jo ako zastupnik warsty zemjanow a pśiwisnik pšuskego stata měł pśedewšym tšach pśed tym, až rewolucionarne, demokratiske ideje mógu se mjazy burami rozšyriś a jich pśeśiwo kněžkam naštyriś.
My smy měli něźi jaden morgen wušej togo hektara, což groni, až smy musali wótedawaś.
Naša kupka »Serbske perikopy« jo zachopiła swójo žurne źěło južo pśed někotarymi lětami.
Pótom śěgnu na sćernišćo, źož gólcy budu wót a se wuběgowaś.
Ten jo pśecej wótcynjony wót zeger 11:00 do 19:00-
Ja na wiolinje a pózdźej na klawěrje".
[...] wujadnanja). Münchowa jo pokazała na program SPD, źož jo to „pśiměrjenje“ serbskich pjenjez direktnje zapisane. Selka jo powědał lubjej wót „projektow, ako su dobre“, za nje deje se na kuždy part pjenjeze namakaś.
Pśeraźił to pak Bobowskim hyšći njejo!
We tej nejwušej kategoriji, to jo złoto, jo Dešno!
Wobraz wót Jesco jo dostał troštne myto w kategoriji 5–7lětnych.
Mała garderoba mógała wjelika pomoc byś.
Wón wisy južo pór tyźenjow a jo znamje za to, až we tom wokrejsu serbske komuny doma su.
Jez 40,3.10
Ako rozsudny wuslědk šyrokeje diskusije jo wjednistwo Isl 25. junija 1962 wobzamknuło, až deje se cełkowne stawizny Serbow koncipěrowaś a spisaś. [...]
Mjatkowa, lěcrownož sama jen cyta.
Som zakśiknuł, se zadrěł, zaricał.
Pśisamem kuždu sobotu a njeźelu wugótuju w Łagowje někaki festiwal.
Kněni Weberowa zwignjo wócy wót swójich pódłožkow.
To jo śěžko rozkłasć.
Mjazy narskimi woglědarjami a gósćimi su byli žedne politikarje, ako na pśikład Kerstin Kircheis z Chóśebuza.
Princesny su se zaźiwali a wokno wótcynili.
Dwa dwórnišćowej pśistajonej stej pśichwatałej a kśik jo był wjeliki.
Abo stej Pawlo a Pawla weto tšošku měrnjejšej byłej ako howacej?
To groni, až maju take swěźenje w Borkowach južo dłujku tradiciju.
Jo se z nimi dogroniła, za dalšnymi pytała a zgromadne drogowanje pśigótowała.
Na kóńcu „WITAJ-grajnego wótpołdnja“ stej małej dobyśarja dostałej kórtowe graśe ako dar, a ten jaden abo drugi sobugrajaŕ jo mógał z nowonawuknjonymi serbskimi słowami domoj hyś.
Gaž swěśe w Žylowje ten tyźeń 700-lětne wobstaśe teje jsy, pón buźo se na wšaki part teke pokazaś, kake bogate a rědne kulturne žywjenje jo w tej jsy, kótaraž słuša něnto k městoju.
„Serbski rozgłos a nowe medije – wóstanu naše programy w pśichoźe serbske?” jo tema rozgrona wó aktualnych a wšednych pšašanjach srjodu, 5. maja, zeger 19.00 w Serbskem muzeju w Chóśebuzu.
»Ja som se pśecej takego bratša ako tebje žycyła.«
Serbska namša njejo se tegdy w Chóśebuzu pśewjadła.
Wón jo slědk do doma chwatał, aby ze starkim powědał.
To buźo njeźelu, 13. oktobra, zeger 15:00 w centrumje za pśirodowědu na Depšćańskej droze 1.
Hyšći wjele dalšnych zajmnych wěcow tam wopisujo.
Njejo to prědny raz, až w Serbach taki konstrukt gGmbH eksistěrujo.
rukopis, 1947: »Sni tak ak’ žwały du ... / ... Daj, Božo, až społni se cas, / rane sni młodosći zgrěju nas ...!« (WNB, 214, nožka 2)
Kuždy dej dawaś za žognowanim ako ma, za tym, kótarež tebje Kněz, twój Bog, jo hobraźił.
Doma w Gołbinje jo kradu pilna w Domowinskej kupce "Dorfclub".
Naraz su se pśiswójźbne dopomnjeli na to serbske we familiji.
UNESCO ga pyta sedym nowych „swětowych źiwow“ w naturje, a Mazury su mjazy tymi něźi 30 kandidatami.
Styri, pěś a šesć, ja cu knigły měś.
Zdonk jo dłujki.
Siegfried Eydam ze Smogorjowa, mějaŕ krajowego pśedawanišća twaridłow w Brjazynje, hyšći wuźaržyjo.
Na tom wuběźowanju, kótarež jo se lětosa južo 34. raz za sobu pśewjadło - jo 92 wuknicow a wuknikow ze 6. rědownjow 17 šulow w Górnej a Dolnej Łužycy pokazało, co su dotychměst wuknuli w serbskej wucbje.
Pjerwjej nježli ja pónižany buch, błuźach; něto pak źaržym twójo słowo.
To jo nejžpjerwjej test.
Pśi kamjenju informěrujo małka toflicka, co to z nim na se ma: Ako armeja Napoleona jo 1813 musała copaś, jo se how jaden francojski regiment rozpušćił a wóni su źěl wójnskeje kase pód zanjasonym kamjenjom zakopali.
Załožyś Zwězk serbskich žurnalistow - za to su byli sobuźěłaśerje serbskich casnikow a serbskego rozgłosa, kótarež su se slědny tyźeń zmakali w Serbskem domje w Budyšynje.
Take ga se njestanjo kuždy źeń, až ma taki wusoki cerkwiny luź cas za serbske kśesćijany.
Tak jo ten nadawk tuchylnemu statnemu sekretarjeju Tobias Dünowoju pśipadnuł.
Jozef Farkaš mě dalej wulicujo, až běšo jogo nan sobuzałožaŕ swětosławnego słowakskego ludowego ansambla SLUK kaž tež znatego senjowego źiwadła "Laterna magica" w Praze.
Wóna ma 18lětnego bratša, kenž jo se w Nimskej naroźił.
Zgromadnje z wuknikami a z Alfredom Měškankom, Jurijom Pěčku a Jurijom Wroblom smy tencas w Chośebuzu natwarili spiwański a rejowański ansambel Serbskeje wušeje šule, kenž jo słušał k nejlěpšym wuknikojskim ansamblam tencasnego Chośebuskego wobwoda.
Weto studnja za studnju buźo zas se bryzgaś, ako prědnej kaskada pśi Sudniskej górje a Serbska studnja w Grodkojskej.
Niźer njeběšo pokazki na pšawy směr togo turistiski zajmnego dypka w kraju.
Bur Žur se wjaseli, gaž jogo bomy w nalěśe kwitu a w nazymje jabłuka a kšuški měwaju.
Zastupniki serbskeje inteligence w našom regionje deje we wjelikej měrje naše wukniki a něgajšne wukniki byś.
pětk, 17. apryla /nalětnego
Pótakem musy se nuznje něco staś.
Až jo až do wurědnego Domowinskego kongresa 17. měrca hyšći wjele źěła, to jo se pokazało na 12. zejźenju Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny 17. februara w Serbskem domje w Budyšynje.
 Take a wšake druge wulicowašo Robinson, a njamóžašo wšyknu rědnosć we Hamburgu dosć wuchwaliś. 
Wažne za mnjo a drugich jo był pón ten źeń, źož su chopili te zapustojske knigły śišćaś.
Dnja 4. nowembra jo se kupka „Serbska namša“ zmakała na dešańskej farje.
Z nuzkanim teke w sporśe nic njedojśpijoš«, zawołajo Karina wesrjejź jadnogo wobwjerta.
Michał co wěźeś, kake serbske mě ma traktor.
Njeźelu swěśachmy górjejbranje našych źiśi.
Siegert, šołta w Rogowje.
We dwěma jo šło direktnje wó jogo paršonu a cesny amt ako póbratš a organizator serbskich nałogow we jsy: .
W samostatnosći jo Ulrike Kühnina toś jadnučku powołańsku perspektiwu wiźeła.
W ramiku festiwala planuju mjazy drugim koncerty, cytanja, filmy, wustajeńce, pśednoski a diskusije.
K tomu słuša teke wabjenje za rěc.
Glědaju gjarźe, wědobne swójeje pyšnosći.
Z Rujanow/Rüggen.
Wón njewustupujo z dwójorěcnym programom jano w Dolnej a Górnej Łužycy, ale teke zwenka njeje.
Góry/Guhrow: Wót zeger 16:00 buźo zmakanje pśi gódownem bomje jsy, pozawnowy chor grajo.
Powědaŕki seśi Ola Staszel, Cosima Strackowa-Nawcyna a Sylka Laubensteinowa-Poleńcojc a powědaŕ seśi Erik Schiesko su juž wót zachopjeńka lěta pšawidłownje k workshopam wobradowali.
W njom jo pisała, až jo za to, až se toś ten serbski žnjowny nałog pśewjasć móžo.
Nyksa jo było lažko póznaś, dokulaž wón jo był mokšy: "Raz jo jaden młody nykus z tymi wejsnymi gólcami sobu šeł źowćam na pśězu.
Pśi tom reflektěruju wóni swóje samske konflikty a njewěstosći. „Film jo gnujucy, z lažkosću wjerśony a awtentiski.
Wažne wušej togo jo, až teke dorosćonym dej se imersija zmóžniś, za eksemplom togo indianaŕskego projekta.
Wót źiśecych dnjow w rodnej jsy, wót familije a wobstojnosći na dwórje zgónijo pśisłuchaŕ tak młogego.
Za blidom prězy su sejźeli Serbski sejm a Grundtvigowa załožba za politiske kubłanje stej zachopjeńk apryla organizěrowałej we Złem Komorowje konferencu na temu "Zakładna kazń a mjeńšynowe pšawa ‒ trjebna diskusija w Nimskej?".
Młoźina
Brožnja jo wordowała rozebrana a wót 2011 do 2013 zasej natwarjona na dwórje Krabatowego młyna.
Mimo togo jo był z awtorom wšakich knigłow a filmow kaž teke měrowy aktiwist.
Za pśichod jo pśedwiźone, Hochoski młoźinski klub zapisaś daś ako „zapisane towaristwo“.
Gaž su semjenja zeschadali, móžoš na pólu małe zelene rostliny wiźeś.
Haraldix: Ja cu how wostaś, mam južo nowy dom.
Žarjabnica jo južo we slědnyma lětoma towaristwo derje pódpěrała.
Wulicujo se tek, až su wobstražowali lutki teke zemske pókłady.
Naraz jo było wšykno hynac.
Gósća wót facha stej se za to zajmowałej, na kaki part se woglědarjam pśedstajaju serbske tradicije a burske źěło.
Ale ak su kśěli jomu slědnu rampu z groźe kšadnuś, toś jo mimo było ze spódobnosću.
Mój mały bratš zewšym njejo nic zrozměł, co se how stawa, mója sotša lěbda a ja jano mało.
Rědnje jo było, až wjele luźi ze Šejnejdy a Maznikow jo se zgromaźiło, wše su pomagali.
We kuždem wuzwólowańskem programje Lěwice jo towariška Renate swóje myslenja a formulacije zawóstajiła, a wó kuždy serbskorěcny wuzwólowański plakat jo wóna se starała, wó wugótowanje a wó śišć.
Nět wiźim, až Robinson žednogo pšawego dowěrjenja k Bogu njama a až hyšći njejo ceły pólěpšony.“
Chtož co adresu na lisće serbski pisaś, dejał se zazdaśim na to mysliś, až post trjeba dlej za listy ze serbskeju adresu.
Cilowy torm su natwarili na kokacu kupy we Wulkich Ždźarach.
Torsten Drabo z Chmjelowa jo pón był ten glucnjejšy 1. kral.
DRK, 38. byk, 40.
Wóna jo była něga pśibita k lokomotiwje, kótaraž jo na 3./4.januarje śěgnuła slědny śěg do Tšupca.
Wón sam buźo ako gósć pódla.
Młode luźe su teke na to tłocyli, až deje zasadnje wó tom diskutěrowaś, kótaru funkciju dej měś Domowina za naš lud.
20. februara w Dešnje/Dissen (120. jubilej), w Kśišowje/Krieschow, w Bobowje/Babow, w Rubynje/Ruben, na Gorach/Guhrow, w Hochozy/Drachhausen
Ale jadnab 80 km dalej pód zajtšo, na teritoriumje źinsajšneje Pólskeje, běžy rěka "Kwisa".
Ceły źeń stej byłej wobej bejnje śěsnej a ako jo se chapjało śmiś, stej ned kśěłej lubjej w domje dalej graś.
Až su regionalne fenomeny z wida źinsajšneje towarišnosći něco pozitiwne, jo se we wjele padach na jich (oficialne) powušenje na rěc wugbało.
A jo mě pomagało, w Polskej, Rusojskej a Českej z luźimi do grona pśiś.
Turisty rad zastanu a cynje fota na kwětkowej dece.
Witko ma wósebne śěsto – słone śěsto.
Někomu cele blisko byś, njejo za wšykne źiśi jadnak lažko.
W maju změjomy rědne śopłe dny, nocy pak budu dalej chłodne.
Bog se staja gjardym, pónižnym pak dawa gnadu. 1 Pětš 5,5
Jadna wót nich jo Annelie Rölkojc z Miłoraza.
Łoni su w Bórkowach ga prědny raz zarědowali "Adwent na dwórach", a ten format kśě dalej wjasć.
Wjelan jo był pśijaśel Boguchwała Leopolda Imanuela Šefera.
K tomu su se lanowe spjełka do dweju rědowu rozscynjali, głowki w srjejźi gromadu, a z cepami wumłośili.
Pśi góźbje kóńca woblubowaneje wustajeńce teje bórkojskeje redaktorki a basnikaŕki budu melodije słyšanju, ako Mina Witkojc jo pisała.
Na kóńcu wopšašajom Kristinu Nerád za tym, kak dłujko co publikum aktiwnje ze swójeju moderaciju rozwjaseliś.
Za wjednicu Domowniskego muzeuma Babette Zenkerowu jo 69-lětna Dešanarka jaden multitalent.
Na to zaspiwajo elefant Jumbo, kenž se bližy ze śěžkimi kšacami.
A te kopicki njejsu nic drugego ako kšetowišća.
Ale na druge póglědnjenje móžo to byś móžnosć za luźi wót how, aby namakali dobre źěło.
Maks jo bydlił we “Wili”, pózdźej teke w internaśe “Lutna”.
Wobej moderatora stej how wupšašowałej wšakich luźi z Lipjego - ako prědnego, to se wě, šołtu B.
Pśi wšyknych cwiblowanjach, ako kuždy móžo w našom casu měś, dej kuždemu wědobnje byś, kaki zaśišć zawóstajijo pśi zgromadnem demonstrěrowanim z luźimi, ako su wjelgin jasne myslone pśeśiwo wustawje.
Tam stej Hanzo Wylem-Kell a Daniel Graf kandiděrowałej za wejsnu pśiradu.
Te słowa jo pśecej gronił jogo dobry kumpan z młodych lět, Gódkojc Fryco – wón jo južo bejnych lět njabogi – , "a wón jo měł pšawje!" Walter Rizo jo se naroźił we lěśe 1935, a hyšći źinsa ma swóju žywnosć na Pěskach, tej hochoskej koloniji, załožonej za cas "starego Fryca", we 18. stolěśu.
A dokulaž Kalawske serbšćinarje rad spiwaju - su ga ned na zachopjeńku ekskursije pó Serbskem muzeju sobuźěłaśerjow muzeja ze serbskim spiwom witali -, su hyšći nawuknuli serbski spiw “Wence dešć se lejo”.
Spśigótujśo někotare utensilije, kótarež se teke w źiwadłowem graśu pokazuju: pulower, kóšulku, šlejfku, zec abo šćotku .
A wón jo rozkładował tu wažnosć słowa „domownja“, kótarež se we mjenju Domowiny chowa.
A 1987, basnik by wordował 70 lět, namakaju se žedne w kniglickach „Serbska poezija“.
Wěrno pak jo, až jo pśiroda cłowjestwoju hyšći wjele wěcej takich źiwow wobraźiła.
»Buźo wón to?«
Plack a grošk stej wobjadnej byłej.
Abiturienty w serbšćinje njejo wóna lětosa měła.
"Reformacija jo póstarcyła wuwiśe w kulturnych stawiznach Serbow".
A dawno hyšći njejo wšykno tak rědowane, ako by dejało to byś.
Wjele luźi ma zwěrjeta rad.
Ja ga cu barometer měś! Barometer? Co to jo? Barometer, to jo rěd ako měri powětšowy śišć.
Zas a zasej se na njen zepěra, wopytujo wobwjerty, wótskokujo.
Te Jezusowe korpuse, figury za to su wobstarali za wětšy źěl w Bayerskej, w Oberammergau.
Wjele njerozwězanych problemow jo pśi tom jasnych było.
Źěłajucej stej w zemi namakałej kašćik ze złotom! Aby žedne złoźeje se njedobili do domu, su psa wótwězali, až dej głosnje łajaś, gaž něco buźo.
A dla togo wiźiš teke zas a zas starych a młodych luźi, pśed studnju stojecych a z głosom licecych.
Tak jo se mjazy drugim na pósejźenju naraźiło, stwóriś dolnoserbski šulski centrum abo modelowu šulu.
1 Pětš 2,1–10 * 1 Pětš 1,13–16
Rěcny centrum Witaj, na pógónjenje serbskorěcnych familijow, jo take rozgrono dla dwójorěcnego kubłanja źiśi organizěrował.
Jeje źěłowe město płaśi se z tych pjenjez, kótarež kraj Bramborska jo pśizwólił źiśownjam.
Buźo to tradicionalny Zapust, na kótaryž pśepšosyjotej Serbski ludowy ansambel a Nimsko-Serbske ludowe źiwadło.
Dla togo su sebje Van der Valkowe gronili: Ludnosć na pódzajtšu zastarujo, trjebaju starcownje.
Wšuźi pśemysluju a "tichtuju", co by mógali górniki we wuglowych jamach a źěłaśerje w elektraŕnjach pón źěłaś, gaž budu dla klimoweje krize ze źěła pušćone.
Muske su stupny stwórtk pozěrowali w Brjazynje.
Wuswěśenje w lěśe 1729 njejo sam wěcej dožywił.
Nowy jej w górnoserbskej rěcy wutšobny źěk we mjenju wšyknych, až smy tu cesć a wjasele směli wužywaś, ju we jeje domje póstrowiś.
Mjaztym až Nina sebje woglědujo wukładne wokno, glědatej starjejšej na kosmetiku.
Na fośe jo toflicka južo pśišrubowana na farski dom, ako jo pilgaŕski centrum.
Pśibytne jo pówitał Arthur Ottowitz, kenž jo direktor togo muzeja kaž teke dowěrnik Kulturneje iniciatiwy Bleiburg, kótaraž wót 1983 wobstoj.
Wó głownej a wólbnej zgromaźinje Maśice Serbskeje
Pśi někotarych słowach pšawopis móžo wótwisnje wót narěcy abo žrědła wariěrowaś.
Financěrowane jo to było ze srědkami zakładnego dogrona mjazy slěpjańskeju gmejnu a koncernom Vattenfall w lěśe 2008. Wó wopśimjeśu jeje źěła, plany za pśichod a wjasołosć nad jatšowneju powěsću jo Andreas Kirschke z njeju powědał.
Ako pjerwjej jo było, to wěźe hyšći Ingrid Schulcowa, Jutta Götzowa, Erika Szameitowa a Rosemarie Sommerowa.
Rozpšawimy live ze Serbskego doma
Wokoło 110 lět jo naša Serbska Pratyja južo stara.
Jano na najsy how a tam su źiśi se rozwjaselili z "walkowanim".
Serbskego dušepastyrja njejsu Bórkowarje nigdy wěcej dostali.
Co to wóznamjenijo za rozměśe kulturnego derbstwa, wót kótaregož se how wuchada?
Tam jo zachopiła swóju karieru ako solistka a rejowaŕka wuspěšnje wuwiwaś.
Smy pisali, až su k cesći 8. maja powjesyli pśed Měsćańskim domom styri fony: nimsku, bramborsku, chóśebusku a tu wót Europskeje unije.
Wó tom informěruju tšachowe a rizikowe kórty za wjeliku wódu, kótarež namakajośo na internetowem boku ministaŕstwa za wobswět a klimowy šćit kraja Bramborska a teke na informaciskem platformje APW.
pónjeźele, 4. maja /rozhelonego
Karina glěda tšacha połna do togo směra.
Až muzej taku zběrku z mjaztym źaseś wobrazow Fryca Latka, póchadajucych ze zběrkowu dweju wobsejźarjowu, w swójej wuměłstwowej zběrce ma, to ma swójomu spěchowańskemu towaristwoju źěkowaś.
Dla cogo dej byś w takich programach pśecej ta wjasoła Anka wobspiwana!
Wósebnje z Pawlinu Krawcoweju a Minu Witkojc jo Marjanu Domaškojc zwězało wuske pśijaśelstwo.
Banje su luźe měli pśed woknami.
Za to słuša jim južo źinsa naš wutšobny źěk - wósebnje z tym, až w bogatej licbje pśiźomy z města, ze jsow, z Domowinskich kupkow, ze serbskich towaristwow a z chorow na oratorium „Nalěśe”.
Palcowe graśe Wšojadno lěc jo góle tšachośiwe, gniwne abo tužne – fantazijowe graśa pomagaju jomu, swóju nutśikownu rownowagu zasej namakaś.
Pśi wuknjenju rusojskeje rěcy som w jadnych kniglickach raz starcył na baseń sowjetskego basnikarja Samuila Maršaka, kenž njejo se mě jano wjelgin spódobała, ale kótaraž jo se teke wjelgin makała z mójim myslenim.
Rada jo w muzeju za pśirodowědu a w sawrijaŕskem parku.
Tśi kupki ze źiśownje su to byli, zgromadnje z wótkubłarjami a wótkubłaŕkami, starjejšymi a cłonkami spěchowańskego towaristwa.
Ministaŕski prezident Dietmar Woidke, patron togo swěźenja, jo njeźelu sam pódla był.
Ten jo se źiwał a njejo mógał se doźiwaś.
Muzeum pód gołym njebjom „Casowy skok“ organizěrujo sobotu, 14. septembra, zeger 20:00 program, kenž se piwoju pśiwobrośijo.
W Texasu su Serby samo załožyli wjas „Serbin“.
Južo pśed něźi 4 lětami su w Borkowach załožyli dom za pśesedlarjow z drugich krajow.
Nabóžne wusćełanje (Bernd Pitkunings)
Towzynty gósći su se ju wót lěta 1972 južo woglědali.
Anamarja jo šła do rěcnego kabineta, jo Winija zawołała a w sekretariaśe smej jomu tu njedaru rozkładłej a jomu zašćěpiłej, až ma mjelcaś.
Źo su móje pśijaśele? 
Pśinosk (tak jo wóna pisała w prědnych smužkach) jo był reakcija na měnjenje, »až w Dolnej Łužycy to njejsu žedne pšawe Serbowki, ako ku swěźenjam nose serbsku drastwu«.
W běgu žywjenja jo statkował ako žurnalist a rozgłosowy redaktor a dalej statkujo ako lichotny spisowaśel a žurnalist.
Tomu naprěki jo pśišło załoženje źěłoweje kupki »Serbska namša«.
Jo to graśe za starše źiśi.
We jeje pósłaństwje w Barlinje jo jomu prědny pósłańc Denis Sidorenko 25. oktobra pśepódał drogotnu medalju "10 lět w diplomatiskej słužbje republiki Belarus", a wšykne sobuźěłaśeŕki a sobuźěłaśerje pósłaństwa a teke Marcus Końcaŕ wót Domowiny su byli k tomu pśepšosone.
Wonej stej zalězłej do piwnice a se kradu nažrałej.
Nic?
Wšykne solimy jězu, aby nam lěpjej słoźeła.
A wó to něnto źo.
Głownje su wóni myslone za źiśi a młoźinu, ale nic jano za nje.
Kak wjelike jog tšachy su, njewótwisujo jano wót charaktera góleśa, ale teke wót togo, kak Wy z jogo tšachami wobchadaśo.
Jo wóno groniło, až piwo dej se pśigótowaś jano z jacmjenjowego słoda, wódy a chmjela.
Młoge z cłonkow su pśi tom prědny raz něco zgónili wó źěle a žywjenju togo wuznamnego serbskego patriota.
Na Lědach jěźo apryla až do oktobra postowy cołn.
Stara žeńska jomu napśeśiwo pśiźo a zaźiwana na njogo póglědnjo.
Tam se spiwa serbski a pśiglědarjeju se zda, až Zabrod jo we 50tych lětach cysto serbska wjas.
Zagronite w měsće a we wokrejsu wó tom pśemysluju, wobej šuli zjadnośiś do jadneje.
Njesłuša žednomu krajoju.
A toś dej w decembrje Janšojski bog do muzeja pśiś w ramiku gódownego projekta, kenž tradicionelnje Serbski muzej, jogo spěchowańske towaristwo a Rěcny centrum WITAJ gromaźe organizěruju.
Wóna jo mě pśi telefonje groniła, a jo ze 79 lětami nejmłodša w teamje, w něgajšnej brigaźe, młoda generacija ga ma z kśicu.
Bog nas troštujo we wšyknej našej tešnosći, aby tež my mógali troštowaś tych, kótarež su we wšakej tešnosći.
Ale jaden źeń jo było take cuśe, cuśe wěry.
Na pósejźenju wokrejsnego sejma w aprylu pak dej se to něnto skóńcnje staś.
Hartmut Fix z Bórkow - 18.05. (53 lět)
Jo groniła, až jich prědna starosć stej źěło a eksistenca a za take temy se wóni scełego abo mało zajmuju.
Elba jo kupa w Srjejźnem mórju a pó Siciliskej a Sardiniskej tśeśa nejwětša Italskeje.
Barlinjaŕ Richard Conrad: "Juž někotare lěta se zajmuju za Słowjany w Nimskej.
Ten buks jo pšawy, njejo pśilipany.
To dej pśiś wót samego, z wutšoby.
Jeje dla smy wše musali nimski powědaś.
Za to by dejali KITA wuźěłaś wósebne projekty.
Serbski kurs za młoźinu
Pśipłaśenje za material (pśidatnje k zastupoju): 1,- DM
W Slěpjańskej wokolnosći jo wjelgin dłujko trało, daniž njejo se raźiło serbske towaristwo załožyś.
Wjaselimy se nad kuždym darom na naš konto 3509107070 pśi žarjabnicy Sprjewja-Nysa (BKL 180 50000).
Teke ceptaŕki, ako su byli zagronite za ten program, su na kóńcu byli wjelgin spokojne a su we slězynje sobu rejowali.
Mamy nowu promštowku
Stoły w zalu Slěpjańskego Serbskego kulturnego centruma njejsu dosegali – telik luźi jo pśichwatało na program.
Wšykno jo było akuratnje planowane, samo pó minutach, tak pšawje pó pšuskem.
Młoźinski wjednik Christian Henrich.
Wšykne wobradowanja wuběrka su zjawne.
How, w gmejnje Nowa Słupia organizěruju kužde lěto w awgusće znaty a woblubowany swěźeń Dymarki Świętokrzyskie, źož se pokazujo technika twarjenja a wužywanja tych „kurjatych pjacow“.
Wót lětosa buźo produkcija za wětšy źěl pla rbb w Chóśebuskem studiju.
Jadnotliwe domy pak njedostanu sćěnu, dokulaž to by pśewjele kóštowało, su eksperty rozkładli.
A to druge, což jo jej pśecej wjelgin na wutšobje lažało, jo ta serbska kultura.
Pětk, 31. maja , ga grajotej tam mustwo "Serbske koparje" pśeśiwo balokoparjam z Dańskeje.
Pětš powěda něnto mimo zadoranja a połny zagóritosći.
Serbske procowarje su w Žylowje ceptarili na 150 lět
Źiśi se na nas orientěruju a pó našom pśikłaźe jadnaju.
Cernic pcołki cycaju ceły cerwjeny cukor.
Ale njezjapki jo wón sam to wěrił!
Kak zwjaseli se Robinson, wustrě swóju ruku a rjaknu: Pol, mój Pol!
Ja som mjaztym stojecy wóstał, tšacha dla a njewěźecy, na kótary bok se stśěla, toś pśestupijo malsnje muski drožku, zechyla se za tam lažecym wuchacom a zminjo se mjazy bomami.
Rosćo pśedewšym na sćinowych stojnišćach resp.
W gódownem casu a w casu kołowokoło Nowego lěta jo było teke w Dolnej Łužycy śicho na sportnišćach, źož howacej wjelgin cesto balo kopju, nanejmjenjej kuždu sobotu a njeźelu.
To cyni, to se wě, computer, a tak wěš južo poł góźiny pózdźej, kake medicinske "akcije" na tebje cakaju.
Na zachopjeńku mamy krotke pśedstajenje yoga-pozicijow a pśispomnjeśa k awtoram a awtorkam na kóńcu.
To jo jeje wujk Jens Martin, kenž źěła wob tyźeń w jadnom z tych młogich bramborskich amtow w Potsdamje.
Ku Brjazynje jo ta rola wjelgin pěskowata była.
Su z nimi ako chor publikum rozwjaselili.
Bóžko su na tom dnju teke druge zarědowanja za žeńske byli, tak su jano 19 žeńske, pór źiśi a styrjo murske wšych generacijow pśišli.
W pjacyku su lažali klěby, kenž su wołali: "Wuśěgni nas, wuśěgni nas!"
Wón jo krydnuł wót gmejnskich zastupnikow struse a wót zastojnstwa Picańskego amta dar.
A pón som teke cypjel wopak pśityknuła.
Gaž wóna kwiśo, móžo kwiśonkowy prošk strowotniske problemy napóraś.
Dalej jo drogowała do Slovenj Gradca a w januarje 2020, do Celovca, ako jo głowne město Korutańskeje.
Jo dobry nałog pla Serbow, spominaś pśi takej góźbje na swójich wóścow, a Marjana Domaškojc słuša na kuždy pad k nim.
Gólnikaŕ a druge źěłaśerje wobchójźuju stawnje tu cełu stronu a glědaju za wognjom.
Ako smy z cerkwje stupili, som se wjelgin źiwała tomu nawaloju luźi: někak 200 luźi běšo se zgromaźiło wokoło cerkwje.
Wótpołdnja wustupiju serbske chory.
A k tśeśemu jo dał wětšy źěl delegatow a gósći swójo „jo“ nowemu statutoju Domowiny, wó kótaremž jo se w slědnych tyźenjach w cełej Łužycy šyroko diskutěrowało.
Hanka: „Ja budu swójo rubišćo pódla wobrubiś.“
Wokoło 10. temperatury tšochu spadnu, ale buźo lěbda marznuś.
We tom wujadnanju deje se definěrowaś pšawa a słušnosći we ramiku serbskego sam-se-póstajanja a kubłańskeje a kulturneje awtonomije – to ga jo jich kóńcne wótglědanje.
Akle pó tśich lětach su wšykne burja pód nuzkanim pśistupili.
Abo jo to samo musał – na pśikład za artikele a druge pśinoski w Nowem Casniku.
Smy zatkali pjera za banśik.
W pusćinje njejo žeden luź a žedno zwěrje, pótakem nic, což by mógało twóje mysli wótchylaś abo móliś.
K tomu słušaju temy ako multikulturalnosć, zbrašnosć, rownostajenje žeńskich a muskich, starstwo abo seksualna wjelerakosć.
Kak naraz bulkotachu te cyste baski pó dwórje.
Sejźimy how pśi jěźi.
Ale toś jo pórik wótkiwnuł.
W diskusiji su někotare luźe se wobskjaržyli, až njejźo nic doprědka z tym projektom sańkowanišćo.
W njom se groni, až maju serbska rěc, kultura a tradicije za wokrejs wósebny wuznam.
Rowno tak, ako nosymy na swěźenjach casy serbsku narodnu drastwu, maju druge źiśi swěta teke swóju narodnu drastwu, kótaruž k žednym wjeraškam nose.
Pó wuchójźenju Chóśebuskego gymnazija jo mjazy 1876 a 1879 we Wrocławje a Halle teologiju studěrował.
Elias Bisse ze Žylowa, absolwent Dolnoserbskego gymnaziuma a jaden wót gótowarjow Bubaka, buźo studěrowaś w Bayerskej.
Karina źaržy kólaso z wobyma rukoma.
A we njom jo teke pśecej jaden bok "Die Friesische Seite".
Źěl teje drogi jo se nowo twarił, ten drugi źěl pak jo hyšći we wjelgin špatnem stawje.
Móžo byś, až jo měł kuždy abiturient DSG šesć lět wucby, ale "znajo kuždy wuknik togodla kulturu a rěc wjelgin dokradnje"?
Wobej ga stej teke pśewzełej kmótšojstwo za wuběźowanje „Serbska rěc jo žywa“.
Babine lěśe jo swóju pisanu kšasotu rozpśestrěło.
Ten slědny kusk drogi jo był pśeliš pěskowaty a młogi raz teke parowaty.
Elu, zastupnym pśedsedarjom Domowiny, a L.
Z Theodorom Fontanym ducy w Bramborskej
Ale ambrozija ma spódny bok łopjeńkow zeleny.
Gmejnske zastupniki se hyšći póraźowaś kśě.
Ale wón co nam daś tu móc, aby my našu kśicu njasli, až njezacwiblujomy.
Błysk do njeje derijo a z nim teke ceła kšej do jeje centruma.
K wěrowanjeju drugu šorcu, ku kafejoju hynakšu a na reju zasej drugu …“, wulicujo.
Wósebne wjasele jo měła w kružkowem źěle ze źiśimi.
Kupki maju teke móžnosć, sebje žycyś, co bur dej sajźaś a kubłaś na swójich gruntach.
Taki se do tradicionelnego miljeja serbskeje gólańskeje jsy pšawje njegóźašo, a mimo cwiblowanja njeběšo teke wón ze swójogo boka pšawy pśistup k jadnorym wejsnym luźam namakał«.
Dajo teke kraje, kótarež "de jure" žednu stolicu njamaju, a to su Monaco, Nauru, Šwicaŕska, Liechtensteinska a Vatikanske město.
Kral se walijo znak, a my smy dobyli.
Toś to město jo wažny turistiski a kulturny centrum.
Kupaŕske rybakarje – co wóni cynje a za co stoje? Kupaŕske rybakarje, wó 30 mužow a jadna žeńska, maju teke wjeleserake towaristwowe aktiwity.
Konferencu wó brunicy a Serbach jo zarědował 21. a 22. januara Serbski institut.
Župa ma teke wěstu zagronitosć za tych cłonkow towaristwow a togodla jo zgromadne źěło mjazy Domowinu a towaristwami wjelgin wažne.
Nanejmjenjej wósym tyźenjow jo trjeba za silěrowanje.
A kaka ga jo ta mudrosć, kenž jomu dana jo, až tež take mócne statki pśez jogo ruce se stanu?
Wjednica muzeja jo měniła, až nejskerjej lice te wokoło 50.000 euro sobu, ako Dešno južo lěta dłujko sam za ten muzej płaśi.
Na teritoriumje něntejšneje janšojskeje elektraŕnje co LEAG we pśichoźe źěłaś elektricu z wótpadankow a z njerěšneje pary.
Wót maja 2020 źěła Heide Schinowscyna za Nimsku wobswětowu pomoc.
A wetom jo šła ta moterka z domu wen do groźe dojt, a se źiwowała, až tej źěda pijotej paleńc, rownož nic se njeźěła.
Kak to jo było za Tebje, Fritz-Erich, sy ga ze šule znał górnoserbsku rěc – w Janšojcach sy měł dolnoserbšćinu w šuli?
Snaź pak juž se cowa jej wó pjaceńce witśejšej.
Jano z lasnosću a pśeklapanosću se snaź póraźijo, jogo wobšuźiś a nad nim dobyś.
Wóna jo była seśelnica jadnogo z roda Hohenzollern a jo wob wěsty cas w Pódstupimje žywa była.“
Gosćina k swajźbje w Brězowce
Ale drugi źeń jo było zasej wšykno zabyte.
Wósebnje se tomu wjaseli redakcija, kótaruž nawjedujo Rolf Radochla z Rubyna a do kótarejež słuša Beno Pěčka, dłujkolětny serbski ceptaŕ z Bórkow.
Myto jo dotěrowane z 2.500 euro.
Zgónijośo, až ja Kněz som, gaž z wami cynim, kaž za mójo mě pśistojnje jo a nic za wašym złym wjazymom a groznym cynjenim. Hez 20,44
Wóni su se wubójali, až pśez to dostanu pśidrogowarje z cuzych krajow wěcej pšawow.
Tam kupuju brikety samo z Pólskeje, Ukrainy a ze Słowakskeje.
To budu głownje mlince, skiby ze šmałcom a lany wólej z twarogom. (Ten wólej jo jim dariła znata firma „Kunella“, tšochu problematiske wěsće buźo to z tym twarogom, pśeto taki w Americe znaty njejo.)
K dnjoma wótwórjonego ateliera 24. a 25. oktobra njejo Ingrid Groškowa swój atelier we Lubinje wótwóriła.
Wódnjo su te gólcy teke camprowali.
Wšen prězy bóžko njejsu kapału měli, což jo zalažało na organizatoriskich śěžkosćach.
Postplatz 2, 02625 Bautzen
Koordinator za ambroziju Matthias Hoffmann jo apelěrował na kuždego wobsejźarja gruntow, aby swóje winowatosći a zagronitosći, teke drugim napśeśiwo, społnił.
Skońcnje jo było słyšaś »Herein!«.
Mě brachuju něto k tomu pšawe słowa, a mója gramatika se teke hympli.
Gutheilowa jo te tśi lěta we tom serbskem amśe pomjeniła ako „nejrědnjejšy cas“ swójeje politiskeje kariery.
W tom zmysle jo wóna była wuwześe, dokulaž howacej njejsu how južo lětźasetki dłujko wobstojali towaristwa z takim - cysto serbskim - profilom ako w Górnej Łužycy.
Muski jo ako pśecej we rybach był a jo stojał ze swójim cołnom we tšochu měłkej wóźe.
Muskich pak jo jano rědko naběgowała.
Slědna roźona serbska Pólakaŕka, kótaraž jo serbski wót domu powědała, jo była Nowakojc Anna, pó cłowjeku Krawcykowa.
Pśed demokratiskimi wólbami njejo se směła nowa wěstotna słužba natwariś.
Rozbita škla jo zamurjowana w pśigódnej wusokosći kaž by něga słužyła ako škla za swěśonu wódu ned pśi źurjach do cerkwje za namšarjow, gaž su namšu pśišli abo namše šli a se pókśicowali.
Njerozkal tu wódu!
Kak su wóne žeńske žywe byli w Barlinju? Kak su wóni žywe byli, w kakich komorkach a wobstojnosćach pla fajn luźi w měsće, to cesto njejo tak rědnje było.
Jo se jano zbóžnje wusmjejknuła.
Wjeraški nocy muzejow na serbskem pólu budu slědujuce.
Pśi zemi torma załožyju muzej wó nastaśu wugloweje jamy Chóśebuz-połnoc až k rekultiwěrowanju.
Toś ten jěderny a na se twarjony luź njejo se dał wobtoriś daniž wót politiskich zwjerglenjow casa daniž wót marnych pominanjow swójich abo hynakšych prědkstojarjow.
"Luźe, wy dejśo se zasej wurownaś a se wašych kórjenjow dopomnjeś.
A nejskerjej njejo to był slědny raz, až móžomy lětosa Michaela Apela wiźeś a zmakaś ako Theodora Fontanego.
Toś jo trjeba wótpomoc.
Gerhard Mučišk jo to tak derje zmejstrował, až jo tencas samo był zastupnik direktora Budyšyńskeje wušeje šule, cesćonego dr.
Glědajśo na to, až jano cysće wudute jaja budu se pógódnośiś.
Wón jo był sobuzałožaŕ Maśice Serbskeje a jo teke awtor dolnoserbskeje wersije hymny "Rědna Łužyca".
Tak bu wón głowny iniciator a 1912 sobuzałožaŕ Domowiny a zastupnik jeje pśedsedarja Arnošta Barta.
Nejlěpjej jo, gaž se direktnje pšašaš.
Ale něnt wóstanjomy drje skóńcnje w Magdeburgu.
Wóna jo skjaržyła, až tykańc, kenž jo wugótowała pó danem recepśe, jo jej tak derje słoźeł, ale jo pśesłodki był.
Głowu połnu som pak teke měł z drugimi źěłowymi a familiarnymi problemami.
Sćažka wjeźo direktnje do dwóra.
Sakska kulturna ministaŕka Barbara Klepschowa jo groniła, až kśě wobydlarje w cełej Łužycy napominaś, serbsku rěc ako gromadny pókład wiźeś.
Zawěsće jo kompromis notny, ale to se lažko groni a se śěžko cyni.
Jo měnił, až mamy tuchylu pla Serbow pěś kulturnych institucijow a dwě za rěc.
Wšykno, což twója ruka chopijo, tomu nałožuj swóju cełu móc. Prjatk 9,10
Teke w busu smy jogo knigły sobu wzeli, jano gluka, až njejsu pśi granicy kontrolěrowali.”
Słomka buźo pokazowaŕ barometera.
Muzejowa śpa jo była połna luźi, kótarež su ju znali a cesćili.
Som juž dwa Rembrandta a jaden Picasso pśedał!
Z radosću gronimy, až te młode luźe [ako su »źěłali« w »serbskej jsy« teje wustajeńce] z tak rozdźělonych stron how w cuzbje pšawje pśijaśelnje mjazy sobu wobchadaju ako źiśi jadnogo luda.
Póbratš jo Nils Schneider był.
Něnto ma młyn wobnowjone młyńske kólaso.
A teke ta spěšnosć wuknjenja jo była perfektna".
Tam jo se lagnuła.
Jolic muse starjejše raz dlejšy cas pšec, gaž na pśikład pó futer chójźe, pón staraju se druge pinguiny wó młoźeta.
Na serbskem cerkwinem dnju jo se teke wobźěliła bejna kupka z Dolneje Łužyce, kenž jo pśijěła z małym busom.
Jadnore, lěbgodne a dosć strowe pjacenje su te "wórješki" wót kněni Pontoweje.
Snaź jo dla togo ten a drugi cłonk doma wostał!
W slědnych 50 lětach su wjelki wusmjerśili w cełej Europje 9 luźi.
Wšyknym njejsu źěłowe městna dawali, kenž su kśěli raźi dalej pilnje źěłaś kaž su pśecej južo źěłali.
W rubrice "Naše rowy" cesći Fabian Kaulfürst Měta Pernaka, ako jo łoni wót nas wujšeł a dodajo tym wjelesym cesćenjam Pernaka wósobinske dopomnjeśa.
Jogo źěłaŕnja jo teke hejnak muzeum.
Nimski strowotniski ministaŕ Jens Spahn wótcakujo móžnosć šćěpjenja južo w tom decembrje.
Wón chopi se k njomu pśibližaś, ale wjelgin pómałem a kšajźu, pśeto wóno se zdašo jomu wopaki.
Nowy gósćeńc blisko Husańskego młyna.
Wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin a wót 19.00 do 20.00 góźin: Program w dolnoserbskej rěcy z informacijami a gratulacijami.
Wjacor we wejsnej kjarcmje su naźejnje lěpjej swěśili, tam pak njejo był žeden casnikaŕ pódla.
Hyšći raz: Źo jo serbska chórgoj? W Nowem Casniku 30 wót 14. maja sćo mógli cytaś na drugem boce krotku kritisku powěsć "Źo jo serbska chórgoj?".
Z Baršća/Forst. Wokrejs Sprjewja-Nysa (SPN) tuchylu pśigótujo nowu koncepciju za wuwiśe wokrejsa (Kreisentwicklungskonzeption, KEK).
Wob 25 lět jo se to we jsy skóro zgubiło, až jo se 1992 na 135. zapusće wjele žeńskich stajiło lapu.
"How buźo nam wědobne, kake naše kórjenje su".
Spieß z Chośebuza jo na pśikład pśednjasł dokradnu analyzu źinsajšneje situacije dolnoserbskeje rěcy a jeje perspektiwy.
Cerkwja jo wuswěśona swětemu Benoju, kótaryž jo zrazom patron Mišnjańskego biskupstwa a Serbow.
Końcak, zastupny głowny jadnaŕ Domowiny, a S.
Wótergi pak jo dosegało, gaž fararje – jo jich było pěś – su se wupokazali.
Mězga jo purpurcerwjena.
Něga su měli pśisamem wše wejsanarje rězak, z kótarymž su pśedewšym słomu, my casy teke dlejšu, juž tšochu wurosćonu tšawu na krotko rězali, aby zbóžoju, našej krowce było pśigódnjejše za žranje.
Wóna žednje njeskjaržy, teke pón nic, gaž se njecujo.“
Togodla teke su te serbske bajki lažko rozměś.
Dłujki jo był pśeśěg ze 63 porami.
Raźi graju wolejbalo w sportowej hali.
Ako jo 31-lětny njestatkaŕ poł štundy pózdźej pó njo pśišeł, su policisty jogo popadnuli.
Swajźba Serbskego krala Jura ze swójeju Anku jo była planowana južo w slědnych serijach Nocy powěsćow.
„To pak jo ten gólc měł gluku.
Gaž dwa śěga stej se tudy zmakałej, stej musałej se ranžěrowaś", wě ten baslaŕ kradu.
"Ako Domowinska kupka smy se wjelgin dostojnje prezentěrowali a smy na naglědnosći dobyli – na to móžomy byś gjarde".
Georg Frahnow jo był dolnoserbski prjatkaŕ, dušepastyŕ, pśełožowaŕ a kulturny procowaŕ.
Pón pśitłocyjomy łopjeno na škóru a śěgnjomy wołojnik rozglědniwje pśez łopjeno, aby dostali wótśišć škóry.
Jo z tym licyś, až nanejmjenjej pór luźi wót togo zwězka teke pśidu na bal drastwow.
Swój slědny wótpócynk namaka napśeśiwo swójomu zastojnskemu pśedchadnikoju, fararjeju Frycoju młodšemu.
Wósebne myto se jano pśepódajo za film, kótaryž jadna wó Serbow abo wó dwójorěcnosći Łužyce.
Drjenojski šołta Fryco Kšamaŕ jo pśi njom sejźeł a jomu wšo do nimskego pśestajał.
Z Lipska/Leipzig. Tereza Hromádková nosy symbol serbskeje lipy na nadrje.
Zwucujśo wšakorako daloko glědaś.
Město jo dostało dnja 28. 5. 1984 swój měsćański a wokrejsny muzeum.
Tam stej se tež na to dojadnałej, až dajotej se w běłogórjańskej swajźbaŕskej drastwje wěrowaś.
Pón pśidajomy zeleninu a kulki a dowarijomy wšykno hyšći něźi 25 minutow.
To grajkanišćo se wótergi změnijo.
Take rědne a lubosne pśipowěźenje a k tomu hyšći to, až njejo nichten tak pšawje wěźeł, co buźo se ten wjacor wšykno staś, jo pśiwabiło slědny tyźeń stwórtk wjacor wušej 40 luźi do Serbskego domu.
A jich jo dogromady 9.
Pśeto fotografowka z Gubina jo južo cakała, aby jadnotliwe póry wótmólowała. „Poł lěta smy my jubilej pśigótowali – Stefan Rademacher, pśedsedaŕ towaristwa bergarjow Norbert Kurtz, pśedsedaŕ Domowinskeje kupki Harald Końcak a młoźinski wjednik René Richter.
Bacherta, muzikowego ceptarja z Jabłońca.
Se wě až Wjerbno znajom, póchadam ga se susedneje jsy a mój cłowjek jo z Wjerbna, jomu wótegronijom.
Konrad Zuse njeběšo Serb daniž Wórjejcanaŕ – mě jo nastało z francojskego mjenja Suse a naroźił jo se wón w Barlinju pśed rowno 100 lětami.
Kótare su Waše nejwětše wuspěchy tam a co njejsćo dojśpili? Mój nejrozsudnjejšy a nejśěžčejšy nadawk jo był, našo nakładnistwo wuchowaś pśed pśedaśim z pomocu dowěrnistwa.
Wósebnje tegdy, ako te bydleńske chromy a groźi su hyšći ze sćinu pókšyte byli, jo tšachota wognja była wjelika.
Cesto jo se wjele sněga najšło.
Teke z Domowinskeje kupki w Rogowje/Horno su pśišli cłonki.
Jěsnego kóńca dla jo měła młoźina cas za rozgrona.
Móžno by to było, wóna se mysli.
Někak tśi wobraze jo měło kužde góle pśed sobu lažece.
Nam jo wažne, zajm na nas chyliś, my se žywimy wót gósća", groni 58lětny gósćinaŕ.
Cerkwine twarjenje w Sarepśe jo běłe.
Młodostne pśecej teke na pjenjeze glědaju.
Wona jo sama w chudobje žywa była.
WOTEGRONO: Cu to rozkładowaś na konkretnem pśikłaźe z jadnogo jadnanja senata za źěłowe pšawo gano pśi wobwodnem sudnistwje.
Zaprědka jo šołtowka Kerstin Jaserowa licby k wěsći dała: "Góry maju 532 wobydlarjow, styri źiśi su se 2019 naroźili."
Myto Arnošta Muki jo dostała Anna Měrćinowa za pśinosk.
Wót 15. julija jo wóna medijowa powědaŕka wjelikeje chóśebuskeje chórownje "Carl Thiem" a źěła tam we wobcerjenju "pśedewześowa strategija" a marketing.
Naraźenje, kenž su žedne studenty cynili, jo było take: Kupki rozpušćiś a za to załožyś studentske towaristwa.
Te ale njejsu jano pśišli se tych chłošćonkow najěst, ale pśedewšym se wulicowat wó starych a nowych, luštnych a tužnych, wažnych a njewažnych wěcach – a to se wě na serbski: wó zapustach w pjerwjejšem casu, wó loptańcu, bibušu a drugich starych nałogach.
Te jo město, ku kótaremuž ga Žylow słuša, něnto krydnuło.
Choreografka jo pśed pór lětami insceněrowała kus k temje wótbagrowanja serbskich jsow.
Droga se rozšyrja do najsy.
Mej se rozmějomej!
Za njogo jo se pśed pěś lětami wopomnjeńska tofla na Dwórnišćowej droze 12 we Złem Komorowje swětosnje wótekšyła, źož jo z lěta 1900 bydlił a źož jo jogo nan z lěta 1884 ako ceptaŕ a pózdźej teke ako kantor statkował.
Głowna zgromaźina Maśice Serbskeje
Noc kreatiwnych głowow pla serbskego radija
Teke to rozdźělenje serbskich financow dej se za tym wótglědanim měś.
Toś to zniženje bramborskego pśipłaśonka wucynijo 152.000 euro na lěto a to nejpjerwjej dwě lěśe dłujko.
Ceły gat jo se rownał se sćaklecemu mórjoju.
Ty ga wěš, až rosćo w mójom brjuchu góletko.
Swoju wobšyrnu wědu wó domacnej pśiroźe drugim dalej daś, to Fryco Merker rad cyni, teke w dolnoserbskej rěcnej komisiji Maśice Serbskeje.
Dajo pśecej hyšći cłonki towaristwa, ako su tegdejše wejsne žywjenje póznali a ako mógu swóju wědu wó tom młodšym dalej dawaś – takich wšak bywa mjenjej, se wě.
Pótakem: rezerwěrujśo se na lěto 2020 termin za premjeru w Hochozy kórty.
Smej byłej wjelgin narskej, co buźomej namakaś.
Něnto pak se mě njepšašaj, na com móžoš spóznaś, gaž wěrnosć njegronje.
Wón se kuždy źeń dwójca kupašo. 
"Ty rowno tak klincyš ako pśezpołdnica z mójogo cowanja", groni wjasele Hopel.
wót 9.30 do 10.00 góźin:
To njejo se dlej źaržało, luźe njejsu wěcej tak namšu chójźili.
Naźejamy se, až to jadnorazowa wěc njewostanjo.
Togodla cu Was wobšyrnje wó njom informěrowaś.
LEAG zachopijo wót 31. awgusta, chromy wótrywaś na gruntach we jsy, ak pśisłušaju firmje.
Což zwětšego kaž jěkotanje klincy, słuša k normalnemu rěcnemu zaźaržanju góleśa.
Wót pónjeźelego, 4. maja, jo Park zanjasonych kamjenjow we Wochozach zasej wótwórjony.
Co na sćěnje wiźiśo?
To jo wjelgin dobra wěc!
Na sedymym boku stej hyšći dwě kórytce wótśišćanej, to lěwe jo słowjańske.
Drogostka z našogo archiwa: Z Bertoldom Panom w Turnowje ducy
Wustupijotej dwa solista z konserwatoriuma a ze źiwadła w Chośebuzu.
Strelicijowe rostliny su swójźba semjenjowych rostlinow .
Luźe pśemysluju, co jo na tom wina.
Maksimalnje jadna se pak wó 48 mjasecnych ratow.
Za blidom prězy su sejźeli Měto Nowak, šulska raźcowka wót Šulskego amta dr. Heike Drobnerowa, wucabnica na OSZ Brigitte Preußowa, Till Wojto wót Instituta za sorabistiku a wjednik Domowinskego běrowa w Dolnej Łužycy Marcus Końcaŕ.
Ze zajźonego tyźenja srjodu jo slědkoju słyńco swěśiło, tak až su styrjo secomłośenicarje wšednje až do pětka na polach mjazy Depskom, Dešnom a Žylowom 10 góźin a dlej źěłali.
Wuslědki budu se wózjawiś na južo wobstojecem digitalnem portalu Sorabicon, kenž wó wěźenje ze wšakich wobłukow serbstwa k dispoziciji staji.
»Staršy bratš Juro.«
Teke gaž jo rusojska rěc hyšći prezentna ako w něgajšnych sowjetskich republikach, z rozpadanim Sowjetskeje jo wóna zgubiła status oficielneje rěcy we wjele wót tencasnych Sowjetach ako Tadźikistan abo Uzbekistan.
W lěśu spjerchliny šyškow twardnu.
Awtorka kniglickow jo , fota su z lichych internetowych žrědłow.
Za pśiducne take zarědowanja by za pomocniwy měła mały handout, aby zajmc pó zarědowanju hyšći wěźeł, kótare awtory jo słyšał a źo namakajo te teksty (w nejlěpšem paźe teke pśełožk), gaž hyšći serbsku rěc njewobkněžy perfektnje.
To se wjaselim a mam naźeju, až mě prodrustwownice teke to a druge wót swójogo burskego źěła a žywjenja do mikrofona wulicuju.
Jan Kito Post jo był wucabnik, zběraśel ludowych spiwow, kulturny procowaŕ.
Wón nawjedujo Dolnoserbski źiśecy chor.
Za Zelenu ligu jo to „kralojske myto“, koncern dej te miliony how na měsće nałožyś.
Ta górka, to něgajšne groźišćo, jo tak a tak z wjele dopomnjeśami jeje źiśetstwa zwězana.
Nejmjeńša maju śamny flak na spódku kuždego kwiśonkowego łopjeńka.
Maju how dwanasćo městnow za jadnotliwcow a wósym městnow, źož małe pacienty w kupce su.
W jadnom rěźe su stojali na pólu, a su swój "gešeft" tam wobstarali.
Znajomy Kölner Haie, Kassel Huskies abo Hamburg Lions, ale kak by klincało „Chóśebuske jagnjetka“ za Energie Cottbus?
Wu nas jo kšasne grajkanišćo, tam rad dolibocom a grajkocom, sam abo z drugimi źiśimi.
Festiwal pódzajtšnoeuropskego filma zachopijo se za dwa tyźenja
Domowina co pśiduce lěto 2021 ako "lěto župow" wuwołaś.
Matikowa z Barbuka jo se wobźěliła.
Cigara jo jomu derje słoźeła a wjaselił jo se na rědne, měrne wótpołdnjo.
Žycenje wobsejźarja "Ährenkranz" za pśichod jo głownym stojnicam ako "wobjed", "pjakaŕnja" a tak dalej serbske nadpisma pśidaś.
My styrjo smy se za serbsku šulu pśipowěźeli.
Bur jo jomu to zlubił a jo se domoj wrośił.
Jogo pśedmjat su dialekty.
Za někotarymi troštnymi mytami su kokota na wrota pśipowjesyli.
Sobotu, 22. januara, jo se Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny w Budyšynje zmakało.
Potom wostanu tak ako na komando stojecy.
»A … jano stej se póškałej?«
Wšykne te partnaŕstwa su pśežywili wšake politiske systemy.
Woni su pśedstajili Jańske rejtowanje, ten stary serbski nałog.
Swój woglěd pla Serbow jo zachopił Fabritius w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Togodla maju źiśi 4. rědownje pśespytowanja.
Sto lět na »Dundaliju«!
Rad jo se do rozgrona dał, wulicował a słuchał, což druge su měli groniś wó wobswěśe, wó Bogu, wó historiji a wó serbstwje.
Doněntejšne stojnišća w nastupanju brunice smy pśecej pśez regionalne cełki wótgłosowali.
Za cas naroźenja Kristusa jo była Łužyca pśisamem mimo wobydlarjow.
Pśed krotkim jo Oksana Weingardt-Schönowa za muzikowu akademiju ansambla, za źiśecy chor, tśi serbske spiwy za źiśi wobźěłała, wóni su dostali fryšnu rytmiku.
Něnto su toś teke pśišli woglědat ten gódowny ruš na najsy.
Wón jo dolnoserbski spisowaśel, basnikaŕ a něgajšny cłonk Dolnoserbskeje rěcneje komisije.
Wjele su spiwali, wót jadnogo spiwa teke nimsku štucku, howacej jano serbski.
Luby mjaseck jo milnje swěśił na běłu zemju, kótaraž jo se błyskotała wót mrozowych škrickow.
Togodla su pytali druge městno za to lěgwo.
Kak mjod słoźi a mócujo!
Za nju jo januar pópšawem mjasec, aby nachwatała běrowowe źěło zachadnego lěta.
Pśirodu jo wón južo pśecej lubował, měni ten fotograf.
To móžo se pón staś, gaž cłonk njedoźaržyjo tom woblicyś swójo zlubjenje, až co pó kwalifikaciji teliko abo teliko lět hyšći w prodrustwje wostaś a źěłaś.
Źewjeś lět pózdźej sćo pśišli do Łužyce, do Dešna.
»Naźejucy starka hyšći spi.«
Kraj jo dał zelene swětło za gołkojsku šulu
W lěśu som samo musał cesćej tam górjej, aby glědał a wiźeł, lěc z wokolnych gólow něźi kuŕ stupa, což by mógało na gólny wogeń pokazaś.
Pśedsedaŕstwo co pólěpšyś nutśikownu a wenkownu komunikaciju Domowiny.
Škrodawa nejpjerwjej wócy wuwalujo.
Teke budu wopytaś žeńske za žeńskece mustwo dobyś.
W tyźenju pśed gódami jo serbske nakładnistwo w Budyšynje nas hyšći bogaśe wobraźiło.
To jo Marka Suchec (35) z górnoserbskeje jsy Sulšecy (Sollschwitz) pla Kulowa.
Tadźikistan granicujo z Afghanistanom, Chinskeju, Kirgiziskeju a Usbekistanom.
To jo nejwětšy swěźeń, ako jo gdy raz we jsy był! Ceła wjas jo se pśeměniła do wjelikego swěźenišća.
Jeje gósćeńc "Landgasthof" jo se starał wó piśa, wšykne su něco k jěźi pśinjasli.
W zwisku z pśedstajenim lyriskego »zemjepisa« su te na tom wjacorje pśedcytane basni pótakem pśikłady byli za lyriku ako medium transicije a ako městno wuwjeźenja transicije – z nimi jo se pó žywej wašni zwobrazniło, za co se toś ta slěźeńska kupka z Triera zajmujo.
Ten rědny ptašk jo teke znamje wšuźi w hotelu "Esplanade".
Wótejźe do pustego města a módlašo se tam.
Ten jaden móžo wó sebje, wó swójej wěrje powědaś.
To jo jogo wótkazanje.
Modificěrujucy slěduju modificěrowanemu słowu, mimo adwerbialnych pódsadow, kótarež stoje pśed modificěrowaneju głowneju sadu, rozdźělone wót jeje pśez „la“.
Docenty budu dostawaś honorar Sakske ministaŕstwo za kulturu jo za šulu zaplanowało 330. 000 euro na dwě prědnej lěśe.
Tak mógu se źiśi lěpjej orientěrowaś.
Pśed pěś lětami jo se dejała wót njogo kopija wótformowaś.
Jogo syn Andreas wšykno nawjedujo.
Wjelgin wjaselił jo se pśez to, až jo dostał sportowy dres wót Serbskich koparjow darjony.
Woblico wjednice projekta Petra Löwina wót měsćańskego zastojnstwa teke źinsa hyšći se rozbytšnijo, gaž wó tom rozpšawja, kak jo Drjowk ako jadna wót pěś komunow w Nimskej pśipłaśonk za zwopšawdnjenje projekta dostał.
K drugemu, do jogo doma žednje njepśidu złoźeje …«
Radiski a kobołk pak hyšći njejsu wjelike dosć.
Wšykne tśo rozgranjaju se wó wjasce, wó Serbach a Teutonach, teke wó tom wjelickem rěpisku.
»Hejnak hodlaŕ!
Ten wukaz pśiźo wót Łužyskeje centrale za połnjenje wuglowych jamow z wódu (Flutungszentrale Lausitz der LMBV).
Z gjardosću jo pśibytnym pokazał dolnoserbsku wucbnicu „Naša serbska rěc“, kótaruž běšo tegdy napisał za kursistow.
Roberto jo slěpy.
stwórtk, 23. januara /wezymskego
Astrid Flügge wót Towaristwa Dolnonimcow w Bramborskej jo rozpšawiła wót tamnych aktiwitow.
Njeglědajucy na napšawy korony dla, dej wón byś dobra měšańca mjazy nowymi inscenacijami, planowanymi premjerami a našym stawnym repertoire.
Chtož jo pilny, pěkny, radny, pśijaśelny a njej’ zwadny, tomu budu ptaški dariś, dobru jězu pjac a wariś.
Take něco jo slědny raz dało pśed 120 lětami, ako stare fota z lětowu 1898/99 pokazuju.
njeźelu, 31. maja /rozhelonego
Na to Serbske blido jo sobu pśišeł Tobias Jachmann.
Až wóni pódla su, jo lětosa premjera była.
Lěc jo pśijaśel Nowaka-Njechorńskego to tež wótmólował?
Serby na Nimskem drastwinem swěźenju
Něnt muse se jano hyšći głowki šrubow z wubraneju barwu wobmólowaś, tak až na prědne póglědnjenje wiźeś njejsu.
16:00 do 18:00, zastup 3,50 euro.
Wšogomócny jo jano Bog, kótaregož my Wam prjatkujomy a pód kótaregož šćitom ja a wšykne kśesćijany stojmy.“
Na pśikład, což mě wjelgin felujo we tych knigłach, to su byli take krotke wulicowańka wót Marty Bjeliny z Brjazyny.
A gaž se pón take něco stanjo, ako jo se stało, pón śi to luto njejo.
Wšykne toś te nałogi njejsu jano z tekstami a dogromady 60 nowšymi a južo historiskimi fotami pśedstajone, ale cytarje mógu teke zgóniś, kak su nastali a kaki zmysł su měli něga a źinsa hyšći maju.
Mam rozměśe za to, až Gregor Wieczorek jo 24.01. w Nowem Casnikoju pisał: »Awtorka scenarija Jěwa-Marja Čornakec jo stajiła publikumoju glědałko, w kótaremž wón móžo se sam we swójom młodem casu wiźeś.«.
Až na Šwjelu njejsu druge serbske fararje w Dolnej Łužycy - ako Gottlieb Friedrich Chriske a Měto Wjeńcko w Chóśebuzu a Běgaŕ we Wětošowje - pó lěśe 1937 wěcej serbski prjatkowali.
Som študěrował muzikologiju a etnologiju w Lipsku, Ljubljanje a Halle.
A dalej som cytał.
Serbske filmy pokazaś, to drje njejo komplicěrowane – wšak eksistěruju mjaztym nowše a starše serbske filmy, wót lajkow abo profesionelne produkcije.
A to smy dłujko dosć južo měli.
To su akle gótowali pó tej politiskej změnje.
Mały Lukas wiźi połny mjasec a groni: »Mama, mjasec jo zawěsće dostał nowe baterije.«
Hatha wóznamjenijo zwisk mjazy słyńcom a mjaseckom, zwisk žeńskeceje a muskeceje energije a teke cłowjeskego aktiwnego a pasiwnego boka.
Dokulaž njejo rozgrono pśedsedarja Domowiny Jana Nuka ze sakskim kultusowym ministarjom St.
How jo wón powědał pśed sobuźěłaśerjami a studentami uniwersity a dalšnymi luźimi wó wšakich serbskich temach.
w aktualnej informaciji za medije.
Prědku pśi šoferje jo sejźeł wěsty kněz Glawš wót “serbskego zarěda”.
Za swój projekt jo wóna w aprylu 2020 zachopiła slěźiś.
Slěpjański šołta H.
Namakajo wótbocnu drogu a pó žednych kilometrach wokołodrogi jo zasej na swójej dalokowobchadnej droze 156.
Wobej, mój carnogozdźański kolega a ja, smej měłej teke we Wladimirje źěłajucych znatych.
Brjazyna buźo we lěśe 2021 swěśiś 675lětny jubilej lěto swójogo prědnego wobspomnjeśa.
Ja se žycym, až zasej woglědarje do Błotow pśidu, až zasej pśenocowaś směju, až to z teju pandemiju mimo buźo.
Njeeksistěruju diftongi abo dłujke wokale, daniž konsonantowe kupki, daniž ton.
Jaden, ako se sobu za to stara, jo Serb a Domowinaŕ – ga Frank Kosyk z Kopańcow/Neuhausen, ako źěła pśi Domowinje w Chóśebuzu ako kulturny manager.
Komponěrował jo je D.
Jich zběrański koncept ga jo, až zběraju twóŕby dolnoserbskich a górnoserbskich wuměłcow tak ako teke wuměłcow drugeje narodnosći, gaž su se z tym serbskim zaběrali.
Prědne wobrazowe ramiki su južo wobstarali, te něnto wise – hyšći bźez fotow – na jadnej sćěnje w kulturnem rumje.
Geografisko kupej Trinidad a Tobago słušatej k Pódpołnocnej Americe.
Lista z Bórkow – co dajo tam nowego w šuli a horśe?
Pedagog z narodneju zagronitosću
Pśebywa pak južo wót 30-tych lět wob lěśe w Barbuce k mólowanju, źož nastanu pśewšo rědne wólejowe mólby domacneje krajiny.
Nutrije móžośo derje wobglědowaś teke k wjacoru pśi mokšem biotopje (Feuchtbiotop) pla Dešna (pśi droze k Majberku).
Źo wostanjo pón fachowa kompetenca?
Konkretnje stej wónej, Tobias Jachmann a Simon Klaas zachopiłej "Aktiwěrujuce wopšašowanje".
Slědujom gibanjam pód awtami nejpjerwjej z chromow na wušynje a pótom wótdołojka.
Lenka wulicujo, źo jo była a co jo wšykno wiźeła a dožywiła.
Na takej zgromaźinje šołta abo šołtowka zespominajo pśechadany lěto.
Wšykno ze swójeje role!
Mimo zajmnych faktow a fotow budu toś te knigły wudopołnjone z anekdotami a tšojeńkami wokoło pomnikow a wuměłskich wuźěłkow.
Krajnej kněžaŕstwje Sakskeje a Bramborskeje pódpěratej pominanje za pśiměrjenju serbskich mjenjow žeńskich.
… se wšuźi hyšći trjebaju, a to we wšakich wjelikosćach.
Kjarliže a bjatowanja wótwóriju młogi raz kradu nowe horiconty.
K tomu napódobnjuju źiśi to, což w běgu dnja cynje – pómałem stawaju, trěju sebje wócy, woblekaju se, cysće sebje zuby atd.
Kake tšašydło ga jo se tam w mrokawach zwigało?
Wón jo 18 lět a jo abiturient Dolnoserbskeg gymnaziuma (DSG).
Městno wejsnego šołty Hubertusa Bramarja jo pak nejžpjerwjej prozne wostało.
Kórbiki smy wupyšnili z gałuzami bužboma, kenž jo symbol pśirody.
Pó kuždem pózwiganju se nopki pśesuwaju, aby žedna njewiźeła, co pód nimi jo.
Maja Plowcyna: Njejsom kśěła wěriś, ako som cytała, až „Lodku“ su južo zasej zacynili na Nowoměsćańskej droze a pśenjasli do Leninoweje aleje.
Jano wót měrca do maja 1960 jo jadnab 500. 000 burowkow a burow "pśistupiło" tym prodrustwam.
Nejpjerwjej nasajźašo wokoło cełeg’ nawala (dama) guste lěso, až wót jogo domu nic wiźeś njeběšo. 
Twarili su je južo w 17. a 18. stolěśu.
K wobjedoju su měli z mlokom jagły z cukorom pósypane.
Za to su se sobu starali žeńske z wejsnego muzeja.
How na gymnaziumje něnto wěcej wuknjom.
Jano na styri hundert luźi how bydli w něźi 80 byśach.
Tak jo było notne wjeliki nowy załožk twariś, kenž jo něnto wjelgin wužytna wěc za dobro wobeju městowu.
Drastwiny swěźeń Lubin
Jogo drje konsekwentne wustupowanje pśi tom jo jomu mimo wótpokazanja teke cesć a pśipóznaśe ze wšakich warstow ludnosći wunjasło.
Až to za źiśi zajmne a k rozměśu jo, za to wugótuju wšaku zaběru.
W tom casu su źowća byli w Marianskem wustawje kaž “zawrěte”.
wót 6.30 do 8.00 góźin:
Pó tradiciji jěźe luźe mazańc tśich kralow. 
A pśed 150 lětami jo jogo stwóriśel wjerch Pückler wumrěł.
do 04.08.
Kejžorski post jo dał wopytaś, lěc se z Hamburga až do Helgolanda mógło z telefonom powědaś, a jo to se derje raźiło.
Wotpołdnja, gaž pó napinajucej wucbje zasej doma jo, njesednjo se pśed telewizor abo computer.
To rozkłaźenje, až mě jsy pśiźo wót wuwołanja „Kaki row!“, jo ludowa etymologija.
Boháč hyšći znate cyniłej, co ma towaristwo w pśichoźe prědk.
Busuu jo portaloju Babbel pódobny, ale póbitujo jano 12 swětowych rěcow.
K drugemu: Budu-lic fachowe wuběrki parlamenta se zaběraś z wěcami, ako pótrjefiju pšawa serbskego luda, ga změjo serbska rada pšawo, we tych wuběrkach swójo měnjenje a naraźenja wugroniś.
Gaž pśesta, źašo jomu jaden wót jogo huknikow: Kněžo, huc nas se módliś.
Ja jomu pokažu!«
Na pólo su jano šli, gaž jo było špatne wjedro.
Wěnc 15 ludowych arijow na basni Fryca Rochy, Miny Witkojc, Mata Kosyka, Fryca Fobowa, Wylema Neumanna-Nowaka Depsčańskego a nacasnych awtorow Kita Lorenca, Alfreda Měškanka a Irmgard Kulejoweje jo był pśeliš kšasnje „wězany”.
We tom casu jo se zawěsće w našych stronach kněžyło měnjenje, až we Domowinje sejźe stare luźe, zwězane z rowno pśewinjonym režimom.
su na swójej droze pśez stare město stupili mjazy drugim do měsćańskeje radnice.
A zawěrno, te źiśi z horta Lipa, kótarež njejsu ju zewšym znali, su na zmakanju z ministaŕku njebójaznje a wjasele k njej pśistupili, tu pupku głaźili a se smjejkali a kichotali, gaž jo jim něco luštnego groniła.
Weto buźo se nejžpjerwjej póraś do dalokosći a študěrowaś w Bayerskej, biologiju a wobswětowu techniku.
Kócka mjawcy, zgłosom kjawcy, aby skóńcnje wóna pśišła malsnje z doma glědat, co jo pśinjasła.
Nowa serbska muzika
Styri z nich su wšake wó tom napisali, což su tam rědnego dožywili - tśo z nich w dobrej serbskej rěcy!
Gaž take raz změjomy, pón wiźim hyšći lěpše móžnosći za našu rěc.
W Myšynje/Müschen jo se załožył źěłowy krejz, kótaryž se zajmujo za serbske mjenja tšugow, pólow a łukow.
To jo katastrofa za kulturu.
Attila Spišák jo howko pśišeł a zachopił.
Kwiśo wót maja až do septembra.
Serby w Dolnej Łužycy maju Minu Witkojc a Marjanu Domaškojc ako žeńskecej rolowej modela.
Wšake buźo z tym lažčej, na pśikład zawěsćenja, pśizwólenja a stajanje póžedanjow wó spěchowanje.
A rownož nam se to njespódoba, ga lažy něnto na nas, to lěpše z togo gótowaś“, jo gronił Michał Hajdan.
Tam jo se zaběrał ze serbskeju muziku a źěłał sobu na internetowem słowniku. „Pśi tom som serbski pśiwuknuł.
Chtož tak za zgromadnosć źěła, ten jo se něco zasłužył.
Won jim kužde lěto pšawidłownje starše gałuze wobrězujo.
A hyšći něco.
A za to mamy mócne a pšawe argumenty.
Wóni njesłoźi syre, ale warjone abo k mězdze pśeźěłane, wóni su bóle słodne.
„Dla cogo sćo tak njespokojny, kněz sused?”
Pó jadnom lěśe jo se teke gniła źowka swójo myto pominała.
Njemusy to byś tak ako w casu DDR, až jo Domowina swójim kupkam wšykno pśedpisała – až deje na pśikład pśewjasć zgromaźiny z wěsteju tematiku.
To pak jo było kšasne źiwadło! 
Jolic se to wobydlarje žyce, smy se wě zwólniwe, se z pótrjefjonymi Serbami w Miłorazu znowa wótgłosowaś.
Pó smjerśi fararja Meyera 1862 jo wósada susednej wósaźe pśistupiła a fararje su cesćej pśišli.
Tice se teke njezjawijo tak młogi dilema ze zachopjeńka Domowiny.
Natwarił jo na pśikład marsowu staciju, kótaraž pśecej hyšći w jogo śpě stoj.
To jo naša Slěpjańska tradicija, a ja se mam za njej, - jo měnjeca.
Wušej togo wuknik móžo z pomocu knigłow nawuknuś, kak se powěda wó casu, kak se wulicujo wó wjedrje abo kak se wopisujo śpa.
Ta jo mimo bliskeje Winice mjazy Tšupcom a Noweju Niwu tudy ta nejwuša góra.
Suseźi su bydlili daloko roztyla, tak až su se lěbda raz wiźeli.
Rěcy wjelich indianaŕskich rodow we distrikśe British Columbia su južo wótemrěli, a někotare maju jano hyšći gjarstku powědarjow.
Na drugem boce by dejali cytarje se wěcej slědk pśizjawjaś.
Ako jo slědk pśijěł, jo ta elektriska južo wušej góźiny cakała.
Měto Nowak analyzěrujo kazniske aspekty „serbskego sedleńskego ruma“ a wótekšywa jich słabosći a móžnosći pólěpšenja.
Zastupijomy do cerkwje.
Smy dejali to wuproběrowaś".
Ten pětk, 15. nowember, pšosy Šula za dolnoserbsku rěc do Serbskego domu a kulturu na tśi pśednoski k temje Błośańska zeleznica.
K dopomnjeśu: Koncern Vattenfall jo rěku mjazy Smogorjowom a Depskom renaturěrował.
»Woglědajtej se jan raz jeje wócy, wóna ga se pšawje smjejo«, měni Madlena.
Dosć wjelike su te śpy teje biblioteki, na dwěma etažoma, a zal za film maju teke.
Pśed sedym lětami su chopili twariś tudy sańkowu góru.
"To se mě spódoba, ja som měła južo cesćej na zapusće narodny źeń a pśecej wjele gósći jo pśišło!" A to se wě, to rozgrono jo se platło cesto wokoło wjedra.
Cłonki toś teje kongregacije su se starali a se staraju wó kubłanje chudych a wobgrozonych źiśi.
Potom pak buźo se serbski powědaś, a běda tomu, kenž pśed nama serbstwo zanicujo.: Ten njebuźo sebje kśěś k drugemu razu dla serbstwa blabu spariś.
A te "wandrowanja genow" su slěźarje pśirownali z dopóznaśami rěcywědy a archeologije.
W oranžeriji muzeuma w Lubnjowje jo ju něnto Worša Lorencec wót Doma za serbske ludowe wuměłstwo natwariła.
Teke darjenje na muzej jo se tšojło w decembrje.
Nazymska włoga pśed zmarznjenim felujo.
Rownož jo tu srjodu slědny tyźeń tšašne wjedro było, ze štormom a sněgom, su měli źiśi wjelike wjasele pśi walkowanju.
Źaseś minutow do namše pśisamem njejo wěcej městno było w našej cerkwicce.
Tež jězyk jo hogeń.
Wot něga se jej groni „swěta sćažka“ (Heiliger Gang).
Zajźonosć jo zajźona – njamóžomy se do njeje wrośiś, njamóžomy ju slědk spóraś.
Pomjenjuj zacuśa!
Samo pśi pśeměnjenju do pasiwa zawóstanjo.
Abo chto howacej? W Niwicy starcyjo droga na prěcnu drogu.
Z tejzow, kijaškow a propow za wino su nastali bubony a kij za bubnowanje.
Zajźony tyźeń pónjeźele su abiturienty rezultaty swójich pśespytowanjow zgónili.
Ale z tym jo se wezeło wuchacam, kurwotam a fazanam ten wjelgin trjebny schow.
Ku kupjenjeju njejo nic pitśitśki dało, ale nuza wě sebje radu.
Dojźo k njomu a sednjo se.
Jezus Kristus jo pśišeł a jo měr zapowědał w ewangeliju. Hef 2,17
Gaž gmejny kśě źaržaś partnaŕstwo ze słowjańskimi krajami abo byś atraktiwne za turisty abo pśedewześarje wóttam, ga maju pśewagu napśeśiwo drugim, gaž su dwójorěcne.
Źo ga, bal serbskich kralow jo lětny bal wšyknych kralow-rejtarjow a jich kralowkow, kótarež serbske žnjowne nałogi woplěwaju.
Źo ma Waš zawod tuchylu w Dolnej Łužycy w bliskosći serbskich jsow wuglowe jamy?
15.06.2019 | 13.40 góź.
Zacuwali pak su wěsće wšykne, až jo to był wažny historiski źeń za kraj a za kuždego samego.
Waršawa jo wažny kulturny a turistiski centrum kraja.
Jo južo była śma, ako smy stan malsnje pśikšuśili a smy śopłu pólewanku z měškow nad lěgwowym wognjom zwarili.
Ja som swóju wutšobu pśed Knězom wusypała. 1 sam 1,15
Rěcny camp za źiśi pak njedajo.
Kaku wucbu z togo stej wónej pśinjasłej domoj, do Łužyce, to stej wónej wulicowałej na Serbskem bliźe w Měsćańskem muzeju w septemberu.
Ilona Primus jo se koncentrěrowała na mócne barwy we swójom "Portreśe z lapu".
Zwětšego pśidu w ramiku rědowniskego wulěta abo ekskursije.
Literatura a rěcy, wósebnje mjeńšynowe rěcy – to jo, za co ja se nejwěcej zagórijom.
Togodla jo situacija hyšći napněta, smy zgónili z wokrejsowego jagaŕskego zwězka Wokrejsa Sprjewja-Nysa/Chóśebuz.
Wjele źiśi lubujo bajki.
W dokumentach wužywana rěc ma wjele znamjenjow, kótarež njejsu typiske za druge pódzajtšnosłowjańske dialekty .
To wjelgin tyjo rowno tak ako „parafin“, źož dostanjoš tu śopłu paru jano na te flaki, źož tebje něco boli.
"Pón jo naźeja, až pśiduce lěto zasej normalny festiwal móžny buźo", groni Měto Nowak, kenž jo w slědnyma lětoma w Sighișoara pśibytny był a festiwal a lěśojsku šulu ako zastupnik MWFK pódpěrał.
Pokaž mě, Kněžo, twóju drogu, aby ja chójźił w twójej wěrnosći.
Za kupanje, a k piśeju wóna pak ceło tak śopła wěcej njejo.
Kak wjele to buźo, jo druge pšašanje.
Narski se wšyknym tym ptaškam bližy: Z pismikom »o« prězy žeden njej’ niźi!
Mimo togo móžo se zeleny gromak w kuždej zagrodce kubłaś, dokulaž njetrjeba pěskowatu zemju a se teke njetrjeba wobkopickowaś.
Serbska ludowa strona se procujo wó reprezentancu Serbow w parlamentach.
Zwětšego wopśimjejo wjele semjenjow.
Zagrodna banja jo rostlina ze swójźby banjowych rostlinow .
Keluškowe łopjeńka su cerwjenojte abo zelenojte a gusto kósmate a dwójce až tšoji tak dłujke kaž kronowe łopjeńka.
Nejwuša spěšnosć, z kótarejuž su z awtom pó wejsnej droze byzali, jo wucyniła 98 km/h!
We dešću su šli dalej k sportowemu towaristwu a wognjowej woborje.
To cełe jo wuslědk projekta, kótaryž Załožba za serbski lud spěchujo w ramiku projekta "Serbska rěc w nowych medijach".
Jaden z nich jo měł dr.
Ale wužywajśo ga ten cas, aby sami jatšowne jaja mólowali.
Behr jo namšu prjatkował wót togo, kak Bog jo wołał Samuela (1. knigły Samuela, 3. staw).
Radušańska pjakaŕnja w sněgu.
Dla cogo dejmy južo něnto wudaś wjele milionow euro za sćažku za kólasowanje kołowokoło nowego Chóśebuskego jazora?
Zastup jo dermo, pšose wó pósćenja.
Kritika na »nowych« wejsańskich toflach
Zapodałej stej je za 1991 fotowej reportarja Erich Schutt z Chośebuza a Rolf Dvoracek z Budyšyna serbskemu nakładnistwoju.
Jo z kamjenjami do jsy chytał, tu najs nam źinsa pyšniś co.
Pśi tom su woglědali Friźe Hymannowej, ako jo 95 lět stara.
Zajźony tyźeń su how pilnje nowe kricki sajźali.
Z Drjowka/Drebkau.
Tak jo był „Serbski źeń“ na lětosnem 75.
Starjejšyna iniciatiwa jo na to konkretne rumnosći za šulski prowizorium naraźiła, ga take na źěłaŕstwowem wobceŕku pśi gołkojskej pyramiźe.
Na Dolnoserbskem gymnaziumje w Měsće su se wót 10. apryla abiturne pśespytowanja pśewjadli.
Som sebje glozonk tšašnje sćěgnuł, wobedrěta kóža jo kšawiła a bóžyckujucy som lažecy wóstał.
Kulkowe wacki mógu w krotkem casu cełe póla do gołego wobežraś.
To cełe trajo 3-4 góźiny, płaśi 5 euro a se góźi za cełu familiju.
Tu jo Antje Lenickojc jim wušyła.
Se wě, až jo se głowu łamał, raz samo cełu noc.
Jano jadno słowo, ale kradu specielne słowko, njejo wón nam pśeraźił: Kak se groni serbski „Seitenblatt“?
Na njen slědujo kobra, se zwigujucy a glědajucy k njebju.
Ale na to njoco nichten mysliś – nic něnto.
Ale mam hyšći drugi problem z dolnoserbskim rozgłosom.
Tomu lanoju su pótom gronili „marijank“.
Christel Buchanowa jo nam pokazała śpy za pśenocowanje.
Pěś keluškowych łopjeńkow su žołte a nutś nygane.
Žorawa pósoł nam gluki jo, bagno ma nejlubjej za bydło.
Lažčejše słowo jo za mójim zdaśim teke "zwěrjeńcaŕ" napśeśiwo tomu "wótwardowarjeju".
Cart a hela!
How su balokoparjow wuwitali źowća w serbskej drastwje, a direktor Janšojskego amta W.
Teke pjakaŕkam a muskim jo se dostał źěk.
Tegdejše piwo jo pak měło mjenjej alkohola ako něnto, piśe wódy jo pśi tom było tšachotne dla bakterijow w njej.
Kněz Goldmann jo tencas nawjedował jadnu AG, a wón jo se nas tegdy pšašał, lěc njamamy zajm, raz do serbskego rozgłosa a do Casnika woglědaś a tam pomagaś a sobu źěłaś.
To jo nejwětša taka studija dotychměst.
Z nich jo se pón 40 pśipowěźeło – z nich samo 8 z Estniskeje.
Schadowanku su pón hyšći raz w Dolnej Łužycy pśewjadli w lěśe 1960 w Janšojcach.
A na tom njamóžo teke ta nowa serbska partaja nic změniś.
Cesto su Hochozarje gromaźe do swěta wujěli z Turjanarjami.
Toś pśidu mě tak do mysli te lěta źiśece, ak my smy grali na dwórje – co ga smy wěźeli! 
1931 Wěrnje serbske wucył. Kněz šulaŕ na wótpócynku Rizo Žylojski swěśi ze swójeju manźelskeju, Goławic (Batram) z Dešna, ten rědki swěźeń dejmantneje swajźby.
A njeglědajucy na to, až ten wjerch njejo hyšći nic wót modernego šćita družynow wěźeł, jo wón k dobremu rodneje pśirody statkował z tym, až jo pśedewšym domorodne rostlinowe družyny do swójogo parka holił.
Južo wót tśich lět zajmuju se za Łužycu, serbsku kulturu a stawizny.
Gódowne bomy njepśedawamy wěcej, to jo śěžka wěc, teke how jo tunja konkurenca wjelgin mócna.
Wot Chośebuza smej do Žylowa jěłej.
»To jo pšawje.
Ty žałbujoš móju głowu z wólejom a nalejoš mě połno. Ps 23,5
Pśed poł lětom jo Holger Rupprecht swój amt ako Bramborski šulski ministaŕ nastupił.
Hanuš: Krotko gronjone, wjelgin derje.
W bergaŕskem domje w Chuseju su se dnja 2. oktobra wuslědki slěźeńskeje źěłabnosći w tom projekśe Centruma Anne Frankojc we Barlinju wuspěšnje prezentěrowali.
To stej mimo mě hyšći dr.
Stwór ze słowow z tabele sedym zmysłapołnych sadow!
Samo jadnu premjeru běchu do Žylowa sobu pśinjasli – ga pitśku wobźěłanu štucku "Zelena lěšćinka", pódpěranu z graśim na fidlami.
Wona dej byś napšawdu Zwězk łužyskich Serbow! - To pomina znaty serbski spisowaśel Jurij Brězan 15. awgusta w „Serbskich Nowinach”.
Mimo togo pišomej nabóžne pśinoski za Pratyju, Nowy Casnik a zapowědamej Bóže słowo w serbskem radiju rbb.
Som južo wšake pśecytał, a lěcrownož stej južo dr.
Wokoło lěta 1930: W Rogowje na pśězy.
Škóda, až njejo.
Pśeto Kněz, twój Bog, jo pódla tebje, ten mócny humóžnik.
Miłoraz se źěli do wenkownego wobceŕka z jadnotliwymi dwórami wejsnego centruma z cyglowanymi a drjewjanymi domami.
Srjejź wjaski som zmakał Domowinskego cłonka a smej se wó tom a drugem rozgranjałej.
Smy pitśku jěsnjej tam.
Wón jo dalej gronił, až mógali wěcej za to cełe wabiś, pón by snaź wěcej luźi pśišło. „Atmosfera jo pak kšasna była!
Źo jo žabka Šnapawka?
How we Wjerbnje pak jo było wjele cuzych mjazy namšarjami a namšaŕkami, a serbska rěc how sama njekněžy ako na jsach srjejźneje a pódzajtšneje Łužyce.
Wušej 20 luźi jo tam jaja mólowało – wšykne ze jsy a za wětšy źěl šulske źiśi a młodostne.
Drjenojska młoźina pśi zapustojskem pśeśěgu.
Turjej se wuwijo k typiskej dłujkej wjas drogi.
Na slěznem boku se namakajotej dwě napismje pód sobu.
Na sportnišću w Žylowje.
Póchada ze pódpołnocnych źělow pódpołnocneje Ameriki a Azije.
W rědnych a we śěžkich casach.
Wóno jo wuslědk Grabicańskeje jamy.
Źaseś lět dłujko wjeźo z wuspěchom swój "wótwórjony ateljej" w barokowem běrtylu.
Južo za krotki cas som tež serbski wuměł.
A wónej stej se dopomnjełej na tencasne słowa Eriki Mětakoweje, ak jo źinsa 91 lět stara a bydli pśecej hyšći we jsy.
"Jich pregnanca a wugbałosć mě pśejmatej."
Dolnołužyska krajina jo była jadna tema twórjenja Buka.
Pód renku, źož jo pjerwjej wuškrěta maz z maznika wen běžała, su namakali chójcowe drjewo, kótarež su datěrowali na lěto 1324.
Jadnanje graśa »Łapanje šefa« wzejo pśiglědarje sobu do hobbyjoweje piwnice Kowalkojc Uschi a Harryja (Anna-Maria Brankačkec a István Kobjela).
Taka wósebnosć – take stare staśiwy, ako hyšći telik originalnego na se maju, ga njewobsejźi kuždy muzej! Wšak su wóne staśiwy dłujki cas w desolatnem, kradu tužnem stawje byli.
Luźe, wósebnje źiśi, su byli dla togo wjelgin wobtužone.
Jeje głowny organizator jo FUEN, jej pśisłuša wušej 100 organizacijow a towaristwow w 35 europskich krajach, mjazy nimi z lěta 1990 teke Domowina.
Z pomocu beamera jo móžno, wobraze na sćěnje pokazaś.
Bog źašo: Swóju tycu som stajił do mrokawow, ta dej byś znamje zwěstka mjazy mnu a zemju.
"We swójej narodnej jsy Tšupcu njejo Mollerus pśecej był znaty."
Wót kóńca oktobra maju w klubowni Serbskego domu w Chóśebuzu nowu rědnu wustajeńcu, ako jo napšawdu něco wósebnego a njewšednego.
Rozymnym argumentam a wutšobnym słowam dr.
Co wónej źěłatej? „Póbitujomej njewótwisne financne póraźowanje, ako se orientěrujo na kupcach.
Wjele lět jo źěłała w górnołužyskej głažkaŕni w Běłej Wóźe.
Ako su pšosyli na rejki, su starše sobu rejowali.
Wóni su tužne, jim jo se něco rědnego a wósebnego cowało, to jo se něnt rozpuknuło.
Wjele z nich ga powěda mjeńšynowu rěc.
W njom by mógał kulki sajźaś.
Spisarje su se do wójny abo hyšći w 19. stolěśu teke běźili z tym abo drugim pomjenjenim za nowu wěc abo za w nimskej rěcy wužywany wuraz.
A chto to móžo?
Na njej njejo wěcej šło jano wó to, pokazaś w halach abo na zagonach struski, sad a rostliny.
Ale w dolnoserbskem rozgłosu som wó nima wobyma a teke jeju sameju zas a zas słyšał.
Sirena wognjoweje wobory abo tšubawy Johannitarjow abo policije ga kuždemu ned k wěsći daju, až jo se něźi něco njedobrego tšojło.
Smy na pśikład kórtowali.
To jo casowy problem.
Mójo wobtuženje som pśewinuł z rozwjaseleceju myslicku, až změjom tšošku wěcej lichego casa.
Witaj-lěgwje źiśi z našych dolnoserbskich jsow a wót Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wótglědajucy wót wažneje funkcije ako pósoł našeje kultury pó swěśe, cu SLA kšuśe do wědobnja Serbow a dwójorěcnego regiona zakokuliś.“
To jo był śěžki zachopjeńk w Pěśdubach; ale pózdźej smy tam 17 glucnych lět měli.
Maju pinguiny źiśownju?
Ale słuchaj: Jadno małe źowćo žycy sebje rowno take samograjadło z cełeju wutšobu.
Pótom móžomy z graśim zachopiś.
Nakładnistwo póžeda, aby wóno było popularnowědomnostne, a z tym jo pśedewšym norměrowana ortografija měnjona ‒ jo nam powěźeła nawjedujuca lektorka Janka Pěčkojc de Lévano.
Karlo Haußig běšo serbsku rěc wuběrnje nawuknuł.
Ten se něco wěri, ma na swójom awśe napisane AFD – te tśi pismiki, ako se młogim luźam zewšym njespódobaju, drugim pak sympatiske su.
"Lěto župow" dej słužyś mócowanju zgromadnosći a kontaktow mjazy kupkami a towaristwami we Dolnej, Górnej a srjejźnej Łužycy.
Małe wuměłske wuźěła su na kóńcu wjelgin abstraktne byli.
Na pśikład te maski, což dalej płaśi za nas nejpjerwjej dalej do awgusta.
Take rozgrona deje se wóttychměst pšawidłownje wóspjetowaś.
Turisty, kenž su pśišli na kóńcu slědnego tyźenja w maju do Lubnjowa, su měli wjeliku gluku!
To su horty, ako su zakładnym WITAJ-šulam pśirědowane a pódpěruju w swójej statkownosći WITAJ-projekt.
Něga jo młoźinski zapust wugótowała pśěza.
Za našych carnych běšo to dobre, pśeto wóni njeběchu lěpšego zeznali. 
Gönnelojc su mólarja pó mócach pódpěrowali, wósebnje pó 1945, ako su do pódwjacora pśeśěgnuli.
»Jadnu w jamje, tśi dny pěšy na pódpołdnjo.
Ewentualnje su někotare z Janowych wuknikow Jezusoju slědowali: Tak jo Jezus póznał bratšowu Symana Pětša a Andreasa .
Ně, taki nawal, taki ruš to na měsćańskem marku wěcej njejo, ako w zajźonych lětach jo był.
Někotare su samo tak daloko šli, až kśě teke serbsku rěc wuknuś, nanejmjenjej pitśku.
Wobźělniki budu z busom jěś pó Fontanowej droze pśez Grünau, Zeuthen, Eichwalde, Königs Wusterhausen a dalšne města.
Dešćowy cas zachopijo se srjejź maja a trajo až do oktobra, pśi comž staj awgust a september na dešćikach nejbogatšej mjaseca.
Matšcyna Martha (wótlěwa) jo se kradu źiwała, až Lisbeth Heidenreichowa, ak póchada z Hochoze, jo hyšći wěźeła to serbske mě za akelaju.
1555 spušćili.
Žiśi su se samo bójali fararja, gaž wón jo we swójom carnem woblaku ducy był na droze.
Až Dolna Łužyca we jich źěle grajo mjeńšu rolu.
Pśi tom dostanjo organizm nejmjeńše pitśitśki togo zawinowacka, aby mógał twóriś wótwoborańske mócy.
Karbe: źiśi deje wjele w tej cuzej rěcy powědaś.
To jo se stało na tak mjenowanych »serbskich wjacorkach«.
Teke Bernd Melcher, komisariski wjednik Rěcnego centruma WITAJ, jo ten plan wobkšuśił, jo pak dodał, až snaź, korony dla, cas projekta se na pěś dnjow město tśich wupśestrějo.
Ako su we jsy wjelike groźe natwarili, jo wordował pśedsedaŕ w prodrustwje.
Jo kradu we tśirogu Smogorjow, Běła Gora a Borkowy.
Pśeśěg ministaŕstwa dej byś wótzamknjony do lěta 2023.
Znate ga jo, až jo Marja Budychojc te prědne lěta šulskego casa k Matoju Rizoju, k tomu sławnemu serbskemu ceptarjeju a procowarjeju za to serbstwo, do šule chójźiła.
A naraz su kśikali wšykne: Raduša se pali.
Móžnosć, sebje ze swójimi ceptarjami wuměniś, som mjenjej wužywał.
Dowólone jo było jano spalenje.
Dla pśejěsnego wótšaltowanja krydnjo LEAG za powěsću Zeleneje Ligi wót statu 600 milionow euro zarownanja.
Wótpołdnjo buźo pyšny program.
Domowniski muzej Dešno ma něnto aktualnu wustajeńcu wót njeje: "Pśetwórjenje swěta."
1377 Miłoraz – 2025 Nowy Miłoraz?
Wobej stej Slěpjańskej a ceły tyźeń we cuzbje, ale na gódowny mark se wrośijotej kužde lěto domoj, do Slěpego. „Niźi njejo móžno adwentski cas rědnjej dožywiś ako doma”, stej groniłej. „Wušej togo how zmakajomej stare znate a pśijaśele ze jsy”.
Taku angažowanosć jo wóna samo hyšći z dalokeje Šwicaŕskeje wugbała, ako jo jeje pśijaśelka Hannelore Boländerowa rozpšawiła.
Na jadnom dnju Bóže słowo nas zmócnijo a na dalšny kusk drogi wus koboźijo.
wót 11.25 do 12.00 góźin:
Hygiena a wótstawk za wětšy źěl dosegatej.
Něnt, něnt maš togo kokota - su wołali.
Měsa pśewjele było njejo.
No wiźiš, tak to južo źo.
Zastupna direktorka Załožby za serbski lud Sabina Siegowa jo jej strus pó dariła.
Ten něźi dwa kilomejtarja dłujki "Philosophenweg" wjeźo na góru "Heiligenberg".
Cu ludowych wuměłcow — teke wšyknych drugich we Łužycy — napominaś, wšykno za to cyniś, aby to kulturne žywjenje na jsach wostało a aby dalej serbske štucki w programach měli!“
Rom (14,20b–15,1)15,2–6 * Jer 15,10.15–21
Tak stej cesto jězdźiłej teke do Łužyce.
Wót lěta 2001 jo źěło za pśizwólenje spěchowańskich pjenjez a za twaŕske pśedewześa wjelgin pśiběrało.
Mimo togo dalej kwalificěrujomy w kooperaciji z ABC-jom našych kolegow, kenž bilingualnje wuwucuju.
Jezus se módli: Som jim dał tu kšasnosć, kótaruž ty sy mě dał.
Z teju kołowrotneju piłu pśirězuju łatwy do pšaweje formy.
Rawnik rad jo młode źowća drjažnił.
Som pak nazgónił, až w serbskej ewangelskej wósaźe njejsmy cakali na wjelike wuźěłane koncepty abo programy wótwjercha.
To se w tej krizowej situaciji hyšći lěpjej markujo.
Tak jo lažała na kóńcu ceła zagronitosć za Domowinske źěło w Dolnej Łužycy pla Měta Lažkego z Wjerbna.
To jo na kuždy pad wjelgin wažne za wabjenje a rewitalizaciju.
Kitlausowa. 12. lětniki stoj w pśepytowanjach, a něntejšny 9. lětnik njejo tencas hyšći na šuli był.
Lehmannojc wót RCW, F.
Freitag, 8.11.
Mika, to gronje źiśi.
We jeju štrejtaŕskem rozgronje na temu "Łužyca ‒ Kak dalej pó wuglu?" jo se hyšći raz derje wopokazało to dwójenje, ako źo pśez cełu Łužycu.
Něnto źěłam ako wótkubłaŕ w źiśowni "Wila Kunterbunt" w Chóśebuzu.
Samske ilustracije pórucyju se we wósebnem zešywku za wumólowanje.
Wóttšašyś pak jich mógał njejo.
Tak jo było balden jasne, až muse se źiśownice a ceptarje za matematiku wósebje wukubłaś.
Wón ga jo był ten, ako jo w nadawku Gołkojskego inženjerskego běrowa „Prokon” wšykne twaŕske źěła nawjedował.
Toś jo jomu žeńska raźiła: „Ja wěm, co móžomej cyniś: Witśe pójźomej z góleśoma do dłymokeje góle.
Kwiśo wót junija až awgusta.
W Casniku z 1. awgusta wó tom pišo: »Rědne wobzamknjenje mójogo pśebywanja běšo, až móžach woglědaś k staremu serbskemu wóścoju a krajanoju.«
Na to Frycko: »Jo, mójogo bratśika.«
To jo dopokazane, až teliko musyš jich měś, howacej njebuźoš rěc běžnje powědaś.
Pśiźo k tomu, až we tych wjelikich gjarncach njeźarže, gaž jo gjarnc nacety.
Na tych dnjach su źowća měli woblaconu swóju rědnu serbsku drastwu a teke my gólcy smy swěźeński chójźili.
Gaby se jomu tak zespódobało a zekśěło, by wón mógał byś nejsławnjejšy, nejmócnjejšy, nejbogatšy muž w cełem kraju.
Pśedsedarka sakskeje serbskeje rady Maria Michałkowa (CDU; wótpósłana w zwězkowem parlamenśe) jo na wótwórjenju ze spominała cile teje akcije: „My comy serbsku rěc na šyrokej bazy spěchowaś, jeje bogatosć zjawnje wobtwarźiś a sami lěpšy signal dostaś, kak a co móžo se w našych komunach k lěpšemu serbskeje rěcy cyniś“.
Dokulaž jo był fašing, su byli wšykne wjelgin wjasołe.
Z biopłuna móžoš milinu a śopłotu producěrowaś.
Glinicka jo w cełej Europje a pódpołnocnej Aziji rozšyrjona.
K žednym z nich mógu dojś pěšy, casy k nim zajdu mimo togo, až pśed tym zazwonijom.
Knigły budu pśedstajiś dnja 25. januara 2020 w slěpjańskej cerkwi.
Wuzwignuś dej se pomnik za rěcywědnika Mjertyna Monja w Turnowje, spomnjeńskej tofli za mólarja Fryca Latka w Nowej jsy a za awtora prědnych śišćanych serbskich knigłow Albina Mollera w Tšupcu.
Som se pšašała, co we kuždej jsy se tšoj, co tam cynje, kake towaristwa co gótuju.
Wuslědk něnto w LND pśedlažy, samo z app za handy.
Sardiske substantiwy źěle se do styrjoch klasow.
Enrico Tomschke pak měni, až jo z tym licyś, až wón rosćo wu nas wjele cesćej.
Toś "dla wjelikego nota" jo wón wótśišćał 127 kjarližow, mjazy nimi 20 psalmow we nimskej a źewjeś we serbskej rěcy, ako deje se spiwaś "namšy we wejsnych cerkwjach".
Za Pratyju lětosa a znowa smy se rozsuźili za wulicowańka a nabóžne basni z Casnika, kótarež njejsu se pó swójom prědnem wózjawjenju žednje wěcej wótśišćali.
To wšykno dožywijo 15lětny Henning, kenž co tam swójogo starego nana woglědaś.
To wšo dej byś rědowane ako konwersaciske knigły pó žywjeńskich situacijach.
Slědny tyźeń we Lakomej pla Chośebuza: wobydlarje a druge luźe su tam pśeśiwo tomu protestěrowali, až deje pśiś wugloweje jamy dla te Łakomske gaty pšec.
Na drugi part dajo ku kuždemu wobłukoju teke zawodne pšašanje a lažki zawodny tekst.
Śěžke štundy, źož se wšo to, na což smy wěrili, do kopice walijo. Dajśo mě na nimjer žałowaś! Jo kóńc nowembra, jano na mało bomach hyšći wiźimy nažołte łopjenka.
Kótare werby wopisuju samsku cynitosć?
Młodše luźe gronje: Njamógu serbske, ale mě jo wažne, až faraŕka wužywa serbsku rěc.
Wón chopi slěźiś, lěc njeby móžno było, sebje někak cołn napóraś a se z jogo pomocu k luźam pśiwjasłowaś.
Narodne mjeńšyny njamaju nic jano pšawo, se sami pśedstajaś, ně “my mamy teke tu winowatosć, jim pśi tom pomagaś”, su byli jogo słowa.
Pópšawem wóna póchada z Łuchowa/Lauchhammer, jo tam teke była cłonk w rejowańskej kupce.
3. njeźela pśichoda
Ale te pjenjeze! "Muzej Dešno jo nam nad głowu zrosł", jo Hentschel gronił na tom wobradowanju.
W Nowem měsće se staraju, aby ten nałog njezajšeł
»Roztyla, źitej roztyla!«
Buźoš rědna a strowa.«
Tam jo se wobźěliła zgromadnje z Mětom Nowakom na kolokwiumje „mamina rěc we wótwardowanju“.
Kmótša pak jo wiźeła wósebnu kutšu a drogu suknju a jo se ned pšašała: "Wótkul maš bogatstwo?"
Wót takego kurjetka njeby to wótegrono docakał!
To jo wopisane we nastawku .
Na jadnom boce jo wón nowe słowa město nimskich stwórił, na drugi part teke twardo zakórjenjone germanizmy wóstajił a njejo se wót rěcy ludu pśeliš wótchylił.
Ako slědne wót wšyknych wjaskow su lětosa młodostne w Depsku w Chóśebuskej župje zapust swěśili.
A pótom wóna móžo měrnje wusnuś.
Źiśi napódobnjuju klapanje chrapkow na kšywo a teptaju z nogoma na městnje.
Wó wóžywjenju serbskego žywjenja
Derje by mógał se wurubiś.
Wónej se tek pilnje pla Serbskeg sejma angažěrujotej.
Te jo měło ranu, a groni se, až jo Bagolu jogo śeśko zastśělił, aby tu premiju krydnuł.
Na drugem boce dejali z nimi žarjabnje wobchadaś ako ze solu.
Swěźeński komitej wita kuždego.
Malsnje som sebje wšaki material, wucbnice a słowniki skazał.
Nejpjerwjej wónej na sebje swaritej.
Teke Bernhard Rjentš južo wjele lět na rěcnej šuli w Dešanku ceptari.
Pó někotarych dnjach mějaštej tej starkej něco k zapłaśenju, a glědaj, ako te pjenjeze wen wześ cotej, su wóni pšec.
Na głownej zgromaźiny kśě teke diskutěrowaś a wobzamknuś pśeměnjenja a wudospołnjenja něntejšnego statuta Domowiny.
A tak śěsto nastanjo: Sirup abo mjod, cukor a margarinu zgrějomy.
A rowno toś te rozdźěle zamóžo wustajeńca zbadne cyniś, a pokazaś na běžne pśechody.
Mainz ma pśisamem dwěsćě tysac wobydlarjow.
Groni, až wón jo klěb žywjenja.
To buźo snaź 5. januar, ako sćelak rbb pišo na swójom homepage.
»Dobry wjacor!«, klincy śanučki głos z małego kašćika slězy.
Teke Karin Tšukowa wót Domowiny jo była zagórjona.
How sy a se cujoš doma!
Źiśi maju wjele fantazije", jo wulicowała lipjańska awtorka Marlene Jedrowa.
Zapiš słowa w pšawej gramatiskej formje do tabele!
Samo to by južo dosegało, aby gronił, ten wulět jo se wupłaśił.
Naźejśo se na njogo stawnje, lube luźe, husypśo wašu hutšobu pśed nim.
Ale co ga jo to?
Schwarzenbergowa jo za to, aby to pśetwarjenje góspodaŕskich strukturow lěpjej komunicěrowali a wobydlaŕstwo „sobu wezeli“ a njezgubili.
Móžośo tam póstarki daś za domowniski kalendaŕ "Stog".
To pak njejo se stało, a dr.
Mojzas 2, 2
Pśi tom su wólarje gmejny Markojskeje Góle tamnej šołtowce serbsku heju pokazali.
W dalšnem źělu swójogo pśednoska jo wjednik RCW nalicył nowe iniciatiwy swójeje institucije, ako se měrje na młoźinu.
Moj sused jo był Günter Rosenburg z Prjawoza, za nama stej sejźełej Fryco Wjeńcko ze Žylowa a Manfred Šafarcyk z Borkow.
Wóna se wužywa pśi rituelnych a religioznych jadnanjach, w źiwadle a we wuměłstwje.
Ewangelska cerkwja Barliń-Bramborska-Šlazyńska Górna Łužyca ma nowu promštowku (how: Pröpstin): To jo teologowka Christina-Maria Bammel (46).
Napśeśiwo wognjowej woborje, na drugem boce wejsneje drogi, su natwarili drjewjanu mlokowu ławku - taku, kótaruž su w pjerwjejšnem casu teke w Dešnje měli.
Teke dwa narodnej dnja stej se swěśiłej.
Serbski wuběrk SPN ma nowu pśedsedaŕku
Městno jo swěźeńske naměstno w Bórkowach.
Nastaty ako nowa domownja za źěłaśerje kombinatow, Nowy Chmjelow jo dožywił 2015 žwału nowych pśiśěgnjenjow.
Anna Schulzojc z Tšupca, absolwentka DSG a studentka sorabistiki jo atmosferu chwaliła: Luźi jo było wěcej ako łoni, teke program jo wjelebocny.
Zacyńśo wócy, źaržćo ruce pśed wutšobu a pśedstajśo sebje, kak se měr na ceły swět wupśestrěwa.
Wusokoskok, dalokoskok a kulostark su rowno tak k programoju słušali ako běgi 100, 200, 600 a 1000 metrow.
Won ma wopśimjeśe (Fassungsvermögen) 4800 litrow.
Kurs buźo sobotu z lubnjojskim kórbikarjom Peter Lehmannom a Rěcnej šuli w Chóśebuzu.
Dnja 10. 7. 1990 jo se w Barlinje załožył Młoźinski kuratorium.
Togodla su musali šuli něco pśitwariś.
Doněnta su se wudobyli dobre mě na pólu pśirodnych tkaninow.
com namakajośo klipy dalšnych akcijow wšakich źiwadłow z cełeje Nimskeje ku góźbje togo dnja.
Což nastupa wašnju mójogo pisanja, som nanejmjenjej wopytał se měś pó słowach Tolstoja: »Słowo jo wjelika wěc.
Nadawki županki pśewzeju wochylu Manfred Hermaš, Diana Maticowa a Sylwija Panošowa.
Toś su je pśestajili do serbskeje rěcy.
Toś to góle pomaga wam, dalšne robotery wuslěźiś, kenž "pšawje njefunkcioněruju".
Bramborska techniska uniwersita Chóśebuz-Zły Komorow ma wót 16. julija nowu kanclaŕku – prof. dr. Gesine Grande.
Bog wostanjo pśi mnjo, to mě změrujo.
W tom casu su Dolnoserby cesto woglědali k Herrnhutskim, na pśikład jo se tam dostało jatšy lěta 1767 nagromadu 56 dolnoserbskich luźi.
Usedom jo kupa w baltiskem mórju.
Grunty Žylowa su 1.881,9 ha wjelike
W gólańskich stronach srjejźneje Łužyce a w Dolnej Łužycy pak jo zabijanje a łapanje kokota wóstało teke nadalej ludowy nałog.
"Pójźćo sem, kótarež sćo głodne a łacne.
A weto jo »Grod« wobstojał ceły lětźasetk, až do casa fašizma.
Jadno wuměnjenje za dostaśe pjenjez dej byś, až se zawěžo dany kandidat za to, absolwěrowaś pśigótowańsku słužbu w šuli wokrejsa SPN.
Na Majberku bydli něźi 80 luźi.
Luźe how su chude.
Ale ten paw jo kšasny.
Serbska rěc pla Martinojc – wědobne rozsuźenje
Malink pśeznanjony, až buźo organizacija w pśichoźe mjeńša.
Rozpadowaty dom wordujo nět wótrywany.
Snaź załožyjomy teke antikwariat za serbske knigły.
My pak smy wó tom pśemyslili a se teke na to pśigótowali, co buźomy pón cyniś, gaž muse wšykne redaktory a reportarje do kwaranteny.
»Lěpjej gronjone, dla wašeje lubki.«
Jaden z takich luźi, kenž pśeslěźiju regionalne stawizny našych serbskich jsow, jo Dr.
W tom zmysle njejo Jezus Kristus za nas "fromne jagnje", ale Bóže jagnje, kenž nam pomožo, aby tek kśesćijan w modernem casu njezgubił zwisk ku Bogu.
Jaden z tych luźi, kenž jo se zajmował za to serbske, jo był Juro Surowin (Georg Sauerwein, 1831-1904).
Trjebamy za to twarogowu tejzu, pakśik gipsa a gjarsć bobowkow.
Na wjelikej běłej sćěnje na jawišću ga su wiźeli kradu a blisko, kak su ansamble rušowali, a k tomu su se wušej togo pokazali rědne bildki z togo kraja, z kótaregož jo kupka pśijěła.
Podpěruju nas teke wokrejs Sprjewja-Nysa, Ludowe nakładnistwo Domowina a Serbski muzej w Chośebuzu.
Kutša jo jeju dowjadła do šenki pśi sportnišću, źož jo była cesna gósćina pśigótowana.
Pšosbje dalšneje organizacije wó pśiwześe njejo FUEV pśigłosowała, pśeto njejo było hyšći kradu jasne, lěc jo napšawdu legitiměrowany wótpósłańc teje mjeńšyny resp. togo małego luda.
Cesto se rymuju.
Dokulaž pak njedosegaju głose, aby SPD sama kněžyła, dej se pytaś partnarjow.
Drjenow/Drehnow: Wót zeger 15:00 pśi gmejnskem centrumje/wognjowej woborje.
Kamerowy muž jo stojał pśede mnu, se na mnjo zubił a mě filmował.
Toś som se južo doprědka schowała te "rejowańske" crjeje, zawiła do lapki a kšajźu wzeła sobu do šenki.
Pjelch jo jadnučki gryzaŕ w swójźbje spańcow , kótaryž słuša k rodoju "Glis".
Howacej ga jo był pśecej w casu pśed gódami.
Pód wliwom wejsneje zwězanosći se žeńske teke we drastwowych towaristwach pó wejsnej tradiciji woblekaju.
Licba staršych luźi mjazy tymi něźi 100.000 wobydlarjami w Chóśebuzu pśecej dalej pśiběra.
Lubše luźe, kak ten cas ženjo!
Maja se tokoni kaž derjona do nowego lěta.
Pětko glědašo z późiwanim na Robinsona, pśeto wót warjenja we gjarncach njejo wón cas žywjenja nic wiźeł. 
Kupka "Serbska reja" muzicěrujo.
Tofla w Lubnjowje k dopomnjeśu na Ehma Welka.
Wót 23. maja som wótkubłaŕkam a wótkubłarjam kuždy źěłowy źeń jaden mały rěcny nadawk abo jadno gódańko.
Wóna źěła na Nimsko-górnoserbskem słowniku, w kótaremž se nowa moderna leksika jawi.
Zgromadnje z Burkhardom Behrom (něgajšny wjednik Centruma za dialog a změnu) smej měłej dialogowe prjatkowanje.
Rownož som se pśecej gronił, až njejsom nikomu někaku kśiwdu nacynił, njejsom to tak pšawje rozměł.
Jich kjarchob njedej se pjerwjej zastajiś, až połny buźo.
Wustajeńca jo wiźeś wót wałtory do stwórtka pśecej wót zeger 9:00 do zeger 16:00.
Ze łžycu abo drjewjanym kijaškom z parlu na jadnom kóńcu bijśo do flašow, a wóni budu klincaś.
Młoge maju tek starosći dla togo, až druga kólej drje buźo kradu blisko swójskego doma. „Ja som wuźěsony!“, groni Frank Leprich z Raduša, kenž se wjelgin bój, až jomu grozy wuswójenje.
Wognjowa wobora gasy wogeń w Luboraskej góli łoni w lěśu.
Hansko a Grejtka (2. źěl)
Ně, how jo nastała w casu pó lěśe 1945 bejna licba nowych sedlišćow.
K cołnam pśiźoš pó plějucem mósćiku (Schwimmsteg).
Wjacor zeger 20.00 buźo reja pśi sportnišću.
A na swójich palcach móžoš sam dolicyś, kak wjele ma kuždy mjasec dnjow.“
Pitśku dalej jo stojała samotna jamowa wjažka, źož su tencas to zeškrěte zelezo nejskerjej dalej wobźěłali.
Ten kśesćijański duch we domje jo duch lubosći.
sobotu, 1. awgusta /jacmjeńskego
To groni, až personal za šćěpjenje njebuźo, dokulaž njewólnistwo jo mjazy drugim w Sawdi-Arabiskej móžno, ale wu nas nic.
Rowno w zymskem casu wobglědujomy mjasec a gwězdy na njebju.
Niźi ga njejo telik takich kamjenjow ze 19. stolěta ako how.
Což nastupa dalšne „serbske paragrafy“ statuta, stej dwě pśeměnjeni planowanej, ak matej cysto formelny charakter: Wóni deje se makaś z nowelěrowaneju Serbskeju kaznju.
Jo derje znate, až Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi z. t. swěśi lětosa 25 lět swójogo wobstaśa.
Togodla su wšuźi w tych domach za kuru, wšykne wažne tofle we wšakich rěcach.
Někak budu wšak domoj pśiś, som se myslił.
Z marmeladu abo teke suchu, gaž njejo žedna marmelada w domje była.
Tofle se zaběraju ze žywjenim žednych nimskich wudrogowarjow.
Adelheid Maternowa, Angelika Geislerowa, Birgit Gartnerowa, Sylke Faustmannowa a Lutz Neumann su byli w zachadnych mjasecach wjelgin pilne.
Moldawska jo stat w pódzajtšnej Europje.
W pśirownowanju k slědnemu šulskemu lětoju wuknjo w cełku 126 wuknikow wěcej serbšćinu.
Rostliny kwitu.
W tych stronach razka jadnučki bom njerosćo.
Rěc jo ga wažny źěl našogo cłowjeskego byśa.
Ako Šejnejda hyšći jo měła swójsku Domowinsku kupku, jo Renate Pawlowa tam kradu aktiwna była.
Jej pśisłušaju luźe, ako su z tradicije ewangelske abo katolske.
Na pósejźenju su pśibytne gósći pšašali, cogodla cilowa kupka jo rowno w tom starstwje.
A tak se jomu Robinson dowěri a wustaji, až juž na zajtša pó nana pójěźotej.
A gaž młoge pśidu ze psom, łajo ptašk na toś togo psa.
»Ako smy zgónili pśed dwěma lětoma, až dejmy ze Strowja pšec, smy se starkej źiwali.«
Něga su bobowa polewanka a makowe abo worjechowe nudle na blido pśišli abo teke sušona ryba.
To mamy za wjelgin tužnu wěc.
"Źo coš se zasej póraś, Witko?"
Ako som južo w Pratyji zajźonego lěta pisał, jo słušała ta drastwa k drastwinej kupce wokoło Grodka.
Dlej ako 20 lět źěła wón we wuglowej jamje pśi wuwóznych móstach (Förderbrücken) a bagerach, źož kontrolěrujo a wótwardujo wuwózne banty, kólasa a motory.
Pobyła jo rewizijna komisija, kaž jo Jörg Geheeb z Janšojc gronił, łoni w Domowinskej kupce w Rubynje a pla Tradiciskego towaristwa Strjažow.
Kněz, naš Bog, chyl našu hutšobu k sebje, aby chójźili pó wšyknych jogo drogach.
Za našych muzikarjow wšak njejo lažko, dokulaž jo orchester pó wobsajźenju mały.
Z pomocu historikarja Theodora Mommsena toś ten casopis jo dostał financielnu pódpěru wót Pšuskego Ministarstwa za Kubłanje.
Wóna wósebnje rada mysli na cas prědku togo prodrustwa, źož su pśišli Drjenojske žeńske wěcej gromadu a se mjazy sobu pomagali pśi kulkikopanju a pśi pjerjedrěśu: Až do nocy dwanasćich su starše gromaźe z młodšymi drěli.
Ako pomoc pśeraźijomy wam južo prědny pismik: P…
Wužywańske kórty how njamaju, kuždy, ako sebje něco wupóžycyjo, se zapišo do kartaje.
Gaž pak z pśichylenim k Stuartoju Halloju kulturu ako wuraz cłowjeskego zgromadnego žywjenja rozmějomy, wóznamjenijo to na kuždy pad teke, kompleksnosć kulturelnych reprezentacijow, jich wenkownych formow a wujadnańskich procesow pśipóznaś.
Jagły w mloku zwariś a pśez metalowu kśidu pśetłocyś.
K tomu sćo pówołane, dokulaž tež Kristus za was jo śerpjeł, rownosć wam wóstajecy, aby wy stupili do jogo stopow.
Starka jo bydliła na Kupaŕskich Bórkowach a jo była běła chódota.
W slědnych dnjach stej doma dałej kokosowemu tucnemu rozejś.
To źo, nic ga?
Jury jo lětosa była župne pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca.
Rědnje jo, gaž pótom jo wjele źěrkow w bani.
Jo slědowało wjele biśow z rozdźělnymi wukóńcami někotare pśiměry.
Bus z cłonkami SLA wótjěźo 1989 z Budyšyna do Wórjejc na »Ptaškowu swajźbu«, ma pak ducy panu.
Za źiśi maju we Słowakskej wjele wušej.
Ta kuntwora, ta kuntwora jo na pśězy ta kantorka.
Ja som wzeła "pistolu" ze žaglecym lipadłom.
Kurs dej se měriś na wótnabocnikow a wukrajnych fachnikow, kótarež by zachopili pótom masterski dalejkubłański studium, aby w Dolnej Łužycy serbsku rěc wucyli.
Toś nalejśo mydłowinu do šklě.
Drogu njejsu trjebali wósebnje pśipisaś, dla togo až jo we jsy zwětšego jano jadna, ta wejsna droga była.
Wšykne su dojěli z mamu.
A dla cogo zewšym »cartojske« – chto ga jo to tym jano napowědał?
Muski se šmarnjo mucnje pśez woblico a sednjo se na šamlik, kenž pódla pśedawańskego blida za pjacywa stoj.
Serbska rěc na woklapnicy?
Program togo jo wjelgin wobšyrny.
Kwiśo wót junija až julija.
To su: Cerwjenawka, Wjelk a sedym kózletkow, Cyketarušk (Rumpelstilzchen), Žabjecy kral, Hansko a Grejtka, Popjelawa (Aschenputtel), Meškojc śota (Frau Holle), Rapuncla, Měsćańske muzikanty a Sněžeńka.
NOWY CASNIK buźo Dolnym Serbam to trjebne z togo zejźenja znate cyniś.
Smy ten cas weto derje wužyli.
Cu pak teke, gaž jo se notna diskusija južo raz zachopiła, móju kritiku na Domowinu tšochu rozjasniś:
Źiśi wurězuju swóje figury a je na grod nalipuju.
Dešno pak měni, až njamóžo ako mała wjas z mjenjej ako tysac wobydlarjami to zwónoźeś.
Nowa zemja Wustśigajomy z tapetoweje papjery krejz, tak wjeliki ako jo nam móžno.
Za naše prědne wudaśe smy se něco ceło wósebnego wumyslili.
Za wšyknym póznaśim jo pótajmnosć bogabójaznosći wjelika: Bog jo zjawjony w śěle, hupšawjony w duchu, zjawjony janźelam, prjatkowany tatanjam, wěrjony w swěśe, górjej wezety do kšasnosći.
Zachadny pětk su źiśi spiwali, ako su šli do ptaškowego domcyka na našom grajkanišću.
Dobra atmosfera jo wjelgin wažna, dokulaž wšo gromadu źaržy a dobra zgromadnosć se pokazujo nic naslědku na wustupach.
Pšawy kokot spiwa, gaž se jomu spiwaś co.
wósobinske žycenja: strowosć, aby mógał až do mójeje renty za serbstwo hyšći něco cyniś a wěcej wobjadnosći mjazy Dolnoserbami
Stoj tam, źož jo něga raz jazoro było.
Teke pśigót swěźenišća a twarjenje wrotow jo słušał k nadawkam.
Kupaŕska kupka ma 30 cłonkow, a pśisamem wšykne wót nich su górjej rosli we familijach, źož muske su wót starodawnych casow do rybow chójźili a se wót rybow-łojśa žywili.
Gosći su měli wjele k woglědanjeju a wobźiwanjeju, wósebnje swěźeńske serbske drastwy.
Kradu informowali smy se wó „Janšojskem bogu“ a se pśi tom rozsuźili, až comy toś ten rědny nałog dalej wjasć.
Policaja pyta za nim.
Wóno njedajo se lažko wugasyś.
Wjažka ma teke nutśi rum za pśebywanje a wjeliku terasu.
Se kněžy lute wjasele, wetom až we błyskotatej kšasośe žagle se na njebju kwětki wognjowe.
Kuždy sejźi sam za swójim blidkom.
Jeje šnapac jo wjeliki, kałakojty a žołty.
Ale wěŕ mě, pšosyś zewšym njejo śěžko!
Ako medijowa agentura dpa pišo, su se towzynty aktiwistow wót „Ende Gelände“ pla Lipska a w Dolnej Łužycy dali do jamow a su je blokěrowali, mjazy drugim w janšojskej a wjelcańskej jamje.
Te wětše ženu sami, z tymi małkimi muse te starše sotše sobu abo teke ta mama.
Projekt jo płaśił wěcej ako dwa miliona euro.
Serbske w nocy kreatiwnych głowow
Pśepódaśe tofle „Serbska gmejna“ w Brjazynje: Karoline Mušyna (wěcy wuznata wobydlaŕka w socialnem wuběrku a Domowinaŕka), Anett Zyšcyna, Eva-Brigitta Šejckowa, Měto Nowak, Kerstin Kosakowa (zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu Sprjewja-Nysa) a Jana Tropina (jo za Domowinu w gmejnskem zastupnistwje) (wót lěwa).
W našom casu drje carnej brjazy skerjej škóźi pśiběrajuca suš.
Szentendre jo město w Hungorskej.
Kněni Sulonen jo ze swójeju familiju do Chóśebu za pśišła, aby k swójim nimskim pśiswójźbnym woglědała, stary familijowy dom wiźeła a aby Hanku-Majku do Serbskego muzeja dała.
Nejwětše město Kujawskeje jo Bydgoszcz.
Jeje rada a ekspertize su Serbam wjelgin pomogli.
Toś se njocomy pśeliš gniwaś, gaž nam w gumnje śěžkosći napóra!
Zeger dwanasćich co tam byś pó jatšownu wódu.
Ja som tam ako prědna zalězła!
Županka pak jo zawoborała, až ta wěc musy se z kompetentnym juristom pśepowědaś: „Trjebamy cas, aby mógli we měrje take stojnišćo wuźěłaś.
Chtož co, až swět taki wostanjo, ako jo, njoco, až wostanjo.
Schmeiduch jo pokazał ako dalšny pśikład jadne bronzowe źurja z pólskego města Gniezno, kótarež su se w Magdeburgu zgótowali.
Wšake ga ze swójogo domu njebuźotej móc sobu wześ, ale tych wjele serbskich knigłow na kuždy pad.
Sobotu, 7. měrc:
Wokoła njogo stoj wizita tegdejšego casa: pismawucone.
Wšykno jo tak wobchowane a zdźaržane, ako su byli w starem casu.
Frida Lehnigk, 58 lět stara, sotša Gustawa Raduša. 6.
Rogojski šołta Bernd Siegert jo nam wjele zajmnego powěźeł, kak se wjas pśeśiwo wótbagrowanju wobara.
»A pótom póśěgnjomej wjasołej gromaźe domoj do Jitka!«
Na kśidle jo wót Claude Debussy grał kusk: „Zuki z pódnurjoneje katedrale“.
Njejstej pak se kśěłej wrośiś mimo togo, aby něco wucyniłej.
Druge zajmnostki ako "nosenje sroki" abo "štapanje źowki" su se zgubili.
Raduj se, Israel!
Wóno se buźo staś w tom casu, až Izaijowy kórjeń stoj ludam za znamje. Jez 11,10
W starem internaśe su swěśili chódotypalenje w zelenem direktnje pśed domom.
Ten slědny gódnośi jogo ako mócnego fararja a wuzwignjo, až jo se Krušwica dla financěrowanja wšakich nadawkow cesćej ze swójimi wósadnymi patronami zwaźił, což njejo šło "bźez wójowanja, waźenja a procesow".
Ako ocean , "wokoło zemskeje platśu běžeca wjelika rěka", personifikacija ako antikskego Boga "Okeanos") pomjenjuju se nejwětše mórja swěta – wótergi wužywa se teke synonym swětowe mórjo.
Pśiduca buźo 12. nowembra.
Źowća tak pšawje njewěźe, kak deje se tam zaźaržaś.
Comy se wjelgin wutšobnje źěkowaś za te wjelike proce teje namšy pla faraŕki Köhleroweje-Dešańskeje a pla Hartmuta S.
To zawěsćijo dalej stabilne źěło.
Co buźomej pózdźej raz cyniś, to jo było zasej a zasej naju pšašanje.
Daloko wěcej njemějašo, ga by až ku kóńcu swójeje kupy dojšeł.
Nastał jo patchwork prědny raz ako normalne wužywanje zbytkow: Z małych suknjanych kwadraśikow nastawaju wuměłske mustry.
A to ga jo to nejwažnjejše, gaž co se Domowinska kupka w Strjažowje zasej skšuśiś a daś do zgromadnego źěła a teke, to se wě, do zgromadnego wjasela.
Spěšnje jo se kuždy z tych wušej 100 młodych a staršych pórow namakał do zgromadneje rejki.
Pón jo było na casu, groniś Islandskej bóžemje.
Takeje hyce njejo Casnikaŕ hyšći cas žywjenja nazgónił.
Su naraźili 39,99 procentow, a tak jo se to teke wobzamknuło wót wjelikego źěła wótpósłańcow.
"Našu kupku smy tencas załožyli na naraźenje tencasnego šołty Fryca Handra.
Dogromady 360 napśeśiwjenjow su luźe wótedali.
Pogoda: My ga bywamy wšykne starše, a ja wiźim problemy z dorostom serbskich komponistow.
Ten jo malsnje spśigótowany a słoźi teke źiśam.
Źowćko jo wjelgin rědne a lube, ma rědne swětłe włose a pěgi.
Wón jo mólował drastwynosaŕki w žywjeńskej wjelikosći.
Wutrajo mócne zanjerěšenje wódow.
Jazor jo był z lodom pókšyty a toś som how prědny raz wiźeł muskich pśi wubitych lodowych źěrach sejźecy wuźiś.
Pśi nowotwari njejsu se je wěcej wobnowili.
Dietmar Vogt a jogo sobuźěłaśerje su něnto wjele ducy, aby strowosć pjeriny kontrolowali.
Tak mamy w našej župje něnto 12 towaristwow z 879 cłonkami.
Snaź jo se jomu něco stało?
Swěśili su w nazymje pó žnjach! Pón su swěśili kjarmušu.
K dopomnjeśu: kupka angažěrowanych wobydlarjow jo 2006 zapust zasej wótžywiła a organizěrujo jen kužde lěto. 2016 budu we februarje camprowaś, sobotu pótom zapustowaś a dorosćone budu zas w serbskej drastwje śěgnuś pó jsy.
Na titelnem wobrazu spóznajośo wjelgin derje to zwenkowne Tśmjelojc Hany z jeje za rěcne pśigótowanje wažnymi detailami .
Comic jo dermo dostaś.
Togodla móžomy rowno pśi takich wuběgowanjach za nagłowki wabiś.
Gornoserbske duchowne a wucabniki su se jomu zdali pśikładne we spěchowanju serbskeje rěcy.
Což ze zapisa informantow se teke wuznajo: Wětšy jich źěł njejo wěcej tu premjeru dolabował.
Na swój studentski cas w Lipsku se wšykne, wšojadno z kim powědam, až do źinsajšnego wjelgin rad dopominamy.
Pśicyna za kompoziciju jo wuběźowanje było.
1992 jo Dziumblina domowniske a drastwine towaristwo załožyła w Bórkowach.
Serbske nastupnosći zastupujo we tom gremiumje Marcus Kóńcaŕ, zastupny jadnaŕ Domowiny a wjednik běrowa Domowiny w Dolnej Łužycy.
Což smy wu was wiźeli a nazgónili, jo k wobźiwanju, to nas we našych procowanjach mócujo a skoboźi“, jo pódšmarnuła Adelheid Schäferowa.
Někak zeger 17:00 budu wumaršěrowaś z nowym superkralom.
Dlejšy cas jo se wó tom diskutěrowało, kak mógu se toś te pjenjeze nejlěpjej wobgóspodariś a chto by mógał to cyniś.
A to jo škóda!
Woglědowarjow jo było na Nytškowych cytańskich namšach widobnje mjenjej ako na Bronišowych Božych słužbach.
Pótom, ako jo zachopiła do japańskeje šule chójźiś, njejsmej wěcej problemow z wuknjenim japańšćiny měłej, dokulaž wóna jo tam druge źiśi póznała, kótarež teke japańšćinu powědaju.
Awtorka a muzejownica na wuměńku Christel Lehmann-Endersowa z Lubnjowa pśednosujo sobotu, 19. junij, zeger 9.00–10.30 wó nałogach wokoło swětego Jana a wó gójecych mócach janowego zela.
Njocomy zabyś tych drugich mytowanych mjenowaś.
Comej teke w toś tom lěśe woglědaś na kužde centralne župne zarědowanje.
Toś to źělenje zewšym tak lažko njebuźo.
Ako docenty su se namakali kompetentne luźe.
Młode wurostki su lažko kósmate a ze załzami wobsajźone.
Serby sami by dejali wěcej za nju cyniś - jo se groniło.
Pśeliš jěsno za wšyknych, kenž su ju znali, pśeto by jeje radu a statkowanje teke dalej trjebali.
Něnto wóstanu wěra, naźeja, lubosć, te tśi; ale lubosć jo nejwětša mjazy nimi".
Ale gaby my tak cynili, ga by wjele sympatizantow dobydnuli.
Mója sotša njejo nic markowała a jo plapotała ako spiwajucy ptašk, rownož som ju pór raz pótusnuł a wóna se zaźiwana pšašała jo, co wót njeje cu.
Ten jo z wuknikami teke dojěł na tu Serbsku wušu šulu w Měsće.
K tej agenturje słušaju Brjazyna, Dešno a Strjažow.
A co něnto dalej?
Tam se jomu spódoba, njejo wóstudno.
Póbitowanje njepłaśi jano za cłonki togo towaristwa.
Na pósejźenju su teke 6 wótpósłańcow pócesćili, ako su južo 25 lět we wokrejsnem sejmje.
Prědny zešywk jo wěnowany J.
Jo teke cesto sobu rejtował na kokośe a jo nam pśeraźił, až su byli te rejtarje z wejsnego źěla "Pśedejs", źož wón bydli, cesto te nejlěpše.
Žylojske dolnoserbske drastwine towaristwo „Pśěza“ jo prezentěrowało nowy fryšny, pisany, jadnogóźinski program ze serbskimi rejami, woblubowanymi spiwami a žortnymi tekstami.
Pśi tej góźbje stej město Chóśebuz a Domowinska kupka w měsće organizěrowałej swěźeńske cesćenje Rochy.
Stej-li proznej, ma se swinka tak dłujko dalej pšašaś, až jo pulower pla "złoźeja" namakała.
Wuzwólowanje do EU-parlamenta: Lěwica jo wobzamknuła swój EU-program
Jo, móžomy samo groniś, až wjeliki źěl našeje źinsajšneje kultury njeby eksistował bźez matematiki a až jo toś naša winowatosć, se z njeju zaběraś a ju źiśam dalej dawaś.
Serbska rada w 4. legislaturnej perioźe: Prědny raz pódla su Helmut Matik, Měto Nowak, Angela Šurmanowa (wótlěwa) a Torsten Mak (napšawa), ako jo zastupny pśedsedaŕ.
Wón mějašo kradu hynakšy charakter ako slobrany a bu swěźeń superlatiwy: We Wětošowje licachu 25.000 do 30.000 gósći, mjazy nimi 300 Gornoserbow a 200 sobustatkujucych, 14 drastwinych kupkow a 6 serbskich chorow.
To teke płaśi za wustajeńcu z modelami wótbagrowanych cerkwjow we Łužycy, ako jo něnto w cerkwi w Rogowje.
Serbski ewangelski cerkwinski źeń
K tomu su nejpjerwjej raz znate cynili žedne licby wó wobźělenju na serbskej wucbje.
Slědnu góźinu dnja nałožy Robinson k tomu, až se pśemysli, kak jo zachadny źeń nałožył, co jo cynił a z cym se jo pśegrěšył. 
To rozgniwa najmarja pódla pśi Małej Sprjewi.
Saterfrizišćina jo pópšawem slědny zbytk pódzajtšnofriziskeje rěcy, kótaraž jo w Pódzajtšnej Friziskej južo dawno zaginuła.
Tych idejow za pisanje jo měł kuždy źeń dosć a nadosć, a gaž něchten w redakciji njejo wěźeł, co pisaś dej, jo se pśecej bejnje rozpyrił.
106 awtorow a awtorkow jo se procowało wó te póžedane na lětne case wobgranicowane rezidencowe stipendije w kategorijach proza, lyrika, źiwadło a scenariske knigły.
Z tym jo wóna ta jadnučka w cełem wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Cel teje wuměny jo, se w běgu tśich lět zaběraś z temu „Participěruj na wjelerakosći Europy“ a kulturny pśewódnik (Kulturführer) za Norwegsku a Nimsku wugótowaś.
Pśi tom jo rozkładł wóne ideale a principy, kótarež teke jogo kupka Serbska reja w praksy zastupujo: 1. Princip sobugótowanja, pó kótaremž se tradicionelne reje wót jawišća k luźam pśinjasu a pó kótaremž se nowa wašnja towarišnostneje zgromadnosći twóriś dajo.
Awtor togo kusa Jurij Koch jo publikum wuwitał a jen krotko zawjadł do togo turbulentnego jadnanja.
Wjeliku zasłužbu ma zwězk na kulturnem a kubłańskem pólu.
Z drugich wósadow hyšći njewěmy, kak dalej pójźo.
Cilowa kupka luźi stare wót 14 do 40 jo wjelika a se źěli na kupku młodych, w kótarejž se pšaša, w kótarej rěcy powědaś z pśijaśelami, na kupku srjejźnych, kótarež deje se rozsuźiś wó rěcy z partnarjom abo partnaŕku a ta kupka staršych, kenž dej se rozsuźiś, w kótarej rěcy se rozgranjaś ze źiśimi.
No, to mam pomoc a radu.
Kandidaty deje byś nanejmjenjej 18 lět stare, górjejkach njedajo žedno wobgranicowanje.
Ceske krale su how cesto pśebywali.
Ale jomu jo se spódobało, až docentka jo je derje zestajała a wšykne pó rědu zespominała.
Gregor Wieczorek jo wulicował wó serbskich familijowych a dwórskich mjenjach.
Kontrowersnje su diskutěrowali, lěc dejali teke serbsku rěc zjawnje na woklapnicy nałožowaś – nanejmjenjej pśi witanju.
A politikarje a medije teke w Nimskej toś tu wěrnosć njegronje a njepišu.
W maju jo se wótměł 10. serbski njeźelski koncert rbb w Dešnje.
To jo detonacija.
To ja źinsa njok, ale cu skerjej wó tom pisaś, kak som k tomu pśišeł.
Pśedewšym ale su z tym fleksibelnje dosć za fleksibelnu produkciju.
Wón wulicujo wót lubosći: Źowćo ze serbskeje jsy zalubujo se do inženjera, cuzabnika, kótaryž „twari jazory a pśinjaso techniski póstup“.
A bur Žur kopnjo doprědka a doslědka a wšuderkano.
Gaž faraŕ prjatkujo, jano to słyše, což se jim spódoba.
Toś stej wobej Noackojc wjelgin wusko zwězanej z Miłorazom, teke jeju źowce, ako stej wuknułej na serbskej šuli w Chóśebuzu.
Gaž jo Marja k nam woglědała, su se dorosćone wjele wulicowali, wósebnje wót »něgajšnych casow«.
Tencas nastawa plan, cełu Nimsku zjadnośiś do jadnogo mócnego stata z pomocu někotarych wójnow.
Wustup wuknikow ze zakładneje šule.
2. Ale w tych paprjeńcach Wjeliki łaka tšach: [Chódota, ta grozna baba, wobeju grypsnjo, ach!]
"Wón jo w jěźaŕni sejźeł a pśecej hyšći pójědankował."
Esiw jo pad we finougriskich rěcach, kótaryž staw wugroni.
Weto njepłaśi to za wšyknych.
Prědny raz mógu Domowinarje direktnje kandiděrowaś za wejsne a wokrejsne sejmy.
Z mójeju budyšyńskeju rědownju na kóńcu jadnastego lětnika 1953 pśi Běłogórjańskem jazorje: prězy napšawo wóte mnjo Erna Hustec-Bartowa, slězy napšawo wóte mnjo Beno Bjeńš
Pśejěźomej Wjerbno.
Zwězkowy kraj ma samostatne krajne kněžaŕstwo a krajny sejm, kótaryž ma swójo sedło w krajnej stolicy.
Cerkwja jo styri sta lět stara.
Wuzwigniśo kśebjat a panwej tak daloko, až twóritej zwjerchnej noze a śěło jadnu liniju.
Ako smy nazgónili, stej dwa rejtarja z Wotrowa do Njebjelčic/Nebelschütz rejtowałej a pón pó kafejpiśu zasej slědk.
Ale bóžko, to nazgónjenje njama wjele luźi w Łužycy, dokulaž serbsku rěc njeznaju.
To jo se woglědowało nejžpjerwjej ako alternatiwa, aby se nowozachopjeńk we Łužycy na politiskem, ekonomiskem a teke narodnem polu zglucył.
Napismo jo „Jano 15 000 Serbow wobkněžyjo swóju maminu rěc“. (Ta licba pak wěsće njetrjefijo!
Pśi spalenju nastawajucu śopłotu kśě na wšaki part derje wužywaś.
Te, ako su take myslili, njejsu měli pšawje.
Šwigawa (kwiśa srjoda) jo mimo.
Teke domorodne su póznali znamjenja casa a se staraju wó saněrowanje.
Nimska ma drje dłujku slawistisku tradiciju, ale ze źinsajšnym wuwiśim ma se slawistika śěžko.
Weto pódermo som pytał za pšawymi gribami.
Wy njemusyśo sami grajkaś.
Biblioteka a archiw póbitujotej specifiske wědomnostne słužby wugbaśa na pólu sorabistiki, kótarež njeby mógłej SLUB resp. statny archiw bźeze wšogo póbitowaś.
Někotare wót nas wuměju teke běžnje serbsku rěc a znajomy se pó takej droze.
Familija jo wótejšła na pśedstajenje gódowneje bajki do źiwadła.
Namšu jo źaržał Picański prjatkaŕ Juro Frahnow.
Zajśpiwajucy mawa z ruku.
Spomnjeśe w Grodku.
Samo za cas wójny a pód wšakimi politiskimi diktaturami njejo ta tradicija wopśestała.
Jo napisał "Philosophiae Naturalis Principia Mathematica", źož jo wopisał kazń grawitacije a teke zakłady klasiskeje mechaniki .
Njejsmy pak z tym licyli, až maju wejsanarje dłujke wušy.
A tych jo było tegdy radna mań, na pśikład roźony Gołynkaŕ Herbert Nowak, Dešanaŕ Herman Jan, Wylem Lehmann-Hochoski, Janšowaŕ Erich Wojto, Margita Heinrichowa ze Žylowka, pózdźej teke Oskar Hasacki z Dešna a dalšne, casy jo nas było wokoło dwanasćo luźi.
Dla togo su nasyp pón pówušyli a zwjercha póšyrili.
Wón tšochu woblutujo, až jo se lětosa jaden bóśon pśinamakał, ale žednu bóśonicu njejo namakał.
Samo ukrainski prezident Leonid Kučma cesto do Truskawca woglědajo.
Glědajucy na malsnje pśiběrajuce rozgrěśe klima, njeakceptěrujomy wěcej žednogo dalšnego skóńcowanja natury a wobswěta “.
Wjele mjenjej znaty pak jo Fryco Latk.
Južo něnto pśichadaju tudy towaristwa gromadu: towaristwo za historiju, tradiciske towaristwo, domowniske towaristwo, towaristwo za wuměłstwo kaž teke wušywaŕki.
Južo do togo jo nam znate było, až njelažy to w rukach biskupa, serbskego prjatkarja pśistajiś a zapłaśiś z cerkwinskich pjenjez, a toś teke njejsmy z někakimi iluzijami do Barlinja jěli.
Naša rěc njedej wumrěś a com teke pomagaś ju rewitalizěrowaś.
Wó pśegónjowanju familije Wildau teke nic.
Jo to było demokratiske gibanje serbskich luźi, kótarež jo se měriło wósebnje na to, Domowinu a cełe serbske žywjenje wobnowiś a demokratizěrowaś.
Wjeliki wuznam jo pśi tom pśecej kontakt z wejsanarjami měł.
Lětosa w Korutańskej su se pśi tom projekśe mjazy drugim jogo muzikowe kuse grali.
Mimo toś teje wótměny w našej ceło měrnej a śichej wokolinje dejali hyšći dalšne pórucenja k wótnapinanju z wšednego napinanego dnja pśewześ".
Hahn a M.
Pśecej pak stej EKZ a René Becker městoju zlubiłej, až to wšykno buźo.
A te su redakciju pógnuli, póstarcyli, k takim fotam se wumysliś teksty, pódpisma, ako su tšochu humoristiske.
Jogo nan Kurt jo stupił na drogu glědat rowno tak ako jogo stara mama Karlina Lotrina, ak jo łoni swěśiła swój 100. narodny źeń.
To su nam zmóžnili.
Za to jo był źěkowny a dłymoko we wutšobje jo wuznał: »Jezus Kristus jo mójo žywjenje.« Pó tej droze jo kśěł hyś.
Kněžo, buź ze mnu, twójogo mjenja dla; pśeto twója gnada jo mój trošt, humóž mě.
Kněni Jentowa jo źiśam dała napšašniki za wuběźowanje w serbskej rěcy.
"Rucnikarje, architekty a grafikarje tam hyšći zabrane su, a to hyšći trajo", groni Martina Nowakojc, tamna kuratorka, ako za tu wustajeńcu zagronita jo.
René jo se južo pśecej interesěrował za regionalnu historiju.
Hobźarž móju hutšobu pśi tom jadnom, aby ja se jogo mjenja bójał.
Stwórtk, 25. apryla, buźo Torben Schmeiduch we Wobydlaŕskem domje Serbska cerkwja k temje "K stawizny a k archeologija słowjańskich rodow mjazy Łobjom a Odru wót 7. do 12. stolěśa powědaś."
Na slědach wódnego muža a pśezpołdnice“.
a pla familije Grawe/Matzk.
Teke bublinki, pśitłocaški, cańki, pśěźeno a wšo móžne su byli na pśedań wót wšakich pśedawarjow.
Kažo jomu Mary, »gaž se wence zasej něco šari!«
Scholz: Kuždu njeźelu grajom k namšy na orgelach - w Brjazynje a raz w Prjawozu a raz w Smogorjowje.
Wósebnje nic, gaž su druge luźe pódla byli.
Hyšći raz glědamy na znamuško załožby w głowje lista, pytajucy za někakimi slědami falšowanja, ale wšykno zda se w nejlěpšem rěchu.
Někotare starše luźe hyšći serbski powědaju.
Zajmnej za serbujucego Serba stej jano Prizaŕska a Kupaŕska gmejna.
Samo jadnotliwce, kupki luźe, zapisane towaristwa su mógli projekt zapódaś," wulicujo zagronity toś togo wuběźowanja z "IBA Studierhaus Lausitzer Seenland" Karsten Feucht.
Pó dobrej tradiciji buźo zasej serbske adwentske spiwanje z chorom „Łužyca“, a to njeźelu, 28. nowembra, zeger 15.00 w cerkwi.
Serbska rěc w Hochozy wjelgin wóteběra.
We zdalonej Americe jo była situacija hynakša.
A wón: »Ceji Hanuš?« »Vom Dorf«, jo było mójo wótegrono, smy ga měli hyšći rěd drugich Hanušowych we jsy.
Kak móžo město bywaś městno, źož luźe maju dobre a rědne žywjenje, a źož su se nastajili na pśeměnjatu klimu?
We głowje a w computerje štyce informacije z kopicami.
Zastupne kórtki móžośo skazaś pód numerom: 03 56 06 – 256.
Pódobne rozbite kamjenje ze słowjańskego casa w Reriku, kótarež su něga słužyli ako šurowańske kamjenje.
To zmakanje jo dejało byś teke pśepšosonym gósćam dobra pomoc, aby mógli we swójich wuběrkach lěpjej zastupowaś zajmy (Interessen) Dolneje Łužyce.
Jatšownu sobotu, 22. apryla, su wšykne lubje witane do Domowniskego muzeuma Dešno na pyšnjenje jatšownych jajkow pó serbsku (14.00-17.00).
Wuzwignuś se móžo pśi tom bok, źož su mjazy drugim nastawki wó astronomiji, wobrazowe galerije, mały astronomiski leksikon a aktualne powěsći wó njebjaskich fenomenach.
Te ideje, ako wobźělniki klawsury su gromadu znosyli, maju we lisće jano informatiwny charakter ‒ we njom ga njestoj, až serbske gremije take pominaju.
Nazgónjenje prědneje doby parlamentariskego źěła su nam pokazali, až trjebamy za serbsku radu kompetentnu fachowu pomoc, kenž se teke z kaznjami wuznajo.
wałtoru, 21. julija /žnjojskego
Městno buźo zal Serbskego domu na Postowem naměsće.
To jo nowy fachowy kabinet za wucbu w chemiji.
Jano tšochu mjenjej ako 200 luźi bydli w tej małej jsy, kótaraž słuša ako źěl Dešankojskeje gmejny sobu k městoju.
K jatšam smy teke walkowali, w prědnych lětach hyšći wó glicki, akle pózdźej wó pjenježki.
Ako małki program smy snaź jadnučki radijowy sćelak, pódla Górnych Serbow, ako glěda do Pólskeje a swóju muziku.
To jo wěsty eksperiment był, jo nam gronił.
Chóśebuz abo Budyšyn? Chóśebuz jo blišej.
A pśez to jo musało bóžko tek wšo serbske bejnje lidowaś, śerpjeś.
Bźeze pjerja njejsu tencas měli w nocy śopło!
W Lubnjowje doma jo designerka Sarah Gwiszcz.
Krowy, kóze a wójce deje se pšawy cas futrowaś a dojś.
Woblico pak njejsu měli ceły cas pód "masku", ale su je pśecej jano pón stajili, gaž su musali stupiś k wólbnej kabinje a někogo wuzwóliś.
Robinson: Wšak raźi cłowjecne měso jěźe.
Kak wuglěda w dalšnych kjarcmach w našych jsach? Kake wuglědy su byli za stupny stwórtk? To zgónijośo na stwórtem boku.
Tam se pśepódajo zeger 15:00 mólba mólarja Philippa Francka, kótaraž jo nastała w Bórkowach.
To wšo jo za tych dobrych źiśi.
Petrus pak jo był nejskerjej drugego měnjenja.
Wšykno naraz pak njejźo, togodla se něnto wšake komisije a teke frakcije měsćańskego parlamenta a wšake iniciatiwne kupki w měsće z tym zaběraju, aby se rozsuźili, co dej se ako prědne gótowaś a co ako druge a tśeśe.
Z 15 lětami ga jo wón pó 13lětnem póbyśu w Braunsbergu (Pódzajtšna Pšuska) se dostał 1924 do Wórjejc, źož jogo nan jo tencas nastupił městno wušego postowego mejstarja.
Něźi 100 žydojskich rowow tam jo, a teke źinsa su tam hyšći zakopowanja.
Muku z rozškrětym tucnym a piwom rozkwjerlujomy, pśidajomy cybulu, paprjeńc, sol a cukor a wšo 15 minutow warimy.
Tam kśě něnto załožyś městno za parkowanje awtow.
Pśez to, až wón njejo na kónju galopěrował, ale jano drebował, su druge rejtarje ned chopili protestěrowaś, ako Wojto jo tu kokotowu głowu wótrył.
Tak cyniś, ako by móžno było, wšykno to wótšaltowaś a »cele wědomnostnica« byś, mam za iluzoriske, jo, za tšašne.
Ale žeden luź se njepokažo.
Smy nazgónili wjelicki konsens, až deje se šćitaś te, za kótarychž jo wirus wjelike wobgrozenje.
Jan běšo prědny a źašo: „Nan, how?“ 
Jadna forma togo zamyslenja su stawizny ako wusoko institucionalizěrowana forma zamyslenja.
Toś su luźe dlej wóstali a se rozgranjali.
To jo jogo k woplěwanju serbskeje kultury góniło.
Dupjenja a wěrowanja su musali w kuble pśizjawiś, nježli su směli z fararjom termin za nje dojadnaś.
Dejš se ako redaktor "jano" wó muziku a kulturu staraś? Ně.
Akle pó wěcej ako stolěśu su Manarje zachopili zasej na swóju spócetnu rěc gjarde byś.
Christin Lauk a Jürgen Harzdorf stej pśiwzełej ten šek.
Hamilton jo město w kanadiskej prowincy Ontario.
Lětosa su Grodkojske tśeśi raz pšosyli na serbski nazymski koncert.
Njejo tak lažko, ten gjarnc pód takimi wobstojnosćami trjefiś! Klupšojc Niklas jo to tśi raze wopytał a jo tśi raze wutrjefił.
Źěkowano tomu naša źowka powěda běžnje dwě rěcy.
Amen.“
Rejtowanje pódpěra psychiske, śělne a socialne wuwijanje źiśi.
Wót zeger 13:00 do 21:00 źo wó drastwine źěle, zgótowane z nitkow.
Domowinska kupka Dešno(.*) za serbske dwórowe mjenja (5.000 €)
Kitlarja "Smykanje w Błotach" wót 1960 jo to nejlěpjej wiźeś.
Bźeze pjerja njejsu tencas měli w nocy śopło! To same płaśi za zagłowk.
Wón jo ga kśěł dobyś a majski kral byś a se Luizu ako majsku kralowku wześ a z njeju rejowaś.
Jagarje su pśijaśele pśirody.
Kumštny pśiběg na kšomje k łakomskej jamje.
Take wjelike kuse role su lažali změstymi daloko wóte jsy – myslimy se na to, až žylojske grunty dosegaju južo wót srjejźowěka daloko pód połnoc až za rěku k Małksy.
Něnto se pyta kulka w běgu někotarych dnjow swóju drogu k swětłu – a skóńcnje dojśpijo źěru na boce kartona.
Zastup płaśi na měsće 10 euro a do togo 8 euro (pónižony 8 abo 6 euro).
Jo to była wjelgin twarda diskusija.
1 Pětš 1,(8–9)10–13 * Jez 57,14–21
Naroźił jo se we Drježdźanach.
1997 jo měła Offheimska wobora swój 100. jubilej, a k tomu su Myšynarje dojěli z busom.
W prědnem kwartalu su se nejlěpjej pśedawali produkty "Jutry doma.
Pó twórjenju kněžaŕstwa a nowem pówołanju nowych cłonkow Serbskeje rady z boka pśedsedaŕki krajnego sejma jo było dalšne rozgrono 2. měrca 2020 mjazy nowymi cłonkami Serbskeje rady a Domowiny w Kubłańskem ministaŕstwje.
Serbski sejm
Su to dwóje kniglicki, we kótarychž se pśedstajiju z krotkimi štuckami w nimskej a serbskej rěcy wšake zwěrjeta a ptaški, ako su žywe we Błotach – mjazy drugim bóśon, pšyca, šćipjeł, wudra, kós, wuchac a mjatel.
E.-Winklerowa: To jo pšawe.
Som jej jano ›ty‹ gronił.«
1 1/2 łžyce žonopa, 100 g tuka,
Domowinski pśedsedaŕ Dawid Statnik jo derje nawuknuł dolnoserbsku rěc.
Za Betinu Schneiderowu a Olafa Galkowa, kótarejž stej z nimi cołnowałej, jo se toś lětosna sezona južo zachopiła!
Wotmolowane pśed něźi 40 lětami w Strjažowje: Wšykne su pomagali pśi kulkikopanju.
10. Serbsku namšu nowego licenja w Złem Komorowje budu wjeliki swěśiś.
Nejwuša góra jo Gunnbjørn .
Kak su źiśi pjerwjej žywe byli? Su měli lichy cas? Su směli grajkaś? A kake su měli grajki? To comy wuzgónjowaś.
Ta młoda žeńska jo na wšyknych pśibytnych apelěrowała, aby wóni teke nadalej to źěło jeje kupki tak pilnje pódpěrali a jo wabiła za nowych cłonkow.
Toś jo na pśikład dr.
Hyšći pśi wjaceri su wšykne spokojnje glědali na to kšasne źěło – ale źo jo wóno něnt?
Letišćina rozeznawa w swójskich słowach pěś wokalowych fonemow.
Pśedwiźone su te pjenjeze za cas wót lětosnego januara.
»Bacile njejsu tak tšašne.«
Jaden z nejzajmnjejšych a nejcesćej wótmólowanych wobrazowych kamjenjow ze słowjańskego casa w Nimskej jo tak pomjenjony Swantewitowy kamjeń w cerkwi jsy Altenkirchen na Rujanach.
Toś se na kužde nalětne póstrowjenje w gumnje wjaselimy.
Taka prědna „fabrika“ dej nastaś blisko Grodka — to jo se k wěsći dało na sympoziumje.
Chtož pak co, móžo je pón teke kupiś – mjazy drugim w Lodce w Serbskem domje.
[...] mysl nowele a filma jo: Chtož se wótrjaknjo swójich kórjenjow, chtož je wótrěžo a zatamjo, ten zabijo swój pśichod“, jo Jurij Koch Casnikoju swójo wótglědanje rozkładł.
Jo było rowno połnoc, ako su se źurja cerkwicki wócynili a złoźejska chasa jo zastupiła.
To grono jo wó knigłach Stronine mjenja Chóśobuskego wobcerjenja / Die Flurnamen des Kreises Cottbus.
Lubjej žednogo ako takego!
Z budyšyńskim institutom jo se wujadnała, až smějo pórucenje z Lipska pśiwześ a w Budyšynje dalej na poł městnje źěłaś. „Som glucna, až móžom něto južo 18 lět na wobyma městnoma statkowaś.
Tak wón rejtujo sobu ze źiśimi w pśeśěgu.
Wšak som něcožkuli nawuknuł tam w tom carnochołmcańskem młynje.
Wuznajom se w Domowinskem źěle a na pólu kubłanja, togodla źěłam teke we drugich kubłańskich wuběrkach sobu.
A chtož jo teologiju studěrował, jo musał teke we muzice wuwucony byś.
Sigmunt Musiat ze Serbskego instituta w Budyšynje.
Akle slědne dny pśinjasu pitśu dešća a teke wochłodnjenje.
Togodla su kśěli kupiś "plańtśatu kuchnju".
Teke Mosćańska spiwańska kupka DUNDALIJA jo ze spiwami gratulowała - gromaźe ze žednymi muskimi z wognjoweje wobory (na lěwem wobrazu).
Źěra jo za kuždu zapłatu pśewjelika była.
Pśez mału rorku dujo wón kaž pšawy wětš do togo žaglecego wugla a napórajo temperaturu wót jadnab 1.400°C.
Teke za šulu a źiśecu zagrodku jo pilnje źěłał.
Druga, tśeśa a stwórta sněžynka se jej pśitowarišyju.
K wótnapinanju móžo se měrna instrumentalna muzika z paska wótegraś.
Sćo wutšobnje witane, swój wid a nazgónjenja w zjadnośonej Nimskej napisaś.
Dłujke lěta su how Cerwjene Khmer kněžyli.
Jogo wutšoba tak pšawje wěcej njoco.
Wobstoj tam wjelike górjenje, až se na nje w tom regionje njeźiwa tak, ako by se to žycyli", rozkładujo Günter Thiele.
Weto stej Załožba za serbski lud a Institut za sorabistiku spokojnosć pokazałej a pód aplawsom mały daŕ a wopismo pósćiłej.
Chto by gronił, až lěsne bestije w měsće bydle? Kunine kśikanje njamam scełego rada.
W Kanaźe stej to wokrejs Hamilton-Wentworth (stat Ontario) a Kootenay Boundary (stat British Columbia), w Šotiskej jo to wokrejs East Lothian a w Polskej stej Krosno a Žary partnarja wokrejsa Sprjewja-Nysa.
We wobšyrnem interviewje w ewangelskem górnoserbskem casopisu "Pomhaj Bóh" wót oktobera 2010 jo Sievers gronił: "Serby mógu gjarde byś, až z nich luda jo wujšeł Oskar Pank".
Wóna jo była z pśijaśelku w Barlinju a jo se woglědała swětowy "show" pśi Bramborskich wrotach.
»Šołśic Anita how hyšći jo«, wóna groni.
Wón se grajo z 32 tradicionalnymi nimskimi kórtami, a to za wětšy źěl z pěś grajarjami.
Ta jo pśecej wuspěšna, źož jo njasona wót mužow a žeńskich realnego wida.
Polske piwo słoźi
Take měnjenje wó njom pak njejo jogo wótźaržało, na swóju wutšobu słuchaś a se za dalšne wobstaśe serbstwa a pśedewšym serbskeje rěcy zasajźowaś.
Doněntny wobsejźaŕ (KSW II Entwicklungs GmbH ) jo na mysli měł, tam zepěranišćo za wótwardowańske źěła etablěrowaś a pilotow na lětańskem simulatorje wukubłaś.
Rejtarje z Ralbic ducy do Kulowa.
Nejjadnorjej se powěsć wustnje dalej dawa.
Wótergi som se sam pšašał, lěc som něnt wěcej Chóśebuzaŕ abo Hochozaŕ.
Južo wušej lět jo muzej na tom źěłał, aby mógali ten dom zapśěgnuś do muzeja, a to jo něnto wšykno tak daloko.
Sobotu, 20.07.2019, zeger 13:30 – 14:00, w rbb telewiziji
Ceptaŕka Colett Šampatisowa jo dejała se wót wšogo zachopjeńka nastajiś na to, až jeje wukniki su we wšakem starstwje (wót 4. do 12. klase) a znaju serbsku rěc wjelgin wšako.
Ako su se domoj wrośili, su wumarkowali, až jich bydlenje jo prozne.
srjodu, 5. awgusta /jacmjeńskego
To mam za kontraproduktiwne glědajucy na nowe wuměnjenja za serbsku šulu.
Wy teke njedejśo se wjedra bójaś!
Wóna jo na lěwem boce wiźeś.
Šokoladowy plack jo z njeje wulězł a pśiskócył.
Pśibytnej statnej sekretarja Sakskeje a Bramborskeje, kněz Noack a prof.
Hana ma bólosći a njamóžo swójo kśiłko gnuś.
Jadna wjelgin kšasna wěc jo take zmakanje serbskich luźi.
Angelika Balckowa, pśedsedaŕka Domowinskeje kupki Trjebin, jo źiśam wulicyła, až bury su nejpjerwjej źěłali.
Źinsa som stara dosć, až se wěcej njegórim, gaž zmólki gótuju.
… 27. septembra w Serbskem muzeju w Chośebuzujopśiwabiła dogromady 40 gósći.
A njeměniš ty teke, až take samograjadło skerjej do rukowu małego źowća słuša?
Gmejna płaśi ze swójeje kase mału sumu za kupjenje mytow.
Tu fotografiju smy namakali w Serbskem kulturnem archiwje Budyšyńskego Serbskego instituta.
Dobył jo Eckhardt Bałź.
Jank se wjelgin na swóju mamu wjaseli.
Naša familija W našom domje wjelikem bydle wšykne zgromadnje.
Za tym až smej póglědałej do wejsneje cerkwje, rozžognuju se ze šejcom a cerkwinym staršym Frankom Lubošom, ale nic bźez togo, až mě dajo sobu wósadny list, aktualny magacin »Himmelblau« cerkwinego wokrejsa Dolna Łužyca a swěźeńske pismo »1000 Jahre Dorfund Kirchengemeinschaft Leibchel« na drogu domoj.
Znate jo, až jo pó swójich skicach dalej serbske motiwy mólował, snaź tež tu how wótśišćanu mólbu »Błośańska družka z hupacom«, kótaraž bóžko njejo datěrowana.
Teke kupkowe źěło jo se mytowało.
K inspiraciji takego graśa namakajośo na pśiducem boce bajku "W kralojstwje bjerštow", kótaruž smy za Was pśełožyli.
Ten drugi jo musał wence cakaś. »Derje«, jo gronił wujadnaŕ, ako jo słyšał skjaržbu bura Paula, »musym groniś, až maš pšawje«.
Derje se how cujo teke wudra.
Pótom su měli rědne wótpołdnjo, a su se wót starych a nowych casow wulicowali.
We tom casu jo "Tyca" pśebywała w Picnju, we wušej šuli "Picański kraj".
September 1990 w Barlinju, proca wó wuchowanje stasi-aktow: Zastupniki Nowego foruma a Wobswětoweje biblioteki su „na njewobgranicowany cas“ wobsajźili archiw něgajšnego Ministaŕstwa za statnu bźeztšašnosć.
Aby wše se markowali źiwadłowy kus, su Anja a źiśi nakreslili wšykne sceny.
Ptaškow bóžko pśeliš wjele wiźeli njejsmy, nejskerjej teke dla togo, dokulaž jo był rowno połudnjowy cas.
By trjebne było, aby se sudnistwo z nimi raz kšuśe pórozgranjało.
[...] (Grundgesetz) Nimskeje zapisaś ‒ jo měnił Peter Kroh z Neubrandenburga. Wón jo se dowołał na mysli a ideje swójogo starego nana, wuznamnego serbskego politikarja a casnikarja we casu Weimarskeje republiki Jana Skale.
Wušej togo smy wupósłali tśoch wuzgónjowarjow.
] Na jadnom dnju se stanu, ako Robinson rubašo a źěłašo, až daloko wót se wiźešo dym k njebju stupajucy na swójej kupje.
Kuždy źeń jo gnała jadna druga wót nich.
Nuk, pśedsedaŕ Domowiny, B.
Wšykne, kenž tebje spušćiju, deje byś pósromane, pśeto spušćiju Kněza, to žrědło žyweje wódy.
Hyšći do 10. decembera mógu towaristwa, kupki a priwatne paršony zapódawaś pšosby wó spěchowanje nowych projektow.
Do „Błośańskego dwóra” na kóńcu wjaski, pśi Sprjewi a sćažce do Lubnjowa, jo w slědnych 10 lětach južo wjele, wjele luźi załožyło.
Ten znak jo se směł jano internje nosyś.
Wót togo pak deje se wótlicyś 4 tolarje a 6 krošow za drjewo, dokulaž togo jo mało we jsy.
Pśi tom se Simon pitśku zacerwjenijo.
»Žednje wěc waju njewusměšujom!«
Tomu jo južo tak było pśed něźi 15 lětami, ako njejsmy serbsku kazń měli.
Zachopili smy slědnu nazymu.
Ja cu študěrowaś na źiśecego duchtarja.
NC: Kake nadawki maju ceptarje serbšćiny zwenka swójeje wucby?
Jich jo něnto dogromady pěś: župa Budyšyn, župa Kamjeńc, župa Wórjejce, župa "Jakub Lorenc-Zalěski" a župa Dolna Łužyca, ako jo z něźi 2.500 cłonkami ta nejwětšy mjazy nimi.
A kak wjele su pón wjacor pśišli a ze mnu pópowědali!
Njeźelu, 24. nowembra, wótwóriju w radnice (Na marku/Am Markt 1) wót zeger 15:00 do 17:00 wustajeńcu „Lausitzer SagenWelten“.
Potom se zasej chopijo padaś a se cuśniwje wochłodnjejo.
Na tych tśich toflach su te mjenja w historiskem pisanju, w aktualnem serbskem pisanju kaž teke pśestajone do nimskeje rěcy.
Felowaś njejo směła teke bujka.
Teke sławny Mato Kósyk jo daloki pśiswójźbny.
Lěcrownož se lěto 2000 rowno akle zachopiło jo, muse wšake luźe južo na pśiduce mysliś.
Perspektiwiski planujo Studnja z.
Tuchylu wopytaju, zawjasć metody, kenž se w połnocnej Americe a Israelu nałožuju.
Něnto słyńco zachada.
Wšykne deje wuknuś a pśecej zasej dalej wuknuś.
W dalšnem źělu togo zmakanja jo šło wó narodne mjeńšyny w susednej Ukrainje.
Raźobnje jo, až se wzejośo wěcej casa ako jano 80 minutow.
Familije su howko wjelike: niźi źaseś źiśi kužda, město Bnei Brak jo bejnje małke napśeśiwo drugim bogatym městam w Israelu.
Tam ga su 1992 załožyli spěchowańske towaristwo za Serbski kulturny centrum Slěpe a jomu jo srjejź 1990tych lět pśistupiła.
Bog se staja gjardym, pónižnym pak dawa gnadu.
Kak w Dolnej Łužycy campruju - to su zgónili slědny tyźeń luźe z Kanady.
Kotisekowa jo wšykno derje rozjasniła, co to ma na se z teju a drugeju drastwu.
a něgajšna źiśownica Irene Nowcyna wjeliku wutšobu za to serbske ma.
We wokrejsnem zastojnstwje a we frakcijach a wuběrkach wokrejsnego sejma kśě se w pśiducych tyźenjach intensiwnje z tym zaběraś, kak mógu žariś na wšych pólach.
Cerkwja nutśi z hołtarjom a prjatkaŕnju pó wobnowjenju.
Toś njejsćo něto wěcej cuzabniki a gósći, ale towariše wšych swětych a Bóže domacniki.
Glich bu źeń pózdźej wuslěźony a pśimjety.
Nuk: Gaž se nichten za to serbske wuznajo, rěc pak njamóžo, jo to pó mójom měnjenju dobry zakład za to, až wón abo jogo źiśi tu rěc zasej nawuknu.
Jo spomnjeśa gódne, až su na Górach z wjedrom wjeliku gluku měli.
A kak derje how rostu rogožyna, sćina a tšawa.
To njejo dobra rada; panika nikula njewjeźo k dobremu rozwězanju problemow.
Wóni su woglědali źiśam w měsće Siem Reap.
To póznaśe k serbskemu ludoju we programje swójeje partaje – na to stej pokazałej teke dr. Martina Münchowa (SPD) a Kathrin Dannenbergowa (Lěwica).
26. september 1945 jo wón we Wětošowje zemrěł.
W měsće Worjejce su łoni něco nowego dostali: O-buse.
Slědnu sobotu su źiśi janšojskeje wósady swěśili.
A wy sćo take małke kjarliki.
Na wšu njegluku su na domojdroze hyšći na masowej njegluce wobźělone byli.
Wón jo z rodom z Nigerije a južo tśeśi raz swěśi zapust w Cazowje pla familije.
Togodla jo stojał gódowny bom w Picańskej cerkwi teke až do pětka, 18. februara.
Gaž su bajki zabajali, su wše źiśi rozběgali.
Kuždy z nas jo wót našogo Boga wšake talenty ako dar dostał.
Pódla buźotej lětosa tež Jenifer Dünnbierowa za SŠT a Emilia Nimcowa za ABC.
Zachopijom z "głupeju" temu, źož wjele wokablow znajom.
Jo była ze źěła pušćona, lěcrownož jo była jadna z prědnych fachowych źěłaśerjow, ako 1952 wukubłali su.
W casu 1. swětoweje wójny njejo nichten do šulskeje chroniki dopisował.
Teke źinsa se hyšći pśetrjebaju wjelike kopice wuglow.
Tak se pšašaš, kak jo móžno taka chudosć na jadnom boce a take bogate cerkwinske žywjenje na drugem.
Co jo nowa Domowina?
Münchowa a Doris Heinzowa drugim dalej.
Pśeto napśekor wšyknym wupominanjam za objektiwnym slěźenim smy weto luźe, smy sami ze swětom zwězane.
Guslowaŕ buźo ju wjasć do śmojteje komorki, źož budu wšykne młyńske, do carnych garonow pśetwórjone, na žerdce sejźeś.
Gaby pśez te śańke cygle zleśeła a akle dołojce rozbuchnuła, njeby mej wobej how zawěsće wěcej stojałej.
Jo wjele wó tom pisał a w młogich jsach jo wó tom wulicował, což jo pśiwabiło wjele narskich luźi.
Graśe se góźi za zaběru z mjeńšeju kupku źiśi w starstwje wót 5 lět.
Ale dla aktualneje situacije njejsmy mócnje za to wabili", jo Christina Kliemowa rozkładła.
A tšacha njetrjeba měś, źěło pśi Domowinje ga jo cesnoamtske, to groni zwenka słužbnego źěła.
Źinsa słuša toś ten flak městoju Běła Woda, a toś změjo wóna teke słušnosć, se staraś za to, až jo pśecej derje woplěwane.
Herman Jahn jo se naroźił do serbskeje kśesćijańskeje familije.
Do nachylnego pśedsedaŕstwa su se wuzwólili Bogumił Šwjela ako teke ceptarja Hajno Jordan a Fryco Rocha, kótarejž stej z Gołbina a Turjeja pśichwatałej, rownož běšo to slědny źeń proznin do zachopjeńka šule.
Wótpowědnje su byli mjazsobne wuźěkowanja za dobre a wunosne zgromadne źěło.
To jo se pómałem pokazało: Wóna jo wukubłana hotelowa fachnica a co kšajźu aranžěrowaś, až Kara tu kjarcmu pśedawa na inwestora z pódwjacora.
Wóno ma tuchylu tśinasćo cłonkow.
Ak som mój płašć we wjažy na skoblicku powjesnuła, jo šeł mój póglěd na te wjažyne źurja.
Pó tom, až jo wjele noweje serbskeje muziki wujšła smy tež kśěli něco pśinosowaś.
A pótom naraz jo bywała źiwnučka.
Patrick Joseph Buchanan jo amerikański politikaŕ, publicist a spisowaśel.
Pśez to pak bu tak słaby, až na zajtšo lěbdy pó drjewo dolěze a jo 64 na wogeń zechyta. 
Twója dobroś, Kněžo, buź nad nami, ako my se na tebje naźejamy. Ps 33,22
W tom zwisku jo Jurij Koch pón teke pokazał na nastaśe swójich knigłow a togo graśa wó Bagoli.
A kak toś tomu kwětkoju gronje?
Z techniskich pśicyn jo Ludowe nakładnistwo Domowina musało te nowe źiśece knigły "Mój swět we wobrazach", ako su nastali w kooperaciji z Rěcnym centrumom WITAJ, slědk śěgnuś.
Na Bórkojskem Bismarkowem tormje jo pjerwjej był słowjański grod.
Pśez to jo se wjelgin wjaselim.
Bóžko njejo mógał wěcej licyś z mócneju a stawneju pódpěru a pomocu Domowiny a drugich serbskich a nimskich institucijow.
Howko w Žylowje pak su nastali tak pomjenjone „muskece rundy“.
Dla korona-krize tam tuchylu žedne zarědowanja njamógu měś.
Wón wzejo Karinje zwěrjetko z ruki, póhajckajo hyšći raz pó žyźowatych kósmach a sajźijo jo slědk do stareje nakupowańskeje taše.
Boguźěk njejo se take społniło.
Antarktis jo strona wokoło pódpołdnjowego pola.
Petra Kowarkowa, wjednica Domowinskeje kupki, jo šła glědat wšuźi a jo luźe wuwitała.
Za ansambel jo na pśikład pśedwiźone, až dostanjo w lěśe 2004 7,8 milionow markow.
To studentske towaristwo jo se 1891 załožyło.
Měsćańska rada musy w pśiducem pósejźenju kóńc měrca k rozsudoju pśiś.
Promšt Rummel jo se naroźił w Prießnitz pla Lipska a jo był cłonk chora Thomanerow.
Z wuspěchom jo wón se za to zasajźił, až jo se 1893 nowa šula w poměrnje krotkem casu dotwariła.
Wóna dej źěłaś njewótwisnje wót teje wjelikeje brunicoweje elektraŕnje, ako dej se do lěta 2028 wótšaltowaś.
Šwicaŕska jo kraj w srjejźnej Europje.
Jaden wulicowaŕ jo pódla sejźeł.
Ako dwórowe mě tych Babkarjowych jo wóna staršym Hochozarjam źinsa hyšći znata.
Rom lažy w prowincy Roma na rěce Tiber.
Pokažomy wjeliki palc pšaweje ruki; z wjelikim palcom a pokazowarjom lěweje ruki napódobnijomy pšaworožk.
A wónej stej groniłej: "Jo, wumyj jomu noze!"
Slědny stwórtk jo Alfons Frenzel, serbski ceptaŕ z Róžanta, pśednosował w zalu Lubinskeje radnice (Rathaus) k temje „Łužyca – kołowokoło a bźez granicow“.
W tom ga wobstoj tšach, až wjele małych kupkow — abo towaristwow — nastanjo, což njeby na žeden part źěłoju na serbskem polu tyło.
To dej byś nowozałoženje satiriskeje strony Die Partei.
Na 8. boku smy měli pśinosk wót Martiny Arltoweje z titelom „Wó serbskich wudrogowarjow pśi ‚Burskem bliźe‘“.
Som se do togo procowała wó městno na SWW w Budyšynje, na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli a na serbskej polytechniskej wušej šuli w Budyšynje.
Tema twarjenja drugeje kóleji na tej 29 km dłujkej, wót 1945 jadnokólejowej smuze jo se juž wót pór lět diskutěrowała.
Na droze howko — abo lěpjej gronjone na rěce — smy zmakali hyšći měsćańskich muzikantow z Picnja.
To jo był nejwušy cas: Tšašnje jo se zarjagnuło a jadna granata jo trjefiła srjejź tych sedymjoch na lěwem boce.
Wobej studija matej južo take mě.
Cesto jo dejał dłujko na nowe cygle cakaś.
Wóni muse se wusušyś, to se raźijo nejlěpjej na wognju.
Ale nic na pšawem měsće.
A wón razka njej’ pśišeł sam, ale jo sebje sobu pśinjasł rědnučku, carnowłosatu młodu žeńsku z małym źowćkom.
Musym groniś: Wu nas jo kšuta zwězanosć mjazy starjejšymi a ceptarjami, to super klapujo".
Pśibytne šołty z tych tśich gmejnow su zlubili, až gmejny to luźam zapłaśiju, gaž musy se pón we wupokazach a drugich dokumentach wšake pśeměniś.
Drogostka z našogo archiwa: „Ženjony z Domowinu – w rozgronje z Haraldom Końcakom
Źewjety wjacor.
Casnik jomu wutšobnje gratulěrujo a žycy jomu a jogo njewjesće wjele gluki na zgromadnej droze žywjenja!
Serbske aktery su wěźeli, až jo to wšykno jano móžno było, dokulaž jo sowjetska administracija w Budyšynje Domowinje źěłabnosć južo tyźeń pó jeje wobnowjenju – to groni 17. maja 1945 – dowóliła, a to hyšći do dopušćenja partajow a organizacijow w cełej swójej conje.
Pó tradiciji pśinjaso wóno Bóže žognowanje, strowje a gluku za nowe lěto.
Zgromadny koncert w Dolnoserbskem gymnaziumje
Což na engelske groni: Wóna jo „zbrašona“ a stakim wjelgin wót wumrěśa wobgrozona.
Wóna jo něnto tak krotka, až ten wušy lutk Willi njejo wěcej k póznaśeju!
Wón buźo wót awgusta wuknik 12. lětnika na Dolnoserbskem gymnaziumje (DSG) a jo był stakim ten nejmłodšy wobźělnik kursa.
A wšykne se njemóžnje pśed nim wulěkachu.
Towaristwo "Stara lubosć" co se na pśiducem pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa 27. oktobra pśedstajiś.
A hyšći něco wažnego jo dodał.
Góźba k tomu jo nastała pśez ewaluaciju serbskeje wucby w zakładnych šulach.
Janko smějo zasej pórědnje sobu graś.
Wětšy źěł z nich su ale wejsańske luźe jomu sobu do rowa dali.
Wósada na měsće jo jej dariła namšu.
Gołkojski faraŕ Budaŕ, sam serbskego rodu, jo jogo pśisamem bił, tak rozsćaklony jo dla togo był.
Toś tu wobnožku tśmjel zběra na slědnyma nogoma.
Njepoznaju, až jo to wjelike bogatstwo za kuždego, kenž wumějo wěcej rěcow.
Serbski program na 2. gódownem swěźenju: [...]
"Derje, až jo južo sněg se šeł.
We Nimskej wón rad powěda wusokonimski.
Bźez takego ga zjadnośenje zewšym móžno njejo.
Jury jo dała dypki za ideju, za kreslenje a za nałožowanje serbskeje rěcy.
Słyńco swěśi a wšo dokoławokoło jo měrne.
Jo, teke toś te rědne zelene łuki ze swójimi groblami su – ako cesto naša pśiroda – drěcowana krajina.
Za tym, ak jo w casu DDR pśisamem rozpadał, jo se jen familija z Lubnjowa kupiła a wšykno zasej do rěcha spórała, tek brožnju a dwór, teke bóśonowe gnězdo jo wóstało.
Christa Elina jo se pšašała: „Kake źiśece grajkanja a zaběry su něga měli a co su gólcy na jsach cynili, gaž su źowća w zymje na pśězy byli?“
Do grona jo pśišła dalšna nowosć: Pśez to, až agrarne drustwo jo jim wótstupiło źěł terena pśi sańkowej górje, maju něnto wjele lěpše móžnosći za organizěrowanje swěźenjow.
Wjele pśibytnych źowćow a žeńskich jo se woblekało serbsku drastwu.
Wuzwólenje Serbskego sejma som pśedewšym z priwatnego zajma pśeslědowała.
Jadna se wó WITAJ-kupku AWO-źiśownje "Špingelowy kraj" w Budyšynje.
Na wjerchu wisy płachta, ako bibliotekaŕka pušći dołoj, źož publikum móžo se film woglědaś.
Wo jogo žywjenju a statkowanju wjelgin mało wěmy.
Prědna jo teke tenraz była pśi busowem zastanišću.
Akle srjejź mjaseca buźo zasej śoplej, wóstanjo pak dalej njewobstawnje.
Žedne z nich — dogromady 750 — su tam załožyli Chośebuske domowniske zjadnośeństwo.
zeger 16.15: To serbske w Chóśebuzu (Werner Měškank)
A gaž njewěš, co dejš groniś, pón lubjej źarž blabu!
Prezidium Domowiny napomina Serbowki a Serbow, lěc jo jadnotliwa wósoba, cłonk župy abo serbskego towaristwa, se pśizjawiś.
Jo, wót měrca jo se pśisamem wšykno na nas waliło.
Měrko Šěrak, student
Za lěpšu koordinaciju jo ta kupka źělona: Wobstoj "kupka małych", ako su 3-4 lět stare, a "kupka wětšych", ako su wót 5 až do 8 lět stare.
Posołstwo graśa smy, mě se zda, wšykne rozměli.
By jim gronił, až deje teke młoge serbske słowa a wobroty nawuknuś a wužywaś.
Gromakowe pólo pla Rudneje blisko Kalawy.
My mamy mócnjejše profetojske słowo, a wy derje cyniśo, až na to pilnje glědaśo ako na swětło swěśece w śamnem měsće, až wóno se swita, a jutšna gwězda górjej źo we wašych hutšobach.
Južo zasej su jogo myslenja pla Kariny.
Wóna jo wušej togo pśewjadła na jawišću krotki kurs serbskeje rěcy z Kolanom.
Naraźili su za to drogu, kótaraž ma jogo mě (Martin-Moyn-Ring).
Wójaki a spiwarje wobstupichu tej prjatkaŕni a ten lud slěz nich.
To nejgórše pak jo weto kokotowe spiwanje.
Moderator jo se pšašał jadnogo wuknika Dolnoserbskego gymnaziuma, co wón wót serbskeje rěcy źaržy.
Program tych wušej 50 wuknicow a wuknikow jo był bejnje pisany a žywy, tak až Domowinarje njejsu žarili z pśiklaskom.
1. Kral Alexander Pahn a Kralowka Jenny Šuderojc, 2. kral jo był Alexander Girnt, kralowka Nancy Piepcec Carno woblacone kjarle nose kokota do swěźenišća.
Nan jo toś dalej pśi źurjach stojał.
"Nina, ty ga njesmějoš mě wuběgnuś", wóna mjena.
Ilgner, a te Slěpjańske kantorki ze swójim spiwanim.
K wobjedoju jo wón jej nawarił dobru bobowu polewanku.
Wokoło 50 wuknicow a wuknikow se wobźělujo na Witaj-wucbje a rowno tak wjele na normalnej serbskej wucbje.
Pśeto teke pśedwjasele jo wažne wjasele.
Za dłujki cas bu teke družyna Nutkowa cypresa k pózdatnym cypresam licona.
stwórtk, 23. 07. pětk, 24. 07. njeźelu, 26. 07. pónjeźele, 27. 07. wałtoru, 28. 07. 25. julija, wót zeger 8:00 do zeger 13:00 na Šyrokej droze.
Teke starjejše ako njejsu tak za filmiki, zašaltuju tym małym hyšći dalšny źěl serijow na Netflix.
Wótl.: Norbert Staendike (prezes synody), Georg Thimme a Theresa Rinecker (wuša promštowka)
Wóna źěła mjazy drugimi w "Piccolo" w měsće, a w barlinskich šulach a źiśownjach.
Najsy su se wšykne zmakali - te ženjone a te fryjne.
A źiśi su se bejnje wjaselili na wjelgin wósebny dar, kótaryž mógu sami zgótowaś za swóje mamy – z tradicionelneju serbskeju wóskowańskeju techniku wugótowane jajka z wopismom "Za lubu maś".
Serbska gymnaziastka jo spiwała w "1. Serbskej kulturnej brigaźe" w sopranje a se za wšo rozpaliła, což jeje horicont wědy rozšyriło.
Kněni Ryškowa jo wuknicam a wuknikam z Dolnoserbskego gymnaziuma pokazała, kak se serbska zupa wari a burski tykańc pjaco, a k tomu jo jim rědnje serbski wulicowała.
Docełego jo se něźi 100 luźi wobźěliło na serbskich rěcnych kursach abo jo se južo pśipowěźeło.
Zachopjeńk junija jo redakcija za Serbsku Pratyju 2021 wótedała w Budyšynje pla Ludowego nakładnistwa Domowina slědne manuskripty.
Juro Hantška kooperěrujo z burom Dirk Drevenstedt z Kósobuza, kótaryž na 20 ha.
Ako nejlěpšy wrotaŕ turněra bu pócesćony Justin Lawk ze Žylowa ze serbskego mustwa.
Wjelki trjebaju wjele ruma a sarnje, jelenje a drugu źiwinu.
Robinson pak pśikaza take: Pětko wóstanjo pśi mnjo, Stwórtko pak tam pójěźo z tym Špańskim.
Hansko a Grejtka, III. źěl
Pšawdosć pomoga žywjenju, ale za złym góniś, wjeźo k smjerśi. Pśisł 11,19
Za někotare mjasece jo wón musał nawuknuś rěc domorodnych.
Gołkojce su ga něnto wjas, źož glědaju lěbda na to serbske.
Tradicionelnje jo teke lětosa k casoju Domowniskego a drastwinego swěźenja w Bórkowach nowy "Stog" wujšeł, mjaztym ten sedymnasty, za kótaryž jo dogromady 41 awtorow, mólarjow a ilustratorow pśinosowało.
W rěźe „Cytanje pód lampu“ pśepšosyjo Dolnoserbska biblioteka wutšobnje stwórtk, 21. nowember, zeger 18:00, do Serbskego domu.
Słyńco jo zakładne wuměnjenje za wše žywjenje na zemje, za wšych rostlinowu a zwěrjetowu.
Daniž pśed tym daniž pó tom take něco wěcej wiźeł njejsom! 
Cełe tšojenje wó Krabaśe ga tam a w bliskem "carnem młynje" grajo.
Wušej togo kśě pomnik padnjonych wójakow wobnowiś, ten pěskowy kamjeń jo njerěšny a se puka.
Hildegard Müllerowa jo nam groniła, až źiśi tych jeje źiśi znaju tu wjas jano z wulicowanjow a starych fotow.
Tak jo to něnto ceły cas.
Dalej se wón pšaša ”Źo jo …” a naslědku musy se słowo pšawje pisaś.
Tak někak jo wšykno zachopiło z tymi kisałymi górkami w głažku.
To groni, až wšykne swóje mysli basnikaŕ njewugronijo.
Ale to njejo była ta jadna jěza, ak su ten źeń měli.
Połčnica jo rěka w Bramborskej a Sakskej w pódwjacornej Górnej Łužycy.
Stawiznaŕ Rzeszowski jo w někakem casniku wó našej šuli cytał a tak zajmowany był, až jo sebje aboněrował Nowy Casnik a pón direktoroju Chojnackemu naraźił z nami do kontakta stupiś.
Pśi góźbje wótwórjenja wustajeńce "Mójej žydojskej starjejšej, mójej pólskej starjejšej" w złykomorojskej radnicy jo do Dolnoserbskego gymnaziuma woglědała – něgajšna pśedsedaŕka towaristwa "Źiśi holocausta" a jadna wót 15 paršonow, kótarychž kjabel jo we wustajeńcy pokazany a wopisany – wóni słušaju k 5. 000 žydojskim źiśam we okupěrowanej Pólskej, kótarež su pśežywili, dokulaž pólske familije su je kšajźu ku se wezeli a pśed smjerśu woplěwali.
Njeźelu w nocy wokoło napoł dwanasćich se w Popojcach na tormje naraz štormowašo a běšo na ten bok k pódpołnocy wjeliki wogeń, zazdaśim w Wjerbnje.
Škóda, až musymy zasej domoj .
Wóni wótpokažu pak obligatoriske šćěpjenja a su pśi tom samo togo měnjenja, až stakim jich źiśi šćitaju.
To familijowe mě »Huglaŕ«, kótarež nadejźomy w našych jsach bejnje cesto, hyšći źinsa na to pokazujo.
A te pišu we swójom wobtwarźenju: gaž pśeśiwo tomu skjaržymy, ga jo móžno, až musy jama stojeca wostaś.
Magiske městko, źož se tšašy: Šyroki keŕ
Stakim se pšaša, lěc te wujadnane case za pśesedlenje połdnjowego źěla Slěpego a Trjebinka (2015-18) a za Rowne, Mułkojce a Miłoraz (2018-21) budu móc se doźaržaś.
Bźez takego kšutego zaźaržanja pak njeby se mógało we wjerbańskej wósaźe tak wjele pśedewześow na drogu spóraś.
Wokrejsna starjejšyna rada jo pominała wót města, to aktualne póstajenje slědk weześ a se do zwiska stajiś ze šulami a z wuzwólowanymi zastupnikami ceptarjow, starjejšych a wuknikow, aby namakali rozwězanje za zniženje infekciskego rizika.
Kóńc maja źo dłujkolětna jadnaŕka Ludowego nakładnistwa Domowina Marka Maćijowa na wuměńk.
Stej wulicowałej wót barlinskich diskotekow a europskich granicow, źož luźe stoje a cakaju, až směju nutś: "Cogodla nicht njestoj a caka až smějo namšu? Snaź gronje: Jezus jo dawno njabogi.
Teke na małem Majberku su lětosa zapust swěśili, a to 13. februara.
Tegdy su w Łazu pla Wórjejc załožyli Załožbu za serbski lud.
Stakim zwěrjetko hyšći chylku wobglědujo a se prědk wzejo, pózdźej w hotelu wobraz z nopawu namólowaś.
Howacej pak se z tym źowćkom njewaźimej.
A to jo rowno to: Teke serbska cilowa kupka ga, rownož jo taka małka, njejo jadnotna.
Jo se to raźiło?
Kněz jo mój źěł, źejo mója duša; togodla cu se na njogo naźejaś.
Chtož co a wumějo tam pódpěrowaś, jo witany.
Wón jo z tym połobske słowjańske rody kradu wósłabił, až jo je skóńcnje mógał we wójnje pśewinuś, serbski kraj dobyś a nimskemu mócnaŕstwu pśirědowaś.
Po 5. pśespytowanju w lěśe 2007 změjomej něźi 1000 interviewow a wobšyrnu datowu bazu na zakłaźe dalšnego empiriskego slěźenja.
Jan jo teke kopańcaŕ E-młoźiny pśi SG Žylow.
Kirigiziska jo pśecej była chudy kraj, kótaregož góspodaŕstwo se koncentrěrujo na rolnikaŕstwo.
Jaden denar
Serbske Sokoły woplěwachu lažkoatletiku, masowu gymnastiku, reje, zwucowanje na turnowańskich rědach, boksowanje a wót 1932 w někotarych jadnotach balokopanje.
Wóni kśě, až mógu zasej pósłužowaś gósći we swójich domach.
Kazane su byli wše, kenž su wob lěto na póli pomogali.
K tomu pśiźo, až njejo móžno wěsty casowy dypk do prabucha fyzikaliski definěrowaś.
Ako z crjejami na blido stupijo, woła jogo žeńska: "Pódłož casnik!"
Slězy za serbskim bokom jo nimski tekst, dar nakładnistwa "Błota" .
Což jo nam w mejlce k tomu nimski napisał, pódajomy how dolnoserbski: "Źiwne jo, až w nowembrje su hyšći lětali libele.
Na pśikład ze župu Jakub Lorenc-Zalěski.
Gaž se waźitej dwě góleśi, móžotej se sednuś za blidko a zwadu měrnje a mimo pomocy drugich wurownaś.
Ale na drugi part jo to zas a zas bólosne.
Za někotare rostliny a zela jo wjele mjenjow wopóznanjonych. „Luźe maju mjenjej a mjenjej wobchadanja z naturu a źinsa lěbda hyšći něco wěźe.
Ma lěpjej śopłe stojnišća a jo na mroz cuśniwe drjewina.
Akle ako som powěsći w staršych Casnikach cytał, až »kuždy źeń pśidu Serby z karami, kipami a kórbami, wšo połne gribow«, jo mě było kradu jasne: Nan njejo mě nic nabajał.
Źěłowe zjadnośeństwo „Postowe stawizny Serbow“ se teke naźeja, až buźo techniska kwalita publikacijow w pśichoźe zasej lěpša.
"Som glucna, až móžom něto južo 18 lět na wobyma městnoma statkowaś.
Dawno do togo su mnichy južo tam połožyli zakład z nasypami a kneblowymi mostami w bagnišću.
Naraz jo zastupiła pśezpołdnica a jo se pšašała: "Nykus, maš ty mój serp?"
Na kšomje trajdowišća rozpśestrěwamy deku a wulicujomy źiśam wó pśezpołdnicy.
K tomu słuša teke, až mógu Witaj-źiśi w šulskem horśe swóje serbske domacne nadawki gótowaś.
Ja se myslim, w pśiducem lěśe móžom zasej adwentski wěnc basliś a ze źowku placki pjac.
Zwěstk „Ende Gelände“ co pśi góźbje klimoweje konference UN z wšakimi akcijami demonstrěrowaś, aby politika klima pśed dalšnym rozgrěśim wobzwarnowała.
Ale jogo mama njewótegronijo, wóna zachopijo drastwu zapakowaś, dokulaž familija co witśe do dowola k Baltiskemu mórju jěś.
Wón jo w serbskej góletkowej kupce w Picnju, ale cytajśo sami!
To by wjelgin tšašne było, gaby my take rědne dokóńcenje za naš šulski cas njeměli.
Sobotu, 7. decembra, buźo wót zeger 15:00 pśěza w gmejnskem centrumje.
Ale Mukownik wachujo pśecej hyšći.
"Na našych ‚serbskich wjacorach‘ smy zgónili, až to jo wobydlarjam Łužyce wažne", komentěrujo Statnik.
Stephanie Bierholdtoc, Heidemarie Richterowa a Wolfgang Kotisek su dlej ako dwě lěśe w žurnem źěle wšykno wuslěźili, zezběrali a pśigótowali.
To se wě, až su w programje teke pokazali, kak źiśetko wobraźijo źiśam a dorosćonym.
Karel Macku a dr.
Do Turnowa jo se pśed wjele lětami zaženiła.
Naša źiśownja ga ma dwa doma.
To se wě, až su se rowno tak zajmowali za wšykne te rědne eksponaty serbskeje ludoweje kultury.
Toś słuša jim źěk a pśipoznaśe, tym młodym źiwadłownikam z Borkojskeje šule a tym z Chośebuskeje 9. wušeje šule.
Hochozarje źe su se pó wójnje ned kradu wó to starali, aby mógali zasej na góńtwu chójźiś.
Naš Kněz Jezus Kristus a Bog, naš Wóśc, kenž nas jo lubował a nam dał nimjerny trošt a dobru naźeju w gnaźe, troštuj waše hutšoby a hobtwarź was we wšyknom dobrem słowje a statku.
Samo źiśi źinsa hyšći wěźe, źo jo stara šula była.
Z jano styrimi centami (wšo druge běchu jomu na zachopjeńku drogowanja wukšadnuli) běšo lěta 1884 pśišeł do USA.
Ale z tym, až njejo se dosć wódy napadało, feluju wěste reserwy za pódpěranje rěki, to wšykno jo zgóniś było wót bramborskego ministaŕstwa za rolnikaŕstwo, wobswět a šćit klimy.
Nan chórego góleśa źašo Jezusoju: Humějoš-li něco, ga zmil se nad nami, a pomož nam.
Pětš powěda pówažny a rozsuźony.
»Wóna njoco, až něnto wjele z domu chójźim.«
Won jo był politiski wjednik sekretariata dolnołužyskego wjednistwa KPD a jo W.
Lěc jo how něchten doma?
Jurij Krawža pak njejo jano sam twórił.
Kak jan’ to how cynje? - jo wóna se pśecej zasej pšašała.
A šejc Dratewka jo sebje, tak ako jo kral Krak zlubił, wzeł princesnu ako žeńsku a wónej stej byłej žywej dłujko a glucnje.
Zawěsće jo k tomu teke pitśku pśipomagał naš woglěd pla biskupa.
Sobotu, 9. nowembra, buźo wót zeger 15:00 pśěza na Njepilic dwórje.
No, njewěm ga wěc tak pšawje, som te pratyje pśewzeła wót Woraka.
W ruce ma wón kólaso a kórb ze struskami a płodami.
Pětš wzejo Karinu za ruku a wjeźo ju pśez tu na wuskem boce cerkwicki wósebje wusoku a bujnu tšawu.
Głosnje tam bubnuju šnapace w měrcu juž w ptaškowem orchestrje.
»Wón nas njespušćijo a se wó to póstarajo, až buźomy lichotny a glucny narod!«
Nejpjerwjej by kśěł hyšći pśispomnjeś, až dostanjomy 60 markow za mjasec stipendija.
Pótom jo se dała na to pisanje.
Knigłaŕnje su zacynjone, wjelewiki wótpowěźone.
Steffen Tušling wuzwignjo teke rolu kśesćijańskego antisemitizma ze srjejźowěka, kenž jo zakład za antisemitizm nacijow był.
Abo my móžomy groniś, až how jo wjele městna za wuwijanje!
Wěš ty snaź, komu słušaju te bajkowe knigły?“, pšaša Lejna.
To jo zastupnik LAUBAG hyšći raz wobtwarźił na 28. posejźenju bramborskego wuglowego wuběrka slědny tyźeń, 30.11., w Chośebuzu.
Pśedsedaŕ Domowinskeje kupki Günter Jan jo pśilubił, až budu tu pšosbu dopołniś, ale te toflicki budu tam optiski hynac wugótowane ako te we Jsy.
Ty ga wulicujoš jano bajki«, jo Janko na to znapśeśiwił, ale nutśika jo južo zacuwał to grozne póžedanje, kótarež jo w jogo wutšobje gryzało.
2018 jo měł teke konfirmandsku wucbu a serbske górjejbranje w Janšojcach.
Martin wobsłužujo wšykne klišeje takego typiskego engelskego gentlemana a wostanjo mě ako fantastiski luź a se wě ako fasciněrujucy muž w spomnjeśu.
W tom nowem Rozhlaźe namakajomy mało w dolnoserbskej rěcy.
W awgusće 1981 su jo legalizěrowali pśez Gdańske dogrono mjazy Lechom Wałęsu a pólskim kněžaŕstwom.
Mimo togo maju wšykne amtske wótźělenja nadawk, akcije pśeśiwo wjelikej wóze wugódnośiś.
27. a 28. februar budu zeger 10.00-18.00 Serbske jatšowne wiki w Serbskem domje w Budyšynje (Postowe naměstno 2).
Ten samy słowny kórjeń štycy we słowjańskem słowje „wěźeś“).
Nicht njejo to za casa wumarkował... Až naraz jo se něcht we zalu z mócnym głosom zakśiknuł, tak až wšykne su se zlěkali.
Źěło serbskich wucabnikow žednje hyšći lažke było njejo.
Pó dlejšem casu pak jo wóna była njesćerpna.
Mato Nowka jo wumrěł w popajźeństwje w Łukowje.
A pón zachopijotej wójowaś.
Wóni rowno kwitu.
Wóttam buchu gósći wjeźone na kjarchob popajźonych, kótaryž tam we Žylojskej góli jo ku Chmjelowu.
Na tom slědnem swěźenju w ramiku festiwala jo mjazy drugim Zeka Nikolić wustupił, ako jo tek cytanjeju 10. septembra muzikaliski ramik dał.
Mjazy jo naš dolnoserbski wótpowědnik "Pětš ten tśeplo", ga co ten tśeplaty Pětš teke wuźěsyś pěkne serbske njaborjetka a źiśi.
Dalej jo stojała na dnjownem pórěźe diskusija wó nowo wobźěłanych wustawkach Domowiny, ku kótarymž cłonk zwězkowego pśedsedaŕstwa Marka Cyžowa jo powědała.
Toś ten nagranjašo, až dejała kužda jadnota na to źiwaś, "až nabydnjo wóna naglědnosć w cełej wokolinje.
Zasej jano banśik a pjera.
Dr. Hans-Jürgen Sievers, dłujkolětny faraŕ reforměrowaneje wósady w Lipsku, jo njabogi.
Něźi tu połojcu wót togo bjeru za to, aby se zwěrjetny dom w měsće financěrował.
Lubosć jo našo Bóže swětło.
Něźi 20 wót tych “nowych” jo se w domacnych šulach na serbskej wucbje wobźěliło.
Styri rožki trjeba plon.
Pśez pózdźejšu rešeršu som nazgóniła, až ten torm jo měł "pśedchadnika", kenž su musali dla techniskich njedostatkow 2011 zamknuś a 2014 pón wótryś.
W takej nowej a modernej šuli by se mógało wšo to staś na wjelgin moderny part.
Tak buźo tśeśi źěl personalnych koštow pśewześ, a to wót lěta 1996.
Waša wjas ma napšawdu jasny pśichod.
To deje pón w měsćańskem parlamenśe diskutěrowaś a wobzamknuś.
Taka bejna napśeśiwnosć njepokažo wobej boka konflikta w pšawem swětle.
Wiźiš?
Měto Nowak (referent krajneje zagroniteje za nastupnosći Serbow) wót Ministaŕstwa za wědomnosć, slěźenje a kulturu Bramborskeje jo se ako póstarkdawaŕ na Serbsku reju wobrośił.
Pjerwjej, ako łuki su jano raz pósekli, ga jo mógła teke źiwina – wósebnje kurwoty, kacki, kibuty a bjakuty – se wěcej rozšyrjaś.
Weto: gódowne tšojenja maju nam wjele groniś: Buź wjasołeje mysli, su-li tež wobstojnosći na žywjeńskem drogowanju ceło njewócakowane.
Tak su se ned 15 eksemplary dolnoserbskeje Pratyje pśedali.
Jo, gaž janźele droguju.
Wónej stej zachopiłej piś.
Wónej stej se wobźěliłej na wědomnostnych zmakanjach k historiji NDR kaž teke fachoweje kupki awtorskego kolektiwa k stawiznam nimskego luda.
Wóna jo naspjet chwaliła wukniki, až wuknu serbsku, stakim ga słowjańsku rěc.
Serbski pcołkaŕ Reinhard Šołtka z Drjejc jo jim to wulicował.
Wono jo zestajone ze serbskich cłonkow zwězka komponistow, a do njogo słušaju dalej ako cłonki serbske luźe abo luźe drugeje narodnosći, kenž se za serbsku kulturu zasajźiju.
Alexander Wach jo wšake stare seśi na sćěnje swójeje brožnje powjesył, pódla wisy blumbawa.
Ako jo Sabrina Kušyna, zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu LDS, groniła, su stajili pšosbu na Załožbu za serbski lud w Chóśebuzu, aby wóna to pódpěrowała.
Rědne serbske swěźeńske drastwy su nejwažnjejše znamje za to.
To jo teke někaka pychota.
Akle pótom dej se dalej mysliś.
Rosćo w swětłych lěsach, na lěsnych drogach a lěsnych kšomach.
To se Julce spódoba.
Za jogo suźenim jo šansa, až góla se sama wót se wěcej raz zasobu zapalijo, ekstremnje małka.
A wón mjena: Tak nikula powědali njejsmy.
Mólowanja na sćěnje su datěrowane na cas wokoło lěta 1486. Na nich su bibliske tšojenja wiźeś, a źinsajšny woglědaŕ móžo se derje zamysliś do myslenjow a póžedanjow tencasnych [...]
Som Witaj-góle, a serbsku rěc na Dolnoserbskem gymnaziumje wuknuła.
Wón wulicowašo jomu wót pulbjerja a pokazowašo jomu bušku a kak jo gótowana; natka ju zasej a da ju Pětkoju, aby sam wustśělił a z njeju pógrim gótował. 
Wónej stej měłej wjele wjelikich kulkow, a źo ga dejtej z nimi?
W wósebnej wustajeńcy w Serbskem domje wustajaju se kolekcije dobyśarjow wuběźowanja wó „Nejrědnjejše serbski jatšowne jajko 2015“.
Co wón Žuroc wześ to złoto?
Serbske zgromaźeństwo se togodla wjelgin rad zapśimjejo z lokalneju wjelerakosću do diskusije wó perspektiwu našogo regiona.
Wobej rada wužywam.
Lutk jogo wjeźo do dłymokeje chódby, źurja se wócyniju a Kito se źiwa.
Ja som swójim wuknikam teke rozdźěliła nadawki za serbšćinu.
Hochozarje su gor landrotoju raz kšajźu psowu pjaceń zrichtowali.
Teke łacny a głodny njejo trjebał nichten domoj hyś.
Sonet jo forma basni.
Dla Pódpołnocnoatlantiskego tšuženja, wótnožki Golfowego tšuženja, jo wjele pśistawow pśi Barentsowem mórju teke w zymje bźez lodu, lěcrownož laže daloko na pódpołnocu.
Njewšednje wjele gólcow jo se w tom lěśe z wuspěšnym rozbiśim glinjanego gjarnyška kwalificěrowało za łapanje kokota.
Mila Zachariasowa z Kósobuza źěła wótněnta ako fachowa raźiśelka (Fachberaterin) za Witaj-kupki w Dolnej Łužycy.
"Wšykno jo w pórěźe, luba Lenka."
To móžomy něnto z wólbami 26. maja k lěpšemu změniś, jo groniła Monika Schulz-Höpfnerowa, pśedsedaŕka wokrejsnego sejma.
Ako politiski aktiwny luź stareje generacije jo se pód tegdejšymi poměrami nawjedujuceje role SED śěžko měł, wažny a wósebnje wliwa połny amt w Domowinje dostaś.
Rezultat jo wjelika pusćina na wjele hundert hektarach.
Graśe se pśewjeźo něźi pěś minutow a se wóspjetujo w slědujucych tyźenjach wšednje w samskem casu dnja.
Wót togo casa, ako som sejźeła we šulskej ławce, som cowała wó tom, raz byś wuměłcowka.
W magacinje mjazy drugim zgónijośo, kak nastawaju serbske telewizijne a radijowe wusćełanja, a teke wó jich zachopjeńkach a wuwiśu.
My smy pśez jadnogo Ducha k jadnomu žywotu dupjone, daśi smy Žydy abo Grichiske, abo słužabniki abo liche.
Docent buźo dr. Pětš Šurman wót Serbskego instituta, zastup płaśi 4,50 euro.
Dokumentation / Serbska rěc jo žywa.“ – pśisamem tśi štundy Janšojskeje rěcy w bejnje dobrej, radijowej kwaliśe!
W Barlinju se Sebastian Elikowski-Winkler k scenje "Nowa Muzika" pśitowarišy.
Wjele kupkow jo se prědk wezeło, až delegaty wó wěsće dosć wažnem wopśimjeśu delegatnych konferencow na zmakanjach w kupkach powědaju.
Do njogo słuša 50 cłonkow, kandiděrowało jo wušej 60 žeńskich a muskich.
Na wejsańskej postowni pokažo kněni Weberowa na aparat, kenž stoj na blidku ze słuchatkom lažecym pódla telefona.
Take jo se gano stało.
Nowe pśedewześe za taksi a nakładny transport ma wót měrca Werner Schultchen z Myšyna.
»Južo sobotu do zapusta su se gólcy (nježenjone) ze jsy w kjarcmje schadowali, aby zapust ›zapijali‹.
To se mysli jaden wjelgin pychotny mjatel.
Pśepšosyło jo kužde lěto na serbske spiwańske wjacory, a załožyli su teke swóju knigłownju.
Sieradzska jo historiska krajina w srjejźnej Pólskej.
Źiśelina jo rod ze swójźby łušćinowych rostlinow .
Jo dalej kužde lěto do serbskeje jsy jězdźił.
To lažy teke na historiskej młyńskej brožni, kótaraž jo wordowała do Carnego Chołmca pśesajźona z jeje narodneje jsy Sulšecy.
Póraźijo se jomu abo jej, toś to zacuśe teke pomjenjowaś?
Dalej trjebaju serbske wucabniki pomoc Serbskego šulskego towaristwa a serbskich medijow za lěpše wucbne materialije.
A to jo se raźiło.
Pótakem jo Juro bźeze mócow.
Wona jo w tom lěśe cesto pla nas była, jeje tencasny luby ga jo ze mnu gromaźe bydlił.
Pó dobrej tradiciji su byli wobźělniki źeń pśed oficialnym wótwórjenim kongresa pśepšosone na wiki mjeńšynow (Minderheitenmarkt).
Wóna wochylu njeźěła za "Nowy Casnik".
„Móžo byś, až z togo buźo nastaś wejsny muskecy chor.
Z gipsa a wódy jo sformował běłu platu.
Dobyśaŕ Matheo Grafe.
To se pak góźi na njeznaśe hynakšego, nic europskego rěcnego koncepta wótwóźiś.
Nowo pśistajona muzejowa pedagogowka Ingrid Hustetojc jo jich wjadła pśez trajucu a wósebnu wustajeńcu.
Žałowaŕska hala na kjarchobje jo tejerownosći pśisamem gótowa.
Ja som jomu pśi pśigótowanju na ten woglěd napisał, kótare žywjeńske stacije dej kupce pśedstajiś.
Až njebuźo prědna protestna demonstracija Serbow ta slědna, to jo wěste.
Kubłaństwo jo wjelgin wažne za serbsku rěc, ale njewumóžyjo serbsku rěc.
Powšyknje se by mjaz diftongami a dwójozłožkowymi wokalowymi wězbami rozeznawaś musało, pśi comž se pśecej njegóźi granica jasnje śěgnuś.
W DDRskem casu njejo nichten se myslił, až to serbske cerkwine žywjenje buźo wótžywjeś.
Oskar jo hyšći mały a taki ropot njeznajo.
Jogo słowa su jasne, maju jasny zmysł.
Strjažow - to jo ten rědny serbski roman “Mjazy sedym mostami”.
Jo, napšawdu, to njejo łdgane!
Ako k njomu pśistupijo, ga wopokažo se, až jo swójogo nowego cłowjeka zastśěliła.
Su swěśili 90 lět turnaŕnje.
Wšake swójich dopomnjeśow jo napisał a nazběrał w knigłach „Wósłonki mójogo žywjenja“.
Wóni wšykne muse pak hyšći chylu sćerpne byś, pśeto akle znowa buźo nowy chrom gótowy.
Ceła zemja rdžašo a jogo śmjata jama bu casy wša rozswětlona a grimanje se rozlěgašo wót jadneje góry na drugu, tak, až rdžanje njemějašo kóńca. 
Buźćo pśikład za źiśi.
Dokóńcne wobzamknjenje wótcakujomy akle w lěśe 2013.“
Slědny w tom dłujkem rěźe jo był Gregor Wieczorek, ako jo z lěta 2004 až do apryla 2020 redakciju nawjedował.
Su dali na „talaŕ“ marku a wěcej.
Žeden źiw - wót tych něntejšnych něźi 20 000 serbskich luźi w Bramborskej bydli ga wokoło 15000 we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
To móžo byś konkretny projekt: rozgrono ze źiśimi na někaku temu abo źiwadłowy kus.
Ako pśisłušniki serbskeje mjeńšyny ga wěmy, až Słowjany njejsu Dešno nigda spušćili.
Módliśo se stawnje k Bogu we wšyknej nuzy z pšosenim a ze žebrjenim w duchu a buźćo k tomu wócuśone ze wšykneju hobstawnosću.
Na jaden part dajo na wjelikem wobrazu wjele wiźeś a póznaś, pśi comž k pśedstajonym luźam, zwěrjetam a wěcam to serbske pomjenjenje pódane jo.
Ps 91,15)
Z Blunja/Bluno. Bluń a dalšne jsy wokoliny dostanu nowego fararja.
Renej Šuster jo rozkładował, kak to wótstupjenje wót wugla se stanjo, wósebnje glědajucy na to, lěc Prožym buźo se wótbagrowaś.
Z wjelikim zajmom su gósći na to słuchali, což su w Serbskem domje w Chóśebuzu wó Serbach zgónili.
Głowne gałuzy nagle górje rostu.
Pótom buźo pśikusk a rozgrono na farje.
Mato: „Su ga dejmanty tak droge?“
Mimo togo rada rejtuju«, wóna wulicujo.
Cybulu wobělijomy a drobnje rozsekajomy.
Wałtoru wjacor su byli kursisty w Měsćańskem domje, źož jo šołta Holger Kelch jich wuwitał.
"To jo za pśichod rěcy a nałogstwa wjelgin wažne".
Wjacor buźo wót zeger 20:00 disko w stanje pśi kjarcmje „Landgasthof“.
Co by dejało se změniś w bibliotece, aby wóna była atraktiwnjejša za lubowarjow serbskeje a słowjańskeje literatury?
Tak se bur Žur mysli, až jo se ten njeplek wupórał.
Pettson toś ma dobru ideju, kak Findus móžo wurownaś swój njedostatk.
16. junija jo było dowuzwólowanje (Stichwahlen) za amt šołty we wjele bramborskich gmejnach.
Něźi w tom casu som pón kśěł źěłaś ako samostatny rucnikaŕ a toś som taku pšosbu stajił.
Gregor Wieczorek jo w swójich młogich pśinoskach to abo togo wuchwalił a wustajił, což abo chtož jo se to napšawdu zasłužył.
Jörg Šulc trjeba wjele casa za cytanje Casnika.
Chtož co wu nas swěśiś familijne swěźenje abo pśenocowaś, ten daś se pśizjawijo pód 0151 5 88 591 43.
Pětš stupijo pśed Karinu.
Ps 116,15.17
Marja Elikowska-Winklerowa se jej groni, a wóna nawjedujo w Chóśebuzu Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu.
wjele wót Was maju kólaso.
] Rowno tak ako jo se Górna Łužyca až do zachopjeńka 20. stolěśa k industrielnym stronam wuwiła, jo se teke Dolna Łužyca k industrielnemu zepěranišćoju wuwiła.
We srjejźi stoj młody Kito.
Z Chóśebuza/Cottbus. Na Dolnoserbskem gymnaziumje (DSG) jo póbitowała ceptaŕka Angela Schurmannowa gano klub młodych pedagogow.
Maju w Lubnjojskej V. šuli 57 serbskich wuknikow, 16 w něntejšnem 1. lětniku.
To njejo žeden problem był.
Wona jich nawjedujo z kšuteju ruku a stoj hejnak Feldwebel prědk nich.
K zapśěgnjenju smy měli woła.
Mjazy pórami jo był jaden, kenž jo pśišeł wósebnje dla togo zapusta z dalokeje cuzby – Carolin Harpojc a jeje partnaŕ.
Tyšarjowe su we jsy słušali ku »krowkarjam«, casy su tym teke gronili »kšomickarjam«.
Rowno tak jo było pśedwiźone, až wóna pózdźej raz tu žywnosć pśewzejo.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chóśebuzu móžo slědk glědaś na wuspěšne źěło w lěśe 2004.
Wěcej luźi jo pódla, źož starjejše su teke w casu DDR měli kśesćijańske žywjenje.
A toś su wjelgin malsnje zachopili nimskich wójakow zasej pušćiś.
Toś jo we februarje Smogorjejska młoźina swěśiła 120. zapust (z 18 porami), a 11. měrca su ženjone z muskecym zapustom spominali na lětosny jubileum.
"Wuknjomy teksty.
Slědujo tyźeń lěśojskego, śopłego wjedra.
No pón hatchej! 
To by pśirownowała z cłowjekom, ako jo nam, śi pśi boce na cełej žywjeńskej sćažce, luź, ako tebje rozmějo a lubujo, jo twój korektiw, ale pśecej šćitajucy, tak až móžoš mimo tšacha z nim wandrowaś, ako na tebje glěda a tebje pomoga a za tebje jo.
Za tym, ako głowny wuběrk bórkojskego amta jo wobzamknuł, až njoco płaśiś swóju doněntejšnu źělbu za dešański muzej , buźo gmejnska rada dejaś rozsuźiś, lěc te kosty pśewzejo.
Togodla njejo pó droze jězdźił, ale ako pšawy guslowaŕ pó pówětšu.
Dokulaž wón jano w serbskej rěcy swěśony wordowa, ga njejsu te nimske luźe, wósebnje z Chóśebuza, na njen pśišli, ale cakaju na ten nimski.
"Som wót šwigermamy dostała kompletnu pśeglědku mody a jo mě pśišło na mysli, woglědarjam rědne módrośišćowe wuměłstwo pokazaś", jo groniła wjednica muzeja Babette Zenkerowa.
To se njemyslim.
Zernko wuchowajo luźi pśed smjerśu.
A we našej towarišnosći na to wjele pśemało glěda.
Smy młoge wó tudejšych Słowjanach zgónili, wó jich bogu Swantowitu a wjelikem groźe Arkona.
Tak jo teke było w Kamjenej, kótaraž słuša do Lubina.
Wótpowědne wobrazowe kniglicki abo fota wšakich wózydłow mógu pśi tom dobra pomoc byś.
To jo Neumann wulicował teke na wobradowanju Serbskeje rady pśed dwěma tyźenjoma.
Prědk togo jo była wjednica Witaj-źiśownje w Rownem a „Serbowka z cełeju wutšobu“.
Februar jo drugi mjasec w gregorjaniskem kalendarju.
Wokoło 20. sněg zasej tajo a februar se rozžognujo z póchmurnym a plańtśatym wjedrom.
W momenśe se pak na to prědne koncentruju.
Ten samy jo był zbaslony z drjewa, a na njom su wisali paslicki.
Běłe złoto teke w Europje?
Tak wó to pšosy, aby towaristwa južo ideje zběrali a swóje projekty jim pśedstajili.
Gaž su klapali z witkami do wokna abo do źuri, jo wóna se połna tšacha pód blido schowała abo schow pytała w ropach kóšule starkeje.
Te starjejše, kótarychž źiśi w nuznem wobstaranju su, trjebaju město pawšale jano hyšći na porciju zapłaśiś.
Madlena Norbergowa jo pśedstajiła wuměnjenja za pśizjawjenje na certifikat dolnoserbski.
Pśisamem 5.000 eksemplarow kuždy tyźeń śišćimy, a luźe jen kupuju, 90 % ako stawne abonenty.
Wón jo wót septembra togo lěta zagronity redaktor za dolnoserbski źiśecy casopis „Płomje“.
We tej wjelikej pisanosći jo serbska drastwa se dostojnje prezentěrowała.
srjodu, 12. awgusta /jacmjeńskego
Zasej jo to był Bogumił Šwjela, ako jo wzeł tu wěc do ruki a jo pó tśilětnej pśestawce 6. januara 1921 za Serby w Dolnej Łužycy pśigótował tyźenik pód mjenim Serbski Casnik.
13 lět smej něnto gromaźe žywej.
How jo jich wěcej, ako zachopiju akle w 1. klasy wuknuś serbsku rěc.
Žylowarje tež bělenje płatu njezabychu.
»Idiot,«, borkoco Robert, »to źe by mógał ned groniś!«
Nowinki z Łužyce
Kulturny decernent města Bernd Weiße jo pódšmarnuł, až městoju lažy wjele na tom, aby serbska rěc mógła dalej žywa byś – how ma město kulturny pókład, kótaryž hynźi njamaju.
Konrad Klewitz z Tšupca jo k prědnemu razoju w Witaj-lěgwje.
To wšykne lubuju.
W lěśe 1961 bu pón koncertny mejstaŕ, a wušej 30 lět jo ako taki swój wšedny klěb zasłužył, až do swójeje pensije.
Chto móžo „lichy“ byś, njerozsuźijo pśedsedaŕstwo Koła abo někaki drugi gremium.
Ta slědna wót nich njejo na tom dnju mógała pódla byś.
To se wě, až tšochu boli, ale to cesto ned pomaga.
Aby wětš nastał, ga su wšake warsty powětša notne.
„Domowina njejo zwězk za šćit wobswěta”, jo łoni dolnołužyski župan Pětš Petrik gronił, wopytujucy argumentěrowaś, cogodla Domowina se njezasajźujo za zdźaržanje Łakomskich gatow.
Spominali su na silwestersku noc.
Stwórtk, 21. měrca, buźo w janšojskem farskem domje na Cerkwinej droze 6 Serbske bibliske koło ze Spěchowańskim towaristwom za serbsku rěc w cerkwi.
Wótegroniś teke njetrjebam.
Ale co coš? 
Ten šołta jo se wšykno hyšći raz derje pśemyslował a jo na to pśišeł, až by było dosć špatnje, gaby jano pjenjez dla rowno how w Turnowje, źož takego sławnego syna maju, ta serbska rěc zajšła.
Pśi tom dawaju źiśi jajko wót jadnogo gnězda k drugemu dalej.
Na ministarja w Pódstupimje jo pisał list, až bydli w Chóśebuskich stronach jano wokoło 5000 Serbow a až jo mjazy nimi wjele něgajšnych nacijow!
Młogi jo se sam cytanje pśiswójł, nejwětšy źěl jo cytaś a pisaś w šuli wuknuł, gaž zewšym.
Wjerašk buźo superkokot 21. septembra w Mimo łapanja a zabijanja kokota buźo zasej rejtowanje wó kołac.
Som cakała, až mušle budu suche.
Nan žebri Jezusa: "Ale wumějoš-li něco, ga zmil se nad nami, a pomož nam!"
By něco hynac cynił?
Telik lět su bibliske słowa źeń wóte dnja luźi pśewóźowali a jim trošt a pomoc dawali.
Won jo sobu organizował swěźenje serbskeje rěcy a kultury w Trjebinskej zakładnej šuli až do jeje zacynjenja w lěśe 1999.
Mjazy nimi su byli cłonki Zjadnośeństwa serbskich błośańskich rybarjow Bórkowy a wokolina.
Rozpalone iniciatory su lětali pśez město a su pytali za móžnymi twarjenjami.
Teke priwatne swěźenje deje tam móžne byś.
Jo pśepšosyła gósći, aby jim pokazała, kak se pśěźo.
Teke lětosa smy kśěli swěśiś ptaškowu swajźbu w našej źiśowni.
13.00 góźin: "Muzika a literatura": w rozgronje z dr.
Za dalšnu socialistisku industrializaciju su pó zdaśu nuznje trjebne byli.
Wustajeńca pokažo, kak Theodor Fontane jo w Błotach chójźił na slědach Serbow.
»Pśidu ned slědk«, zawołajo a južo lězo pśez rycynu w žywem płośe.
Chto znajo źinsa hyšći Gryza a togo Kita Žonopa? Wujšłej stej tej z twójogo klina, za serbstwo jo jich proca šła.
Ceło sam jo Robinson pótom wóstał na tropiskej kupje.
Ow, kaki rědny wón jo!«, dakocu. »To jo pak był nejwušy cas, Pettson.
To jo se śi napšawdu fajn raźiło!
Bog, ty sy mě wót małkego hucył, togodla zapowědam twóje źiwy.
Wjele jo se musało pórěźiś a wótnowiś a wjele źěłow su sobuźěłaśerje musali sami wuwjasć – jo Końcak wulicował.
A na kóńcu: źo buźo pśiducy kongres FUEN?
Dla narownanja normalneje wódy pśi chemiskich substancach rownowagowe reakcije změnja.
By mě něchten wěrił, gaby gronił, až smy jano pěknje a słušnje pśi wognju sejźeli a za krowymi glědali? 
Kšajźu pśechowana wumyslijo se wurlawa złe cynjenje: Złapjo sebje źowcysko, k nykusoju z njeju źo.
Někotare dny pózdźej stupijo bur Žur zasej k woknu a glěda do gumna.
Ten głowny iniciator togo cełego jo był mimo Slěpjańskego folklornego ansambla tamny Serbski kulturny centrum.
Mě „małe krejze“ jo se ako napśeśiwne k „wjelikim krejzam“ napórało, kótarychž rowniny wopśimuju srjejźišćo kule a kótarež wopśimuju wšykne tak wjelike ako móžno krejze na kulowem powjerchu.
Smej jomu wulicowałej, až se na našom dwórje tšašy a jogo pšosyłej, aby nama pomagał.
Na pósejźenju jo se wobźěliło něźi 15 luźi.
Pśisłucharje su ned pśejmane a zajmowane.
Wónej stej w starjejšynem casu.
Wót wšyknych planow, ako su we tom fryšnem wětšu politiskego pśewrośenja nastali, jo wšake se dopołniło, mjazy drugim telewizija, serbske źiśownje atd.
Za aktiwne statkowanje w swójich Domowinskich kupkach su se wuznamjenili z Cesnym znamuškom Domowiny Waltraud Ramotowa z Wětošowa, Silvia Tilgnerowa z Noweje Niwy, Inga Mušalekowa a Hartmut Hantšo ze Slěpego, Horst Mikl z Worjejc, Herbert Probst z Komorowa pla Klukša, Jana Pětrowa z Lemišowa, Herta Wajdlichowa z Pančic-Kukowa, Pětr Młynk ze Šunowa a Pětr Hadank z Konjec.
Derje za nich, až wichaŕ a mórjo wóśichnuštej, howac by jich cołn, we kótaremž něto tak wjele luźi sejźešo, tež mórjo póžrěło. 
13.00 góźin: Muzikaliska woklapnica
Pśeto wóni zaštapiju, pśekłoje a rozproje kuždego winika, ako jim do drogi pśi źo.
A ja teke wěm, až takej entuziasta ako kněz Kšamaŕ z Drjenowa a kněz Wojto z Hochoze by to teke zadermo cyniłej, dokulaž wěstej, až jo to k dobremu serbskeje rěcy.
Jan ten, ak jo tak dłujko bźez klěba był ako wón, buźo móc wuznaś, kak kšasny dar jo luby Bóžy klěbašk, a buźo jen z takeju źěkownosću jěsć ako wón.
W Kśišowce změjośo jen ze stilom w serbskej, wjelgin pśijaznjej atmosferje.
Bur jo se stakim rozbogaśił.
To jo se wě lažčej, "gaž wjedro jo" a wšykno móžo byś wence na łuce pód gołym njebjom.
Stajśo głažk z wódu pśez noc wen do mroza .
To wón cyni teke, gaž wón jo niźi ducy.
Bjarnat jo mě dowjadł až pśed źurja.
Za to som sejźeł pśi staśiwach a som se wopytował we tkanju.
Na rozgrono jo kazała Załožba Rože Luxemburg.
Nitku zapšawym žednje zgubił njejsom.
To se wě, až na swěźenju teke wjele drugego buźo.
Münchowa pokažo źěrkate wušywanje swójeje šlodaŕnje.
To jo stara serbska wjas něźi 50 kilometrow zdalona wót wikowego města, w kótarejž rolnikaŕstwo w srjejźišću stojašo.
Wón jich tež namaka a zwjaseli se, až ma weto něnto tšošku jěźi.
Jo cele śicho.
Z drugeju, teju šwigerźowku jagarja Bagole, kótaraž jo bydliła na Pěskach ned w prědnem chromje nalěwo ze jsy pśiducy, som měł pśisamem až do jeje smjerśi dobry kontakt.
1878 Ta Gójacka zeleznica dej se pśestaś.
Hungory su pśewažnje kśesćijanje.
Wejsańske towaristwo Běła Góra.
Šołtowka jo Valeski Bukišowej z prezentnym kórbikom gratulěrowała.
Ale rozdźěl mjazy jogo słowami a wopšawdnosću toś togo swěźenja kuždemu spšawnemu woglědarjeju do wócowu bijo. … Co jo trjebne?
Pokazaś by se wóni pak teke mógali pózdźej w jadnej wustajeńcy wó Pawlinje Krawcowej w Gołkojcach.
Wón jo mě wulicował, až jogo stare starjejše su byli z Kokrjowa a su powědali serbske.
Wón ma woblaconu kapu a kłobyk stajony, na njom zapustowy strusk.
W rozgronje: David Statnik, pśedsedaŕ Domowiny, Karsten Saß, zastupny krajny raźc LDS, a Dörthe Ziemerowa z měsćańskego zastojnstwa Lubin.
Wosebnje gjardy jo dr.
Do dołka łžyce scyńśo wósk.
Móžośo spiwaś?
Njeźelu, 1. nowembra, ga su tamne wólaŕki a wólarje napominane – jich jo dogromady we wšych tśich jsach wokoło 2. 000 –, jogo wuzwóliś.
Tak smy kśěli na pśikład pśez pśidatny serbskorěcny program jubilejny swěźeń w Dešnje (550 lět) w slědnem lěśe pśez Załožbu za serbski lud spě-chowaś.
Januar • Wezymski
Južo dwě lěśe pózdźej stej se dostałej Pšuska a Awstriska do włosow.
Skócyjo ned na mnjo, gaž ju njewiźim.
Smy ale tšubili kšajźu, a nichten to njejo pytnuł.
Pšawje, to ga su te žaglece wugle krala lutkow.
Na pjeńkach pak z togo casa jano hyšći spomnjeśa sedaju.
We drugej połojcy jo graśe wordowało agresiwnjejše, a sudnikaŕ jo samo jadnomu Šleswigarjeju cerwjenu kórtku za wótšy foul dał.
Wóna jo bóžko taka.
"Z našogo wuměłskego fundusa smy na jawišću pśedstajili z orchestrom, chorom a baletom serbske swajźby a swajźbaŕske nałogi ze styrich regionow, a to z nowymi elementami.
Ty cwiblujoš, luby pśijaśel?
Zmakanje dolnoserbskich abiturientow pó 52 lětach
Na dnjownem pórěźe jo stojało 7 dypkow.
Wótkubłarka pokazujo wšykne produkty, kenž jo zgromaźiła, a se ze źiśimi wó nich wótpowědnje slědujucym dypkam rozgranja.
W slěźenju jo wón se rozgranjał z luźimi, kótarež źěłaju pla LEAG.
Za to musy pak 72 góźin we wóźe lažaś", smy zgónili wót Martina.
Tuchylu felujotej jim jano dwa punkta, a wóni dejali wšo wopytaś, aby we wuškownych graśach pśišli doprědka.
Iniciator zmakanjow běšo Joachim Nagel, 1992 až do 2012 faraŕ ewangelskeje wósady swětego Jana we Wórjejcach, do kótarejež słušaju tek wokolne jsy.
W drugich regionach dostanu pó modificěrowanym jadnanju pitśku druge produkty; teke pśigótuju z muki tykańc , kótarež našomu klěboju mjenjej abo wěcej pódobne su, a na Antillach měšaju maniokowu muku z pšenicneju muku a pjaku z togo klěb .
Góspodaŕ źašo swójomu słužabnikoju: Źi ned wen na drogi a gase města a how pśiwjeź chudych a póbědnych a chromych a slěpych.
To groni, až jo financěrowanje a wšo druge až do kóńca lěta 1995 pśez Domowinu garantowane.
Za tym jo pšašała lawdatorka Lejna Theurigowa pó zawjedujucem koncerśe wuknikow Chośebuskego konserwatoriuma.
Nazyma w lětach Šaparki jo zwětšego teke rědna a śopła, ale njefelujo na cesćejšych miłych dešćach.
"Ja sebje tu móc wót bomow holuju, ja je wobejmam".
"Och, to jo jano mój kłobyk, kenž dajo mě tak stara wuglědaś."
Wósebnje witali su zastupniki Serbow, až jo Fabritius we tom rozgronje jasnje pśilubił zasej połojcne financěrowanje zwězka za Załožbu za serbski lud za dalšnu periodu financěrowanja.
Lažko pak njejo to było.
Wóni se pśepokazuju na Marku natury we biosferowem rezerwaśe we jsy Stróža (Wartha), na Krabatowem swěźenju abo na folklornem festiwalu. „Jich kupka njejo kaž kužda druga, ale widobny, słyšabny a sympatiski pósoł Serbow“, stoj we lawdaciji.
Kronowany wuž, ten wužowy kral, jo se wupytał cyste městno, na kótarež jo scynił swóju pyšnotku.
 A Pětko a te druge pózwignuchu swóje wjery a źaržachu je na njeju.
Album jo tencas płaśeł styri dolary, což jo było za tegdejšy cas wjele pjenjez.
A to ga jo wjeliki rozdźěl.
Na swěźenju w Grodku pak serbska swajźba njebuźo.
Ako su w oktobrje 1997 wuswěśili zal něgajšnego Eschenbachojc gósćeńca ako prědny źěl togo centruma, jo gmejna ju pśistajiła ako jogo wjednicu.
Wóni su kśěli słyšaś, dla cogo dej ceła wjas se wót zeleznice wótkoplowaś.
Wušej 7 milionow jo se za wobšyrnu rekonstrukciju groźi wudało.
To jo juž było śěžke a žurne źěło, dokulaž njejsmy mógli pśewjele naraz nakłasć a smy musali žedne raze za sobu pó to seno hyś.
Jatšy su se bližyli a nic njejo měł za kněžka.
Mimo togo su prědku tupe abo zarěznjone.
To jo było wjasołe wótpołdnjo.
Źož grěch mócnjejšy jo bywał, tam jo gnada hyšći wjele mócnjejša. Rom 5,20
Wobglědujśo, kótare barwy góle za to bjerjo!
Helmutko jo wobskokował to blido a se wjaselił, až móžo pón zasej zatkaś palc do słodkego śěsta abo wulaptaś tu twarogowu šklu.
Ale kak dej se to wšykno realizěrowaś z našymi serbskimi institucijami?
Chto pak z kim by rad gromaźe był, jo se něnto pokazało.
Wóna se wósebnje zaběra z ludowymi drastwami, a toś jo kśěła se zeznaś z tymi Serbow.
Na jadnom boku kśě to turistam pśedawaś, na drugem boku deje se teke naše luźe za to zajmowaś.
A te, ako jim slěduju, to jo kradu mało.
Pomjeniła jo młogich pilnych pomocnikow, fachowcow a ekspertow, mjazy drugim blidarja Bernda Prelopa z Mužakowa, dr. Pětša Šurmana ze Serbskego instituta a Donalda Zajźowu, ako jo rědny film wjerśeł za wustajeńcu.
Jogo syn Karlo jo wó nanowej wucbje w Nowem Casniku 1961 mjaz drugim k wěsći dał: »Nan jo wjelgin na to glědał, až źiśi derje swóju maminu rěc nawuknu.«
Ten póbratš – alias Sherlock Holmes – jo we wjelikej góli pytał tu sroku, a na kóńcu jo ju teke namakał.
"To jo glucny moment za nas a kronowanje wěcejlětnych procowanjow Domowiny a Serbskeje rady", tak Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny, wuraznje pówita pśedłogu nowego statnego MDR-dogrona.
Paul Nagel „Geigerzähler“ jo grał.
Abo: to jo była dobra wěc!
Kócor Pawl kšajźu pó dwórje chójźi.
W běgu kuždego projekta dej něco konkretnego nastaś a se prezentěrowaś, daś to jo model, brošura, wustajeńca abo teke film.
Lej, israelowy hobzwarnowaŕ njespi, daniž njedrěma.
Naraz słyšy somośany głos: »Halo, cogodla coš mě wugnaś?«
Wón jo gólnikaŕ na wumjeńku.
jo pósłała pśi góźbje jubileja póstrowne słowa.
Gaž my pak naše grěchy póznajomy, ga jo wón wěrny a pšawy, až nam grěchy wódawa a hucysćijo nas wót wšykneje njepšawdosći.
Wótegroniś na to pšašanje mógu jano cłonki wósadneju radowu.
To stej dwě pśijaśelce starego nana: jadna z Trutnowaw něntejšnej Českej, a ta druga jo Molówna z Wrocława.
Pó radnej chyli jo jazoro zamrozone było.
Wón wiźi ceły swět a dajo nejlěpše orakle.
Jan buźo ako dupjaŕ pśigótowaś Jezusowu drogu ze swójim prjatkowanim wót dupjenja a wódawanja grěchow.
Se wě, až jim pśi takich wobstojnosćach mało na wuměłskem kubłanju syna lažy.
Dynamika pak zasej wurownajo situaciju z tym, až pytaju te, kenž njejsu redaktory abo intendanty, za drogami, aby z tym njewótwisne byli.
W zwězku se namakaju dodatne rukopisne zapise z tekstami k dupjenju a kjarližami.
Su we kupkach balo kopali, basketbalo grali a na wšakich rědach zmócnili swóje mócy a kondiciju.
Wušej togo kuždu wałtoru, srjodu a stwórtk zeger wót 9.00 do 16.00.
Snaź buźo ju teke pśedawaś.
Pśi wuběgowanjach pó spěšnosći su se južo pśed 1939 grodkojske kanuty wobźělili – tak jo to teke wiźeś na dobyśaŕskem wopismje, ako se pokazujo we nowem wustajeńcu "100 Jahre Kanusport" w Dolnołužyskem gólańskem muzeju.
W bajkach se to lube a to złe njewuzamkujotej, ale wobstojtej pódla se, rowno tak ako teke w žywjenju cesto wšykno swóje dobre a špatne boki ma.
Weto jo wukubłana tekstilowa designerka měnjeca, až nješyjo se nic pódermo.
To město (abo grod, wobtwarźone město) ma formu tśiroga, a wóno jo wót wšyknych bokow wobdane wót wjelikego swětego lěsa.
W „Deutsches Allgemeines Sonntagsblatt“ z dnja 9. měrca 1990 na pśikład to cytamy:
Ten swěźeński wjacor jo dejał byś małe wuźěkowanje tym spiwaŕkam a wšyknym, ak su pomogli ten serbski wjacor pśi wětošojskej wustajeńcy tak rědny wugótowaś.
Jo to hynac, gaž serbski moderěrujoš?
To jo nanejmjenjej naša mama groniła.
Cesto póratej se wónej njeźelu pó kólasu daloko do góle.
Gronidło kampanje jo "to źo wó dwójorěcnosć ako samorozymliwosć".
"Njeglědajucy na škódy mroza dla w maju jo kwalita našych granow dobra.
Ale kake njerědne ,pśechwatanje‘: Salon, źož jo źěłała, jo zacynjony, napśecej.
Lěc pak by pśi takem mócnem wětšu pomagało, gaby ned alarm gótował – na tom musy se cwiblowaś.
How na fośe jo wón, se wě, na zapusće gymnaziuma wiźeś.
Pótom su z gósćom wó personalnej situaciji powědali.
Woglědali pśi tom nikomu njejsu.
Kurjojc mama jo jomu cesto něco wukazała.
Grod jo se natwarił tam, źož něga jo było stare słowjańske groźišćo.
A CO BUŹO ZE ZELENINU?
Prědny raz jo se taki wjacor serbskeje a mjazynarodneje lyriki pśewjadł w Lubnjowje, a to stwórtk, 26. nowembra, w tamnem Błośańskem muzeju.
Prědny raz běchu za „Łužycu“ teke wabili w nimskem telewizijnem programje, což jo cynił wjelgin derje Christian Matthée.
Howacej: žedne studnje, žedne źěry, źož su słupy starych wjažow stojali, žedna keramika.
Naslědku móžoš ptaškowy domcyk tak pómólowaś a wupyšniś, ako se śi co.
Wót zeger 13:00 móžośo wugótowaś grafiku z glicku (wušywanje na papjeru).
Pśi tom su wobzamknuli załožyś za wokrejs nowu deponiju blisko Grodka.
Pupki ga njamógu powědaś!
Hej cool, ja tek.
To su móje prědne knigły a njedeje byś móje slědne.
Pótom su stśělali do cyncary wó titel krala tych stśělcow.
Robinsona zyma tśěsešo a wón njamóžašo se pjerwjej wugrěś, až běšo do sena zalězł a se z kóžami wupśikšywał. 
Na kóńcu sćažki stoj módry dom.
Ako fronta jo se bližyła, jo wjele luźi wuběgnuło ze jsow.
Gerald Stone z Oxforda.
Glědajmy na Jezusa, togo zachopjarja a dokóńcowarja našeje wěry.
Kristina Nerád jo w Górnej a Dolnej Łužycy teke ducy, za šule maju wšake programy pśigótowane, mjazy kótarymiž jo "Historija reje".
Za chylu se kwětk pśebarwijo.
W Dolnej Łužycy jo poměrnje mało znaty.
Musymy drugich pśeznaniś móc, až jo serbska rěc a kultura gódna za pśichodne generacije a až jo to wobogaśenje za wšyknych.
Ale gaby take něco njesměli pśewjasć, móžo sebje wóna teke słuchograśe ako wuslědk pśedstajiś.
Snaź samo w njepósrědnej bliskosći, z twójogo balkona.
Pśi sajźanju zakaznje jo chołuj nejskerjej gjarnc rozbił, a tolarje su se rozbrojli.
„Ně, how jo to stawnistwo …”
„To rowno nic.
Nowy gronjašo k prědnemu: „No, powědaj, sused!“
Taka interpretacija cłonkojstwa pśeśiwi ale wustawkam (Statut) towaristwa, źož se wuraznje groni, až cłonki muse płaśiś pśinosk a maju pšawo głosowanja.
Wón jo był a wóstał až do swójeje smjerśi pśed pór lětami taki pšawy šybalnik.
euro za woplěwanje a zestaranje źiśi w 68 źiśecych zagrodkach a za luźi, ako we swójich bydlenjach se staraju wódnjo za źiśi drugich.
Satiriski serbski casnik “Slěpik” - Torsten Mak jo jen pśedawał.
Howacej ga jo how tak śicho.«
Cleemanna na 2. maj lěta 1721.
A Kněza ruka běšo z nimi; a wjelika licba bu wěrjeca a hobrośi se ku Knězu.
Póchada originalnje z krotkozajtšneje Europy.
Za mnjo ako rowno jadnasćolětnu jo był pśeśěg do města tšašny.
Naš śeśko ma se śěžko, gaž pijany w źěžy śěžkosći ma.
Proškowe łopjeńka rorku wutwórje.
Togodla su źiśownje cesto wót sponsorow wótwisne.
Juž něnto wjaseli se na pójědank – na skibku z mjodom.
To piśe jo było za wětšy źěl take ako źinsa.
Bog jano pón něco płaśi, gaž se jomu cele dowěrijom.
Jatšowny wogeń pali w połnocy pśed jatšownicu pśisamem w kuždej jsy Dolneje Łužyce.
W ramiku nocy muzejow pokažo Domowniski muzej „Kólasko“ sobotu, 14. septembra, wót zeger 18:00 do 21:00 historiske fotografije z Hochoze, kótarež dokumentěruju tudejše žywjenje wót kóńca 19. stolěśa až do 1960tych lět.
My smy někotare planowane wudaśa dejali na pózdźej wótstarcyś.
A tak to pón slědkoju jo:
Tšojenje "Styri lětne casy" jo Dörte wulicowała źiśam, zakład jo była bajka "Dwanasćo mjasecow" wót Bóženy Němcoweje, ako Dörte jo skrotcyła.
Njeměr tšacha dla napadnuś.
Janca) a tśi kšasne štucki J.
To ga kuždy wě, až te turisty wšuźi něco wósebnego wiźeś kśě.
Som był mjaztym juž w jadnastem lětniku a zasej raz na kóńc tyźenja doma.
Pód njeju jo pśistupny korpus dolnoserbskeje rěcy – zběrka wjelikego źěla dolnoserbskego pismojstwa wót lěta 1848, w kótaremž wužywaŕ móžo lažko pytaś za słowami a gramatiskimi formami.
To jo se prědny raz stało we tej jsy.
We Łužycy jo głažaŕske rucnikaŕstwo se šyroko wuwijało wót 17. stolěśa.
Wólažcone ga wšykne buźomy, gaž to wšykno buźo raz mimo.
Pśisamem wšuźi we Łužycy jo se wjele sněga napadało.
Tam spiwamy, rejujomy a grajomy.
Gaž se póry zestupaju ku zgromadnemu fotoju, pón chytaju gólcy swóje kłobyki do lufta a pśi tom wšykne wjasołe juskaju.
Stakim jo se městoju raźiło, něgajšny šulski kompleks k nowemu wužywanju spóraś.
Ako wirtuoza na akordeonje jo se nam dał zanuriś do jogo jadnorazowych asociacijow słowjańskeje muziki.
Wóni jo jadno z nejstaršych městow Indiskeje a płaśi ako nejwěcej swěte město Hinduizma.
Wukniki z rědownje 5a z Janšojskeje šule su słušali k tym slědnym woglědarjam w něntejšnych rumnosćach Mosćańskeje serbskeje burskeje śpy.
Karinine woblico se rozjasnijo.
To groni, až se how wjele nowego wuproběrujo.
Teke ta 1942 roźona Hildegard Lubigowa se pśewšo rada swóje drogowanja namólujo.
A Robinson źašo k njomu: Njocomej zasej cołn napóraś a pótom pó twójogo nana jěś?
Wótglědajucy wót togo su pesticidy se kradu wustatkowali wót 1950ych lět sem.
Kisałe górki su pla Serbow a wósebnje w Błotach kradu woblubowane.
Slědny raz, to jo było srjejź julija, jo 400. 000 tonow pěska se walało do wódy.
Burska młoźina a celaź stej swěśiłej we wšakich gósćeńcach.
Gaž sy kśěł krotše abo dlejše sekanje měś, sy mógał zubatej kólasce, kenž stej walcy wjerśełej, wuměniś.
Wón wuglěda ako z Mongolskeje.
Ale nic wšykna.
Ma jadnu z tych srjejźnych kupkow na starosći. „Mě źo wó to, až źiśi ten nałog pšawje rozměju, wósebnje teke, až wuknu ptaški lubowaś.
Wót lěta 1927 su směli teologowki žeńskim a źiśam zapowědaś "to słowo".
stwórtk, 6. 9.: Rědna muzika k wobjedoju, wó „kokośe“ z Depska
Redakcija jo dla togo wopšašała w župach Dolneje Łužyce a w Běłej Woźe.
Gaž ryba takego wužeńca žerjo, wóstanjo kokulka w jeje blabje wiseca – a južo jo ryba pópadnjona.
Ja som kśěła sroki jěsć!
Tak ako wy maju teke źiśi w Awstriskej něnto lěśojske prozniny.
Won jo rady drugim k pomocy.
Smy organizěrowali źěło z wuknikami, smy pšosyli naš kmótšojski zawod, chóśebusku fabriku za polsterowe meble PoCo, wó pódpěru z nakładnymi awtami.
Nagromadu su nawikowali 415 euro.
Wobsejźar a wugótowaŕ togo gumna jo był jaden Kito, dla togo su gronili tomu gumnyškoju teke Kitowy Paradiz.
Bejnych lět, wót 1969–92, jo se teke sobu za to starała, až su dostali luźe w Dolnej Łužycy kužde lěto swóju Pratyju do domu a až ma tak młoga baseń a tak młogi spiw z Gorneje Łužyce swój dolnoserbski tekst.
A kak mě to pógnu, ako ned za tym někotare žeńske gronjachu: »Kak rědnje, až teke zasej raz serbske prjatkowanje słyšymy!« Wótkul běchu? – Cerkwina wósada swěśašo 25lětne wobstaśe nětejšneje cerkwje. Prjatkowanje mějašo nejpjerwjej wósadny faraŕ nimski.
Jeje wótegrono jo mě pśisamem pówaliło: »Kněz Hanuš, my to teke njerozmějomy!« 
Na wšaki part sami konserwěrowane zela móžośo pón ako drogotkowy kašćik někomu pódariś ku gódam.
Za to ma w LODCE južo dłujko dobru, spušćobnu partnaŕku.
Gromaźe z butrowymi plackami, ako jo kněni Langowa wupjakła a rozdała, su se gósći tenraskego Serbskego blida kulinariski kradu roztśeńtślili.
Wucba jo teke lěpša za motiwaciju.
Na SRWŠ jo ceptaŕ Achim Brankačk we muzice na to źiwał, aby jogo wukniki wšykne štucki serbskich spiwow nawuknuli.
By se wjaselił, gaby to wubuźiło dalšne reakcije.
Pśedłogi namakajośo teke w interneśe.
Wjele ze žywjenja gójca, spisowaśela a komponista dr.
Nakładnistwo se zagronijo za te wušparanja a se stara, aby tak malsnje ako móžno nowe, techniski bźezpórocne knigły k dispoziciji stojali.
Wiźimy program a dostanjomy pjaconu sroku.
Teke toś ta forma bywa wěcej popularna.
Je jo wuwucowało 18 katechetow, a to zwenka šule.
Z wjelikim zaźiwanim smy cytali to, což jo pisał kněz Klaus Lischewsky w nimskej rěcy.
Pótom do jsy! W zagrodach na młodnej tšawje běli se płat.
Modul buźomy hyšći nadrobnje pśedstajiś.
Toś ten wažny a glucny źeń w nowem Serbskem muzeju – 27. oktobra 2020 – pak su musali jano w małkem krejzu dožywiś a swěśiś.
Na pśikład ma Reinert-spedicija z Mułkoc swóju centralu tam srjejź góle.
Pśedłoga za kśicawku jo była w Nowem Casniku nr. 26. Pósćelśo mě pšosym swóje wudopołnjone gódanka na:
Swěźeńske wuswěśenje jo planowane w nazymjem.
To se wě, až jo dalej ta "Błośańska gusta" wobspomnjeta, ako jo jězdźiła do lěta 1970 a jo měła na Górach dwórnišćo.
Ako kokot zasej spiwa swój kikeriki, Findus hyšći głosnjej kśika a šćerkoco z wěkami we wanje.
Muzej pšosy, aby zajmce se pśizjawili pód 035606/256.
K prědnemu reagujo wón na kritiku wó lětoma 2004 a 2005 z citatami z lěta 2003.
A wónej stej gnałej, až te drjewjanki jano tak klapotali su.
Tak my wostanjomy chylku dlej w luštnej gromaźe.” 81-lětnej Klarje Kappowej njedosega nalětne źěło w gumnje.
Prědkstojaŕ jo pitśku skjaržył, až jano małko wobydlarjow pomoga pśi tych źěłach – to su stawnje te same paršony, jim jo wón se źěkował.
NC: Na filmowem festiwalu som Was južo cesćej wiźeła.
Krabatowy pśirodny nan jo pjenjeze do kapse suwnuł, wołoju wogłowicu wótewzeł a domoj chwatał.
Z dalšnym štrajkom na tu srjodu, 31. januara, su grozyli źěłabne Lubinskego zawoda „Błośańska konserwa“.
Mjazyrezultat: 2 : 1 za gósći.
A to wšykno jo nastało w ateljeju!
Publikum jo zajuskał.
Cepy ga su skerjej historiski rěd, ako su naše prědowniki wužywali.
Pśidał jo, až njejsu to “luštne” knigły, dokulaž njamóžo byś wjasoły a luštny, gaž na to mysli, co raz z našogo swěta buźo. “Ten jo we wjelikej tšachośe, jo pěś do dwanasćich.
Dožywjenja 1945 doma a to tšojeńko pśed teju kazernu w Gorzowje (Landsberg) su se mě kradu zašćěpili a w głowje wisece wóstali.
Tak kaž južo w zajźonych lětach jo woglědał Chośebuski wušy šołta Waldemar Kleinschmidt tež lětosa do Serbskego domu, aby se informěrował wó źěle w serbskich institucijach města.
Wuběrk za regionalne dalejwuwiśe jo wózjawił, až jo se w nastupnosći załoženja serbskich lichotnych šulow z kulturnym decernatom w Złem Komorowje do zwiska stajił.
Babette Cenkarjowa, wjednica Domowinskego muzeuma w Dešnje, wopisujo „Dešańsku kuchnju“.
Źinsa su tam domy za wětšy źěl prozne.
Cytajucy prědne wótrězki wó Hochozy jo se nejskerjej młogi juž źiwał, až njejsom niźi wó rodnej jsy pisał.
Serbska namša 25. decembera buźo jan w interneśe, na .
Zele plaś a hendryški tergaś a seno teptaś a jabłuka zběraś.
Comy se naźaś, až žednje te źowća we našom Barbuku njebudu ten nałog zachyśiś, tak ako we wjelich drugich jsach su južo cynili.
Wót lěta 2000 słuša błobošojska cerkwja do grodkojskeje parochije.
To jo pśisamem synonym za serbsku kuchnju a za strowu bursku jězu.
A to hyšći we cesnem amśe ‒ to jo južo wěc, ak njama swójogo rownja“, jo wón pśipóznał.
Adresu za wobštelowanje pódłožkow namakajośo na Wam pśisłanem wólbnej powěźeńce (Wahlbenachrichtigung).
Cil togo ga jo ewentualnje zasej załožyś toś tu mału zeleznicu, kótaruž su w lěśe 1970 rozpušćili.
Škóźi našo cynjenje Domowinje abo nic?
Groni se jej "Serbske cerkwje mjazy Lubijom a Luborazom".
Dopomnjejmy se: We cełej Pšuskej, pśi góźbje agrarneje reformy, su tencas wótpórali bonaŕstwo.
To su gósći zastupnikam Domowiny wulicowali.
Pla nas ga jo była diskusija wó njom tencas juž tšochu hynakša.
To pak jo nowe, něga take něco njejo dało.
W oktobrje lěta 1912 jo se we Worjejcach załožyła Domowina a toś se wót samego rozmějo, až se nowa wustajeńca wó Domowinje nejpjerwjej w toś tom sakskem měsće pokazujo.
Prědne śišćane górnoserbske knigły z lěta 1597 su pśišli slědk do Budyšyna
Wóna jo dejała pśikładnje góspodariś w domje a na wyrtšafśe.
Tak dejašo dalej hyś a wódu pytaś a běšo tak glucny, až cyste, chłodne žrědłyško namaka. 
Njebuź wěcej tužny, pśijaśel, až wóna wěcej mjazy nami njejo.
Cesćony bratš Gusor!
Kuždy źěl z jeje keramikowego sortimenta jo unikat.
Janšojske źiśi a wótkubłaŕki na źiśecem kokośe.
Wěsće mamy hyšći wěcej móžnosćow na to pokazaś, až naša Łužyca jo dwójorěcna, ako toflicki na měsćańskich gasach.
Aby to derje mógał, stej byłej w kóryśe pśed nožom dwě walcy zatwarjonej, kenž stej byłej mechaniski z wjerśeńskim kólasom zwězanej, tak až stej pśi wjerśenju kólasa se sobu wjerśełej.
Jeje mama a jeje nan pak stej wót ryby něco wažnego wuknułej: Dejš kradu kšuśe wěriś, ga pótom se źiw stanjo.
Teke w Dolnej Łužycy su młoge luźe južo wiźeli a nejskerjej tež wobźiwowali ten wjeliki kjarchob w Ralbicach/Ralbitz w Górnej Łužycy, źož bydle serbske luźe z katolskeju wěru.
Płody se ako fryšny sad jěźe abo k marmeladam a płodowe mězgi pśeźěłuju.
To jo spórało wšyknych do smjaśa.
Jich do dogromady 60 wětšych a mjeńšych komunow.
Dnja 5. nowembra jo mjazynarodny źeń rěcy Sinti a Roma, a k tomu su kužde lěto zarědowanja.
Teke Europska unija pilnujo se wó "Zeleny pórěd", což groni: do lěta 2050 klimowu neutralnosć dostaś.
Baierojc z Chośebuza, kótarejž wuknjotej w 7. rědowni gymnaziuma.
Na pśikład móžo něcht z kólasa padnuś.
Dokulaž sama som tam spiwaŕka, cu teke na wósobinski part wó tom pisaś.
To se stanjo njeźelu, 1. september, zeger 10. 30, na Halkojc dwórje.
»To sćo derje cynili, som gjarda na was!«
"Něnto w korona-casach su se źiśam pśecej bajki w serbskej rěcy pósłali a mój mały bratš jo je pśecej rad słuchał a jo mě cesto wobkšuśił, až wón to rozmějo", wjaseli se jogo sotša.
Harald Końcak, tencas pla Domowiny zagronity za młoźinske źěło, jo jej pomogł wejsnu młoźinu pśidobyś.
Toś comy na to wěriś, což jo nam zlubjone.
Kupa St. Lucia słuša k Małym Antilam a namaka se mjaz St. Vincentom a Grenadinami w pódpołdnju a francojskej kupu Martinique w pódpołnocu.
Fryco Nakońc jo zawóstajił žeńsku a tśi źiśi.
Wót pónjeźelego až do pětka, 11. do 15. junija na UKW 100,4 a 95,1 MHz
We njej źo wó to, aby definěrowali wótglědanja a cele, což drje njedej se rozměś ako kazń, ale ako wužytna pomoc pśi rozdźělenju pjenjez a planowanju a wótwažowanju inwesticijow.
Njamógu źiśi se sami zaběraś? To wótwisujo wót kuždego góleśa, kuždy ga jo hynac.
Dojěźecy do Kostrzyna smy južo z busa wiźeli wobnowjone murje stareje twardnice, źož jo pśewódnik na nas cakał.
Christa Buchanowa jo wejsne žywjenje wót prědnego dnja pódpěrała.
To sebje groni.
»Njezespinaj se jano tak wjele.«
Mosćański žeńskecy chor wobstoj pśisamem poł stolěśa, a tak dłujko sćo teke chorowa wjednica a dirigentka.
Teke na Kubu by rad póleśeł.
Mimo togo jo to dobra góźba za krotki dowol, pśeto tamna krajina.
Na dia-wobrazach jo było k wiźenju, kak jo ten grod tam raz wuglědał, kaka ta wjas, te twarjenja, ten chołuja młoge druge.
Wóna jo wupadnuła, město togo su wósadniki se wudali na kólasowaŕsku turu w etapach.
Te knigły su 1978 wujšli, dwě lěśe pó jeje smjerśi.
Dogromady 23 porow su licyli tenraz w pśeśěgu, a to jo - ako su nam w Kosobuzu gronili - rědna licba za tu wjas.
Muzicěrowaś buźo kapała "nAund".
Z cłowjekom to wěcej móžno njejo, dokulaž jo pśed lětom zamrěł.
Som dejała pódpisaś, až budu pó studiumje styri lěta w Łužycy ceptariś.
Jolic wóni ako substantiwy se wužywaju, pótom se "-va" pśida.
Wažny a wjelicny cas za njogo jo była cas pśewrota, ako jo dožywił w Barlinju.
Pilna źowka jo swójima wócyma lěbda wěriła.
Ned by sebje tegdy taki załožk zatwarił.
Teke w Janšojcach su to kralojske grono wurozměli a taku kompaniju na nogi stajili.
Njeźelu su pilnje rejowali a teke pónjeźele.
Carnicy su rod ze swójźby wrjosowych rostlinow .
Tych serbskich drastwow jo było na swěźenju w Borkowach dosć.
W kśesćijańskej wěrje jo Hermaš naźeju a wuskoboźenje namakał.
Na rědnem nazymskem dnju pśigótujomy źiśam wence městno za mólowanje z barwikami.
Dalšne su nowe: Delija Münchowa ze Žylowa, wjednica tamneje serbskeje šlodaŕnje, Birgit Kaufholdowa z Grodka, sobuźěłaśeŕka pśi „Knappschaft“, Katrin Šwjelina z Drjenowa, sobuźěłaśeŕka Domowinskeje župy a muzeja w Dešnje, a Dieter Freihoff z gmejny Markojska góla/Märkischheide, zagronity za serbske nastupnosći we wokrejsu Damna/Błota (LDS).
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśewjeźo sobotu, 28. oktobra, a njeźelu, 29. oktobra, w Drjenowje dalšny dlejšy a intensiwny kurs za dolnoserbsku rěc.
WĚTOŠOW. 132 markow su njedawno darili weterany a rentnarje z Wětošowa, kótarež słušaju do tamnego kluba Ludoweje solidarity „Therese Konzack“.
Teke wjednik wótźělenja za kulturu pśi měsćańskem zastojnstwje Bernd Warchold jo był pódla.
Něnto jo wón šeł na sudnistwo a jo skjaržył, až jogo góle wochylu musy do nuznego wótwardowanja.
Serbski wuběrk
Su ga spśistupnili 24. julija .
Serbska rěc.
Tropenparadies Lausitz“.
Gaby źiwe luźe, abo tergate zwěrjeta how byli, ga by mě wšak niźi raz na wócy pśišli.“
W lěśe 1963: Fryco Nakońc, prědny župny sekretaŕ, wuwitajo nowych kursistow.
"Ja njeby kśěł, až Zaspy budu anonymne sedlišćo na kšomje města."
Šulskich nowackow ze wšym wopóznajomy.
Pśiroda jo za njogo gusło.
Som rozmjej akle w OSZ zachopił tu rěc wuknuś.
Ned zwignjo bóśon zob a groni: »Źins comy spomnjeś na źiśi!«
Šołta Fred Kaiser jo swójo swěźeńske grono na kšywje nowego chromu zachopił ze serbskim pówitanim.
Lubnjowaŕka Renate Hoffmannowa: "Pśidu z wótbagrowaneje Wóškalawy, toś cujom dušne zwězanje z tej jsy bliskim groźišćom.
Anja Pohončowa Dolnołužyske serbojstwo pśed 125 lětami na wustajeńcoma w Drježdźanach a Barlinju Lěto 1896 jo za wjele Serbow zwězane ze znateju Wustajeńcu sakskego rucnikaŕstwa a wuměłskego źěłaŕstwa w Drježdźanach a z tamnjejšeju »Serbskeju jsu«.
Maš mału sotśicku, wó kótaruž musym se teke staraś.
To ma z pjerwjejšnym dypkom cyniś.
Faraŕki a ceptaŕki su nawjedowali Žeńskecu pomoc.
Pótakem: „Przystanek Woodstock” jo kšasny, zajmny a wobźiwowanja gódny.
Woni telegrafowachu z Barlinjom bźez drota!
Ale ja som se teke z tym zaběrała.
Wuzwólowarje ga deje měś jich dosć k wubranju a njewubranju.
Tofle su tak wugótowali, až wóni dlejšy cas źarže.
Móžo byś, až teke prědne dlejše a zewšym njezwucone źělenje wót doma k tomu pśinosowało jo.
Do togo jo wuknuła na gójecu pedagogowku.
Reja buźo zeger 20:00 w hotelu.
Memrise jo dobry za skšuśenje znaśow, ale teke za wuknjenje nowego alfabeta.
Kuždy jo dejał něco cytaś.
Nic wumjatowaś jaden tomu drugemu, ale se daś ned do źěła.
Žorawiny wustupuju w měrnych regionach w lěsu, w bagnje a na góli.
My se wjaselimy na Waše pśinoski.
Małe źiwadłowe grajarje su sebje dobyli wjeliki aplaws za swój wustup.
Andreas Haupt a Susanne Kruse pokazujotej nam swóje sirupy.
Raz běchu se kulki wjelgin derje raźili, tak až njejsu měli w piwnicy městna.
Měto jo wzeł widły a jo ju kśěł chyśiś na wóz.
Dr. Viktor Zakar njejo wěcej wjednik RCW
A ten něnto tak mudry Krabat jo nanoju gronił: »Słuchajśo, nan, to se mě njespódoba!«
A k nim smy se wupytali pór luštnych słow, teke tšochu štapate.
Fred Kaiser jo warnował zjadnotniś serbske nałogi.
Program za nazymski semester
To jo była kšasna namša.
Za nas jo to jadna móžnosć, aby pówušyli prestiž togo serbskego, teke za našych luźi.
Teke zwenka cerkwje jo se wón na wšaki part za zdźaržanje serbskeje rěcy zasajźował.
Pótom wjasoły źěl – ceło zmurjony do póstole.
Na zasejwiźenje, mójej pśijaśela!
Mě se zda, až Rogowarje njejsu hyšći žednje měli za togo Kněza na njebju wjele wušej.
Wšyken swět wiźi strowje našogo Boga.
Italska jo kraj w pódpołdnjowej Europje.
Faraŕ Matthias Scheufele co pśewóźowaś luźe, pšosyś na dialog a gromadu wjasć šćitarje wobswěta, pśiwisniki a pśeśiwniki brunice.
A wón jo gronił, až se na to wjaseli.
Źinsa se štrajkujo, su mě gronili, ako som k nim pśistupił.
Žorawiny su kupka družynow w roźe carnicow .
Kak sćo pśiwzeli Kněza Kristusa, tak chójźćo we njom, zakórjenjone a stwarjone we njom, a hobtwarźone we wěrje.
Ten kreatiwnje wugótowany narodninski swěźeń jo lěto Fontanego w Lubinje dostojnje dopołnił.
W krotkem casu zasobu dwě tak rozdźělnej pśedstajeni togo samskego kusa, to njejo było k pśiglědanju a pśisłuchanju! 
Na kóńcu móžośo se kupaś w Brězowkojskem jazorje.
Wóni pśinjasu nam wjele pjenjez do kraja, togodla su witane, su nam gronili.
Zagroda jo na Głownej droze 32.
Rostliny su nejwažnjejšy zakładny material k zgótowanju drastwy.
Toś stojm ja cesto za woknom, rad za nim se rozglědujom.
Njemějśo za to, až wěra w Jezom Kristusa, našogo Kněza kšasnosći, na wósoby glěda.
Som cytała, grěbała mjazy tekstami a je zasej wopśimjeła.
Te pilotowe pśedewześa deje byś jaden zakład za to, až pó projekśe źo z procowanjami dalej.
Ako jo na druge zajtšo maś glědat pśišła, jo sejźeła jeje źowka wesrjejź gałuzow a lista.
Měnimy, až su z tym w nic rowno lažkem casu społnili wažny nadawk na serbskem polu.
Dejš je swójim źiśam pšawje na wutšobu połožyś a z nimi wót nich powědaś.
Odendahl, Picański amtski direktor, H.
To pśedawaju tak dłujko ako dosega.
Abo njeźelu nic do našeje góle .
Potom pak buźo bejnje dešća padaś, casy teke sněg.
Źiśi a wótkubłaŕki źiśownje "Lutki" was wutšobnje strowje!
z luźimi, kótarež su narodnu drastwu zgótowali a woblekali, jo kultura jeje nosenja zajšła.
Pitśku narski źe wón teke jo na swóju sotśicku.
Ten drugi plus jo zwisował ze zwónjenim.
Źinsa su te stare załožki dawno rozebrane, a wobswět jo se zasej pólěpšył.
Smej kśěłej wěźeś, cogodla njepśidu, co móžotej cerkwja a wósada cyniś? Kak móžomy cerkwje wótcyniś a pšosyś do wósadnego žywjenja? W běgu tyźenjowu smej byłej w 30 domacnosćach, dogromady smej 80 luźi wopšašałej.
Prědnych dwanasćo su wuswěśili 2011. Nejstaršy kamjeń jo z lěta 1873, nejžnowšy jo 100 lět stary.
»Něnto dejm nałožyś njedobry srědk.«
Ako to bywa w lětach słyńca, zwigaju se pśecej zasej sušece wětšy.
Wy móžośo wopytaś ten wjeliki kulowaty walik wokus bulnuś.
Toś to městno se ga financěrujo ze wšakich gjarncow.
Situacija muzeja w Dešnje jo był jaden wót nejwažnjejšych temow togo wobradowanja.
Wjas jo śerpjeła pód prochom a smjerźecym luftom.
Z Chóśebuza/Cottbus. Slědny tyźeń stwórtk jo wusypała žarjabnica Sprjewja-Nysa pjenjeze na dogromady 16 towaristwow a institucijow.
Južo Maśica Serbska jo se pó jeje załoženju 1880 procowała wó taki muzej, a w lěśe 1908 su w Chóśebuzu mału serbsku wustajeńcu wugótowali.
Suwankowali smy se pak na twardo pśitłoconem, gładkem sněgu abo na loźe.
Wojak jo zawołał: »Halt!«
A Jezus hustrě ned ruku a jogo pśimje.
Njamaš tšach?
Taka kšuta zyma jo nam pśisamem až do slědnych dnjow mjaseca wěšćona.
A aby signalizěrowali: How su žywe luźe, kótarež se wót wěry do togo Kněza njewótwobrośiju a kenž stakim perspektiwu maju.
"Źo ga sy był?"
Maśo wy rad móje dariki? Kuždemu dwójonogacoju pokažom brjuch.
Njejsćo ga teke narske, co zajmnego how nutśi stoj? ISBN: 978-3-7420-2555-5 płaśizna: 8,00 euro .
Te nejspěšnjejše su byli tenraz Chr.
Bur jo měł wjele źiśi a jo był wjelgin chudy.
Angela Šurmanowa, wucabnica za serbsku rěc a cłonk Serbskeje rady.
Z města Sighișoara/Schäßburg/Segesvár.
We pśesłuchowanju 1937 pśi Gestapje jo faraŕ Bogumił Šwjela ze Skjarbošca ju zašćitował.
Což nastupa rowno tu tematiku Serbow w casu nacionalsocializma jo wóna zwěsćiła, až "dajo wjeliku pótrjebu za wulicowanjami z togo casa! Pśeto mało jano jo znate.
Koordinatowy system jo w pśirownanju k drugim takim elipsoidam "pśesunjony" a "zekśiwjony".
Bjarnata źowka jo była Hanka Krawcec, wuměłska mólaŕka a grafikaŕka.
Zubny gójc se wulěkajo.
Pódla adwentskego kalendarja ma ten cerkwiny wokrejs wót 1. oktobra akciju:"Pšašaj se faraŕku.
To rědne nalětne wjedro pak wutrajo nam jano dwa tyźenja.
Na gluku jo ta bomba trjefiła dymnicu a pśi tom "jano" kšywo zwóttergała.
Malsnje jo se pśesajźił ako prědny kral Daniel Rattei.
Pětš měni sucho: »Ten wokrejsny film buźo nama felowaś«, a wobej se wjasele wupśestrějotej.
Njebójśo se nic, buźćo hobstawne a pśiglědajśo, kake strowje Kněz źinsa nad wami buźo cyniś.
Normalnje by my naš bal w Měsćańskej hali měli a z tamnymi zagronitymi smy teke hyšći w kontakśe, aby mógali ten abi-bal snaź pózdźej w tom lěśe zarědowaś.
A to na głowy tych nejsurowšych policistow, ako na swěśe dajo!
K takim źiśownjam słuša źiśownja w Mósće, a snaź teke skóro w Prjawozu, Turjeju a Trjebjejcach (Trebendorf).
Jadnu góźinu dłujko su nuzowy gójc, wjele wognjowych wobornikow a policistow za njeju pytali.
Maśo žeńsku z Polskeje abo Českeje?
Witko sejźi za kuchniskim blidom a mólujo.
A glědaj, wjele z nich su – historiski wiźone – w někak jadnakej situaciji.
Ja se wjaselim na nalěto.
To su wótsadki pradawnych mórjow, kótarež su pśed milionami lět pókšywali zemju.
Sobotu, 5. junija, zeger 19.00 buźo wósebne cytanje pśi góźbje „Rědneje nocy wuměłstwa”, a to w Lubnjojskem toružu (Torhaus).
Rad swěśe how dupjenja, wěrowanja a manźelske jubileje w cerkwicce a my zgromaźujomy se k spomnjeśu na wumrětych.
Ale naźejam se, až to se stawa nic tak malsnje a až móžom pózdźej teke serbsku rěc wobkněžyś.
Wón ga jo mólował mimo śichowobrazow wósebnje krajiny, wjele z Bramborskeje, ale specielnje jo móŕske motiwy mólował.
źěła a bydli w Barlinju
Jatšowna nabóžnina
Horst Krawcyk (nalěwo) a Frank Ričel – tej głownej trenarja.
App jo w nimskej rěcy, wopśimjejo ale teke muzeje a temy, kótarež se ze Serbami zaběraju.
"Financěrowanje jo něnt zawěsćone a rědowane.
Wón jo był zagórity wucabnik".
Raz pak, we Groźišću, som se myslił, až som něco nowego wuslěźił.
Z tym musy pótakem teke Śmojtina žywa byś.
A wótegrono jo ned pśišło: Familija Zwar (prědowniki su z Górneje Łužyce) jo mě pśepšosyła na prědne dny.
»Słuchaj raz, starki«, jomu na to wótegronijo kura Prillan. »Gaž how něchten jo šyblaty, pón sy to ty.
Z Pódstupima/Potsdam. Na pósejźenju Rady za nastupnosći Serbow 6. awgusta su wobjadnali zwětšego kubłańske temy.
Což som tam dožywił, to som za cytarjow Casnika napisał.
njeźelu, 20. septembra /nazymskego
Madlena Norbergowa a druge.
To wuswěśenje jo se stało, ako žeńske wót towaristwa "Kólesko" su spiwali powěsć górjejstawanja.
Toś, dajśo se pomałem zasej do źěła, sotša Hentšelowa, bratš Bidaŕ, sotša Balkowa, bratš Mäkelburg a wše druge tam w Trjebinje, teke Wy w tej „Slěpjańskej“ župje.
Zmakanje jo w Grabce.
Ale naslědku su musali jurory Merle Rothojc, Tim Šmidt a projektowa wobźěłaŕka RCW Katrin Lehmannojc se rozsuźiś.
Brune źurja wjelike: Nutśi wšo jo schowane!
Kaspera z Budyšyna wó mjeńšynowej politice w Nimskej (16.00 - 17.30).
Witko górniwje na swójogo nana glěda.
Pótom se ned pokažo, co to do cartojskeje juški jo!«
Nejwěcej sy wót togo slědnego dostał, gaž sy wezeł tuk.
Wón njejo to pśenjasł, až njesmějo tak cesto spiwaś, ako co.
Turist móžo w kraju Aborigines se wě teke dožywiś kulturu domorodnikow.
Fryco Dubjel jo jen dejał sam roztwariś.
W Běłej Wóźe a snaź w Niskej mógu byś w amtach wokrejsa take dwójorěcne napisma, su měnjece. „To groni, až su za to, až se to serbske we wokrejsu Zgórjelc jano wobgranicujo na dwójorěcne strony, a až njejo to wěc cełego wokrejsa.
Dostanu EU-spěchowanje pśez kooperaciski program INTERREG VA Bramborska-Polska 2014-2020. Sajźe na "top-wukubłanje na wobyma bokoma granice.
Wšykne swóje wuměłske znajobnosći jo se Selmer sam pśiswójł.
Tak nastanjo źaržałko.
Woni su byli wósebnje z wjelikeju kupkowu w Mosće a Janšojcach.
Ale južo w casu pśed njeju jo grał Cazow wósebnu rolu: Tegdejšna Serbska wuša šula jo měła wuski kontakt ze Cazowom.
Pó znanjenju rownikow wumějašo ju w słowje a pismje lěpjej nježli někotaryžkuli wucony, kenž běšo roźony Serb.
Picański amt ma něnto njeźelu, 27. awgusta, pśed sobu wjelgin wažnu wěc: ten źeń se wón pśedstajijo na BUGA w Chóśebuzu.
Marcus Kóńcaŕ jo pśeraźił, až jo pla Janšojskich babow a maminorěcnych wujkow nawuknuł serbsku rěc.
To stej něźi dwa procenta wěcej ako łoni.
Na drugem boku jo to wjelgin napinajuce źěło, dokulaž maš stawnje cyniś z luźimi, kótarež njamaju žednu ideju, co maju cyniś z tym serbskim, a pšašaju, lěc to jo wósebny priwileg, a dla cogo by dejali se z tym zaběraś.
Noack a pianist R.
Až to njejo był rowno lažki nadawk, kuždy rozmějo, pśeto něga su byli wše chromy ze słomu abo sćinu kšyte.
A na měsće, kótaremuž serbske luźe su pjerwjej gronili Błotne Łuki, su wuryli nowe gaty.
Na titelowych bokach a w głowach tabulkow su zas zapisane serbske mjenja dwórnišćow w bramborskem sedleńskem rumje.
Pjerwjej až su šuflity znali, su w tudejšych stronach měli bryzgawy.
Jich materielne wuměnjenja ga su byli wó wjele lěpše ako naše.
Rownocasnje jo jězdźił do archiwow woglědat.
Anthony na ekumenisku namšu, zastupjone źe su byli styri wěrywuznaśa: lutherske, katolske, metodistiske a cerkwja Jezu Kristusa.
Žabkarje su pśijěli do Husa najs połtera štundy do zajźenja słyńcka.
Tek kuchnine zela, kaktuse a kwětki góźe se z pomocu wěnca do spódobnego aranžementa zestajaś.
trjebnosćam pśiměriś.
Chto pak dej w parlamentach našu serbsku wěc zastupowaś, gaž nic Serby sami?
By mě něchten wěrił, gaby gronił, až smy jano pěknje a słušnje pśi wognju sejźeli a za krowymi glědali?
Pjakaŕka Küsterowa ma mjeńšy ale kšuty późěl kupcow, kenž wobstoj z domorodnych.
Wot politikarjow jo se pominało, až njesměju jano mysliś na derjeměśe koncernow, ale až muse rownocasnje teke na zajmy Rogowarjow glědaś…
Pśizjawiś móžośo se telefoniski pód numerom "Mark w Błotach".
Togodla jo sebje wětšy źěl z nich źaržał kónje.
Wukniki seminarnego kursa za historiju, pód nawjedowanim serbskeje wucabnice Angele Šurmanoweje, su zachadny tyźeń wałtoru prezentěrowali w awli Dolnoserbskego gymnaziuma swój film „Zymske prozniny“.
Pśi njom smy stawnje lubowane.
Gronił pak tencas nicht nic njejo.
Něźi ducy som se wopóznał z Mětom Kitlarjom z Radowize, synom bratša znatego serbskego mólarja.
Něco serbskego buźo we w katolskej Kristusowej cerkwi na Droze młoźiny 23. Tema buźo „Z Łužyce do daliny“ z Marion Kwicojc a z kupku Kupazukow.
Tamna zagronita Jenny Eisenschmidt tak ako Axel Becker, nawjedujucy gólnikaŕ wušeje gólnikaŕnje Luboraz, stej wjadłej 17. měrca zajmcow, wót starstwa někak wót 4 do 80 lět, pśez rewěr wjelka.
Tak stojm pśed Tobu, Jezus, mójeje mócy jo kóńc a weto se njepowdaju.
Ten pógroni z nim a da jomu jadno źiwne znamje.
Na pósejźenju wokrejsnego sejma, kótarež jo se tenraz we wjelikej sportowej hali w Baršću pśewjadło, su se teke zaběrali z aktualneju situaciju dla korony w chóśebuskich, grodkojskich, gubinskich a baršćańskich stronach.
Aby włose zapókšywali su nosyli žeńske wjelesych kulturow a zdźěla hyšći źinsa nose w zjawnosći lapy, juž w bibliskich casach.
Wobrazowa chronika k 750. jubileju Slěpego tek nastanjo.
Ze Cowjego/Zaue.
Wuzwólowanje Serbskeje rady sobotu zajtša w Dolnoserbskem internaśe: Tśo cłonki wuzwólowańskego wuběrka Jörg Maznik, Bernd Jurk a Kito Ela su wusypali wuzwólowaŕske listy z urny na blido.
Hołtaŕ pyšnim ze strusami a zapaluju swěcki. 51 lět som we našej wósaźe ten zwónjaŕ.«
„Kak wónej něto dla mnjo płacotej a žałosćitej, kak mnjo póžedatej domoj, ale ja njamógu pśiś, njamógu pśiś!
Někotare dny pózdźej smy se dali na dalšnu turu z nim, kenž jo był mjazy našymi luźimi pśecej doma.
Daśi to su slěpjańske, daśi to su hochoske abo běłogórjańske – źož wóni zejgrawaju, tam pśejźo žywjenje mucne cłonki.
Póchada originalnje z pódpołdnjoweje Europy, ale něnto w pśisamem cełej Europje wustupujo.
Rozměśe, co słowo wójna groni, jo akle bejnu chylu pózdźej pśišło, ako som se sam na njelubu wašnju pózmakał ze slědami togo groznego cynjenja.
Jürgen Kosak jo jim póžycył dweju kónjowu, traktor jo śěgnuł tu fegu, a teke jadnu pśezpołdnicu su měli.
To jo był za njogo "cart rědny cas".
Z tym se towaristwowa kultura pla nas rozeznawa wót wuwiśow we drugich nimskich drastwinych stronach a jo drastwynosaŕkam zmóžniła wobchowaś spócetny charakter našeje drastwineje kultury.
Šarlota Kušcyc z Dešna jo jadna tych tśoch młodych luźi, ako jo spěchowańske myto dostała za swójo bachelorowe źěło "Rola serbskich žeńskich: na pśikład serbskich seśelnicow a źiśetkow.
Źinsa zajtša jo banjawa hyšći ceła była, to som sama wiźeła!
Ale na gluku njebuźo prědna „pśěza” ta slědna.
Buźo to studij na ceptarja za matematiku a geografiju.
Ewangelski serbski faraŕ Jan Malink běšo tencas samo zastupnik Serbow pśi kulowatem bliźe w Barlinju, wušy promšt Reinhardt Richter jo w Chóśebuzu kulowate blido nawjedował a wuraznje Serbow pšosył, aby se pśi wótnowjenju strukturow wobźělili.
"Starjejšej stej se kupiłej telewizor, aby mógali slědowaś tšojenjam w kraju a na swěśe."
Teke w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem budu wšake zarědowanja Serbskego swěźenja.
Stadelmeyer jo jim k tomu wšake dobre pokazki dał.
Bruno jo na póli něco namakał.
Źiśi su na pśikład jabłukowy tykańc a pizzu wupjakli.
Cesćej jo woglědał do Dolneje Łužyce, aby how wšykno dokumentěrował, což jo wiźeł a słyšał.
Co buźo we pśichoźe?
Maska jo pókšyśe za woblico.
Na zemi spaś se bójašo dla tergatych zwěrjetow abo źiwych luźi.
To jo južo wjelgin njeglucnje było, ale smy dostali wót ceptarjow a ceptaŕkow wjele móžnosćow, aby toś ten źěl online nachwatali.
Co pak dejm cyniś?
Togodla cotej manźelskej tu kjarcmu pśedaś.
Domowniski kalendaŕ „Stog – der Schober“ za lěto 2006 jo do śišća šeł.
Serbski komponist Detlef Kobjela z Rogozna jo na njogo dopominał ako kolega, pśijaśela, komponista.
Muzej ma togodla socialne slězyny togo wobraza.
Wjelgin měrne a bejnje źiwne tam wšykno jo.
W diskusiji jo se powědało wót wažnosći serbskich rěcnych rumow.
Wón jo se pótokonił a na zemju pśestrěł !
Huzgóńśo a glědajśo, kak lubosny Kněz jo.
Čechy su jaden z historiskich krajow Českeje.
Pśinjasć ju nicht njejo trjebał, pśeto wóna wisy južo dwě lěśe we jśpě muzeja.
W slědnem lěśe su kśesćijany we tych 1.200 wósadach w krajnej cerkwi wuzwólili wósadne rady .
Podobnje drje to teke w tych drugich familijach jo.
Mója ideja a naraźenje jo, až dejali měś serbsku kafejownju ako zmakanišćo.
Wjele tych burow w Drjenowje su byli take krowkarje.
Wokoło napoł jadnogo w nocy som ja pón kśěł domoj jěś, pśeto som dejał zajtša zeger 8.30 w Barlinju byś.
K tym 10 mytowanym jo słušał Bernd Jurk z Dubjego, cłonk Domowinskeje kupki w Turjeju.
Prezentěruju tam buŕsku pśiwěru a cerkwinske praktiki w zwisku naroźenja góletkow.
Teke druge wobźělniki teje prezentacije su wustajili, kak wažny a notny toś ten słownik za dolnoserbsku rěc jo.
Pśi wótnowjonem rowje Fryca Rochy a jogo swójźby: Wjednik měsćańskich zběrkow Steffen Krestin (jo połožył wěnk), zagronita za serbske nastupnosći w měsće Anna Kósacojc-Kozelowa a pótomniki Fryca Rochy [...]
Chtoź ma zajm, tam za len cas sam abo z familiju pśebywaś, ten dej se za to telefoniski pśipowěźeś.
stwórtk, 10. septembra /nazymskego
Ně, ně – ja znaju tych mudrochow-cłowjekow a wěm se jich pasć!“
Su to pśecej zasej te melodije a štucki, kenž su pla pśisłucharjow nejwěcej woblubowane.
Schiemann jo jo z wjelikego długa wutergnuł a wucynił, až wóno pśinjaso gmejnje chytšy dobytk.
Pśeto nawłos pśed 125 lětami, we lěśe 1895, su chopili te wuske (jano 1.000 m šyroke) kóleje twariś. Ingrid Groškowa jo pósćiła jej chytšu baseń.
To se wě, až maju tam we jadnom z tych wobmólowanych wupyšnjonych domow swój centrum za turistow a gósći, źož jo mała wustajeńca natwarjona.
Do togo mógu źiśi sebje Witka a źěle jogo drastwy wustśigaś a wumólowaś.
Fryco Libo, informěrowali zastupnikow dolnoserbskich institucijow a Domowiny.
Gósći, docenty a študańce instituta za sorabistiku srjejź oktobra pśi wótwórjenju nowego studiumowego lěta 2020 w Lipsku.
Pagel: Za mnjo jo wjelgin wažne, až se rozšyrijo ten źěłowy mark, kenž se pśez stat spěchujo a zapłaśijo.
Młoge mjenja su namakali pla Bogumiła Šwjela a Arnošta Muki a w starych kórtach a aktach, a to a druge su teke zgónili wót staršych luźi we jsach.
W Domowinskem běrowje maju wót 1. februara nowego sobuźěłaśerja, to jo Alexander Neumann.
Ten mjeńšy šerobruny jo Cookie a ten wětšy šerobruny jo Fluffi.
KG".
Groźišćo swěśi 666. wejsny jubilej
Tak jo Arnošta Mukowa njewjesta Loska ze serbiskego Banata tam pśepórała samo wušej lěta, aby nawuknuła serbsku rěc.
Měškank a Ingrid Nagelowa z Chośebuza.
Tak lažko to za našogo fotografa njejo było, kralow a kralowki w Depsku dostaś na jaden wobraz.
Madlena Šołśić jo była teke spokojom.
Cytanje śišćanych casnikow ma napśeśiwo cytanjeju internetowych medijow lěpšyny.
Teke Serby mógu se woglědaś, kak se realizěruju cesto pódobne słowa w makedońskich dialektach na teritoriumje Republiki Pódpołnocnomakedonskeje a na teritoriumje Albańskeje a Grichiskeje, źož bydle makedoński powědajuce.
Jeje titel zni: Serbskej rěcy, wopyty rewitalizacije we wšakima politiskima systemoma.
Prědne myto jo dostała Ingrid Behnkowa.
Tu smy mógli na swěźenju cesćej słyšaś“, groni Casnikoju Wojciech.
Protokol jo znank.
"Mej lubujomej našu drastwu a mamej wjasele na zapusće", jo groniła nam Julia, źaržecy za ruku 3lětnego bratśika Juliana.
Koncert buźo zeger 16:00 w awli Gymnaziuma Paula Gerhardta.
Kjarmuša jo se chopiła z dobreju jězu, sajźiło jo pjaconu gus, tykańce jo mama napjakła, teke klěb a guski.
Domowina dej byś wótworjona za wšych Serbow a dej serbstwoju słužyś.
[...] tradicijach a w socialnem wejsnem žywjenju wugbanu rolu jadnotliwca, a drastwa jo měła teke wěste detaile, kótarež su cłowjeka pśed škódnymi statkami demonow, pśed złymi luźimi abo chórosćami šćitali, na pś. cerwjene parlickowe rjeśazki, casy jo to był symbol wugbanego pówołanja, na pś. pastyŕske pase pla wójcarjow.
Naraz Pipsi woła: "Ja wěm, co lětosa gótujomy!"
Mimo togo budu w aprylu, to se rozmějo, we wšych jsach jatšowny wogeń paliś.
Som Stefanie Krawcojc, šefredaktorka "Nowego Casnika" wót 1. januara. 
W bagnje wšak wogeń se njamóžo dalej žraś.
Ministarjowu za kubłanje a za kulturu jo wó to pšosył, až móžo Nowoniwjańska Kita dostaś pśidatne źěłowe městno.
Wóna njeźěła jano w kuchni rada, ale teke w gumnje, pśi swójom domje.
Jězdźim pak teke do Popojc, Bobowa a Gorneje, dokulaž tam nikogo njamaju za toś tu wucbu.
Zesamostatnjenje małego kraja pód Ðukanovića jo groniło tek "rozžognowanje ze serbiskeju rěcu", kótaraž jo tam doma.
wóni budu płakucy pśiś, a ja cu jich wjasć, aby se njestarcyli.
Dalej su zajmjeli młodu žeńsku a rentnarja, kenž stej na bliskem dwórje pśebywałej.
Serby pak su se myslili dalej: Co ga to zwěrje buźo pón žraś, gaž budu te myšy wše?
Zastupnika gmejny rozmějotej, až co LMBV až do kóńca nowembra B 97 pórěźiś a zrownju planowanja za dłujkodobne zasadne saněrowanje doprědka spóraś.
Nakońcowa, ja a mój cłowjek”, jo nam wulicowała G.
Wóni ga su wucynili wětšynu ludnosći Pücklerowego wobsejźeństwa! Serbske póddane "zelenego wjercha" su ako źěłowe mócy w rozsudnej měrje jogo sławnej parka sobu twórili.
- Jano na taki part mógu wót njeje zdobyś tšochu pjenjez.
My se naźejamy, až starjejše tych Witaj-źiśi taku móžnosć pón teke wužyju, sebje Ana Kosacojc žycy.
Nan jo se tam źěło pytał.
Do kondulencnych knigłow za Wochaca jo se slědny tyźeń zapisała Petra Kowarkowa, pśedsedaŕka grodkojskeje Domowinskeje kupki.
Pó rozsuźenju intendantki togo ansambla, Judith Kubicec, buźo Pabst jano do kóńca julija statkowaś w ansamblu, to groni do kóńca aktualneje grajneje doby.
Na teritoriumje Gaeltacht su wóni jano w iršćinje.
A tym bogim słušaju rowno tak wše te, ako pśedstajiju abo rozšyrjaju jich twóŕby.
Jeje Witaj-wucba jo tak wótběgnuła, až 6 Witaj-źiśi z rědownje Birgit Krausoweje jo pśišło ku njej.
A co se stanjo we tych graśach?
Wóna ma wjeliku źělbu na spisanju koncepta.
Někotare su mě wulicyli, až wóna jo jim mógała pomagaś z tym, až jo to zagroniła.
No, pójź! Ja se kulam pó jśpě.
Wóni su dostali mjazy drugim šek za kup serbskich knigłow.
Až serbske žywjenje w gmejnje hyšći dajo, pokazuju tśi nosaŕki drastwy z Gołbina.
Dokulž Robinson wót kurja niźi nic wěcej njewiźešo, ga naźejašo se, až pódzemski wogeń jo do cysta wugasnuł a až z takim góra wogeń pluwajuca njewóstanjo.
Za bus pjenjeze njedosegaju.
Wósebne fonetiske zjawjenja ako palatalizacija, asimilacija abo zgubjenje spiwnosći su wósebje rozkłaźone, a wšomu tomu jo pśidana licba zukowych datajow.
Adwentski koncert ze SLA
Bojazny mój nan njejo był.
Won pak jano njespiwa, ale teke komponěrujo a wobźěłał jo rowno tak južo tak młogu serbsku ludowu ariju.
Ceły aranžement a ta coolna kombinacija z górnoserbskeju ludoweju ariju "Pśestań" pšosytej ned do rejowanja.
Bajki, bajki, bajali, ptaški w góli tśikotali, bomy w gumnje zakwitali, pilne pcołki zabincali.
Ale pón su wšykne byli tak spokojne z tym a su ju chwalili za jeje dobre źěło, až wóna jo tam wóstała.
Spušćamy se pśed tobu lažecy ze swójeju pšosbu, nic na swóju pšawdosć, ale na twóju wjeliku zmilnosć.
31. oktobra buźo choreograf Juraj Kubańka 90 lět.
Som sejźeła za kuchniskim blidom swójeju stareju starjejšeju.
Su měli wobmyslenja, až teke tenraz budu te rědne serbske drastwy pśekrotko pśiś a ten zapustojski duch.
Něnt pak by była wjelika zmólka a njespšawnosć twarźiś, až ansambel njama žedne ideje abo až se njepilnujo něco alternatiwnego na nogi spóraś a z tych doněntejšnych kólejow wujěś.
To mě kuždy raz zwjaselujo.
Pšosaŕstwo njejo se gólcoju nikula spódobało.
Stawiznow dla finski alfabet faktiski jo identiski ze šwedskim alfabetom.
Za projekt jo se pšosyło wó spěchowanje pla Załožby za serbski lud, kótaraž dostawa lětnje pódpěru z dankowych srědkow na zakłaźe etatow, wobzamknjonych wót Zwězkowego sejma, Krajnego sejma Bramborska a Sakskego krajnego sejma".
Limbark a to serbske – to jo taka wěc.
Pótom som wuseła semuška za papriku.
Cytaj tekst a staj werby z prezensa do perfekta!
Nicht njej mógł jěś pó futer abo na kimbery.
Wšak cytaju se jano nimske pśełožki tych tekstow.
A pódla wucby we wólbnem wobłuku jo se ta Žylowaŕka teke na Witaj-projekśe wobźěliła.
JADEN SOM DRJE TAKE problemy rozwězaś njamóžo, wósebnje gaž de facto žedne wědomnostne slěźenja njepśedlaže.
Wosebnje teke dla togo, dokulaž su dopołdnja woglědali teke do Serbskego muzeja.
Plěwaŕnja a sportnišćo stej teke w nowotwaŕskem běrtylu.
Cesto až do sameje nocy.
Pawoł pišo Filemonoju: Mamy wjele wjasela a trošta nad twójeju lubosću, dokulaž swětych hutšoby su hochłoźone pśez tebje, luby bratš.
Wušej styrich mjasecow jo wóno pla starjejšeju.
Ale by Rujanarje tegdy za zamrětego luźa taki wusegujucy wobraz z kradu twardego kamjenja twórili?
Zastupowarje starjejšych, ako maju źiśi w gołkojskej a chóśebuskich šulach.
Do togo su byli rozgrona mimo wuspěcha.
Wóni su wjelgin strowe, wopśimuju kalium a kalcium, regulěruju mań žydkosćow w śěle.
Bratš František jo mjaztym dostał běłe włosy.
How žedne wubrane pśikłady: Rozgrono móžo se teke wótchylaś wót wopśimjeśa teksta kniglickow, gaž źo na pśikład wó swójske dožywjenja: bok 14: Co cyni žabka Šnapawka?
Tak jo na jsy kuždy wjasoły, gaž raz se něco kwalitatiwnje wósebnego stanjo.
Mamy pak w Chóśebuzu teke wšake starše městna, kótarež ga nam cesto ned do mysli njepśidu, kenž pak su teke z našymi stawiznami zwězane.
Kněz se buźo na tebje wjaseliś, tebje k lěpšemu, ako se na twójich wóścach jo wjaselił.
Dla togo som se pón rozsuźiła za Dolnoserbski gymnazium, což jo se ako rowno to pšawe pokazało.
4. jatšowne, 22. 5. lichy źeń, 25. 6.–8.
To serbske jo jim na wužytk, dokulaž za mjeńšynowe strony płaśi mjeńša kwota.
Jo było pśecej rědnje, smy spiwali, žortowali a se wulicowali wót starych casow a teke wó tych něntejšnych.
Dokulaž stoj město Chośebuz pśed samskim problemom, stej město a wokrejs w slědnych mjasecach wopytałej załožyś nowu zgromadnu wjeliku deponiju.
Pětš wupórajo sadu ze zakusnjonymi zubami.
We Strjažowje jo se to dotychměst stało pśed kjarcmu, na tom rožku głowneje drogi z města do susednego Prjawoza.
Jazerojc Marija jo była jadna z tych žeńskich z tyma šykownyma rukoma.
Na fotografiji jo wóna (stwórta wót lěwego boka) wótmólowana z cłonkami noweje rady.
To su kradu woblutowali.
Starjejše su sami wucyli źiśi, kužda šula, kuždy ceptaŕ jo to sam zrědował.
Superkokot, a wjacor wót napoł źewjeśich na bal kralow, źož budu se lětosne dobyśarje pócesćiś.
Ale jo se pokazało, až pśisamem wšykne su pśi muskecem zapusće pódla byli.
W slědnej štucce spiwa se 3.
Pótom jo Anja wuwitała gósći w nimskej rěcy, Schäferojc Laura w serbskej rěcy.
Kněni Monholcowa wótchylecy z głowu wijo.
Za jaden euro do kase dowěry smějoš sebje wześ tutawu z pěśimi puntami kulkow: pak sortu „Adretta”, ak pśi warjenju twarda wostanjo, pak sortu „Vineta”, ak buźo pśi warjenju spěšnje měka.
Jomu pak njejsu jano kśesćijany wjelikich ludow na wutšobje lažali, ale teke naš mały serbski lud.
Sobotu, 24. awgust, buźo w ramiku festiwala Aquamediale w brožni burskego muzeja wustupiś Serbski ludowy ansambel.
Pětk, 27. septembra, zeger 18:00 budu awtory a redakcija pśedstajiś „Serbsku pratyju“ za lěto 2020. Cytaś budu Heidi Dawmowa, Gregor Wieczorek a Jill-Francis Ketlicojc.
Mimo Witkowego tšojeńka a delkowego graśa pódawamy Wam how někotare rozwjaselece graśa, w kótarychž srjejźišću stoje słowa a sady, kótarež w źiwadłowem graśu naspjet wustupuju.
Źinsa comy kólasowaś!
Źinsa źěła źeń a wěcej luźi teke njeźelu, a to njejo jano w chórowni, na posće abo w gósćeńcach.
Cytajśo.
Wóna jo tuchylu we wjelgin špatnem stawje, tak až mógu tam jano wucbu pśewjasć.
Tak su se na kóńcu rozsuźili, až budu se w tych 5 zagronitych wuběrkach hyšći raz z teju problematiku zaběraś a pón pó móžnosći w oktobrje rozsuźiś, co buźo.
Toś te knigły su teke k dostaśu w pśełožku do dolnoserbšćiny.
Na cd su serbske a nimske spiwy wót Bernda Pittkuningsa.
Aby šćitaś rownostajenje serbskeje ludnosći, su wudali wšake wustawjenja.
Dajo teke pšawidłowne zarědowanja z póstajonymi temami ako "Rockwettbewerb", filmowy festiwal, "Rainbowparty", "School’s out", "Spassparty" a "Record Release".
Njejsy ty źe narski na twóje dary? Dorosćone zawěsće južo na naju cakaju".
A Wětošojski šołta A.
Wót tam wótjěźo bus do Budyšyna.
Dla togo ja teke rozmějom, cogodla ty tak reagěrujoš.
Doreen Šymjeńcowu z Gołbina glěda pśikładnje na to serbske.
A rowno take wólne formy manźelstwa maju se za zawóstanki matriarchata.
We Błotojcach samych te starše luźe pak źinsa hyšći wó tom powědaju.
Wóna ma swój běrow na Barlinskej droze 6, a raźi 15 dolnołužyskim źiśownjam a hortam, kótarež su wobźělone na Witaj-projekśe.
Z wjedrom smy napšawdu gluku měli.
Gaž pak jěź a drastwu mamy, ga dajśo nam z tym spokojom byś.
Paul Nagel "Geigerzähler" jo grał.
Ale how jo se pokazało, až su organizatory serbsku drastwu zasej jano za wabjenje znjewužyli.
Tu powěsć wót kursa stej jomu dałej jogo starej starjejšej Ulrich a Gertrud Smogoric (Schmoger) z Popojc. „Wónej matej spódobanje na tom, až ja se za to serbske interesěruju“.
Nejwětše město w kantonje jo Chur.
Rědko jo namakaś tak wjeleraki běrtyl ako Chmjelow a wósebnje jogo źěl Nowy Chmjelow.
Na wšake wěcy pak dejali alergikarje sami źiwaś:
Něco, což njejo hyšći žedno druge góle dostało njejo.
Pótom jo šołtowka se swójim spušćobnym wólbnym pomocnikam a pomocnicam wuźěkowała.
Móje slěźeńske a zajmowe śěžyšća laže w politiskej a pšawniskej antropologiji.
To jo na pśikład w Pśiłuce k tomu wjadło, až njejsu serbske a nimske wobydlarje pśi namakanju minow pomagali.
Na tśi góźiny su tu njeźelu muzej wótwórili, něźi 50 gósći jo w běgu togo casa pśišło.
Ja njejsom tak cesto w Brězowce była ako staršy bratš a sotša.
Pśez tu śěžku chórosć, zawinowanu pśez wiry, pak móžomy se wuspěšnje šćěpiś daś.
Zbóžo a šora wordujotej šonowanej, a kowaleju a kołoźeju se tak wjele njepłaśi.
LODKA ga wugótujo južo wót lěta 1992 w klubowni Serbskego domu tśi abo styri raze wob lěto wósebne wustajeńce wó mólarjach, grafikarjach, fotografach a drugich twórjecych wuměłcach.
Doněta běšo wšykno prjatkowanje a spiwanje we nimskej rěcy se stało, něto bu serbska namša źaržana, a kněz faraŕ Broniš z Lutola źaržašo to prjatkowanje.
Nas jo interesěrowało, kake zbytki serbskeje wědobnosći abo kake znamjenja serbskeje zachadnosći jo awtorka sama z rozgronow ze staršymi wobydlarjami zgóniła abo wót starjejšeju zasłyšała.
Michael Kretschmer jo źiśam jano póstrow pósłał.
Wšuźi pla Serbow luźe se južo pilnje pśigótuju na ten swěźeń.
Rjentš, dłujkolětny dolnołužyski župan, jo J.
Sobotu buźo to cełe se zeger 14:00 wótwóriś, wót zeger 15:00 buźo pśednosk krajnego biskupa Carstena Rentzinga k temje „Lud a domownja z wiźenja biblije“.
Temy k tomu budu Geopark a UNESCO z jich 17 kubłańskimi celami w UN-Agenda 2030. Wósebnu wažnosć kładu na kubłanje za trajne wuwiśe.
Jo, Ty sy był w pšawem zmysle słowa pśisłušnik dolnoserbskeje inteligence a procowaŕ stareje gardy.
Interesantne městka
Z tym jo wón wokno Polskeje do swěta a most do zjadnośoneje Europy.
Dajśo link teke drugim dalej z pšosbu, aby se na napšašowanje za to bachelorowe źěło wobźělili.
"Som slěźiła na pśikład za Smochčańske nocy z muziku wšakich krajow, wó kulturje, luźach, historiji a tak dalej w interneśe a nazwucujom někotare sady w rěcy za wótpowědujucy program".
Ty ga sy Kněz.
Domowina, župa Dolna Łužyca, jo je zgromaźiła na jadnom plakaśe.
Pón wón pójźo ze skalnym hodlarjom "Jack" na góńtwu.
Politiska a towarišnostna akceptanca togo serbskego jo se dalej a wěcej pógóršowała.
Tak ga njamóžo wón pśed źiśi stupiś!
Ja teke njejsom ze wšyknym spokojom.
Pótom jo była ewangelska cerkwja w Depsku na rěźe.
Nic dobrego mimo tebje njamam. Ps 16,2
Wónej stej se zwěrowałej pód gołym njebjom.
To jo wón juskotał.
Na sudniskem górje na pś. by zawěsće na wopomnišćo za Stasi-wopory pokazali.
Za njen su se luźe cełe wědobnje rozsuźili.
Mógu se tek druge zajmce z Českeje pśizjawiś.
Pśi bramborskem wuzwólowanju łoni w septembrje pak su jej te głose felowali za nowy bramborski krajny sejm.
Rowno tak feluju fachowe wucabniki, ako wuměju derje serbski, a fachniki, ako by mógli wucbnice a materialije za didaktiku a metodiku pisaś.
Wokoło 6 milionow žydojskich luźi su zamordowali w koncentraciskich lěgwach (KZ) a w drugich popajźeństwach – mjazy drugim 128.000 z Nimskeje, 530.000 z Hungorskeje, 240.000 ze Českeje a Słowakskeje, 54.000 z Grichiskeje, 103.000 z Hollandskeje a z Pólskeje samo wokoło tśi miliony!
To jo mě raz pśispomnjeł z pšašańkom, lěc njamógał jomu pomoc.
Wót mokšeje zemje se ruce a noze wobmažu.
Gódowny cas – cas paprjeńcow Paprjeńcowe śěsto góźi se za zgótowanje wšakich kuskow pjacywa a za blachowe tykańce.
Wóni su cesto módrozelene.
Źo jo mórjo a źo wiźe źiśi kraj?
Wšykno dej byś dogótowane, gaž se znowa zachopijo nowa sezona.
Tof-licka pśi tom domje na to spomnjejo.
Serbske fararje a faraŕki se pšawidłownje zmakaju na swój konwent.
Kurjawa pókšywa Šwicarsku dolinu hejnak mórjo.
Do starego nana jo Bog Kněz tu dobru naturu dał: jomu ma wón se źěkowaś.
Dawno južo wužywaju za swójo źěło how teke to, až jim serbska žeńska kuždy źeń casniki a post do domu pśinosujo.
Wukśiki pazorakow su zněli pśez Wjerchownju, a mej smej zwěsćiłej, až póchadaju wót hodlaŕskego a sokołowego dwóra.
Mjazy nimi su byli teke 4 nam znate Serby — na pśikład kapłan Alojs Andricki.
Trjebamy paprośowe łopjena , zelenu wódowu barwu we wšakich nuansach a wjelike běłe łopjena papjery.
Tak wuglědaju serbske znamki z drastwinymi motiwami z DDRskego casa.
Rěd, w kótaremž jadnotliwa rěc w kompletnem titelu projekta Pśechod 03 se jawi, njejo pśipadny.
Publikacije wót RCW su pśibytne mógali se woglědaś a kupiś.
Něnto jen wudobywaju we wjelikich wuglowych jamach.
To jadno, což jo togo fararja wót togo šularja rozdźěliło, jo było, až njejo nas bił, gaž smy serbski powědali.
Na wobtwarźonej droze wót Majberka stej woła dosć derje gnałej, ale pón na pólnych drogach jo se wołowy pśěg chapjał šmótliś.
Jadna starša śota z našych jsow jo groniła, až stare luźe su pjerwjej wjele fromnjejše byli ako źinsa.
Snaź jo nimski zapisowaŕ kśěł mě rěcki zapisaś a jo se domorodnych Serbow wopšašał.
Někotare lěta su se žylojske žeńske pśecej zasej za kurse za woblekanje rozsuźili, aby swóje zamóžnosći pólěpšyli.
Jo, to se wě, dokulaž to jo serbski miljej a mě jo wabiło, se wobšyrnje ze serbskimi knigłami zaběraś.
Zajmne jo to za Eliasa było.
Tencas su rowno chapjali do mody pśiś motorrolery a na nje njejsy trjebał tak dłujko cakaś.
knigły „Serbske pomniki“ su se wudali
Jo sobu pśinjasła teke swóju mamu Lisku Měškowu, kótaraž ga se derje wuznajo ze serbskeju drastwu.
»No derje«, wóna měni, »ja mam witśe dopołdnja liche a pójdu ned zajtša k twójomu gójcoju a se pšašam, kak dej něnto dalej hyś.
Perspektiwiski planujo Studnja z. t. městnowe decki za źiśi k wumólowanju a wjele dalšnych artikelow za serbske swěźenje.
W Kśimnicach rejtujo procesija pśez wjelike jatšowne wrota, kótarež su kamerady wognjoweje wobory wili a jatšownicu teke sami źarže.
Stolica Srpskeje jo Banja Luka.
Až do togo źěła pśechodne gmejnske zastupnistwo, wobstojece z něntejšnych gmejnskich zastupnistwow a tśoch šołtow.
Jich bělizna jo gropna.
Wjelgin rad jo Walter Blinda spiwał – wokoło 50 lět w Turjańskem chorje, ak jo wjele lět nawjedował.
Weto jo wuwjadło wopadowanje wót serbskego z wšednego dnja wjelgin malsny.
W pśedlažecem nowem rěźe "Serbowki źinsa" kśěli pśedstajaś w lichem rytmusu wšake Serbowki, kenž su něco wugbali w serbskej towarišnosći.
Jan Damascen Kaliński jo był pólski spisowaśel a duchowny.
Comy se Jenny wutšobnje wuźěkowaś za jeje pilnu a wužytnu pomoc a žycymy jej wšo dobre za studium!
René Kowalik - ten glucny 1. kral.
Helga Langowa a Johanna Pontowa (wótpšawa) stej na Serbskem bliźe wjele zajmnego wulicowałej wót něgajšnych gód.
Wobraz originalnego teksta teke dej byś k tomu pódany, a buźo móžnosć, mjazy źinsajšnym a frakturnym pismom skokaś.
Tam som se schował.
Pó Nowem Testamenśe jo zdźělił Jezus Krystus sam toś tu módlitwu swójim wuknikam, ako su jogo pšašali, kak dejali bjatowaś .
Sobotu su se woglědali brunicowu jamu, Dešno a su cołnowali pó Błotach.
Nazyma buźo na zachopjeńku tšochu dešćowata, akle w oktobrje jo nam rědne wjedro wěšćone.
Pomgajbog Kristalub Fryco w Chóśebuzu – wušej 40 lět archidiakon pśi serbskej cerkwi, pietist; basnikaŕ, pśestajaŕ a wudawaŕ serbskich nabóžnych knigłow
Zawěsće, Israel njama žedneje drugeje pomocy ako jano Kněza, našogo Boga.
Na kuždy pad njestuděruju wóni w Lipsku.
W swójej nowej funkciji wobźělijo se Tobias Dünow 7. januara na pósejźenju Serbskeje rady a pśiźo 9. januara do Dolneje Łužyce, aby do wšakich serbskich institucijow woglědał.
Wobzamknuli su teke, až maju se cłonki, kenž dwě lěśe a pó pisnem napominanju pśinosk njepłaśe, ze šulskego towaristwa wuzamknuś.
Łopjena su pśetergowane pjerinate.
Ako dalejwjeźenje serije pśirodowědnych materialijow jo nastał zešywk pód titlom "Insekty a pawki".
Pśeto wón jo aktiwny cłonk „młodeje wósady“ Dešno/Žylow.
Ceptarka jo za starjejšeju něco na kšomu pisała.
To som se myslił: Pójźom raz do Serbskego muzeja w Chóśebuzu, tam jo zawěsće zajmne.
Za sport maju swójsku śpu.
Wó njej wulicujo legenda, až swěty kóń pśiboga Swětowida jo ju w běgu jadneje nocy ze swójimi kopytami nakopał.
Wšykno jo se perfektnje raźiło.
Pśišli su źiśi z wósymich zakładnych šulow w měsće, z OSZ a ze źewjeśich šulow z wokolnosći.
“Wjelgin rědny, kněz wucabnik!”
"My smy našej starce pódarili gójecu žałbu a strowy sirup Doppelherz, kótaryž wóna rada pijo.
Dešć njebuźo jim škódy napóraś.
Kněni Ryškowa ga, lěcrownož w měsće (w Chmjelowje) bydli, se wobźělijo na cerkwinskem žywjenju w Žylowje.
Lažy na kupje Tobago.
Sudnik jo krotko pśemyslował a jo ceło měrnje gronił: »Wěš co, baba, teke ty maš pšawje!«
Na njom jo se wobźělił teke dr.
Žeńske micki su jajojte a wise zwětšego w kupkach na kóńcach gałuzow.
Juskamy, hura, hura!
Wětše su a njerodnjejše bywaju.
Škóda, až njejsu how žedne toflicki ze serbskimi napismami.
K tśeśemu jo było lěśe 2004 na zachopjeńku bejnje chłodne.
Lěpše mě za tu fiktiwnu wjasku njeby mógało se wunamakaś.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo to komentěrował: "Jo pśecej derje, gaž se namakajo góźba serbske tradicije woplěwaś, a to teke pó regulach w casu korony.
To ja južo za mójo wósobinske wuměłske statkowanje cynim.
Wót how maš daloki rozglěd až k łužyskim góram.
Hopšašajmy našych susedow, kak se jim źo.
Twardopackate płody su zacynjone płody, pśi kótarychž semje jo wót zdrjewjoneje packi wobedane.
Wotkupiłej stej je pótom Serbskej muzeja w Budyšynje a Chóśebuzu.
Pśez město běžy rěka Neckar, kótaraž jo pśiběg Ryna.
To jo lětosa ten stwórty wogeń we Běłej Górje.
Na drugi part pak su wóni wopytowali, wobstojnosći we Dolnej Łužycy tym górnoserbskim pśiměriś.
Wót corajšnego jo ta familija wu stareju starjejšeju.
Nowy Casnik jo teke pśišeł do informacije, až dajo ceptaŕske mócy za serbsku rěc, kenž pśemysluju wó tom, lěc wóstanu źěłaś ako ceptarje.
Naše palcyki su se skóro bejnje malsnje pógibowali, tak až smy našu póstajonu »winowatostnu tšochu« nazběrali.
Mějśo ze źiśimi sćerpnosć.
Wažnosć regeneratiwneje energije pśiběra“, pišu wóni we zgromadnej papjerje.
Kritizěrowali pak su teke wšake wobstojnosći we jsy, kótarež njejsu k dobremu wobydlarjow.
? Ptaškowa swajźba jo w Dolnej Łužycy woblubowany nałog za źiśi.
»Naš nan jo mě tam sobu wzeł slědnu njeźelu dopołdnja.«
Stokawksa narěc jo dialektna kupka pódpołdnjowosłowjańskich rěcow.
Jezusowe swětło swěśi do śamnosći smjerśi, žałosći a samotnosći.
A to som ja pón tejerownosći kśěł.
Tak jo wón měł za swóju winowatosć, kšajźu do Barlina na konsistorstwo pisaś, aby cerkwinu wušnosć warnował pśed tym cłowjekom.
Powěsći, Aktualny telefonat
Ta ceła wěc buźo někak jaden mio. euro kóštowaś.
Komuž se to njespódoba, daś pódpišo how.
Prědne gósći su byli serbske wandrarje ze šefredaktorom Casnika Gregorom Wieczorekom! Wót togo casa pśidu wšake luźe, turisty, góńtwaŕske gósći a twaŕske źěłaśerje.
Wósebnje rědna gesta běšo hyšći, až wósada jo pśigótowała „strusacki naźeje”, ako su pśiglědowarjam ako jatšowny póstrow rozdawali.
Christian Gerber jo 1720 wó "směšnej drastwje" Serbow pisał.
Robinson: Pón sy tež pódla był, gdyž sćo luźe mórźili, pjakli a jědli?
Hyšći źinsa mam źěkowne woblico pšosaŕki pśed wócyma a słyšym jeje wuźěkowanja, ako jo mama jej dała skibku a tśi kulki, wěźecy, witśe pśidu dalšne, kenž deje teke hyšći něco dostaś a z kopicami my sami rowno měli njejsmy.
a Ariowitsch-Haus z.
Tak móžo źinsa hyšći kuždy tam cytaś, až su měli do lěta 1990 tam LPGeju P z rědnym mjenim "Friedensgrenze".
Wucabniki su k nam dowěru měli, smy směli se až do wjacora w nam k dispoziciji stajonej śpě zgromaźiś a smy dostali pódpěru.
Ale teke dwě kisće tam stojtej.
[...] kšoceń doprědka na pólu wuwiśa města, pśeto pśi Marijinej droze, źož busowe dwórnišćo jo doněnta było, buźo se natwariś nowy CO₂-neutralny bydleński běrtyl, ako źěł projekta Realny labor Łužyca“.
A tam dej nastaś něco kradu nowego a wažnego – ga nowa cełkowna šula, źož mógu źowća a gólcy teke gótowaś swój abitur, jolic to kśě.
Dychajśo pśi tom měrnje pěś do wósym razow pśez nos a zacuwaśo měr a pokoj we sebje.
Zastupnica kupki Gabriela Novak-Karall jo groniła, až stat jo restriktiwny, gaž źo wó financěrowanje jich ludoweje kultury.
Take nowolětka su bury pjerwjej ku gódam, k nowemu lětu abo ku Tśom kralam dnja 6. januara do futera zbóža měšali.
A to su dwójake luźe.
Lěta dłujko pódpěrašo Casnik z pśinoskami, wósebnje z aktualnymi powěsćami, ale tež ze seriju »Stare Casniki«, w kótarejž wót februara do nowembra 1858 zajmnosći z gołkojskeje chroniki wózjawi.
Młogi raz som Jurja Grósa z awtom sobu wzeł na wobradowanja w Górnej, srjejźnej a Dolnej Łužycy.
Jadna se wó źěla tych nanejstaršych dotychměst w Dolnej Łužycy namakanych źěłowych rědow.
Dešańska kafejownja a lodownja „Liska“ buźo zasej wótcynjona.
Pó koncerśe su woglědarje rejowali k muzice Serbskeje reje, pód nawjedowanim Georgija Marinowa z Drježdźan.
Źěłajucej stej w zemi namakałej kašćik ze złotom!
Elektriska jězdźi zas k dwórnišću
Groningski dialekt ako maminu rěc powědaju źinsa zwětšego na pódpołdnju prowince Groningen.
Serbska rěc mrějo, ale wumrěła hyšći njejo, a kaž pla luźi, dej gójc sebje zacasa srědnosći wumysliś a se staraś, aby wóna njewumrěła – tak jo wótegronił dr. Hauke na to pšašanje, ak štycy we titelu diskusije.
Městno buźo Dolnoserbski gymnazium.
Nimski rajch jo dawno zajšeł, ale za suźenim Kroha jo to wuznaśe Skale hyšći źinsa aktualne.
Luźe njejsu je jano pyšnili, ale pjerwjej teke do groźi abo na pólo donjasli, aby zbóžo pśiběrało a žni dobre byli.
Material wopśimjejo teke dwójorěcnu lisćinu z 162 pówołanjami a źěłabnosćami.
W góli su źiśi wjele wótmólowali.
Pśi kafeju a šlapce dobrego tykańca buźo to rozgrono w serbskej
Ten jaden zakwiśo a wumrějo jěsno, ten drugi rosćo a zeleni se dłujki cas.
Togodla wónej móžotej z wokalami wobeju kupkowu wustupowaś.
Mjazy drugim z młodšym muskim, a wót njogo zgónijom, až jo z Barlinja pśeśěgnuł do Raduša a až how źěła w nowej firmje "Lausitzer Perspektiven".
Tegdy jo tencasna Serbska rozšyrjona wuša šula swěśiła swój prědny zapust.
Wóni su wobydlarjam pótrjefjonych jsow lubili źěłowe města a bogate zarownanje.
Denny Pipka a Uwe Smoger, kótarejž stej južo wjele lět sobu rejtowałej, stej měłej něnto konkurencu. „Naše gólcy mógu wjelgin derje rejtowaś.”, jo nam powěźeła Doreen.
W Barlinju na Humboldtowej uniwersiśe wóna jo slawistiku studěrowała.
Togodla jo Reichelt pówołanje z abituru nawuknuł a jo źěłał ako zgótowaŕ źěłowego rědu.
Z njeju jo šeł stary nan Frank Knor.
Wót tych něźi 100 žywnosćow, źož hyšći luźe bydle, jo dotychměst akle 6 swóje grunty pśedało na LAUBAG. “Wšake wulicuju, až jo južo wušej 30 familijow swój dom pśedało, to jo wjelike łdganje.
Wó tapirje jo tek było to grono.
Nent pak jo bóžko hyšći prozny.
Ako jo 1910 šeł, jo wón zawóstajił wjeliku źěru w kśesćijańskej wósaźe a mjazy jogo serbskimi pśijaśelami.
Sobotu, 17. junija, wustupiju mjazy drugim Slěpjański šulski ansambel, Slěpjańske kantorki a Rowniske wejsne źiwadło (15.00 - 17.00).
Słyńco zasej smali a pali.
Gubaty mjadwjeź móžo derje lězć.
* 5. 10. 1934 w Kulowje
"Jo, wóstań pśi mnjo, až njeby se zgubił", maś Witka napomina.
Pśeto wóni budu se nadalej staraś, aby Casnik kuždy tyźeń k Wam pśišeł.
Pytaju familije za wukniki z wukraja
Teke pód redaktorstwom fararja Kita Panka njejo se we tej nastupnosći wjele změniło.
Bubnarje a šwicarje z Turnowa su na instrumentach grali.
„Ja som wótrosł w Depsku.
njeźelu, 25. oktobra /winskego
Za wjele kśesćijanow pak jo spótny cas pśed jatšami dalej wažny.
A wjelgin zajmne jo, až jo tam južo tak pomjenjone politiske wugronjenje (Aussage) sformulowane.
Njeźelu se swěśili w Kśišowje/Krieschow, Górnej/Milkersdorf a Škódowje/Skadow.
Pśiducu sobotu, 19. oktobra, wót zeger 18.00 až do połnocy, buźo we serbskej redakciji rbb Noc kreatiwnych głowow.
Censura we fachu „łatyńska rěc“: dosegajucy.
W Smogorjowje – tak cytamy w Casniku – su na pśikład 10. junija 1958 załožyli prodrustwo z mjenim "Oberspreewald", wósym luźi ze styrich žywnosćow jo jomu pśisłušało.
Jaden dalšny aspekt wó sportaŕskej organizaciji Serbski Sokoł wobźěłajo Mikławš Krawc.
Pśi takem žywjenju wóstaštej strowej a pśiźeštej na wusoke lěta. 
Depsčanarki a Depsčanarje ga wjelgin raźi rejuju.
Wjaselim se nad twójim słowom ako jaden, kenž wjelike rubnjenje dostanjo.
Derje, až mamy něnto cerkwinsku Pratyju a Pratyju za źiśi a młoźinu.
W Rogowje su hyšći až do kóńca togo tyźenja gromaźe młodostne ze Českeje, Polskeje, Dańskeje, USA a z Łužyce.
Ako myta su jim słodkosći sobu pśinjasli.“
Marko Šiman, wótpósłańc sakskego parlamenta: Ten swěźeń jo jasnje pokazał, kak bogata a kšasna jo naša ceła kultura a teke rěc.
Strowa gromadnosć pśenjaso rozdźěle.
Źělone łopjena su zubate.
Pśiroda jo zas raz swóju kšasotu nad chóśebuskim Rogeńcom rozpśestrěła.
Pópšawem by se dejali pšašaś: „Kótara wašnja pśepšosowanja wótpowědujo tej pśepšosujucego Kristusa.
Howko pśijěźo chor Don-Kosakow a co pśisłucharjow rozwjaseliś ze rusojskimi spiwami.
To jo nagromadu ... grońmy, pěśźaset ... och, źo ga, to jo nanejmjenjej sto źěrow, kótarež jo sebje sam nakopał!
A pšašanje „Źo comy“, to jo ta diskusija jasnje pokazała, dawno njejo rozwězane.
Gdyž jo se w awgusće (12. do 19.) pśewjadł w měsće Billingham w Engelskej 31. mjazynarodny folklorny festiwal, jo se tam wobźělił teke Serbski ludowy ansambel z Budyšyna.
Město togo stoj zwenka šule a teke njewopytajo, z wuknikami, starjejšymi a ceptarjami do rozgrona pśiś a wopšawdu rozměś.
Planowane jo teke nastajenje wětšeje info-tofle z tekstami wó historiji Tšawnice a z wjele fotami.
Zubny gójc glěda a glěda, wobryzgujo zuby samo z wódu, ale zubnego carśika njewuglědajo.
"Naše domcyki su wjelgin komfortabelnje wugótowane a maju wšykno, což luź trjeba – wót wuběrnych kuchnjow do spódkowego topjenja, kamin a WLAN-pśistup z płoneju telewiziju", wulicujo wobgóspodarjowaŕ wó južo derje rezerwěrowanych domach "Waldgeist" a "Fischreiher".
Zastupjone su byli ceptaŕki z Dolnoserbskego gymnaziuma, z wušeje šule Pawl-Werner w měsće a ze zakładneje a wušeje šule „Witcyc Minka“ w Bórkowach.
Tu bildu som dostał wót jogo swójźbnych, a som ju powjesył, dla tog až to jo rědka wopokazń wumarlikowych cesnych kronow w našych jsach".
To jo ten dobyśaŕ, a ten se mytujo.
Rewizijny wuběrk nawjedujo Siglinde Müllerowa.
Wón jo dobył na superkokośe sobotu pśedslědny tyźeń, a stakim jo wěste, až superkokot buźo znowa w Nowej Niwje!
"A źo jo serp?"
Na towzynt luźi pak dowoborachu jej hyšći.
To teke njejo žeden źiw: Jich nutśikowne žywjenje wobstoj w serbskej rěcy.
Něnto co město 26 raze teliko měś.
W Turnowje pla Picnja su lětosa na zapusće pokazali, až móžo se teke na drugi part serbska rěc jawiś na tom swěźenju.
K tym namakarjam togo "falšnego cerwjenego griba" słuša Enrico Tomschke ze źěłowego krejza sakskich mykologow.
Günther Knick, kupka Prizarske Bórkowy – 20.04.1957
Běšo-li wence, běžachu a skokachu wokoło njogo a pasechu se pak tu a pak tam, a běchu-li doma, ga lažachu — tež nocy — w jogo jamje. 
Ducy su zastali pśi pomniku a su z kłobykami w ruce spominali na Dešańskich muskich, kenž su ako młoźeńce wumrěli w tej prědnej a drugej wójnje.
W zymje stej byłej śerlikanje a pśěza.
"Napisaj, což jo było, a pótom do muzeja, to ja njecham.
How jo powědała Christel Lehmannowa wó smjertnych nałogach w Błotach. 10. decembra su byli zajmce pśepšosone do zeloweje brožnje na preparaciju zwěrjetow.
Starosć w hutšobje bóli, ale lubosne słowo rozwjaselijo.
W njej jo była sucha kupa z mjenim Golica.
Som měnjecy, až Serby trjebaju lěpšy historiski wobraz teke wó DDR.
Měsćańske zastojnstwo pak jo dostało kšuty nadawk, wuźěłaś wariantu, co dej se pón cyniś, gaž se w septembrje nic njestanjo.
swěźeń tśoch kralow
Teke Lenka zalězujo do swójeje póstole a malsnje zasej wusyna.
Naša familija ma někotare serbske kórjenje we Wjerbnje.
Po prědnej swětowej wójnje jo se drastwa tšochu změniła.
W lětoma 2017/18 su źěłali k temje „moda“, lětosa stojtej reja a muzika we srjejźišću.
Uta Henšelowa jo na to pokazała, až cesćej jo wó tom cytaś, kak derje su se Serby ako wójaki góźeli, až su kradu wjelike tek wordowali.
Stakim jo wón stupił zjawnje pśeśiwo lubinskej cerkwinej wušynje a wušemu fararju Johannoju Agricoli – wóni su byli pśiwisniki filipistow (To mě pśiźo wót Phillipa Mellanchthona, pśiducnika Luthera, kótaryž jo wót někotarych wucbow Luthera se zasej wótchylił a mjazy drugim akceptěrował, až někotare elementy katolskeje namše se we ewangelskich namšach wobchowaju).
Na źěle mam malsnje wuspěch, což nastupa słowoskład.
W Bramborskej šacuju jich licbu na wěcej ako 10. 000 luźi, kótarymž něnto śěžko pśiźo w Nimskej źěłaś.
Se wě, až njejo směło felowaś cołnowanje we Bórkowach a woglěd kokota w Rogoznje, ten hochoski jo bóžko juž mimo był.
Z pomocnymi cołnami su se pušćili zachopjeńk maja pód połdnjo, pytajuce za pomocu a pśistawom.
Gaž wót strukturnych změnow pak su pótrjefjone institucije, ako su wót togo centruma zdalone, pótom źo to rězanje wjelgin spěšnje“.
To cełe płaśi 30 euro.
1. nowembra głosujo něźi 2. 000 do wuzwólowanja wopšawnjonych wósobow we wuzwóleńskich lokalach.
Misioněrowanje tatańskich Słowjanow za Łobjom pśez pśidrogowanych nimskich mnichow dłujko njejo było wuspěšne.
Wótkul wěźe rostliny, až muse wótdołojka górjej, wót zemje k njebju rosć?
Tog teatera grajarje běchu Neumanowy ako Jurko, Ryškowy ako Fryco, Wjenckojc ako Lena a Kita Šymanojc ako Dorka.
Měnim, až jo to slědna šansa.
„W Barbuce kažo młoźina jano wjacor na zapustojsku reju, na kótaruž źowća, to se wě, w serbskej drastwje pśidu.
Chtož tam spiwa, jo Marion Kwicojc.
Stogi su se z kopicami spalili a cełe jsy su se zanicyli.
Wšykne zajmce su na to bźezpłatne zarědowanje pšosone.
Won pśiśěgnjo z takim pšawym aprylskim wjedrom.
To groni, palc jo to raz był, což njejo było wěcej póznaś, jano někaka kšawjeca měsowa masa jo tam wisała.
Pótom jo wulicował, co dajo nowego.
Z pšawom R.
Nejwuše městno stata namaka se na wótlažanej kupje "Banaba" .
»To ga su same pěski a bagna a něco snadneje góle, wjele z tym kaccynym ługom njezgubiju!«
Póstawa jo pśisamem 9 metrow wusoka a wěcej ako poł tony śěžka.
We tom casu naźěła mjazy drugim šulskej cytance „Zahrodka“ a „Kwětki“ (wobej 1925), źož namakajo se teke dolnoserbska literatura.
Naša stara serbska mama dej měś a dostaś swóju cesć, wósebnje togodla, až my wěmy, až skóro do rowa njasona, zajźiś buźo.
Wóna se wuznajo — ako stewardes jo styri rěcy nawuknuła, a wóna jo w Turnowje naroźona, jano naroźona.
Wón wobzamknu, až buźo tu jamu ako piwnicu trjebaś. 
Pšawy wejsny gósćeńc njejo wěcej wšuźi we našych jsach.
Wó tom rozbitem kamjenju wulicujo se dłujka powěsć.
Matthias Kießling, ten znaty spiwaŕ a komponist serbskich štuckow jo koncert wjelgin wuchwalił. „Jo derje, až młode luźe, teke nimske, maju tak wjele wušej za serbsku muziku“, jo gronił Casnikoju.
W Dešnje su wóne spiwy drje prědny raz zazněli w serbskej rěcy.
Młogi raz su teke hyšći na kśebjaśe jaden nakśebjatnik měli.
Tak som se chylku pśewjergował, a gaž som skóńcnje z póstole wulězł, jo stojało słyńco južo bejnje wusoko na nalětnem njebju.
We wuzwólowańskem wokrejsu Sprjewja–Nysa I (k tomu słušaju Gubin, Baršć, Derbno [Schenkendöbern] a Picański amt) su dostali 33,9 % drugich głosow, how su wóni wordowali nejmócnjejša partaja.
Samski źeń se pśedstajijo w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu (w domje Dolnoserbskego gymnaziuma) Janšojski bog.
Z ekumeniskego centruma Taizé jo pśijěł Frére Michel.
Nejskerjej, tak se myslim, buźo se FUEV pó casu do togo směra dalej wuwijaś.
Memrise funkcioněrujo na zakłaźe wóspjetowanja pšawopisa, słowow a pisanja.
A samo bramborska ministaŕka za infrastrukturu Kathrin Schneiderowa jo była pódla!
Dajo małke aktiwne centrumy, źož jadnotliwe paršony něco cynje ‒ mjazy drugim Uckermark, Wittstock, Priegnitz, Kyritz, wjas Sewekow (pśi granicy z Mecklenburgskeju).
Srjejźišćo kupy jo Douglas.
Plon - to jo znamje Hochoskeje gmejny.
Wóni wšuźi chójźe za swójeju mamu.
Zlagnjo se na nejblišy stojecy štom.
Jogo domowniske towaristwo jo teke RK Endspurt 09 Cottbus.
Z CHOŚEBUZA/COTTBUS. “Witajśo k nam na Serbski swěźeń!” - Tak jo to tśi dny dłujko zazněło we wjelikej wustajeńcy BUGA w Chośebuzu.
Wjasele su teke měli starjejše, mjazy nimi Katrin Tilgnerowa a Antje Lejniccyna.
Burska jo pśijěła, z kipu, tam jo něco wót šlachtowanja nutśi było za nas měsćanarjow.
Chto buźo wó to roźiś, chto woblutowaś śi?
Snaź njejo źe pśirownanje z wójcami wopacne.
Teke Starikojc wjelikofamilija jo słušała k tym nabóžnje zbuźonym Serbam.
Mě se groni Bernd Pittkunings.
Za pśeśěg kśě zasej někak 15 porow dobyś.
Friesa, Borkojskego amtskego direktora H.
Pótom, zeger 19.00, buźo woklapnica.
Na dwórje kulturnego groda, pśi muzice a dobrej jěze móžośo młogu wósebnu chrapku wopytaś.
W septemberu co pón wót njeje a teke wót tych drugich kupkow wěźeś, kótare druge naraźenja k Vogotowej studiji wóni maju.
Za kśidle su trjebali dlejšy cas.
Jo swěśiła swój 70. narodny źeń.
Jogo Domowinska kupka Lubin jogo we tom wjelgin pódpěrujo.
Mytowe pjenjeze směju se pón licho za wuwiśe abo pśewjeźenje nowych projektow zasajźiś.
Ten pśedmjat mě zagórjujo pśedewšym dla swójeje slěźeńskeje prakse, kótaraž zwěžo teoretiske pśemyslenja z wobglědowanjami, pśi tom se teke reflektěruju swójske zdaśa a pozicije slěźarja.
Mě "zymski" póchada wót mjenja zymy, dokulaž to jo zymski mjasec.
Toś pśidu mě tak do mysli te lěta źiśece, ak my smy grali na dwórje – co ga smy wěźeli!
Namakajomy w stawiznach togo towaristwa wjele pśikładow za to, až su górnoserbske Maćicarje a Maćicaŕki Dolnej Łužycy pomagali, a to casy teke na zakłaźe tam južo pśedlažecych potencow.
A dajo se wě wjele pšašanjow, na pśikład: Kak jo Lorenz-Murowana pśišeł do Łužyce? Nejskerjej jo wón w Barlinju, źož jo na Kralojskej wuměłstwowej šuli wuknuł, wó Łužycy a wó Błośe zgónił a jo se za to zajmował.
Weto su how dłujko serbske fararje słužyli a serbske namše źaržali.
Pódobnosći mjazy dolnoserbšćinu a drugimi pódwjacornosłowjańskimi rěcami su za kuždego znajarja našeje rěcy tak widobne a zjawne, až njejo trjeba jogo wó tom pśeznanjowaś.
Teke ja lubuju gołubje.
Na wše te dolmetšaŕske wupominanja som był nastajony, som wěźeł, co mě wócakujo, a som se mógał na to pśigótowaś.
Za suźenim faraŕki pak stupa mokšota ze zemje na wenkownem boce teje sćěny šym lažčej górjej a dosega južo až ku górjejcnej etažy.
Źinsa ale kněžy teke wu nas duch materializma.
Tak wuglěda rěka tuchylu pla Šprjejc (Spreewitz), źož koncentracija zeleza jo nejwuša.
W casu zdrjałosći su brune.
Se zda, až buźo.
W njej mógu se zwěrjeta hyšći wěcej pógibowaś.
To su byli: Paul Rapko, Florian Burchardt a Marvin Mucha .
W lětach 1946 do 1948 jo wuknuła we Varnsdorje w Českej w rědowni za ceptarjow.
Pitśu wěcej pśinoskow pak póśěgujo se na srjejźnu a Dolnu Łužycu.
Tek nałpicki raz mucne su a lagnu se a zewaju.
Ten jo jano grajarjam billarda znaty.
Som se markował, wót źo někak jo pśišeł.
Pśi tom glědaj na swóju wěstotu!
Gódy
Kwiśo wót nalěśa až do lěśa.
Jabłuka kulturnych sortow se teke za producěrowanje mosta abo mězgi góźe.
Teje narodny źeń jo se we cełej jsy z wjelikeju radosću swěśił.
Něnto how sejźim w mójom Chośebuskem bydlenju pód kšywom a myslim na mój zachadny cas ako student.
Howacej njejo ze starych zapiskow bóžko nic znate, což by nam njewšednu wuměłsku twóŕbu někak bližej wujasniło.
Ten pyšny źiśelc jo do boma abo do gałuze klapał, ale tak lažko njejsy jogo wuslěźił.
Wuznamjenjenja se pósćiju na swětosnem zarědowanju w oktobrje w Budyšynje.
Jolic až lubujośo tykańc, jěsćo nejlěpjej sadowy droždźiny, ten ma nejmjenjej kalorijow.
Gnujecy jo mjazy wustajonymi wobrazami teke politiski a towarišnostny spektrum, kótaryž jo Irmgard Kuhlejowa pśeźěłała w swójich twóŕbach.
Jaden Mrocanaŕ jo mě w dowěrje gronił, až njejo pśizamknjenje do serbskego sedleńskego ruma nic pśinjasło.
Natura, geologija jo jim wobraźiła wjelike bogatstwo – ga termalnu wódu a paru, z kótarejuž se daju wšake chórosći, wósebnje tych kósćow, wustrowiś, gójś abo nanejmjenjej bólosći reducěrowaś.
Politikarje su pśecej dobre rozjasnjenja za wšo špatne namakali.
Ptaškowa swajźba źiśi z kupki "Wjelki" w źiśowni.
Mjasec december wobchowa w swójej prědnej połojcy to chłodne a njespušćobne wjedro.
Druga łoź běšo jich stśělanje słyšała a wótpósła cołn jim k pomocy. 
Slěźaŕce prof. Nicole Dołowy-Rybińska a dr. Cordula Ratajczakowa stej wužyłej tu góźbu, aby pśibytnym wokoło 20 pśisłucharjam doraznje zašćěpili, až jo notnje wugótowaś rěcnu politiku.
Zarědowaŕ pśednoska jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Wón jo se wjelgin wjaselił tomu, daś Bog dajo žognowanje.
Hochoske sami budu wětšy źěl nadawkow pśewześ – mjazy drugim teke to, až budu pśiglědarje pśi graśu wó wšom z moderneju techniku informěrowane a z muziku "zastarane".
Wšak pyšne někotare luźe nadalej wrota a cerkwju z lebinami do tog swěźenja.
Glědaj, glědaj, take tšojeńka mógu pótakem źiwy wugbaś, jo mama mysliła.
Nuk k njomu stupił.
Starikojc hotel, turistiska informacija w Lubnjowje a rybakarje sami su pśidali teke mału źělbu pjenjez, tak až su na kóńcu dostali paleńcowu licbu 1. 111 euro.
W měrcu by wón swěśił swój 85. narodny źeń.
W swójej redakciji cujo se wóna ako doma.
wumrějo 25. septembera 1999 pó tragiskich wobstojnosćach w chórowni we Frankobroźe nad Odru
W lěśe 2005 jo Rěcny centrum Witaj wózjawił knigły w górnoserbskej rěcy.
Wjele tradicionelnych póbitowarjow jo było pódla.
Kulturne kupki wót wšych budu se na wjelikem jawišću na festiwalu we tom rědnem srjejźowěkowem měsće ze swójimi drastwami, spiwami a rejami prezentěrowaś, aby kulturnu wjelerakosć swěśili.
Teke we nowej synagoze, tej jadnej samej synagoze w Bramborskej, su pónjeźele spominali na holocaust a jogo wopry.
Su z nami dojěli ku gaśeńskemu jazoroju Nurek.
Žedneje ropki njesćěgnjo we woblicu.
»Co ga jo zapšawym z tobu?«
Na góle jan glědaś cotej psa tej šapaŕskej, kenž tud wójcki stražujotej, něnt jom’ bliskej stej.
Janšojske jatšowne spiwanje nowšego casa buźo lětosa prědny raz we wejsnem źělu Pipanojce.
Rozmějośo?
Tam běšo cłowjecny slěd, luźece stopy wót bósych nogow; to jog’ tak pśeźěsy. 
Pó mysli Domwiny zadłypa se pózdźej pód tym Fryco Rocha, serbski ceptaŕ a literat.
Późěl města na nich jo 50. 000 euro.
Tomu musymy zadoraś, ale to funkcioněrujo jano z wjelgin mócneju pódpěru.
Njemějśo źělby z njepłodnymi statkami śamnosći, ale nahopak je wótekšyjśo.
Som wjelgin discipliněrowana.
Do knigłowego busa wokrejsa Dubja-Błota smějo tuchylu jano pśecej jaden woglědaŕ.
Historiske tšojenja, portrety luźi, interview, basnje, gronka, wulicowanja, wobraze a fota wabje do listowanja a do cytanja.
Robinson cyni swóju broń z boka k wopokazni, až złego wótglědanja njama, a kiwašo zasej.
Na slědny źeń pokazujo nam smažki zasej pšawe lěśojske wjedro, ako je za senowe žni trjebamy.
W jitkojskej pastyŕni su se měli něnto wjelgin derje.
Wóni su jo akceptěrowali, ale pśi tom pśikazali: Móžoš hyś, ale pjerwjej dejš naslědnika wobstaraś.
Něnto ako wšedne źowćo w jadnorej rubjanej sukni njejo źe była Lodnica wěcej taka błyšćata a rědna ako pjerwjej, ale mimo togo jo była glucna.
Rad howko pśijědu, wósebnje pón, gaž jo taki wjeliki kokot.
Nastali su nowe monografije z połneju historiskeju dokumentaciju mjenjowego bogatstwa a z tym šyroka nowa baza za pśirownujuce slěźenja.
Dańska jo stat mjaz Pódpołnocnym a Baltiskim mórjom w srjejźnej Europje.
Za Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybakarjow w Bórkowach a wokolnosći njejo se pśewjele pśeměniło.
Rězak abo sekadło – wobej słowje stej derje znatej, pla nas pak jo był ten rězak cesćej wužywany.
Tužyca dej byś
Narska źo Lenka k źiśam.
W jěźaŕni buźo 120 městow k sejźenju.
W lěśu su rad sejźeli na wjelikem kamjenju a su se swóje rědne włose cesali.
Wón jo Bog a Wóśc wšyknych, kenž jo hušej wšyknych a pśez wšyknych a we was wšyknych.
Na swój part źiwe kacki na pśeměnjenja wjedra reaguju: Pśed wětšom a dešćom se wobźaržuju wob źeń w brjogowych rostlinach abo samo wen na brjog wustupiju. — Goźinu abo dwě pśed wichorom źiwe kacki z nješćitanych jazorow a gatow na šćitane se pśesedluju.
Pśi tom se wóda wuparjujo a wušej wóstawa sol.
Bramborske zastupniki na „Dnju Serbow“ su kśěli se malsnje ze zastupnikami w Sakskej dorozměś, lěc ten tšach wopšawnjony jo, až załožba móžo pśez to do śěžkosćow pśiś.
W Duinje som póznał luźe ze cełego swěta, w praksy som wuknuł wó mjazynarodnem rozměśu, som pśednosował wó słowjańskich rěcach w mjeńšynowych słowjeńskich šulach.
Wóny Wylem jo wumrěł pśed někotarymi dnjami.
»Som wěźeła, až se źinsa zasej wiźimej.«
Pśizamknjo se serbski pśednosk Jurija Łušćanskego.
Smějo teke njeplecna byś", wón groni.
Tešnaŕ z Nydeje pla Zgorjelca, zastupnik: wušy faraŕ M.
Wjelgin cesto a rada se domyslijom na mój źiśecy cas a som źěkowna a spokojna, až w mójich myslenjach jo hyšći žywy.
"W kulturje dajo wjele elementow, ako w Pólskej su pódobne.
My trjebamy te muže, ako se njebóje, ako z głowu źěłaju.
Pśez to jo konflikt źěł swójeje wótšosći zgubił, a wobej móžotej zasej do dialoga stupiś ‒ stej Hoffmann a Schwarzenbergowa byłej wobjadnej.
A stakim źo to slěźenje dalej.
Za wšykne towaristwa a za kuždego jadnotliwego su śěžke case tuchylu.
Su se pśi słyńcnem wjedrje wudali na dłujku drogu pó jsy na wobraźenje – kuždy do drugego rožka jsy.
Pśisamem 60 serbšćinarjow ze 7 wokrejsow Dolneje a Gorneje Łužyce jo se wobźěliło slědny pětk a sobotu na XXIV. centralnej olympiaźe serbskeje rěcy.
To pak njejsom zewšym kśěła.
Karlina Lotrina jo 86 lět stara a stakim ta nejstarša na Majberku.
Zaštapśo glicku slězy do wołojnika.
„Gnyb, gnyb, gnyboco!
Gólc spěraty swójej ruce do zecowych kapsow zatkajo.
Pśeto stary Bog jo hyšći žywy.
Wónej jaden na drugego póglědnuštej a pśimještej swóju broń twarźej.
Na to ga ma teke pšawo .
Wjele luźi dowěrijo se něnto swětowej organizaciji za strowotu WHO.
Som glucny, až mógu aktiwny byś, až mam ku kolegam zwiski, až statkujom we wšakich towaristwach.
Zastupniki pěś ludow su se wobźělili njeźelu, 8. maja, na centralnem wopominańskem zarědowanju Domowiny w Chrósćicach k 60. wrośenicy wulichowanja Europy wót nimskego nacionalsocializma.
Dla pśinoskow ze susednych krajow kśě se na pśikład ze studentami w Lipsku rozgranjaś, kenž tam ze stipendijom serbskeje załožby studěruju.
Dieter Schütt, faraŕ na wuměńku, prjatkujo.
Chtož jo najěźony, móžo se pótom na rědny špacěr pó sprjewinych łukach wudaś.
Wóstanjo naźeja, až buźo se skóro wjele padaś, a to na pšawych flakach".
Ku kuždemu jo domoj woglědała, mikrofon jo jej wupóžycyła redakcija serbskego rozgłosa. „Aby luźe śi tak wjele wulicyli – swóje myslenja a dožywjenja – muse wóni dowěru měś.
Za co to?
Pytajśo se k pśedcytanjeju měrnu a swětłu rumnosć.
A pśigłosowanje jo dostało teke měnjenje, až by taka rada wšyknych narodnych mjeńšynow Nimskeje dejała eksistěrowaś teke w parlamenśe w Bonnje..
Dogromady jo jich to było pśisamem 30, a wóni su pśišli mjazy drugim z Borkow, Gor, Prjawoza, Smogorjowa, Strjažowa, Wětošowa, Wusokeje, Picnja, z města a samo z Barlinja.
Nejžpjerwjej jo na mólarja wuknuł, pótom jo mógał pśez małki stipendium w Grazu studowaś wuměłske źěłaŕstwo (Kunstgewerbe).
Nowa oficialna rěc jo wordowała źěl politiskich zwadow mjazy Serbami a Montenegrinarjami.
Slěpjański swěźeń njejo se mimo kulił, ako wšake gronje.
Schuppen
Nowy Testament
W Republice Kongo kněžy włožna tropiska klima z dešćowyma casoma mjaz januarom a majom a mjaz oktoberom a decemberom.
Něnto dej nastaś dalšny portret, a to wót Detlefa Kobjele, serbskego komponista a wjednika Serbskego ludowego ansambla.
Pawoł pišo: Napominam, aby nejpjerwjej se cynili pšosby, módlenja, zapšosby a źěkowanja za wšyknych cłowjekow.
A togodla teke njejsom něnto pesimistiski dla dalšnego Domowinskego źěła, teke pśi nas w Borkowach.
"To jo rucne źěło.
Kak se rozgranjaju mroje?
Kocora a H.
Pśez nje móžo se póśěg k tomu serbskemu pósrědniś, snaź a naźejnje mógu teke zajm za serbsku rěc wubuźiś.
Na dlejšy cas kśě pomogaś pśi załoženju dalšnych Witaj-kupkow, wuźěłaś certifikaciju znaśow serbskeje rěcy pó europejskich kriterijach, a dalej wjasć akciju „jo! za tebje“.
Na pósejźenju su se k tomu rozgranjali wó twaŕskem źěle na prjawoskem mósće na Malksy.
Cytajśo, kak se zwěrjetne mamy w tom casu wó swóje źiśi staraju: Mały elefant jo w rědowni ze swójeju mamu a drugimi mamami a jich źiśimi.
Te su byli wjelgin woblubowane, což njejo źiw pśi takem zymnem a mokšem wjedrje.
W cerkwi su struktury kšute.
Samo jo móžno kombinacija.
To pak ja w Budyšynje měł njejsom.
Do gód pśidu k njej źowća a gólce ze źiśownjow wokolnosći a wuknu něco wót rucnikaŕstwa, a pśipóznaju wjasołosć na swójskej kreatiwnosći.
Hana Černikowa jo na to šćuwanje tak wótegroniła:
Nejmłodšy z familije, 11-lětny Georg, co hyś na serbski gymnazij w měsće.
Ale teke te zbytne fotografije njewóstanu pśed woglědarjami zatajone.
Tam buźo swójich cłonkow a gósći informěrowaś wó pśigótowanjach na Europeadu.
Mjaztym pśijěźe portugalski łoźnik, kenž do Braziliskeje jěźešo. 
Dogromady 20 štuckow a spiwanjow stej wónej tym pśisamem 100 pśisłucharjam ze jsy, z Turjeja, Pśiłuka, Dešna a z drugich jsow a z města pśipowěźełej.
sobotu, 15. awgusta /jacmjeńskego
To groni: rory a kable kłasć, ak su notne, aby tam mógali chopiś bydleńske chromy twariś.
Swětkownu njeźelu su ceły wósadny swěźeń tomu pósćili, až ma Jan Bjedrich Fryco lětosa 200. źeń zamrěśa.
Jogo kóń Dubai jo jomu wěrnje słužył pśi žnjownych swěźenjach 22 lět, a dej něnto "se sednuś" na zasłužony wuměńk do kónjeceje groźi.
Snaź by stakim móžno było nowozałožonemu Serbskemu ludowemu ansambloju wobstaraś staru originalnu Borkojsku njewjesćinsku drastwu, wó kótaruž jo mě Jurij Winaŕ južo dłujko pšosył?
Nejpjerwjej jo se to wótpokazało, ale pón su mě pśiwzeli do rědownje, źož jo se pódawała česka rěc.
Pśi bytšem słyńcnem wjedrje jo powětš suchy a śopły.
Wacej buźo mójo gumno skóro pśekopane a ja mógu w njom kulki sajźaś.
Te su něnto w serbskej a nimskej rěcy.
Pó kulinariskem su te strony Kalawskeje Šwice pśedewšym dla hejdušnych mlincow znate.
Pla swójogo nana Jürgen jo wón pcołkaŕstwo póznał.
Teke lětosa kśě na Swěźenju domownje a drastwow (20. do 25. awgusta) w bórkojskem amśe kronowaś serbskego krala z kralowku.
Pśijazna, lubosna a rědna cerkwicka stoj we jsy.
Wót Šulcojc familije su wšykne sobu gótowali – starjejšej a źowce Maria a Sarah ze swójima partnarjoma.
Zapśimjeśe stwórił jo Andrej Zaliznjak.
Tencasna "Pawloc" kjarcma jo wobstojała wót 1890ych lět, ta familija jo spušćiła DDR.
Jo, a teke starjejšym jo to napórało wjasele!
Bjarnat: „Nejpjerwjej cu śi groniś, až wóni se žywje we wóźe a tež na suchem, kaž žaby; to zwěrisko pak jo w dwěma škórpinoma pśirosćone a zwjerchna škórpina se wót spódneje wuzwiga, gdyž zwěrje samo z nutśi z kśebjatom górjej śišći. 
14.02. | 11.00 góź.
A te dwórske złosniki su se zejšli, aby pótajmnje wobradowali a to wupśědli: »Wušy nalewaŕ dej daś kraloju tasku zagaźonego kafeja!
Tam jo tencasny biskup gronił: "Smy how we Łužycy wjelgin źěkowne za serbsku kulturu."
Wšomu nowemu pśichylony som ned pśigronił.
Stakim štycy we zwěsćenju górka chrapcycka, až casoju wótpowědujuca wenkownosć se cele z wopśimjeśim njemaka.
Wěcej njeby tam měło městno.
Gaž mamy dosć wót měra a samotnosći, bitujo stare město dobre wótměnjenje.
A to funkcioněrujo?
To jo było wónake zacuśe, pśeto smy z nimi poł lěta pśepórali.
Won jo se zachopił najsy, jo wjadł do Wětošowa a wottam zasej slědk do jsy k swěźeńskemu stanoju na sportnišću.
Kak su luźe ten projekt do statka stajili, glědajucy na wopśimjeśe?
Skerjej nawopaki!
Robinson se dla teje złoteje kule zewšym njegniwašo, pśeto wón mějašo we mysli, až co pśecej nuchtarne a źěłabne žywjenje wjasć, ako to běšo na kupje nawuknuł. 
Powědaś tam njedeje politikarje, ale luźe, ako su tu groznu wójnu a jeje kóńc dožywili.
A jo, starkemu jo to była sromota.
Bogaty program Serbskego kulturnego centruma wudopołnjuju cytanja, kabaretowe wustupy, šlagrowe a dujaŕske koncerty ako teke pśepokazowanja orchidejow nalěto a jabłukow nazymu.
A tak som se kólebała z teju klinkotawku zasej bližej domoj.
To wjelgin tyjo našomu strowju.
Hansko pak jo ju troštował: "Buź dobreje mysli, Grejtcycka! Ja juž nama pomožom".
Rědny žołty mjatelik lěta pó łuce wót jadnogo kwětka k drugemu .
Wiknica jo wejsny źěl Njeźichowa w Kinsporksko-Rolanskem górkatem kraju na dłujki wjacor Budyšynskego wokrejsa pla městow Kamjeńca, Kinsporka, Wórjejc a Njeźichowa, něźi pěśnasćo kilometrow na krotkego zajtša wót Rolan a dwaźasća kilometrow krotki wjacor wót Złego Komorowa.
Wobydlarje Klětnego njejsu kśěli byś ten pśiducny wopor.
To nejlěpše w Kölnje su luźe.
CERKWJA
Powětš jo wjelgin cysty a dobry.
Něnto sćo južo dłujko w zastojnstwje.
A wóna nam wujasnijo, kak derje jo to funkcioněrowało mjazy docentku a Witaj-źiśownicami.
Rjentšoju a zastupnikoju ze Serbskego doma w Chośebuzu M.
Docełego jo se Prjawoska młoźina zasłužyła wjeliku chwalbu za to, až su ten nałog tak rědnje pśedstajili.
Kónčiny rozšyrjenja segaju wót pódpołdnjoweje skandinawiskeje w pódpołnocu pśez pódpołdnjowu Engelsku, Francojsku a cełu srjejźnu Europu až k Pólskej, k pódwjacornej Ukrainje a Krimje, w pódpołdnju wót centralneje Špańskeje pśez Korsiku a Italsku až k Balkańskej połkupje.
Te domacne su dobyli 6 : 2. Teke to jo T.
Listowe gołubje.
Jogo naslědnik, Friedrich Wilhelm I.
Z tym a z dalšnymi wugbaśami jo se zasłužył cesne znamješko Domowiny.
Wšykne su byli wjelgin narske, źo a pśeśiwo komu deje tam w prědnej runźe nastupiś.
Ze źěłami źo wjelgin spěšnje doprědka - akle pśed 17 mjasecami su how połožyli zakładny kamjeń.
Naraz pak jo chapjało se padaś.
Kiesinger jo był swójogo cłonistwa w stronje NSDAP dla w zjawnosći cwibelny.
Zastup płaśi 2 euro, z póniženim 1 euro.
Někotare nimske wójaki su wopytali desertěrowaś, aby tak krotko do kóńca wójny hyšći žywe domoj pśišli.
To jo se poměrnje derje raźiło.
Ako wucabnik, mj. dr. za rusojsku rěc, jo wjele na rěcnem pólu zwónoźił.
Něnto musy jano hyšći kšylc jo z cyglami wukšyś.
"Mój nan jo cesto wó slěpjańskej wokolinje wulicował a ja som mjazy górami wótrosł.
Won jo wopisował historiju tych stron, kenž słušaju źinsa do togo euroregiona.
Dla togo jo była gmejna glucna, až su cłonki towaristwa Teichlandradler ako profije projektantam to a druge do rady dali.
Wón dajo winu swójomu Bogoju.
Něnto su mógali źiśi swójogo "kokota" łapaś.
Mója duša głoźejo za tobu.
Cil jo był, a to nic prědny raz, něgajšne twardnicowe město Kostrzyn.
A źěłali wóni su za swój serbski lud.
A mójo slědne a jadnučke wustne pśepytowanje jo było w geografiji na 13. maju.
W zajźonych mjasecach jo se pomałem buźiło wobaranje pśeśiwo „nowym”, hyšći nic zjawnym planam koncerna.
Togodla Vattenfall jo nałožował specielna metoda.
K tomu jo ludowa fantazija to swójo pśidała.
Škóda! Weto cu nam groniś, co to jo: Źiśeca namša.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w decembrje swój narodny źeń.
Pśeto brjog Maznikojskego jazora dej wobchowaś status pśiroźbnego kupanišća, za kótarež gmejna njemusy wumóžarjow pśistajiś.
Bogumił Šwjela jo we swójich znatych knigłach "Stronine mjenja.
Ale něnto móžo kuždy luź pśiwuknuś wjele serbskich słowow.
Na dwórje a w něgajšnej groźi lažy jich ceła kopica.
Armeńšćina jo rěc armeńskego naroda.
To jo něnto jogo nowy pókład, kenž móžo wobzwarnowaś.
How se wogrěwa ta lanowa muka.
załoženje Maśice Serbskeje w Chóśebuzu
Ale organizatory (DSG a Załožba za serbski lud) by pśi koncipěrowanju programa mógali na to źiwaś.
srjodu, 10. maja, w Mosće (sopran, 19.00)
Za tym, až nalěśe na pódpołdnjowej abo pódpołnocnej połkuli kněžy, se mjazy pódpołnocnym a pódpołdnjowym nalěśim rozeznawa.
Ako dobry pśikład płaśi wjelesym Sarah Gwiczsz a jeje wobchadanje ze serbskimi drastwami.
Źiśi su pśijěli do Depska ze Zaspow, źož wobstoj źiśeca rejowańska kupka.
W lětach 1959 do 1963 som był wuknik Serbskeje wušeje šule.
Kužda pśěza jo za sebje zapust pśigótowała a swěśiła.
Picański amt
Błośańskej jsy Běła Góra su dali nimske mě Geroburg a jsy Dobristroh – wóna jo źinsa źěl města Rań/Großräschen – su dali mě Freienhufen.
Teke Serbska ludowa strona SLS jo wobwěsćiła Tibetarjam swóju solidaritu.
Pózdźej su słušali k toś tomu kralojstwu teke něgajšne prowincy Awstrisko-Hungorskego kejžorstwa kaž Bosniska a Hercegowina.
Mě se zda, až stoj južo pśed našymi źurjami!“ jo se Lenka wjaseliła.
Jo, a k tomu hyšći wšo to wucenje! A ta wjelika zagroda.
Źiśiźiśi prědnego pjakarja stej pśewzeli pjakaŕnju w Měsće.
Wałtoru, 31. maj, pśiźe do našeje jsy hupa wót 13 komunistow a maršowašo z rowneju drogu na kjarchob.
"To wósebne na našych eksponatach su jich stawizny."
Stwórtk tyźeń jo se załožyło nowe towaristwo z mjenim Serbske familijowe towaristwo „Gromaźe“.
W jatšownem casu, wót 2. apryla až do 5. apryla, buźo w Serbskem muzeju wóskowanje jatšownych jajow z Mandy Schulz, a to we wótwórjeńskich casach muzeja (zeger 13:00 do 17:00).
Druge jich arije běchu »Wucyń mě zbóžneg, o Jezu«, »Groń mě to słowo«, »Gólcy, kósy wen«, »Słyńco, kralowka tog swěta«.
Za to su jim góspoze telike nadawali, až su mógali tym źowćam wałtoru na wjacerju kazaś.
Jo ga pśepšosyło , kapitana Energije Chóśebuz.
Su nas fotografěrowali”.
Wulicowaŕski pókład swójogo slěpjańskego informatora a »pšawje kubłanego muža« jo Schulenburg wudawał we wšakorakich publikacijach wót 1882 do 1918, mjazy drugim w swójich knigłach.
Pśi tom wóna k wěsći dajo, až co swójogo cłowjeka zasej ku sebje domoj wześ.
Wóni su wobradowali pětk w Budyšynje.
Źiśi na městnach 4 do 10 dostanu troštne myta.
Pó prědnem lěśe jo wóna wšykno rozměła.
Grała jo zasej kapała „Na Und“ a pśi reji jo młoźina pśiwzeła teke šesć nowackow do swójich rědow.
Móžom teke wšykne tśi druge swěcki zasej zapaliś a z tym se zasej wrośiju měr, wěra a lubosć.
"Pśigótowanje źinsa jo w pšawem wokognuśu.
W njej se pśedstajijo wuwiśe serbskeje muziki.
Za Lindnerowych pśinjaso take źěło ze struskami a rostlinami rědne wurownanje.
A za dolnoserbsku rěc jo to rewitalizacija, což jo wjelgin śěžki kapitel.
Z Hochoze/Drachhausen. Źiwadłowe premjery w hochoskem kulturnem centrumje maju tradiciju.
Toś to jězdźidło trjebamy, gaž žedno awto njamamy.
Wětš dujo mroki gromadu, tak až nastanu na njebju wjelike šere góry.
Chto buźo se cesć nowego Superkrala wudobyś?
Wěcej wó tom turněrje cytaśo na 6. a 7. boce.
Chto by źinsa hyšći kśěł w šuli se daś wusměšowaś?
Wóna razka njecaka na pśepšosenje z mójogo boka a rozpali se za wšo serbske tak, až co z nami ned witśe sobu jěś do Łužyce!
Źiśisyn Jana Skale dr.
Dalšny pśisłuchaŕ jo gronił, až ten projekt se buźo wjelgin wustatkowaś na demografiju.
Spiwarje, rejowarje a gerce z Łužyce su dostali za swój program wšuźi wjeliku chwalbu.
Poreformaciji jo pśiběrała licba serbskich ewangelskich duchownych.
Amen.
To su byli žeńske wokrejsneje hygieny a su kśěli wěźeś, lěc ma teke kužda žeńska, ako how sobu pomaga, swój płaśecy hygienowy wupokaz pódla.
Dajo pak w Bórkowach teke pśemyslenja, kak by mógała biblioteka w pśichoźe funkcioněrowaś.
A we tom jo se ta wobrada stała!
Wšykno jo dopominało na pšuskego oficěra!
Z Luboraza/Lieberose. „Termin pšosym NIC wózjawiś.
Pó rozžognowanju z wjednikom statnego šulskego amta su wšykne sobuźěłaśeŕki pśedstajili swóje běžne projekty a nadawki a su wó jich realizěrowanju diskutěrowali.
Muzej: W Dešnje budu wobradowaś dla etata
Wjerbańska wognjowa wobora jo musała ten źeń teke pomagaś.
Co jo notne wugótowanje za žywjeńske wandrowanje?
Akle 19. septembra jo měł cas, raz ceły źeń se rozglědowaś w bramborskich stronach Łužyce.
Ze swěźeńskeju namšu w chóśebuskej Nimskej cerkwi su se rozžognowali slědnu njeźelu z promštowku za cerkwiny krejz Chóśebuz Ulrike Menzeloweju.
Wjasele wobejmjejo swóju mamu, kenž rowno jogo drastwy do spižki scynja.
Weto pak cu wó Monastirje hyšći pśispomnjeś, až jo se tam w lěśe 1903 naroźił Habib Bourguiba.
Wót pětka, 23. awgusta, do njeźele, 25. awgusta, swěśi w Bórkowach zasej wjeliki swěźeń domownje a drastwow.
Na kšomje Wili-Budychoweje drogi 7 tšochu woblědnjony sćěnowy wobraz "Serbska hawba" hyšći pyšni platowy chrom.
Na tom, až som telik wopadnuł, njejo nejskerjej jano mójo zežywjenje wina było.
Wjelike źěle copajuceje fašistiskeje armeje a radna kopica tych, kenž su južo dalej glědali a wiźeli, co snaź na nje pśiźo, su se wó to starali, aby pśišli lubjej do amerikańskeje nježlic do sowjetskeje wójnskeje popajźi.
Pśirězujśo drośika na dłujkosć 30 a 25 cm a wobwijśo jej z krepoweju papjeru.
Prědne bydleńske chromy mógu se něnto z płunom zastaraś.
Wón jo sebje taku kazń žycył.
Take njejsmy hyšći dolabowali.
Michał Nawka jo se w Radworju/Radibor naroźił 22. nowembra 1885 ako syn šlodarja a małego žywnosćarja.
Tam wuchac k nam glěda za carobu, ten w zymje ga głodny jo.
Źiśi su mě pomagali.
Wšedne gronidła na lěto 2021, kenž su rowno w Ludowem nakładnistwje Domowina wujšli, su se južo 2. maja 2018 w Ochranowje wulosowali.
Serbska namša w Janšojcach
A pjerwjej nježli jo mógał hyšći něchten něco znapśeśiwiś, wobrośijo se na małego Jurka smjejkotajucy a groni: No, mój gólack, wjele ga jo 543 minus 216?
Frygšćina słuša k indoeuropskim rěcam.
Tak stej Erwin Mucha z Turjeja a Reinhard Šołtka z Drjejc zwólnej w kupce sobu źěłaś.
"Wjelicnje jo, až móžomy pśipśimaś do togo bogatstwa idejow z młodšych casow.
Stara šula jo dostała nowe kšywo, mału kafejowu kuchnju, nowu elektriku, topjenje, sanitarne rumnosći, špundowanje a pó źělach nowe źurja a wokna.
Gaž dalej cytaš teke nastawk wót dr.
Grabjaŕ (Harkenmacher) źěła z elektriskim rucnym heblikom, rucneju piłu a drugim rědom, což by teke cynił pśed kursistami rěcneje šule.
K tym pśistajonym jo słušał Hermann Jarik (1926- 2016), nan Ralfa Jarika (lětnik 1956) z Běłeje Góry.
Móje lubše, smy něto Bóže źiśi, a njejo hyšći zjawjone, což buźomy.
W lěśe 1964 su jen załožyli, jogo cłonki bydle za wětšy źěl w Budyšynje, a togodla jo se tencas teke dał to mě “Budyšyn”.
Cukor scynijo něnto z barwnym bokom do wódy.
Nowe šulske lěto buźo pak akle w awgusće.
Pśi slědnej złožce!
To su wobzamknuli na głownej zgromaźinje Turjańskeje Domowinskeje kupki slědny tyźeń pětk.
Trstenjak jo se mógał derje do serbskego žywjenja zacuwaś, dokulaž jo wótrosł ako wejsański gólc na burskem dwórje w regionje Prlekija, źož jo se wósebna narěc powědała.
Wót nich powědaju hyšći 90 procentow swóju serbsku maminu rěc a źowća nose swóju serbsku drastwu“.
Wjelgin dobry wótgłos jo pokazał, až jo nadalej zajm nad serbskim wuměłstwom Fryca Latka.
Cłonki wejsnego parlamenta w Prožymje (wokrejs Sprjewja-Nysa) su slědny tyźeń stwórtk něco wjelgin wažnego wobzamknuli.
Karina ženjo hyšći kusk dalej.
W šulskem casu jo we wšakorakich serbskich źěłowych kupkach była, na pśikład w AG "Serbski žurnalizm" a jo pisała pśinoski za Nowy Casnik za bok "Tejenjewjetki".
Sobotu, 14. januara, dajo Hungorska komorowa filharmonija nowolětny koncert w Ewangelskej cerkwi w Picnju.
Jatšowne wognje w našych jsach
Wón jo nawjedował źěłowu kupku, kótaraž jo pśepytowała, kak ma se serbske profesionelne wuměłstwo dalej wuwijaś.
Som se pak tšochu źiwał, ako som ten pětk słyšał to nowe pśiseganje.
buźo łapanje kokota za stareju šulu.
Za tym móžo "chódota" stojaś.
Imbis a dwórska loda ze samskim mjenim stej nastałej ako nastark kupcow jogo internetowego boka, na kótaremž André Friedrich pśedawa regionalne produkty.
To jo cłonkam pó lěśe 1989 felowało, jo kněz Kurjo Casnikarce gronił.
Wjaselśo se na tom samem dnju a póskokujśo, pśeto lej, wašo myto jo wjelike na njebju.
Marion Stenselowa jo groniła, cogodla jo rada w Běłej Górje žywa.
W chłoźecej spižce se źarže do folije zawite až do 14 dnjow.
Howacej pak wóstanjo zyma, wětšowate a plańtśate.
Wono jo 1994 Worjejskej župje »Handrij Zejler« pśistupiło.
Ako jo se wóna w 17. stolěśu pótom w srjejźnej Europje zjawiła, su měli ju zaprědka za njejědnu a skeptikarje samo za gadowatu.
Pozdźej jo był chołuj ze zelezom wobity.
Wón rosće na łukach, zelowych gónach, pastwach, rolach a kopicach wótpadankow.
Z womjelknjenim nimskeje narěcy su se mjaztym teke slědne serbske słowa z rěcy wšednego dnja zgubili.
Pólske, nimske a serbske wósady zmakaju se 7. septembra w Baršću.
Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi jo kóńc januara napisało zjawny list pód titelom »Śicha tragedija na městnje?«, w kótaremž se pomina wěcowna a na zaměry orientěrowana diskusija wó ewaluaciji pórucenjow serbskeje rěcy na primarnem schójźeńku w Bramborskej.
Pśed dwěma lětoma su Krajna ewangelska cerkwja (EKBO) a łužyske cerkwine wokrejse załožyli „Centrum za dialog a změnu“ w Kórjenju (Kahren).
Kužde zajtšo jo něnto žeńska pócerała wódu, kótaruž su jutšne zorja wucerwjenili, a jo se z njeju myła.
Ach, lubjej tśeśe łopjeno wzej!
Wokoło 20 % namšarjow jo slědkoju groniło, až serbski rozmějo.
Wužowy kral w Radušu jo něnt wobswětlony.
Za mnu pśidu druge – daś teke pó lětstotkach –, za mnu pśidu mócnjejše dobre luźe, kenž swět tak pśetwóriju, až buźo wjelgin, wjelgin rědny.«
Z Carnego Chołmca/Schwarzkollm. W tudskem Krabatowem młynje maju něnto nowu sobuźěłaśeŕku, kótaraž co serbsku rěc mócnjej do pedagogiskego źěła zapśimjeś.
Głowna zgromaźina jo stojała pód temu „Brunica – žognowanje a zaklěśe Łužyce“.
To njejo špatnje, pśeto how móžo se wón derje zasajźiś za serbske wěcy.
How ma Timo kurjetko w rukoma.
• Dobry bur móžo źěłaś z kuždeju kopawu.
Njejsom pśijaśel cerkwjow, takich za wjele pjenjez restawrěrowanych chromow, źož se zgromaźijo njeźelu gjarstka luźi, ale howacej su prozne twarjenja.
Gaž źiśi spiw derje wobkněžyju, mógu se majskego krala wuzwóliś.
Wócakaju 2.500 drastwynosaŕkow a -nosarjow.
Tam jo wupytnuł swój rěcny talent.
A by wóna teke k tomu pjenjeze pśipłaśiła?” Šołta H.
Wiźimy wšedny źeń, lubosnu jadnotu a nimjerne wokognuśa ekstaze tak ako spěratu zwadu a dopóznaśe njedorozměśa.
Ned witśe sebje kupijom nowu drastwu, rědne crjeje a až do syteje wóle se teke zasej najěm.
Situacija rědna zewšym njejo, ale weto w Durinskej hyšći gluku maju, měni Michaela, pśeto how hyšći njedajo wjele smjertnych woporow korony, wšak śěžke pśeběgi chórosći.
Źiśeca kupka De Öwerpeters rejujo.
Tak dłujko, ako jo jadno góle abo jaden dorosćony, kenž se žycy wucbu serbskeje rěcy, musy se namakaś wucabnik.
Južo pětk buźo w Budyšynje wót zeger 18:00 pśeśěg kupkow a zeger 19:30 galaprogram.
Ale to how dopomina skerjej na Theodora Fontanowe wopisowanje někakeje jsy w Marce Bramborskej.
Som jej źinsa źěkowna.
Śmojtina jo skeptiska.
A źiśi skócyju na matu.
Serbski ludowy ansambel njejo na to zabył, až by jogo něgajšny wjednik lětosa wóswěśił swój 75. narodny źeń.
W staśe se teke nejwěcej pódpołdnjowe žrědło Nila namaka.
"To jo nam gótowało wjeliki špos" – su wóni gronili.
Jo kśěła z rampu ku kjandrozoju.
Tencas som hyšći kradu małki był.
To štyrjenje jo było tak mócne, až jo faraŕ Eitner skóro zasej wopśestał serbski prjatkowaś.
Woni su pśinjasli žonopowe rostliny pózdźej do Engelskeje a Francojskeje.
Ankara jo stolica a druge nejwětše město Turkojskeje.
Jo to něźi kwadratny mejtaŕ wjelika płachta ze styrimi dłujckimi trokami, kenž su byli na rogach pśišyte.
W źinsajšnem casu gótujo Krabat dalej karieru: W slědnych lětźasetkach su wujšli knigły wót Jurija Brězana a Otfrieda Preußlera, a na zakłaźe tych slědnych su nawjerśeli kino-film.
Ale glědaj, naša dolnoserbska burowka jo była pśijazna a miła a łagodna kaž bóžy janźel.
Wótlěwa: Kerstin Schwer, Mandy Novotka, Antje Lehnitzke, Kathleen Theimer a Irene Dommaschk.
To su mjaz drugim:
Chtož jo ducy, jo južo zawěsće wiźeł te rědne bazowki, ako se něnto žněju.
Herbert Funka źe jo rozměł, to serbske ze socialnym pšašanim zwězaś, což jo było rowno w Dolnej Łužycy wažne.
To ma wósebnu slězynu: Batramojc Liza jo w Dešnje natwariła we swójej dobrej jśpě gódowne kórytko pśi woknje, tak až kuždy jo jo mógał wiźeś.
How pak pśidu wósebnje starše nakupowat.
Zarucenje pósćenja mytow na zakłaźe wupisanjow
pónjeźele, 12. oktobra /winskego
Tam jo zwěrny a wjeliki pśijaśel Serbow na kóńcu februara wumrěł.
Cuzy jo zachopił: »Co to jo?
Kricki su wordowali wurězane, row wucysćony a to napismo na kamjenju z noweju barwu wumólowane.
K topjenju w zymje pśinjasechu źiśi łono drjewa sobu.
Kloštaŕskim mnicham, kenž su tam cerkwju twarili, pak běšo stara kamjeńtna woprowańska škla tatańskego mjeršnika do rukow padnuła.
Kak rostliny to zwónoźiju?
Źiśi su na zarědowanju pśišli zwoblekane burske ze starjejšymi, kótarež woplěwaju pśijaśelstwa ze Serbami, su źělnje Serby a se to serbske cesće.
Južo zasej Mjertyn.
Sobotu, 8. februara, swěśe 135. jubilejny zapust.
Na gluku jo jury měła ceło dokradne směrnice (Richtlinien), na kótarež su dejali se źaržaś.
Wót něźi 1980 do rozpada Jugosłowjańskeje jo był cłonk Zwězka Komunistow Jugosłowjańskeje.
Wóna se stara wó 16 źiśi.
Zela a zeleninu sebje how wobstara kuchaŕ Franke za swóju zelowu manufakturu; a młoge luźe sebje mimo zelow how teke kupuju semje abo w głažkach mjod.
Nan weze źowćku na ramjeni a njasešo jo na drugi brjog.
Slědy wójny njedaju se wótwiźeś!"– tak se citěrujo Drjowkowaŕka Dorothea Wilkowa na tom zarědowanju.
Prědnu jutšnju pó wójnje su how zasej pśewjadli 1946.
Mjazy drugim mógu pón tam wiźeś a wobźiwowaś tu "Carnu Julu", tu zeleznicku, ako jo raz jězdźiła pó měsće Baršć.
Mjaztym jo Jörg Tausch wuměłski terapeut ze swójeju praksu w Běłej Wóźe.
Barlińske budu glědaś".
Budu-li wóni kśěś lětosa zasej zjawny wogeń we jsy organizěrowaś, ga budu musaś wótněnta kradu dopokazaś, až su ten popjeł z wognišća pšawje wótpórali, we wobjadnosći z kaznjami.
Cełych 400 lět smy my Hobližowe južo na tom flacku.
Do górkow se pśidawaju pśicynki, kótarež su głownje dyla, kśěn, kobołk a pó recepśe teke druge ako pjepjeŕ, pimentowe zernka, lorber, winowe abo wišnjowe łopjenka a bazilikum.
Dieter Pumpa hyšći glěda tužnje slědk do łońskego lěta.
Nejpjerwjej, gaž to lěto mimo jo, dej se ewaluěrowaś, kak ten projekt jo wótběžał.
Wóna tyźeń sportujo.
Policaja jo Nowemu Casnikoju k wěsći dała, až njejo ta měra hyšći póstajona, statne rěcnistwo jo źěła na tom.
Nowa broda zda se byś žołta, ale to jo wšojadno.
Pór lět pózdźej: Eberhardowy pśinank jo wence na pólu a wobkopujo rěpu, ga pśiźo jagaŕ z flintu pśez ramje źěla.
Prědny wustup stej měłej Christel Lehmannowa a źowka Katrin na nazymskem koncerśe we Wětošowje.
Dalšne cile póstajiju 10. februara na prědnem lětosnem pósejźenju Mjeńšynoweje rady w Barlinju.
Snaź móžo pjas mě pomagaś a je pśinjasć!
A wjednica Slěpjańskich kantorkow Leńka Nowakowa ju móžo teke jano chwaliś.
Spiwali su jadnasćo serbskich a tśi nimske kjarliže wó górjejstawanja Kristusa a chwalbje Boga.
Pśed nim jo se pózwigał kšasny grod z wjelimi špicnymi tormami dowusoka.
Naslědku dajo tysace pšawidłownych cytarjow pó cełem swěśe," groni orientalistka Elke Hartmannowa.
JO, TO SU ‚TE TŚI GŁOWNE DYPKI kótarež maju Hochoske Domowinske kandidaty w swójom programje.
Na njej ga dej byś rozglědanišćo, hynac ako na górje "Kesselberg", tej nejwušej tudskej górje, źož smej južo byłej a zwěsćiłej, až tam jo jano chójcowa góla a njejo žedna móžnosć, do kraja glědaś.
Chytańske wuběźowanje buźo wót zeger 13:00 až zeger 15:00, pón te dobyśarje se cesće.
Togodla su Lutki pśecej take rědne a pisane.
Wón jo rěc Mollerusowych kniglickow za sympozium analyzěrował – how jano wubrane pśikłady.
Take wobejźenje z Vogtowym konceptom jo wjelike pśegrěšenje na pśichoźe serbskeje rěcy a kultury.
Swóje serbske kórjenje ma wóna wót maminego boka, wót Kórjeńcojc (Korrenz) ze Žylowa.
Ortografija jo jano małe polo jeje statkowanja.
Pśi sebje som se myslił, až te, kenž kuždy źeń w swójej domowni su, wěcej žedno woko za jeje rědnosć njamaju.
Njeźelu pśed dwěma tyźenjoma, to groni 21. junija, jo se balkonowy koncert slědny raz wótměł.
Nowakoju tak ako wšym sponsoram!
redakcija Horst Adam, Adelheid Dawmowa, Ingrid Hustetowa, titelowe foto Thomas Kläber
K wuměnjenjam by to było: jasne kazniske póstajenja, wěcej samopóstajenja za Serbow, kompaktne kurse serbšćiny pśez někotare mjasece za kubłaŕki a kubłarjow a za ceptarjow, pódpěra serbskich a dwójorěcnych institucijow a nimskeje ludnosći, lěpše digitalne zastaranje, multimedialne wobźělenje źiśi, młodostnych, kubłarjow, ceptarjow a starjejšych.
Wěcej zgónijośo za tyźeń.
Spiwa abo njespiwa se ze starych knigłow.
Wutšobny źěk wšyknym wobźělonym!
Rostlina jo goła, wopśimjejo běłu mězgu a ma pódzemske wótnožki.
Na pśisamem 100 pisanych wobrazach a z dlejšym tekstom se pśedstajiju w nowych kniglickach drogotki serbskeje ludoweje kultury z Dolneje a Gorneje Łužyce.
Głowna tema jo něnto "Serbska swajźba w Dolnej Łužycy".
Jo wón Tebje dał móc do dalšnego źěła ako Domowinski pśedsedaŕ?
Spi derje, lubšy pśijaśel!
Pó napšašowanju instituta za slěźenje měnjenjow Allensbach (z casopisa »Geo-wěda« nr. 35) by 99 % młodych luźi pomogało, gaby wiźeło, kak njeplecne kjarle drugego biju (41 % by se starało wó pomoc, 31 % by direktnje pomogało, 29 % by wó pomoc wołało, jano 1 % by dalej šeł)! 66 % młodostnych wrośijo pjenjeze, gaž su pśi zapłaśenju pśewjele slědk dostali, jano 19 % njeby to gótowało.
now – wjele jo jich w Kalawskej Šwicy.
Ale za tym źowćkom jo wiźeś grozny plon, kenž swóju blabu našyroko rozdaja.
Słowakske studenty teologije su pótom až do 19. stolěśa šli studowat na nimske uniwersity, wósebnje do Wittenberga a Halle.
Pó 4. buźo za ten lětny cas wjelgin śopło.
Nan Marije Sophije jo měł glědałkowu manufakturu.
Dnja 16. apryla 1940 stej Ehm Welk a jogo žeńska to błośańske město spušćiłej, aby śěgnułej do jsy Neuenkirchen blisko Stettina.
Njeźelu, 25. julija, zeger 14.00 buźo Domowinska młoźina z 8 rejtarjami kokota łapaś.
Zestajenje jo drje wótergi njewócakane.
Makijiwka jo město na pódzajtšnej Ukrainje.
Wšojadno lěc we familiji abo w źiśowni: starjejše, ako kśě swójim źiśam nawucyś serbsku rěc, njedeje starosćiwe byś, gaž góle dłujki cas njepowěda serbski.
Až do lěta 1919 su how luźi zakopowali, źinsa jo to wopomnišćo.
Smy se hynacej pśemyslili.
A głos se stanu z njebja: Ty sy mój lubowany Syn, na kótaremž dobre spódobanje mam.
Na zachopjeńku pak jo mě felowało wjele wokablow a som měł śěžkosći z wobchadneju rěcu (wósebnje mjazy wuknikami).
Tepich jo wubulany.
Po chylce jo mjadwjeź se wrośił.
Rybaŕ se wam napśeśiwo rowno tak pógibujo a wopytajo telik źiśi łapiś, ako móžno.
Teke Eritreja, kótaraž lažy direktnje pśi regionje Tigray, jo južo do konflikta zaměšana.
-jo-rozšyrjenje pla perfektiwnych werbow jo hyšći rědke, ale prědne dokłady togo zjawjenja su we teksće namakaś: pódarijo, pótopijo.
Kak malsnje mógu źiśi swóju mucnosć zabyś!
A jeje cłowjek jo musał ako šulski gólc pśecej pśez tu górku do tamneje šule.
z Gottmadingena blisko Bodeńskego jazora! Tu powěsć wót kursa stej jomu dałej jogo starej starjejšej Ulrich a Gertrud Smogoric z Popojc.
»Pón sćo bóžko to nejwažnjejše zabyli: Wón jo kśěł!«
Wo tym jano „Schicci“ jo hyšći źinsa kšuty źěl grajnych planow źiwadłow.
Wóno ma kšute struktury a za sobu jadno mócne towaristwo.
Jadna Hilde Müllerowa, někak 60lětna, jo źinsa w Dešanku žywa.
Mjazy „wusokimi“ paršonami, ako su Dešańskemuj šołśe njeźelu gratulěrowali, stej byłej dr.
A dejš wjelgin wupasowaś, dokulaž te su tak gładke", wóna wujasnijo.
Cerkwju swětego Pětša w měsće Wolgast nad Bałtiskim mórjom su dotwarili w lěśe 1350, serbski by snaź mógali pisaś mě města Wóligósć.
Tšejkowa a Waltraud Kasprikowa z Łojojca/Klein Loitz.
Pó tej droze comy dalej kšacaś“.
Wobźěliś mógu se dorosćone a krejz mytujo jaja, kótarež su zgótowane ze styrimi znatymi technikami Serbow.
Ten walik njedej rozpadnuś.
Zapust młoźiny buźo sobotu, 8. februara.
Swět wokoło nas wónja.
Kóńc partyje móžo byś teke remiza.
Chwal togo kněza, mója duša, a njezabyń, což wón jo śi dobrego cynił.
Smugi swětałkow a swěśece banje su pyšnili najs, wjacor jo był śopły a wjasoły.
Normalnje by teke pór kónjow z Hochoze pódla było pśi jatšownem rejtowanju w Njebjelčicach.
Ze Žylowa ale jo teke policist Polinsky k nam pśišeł, a to jo było něco njedobrego.
Kotare dalšne nadawki cakaju na nas hyšći w casu až do kongresa?
Nowemu Casnikoju jo pśeraźił, kake filmy buźo se lětosa woglědaś.
K tomu su dostali do rukow łopjeńka z 20 serbskimi štuckami, zestajone wót M.
Doněntejšna šefredaktorka Sara Mičkec buźo se połnje pśiwobrośiś disertaciskemu studiumoju na pólu sociolinguistiki a dalejdawanja serbskeje rěcy.
We njom dej byś na prědnem měsće to grono wót zarownanja kśiwdy a njepšawdy, ak jo se Serbam we 1000lětnej historiji dostała, a wót moraliskeje słušnosći Nimskeje we źinsajšnem casu.
Pótom pak su se wšykne bójali pśed pomsćenim słowjańskich bogow.
Na kóńcu su ale zasej kśěli něco dožywiś a su se dali do nocnego žywjenja Pragi.
Něnto groni Měto głosnje: »Jo to pjas a Hugo stawnje łajo a jo ga taki wjeliki«, Měto pokažo wjelikosć z pomocu rukowu, »a wuglěda tak zlě.«
Schäferowa jo wabiła k zgromadnemu źěłu a wuměnje: „My južo něnto wót was profitěrujomy“.
Harting: My by rad šli z teju głowneju zgromaźinu teke raz do drugeje jsy.
Pjerinata łopjena su śamnozelene.
Pór z nich jo było serbske, druge nimske.
Pótom jo se dała na praktiske źěło a jo wucyła na Europskej šuli "Regine Hildebrandt" w Chóśebuzu.
Tśiźasća lět jo mjaztym pśejšło, a we tom casu jo Renate Harckowa njelicne raze dobru radu, impulse, a wědomnostne ekspertize nam do Drježdźan dała.
Chto jo mimo Was hyšći zastupował Serbow a Domowinu, ako jo z lěta 1990 we FUEV, na 55. kongresu w Ljubljanje?
Něnto, 5 lět pózdźej, jo tak daloko.
Wodnjo tšošku tajo, ale w nocach pśecej zasej marznjo.
Ako Picański amt jo nam gronił, su zazdaśim złoźeje wukšadnuli tu toflu.
Ten pak su lětosa wótgronili.
Jim cesto felujo rozměśe, až region jo dwójorěcny.
Teke Domowinska župa Dolna Łužyca jo cłonk w tej kupce, a to togodla, dokulaž ma wjele cyniś z młodymi luźimi w Depsku, Žylowje, Zaspach a Rogoznje.
Schneider a M.
Domojjězd som sebje za wětšy źěl tak zarědował, až som měł pitśu wěcej casa, to groni pśed někakimi lichymi dnjami abo prozninami.
[...] Pólskeje, k Słowjeńcam do Awstriskeje, k Ukrainarjam do Słowakskeje, do połudnjowosłowjańskich krajow, wót Triesta až ku Skadarskemu jazoroju w Carnej Górje, pśigótowane ako studijne jězdy.
W lubinskej Radnicy su wochylu wustajone wuslědki wuběźowanja „Taka rědna jo mója drastwa“.
A toś nejskerjej młogi, gaž pśiźo do lětow, zglědujo na swójo doněntejšne žywjenje a jo tšochu rozpomina.
Do zarědowanjow togo tyźenja, kenž jo se pśewjadł na iniciatiwu w Šwedskej bydleceje Madleny Norbergoweje, źowki serbskego fararja Herberta Nowaka z Drjowka, su teke słušali wšake pśednoski a fotowa wustajeńca.
Drugi źeń som w šuli wulicował, co jo se w našom gumnje stało.
Słowo maska abo maskerada se wužywa teke w pśenjasonem zmysle, za pśestajenje, wudawanje.
Z Dolneje Łužyce stej se wobźěliłej Marja Elikowska-Winklerowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, a Fryco Kšamaŕ z Drjenowa, kenž jo ako amtěrujucy pśedsedaŕ Domowiny referentow a pśisłucharjow wutšobnje wuwitał.
Ta chódota jo kśěła wiźeś, lěc Hansko jo syty dosć a jo groniła: "Hansko, wutkaj swój palcyk wen! Ja cu póglědnuś, lěc ty sy syty dosć".
Druga połojca mjaseca pokazujo se zasej pšawje ako smažki, a smějomy tak na dwa tyźenja z dobrym senowym wjedrom licyś.
Jezus źejo: Ja cu wam pokazaś, komu kuždy, kenž ku mnjo pśiźo a słyšy móje słowa a je cyni, rowny jo.
Na drugi źeń zajtša som musała na źěło.
Won płaśi ako załožaŕ modernego serbskego basnistwa a jo ako lyrikaŕ głowny zastupnik serbskeje romantiki.
- "Bog! buź nam zmilny!" wołachu łoźniki a běchu blěde kaž smjerś a łamachu ruce.
We jogo słowach zni mjazy drugim skjaržba, až serbske programy muse se luźam wšyknych generacijow spódobaś, " dokulaž wšo w Nimskej stoj pód diktatom wuspěcha, kótaryž dej byś dopokazany pó licbach, musymy wjele luźi k pśedstajenjam dojśpiś".
Tak mócna móžo wěra byś?
Ale pitśku stare jo.
Česka rěc, słušajuca k słowjańskim rěcam, se powěda w Českej republice, źož jo wóna oficielna rěc.
My Serby mamy jano šansu we wopšawdnej zgromadnosći Serbow a Němcow.
Togodla dłymoka wóda wóstanjo žydka, śoplejša ako lodowy powjerch, a wódowe organizmy mógu lodowe wuměnja pśežywiś.
Šejnejda: „Wše tam njejdu“
Co pak něnt?
Zajmowali su se luźe teke za promje casa mjazy domowniskim muzejom a sedlišćom »Stary lud«, kótarež pśedstajijo wót łoni stawizny dešańskeje wokoliny, swětowe tšojenja a dalšne zajmnosći wót pśitomnosći až slědk k słowjańskemu wobsedlenju w srjejźowěku.
Oficialna droga z pšosbu wó dowólnosć by warnowała pśeliš dłujko a pón by mimo togo kradu njewěste było, lěc ju zewšym dostanjomej, pśeto pśedpismo jo było, až nichten wót nas njesmějo Moskwu spušćiś.
Tam co se zmakaś z domacnymi na zgromadne bachtanje pśi kafejpiśu, se wě, w serbskej rěcy (15.00 – 16.30).
Kwiśo wót nalěśa až do nazymy, toś wót junija až do oktobra, pśi miłym wjedrje samo až do jěsneje zymy.
Kmótša jo była wudowa.
Tam běšo teke až do lěta 1893 kjarchob z małeju wejsańskeju cerkwicku, kótaruž su 1872 zawrěli.
Arno, 15. pólo, 16. dank, 17.
Wjelgi rědnje jo to zněło a tak cuśiwje, až njeby se žedna sarnicka pśi takem kšasnem spiwje se dała wutšašyś, ale by napinajucy na te kšasne melodije słuchała.
Muski jěźo pómałčej.
Jej a cełej wósaźe Nadesch klubje comy hyšći na něco pokazaś: Jo nas wjelgin gnuło, ako kněni Eiwen jo nam to nutśikowne ewangelskeje cerkwje w Nadesch pokazała.
Na kjarchobje kśě stajiś informaciski kašćik, źož budu znatecynjenja powjesaś.
Wónej stej pak nadejšłej, až jo wjelika łoź pśijěła, prozna wót luźi, ale pólna wužytnych wěcow za Robinsona.
A wó to źo w knigłach: we srjejźi stoj kócor Findus.
Karininej wócy se połnitej ze łdzami.
Saint Pierre a Miquelon jo kupowy wótwisny teritorij Francojskeje w pódpołnocnem Atlantiskem oceanje.
Zwucowanja wuwjeduju se jadno pó drugem, nagromadu styri do sedym razow běžnje za sobu.
Źiśi su rady pytali wěcy, kenž su byli schowane we lěsu a kenž njeby tam měli byś.
Jaden z tych zwěrnych cytarjow, kenž se ned na nju wobrośijo, gdyž Casnik raz źeń pózdźej pśiźo, jo Reinhard Kowalik.
Pśez te fota, ako jo Sprjewiny fotograf pśinosował, su z togo nastali kradu rědne knigły.
Tobias Dünow, statny sekretaŕ za kulturu Bramborskeje a nowy zagronity za nastupnosći Serbow, jo pśepowdał toflu z tym titelom šołśe Karsten Schreiberoju pśi góźbje gmejnskego pśiwitanja nowego lěta slědny tyźeń stwórtk.
Chto to jo - my?
W Dešanku buźo sobotu, 16. měrca, zgromadny zapust.
Dejśo ale zachopiś ze swětłymi barwami.‘ Kak su se źiśam jaja na kóńcu spódobali?
Za cełu twaŕ co gmejna wudaś něźi 370 000 markow.
FDJ jo ga teke z pjenjezami wupomagała.
Ale ně, toś te griby su pśirodne!
Pla prědnych głosow jo tudy ministaŕski prezident Dietmar Woidke dobył.
To njejo wěrno.
Powěsći/Aktualny telefonat
Nosowe mjadwjeźe, tež pyskowe mjadwjeźe su rod ze swójźby małkich mjadwjeźow .
Sćo Wy lube ze zwěrjetami? To jo pśijazny pony Pedro.
Za ten pad naraźijomy Wam, se kartaju zarědowaś, až njeby se žedne knigły zgubili.
Co, to móžo se kužda šula wupytaś”, jo nam E.
Jano wob zymu pśebywa w dole.
Wjele su njepšawje znanili pśeśiwo njomu, ale jich znankstwo njejo se wobjadnało.
Sam woblutujo, až njejo dolnoserbsku rěc nigdy pšawje nawuknuł.
Fryco Wojto, Hochoski šołta: Te pśedstajenja tych źiwadłowych kupkow su byli wjelgin rědne, wóni su se wjelgin procowali.
Chtož co se pśizjawiś ako wólbny pomagaŕ, dej byś 16 lět stary a Nimc byś (pó bramborskich wustawkach).
Njeźelu, 22. awgust:
Naš serbski lud społnijo wažny nadawk we tom, gaž doprědka glěda, ale tež pón, gaž na swójich luźi zajźonosći slědk glěda.
Serbski wuběrk w Picańskem amśe pak dalej nawjedowaś buźo.
"By škóda było, gaby rozmach, ako mamy, se pśetergnuł".
Mimiku kontrolěrujo kuždy sam w glědałce.
Wótněnta njama jano nowu „głowu“, ale teke mjeńšy format a za to wěcej bokow. „Comy byś serbski njewótwisny Casnik, kótaryž se dajo wjasć jano wót na rodnych a drugich zajmow serbskego luda.
Raz ned na zachopjeńku naju jězdźenja smej tam stojałej pśi zapusće slězy pór staršych žeńskich, kenž su nimski powědali.
Pśi droze Cužka a pśi tak pomjenjonej "Pśi rěce", źož njedajo rěku, ale groblowy a kanalowy system, chopijo guste zelenišćo – pšawe wulětnišćo z grajkanišćom a ławkami.
Błudnik jo z tym spokojom.
Njejsom źe kśěł jano sedaś na nadawkach, kenž jo mója sotša ze šule sobu pśinjasła.
Ale kuždy raz budu musaś dojěś do Dešańskego muzeja sebje kluc póžycyt a to póžycenje do zešywka zapisat.
Ten luź ga njama žeden respekt pśed jogo pisańskim blidom!
"Maš južo ideju za twój kostim?"
Na Kališojc dwórje smy ju wótmólowali z Kubic familiju, ku kótarejž słušatej dwa bratša Hannes a Pascal.
Gaž jo dosć kwětkow zatykanych, móžośo je ze zelenymi kijaškami wudopołniś.
Kulturna brožnja pak jo wostała.
Na gluku jo skóro Roža Šenkarjowa ako wucabnica na šulu pśišła a ju smy ned do togo źěła zapśěgnuli.
Škodojske sportarje — mjazy nimi teke Domowinarje — su dobreje mysli.
A naslědku samostatne šule: SŠT jo pódobnje zapołožone ako Dańske šulske towaristwo, móžomy teke šule do lichotnego nosaŕstwa pśewześ.
Mjazy tymi slědnymi běšo tež Robinson. 
Źo budu pśiduce lětne głowne zgromaźiny?
Wušej 200 lět ja nejstarša, a tu njoco žednje pśedaś, tak drogotna jo jomu.
Něnto pśed gódami až k nowemu lětoju se tak a znak nic njestanjo.
Tśi raze jo Serbski ludowy ansambel ptaškoswajźbny program pokazał w Dolnej Łužycy pód titelom "Chtož se zwažyjo, tomu se raźijo".
Což wě, jo se nasłuchał a nasrěbał pśipódla, dla tog až tegdy jo serbska rěc se nałožowała we jsy wšuźi, glich nic wót młoźiny.
Lěbda až som Manfredoju pśigronił, groni mě mója žeńska naraz jaden źeń: »Słuchaj raz, mój luby, ty źe dawno njejsy wěcej pla twójeje gójcowki był, což ga teke njejo notne było, weto by měniła, až njeby na škódu było, gaby zasej raz k njej šeł a se dał dokradnje pśepytowaś.
Casnik jo se pód redaktorstwom Bogumiła Šwjele zasej tšochu zwignuł.
»W nocy ty njesmějoš zewšym spaś, wšako tek musymej něco žraś.«
Wot togo su 3 hektary słynice, na 4 hektarach smy lětosa kulki sajźili a zbytk jo zelenina.
Na to pokazujo prědkstojaŕ Matthias Jańtš.
Woni su za to, až se ten amt - ten Picański - dalej skšuśijo, dokulaž maju toś ten model za wužytny a dobry.
Kejžor stoj z kśebjatom k sćěnje, lud stoj w rěźe jomu napśeśiwo na drugem boce rumnosći.
Klinka/Klinge
Južo zawcasa pśiźe ze źěłaśerjami industrije gromaźe.
Gros jo wuzwignuł źěło a aktiwity nejwšakorakšych iniciatiwnych kupkow, kótarež su w Serbach nastali, a serbskeje katolskeje a ewangelskeje cerkwje.
To stoj na jeje cedliku gódownych žycenjow.
Konstanze McLeod ze synkom Manusom, ak jo tśi lěta stary.
To slědne spiwanje jo napisane za prědkbildu pólskeje hymny Nowe knigły su źěł trilogije, kótaraž we pólskej rěcy wulicujo wót wažnych paršonow we serbskej historiji.
Žaby, škrodawy a kunkawy kwakaju, kunkaju, rjagaju a se źeru.
Wudawarja prof. dr.
W njej deje byś wšykne zastupjone, ako su zagronite za serbsku rěc a za take rěcne planowanje.
Hustedtowa cytała wurězk z wulicowańka “Starosći starego awta” a wót U.
"Naše wukniki su južo wót jadnastego decembra doma."
Chtož jo głodny, móžo se kuždy cas sednuś za blido a jěsć, pśeto zbytki teje fryštuki wóstanu na bliźe až do wjacora.
Wóni su gronili: "na zelenu Mariju dej se garona w žyśe chowaś, pótom su rane žni".
Pśizjawśo se pšosym pód cysłom 033 671/32 788.
A to teke smy.
Za to jo dostało to spěchowańske towaristwo myto k woplěwanju žyweje dwójorěcnosći wót Sakskego fondsa k sobu gótowanju "Gótujomy sobu".
To jo było slědne wobradowanje we starej legislaturnej perioźe a to slědne, na kótaremž jo se ako šołta wobźělił Fryco Wojto – ten slědny serbski a wót doma serbski powědajucy šołta Dolneje Łužyce.
Samo casnikaŕ Jan Skala jo pisał w casnikach wó tej antiserbskej napšawje.
EUROPEADA se pśewjeźo głownje w 11 městach a gmejnach kołowokoło znatego Klopeinerskego jazora, kótarež jo znate a woblubowane za turizm, a w jadnej gmejnje w susednej bliskej Słowjeńskej.
Nejwobglědujśo mjazypšašanja ako mólenje, ale ako witany póstark k wulicowanju.
Wósebnje lubowarje měsa a paleńca su měli dobru góźbu, "swět šmekow" wopóznawaś.
A teke Katka jo spokojom.
Wóna ga jo wulicowała, až bywa z wašeju starkeju stawnje górjej.
Kak hynacej pak jo była zgromaźina, na kótaruž jo gmejnska rada w Mosće pśepšosyła pśed dwěma tyźenjoma!
Propagandisty teje ideologije su cesto kśesćijany.
Wón se rad woglěda do Błotow a Budyšyna.
 — To běšo jano zwěrje, kakež běšo w Hamburgu cesto wiźeł, ale žednje nic telike, ako něto, kótarež se k jěźi góźi a jo wjelgin dobre a strowe.
Wosadne źe su se ju sami natwarili w lětach 1956 do 1963.
W domacnej jsy swójogo starego nana jo serbsku rěc nawuknuł.
Pó abiturje jo dalej wuknuła na Serbskem wucabnikojskem instituśe, a ako ceptaŕka za wušy schójźenk za serbšćinu a rušćinu jo pón w Brězowce a Trjebinje a 27 lět w Hamorje/Boxberg wucyła źiśi.
A wugronjenja awtorki nam wuzjawiju radnu dłymokosć zacuwanja a myslenja.
Podpěru ma młoźina w Hochozy teke wót zastupnego šołty Petera Lobedy.
Gusor jo gusow šef, to se wě!
A wušej togo maju Radušarje hyšći tu wjeliki gluku, až su tam južo 2007 załožyli "Błośańsku dwórowu lodu", pśi droze na kjarchob.
Nowe rozwězanja su pšašane, kenž źěło a traśe Domowinskeje župy garantěruju.
We wusokich bomowych wjeraškach pśi wobyma brjogoma wyrkaju źiwe gołubje.
Pózlažka hajcka pó jogo kśebjaśe.
Kupuju kulki, marchwej, peterziliju, jabłuka, citrony… Cogodla ga ja nichten sebje karpu njepomina?
Wognjowa wobora dej pśeśěgnuś do nowego depota slěpjańskeje wobory..
Wobraźenje jo było prědny źeń gód.
Architekt jo tu šulu tak koncipěrował, až jo teke brašnym wótpowědna.
A k nim jo słušała teke naša dolnoserbska rěc, kótaruž jo tak derje nawuknuł, až jo w njej samo basni napisał.
Post eksistěrujo tam južo wót 1998 a w lěśe 2005 južo raz jo grozył tšach, až se zacynijo, ako jo "Deutsche Post" zacyniła wjele postowych filialow.
Gozpoza jim se wě sajźi dobru jězu.
Kotisek gronił – teke bogate kulturne žywjenje.
Njegroń žednje nikula!
Lan su kubłali, wałmu su pśeźěłali, su pśědli, tkali a šyli.
Ale źo jo Milenka?
Cłonki CDU a druge se mócnje wjasele a su glucne, wótpósłańce SPD – mjazy nimi dr.
Jaden dobry zachopjeńk, kótaryž dalšne diskusije kšuśe pomina.
Něnto bydli južo dlejšy cas w Chośebuzu.
Co słyńcko se wuspaś?
„To źěło jo mě kóštowało wjele nerwow, ale šym wětše jo mójo wjasele dla takego dobytka“, jo Jill Ketlicojc nam groniła .
Na toś ten rědny wjerašk su dopołdnja pśedšulske źiśi z WITAJ-kupkow ze Žylowa, Chóśebuza a Noweje Niwy pśišli.
Głowne město jo Kaliningrad.
W kuždem domje se swěcki zapaliju a dary lubosći se wobraźiju, až kuždy dostanjo to swójo.
Pó měnjenju rady dej se wušej togo koncept WITAJ w źiśownjach dalej wuwijaś.
Domowinska delegatna konferenca mimo serbskeje kultury — to njejźo.
Domowina pśewjeźo lětosa dogromady 21 takich woblubowanjach nazymskich koncertow.
Ale w slědnej minuśe jo se tomu hyšći zadorało.
Jolic až pšenicne zernko do zemje njepadnjo a njezamrějo, wóstanjo same; gaž pak zamrějo, pśinjaso wjele płodow.
Sy dostała myto Bogumiła Šwjele za swójo źěło.
Bog wam kśěł daś huswětlonej wócy wašogo rozyma, aby mógali wěźeś, ku kótarej naźeji jo was pówołał.
Wót lětosnego nowembra až do kóńca februara pśiducego lěta luźam swinje a byki šlachtujo w 25 jsach.
Zdeněk Boháč, ned na njogo zazwonił a z nim kontakty nawězał.
A pśez to smy krydnuli to mě Kutšak, a hyšći źinsa mě gronje Kutšakojc Liza.
Nic jano Pieštany su rědne, ale teke ceła wokolina z małymi górami.
Pśesajźiś kśě teke kjarchob, wójnske wopomnišćo a zwónicu.
Gaž južo kjawcaś, ga jano dla małkeje licby kandidatow
Knigły, ako su z 570 bokami bejnje tłuste a śěžke, maju za sobu dłujku historiju.
Su kśěli we měrje, we naturje žywe byś.
A teke B.
dobytki pytałej.
A Serby gronje: „Z wósebneju lubosću chyla se starstwo zasej k źiśam.“
Z Łužyce.
Źěle głowy, šyje a kóńc wopušy su běłe.
To jo decernent za pórěd w Měsće, Thomas Bergner gronił sćelakoju rbb.
Tak jo teke Měto Wjeńcko wšake wó kulturje a historiji do Bramborskego Casnika a ewangelskego casopisa »Wosadnik« pisał.
Někotare šołty skjarže, až jich gmejnske źěłaśerje wjele njecynje a pó źělach samo piju.
Lod ga pśecej něco dobre jo, gaž wjedro za tym jo … Smy měli tšochu gluku.
Jogo prědna personalna wustajeńca jo była wiźeś łoni w Žandojskej bibliotece w měsće, a wót lěta 2013 jo se Rolf Radochla we dogromady źewjeś wustajeńcach ze swójimi mólbami wobźělił – mjazy drugim w něgajšnem dwórnišću w Tšupcu, we wejsnem domje w Gołbinje, w cerkwi w Nowej Niwje a we Wokrejsnem domje w Baršću.
To su Steffen Kubicki, Raik Nowka, Jörg Rakete a Andreas Stahlberg.
Rasmusa z Brandenburga.
Won jo dejał pśeslěźiś rěc, stawizny a kulturu Serbow.
Wobraze ako wólejowa mólba »Njeźela w Bórkowach« wulicuju wó žywjenju Serbow, druge portretěruju serbske drastwynosaŕki a ludowe gerce abo narodne procowarje.
Jadno wokno pokazujo na pódpołdnjo, druge na pódwjacor.
Ale wěrjecy kśesćijan ma pšawo jen swěśiś.
Comej how wobjedowaś.
Wón móžo se zemi na 70 milionow kilomejtarjow zbližyś, ale teke zasej na 380 milionow kilomejtarjow wuběgnuś.
Za to budu jima pśecej źěkowny".
Jo, tak mokše su byli tencas naše strony.
Za nim ženjo ceła wjas – něnt se znoj tak ako pjas.
Pokazowaŕ kresli wjelike krejze-mroki na kśebjat.
Pozdźej - w lětach 1908-1914 - jo słušało do Žandojskeje wobory 32 muskich, a jich nawjedował jo jaden Papoš.
To ga su rowy.
Pód normalnymi wobstojnosćami by wóna rada sama se do Budyšyna wupórała a wužywarje napšašowała, ale dla pandemije to bóžko njejo móžno.
Ale teke serbsku drastwu z Wochoz/ Nochten a wokoliny su pśibytne ten źeń wiźeli.
Wokrejs pyta za angažěrowanymi luźimi
Śim pilnjej jo pózdźej ale zběrał dolnoserbske słowa, ludowe pěsni, powěsći a pśisłowa.
Pśi rozkłaźenju stroninych mjenjow jo pomogł teke dr. Fabian Kaulfürst ze Serbskego instituta – stoj pśipódla.
Chtož se zajmujo za kamjeńtnu dobu a za zwěrjeta něgajstwa, ako su w našom regionje žywe byli, by dejał se raz Muzeum pód gołym njebjom "Casowy skok" w Klince woglědaś.
Chwaliśboga, gaž su weto swójo wjasele měli,
, "Pśedewšym naše starše cłonki su tužne, dokulaž smy musali teke zmakanja ako te tyźeńske zejźenja k woplěwanju a wobnowjenju drastwow wótgroniś.
We artiklu wó pósejźenju Spěchowańskego towaristwa Serbskego muzeja smy wopaki pisali, chto jo za wustajeńcu wobrazow Fryca Latka 7. februara zagronity.
Duch pomoga w našej słabosći; pśeto njewěmy, kak dejmy pšosyś, ako se słuša. Rom 8,26
Aby pjac napołnili, su rudu „pšažyli“ na wognju a pótom ju zrozbijali z klapacom abo z rukoma (bijucy z njeju do twardego kamjenja).
Nic wšykne muzikowe wukniki , kenž pilne a wutrajnje zwucuju, worduju mejstarje.
Za lětosa ma šula take wulěty mjazy drugim pśedwiźone do Kostrzyna.
Wo wažnych aktualnych problemach serbskego žywjenja w Dolnej Łužycy jo było to grono na Serbskej narodnej zgromaźinje, kótaraž jo se pśewjadła slědny tyźeń pětk, na 2. februar, w SRWŠ „Marjana Domaškojc“ w Chóśebuzu.
Bur Žur se pyri.
Mnogolicbne sorty se zwětšego dla słodkich płodow sajźaju, mjaztym až někotare sorty teke ako pyšnjece rostliny sajźaju.
Part naŕ za tamny koncert, kenž jo pówitańske słowa powědał, jo był Marko Košan wót Hugo-Wolfa-towaristwa w Slovenj Gradcu.
Wětšy źěl z nich njejo to pšawje kśěł, ale politiski a propagandistiski śišć jo był pśemócny.
Wjacor płaśi 4,50 euro.
Južo za Žyłowkom a Dešankom ryju za brunicu, a něnto dej se teke hyšći wjaska Łakoma dla togo zgubiś.
Ned tśi raze buźo serbske lajske źiwadło z Hochoze lětosa w nowembrje pokazaś swójo graśe „Serski kral”.
Bórkowy/Burg
Rozgorjony dla teje zgubjoneje šapki som pótom wjele rejował – a hyšći wěcej pił.
Mam pśecej naźeju, až pó někak 15 lětach teke něco se giba w parlamenśe.
Fachowy póraźowaŕ zasej pśigłosowa, pómałem a hyšći wěcej zmuśony.
Naša towarišnosć ma taku trjeba wěcej ako žednje, jo měnił župan.
Wužywa se w toś tych krajach: Tanzanija, Burundi, Kenija, Mayotte, Mosambik, Somalia, Pódpołdnjowa Afrika a Uganda.
Mam teke hobbyje.
grajośo Wy raźi? Ja se myslim, až kuždy rad grajo.
A Wunderowa a druge su se pšašali: Dla cogo njamóžomy něnto pisaś chroniku wó cełej jsy? Gronjone, cynjone.
Gósći su se do rěda zestupali, a naše su jaden za drugim pśejšli pósporomje nich a kuždemu ruku dali.
Źinsa pak jo se zminuł.
Mojej partnarja stej k tomu groniłej, až to njejo Bjerowa rěc a winu musy měś lektorat na tom.
Slězy njeju stej kšacałej pśedsedaŕ Domowinskeje kupki Turjej Harald Końcak ze swójeju manźelskeju Claudiu.
Tak ako jo se to južor raz stało pśed lětami w Borkojskem „Serbskem kralu”.
Togodla stoj fonetika pópšawem zwenka rěcywědy, jo pak wažna ako zakład rěcow.
Swěźenje stoje kužde lěto pód jadnym motom.
Szolnok jo město w Hungorskej.
Praga jo stolica a samostatny wobwod Českeje.
Jaden z nich, kótaryž jo był pśecej nam Serbam a serbskim temam wjelgin pśichylony, jo był Hans-Hermann Krönert z Picnja.
Margitta Händlerowa z Bórkow jo wótedała kopicu jabłukow.
Pětš Šurman, sobuźěłaśeŕ Serbskego instituta.
Ja cu to krotko rozkłasć: Turjańske su wuběźowanje pśewjadli wó nejrědnjej wupyšnjonu zagrodku.
Starka warka: »Něnto trjebam jaden sherry!«
Wubójanej stej se źaržałej jaden za drugim.
Som se suwał pó loźe.
Tak njedejała šćipka muskata w měsowych, zeleninowych a kulkowych jězach, w měsowej jušce, w polewance z kwětkowego kała, gromaka (špargela) a kulrabija žednje felowaś.
13.00 góźin: Wurězki z oratorija „Nalěśe”
Wumarš z „Boblitzer Hof “ buźo zeger 14.00.
Trjebin/Trebendorf 380 375 97 %
Tuchylu rejujo na styrich “swajźbach” - a te su wšykne “serbske”.
Wažne jano jo, až ten kokot na tych wjelikich wrotach wisy.
Wobwitki njejsu roznogaśowane, ale jano jadnore.
Zachopinajucy z małymi gestami mjazy źiśimi w kupce.
Ale teke jogo proca jo była pódermo.
Z togo su zestajili mału wustajeńcu, w kótarejž jo k wiźenjeju wšake z historije Noweje Jsy a wokoliny a ze źěła Nowsańskich towaristwow.
Jeje wótegrono: „Ta žeńska a ten cłowjek njedejtej se dla kuždeje małučkosći waźiś.
A rowno tak jo.
Za wobeju jo była dolnoserbska rěcna šula a dalej jo wjelgin wažna pomocnica.
To lětosa planowane wudaśe dnjownikow (Tagebücher) fararja Bogumiła Šwjele njepśiźo.
A naslědku scyni do swójogo namakanego źěratego kamjenja toporišćo a mějašo z takim sekeru, dosć gódnu. 
Köhlerowa jo wulicowała.
Jo pśi tom teke pśedstajił Slěpjańske źiśetko.
Malinkowa gano pśedstajiła we Wochozach (Nochten).
Taka štucka wó tej sroce na tej droze do Hochoze bóžko źinsa niźi wěcej słyšaś njej’.
W tamnych domacnosćach jo njewobkněženje serbskeje rěcy zwětšego ta jadnučka pśicyna, až wóni Casnik sobu njecytaju.
Take njejsu hyšći dožywili.
Kak buźośo ze źiśimi źěłaś? Buźomy z gubu a z rukami źěłaś.
Wjasele pśi spiwanju
Zastupniki wót DB Netz AG su wótegronili, až to tak wóstanjo.
Serbska wucba – obligatoriska za wšych? Z Gołbina/Gulben.
W etnografiskem muzeumje w Arnhemje stoje teke toś te domy pjerwjejšnych bogatych pśekupcow.
Teke za twarjenje Drjejcańskego lětanišća w lětoma 1937/38 su wjele smogorja trjebali a jen z Kałpjeńca brali.
Njeźelu dopołdnja som se pón wobpakowany až wušej głowy ze swójim »Berlinom« se zasej do Města pórał.
Wopśimjete su znate slěpjańske kjarliže za ceły běg cerkwinego lěta.
Slědkoju pak som mógał teke šuflitowaś.
»Kake grozne gódło ga sy jej to nadawał?«
W lěśe 1996 jo mój starki wumrěł.
Chóśebuz jo nejwětše město Dolneje Łužyce a wažne město za wědomnosć, kulturu a słužby w zwězkowem kraju Bramborskej.
Pótom maju ferije.
Robinson wiźešo tež na kupje wjele kanariskich ptaškow, kaž pla nas wroblow. 
Ta zwada a njezjadnosć mjazy nami mě gótujo rowno take starosći ako to spušćenje našeje jsy«, měni Manfred Noack.
Nogi su wobkrotke.
A pón sy se hyšći wěcej wjaselił.
Lea Müllerojc a jeje pśijaśel Michel Kuhn.
Redakcija Nowego Casnika źěkujo se Serbskemu institutoju w Chóśebuzu za to, až jo nam scany starych wudaśow Serbskego Casnika k dispoziciji stajił a zmóžnił rešeršu w tekstowem korpusu.
Te jadne su te „Serbske duchy“, rozsypane pó Nimskej.
Su kaž lutki małučke, Źiśo do kokaca!
Stwórtk, 14. januara, zeger 19.30 buźo se wótwóriś wjelika wustajeńca wó serbskej rěcy a kulturje w IKMZ Bramborskeje techniskeje uniwersity (BTU).
Ja njeznaju razka kelnaŕku, kenž dolnoserbski rozmějo.
A flink bu tek to mě wótłožone, mógali groniś hejnak stare woblacenje, a ten wuzbytk mjenowany »Błośańska zakładna šula«.
How wiźi pótrjebu zapśimjeśa dalšnych nadawkow do spěchowanja.
Meteorologiski se pódpołnocnemu lěśu mjasece junij, julij a awgust pśirěduju, pódpołdnjowemu lěśu mjasece december, januar a februar.
Zasej jo tak daloko, až su Domowinske cłonki a dalšne wobydlarje w cełej Łužycy pśepšosone na aktualne zarědowanja k ptaškowej swajźbje a k zapustoju.
Pśiźe dołoj a wupyta jamu; wjelika njeběšo, weto pak wjelika dosć, až móžašo we njej bydliś.
2 Pětš 1,16–21 * 1 kral 1,28–53
Lažy to na tom, až jo našo pismojstwo pśi wšom procowanju bejnje snadne.
Śerpi-li něcht mjazy wami, daś se módli; joli něcht dobreje mysli, daś spiwa kjarliže.
Za co trjeba cłowjek sol?
Foto: I. N.
Ten cas na Serbskej wušej šuli Chośebuz, a pśedewšym kulturne źěło, su te młode Serby z wjelikim entuziazmom pśežywili.
Naslědku budu žywego kokota wupušćiś a łapaś.
Studenty, ako studěruju na Instituśe za sorabistiku, organizěruju srjodu, 20. nowember, Serbske blido za wšykne lubowarje dolnoserbskeje rěcy.
Běžy pśez městaška kaž „Marklissa“ („Leśna“) (połdnjowy kokac historiskeje Górneje Łužyce), a „Lauban/Lubań“.
1926 Źiwny žort. Młode gólcy a źowća wóttud su sebje zachadny tyźeń pśi kulkikopanju źiwny žort wugótowali.
W starem casu su pód „małeju šulu“ rozměli niše lětniki, rědownje 1 — 4.
Mjaztym jo toś ta wustajeńca drogowała samo do Engelskeje.
To nas na kuždy pad nastupa.
Schulz jo skóro cełe žywjenje bydlił w prowincielnem měsće Drohobyczu.
A chto co se zbyś tych 30 wšakich drastwow we wórjejcańskem regionje?“
Te su se tam zmawowali na sportnišću, rowno tak ako ta módra-cerwjena-běła wót Serbow.
We praksy pak na wjelich městach imersija njefunkcioněrujo zewšym, a teke tu móstowu funkciju wukniki lěbda we swójej šuli nazgóniju.
Rjascheny njewótegroniju.
Ale teke eksistěruju někotare njeregularne substantiwy z dwěma formoma.
7. junija dała absolwentoma wuměłskeje šule AMD w Barlinju–Weißensee Christianje Dögelojc a Andreasoju Gaertneroju.
Njejsmy jano w źiśowni aktiwne byli, ale teke we jsy.
Kus „Serbski kral“ jo pśedstajiła prědny raz lajka źiwadłowa kupka z Hochoze w lěśe 2004.
Hyšći wujachlony wuprasnjo: »Okay, okay.«
W změju 18. awgusta wjeliki jubilej.
Ow, takeje bědy!
Wjele tych knězow a kněni jo kśesćijańskich.
Bjedrich Batš (Friedrich Bartusch) w Tšupcu (200. narodny źeń) – ceptaŕ, na 40 lět misionaŕ w Indiskej
Tenraz jo zymski motiw na "Stoze".
Chylu to pomagašo.
Tak ako wjele jsow (serbskich tak derje ako nimskich) ma swójo mě wót togo muža, kenž je jo załožył, tak tež Žylow.
ZP jo jadnogłosnje pśigłosowało pšosbje wokrejsa Dubja-Błota, spěchujucy cłonk Domowiny wordowaś.
Móje semjenja deje spódobnje měś.
Wacej, se wě, se naźejam, nejskerjej kaž teke kuždy drugi, až pandemija skóro se pitśku slědk śěgnjo a až njedajomy se w januarje/februarje do kolapsa klinikow.
Źinsa jo to južo stadło z něźi 70 zwěrjetami, małymi a wjelikimi. 8 z nich jo žywych w stronach, źož kołowokoło jo wusoki płot z drjewa.
Lětosa smy licyli how wokoło 490 młoźinskich porow.
Pśijaśel literatury namakajo twórjenje J.
Tam ga bydli a ma swóju źěłaŕnju ten muž, ako wušej 30 lět take kśice twari a wušej togo ze swójima šykownyma rukoma wjele rědnego dreslujo, wutšugajo a wurězbnijo.
Měł złu wašnju žywjenja a to se pódpisało na jogo pjerwjejšnem wótchaźe.
Jo ga tak, až se tuchylu pšawje wiźeś njamóžomy.
A kuždy, kenž ako pśijaśel k nim pśiźo, jo wutšobnje witany.
»A tola, Lenka, wóni rjagocu cesćej cełu noc.«
Luźe z drugich wósadow skoboźim, aby wóni se na swójogo fararja wobrośili, gaž sebje žyce serbsku namšu.
Gmejnski etat za lěto 2019 jo wót kontrolneje instance wokrejsa pśizwólony, ale jano z wjelgin surowym wukazom.
Powědaŕka wokrejsa jo nam groniła, až žedna taka kritika na pśistajenju njejo zastojnstwoju hyšći do wušowu pśišła.
A wjacor jo nam kazane pśebywaś a pśemyslowaś, pśiś ze sobudrogujucymi do rozgrona, snaź spiwaś a se módliś.
Měsćański teritorij wobstoj z gmejnskich źělow Niska, Jězor, Kózło, Stanojšćo a Wódrjeńca.
To njejo było tak měnjone z teju kśiwdu, cu se pla was zagroniś dla togo …« Mocy kśěty běrokrat jo se stakim za krotki cas pśeměnił do žałosćecego psa.
Ten pak njoco!
W kursu budu pokazowaś, kak se kresle tradicionalne motiwy za kśickate, źěrkate a běłe wušywanje.
Něnt se w kupce zasej něco cyni.
Dr. David Greve, jadnaŕ sakskego NABU, jo we mjenju wšyknych wobswětowych organizacijow měnił: „Wótstupjenje wót wugla do lěta 2038 na jadnom boce a nowe jamy na drugem – to njepasujo gromadu, daniž w Łužycy, daniž pla Lipska.
Na dnju ptaškoweje swajźby namakajo Witko talaŕ ze słodkosćami na woknowej delce.
Tak se naźeja rejtaŕski šef Pumpa něnto na šćodrosć swójich sponsorow.
Až samo w zdalonych wósadach ako we Złem Komorowje bywaju serbske namše woblubowane, z tym faraŕ Schütt njejo licył.
Za to pak móžoš se tam "zmakaś" z rědnymi figurami ze serbskich powěsćow.
How a tam a na teke pśespytowanej susednej kupce sedaju w nagłych sćěnach móŕske jaskolicki.
Ja mam we cełem to cuśe, až serbska identita jo wu nas, w Dolnej Łužycy, šyrjej załožona.
Jano na tofli pśi góźbje łapanja kokota stoj teke na serbske „kokot“.
To su tencas byli tśi paralelne rědownje, ako su 13 lět do šule chójźili.
To jo była akcija ZELENEJE LIGI wobswětoweje kupki Chóśebuz z.
Dopołnjujomy muzikowe
»Mój bratš móžo to nabejnje.«
Aby se mógał z togo žywiś, jo sebje kredita nabrał a za jadnab 12. 000 euro ten trjebny filmowy rěd nakupował.
2. pśedmě Kocha – swěźeń w nalěśu
Nazgónity lubnjojski rucnikaŕski mejstaŕ njejo dłujko pśemyslił, jo skicěrował za mało minutow treningowe cołny na DIN-A4-łopjena.
Pśi tom pokazujo dłoń k njebju.
Nowy Casnik jo k tym „nowackam“ woglědał, a wóni su wšake wó sebje wulicowali.
Su wiźeli wjelicke pazory a nještałtne wjelicke śěło plona.
Zajmowane Chóśebuzarje a luźe z wokoliny su pśepšosone, z gymnaziastami rejowaś a se daś natyknuś wót jich wjasołeje mysli.
Awtor lekcijowu źewjeś a źaseś jo Aleksander Draguła.
Źowka Lidia jo wóstała misiońskej słužbje a familijowej tradiciji zwěrna, wóna jo se wóženiła z Ernstom Schrammom a statkowała z nim w Nikaragua.
How smy dojśpili wjelgin dobre rezultaty“, jo se wjaseliła wjednica Regina Kobelowa.
Kuždy jo to zacuwał a wiźeł a pód tym śerpjeł.
Ze swójimi pśełožkami kaž teke z originalnymi wuźěłami jo wuwiśe górnoserbskeje rěcy wósebnje wobwliwował.
Mjeńšynowa rada styri awtochtonych narodnych mjeńšynow a ludowych kupkow Nimskeje pomina něnto wót zwězkoweje politiki jasny signal na Europsku komisiju, až dej swój rozsud rewiděrowaś.
Togodla dejmy wšo cyniś za rozwijanje a skšuśenje serbskeje rěcy a kultury na wjaskach.
K njomu se zacwiblowane wołamy we naźeji, aby nam pokazał wudrogu ze śěžkeje situacije, aby našu dušu napołnił z měrom, lubosću, cystosću a dowěru do žywjenja, za kótarymž se nam tak styska.
Ale wóne znižujo mócnje riziko inficěrowanja a symptomy chórosći.
PRATYJA ZA ŹIŚI
W serbšćinje akuzatiw se jano pśi singularnych žeńskich substantiwach twardego skłonjowanja wót nominatiwa rozeznawa.
Ako Fryco, syn blidarja se 1895 we Nowej Jsy pla Picnja naroźijo, jo Mato Kosyk južo lětźasetk w Americe.
Ja cu wjasoły byś nad swójim ludom.
Bóžko, we komisiji njejsu za to tu trjebnu wětšynu wót dweju tśeśeju źělowu (2/3-Mehrheit) dostali.
Pawl a Robert se staratej, aby se teke zwěrjetam w zymje derje šło.
Koncert »Dwa spiwarja – styri rěcy« českego pěsnikarja Jana Řepki a Pittkuningsa ze spiwami w nimskej, serbskej a českej rěcy w cerkwicce w Rudnej pla Kalawy.
Až z korona-casa njejo, to wěmy.
Mutageneza jo twórjenje mutacijow w derbnem materialu žywych organizmow.
mało zwěrjecego tucnego jěsć (měso, jěšnica, butra, šmałc)
Pśez to – tak dr.
"Źinsa luźe wjele mjenaju, rownož broźe we zmjatanje.
David Urban, Patrick Schurwanz a Fabian Tešnaŕ.
Źo ga sćo k tym pśišli?«
Žeńska jo pokazała doprědka: »Tam.«
Źinsa ma zapowědanje Bóžego słowa w serbskej rěcy pozitiwny wliw na cełkownu rěcnu situaciju w Dolnej Łužycy. – To stej dwě saźe, kenž stej byłej pśed 5 lětami na mójej lisćinje žycenjow.
Jakub Gawath jo był pólski spisowaśel, pśełožowaŕ a duchowny.
A to jo se mjaztym teke derje raźiło!
Starikowa stej teke k tomu pśipomagałej, až jo se swěźeń derje raźił.
Góry Tienšana glědaju zwusoka do jsy, za nimi jo južo Chinska.
Ja how źěłam 45 góźinow wob mjasec.
Głowny źěl tych Berberow jo źinsa we Francojskej.
Inge Biederowa słuša k tym staršym we towaristwje, a wóna dopomina se derje na swóje źiśece lěta, źož wejsańske źiśi su k jatšam pśecej jaja walkali.
Z tym šćitom jo spódobnjejše, na fidlach graś.
Glědajśo, kake rědne płomje móžom zguslowaś!
Chójca jo rod ze swójźby chójcowych rostlinow.
Benjamin jo sebje Dubaja wót wšogo zachopjeńka źaržał na swójom narodnem dwórje w Mukwarju.
Móžo pak byś, až su we wjelgin starem casu, pśed sto a wěcej lětami, tam teater grali, tak ako w młogich drugich serbskich jsach w Dolnej Łužycy.
Wětš dujo mócnje a južo skóro njerejujo śota chrapka wěcej sama.
A stakim jo ten nawal był wjeliki.
Wjelgin derje jo se žeńskim a muskim teke spódobała štucka “Srjejź jsy stoj lipa zelena”, spiwana wót Ani Lindneroweje z Kosobuza.
A naslědku: We rědu jo wózjawjony nastawk Clausa Fischera k muzice komponista Detlefa Kobjele.
"Mója śpa jo rědna.
Ale njamamy tradiciju, w adwentskem casu jabłuka pjac.
Großenhain je město we wokrejsu Mišno.
Wjelgin wjelika jo licba tych zarědowanjow, kótarež su how pśedwjadli.
Jozep se wjaseli tomu góletkoju, kenž lažy we žłobiku, dokulaž lubujo Mariju, a což wóna lubujo, jo jomu teke lubo.
Bojtowy prědownik běšo šulaŕ Gryz.
"Z takeju figuru mógu ja na ceło drugej rowninje ze źiśimi do rozgrona pśiś.
No, pjerwjej su luźe gronili 25. měrcoju "zelena Marija".
Z docentku Colette Šampatisoweju buźo kuždy źeń wót zeger 9:00 do 10:30 serbska wucba.
Lyriski »zemjepis« pla Róže Domašcyneje
Bobolcaŕka Evelyne Jedrowa zběra rada woblewnice.
Muzikowy redaktor trjeba šyroki horicont.
Jogo płod jo citrona.
Tak su měli 103 kanunow w lěśe 1580.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu(.*)za kwalifikaciju a wukubłanje turistiskich fachnikow (1.500 €)
Wotwěrnosći jo było tak, až Latk politiskim intencijam wuměłstwa w DDR njejo grono wjadł a teke nic pinzel.
Pśiglědarje budu nutś pušćane južo wót zeger 18:30, pśedprogram buźo wót 19:30 do 20:30 a głowny program wót zeger 21:00 do 22:30.
To pokažo luźam w Dolnej Łužycy, až rěc jo gódna, a to mócujo a skoboźi luźi, kótarež serbske powědaju", jo lawreatka groniła we rozgronje z Casnikom.
Na tśich fotografijach su wiźeś: cerkwicka wótwenka, namša we njej a portret brodatego zrosćonego muža, serbskego sedlarja Mjertyna Honda.
Štrumpiny zec jo był carny, běły by był za rejowańsku drastwu.
Šołtowka K.
Dla korona-krize jo se pak wušykowało, až to sukno jo skerjej za šyśe maskow wužywała.
Moto drogowanja jo było: „Něco dajo wó jadnej jsy k wulicowanju!“
Malayziski mjadwjeź jo družyna mjadwjeźow .
Dr. Edeltraud Radochla jo pismawjednica (Schriftführerin) a Leander Schurig tak ako Christiane Pfaffe stej cłonka rewizijneje komisije.
Togodla daju jomu něto měr.
Wulět zachopijo se zeger 8.00, płaśonk wunjaso 35€.
Město alfabeta japańšćina ma tśi pismowe systemy.
To su k wěsći dali na prědnem pósejźenju měsćańskego parlamenta na kóńcu januara.
Ako som był staršy, som musał ja gódowny bom pla znatych w Hochozy wobstaraś.
To njejo jano juristiska wěc, ale z tym móžo župa w pśichoźe wěcej samostatnje źěłaś a rozsuźiś - teke z pjenjezami.
Kněz dr. Muka we Freibergu, ten prědny wjednik Serbow w Drježdźanach, pišo Casnikarjoju tak: »Nicht se wěcej njegniwa ako ja, až hyšći te póžedane wěcy z Budyšyna rozpósłane njejsu; jo wšak śěžko, je něto we zymnych śpach tam rozestajaś a rozpósłaś.«
Pśi tom se zwucujo wobchad z nožycami a limom.
Pak jo gymnastiku nawjedował kněz Jurij W. pak kněz Jurij P.
Te a wjele drugich zajmnych temow by dejali Wam cas spódobnje pśekrotcyś.
Lawendelowa wóń změrujo a wótnapina.
Wobraz rědny lažy how, nakreslony z barwow.
Nejwažnjejše město we wokolinje Uralskich górinow jo Jekaterinburg.
Teke lětosa co gmejna drogi saněrowaś z pomocu srědkow spěchowanja pśez program "Schwarzdecken-Programm".
Comy pak teke lubowarje dujaŕskeje muziki na to pokazaś, až nadalej dej jaden wót drugego na dosć wjelikem wótstawku wóstaś.
Na to źěšo wón na góru a sednu se tam, a pśemysli swójo cełe žywjenje na kupje wót prědnego dnja až do źinsajšnego wjacora, a kak jo se jomu šło we tych dwanasćich lětach jogo tudybyśa. 
Serbska rěc jo pótajmna, połna wuwześow, jej nosarje su inteligentne a njewšedne luźe.
Półož śěsto na blido!
Wyli Cech pśiźo ze serbskego doma, wumějo serbski, cyta Casnik a jo južo wjele lět w Domowinje.
Huswěśone buź twójo mě.
Internat jo był, gaž glědaš wótprědka na ten znaty wobraz teje uniwersity, napšawo wokoło rožka ten drugi chrom.
Za to pak za drogowanje pśez zelenu naturu.
To zymske wjedro trajo až do 10.
Weto som se wót togo casa pśecej zasej pšašał, kak take něco te boge wójaki mógu jano wuźaržaś.
Stanowanje w Błotach.
Wót 21. junija móžośo rozgłosowe wusćełanja teke na srjejźnej žwale 999 MHz a 1188 MHz słyšaś.
Teke trajne wustajeńce budu wótwórjone.
W Jezusu Kristusu mamy humóženje, wódawanje grěchow.
„Chóśebuz wuznawa barwu“ – demonstracija pśeśiwo zmaršěrowanjeju nacijow
Krotka gluka! Bóžko, toś ta wjelgin stara błośańska brožnja něnto rozpadujo.
Sobuspiwanje ludowych spiwow mócujo narodne wědobnje, což jo napšawdu wažny potencial.“
Nic naslědku za to, až jo wobchował až do źinsajšnego tu serbsku rěc, ako se we Drjejcach powěda. »Mója mama jo była serbska, nan pak nic, ale za wětšy źěl som ako gólack póbył pla starkeje a starkego.
W instituśe pśewjeduju se teke interdisciplinarne slěźenja wó aktualnem połoženju a wósebnosćach Łužyskich Serbow w pśirownanju z tamnymi małymi rěcami a kulturami w Europje.
Zjadne su se wše we tom byli, až w planje za šćitanu krajinu „Trjebinske pola” pśemało na zajmy Trjebinskich luźi glědaju.
Ako jo amtski direktor dr.
To pak dej se něnto w praksy w EU a w jadnotliwych krajach pśesajźiś.
Ale ten njejo zewšym nic wěźeł wót togo rjeśazka, a teke nic wódny muž, kótaregož su teke wó pomoc pšosyli.
Pśepołoženje wumarlikow / Die Toten "Umbettung".
Wóni njejsu luźam dobre byli, ale su je terorizěrowali.
Rolny knochac jo rostlina ze swójźby kóšowych kwětarjow .
W rumnosći na serbskem burskem dwórje we lubinskem městnem źělu Kamjena se toś to "lubinske zmakanje awtorow" kuždu slědnu srjodu w mjasecu wótměwa.
Serbski muzej města jo zacynjony, do 28. februara.
A wjerašk buźo wěsće za nich a za nas to mjazynarodne balokopaŕske graśe 31. maja w Hochozy.
Pětš wzejo zasej Karininu ruku a ju wjeźo.
Pśi tom jo se wuzjawiło młoge tšojenje, ako znani wót wjelikego wuspěcha!
W jich centrumje jo carne.
Jano nad źurjami wisy taki staromodny zwónašk.
No, a pón jo był ten pśeśěg.
Pó někotarych wobradowanjach a wótgłosowanjach swěśimy ten swěźeń nět zgromadnje.
Jano až pśi mójom licenju hyšći něco wušej wóstanjo, ako se groni zažarjone za chude case, mjaztym až Wy nic njamaśo!
Nowe lěto jo pśišło a z tym januarske wudaśe Płomjenja.
My how w zalu sejźimy, aby w mjenju a w zajmje Serbow namakali drogu za wobstaśe našogo luda.
Jo to program „Domowina 2025“, wó kótaremž jo se južo w župach a towaristwach w slědnych mjasecach wjele diskutěrowało.
"Luźe su źěkowne za dobry serwis a gósći mě teke dalej pórucaju."
Chtož se za to zajmujo, móžo kupiś chroniki ze jsow Gołkojce, Turnow, Dešno, Janšojce, Raduš, Slěpe a Wjerbno abo teke Picańsku chroniku, kótaraž ma samo dwa źěla.
Łakoma, mała serbska wjas mjazy Chośebuzom a Picnjom.
Namaste – strowim swětło, lubosć a wósebnosć we was.
To drjewoju njetyjo.
Jim jo se raźiło take něco do statka stajiś.
Wót prědnego dnja, ako jo se chapjało wjerśeś młyńske »w błośe slězy jsy«, su se teke chopili wejsańske basnicki wó młynje a młynikarju rozšyrjowaś.
Pótom som kwětkowy gjarnyšk z mušlami wurědniła.
Woni su byli měnjece, až luźe to wence rad cytaju, gaž serbske słowa rozkładowane su.
Wjele drogotkow jo tam wótcakowaś z interesantnymi doglědami našych prědownikow, a kak wóni su žywe byli.
Jozef Farkaš lubujo swójo město Budyšyn. „Mej mamej rědny dom, źož naša starša źowka z familiju sobu bydli.
Rostlina wěrjepódobnje jo stara hybrida z puckowiny a wišnjoweje slěwcyny .
Zeger 20:00 buźo „Kula Bula“ graś w kjarcmje Deniro k „Serbskej lěśojskej nocy“ (live-muzika a reja; płaśonk: 5 €).
Wulěkany jo plon swóju głowu do směra głosa wobrośił.
Malsnje leśi.
W Turjeju buźo serbski kurs Pětk, 1. decembra, su se zejšli Turjańske Domowinarje na swójej lětnej głownej zgromaźinje w Halkojc kjarcmje.
Jo to znate familijowe rownišćo, źož lažytej teke literat Fryco a žeńska Hedwig.
"Pipsi", woła Hopel, "ty to sy!"
Robinson pózdźej zgóni, až to jo klěbowy bom a až luźe tamnego kraja take płody město klěba jěźe, serje a tež pjacone. 
Pla Bukowarja su měli ženjone wałtoru zapust.
Lubosć
Ze Złego Komorowa a Chóśebuza/Senftenberg|Cottbus.
Dešańska faraŕka Katharina Köhlerowa jo pśi wótwórjenju horta ned testowała nowu toflu a na nju napisała na serbske: "Witamy do nowego horta!" Na tom swěźeńskem wótwórjenju su wukniki pokazali rědny program ze znatymi štuckami we serbskej a nimskej rěcy, pód nawjedowanim angažěrowaneje wucabnice Carole Gudatoweje.
Walera teke cytarjow Casnika.
Drogujomy do zachadnosći
Z lěta 1986 jo wón ako techniski pomnik mały muzeum.
A wón jo se pšašał: "Jo take pominanje we cełem realistiske, gaž 10 km wokoło Radworja wšykne statne srjejźne šule su se wuzacynjali a kopica źiśi źo do radworskeje serbskeje šule z nuze, rownož žednu afinitu k serbskej rěcy njamaju?" 
Stakim jo se stare póžedanje za samostatnym dolnoserbskim casnikom dopołniło.
Naju nuza źo ku kóńcu, pśiwoła Robinson Pětkoju, a skóro buźomej zasej doma!
Wón ma wjele wušej za balokopanje, jo ga sam grał, na kóńcu pla „starych knězow“ W Hochozy jo wón był prědny raz we swójom nowem amśe.
Ale něnto se myslim: škóda, až njewiźim, kak zelenina rosćo!
Błośańske cołnarje mógu wjele wó swójich dožywjenjach wulicowaś.
Domowinarje w Dešnje swěśe njeźelu, 4. julija 2010, šesćźasetlětne wobstaśe swójeje kupki.
Wokrejsny amt jo jim słał wó jadnom jadno warnowanje za drugim a grozył, až budu jo zamknuś.
Tak pśiźo južo dosć njerozyma z tych městow na jsy.
Rěc we kusu "Łapanje šefa" jo pak wuša dolnoserbšćina.
W Drjowku buźo Michael Haidan w měsćańskem zastojnstwje.
Kak jo take zgromadne źěło z našym gymnaziumom nastało? Kuratorka muzeja Andrea Pawlikowa jo pśed žednymi lětami zgóniła wót jich partnaŕstwa z jadneju norwegskeju šulu.
Jezus źašo: Cas jo dopołnjony, a kralojstwo Boga jo se pśibližało.
W lěśe 1854 jo se załožyło nejstarše towaristwo we Wjerbnje, to spiwańske towaristwo »Eintracht«.
Nejskerjej dla togo tak powěda.
Sobu pśigótował jo tu namšu Ingolf Kśenka.
Z tym njama to nic cyniś.
Nic njejo wěcej pomogało, wobej stej byłej njabogej.
Serbski transparent na demonstraciji pśeśiwo neonacijam.
Na lětosnem domowniskem swěźenju w Grodku su se teke pśedstajili serbske towaristwa a kulturne kupki.
Běłe kwiśonki se w nalěśe abo póznem zymje na hyšći gołych gałuzach jawje.
Budyšyn (LND) 2019.
Nabóžne wusćełanje (słowo dnja: Hartmut Leipner)
FORUM DOLNA ŁUŽYCA jo se 2. awgusta k 7. razoju zmakał.
To wuzwólowanje kralowkow jo se stało na jsy w Burskem kóńcu.
Až do źinsajšnego dnja hyšći pšawje njewěmy, źo a kak te gólcy sebje togo kokota wobstaraju.
Ako wšuźi su wótryli drjewjane brožni, jo Birgit Patokowa tu swóju wobnowiła.
Jo wustupował z chorom, ale pón teke ako solist - mjazy drugim w operje “Pśedana njewjesta”.
Šulam dej stojaś dosegajuca licba zastupnych štundow (Vertretungsstunden) k dispoziciji (gaž serbski wucabnik schórjejo), a wóni deje měś wětšu kompetencu a wěstosć pśi planowanju serbskeje wucby.
Rostlina se za zelenu a suchu picu wužywa.
Tśeśa jo Anja Leonhardtojc, wóna jo rozpokazowańska wabjaŕka (Schauwerbegestalterin) a jo južo kresliła něco za „Pšašatu rěpu“ w Casniku.
Ceptaŕ jo notny.
Wósebnje k pórucenju jo gnujuce grono Romana Pernaka z Barlinja, kótarež jo wón źaržał na zakopowanju swójogo nana Měta Pernaka w januaru.
Wóna jo sebje wěsta, až Maks ma magisku móc.
Comy se w Casniku na to dolnoserbske póśěgowaś.
Źinsa dalej se procujo zjadnośeństwo zajmcow "Spreewaldbahn", aby se wobchowało spomnjeśe na tu Błośańsku zeleznicu ako źěl nimskich a dolnoserbskich domowniskich, kulturnych a techniskich stawiznow.
Naš dwór, źož ja bydlim z mamu, nankom, sotšu a bratšom, jo w Barbuku.
Podpěruju togodla alternatiwne wudobywanje energije.
Kuždy, kenž z wěrnosći jo, słyšy mój głos.
Ten dom pak ma hyšći drugu funkciju.
To jo ten fiepel.
Z wjelikeju akribiju njejo wopisował jano jogo žywjenje, ale teke to młogich drugich znatych a mjenjej znatych serbskich procowarjow z Dolneje Łužyce.
Rozmjej: Za rejtowańsku wucbu su jano małe kónje k dostaśu.
Tejerownosći jo gratulěrował šołta Detlef Schrank, dłujkolětny pśewóźowaŕ a spěchowaŕ źěła Jacobsa.
Kazń ga dej absolwentam Dolnoserbskego gymnaziuma zmóžniś studium, dokulaž wuměju serbski.
Dokulaž pak žedne šlawchy njejsu se namakali, jo wón te zwjena (Felgen) z powrjozom wobwězał.
Wy njesmějośo kuriś, grilowaś abo howacej wogeń zapaliś w góli abo blisko góle.
Ale fararje derje wěźe, až ten nałog dupjenja źaržy se twardo w pólskich familijach, teke njeglědajucy na jogo nabóžny wóznam.
Kokoty kóńc tyźenja
Wjele wjasela z baslenim žycy
Z tym som wjelgin spokojom.
Něnto we njogo wěriśo, lěcrownož jogo njewiźiśo.
Ako jo gronił pó turněrje, by kśěł rad dalej graś w serbskem mustwje.
Wobradujuce su sebje byli zjadne, aby źěłabnosć Krejza za serbske nastupnosći se rozšyriła pśez granice Lubina až do Dolnych, Górnych Błotow a do Luboraza.
Pśisłucharje su jogo słowa z pśichylonosću k wěsći brali, teke se myslecy na to, až ako źěłaśerje kombinata su sami z tym skazenim z wobjadnosću se wótnamakali.
Pśez Odru su byli wobydlarje města a teke wójaki w staršych casach šćitane pśed winikami.
Prědny raz za lěto 2019 a to z reprodukcijami wobrazow serbskich a łužyskich mólarjow.
Su jen cytali a zwucowali, a sebje pón muzej woglědali.
Wudaś pak muse nanejmjenjej 322 milionow euro.
Se wě, cesto dosć su byli teke Nimce pódla a su byli wutšobnje wuwitane.
A Witko jo wjasoły, až jo zasej pla swójeje mamy.
Kšet Knut woła wótprědka a wótslědka a wót wšudy.
Jim se groni cesćownosć, wuwažony fatalizm, sćerpnosć a humor".
Kśišojska a popojska cerkwja, kaž wjele cerkwjow we wokolnosći, stej byłej weto wócynjonej, a chtož jo kśěł, jo mógł sam nutś stupiś bjatowat.
Młoge mjazy fryjnymi su je wobźiwali.
W slědnych lětach jo pśecej sobotu lěpše wjedro ako njeźelu!«
"Ja njejsom kontrolěraŕka, a nicht njetrjeba tšach měś, gaž som pśi źěle pódla.
„Co ga jo nowego we Pakosnicach?” - tak jo mě gano žeńska pšašała.
Woni su naraźili kompromis, až dejtej wobej šuli dalej wobstaś, nanejmjenjej tak dłujko, ako se ta Knorawska docełego wobnowijo.
Po tśoch kralach (6.) chopijo wjedro njestrowe bywaś, buźo ga śoplej, ale plańtśate.
Wjelike pismiki se jano wužywaju za wósobowe a městne mjenja , nic za prědne słowo sady.
Pó starem pśiwěrku změjo swajźbaŕski pórik gluku, gaž na dnju swajźby na njom rejujo.
Wjeliki projekt buźo w Brězowce twaŕ wokrejsneje drogi K 8478.
Zasej smy dostali list.
Te spiwanja su zakład za Slěpjański spiwnik, ako towaristwo Kólesko jo 2013 wudało.
w Serbsko-nimskem muzeju wótwóriś wustajeńcu.
Za to pak su se w Małej Fatrje zasedlili we wjelgin bogatej licbje rědke rostliny a zwěrjeta – nic jano bruki a mjatele, ale samo brune mjadwjeźe, ryse (Luchse), wjelki a wjele sortow sowow.
Pśednosk buźo w nimskej rěcy.
Wuźěkujomy se wutšobnje kněni Grabinej a kněni Stopinej za zajmnu serbsku wucbu.
Takego jogo luźe znaju, togo Rizojc Waltera, roźonego Hochozarja a dłujkolětnego cłonka Domowiny.
Historiski su licyli do organiskeje chemije wšykne maśizny, kótarež mógu twóriś jano organizmy, a do anorganiskeje chemije te, ako nježywy swět natwarjaju.
Młogi raz su reformy teke dobre, rownož se jadna wó teritorialne.
To jo tužna wěc a wjelgin k woblutowanju.
Wšykne sejźe skludnje se tśěskotajucy pśi stole swójogo kněza.
Kněni Altmannowa nawjedujo młoźinsku wognjowu woboru we wokrejsu, do togo jo lěta dłujko nawjedowała Prjawosku młoźinsku woboru.
To same myto jo wustajone wót Maśice Serbskeje za gymnazialnu młoźinu za wugbanja na pólu serbskeje rěcy, literatury, sociologije, pedagogiki, historije, wuměłstwa, casnikaŕstwa abo kulturnego slěźenja.
Wołach se ku Knězoju w swójej tešnicy, a wón se mě wótwoła. Jon 2,3
W běgu swójogo wuwiśa wuknu źiśi, emocije situacijam a zacuśam pśirědowaś a zaměrnje wótpowědny wokabular wužywaś.
Šubertojc dwór ma wjele wokoło góńtwow, samo jaden sokolnik jo pódla, na Šrapelojc/Wuškojc dwórje buźo zeger 9:00 namša, koncert a serbski swěźeński wobjed.
Změjośo how góźbu, wěcej wó doněntejšnem źěle zagronitych za nastupnosći Serbow nazgóniś a pšašanja, ako na wutšobje maśo, stajiś.
Tak pśewjedu w swójich kupkach — wóni su w bydleńskich wobwodach organizěrowane — tematiske zgromaźiny a zarědowanja, za kótarež źiśi a młodostne sebje sami tematiku wupytaju.
Łoni jo sebje až na šorcu cełu serbsku drastwu sama wušywała a zešyła.
We pśesłuchowanju 1937 pśi Gestapje, faraŕ Bogumił Šwjela ze Skjarbošca ju zašćitujo.
Drjeworězba z lěta wokoło 1850.
Prědny raz w historiji wokrejsa pak njebuźo wokrejsny sejm ze swójimi 51 cłonkami póstajiś, chto buźo ten „landrot“.
Mamy how jěšnicku, gribk a marchwej.
Codiakalnej znamjeni w juliju stej Rak a Law.
Ako jo Gerd Bzdak, powědaŕ Starjejšyneje iniciatiwy, informěrował, jo cel jich iniciatiwy, až tola móžo se 2022 prowizorium za sedyme rědownje startowaś.
Pśedłoni Mjertyn Luther był tema, łoni jubilej pśewrota w DDR.
A wón kśěšo Jezusa rad wiźeś.
W nowemberje 2009 běchu Serby, Pólaki a Čechy we wobłuku 31. swěźenja serbskeje poezije w Opolu a w Kamienju Ślaskim na Jana Skalu spominali.
1. januara 1996 som pón nastupiła mójo nowe źěłowe městno.
Weto jo młoge źowćo drastwu woblakło.
Na wobyma serbskima frekwencoma se to wusćeła - na 100,4 a 93,4 MHz.
Pód namakajośo dalšne informacije.
Doněntejšny šołta Hochoze Fryco Wojto, zastupny jadnaŕ Domowiny Marcus Końcaŕ a zastupny wjednik picańskego amta za kulturu a turizm Dirk Redies su informěrowali zachadny tyźeń wałtoru w picańskem amśe, co tam na gósći tenraz caka.
Wotposłańce z tych 5 wšakich frakcijow su mjazy drugim wobzamknuli, až dejałej se w Chóśebuzu tak spěšnje ako móžno twariś dwě nowej tankowni, nejmjenjej tak wjelikej ako ta nowa w Strobicach pśi droze do Gołkojc.
Teke pśi pušćalnicach dejśo źiwaś na wótstawk k drugim luźam.
Mimo togo su byli starjejše měnjece: »Za bura ten gólc južo dosć wumějo.«
Ale teke w měsće samem su take domy, źož mógu se pacienty daś gójiś z wódu a paru, mjazy drugim w hotelu "Jalta", ako tam stoj z lěta 1929. Za tym, ako běšo Winterowa familija ako firma w lětach 1889 do 1940 ceło gójenje nawjedowała a rědowała, jo kśěła Nimska to wšo kupiś.
Zastupna šołtowka Dešna Katja Hoffmannowa jubilěrujo zgromadnje z wjele drugimi, až su dobyli złoto.
Nowy amtski direktor Tobias Hentschel jo pśedstajił situaciju amta, wósebnje na financnem pólu.
Ten wjeliki swěźeński pśeśěg a ten wjelicki wognjowy škrjakot buźotej nam pśecej w spomnjeśu wostaś.
Tak mě pśeraźijo, až jo łoni jano 20 wugorjow ze swójich bubańcow wuśěgnuł, pśed tym jo měł kužde lěto pśecej něźi sto wugorjow.
Doma su wiźeś we hotelach w Lubinje abo Bórkowach a na swěźenjach drastwow.
Toś to zmakanje folklornych ansamblow a kupkow z młogich krajow cełego swěta buźo tenraz wót 3. do 5. junija - a to prědny źeń w Lubnjowje a na Lědach, drugi źeń w nimskem a pólskem Gubinje a na kóńcu tśeśi źeń w Chóśebuzu w Rogeńskem parku.
Pilnje su za to zwucowali a probowali, ale koncert wupadnjo dla aktualneje situacije.
Až jaden Potsdamski bergaŕ z mjenim dr.
Wandrarje su wobźiwowali wušej togo 500lětne duby.
"Kuždy znajo Janšojski bog a Slěpjańske dźěćetko.
Dogromady 170 awtorow a awtorkow jo w tych lětach za nju pisało, tśi z nich kužde lěto: Herbert Nowak z Drjowka, Roža Šenkarjowa z Rownego a Gerhard Joppich z Chośebuza.
Wuknuł jo na tencasnej Serbskej rozšyrjonej wušej šuli, a rad se źinsa hyšći domyslijo na ten cas w měsće.
srjodu, 20. maja /rozhelonego
Spušćaj se na Kněza z cełeju wutšobu a njedopušć se na swój rozym, ale spominaj na njogo na wšyknych swójich drogach, ga buźo wón śi pšawje wjasć.
Zwucowaś se góźe sady ako "Daj mě pšosym ."
"Hej, njepówal mě, Jank", groni maś, "a glědaj na mój brjuch!"
Take štapjenje njejo zapšawym tšašne.
Ga som ja zachopiła z tymi pratyjami, to nět scełego njewěm.
Pópšawem njejsom žeden taki klasiski pisaŕ dnjownikow, jano we tom casu som to cynił.
Awgust Krygaŕ jo wjele pisał do Serbskego Casnika a do Pratyje (mjazy drugim wšake z Pśiłuckeje chroniki), a w lěśe 1882 jo w Pśiłuce załožył spiwańske towaristwo.
Teke Grěšańske, Dubojske, Grabcańske a Gosćeraske su tam byli.
Take pśedstajenja organizěrujo kupka sama.
Zapust ga jo se hyšći tśi dny dłujko swěśił a pśeśěg jo był pónjeźele.
Wjelgin Susan na pśikład woblutujo, až akordeonowa kupka w Janšojskej šuli wěcej njeźěła.
Wušej togo budu młodostne z mjeńšynow drugich europskich krajow.
Elista jo město w Rusojskej.
A ako pismaŕ dolnołužyskeje komisije Maćicnego towaristwa pomocy za na faraŕske študěrujucych Serbow jo Krušwica se wě pódpěrał serbske koncerty dolnoserbskich gymnaziastow, studentow a seminaristow pśez swójo pśiźenje ako wósadny faraŕ a z wuwitanim a wuchwalenim jich organizatorow a spiwarjow, tak mjazy drugim 6. oktobra 1895 we Wjerbnje.
Pśez to, až su se mimo Lažkego dalšne Dolnoserby ako Mina Witkojc z Bórkow a Kito Smogoŕ ze Žylowa do pśedsedaŕstwa wuzwólili, jo mógała Domowina na lěpšem organizatoriskem zakłaźe ze swójim źěłom w Dolnej Łužycy pókšacowaś.
Dalšne temy wobradowanja su byli situacija serbskego dušepastyŕstwa a planowanja za pśiduce lěto.
Daś jo: Športaŕski dom jo 15. maja zasej wótcynił swóje wrota, a tudejše muske se wjasele, až mógu se zasej pśi piwje a balokopanju zmakaś.
Som zacuwał, až mam dobry talent a zamožnosći za rěcy a za pedagogiku, za někake pedagogiske źěło.
Cłonki chora „Łužyca“ su měli w slědnych mjasecach – teke w lěśojskem casu – dosć źěła.
Lěc diskusija něco pśinjaso, wótwisujo wót jeje wobźělnikow.
Toś: w Rownem su za to, což jo Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny naraźiło!
Kak taki lod na wóze plěwa, mógu derje wobglědowaś z pomocu slědujucego eksperimenta: Trjebaśo:  za kužde góle głažk  kanu ze zymneju wódu  kuskaty lod Pśewjeźenje: 1.
Pśigótowanje źiśi na źiwadłowe graśe "Tśmjelojc Hana" Nimsko-Serbske ludowe źiwadło Budyšyn tuchylu pśigótujo nowu inscenaciju za źiśi z mjenim "Tśmjelojc Hana".
Za dalšne raze jo se pjac krotko zatopił.
Bogumił Šwjela jo scełego cesto pla Nowych w Borkowach pśebywał.
Głowne pšašanje jo za wšym zdaśim, lěc buźo teke w pśichodnych lětach tak wjele zajmcow.
Potom jo naraz stojał kral Kokot pśed njeju.
Na wobradowanju su měli tu ideju, aby te pjenjeze pśipadnuli Załožbje za serbski lud.
Serbski spisowaśel a awtor Kito Lorenc co napisaś nowe originalne źiwadłowe graśe.
Wót lěta 2013 som na stwórtkach pšosyła do socialnego centruma Sw.
Lažki pśistup k serbskim knigłam jo pak wažny, gaž coš wjele w serbskej rěcy cytaś.
Co dej se pśeměniś ‒ na tom we wuběrkach hyšći źěłaju, a což budu wóni pśiraźiś, to dej se we towaristwach a kupkach šyroko diskutěrowaś.
Situacija doma jo była zazdaśim wjelgin napněta.
Młoge rozgrono pak běšo teke kradu wósobinskego razu.
Manfred Duschka z Bórkow - 31.03. (56 lět)
We wuzwólowańskem wokrejsu Chóśebuz II jo Lars Schieske wót AfD dostał nejžwěcej prědnych głosow.
Wón spiwa we Nimsko-serbskem žylojskem chorje.
Głowna zgromaźina buźo zjawna.
Pód klonom wiźi rědne žołte a cerwjene łopjena.
Ceremonija se zachopijo z namšu w cerkwi.
A za naju smej take wótegrono namakałej: serbska rěc stoj w našej familiji w srjejźišću.
Ale skóro jo se bur Žur wěsty: Ten njeplek njejo nicht drugi ako kšet Knut.
Luźe wót muzejoweje jsy Błobošojce su ekstra pjac zatopili a drugim klěb sobu dali.
Malsnje wzejo wódowu sykawu a wobryzgujo Milencyne zuby.
Togodla jo to něco wósebnego a to jo mě špos gótowało", jo rozpšawiła Źilka za Nowy Casnik.
Nowa Niwa/Neu Zauche
Serbski familijowy wjacor WITAJ-centruma
Katja Winkelmannojc, ako how na jabrju stoj, jo se nišu fortu žycała.
A tak jo teke wóstało.
We howac mokšych Błotach su tuchylu pola a zagony bejnje suche.
Z pśedkśesćijańskego casa derje znate jo to hyśe pó jatšownu wódu.
W běgu swójogo politiskego žywjenja jo statkował ako zapósłańc zwězkowego sejma , nutśikowny senator w rodnem Hamburgu , pśedsedaŕ frakcije SPD w zwězkowem sejmje , zašćitowański ministaŕ a financny ministaŕ .
Někotare pak se rozgniwachu a źachu: K comu jo se stanuło take brojwo togo wóleja?
To zmakanje chorowych wjednikow z Dolneje Łužyce jo było za wšych wjelgin wužytne.
Lěc Moller jo je sam do drugich słowjańskich rěcow pśestajał abo ten pśełožk redigěrował, to njejo wopóznanjone.
We 18. stolěśu su pśedewšym znate byli wjelike wikowańske domy tych knězow Callauk-Lehmann, Besack-Lehmann a Belaschk.
Starosć dla pśichoda rěcy a kultury źěle z Domowinu teke druge etniske mjeńšyny.
Kupc jo był młynikaŕ Heinze.
Popšawem jo był we chwatku, rucnikarje su byli w jogo bydlenju.
Klěb jo se wupjakł w pjacu pó historiskem pśikłaźe, kenž jo muzeumowy pedagog Torben Schmeiduch lětosa zgótował.
Ja se myslim, až jej njejo se derje šło we tom casu.
Ten swěźeń dej wostaś wejsański a domacny.
Wukniki z Mosćańskeje šule su se wudali južo w slědnem šulskem lěśe na zgromadny wulět z Janšojskimi.
Zas a zas su Pśezpólne chójźili wokoło, wustawali pśed słowjańskimi wjažkami a spiwali serbske spiwanja, teke we rěcy tych gósći, mjazy drugim na česke.
Wy sćo nejwažnjejša wósoba, což serbsku rěc nastupa.
"Mója mama jo wjele lět wuspěšnje nawjedowała Dolnoserbski źiśecy chor.
Zda se nam, ako by se to samo wót se rozměło, až jo to mógał jano Hungor wuslěźiś, pśeto ga słušatej Hungorska a paprika gromaźe.
Młode luźe raźi swěśe.
Zwěstk serbskich šulow dej se załožyś.
Gaž to na kóńcu wobmyslujom, njejo serbska rěc w mójej familiji nigdy dospołnje do śamneje źěry padnuła.
Ale jo naša wina, gaž njewužywamy snadne móžnosći za zachowanje našogo derbstwa.
Codiakalnej znamjeni w juniju stej Dwójniki a Rak.
Šule, kótarež se zaběraju z dolnonimskeju rěcu, dostanu jen mimo kostow.
Pó 20. buźo zasej milnjej a wobstawnjej.
Nejžpjerwjej musy 12lětny Kulojski gólc do Čech na serbski gymnazij, źož nabywa mjazy 1945 a 1949 serbske a słowjańske myslenje a radnu wědu.
Trjebinska droga w Rownem jo něnto rědnjejša, a pó njej mógu awta něnto zasej jězdźiś.
W Drježdźanach smy se lažko pśepšašowali k nowej młodowni.
Šesty wjacor.
Pśi tom Dešno dalej źěła na tom, až serbska rěc jo tam w zjawnosći derje widobna.
Njejo to rědne prědkweześe w Awstriskej?
Wšykne su se tykańc, kafej, lod, jěšnicki a soljanku zesłoźeś dali.
Thrakiska rěc jo měła wšakorake dialekty.
Pśi Kiry Hertwigojc a Julije Bušojc stoj B.
Z RCWejom ma hyšći dalšne pśeměnjenje cyniś.
Wustupiś budu ansamble ze 13 krajow, a to w Chóśebuzu, w Baršću a w Lubnjowje.
Kradu połna jo tek rostlinaŕnja, kótaruž jo jeje muž w nalěśu natwarił.
A pón to buźo złe za twójogo hodlarja!
Pśi tom jo para pśecej w sebje "žywa" pśez wšake biologiske a chemiske procese.
Ja rozmějom jogo póžedanje, až Bog dej skóńcnje luźam znamje daś.
Jogo mólby budu se kupiś za wuměłsku zběrku Serbskego muzeja.
Pór jadnotliwych jo lětosa tam stojało, tek něcht wót Domowiny.
Wšako su tež pósłužabnice w serbskej drasće; ale kaka to drastwa, kake Serbowki!
Wobraz a napšawdnosć serbskich žeńskich w Barlinju".
Smy se wobźělili na pśikład w februarje na muskecem zapusće w Knippelsdorfje, w maju na swěźenju w Starej Niwje a w juliju na 550. jubileju Zaspow.
Mjaztym stajatej konserwatiwnej Maćica Serbska swóje naźeje na loyalnosć k hitlerskemu systemoju.
To jo nam wulicył naš zwěrny informant, ako jo jo zasej wót drugich luźi słyšał.
12 cłonkow jo se wobźěliło.
Tak mógu wukniki teke jěsnej na swóju wucbu na chóśebuski Dolnoserbski gymnazium, Šulski centrum za wušy schójźeńk I (Oberstufenzentrum), Gymnasium Maxa Steenbecka, Cełkownej šuli Theodora Fontanego a Pückelerowy gymnazium dojěś.
Kněz, kenž dobrośiwy jo, buźo gnadny wšyknym, kótarež swóju wutšobu pśigótuju k pytanju Boga.
[...] Elikowskej-Winklerowej za jeje njewomucne statkowanje za zdźaržanje a dalejdawanje serbskeje rěcy we wšyknych generacijach ako teke za wobstawnu pódpěru trajnych serbskich kulturnych projektow w Dolnej Łužycy.
To jo trało.
Naźejamy se, až smějomy je realizěrowaś.
Gaž je wužywaš, žariš sol.
Źiśi chójźe w jadnotnej drastwje, w uniformje do šule.
Kocora (1822-1904), H.
Serby graju w kupce A – a to pśeśiwo mustwoju słowjeńskeje mjeńšyny w Awstriskej, pśeśiwo mustwoju nimskeje mjeńšyny w Dańskej a pśeśiwo mustwoju Cimbrow z Italskeje.
We toś tom casu jo se pśecej wěcej wokoło powědało, až jo to dobra firma.
Machačkala jo město w Rusojskej federaciji, stolica Dagestanskeje republiki.
Žałuju cłowjek Uwe, źowce Claudia a Katharina.
Źěle cłowjeskich śěłow a zbytki uniformow su wisali na bomach a pśez cełu wjas su lažali rozchytane źělki awtow a wojnskego rěda.
Až do jatšownego pónjeźelego mógu se w Drjowkojskem muzeju jatšowne jaja wótedaś, kótarež deje se preměrowaś we wuběźowanju wó to njerědnjejše jatšowne jajo 2015.
To cełe jo nastało ako projekt Domowinskeje župy „Dolna Łužyca“ a DSG.
Ale to su domowniske śpy resp.
Něnt su se na Górach gronili, až jo nejwušy cas, nalěśe wuwitaś a wuswěśiś.
Krona jo šyroka.
Do jaseńskeje wósady su něga słušali jsy Terpje, Prožym, Gózdź (Gosda) a Lutoboŕ (Pulsberg).
skjaržbaŕski kjarliž Jeremiasa (skjarž) Profet Hezekiel (Hez)
Tudy su žeńske a muske błudnika wiźeli na nowem kjarchobje, źož hyšći nicht njej zakopany.
Wobowdana z bukoweju gólu, wabi wjas gósći, kótarež kśě póžywaś naturu a rědnu krajinu, daloko wót ruša a zogola.
Chtož take ma, daś na njogo zazwonijo – 0355/481336 abo 0172/7903267!
Nic pak jano ja taku mjazy drugim Sabina Grosojc, Anne-Karin Pigolojc a Tobias Kleber.
Rejowarki z baleta serbskego ansambla su se tenraz raz tšochu hynac pokazali.
Som se wšykno jano wumysliła.
Serbski sokołski zwězk mějašo planowane, teke w Dolnej Łužycy sokołske jadnoty wutwóriś.
Nejžwuše su płaśizny za słomu w Mecklenburgskej, glědajucy na pódzajtšne zwězkowe kraje 108 euro/tona).
… w tom lěśe jo młoźina swěśiła 13. měrca w Husu/Maust ze 26 porami.
Gaž pśiźo papa domoj, buźo se jogo pšašaś.
Dhoti jo tradicionelne chólowy indiskich mužow.
Župna rewizijna komisija jo kritizěrowała, až jo župa w slědnych tśich lětach kužde lěto wót swójich pjenjez něźi 6000 markow zežariła.
Pótom jo wón se wopóznał z online-kursom dolnoserbskeje rěcy w interneśe a tam prědne słowa a pismiki pówuknuł.
Ty ga sy kśěł luźam ako prědny našwicaś, kak rědnje to jo, swóju wjas spušćiś.
Zamyslony jo kněžk zasej domoj jěchał; wón njejo mógał se změrowaś dla słow chudego Nowki.
Spěchowanje projekta běžy hyšći až do kóńca lěta.
Wobydlarje běchu togodla we wjelikem tšachu, dokulž se hyšći drugich złosćow wót njogo wubójachu.
Wón jo wustajił, až jo to pó lěśe 1990 južo 8. taki sympozium k wšakim temam ze serbskich stawiznow, a dotychměst jo kuždy z nich k tomu pśipomagał, až se pśecej lěpjej zeznawamy z cesto wjelgin komplikowaneju historiju Serbow.
Wot togo kjarliža někotare štucki, ako su do togo pśi pjerjedrěśu nawuknuli.
Źo su sportowe towaristwa z bilingualnym trenarjom?
Phillipoweju hyšći raz wšykno rozpowědałej.
Wósebnje wjele zaźiwanja jo pla źiśi wubuźił ten zajmny zuk za rosćece špingele: Ten jo nastał pśez to, až mokšy palc trějo kšomu głažka.
Wulicował jo wjele wót wjelkow.
Kšute spadki, kaž na pśikład kšupy, kšupicki abo sněg, wobstoje ze zamarznjoneje wódy a kondensaciskich zachopjeńkow a jawje se teke gromaźe z dešćom.
Wěmy až wón jo był naš nejwětšy basnik w staršem casu.
Slědkoju som pśigronił.
Eksperta stej rozkładłej.
Toś pišo se pó žydojskem kalendarju lěto 5759, kenž se zachopijo 21. septembra 1998.
Wucba pak jo how tšochu hynakša ako na pśikład w Dolnoserbskem gymnaziumje w Chośebuzu.
To se wě, až jo k tomu w tej wjelgin žywej diskusiji wjele pšašanjow było, a se myslim, teke młoga dobra rada a pokazka.
Wuzwoliło jo se ze wšakich naraźenjow tencas ako cil město Krakow.
Wjerchoš jo se teke wustajeńcu woglědał.
Ten jaden za tych staršych, ten drugi za młodych rejtarjow.
Lažy blisko granicy mjaz Turkmenistanom a Iranom.
wótwórijo Dolnołužyski serbski wejsny muzej wót zeger 14:00 do 20:00 swóje źurja a pśepšosyjo 16:30 na pisany program.
Měj dosć na mójej gnaźe, pśeto mója móc dokóńcujo se w słabosći.
Póchada ze Prědneje Azije.
Wón pśelězo pśez žywy płot.
Pód wódu laže pódla njogo dalšne mjeńše kamjenje.
Jo se wjelgin wjaseliła, až jo była pśepšosona na serbsku literarnu kjarmušu w Janšojcach, a gromaźe ze cłowjekom stej se how woglědałej teke serbske knigły.
Nabóžne wusćełanje (Madlena Norbergowa)
Mojo kralojstwo jo wobstało z wjelikeje kuchnje a spańskeje śpy.
Powědaŕ ministaŕstwa jo gronił w dańskem radiju: "Wóno se wótcakujo, až druge kraje se pominaju dopokaz, až něcht jo šćěpjony."
Ze studentskego žywjenja
Mjazy nimi jo była Anne Holzschuhojc z Janšojc ta jadnučka, ako jo swóju abituru złožyła z pśerězneju notu 1,0.
We łońskem maju jo Pśichodna źěłaŕnja Łužyca wšakim awtorkam nadawk dała, naźěłaś tu studiju, kótaruž něnto wólodowaś móžośo, gaž źośo do menija.
Na pśikład, až jo tapir wjelgin mócne a jěderne zwěrje, a ako jaden chóśebuski tapir jo raz z wobgroźenja wuběgnuł, su trjebali pěś sobuźěłaśerjow, aby jogo zasej złapali.
Smy dostali list z Raduša
Šym mjenjej jajkow w gnězdźe jo, śim śěžčej jo, barwu ako jadnučku pomjeniś.
Ten prědny wjeźo wót Pśiłuka/Turnowa až do Jemjelnice, a ten drugi wót tam do Wjerchojc.
Neofašizm se how wužywa za to aby se njeglědało na głowne problemy kapitalizma.
Ilona Olcowa jo rada měła to źěło pśi fryšne m pówětšu a teke to lěbgodne snědanje.
Na wjele zarědowanjach su byli młodostne bejnje aktiwne, na pśikład w korona-krizy na wšakich online-namšach.
Pjerwjej jo był policist.
Jogo wujasnjenje jo było jadnore: »Nawikowane pjenjeze ze sadu abo gribow trjebamy za dom a žywnosć.
Ze serbskich prjatkaŕskich su cytali te starše Matthew Borrack, Martin Hondow, Christian Jarick, Martin Lehmann a Martin Teschner.
W romantice jo sebje sonet teke w słowjańskich krajach popularnosć wudobył.
Cesny pśepas za 10. zapust jo dostał lětosa Normen Bielefeld.
Źěłowy serbski krejz a Domowinska kupka Lubin stej ze Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu pšosyłej na wósebne wótpołdnjo pód motom „Spominamy na wjelikego syna města Lubin”.
Dr. Viktor Zakar, wjednik Rěcnego centruma Witaj w Chóśebuzu Na fośe su wótkubłaŕki źiśownjow a hortow z Wětošowa, Raduša, Bórkow, Mósta, Chóśebuza, Hochoze a Strjažowa kaž teke docenty dalejkubłanja wót 15. do 17. oktobra 2019. Z nowym koncertowym formatom "SERBPOP" spórajo serbske radijo aktualnu dolnoserbsku pop-muziku na jawišćo.
Werby znaju tśi casy.
Wjele mjasecow dłujko su Serbska rada, wokrejse a politikarje w Pódstupimje na to cakali, až wudajo kubłańske ministaŕstwo pjenjeze za serbske góletkownje, źiśownje a horty.
»Rozmějoš něco, gaž twój papagaj powěda?«
Starjejšyny dom jo „pšawje serbski“ był, mama a nan stej doma jano serbske powědałej.
Domorodny sebje jano wu Tšamaric swój klěb kupujo.
Jich pěstka njaso tśi lapate plěški.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśepšosyjo na pśednosk do Domowniskeje śpy (Grodowa droga 2 A) w Nowej Niwje.
Su — ako to tak nałog jo — ekstra šlachtowali a w swójom pjacyku pjakli mazańc a tykańc.
Wušej togo su se rozgranjali dla nowego financnego dogrona za Załožbu za serbski lud a dla projektowych pjenjez za Dolnu Łužycu.
Lěc jogo mama a nan stej doma serbske powědałej, njejo wopokazane.
Źiśi zeznaju južo w pśedšuli lěpšyny a njelěpšyny medijow.
Wóna jo wótmólowała wšykne plakaty, ak su z lubosću wugótowali źiśi ze źiśownje.
Ja wjedu interviewy z 18/19lětnymi, kótarež su se na Witaj-projekśe wobźělili.
A to jo něnto jogo slědna sezona a slědny kokot.
Procowanja wó titel „nejrědnjejšy bom“ su pśišli ze sedymich jsow.
AFD MA SWÓJU FIRMU.
Nowolětny koncert
Nowu serbsku partaju jo reprezentěrował Hannes Kell ze Strjažowa, jeje pśedsedaŕ.
Chronika barbuckeje šule, załožona w lěśe 1891 wót šularja Bogota.
To se teke góźi za zbrašonych, a teke gaž turistowa informacija we Bórkowach jo zacynjona.
Te by pón nejskerjej dejali pśiś z drugich šulow, źož by pón nastali zasej źěry.
Weto jo se pšašał: »Co mě to pśinjaso?«
Dogromady jo źewjeś nowackow lětosa ze studiumom zachopiło: dwa za dolnoserbsku, sedym za górnoserbsku rěc, teke wótnabocniki z Górneje Łužyce.
Serbski młoźinski klub?
Handrij Zejler jo do šule chójźił do Bolborca a do Wjelikego Wjelkowa.
Pśedsedaŕka Domowinskeje kupki Sabina Siegowa jo zjawnje pśilubiła, až měsćańske Domowinarje budu se wó ten row staraś a pjenjeze złožowaś.
Za tšawu sy jaden małki jabrik měł, za seno, trajdu a słanje wjelike jabrje.
Jadnu pśikrotconu wersiju budu pótom pokazaś we pśiducem wudaśu TV-magacina Łužyca tyźeń pózdźej, sobotu, 15. junij, zeger 13. 30 .
Co Was wósobinski pśecej zasej za Krabatowu powěsć zagórjujo? Krabatowu powěsć pó romanje Otfrieda Preußlera som južo ako góle z radosću cytała.
Fośe 3 a 4: G.
Jezus źejo: Gaby ja tam šeł a wam město pśigótował, ga pśidu zasej a cu was k sebje wześ, aby wy tež byli, źož ja som.
Amen .
Na tšunach dej šantk byś, gaž wiolina jo w kašćiku.
Scó spokojom z darami?
Wjelgin se spódoba wěsće wšym brjaza na dwórje muzeuma, kótaraž jo wupyšnjona ze 950 pisanymi jajkami.
Jich rowy su dubrawske žeńske wótwardowali teke za cas DDR.
Wopisma pón dostanu abiturienty pětk, 19. junija.
Nejpozdźej pón, gaž ako delegat na kongresu k tej wažnej wěcy wó procowanjach drugich kupkow słyšaś buźo.
Togodla kusni ju!
Wón co teke kandiděrowaś a se mjazy drugim staraś, aby Zaspy se wobźělili na wuběźowanju Naša wjas ma pśichod.
Wjacor pón pak njejsom se mógał doźiwaś, kak rědnje su dolnoserbski grali!
Jano konsekwentne zwucowanje a stawne korigowanje zboka wucabnika móžo wopacnemu wugronjenjeju zadoraś.
Stopnjowa seś słužy jasnemu póstajenjeju dypkow na rotaciskej płoninje .
Młoge ekstremne kritikarje maju šćěpjenja za wuzbytne, dokulaž wědomnosć pózdatnje žednych dopokazow za eksistencu wirusow abo škódniwosći zawinowarjow chórosći powšyknje pó jich zdaśu njama.
1. 500 źiśi a jich wobstararje su ptaškowu swajźbu lětosa wiźeli – jo nam powěźeła Jana Krügerowa, sobuźěłaśeŕka ansambla za Dolnu Łužycu.
Kulturelne derbstwo bywa w tych zwiskach jadna móžnosć, tuchylny staw togo regiona, póśěgowany na to, kak jo k njomu dojšło, rozkłasć.
Pśepšosone su wšykne, kótarymž kjabel serbskeje rěcy lažy na wutšobje – wšykne aktery serbskego gibanja.
Zeger 10.00 se zachopijo procesija, faraŕ wužognujo wšykne rejtarje.
Sy ty wiźeła WM 2006?
Wšak se groni knigłam w nimskej rěcy „Ufer der Hoffnung“.
Klemensojc) z Wětošowa jo swóje źiśi sobu pśinjasła a małkemu Kellowemu Milanoju z Hochoze se how teke derje spódoba.
To jo tak pomjenjone „prědne lazowanje“, źož zastojnstwo zběra wšykne pśispomnjeśa a pśiraźenja wuběrkow).
Proby budu wót 4. do 7. junija na póznem wótpołdnju až do wjacora .
Wót kóńca nowembra su jeje nowe knigły w śišćaŕni.
Dobyśaŕ jo grajaŕ z nejwěcej jajkami.
Madlena Norbergowa pśepódajo Eliasoju darik ako źěk.
Kšajźny tip wót Neumannojc z Limbarka: Kśěnowe łopjenka abo pjepjericka (Bohnenkraut).
Biśe w kjarcmje
Pětk w Rownem pla Slěpego: Źiśetko žognujo cłonkow towaristwa Njepilic dwór ze pšutom žywjenja.
Skerjej se zda, až to pšašanje, lěc se pišo „Wóścenas“ abo „Wóścenaš“, njejo pjerwjej žedne problemy wubuźiło.
Wšykne wěcy su móžne tomu wěrjecemu.«
Große a awtor dr.
Zawěsće njejo to lažka wěc, wšykne we młoźinje se njewoglědaju ako Serby.
Tam, pla Indianarjow Sioux, su to zaprědka 14 luźe gótowali.
»Jo.«
My Turnojske smy lětosa gromaźe sejźeli z Mosćańskimi a Radowiskimi za jadnym blidom, a wóni su byli wót programa rowno tak rozpalone kaž my.
Nejžpjerwjej budu se woglědaś adwentski mark w kloštarje „Marijna gwězdka“ w Pančicach-Kukowje.
How jo se naroźił, how bydli Fryc Wojto, wót lěta 1991 šołta gmejny Hochoza.
Pśi tom sy rowno do njogo teliko inwestěrował.
Pśez swój projektowy tyźeń maju wukniki něnto serbske wimpliki w rědowniskej śpě, direktnje nad "rědowniskimi pšawidłami".
K zachopjeńkoju lěta 1990 smy nowego ministra za kubłanje dostali a my smy pšosbu stajili, až mógu wukniki našeje šule južo w sedymem lětniku wu nas zachopiś.
Jo rěd něnt na crjonaki a tež druge zubcycki.
Dwanasćo luźi z Wochoz a tśi dalšne ze susednego Čelna su tencas ako prědne pśistupili k nowemu serbskemu towaristwoju.
Nalětnemu rosćenjeju take wjedro docełego njetyjo, bomy se na kwiśenje njenastajiju.
Kótare naraźenja su pśijaśele chyśili do gjarnca?
Pla drugich rostlinow su w góspoze glědali, kak se jim groni.
Na wjele pšašanjow stej dejałej žeńskej wótegroniś.
Te instalacije deje wobźělniki se wumysliś, twariś, pśetwariś, a drugim k dispoziciji stajiś.
Su kśěli z tym teke k tomu pśipomagaś, aby se pśišli źowća a gólcy z teju dweju krajowu tšochu bližej.
Stefka: "Tradicija wu nas zapšawym su swětkowne bomy, snaź to jo wudroga?" Franzi: "Swětki su akle kóńc maja, móžo byś až jo pón wěcej dowólone ako něnto".
Dla drogowych pśedpisow jo była Wusoka droga priwilegěrowana, tak až su směli se wěste produkty jano na toś tej droze pśewózowaś.
Mnichojstwo jo wót asketiskich idealow formowana nabóžna praktika, z kótarejuž co mnich w tom, až se wót swěta wótwobrośijo a se swětnym celam wótrjaknjo, swójo žywjenje dopołnje danemu spirituelnemu celoju woprowaś.
Pěsnicka jo dejała byś styri smužki dłujka.
Gólcam jsy su se rědne źowća wjelgin spódobali.
W tom jěsnem casu se kłaźo baza za pózdźejše žywjenje.
Za te źiśi njejo to jano rědny wulět a wósebne dožywjenje.
Popojske su pokazali, kak swójogo kokota pśewjedu, Gołbinske su prezentěrowali swóju kjarmušu, ako su zasej wóžywili.
Gaž Rochu cytam, cuju se ześěgnjona do źiśecych lět
Wónej stej pśistupiłej měsćańskemu Tormowemu towaristwoju a chopiłej zběraś pjenjeze w interneśe.
Wón rejtujo něnto pśez wrota, ale glucny do wócowu njejo, wjasele wuglěda hynacej.
Nejžpjerwjej su wubrali wótpowědne spi wy, basni a muzikowe kuski w serbskej a nimskej rěcy, kenž su zestajili do pisanego programa.
K tomu słuša na pśikład to, napóraś a wobźěłaś póla w mokšych stronach, wósebnje taku rolu, ako jo wesrjejź nanejmjenjej jaden mejtaŕ wuša ako na kšomje.
Źěl teje pógóriny jo wuglowa jama Wjelcow-pódpołdnjo póžrěła, ale 2012 su zachopili, znicony źěl zasej kumštnje twariś.
Tamkor ducy stej teke mimo kjarcmy pśišłej, źož jo zasej raz wjeliki ruš był.
Zasej se kněžy śišyna.
Na mšu jo pśišło jadnab 50 wósadnikow.
Dietmar Woidke w rozgronje
Pśeturkowany jo był ze wšymi mazami mazany guslowaŕ a skóro jo se pśez kurjawu pśedobył a jo južo zasej pazory za kralom wustrěwał, až su se tomu w tšachu wšykne cłonki tśěskotali.
Tuchylu zwucuju wóni nowe graśe.
W tej něntejšnej suchośe njamaju se jano žyto, kulki a majs na pólach śěžko, ale teke bomy a bomcyki.
W Casniku smy južo pisali wó źiwadłowem workshopje za źiśi w casu kompaktnego kursa Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Kóńc januara, zachopjeńk zymskich prozninow su źowća pomagali šulu rěšyś, dokulaž su rěšaŕki felowali.
Zapust z pśeśěgom njeswěśe wěcej, ale weto campruju a jěźe gromaźe wopjacone jaja.
Teke Kambodža jo krizowy stat.
Druge su woblutowali, až wucabnik Měto Pernak z Barlinja njejo wordował wumjenjony za wjednika Dolnoserbskego gymnaziuma.
Běrow Domowiny dej pytaś za wótpowědujucymi rumnosćami, kótarež zmóžniju, fleksibelnje pśewjasć zmakanje, źiwajucy na staw pandemije.
NaPopojskemkjarchobje wumarlikownju docełego saněruju.
Na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa jo se k wěsći dało, až buźo župa Dolna Łužyca ze swójimi wušej 2000 cłonkami na głownej zgromaźinje cełeje Domowiny 28. měrca w Haslowje w Górnej Łužycy zastupjona ze 17 delegatami.
Tak jo pśijěło do Slěpego teke wjele něgajšnych wobydlarjow Nowego Města, kenž źinsa na pśikład we Worjejcach bydle.
Gaž se wopokažo, až luźe su how tak bjatowali, ga jo naslědku wšojadno, lěc w górnoserbskej a drugich rěcach jo to teke tak.
"Ty ga zewšym žedno awto njamaš!"
Ten roźony Nowsanaŕ słuša do rědu wuznamnych Dolnołužycanarjow.
Te grona budu we nimskej rěcy, aby měsćańce to rozměli.
Snaź jo mjasec jadnu slobranu pšugu pósłał do psowego kórba?
Mam nałog z muzikarjami źěłaś, młodych muzikarjow z regiony namakaś kótarež maju zajm za serbsku muziku a zajm až serbska muzika se prezentěrujo na jawišću.
Lenka jo zawěsće głodna.
Wót Justyny Michniuk namakajośo teke tekst wó pólskich knigłach "Akan.
Perspektiwiski planowane jo rozšyrjenje wó dalšne typy mjenjow a na górnoserbski rěcny rum.
By kśěł rad we słowjańskem kraju žywy byś.
Prědny raz budu w takem filmje wiźeś wšykne wjelicke rany, kótarež jo wuglowa industrija Łužycy doněnta zrazyła.
W Patokojc brožni jo wšake nadejś! Pśikład za głažki, ako Patokojc Birgit źěła.
Młogi raz jo něcht zły.
To su starjejše pónjeźele gótowali.
Wóni su na dolnem boku pitśku kósmate, a na górnem boku bejnje zmaršćone.
Su wót 2005 kužde lěto, gromaźe z "Bramborska 21", organizěrowali "Źeń jsow", kenž bitujo bramborskim jsam platformu, aby ideje a projekty za pozitiwne wugótowanje wejsnego žywjenja prezentěrowali, wó šansach a potencialach diskutěrowali.
Z tym financěruju wóni swóje aktiwity.
Marznu?
Won dej teke zmakanja mjeńšynoweje rady koordinowaś a kontakt k jadnotliwym frakcijam zwězkowego sejma natwariś a wěste nadawki w zjawnostnem źěle pśewześ.
Ceji jo był Kito?
Wjele mjasecow dłujko su Serbska rada, wokrejse a politikarje w Pódstupimje na to cakali, až wudajo kubłańske ministaŕstwo (MBJS) pjenjeze za serbske góletkownje, źiśownje a horty.
To pšaša se Pettson pó chylce.
To gótuju teke druge w redakciji.
Dwa jeje syna stej byłej šlodarja.
Rědne graśe na łuce: Ten gólc napina z mócu pšužynu.
Derje jo, až mógu kupki a towaristwa sami rozsuźiś, co wóni gótuju.
Na to su 4. decembra wójowarje za bergaŕske pšawa někotare słužbne městna Amta za narodnu wěstosć wobsajźili.
Co ga to jo?
Meynom, pśedsedarjom DJV - mjazy drugim wó tom, až žurnalisty w serbskich casnikach wjele mjenjej zasłužyju ako nimske redaktory na pśikład pśi LR abo SZ.
Kśiwulata droga do pówołańskego źěła
Wobej njocotej jogo slědk měś.
Zaśamniśo śpu a wóspjetujśo eksperiment.
To jo wósebny dialekt friziskeje rěcy, ak se powěda na kupje Amrum.
Mjazy žywymi komponistami w tom rěźe jo jano Jan Cyž do Korutańskeje drogowaś a pódla byś mógł.
Wy sćo móje znanki, źejo Kněz. Jez 43,10
Jo namdušu śěžko sebje pśedstajiś, kak su pśirodne wjedrowe mócy na njom źěłali a pěś takich wužłobjenjow stwórili: styri małe šklě, až by małe źiśi w nich sejźeś mógali, a jadno wjelike, wěcej ako mejtaŕ šyroke žłobišćo.
Rozluštowali su se źowća a gólcy teke pśi pśězowej reji.
Tam móžo se derje rozkładowaś a pokazowaś młodym luźam, kak jo tencas było.
W akciji, ako se pśewjeźo drugi raz, budu se mytowaś wše pilnowanja gmejnow a městow w serbskem sedleńskem rumje, serbsku rěc w zjawnosći widobnu wucyniś a ju spěchowaś.
Jubilej tradiciskego towaristwa
Ruprajcht jo pak juž tam doma był, pak hyšći pśišeł a bom wupyšnił. „Wón jo capał a barcał.“ A te dary, ako jo pśinjasł, su byli za wšednu pótrjebu, za wětšy źěl nowa drastwa.
"Mójo lětanišćo funkcioněrujo, nic kaž BER", žortujo 56lětny.
Gaž taka banja jo "prozna", su luźe dalej cynili.
Tegdy su se kśesćijany w Romje hyšći pśeslědowali.
Wšyken rěd, ak słužy źěłanju lanowego płatu, jo tejerownosći wu Kurjojc wiźeś: – ten góspodaŕ zgronijo wšykne pomjenjenja mimo zajěkanja.
Srjodu za tyźeń, 26. junij, zeger 18.30 buźo we jśpě Měsćańskego muzeja Serbske blido.
»Kradu mało jano.«
Južo ako wuknik jo zwucował na klawěrje graś a krotke kompozicije spisaś.
Mateja jo stawnje głosna, starka Saru a ju casy samo bijo.
Ten jo był kołoźej.
Ja wiźim, až Pasćelin buźo wumóžony – ale co jo z Pušćanicu, co z Małksu?
Někotare pśijaśelnice smy šli gromadu lažat, aby se njepśespali, a gaž smy w nocy wuspiwali, jo nam naša góspoza teje pśěze pór mazańcow na blido scyniła a pór kanow kafeja stajiła.
Ako sam groni: Zbóžo jo jomu lěpjej rozměło ako młogi cłowjek, z kótarymž jo se zmakał.
Gaž dej byś za 10 lět nanejmjenjej pśibližnje dosć serbskeje wucby, dej se něnto dosć młodych luźi za pówołanje ceptarja rozsuźiś.
Ako pak wón kaž howac dychaś chopi, a jogo mysli zasej sem pśiźechu, wótwóri wón swójej wócy a pśeglědowašo, lěc jo hyšći na swěśe, abo lěc jo do drugego swěta pśestupił; pśeto napšawdu wón to hyšći njewěźešo. 
Za to angažěrujo se wóna tež cesnoamtski ako cłonk rady města Budyšyna a we dalšnych gremijach.
Styri mjasece pózdźej su se směli Herrnhutske zas zmakaś.
Hening a zastupniki gmejny Gołkojce, Domowinskeje župy, Serbskego šulskego towaristwa, Załožby za serbski lud a z Kosobuza A. a J.
Wón jo se myslił, až Jezus jo njabogi a jogo pśijaśele su njemudre.
Wóstanjo naźeja, až serbska rěc buźo graś teke w zastojnstwach, wokrejsach a gmejnach wětšu rolu – wšako jo wjele z nich nowo zastupiło do serbskego sedleńskego ruma a z tym su jasne znamje stajili, až kśě se na serbskem pólu wěcej angažěrowaś.
A toś buźo Domowinska župa Dolna Łužyca dejaś nejskerjej w pśiducem lěśe - za 13. dolnoserbsku schadowanku - zasej pytaś za nowym zalom, kenž by dejał byś w měsće.
W Turnowje jo jich lětosa było 28 porow, a na 111. zapusće w Depsku su licyli 95 porow młoźiny a ženjonych.
Nic wó tom, což źinsa wó njom wěm a znajom, som tencas wěźeł a znał.
Wón jo „južo pśecej“ w Mósće wšuźi pódla, póchada pak z Hažowa.
Teke druge objekty su se južo twarili w šćitanej krajinje kołowokoło Zaspow.
pśez wokno glěda za wroblikom.
Wušej togo: Te tradicionelne powědarje cesto njecesće swóju rěc, a młogi raz se jeje sromaju.
We wrotach stoj wrotaŕ kněz MAŁKI .
Hackel, kulturny ministaŕ Bramborskeje, a H.
Ale wósebnje studenty maju cesto dosć tak wjele referatow wó literaturje pisaś, až cas felujo, literaturu pisaś.
"Ochajko, ty sy mě ale wulěkała!" "Wódaj", nužli Berta.
Ta serbska rěc pak nic, pśeto Rudij Šmjerl se casy z kněni Rownikoweju a kněni Domkoweju serbski na marku wulicujo.
Jo měł taku śěžku rusojsku Iž a z teju sy mógał w tom casu se juž wjelicaś.
Wšykne su byli pśeznanjece we swójich rolach.
A to trjefi za cełu Pratyju.
Te prědne a te slědne, źiśo kuždy pó swójo myto.
To wino jomu šmekujo!«
To groni: Wótkubłaŕki deje ceły źeń serbski powědaś.
Kšet Knut a bur Žur
A teke ma póbitowaś młoge pśechwatanja, ako jo gronił Steffen Krestin, wjednik měsćańskich zběrkow Chóśebuza.
Naźejam se, až wšykne we familiji strowe wóstanu a se derje wuwijaju.
Toś njejo žeden źiw, až jo se šulska wucba w Turnowje, Turjeju a Husu »za wětšy źěl« w serbskej rěcy wótměła.
Tak zwobraznijo, až docełego ten digitalny format to analogiske narownaś njamóžo.
Prědne pśespytowanje som měł w biologiji, a to 22. apryla.
stwórtk, 20. awgusta /jacmjeńskego
Raz abo dwa raza smy wustupili.
Ako jo zasej póglědał, jo kšasne źowćo było pšec.
Ale wó to zewšym njejźo.«
Lk 21,28
"Smy to nejlěpše z teje situacije cynili.
Wóda w Sprjewi jo pśi měridle w Lubušy w Dołojcnych Błotach mócnje spadnuła.
Wjelike rozdźěle we wobkněženju rěcy dajo mjazy župami.
To su byli tśi rědne dny za nas, teke wjedro jo sobu grało.
Pśednosk z dr.
Źiśi su w Prjawozu a Smogorjowje (ako stej jadna gmejna) rejowali k muzice gercow z Picnja.
Casy se gósći mysle, až jo to mójo familijowe mě, ale to mě njemóli", pśiwdajo wobsejźaŕ Stoletzki.
Město padow ma partikle pó substantiwje.
Pśecej su jeje cłonki pódla.
Anton Makarenko pśewinjo dweju pśeśiwnikowu.
Jo, tšochu "njerodny" jo wón był.
Młoge źiśi pśidu ku mnjo domoj na woglěd a se kradu wjasele zwěrjetam.
A změniło jo se teke něco w drastwje Janšojskego boga.
Take pupy su znate južo z casa 3.000 lět pśed Kristusom.
Graś buźo kapała „Lausitzblech“ a Turnojske šwikałkarje.
Myto jo dostała źiśownja „Mato Rizo“ ze Žylowa.
Wóna pśiźo z katolskich stronow Górneje Łužyce, powěda serbski wót doma a źěła wót maja ako sobuźěłaśeŕka za serbsku rěc a kulturu.
Běłe až śamnocerwjene kwiśonka.
Dogrono Pabsta njebuźo pódlejšone.
Ja som nejkšasnjejša stwóŕbicka teje łuki!
Robinson se bójašo, až mógał Pětko jogo spušćiś a pśi blišej góźbje se domoj wrośiś. 
Wěcej kandiděrowali njejsu Angela Šurmanowa, Torsten Mak (pśedsedaŕ) a Marcus Końcaŕ.
Wšykne dejmy se zjawiś pśed Kristusowym sudnym stołom.
Co gromaźe z nimi nowe projekty koncipěrowaś a Serbski muzej ako městnosć wustajiś, źož mógu wucbne jadnoty se pósrědniś.
A z togo wózydła namdušu ruprajcht we swójom tłustem cerwjenem płašću wulězujo.
Ten ceły proces stanjo se w nocy wótnowotki, ale znak.
W zajźonych lětach su byli milne zymy z mało sněgom.
Až na Domownisku śpu njedajo w Bórkowach žeden muzej, kótaryž gmejna wugótujo.
Wěcej ako połojca gruntow togo wjelikego wójwodstwa jo wobrosćona z gólu.
Jury su pśisłušali Fryco Kšamaŕ, pśedsedaŕ amtskeje pśirady za serbske nastupnosći a zastupny pśedsedaŕ Domowiny, Kerstin Kosakowa, we wokrejsu Sprjewja-Nysa zagronita za serbske nastupnosći, Rezi Lotrina a Gabriele Durowa, wjednica Hochoskeje KITA a wjednica tamneje WITAJ-kupki, a Marija Sczesnyjowa, wjednica amta za kulturu a turizm w Picańskem amtskem zastojnstwje.
Z Hochoze a z Janšojc
Luštne, nic ga?
Eilean Donan jo mała kupa z grodom na jazorje Loch Duich w dłujkem wjacorje Šotiskeje.
To se wě, až jo se wuměłc (prědku we srjejźi) tam wobźělił.
Zastup płaśi 4,- euro.
Lažy w Błotach a słuša do serbskego sedleńskego ruma.
Za sćěnowy pśestrěńc »Sedym serbskich źowćow« jo kolektiw L.
Manfred Nowak jo dostał wěcej głosow, a z tym teke demokratiski dowěru wětšego źěla delegatow.
Wócynijo drjewjane wrotka.
W Kamjenjej su se źowća na Bórklinje a wu Hessojc zmakali.
Bubak źe jo był take grozne stwórjenje, kótaremuž su tek gronili carny muski, kenž jo se kněžył w śamnosći.
Woglěd do chórownje W gójcowej śpě gójc wobglědujo se roentgenowy wobraz.
Něnt musym se zwigaś a domoj leśeś, gaž njok se nad Małksu a Goramśicu, źož ten rědny ptašk rjagawa bydli, zabłuźiś!
Weto jo wjele "žywjenja" how nutś pśišła.
W jubilejnem lěśe reformacije 2017 jo se taka wótměła.
Dalej smy na to myslili, až buźo na zachopjeńku lětosnych lěśojskich prozninow dalejkubłanje za serbskich wucabnikow z Dolneje Łužyce.
Wšykno, což cyniśo ze słowami abo ze statkami, to cyńśo wšykno w mjenju Kněza Jezusa a źěkujśo se Bogu Wóścu pśez njogo.
Moderny swět njedajo se pśecej rozměś a wósebnje w casach krize smy napadojte za wobwinowanja, ekstremizmy a hysteriju, ale pšosym – kritiski mysliś njejo synonymny z takimi zmurjenjami! Kněžaŕstwo a pórěd dajtej se za dosć drugich wěcow wóstarcyś, W 50tych lětach, 8. junija 1952, su załožyli w DDR prědne rolnikaŕske prodrustwo, prědnu LPGeju.
Gaž martrowany bu, njewótwóri swóje husta ako jagnje, kótarež se k rěznej ławje wjeźo.
Pśi tom jo se wustajiło, až jo ze strukturnym konceptom zachopiła šyroka a konstruktiwna diskusija wó pśichodnych strukturach a nadawkach w cełem serbskem kulturnem žywjenju.
Teke mě nic!
Božko nam njepomagaju žedne powšykne znamjenja, gadowate wót dobrych gribow rozeznawaś.
Lutol lažy na krotkem pódwjacorje wót Chóśebuza.
Jo how wjeliki njedostatk serbskich fararjow.
„Dejśo wěźeś, až nam jo dialog z wami wažny.
W pódpołnocnem źělu maju suchy cas mjaz oktoberom a měrcom.
Nimski chronist njejo sobu pódał městnosć togo masowego mordaŕstwa.
Jomu se zda, ako by w dalokosći słyšał barcanje nakładnego awta.
Jaden z nich jo młody Maciej Niemiro, kenž se z tym źěłom w lěśojskem casu swóje pjenjeze zasłužyjo. „Mamy how zjadnośeństwo cołnarjow, ja pak cynim to priwatnje, pón mam te pjenjeze za sebje a familiju.
A kuždy se mysli, až jo jogo identita ta nejwěcej pšawa… Městno jo Šula za dolnoserbsku rěc, zachopjeńk buźo zeger 18.00, zastup płaśi 4 euro.
W pśiducem rozgronje z ministaŕstwom za kubłanje, młoźinu a sport kśě temu dalej wobźěłaś.
To jo jich bejnje pśechwatało, a žedne su teke wótegronili z "Dobry źeń", což groni, až su wěźeli, až pśidu źinsa do serbskeje jsy a su to serbske pówitanje nawuknuli.
Pśi tom jo pśeprěkował drogu pśed internatom ze zagjarnjoneju głowu.
Toś: We Słowakskej jo šło w slědnych 30 lětach derje doprědka, ale tak pšawje glucne tam wšykne njejsu.
Łoni jo se wótměł nazymski swěźeń w Zakładnej šuli Žylow.
Tak móžom wšyknych, kenž se we jśmě zabłuźiju, domoj pśewóźiś a jim drogu wobswětliś.
Pótom jo Fred Kaiser, zasej wuzwólony šołta za Dešno/Strjažow, jich wutšobnje witał do swójeje jsy.
Rozmjej: z togo zeleza su gótowali nowe bronje.
Za co ga howacej mamy ten wjeliki serbski ansambel?
Skóńcna konferenca ESF-projekta „Serbska wěda“
Jezus źejo: Som pśišeł, aby wóni žywjenje a wšogo Śamnosć zajźo, a wěrne swětło něnto swěśi.
Na pśikład wužywa spańsku śpu jano manźelska a bydleńsku manźelski; kuchnju, kupadło a toaletu wužywatej wobej, ale kuždy w drugem casu.
Toś som se na ten part ze źiśimi zaběrała a cu wó swójich dopóznaśach wulicowaś.
Domacne a cuze, kenž tam mimo jědu, wšykne zatkaju ten jaden euro do teje kase.
Pśeliš rědne jo było tych 9 źowćow w serbskej swěźeńskej drastwje tenraz na „kokośe“ w Žylowje.
Znaśe serbskeje rěcy a wokolneje natury ga jo we slědnych lětźasetkach jadnak mócnje wótebrało.
Pśi tom jo se pśecej wjele zaběrał ze stawiznami swójogo Miłoraza a napisał wobšyrnej chronice.
Zmakaś se wóni kśě, ale za to trjebaju bejnje wjelike rumnosći, aby mógał jaden wót drugego dosć zdalony sejźeł.
Ale gaž smy tomu rědnje pśigranjali a něco zelenego pód nos źaržali, jo zasej stanuł.
Někotare fota njejsu dostali dypki.
To jo wšykno wjelgin wažne - ale pśewjele naraz!
Wjele Armenijarjow jo źinsa w diasporje žywych.
"To jo nam teke wjelgin wažne", wuzwignjo rěcywědnica.
Pśez pśepisanje na norměrowanu ortografiju by se za jeje zdaśim ten zaśišć zgubił.
Filmaŕska seś „Łužycafilm“ jo se zmakała
To móžo k njedorozměśam a napnětosćam wjasć.
Pilnowanja wó zeźaržanje serbskeje rěcy njasu widobnje płody a młoźina ma sama wót se wólu, rěc a kulturu aktiwnje woplěwaś – jo se Statnik wjaselił a pśilubił, až Domowina buźo take gibanje pódpěraś a jo na njo gjarda.
Źiśecy póstrow/Kulturne pokazki/Dawamy do rady/Póglědanje na serbski njeźelski program
Izabele Sak jo se spódobało, až profesionelne wuměłce ako wóna sama su se wobźělili, a teke hobbyjowe wuměłce.
Knigły wujdu zachopjeńk julija.
Belize jo kraj w Srjejźnej Americe.
Toś to foto jo nastało w ramiku projekta za knigły „Płachta“.
Nic mjenjej wažnej stej slědnej dwa nastawka togo zešywka.
Za co su cesćili wónych młodych luźi? Wšykne wót nich su absolwentki Dolnoserbskego gymnaziuma, až na Tiffany a Jonasa, ako hyšći chójźitej do teje šule.
Smy tu bajku skrotcyli a wobźěłali, a to budu stakim jano "Styri lětne case".
Gaž se něnto wjele pišo a powěda wó strukturnej změnje we Łužycy, pón to wósebnje pótrjefijo gmejnu Gatojce z jeje jsami Hus, Barbuk a Nowa Wjas.
Howko pśidu luźe ze jsy, z bliskego města a wokolnych jsow nakupowat struski a druge.
Až do kóńca lěta 2020 slědujo pśiducy schójźeńk B1.
Z pokazkami a ze spěšneju pomocu luźam w nuzy.
"Wósebnje gódne z togo casa jo pak nagromaźenje 100 renowych pjacow k škrěśu zeleza ‒ to znani wót intensiwneje produkcije zeleza z rudy.
"Ale dobre rozwucenje we serbskej rěcy pla Hynca Rychtarja a Gretle Michałkoweje jo mě pomogało."
Ale wzej sebje to łožyšćo sobu, te tam nic njamaju.
Něnto wótwjertni zacynjak, syp pśez źěrku zernka do domcyka a pytaj se góźece městno za domcyk.
Ale wjeźenja pśez pśirodu, wósebnje za źiśi, su teke wažny nadawk wót Karstena Nyče.
Jadnab 700 luźi jo pśišło, tek zastupowarje Serbskego sejma.
Ten kóńc tyźenja jo była wjelika mań turistow, z kótarychž su někotare južo wužyli tu góźbu se prědny raz w tom lěśe kupaś.
Smy narske.
W Jezusowem mjenju se pókłanjaju wšykne kólena tych, kenž su na njebju a na zemi a spód zemju. Fil 2,10
Gaž tu šansu njewužyjomy, jo Dolna Łužyca zgubjona
Woidke se naźeja, až znowa buźo to wjasele šym wětše, gaž buźo se nowy start swěśiś.
Njejě južo wěcej, njamóžo wěcej stawaś …« Njewócakano trějo se Pětš wócy.
Mjazy drugim źo wó statkowanje 24. a slědneje gubinskeje jabłukoweje kralowki.
Grono jo źaržał teke serbski dušepastyŕ Ingolf Kśěnka.
Faraŕ Pank wót teje lubosći k wóścojskej zejmi
Sumery su pisali recepty za pśigótowanje piwa, piwo je teke w eposu wó Gilgamešu.
Za pśiduce dny jo było rědne wjedro pśipowěźone.
Tam jo teke rědnje.
Wón stanjo – to jo pó kuždej chórosći a pó kuždej katastrofje ten rozsuźecy dypk.
Šołta města Wětošow buźo z gercymi se wudaś do wustawadlišća, źož zeger 11.00 se zachopijo korso ze 40 wupyšnjonymi cołnami.
Lažčejše źěło ma něto gmejnski źěłaśeŕ.
Pśemyslujśo sebje, kak kwětki kwitu, tak až maju stawnje dosć městna.
Dajo póměrnje wjele keramiki.
W Dolnej Łužycy dajo źiśownje z imersiju, ale žednu zakładnu (wušu) šulu, źož se dopołnje dolnoserbski wucy.
Ma głowu na lěwe ramje połožonu a glěda, bźez togo až mógła něco spóznaś.
Z dalokoglědakom glěda do wjercha boma, lěc někake škódy su.
Dajśo nam sćerpnje huźaržaś huběgowanje, kótarež smy zachopili.
Wědomnostniki su se tegdy myslili, až jo za twórjenje organiskich maśiznow wěsta žywjeńska móc notna.
Loda njama kšutych wótwórjeńskich casow, lěpjej jo, na Haupta zwóniś na 035 436 / 40 20. Wón jo sam ducy na wikach ze swójeju tłocnju a tłocy na městnje mězgu ze sadu.
Wjelgin malsnje su změny pśišli.
Na prědnem dnju drogowanja njesta se nic wósebnego, pśeto tak daloko běšo jomu ten kraj južo znaty.
Wóna jo žywa wót sobugótowanja", jo Mak zgromaźone nagranjał.
K tomu jo pśichwatała bejna licba młodostnych ze jsy.
Źinsajšna młoźina pód nawjedowanim Stephana Maraka a Matthiasa Glodnego tu tradiciju wuspěšnje dalej wjeźo.
Ale wiolina jo mě wósebnje fasciněrowała.
Sieg.
Wósebnje mócnje za šulu jo se starał Maks Šurman.
Toś smy našogo 3-lětnego Thomasa do serbskeje kupki dali.
Wucytajśo žycenja za lěśojski cas.
Za pódpěru se wuźěkujo SLA južo prědkuwen.
Pó maturje jo w Lipsku slawistiku studěrował.
We cełej Bramborskej mamy jadnab 1. 300 rybackow.
To su mě raz puchorje!
A wej smějotej se pśi mnjo wobźěliś na swajźbaŕskej gósćinje".
Wiźechmy jogo kšasnosć, kšasnosć jadnopóroźonego syna wót wóśca, połnego gnady a wěrnosći.
Z póniženim płaśiśo 3 euro.
Mjaztym pak jo se tam w tej partaji wšake změniło, ja pak njejsom se pśi tom hyšći rozsuźił.
Montenegro jo źinsa blišej do zastupa do Europskeje unije ako Serbiska, kenž hyšći njejo rozwězała problem z pśipóznaśim Kosowa.
Zapust w Žylowje 1970
2019 jo se ten gromadny projekt wokrejsa Sprjewja-Nysa a města Zelena Góra k šestemu razoju pśewjadł.
Chóśebuz ze swójimi wokoło 100. 000 wobydlarjami jo napšawdu take pšawy "sportowe město".
Pśed tyźenjom pětk su měli kursisty ferialnego kursa wulět.
Zakładne maśizny za syntetizěrowanje pśisamem wšyknych organiskich zwězanjow se źěłaju ze zemskego płuna a wóleja.
To njejo jano zwjercha spomnjety něgajšny wjednik Dolnoserbskego internata Waldemar Lobert, ale teke Margitta Altkrügerowa, ako nawjedujo w Žylowje Witaj-źiśownju „Mato Rizo“.
Wót zachadanja serbskeje rěcy a zmyslenja wejsanarjow w Turnowje móžo Hanka Panowa wjele wulicowaś.
Wšykne su byli za to, a teke sportowe zjadnośeństwo w Hochozy jo to ned rad pśiwzeło.
To pak buźo se změniś.
sobotu, 30. maja /rozhelonego
K takim mjenjam słušaju teke , prědowniki górnołužyskich Serbow.
Ako slědne su gano wujšli "Tšojeńka z mójogo žywjenja", źož Erwin Hanuš zespomina, což se jomu jo stało w běgu dłujkego a bogatego žywjenja.
Nejstaršy mjazy nimi jo něźi 600 kg śěžki.
We wšakich stronach Pólskeje pak wósebne techniki pyšnjenja dajo.
Piotrowice jo wjas w Pólskej.
Něźi 60 groźišćow su serbske rody w srjejźowěku w Dolnej Łužycy měli, aby se pśed nadpadami šćitali.
Gmejnske zastupniki a amtski wuběrk budu se toś z tym problemom zaběraś.
Na wósymich dwórach buźo rědne póbitowanje za kuždu generaciju.
Jo to insceněrowała Mila Nagorina.
Ahmad z Iraka jo gronił, až jo zeleń w Nowem Chmjelowje kšasna.
B: Se wě.
Njewšednej kócorka Puf a Muf njeroźitej wó myšy abo druge kóccyne zaběry.
Wulicujom se wušej poł štundy serbski z Danineju starkeju.
Wobźělniki su něźi 40 studentow a docentow z 13 krajow – wót Sibirskeje až do Pódpołdnjoweje Ameriki.
List swětego Jakuba ( Jak) List swětego Judaša ( Jud)
Togodla su se na krala měrili.
Pśechwatana se rozglědajo, ale nikogo njewiźi.
Donatojc (sopran), Stephan Noack (tenor) a René Speer (klawěr) zgłosuju a graju kompozicije Krawca, Kocora a Rawpa.
A rownož we cełej wokolnosći jo mójo póžedanje derje znate, njejo se nicht namakał, ako by mě akceptabelnu sumu za kjarcmu bitował.
Knigły stej zestajiłej P.
Tak jo měniła Uta Henšelowa, až njamóžomy se dowóliś w zakładnych šulach se jano na pór šulow koncentrěrowaś.
Glědajucy na dobyśe AfD a na nowe politiske poměry w Bramborskej jo wóna dała „Kenijskej koaliciji“ (koalicija Lěwice, SPD, Zelenych a CDU) nejwětšu šansu a raźiła, aby politikarje tych partajow namakali zgromadnosć we tom wujadnanem wuglowem kompromisu.
Co měniš, Feliks, lěc by jadna ze mnu na disko šła?
To tak někotare dny trajašo. 
Pśez móžnosć zapódaśa měnjenjow k jadnotliwem pśinoskam jo RUNJEWONLINE.
Nejpjerwjej z kameru wót nana, jo se Karsten Nyča kšac pó kšacu sam dalej wuwijał.
Wjelgin dobra kombinacija jo to była, raz kradu něco nowego.
Takego blawkaca njejsu tam w lěgwje za nic měli.
Tomu musym se wšak pódrědowaś.
Za to jo se kupiła šlawchy a drugi rěd.
Wšykne temy su derje rešeršěrowane.
Kraj Bramborska pósćijo lětosa myto "Mina Witkojc" rěcywědnikoju, něgajšnemu dłujkolětnemu docentoju Instituta za sorabistiku w Lipsku Manfredoju Starosće.
Jolic njejo dosć kšuta, móžo se teke pśilipaś.
A co něnto?
Na namšy su wopominali z kjarližami Hany Černikoweje z pśewódom tšubkow wšykne we wójnje zaginjone wósadne muske.
We cełych Błotach, Dołojcnych a Górjejcnych, twari gnězdka kužde lěto jadnab 15 pórow.
Jan źašo: Pśinjasćo płody dostojne pokuty.
Ale wón njejo jano był kat, ně, wón jo teke był wjeliki wobšuźaŕ, njeknicomnik a mordaŕ.
Lěto jo se w Rownem tradicionelnje zachopiło z domacnym zarězanim na Njepilic dwórje.
W krotkem casu jo tak derje ruski nawuknuła, až jo w tej pisała listy a žedne ze swójich basnjow sama pśestajiła do rušćiny!
Daj nam kórb połny jaj!
Cogodla pśestanjośo něnto?
Pisne diskusijne pśinoski, kótarež su se až do awgusta zběrali, maju byś zakład za wuźěłanje plana za rewitalizaciju serbskeje rěcy.
Cas žywjenja, teke w procesu pśewrośenja a w zjadnośonej Nimskej, jo se zasajźował za to, až se Domowina zaměšajo do politiskego diskursa, aby se wót politiki teke ako partnaŕka – pó móžnosći rownogódna – wobglědowała.
Mě teke mjazsobne wótgranicowanje Górneje a Dolneje Łužycy góri.
Chto co hucyś Boga, kenž teke husokich suźi?
Po głownej zgromaźinje Domowiny
Jich woplěwanje pśipomoga kulturnej wšakorakosći a móžo teke wuměnu mjazy statami mócowaś (...) Nimskemu kněžaŕstwu jo woplěwanje indigeneje ludnosći wósebnje wažne“.
Šafnaŕ jo spušćił krotko śěg, aby z kelu wótjězd signalizěrował.
Pśez gólu, kótarejž Górjanarje gronje "kricki", su naslědku se pórali do Brjazyny.
Wót teje jsy su prědny raz pisali 1377, wjele wót stawiznow jo zgóniś z „Laasower Dorfchronik“ z lěta 2002, ako jo Andreas Tartz napisał.
Ale na Chośebuskej Serbskej wušej šuli su trjebali ceptarjow.
Naše prědowniki za cas Luthera njejsu hyšći žedne kulki znali.
A kapitan da z łoźe pśinjasć pulbjeŕ a kule k stśělanju, zelezo a wšaki rěd a pódari to tym zawóstajonym.
Staroserbske rownišćo w pustej jsy Trjebinje nad Solawu
Lisćiny familijowych mjenjow z regionowu Jabel a Wehningen su teke w toś tych knigłach namakaś.
Ju zwobleka pśi swětosnych zarědowanjach ako pśi łońskem balu we Wjerbnje.
Moller jo zběrał mjenja rostlinow na pógónjenje Leonarda Thurneyssera (1531-96), kótaryž jo wót lěta 1571 źěłał ako gójc na dwórje bramborskego kurwjercha Johanna Georga.
Robinson se myslašo, až njejo hyca hyšći dosć wjelika była; swój napórany rěd pak kśěšo měś a togodla wobzamknu, mały pjac twariś a gjarnce paliś kaž gjarncaŕ. 
Wšykne styri su se byli zjadne, až kśě se dalej wósebnje mócnje zasajźowaś za rewitalizaciju dolnoserbskeje rěcy.
W casu DDR su how stojali žedne wětše tekstilne fabriki.
Kócki pód wódu njejsu.
A to jo twója wósada.
Mimo togo pórost z wjelkami jo se pówušył, což jo wjadło k wótebraśu góńtwowanych jelenjow.
Pawoł Völkel, kenž jo tuchylu komisariski direktor serbskego nakładnistwa „Domowina“ w Budyšynje.
Jomu a wšym sobuźěłaśerjam mam za ten spiwaś tśi raz „sława”.
A weto njejsu se wóni powdali, ale zwigaju swóje rěcy z rowa, rownož njamaju swójich institucijow a teke w šuli njegrajo jich rěc žednu rolu ‒ jo wulicował Maksimilian, wjelgin rozpalony wót togo, což jo w Kanaźe wiźeł a zgónił.
Ale pón derijo sebje sam to grabje na głowu! Nejlěpjej jo se mě spódobało, ako bur jo wopytał, kšeta z raketami wugnaś.
Nic njemóli, cas pómałem wuběga, a nichten njemjena.
Howacej jim grozy, až muse pokutu zapłaśiś.
Etnologowka a sobuźěłaśeŕka w towaristwje "Romano Sumnal" Harika Dauthowa jo pótom cytała ze zběrki "Die Morgendämmerung der Worte.
Nowuš jo wjele wugbał na pólu dendrologije (wědomnosć wót krickow a bomow) a šćita natury.
Něnto sobotu wudajo se tamkor rědownja 10₂ a tyźeń pózdźej rědownja 10₁, aby sebje rědnosći „złośanego“ města woglědałej.
Nan natwari jěsno budu z gałuzow, tam lažašo wóna tśi dny a wumrě.
A pśedewšym: Žylow sam buźo swěśiś, až jo se pśed 720 lětami prědny raz dokumentariski naspomnjeł.
Něto pak pśiběža jadna tak blisko k njomu, až jano trjebašo swóju ruku wustrěś, a by ju měł. 
Syn jo tak zasej kupił dom a dwór a co wšo pśetwariś.
Tam njejstej jano wjele dožywiłej, ale Nowak-Njechorński jo wšake wót togo wopisał.
Pśeto – ako moderator wjacora, germanist Peter Geist, jo wuzwignuł – wót někotarych lět jo to pśedewšym lyrika, kótaraž namakajo wósebnje se góźecu rěc za wuzgónjenje našogo se malsnje změnjajucego swěta, za refleksiju póměra mjazy indiwiduumom a towarišnosću, za nowe zwězowanje zazdaśim rozrytego banta mjazy zachadnosću, pśibytnosću a pśichodom.
Nejlěpše ideje se mytuju!
Młode luźe su za wětšy part z cełeju familiju ducy byli, starjejše ze swójimi źiśimi.
1997 jo dostał titelom wujšła až do kóńca lěta 2019. Zagronity za nju jo był za wětšy źěl jeje iniciator Alfons Wićaz.
Kotary gólc njeby kśěł ze sekeru źěłaś?
Daś jo w kuždej powěsći zernko wěrnego – weto zaderijo błysk lubjej do wusoko lažecych abo wusegajucych wěcow nježli do nižej lažecych abo nisko schowanych.
Z Hochoze/Drachhausen.
Njejo dłujko warnowało, a stary kat z Lišeje Góry jo dejał do Drježdźan dojěś, aby kněskim złosnikam głowy wótrubał.
To płaśi wósebnje za te mjeńše ryby a za mjeńki (Quappen), kótarež su w slědnych lětach wusajźili w Błotach. „My buźomy něnto wuźěłaś konkretny pśeglěd tych škódow“, jo wón gronił a na to pokazał, až kuždy z tych něźi 110.000 kormoranow w Nimskej žerjo wob źeń wokoło 500 gramow rybow.
zakładne dogrono za pśesedlenje Miłoraza pódpisane
»Rědnje, rědnje.«
Wjele nowego ale teke wózabytego se pśedstaja, tež w dwěma staroznatyma rubrikoma – w Pratyji za kśesćijanow a Pratyji za źiśi.
Zastajijo awto a studěrujo kórtu.
Prědny nadawk Serbskego muzeja jo, až zběra znankstwa ku kulturnym stawiznam, aby zjawnosći byli pśistupne.
Rola na połnocnem boce jsy lažy we mokšej nižynje.
Wobraz města póstajiju pak w prědnem rěźe gósći a pacienty z cełego swěta, a wósebnje za nich su myslone wše te kafejownje a gósćeńce a te małe droge lody.
To njejo se bóžko zwopšawdniło.
Na pśikład mógu źiśi wustśigane wobraze do pšawego slěda rědowaś a k nim powědaś.
Źiśi budu móc dožywiś pupkowy teater, a budu móc sami mukowe mlince pjac abo šwicałki z wjerbowego drjewa tšugaś.
W ramiku prědnego lipšćańskego festiwala za kulturu Roma a Sinti "LATCHO DIVES" dnja 11. septembra su grali koncert, w kooperaciji z kulturnym domom.
Som měnjecy, až jo mjeńša šula lěpša za wukubłanje źiśi, wóni a jich wěda ga su naš kapital za pśichod.
Kuždy njecyta kuždy artikel.
Dalše serbske mě jo oranža.
Śěžko.
Mała wutka jo rostlina ze swójźby wutkowych rostlinow .
Tam a sem jej wogonk chójźi, pón do togo!
Jo to Herbert Cerna, roźony Gorjanaŕ, kótaryž by lětosa swój 100. narodny źeń swěśił.
Amur – Psy, kenž łaju, njekusaju.
Som źe južo tam była pśed dwěma lětoma.
Tam maju južo pěś lět dłujko kužde lěto wósebnu akciju za pódušenje ambrozije.
Sobotu, 15. januara, buźo w Picańskem amśe ned w tśich gmejnach woblubowane maskowe bale - a to w Turjeju, Nowej Jsy a w Hochozy.
Jaden drugego trjeba, to musymy nejpjerwjej wurozměś a wuknuś.
Njabožkojske a Długojske swěśe zapust gromaźe, lětosa z 28 pórikami.
Pjerjedrěśe jo pśisamem kužde lěto na jeje dwórje.
Na taki part wšak su Serby a Serbowki w Nimskej demokratiskej republice k wjele citěrowanej »mjeńšynje k pokazanju« awansěrowali, su pak rownocasnje politiske samopóstajenje pśisajźili a pśez statnje pógónjone wudobywanje brunice kaž teke pśez pśeměnjenja w rolnikaŕstwje wažne sedleńske rumy zgubili.
Kšasne bydlenje jo to w Norderstedśe.
Pśedsedaŕstwo jo toś pśed krotkim wó tom wobradowało, co by se mógało až do kóńca lěta hyšći cyniś a pśewjasć.
Pśeto zasej dajo źiśi, ako wuknu serbsku rěc doma wót mamy a nana, a wóni deje měś wucbu, źož se na jich znaśa glěda.
Pó wokoło 40 lětach jo swěśiła Górjańska młoźina zasej kokot.
Mójej wócy glědatej stawnje na kněza.
Šera karwona jo ptašk ze swójźby wronowych ptaškow .
Wót firmy Modespitze Plauen stej pśišłej do Kósobuza jadnaŕ Andreas Reinhardt a jogo žeńska.
Až do stwórtka pó swěźenjach jo ten slědny źeń, až wšo musy byś wótpósłane.
Ale cogodla pótom take rozpłošone reagowanje, cogodla ekstra nowu kazń dla Rogowa?
Nagela – a wót źinsajšnych komponistow, mjazy drugim wót Borisa Bertoka, Sebastiana Elikowski-Winklera a Huberta Krossa.
Ako jo tegdy ministaŕ woglědał do Smogorjowa, su how měli prodrustwo ze 19 cłonkami a z 50 hektarami.
A pśijaśele deje jaden drugego zabijaś dla dyrdomdejstwow a głuposćow kralow a mócnarjow! 
Iran jo kraj w krotkem wjacorje Azije.
Janšojske źiśi su mě pomogali.
Wóni chójźe we swójej jsy do źiśownje.
Pětkoju zdašo to se móžno byś. 
Pó cytanju su wuknice a wukniki měli źaseś (10) minutow casa, aby namólowali kokota-spiwarika, což su teke wšykne zwónoźeli.
Gasnjomy swětło a stupijomy k woknoju.
Prědnodnjowny list jo jadno póglědnjenje na błośańsku metropolu Lubnjow/Lübbenau w lěśe 1920. Na kołku dajo listarja pśi tyknjenju lista na Lědach/Lehde.
Až do togo pak Mosćańske njekśě cakaś.
Wy to njewěriśo?
Za pśiducy zapust planujo Luisa, kótaraž jo styri lěta serbsku rěc wuknuła, až se serbski spiw k wótwórjenju zapusta zespiwajo.
Dokulaž smy na ekskursiji z wjedrom to wjelgin derje trjefili, smy tam wěcej ako jano jaden raz pśebywali.
Dalšne serbske mě jo slěwica.
Toś móžośo se wjaseliś: Źinsa mam za Was drugi źěl.
Ale ja som měnjecy, až toś ten rědny serbski nałog njesmějo pó prědnem zbuźenju ned zasej wusnuś.
Korniska jo grobinstwo a krotkowjacorny źěl w Engelskej.
Kapała „Na Und” a US Party Band zagrajotej k reji.
Końcakowa z krajnego sejma w Potsdamje.
Mato Rizo naroźi se dnja 23. 9. 1847 w Hochozy.
Pśi muskich wósobach ma samsku formu kaž genitiw, jolic pśed tym stoj numeral.
Ceji ga ty sy?
Wokoło 500 luźi jo se tam pśinamakało.
Pśipóznaśe stakim do Lipska: Sorabija – Haleluja!
Ty sy Bog wódawanja, gnadny, zmilny, sćerpny a wót wjelikeje dobrośi.
Großa kulturu a techniku, ma źowku, ako chójźi wót 1. žywjeńskego lěta do Witaj-Kita w Žylowje.
swójo pěte pósejźenje w tej wólbnej perioźe.
"Cerwjeny milan" pokazujo, kak šyrokej jogo kśidle stej.
Šok jo był wjeliki w serbskej zjawnosći.
- kupku słowow typa gniw (to jo se stało),
Mimo Wolfganga Kotisseka njeby ansambel źinsa snaź wěcej eksistěrował.
Pó wobšyrnej diskusiji su měsćańske raźce pśigłosowali póžedanjeju měsćańskego raźca Andreasa Friebela, až dej se gótowaś wobzamknjenje wó zasaźe.
Rostlina jo lěsniski a parkowy lěs.
Co buźośo cyniś we ferijach? Ja se myslim, až młoge źiśi budu pla starkeje abo starkego.
A Ingrid Hustetowa jo to wjelgin derje cyniła a mě tak wjele pomagała.
"Awta maju teke swóju lěpšynu a spěšny."
Mimo jo něnto bajka, wšykne wzeju se zasej za ruku zamknjone su zas wrota.
Teke wóna jo wochylu ceły źeń doma.
A wopšawdu, Lukaš južo w twaŕskem rožku na njogo caka.
A wušej togo se naźa, až změjo hyšći wětšy wužytk na swójich wójcach. 
Nanejwušej źaseś luźi smějo pódla byś.
To jo nagrawanje wót 1957. Žeńska spiwa a cappella tu štucku "Do Popojc ja njepójdu", pón jo słyšaś, kak wóna rejujo.
Tenraz jo stojało wótwórjenje wustajeńce pód motom: „Theodor Fontanowe woglědy serbskim luźam“.
Pśewóźćo wšo rěcnje abo dajśo źiśam w jadnorych sadach powědaś.
W Serbskej Pratyji za lěto 2020 stoj Žylow ceło prědku.
To nejwažnjejše jo, wót zachopjeńka wótpadanki se wobijaś.
Chtož w šuli wót rozyma njepśiźo, njejo žednje rozyma měł.
Źiśi zaspiwaju refren.
Dešański muzej jo pomjenił ako swěśakowy projekt.
Wona jo wjele zajmnego dožywiła a se zeznała z wjele luźimi, ale pśecej jo se pśi tom samotna cuła.
Tuchylu se te nagrawanja gódnośe a software "futrujo", kótaraž ma nawuknuś serbske komanda zrozměś.
Dalej ma prědk, se kwalificěrowaś ako D-kader.
Pětš napódobnijo wołanje wobsejźarja piletkow: »Pile, pile, pile, Karinapile, pile … Pójź, sednjomej se na drugi bok cerkwicki, tam wětš njemóli.«
"W Žylojskej šuli som sama była wuknica, toś som se žycyła, až w toś tej šuli se knigłowa premjera mójeje prědnicki pśewjeźo", jo pśiznała wóna Nowemu Casnikoju.
Wjele žeńskich se nam wusmjachu a gronjachu, až njamaju casa, na njeźelu wokoło jězdźiś.
Naraz jo se pśinamakał někaki cuzy, cerwjenowłosaty muski a jo kśěł jomu daś za ten pjeršćeń cełu móšynu złotakow a hyšći wěcej.
W Slěpem smy powědali z Domowinarjami a ze šulskim direktorom, lěc njeby móžno było, až někotare wukniki 6. lětnika, kótarež njejsu šli na gymnazium, njeby lušt měli do sedymego lětnika k nam pśiś.
Dalej kśě twariś domy z najmaŕskimi bydlenjami.
Licba domacnych lurchow jo se w srjejźnej Europje w slědnych lětach bejnje znižyła.
A to jo prědne wobspomnjeśe kulkow-kubłanja w Barbuce!
Běšo pak wjelgin rědny źeń.
Teke how ako wšuźi su twarili pancerowe zawěry.
Ale což bur Žur wiźi, njamóžo wótrěś: W jogo gumnje jo wjeliki swěźeń.
Tak njejsom to žednje wěcej dožywiła.
Pśi tom su z dolnołužyskego boka se wěcej razow pilnowali wó dalšne rozgrono ze Sokołom ‒ jo Albertowa skjaržyła.
Božko pak njespołniju take gubate wobwěsćenja wšakich zawěsćeńskich zastupnikow pśecej to, což wóni lubje.
»To ga jo žort.
Mócne a malsne rozšyrjenje kulkowego bruka pó Drugej swětowej wójnje w cełej Nimskej jo se wě propaganda kradu derje za swóje zaměry wužywała.
We njom wulicuju casowe znanki wót DDRskego casa, mjazy drugim ceptaŕka na wuměńku Anamarija Měškankowa, něgajšny žylojski šołta Wyli Gusor a něgajšny drjenojski šołta Fryco Kšamaŕ.
Dla cogo zasej w Hochozy?
Kraj Bramborska dej pó zdaśim Domesa nadalej spěchowaś take projekty.
Gótowa jo waša šćerkotawka!
Togodla wen do pśirody, na pśikład na pśechójźowanje pó góli!
Wót XV lětstotka jo źěłał w Pólskej parlament .
12
Kótare nazgónjenja sćo južo nazběrali?
"Naš Witaj-hort se wuźěkujo za pódpěru projekta RCW a pla pjakarjeju Wahn we Wětošowje".
Kantorki su šli pó jsy až k zejźenju słyńca, jich slědna stacija jo był Njepilic dwór.
Zjadnośeństwo ma teke wjelgin aktiwnu kupku źiśi a młodostnych.
Za wuměłcowku jo to premjera, pśeto wóna docełego prědny raz wustajijo swóje wobraze w Chóśebuzu, źož jo wjele lět bydliła a źěłała.
Źiwadłowniki mysle, až su jano 30 minutow na cerwjenej gwězdźe, wopšawdu pak su tam 30 lět.
Mója maś jo była wjelgin póbóžna a jo mój rozsud witała.
Wukniki a wuknice mógu słuchaś na bajki a powěsći a wóni mógu něnto w pśedjatšownem casu jatšowne jajka mólowaś.
Gdyž běšo Robinson ze swójim domacnym źěłom gótowy, pótom chójźašo zasej a twarjašo swóju łoź. 
Gaby ja dejała ako mama rozsuźiś, pón by móju źowku howko pósłała.
Fryco Libo jo informował, až jo něnto za Dolnu Łužycu 6 źěłowych městnow pśedwiźonych.
Co ga pśinjaso Pettson w kartonje?
Źinsa jo śěžko za rozgłosownikow w Dolnej Łužycy namakaś fachniki, na pśikład gólniki, rolnikarje, inženjery a tak dalej, kótarež mógu běžnje serbski do mikrofona powědaś.
Och Kněžo, lej, ty sy njebjo a zemju hugótował pśez swóju wjeliku móc a pśez swójo hustrěte ramje, a tebje njejo žedna wěc njemóžna.
Teke na wjelike sportowe swěźenje su jězdźili, do Lipska, pó politiskem pśewrośenju teke do Dortmunda, Münchena a drugich wjelikich městow.
Rowno něnt pak lampa wugasnjo.
W źěłowej kupce 2plus, nawjedowanej wót zastupnice ministaŕstwa, som cłonk a tam wó takich a pódobnych modifikacijach koncepta wuraźujomy a casy teke toś te ministaŕstwo schwalijo.
K tomu słušaju jatšowne jaja.
Jadna z nejwažnjejšych scenow graśa: Sotše Pśezpołdnica a Wurlawa w rozgronje.
We pśizamkujucem rozgronje ministaŕki ze zastupnikami serbskich institucijow su se dojadnali na samske póstupowanje dla šulskego póstajenja.
Rowno na rymy se źiśi derje spominaju.
Dešć jo padnuł, ale wódy jo dalej mało
Tencas su wšuźi teke we wjaskach žeńske pilnje sobu źěłali w narodnej organizaciji. „Wjele smy tencas wiźeli a dožywili, teke wuknuli.“
Ako jo se k nam pśinamakał akordeonist Clemens Isensee, som sebje kupił tradicionalny šwedski instrument nyckelharpu a som nawuknuł na njom graś.
Rownož jo na tej staciji jano minus šesć stopnjow a nic styrźasća, jo kuždy wjasoły, gaž móžo zasej do śopłego.
Wobej stej wjelgin wažnej za serbske kubłanje źiśi a młoźiny - togodla dejtej wónej teke w pśichoźe dostaś institucionalne spěchowanje pśez Załožbu za serbski lud.
Nic wšak dla pjenjez – wšykno, což zemja na Matušowem zagonje wupłoźijo, Matušojc zwětšego sami pśetrjebaju. „Žedne kulki pśedajomy luźam k jěźi, znatym, susedam.
Armin Thiel, prědkstojaŕ Zaspow, jo pśi wobydlaŕskej zgromaźinje wuzwignuł, až Zaspy njedejali we wuwiśu slědk stojaś.
Tak smy zgónili, až katolske wobydlarje togo regiona k jatšam teke jaja pyšnje a to w pódobnej wašni ako my how w Łužycy.
Wón jo wšyknych starych luźi we jsy se wopšašał, lěc mógu se na take dopomnjeś.
To jo pšawje tak. (5. apryl)
Naslědku budu woglědaś do Slopišćow, źož stupiju do priwatneje bruwaŕnje.
Jo-lic wjas wjelika a źowćow wjele, ga jo wěcej ako jadna pśěza a su źělone pak pó bydlenju pak pó pówołanju.
Licym z tym, až policaja abo amt za pórěd pśiźo kontrolěrowat.
Toś njejo musała na tom dnju „źěłaś“, ale jo mógała namšu hyś.
Kwiśo na zachopjeńku nalěta.
Kerstin Zropfojc jo měniła „Ja se wjaselim kužde lěto na banjowy swěźeń.
Foto z WMC Kak se Wam źo – a kak pśiźośo z góleśim pśez krizu? Korona-kriza, to teke groni: až našo žywjenje jo kradu wobgrozone.
W Měsće buźo wót junija Centrum za wěstosć
Wětšy źěl tych dogromady 21 cłonkow njepśisłuša žednej partaji.
Susedy pomagaju, gaž se pśigótuju wjelicke kopice jabłukow za tłocenje.
Co pak jo, gaž žedne gósći njedeje pśiś? Gaž wobgranicowanja su, gaž luź njedej pśewšo wjele kontaktow měś jaden k drugemu, ako jo to južo jatšy było? We tom až pišu, lazuju wót stupajuceje licby tych, ako jo inficěrowanych z koronu.
Ja ze swójich dopomnjeśow wěm, až jo było pó 20. aprylu.
Nandu jo z emu drje pśiswójźbny, ale w Americe bydlecy.
Za knigłami štycy žurne a dłujke slěźenje awtora w archiwach.
A kake źiśi to su?
Wóna jo była snaź sedlišćo serbskego krala.
Senjowy wjelikan Źiśi raźi eksperimentěruju ze swětłom.
Pśisamem nicht njepowěda jadnu rěcow w jeje cystej formje.
Popšawem jo serbska rěc pó wustawje DDR rownopšawna była, a njeby něnto wěźeła, cogodla njeby to dejała byś pón teke serbska wucba.
K tomu dej se pśispomnjeś: Grešańskim su gronili do domu Noskojc a Stopine su byli znate ako Pěskaric.
Som se wobźělił na mjazynarodnych wuběźowanjach a som dobył medalje.
Mimo pśedstajenjow Němsko-Serbskego ludowego źiwadła z Budyšyny z nowym graśim »Njegluka« w měrcu, aprylu a maju w Chośebuzu a 7 wjaskach w Dolnej Łužycy a Běłowoźańskej župje z dogromady 900 woglědarjami, su měli Domowinske kupki w měrcu a aprylu wjelgin wažny nadawk społniś.
Na lěwem wobrazu: Wušej 70 lět južo jo Horst Luttert.
„Hej, wóstaj to, ty!
Harald Altekrüger, krajny raźc: Wutšobny źěk wšym, ako su ten źeń tak derje pśigótowali.
Weto su zwětšego wjelgin glucne".
Za delegaciju z Bramborskeje jo to, což su w Šwedskej póznali, drogotna inspiracija było.
Ja se teke rada wudajom na drogowanje.
Tomasz Szczepański jo pśepšosył mału kupku serbskich studentow do Polskeje, aby wóni tam luźam Serbow a jich problemy pśedstajili.
Młodostne wugótuju łžyce we wšakich wjelikosćach.
A wóni zběraju južo teksty za „Stog 2021“.
(Bjatujśo!)
Rostlina jo w pśisamem cełej Europje rozšyrjona.
Ma-li wóna wótglědanje swóje basni we kniglickach wudaś? Jo, na kuždy pad.
Žonopowych gólca Bernhard a Paul, pótomnika stwórtego rodu serbskego ludowego basnikarja Kita Žonopa (1836 do 1926), stej ze swójskeje iniciatiwy 3. oktobra 1991 sajźili dub zjadnośenja, aby pśed jich byśim rowno ako za cas nana a starkego zasej dub stojał.
* 1975 w górnošlazyńskich Tychach/Pólska, 1990 jo pśeśěgnuła familija do Westfalskeje, bydli w Chóśebuzu; studium biologije, 2003/2004 redaktor dolnoserbskego źiśecego casopisa »Płomje«, wót lěta 2004 šefredaktor Nowego Casnika, redaktor Pratyje 2007–2010
Južo pśiducu sobotu, 18. januara, buźo se jadno serbske mustwo prezentěrowaś, a to na woblubowanem halowem turněrje we Łužyskej hali.
Z tym serbskim njejo do togo nic cyniś měła a jo nam groniła, až rěc wuknjo.
Wosebnje płaśi to za wuslěźenje togo, kak dłujko w Nowej Niwje južo zapustuju.
Frahnow, Juro * 1937 w Drjenowje, bydli w Picnju, šofer, prjatkaŕ na wuměńku
Móžomy se jano do njeje zamysliś, což wóznamjenijo, w pśibytnosći póśěg k njej napóraś.
Tak som wjele wót togo jadnanja sobu dostała.” Lowiza Henšowa z Borkow jo drje chwaliła pśewšo kšasny koncert, ale wót tych spiwanych słowow by rada wěcej zrozměła.
Lětosa ga jo se ten ceły ruš zachopił južo zeger jadnasćich, a to jo było teke w „cajtunze” tak pśipowěźone.
Pśewodnik jim rozkładujo, kake bomy to su.
Jen nawjedujo Klaus Heinrich, kenž jo w maju z mandatom Domowiny dostał dowěru Brjazynarjow ako wótpósłańc gmejnskego parlamenta.
Nejgroznjejšy pśisud lětosnych graśow pak ma Juro.
Howacej kněz Wěnk jeje ganjanje pśecej z kibutom pśirownujo.
Pśedsedarka strony jo Annegret Kramp-Karrenbauer.
A kaki jo był zajm samski źeń za komorny koncert noweje serbskeje muziki?
"Wažne jo rozymne zapśěgnjenje", jo groniła, aby njebyła serbšćina něco na kšomje, ale srjejź šulskego wótběga.
Hinc Šewc jo pótom 1956 Jakubicowy pśełožk publikował.
Stajśo swěcku zasej na bok.
Wšykne buchu, to se wě, wótmólowane za pśiduce generacije.
Pśiduce wjeraški togo dnja stej woglěd do dańskeje šule w Lecku a jězba do internatneje šule w Ladelunźe.
Wšyknym to se pak njespódoba.
Nic jano how na Thälmannowem naměsće matuški we wjele barwach kwitu a woblico města wurědniju.
Koncern njejo na te wobmyslenja wótegronił a njejo pominane pódłožki librował.
Twójej wócy stojtej wótwórjonej nad wšyknymi drogami cłowjecnych źiśi. Jer 32,19
W njom stoj, až kśě dalej wjasć stare błośańske tradicije, za což maju teke to pšawo, a až kśě mimo rybyłojenja se za to staraś, až jo pśecej dosć rybow w rěkach a tšugach a až błośańska pśiroda taka rědna wostanjo.
W srjejźišću budu nazgónjenja z źiśimi w pśedšulskem a šulskem starstwje.
Hanšku w Brjazynje.
Ze slědnym póglědnjenim wopśimjejo hyšći raz tu łucnu krajinu z někotarymi pódłujkimi wugjarbjenjami w zemi, pótom se pśeśišćijo pśez guste kerišćo ze štapatymi gałuzkami na prědkowny bok, snaź rowno na tom dnju wrota zamknjone njejsu.
Ako pśed lětami jaden elektrikaŕ jo raz źěłał pśi burju w Dešnje, stej se žeńska a źěd pó serbsku rozgranjałej, lěc budu jomu něco k jěźi rychtowaś.
Źiśi wiźe plěwańsku kóžu mjazy palcami, nazelenu kóžu a mokšu kšomu kóšule.
Kaki zmysł ma to, gaž južo na kóńcu togo lěta změjomy zjadnośonu Němsku?
Jadno lěto jo teke studěrował rusistiku na uniwersiśe w Rostowje nad Donom.
By se wěcej serbskego teksta a teke serbske spiwy žycali.
Docełego jo był za njogo cas na Chośebuskej serbskej šuli wjelgin wužytny.
Z tym pśedlažy prědna serbskorěcna pśirucka za zaběru z pśirodu, w kótarejž namakaju teke druge zajmce serbske pomjenjenja rostlinow.
Z łopatkami smy zasypali groble.
To cu ja změniś.
To se rozmějo, až něnto kuždy z nas swóje śěžkosći ma ze situaciju w našom kraju a teke w Domowinje.
Běłego dyma ga se kšety bóje.
Wšuźi som teke ze serbskeju rěcu wobstał a zajm za naš mały narod namakał.
Wósebnje rědne by było, gaby se znowa serbska kulturna kupka namakała, ak by kśěła na festiwalu ProEtnica wustupiś.
Weto ma zarědowaŕ rozměśe, až se wótgroniju wjelike zarědowanja až do kóńca awgusta.
Serby w Iowa źěłaju teke dalej entuziastiski na tom, aby to spomnjeśe na swójo derbstwo hyšći dłujko zdźaržali.
Mech móžo se z nožycami hyšći tšochu pśirězaś.
„My – Słowjany w Nimskej“ – dokumentarna serija (3. źěl: Jacza z Köpenika a bitwa wó Bramborsku)
Togodla su ze śěgom slědk jěli do Błotow.
Wót 2016 jo Angela Šusterowa licho źěłajuca medijowa pedagogowka pla Kulturneje fabriki Wórjejce.
Wón jo wopytał cełu smugu Błośańskeje zeleznice z kólasom wót-jěś – za nejwětšy źěl ga jo źinsa na něgajšnej smuze kólasowaŕska sćažka.
Tak jo dotychměst wopytał wšym pomogaś.
Gdyž su měli w župje Běła Woda až do delegatneje konference w januarje wokoło 25 abonentow za „Koło pśijaśelow serbskich knigłow 1990“, jo jich to něnto južo 42.
Prědne mjazynarodny turněr w Žylowje jo se wótměł w lěśe 1983, źož su pówitali wušej 11. 000 pśiglědarjow, tež ze susedneje Ludoweje republiki Pólska a z tegdejšeje Čechosłowakskeje socialistiskeje republiki.
Ako něga powědaju w runźe wó nowosćach ako wó koronje abo wó krotkem słužbnem jězdźe gósćinaŕki do Budyšyna.
Ale to jano pśipódla.
Pó jadnom tyźenju móžomy wódu w głažkoma měriś.
Jo stanuła a se wrośiła do žywjenja.
Jo było teke grono wó financěrowańskem dogronje mjazy Sakskeju, Bramborskeju a zwězkom k spěchowanju serbskego luda wót 2021. Cłonki Sakskeje rady Serbow su pšosyli wó malsne pódpisanje togo financěrowańskego dogrona.
Twarske źěła w Dešańskem muzeju su głownje pśewzeli firmy z Dešna, z wokolnych jsow a z města.
Na dołojcnem wobrazu pak su se zmólki raźili.
Mójo kamjeńtne kólaso.
Faraŕ Lischewsky jo tencas někogo pytał, kenž by mógał gósći a rucnikarjow serbski wuwitaś.
Njeźelu, 1. februara, zeger 15.00 změjo serbska góletkowa kupka swójo mjasecne zmakanje.
W lěśe 2017 jo wóna prědny raz Łužycu woglědała a Serbow póznała.
Wjasoła hutšoba gótujo wjasołe hoblico; ale gaž hutšoba jo w starosćach, ga jo duch póbity.
Srjodu, 25. měrca, buźo zeger 18:00 pśednosk w rěcnej šuli.
Ja měnim, až musy se wuwijaś kuždy prodrustwownik k jadnomu manageroju.
Šołta pak njejo jano plišćał, ale jo dopominał na wjeleserake zarědowanja w zajźonem lěśe, kótarež su wejsne towaristwa organizěrowali a pśewjadli z wjelikeju procu – wót zapusta, pśez kokot až k swěźenjoju swěśałkow.
Gaž sćo pytane słowa 1-5 pšawje zapisali, wucytajośo z pśidaśim dalšnych pismikow nalěwo pśedmjat wucby, napšawo turista.
Teke roga a srjejź wót D su spoty za brune, zelene a žołte balo.
Znankstwo su listy, ako wjele lět pišo a kótarymž casy žedne archiwalije pśipołožyjo.
Dodaś kśě teke hyšći linki k drugim, tematiski se góźecym serbskim póbitowanjam.
Naš nan jo se doma wó to starał, aby my knigły cytali.
André Nowuš z Rownego ze swójimi dudami.
Witko ženjo sam mjazy regalami.
Casy su je połožyli pód prog domu k woplěwanju pśed "naglědom" a aby wobydlarjam se derje zejšło.
Jezus stanu, pógrozy wětšoju a źašo mórjoju: Mjelc a wónimjej!
Izjum jo město na Ukrainje.
Ta jo zacynjenje radnicoweje piwnice mimo pśeměnjenjow pśežywiła.
Kral wjelikego kralojstwa jo měł šesć rědnych źowkow.
Kórtki w pśedpśedanku płaśe 5,- €, z góstneju kórtku 4,- €, dostanjośo je w turistiskej informaciji „Dom gósća“.
Thomas Lubkoll, syn Alberta Lubkolla, jo pó rucnikaŕskich stopach swójeju pśedchadnikowu šeł a tejerownosći twari te znate a woblubowane błośańske cołny za turistow, burow, rucnikarjow, wumóžaŕske mustwa, policiju na wóźe, wognjowe wobory, šule, towaristwa a za te wšake słužbne wótźělby wódogóspodaŕstwa.
Až akle něnto, wót decembra, wopšawdu statkowaś móžom ako nowa redaktorka Nowego Casnika, jo mě wjelgickan luto.
Krawca a H.
Njejo dłujko trało a kubłanje tubaka jo se wót 1676 w Bramborskej rozšyrjało.
Tencas jo jaden fyzikaŕ jim we pśednosku wucył: „To njebuźo se žednje raźiś!“ Žedne lěta pózdźej jo Koch pśelazował knigły Kulturelement Sonne.
To jo se cesto pšašało a pśepytowało.
Pśi wuknikojskej wuměnje na zachopjeńku 1990tych lět jo kupka Serbow w Bretani metodu imersije póznała.
To móžomy něnto z wólbami 26. maja k lěpšemu změniś, jo groniła Monika Schulz-Höpfnerowa, pśedsedaŕka wokrejsnego sejma (CDU).
To jo ceło wósebna rasa.
Rada sejźim na drjewjanej kšomje wokna a wobglědujom, co cynje "powětšowe ratwy".
Bóžko jo to južo kóńc knigłow.
Něnto akle som zrozměł Gubinskego superintendenta, kótaryž jo kšuśe pominał, až njesmějom nježenjony do Pěśdubow pśiśěgnuś.
Pětš se nejžpjerwjej raz pósmjejknjo.
Mój prědny kontakt ze serbskeju rěcu njejo to był.
Kak jo generacija našych starych starjejšych pśed 100 lětami swajźbu swěśiła? To se dajo derje wuznaś z noweje wustajeńce w Serbskem kulturnem centrumje, ak jo se wótwóriła pětk.
Twój měr by był kaž wódna tšuga a twója pšawdosć kaž móŕske žwały. Jez 48,18
Z tym jo Jezus Israel na jogo nadawk dopomnjeł, wšykne ludy žognowaś, aby je teke wulichował wót namócnego kněstwa.
Kněžki su se měli skerjej hyšći lěpjej nježli pjerwjej.
Wědomnostne analyze pokazuju, až mógu źiśi južo wót starstwa tśich lět sem wjelgin produktiwnje z computerom wobchadaś.
Prědny dwór, na kótaryž su Rubyńske zapustarje załožyli, jo był ten wót dr.
Lěc to pak hyšći mógu?
Faraŕka kněni Köhlerowa jo wšake wulicowała [...] z jeje historije, wósebnje wó wjelikich zasłužbach fararja Bogumiła Šwjele, ako jo se teke starał za rědne serbske špruchy w Bóžem domje.
Pozdźej, ako jo góle wiźeł, jo w bydlenju wostał a w sedle wusnuł.
Bajcyne wótpołdnjo z Pytkom na tom dnju jo było to slědne zarědowanje w lěśe 2020. Te nowe wuzwólowane w Spěchowańskem towaristwje dešańskego muzeja: pśedsedaŕka Christina Kliemowa, nowa zagronita za rewiziju Marion Stenselowa a nowa zastupna pśedsedaŕka Anja Jahnojc.
Wo wujasnjenje togo problema jo šło na našom posejźenju kupcynego pśedsedaŕstwa wałtoru pśed dwěma tyźenjoma.
Graś budu pozawnowy chor Žylow/Dešno, Drjenojska kantorka Regina Müllerowa (orgele) a Gregor Kliem (klawěr) z Dešna.
Mjazy nimi su byli teke pśecej Serby: 1828 Lehmann ze Sedlišća, kenž jo pótom był wucabnik w Ćisku (Zeißig) pla Worjejc, Blasienz ze Žarnowa jo pśewzeł město w Syjku a Richter z Košynki w Žylowku.
Pónjeźele wótpołdnja jo wjeliki pógrim śěgnuł pśez Dolnu Łužycu.
Co jo był twój wuslědk? Žeńske su šli do Barlinja, su zasłužyli pjenjeze.
Babbel za toś te 14 rěcow pórucyjo kurse, kótarež se na zachopjeńku wuběrka indiwidualizěruju pó starstwowej kupce, celu wuknjenja, traśu wucby w jadnom dnju a tak dalej.
Witko se znoj a jo łacny.
Cłonki nowego zwězkowego pśedsedaŕstwa su dostali kuždy jadnu rožu.
Neumann jo w tom zwisku kritizěrował, až Serby se zasej muse wupšawniś, gaž swóje kazniski zarucone pšawa wužywaś kśě.
Nejwěcej su se nam pak spódobali te, ako su měli wjelgin wuske ropki a k tomu te ceło wusko zropkowane cańkate šorce.
A Möbertojc gjarncaŕska śpicka njejo jano typisku keramiku, ale teke serbsku źěłabnu drastwu prezentěrowała.
Pśi wšakich njedajo se rozeznaś, kaka swajźba jo to była: cesna, njecesna, zelena, młoda.
We wšyknych rěcach jo za mnjo nejzajmnjejša ta linguistika.
Toś ten program bazěrujo na žrědłowym teksće suity Mozilla.
Awtorka Halina Barań w Žarowje.
Srjodu, 15. maja, zmaka se Wuběrk za serbske nastupnosći w Picańskem amśe.
Z tymi pjenjezymi by mógał za mamu dosć droge medikamenty kupiś.
Jo ga to prědny raz, až buźo BUGA w jadnom nowem kraju Nimskeje!
»To by to pšawe za móju kacku było!«
Pśi tom scyniju swóju ruku na brjuch, aby pógiby muskulatury brjucha pśi dychanju zacuwali.
Kórty su do togo dostaś w Serbskej kulturnej informaciji Lodka.
Wó tom, kak jo se to serbske w mójej familiji zgubiło a wó tom, což jo někak weto hyšći wušej wóstało, jadna mój pśinosk "Wó pytanju za carnym kurjetkom – Mój serbski žylojski póchad" w Serbskej Pratyji 2020.
Jo wažne, na case glědaś, se plan stwóriś.
Jo był Friedrich II., pšuski kral; togo wobraz tam jo wisał.
Majski kral rejtujo w krejzu, pśi tom źiśi znowego spiw zaspiwaju.
Won jo gronił: “Som prědny raz w Serbach.
Wóni su kóńc tyźenja teke zastupjone byli prědny raz w korona-krizy.
A słužabnik jo dostał zasłužone swarjenje:
Wieczorek jo teke rozkładował, pó kakem principje, na kaki part, jo Bogumił Šwjela te informacije k jadnotliwym jsam a sedlišćam zestajał.
Nabóžne wusćełanje (M.
Myšy se wóttergnu na wuchacka, jomu tšašnje šćokaju!
W zachadnem tyźenju stwórtk, 23. februara, su se zmakali cłonki Bramborskego wuglowego wuběrka w Chóśebuzu na swójom 25. posejźenju.
wopšašajo se wuchack Wuško myški Pipsi a pokažo na pśijaśela, kótaryž k nima pśiskócyjo a pśi tom wjasele juska.
My smy wuzwólili powěsći wót telefona, z kótarychž jo kradu wuznaś, ga jo se telefon prědny raz w Dolnej Łužycy nałožył.
K jogo nejwěcej znatym wobydlarjam słuša Helmut Kurjo, 84 lět stary (we jsy gronje jim Sliwinoc).
Lutk, kenž jo jogo how dowjadł, jomu kažo, aby zejgrał.
Chtož co se pśipowěźeś, móžo to cyniś (035609/324).
Glědajucy na teliko pśichylnosći na oficialnych bokach kraja zda se woglědarjeju dalšne wobstaśe Serbow a jich rěcy samorozmějuce a zawěsćone.
Sportarje a rentnarje su měli swóju wósebnu gódownicku.
Tak njejo žeden źiw, až su delegaty sami zběrali argumenty a diskutěrowali wó źěle župnego sekretarja.
Casowe planowanje Casowe pśedpise k zmejstrowanju nadawka.
My źiśi a teke suseźi su pódla wóza abo za wózom gnali.
Ale togo jatšownego wuchaca wóna tak jadnorje wótbydnjo.
»To jo było rědne spiwanje«, chwali starki Pettson kokota. »By mógali jomu groniś kokot-spiwarik, to by pasowało.«
Togodla jo chyśił to źěło a zachopił wótnowotki karieru ako inženjer na njepolitiskem, techniskem pólu.
Na pśikład kśě agenturu zarědowaś, kótaraž informěrujo, kak te imaterielne kulturne pókłady regiona a póśěg k tomu serbskemu turistiski mógu se zwikowaś.
2. Groźišćo/Grötsch 1. Kóšnojce/Koschendorf 1. Šejnejda/Schönhöhe wusokosć boma: 22 m 3. Kósobuz/Kunersdorf wusokosć boma: 19,50 m 2. Groźišćo/Grötsch wusokosć boma: 26,30 m Serbski hiphop, elektro, jazz, pop.
Śicho źiśi, słuchajśo!
Z dobrym źěłom pśinosuju błośańske bury bejnje k tomu, až se to raźijo a až buźo Nimska zasej zgromadny stat, jo ministaŕ gronił.
Z teje domownje jo pó wójnje wordowała ze swójeju familiju wugnana.
Wokoło 100 Žylowarjow a Žylowaŕkow jo se zmakało 10. januara w sportaŕskem domje, źož jo se k drugemu razoju žylojska woklapnica wótměła.
Jaden z nejwětšych a nejwobšyrnjejšych z nich jo Etnografiski park (Skanzen) w měsće Olsztynek, tšochu zdalony wót centruma Mazurow.
Koncert w Chóśebuzu su sobu wugótowali spiwaŕki a spiwarje z Dolneje Łužyce.
Wuměłstwo a zarědowanja maju se śěžko.
Jano rědko móžomy w Dolnej Łužycy dožywiś kradu serbske źiwadłowe graśa za źiśi.
To jo teke sobu zawinował pórěd policije za gasenje wognja wót 1. junija 1860 w Bórkowach.
Na tom wobrazu z dwaźastych lět jo wóna k wiźenjeju w prědnem rěźe we srjejźi.
Nowakom z Drjowka, z Janojc familiju w Dešnje, z W.
To se tym njejo mógało staś, ako su juž elektriski rězak měli ako na pśikład naš sused.
Ale dejmej se slobra pasć! 
Pśi takej górcośe jo naša wugbałosć se wě bejnje wobgranicowana, cujomy se malsnje dopórane.
Wušej togo co Knorr wótmólowaś modele pśed źurjami cerkwje a we cerkwi.
Ako Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz pišo, jo stwórtk 12. septembra było jich prědne słužbne wobradowanje w nowem šulskem lěśe.
Co zwěsćijoš?
How jano někotare měnjenja a głosy ze wšakich krajow.
Naźejam se, až njebuźo w nowej sezonje zasej taki wjeliki tšach za Chośebuskich balokoparjow.
Něnt jen zhamsajo – mójejko!
Glěda hyšći raz do pasa.
Płody su carne jagody, kótarež dośěgnu wjelikosć grochowkow.
Ma kaž kraga stojece kósmy na šyji.
W maju 1941 dosta wón wót konsistoriuma list ze zakazom zjawnych namšow w serbskej rěcy.
Snaź toś tu staru tradiciju zasej raz wótžywjeju?
Merlic Lydi jo wumrěła pśed dwěma lětoma a jo zakopana na kjarchobje w Wuskidźi.
Hyś slědk do górnołužyskeje domownje njeběšo jej pśisuźone.
Teke starša generacija, ako jo we swójej młodosći łapanje kokota sobu dožywiła, jo wjelgin rozbuźona, až młoźina dajo žnjownemu nałogoju wótžywjeś.
Pšosym, pšosym, połož ten telefon na bok!
Wósłonki žywjenja – dla cogo ja móje pišom?
„Pótom, pó styrich lětach, su młode Indianarje na konferency pśedstajili kus na jawišću we swójej rěcy, a to jo mě wjelgin gnuło, kak sebjewědobnje su wóni grali a swóju rěc wobkněžyli“, jo Maksimilian měnił.
Gregor: „To móžoš tak zgóniś. 
Luźe su se radowali a se pśi tom, to se wě, teke dali słoźeś silwesterske piśa.
Kužde góle se wubjerjo zwěrje a se stupijo pódla wótpowědneje kórtki.
Bórkojskej loźe "Přiroda" feluju stawne kupowarje.
Wušej togo: Wobstawnosć serbskeje wucby wót prědneje klase až k abiturje dej byś garantěrowana.
Lětosa su źe druge pšawidła se kněžyli.
Wón ma dłujke kijaški.
Eger jo město w Hungorskej.
Mimo wósebnych historiskich slěźenjow njedajo se groniś, wót źo jo se brał jogo angažement na dobro nacionalsocializma.
Tomu, až jo se dolnołužyska Maśica Serbska pśed 125 lětami w Chóśebuzu załožyła (wó tom cytaśo na 4. a 5. boce) su myslone dalšne dolnoserbske knigły w rěźe „Wobrazki ze Serbow”.
We jsy jo zas wjelike wubójanje.
Wóni wopśimjeju wjele witamina C a se góźe wósebnje pó prědnem mrozu za marmeladu.
Boganoweje, pilneje Domowinarki ze jsy.
Grajkanišćo su wobnowili, wšake w domje su pśetwarili a wšykno jo rědnje wutapecěrowane.
Nawóžeń, njewjesta a braška su źiśi, ako su južo cele dłujko w našej źiśowni.
Góńtwa wusoko pśebitowana.
Teke w Błotach su něga z nimi (a drugimi družynami) kacki a swinje futrowali abo ako łapotku za raki (Krebse) brali.
Samo ministaŕski prezident Dietmar Woidke (nalěwo: Dieter Freihoff) jo se za to zajmował na lěśojskem swěźenju SPD w Pódstupimje.
Dobra kwalita wugla wokoło Wjelceje a to, až jo se wón dał lažko wudobywaś, jo k tomu pśipomagało, až jo how nastała dalšna industrija, kótaraž jo trjebała wugel a brikety.
Komentar k pśinoskoju "Su jano byli ‚Reichsbürger‘ na tej demonstraciji? Dr. Měto Balašk z Barlinja pišo : Rozgrono z wobźělnicu demonstracije "Querdenken" Nancy M.
Chóśebuz – město drogow!
Jo měnił, až deje Serby sami rozsuźiś, lěc kśě měś klasu abo masu.
Pon jan lubjej wostanjoš we jśpě pśi śopłych kamjenach.
Smy měli ruki połne źěła.
Za to su byli nutśi bydlenja, groźi a składy.
Wobstatk kapitala lažy něnto pla 366. 000 euro.
Ale to druge w błyšćatej sukni jo wołało: »To njejo wěrno!«
W njom jo Pawoł Nedo južo srjejź junija 1945 naraźił, w serbskich nastupnosćach pomoc Dolnoserba Fryca Latka z Noweje Jsy pla Picnja wužywaś.
Njejo dłujko trało, a kmótša jo mužoju groniła: "Dwě źowce stej pśewjele."
23. septembra jo dwanasćo (12) źiśi 4. lětnika zakładneje šule w Brjazynje narskich słuchało na tšojenje wokoło kócora Findusa a nowego wobydlarja, kokota-spiwarika, na dwórje starkego Pettsona.
Cesćej jo M.
Pśistup DDR k Zwězkowej republice ako tšojenje jo mjaztym cełu generaciju pšec wót nas.
Po swajźbje comy teke woglědaś do Serbskego muzeja.
Ale: Korona-pandemija jo tomu planoju naprěki pśišła.
Jaden dom na dwórje jo se prodrustwo wzeło a pśetwariło za swójich cłonkow a jomu tak naźěłało wjele towzynt markow długa, w drugem su bydlili teke cuze luźe.
Nastupajucy "Jaja z kraja" groni Madleńka Šołćic, až doněntejšny plan jo, premieru teje komedije na pśiduce nalěśe pśesunuś.
Ten stat jo se tegdy rowno akle załožył a pśiwzeł do Zjadnośonych statow Ameriki.
Móžośo sebje woglědaś dolnoserbski telewizijny magacin „Łužyca” wó serbskich cerkwjach a se wulicowaś w spódobnej gromaźe pó serbsku.
Dešćownica starašo se wó wódu a warjašo jaja.
Ale ja som to rada gótowała", groni kněni Frankowa.
Michał: „Co to jo swěśak?“
Ale wóno se jej weto wjelgin spódoba.
Malsnje pśipraskujotej jeje starjejšej do jśpy, ale źowćoju se zda, až to nimjernje dłujko trajo.
Kótarychž jo gromadu spórał z krajow, wót pódzajtša a pódwjacora, wót pódpołnocy a pódpołdnja, deje Knězoju se huźěkowaś za jogo dobroś a za jogo źiwy, kótarež nad cłowjecnymi źiśimi cyni.
Dorosćony abo ty sam zazwónijoš něnto na numer 112. 
Slědny wulejo pón wódu do sudobja a ženjo zasej wódu pócerat.
Teke blisko Depska jo w pśiroźe wjele takich śichych nugłyškow.
Pótom su póry se pśed teju bejneju licbu pśiglědarjow zestupowali gromadu.
Na drugi jatšowny swěźeń smy teke na mšu šli.
Měnjony jo kněz Tomáš Kmječ, kenž jo se w serbskej katolskej familiji w Gornej Łužycy naroźił.
Z tym pśesajźamy europske pśedpise k šćitoju mjeńšyny.
Kórtki budu na pśedań mjazy drugim w Lodce w Serbskem domje.
Z rědnym strusackom abo pralinami ako darik pokazuju luźe swóju lubosć.
Božko pak nic stawnje a wšuźi gromaźe.
Johann jo był jadnučki gólc na tom kursu.
Lěc su tam pśistajone wó afriskich stronach snowali? W Baršću/Forst dajo měsćański źěl "Mexiko".
Skóńcnje jo jadnomu połkownikoju pśipadnuło:
Někotarym lubym luźam jo wón južo darił swóju kronu", jej maś pśeraźijo."
Někotare góźiny běchu pśejšli, ako na jaden raz z nazdala grozne wołanje słyšaštej.
Z takim wóni pomogaju, aby gaty njezarosli.
Kito Pank jo chójźił na gymnazium, aby pózdźej na uniwersiśe w Barlinju studěrował teologiju.
Wót tam smy jěli pśi pšawem „jatšownem“ wjedrje pó pśeliš rědnej krajinje až do Wotrowa (Ostro).
Wósebny źěk słuša Margot Hašcynej, kótaraž južo dłujke lěta pśi olympiaźe pomaga a kótaraž jo lětosa swóje wjelike nazgónjenja zasej wužywała, abo swóje młodše koleginy pódpěrała.
Wóna jo pisała mejlku na serbske familije.
Som teke hyšći Měta Lažkego zeznała.
W žerdkach jo wěcej witamina C ako w nam znatej kulkowatej sorśe.
To dosega, aby se škórpina semjenja abo samo teke asfalt puknuł.
Jogo zastupnica jo tak ako doněnta wucabnica za serbsku rěc na Dolnoserbskem gymnaziumje Antje Kellowa.
Pózdźej buźo pótwaŕ až k tormowemu wjeraškoju segaś.
To su luźe w Janšojcach wulicowali.
To jo nejwětšy swěźeń, ako jo gdy raz we jsy był!
Ako lětosne žylojske žnjowny krale su byli jasne a cesćone, su wóni se wuzwólowali swóje kralowki.
Wón jo kaž nan Günter cłonk w partaji CDU.
Jo nam wjelgickan luto, až dwója zmólka jo se nam stała we slědnem wudaśu.
Wšykne, ako raźi basle, su witane.
Njewiźe žednu tšachotu za luźi, špatny wobraz wó wjelkach su se luźe bóžko sami wumyslili.
Za Mětom Pernakom (17.3.1938 – 8.12.2019)
Smy tam wšykno do rěcha a rěda spórali a my mamy na mysli, how wóstaś.
Slědny tyźeń wobraźijo nam hyšći raz słyńcne, śopłe babine lěśe, ale nocy budu wótergi južo wjelgin chłodne.
Źinsa hyšći wucytajoš z jich rozpšawy wjeliku źěkownosć za wutšobnu góspodliwosć.
Na zachopjeńku pomagachu nam licyś, ale póněcom su cele sami licyli.
Ptašk pśecej hyšći tśikoco.
Źěłam w dwěma změnoma, a casy mam ja teke sobotu a njeźelu słužbu.
A nejwětšy handlaŕ jo był jaden žydojski kumpan!
Groni teke něcht: Njezapłaść złosć za złosć?
W "Gladhousu" dajo wšakorake móžnosći literaturu nazgóniś.
Ale wóna wě, až se jej to na žeden pad staś njesmějo.
Wóna jo we tom towaristwje ta jadna sama, ak móžo derje serbski powědaś.
A wuměłski wjednik H.
Pjenjeze dostawaju wót zjawnych a priwatnych institucijow respektiwnje organizacijow.
Jo, a pón smy my gólcy teke rad pó tych bomach łazyli a wšake jaja wuběrali.
Na gasenju wognja jo wobźělonych 300 policistow a wobornikow.
Prědne jo było ned na zachopjeńku.
Hana musy něnto cele měrnje lažecy wóstaś.
A w běgu prozninow změjo Wuškojc familija teke dowolowy póbytk w Nimskej.
K tym wušej 40 Domowinskim kupkam w župje Dolna Łužyca słuša teke kupka w Baršću.
Zachopiło jo se wšo z tym, až su warili marmeladu za domacnu pótrjebu, a kšac pó kšacu jo z togo wěcej wordowało.
Wótkubłarki su teke dostali wopśimjeśowe a metodiske naraźenja za wšedne źěło w swójich kupkach.
Źinsa by my jogo chórosć pomjenili ako epilepsiju.
W slědnych lětach jo se stawnje wěcej rozšyrjała.
Rownož jo Hajno Nowy swój amt ako wejsański šołta złožył, jo weto hyšći až do lěta 1933 w gmejnje aktiwnje źěłał ako zastupny amtaŕ a ako wujadnaŕ.
A pśeběrajucy serbske casniki a casopise jo wón w Rozglěźe namakał jadnu baseń, "Pyšpot procha", wót jomu njeznateje basnikaŕki ‒ Jill Ketlicojc.
Źiśi směju se zanuriś do cirkusowego swěta.
Sobuorganizatorka Edith Pjeńkowa jo groniła: "Droga do Miłoraza dej wóstaś, to dej byś granica k Wochožańskej jamje.
To buźo wjelika katastrofa!
How kśěli pšašaś, maka ga se to nalěto z nowym žywjenim a na drugi part ta tužnosć Jezusoweje smjerśi na kśicy?
Pódzajtšny pśibrjog Andry Pradeša a Tamil Nadu kaž teke pódpołdnjowa Kerala dožywja mjaz oktobrom a decembrom dla dłujkowjacornego monsuna hyšći drugi dešćowy cas.
Wóno śi wšykno pokažo, cožkuli coš wiźeś!
A gaž wóna płaco, mama a papa ned wó nju se staratej.
Až wóni se togo dalej źarže, to ja rozmějom teke.
Wšake wót našych luźi ga njejsu do togo hyšći take wjelike a rědne orgele wiźeli a słyšali.
K nim słuša ta Sprjewica (Kleine Spree) (jadna wót styrich wótnogow rěki z tym mjenim), z rědnymi nadrěkami a gatami.
Nejwažnjejše eksportowe wóry su produkty górnistwa , bałma a žywe zwěrjeta .
Pó kwaliśe, intensiśe a organizaciji pak jo se Witaj rozdźělnje wuwił.
Ale teke integrěrowanje jeje samostatnych rešeršow a terenowych slěźenjow w Łužycy su pśednosk mócnje skšuśili.
Łoni su pśewjadli "kulkowy swěźeń" z kulkow-kopanim.
Anton jo šery papagaj a póchada z Afriki.
Gaž źeń maśerjow swěśe na jadnej njeźeli a źeń nanow swěśe na jadnom stwórtku, jo to wěsta wósebnosć.
Spiwaś teke móžo, a to te rědne stare ludowe spiwańka.
Law jo rubjažne zwěrje.
To su byli mjazy drugim drapawa (Klebkraut), wónjata śerlica (Waldmeister), šćerbok (Scharbockskraut) a pśěslica (Kohl-Kratzdistel/Schreckkraut).
Chto něnto jeju změny pśidatnje sobu pśewzejo?
Ten jo se naroźił 1863 we wejsnem źělu Šejnejda a jo se wumrěł 1942 we jsy Załgózdz (Klingmühl).
Serbsku wucbu som w 1. a 3. rědowni pla Rosemarie Frankoweje měła, ale žednu Witaj-wucbu.
Słyńco jo swěśiło južo zajtša rano.
Na jaden part bituju te gaty rědny naglěd, su za wětšy źěl tek derje pśistupny.
Ale Sieglinde Sackowa wuzwignjo: "Šćit pśirody njamóžo se jano na oficielnje šćitane płoni a na tak pomjenjonu źiwiznu wobgranicowaś".
Pśewidny płot tomu zadora, až tych 60 gusow Helmuta Kuhlmanna w Nowej Jsy se dostanu do gumna.
Za nejlěpše naraźenje, kótarež zwězkowe pśedsedaŕstwo k wužywanju schwali, pósćijo se awtoroju myto we wusokosći 500,00 €.
Kupcyne foto pśed janšojskim muzejom.
Ale to buźośo cytaś pśiducy tyźeń! Wumyte mušle deje wuschnuś.
Wóna jo se ako Dora Wildau w Póznanju naroźiła.
Woni kśě pó zymskem casu něco pisanego wiźeś a łakosće za barwami.
Wóna se naźeja, až pśedewšym z tych listow móžo se hyšći wšaki njeznaty fakt zgóniś abo teke znate tšojenja "z prědneje ruki" wobwěsćiś.
»Twój paradiz jo nad zemju a mój paradiz jo pód zemju«, wobora se kšet Knut.
W Budyšinje 1952, na boce 5.
A to, lěcrownož južo dr. Měrtyn Luther jo měł kuždego za grěšnika, kenž njejo pilny .
To pak buźo akle móžno, gaž buźotej pśedlažaś w digitalnej formje.
Regionalne wiki
Vogt we swójom koncepśe taku korporaciju Serbam pśiraźił.
Redaktor wuknikojskego casopisa Płomje Bernd Melcher staja wucecym a wuknikam źěłowe łopjena ze wšakich wudaśow digitalnje ako PDF- a Word-dataje k dispoziciji.
Nejpjerwjej stej to byłej dwa semestra, pótom teke doktorski studium sorabistiki.
Pawoł pišo: Słowo jo wěrne, až Kristus Jezus do swěta jo pśišeł, grěšnikow zbóžnych hucynit.
Wót Bórkojskego amta ga běchu dostali pismo z wušej 10 dypkami, na co muse wšykno glědaś pśi wjelikem zapusće.
Z Erichom Wojtom jo serbski lud zgubił dalšnu wjeliku wósobinu.
Wóna jo Casnikoju groniła: „To se wě, to jo zajmne źěło było.
Tśeśi cytaŕ-pisaŕ měni, až kšetam nejwěcej smjerźi, gaž w jich źěrach wónja.
Mirjam Vellinga, projektowa managerka rěcnego spěchowanja Afûka, kenž jo pśijaśelnje wótegroniła na móje pšašanja wó jeje źěłabnosći pśez Skype, měni k tomu, až frizišćina w tych krajach jo njejadnaka, teke Frize na kupach Nimskeje spócetnje su žywe byli wjelgin rozdźělnje a to jo respektiwnje wuwiło rozdźělne sebjewědobnje.
Faraŕ jo krotku namšu wótźaržał.
Sobotu, 5. měrca, budu zapusty w Barbuce, w Dubjem, w Rogowje, w Gornej a w Radušu.
Pópšawjenje sromośenja w Casniku 1879
NOWY CASNIK: Kněz wušy promšt, Wy nawjedujośo pśi cerkwinem wjednistwje Barlin-Bramborska wósebnu źěłowu kupku.
A Robinson wobejmašo Pětka, kóšašo jogo a wobej płakaštej łdzy wutšobneje radosći.
Nikaragua jo kraj w Srjejźnej Americe.
Benny: Dunder niźi, Egon!
Togodla ganja pó lodach.
Wudawarja stej prof. dr.
Howko pśijědu luźe z cełeje Łužyce, dokulaž taki bejny sortiment njenadejźoš ned zasej.
FUEN-kongres w Bratislawje
»To njejo było zewšym rědnje wót tebje«, groni. »A pón hyšći twarźiš, až ja som to pisał.
Za tym, až jo se w slědnych lětźasetkach 137 jsow w serbskem sedleńskem rumje wótbagrowało za statnu energijowu politiku, dajo něnto znamje, až Nimska w zwisku z wótstupowanim wót wugla skóńcnje pśewzejo zagronitosć za serbsku mjeńšynu.
wałtoru, 15. septembra /nazymskego
Wětšyna luźi ze Strowja zewšym njewě, chto ma chowanje klucow k wobyma zamkoma na starosći.
Jan Bart jo pilnje wabił starjejšych, jo pógónjował kubłaŕki do źěła, jogo spócetne statkowanje jo było wjelgin spómóžne.
Za tym až jo se srjejź julija mócnje padało, kiwaju nam rědne, słyńcne, jo samo tešne lěśojske dny.
"Hanzko a Gretka".
W IfZ pak njejsu take frace rědke daniž njewitane, jano pitśku późiwne za pśerězne klientstwo, kótarež pódrywa swój duch a śěło z ,,kulturneju drogu“ alkoholom.
Prědny dušepastyŕ jo był Juro Frahnow.
»Dobry źeń«, wón groni.
Cesćona redakcija, k temje Europeada 2020 cu ja rady na slědujuce fakty pokazaś, až jo móžno, až by mógało se wěcej ako jano serbske mustwo wobźěliś.
Jadnore łopjena su musterowane a zwětšego wuske.
Źo we tych rozestajanjach wó muzej Dešno ga wó financěrowanje.
Ned pó politiskej změnje su se namakali někotare entuziasty, kenž su kśěli, aby pśišli rěc, spiw a wšedne žywjenje Serbow do telewizije.
Familijowa firma "Spreewaldkonserve" wordujo źěl francojskeje firmy "Andros".
Rozžognujomy se rad z takim jatšownikom a naźejamy se rědnjejšego rožownika.
W nocach pak ma byś južo bejnje zyma, tak až dejmy změstymi z prědnymi nocnymi mrozami licyś.
Tej źiśowni se groni "Strowotna źiśownja błośańske lutki".
Źěl kostow pśewzejo ten zwězk a pšosy wó pósćenja, dalšny źěl financěrujo mjazynarodna organizacija "Client Earth".
Toś jo se rozsuźił 1998 za studium europejskeje etnologije na Humboldtowej uniwersiśe z pódlańskima fachoma psychologija a bohemistika, pśi tom myslecy, až jo česka serbskej rěcy wjelgin bliska.
Źi pśez drogu!
Pólske casniki pišu, až to ma na jaden part cyniś z tym, až stat jo małko korona-testow k dispoziciji stajił, a jano małko luźi wordujo na koronu testowanych.
Njejo znate, lěc nan buźo se sam wó swóju źowku staraś, abo jogo maś abo jogo partnaŕka.
Wóni stoje pśi droze a wobźiwuju zapustojski pśeśěg.
Abo lazujmy zasej knigły.
Kijašk jo zrownany a njaso jadnu kwiśonku.
Wódu z kružka jo Jan ze spłom pił.
Teke w Myšynje jo se załožyła kupka, kenž zběra serbske mjenja tšugow, pólow a łukow.
Menzel a młoda Serbowka D.
Do njogo su zapisane chwalobne wótglědanja kaž doźěłanje wustawjenja za serbsku wucbu (Sorben-/Wenden-Schulverordnung), wobstawnosć serbskeje wucby wót źiśownje až do abitury, strukturna změna w Łužycy, woplěwanje pomnikow a kulturnych wopomnišćow, a teke wuwiśe Łužyce ako modelowego regiona.
Šołty a amtski wuběrk w Bórkowach
W lěśe 1923 jo se pódał na wuměńk.
Wóna z tym co pśikład byś: "Mě to góri, gaž wiźim tudske cołnaŕki w tych tšašnych bruslacach a zecach.
Někotare žeńske su te gótowe cypjele pó kursu sobu domoj wezeli.
Woni su pytali žywu wěru, kótaruž we swójej cerkwi cesto njejsu namakali.
Ako tej se wěcej njegibjotej, stej jeju za rukoma a nogoma pśimnułej a kaž měch kulkow na awto chyśiłej.
Tenraz su dejali małe wuměłcowki a wuměłce majski bom mólowaś abo basliś.
Toś su se pśi njom cesćej zmakali bury a rybarje ze jsy a wokolnosći.
To jo Casnikoju wujasnił zastupny wjednik šulskego amta kněz Boese.
Su to byli Kathrin a Andre Friedow a jeju susedy Heike a Detlef Buhse.
Wjeliku zasłužbu dla togo maju žylojske spiwaŕki a spiwarje, kótarež rědnje a rad spiwaju, kótarež pak teke zwěrne su, až móžoš se na nich spušćiś, až wóni źarže, což su pśilubili.
Togodla teke njocomy ten 1. měrc lěta 1955 wósebnje swěśiś - ale spominaś na to dejmy.
Źiśam znata figura Witko pśewóźujo źiśi na wulět do srjejźneje Łužyce.
Tak ako w kuždem lěśe su se starali někotare cłonki Domowniskego a drastwinego towaristwa wó derjeměśe woglědarjow.
Starka pokazujo na kócku na bomje.
Tradicija serbskich drastwow jo znata, ako se stawnje dalej wuwija, jo měniła.
Na woglěźe we Słowakskej – w Pieštanach a wokolinje (4. źěl)
Toś tu modernu techniku z klimowymi załožkami jo wugótowała firma "Auer Vitrinenbau" z awstriskego Innsbrucka.
Na žnjach muse na lanje chrapki rose abo dešća lažaś.
12 rejtarjow a 18 źowćow w serbskej swěźeńskej drastwje jo jich lětosa było.
W lichem casu angažěrujo se Stefanie Krawcojc we wšakorakich serbskich towaristwach, jo teke na cerkwinem pólu aktiwna a ma dobre styki k luźam na jsy a w serbskich kupkach.
Rolf Radochla, pśedsedaŕ togo towaristwa, kenž jo akle mało dnjow do togo swój 70. narodny źeń z wjele wuměłcowymi pśijaśelami swěśił, jo pětk tyźeń 17. wudaśe ,Stoga‘ na bórkojskem swětosnem jawišću prezentěrował, a jo młogich awtorow a młoge awtorki na jawišćo pšosył.
„Jo, ale dalšne słowa, kenž jo mój nan gronił, njok lubjej how napisaś …”
Pšašajśo se źiśi: "Źo namakajośo njewjericku?"
Jo, powěsći a wědu rozšyriś a ze słowom a muziku rozwjaseliś, to jo nadawk Serbskego rozgłosa.
Až jo jeje muž teke wjelgin aktiwny a se zasajźujo za Prjawosku wěc, to som akle slědny tyźeń pśi swójom woglěźe zgóniła.
Tam a zas žyc sebje teke połdnjowe drěmańko.
Na pór krotkich pśikładach comej wopytaś te pomjenjone problemy raz pitśku pokazaś:
Pśileśeł jo do Hochoze, źož wubrał jo se Dubrawu.
Bibuš w januarje jo był pšawy trjefaŕ a za gósći wjelicke dožywjenje.
Ze Slěpego/Schleife. Slěpjański serbski kulturny centrum (SKC) jo zběrał wót lěta 1998 serbske jatšowne jaja.
Pśeto běšćo ako zabłuźone wójce, něto pak sćo se wrośili k pastyrjoju a doglědowarjeju wašych dušow. 1 Pětš 2,24–25
Tak słušaju do programa dwě serbskej reji a jadna słowakska.
(suź mě, Bog!
Jěźomej do Gubina, aby tam wót zagronitych luźi zgónili wšake wó žywjenju w tom měsće - wó problemach, procowanjach a teke starosćach tuchylu.
To jo Krabata něnto wjelgin wobtužyło, až jo dejał w słužbje krala swójogo pśijaśela skóńcowaś, a jo pśi sebje zdychnuł: »Tak to jo, te wjelike se waźe, a lud dej za jich derjeměśe swóju kóžu na pśedank nosyś.
Hynac gronjone: Jajo wóstanjo jajo a njebuźo kula… Togodla jo słowo „awtentiske“ abo „awtentiskosć“ we spomnjetem nastawku kradu wopaki nałožone a njemudre.
Wóne ptaški su w góli, na góńtwje, a pśi tej góźbje se wopóznawatej njewjesta a nawóžeń.
CASNIK: W slědnem Casniku smy wó tom pisali, až su Domowinske kupki a towaristwa, kótarež pśisłušaju Domowinskej župje Dolna Łužyca, dostali list ze Serbskego domu w Chóśebuzu.
Serbska gódowna namša lětosa njebuźo.
Wokrejs Sprjewja-Nysa lažy na krotkem pódzajtšu Bramborskeje a w historiskej Dolnej Łužycy.
Zwótkul bjerjośo ideje za take gronka? Som źe był wucabnik a toś wjele ze źiśimi gromaźe.
Wóni su se źiwowali tomu wjelikemu pjacu, do kótaregož te placki su wordowali suwnjone.
Dla korona-krize jo Domowniski muzej Dešno tuchylu za woglědarjow zamknjony.
To serbske ga jo něco normalnego, jo groniła Hella Stoletzki.
Kóńc septembra buźo 20. dwórny swěźeń na Njepilic dwórje.
Wujk a śota, tšochu zaźiwanej a se smjejkotajucej, njejstej nic pśeśiwo tomu měłej.
Wót serbskich rucnikarjow su pódla byli Juro Hanška z Brjazyny, Delia Münchowa ze Žylowa, Heinhard Hänisch z Wjerbna a Lehnitzkojc manźelskej ze Zaspow.
W Mišnjańskich cerkwinych knigłach stoj, až Łazojska cerkwja jo słušała arcypresbyteriumoju w Kalawje.
Na wšyknych šulach su se zarědowali kupki za licenje, a uniwersity a kubłanišća zewšym njejsu mógali dokubłaś źiśownice a ceptarje.
Pjerwjej raz jo to było hynacej.
Bincajucy wóni chłošće nektar a donosuju pśi tom kwiśonkowy prošk wót jadneje kwiśonki k drugej.
Jury pišo, až wšykne su pśeznanili jury z pśesegajucym dobrowólnym angažementom, pśikładnymi idejami a do pśichoda glědajucymi konceptami.
Rěc togo wjacora jo była nimska a serbska.
A to se někotarym wobźělnikam zewšym spódobało njejo.
Weto jo se wucyniło to romske na žywjenje, kulturu a rěc Keltow.
Lampa jo wobswětlowała a wogrěwała, samo warili na njej su.
Jubilaŕka jo chroma na nogi a pógłucha, ale wacej źo se jej derje.
Aby to rozměł, som se z jadnym mudrym cłowjekom, kenž na tej kupje roźony jo a jeje historiju a rowno tak źinsajšne žywjenje derje znajo, rozgranjał.
Dešańskego wujka-flejšarja jo měł juž skazanego.
A teke jadnogo zbrašonego tam maju, kótaryž póderbi wósebnego wótwardowanja.
Drugu a tśeśu njeźelu w adwenśe a wót 25. decembra do 1. januara buźo muzej dodatnje wótwórjony wót zeger 14:00 do 16:00.
Kongres FUEV w měsće Komarno
A toś swěśe w Smogorjowje kužde lěto kokot, muskecy a młoźinski zapust, wóni campruju, zmakaju se pśi jatšownem wognju, stajaju a chytaju majski bom, do kótarejež krony wejsne źowća tek banśik ze serbskimi barwami wiju.
Wuwjeźenja jo Evelinz Pielenzowa wupyšniła z pśisłowami, gronkami, pśiwěrkami a žywjeńskimi gronidłami.
Semjenja su běłe až brune, powjerch gładki až lažko gropny, kšoma jo jasnje zwětšego zubkaty a śamnjejša.
Dejš swójogo blišego lubowaś ako sam se, pśeto ja som Kněz.
Wo tom jo było to grono na wobradowanju, na kótaremž jo se teke wobźělił Bjarnat Cyž, Domowinski pśedsedaŕ.
Stres we běrowje: Jeannie źerjo se z połneju mócu na Toma.
Žedne delegaty su ned wót swójogo blido powědali k diskusiji, ako U.
A dla cogo pón wěcej njepłaśi »Miłoraz, Miłoraz, zeleny Miłoraz, pśenocuj mój luby, pśenocuj mój luby, pśenocuj ty pśi nas«, což běšo znaty serbski mólaŕ a spisowaśel Měto Nowak-Njechorński južo 1937 spisał pśi swójom woglěźe?
Rostlina wopśimjejo běłu mězgu.
Demokratija njeběžy sama wót se.
List na bramborsku ministaŕku Brittu Ernstowu su pódpisali pśedsedaŕ Serbskeje rady Torsten Mak, pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik, dolnołužyski župan Wylem Janhoefer a wjednica Rěcnego centruma Witaj dr. Beata Brězanowa.
Starki Pettson co rad swój pokoj měś.
Po rozpšawje pśedsedarja a diskusiji jo slědował pśednosk Róže Domašcyneje wó serbskej literaturje pśibytnosći, kótaruž jo pśednjasła Měrana Cušcyna.
To groni, až jo była specialistka za pśepytowanje magana a crjowow dla raka a drugich chórosćow.
Gódownica słowo bu śěło a bydlašo mjazy nami, a wiźechmy jogo kšasnosć.
Tšochu měrnjejšy som mjaztym był, pśedrěło jo se pśeznanjenje, až na tej cełej situaciji nejpjerwjej raz sam nic změniś njamógu.
Źěnsa ja pjenjeze licym a njeměrna na źěło du.
Wjednica Žylojskeje serbskeje źiśownje kněni Hanšcyna jo gósći z Gorneje Łužyce wutšobnje wuwitała.
Koch powěda ze swójimi pótomnikami serbski.
Město lažy na kupje Jeju a jo stolicu prowincy Jeju.
Jo ze swójimi pacientami a drugimi serbski se rozgranjała, což jo se młogemu wjelgin spódobało a tomu drugemu pomagało we jogo nuzy.
Pśiducy tyźeń budu gódy!
Turjańskego šołtu Dietera Sommera su zawjadli do rejki.
Nejchudše mjazy chudymi serbskimi wejsanarjami su byli pastyrje, kótarež su dejali góspodarjam źeńk ak źeńk a pśi kuždem wjedrje wójce, swinje a gowjeda na pastwu góniś a tam pasć wót schadanja słyńca až do prědnego błyskotanja wjacorneje gwězdy.
Rozmjej: Gaž lod hyšći njejo njasł luźi abo cołn, njej nicht mógł pó tšugach ducy byś.
Rostlina se w srjejźnej Europje ako pyšnu drjewinu sajźa.
Take swěśaki su tež na drugich městach pśi mórju.
Ten cas, źož wšykno jo dejało malsnjejše, wuše, dalej byś, ten cas jo mimo".
Měto Pernak jo krotke nagrono źaržał.
To wiźenje a słyšanje stej za nas luźi centralnej.
Dolnoserbskim źiśam jo Ludowe nakładnistwo Domowina wobraźiło na kóńcu starego lěta nowe rědne knigły.
Na rozdźěl wót wjele dolnoserbskich familijow jo se we tych tśich familijach serbska rěc pśirodnje dalej dała na slědujucu generaciju.
Su pśichwatali ze struskami, darami a lubymi słowami, aby Fredoju Kaiseroju wutšobnje gratulěrowali k jogo 50. narodnem dnju.
Teke źowća a gólcy ze serbskeje źiśownje w Žylowje su woglědali gano do Dešańskego muzeja.
Teke študańce pśidu, ale licba młodostnych a wuknikow wóteběra.
"Nowy Casnik" a Ludowe nakładnistwo Domowina stej budce měłej, ako teke druge serbske institucije.
Renate Kobjelina z Mosta: Ja cu pśiś na to serbske prjatkowanje.
Za tśi dny jo fašing.
Někotare wósady su wužyli góźbu wólbow za fuziju abo druge změny struktury.
Sobotu, 16. decembra, a njeźelu, 17. decembra, jo w Picnju gódowny mark.
Do Žylowa jo mały balon z Francojskeje pśileśeł.
Źaseś lět jo był cłonk Serbskeje rady w Bramborskej.
Ale wón jo kśěł hyšći wěcej pśinawuknuś.
Žedne luźe, kenž wót swójogo wobsejźeństwa wěcej nic namakali njejsu, su se zasedlili blisko Noweje Jsy.
To se něnto pak změnijo.
Pśi njej su twarili a załožyli wušej 10 wjelikich gaśeńskich jazorow, źož producěruju elektrisku energiju.
Pórěźali su mjazy drugim schódy abo nowo napórali.
Krabat jo na njom póznał, až jo pśikaz wuwjadł, a jo był spokojom.
Witko co Julce słyńcko pokazaś, ale wóno wótleśijo.
Wjas ga swěśi lětosa jubilej 700 lět prědnego pisnego naspomnjenja.
Jim pśedawa Mušyc Sabine, a to mjaztym južo źaseś lět.
Cołny budu jěś wót Wjelikego pśistawa do muzeja na Lědach.
Wšojadno, kótara sorta, pampug ma wjele kalorijow.
To z pšawom, pśeto Chośebuske piwo ma wjelgin dłujke tradicije.
Někotare wuknice a hortnaŕka Carmens Barsowa su měli serbsku swěźeńsku drastwu woblaconu, mjazy nimi Kanterojc Paulina a Matušcyc Leonie z Gór a Prjawoza.
Pó dnjownem pórěźe planujo se pśiwitanje prezidenta Sakskego sejma Matthiasa Rößlera a statneje ministaŕki Barbary Klepschoweje ako teke wólby pśedsedarja abo pśedsedaŕki rady ako teke jogo abo jeje zastupnika.
W 70.tych lětach jo gmejna to źiwe wótwózowanje zakazała.
Lube źiśi, jo cas kokotow.
Mjaztym stej maś a Witko pśi regalu za twarožki.
Wósadniki złožuju južo pjenjeze za to.
Ale rowno w tych casach wobgranicowanjow rosćo póžedanje, a wjelgin se jej co, zasej se do stareje domownje wupóraś.
Ako gósća wót facha buźotej dr. Jana Šołćina (Serbski institut, Uniwersita Lipsk) a dr. Christiana Piniekowa (ABC).
Wón jo 1992 šejcownju swójogo nana pśewzeł a póbitujo na měsćańskich swěźenjach a wikach wót Dolneje Łužyce až do Pśibora crjeje a pantofle, pórěźenje crjejow a šulskich tobołow.
Pśez Krabata-guslowarja nicht njeběšo.
Prědne žrědła se namakaju w Engelskej.
17. stolěśe pak jo pśinjasło prědne zadoranja a antiserbske wukaze.
Alfons Wićaz jo se z awtorom rozgranjał.
»Ty sy pśecej z Mjertynom gromaźe.«
Paleta togo jo teke tenraz wjelgin pisana, groniś pak se dej, až namakajo cytaŕ w nowej Pratyji wjele, wjele z dawneje a nowšeje historije.
Maju tam kupanišćo (Bad) wence a nutśi, to se wě, ze śopłeju wódu, a chtož lubujo sawnu abo co na wšakich rědach zwucowaś a swóje kalorije pśez tu wjelgin dobru jězu, tśi raze wob źeń, wótbyś, ma how nejlěpše móžnosći, a to mimo jadnogo centa.
Pókšajźu jo wopušćił dom a jo se nazběrał běłych kamuškow.
Pokazaś budu wšake rucnikaŕske techniki.
Pó kokośe: běłogórjańske rejtarje, rejtaŕka a źowća.
Wudry mógu až do 15 lět stare wordowaś.
Gaž jo swěźeń we jsy, pón musy wón gerce abo muzikarje skazaś, casy južo lěto do togo, a teke to jawišćo musy se wobstaraś.
Młogi raz pak maju bajkowe figury napšawdu realny historiski pśikład.
Potom měni: "Ty ga wěš, za co?!"
Pón slěduju slěwcyny a wišniny.
Njesmějomy wěcej casa zgubiś!
Toś: Smy z tym reprintom zasej tšochu bogatše.
Tak se jej spódoba ten źeń! 
Gaž wence jěmy, musymy na to glědaś, až žeden insekt do guby njedostanjomy.
Bramborski ministaŕ za kubłanje, młoźinu a sport Steffen Reiche (SPD) jo w tyźenju pśed gódami (21.12.) woglědał do Chośebuza, aby se how informěrował wó źěle w Dolnoserbskem gymnaziumje a wó projekśe WITAJ.
To luštnje wuglěda!
Krotko pśed wótwórjenim jo Steffen Seidlich wót twaŕskego amta w Slěpem nas pśez nowu šulu wjadł a wšo rozkładował.
Pśi tom njejo był žeden wětš.
Pśiwdał pak jo, až wjednistwo RCWeja jo pjerwjej status wósebnego zastupnika wěsty cas měło.
W.
Južo wušej 2000 luźi jo lětosa pśišło do wejsnego muzeuma w Dešnje.
Na jogo wjelikoburske wustupowanje som se pózdźej, cytajucy baseń Marjany Domaškojc wó zabitej kurce, pśecej zasej dopominaś musał.
Až k tej sćažce z Rownego do Mułkec dej raz pśiś ta wuglowa jama.
Za tym mam se až do źinsajšnego.
Regularnje na wałtorach a sobotach budu tam kuždy tyźeń.
Prědny taki dej byś srjodu, 12. februara, wjacor w Dešnje.
How jo centrum hungorskeje narodneje mjeńšyny we Słowkakskej.
Plan za lěto 2021 jo dopśigótowany.
Tam móžo se kužde góle, ako chójźi do zakładneje šule, wobźěliś, gaž znajo serbsku rěc teke wót doma abo jo južo był we Witaj-źiśownjach a źož familiji jo wjelgin wažne, aby to serbske se woplěwało.
Mariji Elikowskej-Winklerowej su gratulěrowali mjazy drugim pśedsedaŕ parlamentariskeje pśirady Załožby za serbski lud Marko Šiman (CDU), pśedsedaŕka załožboweje rady Susann Šenkec a cłonk parlamentariskeje pśirady załožby z Bramborskeje Kerstin Kircheisowa (SPD).
Na jadnu taku štucku se derje dopominam, nejskerjej dla togo až se mě až do źinsajšnego tak pšawje wěriś njoco.
Tak su se slědnu sobotu zejšli abiturienty lěta 1970 do Dolnoserbskego gymnaziuma, mjazy nimi serbska žurnalistka Hanelore Handrekojc a něgajšna ceptaŕka Margot Hašcyna.
Howko pśistupijo na kuždej staciji bejna licba gribarjow a jagodarjow.
Wón jo ako oficialny zastupnik kraja Bramborska pśi wótwórjenju lětosnego festiwala »Proetnica« wustupił, ale teke ako góstny docent w ramiku lěśojskeje akademije statkował.
Do šule som chójźił w Barbuce, bjatštundu smy měli pó šuli pla ceptaŕki Hühnchenoweje.
Cas jo cesto zdźělony wšudy w kraju w radijowych wusćełanjach pó Moskowskem casu.
Chtož co wšykne słowa wudopołnjone ze sadami a dialogami měś, móžo se pśi nas w Rěcnem centrumje w Chóśebuzu skazaś tekstowy zešywk, ako wujźo separatnje ku knigłam.
Pśi rězanju swinje smy byli ako pśecej a wšuźi wjasoła gromada a pór głažkow smy pśi tom teke wupili.
Kněz Wěnk jo źe za take telefoniske rozgrono późiwny.
To budu šnapace.
Łoni dnja 31. julija jo serbski komponist a něgajšny redaktor rbb swój 65. burstak měł.
Taki bom dejał malsnje byś pódrubany, howacej budu škórniki teke hyś na druge bliske bomy.
Jadno góle jo kejžor, druge źiśi su lud.
Njejo z drjewa, gliny abo cyglow był, ale ze samych słodkosćow!
Stwórtk, 22. julija, jo na pś. planowany jězd do rozwjaseleńskego parka w Nowej Jsy.
Zajtša musy Lenka rano stawaś a do źiśownje hyś.
To jo ceło drugi produkt".
Pśeto z nicym drugim njamóžoš bajki a wašnja w jich jědrje spóznaś nježli z pśirownowanim«.
Mamy źeńk ak źeńk znowa nawuknuś.
Pominaju akceptancu a tolerancu za azylanty.
Z tym njebudu móc wjele wuwikowaś, jo tak pśi se myslił.
Bog na woglěźe w Měsćańskem muzeumje
Až do srjejź julija móžośo se tu wustajeńcu hyšći woglědaś!
– 142 serbskich luźi, ako su za wětšy źěł se serbskeje rěcy z maminym mlokom nasrěbali a znaśe domacnych rostlinow sebje doma abo we jsy pśiswójli.
Někotare cowanja wó póznaśu dalokich kontinentow, krajow abo městow jo se pó 1990 za młogich Serbow dopołniło.
Raz jo bur Natko ze žytom a pšosom zarana na mark jěł.
Malsnje jo nakładował brunicu na drugi wóz a jo był zaźiwany, až njejo było nic wušej.
"To jo za naš muzej wjelika cesć".
Pśeśěg kokotarjow na sportnišćo jo był wjelgin pisany.
Ako wěcywuznate su se toś wob źělili Harald Kóńcak ako zastupny jadnaŕ Domowiny, Pětš Petrick, zastupny pśedsedaŕ narodneje organizacije a cłonk Sakskego parlamenta Hajko Kozel.
Mójo pšawo pak jo pla Kněza a mójo myto pla mójogo Boga. Jez 49,4
W nowem "Stogu" se ta tema wjelebocnje wobswěśujo.
Někotare wostanu nuchtarne, te ak muse z awtom jěś, boge njaborjetka!
Za prědne wólby rady 2015 jo se 1602 luźi registrěrowało a něźi 1200 jo radu sobu wuzwóliło.
Zwěrjeta w nalěśu
Ako jo zasłyšał wó spóźiwnem wole w jitrojskej kjarcmje, jo jomu drje ned myslicka powědała, chto jo tam štycał za teju wołoweju kóžu.
Něnto pak měj se rědnje!
Pšosym cyńśo do togo znate, lěc se cośo na zmakanju wobźěliś.
Co pak se stanjo ze serbšćinu? Wótglědajucy wót jadnotliwcow, kótarež sami doma zwucuju, wuknu serbski ze źiśimi abo wuknikami a su z tym "swěcka w śmě", njedajo wjele pozitiwnego.
A futrowaś musyš ptaška z pincetu.
Za was, lube źiśi, by se rad z muskeceju drastwu wufajnował.
Wšykno, což smy w slědnych lětach měli, su byli jano pólaśa, gaž su teke politikarje a kněžaŕstwo k tomu pśecej »wusoka wóda« gronili.
Kortka płaśi 6,00 euro, za rentnarjow, wuknikow a studentow 4,00 euro.
Pśedewšym pśi mokšem a wětšowatem wjedrje smy se tak mógali rozgrěwaś.
Som zakomuźiła se Fryca Kitlarja wopšašaś: Co jo z teje napśiskeje myslicki nastało, napisane a wupyšnjone gronko abo wurězana a nalipjona kwětka?
Něnto ma Dešno tu wjeliku cesć, zastupowaś wokrejs Sprjewja-Nysa we wuběźowanju cełeje Bramborskeje.
Wóni njasu běły flak na bazy.
Źinsa jo tak daloko, mamy prědny maj.
Až doněnta jano indirektnje dopokazana śamna energija móžo tu ekspansiju teke póspěšyś.
Dołojce pśed stupnicu sejźi nan.
Z tych wukopanych kulkow su ned pjakli kulkowe mlince.
„Jo wjelgin tunjo.
Take a druge fakty dušynego byśa se pśedstajaju w powěsćach a bajkach, a namakajoš je tek w nocnych cowanjach.
Serbska rada se mysli, až jo notne, wóne nowe a dobre rozwězanja zwězaś, dalej wutwariś a móžnosć stwóriś za stawne wužywanje.
Gmejna lažy w Dolnej Łužycy, pśi pódpołnocnej kšomje Błotow.
Srjejźna Europa jo źěl Europy mjaz pódwjacorneju, pódzajtšneju, krotkozajtšneju, pódpołdnjoweju a pódpołnocneju Europu.
Z slědnego tyźenja jo serbska chórgoj cesto wiźeś pśed wokrejsnem sejmom.
Faraŕ jo za to był a z nim cerkwina rada, dokulaž to njama někaku duchownu funkciju.
Ale faraŕ Fryco jo napisał pšosaŕske listy, a na to su wěstu sumu dostali.
Weto jo situacija źinsa taka, až jo wokrejs SPN jaden z nejmócnjejšych a nejwěcej stabilnych wokrejsow w cełej Bramborskej.
Wjacor buźo reja w swěźeńskem stanje.
"Buźak jo pśejěsno klinkał."
To wutšobne póžedanje jo lažko rozměś: Wón jo hochoski, a jo tudy pśebył swóje źiśece a młode lěta.
Rozgorjonosć pak pśi njej dla togo njejo.
Wjas jo mała a stawało se how nic njejo.
Pśeto z jich struktury starstwa jo kradu wuznaś, až we pśiducych lětach buźo se pótrjebaś wjele nowych.
W Dalicu planuju dwa metera wusoku a 850 meterow dłujku sćěnu za zukowy šćit.
Pó lěśe 1860 zacuwašo se pla pšuskich Serbow někaka toleranca ze strony kněžaŕstwa.
Wóna ga se pśewjeźo pśecej paralelnje k wjelikim europskim mejstaŕstwam w balokopanju.
Njelicobne proški maja dwa powětšowej měcha, a togodla su wjelgin lažke.
Stara Šlodarka pak ma śi gubu!
Ten pomožo pśi rozměśu tšojeńkow, ale nikula pśi rozměśu serbskich słowow.
Sławna pěskowa pusćina twóri jano pěśinu cełeje płoni.
Geografiski jadna se wó wuběžk Dolnołužyskego wala, a ta nejwuša wušyna jo how z 161 meterami góra "Kesselberg".
Wšuźi jo měł swój kreslański rěd sobu, a toś jo nastał ceły brjog skicow, kenž jo pózdźej wužywał.
Chto jo wóna była?
Gaž wón jo rozpšawił, jo wóna cesto groniła, až to wšykno kradu pó budyšyńskem jo.
Serbska rěc běšo pó źělach teke jogo „słužbna rěc“, gaž jo k serbskim luźam woglědał.
To zasej jo zbuźiło powšykny zajm w gósćeńcach a muzejach, ga su domorodne luźe se wšuźi zaźiwane pšašali za póchadom gósći, kótarež su wjadli swóju konwersaciju słyšabnje w dwěma rěcoma.
Za połny program wam raźimy: Skazajśo se domoj, daś jo ako "pšawe" wudaśe na papjerje ako online-wóteběraś.
A teke firma „Spreewaldpuppe“ jo tam źěłała.
Marija źašo: Wón hopokažo móc ze swójim ramjenim a rozdrosćijo tych, kenž gjarde su w swójeje hutšoby myslenju.
Ty sy pśeliš mudry, aby jano za knechta šeł, ty musyš něco wuknuś – tak jo pśecej gronił.
Pśi tom pórucujomy, njeznate słowa wujasniś.
Źělna cera mjazy dwórnišćom a pódwjacornym kóńcu jo źinsa muzealna drožka.
Gaž jo wšykno derje wótběgnuło, jo był k wjaceri zasej slědk.
How a we Błotach som doma.
Pśijaśele domowniskeje historije namakaju how chroniki wšych jsow, ako pśisłušaju gołkojskej gmejnje.
Pšašam se krotko, cogodla.
Mjazy gósćimi njedajo jano Łužycanarjow abo Bramborgarjow, ale teke Šwicarje su byli pśiwabjone wót Błot.
Prezidentka bramborskego parlamenta prof. Ulrike Liedtkowa jo oficielnje pówołała Serbsku radu do amtu.
Stakim jo ceła Dolna Łužyca pón była integrěrowana do pšuskego zastojnstwa.
Prědny serbski gremium, źož jo było to grono wó takem projekśe, jo był pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca.
Našo pšawo jo, až móžo cłowjek jano to pśedaś, což jomu słuša.
Michałkowa (CDU) a K.
Gaž se nic njestanjo.
W lětach 1864 do 1873, wósebnje 1868/69, pśeda se w Žylowje wušej 25 žywnosćow we cełem abo pó źělach, z togo wjele pśez sudniske pśebitowanje.
Ja som tu drugu drjewjanku do ruki wzeł a som tak jěsno, ako som mógał, slěz’ njeje gnał.
Klěb žywjenja
Faraŕka Katharina Köhlerowa ako serbska dušepastyŕka wjele na dobro serbskeje rěcy cyni
Oliver Lehmann (38) źěła ako twaŕc.
Ten tyźeń sobotu, 18. nowembra, zeger 13.30, buźo w telewiziji ORB nowe wusćełanje serbskego programa “Łužyca”.
Źeń wótwórjonego pomnika w brjazyńskej cerkwi: Faraŕ Plasan wulicujo wót freskow z 15. stolěśa (slězy na sćěnach) a drugich wósebnosćach brjazyńskeje cerkwje.
Pódstupim/Potsdam
Pśemysluju toś wó tom, se zmakaś na zgromadny krotki trening a pytaś druge mócne mustwo, pśeśiwo komuž mógali graś.
Šabnam jo pśeśěgnuła do Města we lěśe 2015, aby na BTU socialne źěło studěrowała.
Za dopołnjenje togo cowanja dejśo se jano wudaś do pódpołnocneje Nimskeje, dokradnje do Bremerhavena.
Studija jo se wózjawiła we wědomnostnem casopisu Science.
To móžo jano Jurowa ruka byś.
Jezus Kristus jo pśišeł a jo zapowědał w ewangeliju měr wam, kenž daloko běšćo, a měr tym, kenž blisko běchu.
Ideja za taku publikaciju jo pśed něźi pěś lětami nastała.
Jadna taka kupka buźo w Hochozy, ta druga w měsće Wětošow.
Dokulaž su měli tšach, až jim wjerch lodku wukšadnjo, su ju w swójej góli schowali.
To płaśi mjazy drugim za literaturu, za medije a za cełu kulturu.
Wóni se zgubiju akle kóńc měrca, gaž se dajo do něźi tyźeń trajucego padanja.
Horst Krawcyk a Frank Ričel – tej głownej trenarja.
W muzeumje/groźe buźo wuměłska akcija ze wšakimi workshopami.
W lisće jo pódšmarnuła, kak wjelgin jo Ellen lubowała luźi, kak derje jo wobchadała ze zbrašnymi, a wóna jo rědne gromadne dožywjenja z njeju zdźěliła.
Pśi tom jo se dostał tež do swětego dubowego gaja tamnych Słowjanow a jo pśikazał jen spaliś, aby kuždežkuli spomnjeśe na pśiboga wutamał.
Do našogo muzeja su pak teke pśijěli drogowańske a pokutne kupki z Barlinja a Durinskeje, zajmce z Awstralskeje, Kanady a Ameriki tak ako prozninske gósći z Błotow.
Pótom su Dabojc pśišli do Šejnejdy, źož su byli pla luźi w piwnicy.
Wóni ga laže wesrjejź abo blisko wugloweje jamy a elektraŕnje Janšojce a pśiducego Chóśebuskego jazora.
njeźelu, 1. měrca /pózymskego
Něgajšne funkcije, zawiny zachadanja a pśikłady něntejšnych kontekstow wustupowanja
Sok jo rod ze swójźby łušćinowych rostlinow.
Lažym spicy a wócuśejom, pśeto Kněz mě źaržy.
A hyšći z něco drugim jo Dolnoserbski źiśecy chor pśibytnych pśechwatał: prědny raz su spiwali žedne źowća, kenž su kradu nowe w chorje.
Wón jo mě pógónjował slawistiku studěrowaś a jo mě wó słowjańskich ludach a jich rěcach wulicował.
Z roztajanego lodowego kristala jo njebjaska sonina se wusunuła a se do pśirody wrośiła.
Slědny kóńc tyźenja stej w Dolnej Łužycy byłej slědnej zapusta.
W žywjenju młoźiny w Depsku dajo wjele kšutych terminow w běgu lěta, a te se wjerśe zwětšego wokoło znatych serbskich nałogow.
Płody se góźe pó někotarych mrozach jěsć.
Lěcrownož ten studij sam za se tak śěžki był njejo, su ga wšykne te běrokratiske nastupnosći na kšomje studij wobśěžkowali.
Pjero za pjerom te źaseś kackow, ako w pśedgódownem casu swójo žywjenje za lěbgódnu jězu su pśisajźili, su te žeńske do rukow wzeli a rozdźělili.
We jogo śpicce, pódla pisańskego blida a computera, stoje regale połne knigłow a mapow.
Źiśecy póstrow/Kulturne pokazki/Póglědanje na telewizijny program „Łužyca“/Póglědanje na serbski njeźelski program
Do Běłeje Wódy jich sobu wześ njamóžomy.
Gaž su byli kulkowe na rěźe, jo natrěła wjeliki zbórk juž źeń do togo.
W běgu wjacora su te styri dujarje swójich pśisłucharjow teke pšosyli, aby znate spiwy sobu spiwali.
Ako w starodawnych casach jo było k tomu jězdźenje na mark a pśedawanje wšakich wórow na marku jadna móžnosć.
LMBV rozjasnijo w pśiducem casu nakšomne kondicije k dalšnemu pówódnjenju Klincańskego jazora a stwórijo wuměnjenja k pšawniskemu pśizwólenju projekta.
Nejpjerwjej jo kobołk póznał glucnego placka, kenž jo był něnto źěl paprjeńcowego domcyka.
W lěśu se lětnje wjeliki nabóžny swěźeń Ratha Yatra wótměwa.
Slědujuca tabela wopśimjejo konsonanty Swahilšćiny w formje jich pisańskeje realizacije.
To se njemaka ze źěłom reportarja, jo se mě groniło, a stasi jo ze mnu powědała.
"To źo jano pśez wšake jadnotliwe rozgrona a wobstawne wósobinske wabjenje we wšednem dnju", wuzwigujo wóna.
Serbska šula ma za jogo zdaśim to mě „serbska šula“, dokulaž z tym jo zwězane pominanje, až źiśi deje tam serbsku rěc na wusokem niwowje nawuknuś.
Dwa z nich stej južo w legislaturnej perioźe 2014 do 2019 w Serbskej raźe sobu źěłałej – ga Uta Henšelowa z Lubnjowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, a Wylem Janhoefer z Brjazyny, župan dolnołužyskeje Domowinskeje župy.
Zarědowaŕka jo Domowinska kupka jsy.
Wóna jo źiśownica w Bórkowach, a co źiśam serbsku rěc dalej dawaś.
A wóni njasechu šym raźej, dokulaž se myslachu na to, kak źiśi budu se tym jajam wjaseliś.
Z Pódstupima/Potsdam. 5. apryla smy dostali powěsć, až bramborske kněžaŕstwo jo se wujadnało z nimskim kněžaŕstwom dla naměstnego programa (Sofortprogramm) za Łužycu.
A to z togo Zwěrinskego domu.
Rola a łuki worduju pśenjeroźone, a daju togodla chude žni a małko futra.
Sobotu, 25. januara, pšosytej cerkwinska wósada Slěpe a towaristwo Kólesko do slěpjańskeje cerkwje.
Kulturny wjerašk swětk: Błośańska opereta pśedstajona wót Nimsko-serbskego źiwadła a Serbskego ludowego ansambla.
W artiklu smej teke z Benom Pětšku mjenowanej.
Wěm pak, co to jo, jo ga to było gano w Casniku w tej rěcnicy rozkładowane.
Jo to František Páta, kótaryž jo se naroźił pśed 110 lětami.
AfD jo wjelgin bogate žni měła w Mósće: Mósćanarje su jej dali 50,5 % głosow.
Pśi tom jo se wupłaśiło, až su pśecej južo za nowymi drogami pytali a až njejsu jano słuchali na pśikaz wót „wušyny“.
Tomu se wóna wjelgickan wjaseli!
Kuždy prědny stwórtk w mjasecu wunjaso zastup jano 3,50 euro.
Zawěsće jo to teke dobre znamje za pśichod rěcneje šule.
Cogodla jo Běła Góra něnto mója domownja?
Cerkwiny chor jo pśišeł spiwat.
Som wótegronił »jo«, lěcrownož njejsom zwenka rěcneje šule nikogo znał, kenž by kśěł ze mnu pó dolnoserbsku se rozgranjaś.
Ten samy jo jogo teke pósłał 1954 do Chóśebuza na Serbsku wušu šulu, aby tam wupomogał.
Weto, gaby takego kandidata měli, ga pótom by jogo pódpěrała a cyniła, což jo móžno, aby w serbskej wósaźe źěło namakał.
3 : 4 su naše zejgrali, a pón we graśu wó tśeśe městno su zejgrali pśeśiwo Grodkoju 1 : 5. Tak su pśišli na kóńcu na 4 .
Tomu pomnikoju gronje luźe „kamjeń błyska”.
To źo bejnje malsnje – a južo jo roentgenowe pśepytowanje mimo.
Helene jo źaseś lět stara.
Něga běšo wót wódy ceła wobdana mała kupa.
W něgajšnej šuli jo źinsa źiśownja, młoźinski klub a gmejnske zastupnistwo.
W nich jo nam móžno se kwalificěrowaś.
Pó mójom měnjenju ga by dejało serbske nakładnistwo byś wěc našeje medijoweje kupki.
Wona ale buźo něnto wěsty projekt financěrowaś (za to jo se zasajźił dr.
W septembrje, kenž jo wósebnje myslony za to serbske, budu wšake mjeńše serbske zarědowanja w měsće – z muziku, literaturu a drugim.
To jo dnja 14. apryla.
W tej "parowatej" wóźe samo ryby derje rostu.
Popšawem ma kuždy cas lěta swóje rědnosći, ale nalěśe mamy wósebnje rad, wěsće teke luźe tudy w Hochozy.
Casy pśilicyju se Erdebil a Zandžan k regionoju Azerbajdžan w Iranje.
Wšykne tśo su raz woglědali SRWŠ w Chośebuzu.
Móju »Oma Ise« a mójogo »Opa Oskar« som wjelgin lubo měła a na jeju dwórje w Gołbinskem puśu napśeśiwo žylojskemu kjarchoboju rada pśebywała.
Su se na to dojadnali, až budu tam njeźelu, 23. awgusta, łapaś kokota, a to ako pśecej na sportnišću.
Lili Worakojc, Patricia Panwicojc a Nehle Mentgojc su byli te glucne.
Njamogu ga nikogo pšašaś, dokulaž som sam w tej rumnosći.
Aby wóno se mógało regenerěrowaś, trjebatej tež duša a duch lichotu a pokoj.
Na dnju inowacijow su mytowali chóśebuskego fyzikarja dr. Hartmut S. Leipnera a Robert Schlegela.
Te njejsu wjele wěźeli wó Serbach a žedne su samo pšašali, lěc su take wósebne wustawki docełego notne.
"Howacej by musała jich južo w nocy woblekaś", jo pódšmarnuła.
Pśiduce lěto změjo ta kupka „sabatowe lěto“.
Kak derje jo kužde zajtšo słoźeła jeje mukowa zupa!
Som se pśemógł! 
Wabjenje za serbski koncert w Žylowje w Casniku 31. decembra 1903
Portret serbskeje familije
Mój stary nan – jomu su gronili Měto Mjatka – jo był šlodaŕ.
Gronko lěta 2020:
Južo 2016 a 2018 běšo město Chóśebuz ministaŕstwo napominało, tu wěc rědowaś.
Elementy slěpjańskeje mamineje rěcy basnikarja měšaju se z pisnymi elementami, casy jano ryma dla, a pokazuju na zamóžnosć, se wugroniś na wšakich rowninach rěcy.
Naša wjaska jo zgubjona!
Na 15. schadowance w Žylowje jo dejało teke něco k smjaśeju byś.
"Mjazy ně a jo dajo wjele nuansow", jo gronił nawjedowaŕ klawsurneje źěłaŕnje k twórjenju konsensa Johannes Heimrath.
Wóni su wšykne serbšćinarje.
To jo wěcej ako lěto pjerwjej – jo gronił pśedsedaŕ Manfred Nikel pětk tyźeń na jich woklapnicy.
Paket z nagubkami dej se wótedaś gromaźe z listom z mjenim, adresu, wusokosću materialowych kostow a z bankowym zwiskom.
Jo wjednik małeje kupki muzikantow, z kótarejuž zwucujo slěpjańske folklorne muzikowe twóŕby a gromadu staja wósebne programy.
Wěra a wutšoba se rozscynjatej, cytamy-li, což pišo, słyšymy-li, což prjatkujo.
Wóne wobzamknjenje jo se póśěgnuło na zastojnski wuběrk a techniski wuběrk.
W tom lěśe jo ABC ako dodatny material cejdejku z 62 nagrawanjami producěrowało, kótaraž słuša k fibli "Lutk 1", aby w serbskej wucbje njesłyšali wuknjece jano ceptaŕski głos.
Pšašali smy pak teke luźi, kenž serbskemu casnikoju zwěrne wostali su.
Glědajśo k tomu na dołojcny komentar .
Mójo góle njedej wjele do telewizora graś abo z licakom.
Wóni pytaju wjelgin dobru jězu! Togodla se groni "pakosny pysk": Ten luź ma dobry nos a dobry šmek.
Kradu rozglědniwje na nju glěda.
Smyli my njewěrne, ga wóstanjo wón wěrny, wón sam se njamóžo zaprěś. (2.
List swětego Pawoła na Filemona (Filem) Prědny list swětego Pětša (1 Pětš)
A to pśiglědaŕstwo ma mócny głos.
To jo w jantarju zamknjony eksemplar, ako jo se w New Jersey w USA namakał.
Tak jo musał do cuzby.
Pśi tom su se za zjadnośenje tych tśich jsow wugronili.
Toś ta serbska wjas ga słuša wótněnta k nejrědnjejšym a nejatraktiwnjejšym jsam Nimskeje.
Docełego prědny raz su na swěźenju źěłali z "klapawku".
Stanjom a du do Zuzineje spańskeje.
Sodłowe kšywo jo klasiska a nejgusćej wustupujuca forma kšywa w zymnych a měrnych klimowych pasmach.
Projekt jo nastał južo 1895: stej byłej planowanej dwě cerje, a to wót Chośebuza pśez Borkowy a Tšupc do Gojaca a druga cera wót Lubina pśez Tšupc a Luboraz do Jemjelnice (Jamlitz).
Jogo wukładowanje thory njejo wopory direktnje wótpokazało, ale je lubosći k blišemu pódrědowało .
Kak reagěruju woglědarje na dožywjeńsku sćažku južo źinsa? Južo źinsa pśidu pśecej zasej šulske rědownje.
Nagykanizsa jo město w Hungorskej.
Wumějośo-lic te słowa cytaś, jo na 90 procent jasne, až njejsćo maminorěcne.
Ten dłujki rěd zachopijo se z medaliju VII.
Cakał som, samo z njesćerpnosću, ale pódermo.
Eksponaty su swójske źěła priwatnych wósobow abo źěła jich prědownikow, kótarež su na najśpach a w spižkach drěmali.
Źěło jo teke tam, ale Was kšuśe pśistajiś, ně, to njocomy.
Dejśo zapowědaś pócynki togo, kótaryž was ze śamnosći jo pówołał do swójogo źiwnego swětła.
Pó oficialnych wózjawjenjach su na zgromaźinje gronili, kake tradicionelne swěźenje budu w lěśe 2020. Na kóńcu jo kuždy mógł daś aktualne powěsći.
Za swóju grědu jo se wě teke sam zagronity – wón dej ju wobstaraś, grabaś, zela plaś a rostliny woblewaś.
Gero jo pókšacował pódtłocowanje Serbow.
Wobźělnik płaśi 6 euro.
Korupcija jo daloko rozšyrjona.
Až w krajnem sejmje su zastupniki Serbow, to jo njecwiblujucy dobra a notna wěc za Serbow.
To pak njejo wěrno, starka, ty ga maš tam watu.«
Wjele Dešanarjow jo pśichwatało na wótwórjenje.
Někotare wót was mě snaź južo znaju, ale pópšawem som hyšći njeznate woblico w serbskem swěśe.
Pśiduce zarědowanje za nowych a dalšnych Domowinarjow ze 9. a 10. lětnika Janšojskeje šule jo za ten stwórtk zaplanowane.
Stłocćo ju z płoneju ruku.
Pśeśiwo Gołkojcam su grali 3 : 3, pśeśiwo Kósobuzoju su dobyli 4 : 1 a pśeśiwo Gubinskim su 1 : 3 zejgrali.
Bźomej z muskim dalej bydlenje ze serbskimi jatšownymi jajami wugótowaś.
Se wě, až se teke wše druge wjelgin procuju.
Wón źěšo zasej na swój corajšny bom; na njom kśěšo te pśiduce nocy wostaś, tak dłujko, až swójo pśichodne bydlenje změjo.
Boguźěk, až mamy našogo Janšojskego wuconego!
Pónižnemu dajo Kněz gnadu. Pśisł 3,34
Źělba tych, ako literaturu njenaglědaju ako wažnu, jo nejwuša pla młodych (24% we starstwje wót 20 do 39 lět, 42% pla młoźiny do 19 lět)
Wumaršěruju z gercami „Neißetaler Blasmusikanten“ ze Starosćic gósćeńca: zeger 14.00.
Wóno jo stojało pśi něntejšnej Głownej droze, napśeśiwo něntejšnej źiśecej zagrodce „Fryco Rocha“.
ministaŕku
Koronowa kriza njejo zadorała planam Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, pśewjasć tradicionelny kompaktny kurs za serbšćinu ako cuzu rěc.
Jano jo nas casowje njewobgranicowana protokolowa notica cysło 14 k artikeloju 35 zjadnośeńskego dogrona Serbow de facto na kóńcu wuchowała, dokulaž z tym nas mjazy drugim BRD pśipóznajo a gromaźe z krajoma Sakska a Bramborska teke financielnje pśez Załožbu za serbski lud spěchujo.
W Górnej Łužycy jo jatšowne rejtowanje na jatšownicy daloko a šyroko znaty nabóžny nałog, kenž pśiwabi kužde lěto wjele pśiglědarjow zbliska a zdaloka.
Na uniwersiśe docenty a studenty skjarže, až muse źěłaś z folijami online a se dopisowaś z mejlkami.
Kašubšćinu groni se teke w Kanaźe.
Fred Kaiser wóstanjo šołta.
Domowinska kupka w měsće, ako słuša z 80 cłonkami k tym nejwětšym w župje Dolna Łužyca, co ten jubilej wóswěśiś.
Se wjaselimy na witśe, na wjeliki zapustojski pśeśěg.
Šołta Fryco Kšamaŕ jo pśeraźił, wjele pjenjez jo gmejna wudała za moderny wobdešćowański załožk na sportnišću.
Južo w 11. stolěśu jo se tam karnewal swěśił, tencas wót 26. decembra do šwigawy.
Pśi puśiku terga Witko głogowe jagodki.
Nic jano dla narskosći, wósebnjej pak aby "nowe" wuwitali.
Jeju pódpěra cłonk pśedsedaŕstwa Maćice Serbskeje dr.
Serbski sejm planujo, šyroku diskusiju wó pśedłoze dogrona wjasć a tek druge serbske institucije sobu zapśimjeś.
Ten góspodaŕ a góspoza burskego dwóra „Erlengrund“, Budekojc Andrea a Rüdiger, stej kazałej njeźelu pśed dwěma tyźenjoma na dwórowy swěźeń.
Susedne měsćanarje su měli zawěsće teke hyšći liche městno w piwnicy.
Blišy źeń běšo zasej njeźela. 
W nowembrje 2015 smy pśepšosyli na prědne literarne wótpołdnjo, pósćone Minje Witkojc a Mato Kósykoju, ako stej rowno měłej jubileje.
»My ga smy we jsy pśi kuždem zakopowanju pódla«.
Gaž muzika zagrajo
Gaž to wiźiš, móžoš se derje pśedstajiś, kak jo něga raz ten grod pśed wěcej ako 900 lětami wuglědał.
Pśizjawjenja pód 03546-186956 abo 016014900938.
Kóńc tyźenja su tam sobotu a njeźelu swěśili Serbsku kjarmušu, a wałtoru pśed tym su tamna Domowinska kupka, župa Dolna Łužyca a bramborska Serbska rada kazali diskusijny wjacor z temu "Kultura zmakajo politiku".
Podstawk wó njom ma titel: Prědny poeta Serbow — Rak.
Premjera buźo źeń do togo w žylojskem horśe, zeger 13:00.
Ale źěłaju na tom, aby to změnili, su pisali.
Až jo grało na Górach rolnikaŕstwo, to burske źěło, južo pśecej wažnu rolu, wó tom jo, to se wě, teke to grono w knigłach, rowno tak te młoge rucnikaŕstwa, ako kowal, kołoźej a pjakaŕ.
A pón som to nejskerjej nejžgłupše gótował, což som mógał: Som wopytał jomu z mójimi tegdy hyšći dosć snadnymi znaśami rusojskeje rěcy wujasniś, chto smej a až how jano griby pytamej.
Mimo togo su serbske historikarje sobu źěłali na pśirucce »Die Welt der Slawen« (1970).
To jo był wjacor muziki a chwalby Boga.
Matthias Gutšmidt z Dešna pak jo Casnikoju gronił, až ta tradicija njedej zajś.
»Jo, śota«, jo Měto gronił, »Wy ga maśo pšawje.
A chtož to njejo kśěł pśiznaś, jo dalej pšawował, źinsa by skerjej gronili procesěrował abo skjaržył, a jo slědkoju nic jano pjenjeze, ale samo dom a dobytki pśepšawował.
Dla togo wětšy źěl cłonkow tak a tak južo wěcej ako 36 markow wob lěto płaśi za Domowinu.
Na to pśipóznaśe smy my, dołojcne Serby, gjarde.
Napšawdu – jo hyšći cas.
Pětk tyźeń su byli w Rogowje jano te nejstarše luźe doma.
Dalšny wjerašk jo było wótwórjenje nowego rožka za pupki we górjejcnem nastwaŕku.
W zajźonem casu smy měli w Dolnej Łužycy teke mužow, ako by jich źinsa hyšći trjebali: mudrych, pilnych a spšawnych, ze serbskim ludom zwězanych.
Co z was buźo, gaž raz ze šule buźośo!
Někotare su doma.
Mjeńše gmejny su za jeje zdaśim tako wobydlarjam pśijaznjejše.
Kwiśo w nalěśu.
Wěcej k tomu festiwaloju, wósebnje fota, za tyźeń.
"Smy juž na tom dnju šli do pśirody se pśechójźowat.
Wokrejsny gójc jo jaden źěl našych źiśi pśepytował.
Su směli grajkaś?
Rostlina njaso pak muske pak žeńske kwiśonki.
Teke pśikusk jo how za wšyknych dało.
Zwotkul te pjenjeze pak braś?
Dogromady su tam měli šesć rejtarjow.
Slědnu njeźelu, zeger 10.00, jo se pśinamakało pla majskego boma wokoło 30 muskich, zwětšego woborniki.
Kijašk mlaca jo zajmny.
Wóna jo organizěrowała teke wucbu za źiśi we prozninach, źož su gromaźe ze serbskimi žeńskimi warili.
Njejo lěśe ten cas, w kótaremž nam słyńco swěśi, aby nas dopomnjeło na to, což stoj w lisće Pawoła na Hefezarjow (5,8):
Měj źěk, kněz, měj wjeliki źěk!
W diskusiji jo se groniło, až buźo to na škódu Serbow, gaž budu se pó wóli prof.
Naša kontaktna adresa jo „Spreehafen“ Am Spreehafen 1, 03096 Burg.
Teke na cas w internaśe su z wjasołosću se myslili.
Pśecej jo se zasajźowała za trjebne pjenjeze za ten objekt.
Pla ewangelistow płaśi mjeršnikojstwo wšyknych, tak jo Mjertyń Luther to póstajił.
»To jo njespšawne«, groni Karina śicho.
Crjeje njejsu jano notne, aby nas pśed wjedrom šćitali.
Woglědarje su klaskali, ako Robert Lěs (Lies) jo kokotoju głowu wótrył.
Pó Domowinskem kongresu w měrcu su se jogo nadawki a rola nowo póstajili.
Jadno česke pśedewześe pak co we tej stronje za zemskimi pókładami ryś. „Ja cu realne konflikty zapakowaś do komedije“.
Pśez to wótsajźa se wěcej pary, a tšugi se zamjelaju a zarostuju.
A teke źinsa hyšći ju śěgnjo ku tym źiśam.
Sylvia Panošowa a jeje kolegowki wót Serbskego kulturnego centruma we Slěpem su wócy wuwalowali: "Take něco my se teke žycymy", sy wusłyšał.
Wóno jo se dejało pó pśikłaźe tśi lěta do togo załožoneje Maćice Serbskeje w Budyšynje teke ako kubłańske towaristwo wuwijaś a profilěrowaś.
Nichten njewobkněžyjo klasisku dolnoserbsku pisnu rěc kaž wón.
Konkretny termin zawcasa k wěsći dajomy.
Ceły chrom buźo wótwenka ze žołtymi klinkarjami wugótowany, kaž slěpjańske dwóry.
Na swěźenju jo młoźina prezentěrowała camprowanje a zapust, druge su sebje woblakli "modernizěrowanu drastwu", mjazy nimi ta designerka Sarah Gwiszcz z Lubnjowa.
Spominaj na Kněza, swójogo Boga; pśeto wón jo ten samy, kenž śi móc dajo.
Jeje daloki cil jo, raz rejtowaś w nejwušej klasy (S).
Za něnto styrigłowaty zwězk jo Łužyca wjele lubjecy region w Europje, z wjelikim industrielnym potencialom.
W Janšojcach jo Nadine Adamowa wjadła delegaciju pó wjažy, brožni a komorce muzeja.
Ned pśigronjone: Młoge se pšašaju: „Cośo ga ceło sami tam bydliś?” To ga tak zlě njejo.
Ironija stawiznow pak jo dojśpiła, až se źinsa Virchow lěbda z Borkojskim grodom do zwiska staja, mjaztym až kužde Borkojske źiśe mě Bismarck znajo.
Naraz pak wiźi, kak blisko njogo kšetowišćo ze zemje rosćo.
Boga wón zaby, pla njogo trošt a pomoc pytaś, njepśiźe jomu do mysli. 
Zymske demony su móju bogu kněni do lodowego kristala zamknuli, tak až wóna njamóžo nalěto pśiguslowaś.
su se informěrowali wó digitalnem błośańskem turizmje Z Bórkow/Burg.
Jezus njoco mjenjej žywjenja, ale wěcej.« A lektor Leipner jo teke měnił: »Njedejmy jano słuchaś na njogo ako na staru bajku z Galilejskeje.
Z togo mjenja wiźiśo, až njejsu žedne tergate źiwje zwěriska. 
 Njej’ teke Bóža wšogomócna ruka tudy nad nama a njamóžo wón, gdyž se jomu spódoba, naju zdźaržaś a nama pomogaś?!
To tšojenje jo zwězane z jadneju akciju: Wóni te ryby pśedawaju a te nawikowane pjenjeze pósćiju towaristwoju „My pomogamy!“, ak pomoga pótrjebnym luźam.
Teke rědne meble su něnto wšuźi na pśedań — mjazy drugim w městašku Kulow (Wittichenau) pla Worjejc.
Pśez jogo rany sćo hustrowjone.
Ale serbske nałogi, to maśo wy how w serbskich jsach Dolneje Łužyce.
Som był napšawdu bejnje zaźiwany, pśeto oficialnje z a do pólskeje rěcy dotychměst hyšći dolmetšował njejsom.
Pśiduca cuzorěcna korespondentka jo bydliła wjele lět we Wjerbnje a do šule jo chójźiła w Bórkowach, źož jo pón teke swóju abituru gótowała.
Źo jo něcht, kenž błuźi, až zasej na pšawu drogu njejźo? Jer 8,4
Wognjowu woboru abo gaseńske awto njamaju wěcej we jsy.
Heimatjournal wót rbb jo pśinjasł jatšownu sobotu cełe wusćełanje z Bórkow.
Za ten statk słuša kolegam LR źěk a chwalba! Solidarnosć jo źinsa cesto prozne słowo.
Wón jo musał za nimi wupasowaś a źeń a noc pśi nich wence wóstaś pśi zymje, górcośe, dešću a štormje.
Wótźělenje management projektow a kubłanje dorosćonych ma pla Vogta tśi a poł źěłowego města (něnto ma rěcna šula 2,5 městow; nowe wótźělenje pak dej se teke za projekty wó źiśi staraś: Vogt mytujo toś aktiwnosć rěcneje šule a co, aby jeje dobre mě, elan, statkowanje „na měsće“ teke źiśecym projektam tyło).
Slědnu srjodu su wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma pšosyli na "Reju seniorow" do kafeterije šule, 50 luźi jo pśišło.
Kwiśonki stoje we wokołkojtych kwiśonkowych stołkach.
Ma teke wukludnego, běłego zemcygarja! Jomu se groni Krümel.
Gori jo město w srjejźnej Georgiskej.
Su wustajili, až pak njedosega, jano za to byś, až Rowne a te druge jsy wostanu, ale za to dej se něco konkretnego cyniś.
Muzej móžo te nejwětše drogotki pśi góźbje wšakich wustajeńcow woglědarjam pokazaś, abo slěźarjam spśistupniś.
Te z puknjoneju běliznju nam pśeraźiju, až su drjewjane.
Ale tak daloko njetrjebamy stśělaś, nam dosegaju take pšašanja: Jo była mama starkeje z Wětošowa abo z Hažowa?
Jano nowe wochłoźenje pśinjasu toś te njewjedra.
Z Blunja/Bluno.
Wušej 1300 nagubkow jo towaristwo tak juž zběrało a rozdało na wšake zjawne institucije – tek na mobilne wótwardowańske słužby a wótkubłaŕki.
Na kóńcu dajomy masu pśez kśidu.
To jo wurězk z pśinoska w Casniku z lěta 1853.
Pjerwjej su starše rybakarje cesto z towaristwa wustupili, dokulaž ten płaśonk jo jim był pśeliš drogi, a wóni njejsu nic z togo wěcej měli.
We wustawadle, źož laže cołny hyšći na suchem, se zachopijo ten wulět.
Problemy za zdaśim njejo měł.
Redaktor Horst Adam jo se wjaselił tym wjelim artikelam a nastawkam, ako maju ze Žylowom cyniś. „Ta pratyja jo pšawje žylojska“, jo wón wšyknym wobwěsćił.
We njom jo to "mloko".
Geislera z Chośebuza.
Možomy tomu zadoraś.
How buźotej w měrcu dwě dalšnej zarědowani wó Serbach.
We wšych casach su luźe twarili chromy, su sajźili bomy.
Pytajśo derjeměśe města a módliśo se za njo ku Knězoju, pśeto gaž se jomu derje źo, ga se wam teke derje źo.
Gaž zlubjenja njedoźaržujoš, se cujom spušćone.
Pó drugej definiciji jo rostlinski organ, kótaryž z kwiśonki wuchada a semjenja až do zdrjałosći chowa.
Wobnoc spašo niźi na bomje a ze switanim źěšo dalej. 
Smy tam zastupowali ako jadnučka folklorna kupka Bramborsku.
Hantšo: W šulskej kuchni, se wě, teke dalej za tych rentnarjow ze jsy sobu warje, kenž to kśě.
15 lět zgromadny kokot
Něnto smy glucne, až mamy take zmakanišćo wejsanarjow.
Tšojeńko mógało se tak dalej plasć: "Na groźe jo rědna grodowa kněžna bydliła."
Wiźi pšosarja pśi puśu a ten marznjo bejnje w sněgu.
A snaź změjo ta Pśezpołdnica wěcej gluki.
Pśi tom powědamy ze wšakimi kupkami zajmow a starstwowymi kupkami.
Dajo źe mjaztym pópušćenja w póstajenju k zagaśenju rozšyrjenja korona-wirusa w Bramborskej.
Tšojenje wokoło serbskego krala Jura a jogo luda jo se stopnjowało w běgu lět na niwow antiknych dramow.
Chor jo kśěł CD ze serbskimi ludowymi spiwami nagrawaś a špatnje njeby było, gaby hyšći jaden muž sobu spiwał, w tom casu jo był Jaroslav Pukač ten jadnučki.
Bog pak njejo Bog humarłych, ale žywych, pśeto za njogo se wšykne žywje.
Wy sćo wót grěcha liche a Bogu słužabne hucynjone.
Zjadnośeństwo serbskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo swójim cłonkam, kenž budu w oktobrje jadno lěto starše, wjelgin wutšobnje.
Znowa - w lěśe 2001 - změjo město Grodk wjeliki jubilej.
na serbskem pólu budu slědujuce.
Stolica jo Mainz.
Někotare raze jo Maśicu a z tym teke Dolnu Łužycu sama na głownych zgromaźinach Maćice w Budyšynje zastupowała.
Karina jěźo z kólasom póspóromje žywego płota.
Wótpołdnja pak wiźi, kak zmužnje kokot-spiwarik wójujo a śerpi, a jomu jo kokota luto.
Cołn zastanjo a luźe wustupuju.
Pilnje su pomagali, wšykno wukładowaś a njasć do domu.
Tak ja to wiźim (kolumna)
A tak jo se ten serbski wjacor pśewjadł, jo pak był ten slědny, dokulaž su fašisty teke to Rolnikarske zjadnośeństwo Borkowy zakazali.
Znaty serbski spisowaśel Jurij Koch pišo we tych źiśecych knigłach wó burje Žuru, ako ma wjele pólow a bydli we wjelikem domje.
Ale chto dej za źaseś lět w nakładnistwje Domowina LND dolnoserbska lektorka byś, gaž źinsajšne serbšćinarje se njeprocuju wó serbsku rěc? Lěc młodostne w interneśe serbski pišu, wě jano něchten, kenž w interneśe ducy jo.
Wětšyna wót nich jo serbskorěcne kurse gótowała.
Wón jo k nam pśišeł we funkciji załožeńskego intendanta Pódzajtšnonimskego rozgłosa ORB.
Domownja ‒ město, źož se cujoš pśisłušny
, "ten zelezny" swójomu knechtoju Hans Czinke darił źěl wjaski "Ghor".
Kurdšćina jo indoeuropska rěc, kótaraž k irańskim rěcam słuša .
Serbski ludowy ansambel (SLA) jo slědne pónjeźele dojěł do Witaj-šule w Žylowje.
Teke Folklorno-etnografiski ansambel Zabawa ze Saratowa w Rusojskej jo chwalił swójo kněžaŕstwo za pódpěru, wósebnje na pólu etnografiskego slěźenja.
Pśedsedarstwo buźo něnto ze žednymi naraźonymi cłonkami - wósebnje z krejza serbskich wucabnikow - wó tom powědaś.
Nowa wobrazowka, kenž wócy njepśenapinajo, a dobre swětło stej samorozymliwej.
Wóna Kosykowa powěsć jo togodla wósebnje gódna, dokulž dokumentěrujo žywu serbsku rěc w stronach, kótarychž serbskosć serbskim wuconym njejo była znata.
Wótegrono na tśeśe (3.) pšašanje pśiźo tam, źož stoj „3“.
Wałtoru tyźeń jo tudy wobradowała gmejnska rada.
Pódzajtšna Dolna Łužyca jo hyšći pókładnišćo za ludowědnika.
Akle wjele lět pózdźej smej na rědowniskem zmakanju wšym wó tom wulicowałej.
Wjeliki zapśěg měli njejsmy, nanejmjenjej smy mógali našu krowku zapśěgnuś, nejnotnjejše wěcy – papjery, něco k jěźi a pśikšywanju a pitśku futra za krowu – na ten dosć małki wóz zlodowaś a tak smy se wupórali do góle.
Aby jogo pśiwzeli na filmowej wusokej šuli, ga trjeba reference.
Ta situacija jo se akle pózdźej na wěsty part pśeměniła.
Weto se njerownaju licby kuždego lěta, dla cogož njamógu twarźiś, až mamy korony dla něnto bejnje wěcej cyniś.
Wšednu komunikaciju, jo, tu wuměju.
Halle nawjedowali a pódpěrowali.
Kuždy, kenž take symptomy zawupytnjo, dejał ned ku gójcoju hyś.
Naslědku jo zalězł na gałuz, ako jo wisała rowno nad delku.
Pśizukowanje lažy w Finšćinje pśecej na prědnej złožce.
Tema mójogo bachelorowego źěła su byli móžnosći a granice juristiskego rozestajanja z NSU-kompleksom.
Z geografiskimi koordinatami dajo se połoženje dypka na zemi wopisaś.
Glědajśo: w Bórkowach njamóžośo na tom dnju derje parkowaś, wóstańśo awto na kšomje jsy.
Kradu wjele móžomy samo jano woblicyś, dokulaž naša technika hyšći tak daloko wuwita njejo.
W Bramborskej su wobydlarje kóńc tyźenja wuzwólowali nowy krajny sejm.
Zalaegerszeg jo město w Hungorskej.
Tam, źož jo něchten z familije krotko do jatš zamrěł, smy zgłosyli ten žałowański kjarliž ze tśimi štuckami.
Tolstoj – wjeliki mejstaŕ słow
How mógu gótowe nagubki se w jadnej kisće mimo kontakta pśepowdaś we wótwórjeńskich casach radnice: Pónjeźele wót zeger 09:00 do 12:00, wałtoru wót zeger 09:00 do 12:00 a wót zeger 13:00 do 17:30, stwórtk wót zeger 09:00 do 12:00 a wót zeger 13:00 do 16:00. Rozdawanje tych maskow organizěruju gromaźe ze zastojnstwom města Grodk.
Nejpjerwjej 8 lět dłujko jo sobu twarił nowe domy w Eisenhüttenstaśe, ako su byli myslone za tych wjele źěłaśerjow, ako su źěłali w tamnem nowem wjelikem kombinaśe za škrěśe zeleza a stala, a za jich familije.
Městno jo Wobydlaŕski dom/Serbska cerkwja na Baderowej droze (Baderstr. 20), zastup płaśi 4,50 euro.
Ale Karl njoco nic wó pcołkach a wósach słyšaś.
Wón njejo se daniž pšawje wótrěł pěsk z wóckow a jogo mama njewomucnje w jogo spižce snuchli.
Wobroś jen a zlip ptaškowy domcyk tak na krejz, až wiźiš jen na głowje !
Pśeto wašomu Wóścu se spódoba, wam kralojstwo daś.
Nacasny trend jo w diskusiji wšuźi w Nimskej, teke w Göttingenje.
Rědny tyźeń Wam žycy Tak rostu a zdrjaju papriki na rostlinkach.
Nimska, Sakska a EU su dali južo 2018 bejnu sumu pjenjez za Kromolojski park a z tymi su južo sćažki za drogowanje do rěcha spórali a nowe parkowanišćo a centrum za informacije twarili.
Nježli pak móžo jěšnice gótowaś, musy źeń do togo wšykne crjowa dokradnje wupałkaś z wódu, wosuchu a solu.
Co cynje te nowe powědaŕki a powědarje we wšednem dnju, aby tu rěc wužywali? Kake motiwacije maju? Źo to wó rewitalizaciju, jo to do pśichoda orientěrowane gibanje? Abo štycy za tym procam žycenje, rěc prědownikow wobchowaś, ze zachadnosću a z tradicijami zwězany byś? "Graśe mjazy tym tradicionelnym a tym modernym jo za nas wósebnje zajmne", wóna groni.
Gaž nazymske barwy lista se glědałkuju we wóźe, gaž swětło pón hyšći tak wósebnje pśez gałuzy zapadujo – to wšo ma bejny pówabk.
Dekoracija móžo teke byś za wence.
Te jo rozdźělił mjazy swójimi chudymi kumpanami, kótarež su pjenjeze tejerownosći notnje trjebali.
Tudy ma za swójo źěło trjebny měr.
Cesnu starobu maju teke Slěpjańske orgele, kenž su se w lěśe 1859 wuswěśili.
Bojtowa běšo cesna pśedsedaŕka našeje žeńscyneje pomocy, wóna běšo až do kóńca serbsku drastwu se woblakła, wóna teke jo pominała, až pśi zakopowanju dej teke serbski byś spiwane.
Ale ta z wódu połnjona grobla wokoło groźišća zasej nastanjo.
Woni deje tomu pśipomagaś, až luźe z wjaselim cytaju.
Až do kóńca maja trajo ten płodny, śopły nalětny cas.
Wón jo grěchy wjelich njasł a za złosnikow pšosył.
Ga wacej kury w nocy spě a spiju teke wuchace.
Wjele wognjowych woborow jo musała pśiś, mjazy drugim z Gołkojc, Kśišowa, Dubjego, Kósobuza, Lutola, Glinska, Popojc, Bórkow a pówołańska wognjowa wobora Chóśebuz.
Wasserbergojc familija jo měła nejpjerwjej góźbu, w šulskem twarjenju w Gołynku bydliś.
Wjeliki źěl pśedewześa "wu Głodnyjojc" jo pśecej zgótowanje wěncow a stykanych kwětkow za rowy było.
Varanasi , abo Benares , abo Kashi jo wuznamne město zwězkowego stata Uttar Pradesh w Indiskej.
Wjelike koncerny, kótarež na cełem swěśe agěruju, maju pak něco drugego na mysli, rozmjej, swój samski wužytk a swóje dobytki.
Teke na bok njepóglědnjo.
Tenraz comy wobšyrnjej zajm na to slěźeńske pśedewześe chyliś – comy jo tak ako na njom wobźělonu rěcywědnicu dr. Joannu Chojnicku dokradnjej pśedstajiś.
We jsy maju kluc, kótaryž móžoš sebje wupóžycyś, aby zastupił a wóny zbytk starego swětego duba tatańskich Słowjanow wobźiwował.
Z dłujkim pśiklaskom su se za to wuźěkowali.
Co by był taki jubilejny swěźeń mimo pśeśěga?
Ten jaden abo drugi kšylc drje zawěsće wě, kótare symbole a znamjenja kótary ludojski wuznam maju.
Som narski, lěc dajo pismo Brajla za serbsku rěc a gaž njedajo, by kśěł take něco naceriś, a južo mam wšo we głowje, kak tam musy wšykno wuglědaś.
To jo južo pśepózdźe było", jo gronił Michael Kirste.
Dožywjenja, ako se njezabydnu.
»Ja njok!«
A tak stej stojałej raz na wjacor dwa seržanta pla nas.
Ako akcija wopjeršćenja jo běžała, stej inspicěrowałej Reinhard Möckel a Jörg Nevoigt pśibrjozne wobłuki.
To jo Wolfgang Kotisek, kenž jo zrazom wjednik ansambla.
To jo była kwitowanka za centralistisku a socialistisku Domowinu w casu DDR.
A kak dej to konkretnje byś?
"Dobry źeń!"
Styri žołte załzy na kšomje kwiśonkowego keluška su kulowate-owalne.
Za luźi w tropiskich krajach jo bom žywjenja, ako su palmje něga teke gronili, zakład jich eksistence, dokulaž mógu se pśisamem wše palmowe źěle (štom, łopjena, niśi a se wě wórjechy) wužywaś.
Kobjela, 2. inserat, 3.
7. maja se wobźělijo towaristwo z něźi 15 porami w serbskej swěźeńskej drastwje – fryjne źowća wše z lapu – na drastwinem swěźenju Tradiciskego towaristwa Stara Niwa.
Jugosłowjańska jo nastała pó Prědnej swětowej wójnje z tegdy njewótwisnych kralojstwow Serbiskeje a Carneje Góry .
Młode luźe deje se za ceptaŕstwo rozsuźiś
Namibija jo kraj w pódpołdnjowej Africe.
Seńśo se z nogoma pśez kśicu hejnak šlodaŕ.
Pśecej, jo groniła, pyta za nowymi barwami a formami.
Lube pśibytne, dajśo mě teke pór słowkow w serbskej rěcy groniś.
Wjele takich serbskich mjenjow jo mógał nalicyś Wylem Šteklina, kenž jo nam teke gronił, až serbska rěc jo jomu we wojnskej popajźi w Ukrainje wjelgin pomagała.
Za wětšy źěl kupuju sebje luźe swójo pókšywadło a swój zagłowk kupnicy.
Dokulaž jo se zgromadny swěźeń serbskeje rěcy łoni tak derje raźił, cotej jen Janšojska a Rjasnikojska šula teke lětosa pśewjasć gromadu.
Kak comy to wšykno do statka stajiś?
Wósebnje cu pisaś zajmne nowosći za Was z Janšojskich stron.
My smy how měli jadnu babu, wuběgańcku.
Lk 4,16–21 * Jak 4,13–15 * Ps 121
Slědkoju jo tam granica a granicny kamjeń, a zewšym njejźo, až ma sused snaź centimejtarik wěcej ako ten drugi.
To jo zmakanje na serbsku reju.
Wjele lět ga jo wón był oficialny wjedraŕ, jo centralne wjedrowe stacije zastarał z młogimi informacijami.
Co mě móžo pomogaś?
Jo było za nich śěžko, jomu wšo wěriś, su wjele pšašali, ale René Becker jo pśecej jano krotko na to wótegronił: Wšykno buźo.
Ako wóda we gjarncu se wariś chopi a ze šumjenim běžaś, měnjašo wón, až jo zwěrje nutśi, kenž wódu wen chyta. 
Ten cas ale jo se njedra niźer minuł ako njemudry.
Něnto móžoš z busom a elektriskeju pśiś až k zeleznicowemu dwórnišću!
Ze źiśimi su zgromadnje rejowali a swěśili až do wjacora.
Tak su luźe swóje něgajšne cowanja a dopomnjeśa w krajinje zawóstajili.
Wušej togo maju wužytk z wuměłskeje zakładneje šule, kótaraž stara se wó młoźinu.
Brno jo město w Českeje a historiske głowne město Morawy.
We wósaźe sy schowany/a, wóna tebje pśiwzejo tak ako sy, z twójimi dobrymi stronkami a teke ze zmólkami.
Gatarske kubło co w nowem lěśe Picańsku karpu ako marku zapisaś a šćitaś daś.
A wót 2014 jo pókładnica we wót 1992 eksistěrujucem Spěchowańskem towaristwje Serbski kulturny centrum Slěpe z.
Abo snaź tam wóstanjo?
Z nimi bu ten nowy rěd, ako gmejna jo kupiła za šulu, prědny raz pokazany.
Póśišćana jo z motiwom ako módrośišć; serwietka sama jo pak śamnošera a nic módra.
Carny Gózd jo małe město na krotki pódwjacor Dolneje Łužyce we bramborskem wokrejsu Górne Błota-Łužyca.
Atom wobstoj z jědra a elektronoweje wobalki.
Pózdźej, ako som staršy wordował, som ale tu gódnotu serbskego zasej spóznał a se sam wěcej aktiwnje wó to starał, až zasej lěpjej powědam.
Běła Woda pśiźo do Sakskeje.
Tam móžośo tejerownosći wěcej pódla sebje powjesyś.
Toś ta wjas ze swójimi něźi 700 wobydlarjami jo napšawdu w cełej Łužycy znata, a to wósebnje pśez to, až se how wjele tšoj w serbskem žywjenju, w Domowniskem muzeju a hynźi.
Zakśik pak jo Krabatoju hyšći něco drugego zjawił.
Cełu chylu mama Lenku seśi a Jank sejźi w rožku a se góri.
Teke gaž musy we wšednej formje wupadnuś, móžomy se weto w spódobnej runźe schadaś a w rědnej dolnoserbskej rěcy rozgranjaś.
Sejm jo wobzamknuł, až wuzwólowańska komisija (ako jo to wuzwólowanje Serbskego sejma 2018 pśigótowała a pśewjadła) jo rozwězana.
Hupac jo napórany wót pyšnych bantow, ak se pśiwěžu k wałmjecym copam.
Jo chójźił pó jsy a jo stupił do dwórow smogorjojskich burow a jo se z nimi rozgranjał, teke gaž su wjacor pózdźej hyšći futrowali a dojli, ako jo Casnik pisał.
Tam jo rowno serbska folklorna kupka rejowała a spiwała.
Wjacor pak, pó dokóńconem źěle, pósłuchachu wše raźi na nanowe wucby, aby pśiběrali na mudrosći, na rozymje a wuznaśu. 
Snaź se něnto pó cytanju togo teksta pśemyslujoš, lěc by mógał wěsty cas na pśikład mimo modernych medijow žywy byś.
Ale tomu su zadorali politiskich pśicynow dla.
W lěśe 2012 jo była jogo swěśina, pótom jo fararił we wšakich wósadach w lipšćańskem kraju.
Wót nowego zachopjeńka w lěśe 2015 su se licby wobstawnje pówušyli.
Toś ta cerkwja stoj we Wochozach w Běłowoźańskem wokrejsu.
Wón běšo zasej wuwikował teliko pjenjez, až jo se mógał ze starjejšyma dłujko bźez starosćow žywiś.
Ja se myslim, až wěste sebjewědobnje jo źinsa trjebne, aby luź pśetrał wuźiwanja a pśispomnjenja a źiwne argumentacije tak młogich luźi.
Chtož jo wence, tomu njamóžotej mama abo ato nadawk daś! Wšake rědne wěcy mógu źiśi wence graś.
Gaž glědamy na woplěwanje nałogow a tradicijow a cełeje našeje rědneje serbskeje ludoweje kultury, pón stoje Slěpjańske Serby kradu naprědku.
How karpa, tam pak šćipjeł plěwa, tek pjerški, gładke wugorje se suwaju śi mjaz’ noze.
Podobne smy słyšali wót Liesbeth Neuberoweje: „Skazał jo sebje južo pśed młogo lětami naš syn serbski casnik … Ako wše druge casniki buźo ga něnto wěsće teke ten serbski drošy.“
Jogo firma zastoj to znate campingowanišćo pśi Maznikojskem jazorje, na kótaremž bydli 160 wobstawnych camparjow.
Waše grěchy was wótźaržuju wót dobrego. Jer 5,25
Wo iniciatiwje, załožyś w Chośebuzu Serbski dom, jo powěźeła Sabina Siegowa.
Pó 30 lětach spušćijośo pśedsedaŕstwo SŠT.
Chorwatska jo stat w krotkozajtšnej Europje na Balkańskej połkupje.
Ako smy južo w Casniku pisali, wobstoj w Barlinje Towaristwo za spěchowanje Serbskego kulturnego a informaciskego srjejźišća.
Tak by w pśichoźe rownogódna alternatiwa za wuglowe milinaŕnje nastała – alternatiwa z nosarjami energije, ako se wobnowiś daju.
Kosac: Wo tom co gmejnske zastupnistwo rozsuźiś, krotkocasnje zachopjeńk januara.
Togodla wiźimy we wjelikich městach, źož jo teke w nocy radnje swětło, jano mało gwězdow na njebju.
Gdyž pak su tam pśišli, su měli druge woborniki ten wogeń južo gasnjony.
Dźěćetko.
Ako slědne su jen trjebali prodrustwowniki Tšupcańskeje LPG.
Wót 1994 jo predikant, nawjedujo a pódpěrujo namšy na Šusteroc dwórje w Trjebinje, na Njepilic dwórje w Rownem a w Slěpem.
Za nje zajmowali su se Kerstin Güntherowa, Janine Budichojc a Katja Donathojc.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (H.
Źo ga móžoš sebje taku połnu karu nalodowaś?
Skóńcnje jo jomu pśipadnuło: »Kak ga by było, gaby w našej góli gribam źěrki wjerśeli?«
Ale snaź jo był kral na tom dnju wósebnje dobreje mysli – abo co, skrotka, jomu jo se spódobało, se wopokazaś ako nadobny a miłosćiwy a šćodriwy, a toś jo se wótmyslił, swójogo dobrego wójaka mytowaś, kenž běšo jogo dwójc raz z turkojskich pazorow wumóžył a jomu teke pomagał wójnu dobyś.
Mały zwucuj, coš-li mejstaŕ wordowaś.
Goramśica jo mała tšuga w Dolnej Łužycy we Chóśebuzu.
Město togo wón zamachnjo z pěsću pśez pówětš: »Ach, njedra teke.« 
Z prědnego kšetowišća wuskócyjo płomje.
A tych staršych bywa wěcej a wěcej.
Su interviewowali někotare Serby w Barlinju, mjazy drugim absolwentku Dolnoserbskego gymnaziuma Juliu Götzojc a studentku mody z Rogowa (Ragow w Błotach) Sarah Gwiszczojc.
Wojowanja dla togo su pak se dalej wjadli a pśi tom su mjazy drugim dostali teke dobru pomoc wót cerkwinskich instancow.
Dla togo cu ned wót prědnego maja do swójogo rewěra chójźiś, dokulaž su póla a łuki něnt hyšći prozne a ta wóseś a tšawa niska.
Teke maminorěcne hochoske se sebje brali słuchałka.
Pśecej wót zeger 15:00 do 19:00.
Wětošojska wósada jo tomu serbskemu něnto pśichylona.
Zeger tśich na śichem pětku zwónje zwóny na cerkwjach, k spomnjeśu na smjerś Jezusa.
Selmer ma we swójich stwóŕbach cłowjek.
W lěśe 1996 som był z manźelskeju Marju a Geratom Hendrichom na slědach Mata Kosyka a Miny Witkojc w českem statnem literarnem archiwje w Starych Hradach.
Kurt Pětř, direktor SWW mjazy 1951 a 1977, něga študańc teologije.
Take złe mysli jogo nuźachu. 
Śěžko jo pak było teke tych wjele hospitacijow wót drugich koleginow", wóna pśiwdajo.
Wšykne wuchacki z módrym banśikom wopytaju balo pópadnuś.
Wobej procesiji se teke w tom rozeznawatej, až jatšowne rejtarje w Błotach daniž kjarliže spiwaju daniž bjatuju, ale mjelcecy zagony wobrejtuju.
Ja teke nic, tencas som była młoda.
 Tak powědašo Robinson.
Toś móžoš harmonije dla mjelcaś – abo we wobzacynjonej runźe powědaś.
Tak młogi wobraz w jogo bydlenju w Belgernje jo na to pokazał.
"To jo naša cesna familijowa tradicija.
Zacuwaśo energiju, kótaruž wócy pśiwzejotej.
A cłonkam komisije su pśepódali mapu ze wšakimi informacijami a z eksemplarom "Dissener Dorfzeitung/Dešański casnik" z wjele interesantnymi artikelami a fotami a póstrowami bramborskego ministaŕskego prezidenta, krajnego raźca a direktora bórkojskego amta.
Korla Wukaš jo sam pótomnik serbskich wudrogowarjow z Łužyce.
Finšćina ma konjugacije.
Muzika grajo a my rejujomy“, jo nam wulicowała Hilde Müschnerowa, dla swójich rědnych idejow we jsy ako „źiwa Hilda“ pomjenjona.
Hyšći źinsa som w Janšojcach doma, ale wjele jo se změniło.
Smjerś grozy kuždemu, chtož krydnjo tu mrětwu.
We wobyma funkcijoma jo měła wjele cyniś ze serbskeju rěcu a kulturu a jo to derje pódpěrała.
Teke cłonki Husańskego parlamenta su se wobźělili na zgromaźinje.
Ako wěmy, jo wobdarjonosć to jadno, ale hyšći dawno nic wšykno, aby mógła tak derje pisaś, ako wóna pisała jo.
To se rědnje pśisłucha, wšak móžo wóny "Tyšarjowy Erwin" z Hochoze derje wulicowaś.
Teke źinsa hyšći dožywijomy, až njedawa se karniklam razka pšawidłownje pitna wóda.
Mlokarnja jo była wjelgin spěšnje natwarjona.
Ako plagiat abo pśipowjesk njezmějo dolnoserbska literarna rěc žednogo dłymšego pšawa.
Wužywaŕ móžo kliknuś we tom konkretnem paźe na słowa kaž " zmija", "rozměśe" a "mjenjej"! Za wšykne kombinacije a warianty zukow namakaju se zukowe dataje z pśikładami.
Wóna musy młogi raz nosyś śěžke měchy z glinu a mertelom, a jězdźi kuždy źeń jadnu štundu z awtom na źěło.
To su luźe słyšali, gaž jo w dymnicy šćerkało.
Teke źěła na nowej atrakciji muzeja: Twari srjejźowěkowy pjac z witkow a z gliny, ako dej ten tyźeń gótowy byś.
Teke za te luźe ma spóśenje zmysł.
»Rědny kjarlik«, groni sebje bur Žur.
Až te ryboraki dla caroby pakosne njejsu, pokazuju te plastikowe wótpadanki na kupje.
To ga jo śiskajuce pšašanje našogo casa, kak móžomy w globalizěrowanem swěśe na zmysłapołny part regionalne sobupóstajanje zawěsćiś a twórjenje politiskeje wóle wugótowaś.
– Gaž muzika zagrajo
Stwórtk pśed swětkami jo Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny, w serwisowem běrowje za serbsku rěc w Domowinskem domje we Wórjejcach techniku za simultane pśestajenje pśepódał, ako jo ze srědkami komunalnego programa lichotnego stata Sakska financěrowana.
Mimo togo dajotej se dwě źělnej zajśmiśi słyńca wobglědowaś, a to 19. apryla na Madagaskarje a połdnju Afriki, 14. oktobra na Hawaii a dłujkem zajtšu Azije.
W aprylu 1999 jo wusćełanje derje chopiło se a jo było tak woblubowane, až pśisłucharje su se žycyli pódwójenje casa wusćełanja wót jadneje góźiny na dwě góźinje.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo zachopiła swój nazymski semester južo w awgusće.
Dolnoserbski internat jo na Žylojskej droze 39.
Wjacor jo se rědnje zachopił z wustupjenim źiśeceje rejowaŕskeje kupki „Fast Steps“ z Mósta.
Za wjeliki zapust Domowinskeje župy Dolna Łužyca, kenž buźo pětk, 27. januara, wjacor w kulturnem domje w Janšojcach-Pipanojcach, kśě teke dojěś luźe z Chośebuza.
Astrid Šramowa jo wšych serbski a nimski wutšobnje wuwitała.
Nejlěpša jo była naš mały wejsański gat – my smy za wětšy źěl jano doł abo casy kališćo gronili –, kenž jo tegdy był najsy mjazy byśoma Šlodarjojc numer 53 a Šlodarjojc numer 54.
Serbski kulturny magacin: [...]
Něźi sedymźaset bobrow how dogromady maju.
Bukowicka jo płod cerwjenego buka.
Jan Skala jo teke wšake pisał a basnił.
Hellnerowa, B.
Wón teke wobźěłajo kamjenje, což jo wiźeś w jogo ateljeju.
Telewizijny magacin „Łužyca“/Póglědanje na serbski njeźelski program
Wónej se rozgranjatej a zwěsćijotej, až wobej njejstej ze swójim mjenim spokojom.
Som młoźeńc a cu se kupiś moderne radijo. 
Z Leńku S. jo zazdaśim měnjona starša źowka Łazojskego fararja a basnikarja Handrija Zejlera, kótaraž jo wót julija 1869 až do 15.6.1781 w Budyšynje w pensiji bydliła a ku kótarejž su Budyšyńske serbske gymnaziasty wjelgin dobry poměr měli.
Póglěd na staru cerkwju Alt Jabel, w slězynje jo wiźeś nowy Bóžy dom.
Wažne jo było teke, až su mjazy luštne wěcy, a teke smy na ten rěcny bok glědali.
Jo měł swójo dobre a swój wužytk, ale teke swóje słabosći.
"My buźomy to twariś, Wy dejśo k nam dowěru měś", jo gronił a jo se wobśěžkował, až se w měsće tak špatnje powěda a pišo wó EKZ Stadtpromenade.
Se wjelgin drěś nic njepomoga, ale mało groniś a wjele wugbaś.
Kak se mólach.
»Cujom se wolažcona.
To se wě, až mógu pśi tom teke pokazaś, kak su serbsku rěc dotychměst nawuknuli.
Lubosć k słowjańskim rěcam a wósebnje k rusojskej rěcy a literaturje jo wjadła k tomu, až se rowno za mě głownego protagonista Oblomow z romana Iwana Gončarowa ako za mě tejownje rozsuźijotej.
Ako stej zasej domoj šłej, jo stary nan gjardy njasł teke jaden tenisowy bick pśez Wrocławske stare město.
Wóne awta jězdźe pómałkem pó drogach a móluju mimo wopśestaśa wšo wokoło.
Dej hyšći něco byś, postowe znamki, lottolisćik abo serbske knigły?
Jo to był prědny wjeliki serbski swěźeń pó lěśe 1945 w Dolnej Łužycy, źož jo se wobźěliło něźi 30 000 luźi z cełeje Łužyce.
Mjaztym jo 1982 wujšeł drugi nakład w jadnom zwězku wót awtora wobźěłany.
Pšosym, wěŕ mě!
Jaden rucnikaŕ, ako źěła głownje z drjewom, chto to jo? To jo blidaŕ abo tyšaŕ, budu luźe za wětšy źěl groniś.
Wałtoru tyźeń jo wobradowała Serbska rada pśi bramborskem parlamenśe.
A slědkoju: 3. , wucabnica za serbsku rěc a historiju na Dolnoserbskem gymnaziumje a cłonk Serbskeje rady, kótaraž móžo z prědneje ruki wulicowaś wót raźenjow a njeraźenjow šulskeje politiki.
Nejwětšy pśiběg jo w Ruanźe se wubryzgujuca Kagera; jadnučki wjeliki wótwód jo Viktoriaski Nil w pódpołnocu, kenž jo zrazom nejwažnjejšy pśiběg Nila.
Statnik naglěda tu diskusiju za dobru, ale změstymi nic tu wizu, na kótaruž se wjeźo.
Bog, ten kněz, gnuty mjelcy – a pótom płakatej wobej.
"Barwy Europy 2019" – k nim słuša teke serbska drastwa ze swójimi kšasnymi barwami.
Krajny raźc jo togodla na pósejźenju wokrejsnego sejma napominał starjejšych a wšych drugich, aby wó tom powědali a do kóńca maja zapódali swóje konkretne mysle a naraźenja, co wót šule wótcakaju a to na online-platformu „Maerkerplus“.
Jezus móžo nam, ako wón to we tom wusokem zjawjenju groni, daś kluc, aby se zamknuli smjerśi pśez materializm a tej heli.
Njejsom to dłujko wěcej gótowała.
Jo, 12lětna Borkowarka njama jano talent za źiwadło, ale teke wjelike wjasele na tom.
Nadalej pak felujo dešć, njejo se dosć najšło.
Z tym jo až do politiskego pśewrośenja był ten kubłaŕ pla LPG.
12. gwězdka a gódy
Jomu se niźi nic njepokaza, což by zjawiło, až how luźe bydle. 
To se wě, až wšykne smy dejali se pśepytowaś daś.
Ze zajmom som pśecytał, kak jo se Manfred Starosta zaběrał z bogatstwom našeje dolnoserbskeje rěcy.
Pśi tom su muzikarje inspiraciju namakali w historiskich žrědłach, ale teke w rozdźělnych rejowańskich a muzikaliskich tradicijach.
Njezjapki se wjele wuknikow zajmujo za wucbu wuměłstwa.
Wjacor su měli reju we "Gwězdźe".
Chinšćina jo rěc, kótaraž se w Chinskej, na Taiwanje a w chinskich zgromaźeństwach we wukraju powěda.
Rad pišo wón wó swójich jězbach do Łužyce.
Ale snaź se praksa něco hynakšego pomina, pómyslijo se a mjelcy.
Pśedstajiś budu se mjazy drugim burska keramika a ludowa architektura we Łužycy.
Wjele jo takich, ako se mysle, tam ja njesłušam, to jo za drugich, wusokich.
Ale ně.
Alfred jo pón za Worakom šeł až ku gatoju.
Spokojne žywjenje? 
Luźi, kótarychž smy jatšownicu abo jatšowne pónjeźele zmakali, smy witali z póstrowom: Chrystus Zmartwychwstał!
Źinsa smy se woglědali pśedšulske źiśi, ako budu snaź skóro we horśe.
K tomu słuša pšašanje, lěc w brjazyńskej cerkwi jo pjerwjej dało wósebne źurja za serbske luźe, na nimske Wenden-Pforten pomjenjone.
Kóńc wustajeńce wó Fontanem
Z togo som wjele nazgóniła.
Marija Elikowska-Winklerowa jo połojcu bajkow na cd "Cerwjenawka" cytała.
W lěśu lěta 2013 su archeologi na dłujkem wjacorje wugloweje jamy Janšojce pśi pśewósowanju wótsypkow dwa kśemjenjowej fragmenta namakali, ako stej byłej wót ruki luźa wobźěłanej.
A ako su se pšašali, kak daloko hyšći jo, jo se jim groniło »hyšći bejnje daloko«.
Chylśo swójej hušy how a pójźćo how ku mnjo; pósłuchajśo, ga buźo waša duša žywa.
Och, Kněžo, nještrofuj mě w twójom gniwje a njemarskaj mě w twójej surowosći.
Klěcało jo wótery raz teke z pśiwjeźenim wórow, pśeto wšake firmy su se jano śěžko k tomu pśiwucyli, až njejsmy w Chmjelowje na Žylojskej droze, ale w Knorawje na Poznańskej droze.
Změstymi jo 50 bóśonow kšacało za secnicami, kenž su pśed dwěma tyźenjoma łuki pla Raduša sekli.
Koža jim swjerbi.
"To běšo za mnjo nejaktiwnjejša droga k nawuknjenju serbskeje rěcy.
Zgromadnje z grafikoweju designaŕku Nowakojc Christin, technikarjom Jonasom Naumannom a muzikowym designerom Tobiasom Hoffmannom jo wón prědny raz wugótował digitalny adwentski kalendaŕ.
Chtož smějo do "nuznego wobstaranja", ten móžo tam swóje nadawki za šulu cyniś.
Chośebuski rozgłos jo pśeśěgnuł do nowego domicila, z tym jo było zwězane pśestajenje na digitalnu techniku.
Wona jo była dobra a zwěrna Serbowka.
Jo jadno dłymoke zacuśe, kenž lěbda móžoš wopisowaś.
Ceła kupa běšo jogo, a wšykne, kenž na njej bydle, dejachu se jomu za swójo žywjenje źěkowaś a dejachu jomu byś pósłušne.
Pon wšykno kradu pśeźěłamy a formujomy z mokšyma rukoma małe kulki.
Chtož jo swóje grunty we tej dalokej stronje pśiźělone krydnuł, ten jo mudrje cynił, gaž jo swóju wjažu bližej nich twarił.
Fryco Latk: "Pó jaja".
Ako som góle była, njejo se mě w zagroźe spódobało.
A nic naslědku mam za wažne cytańske wjacorki z redakciju Casnika.
Wjelgin se teke procujomy, aby liški źaržali we pšawej licbje.
Nawjedowaś buźo jen Peter Becker, městno buźo „Hafenhotel“ na Wejsnej droze 10. Ducy budu w Radušu „pó slědach młynka“ a z kameru wódowy młyn na měsće wótmólowaś wuknuś.
Ja musym se pśemysliś, kogo dejm ako prědnego pśepšosyś.
Som mógał slědowaś, kak su se jadnotliwe smugi za micu pšosćili a pótom głaźili.
Dalšny ze Žylowom wusko zwězany luź jo něgajšny šołta Wyli Gusor.
»Jo, wujko«, jo słužabnik rjaknuł a se zacerwjenił.
Michał Hajdan, pśedsedaŕ wokrejsnego sejma, Bórkojski šołta Měto Šmyt a Siegbert Budyšin z Myšyna.
To jo ten, kenž rad žywy jo, kenž to žywjenje lubujo.
Kašuby maju swóju chórgoj a swóju rěc, kótaraž jo pśiswójźbna pólšćinje a teke drugim pódwjacornosłowjańskim rěcam.
Mimo togo lažy mjaz Śichym oceanom a Atlantikom.
Starjejšej stej wjele źěłałej, toś som wjele casa póbyła ze starkim, z nanom mójogo nana.
A cynim, až se wšykne do mnjo zalubuju.
Se wě, až jo nam naš Strjažow nejlubšy był.
Tak buźo wóna wósebnje serbskem towaristwam na teritoriju župow "Handrij Zejler" a "Jakub Lorenc-Zalěski" ako pódpěraŕka k dispoziciji stojaś.
A łoni jo šołta wěcej raz gmejnje Trjebin a Dźěwin wó to pšosył, zdźaržanje Serbskego kulturnego centruma sobu pódpěrowaś.
Wrota na kjarchob w Groźišću.
Pśedsedaŕ žydojskeje gmejny w Chóśebuzu Gennadi Kuschnir jo źaržał spomnjeńske grono.
Woglědarje su byli kradu zapalone – su glědali, wobźiwowali a radnje kupowali.
Jo mysliła globalnje na derjeměśe Ludowego nakładnistwa Domowina.
Fachowy póraźowaŕ jo zasej zmuśony.
Młoge pak su tomu wopokazali rozměśe, dokulaž strowje jo to nejwažnjejše a nad wšym stoj.
Slědk su wóstajili swój k lětanju njezamóžny dorost.
Do jatš jo z njeju wó serbskich nałogach powědał a pomagał jo walawu wuryś.
Wót lěta 2013 som na stwórtkach pšosyła do socialnego centruma Sw..
Kubłanišća a jim bliske institucije njamaju jadnotnego cela, gaž źo wó dolnoserbsku rěc.
Dialog z bazu a nutśikowny serbski dialog stej we jogo gronje wažnu rolu grałej, a wón jo nagranjał zgromaźone k wobjadnosći.
To groni ten swěty, ten wěrny, kenž ma Dabitowy kluc, kótaryž wótwórijo, až nicht njezamknjo, a zamknjo, až nicht njewótwórijo.
Fryco Dubjel jo se wuwucył we młodych lětach we źěłaŕni prědneje wjelikeje dubrawskeje elektraŕnje.
Jadnu ekskursiju do Łužyce stej wónej južo pśewjadłej, dalšne su planowane.
Gaž gromadu pśiźośo, kuždy ma něco pśinosowaś – něchten kjarliž, druge hucbu, rěc, zjawjenje a hukładanje.
Južo něźi 10 lět su se Majberkarje procowali wó jogo restawrěrowanje, teke Depsčański wejsański šołta Klaus Werner jo se bejnje procował.
Ale dolnoserbska wersija se how a tam hynac wugótujo.
Comy jo wopóznawaś, to moderne a tradicionelne samiske žywjenje we Finskej.
W kubłanišću za młoźinu „Kurt Löwenstein“ w Spandau smy měli naš kwartěr.
Knigły wó Łužycy su teke druge měli we swójich wupołožkach.
Predikanty směju prjatkowanja napisaś.
Dogromady jo było na toś tom wažnem kongresu 80 wšakich narodnych mjeńšynow a ludowych kupkow z cełeje Europy zastupjonych.
Zmakali su se k tomu cłonki župnego pśedsedaŕstwa a k tomu Kito Ela a Maksimilian Hasacki, cłonka Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny.
To jo był źěk ptaškow za to, až źiśi su jim we zymjem futer dawali.
Pódla togo, až stare Słowjany su nejskerjej wjelgin bogatu materielnu kulturu z drjewa měli, su teke dalšne kulturelne wósebnosći měli.
Wobej doma how w centrumje kupjelow se za nas wjelgin derje góźitej a zewšym mam zaśišć, až luźe how wjelgin pśijazne su", wuzwignjo Sharla Mosaserowa.
A gaž maju wósebnje w lěśojskem casu źěła dosć a nadosć, pón pśistajiju hyšći dalšnych źěłaśerjow.
Mjazy źěłaśeŕskim ludom w Žylowje – Dešanarje jim »fabrikojske« gronjachu – mějašo źe Kito Pank swójich nejwěcej zagóritych pśiwisnikow.
Wjelika cesć jo se našej cełej jsy a Wjenckojc swójźbje dostała: Kejžor Wilhelm II. jo swój nejwušy źěk nam pósłał!
Toś smej byłej wěcej ako glucnej, ako su nama pó tom casu gronili, až to nejgórše jo pśetrate.
A tak jo dojšło w lěśojskich prozninach 1966 k prědnej wuknikojskej wuměnje z gryfinskeju šulu.
Casy dobywa ten mócnjejšy.
Wšak jo móžno, ten kjarchob "jadnorje" pśepołožyś na nowy kjarchob miłoraskich w pódpołnocnem Slěpem.
Njeźelu, 7. februar: Turjej/Tauer (125. zapust) Drjenow/Drehnow (młoźina) Myšyn/Müschen (młoźina) Depsk/Döbbrick (młoźina) Smogorjow/Schmogrow (młoźina) Žylow/Sielow (młoźina) Žylowk / Merzdorf (młoźina) Limbark/Limberg (młoźina) Rubyn/Ruben (młoźina a ženjone)
Na swójom slědnem zmakanju su se wobźělniki — mjazy nimi teke župa „Bogumił Šwjela“ Chośebuz, Chośebuska SRWŠ a NOWY CASNIK — k tomu wugronili.
To wón kradu wě, dokulaž wón swójo cesnoamtske źěło dokumentěrujo we zešywku.
Gaž chóśebuska Domowinska kupka jo na cytanje knigłow pśepšosyła, jo Veronika wšo wobstarała.
Glědajucy na strukturnu změnu jo něchten teke gronił, až by sebje wobchadowy koncept žycył, pśez kótaryž jaden ze Žylowa direktnje z kólasom k Pódzajtšnemu jazoroju, kótarež pla Chóśebuza nastanjo, se dostaś móžo.
Dla togo až su toś take groble pśi suchosći wuschnuli, jo dało agrarne drustwo na wubranych městnach studnje wuwjerśeś.
Na 25 kwadratnych mejtarjach drje njamóžoš wšykno wupjac, což luźe kśě.
Wobej wótegronje pśitrjefitej.
Teke rědna.
Ale skjaržył weto njejo, dokulaž jo mógał groniś: We mójogo Wóśca domje su wjele bydlenjow.
Wón se myslašo, až Robinson jo Tupan, kenž pógrim gótujo.
Te pěśo muske z chora "Łužyca" su w spiwje wuchwalili piwo.
Ale korona-pandemija jo zawinowała pśesunjenje tych graśow do lěta 2021. Tuchylu Lubkoll njama ambicije, aby sobu wójował wó olympiski drogotny metal.
Togodla ma se pśi dokradnych koordinatowych pódaśach póśěgowy system pśidaś.
Južo pónjeźele, 16. februara, jo w Kósobuzu dejał wjednik regionalnego śěga swój śěg napśisko zastajiś.
Źo jo serbska chórgoj? Pśi wažnych tšojenjach powjesuju w měsće pśed Měsćańskim domom pśecej chórgoji – nimsku, bramborsku, chóśebusku, serbsku a tu wót Europskeje unije.
W lěśe 1984 jo w Mósće někotare dny pśebywał, aby dolnoserbski swajźbaŕski pśeśěg mólował.
Flyer kupki, ak jo jěła do Barlinja.
No, to se wě, až jo jogo derje znała, a teke źinsa ma z jogo źowku dobre zwiski. „1922 su Trautmannowe pśišli ze Kśišowa do Šlichowa, su se how kupili ten kněski dwór.
To se wě, až su se remlili we wušej etažy! Tam ga njejsu dorosćone glědali, co cynje.
„Žycym tebje, až taki wukjarmjony źiwjak zaženjo tebje do drogi a ty jogo by teke trjefił“, su slědne słowa Fryca Rochy.
Wótkšajśo šlapku korkowego propa.
W prědnem źělu Sćo zgónili, kak ten "serbski" Robinson jo spušćił swóju domownju a pśijěł z łoźu do Londona.
Wóna jo mě była tak dobra a jo mě lubowała, až ja hyšći źinsa wót jeje lubosći móc za mójo žywjenje póceram“ – groni a co zatajiś łdzu, ako co se jej z woka wuroniś.
Jo, serbska rěc jo była jogo wjelika lubosć.
Samo wopisma su źiśam južo dali w bibliotece! Wucba teke jo młogi raz w bibliotece.
Kaž źinsa, tak tencas.
2010: koncert w Serbskej cerkwi”
To pak musy se do togo wšykno jasnje rědowaś - su cłonki pśedsedaŕstwa pominali.
Akle kóńc tyźenja jo wjelike nakładne awto wšykne wěcy ze starego bydlenja we wjelikem měsće pśiwjadło.
My wutšobnje gratulěrujomy! Wón jo dostał rědne myto.
Kristine Messenbrinkowa, sobuźěłaśeŕka za marketing pśi ATZ, jo se tomu motoju wósebnje wjaseliła, pśeto tak jo teke mógła jeje "muzejowa pśěza" w ramiku muzejoweje nocy sobu statkowaś a swóje kólaska wjerśeś.
Lawdaciju źaržy Klaus Trende, za muziku staraju se wukniki chóśebuskego konserwatoriuma.
Ako pomoc su źiśi měli słowniki.
Rampa se prosy!
Su dopokazali pad ptaškoweje mrětwy we wokrejsu Sprjewja-Nysa blisko pólskeje granice.
Južor w něgajšnem statnem konsumje jo zaprědka pśedawała, slědkoju jo jen nawjedowała.
Wón ga njejo był bójazny a pótom by se pśeliš rad woglědał taki pšawy pórědny wódny młyn, dokulaž su měli na jsach same rucne młynki.
Ten pśiducny 8. festiwal buźo južo 2016, a to w Trjebinje – tam, źož jo se pópšawem ta tradicija tych festiwalow zachopiła!
Robinson njewěźešo, co dejał se mysliś, až jomu Pětko swóju wopalonu ruku pokaza a na ten gjarnc. 
Ako druge Słowjany su teke Serby swójim synam to mě dawali.
Dalej jo rada Załožby za serbski lud měnjeca, až jo móžno, južo w lěśe 1995 dojśpiś pšawnisku samostatnosć załožby.
FORUM DOLNA ŁUŽYCA jo se 30. junija 2010 k 6. razoju zmakał.
Rowno tak to, až jo se na jogo pisańskem bliźe wšo móžno wjergało a wón weto to pśecej namakał jo, což jo pytał.
A to jo pśišło tak: Njeglědajucy raz na ten lěśojski kurs smy měli cesto dosć wjelgin mało wobźělnikow.
Rěcny centrum WITAJ – Chóśebuska wótnožka
Druge pšašanje, wó kótaremž su pśibytne powědali, jo było: Kak dalej ze župu „Jan Skala“?
Rada co se nadalej za to zasajźowaś, až how budu jadnake wuměnjenja.
8. měrca mógli swóju nowo wugótowanu wustajeńcu hyšći wótwóriś, jo Domowniski muzej Dešno wót srjejźi měrca dla pandemije nachylu zacynjony był.
Dotychměst maju w Pśiłuce jano “Wejsnu drogu”.
Ten ga som měł, ale pjenjeze nic.
Kněni Maćijowa měni k tomu: „Wjaselim se, až su se Duchowne kjarliže tak derje pśiwzeli.“.
To jo było slědny raz, až smej se rozgranjałej, Boga chwaliłej a bjatowałej.
Teke to jo zajmne".
Płaśonk wunjaso 50 euro za kužde góle, inkl. wobjed, piśa a pśikuski.
Jich dolny bok je kósmaty.
] Pó wšyknym, což běštej źinsa nazgóniłej, póžedaštej we mucnosći za wótpócynkom.
Pśi jadnej wěcy pak njejsu se hyšći tak pšawje wobjadne, ga pón, gaž źo wó šćit wudry (Fischotter).
Bóśony wužywaju južo pśecej móŕskej wuscynje wót Gibraltara a Bosporusa za pśeleśenje Srjejźnego mórja.
Elektriska se zgubijo w lěsu a zasej se zjawijo z drugego směra.
Maju strategiju za prezencnu wucbu we šulach.
Pód namakajo narski cytaŕ teksty k celam togo towaristwa a k wutwarjenju webboka.
Južo jogo mama jo wordowała cesto pšosona na swajźby ako družka, jogo nan ako družba.
We politiskem źěle, pósporomje zgromadnego źěła z drugimi gremijami, partajami, parlamentami a kněžaŕstwami na wšych rowninach, jo Statnik wósebnje wobspomnjeł nowu wěc: "Serbske rozgrono Saksow".
Wón co, až wšykne druge zwěrjetka jogo wobźiwuju.
Ten stary nałog jo był pó wójnje hyšći daloko rozšyrjony a my smy něźi wót septembra až do prědnych mrozow z našymi krowymi se pórali na pasenje.
Wukniki w swójich kabinkach na gluku nic wumarkowali njejsu a ja som pśemyslował, kak něnt dalej. Z takim rozrytym zecom ga njejsom mógał pśez šulu ganjaś.
Nimsku rěc jo pachoł nawuknuł, ako jo był pěś lět.
We njom se wobźělijo z póraźujucym głosom ako zastupnik Serbskeje rady Dieter Freihoff.
Dalšny kurs iršćiny a teke ekskursiju do Irskeje som mógła pśipódla sobu gótowaś wob masterowy studium na Uniwersiśe Mjertyna Luthera Halle-Wytpark.
Wósebnje znate pak wóni su za wugótowanje swajźbow.
Symbolizěrujo rěd drogowanja mjazynarodneje wustajeńce tomu projektoju.
Ta wěc jo wuzjawjona pla policaje.
Gaby ja to wuzjawił, by wónej pó tegdejšych póstajenjach nejskerjej ze šule zleśełej.
Stupsó se wšykne pśi starśe.
To za Pětša nowe njejo.
Citrusowa wóń na pśikład jo dopórucona za źěłowe městno abo w šuli.
Z nagrona Měta Nowaka, sobuźěłaśerja na uniwersiśe:
Taka myslicka jo tyła teke serbskej rěcy.
A nic naslědku to: Wša pódpěra a pomoc słuša wšym tym cesto małym kupkam a towaristwam, źož młode luźe, starjejše a tek źiśi serbski zwenka šule powědaju a z teju rěcu na wšaki part źěłaju.
Tak ako wjele drugich chorow smy teke ako chor "Łužyca" za nowe lěto 2020 wjele zajmowanych projektow planowane měli.
We pśiducych lětach smy namšu na dnju reformacije swěśili mjazy drugim w Schusteroc brožni w Trjebinje, w Mułkojcach w depośe wognjoweje wobory, w slěpjańskej cerkwi, w Lěsku pśi wótpócywanišću za kólasarje, w Brězowce w Starej šuli a 2018 w miłoraskem gósćeńcu.
Take jo se łoni prědny raz wótměło a wubuźiło wjeliki zajm.
Wjeźenje jo pśewzeła, ako tek w slědnyma lětoma, Heidemarie Sitschikowa, geologowka wót Krajnego amta za górnistwo, geologiju a surowizny.
bóśon, ak jo myški žrał.
Wona jo nam kśěła na kuždy part dalej pomagaś!
Wy sćo rowno tak wobšudny ako Waša toflicka.
Tamna Domowinska kupka ma 25 cłonkow a jo jadna z nejaktiwnjejšych kupkow w župje.
Dowólnosć gmejny Gatojce za dalšne planowanje jo běrow juž dostał.
Spiw „Gaž wětšyk dujo pśez pola”, kótaryž jo nastał pó basni Miny Witkojc, jo jaden z nejwěcej znatych a woblubowanych arijow pla Dolnych Serbow.
Wylem Janhoefer z Prjawoza, dolnołužyski župan, jo dał sebje wušywane napismo „kokot“ na zgło napóraś.
Moja dewiza jo, až ten luź dej se gibaś.
Tak dostanjo mała Helena ku gódam to, což jo sebje nejwěcej žycyła: samograjadło z małeju rejowaŕku, kótaraž se k muzice wjerśi.
Preambla njejo špatna, ale pśedłujka.
Mo de raciju a muzikaliske wobrubjenje změjo na starosći Gisela Christlowa.
Jano nic gromadu prasnuś! „Ow, smy južo kradu rozcybane“, pógóršuju se dołojcne lametowe niśi. „Ně, to jo gramne graśe.
Pó pawzy na dwórje deje źiśi se ruce wobmyś.
Regularne jo jadna swinja pak južo wukjarmjona, gaž wažy połtśeśa cantnarja. „To jo naša dobra wóla, gaž wu nas někotare swinje dlej futrujomy.
A płoń mjazy Großenhainskim dwórnišćom a wuchadom tunela dej byś atraktiwnjej wugótowana z bomami a ławkami.
Po 9 41.t.
Wšykne su gronili, až dalej źěłamy a až buźo mustwo dalej treněrowaś a graś .
Cesto su naše reje 45 minutow dłujke a dlejše.
Wosebnje pśi plakatach jo Jan Hanski był jaden z nejlěpšych grafikarjow w cełej DDR.
Połož ze styrimi zapalkami nejwětšu móžnu licbu!
Ten jo wordował jogo wucaŕ.
njeźelu, 8. nowembra /młošnego
Mjazy tymi, ako su se za to pśipowěźeli su młoge, ako wuknu na serbskej rěcnej šuli we wšakich kursach mimo dolnoserbskeje pilnje pólsku rěc.
To groni, chtož howko pśiźo, aby w bibliotece něco cytał abo pytał a aby se knigły a druge wupóžycył, ten to móžo kuždy źeń, kak ako jo to było dotychměst.
Južo w starodawnych kulturach Egyptojskeje, Grichiskeje, Roma a hynźi su za rědowanje statnych a towarišnostnych nastupnosćow dny, mjasece a lěta licyś musali.
Dekoracija se góźi pak teke ako dar we familiji abo pśijaśelam.
Dwa dnja pózdźej jo w Dešnje to se stało: Jadna žeńska jo šła nakupowat to a druge k jěźi.
Tam běšo za wósadnikow derje wiźeś a naslědnikam fararja Haußiga napominanje, prjatkowaś a statkowaś w jogo duchu.
Teke pó pśewrośenju 1990 njejo se ako wšaki drugi pjerwjej zagronity Serb z politiki slědk śěgnuł.
Nora Wuškojc ma něco ako małki "coo".
Kleinschmidt Casnikoju gronił.
Lětosa su wóni měli prědny raz góźbu to nawuknuś a sami swój chytśe wušywany cypjel sebje nagótowaś.
Wón ma hyšći dalšny wažny amt, a to mjazynarodny, diplomatiski.
To su dokradne kopije originalnych namakankow z 10. stolěśa, ak su archeologi wuryli w stronach wokoło Póznanja. „Wójnarski wobrěd, ako jo słowjański wójnaŕ nosył, jo wažył nagromadu 20 kg“, wujasnjujo nam Wojciech.
Podobne źěło jo kśěł Nytška teke w Barlinju dalej wjasć.
Tak jogo źiśi, ako su mjazy nul a sedym lětami stare, z lubosću k zwěrjetam a rostlinam wótrostu, ak wón jim pósrědnijo.
Take »jězdy jatšownych jaj«, ako som je pomjenił, su byli pśecej wósebne dožywjenje, na kótarež se źinsa hyšći rad dopomnjejom.
Ta wjasołosć spiwajucych ptaškow ju wobuzujo.
Bangladeš, oficielnje Ludowa republika Bangladeš, jo stat w Aziji.
Wjednik fachowego wobłuka energijowego góspodaŕstwa BTU buźo pokazaś w pśednosku, kak jo se energijowy pśewrot na Łužycu wustatkował.
Korona jo pśi wšom wólažcenje, až nichten njedej se za to, až se nic na serbskem pólu njetšoj, wuspšawnjaś.
Cogodla jo to wónu njeźelu w juliju lěta 1921 we Wórjejcach hynac było?
Ned ako jo nan zachopił na mark jězdźiś a ja som sobu kśěł, jo wón mě gronił: »Pón musyš něco na pśedań měś.
Njedajśo se do gjarnca chyśiś, wuběgniśo ze mnu a póznajśo wjeliki, daloki swět!
Nejskerjej njejsu jomu dokradnje gronili, co jogo wótcakujo.
Wóni su se wobijali, cesto su se teke ze sedlišćow wustarkowali a z tym jo se jich žywjenje do tšachoty spórało .
Dotychměst smy wšykno ze swójskimi srědkami zwónoźeli.
Ortodoksne kśesćijany se južo spóśe we tom casu pśed jatšami, togodla śěsto jo spótne.
Wóna jo dejała znamje byś, až my smy žywe w jadnom swěśe ako bratśi a sotśi.
Župa ma tuchylu wušej 500 cłonkow w 8 kupkach a 12 towaristwach.
Z cesćownosću se pótśěskoco gódowny bomcyk, až wšykne jogo pyšnjeńki se jan tak šybocu a klapocu, bince a klince.
Wšykne tśi w zymje spiju.
To nama nichten pśeraźiś njamóžo.
Jej jo była znata statistika Serbow wót Arnošta Muki a wóna jo wěźeła, až jo šula nimska a až se serbska ludnosć malsnje pśenimcujo.
Pśiducy źeń jo k nam pśišeł ceptaŕ z Borkow.
Na taki part deje źěło zastojnstwow reducěrowaś.
Ze Zgórjelca som malsnje w Budyšynje na źěle, na chorowej probje a doma w mójom rědnem Wuježku".
Po 1990 jo se w Błotach a tam wósebnje w Borkojskich stronach w tšugach Blušnica, Wjelika a Mała Žrěbjeńca, Groblica a Zarosnik wuwiła wjelicna populacija teje mušle, kótaraž jo šćitana pó narodnej a europskej kazni.
To a druge jo M.
Wěcej wó tom drogowanju za tyźeń.
W Terchovej su stajili jomu 1988 wusoki pomnik.
Pśi bytšnem wjedrje su zapustarje se wudali na drogu pśez wjas.
Wót zachopjeńka 1980tych lět som sobu źěłał w dolnoserbskej rěcnej komisiji, wó což jo mě jeje pśedsedaŕ Manfred Starosta pó naraźenju prof.
Frahnow pokažo »nejnowšu« dolnoserbsku bibliju z lěta 1868.
Ministaŕka jo groniła, až dobry pśikład we tom jo Sakska.
Wót 2007 jo se carnogórska rěc z nowym pšawopisom zesamostatniła wót togo, což jo se do togo pomjenjowało.
Mjazy někotare žeńske, ale nic za ten gremij: Wšake tych knězow běchu tu swóju sobu pśiwlakli, aby ju w tej samotnosći k ruce měli abo aby wóna wódychnuła na tom bajkojtem a dostojnje śichem flaku z měrnje gluskotajucymi wódami prězy woknow, we wokolnosći wobmanjeca pśiroda.
Weto nic drugego pśi tom njepomaga, ako se někak spokojś a do pśichoda glědaś.
Lěc su juž serbske słowo słyšali abo něgdy zaculi, až drastwa cłowjeka njegótujo?
Ale wóna jo sama wót se se jim pśigroniła.
Žeńska w serbskej drastwje — to jo Weronika Golcowa, nowa županka.
Zdwórliwa ako som była, som jogo pśepšosyła k nam do nakładnistwa.
Patokojc Birgit pśi źěle.
Ta wjas ga se wótbagrujo, ako jo něnto dokóńcnje wobzamknjone.
Toś cu skerjej wěste epizody a tšojeńka wukopaś a woklapaś, casy tšochu luštne, casy k pśemyslowanju, kenž mam źinsa ako wušej 80lětny hyšći bejnje jasnje pśed wócyma a kótarež su do wěsteje měry mójo žywjenje póstajali.
Wótwórjonej stej byłej, njejstej jomu nic nanuzkałej: "Bźez njeju njeby ja źinsa był ten luź, ako som.
Ty gótujoš póde mnu rum k hyśeju, až móje glozonki se njehobsunu.
Karina se na jaden štom zlagnjo.
Wóna lubujo w serbskich drastwach wustupowaś.
Pipoco w stogu abo płaco how něchten?
Sobotu, 21. awgust:
Su zgónili, až w Górnej Łužycy taka „wubranka“ eksistěrujo a su pšašali: Cogodla nic pla nas?
— Za někotare dny wiźechu zasej něco późiwnego a rědnego na mórju; rozměj: wjelika mań rybow zleśe z mórja a leśešo nad wódu daloki kus; wóni se swěśachu kaž nowe slobro a rozswětlichu ze swětłymi tšnami śamny wjacor.
Po tom se wěcej njecujom tak ako cuza“, jo wóna měnjeca.
Bärbel Schubertowa jo wu-zwignuła, kak pśewšo wažny jo kulturny pókład rěcy.
Wětšnik
Wudroga jo był koncern LAUBAG, kótaryž jo płaśił wjele lět za serbske dušepastyŕstwo.
Za zachopjenim teje wucby stoj familijowe towaristwo "Gromaźe", ako jo se lětosa w awgusće załožyło w Chóśebuzu.
Zasej źeń žeńskich
Teke we Wjasce — jo to źěl města Grodk — su lětosa zasej camprowali.
Projekt kulkikopanja se wótmějo w ramiku wucby wěcneje wědy.
Wón jo gronił: „Som kužde lěto ducy we wokrejsu Sprjewja-Nysa, wušej togo som cłonk zwězkowego parlamenta, a tam njejo něnto žedno wuzwólowanje“.
Na zachopjeńku njejo to było lažko, wšych dostaś pód jaden kłobyk.
Wósebnosć jo how mimo togo wuske zwězanje wšakorakich biotopow.
Źiwinowe měso pśedawaju jagarje pón priwatnje.
Abo nic?
Gaž njejo pśed politiskim pśewrośenim cesto felujucego materiala dla mógał swójim kupcam nadawki społniś, musy źinsa za nadawkami pytaś, aby swójim pśistajonym zawěsćił źěło a z tym jim a sebje wšedny klěb.
Městno buźo gmejnski centrum jsy.
A zasej słyšaštej žadławe wołanje, ale wjele bližej, ak pjerwjej, a šym bližej wóno pśiźe.
Ja som zabywata ako stara Dešanka.
Wuglowa jama na pólskem boce nejskerjej njepśiźo
Napšawo, nalěwo Pódobnje ako "Rybaŕ, rybaŕ, kak dłymoka jo wóda?"
Kaki grozny pśisud!
Hartmut Pawlik jo kjarcmu 20 lět ze žeńskeju wobgóspodarił.
Elyas rad kopjo z balom.
Veronika jo roźona Natkojc z Radowizy, a hyšći źinsa jo luźam znata ako „Natkojc Veronika“.
To jo tšachota, how se pali!
Wón běšo we góli jadnog źiwinarja nadejšeł, a wetom ak wón jogo pśepytowašo, bu we bližy tog »Rožoweg dwóru« tśi raz z chowa do njogo z pistolije stśělone; na gluku pak njebu trjefjony.
Žedne znaśa njejsu trjebne.
Juro Hanška ma za to dobre argumenty.
Lipje jo pśecej hyšći typiska wjas wesrjejź Błotow, a to se gósći cesće.
Za Zelenu ligu jo to "kralojske myto", koncern dej te miliony how na měsće nałožyś.
Nejlěpjej njeby z nimi wó koronje powědała, to pak se wě njejźo.
Towaristwo źěła we styrich wuběrkach (Auschüsse).
Na Myšyńskem kjarchobje su tśi drogi, kenž muse byś wótgrabane, a k tomu wšake druge městna.
DISKUSIJA WO WŠYCH tych a drugich problemach źo wěsće dalej.
A mej z pśijaśelom wopytajomej, pśedewšym na zarědowanja nama hyšći njeznatych muzikowych kupkow woglědaś.
Zejler w lěśe 1860.
Wobydlarje w bogatej licbje su se wót 13. awgusta 2011 mógli cygel ze spalonym mjenim jadnogo smjertnego wopora za 20 euro "kupiś" a stakim tej wěcy pósćiś.
Pśi tom se groni, až su wóni za wětšy źěl wjelgin pśijazne a cyste a až móžo je luź napšawdu rady měś.
Pětš to nawłos wiźi, tak wusko stoj pśed njeju, až se jeju kólena skóro dotyknu.
Kanclaŕka jo jim pśigroniła, až ratificěrowanje konwencije jo zapisane do koaliciskego wujadnanja.
12. měrca w Husu/Maust, w Turnowje/Turnow (130. jubilej)
Won jo wjelgin na to glědał, až my źowća pśecej w lapach do šule pśiźomy.
Richter z Njabožkojc, Chr.
Nět raz něco wó zaběranju ako gerc.
»Něnt pśiźo slědny akt.
Pśechwatanka za šołtu z Dźěwina
Z nimi zgromadnje jo źěłała zagronita za nastupnosći Serbow wokrejsa Sprjewja-Nysa Kerstin Kosakowa.
Pśi tej góźbje jo Uwe Gutšmit wulicował wót swójeje iniciatiwy za serbsku rědownju na bórkojskej šuli.
Njok Tebje tu situaciju nadrobno wopisaś.
Až som sebje z tym na šyju śěgnuł wobuzu swójich kolegow, kenž su pón musali móje góźiny zastupowaś, zawěsće kuždy rozmějo.
jabłuka do połojcow.
Zawěsće jo to casy wobśěžna a depata droga była, kuždemu ga njamóžoš pśigóźiś.
Wóni worduju pjacone hyšći w starem lěśe.
2019.
Take ty sebje sam napórajoš z tym, až ty togo Kněza, swójogo Boga, spušćijoš, tak cesto ako wón śi pšawu drogu co wjasć.
Wósebnje naše koparje su byli a dalej su wobtužone, to zewšym njerozměju.
Wušej sto pśiglědarjow jo jich pśewóźowało, mjazy nimi teke starka Ilona Pěśikowa.
Mójej nejžlubšej kócce gronje Mjatel.
Teke wědomnostniki dalšnych disciplinow ako na pś. etnografije, linguistiki a muzeologije su byli wobźělone, cełkownje 19 wósobow.
Ako dobry pśikład jo licyło to, až młode serbske balokoparje z Dolneje a Górneje Łužyce se něnt pśigótuju na Europeadu.
Mimo duše smy nutśikach prozne.
Wušej togo dostanjo regionalny běrow jadno źěłowe městno referenta za Dolnu Łužycu ako ma teke swójo źěłowe městno w Chóśebuzu.
Ku kuždemu zwěrjeśeju jo se foto dodało.
Wóni ma styri miliony wobydlarjow a jo druge nejwětše město Zjadnośonych statow Ameriki a nejwětše město Kaliforniskeje.
Togodla se derje za wěnašk góźi.
Pupa njenosy nowe sukno a nowe tkaniny a cańki.
Gaž buźo dosć zajmowanych, pójěźo pśez waše jsy bus, ten by płaśił 7,00 € do Drjenowa a slědk.
Pśeto gaž lodowa sonina cłowjeka póška, wón zmarznjo a wumrějo.
»Sedymnasćo.«
Hedeltojc jo recitěrowała baseń, kótaruž jo sama spisała, a A.
Na tom dnju, rozmjej: dnja 25. decembra, jo chóśebuska Serbska cerkwja była wótcynjona wót zeger 10:00 do 12:00. Tobias P.
Zgromadnje z drugimi jo załožył Serbske wósadne wótpołdnja, ako su styri raze wob lěto.
Witkojc - Borkojske wuknice w wukniki.
Domowinske cłonki a dalšne wobydlarje z Hochoze, Drjenowa, Turnowa, Noweje Jsy, Rogozna, Pśiłuka a Picnja su na premjeru wutšobnje pśepšosone (19.30).
Wóna gronjašo: »Ten ga jo južo na połudnjo wujšeł.« »Gnadna kněni«, Jordanowa góspoza, jo pón teke hyšći pśišła a to same groniła.
A kuždemu jo jasne, až wócakujo cytaŕ něnto zapśimujuce tšojenje połne gusła a źiwnych póstawow.
Ale tamny kurs jo wupadnuł, což smy zgónili akle krotko do wótlěta do Irskeje.
Z tym mógało to licenje mjazynarodny terorizm mócowaś!
Kśě zacasa pšosbu pśi financowem amśe a amtowem sudnistwje wokrejsa zapódaś, aby w nejlěpšem paźe w běgu pśiducego lěta te notne dowólenja za pśižycony prowizorium měli.
W jogo nutśikownem su wopšawdne měchowe płody ze semjenjami.
Comy se aktiwnje wobźěliś na diskusiji wó funkciji a gódnośe kultury, wó jeje šćitu a wó pšawje na kulturelne wobźělenje.
Kaku perspektiwu maju bury?
Někotare wukniki dostanu cedliki, ako su z ruku nakreslone – hynźi maju modernjejše warianty.
Ně, južo gaž z wótcynjonyma wócyma pó swěśe ženjomy, wjelgin wjele wuzgónijomy.
Spomnjeś mógu se Domowinska kupka "Jakub Lorenc-Zalewski", Zwězk za serbski kulturny turizm z.
Dopołnjujomy žycenja pśisłucharjow/Gratulujomy
Južo 40. raz su Turjańske zgromadnje łapanje kokota swěśili a rědny źeń dožywili.
Za co móžomy to zele wužywaś?
Pśedsedaŕ Serbskeje rady Harald Końcak jo tenraz wuwitał gósći, kenž su kśěli se bližej zeznawaś ze źěłom teje rady.
Jo to mustwo „Team Nordschleswig“, to groni mustwo tamneje nimskeje ludoweje kupki.
Nyíregyháza jo město w Hungorskej.
DECEMBER/ZYMSKI
We wótběgu njejo se nic změniło, jano až my se k zwucowanju a woblekanju w muzeumje zmakajomy, dokulaž smy mjaztym we wótměnjajucem wobsajźenju dwaźasća spiwaŕkow".
Most Móst jo město w Českej.
Gaž te małe sotše su wětše byli, ga som šła zasej słužyt, tenraz do ›Blejchy‹.
W kapsy njejo razka měł jadnučkego złotaka.
Nět jo se mě widało.
Wob cas swójogo pśebywanja w Dolnej Łužycy jo se wón teke zasej ze swójimi serbskimi pśijaśelami zmakał a jo jim pśilubił, až buźo wó swójom źěle w Podpołdnjowej Africe do serbskego Casnika pisaś.
My ga wóstanjomy w slěpjańskej wósaźe, njebuźomy ze serbskego swěta.
Zgromaźina jo jadnogłosnje to togo zwóliła.
Mjazy wustajonymi drastwami jo była teke jadna njewjesta a jadna pódružka.
Rostlina jo w pódpołnocnej a srjejźnej Europje rozšyrjona.
Su teke wulicowali, až jo był ten muž njewoblicobny ako wóda, poł dobry a poł zły, na kuždy pad pak lasnosćiwy.
A cytaś móžoš na tofli teke, až pśiźo to mě "Zahsow" wót serbskego słowa "Cazy".
A toś som se na kóńcu hyšći pšašał, co wóna ze serbskim wšykno cyniś ma.
W Chóśebuskej droze 18, pla techniki wěstosći Maria Janka, namakajośo wuměłstwowy dypk 25, źož Hans Müller z Picnja swóje akwarele wustaja.
Smy licyli dogromady 42 namšarjow.
Gaž su se pózdźej chapjali pjenjeze wužywaś, jo se ze słowa »płat« wuwił wuraz »płaśiś«.
Kwiśonki su tym pśiswójźbnego roda pupawow pódobne.
Tak som tichtowała a se sama rozsuźiła za kurs serbšćiny.
Dla felujucego ruma.
Wón źe jo se naroźił 1932 w Drjenownje a Drjenojske a Hochoske gólcy ga su cesto dosć něźi gromadu pśišli.
Wóna by jogo góniła.
Pó 8. klasy jo šła wuknut na fachowy studium z abituru.
Ale nejwěcej se wě markujomy, až njedajo zarědowanja, až pśesunjo se wjele aktiwitow do digitalnego abo teke do njeformelnego swěta.
Moja starka jo to nawuknuła wót swójeje mamy.
Snaź tśi běrtyle z nich śerpi nejwěcej w mjasecach z mało słyńcom.
Akle bejnje pózdźej som wuznał, kaki njerozym jo ta ceła propaganda była.
»Źo sćo wy do togo bydlili?«
Ministaŕ Görke jo gronił, až dajo garantiju za doněntejšne město źěła za pśistajone.
A tak su woglědarje – glědajucy na fota na sćěnach a pśisłuchajucy rědnemu spiwanjeju žeńskich – se wuwjasć dali do atmosfery zajtša jatšowneje njeźele, gaž te spiwaŕki hyšći we jśmě swójo chójźenje pó jsy zachopiju.
Som se do jěšnicki pśeměnił a Wuško jo mě skóro zjědł.
Wóna jo Witaj-hortnaŕka w Žylowje.
W Janšojcach 1941 naroźony Manfred Starosta jo sobu wugótował nejwažnjejšy rěd za dolnoserbsku rěc, kótaryž wužywa kuždy, kenž pišo a wuknjo dolnoserbsku rěc.
Jan: „Su ga tež na mórju rubjažniki?“
Teke druge zarědowanja doma a we wukraju su ze swójim programom wupyšnili.
Tase z nadpismom su raz byli woblubowany dar za kmótśiki k jatšam.
Pilop, až jo se to stało na Małksowem mosće w Picnju.
Puerto Rico jo oficielnje lichotny stat blisko zwězany ze Zjadnośonymi statami, ale w praksy jo jich awtonomny teritorij w Atlantiskem oceanje.
Co by pomagało – abo chto? Domowina a jeje młoźinski aktiw by mógałej pśipomagaś, serbsku rěc w našej młoźinje źaržaś.
Bacha a L.
Pózdźej móžośo dypk 6 wóspjetowaś.
K winam a slězynje njamógu ja wam nic groniś“, jo wón powěźeł Serbskim Nowinam.
Źož serbska drastwa zmakajo se z nejnowšeju modu.
Toś to graśe se grajo nejlěpjej w sportowem rumje.
Mjaz pśinoskami jo "Ten tšašny Heinrich z Běłeje Góry w Serbskem Casniku".
Tak a tak: Zajmcam móžomy woglěd Sedymgórskeje, města Sighişoara, festiwala »Proetnica« a wobźělenje na pśisłušnej interkulturelnej lěśojskej akademiji (drje zajmne pśedewšym za serbskich studěrujucych!) wuraznje pśirucyś.
Něnto jo wuměńkaŕ.
Te kulki sami kubłaju, teke šrot a trajdu.
Teke Janšojce su tegdy gromaźe z Grěšneju a Drjejcami skjaržyli.
Wótpowědujucy jich rěcnym zamóžnosćam wupytajśo pśi tom jim znate słowa a rozkłaźćo jim pó pótrjebje nowe zapśimjeśa.
Taku cesć jo se ta znata serbska Strjažowarka zawěsće zasłužyła.
Na tom ma swójo wjasele, ale smy teke pytnuli, až maju swóje starosći, wósebnje w Dolnej Łužycy z teju rěcu.
Na woklapnicy jo wót jich aktiwitow powědała Kušcyc Šarlota.
Sobotu, 17. awgust
Te amerikanarje su se zwěsćili Worakojc sobustatkowanje za sezonu 2021, slědny raz.
Źowća a gólcy "Waccyneje kupki" su na tom dnju pšosyli starjejše do horta.
Majski kral jo był lětosa Měrko Pohonč.
Wětšyna tych receptow jo wjelgin wufilowana.
Gornoserbski program jo se stajił pód kšywo MDR a dolnoserbske wusćełanja su se pśirědowali ORB.
Naraz wiźi, až se tšawa gibjo.
Won jo źaržał, abo teke nic.
Wjednik Dolnoserbskego gymnaziuma J.
To zakazanje płaśi wót zeger 6.00 zajtša do 21.00 wjacor na teritoriumje Bórkojskego a Picańskego amta, kaž teke we gołkojskej a kopańskej (Neuhausen) gmejnje a w Grodku a Drjowku.
Pjerwjej raz su k tomu wzeli teke rjeśaze z głažanymi parlickami a pisane libotki, kaž su to wužywali za cypjele.
Woni su take a wšake wuzjawili, za wětšy źěl wšake.
Dalej jo nam gronił, až kśě nět pśedłoženje (Entwurf) programa Serbskeje ludoweje strony w Nowem Casniku a w Serbskich Nowinach šyrokej zjawnosći pśedstajiś. „Comy z tym postarcyś diskusiju wó programje, na kótarejž mógu se Serby ze swójimi pokazkami a naraźenjami wobźěliś”, tak generalny sekretaŕ strony.
Madlenka Šołćic jo nam na to wótegroniła mjazy drugim, až teke casnik Lausitzer Rundschau jo, kaž pśecej, dostał pśepšosenje a informacije wót graśa.
Do kultury domorodnych Słowjanow wóni njejsu se integrěrowali.
Kaki zaśišć sćo na nich měli?
Wóni póchadaju z lět wót 1873 do 1919. "Stojmy how pśed kamjenjami na rowach našych wóścow.
To budu nožki pinguinow.
Tej pótrjefjonej stej se swójogo głosa zeźaržałej (wobej stej teke cłonka župnego pśedsedaŕstwa).
Redaktory dolnoserbskeje pśiłogi su se běźili z wjelikimi śěžkosćami.
Wóno njejo tak zlě, ako som se zaprědka myslił.
Wóni su źinsa wšykne w muzejach.
Pó iniciatiwje Domowiny jo se raźiło, až serbske nałogi su se 2014 pśiwzeli do zapisa imaterielnego kulturnego derbstwa Nimskeje.
Kalawa/Calau
Barwy z pśirody Něnto w lěśojskem casu móžomy wjele z pśirodu a w pśiroźe eksperimentěrowaś.
Zajmne jo teke, až wjelika licba nic jano wobsejźarjow domow, ale teke šołtow, prědkstojarjow a gmejnskich zastupnikow take swisle pó historiskem pśikłaźe na swóje bydleńske chromy, zastojnstwowe twarjenja, cakańske domcyki, listowe kašćiki a wejsańske tofle pśicynijo – lěcrownož te kšywa nowšych twarjenjow z sćinu pókšyte njejsu.
To buźo zasej wjelika akcija, kótaraž se pomina wjele rucnego źěła, jo se Fryco Nowuš wěsty.
Tej pijoš, až by zogol swěta zabył.
Wuznamne źěło jo jeje trilogija „Bosćij Serbin“, kenž wulicujo wó serbskem ceptarju 18. stolěśa.
Ně, na pódzajtšu Nimskeje – a póněcom teke w žednych stronach pódwjacora – grajo se billardowe kjaglowanje, a to we wšakich konstelacijach: jaden sam za sebje, pśeśiwo jadnomu abo někotarym – tych móžnosćow jo wjele.
»Ja budu how cakaś, až pśiźotej slědk.«
Změju za Was teke pśikusk, na pśikład fryšnje wupjacony klěb.
Pśed 26 lětami jo wón sobu załožył "Strobicańsku serbsku rejowańsku kupku", ako jo južo w cełem swěśe wustupiła, ako w Namibija, Brasilskej, Kanadiskej, Ägyptojskej, Rusojskej abo Špańskej.
Prědny raz njejsu Žylojske młodostne maju pó starej tradiciji sami nastajili, ale su skazali kran wót domacneje firmy Elektro-Foss.
Wóttam su se kuždy źeń wudali na swój wustup, na kótaremž su jich docakowali a witali narske źiśi.
Tšachota jo, až budu spaliś wótpadanki tek z wukraja, wšak Nimska eksportěrujo, ale teke importěruju wótpadanki z wukraja".
K tomu, až se na zapusće teke źiwadło grajo, muse se luźe pak nejpjerwjej pśiwucyś.
To serbske w Dolnej Łužycy maju wjele za zgubjone.
We jadnej teju jsowu stojašo młoźina na jsy.
Gromaźe ze serbskim źiśecym ansamblom su teke w Błotach cołnowali.
Kwiśonki njenadpadne.
Źož pótom jeju wuslěźili, ga njeby se dowoboraś mógłej. 
A z wušej 1200 dypkami jo Erika Kulnickowa ze Štańšojc za swóje wušywane jaja to prědne myto dobyła.
Ja njejsom “copała dla teje rady” a ja njejsom teke wopytała “lud nejpjerwjej za sebje dobyś a jen pón sejźecy wostajiś”, ako se mě wumjatujo w jadnom lisće.
Wóna jo hyšći dweju bratšowu měła.
W cerkwi jo se pótom wótměła ekumeniska namša, na kótarejž su prjatkowali katolske a ewangelske duchowne A.
Jomu běšo we žołźu zlě, głowa jogo bólešo a cłonki běchu kaž pśebite. 
Toś to śěžke źěło jo wugbał 43 lět.
Pśi tom běšo ten prjatkaŕ wušej towzynt lět stary woprowaŕski rěd našych serbskich tatańskich wóścow sobu pśinjasł.
Młoga wětša wjas by mógała na Radowizu glědaś a sebje tam dobry pśikład braś.
Někaku móžnosć, sebje něco zwariś abo wopjac, pak w našom bydleńku měłej njejsmej.
Wón jo pšosarjeju hyšći na rozžognowanje kiwnuł a šeł domoj.
Mimo teju dweju kokotowu jo se Prjawoska młoźina hyšći něco wumysliła, což jo było nowe.
Něnt Měto južo njeroźi wó lod, kenž jom’ wěc njesłoźi.
Fritz-Erich Schewelis jo dostał spěchowańske myto za swój pśinosk wót šansow Witaj-góleśa.
Teke bórkojska Wilišća jo na takej wašnje we cele wósebnem zymskem gusle dožywiś była.
Pódobnej CDeji smy južo we dolnoserbskej rěcy wudali, z twóŕbami Miny Witkojc a Herberta Nowaka.
Nowak, ten blidaŕ jo swóju staru brožnju wótrył a z togo wjeliki bungalow natwarił.
Akle w nocy jadnogo su we tych jsach zasej elektricu měli.
Študańce su měli online-wucbu.
Źiśownja Tyca w Hochozy: 9.100 euro
Tśi tyźenje jo lažała na zofje a njejo stanuła.
Som jogo pšašał, kak jo było w DDR z pśedpisami.
Swěśimy fašing a zapust abo karnewal.
Druge religije teke.
Tenraz smy se rozgranjali ze županom Chośebuskeje župy, z Wylijom Gusorom.
A na kóńcu pśi dolnoserbskej štucce “Za našymi gumnami” su se głose małych wuměłcow z tymi tych pśiglědowarjow zjadnośili do wjelickego chora...
Dajośo butru, cukor a waniljowy cukor do šklě a wšo šumowate zbijośo.
Te wumólowańske knigły z Krabatom su wót Jörga Tauscha, ako jo wjeliki fan Krabata.
Dešć je stawnje wumjela.
Mama pokazujo k małemu bomcykoju blisko wót nich.
W Górnej Łužycy maju za młoźinu socialnych źěłaśerjow, kenž serbski powědaju.
Haleluja!“ jo gronił.
A dokulaž stej srjodu pśišłej, stej teke mógłej filmowaś, kak Heiko Lobert, pla nas za wótbywanje zagronity, te "nowe" Nowe Casniki za wótpósłanje na abonentow zwenka Łužyce pśigótujo.
z lěta 1694 , ak jo wótśišćana we swěźeńskem pismje, ak jo se wudało we tom samem lěśe pśi góźbje wuswěśenja noweje Friedrichoweje šule we Frankforźe.
To stej Beno Njekela, kenž jo wjele lět wuspěšnje źěłał w serbskej redakciji Chośebuskego rozgłosa, a Diether Noll, orchestrowy mejstaŕ pśi źiwadle w Chośebuzu.
Tam jo pśecej wjelgin pśijazna a góspodliwa atmosfera była, som se tam derje cuł a ako źěł familije.
Pjerina: Kury sedaju 19-24, zwětšego 21 dnjow; turki 26-29 dnjow; gusy 28-33 dnjow; kacki 28-32 dnjow; gołubje 17-19 dnjow.
Glinicki (Walderdbeeren) som teke wiźeła.
Co ga to jo?«
"Normalnje chójźe pśecej wóženjone póry.
Ja som zmakała Ellenu.
Pśecej jaden kijašk dostanjo na jadnom kóńcu šnorku nalipnjonu.
Wjele wjasela pśi baslenju!
Evangeliom swětego Lukaša jo tśeśi ewangelium z Nowego testamenta.
Wón jo wažny dokulaž wón se wužywa wót rostlinow za fotosyntezu.
W źiśowni njetrjeba se kuždy pśistajony wó computer staraś.
Mjertyn źěli płašć.
Z jadnogo boka jo ideja sejma wobzwadna, z drugego boka njama žednych wótpósłanych w Sakskem abo Bramborskem krajnem semje.
NC: Pjakarnja w Janšojcach by take něco była …
Kak jaden dej pód takimi wobstojnosćami swěźeń wulichowanja swěśiś?
raz za wšyknych toś tu trjebnu "wěrnosć", kótaruž wótźaržuju te "złe politikarje".
Tam wóna se zmaka z drugimi jajamólaŕkami a -mólarjami z wokolnych jsow.
Wobej stej se zlěkałej a stojałej kaž pśibitej.
Nejlěpjej powědaju wobźělniki kamjeńskeje župy „Michał Hórnik“ (97% derje abo wjelgin derje), nejryjnjej wobźělniki slěpjańskeje župy „Jakub Lorenc-Zalěski“ (19% derje abo wjelgin derje, 37% zewšym nic derje).
Jomu jo było mjatelikow luto, kenž su źaržali tak twardo gromadu.
Skupi jo starobytne romske sedlišćo w Makedońskej, w městnje źinsajšnego Skopje.
Kněz faraŕ jo dejał wótstawk źaržaś k wósaźe.
W jeje pismach se pokazujo zajmna žywjeńska filozofija, ako móžośo ned sami cytaś:
Nowa źiśownja jo głupa a jano jaden gólc tam co ze mnu grajkaś.
Ale ja som se pšašała, lěc ma DSG źinsa hyšći serbski profil.
To jo se zachopiło južo jěsno: Ako wustuděrowany wucabnik za serbsku a nimsku rěc jo wón šesć lět ceptarił, ale pó casu njejo se wěcej derje cuł.
Na pśikład jo se ze załoženim SŠT wótźělenje šulstwo w Domowinje rozpušćiło.
Wón jo narskim kupcam a gósćam swóje „produkty“ rozkładował a wopisował.
Ako sobuzałožaŕ kupki wě wón ze swójogo nazgónjenja, až pśez popularnu muziku móžoš drogu k swójim serbskim kórjenjam a k serbskej zgromadnosći namakaś.
Hync Roj jo chójźił na gymnazium do Gródka, pón do wušeje šule w Běłej Wóźe.
Program togo nalětnego koncerta jo był wjelgin pisany.
Slědny móžny termin, źož móžośo te jaja wótedaś, jo srjoda, 24. apryla .
Jogo nejwětše žycenje za Serbow jo to, až se wóni zasej domarkuju na swóju zgromadnosć, wósebnje how w Dolnej Łužycy.
Tak młogi raz su te Brjazynarje nas pśerjagali, njejsu žednu gnadu znali.
Lětosa jo wóna dejała bóžko wupadnuś dla korony, planowana jo była w měrcu w Rogowje/Horno.
Dogromady 95 porow jo se wobźěliło na 111. zapusće w Depsku.
Wjas jo źěl gmejny Nowa Jazorina, kótaraž słuša k amtoju Stara Darbnja.
Wjele stej politikarja zgóniłej ze serbskego žywjenja w zachadnosći – pótom stej dalej jěłej do Mósta.
Co buźo witśe a jo cora było?
Dnja 1. nowembra wuzwóliju Slěpjanarje swójogo nowego šołtu.
To jo pśedewšym kubłańska politika.
Zubnu šćotku do ruki zajtša, wjacor stawnje wzej!
Tuchylu wzeju se dwójcy wob mjasec wódowe proby, a to tak dłujko, až nam pśedlaže nowe parametery.
Mroje su wjelgin wužytne, dokulaž wjele škódnych insektow a chóre abo marłe zwěrjeta žeru, a togodla su pód šćitom pśirody.
Źiśownja jo we jsy wót lěta 1957. Na zachopjeńku jo w domje hyšći było bydlenje za kuchaŕku źiśownje.
Wón a Lehmannojc Max chójźitej južo we stopach nanowu a stej cesto pódla, gaž tej nana łojtej ryby.
Lěbda něchten jo doněnta wěźeł, až slěźaŕ Friedrich Wilhelm Ludwig Leichhardt, kenž jo se naroźił 23. oktobra 1813 w Zabroźe pla Žrobolc (Trebatsch) (wokrejs Odra-Sprjewja), jo Serb.
pónjeźele, 5. oktobra /winskego
Toś ten wobłuk by se dejał personelnje zmócniś.
Ale co dejmy cyniś?“ Dobre pšašanje.
To akle buźo wót 1. měrca pśiducego lěta.
W pisanem pśewoblacenju su zběrali jaja, tuk a pjenjeze.
Wušej togo nose ju wšedny źeń pśewažnje starše žeńske, njeglědajucy na wšake regionalne ansamble abo młodych luźi w towaristwach, na pś. w lokalnych kupkach Domowiny, kótarež wustupuju w serbskej drastwje k wósebnym góźbam.
Wót lěta 1906 njejo było nic słowka wěcej słyšaś w casnikach a hynźi wó serbskich koncertach a kulturnem gibanju serbskich studentow w Dolnej Łužycy docełego.
Njewěźech, až slědny raz wuglědach tu idylu – źeń pózdźej wšykno płomjenja zanicychu, pěś kubłow wogeń žerješo.
Ten su w 12 źělach teke pokazali w telewiziji DDR.
Potom pak jich licba rapidnje spadowašo až do 1930 na niźi połojcu a dalej na 50 (1933) a 30 w lěśe (1935).
Teke filmarje maju problemy, ze swójimi projektami doprědka pśiś.
Wóstańśo zasej narske a glědajśo do našogo nowego programa, wšojadno lěc na homepage abo do našogo zešywka.
Bóžko njejo měła wjele pśiglědarjow: Tereza Hromádková z Pragi jo ako stipendiatka Załožby za serbski lud we wobłuku zjawnego kolokwiuma źaržała zajmny a dobry pśednosk.
Naspomnjeś kśěł how teke zběrku źaseś wulicowańkow górnoserbskich spisowaśelow »Mrokawa běłych pjerkow« z lěta 1978, pśestajonu gromaźe z Wylemom Bjerom.
Iniciatorka projekta Ines Neumannojc.
Źinsajšne wukniki našeju serbskeju gymnazijowu by dejali se wó to procowaś, te něnt znowego date móžnosći za našo dobro wužywaś.
Wósebna wólbna komisija glěda na to, až wšykno jo w rěchu, a dajo se do licenja tych 49 głosow.
Sćažka za kólasowarjow wjeźo direktnje do Maznikojskego jazora, kótaregož wódychanje a cystu wódu za wochłoźenje dajo.
Dalej jo drogowanje šło pśi Šćeńcańskej tšuze , ako jo we wokolinje 6 młynow góniła, dwa w Šćeńcu, a něga su how tek pó jatšownu wódu šli.
A swójich gósći pśecej w serbskej njeźelskej drastwje pówita.
Wšykne tśo wujasnjowachu we wjelich pśinoskach, až źěła Serbski Sokoł jano k lěpšemu swójogo ludu.
Nejwětša starosć we pśichodnem casu buźo brach na wucabnikach – jo Koch jim rozkładował.
Z Casnikowego wulicenja wót Haußigoweg zakopowanja 1870
Michael James Jackson jo był engelski casnikaŕ a spisowaśel.
Woknowa delka a běłe woknowe ramiki su pśecej hyšći wupyšnjone z wótśěgowańskimi wobrazami.
Ale Thiel jo wuzwignuł, až case su se mjaztym změnili.
1952 su chopili twariś nowu elektraŕnju w Dubrawje, 1955 koksowy kombinat w Carnej Plumpje – wobstojecy ze tśich koksaŕni.
Redakcija ma pšawje, gaž skjaržy, až brachujo zjawna kritika.
Nejwětšy źěl teritorija lažy na pódpołdnjowej połkupje, stolica pak na pódpołnocnej.
Sejźecy na bulatem stołu, jo wón tśi tyźenje pśed smjerśu slědny raz se wobźělił na wobradowanju pomogarjow Ludoweje solidarnosći.
Jo to pśeliš rědna a žywa zymska scena.
Kak stej tej se zlěkałej, ako stej prědny raz w žywjenju wiźełej »Janšojskego boga«!
Zda se toś kradu, až wšojadno, kak ta wěc wujźo, su te wobspomnjete gmejny pśez to procesowanje sebje wjele casa pśidobyli.
Feliks, to jo se śi pšawje stało!
Ten lak smjerźi pitśku za rozpušćadłom.
Pódla jědrowych temow wognjowych woborow su jěli z oldtimerami, su měli sportowe wuběźowanja, muzikaliske póbitowanja, wustajeńce k fachowym temam, su se woglědali techniski rěd a su dožywili pór rědnych dnjow.
Tśemuśnica jo jazor, kótaryž namaka se w Bramborskej mjazy Barlinjom a Frankobrodom blisko města Pśibor.
Dokulž łopaty daniž mótyjki njemějašo, myslašo se, až móžo z tymi škórpinami źěry do zemje ryś a bomki sajźaś. 
Arkona, 32. oktawa, 34.
Wóni su se zmakali we jsy a grali.
Hańža Pěčcyna, Domowinarka z Chośebuza: Ja njejsom była spokojom z tym programom, to musym tak groniś.
Wón glěda ze spokojnosću na scenu: Wše su to pšawe dojśe nawuknuli, su dostojne, pokorne a glucne.
Togodla jo se łojenje z tym rědom južo jěsno zakazało.
daś, to jo jeje plan za pśiduce lěto.
Ze sćerpnosću su Twóje lube to pak akceptěrowali, su ga wěźeli, kak wažne Tebje to serbske jo.
Źo wó krotke rozwjaselenje dobyśarja a stakim wó tužnosć abo gniwnosć zejgrawarja.
»Wjeliki jo ten kraj mój rodny …«
Sotšy su bejnje narske a snaź teke zaźiwane na mnjo glědali, což som w tom wokognuśu pśipisał mójomu wuglědanju.
Howacej spóznajoš teke to měsćańske žywjenje, gaž bydliš w internaśe.
Woni su zgónili w dogromady 9 pśednoskach wjele zajmnego a teke nowego, což jo se we Łužycy a w serbskem žywjenju wokoło lěta 1945 stało.
Druge mógu južo lěpjej běžkaś.
Interpretacija, až toś te městne mjenja na stare bogowki abo Kněžnu Maria pokazuju, njejo togodla wobstawna.
Mej se pśecej serbski strowimej a casy krotko na serbski se wulicujomej.
Bur jo był wobjadny.
Morgensternoweju z Lubina.
Toś som pśi góźbje wjelikego jubileuma 850 lět Chóśebuza w Pratyji 2006 teke ja na mójo Město spominał.
Ten 30 lět stary chrom jo dostał nowe kšywo a nowe wokna.
Tak jo se dostała teke Ornella do našogo doma.
A Borkowarka Lowiza Bramarjowa se cujo pśi Serbskem bliźe teke pśecej derje.
Tej dajo nam śopłotu.
Treněrujo se.
Ze zawóstankom Resi Gönneloweje pak jo było hynacej: Zagronity wuwjeźaŕ testamenta faraŕ na wuměńku Karl Balkenhol jo se na Serbski muzej wobrośił a sebje žycył, aby pśišli mólby slědk do domownje Fryca Latka.
Slědowało jo drogowanje do Polskeje, do tamnych jsow.
Muski jo chwatał ku tej brjazy a ju zawobalił.
w Brjazynje/Briesen (žeńskecy kokot)
Dopominaš se hyšći na to?
18 wósobow jo ze jsy pšec śěgnuło, 33 jo nowych we wejsnem zgromaźeństwje.
Togodla su astronomiske daty južo dłujko teke pśistupne pśez internet.
Wóni deje se testowaś raz wob źeń.
Nicht njepytaj, což swójo, ale kuždy, což togo drugego jo.
Bejnu chylu nic njegroni a pótom naraz abruptnje: »Starka jo wumrěła.«
Pódla ewangelskeje wósady w Drjenowje jo pó 1. swětowej wójnje nastało Krajne cerkwine zgromaźeństwo (Landeskirchliche Gemeinschaft), kótaregož zaměr jo, luźi wjasć a zmócniś we wěrje do Jezusa Kristusa z bibliju, bjatowanim a z pósołskim statkowanim.
Jeje płod jo głogowe jabłuško.
Te Hitlarske ga njejsu to kśěli, a mimo togo jo pśiśěgnuło do Šlichowa wjele cuzych luźi, ako njejsu serbski wuměli.
Někotare sorty se ako płodowe bomy sajźaju, mjaztym až druge sorty ako pyšnjece rostliny sajźaju.
Planowany folklorny wjacork z kupku „Łokaśina“ jo musał bóžko wupadnuś, ale kupka jo pśilubiła, až buźo na kuždy pad w Turjeju wustupiś.
Wóni stoje pó źaseśoch až pó pěśnasćoch w gustych, dłujko wogonkatych granach.
Załožba za serbski lud jo jen do nadawka dała, a na njom źěłaju fachniki wót Multimedialnego centruma za wuknjenje rěcow (MSZ) pśi Techniskej uniwersiśe w Drježdźanach pód wjednistwom dr. Karin Schöne.
Wuzwólowanja na wólbnej zgromaźinje srjejź apryla su byli pótajmne a na rezultat njama nicht wliw, jo měnił Loos.
Jazor słuša ku kategoriji stojecych wódow, kótarež mógu wóttok běžeceje wódy měś a su dopołnje z krajoweju płoninu wobdane.
Jan 17,9–19 * 1 Pětš 1,1–12
Ako jo Milena Stockowa k wěsći dała, jo to był tśeśi raz, až jo była Serbska kulturna informacija Lodka pśepšosona na "Źeń wótwórjonych źuri" w Pódstupimje.
Pon co studowaś abo něco wuknuś. »Mě se burske źěło spódoba«, groni wóna serbski.
Pógibliwy wón pak njejo jano w pśenjasonem zmysle.
How jo Cornelija.
 A to něto, gdyž jo Bog móju wutšobnu pšosbu wusłyšał?
Młyński źeń w Turnowje
Wy ju njeznajośo?
Na swěźeńskej namšy z Bóžym blidom njeźelu jo prjatkowała slěpjańska faraŕka Jadwiga Malinkowa.
Wobźělniki wobradowanja su wobzamknuli, až maju se rědowaś serbske nastupnosći pśez wukaz, nic pak pśez wósebnu kazń.
Pśigłosowarje dalšnego financěrowanja se pak bóje, až jo rozsuźenje na škódu institucije, pśez kótaruž ceły region profitěrujo.
NOWY CASNIK: Na com to zalažyjo?
My namdušu njetrjebamy se bójaś!
Lichosć jadnanja za ceły awtorski kolektiw, wósebnje za awtora stwórtego zwězka, jo wóteběrała.
Nam jo se wumjatowało, až smy tegdy pśed dwěma lětoma balokoparjow za mustwo "Serbske koparje" z tym wabili, až mógu jěś 2020 na EUROPEADU.
Na drugi part su we tom źělu, kenž se ako wejsny dom wužywa, dwě śpě za zarědowanja a kuchnja.
Pśiduce Serbske blido buźo stwórtk, 10. oktober, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
Tak su w pśeśěgu lětosa licyli 49 fryjnych a ženjonych a 10 źiśecych porow.
Ako jo se wina napił, jo se wopił a …« No, dalej juž njocomy citěrowaś, pśeto Noachoju jo se zejšło ako tomu strowemu w našom pśisłowje.
Mějachmy tu cesć, až mjazy wusokimi słucharjami tež Jeje wusoknosć wójwodowa Adelheid Schleswig­Holsteinska sejźešo, kenž jo maś nimskeje kejžorki.
Gjarbaty šwon jo naglědne zwěrje.
Wót zeger 15:00 budu w Domowniskem muzeju wótwóriś wustajeńcu ze serbskimi bajkowymi póstawami (Sagenfiguren) wuměłcowki Reginy Hermannoweje a z fotami wót Gerda Rataja.
Źinsa jo to rědna wjas z wjele nowymi domami, w kótarejž teke dowolarje raźi pśebywaju.
Jadna myšyna źěrka pśi drugej, tak by mógał jen wopisaś.
Ta narěc jo teke rozšyrjona za granicu togo staśika, a to wokoło Bitburga w Nimskej, w regionje Arlon w Belgiskej a pśi Thionville w Francojskej.
Co drje Karina něga raz buźo?
Wylem pak njejo mě rowno chwalił, až njejsom se sarnu ned wót wšyknych bokow wobglědał.
Pó knigłowej premjerje jo śěgnuła Źilka pozitiwny facit.
Z Budyšyna/Bautzen. Ewangelska wósada Michałskeje cerkwje w Budyšynje wobstoj lětosa 400 lět.
A což Milu nastupa, mam naźeju, až to teke źinsa tak na šuli jo.
W tych krowjecych groźach su se te rědne ptaški doma culi, su jich gnězda na te sćěny twarili a w nich te młoge měwali.
Teke mě nic! 
Wałtoru tyźeń su šćitarje pśirody wósebnu akciju pśedewzeli.
Ako smy dalej słyšali, ma gmejna prědk, pśewześ bejnje wjeliki zal, kótaryž k tej kjarcmje słuša.
A ten wuspěch jo, až na terenje wokoło tamnego kupanišća (Sommerbad) a na drugich flakach města wjele rostlinkow njejsu lětosa namakali.
K nejwěcej znatym grafiskim wobglědowakam słušaju.
Eksistěrujo něźi wósym až jadnasćo družynow.
Nastał jo pśed lěttysacami w Indiskej, což nejstarše pisma indiskeje »Vedy« wobznaniju.
Kake rědne bildki wejsańskeje a familijoweje zgromadnosći smej tam wiźełej; zawidny sy mógał pśi takem dožywjenju wordowaś.
To jo se teke wustatkowało na ewentuelny swěźeń pśi góźbje 50lětne wobstaśe towaristwa.
Ně, sćelne samice źarže jano zymski měr.
We tom stupijo syn Gustaw do jśpy, ten jo ceptaŕ. »Gustawo, znajoš ty słowko tikowaś?« Ale togo to pšašańko njepśechwatajo: »No jo, musymy z nowym casom hyś.
A toś se teke derje dopomnjejom na móju prědnu wucabnicu rušćiny, na Lenu Šechnerowu, kótarejež sotša jo sejźeła z nami w rědowni.
Naźejamy se, až buźo nas komuna pśi tom wšom pódpěrowaś.“
Rowno tak pśiźo z Polskeje ansambel na mjazynarodny folklorny festiwal w Chrósćicach w Kamjeńskej župje.
Swětowidowy kamjeń we wejsnej cerkwi Altenkirchen na kupje Rujanach.
Jolic słowo jano wopśimjejo neutralne wokale, pótom se za kóńcowki prědne wokale wužywaju.
Na nju kśě jadnu serbsku kulturnu kupku pśepšosyś.
Namšarjow su pśiwitali južo pśed cerkwju, grajucy na rogach signale, ako se graju na góńtwje pśi witanju a zestupanju jagarjow.
Gdy by my wjeliki krejz na drugu hemisferu pódlejšyli , my by pśez Antarktis ku Cookowym kupam a Kiribatijeju, a mimo Hawaiija k Aleutam a Beringowej droze dojšli.
W radiju to teke wulicuju.
W njej njejsu jano historija a źinsajšne žywjenje we wšakich pśinoskach wopisane, ale teke wjele zajmnego ze wšych tych jsow a wjaskow, kótarež słušaju źinsa do wjelikeje gmejny Drjowk.
Mjazy Baršćom a Kalawu jo móžno take něco ako na fośe namakaś.
Jomu se to wjelgin spódoba a jo gronił, až by to teke zasej sobu gótował.
Toflicka na to dopomnjejo.
To jo było mójo wuznaśe a wutšobne póžedanje.
Za nazymu měri se wón na wopomnjeński koncert pśi góźbje prědnego pósmjertnego dnja serbskego komponista Detlefa Kobjele.
Pytaju: serbskego krala z kralowku
Cil tych skazanych twóŕbow jo był, zuk wěstych instrumentow ze spiwanim zwězaś a wunamakaś, kake móžnosći se wuwijaju, jo gronił Dr. Gabriel Iranyi.
Engelski sonet jo teke znaty ako Sharespeare-sonet.
Milanko běžy luštnje bósy a lichotnje pó dwórje – pšawy źiśecy raj.
Kněni Lukašowa se k tomu z wjeraškom na kóńcu tšawnika stupijo.
Nejwětšy źěl z nich jo k swětkam rozkwiśony.
Casnik w tom drugem měrcojskem wudaśu dalej pišo, až su w Chóśebuzu załožyli pśi Domowinje serbsku teritorialnu komisiju.
Napšašowanje cytarjow Nowego Casnika wótbłyšćujo komplikowanu rěcnu situaciju w Dolnej Łužycy.
Pawoł pišo: We wšyknych wěcach hopokažmy se ako Bóže słužabniki: ako tužne, ale weto pśecej wjasołe; ako chude, kótarež wjele bogatych cynje; ako te, kenž nic njamaju, a weto wšykno maju.
Pśi tom su wšykne se bejnje napinali, kuždy ga co sobu jěś w juniju na Europeadu do Awstriskeje.
Producěrowanje computerowych graśow a drugich computerowych materialijow
Po bjatowanju smej troštnje roztyla šłej.
Chto njedejał se śi bójaś, Kněz, a twójo mě cesćiś?
To groni, wóna buźo móc nanejmjenjej styri rěcy.
Te deje jězdźiś prědny raz w lěśe 2023. Kupowaś kśě sedym takich śěgow a to wót znateje firmy "Škoda " w Českej.
Swěte kopje ga jo pśez taki w Bibliji zapisany legendarny statk było mimoměry wažna relikwija.
Cośo mě pitśku póznaś?
Iniciator iniciatiwy w Měsće, Ben Andriske, jo gronił: "Zběramy starše licaki pla pśedewześow, institucijow a priwatnych luźi, spóramy je do rěcha a dawamy je źiśam, ako njejsu nic měli, aby dostali fairnu šansu w tuchylnej situaciji."
Srjodu, na 9. maj, pśiźo tamkor serbski spisowaśel Jurij Brězan a buźo cytaś z nowych knigłow a manuskriptow.
Su kśěli do Barlina śěgnuś a wót krala pominaś za serbski lud lěpše žywjenje.
Pśiglědowarje su žortowali, až deje Zaspowarje wjacor raz za swójim kokotom glědaś, lěc wón felujo.
Wšuźi su luźe južo na nje cakali, a su měli słodkosći.
Šołtowka jo pśinjasła knigły Stronine mjenja Chóśebuskego wobcerjenja z pjera fararja Šwjele sobu, źož su teke turjańske mjenja zezběrane.
Zazdaśim pśipóznajo Bog drugich bogow, ale Dabid nic.
NOWY CASNIK: Co maśo hyšći prědk za rědnjejšu wokolinu?
Teke w Domowinje, a na serbskem pólu jo pilnje "twarił" a źěłał.
Starše źiśi ceły źeń wokoło šawle.
Ale teke za źiśe, ako wumějo serbski a nimski, móžo to dobre byś, wósebnje pótom, gaž ma nimske słowo wěcej złožkow.
Ale wóna co wěcej wó Serbach wěźeś — nejlubjej wšykno.
K załožarjam towaristwa su słušali dr. Edeltraud Radochla, Rolf Radochla, Siegfried Malk, Susanne Leber, Leander Schurig a Hans-Joachim Kohlase kaž teke te južo zemrěte Měto Šmyt, Friedel Rösler, Siegfried Ramoth a Roland Quos.
Młoźina jo jen njeźelu a pónjeźele swěśiła, njejsu pak pó jsy śěgnuli, dokulž jo lětosa jano 10 źowćow, pla Bukowarja jo jich 50. Schmidtowe gólcy su pónjeźele camprowali, z gercymi su śěgnuli a we kuždem domje kusk zejgrali.
Wjele jo se dejało powědaś, jadnaś, pisaś a teke pšosyś.
Zaběraś jo se ludowa policija doněnta z tym dejała, 5 grozenjow z morźenim, 23 z bombami a jich rozbuchnjenim a 3 ze zapalenim wujasniś.
Ryn jo wažna a dłujka rěka w pódwjacornej Europje.
Jogo cłonki pśidu z cełego kraja.
Kněžo ty sy mě wołał něnt wołam k tebje
To wóna na kóńcu kuždego lěta cyni.
Teke na kubłańskem pólu co serbska zagronita wšake pógibowaś. „Mam wjele idejow“, jo měniła a jo groniła teke, až se wjaseli na toś ten nowy nadawk.
Jo dejał pśigótowaś pjacone kurjetka z nudlami, kótarež jo kral mimoměry rad jědł.
Źěłowe amty — južo pśewuske
Kaž Serbske Nowiny pišu, su wobźělniki foruma byli zjadne, až za wuspěšne źěło su kreatiwita, wóla a zapalonosć naslědku wažnjejše nježli financielne „śopłe gnězdko“.
Mimo tych tśoch kralow jo była pó Superkokośe hyšći jadna wósoba, kótarejež woblico jo se nadměrnego wjasela dla jano tak swěśiło.
Ned za Trjebinom se zachopijo wjelike jazoro, kenž słuša k Brězowce.
Dwojorěcnosć njejo wu Kellojc prozne gronko.
Rowno togodla wón wjelgin woblutujo, až njejo se mógał w Serbskem domje zmakaś ze wšyknymi tymi, ako jogo wobraze lubuju.
To jo luźam kradu njewitane było, druge su tšach měli až budu ze swójim njekśěśim wótbagrowanjow stojaś w njepśijaznem fokusu wejsneje zjawnosći.
To jo šćit za ramje.
w dolnoserbskej rěcy.
Teke serbska kultura jo do togo zapśěgnjona.
Wogonki su krotke a kśiwjone.
Statnik jo zespominał měnjenje Domowiny k pśeměnjenju góspodaŕskich strukturow w Łužycy.
Senkel teke pśez tamnu „muzeumowu brožnju”.
Nan: A te wšake zeškrěte wěcy, ako šwabel, smoła, žywica, kamjenje a t. 
Pśiłukarje něnt teke wěźe, źo ze swójimi wumjetlinami jěś.
»Mójejko, źo ga wón co tak sam?
Mjenim, až pěślětne źiśi mógu se dwě štunźe sami zaběraś, gaž maju cool wěcy, z kótarymiž mógu graś.
Źinsa bydlitej how jano dwě góleśi we šulskem starstwje.
Lea Müllerowa jo na wšaki part wobdarjona: grajo cello a klawěr a jo se ceło powdała woplěwanjeju tradicijow.
Wěcej k toś tym zajmnym pśednoskam w pśiducnem casniku.
»Rowno to jo mój problem!«
Tśojeńko za wótnapinanje Źiśi se sedaju na špundowanje do krejza – a to nalěwo wobrośone z rozdźěrnjonyma a wupśestrětyma nogoma.
Měto a Hanzo matej dowol w rědnych Rudnych Gorach.
Snaź pśežywijo teke tak pomjenjonu magisku fazu – wěri do fantastiskich póstawow, gusłow a wogawow.
Kochoju, kenž jo to napisał, a režiseroju K.
Tužyca a nuza teke wěrjecego njewobijatej.
15. awgusta 1979 som nastupił mójo źěło ako wiolinist w orchestrje SLA.“ Rozmějo se wót samego, až běšo to za młodego 19lětnego Słowaka wjelike pśeorientěrowanje žywy byś [...]
Šotiska jo awtonomny kraj Zjadnośonego kralojstwa, kótaryž se w pódpołnocnej połojcy kupy Wjelikeje Britaniskeje a na wokolnych kupach wupśestrěwa.
Bismarck jo se był wěsty, až se how wó źiwinarja jadna.
Tu rěcnu kompetencu, ak jo za to trjebna, deje wóni sebje dobyś.
Njejo ju pak pśiwjadł na městno, źož młoźina jo kśěła jatšowny wogeń napóraś, ale na dwór jadnogo Górjanarja.
To tšojenje jo z graśim na klawěrach wobrubiła Natalia Kowalčukowa.
Dalej jo Kaiser se wě teke Domowniski muzej wuzwignuł, kenž ma z pśizamknjoneju zeloweju zagrodku, pśirodowědnym źělom a załožkom pód gołym njebjom "Stary lud" spomnjeśa gódne wuwijanje za sobu.
Kak jo se dostał do Dolneje Łužyce?
Młoda žeńska z Gery a młody muski z Kaiserslautern stej se zmakałej z pśipadom pśi kjarcmje.
Něnto smy dostali hyšći tu špatnu powěsć, až trjebaju źiśi wót 5. rědownje jano hyšći jadnu cuzu rěc wuknuś.
Z tym orchestrom stej wjele dožywiłej.
Dla cogo se to doprědka njerozpowěda ze zagronitymi w Dolnej Łužycy, lěc móžo to graśe našym luźam pśedstajiś.
Mamy wólnosć casnikaŕstwa a rozgłosa.
Pótom jo było dosć casa za wobźělenje na festiwalu.
Treu, ako ze Žandojskeg póla jo wupokazany, co na Žylojskem pla Bórkojskeje šoseje swóju katowaŕnju twariś.
Elias Bisse jo až doněnta źěłał ako praktikant w Serbskem muzeju
Kněni Judith Kubicec jo we domje.
Turnow-Pśiłuk je gmejna w bramborskej Dolnej Łužycy.
Su měli lichy cas?
Pón smy se na našej wokolicy pómałem wrośili do Reykjavíka.
To mě groni: Pśed Bogom su zachadnosć, naša pśibytnosć a naša pśichodnosć samski cas a wšogo rownja; prědk njogo stoj ten cas.
Nan jo měł wustajone, až dajo sobotu slědny raz swinku šlachtowaś, pśeto źěło ze swinju, wobstaranje futra a rěšenje groźi jo za njogo pśeliš wobśěžne było a my smy mógali jomu lěbda raz pomagaś.
Towaristwo ma we swójom statuśe zapisane, až woplěwa serbsku kulturu a tradicije, ako su tam hyšći žywe.
Za powěsću slěpjańskego zastojnstwa jo tam twaŕska firma chopiła grunty Nowego Miłoraza k wobtwarjenju pśigótowaś.
Kšacam, kšacam do tych dwórow wónych dwórow dušyneje kwiśiny.
Wjas jo była załožona w 12. stolěśu, a jo dłujko słušała k Mužakojskemu kněstwoju.
Nejskerjej su byli njewjesty něga sćažnjejše.
W toś tom artikelu na wubranych pśikładach se pśedstajijo zajm pólskich wótpósłańcow a jich statki za słowjański lud nad Sprjewju mjazy lětoma 2002 a 2009. Mimo nižej naspomnjonych pšašanjow wótpósłańcow su teke dali druge aktiwity, wusměrjone na šćit Serbow ako w ramiku Sejma tak teke drugich politiskich organow.
A Justina Markusojc jo lětosa swěśiła źaseślětny zapustowy jubilej.
– a stakim jo něnto dosć města za cełe stajone sceny.
"Cool!", woła teke Maks cele zagórjety.
Karina glěda do směra zogolecego grimanja.
Dłujko su wšo tam pśemyslowali, lažke take śěžke rozsuźenje njejo było.
— Dokulž Robinson njeběšo dostał žednogo rozwucowanja wó naturskej wědobnosći, bójašo se wjelgin takego njewjedra.
Su to byli śěgi abo casy jano pór wózow śěga do Sowjetskego zwězka.
Lubjej pšec wót togo kontinenta! Do Chinskeje su pótom drogowali z lětadłom.
Teke zagronitej za serbske nastupnosći we wokrejsu a w amśe Kerstin Kosakowa a Marija Sczesnyjojc stej zgromaźonych informěrowałej wó swójom źěle.
A glědajśo na to dwójorěcne wutoflowanje na domje, na pśikład na listowem kašćiku.
A to ga jo to wósebnje gódne: Gaž mě Bog wšykno jo, pón daś jo doł, pśez kótaryž rowno musym hyś, hyšći tak śamny – wón jo mě blisko a nad kuždeju pśepajźu jo twarjony móst.
Jo jadna drugej zrozymliwa z dańšćinu a norwegšćinu.
Su pódšmarnuli, až by taku změnu w pšawje mjenjow pówitali.
Ducy ako te młode: Horst Adam buźo 80 lět
To pak njepłaśi jano za śěło.
Pótom jo Dünow se ze zastupnicami a zastupnikami Domowiny zmakał a tejerownosći myto za "Serbski pśichod: Łužyca" pśepódał.
Huc mě dobry rozym a huznaśe; pśeto wěrim twójim pśikaznjam.
Tak su młodostne se koncentrěrowali, se mjazy sobu w tom casu lěpjej póznali a na kóńcu hyšći rědny darik za sebje abo druge lube wósoby w rukach měli.
Až do wuderjenju Drugeje swětoweje wójny jo drogowański sport dominěrował.
Jo se groniło, až ta nowa kupnica dej tak wuglědaś, ako ten model, kenž běchu se architekty 2016 wumyslili.
To pak jano źo, gaž wiźimy wuknika wěcej ako cłowjeka, kenž ma swóje wobmyslenja, zacuśa, naźeje a talenty.
"Ten som na kuždy pad wuchowaś kśěła, pśeto how ga jo wšo było zarosćone a smy nejpjerwjej pšawu zagrodu z togo cyniś dejali.
Wótkul běchu?
Ela, zastupny pśedsedaŕ, a B.
Te šćerkotawy su ju tak fasciněrowali, až jo se z nimi zaběrała w magisterskem a doktorskem źěle.
Teke někotare germanizmy su we teksće wopóznanjone, z cogož se wuznajo, až wóni su starše nježli by se snaź myslili: 257. dolnoserbska namša nowšego casa jo se wótměła 17. februara we wósadnem domje w Bórkowach.
Na zarědowanju Maćice Serbskeje dnja 18. měrca som powědał ze zagronitym redaktorom wó takich formulacijach w NOWEM CASNIKU, ako dolnoserbska Maśica Serbska.
Kalawcyna jo kradu tužna, ga jo jadna taka póbóžna śota na nju se grakała: "Ty beja, ty kśěta rampa, maš Rusojskego w póstoli".
Ale nic jano źinsa maju luźe pśeliš krotke spomnjeśe. 24 lět pó tej tragediji jo romski imperator Cajus Gracchus naraźił Karthago znowego natwariś ako »Colonia Julia Karthago«.
Wót togo su te wubrane basni doby zaśišć dali.
Dešańska młoźina buźo to swěśenje zachopiś južo wjacor pjerwjej: pětk zeger 21. 00 w Serbskem dwórje budu pśiwześ nowe cłonki, pótom buźo reja z DJ Torstenom.
Ale pón jo se wót nacijow serbska rěc zakazała, su jogo doglědowali, jogo nuzkali zastupiś do NSDAP, aby njemusał z domownje wen.
Kwicojc z Bělina, kótaraž jo měła lapu stajonu.
Bur Johannes Žylka jo pśedsedaŕ Domowniskego towaristwa rolnikaŕskeje techniki Błota/Wjerbno, ako jo se 2005 załožyło.
To njejo rědnje, až Findus jo stawnje tužny a gramny.
Chtož to co, dej mě togo naraźonego napisaś, k tomu krotke wobtwarźenje.
Ale nichten njejo daniž bjatował daniž se spóśił.
Drugi raz su waliki ze słomy rozwalili a tśeśi raz su plan teke wukšadnuli a skóńcowali.
Pśi sportaŕskem domje a jawišću.
Wšak stoj pisane: "mója wjaža jo wjaža togo módlenja".
Pśiźo pśecej zasej nowa nazyma, a teke pśecej zasej nowe nalěśe.
Jogo jamy wjerch źe běšo kamjenišćo było, to derje lažašo do wjelich kusow zbite we jamje a běšo wjele pjeršenja sobu tergnuło, ale to wšykno dajo se wurumowaś a pśez to buźo jama jan hyšći wětša. 
Źinsa jo pśez sajźenje daloko rozšyrjona a narownujo druge družyny bomow.
A gaž sy měł »gluku« a njejsy raz dosć derje twóju toflu do toboły »zawalił«, pótom jo se ten domacny nadawk wót samego wutrěł.
W knigłach wobjadnaju se głownje temy, ako su zwězane ze žywjenim młodostnych.
Tencas jo žeńska kantora a ceptarja była pśedsedaŕka, Elisabeth Worchowa.
Wopśimjeśe
Ale w tom miknjenju casa zardža góra, až se wšo gnujašo a wón sam pógłušony na zemju paźe. 
Wón jo we swójom gronje na to pokazał, až wobej měsće stej južo pśed 1989 wopytałej, njeglědajucy na śěžkosći, kontakty mjazy wobydlarjami woplěwaś.
W nuzy su wzeli rozmlate žołźe město kafeja a muki.
Aziatiske graśe na pśikład, źož zmakaju se luźe w parku a kuždy pśinjaso kamjeń sobu, kenž se gromaźe wótpołožyju.
Pózdźej jo se wěcej marušow a gólcow rozsuźiło za młoźinsku swěśinu, což ma swóje pśicyny we wobstojnosćach w DDR.
Namša buźo w krotkem źělu w serbskej rěcy.
Wón sam jo casowy znank a znajaŕ burskego domacnego źěła.
Pśi tom jo woplěwał teke serbsku muziku, a to głownje kompozicije Bjarnata Krawca.
Pśecej cesćej smy słyšali zaderjenje granatow a domy a brožnje su se palili wu nas we jsy.
Tak su źiśi licyli sami ceło pšawje až do dwanasćich: nejpjerwjej nimski, za tym te Witaj-źiśi serbski.
K stawiznam a kulturje Dolneje Łužyce”.
Som žeńskej gronił: »Pojdu do gribow.«
Wjaselša jo powěsć, až kosty za wužywanje swěźeńskeje hale su niske a gmejna pśemóžo je njasć.
Wuknjece deje móc licho powědaś, mimo śišća, tšacha a stawnego pórěźanja, tak ako małke góletka to cynje ‒ wóni ga teke njeroźe wó to, lěc powědaju pšawje abo nic.
Kitoju co se kśikaś.
Wóna jo kradosćiwje na to glědała, až se to teologiske wugronjenje pšawje dalej dajo.
Napisała som wšykne naraźenja za modernizěrowanje tekstow.
Ned jo wiźeł šantk mjazy drugimi namakanymi wěcami.
Jomu na bokoma stej jogo seśelnice Julija a Katja, jogo kmótša – a mamje teju drugeju dupjeńcowu, jeju synowu.
To pón wuglěda kaž zecyk.
Kursisty zmakaju se na 6 sobotach, a to zeger 9.00-12.30.
Zeger 17.00 pokažo Serbski ludowy ansambel swój program „Naša duša“ na farje.
Wót zeger 16:00 buźo zmakanje pśi gódownem bomje jsy, pozawnowy chor grajo.
Imbis a grajkanišćo stej se zasej wótwóriłej.
Pětko teke znajašo wódnu drogu na swóju domacnu kupu, do Ameriki pak njewěźešo žeden wót njeju drogu. 
DIALOG słužy mjazy drugim intensiwěrowanjeju wuměny mjazy institucijami a organizacijami pó wobyma brjogoma Nysy.
Tencasny ceptaŕ na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli Jozef Frencl jo w tom casu zestajał wustajeńcu wó dolnoserbskem pismojstwje, kótaraž jo wěsty cas swój domicil w muzeumje w Rogeńskem groźe měła.
Zgromadne źěło z drugimi institucijami w Chóśebuzu, lěc su to serbske abo nimske, jo nam pak tejerownosći wažne.
Jurory Brigitta Enyedi, Kito Glinga a Měto Kšenka su se rozsuźili, až kužde góle jadno myto dostanjo.
Česka rěc se źěli na wjele dialektow, kenž su se nejlěpjej na Morawje zdźaržali.
Rědnje sy je wucysćił, zubneg’ carta wuchyśił.
Za tym, ako oficielne foto pśi sportaŕskem domje ze wšymi wobźělnikami w swójich rědnych serbskich drastwach jo było wótmólowane, su wjasele pó jsy maršěrowali.
Pótom jo wón měnił, až jo wjasoły dla pozitiwnych nazgónjenjow młodych luźi ze serbskeju rěcu w zjawnosći.
Kwiśo wót apryla až do awgusta.
Jezus źejo: Ja som se k tomu naroźił a som do swěta pśišeł, aby znankstwo dał wěrnosći.
Tak pak njedej mjazy wami byś, ale gaž něcht mjazy wami co byś wjeliki, ten dej byś waš słužabnik.
Jo bejnu chylu zas trało, nježli su byli krale wuzwólone, a smalece słyńco jo pśewšo derje z nami měniło.
Wóni se žyce: Ja cu pśijaśele měś.
To městno by stakim teke serbskim wuměłcam a modernym bandam jawišćo dało.
Pśedsedarka abo pśedsedaŕ wokrejsnego sejma dostanjo k tomu 795 euro za mjasec, a pśedsedaŕ jadneje frakcije pśidatnych 220 euro wob mjasec.
Jo był rozpalony za serbski Sokoł.
Su zgubili źěło abo źěłaju krotko.
Slědkoju jo to wšojadno było, dokulaž luźe, kótarež su tam byli, su tak wjeliki zajm a lutosćiwosć za serbsku wěc wopokazali, až licba jo wordowała mjenjej wažna.
Njeźelu, 5. apryla, su se wokoło zeger15:00 wótere wognjowe wobory z gmejny Gołkojce alarměrowali: Mjazy Pódgólu a gołkojskim klinikumom jo se góla paliła, a wogeń jo se malsnje rozšyrił.
A jo se wótgłosowało, až Serbska rada teke w aktualnej legislaturnej perioźe se na kongresu FUEN wobźělijo.
My smy měli teke we jsy biblioteku, źož som sebje rad knigły póžycał.
Wackwitza z Weimara a Latkojc familije na wjele městnach “wobstarali” a z togo zestajili toś tu drogotnu pśeglědku.
Woglědajmy se raz kulturny amt tšochu dokradnjej.
Za to su se wumyslili a teke wužywali wšake móžnosći online a pśez drugu modernu techniku.
No, dla cog’ nic. »To jo ten lipowy, lipowy, lipowy rock …« Glědam, chto jo mě zawołał.
Nejrědnjejše serbske jatšowne jajka se wustajiju.
Pśez to, až bramborske nazgónjenja z wustajanim pšawow serbskego luda byli mjaztym bogatše ako w Sakskej, jo wóna słušała k póžedanym wobźělnikam kolokwiumow abo diskusijnych krejzow sakskeje Lěwice.
Leon wita gósći z rymowanym gronkom, se wě bźez žedneje zmólki.
Jo to rědnje, až se tak ryjnje wó nje staramy? W Mósće jo wšak njespokojnosć za wěste luźe góźba, ako protest za AfD zgłosowaś.
We njom se nam wjelgin derje spódoba”, su nam źiśi pśiwołali.
To jo był głowny tenor na wobradowanju Domowinskego župnego pśedsedaŕstwa slědny tyźeń stwórtk w Běłej Woźe.
Tak jo Serbske blido w muzeju pokazało, až buźo lětosa nejskerjej lěto mócnych diskusijow w Serbach.
Ale gósći njejsu se powdali.
Něnt, gaž prědne tšawine spjełka su chopili na tej nagej zemi se zeleniś, jo ta ceła górka zasej rědna.
Trabzon jo město w pódzajtšnej Turkojskej.
W mjenju wšych jo se Sabina Siegowa, pśedsedaŕka měsćańskeje Domowinskeje kupki, wutšobnje z darikami (mjazy drugim z filmom wó dolnoserbskich nałogach) pla njogo wuźěkowała, a wšykne su byli wjelgin rozbuźone wót togo woglěda.
Won płaśi 4,80 markow, a jo, to se wě, teke w Dolnej Łužycy na pśedań.
Hentšelowa a F.
Pó dalšnych rozgronach a pó dłujkem wobmyslenju pak su naslědku sami z dobreju wólu wót teje skjaržby wótstupili.
Swóju wěc pśi technice stej derje zwónoźiłej Martin Wetzk a Steffan Jakobick (11.).
Ceła kopica problemow jo naraz pśed źurjami stojało.
Dalšne lawreaty Myta Domowiny a Myta Domowiny za dorost
Tak som nowu Pratyju ned wucytał.
Mjasec december jo wót wšogo zachopjeńka bejnje chłodny.
Ako zastupnik župy Běła Wóda jo se južo wobźělił Manfred Hermaš z Rownego.
Tuchylu wordujo góspodaŕstwo znicone.
Wěcej k tomu na 1. boce.
Smy trjebali jadnu za stawizny a toś jo 1965 se wudał wóte mnjo z górnoserbskeje rěcy pśestajony drugi źěl wucbnice stawiznow.
Ale njejo tak, až změju ten ceły cas kšuty trening.
Andreas Gotter z Brjazyny - 27.02. (50 lět)
Karina na pšašajuce póglědanje njereagěrujo a gnyboco dalej swóju twarogowu skibku.
Ja hyšći žednje we swójom cełem žywjenju njejsom žednogo kokota trjebał, nic jadnu jadnučku sekundu nic.«
Mjazy górnołužyskimi Serbami namakajomy pomocnikow a cesćowarjow Dolnych Serbow.
Madline Gjarźic, pśedsedaŕka teje konference, jo to měła za dobru ideju.
Wej stej wódowej nałpje, ale žednej žabje!
Take źěło njejo za našym nosom było.
Dłujko se južo znajotej, ale rowno něnto stej sebje namakałej.
Argumenty a póžedanje Serbskich koparjow njejsu za jogo zdaśim zewšym do grona pśišli daniž wordowali wusłyšane.
Pokładnik jo mógał ned dar pśiwześ, kótaryž jo pśepokazał młodemu towaristwu Fryco Krawc z Gołbina.
"Smy na rozwězanje pśišli, a to jo wjelgin dobre", jo groniła Madlena Norbergowa, pśedsedaŕka towaristwa.
W chórowni a doma njejsu se mógali doźiwaś.
Pśi góźbje togo jubileja pokažo se zeger 14.00–22.00 swěźeński program z bejneju tšochu humora, muziku a rejami na Bórkojskem swěźenišću.
Sakska ewangelska cerkwja a Serbske ewangelske towaristwo zarědowanje šćodrje spěchujotej.
Wšo druge se někak wušykujo.
Pśiklaskanje a brawo-wołanje běšo znamje, až to běšo luźam z wutšoby gronjone.
Pla ženjonych ga nic, ale młodostne se rad pśijaśela abo pśijaśelku pśepšosyju.
Cil rejtarjow z Pančic su byli ako pśecej Chrosćice (Crostwitz).
Toś jo skóro wšednje stojał pśi šrubniku a kartušam z piłu za zelezo wótrězał dno, źož jo był zapalowak, aby mógał prozny zwjerchny źěł gromadu stłocyś.
Wjasele do rejki
Raźijo se nam, až se łopjenka jano do jadnogo směra pógibuju?
Pěś kulturnych kupkow z Dolneje Łužyce jo na nich wustupiło mimo kupkow z Gorneje Łužyce.
Njama jogo sławny psalm 23 naraz źiwny pśisłod? Chto co ako wójca pśez žywjenje tšabotaś? My ga smy tak mudre; nic na swěśe nam nic njenacynijo.
Van der Valkowe su sebje hotel srjejź pólow natwariś dali.
Kněni Pawlikowa, kak sćo pśišli na ideju za taku wustajeńcu?
Ale produkty z wótběgnjonym datumom pśetrjebanja musyš pšec chyśiś.
Za te discipliny jo sajźiło mytka kaž sekt, piwo abo słodkosći a grajki.
Nalewaŕ jo se tśěskotał kaž wósowy list.
Sok jo rostlina ze swójźby łušćinowych rostlinow .
Južo k 12 razoju jo Pólsko-serbske towaristwo „Pro Lusatia“ wugótowało w Opolu a Namysłowje „Serbske dny“ – rěd kulturnych zarědowanjow a pśednoskow wó Serbach a serbskej rěcy.
Janšojske dańske łuki śerpje bejnje pód tym, až Vattenfall njejo dał pódzemsku šćitnu murju twariś na bok k Janšojcam.
Karina musy swójo kólaso wubalansěrowaś.
Ale wó Bogu se zwětšego njepiknjo nic.
To pak njejo žeden źiw, pśeto w casu 30lětneje wójny 1618 do 1648 a pó njej njejsu byli wejsanarje tak mudre, až su mógali pšawje cytaś a pisaś abo zewšym nic.
Take słowa ga smy pśecej južo how a tam słyšali, a teke pśi njej smy na jeje wugronjenju ned pytnuli, až serbska jo, ale se sroma serbski powědaś.
Toś wjelgin woblutujo, až jeje źowka Stefanie, ako jo až do 10. lětnika serbski wuknuła, w cuzbje, w Carnem lěsu bydli.
»Njewjedrowy mrocnik!«
Móžo cłowjek z wjelkom bydliś?
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (faraŕ H.
Pśewažujo plasma, z kótaregož wobstoje gwězdy, a hypotetiska carna materija.
stwórtk, 28. maja /rozhelonego
Górna Łužyca: Wójowanje wó maminorěcnu kwalitu wucby
Wšo dej płaśiś wokoło 25 mio.
Mój wósebny źěk płaśi dr.
Pó prědnych "troštowych rundach" jo šło kokotoju na forśe na šyju.
Mysliśo se na to: Młynik co se wjerśeś.
Pśi tom jo se z glicku štapiła do palca a tśi chrapcycki kšwě su kapnuli do sněga.
Biblioteka Jagiellońska jo jadna z nejwětšych w Pólskej.
Chtož tam snaź w dowolu pśebywa, ga daś dojěźo se raz do Górina.
Rogožy symbolizěruju tśi jsy gmejny a wóda jo symbol za gaty.
Šule mógu stakim sami wobzamknuś, lěc budu we doněnta wustajonych terminach pśespytowanja źaržaś abo lěc budu je na pózdźejšy cas wótstarcyś.
Wušej 8000 wšakorakich znamuškow jo se wót oktobra 1933 až do měrca 1943 za te mjasecne zběrki a k drugim, lokalnym góźbam wudało.
1972 su Rowniskej šuli pón rumnosći pśitwarili.
W našych stronach su wjele archeologiski wuslěźili.
Cesćona redakcija,
Něnto jo tak daloko: Trjebinska droga w Rownem móžo se pó dłujkolětnem cakanju twariś.
Taka alergija móžo se w běgu žywjenja wuwijaś.
Wóna ma teke pśidatnu kwalifikaciju ako wjednica (źiśownje), a móžo stakim teke wjednistwoju źiśownje raźiś.
Wěcej ako 1.000 priwatnych wobsednikarjow, ako maju priwatnu gólu, jo pótrjefjonych.
Matthew James Munn jo US-amerikański synchronowy powědaŕ.
Kaka móc a kaka tšachota, koncentrěrowana we mało miligramach njeznatych pśicynkow. ,,Połojca togo dosega za cełu noc!“ groni wón.
Weto pak jo z tym serbskim wjelgin wusko zwězany.
Tej stej pśijaznje pokazałej, źo by był nejkrotšy puś: ned ze srjejź jsy górjej stupajucy pśez póla.
20. mjazynarodna folklorna lawina buźo 20. junij w Gołkojcach wustaś.
Nejwěcej znata serbska literatka z Dolneje Łužyce jo Mina Witkojc, kótarejež wugronjenja z basnjow a drugich literarnych a casnikowych pśinoskow źinsa hyšći płaśe - na pśikład to, což jo pisała w “Myslach wó wójnje”.
Susana jo zapalona była wót togo wšyknogo, což ma ze serbskeju kulturu cyniś.
Teke, gaž njejsu se pśecej we wšych pšašanjach wobjadne.
W śěgach se pśez centralne radijo grajo baskiska muzika.
A wósebnje wobspomnjeś dejali togo nejmłodšego awtora – to jo Dödingojc Janko, 9 lět stary a Witaj-wuknik.
Z twóŕbow Kosyka cytali
Wałtarja su byli wobrubjone z kompozicijami Jana Krygarja a K.
Někotare słowa jo pśedsedaŕ gronił k wósebnemu projektoju kupki: „Dla financěrowanja wopomnišća za Fryca Foba som stajił pšosbu pśi Załožbje za serbski lud wó spěchowanje projekta.
Něźi 7000 markow jo to płaśiło, a za to su wzeli mjazy drugim nacamprowane pjenjeze.
Glědajucy na wjelikosć togo spěchowanja, wó kótarež se how jadna – jo Domowinaŕ dalej kritizěrował – jo to južo směšne… Wóno źo pśi tom dogromady wó pitśku wěcej ako 10.000 euro za cełu župu.
30 lět pó politiskem pśewrośe – Financielna pódpěra za Witaj-źiśownje
Pśed 150 lětami njejsu se US-amerikańske politikarje raźi ze zastupnikami indiańskich rodow a rodowych zwězkow wó wuměnjenjach w rezerwatach dojadnali, ale lubjej ze zastupnikami jadnorych jsow.
Pódpołdnjowy Sudan jo stat w Africe.
Wobglědujo se za nim.
Rěc jo kluc
Za to jo wót septembra do apryla zyma a někotare mjasece dospołnje śma.
Chrischona".
Librowanje młodych wugorjow pśi młynje w Bórkowach.
Derje tym, ak kazń źarže a pśecej pšawje cynje. Ps 106,3
Tomu móžo kuždy pśistupiś, ako to co.
Z pśikubłanym zacuśim zagronitosći som se weto tam pórał.
K dopołnjenju rěcnych znaśow góźe se teke rěcne certifikaty, ako se pśigótuju w Rěcnem centrumje Witaj.
Něźi 100 folijowych „domow“ za zeleninu kśě lětosa nastajiś.
W pluralu pśi wšych substantiwach z wuwześim muskich wósobow akuzatiw ma samsku kóńcowku kaž nominatiw.
Dajo pak teke wucbu z referata, ak napórajo wěcej tšacha – póglěd do pśichoda: Zwěšćelujo se, až klima buźo we pśichoźe hyšći śoplejšy a dłujkosć sušow buźo pśiběraś.
Pó pśednosku su se pśibytne hyšći wó rozdźělnych wěcach rozgranjali a zeger 22:10 jo se prědne serbske blido online w nowem lěśe skóńcyło.
Ekwator jo teoretiska linija na zemi, kótaraž ma samsku zdalonosć z wobeju polowu a rozdźělujo zemju do pódpołnocneje a pódpołdnjoweje połkule.
Pósobicu napominatej pśecej dwě góleśi k tomu, až pomjenjujotej zwobraznjonu wěc na kórtce.
Dajśo nam za wěrnosću stojaś w lubosći a we wšyknom rosć ku Kristusoju, kótaryž głowa jo. Hef 4,15
Dla togo jo pśigótowała mólowanje jajow, druge serbske nałogi jo ze źiśimi w slědnych mjasecach teke woplěwała.
Jano jaden nic.
Zjěz ku dnju jadno jabłuko a strowy buźoš zawěrno!
Dalej pódpěra Margitta Jurkowa ako pśigranjańska partnaŕka za serbske nastupnosći źiśownje w Drjowku pśi wugótowanju serbskich nałogow a stara se za to, až serbska teritorialna wósebnosć se teke za turistiske zwikowanje wužywa.
Ja lubujom kwětki!
Wěm hyšći źinsa, až jo sajźiło nowe łupinate kulki a k tomu wjeliku šklu gusteje kisałeje zmjatany.
Wjerch a sćěny su z materiala, kenž jo wažny za akustiku.
Snaź jo to wótegrono na pšašanje, cogodla su se serbske fararje tegdy cesto brali nimsku žeńsku z města.
Měto Nowak-Njechorński wulicujo wót drogowanja do Dolneje Łužyce – 1. źěl Lube cytarje, bliže se jatšy.
Teke faraŕ Juro Chojna jo měł serbske kórjenje.
Pěś dnjow dłujko budu Błota tema.
Pětš jo wjeźo na drogu, zareglujo dwórowe wrota a šwignjo se na kólaso.
Płody se wokoło dnja swětego Jana wócerwjeniju.
Ceptaŕ zgónijo, kak se toś te góźiny w jadnotliwych kšacenjach naceriju.
Teke jadna biskupka.
Někotare graśa a spiwki su ned w serbskej rěcy wuproběrowali.
Wujk wětš jo južo stary.
Wót cogož wótwisujo, lěc buźomy glucne? Wjele gluki w nowem lěśe! To žycymy familiji, pśijaśelam, znatym.
"Lětosa pśewjeźomy źasety kokot", jo pśipowěźeła.
Lapanje kokota su swěśili tak ako planowane sobotu, źeń do togo.
WUZNAM serbskeje ludoweje kultury njebuźo w pśichoźe mjeńšy.
Naraźił jo to bramborski financny ministaŕ Christian Görke .
Póstaj twój kłobyk!
Narska som ja guseńca, zalězom do woblica.
Gmejna Bórkowy a wokrejs Sprjewja-Nysa stej zachadny tyźeń gromaźe rozsuźiłej, až pśesunjotej lětosnu 13. Błośańsku powěsćowu noc, ako jo dejała se k swětkam wót 30. maja do 1. junija wótměś, na swětki lěta 2021. Akle pón budu dalšny kapitel z powěsćowego swěta wokoło serbskego krala na Groźe w Bórkowach prezentěrowaś.
Wóna jo groniła: "Na pleinairje w Grěšnje jo była wjelgin pśijazna atmosfera, smy se wulicowali wót našych nazgónjenjow, smy wuknuli nimsku a pólsku rěc jaden wót drugego.
Za wobej jo wažne, až jo swěźeń něto južo pśez granicu znaty.
Wón buźo nanejmjenjej na jadno lěto toś to źěło wugbaś, kótarež za njogo nic nowego njejo.
Joachim Dieke, šołta we Wjerbnje: My mamy w nowem lěśe wjele prědk a mě jo pśewšo wažne, až wšykno tak buźo, ako jo to planowane.
W njej budu k wiźenju wušywanja ze wšych stron Gorneje a Dolneje Łužyce.
Domowina jo w maju pla głownego organizatora – jo to Federalistiska unija europskich narodnych mjeńšynow (FUEN) – pśizjawiła dwě mustwje.
Tak, co k tomu měniśo?«
Z tym su zachopili w lětach 1966 do 1972 – nejpjerwjej Nowoměsćańske (Neustädter), pón Čelnjańske wutwaŕki (Tzschellner Aubauten) z dogromady wušej 40 familijami.
A toś som wót doma wuběgnuł a gronił, až žednje wěcej domoj njepśiźom – tak jo mě baran buchnuł.
Wótpołdnja pśiźo maś Witka do źiśownje pó njogo.
Kral jo se sćaklił.
Snaź sused, z tym se juž lěta dłujko w griwach ma.
W slězynje wjaža, dwa stoga a nalěwo brožnja.
Policaja njejo mógała nam nic groniś k tomu padoju.
Gmejna Hochoza(.*) za „Pśězu“ (1.000 €)
Wob lěto jo jich wokoło 32. 000 euro.
To su twóŕby zachadnych lět a pśibytnosći.
Naslědku pak wobzamknu to pódrubanje; pśeto ta naźeja, až mógał z jogo pomocu k luźam pśiś, pśewažy wše druge wužytki.
sobotu, 25. julija /žnjojskego
Grěškojc z Drjenowa a z Hochoze J.
We Škrjokach jo se mjerwiło z luźimi, pśedewšym źiśimi, kenž su se ze šule wšykne znali, a młoge narjenje jo było pśedprograměrowane.
Rosemarie Frankowa z Gołynka, něnto južo wuměńkaŕka, jo była zwólna, to pśewześ.
Wón jo se rozsuźił, do daloka hyś.
Kužde źowćo a kuždy gólc jo jaden tekst na serbske pśedcytał pśed mikrofonom.
wót 10.15 do 11.00 góźin:
Jomu buźo cesć do nimjernosći.
Za źiśi a młodostnych pśewjeźo se wó sebne wuběźowanje, kótarež zakóńcyjo se srjodu pó jatšach.
Taiwanska wišnja jo rostlina ze swójźby rožowych rostlinow .
jo wótwórjony na tśich dnjach w tyźenju: Wałtoru wót zeger 10:00 do 18:00, stwórtk wót zeger 10:00 do 19:00 a pětk wót zeger 10:00 do zeger 16:00. Bibliotece w Lubnjowje a Wětošowje słušatej gromadu.
Kužde lěto pśiźo how wěcej ak 45.000 gósći woglědat.
Ale pó tom až som jomu zelenu brylu stajił, jo žrał to seno.
Mimo togo jo był ako pśedsedaŕ statnego prezidiuma slědna statna głowa Socialistiskeje Federatiwneje Republiki Jugosłowjańska.
Na to su mě Kšušwicańske raźili we Wódowem Groźe startowaś, to groni z drugego boka Alpow.
Ach jo, na gymnaziju zgubiju angažěrowane wukniki lušt na serbskej rěcy.
Wy sćo pšawe profije!“.
Taki wjeliki a moderny wětšnik, ako stoj južo dlejšy cas blisko Barbuka, kśě teke stajiś pla Rogowa.
Kula se rada w parje abo we wóźe wari a nic rědko fritěrujo.
Starosć wó wušu licbu serbskich wucabnikow jo we rozgronje wažnu rolu grała.
Rozkšaj pón tu "jěšnicu" do šlapkow, kótarež su něźi jaden centimeter tłuste.
Na pósejźenju pśedsedaŕstwa Domowinskeje župy Dolna Łužyca slědny tyźeń w Serbskem domje buchu pśibytne teke informěrowane wó aktualnem źěle bramborskeje Serbskeje rady.
Žurnalistiski stil togo njeznani rowno wó dobrej kulturje spominanja.
Tak jo na pśikład móžno, až se źěła z cerwjenymi a laminěrowanymi "stop"- rukami.
Pogodowne wjasołe tšojenje to, až naroźi se 30. decembra lěta 1934 serbskima starjejšyma w Nowej Wjesce blisko Kamjeńca strowe góle z mjenim PĚČKA, ak krydnjo pśedmě BENO.
Žeńskecy chor z wjednicu Walburgu Wałdźic pśedstaja spiwy z brunicowych stron, ze Slěpeg a z Dolneje Łužyce.
Wóna pak njedej něnto až do nimjernosći w lodce lažaś, ale dej wordowaś hyšći rědnje zwušywana.
Někotare wót nich deje skóro wordowaś pśesajźone do Dešna.
Pśiduca serbska namša buźo južo 31. měrca w Janšojcach.
Prědnej stej byłej 31. januara we Wjerbnje a Pśiłuce.
To jo se teke w Barlinju stało, źož stej dwa luźa z Drjenowa na słužbje byłej.
How musymy do togo słomki wumacaś a wugłaźiś.
Gromaźe smy sejźeli za blidom.
Až se maju wšykne ewangelije pó zaśěgu Jezusa do Jeruzalema pó toś tom samsnem wótběgu, płaśi ako mócny indic za starobu a zwěrnosćiwosć pasiońskich rozpšawow.
Seśowy wobglědowak jo licakowy program, kótaryž słužy k wobglědowanju interneta .
John Herbert "Jackie" Gleason jo był US-amerikański komikaŕ, grajaŕ a komponist.
NOWY CASNIK: Co by raźili Domowinskim kupkam, na co by se wóni dejali něnto koncentrowaś?
We prědnem paragrafu jo kradu wustajone, co jo z tym měnjone: To su serbske namše, dušowpastyŕstwo, źěło z młoźinu, serbske cerkwine dny a ekumeniske kontakty k Pólskej a Českej, kaž teke wuwucenje teologow.
Wy trjebaśo: Papjeru, lipaty bant, nožyce, flašu, kołk, słomku.
Wumóluj a wulicuj!
Wóni su se měli lažčej ako te druge, za kótarychž jo była serbska rěc cesto něco kradu nowego, njezwuconego, njewšednego.
W nazymskich prozninach smy do lěsa drogowali.
Powědaš ty młogi raz hyšći »listy« na pask?
Program pśi góźbje jubileja wugótujo tradiciske towaristwo Smogorjow.
W prědnych źaseś lětach jo jich hotel z awtodrogi wiźeś był.
Někotare wótpokazuju šćěpjenja nabóžniny dla, druge wujasnjuju swójo wótpokazanje šćěpjenjow, dokulaž wěrje do wědy pśirodnego gójenja a jomu slěduju.
Jo musał ga zaskócyś za schórjonego grajarja ze 6. lětnika a pśewzeł rolu butlera James, ako źěła pla profesora w Engelskej.
Wupšosyju sebje pak jadno jajo kuždego wustajarja.
Jogo loda jo jano na dwěma dnjoma we tyźenju wótcynjona, ale to pśedawanje produktow funkcioněrujo prima.
W Zaspach ma swóju šlodaŕnju a pśepóžycaŕnju drastwow.
We Wóseńcku su měli tencas relais­stacion.
Rowno na granicy mjazy Luboraskeju grobojskeju a statneju gólu smy se napšawo do tšošku wětšych gusćinow śisnuli, pśez kótarež jo šła tšochu dłymša pśirodna brozda.
Spuch tłanja jo był tšašny.
Stakim ma powědane słowo prědne městno.
Kristus jo górjej stanuł, a žywjenje se kněžy.
Mósćański šołta Horst Natko (Nattke) a zastupna direktorka picańskego amta Kerstin Lichtblauowa stej na zachopjeńku superkokota pówitałej gósći a krydnułej znamuško superkokota 2019 pśepowdane.
Krotko z Dešna
"Pón su mě wołali do redakcije serbskego źenika Nowa doba, źož som měł kulturu na starosći.
Něco pózdźej jo teke šulske ministaŕstwo pjenjeze pśidało.
Howacej, se wě, stoje na Domowniskich wikach regionalne produkty w srjejźišću, mjazy drugim zelenina, sad, wino, mlince, kóše a keramika.
Karina stoj how tšošku bźezradna.
Cytańska drama jo wósebna forma dramy, ako se w prědnem rěźe njepśedstajijo, ale dej se ako roman cytaś.
Jadnab 80 wobydlarjow – wót 300, ako we jsy bydle – jo pśišło sobotu wjacor do wjaže wognjoweje wobory na woklapnicu.
Gaž su wšykne balo wustśigali, pomjeńśo dalšny pśedmjat.
Kšasne a źiwno stkajo Lukas tšojeni Jana a Jezusa.
Wuměłcka lubujo »swóju« samotnosć.
Woglědajśo se to, gaž jsy dnja 21. septembra w Mósće wó nejžwětšy titel we wokolinje wójuju!
W Nowej Jsy změjo tamny pśedsedaŕ Domowinskeje kupki Albert Běšow swój 75. narodny źeń. (10. 8.)
Toś jo Pólk poziciju a wótmyslenje sejma rozkładł.
Někotare kšupy su wažone wordowali a su młoge kusy poł punta a hyšći wušej śěžke byli.
Wuknik nawuknjo nagromadu 1. 800 słow.
Ja som ten dobry pastyŕ a znaju swójich, a som huznaty wót swójich.
Jamaika jo kraj w Atlantiskem oceanje.
Wótglědajucy wót togo njama kuždy, ak se to žycy, Witaj-šulu we swójej wokolinje, we drugich šulach cesto wupadnjo pśedmjat serbšćina.
Kněz, naš Bog, chyl našu wutšobu k sebje, aby chójźili pó wšyknych jogo drogach. 1 kral 8,58
Wence, pódla wustawadła, buźo se natwariś pśistupny mósćik za wulětaŕsku łoź.
(wěcej wó tom wažnem kongresu cytaśo na 4. a 5. boce)
Lěc by směł sejźeś ja how pśi tebje?
Casnik jo kśěł wěźeś, co take źěło na se ma, a co to konkretnje groni: wótkubłaŕki pódpěraś?
Chtož jo južo kórtku kupił, ten dostanjo wudane pjenjeze znak.
Buźo pśednosowaś k temje "Mytos ptašk – ptaški w błośańskej pśiwěrje".
Utheß groniła, su wšykne wjelgin narske słuchali.
Teke ta licba wót 2. 000 pódpismow jo za suźenim Kella pśeliš wusoka za jadnu mjeńšynowu partaju, ako źěła jano w sedleńskem rumje.
Cełu wustajeńcu su zestajili a trjebne materialije zezběrali cłonki Picańskego towaristwa za muzeje.
Na zgromaźinje jo se dostała cesć Lizy Měškowej z Janšojc.
Take dlejšy cas njepśestojmy, wóni nas rozryju.
Pśechwatana Johanna dostanjo nejpjerwjej myto za swóju projektowu ideju, ale Twaŕski amt co na kuždy pad glědaś na wšykne pśedpise.
Stakim jo notne było, za WITAJ-projekt w źiśowni wobstojnosćam pśiměrjony koncept pśemyslowaś.
K takemu projektoju jo Beckera inspirěrowała bórkojska Noc powěsćow.
Něźi 5,5 mio. luźi jo wót 1815 do 1914 z Nimskeje do dalokego swěta wudrogowało.
We dalšnem wulicowańku su pśisłucharje zgónili, až tomu awtoroju, ako jo nam znaty pód swójim bergaŕskim mjenim Hanuš, su we jsy gronili „Tyšaric“. „Ceji ty sy?“ jo jaden bur se jogo pšašał, ako z drugimi gólcymi jo stupił na dwór, źož su se rowno kulki parili.
Tam deje socialne a dušepastyŕske aspekty strukturneje změny we srjejźi stojaś.
Gaby wón rowno ten źeń se nježenił, ga by se wěsće teke woglědał to mjazynarodne graśe w Hochozy.
Tam a zas smy dojśpili małe wjaski.
Załzowa wišnja jo rostlina ze swójźby rožowych rostlinow .
Pśedstajamy w Casniku nadrobnje sekciju "Heimat | Domownja | Domizna".
Nimske biblioteki su chytali tysace eksemplarow starych tekstowych wersijow na rozpadanki stawiznow.
»Wjaseliš se ty na Magdeburg, Karina?«
Pón teke njetrjebaś ze źiśimi diskutěrowaś, we takej situaciji maju wóni zacynjone wušy.
Pawzy su byli wjelgin rědne, dokulaž casy jo wjasłowanje było napinajuce.
srjodu, 29. januara /wezymskego
Wjelike młogosć na družynach a jich sortow se ako pyšne rostliny we wšych źělach swěta wužywaju.
Łoni smy musali wěcej razow wó tom rozpšawjaś, až su se górnoserbske młodostne napadnuli.
Ale som ga južo měł mě.
Z tym jo měnjona pśedewšym serbska kultura, což jo se južo na 2.
Wobstojnosći su hynac byli ako howacej.
Pśepšosone rucnikarje a cłonki amtskego wuběrka su ned wopytali to, což we nowej kuchni wordowało pśigótowane, mjazy drugim swajźbnu zupu.
Mjaztym su se wjadli rozgrona, głownje z tśimi busowymi firmami, a wuźěłali su konkretne busowe plany.
Tam njejo pomogało žedno pśigranjanje a skoboźenje.
Jan Hus jo prjatkował w Praze česki.
Take koncertowe drogowanja do wukraja gótujo wón južo 15 lět.
Grońśo wašym luźam, až se deje pśi tśich wěcach wósebnje prědk glědaś a pšawje pśemyslowaś — pśi bankach, pśi zawěsćenju a pśi kreditach!
To jo wulicowała šefoju Domowinskego běrowa Marcus Końcarjeju Adelheid Schäferowa z Wittstocka, cłonk pśedsedaŕstwa bramborskego Towaristwa za dolnoserbsku rěc a zastupnica Bramborskeje we Zwězkowej raźe za dolnonimsku rěc.
"Su nas kśěli, su na naš głos źiwali, a to jo w politiskem źěle wažna wěc", groni Günter Thiele, cłonk pśedsedaŕstwa Gibanja jsow.
Albin Moller jo zestajał we lěśe 1582 lisćinu ze 240 zelami a rostlinami.
Smy šokěrowane, až to wšo dej wordowaś woprowane, aby te zagronite njemusali na swój part wužywaś komandanturu na wójskowem zwucowanišću.
Njeglědajucy na strowotny problemy, dla kótarychž ta 55-lětna wuwucona zagrodnikaŕka juž na wuměńku jo, wóna se pó swójich móžnosćach z cełeju wutšobu za swóje sobucłowjeki zasajźujo.
Ale teke za drugich, kenž serbsku rěc wuknu, jo to graśe zajmne.
Jaden raz jo se jomu zjawił jeleń z wjelikeju kśicu mjazy rogami.
»Dla cogo to?« źiwa se Milenka. »Ja ga słyšym hyšći derje.«
, ako su kóńc tyźenja swěśili 20-lětne wobstaśe swójog towaristwa we swěźeńskem stanje.
w Depsku/Döbbrick buźo młoźina kokota łapaś njeźelu, 1. september.
Ako pomoc za doźaržanje wótstawka su šamliki pśed kasu stajili, kótarež ten pšawy wótstawk markěruju.
Lětosna Pratyja jo napołnjona z wjele »słodkimi« basnickami, tšojeńkami a bildkami.
Alexander Wach jo studěrował gruntowe a wódne góspodaŕstwo na BTU w měsće, a jo pśistajony ako fachnik za wódy pla LEAG.
By se žycyła, až kuždy Serb pytnjo, až naša cerkwja jo pšawje wótwórjona jim napśeśiwo.
Else Jungnickelowa jo wjele, wjele lět nawjedowała gósćeńc „Kastanienhof“ w Turnowje, kenž jo wšuźi wjelgin woblubowany. 9. maja jo wóna, krotko pó swójom 75. narodnemu dnju, wumrěła.
Cełe lěta jo Erwin Mjerśeńc był dobry partnaŕ za serbsku redakciju rozgłosa.
Wón jo teke serbske nagrono źaržał, ako bu w Mužakowje 1781 za nowotwaŕ Serbskeje cerkwje zakładny kamjeń połožony.
Wupytajsó knigły k wšakim temam a žanram.
W Grodku jo se Serbska cerkwja załožyła, źož su serbske namše swěśili.
Z nowym płotom jo se wobzacynił Prjawoski kjarchob.
Za Słowakow jo wóna južo pśecej swěta.
Pón wóno pśinjaso kuždemu njegluku, kenž jo dotyknjo.
Gano jo był Witko w chórowni.
Pśijazna knigłykupcowka jo se mógła pśez serbske knigły, kótarež pśedawa, pitśku dalej kubłaś a wó tom serbskem informěrowaś.
Wó co jo pśi tom šło?
Wóni njejsu žednje ten gósćeńc pśedali, wón jo jim oficialnje słušał.
Srjodu, 8. maja, pśiźo Nimsko-serbske źiwadło do Města a pokažo wót zeger 15:00 a drugi raz wót zeger 19:30 kus „Łapanje šefa“.
Pśedstajijo se nam w tych knigłach 14 temowych wobłukow: źiśownja, supermark, žywnosć, twaŕnišćo, wognjowa wobora, policija, chórownja, wótpóranje wótpadankow, zwěrjeńc, dwórnišćo, pśistaw, lětanišćo, mórjo a góla.
Kšywo jo było ze sćinu kšyte.
Njeby dejało jano kafejownja byś, ale teke klubownja, w kótarejž se zmakaju młode Serby, ale teke serbske zarědowanja by mógali se wótměś how.
Njejo tak derje było, až wucba jo wupadnuła a togodla teke wósebnje pśigótowanje na pśespytowanje.
Teke starjejšych deje wopšašaś
Końcak: Město Chośebuz a wšykne tśi wokrejse w serbskem sedleńskem rumje deje pó źělach se tu diferencu sumu źěliś a wurownaś.
Pó chylce stej wuśěgnułej pšoste śěło.
Jadno z tšojeńkow źo tak: Južo pśez mjasece jo Giufa chójźił w starej, njerěšnej a zedranej drastwje.
Kapału "Lutzketaler Musikanten" dostanu jano na kšutem kóńcu tyźenja južo pśez lěta.
Luźe gronje, až wjerśe tam hyšći filmy, kake, to njewěm.
Cogodla ga sy słowo Kněza zanicował, až taku złosć pśed jogo wócyma sy cynił?
A zaprědka njejo za tym wuglědało, až se wustup Pytka zglucyjo.
Moj nan pak jo mě to tencas tak rozkładł, až to groni kral spšawny a kral paduch.
Ten běšo syn Fryca Latkoweje pśirodneje sotšy Hedwig, kótaraž jo se brała postarja Georga Gönnela.
Togodla mě raźi w swójich domach witaju.
Buźo jich 69, kenž 22. apryla z pisnymi pśespytowanjami zachopiju.
Republika Irska lažy na wětšem źělu kupy Irska a pór mjeńšych kupach na pódwjacor wót europskego kontinenta.
A zdźěla su wóni samo głowne awtory wucbnicow.
Měsćańske Nowiny pśinjasechu powěsć, aby how jadno góle wót mjadwjeźa zabite.
Z parasolami w ruce a z wobchyśoneju foliju su šli do jsy.
Teke gaž wuschnjo, njamóžoš žadławu wóń plěsni wótpóraś.
Dietlind Lüdtkowa, Kathrin Kerštowa a Torsten Mak su awtory knigłow, a wudawaŕ jo Rěcny centrum WITAJ w kooperaciji ze Źěłanišćom za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz.
Pónjeźele a pětk zwucuju rejowańske kšace a za to dajo pó korona-pawzy wjele k nachwatanju.
Ale to, což se na swěśe stawa, nas tešni.“
Wěra na swój part njejo žeden pśipad.
Jano njeźiwaś na drugich!
Wjeliki źěk gronimy Noskojc familiji z Mósta, kenž jo teke lětosa rědnučki gódowny bom za našu zagrodku pósćiła.
A ten brach wucabnikow se pśibliža dlej a wěcej!
A wy tam slězy, co tam hyšći sejźiśo?
Źinsa jano mało luźi direktnje ze žnjami cyniś ma.
"Docakajom, až bramborske kněžaŕstwo se njezlagnjo jadnorje naslědk a wótcakajo, ale až wóno toś to pominanje w zajmje Serbowkow pśi Zwězku pšawidłownje do grona pśinjaso", jo k tomu komentěrowała Kathrin Dannenbergowa, pśedsedaŕka Lěwych w krajnem sejmje.
Za mnjo a za cełe bramborske kněžaŕstwo su Serby a jich rěc wjelike bogatstwo - jo wón mjazy drugim gronił.
Zboka amtskego zastojnstwa źěła wjednica amta za kulturu a turizm Maria Sczesnyjowa w pśiraźe sobu.
A wobstoj how hyšći wěcej zawinow k ešofěrowanju.
Se wě, až sćo wšykne južo słyšali wó tom serbskem guslowarju.
Poł góźiny pózdźej jo wognjowa wobora z města pśijěła a wšykno pórědnje zrumowała.
jo powědał NC z běrowom wót Marka Šimana, kótaryž jo wót lěta 1990 w krajnem sejmje.
Som měnjecy, až trjebamy dalej take swěźenje, južo togodla, dokulaž kulturne kupki how to myto swójogo dłujkego a njewomucnego zwucowanja žněju.
Zastup płaśi 1,50 €.
Teke za Kupku Serbska namša njamógu ja tuchylu statkowaś.
A naše kupowarje pśidu nic jano z wokoliny, ale teke zdaloka.“
Kuždy wjacor se wjaseli na małego pěskowego mužyka, kenž jogo z wobrazowki wita.
To njejsu byli jano šulske a druge źiśi, ale teke młoge dorosćone, mjazy nimi starjejše a stare mamy a stare nany źiśi.
"Kak to měniš, wšuźi?"
Namšy jo był teke wobźělony pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi z.
Wóna jo naspomnjeła serbskeju patriotowu Jana Skalu a Jurija Cyža, kótarejž stej se južo do wójny zasajźowałej za kšute pśijaśelstwo Serbow a Polakow.
Jadna wěc powšyknje felujo: Kradu wjeliki źěl pśinoskow jo w originalu wěsće był nimski napisany.
Jezus kristus źejo: Wachujśo!
Su kśěli na pśikład wót nich wěźeś, kak su tencas serbsku rěc nawuknuli a kak su serbsku kulturu woplěwali.
Pśed chylu jo tak było, až jo jano dało dwa kšutej boka, jadne za wudobywanje brunice, druge pśeśiwo.
Łoni jo tak było, až trajuca suchosć w našych stronach jo zawinowała diskusije, lěc směju jatšowne wognje se paliś, a tam a sem njejsu směli.
Se wě, Wy dejśo wótstawk doźaržaś.
Pśi lětosnych trajdowych žnjach lice z poměrnje dobrymi wunoskami, a to z pśerěznje 40 dt na hektar.
To buźo wótněnta pitśku hynac.
A wjele wěcej se wě.
"Wót Ellen wujźo móc, kótaraž nas teke pó jeje smjerśi zwězujo", jo groniła Christina Kliemowa, kuratorka w Serbskem muzeju Chóśebuz, we swójich zawodnych słowach.
Jaden wót komisije jo k tomu pśispomnjeł, až pla njogo doma teke take stare mjenja maju a tak by mógali to tak cyniś ako w Dešnje.
Jogo zapokazanje (Einführung) jo zjawne a buźo njeźelu, 18. awgusta.
Koncert w Slěpem za rbb 6. decembra njebuźo.
Južo to źiśetstwo jo wóna jej wucyniła słodše. „Mója starka jo mě pśecej dobra była.
Lube źiśi, sćo južo raz watšu dostali?
Ju su Miłoraske wólili w lětach 1978 do 1999 za swóju šołtowku.
Zeger 13.00 buźo foto-termin pśi tej kjarcmje, za tym buźo pśeśěg ku tej łuce, źož rejtuju.
Dejśo namakaś słowa 1-18, kužde ze 4 pismikami.
Wón ma wacej we jsy firmu, ako twari rystungi.
Prědnej stej z Budyšyna, studujotej pak tuchylu we Wienje.
Snaź.
Tužna njegluka jo se how gano pla jadnogo bura stała.
Tenraz stej se zjadnośiłej dwa nimskej stata a dwa źěla jadnogo luda.
zastupnego pśedsedarja Domowiny,
»Źo ga smy?«
Aby něnt kuždemu pšawje cynił, njejsom žedneje drugeje drogi wiźeł.«
Z tych rědnjejšych a śańšych witkow pleśo južo w myslickach nadobne kórbiki a šklicki.
Tak su wšykne hyšći raz sobu spiwali, aby jubilaram gratulěrowali k wósebnym narodninam.
Wunosk jo, až pla wušej 50 aktiwnych cłonkow młoźinskeje kupki maju šesć rejtarjow, pěś źowćow w swěźeńskej drastwje a pśidatnje snaź sedym, wósym młodostnych, kótarež su wob cas swěźenja pódpěrali.
Prědku jo kšacał „družba”.
Ten tyźeń stwórtk, 11.5., zeger 15.00 a 19.00, pokažu serbske źiwadłowniki „Mirandolinu” w Chóśebuzu (w Dolnoserbskem gymnaziumje) a sobotu, 21.5., zeger 16.00 pón w Brjazynje.
Wjele luźi ze jsy jo se jeje to teke wopšašało — nic jano Domowinske cłonki, ale teke druge wobydlarje.
Fridoju Mětškoju napśeśiwo, tomu relatiwnje małkemu a za mnjo w njezwuconem duktusu powědajucemu luźoju.
Dla togo som měł derje we głowje zachopjeńk znatego a wjelgin woblubowanego rusojskego spiwa sowjetskego casa a som jen wužywał ako nadpis cełego kapitla.
Wót 1970 do 1978 jo wóna ten amt wugbała až do zagmejnowanja do Běłego Chołmca.
Wódu a paru su mógali něga w Českej a Słowakskej a drugich krajach kupiś w flašach a pakśikach.
Casy dajo ale teke na zemi raj, na pśikład w Wjerbnje.
"Gaž buźo pśiducy ferialny kurs w nazymje, comy to how dalej wuwijaś.
● Siglinda Müllerowa z Cazowa: Za nas z Cazojskeje Domowinskeje kupki jo to był wjelgin rědny wjacor.
Gaž w slěpjańskich stronach młoźina se za tradiciju jajamólowanja zagóriju, jo to dobra wěc.
Engelske luźe su ten nałog pón sobu do Ameriki pśinjasli.
Wó tom wšom su młodostne powědali.
Jogo źěła pyšnje teke Praski Karlowy most.
Město togo wón tych drugich rad wusměšujo.
Šwjelina, Serbski ludowy ansambel a Witaj-projekt w Dolnej Łužycy – Kak dalej?, NC 57 (5. 3. 05) 10).
Wopytaj raz pśi tom se pógibowaś, gnaś abo ze zechylaś!
Kowal jo zelezo klapał, pomocnik jo duł
Bazilikum kwiśo wót junija až do septembra.
Su ga byli dwa ceptarja a jaden docent nastajone k wólbam za nowe župne pśedsedaŕstwo.
To by pó jogo měnjenju było optimalne wudopołnjenje bilingualneje wucby.
"Ja cu, aby se to wšykno w našych serbskich stawiznach pokazało."
Gano jo we nejwětšem nimskem casniku (Bild) rozkładował, co to ma na se z tym mjenim.
Nigdy zanigdy!
To jo wopisane we nastawku Wó pytanju za carnym kurjetkom – Mój serbski žylojski póchad.
Andrew Garfield jo amerikański grajaŕ.
Druge prědkweześe wuběrka jo pótom twóriś zachopjeńki serbskego muzeja.
NOWY CASNIK: Wy sćo ewangelska, wěriwa žeńska.
Nagromadu buźo to pśetwarjenje 1,6 milionow euro płaśeś.
Jo su w maju wuswěśili ze źiśecym swěźenjom.
"Ja som wójował wó to, aby my how Witaj-projekt we źiśowni měli."
4. 3 Wósobinski facit To jo rědne, až młode Serby za drugich młodych Serbow medije abo projekty wugótuju.
Nejwažnjejša góspodaŕska gałuz jo rolnikaŕstwo, pśi comž jo mjaztym banana cukorinu ako głowny produkt wótměniła.
"Ja som mucna wordowała", groni dłujkolětna kjarcmaŕka a pśedsedaŕka Domowinskeje kupki we jsy.
Našym pśijaśelam w Rownem našo nejwutšobnjejše lutowanje! Až Rudi njejo wěcej mjazy nami, zawóstajijo prozny flak.
Pśecej zasej su se zgubili krowa, wójca abo baran.
Maš ty jano togo jadnogo?
Tak běšo se Krabat wobinuł wjelikego tšacha, a dokulaž jo był jogo grozny winik znicony, jo mógał swójo žywjenje w měrje wužywaś.
Na swójej zgromaźinje w maju su Turjańske planowali swóju kubłańsku ekskursiju do Frankojskeje Šwice gromaźe z Hochoskimi Domowinarjami.
Změniło jo se to z teju sadu: »Nan, źo ta gus jo?« 
Kaki pak to njerozym, se ceły źeń do słyńca sednuś abo lagnuś!
A dokulaž smy wěźeli, až Worjejce pśidu do Sakskeje, smy se teke za to tak rozsuźili.
Zmilnje jo nama groniła: »Seńśo se!«
To pak njejo se zglucyło, za jogo słowami jo pśedsedaŕ Domowinskeje kupki Harald Końcak tu naźeju rozbił, měnjecy, až Domowina njezmějo za to žednych pjenjez.
Na adwentnych njeźelach jo ten załožk pśecej na drugem městnje w Depsku stajiła: Prědnego adwenta jo pśi wjelikej swěśecej jedle pśed wejsneju cerkwju spiwała, drugego adwenta pśi sportnišću, tśeśego adwenta na łuce slězy stareje šule a stwórtego adwenta blisko lutherskeje cerkwje, do směra jsy.
Jagarje, rybakarje a gataŕ budu derje móc dalej w nadrěkach na góńtwu abo do rybow hyś.
Won njebuźo nam daś we měrje spaś.
Sy južo słyšała?
Jo wulicył wó Johannje Friedrichu Fritze, kenž jo był faraŕ wót 1778 do 1808 w Gołkojcach.
Na městnje jo se pśewalił!
Njegronje tomu woklapnica, ale take něco pó wopśimjeśu to jo.
Co cynimy w lichem casu? Pśedslědny tyźeń som šła kónjam na woglěd.
Tež blisko njogo plěwaś njejo dowólone, pśeto dla tšuženjow wokoło njogo jo to tšašnje.
Razka wjednik kriminalneje policije w Jarobroźe (Erfurt) njejo doma žeden měł.
Rownož maju w Bórkowach z tym płaśonkom wjeliki pśedskok napśeśiwo drugim młoźinskim kupkam, njejsu weto spokojne z wobźělenim młodostnych.
Źo Wy waše produkty pśedawaśo?
A teke tam jo se zeznał ze studentami z Łužyce, a jano jadno lěto jo trjebał, aby serbsku rěc wjelgin derje nawuknuł.
Skóńcnje, śěžko dychajuca, groni Karina: »Ty, w Magdeburgu maju kopicu kinow.«
Naslědku jo se wupokazało, až to wugbanje a nałoženje casa jo wjele wětše ako pśi pisnem źěle.
Za měru 19. stolěśa jo to wjelgin twarda a dobra droga, dokulaž njejo pěskowata a na njej se njezapadujoš.
Jen na se brało jo wótźělenje za empiriske slěźenje na pólu kultury, pód nawjedowanim dr.
Samo suma nacamprowanych pjenjez jo dojśpiła lětosa zasej nowy rekord.
Chtož se njerozsuźijo, jo z tym wobjadny, gaž druge rozsuźiju, co buźo z našymi jsami.
Harry Bagola z Dešna - 31.10. (74 lět)
We slědnych 30 lětach su se pśez to wjaselili stare a rowno tak młode drastwynosaŕki.
Dalej wurosćo ze źělenja Łužyce do dweju krajowu trjebna integracija Dolneje a Gorneje Łužyce, k comuž by se mógało na pśikład pśez mjazsobne woglědy kupkow a župow pśinosowaś.
Nic razka głownu zgromaźinu njejsu we tom casu měli.
Mytowała jo se teke žeńskeca spiwna kupka, kótaraž jo pśibytnych na głownej zgromaźinje rozwjaseliła z rědnymi serbskimi a nimskimi spiwami, to se wě, teke z gódownymi.
Pśeto, až jo nejwětšy źěl młodych Mosćanarjow w Domowinje, to lažy, to se rozmějo, teke cełej kupce na wutšobje.
To płaśi za dnjowne gósći wótpowědnych stronow.
Zuzi wupśestrěwa swóju rucku a pśimnjo za mójeju.
Ilka Lobeźina: Rědnje, až taku serbsku kupku how něnto mamy, w kótarejž tek naša 2-lětna Anika jo.
Karina se pśitłocyjo k Pětšoju.
Janšojski bog na woglěd, aby žognował pórik.
To groni, za wšykne te, ako kśě serbske kulturne derbstwo zeźaržaś.
Siegmund Lehmann, pśedsedaŕ towaristwa, glěda relatiwnje sćerpnje do pśichoda.
Ten mjasec pśewzejo w prědnych dnjach njerědne a wósebnje njestrowe wjedro swójogo pśedchadnika.
Wěmy, až ten termin pandemije dla bóžko musy wupadnuś.
Z Města/Chóśebuz. Dolnoserbski magacin „Łužyca“ w telewiziji rbb jo 20. julija wiźeło wušej 40.000 luźi.
Stakim móžomy něnto na jadnoru wašnju wujasniś, kak móžo kurjawa tak napśisko nastawaś: pótom, gaž temperatura pówětša mócnje spadnjo.
40 km dalej wulewa se Kwisa do Bobrawy, we bližy jo město Žagan.
Běła Serbiska - pózdatna pradomownja Serbow pśed jich wandrowanju na pódpołudnjo w VII stolěśu našeje ery.
Wón drje buźo to pšawe cyniś.
Tak derje, ak něnt se luźam źo, tak njejsy hyšći žednje labował.
Spócetnje su dejali pšašanja na papjerje stojaś, z luźimi do rozgrona pśiś jo była zakładna mysl.
Kak akutna jo situacija w kubłaństwje pokazuju tšojenja ze Źěłanišća za serbske kubłańske wuwijanje ze zachopjeńka korona-krize, ako su se ceptarje do šule śěgnuli a z tym jo ABC mócy zgubił.
Teke dla serbskich wěcow su se rozgranjali.
W nowem lěśe nazymu budu wóni swěśiś 90lětny jubilej, a to buźo wjeliki swěźeń za wobydlarje cełeje jsy.
Serbske historiske wósoby, wó kótarychž sy pisał, su Tebje rowno tak bliske byli ako te, kenž źinsa hyšći źarže na serbstwo.
Njok sebje žedno běłe zgło woblac.
Dogromadu jo to 71 žeńskich a 25 muskich, kótarež su wobźělone we tej zběrce.
Skócy togodla za bom, aby (gdyž jomu jadna lama dosć blisko pśiźo,) ju ze swójeju sekeru napśismo zabił. 
Won jo ten, kenž „se wumyslijo” pśecej zasej nowe reje.
Z kim jo se dejała how rozgranjaś?
Howacej buźo ten bur wjelgin zły.
Robinson rozrěznu ned jogo wězby a pózwigowašo togo poł wumarłego.
Pankojc familija jo to cuła na swójej kóžy: Žeńska, póchadajuca ze Zgórjelca, jo wótergi skjaržyła, až njejo serbske prjatkowanje rozměła.
Wšykne su pśi sportowych wuběźowanjach se procowali, to nejlěpše daś.
Na źeń wótwórjonych źuri něgajšneje wejsneje šule jo teke wjele pjerwjejšnych wuknikow pśišło.
Wuknuś dejśo doma.
Jano dwa raza jo granicne kontrole do pódwjacornego Barlinja pśejšeł, tśeśi raz su jogo w śěgu pópadnuli.
Stej bydliłej we Běłem Chołmcu, źož jo teke Angela Šusterowa wótrosła.
Awtobus jo napśisko wustał.
Wšykne su póžywali tu zgromadnosć.
Jogo ryjny kolega sejźi na stupnicy pśi wjažnych źurjach, wudychujo mrokawki cigaretowego dyma a wobglědujo je, kak wóni zachadaju.
Kak se wjelikogmejna Gołkojce zestajijo?
Jezus źašo: Wóśc, wódaj jim, pśeto njewěźe, což cynje.
Jaden wót nich jo nas wjadł pśez cerkwju, kloštaŕsku wjažu a pśez gumno.
Nalicenje jogo pówołanjow ga dawno njejo wobzamknjone.
1 Pětš 5,5
1983 som se wóženiła, a nama stej se naroźiłej syn Vincenc a źowka Laura".
W starej šuli jo była komandantura.
A teke rejtowańske góźiny dostanu płaśone.
Bohumil Malotin a jogo “lubušk”.
[...] serbski dialog, a wšo našo pilnowanje dej słužyś jadnomu ciloju, až buźomy wobjadne, co jo to nejwažnjejše ‒ wuchowaś, woplěwaś a nałožowaś serbsku rěc“, jo Statnik napominał.
Su to byli zaprědka krotke wulěty blisko gnězda.
Až mamy něnto w krajnem sejmje jadnogo zagronitego za serbske nastupnosći, teke na tom ma Nowak wjelicki późěl. „We tej nastupnosći smy něnto drogurubarje za Saksku“, jo Końcak k wěsći dał.
Tam sejźitej pla Jurija dwa muskej, widobnje wót statneje wěstosći, a chapjatej z nama diskutěrowaś, až njewótpowědujo zaźaržanje našych wuknikow zewšym pominanjam socialistiskego wótkubłanja.
Togodla chwal mója duša togo kněza, a njezabydni, což wón Tebje dobrego cynił jo.
Gluka hyšći, ažo wše gromaźe běchu a až žeden na wónem boce teje cery njeběšo.
Gaž ta znata Pójsynoga woła na spódobne wótpołdnjo – pón te luźe pśidu z kopicami: wejsanarje ze serbskich jsow, źož „ta Winklarka“ cesto jo ducy.
Gronko mjaseca: wěcej se dej na Boga pósłuchaś nježli na cłowjekow.
Naš mały pśijaśel jo z gnězda padnuł!
Delegaty a gósći se wugroniju k wšakim dypkam — ako Werner Měškank z Chośebuza, prof. dr.
Findus glěda rozgniwany na kury.
Roztśigaj pótom te styri kreslanki pśi dypkatych linijach a změšaj wšykne źěle.
Togodla comy byś teke pitśku gjarde na to.
Za jeje zdaśim dej se wuźěłaś wuwiśowa wizija za Łužycu, tak pomjenjony "Leitbild".
Do Europy su se prědne powěsći wó teju wokoło lěta 900 dostali.
Woporam wjelikeje wódy w českem měsće Chrastava ma se spěšnje pomagaś.
Gaž slědk glědam na slědnych 12 mjasecow, pón dejm groniś, až se mě to nowe źěło wjelgin spódoba.
A hejnak by wósada dłujko zwucowała, jo pón to spiwanje zazněło: „Pójź wutšoba, buź wjasoła”.
A jo wjelgin zwjaselece, až jo se w lěśe 1997 załožyła kupka „Sokoł Chośebuz“ pśi Dolnoserbskem gymnaziumje.
Wjele luźi jo groniło, až buźo něco ku tej nowej tofli pśidaś.
Jaden źeń jo ju pśejěła myslicka: Bog ma ze mnu hyšći něco prědk! Wóna jo se sednuła, a jo słyšała ptaški zas spiwaś.
Maju dłujke kóšule a hawby.
Mimo togo swójska gramatika nastanjo a słowoskład rosće.
Ursula Balzerowa z Chóśebuza, hobby-historikaŕka, ako se interesěrujo za pódzajtšnu Łužycu.
Njeźelu, 22. awgust: w Dešnje/Dissen
Kak mysliśo wó wužywanju computera w źiśowni?
Aktualny magacin: powěsći, projekt za serbske šulske źiśi, knigły wó serbskich pomnikach
Jo, se wě.
W Serbach pak jo wšuźi znaty ako Wićaz, a jogo dwě źowce a jogo syn maju toś to serbske familijowe mě.
Něnto musyśo kniglicki jano hyšći tak złožyś, až jo titel prědku.
Město togo su na tom terminje wuswěśili drjewjanu skulpturu wódnego muža – na to jo tudska Domowinska kupka pśepšosyła.
To pótrjefijo teke ceru wót Chóśebuza pśez Slěpe do Zgórjelca.
Ako su 1781 konflikty pśibrali, jo Grunertojc pla sebje pśiwzeł.
Na špundowanju lažy tšochu njerěcha.
Ramik jo był swěźeń zachopjeńka cołnaŕskeje sezony.
Ale njejsu ceły cas kšuśe źěłali.
Wona jo je w slědnych tśich lětach na jatšownych markach w Budyšynje, Grodku, Worjejcach, Nowej Łuce a samo w Baselu nagromaźiła.
Awstralska jo teke źinsa hyšći kraj wudrogowarjow, dla togo dajo tam teke radijo, kenž wusćeła we wěcej ako 60 rěcach.
Wobźělniki drogowanja směju se teke wjaseliś na muzikalisku pśechwatanku.
Bernd Pittkunings jo wulicował źiśam a dorosćonym bajki.
Krodo jo bog wjedra, zwěrjetow a rostlinow, kótarež su se elementarne ale měnjate zakładne wuměnjenja cłowjeskego žywjenja.
Hobrośćo se kuždy wót swójeje złeje drogi a wót swójogo złego wjazyma.
Mjasec september zachopijo se z dosć njewobstawnym wjedrom.
Som wzeła „pistolu“ ze žaglecym lipadłom.
Chto ga jo ten kral cesći?
Chto ma tšach pśed wjelkom?
Znamje togo zrownanja jo, až serbske a nimske napismo stej jadnak wjelikej.
Kradu za casa, na zachopjeńku šulskego połlěta, jo šula krydnuła spěšny internet, pśez pśizamknjenje z głažanym kablom.
Kak wuglědaju Waše plany za lětosny gódy? Kake tradicije woplěwaśo? Co drje buźo lětosa hynac ako we zachadnych lětach? Swěśimy gódy ako w zachadnych lětach.
Teke feluju gótowe "drogowaŕske pakety", ak turisty by mógali sebje skazaś.
A našo piwo njelicym pód rubriku alkohol.
Za to muse se nejpjerwjej raz wót swójogo doma transportěrowaś na městno, wót kótaregož dej se list pósłaś.
Wón jo z drjewa.
, źo kóńc lěta na wuměńk.
Na powjerchu Wenuše, kenž jo pitśku mjeńša ako zemja, kněže se poměry ako w pjacu.
To, wó což su se naše nany a wóścy procowali, za což su śerpjeli a wójowali, to jo źinsa napšawdnosć – my Serby smy rownopšawne a lichotne.
A pśecej dobre pšašanje, źož se z ruku źěła: Kake glicki wužywaš ty?
W depšćańskim źělu Pólskeje, ceło na pódzajtšnej mroce pśi šoseji w Depsku, jo bydlił Helmut Rańšk.
Pśi tom njok zaprěś, až jo raz serbski lud eksistěrował.
Wušej togo trjebaju dodatnu wódu za Sprjewju, dokulaž jo tšachota, až koncentracija sulfata w rěce buźo pśewusoka.
Wón jo sedym lět stary.
droga do wejsnego źěla "Za góru".
Maminorěcna Johanna Barukowa ze swójeju źowku Helgu Langoweju ze Zaspow.
Stoleccyc familija rada wulicujo gósćam wó wósebnem triku, z kótarymž nastanjo carny abo zeleny tej.
Źinsa rozmjej woglěda prědny raz swóju nowu źiśownju.
Spomnjeńske zarědowanje jo se zachopiło we Turjańskej cerkwi, źož jo Ernst Mucha nejpjerwjej pśedstajił stawizny Božego doma, kenž jo se natwarił w lěśe 1790.
Dawmowa pisała w Casniku - wó serbskej kulturje, wó Domowinje, wó cerkwinskem žywjenju Dolnych Serbow a młogem drugem.
Wón jo šeł na sudnistwo a jo se pominał, až źowćo dej wótněnta w tyźenjach pśecej pśi njom bydliś a nic wěcej pla mamy.
Odendahl a togo zastupnik A.
"Tu dowěru cu wobpšawjaś", jo groniła Trixi, ako kólasujo ako "pjerowaga".
Za Serbski Sejm grajo pšawo wažnu rolu, pśeto wóno pódmurjujo pominanja za samsepóstajenim a pósćiwa jim wósebnu płaśiwosć.
Słyńcna nazyma trajo něźi až do 22., pótom groze njewjedra a wichory.
Nuk: Z tym absolutnje śěžkosći njamam.
[...] Wjele a je pśirownaś z leksikami Jakuba Buka ze 19. lětstotka, ze zběrku nimskich pśisłowow Karla Friedricha Wilhelma Wandera (1836) a z leksikami dalšnych kaž tež ze serbskimi literarnymi tekstami.
Co wucynijo dobre pśijaśelstwo?
Njezjapki pśijěźo "stwórtka" na jeje pśedslědnu staciju.
Gymnaziasty, studenty a dalšne młode serbske luźe su wobźělnikow rozwjaselili z rědnym programom.
Tšašnje wulěkał jo se wałtoru listynosaŕ Marjeńc, ako jo do gólnikownje stupił.
Nastali su mozaiki, keramiki, sćěnowe wobraze, skulptury a plastiki wšakego razu.
Jogo nagrono jo było tšochu hysteriske, a taka hysterija njejo se tam kuždemu z pśibytnych spódobała.
How dej amt se wěcej pilnowaś, aby zawcasa nowe absolwentki pśiwabił, snaź z tym, až póbitujo acubijam praktikum – jo Ela napominał.
Za wěstosć a zawjeźenje jo był zagronity Paul Lott (84) ze Strobic.
Šwjela suźi wó nima tak: »Chromy njejsu pó někakem originalu natwarjone, tež njejo typus dwóra błośański, rownož ma napismo ›Błośańska kjarcma‹.«
Tomu comy zadoraś.
Ja som woglědał WITAJ-kupku z togo casa, ako som był jadno lěto stary až do šule.
Ale teke rozwjaselenje njejo w šulskem žywjenju felowało.
Luźam su zmóžnili Bóže blido, jano z hobłotkami.
Ned jo wón wumarkował, až jogo móc jo wót njogo wujšła.
Samo dwě źiśi jo wón tam za wšym zdaśim měł.
Pla gósćeńca stej se spłošyłej kónja.
Dogromady dej ta pśi- a pśetwaŕ 506.000 euro płaśeś.
Togodla mam za dobre, až Nancy M.
Wobej stej pśecej naźeju měłej, až se nanowemu towarišoju zglucyjo, jogo we jśmě z cołnom pśez Łobjo spóraś.
Comy Serbow lěpjej, spěšnjej a jasnjej informěrowaś.
Hyšći źeń do togo jo jomu woglědał Chmjelojski kurěr.
Policiji jo wót samego k wěsći dał, až swóju žeńsku wusmjerśił jo.
Jacobickojc kupce su doma wót Turjeja až do Noweje Niwy a Lubnjowa.
srjodu, 23. decembra /zymskego
We domje burja Friedersdorfa, źož jo wogeń wujšeł, su teke tśi krowy a dwa woła žałosnu smjerś we wognju namakali.
Naju źowka jo dostała łoni nowu drastwu a lapu.
Pśi cerkwi stej Richard Matuš a jogo žeńska Anna se młoźinje wjaseliłej.
Sobotu, 14. septembra, zarědujo Stara cyglownja w Małem Kólsku wót zeger 17:00 do 24:00 wjeleseraki program pód motom „Žeden kamjeń njejo kaž drugi!“.
Wot drugich pak som wěźeła, až jo ta 63lětna zwětšego doma.
Ale dokulž jo jim tšach, až budu ju musaś južo jěsnjej zastajiś, ga kśě se južo zawcasa staraś, aby to industrijowe sedlišćo zeźaržali.
[...] cyniło, cyni abo buźo cyniś ministaŕstwo, aby serbske pšašanje se wobjadnało na bilateralnem a mjazynarodnem niwowje; lěc ministaŕstwo jo stajało, staja abo buźo stajaś postulaty napśeśiwo kněžaŕstwoju, aby se zachopiło wěste statkowanje za politiske [...]
Daloka pusćina wugloweje jamy Chośebuz-połnoc.
To buźo wót blisko kisoweje jamy we jsy.
Jano pódzemske kule se mógu za cłowjeske zežywjenje wužywaś.
Samtredia jo město w Georgiskej.
Pśisłušny formular a dokradnjejše informacije wó kursu namakajośo.
Wylem Lehmann jo w nadawku Hochoskeje cerkwinskeje rady zestajił zajmnu brošurku wó 100lětnych stawiznach wejsneje cerkwje.
Ale nic we wjelikej kupce, źož su druge šołty pódla, kenž serbsku rěc wětšy źěl njerozměju!” – wobtwarźijo ten samy Helmut Fries, kenž jo pór minutkow do togo wuznał, až nic pśeśiwo serbskej rěcy njama.
Cejdejka ma hyšći wjele drugich rědnych rejowańskich spiwow.
A wóno jo chopiło zachadaś južo wjele pjerwjej, južo we casu, źož su ten film wót Zabroda wjerśeli, jano až we njom njejo nic wót togo wiźeś.
Zeger 14.00 zmakaju se wobźělniki pśi pomniku Kosyka, a pótom buźo w cerkwi orgelowy koncert.
Naš zeger, 2. źěl
Jeje žrědła laže na połnocnych spadach Izerskich Górow pla města „Flinsberg“ (źinsa „Świeradów Zdrój“).
Kužde towaristwo, lěc Domowina abo Pónaschemu, jo pó wustawkach napśeśiwo stronam neutralne.
Robinson: Tak coš ty na pśecej how na tej kupje wóstaś a twójo žywjenje tudy dokóńcowaś?
Dwaźasty wjacor.
Powědałej smej teke.
Gerhard Mucha: My wostanjomy, se wě, našym sportowym tradicijam zwěrne.
Kak buźo infrastruktura za kulturne kubłanje we bórkojskem amśe se dalej wuwijaś, k tomu buźotej powědaś nowy direktor Bórkojskego amta Tobias Hentschel a zagronita za serbske nastupnosći we amśe Anett Zyšcyna (Sischke).
Wóna jo studěrowała pśirownujucu literaturu a interdisciplinarne pólske studija na uniwersiśe.
Mějachmej cakaś až k wjacoroju … nama nadpadnu, až běchu tam zastojniki, kótarež z drogowarjami engelski a nimski powědachu.
"Ach, kak rědnje to jo, až swójej starjejšej zasej mam", Nina na domojdroze pśi sebje mysli.
Postowa kórta z rozglědom na Meran a Tyrolske Alpy.
Pśidajomy tšošku wódy.
Staruška se wjasoła domyslijo: Te kjarle su jano tak za mnu ganjali, nejwěcej ten Fryco!
Te su za wětšy źěl w nimskej rěcy, ale krotke teksty a pomjenjowanja su teke w engelskej a dolnoserbskej rěcy.
Našej informanta – Walter Jurk a Kurt Melcher – měnitej, až stej derje znałej źowku Maksa Merle (pó jeju měnjenju njejo we jsy žeden drugi Maks Merla bydlił), jej pak njejsu gronili Erta ale Lydi.
Ned su se schowali w stśělcowej grobli za brožnju.
Pśišli su susedki a pśijaśelki ze Zušowa a z Klěšojca.
Wosebnje w lětach 1990 do 1996 jo dr.
Wužowe, kónjece abo kokotowe głowy?
Wudawarje noweje biblije njejsu korigujucy zapśimnuli do rěcy Frycowego pśełožka, su tekst jano fonetiski, ortografiski a interpunkciski wobźěłali, jano how a tam jawje se mjeńše wugładkowanja.
Wšak nichten njebuźo groniś, až jogo prědownik běšo jaden głupy Pětš, na nimski »Dummerjan«.
Wón ma naźeju, až mjazy lazowarjami Casnika namakaju se luźe, kótarež wěcej wěźe a maju dalšne fotografije.
Wósebnje te załožeńske cłonki Bernd-Uwe Knaus, Fritz Pohlenz, Georg Staritz, Christa Buchanowa a Marlene Jědrowa su we prědnych lětach a lětźasetkach wjele casa a mócy inwestěrowali, aby towaristwoju k tomu cynili, což źinsa jo: domowniska pódpěra, ako zawěsćijo domorodnym funkcioněrujuce wejsne zgromaźeństwo.
Som se wobijał germanizmow a wužywał serbske słowa z našeje pisneje rěcy, wšojadno, lěc su byli we powědanej wobchadnej rěcy znate abo nic.
Wóna jo pśecej była woblubowana we jsy a hyšći jo.
Pěte nejwětše město Górneje Łužycy lažy w samym krotkem zajtšu Sakskeje pśi Nysy a Mandawje a granicujo z Pólskeju a Českeju.
A cłonkam komisije su pśepódali mapu ze wšakimi informacijami a z eksemplarom „Dissener Dorfzeitung/Dešański casnik“ z wjele interesantnymi artikelami a fotami a póstrowami bramborskego ministaŕskego prezidenta, krajnego raźca a direktora bórkojskego amta.
Na pśikład 2017 jo w sławnem Barlinskem źiwadłowem domje koncert Statneje kapały z Halle moderěrowała.
A lěbda su te nocne drogowarje se na drugi źeń wuspali, ga jo druga atrakcija na nje cakała.
Starka se smjejkoco, z takim chachanim jo wóna licyła.
Uwe Krüger: Jo.
Toś te słowa jo słyšała sněgulka.
Pomogali su nam Martin Harb, Matthias Kaiser, Steven Libau a Jens Smoger.
A to jo dalšna nowosć w nowej sezonje, kótaruž pak woglědarje mógu akle wót 1. maja wiźeś.
Pólna droga na Dańskich łukach mjazy Janšojcami a Turjejom: Takich rědnych pólnych drogow mimo asfalta we źinsajšnem casu njedajo wjele.
Wobyma jo to serbske swětłe.
To jo plack wuwołał.
Njok pak napisaś wobšyrny »wobraz« swójogo žywjenja, pśeto tak zajmny ten zawěsće njejo a mimo togo njamógu se pśedstajaś, až suche a chronologiske licby a fakty zajmne a cytanja gódne su.
Teke ten list pśedlažy Casnikoju.
"Kuždy źeń jo jaden wót nas kolegow w běrowje, aby my mógli doźaržanje wótstawka zawěsćiś", groni Melanie Mykšowa, sobuźěłaśeŕka muzeja, ako pśedewšym za źiśece projekty zagronita jo.
Som rozměła, až "naglěd" ma ze słowom "glědaś" cyniś.
Kunze, do dolnoserbskeje rěcy pśestajiłej stej to Christina Janojc a Werner Měškank.
Robinson pak mějašo wjasele a pśimašo pak za tym, pak za drugim, ak małe góle; pśeto což jan wiźešo, to tež se jomu spódobašo. 
Hobujśo se noze, aby gótowe byli za ewangelium měra. Hef 6,14–15
Saterfrizišćina jo juž w srjejźowěku nastała.
Tam słužy wót togo casa bomc namšarjam ako ławka, a wón lažy až do źinsajšnego tam pśi sćěnje.
Krosno jo město nad Odru a Bobru w pódwjacornej Pólskej, w lubuskem wójwodstwje.
Dokulaž pak teke w tych stronach bywa tych šulskich źiśi pśecej mjenjej, maju kněžaŕstwo a wokrejsne instance prědk, zacyniś šule.
Gubaty mjadwjeź jo družyna mjadwjeźow .
W artikelu jo cytaś było: „Kuriozne jo, až samo wukniki, ako su nawucone serbski powědaś a to z entuziazmom cynje, na gymnaziju se togo malsnje wótwucyju – jo se pórokowało.”
Rownocasnje su w Žylowje njeźelu měli „Trjekarjowy swěźeń“ (Schlepperfest), ako jo južo wjele lět dobra adresa za pśijaśele rolnikaŕskich wózydłow a zmakanišćo za fachowe rozgrona.
A nowe, pśisamem na styri mejtarje wusoke kólaso, se teke zasej wjerśi.
Wuśěgni na jadnom boce tśirožk, tak až wuglěda śěsto ako chrapka.
K prědnemu jo to debata wó tom, až dej se bramborska Serbska kazń pśeźěłaś a nowelěrowaś, dokulaž jo južo wušej 15 lět stara a dej se na kuždy pad spóraś na aktualny staw.
Šulski raźc Nedoma jo se pšašał na pósejźenju Serbskeje rady, na kaki part buźo móžno kwalitu serbskeje wucbu pówušyś.
Daś jo, kaž co: fakt jo, až wóna jo njepikata kaž nigdy pjerwjej.
Wěra do duchow jo tejerownosći šyroko rozšyrjona w mójej domowni.
Eva ze Šlichowa jo nejwěcej nadpadnuła.
Jich woglěd pla nas w Chóśebuzu jo akle zachopjeńk pśiducego lěta móžny był, na wuměnu wuknikow pak smy se ned za to lěto dojadnali.
Tam jo atmosfera wěcej serbska była, jo se Ptašk dopomnjeł.
Toś te myta du daloko pšec do Stuttgarta, Kölna a Niederaua.
Ale ceło jadnorje wótłamjo.
Politikarje su jim pomagali.
Jo, to wón jo!
To wón zacuwa ako wjelicku njespšawnosć a śisnjo pšec swóju kronu, kótaraž ga wopśimjejo wjele mócow.
A Serby su měli swóju serbsku kazń.
Wóna jo pisała pśednoski a artikle do "Nowego Casnika", "Rozhlada", "Pratyje".
Chto pak móžo a dej koncept za to wuźěłaś? jo moderator se pšašał.
Jeje wobraze wise něnt w Serbskem domje
Spěšnje jo był zasej slědk – to pak z kijom a z nogu w gipsu.
Prědny w rěźe dostanjo klěb a 3 dypki, drugi dwa dypka, tśeśi jaden dypk.
Pśichodne zejźenje Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny buźo 3. měrca togo lěta.
Bydlili njejsu how jano luźe ze wšych stron Nimskeje, ale teke ze Šwicarskeje, Engelskeje a drugich krajow.
“Wodajśo, až Was pśetergnjom: ale njejo było śěžko za Was se dorozměś z tymi hajakami?
Law pak woła: »To móžoš rad wopytaś.«
Z transparentnym lakom wóstanjo barwa dlej rědna.
Za dobru mysl a muziku su se starali Happy Boys z Wětošowa.
DSG – 12 lětnik* 4:6
Knigły wujdu ako kšuty wuwězk a su ilustrěrowane wót Thomasa Bindera.
Kito Lorenc (1938-2017) jo roźony w Slěpem.
We tłustem biografiskem słowniku z lěta 1984 jo wón krotko naspomnjety, k tomu pak žedna fotografija.
To wšykno móžośo se woglědaś we tej wustajeńcy.
Wjele, wjele lět su w historiji luźe a wjelki gromaźe žywe byli – něnto to pak wěcej njejźo.
Změkcyjomy ju.
Panika a gniw njamóžotej pśewinuś něntejšnu zajěźonu situaciju na swěśe.
Z togo, až kraj Bramborska taku mjeńšynu pódpěra, ma naslědku cełe wobydlaŕstwo Łužyce wužytk, a to jo njemały kamušk teke we góspodaŕstwje.
To jo se wu znało z kulturnego foruma k tej temje, kótarež jo Domowina pśewjadła w Chrósćicach pśi góźbje festiwala – pišu Serbske Nowiny.
Dogromady ma SŠT toś 83 cłonkow w Dolnej Łužycy, za specifiske fachowe towaristwo wjele.
Wosrjejź jsy, na droze do Hochoze, su se zestupali k reji.
Płody mulowego boma su tym nadłujkim śernjowkam pódobne.
Na roli bogatego bura jo stojała stara kšušcyna, kenž jo była ceło prozna.
Njejo dał měra, ale jo gónił kónja njezmilnje pśez wšo prěki, až jo drěcowany Krabat znojowaty za dychom łapał a surowje jachlił.
Ten samy jo był stawnje wobstupany a wobskokany.
Wšake cełodnjowske póbitowanja deje byś a wukniki deje dostaś comnu pódpěru, gaž źo wó orientaciji k wuzwólenju studiuma abo powołanja.
Casowa cona twórje źěle zemskego powjercha, w kótarejž samski, statnje zrědowany cas a samski datum płaśe.
10. apryla jo Rěcny centrum WITAJ z něźi 40 zastupnikami pśedewšym kubłańskich institucijow a towaristwow wuslědki ewaluacije Witaj-kubłanja w zakładnych šulach rozpominało.
Tej dwa kursa stej myslonej głownje za zachopjeńkarjow - toś za tych, kenž jano małko znaju wót serbskeje rěcy abo zewšym nic.
Graśe jo se zachopiło wjelgin pśijaznje a cesnje.
Kuždycki bok móžo se wen wześ ze zarědnika tak, až jo móžno, se z jadnotliwymi ptaškami intensiwnjej zaběraś.
Cesćownosć Słowjanow pśed swětymi městami – zrazom tšachota pśed pomsćenim bogow dla wótsromośenja swětnicow pśez cuzych – jo se zdźěla hyšći wjelgin dłujko zdźaržała pó kśesćijanizěrowanju regiona.
Wurězk jogo chroniki w Časopisu Maćicy Serbskeje, 1915
Z Dešna/Dissen. Do Dešna jo pšosył Fred Kaiser, pśedsedaŕ serbskego wuběrka wokrejsa Sprjewja-Nysa (SPN), cłonki togo wuběrka a gósći.
Teke ako pśiglědarje na drastwowych swěźenjach se drastwynosaŕki rozsuźiju za take njeźelske warianty, ako se słuša, a teke za lapu.
Wo takem domje su Mina Witkojc, Bogumił Šwjela a młoge druge zasłužbne Serby cesto cowali.
Rady leśi napšawo a pón slědk zas nalěwo.
Wšykne su gronili, až kśě to w pśiducem lěśe wóspjetowaś a snaź wustajeńcu w muzeju z gótowymi twóŕbami zestajaś.
Pšašanja identity mógu se we wšakich forumach a njewótwis nje wót strukturow wobjadnaś – su měnili kritikarje.
K tomu słuša wjele wěcej.
W lěśu, pśedewšym ned w pówójnskima lětoma, jo stojało chójźenje do carnicow na prědnem městnje.
W zwisku ze swislowymi motiwami su citaty a wuslědki dokumentacije drugich pśipóznatych slěźarjow a etnografow 19. a ranego 20. stolěśa wjelgin wuswětlujuce:
Něga su teke w Strjažojskej kjarcmje serbske źiwadło grali.
Ta starka pak jo mudra: Wóna jo to rozgrono pśetergnuła a pšawu policaju pózwóniła.
Togodla móžomy ku Tebje groniś maś abo wóśc.
"Zaběramy se teke z pšašanim, kak se źo młodym luźam drugich narodnych mjeńšynow na swěśe".
Źiwajśo na to, až jo šćitany dosć, pśeto ptaški dejali se móc we měrje nažraś.
Tak namakajomy teke žeńskece figury w tradicionelnje skerjej muskecych pówołanjach: flisaŕku, tapecěraŕku a nanejmjenjej jadnu wognjowu wobornicu.
Dabojc bratšy na Dabojc dwórje w Janšojcach (wótlěwa): Měto, Fryco, Hanzo, Lipo (Gottlieb), Wylem, Karlo a Gustaw.
Cerkwica/Zerkwitz
Na webboce Załožby za serbski lud namakajośo link k našomu online-katalogoju.
A pśi tej góźbje jo wón wěsće teke slědk glědał na swójo žywjenje a jo se w rozgronje z gósćimi domyslił na wšake case a tšojenja.
Mam zacuśe, ako by se kaž gwězda znosował něźi daloko, daloko w śamnem swětnišću.
Cłowjek ma how źěło, wóna pak nic.
To jo był rědny wulět! Jadna maś jo źiśam wobjed sobu pósłała.
Serbske pupkowe źiwadło z Budyšyna ga jo tam wustupiło w tamnej źiśecej zagrodce "Marjana Domaškojc", źož ga wuknu źowća a gólcy pó WITAJ dolnoserbsku rěc.
Oma jo weto hyšći za kachlane kamjeny
Na kóńcu jo mě zawołał a gronił: »Kněz Hanuš, njocośo pólsku rěc lubjej na někaku drugu wašnju wuknuś?
Gaž jo bajka mimo, móžośo hyšći dwě dalšnej štucce zgłosyś.
Wucabniki, kótarež wuce serbsku rěc ako drugu rěc, deje móc sebje to pśigótowanje wucby pó źělach ako źěłowy cas wótlicyś.
Druge družyny su wótemrěte.
Chtož nadejźo wogeń, dej ned na wognjowu woboru (112) abo policaju (110) zwóniś.
Daś barcy, daś barcy!
„Z kim sćo rowno telefonowali, kněžna Bagolojc?”
Towaristwo “Pśěza” w Žylowje jo slědny tyźeń pśewjadło swóju lětnu głownu zgromaźinu.
Wóna se na bok sunjo.
Jezus Kristus jo hujadnanje za naše grěchy, nic jano za naše, ale za tych cełego swěta.
Krotkopowěźeńka, wulicowańka, nowele a romany su nejwěcej woblubowane a rozšyrjone episke formy, wó kótarychž se tež w medijach rozpšawja a diskutěrujo.
Wót 1995 do swójeje renty 1997 som źěłała w Slěpjańskej šlodaŕni.
Je móžośo se pónjeźele a srjodu wót zeger 7:00 do 16:00, wałtoru wót 7:00 do 19:00, stwórtk wót 7:00 do 17:00 a pětk 7:00 do 14:00 woglědaś Slědny źeń wustajeńce buźo 31. julij.
[...] referent krajneje zagroniteje za nastupnosći Serbow Měto Nowak (něgajšny dolnołužyski župan a wjednik RCWeja), cłonk Serbskeje rady Angela Šurmanowa, kaž teke „Witaj-mama“ Astrid Šramowa z Gołbina, kótaraž se stara wó wótžywjenje serbskich tradicijow a rěcy we swójej jsy.
Agrarne drustwo teje jsy buźomy w pśiducem wudaśu Nowego Casnika pśedstajiś.
Tkalce pak su měli teke swóje starosći, a kuždemu njejo se, glědajucy na wjeliku konkurencu, derje šło.
Wot kuždego z tych dogromady 26 ludowych wuměłcow z cełeje Dolneje Łužyce jo do wustajeńce wzeła něźi tśi eksponaty.
To jo jaden z dogromady 37 wobrazow wót Wolfganga Schustera, kótarež su něnto k wiźenjeju w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Wo tom jubileju cytaśo wšake na 6. boce.
Kuždy wucabnik to sam na sćěnowem casniku znate cyni.
Portal wěcej njeeksistěrujo.
Wo tom znanje knigły a casniki, swětłowobrazowe pśednoski a wustajeńce a wšake druge.
Pětš dajo se padnuś do tšawy.
Ned se jen wobwěžo.
Myslim sebje, až móje kniglicki takim pominanjam wótpowěduju.
Dej lětosa byś wjeliki kokot we Hochozy, z młodymi a staršymi.
Bartelsom ze Serbskego instituta jo se rozgranjał – to se wě wó Serbach.
Rědnje by było, gaby se to pak njestało.
Wón jo wustajił, až jo se we wokrejsu a w měsće samem w krotkem casu wjele na serbskem pólu k dobremu pśeměniło a naźěłało.
Wjelcejarje su se wobrośili na Dešańskego fararja, dla togo až su nuznje jadnogo fararja trjebali.
Pśetwarjenja póderbi něgajšny konsum w Prjawozu.
Šołta Reinhard Bork jo gronił: "Južor 2013 jo gmejnska rada wobzamknuła, až nowa šula mě katolskeje serbskeje žurnalistki ‚Dr. Maria Grollmuß‘ dalej wjeźo.
Tam jo teke namakał swóju pózdźejšu žeńsku Margaretu.
Wósebna atrakcija jo, až torm w nocy se swěśi wót nutśika we wšakich barwach.
Ministaŕski prezident jo nadalej chwalił, až wognjowe wobory su znamje gromaduźaržanja w towarišnosći.
Teke mója źowka wuknjo w tej Chóśebuskej šuli, a toś jo jaden tyźeń wu nas bydliło norwegske źowćo.
Serbski sejm njeakceptěrujo to rozkłaźenje nimskego kněžaŕstwa, až ILO-konwencija 169, kótaruž Nimska co ratificěrowaś, njedej płaśeś za serbski lud.
Zgubjony »Bog«?
Ten mordaŕ jo 27lětny wobsednikaŕ Karl Bitzkaŕ, ta njeglucna žeńska Paulcyc.
Wón wobstoj ze zornowca, kaž jen na dańskej kupje Bornholmje maju.
Jo, Cornelia Bedrichowa jo wuknuła na fachowego źěłaśerja za keramisku techniku, pózdźej jo na to powołanje studěrowała.
W Europje se wjelgin cesto ako kjarchobowu drjewinu abo zagrodny žywy płot sajźa.
4
(UKW 93,4 MHz a 100,4 MHz)
Pśedsedaŕ Domowiny Jakub Brankačk jo był na 27. juniju we Varnsdorfje.
Abo spśijaśelona swinka, kótaraž jo južo w domje, ju z nakóstkowaneju šestku wulichujo.
Leben – Na jsy" jo titel w nalěśu w Ludowem nakładnistwje Domowina wózjawjonego wobrazowego zwězka z twóŕbami fotografa Thomasa Kläbera.
Ale fijołka jo jogo pósłała pšec.
Rostlina ma pódzemske wuběžki.
Pśi góźbje woglěda ministaŕki za kubłanje Britty Ernstoweje do Bórkow jo wóna se zastupnicam źiśownjow pśedstajiła.
Co ten co?
Stolica jo Dobrzyń nad Wisłą.
Chorowe žywjenje to njejsu jano proby a wustupy.
Nagłowki Nic kužde góle nosy rad nagłowk.
Tu źěru comy toś zapłataś, a comy našu wokolnosć wěcej znatu a atraktiwnu wucyniś“.
Z tšojeńkami wó zwěrjetach, ako Colett móžo wulicowaś, by jaden mógał rozwjaselece kniglicki połniś! Ale njamóžom se togo zbyś, Colett teke za wucenim na Dolnoserbskem gymnaziumje w korona-casu pšašaś.
Tśi luźe maju pśez to źěło.
Město lažy w šyrokej dolinje rěki Saar.
W našej Pratyji 2006 smy pón mógali wózjawiś pśinosk wót Cathy wó nastaśu a jeje droze do teje »Hochoskeje hupy«.
Nježlic až něcht wótjěźo, dejtej ruce byś na wózydle.
Kněz kantor Rizo jo rědnu gru napisał, kenž se pomjenijo.
Trudla Malinkowa (pšawa) jo cytała pśi „Burskem bliźe“ na Njepilic dwórje ze swójich knigłow „Nimjernosći brjogi“.
A pśidał hyšći jo: »Gólc, wužywaj tu móžnosć, ja taku žednje měł njejsom.
Ale: wónej stej fakt – a nic našo wunamakanje!
To pak jo jano krotki trošt, pó 18. pśidu mócne wichory z plańtśatym wjedrom.
We wušej 50 rěcach jo to cynił, a mjazy tymi něźi 6000 rěcami na swěśe jo była naša, kótaruž jo za to wupytał.
Kak jo generacija našych starych starjejšych pśed 100 lětami swajźbu swěśiła?
Pśiduce Serbske blido buźo stwórtk, 12. decembra, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
Naraz pódkopnjo se jaden wót teju kónjowu.
Stefanie Krawcojc a Ines Schneiderojc, ako njejstej mógałej pśibytnej byś, dostanjotej swój cesny wěnašk jatšownu njeźelu.
Wjelgin lubosny běšo teke ten nowy spiw »Mója Darka – mój Hansko«.
Znejmjeńša ale wěm, až Mósćanaŕki pśi spiwanju w jatšownej nocy njamaju wjelike lapy na głowje, ale carnu lapku.
Steffenowa statkownosć pak jo wjelebocna a trajuca.
Pśedsedarka Andrea Dietrichowa jo k tomu wuwitała we farskej brožni na 130 gósći.
Jo, a pón jo pśišeł ten 17. junij lěta 1953.
Z wjele wuznamjenjenjami su jogo pócesćili, mjazy drugim z cesneju medaliju města Grodk.
Molekulargeniske pśepytowanje pokazuju, až wobej roda stej blisko pśiswójźbnej a do jadneje swójźby słušatej, swójźby Typhaceae s.
A co jo ten gronił?
W lěśe 1953 stej měłej dejmantnu swajźbu.
Lapu wězaś njamóžo wěcej wjele luźi.
Na slědnem dnju su woglědali do Lodki a se zmakali w Serbskem domje ze sobuźěłaśerjami Domowiny.
A te strowe zeleninowe kuse su źiśi zjědli.
Ako baškirski alfabet se kyriliski alfabet z někotarymi pśidatnymi diakritiskimi znamješkami wužywa.
To jo se makało z wótmyslenim kuratorki – pśeto dało jo teke dalšne šlodaŕki abo designerki mody, kótarež su za swóje kreacije wužywali elementy ludoweje drastwy.
Chwata pšec a pyta někogo, kenž móžo kacku wótštrofowaś.
Wiźi se notnosć wugbanja wěcej śišća na Zwězk.
Zarědowanje buźo wót zeger 15:00 do 17:00. 
Glědamy slědk na lěta połne wuspěcha, a njedajomy to wobgrozyś wót pśegnatego perfekcionizma.
Smuga mjasecnego swětła padnjo pśez balkonowe źurja nutś.
Ja ga wěrim, ale ja wěcej njamógu.
Witaj w źiśecych zagrodkach dosć derje bula, ale pón w šulach se to cesto konsekwentnje dosć dalej njewjeźo.
Pó tom mógu źiśi teke z měšańcu někotarych maśiznow eksperimentěrowaś.
„To ja njejsom, ja se njewijkocom.“ Klincy, ak by gódowny bomcyk pitśitśku zranjony był.
Stwórtk, 10. oktobra, budu wót zeger 17:00 do 18:30 w Serbskem bibliskem kole na dešańskej farje powědaś wó pósole Pawołu a jogo listach.
njeźelu, 19. apryla /nalětnego
Wóni su wuwucone mechatronikarje, industrijowe mechanikarje a pśekupce za turizm a wólny cas. 19 młodych fachowych źěłaśerjow budu firmy pśiwześ, kótarež su se wó jich wukubłanje starali.
No, to su pón luźe, młode a stare pśiglědowali ako smy ten bom stajali.
Krajny raźc Harald Altekrüger ga jo tam k wěsći dał, až maju prědk, až mógu 2. junija, to groni ned pó swětkach, zasej wšykne źiśi wokrejsa hyś do źiśeceje zagrodki.
Městno buźo Rehnusojc cołnaŕnja na Droze k błośańskemu groźiku 40. Pódla buźo bórkojske Towaristwo domownje a drastwow, zastup jo dermo.
Na dosć źiwnu wašnju jo na kóńcu wójny padnuł do sowjetskeje wójnskeje popajźi.
Pódpołnocne lěśe se rownocasnje z pódpołdnjoweju zymu wótměwa.
To jo było tak, ako by žaglecu gruzlu do wódy pušćił, jano hyšći sto raz górjej a groznjej! 
Mimo togo pyta wóna za rozměśim uniwersuma ako cełka, jogo nastaśa a jogo natwari.
Naju psoju se groni Bonij a karnikloju Diana.
* 7.2.1895 w Nowej Jsy
Wu nas se groni tomu fenomenoju "IGeL- póbitowanja".
Powědali su wó tom, kak se jim “stara” Pratyja spódoba a co dej se we tej nowej hynacej a lěpjej gótowaś.
A pón deje pilnje zwucowaś to spiwanje, a to pšawe serbske wugronjenje.
Och, Kněžo, rownož njestatki su nam dopokazane, pomogaj źe nam twójogo mjenja dla. Jer 14,7
Wot how su se wudali na swěźeński pśeśěg.
Howac se wobrośijom na drugich, aby wót nich swóje informacije dostało.
… na pśedań a k wobźiwowanju jo hyšći až do kóńca junija, zachopjeńka julija w LODCE w Chośebuskem Serbskem domje.
Mjaztym rozkšajomy kał na drobne šlapki, dajomy jen z měsom do gjarnca a dowarijomy jězu hyšći 30 minutow.
»Ale pśi takej górcośe se kupaś«, pśijaznje se natšawa a pokažo na brěmjenjowy nosaŕ slězy na kólasu, »mam pówětšowu matracu sobu.«
Cełe Domowinske źěło dej dalej wostaś w pšawych rukach a jasnych głowach.
Ta ga jo za take cynjenje znata daloko a šyroko we wšyknych wokolnych wjaskach.
To, se wě, źiśi rozdźělnje zamógu, ale wšykne maju pśi tom wjasele.
Móju abituru som gótowała w českej rěcy.
Bźeze załoženja kupki »Serbska namša« pśed 20 lětami pak njeby se na dobre cerkwinego žywjenja Dolnoserbow nejskerjej nic změniło.
Ju jo nejžpjerwjej raz tšochu změrował a jej wujasnił, kak co z gójenim pśi mnjo póstupowaś.
Namša jo se wótměła akle tyźeń pózdźej, dnja 24. septembra!
Mary psycka pógónjujo.«
Wěrno jo, až Hitler bźez pódpěrowanja nimskich koncernow njeby na móc pśišeł.
Luštnje a towarišnostnje jo to było.
Abo lěpjej: zajmna.
»Wón jo wuměł wjele, ten naš kokot.« 
Až tomu tak njejo a byś njamóžo, wě kuždy, kenž znajo někak pśicyny a kórjeń našogo narodnego njedostatka.
Stakim som zasej na wšyknych zwóniła, ako su za srjejź maja juž dawno něco rezerwěrowali a som jim wótgroniła.
Pětš ma ideju.
We wjelikem tšachu som malsnje drjewjanki spód wódy wuśěgnuł, zasej do nich stupił a płakucy, skerjej plišćecy domoj gnał.
Słyńco se pokazujo a hajcka zemju ze swójimi pšugami.
A dub jo jej raźił: »How w góli bydli stara chódota.«
Fośe 1 a 2: Michael Helbig Styrjo gymnaziasty pśed Łužyskeju banku.
Co za tym štycy? To jo Casnikoju groniła Regina Krawcowa wót tudy: "To jo symbol, až njepśigłosujomy natwarjenjeju noweje spalaŕnje na gruntach janšojskeje milinaŕnje".
Co buźo ze źiśimi, kótarež su w Žylojskej serbskej źiśecej zagrodce “Mato Rizo” dwě lěśe intensiwnje wuknuli dolnoserbsku rěc?
Abiturienty a jich źowća su byli w nejlěpšej garderobje.
Na pósejźenju gmejnskeje rady 4. junija jo znowotki wabił za toś to naraźenje.
wałtoru, 10. měrca /pózymskego
Grit Lemkowa jo wuzwignuła, až pó wopśimjeśu to tek online njejo było wjele hynac ako howac.
Nejwětše město Balkańskeje połkupy jo Istanbul.
Taka jo była tencas w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Pomjenjowanje dostał mjasec pó romskem bogu Ianus, wó kótarymž su wěrili, až ma dwě woblicy.
Na drugi part młoge se minjo, což su pśez tysac lět mamy swójim źowkam dalej dawali.
Źiwne jo, až we tom slědnem paźe njejo awtor pśipisał, až ta wjas jo južo dłujko wótbagrowana.
Wjelerakosć serbskich drastwow jo pokazała na serbske kórjenje jsow w bórkojskem amśe.
Šěrachow jo město w Górnej Łužycy na pódpołdnju wokrejsa Budyšyn, ca.
W zgromadnem źěle z towaristwami co wóna zaměry swójogo źěła konkretizěrowaś.
Wustajeńca, kótaruž jo LODKA wugótowała, jo až do kóńca lěta wótworjona.
Arabarje njemuse do israelskeje armeje, jano gaž to kśě.
Ja natśěgaš se dalej budu,
Grońtej sebje jaden tomu drugemu, což na wutšobje matej, a mějtej dowěru mjazy sobu!
Wónej stej južo pitśku pówuknułej serbsku rěc a stej gjardej, až móžotej měś serbsku drastwu woblaconu.
Powěsćowe drogowanje Pókład lutkow Luźe su wulicowali, až jo něga bydlił w małkej góli slězy jsy małki lud.
Jano lětosa lubjej zazwońśo do togo, dla špatnego wjedra, a to pód cysłom 035603/547.
Až woglědarje mógu źinsa te freski wobźiwowaś, lažy na dłujkem, komplicěrowanem a drogem konserwěrowanju a saněrowanju. „Mokšota a sol stej wjele mólowanjow wobškóźełej“, jo faraŕ měnił.
Z pomocu žylojskich rucnikaŕskich firmow stej ju natwariłej dwa twaŕskej kněza: Denis Końcak a Daniel Tatan.
Ingrid Grošcyna, cłonk Domowinskeje kupki, jo naceriła ten wopon.
Knigły jo wudawał Rěcny centrum WITAJ.
Młoźina w Škodowje jo była slědnu njeźelu ta prědna w Dolnej Łužycy, kótaraž jo lětosa kokota łapała.
Akle za tym mógu se dalšne kšace k saněrowanju wobtwarźiś.
Hyś dej toś to wuběźowanje až do měrca lěta 2011.
A Thiele wuzwignjo: "Njebuźomy parlament gótowaś, kenž my ako towaristwo comy abo kenž kněžaŕstwo co, ale jano parlament za jsy, ako wóni to kśě!" Perspektiwiski kśě take Gibanje jsow za cełu Nimsku – swóje nazgónjenja raźi dalej daju.
Gódanko ze slěpjańskeje góle: smy gótowe! w slědnych tyźenjach smy za Was měli gódanko.
Wón jo w tom semesterje tak abo znak we wósebnej situaciji, dokulaž pišo swójo masterske źěło.
Malsnje ženjo domoj.
Pśiś do rozgrona z kandidatami za pśiducnu bramborsku Serbsku radu, za to buźo teke 3. septembra w Gołbinje dobra góźba.
Stara liška pasle znajo.
Zastupniki młoźiny Christin Hasackojc, Janine Nowakojc a Tobias Kaiser su woglědarjow witali a to za wětšy źěl w serbskej rěcy.
Kšej! … a ta wóń wót mjetwje.
Druge źiśi napódobniju pógiby žaby a skokaju do směra nawjedowarja.
Abo dokulaž jo było mě Pjela w Šlichowje wjelgin znate a pśipóznate?
Samo kališća na bagnitej łuce starego sportnišća su až do połdnja pśisamem ceło zaschnjone.
Sabrina Kušy jo pjerwjej dwanasćo lět ako zastojnica za turizm we zastojnstwje wokrejsa źěłała.
SWW pśizamknjonu Pedagogisku šulu teke wěc njamamy.
za lěto buźomy zawěsće zasej swěśiś", jo nam gronił Peter Knor, wjednik młoźiny.
Měsćańska nazymska "idyla" jo do nimjernosći zapisał Horst Adam w Chóśebuzu.
Ako jo wóna chapjała cołn mjasć, ga jo pód sedłom namakała kusk złota.
To jo normalne, ale wažne.
Ale lětosa by wósebnje trjebali wjeliki źěk, za to což su wugbali w slědnych tyźenjach.
Vagharšapat jo město w Armeńskej.
Móst w Krosnje, kótaryž jo zmužny wójak pśed rozbuchnjenim wuchował.
Andreas Pfütsch , pśedsedaŕ brjazyńskego sportowego towaristwa, jo na woklapnicy pětk wulicował wót raźoneje sezony.
Jo pśedwiźone knigły "Wósłonki mójogo žywjenja" do górnoserbskeje rěcy pśełožyś? To by wjelgin rad cynił.
Módra wutka njaso njebjomódre kwiśonki.
Domowina, kótarejž jo wóna wót lěta 1949 až do smjerśi 2007 pśisłušała, jo jeje statkowanje wusoko pśipóznała a ju w lěśe 1993 z Cesnym mytom pócesćiła.
Powdajomej se!
Rowno tak jo kuždy sam za kwalitu swójogo teksta zagronity.
Cłonki Maśice su se dopšašowali za prezencu Serbow we wuglowej komisiji, za financami za „strukturnu změnu“ (Strukturwandel) a za gremijami, ak we tej nastupnosći maju to grono.
Snaź togodla su se cłonki towaristwa Energie Cottbus na 14. juniju za to wugronili, až žurnalisty rbb njejsu na zgromaźinje cłonkow witane.
Woboje groni prof. Manfred Spitzer [...] .
Žeńska ceptarja jo pomagała, jo mě cesała, jo mě włosy a hupac głaźiła.
Dotychměst su južo wokoło 5000 Slěpjańskich serbskich słowow zběrali.
Ten prědny dokument jo wordował spisany kradu na 30. aprylu 1294. We njom štycy słowjańske paršonowe mě na Rad-: Radoch abo Radoš.
A něnto pokazujo se z palcom na wucabniki, aby byli na tej mizerje wina, rownož ewaluacija jo wupokazała, až wjele wobstojnosćow musy se pólěpšyś – a to jo słušnosć ministaŕstwa.
Zajm za swóju rodnu wjas jo źinsa we zmysle póchada, rodnych kórjenjow, wětšy ako we DDRskem casu.
Wón zmaka źowku gólnika we kšwě njabogu lažecu.
Starša generacija jo rozměła serbsku rěc a jo měšała serbsku a nimsku rěc.
Zarědowanja budu ceły september.
Wót zeger 18:00 buźo program pśi głownem jawišću pśi cerkwi.
Sucha sćina, stare, suche gałuzy.
Wšykne žaby glědaju a słuchaju jano na koncert – a nichten njewiźi tu katastrofu, kótaraž se bližy: Bóśon!
Tak jo wusuźiło wuše zastojnstwowe sudnistwo za Barliń a Bramborsku.
Wót oktobra 2004 do maja 2005 dej se wóna dopołnje pśepołožyś.
Za swóju zmužnosć we wójnje pśeśiwo Turkam jo ten z Chorwatskeje póchadajucy wójak 1691 wót kurwjercha dostał wudwór we Wulkich Ždźarach darjony.
Improwizěrujśo a dajśo źiśam samym teksty se wumysliś, rekwizity naraźiś a se pśewoblekaś.
Te budu 17. 10. w Gubinje na měsće pśed radnicu zeger 16:30, w Lubnjowje na terenje wót Lübbenaubrücke z.
Roxana jo sebje za tu góźbu woblakła serbsku drastwu.
Dolnonimske maju zešywki za luźi, ako źěłaju ako wótwardowarje starych.
A rowno tak jo se nowa kompozicija Chóśebuskego serbskego komponista a muzikowego redaktora Ulricha Pogody docełego prědny raz zagrała – ga „Postument II za klarinetu, fidle, cello a klawěr“.
Lětosa swěśi město Lubnjow swójo 700lětne wobstaśe z wjele zarědowanjami.
Wopšawdne rucne źěło, póbitowane we wobchoźe PILSKO w Żywiecu, z kótarymž te slědne, awtentiske ludowe wuměłce kooperěruju, pak taki wuspěch njama.
Comy glědaś na to, kak pisane wósadne žywjenje jo było, a kak móžomy se inspirěrowaś daś wót teje wjelerakosći.
Tysac lodowych parlickow jo pśi tom wupłakała.
Něnto jo Frank Kosyk dostał z Běłorusojskeje wósebne pócesćenje.
Na njen nic jano ja, ale teke młoge druge luźe wjelgin cakaju…
Něnto bydli južo 50 lět w Českej (na wobrazu ze źowku Zdenu).
Wót zachadnego lěta wšykne byki chrośimy, aby njebyli wěcej tak agresiwne.
Zarědowanje w Slěpem su z muziku a spiwanim wobogaśili István Kobjela a Alexander Knobloch a Slěpjańske kantorki.
Prof. Lechoslav Jocz, dr. Astrid Schmiedelowa a Jan Měškank, M.
Toshiro Mifune jo japański grajaŕ.
Wobźělili su se teke L.
Wón jo ceło sam mjazy tymi wjele cuzymi luźimi.
Bur žywi, kšet škóźi.
A hyšći z drugego Škodojskego dwóra su se ze styrimi porami wobźělili: źiśi a źiśiźiśi Margot Kieperoweje a Henryja Klajca, kenž jo ten swěźeń gromaźe z Peterom Ketlicom, Andreasom Gstreinom a wjednikom młoźiny Marcelom Grunewaldom organizował.
Spěchowańske myto jo dostał team młoźinskego radija Satkule pśi MDR za skšuśenje narodnego wědobnja a identity młodostnych.
Kužde góle jězdźi rad ze wšyknym, což ma kólaska, ako na pśikład z awtkom, rolerom, kólaskom abo tśikólaskom.
Ewangelska wósada Luboraz a Dokumentaciske městno jemjelniskego lěgwa stej informěrowałej, až wustajeńca wordujo pśestarcona.
Zastup, tej a wobjed su byli za źiśi dermo, tak až jo mógał kuždy, njewótwisny wót móšyny starjejšych, wjasołe prozninske dožywjenje měś.
Ako jo se switało, su se zgromaźili pśed cerkwju w Mósće a su wuspiwali „O jatšowny row“.
Jeje starka wšak móžo pór słowkow a ma teke serbsku drastwu, jo swójim źiśiźiśam teke něco wó serbskich tradicijach wulicowała, ale domacne nadawki jo Vanessa cesto ze swójim bratšom cyniła.
Wóni wołachu swójich prědnych towarišow z měnim, wóni stśělachu, ale dłujko njeběšo tam žedno wótgrono. 
Něnto su wše w radosnem docakanju na superkokot.
Rowno w słowjańskich krajach njejo howac scełego zmysła měło, wó jich pušćenje pšosyś.
Pśedewšym, ako jo nastała pla politikarjow diskusija, až njedeje byś žedne pśespytowanja.
We srjejźi jo stojał faraŕ Benjamin Běgaŕ, pśi góźbje jogo 75. pósmjertnego dnja.
Luźe su młoge eksemplary kupili - druge zasej su se wšykno to woglědali, což se śišći.
Pó snědanju – wěm, až jo pla nas była pśecej fryštuka – som se ned wupórał k dołkoju a z drjewjankami tšošku póklapał.
Końcak, pśedsedaŕ rady.
Gronimy tak: w mójich zelach hyšći njamóžo se garona chowaś.
Wo serbskem kralu stej słyšałej luźi powědaś, až jo wón jaden grod měł.
Myška wótegronijo: »Kóń njoco psa kopnuś, pjas njoco kacku kusnuś a kacka njoco mě na drugi bok rěki pśewózyś.«
Tak su prezentěrowali žedne serbske drastwy, su wulicowali wó serbskich stawiznach a wó wuwijanju našeje serbskeje šule, su serbske nałogi wujasnili a zgromadnje z gósćimi serbsku a bosnisku rěc pśirownowali a serbskej spiwa "Stoj ta lipa" a "Wjasele źinsa" nazwucowali.
Illyriske rěcy su byli w antice rěcy, z kótarymiž jo powědał lud Illyrow a wóne słušaju k indoeuropskim rěcam.
Wó dalšnej akciji cytaśo na 6. boce.
Zasej dalej pśez Gory, Brjazynu a Strjažow.
Koncert móžoš stakim naglědaś ako glědałko togo procowanja, a pó koncerśe snaź se wěriś suźiś, kak raźone wóno jo a co to něnto groni „nowa serbska muzika“?
Wustawadło buźo z jazorom pśez dwóje "wrota" zwězane.
Jaden nadawk jo namakał w tom, sobu natwarjaś šulstwo how.
Naźejamy se, až luźe su mjaztym pitśku wěcej gjarde na to serbske a to z wjasołosću zjawnje pokazuju.
Wěsćo wy teke něco wót kšetow?«
Ako jo staršy bratš slědk pśišeł ze zranjonymi palcami a licom, jo se mama zakśikała.
Zajmne za nich jo teke pšašanje "Cogodla jo něnto zajtša hyšći śma?"
Wobźěłane a rozšyrjone su 1987 hyšći raz wujšli.
Wšykno jo pšawje, ale za togo cłowjeka, wó kótaremž dej byś how to grono, to wšykno njepłaśi abo jano zdźěla, tšošku.
Heinze, Matica, to stej typiskej mjeni w slěpjańskem rožku, a luźe z tyma mjenjoma su teke wudrogowali do cuzych krajow.
Dokulaž to musy wupadnuś, wóstanu kónje w groźach.
W slědnych 10 lětach jo serbska wědomnosć wjele na dolnoserbskem polu naźěłała.
Ako smy z Błośańskego muzeja zgónili, buźo to “kulturna brožnja”.
Z Dolneje Łužyce źěła w njom sobu B.
Na kóńcu su wobźělniki a wobźělnice w Šćeńcańskem dwórje dobre góspodowanje póžywali.
Źarž a cakaj.
To groni, až w někotarych uniwersitach slawistika dalej buźo.
Jogo pśedchadnik pak njejo zasej zachopił z ludowymi wuměłcami źěłaś.
Wušej 40 lět jo se pó tom nowem pisało a w šulach teke wucyło - w powědanej rěcy njejo se to pak wót tych, kenž su wót doma serbski wuměli, pśiwzeło.
Buźašo Bog was dał mjaz tatanjow naroźiś, ga by rowno ak te same nage we lěsach bydlili, by waš žywot barwili, by nos a wušy rozkłojli a tam pjera a škórpiny nutś tkali; by tež luźece měso jědli a pśi takich žadławych gósćinach hyšći wjasołe byli. 
Rozdźěl mjazy singularom a pluralom da se zwurazniś, ale kóńcowka za plural se rědko wužywa.
Ale mósćańske su se myslili, až teke jaden domorodny, „pšawy“ Mósćanaŕ dej na superkokośe pódla byś.
Strjažow - to jo jogo dobry serbski syn, Hajno Rizo, faraŕ w Borkowach.
Horst Adam jo studěrował žurnalistiku na Karla Marxowej uniwersiśe w Lipsku.
Koncert z Pytkom a „Łokaśinu“
Srjodu, 27. januar, zeger 19.00 pśednosujo awtor Alfons Frencl z Rožanta wó wudrogowarjach do Pódpołdnjoweje Afriki w Serbskem muzeju w Chóśebuzu.
Drogostka z našogo archiwa: Woklapnica 2009 (2. źěl)
* 1949 w Luborazu, bydli w Chóśebuzu, elektrikaŕ, studium architektury, krajinowy architekt we wšakich wobwodach DDR, wótwardowaŕ pomnikow wokrejsa Chóśebuza, 2008–2011 a wót 2013 projektowy sobuźěłaśeŕ Serbskego instituta w Chóśebuzu
Po kaznjach ga njejsu Serby hyšći žednje měli taku lichotu a take dobre wuměnjenja za wuwijanje swójeje identity ako źinsajšny źeń.
Gaž jo krajny raźc Dieter Friese pśed 5 abo 6 lětami wó tom powědał, až co pśewjasć lawinu mjazynarodneje folklory, su młoge bejnje zaźiwane na njogo a teke na se glědali.
Tejowe pupki?
Južo wopytuju kuntworku pópadnuś.
Gaž glědamy na to, až ma Domowina w měsće wokoło 130 cłonkow, pón jo to wjele.
Teke pśi wuběgowanjach njejsu złośane medalje wuwóstali.
Jich spódk jo wutšobojty.
Gaž se luźe jogo pšašaju – a to se stanjo cesćej –, kakego póchada jo jogo mě, pótom jim wulicujo wó Sprjewjanach a Serbach, kenž su se něga how pó pśibrjogach Sprjewje žywili.
Chto ten nowy najmaŕ jo, njejo Schiemann nam pśeraźił.
"Tak jo to zajmny aspekt, až wiźimy pla Latka historiske, zgubjone krajiny našeje domownje", rozkładujo Christina Kliemowa.
Kak buźo to ze serbskeju rěcu?
Kak běže lětosa pla Was pśigótowanja na gódy? W tom lěśe mam mało dekoracije, dokulaž mója źowka jo hyšći mała a mam tšach.
Tam budu mjazy drugimi wěcami pokazaś wšake gjarncaŕske techniki a pśedawaś gjarncaŕske produkty.
Pśeto mimo njogo njeby był nejpjerwjej raz žeden drugi faraŕ, kótaryž by to z rěcnego boka wuměł.
We wobyma padoma su serbske jsy pótrjefjone, w prědnem samo wažny źěl Slěpjańskeje wósady.
My to woblutujomy.
Hm, kak źiwnje … Skóro pśiźotej Karolina a jeje starka, Droganojc śota.
Ambrozija móžo ekcem napóraś, gaž pśiźo do kontakta z kóžu.
Naduwajśo balonk!
luźi.
Pśi tom su pśejězdźili cełu Łužycu: wót Oybina až k Błotam, a wót pódwjacorneje Łužyce až k Nysy.
W rozgronach jo kuždy wulicował wót swójich zagóritosćow, což nastupa jězu.
Bomcyk jo hyšći zawězany.
Co jo pó Wašom měnjenju pśi tom to nejwažnjejše?
Za jogo zdaśim jo nowa formulacija mjenjej wótša a njemaka se z wósebneju zagronitosću, ako jo Dolnoserbskemu gymnaziumoju pśimyslona.
Gumijowe mjadwjedki, ak su wósłodcone z mjodom, jo kursistam pódarił.
Na to se starki ze jsy derje domarkuju.
A jo měniła, až dejali raz „rozmyslowaś, na kaki part mógali take něco do statka stajiś“.
Serbski ga jo mógał a doma su až do drugeje swětoweje wójny teke pśecej serbski powědali, až jo se z tymi wjelimi wuběgańcami a wugnańcami we a pó wójnje wěcej a wěcej nimšćina we jsy pśetłocyła.
Pśeto wón spominašo na swójo swěte słowo.
Cakamy na prědny termin.
"Naše źiśi wuknu južo wjele lět serbsku rěc", jo nam groniła Sandy Weberowa, ako gromaźe z Utu Körneroweju tym źiśam tu rěcnu wucbu źaržy.
250. 000 měrowych słupow pó cełem swěśe, w Nimskej na wušej 80 městnach.
Šwjela jo pisał list na Amerikanarjow
UDO TIFFERT (* 1963) jo łužyski basnikaŕ a prozaist, stawny awtor mjasecnego cytańskego jawišća w Chóśebuzu, bydli w Rózborku
Pśi tom mógu źiśi teke wó swójich nazgónjenjach powědaś – glědaj teke na bok 9.
Wóni su dostali na kóńcu koncerta ako głowne aktery wjelgin dłujki aplaws.
Wo pśedwiźonych nowych strukturach w Domowinje a Doma za serbsku ludowu kulturu jo było to grono na posejźenju Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny zachadnu sobotu, 4. februara, w Serbskem domje w Budyšynje.
Tak su namakali archeologi w rowach faraonow teke skelety kóckow.
Bratšojska gmejna jo wobzamknuła, swóju Grönlandsku wósadu dańskej cerkwi pśepowdaś, a to togodla, až tam tak daloko, ak te pósołniki pśiś mógu, žedne tatanje wěcej njejsu.
Jogo muzika njejźo jano do wucha, ale teke do wutšoby, su gronili woglědarje z Rogozna a Mósta, ako su źěl wjelikeje Kobjelic familije.
Jomu su wót wšogo zachopjeńka teke zwenkastojece historikarje pśisłušali ako profesory Karl Czok (Lipsk), R. F. Schmiedt (Lipsk, pózdźej Barliń), Eberhard Wächtler (Lipsk, pózdźej Freiberg) a docent dr. Josef Leszczyński (Wrocław), pón Serby Jan Brankačk, Hartmut Zwahr (wobej Lipsk) a Kurt Krjeńc, pśedsedaŕ Domowiny, pózdźej Jurij Grós, jogo prědny sekretaŕ.
Chtož trjeba něco k piśeju abo mjod, marmeladu abo kśěn a górki, móžo se to tam kupiś.
To jo śi był zasej wjasoły zapustowy ruš na kóńcu zachadnego tyźenja.
To jo teke gronił dr. Pětš Brězan ze Sulšec/Sollschwitz, kenž jo se ako 87lětny na to wjaselił, až buźo móc lětosa južo 75. raz sobu rejtowaś z Kulowa/Wittichenau do Ralbic/Ralbitz.
Jadno lěto běšo se na njom zgromaźiło wokoło 30 bóśonow pśed swójeju dłujkeju drogu do Afriki.
A to jo wón pón teke cynił.
Akle w srjejźnem a młodšem kamjenjowem casu su na kšomje Błotow chopili luźe se zasedliś. 
Ja pleděrujom za woklapnicu 2012.
Gaž wón njeby to cynił, ga by se to wjelike a drogotne dolnoserbske kulturne bogatstwo nejskerjej pózgubiło ‒ jo Gregor Wieczorek gronił.
Mjazy nimi jo teke był Henry z drugeje rědownje.
400. smjertny źeń Albina Mollera – Towaristwo za serbsku rěc w cerkwi jo na njogo dostojnje spominało.
Dalšnej stej byłej "Farmaceutiska fabrika" w Groźišću a Zawod za wobźěłanje drjewa w Nowej Niwje.
Na kóńcu jo mě zawołał a gronił: »Kněz Hanuš, njocośo pólsku rěc lubjej na někaku drugu wašnju wuknuś? 
Něnt jo naša cerkwja pšawa parlicka.
Ale chtož ma taki rědny głos ako wón, se na kóńcu teke pśesajźijo.
Krokodil Kroko spiwa slědujucu štucku a sednjo se do krejza.
Statnik: „To wujadnanje jo dobre za Serbow“
K wobmyslenju pak jo dała: „Serbske radijo ma hynakšy profil a hynakše nadawki ako nimske radijo.
Nichten ga njejo w bliskosći był.
A to se sta dwójcy za lěto a kuždy raz pótom, gdyž se noc a źeń rownaštej. 
Muzej jo na to wótegronił a k wěsći dał, až cotej 22. oktobra na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa Bernd Warchold, wjednik wótźělenja za kulturu w měsćańskem zastojnstwje, a Steffen Krestin, wjednik Měsćańskego muzeja, informěrowaś.
Valerie ze Žylowa a jeje bratša.
Tak młogemu by se lěpjej šło, gaby se luźe mjazsobu wěcej pomagali.
Pódobnje su něga teke w Dolnej Łužycy w zymskem casu ducy byli a su se něco małe "wustukali".
Końcak, zastupny pśedsedaŕ Domowiny, J.
Naslědku jo Altekrüger wugronił wjasele dla noweje wušeje šule, ako se w Gogolowku twari.
Něnto bydli z familiju w Chóśebuzu.
"W lěśe 1980 som se procowała wó pśistajenje ako rejowaŕka w Serbskem ludowem ansamblu.
Ale co jo to? Aw! Naraz ma Milenka bólosći.
Na kaki part?
Ale wupśěźony sněg njejo chódośe dosegał.
Christian Rinca z Dešna, łoński kral stśělcow we wušej wokrejsnej lize, jo wugbał, až ta waga togo dobyśa jo se naslědku chyliła zasej na serbski bok.
Južo nejstaršy zygel z lěta 1642 jo jen tak pokazał.
"Kupka jo pśez dogrono na něco druge wězana była.
»Apotropejski [w zmysle wótwobaranja škódow – awtor] wóznam ma drje teke ceste wupyšnjenje pókóńcow: kśice a zwěrjece głowy na kśicowanych swislach.« [...]
Słowjański swěźeń we wjasce Stary Lud jo pśiwabił 1.500 gósći
Wuknice su se we tej nowej drastwje pśepokazali na Schadowance DSG.
Pó chyli pśiźo na pastwu.
3. słodka jěza
Swóje slědy pak jo zawóstajił w serbskej Dolnej Łužycy.
Jo tak daloko, až jo postowy rog wordował woblubowany pla domorodnych a turistow.
Změstymi njejo dosć nazymskego futra narosło a teke pastwišća njelubje pśeliš wjele.
Ja se naźejam, až pśidu derje doprědka a až budu hyšći do gód móc wótpóraś status ako ‚komisariska‘ wjednica".
To budu napšawdu śiche jatšy lětosa w našych jsach.
Kužda serbska institucija dej se pšašaś: Kak móžoš serbsku rěc ako źěłowu rěc zeźaržaś, gaž njejo móžno wšykne wupisane źěłowe města z kwalificěrowanym serbskorěcnym personalom wobsajźiś?
Kšylc z Dźěwina jo pśedewšym pšašany w stronach starego wokrejsa Běła Woda, ale teke w Grodku a wokolinje.
Dalej jo pśišło naraźenje, až dostanjo nowa šula mě zasłužbneje a znateje serbskeje wósobiny z gołkojskeje wokoliny.
- Ale, naš Robinson, ten jo na łoźi a łoź leśi pó mórju wót tam, kaž ptašk pód njebjom.
[...] / to nage woblico se sroma, / dokulaž se mě niźi njoco hyś. – 62; Co jo to było, njewiźiš ga? / Błudnik ma wjerbu ako rytšku. / Mam ja něnt tšach? / Nikula ně, jano pitśku. – 124) a nadejźośo swětło (Pśez [...]
Spiwał jo gospelowy chor „Picena Iuvenalis“ z Picnja.
W dolnonimskich stronach Bramborskeje mógu gmejny wótněnta pśi drogach tofle do jsy z dolnonimskimi mjenjami jsow stajaś.
Kurs buźo zeger 10:00, 15:00 a 17:00.
Tam měnje, až njamógu wiki na drugi kóńc tyźenju suwaś dla dalšnych zarědowanjow.
Te su se zachopili z bajkami.
Redaktorka jo gósćam z cełego swěta pokazała nejpjerwjej ten źěl, źož stoje wjelike figury słowjańskich bogow, kótarychž wuznamy su teke w serbskej rěcy wopisane.
Slědne zmyrknjenje se snaź pśibližašo, śěžkosć padnu na jogo wutšobu, wón se sćěgnu a wósta — z měrom.
Njemóžnosć se na Lipšćańskich a dalšnych wjelewikach wobźěliś jo do wjelich nakładnikow mócnje deriło.
Ladinšćina se powěda w dłujkozajtšnej Italskej.
Kacka se smjejkoco.
To ga móžo pokazaś, co južo wumějo“, jo Casnikoju gronił Roland Paprot, kenž ma w Škodowje južo 10 lět dłujko firmu za
Za wobźělenje na schadowance trjebaśo rěd za pśistup do interneta, mikrofon a snaź teke kameru.
Stakim z jogo wida se wupłaśijo, za kuždy kwadratowy mejtaŕ góle wójowaś.
To wšykno som se pózdźej hyšći cesćej dokradnje woglědał.
»Móžoš ty z nektara mjod źěłaś tak ako pcołka?«
Wšykne tśo wuknu w 6. rědowni Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wěsćo Wy južo, za co buźośo je wudaś?
Zgromadnje su spiwali spiw wót ptaškoweje swajźby.
A tej gólca tak zboka za njeju glědatej.
Za to jo mužakojski faraŕ dejał jaden raz k lětu na stupny stwórtk w Błobošojcach namšu źaržaś.
Togodla hyšći raz: Źiśo do Drježdźan a woglědajśo tam!
Wšykne doněntejšne procowanja wó zasajźenje shuttle-busa su byli njewuspěšne.
Koronowy cas, z wjelimi napołožkami, jo hyšći w semesterskich prozninach zachopił.
To kuždy wě, až lěta dłujko pó wójnje njejo se nichten starał za serbsku wucbu.
Wuchadnišćo jo pśi tom rusojskorěcna lyrika (z jadnoreje zawiny, až wjednica jo slawistka, ako jo Henrieke Stahl sama pśiwdała).
Stej se kombiněrowałej Life Pool a Pyramid Pool, tak až jo nastał Black Pool.
Nan: Wón běšo něto rowno tak bogaty, ako tencas, gdyž běšo z domu wujšeł. 
Wótwórjeńske case: wót srjody do njeźele, wót zeger 13.00 do 17.00.
Młoge, což se tak stawa, zabydnjoš za pór dnjow, na druge dopomnjejoš se hyšći pó lětźasetkach abo samo cełe žywjenje.
Dobroszoju jo wótegronił ministaŕ za wenkowne nastupnosći Włodzimierz Cimoszewicz.
To pak wěstym luźam njejo se zewšym spódobało.
Dešno jo južo wjele dojśpiło a njejo z tym jano znate we wokrejsu Sprjewja-Nysa, we Łužycy a cełej Bramborskej, ale něnto teke we cełej Nimskej.
To groni cuzy mjatel.
Rostlina je w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje rozšyrjona.
A tak teke běšo.
2000 jo se pón zasej dał do serbskego pisanja.
Rogojske ga kśě se teke wiźeś we tej serbskej cajtunze.
Domowina: Zběraju ideje, co dej se pśeměniś
Prědna jo była w Ptačecach, łońska w Blunju.
A we susednej jsy Brjazy na/Briesen nosy zakładna šula zawězujuce mě togo sławnego basnikarja z Wjerbna.
Wóni su spiwali, bjatowali a gromadu źaržali.
A zasej smy dožywili, až musymy se w Dolnej Łužycy sami wó rozwězanje našych problemow staraś, což jo było pógóń za Narodnu zgromaźinu w Chóśebuzu, źož jo mjazy drugimi šło wó jadnotnu Łužycu, wó zdźaržanje wobgrozonych jsow pśed wuglowymi jamami, wó serbsku rěc w źiśowni a šuli, wó swójski Serbski dom ako zmakanišćo Serbow a wjele drugego.
A młośimy jano seno.
Wóna jo wugroniła naźeju, až cłonki wuběrka budu swóje frakcije k tomu wabiś.
Což jo za sebje južo wósebnosć, jo toś ten manźelski pórik hyšći wjele wósebnjejšy wugótowało.
K tym luźam w Dubrawje, kenž su se za taki pomnik wósebnje zasajźowali, słuša Fryco Dubiel, Domowinski pśedsedaŕ.
Z nimi skokaś do wusokosći - to su pśiglědowarje teke wiźeli ten źeń.
Taki poměr mam za dobry.
Nic zaměnjowaś z jabłušcynami su nic bliže pśiswójźbne granatowe jabłuka .
Gwězdowa źiwizna
1939-45 Dla zranjenja w 1. swětowej wójnje njetrjeba do 2. swětoweje wójny, pśebywa cesto w Błotach.
Wóna co luźam blisko byś.
Na tu wjeliku wódu pśiźe wušej měry mokše lěto, tak až na gołkojskem pólu k Dalicu a ku Glinskam wšykno gładce se skazy, njewósebnje dla togo, až te Gołkojcarje njeběchu wót dłujkich casow tu k Dalicu běžecu groblu kradu wurěšyli.«
"Ja pak som te knigły serbski pisał, a wšykne, ak ja w Hochozy znaju, mógu serbski.
Pśecej wěcej luźi markujo, až moderne žywjenje njama jano lěpšyny.
Teke su zwěsćili, až mało muzejow ma serbskorěcnych wopśimjeśow na webboce a wěcej ako źaseś ma serbskorěcne wutoflowanje.
Pśedstajiju se akwarele w měšanej technice ako pśikłady a póstark za „nowe” efekty.
Ale wšo wołanje a płakanje njejo nic pomogało.
Wušej togo su pśidane kórty a barwojte wobraze, kótarež daju pśeglěd wó zastojańskich strukturach we wobyma krajoma kaž tež zespominanje nejwažnjejšych kontaktowych adresow a telefoniskich cysłow.
Wón drje wšake napórajo, zgótujo z drjewa – ale to njejsu blida, wokna, stoły, kólasa, spižki a druge.
Něnto se nastupuju k zgromadnemu wobrazoju.
A k toś tym zjawam maju źiśi, se wě, swóje pšašanja.
Pšawa kastanija jo bom ze roda kastanija znutśika swójźby bukowych rostlinow .
srjodu, 14.6.: Magacin k połdnju
Dalšne wustupy 15.09. w 15.00 góź. w Rogojskem kružku, 18.09. w 19.30 góź. w gósćeńcu »Zum Unterspreewald« w Slopišćach, 19.09. we 18.00 góź. na Lubinskem groźe, 20.09. w 19.00 góź. w [...]
Chtož to weto cyni, musy z tym licyś, až musy štrofu zapłaśiś, to mógu samo 20.000 euro byś.
W starej Pratyji jo serbski ceptaŕ Karlo Jordan wó njom pisał a pśi tom zwěsćił, až Leichhardt pśiźo ze serbskego domu.
Ale skóńcnje jo rbb wěstosći dla wšo wótgronił.
My ga by mógali hyšći raz wó wšom powědaś ...«
Te druge žycenja ga njejsu hyšći wugódnośone, a dla togo móžo tych zajmcow na slědku samo wěcej byś.
A na drugem boce maju teke te starjejše swójo dobre z togo:
Co jo se stało we Błotach
To grono jo na pśikład wó sedleńskem rumje Serbow, wó serbskej rěcy a kulturje, wó serbskem šulstwje a Domowinje.
Źinsajšny kanalowy system w Łužyskem jazorišću wopśimjejo teke mały, na krotke zajtšo wót Košynki lažecy kanal, kótaryž wjeźo wót Leniskego jazora do Carnego Halštera.
Akle w juniju deje se prědne koncepty póstajiś a chopiś se realizěrowaś.
Dalej smy jěli něnt do Pančic (Panschwitz).
Stwórtk, 21. měrca, zachopijo se wušywański kurs, ako Delia E. Münchowa nawjedujo.
Žylojskej źiśowni »Mato Rizo« su 24. nowembra 2018 prědne Myto Miny Witkojc kraja Bramborskeje pósćili.
Wětšyna Indičanow powěda indoariske rěcy.
Ako jo nam šołta Uwe Lindner k wěsći dał, budu šulu pó pśedstajenjach gmejny tak pśetwariś, až tam změju rumnosć za zmakanja towaristwow, za zgromaźiny gmejnskego parlamenta a za wšake zarědowanja.
Barlinski cas młoźeńca dlej ako tśi běrtyle lěta njetrajo.
A jolic kśě Serby swóju rěc a kulturu zdźaržaś, pón deje se sami wó to staraś.
Někotare Dolnoserby su absolwenty seminara we Nowej Cali abo tek hynźi.
Moj sused jo był rowno pśi mnjo – jo njedawno ako měsćanaŕ pśiśěgnuł do Hochoze –, jo narski na mnjo glědał, co jo se stało.
Z kalendarjom reagěrujomy na cas změny.
Bog, ty sy nas spytował a cysćił, kaž se slobro cysći.
K nowym powěsćam z instituta słuša teke ta: Liza Waltherowa, wědomnostna sobuźěłaśeŕka a organizatorka studentskego dolnoserbskego blida jo se wudała na maśeriny urlop.
Take pcołki, ako je źinsa znajomy, su južo kradu dłujko na našej zemi.
Pozitiwne jo było, až nastali su šule ze serbskeju wucbu, teke waša šula.
Njejo wuzamknjone, až te pilgarje z Łužyce su we 14. a 15. stolěśu hyšći z tudskimi wejsanarjami serbske powědali.
Wócyńśo nabocnej wobraza zasej!
Kjarmuša ze serbskeju drastwu
Ekstremny pśikład jo był how głowny ceptaŕ Wylem Lucas z Dešna, kenž jo južo wót lěta 1933 zjawnje pśeśiwo serbstwoju wustupował a se pózdźej aktiwnje za organizaciju “Bund Deutscher Osten” angažěrował.
Staj se zasej na lěwe kóleno a cyń kólenowu wagu.
Jogo pśedsedaŕ Pětr Brězan jo we bilancy wobspomnjeł tśi wjelike akcije: wulět z kólasom do slěpjańskich stronow, ekskursiju we wórjejskich stronach a wopóznawański trip wokoło Budyšyna.
Wóni wóze takego njewitanego gósća "za nos".
Planowane su nadalej zmakanja z wuměłcami a spisowaśelami a ekskursije k historiskim městnam Łužyce.
Powědaŕ wustawowego wuběrka pśi Serbskem sejmje Hajko Kozel měni k tomu: „Rowno historija kolonizěrowanja [Łužyce] płaśi za serbski lud.
To jo P.
Pśez nastawki we fachowych a regionalnych casnikach pśiběra pak to wěźenje mjazy gribarjami, a wóni wuknu jen wót drugich gribow rozeznawaś.
Wóno ma teke druge oficialne mě – ga Dunaszerdahely, a to jo hungorski.
Woteběranje kackow we Łojojcu jo w decembrje dwójcy wupadnuło, dokulaž rowno reparěruju mašinu za sušenje pjerow.
Škóra zwětšego jo śamna, šerobruna a spjerchlinata.
Něnto dajomy tšuki a kulki do gjarnca a dolejomy rozglědniwje jaden do połtera litra zeleninoweje juški jěšnicki.
Moderatorka Anja Pohončowa co na to, to se wě, spominaś.
Na swój swěźeń su cłonki towaristwa kazali wšyknym, nic jano pśijaśelam.
Až jaden raz som ja jim pšawje wótśe gronił: "My smy telik luźi how za jadnym blidom, wusoko płaśonych, a my brojmy cas a pjenjeze, dla tog až mimo rezultata wobradujomy."
Tudy su zachadny kóńc tyźenja ned swěśili dwa jubileja: Towaristwo Njepilic dwóra jo wordowało 20 lět, Šalmajowa kapała 55 lět.
Jo-lic góle pšawje wótegroniło, smějo telik kšacow doprědka cyniś, ako ma słowo złožki.
Bajki mógu źiśam pótakem ako pśikład słužyś.
Albert jo se zadrěł: „Pojź how a pomagaj wen śěgnuś.“
Bur njebuźo tam wjele nažněś.
To jo nowotwaŕ za dobrowólnu wognjowu woboru w Rownem.
Moderěrowała jo Maja Šramojc, a ze serbskeju muziku stej gósći rozwjaseliłej "Pśěza Zły Komorow" a "Kula Bula".
A to njejo we zmysle teje wěcy!
Cirkus njamóžo z nimi nic zachopiś, pśeto jadnorje nic njepśiwuknu.
To su zwucowańske nadawki.
Na kupje jo samo dom , na kótaremž rostu rědne módre a słodke spiwki .
Do programa jo teke słušała „głowna zgromaźina“ studentstwa a wušych wuknikow.
Tam buźo Dubaj se teke na swój zasłužony „wuměńk“ sednuś, rozmjej: do swójeje kónjeceje groźi w Mukwarju pśiś a se tam dožywiś.
Ja som južo wšykne sama cytała.
Licba tych njabogich a z tym tych za kopowanjow wóteběra (což ga jo dobra wěc!), pśecej mjenjej luźi wužywa za zakopowanje te swěźeńske hale na kjarchobach a pśecej wěcej pjenjez musy město wudawaś za saněrowanje a twaŕske źěła na kjarchobach.
Erna jo mě groniła: «Smy se 1961 k slědnemu razoju na jatšowne spiwanje gromadu zejšli.
Publikum běšo zagórjony.“ Tak jo 50lětna wuměłcowka pśemógła se do serbskeje materije zanuriś a folklorje daś moderne formy.
Po dłujkich procowanjach a wobradowanjach jo něnto tak daloko: Serby w Chóśebuzu — a z tym teke w cełej Dolnej Łužycy — su dostali swój dom.
Což njejsmy měli, su te 36.000 euro, aby jadnu źiśownicu na poł lěta na kurs pósłali a za ten cas někogo drugego pśistajili.
Tak smy turněr w balokopanju organizěrowali.
Něźi lěto pó tej změnje pśijěźo delegacija z Lipjecka do Chóśebuza, aby wobnowiła stare a nawězała nowe góspodaŕske kontakty.
Muže su musali wótedaś broni a su se wótkatowali, žeński a źiśi su se łapili.
Běłogrod jo stolica Serbiskeje.
Togodla powěda se wó normowych wariantach a indiwidualnych wuwiśowych wótběgach.
Góspodaŕka jo jim pokazała alpaka.
Toś, smy južo něnto narske, co nam měrcojska „Łužyca“ pśinjaso!
Gaž Maks njejo kśěł, pón njejo kśěł.
Na dalšny wažny aspekt jo Jurij Koch hyšći pokazał.
To jo wjelgin škóda – pśeto nic kubłanje ikonow, ale póznawanje ducha wónego casa by dejało naš cel byś.
Pjerwjej až do industrijowego města pśiźomy, zastanjomy w starych Łutach.
Wjelgin cesto smy z našym ansamblom wustupili – mjaz drugim w Košicach w Słowakskej a w Pólskej.
SERBSKA PRATYJA 2006
Tak jo w lětach 1933 do 1939 wušej 230.000 žydojskich luźi musało wopušćiś swóju domownju.
Pókšyjśo góle a dotykniśo pla "kaž ty" lažko jogo nos.
Muziku som južo pśecej lubowała a tak som kśěła teke někaki instrument nawuknuś.
Pisanje kórtow se wótzabywa.
Jadna z wobźělnicow jo pśinjasła na kurs lubego psa sobu, kenž jo wuglědał ako wětšy šup.
Teke někotare žeńske su k tomu pśišli.
A wón jo dobreje mysli, až to se w Łužycy raźijo: „Ja som wěsty, až wu nas namakajo se dosć luźi, aby se dali do takego programa.
W prědnej jsy su swěśili, až žni trajdy su mimo
350 g kulkow,
Kapału ze susedneje Brjazyny, wšyken blachowy tykańc, kafej, głažk wina tym žeńskim, głažk piwa tym muskim – wšo jo gmejna zapłaśiła.
Něga jo było kołowokoło starego twarjenja njerěšne a njecyste.
"How comy powjesyś fota, kótarež aktualne wejsne a towaristwowe žywjenje z Depska pokažu.
Wiźeli su tam pla doma wognjoweje wobory, kak su tam młode woborniki wogeń gasyli.
Mej cesćimej wjelebocnosć a originalnosć wustajeńce.
A pótom su te Mósćańske lapy wjelgin pisane, su wjelgin rědne a wjelgin, wjelgin bogaśe wušywane.
Něnto pśiźo ten nejspódobnjejšy źěl wót wšogo.
Wóni pak su se něnt nachwatali w awgusće.
Husanarka jo w swójej frakciji zagronita za serbske nastupnosći.
Ned pótom se kóńcy zawodny teren.
Wóna jo teke groniła: "Ja se naźejam, až wy teke cujośo, až to serbske jo za mnjo nastupnosć wutšoby, a až ja som se z wami solidarizěrowała."
Kuždy ga njama Witaj-šulu blisko swójogo doma.
Wšykne pópadnjone źiśi su něnto teke wjelki.
Jo mólował portrej Krabata a jo z Krabatoweju swójźbu diskutěrował, co a kak dej hyšći pśeměniś.
Ja som ta, ako wšo cyniś a zwónoźeś ma.
Tak gronjone, tak cynjone.
To jo pśiwabiło wokoło 30 luźi do domu wognjoweje wobory – a to su byli žeńske a młodostne ze jsy a gósći z bliskego Rubyna a z města.
Njedejmy pśipušćiś, až na Domowinu něnt jano mjenaju.
Nichten w chorje pak njejo ten spiw znał, toś jo mój stary nan jen sam spiwał.
Pśi droze jo był transparent ako jo wabił za kokot.
Za tym móžo luź stojaś, ako tebje nježycy derje. „Naglěd“ móžo kuždy dostaś.
Nawóžeń a póbratš stej woblaka woblaconej měłej.
»Kuždu njeźelu zwónim jadnu štundu do namše pěś minutow z tym wjelikim zwónom.
Gałuzy pón kšac pó kšacu do ramika pśišrubujośo, až jo wupołnjony.
Wót 7. maja 2001 su žycenje społnili.
Mjazy nimi su byli zastupniki gmejny a amta Borkowy, wokrejsa Sprjewja-Nysa, Domowinskeje župy Dolna Łužyca, dolnołužyskeje Maśice Serbskeje, Chośebuskego Rěcnego centruma Witaj, Serbskego instituta a Wětošojskeje Domowinskeje kupki.
Teke na pśeśiwnikam zatłocowanja CO₂ jo powěźeł, až njebuźo se to w jich regionje staś, gaž techniska metoda njejo wěsta a wuzdrjata.
Pó droze do města jěźo mimo góle.
Fotowa reportaža
W Rańchowje stej byłej dwě pśězy, wu Nowakojc a w Lipowej zagroźe.
Na drugi źeń jo Janko wence na dwórje drjewo šćěpił.
»Som jeju do lichoty wuwjadł, smy byli nanejlěpše pśijaśele, smy kśěli zgromadne doma namakaś!«
Chtož co wót wustawadła na brjog, jěźo ze zeleznicu.
Telik pjenjez luźe tencas měli njejsu.
Wobzamknjenje Zwězka a krajow wót 28. oktobra 2020 k póstupowanju pśeśiwo korona-pandemiji wopśimjejo mjazy drugim styrityźeńske zacynjenje institucijow a załožkow, kenž su wugótowanju lichego casa pósćone.
Młoźina zas pódla na domowniskem swěźenju
Togodla smy něto pśidatnje rory składli, ak wjedu z jamy až k tśim wubranym ‚dańskim’ groblam.
"To njejsom ja groniła, a to teke njejo wěrno.
Gromaźe ze synom jo wón ten teren hyšći atraktiwnjej za gósći wugótował.
Jomu ku cesći su na jogo row w Popojcach połožyli struski.
Kužda rěc jo wjele wěcej měła zachopjeńk, kužda jo se akle pomałem wutwariła, žedna njejo sama wót se k tomu wordowała, což jo.
Gulašojc Anica a Henry ze synom Egon z gusami lěta 2020 na swójom dwórje w Bobowje.
Nic raz kilomejtaŕ jo do Gołbina.
Wón jo nam naraźił tu wěc dalej daś na ministaŕstwo za kubłanje a młoźinu.
Weto pak buźo Domowina dalej aktiwnje w FUEN sobu źěłaś, wót lěta 1990 ga jej pśisłuša.
Z NOWEJE JSY/NEUENDORF.
Mě se groni Anna Günikerowa a wót lěta 2019 źěłam ako sekretaŕka w redakciji Nowego Casnika.
Wót awgusta togo lěta dej za to płaśiś nowa tabela.
Te tśi žeńske wopytuju teke na drugich pólach kreatiwne byś – móluju jaja k jatšam, móluju na papjerje a gótuju wšake rucne źěła.
Pśi tom wulicujom wjele wóte mnjo a mójich nazgónjenjow, dokulaž mam wjele cyniś z tym serbskim wót źiśecych lět.
Chto ga ty sy, až se tšachaš cłowjekow, kenž humrěju?
"Trjebaš nowe drastwy."
Kraj jo z wětšego źěla pśez Marokko okupěrowany.
Naraz wóna se hyšći raz wobrośijo a pśiźo slědk.
Za źiśece zagrodki jo wažne, až źiśownice se staraju za mjeńše kupki źiśi.
Za nju jo to hyšći cuze mě.
Pilne rucnikarje stajaju něnto tu brožnju w muzeumje pód njebjom na Lědach.
Mjazy drugim wóna to cyni pśi wjeźenjach w rědnej kórjeńskej cerkwi, kótaraž wobstoj z pólnych kamjenjow.
Tak se źo wjele pśisłušnikam carneje sceny.
Pólsko-serbska konferenca w Žarach se pśigótujo
Kokota smy weto łapali.
Chtož jo samostatny we wótlažanej jsy, ten njamóžo cakaś až luźe k njomu pśidu, ale musy sam luźam hyś.
Ja a teke wše druge smy how wjelgin witali załoženje „Domowinskeje młoźiny“.
Až ta wjas buźo tu toflicku tak wjasołe pśiwześ, to se njerozmějo wót samego.
Ten cołn bu něto za dwa mjaseca dogótowany, źož Robinson jen žednje njeby dokóńcował, abo wšak za wjele lětow. 
Starka Anna a starki Albert se tek serbowałej.
Někotare slědujuce dny lubje kšasnu nazymu, ale ta naźeja dłujko njetrajo.
Tak su wóni se šminkowaś a wótmólowaś dali za łapański list.
Luźe su se wó nje pśisamem ryli, tak wjeliki jo był ceły źeń ten nawal za nimi.
Ako znamje źěka za móju pśijaznosć jo wón mě pśipósłał tśi bildki wót pódrubanja Šyrokego krja z lěta 1928.
Pótom pak se naspjet rozejšli a pśez pśiduce 1.500 lět śěgnuli teke k pódzajtšu, pśez Iran až do Indiskeje.
Agrarne drustwo Chóśebuz-pódwjacor ze swójeju centralu w Kśišowje ma gluku.
How jo jim kněni Rommerowa pśedstajiła Milenku.
Zasadnje koncentrěrujo se to barlinske towaristwo na źěło na webboce, k tomu pśigótujo tuchylu drugi zwězk knigłowego rěda.
Siegmund Pěśank (Peschang) lodujo sajźonki z trjekarja dołoj.
Na zachopjeńku zymskego wuglěda južo za trajuceju zymu, pśi lažkich mrozach se wótergi sněg źo.
Wona buźo 18. nowembra 1990 w Popojcach w Chośebuskem wokrejsu, a to zeger dweju (14.00).
Dopominam se na jadno zarědowanje 1. maja 1953 w Borkowach.
Za pśespytowanja za RĚCNY CERTIFIKAT DOLNOSERBŠĆINY su lětosa slědujuce terminy póstajone: schójźeńk A1 a A2 07.09.2019 a schójźeńk B1 14.09.2019.
Dokulaž wóni maju lubjej wótwórjone krajiny za swóju góńtwu, su wóni z błośańskeje rědownje až do kšomy Chóśebuza ducy.
Gronka za wótlicenje (Abzählreim) znajomy we wšakich rěcach.
Towaristwo to njejo, ale zjadnośeństwo zajmow, kenž bitujo hobby-awtorkam a -awtoram móžnosć, sebje wó pisanju a wó swójich twóŕbach wuměnjaś, sebje tam a sem tek mjazsobnje pisańske nadawki a zwucowanja daś.
Móžośo jo teke hyšći raz "wobwjertnuś", aby orientaciju zgubiło.
Zazněju wuměłske spiwy, kenž se pó źělach złožuju na teksty dolnoserbskich awtorow.
1. maju, źož se tudy swěśi zachopjeńk cołnaŕskeje sezony.
To su Žylojske źowća a gólcy, kótarež su pśišli w awgusće prědny raz do šule.
Ga jo nastał, teke njejo wěste.
We serbskich barwach su wšuźi wupyšnili bomy, nanejmjenjej banty su byli módre, cerwjene a běłe.
Bradford Claude Dourif jo US-amerikański grajaŕ.
"Ně, to njejsom."
Konsistorium jo pósłał wósebnu komisiju, kótaraž jo była pó woglěźe na městnje kradu pśeźěsona: Jano 33 wejsanarjow jo nimsku rěc wuměło, 16 pak njejo wuměło na nimski bjatowaś a 125 wejsanarjow njejo zewšym nimsku rěc rozměło.
Uta Henšelowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, jo wósebny projekt pśigótowała.
Groźišćo/Grötsch
Wjele wěcej ten pśikład pokazujo, kak se politiske wobźělenje wujadnujo a z kakimi śěžkosćami móžo za serbske zajmy zwězane byś.
Teke z pjenjezami to bula - ze Sakskeje pśidu, wót EG, wót Załožby za serbski lud, wót gmejny (něźi 20%) a wót priwatnych, a teke LAUBAG jo pomoc pśilubiła.
Doněnta jo měła serbske zwiski pśez jeje starku Helgu Langowu.
Hyšći źinsa słyšym jogo monotony głos:
Wupadnuła jo teke gódownicka za zaspickich seniorow w decembrje 2020. 
NC: To jo se něnto wokoło powědało: Serby w Chóśebuzu su dostali swój dom.
Wuměnjenja (Bedingungen) su byli dobre.
Jo ga rewitalizacija matematiki napšawdu taka dobra wěc?
Šach jo klasiske delkowe graśe za dwa grajarja.
Cesto ga jo se južo pšašało, co jo domownja.
Prědna stacija jo była pśi kjarcmje "Zum Slawen".
Delegaty na župnej delegatnej konferency w Janšojcach su se napominali teke k tomu ze swójimi kupkami woglědaś do Serbskeje burskeje śpy w Mosće.
Pśi tom su se teke ned kandidaty za lětosne krale pokazali.
Na někotarych hundertach hektarow kubłaju pšenicu, dinkel, jagły, jacmjeń, kwiśinu a słyńca.
To wěmy, až serbske šule njejsu pjerwjej žedne byli.
Ned za nimi se wupśestrěwa góla: sypotaty pěsk z chójcami na njom rosćecymi.
Na pśikład se wzejo gad pcołki pśeśiwo zagórjenjam.
Lěc zežywidła, gnojidła, źěłowy rěd abo mašiny – za kuždy lětny cas se namakajo to pšawe.
"Zawěsće mam tež swóje priwatne zajmy.
W lubnjojskem groźe jo było wěrowanje.
Schönfeldt z Wjerbna wótekšy ju z tymi słowami: »Nět zmawuj se, fona, ak znamje teje zwěrnosći z Bogom za kejžora a wóścojsku.
NC: Jo něco nowego pśi wuknjenju serbskeje rěcy na gymnaziumje?
Z proznym wózom domoj jězdźiś, to njeby šło.
Śicho som jano wótegronił: »Niedersorbisches Gymnasium.«
Wótergi mam dožywjenja, źož se myslim, až jo snaź teke derje pitśku mjenjej cyniś a to z wjaselim ako se mjazsobu wumucyś, dokulaž měnje, až wšykno njedosega.
Nastawajuca terma buźo pó měnjenju amtskego direktora k tomu pśinosowaś, až teke zwenka něntejšneje sezony wěcej gósći do Borkow załožyjo.
Indoirańske rěcy su jadna z kupkow indoeuropskich rěcow.
Pśez to ga dostanu take institucije wětšu wagu a awtoritu.
Brunogjargawowe gnilawy su samotarje.
My se mamy pśi našych spiwach, rejach a teke drastwach kšuśe pó tradicijach.
Wótergi se Karina z jadneju nogu lažko wótstarcyjo.
Sobotu, dnja 7. julija
Witko: "Och, šyja mě tak wjelgin bóli!"
To cełe płaśi 15 euro, k tomu su kosty za material (10 euro).
Pětš * 1961 w Chóśebuzu a tam bydli, historikaŕ w dolnoserbskej wótnožce Serbskego instituta, pśedsedaŕ Maśice Serbskeje
Nakreslijośo na papowy talaŕ wobcerjenje larby pó mustrach abo pó swójskich idejach.
How ga ma filozofiska fakulta Karloweje uniwersity swójo “byśe”.
W pśiducych lětach dej za muzejom a za cerkwju nastaś něźi 5 małych domow z ranego srjejźowěka, kak su je archeologi w Sprjewinem dołu blisko Dešna gano namakali.
Droše jo librowanje drjewa do domu a derje wuschnjone, za palenje w kaminje južor zrubane brjazowe drjewo.
Tam jo se južo spśijaśeliła z tym serbskim.
Chtož se nad chudym zmilijo, ten cesći Boga. Pśisł 14,31
»Moj starki njejo kśěł pśiglědowaś, kak se naša wjas pó tšoškach zanicujo, njejo kśěł śerpjeś pód mrěśim Tšawnice.
Tam su nas gmejnske cłonki našeje žylojskeje gmejny pšašali, lěc njeby my 3. maja pla nich graś mógali.
Stopnjowa seś zemje jo myslony koordinatowy system na pówjerchu zemje z pšawokutnje prěcecymi se stopnjami dlininy a stopnjami šyriny.
Burski mark buźo how wěsće zasej pśiwabiś na sportnišćo młogich woglědarjow.
A som skóńcował togo tšašnego carnego młynika, kenž jo teliko złego nacynił, a som pomagał dobrym a chudym a tak młogemu naduwakoju som źibu drěł.
Tak njejo se ceslinata karpa (Schuppenkarpfen) tak pšawje raźiła, a teke žedne mjeńše ryby feluju. (A Casnik měni hyšći to: by dobre było, gaby se te ryby teke na serbski pomjenjowali.)
To jo było něźi 35.000 euro wěcej ako w slědnem lěśe.
K mójim šmaram słuša w prědnem rěźe njeoficialna cynitosć za statnu wěstosć.
drěc: Alarm, alarm, Domowina stoj pśed wrotami!
Wón jo teke Zejlerjowe basni a Kilianowe kjarliže do engelskeje rěcy pśestajił.
"Wóni su pśeliš perfekcionistiske a togodla njamaju wutrajnosć".
W lisće na statne šulske amty jo pisał MBJS: "Za šule w serbskem sedleńskem rumje, ako pórucuju serbsku wucbu pó góźinskej tofli, wóstanjo to pórucenje serbskeje wucby nadalej, na zakłaźe teje góźinskeje tofle.
To budu Wam wulicowaś.
Ceły region by mógał wjele gjarźejšy na swóje kórjenje byś, a we tom wiźi docent wjelicki potencial za wuwiśe Łužyce.
Ale až jo kuždemu NDRnikoju se cowało źeń a noc wó bananach, jo pódwjacorny klišej.
We familijach sajźijo njeźelu pśi tej góźbje gusynu pjaceń.
W Kalawje buźo stwórtk, 26. měrca, pśednosk dr.
Mě wósebnje zajmujo, kak su žywe Korutańske Słowjeńce a kak se procuju wó dalejwobstaśe rěcy a kultury.
Jo pšosył Serbsku radu, aby rybarjam pomagała.
Jadno dopołdnjo smy w postowem kašćiku redakcije namakali list.
Kokot teke w Lubnjowje?
Gipsy king jo Rom/Sinto a nosy snaź towarišnostny stigma, ale pšawy Gipsy king rownocasnje stigmatizěrowanje pśewinjo.
»Ja se jadnorje tak wokoło njewjergam ako ty, a ja njewuźěram źěry do wokna.«
Natwaŕ krejz za krejz.
Pó wobjeźe su pśedstajili žortne epizody wó wudrogowarjach w skečach.
Za to smy jomu wjelgin źěkowne.
Załožk źinsajšnego cesćenja jo sajźił akt kreatiwnego wopěranja pśeśiwo grozecemu zamknjenju tegdejšeje rěcneje šule, a to samo – to jo był wjeliki tšach – mimo narownanja.
Gudrun a Gerd Rattei stej wótmólowałej naturu, źož wuglěda mystiska, wósebnje abo samo śěsnjeca.
Swóju winowatosć wiźe wóni we tom, až jo źinsa wjelgin notne pśi wustupach na našych jsach a w cełej Dolnej Łužycy wšykne luźe a cele wósebnje woglědarje ze wšyknych krajow a wjele turistow ze serbskeju kulturu rozwjaseliś.
Wón jo wšykno na nimski wulicował.
A lěcrownož jo to jano wjelgin małki a snadny źěl jogo doněntejšnych něźi 1. 800 wobrazow a skicow, pokažu wóni wjelgin derje, kak pisane a wjelerake jo jogo wuměłske źěło.
Tak zewšym njekśě sobu słušaś do teje pśez wokrejs naraźoneje wjelikogmejny z 5000 luźimi.
 — Ale lěbda běšo te słowa wugronił, ga jeju cołn prědku do něcogo starcy a stojašo twarźe. 
Woglědali su se teke prědnu wósebnu wustajeńcu "Wuglědy/Perspektiven".
Zasobu se te wobraze prezentěruju, a wulicowaŕka to tšojeńko wulicujo na swójski wósobinski part, a pśi tom nejlěpjej teke z głosom grajo.
Jogo źowcynej źowći běštej Bojtowej prědna a druga žeńska a teje źowcyne źowćo jo wucabnica w Barlinju.
W parku samem su teke typiske błośańske mosty z drjewa, mjenujuce “ławy”.
Woglědarje Błotow wótwenka su zwětšego wupadnuli, ale wugótuju wěcej ako połojca togo, což normalnje naběraju w "Přiroźe".
Chtož wó tom nic njewě, źinsa lěbda něco spóznajo.
Tak nam pśedlaže něnto knigły pó měritkach moderneje pedagogiki a modernych digitalnych standardach.
Na głowje ma wjeliku kronu a woblico jo rědnje namólowane.
Ako pśiducy powědaŕ jo šołta Fred Kaiser wó tom serbskem w swójom gmejnje Dešno-Strjažow informěrował a jo pódšmarnuł tu nadgódnotu, ako lažy w serbskej rěcy a w serbskem žywjenju.
Wón ga dej se wusćełaś 2021 w programje "Łužyca" pla rbb.
Głowne źěło pśi tom jo měła Katalina Porackojc, ako źěła něnto w Serbskej tkajaŕskej śpy w Drjowku.
Tak jo napominał serbski wucabnik z Wórjejc 1846 w »Tydźenskej Nowinje«: »Powědajśo ze źiśimi nimski, tak wjele ako cośo, ale spiwaś deje wóni jano serbski, pśeto spiw – to jo našeje wutšoby nejwutšobnjejša wěc.
Pón ale hyšći njamaju te pjenjeze za twaŕ.
Schütt, pśedsedaŕ kupki Serbska namša.
Rozsuźiło pak se nic njejo, dalšne diskusije wó tom budu.
Jaden raz jo flejšaŕ dejał na šlachtowanje pśiś, termin jo był wucynjony, ale jomu njejo se derje šło.
Zwětšego kśesćijańske Tigrajarje su w Tigray koncentrěrowany lud z jano šesć procentow cełego wobydlaŕstwa federalneje Etiopiskeje a su stakim mjeńšyna.
Kóńc lěta 2006 jo wobzamknuło gmejnske zastupnistwo plan wobtwarjenja a w nalěśu 2007 su zachopili planowańske źěła, a južor nazymu su se firmy dali do źěła.
Z Lubnjowa/Lübbenau. 21. junija jo se zmakała strona „Lěwica“ na „Źeń Serbow“.
Panwej namažomy z něźi połojcu togo tucnego, pón pśilejomy jušku, pśidajomy rybu a na to kisały kał, wšo wobsypjomy ze strětymi guskami, pśidajomy zbytk tucnego a pón daś se wšykno něźi góźinku pózlažka pjaco.
»Wušej togo mamy źins lěpše kopawy.«
Za wšykne śańke witki mjazy wami: Jězćo pšosym wěcej, až njetrjebaśo pśi kuždem wětšu tšach měś, až was pšec dujo.
Pychotnje glěda Mirabelka do rundy.
Woni ga su te, kenž deje w pśichoźe našo źěło dalej wjasć.
Kamel, Trottel
Hannelore Boländerowa z Hamburga jo na zmakanju pśedcytała gnujucy list, kenž jo za Ellen napisała.
Jo, to tak jo.
Wutšobnje gratulěrowałej stej na swětosnosći pśi Šwjelowem pomniku teke dr.
Hauke Bartels jo wulicował, až rad kśěli wuknikam zaběru pórucyś, ale źěło w běrowje zazdaśim njejo za wukniki atraktiwne – to su južo w instituśe wopytali, a zewšym nichten njejo se pśizjawił.
Dolnoserb abo Dolnoserbowka lěta 2005 pśedstajijo se w Bubakowem wusćełanju prědnego decembra!
Nejmjeńše słowa se wužywaju we wšakich rolach, kaž werb, substantiw, adjektiw.
Njejsmy pak pó wejsnej droze jěli, ale se wótslědka kšajźu na dwór myknuli, což pśi našych byśach problematiski było njejo, pśeto slězy wjeźo drožka mimo.
Co ga wam jo?
Pśiźćo, pśeto wšykno jo južo gótowe.
Bejnje špatna jo situacija pśi infrastrukturje.
Wjeliki wichaŕ běšo ju rozrył, a na mórju plějachu wšake kusy wót njeje. 
Šulske źiśi mógu se něnto lažčej a spěšnje a mimo tšachoty dostaś k sportowej hali.
Za gólcow jo pózdźej pśecej hyšći casa dosć.
Nejwětšy źěl Sahary zestaji se z kamjeńtneje abo skalneje pusćiny abo teke ze jědernikoweje pusćiny .
»Ně, źěkuju se.
Kak cesto som se napłakała a młogu tužnu nocku zdychowała, trošt som we Bóžem słowje namakała, we Casniku tek rada som cytała.
Z Chóśebuza/Cottbus. Kak jo to něga było w pśedgódownem a gódownem casu?
Rys jo w Zjadnośonych statach Ameriki a w Mexiku žywy.
Simone Gutšmidtowa, naroźona Jonatojc, jo se naroźiła na 10.06.1961 w měsće Karl-Marx-Stadt a wumrěła na 8.1.2020 w Chóśebuzu w CTK pó krotkej, śěžkej chórosći.
Pśipowěźeł jo šołta tek, až lětosa se pśicynijotej dwa informaciskej monitora w Dešnje – jaden pśi informaciskej tofli we jsy a jaden pśi pśirodowědnemu centrumoju Sprjewiny ług –, ako dejtej byś wěcejrěcnej.
To jo akle zachopjeńk.
Pótom jo to ceło wósobinski dar Bóžy.
Tenraz ale njejsom trjebał źěłaś, a som se mógał ako pasažěr sednuś a pśi nejlěpšem wjedrje do swěta glědaś.
Jo, ale pšosym z rozymom
Pitśku su se źiwali teke na tom, až njejo było nic razka tych pór słowkow na toflickach pśed jawišćom a na njom dolnoserbskich.
Ten źeń smy se wudali do Dunajskeje Stredy.
Nowa bramborska Serbska rada jo wuzwólona!
Psa stej teke grozyłej źowćo w góli.
W Mósće jo wšak njespokojnosć za wěste luźe góźba, ako protest za AfD zgłosowaś.
Druge ptaški wóstawaju teke w zymje pla nas.
Tam su cakali prědne skiby a śopłe kwjerlowane kulki.
knigły sudnikow (sud)
Wšym wjelgin spódobał jo se teke móst z lodami pśez rěku Váh, twarjony w lětach 1931 do 1933, ako zwěžo město z kupu.
A lej, wón namaka jich 29 a krydnu za kužde 15 pjenježkow.
Źiwne, nic ga?
Mój jězyk dej powědaś wót twójeje pšawdosći a śi stawnje chwaliś. Ps 35,28
Wóna Anna Krawcowa jo se naroźiła w lěśe 1894 ako Anna Paškojc, w Žylowje.
Nowy Casnik jo w wudaśu 06 wót 11. februara pisał, až na Turjańskej woklapnicy jo nastała wótša diskusija dla pomnika k cesći Fryca Foba.
Njejo ga pśecej jadnore było; w prědnych lětach su cłonki chora a teke jogo dirigenty cesto měnjali.
To wón zlubijo.
Gera, wjednik Dolnoserbskego gymnaziuma.
Prědnego awgusta jo wušy šulski raźc Karl Fisher swěśił swóje 65. narodniny.
How felujo pódmósćenje (Unterführung).
Tuchylu ga jo tak, až kužde tśeśe lěto jano jaden raz móžo se swěśiś serbska namša w kuždej z tych dolnoserbskich jsow.
To mógu familije, manźelstwa abo starjejše byś.
Jej se scełego njoco do Běłeje Wódy pśeśěgnuś.
Zeger 15.30 buźo tšubjenje pozawnow, z tym wótwóriju teke małe adwentske wiki.
Z jadnasćo lětami su jich rekrutěrowali a starjejše swójich synow cesto až do 30. žywjeńskego lěta wěcej wiźeli njejsu – jolic až su jich zewšym zasej wuglědali.
Tak njekśě w młogich krajach wěcej swinjece měso z Nimskeje kupiś.
Bogabójazna žeńska z mjenim Lydija, kšamaŕka z purpurom z města Tyatirskich, pósłucha.
Jakobickowej z města stej je wušyłej a wuwušywałej.
Faraŕ Pjech ju liturgiski nawjedujo, Chor Łužyca a Dolnoserbski sekstet spiwatej.
Góźba stej spomnjeśe na Kita Lorenca a 40 lět swěźenjow poezije.
Ale wšo pilnowanje jo było pódermo – pšut jo był pšec.
Wjelgin dobry material za to mamy, mjenim našu ‚Lutki-fiblu‘, ku tej słuša teke pupka ‚Minu‘", jo groniła ceptaŕka Anja Hötašowa.
Ja pak lubjej se pśechojźujom.
Za nju som namakała kašćik.
Póscynjane skiby a piśe, młogi raz placki a pampugi – to jo na nich cakało pśi kuždej staciji.
Pśizjawjenje móžo běžaś pód Južo dlejšy cas w měsće wó tom pśemysluju, až trjebaju na kuždy pad nowe a moderne elektriske.
"To su byli drogotne lěta za mójo wuměłske wuwijanje", jo Uta Stastnowa wujasniła.
Do Žylojskego amta su tencas pśed 225 lětami słušali gmejny Žylow, Dešno a Strjažow.
Kafej wari se w limbarskem gósćeńcu hyšći na kradu tradicionelnu wašnju: w glinjanem gjarncu.
Co jo śipka a co śibka?
Kuždy drje njama dosć techniskego rěda doma.
Jolic drogujomy až do drugeje jsy, móžomy snaź jězd slědk z busom zaplanowaś.
Jěmy k tomu wobrězowane kulki.
Cogodla dejm mócny a wjeliki byś?
Źo ga su wóni wostali?
Chor pak njespiwa jano, ale rozšyrijo teke wědu wó serbskej domowni – Dolnej Łužycy – wó jeje stawiznach a kulturje.
Ideje, kak wustawadło mógało wuglědaś, jo gmejnskej raźe na slědnem wobradowanju w Husu prezentěrował zastupnik inženjerskego běrowa iHC.
Barwy su : cerwjena, oranžowa, žołta, zelena, módra, indigo , wioletna .
Ale teke situacija w Górnej Łužycy napórajo jomu starosć.
"Łoni smy zejgrali 6 : 1, a 3 : 2 jo za nas prima wugbanje".
To pśedewześe jo prědne na nastawajucej pśedewześowej płoni.
Ludowe nakładnistwo Domowina a redakcija „Płomjenja“ procujotej se wó nowe rědowanje za financowanje we wusokosći něźi poł miliona markow wob lěto.
Płody su małke, kulojte, twarde, zelene wórjechowe płody, kótarež jano jadne semje wopśimjeju.
Z tym Muka jo se z Dolneju Łužycu wopóznał.
Fotograf Jürgen Maćij jo informacije za wustajaŕske sćěny spśigótował.
Oficěry su měli wšake lichoty, su směli do jsy a kontakty ku Hochozarjam su nastawali.
To jo wažne.
Pśez to koncentrěrujo se móc słyńca na jaden dypk.
Dožywjenje buźo wěsće njeźelu cołnowy korso, źož na pśikład originalna serbska swajźba z Raduša z lěta 1990 wiźeś buźo.
Někotare zajmowane Slěpjanarki su pśed krotkim załožyli kružk za keramiku.
A gaž jo pśišeł domoj, jo kreslił serbskich luźi, drastwy a nałogi.
Na ten cas mógu se lěbda hyšći pšawje dopomnjeś.
Pótom stej Pawlikoc to kupiłej, Hartmut jo wukubłany kuchaŕ a póchada ze susednego Jabłońca .
Tam jo wjelgin rědnje, tam wšykno jo.
Zasej Karinu póška.
Wótegrono doktorandki jo se wšyknym zdało logiske: „Ja se zajmujom za žeńske, ako su sebjewědobnje swóju drogu šli a su musali za swóje cele a ideale wójowaś.
Pśemyslujo, co se ma hyšći cyniś, ale nic jomu do mysli njepśiźo.
Tu dobroś su Bubaki faraŕce ned zarownali z dobrym rucnikaŕskim statkom.
Gmejnski etat za lěto 2019 jo wót kontrolneje instance (how: Rechtsaufsicht) wokrejsa pśizwólony, ale jano z wjelgin surowym wukazom.
Wotpołdnja smy wopytali na wušynach Golana israelske wino.
Zwětšego te starke razka njezwěrichu se wuznaś, až wuměju hyšći licyś.
Woplěwanje a spěchowanje serbskeje rěcy a kultury w měsće Drjowk (Margitta Jurkowa, zastupna šołtowka)
Dolnoserbski report: „Drastwa rejujo“ w Slopišćach
Něco pózdźej jo se luźam groniło, až budu dejaś źěłaś až do 67. žywjeńskego lěta.
Tak daloko słowa teje agentury.
W 14. stolěśu jo pśejšło to mě Krym na cełu połkupu, a to stare mě Tawrika jo wostało jano hyšći w legendach a powěsćach.
Take "starše" computery su zwětšego hyšći dosć dobre a se za pótrjebu w źiśowni góźe.
Cel jo był, telik luźi ako móžno koncentrěrowaś a wjeliki swěźeń swěśiś.
Gaž buźo źěło docynjone, buźomy ten flak zasej tak wugótowaś, ako jo wón do togo wuglědał“ – jo zlubił techniski direktor KSL Dieter Schleuter.
Wjele luźam ga jo se južo tak zejšło, až su sebje nowu domownju wubrali a něnto naraz mógu how wostaś, a chto njeby to rad kśěł?
A teke w Hochozy jo nastała iniciatiwa, aby mjenja pólow, łukow a źělow jsy dokumentěrowali a z toflami wobznamjenili.
W Halle a Jenje jo studował klasisku filologiju, stawizny a slawistiku.
Woblubowane jo w lěśojskem casu było bolcowanje na wuskem dwórje internata.
Tamkor dojěś – to jo było pšawje
Diana Šejcowa jo dała jomu pšawje: „Ta njewěstosć to źěło fachowych wuběrkow bejnje móli.“
W 30tych lětach su nacije w pódzajtšu Nimskego rajcha młoge jsy pśemjenili – teke w Łužycy.
Wóni muse byś zwězane, nanejmjenjej pó źělu, z oficielnym serbskim sedleńskim rumom w Bramborskej.
A to płaśi teke za to druge žycenje: Pó tom až ma Pücklerowy park w Mužakowje južo dlejšy cas status ako šćitany kulturny pomnik UNESCO, by kśěli měś Chóśebuzarje za swój Pücklerowy park w Rogeńcu tež taki gódny a wažny status.
Tak njesmějomy se teke na lětosnej turneji do BRD sobu wobźěliś.
Co pak se ten cesćony jubilar mysli na takem cesnem dnju? "Ty njedejš skjaržyś, teke gaž se śi wochylu derje njejźo.
stwórtk, 24. decembra /zymskego
Luźe z 13 wobgrozonych jsow su tam pódla byli.
A wósebnje w Dolnej Łužycy jo wobstojał južo dawno konsens, až serbske źiśi deje se pśenimcyś.
Až do 31. měrca jo cas.
Naša jězba pśez Město z busom jo nas teke wjadła pśez industrijowe strony w měsćańskem źělu Spandau.
Wjacor jo w tom kraju kuždy sam a mjelcecy pśed take ju kistu sejźeł, w kótarejž su pokazali a wulicowali nejgroznjejše wěcy, bźez togo až jo śi zyma pśeběgała a tšašyło.
Brandta w Chóśebuzu »Spiwanja młodym a starym, tužnym a wjasołym«, zestajone wót Mjertyna Gryza, ceptarja w Nowej Jsy pla Picnja.
A co by raźi cytali waše starjejše?
Chronist wulicujo: "Ja njejsom z nim pśi swójźbje.
Zakaz zgromaźinow.
Slědkoju jo na rěźe, až dej teke něco wudaś.
Wótergi dožywiju woglědarje ceły źeń how.
Wjele jo źinsa dožywił a nowego zgónił.
Ewangelski cerkwiny wokrejs Chóśebuz dostanjo nowego superintendenta.
Rozpšawu wó rezultatach źěłaŕnje dostanu pó internem wótgłosowanju wobźělnice a wobźělniki zarědowanja a zagronite w kubłańskem wobłuku.
Což pśi starjejšyma jo było zakazane, smy pśi starkej a starkem směli.
Dokulaž pak maju wjele kalorijow, dejali je jano w měrje póžywaś.
Studium trajašo až do lěta 2005. Pla jadnogo z nejwuznamnjejšych awantgardistow-komponistow za cas NDR, prof. Friedricha Goldmanna, Elikowski-Winkler swój studij absolwěrowašo.
»Gaž jo wšykno tak jadnore, pón ga mě raz pśeraź, kak to pśiźo, až gwězdy wise na njebju a njewopadnu!«
Dostanjośo basleńske mustry za larby kócki, chódoty, klowna, myški, fantazijowego ptaška a pirata.
Dla korony se pśesunjo nejskerjej na pśiduce nalěśe.
[...] serbskim kórjenjam, pjerwjej su wejsanarje w našej jsy serbske powědali, a regionalne mjenja někotarych rostlinow zně nam hyšći we wušyma“ – z tymi słowami jo Marianne Kappelowa we mjenju Prožymskich referenta pśipowěźeła.
Ako zastupny direktor som ja někak wěźeł, kótare nadawki direktor w NDRskem casu ma.
Policija slěźi něnto pśeśiwo šesć muskim w starstwje wót 20 a 36 lět.
How felujo pódmósćenje.
Pótom źěłašo dwa dnja na swójom wugnju, ažo běšo wšo pšawje gótowe. 
Wóna jo se zasej zgubiła, Jan pak jo mógał dalej jěsć a piś.
Wašnja tych serwietkow jo pitśku rozdźělna.
Wence mjazy ludom pak župny sekretaŕ weto na wjacorach abo sobotu a njeźelu pśebywa.
Górjejce nalěwo jo wiźeś znaty grod w Bratislavje, a we srjejźi wiźimy symbol z Pieštanow.
Pśi tom su dostali pomoc wót Serbskego ludowego ansambla.
Gaž cytamy jogo slědujuce smužki, njetrjebamy se tomu źiwaś: »Dajo luźi, kenž kus zemje ako ›mójo‹ pomjeniju, a toś tu zemju nigdy wiźeli njejsu a žednje na nju stupili njejsu.
Qualm
Młogi góspodaŕ jo wił z głowu a šepotał: to jo ako we Błotach!
Wjelgin rědko smy do Hochoze pśišli.
Wón jo, ako teke bramborski krajny šef partaje Andreas Kalbitz, pśišeł na zarědowanje młoźinskeje organizacije wót AfD „Junge Alternative“ (JA), kótaraž jo se pśed měsćańskeju halu k wólbnemu wójowanju za wólby do krajnego sejma pórała.
Gdyž jo na kóńcu januara w Barlinje zasej ten “Zeleny tyźeń”, pón budu Chośebuske tam teke mócnje wabiś za BUGA.
Luźe na Lědach pla Lubnjowa su byli lětosa we wjelikem tšachu.
Jezus źejo: Ako mě mój Wóśc jo lubował, tak som tež was lubował.
How pak som dožywił dalšne wjelicke a źiwnučke wuźěsenje, kótarež cas swójogo žywjenja njezabydnjom.
Wokoło slěpjańskeje cerkwje a w Serbskem kulturnem centrumje (SKC) jsy jo był zachadny kóńc tyźenja gódowny mark, ako pśecej na drugem adwenśe.
Buźćo lube, źiśi!
Wóni su zaśěgnuli do bydlenja na droze Dammstraße.
Kurt Jakobitz z Depska - 02.05. (80 lět)
Wiźi pśeliš kšasne źate rubiška a wušywane cypjele, žyźane šorce, suknjane kóšule z pisanymi bantami a wjeliku lapu.
Gano su wótedali manuskript za wudaśe za lěto 2021. W Schiemencojc śišćaŕni w Chóśebuzu, kótaraž ma gołkojskego wobsejźarja, se śišći něnto brošura, kótaraž ma 156 bokow.
We Richtaric kupnicy za serbske drastwy we Žandojskej droze su byli zachadny tyźeń pupy we serbskich drastwach wustajone.
A což njewiźiśo: Spozy teje Goramśice jo jadna grobla - to jo ta Stara grobla.
Wěra jo wusměrjona do pśichoda, a do pśibytnosći.
Buźom jomu groniś, až njedej wěcej tak cesto spiwaś.
Pśidajśo do jadnogo głažka górucu, do drugego głažka zymnu wódu.
Wónu su wšak wuzwólowanje za Serbski sejm financěrowali jano z pósćiwanjami a njedostanu žedne wurownanje za swóje wudanki (Aufwandsentschädigung).
Wšykne źěle drastwy mógu kupowarje se wót njeje wušyś daś, teke lapu.
A to mamy se źěkowaś mimo dobrośi a zmilnosći Boga tek Albinoju Molleroju a dr.
Pśed 5 lětami jo zachopił D.
Až take regule su pśeliš surowe, a gaž to tak dalej pójźo, ga njebudu luźe we pśichodu se kśěś na superkokośe wobźěliś.
Pla nas jo było rowno nawopak.
Pjeńk jo tłusty a łazecy.
"Pón slěduju styri tyźenje wótwardowanja a zasej 14 dnjow za pśigótowanje loda", jo rozkładł wušy šołta Běłeje Wóźe Torsten Pötzsch.
Wjelika jo była licba žeńskich a źowćow łoni na kokośe w Dešnje.
Cytanja gódny jo teke pśipis Jana Nuka.
Bogi wuběgaŕ zasta a njewěźešo co, ako takeg’ kósmateg’ źěda wupyta. 
A za wšykno to se staraju tśi pśistajone redaktorki, jaden muzikowy redaktor a tuchylu dwě „lichej“ redaktorce.
Pětko pśistym swójogo nana rozwucowašo a jomu wulicowašo, až rozwucone a rozymne luźe cłowjecne měso njejěźe, ale až jo jim groznosć a grěch, měso wót swójog’ rownja jěsć ako źiwe tergate zwěrje. 
Wjerbański faraŕ Puhlmann pak wjele drugich nadawkow dla njejo se mógał we takej měrje wó tych starych staraś, kaž su se to žycyli.
Na drugem boce mamy něnto bilingualnu wucbu, a ja njerozmějom, cogodla tu ptaškowu swajźbu za to njewužywamy.
Kjarchob pśi cerkwi we něgajšnej jsy Trjebin, źož su južo we 12. stolěśu zakopowali.
Mimo kalendariuma su w njom cytaś stare wjedrowe a burske kazni, pśinoski wó rostlinach, zwěrjetach a šćiśe pśirody.
Teju drugeju su zasej pušćili.
Chtož zajm ma, do wustajeńce woglědaś, móžo to až do 6. januara.
Za pśežywjenje rěcy a kultury take pšašanje pak njejo relewantne, mjeńšyna toś njedej jo sebje nanuzowaś daś.
Carsten Lemanski , wjednik wognjoweje wobory, jo dał k wěsći, až maju něnto 34 cłonkow a wušej togo 20 źiśi a młoźiny.
Kśesćijan Ela jo togodla Serbsku narodnu zgromaźinu wó pomoc pšosył, Werner Měškank jo jim do rady dał, se wobrośiś na serbsku młoźinu, aby luźe how pomagali, kenž w samskem starstwje su ako wukniki.
Lažy pśi Atlantiskem oceanje a granicujo z Čadom w dłujkem zajtšu, ze Centralnoafrikańskej republiki we pódzajtšu, z republiki Kongo, Gabunom a Ekwatorialneju Guineju w pódpołdnju kaž teke z Nigeriju w pódwjacorje.
Wón jo nowy decernent, mjazy drugim za kubłanje, we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Peggy Janhoeferowa, wót lěta 2018 pśedsedaŕka kupki, jo pśipowěźeła, až kśě wšykne gósći z drugich jsow na zapusće z kafejom a tykańcom góspodowaś.
Z pomocu wósebnych šapkow su mógali sebje njewidobnych cyniś.
Tam woglědaju do cerkwje a Serbskego kulturnego centruma.
Jadna miłoraska jo mě groniła, až jo pitśku wuslěźiła tu wěc.
Něnt jo był tam drugi: Pólo, cele wobsajźone ze słyńcami, jo było wiźeś, swěśate žołte słyńcne woblica, jadno pśi drugem.
Blisko małego sedlišća bungalowow pśi Bukowince namakajo se toś ten mały gat.
fax: 0 35 91/4 24 08
Njedejš swójomu bratšoju gramowaś w swójej hutšobje, ale dejš swójogo blišego póhucowaś, aby jogo dla njetrjebał žedneje winy njasć.
Zyglyšk, na pśikład měsćańskego zastojnstwa w Žarach, jo se na slědny bok bonow tłocył, gaž su płaśiwosć zgubili.
Źinsajšny Nahuatl ma wjele narěcow.
»Howko som!«
Zgónijom ga pón, až jo tam sejźeła gromadu mjeńša abo wětša kupka wósebnje staršych luźi, kenž su se w swójej maminej rěcy wulicowali.
Pśi wóterych stołkach pěstka felujo.
Slědny pětk jo Nimska wjedrowa słužba pśedstajiła report wó klimje w Bramborskej.
Až serbske kórjenje mam, som akle pó smjerśi slědneje maminorěcneje Serbowki w mójej familiji – maśerje mójeje starkeje – zgóniła.
Tak jo se 1. julija 1958 zachopił mój pówołański cas ako docent na Serbskej rěcnej šuli w Dešanku.
Pónjeźele, 13. januara zeger 19:00, wóno pšosy na pśednosk w hotelu, źož pśedstajiju tśi družyny wót "pśirody lěta 2020", ako se w regionje namakaju.
K reji grajo kapała „Esprit”.
Taki nadawk jo mógała, tak jo měnjecy był, Maćica ako koordinatorka pśewześ.
Serbski ludowy ansambel jo jo wjele wót nich ako prapremjeru pśedstajił.
Ta serbska reja ma temperamentny rytmus, cu ned se wjerśeś w krejzu, gaž to słyšym.
To wóni su – te prědne balokopaŕki z Hochoze, Barbuka a z města, ako su treněrowali w Dešnje za EUROPEADU.
Ceły program jo taki luštny a wjasoły ako jo cesto to wejsne žywjenje.
Jezus źejo: Dajśo wašomu swětłu se swěśiś pśed luźimi, aby wiźeli waše dobre statki a cesćili wašogo Wóśca na njebju.
Cytajśo sami! "Lětosa jo naša Witaj-źiśownja dnja 16. septembra korony dla swěśiła kokot bźeze starjejšych.
Porik zastupijo do paradiza.
Dwě wjelikej skali stej myslonej za lězenje, ale jo to tšašna wěc.
Pódpisarje pokazuju na to, až njemały źěł Miłoraskich njoco wjas spušćiś.
A dokulaž – ako pla Serbow – kuždy z kuždym se znajo, su politiske manewrěrowanja wšedne źěło.
Dejm se teke hyšći pśewoblac.
Lothar Hupka, wjednik „terpjańskich wobornikow“, jo pśed 20 lětami měł južo tu ideju, do USA jěś.
PONASCHEMU jo take knězoju Bartoju zlubiło, až sobu pytaś co maminorěcne serbske źiśownice a jim pomagaś se wudospołniś w tej rěcy.
Kat Austen ma webbok, na kótaremž njamóžośo jano něco wó praktikach wuměłstwowego pśisłuchanja zgóniś, ale teke sami – wó to wóna pšosy – zuki zlodowaś a tak k jeje projektoju pśinjasć.
Pó jadnom, cesćej pak pó dwěma su pśi zajśmiśu pśišli do domow, nejlubjej tam, źož starjejše njejsu rowno doma byli.
Dalšne etapy su góry Rudawy Janowickie , Kamjene a Carne góry do Jedliny-Zdróju, Sowje góry , Slobrany pśechod źělecy ju wót Bardzkich.
W nowem muzeju wiźimy wšykne fasety serbskego žywjenja – w historiji a w źinsajšnem casu, a teke do pśichoda móžomy tam glědaś.
Fašistiskim pazoram jo se wuwinuł, žywjenje pśisajźili su jomu, tomu njewinowatemu, njepśewidne pówójnske mjerwjenja a tšachy.
Ako pozitiwnje jo tek pśispomnjeł, až Witaj-projekt se w horśe, kenž jo do Brjazyny pśeśěgnuł, dalej wjeźo.
To se wě, až smej kśěłej familiju zasej gromadu wjasć.
Źinsa pak wěmy to lěpjej: Wóna jo krejz!
Naša duša jo huleśeła kaž ptašk ze seśi ptaškarja.
Som se woglědała kupu Langeoog.
Pótom wugłaź ten nowy sněg na sćěnach.
Co na wikach za trajdu dostanjośo?
Chtož jo se w Casniku slědny tyźeń woglědał na 4. boce tej wobraza ze zapusta na Lědach a z camprowanim na Lipjem, jo wěsće pytnuł, až stej se wobraza zaměniłej.
Ja se wjelgin wjaselim! Wót togo budu ja pisaś pśiducy raz.
Ako fronta jo była mimo, su pśišli druge.
Jim, kaž teke drugim tśom lawreatam ‒ Lubinje Dučmanowej ze Spalow (Spohla), Mikławš Krawcoju z Budyšyna a prof. Gerald Stonoju z Oxforda ‒ jo pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik pśepowdał myto na swěźeńskem cesćenju srjodu tyźeń w Serbskem domje w Budyšynje.
Jo to Lipjańska serbska drastwa, kótaruž su se gano teke woblekali, gaž su šli na namšu.
A wšym młodym luźam dej to byś rowno tak znate ako to, kaki wuznam toś te nałogi maju. kenž deje wóni woplěwaś. a kak su nastali.
Wótnowili su wězbu (Dachstuhl), kšywo a murju.
Zaspiwa nam teke to spiwańko wó źowću a lanje: [...]
Slěźaŕka regionalneje historije Ursula Balzerowa dokumentěrujo jsy a historiju pódzajtšneje Łužyce
Něgajšny zwězkowy prezident Roman Herzog jo ten źeń 1996 za wopomnjeśe póstajił.
A toś jo gjarda góra zapłakała.
Z Klětnego/Klitten. Hinc Roj, znaty a angažěrowany serbski komponist z Klětnego (Klitten) w Górnej Łužycy, jo we 92 lěśe swójogo žywjenja na 10. nowemberu zamrěł.
Z tym njejo wordował do gmejnskeje rady wuzwólony.
Teke prědne kontakty z šołtu Fredom Kaiserom a jogo zastupnicu Katju Hoffmannoweju jo był wjelgin wutšobny, cogoždla su Starodarbnarje se byli wěste, až su w serbskej jsy namakali nejlěpše městno za jich lodu.
Wšykno jo se zežněło a było trjebne za jich pokorne žywjenje.
Pón wulicujo mě, až su žedne amerikańske pótomniki hochoskich wudrogowarjow do Iowy juž drugi raz w picańskem cerkwinem amśe byli, aby w archiwje slěźili za swójimi domacnymi pśiswójźbnymi.
Na bildach, kótarež su we jogo wjelich pismach a knigłach wótśišćane, źaržy wón w rukoma kružydło a globus, a nic faraŕske knigły abo kśicu.
Někotare źiśi su mały źěl programa sami wugótowali.
Absolwent praskeje sorabistiki jo w knigłach nawězał na swóju disertaciju wó deklinaciji substantiwow w spisach Hawštyna Swětlika a wopisujo wuwiśe deklinacije substantiwow, adjektiwow, pronomenow a numeralow we wobyma serbskima rěcoma.
Ten jo zasajźił Gero ako markgroba Saksojskeje Pódzajtšneje Marki.
Nowka jo ten slědny bur we jsy, ako źěła kužde lěto z kónjom.
Lichotny stat Sakska jo financěrowanje togo pśedewześa z kabinetowym wobzamknjenim z 20. awgusta 2019 pśizwólił.
Patzigojc manźelskej póchadatej z Brjazyny, do Zakaznje stej pśeśěgnułej w septemberje 1997.
Z njeju móžoš wuknuś twójo piwo na serbski skazaś.
Źo ten cas jo wóstał! Kak lěśe te lěta z nami a my z nimi.
Witaj, Hopel", jogo wjasoła póstrowijo, "ty pak sy rědna jěšnicka!
Casy pak se zabywa, až mimo »nimskich« Frizow eksistěrujo hyšći tśeśa, pó licbje samo wó wjele mócnjejša friziska kupka.
Woblubowane su tylowe špice, kótarež jo Delia E.
Po turnusu pśewjeźomy wósebne posejźenja pśedsedaŕstwa SŠT w Chóśebuzu, ako łoni w maju, źož smy woglědali do našeju źiśownjowu.
Situacija z infekcijami jo se tak pógóršowała, až wósadna rada Kloštaŕskeje cerkwje jo pětk wobzamknuła, až žedne namšy do 10. januara we tej cerkwi njebudu.
Doněnta hyšći njejsom nic wót zagronitych słyšał, což by powědało pśeśiwo tomu.
Pśi comž móžo »my« pśecej ako Łužyca tak teke Nimska byś.
Wonej stej se dejałej měś lěpjej.
Tudne wósady su dostali młodej faraŕce a fararja, z Barlinja.
Glinicka jo družyna ze swójźby rožowych rostlinow .
"Źěkujom se śi", groni maś a wuśěgnjo wózyk z rěda.
Angelika Jordanowa, wjednica chóśebuskego studija rbb jo Casnikoju rozkładła, co jo jich k tomu pógnuło, taki talk-show pśewjasć. „rbb jo za serbsku community wažny medium.
Howacej su wótkubłaŕki a wjednica Ramona Lugerowa lětosa wjelike zarědowanje pśemjeńšyli.
Marja Rječkec ma jogo źěło zrědowaś.
Rolnikarske źěłaśerje agrarnego drustwa Chórice (Göritz) su žněli dwa dnja do gód zeleny a pupkaty kał.
Naš póstrow za źiśi
K swójomu teamoju słuša 13 kólasowarjow, šesć wót nich buźo za kužde wuběźowanje nominěrowanych za jaden team.
Špatnego wjedra dla su njeźelski program wótgronili a sobotu wjacor jo był w Gladhousu južo kóńc festiwala.
Pón, měnim ja, by se napśeśiwne měnjenja jawili, na pśikład w chóśebuskem cerkwinem krejzu.
Dokulaž som na to zwucony był, njejo to za mnjo wjeliki problem był, som frejdu na tom měł.
Idealne pak su, gaž sy łacny.
Kužde lěto wuchada Pratyja, a to južo wěcej ako 120 lět.
Ale to padnjo někotarym štyrjarjam zazdaśim śěžko, kenž pśecej zasej wopytaju ten źěl europskich stawiznow sfalšowaś.
Śamny woblak a carne crjeje ja tegdy měł njejsom a nowe kupiś njejsmy mógali.
Problem jo, až Domowina jo towaristwo a strona jo strona.
Geometriski wódowy molekul jo kutny a wótpowědujo VSEPR-teoriji, ABE-typa.
Wóni chyśe cigarety z awta, ako hyšći se žagle a pale.
Pówitał namšarjow jo Ginter Pawliš, dobra duša złykomorojskego serbstwa.
Prezident jo dalej Hans Heinrich Hansen, pśisłušnik nimskeje mjeńšyny w Dańskej.
Naraźenje za gronko Palcowe graśe Wóna se pšaša: hej - co to dej?
Wšak jo tak, až su musali ten za tśeśi kóńc tyźenja w septembrje planowany Błośański swěźeń w Lubinje wótpowěźeś – zakaz za wjelike zarědowanja ga hyšći płaśi až do kóńca oktobra.
Pśisamem wulěkany skócyjom na dwór a wołam: »Mama, mama, nan źo!«
Pó wulicowańku jo se rozgranjał z wobźělnikami wó bajce a jo se za detailami tšojenja pšašał.
Wót zeger 15.00 buźo sajźiś tykańc a kafej.
Pódzajtšny pśibrjog jazora słuša k zwězkowemu statoju Michigan; pódpołdnjowy kóńc k Indianje a pódwjacorny pśibrjog k statoma Illinois a Wisconsin.
Nastali su pśedźěła za wólejowy wobraz "Mósćański swajźbaŕski pśeśěg".
Wušej togo pólske wjelikopósłaństwo w Barlinju źaržy stawny kontakt ze zastupnikami Serbow, wósebnje z Domowinu; pódpěruju se iniciatiwy za woplěwanje kulturneje wědy a za towarišnostne kontakty. (Pólski wjelikopósłańc jo [...]
Po tom, ako smej to jadno a druge wiźełej, som jadnu wazu kupił - jadnu rědnu, wjeliku kristalowu wazu za wokoło sedym markow.
Kórjenje kśesćijaństwo laže w žydojstwu, w casach romskego imperiuma, kótaryž jo wobkněžył źinsajšny Israel.
W SKI jo teke spóznał Jura Frana (Frahnow), a jo k njomu woglědał w Picnju.
Na ten part su zapópadnjone 40 lět!
Pśez to som pólěpšył teke móje znaśa dolnoserbšćiny.
: W Barlinju pśedawachu se zachadny tyźeń te prědne kibutowe jaja, kužde jajo sedym mark droge.
Nicht njejo jogo tam namakał.
18lětna Anna Kosakojc z Turjeja jo wordowała pócesćona wót chóśebuskeje rucnikaŕskeje komory ako „wucbnica (how: Lehrling) mjaseca“ – ako jadna wót 500 wucbnikow.
Pódla budu budki, źož źiśi mógu basliś, wogeń źož budu klěb na kneblu pjac a móžnosći za grajkanje.
Pěś pyšnych źowćow, a to Krolojc, Krawcykojc, Šoradojc, Kóńcakojc a Smogorjejc, su sebje styri jogo spiwy »Wót stwórjenja jo mój spiw«, »Pśěza«, »Njewjesta a kwětašk« a [...]
To drje jo gus, kótaraž jo swětego Mjertyna pśeraźiła, ako jo se schował, nic ga?
Hans Dabo jo doswěśił swój 5. burstak w muzeju.
Pšašam jogo, kake jo dopołdnja było to pśedstajenje togo rybyłojenja. “No jo” - groni - “smy byli źaseś rybarjow, a smy w pśistawje we jsy pokazali, kak how w Borkowach ryby łoje.
Bury ze swójimi traktorami a drugeju techniku njesměju jen wužywaś.
Wóni kijašk wobpśimuju.
Nan mě wukažo změrom byś a pokazujo ku góli, źož stupa na kšomje mjazy gólu a łuku hupac.
Módrośišćarnja na Wětošojskej dwórnišćowej droze jo měła něga wjeliki wuznam za wugótowanje serbskeje drastwy za žeńske Wětošowa a susednych jsow.
Mjazy nimi Marju Rječkec , něga rolnikaŕska pomocnica, pózdźej wót 1952 do 1971 ceptaŕka na SRWŠ Chóśebuz a sobuźěłaśeŕka Nimskego pedagogiskego centralnego instituta w Budyšynje.
Gaž cośo teke raz do togo "realnje eksistěrujucego" wuznamnego glědałka złeje kralowki w bajce Sněžeńka póglědnuś, to ga wupórajśo se raz do Spessartowego muzeja w měsće Lohr.
Som drogował pó Italskej, a póznał druge kraje ako Awstrisku, Česku, Słowaksku a Słowjeńsku.
Biblioteka w Serbskem domje ma wót slědnego tyźenja nowe wabjenje.
Wugranja to se wě tak, ako jo se to wótsłuchała resp.
Wót 2001 až do 2007 jo była dirigentka radworskego chora Meja.
kótara warstwa mójogo wobraza jo gótowa, jo dopołna?
Toś jo pla nas grono jano wó tom šło, až Amerikanarje kulkowe bruki wušej našych rolow zwótchytuju, na pódwjacorje su to Rusam pśipisali.
Něcht dej rad ze mnu grajkaś!
Take romantiske cołnowanje se how zachopijo zeger 19.00 a źo až do zeger 22.00 a snaź teke dlej.
Młogu anekdotu ze žywjenja Měta Pernaka su gósći słyšali, k eksemplu to, až wón jo se wopokazał ako wiselny fryjaŕ.
Starjejšej stej nam źiśam serbske tšojenja cytałej, na pśikład knigłow ‚Serbske baje’.
To su informatiwne knigły, ako pósrědniju póglědy do historije a do źinsajšnych wušej zwóstatych slědow – a suche pśi tom zewšym njejsu.
A něźi 1928, Latk jo we sedymem studijnem lěśe a krotko do eksamena, zajmujo jogo Šwjela za swój projekt wudaś basni Mata Kosyka.
Ako smy mógali w NC wót 3. 10. 2019 cytaś, jo se jano 651 Serbow wobźěliło na wólbach za Serbsku radu kraja Bramborskeje, což jo 50,9% tych głosow ako pśi wólbach za ten wažny gremij pśed styri lětami.
Ale zapust a karnewal matej teke hyšći drugi bok: Pijo se pśewjele alkohola.
Mały Kólsk/Klein Kölzig
Nowe jo, až domacna šula wěcej njedelegěrujo a až směr studija žednu rolu njegrajo.
Pśi tom jo něgajšny šołta, wón ga jo pó slědnych wuzwólowanjach swój amt pó 26 lětach pśepódał młodšej generaciji, pokazał na to, dla cogo a kak jo se w tom dłujkem casu zasajźował za to serbske a wugronił swójo pśeznanjenje, až teke jogo naslědnica w tom zmysle dalej źěłaś buźo.
Zmakanje jo zjawne.
A pódšmarnuła jo wósebnje to, až Fontane z tym, až jo tak rědnje a wobšyrnje wopisował wšake strony w Bramborskej, k tomu bejnje pśinosował, až Bramborgaŕki a Bramborgarje na swój kraj gjarde su, až su z nim kšuśe zwězane a jen w cesći źarže.
Dejmy rozmyslowaś, co móžo teke turizm za serbsku kulturu a za Serbow dobrego pśinjasć.
Gosćeńc „Fischerstübchen” na Lipjem wabi w nowembrje ze słoźeceju rybneju jězu.
Towaristwo serbskich rybakarjow jo lětosa 135 kg "sajźonka" kupiło.
Južo 2008 jo interdisciplinarna źěłowa kupka na Serbskem instituśe w Chóśebuzu zachopiła, informacije wó wejsnem wuwiśu, cerkwinych nastupnosćach, stroninych mjenjach, wužywanju rěcy, twaŕstwje abo towaristwowem žywjenju dokumentěrowaś.
Prězy dostojnego kamjenja z pěskowca lažašo nalěwo dołojce mały běły kamjeń z datami: Werner Rocha a Dora Rocha.
To za nas nichten drugi njepśewzejo.“
A ako smej naslědku dojšłej do kjarcmy, jo było juž pó programje.
Jozep pušćijo swójich bratšow na drogu z tym słowom: »Njewaźćo se mjazy sobu!«
Howko jo pśišeł dr. Bernd Fabritius, zagronity za pšašanja wusedlarjow a narodnych mjeńšynow w Nimskej.
How su źowća a młode žeńske wujšli, aby pó jatšownu wódu šli.
To zabijanje kokota jo za mnjo kradu zajmne!" Až Górjańske pasuju ze swójimi nałogami derje do swójich stronow, su teke pokazali wobźělniki pśeśěga ze suseźic gmejnow.
Martin Wórjejce/Hoyerswerda rolu.
Franciska Albertowa jo študěrowała sorabistiku, źěła za Domowinu a powěda wjelgin derje serbski.
Wupni balon na źěru głažka.
Rostlina jo hybrida z japańskego aprikozowego boma a wišnjoweje slěwcyny .
Dr. Ulrike Gutheilowa jo pśijěła na swójo slědne woglědanje do Łužyce we swójej funkciji ako zagronita za nastupnosći Serbow w Bramborskej.
Take skrotcone sady maju teke hynźi.
Wutšobnje jo jich tam wuwitał Karsten Saß, zastupny krajny raźc.
Pśišli su fararje a angažěrowane kśesćijany, teke faraŕ Reichelt-Blunjański a študański faraŕ Tušling.
Weto njejo mója starka serbsku rěc nawuknuła!
Rostlina jo w krotkowjacornej Aziji, w Kawkazu, w pódpołnocnej Persiskej, krotkozajtšnej Europje a w pódpołdnjowych Alpach rozšyrjona, pśi comž we pódwjacornej Europje a na pódpołnoc Alpow jano wóźiwjone wustupujo.
Som póznał, kak wažne jo za Serbow a jich identity teke chorowe gibanje.
kandidatkow wumějo jadna górnoserbski, ale žeden z nich njejo se doněnta pokazał ako serbski procowaŕ we wokrejsu mjazy rěku Dubja a Błotami abo hynźi w Dolnej Łužycy.
Tak jo dostał w ramiku lětneje zgromaźiny cłonkow GEMA na 28.06.2010 Frank Ramond to „Fred-Jay-myto“ we wusokosći 15.000,- € za swóju procu za nimskorěcnu muziku.
Skóro dešć a zymne wjedro wopśestanjo, a jatšy budu wumóžone! Ilustracija: Ingrid Groškowa Słyńco swěśi.
Ned za swójim wudwórom jo se pózwignuł ze swójim zapśěgom do mrokawow a jo leśeł wušej Kamjeńca, Połčnice a drježdźańskeje góle pó rownej droze do sakskego głownego města ku kralojskemu grodoju.
, groni 46lětny Ronald Maznik, cejegož pówołanje mašinowego zamkarja derje pomaga.
We jadnom su se byli wšykne pak wobjadne: comy mócnje za to źěłaś, až se wósebnje na pólu šulstwa a kubłanja w pśichoźe wěcej cyni za dolnoserbsku rěc, za jeje wuknjenje a wucenje, a to nic jano pśez projekt Witaj.
Toś te wótśišće pón zgromadnje ze źiśimi pśirownujomy.
Južo wjele lět dłujko mytujo Domowina nejrědnjejšy majski abo swětkowny bom dolnoserbskich jsow.
, buźo w ramiku festiwala Aquamediale w brožni burskego muzeja wustupiś Serbski ludowy ansambel.
Dalšny aspekt jo, až kśě teke wědomnostnika Alfreda Krawca cesćiś.
How w Chrastawje se wón teke śišći.
Ale domoj pśiźecy jo był někaki mucny.
Pjerwjej – wót 1956 do 1990 – jo to było statne myto DDR.
We pśichoźe dej wóno zněś jano , a te institucionelne wótźělenja naglědaju se za wšym zdaśim ako integralny źěł zastojnstwa.
Siófok jo město w Hungorskej.
Tak teke kokoty.
Bianca Kökényes jo wjednica
Njocomy měś někaki prozny muzeum, jano pśirodu, mimo luźi, jo Borkowaŕ pominał.
Jo spisał wuznamne knigły wó teoriji zukowego wuměłstwa, na pś. wucbnicu wó komponěrowanju (1630) a knigły wó pšašanjach praktiskeje muziki.
»Woglědajtej se jan raz jeje wócy, wóna ga se pšawje smjejo«, měni Madlena. »To jo za nju zawěsće swěźeńska gósćina.« Pór raz hyšći wót tych tśoch kuski sada dostanjo.
Tak su mógli sobotu wrota stajiś.
Znankstwo Kněza jo wěrne a hugótujo tupych mudrych.
Stakim mógu se woglědarje zasej woglědaś młyńsku techniku w połnej funkciji.
A kužda bajka ma swój spiw!
W TRJEBINJE (župa Běła Woda/Niska): Linda a Lowiza Fabijanojc stej se wjelgin wjaseliłej pśez „jatšowne” jagnjetko.
Te wšak se schowaju, tak až deje drogowarje, ako tamkor kuždy źeń pó towzyntach lice, měś wjeliku gluku, aby je wiźeli.
Wósebnje pak by kśěł wustajiś Wernera Młynka, Christu Elinu, Jurija Pěčku, togo direktora, kótaryž jo był rozbuźony socialist a zrazom wjelgin spšawny a pomocniwy luź, a se wě Jozefa Frencla, togo serbskego »aktiwista«.
Kake njedopołnjone póžedanja Domowiny su konkretnje z tym měnjone? – smy se dopšašali w běrowje Domowiny w Budyšynje.
A serbska wucba pó móžnosći njeby dejała fakultatiwna wóstaś.
Cesny družba, ja śi wiźim!
Ta ceła pisanosć jo we wustajeńcy prezentna – na pśikład moderny wobraz rubyńskeje najsy, drastwowa kupka z Noweje Niwy, wuglowa jama blisko Chóśebuza, jatšowny wogeń, błośańska noc, nocny jagaŕ w Myšynje abo cerkwja we jsy Meuro.
Wognjowa wobora gasy wogeń.
Wósebnje zajmnu namakanku su mógli archeologi na gruntach Ku Grodowej cerkwi 8 w kamjenjanej piwnicy, kótaraž jo se w 18. stolěśe powdała, dokumentěrowaś.
Něnt su politikarje wupominany byli, za móžnosćami pytaś, kenž rownopšawnosć garantuju.
Wón jo kritizěrował wótwlěkajuce wótstupjenje wót brunice a jo gronił, až za gólu w Nimskej jo aktualna wódna a klimowa kriza južo źinsa katastrofa.
Wulězćo ga ze swójogo śmojtego kwartěra!«
Tak swěśe se teke jatšy w Pólskej na drugu wašnju a we kuždem domje dajo pśi nałogach rozdźěle.
Wobraz z kurjetkom wiźiśo dwa raza.
Stara pśikazń jo to słowo, kótarež wót zachopjeńka sćo słyšali.
To jadne pak wěm: Njeglědajucy na felujuce kokulki njebuźo Bog mě daś padnuś.
Tu cesć jo dostał nejstaršy cłonk grobojskeje swójźby Elma Meyer (82).
Głowa jo wěcej śamno barwjona ako wuškowne śěło.
To zwěrje teke znajośo! To su kózy.
Teke ten pólski pśełožk jo był za wšym zdaśim wjelgin raźony“ – jo chwalił Jurij Koch.
Pšawo k naraźenjam maju komuny w starodawnem sedleńskem rumje Serbow, towaristwa a zwězki statkujuce na serbskem pólu a cłonki jury.
Pjerwjej su we nižynje Małkse jich wjele było, něnto jano wjelgickano rědko wopytajo z casami jaden abo dwa póra měwaś.
A hyšći źinsa stoj tudy wjeliki, naglědny młyn – wjele wětšy ako ten prědny z lěta 1848. Źinsajšny chrom jo z lěta 1904.
Pśed 25 lětami su te załožarje sebje gronili, až drastwa, reja a tradicije jich serbskich wóścow njedeje zajś.
Serby južo pśecej maju dobre kontakty ze słowjańskimi susedami, wósebnje z Čechami a Polakami.
Kradu sćakły jo kopnjo z nogoma až na kóńc lěgadła dołoj.
Pótajmnje łazy pó nocnych drogach a nuźi luźe z wobstawnym wubójanim a njeměrom.
Starše wejsanarje sebje to waže, až pó klěb, guski a tykańc njetrjebaju dlejšu drogu jěś.
Spiwali su how Anja Stubenhöferowa z Barbuka, Diana Šejcowa z Hochoze a Marion Knorrowa z Husa.
GAŽ JO AGRARNE DRUSTW we Wjerbnje załožone, co buźo wóno pón źěłaś?
Rosće na suchych pěskowych zemjach, pśedewšym na suchych błomjenjach, na kamjentnych nakłonjach, w swětłych krickach, na kšomach a na drogowych kšomach.
"Škóda jo, až to wótmyslone dalejwjeźenje kursa serbskeje rěcy njejo se łoni raźiło.
Dnja 9. septembra 1991 se zachopijo lěto 5752 a dnja 28. septembra 1992 lěto 5753.
Wjednik Rěcnego centruma Witaj w měsće Kito Ela jo se źěkował wšym, ako su pśipomogli, až Hochoska Witaj-kupka stoj źinsa na twardem fundamenśe.
Mamy wót togo casa zasej hynakše zastojnstwowe a politiske struktury.
Kuždy jo mógał groniś: Cu jaden źeń pśiś, abo dwa dnja abo tśi dny.
Końc 70tych lět jo kněz Jarik z Wjerbna był wuknik na toś tej šuli.
Jěžyk Borstel Was wita!
K dostaśeju jo kalendaŕ w Serbskem muzeju, w LODCE, w Dešnje, w Borkowach a pla wšakich drugich.
Co jo za jadnu mamu how ten swět, gaž śerpi južo źaseś lět a žedna srědnosć za nju njej na swěśe ak jano měrne, zbóžne dowumrěśe?
W pśigótach na 100. jubilej załoženja Domowiny w lěśe 2012 wupišo Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny wuběźowanje wó nejlěpše naraźenje za wósebny logo.
Mějśo wjele wjasela, gaž pytaśo Waše jatšowne jaja!
W prědnych dnjach mjaseca, tak něźi až do 4., změjomy znjasliwu zymu.
Zapalony jo wulicował wót jeje bogatosći a wužytka a wót togo, kak dejmy a móžomy ju wobzwarnowaś.
Ale tak daloko hyšći njejo.
Pó serbskem cytanju su źiśi se žycyli awtogram wót Jurija Kocha.
A na rejach su rejowarje za nami »łapali«.
Toś to twarjenje kśě pón pśedaś, a zajmce za to mógu se wobrośiś na šołtu Helmuta Krawca.
W Žylowje su tenraz licyli 16 rejtarjow.
skóńcowanje někotarych elementow, žedna móžnosć je z drugimi narownaś,
Nowy Kontakt jo był Jurij Chěžka .
Mimo młogich twarjenjow a pomnikow jo to wokoło 300 wšakich figurow – luźe a zwěrjeta –, wót kótarychž se 150 gibjo.
Cyńśo małe pśestawki, aby narskosć źiśi stopnjowali a tak napnětosć pówušyli.
Gaž njejo wěsty był, kak se wěsta wěc nejlěpjej zwuraznijo, tak až serbske luźe wšykno dokradnje rozměju, jo se wejsanarjow wopšašał.
Pózdźej w lěśe 1947 jo Paške w kafejowni »Schneider« w Chóśebuzu pśespytował młodych luźi, kótarež su kśěli hyś na wucabnikojstwo do Českeje, wón sam ga jo był teke Serb.
Te słowa, kótarež śi źinsa pśikažu, dejš k hutšobje wześ.
Gaž su wustupowali špańske źowća, su byli pśiglědarje pśecej rozbuźone.
To běšo wjelike wjasele za Pětka, wón póškašo Robinsonu ruce a njamóžašo dla łdzow nic wugroniś. 
Wšak som dejała se koncentrěrowaś na to což słyšym, a teke na to což pišu.
Nikomu njetrjebam groniś, kak jo k tomu pśišło.
Ewangelska cerkwja we Wustrowje na połkupje Darsu stoj na małej górce.
Tejerownosći mógu se wobraze na ramiku pśiscyniś.
Jo apelěrował na nowego bramborskego ministaŕskego prezidenta Dietmara Woidkego, až wón tu wěcej mócnje pódpěrujo.
Ale teke tam smy pótom w prezidiumje našo wiźenje a naše argumenty rozkładli – a to jo šło, pśi našom měnjenju jo wóstało.
Teke w Górnej Łužycy maju něnto rěcnu šulu
A chtož jo to weto cynił, tomu su pak zebrali telewizor abo su jogo samo zawrěli.
Njejo to genowa manipulacija a tejerownosći wuklukowanje zwěrjetow?
Tych 6 cłonkow medijoweje kupki su se na to dojadnali, až kupka njezmějo wěcej žednogo pśedsedarja, ale jano nagranjańskego partnarja.
Tam ga jo kužde druge lěto wjeliki festiwal „Łužycu“ na kótaryž pśidu rědne młode žeńske a maruše z cełego swěta.
Hoffmann jo był na nju zły, a wónej stej ako cuzej luźa roztyla šłej.
Šiman, serbski cłonk sakskego parlamenta, gronił, až jo ten swěźeń wjelgin derje pokazał, až su te pjenjeze, kótarež stat wudajo za Serbow, napšawdu za dobru a wužytnu wěc.
Tam se wobaraju tuchylu hyšći 6 wobsejźarje gruntow pśizamknjenju.
Zastup płaśi 4 euro.
Slězy nastanjo wogonk, jen dejśo zarězaś.
Pśed njeju su to byli mjeńše stacije z mjenim »SALUT«.
Ty pak husłyšašo głos mójogo žebrjenja, ako k tebje kśikach.
Na gluku jo ta bomba trjefiła dymnicu a ned rozleśeła a pśi tom "jano" kšywo zwóttergała.
Pśez to, až pšusnicu smějoš akle wokoło 10. maja drilowaś, njejo trajucu suchotu w maju a juniju znjasła a jo zeschnuła.
Wótegrona dejśo napisaś do kśicawki (Kreuzworträtsel).
Toś te figury licyś jo jaden tych nadawkow w nowem muzejowem kwisu, kenž jo Kathrin Šwjelina za małe źiśi wuźěłała.
Tak wuglěda Radušańske groźišćo w surowej twari.
Ten skóńcowany plakat jo ten mólaŕ nachwatki hyšći raz namólował, a luźe su wjelgin rědnje wupyšnili swóje zagrodki pśi droze.
Maren lubujo zwěrjeta, wósebnje pak te śeleta.
Wón jo sobu załožył cerkwinu band a z njeju wustupił na namšach za młoźinu.
Dr. Alfred Rogan z města a Tobias Preßler z Barlinja-Špandawa stej awtora nastawkow we nejnowšem zešywku "Pódstupimskich pśinoskow.
Stakim maju Frize wótněnta pšawidłowne rozgłosowe wusćełanja wót pónjeźelego až do soboty, pśecej zajtša zeger wósymich, we swójej maminej rěcy.
Žycymy Wam weto wjelgin rědne swětki! Nałog swětkownego spiwanja jo dawno zajšeł, štucki su pak cesto zazněwali, gaž chory su se swětki zmakali.
Serby sami pak maju teke winu, dokulaž njejsu dosć zwězane ze swójim ludom.
Smy pšosyli LEAG wó statement glědajucy na wugrona Serbskego sejma (glědajśo na lěwy bok).
Ale mója baba ma te kluce!
Su wuběgnuli do Žylowa
Łoni su wugótowali wjeliki kokot w Dešnje.
„Wułojte pjerški, płośice a druge ryby mjazy sobu rozdźělijomy.
Federalistiska unija europskich narodnosćow jo wobzamknuła, až Europeada se na lěto 2021 wótstarcyjo.
Ale how a tam w Europje – a tak mało to njejo – se luźe zasej pśiwobrośiju k swójej rěcy a kulturje.
Pśedstajenja se wótměju w Statnem źiwadle Chóśebuz.
Sylvia Panošowa měni: »Za mnjo jo to gluka a dar, až smějom how źěłaś«.
Až jo Marija płakała a až su se jomu te kowalowe wusmjali – to jo chudego fidlarja wjelgin wobejšło.
Schow jo pśi Bogu, kenž jo bywał pśecej.
a Dörte Hentšelojc.
Njejsom se pak tak wěsty.
Kalaceja!" Wót teje žylojskeje stareje mamy jo mě teke mój nan powědał.
»Ty sy póblědy do wócowu, Pawoł, ako by chóry był.«
A we takem słodkem pśedzacuśu rědnego pśichoda dybašo Robinsonoju wutšoba z wjasołosću, a wón wobzamknu, ned witśejšy źeń swój cołn z Pětkom do źěła wześ.
Wón jo se naroźił w Barlinju ako syn mólarja.
W domje jo spódobnje.
Mjaztym jo se wjele wó mólarju Latku pisało, monografija jo se wudała, ale wuměłc jo akle pšawje cesćony, gaž se jogo twóŕby wustajaju.
Pótom smej gromaźe a gromadu ceły pismik pśekusałej.
Domowina jo ze zastupnikami komuny, jsy a župy w běžnem kontakśe a se z nimi wótgłosujo.
Wón kwiśo wót měrca až do junija.
Firefox jo za wjele kompjuterowych systemow.
Ale ten »slědny« paleńc pśed teju gromadu ga jo dejał hyšći pity byś!
Gerce wót "Drachencombo" su jubilaroju zagrali cesnu štucku a gratulanty su wokoło njogo rejowali.
Dieke by wuraznje pówitał, až muzej se zasej wótwórijo, a jo teke dało rozgrona mjazy nim a Žylku.
To groni: Wóni maju pla njogo swój schow.
Kuždy row, kužda kśica jo tak ako ta susedna.
Pśi wšom by dejało se luźam daś wóliś, ako co se wóni cuś kśě, nježli wóni wudroguju a se glucnje rozpłoźuju w Münchenje a Hamburgu.
wótpowěźejo oficielnje, nejpjerwjej za cas až k jatšam, wšykne swóje zarědowanja.
Wuknik dej za połne zastaranje na jaden źeń něnto 5 markow płaśiś.
Wušej togo by derje było, gaby měła źěłowe městno we Erfurśe, źož bydlim: Wšak docakujo mója žeńska w aprylu naju prědne góle.
Na samem kóńcu junija groze njewjedra.
Baumgartowa sama groni: "Ja cu źiśi, ako su mě dowěrjone, pśewóźowaś na swójej pśedšulskej droze, źiśi deje měś rědne źiśece lěta wu nas.
Stajijomy gjarnc z kulku do kartona njedaloko źěry.
Mě se zda za krotke wokognuśe teje śicheje idyle, až wjas stojecy wostaś smějo.
Kótarej kócce lodowate temperatury nješkóźe?
To se wě, až pśi tom njejo felował "Doma, doma rědnje jo".
To pak njejo na kuždy pad trjebne, pśeto dajo se tek pózdźej woblewaś.
Pśi tom jo wustajił wósebnje to, až kśě serbske luźe słyšaś Bože słowo w dolnoserbskej maminej rěcy - a to nic jano namšy.
Prědny raz cytamy w starych wopismach z lěta 1520 wó Husu.
Něgajšna serbska cerkwja w Grodku jo južo wót lěta 1966 wósadny dom Kśicneje cerkwje.
Žedne lěta jo wuknuła graś na orgelach a flejśe.
A dokulaž Pětš tak njewěrjecy glěda, pśispomnjejo: »To jo za te karnikele.«
Kak su w Budyšynje na to wšo to reagěrowali?
Jank protestěrujo.
Pó pěś piwach a někotarych paleńcach dogronijomy se, źo comy źinsa wjacor swěśiś.
Škóra jo śamnobruna až cerwjenobruna, dłymoko brozdźona a kaž gubica měka.
Louisom Ferdinandom, šefom domu Hohenzollernow, som se zeznał na swětocnosći w Barlinju 1988.
Pettson pśiźo wen z komorki a Findus pśiźo dołoj z najśpy.
Wustupiju jich źiśi, kaž teke dorost (Nachwuchs) rejowaŕskeje kupki Brětneje (Bröthen) a slěpjańskego folklornego ansambla (wóni budu spiwaś, rejowaś a graś na serbskich instrumentach).
Teke Gornoserby maju swóju Pratyju - jej se groni PROTYKA.
ferije su mimo.
Na EUROPEAŹE 2012 w Łužycy běchu Serby 0:1 zejgrali!
Cas měra su cłonki towaristwa wužyli, historiske a rolnikaŕske rědy restawrěrowaś.
To su byli te pšawe griby, gaž su pitśku starše byli.
W Gambiji kněžy tropiska klima ze suchym casom wót nowembra až do maja a dešćowym casom mjaz junijom a oktoberom.
A tak da se Robinson nagroniś a jěźešo sobu. 
Kšoceń, kenž šokěrujo, kenž prowocěrujo.
Su jo pšosyli, dalej hyś a źiśam njewobraźiś.
Kak jo Fahlisch wutwarił turizm?
Něnto pak skóńcnje te gósći zasej mógu póglědnuś do teje tam pokazaneje něgajšneje bydleńskeje, žywjeńskeje a źěłabneje kultury wobydlarjow błośańskich stronow Wšak płaśe tam, ako tek hynźi, te wažne hygieniske pśedpise pśeśiwo koronje.
Drugi kralikojski pórik stej Nils a Anna, tśeśi kralikojski pórik Luke a Carla.
Wóna jo gólcoju kšajźu slědowała až domoj.
Ale lětosa jo teke młoźina stajała majski bom, a toś su byli wobmyslenja, lěc młoźinski aktiw buźo objektiwny we swójom rozsuźenju.
Abo wuwija z nimi materialije.
Rejowaś pón budu zeger 19:00 z kupku.
Witrina ze słowjańskeju keramiku w tamnem domowniskem muzeju Bergen.
Serbski sejm a Grundtvigowa załožba za politiske kubłanje stej zachopjeńk apryla organizěrowałej we Złem Komorowje konferencu na temu.
"Witaj, lube góletko a se pósmjejkaj na mnjo."
Tej staršej bratša Jurij a Franc stej pón pśez łuku gnałej.
A njejo dłujko warnowało, až jo sejźeła w jadnej z tych wjelikich lipow pśed našym domom.
Erna Koppermannowa a Kerstin Jazerowa, něgajšna a něntejšna šołtowka, stej ako awtorce zapisałej do knigłow swój awtogram.
500 z nich trjebaju.
Pśigótowanja za to su se južo zachopili.
Daś pak wóna rosćo a kwiśo k radosći tych tam bydlecych luźi.
Franci: Ach, ty měniš take mjenja ako ŽylOW, ŠtrjažOW a LubnjOW.
w Mósće jo wótrosł a do šule chójźił
A wjele cytarjow ma biblioteka? „Jich jo jadnab 670“, groni bibliotekaŕka.
Jadna z nejwažnjejšych scenow graśa: Sotše Pśezpołdnica (górjejce) a Wurlawa (prězy) w rozgronje.
To smy pisali pśed dwěma tyźenjoma.
Herbert Cerna w Popojcach – faraŕ, serbski procowaŕ
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu móžo dobru bilancu śěgnuś.
Ten stary wucabnikojski dom, w kótaremž jo pśed bombarděrowanim šulski wjednik Mettcher bydlił, ga jo se zwóttergał a zal »Złotego plona« hyšći stojał njej’.
Wobsejźarje su se wótměnili.
Kupka „Serbska reja“ jo grała (stojeca w brožni, lěwa) a Gregor Kliem jo žeńskim chora pokazał, kak maju serbske koło teptaś.
To jo pódšmarnuł šołta Helmut Krawc pśedslědny stwórtk na pósejźenju rady.
Som za našu regionu.
Rosćo na łukach, połsuchych tšawnikach, drogowych a lěsnych kšomach a na rolach.
Ze swójimi 28 cłonkami wobstoj ta kupka mjaztym južo źaseś lět.
2. apryla stej pšosyłej župa Dolna Łužyca a Zwězk serbskich rucnikarjow na diskusiju w Serbskem domje w Chóśebuzu.
14. maja se zmakaju w Serbskem domje w Chóśebuzu zastupniki towaristwowu „Serbske koparje“ a „Serbski Sokoł“ z Górneje Łužyce, aby powědali wó pśigótach na EUROPEADU 2020.
Nichten njejo licył, wjele žeńskim a źowćam jo wón zešył serbsku drastwu.
Chtož lubujo pśijazne a spěšne wobsłužowanje, dobru jězu, kenž njejo taka droga, a wěsty komfort pśi pśenocowanju, ten dejał raz załožyś do „Jerjeła”.
Až do 7 luźi, to jo to twarde jědro, a ta zwěrna kupka co ten kružk dalej měś.
Te starjejše njedejali te źiśi tak jěsno daś bósy chójźiś, wóno jim škóźi a pokažo se pózdźej na wšyknych cłonkach, tež na šyji, wócyma a wušyma. – Brunica. Te wjerśece góraki su na chóśebuskem pólu k Žylowoju brunicowy skład namakali, kenž 24 crjej tłusty jo.
Ale to, lube źiśi, dejśo sami cytaś.
Pó toś tyma prědnyma spiwoma, pśi kótarymaž su teke woglědarje k nutśikownemu pokoju pśišli, jo Diana Šejcowa dalšne doglědy dała do teje rědneje wóžywjoneje tradicije: "Pśed lětom 2011 su se te serbske kjarliže, wótglědajucy wót chora Łužyca, lěbda spiwali.
Wokoło 500 awtow we wšakich modelach tam kuždy źeń twarje.
Staty w Saharje su Egyptojska, Libyska, Mali, Niger, Čad, Sudan, Mawretanska, Pódwjacorna Sahara, Marokko, Algeriska a Tuneziska.
Tak wón na prědne lěta we jsy spomina: »Wšykne su se myslili, až rěka buźo póla płodnjejše wucyniś.
W Lubnjowje a hynźi pak njejsu se dotychměst hyšći rozsuźili.
27.04. | 19.30 góź.
We wójnje jo padnuło 15. – Na tudomnem logorje wójnskich popajźonych běšo wuswěśenje cerkwicki, kótaruž kśesćijański zwěstk młoźeńcow jo dał stajiś.
Jo było notne, se malsnje za něcym pšašaś abo se dogroniś wó někakem problemje abo problemcyku.
Tak mógu studenty a studentki mediciny dostaś pśidatny stipendium, jolic kśě pó studiumje prakticěrowaś we wokrejsu SPN.
Kuždy wót nas jo směł wšuźi wopytaś.
Do Wikojskich stron ga njejo se wón zabłuźił, wuznajucy, až nejdalej pód wjacor lažeca serbskorěcna wjas we wokolinje Złego Komorowa jo Carny Gózd (nimski: Zschornegosda, źinsa Schwarzheide na pódpołnoc wót Rulan/Ruhland; ), źož „jano hyšći luźe, ako su starše nježli 60 lět, powědaju serbski“.
Naroźony jo wón 1919, wumrěł jo w lěśe 1944.
Wy buźośo pótom južo spaś.
2015 jo se naroźił jogo syn Janoš.
Serbsku wuknikojsku abo »indiwiduelnu« lubosć ga njejsu pśiwdali.
"Pśez pśichodneju starjejšeju, něgajšnu rejowaŕku w SLA Alenu Kubankowu a wuznamnego choreografa Juraja Kubanki, som se hyšći dłymjej ze serbskim wuměłstwom a kulturu zaběrał a nawuknuł se jeju cesćiś".
Někótare z nich su pśed woblicom rubiška měli, dokulaž jo se wšuźi bejnje prošyło.
Lětosa jo toś ten wjelgin woblubowany a znaty serbski a kśesćijański nałog wupadnuł.
Flyery by byli tejerownosći wužytne, teke take, ak su myslone za nimski publikum.
Ale Turjańske su pokazali, až su rowno tak mudre a pilne.
Na šybały part su nacije samo konserwatiwnu serbsku ludnosć wopytali zakólebaś a zawjasć a su se wudawali ako pśijaśele a spěchowarje "błośańskego ludstwa".
Pśigóty na wjeliki swěźeń se zachopiju ze spótnym casom pódjebnicu, pótakem styrźasća dnjow do jatš.
Miliny dom pśetrjeba pśewjele miliny.
Móžośo je sebje wšuźi skazaś pód cysłom ISBN 978-3-86929-168-0.
Wóni pśinjasu carnego kóta do jśpy, zawězuju jomu wócy a daju jomu hyś.
Druga móžnosć definicije góźi se pśez wjelikosć zawjasć, pó kótarejž musy jazor nejmjeńša jaden hektar wjeliki byś.
K jich znamjenjam słušaju žywe diskusije wokoło "budyšyńskego centralizma", wažnosći Serbskego domu w Budyšynje, rownowagi regionow, Górneje a Dolneje Łužyce, wobźělenja na Europeaźe a zgromadnego źěła ze Serbskim sejmom.
Slěźarje su dalej zwěsćili, až su wobydlarje to sedlišćo w l.
Slědny pětk jo Domowina pśewjadła slědne pósejźenje zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Njejo jano wjele nam k dobremu rědowała a wjele zjawnje a w slězynje za to źěłała, až serbska wósada jo mógała se wjelgin derje wuwijaś.
Wopomnikoju k smjertnym woporam se wjaseli chóśebuska pokutaŕnja tak ako njedawnemu mytoju we wusokosći 10. 000 euro, kótarež jo dostała za młoźinski stawizniski projekt "mjeńšyna pód śišćom – Sorben/Wenden w DDR" ku wuběźowanju "serbski pśichod: Łužyca" wót ministaŕstwa za wědomnosć, slěźenje a kulturu.
Z kuždeje kule dejš ježyka guslowaś.
W njom bydli něźi 23 000 luźi, a město jo centrum gmejny, do kótarejež słuša 15 wšakich jsow.
Šesć dypkow formuju pismiki.
Jogo kredo jo był: "W lěśe 1964 som teke na njezwuconej wašni pśesajźił, až wóstanjo Domowina kulturne a politiske zastupnistwo Serbow" a njepadnjo ako zjadnośeństwo zjawnego pšawa, a to wót lěta 1949, slědk do statusa cysteje kulturneje organizacije.
Z Dolneje Łužyce/Niederlausitz.
Cujom se derje w takej serbskej gromaźe tudy w měsće.
Kjarcmarske twarjenje ga wobstoj teke juž wěcej ako hundert lět.
Rolnikarska droga jo se mógała wutwariś, dokulaž su dostali k tomu pśidatne pjenjeze.
To jo Serbskim Nowinam zjawił Thomas Jurk (SPD), wótpósłany Nimskego parlamenta ze Zgórjelca.
Až serbska wěc luźam na wutšobje lažy, som dožywił w młogich rozgronach, teke z młodymi luźimi.
Dörte Hentšelojc, Anja Leonhardtojc a Franciska Albertowa su na nich cakali.
Wódnjo śěgaju z muziku a spiwanim we wšakich źiwnych pśewoblacenjach pó jsy, wuspiwaju pśed kuždym domom spiw a za to dostawaju dary.
Změjomy se kradu pó regulach amtow.
Jan: „Su ga we mórju tež rěki?“
Ta tradicija dej wóstaś – we tom su se byli wšykne wobjadne.
Zmakał sy Hermana Jahna teke skóro kužde lěto na ewangelskem cerkwinem dnju w Górnej Łužycy, źož jo se zwěrnje wobźělił.
Akle pózdźej som zgónił, až naš woblubowany wólej zewšym wšuźi znaty a wužywany njejo.
Njoco se nama do póstole.
Sam njejsom wěźeł, až take něco ako Myto Bogumiła Šwjele dajo.
Pśeto smy wěźeli, až jo apel pśecej zeger źaseśich, smy južo zajtša na našej pěskowej kopicce byli.
Co ten cuzy luź ga co? To jo Gregor Rademacher.
Pśi njej su se fryjne lětosa zmakali.
K docentam słuša na pś. Harald Großstück, znaty awtor a fachnik teje zeleznice a Jürgen Türk, kótaryž jo se pó pśewrośenju procował z towaristwom zeleznicu wóžywiś.
Na drugem boce pak jo se how
Su stupili dalšnu kšoceń, aby mógali kloštaŕ twariś.
Gaž głodnemu swóju hutšobu wótwórijoš a nuznu dušu naseśijoš, pótom swěśi twójo swětło w śamnosći.
Dr. Ulrich Wünsch jo wjadł familije pó zwěrjeńcu.
Na konferency jo se wustajiło, až pśinjaso turizm teke małym ludam, ludowym kupkam a etniskim mjeńšynam wšake dobre.
Pětš: „Kak wjelika ga běšo ta kupa?“
Pětšom Šurmanom wót Serbskego instituta zestajiś.
A gronko k tomu zawěsće młogego pasažěra změrujo – pśeto "jo hyšći cas".
To jo se teke pokazało 2. decembra na posejźenju Dolnoserbskeje rěcneje komisije.
Póglědnjo na Karinu.
Wjele Duringowych źěłow dokumentěrujo jogo zacuśniwosć za źiśi.
Stej gromaźe w Šwicaŕskej źěłałej.
A to smy w casu našogo krotkego wobstaśa južo dosć derje zwónoźeli, by ako pśedsedaŕka towaristwa groniła.
Druga połojca mjaseca pak ma nam pśinjasć tajanje a k tomu wjele dešćowanja.
W l.
Młode kjarle su se musali pón na drugego, brunego, kokota měriś.
Kantorki su wšuźi tam stojecy wóstali a spiwali, źož su se Rowniske familije to žycyli.
Doris Heinzowa ze Žylowa a za njeju Maja Bosanowa z Gor stej w Drježdźanach serbsku drastwu wušywałej.
Jězdźimy na zymski sport do Połdnjowego Tirola a we lětnem dowolu do krajow Europy“.
Tam gronje, kake starosći wejsny rum ma, wuźěłaju nadawki, co jo w pśiducyma dwěma lětoma cyniś, aby wóni wuwiśa doprědka spórali.
Ale wuwiśe źo dalej a njedajo se zaźaržaś.
O, to ga jo zyma!
Dalšna jogo ideja jo, aby wejsne swěźenje kaž kokot abo zapust se wutwarili ako regionalne swěźenje – a tak by wokrejs dejał za nje wabiś, aby teke turisty na nje woglědali.
How stoj, co trjebaš a kak to funkcioněrujo.
Ale k dostaśeju serbskeje rěcy jo wažne, až źiśi južo w prědnych lětach žywjenja ze serbskeju rěcu do kontakta pśidu.
Jim jo woglědała źowka zasłužonego serbskego fararja a procowarja B.
Ako južo Bramborski Serbski Casnik za cas kejžora, jo teke Nowy Casnik był w socializmje pódwólony wobstojnosćam a poměram mócy, ako su se w jogo casu kněžyli.
Nejmłodšy wobźělnik jo był něźi 13 lět stary.
Hyšći źinsa słyšym casy grimanje kanunow a rjagot rozbuchujucych granatow wót se bližeceje fronty.
Njeby tak teke Nowy Casnik dejał se wěcej procowaś wó rowno toś tu nam tak wažnu młodu generaciju?
Hyšći smy we wšom how wjeliku gluku měli.
Pśi tom njejo se wón jano na licby wobgranicował, ale jo teke z pomocu drugich nazgromaźonych materialijow wobswětlił na pś. wliw měšanych manźelstwow abo wšakich towaristwow na serbsku rěc.
To mě njama pak cyniś z wobydlarjami jsy, ale z fromnymi wandrarjami (pilgarjami), kótarež su tudy musali pśez Łobjo pśejś, pśeto tudy jo wjadła wjelgin stara pilgaŕska droga.
A to južo pśiducy kóńc tyźenja, 4. awgusta, we Nowej Niwje.
Wóni pyšnje gódowne placki, wjeźone wót Marion Klamarjoweje.
Moderěrowałej stej Diana Domšec a Měrćin Weclich.
Za pśiducy cas pak by dejali pytaś druge městno.
Wón sam jo wót togo tšojenja zgónił akle jaden źeń pjerwjej.
How dej se dodaś, až Zelena Góra jo to nejdalej na połnocy lažece město na swěśe, źož winowe granki zdrjaju.
Ale co něto?
Na kóńcu rozgrona pśez telefon wóna nam zlubijo: "Našo źiwadło pśiźo zasej.
W prědnych lětach běšo jomu maś až do swójeje smjerśi w lěśe 1632 zwěrna pomocnica w domje.
Tu frejdu som dała wjele praktikantam we DDRskem casu a w nowem casu dalej.
Źěl programa su byli wustupy drastwinych towaristwow, chorow a rejowańskich kupkow, wustajeńce wó drastwje, reje, ekumeniska namša ze serbskim późělom a swěźeński pśeśěg.
Wót swěźenja na Budekojc dwórje w Lěšćach
Pśezpołdnica jo wjele zajmnego wulicowała wó žywjenju luźi něga.
O to běšo wjasele!
To móžomy how ako nejwuznamnjejšu wósebnosć jeje źěła wuzwignuś.
Jeffrey Marshall "Jeff" Foxworthy jo US-amerikański komikaŕ, spisowaśel a grajaŕ.
Kóńcak jo na zakopowanju we mjenju kupki jogo statki k lěpšemu serbskeje rěcy a kultury pśi rowje zespominał a cesćił.
To pšašanje jo: Jo-li móžno, až Nimska malsnje wót wugla wótstupijo? Cesto se groni, až to njejo móžno, a Koch póznajo we tom wariantu wóneje argumentacije pśeśiwo regeneratiwnym energijam z DDRskego casa.
Potakem woglěd w našej filiali se pśecej wupłaśijo.
Južo jo zemska barwa nastała.
Wóna jano wě, až ta drastwa, kótaruž źinsa šyjo, tak pšawje pó Lipjańskem wěcej njejo.
Dnja 8. oktobra jo 14 cłonkow pśedsedaŕstwa towaristwa Serbske błośańske rybakarje z.
Frido Mětšk a ilustrował Měto Nowak-Njechorński.
Zaspane lažachmy w stanje a zasłyšachmy, až něchten njezjapki k našomu kuchniskemu rědoju pśiźo.
Ale to njejo to jadnučke, což su pśigótowali.
Pótom jo nejwětšy cas!
Zapustowe póriki wumaršěruju zeger 14:00. 
Pón pśirownujom: "Kótara kulka jo nejwětša a wósebnje rědnje kulowata?" 
Wjeliku pomoc jo Hajno Nowy dawał pśi pśeslěźenju mjenjow błośańskich rěkow, polow a łukow.
Južo wjele lěto bydli w tom wjelikem měsće, a njejo žednje na to serbske a serbsku rěc zabydnuła.
Pomoc za nowy zachopjeńk som ale teke wót wšakich wejsanarjow dostał.
To buźo z wuběźowanim (Pokallauf Löschangriff) młoźiny, žeńskich, muskich a „staršych“ (wót 40 lět).
Wótkubłarka wótekšyjo jadnu kórtku za drugeju a rozkłaźo źiśam pokazane pšawidło.
Doma ga jo na njogo cakała samotna a chora maś.
Smy jěli pó dłujkosći, ně, prěki a pódlu pśez Błota, pśez Nowu Niwu, Tšupc, Běłu Góru a smy se wobrośili w Bórkowach za Groźošćom z Bismarkowym tormom nalěwo.
A wón jo citěrował casnikarja Horsta Adama, kótaryž jo chwalił prezencu serbskeje rěcy.
Źeń serbskich pedagogow
Złe drogi gótuju teke te dobytki tuńše, dokulaž jich pśedank śěžki cynje.
Gaž słyńco domk źěšo, pśinjasechu wšykne swójich słabych ze wšakimi chórosćami k Jezusoju.
Městna za knigły jo na 330 kwadratnych mejtarjach dosć.
K drugemu: našo mustwo "Serbske koparje" wobstoj něnto južo pśisamem dwě lěśe.
Kak wuglěda?
Nic wěcej teliko trajdy, za to wěcej futra.
Jeje zdrjałe słodke měso słoźi gromaźe z bananami, apelsinami, jabłukami a wišnjami w sadowych salatach, dessertach a miksowanych piśach, ale teke w pikantnych salatach a z twarožkom a placom ako pśedjěza.
Wóna jo se pódpěrała na wózyk a pśiglědała, kak te póry su se zestupowali na prowizoriskej rystunze k zgromadnej fotografiji.
Wažne jo za mnjo definitiwnje, až som pódpěra tym luźam, ako su mě te nejlubše.
ALEKSEJ PRONEWIČ: Serby a sowjetska wobsadniska móc pó 2. swětowej wójnje
Škla jo južo gótowa!
Rozmjej: Kjarcmarje maju tuchylu winowatosć, na wótstawk mjazy gósćimi glědaś.
Jogo šnapac jo cerwjeny a noze stej cerwjenej.
Wójcy, kótarejž stej wiźeś na fośe njejstej Carnica a Feli, kótarejž jo Diana Šejcowa gósćam pokazała.
Wěru za zemju a lichotu.
We lěśe 1995 jo se sednuł na pśedwuměńk, wót lěta 2005 jo rentnaŕ.
Pśeto howacej by wón swóje guslowaŕske mócy zgubił a carnjeł.
Sobotu, 13. februara, zeger 15.30 swěśi se muskecy zapust.
"Nejlěpjej by było, gaby praktikarje se wujadnali, ale to njejo se raźiło."
Kisangani lažy pśi rěce Kongo.
Naš Witaj-hort se wuźěkujo za pódpěru projekta RCW a pla pjakarjeju Wahn we Wětošowje".
Teke wóna jo pódobnje mysliła.
Kak wiźiśo Domowinu w zajźonosći a źinsa?
Franciska Albertowa...
Za wusokimi wrotami, zeleznymi a pśewidnymi, jo Wjerbański kjarchob.
Pśi kanalach rostu bomy a su teke ławki za pśechójźowarjow.
Ta strona se wupśestrěła mjazy Łobjom, Hafelom a Solawu.
To se wě, až mógu se wšykne toś te zarědowanja a zmakanja jano pón pśewjasć, gaž to dowólone a móžne jo, togodla teke njebuźo ten planowany dwórowy swěźeń na dwórje Serbskego doma.
Hyšći njejsu pśewšo cerwjene.
Kulturna kupka na SRWŠ ma něnto wjelike problemy.
Lažmy pśed tobu z našeju módlitwu a njedowěrimy se našej pšawdosći, ale twójej wjelikej zmilnosći.
Reichelt jo se w běgu casa wobźělił na kongresach, projektach a źěłowych krejzach, ako maju cyniś z cerkwineju historiju.
Wuběranje pak pśisłucharjam lažko było njejo, glědajucy na rědnosć wšych spiwanjow a jich wusoki kompozitoriski niwow.
Spiwane wót serbskego kwarteta, a capella.
Prědna a tśeśa smužka matej pśecej 5 złožkow a druga smužka 7. 
Tofla jo jano w nimskej rěcy.
Po 14 33.t.
Njecham se zwaźiś z młodym rodom, dokulaž ja budu z nimi hyšći wjele cyniś měś ako jich faraŕ.
Na Was rad twarimy, za Was rad statkujomy.
Něnto jo za kněni Šurmanowu a za kněza Maka nejpjerwjej kóńc z tym; njebuźotej wěcej kandiděrowaś.
Jogo burska śpa jo była ceło wósebna ako pśikład wugótowańskego wuměłstwa Slěpjańskich stron a móžo hyšći źinsa w jogo rodnem domje se wobźiwowaś.
Materialoju jo 58 pśedłogow za baslenje maskow pśipołožonych.
Co ma w serbskem kulturnem žywjenju dalej swój kšuty wobstatk w towarišnosći měś a kótary tšach wiźiśo, njedopołnijo-li se to? Njepowědam sam tak derje serbski, toś gronim na kuždy pad serbska rěc.
W někotarych rěcach wužywanje pšašajucych partiklow jo notne.
Tam jo sebje ako lichy sobuźěłaśeŕ w »Kieler Kunstkeramik« (KKK) zarědował swój ateljej.
Za drastwynosaŕki budu te wiki zajmne, źož pśedawaju drastwine źěle a material za drastwu.
Procujmy se toś wó pšawdosćiwosć napśeśiwo drugim.
We wósaźe w Prenzlauer Berg, jo wón woplěwał bibliske krejze a rozgranjańske rundy młodych dorosćonych.
[...] se pšašali bratšy nana a směch wujkow jo se zachopił ... Mała Renate jo se źiwała, za nju ga jo to było cele normalne nimske słowo, doma w Žylowje jo to kuždy rozměł!
Wósebnje pak jo wěcej casa za zakórjenjenje, gaž te rostliny se něnto južo sajźiju.
1888 Serbske kjarliže za źiśi. Wóno jo niźi 30 lět, tam jo mě raz něchten serbske knigły pśinjasł.
Ale take profesionelne serbske pśedstajenja wót ansambla abo źiwadła su w Dolnej Łužycy rědko.
Z awtom smy jěli pó poměrnje wuskej asfaltěrowanej droze, wjeducej z Janšojc do Drjejc.
Wobej rěcy matej swóje rědnosći; ale kuždy ma tu słušnosć, až swóju maśerinu rěc cesći.
Jogo nowej zastupnika Pětš Petrik a dr.
Njejsom źe mógała ze serbskeju ako mamineju rěcu abo dwójorěcnje wótrosć, teke Witaj-źiśownja njejo za mój cas hyšći wobstojała.
Kak cesto jo pytał za dobrymi dolnoserbskimi słowami a pśi tom jo jomu był tłusty Mukowy słownik nejlěpša pomoc.
To jo bejnje krotki cas, gaž na to myslimy, wjele źěła stej měłej z tym muzeum a wuměłc.
Gutschmidt ze Strjažowa - 14.08. (48 lět)
Awtor drje njepowěda serbske, ale jo serbskego rodu.
Wumaršěruju zeger 15:00 wót Lipowego naměstna .
To jo snaź teke, dokulaž som ze wšyknymi z mójich źiśecych pśijaśelow až do kóńca abitury zgromadnje do šule chójźił a smy se cesto wót jadnog’ abo drugeg’ luštnego tšojenja wulicowali.
Jo głowna a nejwětša kupa Republiki Chinskeje.
Na pódwjacorje granicujo z Chinsku a na pódzajtšu z Pódpołdnjowej Koreju a Pódpołnocnej Koreju na Korejskej połkupje.
Akle pón smějo za dalšnymi guseńcami pytaś.
Tomu jo se wón wjelgin zaźiwował, dokulž howacej ga se groni, až "wšykne Serby se mjazy sobu znaju".
Wuzwignjo teke, až co twariś we strukturje styribocnego dwóra, až co se orientěrowaś na wašni wobtwarjenja wokoliny, a až budu nastate bydlenja take k najmjenju a teke swójstwowe bydlenja.
W nalěśu jo była wjasoła swajźba.
Tradicionelne a nowe powědarje – Co stoj we nowem Rozglěźe? We aprylskem wudaśu Rozglěda njenamakaju se direktnje žedne artikele, ak maju z Dolneju Łužycu cyniś.
Móžo w našych gólach zasej se paliś.
Pśedsedaŕka kubłańskego wuběrka krajnego sejma Gerrit Große jo Nedomoju pšawje dała.
Pó dlejšej chórosći jo se wóna derje zmógnuła a jo pomogała z dobreju radu pśi pjacenju tykańca.
Pśecej zasej wulicujo Lenka mamje, starkemu a starkej, kak zmužna jo była a kak jo swójomu nanoju pomagała.
Wót lěta 2014 jo familija z Lubnjowa stare prozne twarjenje docełego wobnowiła.
Pětš ma naraz zacuśe, až žeden cłowjek njejo jomu tak bliski ako Karina.
Togodla: Daś luźe ako kśě wobejś wobśěžkanja bliskeje jamy a śěgnuś do Slěpego, nadalej dostanu pódpěru.
W měsće by stojali k dispoziciji někotare reprezentatiwne městna za to zarědowanje.
Za nju jo wjelgin wažne wuske zgromadne źěło ze serbskimi wuběrkami pśi wokrejsnem sejmje a ze Domowniskeju župu Dolna Łužyca.
Ministaŕ za kubłanje pišo to:
A teke ceptaŕ sam we tom kusu sobu grajo: raz ako wucabnik, raz ako kjarcmaŕ góspody w Bethlehemje.
Wón jo powědał wót togo, kak luźe cesto jano kśě měś wobtwarźone swójo mjenjenje, ako južo maju.
To by był jeje prědny raz, a my njejsmy kśěli jej to wjasele skazyś – wóna ga tako njerozmějo to cełe zaměšanje wokoło wirusa".
Weto smy wjelika kopica, kótaraž źaržy gromadu.
Žedne wukniki a wuknice su pjakli placki a ptaškowe figury.
Młoźinski magacin Bubak
Dogromady 163 dnjow dłujko buźo Chośebuska BUGA.
W Husu něnt su se wše tśi gmejnske zastupnistwa za mě “Teichland” rozsuźili.
A něto pšosašo wobstawnje a wšednje swójogo nana, aby jomu dał drogowaś (wandrowaś). 
Anka Zachariasojc jo wótrosła w Chóśebuzu a Kósobuzu.
Móžośo pak teke z "Błośańskeju tšochtu" wót jadneje stacije do drugeje jěś.
Jogo starke su šli raz do zakaznje bomki pśerubowat a gałuzy rězat a pśi tom su se wusměšowali jadnej Valesce, ako njejo pšawje nimski mógła.
Chto jo girafa ta šyjata, chto mógał byś liška slobrana?
Kak dłujko słowjańska rěc jo se tudy zeźaržała, jo śěžko groniś, dokulaž to njejo niźi direktnje wopóznanjone.
Jo pśisłucharjam wjele interesantnego wulicował ze žywjenju a źěła Detlefa Kobjele, kótaryž njejo był jano komponist, ale teke na wšaki part mócny spěchowaŕ serbskego muzikowego žywjenja.
Za to jo se starał luź z Belgiskeje, kenž ma za toś to źěło wósebnu mašinu.
Mysliśo se pśecej južo pśi komponěrowanju na to, chto buźo kompoziciju graś?
Tam jo se dejało tśi raze ku dnju wariś a tak jo se musało teke pśikłasć.
Kšasne to su póstawy, kšute a jěderne a gjarde!
Bóžko, na zapłaśenje jo Moller cakał pódermo.
Serbski sejm pśepšosyjo wšyknych zajmcow na pśiduce wobradowanje w Prožymje 24. awgusta 2019. Z Hochoze/Drachhausen a Chrósćic/Crostwitz.
Wšykno pak dej wostaś pó Slěpjańskem.
Kronowe a keluškowe łopjeńka su złotožołte.
To pak njejo se stało - Miłoraz ma zasej perspektiwu a rozkwitujo.
Politikaŕka wiźi wósebnu wažnosć we wobstawnosći serbskeje wucby až do abitury.
»No, rědnje«, měni Karina, sednjo se zasej na stare městno do tšawy a wugładkujo puli a kóšulu.
Pśecytaj!
Łakomski swěźeń w juniju 1996.
Wóna pak co zapśimjeś wersiju wót Měta Nowaka-Njechorńskego.
Což něnt groni, šwernot niźi!
Wšake w Rot Front dopomina na Łužycu, wósebnje na katolsku górnoserbsku.
Njejsy se njewjedra źinsa w nocy bójał?
Někotare lěta! jo hyšći wójował wó dalšnu perspektiwu teje banki.
Mjazy tymi 27 nastawkami, w kótarychž jo to grono wó wažnych a zajmnych tšojenjach we jsach a městach w Błotach a jich wokolinje, su teke młoge, kótarež wobjadnaju serbsku tematiku.
Bog naš Kněz jo měł z nami lutosć a to jo naš trošt.
Wóna pyta teke za źiśimi a młodostnymi, kenž mógu pón na pśikład taku bajku w serbskem radiju powědaś.
Aby pśeměnili złosć do dobrośi, daj nam móc a skobodnosć.
pónjeźele, 19. oktobra /winskego
Tencas jo tamna starša generacija, luźe wušej 50 lět, hyšći derje serbski powědała, někotare młodše su serbski jano hyšći rozměli.
Za jogo suźenim wobstoj how wjelika pótrjebnosć za rozjasnjenje, a Serbski sejm co se dla togo z kněžaŕstwom do rozgrona daś.
Wón móžo w familijach źěłaś, w zjawnosći se staraś wó serbsku rěc a ma wjele móžnosćow.
Tam jo se wšednje powědało serbski, a tak jo Horst Wolk južo ako gólc tu maminu rěc sobu wuknuł.
Za to se wutšobnje źěkujom" – jo ta pócesćona groniła.
Až dejmy bóžko z tym licyś, až musymy se hyšći dlejšy cas běźiś z teju swinjeceju mrětwu – to jo se groniło slědny tyźeń srjodu na pósejźenju wokrejsnego sejma Sprjewja-Nysa.
Personal wobchoda a teke kupce maju w loźe nosyś nagubki, a daś to jan šalik abo sukno pśed gubu a nosom jo.
Šołta jo hyšći raz wobtwarźił, až to jo było notne: bomy su byli južo kradu stare a zbrašone.
Na njeźelach śichego casa su žeńske chójźili pó jsy a spiwali.
Samo cypjel a lapu jo sebje sama wuwušywała.
Kuždy raz buźo zeger Pśi góźbje woglěda parlamenta we wokrejsu Sprjewja-Nysa 30. apryla jo měła kubłańska ministaŕka Britta Ernst dar za krajnego raźca Haralda Altekrügera sobu.
Krótko za tym su Mjertyna Starika do Friedrichsthala wołali, aby pódpěrował staršego misionarja Gericke, kenž jo tamnjejšu staciju nawjedował.
Šulske źěłowe zjadnośeństwo informatiki jo w zachadnych tyźenjach wšykne computery cysćiło, testowało a małe reparatury wugbało.
Heinz Hoffmann to pśecej cyni, dokulaž rože wjelgin lubujo.
Wono jo jano wjelgin torne powědanje, gaž luźe gronje, ja k wšyknym njepśidu.
Šym wětše jo jeju wjasele nad takim njenaźejucym dobyśim! Wósebne myto Załožby za serbski lud we wusokosći 1. 000 € jo dostała filmaŕka Hella Stolletzki z Chóśebuza za film "Źiwa žeńska".
Pśi njom jo serbsku rěc wšedny źeń słyšała, gaž jo ze swójim bratšom serbski se rozgranjał.
Roźona w Barlinju jo južo ako šulske źowćo rada mólowała, a to jo šło až do togo casa, gaž jo cyniła swój abitur.
Folklorny program njejo to był, za to pak pśisamem „politiski“.
Casy lěta dłujke cakanje!
»Za tych pór tyźenjow se južo njezadanijo, něco nowego skazaś.«
Kak wóna z pomocu swójich pśijaśelow treněrujo a co wóna na kóńcu z tym dojśpijo, to zgóniju WITAJ-źiśi w luštnje ilustrěrowanych kniglickach Jěwy-Marje Čornakec.
Po mjasecach bźeze źěła a młogich represalijach jo sebje pón zasłužył swój klěb ako doglědowaŕ zawěrow pśi zeleznicy a ako wrotaŕ w brunicowem zawoźe.
Pśimśo se twardo za klin mójogo kabata! 
Groni se, až se njestyska jano luźam za domownju, teke zwěrjetam, wósebnje ale gołubjam.
Snaź njeběšo hyšći nic wó jogo groznem góspodarju słyšał?
Z pismikow w tych „carnych” polach móžośo zestajiś druge słowo za „fryjnika”.
We wobchadnej rěcy groni se kuždyckemu njepócynkoju "grěch".
How stej:
To jo wjele k tomu pśinosowało, až jo se wokoło Chóśebuza, Baršća, Grodka, Kalawy a Lubina teke wěcej glědało na serbske nastupnosći.
"Doněnta orientěruju se te tofle pśi sćažce na Krabatowej powěsći z pjera Otfrieda Preußlera".
Z gmejny smy zgónili, až njejo zagronita za serbske nastupnosći Ilka Paulikowa na městnje do pśiducego tyźenja.
A něnt jo ta korona na nas pśišła.
Snaź co sebje woglědaś, co wót nich jo wóstało.
Jo, to jo pśedwiźone - to smy zgónili w serbskem nakładnistwje.
Cakaju na wótegrono a konstruktiwne rozwězanje pśez źěło kuždego z nas.
"Nocy su kradu zymne a naš bogi sněgowy muž ga njetrjeba zymu mrěś ", Hopel šybale wótegronijo a južo byza ak z wětšom domoj.
Do togo su se wustnje dalej dali, pśedewšym bajki, ak su se pśecej zas pśeměnili.
Wono jo južo bejnje stare – w lěśe 1935 su to twarili.
Głowny źěl jo leksikon, w kótaremž se 64 ptaškow krotko z barwojtym wobrazom a krotkim tekstom pśedstajijo.
Aby wšykno było derje pśigótowane, za to stej se starałej Horst Krawcyk a Frank-Norbert Sieg, trenarja mustwa "Serbske koparje", a z tym teke sobu zagronitej za zgromadne serbske mustwo.
Melanie, tak som z wust mamy słyšała, co za pśiducy zapust za sebje a za sotšu cypjel kradu sama wušywaś.
Pśełožył jo wšake z francojskeje do serbskeje rěcy, a až stej Maks a Moric teke w dolnoserbskej rěcy k cytanjeju, jo jogo zasłužba.
To warnujo Hopel – ale pśepózdźe.
wałtoru, 31.10.: Dolnoserbski program na Reformaciskem dnju
Wón se teke pomjenijo guslowaŕ abo gójaŕ.
Pótakem dosć dožywjenjow a nazgónjenjow z tśich politiskich systemow, z dweju pśewrośenjowu a na gluku "jano" z jadneje wójny! Gaž ten Casnik wujźo, su nejskerjej slědne bóśony nas spušćili.
Tak wě moderny cłowjek, až naš žywjeński stil Bóžu stwóŕbu znicy, weto jo zaměr luźi w rozsuźecych gremijach, hyšći wěcej wórow w nejkrotšem casu producěrowaś.
Ale mój synašk ma na taki part dobry zakład za nawuknjenje dalšnych rěcow".
Pětko: To njebudu cyniś.
Majk a Juro, wšykne źiśi wěźe, co se howko swěśi: Ptaški wše na luštny swěźeń chwataju na drugi tyźeń.
A to se wě, až babka dopołni jogo póžedanje, wóna ga se domysli na swóje źiśece lěta a na to, kak wažne jaja k jatšam su.
"Mimo pomocy wobydlarjow njeby tej dwa swěźenja se tak derje raźiłej", jo se wejsanarjam źěkowała wjednica młoźiny Kristin Jurtojc, ak jo na woklapnicy swój amt pśepowdała Steffen Kudereroju.
Wjelike problemy dla serbšćiny.
Hyšći pśed 200 lětami su Europejarje lěbda do tych stronow swěta pśišli.
Ten luby Bog kśěł daś to zatajone na swětło pśiś.
How trjebamy dokradne wótźěłanje a zawěsće prewentaciju, ako se raźijo", jo wujasniła generalna promštowka Ulrike Trautweinowa.
Šołta ganja njeměrnje mjazy pśedawańskimi regalami.
Wšak cośo měś wjelike puchorje!
Tam górjej źo!
Dalej dejali wó tom pśemyslowaś, kótara rostlina se za stojnišćo objekta góźi, pśeto trjebaju swóje wuměnjenja.
Jurij Chěžka (1917-1944)
Ale z cym comy je napołniś? Co jě kužde góle rad ako fryštuku ? Na to smy měli wšake wótegrona.
Gaž jo jich było we Wjelcej 10 na pokutnu srjodu, jo jich było w Dešnje 90. »Namše su byli kradu derje woglědane«, powěźejo kněz Schütt.
Njedajo toś wěcej žednych rozymnych argumentow pśeśiwo takej nowej cełkownej šuli.
Chto jo za ten cas hyšći na kjarchob pśišeł a něnt žałobi a płaco?
"To jo była wjelgin dobra wěc, jo było pšawje, až smy tam dojěli, gaž teke nic z kompletnym mustwom", jo nam gronił Wyli Paška z Depska, ako jo 2012 južo pśisłušał ako jadnučki Dolnoserb "Serbskej wubrance" pśi EUROPEAŹE 2012 w Łužycy.
Wupyšnjony jo pal majskego boma mimo togo z pisanym bantatym wěncom, kenž jo wejsna młoźina wił, a na wjerašku stoj mała młoda brjaza, kótaraž dej jsy płodnosć za pśiduce dny pśinjasć.
A pśiś k tomu jo było malsnjej wugbane ako wobźěłanje tych spjełkow.
Zgromadnje se něnto wó tom rozgranjamy, cogodla swěcki wěcej se njepale.
Pětš wóstanjo w źurjach stojecy.
Wót togo casa som doma wšo sam gótował.“
Njemějśo se tak, to zas zažyjo a narosćo!
Za našo śělne derjeměśe jo naša kuchniska sonina kněni Seidelowa se starała z lěbgodneju wjacerju a lubosćiwje pśigótowanym snědanim.
Domowina jo Mariju Elikowsku-Winklerowu wuznamjeniła 1989 a 1990
Groni se, až tryfla jo nejlěpšy grib.
Ale w pśiducem casu se wobijaj mójeje žywnosći.
Rownocasnje su zapokazali nowego biskupa dr. Christian Stäblein, ak jo wót 2015 był promšt krajneje cerkwje.
Te, ako su pśišli na zgromaźinu, su byli za to, až Domowinska kupka w Baršću, we wokrejsnem měsće, dalej wobstoj a dalej źěła - teke, gaž jo to jano małka gromada.
Južo 5 raz jo pódla był, ako jo zapustojski pśeśěg pśez wjas śěgnuł.
We swójej obligatoriskej rozpšawje jo wušy šołta Holger Kelch wótpósłańcow měsćańskego parlamenta informěrował wó nowem Serbskem muzeju.
Pšugi wogrěju zemju.
Wšake jo namakał, te parasolowe.
Gerat Nagora w Bórkowach – roźony Mósćanaŕ, wušej 25 lět wucabnik serbšćiny a kreslenja na SRWŠ w Chóśebuzu a nawjedowaŕ kresleńskego kružka, awtor a pśestajaŕ dolnoserbskich źiśecych knigłow, redaktor Pratyje 1993–2004
Moj źiśecy cas jo se ned njedobry zachopił.
Śěžyšćo jogo mólbow jo wjelgin cesto zachadnosć, na což pokazuju wšake wuměłske zwopšawdnjenja nopow.
Mina Witkojc njejo se hyšći do Łužyce nawrośiła a Bogumił Šwjela jo se akle pśigótował na nawrośenje z wugnaństwa.
Južo dwa dnja pjerwjej su pomogarje pilnje banje tšugali.
W Romje jo pón dalej šło, źož som wjelgin wjele fotografěrował.
Wucba musy byś zajmna, žywa za wuknika.“
Pśeliš wjele žednje měli njejsmy, ale nanejmjenjej teliko, až jo nam za wólej wob cełe zymje za naše skibki dosegało.
Zeleninu wzeju luźe raźi sobu wzeju, groni Camillo Steinfurth, wjednik teje zagrody.
Wóna źěła pla Domowiny.
Ta pópadnjona lama běšo dojka a pśi njej běštej dwě jagnjetce, a k Robinsonowej wjasełosći wóstaštej wónej pśi swójej maśeri.
Źěl eksponatow noweje wustajeńce jo zawóstank wórjejskeje łoni zemrěteje modoweje wuměłcowki Barbara Zenkerowa.
Mucne, ako smy tejerownosći wše byli, su se styri źowća zesedali na ławku pśed pśiwześowym a wudawańskim woknom brěmjenjow, ako jo w tegdejšem casu pśisamem na kuždem dwórnišću dało.
Toś su luźe jogo k blidoju pšosyli.
Jo wjele starych, mudrych luźi w bibliji ako Mójzas, Abraham abo Hana, kenž w tempelu słužy.
Najěźone su se pśisłuchali pśednosk wó „šlachtowanju pjerwjej“.
Jasnje pak jo wiźeś, kak se ceły region pozitiwnje wuwija.
Wóstanjo teke chylu stojecy – a pótom wrotka zaprasnu.
Pśi pisnem pśepytowanju: Christin Dokterojc, Josephina Dušcyc a Stefanie Bornojc z cełkowneje šule Borkowy.
Ja mam take pyšne barwy!
Susedne gmejny a města su Kamjeńc, Hóznja , Łuty, Bukow, Rolany a Njeźichow.
Žanrowe mólowanje se zaběra ze scenami wšednego dnja abo anekdotiskimi scenami wěstego wobłuka, na pśikład kjarcma.
Smy měli take suche lěśe, ale weto rostu něnto griby.
Glědajucy na licbu kandidatow za toś to mytowanje a na jich starstwo resp. strowotny staw wětšego źěla z nich, by se pśiraźił jadnolětny turnus, pó kótaremž se tak a tak južo druge towaristwa cesto maju.
Wšake instrumenty su źiśi pótom do rukow dostali za kradu kreatiwny nadawk: Su dejali z nimi pasujuce zuki za zymske tšojeńko producěrowaś, kótarež jo Gregor Kliem jim kus pó kusu wulicował a z bildkami znaglědnił.
Siegert jo wutšobnje gratulował.
Tak su pisali Bramborske Nowiny wó prědnej dolnoserbskej namšy w Barlinju 16. nowembra 1884.
Něnt smej se zasej na drogu dałej a smej do Dešna jěłej.
Wence jo se mócnje zagrimało.
To pak nicht wěcej njerozmějo.
Klima w Saharje jo sucha a wódnjo góruca, cełolětnje z pasatowym wětšom.
Wót julija ma dr. Stefan Reichelt ten amt a jo zagronity za jadnab 2. 000 ewangelskich kśesćijanow w Blunju, Bjezdowach, Zabroźe a we Jańskej wósaźe Wórjejce-Stare město.
Tych něźi 60 luźi jo tam wuwitał Měto Pernak, pśedsedaŕ Maśice Serbskeje.
Mójo statkowanje ako drogowański pśewódnik mam se zapšawym źěkowaś dogronoju styrich wjelikomócnaŕstwow wó Pódwjacornem Barlinju w lěśe 1971. Na zakłaźe togo su až dotychměst zawrěte Pódwjacorne Barlinjarje mógali relatiwnje lažko do DDR jěś, což jo se pokazało w pśiběrajucej licbje drogowańskich kupkow w Błotach.
To se stawa w Pódstupimje, a jo wažne za rozwězanje našych palecych problemow w kubłańskem sektorje.
Mały zaśišć togo smy how dostali z Turnowa.
Wšykne małe ludy, kótarymž jo se pódobnje zejšło ako nam, se źinsa procuju, aby se pomjenili za swójim mjenim, což se teke gótujo, jano wšake pla nas nic.
To wšykno jo było wjelgin zajmne.
Na to teptanje som se musał nejpjerwjej pśiwucyś, pśeto to na prědne póglědnjenje lažko wuglědajuce njejo za zachopjeńkarja zewšym lažke było.
Něnto jo se šwyrnuł Kito z běrowa, mantel pśez ramjeni a swóju tobołu pód pažu a jo kazał swójej lubce k awtoju.
Co tam něnto bydli?
Mjaztym su wšak zasej wótcynjone.
Z tym som scyniła ten »njabozac« na bok.
Sedymjo z rědownjowu su njaboge.
Verstojc Guido a Kathleen, ak stej se w lubnjojskem groźe zwěrowałej, juž matej dwě góleśi.
Ten chrom tam ma hyšći asbestowe kšywo, sćěny njejsu izolěrowane.
Až w temowem wobłuku policije teke policajsku kapału dajo, jo jaden tych rědnych wósebnych detailow.
Tak pśiźo Wille k luźam.
Cd jo rědna.
Prědku, nježli do lodki jo pśišeł, su jen mandlowali.
Ako zapalony Maśicaŕ a angažowany Serb jo Horst Petrik wjele Serbam w Dolnej kaž teke w Gornej Łužycy znaty.
W njom wustupuju hyšći dalšne bibliske motiwy/wobraze ako cartojska reja (WKS, 37, štucka 26), wšych cłowjestwa judašow (štucka 27), sudny źeń (štucka 28), djabołski směch (štucka 29).
Wót togo casa, dla togo až pśirodny běg jo pśetergnjony, dochada ceła wóda górjejcneje Małksy pśez toś tu groblu do Nysy.
Direktor Jurij Pěčka jo se sam wó to starał.
W casu korony ma wjele zarědowanjow wupadnuś.
Nam žednje słyńcko wušej głowy njepśiźo, wjele wěcy pśecej na boce wiźimy. 
Zastupniki serbskich institucijow a měsćańske zastojniki, kolegi a kolegowki jubilaŕki z měsćańskeje radnice, su pśišli we radnej licbje gratulěrowat.
Śěžyšćo lětosa jo hommage na Joachima Nowotnego.
Žednych pjenjeze ga njejsom wudała.
Smej byłej wjelgin cesto w Irskej a naju šwogor ma irske kórjenje, toś smej how źins.
Jomu pśisłušaju mjazy drugim wokrejs Sprjewja-Nysa, město Chośebuz, młodownja Bageńc a dalšne towaristwa.
Ale nejpjerwjej co serbska zagronita zachopiś se wopóznawaś ze swójimi nowymi nadawkami.
Na to jo se Limbarski kněz z listom wobrośił na konsistorium a ministerium, w kótaremž jo se pśeśiwo tomu rozsudoju wugronił.
Wědomnosć jo se angažowała a pśi tom na subjektiwne zajmy cłonkow administracije starcyła.“
Wša Łužyca ga lažy we sněgu.
lěpše wobchadne wuměnjenja a bliskosć městow, tak jo narodna drastwa nejpjerwjej w bliskosći městow, pótom pśecej dalej zachadała
Wjelgin woblubowane su how nałogi, ako kokot a zapust.
Casy jo tam teke hyšći datum jeju póznaśa a na wětšych zamkach su wótergi samo fota.
Te njejsu tak mócne, ale su šlajchtne.
Młoźinske amty deje te srědki dostaś a dalej rozšyrjaś.
Rozšyrjenje literatury w Dolnej Łužycy jo měł Zmeškal za wjelgin notne.
Napśisko pak wótcynja ptašk wócy a groni cele śicho: "Som głodny!"
Tam jo było to grono z młogimi ekspertami wó połoženju a teke problemach hungorskeje mjeńšyny a docełego wó mjeńšynowej politice w Słowakskej.
Śěgatych ptaškow jo teliko, až zakšyś mógali njebjaško.
Dwě žeńskej dostaštej blatejze.
By se pódpěrowarjam wjaselili, nejlěpjej dejali to byś młode luźe.
Na fotografiji wiźiśo Bernda Melchera ze Žylowa, redaktora Płomjenja.
Dwa muskej stojtej na cołnje a jen z wjasłom ‚šturujotej’.
W někotarych narěcach jo wokalna harmonija weto hyšći wuchowana .
W Žylowje jo teke serbska wucba, a to se rozmějo, až syn Stefan w šuli serbski wuknjo, južo 7. lěto, tak dłujko, ako Bramarjowe w Žylowje su. „Naš Stefan rad serbski wuknjo, a ta Katja nic mjenjej rad.
6. a 7. apryla budu jatšowne wiki
My źaržachmy za našu słušnosć, až 123 našym pśijaśelam pomogachmy. 
Zapust 2020 "Chtož se zwažyjo, tomu se raźijo" buźo se graś.
Załzy kwiśonkowych keluškow su owalne a žołte.
Stefanie Krawcojc jo se z njeju zmakała.
Su mě gronili numer śpy, ja nutś k swójej žeńsce a wuprasnjom pśisamem obligatoriske pšašańko: »Kak se śi źo?« Na to wóna se smjejkotajucy: »Mjaztym zasej derje!« Na mójo pšašanje, co se stało jo, se mě jano pšaša, lěc nic njewiźim.
Wón buźo prezentěrowaś rezultaty licenja ptaškow, ako jo se zachopiło w lěśe 2005 a se kužde lěto až do źinsa dalej wjeźo.
Bóžko njejo była reakcija taka dobra, škóda.
Cytajśo něnto hyšći raz dokradnje tekst na wabjeńskej toflicce na wobrazu!
Co cytaś w adwenśe, kake knigły mógu swójim lubym ku gódam dariś?
Dług buźo pśecej wětšy w pśiducych lětach.
Lektory směju namše źaržaś a mógu teke – rownož to pópšawem njesměju – swóje prjatkowanja sami spisaś.
Sněgaki su byli a ja som był chóry.
My je wam do źiśownje pśiwjeźomy!
Ja se myslim a mam tu naźeju, až se to abo druge mało wužywane dolnoserbske słowo se pomałem znejmjeńša w pisnej rěcy zjawijo, w Casniku a hynźi.
Togodla bydlimy pód zemju.
Tak som plišćowała ak wandraŕska, ale strowja njejsom how namakała.
Wše su wostali we swójich bydlenjach abo piwnicach.
Tak buźo śěžko, serbsku wucbu dalej wjasć w mjeńšych kupkach.
Teke z Grěšneje buźo pšec śěgnuś, jamy dla.
W Smogorjowje su byli camprowarje ned dwa dnja ducy.
Dalšnej serbskej mjeni stej lom a brěšć.
Górna guba ma dłujke kósmy.
Smy byli dogromady 15 namšarjow, mjazy nami jo było šesć žeńskich w serbskich drastwach.
Wón jo teke wužywał zapiski Šylkojc starkeje a to, což jo wěźeł ze swójeje familije.
Wóna wuskócyjo a pśimjejo prěkuš.
Ceły źeń jo nawłos wiźeł, kak to buźo: Karina buźo stojaś na jaden z tych małych bomow zlagnjona abo buźo na swójom dešćowem płašću sejźeś, dokulaž tšawa jo hyšći mokšowata.
Potom smy do programa zapisali nowe, konkretne pśedstajenja wó dokubłanju ceptarjow na polu serbskeje rěcy a pśedstajenja šule wó kooperaciji ze zakładnymi šulami a kak comy w serbšćinje lěpšu kwalitu dojśpiś.
Wóna se pśeźěsy, pózna se a zjawi wšykno.
Mału zmólku smy teke namakali, což pišo Frencel wó Słowjańskem dwórje we Dubjem.
Ten tyźeń sobotu, 21. maja, zeger 16.00, graju serbske źiwadłowniki z Budyšyna tu „Mirandolinu” w Brjazynje.
Teke z tych zazdaśim normalnych wěcow, ze swójim wósebnym glědanim na to, cyni zajmnu wěc.
Chto ma nejzajmnjejšu kreatiwnu ideju?
Wupněśa dla jo se šaw mójogo zeca rozprojł.
Nastali su wobšyrne dodanki k wjelikemu Mukowemu słownikoju dolnoserbskeje rěcy.
Dlej ako tyźeń jo južo špatne wjedro.
Ja wěm, až dajo luźi, kenž rad něco wzeju, ale wjelgin njerad sami něco wótedaju.
Som prědnych zasej slědk pósłał! Pó zasej 3 kilometrach smy se, rownož smy měli teliko smartphonow w rukach a na nich jasne kórty z nakreslonymi drogami, bźeznaźejnje zabłuźili.
Wušej 90 % wobydlarjow teje jsy ga jo sebje take pominało.
A gdyž casy take drobne wěcki ako baterije abo žonop feluju, lěcrownož su skazane byli, wobstaramy se to za našych kupcow w Borkojskem abo drugich konsumach sami, měni Anni Pipcyna.
pśistupna, snaź dodatnje teke na portalu Sorabicon.
Ale mimo nich ga njeby mógł swój amt zastojaś a toś by musali wšykne suźenja jano za njogo do nimskeje rěcy dolmetšowaś.
Kulturne wusćěłanje: „Akcija Mužakow“
To su šulske drastwy, ale někotare pśidu teke w swójich drastwach.
Znaśa serbskeje rěcy pla jima su pitśku "zaźaržali", stej groniłej.
Slědny źeń su wótpołdnja dojśpili Žarow.
Ewangelium wó kralojstwje buźo prjatkowany pó cełem swěśe k znankstwu wšyknym luźam; a pótom pśiźo kóńc.
Tam prjatkujo Simon Froben, prezes Ewangelsko-reformowanej cerkwje w Nimskej.
Pjenjeze su pśišli wót Amta za zastojanje wobwodow DDR – DDR-marki, ako su se dejali hyšći pśetrjebaś pśed pjenjezneju uniju.
Dwójorěcny rub
Muzikowa nazyma: Koncert k 30temu jubilejoju padnjenja murje
K 60. narodnemu dnju gratulěrujomy w Budyšynje pilnemu lektoroju serbskich wucbnicow Horstoju Petrikoju.
Cesto se w tom lětnem casu do swójogo domu slědk śěgnjomy.
Wóstaj naju na pokoj!
Redakcija Pratyje a serbske nakładnistwo z Budyšyna Was k tomu wutšobnje pśepšosyjotej.
Klěb a sol na Chośebuskej swajźbje.
Łoni jo była na intensiwnem serbskem rěcnem kursu a jo pótom źěłała we Witaj-kupce Borkojskego horta.
Za wěstosć a zawjeźenje jo był zagronity Paul Lott ze Strobic.
Pla rolnikarjow w Rjasniku, kenž na połdnju pśi Nysy lažy a howac južo dlej pśenimcony jo, słužy wjele serbskich młodych luźi z Rogowa.
Tradicionelnje se wótměwaju we towaristwach w decembrje wšuźi gódownicki.
K wjaselu tog’ zwěrjetka pśiženu sem gólcyska.
Daś se to w tom napismje dopokažo:
Pśi tom som na to glědała, až se góźe wobraze za źiśi, za jich słowoskład.
Nejpjerwjej su za tymi flaškami a cigaretami grypsnuli.
Wóna jo krotko pó swójej swajźbje we lěśe 1919 se pśesednuła do Gubina a te wězby z jeje jsu a swójźbu su se pó wěcej ako 50 lětach pó jeje smjerśi zryli.
Za nas jo zajmny we zwisku z bogom Swjatowitom, naspomnjonym w casnikowem artiklu.
Rědnučke źowćo z loda a sněga jo tam stojało a spiwało.
Erwin Strittmatter njejo nejskerjej serbski mógał, weto jo pśez wejsny dialekt mógał serbske segmenty do rěcy swójich tekstow sobu wześ a z nimi graś.
Źiśi směju pón teke mazańc zjěsć.
To pak w jogo źěle, wustupowanju a jadnanju žednje wumarkowali njejsmy, skerjej nawopak.
Raz jo žylojski Cechowy Měto jěł z gnojom na pólo.
Chto njeznajo zjaw: Wót swójskeje njezjapki zjawjujuceje ideje do zabłuźenja wjeźony byś.
Pó jano tśich tyźenjach jo AfD wótnowotki Chóśebuz ako platformu wužyła – pśeśiwo takemu zwužytkowanjeju jo zwězk #AppellvonCottbus drugi raz organizěrował protest w Puškinowem parku, aby pokazał, až Chóśebuz jo „pisane“ a wótwórjone město.
Syriska arabska republika jo stat w Aziji na Bliskem pódzajtšu.
To buźo Georg Thimme, kótaryž jo tuchylu hyšći wósadny faraŕ we Werderu (Havel).
Wót 1971 do 1990 som pótom w LND była lektorka wucbnicow.
Z wušej 20. 000 woglědarjami jo toś ten muzikowy a kulturny festiwal jadno z nejwětšych zmakanjow alternatiwneje a carneje sceny.
Žednje pak njejsmy dožywili pśi našych wustupach, až su byli pśiglědowarje tak rozbuźone a wjasołe ako tudy we Łužycy.
Kopawa njejo kšeta Knuta trjefiła.
Firma eksistěrujo wót lěta 1991, jej se groni Wirtschaftskanzlei Kunze.
Jej jo wuknjenje dolnoserbskeje rěcy wjelgin śěžko pśišło, njejo jej rozwjaselenje było.
Nejwětše a nejwažnjejše město Elsaskeje jo Strasbourg.
Z pomocu Marie-Elisabeth Jacobickoweje jo wóna na zakłaźe starego fota zgromadnje ze žeńskimi z Kózlego wutichtowała, kak dej toś ta drastwa dokradnje wuglědaś.
Pśi tom jo tek prědny raz drastwu se woblekała.
Až na Boga zaginuś móžoš, luba žeńska (Eva), to jo njerozym.
Rownož smy z našogo pśebywanja wěźeli, až dajo pla nich k wobjedoju pśecej někaku zupu pśed głowneju jězu, njejo nichten na to se myslił a toś smy se wjelgin źiwali, až wšake tu »zupu« zewšym wzeli njejsu, ale na głownu jězu cakali su.
Mjelcymy zasej, samo śota Charlotte nic njepiknjo.
Pśedsedaŕstwo co se w juniju zmakaś, aby wobradowało, kak dej pśiś zasej nowe žywjenje do źěła towaristwa.
"Atmosfera jo pak kšasna była! Ako su pšosyli na rejki, su starše sobu rejowali.
Wokoło njeje su skokali źiśi.
Jěsno wótpołdnja jo se Hermann w Bukwarjejc kjarcmje wusednuł tam, źož jo pśecej sedał, a z woknom glědał.
Wosebnje kněz Vydra jo za to wjele cynił a teke kněz Mudra - smy wót njeje zgónili.
Wušej togo jo se powědało wó idejach za wabjenje pśichodnych ceptarjow a sobuźěłaśerjow.
Tam ga kśě akle 1964 chopiś wšake twariś a napóraś, pśez což změju se wósebne žeńske lažčej.
Gaž muzika zagrajo: muzikowy kanopej
A pśipóznawamy status Domowiny ako politiski pśipóznatu rěcnicu za serbski lud napśeśiwo Nimskej, Sakskej a Bramborskej“.
"Šym wěcej se wjaselimy, gaž naše źiśi maju wjasele pśi walkanju".
Fryco Jagaŕ jo jej powědał. co ten kraj krala Kokota jo.
Dalšny taki eksempel jo festiwal Łužyca w Hochozy z wósebneju atmosferu na burskich dwórach, kótaryž płaśi ako "kšajźny tip" pla młogich familijow w Górnej Łužycy.
Wukniki 5. lětnika na Šuli w zelenem: kněz Pawker pśedstaja źiśam instrumenty.
We swójom prjatkowanju jo H.-Chr.
Nejwětše rěki Kaspiskego mórja su Wolga, Ural a Kura.
Dokulaž napšašowanje take wjelike było jo, jo pisał Garing Tešnarjeju.
Gaž wón dwójcy njetrjefijo, wón zejgrajo.
Rěcnik ze swójeju rěcu swójogo mandanta zastupujo a zašćitujo.
To jo wjelgin pyšna zeleznica!
W pśeśěgu su měli teke płody, typiski stary burski rěd ako cepy a druge.
Dejmy něnt ze zagórjetosću tam dalej cyniś, źož smy w nalěśu bóžko zastali, comy-li dobre wugbaśe dojśpiś a Serby 2021 derje w Korutańskej zastupowaś", jo był facit teamowych wjednikow.
Z kastanijow a žołźow basli mužyka.
A to w tom lisće napisane jo:
Rowne/Rohne
Južo z lěta 2008 ga jo wón Konsul za republiku Belarus, honorarowy, cesnoamtski.
Pśiznawam, až njejo było ned wšo w zwisku 2plus optimalne a njejsu se teke wše naše pominanja pśesajźili.
A w běgu zachadnych tyźenjow mócnje jo se šło, pśipław pak wóstanjo pśetergnjony.
Kaka jo ta melodija?
Pśed dwěma lětoma na pśikład jo było w hungorskem měsće Pecs to grono wó tom, kak notne a wažne su medije za narodne mjeńšyny a jich rěc.
Wjednistwo Sokoła jo se weto wó wšoserbske towaristwo procowało.
Wjelgin malsnje a derje som pó wójnje wurozměł, až njejo wěcej zakazane, serbski powědaś, což smej z nanom něnt wjelgin cesto gótowałej.
Kabeje su tak ako jich pśiswójźbne karwony, kawki a sroki – wjelgin inteligentne.
To jo teke dojśpił.
w Mósće: Sobotu, 5. septembra, kokota na sportnišću.
Ako stej Schüttojc 1989 śěgnułej do Dešna, źož jo 1988 był zachopjeńk kupki »Serbska namša«, jo we wósaźe serbska rěc žywa była.
Pód mělšym pódzajtšnym źělom mórja, źož se rěka Pječora do njogo wulewa, su bogate łožyšća zemskego wóleja.
"Lětosa su se srědki k dispoziciji stajili, aby seś za jatšowne spiwanje se załožyła.
Ptaški su klasa rěpnikow .
Tamne kubłanišćo dej tak a tak wostaś, pśeto tam ma zakładna Witaj-šula sobu swóje rumnosći a pózdźej snaź teke šulski hort.
Wóstaj wšykno pśez noc stojecy.
wustawowe šćitaŕstwo – Verfassungsschutz
Jill-Francis Ketlicojc co w pśichoźe tek wěcej źiśecych knigłow wózjawiś.
Pśeto wašomu Wóścu se spódoba, wam kralojstwo daś. Lk 12,32
Wumóluj je!
Marija k Jezusowyma nogoma sejźeca słuchašo na jogo słowo. Lk 10,39
Źo howacej jo serbska rěc słuchaś?
Mósćańske tak njepóchwataju ze spiwanim.
Witko glěda a wiźi mału sykorku.
Marja, Jozep, woł a wósoł chwale Bóžy swět.
Tam jo městno za kuždego, wón groni a apelěrujo na kuždego, až ma źinsa how wjeliku zagronitosć za to, až serbski lud a jogo organizacija se njeźěli (pśinosk J.
Wjeliku rolu grajo balokopanje.
Prima wulět, měni M.
Słowo "piwo" jo wuznamjeniło w prasłowjańskej rěcy jadnorje "piśe", pótom jo se pśemjeniło na zapśimjeśe alkoholiskego napoja.
Tam w Braziliskej su dejmanty a druge droge kamjenje k namakanju a złote zernka laže w pěsku. 
Ako germaniska etniska kupka, indigena w pśibrjoznych krajinach Nimskeje a Nižozemskeje, nižozemske Frize powědaju dialekty pódwjacorneje frizišćiny, Frize we Nimskej powědaju dialekty pódpołnocneje a pódzajtšneje frizišćiny.
Ale domowniske towaristwo a wejsna pśirada Depska matej něco na mysli, kak móžotej "kulturny rum" w starej šuli za cas pó krizy rědnjej a zajmnjej wugótowaś.
W njom by se musali wšykne zaměry zapisaś a to w cełej šyrokosći – nic jano na šulskem pólu, ale teke na wšych pólach, ako maju něco cyniś ze serbskeju rěcu.
»K prědnemu jo to zakazane«, zaženjo papa jeje naźeju.
Woglědarje su se z wutšobnym a dłujkim pśiklaskom za to graśe wuźěkowali.
Chtož rad pśez Błota drogujo, dejał to raz gótowaś wót Raduša do Lubnjowa.
1977 jo pśistupił k Domowinje, a južo lěto pózdźej su jogo wuzwólili za pśedsedarja Turjańskeje kupki.
To buźo za Dolnu Łužycu interesantne wudaśe, dokulaž stronine mjenja wótbłyšćuju jeje serbsku historiju.
Ako dalšne śěžyšćo seśi jo pokazała na muzejowe nocy, ako lětosa se 16. raz wótměju.
Smy źali a šyli a pśi tom spiwali, teke tu »Lubku leluju«.
Zawěsće sćo pitśku wódychali w zymskich prozninach.
Zabrod/Sabrodt
Pśi tom spiwje smy se pón pśecej do krejza zestupali, pśi cerkwi tak a teke we jsy a pśi kjarchobje.
Tak se teke źo Bobołcarjeju Gerhard Borrack, kótaryž jo juž 85 lět stary.
Tak se wjerśi nowy młyńske kólaso pśi sprjewinem młynje.
Pómałem nazgóniju, až jo wuraz emocijow subjektiwny.
Hochoza/Drachhausen
Józef Frencl ma prědnu wustajeńcu na starosći.
Na pśisamem 50 bokach se wopisuju něntejšna situacija, problemy a starosći jsow a napisane su teke naraźenja za dalšne wuwiśe.
Po Božej słužbje su wšykne kazane na zgromadne kafejpiśe.
Wónej stej 30 lět starej, wobej wegetariarja, aktiw nje se angažěrujotej za cłowjeske pšawa.
Wšykne jogo stare starjejše su byli wót doma serbske, a stara mama tśeśego narodu njejo cas žywjenja pšawje nimsku rěc nawuknuła.
Pětš jo južo w bliskosći žywego płota.
Wokoło poł milionow Sintow a Romow jo se zamordowało w nacionalsocializmje.
Jo, wóni napšawdu maju źiśownju!
Afûk teke pomaga gmejnam pśewóźowaś frizišćinu w zastojnstwach, medicinskem staranju a pśigótujo za starjejšych kuždego nowo naroźonego góleśa kašćik z knigłami a drugeju pśipomocu za friziske abo wěcejrěcne kubłanje.
Leipner.
Do redakcije jo pśišło 15 fotow, což pokazujo na wjeliki zajm za wobźělenje.
Jo-lic jo Bog za nas, chto móžo byś pśeśiwo nam? Rom 8,31
Lagniśo se na brjuch, coło lažy na zemi, ruce stej akuratnje pód ramjenjoma blisko gruźi.
Tśi słowjańske towaristwa, kótarež se zaběraju ze žywjenim našych słowjańskich prědownikow we srjejźowěku, su na wšaki part wšedny źeń starych Słowjanow pokazali.
Zachopili su pśi tom w lěśe 2000 z 8 lapami, kótarež su z pomocu Załožby za serbski lud wušywali.
Ceły amt pótakem wóstanjo za turizm zagronity.
Wóna lažy w katolskich jědrowych stronach Serbow a płaśi ako jaden z centrumow serbojstwa w Górnej Łužycy.
Pśed 300 lětami jo wudał Fabricius Nowy testament w dolnoserbskej rěcy.
Klěb pśez internet skazaś?
Ako wuslědk wšych tych pśeslěźenjow a dokumentacijow dej wujś folklorny atlas cełeje Łužyce.
Zakopowanje buźo tudy pětk, 10. maj, zeger 14.00. 
To groni, až tśi serbske premjery dla pandemije zgubiju, mjazy nimi teke dwě produkciji, z kótarymaž su kśěli do Dolneje Łužyce pśiś.
Glědajucy na financěrowanje jo měnił, až ze zastupnymi pjenjezami za muzej by malsnje něco "nutś pśišło".
Meteorologi powědaju wó kurjawje, gaž jo dalokosć wiźenja wobgranicowana na jaden kilomejtaŕ abo mjenjej.
Ten cłowjek jo wezeł, což góspoza jo jomu dała, a jo wšykno do awta połožył.
Generelnje móžo kuždy yoga-zwucowanja pśewjasć.
Pó Lutheru smy se weto zwěrili sajźiś jabłušcynku.
A hucćo jich źaržaś wšykno, což som wam pśikazał.
Teke som se procował, rěc w drugich domenach ako jano w tych zwuconych wobłukach wobźěłaś.
Wen do luda musymy - to njejo se dało wobejś!
Cygle su pśišli z picańskich, chóśebuskich a luboraskich cyglownjow, což w tych na glinje chudych stronach zewšym tak lažko było njejo.
Njejo pak warnowało razka dwě lěśe, a teke Ernst jo musał na měru a jo dejał do wójny śěgnuś.
W Tokpisinšćinje su jano někotare pšašajuce słowa, z kótarychž někotare su pronomeny, někotare su adjektiwy abo adwerby.
Te rědne nałogi su wšykne zajšli.
A to nejgódnjejše pśi tom jo to, až su byli samo mjazy tymi wósymimi, ako su sebje wudobyli złotu medalju a k tomu 15.000 euro.
Rumuńska granicujo z Serbiskeju, Bulgarskeju, Moldawskeju, Hungorskeju a Ukrainu.
Serbski pasus we nowej kazni felujo
Krajna konferenca zagronitych za serbske nastupnosći pšawidłownje se wótměwa, aby se wó aktualnych temach a wó spěchowanju dolnoserbskeje rěcy a kultury wobradowało.
Fakt jo, až slědujo jadnorěcne góle rowno tak ako dwójorěcne samskim nadrědowanym principam rěcnego wuwiśa.
Hyšći jaden wopyt, hyšći hynakša metoda.
Pó modelowem projekśe Witaj we Villa Kunterbunt kubłaju źiśi wót lěta 2002.
Naše Serbowki wokoło Budyšyna a Wórjejc se zwězuju lapku pód brodu.
Až do nocy su na tu wizu śěgali pó jsy a woglědali wjelim cesnym paršonam, ako se angažěruju k lěpšemu wobydlarjow.
Źowćo jo donjasło wódu do domu a jo se wrośiło na dwór, aby kokošy futrowało.
W lěśojskem casu su Domowinarje měli swój lětny wulět, tenraz do Sakskeje Šwice.
Pitśku wěcej sušy móžo pśenjasć chójca – "jano" 37% chójcoweje góle jo bejnje wobškóźoneje.
Pśi swěźenjach, wulětach a samo kuždy źeń na zachopjeńku prědneje góźiny smy je spiwali.
Trjebaśo sudobje ako na pśikład pudingowy bjacharik, blachanu tejzku abo plastikowu šklu.
»Gaž źoš pó droze wót Slěpego do Brězowki, wiźiš na lěwu ruku mału žywnosć z pisanym kšywom a wokoło njeje stoj wjele sadowych bomow.
Pó politiskej změnje su je wótpórali, njestarajucy se wó płaśece kazni.
Sobotu pśed dwěma tyźenjoma jo županka dr.
Pśi takich njejadnakich rěcnych znaśach jo trjebne rěcne planowanje z cilami, ako na tu wšakorakosć glědaju a rěc spěchuju.
Kobołk tejerownosći zesekajomy a w górucem wóleju pópjacomy.
A wjednica teje Agentury dobrowólnych Grodk, Sabine Rackelowa, jo pśijaśelka Michaele Peteroweje ze casa zakładneje šule! Togodla se to rozmějo, až Michaela tu akciju w Grodku rada pódpěra a jim pilnje swóje Sorbenkind-nagubki šyjo.
A glědajucy na to, až stoje něnto pjenjeze za "malsne projekty" k dispoziciji, móžo se z prědnymi projektami malsnje zachopiś.
Tak dłujko dawno hyšći njejo a prědna konkluzija wobradowanja jo była, až nejskerjej ten superkokot bitujo k tomu nejlěpše wuměnjenja.
Wukniki su pśišli tegdy teke ze Slěpjańskich stron.
Serbski muzej na Młyńskej droze wochylu njejo wótcynjony – ale how dalej źěłaju!
Wuźiwowany glěda do źěła zanurjony wuknik na nju:
Na swěźenju samem jo pón šołtowka tych nejlěpšych ned pócesćiła.
Skoro až do połojce mjaseca ma tak wó--staś.
Co žycyśo Chośebuskim balokoparjam za 2. rundu?
Wósebnje jogo starki jo jomu do žywjenja sobu dał tu lubosć a pśichylnosć k tomu serbskemu.
Lazujśo sami!
Zawěsće by wósada teke wótwórjona była za pó źělach serbske wugótowanje namše abo za pór serbskich słowow pśed rejtowanim.
Zasej mimo Serbow!
Zajmne a rozwjaselece su zasej te tšojeńka wó žywjenju we jsy.
A ze zeleneje frakcije jo se mócnje kritizěrowało, až bramborske šulske ministaŕstwo pśedłujko trjeba za nowe serbske šulske póstajenje.
Wobraz Krakowa w 16. stolěśu.
Po žycenju kupcow w rězaku samo cełe wězby kołoźejuju.
Monmouth jo město w Zjadnośonem kralojstwje.
To njejsu jano ptaški, kócki a psy, ale teke karnikele, nopawy a samo wuže.
Powěda se teke wó doněntejšnem źěle a dalšnem wuwiśu Zwězka za serbski kulturny turizm we Łužycy.
Togodla by dejali take zarědowanja w Barlinju teke w pśichoźe dalej wjasć.
Wótpołdnja smy jěli z busom k bunkeram tak pomjenjonego Ostwalla, ak jo se natwarił we 1920tych lětach.
Kněz źašo Mojzasoju: Ja som warcanje israelskich źiśi słyšał.
Rěcny certifikat – terminy 2019
We wólbach za sejm Górne Błota-Łužyca su dostali SPD 21,5 %, AfD 19,6 %, CDU 19,5 %, Lěwica 12,8 %, Freie Wählergruppe Bauern 6,5 % a Zelene 5,8 %.
Togodla jo tak wažna za kuru".
Jano slědnej dnja mjaseca se tšochu wochłodnjejo a pópada.
A ten stej kśěłej Domowina a jadnaŕ wót Ostwinda dr.
Pśi wšej kopicy źěła stara se wóna lubosnje teke wó familiju.
Změšaj wšykno ze zašumowakom.
Moderaciju změjo Marlene Jedrowa.
Wšuźi se wó tom powěda a diskutěrujo, co lětosa z kokotami buźo, z tym rědnym serbskim nałogom.
Polska… Chtož to słowo słyšy, mysli se skerjej na tu wjeliku Polsku slězy Nyse, źož móžoš tunjo tankowaś a nakupowaś.
Bibliske lětne gronidło za 2020 stajijo dilema we wěrje wjele kśesćijanow a kśesćijankow do srjejźišća: »Ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!
 Gaž se pyšni nalěśe w nejrědnjejšych barwach a w swójej cełej młodosći, se pśewjeźo wót 15. do 19. maja 1990 w głownem měsće DDR. 
Ako znaty a woblubowany dudak jo wón grał na wěcej ako 50 serbskich swajźbach.
Pandemija pśi tom zawěsće póśěžujo pówołański start, ale pó mójom měnjenju jo wažne, take wupominanje sportojski wiźeś.
Jano wokus dalej stoj na Žandojskej droze nr. 45 nowše twarjenje, w kótaremž jo była w dwaźastych lětach filiala Serbskeje ludoweje banki. 1928 jo tam tež Maśica Serbska ze swójeju biblioteku z 1000 knigłami swój domicil namakała.
To pomina myška.
Naslědku som pśimnuła za glicku, a se dała do źěła.
Pśez IBA su dostali nowe sebjewědobnje a mjaztym pśemysluju, kak mógu wugótowaś IBA 2. 0, jo Zenker k wěsći dał.
A Adenauer tencas gronjašo: Lětosny 8. maj jo za nas Nimcow pó wónem lěśe 1933 wót wěrnosći ten prědny wjasoły źeń.
Zajmny za źiśi jo teke projektowy tyźeń k temje "Serbske muzikowe instrumenty".
‚Tikujo‘ Górna Łužyca hynacej? to jo była tema rozgrona na Serbskem bliźe srjejź maja w Měsćańskem muzeju.
Gaž mało luźi pśiźo, feluju pjenjeze za kapału a kónje.
Jan Malink jo jadno ze 7 źiśi serbskego spisowaśela Pětra Malinka a roźony Budyšynaŕ.
„Błoto“ jo wobšyrna wólšyna, kenž wót połnocy Bórkowy wobdawa.
To wuznaśe, až brahmany maju wěcej "stepowych genow", jo fasciněrujucy nowy argument za to, až indoeuropske rěcy su wordowali do połdnjoweje Azije wót pastyrjow zbóža ze stepy pśinjasone.
Na drugem boce rozmějom situaciju serbskego luda.
Njejsom se mógał doglědaś, tak malsnje smy měli wótegrono a jano pór dnjow pózdźej su byli sobuźěłaśeŕ CK a našej serbskej zagronitej z Barlinja pla nas w Dešanku.
Někotare luźe su to derjenje a gnaśe tog błyska wiźeli.
Tim Šmit, 15lětny kantor wósady, jo gromaźił młodych luźi wokoło sebje a jo se z mentorom, fararjom Kśeńku, dał na pśigótowanje togo projekta a jo to źiwno do statka stajił.
Togo mlatego se jomu njoco.
Wóna jo južo z wótkubłaŕkami wó tom powědała, kótare wěcy na tom boce dejali se změniś a pólěpšyś.
Pó studiumje dej gójc abo gójcowka nanejmjenjej pěś lět dłujko źěłaś we wokrejsu, a to ako praktiski abo fachowy gójc, ako zubny gójc abo ako socialny medicinaŕ.
Stefanoju: "Waša gluka, až wy pśed 400 lětami njejsćo žywe byli.
Srjodu, 8. maja, buźo Michael Apel w domje „Bórklin“ (Bórklin/Am Burglehn 12) zawjasć do swěta ludowych rejow a je nawjedowaś.
We wjelikej kupnicy w Pieštanach mógu źiśi rědnje grajkaś a se rozwjaseliś.
Taka chódota jo wjelgin mudra a mócna.
A njejo wěcej ako źeń pśejšeł, njabogi jo lažał naš wjeliki »kral wšyknych gribow« Pšawik w tšawje, ceło źěrkaty, rozkusany wót wjele małych cerwikow.
Teke ako wjednica LND jo dalej lektorizěrowała wšake knigłowe projekty.
Zeger 10.00 buźo wjelerěcna namša na łuce pód gołym njebjom.
A chtož take myslenja ma, ten njeskjaržy dla niźi něcogo.
Ně, z tym to njejo gronjone.
Teke na Wjerbańskem kjarchobje jo było póstajone, źo su zakopowanišća Borkojskich luźi.
W drugich jsach by se wěsće wjelgin wjaselili, gaby tam taku wejsnu lodu měli.
Měnje, až bergaŕki a bergarje su nejwažnjejša móc, aby strukturna změna w našom regionje se wuspěšnje zmejstrowała.
»Tejenjewjetki, by to mógało doma za mnjo a mójeju pśijaśelowu byś?«
Gósćeńc Paula Konzagka wósrjejź jsy jo měł wjeliki zal, ako su za cas DDR pśetwarili na kino z pśisamem 200 městami.
Zjadnośeństwo serbskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo swójim cłonkam, kenž w maju swój narodny źeń maju, wjelgin wutšobnje.
A co ga luźe budu groniś. (Chtož jo měł daloke pólo, ten jo sebje tam někaku budu natwarił.) Mjertyn jo woła a krowu wupśěgnuł a jeju tam nutś dowjadł a sam jo se tam na walik słomy lagnuł a hyšći chylu smarcał.
Kulturne pokazki/Póglědanje na serbski program w radiju
W Lipsku, źož som pó studiumje źěłał, som se jaden semester wobźělił na zarědowanjach w Instituśe za sorabistiku tamneje uniwersity.
Rozmjej w běgu pśiducych dwě do pěś lět licba serbskich ceptarjow chwatnje se pómjeńšyjo.
„Ryba we wóźe“ jo było moto namše, a k tomu su cytali powěsć Rybka Emil.
Lubosć, rědna krajina a pśiroda a, to se wě, teke dobra jěza - wšykno to buźo k wiźenjeju pón w telewiziji, ale to akle pśiduce lěto.
Teke kraje, kótarež direktnje pśi mórju njelaže, maju swóje składy soli.
A ta wěrnosć ale jo, až jo musał do kuždego gjarnyška stupiś.
Žeńska pak jo dejała ned ku kněžkoju pśiś, a ten jo ju pšašał: »Jo ga wěrno, až stej pjenjeze namakałej?«
Luźe su tam pśišli, se pósednuli a z wobydlarjami dwóru žwatorili.
Ten jo samo pśijěł z Luzerna w Šwicarskej, źož ma južo dlejšy cas praksu za fyzioterapiju. „Za mnjo jo Turjej dalej a na pśecej mója domownja.
K tomu pśiźo, až gmejny muse na pśikaz kraja lětosa wšo swójo zamóženje gromadu zlicyś – teke grunty, twarjenja a wše dobytki.
K takemu sajźanju se wósebnje chójcki góźe, kenž ten wětš nejlěpjej wótźaržuju.
Na projekśe se dlej a wěcej zajmcow wobźělujo a wóni namakaju wjasele.
Wótergi jo ten górnoserbski zuk tam pśecesto wusłyšaś był.
Źiśi by mógali w šuli našu rěc wuknuś, ale njekśě.
"Robinson Crusoe" wót awtora Daniel Defoe su znate a nadalej woblubowane knigły z lěta 1719. Smy w slědnem wudaśu Casnika zachopili, jen na dolnoserbski wótśišćaś.
Pawoł pišo: Mam spódobanje na Bóžej kazni za nutśnym cłowjekom.
To jo tak wuglědało ako źělenje.
Wšykne rozměju wuznam a wugbaśe togo muzeja.
Myslim se, až jo derje, nawězaś na starše tradicije serbskich swěźenjow, ako w 50 lětach w Trjebinje, w župje Běła Woda, abo w Husu a drugich jsach Chośebuskeje župy byli su.
Za wuměłca jo to južo tśeśa personalna wustajeńca w Serbskem domje.
Daś kuždy sam za sebje rozsuźujo, lěc to wěri abo nic.
A to buźo hyšći wažnjej.
Ale teke za nas płaśi: Palce pšec wót kšomy »basenka«.
To jo se cyniło srjejź maja, gaž su se zmakali serbske ceptaŕki a ceptarje, a za 6. junij pśepšosyjo dolnoserbski telewizijny magacin "Łužyca" na dalšnu diskusiju k tej problematice.
Marja Klawic jo z dalšnymi wuknikami B-rědownjowu ako z Krystu Rawutec, Moniku Bukec, Jurijom Kochom a Horstom Petrikom šła do Chóśebuza.
Picańskim se spódoba zazdaśim wjasoła pisanosć.
Dosć źěła wón weto ma, tak abo znak.
Jadno stare foto z Wjelcańskeju wejsneju drogu to derje pokazujo.
[...] noc, kenž mě wobejmjejo, / swěśi swětło twójog’ głosa, / pśejšło jo juž wjele nocow / a skšajźu pada zajtšna rosa. – 71; A gaž to płakanje wumjelknjo, / pśiźo cas śišyny. / Wóna / jo swětło, / kenž dalej rozbytśi. – 84).
Južo nježli až su fašisty do mócy pśišli, su Maśicy Serbskej znjemóžnili wobźělenje na organizěrowanju Wětošojskego drastwinego swěźenja.
Teke drugi syn George jo južo dłujko pśed nanom zemrěł.
Maharaštra jo zwězkowy stat Indiskeje.
Ako južo w zachadnem lěśe su Rěcnemu centrumoju WITAJ wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma ako jury pomagali.
We wobjedowem casu su se fryjne gólcy zmakali w kulturnem domje wognjoweje wobory.
Jaden źeń smy na tu mysl pśišli, te kurwoty łapaś.
Wót 23. apryla jo ta śpa zasej wótcynjona, móžośo tam wiźeś dwě trajnej wustajeńcy a jadnu wósebnu wustajeńcu.
Dajśo nam źaržaś póznaśe naźeje njegnute, pśeto ten jo wěrny, kótaryž jo ju zlubił. Hebr 10,23
Za pśiduce lěto pak by kśěła kupka zasej z takeju jězbu wopytaś, snaź w mjeńšej a tuńšej formje.
Poti jo město w Georgiskej.
Kuždy pětk du źiśi na grajkanišćo, zachadny pětk su byli na dyrdomdejskem grajkanišću.
Za to deje kśesćijany se něcogo zbywaś, což jo jim lube.
To njejsom sam cynił, ale Angela Šurmanowa.
Dogromady 35 jajamólaŕkow a -mólarjow a 50 wikowarje a rucnikarje su pśišli ze stronow wót Wětošowa až k Budyšynu.
20. Dwórowy swěźeń
A to ma formu moraliskego a financnego spěchowanja, wósebnje śěžyšćow.
Chtož pśiźo z Picnja do jsy, buźo se źiwaś, až jano ramik teje tofle hyšći stoj.
W januarskem cysle sćo cytali wó zymskem teju.
A něnt ten wusoki woglěd!
Ja znaju našu šulsku śpu …
Beno jo mě we wuměłskem wuwiśu intensiwnje pódpěrował a spěchował a jo mě ako komponistu a publicistoju pśistup do (nic jano serbskego) rozgłosa zmóžnił.
Ceły zagórjony jo se góspodaŕ na žeńske z mócnym głosom zadrěł: »Pórajśo se mě z togo dwóra, nježli se how hyšći něco góršego stanjo!«
Mjazy Janšowarjam su tirolske gósći w swójich drastwach.
To mě Borkowy jo wusko zwězane ze stareju Maśicu Serbskeju w Dolnej Łužycy.
Francojska rěc jo oficielna rěc Francojskeje.
Ja cu aktiwne luźe do seśi zwězaś a wiźim potencial wósebje na pólu kultury a turizma", jo wóna za powěsću landrotstwa groniła.
Jogo budu zawjasć dnja 15. decembra namšu w Nimskej cerkwi.
LODKA jo jim to žycenje rada społniła.
A to nic jano w šulach, ale teke w zawodach a zastojnstwach, w institucijach a hynźi.
Skóro buźo se wupisaś myto Bogumiła Šwjele (Maśicne slěźaŕske myto za młoźinu, ak se zaběra ze serbskimi temami), termin za wótedanje źěłow jo kóńc nowembera.
Kathrin Schneider, bramborska ministaŕka za infrastrukturu (srjejźi) zabija symboliski gózdź do jadneje bałki.
Dieter Freihoff jo Casnikoju na našo dopšašanje wobwěsćił, až buźo se sam wó tu funkciju głownoamtskego zagronitego procowaś.
»Som mejstaŕ pśi wugódanju gódańkow.«
Co wiźiš?
Na pśikład łompuch.
pětk, 30. oktobra /winskego
Na tom swěźenju jo se naroźiła dalšna dobra idejka.
Mimo chórgojow se pśepódajo wjelika kśica z wumarlikowego zela.
Až taka bilanca na blido zjawnosći pśiźo, za to maju - to by kśěł hyšći raz wuzwignuś - naše serbske wědomnostniki, ale rowno tak te nimske, wjeliku zagronitosć.
Psyck se wjerta zas a zas a hyšći raz.
Su teke diskusije byli, chto zewšym hyšći k młoźinje licy.
No, tu epizodu njejsom žednje zabył a to słowko nikula wěcej w českej rěcy wužywał.
Toś ta scena móžo póstark za temu "Žywjenje něga" byś.
(Nymrod, pó nimski teke Nimrod.
A ma něnto póžedanje za wobstawnym źěłowym městom – to jo ju pśiwjadło do Krabatowego młyna.
Gaž jo pak z wjelikimi pjenjezami z wjelikego města znak pśišła, ga su luźe hynac z njeju wobchadali.
Togodla by te knigły słušali do kuždeje jsy, do kuždego amta a do kuždego města.
Njezabywajśo góspodliwosć; pśeto pśez to někotare su njewěźece góspodowali janźelow.
Ale rownocasnje jo wugronił naźeju, až młode luźe nadalej serbske filmy wjerśe.
Slědne pónjeźele su we Witaj-źiśowni "Milenka" swěśili ptaškowu swajźbu.
Někotare semjenja wugbaju pśi tom mócny śišć.
Pomož swójomu ludoju a žognuj swójo derbstwo a pas jich a póhuš jich nimjernje.
Šulske nowacki, pśewoblekane ako lutki, su dožywili na Njepilic dwórje w Rownem wótměnjaty program.
Na drugi źeń su wše sejźeli pśi snědanju ako pśecej.
To pak njejo se stało — ku gluce — a tak su wót 11. do 13. maja togo lěta gósći z Gryfina w Polskej a z Pragi-Proseka do Chośebuza pśišli.
Sedło towaristwa jo w Běłej Wóźe, baza jo w Brězowce, źož maju kontejner pśi Brězańskem jazorje.
Wón chójźi do muzikoweje šule na wucbu klawěra a spiwanja.
Wót togo sukna, kótarež kužde lěto za hunderty a towzynty mejtarje tym źěłaśerjam zgótuju, bejnje mały źěl do togo pśeźěłanja wótrězuju a za našu drastwu rezerwěruju.
Luź razka pšawje njewě, co ma tak sam zachopiś.
Pó tej droze jo kśěł hyś.
Te su se znicyli pśez drugu swětowu wójnu.
Wšykne źiśi deje měś móžnosć se wobźěliś na tom zarědowanju.
Ty maš pśijaśelku?
Fokus dej lětosa byś na wuměnu mjazy Serbami wšych stronow Łužyce.
To jo było koncentraciske lěgwo mjazy zakopowanišćom a pólami, źož se njerěšna wóda cysći.
Chris Pine jo amerikański grajaŕ.
Pótom wulicujo póbratš stare NDRske žorty, pśi comž někotare hyšći źinsa funkcioněruju.
Wobmysliśo: Šym wěcej to žywjenje wót nas pomina, śim wěcej casa w śichosći z Bogom trjebamy.
Cas jo mimo, źož sy se wjaseliła, až śi pór zernkow z »Westen« pśiscynijom.
Pó wuspěšnem zakóńcenju kursa by dostali studenty tśi dypki ECTS.
Cłonki parlamentariskeje pśirady Załožby za serbski lud su se zmakali wałtoru, 2. maja, w Hochozy.
Młody faraŕ Attila Spišák cyta Bóže słowo we słowakskej rěcy, kótaraž jo wjelgin pódobna na našu serbsku.
Kněni Pontowa a kněni Langowa stej to hyšći ako góleśi dožywiłej, kak te ruprajchty su z witkami a bejnym ropotom pó jsy chójźili. „Te njejsu pśecej lube byli“, jo kněni Langowa wulicowała. „Su tšašyli.
Madlena Norbergowa, sorabistka a koordinatorka dalejkubłanja wucabnikow serbskeje rěcy na instituśe za slawistiku.
Won njejo měł jano wjelike wjasele pśi zapustowem rušu, ale jo teke woglědał do tamneje Serbskeje burskeje śpy.
Won grajašo tež na orgelach.«
Jasne jo pak to, až musy lětosa wupadnuś.
Drjewo jo wót duba z wokolnosći Groźišća, ak su musali rubaś.
Siegbert Budyšyn jo doma w Myšynje w Chośebuskem wokrejsu.
Gronjone, cynjone.
Tayanna jo ukrainska spiwaŕka.
Teke Ewangelska cerkwja Barlinja-Bramborskeje-šlazyńskeje Górneje Łužyce se k tomu wugronijo.
CASNIK: A kaki jo to był publikum?
Kaiser jo pśipowěźeł, až na Zelenem tyźenju w Barlinju krydnu wóni to myto oficielnje pśepowdane.
W Mužakowje taki gódowny ruš tenraz njebuźo, teke w Krušwicach samych a wejsnych źělach muse wuměńkaŕki a wuměńkarje lětosa na woblubowane gódownicki pódermo cakaś.
Dokóńcujom ten rědny oktoberski źeń pśi Jues-jazorje, ned pśi Esperanto-centrumje.
Rostliny su w měrnych regionach Azije, Europy a pódpołnocneje Ameriki rozšyrjone.
jo měnił, až jogo partaja jo pśeśiwo wótstupjenju wót wugla we lěśe 2038, a až źěłowe města su wjelgin wažne.
Z tym jo měnił pisane wušywane lapy tam sejźecych žeńskich a źowćow.
Wóna, kaž teke cerkwje w Bukowje, Jasenju, Łojowje, Syjku, Tšadowje a Lěšćach, su słušali pśed reformaciju do katolskeje parochije w Grodku.
Połojca wót nich su byli serbske luźe.
Swóje kralowki njejsu se musali te "stare" wuzwóliś, ga swóju kšutu partnaŕku maju – Batramojc Nicole, Kožanojc Sandru a Schröterojc Jessi.
Wuměny organizěrujo až do źinsajšnego chóśebuska rucnikaŕska komora.
Abo gasnjo jim wódnjo něchten swětło?
To buźo kradu nowa a lěpša za awta, za kólasowarjow a za pěškarjow.
Njedajo wjele swójskich biografiskich zapiskow Marjany Domaškojc, wětšy źěl jo z pjera drugich luźi.
Mějucy w głowje dožywjenja w domacnej Hochozy njejsom dłujko pśemyslował a som ned do Domowiny zastupił.
Mě zajmujo: Gaž to jo tak napinajuce, co pón jo ta motiwacija, to weto cyniś? "Ja cu sebje samu wobstaraś móc.
Ale do togo muse se hyšći někotare problemy rozwězaś.
Za kuždu rěc dajo wósebny system, ale zakład jo samski.
Z tym, až jogo partnaŕka Wurlawa je žerjo a jich póstawu pśiwzejo.
Moderator togo Chóśebuskego kulowatego blida jo był Reinhardt Richter, tegdejšy wušy promšt a wjeliki spěchowaŕ dolnoserbskeje namše.
Na bazy zběranych nazgónjenjow kśě pózdźej koncept za wětšu składowańsku milinaŕnju z jadnab 500 megawattami wuwiś.
Po dłujkem casu budu serbske namšarje w oktobrje do cerkwje w Drjejcach pśepšosone.
Wušej togo jo dr.
Pětk su stojali woglědy do źiśownje a někotarych šulow na programje.
Institut za sorabistiku na uniwersiśe w Lipsku buźo zasej samostatny.
Stwortk, 5. oktobra, buźo w Mosćańskej cerkwi wjelgin rědny koncert (19.30).
To wósebne togo groźišća pak jo to, až pla njogo jo stojała „glinjana budka“, źož stej bydliłej Marjana Domaškojc a jeje sotša Liza.
Pittkuningsowy program jo paleta, skóro tšochu pśešyroka, ale za kuždego jo něco gnujucego pódla.
Z busom, z awtom a ze śěgom wuleśijomy, ceptaŕku teke sobu wzejomy.
Tak se bjatowaś, to dosega.
To buźo swój cas warnowaś, a za wugronom dr. Brězanec buźo publikacija akle 2021 móc wujś.
Mamy dawa młodym styri lěta cycaś.
Jo, how na łuce bydli wjele małych zwěrjetkow: mroje, muchy, słyńcka a teke pcołki.
Mama jo nygnuła.
Łuki su pyšne a kwětki tak rědnje wónjaju.
To jo było za zawod Carna Plumpa.
To groni mjazy drugim, až buźo se kužde 5. źěłowe městno tych něntejšnych něźi 1540 sobuźěłaśerjow wokrejsnego zastojnstwa šmarnuś.
“To jo wšykno pšawje, luby Jurko.
Źěłane su pla firmy J.
Serbska trupa z grodkojskich stronow jo grała bosa nova, swing a jaz.
Wóstanjo jano ta njedefiněrowana śopła wóń procha a trajdy na najśpje starego burskego doma.
Z Města/Cottbus.
Waše pśijaśele z Tšachotojc
Někotare njekśě alkohol piś, druge njebudu telewizor zašaltowaś.
Pśeto to jo pśicyna za spótny cas: to jo ten cas, źož naš kněz jo musał śerpjeś, comuž se groni pasion.
Swinje su byli Žydam symbol za romskich wójakow.
Co jo Wam lěto 1994 pśinjasło?
Tak smy dostali tšach.
Płody njasu jědne wólejowe śělesa a se wót mrojow do jich jamow wlaku.
Mjazy drugim jo wóna jatšowne spiwanje w Janšojcach sobu wóžywiła a statkujo sobu w serbskem familijowem towaristwje "Gromaźe".
Njamóžomy to na statne instance delegěrowaś: „Wót defensiwy do ofensiwy, wót pasiwity do aktiwity“ jo pśi tom ten zasadny směr.
Tuchylu pak wuglěda tak, až njebudu móc ten termin doźaržaś, a nichten njamóžo groniś, ga buźo Serbski muzej se zasej wótwóriś.
Wóni su se jej wuźěkowali za jeje dłujko lětne angažowane a pomocniwe cesnoamtske statkowanje.
Leipnera-Chóśebuskego.
Ale zabyś stare rědne słowa - to jo jano jaden aspekt našeje rěcy.
Jo gódnośił, až jo było pšawje, pśiwześ status „samostatne towaristwo“.
Gaž jěžycki su šesć tyźenjow wjelike, mógu sami žywe byś.
Až něnto 651 luźi jo Serbsku radu wuzwólowało a nic 1. 279 – kaž slědny raz–, njemucy mě zewšym.
»To śi rad wěrim, pśeto gaby měł muzikaliske słyšanje, njeby gronił, až maš rědny głos.«
Roman Pernak jo se naroźił a bydli w Barlinju, źož ma pěślětnego syna.
Popojce su dolnołužyska wjas pla Chóśebuza.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo srjodu tyźeń póžył tu góźbu a pśepšosył kandidatow partajow do Serbskego domu na „wuzwólowański forum“, aby jich wupšašał, kak stoje k serbskim temam.
Wužytna wěc jo to, až dr.
Nabóžne wusćełanje (H.-C.
Tak lazujomy pla ewangelista Jana w pětem stawje: Zawěsće, zawěrnje ja źeju wam: chtož mójo słowo słyšy, a wěri tomu, kótaryž mnjo pósłał jo, ten ma to nimjerne žywjenje, a njepśiźo do suda, ale jo z teje smjerśi do togo žywjenja pśejšeł.
Pśi tom se do małeje jěšnicki pśeměnja wócuśejo.
Irmgard Kulejowa jo na njelicnych ludowych swěźenjach, zawodnych swěźeńskich graśach, serbskich festiwalach a pódobnych zarědowanjach kresliła portrety.
Tamny wjeliki zal jo był pśi cytanju połnje wobsajźony.
Zymje a nalěto stej wójowałej, to mócnjejše jo dobyło tak ako pśi wšyknom.
Možo byś, až njejo to było tak zajmne za pśisłucharjow a casnikarjow, ale notne jo to było.
Wotpokazali pak su naraźenje frakcije AUB, až móžo se Dolnoserbski gymnazium zjadnośiś z Leichhardtowym gymnaziumom.
Ty sy kśěła pśestaś se pšašaś.
Wjasel se hutšoba tych, kenž Kněza pytaju.
Našym rolnikarjam se wěcej tak derje njeźěła ako w zachadnem mjasecu.
Slědnej dwa dnja su byli źurja do Dolnoserbskego gymnaziuma pón šyroko wótcynjone za wuknikow ze 17 zakładnych šulow, ako ze Žylowa, Dešanka, Bórkow, Kśišowa, Brjazyny, Tšupca, Janšojc a Chóśebuza.
Kak stoj ze serbskeju rěcu, kaki pśichod wóna ma?
Wězanja sněgakow njejsu tencas take moderne byli ako źinsa, źož se pśi znjeglucenjach sami zwótcynjaju.
 Wóna kśěšo zabjakaś, ale Robinson sćěgnu jěsno to woko a tak jej njeběšo móžno bjacaś; rozměj: Robinson se bójašo, aby z tym cełe stadło se rozpłošyło. 
Na kšomje trajdowišća a z wjele sadowymi bomami we wokolinje, jo wón how hobby swójogo źiśecego casa nowo wóžywjeś mógał.
Henry Kahlisch: Fotografowanje zapustowych porow jo zeger 14.30.
Woni su měli wažne źěło - su dejali kokota a wšo druge na fortu pśiwězaś.
Jo śěžko za małe mjeńšynowe radijo, na samskej rowninje graś ako wjelike sćelaki.
"How smy jano tśi wukniki byli, ale ja som zwětšego wósebne nadawki dostała, dokulaž som tu rěc jadnorje lěpjej wobkněžyła ako mójej sobuwuknika.
„Wjele jo se zgubiło, ale wjele tež zeźaržało“
Njebój se, we wobchadanju ze mnu kšuśe wóstaś!
Kamjeńc jo město w górnołužyskem Budyšyńskem wokrejsu.
Teke za wejsne swěźenje, za reje a wustajeńce jo myslony.
Jano we toś tom slědnem jo wón był 17 raz! Co se tam namakajo? Akty wót zwady dla gruntow, dla pšawa łojenja w barbuckich gatach, zapis dankow za kuždu žywnosć, pisne wujadnanja a tak dalej.
Luby syn, ja pšosym tog lubeg Boga a ty teke dejš.
To pak njejo se pśiwzeło – lěpjej jo, gaž wóni pśisłušaju jadnotliwym wokrejsam.
Póla a łuki deje byś póznamjenjone z mjeńšymi toflickami.
Tšašne graśe
Knigły budu za źiśi wót šesćich do źaseśich lět.
Ale wót takego su tenraz wótbocyli, dokulaž njejsu wěźeli, lěc buźo pód płaśecymi póstajenjami teke prezentacija togo nazwucowanego móžno.
Wón jo se duchnje na swójo pśiduce žywjenje pśigótował.
Som narski, lěc Wam zesłoźijo.
Młoge z nich se pón wó wjele młodšu žeńsku pytaju, cesto maju hyšći raz źiśi.
W dobrych casach su góźiny za serbsku wucbu wabjenje za wuběrne wobchadanje z mjeńšynu.
Herman a jogo žeńska Erika, serbska ceptaŕka a pózdźej serbska spisowaśelka, stej wšednje serbski powědałej ze swójimi źiśimi.
Wšake luźe a institucije su wótedali znapśeśiwjenja pśeśiwo tomu dalejwjeźenjeju.
Łuki pak su teke how byli změstymi tšochu bagnite.
Jo stolica republiki Osetinska.
Na to zaprědka stajone pšašanje njejo nichten narowno wótegronił.
W Ludowem ansamblu se "kněžy" žeńska a za serbske inscenacije serbskego źiwadła jo teke žeńska zagronita.
Źowća a gólcy se wjele pógibuju a słodkosći wóstanu w spižce".
Krotko do gód muse se hyś pó twaŕske drjewo w góli, jo-li až coš w pśiducem lěśe něco twariś.
Něnto pak schyl se doslědka, tak až cyniš "kśebjatnu" kólenowu wagu.
Tak su se w Serbskem dwórje rozgronili.
Wósebny rozmach jo archeologiske wuslěźenje starych Słowjanow pak njepósrědnje pó pśewrośe měło: Wótere měsćańske centrumy su wobnowili, wjele su twarili a do togo na wótpowědnych městnach archeologiske pśepytowanja pśewjadli.
Wjele casa se wóna wzejo za swóje tśi źiśiźiśi.
To pśiźe z jogo nazgónjenja a pśemyslenja wšych burskich wěcow.
Ten gólc móžo wjele na serbske groniś, wón jo na tom cesnem dnju Walteroju gratulěrował na serbske.
Cogodla ga jan to?«
Hyšći njejsu pšawje ze źiśecych crjej wurosli a južo njamaju take žaby howac nic we głowje ako to skokanje.
W specifiskich pśedmjatach smy měli wjelgin dobre profesory a docenty.
Spiwaŕki jatšy zajtša, Barbuk wokoło 1930.
Co jo se pón w nocy stało, kradu njewěm, ale naraz stej chopiłej na bomje gnězdo natwariś.
A pśi tom su wuznali, až „pastyŕska źělba“ pla zastupnikow šnoroweje keramiki w Europje wucynijo 75% (to móžoš tak rozměś: wót styrjoch starych starjejšych su pśerěznje byli tśo ze stepy, a jaden domacny).
Pó tych tśich graśach jo wuglědała tabela taka:
Kabinet jo we tom zwisku dnja 16. apryla wobzamknuł, až Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu dej śěgnuś z Pódstupima do Chóśebuza.
Janka Pětškojc-Levano z Ludowego nakładnistwa Domowina jo napominała pśibytnych, sobu źěłaś pśi zestajenju brošurki wó stawiznach Dolnych Serbow.
Maju teke w nowych graśach za źiwadło wěcej rolow za źiwadłownikow staršeje generacije ako pśed lětami, ale kótare źiwadło móžo se hyšći dowóliś, take graśa pokazaś? Dla hygienowych napšawow njesměju razka połojcu zastupnickow pśedaś ako pśed lětom.
Něźi 30 žurnalistow jo se pśinamakało.
Polski casnik pišo wjele wó mjazsobnych kontaktach wobeju městowu.
Wótněnta Witko kuždy źeń dalšne ptaški w ptaškowem domcyku wiźi.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśepšosyjo stwórtk, 26. februara, zeger 18.30-20.00 na pśednosk k temje „Našo słowjańske derbstwo: serbske familijowe mjenja w Kalawje a wokolinje“ w Domje za regionalnu historiju (Am Gericht 14, srjejź města, blisko cerkwje).
Pó šuli jo wuknuła na technisku kreslaŕku pla „Sachsenring Zwickau“ a se pózdźej pódla źěła wukubłała ako wjednica mólowańskich a grafiskich kružkow.
Wilfried Eitner z Dubrawy
Jezus Kristus sam se za nas jo dał, aby nas humógł wót wšykneje njepšawdosći a hucysćił se spódobny lud, pilny k dobrym statkam.
Smy camprowali, pokazali programy w institucijach, wustupili na swěźenjach a smy teke dostali wót starjejšych pósćiwanki.
Rozgłosowy koncert w Slěpem njebuźo.
Toś planujomy my ju pśetwariś.
»Źo lažy Bramborska?«
Po 20. pak se zachopina tajaś a plańtśaś.
Pśeto wóni su 2016 wěcej ako 1.000 wšakich wobmyslenjow pśeśiwo njej pólskim zastojnstwam pśepowdali.
Pśidatna kolegina za financne wěcy, Martina Kalcowa, a zastupny šulski wjednik Werner Młynk, stej se wó wšykne materielne wěcy starałej.
Gniłe swinje pópšawem teke njejsu.
Jogo ma stary nan na łonu.
Něnto wšykne kury pśiženu, aby wiźeli, co se stało jo.
Rozpalony kurjaŕ, kenž pśecej wó tšachu kurjenja za strowje cyta, wětšy part wopśestanjo – cytaś.
Zeger teke nic.
Budakalász jo město w Hungorskej.
A casy trjebaš samo pomoc fachnika.
Zgromadnje su spiwali a rejowali, což jo pla wšyknych dobre mysli wubuźiło.
Mollerusowe cerkwine kniglicki we serbskej rěcy su za serbsku rěcywědu drogotne žrědło, dokulaž tam se nejskerjej pokazuju wósebnosći rěcy wokoło Tšupca.
Wón jo swójim lubym žeńskim dał to k wugronjenju śěžke familijowe mě Ngobidi.
Jaden źeń pśiźe k tomu gójcoju we N.
We familiji su wšykne serbowali a teke suseźi.
Su za to tśeśi termin w połdnjowem casu planowali.
Waša proca jo caroba a wutšoba Domowiny (...).
Su dostali brošurku Rady za nastupnosći Serbow a informacije wó tom, kak mógu se serbskemu sedleńskemu rumoju pśibiś, a kótare wuměnjenja deje k tomu dospołniś.
Mjasec bytśe swěśi.
Serbsku drastwu mam.
Dłujcki jo był pśeśěg pó jsy.
Hyšći ga su te śoty žywe, kótarež su mógali wšake wukazowaś, tek dokradnu rutu.
Pśi tom se wšykne kupki z wukraja pśedstajiju.
Znaty pěsnjaŕ a kabaretist Bernd Pittkunings z Dešna jo we swójej gnujucej basni „Kmótša mója“ dopomnjeł na žeńsku „swójogo starkego nana bratša“, ak jo pśed wjele lětami napśisko zemrěła.
A źož pó pšawem boce se chapja mały lěs, jo wuska asfaltowa droga, ako wjeźo dołoj k wódowemu domoju.
Wóni su tak rozdźěrate, až rolnikaŕske mašiny a awta pśidu do škódy, gaž tam jězdźe.
Kašć jo był zacynjony.
Barlinske towaristwo SKI kažo na Serbske blido stwórtk, 9. september, zeger 16.00 do Českego centruma.
Fryšne kapry za nicym njesłoźe.
Nowy pla „Serbskich koparjow“ – Tim Fobe z Prjawoza.
Pópšawem jo Rudolf Radochla akle zachopił tak pšawje a pilnje mólowaś ako wuměńkaŕ.
To jo znamje žywego serbstwa, ažo wšykne zgłosuju naše rědne ludowe arije.
Pśi pomniku za Bogumiła Šwjelu jo spomnjeł we swójom nagronje (a to w dobrej dolnoserbskej rěcy!) na załoženje a wuwiśe Domowiny w Dolnej Łužycy pó lěśe 1945.
Co buźo pśi nas za 50 lět?
Škóda, zasej žeden rozglěd.
K 70. narodninam wuměłcowki Ellen Lehmannojc Z Janšojc/Jänschwalde.
Z jich klapanja su zněli tšach, njegluka, surowosć, głuposć a tšašne wuźěsenje.
Dłujke lěta su pód njeju kniglicki lažali, źož mimo chójźece su wóstali powěsć.
To groni, až młodostne muse měś šefa.
Źěłaśeŕki a źěłaśerjow su domoj pósłali, starše lětniki na wuměńk a žednych južo z 55 lětami na tak pomjenjony pśedwuměńk.
Raz zajtša pak se wrośi z wjasołym woblicom a wołašo juž nazdala: Wóni jědu!
Šćitanje pśed se bližecymi wuglowymi jamami, a z tym wósebnje pśed prochom a zogolom, stoj how w srjejźišću.
Rulka jo něnto dłujka, cyń pak ju hyšći dlejšu.
Wóznam teje pyšnotki njejo nam znaty.
Źo dajo k tomu hyšći wuměnu mjazy pśisłušnikami mjeńšynow mjazsobu?
Rědnego dnja stej šłej do lěsa.
Bramborske ministaŕstwo za kubłanje, młoźinu a sport jo se na Casnikowu redakciju wobrośiło z powěsću, ako nastupa serbsku wucbu w pśiducem šulskem lěśe wót 10. awgusta.
Jogo naslědnik jo był profesor Ernst Sigmund.
Połne źiwow su twóje statki; to huznajo mója duša derje.
Po wrośenju z Barlinja jo se wudała na tkalca Reinharda Krawca z Rogeńca (Branitz).
Togodla jo to wažne, až móžo se dowołaś na mjeńšynowe pšawa, teke gaž jaden njoco pópšawem ako mjeńšyna rozměty byś.
Jězby z Nimskeje pśez granicu do wukraja su tencas byli z wjelikimi śěžkosćami zwězane.
Ingrid Hustetowa buźo źaržaś nekrolog za Horsta Petrika a pśedsedaŕ Pětš Šurman buźo pśednosowaś wó wliwje Jordanowych na serbstwo w Dolnej Łužycy.
Peter Mahling jo był serbski literarny wědomnostnik, spisowaśel, dramatikaŕ, wudawaŕ a pśełožowaŕ.
Lěbda až jo mě Jutśko swójo žyceńko wuzjawił, pšaša se mě dobry pśijaśel-sobustudent Křesćan Grós, lěc njekśěł jomu motorske wótkupiś.
Tak ako młoge druge jo był Borkojski šołta Měto Šmyt měnjecy, až su se w wósebnje pśeśěgu derje pśedstajili serbske tradicije a drastwy, kótarež su źinsa hyšći w bogatej licbje žywe w Borkojskich stronach.
80 lět – a pśecej dobreje mysli.
Mój kłobyk, mój jadnučki kłobyk!
To móžośo teke kóńc tyźenja.
Wósada jo spiwała nimske kjarliže, jadna a druga serbska štucka jo pódla była.
Rostu na górskich łukach a wótsypkowych zagonach.
We wjele milion lětach stej taka drogotna wóda a para wjelgin dłymoko w zemi nastałej a nejskerjej źo ten proces hyšći dalej.
To su gronili
Pśi tejowej tofli z chłošćonkami su źiśi pśisłuchali serbskim a nimskim zawjeźeńskim słowam Christiny Kliemoweje (Serbski muzej), kótaraž jo jich zajm na wósebnosći adwentskego casa tak ako janšojskego boga chyliła – wobej ga matej něco pótajmnego, mystiskego na se, taki wósebny łaskot.
Z fararjom – tola ten ga jo pśišeł jano na njeźelske prjatkowanje.
Mějśo za to źěk!
pětk, 9. oktobra /winskego
To jo dogromady 20 markow štrofy.”
Na swětocnosć w šulskej awli njejsu jano pśichwatali abiturienty, ale teke jich starjejše a znate.
To jo se stało: Na styrich bokach dostanjo cytaŕ biografiske daty awtorow.
»Kak malsnje mógu myški žraś?«
Gaž luźe maju kónja, ga trjebaju městno za njogo.
Wón jo se z drugeju Mósćanaŕku rozgranjał.
Skomuźiła jo Domowina w tej župje rowno tak, naraźiś kandidatow za wokrejsny sejm w Baršću.
Teren lěźańskego muzeja jo był pókšyty ze słomu, woglědarje su ze zanurili do gódowneje atmosfery zachadnych casow.
Dokulaž wjelka njejsu wuglědali a tek pśisamem žedne slědy, jo było gowno wjelka, ako markěrowanje rewěra, ten nejzajmnjejšy motiw za fota.
Pśisamem jadnak wuformowane tšužyny laže wokoło štomow na zemi.
"Młoge su se wjelgin wjaselili, až su mógali pśi tej góźbje teke raz swóju wutšobu wusypaś".
Mimo Manfreda Schemela, kenž jo znał Strittmattera a Sella wósobinski, jo teke Sellojc źowka powědała wó swójom z Treuenbrietzena póchadajucem nanje.
Gaž dajomy medijam wó našych projektach rozpšawjaś, su wóni samo kradu statkowne do zjawnosći.
Teke pó gólnych drogach (Waldwege) njesmjejośo we takich padach chójźiś.
Na pódwjacorje granicujo z Cerwjenym mórjom a Zalewom Akaby, na krotkem zajtšu z Arabiskim mórjom a na dłujkem zajtšu ze Zalewom Omana a Persiskim zalewom.
Źiśi eksperimentěruju a wulicuju wó swójich wobglědowanjach.
Źiwjakowanje Hochozarjow ga jo było wšuderkano znate a dla togo njejo žeden źiw, až jo mój hochoski wujk rowno ako flejšaŕ to casy teke gótował.
Hyšći samski źeń stej pśinjasłej prědnu testowu wersiju programa na mark a samske lěto jo šła pytawa oficialnje do seśi.
Tencas su wše wucabniki serbski powědali.
Na napšašowanje jo Rada k wěsći dała, až ta rada buźo se pśizjawiś pla Kubłańskego ministaŕstwa dla nowego šulskego póstajenja".
Źo wó to, zdźaržaś cełe našo sedlišćo.
Wobśěžkanjam napśekor glěda slěpjański ansambel z dobreju naźeju do pśichoda.
To buźo wót zeger 18:30 do 20:45.
Gołubje do pówětša pušćił, knigły cytał, pśez wjas do daliny glědał, na wejsnu drogu dołoj – to jo dejało rědnje byś.
Hyšći pór dnjow pózdźej njejo sucha była.
My smy južo taki małki lud, comy se lubjej wjaseliś na tom, až smy hyšći ako Serby na tom swěśe, a to comy byś hyšći wjele, wjele lět«, měni serbski skótny duchtaŕ z Rogozna.
Mój starki, Horst Wolk, jo był pśez wjele lět pśedsedaŕ Domowinskeje kupki we Wjerbnje, a mójej starjejšej se angažěrujotej w tradiciskem towaristwje Wjerbno w Błotach z.
Zeger 10.00 se pisany program zachopijo ze muziku Turnojskich šwicarjow a bubnarjow.
Tšach sam za sebje pak njejo nic negatiwnego.
Awtor jo pisał, až Hinc Roy jo łoni wumrěł, což njejo wěrno.
Jeje mysl: Analyza rezultatow ludowědnych slěźenjow z DDRskego casa jo źěrata — głowny rezultat jo šacowanje licby Serbow, a ta sama se až do źinsajšnego hyšći wužywa.
Wóni su na tu wizu łoni wjele pjenjez sebje zežarili, k eksemplu pśi zymskej słužbje.
Toś słyšy zdaloka žeńsku wó pomoc wołaś.
Źins wón ma pěś sobuźěłaśerjow, póbitujo teke jěze w gósćeńcu tak ako pśenocowanja.
Ja sam markuju, kak rědko pśiźomy wen z města do jsow – my ga se njewěrimy wěcej k staršym luźam pśiś.
Gera: Jo to było docełego wiźone dobre šulske lěto.
Tak wjelgin, až jo chopił smjerźeś!
To jo na Starej postowej droze 7. Srjodu, 19. junija, buźo wót zeger 19:00 w žylojskem sportaŕskem domje wjacor "Wjasele do rejki".
Jo se pak wopokazało, až za pórědne a demokratiske diskusije a rozsuźenja trjebamy wšych wólonych cłonkow wokrejsnego sejma, to jo tek jich pšawo.
Nic jano how źěłaś, ale teke how bydliś.
Rěcny centrum Witaj jo na 22. septemberje kazał na Serbski familijowy źeń do Brjazyńskeje zakładneje šule „Mato Kosyk“.
A to, lěcrownož se wó tom južo dlej ako lěto diskutěrujo we wšakich gremijach Domowiny a serbskeje załožby.
Pitśku woblutujo – a nic jano wóna –, až fryjne nět drugi raz sami swěśe a nic wěcej gromaźe ze ženjonymi.
Kak jo łońska a lětosna suš se wucyniła na wódu w Rěce?
Togodla jo teke prědnu bitwicku ned ze sromotu zejgrał.
Za graśe se góźe rymowe póriki ako bom – dom; ruka – łuka; myška – šyška.
Lěcrownož se w Serbinje serbšćina wěcej njepowěda, źarže wobydlarje dopomnjeśe na jich prědownikow wócuśone a woplěwaju kontakty do stareje domownje.
Pópadnjona swinka njesmějo dalej hyś, mimo až šestku nakóstkujo.
"Pópšawem by ja dejał psy na tebje šćuwaś", jo gronił.
Jessica Carolyn Bühler z Züricha, kenž jo wuslěźiła, kake su zamóžnosći źiśi we źiśowni a zakładnej šuli pśi pisnem wužywanju wusokonimskeje rěcy.
Ned na pšawej stronje zastupa jo, něźi we wusokosći pasa dorosćonego muža, zamurjowany kśemjenjowy kamjeń.
Razka w nocy njejsmy měli měra.
Srjejź julija musy jaden zapłaśiś 128 euro za kuždu tonu sena.
Wóni budu we swójich uniformach se na paraźe wobźěliś.
Wóni njejsu pak směli se wóženiś, rowno tak ako ceptaŕki (žeńskece ceptarje).
Kóńc awstriskeje Šlazyńskeje jo se zachopił w lěśe 1742, ako jo pšuski kral Friedrich mimo pśipowěźenja wójny Awstrisku nadpadnuł.
Wón by dejał togodla, gaž nichten groni abo pišo (mimo togo, až to wuchwalijo), až jo Vattenfall dał pjenjeze za film wó Rogowje, to nanejmjenjej akceptěrowaś.
A Janšojske su to ako wjeliku cesć za nich wobglědali…
Woko za woko, zub za zub – to běšo dobry pśikaz we jadnom kraju, źož zarownachu kšej ze kšwju.
Faktiski pak njejo nic na tom polu cynił.
Te jadne gronje: »Tam, źož źěłam a bydlim, wšojadno w kakem kraju, tam som doma.«
Karina ju z taše zwignjo.
Něnt pak chwataś na pśězu na reju.
Błota su we wokrejsach Sprewja-Nysa, Górne Błota-Łužyca a Dubja-Błota, wobstoje z Dolnych a Górnych Błotow.
Janšojske jatšowne spiwaŕki su spiwali serbske kjarliže a arije na namšy pśi zwónicy.
Dalej jo něnto južo jasne, až kubłańske temy pśidu zas a zas na dnjowny pórěd.
Rěc se wuwiła radnje awtochtonje w cełem regionje .
W lěśe 1991 buźo dalšna taka wustajeńca how w Chóśebuzu, pón su Serby, to se wě, zasej wutšobnje pśepšosone.“
Až to jo pśeśěžke, njeměni jano Mak.
Někotare słowa zgubuju pśi twarjenju plurala drje singularow kóńcowku, pódwójuju pak pótom prědnu złožku.
A ako běšo wšo derje wobmyslił, zachopi glinu placaś a kamjenje kłasć, pśecej jaden kład abo staw na drugi, a srjejźa mjazy kamjenje zasej glinu; a twarjašo tež nad kuchnju dymnik a scyni we njom prěcne kije, aby swóje měso do wugnja powjesył. 
To njejo prědny raz, až w Tartuje tematizěruju to serbske abo pšašanja mjeńšynow.
Ako su wandrowali, su spóznawali wobswět.
A teke druge interesantne fotografije su pśišli tyma zapustowyma chronistoma do rukowu.
Te, kótarež na Kněza glědaju, rozbytšniju a jich hoblico njebuźo pósromane.
Rědnje jo to było a wjasoło!
Pśeliš wuske drogi a wótstawki mjazy wjažkami, nisko wisece kable a druge wěcy – to wšo se dejało na flaku pórěźiś.
Pśigótowanje: Pśedstajamy źiśam typiske zuki policajskego awta, awta wognjoweje wobory, chórobnego awta a busa.
Łoni«, groni škripaty.
Póznajom swój njestatk a som w starosćach dla swójogo grěcha. Ps 38,19
To jo se pśez tu seś změniło.
Božko njejsu se toś te dobre pśedewześa do statka stajili.
Teke wuknikam a starjejšym, kenž se za to serbske zajmuju a ze šulu identificěruju, take artikle njamógu se spódobaś.
Pśi tom źo teke wó to, lěc dej turizm byś wěc jsy Bórkowy abo wót amta.
Jo to bajkowe gódańko, w kótaremž se chowa dogromady źewjeś bajkow.
Julian Cegliński jo był pólski mólaŕ.
jałojca kobyła krowa sarnja žrěbica
Njesmějo se zamjelcaś se wě, až jo za cas NDR źěło w nakładnistwje mócnje ideologiski wobwliwowane było.
Sobotu su źiśi fryštuku pśigótowali.
W 70tych lětach jo se wótpalił.
Pjenjezedawarja stej tek rozdźělnej byłej.
Libo, župan Domowinskeje župy Dolna Łužyca.
Gaž jo dosć źěła we Łužycy, pón teke młode luźe how wostanu.
Wěsćo Wy južo, za co buźośo je wudaś? Maśo snaź někake póžedanje abo cowanje, ako buźośo sebje dopołniś? Ja budu jaden źěł wudaś za zmakanje z luźimi.
Co Witko w źiśownjach wiźi, słyšy abo cyni?
Wón zastupujo Judit Šołćinu, kótaraž jo w starjejšynem casu.
Ale to njejo cele wěste.
Hans-Georg Wagner njejo nowy w Nowem Rogowje.
Buźomy wjele basliś.
Tyźeń pózdźej su dodali, až teke źiśecy swěźeń z ministaŕskim prezidentom njebuźo, a wuběžowanje wó wobźělenje su stopowali.
W socialistiskem casu njejsu w šuli cuze rěcy wuknuli.
Samo wuměńkarje abo wólnje źěłajuce raźi wzeju.
Wjele su pitśku wót togo zabydnuli, což su raz w šuli nawuknuli.
Śota jo šła pó Janka do źiśownje.
Gmejnska rada jo tudy we zachadnem tyźenju jadnogłosnje wobzamknuła, až něgajšna droga z Terpjego do Jasenja dej krydnuś to mě "Jessener Kirchweg".
Słodna jěź zesłoźijo, wšak sowa ju wuwarijo.
Pó jadnom lěśe jo mógał bur bogate žni domoj wózyś.
Wiśe girlandy k swajźbje su pokazali Bobolske młode Domowinarje.
Wóna jo ako lipadło.
Faraŕ Natho jo prjatkował wót chromego pšosarja pśed synagogu (Pós. Statki 3, 1-10) a wót głuchonimego, ako se wustrowijo ako Jezus jogo pśimjejo (Mk 7,31-37).
Wóna jo južo serbske spiwała.
Pšawicaŕska młoźina jo zachadny tyźeń se tudy pśed diskoteku póstarkała ze serbskeju młoźinu, tak, až policaja jo wordowała wołana.
Toś ta droga wjeźo na stare wiki.
W nich mjazy drugim pišo: „Kulturelny faktor se wjelgin cesto ignorujo abo ako relewantny se njewobglědujo.
Pótom změju jano 16 spiwarjow a 18 muzikarjow, dweju wuměłskeju wjednikowu a pedagogow za muziku a reju.
Gaž źiśi raz něco nakresliś kśě, pón mógu to na toflu cyniś.
Enkelźowce stej derje zapśěgnjonej do wejsańskego žywjenja.
Toś njejo to hyšći žednje problem był.
A wu nas někotare luźe se mysle, až pominaju wót źiśi pśewjele, gaž sćelu je na serbsku wucbu.
Pśi tom se wobspomnjeju teke misionarki, ku kótarymž jo słušała Lobakojc Marija z Turnowa, ak jo žedne lěta sama w Surinamje źěłała.
Tofla na Domje Lotara Balka w Drjowku – tudy jo se wuběrk za serbske nastupnosći SPN zmakał.
To jo był wałtoru, 16. awgusta, w Radušu mały jubilej.
Dej nawuknuś, gromaźe žywy byś Dej wuknuś, až dej jaden tomu drugemu byś napšawdu k pomocy, až musy jaden togo drugego respektěrowaś.
Nawopak, wón gótujo wšykne nadawki ze zaprěśim (Hingabe).
To ga njejo žednje na škódu, gaž se pśikmótšujoš z cłowjekom a jomu se pśisłoźujoš, gaž ten jo cesćony na kralojskem dwórje!
Raz jo šeł na reju, we jsy jo był zapust.
A to zabijanje njejo se nigdy wu nas woplěwało.
Jatšowne rejtaŕki a rejtarje w cerkwicańskich stronach.
A z njejadnakeju měru teke casy měrimy, dokulž někotare luźe su nam wěcej sympatiske ako druge.
Góńtwyglědaŕ Mjetk běšo jogo pśimjeł.
Huznajośo wěrnosć, a wěrnosć was hulichujo.
K tomu słuša teke wustajeńca, w kótarejž comy pódłožki wó Serbach w nacistiskem casu pokazaś.
Wón samo w nacistiskem casu njejo pśestał se zasajźowaś za serbsku rěc.
Za šantki, nastate na kóńcu 19. stolěśa, stej typiskej gusćejše zestajenje motiwow a šyrše kšomy.
W sedymźasetych lětach jo wuźaŕ źěl cołna, kenž jo był źěłany z jadnogo boma, z wudu wuśěgnuł.
Dajśo jogo lubowaś, dokulaž wón jo nas pjerwjej lubował.
Wót teje žylojskeje stareje mamy jo mě teke mój nan powědał.
Teke zwenka kśesćijaństwa ma Jezus nabóžninski, kulturelny, politiski a wósobinski wuznam.
Pózdźej su wence zaměrnje tych serbskich luźi napadnuli, su agresiwnje byli a su rasistiske parole wołali, sami neonacistiske.
By mógał byś rozglědnjejšy!
Weto su lětosa zapalili taki wogeń na naměsće Alfreda-Janigka.
Paralelnje k tomu se wótmějo źěłaŕnja za młoźinu, aby se teke perspektiwa pśiducych generacijow do diskusijow zapśimjeła.
A bur Žur jěźo do Parisa.
Ja som pjas.
»Tak na prědne póglědnjenje njamógu napšawdu nic zwěsćiś, ale wěstosći dla dajom hyšći kšej a urin nadrobnje pśepytowaś.
Bóžko jo jano ta fasada dwójorěcna.
Chtož ma lušt, njamóžo se z wjelikim abo mjeńšym busom jano pódaś do bliskeju městowu Trenčin a Trnava (jomu se groni dla kšasneje stareje architektury „mały Rom“), ale dalej.
Ta ga njama žednogo kólasa!«
We tej jsy su wótwórili luźe swóje dwóry, su zabijali kokota – a gósći su se pśedstajili w pśeśěgu
Srjejź kuchnje su byli wjelike kamjeny za warjenje a teke topjenje.
A co jo wiźeło?
Njezda se śi teke źiwno?
Mjazy zakładneju šulu w Mosće a šulu w pólskem Gubinje wobstoje dobre pśijaśelske kontakty.
Toś ten zamóžo moderatorka pśecej zasej pśi zarědowanjach do wěsteje zgromadnosći publikuma z wuměłcami na jawišću zwjasć.
Tejerownosći jo pódšmarnuł, až w załožbowej raźe jo derje, gaž wěš, kak zastojniki a politikarje funkcioněruju.
Wzejśo papjeru a nožyce.
Glědajucy na to serbske w profilu šule jo Koch wuzwignuł: "Jo jasno, až buźo serbske póbitowanje na tej šuli".
Na dwórskej roli jo se lětosa wows naseł.
Młode luźe se z tym rowno tak rozeznawaju ako póstarše wěrjece, fararje a wucabniki.
Něnto móžo how 165 źowćow a gólcow pśebywaś.
Swěźeńska štunda na Dolnoserbskem gymnaziumje: Politikarje, zastojniki a serbske zastupniki swěśe jubilej 25 lět Serbskeje kazni.
A korona jo – lěc wěrimy abo nic – wumóženje.
Śota Brigita coło ropi, starki Hans se źiwnje smjejkoco.
Co pó Wašom měnjenju dejm z nim cyniś?
Njocomy se pak slědk śěgnuś.
Broniš, te butrowe pjenjeze cysto wótpóraś.
Žylojske sańkowanišćo jo łoni suwadło dostało.
Dalšna specifiska zgromaźina wó stawiznach Serbow jo planowana a se pśewjeźo pón ned, gdyž změju za to wót cłonkow žycone knigły z BRD wó serbskej historiji.
Naslědku se wobwěsćijo zasej to pśisłowo: Ruka ruku myjo.
Wjelgin wažne wótmyslenje togo zmakanja jo było to, až se grajarje z Bramborskeje a Sakskeje nejpjerwjej raz zeznaju.
W lěśe 1923 jo była prědna wustajeńca Nowaka-Njechorńskego.
Wěcej informacijow k aktualnym póbitowanjam muzeja namakajośo na Chto how wułykujo z kašćika? Lutk, kenž caka na źiśi, ako jogo namakaju.
Možoš groniś, až jo se wón do nich slědk śěgnuł.
Pśibytne wótpósłańce su diskutěrowali wó serbskem šulstwje a wó tom, kak móžo se wěcej demokratiskich pšawow serbskemu ludoju pśiwdaś.
Wšykne su se źiwali, až su se te we tej suchośe tak derje raźili!
Ten jo ned wokoło rožka.
Dajo wšakorake źiwadłowe kupki.
Tśinasćo źiśi jo wužowe krale ze słonego śěsta basliło, a pón z oranžoweju, módreju, zeleneju abo rožoweju barwu wobmólowało.
Struski za Fryca Foba - na jogo rowje.
Moderaciju změjo Christian Matthée.
Sobu jěł jo teke naju syn, kenž jo był w rejowaŕskej kupce, a toś smej ze žeńskeju bejnje njeměrnje cakałej, až wjacor domoj pśiźo.
»No, co sy zasej zhandał?«
"Pśiducy raz pśiźomy z busom", jo groniła Kathleen Theimerowa, kótaraž jo w pśedsedaŕstwje Kózlańskego tradiciskego towaristwa.
Frido Mětšk, roźony 4. 10. 1916 w Annabergu a zemrěty 9. 6. 1990 w Budyšynje, njejo był jano wucabnik, ale pśedewšym wědomnostnik.
Wón se wjaseli južo na zaźiwanej woblicy Pipsi a Wuška.
Serbske napisma a oficielne teksty, za to som ja wjelgin.
Slědny stwórtk we maju jo se wótwóriła wósebna wustajeńca „Maśica Serbska. 130 lět procowanja wó zdźaržanje serbskeje rěcy a kultury”.
Tak buźo z teje pěskoweje jadna twarda droga wordowaś, a šoseji se rownaś.
Cakamy hyšći na wótegrono.
Lydon Lěc my teke lětosa našo lětosne prozninske lěgwo pśewjasć móžomy, jo stojało dłujko w gwězdach.
Za nas jo to dobra šansa, nowych artistow spěchowaś abo kupkam, ako južo wobstoje, źurja do serbskego swěta wótcyniś.
Wóni maju majski bom.
Hyšći njamamy poměry ako w Turkojskej abo w USA.
Wóni bydle w zymskem gnězdźe dłymoko w zemi.
Pórik z Bayerskeje.
Hotele a gósćeńce nadalej njewótkupuju źiwinowe měso.
»Měj źěk za skazanje.«
Drugi blok zachopijo 15:30, kóńc dej byś někak zeger 18:00.
Togodla jo se pśemysliło južo dłujko wó aktiwnem słowniku, za spisanje dolnoserbskich tekstow a aby zmólki se wobijało.
Komunalne źěłaśerje wuryju ambroziju, zastojnstwa organizěruju wótpowědne zgromadne źěło wobydlarjow, informěruju, napominaju bury, aby rostliny wótpórali, staraju se wó pódpěru wót stata a wjele wěcej.
Gibaś se njesmějomy, pokazowaŕ napominajucy gibaś a głowu tśěsć chódotu njebuźimy.
Wósebnje dobre su reakcije na krimi we górnoserbskej rěcy "Módre buny" Lubiny Hajduk-Veljkovićoveje.
Nimce deje Serbow wiźeś ako wobogaśenje, trjebamy wokoło nas Nimcow ako partnarjow, dejmy jich zbuźiś z jich letargije nam napśeśiwo.
Te kórbiki my sami pleśomy – a teke pśi tom, pśi plaśu witkow, smy wjelgin šykowane!" "No, wjelicnje! Ja ga njetrjebam žeden jatšowny kórbik, ja trjebam lětajuce chóžyšćo!", se wobśěžkujo Śmojtina.
Reblingowa: Smy měli wopšawźe gluku z pśednoskami a diskutowali smy zdźěla bejnje kontrowersnje.
Pśedsedaŕka załožboweje rady jo Susann Šenkec a direktor załožby jo Jan Budaŕ.
Prjatkowaś buźo faraŕ H.
Robinson: Ga gótuj sebje cołn a jěź k nim.
Juro Gera ze Žylowa, jaden wót nich, jo na koncerśe na Serbskej kjarmuše pśisłucharjam to tak rozkładł: „Ja som pśed 13 lětami choroju pśistupił, tak smej byłej z Jarosławom Pukačom južo dwa spiwarja.
Pjerka su wšuźi lažali a lětali, na spódku, na meblach, a teke na płonej lampje.
Pěśo rejtarje a wósym źowćow we serbskej drastwje su swěśili njeźelu tyźeń na kóńcu jsy k Bramje kokot.
SPD
Awtor togo źěla jo Werner Měškank.
Źewjeśich zasej stawa.
Wóna teke w Błotach wustupujo.
Pśiběraś budu mócne, krotke lejawy, pśi kótarychž tšugi dešća we wjelgin krotkem casu se wuleju na zemju.
Woglědał jo Manfred Stolpe tek do Serbskego domu, a to nic jano jaden raz.
Nałog jatšownego spiwanja w nocy jo w Dešnje wusnuł w 50. lětach.
Jo, to jo był za nas wjeliki špos.
Tam by mógali teke swójich kandidatow za nowe zwězkowe pśedsedaŕstwo wuzwóliś.
Serbska pratyja 2020, Ludowe nakładnistwo Domowina, 8 euro
Casnik wabi 17. měrca za swój numer z tym wulicenim
Tegdy su měli we jsy wjele źěła ze sněgom - lěc to lětosa zasej tak buźo?
"To njejo mě pśecej wjasele napórało.
slědny tyźeń som se rozchójźowała.
A něnto hyšći jaden mjeńšy do togo wjelikego?
Kněske dwóry – forwarki – su wordowali rozwězane a póla, pastwy a łuki wótnowotki rozměrjone a burjam rozdźělone abo rozpśedane.
Dalšne kupkowe tarify zgónijośo pó napšašanju.
Něnto bydlim we Wjerbnje a som spokojom, slědk w swójej domowni a w krejzu mójeje familije byś.
Ale mójo žycenje jo na wěstu wašnju paradoksne, aby serbšćina wordowała wšedna, pśistupna kuždemu.
jazorow wokoło Złego Komorowa.
Słuša do Budyšyńskego wokrejsa.
W kuždej nazymje móžomy a dejali se pśez tu tšašnu gripu teke šćěpiś daś.
Napśeśiwo tomu jo pśipóznaśe Serbskego sejma w Serbach małke.
Take produkty su póžedane.
Ana Krupperowa jo we swójom žywjenju dožywiła, kak jo se woblico swěta wěcej raz pśeměniło.
To wuźěkowanje za film wó Rogowje jo jano pśikład za toś ten brach.
Tak, ako jo se to njedawno familija z Baršća žycyła.
How do wustajeńce jo dał cesnu njewjestu z Blunja k wěrowanju w cerkwi a družku cesneje njewjesty z Blunja z lěta 1968.
A to wšykno njok a njebudu něnt zaprěwaś a zatamaś! 
W něgajšnem wejsnem konsumje se młode Łakomarje z wjacorami zmakaju.
Mamy cyniś ze starym kśesćijańskim swětym dnjom.
Na tom městnje kontrolěruju kwalitu suknow.
Konsistorium do togo zwóli z teju wótšeju pśikaznju, až pśeśiwo wónjacharjow dej se pšawo pytaś. – Z takeg wukaza mógu wše grakarje wuznaś, až faraŕ a cerkwina rada njejsu wina nad pominanim konfirmandskich pjenjez a mógło z takim to žortowanje pśestaś.
Nama se njoco do cołna, a nic jano zymy dla.
Sćo se wobźělili na filmje Maje Nageloweje "Cerne jagody".
Rědnje jo było, njeźelu zajtšo pó Janšojcach hyś.
Dotychměst we směrnicach (Richtlinie) Domowiny jo było na tom měsće to grono jano wót Dolnoserbskego gymnaziuma.
jo pśi witanju rozkładła tu motiwaciju, dla cogo jeje towaristwo jo se z takim projektom zabrało.
Na zachopjeńku prědnego tyźenja w nowem lěśe jo se we Witaj­ Kita „Mato Rizo“ w Chóśebuskem měsćańskem źělu Žylow nowy projekt z mjenim Hengstenberg iniciěrował.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (Manfred Hermaš z Rownego)
Ryškojc nan jo ten wjeliki slězy napšawo.
Pótakem wen z lětadła, nutś do busa a wótjězd do Barlinja.
Tam smějośo z pomocu computera wjedro na kupje simulěrowaś.
Pyšnotka z běłych kwětkow wósebnje swěźeńsku atmosferu wupromjenijo.
Tak jo se pó tej droze južo zgubiła ceła tšocha pjenjez.
Gaž su dojšli, su to ned woblutowali.
Nowy jadnaŕ jo studěrował w Lipsku medijowe a komunikaciske wědomnosći a jo napóslědku źěłał we wjednistwje agentury Pioneer Communications w Barlinju.
W diskusiji jo šło mjazy drugim wó to, źo buźo kupka swóju lětosnu kjarmušu ze serbskim programom swěśiś.
Nutśi sejźe někotare źowća pśi kólaskach.
Jo ga Carna Góra dostała w lěśe 1991 ako prědny kraj swěta titel "ekologiski stat".
Wěcej wó tom za tyźeń.
Kibutam a drugim łucnym ptaškam źo se w Łužycy a drugich stronach Nimskeje wjelgin ryjnje.
To ga teke za serbskego fararja, z luźimi wjelgin zwězanego, njeběšo pśeliš śěžko.
Wón bu na Jana dupjony a jo dostał kśesćijańske wótkubłanje.
Sy teke južo raz se zraniła?
Kupka za wuchowanje a woplěwanje serbskeje rěcy jo naraźiła zjadnośenje Rěcnego centruma Witaj w měsće a Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
W bydleńskej śpě telewizor grajo.
Dolna Łužyca jo hyšći wěcej bóśonowa nježli Górna Łužyca.
Po 18 51.t.
Na dobyśarja caka rědne pśechwatanje.
njeźelu, 5. julija /žnjojskego
Kuždy źeń se kontrolujo, lěc wóda w basenku njejo zamarznjona.
W krotkem rozgronje jo mě groniła, až wóna se ako roźona Lubnjowarka z tymi Błotami kšuśe zwězana cujo.
Na našom wobrazu jo wiźeś pěś situacijow, kótarež pśiroźe škóźe.
Do pupkowego graśa jo młoda muzikaŕka pśedstajiła fidle.
Teke druge wěcy njejsu mě za gubu byli, na pśikład až su pśedali wósadny dom "Bodelschwingh" w Žandowje.
A gdyž buźomy 27.7.96 pśewjasć wejsny swěźeń, pón dej byś na njom wěcej serbskego.
Wjeliku zasłužbu jo měł Tešnaŕ wó załoženje dolnoserbskeje Maśice Serbskeje w lěśe 1880 a jo był jeje prědny pśedsedaŕ.
Źiśi, dejśo wy wjele pomagaś?
Toś jo młynikaŕ šeł pó flašku a dwa głažka a jo se sednuł k Mukownikoju k młyńskemu kamjenjoju.
Tśi tuny abo dobra wucba
Njejo muž bźez žony, daniž žona bźez muža w Knězu.
« Na slědnem dnju som se mójich nowych pśijaśelow wopšašał – mjaz tym w krejzu teke młoda Pólka ze Zieloneje Góry – lěc Pólskej źěłowe mócy njewujdu, gaž teliko Pólkow a Pólakow w Nimskej źěła.
Dabit a ceły Israel grajachu pśed Bogom z cełeju mócu, z módlitwami, z harfami, z psaltarjami, z bubonami, z cymblami a z tšubałami.
W tamnem Serbskem kulturnem centrumje se zmakaju kuždy tyźeń raz žeńske a muske, aby wuknuli abo dalej wuknuli serbsku rěc.
Do togo kraja pak njejo sama „wudrogowała“, ale gromaźe ze drugimi młodymi zeleznicarjami, kenž njej su kśěli ako bźezdźěłabne wóstaś w domowni, ale pjenjeze zasłužyś w cuzbje.
Zajźony tyźeń smy woglědali k Waldijoju Lobertoju w Kśišowje, kenž toś ten projekt sobu na starosći ma.
Christian Batram jo to zwónoźeł.
To dej byś wabjeńska akcija, wjele tych plakatow wisy we jsach a w měsće.
Gaž smy źowća šli pó struski, njejsmy se tak wjelgin wufajnowali.
Stara žylojska mroka do lěta 1938 jo namólowana śmojtozelena a źinsajšna mroka módra, mjazy tyma pśi šoseji su depšćańske napólske dwóry.
Jogo źowka chójźi hyšći do źiśownje, jogo syn do šule do Kśišowa, źož ma serbsku wucbu.
Pěšy smy se tam wupórali pśi kuždem wjedrje.
We lěśe 1998 sćo Wy ten chrom pśetwarili na žylojsku kjarcmu.
Źěłaśeŕski spomožeński zwězk jo tam zarědowanja pśewjadł a by pśichodnje na wobłuku stareje šule teke rad šulowanje wobźělnikow wobchada zarědował.
W projekśe "Jo! za tebje" buchu luźe wopšašane, co wóni maju za to nejwažnjejše za dalšne zdźaržanje a wuwiśe dolnoserbskeje rěcy.
Co maju lětosa prědk?
Na tom polu wiźim teke ako cłonk Serbskeje rady pśi bramborskem sejmje głowne śěžyšćo mójogo źěła w pśiducych mjasecach a lětach.
Wót togo zapłaśijo město ze swójeje kase něźi 34 mio.
Za to, až jo słowjański pśibogowy kamjeń, powěda tejerownosći nadpadny źiwny njezajm, w nimskich cerkwinych publikacijach wó Marijnej cerkwi pokazaś na toś ten jadnorazny wobrazowy kamjeń.
Stara turnojska tofla w Pódstupimje.
K wiźenju budu eksponaty, ako se tematiski góźe.
Wón źěła w Instituśe za slawistiku Rusojskeje akademije wědomnosćow.
Karininej ruce dołoj wisytej.
Balo kula za liniju grajnego póla.
"Wěcejzaměrowe twarjenje, něgajšny sportaŕski dom, w Depsku njejo žedno narownanje za staru šulu", groni Irene Nowcyna, kótaraž jo załožeński cłonk a wót pěś lět pśedsedaŕka Domowniskego towaristwa Depsk/Majberk-Škódow.
A wšykne na wěstu wašnju pśez granice glědaju, pśez granice se mysle – a granice transgreděruju.
Dogromady jo twaŕ płaśeła 1,2 milionow euro, wokoło 50 procentow jo se spěchowało.
Cogodla se rowno 40 dnjow spóśi?
„Co by był cas kwiśenja sadowych bomow mimo našych pilnych pcołkow?
Tam su spiwali na kjarchobje, faraŕka Malinkowa jo swěśiła nabóžninu.
Wuškowny rum jo literatura! Co jo cil? To serbske w Dolnej Łužycy zasej wóžywiś? Abo twórimy wjeliki muzeum z rědnymi serbskimi toflickami a glorificěrujomy zachadnosć? How felujo ten dolnoserbski glěd! Tek druge knigły "Stern 111" mam za zajmne we krizy.
Kasprik a jogo bratš Lipo pśed chóśebuskim pśiseganym sudnistwom, aby zagrono dałej wót wšych njestatkow, ako łoni nazymu we Běłej Górje wugbaštej a kótarež tencas we Casniku wopisachmy. 
Kóń pak swóju griwu tśěso: »Ja njok!«
Bejna licba luźi z Nimskeje a młogich drugich krajow něnto tšochu wěcej wě wó Serbach.
Te něnto wuspěšne głose pśeśiwo dalšnej pódpěrje su na zakłaźe dobrego stawa gmejny Dešno-Strjažow argumentěrowali.
A dla togo njedejmy se takich diskusijow bójaś“, měni Anne Holzschuhojc.
Lažy w pódpołnocu stata w historiskim regionje Normandija pśi rěce Seine a ma něźi sto tysac wobydlarjow.
Tam su nam gronili: Jo, to jo pšawa droga.
"My ga mamy jadnu serbsku chórgoj , jadnu serbsku hymnu, my smy jadna Łužyca a jaden lud z dwěma serbskima rěcoma".
Konkurenca na reji jo była wjelika, a toś ga jo kuždy kśěł moderny byś.
Samo film ze serbskeju tematiku („A Serbsce?!“, 2012) jo južo wjerśeł.
Spěšnosć wósobowych śěgow dej wucyniś 160 km/h.
Toś ta »Wittke«, kaž jo se jej w protokolach gestapo groniło, jo ga w 20tych a 30tych lětach wudawała dolnoserbski casnik a jo měła wšuźi na jsach, wósebnje mjazy serbskimi žeńskimi, wjele pśijaśelow. »Cesto jo how pśenocowała, dokulaž smej do srjejź nocy wó sebje wulicowałej.
Lothar Bisky, pśedsedaŕ partaje Lěwica.
Kubicec z Chrósćic a J.
Ale to njejźo.
Korony dla.
To gnězdo, w kótaremž dostanjoš póněcom pěskowu abo chójcowu błudnosć.
Pśimjejo za jadneju z tych drjewjanych grědow a wobpśimjejo ju wobglědniwje.
Nad nim jo wuglědko, pśez kótarež se na najśpu lězo.
K prědnemu som se wjaselił póznaśeju, až njejsom někaki šarjeński młyn kupił, k drugemu pak by sam wjelgin rad słužabnu raz pśez měchowu komoru gónił.
Co su saněrowali?
Teke wónej wustupujotej w burskej kazni, kenž pokazujo kaž Hołparga na ptaški w nalěśu: Na Filipa a Jakuba syłojik zaspiwa.
Znatecynjenje buźo na webboce RCW.
"Lětam how wót kwětka ku kwětkoju."
Na to, až wšykno buźo poměrnje normalne.
Nowosći ze Serbskego instituta/Kulturne pokazki/Póglědanje na njeźelski program/Gratulujomy
Wažnjejše ako pytanje za nejmjeńšeju słowjańskeju rěcu, kótaraž by se snaź do Guinessowych abo pódobnych knigłow zapisaś mógła, jo se wě procowanje wó zdźaržanje a dalejwuwiśe wobgrozonych rěcow.
Slězy na wjelikej płachśe su gósći wetom wiźeli film wót šlachtowanja pśed žednymi lětami na Njepilic dwórje w Rownem.
Wójnarje su we swójom ornaśe pokazali, kak jo se něga sedlišćo zašćitowało, su rozkładli swóje broni a swójo wugótowanje.
Toś njejsom se teke źiwał, ako su nam wulicowali, až jo Hitler kśěł w tom hotelu swójo dobyśe nad Sowjetskim zwězkom swěśiś.
Wón nawjedujo źěłaŕni za gips a glinu a za wakuumowe formy na chóśebuskej BTU.
Wjele ceptarjow a wótkubłarjow z dobrymi znaśami serbskeje rěcy dajo, ako k rewitalizaciji stoje?
Mathias Glodny njejo měł tu gluku, ale za to njegluku.
Islandska jo kupowy stat w pódpołnocnem Atlantiskem oceanje.
K tomu dejali małe wósebne a drogowańske wustajeńce pokazane byś.
Pěś studijnych drogow jo se pórucyło.
Pśepšosyła na nju běšo frakcija AfD w měsćańskem parlamenśe.
To jo kněni Jěžykowa, ako rěšy.
Wóna jo wulicowała mjazy drugim wót pótrjebnosći serbskego kubłanja w městach zwenka serbskego sedleńskego ruma.
Wažny zakład jeje źěła jo lisćina wšyknych tšugow.
Jogo pśedchadnica, Olivia Frencelojc, ako jo absolwentka Dolnoserbskego gymnaziuma, jo wótedała swój amt dla togo, až mjaztym w Barlinju zastojanje studěrujo.
Hajckam twójo licycko, ow, kak rědnje gładke jo.
Toś: Tak ako wšuźi na Górach – žeńske stupaju a stoje naprědku! 14. a 15. septembra wóswěśiju serbske a nimske wobydlarje 550. lětne wobstaśe swójeje jsy.
Te nejwěcej interesantne dokumenty Wilfried Halbaš pśepisujo z ruku abo computerom do moderneje ortografije.
Lětosa jo jich było źewjeś spiwaŕkow, wšykne su z Dešna.
Tśi dny su swajźbu swěśiłej a gaž njejstej wumrěłej, pón stej źinsa hyšći žywej – glědaj ga raz do swójogo kupadła!
Jomu wšak w swójej brašnosći jo to jěźenje wjele śěžčej pśišło.
W maju lěta 1946 som prědny raz pśišeł do Pěśdubow.
Což nastupa dalšnu perspektiwu, móžo jano ta intendantka něco k tomu groniś.
Armin Thiel jo to w swójich zawjeźeńskich słowach z njespódobanim naspomnjeł.
To jo nama za gubu było, smej wobzamknułej, až comej se wudaś na take drogowanje.
Njeźelu, dnja 10. junija na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Chtož ma zajm, daś mailujo.
Gmejny amta Bórkowy su se pilnowali wó to, aby zasej sami mógali wó swójich turistiskich pšašanjach rozsuźiś.
Ale kaki zlěk!
Tudy jo tšachota wognja tuchylu wótpórana.
(2) Rewizijny wuběrk pśespytujo pšawidłownje, nanejmjenjej wob lěto jaden raz
Cłonki wuběrka su wót njogo mjazy drugim zgónili, až kraj Bramborska buźo pódpěraś źiśownje a horty, źož źiśi wuknu serbsku rěc, z 400.000 euro na dwě lěśe – ta iniciatiwa jo pśišła z wokrejsa SPN (Casnik jo pisał).
Menorca jo nejwěcej pódzajtša a nejwěcej pódpołnocna kupa k Špańskej słušajucego awtonomnego regiona Balearow.
Na kuždy pad by dejał internat pśipódla byś.
Co jo za Waš dom a serbske ludowe kupki to nejwažnjejše?
Typhaceae wustupuju w tropiskich až měrnych stronach swěta.
Šołta a gmejnska rada njejsu tudy wobjadne, co dej se staś ze starym twaŕskim dwórom.
Ako zasadny problem dalšnego rozpušćenja wobwodnych amtow, ale teke trjebnych kšacow za wutwórjenje wustawowego šćitaŕstwa jo se wopokazało znicenje operatiwnego pismojstwa a pśi tom wósebnje kategorija „šćit žrědłow“.
Raz w tropiskem lěsu se pśechójźowaś abo nimjerny lod w Antarktice dožywiś – dłujko by musali za to žariś, se něnto snaź mysliśo.
Togodla jo było pśemało casa za kupki - to musy se něnto na kuždy pad změniś.
Gal 1,13–24 * 1 kral 19,1–18
Rěc jo kluc.
Wědobnosć wótergi spi, ale wóna wulicujo teke w nocy.
Sobotu, 18. junija, buźo se kněžyś w centrumje Tšupca wót zeger 10.00 markowa atmosfera.
"Togo njedajo se z priwatnych pśicynow wobejś.
Jezusowe wukniki su na městnje a se waźe, wóni ga njamógu chóremu pomogaś.
Hana se módlašo: Kněžo cebaot, buźoš na žałosć swójeje słužabnice glědaś a na mnjo spominaś a swójeje słužabnice njezabywaś?
Elisabeth Rebentischowa jo wustajiła twóŕby z tekstilnych aplikacijow wót pśěźenowych nitkow.
Wódny muž Něga jo był wódny muž, kenž jo bydlił w gaśe blisko jsy.
Wušej 14 góźin smy jěli pśez cełu Nimsku do Awstriskeje, źož smy wostali jadnu noc.
Tokio jo nejwětše město a stolica Japańskeje.
Jadno lět ten pokal něnto stoj doma wu Šewelisojc, pón wón pśiduce lěto zasej dalej drogujo.
Wustajeńca jo wótwórjona pónjeźele do pětka zeger 10.00-16.30, pó dojadnanju teke zwenka wótwórjeńskego casa.
Lubjej pśedawaju chórym medikamenty.
Zgromadnje z cłonkami žeńskecego zjadnośeństwa su to wšykno spěšnje zepśedawali.
To jo wuměłska zběrka rbb.
Rogozańskemu kraloju, Kevin Reichmuthoju, zda se, až ma něco w gjarsći.
Kśě, až se jich domownja, ta pśiroda šćita a wobchowa, wšykne te rěki a tšugi, te ptaški a bomy a rostliny.
Wodu bjeru z Małkse a z Tšawnice.
To towaristwo ma cel, źiśam wjasele a smjejkotanje pśipóraś, ako su žywe w krizowych stronach swěta.
Ralf Jarik (Jarick) pśi swójej zeleznicce.
A how to tek zewšym njejo kitšowate lubosćinske tšojeńko, ale na zajmny part pokazane wuwiśe a póměr.
W Žylowje, w Chóśebuzu, w Dešnje, w Bórkowach abo w Popojcach a drugich jsach pak to lěbda něchten wě, źo ta „Annahoferowa grobla“ jo.
Kuždy źeń doma a w źiśowni nastanu wótpadanki.
Na bomje pak běchu wjelike wórjechy, kaž kokusowe wórjechy, ale njemějachu 67 žedneje škórpiny, góźachu se k jěźi a běchu bejnje dobre. 
Pó pśełojśu su wóni dali swóje fryšne ryby wubraś, wopjac a wariś.
Źowćo Brune wócko jo kmótše wěriło, a južo skóro na to jo se nan z kmótšu wóženił.
A jěźenje z kólasom domoj?
Wóno dej nejskerjej pšec wót drugich strowych.
Wy musyśo powołanje nawuknuś!«
srjodu, 1. apryla /nalětnego
A ta druga wót lěwa jo Ficnerojc Lowiza z Dešna.
Cerkwja trjeba wjelgin nuznje nowe wokna a źurja, pśeto něntejšne su južo sto lět stare!
To jo było to, až jo Hochoski šołta W.
Z Kalawy/Calau.
Wóna, wót lěta 1978 źěłajuca w janšojskej jamje, jo „pó wótwaženju argumentow“ stupiła na bok górnikow a pilnowała wó zeźaržanje teje industrije, „teje jadneje, ako jo pó paźe DDR wóstała“.
Wšykne pśedewześa gmejny njamóžomy how nalicyś, teliko jich jo.
"Ja som Lenka, źowka wódnego muža."
Lažy pśi Atlantiskem oceanje a granicujo z Republiku Kongo a Demokratiskeju Republiku Kongo w pódpołnocu, w pódzajtšu ze Sambiju a w pódpołdnju z Namibiju.
"Nejpjerwjej smy kśěli 27. januara swěśiś, ale pó rozgronach z wótkubłaŕkami smy se za wšake dny rozsuźili", groni team źiśownje k Casnikoju.
J film wó łužyskich tšojenjach tych dwaźasća lět nowego casa.
Pśi dowuzwólowanjach we wokrejsach Sprjewja­Nysa, Łobjo­Halšter, Ostprignitz­Ruppin a Barnim njejo žeden kandidat dobył.
Z Pódstupima/Potsdam. W slědnem wudaśu nowego Casnika smy pisali w nimskej rěcy wót problemow na bórkojskej šuli.
Wuknuś, to jo teke rědnje.
Kaka jo Serbam se w DDR zejšło?
Václav Klaus jo česki politikaŕ strony ODS, prezident Českeje republiki a ekonom.
Lětosa na jubilejnem zapusće jo se wobźěliło 67 ženjonych porow.
Gurejew z Petersburga.
Ako su prědne bóśony do Dešna pśileśeli, smy byli z kameru ned na městnje.
Wiźiśo jogo z H.
Rěcny pedagog Aleksander Draguła wóneje institucije se stara wó planowanje a pśewjeźenje digitalneje wucby.
Tak su łoni swóje prědne wustupy měli, w serbskich drastwach su na pśikład wustupili na swěźenju pśi Domowniskej śpě w Bórkowach.
Z radosću jo Serbska reja se wót tam wužywanych wašnjow pósrědnjenja ludowych rejow inspirěrowaś dała.
Wona njedejała w žednej familiji w domacnej aptejce felowaś.
W kuždem lětnem casu móžomy nejrědnjejše drogowanja a kólasowanja pó krajinje na wšykne boki gótowaś.
Kortki móžośo sebje skazaś w Měsćańskej hali pód numerom 0355-7542444.
Chtož jo pilny, ten jo lutk“, jo groniła Edith Pjeńkowa.
Toś som dał signal: Pórajmy se do błośańskich Alpow! Na nejwušem dypku, 144 metrow wušej mórja, jo rozglědowański torm.
Gaž muzika zagrajo:
Pód kšywom cerkwje budu ze źiśimi basliś a jim pśedcytaś.
Jo stojała na swójima kipryma nogoma.
Musym how pak jadno dodaś, aby pśeliš zmuśony wobraz njenastał: Rowno ako źinsa su luźe, wšojadno w kakich pozicijach, bejnje wšakorake.
Źiwaj pak na to, za kótaru wersiju Firefox rěcny pakśik jo myslony.
Kněni Freitagowa pśi woblekanju Janšojskego boga.
Na rozdźěl k mrokawam, kenž wusoko na njebju su, jo kurjawa pśi zemi.
Zarědnik wopśimjejo mimo powšyknego zawjeźenja do tematiki informacije a wobraze k 41 domrětym zwěrjetam.
Nj 26 Zachopjeńk lěśojskego casa
Wšuźi /Überall
Gromaźe słuchali su kursisty we wobjedowem casu na serbske rozgłosowe wusćełanje a su byli na woglěźe w redakciji NOWEGO CASNIKA.
Na Serbske blido Serbskego muzeja jo pśišło 12. septembra wušej 20 luźi, kótarež su byli narske na gósća Maksimiliana Hasackego a Šarlotu Kušcyc.
Wšuźi stoje awta a motorske.
Rědny princ jo pśed njeju stojał.
Kak jo take něco móžno?
To jo Uta Körnerowa, angažěrowana Witaj-wótkubłaŕka w Radušańskej źiśowni "Marjana Domaškojc".
"Sy něnto wjeliki a trjebaš wětšu póstolu."
»Pójź, zeblac se płašć«, wón póstajijo.
Něto w starstwje, źož wěcej tak derje njesłyšy, serbske słowa lěpjej rozmějo ako te nimske.
Kónik jo lěpšy we zacynjonych pozicijach.
Na zachopjeńku rjeśaza sejźi nawjedowaŕ graśa.
Z tych 66 jo něźi połojca wustupiła z narodneje organizacije.
Cas žywjenja njejo se lažko měła, teke w tych slědnych lětach nic, źož drje samo ze 90 lětami njejo śělnje śěžko chora była, ale jo musała stawnje se zaběraś z tym, až grozy jeje jsy znicenje pśez wuglowu jamu.
Wón źěła w kulturnem ministaŕstwje w Pódstupimje.
Slědny tyźeń wałtoru jo se pśigótowański wuběrk w Dešnje zmakał k swójomu tśeśemu pósejźenju.
A kak z tym wobchadaju, až wóna se kšac pó kšacu wótbagrujo.
To su žedne z tych znatych a woblubowanych gercow w kapale „Malxetaler Musikanten”.
Pó lěśe 1960 su wukniki pśi zběrańskej akciji zelezny płot wokoło Pankowego zakopowanišća wóttwarili a do starego zeleza dali, rowno tak cełu gromadu kśicow a epitafow z latego zeleza a z wulatymi serbskimi špruchami, kótarež su se tam stajili, ako faraŕ Pank hyšći zakopowašo.
Žedne cłonki su to ten wjacor južo cynili.
Luźe w Europje to njerozměju, groń jim take, wóni śi njewěrje.
Pśi wótwórjenju festiwala jo rozgrono z Frycom Wojtom na głownem jawišću južo ritual.
Serbsku rada jo wjelgin chwaliła wusoku kwotu dopołnjonych abo južo źělnje dopołnjonych nadawkow.
Buźo cytaś awtor knigłow Peter J.J.
Za muziku jo zagronity był Paul Nagel „Geigerzähler“ a jo na fidlach grał nimske a serbske štucki.
Ga statki: Ga něco pšawego, což kuždy witśe pśechyśiś njamóžo.
Chto jo se pśewoblakł na wjelka?
"Te złosniki se mysle, až druge su z nimi wobjadne.
Kito jo stupił do stopow nana a jo słužył ako měškaŕ, Jan jo był šulaŕ we Wjerbnje.
Wosebnje za tych, kótarež su dobyli a kenž kśě něnto pśewześ tu móc w kraju.
Prof. Arnošt Muka jo we lěśe 1884 854 serbskich wobydlarjow we jsy licył, a jano 15 nimskich.
Ewangelska zakładna šula »Gottfried Forck« jo w połnem rozwijanju.
Słodnosći, kótarež w Brazilskej z manioka zgótuju, su Beijú, Farofa abo Tarubá.
K tomu pśiźo, až su byli rowno pólinowe mjenja jano na regionalnych kórtach do wjelikosći 1:5000 zapisane, kenž pak tak a tak njeby se pśi wójnskich planach wužywali.
Rozšyrjaś wužywanje serbskeje rěcy, to jo prědny nadawk wšyknych nosarjow serbskeje rěcy.
Mója mama njejo ze mnu serbski powědała, teke nic, ako som wuknuła na serbskej šuli.
To wónej stej, tej turnojskej zapustowej chronista: Fryco Šwjela a Joachim Kärgel.
90 procentow cełkownych kostow – to jo wokoło 450.000 euro – pśiźo ako spěchowanje z programa Zwězka a Krajow "Stadtumbau, Programmteil Aufwertung".
Wjacor smy gótowali za wšykne wobydlarje a wšykne, kenž su zajmowane byli, reje z DJ Lars wót Radija Chóśebuz..
Na pěte pósmjertniny filmarja Petera Rochy (1942-2014)
Casnik jo wó zběrańskich akcijach informěrował a za woglěd wabił, wósebnje za drastwowy swěźeń 5. julija.
Toś te slědne tyźenje su mě jano tek pśeleśeli.
Zawina jo była ta stawnje a wšuźi wustupujuca wóń za kobołkom, w mensy, busu a w metro.
Nejwětšy wuznam su měli Odryse, Besse, Thyny, Gety, Daki, Serdy, Moese a Asty.
Njocomy źe se groniś daś, až smy generaciju licarjow wukubłali, abo?
Karina nuchnjo, teke žedno smjerźenje pó nich.
Ale Wam jen njepóžycyjom.
Bus do Kölna a wšykno kołowokoło jo jim KiKA, ten źiśecy sćelak wót ARD a ZDF, zapłaśił.
K tomu jo teke pśispomnjeł, až słuša teke stwórjenje serbskich rěcnych rumow zwenka šule do fundamenta strukturneje změny.
Gaž tak malsnje někogo namakajoš, sy pśecej wjasoły.
1935 jo se znaty serbski gerc Hanzo Šuster we Trjebinje wóženił.
Žycym tym klownam, až mógu teke dalšnym źiśam naźeju a wjasele napóraś! Něco rědnego dej ga kuždy měś w žywjenju.
Po bibliskeju tradiciju załožaŕ israelskeje-žydojskeje nabóźniny; ludowy ryśaŕ, kenž jo wjadł Israel z Egyptojskeje pó dłujkeju drogowanju pó pusćinje až do Srjejźneje Palestinje do "Chwalobnego kraja".
Ako faraŕ su za njogo zawjeźenje Bóže słowa, dušowpastyŕstwo a funkcija koordinatora centralne nadawki.
Slědnu sobotu su źiśi dostali swóje cukerowe tutawy a z gjardosću su prědny raz swóje mapy na kśebjaśe nosyli.
Wón źěła seno, wobgóspodarijo swój ranch a se stara wó kónje.
Toś tu butrowu kremu namažośo na kuždy spódk.
Ramotojc maju swóje górki, ale se wě su teke na pśedań.
Pó graśu su pśiglědarje wóstali za wětšy źěł dlej a se pśi piwje abo jěšnicy dalej rozgranjali.
To jo starstwowa prezidentka derje groniła, pśi tom wóspjetujucy, až dejali se do źěła daś a nic jano powědaś.
Pśirownajoš-li toś tu licbu z teju ze zachadnego lěta, pón jo jich to něźi 500 wěcej.
Pokazał jo swójim pśisłucharjam teke, až hyšći źinsa tatańske pśiwěry w luźach su.
Ale chylku pózdźej su bywali topjenja we śpě rědnje śopłe.
W połdnjejšych stronach Łužyce pak njejstej domacne pśěźenje a tkanje wěcej dawno do togo znatej byłej, dokulaž su tam tekstilne zawody a fabriki toś tej źěle pśewzeli.
Zachadny stwórtk su tudne cłonki organizacije "Greenpeace" w Puškinowem parku zapalili swěcki we formje symbola za měr.
Nagrawaś w našej redakciji nowe programy za źiśi a ze źiśimi ga tuchylu móžno njejo.
Wóno jo hyšći wěcej ako wizuelny a awditiwny zmysł ze śěłom a materielnym wobswětom zwězane a zawěsćijo cele njepósrědnje našo pśežywjenje ako teke seksuelnu interakciju a z tym dalejwobstaśe cłowjestwa.
Łoni jo wujšła pla Ludowego nakładnistwa Domowina mója zběrka dolnoserbskich źiśecych tšojeńkow "Wuchack głupack a druge tšojeńka".
Tak su se Nowsańska źowća wjaselili!
Pśecej ga hyšći zmakuju se rentnarje na wótpołdnjach z kafejom, dajo teke młode gerce – a wóni graju z notami a su lěpjej we muzice wuwucone ako jich pśedchadniki za cas Kurja.
Kradu pśed 10 lětami - 1. julija lěta 1990 - jo se wóna toś rozsuźiła, pśedawaś struski.
A dla togo, až wóna jo měła rowno tu samsku měru ako ja, jo wóna te rědne lakowe crjejki wuzamkała a je sebje sama wobuła, gaž jo šła namšu.
Wobej drastwje móžośo w LODCE hyšći wiźeś až do kóńca awgusta.
Stare dolnoserbske teksty (z 16. a pó źělu 17. stolěśa) su tam teke měli w.- W dialektach jo se pak wuwijało z togo jadno h- a źinsa se we wětšynje dolnoserbskich dialektow samo h scełego njewugranja.
Pśi tom su wulicowali, kak se tym wšakim źělam serbski groni.
Ty sy mě źěło hugótował ze swójimi grěchami a sy mě hobuzu napórał ze swójimi złymi statkami.
Kak pótom dalej pójźo?
Efekt togo jo až mógu se cysćeńske srědki zežariś.
Pśez starego nana a mamu jo wón wobchował swóju serbsku identitu,
Pawl jo glucny.
Nowe computery su kradu droge.
Teke togodla jo wón wósebnje kšuśe zwězany z Domowinu a ze serbstwom.
Pokorna Heidemarie Rychtarjowa se cujo pócesćona.
Z lětami jo serbska rěc wóteměrała.
Na polytechniskich wušych šulach Dolneje Łužyce (mimo Serbskeje wušeje šule w Chośebuzu) jo se wobźěliło w šulskem lěśe 1971/72 zasej 316 a 1973/74 samo 640 wuknikow na serbskej wucbje.
W měrcu jo Maćica Serbska pśewjadła w Serbskem domje w Budyšynje wósebnu zgromaźinu z temu “Serby a lěto 1945”.
Wucenje a žywjenje w tej rowno nowo natwarjonej knorawskej šuli njejo za nas kradu lažke było, pśeto wóna njejo zewšym myslona a wugótowana była za internatne pótrjebnosći.
Ako pśikład jo referent mjazy drugim pokazał na w Radynju namakanu drjewjanu łžycu, ako jo z pleśatym mustrom wupyšnjona.
Toś ta situacija hyšći njejo se doněnta wjele změniła.
Na kóńcu ma prototyp za wuproběrowanje nastaś.
Kijew jo stolica a nejwětše město Ukrainy a lažy w pódpołnocu kraja pśi Dnjeprje.
Pětr Cyž jo wótegronił, až image-kampanja se wótmyslijo ako pśedewšym informěrujuca a kubłańska a dej wuwabiś zajmowanosć k serbskej rěcy, pósrědniś znaśa wó Serbach a dostaś wěcej akceptance.
Tuchylna situacija jo wjelgin njespokojeca“, jo gronił šołta Reinhard Bork (CDU) wałtoru tyźeń na wobradowanju gmejnskeje rady.
Serbske zastupniki, paršony serbskego žywjenja a politikarje su pónjeźele spominali na 25lětny jubilej Serbskeje kazni w Bramborskej.
To jo kobołk škjarcał.
Wón klapjo do źuri a woła: "Śmojtina, Śmojtina! How maš pěśźaset jajow, ako dejš wupyšniś!" Śmojtina wótcynja źurja a śěgnjo kisałe woblico.
Gaž ale na łuce ta tšawa jo pótom rosła hejnak źiwa, až smy wjele sena nažněli, pón jo była wša smjerźeca sromota zabyta.
Take motiwy su kśěli na swójich kopankach měś, dokulaž jo wobstojało pśedstajenje, až wóni ten dom pśed tšachotami šćitaju.
Toś jo było na casu, se zasej na jězd domoj mysliś.
Mója narskosć mě wjeźo do Markojskeje góle, dokradnjej do Lutola.
Cłonki wognjowych woborach we wokrejsu SPN su měli łoni dosć źěła, cesto su wordowali k pomocy wołane.
Z njogo běžy nejwěcej wódy, a płaśi teke ako nejrědnjejše žrědło našych stronow.
Mjazy pśiglědarjami jo była žeńska z Mongolskeje ze źiśimi.
Ako jo Miško ze sněgběłym lackom a brunym kóžuchom pó pór dnjach se wrośił do lody, jo dostał cesne městno na wjelikej stupnicy.
Ale tenraz to njejźo.
Pśi tom smy zgónili, až su se zagronite za to južo dlejšy cas z tym zaběrali, na konkretny termin a tak dalej pak su se dojadnali akle něnto na zachopjeńku nowembra.
Sakska jo poměrnje bogaty kraj z rozwiteju industriju.
Dokulaž jo nejlěpjej za njogo a za cełe cłowjestwo.
Zjadnośone kralojstwo granicujo z Irskeju.
Wótkul Wy maśo ten njewšedny hobby? Myslim se, až pśez wuknjenje rěcy se póznajo swět, se wuknjo respekt k drugim luźam, kulturam a nałogam.
»To mě jadnorje zajmujo.«
Lěc dorosćone su cełu noc swěśili, až pišomy nowe lěto, jo mě wšo jadno.
Tudy njejo žedno rozdźělenje mjazy Žydami a Grichami, pśeto ten samy jo wšyknych Kněz, šćodry na wšyknych, kenž k njomu wołaju. Rom 10,12
Ako jo nam kněni Zenkerowa groniła, trjebaju za muzeum hyšći stare drjewjane, pó móžnosći brune stoły, a teke stare kamjeny za tu pśězu w piwnicy by teke hyšći rad měli…
Wóna se pśiwobrośujo zwónam w Radworju, Budyšynje, Łazu, Budyšinka a dalšnym a bilancěrujo: Iniciatory serbskich napisow su byli wósadne duchowny, aku su teke z drugich wobłukow ako spěchowarje serbskeje narodneje mysli znate.
Wobnowjony rowowy kamjeń
Serbska identita nastanjo teke pśez sport.
"Ten projekt pak njejo se mě raźił", jo wón we rozgronje z Casnikom pśiwdał.
Na jadnu wucabnicu se wósebnje rad a derje dopominam, na Rutu Neugebauerojc, pózdźejšu Leppinowu, z kótarejuž mam źinsa hyšći dobry kontakt.
Mjazy drugimi se firma VERDI z Turnowa za to stara.
Na toś to wjelicke źěło njejo se do Fryca nicht tak pšawje zwěrił.
To nejwažnjejše za tych něnto 20 spiwaŕkow, spiwarjow a gercow jo było nejskerjej to, swóje nowe spiwy a štucki nagrawaś za nowu CD.
K dopomnjeśu: Głowny wuběrk bórkojskego amta jo we februaru swóju źělbu na financěrowanju dešańskego muzeja ze swójogo etata wušmarnuł ‒ 45.000 euro personalnych kostow ‒ měnjecy, až dešańska gmejna dej ju na jadno abo dwě lěśe njasć (Casnik jo pisał).
Ale wón mógał sajźiś, až wóna se žycy, byś baletowa rejowaŕka.
Něnto zawjerś krejz někotare raze, tak až se šnora kšuśe zawjerśijo.
W Turkojšćinje kóńcowka za plural stoj pśed kóńcowku za pad.
Nigdy njebuźo wóna legendarnu masažu wrobla póžywaś móc.
Smy sebje how nejpjerwjej woglědali rědnu wjasku Rožant z jeje znateju cerkwju.
— Z tymi kulkami źěšo Robinson dalej a pśiźe wokoło połdnja k rěce. 
Ta wěcka njewostanjo zatajona; luźe wó tych dupjenjach powědaju.
Něcožkuli ga jo se w slědnych tyźenjach stawało, na což se nichten njeby pómyslił abo což njeby za móžno měł: Tšašne a njedobre, ale tek rědne wěcy smy nazgónili.
Wóna zmóžnijo wid teke na te małučke wěcki, kenž se cesto pśewiźe.
To prědne: Pšawa mjeńšynow deje se zapisaś do zakładneje kazni (Grundgesetz).
Na zakopowanju bóžko njejsom mógał wóstaś, pśeto som musał pónjeźele zajtša zasej do šule do Budyšyna.
Wóspjetuj to tak dłujko, daniž cele měrnje njedychaš.
Sćo se pśigótowali wobrycu abo woka?
Južo tyźeń do togo - 28. apryla - pśijěźo do Hochoze Nimsko-serbske ludowe źiwadło z Budyšyna, a to na premjeru nowego dolnoserbskego graśa „Mirandolina”.
Wón huwjeźe mě do daliny.
Wjele awtojězdźarjow jo silwester góźbu wužyło, aby awto hyšći raz natankowało.
Hanka: „Něto móžo sebje rědnu drastwu kupiś, móžo sebje wjažu natwariś!“
Mjazy drugimi temami jo było nacerjenje pśeźěłanych směrnicow Domowiny, kótarež se wobzamknu na jeje głownej zgromaźinje w juniju.
Gaby mě malsnje pśed tym hyšći pomogał te žerdki topjeńskego drjewa zeskładowaś, by mógał jěś.
Tam jo se zeger 19 zachopił nadrozny swěźeń ku CSD.
„Wšake fakty su how rolu grali“, gódnośi inženjer za awtomatizěrowańsku techniku na wuměńku.
Prědny tych zarědowanjow jo rowno ten spomnjety koncert z integrěrowanym cytanim.
Za wšym zdaśim jo Měto Domš w lěśe 1899 domownju spušćił, aby sebje w Rusojskej natwarił eksistencu, což jo se jomu južo za krotki cas zglucyło.
Tym serbskim knigłam se groni „Findus a kokot-spiwarik“.
Pśedsedarstwo jo se cesto zmakało, njejo pśi tom cakało na někaki „pśikaz“ ze župnego sekretariata.
Zajtša Milenka mucna stanjo, a zub pśecej hyšći bóli.
Studium jo wustajony na cas wót nazymy 2022 a studenty deje semestery w Lipsku a w Chóśebuzu absolwěrowaś.
Pśedmjat socialneje a kulturneje antropologije pšaša za tym, kak luźe swójo gromadne žywjenje organizěruju, co wóni kak a z kótarych pśicyn we wšednem dnju cynje.
Wonej woglědajotej starym luźam - kśesćijańskim a teke njekśesćijańskim - doma.
Za lětosa su se pśedewzeli, dwa cytańskego wjacora a stawizniski pśednosk organizowaś.
Hanuš (pśedsedaŕ), K.
Južo we 8. a 9. stolěśu su tam, źož źinsa grodowe twarjenja stoje, byli słowjańske grody ako schow pśed winikami.
Weto pó chylce juž rozlěga se głos powědarja:
… wuknjo tuchylnu w šulach něgajšneju wokrejsowu Běła Woda a Niska serbsku rěc.
To buźo kuždy źeń wót zeger 9:00 do 15:00.
Rowno tak lokalna politika wó wliw mody na folklorizm a nawrośenje k starym tradicijam roźi.
Jan 3,14–21 * Rom 5,1–5(6–11) * Ps 123
Teke pla nas ma toś ta zelenina swójich lubowarjow.
Som jim groniła: „Smějośo cyniś, což Wam tyjo.“ K tomu stojm.
Kaž z teju pšycu, tak jo tež z młogim luźom.
Ale ja musym pšawdosćiwje wuznaś a groniś, až jadno abo dwě takej tšojeni njejstej dosć, aby se wót kjarcmy zežywił.
Ale to cesto nic njepomožo, my njenamakajomy, což pytamy.
Woklapnica
Koch jo se dopomnjeł na zmakanja wuměłcow w DDRskem casu.
Do kuchnje jo zastupił wjelgin młody cłowjek.
Pśez tej suchej a pśewšo śopłej lěśi maju rěki wu nas wšake problemy.
Tradicija wjelikich industrijnych a rucnikaŕskich wustajeńcow jo nastała srjejź 18. stolěśa w Londonje, teke prědna swětowa wustajeńca 1851 jo se tam wótměła.
Pśileśijo ku Katce, sednjo se jej na pšawe ramje, cybjo jej za wucho a šwica: "Katka, Katka!"
To su pśijaśele, ako njedawaju wjele na cerkwju, dokulaž maju pśedsudki.
Dwa chroma stej jim wordowałej póruconej – Sabina Siegowa měni, až we tom domje, kótaryž su naslědku sebje wuzwólili, jo było wjelgin wjele k pśenowjenju.
Pówołańske šule pla nas zewšym njedajo serbske.
Zawěsće ma kužde zajtšo swóju wobuzu z nimi.
Młogi bu pśi wójowanju zranjony, tak až jo se pón domorodne wobydlaŕstwo Nimcow a Serbow starało, aby se Kozaki wugójli.
Gryzarje su zwěrjeta, kótarež słušaju ku klasy cycakow kaž pórěd.
We swójej powšyknej bilancy jo Rosumeck k wěsći dał, až Žylow jo měł až 31. decembra łońskego lěta 3505 wobydlarjow a wobydlaŕkow, z tym 49 mjenjej ako łoni, lěcrownož 26 jo se naroźiło.
To samske smy nazgónili w procowanju wó Rogow, ako jo wjadło wobydlarje a Domowinu až pśed europske sudnistwa.
Na jaden part jo to cłowjeska wěc: Jim njoco se jězdźiś k nam, nam k nim, a naše zastupniki su frustrěrowane, až zasej źo wó jich wěcy…
Pótakem jim njewóstawa nic drugego wušej, ako se pó hynakšej wašni wochłoźiś – na pśikład z kupanim w parje.
Tuchylu wótcynja cerkwicka swóje źurja nanejmjenjej dwanasćo razow wob lěto za Bóže słužby, wustajeńce, cytanja a koncerty.
Ta kupka zmakajo se w ATZ raz wob mjasec, aby pśi kólasku abo z rucnym wrjeśenom gromaźe pśědła w luštnej powědatej runźe.
To wón wěźešo wjelgin derje, pśeto běšo se cesto wu nich wobźaržał a kšajźu z jich šklě futer brał.
Na tu wašnju jo wšak wšykno zasej pśibytne.
Wón sam pomoga mě pśi nosenju brěmjenjow a jo mě bliski.
Na te wustajeńce smy južo pokazali.
Chwalony buź ten, kenž pśiźo w Knězowem mjenju! Ps 118,26
Wjele śopłych słow jo se na tom wótpołudnju w Serbskem domje zgroniło.
Te wušej 30lět stare wulicuju, až su se w młodych lětach, ako su byli nowe w młoźinje, wěcej procowali.
Z nim mam dobre kontakty, tam źěłaju za wětšy źěl młode luźe, kótarež kśě nawězaś a skšuśiś zwiski a kontakty z Nimskeju.
Tak stej to cyniłej Marija a Jozef, a jeju comy we tom ako pśikład měś.
Někotare wětše abo mjeńše eksponaty su trajne wupóžyconki.
Rozmjej: wrota wšak su stajili, a kokota su powjesyli.
To how jo na jadnom Domowinskem zarědowanju pśed dlejšym casom w Trjebinje, župa Běła Woda, było.
Koncert z „Mlokawka“
Nazeleń běłe kwiśonki stoje w pózdatnych wokołkach.
Pśi tom móžo se, se wě, wót kniglickow inspirěrowaś daś, ale móžo se teke nowe figury wumysliś, kótarež su z rozgrona wujšli.
To jo se zwězało zwětšego ze swěźeńskeju góźinu.
Luźe w Slěpem a wokolinje su južo wjelgin narske na ten program k zapustojskemu casoju.
Lažym spicy a wócuśejom, pśeto Kněz mě źaržy. Ps 3,6
A wšake maju tu móžnosć, teke do pśiducego magacina Łužyca pśiś.
W mjasecu september jo licba bźezdźěłabnych we wokrejsu Sprjewja-Nysa wó 0,6 procentow spadnuła.
Njebjo a zemja zajźotej, ale móje słowa nikula njezajdu.
To jo na Górnej droze1. Srjodu za tyźeń, 19. junija , zmakajo se zeger 19:00 młoźinski aktiw Domowiny w rogozańskem sportaŕskem domje.
Napisała jo źěło, ako jo hyšći do 9. lětnika chójźiła.
Žycym cełemu mustwu dosć dobrych idejow pśi zestajenju a wugótowanju kuždego wudaśa, hyšći wěcej cytarjow a teke pilnych dopisowarjow!
To jo był ten cas, źož kurwotki su se kluwali.
We weršach 1 do 5 wulicujo Jezus žydojskim luźam wót pastyrja, wót złoźejow a mordarjow, wót źurjow a wrotnika, wót wójcow a wót cuzego, kótaregož głos wóni njeznaju.
Do rěki pušća se wóda ze zagaśonych jazorow.
Mógu až do źaseśich we jadnej walce gromaźe walkowaś.
Wón jo se naźejał, až pśemóžo ze swójeju kokotoweju głowu kokošy nagroniś, až deje zasej njasć.
Sportarje sami nješkóduju pśirodu tak wjele, ale ze sportom zwězana infrastruktura.
Wěste paralele ze stawiznow Domowiny ze wšyknymi njedobrymi slědami ga znajomy.
Alice Baenšowa (wótkubłaŕka), Manuela Drinkmannowa (wjednica)
Domowina jo była wjelgin spokojom z tym nawalom pśiglědarjow.
Spadujuca licba Maśicarjow běšo symptomatiska za dłymoke pśeměnjenja we žywjenju Dolnych Serbow pśi danych politiskich a socialnych wobstojnosćach.
Tak mógu na pśikład k wěsći daś, až za sobu glědaju, abo mógu cuze wjelki warnowaś, až deje se z procha měś.
Wóda jo tam była dłymoka a stakim su ju wóstajili napokoj.
Kśicawku namakajośo w Casniku nr.
Pó źinsajšnem slěźeńskem stawje njejo słušał žeden z awtorow k prědnym wuknikam Jezusa.
To groni: W Žylowje njamógu namšu swěśiś abo se zmakaś na zgromaźinu.
Weto jo Bernd glucny, až móžo ze źiśimi spiwajucy a grajkajucy drogowaś do zachadnosći a pó pśibytnosći Łužyce.
Togo kokota jo Ratteijojc Isabell na pśesajźowanju dobyła.
Dogromady jo 45 wuknikow se na wikach wobźěliło.
Te wupokaze su měli wšykne gromaźe we małkem kašćiku w kuchninej spižce.
Pśecej juž se interesěrujo za pśirodowědne pśedmjaty.
Gaž stupijo z dwóra Janda, gólc same njerodnistwa handa.
Po wěrowanju jo pón šło z muziku do togo domu, chtož jo se wen ženił.
Pjacenje jo pak pópšawem kaž baslenje, jano, až móžośo wuslědk zjěsć.
Pla Serbow znate su Thomas Burchardt, Dirk Paulick (myšyński młynikaŕ), René Schuster, Egbert S. Piosik a Henry Matusch.
Su tam šćitane pśed rubjažnikami.
A pśipódla wuknu ja nowe słowa, na pśikład wišnja“, jo Magdalena nam groniła.
Za ruku se źaržymy, wšykne wzeju se za ruku bajku rědnu słyšymy.
"A to nejnowše jo to."
Kuždy źeń pśidu k tomu nowe ideje.
Źož pak jědernik jo, tak wjeliki ako kšupy abo wórješki, a ten samy na te drogi se nawózyjo, ga worduju wóni tym šosejam rowne.
Nowa sobuźěłaśeŕka ma teke nowe ideje za Krabatowu wucbnu sćažku, ako wjeźo do gólki za młynom. „Doněnta orientěruju se te tofle pśi sćažce na Krabatowej powěsći z pjera Otfrieda Preußlera“.
Na orgelach grajo dr. Matthias Blume, spiwa projektowy chor „Tyca“ pód nawjedowanim wót Almut Budyšynojc z Bórkow a z muzikaliskim pśewóźowanim wót Gregora Kliema.
Raz pśez to, až licba wobźělnikow wót lěta k lětoju stupijo, raz z derje pśemysloneju koncepciju.
Dawne Słowjany su wěrili, až na tom dnju ptaški se wrośiju ze śopłych krajow.
To jo, se wě, eksperiment.
To pokazaś jo se wě wjelgin zajmne, ale skerjej njesłuša k tomu, což jo za jadno góle "swój swět".
Źowćo, źowćo, gólc, gólc.
Witśe pójźom z mójim pśijaśelom do kina.
Sportowanišća w "Stadionje milinarjow" we Běłej Wóźe deje se hyšći lětosa saněrowaś, pśetwariś a pó kwaliśe pólěpšyś.
Pśi tom su woglědarje se do žywjenja pśed 1. 000 lětami pśesajźiś mógli.
Wót 17. až do 19. junija swěśe Nowsańske swój sportowy swěźeń.
Samotaŕ Pawlikojc Jurko njejo mógał nimski.
Wjele wuspěcha pśi tom a žycymy Wam, aby spěšnje zasej namakali nowe źěło, pó móžnosći na serbskem polu.
A to se stanjo: Kowalkowe wuwjedu jadnogo wopacnego.
"How jo mě muzikowy redaktor Ulrich Pogoda angažěrował.
Kužda kultura nastawa, rozkwitujo, zdrjajo a spadujo zas.
10. To cełe dejśo z lipatym bantom nalipnuś na wěko flaše.
Ze slědnym wjerchom jo kšywo zwigane.
Akle mało luźi jo namakał wudrogu z towarišnostnych nuzkanjow, ale jano pón by wódawanje móžno było.
Heinrich Strittmatter jo se wutšobnje wuźěkował za woglěd Turjanarjow.
Tak se to słuša na jsy a jo z dobreju tradiciju a na tradicije jo wón wjelgin glědał.
Teke we wokrejsnem zastojnstwje Sprjewja/Nysa muse zežariś źěłowe městna.
Cośo wugroniś swójo měnjenje?
Wšake su gronili, až korona-kriza jo pokazała słabe boki šulskego systema.
Jo wón ga akle pó šuli górnoserbski wuknuł a jo był na kóńcu swójogo žywjenja (1990) jaden tych nejlěpšych znajarjow górnoserbšćiny.
Pśirěduj zežywidła a wěrce tym kategorijam!
Togodla se za gołubnicu dalej njewupłaśijo, hyšći dlej na jajach sedaś.
Serbska rěc - a z tym teke ta dolnoserbska - njejo mjazy tymi něźi 6000 rěcami na swěśe rowno ta nejwětša.
1997 jo sebje awtodidaktiski mólowanje pśiswójła.
Te su za źiśi.
Wot 6. měrca ma Statny ansambel za serbsku ludowu kulturu nowego intendanta.
Pśi tom su wiźeli wejsanarje a jich gósći - wjele nowego.
Wósebnje gnujo Annu Kosacojc-Kozelowu zwjaselece dwóje tšojenje w měsće, ako pokažo, až serbska rěc ma w měsće wěsty pśichod.
Domowina njebuźo pytaś na kuždy pad z nimi kontakty, ale teke njebuźo wótpokazaś rozgrono a diskusije z nimi.
„Som pak něnto glucna, až statkujom doma, w SLA .
Něnt pak jo wóna prozna – bóžko wšykno wupadnjo, teke ten swěźeń k 75. narodninam Domowniskeje kupki.
A źo jo ten wjelgin rědny – a teke rědki – kalendaŕ na pśedań?
Za to planowane wudaśe jo Ludowe nakładnistwo Domowina južo naglědnu wobalku wugótowało.
Ja pak swój wjeliki cil dojśpiła njejsom.
W Gółkojcach jo se naroźił, źěłał a wumrěł Jan Bjedrich Fryco , dolnoserbski faraŕ, pśełožowaŕ‎ i rěcywědnik.
Kubłanišća su starjejšym pódpěra pśi wótkubłanju źiśi we wobchadanju z medijami.
Wón wóstajijo wudowu wót 17 lět, z kótarejuž wón lěbda pěś mjasecow ženjony a gromaźe był jo.
Ale suwali smy se weto pó šuli až do wjacorneje śmy.
Pisane słowo w serbskej rěcy jo se za zdaśim kněžkow góźeło nejlěpjej za to, aby ludnosć wót rewolucije wótźaržowali a pśeśiwo demokratiskemu gibanju "agitěrowali".
K tomu jo pśišła informacija k rozgronam z biosferowym UNESCO-rezerwatom "Górnołužyske gólne a wrjosate strony" a k doprědka-póranju serbskich nastupnosćow w sakskem koaliciskem dogronje.
Pśi tom jo na jadnom boce fugi ta zmjatana wen pśišła, na drugem boce to fugowane mloko (Magermilch).
Nan kólebjo ju tam a sem, ale wóna njedajo se změrowaś.
Policaja njej dowóliła, až śěg se wupórajo, dokulaž luźe njejsu na wóstawk glědali.
Tśiběrtyl lěta jo Ingmar Steffen ten wobraz digitalnje wobźěłał.
Serbujo zasadnje.
Tuchylu slěźi 27lětna dr. Kathrin Hipkojc z Manchestera za zwuconosćami wužywarjow Serbskeje centralneje biblioteki w Budyšynje.
Gaž smy jěli do sena, som musała ja kuždy raz sobu a te druge źiśi su mógali se kupat jěś.
100 lět Łužyska ludowa strona
Znajośo toś ten rožk Łužyce? Ze Łukajcynego doła/Luckaitztal.
Młogi raz swěśe sami źiśi togo "kokota".
Pasažěr lětadła glěda z woknom: "Luźe dołojce wuglědaju kaž mroje."
Wzej balo do ruki a lagni se na brjuch.
Móžośo do njogo woglědaś wót 15. maja do 15. septembra, a teke pón pśed gódami.
Pśišło jo dwanasćo luźi na serbske wótpołdnjo a pśednosk jo se wjelgin pozitiwnje pśiwzeł.
Pon njejo była wokoło 5 lět dłujko zewšym žedna serbska namša.
We jogo lisće, ako redakcija ma, se jomu mjazy drugim njezda, až kandidatka jo górnoserbska.
Kuždy rozmějo rěc drugego, wón špańsku a wóna francojsku, wobej powědatej engelski.
Ja by wam raźił, až by nam pokazali, co cyniś mamy a co cyniś dejmy.
Ducy buźo jim wšykno derje rozkłaźone, což kśě wó tych zwěrjetach wěźeś.
Tak brutalnje, ako se to how pśisłucha, tak luštne jo to we wopšawdnosći.
Jeremias dajo tym groniś, ako sejźe tužnje w Babylonje: Bog Wam groni: Buźćo žywe! Cyńśo to wšedne! Situacija, w kótarejž sćo, jo waš žywjeński cas.
Co to groni, to som sama nazgóniła.
Jo na 5.2. ze žeńskeju sobu kšacał w dłujckem swěźeńskem pśeśěgu. “Ako som cytał Ramotowy manuskript, njejsom jen połožył pjerwjej z rukowu, nježli njejsom měł wšykno docytane.”
Druge gódańko jo śěše: Gaž pada, jo źěl stadła.
Do cełego swěta jo Dziumblina słała swóje serbske pupki.
"My ako wejsna pśirada njamamy nic pśeśiwo tomu.
Na lětosnem 24. zapusće nowšego casa w Dešanku su z 38 dorosćonymi a z 10 źiśecymi pórami pó jsy śěgnuli.
Prědny raz jo wiźeś wužowy kral
Take něco błud hyšći słyšał njejo, a do mysli jomu take něco teke hyšći pśišło njejo.
Toś jo Bramborska 2018 k prědnemu razoju myto "Mina Witkojc" wuźěliło.
Pśipódla su tek serbske kupki: Nimsko-serbski ansambel Žylow, žeńskecy chor Lubin, rejowaŕska kupka Ćisk/Zeißig, ze Stareje Niwy, Noweje Niwy, Chóśebuza (Alte Liebe) a Žyźinego/Seidenwinkel.
Wupytajśo sebje wob tyźeń pšawidłowny cas, w kótaremž se wědobnje chylu za sebje dowólijośo.
Wón jo pśiraźił zgromadne fachowe wuběrki sejma a města, źož temy se k tomu makaju.
Wótpołdnjejše pśedstajenje zachopijo se zeger 16.00, wjacorne pśedstajenje zeger 19.30.
Na kóńcu se profesor jano pšaša: Jo to wšykno? 
Toś jo wažne, až se jeje literarne źěła pśecej wěcej teke w nimskej rěcy wudaju.
Źěl z tych fotow su pokazali lětosa w slěpjańskem Serbskem kulturnem centrumje, a něnto su wustajone w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Serbske koparje su wótźaržali zgromaźinu dla Europeady
Na zachopjeńku jo Měto Nowak, referent Zagroniteje za serbske nastupnosći kraja Bramborskeje, toflu pśepódał šołtowce Evje-Brigiśe Šejcykowej.
Wěste rozdźěle su se wě byli, a tak jo jury dała dwě prědnej myśe (do Šejnejdy a do Kóšnojc), tśi druge městna (do Rogowa, Turjeja a Groźišća) a dwě tśeśej městnje (do Kósobuza a do Rogozna).
Mimo togo pśepytujomy serbske spěchowańske praktiki kraja, pśedstajijomy nowu šefredaktorku dolnoserbskego tyźenika "Nowy Casnik" wót januara a žylojska Witaj-źiśownja "Mato Rizo" buźi Nikolausa.
»Wjelgin rědnje tak, jan dalej tak!«
Ale se njewucy ...
Tak jo Krabat pó kraju drogował, póžytnych a gniłych a złosnych a nješwarnych luźi štrofował, jim zlě zejgrawał a jich drjažnił, dobrośiwych a šćodriwych a pilnych luźi pak jo mytował a jim pomagał a k lěpšemu był, źožkuli jo mógał.
Wjele nadawkow ma pśidatnu rundu a stakim dajo pśidatne zwucowanja.
Pśez groźišćo a wustajeńcu jo Monika Weißhahn wjadła a jo mjazy wobźělnikami wjeliki zajm zbuźiła.
How jo zas raz kśěł to swójo dostaś.
Pazorki nawóstśijo.
Po źěle z busom domoj ducy, som se pón hynac wobmysliła a se idejki dla głowu łamała.
Pógib treněrujo pógibliwosć kłudow, nogow a ramjenjow, wótpina cełe śěło.
Kultura ga se wiźi stakim ako pódłožk za mjazynarodnu kooperaciju a wuwijanje europskeje identity.
Na slědnem dnju budu źiśi pśedstajiś to graśe, wót zeger 13. Starjejše a stare starjejše mógu se to woglědaś.
Po jogo měnjenju jo młoźina swóju maminu rěc how lěpjej zdźaržała ako młoźina Budyšyńskego wokrejsa (Hantška jo se naroźił w Brěmjenju blisko Budyšyna).
Ale my małke źowća smějomy teke sobu cyniś.
Pśeto ta starosć, až stara generacija se minjo, ga jo teke wu nich wjelika.
Toś jo wezeł susedowy syn płotowu łatwu a jo z teju mamje na głowu derił.
Staršy kózoł, twarźejšy ten rog.
Powjerch płoda wariěrujo pó sorśe, tak až eksistěruju płody z gładkim, brozdźonym, rozpukanym, brodajcowatym abo gjarbikatym powjerchom.
Tomu pak jo stojało na zajźowje, až wóna snadna dolnoserbska pśiłoga jo była źěl górnoserbskego casnika, kótaryž w Dolnej Łužycy njejo nichten mógł lazowaś.
»Tak jo to pšawje a něnt pokažćo nam waše wupokaze, lěc kužda wót was ma swój źinsa how pśipódla«.
Šym dlej se hyšći caka, śim wětša buźo škóda!
Wence jo cesto śma.
Som kśěł byś wědomnostnik.
To wótpokažo wejsna rada.
Lotaŕ Balko (wó jogo casu na wikowańskej šuli).
Zeger 19.00 buźo na Grodowej kupje zgromadny program wšyknych regionalnych zwěstkow za drastwu. Zeger 20.00 buźo na marku koncert Polka-Beats.
Pśi nich jano tśi deklinacije klasy wustupuju.
Tak wjelika ta lubosć k Witaj-projektoju njejo, wósebnje dla togo, až dwa tśeśej źěla tych źiśi stej žywej we familijach, ako se žywje wót pjenjez Hartz IV.
Nuk jo napominał zgromaźinu, až jo dawno na casu, aby se pśiwobrośili mócowanju identity serbskego šulstwa a se wó serbskego ducha we njom pilnowali.
Za njogo jo cele jadnorje lažčej, se wójce abo kóze pópadnuś, kenž su na pastwje zawrěte, ako pó cełej góli za źiwymi zwěrjetami góńtwowaś.
[...] rěd k skokanjeju, 109 wuběźowanje wó pokal, 110 typ sowjetskich lětadłow, 113 rěka w Rusojskej, 114 droge sukno, 115 prefiks za gwězdy a swětnišćo, 117 nic młoda, 118 rusojske žeńskece pśedmě, 119 nastwaŕk, 123 nic how, 124 šćitna barwa, 126 awtowa toflicka za Dortmund, 128 radium
Jatšownica za Serbow w katolskich stronach Górneje Łužyce mimo jatšownego rejtowanja – ga jo to južo raz dało? Samo we casu wójny a w drugich wjelgin śěžkich casach su wóni tam rejtowali a z tym tu wjasołu powěsć wót Kristusowego górjejstawanja zapowědali.
W tśich wšakich artikelach prezentěruju Alfred Rogan, Pětš Šurman a Edmund Pjech aspekty ze žywjenja a statkowanja Bogumiła Šwjele ako teke aspekty kulturnych poměrow Dolnych Serbow w casu mjazy 1933 a 1945. Lětopis zachopijo se z artikelom Alfreda Rogana wó lisće, kótaryž jo napisał Bogumił Šwjela a su jen namakali schowany w dešańskej cerkwi pśi twaŕskich źěłach na kšywje.
Pó tom wutšobnem a wjasołem zmakanju smy hyšći na kjarchob dojšli a za znatymi mjenjami na starych rowach glědali.
Robinson to tež wuzna, ako bližej k njomu pśiběžachu. 
Take tšojeńko se zachopijo ze słowami "Jo raz było."
Tak wobchowajom je lubjej za sebje …« – a togodla ganja wóna na swójich tysac nožkach.
Skócyjomej k našyma kólasoma a nan jano woła: »Jěź!
Šramineje teke zastupniki wšakich stronow.
Njewotwisnje wót wusuźenja pak musytej źěłodawaŕ a źěłobjerjecy swóje kosty w prědnej instancy pśecej samej njasć.
Wóna jo na pśikład cora wjacor w groźi wupomagała a co to teke źinsa wjacor gótowaś.
1908 Wjelike zakopowanje Ryškojc wujka. Teliko cesći, ak jomu se wopokaza, jo wón bogaśe zasłužył.
To su pśijaśele Tśmjelojc Hany: Pśezpołd nic a "Mě se groni pśezpołdnica."
A ten Alfons Lehmann-Wićaz jo doma w znatej serbskej katolskej jsy Chrósćicy/Crostwitz, wó kótarejž młoge gronje, až jo to śicha, pótajmna "wutšoba serbstwa".
Wó toś tom wejsnem źělu Smogorjowa wjelgin rědko něco słyšyš daniž w cajtunze cytaš.
Dobry źeń, kněz Lombino.
K TOMU SE NED PŚIZAMKNU DALŠNE WOLBY — te teju dweju zastupnikowu.
Něnto jo jasne: 19. apryla co wokrejsny sejm Sprjewja-Nysa (SPN) wóliś nowego krajnego raźca za pśiduce 8 lět.
Až su źiśi cesto njeplecne, ga jo dawno znate.
(3) Domowinske zastojnstwo nawjedujo jadnaŕ.
Wót wšogo zachopjeńka jo zapołožona ako knigłowa pratyja.
Kazelle Landi , jo město w regionje Lombardiska, Italska.
Jo cłonk Komisije za słowjańske pisne rěcy pśi mjazynarodnem komiteju slawistow a zastupujo Serbski institut na konferencach we wukraju.
Rowno jo se wóno gibało.
Grono jo něnto wót 4.000 direktnych a indirektnych źěłowych městow, a to na cas 50 lět – to groni, až dwě generaciji buźotej wót togo profitěrowaś.
Źiśi a wšykne druge pśiglědarje su byli napominane, zgłosom za žabu (Matthiasom Kleitzom) wołaś, aby ta z kokotom se wrośiła.
A tak jo było mě teke, ja som kśěła niźi wen, ale źo a na kótaru stronu.
Něnto pak pśi góźbje spušćenja pśedsedaŕstwa SŠT mamy pśicynu wěcej se z Ludmilu Budarjoweju wulicowaś, kótaregož žywjenjoběg wobpśimjejo wjele zajmnostkow a pśez kótaryž jo lubosć k serbskej rěcy a kulturje pśecej markowaś.
To jo było jeju prědne zasejwiźenje pó źaseśich lětach, a jadna tema jeju rozgrona jo było to serbske.
Zawěsće su zastupniki Olympiskego komiteja pśechwatane byli dla spěšnosći rucnikaŕskego mejstarja Lubkolla, kenž jo w krotkem casu wóterych stow cołnow w swójej małej źěłaŕni dogótował.
Klinkac na wóźidle kólasa šćerkoco dłujko a wótšo.
Teke how w Prjawozu — to smy wót njeje zgónili — njewěźe tak pšawje, kak dalej.
We cełem wiźi młody Serb z projektom "Serbska reja" šansu, na rozwjaselecu wizu pla młoźiny serbske wědobnje zbuźiś a serbsku rěc spěchowaś.
We Wjerbnje, Kosobuzu, Popojcach.
Njejo tak a tak hyšći jasne, lěc Miłoraz wostanjo abo pšec pśiźo.
Vetschau/Z Wětošowa.
Na taki part rozkłaźo jim wucabnik pak teke nowe wokable. kenž źinsa nawuknuś deje.
Aspekt wšednego zaběranja ze serbskeju rěcu jo jim wjelgin wažny był, wažnjejšy ako dojśpjone dypki abo myta.
Pśi tom jo ta gluka, až jadna žylojska źowka jo wuwucona a južo we źěle; tu comy sebje holowaś. – Źaseś towzynt popajźonych Rusow deje do města pśiś, su wětšy źěł juž tudy a laže we wuběgowaŕni pla Žylowa.
Te styri góźiny w zelenych Bórkowach jo se mě to raźiło.
srjodu, 13. maja /rozhelonego
Woglěd w měsće Budyšyn jo w kuždem casu zajmny.
"A jo teke cas, raz něco nowego gótowaś ako kradosćiwu inwenturu – to teke njejo špatnje",pśistajijo Lenickowa.
Kněz wěcy dokóńcyjo mójogodla. Ps 138,8
Až do něźi 70 gradow jo wóna śopła, gaž pśiźo ze zemje.
Z nim kśě rozgrono wjasć, teke muzejowe towaristwo dej se na njom wobźěliś.
Sobotu, 3. awgusta, buźo wót zeger 18:00 do 24:00 13 dwórow swóje wrota wótcyniś a pokazaś, kak wuměłce a rucnikarje tam źěłaju a co su južo naźěłali.
Teke how se wóni pśedstajiju ako pomocnice pla bogatych luźi - mjazy drugim pśi nakupowanju pla pjakarja.
Božko njejo z kupkowu w Rogowje a Groźišću nichten pśijěł.
Tak su źiśi tek kradu njewšedne wokable wuknuli ako „zablowaty tiger“ abo „kósmaty mamut“.
Harald Altekrüger jo pódšmarnuł, až wokrejs Sprjewja-Nysa jo se wuwijał z festiwalom "Łužyca" a folklorneju lawinu ako wokrejs folklory a wótwórjonosći.
Trjebinska gmejnska rada jo kritizěrowała Serbski sejm, až se do jich nastupnosćow "wótwenka" měša.
Sobotu jo Domowinska kupka Chóśebuz swěśiła swóju kuždolětnu kjarmušu.
Toś jo jej Rajner, cłowjek jeje pśijaśelki, gronił, až mógała se raz wobrośiś na togo Hanuša, jogo něgajšnego rědowniskego wucabnika.
Chronist pišo wó Heinrichu I.
Som jomu južo powěźeł, až Erich wěcej pisaś njebuźo.
Namakajomy to teke w formje wobwěsćenje wóle.
Jasne pak teke hyšći njejo, wjele.
Wjaseli nas, až te knigły se k rozwjaselenju lazuju.
Wón jo słušał do młodych krajanow, ako su dostali pó wójnje šansu, aby se we českem Varnsdorfje za swój lud wukubłaś dali.
Wóna jo jaden tych motorow tamneje Domowinskeje kupki a pśi woplěwanju nałogow.
Jagodowe płody jich zastupnikow su jědne a maju słodko-kisały, pó źělach pitśku njesłodny słod.
Tema buźo: „Drogujomy do zachadnosći“.
Z nowymi pśijaśelkami Mila wjele zgromadnego cyni, tak teke domacne nadawki.
Źeń Kněza cebaot pśiźo na wšykno gjardego a husokego a na wšykno pózwižonego, aby wóno pónižane było.
Zakład za to jo, až wótpowědne luźe su wólne we drugich fachowych wobłukach źěłaś.
To žycy jomu wuchack.
Domowinska Kupka Dešno jo se na 14. septembra wótpołdnja na Dešańskem kjarchobje zmakała, aby dłujkolětnego pśedsedarja kupki, Hermanna Jahna, wucesćiła.
Něgajšny pśedsedaŕ Domowiny Jakub Brankačk jo pominał, až musy se wšykno cyniś, aby dostali Serby w Sakskej teke swóju pšawidłownu serbsku telewiziju.
Jo se někaki kijk wzeła, šnorku abo wócku pśisukała a spózy kus jěšnicki pśipowjesyła.
Chto naśěgnjo buźak?
Dokulaž ale jo to serbske w Hitlerskem casu było zakazane, su teke w Borkowach starjejše ze swójimi źiśimi doma powědali nimski, teke Urbanojc.
Pšosymy wó telefoniske pśipowěźenje za te zarědowanja až do 29.9.95.
Slědna roźona serbska Pólakaŕka, kótaraž jo cas žywjenja na swójom rodnem dwórje w depšćańskem źělu Pólskeje wóstała, jo była Markaric Anna, pó cłowjeku Zachow.
Wupołni prozne flacki w sadach!
Jo powěźeł mjazy drugim, až su 1959 wobšyrnje gódnośili prědnych pěś lět teje šule.
A na wšu njegluku dujo mócny wětš pó jsy a tak pśeskócyjo wogeń spěšnje na druge žywnosći.
Jo dalej wuknuł na wušej šuli, a jo kśěł pón teologiju studowaś.
Źiwy su statki, kótarež Bog cyni a kótarež žeden cłowjek za nim gótowaś a teke kradu wopśimjeś njamóžo.
Samska prezentacija bu 2017 w Grodowem muzeju w Złem Komorowje pśedstajona.
W slědnych lětach jo se wopokazowało, až nam dorost wót doma kradu felujo, dokulaž licba maminorěcnych źeń a wóteběra.
Co jo Was postarcyło, toś taku wobšyrnu kantatu choram skomponowaś?
„Hach, jo“, zdychnjo stary kněz Knapak.
Wótlěwa: Kilian Schneider, Heiko Schneider, Melitta Broß, Sven Kuhla pśi probowanju.
Landrot Siegurd Heinze jo se jej za to zjawnje źěkował.
K nadawkam instituta słuša pśespytowanje rěcy, stawiznow a kultury Serbow w Górnej a Dolnej Łužycy w zachadnosći a pśibytnosći.
Aby pśetrali wurědnu situaciju korony dla jo nam wušej wóstało wobźiwowaś kšasotu pśirody.
Zasej jo se něco nowego wuslěźiło.
Glědam na to, až nichten pśedłujko na górucem słyńcu njeźěła.
Mimo togo jo słyšała, až wrobel móžo masěrowaś ako žeden drugi.
Knigły jo ilustrěrowała Ingrid Groschke.
Rěcna šula póbituju rozwucowanje we pleśenju kórbikow.
zeger 17.30: Pytko wulicujo bajku za dorosćone
Wjasele a tužyca stej se byłej pśecej wjelgin bliskej, jo wón gronił.
„W Běłej Górje jo był jano jaden peronk (Bahnsteig).
Něnto zešrubujśo łatwy z aku­šrubowakom.
Wupyšnjony hołtaŕ gołbinskeje cerkwje.
Jano Domainojc su wóstali.
Som pśeśiwo tomu, wót bagrowaś dalšne jsy.
„Comy se procowaś wó spěchowanje za pśedpśepytowanje freskow pśez Nimsku załožbu za šćit pomnikow a wó pjenjeze z ILE-projekta.
Wjas Terpje słuša źinsa městoju Grodk a jo źěl serbskego bydleńskego ruma Łužyce.
Teke gaž lažy wjeršk Sněžki nad lěsneju granicu, jo wón za turistam pśistupny.
Slědna jo pśed tymi wjelimi luźimi z Borkow, Smogorjowa, Dešna, Chośebuza, Lipska, z Wjerbna a Picnja w serbskej rěcy krotke nagrono źaržała.
Až do 17. měrca mógu kandidaty swóju kandidaturu za amt landrota w Baršću zapódaś.
Źinsa sejźi how mjazy drugim direkcija wót „Kupjele Pieštany“.
Na 125. zapusće w Smogorjowje jo G.
Gaž jo dosć interesentow, by wón rad pśijěł z Gubina a by how swóju nowu wustajeńcu w mjeńšem krejzu pśedstajił.
Wón wótkašlijo.
1860 su hyšći zbytki groźišća w Rogowje widobne byli, ako cytamy pla Paula Fahlischa.
Jo jim samo wobstarał profija za grafiti.
Žeden źiw togodla, až cyglane kšywa, kenž na jadno su kšyte, tak jědernje su zbite, a te chójce we góli stoje kaž chóžyšća, dokulž te jegliny su zwótbijane.
Pśidatnje jo se zestajała sajźba komandow za lampu.
Teke Wětošojske cerkwine knigły z lět 1629 do 1666 mógu nam wjele powědaś wó starych casach.
A we wěstej naźeji, až buźo wumrěś a wognja wěcej njepóderbjeś, běšo jomu wšojadno, lěc se pali abo nic.
Jadno góle dej se něnto sćicha jadno z tych zwěrjetow wupytaś a jo jano z pógibami, to groni bźez zukow, drugim pśedstajiś.
w Žylowje a
Rowno ako by gjarncarjowa glina se mysliła a jadno źěło groniło wót swójogo mejstarja: Wón njejo mě gótował, a jaden rěd gronił wót swójogo gjarncarja: Wón mě njeznajo.
Z pśedanim na droze su dobry start měli.
Jogo rěd, z kótarymž wšednje źěła, jo wjelgin wobšyrny.
Gaž su pśeśiwo Serbskej ludowej stronje (SLS), dokulaž strona jo nowa, pón pśeraźijo Domowina princip neutrality stronow.
Na to smy se z brunicownju w dobrem dojadnali — jo gronił kněz Wilken. wjednik amta.
Pśeto k tebje se módlimy: Wóśc nas na njebju.
Poezija, ak ma žrědło we dłymokich zacuśach
Ten samy muž jo měł to staroserbske mě Domažył abo Radožył abo Długožył.
Kitoju jo se pśecej zdało, až płaśi pśewjele dankow za žywnosć a teke cerkwi.
Na woboje ma se glědaś, pśeto jadno to druge wudospołnijo a cłowjeka žywjenje wobogaśijo.
Nejpjerwjej smy byzali pó šyrokej awtowej droze kaž wu nas.
Ponjeźele jo se w Bramborskej zachopiło šulske lěto 1995/96.
Naraz źo slěd z góle wen na łuki a z rowneju drogu k Małksy, ale pón zasej znak k Brusnej grobli.
2. městno stej dostałej Christiane Dögel a Alexander Gärtner, absolwenta wuměłskeje wusokeje šule.
K tomu pśiźo hyšći radna licba hynakšych wuznamjenjenjow w Nimskej a drugich krajach.
Druge su měli teke wšake rědne napisma, ale w nimskej rěcy.
Pódla su Janšowarje, Mósćanarje, Pśiłukarje Radowizarje a tek Zawóda jo reprezentěrowana.
Mimo dalšnych pśednoskow w Chóśebuzu a w tśich dwójorěcnych wokrejsach se we wjelikej licbje zarědowanja wó nałogach a ze sobustatkowanim pórucyju.
Šołta jo se wšyknym aktiwnym źěkował.
„Se wě, mama, samo z mydłom.”
Muzeje maju wjeliku pótrjebu, se prezentěrowaś, a za to su muzejowe nocy, ako su mjaztym na kóńce tyźenja cełego septembra rozćěgnjone, wjelgin dobra góźba.
Pśi zawodnej wustawowej kazni (Betriebsverfassungsgesetz) płaśi jano pšawo BRD.
Ten jo był kuždy źeń pla suseda, aby tomu psoju futer zežrał.
Južo lětosa kśě planowaś cełu twaŕ, w lěśe 2007 kśě chopiś twariś a pón w lěśe 2011 dej pśiś prědna milina (Strom) z togo nowego bloka.
Wobźělenje na tych zarědowanjach jo jano móžno, gaž sćo se telefoniski pśipowěźeli pód numerom 0355/794930.
To markujo teke jogo źowka Verena, ako bydli we drugem chromje na dwórje: "How jo něnto pšawje pśijaznje".
Kóleno ga bóli jomu dalej, a jogo woblico wuglěda we glědałku tšašnje! Kobołt jo se na flaku pśeměnił do karwony a wuleśeł do jśmy.
Aby njepśespali, su nas gólcy wubuźili.
Źiwno nam běšo, až měsćańske spiwarje nam spiwat pśidu, gaž sami dosć spiwarjow mamy.
Rozmějo se, až smej teke lětosa sobu zapustowałej a na jajowu jězu šłej — stej Jörg Šulc a Marina Matušcyna k wěsći dałej.
Detlef Dähnert z wjednistwa Vattenfalla, dr.
Nic jano, až južo wěcej lět su zasej namše we Wětošojskej serbskej cerkwi.
Županka jo wuzwignuła, kak wažne za raźenje Domowinskego źěła su partnarje – njeserbske luźe, ako su serbstwoju pśichylone, a teke Serby zwenka Domowiny.
To za serbsku rěc dobre njejo” - tak to wiźi naš zwěrny pśijaśel J.
Google jo wjelike internetowe pśedewześe, kótarež jo wósebnje znate pśez swóju pytawu .
Wóna se we tom wjelgin derje wuznajo! Wjasele pśi walanju w źiwych kwětkach jo było na woblicoma źowćowu markowaś.
To su guseńce.
"To wjelgin rědnje wuglěda."
Robinson groni: Wšykna pomoc pśiźo z njebja wót Boga. 
Snaź pupku w serbskej drastwje?
Jadno - to nejwětše - w Borkowach a wokolinje, to druge w Lubnjowje a wokolinje a to tśeśe a nejmjeńše w Lubinje a Dolnych Błotach.
Kněni Pontowa jo pśedstajiła tak pomjenjone „wórješki“, ako su „chude pjacenje“, kótarychž pśigótowanje jo wóna sebje tegdy wót „tych starych“ wótglědała.
Dokulaž ten dom wěcej njebuźo internat, su dejali studenty pśeśěgnuś, a z nimi teke ten klub.
Ale smej stajiłej wjeliku naźeju na słyńco.
Ta Góralska kupka, tak su to pśibytne wót Marije Elikowska-Winkleroweje zgónili, jo se wusedliła pó drugej swětowej wójnje z Ukrainy a Rumuńskeje.
Ty ga sy musała móje pjeluchy pałkaś!“
Z tym ned zachopi. 
My napšawdu na to źaržymy, což stoj we koaliciskem wujadnanju", jo ministaŕka pódšmarnuła.
Saskia, sotša mójeje žeńskeje, jo tšašnje znjezglucyła.
Wót njetopyrja maju kśidła: Jan pas se drapateg’ tšašydła!
Telewizor how žeden njej".
W lětosnej zapustojskej sezonje jo Nowy Casnik dał wopowěsć w tśich pśiłogach a pśidatnych artiklach wó tych nanejmjenjej 55 lětosnych serbskich zapustach.
Na tom górjejcnem wobrazu wuglěda wšykno tak, ako njeby te muske na lěwem boce docełego źěłali.
Městno buźo DWC (Duchowědomnostny centrum, Beethovenowa 15).
To jo płod gubowu, kótarejž jogo mě póznajotej. Hebr 13,15
Su ned babow napjakli a je pśiglědarjam k woptaśu rozdźělili.
Basen wustawadła buźo 200 m dłujki a 60 do 70 m šyroki.
Su to byli wiki pód wósebnymi wobstojnosćami – derje pśemyslone a wuběrnje pśewjeźone.
Ten parket, pśijazne wobsłužowanje a moderatne płaśizny jich wabje.
Słužbne jězby do domownje gronje, až mam městno k spanju, až wiźim swójźbu, až se wuznawam.
To płaśi na pśikład za Christu Halkowu.
»To mógało w Pěčinje byś.«
Slědk su pśišli z cołnom – na brjogu su mimo śěgnuli radušańska lubosćinska kupa, chałupa ze ZDF-krimi-produkcije "Die Tränen der Fische" a samo bobrowa wobgroda.
Strjažow jo tencas była rědna serbska wjas.
Załožyś kśě tam teke "Europeadowu wjas" ako zmakanišćo za wšych wobźělnikow.
Łuki su wóni měli na Frysofje w Janšojcach.
Slědny staw knigłow pśisłowow ma nadpismo "Chwalba jadneje bogabójazneje žeńskeje".
Podstupim jo stolica Bramborskeje.
Na kóńcu kusa njejstej se młodostnej wěcej woborałej ale stej se "krydnułej".
Co móžo byś wuslědk kursa? Snaź rědne fotowe knigły? Teke słuchograśe by mógało nastaś.
Togodla kśě natwariś wustajeńcu, ako buźo turizmoju tyś.
Bórkojski amt co teke wšyknym wognjowym wobornikam a źiśownjam maski pódariś.
Na drugem boku ale su tam wótwórjone wšyknym wliwam, wót wšuźi něco pśewzeju.
Wót 15 maja smějo wóna swóje prozninske domy zasej wótwóriś.
W Pódstupimje, jo gronił, musy faraŕ luźam hyś.
Mjenjej jo wobchowanje pšawow serbskeje ludnosći na prědnem městnje stojało – njeglědajucy na 1948 wudanu kazń samskego mjenja –, ale skerjej zarědowanje serbskeje politiki a kultury do socialistiskego statnego wobraza. [...]
Bratš Neuber něnto šołta
Tak źejo Kněz.
W Dolnej Łužycy smy južo glucne, až lětosa mamy dwa luźa, kótarejž cotej na ceptaŕstwo za zakładnu šulu studěrowaś.
Mjazy nimi jo Serb Siegbert Budyšyn z gmejny Bórkowy, ako jo mjazy drugim cłonk serbskego wuběrka pśi wokrejsnem sejmje.
Lube źiśi, źinsa zasej baslimy!
Glědajśo, až woblacośo źiśam stare drastwy!
Gdańsk jo nejwětše město Pomorskeje.
Wóna lubujo to serbske wušywanje a šyśe drastwinych źělow tak wjelgin, až by se rada z togo žywiła.
We tych stronach budu powjesyś tofle z nadpismom.
Na kóńcu jo hyšći grono wó jagarju Bagoli.
"Som se woglědał grajki."
Teke wuknikow mójeje prědneje rědownje na chóśebuskej Serbskej wušej šuli som mógał pśeznaniś, se ze mnu na take drogowanje pódaś.
Wosadne ewangelskeje, katolskeje a ortodoksneje wěry su teke gromaźe spiwali. „Dupjenje a Bože słowo zwěžu nas z fundamentom Jesusa Kristusa, kenž katolskich a ewangelskich kśesćijanow nosy”, jo se groniło.
Wót 8. do 10. apryla jo se wótměwała 53. Centralna olympiada serbskeje rěcy we Wodowych Hendrichecach/Seifhennersdorf.
To wšykno su byli argumenty, až som se rozsuźił, zasej w chorje sobu spiwaś – až do źinsajšnego.
Glědaj pak, lěc awta napšawdu stojecy wóstanu!
Miłoraske su byli a su wjasoły lud.
Ale teke wón jo trjebał głose dalšnych wótpósłańcow, CDU ga jo „jano“ ze 13 cłonkami zastupjona we wokrejsnem sejmje.
Znajucy wšake z tych nowych modernizěrowanych inscenacijow som měł juž do togo tšochu źiwne wózdaśe.
Pśijězd pak njejsom dožywił, pśeto jo było bejnje pózdźe a som musał domoj.
»Doma chromy Měto, na reju źo weto a njej nigda, nigda dosć«.
W Chóśebuzu jo taki pśeśěg wót wušej 20 lět.
Až Dolna Łužyca we jich źěle grajo mjeńšu rolu (how stej se wobspomnjełej mjazy drugim Nimsko-serbske źiwadło a Serbski ludowy ansambel).
Někotare źělne wobłuki gmejna Slěpe južo něnto saněrujo źěk spěchowańskich srědkow z programa.
Nawukniśo, kak spórajośo beat do ludowego spiwa, wupytajśo grajne techniki folk muziki a grajśo dnja 26. oktobra gromaźe z profijami na jawišću Gladhousa, wšojadno, z kakim instrumentom.
»Sy spokojom był?«, jo kśěła młoda myška Pifka wěźeś.
Kněz Kosyk z Kopańc/Neuhausen: Ja som wjeliki pśijaśel ludoweje muziki.
Wóna njejo jano staršu literaturu pśeslěźiła, ale pśedewšym sama rozgrona wjadła z casowymi znankami, roźonymi wobydlarjami tych jsow.
Z tym jo měnjona pśede-wšym wutrajnosć pśi wótžywjenju a profilěrowanju "rěcneje šule", ale teke nawjedowanje chorow, źož su spiwali a spiwaju zrosćone, młoźina a źiśi.
A njejźo jano wó wušnosć.
Wušej togo su wótekšyli slědy sedymich jamowych chromow a někotare pódłujke słupowe chromy z casa romskego kejžorstwa.
Z pśipódla zarědowanymi burskimi wikami, aktiwitami za źiśi ako coo k hajckanju abo a jězby z kutšu jo Žylow k swětkam pśecej woblubowana adresa była za gósći zbliska a zdaloka.
Ale stary sused jo gronił, až som hejnak moderny zagrodnik, kótaryž glěda na techniku, ale nic na pśirodu.
Mimo SLS a Pónaschemu to njejźo.
Lars zas se pódnurja we wóźe za rybami, nigdy njama tšach.
Ale teke wón ma starosć, co buźo, gaž dłujki cas njebuźo se padaś a nastanjo zasej wjelika suš.
Wóna jo gótowała raz praktikum we Witaj-źiśowni „Błośańske lutki“ w Bórkowach, a tak jo se chopiła za to serbske interesěrowaś.
Slězyna njestatka jo wobwinowanje duchownego dla pózdatnego seksualnego delikta ze zmanźeloneju Serbowku.
W kśesćijańskej mysli źo dalej na pśiducych bokach, źož Trudla Malinkowa pišo wó nejstaršych serbskich napisach na cerkwinskich zwónach.
Pušćanje plona, jězdźenje we zbaslonych jězdźidłach a swěźeń na dnju źiśi – take wšake se tšoj na sańkowej górce.
Wustudnjony jen pótom do pśewidneje folije zawobalijomy a w blachowej tejzce chowamy.
Co ga jo do Hopela zajěło?
Wšykne tśo su dostali z rukowu pśedsedarja teke cesne wopismo a struski.
Dajomy groch do rorcycki a stajijomy rorcycku do wódy.
Su wuspiwali sławu Janšowaŕce
Cogodla su małego Arnego dupili w Gołbinje, to njewěmy.
Tak dostanjo mjatelik swójej smasawce.
Wóna se smjejkoco na swóju pitśku pśeklapanu wašnju.
W zachadnem stolěśu jo wjele do Ameriki, do Awstralije a do Afriki wudrogowało.
Kuždemu grajarjeju pśirědujo se jadna barwa jajow.
Pěś dnjow kśěta se samlutki pśez pusćinu, pjerwjej až jogo karawana nomadow wumóžyjo.
Wacej jo był wjelgin kubłany a pśijazny luź.
Som jej gronił, až som Serb, až smy narodna mjeńšyna w DDR a mamy narodnu organizaciju z mjenim Domowina.
Cytatej teke z biblije.
Skóńcnje se jaden luź nad psom zmilijo a Bennija wuśěgnjo.
Na dwě dalšnej studijnej tšojeni žednje zabył njejsom.
Jeju sused Henry Klajc jo ako cłonk organizaciskego komiteja jeju tak dłujko nagranjał, daniž njejstej pśigroniłej.
Aby wabili teke młodych luźi na cołn, su se fachniki turizma wšake wumyslili.
Doškrabki wót drastwinego swěźenja w Lubinje
How w Błotach jo wjele wódy.
Abo spiwanja a gronka.
Nedoma jo měnił, až wucabnice deje měś sami móžnosć swóju wucbu ewaluěrowaś.
Ako by ten kamel jano na turista cakał, kenž by kśěł na njom rejtowaś …
Naše wukniki su tenraz pśišli ze šestych rědownjow Dolnoserbskego gymnaziuma, ze zakładneje šule w Borkowach a z Mosta.
Rostlina jo w Europje wót Pyrenejow, pśez Alpy až do Karpatow rozšyrjona, ale teke w pódpołnocnej Afriki a na pódzajtšo až do pódzajtšneje Sibirskeje wustupujo.
Spiwa Chor Łužyca, na orgelach grajo Maximilian August.
W Letiskej jo w lěśe 2016 nejžwětša cerkwja, Letiska Ewangelsko-Lutherska Cerkwja, pśestała ordiněrowaś žeńske.
Marije donjebjastupjenja, 1. 11. wšyknych swětych, 11. 11. źeń njewótwisnosći, 25./26. 12. gódy
To su śim zajmnjejše kniglicki, gaž myslimy, až jo w 17. stolěśu papjera była droša a njejo było teliko śišćaŕnjow ako źinsa.
»Myslim se, te wót jamy III abo wót jamy II.« 
Pśez to by měli wuknice a wukniki z tych stron spěšnjejšu drogu do noweje šule.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo, gaž wobradujo na teritoriumje jadneje župy, co dla togo pśepšosyś kuždy raz wósobinski župana a pśedsedarjow kupkow a towaristwow a se staraś wó simultane pśełožowanje do nimskeje rěcy.
Z togo casa jo se wjele wó tom diskutěrowało – w šulskem ministaŕstwje w Pódstupimje, we wokrejsnem zastojnstwje, we wokrejsnem sejmje a jogo wuběrkach, w drugich amtach a šulach, w měsće.
"Kumštnosć" parka jo derje wiźeś.
To buźo w „Gladhouse“ na Droze młoźiny 16), zastup jo dermo.
Altekrüger jo se zjawnje wuźěkował za to, až kubłańske ministaŕstwo jo na kóńcu gaz dało a to pśizwólenje malsnje napórało.
Źowćo jo młody luź žeńskego roda, kótaryž njejo starstwo dorosćonych dośěgnuł, toś źiśe abo młoźinska, kótaraž njejo hyšći žeńska.
k temje Europeada 2020 cu ja rady na slědujuce fakty pokazaś, až jo móžno, až by mógało se wěcej ako jano serbske mustwo wobźěliś.
Pśi tom maju wšykne cele śicho byś.
Tam jo se ta tradicija w srjejźowěku wuwiła, nejpjerwjej z pósłanim lubosćinskich listow abo kórtkow, pózdźej teke z kwětkami.
To rozwjaselenje pśed spótnym casom jo teke w drugich stronach Nimskeje a w drugich krajach znate.
Pšosymy toś wó wódaśe za ten zmólony tekst!
Ten Kněz jo twójo dowěrjenje.
Pśi tom jo para pśecej w sebje „žywa“ pśez wšake biologiske a chemiske procese.
W pśiducych tyźenjach buźo toś w šulskem domje śicho, nježli se pón 14. awgusta zachopijo nowe šulske lěto 1995/96.
Moju prědnu baseń wó zapusće jo profesor Šewc w Casniku lazował, a na to jo mě pisał, až jo se jomu ta baseń wjelgin spódobała a až dejm na kuždy pad dalej basniś.
Pśedewšym za tym, až wóna jo pó dlejšem póbytku w Barlinju se do domownje w srjejźnej Łužycy wrośiła a źowka Leonora jo se naroźiła, jo zaběranje ze swójskeju zachadnosću za nju wjele relewantnosći nabyło.
Dotychměst su pó lěśe 1990 něźi 11 miliardow euro wudali za toś to wobšyrne rekultiwěrowanje wuglowych jamow we Łužycy, tych pjenjez pak buźo hyšći wěcej.
Berberske rěcy słušaju k afroaziskim rěcam.
Běda tym, kenž wót złego gronje, až jo dobre, a wót dobrego, až jo złe, kenž ze śamnosći swětło a ze swětła śamnosć gótuju.
W 33 bildach su pokazowali Slěpjańsku kulturu a wósebnosći tych stron.
W septembrje 1990 su zachopili procowanja, Maćicu Serbsku nowo konstituěrowaś.
Kosty za tu twaŕ wucyniju milion euro.
Na kóńcach słowow njejsu spiwne konsonanty.
Pón sebje pśedstajśo zeger slězy głowy.
Pśispomnjeś hyšći cu, až zewšym tak lažko njejo było, kmane źiśi za powědanje serbskich tekstow dostaś.
Rušćina ma šesć padow a dwa cysle.
Branje w serbskej rěcy – wěsće teke dupjenje, wěrowanje, zakopowanje a serbsku namšu – su pśed 100 a wěcej lětami wšuźi znali.
Pó 20. se wuwjedrijo a slěduju rědne dny až do kóńca mjaseca.
A wšake dalšne pšašanja jan tak na mnjo praskaju.
To groni: zapšawym jo tak było, nježlic až su zachopili semjenja trajdy dokradnjej sortěrowaś.
Wejsne towaristwo se źiśam wuźěkujo! Spěchowańska směrnica "Strukturne wuwiśe we łužyskem brunicowem rewěrje" jo gano płaśiwosć nabyła.
Kotary ga jo ten nan a kótary ta mama?«
To wósebne jo, až wjele familijow pyšni jatšowne jaja na śichem pětku.
Ako wurownanje pśinjasotej wokrejs Górne Błota-Łužyca a lokalny telewizijny sćelak Seenluft24 lětosa jatšowne póbitowanja ze złykomorojskego groda digitalnje k familijam domoj.
Něnto jo Scheufele pytał dalšne wupominanje ako dušowpastyŕ.
To gótujo wuknikam wjelike wjasele.
Borkojska šula jo dotychměst jadna z tych mało kubłanišćow (Bildungseinrichtung) w Nimskej, kenž toś ten system wužywaju.
Rownocasnje jo był wón za wšake muzeje, głownje we Łužycy, kurator za wustajeńce.
Pśiducu sobotu, 23. septembra 1995, se zasej zmakajo Dolnoserbska rěcna komisija.
"Smy słušali ku kralojstwu Sakska, źož mulowy bom jo był lěbda znaty abo njejo scełego znaty był.
Mjazy tymi móžośo pendlowaś z cołnami, wót zeger 10:30 (wobej marka buźotej zacynjonej wót zeger 18:00).
Wěcej powěsćow wót turjańskeje woklapnice namakajośo na 8. boce.
Zawěsće buźo lětosa zajtša jatšowneje njeźele hyšći wěcej wobydlarjow pśi woknje abo pśed swójom dwórom pśisłuchaś a pśiglědaś, gaž jatšowne spiwaŕki w pasiońskej nocy swětosnje pó jsy kšacaju.
Antje jo se rozsuźiła za dalšny pśedmjat: kulturne stawizny antiki a w 19./20. stolěśe.
K tomu jo pśišła dosć špatna zemja za rolnikaŕstwo, pśeto »Šejnejda lažy na ryjnych pěskach« (Fryco Rocha).
Hitzacker jo małe město w hannoverskem Wendowojskem kraju.
Jo była bydlenju pśitwarjona a jo měła městno za 16 luźi.
Pśi tych prědnych kniglickach jo wón kśěł z dobrym eksemplom naprědk stupiś, a jo je zapłaśił ze swójeje móšyny.
Nježli pak su se zmógnuli, jo Krabat južo z kralom ze stana wuběgnuł.
Ceptarje našogo gymnaziuma wuwucuju tu cystu dolnoserbšćinu a tu „wejsańsku” serbšćinu.
Srjejźišćo jsy, pó rumnosći a teke, což wuměnu nejnowšych wejsnych powěsćow nastupa.
Južo tencas su měli w Dešnje ten znaty połmjasec!
Nawězała jo dalej kontakt ku kněni Stangowej wót “Bramborskego krejza za bajki”.
Dla cogo jo jim wulicował take wobrazowe pśirownanje?
Na Njepilic dwórje buźo sobotu, 13. apryla, zeger 14:00 zgromadne jajamólowanje za cełu familiju.
Glědaś pak by dejali pó mójom měnjenju kšuśe na to, až Domowinske kupki dalej wobstoje a źěłaju.
baran jelenjetko kokot liška wójca
Drjowkojski casowy znank Klara Krausowa, kótaraž jo 2013 zemrěła, jo napisała dnjownik.
Zabijanje kokota jo teke žnjowny serbski nałog.
Ceptaŕ jich zastaja.
Kněžo, tebje jo wšykno mójo póžedanje wědobne, a mójo zdychowanje śi njejo zatajone.
Chwalba takemu zwěrnemu zastojniku!
Te ga maju se wjelgin śěžko we tom zymskem casu.
Naša trilogija pśedstajijo, kak su nimske dobywarje w běgu stolěśow na se spórali kontrolu za toś ten kraj.
Powědaś wó drugich abo cuzych – to jo za źinsajšnu towarišnosć rowno tak wažny ako teke zwadny dypk.
Nejpjerwjej buźo to na pětkach a srjodach, kuždy raz dwě štunźe.
Lk 10,25–37 * 1 Jan 4,7–12 * Ps 120
A kužda zasłužujo respekt!
Krotki cas pó tom som zachopił na orgelach graś, malsnje som na namšach sednuł ako organist za orgelami.
Toś to wustawjenje płaśi nejpjerwjej až do 20. apryla 2020. Kosty za wše južo kupjone kórty za wótpowěźone zarědowanja se zarownaju.
Stary nan jo dostał wopismo za to.
Pětk, na 23. februar, buźo dalšna Serbska narodna zgromaźina w Chośebuzu.
A wótkul pśiźo motiwacija?
Rožojte kwiśonki wrjosa nas w nazymje rozwjaseliju.
Narske a dyrdakojske smy to se wě kśěli wuproběrowaś.
Daloko pšec wót romantiskeje kulise lipšćańskego centruma, mjazy platowymi twarjenjami a w realiśe problematiskego měsćańskego źěła Grünau, jo mócnaŕstwo "cygańskich kralow".
Pó pśedstajenju filma mógu woglědarje pśiś do rozgrona z režiserom a awtorom scenariskich knigłow Siegmar Schulzom a z kameramužom.
Za wjerašk zgromadnego źěła jo wobglědał šołta wudaśe knigłow wó Slěpem 1998.
A luźam pomagaś — to jo pśecej kśěła a teke jo. „Ja ga som pśecej to lěpše za tych luźi kśěła“, jo pokornje wobwěsćiła, ako smy gano pśi njej w běrowje sejźeli.
Glědajucy na to, až smy gromaźe nejmjeńšy słowjański lud, jo to njesromne.
Njejo pak hyšći wěste, lěc zagrodowy festiwal w Rogeńskem parku wót 22. maja do 24. maja buźo směś se wótměś.
Zyma pśiźo dosć jěsno, buźo pak měnjata, a to teke južo na zachopjeńku lěta.
My gronimy: Ty maš ptaška!
Drogowanje pśez granice jo tuchylu wšuźi problematiske, wósebnje w granicnych stronach, na pśikład mjazy Nimskeju a Dańskeju.
Wón jo cytał ze wšakich listow, kótarež jo serbski bur na kóńcu lěta 1944 a na zachopjeńku lěta 1945 pisał.
Daloko a šyroko jo znate a pśipóznate, až su te Dešanarje-Strjažowarje wjelgin pilne luźe.
Wukniki su sebje sami wumyslili tu dramaturgiju filma, filmaŕ Stefan Göbel jo jen za jich ideju wjerśeł.
W nich móžośo cytaś nejnowše - za wětšy źěl wjelgin luštne - basni wót Jurja Kocha.
Grozy něnto tšach, až te pjenjeze pójdu kamsy, nanejmjenjej lětosa.
Wutšobny źěk a wjele wjasela w Lipsku! Pšašała jo se Liza Waltherowa.
Tam, źož ma žabka Šnapawka wósrjejź gata swóju mału kupcycku.
Wše pak su byli zjadne, až jo derje, až take wopomnišćo jo nastało.
Gałuzy z pśewisujucymi bocnymi gałuzami daloko roztyla stoje.
Wušej togo su tam wustajone pupki we wšakich serbskich drastwach.
Zazdaśim, dokulaž źe njejstej se serbski a nimski źěl sedlišća pjerwjej pśecej tak derje znjasłej.
Publikum jo z wjelikem zajmom pśisłuchał basnjam Miny Witkojc, a luźe su wjele pšašali.
Bórkowy/Burg: Sobotu, 7. decembra a njeźelu, 8. decembra, buźo w Bórkowach adwentny swěźeń.
Nejwuša góra jo "Schneeberg" .
Pśed 25 lětami jo se mě pśinamakał pśisamem wót samego krejz zajmcow za słowjańske kraje a rěcy.
Tych, ako se tam biju, budu wšyknych wen do sněga zwuchytowaś.
Pśeśiwo smjerśi njejo hyšći žedno zele rosło a njebuźo teke rosć.
Zastupniki Domowiny su wobwěsćili, až Domowina to wuzwólowanje pódpěra a buźo za njo wabiś.
Wóni su se wobrośili na Wusoku šulu za pšawo a zastojnstwo w Pódstupimje, dokulaž w Sakskej taku šulu z kompetentnymi wědomnostnikami njejsu měli.
Dwa dnja jo susedka tam pjakła: 16 mazańcow k pśiswajźbje (Polterabend) a rowno teliko k swajźbje samej.
Šesć spiwaŕkow jo było z Mósta, dalšna z Radowize a druge z wokolnych jsow.
Mama jadnučkego syna bydli w Lübecku, wón w Barlinju.
Su we Varnsdorfje mjazy drugim załožyli měšany chor, a ten njejo jano how spiwał, ale teke w drugich městach.
Suchy lan wózy bur do brožnje.
Po žycenju pśedsedaŕstwa Serbskeje ludoweje partaje su se zmakali zastupniki Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny dr.
Cerwjene mórjo jo mórjo mjaz Afriku a Arabiskej połkupu.
Stakim jo to nejstarša wejsna cerkwja we starem Grodkojskem krejzu.
Smy krydnuli kritiki wót bokow serbskich institucijow a wót Domowiny.
Togodla jo mě teke zajmowało, kótare nowe drogi tam w serbskem konteksće wuproběruju.
Ludwig Ela - se tuchylu wót Serbow samych mócnje w medijach a na drugi part „demontěrujo”.
A blisko jsy jo klapotał pśi małej rěce samotny gólny młyn.
Na kuždy pad.
Tak jo był ten zachopjeńk bejnje śěžki a to wójowanje pśeśiwo bomcoju a śišćoju jo skóro dwě lěśe trało.
Pokažom śi rada, kak su pcołki žywe.
W lěśe 1991 som teke ja šeł na tak pomjenjony pśedwuměńk, do kótaregož zewšym stupiś kśěł njejsom.
Gaž chwalobny kjarliž huspiwali běchu, źěchu wen k wólejowej górje.
Pla nas w Serbskej wušej šuli pak jo to w prědnych lětach weto było tšošku hynac.
Lubosć k serbstwu a k Błotam se śěgnjo kaž cerwjena niś pśez jeje cełe myslenje a cynjenje a napołnijo wšo jeje źěło, daś jo proza abo poezija.
Źiśi su sebje samych w swójich kostimach mólowali, leporelo baslili a su nam pokazali, kaž su z drastwami pó jsy śěgnuli.
To kwakaju žaby z jadnym głosom.
Dajo jeanse, lanowe drastwy z módrośišćowymi kšomami a wjele drugego.
[k dopomnjeśu: Šwjelowe dnjowniki deje se wudaś we dwěma rěcoma].
Abo pśez atraktiwnu formu a wopśimjeśe (Inhalt) nowych zajmcow k wuknjenju rěcy nawabjaś?
Ducy jo padnuł do wjelkoweje jamy, w kótarejž jo był wjelk popadnjony.
Teke kak tym krowam wšyknym su gronili.
Pózdźej ak starc a staručka su glědali slědk na lěta.
Z rozpśestrěśim mócnaŕstwa/rajcha Frankow do pódzajtša jo měrnemu pśisedlenjeju slědował cas kšawnych bitwow, zamordowanja wjerchow a wósromośenja religioznych městnosćow.
Wustawowy wuběrk Serbskego sejma jo na wobradowanju pśedslědnu sobotu prezentěrował koncept k pśigótowanju wustawy serbskego luda a wujadnanja ze statom.
Twója dobroś, Kněžo, buź nad nami, ako my se na tebje naźejamy.
Bartels jo kritizěrował, až něnto, pśi wabjenju k serbskej wucbje, worduju luźam falšne zlubjenja dawane, mjazy drugim imersija a móstowa funkcija serbskeje rěcy k słowjańskim susedam.
A kak to mój nan jo mógał – we wójnje ga jo hyšći wjele groznjej było.
»Ty cyniš, ako by ja wina był, až pód Strowim brunica lažy«, groni muski, něnto tola zranjony.
To jo kwětk za móju towarišku – pcołku Ritku.
Luźe nic njepikaju, jano casy něchten něco swójomu susedoju do wucha pyšpoco.
Pśez wuswójenje junkarjow a wójnskich złosnikow serbske mały bury a rolnikarje su dostali zemju a wuswójenje wjelikich zawodow jo wjadło k prědnym ludowym zawodam.
Kola: To se rozmějo, až njamóžo nichten se wšykno markowaś.
3. njeměr, krawal
Wóno jo dosegało wót Srjejźnego mórja do Persiskego golfa.
Pó šuli jo wuknuł na BTU na kucharja.
Ta sama pak jo kradu dopokazana, z tym se zaběra wědomnosć indogermanistika.
Wosebny źěk jo se zasłužył G.
Ideja towaristwa Sprjewica jo originelna, něnto jo trjeba zwěstkarje pytaś", jo groniła 82lětna woglědaŕka prezentacije Brigitte Broschowa z Łaza.
Drugi źeń stojašo chwalba tež we wšyknych nimskich casnikach.
A tak jo wón se rozsuźił, až stej kobołk a grošk jomu wótněnta wšojadno.
Lětosa jo se wudaniło wšym, kenž su doma, w šuli abo na uniwersiśe pórědnje serbski nawuknuli: Moderacija (Sophie Meserojc, Ana Cachariasojc) jawišćowego programa 36. dolnoserbskeje Schadowanki sobotu tyźeń w [...]
Źinsa su se minuli serbske drastwy a serbska rěc ze wšednego žywjenja w Grodku.
Wikara Jachmann a Klaas stej dialogiski prjatkowałej wokoło pšašanja: Cogodla njepśidu luźe? We srjejźi jo stojało to słowo "Pójźćo ku mnjo wšykne, kenž wy chamne a wobśěžkane sćo, a ja cu was wochłoźiś".
Kwiśo w póznem lěśe.
A wón jo se pšašał: „Jo take pominanje we cełem realistiske, gaž 10 km wokoło Radworja wšykne statne srjejźne šule su se wuzacynjali a kopica źiśi źo do radworskeje serbskeje šule z nuze, rownož žednu afinitu k serbskej rěcy njamaju?“
Na tom zakłaźe móžoš teke rěcne strategije k pódpitwanju stereotypow wuwiś".
Hanso Kulling mě wulicujo, až su jogo tencas ze słužby pušćili, dokulaž jo wěrił do Boga a pśisłušał jadnej zgromadnosći w ewangelskej cerkwi.
Ale lubjej pózdźej nježli zewšym nic!
Po lěśe casnikarjenja jo mě jasne, až ma Łužyca teke druge woblico.
Su ga pśisamem wšykne wót njogo a jogo kolegow z pśedsedaŕstwa planowane zarědowanja a akcije se rozpuknuli kaž mydłowe puchoŕki.
Tak su nam z Pódstupima na pśikład napisali: "Na mšy we wósaźe Bornstedt smy zběrali kolektu we wusokosći 107,66 euro za serbske dušepastyŕstwo a za serbsku wósadu".
stwórtk, 10. decembra /zymskego
Chto taku ma, dej pšosym swójsku, cysćonu lapu sobu pśinjasć.
Do dołka składu se gałuzy a zelena słoma (how zaśaco pózdźej šlaka), na to nakładu se warsty wugla a rudy.
Na kóńcu jo pěś kilometrow dłujka parada pó drogach.
To jo wósebnje teke trjebne za źěło z młoźinu.
W tom casu swěśe pśedewšym zadrogowarje z Karibiki a Afriki někotare dny.
Wojwodina jo awtonomna prowinca w pódpołnocnej Serbiskej.
Pśedsedaŕka Wejsnego towaristwa Běła Góra z.
W carnem woblaku, na głowje z kłobykom wupyšnjonym z módrymi, cerwjenymi a běłymi bantami, jo stupił ako prědny Dennis Gjardy, ten póbratš na jawišćo.
Za to, až wón něnto tam na Młyńskej droze tronujo, su se młoge starali.
A spiwaju, se smjeju, žortuju. „Te nitki mógu byś wužytne!“, mysli karwona pśi se.
Akcija jo lětosa prědny raz.
Wokoło 20. zyma hyšći raz slědk pśiźo, w nocy groze samo až do 15 stopnjow pód nulu.
Wóno teke wustupujo w telegramach, mejlkach atd.
Rozpalita zagóritosć pla nowego Superkrala a jogo kralowki.
Pijośo wino z keluchow a žałbujośo se z balsamom a njestaraśo se wó Jozepowu škódu.
How wótśišćijomy wurězk wót Zarębowych knigłow.
Koalicija lubi Serbskemu institutoju w Budyšynje, až dostanjo nowu serbsku biblioteku a kulturny archiw.
Župne pśedsedaŕstwo jo se na swójom pósejźenju kóńc měrca z tymi pšosbami zaběrało a jo teke wětšy źěl z nich pśizwóliło.
Tam su se za taki chor wósebnje zasajźili a procowali znatej komponista a muzikarja Jan Bulank a Detlef Kobjela, a z nimi młoda praktikantka Muzikoweje wušeje šule Janka Cyžec.
Wustupy we drugich zwězkowych krajach, na Zelenem tyźenju w Barlinju, a teke w Egyptojskej a Awstriskej – to stoj zapisane we jich chronice.
Až do 21. septembra mógu Serby se do zapisa wólarjow zapisaś daś.
Něźi raz, snaź w měrcu, jo pśišeł pśikaz k ewakuěrowanjeju.
Wše su pón znak šli do cerkwje a su se woglědali film wó Spěchowańskem towaristwje a kafej pili.
Gaž je citěrujoš, póceraš z duchnego derbstwa, z tym tež z ludoweje mudrosći Serbow".
Cesć 1. krala jo se pśi tom wudobył Sebastian Zmjet.
Namša buźo drugi jatšowny swěźeń, dopołdnja zeger 9.30.
Teke słownick njefelujo.
W našej strategiji za Łužycu njocomy jano góspodaŕstwo, wědomnosć a slěźenje w Dolnej Łužycy dalej wuwiś, ale teke cełe kulturne žywjenje, jo k tomu groniła Ulrike Gutheilowa, ako jo w doněntejšnem bramborskem kněžaŕstwje ako kulturna statna sekretaŕka była zagronita za serbske nastupnosći.
Na twardej droze wóno njezapadujo kaž na měkej, źož wóno dosć cyniś ma, až samo se wupórajo, wjele wěcej tu lodingu.
Wěste areale wóstanu suche, tak až mógu ptaški - sedajuce we tšawje – tam se zasedliś.
Plan za dolnoserbsku rěc
Norbergowa jo se naraźiła wót Maśice Serbskeje, kněni Elikowska-Winklerowa wót žeńskecego chora Janšojce a kněz Hanška wót Zwězka serbskich rucnikarjow.
»Pójź, sednjomej se hyšći pór minutow.«
Tak se groni.
Dwa zwězkowej politikarja stej wu nas ducy byłej
A Drjejce maju wjerašk pśed sobu.
Wósebny, źasety jubilej jo łoni swěśiła źiśeca a młoźinska wognjowa wobora, kótaraž jo wjele wugbała na pólu źěła z dorostom.
K tomu srowatku piś.
A gaž nichten wumrějo krotko pśed jatšami, pón musym bejnje chwataś, aby w krotkem casu hyšći twarił taku kśicu“, wón wulicujo.
Źěłała jo Markusojc śota w měsće a w Picnju.
Brunicoweje jamy dla njejo familija mógała wóstaś we Łakomej.
Ned pomina: »Pjas, pjas!«
W 1850 załožonem Serbskem towaristwje Dołojcneje Łužyce běšo cłonk wuběrka, kótaremuž pśisłušachu mimo njogo fararje Albin z Górjenowa, Fryco ze Skjarbošca a Pank z Lutola kaž teke wucabnik Schuster z Klinki.
Jo wuzwignuła, až wobstojece póbitowanja we Łužycy njejsu hyšći dosć widobne.
Wót togo su 90.000 euro myslone za EUROPEADU a jeje pśigóty, kótarež běže wótněnta w cełej Łužycy na połnych turach.
Teke do togo jo wóna ten amt měła, w casu ako Ulrike Menzelowa jo była promštowka.
Jomu gótujo wóno wjelike wjasele a za njogo su to něnto sobu nejglucnjejše lěta.
Daloko pšec bjacy krowa.
Dla korony su lětosa bźez koncertow a srjejźowěkowych pśedstajarjow, cele bźez swěźenja tu sezonu na wobłuku "Stary lud" wótwórili.
Ty lětaš?
Dwa raza som južo pisała wót mušlow.
Na tom wjelikem zapusće a něnto teke na młoźinskem zapusće se zasej ako něga lapy stajiju.
Familije tych źiśi su se to woglědali.
Za wuzwólowanje za nowy krajny sejm 1. septembra buźotej nejskerjej dwě stronje kandiděrowaś, ako matej někak cyniś z tym serbskim.
Teje witki se žedno góle bójaś njetrjeba: Janšojski bog jim z njeju pó kśebjaśe hajcka a je z tym žognujo.
Raz smy měli dweju młodeju wołowu, jaden wěcej běły ako cerwjeny a z rědneju šyrokeju głowu, tomu smy gronili Maks.
Sobotu, dnja 9. junija, su Domowinarje z kupki Prizarske Borkowy swój wulět do Barlina pśewjadli.
Ty sy ta slědna – wiźiš, wšykne how južo su!
Wěrno jo teke, až kśě se Serby pó wěstem casu pak teke zmakaś na jadnom wětšem swěźenju, źož pśidu serbske luźe a jich kupki a towaristwa z cełeje Łužyce gromadu.
Z nich jo wjadła wijata sćažka hejnak taki labyrint wen na drogu.
Prědny raz jo to wuběźowanje krotkich filmow měło oficielne tśirěcne mě: we nimskej, dolnoserbskej a górnoserbskej rěcy, což jo teke stojało na flyerach.
Tylowa cańka pśed woblicom dej pśinjasć wósebnu distancu mjazy bogom a źiśimi.
Žeńska se trějo njewidobnu włosku z woblica, stanjo a stupijo ze źurjami wen.
Płody su kapsle z wuskimi kśiłkami.
Ale klawsury su se w tom semesterje teke online pśewjadli.
Myslone jo pśi tom na jatšowny cas, źož comy how pokazaś, wšake serbske nałogi wokoło jatš”, jo nam Helga Uhlherrowa powěźeła.
Myta jo skóro dostała: 2017 tśeśe městno a 2018 prědne městno w kategoriji młodostnych pśi wóskowanju jajow.
Lěto do togo su młodu Serbowku za to źěło pósćili z Mytom Gregoriusa Mättigowym stipendijom, z kótarymž su w Budyšynje prědny raz někogo pósćili.
Snaź nam pomaga Jan Sebastian Bach?
Dwě wósaźe stej pśejšłej do cerkwinego wokrejsa šlazyńska Górna Łužyca, zbytk wokrejsa jo se źělił: grodkojski wobceŕk jo fuzioněrował z Chóśebuskim wokrejsom, złykomorojske strony su fuzioněrowali z Dolnołužyskim cerkwinem wokrejsom.
Pśed namšu budu napóraś pódla cerkwje małki jatšowny wogeń, a pśi njom budu na zachopjeńku namšy zapaliś swěcu a ju do cerkwje njasć.
Vladimir a Dana ze złoteje Pragi.
Ale což jo se raz we susednej jsy stało, jo napšawdu wěrno.
Lody dejali byś jano w dołojcnej etažy, a to w styrich wětšych źělach, w górjejcnych etažach głownje běrowy.
Cytarjam Nowego Casnika žycym wjele dobreje mysli, naźeje w tom casu.
Buźomy na kuždy pad něco cyniś, ale co, to hyšći njejo wěste.
Lk 21,25–33 * Jak 5,7–8(9–11) * Ps 68,1–19
Šćěpjenja wjedu, pó měnjenju młogich religioznych, wjelgin konserwatiwnych pśeśiwnikow šćěpjenja, k pówušonej kriminaliśe a/abo homoseksualnosći, pśi comž někotare wót toś tych ekstremnych pśeśiwnikow šćěpjenja wopytaju hyšći homoseksualnosć ako kriminelny njestatk abo duchnu chórosć wósromośiś.
Našu nowu redaktorku Jill-Francis Ketlicojc jo na jeje prědnem źěłabnem dnju pótrjefiła njegluka.
Wjacor, ako jo nan zasej wótejšeł, jo źowćo Brune wócko pócerało z rěcki fryšnu wódu k piśeju.
W gmejnje Dešno-Strjažow jo jich wjele luźi ze samoiniciatiwu.
A hyšći jadnu wěc su we nowych wustawkach pśeměnili: mjenja jsow a gmejnow, ako laže we serbskem sedleńskem rumje, su tam něnto oficielnje na nimske a serbske napisane.
Wón wuslěźujo wšakorake aspekty friziskeje rěcy, stawiznow a kultury.
A za tych wjelerěcnych turistow su how zarědowali to wjelerěcne wótźělenje.
Wóna jo pisała basni, dokulaž wóna móžo cuśe šyroku drogu daś a wóna jo zasłužyła mału pśizasłužbu.
W lěśe 1972 jo kněžaŕstwo 30 milionow markow k dispoziciji stajiło za mokše łuki a pola mjazy Picańskimi gatami a Lubnjowom.
Luźe, ako su tamkor prědny raz pśišli, su wołali "Cas how wostanjomy".
Docełego jo jich 6 scenow, źož jo na probje how a tam hyšći tšochu klěcało.
Ale źo jo pšawy puś?
Z tym jo „Slěpjańska“ župa spěšnjej ako ceła „wjelika“ Domowina, ako co lětosa w měrcu na swójej głownej zgromaźinje taki program „Domowina 2025“ wobzamknuś.
Rad nose wóni cerwjenu a zelenu drastwu.
Wón ma titel "Źiwnučki póbratš" a wopśimjejo 522 nadawkow a 270 dalšnych zwucowanjow, kótarež wužywaŕ interneta móžo doma sam rozwězaś a pśi tom wuknuś.
Wid do archiwow a wuslěźenje zachadnosći su dejali ludnosći wócy wótwórjaś za jadnanje SED-wjednistwa a z tym za funkcioněrowanje diktatury.
Pokazku dajo snaź jaden citat z Nowego Casnika južo z lěta 1993: „Myslim se, až lažy głowny nadawk w našych rukach a našych wutšobach.
Ten sćažor, źož howacej wisy serbska chórgoj, jo był dokusow.
Wóno jo niźi 30 lět, tam jo mě raz něchten serbske knigły pśinjasł.
Pónjeźele tyźeń, dypkownje k Lipšćańskim knigłowym wikam, jo wujšła nowa zběrka basnjow Kita Lorenca w Ludowem nakładnistwje Domowina.
»Ale tak to jo!
Zwětšego distribucija wužywa jano jaden format binarnych paketow, jo pak móžno formaty mjazy sobu konwertěrowaś.
Lenka na pśikład namakajo jajo, ako jo kšejcerwjene a ma wjele małych carnych njetopyrjow na se.
W GŁOWNEM ŹO PŚI TOM nejpjerwjej wó to, garantowaś pšawidłownu produkciju za ludnosć a zawěsćiś transport a socialne a strowotniske zastaranje.
W tych wokolnych jsach togo kupanišća se powěda pó słowjeńsku, pó hungorsku a pó nimsku.
»Nimska jo zejgrała«, wón do swójeje brody borboco.
Regionalny direktorat za wobswětowy šćit w Gorzowje Wielkopolskim jo wózjawił, až jo se oficielnje zakóńcył pśespytowański proces za wót pśedewześa PGE planowanu jamu Gubin.
Gaž som pśed lětami pśigótował pśeglěd wó pówójnskich dolnoserbskich beletristach, som zwěsćił, až wětšyna wót nich póchada z Górneje Łužyce.
Buźo tam cełe lěto a co we tom casu dokóńcyś swój studium zastarańskeje techniki (Versorgungstechnik). 25lětny jo pěś lět nawjedował Prjawosku młoźinu.
Tam jo wuknuł serbsku rěc a jo ju – hynac ako młogi maminorěcny a z rodom Serb – pśecej cesćił.
Tak źejo Kněz: Rowno ako som na ten lud dał pśiś wšyknu tu wjeliku njegluku, tak cu teke na nich daś pśiś wšykno dobre, kótarež som jim pśilubił.
Wón jo nagrawał naš woglěźe na Njepilic dwórje, a pśi mnjo doma w Groźišću.
Objekty w zmysle kosmonawtiki su "kosmonawtiske śělesa".
A to jo pón było dalšne postarcenje.
20lětny Jens Huglaŕ - wón jo až do pśiducego kokota Drjenojski kral.
Pśisamem wšykne wobrośuju se ze swójimi pšosbami a módlitwami na Boga.
René rozkładujo nam, až lod z maminego mloka šmekujo pitśku hynac ako normalny lod.
Pón pak kopjotej wobej ze swójimi śěžkimi škórnicami do gólca.
Žnjowna źěkna namša buźo na tom dnju we Marijinej cerkwi we jsy.
»Pópšawem mam lubjej te wjelike grody ako Sanssouci abo Pillnitz.«
Stare luźe njemuse stakim ceły źeń doma we swójich styrich sćěnach zawrěte byś.
Za kwalitu muzeja jo gódnota zběrki nejwažnjejšy kriterium.
To groni: kótare wuglowe elektraŕnje deje se ga wótšaltowaś.
Su ga se rowno how w tych dolnoserbskich jsach južo lětźasetki dłujko šowinistiske mysli kjarmili.
Toś som se 5. nowembra 1965, jaden źeń pó mójom 30. narodnem dnju, gromaźe z Marju ako dolmetšaŕku, wudał prědny raz w swójom žywjenju do susedneje Pólskeje.
Pózlažkim se hympawa tam a sem macha.
Derbstwo wót NVA a stasi jo za zdaśim fararja wjelgin cuś.
Som była pla Glinska.
Gaby njeměli naźeju, njeby trjebali za dolnoserbsku rěc źěłaś.
Scholze-Šołta, direktor Serbskego instituta) póstrowne słowa (B.
Potom pak w Dolnej Łužycy.
Našomu direktoroju Juriju Pěčce smy my wukniki gronili »Bulli«.
Domowina jo k internacionalnemu dnju mamineje rěcy na 21. februaru mócnjejšu prezencu serbskeje rěcy na drogach pominała.
Z tym lažy wóna pód planom.
Pśepšosona na toś te forumy jo mimo młodych Domowinarjow, to se wě, ceła wejsańska młoźina.
Kusk dalej wiźi nakładne awto a muskich w módrych źěłowych drastwach zabranych z měrjeńskimi łatwami a wšakorakimi aparaturami.
Pjenjeze su myslone za wěcej a lěpše dwójorěcne póbitowanja.
NOWY CASNIK jo se z 32lětneju Trjebinarku rozgranjał.
Wót togo casa ga jo źěłała redakcija w Chóśebuzu (tencas na „dwórje barakow” na Droze młoźiny), a cytarje su něnto z Casnika wěcej z Dolneje Łužyce zgónili.
Zasej dalšna kupka jo protestěrowała sobotu, zwězk z BUND, BürgerbegehrenKlimaschutz, Greenpeace a dalšnych, jo wołał na demonstraciju „Zgromadnje za klimowu pšawdosć – wugel wóstajiś – jsy wumóžyś“.
Bog, twója dobroś jo lěpša nježli žywjenje.
Wóna jo teke groniła, až na źiśi njejo markowaś było, až pśiglědowarje njejsu pśipódla byli, daś jo pśi ‚derjenju gjarnca‘ abo pśi ‚rejtowanju‘ pśez wrota".
Ako gólc w Brjazynje
Wšykno to su rozwažyli w Žylowje a su se naslědku rozsuźili, swěźeń k 720. lětoju prědnego dokumentariskego naspomnjenja Žylowa pśesunuś: Na dny pó stupnem stwórtku pśiducego lěta, stakim na cas wót 14. maja do 16. maja 2021. Pód originelnym titelom "Žylow swěśi 720+1" deje se pón wšykne te za 2020 pśedwiźone aktiwity nachwataś.
Pśisł 14,34
Wjele jo se tencas teke w Serbach gibało, luźe su měli druge problemy abo za nich su druge wěcy byli wažnjejše.
Něnto se kuždy wjaseli, gaž jogo wiźi.
To budu te slědne wólby w lěśe 2019. Kužda wósada to sam organizěrujo, zwětšego budu te wuzwólowanja na njeźelu zamrětych.
Imago a Logan stej kšajźu tu sćažku górjej šłej a słyšałej znutśika jamy głos: »Ten nadpad jo se wopšawdu wupłaśił.
Daloko wót Tatrow běžy Sprjewja.
Togodla jo ta gjarstka kśesćijanow pytała za dłymoko w lěsu schowanymi městnami, źož su mógali njewiźone swěte dupjenje wugbaś.
Chwalone buź mě jogo kšasnosći, kótarež hušej wšyknogo cesćenja a chwalenja póhušone jo.
W Pratyji 2008 jo wšake stojało wó Herrnhutarjach w Dolnej Łužycy.
Heinze, Voß a Hanschke, a towaristwow jo se wuźěkował młoźinski koordinator Helmut Matik.
Take njeby se wót tebje myslił.
Wóna gótujo teke elektronisku muziku pód pseudonymom Ida Bux.
Tam smy pón rejowali.
Z Lipska/Leipzig. Mjaztym až serbske institucije wótergi wó serbskem filmje wobraduju a na to pśidu, až jo pśedroge filmy sam producěrowaś, su serbske studenty w Lipsku pó krotkej droze sami filma producěrowali.
Wón plějašo pó mórju tam a 43 sem a pśiplě tež k tšuze, kótaraž wót jogo kupy daloko do mórja dosegašo. 
Wšykno jo relatiwne, njejsmy ga na pśecej doma we tom swěśe.
Ned prědny źeń se Madlena w Egejskem mórju kupa a mušle pyta.
Ten Depsčański redaktor jo na swój part k tomu pśipomagał, až jo se Nowy Casnik wudobył take mě, ako źinsa ma.
Tužny plon
Taka wuměna by se gótowała na zakłaźe zgromadneje mjeńšynoweje slězyny (což pśecej teke pomaga ze sebjerozměśim), ale źiśi by teke jěsno mógali wužywaś engelsku rěc.
Domowinska župa “Handrij Zejler” Worjejce jo pśewjadła 17. nowembra swóju głownu zgromaźinu.
Wjelika tura ako zachopjeńk měsćańskego kólasowanja buźo njeźelu, 6. septembra, wót zeger 9:30 .
Engelska lažy na pódpołdnjowym źělu kupy Wjelika Britaniska.
Daś spomnjeśe na njogo nadalej žywe buźo.
Za powěsću ministaŕstwa za wobswět jo ten źeń pśi měridłu w Lubušu (Leibsch) w Dolnych Błotach jano 1,87 m³ wódy w rěce na sekundu běžało, źož normalnje dejało jeje w awgusće 12,8 m³ na sekundu běžaś.
Mužakow jo městaško w Górnej Łužycy .
Wón jo kupił kulki ako familija buźo se słoźeś daś.
Zajmna jo była reakcija drugich wobźělnikow akademije, ako su słyšali wó pla nas płaśecem principje swójskego, lichego wuznaśa k serbskej identiśe.
W lětach 1959 až do 1962 jo študěrowała na Serbskem wucabnikojskem instituśe w Budyšynje.
A to deje sebje wuwědobniś kritikarje, kótarež warce a se pšašaju „dla cogo musymy my za to serbske płaśiś?“ „Co ga groni ‚my‘?
Wóni bydle cełe lěto na campingowanišću, we bydleńskich wózach, mimo elektriki, interneta a wódy z kokotka ‒ wjelich materielnych nuznosćow liche.
Ta źělba, ak jo jo zejgrała, njejo rezultat pśipóznała, a prezident bramborskego parlamenta jo dejał jich wurownaś.
Tak jo to było nejpjerwjej raz planowane, pśeto ga prodrustwo za rostlinsku produkciju „Domowina“ twarjenje financěrujo.
Chachot w kjarcmje jo był mócny wótpowědujucy staremu gronkoju: Chtož do škódy pśiźo, dostanjo směch pśidany.
Za to se wuźěkujom.
wałtoru, 5. apryla, zeger 18.00 do Serbskego kulturnego centruma w Slěpem.
Cerkwine starše su pśepšosyli a se zmakali ze šołtu a dalšnymi luźimi ze jsy.
NC: Wokrejsny sejm jo se zaběrał z wustawkami (Satzungen) za Chośebuski wokrejs.
Nowacki su pśišli do tych styrich "Flex"-rědownjow teje šule.
Wjele historiskich temow su tam pśedstajili w tych 25 wobrazach, teke serbske.
W lěśe se ptaški južo zeger 6:00 futruju.
Pódmólujśo to, což se stawa, z mimiku a gestiku.
Ach, lubjej stwórte łopjeno wzej!
Ale źělnje njejo jaden nic wót drugego wěźeł.
Stara maś jo tak w póstolce lažała pśez cełe lěto.
Gólca połnitej seno do jasłow.
Zasej njewócakane wótegrono.
Jo jěł ze žeńskeju do Wjerbna, źož jo była serbska namša.
Tamna dwójorěcna namša jo była wjeliki wuspěch.
Njejsom jano wjele nowego wuknuł, ale teke howacej jo było cełe žywjenje na tej šuli za wejsańskego gólca wjelgin interesantne a pisane.
Co dobre drogi na se maju (3. źěł). To niźi jo běšo, luby Christo, wót cogož ja ten slědny raz z tobu se rozgranjach.
Z tym jo taka rěcna šula našu rěc a kulturu juž skóro 20 lět zeźaržała a dalejdawanje wědy a hyšći žyweje kultury zmóžniła.
Wopśimjeśe casnika su byli mjazy drugim wuslědki jogo folkloristiskeje zběrki, slěźeńske wuslědki rěcneje wědomnosći a swójske basni.
Serbske studenty w Lipsku
Jill-Francis Ketlicojc pišo basni a wulicowańka, kótarež su wózjawjane w "Rozhlaźe", "Nowem Casniku", Serbskej šuli, Płomjenju a Pratyji.
Wšo ju zapśima, wóna jo narska a wšake wuproběrujo.
Wóna wuknjo na kamjenaŕku (Ofensetzerin, Ofenbauerin), to groni: wóna buźo stajaś kamjeny a twariś topjenja, kótarež funkcioněruju pśez śopły luft.
Mimo Gaeltachta su dwójorěcne, ale w Gaeltachśe su wóni w iršćinje.
Uniwersitny profesor, tak jo duchowny rjaknuł, wobglědujo ten projekt togodla ako wósebnje wažny, dokulaž buźo za 30 lět serbska mamina rěc w dolnoserbskich jsach napśecej womjelknuś.
Njejo był pak z tym pówołanim spokojom, toś jo 1992 a 1993 se pśekubłał k póraźowarjeju za wobtwarjone a njewobtwarjone grunty.
Na wjacornem zarědowanju 20. septembra jo Chośebuski muzejownik a žurnalist Werner Měškank w Grodowem muzeju w Lubinje ze swójich nowych kniglickow wó słowjańskich pśibogach cytał.
Dalejkubłanja su myslone za Witaj-wótkubłaŕki a Witaj-hortnaŕki, kótarež južo w jadnom Witaj-horśe abo Witaj-źiśowni źěłaju.
Ja njewěm tak pšawje.
Poł jan wiźim, poł jan rozmějom wobraz, ak jo rozryty.
Gmejna Prožym słuša k tym w Grodkojskich stronach, kótarež su se wuznali, až su serbske.
Jatšowna namša a serbski rub
Jo ga wjele źěłał z wobrazami.
Wjeliki źěl personala jo se ako wšuźi w něgajšnej DDR wuměnił.
adapcije ludowych spiwanjow
Wóni dostanu wopismo a mógu se wjaseliś na rědne dary, a, se wě, na knigły "Findus a kokot-spiwarik".
Južo źeń do togo - sobotu, 2. septembra, su w Rogoznje/Willmersdorf kokota łapali.
Do nich zaśěgnu głownje familije z Chośebuza.
Te pódwjacorne budu 25 m šyroke, a pśez nje budu cołny do a z wustawadła wen jězdźiś.
Su gronili, až regionalna zeleznica nadalej njebuźo w Radušu zastawaś.
Za to pak su wšykne byli wobjadne, až budu lětosa w oktoberu serbsku kjarmušu swěśiś.
Narske su wšykne na to słuchali, což jo Marja Elikowska-Winklerowa na pśikład wulicowała wó starych serbskich arijach.
To groni nam ze swójim wobrazom Ingrid Groškowa z Lubina.
Źiśi gótuju slědujuce: Kak klincy jadna pcołka?
Wótekšyśu prědnych tśich toflow su wukniki tśeśeje rědownje z programom w serbskej a nimskej rěcy ramik dali.
Na drugem boce musymy za semje, gnojidło, dizel a šćit rostlinow źeń a wěcej płaśiś, zdźěla wěcej ako dwójcy teliko kaž pśed mało lětami.
Distancna wucba jo wuceńska metoda našog casa.
Wšykne frakcije měsćańskego parlamenta su byli za to, ale wósebnje zastupniki SPD, Lěwice a Zelenych njejsu byli za to, až rowno toś to naměsto dostanjo to mě.
Prezencna wucba, regule wó hygienje a źělone kupki budu brach ceptarjow hyšći pógóršyś.
Cimoszewicz jo teke měnjecy, až wužytne su partnaŕstwa mjazy pólskimi a serbskimi šulami, ale póstajaś w toś tej nastupnosći mógu jano wjednistwa šulow.
To cu z cełym ansamblom zgromadnje z jadnaŕku Dianu Wagnerec zwónoźeś.
Gosći ze Schleswig-Holsteinskeje su byli slědny tyźeń na woglěźe pla Serbow.
Tak trjeba njej’ nic lak, nic frak – jo, nałpicki to cynje tak!
Ale howacej by šulska biblioteka z wětšym wobstatkom rědna była, teke což nastupa serbsku literaturu.
My ga wěmy, až su za pśežywjenje dolnoserbskeje rěcy wažne komunikaciske seśi pśez mócnu rěcnu změnu w slědnem stolěśu do dalokeje měry rozryte.
Chtož grajo melodije wót łopjena, musy noty cytaś móc.
To se wě, až smy kśěli zasej wiźeś Martu, našu frizerku.
Stare wobydlarje a nowe pśiśěgnjone, muske a žeńske, stare a młode luźe – ceła wósada by dejała sejźeś za blidom.
Clemens Ruff w Chóśebuzu (175. narodny źeń) – nimski ekonom, lubowaŕ serbskeje kultury, jo serbske basni pisał
Teke kutša njejo směła falowaś.
Cogodla rowno te?
Něnt cujom, až bywam stary.
Brandtoweje, “Wjacornjejše stawanje” wót E.
A rowno tak jo z rěcu.
Zrownju jo pokazał na to, až buźo župa wóstaś dalej we wjelikem zwězku Domowinskich župow a nadregionalnych towaristwow.
Wót 2012 som w adwenśe z drugimi rozpósłała „swěcku měra“ we wósaźe.
Gaž njeby Leon Milenku tak rad měł, by se wobraz zdźaržał.
Łoni su pśewjadli „kulkowy swěźeń“ z kulkow-kopanim.
»Zda se, až to jo mała wjaska«, muski se mysli.
Pětk, 5. julij, pśiźo ten ruš do Hochoze, a sobotu a njeźelu naspjet do Chrósćic/Chrostwitz w Górnej Łužycy.
Wón jo lažał w kóšku połnem fryšneje zeleniny.
Žylojske awtory pśed žylojskim publikumom: Něgajšny šołta Wyli Gusor wulicujo wót wugbanjow Nimsko-serbskego chora.
»Cogodla wěcej njeźěłaśo?« »Ze žarjabnosći!«»Kak mam to rozměś?« »Glědajśo, kněz sudnik, gaž źěłam, bywam łacny, a gaž ta łacnosć na mnjo pśiźo, to wěcej pśepiju ako zasłužym.«
Hyšći do lěta 2014 jo rbb kazał publikumoju na rozgłosowe koncerty serbskeje muziki do chóśebuskego konserwatoriuma, tencas z wjelikeju pódpěru něgajšneje wucabnice za fidle, Lubiny Žurec-Pukačoweje.
Smy w slědnych mjasecach w Casniku južo cesćej wó tom pisali.
»Witaj k nam howko do Łužyce!«
Toś ten kraj jo gronił nejpjerwjej „Kralojstwo Serbow, Chorwatow a Słowjeńcow.
Tak su stupili do maneže wšy, kacki, kóze a syłojk.
Dajo teke žycenje pśewjasć serbskorěcnu ptaškowu swajźbu za źiśi wót witaj-rědownjow a rozdźělnje za nimskorěcnych, ale to by zawinowało hyšći wěcej financielnych problemow.
W katolskej pratyji spomina se w měrcu hyšći na Jozefa, nana Jezusa, a teke na Ruperta.
Tak njejo wěste, lěc te knigły se wšen pó planje w nazymje 2022 wózjawiś mógu abo akle pózdźej.
Take wjedro jo tšašne!
Adwentski koncert
Aprikozy se mógu syre jěsć abo k zmuźe pśeźěłaś.
Tuchylu ga se wjedu w měsće mócne diskusije wó tom, co su dejali starjejše dotychměst płaśiś za kita.
Kak wjeliki ten snop jo, to zalažy na tom, kak wjele kłosow móžo žeńska do rukowu wześ.
Hanška z Brjazyny a dr.
Tebje jo tek raźi dajom.
Wóna jo syta tych stawnych śěganjow pó kraju.
Pśi tom jo se wobspomnjeła ideja režiserki Angele Šusterojc z Wórjejc, aby organizěrowali serbski filmowy camp.
Michał: „Co to jo móŕska pólejnica?“
Wšykne nimske a serbske medije w našych stronach kśě do togo zapśěgnuś, aby pśišło 31. maja pšawje wjele luźi do Hochoze.
Naša mama jo chóra, musym se staraś a doma mam cyniś.
Kosowo jo kraj w krotkozajtšnej Europje.
Wjednik pśedsedaŕstwa koncerna LEAG dr. Helmar Rendez jo to koaliciske wujadnanje kritizěrował.
Gólc zaśěgnjo dwórowe wrota z małym praskom do zamka.
Raźiś se budu serbske procowanja nejlěpjej, gaž maš wěcej stronow, ako tu wěc pódpěruju.
Mamy z Hartmutom Leipnerom nowego lektora
Co maju źiśi w toś tom projekśe nawuknuś?
Aktualnych wuměnjenjow dla jo se źěłowa wašnja togo tyźenja bejnje změniła, ale serbska rěc a serbska kultura stej ceły cas we fokusu.
Głowny zagronity jo wjednik źěłowego městna za ewangelsku nabóžninsku wucbu Dieter Drabo.
Co jo tebje pśi tom spódobało?
K tomu słušaju graśa, lažke turnowanje a trening spomnjeśa.
No a w měsće źe jo był tencas kužde lěto pór raz swinjecy mark.
Singular a plural stej samskej.
Z jeje pśednoska jo było wuznaś: Zaźaržanje cerkwje napśeśiwo serbskej rěcy jo se kradu wucyniło na rěc wósadow.
We gmejnje Gołkojce dajo kupku žeńskich, rowno tak ako we Janšojcach a w Dešnje.
Kita „Wobduwanka“ we Wjerbnje jo dotychměst ta jadnučka źiśownja w amśe Bórkowy (Blota), ako ma póžedany Zygel kwality źiśecych zagrodkow Nimskeje.
Pó wuźěkowanju gósćinarjam jo wón pśeraźił, až jo prědna pratyja była 1997 w Drjenowje, wósyma w Tšupcu a ta 25ta ta běłogórjańska.
To smy pilnje pśigótowali.
Wósebnje zajmawy buźo zawěsće dalšny rezultat jeje tuchylnego slěźenja pód źěłowym motom "Generacija Warnoćicy".
Znate graśa su byli płowa baba, bulanje a bublinowanje.
Slědny tyźeń wótmólowane: Mócny wětš jo na njewobźěłanem pólu pla Wjerbna naduł tak wjele pěska, až su nastali małe pěskowe změty.
Pśedewšym pak mějśo mjazy sobu górucu lubosć. 1 Pětš 4,7–8
Nětejša ortografija pśi tom pśewjelika broń njejo.
Te pak njejsu tenraz tak lažke, pśeto prědny raz budu we wobyma mustwoma gromaźe graś zastupniki z Dolneje a Górneje Łužyce.
How mamy nejlěpšy fundament a teke šanse.
Pśi tom źěle se jadna wó nastawajucu zukowu a wideo-instalaciju.
Picański měsćański wopon pokazujo grod z tśimi tormami.
Wódajśo – ale mě se zda, až kuždy widobny wuspěch na pólu zachowanja Serbstwa ma teke tšochu cyniś z politiku.
Som Was pśewiźeł.
Skóńcnje jo namakała wroblika Frida, ježyka Štapaka, žabku Šnapawku a šwjerce.
Škripjo, gaž se z pazorkami we nich załapujo.
Tak wjele ak móžno wósta wón we bližy mórja, dokulž dłymjej do lěsa se bójašo dla źiwych zwěriskow.
Wóni su pyšnjone z rědnymi motiwami, mjazy nimi su to typiska błośańska ławka, cołn, źowćo w serbskej drastwje, abo ten nejnowšy motiw: stog, we kótaremž se pórik lubujo.
Wobej, DI a pśekupna komora, pak mjenitej: Šćěpjeński wupokaz njedej byś na jadnej rowninje z negatiwnym korona-testom.
Kritiku na tom wujadnanem planje su wugronili wobswětowe organizacije.
Ale to njejo za nju ten głowny motiw był, na cazarja wuknuś.
Z hebrejskimi spiwami móžośo se sobotu 17. apryla zeger 17.00 w Brjazynskeje cerkwje zwjaseliś.
Bok pódawa regule wugronjenja, wujasnjujo někotare problematiske pady a rozkładujo wažne rěcywědne zapśimjeśa.
Pó germaniskej mytologiji wjelika jaseń, swětowa jaseń "Yggdrasil" wót zemje až do njebjaskego wjelba.
W młogich domach cytaju NOWY CASNIK a Pratyju, a teke tak młoge dalšne serbske knigły su tam w slědnych južo pśedali.
»Wón buźo něnto wu nas bydliś.«
Kněz groni: "Wón pśijěźo źinsa z knězom." "
Za kralowki su sebje wupytali S.
K nim słušaju mjazy drugim rukopisne wopisma z censurami z casa, ako Bogumił Šwjela jo chójźił do Gymnaziuma Friedricha Wilhelma w měsće, mjazy nimi teke to kóńcne wopismo zdrjałosći [...]
Pśecej zasej se pśinamakaju w muzeumje nowe eksponaty.
A pón som w zalu kulturnego twarjenja garnizony Sowjetskeje armeje, źinsa jo to knorawski campus chóśebuskeje uniwersity, stojał pśed něźi dwěsćě wójakami a oficěrami a som jim pśednosował, skerjej pśedcytał, kak derje se [...]
Chto wě swój kóńc!
Wugotował jo se wón w Dolnoserbskem gymnaziumje.
Ku gódam wujźo dalšne wudaśe serbskego cerkwinego łopjena "Nowy wósadnik" ze wšyknymi terminami.
Góra Piko jo jadna z nejwušych na cełej zemi. 
Afghanistan jo wobpśimjony z Turkmeńskeju, Iranom, Tadžikistanom, z Chinskeju, z Usbekistanom a Pakistanom.
Aby nam dłujko słužyli a derje wuglědali, je pšawidłownje cysćimy a z crjejoweju kremu namazujomy.
To wiźim kuždy źeń a teke twója žeńska pśeronijo tak młogu łdzu.
tu pśikazń mamy wót njogo, až ten, kenž Boga lubujo, teke swójogo bratša dej lubowaś.
Tak su wuglědali te staśiwy pśed restawraciju.
Mimo togo jo diachroniski pśepytował dialekt Kulowa a jo se zaběrał z dialektom Nowego Města.
Teke te finance su w cełem wiźone jasne, wokrejs SPN, ako ma tu nowu šulu na starosći, buźo wześ kredit, dogromady wokoło 30 mio.
Wosrjejź města Chośebuz jo blisko Měsćańskeje hale nastał nowy centrum za nakupowanje.
Katrin Čornakec ma k tomu swój wid, a wuspšawnijo na swój part to wužywanje nimskego słowa "Wendei", nanejmjenjej w historiskich tekstach.
A z tym jo wóno za gósći a za wobydlarje atraktiwnjejše.
W Groźišću su kradu trjebali šćit pśed słyńcom, ako su swěśili namšu wu Halkojc.
Dla pandemije, dla pśiběrajucych licbow inficěrowanych, dajo wšake napšawy, ako tomu zadoraju, až se we tom casu – a teke ku gódam – tak zaźaržujomy, ako smy to zwucone.
85 lět jo stary, ale z Bóžeju gnadu strowy na śěle a duchu.
Jogo bałki su wótnowjone.
Kokot jo žywy był, jogo jo łapił Riccardo Bähr.
Pó cołnowanju smy wobjedowali a pśizamknuło jo se małe pśechwatanje.
Nojo, groni Hoffmann.
Fryco Rizo słuša ze 90 žywjeńskimi lětami k nejstaršym wobydlarjam gmejny Hochoza.
Pon jo južo zasej był kněz A.
Annelie Rölkojc mólujo jaja, tak daloko ako ten studium jej to dowólijo, serbska jatšowne jaja wót nowembra až do jatš.
Finski muž wuknjo dolnoserbski
W lěśe 1930 smy swěśili we Wětošowje 50lětne wobstaśe našeje dolnoserbskeje Maśice.
Toś tej źěla su pótom gromadu połožyli ako Großräschen-Süd.
Wósebnje diskusija dla serbskego sedleńskego ruma, kótaraž jo se w lěśe do togo zjawnje a wótergi we wótšej formje wjadła, njejo se młogim luźam spódobała.
Gudžarat jo zwězkowy stat Indiskeje.
To njamóžomy felujucego personala dla zwopšawdniś.
To buźo kuždy źeń wót zeger 9:00 do 15:00. Na kóńcu źěłaŕnje budu wobźělniki wuslědki workshopa pśedstajaś.
Tam ma grajaŕ wšykne barwy źěrkowaś ale wót nejmjeńšeje až do nejwětšeje .
Mimo wobšyrnych informacijach co casnik daś Ladinarjam radu a pomoc pśi dalejkubłanju w maminej rěcy.
Z dalšnym pśełožowanim som se rěcnje pśecej wěcej pólěpšował.
Něnt něchten se pśibližujo.
Pśirownanje materialijow słužbow a dnjownika Bogumiła Šwjele by pokazało, lěc jo Bogumił Šwjela měł separatistiske cile, ako su někotare cwiblowali.
Lěcrownož jo to było śěžke źěło, ga som měł teke młoge dobre a rědne dožywjenja.
Cołnarje pak wabje južo pilnje za woglěd - teke z tym cołnom a z drugim starym burskim rědom.
Ma pśisamem wósymźaset tysac wobydlarjow a jo nejwětše město stata.
K prědnej šnorce móžośo pśiwězaś dalšne šnorki.
Gdyž běšo se źeń póchylił, wobstarašo Robinson swój skót a wjacerjašo. 
»Bur jo wužytny, kšet jo knicomny.
Jo ga dejała byś ta „Pojsynoga” ze staršymi luźimi ze jsy.
Chto buźo něnt z mójeju Milenu serbske powědaś? Wóna chójźi do źiśownje ‚Villa Kunterbunt‘ w Měśce.
Wón groni: Cerkwje su 95 procent casa zacynjony.
Tak smy z gólcymi teje rědownje wót něźi srjejź januara až k zymskim prozninam šulu sami topili, až jo se mógała wucba źaržaś.
W lěśe 1346 jo se toś ta serbska wjas prědny raz pisnje ako »Oistro« naspomnjeła, ze swójim serbskim mjenim Wotšow 1761 w Hauptmannowej dolnoserbskej gramatice.
Młogi jo se pśed nim tśěskotał a jo jomu lubjej z drogi šeł.
Z togo casa su tam ako gósći njewjericki, kabeje, sykorki a mě njeznate ptaški.
Wósebnje za gólcami hyšći pytamy.
How móžoš wšuźi se pózmakaś z někakeju njewšedneju basnicku.
To jo w prědnem rěźe nadawk Bramborskeje.
Pisanje móžo ga byś wentil – w casach krize drje śim wěcej.
Wěcej k tomu cytaśo na 8. boce.
Chóśebuski mark w lěśe 1930. Lěc jo pśijaśel Nowaka-Njechorńskego to tež wótmólował?
André Strelow z Górneje Łužyce (nalěwo) a Frank-Norbert Sieg z Chóśebuza – stej tej drugej trenarja.
Akle gaž jaden pinguin zachopijo a do wódy skócyjo, slěduju wšykne druge.
Hyšći źiwnjej su za nas byli te małe kónjece wóze, kenž su nam napśeśiwo pśi fararjowem gumnowem płośe stojali.
Kśesćijańsko-cerkwina tradicija jo była do reformacije taka, až jo była wósadnikam diskusija wó tekstach biblije zakazana, dokulaž kuždy bibliski tekst jo płaśeł ako tomu pisarjeju direktnje wót Boga do pjera diktěrowany tekst.
Měto Nowak-Njechorński jo gromaźe z kumpanom ako młody muski kólasował pśez Dolnu Łužycu.
»Na pomoc, sowa!«, kśika Findus.
Albertowa, na pśiduce ławce Š.
Fryco Libo wót ABCeja w uniwersiśe Podstupim (kompleks Golm, dom 10, śpa 25) zeger 17.00 wó serbskej literaturje.
Nowe lěto jo se rowno zachopiło a "dari" nam dosć casa za wšykno to, což musymy a comy.
»How wóno jo, Helena buźo se wjaseliś«.
Cesto su teke na Domowinske zmakanja do wjaskow jězdźili a se z cłonkami rozgranjali.
ZP jo rozsuźiło, až pśiduca głowna zgromaźina njamóžo se korony dla 27. měrca 2021 byś.
Šyroko jo se pśi Serbskem kulowatem bliźe diskutowało wó zgromadnem stojnišću Serbow k załoženjeju nowych krajow w DDR.
Jurij Koch, serbski spisowaśel, a Měto Pernak, pśedsedaŕ Maśice Serbskeje, stej ze swójogo wiźenja na Minu Witkojc spomnjełej.
Pókšacane budu swój słowoskład rozšyriś a zwucowaś a skšuśiś to aktiwne powědanje.
To jo był rědny projektowy a drogowański źeń.
Góra pak jo gniwnje wótegroniła: »Ja som nejwětša a nejrědnjejša góra a wy dejśo wšykno gótowaś jano za mnjo.«
Weto buźośo mě za tu wukšadnjonu noc a kólasowu jězbu ze Strobic do Žylowa dejaś płaśiś honorar.« Knošyc manźelskej stej glucnje z głowu nygałej a se pósromnje wuźěkowałej.
Tam budu teke twóŕby wót Ellen Lehmannojc pódla.
Dešno/Dissen
To su nabóžninske, politiske, strowotniske a wósobinske pšašanja.
Serby - wósebnje Maćica Serbska a Domowina - su mócnje pśeśiwo tomu se wobarali, až pśiźo Serbski dom to statnych rukow.
Weto jo se wšykno hyšći bejnu chylu dliło, nježlic su ju zachopjeńk lěta 1956 do barlinskeje Charité spórali.
Źo jo myslaŕ togo swěta?
Na kumštnej nagórce krajneje pyramidy namakajo se wósebna bogatosć družynow.
Wóni su woblica zarězali do banjow a kśesćijańske mustery.
Jaden z nich jo był Aleksander Geissler, syn Nowsańskego šołty. „Som južo w młogich jsach zapust sobu swěśił.
Jury jo chwaliła wjelebocnosć programow a jo se na kóńcu wšyknym źěkowała za pilne zwucowanje.
Twórby Richarda Andreeja su teke Arnošta Mukowe slěźenja wó serbskem kulturnem žywjenju wobwliwowali.
Cełu noc jo se lał dešć kaž z banjami – a rano teke hyšći.
Slědny wjerch z togo rodu jo był wójwoda Bogislaw XIV.
Dom ga jo wěcej ako 10 lět we wobsejźenju jsy Dešno.
Wóni njeby směli dalej wóteběraś abo se zgubiś.
Sobotu, 11. septembra, jo se Domowinska kupka Dešno na bramborskem wejsnem a žnjownem swěźenju w Jänickendorfje prezentěrowała.
Golcy ga su z kapału juž z bliskego hotela k nim ducy byli.
W lěśe 1850 jo jaden Gottfried z njeznateje jsy, nejskerjej wujk casnikowego redaktora (Kita Panka?), napisał chytšy nastawk wót wažnosći twardych drogow.
Źo we Słowakskej jo se pón ten kongres wótměł? Pópšawem na tśich městnach – w Bratislavje, w městašku Pazinok a w měsće Dunajská Streda.
Zachopiś buźo zeger 19:00 stwórtk, 25. apryla.
Bomy skokaju a skokocu, se wjerśe a kólebju.
Wšykno se stanjo z pśizwólenim tych młodych mamow, a teke wóni dostanu źěl togo płaśenja.
Wumóluj wobraz!
Tych starych błośańskich sańkow njejo wěcej wjele.
Ukrainski studium na Greifswaldskej uniwersiśe jo wobgrozony.
Wuknice a wukniki su se na wšaki part zaběrali z tym, kak jo tencas na Serbskej wušej šuli pó jeje załoženju w lěśe 1952 wuglědało.
a rezultaty deje se kontrolěrowaś
Docełego jo se naš lětosny wejsny swěźeń w Trjebinje derje raźił.
rbb pśepšosyjo na diskusijny wjacor na temu "Wumrějo serbska rěc?" Stwórtk za tyźeń, 6. junij, buźo rbb organizěrowaś zjawnu diskusiju k nastupnosći, kótaraž serbskich luźi a pśijaśelow serbskego ludu gnujo: Kak stoj ze serbskeju rěcu, kaki pśichod wóna ma? Titel teje diskusije zni pitśku prowokantnje: "Wu mrějo serbska rěc?" To buźo prědny serbski talk-show we historiji serbskeje telewizije.
Tam serbski lud z cuzymi wjele gromadu njepśiźo.
Cłonki z prodrustwa za rostlinsku produkciju a z VEG „Błota“ w Lubinskem wokrejsu su Joni na 11,5 km bomki sajźali.
Jan: „Ja wěm: luźe sol ryju ze zemje, źož su z městymi w zemi wjelike solne skały; pótom warje ze słoneje wódy sol, źož se taka wóda ze zemje žrědli; a tak tež jo wóda w mórju solna.
Z Města/Cottbus. Ewangelski cerkwiny wokrejs Chóśebuz dostanjo nowego superintendenta.
Pśi wjelikej góli jo něga bydlił drjewopušćaŕ ze žeńsku a góleśoma.
To se wě, až som teke ja był mjazy nimi.
Franc Šěn jo swój 70. burstak wóswěśił Serbski kulturny publicist a historikaŕ Franc Šěn jo swój 70. narodny źeń ten tyźeń wóswěśił.
Ach ta komorka!
Dodatnje buźo něnto 500. 000 euro rozdźělonych".
Wjele jich tam źinsa jo – to nichten pšawje njewě. žedne gronje: 10.000, druge zasej su měnjece, až jo jich to wó wjele wěcej – ga wokoło 80.000!
Wulěkana wótleśijo pcołka Byzawka kus górjej, ale pón ned se sednjo zasej na kwiśonku pódla Berty.
Te su byli z lěta 1924 - numer 11 wót 13. měrca a numer 40 wót 2. oktobra.
Wót januara 2020 mamy jaden cerkwiny wokrejs mjenjej: Cerkwiny wokrejs Grodk–Zły Komorow su rozpušćili, tam njejo dosć ewangelskich wósadnikow było.
Jo, w Treptowje se źinsa wuměńkaŕ ze swójeju žeńskeju žywi.
Za to jo był jaden wjelgin praktiski luź.
Kak jo ta w Budyšynje roźona Susanne Wolfojc z cysto nimskeje familije na to pśišła, na pólu serbskeje wědomnosći statkowaś?
Druge zasej su mě pśigranjali, na tu šulu hyś.
Někakego wótštrofowanja njejsu se trjebali bójaś, což pak jima groniłej njejsmej.
A gaž jo był jano raz nutśi, pón njejo tak spěšnje pśišeł wón.
Smy sejźeli w »Hasenheide«, w kjarcmje z wjelikim gumnom.
Zajtša drje źowku k busowemu zastanišću pśewóźujo, ale gaž Lena w Žylowje z busa wulězo, musy wóna, ducy do šule, głownu drogu pśeprěkowaś.
Pokazał jo gósć pótom na wjelike starosći, ako maju luźe w Smogorjowje a w drugich stronach Błotow z wjelikeju wódu.
Tam ga změju swóju frejdu.
Głowny etnikum jo Bambara, kótarež twórje pśisamem tśeśinu wobydlarjow.
Gaž jo jich pśewjele, ga změjo kuždy jano mału zasłužbu – teliko gribow ga kupowarje njekupuju.
Jeje zběrki basnjow ze sedymźasetych lět njejsu nigdy wujšli.
Cakaśo, ja wam ned gronim.
Pas za ceły festiwal (za 5 filmow wob źeń a ceły ramikowy program) płaśi 45 € a jen dajo jano w pśedpśedanju až do 1. nowembra.
Zbytk lejomy do termosoweje flaše a pótom w běgu dnja dopijomy.
W lěśe 2012 som „Die Folksamen“ spušćił.
Na kóńcu kuždeje lekcije su zwucowanja,.
Akle pótom dostanu te wuzwólowarje swóje głosowańske lisćiki pśez post domoj.
Knigły z rěcnymi wobrotami za turistow su wujšli 1999 w LND a su dostali 2009 swój tśeśi nakład.
Za tšanterom a chabźom nicht póžedał njejo, wšym jo wó to šło, aby se mógali zežywiś.
A rejowali su serbsku mazurku ako teke reju Lubnjojskich cołnarjow.
Ale my móžomy wugótowaś nowe źěłowe městna, kótarež pśinosuju k dobremu togo serbskego.
Za to słuša župnemu sekretariatoju wutšobny źěk.
To jo wjelgin wažna wěc, a tu musymy teke wužywaś.
Tśeśa warianta statkujo wjelgin wusokogódna.
Nejcesćej se jadnorje wzejo mě namakarja, wótergi teke jano kombinacija pismikow a licbow ako na pśikład NGC 224 za galaksiju Andromeda.
Tak pokazujo rub z Kósobuza na wenkownych kšomach tśi gładke smugi a w kuždem rožku jadnu wutšobu, z kótarejež wubijatej zawitej łopjeni.
How pśileśijo k małemu ptaškoju bogowa wacka.
Źinsa študěrujo socialne źěło na BTU a rejujo w Nimsko-Serbskem ansamblu w Chóśebuzu a spiwa w młoźinskem chorje "Studnja".
Ale dłujko njewarnowašo, ga se rozry jeju spławadło a wónej lažaštej w mórju.
Rada Michaela swóje wupyšnjone jaja teke na źěło do banki sobu pśinjaso a je kolegam póbitujo, kótarež te małe wuměłstwowe twóŕby kradu wobźiwuju.
Za njogo se 22. februara zakóńcyjo jogo słužbny cas.
Drogostka z našogo archiwa: Z muziku w rozgronje – Katalin Porackojc
Werner Domain jo njabogi
Pśez to by mógali ten dank, ako gmejny na amt płaśe, niski źaržaś, což buźo k lěpšemu chudych gmejnow.
To źo derje ze šlawchom a wjele wódu!" jo tśi lěta stary.
Płodowe měso słoźi słodko-nakisało aromatiski.
„Łužyca dowokoła“ na pśedań.
Weto musym do šule.
Pśi źurjach su musali licyś, wjele luźi su južo nutś pušćili.
To dolnoserbske powědanje mója žeńska wšak njejo tak zrozměła, ale ja som sobu dostał kuždycke słowko.
W casu computerow a běrokratizma smy luźe cesto jano numery.
Rownož smy musali z tym licyś, jo wulěkanje było wjelike, ako jo pózdźe wótpołdnja lěta 1950 – ja som mjaztym w Budyšynje na wušej šuli był – naraz policaja na dwórje stojała a wšykno pśepytała.
Na wósym zakładnych šulach w měsće wucy se dolnoserbska rěc, na dwěma z nich njejo była wěcej serbska wucba garantěrowana, dokulaž jo se pśemało źiśi za to pśizjawiło.
Som teke južo – ale wót doma, dokulaž z popajźeństwa to móžno njejo – telefoněrował do Litawskeje abo do Kawkazusa, aby starjejše wěźeli, źo jich gólc jo.
To pólske woblico »małego princa«
W regularnem ramiku su se wobźělili lětosa kupki Kózle, Rogow, Prjawoz, Kśišow, Škódow, Rogeńc, Žylow, Bórkowy, Góry, Běła Góra a Brjazyna.
To buźo ako premjera wót zeger 13:00 w horśe žylojskeje šule.
Kužda oficialna rěc to ma.
Nowy palais jo ten nejwětšy w Sanssouci.
W tom kraju njejo žedna wěrnosć, žedna lubosć a žedno Bóže słowo.
Muski za wóźidłom dajo płun.
Ale kak ga jo se jomu groniło, kenž jo se toś te štucki wumyslił?
Pśi tom su wobkšuśili, až budu wšykne tśo Serby zasej kandiděrowaś.
Kak to buźo, stoj na tej tofli To jo nowy "Dorfgemeinschaftshaus" w Cazowje.
Zajźonu njeźelu, 17. septembra, su byli serbske namšarje prědny raz pó tej nimskej namšy z fararjom Maiwaldom ned kazane na tu serbsku namšu z Budyšyńskim promštom Albertom.
Tam jo se ze starjejšyma znatym wuměłcam woglědał a jo měł pśijaśelow, z kótarymiž jo kśěł do WG zaśěgnuś.
K tomu jo zawěsće pśemała.
Ale Bärbel Šubertowa, wjednica Domowniskeje śpě w Bórkowach, jo sebje wumysliła póbitowanje, ako docynijo póstajenjam k wótstawkoju a k hygienje.
To jo dobre wobźělenje a zrownju znamje za to, až cuju se teke w Bělkojskich a Nisčańskich stronach dalej wusko zwězane ze swójeju Domowinu.
K pśemyslowanjeju jo teke to, až jadnotliwe źěle ansambla budu mjeńše, a z tymi małymi kupkami mógu pón wustupowaś wěcej w serbskich wjaskach.
Hebr 10,32–39 * Jez 58,1–14
Ministaŕski prezident Dietmar Woidke a landrot wokrejsa Sprjewja–Nysa Harald Altekrüger chwalitej to wobzamknjenje ako dobry kompromis.
Źěśi pśidu, jaden za drugim, wuměłska wjednica Marja Elikowska-Winklerowa ma za wšych lube słowo wušej.
To jo lichotnosć pjera, kenž wobstoj z lichotnosći myslenja a z lichotnosći rěcy.
Jan Buk jo se naroźił 2. 8. 1922 w Njebjelčicach.
Wóna lažy ako do togo w póstoli, ale něnto spi.
„Ga zewšym jo se to zwaźenje mjazy wama zachopiło?” - co ten pšawiznik wěźeś.
Pó šulowanjach, ako jo Centrum Anne Frankojc pśewjadł, su te wobźělniki se pórali na pytanje za slědami.
Wałtoru, zeger 19:30 su študańce pšosone do Schilleroweje drogi 54, to jo blisko źiwadła na tematiske wjacory.
Wjele su ten wjacor teke diskutěrowali wó wulěśe, ako kupka gromaźe ze Žylojskeju kupku južo wjele lět dłujko pśewjeźo.
Spódobne wjedro na zachopjeńku pśinjaso nam wjelgin rědne babine lěśe.
Tam dajo wšake družyny.
Bubak jo za nima łakał!
Ako jo na zachopjeńku pśišeł do Turnowa, ga jo to nejpjerwjej teke wšykno pśiwzeł, což how jo.
Měto Pernak jo se w lěśe 1938 w Nowej Niwje naroźił ako syn serbskego nana, tamnego fararja W.
Chtož njoco to doma cyniś, ten ma dobre móžnosći. Janšojski muzej to pórucyjo 28.3., 11.4. a 18.4. wót 13:00-18:00.
Wóno jo wordowało wuswěśone južo jatšownicu 2011. 50 dalšnych wuchowanych serbskich kamjenjow jo stojało tuchylu pla Herbigojc firmy za restawrěrowanje w Derbnje (Döbern).
Poglěd teje krajiny jo mě pórazył!
Jo teke wšojadno.
Kritika Anke Schwarzenbergoweje na wuglowem kompromisu jo była milnjejša.
Nejwětše su dwójorěcnje ze špańšćinu a Nahuatl wótrosli.
Wóni su byli dokusow wót lěta 2012, do rěcha spórali su je 2013. Wjele lět njej nicht wjelgin grał na tych orgelach.
Někotare kamerateamy filmuju smugu awtow na zatyknjonej droze k Nimskej a policistow, kótarež zmurjonych pasantow wótpokazuju, chódnik zastajaju a wubrane awta kontrolěruju.
To prědne wubuźujo negatiwne asociacije, pśeto klincy kaž chórosć abo špatna kakosć.
Jo wjasele, to słuchaś.
Wjelgin derje jo se spódobał serbski rap Jakuba Gruhla z Górneje Łužyce.
Pósromany gronjach: Žednje njewěźech, až błośańske źowća na zelezkach tak lasnje lětaś mógu.
Pśedstajili smy ju (NC 20/16.05.2019), ako jo kandiděrowała za wejsnu pśiradu w Šejnejźe.
Swóje wobmysleńka, nastupiś derbstwo takego dobrego wucabnika a rušćinarja ako Gerata Mučiška, som musał malsnje pśewinuś.
Granicujo z Kanadu na pódpołnocy a z Mexiko na pódpołdnju.
Na swójom narodnem dnju co swěśiś Zubolak wjeliki swěźeń.
A Birgit Kaufholdowa, ako jo ako Serbowka a Domowinaŕka cłonk měsćańskego parlamenta w Grodka, jo zlubiła, až buźo jeje partaja „Lěwica/Linke“ teke pón, gaž njebuźo snaź w nowem bramborskem kněžaŕstwje, se dalej połnje zasajźiś za pšawa Serbow.
Muske kwiśonki su małučke, mjaztym až žeńske kwiśonki maju wjeliku pěstu a njasu śańke kósmy na wogonku.
Ga źiśo za Bogom ako lubowane źiśi a chójźćo w lubosći, ako tež Kristus nas jo lubował.
Slědny tyźeń pětk wjacor pak su w gósćeńcu „Serbski dwór“ w Dešnje južo tšošku wót togo dožywili a sobu krydnuli, co se wšykno stanjo na takem wjelikem mjazynarodnem sportowem swěźenju.
Šefcyk; 1958-60 (z Chośebuza, wót wokrejsneje rady zasajźony)
Mjerśeńcojc familija jo była kśesćijańska.
Togodla jo rubił a kšadnuł, palił a bił, což jo mógał.
Jeje płody su dla wusokego wutka na pektinach a kisalinach same abo w měšanju z jabłukami, winom a cukorom k wugótowanju wót marmelady pśigódne.
How se I.
Wětšy hyšći ten źiw, wěmy ga, až wjele luźi lazowaś njamóžo.
WOTEGRONO: Jo, a to we wobyma — w Depsčańskej a Škodojskej.
Až wón jo rejtował malsnje dosć.
Na jogo zachopjeńku njejo nicht mógał pśedwiźeś, až toś to šulske lěto buźo take wupominanje za wšykne aktery kubłańskego systema.
Som wzeła "pistolu" ze žaglecym lipadłom.
Rownož njejsmy wšych znali, wó kótarychž jo grono šło, za nas źiśi jo to było pśeliš zajmne.
Richard Dawson Kiel jo był US-amerikański grajaŕ.
Něźi 80% gmejnskego teritoriuma su wót wugloweje jamy wobgrozone.
Dolnoserbski direktor Albert Tica jo nam w nimskej rěcy rozkładował aktualnu narodnostnu politiku a dał doglěd do serbskich stawiznow.
To jo južo wěrno, až Turnowarje se tak wjelgin njeprocuju wó to, až dej se ta serbska rěc źaržaś, ako my.
Źiśownice a druge žeńske ze jsy su pilnje wušywali, aby to njebyło tak drogo.
Serbsku rěc njejo w Lutolu nawuknuła, rownož jo jeje cłowjek tam tyźeński serbski prjatkował.
Rostlina jo nic jano w Europje, ale samo w cełem swěśe rozšyrjona.
Ale pódla starego mosta, něźi źaseś metrow dalej, smy wuglědali platu z betona pśez groblu, tak meter a dwaźasća wusoko nad wódu, něźi meter šyroka.
Jich štomy su z pomocu techniki do kusow rozrězali a škóru wótpórali.
Wót togo tšojenja buźomy hyšći pisaś.
To nejzajmnjejše ale jo teke za mnjo było: Z tym pśekupcom how sy se mógał rozgranjaś pó serbsku!
Wót kompaktnego kursa za serbsku rěc a kulturu
Mjaztym budu někotare pśijazne dny, ale mjasec rozžognujo se z póchmurnym a plańtśatym wjedrom.
Pětko se powlěknu, ale dokulž zwěrjetko tak tešnje cynjašo, se myslašo, až pla njogo pomoc pyta. 
W Błotach su młoge pušćadła.
Wy sćo cełu paletu literarnych a rěcnych knigłow producěrowali, wšake pśełožki, teke popularnowědomnostne wudali.
Z formami a z tym wjele źěłom, ako jo notne k šlodarjenju a woblacenju dolnoserbskeje drastwy, su kśěli pśestaś.
Njewjericka jo w lěsu Trjebaśo měku matu a ławku za gymnastiku.
To teke za tych małych wjasele jo.
Wukazaju mjeńšynam drugu rěc? .
Organizěrujośo wšykno sami?
Na bildach, kótarež su we jogo wjelich pismach a knigłach wótśišćane, źaržy wón w rukoma kružydło (Zirkel) a globus, a nic faraŕske knigły abo kśicu.
Jano derje, to jo mama, kenž za njeju pyta.
Muzeumowy pedagog Torben Schmeiduch buźo pokazowaś, kak su w srjejźowěku twarili z glinu a kak se pjac natwarijo z witkow a glinu.
W Radowize su natwarili iglu!
How som teke zmakała kněni Pjaterowu, kenž jo glucna, až móžo jeje źowka Julija wót małego dwě rěcy nawuknuś, nimsku a serbsku. »Som w Bratislawje we Słowakskej študěrowała a wěm, kak wažne su rěcy w žywjenju.
Južo k pětemu razoju jo Domowniski muzej tudy wugótował słowjański swěźeń pód gołym njebjom.
To jo prědny raz za 18 lěta, až jo serbska rěc na nich wiźeś.
Wjerašk buźo wótwórjenje powěsćoweje pupkoweje śpicki, z kótarejuž se trajna wustajeńca muzeja rozšyrijo.
To nanejwěcej zajmne
W rozdźělu k běžecej wóźe jo jazor płony a njepokazujo žeden spad.
Maju na pśikład doma w bydlenju k jatšam wjele serbskich jatšownych jaj ako dekoraciju.
Dłujka górcota a suchota matej na tom tu głownu winu.
To jo była kooperacija mjazy teju šulu a Domowinskeju župu "Dolna Łužyca".
Na zakłaźe starych fotow rekonstruěruju šykowne rucnikarje pó wójnje zgubjone meble Pücklera, kótarež maju swóju wušu stawiznisku gódnotu pśez to, až stoje w někakem zwisku z tym pśed 150 lětami zemrětym muskim.
Za jogo zdaśim by było nejlěpjej, gaby Serby sami nosaŕstwo šulow do ruki wezeli.
Pla Šejnejdy su 4 Pólaki na jadnom dopołdnju nazběrali 50 kg gribow.
To jo se pak stało na probu.
Derje cłowjekoju, kótaremuž Kněz njestatk njezalicujo, w kótaregož duchu žedno torjenje njejo.
Pomysli jan, až mógu z njeju graś cełych sto lět.«
Rozgrono z jeje wobsednikarjom Olafom Schöppe
Ale te dešańske źowća!
Jano z wokrejsowu Chośebuz a Kalawa znajomy 17 respektiwnje 32 takich pšosbow.
Na kóńcu maśo rozwězanje.
We wokrejsu Sprjewja-Nysa (to su něgajšne wokrejse Gubin, Grodk, Chośebuz a Baršć) jo tuchylu něźi 16 000 wukrajnych luźi žywych.
Zagronita za serbske nastupnosći w Měsće Anna Kosacojc-Kozelowa jo se žycyła, až idealnje by było, gaby na pšašanje w serbskej rěcy teke dało serbske wótegrono.
Frida Matušcyna z Gor: Som lětosa wětšy part do Dubjego wušywała, tam ga su tenraz zapust zasej pó wjele, wjele lětach prědny raz swěśili.
Som póznał znate muzikarje ako Jurja Winarja, Jana Rawpa, Jana Bulanka, Detlefa Kobjelu a Pawoła Nagela a tak dalej.
Póstola stoj pla pódwjacornego wokna.
Wósebnje se wšym starjejšym źěkujomy, kenž su nas šćodrje pódpěrali.
Pśidatnje trjebaju hyšći dalšny kredit wót 16 milionow euro za wažne inwesticije, mjazy drugim wokoło źaseś milionow za nowu šuli w Gołkojcach, kótaraž dej byś w lěśe 2023 dotwarjona.
Do cerkwje w Dešnje su se 23. julija pśinamakali luźe ze Smogorjowa, Drjenowa, Wjerbna, Hochoze, Depska, Barbuka, Chośebuza, ze jsy a wót hynźi na serbsku namšu.
Krajina rowna se skerjej pusćinje a nic Błotam.
To jo mě wjelgin fasciněrowało, wóno jo wšak cuze klincało, ale weto tak derje znate.
Pśedgódowne a gódowne dožywjenja
Dešański srjejźowěk
"Nejpjerwjej glědaś, kak ta wirusowa kriza se wuwijo", měni Bernd Kamjeńc.
Jo drje jomu samomu směšna była.
Wón jo pśecej měł tu Domowinu.
Wy maśo něco wósebnego prědk, se na njo wjaseliśo, a wetom pśiźo chórosć a wy sćo pśezymnjone a źibate.
A wušej togo jo pisała: "Ludowe kupki a mjeńšyny su źěł kulturneje a historiskeje identity.
Pśistym pak njedajo žeden drugi gremium ako Serbsku radu, kótaryž by w Pódstupimje mógał lažčej nowe serbske temy na politisku agendu sajźiś.
Njeźelu, 17. januara, zeger 15.00 pokažotej Serbski ludowy ansambel a Nimsko-Serbske ludowe źiwadło Budyšyn swój lětosny zapustowy program za dorosćonych w dolnoserbskej rěcy w hotelu „Ku Górnym Błotam” w Nowej Niwje.
Druge góle licy, kak dłujko prědne góle to móžo.
Smej ga se znałej juž wót lěta 1958/59, ako som pó studiju zachopił teke w Domowinje sobu źěłaś.
Ta kumštna broda spódoba se jomu lěpjej ako ta pšawa!
Kak dłujko su w Błotach šuflity južo znate?
Slědny kóńc tyźenja jo zasej była akcija „48 góźinow“, to jo źěłowe zasajźenje młodych luźi.
Roman źe jo južo eksistěrował w górnoserbskej rěcy z titelom »Zworana nowina«.
Wšykne něgajšne wobydlarje Tšawnice a gósći mógu se tam dostaś z wósebnym busom.
Sobotu tyźeń jo Janšojska młoźina rušowała na zapusće.
Derje mógu leśeś, pśi comž na rozdźěl wót šytawow z wupśestrětej šyju leśe .
Nic jano wobydlarje, ně, teke wjele gósći ze susednych jsow jo kśěło tych 69 porow wiźeś.
W tak mjenowanej „Vermögenserklärung“ jo se wšykno to zapisało, což su žydojske wobydlarje doma měli – pjenjeze, meble, woblacenje, kólasa, knigły a wšo druge, jo, samo jich złośane zuby – a co ma se z tym staś, gaž buchu pón spórane do KZ abo do emigracije.
Pšašajśo se ga raz starjejšych, starkow, wujkow abo śoty, kenž serbski wuměju, lěc njamaju lušt, ze źiśimi cytaś abo jim něco wulicowaś.
To se wě, až smy kśěli wót 92-lětneje teke wěźeś, kak jo to było tegdy pśed 80 lětami z tym serbskim we Bošojcach.
srjodu, 23. septembra /nazymskego
Kulturne pokazki
Zwězkowe pśedsedaŕstwo jo logiski wobzamknuło, až ma se ten centrum w nosaŕstwje SŠT załožyś.
Dla togo mam ja wětšy źěl organizatoriskich źěłow na starosći.
kaž na pśikład zwězane lětniki Časopisa Maćicy Serbskeje.
Zubny carśik swěśi ze swójimi lubymi až do zajtša, a Milenka njamóžo scełego wěcej spaś.
Jo se myslił, až móžoš za złoto wšykno dostaś a pśedewšym móc, a za mócu jo měł tšašnje wjelike póžedanje.
To ga smy teke kśěli raz byś wjasołe abo tšochu njemudre.
Falšowanja w Serbskem muzeju?
Ako su se swóje kralowki wubrali, su krale musali rejowaś cesnu reju.
Z wutwarjenim šule kśě pólěpšyś wuknjeńsku atmosferu.
Na 12. januarje lěta 1867 jo z wobeju kněstwowu nastał jaden kraj, tak ako to źinsa hyšći jo: Schleswig-Holsteinska.
To wšykno jo kradu interesantne.
A k nim słuša teke Domowina.
Njejo se jim nic groniło?
Tradicionelne běłe wušywanje
W oktobrje jo wobradowała źěłowa kupka „Serbska namša“.
Gaž se groni "Něnt jo wobjed", ga pśidu luźe.
Nowe aktiwity wjedu k tomu, až konsens a regule muse se wótnowotki wujadnaś a wudiskutěrowaś.
Až jo w Dešnje cesto wjeliki a za wětšy źěl teke wjasoły ruš, to jo znate.
Lěcrownož lětosa mjenjej nowackow było, su se na wěcej procesionach poměrnje młode wěrjece wobźělili.
Pśedstajenje knigłow w Chóśebuzu buźo 11. nowember, zeger 19.00 w klubowni Dolnoserbskego internata.
Su wuměnili nowe recepty a pokaze za strowosć a su rozjasnili pšašanja, kótare słuchałka te nejlěpše su.
Takeje hyce njejo Casnikaŕ hyšći nazgónił (1904)
Jano ta nejmłodša njejo se gnuła.
Teke w Husu samem su hyšći małučke pśeměnjenja a dodawki naraźili, kenž su se ten samy wjacor do dogrona pśiwzeli.
Za jeje zdaśim dej ceły šulski śěg (Zug) na Witaj-wucbje wobźělony byś.
Z drugimi słowami
W běgu 20 minutow zwěžo wón powěsćowu maśiznu wódnego muža z eksperimentelnym jadnanim, kótarež ma wjele ruma za interpretaciju.
Ministaŕstwo co pśewjasć w lěśu Bramborsku gólnu konferencu "na wjerchu" , źož gólnikarje, wobsednikarje, wódne góspodaŕstwo, woplěwarje natury a jagarje deje "zwěstk za gólu" wucyniś a wobradowaś, kak mógali gólu pśigótowaś na ekstremne wjedro.
Stakim jo se w našych głowach zrazom ideja wulagnuła, až by mógli zasej taki pśeśěg organizěrowaś“ – spomina se Heiko Wannagat.
Za magacin „Łužyca“ jo ten lětosny jubilej góźba se dopšašaś, lěc a kak jo se raźiło, to serbske pśez Bóžu słužbu zdźaržaś.
To su te wusoke dymnice Hamorskeje milinarje.
Ten list jo Luther zjawnje zapalił.
A dokulaž Bog Kněz togo casa jo, buźo se wšo za jogo casom staś.
Nejlěpša metoda, źiśam bajki zbližyś, jo, jim bajki wulicowaś.
Filmowy festiwal LAUSITZiale buźo se lětosa pśewjasć srjejź septembera, a to k tśeśemu razoju.
A to jo było tak rědnje, wó wjele cuśiwjej a tak połne gluki, ako to źinsa pla młodych luźi wiźiš.
Na rědny jubilej jo muskecy chor w (nowem) Rogowje mógał prědnu njeźelu w juliju slědk glědaś.
Na kuždej staciji jo był program, ako jo trał 20 minutow.
Togodla jo měł dobru ideju.
Na pśikład w bliskem Frycowem Gaju/Friedrichshain, źož su měli w casu NDR hyšći dwójorěcne tofle.
To wažne ga jo, až my se gibjomy ako Serby w žywjenju wokoło nas.
Wobglědanje stawneje wustajeńce se definitiwnje wupłaśi a pokazujo, pó inspirěrowanej wašni, kak druge mjeńšyny wójuju wó akceptancu w towarišnosći.
Wót julija 2021 až do junija 2022 wugótujo Domowina "lěto župow".
Wjednica rěcneje šule Maria ElikowskaWinklerowa jo jich pjerwjej pšosyła, aby sobu pśinjasli stare bildki z familijowego albuma.
Pětko pak chopi rejowaś a spiwaś: „Wjasele, o wjasele! Wóścny kraj tam jo, tam, źož móje lube bydle!“
Bóśony stražuju na brožnjach ako wšuźi how.
Wóni deje negatiwny test dla korony měś, ako njedej byś staršy ako 24 štundow.
Dwójorěcne kólasowaŕske drogowniki w Lutolu.
Smějom wam pśeraźiś, co jo za mnjo ten nejwětšy dar pśi bjatowanju?
Pór lětkow pózdźej jo źe rak móju žeńsku ned dwa raza krotko za sobu pópadnuł.
Tak stej wobej za ptaškami wołałej.
»Ty ga sy gronił, až how jo pśeśicho!«, woła Findus. »To njejo spšawnje!
Mamy zasej woblubowane jězdy prědk, k tśeśemu razoju „na slědach Theodora Fontanego“ do Küstrina a comy se woglědaś, kak su se stare rucnikaŕske techniki wuwijali na kšomje Dolnych Błotow.
Hantšo a dr.
Wutšoba se mě rozcynijo, gaž stupaš nam do domu.
Dla dobreje rezonance su lěto pózdźej, 2018, dostali nany ku dnju nanow jajka z napismom: "Za lubego nana".
Maju-li naše gmejny, ako su pśed 5 lětami dobyli titel „Rěcam pśichylona gmejna“, ideje za nowe iniciatiwy?
Woblubowana kupka NaUnd jo góźiny až do kóńca Schadowanki połniła z rejowańskimi titelami w dolnoserbskej a dalšnych rěcach swěta.
Wustajeńca "Gódy w serbskich jsach" źo na kóńc Gódy su mimo – ale jolic pitśku "gódowneje mysli" wušej maśo, móžośo hyšći až do njeźele, 12. januara, wósebnu wustajeńcu w Domowniskem muzeju woglědaś.
Wóna jo we swójom gronje pódšmarnuła, až to pšawo serbskego luda na zeźaržanje swójeje rěcy a kultury ma w Bramborskej wustawowy status. „Až serbska rěc a kultura w [...]
Hebr 3,15
Na drugem boku wiźi Witko grajki.
Znaśa walizišćiny su mě mjaztym bóžko „zazarzali“, ale mója iršćina jo hyšći kradu fryšna pśez to, až som dalšny kurs iršćiny a teke ekskursiju do Irskeje (na kupu Inis Meáin) mógała pśipódla sobu gótowaś wob masterowy studium na Uniwersiśe Mjertyna Luthera Halle-Wytpark.
"Myslimy se, až gósći teke z aktualnymi hygienowymi a šćitnymi napšawami woglěd našogo muzeja z wjaselim póžywaś mógu", měni sobuźěłaśeŕka Doreen Hajašowa.
Tuchylu dejmy na wótstawk wóstaś jaden drugemu.
W Zakazni (w Borkojskem amśe) pak su to nejskerjej zabyli.
Cogodla su wjasołe?
Ale źo ga ten zapustojski pór tam napšawo co?
Njewalaj se w njerěchu!
Za bergarjow něgajšneje Nimskeje demokratiskeje republiki jo to pśinjasło wjele nowego.
Pśedsedaŕka spěchowańskego towaristwa Sonnika Lindnerowa jo pla teje twaŕskeje firmy namakała wótwórjonej wušy.
A dokulaž te njejsu dosegali, su wabili wokoło 7.000 pśidatnych źěłaśerjow w Ukrainje, Rusojskej, Serbiskej a drugich krajach.
Lětosa w januarje jo wóna swój 80. narodny źeń měła – ku tej góźbje comy ju Wam pśedstajiś.
Pó mjasecach sprocniwego źěła połnego lubosći za tu wěc su te staśiwy w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju w Janšojcach we septembrje togo lěta w takem stawje, až móžo se na nich tkaś! Mimo togo, až baršćański tekstilny muzej jo pśi jadnom kšacu mašinelnje pomagał, jo how wšo rucne źěło.
Wóna namakajo jajo, na kótaremž su pawcyne a grozne, tłuste pawki namólowane.
W ramiku wósebneje wustajeńce "Barby daliny.
Pśedsedarstwo župy jo slědny tyźeń stwórtk (17.8.) w Serbskem domje w Chóśebuzu hyšći raz wó tom wobradowało, a pśi tom su se teke wobźělili žedne dalšne cłonki Domowiny.
Smělna-Póckowy jo gmejna w Górnej Łužycy na krotki wjacor Biskopic.
Ach, zabyś njok tych pěś psow spomnjeś.
"We jogo familiji som prědny raz serbski rum dožywił a se teje atmosfery wědobnje nasrěbał."
Raiffeisenowe zjadnośeństwo źe jo měło mašiny, pódobnje ako pózdźej Burske wikowańske drustwo, kenž su se buram wupóžycali.
Njejo ga był jano mudry a rozbuźony ceptaŕ za šulske źiśi, ale za wšych.
A to pón hyšći w serbskem casniku!
Za chylu jo se hyšći jaden wobydlaŕ k nam pśiderił.
Raz awto tež napšawdu zasta a zdašo se nama, až mamej wulězć.
Swěcki su zgasnuli.
Rany transformacije how hyšći wugójte njejsu.
Pla Dolnoserbskego burskego dwóra Lěšće a Towaristwa pcołkarjow z Bórkow su luźe mógali wšake nakupowaś.
Taku krowu hyšći žednje wiźeli njejsćo.
Wopisane jo wóno w knigłach.
W Nowem Casniku a w cajtunze Lausitzer Rundschau jo było wjele wó tom woglěźe k cytanjeju.
Wót lěwego na pšawy bok:
Wón se samotny cujo a by nejlubjej zasej domoj šeł.
Tema wobradowanja jo była nowelěrowanje Serbskeje kazni z komunalnego wida.
To, což jo se w kulturnych programach how pokazało, jo wutšoby pśiglědowarjow rozbuźiło.
Nejwětša zagronitosć jo how była na boce Tradiciskego towaristwa, kótarež teke župje Dolna Łužyca pśisłuša a ku kótaremuž něnto wokoło 180 cłonkow słuša.
Pantochlaŕ Arnold Klähr z Wětošowa jo derje wikował.
Wónej słužytej komunikaciji, ale zrownju stej našej muziskej zmysła.
Na drugem boce dosć młody źowćowy głos se pśedstajijo z mě nic njegronjecym mjenim Kristin Schnabel a pšosy mě, lěc móžo ze mnu pópowědaś, což by tšošku dlej trało.
Muki a Serbske Pratyje.
Na lětosnem młoźinskem zapusće (5. februar) su nam to “pśeraźili”.
»Rědny pulower za žeńsku som kupił.
Smy byli rozpalone wót profesionalnosći.
Docełego na bok scynił swójo źiwadłowe źěło pak njejo.
Wót wenka běšo napśiski, wót nutśka trepaty. 
] Tak běchu něnto styri luźe we Robinsonowem wobydlenju, źož se dobra wjacerja pśigótowašo.
Pór šulskich źiśi móžo hyšći pśiś.
Nicht njejo spušćił wjas, jano ta "prominenca", faraŕ a ceptaŕ.
Wugotowanje takich městnow pak se njespěchujo.
Wjelgin derje běšo se wóna raźiła, a togodla su w Serbskem šulskem towaristwje a teke we Witaj-centrumje rozsuźili, lětosnu olympiadu zasej wugótowaś wósrjejź Błotow. „My smy to tak kśěli“, jo Casnikoju groniła Michaela Hrjehorjowa ze Serbskego rěcnego centruma w Budyšynje.
Kake tšašydło ga jo se tam w mrokawach zwigało? »Plon, to jo plon«, su se pśišepotali a tšach jo jim stojał we woblicu.
Stogi znajomy z Błot.
Mimo togo su se swětosnje pódpisałej dwě spěchowańskej dogronje za projekty, na kótarychž se wobźělijotej BTU Chóśebuz-Zły Komorow a Uniwersita Zielona Góra.
Mjaztym jo to pšašanje za mnjo ako by někogo engelskego pšašał, lěc buźo engelski ze swójimi źiśimi powědaś.
Wón jo zblědnuł a se tśěskotał a skóńcnje wujěkotał: »Tam tu gnojowu kopicu na dwórje!«
Jabłuka ga su bejnje strowy sad.
Za analyzu we wušej 300 jsach a měsćańskich źělach we wokrejsu SPN jo Kerstin Kosakowa, zagronita za nastupnosći Serbow we tom wokrejsu, pśeglěd wuźěłała.
Pśikšywne łopjeńka su jajojte a ako cołnik zgjarbjone.
Někotare dny bur Žur pśemyslujo, kak móžo njepleka z gumna wugnaś.
»Aha«, su zaźiwowane zwěsćili, »ty njejsy wumarły, ale ty sy sebje najmjeł zastupnika.«
»Kito, cora som dermo do coologiskeje zagrody nutś pśišła«, chwali se Daniela. – »No, tomu se njeźiwam.
Wušej togo njejsmy wudali naš magacin „Paternoster“, źož wózjawjamy mytowane literarne źěła młodych awtorow.
Wón jo stawnje pśijaśelnje z luźimi wobchadał, a njejo swójo měnjenje drugim nadiktěrował.
Wótegroń na pšašanja!
Nan wulicujo, až jo zły duch do syna zajěł, tak až nad swójim śěłom a duchom njama wěc mócy.
W lěśu 1946 jo wjelika ploga pšycow pódejšła Wózwjerch (Wußwerk), wjas we Błotach, źož som tencas 15-lětny źěłał ako celaźin pla burja Prawki.
Pśez to, až su to kradu małe chromy, jo to za wětšy źěl jano dwěma wósoboma dowólone, až rownocasnje w tej rumnosći stej.
Ale Lukaš skomli: "Ja cu lubjej pyšny ptašk byś."
To jo z praktiskim zwězane.
Ale wuraz jeje woblica wšykno groni.
We łońskem februarje jo se ku góźbje 125. narodnego dnja Fryca Latka w Galeriji Bramborska w Měsće wjelika wustajeńca z jogo twóŕbami pokazała.
Tak jo Sax-Verlag (Markkleeberg) pśedstajił knigły „Abschiednehmen.
A na tom běšo zawěsće jano ten głupy kokot wina.
W měsće dajo sebje pón take njecesne góle wótpóraś.
Te su se how naroźili a te južo pśecej how bydle.
Omid Djalili jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Su se rozžognowali z Burkhardom Behrom
Až rěcna reforma we 50tych lětach jo wjeliku škódu napórała.
Wokrejsna wobora Sprjewja-Nysa organizěrujo wót lěta 1995, až zajmowane towariše swójeje wognjoweje wobory mógu se tam wobźěliś.
Toś tu fotografiju smy wótśišćali pśed tśimi tyźenjami we artikelu wót Zelenego tyźenja.
Tak daloko móžo se wšykno akceptěrowaś a pódpěrowaś.
Załožk njamóžo nicht połožyś, mimo togo, kótaryž jo Jezus kristus.
Ale bóžko, jury njejo jim to myto Załožby za serbski lud pśipóznała, rownož – za našym zdaśim – jo wón k faworitam słušał.
Co som dejała takim wósołam wótgroniś?
Gmejna jo se groniła: Cynimy tak, ako pśišeł njeby.
Wokoło 30.000 luźi tuchylu tam bydli.
Pjeć lětstotkow" ako historiski pśeglěd.
Te slědne sedaju na jajach na bomach, w dupkach a źěrach, młogi raz daloko wót gatow.
Dopominamy se hyšći raz: Na 25. januar jo se pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Chośebuz z listom wobrośiło na Kulowate blido města Chośebuz z pšosbu wó taki centrum za Serbow we wobwodnem měsće.
Witko grajka mjaztym pśi rěcce.
"Som samsku temu, kenž su w nimšćinje měli, w serbskej rěcy cyniła.
Rědnje to njejo, ale snaź mógu ten wjeliki swěźeń nachwataś.
Pótom su ze łžycu wuškrabali to nutśikowne.
Wulězu slědne pasažěry.
Twarjenje cerkwje w Małem Wjelkowje.
To napšawdu njejo był glucny zachopjeńk naju dundanja.
Źiśi mógu basliś, a B.
A w měsće se rozglědujo a rozglědujo. »Taku dopomjeńsku toflu ja pytam!« wuwoła wón wjasele.
Jadno źowćo ma pisanu smugatu kóšulu, kakuž nose Pólki wokoło Łowicza Pódzajtšna Dolna Łužyca jo hyšći pókładnišćo za ludowědnika.
Serbske stawizny pó lěśe 1945,
Za pśigótowanje parlamenta jsow kśě zarědowaś regionalne zmakanja jsow, źož te jsy mógu głos formulěrowaś.
Awto wokoło njogo jězdźi a tuta: »Tati-tata, pali se ga?«
Pśi tom pomagaju měški, setki za sadu a za zeleninu a kórbiki.
Źinsajšny źeń, jo faraŕka Köhlerowa groniła, pśiwołaju jej na zapusće: „Katharina, pójź ga how!“
Jogo fachowe polo jo zaběranje z medijami.
Pśi zachoźe kuždego chroma togo muzeja namakuju gósći pokaz, kak wjele wósobow do togo chroma stupiś smějo.
Teke sotša njejo wěźeła dalej.
Ale wjele wažnjejšy jo za mnjo ten drugi jubilej, 5. maj.
Možoš se nejpjerwjej raz krotko našym cytarjam pśedstajiś?
Lěpša a wěcej serbska warianta by była, groniś tomu nowemu jazoroju „Chóśebuske jazoro“ abo samo „Chóśebuske mórjo“.
Wiźim jano, kak wóna ku mnjo ze žeńskeju póglědnjo, pón něco pyšpocotej, muski stupijo k nama, wezmjo naju kofry, jěźo z nama na prědnu etažu a wótcynijo naju śpu.
Ja ga musym k tomu dodaś, až su nimske luźe na wustupach serbskich kulturnych kupkow z Dolneje Łužyce cesto gronili: „Kake su to źiwne Serby, wóni powědaju jano nimski.“
Chto howac drugi móžo wót złego pomgaś nam.
Karina by rada něco groniła, něco rozymnego, ale wšykno, což jej do mysli pśiźo, klincy njepšawje, pśeliš powšyknje.
Co nas wucy »Pětš a wjelk«.
Stoj tam źaseś blidow ze stołami, a pśecej som tam wiźeł gósći.
Na kóńcu jo swóju flejšaŕnju cełkownje na imbis pśeměnił.
Takim njewólnikam (šklobam) źo se wjelgin běda!
Žycymy jubilaroju wšo dobre.
Madlenu Norberg (RCW abo Serbski dom) abo na dr.
Ja njejsom nic sobu krydnuła wót naběga na "Reichstag".
Granicujo na połudnju z Namibiju, Botswanu a Simbabwe, na krotke zajtšo z Mosambikom a Swasisku, na pódwjacor z Atlantiskim oceanom a na pódzajtšo z Indiskim oceanom.
Za starše maju pódla drugich rasow wósebnu rědkosć: bosniski górski kóń.
Zgonijośo tenraz wšake wó wukubłanju serbskich wucabnikow na uniwersiśe w Potsdamje a wó starych błośańskich wobrazach, kenž su něnto k wiźenjeju w Serbskem muzeju w měsće.
Ako jadnučke we jsy njejsmy měli daniž žywnosć daniž krowjeńc, mój nan źeń běšo faraŕ a smy bydlili w faraŕni.
Pśi wjelikem njewjedrje deri mócny błysk do torma a cerkwje a napóra wjelike wopusćenje.
Karina razka wobtužona wót Pětšowych słowow njejo.
To slědne „piśe” njejsu pjerwjej na poli pili, tenraz pak jo kśěła Inga Muschalekowa (57) tym pśiglědarjam a źěłaśerjam wósebnu frejdu wobraźiś.
Naše cytarje maju ideje
Mam nejlěpšu mamu, teke wóna wuraznje wita mój »serbski puś«!
Ale se musy tak starosćiwje žněju, až z mlokowej mězgu do kontakta njepśidu.
Co ga něnt?
A k tym słuša wjeliki źěl teje jadnotki nimskeje armeje, kenž jo pó tom bombarděrowanju našogo doma srjejź apryla dalej na pódwjacor śěgnuł a tam pla Halbe na pódpołdnju [...]
Wšykne luźe by se wam zawěsće smjali…”
knigły Rut (Rut)
Pśedšulske źiśi se njepśigótuju jano z pomocu wósebnych spěchowańskich góźinow na šulu, ale pśewzeju teke we wšednem dnju wupominajuce nadawki.
Pótom pak smy dejali klatśaś z rukoma, a dokulaž ta muzika jo šła malsnje, ga smy se zas a zas zmólili.
Něźi 40 % togo cełego něnto zasej wužywaju.
A teke na domacnu jězu se pśecej wjaseli, mjazy drugim na tykańce a mlince.
Z casnikarjami a jatšownymi spiwaŕkami jo rada serbowała, sama ga jo była slědna kantorka źowća pśězy we jsy.
Wóna jo była wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma (DSG), abituru jo tam złožyła w lěśe 2013. Šula jo měła dobre mě, a internatowe městno jo zapłaśiła Załožba za serbski lud.
»Wrotka su źinsa wótwórjone«, groni Karina.
Ale njepišo jano w narěcy.
Tomu njok wěcej dlej pśiglědowaś.
Togodla Was pšosym: Njechyśćo škórpiny abo tšachotne wěcy do góle!
Wšyknym wósymim wzechu nože a což howac wótšego pśi se mějachu; pótom dowjeźechu jich do teje noweje piwnice, źož źurja zamknuchu; a wušej togo jim pógrozychu, až budu zastśělone, joli až z měrom njebudu.
To płaśi głownje za tych, kenž su źinsa južo pitśku starše.
Šluknov jo městko w samym pódpołnocu Českeje pśi granicy z Górneju Łužycu a zrazom nejwěcej pódpołnocna měsćańska gmejna kraja.
Wóna jo tam źěłała.
Zrownju jo wón pak teke na to pokazał, až taka moderna technika se jano pšawje wupłaśijo, gaž se źěła na wjelikich płoninach prodrustwa.
Papa jo pśemokana.
A jano pótom njejo wósobinska, emocionalna zwězanosć ze slěźaŕskim pśedmjatom njelěpšyna, kótaraž kazy kompetentnosć pósuźowanja, ale jo wobogaśenje, kótarež zmóžnijo njewidane perspektiwy.
Studěrował jo pedagogiku za muziku, germanistisku a wědomnosć za muziku na Humboldtowej Uniwersiśe w Barlinju.
My comy jen zasej aktiwěrowaś, to wóstanjo wažny nadawk", jo pśedsedaŕ gronił.
A to jo škóda," wóna wuzwignjo.
A njeby ga togo Barlinjarja derje znał, njeby žednje wěrił, až jo to wěrno, což wón mě wulicował jo.
Wu nas su luźe wót tśi do 80 lět pódla byli.
Toś smy se pśi našom woglěźe w Mosćańskem agrarnem drustwje jogo jadnarja Franka Schneidera ned ako prědne za tym pšašali, kak jo bur tak blisko brunicoweje jamy žywy.
Swarojc Marijana gronjašo to:
We zjadnosćonej Nimskej su se wótwórili nowe móžnosći.
Nalip spódnu lašu z lipatym bantom na spódny bok głažka.
Hantška: Woliło jo se za našu konferencu nagromadu 85 cłonkow, a to we wšych 12 kupkach.
Južo něnto ma Madline Gjarźic wšake ideje za projekty w głowje, ako wóna co kšac pó kšacu z kolegami do statka stajiś.
Prědkstojarka jsy jo wobtwarźiła casnikarjam, až tu serbsku formu „Dubje“ lěbda něchten znajo a luźe se z tym njamógu identificěrowaś.
To ma cyniś z Pódpołnocnym kanalom z dłujkosću něźi 30 kilomejtarjow mjazy Smogorjowom a Lubinom.
Su to sotša Słokowa z Chośebuza, sotša Apeltowa z Hochoze, sotša Měškowa a sotša Starikowa z Janšojc, sotša Ramotowa z Wětošowa, bratš Simon z Długow a bratš Worak z Lubina.
Nejstarša sotša jo była tśinasćo lět stara, nejmłodše góle dwě lěśe… Scynijo album chylku na bok, aby tasku kafeja wupiłej.
Za Tebje“
Fryco Rocha jo Casnik redigěrował až do lěta 1933.
Ten fakt njejo za suźenim Wenzela wordował doněnta pšawje dopóznaty.
Zacuwaśo stabilitu śěła ako mócne, dłymoke kórjenje pód nogoma.
Pśedsedaŕ dolnoserbskeje Maśice Serbskeje jo Měto Pernak, jogo zastupnik Manfred Starosta.
Te gósći deje rozměś a móc se wobźěliś na wobradowanju.
Pólska konkurenca musy doma wóstaś a Arabarje njejsu w bliskosći, dokulaž kafej njejo wence na pśedań.
Nazgónite a renoměrowane wuměłce a fachniki budu te workshopy wjasć.
Z infostojnicu jo spěchowańske towaristwo schadowanišćo Zejler-Smoler-dom Łaz (Lohsa) pśedstajiło swójo źěło a cele.
Wóna studěrujo na BTU architekturu a chójźi rada na jogo kurse.
Swój góŕ jo Witko juž zabył a tak ma mamje wjele wulicowaś, gaž pó njogo pśiźo.
K tomu jěmy wobrězowane kulki abo nudle a se wě fryšny salat.
Ako Kěta Wunderowa Casnikoju jo gano wulicowała, stej ze cłowjekom něźi tśi a poł lěta na tom źěłałej.
Langowa z nimi kurs pśewjasć.
Nejwažnjejša rěc jo engelšćina, pśi comž hyšći někotare rěcy prawobydlarjow se wužywaju.
Ako solistow słyšymy na pśikład G.
Lěcrownož jo Latk wót casa studija we Weimarje žywy był, njejo wón kontakt k Dolnej Łužycy žednje zgubił.
Ako něgajšne staśany DDR smy něco pódobnego dožywili.
Nic, aby jim něco pśedpisali a wót nich wjele pominali, ně, aby jim z dobreju radu a dobrym słowom pomagali a pokazali drogu za dalšne Domowinske źěło.
Wjelgin wuska jo droga mjazy skałami w "Maninskej Tiesńavje".
Tinka co se wě ned wěźeś, kótaru reju jo starka nejlubjej rejowała.
Pšosym was, aby nejspěšnjej pśišli."
A wót togo casa jo ta docentka z Pódstupima-Babelsberga a pózdźejša jadnaŕka frakcije PDS a pózdźejšeje Lěwice była wobźělona na rozwězanju juristiskich nastupnosćow serbskego luda.
Wón treněrujo za graśe šćitarja a wrotarja.
Až jo se lětosny błośański swěźeń w Lubnjowje derje raźił, k tomu su teke Domowinske cłonki a druge wobydlarje ze dwójorěcnych jsow Kalawskego wokrejsa pśipomagali.
Mjeńšyny zgubiju pśez to swój talentěrowany dorost.
»A ty, buźoš pózdźej teke raz wót jadnogo města do drugego śěgnuś?«
Póžedanje za tym njebjaskim domom
Producentka Anne Magnussen jo groniła, až móžo se derje pśedstajiś, wěcejrěcnu wersiju toś togo filma z dolnoserbskeju synchronizaciju produkowaś.
Kreslenje Sigrid Nowakoweje (Noack) z Gubina: Ten kśicowany.
Tak ak’ to jo tencas było, jo teke hyšći źinsa.
Wóna jo nawjedowała kružki a kurse za serbske ludowe wuměłstwo a jo wjele lět pśepšosowała nazymu na serbsku pśězu ku se domoj.
Wót projekta buźomy hyšći pisaś.
Smy huznali a wěrili lubosć, kótaruž Bog k nam ma.
Towaristwo jo wobsejźaŕ małego twarjenja, kenž jo se wobšmarało.
Za kogo dej wódowa grobla byś? Za kokošy! Se wě ma starka kokošy.
A něnto wšykno se sypnjo, a wy se tšašnje tužyśo a góriśo.
Wšykne pěś twaŕske inwesticije, kótarež se za te pjenjeze pśewjedu, deje byś hyšći lětosa gótowe.
A nutśi te sćěny su zawěsće hyšći pśecej mokše.
Ze wšych stron Dolneje Łužyce su howko delegaty a gósći pśijěli.
Wón jo se naroźił w Brjazynje we wokrejsu Chośebuz a jo pó abiturje tudy na SRWŠ studěrował na wucabnika za matematiku a polytechniku.
Jo ta droga wuska, jano za jaden wóz, ga dej wóna tam a how na małe kuse se šyrša gótowaś, až te wózy se wobinuś mógu.
Juro: „Ten źe ma gluku!“
Stakim njejsu fajn luźe z města musali sami hyś.
Źo deje pón swóju kśicu cyniś? — su wšake cytarje pšašali.
Plandrakoju a Plańtśakoju jo to wšojadno!
Źiśi doma lěbda abo samo scełego serbski njepowědaju resp.
Mója motiwacija su pśijaśele.
Wejsne źiwadło pśecej w nazymjem
Wobchowamy se jogo tak w spomnjeśu, ako smy jogo wjele, wjele raz dožywili - ako pśijaśelnego, wurownanego a wědobnosćiwego luźa, kenž jo se stawnje zasajźował za našu serbsku literaturu.
Měškowa z Janšojc na takem swěźenju w šuli.
"Wót reje ga młoźina se mjaz sobu derje znaju, a tam su se mě pśigronili a pšašali, lěc njekśěł sobu gótowaś".
Wšake serbske drastwy se woglědaś móžo, teke wšake pśedmjaty něgajšneg wšedneg dnja póznaś.
Na drugem boce njesmějo Domowina ako towaristwo abo někaka druga powšyknje wužytna institucija komercielny wobchod měś.
Studentki a wuknice kśě pak wucbu, ako se orientěrujo na praksu z nowymi wěcami.
Kuždy termin wopśimjejo 30 minutow wucby a pótom 30 minutow graśa.
W gósćeńcu jo sejźeł pla kórtygraśa a se suwał njezjapki pód blido.
Wobej boka stej byłej wobjadnej, až jo se wóna raźiła a swój cel dojśpiła.
Albin Moller ako kjarližaŕ
Wótwórjenje kjarchoba Nowego Miłoraza za 22. nowember planuju, wót togo deje tam zakopowanja móžne byś.
Źinsa ma swóju wuměłstwowu domownju w towaristwje "Freizeitkünstler Niesky", do kótarejež jo 1996 drogu namakała.
Won pak teke mysli a co sobu źěłaś a byś derje wjeźony.
Wóni pytaju statisty, kótarež deje ako bury, rucnikarje, wejsanarje, mnichy a sedlarje na tom tšojenju se wobźěliś, stare kaž teke młode.
Nanejmjenjej glědaju źiśi wochylu wjele wěcej do telewizora ako wacej.
A wótpołdnja su byli wšykne wukniki pśecej južo doma".
Rostliny su w měrnych conach Eurazije a Afriki rozšyrjone, pśi comž někotare družyny teke w pódzajtšu Zjadnośonych statow Ameriki wustupuju.
Bartels jo raźił, aby taki projekt wupisali a pjenjeze za njen pśizwólili.
Prědny raz budu abiturne pśepytowanja pó nowem modusu.
K tomu pak njejo pśišło, a tak su se pón rozsuźili za Raduš.
Ale mój Fryco gótujo wšykno hynac, ako som ja to kśěł.
Wón jo był zagórity wucabnik.“ Wón jo teke naslědku sobu wugbał, až Jana pó wuspěšnej abiturje w lěśe 1983 jo se rozsuźiła za studij wucabnikojstwa we pśedmjatoma serbšćina a nimšćina na lipšćańskej uniwersiśe. „Ja mějach napśeśiwo mójima sobustudentkoma, kótarejž stej do B-klase chójźiłej, lěpšynu.
Łopjeńka su gołe, eliptiske abo wopacnje owalne a drobno zubate.
Se wě, te wentile smy nutśi wostajili.
Někotare šybałe głowki weto njejsu kśěli zbyś se teje gjardosći a wjasołosći, ako stej z tradiciju majskego boma zwězanej.
Ako solistowu su woglědarje koncerta – jich jo było wokoło 100 – słyšali Geralda Schöna a Katrin Lipske, a spiwałej stej chor Janšojskich žeńskich a chor „Łužyca“.
Na 7. oktober lěta 1952 smy měli teke pśi nas elektriske swětło a z tym lěto pózdźej na wejsnej droze elektriske wobswětlenje.
Zastupnik Zeleneje Ligi Renej Šuster z Hochoze buźo jim źaržaś pśednosk .
Tšach, až śěło wuschnjo, jo wjeliki.
Za cas Jezusa su se wóni wobgranicowali na protesty a někotare atentaty na romske zastojniki.
Togodla jo se wobźělił dwě lěśe pśed wuspěšneju abituru w lěśe 1997 na bramborskem krajnem projekśe "Młoźina komponěrujo".
Na swěśe maśo tešnicu, ale buźćo dobreje mysli, ja som swět pśewinuł.
Ale rowno togodla, až sćo južo wjele wó njom słyšali a wiźeli, by dejali se raz wudaś na wulět do Čornego Chołmca.
Glucny dobywaŕ a jogo kralowka: Benjamin Trogiš (Trogisch) a Maike Libojc (Liebe) z Noweje Niwy (Neu Zauche).
A to mimo objektiwneje pśicyny.
Stakim smy něnto wopšawdu same žeńske.
Prězne źurja su musali we tom casu byś zacynjone, aby njeśěgnuło, dokulaž krowa a wósebnje te śeleta mógu se teke nazymnjeś.
BTU-rallye, Jatšowny projekt, kenž jo se dejał prědny raz wótměś, Cytańske wuběźowanje – wšykne te projekty njejsmy mógali pśewjasć.
Rostlinki za Borkojske prodrustwo.
Wótbocujoš­li kusk dalej napšawo do Wejsneje drogi, su na wobyma bokoma wjelike stare kastanije.
Sćo tam južo něco konkretnego dojśpili za luźi w tych wugla dla šćitanych stronach?
Gaž se zajmujoš za literaturu, pišoš teke sama? Jo, to jadno abo druge som juž napisała.
Za jich powěsću jo lětosa 911 wobydlarjow Bramborskeje póžedało, aby jich zapisali do zapisa serbskich wuzwólowarjow.
A tak jo to dalej šło.
Albert jo chopił płakaś, a ja směcha dla njejsom mógał změrom stojaś.
Togodla se to zapśimjeśe wótpokazujo.
Spjerchliny zdrjałych šyškow wótpadnu.
Zastup płaśi ako pśecej 4 euro, pónižony 2 euro.
Lěcrownož jo zyma było, jo jomu zymny znoj z coła stupał.
To jo hela.
Ju ga swěśimy w źiśowni.
Cełu noc běšo dešć, wětš a pógrim a wóśichnu akle na zajtšo. 
Trajda pak pótrjeba wódu teke we pózdźejšej fazy, gaž se zakładuju kłoski a zernka.
Kubašec a wót J.
Myto "Miny Witkojc" pśiznajo se jadnej wósobje, kupce wósobow abo instituciji, kótaraž jo na pólu nałožowanja, wužywanja, pósrědnjenja abo dalejwuwiśa serbskeje rěcy, wósebnje dolnoserbšćiny, pśesegajuce wugbała.
Ako Otto swójim pśewóźowarjam wó sni wulicowašo, ga wułožowachu wóni jelenja abo jelenicu ako znamje tatańskich słowjańskich rodow.
Teke tam jo było śěžko městno dostaś, ale w serbskej klasy za źiśownice jo dostała městno a njejo musała do brunice.
Pśed tym domom stej stojałej dwě młodej žeńske ze swójima góleśima.
Jo dało cyniś, liche městno namakaś.
Spijkaju gwězdy wódnjo?
Nadycha-li su se słowjańskego ducha a pśijaśelstwa k drugim ludam.
Parametery wódy rozsuźuju wó tom, buźo-li wóna dobra za produkciju piwa.
Na tom městnje jo Apel organizěrował koncertowy rěd, prědny koncert jo był wustup "Orchestera wěcej generacijow" pód dirigentom Kosykom.
[...] 86 stil muziki, 88 bog lubosći, 91 moderatorka, spiwaŕka, 94 źěl wusćełańskego aparata, 95 balokopaŕ FC Bayern, 96 něga sławna swójźba w Italskej, 97 arabski kraj, 99 něga spiwaŕska band w Šwedskej, 101 dawaŕ, sponsor, 104 muskecy głos, 106 wabjenje, 109 něga wustajeńca w Erfurśe, [...]
Woglědaj se wobraze na pśiducyma bokoma a wulicuj k nim!
Ja by kśěł něnto pak wiźeś a słyšaś wótergi, kak te małe źiśi južo serbski powědaju, kak se grajkaju, serbski spiwaju, a co jich starjejše gronje.
W dłujkem rěźe smy stojali k tomu.
Wóni su pódšmarnuli, až Serbska Rada ma samski status ako wšykne druge parlamentariske wuběrki.
W zwisku z wušej naspomnjoneju situaciju jo wótpósłańc stajił ministaŕskemu prezidentoju pšašanje, lěc pólske kněžaŕstwo pśedwiźi wobrośiś se na kněžaŕstwo BRD, aby pokazało na to, až njewódajne jo pókšacowanje w DDR [...]
„To njejo zlě, wostanjomej
Pišu wó tom, dla cogo som pó 10. lětniku, ako jo se w Chóśebuzu Serbska wuša šula załožyła, w Budyšynje wóstał.
Koncerty w styrich rěcach budu w Słopišćach/Schlepzig, w Mrocnej/Pretschen a w Lubinje/Lübben.
Źiśi su se wjelgin zajmowali za něgajšne žywjenje Serbow, su pak teke južo wjele wó tom wěźeli.
Pśidaś by kśěli hyšći to, až mógu te, ako maju “kablowe” radijo, serbski program słyšaś na frekwency 94,55.
Slědk glědajucy na swój cas na SRWŠ groni wóna źinsa: „Ja se myslim, až smy měli na zachopjeńku togo casa hyšći atmosferu hejnak we wjelikej familiji.
Jo teke wjelgin zjadnorjona warianta bźez padow, "Slovianto".
Źiwny wobraz, ale wěrny a połny wejsneje idylki.
LND jo to jadnučke nakładnistwo, ako jo na tych wikach serbskorěcne knigły a casniki pśedstajiło.
Z togo su nastali familijowe dny, ak se hyšći źinsa stupny stwórtk swěśe.
Nazymski semester jo se zachopił juž kóńc awgusta z rěcnym campusom za źiśi w Depsku (wěcej k tomu cytaśo na 12. boku) a ze serbskorěcnym wulětom pó kólasach z Hochoze do Šejnejdy.
A to jo derje šło.
Herbert Cerna pak njejo był jano wucony, ale tejerownosći praktiski luź.
Rosće w kamjentnych krickach, we ługowych lěsach, w swětłych lěsach, w połnych krickach a na wótkłonach.
Sam wón namakajo carne jajo z namólowanymi běłymi tšašydłami, a to jajo se jomu wósebnje spódoba.
Hyšći njewěźe, chto buźo tam pśedawaś.
Potakem, rozgrono ze zastupnikom wobwodneje rady jo było dosć informatiwne.
Wósebnje jo ta slědna tych tśich arijow pśipósłucharje rozwjaseliła dla togo žortnego teksta a teke dla rědnego pśednjasenja.
How jo pón kuždy rad swój pjenjezny měšk z kapse wuśěgnuł, aby nam wót samego něco za to dał.
Redakcija Casnika co swójim cytarjam teke hyšći znate cyniś mjenja tych drugich cłonkow zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Dokradnym cytaŕkam jo nadpadnuło, až taka sada jo luty rasizm, dokulaž Pippi wobtwarźijo zgromadnosć kupki luźi wšakorakich indiwiduumow a jeje měritko jo pśipadne, tak pódobne kaž: "Wšykne Francozarje póškaju derje", samo gaž njebydle w Francojskej.
Kak wuźaržujośo ten psychologiski śišć?
A jej zewšym njejo było lubo, až něcht ju něnto naběgujo.
Biosferowy rezerwat Błota pódpěrujo a spěchujo na wšaki part to serbske.
Z Błobošojc/Bloischdorf.
Gaty - pó nich změjo nowa gmejna swójo mě.
Maš ty něco z głowu?
To su grunty blisko Dešanka a Šlichowa – te, źož jo ten źěl wugloweje jamy Chóśebuz-połnoc, źož su brunicu južo wudobyli a źož su se pśewjadli źěła za rekultiwěrowanje abo se rowno pśewjedu.
Nan: Tak jo, a słužabnik dostawa tež za to swójo myto.
Wšake wuběźowanja młodostnych (su gnali za žywym kokotom, karowali fryjnikow a ganjali na kołach) su pótom pśiglědarje dožywili.
Ako nowy statny sekretaŕ kulturnego ministaŕstwa kraja Bramborska a zagronity za nastupnosći Serbow w Bramborskej, jo Tobias Dünow 9. januara prědny oficialny woglěd do Dolneje Łužyce pśedewzeł.
Wšykne kšute luźe, kenž we žywjenju něco pšawego a wjelikego wugbali su, su taku pónižnu wěrjecu mysl měli.
»Hej, halo!«
Wětšyna jo se wugroniła za to.
K dalšnemu rozrědowanjeju na fyzikalisku, analytisku, technisku atd.
Tśi rědownje z wokoło 70 źowćami a gólcami a jich ceptarjami su dopoł-dnja śěgnuli z muziku a wjasołym zogolom wokoło šulskego twarjenja w Mužakojskej droze, aby zajm chylili na źiśece pšawa a aby pokazali, až źiśi kśě swójo měnjenje zastupiś.
Něnto dej nastaś na njej nowa sćažka z kólasowanje z mjenim "Heideradweg" mjazy Pśiłukom a Wjerchojcami.
Na Alasce se pśedstaja mjazy drugim ludowa kupka z mjenim Yurik, kótaraž ma ako jadna ze slědnych na swěśe dowólnosć za łojenje wjelrybow.
A toś ten fryšny powětš jo zakład za wšaku změnu .
Kecmarikojc źarže gromadu.
Wjaselimy se, až pśedstajijomy naš koncept cłonkam załožboweje rady na jich pósejźenju a až buźomy z nimi wó njom diskutěrowaś".
Faraŕ Šwjeline „Stronine mjenja“, Mukowy słownik, Wenzelowe knigły k familijowym mjenjam, Geschichte der Sorben, Die Welt der Slawen... Na sćěnje wisy wjelika katasterowa kórta z gruntami wšyknych wobsednikarjow, z lěta 1860, połtera raz połtera mejtarja wjelika.
Noackowe by raźi śěgnuli do nowego domu we Strugowej dolinje w Slěpem.
Kradu nowe jo, wót lěta 2019. 
Pórucenje, až ma se institut jano dalej wjasć ako uniwersitna institucija z naraźonymi wucbnymi nadawkami, by z wěstosću bejnje pómjeńšyło sorabistiske slěźeńske kapacity.
To jo gronił Holger Kelch, wušy šołta Chóśebuza.
We kšywje pak su byli žedne źěry, tak až jo pón w zymje sněg na mójej dece lažał.
Kathleen Verstowa źěła ako ceptaŕka w šuli za zbrašnych w Lubnjowje.
Pópšawem jo juž srjejź lěta jasnje było, až njebuźomy format pó normalnej wašni pśewjasć.
Pśisłuchaŕka a pśisłuchaŕ zgónijotej, kake wucynjenje jo tencas było, na tu serbsku šulu w Budyšynje jěś, až zewšym hyšći njejo była serbska šula w Chóśebuzu.
A how grajo teke Wótwórjona młoźinska źěłaŕnja Diakonije St.
Wótrosł ga jo ako syn wuběgańcow w Drjenowje.
Herbert Jacobick: Serbska muskeca drastwa słuša na kuždy pad do towaristwowego žywjenja.
Na kóńcu se pšaša: "Gaž něnto gronim, až som chóry, kótary cas to jo" Karl se pokazujo: "Jaden wjelgin rědny cas."
Na graśe w Hochozy su teke pśijěli zastupniki Serbskeje wubranki, mjazy nimi trenaŕ Frank Rietšel a Milan Funka, pśedsedaŕ sportowego towaristwa "Serbski sokoł".
Jano až gribarje lice jen za wětšy źěł k „cerwjenym gribam“ a njepóznaju jen pšawje.
Smy wiźeli spaŕ! Smy glědali, wót źo spaŕ pśiźo.
To groni zacwiblowany nan.
Na gluku tak groznje njejo, dokulaž serbska rěc drje mrějo, ale wó "serbske tradicije" na jsach njemusymy se wjele starosćiś.
Wótkubłarki su pśi tom rolu źiśi pśewzeli a su tak aktiwnje dalejkubłanje sobu wugótowali.
stwórtk, 05.08., Łužyske impresije:
Pětš zasej globus wobwjerta.
Teke rozgrona "na kšomje" mógu płodne byś.
Luźe pak tak šćerkaju.
Nejlěpjej zgromaźijośo kwiśonki w sudobju.
Kornelius Kuš, něgajšny wjednik projektowy wjaski Stary Lud, jo pokazował źěło słowjańskego kowala.
Teke wušy promšt jo se wobźělił.
Njepomsććo sami se, móje lube, ale dajśo město tomu gniwu Bóžemu, pśeto pisane stoj: to pomsćenje jo mójo, ja cu zapłaśiś, źejo ten Kněz.
Na drugem boku jo z wjelikeju wódu pśišło skóńcnje zas wěcej rybow z Górneje do Dolneje Łužyce.
Pśemyslujo se wjelgin dłujko.
Pśiducna serbska namša buźo njeźelu 20. junija zeger 14.30 w Kórjenju.
Chto jo Tebje pódpěrował? Pśi tom źěle su mě zwětšego mój tencasny ceptaŕ za serbšćinu Tobias Geis a mójej starjejšej.
Z něźi 2400 cłonkami ga jo dolnołužyska župa mjazy 5 župami ta nejwětša, pśisamem kuždy tśeśi cłonk Domowiny pśiźo z tym z Dolneje Łužyce.
Po tom, až jo wón był politiski wjednik Žylojskeje kupki KPD, jo pśisłušał z lěta 1933 ilegalnej »tšojce« KPD, a to gromaźe z W.
Wjelgin rozšyrjone pak jo teke było zarězowanje informacijow do drjewa, na pśikład do kijaškow.
W lěśe 1585 pósła je Franc Drake do Englandskeje a akle w zachadnem lětstotku zachopichu je w Nimskej sajźaś.“
Wšak jo był žnjowny swěźeń na dnju do wjelikego dujaŕskego swěźenja we jsy.
To jo było śěžke pšašanje …
Ned tśi wósebne reje su byli myslone za Marcela Grunewalda.
Wóna jo zagronita za ten kurs.
How daju pazorakam teke pśed publikumom lětaś – gaž njejo pandemija.
Něnto su jadnogo namakali a za to dobyli – ga Torstena Symulu z Barbuka, pśedsedarja tamneje Domowinskeje kupki, ak dosć derje serbski wumějo.
Direktor DI, Michael Svane, jo dodał: "Wiźimy, až někotare kraje se južo něnto pominaju negatiwny korona-test, gaž luźe kśě do kraja."
Zawěsće jo se z togo dostał do Grimmojc bajki ten fakt wó powědajucem glědałku.
Źinsa pšašaju jogo druge cesćej za radu: Gaž źo wó geneologiski bom (Stammbaum) abo radu pśi slěźenjach abo pśednoskach.
Wjele wjasele z bajku,
We pśisamem jadnej góźinje su styri rejowarje a jadna rejowaŕka pokazali a zwuraznili na wjelgin dokradny part, kak móžo se jaden luź cuś, kótaryž jo pó droze a kak śěžko jomu abo jej jo zabydnuś, co jo se stało.
Na to wopytaju źiśi, tak malsnje ako móžno k wótpowědnej kórtce stupiś.
Kliknjo-lic wužywaŕ na njo, pokažo se dlejšy kontekst, ak wopśimjejo jadnab 400 pismikow.
Kašlenje, tśichanje a puchanje njejsu byli witane we tej runźe.
Tam su toś to towaristwo załožyli.
Druge rědne teksty su wót Jutty Kaiseroweje, Wernera Měškanka, Klausa Langego a Lubiny Malinkoweje.
Pó politiskem pśewrośenju jo wjele luźi nimske staśaństwo dostało.
Młodša źowka serbski wšo rozmějo, ta starša, ak z familiju w Engelskej bydli a tam ako gojcowka źěła, pak móžo teke serbski powědaś. „Lětosa w awgusće smej – mója 80-lětna sotša a ja – k njej woglědałej.
Ceły teren se góźi za drogowanje, a chtož ma gluku, móžo tam mimo rědkich rostlinow samo „zmakaś“ mjadwjeźa abo rysa (Luchs).
Chtož njejo to hyšći cynił, daś to nachwatajo.
Pśi tom pak njejo kśěł se na swóju fantaziju spušćiś, ale jo se intensiwnje ze wšakimi žrědłami zaběrał.
Pjerwjej su take pjeršćeniki importěrowali z Venediga, a wóni su byli wjelgin droge.
17. měrca jo było take wandrowanje z 50 wobźělnikami.
Pla serbskego słowa »gronidło« pak toś take pśirownanje zewšym móžne njejo.
Wot 18. julija ga su w Sakskej lěśojske prozniny.
Za tym jo študěrował kulturnu wědomnosć, a pśidatnje w Praze a w Bratislawje filmowe wuměłstwo.
Cogodla ga sy słowo Kněza zanicował, až taku złosć pśed jogo wócyma sy cynił? 2 sam 12,9
Kak sćo z lětosneju dłujkeju zymu a suchotu w aprylu wujšli?
Pópšawem jo było pśedstajenje knigłow juž w měrcu k wótwórjenju aktualneje wustajeńce "Heimspiel" fotografa Thomasa Kläbera we Wuměłstwowej zběrce Łužyca planowane.
A jo zjawnje zlubił: Domowina buźo taku iniciatiwu mócnje pódpěraś.
Za Antarktis jo se póstajiło, až how wšuźi koordiněrowany swětowy cas płaśi.
K tym institucijam a towaristwam, kenž se wósebnje staraju za ludowe kupki a narodne mjeńšyny w Europje, słuša Europski běrow za mało rozšyrjone rěcy.
Na pśikład wustajeńce, zwězane z wustupom serbskeje kulturneje kupki, a druge.
Z nim som se wobźělił na zwězkowem wuběźowanju a grał na koncertach w Fińskej, Francojskej, Hungorskej a we cełej Nimskej.
Potom som pilna a spěšna kaž njewjericka.
Tam móžośo bajki cytaś.
Z Podstupima/Potsdam. Federalistiska unija europskich narodnosćow (FUEN) jo zarědowała srjodu a stwórtk tyźeń w krajnem sejmje stwórte wudaśe Foruma mjeńšynowych regionow.
Wjerbańske grunty słušaju do cony 3 UNESCO biosferowego rezerwata „Błota“.
Njewužywaj Bislamšćinu ako mě za Tokpisinšćinu.
Ta slědna jo zagronita za terenowe slěźenje w městoma Chóśebuz w Dolnej Łužycy a Rennes w Bretani.
Dopomnjeńki mě pak wostanu a lube pśijaśele w Kölnje teke!
Lět som wuspěšnje a kompletnje pśespał dla našeje party wjacor do togo.
Chtož pód hoplěwanim nejhušego seda a pód chłodkom wšogomócnego wóstanjo, groni Knězoju: Mójo dowěrjenje a mój grod, mój Bog, na kótaregož se naźejam.
Jo to pak skerjej wichaŕ, ale nama jo se hyšći jěło.
Ta móžo tebje do pšawego źowća pśeguslowaś.
Prědna stacija pó zmakanju pśi Serbskem muzeju jo była na Starych wikach.
Zeblacćo swój płašć! 
Nejmłodše wobźělniki su byli šesć abo sedym lět stare, nejstaršy wobźělnik jo był wokoło 65 lět stary.
Cukrowa bramboda dej twardnuś.
Ze serbskeju kulturu jo měło cyniś teke grono pśedsedaŕki cerkwinego towaristwa Irene Domaškoweje.
Pśi wudobywanju smogorja su młogo namakali, což nam wšake z pśedstawiznow a ranych stawiznow pśeraźijo: Po powěsćach njabogego ceptarja F.
Pśeśiwo abo za kněni Kušowu njamógu ja nic groniś, dokulaž, kaž gronjone, doněnta njejo mě znata.
Pśedewšym jo to było zarědowanje za wuknikow Dol no serbskego gymnaziuma, jo ale była wšyknym wótwórjona.
„Ja jězdźim do Budyšyna raz k tyźenju.
To mógu byś teke wuknjece našeje rěcy.
A to njejo było derje! 
Tam jo wóna wuknuła wót 1971 do 1979. Wóna jo chójźiła do tak pomjenjonej A-klase, gromaźe z maminorěcnymi wuknikami. „To běšo za mnjo nejaktiwnjejša droga k nawuknjenju serbskeje rěcy.
Dajo na pśikład typ jamowych chromow, do kótarychž nutśi pśiźoš jaden meter dłymoko.
Pśi tom som zwěsćił, až maju hyšći źinsa wjele serbskich mjenjow we jsach tencasnego Gubinskego wokrejsa.
Wotegrono ja było take: „Južo źaseś lět se žywim jano wót tuka a paleńca.” Njejo to teke dobra dieta?
Tak budu žedne wěsće wót septembra abo oktobra studěrowaś, druge akle pśiduce lěto.
Fryco Rězak (Groškojc) ma teke wódu w piwnicy a měni, až to plumpanje wódy jo jomu pomogło – ta wóda jo wóstała nisko a kulki, ako ma w piwnicy nawalane, njej su wumoknuli.
»Daj mě tuk!«
Žyźaki su trjebali łopjena tog boma ako futer.
Něnto se nam naraz z wupóžyconymi pjenjezami pśedstajaju ako wumóžniki swěta abo nanejmjenjej Europy.
Pśed njeju jo Dieter Freihoff z Wjelikego Linjego wót lěta 2015 tu funkciju we cesnem amśe wugbał .
Rejtarje su byli wobjadne, až wón njejo we galopje rejtował.
Slědny tyźeń smy zachopili ze pśinoskami wó Serbach w zjadnośonej Nimskej.
Nejlěpjej by było, jich a dalšnych zajmcow wucyś we bilingualnej serbskej wucbje.
"Pśez zgromadne rejowanje natankuju wobźělniki nowu energiju."
Winski a nazymski stej za mnjo wjelgin wónjatej, abo lěpjej – ze słowami Žylowaŕki Margity Heinrichoweje – wóńkotatej mjaseca.
Pśicyna za to njejsu byli jano te rědne serbske jaja a drastwy, ale teke to kšasne wjedro.
Rada se stara wó swóje zwěrjetka! ja cu wam Noru Wuškojc pśedstajiś.
„W konkretnem nastupanju Miłoraza mamy skerjej za zmysłapołnje nic wó luźi, ale z pótrjefjonymi luźimi powědaś.
Ja som jano rědko na kóńcach tyźenja doma był a wónej njejstej wěźełej, ga móžotej zasej raz z lěgwa wutšachnuś.
„Mě bywa napšawdu śěžko, how změrom sejźeś.
Ako wón za tym cłowjekom pšašašo, dosta wón to wótgrono: »Ten jo niźi wujšeł na swój kup a pśekup«.
Teke ja žycym Wam rědne, wjasołe a žognowane jatšy!
Młode a starše luźe z Dešna su pśišli glědat.
Chórowateje wutšoby dla wšak jo gójc jomu raźił se slědk źaržaś.
Toś to awto jo dariła serbska źiśeca zagrodka w Žylowje.
Žałowaŕska namša buźo zeger 10 w Ewangelsko-reformowanej cerkwi, Tröndlinring 7.
Pokažćo jomu jadnu štrumpu.
Nic jano raz su wukniki głosnje do tšojenja zapśimnuli, ako su pśed nadpadom głodneje liški warnowali abo jagarjeju a wronoju pomagali, aby wónej ako Sherlock Holmes a dr.
Zubny gójc jej wulicujo: "Gaž wjele słodkosćow jěš a zuby sebje njecysćiš, pśidu zubne carśiki a zuby skóńcuju."
Prědny modus zwobraznjujo "originalny HTML".
Magacin k połdnju: [...]
Chóśebuski wušy šołta Holger Kelch jo se pśed krotkem zmakał ze zastupnikami Domowinskeje župy Dolna Łužyca, serbskeje załožby a dolnoserbskich institucijow na rozgrono, a to, se wě, w digitalnej formje.
Toś to zwucowanje se někotare raze wóspjetujo.
Pótom trjebaśo hyšći mydłowinu (Seifenlauge).
Maśo hyšći pśedłogu? Toś tu kśicawku smy wótśišćali w "Nowem Casniku" nr.
Wón w nocy aktiwny.
pónjeźele, 2. měrca /pózymskego
Wušej togo su pšosyli na jězd pó měsće a jězd pó rěce na łoźi, źož jaden pśijěźo historiski centrum Barlinja a běrtyl kněžaŕstwa.
Su cełkownje wósym klasow .
Teke Winklerka jo cesto ku mnjo woglědała, bóžko wěcej njepśiźo.
Niś k serbskemu jo se zazdaśim tergnuła.
Dwa wót nich matej »móšynu« sobu, to jo wjelika taša, do kótarejež zběraju wšaku carobu.
Sobotu, 21. awgusta jo było wjelgin dobre wjedro w Hochozy a wokolinje.
"Šym dalej pšec te luźe bydle, śim mjeńše su licby wužywarjow", dajo amtski direktor Tobias Henšel k wobmyslenju.
Zachopiś budu z teju wucbu pó nazymskich ferijach, dnja 21. oktobra.
Nastała jo wóna 1996 pó pówódnjenju něgajšneje brunicoweje jamy Grabice ze sprjewineju wódu.
Pśez tradicije pśiźo serbska rěc wen z rědownje, ako žywa rěc z potencialom.
Pódnjesterska jo njepśipóznaty kraj w pódzajtšnej Europje.
W rozgronje z nim cuju jogo nutśikownu gluku, jogo radosć, kótaruž wopšawdu pótrjeba, co-li cełu rědnosć muziki ze swójim graśim na wiolinje zwurazniś.
Ascherson jo samo do Slěpego woglědał, aby wót Hantša­Hana zgónił serbske mjenja rostlinow tamneje strony.
Zazdaśim tam producěruju za serbsku drastwu góźece se sukno.
Tych wuźarjow sćerpnosć jo za mnjo jadna źiwna wěc.
Ako "prědnu pomoc" jo šulski amt pśiwóstśił swójo pytanje za wótnabocnikami.
Namšaŕka Astrid Šramina w pśedwjažy gołbinskeje cerkwje.
Boháč jo powěźeł, až jo słušała Łužyca pó 14. stolěśu něźi 200 lět k českej kronje.
Ako jo mama to zawupytnuła, jo mě zawołała a ze zgromadneju mócu smej płot susedoju na drožku pśewaliłej, źož njejo napšawdu nic było, žedne grědki, žedne bomki, nic, jano drožka.
Płod pšawdosći buźo měr, a pšawdosći hužytk buźo nimjerny wótpócynk a pokoj.
Město jo pśisamem cysto islamske, rownož tam maju arabskego kśesćijana za šołtu.
AFD MA SWÓJU FIRMU. Ten se něco wěri, ma na swójom awśe napisane AFD – te tśi pismiki, ako se młogim luźam zewšym njespódobaju, drugim pak sympatiske su.
Pśed 50 lětami jo wumrěł Benjamin Běgaŕ, slědny serbski faraŕ we Wětošowje.
Cełe pósejźenje jo było bejnje dłujke – pśisamem wósym góźin su powědali, diskutěrowali a to a druge na kóńcu teke wobzamknuli.
Nejwažnjejšy pśikład jo Masters.
To tak pśitrjefijo jano za Dolnu Łužycu.
Dłujko južo nichten njejo wiźeł nykusa.
Lynar, kenž jo něnto był głowny groba Serbow, jo sebje za to złoto, kenž jo wuž jomu dał, natwarił rědny grod w Lubnjowje.
Ako som šeł na wuměńk, jo mě mój syn gronił: nanko, ty wjele, wjele wěš, napiš to pšosym!
pětk 1. maja /rozhelonego
Su bydlili w internaśe na Sokołskej gasy, blisko źiwadła.
Swóje śěło šćita se.
»Stej sebje teke listy pisałej?«
Mjazy kanalow jo bagnišćo.
Na njom jo se wobźěliło 12 folklornych kupkow a ansamblow ze šesć krajow - mjazy drugim z Českeje, Słowjeńskeje, Polskeje a Letiskeje.
Ekwator pśeběžyjo kraj ze pódwjacora do pódzajtša.
To woblutujomy - cogodla?
[...] rozwězaś, 66 typ českich awtow, 68 jěza z měsom a jajom, 70 kupka nejlěpšych, 72 nutśikowny źěl śěła, 73 rěka pśez Innsbruck, 74 pjenjez w Rusojskej, 76 zjadnośone narody, 77 forma wobswětlenja, 79 nakupowański center, 81 głowne město Italskeje, 82 arabski kněžaŕ, 84 žeńskecy głos, [...]
W głownem su to te title, kótarež se sobu nejwěcej graju w serbskich rozgłosowych programach w Dolnej a Górnej Łužycy.
Wusokeje tšachoty wognjow w góli dla su luźe w Kóšnojcach ako wšuźi dejali glědaś na wobgranicowanja, což nastupa wognje w jatšownej nocy.
Cłonki źěłoweje kupki za pśeslěźenje a dokumentaciju folklory Dolneje Łužyce su se zmakali k dalšnemu wobradowanju zajźony tyźeń srjodu.
25. januara swěśe źiśi w cełej Łužycy ptaškowu swajźbu.
Abo: Kak wjedu se demokratiske wójny a źiwa se rownocasnje na pśirodošćit? Abo: Kak wužywaju bźezdźěłabne a dostawarje niskich rentow drogowańsku lichotu, za kótaruž su pśed tśiźasća lětami demonstrěrowali, gaž njejo na kóńcu hyšći žednych pjenjez až do kóńca mjaseca? Moderacija, kótaraž jo dejała mósty mjazy titelami twariś, aby technika měła cas za pśetwarjenje, jo casy była pśekrotka, aby swój nadawk derje dopołniła, a na pšawu gramatiku měło se wěcej źiwaś.
Městny cas we wšym drugem měsće Rusojskeje jo Moskowski cas plus wobgranicujuca góźinska diferenca.
"Ně, tak pšawje hyšći nic, ale mam južo super graśa pśigótowane", Hopel wótegronijo.
Ilustrěrował Günter Wongel Ta kuntwora, ta kuntwora, ta bydli blisko bagniska.
Pětš: „Za jaden nastawk pśeliš krotke, za diktat pśeliš dłujke…”
Serbske mustwo buźo graśe w kupce A. Za swóje pśeśiwniki su wulosowali mustwo słowjeńskeje mjeńšyny w Awstriskej, mustwo Nimcow w Dańskej (pśeśiwo njomu ga su „Serbske koparje“ južo 2018 a 2019 grali) a mustwo Cimbrow z Italskeje.
Kórty dostanjośo w „Lodce“ a w chóśebuskem Statnem źiwadle.
Něnto składujo wjele dalšnych knigłow na knigły z łopjenami.
Mocnje a z wjaselim su wšake znate serbske ludowe štucki zgłosyli - na pśikład „Za našymi gumnami” abo „Naša mama njewě, kake jeje crjeje”…
A toś som se zežywił jano wót togo, což jo mě było za gubu, a to jo mě naslědku dowjadło do takeje njelubeje situacije.
Wustśigajśo za kužde góle jaden taki wobraz a zalipśo jen do wósobinskego zešywka.
Na pśikład tenki, to su źiwe slěwki, kótarymž gronje Bórkowarje w nimskej rěcy „Tenken“.
W ciwilnem žywjenju su to studenty, rucnikarje, wucabniki, archeologi – luźe ak ja a ty.
Dajśo wašomu swětłu se swěśiś pśed luźimi, aby wiźeli waše dobre statki a cesćili wašogo Wóśca na njebju.
Prědny raz jo była wustajeńca 2017 wiźeś a jo wót tegdy měła wjele stacijow w městnach ze serbskimi cerkwjami.
, z wikami wuměnowych źělow a z kulturnym programom.
Za to pak jo trjeba, wó doněntejšnych rěcnych napšawach spšawnje pśemyslowaś – a wólu za změny měś.
Wěrcujomy jušku z pjepjerjom a dajomy zeleninu do njeje.
Tak som wjele nawuknuła", wuzwignjo 16lětna.
Na kóńcu Dobrosz jo napominał pólske kněžaŕstwo, aby zachopiło diplomatiski a organizatoriski statkowaś za Serbow we wobłukach, kótarež su naspomnjone we wušej pomjenjonych pšašanjach [...] .
Pśěza
Na jadnej ławce smějo jaden jadnotliwy luź, jaden pór abo luźe z jadneje familije sejźeś.
Unija ta jo teke "Rzeczpospolita Obojga Narodów" pomjenjowana była.
Kuždy bom se njegóźi.
W pśiducem lěśe, gaž Chośebuske zasej k nam do Gryfina pśijědu, budu wóni zasej pódla, pótom, to se wě, w tśeśej rědowni.
Na pśikład južo 31. maja, gaž grajo w Hochozy pśeśiwo nimskemu mustwoju z Dańskeje.
Jadna jich stacijow jo był Dolnoserbski gymnazium.
K tomu słuša teke zgromadny wustup wšych dudakow, dalšnych muzikarjow, pozawnowego chora a spiwarjow.
Ten tśeśi słužašo 1887-90 a bydli w měsće.
Młoge luźe su pśecej głodne.
W Janšojcach jo toś to graśe wjelgin woblubowane a znate.
Originalny engelski Firefox wopśimujo jano pšawopisnu kontrolu za amerikańsku engelšćinu.
To jo nam gronił trenaŕ Serbskich koparjow Horst Krawcyk ze Žylowa.
Grěšan: To śi rad wěrim!
We jsy jo było zběranišćo za jaja, tam som jaja wótedała a za to pjenjeze dostała.
Tam wjerśitej pla Penkoc Edith a Kita.
Źiśi póznaju, až su swětłe dypki we jśmě wjele lěpjej wiźeś.
Połnoc pali se wšuźi jatšowny wogeń, a pśi górjejhyśu słyńcka du źowća pó jatšownu wódu.
Za 17. měrc su ga wótwórjenje teje wustajeńce gromaźe z Ludowym nakładnistwom Domowina planowali, ale pśez te napśiske napšawy pśeśiwo rozšyrjenju korony njejo to zarědowanje se wótměś směło.
Wušej jadnasćo góźin wob tyźeń w dolnoserbskej rěcy su źinsa z radija słyšaś.
Sobu załožył Maśicu Serbsku.
Njeźelu, 13. awgusta, buźo w Škodowje kokot.
Klasiske filologije, kótarež su pśed 30 lětami hyšći wjelgin woblubowane byli, njejsu źinsa na marku relewantne.
Tak źejo Kněz: Mudry se njechwal swójeje mudrosći, mócny se njebachtaj dla swójeje mócy, bogaty se njewjelic ze swójim bogatstwom.
Bog jo kśěł swójim swětym zjawiś, kake kšasne bogatstwo pótajmnosći mjazy tatanjami jo, kenž jo Kristus we was, ta naźeja kšasnosći.
Feliks se pśemyslijo a wótegronijo: "Źinsa jo stwórtk."
Weto pak njejo wšuźi mokšo, ako by se to jaden myslił.
A napnětosć stopnjujośo, gaž wobraz pómałem wuśěgnjośo.
W chorje su teke serbski repertoire měli. „Smy kśěli chor zeźaržaś, ale dorost jo nam felował.
Kak buźo se projekt we swójskej šuli/rědowni/źiśowni dalej wjasć?
Wujadnaj se z pśeśiwnikom hyšći ducy k sudnistwu!
Ale teke mjazy nimi njeznajomy hyšći družyny, wó kótarychž mógało se groniś, až su južo domesticěrowane.
Zwězkowe ministaŕstwo za wobswět, šćit pśirody a nuklearnu wěstosć tuchylu wuźěła Narodnu wódowu strategiju za Nimsku.
Póžywamy ju pśi źěle w gumnyšku, pśi drogowanju abo sporśe.
Su te jaja wšykne pótusnjone a z walki wubrane, ga muse wšykne zas wótnowotki jich jajo do walki stajiś.
Dalej se wobjadnaju wšakorakosći, ako wólba noweje Rady za nastupnosći Serbow pśi bramborskem parlamenśe, brunicowa politika, serbski sedleński rum, rewitalizacija dolnoserbskeje rěcy.
Až se źo, to ju njemóli.
Po jogo měnjenju jo sobu to nejwažnjejše za to, až wostanu te jsy, źož serbske luźe žywe su, dalej burske.
Budyšyn: Naša wjas jo něnto samostatna, njesłušamy z Bobowom wěcej do jadneje gmejny.
Jeje wócy pšosytej Pětša, až njeby jeje dowěru znjewužywał.
Na druge zajtšo jo Imago wócuśeł.
Někotare su se samo pśeśiwo tomu woborali a měnili, až jo njekazniske.
W lěśe 1856 su swěśili prědnu namšu w domje Johanna Noacka z lutherskim fararjom Meyerom ze sedlišća Bethanien/Barossa Valley.
Ja wěrim, rownož gronim: Som wjelgin nuźony.
Tu śpu buźo pśedewšym młoźina wužywaś.
Bibliske lětne gronidło za 2020 stajijo dilema we wěrje wjele kśesćijanow a kśesćijankow do srjejźišća: »Ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!« Tak groni se w ewangeliumje pla Markusa w 9. stawje, werš 24. Ewangelska cerkwja w Nimskej pišo wót togo dilema, wót wěrjeńskeje krize wjele kśesćijanow.
Ale něnto 'Tok Pisin' jo akceptěrowane mě rěcy.
Toś ta korespondenca jo wubuźiła w slěpjańskem burje pśecej wobšyrnjejše slěźeńske zajmy a jo jogo pógnuwała, pódla źěła na roli a na dwórje swóju duchnu wědu a wobdarjonosć wuwijaś, wužywaś a zdźěliś.
Trjebamy skóńcnje zgromadny rěcny plan, zgromadnu strategiju, jaden masterplan za dolnoserbsku rěc, do kótaregož su wšykne zapśěgnjone.
To móžo se wopokazaś ako jeje žywjeńska twóŕba.
W lěśe 1784 jo se wopšawdu producěrowało pśisamem sedym tonow žyźa we gódnośe wót 54. 000 pšuskich talarjow.
Wótglědanje klawsury jo było se zaběraś z rezultatami ewaluacije, wósebnje což nastupa Witaj-wucbu.
My smy protest pódpisali.
Pótom chyśijomy cedliki do gjarnca a kuždy se jaden wuśěgnjo.
Weto dajo we žywjenju wšake situacije, źož pomoc trjebamy, we kótarejž nam daniž technika daniž luź pomagaś móžo. - Bog ale co a móžo nam pomoc daś.
wałtoru, 30.5.: Muzika rad słyšana - serbske balady
Dejš Kněza, swójogo Boga, lubowaś z cełeju hutšobu, z cełeju dušu a z cełym pśemóženim.
Tych pak by sebje how mjazy Serbami w měsće wěcej žycyła.
To jo gnuło cłonki serbskeg familijoweg towaristwa "Gromaźe".
Eva jo namakała parasola, paněrowała a wupjakła.
Až lětosa su zasej měli kónje na barbuckem kokośe, za to maju se źěkowaś Gastojskej załožbje.
»Jo, ale te luźe ga take a wšake wawrje.
Źiśownja lažy ceło na kšomje jsy.
Ale zuby se cysćiś – ně, to se źowćkoju njespódoba.
Płaśi ga teke, až wucynijo wótstawk wšyknych nanejmjenjej 1,5 mejtaŕ, což ga jo wósebnje śěžko pśi wuzwólenju kralowkow a pśi kokotowej reji.
muski, kenž njamóžo žariś
Za mimo jěduce awta jo to groniło: zastawaś a cakaś!
Glědajucy na wše te tuchylne wótpowěźenja a wobgranicowanja jo za cłonki togo žeńskecego chora pak śim wětše wólažcenje, až nanejmjenjej jich tradicionelna kuždolětna chorowa źěłaŕnja jo mógała se wótměś.
To njamóžo se wšuźi dosć a nadosć groniś: Renate Harckowa njejo jano z juristiskego wiźenja, ale teke cysto pó cłowjeskem cesna serbska žeńska!
Njewšedne, pak z bliskeju asociaciju zwězane zuki zazněwaju na wiolinje – zuki z brunicoweje jamy.
Lěc mała abo wjelika myš, tak młogego z nas južo to słowo same wuźěsyjo.
Pśez wšake z nich jo wjadła droga woglědarjow.
Ale su wóni pśi tom dobreje mysli?
A mjazy pśecej zasej rozkładowanje a wulicowanje w serbskej a nimskej rěcy, aby pśiglědowarje teke pšawje rozměli ten cas pśěze a zapusta w Dolnej Łužycy.
Źinsa te wobsejźarje domow za twaŕ dymnice wjeliku zajmowanosć a kradosć nałožuju, pśeto tšachota wognja ma se wótchyliś.
Kśě towaristwo serbskich starjejšych załožyś
To ma něco cyniś ze znateju Grodoweju góru w Bórkowach, źož jo něga rosła sćina, a kótarejež barwu Uta Henšelowa wjelgin lubujo.
Na swójom pśiducem pósejźenju 15. měrca ma Zwězkowe pśedsedaŕstwo wó tom rozsuźiś.
Chylcycku gólc pśemyslijo, nježli groni: »Ta stara ptaškowa riś!«
Online-kurs ako alternatiwu njejsu diskutěrowali, pśeto taki njeby se za źiśi tak derje góźeł.
Clemens Neumann (wjednik referata za nastupnosći Serbow we ministaŕstwje za wědomnosć, slěźenje a kulturu) jo nam rozkładł jich argumentaciju.
Błośańska noc powěsćow
Pla akterow na cole Domowiny a Narodnego wuběrka w Budyšynje ako politiskej gremija Serbow jo pśewažowało mysl, až jo wulichowanje wót Hitlerskego režima serbski lud z grozeceje narodneje smjerśi wumóžyło.
Ku tym rědam, ako smy trjebali, jo teke ten serp słušał.
Pśedewšym cłonki towaristwa se wjelgin za tym póžedaju.
We tej jsy budu kóńc tyźenja swěśiś 40. kokot.
Taku pódpěru jo Marcus Końcaŕ, ako sejźi w rozgłosowej raźe, jim teke pśilubił.
Tak su se gólcy zwětšego se rozsuźili za RAW abo dłymokotwaŕ a su pśišli do jadneje rědownje a źowća zwětšego za wukubłanje ako chórobne sotšy abo w zawóźe "Chóśebuska wałma".
Mań luźi stoj wokoło chórego a wuźěra.
Źěśi budu móc z kutšu jěś. „Wšykno dogromady buźo něźi 24 000 markow płaśiś.
Kreacije wuspěšnych designerkow a designerow, dobyśarje wuběźowanja SORBIAN STREET STYLE, serbskich gymnaziastow z Górneje a Dolneje Łužyce a młoga ideja k temje mody prezentěruju se we tej wustajeńcy.
Techniske problemy jo teke ten raz ten jaden abo drugi měł.
1. Alina Hušgojc/Huschga Wutšobnje gratulěrujomy! ◆ Mjazy pśiglědarjami jo była žeńska z Mongolskeje ze źiśimi.
Gaž jo se slědny tyźeń srjodu zmakał serbski wuběrk wokrejsa Sprjewja-Nysa w Krabatowej šuli w Janšojcach, jo se tam znata cyniła wjelgin dobra powěsć.
Ten samy wordujo pótom na tu drogu nachytany, a gaž se z tym pěskom wuměšajo, wugótujo wón ju twardu.
Te dwanasćo lět stare źiśi su šli slědny raz lětosa pó jaja.
Pózdźej jo we jsy nastało rybaŕske towaristwo z wušej hundert rybakarjami.
Kake instrumenty a móžnosći maju serbske institucije, což nastupa garantěrowanje kwality wucby?
Za kněžaŕstwo jo to kradu njeluba wěc.
Pólejnicu w Mosambik.
Na klawěrje jo był Tim Šmit, Ingolf Kśenka a Kati Sprigodojc stej spiwałej, Esther Budišinojc na cello a teke druge su muzicěrowali.
W Borkojskem Domje zmakanjow smy słyšali pśednosk wó Minje Witkojc a jeje basnjach.
Mjenjej póžedany jo hejdušny mjod.
Nejwětše město, historiska stolica cełeje Normandije a źinsajšna stolica Górneje Normandije jo Rouen.
Wósadna rada jo dejała to wšykno wobzamknuś, ze śěžkeje wutšoby.
Wjele wěcej waže ekologiske argumenty, k eksemplu ten, až w Małksy wucynijo biomasa źinsa jano pór procentow togo, což jo wót natury dejało how byś, a kormoran łapjo teke wobgrozone rybjece rody, kótarež tejerownosći su woplěwane pśez kazń, kaž wugoŕ.
Wón jo teke załožaŕ Źěłanišća za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz.
W našom kraju su cerkwje skóro slědne městna, źož njejo zogol techniki a luźi, ale źož za cerkwinskimi murjami śišynu namakajoš, we „wótwórjonych cerkwjach“ nic jano njeźelu.
Nakładnistwo a institut njejstej wobjadnej, kaki charakter dej publikacija měś
Kněz zawoła Samuela.
Wót tych šesćo rejtarjow jo wordował Maurice Littich prědny žnjowny kral, jogo kralowka jo Markusojc Jenny.
16. njeźela pó swětej tšojosći
To wónej se myslitej.
Póglěd na Marijnu cerkwju z wobrazowym kamjenjom dołojce na lěwem rožku cerkwje.
Teke zachopjeńkarje su witane.
Dla togo jo wejsny klub lětosa zorganizěrował camprowanje, źož mógu se teke familije wobźěliś.
Glědaj se prědk, gaž sy se najědł a rědne wjaže natwarił a w nich bydliš, aby pótom twója hutšoba husoko njestupała a ty njezabył Kněza, twójogo Boga.
Město Chóśebuz hyšći njama problemy z tym, až maju jano take moderne a nowe bydlenja, za kótarež muse luźe wusoki najm (Miete) płaśiś.
Lětźasetki njejo wót togo casa wěcej dało serbske religiozne žywjenje mjazy Lubinom, Grodkom, Baršćom a Chóśebuzom.
Z masami rosćo wěcej na pólach.
Jano tak mógu źiśi mimo śišća se dokradnje a kreatiwnje rozestajaś z wěcnymi wobstojnosćami.
Toś ta pokorna, woporniwa a dobrodušna serbska žeńska jo wjelim wuknjecym a kursistam w dobrem spomnjeśu.
Stoleccyc źowka Hella až do źinsa ma zwisk z tym serbskim.
Pla njogo jo kśěł nan njestatk wuzjawiś.
Som studěrowała sorabistiku gromaźe z njabogeju ceptaŕku Christu Elineju, roźonej Gjarźic z Górneje Łužyce, a wóna jo mě stawnje zasej wósebnosći dolnoserbskego žywjenja pśedstajała.
Wolejbalowy turněr jo wordował wótpowěźony
Ale Domowinska kupka z wjednicu Lysann Rybackojc jo slědny tyźeń se rozsuźiła, to zarědowanje wótpowěźeś.
Žeńske kwiśonki maju tłusty, tśi až wósym centimetrow dłujki kwiśonkowy wogonk.
Ale pśecej jo teke pokazał na wudrogi a móžnosći, kak mógało se to pśewinuś.
W lěśe 1995 jo była komunalna reforma w Bramborskej.
Pó woglědanju młyna su woglědarje stupili do młyńskeje lody a su kupowali te wšake mlate produkty abo ned gótowu pjakaŕsku wóru: klěb, guski abo mazańc.
How njejsu byli wěcej słyšaś napśeśiwne měnjenja.
Pón smějo pśiduce góle swóju kórtku pśedstajiś.
Ale njeby drje k wuraźenju było, gaby wěźeli, až žednje njewumrějomy.
A pśistajenje za poł městna ako dramaturg za reje a muziku w Serbskem ludowem ansamblu dawa jomu pśidatnu móžnosć za serbsku muziku a jeje pósrědnjenje do zjawnosći aktiwnje se sobu staraś a z tym zajmcow nic jano w Serbach, ale pó cełej Łužycy a we wukraju dobyś.
Kšac pó kšacu dej jich wěcej bywaś we wšyknych liturgiskich barwach.
We gniwje stej šłej roztyla a roztyl stej tež how: „A wódaj nam naše winy, ako my wódawamy našym winikam!“
Jo był cłonk Domowiny, towaristwa Kólesko a towaristwa Njepilic dwór.
To na drogu jo dał mě nan: Buź swój a wóstań pśecej wěrny!
Wažne su sceła wjelgin dobre wuknjeńske wugbaśa a nastajenje źiśi k wuknjenju.
Herbert Mies jo studěrował na Parteihochschule Karl Marx , pón socialnu a zastojańsku wědomnosć .
Kaku barwu som wzeła? Doma som měła nokśowy lak.
Chrobremu, kótaryž jo wót togo statka za sebje wótwóźował kralojsku dostojnosć.
Ja słoźim kaž wórjech a wónjam kaž wóruch.
Ale pśi 37. wustajeńcy jatšownych jajow, ako su wótwórili sobotu, 15. měrca, stoj zasej tych wokoło 2500 jatšownych jajow z pěś kontinentow w srjejźišću, ako póchadaju za wětšy źěl ze zběrki Lotara Balka.
Wót jadnogo takego měrjenja z bronjami jo měł na licu bluznu.
wó tom, kak koresponděrujo wašo měnjenje – 38 wšakich pšašanjow jo naliconych – z glědanim nastupjonych partajow a jich pozicije wu-zgóniś.
Wjednica Bórkojskeje źiśownje Erika Konradowa jo była zagórjona: „Lěpjej to žywjenje w Błotach pokazaś, njejo móžno“.
Nowy Casnik: Franciska, jo źiwadłowy tyźeń pśigótowany? : Wochylu jen hyšći pilnje pśigótujomy! Zachopili smy slědnu nazymu.
Mudra ako głowny redaktor (w NOWEM CASNIKU smy gano wó njom pisali), J.
Něnto, gaž jo se napšawdu tak stało, to woblutujo.
Wóna jo wót lěta 2010 była dušepastyŕka za luźe, ak su pótrjefjone wót wudobywanja brunice w slěpjańskej stronje.
Moj nan jo k tomu měnił, až jo južo wjele zabydnuł a mě wjele pomagaś njamóžo.
Někotare stolěśa pózdźej, w lěśe 1866, jo se granica w zwisku z pšuskeju cłońskeju uniju rozpušćiła.
Rozwijaś wjelebocne kulturne žywjenje, to jo tuchylu wěsće śěžko.
Se wě, až w slědnem casu aktualna wšedna politika w srjejźišću rozgronow stoj.
To kócor jogo pówucyjo.
Turisty deje něco zgóniś wó błudnikach, bóžałosći a nocnem jagarju.
Taki su měli na pśikład na slědnem kóńcu tyźenja w juliju Brjazyńske sportarje.
Tak jo to na pśikład w Kozlem (Casel) w něgajšnem Grodkojskem wokrejsu.
Wažnosć literatury jo se wopokazała ako tšochu mjeńša: 20% wopšašanych jo suźiło, až literatura jo jano źělnje abo mjenjej wažna abo zewšym njewažna.
Wušej togo su něnto teke zapisane wuzwólowarje z gmejnowu Teupitz a Heideblick pśipódla.
Hanka Krawcec — ako 89lětna jo w měsće Varnsdorf w ČSSR wumrěła.
Te bomy, kricki, te groble, drogi a sćažki su nam tak derje znate, až njebuźomy je žednje w žywjenju zabyś.
To funkcioněrujo teke pla źiśi.
Pón pak su byli tak zdrjałe a juž měke, až syre – my smy gronili sere – njejsu wěcej šmekowali.
Hrodźišćański faraŕ naraźijo na pśikład znowa w Chośebuzu serbski drastwowy swěźeń.
Na kóńcu su suche lažali na hantwalu.
Starše luźe słyše: „Wójna ma kóńc.
Ta sama dej młody publikum pśiwabiś.
W njom su pśedstajone ewangelske Serby w Gornej a Dolnej Łužycy.
Ja by groniła: jo.
Dejmy wjele cyniś za narodne wědobnje našych luźi.
Tam su dnja 29. apryla wobzamknuli, až statna kanclaja změjo w pśiducych tyźenjach wótnožce we Łužycy.
Prědne źěło, kenž jo mě nadpadnuło, jo był wobrazowy cyklus „Serbske impresije“ Běłowoźańskego głažkarja Eberharda Petersa: pśiroda, krajina a luźe z Łužyce stoje pla njogo w srjejźišću.
Wušej 100 trjekarjow jo jich było.
Wobtwarźili su to z tym, až Max Schmelz njejo zamógł dom pó pogromje zasej pórěźiś.
Złe luźe su dali dwór 8 znicyś.
Mjaztym jo Sebastian Elikowski-Winkler w SLA južo někotare programy wuspěšnje pśigótował.
Nic w źiśowni!
Wušej 8 tyźenjow pśi njej pśecej wostanjo.
Jomu jo Albino Luciani ako bamž Jan Pawoł I.
Wó tom mógu wam bajku wulicowaś.
Na kóńcu naju rozgrona mě zajmujo, co jo k tomu wjadło, až sćo ako roźony Dolnoserb na serbsku wušu šulu do Budyšyna šli a až do źinsajšnego zagórjety a aktiwny Serb wóstali? To jo bejnje dłujka historija.
Kupku, ako se zaběra ze zastojnstwoweju strukturu Domowiny a załožby, jo zastupował cłonk Serbskeje rady Měto Nowak.
Wót awgusta źěła wón w bibliotece Serbskego domu w měsće.
Źinsa kněni Gěrkowa wě, až jo Mina Witkojc była wjelgin pokorna.
Za słodke guby jo Helga Langowa ze Zaspow jagły z twarogom zwariła.
To ga jo mały ptašk!
Luźe ga njejsu kśěli jano wiźeś tu ludowu kulturu a tu ludowu drastwu Serbow, ale su byli wjelgin narske, co to ma na se z tym serbskim.
Slědkoju groni to: mjenjej dobre ideje zachyśiś, žednych mócow a pjenjez njebrojś za źěłowe města a nadawki, kótarychž wužytk dotychměst se zjawnje wopokazał njejo.
Za wětš su how lěpše wuměnjenja nježlic nad zemju.
Na nje napišomy, źo rowno comy.
Pósporomje typiskeje „šulskeje wucby“ su wóni pjakli tykańc, warili z jagłami kał a marmeladu wót sadu.
Jej se tšašy pśed teju myslu, až mógał nykus móc nad njeju měś.
Spjełka tšawy jeje nagej noze łakosće.
W nadawku chóśebuskeje uniwersity wucy wón pśichodnym socialnym pedagogam wobźěłanje a rězanje drjewa.
Tencas som prědny raz pśemyslował, faraŕ wordowaś“, jo wulicował.
Akle oktober pśinjaso suche wjedro, kenž pón až do zachopjeńka adwenta wuźaržyjo.
To zwězanje ze serbskeju kulturu wiźi se teke na tom, až wóni maju serbsku drastwu a nałogi wjelgin we cesći: jeju mama jo Antje Lejnickowa, znata šlodaŕka, ak šyjo serbsku drastwu.
Ako smy zgónili, w dešańskej młoźinje južo wó tom pśemysluju.
Tam jo SLA optimistiski, až mógu ptaškowu swajźbu weto wšym pokazaś.
Wo serbskich nałogach pak njejsom wjele wiźeła.
Teke srjejźna šula w Slěpem, na kótarejž serbsku rěc a kulturu mócnje woplěwaju a spěchuju, jo we wjelikej tšachośe. 6. maja dej byś dla togo wšogo wažne wobradowanje.
Jeje źěła su byli mimo we wšakich městach Nimskeje teke juž w Bulgarskej, Polskej a Słowakskej wustajone.
Prědne dny deje napšawdu majske byś.
Pó tej zwaźe cora.
‚Comy wuzamknuś kužde riziko.
Druge cerwjene griby maju běłe rorki spózy głowki, a ta seś na noze jim felujo, a za suźenim Tomschkego móžoš ten nowy grib pó wenkownem naglěźe derje a lažko wót drugich gribow rozeznaś.
Jo, how budu něntejšne wobydlarje z Miłoraza, ako deje bóžko wugloweje jamy dla swóju staru domownju wopušćiś, bydliś.
Akle w maju jo nam se raźiło dojadnaś na cas – krotko pśed dnjom mamow.
Zagronity za serbske pšašanja pla frakcije Lěwice, Jürgen Maresch, jo pšašał za bilingualneju wucbu.
listowych wobalkach su byli licby wót 1 do 13 napisane a
Kuždy tyźeń jaden źeń su se wobźělniki zmakali w Chośebuzu, a dogromady 25 wšakich lektorow jo pla nich ceptariło.
Wót wopśimjeśa pokazujo Nowakowe wulicowanje, až w Dolnej Łužycy jo było wósymlětne (licone wót lěta 1937) procowanje fašistiskego stata a jomu pódwólneje ewangelskeje cerkwje dosć, aby se serbšćina wót wobchadneje na pódlańsku rěc změniła.
To wšo jo jogo pregowało, tak až jo wót młodych lět chopił se teke za zachadnosć jsy zajmowaś.
»Som studěrowała kulturne stawizny a wósebnje zajmowali su mě pśecej wše tšojenja wokoło grichiskeje mytologije.
Pśi póstoli ma Lenka swětlaško, kótarež cełu noc swěśi.
Jadno zajtšo stupijo bur Žur zasej k woknu a glěda do gumna.
Pó dokóńcowanju togo licenja su zjawili powěsć: Nic njejo se pśeměniło.
Nejlěpše kreslanki z Wětošowa (Johanna stoj ceło napšawo).
Pśiwdajom, som stakim prědny raz w Českosłowakskej był.
A z takimi pisanymi twóŕbami mógu na pśikład w Škódowje a w Zaspach kamjenjowe wuže "pódlejšyś".
Teke na masku pśiwěžomy gumijowy banśik, aby pšawje na woblicu sejźeła.
wóttudy jo pśed jadnab 5. 000 do 4. 500 lětami pastyŕski lud ze swójim zbóžom a z kónimi "rozběgnuł" na wšykne boki.
A Bog buźo nas wusłyšaś! Z Rogowa.
Tak buźo z ruku napisane gódowne póstrowjenje znatym, pśijaśelam abo swójim lubym na wósebnej kórśe ceło wósobinski dar.
Daś jogo melodije we nas dalej brince, pśeto dychaju naš duch a našo zacuśe.
Historikarje su wuslěźili, až su něźi 600 lět pśed Kristusom howko pśišli keltiske ludy.
Picnjo/Peitz
Tak jo jasne: Hyšći źinsa su te Hochozarje wjelgin skobodne luźe.
Glědajucy na kritiku Münchoweje pśeśiwo "serbskej moźe" su druge měnili, až njejo pla nas tak, až na zapustach a drugich swěźenjach njekśě se serbsku drastwu woblekaś a za to "serbsku modu".
Por kšoceni prěki pśez śpu a južo jo był pśi pisańskem bliźe.
Źěkowano našej serbskej maminorěcnej sobuźěłaśeŕce Marka Suchec ten kwis teke w serbskej rěcy pśedlažy.
Pśirost: W zakładnej šuli Žylow buźo se licba wuknikow pówušyś na 292 w šulskem lěśe 2017/18.
A z tym, až wóni tam póznaju serbsku śpu, se nosy to wěźenje wó Serbach a serbskej kulturje wót Grodka wen do cełego swěta.
Wón jo głowu wótrył, ale superkral wordował njejo
Pśidane su teke dodanki k tym slědnym zwězkam.
To wšykno gótujo za wětšy źěl z ruku, a nejlěpjej se za to góźi lipowe drjewo, ako dej se pak do togo dłujki cas sušyś.
Na pśikład stej Emil a Johanna kśěłej list wótmólowaś.
srjodu, 15. julija /žnjojskego
Njejo jano zapópadnuł we wusokich górach a hynźi kšasnu krajinu a zwěrjeta – wósebnje wójce, psy a, to se wě, wjelki – ale jo se teke rozgranjał z młogimi, ako maju se běźiś z wjelkami.
Twaŕsku firmu južo maju a teke tej dwa nejwětšej handlarja stej južo jasnej.
Źinsa smy raz chylu pó pśedawaŕnjach a kupnicach chójźili a se rozglědowali.
Sakske ministaŕstwo za kulturu jo za šulu zaplanowało 330.000 euro na dwě prědnej lěśe.
Zagronite su se procowali wó nowu ideju a formu, a to jo se raźiło.
Tak su musali žeńske to śěžke źěło tak młogi raz sami gótowaś.
Zachadnu sobotu jo se wótměł na dwórje slěpjańskeje fary jaden tych rědkich koncertow kupki RÜDIGER BARTSCH & DIE ALTE COMBO ze spiwnym programom "pó droze do Čelna".
Wšojadno, zwótkul ty pśiźoš.
Pětko dejašo je jomu z winom trěś, tak ak pjerwjej swójomu nanoju.
Naraz pśibyzajo ricate motorske.
Zeger 14.30 budu wumaršěrowaś wót kjarcmy „Zum Goldenen Krug“ k sportnišću.
Serbski swět caka na tebje!
Ale jich wuspěch jo weto kradu wjeliki.
Měj swójej wócy wótwórjonej nad žebrjenim swójogo słužabnika a swójogo israelskego luda, aby za nimi słyšał we wšyknom jich wołanju k tebje.
"My pśizamknjomy se toś tomu naraźenju.
Naroźony w lěśe 1938, Sy dolabował źiśetstwo w casu wójny, pón wótrosł mimo nana z mamu, studěrował w Barlinju a až do wuměńka wucył barlinskim młodostnym geografiju, rušćinu a francojšćinu.
Wustajeńca buźo wiźeś do 20. oktobera, wótwórjeńske casy su wót pónjeźelego do stwórtka zeger 9:00 do 18:00 a pětk wót zeger 9:00 do 16:00.
Žarjabnica 7 : 8
Rěc a komunikaciju njenawuknu źiśi z pomocu medijow, ale pśez mjazycłowjeski pśikład a kontakt k drugim wósobam.
Roswitha Schierowa (CDU) jo groniła, až w Błotach rěc se zgubujo.
Dalšnej programowej dypka stej byłej wjeźenje pó muzeumje z kwisom na kóńcu – to stej pśewjadłej Aleksander Draguła a Maks Bagańc wót RCW – tak ako muzikaliski a pógibowański program, kenž jo wobstarał Gregor Kliem.
A na to sam se kupašo. 
Su ga měli wjelike wuspěchy na pśikład na wšyknych centralnych festiwalach serbskeje kultury.
Z historiskego wida słuša Barliń k serbskemu sedlišću.
Tencas jo měła 24 cłonkow.
Ako by śi kusk žywjenja wótbagrowali".
Se wě, až wšykno zapłaśijotej.
W slědnych tyźenjach jo zachopiła z tym, kompletne drastwy šyś a wušywaś.
To jo na kóńcu była mań knigłow, někotare jo Edith Pjeńkowa sobu měła w Miłorazu.
Jolic budu te case zasej lěpše, co LODKA pśepšosyś interesentow na rozgrono z Wolfgangom Kotisekom.
Końcaka, zastupnego głownego jadnarja Domowiny, a kněza Rückerta, zawodnego direktora LAUBAG.
… maju tuchylu pśed zapustom wjele źěła.
Na komandanturu!“ Skobodna jo była, a gluku jo měła.
Toś njejo źiw, až złośane swajźby se jano rědko swěśe.
Pód titelom "Barwy Europy 2019" jo se łoni 20 nimskich a pólskich wuměłcow na dwa tyźenja we familijnem centrumje w Grěšnje zmakało, gromaźe mólowało a se wuměnjało.
Pórěd wopśimjejo regule za wótnamakanje wótstupujucych derbnikow.
Měnimy pak, až jo naša šula pitśku pomagała, aby to nawuknuli”, jo šulski wjednik gronił. „Teke togodla by se wjaselili, gaby našu šulu napśecej wobchowali w nejlěpšem spomnjeśu.”
Pó tom, až su źiśi powěsć słyšali, rozgranjamy se z nimi wó wopśimjeśu.
Slězy domu jo kurjeńc ze źaseś kurami.
To ma cyniś z wódowym wobstatkom pówětša.
Irske słowo za "kwětki" jo Inis Meáin jo měrne, rědnučke a kradu izolěrowane městno, źož nichten swóje źurja njewótzamknjo.
Pśi cytanju poezije Liba, ako jo rozdrosćona pó casopisach a antologijach, som musał zwěsćiś, až pśinosk Liba njedajo se wobejś, ale jogo źěło jo se zdało byś fragmentariski zawrěte w 1970tych lětach.
Pla cłonkow Domowinskeje kupki Chóśebuz su zgromadne wulěty wjelgin woblubowane.
Tegdy jo pśewjadła Maśica Serbska – jadno lěto pó swójom nowem załoženju – gromaźe ze stawizniskeju sekciju Maćice Serbskeje z Budyšyna jaden kolokwium wó stawiznach Dolnych Serbow.
Nan: Njedopomnjejośo se, což som wam powědał wó soli?
Spiwali su serbske a nimske štucki.
Toś to »och« jo se zachowało w nimskem zapisu mjenja Drochoßen.
»Ty maš dłujke mykawki ako źowćo.«
To źe jo aprylski žort, nic ga?
Wóni budu se zmakaś zeger 19.30 we Brauhausu.
Row Rochy jo zasej naglědny
Ale pśi tom jo se pilna źowka do swójogo palca kałnuła, až jo kšej běžała, kenž jo jeje cewku womazała.
Až su mě zasej wuzwólili, jo za mnjo dopokaz, až som w zachadnych 18 lětach bejnje derje źěłał a až nic jano wósadniki z mójeje rodneje jsy dowěru maju, až wugbajom w pśiducych lětach dobre źěło k wužytku našeje cełeje wósady.
Za rejtowanim su musali źowća w serbskej drastwje z karami se měriś.
Smy nazgromaźili do cołna stan, pókšywadła, pówětšowe matrace, kuchniski rěd, klěb, konserwy a wšake juž pśigótowane pólewanki.
A gaž słyšašo, až to Jezus Nacareński běšo, zachopi wołaś a groniś: Och Jezu, ty syn Dabitowy, zmil se nade mnu.
To su dopokazali pśirownowanja jadno- a dwójorěcnych źiśi ze samskimi rěcnymi problemami.
Wušej wóstał jo slědkoju zbytk našogo orchestra SLA ze źinsa 24 muzikarjami".
Póla kališća stej se zmakałej a łypsnułej.
Ten samy kóńc běšo pěskowaty. 
Alojzy Feliński jo był pólski basnikaŕ, spisowaśel, pśełožowaŕ a stawiznaŕ.
Pšec śěgnuło jo 54, pśiśěgnuło jo 55 wósobow
Za kužde góle tśi.
Dłujko zawósta w swójich tužnych myslach a w płakanju, myslašo se na swóju lubu maś a dopomnje se, až wóna w swójej tužyce pśecej kjarliž sebje spiwašo. 
Dla togo jo dostał wěcej wupominajuce nadawki.
Skóro cełu wólbnu periodu smy se zaběrali z pśedłogu pšawniskego pśedpisa za šulsku kazń.
Nawóžeń jo był Pius Waurick, njewjesta Eckertojc Valerie a ako póbratš jo wustupił Nils Schneider.
Jano jadna družyna wustupujo w pódpołdnjowej Africe a krotkozajtšnej Awstraliji.
Kake kwětki wuzwólijomy?
To běšo starosć, źo něnto nachwatki śěłowy wóz dostaś?
Rozkładujo pśi tom, kak móžo jaden teke z jadnorymi srědkami, ako se mjazy basleńskimi wěcami w źiśecej śpě namakaju, wóskowańsku techniku wuproběrowaś.
Abo móžoš ty se swěśiś tak ako latarnik?
Někotare žeńske a muske w Tšadowje wěcej njewěźe, kak maju se pšawje woblac k zapustoju, a njewěźe, až jo serbski zapust cesna wěc.
W maju se cuśniwje wóśoplijo, tak až sebje maj swójo mě napšawdu zasłužyjo.
Starobna prezidentka Serbskego sejma Edith Pjeńkowa jo měniła napśeśiwo Casnikoju, až jo była zaźiwana wót aktiwitow we tej jsy.
Su wšake dary, ale jaden samy jo Duch.
Zastup tam jo lichy.
Wót lěta 2004 ga se regionalne planowanje wěcej njegótujo, jo k wěsći dała.
Won jo był domacny ceptaŕ w Dolnej Łužycy, jo cesto tudy pśebywał a wěsće našu rěc wuměł.
Njebudu wěcej lětaś, pśiźo elektromobilita
Połne togo swětła dej byś to nowe lěto, pśedewšym na našych serbskich namšach.
Etnologiju som pak wótłamała.
Ale nic wšykne tak mysle.
pytane słowa 1-10 pšawje wugódali,, wucytajośo na wenkownem rěźe demonstranta.
Něcht wót towaristwa jo wopisował źinsajšne brachy w kubłańskem systemje, což nastupa serbsku wucbu. sejmarje su zgónili, kak to towaristwo jo se załožyło a kake pśiduce plany su, nastupajucy serbsku wucbu zwenka šule.
Pśeśiwo tomu nic njamamy, ale wěrno jo, až serbski lud wobstoj ze wšakich źělow a regionow.
Bramborski kurwjerch Friedrich Wilhelm jo dał w lěśe 1662 městoju Chośebuz priwileg, pšenicne piwo wariś.
Pšawje pak jo tencas měła - teke źinsa to hyšći płaśi.
Wšykne du na pólo, wuterguju lan z ruku a rozłožuju jen na pólu.
Ale znejmjeńša jo how było słyńco.
Teke ten, ako Śemskowu njeznaju, ten snaź znajo jeje głos ze serbskego rozgłosa.
Młoźinski aktiw
Te spiwaŕki su teke spiwali na tom wjacoru, a to jo był ten nejwěcej gnujucy źěł togo pśiwitanja nowego lěta.
Jěźecy tež na to se myslašo, kak by swój wogeń zdźaržał, aby jomu zasej njewugasnuł. 
Objekt jogo rozestajenjow jo pśi tom kaž južo wót zachopjeńka ta wopšawdosć, to, což Jurij Koch wiźi, słyšy, zacuwa.
Akademik Apresjan jo jaden z nejžwuznamnjejšych źinsajšnych rěcywědnikow, kótaryž jo w pśebogatej licbje swójich publikacijow pśecej zwězał a nadalej zwězujo nowe teoretiske dopóznaśa z dokradneju analyzu rěcnego materiala.
Jo nejpódzajtšnjejša pódpołdnjowoeuropskich połkupow a wupśestrějo se mjaz Jadrańskim a Carnym mórjom.
To jo była kumštnje zjadnośona rěc.
Dla lětosneje sušy jo wóda w rěce bejnje spadnuła.
Pyšne jaja su stakim k jatšam wjelgin wažne.
»Dla cog njamaš chyle hyś se kupat?«
Łužyca płaco.
Z tym mamy pśecej dobry pśeglěd.
To ma wósebnu slězynu: pjerwjej jo Batramojc Liza z Dešna natwariła we swójej dobrej jśpě gódowne kórytko pśi woknje, tak až kuždy jo jo mógał wiźeś.
Jo wiźeś, až insekty su jej škódy napórali, škórnik jo swóje slědy zawóstajił.
Lube rybakarje – teke gaž wětšy źěl Wašych cłonkow źinsa našu rěc njepowěda, weto maśo hyšći bejnu kopicku luźi, kótarymž mjenja ako šćipjeł, mjeńk, wugoŕ, karpa, płośica a piskoŕ njejsu cuze (te som ja z wust wašych cłonkow prědny raz słyšał)!
Stej to byłej rejowańska kupka „Stara lubosć” a ansambel „Nalchenk”.
Nejpjerwjej musymy pśidaś, až ten Žylowaŕ bydli rowno tak 20 lět w Žylowje.
Wjelike wjasele jo mě gótowało sobuźěło w dramatiskem kružku-kabareśe Sorabije, rownož nejskerjej dobry grajaŕ był njejsom.
Kak pójźo dalej we šulach, kak funkcioněrujo "distancna wucba" ?
Wósebny kapitel jo pósćony serbskemu wobsedlenju žarojskego wokrejsa, wejsnym mjenjam a dialektalnym słowam, kótarychž źěł pśiźo ze serbskeje rěcy.
Togodla kśě na kóńcu togo lěta w tamnem znatem etnografiskem muzeumje pokazaś wósebnu wustajeńcu wó Łužyskich Serbach.
How wjele rezerwy za dalejkubłanje doněnta njewiźi.
Słowjeńska jo kraj w pódzajtšnej Europje.
jo Aline Gubelic šefowka Domowinskeje młoźiny.
Cesto wustupuju teke hybridy.
Take něco cytam našym źiśam rada.
Druge su kritizěrowali, až pśedsedaŕ pśeliš mócnje we swětłu zjawnosći stoj, druge sobuźěłaśerje pak njejsu dosć znate.
Chtož co se wobźěliś na toś tom zmakanju, dej 210 markow zapłaśiś (to jo za zastaranje, zawěsćenje a za zastupne pjenjeze).
Wjelerakosć serbskich drastwow (serbska rěc njejo taka prezentna była) jo pokazała na serbske kórjenje jsow w bórkojskem amśe.
Tych pšašanjow a měnjenjow na tom wjacorje w SKI jo było wjele.
Kśěn jo symbol za górkosć śerpjenja Kristusa.
Pětš scynijo ruku wob Karinu.
Ja źibata garona, kótaraž njamóžo pšawego zuka namakaś!
"Chtož kuždy pótrjeba na wšednem dnju, to krydnjo wu nas", jo groniła Carmen Thyrokowa.
To pak jo wobšuda, pśeto kuždy nimski cłowjek, ako take wónoźenje słyšy, jogo zajśpijo.
Ako jo z tym wobwězanym mjacom slědk do swójeje jsy pśišeł, su wšykne wutšoby a ruki jomu pśichylone byli.
Powědaj k wobchadowym znamješkam!
Naša kupka woplěwa a pśedstaja staru ludowu kulturu z našych stron.
Ten wukopany gjarnc jo ewentuelnje słužył za zakopanje slědnych.
Wón jo na swěźenju wulicował: Ako su załožyli wognjowu woboru w Rownem, su teke zachopili ze šwikałkarjami we jsy.
Juro Gera nawjedujo serbski gymnazium w Chośebuzu.
Tak smy wobnowili stare transparenty z noweju barwu, a nowe su teke nastali.
Moto togo wjacora buźo "W powětšu dujo nalěto".
Pśi tom wugronjenje jo wěcej pšawidłowna ako we wjele drugich rěcach.
Płotam póbrachujo fryšna barwa, a na dwórach žednogo slěda žywjenja njejo.
A jo groniła, teke dej se centralna póraźowaŕnja w Dolnej Łužycy natwariś ako zwězowańske městno mjazy serbskimi temami a turistiskimi temami.
Won jo mjazy nami pśez jogo słowa žywy.
Pótakem, wójce su głupe, njezamóžne, njamócne a pómałe.
Ně, dokulaž maju we jsy rědne jawišćo pód njebjom, a to něnto samo z kšywom, kśě how nejmjenjej jadno zarědowanje wob lěto pśewjasć.
Mjaseck běšo zeschadał a swěśašo do Robinsonoweje jamy; a to jogo wěcej zwjaseli, nježli ta złota kula.
To nastupa pśiduce kraje:
Kótare pšašanja stajamy?
Tudy su wótwórili akciju „Rěcam pśichylona komuna – Serbska rěc jo žywa”.
Na wšakich městnach Dolneje Łužyce stoje tak mjenowane pokutne kśice (Sühnekreuze).
Kuždy jo z nimi južo nakupował — ten jaden wěcej, ten drugi mjenjej.
Za nas su byli teke wjelgin zajmne wše te tradicije, kótarež su how we Łužycy žywe.
Wětšyna Chorwatow jo katolska.
Njamógu se pśedstajiś, až jo se to wšo stało pśez Horsta Petrika abo Kurta Bałcarja, kótarejuž Janaš ze swójich spomnjeśow ako lektorowu-censorowu wucynijo.
W Bramborskej ga jo to jasne, w Sakskej pak hyšći wó tom jadnaju.
Chilska granicujo z Argentinskeju, Boliwiskeju a Peru.
Šwjelowe su měli na kšomje města małe gumnyško.
Projekta, za kótarejž by Zaspowarje se ewentualnje wó LEADER-spěchowanje procowali, stej saněrowanje wumarlikownje a nowe wugótowanje zelenišća pla wójnaŕskego pomnika.
24.–29.06.
Šleswigska a serbska chórgoj gromaźe
Rezultat jo rědny nazymski wěnc.
J. Buk: Liškow (1979).
Ale to derje funkcioněrujo.
we Wjerbnje jo 113 wětšych a mjeńšych zawodow registrěrowanych
Něnto njeźelu, dnja 27. maja, sćo wšykne wjelgin wutšobnje pśepšosone do Brězowki w župje Běła Woda.
Mjaztym znajom te pśespytowańske wuslědki.
Togodla jo Marion Klammerowa 2014 nowu pjaceńsku śpu natwariła srjejź jsy, tu staru "źěłaŕnju" jo zapśěgnuła.
Wóni su za wobgranicowanje wokoło bomow, grědow a tek za puś.
Ta droga k tomu pak njejo była lažka a jo se pominała wjele casa a wjele wótšych diskusijow, rowno tak wjele nowych "głowow".
Jo Hochoza źinsa hyšći rebeliska?“
Wót 25. maja buźo w Bramborskej zasej wucba we wšych rědownjach.
Za kulki mam ale pólow dosć.
Na drugi źeń smy jěli z mountainbike-kólasami do cistercieńskego kloštarja Paradies.
Bydlił wšak som jaden dom dalej we wili Wunderlich.
Stefan Oeter z uniwersity w Hamburgu.
Ako ja som była dwě lěśe stara, jo wumrěł stary nan.
A cłowjeska rěc jo z nich nejbogatša, nejwěcej dospołna.
W diskusiji su mjazy drugim wó tom powědali, kak Pratyju pśedawaju a kake naraźenja a kritiki za pśiduce wudaśa wót kupcow dostali su.
Wóna běšo na lětanišću źěłała a swóju šorcu z bencinom wucysćiła a pśi kamjenach sušyła.
Koncert su wótměli w centralnej wobceŕkowej bibliotece "Marc Twain" w Marzahn-Hellersdorfje.
Wěcej škóda jo, až slědny tyźeń a slědny šulski źeń stej wupadnułej.
Pśirodne barwy se njedaju dłujko chowaś, dokulaž malsnjej wusmaguju ako chemiske.
Póglědanje na serbski program w radiju a do telewizijnego magacina „Łužyca“
Bliski kontakt som dostał z mójim pśistajenim na chóśebuskej wušej šuli k Jurijoju Pěčce a Juriju Wrobloju.
W jadnotliwem pógódnośenju stej dojśpiłej Maxim prědne městno a Ben-Luca druge městno.
Slědny mjasec smy sebje wósebnu družynu pcołkow w Americe wobglědali.
Teke wugótowanje bokow jo wjelgin raźone.
Nejwěcej a nejcesćej smy se z serbskimi kubłańskimi temami zaběrali, 25 raz.
Pótom wón dojśpijo kśicnišćo.
To móžoš zaměšaś: Měšaj pudrowy cukor a wódu.
Ten, kenž co, aby Bog jomu na pomoc chwatał, njedejał měś wokoło sebje wusoku murju, kenž pomocy zadora.
Pětš Janaš, ceptaŕ a fachowy šulski docent, jo nam był w casu nowego zachopjeńka wažny moderator z wuznaśim we wěcy a dobrym dorozměśim mjazy Pódstupimom a Chóśebuzom.
Fryco Grešeńc we Wětošowje – ceptaŕ, ako zagronity za šulstwo pó 1945 jo zadorał prědnym zachopjeńkam serbskeje wucby w Dolnej Łužycy; docent serbskeje rěcneje šule w Dešanku, dopisowaŕ mj. dr. Nowego Casnika a Pratyje, Maśicaŕ
Njejo naše źěło nic było?
Nachbars Garten
Słoma jo stakim prědny raz w slědnych jadnasćich mjasecach tuńša ako 100 euro.
Wón ma serbske mě a pśiźo ze serbskeje familije.
Dla jich pilneje angažěrowanosći móžomy někotare stacije dožywjeńskeje sćažki rozšyriś.
Ela, sobuźěłaśeŕ Serbskego šulskego towaristwa.
Smy napšašowali znanki za naš projekt.
Młoźina w Hochozy a Dešnje co njeźelu, 20. awgusta, kokota łapaś.
To jo była ceła mań luźi — něgajšnych Liškowarjow a Liškowkarjow kaž teke Tšawnicarjow —, kótaraž jo pśichwatała do Rogeńca.
Pśez online-platformy dostanu cytarje wósobinski pśistup k źěłoju redakcije.
Na prědnem projekśe, ako se złožujo na modelowy projekt Witaj, slěźi dr.
Na online-platformje "Discord" swěśe digitalne namšy a wuměnjaju se wó wšych wěcach na tom swěśe.
We tom casu jo město Łukow było pó źělach serbske, a wokolne jsy teke – jich wobydlarje su chójźili do cerkwje na namšu ze serbskim prjatkowanim.
A we tom drugem jo było połtera góźinu dłujko to grono wó wjelkach.
Su zwignuli wěka.
Wót 20. apryla su knigłaŕnje zasej wótcynili swóje źurja za kupce, kriza weto hyšći pśewinjona njejo.
Ako wusoki muž w SS běšo wón wót awgusta do oktobra 1944 pśikazał to póbiśe (Niederschlagung) zběga we Waršawje, pśi comž běšo wokoło 100.000 njewinowatych luźi swójo žywjenje pśisajźiło.
Wót zasejwótwórjenja jo južo wušej 15. 000 gósći k nam woglědało", dajo zagronita za zjawnostne źěło k wěsći.
Ceptaŕ z mjenim Mudra jo akle poł lěta tam wucył.
Źiśownje we wokrejsu Górne BłotaŁužyca wóstanu nanejmjenjej do 31. januara zacynjone.
Wón njecyni z nami za našymi grěchami a njezarownajo nam za našymi złymi statkami. Ps 103,10
Domowina ga jo łoni w juliju zapódała swóje naraźenja a pominanja na bramborske šulske ministaŕstwo z dogromady 21 napšawami.
Dokradne pśedpise su krydnuś pla fachowego wótźělenja za rolnikaŕstwo a pśeglědanje weterinarnych nastupnosćow a zežywidła.
Drje w naźeji, aby cuzemu bogoju tak mócy wzeli, wóni drjewjanej póstawje wócy wuštapichu a rucy a noze wótbichu.
Do teje měšańce słušaju mjazy drugim gózdźicki, cymt, ingwer, anis, koriander, muskat, kusk pjepjerja, papriki a soli.
Lěto 1953 njejo było za mnjo (9) a móju sotšu (13) rědne lěto.
Wót małego jo wjele wó tšojenjach we jsy zgónił.
Rostlina jo žywa w Europje, Aziji a pódpołnocnej Americe.
Maśica jo była aktiwna ako raźiśelka pśi wuknikojskem projekśe Dolnoserbskego gymnaziuma k temje "Serby za cas DDR", ak jo se pśewjadł gromaźe z Centrumom za cłowjecne pšawa w Chóśebuzu.
Dokulaž jo se studij akle jadno lěto pó abiturje zachopił, som to lěto we Budyšynje we Serbskem muzeju źěłała ako praktikantka.
30. julija jo był we Smogorjowje žnjowny swěźeń, na kótaremž su fryjne pó serbskem nałogu kokota zabijali.
W tom paźe napołožyju wam pjenjezny zawězk, pśepokazaś wěstu sumu do statneje kase abo powšyknje wužytnemu towaristwoju abo wužytnej instituciji (na pśikład Nimskej cerwjenej kśicy).
Wóna jo pśikazała syna z pulbjerjom gójś.
Z kuždym zadychanim móc a měr pśiběratej a z kuždym wudychanim wóteběraju štres, napnětosć, gniw a górjenja.
Frido jo se z Trudu kóńc tyźenja głosnje waźił a Mato jo pśed tyźenjom za Luborazom wjelgin tunjo proseta kupił.
Wumólowański zešywk jo na pśedań w měsćańskem zastojnstwje Kulow/Wittichenau a w Serbskem muzeumje w Budyšynje.
To jo dobry dorost za naše kupki a towaristwa.
We farskej brožni su źiśi ganjali a grali.
Ze zajmom su jeje wukniki teke to cytali, což se w lěśe 1900 we wšakich serbskich jsach tšojło jo.
Prědne kšocenje su byli bójazne a njewěste: Kak zachopiś, źo hyś? Tencas njejo wón nikogo we jsy znał, ak by jomu ze statkom abo z dobreju radu pomogał.
Frido jo se wobstarał jabeŕ.
Wukniki pak jim njefeluju.
Togodla how teke razka cuzego njewiźiš.
Aby se wše swěźenje a tradicije derje raźili, źěłaju wšykne towaristwa, samostatne firmy a priwatne luźe we jsy wusko gromadu: tradiciske towaristwo, wejsna młoźina, wognjowa wobora, wuźarje, źiśecy klub a hyšći młode wejsne towaristwo wokoło něgajšneje šołtowki Jutta Vogel.
Wustajeńca Maje Nagloweje
Tak su jsy zgubili móžnosći, samostatnje wó swójom wuwiśu rozsuźiś.
To groni, mimo Zjadnośonych statow Ameriki, Kanady a Japańskeje, wše su kraje pódwjacorneje Europy.
We wjelikej měrje jo teke telewizija była wuměnjona pśez YouTube.
Som tym luźam pón rozkładowała, až tomu tak njejo.
Kevin Michael Costner jo US-amerikański grajaŕ, filmowy producent, pśedewześaŕ a režiser.
Jeje syn Bałźic Mathias źaržy wšykne organizatoriske nitki we rukoma a njaso prědku to chóžyšćo.
Prědny raz su se kandidaty a kandidatki we wšych tśich kategorijach pśizjawili.
Połojca města jo była pusta.
Gerat Kašpor w Górnej Łužycy – žurnalist, šef serbskego a pózdźej chóśebuskego rozgłosa
Na šuli som pón mimo togo póznał, až jo pśecej z wjelikeju zagronitosću do swójogo źěła šeł a njejo žednje něco pominał, což njeby sam na se wzeł.
Jano tśi wót tych dogromady 42 dubow stoje pśi droze, te druge na kšomje gólki.
Kuždy jo dejał se sam za to staraś, až jo měł wob zymje dosć drjewa abo wugla, tak až jo mógał sebje wutopiś swójo bydlenje.
»Wjericka jo ga wukludne mě!«
Wjelgickano rědna tyca jo na njebju nastała, mrokawy su se zwjaselili a chopili rejowaś.
W Grodku buźo wót pětka, 9. awgusta, do pónjeźelego, 12. awgusta, tradicionelny domowniski swěźeń.
To groni, až na pś.
Wón do togo jo měł mě "Quintilis", "pěty" .
Pśecej zasej pśemyslujo, co dejała se žycyś.
Domowinska kupka how južo wušej tśiźasća lět źěła.
jaden nowy, hynakšy bóśon.
Druga łoź běšo jich stśělanje słyšała a wótpósła cołn jim k pomocy.
W adwentskem casu se spóśi kradu mało luźi.
Robinson a Pětko ducy k proznej łoźi.
Tśeśa wót lěwa jo Marja Hentšelowa.
Dekoratiwne rubiška su pyšnjecy pśidank ku kuždej drastwje.
Jo wopisowała śěžke žywjenje Błośanarjow a wósebnje jich problemy z wjelikeju wódu.
Naš ato jo gronił: buźomy wóstaś.
Na měsće su se wurozglědowali a su pó stajili, na kótarem flaku deje se stajiś wopomnjeński kamjeń, informaciske tofle a ławki.
Domowinska kupka w Dešnje licy tuchylu 25 cłonkow – to jo jeje pśedsedaŕ Günter Jahn na swěźeńskem zarědowanju pśi Šwjelowem pomniku k wěsći dał.
„To jo było wósebne za tych wótpósłańcow komunalnych politikarjow z tych stron wokoło Žytawy/Zittau, Lubija/Löbau a Zgórjelca něco kradu nowego.
"Ně".
Pśez serbske žywjenje su strony wokoło Nowego Města, Slěpego.
My smy we wšyknych wěcach tešnjone, ale se njehobtuž yjomy; nam jo stysno, ale njezacwiblujomy.
Póbitowanje »nowych« sortow z cełego swěta źe z kuždym dnjom pśiběra.
Na fośe su A.
Až do 2038 stajijo Nimska krajoju Bramborska 3,612 miliardow euro k dispoziciji.
Wón spomina nimjernje na swój zwěstk, na słowo, kótarež jo lubił na tysac narodow. Ps 105,8
Toś wupórajśo se ze mnu pó jogo slědach!
Smy wuknuli w šestem lětniku na zakładnej šuli w Knorawje a smy dejali něnto jaden za drugim groniś, za kótaru šulu smy se rozsuźili.
Něnto źo pak wó to, aby dobyli młodšu generaciju.
W Serbskem kulturnem a informaciskem centrumje w Barlinje (SKI) buźo stwórtk, 27. apryla, dalšna zajmawa zgromaźina (19.30).
Pjekorjenje a wódychnjenje
Som tek měnjenja, až njedosega wěcej za wucabnika něntejšnego casa, gaž tu rěc derje wobkněžy.
A hyšći něco, což cłonkow Chośebuskego domowniskego zjadnośeństwa pšawidłownje gromadu wjeźo: jich cłonkojstwo w mjeńšych kupkach.
Tastatura se móžo teke za druge rěcy wužywaś.
Ako artikel funkcioněruju, kaž teke w drugich Balkańskich rěcach, kóńcowki, kótarychž formy wót roda, gramatiskego cysła a pada wótwisuju.
Źěło musy trajne byś
Ako pak sejźim pón w derje zatopjonem gmejnskem běrowje, jo špatne wjedro zabyte.
Na jadnom tych workshopow jo teke była Kat Austen wobźělona.
Tam som wótkubłanje absolwěrowała tak ako studium we wobłuku wugótowanja.
"Za cas twarjenja noweje wustajeńce, wót nowembera do měrca, njejsmy naš muzej zacynili.
Co mě staratej kócka a psyck?
Muzikaŕska scena jo w Łužycy wjeleseraka.
Tak běchmej bźez źěła a, to se wě, teke bźez pjenjez.
Togodla jo se wěcej razow wobźěliła na rěcnych kursach.
Ten drugi jězdźi z dalokego Barlinja do Łužyce serbske namše źaržat.
A tak to dalej źo.
A pón nam spowědaju, až su Rajneroju wukšadnuli listnicu ze wšyknymi swójimi papjerami, pjenjez ga na gluku juž wěcej měł njejo.
Tuderska babka Marija Nowakowa jo 15. maj swój 92. narodny źeń swěśiła.
Ta wersija jo dejała se w Slěpem teke zaspiwaś, z tym se wrośiś slědk do Łužyce, tak gronjone.
How njejo pódłoga daniž płat daniž specielna papjera abo filc, ale žyźe.
Kamjenje kumpanam z rukow padaju.
Podobnje jo to ze Serbskeju radu w bramborskem parlamenśe, kótaruž maju teke w Sakskej ako dobru a wužytnu wěc.
Bog jo mójo kamjenišćo, mója pomoc a mójo hoplěwanje, až njepadnjom.
Kuždy bom se hopóznajo na jogo swójny płod.
»Mam za tebje powěsć wót starkego Pettsona«, groni Findus z kšutym głosom.
To jo ten nejwěcej widobny płod jogo pśisamem 20 lět dłujkego zběraŕskego a slěźaŕskego źěła: chytśe wugótowane, 328 bokow tłuste knigły (wóni su se śišćali 2013, we rědu wejsnych chronikow gatojskeje gmejny).
„Buźćo wutšobnje witane!“ groni dr. Susanne Hozyna pśijaznje ku mnjo.
Nastaś deje fota ako to, což how jo wiźeś.
Teke Dolnu Łužycu derje znajo, a pśi tom wósebnje Błota.
W Serbskem domje w Chóśebuzu buźo stwórtk, 19. měrca, zeger 19:00 wótwórjenje wustajeńce we swójskej wěcy.
Po 20. se wjedro pśechyśijo, buźo wjelgin chłodne a dešćowate.
Estniska granicujo z Rusojskeju na pódzajtšu, z Letiskeju na pódpołdnju a z Baltiskem mórjom na pódpołnocy a na pódwjacorje.
Jo wjeliki a ma šepjerjate blond włosy.
Wšake metody su gójce za to wunamakali.
Franciska Weichertojc a Normen Schomber stej pśeśěg wjadłej.
Daj twójim słužabnikam, aby ze wšykneju skobodnosću twójo słowo gronili, a hustrěj twóju ruku k hustrowjenju.
Ga powdajśo nět wašu hutšobu a wašu dušu k pytanju Kněza, wašogo Boga.
Jo, to jo škóda!
Źiśi su se pilnje wobźělili.
W póznem srjejźowěku, kenž na to slědujo, njejo wěcej móžno, te archeologiski zbadne slědy a zawóstanki jasno ako typiski słowjańske resp.
Ceła połkupa bu pó rěce pomjenjowana.
To stej na pśikład Jan Bjedrich Fryco, kenž jo pśestajił stary testament do dolnoserbskeje rěcy, abo Paulina Krawcowa, znata serbska šlodaŕka a wušywaŕka.
Weto wopytajotej awtora zmysł a wopśimjeśe togo rědnego nałoga pśeslěźiś a pśedstajiś.
Kněz Wüst w Charlottenburgu jo to pšawo za Drjenow, Turnow a kus kralojskeje góle kupił, jogo jama dej se »Bruno« pomjeniś.
Serbske koparje w juniju togo lěta.
"To jo był wjelgin śěžki zachopjeńk, ale my smy měli rolu a zbóžo".
Togodla jo ta była naša zymska tema.
Tak dłymoko w twardej studni »sejźi«.
Sobotu, 13.04.2019, zeger 13:30 – 14:00, w telewiziji rbb
To njesmějomy zabyś.
Ako som w decembrje lěta 1945 ze swójeju mamu był w Budyšynje, kótaraž jo mě, tegdy 14lětnego gólca, pósłała na šulu do Českeje, to njejsom mógał wěźeś, až budu pózdźej źěłaś žedne lětźasetki w serbskem rozgłosu.
Błobošojce/Bloischdorf
Wětš dujo cesto.
Teke to, až Roman ako góle njejo kśěł z nanom serbske powědaś a ta rěc jo pśez to změstymi distancu napórała, jo wón wulicował.
Wóna jim teke wujasnijo, až jo głažk, gaž se producěrujo, nejpjerwjej žydki a bywa akle pózdźej, gaž jo zymny, twardy, a až jo pśewidny ako pówětš.
Pózdźej wóna jo śěgnuła do Pragi a jo bydliła tam blisko Karlowego mósta.
W jogo rodnem domje w Njechornju dajo muzej.
Stolica a nejwětše město Chorwatskeje jo Zagreb; druge wjelike města su Split, Osijek, Rijeka, Zadar, Slavonski Brod, Dubrovnik, Šibenik, Varaždin, Vinkovci, Bjelovar atd.
Južo ceły cas ja waju wobglědujom.
Na jadnom kóńcu togo samego namakajo se špicne a tśi stopy dłujke zelezo.
Wóna lubujo źěło w swójom gumnje a rada teke cyta.
Zastojnstwo pšosy wobydlarje, politikarje a turistiske firmy, aby se na tom procesu wobźělili.
Ako su gósći pśišli, su se wšykne zgromaźili na dwórje.
Wóni su pśedewšym w Pólskej, Běłoruskej, Litawskej a na Ukrainje domorodne.
Statnik wita tejerownosći to wótglědanje, až serbska rěc dej se wu nich pśipóznaś ako połnogódna „druga cuza rěc“ za nimskorěcne wukniki. „Na našych ‚serbskich wjacorach‘ smy zgónili, až to jo wobydlarjam Łužyce wažne“, komentěrujo Statnik.
Nowo wugótowana wustajeńca w kólni.
W małej jsy smy namakali schow.
To jo był, móžoš groniś, jeje basnikaŕski zachopjeńk.
To se rozpowědašo.
Dnja 16. maja jo tak daloko było w Žylowje.
Kak wy sćo na taku mysl pśišli?
Źiwno, nic ga?
Israelske źiśi se hobrośiju a budu pytaś Kněza, swójogo Boga.
Ja som pjakła we swójej kuchni.
Kak by dejał něnto pólo wobźěłaś?
Gaby ta serbska wucba jano do źasetego lětnika šła, pón by to akceptěrowała.
Wón dej se w awgusće zjawnosći prezentěrowaś.
Tśmjela lětatej něnto pó łuce.
Wustajeńca „Serbska rěc jo žywa“ we wjažy biblioteki BTU jo se zakóńcyła.
Na taki part dawaju tudy źiśam serbsku rěc dalej.
Babette Zenkerowa wót muzeja w Dešnje buźo pśed stajaś serbske nałogi.
W pšosbje S MY z.
Za nje se cujo Barliń mócnje zagronity, a za swóje etniske mjeńšyny nic?
Wó tom znani jogo wjeliki zajm za serbske žywjenje we Dolnej a Górnej Łužycy a jogo póžedanje za serbskimi pismami.
] Dobra rada zajtša pada! Take pśisłowo dopołni se nad Robinsonom.
Wón póchada něźi ze kšomy górnoserbskego kraja, z Grodkojskeje wokoliny, a jo gjardy na to, móžoš groniś, až jo nama blišy a pśiswójźbnjejšy ako roźone Mósćanarje.
Žednje njezabydnjoš taki rědny źeń a tu tłustu šokoladu, ako jo mě darił.
Słonu wódu plumpaju do "fabrikow", tak pomjenjonych salinow.
Kšoma jamy jo jano hyšći 200 m zdalona.
Božko mimo wuspěcha.
Mam ten zaśišć, až źinsa wopytujomy zeslědka swóje šulske problemy rozwězaś.
Nicht njejo wěźeł, kak dłujko budu w eksilu.
padnuś korony dla.
Su źe jogo »pśeznanili« teke pśewześ redaktorstwo Pratyje.
Za wětšy part su swěśili wěcej dnjow.
W radnej licbje su pśišli gmejnske zastupniki z Barbuka, Noweje Jsy a Husa do nowego gmejnskego domu w Husu, aby wobradowali wó pśedwiźonem zjadnośenju tśich gmejnow.
Ako jo naš dirigent 1997 šeł na wuměńk, jo Nimsko-serbski chor měł wjelike starosći, zasej nowego dirigenta namakaś a serbske spiwy dalej woplěwaś.
Do cuzby za źěłom
W jitkojskej pastyŕni njeběšo se dalej nic pśeměniło.
Wó kakem pówołanju sćo cowali ako góle? Som kśěła rada gójcowka wordowaś.
Frido Mětšk na germanistiku do Lipska.
Ale njebjaska sonina jo źowća hyšći napominała, aby njeklěli, gaž maju ten mychańc na se.
Łaka.
Nam jo se lětosa zespódobało wósebnje to škrěśe zeleza a głažka.
Krotko pśed gódami smy póbyli w Serbskem muzeju w měsće a smy gromaźe spiwali a gódali.
Jomu jo pśisamem piwowy głažk z ruki padnuł!
Rolf Radochla mólujo Astrid Schramminu z Gołbina.
Jadno zmakanje za drugim, a žedna droga k ciloju.
Ako jo pón mój urologa na wuměńk šeł a młodšy pśišeł jo, jo ten sebje dokradnje woglědał móju chórobnu aktu, jo na mnjo póglědnuł a gronił: »Kněz Hanuš, Wy drje sćo woplěwajucego janźela měli!« Gaž śi gójc take něco gronijo, pón chapjaš napšawdu pśemyslowaś.
Slědne licarje wšak njejsu ceptarje daniž źiśownice, pótakem muse se nejpjerwjej źiśownice namakaś, ak su zwólne, how sobu gótowaś.
Wšykne projekty su byli wobstatk centralnego slěźeńskego plana stawizniskeje wědomnosći NDR, tej serbskej z měrca 1964. Z tym jo była wót wšogo zachopjeńka teke ideologiska kontrola pśez wótrěd wědomnosć Centralnego komiteja SED dana.
"Ja som w Lubinje lutne wjasele nazgónił", jo wón pótom zjawnje k wěsći dał.
Někotare palmy su samo žedne mejtarje dłujke a kupka luźi musy je njasć we „lažecej poziciji“ do cerkwje.
"Ako mój nan jo prědny raz mój model błośańskeje zeleznicki wiźeł, su łdzy jomu do wócowu stupili.
W Praze su pśebywali ceły tyźeń, ale to jo se stało lěto do togo, w lěśe 1948.
Tam jo było wiźeś, kaki wjeliki rozdźěl mjaz serbskim a mjaz nimskim abo mjaz burskim a bergaŕskim jo.
Ja stojm pśi rowje góleśa a ronim wjele łdzow – „Och mója luba źowcycka!“ – do jeje strusackow: „Twója wóla se stani, ako na njebju, tak tež na zemi!“
Wuknik na to: "Chóry."
Wěcej njejo kśěła nam režiserka pśeraźiś.
Pśi tom se njespěchujo jano wěda wó pšawem zežywjenju, ale teke wuwijanje gropneje motoriki, na pśikład pśi wobchadanju z nožom a drugim jěźnym rědom.
Gusy ga su dalšny symbol Mjertynowego dnja.
To jo było prědk połtera stolěśa, we ceło hynakšem casu ako źins mamy. - A weto: „Pětš ten tśeplo“ jo hyšći žywy a mjazy nami.
Tak jo spisowaśel do togo nimskego cytanja teke pśednjasł něco ze swójich knigłow "Kšet Knut a bur Žur".
Kak móžo serbska towarišnosć pomogaś?
Politiski pśewrot jo SLA zaprědka wjele njewěstosćow wobraźił.
Zgonijomy teke, kak śěžke žywjenje su měli wojnske, pśedewšym rusojske wojnske popajźeńce, a cesto dosć su wumrěli.
Muzej pód gołym njebjom na Lědach jo až do 30. septembra 2020 wšednje wót zeger 10:00 do zeger 18:00 wótwórjony.
Wejsnej młoźinje jo pomogała wognjowa wobora, wóni su jim stajili k dispoziciji brožnju.
How se pokažo wjeliki potencial serbskeje kultury a zajm luźi za to.
A zazdaśim prědne pisne naspomnjenje z mjenim Hoen Drußow groni nam, až jo dejała Hochoza 2004 rowno pěśstow lět stara byś a taki jubileum źe musy se swěśiś.
Wulicowaŕka bajkow Monika Auer rozluštujo publikum z erotiskimi bajkami a kupka „Drjewjanki“ buźo z jědernymi lubosćinskimi spiwami k temje pśinosowaś.
Paprikowe semuška som sama wuškrabała.
Na dogromady 19.200 hektarach su musali lětosa we wokrejsu Sprjewja-Nysa trajdu sec a młośiś.
Tych dajo młogi raz wjele wěcej, ako by se na prědne póglědnjenje myslił.
To dej byś wót lěta k lětoju planowane.
To, což se za serbskich luźi doma we Łužycy samo rozmějo, njejo Barlinskim Serbam było juž dawno wěcej pśiwdane.
Wjele lubosći za pódrobnosći se how pokažo.
Ta nejwažnjejša kórta jo ten šalowy gólc abo nižk (Unter).
Smej ze žeńskeju dožywiłej, z kakeju lubosću sebje te pótomniki hyšći pó tak dłujkem casu cesće swóje serbske kórjenje.
A až jich žednje wiźeł njejsom, jo tež lažko móžno, dokulž žednje daloko pśišeł njejsom. 
Wón jo měł wšykne Słowjany, tegdy jano w Rusojskej lichotne, za »swój lud« a jogo pśichod jo wiźeł we słowjańskej zgromadnosći.
Nejwěcej doprědkaŕske jo město Prenzlau/Prenzlow, źož su pśistajili sobuźěłaśeŕku, ako we běrowje Plattdüütsch Eck se stara wó dolnonimski dialekt Uckermarki.
Wót drugego lěta až do kóńca studija 1958 som bydlił z Benom Bjeńšom, sobuwuknikom z našeje rědownje na budyšyńskej wušej šuli, we wjelgin měrnej śpě z woknom do gumna.
Rowno tak ako wóny nan.
Kórta ze wšyknymi słowjańskimi mjenjami rodow a stronow mjazy Soławu a Bobrawu z casa pśed 12. stolěśim.
Toś som wót septembra 1950 sejźeł na šulskej ławce serbskego wucabnikojskego instituta w Radworju.
Ako wurownanje som kóńc tyźenja wupasowali na jich źiśi.
Źowća a gólcy z 1. šulskego lětnika ducy ze „stareje” do „noweje” šule.
Městno jo Patokojc brožnja (Schrotholzscheune) na Horach (Najsy/Am Anger 43, 02979 Halštrowa hola/Elsterheide, wejsny źěl Hory/Bergen).
Jan śěgnjo sańki.
Pokšacujuce wukniki serbskeje rěcy mógu se zasej pla Erwina Hanuša radu holiś.
To wuznaśe, až brahmany maju wěcej „stepowych genow“, jo fasciněrujucy nowy argument za to, až indoeuropske rěcy su wordowali do połdnjoweje Azije wót pastyrjow zbóža ze stepy pśinjasone.
Raz jo pśinjasł awstralski instrument sobu, na kótaremž jo duł.
Wóna chwali Saru za to, až njejo se z Mateju waźiła a až njejo jej šćokała.
Woglědam sebje staru fotografiju.
Su trjebali cas za zažywjenje a pśeźěłanje dožywjenjow.
Pśisamem wše toś te firmy źěłaju wusko z drugimi krajami gromaźe a dostawaju pomoc a pjenjeze wót firmow w Nimskej, Hollandskej, Americe a hynźi.
Za njo njetrjebam se rozsuźiś.
Wót cystosći wódy jo raźenje cełeje inwesticije wótwisne, pśeto nicht njebuźo kśěś se wobźaržowaś pśi skazonej wóźe.
Za Groźišćo jo było we gmejnskem etaśe łoni jadnab 5. 300 euro wustajonych, ak prědkstojaŕ jo mógał za swójim wuznaśim wudaś.
Pśedsedaŕ wuknikojskeje konference, Stefan Palcer z 13. lětnika jo měnjecy, až jo to było wuspěšne zarědowanje.
Chtož kopśiwy w kuchni wobźěła, móžo z nich tej, zupu abo salat pśigótowaś.
Dwě lěśe dłujko su twaŕske źěłaśerje pilnje źěłali.
7. měrca su se zmakali z ministaŕku za kubłanje w Bramborskej Brittu Ernst zastupniki Serbow.
Dajo tak wjele pśikładow!
Nejpjerwjej smej šłej snědat – abo lěpjej gronjone – kafej pit, pśetož snědaś smej kśěłej wence w pśiroźe.
"Wjaselim se, až skóńcnje mójim gósćam kšasnu błotojsku krajinu pokazaś a rozkłasć mógu", jo komentěrował cołnaŕ Gerhard Finck, kenž jo pó wótwórjenju cołnoweje sezony ako prědny cołnaŕ w Lubnjowje ze swójim cołnom ten wustawadłowy basenk spušćił.
Skoro su slědowali dalšne aktiwity, mjazy drugim 1891 załoženje Zwěstka serbskich pśijaśelow, kenž jo kśěł zjadnośiś wšyknych dolnoserbskich studujucych.
Po dlejšej diskusiji — w njej stej mjazy drugim teke powědałej Wyli Gusor a Kśesćijan Ela ze župy Chośebuz — su takej rozpšawje wó źěle zwězkowego pśedsedaŕstwa pó XI.
W Budestecach se źěli głowna šoseja do dweju směrowu.
Ga jo zawupytnuł, až ta wót starkego a starki pśewzeta hochoska serbska rěc jo wěcej gódna ako jo sebje myslił?
Łapanje kokota njejo ta jadnučka wósebnosć na kóńcu tyźenju była.
Gaž we tom gósćeńcu wałtoru a stwórtk wjacor swětło swěśi, a jeje awto pśed domom stoj, pón wěźe limbarske a luźe z wokolnych jsow, až mógu se pla Lieschen piwko skazaś a se wót nowosćow w Limbarku, we wokolinje a na tom wjelikem swěśe wulicowaś.
Njeglědajucy na ten jo mě drogi we wěstych stronach dalej wobstojało, zwětšego ako „Wusoka droga“.
Gaž źinsa se to młodym groni, pón źiwno jim we wušach zni.
Cełe knigły su nastali z informacijami wó źěle a wó technice, z kótarejuž su wugótowane, wó tom, chto jo je wugótował a kake tšojenje jich zwěžo.
Ně, to wónej njejstej – stej se mysliłej, až pśeliš wažne jo, až te źiśi nejpjerwjej nawuknu „pórědnje nimski“.
Snaź zwónoźijo to něnto mimo pomocy.
Komponist jo se wjelgin za cuzy japański swět zajmował.
Jadnaŕ KSL Volker Spieth jo gronił: „Wjaselimy se kradu, až smy se źinsa bejnje pśibližyli našomu ciloju, w Łužycy pódkopy (Bergwerk) natwariś“.
Młogi by pak mógał groniś: To ga su stawizny.
Naraz pśiźo mě do mysli, až mógu něnt z njeju serbski powědaś.
Mušle mam wjelgin rada.
Drebocomy ze wšyknymi palcami na lěwem boce kśebjata.
Suknowego materiala w kreatiwnej źěłaŕni maju wjele.
Serbski dom Budyšyn
Tam buźo hyś wó tšojenja ako su pótrjefili Serby w casu mjazy wójnoma, wó rolu serbskego pšašanja w českosłowakskej diplomatiji, wó reakcije w Sakskej a cełej Nimskej a rozsudy dobyśarjow na pariskej měrowej konferency.
Toś źomy do wjelikeje hochoskeje cerkwje.
Naša chórosć njelažy w nogach, ale we wutšobje a tež w głowje!
W radnicy jo šołtowka Christine Herntierowa ju wuwitała w Radnem zalu.
Ale we cełej Nimskej njejo nicht mě trjebał.
Stakim musym něnto do knigłow glědaś abo se drugich kórbikarjow pšašaś, gaž zmakajom jich na swěźenjach.
To njejo spšawnje!
Toilety a njepśijazna wóń a teke rycynate wokna ze zymnym luftom.
Něto bu wugótowane, až dej Pětko domoj dognaś pó jěsć, pó špódy a kamjenjane sekery, a až dej tež wšykne powrjasła sobu pśinjasć. 
Njeźelu, 26. 8.:
60. jubilej Dešańskeje Domwinskeje kupki
K drugemu jo w toś tych aktach wjelgin wjele źěła štycało.
Taki raźony swěźeń na kuždy pad cełemu młoźinskemu źěłoju w Nowej Jsy tyjo.
Jo wótzamknuła pśirodowědny studium w Pódstupimje, a to jo jej ako filmaŕku pózdźej k wužytkoju było: "Glědajucy na rešerše jo se mě to kradu pomagało.
Co drje take něco jo? Jill-Francis Ketlicojc jo napisała te rědne knigły.
Což groni: Pó koncerśe su pśiglědarje gromaźe pśi muzice Serbskeje reje rejowali.
Togodla pśepšosyjo kupka Serbow wšych zajmcow na narodnu zgromaźinu.
Zwětšego pak my wšykne gromaźe teater grajomy.
Za to su cesne wěnaški zgótowali, ako deje se jatšownu njeźelu gjarźe pśitkaś a pokazaś.
Naraz Karina swójej ruce wót njogo pšec śěgnjo.
Naš nan ga jo nam pśecej gronił: Wy dejśo wjele cytaś, pśeto mudrosć pśiźo wót cytanja.
To jo dostał Hartmut Koschyk, kenž jo był wjele lět w kněžaŕstwje Nimskeje za narodne mjeńšyny zagronity.
Pasionske kjarliže a wjasołu jatšownu powěsć su zazněli do switanja w Kósobuzu w pśi jatšownem spiwanju.
pětk, 13. nowembra /młošnego
Pozdźej su pón załožyli Gozdźańsku
Ale teke warianta na głažkach nalipana se wjelgin derje góźi.
Tam smy byli w ‚Parku za dožywjenja‘.
Firefox wopśimujo pšawopisnu kontrolu.
Šoradojc su byli Kerstanojc, Bělcyc su gronili Šukulic, Gracojc su byli Šymanojc a Cholowojc su byli Puincojc.
Wót 13 lět bydli ze swójeju familiju w Gołbinje, znajo pak zapust južo wót źiśetstwa w Popojcach.
Ty maš pšawje, až „zbytk redaktorow za dolnoserbske wusćełanja … se njama rowno lažko“.
Znate jo južo dlej, až jo se ten nałog w Kósobuzu wósebnje dłujko źaržał.
Lětosa ma Bramborska prezidentstwo w zwězkowej raźe a jo dla togo góspodaŕ za swěźeń k dnju nimskeje jadnoty.
Hentschel jo pśilubił serbskej raźe rozwězanje k tomu k wěsći daś.
Serbske rybakarje, hynac ako wuźaŕske towaristwo, maju to wót swójich wósćow derbnjone pšawo, ryby ze seśami a bubańcami abo tunkami łojś (Fischreusen).
Wón wugroni cyny, tšojenja a procese.
Aby to wuzgónił, musyš powědaś z luźimi, wužywarjami teje rěcy.
Pó zasej 3 kilometrach smy se, rownož smy měli teliko smartphonow w rukach a na nich jasne kórty z nakreslonymi drogami, bźeznaźejnje zabłuźili.
Jezus źašo hucabnikam: Wy pak, chto ga groniśo, až ja som?
Za nich pśigótujom praktikumy a rozwucuju jich we didaktice.
Casnik žycy cesćonemu jubilaroju wšo dobre, wjele gluki, strowja a mócy a lušta k dalšnemu wótekšywanju barbuckeje historije.
W Barlinju na faraŕske študěrujucy śěgnu 1870 ako dobrowólnik do wójny a jo niźi w francojskej zemi zakopany.
Póchada z Azije.
[...] kompozicije. „Pó studiumje, wót 2006 do 2007 som se wudał na pśidatny studium na konserwatoriumje Čajkowskego w Moskwje, źož jo mě komponist Wladimir Tarnopolski wucył.“
Se njemyslim, až jo zmysłapołnje w zakładnej šuli stwórtu rěc wucyś (mimo serbšćiny, engelšćiny a nimšćiny), ale na kuždy pad dej wědobnje za wjeliku, słowjańsku zgromadnosć nastaś.
Źiśi maju tu lěpšynu, až wóni rostu.
Dobre wjedro jo zawěsće pomogło, až na swěźeń jo se kradu raźił.
Wladimir jo město w Rusojskej.
Wósebje tšugi, ako běže do Błotow z pódpołdnja, su ze sulfatom skazone.
Zacasa ze słyńcom budu se na dwórje fary pśinamakaś a budu zasej wót fararja Ingolfa Kśenki jatšowne žognowanje dostaś.
W Bóžem domje w Žylowje jo Ralf Ullrich wót wósadneje rady cakał na namšarje, aby z nimi psalm cytał a bjatował.
Hochozarje a Turjanarje su měli wjele pšašanjow na moderatorku a na kužde su dostali wótegrono.
Jomu wósebnje słoźi ten joggingowy klěb a jogo žeńskej ten z banjowymi zernkami.
Tšašna chórosć jo na pśikład mócnje trjefiła město Bnei Brak w Israelu.
How jo wiźeś Mósćanaŕka Christine Adamowa ze źowkoma a pśijaśelku.
To něnt maśo wót wašogo waźenja.
Werner Měškankze Zaspow, źěłajucy tencas ako radijowy žurnalist, jo wulicował, kak su jomu zakazali pówołanje wugbaś – za „politisku njespušćobnosć“, za kritiske komentary we radiju k tšojenjam, kótarež su Serbam byli na škódu.
Južo pśed lětom som pisał, až se mě na gymnaziumje dosć derje spódoba, a na tom se teke nic změniło njejo.
Howac pak staraju se swinje wó pórěd w swinjeńcu: Gaž maju ruma dosć, rozeznawaju jasnje městno k žraśu, k wótpušćenju ekskrementow a k spanju.
Jolic kłoski sejźe granje wjelgin krotko na głownej wósce, da wupada kaž kłosa a se groni wót pózdatnego kłosa.
Pawoł Fibo stoj ze mnu na mosće pśez nowu Goramśicu.
buźo za mjasec pśedstajiś swóje .
Nastupajucy WITAJ-ewaluaciju stej pokazałej zastupnika Domowiny mjazy drugim na planowanu klawsuru dnja 10.04.2019.
Jadno lěto se spěšnje minjo.
W pěśich góź.
Glich bu śma nježli swój dom dosta a tak wobzamknu, we tej chłodnicy wóstaś a tam póspaś.
Wěsće jo wón teke na nowych orgelach grał, kenž su w lětach 1608/10 do Gubinskeje měsćańskeje cerkwje zatwarili.
A gjarźe: »Z koděrowanim, wót naju wunamakanym.«
Hiericke z Noweje Jsy a Karlo Jordan z Wusokeje centralu w tej nastupnosći wó pomoc pšosyłej.
Musymy za wětšy źěl jano material kupiś, wejsanarje pśidu pótom źěłat ako něnto na kjarchobje, najsy pśi pomniku abo w młoźinskej śpě.
Wšykne ga su byli wjelgin narske, su kśěli te knigły wiźeś a se teke ned kupiś.
Město jogo jo Bärbel Šubertowa, wjednica Bórkojskeje domowniskeje śpy, Gerda Rataja na tom swěźenju pówitała.
Wuběr serbskich awtorow, kenž źiwadłowe graśa pišu, jo mały, a jo móžno jano z nadawkami źěłaś.
Mjazy drugim jo se wuchowała taka studija biologa Friedricha Merkenschlagera z Błotow!
Naša syta gjagawa dej byś źinsa rězana!
Mě jo pó tej diskusiji z „Łužycu“ wšake do mysli pśišło, což som raz něźi cytał a pón napisał, což ma cyniś z našeju situaciju a z małymi rěcami.
Tak móžoš cełu mań jogo wuźěłow w cerkwjach, amtach, w šulach abo pśed nimi, na naměstach a drugich zjawnych městnach wiźeś.
Koncert z titelom "TŠUGA.
Institutoju su pśikazali, ceły nakład sorabistiskich pśinoskow za kongres skóńcowaś.
To jo był ten kašć w sćěnje.
Z cym grozy luź?
Za nas Serbow to wjelgin płaśi.
Chwalony buź Bog, kenž jo pósłał swójogo janźela a humógł swójich słužabnikow, kótarež jomu su se dowěrili.
Tak a tak maju mě wšykne za groznidło.
To jo wopšawdu wjelgin aktualna tematika a tejerownosći problem.
Pótom su se zmakali w Europskem wuběrku regionow.
Casopis "Lětopis" ale maju, a teke dwójorěcne knigły.
Serbski tekst wót Rochy a nimske pśestajenja/pśebasnjenja stej paralelnje wótśišćane.
Kněžo, wóni budu w swětle twójogo hoblica chójźiś.
Někotare su na pśecej how wóstali, druge pózdźej śěgnuli dalej do drugich stronow.
Toś su byli cłonki chora "Łužyca" napšawdu wjasołe a glucne, až su mógali pó dlejšem casu zasej raz wustupiś na dlejšem koncerśe w Dolnej Łužycy.
Gaž na pśikład zajtša we njej plějo, ako to pśisamem kuždy źeń gótujo.
Wódowy molekul wobstoj z dweju wóźikoweju atomow a jadnogo kislikowego atoma.
Tola na nalětne źěła na polach se njedajo tak pšawje mysliś.
Stwórtk, 7. nowember, zeger 19:00, buźo w klubowni Serbskego domu wótwórjenje wustajeńce Hansa Müllera „Akwarela wokognuśa“.
Togodla som se z njeju rozgranjał.
Pśi tśeśem cytanju pśiźo katarsis.
Gaž jadno do drugego klapnjo, pón musy ten jo wen weześ, ako jo trjefjony a jaden pjenježk daś tomu, ak jo jogo trjefił.
Módra se groni tej sykorce, kenž w njebjomódrej jo suknicce.
To taka wejsna wušywaŕka ma połnej ruce źěła, pśetož kužde źowćo njama dosć casa a šykownosći, se samo wušywaś swóju drastwu.
Rownož wětšyna Nimcow jo we 1980ych a 1990ych lětach repatriěrowała do Nimskeje, źinsa Sareptojska wósada ma něźi 200 cłonkow.
Tak njejsu w Pücklerowem groźe jano serbske seśelnice, źiśaŕki, wójaki, zagrodniki, rucnikarje, bonarje a druge słužyli, ale teke žedne wusoko kubłane Serby.
»A ned kśikašo togo góleśa nan, a źašo ze łdzami: Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje.«
Cypern jo kraj a kupa na Srjejźnem mórju.
Ein Heidestrauß
A raz pśiźo samo ten gmejnski policist wujadnarjeju dla togo: "Togo nowego pachtarja tam pśi Serbskem kralu som musał pówucyś.
Dunakeszi jo město w Hungorskej.
Śěg w měsće wótjěźo krotko pó zeger 8.00.
Wšykne ze znowa zasmjeju.
Ten źeń jo marznuło.
Šarlota Kušcyc (Kuschka) z Dešna, studentka sorabistiki na ceptaŕske, jo słušała k tym pilnym pomocnikam, ako su superkokot organizěrowali.
"Wjele šulow jo se zacyniło, a serbske zastupniki su dejali pśecej glědaś, aby serbska wucba se zeźaržała.
Dwě wěcy stej mě pak pśecej wjelgin imponěrowałej, rozmjej, až jo wjele luźi, za mnjo cesto w njezwuconych situacijach, cytało, na pśikład stojecy w tych rědach cakajucych, sejźecy w pśepołnjonem busu abo samo pśi njepśigódnem wjedrje w parku.
Pla togo wuběźowanja jadna se wó jaden dalšny projekt z naflacnego programa zwězka za strukturnu změnu.
Hez 37,24–28 * Jez 60,1–14
Ten luź tak a tak žednu emociju wěcej trjebał njejo.
Wažne su mě byli namše ku wósebnym góźbam, na pśikład na dnju reformacije.
Wot 1997 słuša swětkowna namša w Turjeju tež k našym kšutym městnam.
A tak su ju pśistajili.
Smy teke naš póchad", groni teolog Fulbert Steffensky.
Buźo zasej simultane pśestajenje do nimskeje rěcy.
Něnto pak jo dosć!
Wóna wochylu njeźěła za „Nowy Casnik“.
Deje se pak teke njedostatki wurownaś, ako we praktiskem nałožowanju doněntejšnych kaznjow nastanu.
Něgajšna „sobuwuknica” Anne Holzschuhojc z Janšojc, ako jo lětosa swóju abituru z 1,0 złožyła, jo teke jaden tyźeń swójich zasłužonych prozninow kursa dla woprowała.
Glědajśo na Robinsona, kak daloko ten w swójej póbóžnosći jo pśišeł.
Se wě su luźi teke pśijaznje se rozgranjaś mógali, pśeto młoge njejsu dłujki cas se wiźeli a su wugódnośili, co wšykno jo mjaztym se tšojło.
A to jo była prědna taka gósćina pó wjelich mjasecach we jsy.
To se wě, až jo słušało zgromadne cołnowanje w Błotach teke k tej ekskursiji pó Łužycy.
1974 jo mě biskup Hans-Joachim Fränkel za pomocnika pśi hołtarju pówołał.
Pětko: Ale kak?
Serbski nałog "walkowanje": Fotografija z kóńca 1950tych lětow ze zběrki něgajšnego Serbskego zastojnstwa ludowego kubłanja.
Dejm pak pśecej na bok skócyś, gaž awta pśeblisko mnjo mimo jězdźe.
Problem jo skerjej ten, až mamy pśemało Witaj-kupkow abo źiśownjow.
Snaź jo se sćicha naźeł, až buźo Jordan rowno taki sławny pedagoga, ako jo to był Dabit Boguwěr Głowan, kótaryž běšo na zachopjeńku zajźonego stolěśa w Popojcach ako wucabnik źěłał.
Lars ma kašel, smarkawu a zymnicu.
Chtož z Was, lube cytarje, co znowa teke raz z familiju markowe rušowanje w Slěpem dožywiś, ten njebuźo swójo rozsuźenje woblutowaś.
"Powěsći su až do źins něco fasciněrujucego.
Wót maja jo kuždy źeń wótcynjone, numer jo 035604-40300.
Dla tog su se wudali pěšy na pitśku wušy teren, pód Sněžku, we dołu rěki Łomniczka.
Pyšne barwy co wóna měś.
Teke gaž su bejnje produktiwne byli, jo to how weto luštna a towarišliwa runda była.
Pó namšy sćo pšosone na kafejpiśe a spiwanje serbskich arijow.
Ale co jo na kóńcu to, což k tomu nejwěcej a nejlěpjej pśinosujo, až naša rěc njewumrějo, až wóstanjo dalej žywa na swěśe? Na to wótegroniś njejo lažko.
Togodla comy Wam naraźiś rědnu literaturu za spódobnu lekturu.
Na cerwjenem nosu sejźe carne włoski.
Kapitan běšo zajtša do switanja swóju łoź wobrośił a z njeju na drugi bok kupy dojěł, dokulž tam lěpjej stojašo.
To jo wón se pšašał a narski na grodowy dwór kulał.
Leonie Krawcykojc, ako wuknjo na Dolnoserbskem gymnaziumje w měsće, jo měła tenraz cesny nadawk, wobźělnikow a pśiglědowarjow wuwitaś w serbskej rěcy.
Michał, jo to ten stoł?
Law ricy: »Hej!«
Głowna swětosnosć buźo we Wórjejcach.
K wótwórjenju wustajeńce jo mógał Stephan Kaiser (nalěwo) teke wuwitaś gósćowu z Irana.
Wón wšykno na se bjerjo a nosy.
Tam ga du te šulske rědownje - a to až do źinsa - na lětne póbitowanje Serbskego Kulturnego centruma "Jajamólowanje za kupki wuknikow".
Šym wěcej som Fryca a jogo familiju zeznał, śim wěcej som był pśeznanjony wó tom, až jo móžno jogo dobyś za Domowinske źěło.
Som se jano źiwał a se hyšći źinsa źiwam, až su někake ekstremisty nejwětšemu zawodoju za recycling w ghanaskej stolicy Accra gronili: "nejwětše nasypanišćo swěta za wótpadanki".
Te stipendije, ako deje literariske zaběranje z Błotami spěchowaś, wustajatej hotel "Bleiche Resort & Spa" a Błośańska kulturna załožba.
Dla togo su teke južo młoge drustwa pśipowěźeli konkurs.
Město pak groni, až pjenjeze za taku napšawu njama.
Młodostne su daloko pšec na źěle, a kuždy njedostanjo wulichowanje za pśiduce pónjeźele.
Groni se, až jo zwězało jeju někotare lěta pótajmne lubstwo.
Jogo kreslanki serbskich powěsćowych figurow pyšnje postowe kórtki a su w ludnosći bejnje znate.
Ten pósćelo pón na njogo abo na nju wólbny cedlik z mjenjami wšych kandidatow.
Wobej wusokej łopjeńce stej ku kulowatemu łopjeńku zrosćonej.
Wjasele jo wjelike teke we gołkojskej gmejnje.
Serby, Milcany a Luticy su musali wótedaś źasetkowy dank na biskupa Mišnja.
Jeju mysl padnu ned na tej dweju, dokulaž wónej žednje wobej ten dom spušćiłej njeběštej, aby něchten drugi te pjenjeze holowaś mógł.
Interdisciplinarne pólske studije a etnologija stej zaprědka mójej pśedmjata byłej.
Teke z wukraja pśidu: z Hollandskeje, Pólskeje, Ukrainy a samo z Brazilskeje.
Wóna jo z nami wen šła, jo mech nazběrała.
W hotelu "Esplanade" a drugich hotelach jo pśecej wjele pacientow ducy, aby w pšawem casu pśišli na swóje procedury.
"Som pśigroniła a musała se dalej na pólu nawjedowanja kwalificěrowaś".
Južo ako młody faraŕ w Bórkowach spěchowašo serbske nastupnosći.
Starki Pettson ma domcyk z gumnyškom, pódla togo kólnju za wótstajenje wšakich wěcow a mału brožnju za drjewo a blidarjenje.
Lisabonske elektriske twórje gromaźe z busami seś zjawnego wósobowego wobchada w portugalskem głownem měsće.
A teke wucone luźe su wěrili, až gwězdy a planety su měli wucynk na kjabel luźi, kaž teke na wjedro, na žni a na móc gójecych zelow.
Powěsći a aktualny magacin
Wóni razka njemarkuju, až wjelike swětło do guby swěśi.
Uniwersita Potsdam, institut za slawistiku, jo załožyła seriju, kótaraž se zaběra z rěcywědu, literaturu, stawiznami, kulturnymi stawiznami abo didaktiku serbskeje rěcy pśedewšym w Dolnej Łužycy, ale teke w Górnej.
Gaž som doma pilnje sobu źěłała, som wót mójogo nana pjenjeze dostała.
Jaden taki fachnik jo na pśikład pcołkaŕ, kenž nam z pomocu swójich pcołkow mjod librujo.
Na swójom dwórje ma sokolnik pódpěru wót pśijaśela Alex Kunze, kenž w lichem casu pomaga.
Ute Henšelowa jo k tomu groniła, až pódpěraś kulturne derbstwo jo zagronitosć cełego wokrejsa, nic jano jadneje gmejny.
Złož lejstwu za měrjenje.
Serbam jo Carna Góra mjenjej znata ako Chorwatska.
To groni: rědnjejše wjedro buźo.
Na žnjownem swěźenju w Janšojcach jo młoźina ze jsy (jadnasćo źowćow w serbskich drastwach a 12 gólcow) śěgnuła na swěźeńske naměsto.
Serbam jo pśi tom wažna rola pśimyslona“
Wóstaj placki a bomse, sad na talaŕ połož se! 
Nichten njejo wěcej inwestěrował.
Toś jo musał J.
Powšyknje gronjone móžomy jen nadejś na cełem swěśe, tejerownosći w tradicionalnych, rodowych zgromaźeństwach, na pś. w Africe, źož pódwjacorne woblekanje to tradicionalne wutłocujo.
Mě feluju te serbske aplikacije we handyju.
Teke ja wiźim wjelike brachy na mójom pólu, ja źěłam w starcowni, źož pśiswójźbne tych starych luźi muse wěcej a wěcej pjenjez pśidaś.
BUBAK – ten młoźinski magacin
Zawěsće jo śěžko, starjejše aktiwěrowaś, gaž rozwězanje problema do togo njejo znate, ale musy se akle wuwójowaś.
Kak jo wšo se zachopiło? Inspiracija z połnocy Pśez teritorialnu reformu w lěśe 2003 jo wjele bramborskich jsow wordowało měsćański źěl abo źěl wětšeje gmejny.
Z tym njejo se jano toś to dalejkubłanje pśetergnuło, ale Bramborska jo dobru šansu za zdźaržanje dolnoserbskeje rěcy z ruki dała.
We njom stej dwa sobuźěłaśerja pśistajonej, ak buźotej zastojnstwam a amtam pomogaś.
Spiwaś budu žeńske a jadnotliwe něgajšne Kantorki.
Witaj-źiśi z rědownje 4a zakładneje šule „Lutki“ w Žylowje.
To njejo rědne, to mě boli.
Jo teke móžno, až se dalšne zajmce wobźěliju, ale za to deje wóni slědujucej wuměnjeni dopołniś: 1) źěłaś ako wótkubłaŕka w źiśecem pśebywanišću, w kótaremž se pósrědnjaju elementy serbskeje kultury a rěcy abo wuknuś na wušej šuli, w kótarejž se kubłaju wótkubłaŕki ako na pś.
Zgromadnje ze Sakskeju kśě dogrono wó financěrowanju serbskich nastupnosćow pśiměriś.
W tyźenjach do jatš móžośo w Dešańskem muzeju jatšowne jaja wóskowaś.
Boge swinje, kótarež wóna jo zastarała, su na tom połudnju dłujko kwicali a na žradło cakali kafeja dla.
Howacej by snaź něcht zawołał policiju abo někaki amt, až se tam nichten njeźaržy na pśikaze a zakaze dla korony.
Njeźelu, dnja 20. maja na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Aktualny magacin: nowosći a pśinoski (mj. dr. wó serbskem rěcnem wuběźowanju
My smy wjelgin luštna, pisana šwita!", wóna groni.
Gaž njamaśo žeden k dispoziciji, móžo se taki se wě teke z drjewjaneje platśe a kija lažko gótowaś.
W kašćiku, ako južo něnto stoj pla wuchowanych kamjenjow.
»To jo jadnora wěcka, źěłam w nejwušej etažy.«
Wóni ga su dostali z Barlinja wót nimskego ministaŕstwa za rolnikaŕstwo lube pśepšosenje na wjeliki "wejsny swěźeń" Na njom su kśěli pócesćiś a mytowaś te 30 jsow a wjaskow z cełeje Nimskeje, ako su 2019 dobyli we cełonimskem wuběźowanju "Naša wjas ma pśichod", ako se južo wót lěta 1961 pśewjeźo.
Sakski šulski system se, to se wě, rozeznawa wót togo w Bramborskej.
Z tym comy dopomnjeś na to, až buchu Domowinske župy w lěśe 1921 załožone – teke ta w Dolnej Łužycy z mjenim "Hendrich/Heinrich Jordan".
Wó wšom tom by dejało město wobydlarje informěrowaś na wósebnej zgromaźinje.
Fryco Latk – wuznamny mólaŕ a ilustrator
Tak ako póśěg k cytarjam jo rozmjej teke kritika cytarjow wažna, aby wugótowali a wuwijali woblico našogo Casnika.
Su měli jano na ruku šyroku zanurjeńsku dłymokosć.
Šwjela prjatkujo hyšći do 1941 w dolnoserbskej rěcy, musy pón pak do eksila do Durinskeje.
Móžośo nam mjenowaś wšakorake wustupy z nowšego casa, na kótarež se žeńske raźi domarkuju?
To jo mě wjelgin wabiło, som se pśipowěźeł a sam to dostał.
Jeje roman wostał njedokóńcony.
To jo teke wobwěsćiła Jutta Kaiserowa, kótaraž jo wjele lět w dolnoserbskej redakciji źěłała a ju nawjedowała jo (wóna jo se wobźěliła na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa).
A nicht njejo směł na RWŠ (EOS) hyś a tam abituru złožyś.
Jo dobra tradicija, až maju na takej kjarmušy teke pśecej nowe knigły swóju premjeru, a to jo se teke tenraz stało.
Nichten njamóžo nama kśiwdy cyniś, smej njedotykniwej ako te, kenž chójźe we swětle.«
A wesrjejź stej nutś tyknułej dłujki kij.
Ducy jo se padało, ako jo ta trupa pó rědnych gatach mimo šła.
Toś ta Hela pak njejo městno drěcyny, ale pšawa drogostka w pódpołnocy Kalawskeje Šwice.
Za toś te bosěrowane jaja jo dostała S.
Gaž how něchten jo šyblaty, pón sy to ty.
6
Nowuš jo wjele wugbał na pólu dendrologije a šćita natury.
Ernst jo pśigótował namšu w serbskej, nimskej a engelskej rěcy w hochoskej cerkwi.
Ma je rědnje nakreslone na śańkej papjerje.
Trjebaju hynakšy, pśijaznjejšy lud.
Njamóžo swóje wóry rozdariś.
Wosebnje pilna jo była mała starka Kulka, wó kótarejž ga jo teke to grono w tych knigłach“, smy zgónili wót kněni Matuszewcyneje.
nałamanu sćinu njedołamjo a se bajucy sułžog njedogasyjo.
How njetrjebamy wjele diskutěrowaś.
Won groni nam: Pojźćo ku mnjo wšykne, kenž chamne a wobśěžkane sćo, ja cu was wochłoźiś.
Ako serbskim žeńskim njedej nam byś wšojadno, co z našym ludom buźo, z našeju serbskeju rěcu a kulturu.
Ale w toś tej nocy jo wšykno hynac.
Diskusija wó tom jo była, se wě, wjelgin napśeśiwna, w kótarejž pśibytnym Serbam samo agresiwnosć wumjatowali su, dokulaž to swójo stojnišćo kšuśe zastupowali su.
Z tym jo se zmócniła masowa statkownosć Domowiny.
W kubłańskem ministaŕstwje njejo se doněnta nic stało.
Tak smy byli łoni w oktobrje w Budyšynje.
Sobotu tyźeń, jaden tyźeń pó camprowanju, jo 13 pórow śěgnuło pśi dobrem wjedrje pśez Cazow.
Take pśerědowanje by se mógało pśesunuś na cas, gaž budu zasej pjenjeze.
W Dešnje su lětosa prědny raz jatšowne spiwaŕki śěgnuli pśez wjas; pśez wejsny źěl Grabow.
Wósebnje tej małej solistce stej rozwjaseliłej pśisłucharje, mjazy nimi teke krajny raźc Harald Altekrüger a intendant měsćańskego statnego źiwadła Martin Schüler.
Taka změna w nastajenju by teke w Dolnej Łužycy wjelgin trjebna była, to znani pla tych, kótarež hyšći wót doma serbski powědaju.
Naeman źašo: Twójomu słužabnikoju se njoco wěcej drugim bogam hoprowaś a spalhopry pśinjasć, ale tomu Knězoju.
A jogo skerjej žednje wěcej njewiźi.
Rowno ten samski źeń su Nimska a zwězkowe kraje wobzamknuli kšuśejše napšawy pśeśiwo rozšyrjenju korony.
Za to jo se wóna w nagronje wuźěkowała.
Chtož co, móžo na Karlowej uniwersiśe w Praze, w českem głownem měsće, teke studowaś sorabistiku.
Nalětnych pósołow pak njamóžomy tek w domje dosć měś.
Prědne wobydlarje, wó kótarychž mamy wěste informacije, su byli rody keltiskich Norikow.
Tegdy su dostali wjele srědkow wót sudnistwa.
Taki symbol wuskeje zwězanosći z Dolnymi Serbami žednje njejo wopušćił, dalšne kongrese Domowiny su se we wobwodnem měsće do kóńca DDR pśewjadli.
Na kóńcu mjaseca smějomy se zasej naźejaś rědnego žnjojskego wjedra.
Johanna Zapjacowa prezentěrujo běłe cańki.
Mimo togo stoj w Slěpem ten Serbski kulturny centrum.
Wuwześe ako wobtwarźijo pšawidło, jo był Wylem Bjero, zastupnik socialistiskego realizma.
W zwisku ze zjadnośenim BRD a DDR jo było zarucenje serbskich institucijow pód nowymi wuměnjenjami lěta dłujko wažna tema.
Filtrowanje dajo piwoju cystu barwu.
Mamy se źinsa J.
Wót rybow słoźe mě jano te, kenž žywe plěwaju we wóźe.
Twój słužabnik jo pśez twóje kazni napominany.
Weto jo wóstał Jan z Kostrina dalej žywy w legendach a powěsćach ako wjeliki guslowaŕ, kótaryž jo był z cartom we zwěstku.
Do dołojcnych rumnosćow njezastupujucy se měri na stupnicu a źo górjej do górneje etaže.
Słowjańska swětnica Rethra njejo hyšći namakana
Rownož su šularje wucyli a my smy wuknuli, njeby daniž źinsa nicht pla nas słowo wucabnik wužywał.
Sćo cesto napinane, mucne, głowa wam bóli, maśo problemy ze žołdkom abo z kšejnym wobběgom, spiśo špatnje a njeměrnje?
To njejo se cłowjek tak wěsty, kaki buźo rezultat.
Z togo casa, ako jo wumrěła, jo cas tam stojecy wostał.
How pśi mnjo dostanjośo.
Hejgen tak wažne jo wobźělnikam pósrědnjanje serbskeje kultury.
Naspomnjone tśi stacije programa jo kužda kupka źiśi w hynakšem rěźe wótejšła, tak ako jo dało tśi paralelne wótběgi.
Rowno tak smy musali wótpowěźeś oktoberski swěźeń a Mjertynowy pśeśěg, kenž jo był za wobydlaŕske towaristwo ako teke za wognjowu woboru a wósadu kužde lěto jaden wjerašk.
How móžośo rědnje špacěrowaś!
Buźak za 16 markow kupił a se pla sportoweje jadnoty pśizjawił.
Wažne jo dalej, až dostanjo wuměłske nawjedowanje, aby pśišeł na dobru kwalitu.
To se njewupłaśijo, su nam gronili, žedne turisty ga njejsu a žedne swěźenje njesměju zarědowaś do dnja 31. awgusta.
Rownocasnje mějašo pśisamem kužda jadnota swóju šwicałkowu kupku a zwězk pódpěrowašo sokołsku dujaŕsku kapału, za kótaruž nakupi instrumenty.
Kak su kniglicki ze žywjeńskeju situaciju źiśi zwězane?
Heike Lickefettowa z Domowniskego a drastwinego towaristwa jo młoźinu chwaliła: "Drastwa wuglěda pórědnje, to njejo wšuźi tak".
Kraj a luźe
Kupiś móžośo se te kniglicki za 6 euro w turistiskich informacijach a knigłaŕnjach w Błotach, wušej togo mjaz drugim tek w Słowjańskem groźišću w Radušu, ak jo se samski źeń wótwóriło.
Šefredaktor strowi cytarje Nowego Casnika.
To tyjo teke našej rědnej dolnoserbskej rěcy, wó kótarejž žedne gronje, až jo wóna jano myslona za dwór a groź.
Lětosa kněžy se Saturn abo »Pódwobrycka«, ako su jomu naše prědowniki gronili.
Nowy župan dr.
To jo wopisanje rěcneje situaciji w Dolnej Łužycy we 1880tych lětach z pjera Arnošta Muki – wón ga jo pśejězdźił a pśechójźił cełu Dolnu Łužycu a licył Serbow, a to se wě, teke w Žylowje.
Wón se naźejo, až nanejmjenjej źěle togo maznika budu móc za pśiduce generacije wuchowaś.
Bog jo wěrny.
A něnt w lěśe 2006 swěśimy našo 30-lětne wobstaśe.
Ně, tam dajo dalšne myslicki.
Ze serbskim žywjenim jo dejało kóńc byś.
Ale pśisamem w samskem momenśe, ako su wujšli, aby se za kupkowe foto pśed kjarcmu zestupali, jo ten dešć se zachopił a njejo kśěł pśestaś.
Roźony Lipjanaŕ nawjedujo Slěpjański kulturny ansambel z lěta 1979.
Z nimi móžoš se prima zaběraś.
Pśipósćel swój wobraz na slědujucu adresu: Domowina – Zwězk Łužyskich Serbow z.
Kowal jo se wulěkał nad takim surowym póžedanim a ned jo wucuł, až how něco pó dobrem njejo.
Južo pó prědnych mejtarjach som se ale źiwała, až pedal wěcej njeklapoco.
Z tym jo dalej wjadł na pś. procowanja Miny Witkojc.
Za tej styrilětnej góleśi stej wobźěłarja projekta w krotkem casu hyšći dalšne graśa pśigótowałej.
Tam teke kontrolěrujo, lěc wótemrěte źěle namakajo.
Za wětšy part su wšykne drogi we Lubuskej zemicy pśejězdne, jano we bliskosći městow Nowa Sol, Wolsztyn a Krosno su byli pólaśa dla slědny tyźeń drogi a mósty zawrěte.
Ga to było jo?
Dostanjośo knigły w "Biosphärenreservat Spreewald" na Šulskej droze 9 w Lubnjowje a pla "Bürgerstiftung Kulturlandschaft Spreewald".
Tam su se 27 lět dłujko zmakali, su swěśili, měli kulturne zarědowanja tak ako zarědowanja towaristwa Lipsčańskich serbskich studentow.
Za namše, źož teke prjatkujo, pśestajijo wše trjebne teksty ze stareje serbskeje biblije do serbskeje rěcy, ako se tuchylu powěda a rozmějo.
Lotaŕ Balko, serbski etnograf z Drjowka.
Gołbin/Gulben, Kjarmuša
Wokoło 10. se wóśoplijo a temperatury budu južo wjelgin nalětne.
Jez 45,1–8 * Jez 66,5–17
Na zarědowanjach kśě wabiś za Serbsku radu a wuzwólowanja k njej.
Teke wšen personal dej je stawnje nosyś.
Zwóstanjo naźeja, až se licba serbski powědajucych teke pśez druge drogi ako kubłańske pówušyjo.
Zapśimujuce jo, až rowno take pšašanja teke glědajucy na mój póśěg k tomu serbskemu zwisuju.
Togodla jo wjele kraja wiźeś.
W domku sejźi.
Bźez Serbskego šulskego towaristwa, Serbskeje rady a gmejny pak njeby nic dojśpili, to my wšykne wěmy.
Pon su zachopili gólcy rejtowaś, a za to běchu młoge tyźenje dłujko zwucowali.
Běda tym, kenž wjažu pó wjažy nakupuju a rolu k roli spóraju, tak dłujko až žeden rum wěcej njewóstanjo za drugich, aby wóni kraj sami hobsejźeli.
Bydlecy pód jadnym kšywom smy z fararjom cesto pśišli do rozgrona a pśi tom teke wó serbskich wěcach.
1888 Termin rozwěrowanja.
Słowjańske sroki.
Neumann cwiblujo, až se to hyšći lětosa stanjo.
To maśo wšykne raźi, nic ga? Na kuždy pad to pśitrjefijo za Anku.
Za cas swójogo studija teologije w Lipsku (1923 do 1929), kótaryž jo dejał inflacije dla ned na zachopjeńku na někotare mjasece pśetergnuś, jo teke orientaliske rěcy studował.
Malsnje kaž wětš wóni se smyknu pśez zasněgowane gólne puśe ku gólnicy.
Referent jo z teju tematiku derje wopóznaty: Wón jo pśiźěłał cłonkoju wugloweje komisije Hannelore Wodtkowej z Wjelceje, kótaraž tam zastupujo wobydlarjow, ako su wót jamy pótrjefjone.
To jo wopokazń tencasnych chórosćow a wobstojnosćow. „Licba źiśi jo wumrěła pór dnjow pó póroźenju.
Swěźeński wupyšnjony kórbik wordujo sobotu do cerkwje donjasony.
Město Wolgograd, kótaregož měsćański źěł jo Sarepta, jo było pśisamem znicone wob cas Stalingradskeje bitwy.
Na nasypje pśi rěcy, Radušańskej grobli, pśiźoš k Radušańskim kupam.
njeźelu, 1. nowembra /młošnego
Witko wótegranja: "Som se zabłuźił a błudnika zmakał."
Daj se staś znamjenja a źiwy w mjenju twójogo swětego słužabnika Jezusa.
Na jadnom zagonje rjagoco traktor, za nim se kuri.
Pón carne balo jo zasej na spośe a grajarja zachopijotej wót D wopytaś carne balo źěrkowaś.
Serbska delegacija w Kanaźe
Teke to jo było rědne pśechwatanje na 17. schadowance: prědny raz jo how wustupiła kupka “Swingko – Winko”.
Pon źěchmy sebje to město woglědat.
Na njom jo se wobźěliło 13 kupkow, jadna z nich jo była Žylojska serbska źiśownja.
Jogo płod se groni aprikoza.
Dogromadu jo Lobert zezběrał a digitalizěrował wěcej ako 1. 500 fotow.
Se groni, až jo to samo na swěśe nejwětše wuměłske źěło, ako bu z drjewa wutśasane z ruku.
To pak njejo se stało - togodla něnto wuglowy plan Janšojce wěcej njepłaśi.
Aktualny magacin: powěsći, 200 lět Dolna Łužyca w Pšuskej-Bramborskej
Jo, wóni spiju tśi mjasece w lodowej jamje.
W februarje jo se lěśne žyto na polach dowuseło.
Z radosću se wóna w kórbiku hympjo.
"W Bayerskej lěbda něchten Serbow znajo.
Kak jo to tegdy było?
Pśedsedaŕka Norbergowa jo se wuspěšnje wó dobyśe sponsorow procowała.
Srjodu, 4. decembra, buźo w Luborazu pśednosk z Utu Henšeloweju k temje „Pśiwěra Serbow w zymskem casu“.
Ale njewopytajśo, sami k nam dojś!
Wót 1. 200 rědownjow, kótarež su se procowali tam pśipódla byś, jo rědownja wót DSG jadna wót 32 z cełeje Nimskeje była, kótaraž jo směła se wobźěliś.
Muski wótegronijo: "Wón jo mě pśidognał."
Bóje se pinguiny skokanja do wódy?
We šuli mógu teke proby pśewjasć.
A napšawdu wšykno derje wujźo.
A pótom deje wóni sami rozsuźiś, lěc kśě w Domowinje sobu źěłaś.
To se šwon rozgórijo: »Co? !«
Pśi tom se informěruju, kak su źiśownje wugótowane, pó kótarej koncepciji źěłaju a kak su z personalom wugótowane.
Kněz, israelski kral, jo pśi tebje, až se wěcej žedneje njegluki njetrjebaš bójaś.
Ale co pón by było?
Serbske medije (rozgłos, Łužyca, Nowy Casnik)
Pó lěśe 1850 su redaktoroju pomogali někotare wucabniki, fararje a studenty, ale teke jich pódpěra njejo była pśemócna.
Kužde zajtšo jězdźi 13-lětna Linda Zahnojc z busom do města.
Wóni njasu jadnore, aromatiski wónjate łopjena.
Bergner jo k wěsći dał, až tak ako łoni za Žylow teke lětosa 100% budgeta zaplanowany jo.
Wo tužnych a wjasołych casach serbskeje burskeje familije M.
Mimo togo budu kokota łapaś a tak turistow a wobydlarjow zeznaś z typiskim žnjownym nałogom Serbow.
Wušej togo jo było grono wót tak pomjenjoneje "Filmcooperative".
Kralojski konsistorium pak wótgroni: Mimo wšogo wótpóraś, to njejźo, dokulž by pśekrotcenje farskeg nutśpśiźenja było; napórajśo rentu z tych pjenjez!
Běšo to najs wósrjejź jsy.
Pó pśeśěgu do Huraza jo Clemens Passeck se zas do pcołkaŕstwa dał.
Lars jo lube góle.
Wu Pipkojc, kenž bydle napśeśiwo Drjenojskej kjarcmje, su žeńske łoni pjerje drěli.
Jano rědne crjeje a jadnotliwy rjeśaz: To njejo dosć.
To jo lěpše wobźělenje ako w Budyšynje.
Pó rozsypowanju semjenjow šyški na bomje wóstanu.
Na pśikład jo organizěrował wustupy chora „Delany“ abo kupki „Wólbernosće“ we Wjelikem Linjem/Groß Leine.
A chtož tam pśez wokno glěda, móžo se fotografěrowaś daś.
Jo była trjebna za zdobywanje drjewa.
Ceły kongres jo był wjelgin kritiski, což pokažo se teke we tom, až njejo kongres akceptěrował rozpšawu (Bericht) starego zwězkowego pśedsedaŕstwa, dokulaž njejo była dosć sebjekritiska…
B.-Ćišinskego jo jej do knigłow zapisał ako dobru radu jeje wucabnik we Varnsdorfje, Feliks Hajna.
Lětosny Swěźeń rybakarjow buźo wót 2. do 4. awgusta w Picnju. Pětk, 2. awgusta, buźo na tradicionelnem terenje togo swěźenja kafejpiśe za seniory (wobstarše luźe) w „Stanje rybow“ z muziku a rejowanim. [...]
„Pušćiś a pśimjeś“
Wóna jo jadna ze staršeju zagrodneje słynicy .
Wót 2014 nawjedujo Domowinsku kupku Slěpe.
Tu wuměnu organizěrujo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, z pódpěru euroregiona Sprjewja-Nysa-Bobrawa.
Ako smy wót Drjenojskego šołty Fryca Kšamarja zgónili, kśě we jsy teke stajiś tśi nowe busowe domcyki.
Alfred Krawc z Barlina.
W aprylu 2019 su zastupniki LEAG a politikarje symboliski zachopili pušćenje wódy do Chóśebuskego jazora.
W srjejźowěku jo stojał na jogo městnje bagnowy grod.
Pśecej wěcej proznych bydlenjow
Město wiźi to rowno tak.
Buźo w tom zwisku pśepytowaś, lěc jo ten zaśišć wopšawnjony, až wědomnostne zakłady za wuźěłanje pšawopisnych noworědowanjow hyšći njejsu dosegajuce.
Hochozarje pak su pó casu za tym pśišli, kótare dny se w kótarem casu stśěla, a ten rytmus jo był bejnje kšuty.
Toś te parlamenty se pšawidłownje zmakaju, aby wšo to rozpowědali a sobu rozsuźili, což ma cyniś ze žywjenim na šuli.
Trjebamy serbsku telewiziju tak ako struski tu wódu.
Fryco Libo: Wo bilingualnu wucbu a docełego wó bilingualnosć.
Pśisamem 200 luźi jo se na njej wobźěliło - za wětšy źěl něntejšne a něgajšne wuknice a wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma a serbske studenty.
Pśigótowanja na gódy dowjedu cesto k dwójnemu wobśěžowanju: Kóńc lěta su na źěle nadgóźiny trjebne a w lichem casu ganjamy pó lodach, aby dary a wšo druge za gódy nakupowali.
Chto how tak zogoli kaž źiwy djas?
Pśez wšake se wjaseli, pśez młoge pak se wjelgin gniwa.
Gaby jogo šwicanje rozměła, by to było wěsće jadno pšašanje: Sy ty hyšći žywa?
Za sebje a za jogo partaju SPD.
Měso zwětšego žołtego, rědko cerwjenego płoda se špatnje wót kamjenja pušći.
Lube źiśi, wěsćo, co buźo pónjeźele?
Pśi góźbje jogo 85.-narodnego dnja se pócesći w Janšojskem Serbskonimskem domowniskem muzeju zamrěty Janšowaŕ z muziku wót Dolnoserbskego seksteta.
Źowćko jo swójogo nowego kumpana wobejmjeło a juskało: »Witaj k nam, luby Miško!«
Zyma pśinjaso na zachopjeńku hyšći dešće.
Dla cogo lětosa take spadnjenje?
Redakcija jo niźi wence na póli a tak som šła ze jsy dołoj na pšawicu.
Dalej se naźěłaju 2010 ilustrěrowane plakaty k temje sport, na kótarychž se pokazuju wuchadne pozicije a pórikowe pśimnjenja.
To buźo wót zeger 10:00 w źiśowni „Sonnenkäfer“ na Droze Augusta Bebela 9.
W Nimskej su protestěrowali w 520 městach a jsach, teke w Chóśebuzu.
Statnik pak se pšaša, wjele statkownosći a wugbanja we tom štycy.
Tili pak cujo se derje.
Gronimy se bóžemje se pśikiwowaś a na zasejwiźenje.
Turisty kśě raźi šćipjeły łojś.
Turjej słuša k tym jsam w Dolnej Łužycy, źož jo pśed 100 a wěcej lětami wjele serbskich luźi wudrogowało do cuzby - mjazy drugim do Awstralskeje.
Wažny jo był tek 14. měrc, ako žarjabnica jo towaristwoju 2500 euro pósćiła za saněrowanje starych cerkwinych ławkow ze Serbskeje cerkwje, ako su za trajnu wustajeńcu w Serbskem muzeju pśedwiźone.
Ze slědnym wót nich dej w nazymje 2020 byś kongres w Mužakowje.
Wyli Gusor, dłujkolětny serbski šołta, nejpjerwjej we Strjažowje a na kóńcu w Žylowje, jo je wupytał ze swójogo archiwa.
"Za to su inwesticije trjebne, to deje serbske a nimske luźe wěźeś".
Něnto, źož jo pśi gmejnje pśistajony ako domownik we Wjerbańskej šuli, ma druge wěcy cyniś. “Škoda, až ta kněni Hašcyna how wěcej njerozwucujo.
Cytajśo pomałem a wěcej raz.
Błota su tak rědne, až su se filmarje je južo wjelgin cesto wupytali ako „kulisu” za filmy.
Chto jo te pratyje kupował?
Na pśikład jo z Janšojc pśijěł Eberhard Ruhe.
Něga běšo bonaŕ, kenž jo měł wjelgin powědatu žeńsku.
Wótwórjeńske case muzeumoweje brožnje w Błobošojcach su: sobotu/njeźelu/swěźeń zeger 14 do 17, pó pśizjawjenju na telefoniskim numeru : 03563/608999 jo teke na źěłowych dnjach móžno k brožni woglědat.
Šefredaktor Nowego Casnika jo mjazy drugim wuzwignuł, až serbska rěc jo w nimskej telewiziji wjelgin słabo zastupjona – poł štundy na mjasec jo wjelgin mało we pśirownaju z drugimi mjeńšynami.
Kolumbiska jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
Faraŕ Lischewsky a Bernd Pittkunings stej se gromaźe prězy stajiłej, a pón smy wót jadnogo we serbskem lekciju słyšali a pó tom wót drugego we nimskem lekciju.
Droga pśi wjeźenju jo wjadła mimo Planty, 4 km dłujkego parka, kenž sega wokoło cełego starego města. 1000 historiskich twarjenjow jo w Krakowje, w tśeśem nejwětšem měsće Polskeje, a dla togo jo se w lěśe 1978 pśiwzeło na UNESCO-lisćinu swětowego kulturnego derbstwa.
Harting: Ja kandiděruju zasej za tu funkciju.
Specielna šula dej byś, ale to se njesmějo staś na kosty serbskeje wucby w drugich šulach – jo wóna pódšmarnuła.
sobotu, 26. decembra /zymskego
Wěcne knigły Nichten se wěcej a jasnjej njepšaša nježli małe źiśi.
Pśi tom ga źo wó žywjeńske zajmy serbskego luda.
Zecha wuskoboźijo solidarita a zwězanje z drugimi pótrjefjonymi.
Teke serbske luźe maju swóje žycenja – te normalne, ako ma kuždy na swěśe, ale teke žedne wósebne.
We njom namakaju se portreje wšyknych kupkow, a teke plan Hochoze a Chrósćic z namólowanymi jawišćami a parkowanišćami.
Šejnejda/Schönhöhe: Wót zeger 15:00 su najsy gódowne wiki.
To jo južo něco kradu wósebnego!" Gerd Pollschner ze Slěpego jo muzejoju wjele eksponatow pódarił.
Pśekupstwownik za prochsrěbaki pśijěźo na wubocny burski dwór.
Inga Nowakowa cyta južo wjele lět Nowy Casnik, a tak jej teke z Dolneje Łužyce pósćelomy wutšobne gratulacije k 80. burstakoju.
Njewjesćiński pórik jo se na pěskach w dolnoserbskej drastwje wóženił
Napołožki se wšak wjelgin kšute byli pśi koncerśe w Slovenj Gradcu.
Ako jo pśišła na gymnazium w lěśe 1990, jo šula hyšći kradu mała była.
Něnto jo młoźina pó starstwje wjelgin młoda a sama južo słuša ku tym »staršym« aktiwnym źowćam.
K źěłoju póbratša słuša organizěrowanje a pomoganje pśi swajźbje.
W tej góźinje towarišnostneje wucby jo šło za mójim zdaśim wó nastaśe a wuwiśe abo samo šćit DDR.
Su luźe wumrěli dla abo jano z tym wirusom? Kake perfidne toś to pšašanje jo: Na pśisamem cełem swěśe wěcej luźi mrějo ako łoni.
Zemlata kśicna garba wobchowa jano dwa mjaseca swój aroma.
stwórtk, 22. oktobra /winskego
Wót januara jo Stefanie Krawcojc pśewzeła jogo amt.
W lěśe 1973 som tam abituru złožył, a powědam hyšći źinsa rad serbski.
Gósći źěchu wen a wence zasej spiwachu Englandarje a Francowzarje.
Za wuměłcowki a wuměłce tak ako za lubowaŕki a lubowarje wuměłstwa jo se we slědnych lětach wuwijał prědny kóńc tyźenja w maju ku kšutemu terminoju: Wóni wše su se wjaselili na wótwórjone ateliery pó cełej Bramborskej.
How njejo trjeba było za nowymi słowami pytaś, dokulaž jo dolnoserbšćina dosć słowow měła a teke dalej ma.
Statnik sam pšosy Serbow, aby se pśizamknuli demonstraciji Łužyskeje rundy.
"Tam južo twarimej a ja dostanjom swójsku śpu, źož mógu w měrje jaja mólowaś", jo wulicowała.
»Jo wuleśeł!
A ja myslach se na słowa pěsnje, ak raz we Casniku cytach: »Zymje jo nět wuběgnuło pśed tym rědnym nalětom«.
W Kósobuzu su muske a młoźina gromadnje swěśili z 38 pórikami.
Wóna se stanjo, jolic dešćujo a słyńco swěśi na slěznem boku wobglědowarja.
Kněz Krawc jo na to gronił: »Brigita, ja njejsom śi kazał dejš to wuprobowaś.«
To dajo wětšu motiwaciju a zajm.
Bog wjedra jo ten spiw zazdaśim wusłyšał, a jo wulał z njebja pitśku dešća.
Pśednosk wót historije a archeologije Słowjanow
Južo 150 lět njejo tam wěcej žedna serbska namša była.
Tu šulu su Serby stšuli, ale parola zběga jo dalej aktualna a płaśi wšuźi w Łužycy: „Wuchowajmy cysto serbski rěcny rum“.
»Teke mydło nic?«
Na dwěma wobrazoma ze 16. stolěśa jo pśedstajone zabiśe prědnego kloštaŕskego abta.
Wugotowaś dej se mimo togo mały mark a pśewjasć jězby z kutšami.
Manfred Nowak, dłujkolětny serbski ceptaŕ z Miłoraza (nalěwo), a Wolfgang Goldstein, wjednik srjejźneje šule w Slěpem, stej w serbskej a nimskej rěcy pśiglědowarjam pśedstajiłej jadnotliwe wobraze dłujkego pśeśěga.
Kak stara wy sćo?
Zapustarjam jo grała kapała „Scarlet” z Prjawoza.
Rejujucy z wjasołeju muziku buźo wšykno malsnje suche.
Wokrejsna biblioteka wokrejsa Sprjewja-Nysa w Grodku jo zaśěgnuła ze wšymi knigłami a drugimi eksponatami do tamnego groda.
A na ten part graju wóni teke bytostnu rolu pśi zasejwobsedlenju bliskich stronow, źož jo něga wuglowa jama była.
Togodla jo wažne, až źiśi nawuknu zacuśa werbalnje pšawje pomjenjowaś.
Za jich powěsću nose jen gribarje w Pomorskej z cełymi zbórkami z góle wen, a chwale, kak derje ten grib słoźi.
Co měniśo, njejsu to južo dobre postarcenja za nowe wopyty?
W tamnem zalu su te 35 zapustojske póry zmakali se k prědnym cesnym rejkam.
Ludowe wuměłstwo ma ga swóje regule, ale teke kreatiwnosć a we tom wěstu lichotu.
Lěc budu južo pśiducy zapust we njom móc swěśiś, to se hyšći kradu njewě.
Něźi až do gód wóstanjo pśi takem plańtśanju.
Dešańska wósada a Domowinska kupka stej gromaźe pśedawałej kafej a tykańc.
pětk, 4. septembra /nazymskego
Se móžo wiźeś toś te gdyž pitśku wódy bu kapana na njerozpušćony powjerch kaž głažk.
Kabinet jo jogo wałtoru tyźeń wumjenił.
Minera ga jo na 6. aprylu – pó dłujkem wuzgónjowanju a pśeslěźowanju kuporowych składow mjazy Grodkom a Slěpym – zapódała pšosbu wó pšawo dobywanja tych drogotnych zemskich pókładow.
W casu tśiźasćalětneje wójny jo šła serbska substanca w cełku wokoło 50% naslědk.
Gaž źuŕka kukawinego zegera se wócyniju, kokot-spiwarik ned zachopijo.
Glědajucy na pśeliš malsne techniske a towarišnostne wuwiśe w slědnych 20 lětach jawi se nimski wliw wósebnje we wobłuku informaciskich technologijow, ale teke pśirodnych wědomnosćow, elektroniskich medijow a politiki.
Brjazyna njejo jano susedna gmejna wót Dešna/Strjažowa, ale wónej stej něnto na nowy part zwězanej.
Wobtocyjoš je z dejmantoweju tocawu a zatocyjoš gwězdźicki abo rože.
Wóno jo było rowno 1. maj, ako som se zasej do »demokratiskego« sektora Barlinja wudał.
Krótko na to jo wumrěł Mjertyn Starik 11. nowembra 1921 w Ochranowje – pśed sto lětami.
Jich majski bom pśed stareju šulu stoj, jo lěbda dwa metera wusoki, nosy pak bantaty wěnašk a serbsku chórgoj.
Take źěło se jej spódoba.
Za reju pó koncerśe su wóni pśepšosyli kupku “Tajfun”, kótaruž teke zapłaśiju.
Myto jo dotěrowane ze 7. 500 €.
Serby su dožywili w krajnej cerkwi źaseś kradu płodnych lět.
Do togo jo šołta Fryco Wojto gósći wuwitał najsy pśi plonje a jim wšake wó domowni prědownikow wulicował.
Wóni sami sebje wobstaraju z awtom to, což w domacnosći trjebaju.
Rostlina jo mócnje roznogaśowana.
A tam jo zgóniła, až se pyta tencas nowy najmaŕ za tegdy njewobgóspodarjowaneje kafejownje.
Wjele regionow w Europje jo wót togo pótrjefjonych, až góspodaŕske strukturelne změny tych młodych k wudrogowanju gónje.
LND dostanjo nowego jadnarja Na prědne pósejźenje we wósymej legislaturje jo se zmakała 7. maja Rada Załožby za serbski lud.
(3) Serbski dom w Budyšynje pśejźo do wobsejźeństwa Maćice Serbskeje z.t. resp. jeje naslědnice.
Z lětom 1990 jo se za njogo rowno tak ako za wšych serbskich žurnalistow nowy cas, nowa etapa w źěle a w žywjenju zachopiła.
Njejsu to byli jano měsćanarje, ale teke luźe ze jsow.
Po informacijach historikarja Eduarda Wintera jo se to stało w Chośebuzu, sorabist Frido Mětšk pak pomjenijo Korjeń ako městno wudaśa.
Něnto jo se ta nuza hyšći pśiwóstśiła – móžo se groniś, až ryjna kondicija dolnołužyskego serbojstwa jo se rowno w žurnalizmje nejjasnjej wótbłyšćiła.
Wóna ma pšawo, pśipise pśikrotcyś, mimo togo až se pśi tom zgubiju wažne mysli awtora.
Snaź žerjo jano zela? Teke gaž se na naměsće nic njetšoj, wótgrajo se scena stawnje zasej.
Su se culi pśejźone, dokulaž restawrěrowanje jo było dłujcko planowane, ale wóni njejsu nic wót togo wěźeli.
K prědnemu gronko lěta by zgubiło kusk swójogo charaktera ako moto.
Teke druge wěcy mógu pódla byś.
Tudy, za keŕkom stojecy, něnto wupyta na tśiźasća źiwych luźi, kenž wokoło wognja rejowachu.
A to wšykno na serbski.
Skóńcnje nam rědnje swěśi.
Měto Wjeńcka jo był drje slědny faraŕ w Chośebuz, kenž jo až do lěta 1939 prjatkował Bože słowo w serbskej rěcy.
Lěto 1945
Wóna jo mě naraźiła, serbske knigły cytaś a serbski rozgłos słuchaś, a wósebnje jo se ze mnu pó wjaceri rada pósednuła, aby spiwałej z katolskich spiwaŕskich, z Wosadnika.
Granicujo na pódpołnocu a na pódwjacorje z Grichiskej twardej zemi, na pódpołdnju z grichiskej kupu Kreta a na pódzajtšu z Turkojskej.
Pokažu how wjelerakosć kšasnych serbskich drastwow, wobšyrnu keramikowu wustajeńcu z wušej 1. 000 eksponatami a wjele dalšnych wósebnosćow z Dolneje Łužyce.
Lubnjojske rybakarje su njeźelu pla Starikojc hotela měli kóńc rybakaŕskeje sezony.
Nejskerjej jo teke psychiski aspekt pśipomogał, až som chórosć pśewinuł a se malsnje zmógnuł.
Njeźelu tyźeń su pśijaśele a familija spominali na komponista prof.
Togodla jo něnto měł móc, sebje a swójim swójźbnym pomagaś.
Tam smy hyšći pśenocowali dwě nocy.
Zastupniki Vattenfall Europe Mining AG a Domowiny pód nawjedowanim powědarja prof.
Archeolog Philipp Feistauer rozkładujo romski bazaltowy młyn.
Cłonki wokrejsnego parlamenta pak njamaju to za glucne a optimalne, dokulaž Baršć ga lažy na kšomje wokrejsa.
Na 3. februar budu něnto ze serbskimi štuckami se staraś za rozwjaselenje tych wušej 60 wobźělnikow na župnej delegatnej konferency.
Stawnje jo něcht gronił: "Lej rostlinam wódu!"
wót 5.30 do 8.00 góźin:
Comej hyšći pócakaś, nježli za duchtarjom wołamej.«
Kulki a zelenina su byli w piwnicy spózy kuchnje.
Na błomjenju ga laže hyšći dalšne małke štomy.
Za wustup Nimsko-Serbskego ludowego źiwadła w Dešnje 5. rožownika njejsu take optimalne byli, dokulaž jo było wjele paralelnych zarědowanjow, pśed gósćeńcom »Serbski dwór« njejo žeden plakat pokazał na wustup źiwadła a mimo togo jo se kjarcmaŕ ze zachopjeńkom pśedstajenja mólił.
Daś słyńco swěśi za nas kuždy źeń – my comy teliko dyrdakojstwow dožywiś.
Tak Słowakska napšawdu wjele cynił za pomoc luźam w nuzy.
Dalej jo wjadła pśez Smolicy dołoj do Žydowa a na źinsajšnej Garbarskej droze zasej górjej, źož su mógli pśekupce pśez Šulerske wrota do města pśiś abo pśez Hornčersku gasu dalej do pódzajtša śěgnuś.
Tak jo slědkoju 95 źowćow tu gluku měło, wót 5. až do 9. septembra njezabyte dny dožywiś.
W swójim namrětstwje jo wóna něco kradu wósebnego a wažnego wobchowała, z ruku wušywanu deku za dupnicu ze serbskim gronkom: »Dajśo źiśetkam ku mnjo pśiś.«
We serbskej Dolnej Łužycy maju druge wócakowanja a žycenja ako we wjelikich městach, by groniła.
W prědnych źaseś zwězkach dokumentěrujo se dialektalna leksika.
Typiske su tudy mjaztym teke folijowe stany z raneju zeleninu.
»Kak dłujko wóstanjo konsum hyšći wótcynjony, Lenka?«
Rozgrono k temje „Minderheit Goes Mainstream“.
Tu samu jo źaržał faraŕ Cyril Pjech z Barlinja.
Wichaŕ sobu terga a chyta gałuzy pó chódnikach.
Indiska jo źinsa hyšći nejwětšy producent pjepjerja.
Wona zasej pšosy:
Pla wudankow jo zwěsćiła gmejna we wuslědkowem etaśe 1. 422. 000 euro.
To prědne: Pšawa mjeńšynow deje se zapisaś do zakładneje kazni.
Ako sam groni, njama žednogo mólarja, ako jo za njogo dobry pśikład, kótaregož co kopěrowaś.
Młogi raz su se tam źurja wótcynili za tych, kótarež su kśěli aktiwnje sobu cyniś, casy ako potencielne „nowe Serby“.
Srjodu, dnja 14. februara dolnoserbski na UKW 98,6 MHz a na UKW 100,4 MHz
Za to pak muse teke pśidatnje źěłaś, muse źe zdźěla wucbny material sami wuźěłaś.
Sven Kuhla jo komentěrował ku kóńcoju "korona-koncertow", ako wón jim groni: "Smy z tym za nas prima góźbu k probowanju a muzicěrowanju namakali.
Zrekonstruěrowane wrota Ischtara su w Barlińskem Pergamon-muzeju.
Cołnarje budu luźi z cołnom pó tšuze wózyś.
Wisława Szymborska jo była pólska basnikaŕka, lyrikaŕka, redaktorka, spisowaśelka, pśełožowaŕka, esejistka, a nosaŕka Nobelowego myta za literaturu .
Ale te dypki, źož stej se Serby a MBJS wobjadne, deje se južo do nowego šulskego lěta do statka stajiś.
Pśi tom dolne bažuli su šyrše, carnobrune a wopśimjeju žeńske kwiśonki.
Wót lěta 2028 pśipśidu dalšne wuglowe jamy, ak deje wordowaś zalate – jo referent pódšmarnuł.
Wót togo casa spiwaju pśecej śichy pětk wótpołdnja w Dešańskej cerkwi.
Chtož jo kśěł za někogo wósebny dar wobstaraś, jo zawěsće něco namakał.
Ku góźbje 80. dnja zamrěśa Mata Kosyka jo wótpołožyła mała delegacija gmejnskego zastupnistwa stykane kwětki pśi pomniku za togo dolnoserbskego poeta.
Žeden źiw, pśeto pětk a sobotu mějachmy we chłodku 29 grad R [Grad Réaumur].
Wósebnje jogo zaběra „głažany cłowjek“, to ga pómałem wšykne bywamy.
Wjele lěpjej som to akle pózdźej ze stawizniskich faktow wurozměł.
Mějaŕ jo wót lěta 2014 Andreas Rawnik, ako jo pśewzeł wšykno wót nana Adolfa Rawnika.
Bruno, to jo pjas.
Stakim jo trjeba, aby zadorali wšomu, což wjeźo k dalšnemu spadowanju wódy – pišu nam ze zastojnstwa.
Wónej stej slěźiłej we knigłach a hynźi za informacijami, wšake su namakali w słowniku Arnošta Muki a w Domowniskem muzeju w Dešnje.
Togodla trjebamy pomocne srědki, z kótarymiž móžomy źiśam wopśimjeśe powěsći wó lanje wulicowaś.
Tobias Dünow jo se zwuraznił, až felujo strukturelne naglědanje pśibytnych problemow, wušej togo za jogo zdaśim jo nuzny jaden koncept za serbsku rěc na źaseś do 15 lět.
To wótegrono jo na pśikład: Mě se groni Patrik Groch, ja bydlim w Lazowje, mój narodny źeń jo w mjasecu februar, ja du do źiśownje w Nowej Niwje.
Pšawa kastanija se ako parkowy bom a dodawaŕ drjewa nasajźi.
Pózdźej jo promowěrował k temje „Nikolaj A. Berdjaev in Deutschland 1920-1950.
Tuchylu bydli w Barlinju a jo Artist Fellow na IASS Potsdam.
Tak wucytajoš tšojeńko.
Srjejźišćo takego elipsoida njejo se z masowym srjejźišćom zemje kšyło, wobwjertna wós wšak jo paralelnje k zemskej wósy.
Wšykne tśi awtorki su wobglědaŕki krajinow wšakego raza, teke rěcnych krajinow a nutśikownych emocionalnych krajinow.
Robinijowy a rěpikowy mjod tak ako dobry měšany lěśny mjod su pśecej byli witany dar za swójźbne, pśijaśele abo kolegi na źěle.
Dla cogo njedejało to płaśiś glědajucy na šulu, což něto jo rozsuźenje a pšawo gmejny?
Teke te, kótarež su se južo pśed styri lětami wobźělili.
Won ma žołtobrune kłobyki, swětłe lamele (Lamellen) a śamne pjeńki.
Gab naju taka njegnada na mórju pózmakała, co jan kśěłej zachopiś!
A kak pśidu źiśi do Picnja?
300 banjow jo pyšniło najs
Pósmjertne cesćenja
Su pśidali, až jo musała Witaj-wucba wupadnuś.
Jo se jima něco stało?
Na druge zajtšo, ako jo Imago wócuśeł, jo se namakał sam pśi rěcce.
Pótom su se gólcy "sednuli" na drjewjane kóniki.
Dalej su se byli wobźělniki togo rozgrona, ako se kužde lěto pśewjeźo, wobjadne, až by dejali w chóśebuskem zwěrjetnem parku teke dalej pśewjasć wósebne wjeźenje w dolnoserbskej rěcy.
Myslach se na ježa a źěch do jśpy pó swětło.
Huzar z huzarskego regimenta 7 - z lěta 1755.
Ako jo nan pó źěle wó tom wšykno zgónił, jo był se wě wjelgin rozgórjony.
A Liesbeth Widnarjowa pśeraźijo to, což jano cuze z města hyšći njewěźe: Hochoski šołta co załožyś w swójej groźi małki muzej.
Wilfried Halbaš jo w Barbuce/Bärenbrück a cełej gatojskej gmejnje znata paršona.
Mimo togo som woglědała dwa dnja do Bonna.
srjodu, 16. septembra /nazymskego
Lk 22,49–53 * Jer 38,1–13
Rowno jo to gronił, toś južo sirena zaricyjo.
Pśi budce muzeuma buźo Horst König wót zeger 10:00 ze źiśimi a dorosćonymi basliś kreatiwne lapy, hałby a kłobyki ako su pódobne tym, ako słušaju k ludowym drastwam.
Za slěpjański dialekt dajo mjenjej naźeje, lěcrownož dajo hyšći wjele powědajucych serbskeje rěcy w Miłorazu, Rownem, Trjebinje a Slěpem.
Gizela * 1950 w Lichanju/Spreewiese (Górna Łužyca), bydli w Delnjej Kinje/Niederkaina, diplomowa pedagogowka, jo źěłała ako wucabnica na Serbskem wucabnikojskem wustawje a muzejowa pedagogowka w Serbskem muzeju w Budyšynje
Za nje njetrjebaśo žedne znajobnosći.
Pózdźej, ako jo k luźam chójźił šlachtowat, jo wót 1950tych do 70tych lět nazběrał wó 60 dalšnych slěpjańskich spiwanjow.
Wóni deje wšykne kanale wužywaś, aby wót swójogo źěła informěrowali.
Gaž tuchylu surowa twaŕ swětlejša we wenkownej barwje wujźo, ako jo dom gótowy k zaśěgnjenju, kótaryž jo se łoni natwarił, lažy na wubarwjenje.
Wěmy źe, až jo žywjenje Błośanarjow w zachadnych casach bejnje śěžke, jo samo žurne było.
Za to buźo sykorka se jima wuźěkowaś a sroku ze słodkego śěsta pśinjasć.
Něnt jo rozsuźone: ten modus jo, kakiž jo, a něnto musymy našym luźam jen pósrědniś a rozkłasć.
Woglědarje su lajskim mólarjam pśi źěle pśiglědowali a sebje muzikowe zuki pěsnikarja Pittkuningsa a kupki Přezpólni lubiś dali.
Spominaj, kněžo, na swóju zmilnosć.
Wojwody su teke wšake wugbali za město.
Som se toś zapisał do kursa.
Mošovce su město w centralnej Słowakskej z wjele drjewjanymi pomnikami.
Wětošow/Vetschau
Do togo ga njejsom wěźeła, kak to dokradnje how bula we tej šuli.
śěło Domowniske a drastwine towaristwo 12. septembra w Bórkowach pśewjasć, a smy se juž kradu wjaselili na te fryšne kulkowe mlince.
Derje jo, až towaristwo dlej a wěcej rosćo: licba cłonkow jo za jadno lěto stupiła wó 15, na nagromadu 33! K nowym cłonkam słušaju Picański a Bórkojski amt, kaž teke Krabatowe towaristwo.
Teke wósebne taski za śopłe wino z napismom „Preilack“ su dali lětosa zgótowaś, a wejsanarje su mógali je kupiś a ned z nich śopłe wino piś.
Źiśi basle šnapace a kśiłka, aby sebje k swěźenju rědnje pśegótowaś mógali.
Woglěd na Dožywjeńskem dwórje Krabatowy młyn słuša pón k tomu.
Ten skjaržy, až jomu głowa boli.
Na pśikład su něga do kuždego domu załožyli.
Ten pórik na fośe jo styri tyźenje do togo, ak su tu serbsku swajźbu swěśili, se ženił.
A ta tematika jo Angelu Šusterowu teke dalej zaběrała.
Njeźelu wjacor jo se 12 twarjenjow wótpaliło.
Jo pśipowěźeła, až budu teke dalšne wideo-pśinoski cyniś, dokulaž teliko zajma wobstoj.
W juniju su wugótowali 6. mjazynarodny festiwal gercow, ako graju na měchawje. 150 gercow a 800 woglědarjow su pśišli.
Kapała njejo žednogo solista a teke hyšći žednogo mjenja měła.
Financěrowanje serbskego późěła buźo nadalej zarucone – jo twarźił dr.
Tuchylu dajo někotare pśekupce ako na pśikład z Dubjego abo Turjeja, kenž pón dalej pśedawaju źiwinowe měso na tyźeńskich markach.
Za to su toś te słowa pśeliš wažne za nas a našo žywjenje, až by je jano w gubje měli.
Ale to barcanje njejo mě kśěło wót guby hyś.
Gaž Janšowarje znowa dwa wjelikej jubileja změju - 650lětne wobstaśe gmejny a 120. zapust - pón kśě to teke dostojnje swěśiś.
Ale glědajucy na te wusoke napołožki dla korony, ako maju se w hygienowem koncepśe dopołniś, su to zarědowanje z titelom "Wšo se wjerśi .
Gaž zastupijo pórik z orgeloweju muziku do Serbskeje cerkwje abo gaž póglědam na gwězdowe njebjo a mě fromna grozba póběgujo, - togo južo njeby se kśěł zbyś.
Rowno to samske płaśi za šule.
How mógu stakim derje wuslěźiś, kak funkcioněrujo rewitalizacija rěcy w zgromaźeństwje njemaminorěcnych, nowych powědarjow a powědaŕkow.
Cesto dosć njamaju wóni połnu sadowu strukturu.
Mjazy drugim su pśepowědali knigły wót pótomnikow Serbow w Teksasu, na kótarež su pśipadnje starcyli.
Jadna z nejwěcej znatych wósobinow w Pódpołdnjowej Tirolskej jo Luis Trenker (18921990).
Andreas Rawnik jo mějaŕ Rawnikojc gjartnaŕnje w Strobice na droze (do směra Gołkojc).
Spiwarki su k tomu teke wjele zajmnego ze stawiznow a žywjenja Błotow wulicowali.
Lětosa su rejowarje, spiwarje a gerce Serbskego ludowego ansambla nic jano wjasołosć rozšyrili, ale su pokazali na njewěsty pśichod ansambla.
B.
Witko ma nowe kólaso.
To jo doněnta nejwěcej systematiska a nejpołnjejša zběrka informacijow k fonetice serbskeje rěcy, a wóna se wósebnje góźi k wuknjenju rěcy pśez zapśimjeśe zukowych datajow.
Wócy cakaju na tebje, kněžo; a ty dajoš jim jich carobu w pšawem casu.
Mjazy wobrotnyma šyrinoma laže tropy, pótakem toś te strony zemje, kótarež buchu klimatiski wobwliwowane pśez cenit słyńca.
To njejo napšawdu lažko.
Prozne kartuše lětadłowych granatow su pśisamem z kopicami w góli wokoło lažali.
Mišnjo jo stare město pśi Łobju w Sakskej a wokrejsne město wokrejsa Mišnjo.
Wón glěda teke do drugich mjeńšynowych regionow Europy.
Šlachtowanje jo tam woblubowana wěc, a prědne luźe su pśišli južo dłujki cas pjerwjej, nježli to pśedawanje jo se zachopiło.
* 1976, wótrosła a bydli w Žylowje, absolwentka Dolnoserbskego gymnaziuma, wuwucona šlodaŕka za žeńskecu drastwu, studium tekstilowego designa na wusokej šuli za wuměłstwo a design Halle »Burg Giebichenstein« a kaligrafije w Chinskej, wót 2005 licho źěłajuca tekstilowa designerka, wót 2015 mějaŕka Heinzoweje šlodaŕnje serbskich drastwow
"Smy zymski cas derje pśemósćili, ale musy teke dalej hyś."
Objekty su pśigótowali grodkojske a dalšne łužyske hobbyjowe wuměłce, a su filcowane, mólowane, z keramiki abo z parlickami wugótowane.
K pólěpšenju aromy dejali papaju pśecej z citronoweju mězgu póchrapaś.
Źiwało jo mě pśecej, až su měli drje mójich kolegow za Nimcow, mě pak za Litawarja.
Tenraz (20.2.) pak su wostali źurja do hale zamknjone.
Pśi slědnem komunalnem wuzwólowanju w maju jo Lěwica we wokrejsu dobyła 12,3% głosow.
Lowiza Hantškowa jo lubowała serbsku rěc, ako jo nawuknuła doma.
Dalej jo było to grono na posejźenju wó doněntejšnej diskusiji wó nowem statuśe, wó financach Domowiny w lěśe 1989 a wó licbje cłonkow.
Papa scynja se jajo na noze a pókšywa jo z brjušneju ropu.
Tam mamy małe měrne bydlenja.
Jogo stacije žywjenja su nam derje znate: pó ludowej šuli w domacnej jsy wucba a źěło ako tkalc pśestrěńcow w Chóśebuzu, ned 1939 až do 1945 wójak, we wójny jo zgubił nogu, toś pó wójnje pisaŕ gmejnskeje rady, 1947 zastup do strony SED, 1948 do 1951 šlichojski šołta a teke sekretaŕ burskego pśekupnego towaristwa (BHG), pótom instruktor w zjadnośenju burow za mjazsobnu pomoc (VdgB), dalejkubłanja na šuli partaje a VdgB.
Fryco jo to źěło z tšašnyckim angažementom wugbał.
Cypliški su kulowaśone.
Młoda muzika
Pśiduce Serbske blido w Barlinju buźo stwórtk, 12. februara, zeger 16.00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga.
Serbske casniki, pratyje a knigły su wostali jeje ceły studium.
Potakem musyš nejpjerwjej něco spśedawaś, aby pśišeł k pjenjezam.
Nan jo był inženjer za elektrotechniku a patentojstwo.
A naše łuki ga njejsu lažali ned slězy groźi abo za domom.
Zajmne jo, gaž pśirownajoš, źo jo nejwěcej cuzych lětosa pśenocowało.
Šwedski spisowaśel Sven Nordqvist jo napisał cełu seriju wó nima.
Ja ga som hyšći fit!“
Wot togo casa słuša lěto wob lěto k zasłužbnym kolektiwam w cełej wuglowej jamje. šesć raz su se južo wuznamjenili z cesnym titelom »Kolektiw socialistiskego źěła«.
Jaden, dwa, tśi tam ta sroka spi.
Zmakajomy se zeger 18.00 w małej klubowni Rěcnego centruma Witaj na Žyloskej droze 39.
Interesantne su wuwjeźenja prof. Leoša Šatawy, českego etnologa z Pragi, kótaryž se zaběra z rewitalizaciju mjeńšynowych rěcow.
Nan a mama musytej jano glědaś, aby wy žednu škódu njenapórali.
Žedne cytaju Pratyju a Casnik, muskecy chor spiwa serbske štucki a Domowinska kupka ma 20 cłonkow.
Nic njepokažo na pśitomnosć jadnučkeje cłowjeskeje duše.
To jo wobźiwowanja gódny statk.
Z Dubrinka pšec śěgnuś njejo se Franzoju teke kśěło.
Malinkoweje w Pratyji 2020. Wšykno jo móžno? Chto móžo tak wěriś? Tak mócna móžo wěra byś? Kak móžomy tak wěriś? "Nuza wucy bjatowaś", groni pśisłowo.
Žeńske kwiśonki maju brjuchaty keluch, mjaztym až muske kwiśonki maju cylindriski keluch.
Nadpadnuło jo nam to, až su byli mjazy pśiglědarjami z Prjawoza a wokolnych wjaskow wjele młodych luźi a źiśi.
To słowo mórjo we tom teksće wukładujo se ako pomjenjenje za wjelike jazoro.
Cełu tu dłujku drogu su se rozgranjali, a teke spiwali su.
Płody njasu na dolnem boku jasny zubick a wótboka kóńcyki kśiwjony cypk.
Pětš Petrik a Fryco Kšamaŕ kandiděrujotej teke za amt zastupnego pśedsedarja Domowiny
Na Serbskem bliźe jo Maksimilian Hasacki z Dešna rozšyrjał ideju serbskeje imersiwneje zakładneje šule, ako by to źěło we źiśownjach dalej wjadła.
Tak gronimy město "póbóžny" cesto "fromny".
Wón wě, až nichten jogo njewiźi: Pśimnjo hyšći raz staru drjewjanu grědu a pótrějo z ruku pśez nju.
Serbšćina ma teke wjele narěcow.
Kursisty su tu procu pozitiwnje pśiwzeli. „Zarědowarje kursa su se widobnje wjelgin procowali, až by dopołny dolnoserbski kursowy program na nogi stajili.
Wóni su małke ako naš lud.
Tudska Domowinska kupka južo tśi lěta wěcej njeźěła.
Bajanchongor jo město w Mongolskej.
W dialogach połnych šybałego a pó źělach wótšego humora su se marskali njerědne tendence w serbskich institucijach a rěcna reforma dolnoserbskeje rěcy.
Pśednosk: Górno- a dolnoserbska rěc – wopytowanja rewitalizacije we wšakima politiskima systemoma
Až něchten z njeju tak wobchada, a to hyšći jaden gólc, tomu njejo zwucona.
Jich dolny bok jo šerozeleny.
Pozdźej su se pśidali Monika Słokowa, Helga Uhlherrowa a Gizela Benaźina z Wětošowa a dalšne.
B: To pak klincy, ako by měł napšawdu něco pśeśiwo kanclarjeju.
Wóni płaśe 14,90 euro.
Kito Šwjela jo pótom 51 lět cesnoamtski na Casniku źěłał, głownje jo jen sam pisał a se starał wó śišć a rozšyrjenje.
Jich pśichod, jich derjeměśe.
Rad cytam take nastawki ako „Znaju Janšojske źiśi hyšći Janšojskego boga“, „Hochoza — stara serbska wjas“ a „Něgajšna drastwa w Rogowje“.
Něnto napódobnijo góle toś to zwěrje.
Tykańc jo pyšnjony z figurami ze śěsta, kaž na pśikład Jezus a pastyrje ze zwěrjetami, wšake rostliny, słyńco a mjasec atd.
Strusarnja Glodny w Žylowje wjaseli se na Waš woglěd stwórtk, 17. nowembra 2005.
Prědny wobźělnik kuždego mustwa ženjo k swójomu kórboju, wobwězujo se šorcu, powjesa pałku z kórba na wócku a pśiklamrujo pałku.
We wokrejsu Górne Błota–Łužyca pytaju se něnto gósćowaŕske familije, ako kśě góspodarje byś wuknikam z Boliwiskeje, 14 a 15 lět starym, ako se wobźěliju na šulskej wuměnje (Austauschschüler).
A lěcrownož tenraz njejo dało kulturny program na jawišću, njejsu musali gósći muziku tšuś.
Źiśetko w Rownem (w Domowinskej župje Běła Woda/Niska) jo było lětosa wjelgin pilne.
Jo było kóńc maja, zachopjeńk junija 1961.
Pokažomej jim, až mjatele su lěpše!«
A to: gromaźe pisane a rozdźělone pisane kompozicije.
„Saami/Samy we Finskej“
A Nedo jo był zabrany z rozestajenjami wó nowych wustawkach, tak až jo lěbda hyšći spómóžne źěło za Serbow wugbaś mógał.
sobotu, 8. februara /swěckownego
Christel Lehmannowa jo wjele powěźeła wó temje „Ludowa medicina a pśiwěra w Błotach”.
Pšawo wóstanjo pšawo, a tomu pśipadnu wšykne bogabójazne hutšoby.
Naslědku se wubuźijo.
Źiśownju a jeje angažement jo wuchwalił wjednik amta za pórěd w Picnju Dirk Blümel, lubjecy, až amt buźo Witaj-projekt pó móžnosćach dalej pódpěraś.
Wot januara južo pilnje zwucujomy.
Nigd‘ njejźo do pałkaŕnje, pałco sam pśi swójej pawcynje.
Docentka buźo Monika Schurmannowa.
W Nimskej su znate namakanišća w Carnej góli.
Kule słuže k zapalenju słomjanego muskego.
Wósebnje w paźe dolnoserbšćiny dajo źěle rěcy, kótarež su zanjechane.
A wón jo se dał do źěła.
Njeźelu, 2. maj, zeger 11.00 buźo zajtšne piwo z „Oberländer Musikanten” w swěźeńskem stanje.
Sobotu, 11. decembra 2005, buźo zeger 15.00 adwentske spiwanje.
Uruguay granicujo z Argentinskeju a Brazilskeju.
Dr. Bartels: Nejpjerwjej wuslěźiś, kaki potencial za rewitalizaciju mamy
Toś jo wjasoły, až móžo raz taku wažnu rolu graś.
Drugi źeń mě zajmjechu.
Wšykno se chapja zeleniś a młoge kricki – wósebnje te žołte forsicije – a kwětki pokažu swóje prědne pupki abo južo pisane nalětne barwy.
13.00 góźin: 60 lět pó wójnje
Skóńcnje naše gólacki se zmakaju toś we srjejźi.
Dalšny problem, ako su woblutowali: We jsy su rownocasnje gjarncaŕske wiki.
We wšyknych 10 rumach horta a w foyerje jo licba decibelow tak wusoka, až jo zukowy šćit nuznje trjebny.
Magdalenje Kalawkowej jo pak togo kokota luto, pśeto musy wutraś we tej jamje.
Bjarnat: „O jo, wóni su tež tak wjelike, až jadna tśi sta puntow wažy.“
Tak ako we jadnom dokumenśe z lěta 1783, źož jo nalicone, wjele kórc wót kakich rolskich płodow kuždy bur abo kósac w Barbuce na swójej roli jo nažněł.
To jo pśecej tak było a teke dalej buźo!
Cesto maju luźe winu.
4. njeźela pó swětej tšojosći
Wón póchada z lěta 1506. Z dalšnym rěcnym wuwiśim a nimskim wliwom jo pón nastała źinsajšna forma mjenja.
Pjakłej stej je Manuela Noakojc a Ingo Hanke, kótarejž ga wuknjotej na kucharja.
Co to groni "měke wugrono", to dajo se śěžko rozkłasć ze słowami, ale šym lažčej ze zukowymi datajami.
Pó wobjeźe pśemysli Robinson, co by něto źěłałej, a kótre wugbanje by nejnotnjejše było. 
Něnto akle jo ta mała swóju mamu wumarkowała a se zlěkała.
Wóstanjomy dlej, źož dajo dobru jězu", jo gronił Steffen Kuderer.
Wóna dej wucyniś něźi 33 % togo, což su narowno zasłužyli pó 30 lěta źěła.
Muzika jo jogo wjelgin fasciněrowała.
„Se rowno maka ze žywjenim“
Zawěsće móžo wóna pomagaś!
Žeden bom, žedno kšywo, žeden dymnik njeběšo jima pśewusoki.
Jadnogłosnje su jogo pón wuzwólili. „Ja budu se procowaś we zmysle našeje serbskeje ideje w cerkwi a gaž budu wšykne sobu źěłaś, njewiźim žednych problemow”, jo wón měnił.
Tirolske su wobźiwowali to rejtowanje a su se źiwali, až pšawy kokot wisy na wrotach, jo wulicowała Silva Oehlertojc.
Cesć wopokazaś budu Chóśebuskemu wušemu šołśe w radnicy (14.00), dalšne stacije budu na pśikład Serbski internat a Rěcny centrum Witaj (12.50), Sprjewina galerija (15.10), rozgłos rbb (15.20), Serbski dom (16.00), Serbski muzej (17.20).
Źiśi z prjawoskeje źiśownje "Małe myški" su pokazali mjazy drugim bantatu reju.
Teke material, ako jo južo pśirězany, stoj k dispoziciji.
NOWY CASNIK: Wutšobny źěk za to rozgrono.
Ale co – co ga to něnt jo?
ZE DŹĚWINA/Groß Düben.
Teke wóze a zbóžo smy kus dłymjej do gusćinkow spórali.
Wón jo se naroźił ako syn serbskeju starjejšeju w Cymplu pla Klětnego.
Drugi wažny material za źěło Domowiny su źěłowe směrnice (Arbeitsrichtlinien), w kótarychž su zapisane konkretne nadawki Domowiny do lěta 2017 a teke hyšći dalšne, kenž płaśe, něźi až do lěta 2025.
»To pak mě dosega«, jo se Krabat rozgórił. »Njedaju se wót togo njeplecnego warcarja wěcej za głupego měś.
W šesćźasetych lětach jo Dostojewskij drogował młogi raz do Europy.
Pla gólcow a muskich su k tomu słušali gromadny trening w Njebjelčicach, gromadne treningowe lěgwo w Chóśebuzu a wobźělenje z gromadnym mustwom na halowem turněrje w Chóśebuzu.
Lodka jo wótcynjona wót pónjeźelego do pětka, pśecej wót zeger 10:00 do 16:30.
A wjele pjenjez jo za kuždego zabitego kšeta a za kuždy kšetowy kóžušk krydnuł.
Wjelgin rada grajo Julia Martinojc na swójej gitarje.
Jan Radyserb-Wjela Pśigótujomy źiśi na wustajeńcu "Serbska góla – slědy w pěsku" Našo aktualne cysło Lutkow jo nastało w zgromadnem źěle ze Serbskim muzejom w Budyšynje, źož tuchylu se pśigótujo wustajeńca wó serbskej góli.
Witaj-projekt na DSG jo Wam wjelgin wažny.
Tejerownosći na glinowate drogi.
Anna Zdźerska, roźona Ukrainarka, 12 lět bydleca w pólskem źělu Łužyce, pśedawa kuždy źeń griby, carnice a mjod pśi droze do Wrocławja.
Rada hyšći źinsa na nje spominam.
ZE STARYCH CASNIKOW
Bydgoszcz jo město w Pólskej.
1. 100 hektarow jo wóno wjelike.
To pśiźo snaź wót słowa „mjakotaś“.
A zal?
Wo tom som se sama w pśestawkowych rozgronach pśeznaniła.
A kaka jo była reakcija?
Jezus k nim źašo: Kak swajźbarje mógu se spóśiś, mjaztym až nawóženja z nimi jo?
Erwin Mjerśeńc – pśijaśel a ceptaŕ
Samo młoga wósada njejo měła dosć pjenjez za jadno wudaśe Starego testamenta.
Pśi tom jo se pokazało, až jano mjeńšy źěł wopšašanych znajo derje cesnoamtski aktiwnych we swójej župje (48%).
Snaź teke togodla, dokulaž naše Borkowy hyšći tak znate njejsu ako na pśikład Lubnjow.
Pśepowědali su w kupce terminy, pśiduce namše teke za lěto 2020, zmakanja Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi a rěcne kurse za cerkwine luźe.
A toś jo wón kuždycku nejmjeńšu góźbu wužywał, aby woglědał k starjejšym na rozgrono, což tencas hyšći wjelgin rozšyrjone było njejo.
Jordana pak njejo to tšojenje zatšašyło.
Šenkarjowa z jeje basnju jo cyniła.
Někotare něgajšne Janšowarje su se teke juž pśipowěźeli, a te njebudu slědne wostaś.
To znani wót mało lubosći k tym chórym, wósebnje k tym źiśam.
Kak wobchadaś z partaju AfD?
Karina se pózlěkajo, ako Pětš groni: »Wulicuj mě wó Magdeburgu.«
To wusuźenje pśiźo za wětšy źěł spěšnje.
Bersteland jo wejsny źěl Niwica we wokrejsu Damna-Błota.
A to jo burska góla z jědernymi, charakternymi, swójoraznymi bomami.
Pśi lěśojskem secenju łukow pak žednje njejsom z drugimi sobu pśišeł.
To myšy wótegroniju.
Rowno gronjone wjelgin jasnje pokazujo, kake wjelike šanse su zgubili dorostujuce generacije w Dolnej Łužycy.
Woglědaŕ dejał teke na te nowo pókšyte sćinowe kšywa źiwaś tak ako na te dekoratiwne dymnice a wužece głowy pśi kopankach.
K jatšam su měli wukniki a wucabniki Dolnoserbskego gymnaziuma prozniny.
Piwo z pšenicy jo mógali pak pśigótowaś w kloštarjach.
Wšykno jo bejnje dłujko warnowało a stakim jo se w tom casu tak młogi głažack tergnuł a tak młoge piwko wuglurnuło.
Až do kóńca lěta dej šulski centrum za wětšy part dotwarjony byś.
Pógiby śěła maju byś běžne a dynamiske.
Na dalejkubłanjach źěle se wobźělniki we wětšynje pśedmjatow do dweju kupkowu: mjenjej a wěcej pókšacowanych.
Wósebnje w Strjažowje a we žeńskecem krejzu, měni faraŕ.
Běła cona jo se wutwariła wokoło Semtynja a Noweje Cali.
Něnto stakim Wy je sebje skóńcnje woglědaś móžośo – te fotografije Thomasa Kläbera z pěś lětźasetkow, z kótarychž to mócne zwězanje fotografa k luźam a krajinam swójeje domownje wujźo.
Aby syn raz mógał byś z kralom, njejo nan jogo dał kubłaś w nabóžninje a njejo dopušćił, až syn górje wiźi.
Štyri Duby/Viereichen 125 120 96 %
»Hmm, tak pšawje fryšna, słodna a mězgata wóna jo«, wóna groni.
Wjednistwo ansambla ga jo łoni zapódało pšosbu wó dalšny kredit, tu pak jo załožba wótpokazała.
Měsćańska rada města Běła Wóda jo srjodu tyźeń teke zwurazniła we wotumje wó zasaźe wótglěd, až lodowa arena pó móžnosći w ranem lěśu zasej se wužywa.
Jogo nejlubše město su byli Drježdźany.
Wjasołego dawarja Bog lubujo.
Jo teke źěłała w Goethowym instituśe w Praze a jo była lichotna awtorka tyźenika.
We wokrejsnem sejmje SPN – tež we tom nowem – by dejali se kuždy raz zaběraś z tym, což ma cyniś ze strukturneju změnu.
Ako familijowe mě namakajo se w cełej Łužycy tejerownosći łatyńska forma Albinus, ale typiski serbske formy wustupuju pśedewšym w Dolnej Łužycy, mjazy drugim Halbin a Halbink.
Mojejko, ja ga musym źinsa hyšći te LPG-krowy futrowaś.
Wjele wejsanarjow jo pśišło ten wjacor, samo w serbskich drastwach.
Z togo wuchada w pśestupnem lěśe za mjasece měrc až do decembra drugi pśidatny pismik.
Po 10 lětach jo se lětosa na 1. juliju teke zasej we Worjejcach wótměła ewangelska namša w serbskej rěcy.
Na pśemóc my plumpamy, paru z dwóru mjeśomy.
Nastawk wót Ingrid Groškoweje smy wótśišćali na pšawem boku, wón jo nastał w tekstowem workshopje.
Ako źiśi ga smy raźi w parje grali a teptali, nic pak w takej, ako tam w Pieštanach maju.
Pó pěś mokšych dnjach se lěśe wrośijo, až do kóńca mjaseca buźo śopło a zasej sucho.
Bydlim w husokosći a w swětnicy a pódla tych, kótarež wót zbitego a pónižnego ducha su, aby ja hochłoźił ducha pónižnych a hutšobu zbitych.
Schadowanka z lěta 2018: How jo wiźeś duo LeDazzo, a to stej Lena Hauptmannojc a Dan Baron.
Te běchu mjaz sobu zwězane, někotare pśez kšej a někotare pśez pśijaśelsku lubosć. 
Smy zagronite za wuźěłanje ramikowych planow, za dokubłanje serbskich ceptarjow a za wuźěłanje wucbnych srědkow, a to se głownje pśewjeźo w projektowem źěle.
6. februara w Smogorjowje/Schmogrow (125. jubilej), w Depsku/Döbbrick, w Mosće/Heinersbrück, w Drjenowje/Drehnow, w Myšynje/Müschen, w Limbarku/Limberg, w Turjeju/Tauer, w Bobolcach/Boblitz
Woglědarje w nabitej połnej Michałskej cerkwi su mógali dožywiś wuběrny wustup Prědneje kulturneje brigady, kaž se pomjenijo młoźinski ansambel budyšyńskego serbskego gymnazija.
Za transport swójich cłonkow jo kužda kupka sama zagronita.
W oktobrje 1950 su jogo zasajźili ako župnego sekretarja we Worjejcach.
We lisće dajo wón jej wótegrono a dłujko "docěrujo", co jo grěšne na luštach togo žywjenja a powěda pśi tom stawnje wót Boga.
Toś som rešeršěrowała k toś tej tematice a se informěrowała.
Běły mjadwjeź jo nejwětša družyna mjadwjeźow.
Na polu jo móžno, z mało kšacami wšykne casowe cony pśekšocyś.
Rybakarje su na Kupach łojli ryby
Mucne su něnt palacki, wšak su wjele źěłali.
Kaka jo kreatiwnosć pódpěrujuca wokolina?
Woglěd jo taki ako w slědnych lětach, jo, samo něco wětšy.
A dejmy se raz pšašaś, lěc by naše domacne – teke serbske – kulturne kupki a ansamble na takem wjelikem kulturnem swěźenju raz mimo „honorara” wustupili?
To jo jano jadna wót wěcej ako 90 jsow chóśebuskego wokrejsa, kótarež Šwjela jo pśechójźił a jich mjenja wót wejsanarjow wuzgónił.
Mjeršeńc: Ně, ně, bogalka.
Gaž se źinsa wót wjele luźi, wósebnje wejsańskich, naraźijo, až by dejali we jsach zasej źěłaś gmejnske sotšy, pón jo jadna serbska žeńska z Husa w casu DDR pokazała, kak wažny taki amt za strowje luźi jo.
September • Nazymski
Wona ga jo se sama w lěśe 1936 na nimski pomjeniła „Bund Lausitzer Wenden”.
Robinson: Wšak coš rad domoj.
Pśed cerkwinymi źurjami spiwašo nejpjerwjej francojske spiwaŕske towaŕstwo někaku duchnu ariju.
Zarědowanje buźo w Domje zmakanjow wót zeger 18:00 do zeger 21:30. 
Zapšawym su cytanja dobra ideja za źiśi, ak južo chójźe do šule.
Buźćo nuchtarne a naźejajśo se dopołnje na gnadu, kótaraž k wam pśiźo pśez zjawjenje Jezom Kristusa.
Nowu halu su natwarili, a kšywo za to městno, źož wjelika nowa secomłośenica stoj.
To napórajo tšach.
Dajo dosć městnow w šuli a źiśownjach.
Chośebuski parlament co na swójom posejźenju na kóńcu septembra to samske wobzamknuś.
Wjacor buźo disko w „Gwězdźe”.
Smy twarili małe awta a wótpadankowy monster ze zapakowanjow.
To pominanje jo Hoffman zwězał z kritiku kapitalistiskego systema: Te wjelike nadawki, kótarež stoje pśed našeju towarišnosću, su globalizacija, digitalizacija a wótstupjenje wót fosilnych palidłow.
Doněntejšna županka Lydija Nowakojc njejo wěcej za toś to zastojnstwo kandiděrowała.
57 mio. euro by tak gromadu pśišło, a to by było napšawdu wjelgin śěžke brěmje za komuny.
Wěcej pjenjez starjejšej njejstej mógałej wudaś.
Jomu luźe „zagrěznjona kjarcma“ gronje.
Wóno móžo „chto“ abo „co“ wóznamjenjowaś.
Pla wucabnika Jana Rjeka jo měła serbsku wucbu a se pśez serbske spiwanje wěcej a wěcej do serbskeje rěcy zanuriła. „Wažne jo, až se nimskim źiśam wjasele pśi wuknjenju serbskeje rěcy pósrědnja, stakim nic jano stupidne wuknjenje gramatiki.
»Njedaju se wót togo njeplecnego warcarja wěcej za głupego měś.«
»Imersiwna, dolnoserbska zakładna šula jo za mójim zdaśim jadnučke zmysłapołne rozwězanje za dłujkodobnu rewitalizaciju rěcy.«
Až 2/3 wucbnych materialijow za šule a źiśownje nastanjo we górnoserbskej rěcy.
Žeńske wuknu wót šlodaŕki Doris Heinzoweje, kak deje wobchadaś ze serbskeju drastwu.
Namaka se pśi Tanganjikaskem jazorje a granicujo z Ruandu w pódpołnocu, z Tanzaniju w pódzajtšu a z Demokratiskeju republiku Kongo w pódwjacorje.
Pśi tom jo Uta Henšelowa małe tšojeńka wulicowała.
»Šyju njamóžoš połnu dosć krydnuś – togo som syty až pód nos!«
Běchu kuždy źeń hobjadnje w templu, łamachu klěb tam a tuder we wjažach.
Ale źěłał jo weto.
Za źiśi wót wósym lět.
Wó Herberśe Nowaku a wó poměrach pó pśewrośenju w lěśe 1989 jo mě 15. maja 1990 pisała slědujuce: »Slědnu njeźelu som była w Žylowje na serbskej namšy.
Kokot Dolnoserbskich gymnaziastow
Gaby wón skóńcnje pokoj dał.
To jo był mały, ale wjelgin źěkowny a dobry publikum.
To zmakanje z Helmutom Kurjom jo se stało na pógónjenje Daniele Frankoweje: Wóna jo pó wjele lětach zasej chopiła se interesěrowaś za serbsku rěc, a rownož bydli we cuzbje, źaržy kontakty do Łužyce.
Žyźaŕstwo jo dojśpiło jano něźi pěś procentow tegdejšeje pótrjeby žyźa w Pšuskej.
Až serbska drastwa njemusy byś tradicionalna pó starem, ale moderna, nacasna, to jo wóna sama ze swójeju drastwu kśěła žeńskim pokazaś.
Wóni su pśigótowali lětosny "źeń starkow" ! To swěśe dešańske źiśi pśecej we tej turnaŕni.
Nejlěpjej se jomu spódoba film: "Zuk a Suk".
Wótergi wopadnjo jabłuko abo kšuška a woła: »Chto se mě wzejo?«
Ale te głose njedaju se pódrywaś – skóńcnje wóni tu jamu pśewinu a zaspiwaju: ludowe spiwy w dolnoserbskej rěcy a w slěpjańskem dialekśe, w kšasnych, wobmanjecych zukach.
Ako něchten mócnje zaklapjo, Pipsi-Wuško źurja wócynijo.
We wideo pśedstajaju Elke Drekowa, Sonja Newiakowa a Sigrid Mertineitowa stawizny chóśebuskeje žydojskeje gmejny.
Wobej Jana stej pódla swěteje Jadwigi wósebnej patrona Šlazyńskeje.
Teke na błośańskich tšugach a w muzejach, rowno tak w Domowniskej śpě na Lipjem.
Na Grodkojskej droze a Pśi Grodowej cerkwi (Schlosskirchplatz) su woglědarje mógali z ruku źěłanu keramiku we wšakich formach, barwach a stilach wobźiwowaś a kupiś.
Za 17. měrc budu pón kazaś camprowarje luźam ze jsy na reju.
Pśeto za štom swětego duba by źe se skerjej pśedstajili mócne dubisko z nabejneju pśeměru.
Znejmjeńša prědny tyźeń mjaseca źaržy se to njepśijazne plańtśanje.
LW: Co pón cotej za pódpěru rěcy? Matej snaź južo jaden plan? Ja mam konkretny plan.
Ako solista wustupujotej Julija Peikertowa a Michał Janca.
Za trjebne šulowanje a kubłanje na take pówołanje pak njejo tencas było žedno myslenje.
Co stoj we nowem Rozglěźe?
To cesćenje su swěśili we Filmowem parku w Babelsbergu.
Ja som bejnje pśesłapjony, kak wjeliki jo zajm Dolnoserbow za toś tu wustajeńcu…”
Wóna móžo derje serbski.
Ze zawoda to nichten byś njamóžo, wóni wěźe, až ma dowol … Jano derje, až how hyšći kólaso ma.
Póchada z pódpołnocneje Chinskeje a Turkestana, ale něnto jo w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje wustupujo.
Njelubosne wjedro trajo až do kóńca měrca.
Gaby ja we nalěśu abo w ranem lěśu how ducy była, pón by koncert kunkawow, zelenych žabow a drugich rědkich amfibijow mě witał.
Njejo ale mógał swóje pśedstajenja wó serbskem pšawopisu pśesajźiś a jo se jogo pózdźej zasej wóstajił.
Organizator wuběźowanjowu jo drje Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu, ale wuběźowani stej zorganizěrowałej rozdźělnej referata.
W Burundiju kněžy tropiska klima z dweju dešćoweju casow.
Źo ga su młode wuměłce a wuměłcowki?
Reprezentěrowali su prědny raz w zjawnosći (Öffentlichkeit) teke logo/znamuško SLS.
To jo w slědnych źaseś lětach był faraŕ Reinhard Menzel.
Tuchylu pśigótujo se wudaśe wejsneje chroniki, pśeto we lěśe 2023 buźo Lubń swěśiś 650lětny jubilej prědnego pisnego wobspomnjeśa we lěśe 1373.
Chtož co se tomu towaristwoju pśizamknuś, móžo to rad nadalej cyniś.
Woni su měli rjemjenja.
W młodych lětach njejsom se tak interesěrował za to, ale namšu som chójźił.
Wjacor, gaž słyńco domk běšo, pśiwjeźechu k Jezusoju wšakich chórych a hobsejźonych.
To jo był naš Krabat, kenž jo se mjaztym pśeměnił do ptaška a jo něnto wjasoły domoj chwatał do Jitka, źož jo był pjerwjej, nježli jo se nank z kulojskich wikow domoj wrośił.
Som měł dosć kontaktow k tym hajakam a smějom wó tom powědaś.
W bliskej tšuze „Hammerlache” ga jo wjele rybow.
"Swěśim tym domoj, kenž su se zabłuźili."
Źěło pla Nowego Casnika wótpowěda mójim zajmam, jo zapśimujuce, wótměnjate, połne kreatiwnych wupominanjow.
Pśi rěce zeger 10.30 wustupijo drastwina kupka Nowa Niwa. Źiśece serbske reje pokažo tudy zeger 12.20 lubinska źiśownja Lutki. Zeger 17.10 buźo kupka Stara lubosć prezentěrowaś serbsku drastwu chóśebuskich stronow a rejowaś.
Wón wiźešo we duchu južo cołn gótowy a wónej sedaštej se do njogo, jězdźaštej pó mórju a pśiźeštej k luźam. 
Gaž wóna jo pśišła drugej starce, jo musała pólski powědaś.“
Liza pak jo wěźeła, až to njesmějo byś, a jo groniła: »Hanzo, až na mjazu Smogorjowa smějoš sobu pśiś, njepśiź pak ze mnu pśez zakazanu łuku.«
To jo šło z pawzami až do wobzamknjenja slědnego financnego dogrona za Załožbu za serbski lud.
Jo, pśez źěło teke gluka, gaž teke nic pśecej jano rožojta.
Mějśo wjeliki źěk za “wuběrnu” dokumentaciju Latkowego swěźenja w Nowej Jsy.
Z wjelikeje kupki 21 kokotowych marušow su se pó starem nałogu ze zawězanyma wócyma wupytali swóje kralowki.
Mimo togo wóni ako pśidawk k jabłukowym a kšuškowym mostam tych źaržatosć pólěpšyju.
W Francojskej rostlina se hyšći cesćej sajźa, pśi comž kule se zwětšego produkciji alkohola wužywaju.
Slědnu njeźelu jo faraŕka Malinkowa žognowała dźěćetko jsy.
A Julius se cujo derje w swójej gódownej familiji.
Na zakładnej šuli w Žylowje maju wót zachopjeńka togo šulskego lěta něco kradu nowego: we WITAJ-wucbje wuknu źiśi how intensiwnje serbsku rěc.
A wótkul taku móc póceraju w jadnej situaciji, źož žednu šansu njamaju.
Toś musyš góle namakaś, ako ten nadawk pśewzejo.
Nejkšasnjejše su Błota w mjasecu maju.
Tuposć město wjelerakosći.
Ale, ale, kněz Knapak ga njebuźo zawisny! „Ja ga som teke hyšći how“, jogo troštujo pózłośane jabłuko. „A gaž stej se wurušowałej, pśiźo zasej k tebje, aby wótpócywał, twój slobrany wórjech-pśijaśel.“
Wót pla Regionalwerkstatt z.
Kak dłujko wobstoj južo toś ta tradicija ? To jo kradu dłujka tradicija.
Cesto se słyšy, až naša dolnoserbska rěc jo chuda a njamóžo se togodla z njeju wjele zachopiś.
Jeje cłowjekoju Józefoju Storto, njejo se lěpjej zejšło, ako su rozpušćili wojskowu kapału, źož jo dotychměst na pozawnje tšubił.
Juliana Kaulfürstowa jo wulicowała wót knigłow, ako towaristwo „Kólesko“ wudajo.
Wót togo stej pśewzełej kompoziciju a wětšynu tekstow.
Strukturna změna: Jo, ale ...
To jo groniło wjele, wjele lět zogol a proch, a to źeń a noc.
Do „stolětneje pratyje“ w prědnem źělu tych wjele cytanych kniglickow kuždy rad glěda dla togo wjedra a młogego wěcej.
Wotměnjecy stej duchownej prjatkowałej: Cerkwiski na nimski, Picański na serbski.
W nich su pytali šćit pśed winikami, a rowno tak su tam składowali žyto a druge.
Wóna jo 1923 pśewzeła redakciju Serbskego Casnika a jo kśěła na jadnom boce pśinjasć nowy, moderny duch do Casnika a na drugem boce wabiś cytarjow.
Som južo taki wobraz wiźeł: tšugi, cołny, žeńske w drastwach.
Wón rosćo a rosćo.
Wjelike dary njebudu.
Teke bóśony tam pytaju za žabami a drugeju carobu.
Ten samy ga wóna zastoj 18 lět, a jo stakim – což měsćańsku mjeńšynowu politiku nastupa – "dolětna" wordowała.
Wobej politikarja stej se za to wugroniłej, až ma se tak spěšnje ako móžno wobzamknuś nowe dogrono za stabilne – dłujkolětne financěrowanje serbskeje załožby.
Snaź te źiśi hyšći dostanu wót nich chwalbu a pśipóznaśe, což jich buźo k tomu góniś, aby ju wobkněžyli ceło.
Buźćo kšute a njegnute a pśirosćo nadalej w statku Kněza, wěźece, až wašo źěło njejo póproznem w Knězu.
Ako pśikłady designerka naspomnjejo błośańske pśirodowe motiwy ako zela, se wě teke módrośišćowe nagubki, a wjelgin woblubowane su mimo togo intensiwne barwy kaž mócna módrina abo cerwjeń, teke motiw libele jo cesto pšašany.
»Mam za tebje powěsć wót starkego Pettsona«, groni Findus z kšutym głosom. »Wón jo schórjeł wót twójogo kśikanja a togodla jo napisał, co dejm śi groniś.«
My how njamamy diktaturu.
Wušej togo maju teke z policiju swóje wušparanja, gaž jo wjacor južo śmojte a ten pśeśěg jo hyšći na tej głownej wejsnej droze, źož jězdźi pśecej wjele awtow.
Šwjela jo se swójomu hobbyjoju wjelgin profesionelnje pśiwobrośił.
Rosćo na wusokich bagnach.
Casy jo měła 48 cłonkow.
K tomu sćo na swěśe!
»Pótakem wšykno ako w Běłej Wóźe.«
Co to jo – jaden manuskript?
"Mama, pšosym cytaj mě něco z knigłow."
Nele grajo pla Serbskich Koparjow.
PON PŠOSY WO SŁOWO GOSĆ Z BRD: Jakob Tholund, kenž jo friziski a jo howko do Budyšyna pśišeł zgromadnje z drugimi ako zastupniki narodnych mjeńšynow w BRD, ako su to Dany, Frize a Cygany. „Cujom se z wami wusko zwězany, cesćim se wašu kulturu, nałogi a druge.
Młogu wěc su kupili za nju.
Rozgranjaś móžomej se pózdźej! 
Dalej źěła se teke na tom, až se wše žycenja za telefonom społniś mógu.
Ginkgowe rostliny jo swójźba semjenjowych rostlinow .
Šćěpjeńske serumy pśeśiwo wirusam by pó jich měnjenju samo genetiske kakosći cłowjeka změnili, jano farmaceutiskej industriji wjelike wobroty pśinjasć abo ako biobroni pśeśiwo hynac-myslecym wužywane byś.
How smy ak źiśi wšuźi grali, raz we jsy a raz na Pěskach.
Ale teke drugim běłym juškam daju kapry akle ten pšawy pikantny słod.
Jaden wobydlaŕ jo pšašał, lěc budu tek w nocy twariś.
Kak wy ga groniśo k mójej dušy, až wóna dej huleśeś kaž ptašk na góry?
Pśeto 1921 su Serby we Wórjejcach prědne župy załožyli, a stakim kśě pśiduce lěto pó cełej Łužycy na stote lěto zakokulenja Domowiny w łužyskich regionach spominaś.
W našom semesterje jo studěrował teke Fryco Kšamaŕ z Dolneje Łužyce.
Teke pśi swójich botaniskich slěźenjach źiwašo Mollerus na serbšćinu.
Zarědowaŕka buźo rěcna šula, ceptaŕka Franciska Albertowa.
My smy to wšykno se wě wěrili.
Něnto pótakem teke gołubje.
Smy byli tśo gólcy a jadno źowćo.
Harald Końcak jo wustajił, až jo koncert społnił nejwuše pominanja.
Teke pla załoženja mandolinowego orchestra som pśipódla był.
Njedawno su se zmakali gmejnske zastupniki z Trjebina a Miłoraza.
Lětosa wujźo kórta Łužyce z pśeglědom wšyknych Domowinskich župow a towaristwow, online a we papjeranej formje.
Na te tłusćejše z nich - na ten słownik wót Manfreda Starosty - som južo dłujko cakał.
»Graju zukowu platu, a něnto słyšyš rowno drugi bok.«
Pšawje pśigótowana, wěrcowana z kóruškami ako korianderom, curryjom, romskeju garbu (Kreuzkümmel), safranom a ławrjeńcowym łopjenom, móžo wóna byś pikantna jěza.
Wjelicki kóńc kariery!
Pśigótowali smy swěźeńske pismo z někak 50 bokami.
jich jachty se błyskaju cogodla pśekupcow bronjow dalej kjarmiś
Ante Trstenjak (50. smjertny źeń) – słowjeński mólaŕ a grafikaŕ, jo drogował tśi raze pó Dolnej a Górnej Łužycy a jo mj. dr. wjele dolnoserbskich drastwow mólował
z Depska ‒ wón ga jo łoński kral stśělcow we wušej wokrejsnej lize! Wón jo južo krotko pó Krötelowych wrotach prima šansu měł, jo ju pak skomuźił.
Wuchowaś wěcej njejsu mógali nic.
Na pónjeźelach maju njeźěłabny źeń, jo groniła Casnikoju Birgit Schulz, kótaraž tu lodownju wobgóspodarjujo.
Ale to jim njejo dosegało.
[...] swójske gójeńske mócy stabilizěrowaś, emocionalnu rownowagu dojśpiś, koncentraciju pólěpšyś, žywjeńske mócy a radosć nabywaś, rědnosć a wósobinski charisma pólěpšyś, wěcej energije dobyś a toś tu za žywjenje wužywaś.
Stadion, źož se normalnje kopańca grajo, jo zajźony tyźeń był kšuśe we źiśecych rukach.
Pśi brjogu gata snědamej.
Rědnje tak, pšawje tak - pśepšosenje k Serbam w Dolnej Łužycy ga južo dawno na jogo bliźe lažy!
Co wóni cynje ?
A źož to se stanjo, kak mógał Robinson z měrom žywy byś, pśeto kuždu góźinu by nowe wuderjenje grozyło. 
Jo pak teke derje móžno, až wu nas njejo tak tšašnje pśišło, dokulaž politikarje su reagěrowali zawcasa a wobšyrnje.
Wšykne su byli dobreje mysli, rejtarje pak wjelgin napněte.
Pśi tom jo se koncert w Chóśebuzu – w Komornem jawišću – na njen jo pśichwatało wušej 100 luźi – pśiwzeł do 46. Chóśebuskeje muzikoweje nazymy.
»Ow, to jo było rědnje«, groni Emily. »Wěsćo hyšći?«
A toś jo se stało!
Južo w septembrje su kśěli to rozsuźiś, to pak njejo se raźiło, pśeto su měli cłonki parlamenta rowno tak ako južo do togo we wšakich wuběrkach a teke w tych 7 frakcijach młoge pšašanja a wobmyslenja.
Roztylne lěto 1915
Z togo slědujo, až musyš se zaměšaś.
Dokulaž kněni Lüdtkowa jo ta jadnučka była, kótaraž jo to wuměła, njejsu teke mógali wšykne źowća serbski woblacone byś. „Howacej by musała jich južo w nocy woblekaś“, jo pódšmarnuła.
Spiwajucy my teke zastanjomy pśed domami familijow, kótarež su nam wósebna pomoc byli.
Jagarje se zgromaźiju pśed gódami.
Se wě, až jo teke serbska kantorka měła spiwanje na starosći, to pak nic w cerkwi, ale zwenka njeje - na pśězy a na jsy.
Günter Jan jo wulicował, až Domowinska kupka ma 28 cłonkow wót 30 do 82 lět.
Źeń a noc samske źěło źěłam.
Statistik der Lausitzer Sorben" Arnošt Muka: Statistik der Lausitzer Sorben.
Prědna Sprjewica źěli se wót rěki pla jsy Delnja Hórka (Niederguhrig) pla Budyšyna.
W Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu su pónjeźele prědny raz měli serbsku wucbu zwenka šule za źiśi z familijow, źož teke doma woplěwaju serbsku rěc.
Horst Adam jo serbski žurnalist, spisowaśel a publicist, kenž źěła pśedewšym w Dolnej Łužycy.
Maskotka dej byś symbol na našych publikacijach, plakatach, nalipkach atd.
Wó com wulicujo źowćo pśezpołdnicy?
A kak rědnje jo było pśi łapanju abo zabijanju kokota a gaž lěśojski swěźeń su měli.
Ja som wěsty, až to njejo kóńc našogo zgromadnego casa a źěła.
Pśiduca dolnoserbska namša buźo njeźelu, 18. nowembra, w Popojcach w Chośebuskem wokrejsu.
Leńka Nowakowa z Rownego a dr.
Wjele źěłow jo nastało mjazy 1977 a 1990, na energijowych pleinairach něgajšneg wobwoda Chóśebuz.
Mužske chójźachu w dłujkich škórnjach, žeńske wukasane, škórnje až do kólen a se nic njebóje, až mógali se zalaś.
Jo se zanurił do słowakskeje, hungorskeje a rumuńskeje folklorneje muziki a se zagórjeł za muziku Čardaš, to jo spěšna reja, a za Halgato, pśewóźenje pómałknego spiwa. „Wiolinist dej wšykno móc – folkloru a klasiku“, měni Słowak.
Wóni su wjacor pó zapustowem pśeśěgu.
Wó słowjańskej slězynje pak se nic njepišo.
Boseńc a A.
Pomogaj nam, móc togo złego złamaś.
Zazyglowanje njejo se wšak jano ako šćit pśed ewentualnym znicenim zwónoźeło, ale jo dejało teke zadoraś, až pótrjefjone bergarje dostanu doglěd do swójich aktow.
Mjazy drugim teke wó swěźeńskem pśeśěgu.
Srjejź septembra mamy prědne chłodne nocy, a wóni daju natakt k rozpłoźeńskemu tšojenjeju pla jelenjow.
Mjazy nimi jo Marlena Konieczna (napšawo), absolwentka Dolnoserbskego gymnaziuma.
Dogromady 8 mustwow jo se tam wobźěliło – z bramborskeje a sakskeje Łužyce, wšykne graju nanejmjenjej we krajnej klasy.
Jo cłonk domowinskeje kupki w Běłej Górje a w młodych lětach jo pśisłušał serbskim błośańskim rybarjam.
To pak naju njejo wjelgin móliło.
Wjele cłonkow ma tuchylu pozawnowy chor dogromady? Gaž wšykne tam su, jo to 16 cłonkow.
„Pśetož tak chudy a mały sy, mój narod serbski, dejm śi lubowaś.“
Stephan Kaiser ga zběra dokumenty a spise w starem pismje, a jo było za njogo wjelika gluka, až jo namakał w jadnom antikwariaśe tłustu mapu ze młogimi starymi pismami ze 17. a 18. stolěśa z teje wjaski.
Janšojska młoźiny na kokośe.
Ma něnt głowu połnu.
Zachopijom pśeběraś »Magazyn Polski«, w kótaremž ze zajmom cytam pśinosk »Łużyczanie w NRD« …
Som kśěła, až se taki mark k jatšam teke wu nas w Slěpem wugótujo«, wulicujo wjednica kulturnego centruma.
A se wě, lube cytarje, jo ten abo drugi wót Was južo słyšał jeje njezabytne melodije.
A malsnje dej teke hyś.
Futer zbóžoju su do togo pśigótowali, aby na wusokich swěźenjach měli mjenjej źěła.
Wón pak njejo na nju pósłuchał – wón jo swójo seno weto z turjańskimi źělił, dokulaž jogo žeńska jo z rodom z Turjeja! "Nad takeju solidaritu som se kradu późiwał", jo Kóńcak žortnje gronił.
Dołojce jo we wósadnem domje městno za wósadne rumnosći a zastojnstwo.
Tegdy jo był uzus, až su měli někotare familije zgromadnu wójcaŕnju.
Gaž pśepšosyjo Serbski muzej w měsće južo z lěta 2007 na Serbske blido, pón njejsu te diskusije wó wažnych aktualnych problemach w serbskem žywjenju jano za wětšy źěl w serbskej rěcy (to groni, až jo to napšawdu serbske blido), ale teke wjelgin žywe a zajmne.
Na kupje se zwiga wulkan Etna, z kótaregož tam a zas śamny kuŕ do njebja stupa.
Na pśedań budu regionalne chłošćonki ze swójskeje kuchnje a z historiskego pjaca.
Bźez skomudy skócy do wódy a Pětko za nim. 
651 wuzwólowarjow jo se naslědku se na wuzwólowanju wobźěliło (to groni: jo z listom zgłosowało).
Zachopiło jo se juž z tym, až su nas wšych ned prědny źeń do wjelikeje słuchaŕnje zatkali, rusojski tekst wótegrali a my smy dejali jen napisaś.
A z wjednistwa Ponaschemu jo nam něnto wujšła Serbska ludowa strona – SLS.
W Serbskej kulturnej informaciji LODKA w Chóśebuzu buźo zasej dogódowna pśedawańska akcija.
Wot jadnogo młodego mjasecka k pśiducemu młodemu mjaseckoju minjo se 29 a 1/2 dnja.
Ako zapisane towaristwo pak ako zastupnica serbskich narodnych zajmow wustupiś njesmějo, jano za swójich cłonkow.
Wšykne su póznali, až plandranje a sportowanje stej kradu wužytnej – wó wjele wužytnjejšej ako gnilenje a tłusćenje!
Napśeśiwo městam pśiźo žywjenje na jsach źeń a wěcej do slězyny, tym jsam w politice felujo głos.
Jo se wjelgin zajmował za stawizny Rogowa a jo wjele historiski zajmnego napisał.
Za župy Kalawa/Lubin, Kamjeńc, Běła Woda a Niska jo pśedwiźony program wšakich rejowańskich kupkow, kenž jo se ako „Rejowańska estrada“ teke pokazał na festiwalu.
Pśewjele casa pak njejo.
Na zagroźe w domcyku futrujo něnt sykorku.
Wót Słowjanow ako swěty wobglědowany dub su cisterciensarje tegdy jadnorje wótrubali.
Domowniski muzej Dešno ma něnto aktualnu wustajeńcu wót njeje: „Pśetwórjenje swěta.
Wina na tom jo była wšaka – taka a hynakša.
Lubina Dučmanowa ze jsy Spale (Spohla) pla Kulowa.
Gaž wukniki pak pśidu do wucabnikojskeje śpy, pótom se procuju serbski powědaś.
To jo śěžko groniś.
Kak su se pśiwzeli knigły k słuchanju, a co planujośo we tej nastupnosći?
Mitko jo ned pśigronił, až pśijěźo do Hochoze.
Zrownju jo to był nejwažnjejšy pśinosk Dolnoserbow k wóžywjenju kšywowego zwězka Domowiny.
Muzej jo wótwórjony wót wałtory až do pětka zeger 10.00-15.00.
Brjaza, kótaruž su pón ako narownanku nachwatki wobstarali, jo jadnorje mjeńša ako ta prědna.
Take oranžowe tormiki stoje na wjelich flakach mjazy Grodkom a Slěpem, mjazy drugim w Syjku.
Hupac z Korjenja, kenž jo był teke w Drjenowje mjazy namšarjami.
Ewangelist Markus powěda to žywjenje a statkowanje Jezu.
Pjenjeze za nowe struktury njedejali wudaś za drogich brošurow.
Njejo to prědny raz było, až jo wón w śěžkem casu pó wójnje k nam do Dešna pśijěł.
Serbska muzika na swój part, to pśecej źo.
Nan Wylem jo kśěł Staricce něco k jěźi pśigótowaś, ale wóna njejo kśěła, jo se lubjej pominała paleńc k zmócnjenju pó śěžkej słužbje.
Pśespytajśo, co Knězoju spódobne jo.
jo wjelgin śopło było.
Na to ga ma teke pšawo.
- Co ty groniš, tak žrějo?
»Což su kšetarje w starych casach mógli, mógu teke ja«, groni sebje bur Žur.
Pód wódu rozmjej njamóžoš z balom grajkaś.
Toś, wót teje lichoty, ako kuždy pópšawem ma, jo hyšći něco wušej wóstało, ceło zawrěte hyšći njejsmy.
Barwjenje jo šere až pócarne, mjaztym až maju carny muster we woblicu.
Co z togo buźo, stoj frelich w gwězdach.
Materialije Wuběranje materialijow se planujo na zakłaźe projektow.
Z wugronjenim "njeměj tšach" njejo źiśam pomagane.
Zemju ale źaržytej.
Seniory su drogowali z Frycom Dubjelom žedne raze do Awstriskeje, do Winowego běrtyla.
28. awgusće gromaźe ze starjejšyma wopušćił Trjebin w směrje do połdnja.
Cłonki Maśice su se dopšašowali za prezencu Serbow we wuglowej komisiji, za financami za "strukturnu změnu" a za gremijami, ak we tej nastupnosći maju to grono.
"Měj hyšći pitśku sćerpnosći, ned tam buźomej."
Pětš wuźěra wen do zagrody.
Ze semjenjow se góźi wólej wóttwariś.
Dla cogo jo JEV za nas taka wažna?
Jo chopiło se roniś.
Mimo dobyśaŕskego fota smy se rozsuźili wše druge fota, kótarež su dostali dypki, a tek wuběrk fotow dalšnych wobźělnikow na wósymem boce pśedlažecego wudaśa wózjawiś.
Su zasej pisali.
To jo se stało w zwisku z pśiběrajuceju licbu emigrantow do Šwedskeje.
Wót 5. do 9. maja jo Serbske šulske towaristwo organizěrowało busowy wulět pód napismom Pó słowjańskich slědach we Wendlanźe.
Hochoske pak njejsu se powdali, a Linda Hanušojc jo hyšći do pśestawki dojśpiła 2:1. W drugej połojcu graśa su hochoske tłocyli na wurownanje, což njejo se raźiło, ale Paula Simulic jo pó rědnem pśigraśu wót Kathleen Mušyc kóńcny 3:1 stśěliła.
Katolski biskup Wolfgang Ipolt jo cerkwju pó saněrowanju wuswěśił
Nic, dokulaž musyš, ale dokulaž ty by rada kśěł/a.
Pupkowe graśe wót kokošce Suse jo tak zajmne! .
Kaka glucna ga jo kužda, kenž žednogo njama!
Pampugi - te su w zapustojskem a fašingowem casu wšuźi wjelgin woblubowane.
Rowno z tym jo se župne pśedsedaŕstwo na swójom pósejźenju wósebnje zaběrało.
"Duch" wšak jo kśěł, ale "měso" jo było słabe.
Rowno paralelna lěśojska akademija, kótaraž festiwal z wědomnostnymi glědanišćami a rozestajanjami wobogaśujo, jo zajmna inowacija.
Głowna wěc, až maju špos z licbami!
Nejskerjej jo pśi tom rolu grało mě drugego swětego, a to Michała.
Ta wupłaśona źělba wunjaso 210.780 euro za šesć źiśownjow wokrejsa SPN, za lěto 2019 a 2020. Nagromadu su 400.000 euro na lěto we krajnej móšynje zaplanowane, a wóni se dostanu teke dalšnym źiśownjam: w měsće a we wokrejsu Górne Błota‒Łužyca a Damna‒Błota.
[...] Měto jomu měrnje wótegronił: »Wóni ga jědu pśi tom stwórtem mimo!« Fryco jo se spěšnje na swój dwór pórał. – Raz jo žylojski Cechowy Měto jěł z gnojom na pólo.
W tom lěśe su Franka Luboša prědny raz do togo cerkwinego amta wuzwólili.
Jich rědowniske ceptarje su byli Ursula Beutlerowa, Ulrike Kuhmannowa (něgajšna Zeigerowa) a Jadwiga Krokorjowa.
To jo śi brěmje!«
— Robinson wustśěli něto z kanunu, mócny pógrim zazně, wšykne źiwe padnuchu k zemi, tak běchu se wulěkali. 
Něnto pśiźo lodowańska stacija pómałem pšec a pón budu bydliś w absolutnem měrje.
Tola wokoło 20. walijo se zasej kšuta zyma z dwaźasća stopnjami mroza do kraja.
To jo grodkojski serbski swajźbowy pśeśěg na Grodkojskem domowniskem swěźenju dnja 11. awgusta 2007. Južo někotare lěta se take pśeśěgi w Grodku wěcej njewótměju.
Domowinska župa Dolna Łužyca ma tu móžnosć, hyšći dalšnych tśoch cłonkow naraźiś za sobuźěło we tśich měsćańskich wuběrkach.
Ale, gaž glědaš źinsa do serbskego swěta w našej Dolnej Łužycy, ga starcyjoš spěšnje na granice.
Piwnice połne wódy: Łoni jo se cesćej a mócnje padało.
Gubin ga jo dostał 1234 swójo měsćańske pšawo.
Změnu a jeje spěšnu dynamiku jo Buk zapópadnuł we swójich twóŕbach.
Z Martinu Baumgartoweju dejali luźe z wjelikim respektom wobchadaś.
Nejpjerwjej jo pókładnik Gustav Leske informěrował wó wudawkach a nabrankach zjadnośeństwa w starem lěśe.
Wót zeger 19:00 kśě zgromadnje spiwaś, a to serbske a nimske ludowe arije, šlagery a kjarliže.
Noc jo zajšła, źeń pak jo se pśibližał. Rom 13,11–12
Móžo dojś k njedychoju, zecynanju, njederjeměśu a ku kolapsoju wobběga.
»Sednjomy se lubjej wence, how do chłodka pód bomom.«
Smej gromaźe bydliłej.
Pśed pśedawaŕnju, kótaraž wótcynijo zeger šesćich, su luźe južo cakali na fryšne guski za fryštuku.
K drugemu by se wóno mógało staraś wó finance, kenž pśidu ze zjawnych gjarncow abo wót priwatnych dariśelow.
Z 25.000 wósadnikami jo sedyma nejwětša cerkwja USA, ale homoseksuelnym jo pśistup zakazane.
Wót maja pśirězuju a šyju.
"A pozitiwny feedback za film ,Zmij’ jo mě kradu póbuźił, tak dalej cyniś.
Źo nakupuju depšćańske, gaž se jim co klěb, guski abo tykańc jěsć? Pla pjakarja, to se wě! Wěcej raz wob tyźeń jim pśijěźo górjańske awto wót Hoffmanojc pjakaŕnje.
Ale chto jo se tam na zemi gibał?
Groni se, až su gaty nastali srjejź 16. stolěśa, aby šćitali Picańsku twarźinu (Festung), kótaraž jo šćitała wažnu wikowańsku drogu do Polskeje a do Českeje.
Suche jo na dańskich łukach wokoło Janšojc.
jo zapódało pšosbu na Załožbu za serbski lud wó institucionelne spěchowanje jadnaŕskego běrowa Serbskego sejma.
Za kšywo su se na pśikład wupytali cerwjenu barwu.
Wěcej wót wólbow pśiźo.
Jo nejwuše twarjenje w Chicago a jaden z nejwěcej znatych symbolow swěta.
Grěcha myto jo smjerś; Bóžy dar pak jo nimjerne žywjenje w Kristu Jezusu, našom Knězu.
Kwětki kwitu, ako maju wužytk za strowje luda.
Paul, kenž póchada z Rogozna, njejo mógał swóju tšuchłosć pšawje pśewinuś.
W twójich chromach naroźił se njejsom, sy mě pak weto domownja.
Ale chto wěri se na wěcowny komentar (nic na kritiku)?
Pśecej gaž njejsu mógali cerkwicku wužywaś, su šli Rudyńske do Zasłomjenja namšu.
Zarědowarja stej Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu a Domowniske towaristwo, zastup płaśi 6 €.
Lětos dari kmótš mě tutku, hyšći njerejtujom sam.
Ilustracija: inženjerski běrow iHC / z pśizwólenim gatojskeje gmejny ako nadawkdawarja .
Tak nastanjo wósobinski kontakt mjazy Wami a źiśimi.
Anschützojc manźelskima su se naroźili styri źiśi: Paul, Lidia Herrman a Annice.
Wóni pśidu z tak pomjenjonego spěšnego programa („Sofortprogramm“) Nimskego zwězka (Bund) za pśenowjenje góspodaŕskich strukturow w Łužycy.
Mimo togo, až se tam wjelgin procuju, aby źiśi w šuli a južo w źiśecej zagrodce rěc swójich starjejšych a starkich wuknuli, glědaju tek na to, aby se friziska rěc pśecej zasej zjawnje pokazała a wužywała.
CHTO TO SU, tych 8 Domowinskich kandidatow w Hochozy?
Dalej jo šło.
Kónja njestojtej doma, ale we jsy.
Wóna wopśimjejo 151 bokow a dajo zajmcam w 17 kapitlach dobry pśeglěd pśez rěcne formy górnoserbšćiny.
Maśo swój płod k huswěśenju, kóńc pak jo nimjerne žywjenje.
Pśikšywne łopjeńka kwiśonkowych stołkow su njezrosćone, šyroko-tśirožkowe a nejpjerwjej žołte ale pózdźej cerwjenojte.
Mucna njej, se stawnje kśěta.
Za tym, až korona-pandemija jo wjelika tema była, jo Michaela Peterowa teke nagubki šyła, kótarež wšykne, to se wě, logo "Sorbenkind" na se maju.
We jeje familiji źarže wjele na tradicije.
Ludowy rejowaŕski krejz „Stara lubosć“ pśedstajijo tradicionalne reje w dolnoserbskich drastwach. „nAund Live-Band“ pśedstajijo zasej serbsku pop-muziku ako teke serbske ludowe spiwy.
Źinsa zajtša som rozmjej twójo góleńske glědałko dokusow spórał.
Lěwicy stej pśipadnułej dwa wuběrka, a serbski wuběrk jo jaden wót njeju.
Druge kjarle su nosyli wódu a do suda lali, až jo był połny.
Wót togo budu ja pisaś pśiducy raz.
„Mě se groni Uta Körnerowa.
Ze swójimi wobšyrnymi wopisowanjami jsow, z rěcnopolitiskimi gódnośenjami a napominanjami su wóni fasciněrujuce žrědło za ludowědnika, stawiznarja a sociologa rowno tak ako za wejsnego chronista abo na lokalnych stawiznach zajmowanego.
Nastajenje drugich jo teke, až dej Dešno z tymi drugimi chudymi gmejnami w amśe solidariske byś.
Póstrowjenja, žycenja a to a druge serbske słowko mjazy swójimi.
Wopytajśo teke wy tak póšwicaś!
"Něnto pomaga jano hyšći transparenca", pomina Ricarda Budkowa.
Na zaspickej carnej tofli teke wiźiš juž wót awgusta cedlik wót Karstena Gehra, cłonka wejsneje pśirady.
Tu lapu jo Andrea se za to ekstra wušyś dała.
Pětš bu chowany w popajźeństwje, ale wósada jo se stawnje módliła k Bogu za njogo. Pós 12,5
To stej byłej Fišerojc swójźba ze Šlopišćow a Marion Kwicojc z Lipska.
Wón jo był syn Chorwata Franja Broza a Słowjenki Marije Brozoweje, kótaryž jo se naroźił hyšći w Awstrisko-Hungorskej.
Te pjenjeze, ako mamy, dejmy w prědnem rěźe wudaś za lěpšy pśichod, za „głowy“, to groni za młoźinu a źiśi.
"Oh Donna Clara" spomnjejo na "Max Raabe" a "Palastorchester".
Z kopicami pśiźechu.
Swójim tuchylu 39 źiśam wugótuju wót togo lěta koncerty.
Rozgranjaju se wó žywjenju na zemi a pód wódu.
Wopóznajomy ale teke luźi, kótarež swóju narodnu drastwu a tradicije pśedawaju jano hyšći turistam, což pak góri drugich pśisłušnikow teje mjeńšyny.
Ernesto „Che“ Guevara jo był profesionelny marxistiski rewolucionaŕ a guerillowy wjednik z Argentinskeje.
Su teke rědne źiwadło grali a naslědku běšo reja a běchu wše wjasołe až do samego kóńca. – Serbska drastwa w cesći.
Sobotu, 7. decembra, a njeźelu, 8. decembra, buźo w muzeju pód gołym njebjom gódowny mark pód motom „Gódy ako pjerwjej“ a „Gódy we wustawadlišću“ (Hafenweihnacht) w Lubnjowje.
Elias Bisse z mólbu Bissojc Alwiny, jogo starkeje stwórtego naroda.
Jeje wobraze wise něnt w Serbskem domje.
Burski tykańc za ten źeń su wupjakli w pjacu na měsće a wušej togo pšosyli na mlince, skiby ze šmałcom, swinju na rožonje a pjacone jěšnicki.
Takego su jomu pśiwjadli.
Pód motom „Błośańske wulicowanja” buźo Lubinarka mjazy drugim powědaś wó błośańskej serbskej narodnej drastwje we swójich wariacijach, wó nałogach, luštnych tšojenjach a pśiwěrje.
Wudał jo prědne śišćane knigły w dolnoserbskej rěcy.
Na pśikład njestoj tam wěcej žedna minimalna licba wuknikow, aby mógali serbsku wucbu docełego pśewjasć.
Su wóstali až do źinsajšnego móje nejrědnjej wugótowane knigły.
Toś ta dobra tradicija ma se teke w pśiducych lětach dalej wjasć.
To jo było kaž źěło pśi běžecem pasu bźez wjele pśemyslenja pśi tom – teke derje".
»Cogodla dejmej druge zwěrjetka wusměšowaś?«
Nakšomne kwiśonki su pitśku wětša ako nutśikowne, mjaztym až wopšawdny keluch wobstoj z pěś šćeśinow.
Pśigłosowało jo zwězkowe pśedsedaŕstwo k tomu, až se "lěto župow" pśewjeźo wót julija 2021 do lěta 2022. To nejwažnjejše togo jo, až se cłonki, kupki a towaristwa ze wšakich stron Łužycy lěpjej mjazy sobu zeznawaju.
Smej za kuždego zaplanowałej 20 minutow, na kóńcu jo było štunda".
Wušej togo jo wustajeńca jano 50 mejtarjow wót Dolnoserbskego gymnaziuma zdalona, a ja se kradu žycym, až pśidu tam šulske rědownje woglědat.
Wót tych jo 10 lět wótsejźeł, 2 lěśe dejaštej jomu wopušćonej wordowaś, źož by se dalej derje wjadł.
Kurjawiny duch jo šćokajucy a klějucy wopytał se wulichowaś, ale pódermo.
Carny Halštrow ma zasej wěsty wódowy niwow.
Mě jo tak śopło wokoło wutšoby, někak swětocnje, tak rědnje a něžnje zně te źowćowe głose do jatšownice: »Cesć, chwalba Bogu nimjernemu, našomu Knězoju lubemu.«
Mója maś jo mě wulicowała:
Po toś tej namšy ze słowom “Derje wobzwarnowane” su namšarje - młode a starše - kazane na kafejpiśe a spiwanje wence na łuce pśed faru.
Žeńske z chora Łužyca su pśi rowje spiwali.
Toś to slěźeńske źěło dej pśepytowaś nastajenje k serbskej rěcy a k serbskej identiśe pla 12- až do 17-lětnych.
Pla bejow 9 tyźenjow abo 63 do 65 dnjow.
Jan ze swójeju słyńcu
Gregor Kliem a Fabian Kaulfürst stej pśedstajiłej nowy spiwnik.
Wót cytarjow Casnika pśecej zasej słyšymy, až se jim wjelgin spódoba, až jo w Casniku kuždy tyźeń teliko rědnych wobrazow - abo bildkow, ako luźe teke gronje -, wósebnje z Dolneje Łužyce.
Staśan ma wósebne pšawa, kaž na pśikład pšawo na lichotne drogowanje abo w demokratijach wólbne pšawo.
Wšykne źěchu togodla na bok. 
Howacej su byli wugbaśa chora zasej wjelgin dobre.
W Lubnju su nakładli 1. 500 kg sena do stoga .
"Wažne jo, až maska jo w tašy."
We tom casu, ako som moderěrował, su te gusycki zalězli do mójeju nogajcowu.
To jo był za nas wjeliki źeń.
Źěśi su pilnje pśi žnjach pśipomagali, wóni su kłoski zběrali.
To pak jo było žycenje jogo starjejšeju.
Wón zawinujo to, až muzej ma negatiwny charisma“.
Pśi Oblomowje wisy pśi toś tej fonje serbske rubiško – rědny symbol pśisłušnosći togo serbskego we wjelikej mani kulturow na swěśe.
Ale njejo se hyšći zwěsćiło, źo jo była pódgólska gólnica.
Našo towaristwo buźo Serbskemu muzeju dalej pśi boce stojaś.
Jubilejny zapust w Zaspach: Wjasoły ruš na Smolcyc dwórje.
Wiźeś njejstej pśijaznej psa a luba hajtka, ako teke słuchaju do źěłaŕnje.
Kněni Ryškowa: Tak musyśo to pšawje wugroniś…
By Wy kśěli abo by ta wósoba, kótaruž znajośo, kśěła swójsku konkretnu synesteziju za cytaŕstwo Nowego Casnika wopisaś a pśedstajiś?
Gronidło: WGejowe swěźenje!
Kónik mój jo z drjewa ceły, mógu hympaś se na njom.
Pśijěli pak su teke žedne zajmce z Gorneje Łužyce a jaden Serb z Podwjacornego Barlina.
We tom casu som źěłał w Drjejcach, na "placu".
Mě jo rozsuźone jadnanje wažne, dokulaž se cujom pón wěste.
Togodla pśinjasomy jano starše foto miłoraskego domu.
Som to napšawdu wopytała na prědnem dnju nowego lěta.
W takej situaciji musyš se koncentrěrowaś.
Z Drjenowa, Turjeja, Barbuka, Brjazyny, Šejnejdy a Bórkow su pśišli.
Na tu slědnu wopokazń pak, až to jo napšawdu Rethra, se caka hyšći.
»A zemska kula?«
Jo źěłał ako wucabnik w Modłej, Dešanku a Nowej Jsy.
Z Drjejc/Drewitz. Lětanišćo Drjejce-Chóśebuz jo se pśedało, a nowe inwestory („Euromovement Industriepark GmbH“) njebudu z lětanim pókšacowaś, ale kśě tam buse tak pśetwarjowaś, aby se gónili z elektricu.
Som dejał wó tom pśemyslowaś, lěc njekśěł tam hyś.
Wóttam źo do wšyknych śpow: do spańskeje śpy Wěncojc starjejšeju, Pětšoweje a Markoweje małeje śpicki a hyšći do komorki, kótaraž jo połna wšyknych móžnych wótstajonych wěcow.
My žednje njepšosymy a žednje njebjatujomy pódermo.
Kněžo ty sy mója lubosć něnt spiwam tebje
Z Baršća jo droga Domowinskego pśedsedarja wjadła pśez Rogow a Most do Janšojc.
Jogo nabóžna twóŕba "Missa Solemnis" jo była mjazynarodnje znata.
A to jogo tak zmócowa, až zasej stanu a se myslašo: ten, kenž ptaški zežywi, buźo se tež za mnjo staraś. 
Jo, gaby to w šuli była naša narěc (Mundart)…!“.
Za to jo pśigótowała wótwórjonu konferencu "Politiske sobupóstajanje we Łužycy", kótaraž jo se dejała wótměś 6. nowembra w Huštanju.
Zacuwaśo pśi tom swójsku móc a energiju w kśebjaśe.
K jěźi a k piśu buźo se wě wšake.
Pitśku pózdźej su pśišli lutherske misionarje z Norwegskeje a zasej protestanty z Engelskeje.
Mjazy tymi 5 Domowinskimi župami w Górnej a Dolnej Łužycy jo župa Běła Wóda/Niska ta nejmjeńša.
Wobźeliś by se dejali na tom wósebnje teke młode luźe z Chośebuskich šulow.
Młoda dolnoserbska lyrikaŕka Jill-Francis "Źilka" Ketlicojc jo cytała baseń "Wjacorne spomnjeśe".
Kněz jo mójo swětło a mójo strowje; kogo dejał se bójaś? Ps 27,1
Až do lěta 1988 jo schadowanka pśecej wokoło 300 luźi pśiwabiła.
Jadna taka wirtuelna wobydlaŕska źěłaŕnja se teke w Chóśebuzu, ze źiwanim na tudske lokalne problemy z wódu, zarědujo.
Ga jo nejwětšy cas, a som teke na to mysliła, až jeje rybjece měso jo wjelgin strowe.
A měnimy, až za take buźenje a skšuśenje narodnego sebjewědobnja dejmy w Casniku hyšći wěcej cyniś.
How wiźiśo rozšyrjenje słowjańskich groźišćow w Dolnej Łužycy.
"To jo derje, gaž šula se wótnutśika profilěrujo.
Ako pla Wěncojc doma mimo jěźo, glěda do napśeśiwnego směra.
Z pomocu LND jo kśěł samo dalšne nakładnistwa na pódzajtšu kupiś.
Rownopadnje? – Wšojadno, wšykno to same!
A wón ma mjaztym jadnogo pśiducnika, kótaryž buźo na swajźbach za póbrašku byś!
Wokrejs Odra-Sprjewja lažy na krotkem pódzajtšu Bramborskeje w Dolnej Łužycy.
Doma pla Domaškojc jo se serbowało, maś a wobej źowce njejsu znali drugu drastwu ako serbsku, źowce stej ju nosyłej teke pśi źěle w chóśebuskej tekstilnej fabrice.
Aby to pśisłowo teke nadalej płaśeło, jo Gregor Kliem ten dawno wupśedany spiwnik rozšyrił a nowo zestajił.
Gjardy ako kokot.
Smy dejali w diskusijnej runźe rozkładowaś problemy a slědy zjadnośenja Němskeje.
Rainer Rejnus, kenž ma w Kuparskich Borkowach “firmu” za cołnowanje: My jano małko pytnjomy wót togo, až jo w Chóśebuzu taka wjelika wustajeńca.
Wjele casa su za to trjebali – ale něnto ma w lěśe 2008 nowo załožony wokrejs Zgórjelc skóńcnje swóje wósebne wustawki (Satzung) za zdźaržanje, woplěwanje a wuwijanje serbskeje rěcy a kultury.
Cesć słuša teke wšyknym luźam, kenž se w zjawnosći za zdźaržanje serbskeje kultury a rěcy zasajźuju, kótarež pytaju za móžnosćami pólěpšenja našogo połoženja.
Žwack pśecej na stoł lipjom.
Muka se cesto za družynu klejzowego śěsta wužywa.
Tak jo »NS-Reichsschrifttumskammer« Karnawkowe »Słowjańske reje« pśeměniła do »Błośańskich rejow«.
Wšuźi w našych jsach a městach zapaliju w nocy do jatšownice jatšowne wognje.
Słyšym ned argument: Mimo nimskich nastawkow nichten wěcej Pratyju njekupijo!
Tema jo był teke malsny internet.
Połdnjo jo se jadnab 300 luźi zmakało pśed źiwadłom. „Zelena kapała“ jo grała, nowy promšt chóśebuskego cerkwinego wokrejsa Georg Thimme jo powědał a Tracy Neumann, grajaŕka w graśu „Greta“ w źiwadle „Piccolo“.
Jěza njejo była droga.
Lěc buźo pśistup k aktam za pótrjefjonych a za wědomnostnikow lažčejšy ako doněnta, to akle pśichod pokažo.
How móžoš se nic jano na wjelgin rědny part daś wulicowaś bajki abo z karuselom jězdźiś.
Namdušu su te běłe kwiśonkowe mroki puckowinow mě do wócowu bili.
Mej wobej smej wótrosłej z nabóžninu a teke ze serbstwom, ale weto na rozdźělny part.
Pómałem źo Pětš k žywemu płotoju.
Zasej doma su jen rozcynjali na śańko a wobraśali, aby schnuł.
We wšyknych wjelikich religijach až na buddhizm jo tradicija spóśenja.
Tak jo Smoler w lěśe 1832 na Budyšyńskem gymnaziumje załožył rěcny kružk, w kótaremž su se serbske gymnaziasty ze swójeju mamineju rěcu zaběrali.
Typiske za Mollerowe publikacije su dłujke pósćeńske a źěkowne słowa .
To płaśi na pśikład za kšunowe zele (Acker-Witwenblume).
Pśi tom smej teke gromaźe wupiłej kuždy jadnu flašcycku »Błotojskego górkego«, togo likera, kenž se zawěsće pśi kuždem cołnowanju woptajo.
Wjele pśicynkow jo trjebnych.
Wažne jo teke, až wumějo jaden sam swóje seśi, bubańc abo śišćak nanejmjenjej wupórěźaś, gaž se roztergaju.
Jeje pśisud jo, až musy wen z krejza póstawowych figurow.
Ako wusoki muž w SS běšo wón wót awgusta do oktobra 1944 pśikazał to póbiśe zběga we Waršawje, pśi comž běšo wokoło 100.000 njewinowatych luźi swójo žywjenje pśisajźiło.
Maks jo wšyknych pšašał, ale wót nikogo njejo nic dostał.
Naša rědownja 4a z tymi wjelesymi Witaj-wuknikami jo to cełe derje zmejstrowała.
Wjelicke su kórby za nose nje lista na kompost a nosenje sena tomu zbóžu w groźi.
Žedne se ze sobu gněśe, aby se wogrěwali.
Som wopytał Mětoju z rědnymi słowami wujasniś, dla cogo jo to nejskerjej naju slědne zmakanje.
Redakcija Casnika žycy jubilaroju gluku, strowje, dalej taku kšutosć a wjasołosć.
Muzika k nowemu šulskemu lětoju
Pó regulach dolnoserbskeje ortografije pšašak se pišo: "pó samostatnych pšašajucych sadach, teke kaž wobstoje jano z pšašajucego słowa" .
Togodla musy žeńska se dwójcy woglědnuś, nježli z psom pśez drogu źo.
Za to, jo rozkładł, su tu šulu tek ekstra z wěcej rumnosćami planowali.
Do togo stej pódměšałej słyńcowe packi a lanowe semjenja.
Michael Gough jo był britiski grajaŕ.
, Franciska Albertowa, Njeźelu, 16. junija , buźo wót zeger 15:00 w hažojskej "Towaristwowej brožni" wótpołdnjo "Wjasele do rejki".
Organizatory jězby su byli źiwadłownik Měrćin Krawc, pśedsedaŕka SŠT Ludmila Budarjowa a casnikaŕ a muzejownik Werner Měškank ako znajaŕ historije togo regiona, pśewažna wětšyna wobźělnikow jo była z Górneje Łužyce.
Ako tśinasćolětna jo dirigěrowała źiśecy chor na lětnem wobwodnem seminarje chorowych wjednikow w Budyšynje.
Drjenow słuša k Picańskej cerkwi, za kótaruž jo faraŕ Malk zagronity.
Luźe se za njeju woglěduju, a wóna se kradu naźeja, až stare wobydlarje Mužakojskeje strony budu ju wiźeś a se snaź na tu drastwu dopomnjeś.
Jaden z nich jo sakski statny ministaŕ prof.
Wón jo skomponěrował za to muziku k dwěma tekstoma Miny Witkojc.
Bjatkaŕ jo teke do serbskego Bramborskego Casnika pisał.
Šym wěcej smy, śim rědnjej to jo.
Wšake — ako Jurij Koch — su pak měnili, až buźo śěžko, take naraźenje pśesajźiś.
To su se wupóžycyli w Serbskem kulturnem centrumje.
Karlo, jaden z našych susedow, jo stojał pśi mlokowej ławje a jo se rozgranjał z pśijaśelom.
W swěźeńskem procesionje su k nim šli a su je žognowali.
Zaźiwany jo to wuglědał Domaškowy Fryco a jo žeńskej gronił: "Něnt maju južo teke wupyšnjone bomy na pśedań."
Nowy Casnik jo dolnoserbski tyźenik.
Wobej jubilara stej serbskej, což jo se teke pokazało na swěźenju.
Na prědnem jo se wobźěliło 12 a na drugem 6 wótkubłaŕkow.
Wón jo dostał rědne myto.
Město Sighişoara (hungorski Segesvár, nimski Schäßburg) we wutšobje Sedymgórskeje, kótaregož historiski centrum wót 1999 k swětowemu kulturnemu derbstwoju UNESCO słuša, jo pla turistow znate pśedewšym ako (pózdatne) rodne městno sławnego wjercha Vlada III. Drăculea.
Wón ma kóstku a kóstkujo tak, aby druge wuslědk njewiźeli.
Toś se wzejo swój měšk a ženjo zasej wen do swěta.
Pon glědam zasej na tu kšasnu pśirodu.
Pśi tom dejali na to źiwaś, až jěmy mjenjej měsa a za to wěcej balastowych maśiznow we formje sadu a zeleniny.
W nimskej rěcy jo jagarje wužywaju za gowno źiwiny a psa.
Jich tuchylny staw pak wugótujo se nanejmjenjej rowno tak kompleksny.
To jo namdušu lutna wěrnosć.
W Žylowje jo ta cerkwja hyšći taka była ako pśecej, ale wšykno druge jo kradu hynakše.
Bejny źěl groźišćowego nasypa su luźe pó kśesćijanizaciji bóžko wótnosyli.
Njezabydnu rozgłosowe koncerty serbskeje muziki z młodymi wuměłcami Chóśebuskego konserwatoriuma, kenž som z pomocu Lubiny Žuroweje-Pukačoweje organizěrował.
Mě se zda, až to źělenje mjazy župu a regionalnym běrowom njejo glucne.
Wóni su lětko pózdźej ta nowa serbska srjejźna inteligenca a te twaŕce šulstwa we wobyma Łužycoma.
To wustukoco wuchack.
Rubynarje słušaju sobu k tym prědnym, ako swěśe zapust w Dolnej Łužycy.
stwórtk, 16. apryla /nalětnego
Njejsmy na serbsku wobchadnu rěc zwucone byli. 
Ku kóńcoju lěta kóńcy gromadne źěło z grodkojskim catering-zastararjom ISS VSG GmbH, kenž jo był dłujkolětny partnaŕ Łužyskego parka zanjasonych kamjenjow.
Zastupne kórtki móžośo sebje kupiś w Heike’s nakupowańskem marku w Prjawozu.
Lěcrownož njejo razka pśitomny.
A chto sy ty?« »Ja som žaba-skokotawka.
Kak to gjarncaŕ cyni?
Młoźeta se trjebali dlejšy cas, aby se wódychali, a casowje jo se to rowno makało z rozžognowanim swajźbaŕskego pórika.
Skrotka, wótrošk jo był sam doma, a na tom jo se wjaselił.
Stawizny jsy su byli stawnje wusko zwězane ze stawiznami Picnja.
Na krotke zajtšo wót St. Lucije w Atlantiskim oceanje lažy Barbados.
Jeje nan se stakim pódla njeje lagnjo.
Su wiźeli, kak wón te běłe kśice twari
Wón jo teke raz gótował wideo z Górnoserbami.
Wjele dobrego jo se raźiło wuwjasć pśi góźbje 850lětnego jubileja města.
Wjele lět jo sobu zestajował Serbsku Pratyju.
Źiśownje „Tyca“ Hochoza, „Słyńcko“ Wětošow, „Wila Kunterbunt“ Chóśebuz a „Wichtelland“ Dešno su se z 23 jadnotliwymi kreslankami a 1 kupkowym pśinoskom wobźělili.
Ja pak cu se jano někake wažne nowe "dypki" we jsy woglědaś.
Na bazy njasu carny flack.
Pótom wucytajoš dobru radu.
Eksemplariski za twóŕbu Kubańki jo choreografija "Balady wót kamjenja".
Ako jo była twarda, jo na njej wobraz mólował.
Prědne kšocenje su byli bójazne a njewěste: Kak zachopiś, źo hyś?
To cełe jo nastało ako projekt Domowinskeje župy "Dolna Łužyca" a DSG.
G. W.
Cyncaru njejsmy měli, ale my smy namakali stare sprochnjete głowkate wjerby.
Styri žeńske to něnto su, ako maju wjeliku zagronitosć za to, až se pšawa Serbow w Bramborskej społniju a realizěruju w praktiskem źěle a we wšednem žywjenju.
Na pśikład dajo wósebne griby w zemi.
Za nejlěpše kupkowe źěło dostanjo 1.
Wó tom pak pišu w jadnem drugem nastawku teje serije.
Jo, musymy groniś, až ze serbstwom w Dolnej Łužycy we wěstem nastupanju lěpjej stoj nježli w Górnej Łužycy.
Pśebywaš-li pěś lět zwenka Ålandskich kupow, ga zgubijo wóno awtomatiski swóju płaśiwosć.
Teke gaž njemusy to ned wótpóranje byś, weto jo to na kuždy part pśikrotcenje.
Nejskerjej njeby sam to zewšym tak wiźeł a zacuwał, gaby mě mója žeńska, póchadajuca z Mazurow, to wótergi njewulicowała.
Pśez to jo tam nastała wjelgin rědna atmosfera.
Pjerwjej až pak se woglědajomy kniglicki zgromadnje ze źiśimi, musymy na slědujuce pšašanja wótegroniś: 1.
Kšuty plan dej byś, za źiśi a za źěło starjejšych.
Źiśi deje z nimi wuknuś, informacije z drugich kapitlow wužywaś za informacije a derje rozměś wopśimjeśe.
Lej, na górach pśidu nogi dobrego pósoła, kenž měr prjatkujo.
Toś jo to tenraz kradu hynakša situacija, a ta sebje pomina tšochu hynakše pśigótowanje.
Kuždy móžo praktiski něco cyniś: Ambrozijne rostliny wuryś.
W pśiducnem Casniku buźomy wózjawiś wěcej wó profesorje Dieter Brauer.
Ale woglěd kóńc měrca jo był ten prědny oficialny woglěd Fabritiusa pla Serbow.
Toś wšyknym rozkładujotej, až jo cłowjek Serb, Serb z Łužyce!
Ale za tym tuchylu njewuglěda.
Gaž se chopi wariś, poł punta jagłow zasypaś a na małem wognju měšajucy dalej wariś.
Stakim – dalej fidlowaś.
To trjebaśo: muku, cukor, butru, twarog, droždźeje, mloko a sol.
Za se z rěcu zaběrajucego cytarja musym na kuždy pad pomjeniś nastawk wót Fabiana Kaulfürsta Kšet abo škret?
Pśi góźbje 125. narodnego dnja Fryca Latka w lěśe 2020 smy našu nowu muzejowu zběrku zgromadnje z priwatneju Latkoweju zběrku w Galeriji Bramborska w Chóśebuzu pokazali a w małkem katalogu mólby wótśišćali.
Diskusija wó to źo južo mjasece dłujko.
Dokulž zaprědka jano běłogórjańska fryjwólna wognjeca wobora na pomocy tam běšo, zapśimje ten wogeń teke tu susednu Plowic brožnju.
To co Jan wót swójogo pśijaśela wěźeś.
Ty njeměrnik!
Ale co jo se cyniło?
Kake dolnoserbske knigły planujośo lětosa, mimo tych wobspomnjetych Hanušowych "Wósłonkow"?
Gospodarstwo kraja se běźi z wjele problemami, situacija jo špatnjejša ako za sowjetski cas.
K drugemu škóźe jim chórosći, njerěšna wóda a intensiwne łojśe.
Łuchow jo město w Dolnej Łužycy.
Rad by serbske nakładnistwo wěcej knigłow a knigłow naźěłało, ale pjenjeze za to njedosegaju.
Turjańske ga lubuju wěcej komedije.
Na to jo samo hyšći měł dosć a nadosć złotakow w kapsy.
Z Budyšyna/Bautzen; Hochoze/Drachhausen; Chrósćic/Crostwitz.
Dobry kšetaŕ jo kšeta z prědnym kopnjenim zabił.
Wideo z Pragi ma nejwěcej pśeglědow.
Slědnu oktobersku sobotu su w Strjažowje wuswěśili staru wejsańsku šulu.
Na wótwórjenju ferijoweje idyle Sprjewinego ługa na kšomje Strjažowa jo był wjeliki wótgłos.
Na pšašanje, kak to buźo z ceptarjami za tu nowu šulu, jo Michael Koch wótegronił, až dej něźi połtera lět pśed zachopjeńkom jasne byś, chto buźo we wjednistwje šule.
W 20. stolěśu jo se pśesajźiło wujasnjenje rěcywědnikow, až jo město pomjenjone pó luźu ze starym serbskim mjenim »Chotěbud«.
Bórkojski amt buźo lětosa nejpjerwjej 28 azyl pytajucych (pśedewšym ze Syriskeje) pśiwześ, we drugej połojcy lěta dalšne 46.
Ten nałog su swěśili južo jěsnjej.
Jeje konkluzija ga jo: Něntejšne pilnowanja njenjasu te płody, ak by trjebne byli za wuchowanje dolnoserbskeje rěcy ako aktiwnje powědaneje rěcy.
Se wě, to jo teke wopisowanje jadnogo źěła mójogo žywjenja, jadnogo dosć wažnego źěla mójogo žywjenja.
Serbski sejm k Domowinje: „Pśipóznajomy was, powědajśo z nami!“
W tych tśich mjasecach smej měłej dosć casa za rozgrona a zgromadne dundanja pó Chóśebuzu.
Jan se njemysli, až jo napšawdu samo rozsudne dobyś.
Wuběgnuł je pśed póžycarjami dla sypnjenja wót njogo załožonego casnika.
Druge su raźili, glědajucy na brach serbskich wucabnikow, až wabjenje a dobywanje nowego pedagogiskego personala dej se tejerownosći do koncepcije zapisaś.
Pśisednjom se k njej a ju wobejmjejom.
Slědny stwórtk, 21. januara, smy ptaškowu swajźbu swěśili.
Błośańska zeleznica jo jězdźiła wót lěta 1898 do 1970. 
Ale južo te derjenja kanunowych stśělenjow su byli tak mócne, až wóni su se nutśikownje zakšawili.
Z kapitela „Reisefieber“ su cytali Irmgard Kulejowa, Doris Franke a Dr.
Erich Šwarc jo wostał wšedny luź.
Wobzamknuli su, až dej měś wucba serbskeje rěcy za Witaj-wukniki 7. a 8. lětnika jadnu góźinu mjenjej wót šulskego lěta 2010/12.
Herbert Jacobick: Ně, nawopak.
Ja som pśecej wótnowotki pśechwatany, až casy samo w łužyskich stronach, ako granicuju ze serbskim teritoriumom, jo to za Nimcow ceło njeznate słowo.
Som glědała, až w nadawkach su znate a teke nowe słowa pódla.
Wót 1995 a 2003 jo statkował ako lichy pśinosowaŕ Serbskich Nowinow.
Dokulaž jo mucny był, jo wusnuł a jomu jo se wšykno jano cowało.
»Pótom buźo zlě.«
Do togo jo Scheufele (*1957 w Barlinju) źěłał w Neuhagenje pla Barlinja.
Wóni cuju sebje ako wopory reklamowych kampanjow, ako maju pśecej jano kupowaś a kupowaś.
„Starej znatej“ Joanna Jamborojc wót rbb a Siegfried Malk ze Smogorjowa.
Ale pó casu jo se chapjało pó jsy powědaś wó Marianu a Marśe.
Wjaselśo se a buźćo wjasołe w Knězu, wašom Bogu.
Tenraz njejo była redakcija z kameru a mikrofonom jano na woglěźe w Dolnej Łužycy, ale teke w Schleswig-Holsteinskej.
Hura, cas zapusta jo se zachopił!
Njebuź rozgórjona, gaž śi gronim: "Gramujom śi!"
Bośon stoj w gnězdźe tak wusoko, nalěśe wita a glogoco.
Nadalej trjebaš kśěn.
Toś njejo žeden źiw, až jo se jomu rowno tak šło ako wjele drugim angažowanym luźam, jo měł pśeliš mało casa za swóju familiju, za swóje źiśi.
Togodla jo wón pśecej wjeleraki.
To jo była ta jadna atrakcija.
Smy lětosa kśěli wuproběrowaś nowy koncept, ale swěźenje njedaju se wót jadnog dnja do drugeg pśigótowaś.
Te pjenjeze deje se wudaś za nowe serbske struktury, ako su wužytne za pśichod a pózwignu serbski lud na nowy niwow, tak ako jo se to z Katalanami stało.
njeźelu, 10.10.2010, zeger 16.00 w gósćeńcu „Nimski dom“ w Bórkowach/Burg
Reporterka Anja Kochojc wupórajo se z kameru tenraz do Šejnejdy a Turjeja.
Na jadnej bildce wiźimy ju w měsće z wózykom: Robinson a jogo žeńska póchylatej se nad nim.
Lěto 1995 - co jo wóno pśinjasło našej Domowinskej kupce w Trjebinje w župje Běła Woda/ Niska?
Muzej namakajośo na Wejsnej droze 41. Wjas słuša ku wjelikej gmejnje Halštrowa hola.
K pśetwarjenju wustajeńce jo bramborske ministaŕstwo za kulturu 85% kostow pśipłaśiło.
Teke nic wótbiśe zwóna we jsy, zwón jo dwanasćo razow bił a z tym wołał do połdnjoweje pśestawki.
Nicht ga njoco, aby se něźi paliło!
Cyniś rada sobu w AG?
Kaki śichy, měrny kraj!
Na karnewalu w Chóśebuzu su za to južo zwucowali a wiźimy, až su měli te „zelene“ pśi tom swójo wjelike wjasele.
Rowno lětosa.
Žeńske zasej jan mógali wikarki byś a su 1946 dostali 75 % faraŕskego myta.
Toś by se wjelgin wjaselili na Waš woglěd w Dolnoserbskej bibliotece w Serbskem domje w Chośebuzu.
Klemensojc: Wjelgin wjeliki.
Wó tom jo informěrował wjednik Rěcnego centruma WITAJ w měsće Kito Ela cłonkow župnego pśedsedaŕstwa wałtoru tyźeń.
Na šesć njeźelach pśed jatšami pak njetrjebaš se spóśiś.
Och, gaby mójo žywjenje twóje kazni kradu źaržało. Ps 119,5
Tak mógu interesenty se woglědaś gólu, lěcrownož to socialne žywjenje na tom městnje jo kradu wobgranicowana.
To jo pak był nejwušy cas, Pettson.
Chóśebuski wušy šołta Holger Kelch, ministaŕski prezident a pśedsedaŕstwo koncerna LEAG su byli pśipódla, ako su wjacor z pšosonymi gósćami wótcynili pušćalnicu.
Gmejna toś tuchylu jadna ze zwězkoma za wódu a zemju Małksa-Tšawnica a Gorny kraj-Kalawa, z wokrejsnym amtom za pśirodošćit a z tym za twaŕ drogow, aby dostali pomoc za sajźanje bomow a załoženje biotopa.
W drugich šulach młogi raz zewšym njewuce serbšćinu.
Wina na tom su awtorske a stwóriśelske pšawa (Urheberrechte) na Šwjelinych tekstach, ako su płaśeli 70 lět pó smjerśi Šwjele.
„Ze swójeju głowneju twóŕbu ‚Struga‘ jo Lorenc stajił Slěpemu trajny pomnik.
Dej źiśam powěźeś, což jo wiźeła a słyšała?
Nowa studija jo stakim naspjet wobwěsćiła, což genetikarje su južo pśed styrimi lětami za Europu wuslěźili.
Kobyły a hengisty su byli kšasnje wušropowane a jich głowy ze struskami a kwiśecymi gałuzami wupyšnjone.
Gałuzy praskaju až do zemje, górjejce a dołojce, nalěwo a napšawo.
Na jawišću njejsu jano te „burstakarje“ wustupili, ale teke jich pśijaśele – rozmjej, druge rejowaŕske towaristwa z cełeje wokoliny: z Tšupca, Noweje Niwy a Běłeje Góry.
Domowina jo kšywowy zwězk serbskich towaristwow a ma swójo sedło w Budyšynje.
To druge jo se nadawało ze jsy.
A bźezmócna a wěcej za sebje dalej groni: »Ale dla cog ja wó tom nic njewěm?« 
Teke nowe lěto hyšći tak zachopijo.
Erich Arndt, faraŕ na wuměńku a cłonk NKFD (Nationalkommitee Freies Deutschland), jo how wugronił swóju starosć wó wuwiśu DDR.
Program wopśimjejo referat k historiji šule.
K drugemu: Wóna buźo pšosyś na rozgrono z wejsanarjami pśi wognju we farskem gumnje.
Take lisćiny pak su nam šćita datow dla njepśistupne, a dla togo smy na Wašu pomoc pśipokazane a pšosymy Was:
Doma jo pla starkego Pettsona.
Róža Domašcyna take wósebnje wuběrnje wugbajo – twóri ze swójimi basnjami »šćitane strony« za rěc a jo pśi tom zrownju pósrědnica mjazy rěcami.
Awtory su teke wó tom powědali, kak mógu Serbsku Pratyju z pisanim hyšći wěcej ludoju zbližyś.
Rowno tak wažne – snaź hyšći wažnjejše – jo pak gromaźe graś we jadnom měšanem mustwje.
Na 8. nowembrje 1995 su se domacne a pśiśěgnjone prědny raz zmakali, dokulaž jo jim pśichod Lipjego na wutšobje lažał.
Pśiducu sobotu, 13. maja, se zasej zmaka Dolnoserbska rěcna komisija.
Kurjetko wzejo Timo młogi raz do rukowu.
Młoge su jomu wutšobnje gratulěrowali a su jomu za pśichod žycyli to nejlěpše wót togo dobrego a wósebnje kšute strowje.
Wóna stara se teke wó dobru zgromadnosć, tak aby se kuždy derje cuł.
Take argumentěrowanje mam za wopacne.
Jo wobspiwał starosći młodych luźi - na pśikład, dla cogo jo žywjenje młogi raz take śěžke.
Och derje, nam jo to město how, źož kjarliže spiwamy a namšu pśichadamy, lube a dostojne; ale to město ja njeměnim.
Domowina se how pilnujo, aby pśi jadnanjach wó nowe financne wujadnanje glědali na nowe pótrjebnosći. „Załožba jo we zachadnych 21 lětach tśeśi źěł swójich financow zgubiła, glěda-li [...]
Kužda stwóŕbicka jo wósebna!
Deutsche Nachdichtungen: P. Janaš.
My wěrcujomy z curryjom polewanki, juški, rajsowe, jajowe, měsowe, rybjece a pjerinowe jěze.
Cu na tom městnje hyšći raz wuzwignuś wjeliki wuznam, kenž ma rowno toś ta kantata za chory a spiwarjow w Dolnej Łužycy.
»Źi do zagrodki a pśinjas dwa głowkatej salata«, groni maś, mjaztym až głažki wótrěwa.
Pjenjeze jo zezběrała mója žeńska Claudia.
Pózdźej jo se dalej wuwił pśez Nikolaja Trubetzkoja .
Kněžaŕstwo pak dej se mysliś na problemy cełeje towarišnosći.
Na wótpołdnju su wóni byli te głowne aktery moderator Karsten Feucht, Antonia Mertsching ako politikaŕka Lěwicy w Sakskej a Marion Scheier, pśedsedaŕka DGB w pódpołdnjowej Bramboŕskej.
Wona pśi tom głownje tśi žeńske ze jsy pśedstajijo.
To jo za mnjo togodla tak zajmne a wažne, dokulaž w tej diskusiji cesćej słyšym, až su te Gornoserby to słowo „Sorben” pó wójnje 1945 do Dolneje Łužyce pśinjasli, a až njejo to słowo „Sorben” dotychměst pśi nas Dolnoserbach znate było.
Dobry pśikład, kak smy póstupowali, jo naša njewjericka.
Superkokot w Mósće jo wubuźił wjelike emocije!
Togodla cesto teke stojecy pišo a cyta.
Glědaj za njeju, dokulaž jo tak cesto tužna.«
Pisana jo nazyma a tek tšochu chłodna z dešćowatym wjedrom.
Pótakem buźćo zasej narske a glědajśo do našych nowych zešywkow abo do interneta, tam stoj teke naš nowy program a pśizjawśo Waše kurse wu nas.
Niski start: Kak to pšawje źo, wěstej Daphne a Mandy.
Na drugem boce by se wjaselił, gaby mógał pśinosowaś z nowymi idejami a młodšym głosom k Casnikoju.
Ale teke na markach jatšownych jajow w Barlinju a Drježdźanach, kótarež ga pśed tym dało njejo, jo se mě raźiło tak młoge zajmne jajo zwarbowaś.
A mě njedejało luto byś Niniweja, takego wjelikego města?
Casy pak myšku łapijom a njok ju pokazaś.
Su woblutowali napśeśiwo Casnikoju, až jo mało pśiglědarjow.
Domowinskem kongresu w lěśe 1987 jo młoda serbska wucabnica Weronika Golcowa z Radowize w diskusiji groniła: »Moja generacija jo se naroźiła w socialistiskem nalěśu.
Za to su źiśi se jomu źěkowali ze serbskimi gódownymi spiwami a gronkami.
W tych twarjenjach w měsće Flensburg jo šula za dańsku mjeńšynu.
Z toś teju akciju su mógali casowje bliske wótwórjenje aktow dojśpiś.
Tenraz ako wědomnostnica.
A to jo jano małki doglěd do takich aktiwitow.
Jo powědała, ako drje dłujko wěcej nic, až jo musała chylcycku wopśestaś, gronjecy »Mě se tak zepěra.«
Ako běšo tak wusoko, až móžašo pśez plańki na łoź glědaś, wiźešo tam carne tšumplate zwěrje, kenž chapjašo łajaś, gdyž Pětka wuglědnu. 
Hansko jo Grejtku wuměrnił: "Njepłac, sotśicka! A njeměj žeden tšach! Som se wěsty, až skóro namakajomej pomoc".
Por mejtarjow wót domowniskego muzeja wuglědajomy z numerom 61 Nepilic žywnosć z bolaneju śpu, kenž jo wěcej ak 200 lět stara.
Serbski ludowy ansambel prezentěrujo pětk, 13. september, zeger 19.00, w Serbsko-nimskej cerkwi we koncertowem rěźe „Wjelicne twóŕby choroweje muziki“ serbskich, nimskich a mjazynarodnych komponistow wót baroka až k modernje.
Take nagubki su w lodach dawno rozpśedane, a how a tam su luźe chopili je sami šyś.
K tomu smy w Casniku we wudaśu 21/2019 južo wšake pisali.
Manfred Stolpe jo se z nimi rozgranjał a jim zlubił, až nowa serbska załožba buźo k tomu pśinosowaś, až serbska rěc a kultura dalej žywej buźotej.
"Gaž kritikarje gronje, až my smy jano papjerany tiger mimo zubow, dla tog až njamóžomy nic sami wobzamknuś, ga jo to jano źěł wěrnosći.
Wětšy źěl kónjow jo pśišeł z Běłeje Góry – wót kónjeceju dwórowu Jerol a Wehlan.
Błośański muzeum w Lubnjowje a na Lědach jo měł lětosa wjele tysac woglědarjow.
Było-li wěcej spadkow w nalěśu, by žni byli hyšći lěpše".
Mjazy nimi su pak teke žedne z Dolnoserbskego gymnaziuma.
Barliń jo jadno z nejwětšych městow pó wobydlarjach w EU.
Mam to za dobru wěc, až su Janojc woglědali na swěźeń do Kamjeńskeje župy.
Wóna se až do źinsajšnego na wusokem niwowje dalej wjeźo a se rozšyrijo – w toś tom jadnučkem muzeju w Dolnych Błotach.
Interview informěrujo mjazy drugim wó stawiznach towaristwa, jogo głownych aktiwitach a jogo strukturje.
Z nim zdoby se prědnego dupjeńca.
Zlubił pak jo, až za jadnotliwe źiśi buźo wopytaś transport organizěrowaś: „To pak jo prowizoriske rozwězanje, nic na pśecej“.
Weto kněžy se we jogo pcołkaŕni měr a pcołki njezběraju hyšći wjele.
Spiwarje, grajarje billarda a wognjowe woborniki tejerownosći budu jen wužywaś směś, tak ako seniory a camperaki.
Howacej dojźo k tomu znatemu jo-jo-efektoju a my, město togo až wótebjerjomy, hyšći wěcej pśiběramy.
A gaž jadna njejo se tak pilnowała, kak jo jej mama doma pón wumjatowała, až jo musała to skomuźone nachwataś.
Tak buźo w januarje w Nimskej cerkwi ekumeniska namša, na kótarejž budu teke serbske prjatkowanje a kjarliže k słyšanjeju.
Pśi góźbje zgónijośo, kak nastawa a kaku móc ma taka pśilejnica.
Wón jo był wšen zapalony: "Nowa wustajeńca jo wětša, wěcej informatiwna a awtentiska!" Tudy pśi "Łužyskem kupanišću" su stwórtk wótekšyli prědne dwójorěcne busowe wustanišćo wobchadowego zwěstka Górne Łobjo.
Waga kipjo se – njepada!
Wot togo nowego słownika su južo bejnu licbu pśedawali.
Pśi tom se wobrośijo na gólca: »Groń, njejo našo awto južo raz njegluku měło?«
, LND, Załožba za serbski lud abo Serbska wósada.
Łužyca – RBB
Až pśisamem styri lětźasetka su musali se minuś, až my to mamy, to jo wopšawdu kritizěrowaś.
Tam som tśi raze na wšakorakich kubłanišćach studěrował, mjazy drugim na Lomonosowej uniwersiśe a na Puškinowem instituśe rusojskeje rěcy.
Z mlokom jagły a kšupy njejsu jano Slěpjańske rad jědli.
Na tom njerěšnem flaku dej se raz twariś kupnica.
Na jeje klinje jo něnto Lenka.
Njewěrjeca wobglědujo se Karina tu jadnoru blachowu tejzku.
Z tym serbskim pśežywijom wjeliki źěl mójogo casa.
Z cepami su zabijali kokota
Tak ako w drugich stronach Łužyce feluju teke w chóśebuskich, grodkojskich, gubinskich a baršćańskich stronach gójce.
Wóna znajo recepty, pó kótarychž móžoš wariś lěbgódne zupy a pśigótowaś zelowy twarog abo salaty.
Błośańska zelenica jězdźi we jogo piwnicy dalej
Ja njewěm cogodla, ale tam su pjera z kopicami lažali.
Zarědowanje jo moderěrował šołta Janšojc Helmut Badtke.
W europskej kuchni se wužywa pśi pjacenju gódownego pjacywa.
Go jo jadne strategiske delkowe graśe za dwa grajarja.
Na pósejźenju Serbskeje rady jo referentka kubłańskego ministaŕstwa Ulrike Klewens nalicyła wjele njerozwězanych dypkow za taku koncepciju.
Su měli za nich teke swóje serbske mjenja.
W Borkowach - pśi droze do Myšyna - dej se załožyś nowy centrum z firmami, rucnikarjami a drugimi.
Rědny kamzolik jo małemu Tyšarjowemu tak derje pśistojał, až su mě jen wótergi zawiźeli.
To groni, až muse tam źěłajuce wuměś wšake rěcy. „Jo, my musymy znaś te rěcy, hynac to njejźo.
To jo grajkanišćo w Prjawozu.
Měrnje wóstaś.
Toś by kreatiwne Serby wót Barlinskeje SKI wěcej pódpěry wót tych lubych sotšow a bratšow z našeje serbskeje Łužyce se zasłužyli a dostaś dejali.
Južo 1883 jo towaristwo wobzamknuło, teke nimskim studentam financielnu pomoc pórucyś, jolic se rozsuźiju za nawuknjenje serbskeje rěcy a statkowanje w Serbach.
Lute luksusowe produkty! Brambodu njejěm.
Kóstkuj jadenku, aby jen pśeskócyła.
Gaž jo było z tym gótowe, su wšykne gromaźe spat šli."
K tomu sćo wjelgin wutšobnje pśepšosone.
Howacej we jsy we wšyknych „starych” domach serbske drastwy maju, někotare nowe su se weto zasej wobstarali.
Suńśo wašu panwej a slědk wusoko górjej, až twóritej nejwušy dypk śěła.
Frank Förster ze Serbskego instituta w Budyšynje.
Iris Donnerojc a Beate Furchtojc z Lipska buźotej k tomu žedne spiwy zgłosyś.
Pśewjele źiśi a młodostnych jo wót starjejšych kuždy źeń k jich celam dowózonych, měni Birgit Heinowa wót Powšyknego nimskego kólasowego kluba w Měsće.
Marceloju Koalikoju, tomu młodemu blidarjeju a nowemu młoźinskemu wjednikoju w Drjenowje, pak jo se to derje raźiło na młoźinskem zapusće prědnu njeźelu we februarje.
Wóno jo to nejstarše a bu 1959 wobzamknjone.
To jo njekokotojski.
Kak te rejuju, spiwaju a pón hyšći graju - to jo kšasnje!
Lětosa we februarje jo měsćański parlament w Chóśebuzu wobzamknuł nowe serbske wustawki za město, pó kótarychž ma se serbske žywjenje, to groni wósebnje spěchowanje serbskeje rěcy a kultury, rědowaś a wjasć.
Hyšći až do 2. septembra 2019 móžośo se wustajeńcu „Serbska drastwa jo žywa“ w cerkwi w Nowej Niwje woglědaś.
Jo źe ceło normalnje, až som sebje z rozgronow staršych luźi wjele wótsłuchał a mjazy źiśimi, pśedewšym mjazy nami gólcymi, jo se wjele serbski powědało a toś njejo był žeden źiw, až jo se ten mały Hanuš južo prědne zakłady našeje rěcy pśiswójł a mjazy gólcymi teke wužywał.
Na to stanjo gribk-Pipsi a jomu napśeśiwo ženjo.
Pótom wuběgnjo do domu, górjej na najśpu a nutś do swójeje pótajmneje budy.
Źiśam 1. do 3. rědownje su pokazali muzikaliske graśe „Maks a Moric“ wót Wylema Buscha.
Na serbskich slědach w Nowej Niwje a Tšupcu móžośo drogowaś sobotu, 4. septembra, zeger 9.00 až do 14.30.
Naraz stojmej pśed Janom Bartom, znatym źinsa pśez Witaj-projekt, a jogo žeńskeju Ernu, z kótarejuž som w Budyšynje na wušej šuli do jadneje rědownje chójźił.
Faraŕ na wuměńku Helmut Hupac jo w něgajšnej serbskej cerkwi pśed něźi 90 namšarjami serbski prjatkował, za nimskich su měli pisny pśełožk.
Pśiź k nam twójo kralojstwo.
Kněni Wěncyna šćerkoco z klucami.
Gorholt jo gronił, až něnto hyšći njejo wótwiźeś, kaki wužytk taka opcija docełego pśinjaso, a až ministaŕstwo njama hyšći žedno měnjenje k tomu.
Wutšobicka, smjej se!
Až do teje stacije jěźo moderny lift do nejwušych stron Małeje Fatry.
Dr. Bernd Fabritius, zagronity pla nimskego kněžaŕstwa za nastupnosći narodnych mjeńšynow, jo na zgromaźinje Domowiny w Chrósćicach Domowinu cesćił a se jej źěkował za „wjelicke źěło, wěcownosć a glědanje do pśichoda“ a za „cesny angažement“.
Partaja Łužyska alianca njejo wordowała k lětosnemu krajnemu wuzwólowanju dopušćona.
Waša škóda!
Pśecej zasej te kulki.
Pśewzete teksty pak njejsu jano wobogaśili fundus serbskego pisnego słowa, ale su serbskim cytarjam rozšyrili horicont do słowjańskego swěta.
"Som pak spěšnje nimsku rěc nawuknuł a serbske pśijaśele su mě pomagali se zažywiś, wósebnje pak słowakske kolegi w baletu a česki dirigent Jan Chlebniček.
Wuco na šlodaŕka jo pśinosowała k pówušenju zajma na drastwy a jo se zesamostatniła ako drastwy wušywaŕka.
Prjatkujo se jadnu njeźelu nimski a serbski a drugu (wótpołdnja) jano serbski; pśi serbskich namšach spiwa se stawnje serbski.
Wjerbański Domowinski pśedsedaŕ Horst Wolk ze źowku.
To jo teke wobtwarźił Berndt Weiße, Chośebuski šulski decernent.
Gregor Kliem doma za źěłowym blidom.
Co to jo, ta nowa serbska muzika?
W běgu 1990ych lět jo južo raz źěłał w Chóśebuzu ako faraŕ studentskeje wósady.
Bom se w Europje w parkach sajźa, wětše formy teke w zagrodach.
Kijaškowe łopjena su měnjate, wopak-jajojte až klinate a swětłozelene.
Te wěcej njejsu kśěli domoj, su kśěli how hyšći dalej wostaś.
Pśi tom pak jo how namdušu wjele k woglědanju! Pla kněskego dwóra w Klukšu pśiźo Sprjewica ze Sprjewju zasej gromadu, ale wót grodu w Lichanju źěli se rěka k drugemu razoju.
(dalej na 6. boce)
Ale Zinzendorf jo to wótpokazał a kšuśe pominał, aby jomu tu kutšu zapśěgnuli, dokulaž hyšći na samem dnju dalej musy.
Nan zdychnjo.
Wóno zmóžni swětło abo samo powětš nutś a wen pušćiś.
Na rejtaŕni kśě pitśku k tomu pśinosowaś wuchowaś tu kónjecu družynu a pówušyś znatosć togo zwěrjeśa.
Ale nejpjerwjej su wónjańske proby nuchali: lawendel, mjetwju, eukalyptus a druge zela.
A tak ako łoni bu Justin Lawk ze Žylowa pócesćony ako nejlěpšy wrotaŕ turněra.
Wjelgin woblubowane jo teke "glědałkowe kupadło".
Kuždy móžo naraźiś jadnotliwego abo kupku luźi za to cesćenje.
A korona-kriza trjefi to rejtowańske towaristwo w Žylowje rowno w toś tom lěśe, w kótaremž tam wótere jubileje maju: Pódla 50. jubileja swětkownego turněra su pópšawem tek kśěli swěśiś 60-lětne wobstaśe rejtowańskego towaristwa, 30-lětne wobstaśe rejtaŕskeje šule w Žylowje a 45 lět terapeutiskego rejtowanja w Žylowje.
Hyšći lěpjej jo pód kšutymi gumijowymi śańke rukajce z bałmy měś.
To jo take kśikanje, až samo kury dakotajucy wuběgnu a se schowaju.
Něnto pak, pśez swójo pówołańske nazgónjenja, familijowe wobstojnosći a dwě góleśi Darinku a Aleša cujo wóna, až jo pušćiła kórjenje a se wusednuła.
Nam w Rogowje lažy w tych dnjach a tyźenjach, to se wě, wósebnje na wutšobje, až naša wjas stojecy wostanjo a se nic we wuglowych jamach zgubijo.
Togodla su byli diskusije dla togo w zachadnych tyźenjach a mjasecach bejnje mócne – nic jano we frakcijach a wuběrkach měsćańskego parlamenta, ale wósebnje w tych měsćańskich „jsach“ – w Žylowje, w Depsku, w Dešanku a hynźi.
Studium pak jo se oficialnje napśecej zacynił.
To jo tež Juro Frahnow, kenž jo tenraz namšu źaržał, w swójom wuwitanju gronił.
Zwucowanje a nagrawanje stej derje běžałej a 2007 jo wujšła CD »Za našymi gumnami«.
Póbitujo wót łońskego lěta mimo jawišćowego programa teke paralelny akademiski program k mjeńšynowym temam (pśedewšym za studěrujucych), kótaryž organizěrujo towaristwo »Divers« z pódpěru Měta Nowaka.
Studenta Therese Hoy a Carlo Kisser slěźe za tym, co wěźe a měnje měsćanarje wó Serbach.
Jo wulicowała, až jeje šwigermama z Rogowa jo se za swójogo syna skerjej bogatšu žeńsku, ako teke z Rogowa jo, žycyła.
"Ten smy pón pśecej wužywali za cytanje a zaběranje w serbskej wucbje", se wón spomnjejo.
We tom inferno jo zginuła Ruth Winklerojc, źowka młynikarja w Małem Limbarku.
Zwiski k Domowinje njejo Jutta Kaiserowa žednje rozwězała.
Źinsa wobsejźi tu mólbu Serbski muzej w Chóśebuzu, kupiła jo ju Załožba za serbski lud.
Wobglědniwje smej źurja wótcyniłej.
W Łužycy rozšyrja se nowy grib k jěźi, na łatyńske pomjenjony Na serbske by mógli jen "falšny cerwjeny grib" pomjeniś.
Potom tšugamy wobělone jabłuka na tšugałku z wjelikimi źěrkami a rozdźělijomy je na śěsto.
Ale kak rady by kśěła tek serbski móc.
Tikety za pśedstajenja w kinach, ako su se na městnosćach pśedpśedani kupili, mógu se tam slědk daś.
Z mužakojskego stawowego kněstwa su někotare zakaze serbskeje rěcy znate a slědny z lěta 1823 jo pódpisany wót wjercha Pücklera samego.
wót 8. junija až do 19. ju nachylnje zamknjony.
How jo jich dogromady 90.
"To jo był za mnjo rědny cas, srjejź słowjańskego žywjenja žywy byś, se z tamneju kulturu, literaturu a stawiznami zaběraś a póznaś zwiski mjazy Serbami a Čechami.
Oranienburg jo město w Bramborskej a stolica wokrejsa Oberhavelland.
»Z togo nic njebuźo!«
To jo chytše graśe.
Wuglowe jamy tencas njejo tam dało a toś njejo šoseja za Carneju Plumpu nalěwo wokoło teje wukopaneje źěry šła, ale jo wjadła bejny kus dalej na pódwjacor.
Město stopnjoweje seśi móžo w kórtach teke drugi koordinatowy system ako linijowe kśidno zakreslony byś a dajo se teke za městne pódaśa wužywaś.
Po abiturje smej pón šłej do Małego Wjelkowa na studij wucabnikojstwa.
A mama jo se wjaseliła, gaž taki pśidank jo pśišeł do gjarnca.
Ten nałog, až we jsach we adwenśe se taki mark organizěrujo, jo nowy.
W Tšupcu, na drugem boce Błotow, jo towaristwo za domownju a turizm w pódobnej situaciji.
Zwjercha we wusoknosći mějaštej 40 gradow C. zymy (32 R.).
Ako prědne pśinjaso Witko prozny stojak: "Pšosym, how jo majski bom!"
Wót how wiźiš cełe město.
A co wóni tam wiźe?
Źož jo w slězynje wiźeś delkowa sćěna a źož jo něga był gósćeńc, nastanjo nowotwaŕ źiśownje "Milenka" wesrjejź Rownego.
Južo wót lěta 1810 běšo wucba jano w nimskej rěcy.
Tam jo Christa Dziumblina dostała cesne znamuško Domowiny.
To pokazowanje knigłow pśi stojnicach jo jano jaden źěl programa na Lipšćańskich wikach.
Jeje cigareta se pómałem dymi, tam a zas na njej śěgnjo a pópšawem by z nim něnt, rowno w toś tom wokognuśu … Jo teke głodna.
„Ja som něnto how we Wjerbnje, w Błotach, w Bramborskej žywy.
Bóžko jo wón něnto južo dłujki cas chóry.
Kuždemu źěloju śěła mógu źiśi wěsty źěl drastwy pśirědowaś: głowa – šapka, šyja – šal, brjuch – anorak, ruka – rukajca, noga – zec, palce – crjej.
W serbskej bibliji a starej Pratyli njejo jano wuknuł to serbske cytanje, ale pśez to jo rosł pla gólca ten zajm za wšykno serbske.
Thomas Bergner, wjednik źěłoweje kupki "měsćańske źěle", jo zastupił wušego šołtu Holgera Kelcha, kenž dla strowotnych zawinow lětosa njejo mógał pódla byś.
To pó- trjefijo ten tak gronjony "mały wobchad pśez granice" do Pólskeje a płaśi nejpjerwjej do 10. januara.
Teke, gaž nas wóna njejo pśecej lubje witała.
Wót togo njejo w Nimskej jano rolnikaŕstwo pótrjefjone, ale teke strowotnistwo a wótwardowanje chamnych a chórych – dwójake wobcerjenje, źož wjele pólskich luźi źěła.
W lětach 1944 do 1946 stej wobej Wjerbańskej chora mjelcałej.
Mama jo kśěła wjeliki zagon, ten Brodak wóraś, a mej z bratšom smej musałej kužde jadnogo woła wjasć.
Žałowaŕska namša buźo zeger 10 w Ewangelsko-reformowanej cerkwi, Tröndlinring 7. Tam prjatkujo Simon Froben, prezes Ewangelsko-reformowanej cerkwje w Nimskej.
„Die Truhe” pak jo dalej žywa!
Zasej pla póstole namakajo Pětš wšykno njezměnjone.
Hendrich Jordan pak njejo jano był dobry wucabnik a płodny spisowaśel, ale tejerownosći nabejny organizator.
»Źinsa dopołdnja.«
Drogotnostka z našogo archiwa: Rozgłosowa woklapnica 2009 (1)
Ako mudre tu gwězdu wiźechu, zwjaselichu se wjelgin a źěchu do domu a namakachu źiśetko z Mariju, jogo maśerju, a pśemódlachu se jomu na kólena padnjece.
Robinson to hyšći njewěźešo, ale wón jo zgóni, ako pózdźej se z nim rozgranjaś móžašo.
Pon jo se rědny strus połožył na Jordanowy row.
Lubowarje starobkow se naźeju, až budu tam stare nowiny namakaś!
Wóna jo w awgusće pozicisku papjeru "Pominanja na aktuelne planowańske procese w Łužyskem brunicowem rewěrje" zestajała.
Gaž wěš, kak rědka jo wóda w pusćinje, pótom rozmějoš, cogodla jo Žydam zakazane, swinje měś (3. Mojz. 11,7).
Wó starych słowjańskich swětych gajach a swětnicach
Wót togo casa jo se wužywała cerkwja swětego Pětša jano pśi wósebnych góźbach.
Póglědajomy do Casnika
Pětš mjelcy.
Lěpjej by było, gaby něco nutśi měł.«
Józef Klemens Piłsudski jo był pólski politikaŕ.
Ako pśiźo Fabian ze šule domoj, co mama wěźeś:
Slěd barwow jo módra, cerwjena a běła.
Źinsa dejš źěłaś za wěste cilowe kupki a wuslěźiś jich wósebne zajmy.
Lylowe kśice su nowy fenomen.
Pětk, 22. měrca, budu se cłonki Domowinskego towaristwa "Serbske koparje" zmakaś na wósebnu zgromaźinu.
Pětš powěda ceło jasnje a wuraznje.
Kónje ga njamógu w bydlenjach byś.
Zajm za to serbske a sympatija za njo wótbłyšćujo se we filmje wó Leichhardtu tak ako w drugich produkcijach Kohlschmidta.
"Wjelgin derje.
Z fararjoweju manźelskeju Jordanov z Klětna som swěśiła namšu na Dnju stwóŕby w septemberje.
W suchem casu su pśedewšym nocy zymnjejše.
Teke tej stej flakatej: "Owjej, z toś tych kwětkow njok wěnašk wiś."
Wóna jo mě powěźeła to: “Južo na kóńcu januara lěta 1945 su k nam pśijěli prědne wuběgańce.
Ja som se kupił "Statistik der Lausitzer Sorben" wót Arnošta Muki a mytowany roman "Stern 111" wót Lutza Seilera.
W tej AG zaběrali su se z drastwu, za kótaruž jo wóna měła originalnu pódłogu.
Gaž wón co z nim pšawowaś, wót tysac pšašanjow njeby wótegronił jadno.
Wó wódnem mužu Zdawna južo pśiśěgujo nas luźi wóda – nic jano togodla, až ju trjebamy, aby se pśežywili, ale teke dokulaž wóna wubuźujo fantaziju a słužy wochłoźenju.
Łušćański (prědku) - stej z wjelikim zajmom słuchałej na wšykno to, což jo se how groniło a wobzamknuło.
Tak wóstanjo nam dr. František Vydra pśecej we dobrem spomnjeśu – ako dobry a zwěrny pśijaśel Serbow.
Sćo to južo cynili?
Pó snědanju weze wón swóju sekeru a cełu broń a źěšo na rubanje. 
Wšykne luźe su se mě pšašali: »Groń mě raz, źo ga jan te Časece laže, źož ty bydliš?
Slěduju někotare dny z miłym dešćikom.
Dalej buźo to grono wó temje “Serby a lěto 1945”.
Slěźenje na tom polu jo wobśěžne, dokulaž bywa licba tych luźi, kenž te serbske pomjenjowanja znaju, pśecej mjeńša.
Nic jano kósoju, kenž na nejwušej gałuzy nalětnu melodiju spiwa, se raźijo, tu tužnosć wugnaś.
Mimo togo su gwězdy w uniwersumje dalej pšec ako słyńco.
Dolnoserbšćina gromaźe z górnoserbšćinu słušatej k kupce serbskeju rěcowu w ramiku pódwjacornosłowjańskich rěcy.
Karowanje žabow:
Weto som dostał wót powědaŕki za zjawnostne źěło Serbskego sejma powěsć, až take zjadnośenje jo pšosyło w mjenju serbskego luda na 26. 09. 2019 pla zwězkoweje kanclaŕki, pla ministarja nutśikownego, pla pśedsedarjow frakcijow Zwězkowego sejma a pla prezidenta Zwězkoweje rady wó pśipóznaśe Serbow ako indigeny lud pó konwencijach a rezolucijach UNO.
How jo se něga mlała hejduša za kloštaŕ Dobryług.
Daś źiśi wuknu serbšćinu nic dla togo, aby se lažčej měli w rušćinje abo se lěpjej we wukraju dorozměli, ale dla togo, až su Serby!
Te su pón za znowske spiwanje.
Namša se zachopijo 15. 08. 2020, 13:30 góź.
Wótegrono na prědne pšašanje pišćo do prědneje smužki, tam stoj "1".
Pśi tormje w Bórkowach jo mě wóna pśeraźiła, až jo pśiswójźbna kanclarja nimskego rajcha Bismarcka.
Pśeliš rady pak jo teke pśisłuchał luźam, gaž su powědali wó něgajšnych casach.
Wšykno se how namakajo, což za to notne jo, aby serbska drastwa ze wšyknymi pśisłušnymi źělami se zgótowała.
How jo to funkcioněrowało, až z takego źěłowego kružka serbšćiny, kenž su pśed někotarymi lětami zawjadli, jo pózdźej cuzorěcna wucba wordowała.
Pó kóńcu drugeje swětoweje wójny jo wón dobył wjele zasłužbow pśi natwarjenju ludowych wusokich šulow w Mecklenburgu-Pśedpomorskej.
Někotare wobźělniki su cesćili we swójich wótegronach wiselnosć Domowiny we jadnanjach ze statom a aktiwnosć a angažement Domowiny na pólu rěcy a kultury, su cesćili pśedsedarja Domowiny ako paršonu a zastupnika serbskego luda.
Hołtaŕ jo prozny.
Słowakska pak jo dejała pó jeju wugnaśu tysac lět śerpjeś pód hungorskim kněstwom.
stwórtk, 30. julija /žnjojskego
Jomu slědujo Steffen Tuschling, wón ma w Měsće poł městna, wobgranicowane na pěś lět.
Połojca buźo južo srjejź 2020ych lět pšec a tśeśi źěl pór lět pózdźej.
“Som tencas wjele serbskich knigłow cytał - na pśikład te tśi knigły wó Feliksu Hanušu wót Jurja Brězana.
Ale co tam jo?
Wóna wustupujo w rozdźělnych žywjeńskich rumach.
W starem lěśe som se wó městno ako redaktor Nowego Casnika procował, a wjaselim se něnto w nowem lěśe pśipódla byś.
Wón jo trjebał kokulu, nowy směr w žywjenju.
Za swójeju pśijaśelowu kobołka a placka njejo se wěcej zajmował.
Kiribati jo njewótwisny kupowy stat wósrjejź Śichego oceana a cłonk Commonwealtha.
Pśerězna gustosć zasedlenja ako licba njejo pśecej wjelgin wugroniwa.
Tegdy su pśešmarnuli wót boka EU pjenjeze z regionalnego budgeta a dla tog su wóttwarili zjadnośeństwa za regionalne planowanje.
Ze šypu na kamjenju dej byś na to dokradne městno pokazane.
Twój słužabnik jo pśez twóje kazni napominany. Ps 19,12
Gaby pak na nje cakali, by zasej cas pśejšeł a zasej by se nam źiśi – a z nimi rěc – zgubili.
Wóni pśedewšym wjelgin witaju póbitowanje datajow k wobźěłanju.
 Chtož co do cuzych krajow a co tam swóju gluku namakaś, dej pjerwjej něco nawuknuś a sebje wšaku nadobnosć nadobyś. 
Na to dopominaju mjenja městow ako Salzburg abo Bad Reichenhall.
Groni se jej Anemarijna polka.«
z Depska.
Tam we popajźeństwje njejsu žednu naźeju měli, nic na Boga daniž na domojpśiźenje.
Wustupujo w lěsach, we ługowych łukach a w bagnach Eurazije a pódpołdnjoweje Afriki.
To groni šula, źož rěc se mócnje nałožujo, tak ako pla nas južo Witaj-źiśownja funkcioněrujo.
A ten jomu to zwóli. 
Pśez Krabataguslowarja nicht njeběšo.
Kužda šlapka dej někak tśi milimetery tłusta byś.
Serbski wuběrk wokrejsa Sprjewja-Nysa wobradujo
Kake tradicije ga tam su?
Priwatnu šulu załožyś?
To pak jo jano ten jaden bok.
Pšawo dej pśiběgnuś kaž wóda a pšawdosć kaž mócna rěka.
lědne pósejźenje Serbskego sejma dnja 12. decembra jo se pandemije dla jano we digitalnej formje pśewjadło.
Naš póstrow za źiśi; Pśed graśim serbskich koparjow w Hochozy; Kulturne pokazki, Póglědanje na serbski program w radiju
Źeń a noc stej jadnak dłujkej.
Njewěm wěcej dokradnje, lěc jo mója abo Eberhardowa była, nanejmjenjej jo jadna krowka se zacrěła a jo něnt štycała ze slěznyma nogoma w parje, až njejo se sama mógała wěcej wudrapaś.
"Běch pópšawem za wětšy źěł měrne źowćo.
Wónej stej dobry wólej z Marokkańskeje pśedawałej.
Pód fachnikojskimi rozkłaźenjami Marlene Jedroweje su se prezentěrowali drastwa z Bórkow, ze Strobic, z Tšupca, z Długow a z Wětošowa.
Ze zajma som dalej a wěcej pśišeł na wšake gronka k tšojenjam a mě wobdawajucemu swětoju.
Ta jo mě groniła, až jo teke kněz faraŕ Grěšeńc cesćej grěšył.
Jich wogonki se z pódzemskich wurostkow wuwiwaju.
Žeńske, to jo znate, nic lubjej njecynje ako swóju drastwu pokazowaś.
A w Serbskej Pratyji na lěto 1932 cytamy: »Jogo mě wostanjo tak dłujko ako serbstwo stoj, tak dłujko ako Žylojska gmejna hyšći dušu a cuśe ma.«
Ten stat ga jo Serbow faktiski wužywał, to jo było něco k pokazanju.
Pśedawaŕnja za pśirodnu carobu starosći se wó pśichod.
Jo, a w Barlinju smej se wótmólowałej pśed Bramborskimi wrotami, slězy jo južo był naš hotel Adlon.
Serbske namše w Blunju su se źaržali až do lěta 1960 – wulicujo nam Helmut Kurjo.
Aby to něto zgónił, weze wón druge škopony, gjarnce a šklicki, pósypa je w nutśkach ze solu, někotare wugłaźi ze soloneju wódu a pótom stajašo je do pjaca, aby je palił. 
Glědajucy na tuchylu wobstojece problemy pak njebuźo se jogo cowanje nejskerjej tak spěšnje społniś.
Tam mjazy tymi małkimi jadna słaba sotša, jaden chórowaty bratśik: Kak rědnje, gdyž te strowe a mócne tomu chóremu pomogaju a jomu wšake napśilubo cynje.
A južo jo našo cołnowanje ku kóńcu šło.
To by se teke žycył za nas w Dolnej Łužycy! Dolnoserbšćinu jano wuknuś we šuli za censury jo za starego Fryca, gaž njejsu žedne móžnosći, rěc nałožowaś zwenka wucby.
Starki jo był gólnik a domcyk wót njogo a starkeje stakim stoj – ako se słuša za gólnicu – cele blisko góle.
Dalšne pšašanja su měli cyniś z wužywanim serbskich a regionalnych medijow. (Tśeśi źěł wopšašanych njejo na to wótegronił).
Serbska ceptaŕka njejo šćitana.
»Ně«, kněz Wěnk groni.
Ale nic take, kakegož Jeremias jo se naźeł.
Ale weto, teke krotke zajtšne cołnowanje nic jano na Głownej Sprjewi móžo byś zajmne dosć.
Pśedsedaŕka jo Margit Neugebauerowa (Lěwica) z Drjowka.
Nejwětšy tšach – měni Koch – njegrozy swětoju pśez wójny, ale pśez ekologiske katastrofy.
Zawěsćiła jo mě na kóńcu hyšći, až wostanjo serbskemu zwěrna, daśi pśiźo, což co.
Chóśebuske źiśi maju swóje parlamenty
Tam jo se nagromaźiło južo wjele towzynt štundow cesnoamtskego źěła – wjeliki a chwalobny statk k lěpšemu barbuckeje zgromadnosći.
Dwanasćo tych restawrěrowanych kamjenow jo wóna wuzwóliła za to wopomnišćo.
Kak su take swětnice wuglědali, za wětšy źěl bóžko njewěmy.
Toś drje gósći wótcakujo.
Skóro wše ceptarje su zwólne byli z teju wariantu a su se procowali w jadnej abo drugej formje nadawki wuźěłaś a dalej daś na kursisty.
Ale pšašaś se musymy, lěc jo take něco pód źinsajšnymi wuměnjenjami realistiske.
Pózdźej jo se Morgensternowym raźiło, wudrogowaś do Ameriki.
Tebje, našomu Bogoju, se źěkujomy a chwalimy mě twójeje kšasnosći.
Jej se groni "Pšašata rěpa".
Źiśi su pótom gronili, kaku rolu kśě graś.
Wejsny zastojaŕ Matthias Jańš pśed starymi rowami.
Božko njamamy we jsy w Janšojcach wěcej žedneje šule.
Daloko a šyroko njejo taki nałog znaty.
Baškiršćina jo rěc ze kupki Turkojskich rěcow a jadna z głownych rěcow w Baškirskej.
Njama mě wěcej rad?
Wobzamknuło jo pśedsedaŕstwo dalej, až co towaristwo "Serbske koparje/Wendische Auswahl" swóju głownu zgromaźinu pśewjasć 22. januara 2021. Ta lětosna, ako jo była planowana kóńc měrca, ga jo musała bóžko wupadnuś.
Na wušej 100 wjelikich pisanych wobrazach su wjelgin rědnje pśedstajone błośańska krajina a jeje wobydlarje.
Jakub Gruhl z Lipska jo wu nas znaty wordował pśez dwa prědnej rap-titela w dolnoserbskej rěcy.
Togodla jo se wobźělił dwě lěśe pśed wuspěšneju abituru w lěśe 1997 na bramborskem krajnem projekśe „Młoźina komponěrujo“.
Jury jo se jich we finale pšašała, lěc budu teke nimski abo engelski spiwaś, což pak band jo wótpokazała, a z tym njejsu měli šansu na prědne město.
Domorodne twaŕske firmy na jich městnje moderne mósty ze stalowego betona twarje.
Ceptarka śi groni, kak.
Jo wiźeł, kak su stražniki ze stśělbu do skóro zagłodnjonych bili.
Tam ga wiźiš, až se to teke wupłaśijo,“ jo była Kerstin Lies teke na wjacorje hyšći ceło rozwjaselona.
Pśedgódowne a gódowne dopomnjeńki (2)
Jordes Hanškojc z Brjazyny a Wylij Paška z Depska.
Južo pśed gódami su se serbšćinarje zakładneje šule w Picnju a te ze zakładneju šulowu w Mosće a Janšojcach pód wěcywuznatym nawjedowanim P.
Lence su łdzy chopili z wócowu běžaś.
Na kuždej ławce smějo jano jaden wuknik sejźeś, a na wjažach deje wšykne tu masku na se měś, dokulaž tam jo to z wótstawkom nejśěžčej".
Jaden źeń jo pśišło źowćo ze jsy ku mnjo, lěc njamam lušt, z njeju zasej raz jěś nakupowat.
How som ju něnt měł.
Wót wěcej ako tśoch złožkow wustupujo teke pódlańske pśizukowanje na kuždej drugej złožce.
Měšańca wšakich zajmnych temow jo běžała do togo rozgrona, kenž jo wušej dwě góźinje trało.
Dokulaž su luźe měli k Tebje dowěru, su pśišli mimo tšacha na prědne serbske namše.
We tśeśem a slědnem źělu rědu „Serbske žeńske we 18. stolěśu: Wucabnice, dušowpastyŕki a prjatkaŕki“ jo dalej grono wót bratšojskeje wósady.
Skóńcnje jo se to něnto teke stało: na zachopjeńku lěta 2019 jo Ludowe nakładnistwo Domowina nas pśechwatało z wjelgin rědneju powěsću, až Šwjelowe „Stronine mjenja“ su něnto ako reprint na pśedank.
Ja njedawam wam, ako swět dawa.
Ideju za ekspoziciju jo Zenkerowa zwopšawźiła z dr. Manfredom Schemelom, źowku Lothara Sella wuměłcu Gundula Sellojc.
Kórta jazorow wokoło Złego Komorowa.
Ilustracija: Gudrun Lenz
Na jeje dwórje sy wiźeł pśecej wjelike płachty z wumytymi kurjetkami na słyńcu.
Stakim wón jo se stał ze załožarjom dolnoserbskeje pisneje rěcy.
Pśeto pśez to, až zagaśona wóda w rěce dłujko stoj abo pómałem běžy, wótsajźijo se wjele pary, a to njejo derje za ryby.
Do tšawy něnt padatej, źož skóńcnje měrnje lažytej.
Zelena łužyska wótpósłańska krajnego sejma Ricarda Budkowa jo se dla tog wobrośiła na Bramborske wobswětowe ministaŕstwo.
Reiche, cłonk bramborskego parlamenta, H.
Co jo jomu kurs pśinjasł? "Ja mam něnto lěpše cuśe za wugranjanje a znaju někotare zakłady.
How smy źěłali z wódowymi barwami.
Tak drje jo wjele luźi zacuwało, kenž su z města a ze serbskich wjaskow na serbsku namšu do wobwodnego města pśichwatali.
Serby ga su pśi pomjenjowanju zwětšego wugronili to, což su wiźeli, abo někaku za žywjenje wažnu informaciju.
»Wiźimej se źinsa wjacor?«
— Robinson, Robinson!
Až dosrjejź mjaseca wóstanjo toś za ten cas wjelgin śopło a teke sucho.
Pótom jo był wikar w Osnabrücku, wikariat ga dejš cyniś we tom zwězkowem kraju, źož sy abituru złožył, w paźe Tuschlinga w Dolnosakskej.
Zgromadne dowolowe wulěty na Łobju, Haboli, Solawje a Sprjewi su to byli.
Uwe Schär jo był drugi kral
Na lěśojske ferije stej se wjaseliłej teke rědowniska wjednica a jeje zastupnica Antje Kellowa a Waltraud Hobrachtowa (napšawo).
Muski jo wšak něnto optimistiski, dalšne słyńcne tšny ga deje pśiś.
Gaž jo wót Žylowa to grono, ga njesmějo se zabyś na wósebny źěł teje jsy, z kótarymž jo interesantna historija zwězana.
Wacej ma gmejna jano hyšći pjenjeze za asfaltěrowanje Gumnyškoweje drogi, ale to jo teke ten jadnučki komunalny projekt, kenž smy se hyšći prědk wzeli za lěto 2005.
Direktor Serbskego instituta w Budyšynje dr.
Tomas Rubeš jo stakim ned pšawy instinkt měł.
Jo zastupił do KPD, a wósebnje aktiwnje jo sobu źěłał w sportowem zjadnośeństwje »Fichte« w Chóśebuzu-Strobicach.
A to kužde lěto wěcej.
Tu co towaristwo organizěrowaś za źiśi, pla kótarychž se doma serbske powěda.
– Powěsći
Glědajucy na perspektiwu serbskeje rěcy, jo J.
Swětosna wokšoma wótwórjenja: Sigrid Końcakowa wobraśa kólasko.
Wjerašk jo był njeźelu – pisany pśeśěg ze 70 bildami a jadnab 2.500 nosaŕkami a nosarjami ludoweje drastwy z Nimskeje, kaž teke z Pólskeje, Ukrainy a Nižozemskeje.
Docełego pak njejsu byli tam lětosa rědne a glucne jatšy.
Nět budu złe pak luźe śi tudy wobdawaś, śi tešnje a śi tuže – a tym coš Ty se daś?
W lěśojskej górcośe su Chóśebuzaŕki gru pśewzeli a su nawjedowali pśez rědne wrota Janice Erlerojc.
Pśedewšym w spomnjeśu mam mamu.
Casnik jo něnto wuslěźił, až te rowno tak „tikuju“.
Wón jo był dolnoserbski faraŕ, towarišnostny procowaŕ.
"Serbšćina pósrědnja zacuśe pśisłušnosći, cuśe domownje wědobnje abo njewědobnje.
Pódla jo teke jeje nejnowšy wobraz „Swěta Barbara“ z lěta 2010.
Dešno jo toś mjaztym mimo Borkow, Hochoze a Janšojc wažne a znate srjejźišćo serbskego žywjenja w Dolnej Łužycy.
Smy pytali za sadu „jež licy miki“.
Z casom se Wuško zasej změrujo, dokulaž žedne sněgowe kule wěcej njeleśe.
Jatšowne nałogi w Chorwatskej
Weto jo wujšła 1974 wucbnica »Cytańske maśizny« za 11. a 12. lětnik, wóte mnjo zezběrane, zestajone a wobźěłane teksty našych serbskich basnikarjow a spisowaśelow za literarnu wucbu, z kótarymiž som se rad zaběrał.
Wěcej wó žywjenje w Rubynje móžośo cytaś na 4. a 5. boku.
A toś smy se dogronili w kuždem lěśe wótměnjajucy w Chóśebuzu, Gryfinje a Praze-Čakovicach take zmakanje ze sportowym wuběgowanim pśewjasć.
Wjelike źěle górkatego pśibrjoga su z lěsom pórosćone.
Jolic se žeden akcent njestaja, se slědna złožka pśizukujo.
We tej Goramśicy jo wjelgin wjele rybow, na wětšy part karpy a liny.
Konkretne šćitowe napšawy hyšći njepśewjeduju, dokulaž maju akutne riziko za domacnu pjerinu za małe.
Hanšom pilnje zwucujo.
Ja musym groniś: To wšykno njejo tak zlě było, smej měłej jězu sobu: polewanku, salami a klěb.
We lěśe 1371 jo wóna hyšći ako Bogansdorff wobspomnjeta.
Tam som wšykno ceło dokradnje wót wšogo zachopjeńka wuknuła: groniś, źo ja bydlim a kak se mě groni, te licby a wjelich jo.
Teke dalšne gósćeńce, prozninske domy a hotele w Nimskej a Pólskej nose mě słowjańskego pśiboga.
Pśeto za te wšake cele jo trjebne ceło druge šulstwo.
Akle pótom buźo wón z kameru sceny a rozgrona planowaś a wjerśeś, źož te paršony budu awtentiski pokazane.
A wóny gólc, ako jo to wuprasnuł, njejo był nichten drugi ako dłujkolětny hochoski šołta Fryco Wojto.
Weto mam tšach.
Malsnje pśec dalej ženjotej.
Licba woglědarjow z Chośebuza, z Nimskeje a z drugich krajow stawnje pśiběra.
Ale co ga ma to z tym wimpelom cyniś?
Wót Dolnych Serbow a serbskeje rěcy we Łužycy jo dotychměst jano cytał – mjazy drugim na internetowych bokach Nowego Casnika.
To pak tej Wjerbańskej schadowance wěcej njepomaga, to móžo jano byś k dobremu pśiduceje.
Hana Witkoju wjele zajmnego wó žywjenju na łuce wulicujo.
Engelhardt jo na to pokazał, až kśě bergaŕske komiteje znicenju pódłožkow a rumowanju něgajšnych wobwodnych zastojnstwow pó cełej republice až do wólbow zadoraś, aby na toś ten part hyšći "wuzjawjenje žrědłow" dojśpili.
Ja som dojěła do Janšojc.
Mjaztym až te starjejše su se starosćili, smy my źiśi se južo pitśku wjaselili na to, až pór dnjow šulu njezmějomy.
»Tak, co k tomu měniśo?«
Wětša rogož jo rostlina ze swójźby rogožowych rostlinow .
Něnto pak se how něco gibjo.
Pó woglěźe k mólarjeju som zwěšćił: Grafiti njejsu znicyli mozaik.
Kócor Findus jo se ceło wěsty: Wón buźo wupasowaś – a gaby sejźeł pśed kurjeńcom źeń a noc.
Tšocha jo pak 20 procentow mjeńša ako w dobrych minjonych lětach", jo zespominał Martin Krause.
Lažy w Kurdistanje.
Jej su pśisłušali: Harald Kóńcak, Juro Hanška, Marija Elikowska- Winklerowa, Juro Frahno a Bjarnat Rjentš.
Cytałej stej se wótměnjajuce Jan Měškank a Katalin Porackojc.
Starka Hutchenowa ju wšuźi w domje pyta, ale mimo zdalawobsłužowanja pód zofu nic njenamakajo.
Młoda matka pyta sebje w nalěśu rědne městno za gnězdo.
Elu, wiceprezidentom Federalistiskeje unije europskich ludowych kupkow (FUEV).
Ale juž jo pśišła stara baba z budki.
W tom zwisku comy na tom městnje na nejwažnjejšu ludowu wuměłcku Dolneje Łužyce dopominaś, a to na Pawlinu Krawcowu.
Wěrno jo, až wón njewopśimjejo žednogo plana.
Do taše som zatkała pjera.
Z cyklusom wótběgow ma se rěp mobilizěrowaś, wósebnje pśi kóccynem gjarbjenju a zrownanju kśebjata.
Marion Stenselowa a jeje cłowjek Winfried stej ze starego domu gótowałej rědne doma.
A ta prědna jo gromaźe z "Karpatendeutscher Verein" głownje sobu pśigótowała a wugótowała jubilejny kongres.
Wón jo słušał k maminorěcnym dowěrnikam rěcneje komisije, jo był dobry znajaŕ domacneje natury, ak jo znał serbske mjenja ptaškow, a cesto był w radiju słyšaś.
Wałtoru 12. januara buźo w Měsćańskej hali ptaškowa swajźba Serbskego ludowego ansambla.
W swójej chronice, spisanej mjazy 1012 a 1018, wopisujo biskup groźišćo a wokolnosć až do slědneje drobnosći: Jo było kradu wjelike, za jogo zašćitowanje su trjebali nanejmjenjej 3000 mužow.
Jurij Brězan jo był górnoserbski spisowaśel.
Pśeto cesto jo jeje mama starkej tšašnje šćokała, ga njejo nejlěpšy póměr k njej měła, a pśecej jo to była kopica serbskich šćokaŕskich słow.
, pśedsedaŕ zwěstka serbskich sportowych towaristwow Sokoł.
»Cora jo hyšći taka zyma była, w nocy mócne njewjedro, a něnto wjacor jo južo zasej śopło a glěwko.«
Bźez nich my njeby měli žednje tak wjele jabłukow.
Nam Tšawnicarjam jo wšykno, což su gósći a powědarje nam do duše powědali, do wutšoby šło a smy byli wjelgin gnute.
Toś ten wobraz jo nam pósłała Yvonne Malkojc z Chośebuza.
"Ceły źeń jo był ten nawal luźi pla nas a pla Serbskeje rady wjelgin wjeliki, wětšy ako slědnej raza."
Pówětš (luft) běšo cysty a swěta śišyna kněžašo se w pśiroźe (naturje). 
Na Chośebuskem konserwatoriumje glědaju teke wjelgin na serbsku muziku.
To groni, až njejsmy ako Serby sami!
Wolfgang Thiel (PDS) jo pominał, až dej se kněžaŕstwo za to staraś, až buźo w Rogowje zasej měr.
 How na tu kupu nic, wšak tud njejsu; snaź jo jim wětš zadorał 102 a su na drugu kupu pśišli. 
Pśez internet stej wšym, ako su na wuměńku, žycyłej rědny adwentski cas.
Swěty Jan lubi nam ale zasej skšuśone senowe wjedro, kótarež se źaržy až do kóńca mjaseca.
Prědny źěł pšašanjow jo měł cyniś ze znaśim serbskeje rěcy, kaž teke z wobceŕkami, ako su za dalšnu eksistencu serbskego ludu wažne.
Pśi tom jo móžno, až góle zapśimjeśe za wěsty pśedmjat zewšym hyšći njeznajo abo až jo słowo pód wopacnym zapśimjeśim wótkładło.
Toś to zjawjenje jo znate ako tak pomjenjona rěcna erozija, to groni, až rěka wupławijo płodnu warstu zemje a zawóstajijo jano njewunosnu, na kótarejž žedna trajda njerosćo, toś: Njemašklěb.
Mato Kosyk njewoglěda toś do Weimara, Fr.
Bernd Pittkunings jo młodostnym wšykno pokazał a rozkładował.
Pśeto sortiment jo wjelgin wjeliki: na flisach za bydleńske rumnosći, za kuchnju, kupadło a terasu.
„A z cym to?“ pšašašo jogo Robinson. 
Tam pak jo teke pśecej něco było za móju pakosnu gubu: zmjatana a mjod w gjarnyšku, jěšnicki a hynakše dobrotki.
Jomu njejo se spódobało, až wón nic njewulicujo wót Retormanow.
Wachojc 7lětny syn Friedrich ma w bórkojskej šuli teke serbsku wucbu.
Och, źo ga, to jo nanejmjenjej sto źěrow, kótarež jo sebje sam nakopał!
Derje tomu, kenž se wó pótrjebnego stara.
Na ceło hynakšu wašnju wupominajuce su teksty za kazni, póstajenja a wuzwólowanja, kenž som w zajźonosći za ministaŕstwa w Potsdamje, za Załožbu za serbski lud a Domowinu, za město Chóśebuz a wokrejse starodawnego serbskego sedleńskego ruma z kopicami zwónoźeł.
Gdy comy zachopiś a w kakem casu?
40. kokot su swěśili – ale ten nałog jo w Turjej wó wjele staršy
Familija jo se wó njogo starosćiła a teke we jsy jo było něnt cesćej to grono wó wójnje.
Tak jo nowo nastał lětosa zachodowy wobłuk SKC – we fryšnem, nowem designje.
Kloštaŕ w Nowej Cali abo Rogeński park w Chóśebuzu stej gósći jano pšosyli na wirtuelne rozpokazowanje.
Gromaźe ze Sebastianom Elikowskim-Winklerom zastupujo wón muzikowego redaktora Ulija Pogodu, kótaryž jo južo dlejšy cas chóry. „Nadawki su za mnjo zajmne a su wjelike wupominanje, pśeto ja cu je z kreatiwitu a nowymi idejami wugbaś.“
Južo dla tog, až tej źowći ze serbskego landu stej na wjele lět (snaź 5 abo 6) spušćiłej rodnu wjas, aby w cuzem kraju zasłužyłej pjenjeze.
Śěžke zdychnjenje jo se dało kuždy raz wót publikuma słyšaś, a žedne sobugrajarje su njespokojne jano z głowu zawili, a Rinca sam jo sebje za głowu pśimjeł.
Stockowa: Smy měli 70 gósći na swěźenju.
Ze serbskego archiwa: Harald Końcak z wutšobu za serbske žywjenje
Wjelgin zajmny jo był woglěd dańskego gymnaziuma „Doborg-Skolen” we Flensburgu, kenž jo był w lěśe 1920 załožony.
Knigły wobstoje z pokazkow k słowjańskim pismikam a jich wugronjenju, k nastaśu słowjańskich pśedmjenjam, k póchadoju a wóznamoju familijowych mjenjow, k rozdźělam mjazy familijowymi mjenjami ze wšakich słowjańskich rěcow a k pisanju słowjańskich mjenjow w nimskej rěcy.
A na kóńcu: Chtož jo głodny a ma łacnu šyju pó drogowanju, ma teke w casu, źož jo pśisamem wšykno zacynjone, w Radušu šansu, něco dostaś.
To smej teke južo młoge słowo załapałej“, jo nam powěźeł.
Hanška a dr.
W Stróžy jo južo na naju cakał sobustudent mójogo bratša Heiko Kozel.
To jo ale jano mały trošt.
Jaden abo drugi snaź hyšći wě, až pśiswójźbne su měli wušparanja swójeje wěry dla w nacistiskem casu abo w DDR.
Něźi 170 cłonkow ze Zjadnośeństwa serbskich rybarjow Borkowy a wokolina jo se zmakało slědnu sobotu w Hochozy k swójej głownej zgromaźinje.
Nejžlubjej źe lěta ten žywy ptašk pó jśpě.
Kurs płaśi 3,40 euro, k tomu dejśo zapłaśiś ten material.
Ako tych 32 pórow a wósym źiśi jo se wjacor z muziku tych "Dorchetaler" do kjarcmy pórało, su pśisamem wšykne składy pśetrjebane byli.
Nejwažnjejšy pětk cerkwinskego lěta jo Śichy pětk.
Hebrejšćina, rěc Swětego pisma Israela, jo se w Palestinje za cas Jezusa lěbda hyšći powědała.
Serbska drastwa jo teke trjebna za woplěwanje serbskich nałogow kaž łapanje kokota a zapust.
Krotko pó pśejźenju na Serbsku wušu šulu pak jo mě wobwodny kabinet za dalejkubłanje wóspjet take póbitował, kótarež som se wě wužywał.
Tak rědnje ako to było jo, to nejrědnjejše ale jo było to cołnowanje w Błotach pśez tak pomjenjony Wusoki lěs, za mójim zdaśim ten nejrědnjejšy flak w cełych Błotach.
Pódla budu młode Saterfrize, pódpołnocne Frize, Dolnoserby a Górnoserby, młode Dany w Nimskej, Sinti a Roma.
»Jo, starka!«
Mongole su lud, kótaryž jo žywy głownje w Mongolskej, w Chinskej ludowej republice a w Rusojskej.
K drugemu załožyś glucnu familiju, ako njerozpadnjo.
W nocy na njeźelu jo policaji nadpadnuła awto bźez prěznego wobznamjenja.
To su wšakorake spiwy, wobźěłanja abo komorna a orchestrowa muzika.
Nan mě pśiwoła.
1880 jo se załožyła Maśica Serbska a 1912 Domowina, zdźěla ako rezultat młodoserbskego gibanja na proze do nowego stolěśa.
Górjejce sejźitej kral a kralowka z kšasnyma kronoma.
Situacija w Bramborskej jo była kradu hynakša, tam ga njejsu měli taku Serbsku kazń.” - Tak jo to wiźeł dr.
Zastup płaśi 5 euro.
Dolnołužyski Wotrěd ma něto we samej Dolnej Łužycy 150 cłonkow, w Gor.
Derje by było, gaby njemusali žednu wjas wóttergaś – jo wón gronił.
Rom 12,17–21 * Jer 30,1–3; 31,1–14
Pśednosk jo organizěrowała Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Dalšny pśednosk jo był wót Gregora Kliema.
pětk, 20. nowembra /młošnego
Woni su dejali byś za to dosć wjelike a mócne.
Chto na swěśe jo nejrědnjejša?
Pšawidłowne pśełožowanje drugeje rěcy pomoga źiśam, ju malsnjej wuknuś.
Dalej co towaristwo spěchowaś serbsku rěc a kulturu we familiji, serbske rěcne rumy stwóriś a móžnosć pódawaś, se w lichem casu mjazy sobu zwězaś.
We jadnej su zwětšego gólcy byli, w drugej zwětšego źowća.
A wón jo Molleroju dał nadawk, aby za njogo mjenja rostlinow wuzgónjował.
Jo ceły program pśipowěźeł w dobrej serbskej rěcy.
To Jezusowe słowo stoj pla ewangelista Lukasa w jogo prjatkowanju na górje, kótarež jo pla njogo wjele krotše ako pla Matthejusa.
Naraz pśed nami na njebju stoj, we wjele barwach se swěśeca, pótajmna a cakajuca na wuwołanje našogo wobźiwowanja: tyca – jaden z nejrědnjejšych, gnujucych njewšednych zjawjenjow pśirody.
To jo było zeger 7:00, ako Stephanie Bierholdtoc, Doreen Nowušoc a Marita Kavelmannowa su pśišli.
Dalšnu słužbu!
Historiske centrum města Krakow jo na lisćinje UNESCO.
Flamingo ga nadobny nogac jo, na noze stoj teke, gaž wótpócnjo.
Wjele Drjecanarjam jo se rowno tak šło ako jomu.
A te rusojske žaby, myšy a druge pólskim bóśonam nejskerjej wjelgin derje słoźe.
Z pśigódu stej se zasej wiźełej, a jaden jo se do togo drugego zalubował.
Su byli Domowinarje spokojom z łońskim źěłom?
W casniku "Tygodniowa", ako tam wudaju za Gubin a Krosno a tamne gmejny kuždy tyźeń raz, běchu k tomu wšake pisali.
Lěpjej jo, je z tackerom pśipněś.
Pytaj a namakaj!
Akle za tśi lěta změjo naša Mosćańska wognjowa wobory kulowaty jubilej.
Druge źiśi su robotery a se stupiju do srjejźi rumnosći.
Kurt Lotra ze synom René a togo pśijaśelka.
Isabelle, gratulěrujom Mytoju Bogumiła Šwjele! Wulicuj, ceja sy? Isabell Grätzojc: Som roźona w lěśe 2003 a bydlim w Chóśebuzu.
A kak pakosne te źiwjaki su!
Musketěr njejo dał jomu chopiś powědaś, ale jo pyšpotał:
Pśedstajenje Bulldog-traktorow se zachopijo zeger 14.30.
Mina jo se zlěkała.
A pón jo sajźiło kafej a burski tykańc.
Pódla njogo jo lažała wóttrjebana drogowańska taša na zemi.
Narodnu drastwu su mody wobwliwowali, lěcrownož su faze mody, wósebnje we wejsnej kulturje, něga radnje dlej trali nježli źinsa.
Naslědku smy wordowali z wódy na brjog wuśěgnjone.
Žognowanje a gronko na górjejbranje jo Susann kśěła serbskej měś, serbske gronko jo Linus Krokor z Radowizy cytał.
A tak jo měrny, spokojny a źěkowny napśecej wusnuł dnja 22. apryla 1977 w swójom Groźćańskem domcyku.
A ja se myslim, až how su te dokumenty na pšawem měsće“, jo Dieter Šwjela nam gronił.
To su Hochoske krale a kralowki lěta 1995.
Gaž tšugi su byli zamarznjone, su luźe derili bloki loda, su je domoj njasli a roztajaś dali.
Kradu nowa jo tenraz była filmowa prezentacija wótźělenja za marketing.
Broda jo pśerězana.
Ale pón se to stanjo, cogož se Tom nejwěcej bój: Na swěźenju firmy se teke Helen wobźělijo – w kupańskem woblaku.
Wjeliki swěźeń dla togo ga njejo był pśipowěźony w Casniku - gratulowali pak su weto žedne.
Tśeśi kralojski pór stej Carsten Klose z Dianu.
W nowych wobrazowych knigłach mógu se źiśi zwěrjeta a rostliny we měrje a dokradnje woglědaś.
Ralf Jarik pśi swójej zeleznicce.
A wóni su póžedali za wšakimi informacijami.
Rostlina wopśimjejo běłu mězgu a je zymje pśetrajuca.
Kasparik tłusnjo rozglědnje z nosom do njogo a balonk trjefijo do kružela.
W Nakońcowem domje jo se serbski powědało, mama jo burska chójźiła a Funka jo młodego Dolnoserba dobył za domowinske źěło.
Ceły jeje swět jo wobstojał jano hyšći z teje jadneje jśpy.
Rozhlad za mjasec junij - co jo pódla za Dolnoserba? Srjejź junija jo, toś comy hyšći pśedstajiś Rozhlad togo mjaseca.
Dešć spóra wótpadanki do rěkow a wóttam pśidu do oceanow.
Ale tak ten njewuśichnjo.
Cłowjestwo teke njeby se wótnowiło, dokulaž jano z kuždym nowo naroźonym góletkom nastanjo něco nowego.
Za take płoniny, kótarež wěcej njewužywamy, ga dostanu pón teke hyšći pjenjeze wót stata, deje je pak w rěchu źaržaś.
Rowno tak ako we Górnej Łužycy su rejtarje teke do domow kazane na wobjed.
Z Flensburga w BRD jo slědny tyźeń do Łužycy woglědał Sten Harck, redaktor casnika „Flensborg Avis“.
Pśi tom dej byś wałtoru rěcny źeń.
Góle wóstanjo tam stojece, źož słyšy swój instrument.
Wósebnje pśez to, až njetrjebam styri góźiny dłujko wěcej słyšaś a wiźeś w radiju a w telewiziji nonstop wše te njerědne powěsći a nowosći wó tej groznej chórosći.
Wejsanarje ga su pjerwjej sami swinju źaržali, a w zymjem kužde pór dnjow su we jsy šlachtowali.
Fryco Wojto, ten slědny serbski powědajucy šołta Dolneje Łužyce, jo z kóńcom slědneje legislaturneje periody ze swójogo amtu stupił.
Wjele luźi jo woglědało historisku wustajeńcu wokoło dwóra.
Rozmjej, nowy, moderny hort jo wordował wałtoru wuswěśony.
Jo se zlěkał, až cerkwine źurja su zacynjone byli.
Togodla mam wjeliku pšosbu na was: Rozstśigajśo mychańce do kuskow a pušććo te kuski z wokna!
Něnto jo se wupisało městno wjednice abo wjednika, ako smy to teke w Casniku cytali.
Stakim, huš, huš, pórajtej se a donjastej jaja cełe do wuchacoweje wjaže“.
Langowa a A.
Pón wěmy, chto jo w balokopanju europski mejstaŕ pla narodnych mjeńšynow.
Něco wjelgin rědnego su se wumyslili wuknice a wukniki we šuli Friedricha Ludwiga Jahna w Lubinje.
Jabłuka, griby a wjele wěcej
»Cogodla njejsy spokojom?«
Bóžko jo se płaśizna za wódu pówušyła.
Wón co swóju mamu měś.
Fabritius jo pśigronił, až pśewzejo zwězk dalej połojcu srědkow pśi financěrowanju załožby.
Rownocasnje se wochłoźijo.
Felujo jim trjebna wěra?
W Argentinskej, Uruguayju, Paraguayju a Brazilskej eksistěruju wjele toponymow a někotare mjenja, kótarež z Guaranišćiny póchada.
Wjerśi cełu seriju kołow a stoj pótom dychotajucy a se smjejucy pśed Pětšom.
Pśedsedaŕ Domowiny jo ga był ten, kenž jo na kóńcu apryla naraźił, ten Slěpjański swěźeń nic pśewjasć, dokulaž pjenjeze z gjarnca serbskeje załožby za to njedosegaju.
Skoro buźo ten rědny nałog w młogich dolnołužyskich jsach zasej k wiźenjeju.
Pytańske tykace zmóžnjaju pytanje z pomocu wšakich pytańskich programow.
Felujo jim trjebna móc abo trjebna wěra?
Až do lěta 1937 su se śišćali serbske casniki a knigły ako teke nimske w starem łamanem pismje, we frakturje.
Tužyca a nuza wěrjecego njewobijatej.
40 wuknikow jo se wobźěliło.
Wón rozkłaźo pśiglědowarjam, dla cogo jo jěza ze zeleniny tak wažna za strowotu, a kuždy zajmc móžo z nim wariś a wuproběrowaś wšake recepty, to a druge woptaś a sebje porciju teke sobu domoj wześ.
Za dalšne sedym mamy městno.
Hyšći se dalej złožujo. (Te dary ze jsow deje se pla kněz landrota wótewdaś.) – Ruse a rola. Tudy jo był wjeliki flak farskeje role, ako nicht njekśěšo jen źěłaś, dokulž běšo wjelgin ryjna.
Wěsće pak njebuźo wšo z takim listom rozwězane.
Pśibytne zastupniki ansambela su powěźeli, kak śěžka jo za nich něnto ta situacija, zrownju su byli teke měnjece, až dajo se to a druge pólěpšyś a hynak cyniś w źěle ansambla.
Findus se něco wumyslijo.
Za tym, ako jich trenaŕ Frank Ričel a naš Horst Krawcyk stej se ruku dałej, jo ta zwada wurownana, a wšykne źěłaju konstruktiwnje gromadu.
We jsy su twarili nowu wejsnu drogu a někotare druge wěcy.
Źiśi bórkojskego horta.
Pjas ju njeznajo, toś rozgórjony kjawcy, kócka se jom’ bližy, skóro mjawcy.
Parket su napołnili rozgibane śěła.
Na uniwersiśe w Halle jo wón dokóńcował bachelorski studium.
Pó žyconych pówołanjach su pśišli do swójich rědownjow.
Ale weto su měli Janšojce gluku we njegluce.
Źiśi ga maju swójo źěło a pśez tek skóro juž swójich znatych a pśijaśelow.
Jaden ceły źeń tam definitiwnje pśecej pśebywamej.
Pón dej se padaś, ale felujuce spadki se weto njenarownaju.
Tartanowa běgowa cera wokoło błomjenišća dej se bytostnje pómjeńšyś.
Ale mamy dosć wódy.
To jo wołał.
Za słowami Marcusa Koncarja ma muzej nadregionalny wuznam.
Za to jo dostał głosny pśiklask.
1972-1985 jo wjadł w instituśe „Informlėlektro” źěłowu kupku, ako jo se zaběrała z mašinelnym pśestajowanim, a pótom nawjedował až do lěta 1994 Laboratorium computeroweje linguistiki w Instituśe za komunikaciju Rusojskeje AW.
Bože kněžaŕstwo njama žednogo kóńca.
We Frankfurśe pśi Mainje bydli a studěrujo Hans Dabow – na industrijowego mechanikarja.
Domowina jo jich tamkor pśepšosyła, a Harald Końcak, zastupny pśedsedaŕ narodneje organizacije, jo se pla wšych wuźěkował, až su se w tych dnjach połnego źěła cas wzeli za tu zgromadnu wěc.
Něnto juž wutšobny źěk wšym, kenž se na pomocnej akciji wobźěluju.
Dalšne wustupy, zwenka LDS, budu w Rogowje, Ćisku a Rudnej blisko Kalawy.
Kósa, cepy, grabje, heblik, sekerc su pśišli do grona.
Pomogaj mě.
A to zasej by tyło cełemu kulturnemu źěłoju w šuli.
Ale šuflity, sańki a sněgaki njejsu se jano za rozwjaselenje abo za sport wužywali.
Tej ga móžotej kuždy sam cołn štapaś.
Šytawa štapjo se šera wša z dłujkima nogoma do gata.
sobotu, 21. maja, zeger 10.00, we Borkowach „Dom zmakanjow“, Am Bahndamm 12b.
Ten 12. oktober lěta 2000 jo był wjeliki źeń za gmejny Barbuk, Hus a Nowa Wjas.
Wot tych dogromady 132 suknjarjow (Tuchmacher), kenž su tegdy w Chośebuzu źěłali, jo było 14 serbskich.
Teke w demokratiji bogateje Nimskeje maš se procowaś, gaž coš něco pólěpšyś.
Su na pśikład byli wšake zarědowanja k mjeńšynam w Pólskej, źož su informěrowali wó Kašubach a Lemkach, a źož jo pśi tej góźbje nastał forum za wuměnu informacijow a nazgónjenjow.
Kak jo Jitka była rozbuźona!
Tudy su pśewjadli 2. literarne wuběźowanje za wukniki.
Dej byś městno za wěcej śěgow a z tym deje luźe na pótrjefjonej liniji móc cesćej, spušćobnjej a wěcej komfortabelnje do Barlinja abo do Chóśebuza dojěś.
Wognjowa wobora jo pśijěła gałuz zrumowat.
1929 Serbski wjacor we Wětošowje. Słyšachmy teke žylojski měšany chor pód měrnym, ale wěstym wjeźenim kněza dirigenta Mjeršeńca.
Nutś a wen: 1. ruka, 2. rak, 3.
Mohács jo město w Hungorskej.
Jaden z nich jo był Pawoł Šenkaŕ.
Ja njeměnim, až na jadnej demonstraciji móžo byś telik wšakich naglědow byś reprezentěrowanych pód jadnom kšywom.
Take wiźecy se wón njemóžnje pśeźěsy, glich se zasej zmógnu, zalěze dołoj, weze swóju broń k sebje a źěšo zasej górjej, aby pśiglědował, co te źiwjaki budu dalej zachopinaś. 
Te scenariske knigły jo napisała jadna Barlinaŕka, ak we Šwicaŕskej bydli, a stakim něcht cuzy!
Cłonki Spěchowańskego towaristwa za domowniske stawizny "Stog", ako wobstoj wót lěta 2004, su mógali pokazaś na wuspěšnu bilancu.
Žylow - to njejsu jano nowe a moderne domy, ale teke južo bejnje stare, burske - ako te na Strjažojskej droze.
Z Pančic-Kukowa w Górnej Łužycy/Panschwitz-Kuckau. „To myto jo rownocasnje cesćenje gódnoty našeje dolnoserbskeje identity.
Lěc stej tej dwa bóśona z Raduša abo z Radušańskich kupow? Wustawadło za cołny w Radušu njejo pśeliš wjelike, za to pak wjelgin rědne a cyste.
Z Lubina/Lübben. Parlament wokrejsa Damna−Błota (Dahme-Spreewald) jo srjodu pśed dwěma tyźenjoma wobzamknuł pśeměnjone głowne wustawki (statut za wokrejsne zastojnstwo).
Až něco, což we wuzbytku (Überfluss) njamaš/njepśetrjebujoš, ale w mjeńšych tšochach, pón wěcej se wažyš a drje wěcej radosći na tom maš, jo se na tom Serbskem bliźe jasnje wuwědobniło.
To jo było za nas źiśi wósebne dyrdakojstwo.
To se kócor a kócka rozgórijotej. »Co? !«
Kněz faraŕ Šwjela wulicowašo z dlejšym serbskim gronom wót zachopjeńka reformacyje mjazy Serbami.
W nocy jo swěśił mjaseck.
Wona ga dej se nowo wuźěłaś, a pśi tom su wěsće teke pokazki z drugego boka wažne.
A zwětšego padamy ako zdrjałe płody.
Ako smy z radnice zgónili, kśě tam twariś nowe moderne bydlenja – nic we wjelikich blokach, ale w mjeńšych domach.
Z tym jo bejnje wjele běrokratiskego źěła zwězane - ale to se wupłaśijo, gaž se to pšawje a jěsno dosć cyni.
Dla swójich negatiwnych nazgónjenjow njejo mała Renate wuknuła serbsku rěc lubowaś – to rozmějom.
Spisowaśel zasej raz dopokažo, co jogo šybałe pjero wšykno zamóžo.
Solistka Elisabeth Wredojc jo grała na fagośe „Moderato/Tema we 6 wariantach“.
Tam jo wjelika źěra – ga wuglowa jama Wochozy, w kótarejž wudobywaju brunicu za elektraŕnju w Hamorje (Boxberg).
Rucnikaŕstwo ako pśed 1.000 lětami
Łužyska, pólska a ukrainska młoźina jo bydliła gromaźe we wjažkach we campje Nowy Dworek (pla města Schwiebus/Świebodzin).
Hajdan, pśedsedaŕ wokrejsnego sejma Sprjewja-Nysa.
Pó małej chyli wlacechu ten gólc a tej žeńsce něco běłego k wóźe a šlapichu jo nutś.
Mjazy zarědowanjami změjomy wuměłstwowe a fotowe źěłaŕnje, tak 10.8.19 zgromadnje z muzejom „Stary lud“ w Dešnje a 28.9.19 w Radušu ku góźbje 725. wobstaśa jsy.
pśed 75 lětami wjeliki angloamerikański bombardement Chóśebuza
Ta slědna nawjedujo teke Budyšynojc kwartet, ak jo tejerownosći na koncerśe wustupił.
póstrow za źiśi
Štapak, Vineta w centrumje serbskego sedleńskego ruma?
Stakim smy se zmakali tu njeźelu na městnje pśed dwórnišćom w Chóśebuzu.
Zawěsće by jich wěcej było, to stawizny nam gronje nět.
Don Knotts jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
W Dolnych Błotach stara se na wšaki part za šćit pśirody A.
Na pódpołnocy granicujo Indiski ocean z Aziju, wósebnje z Indiskeju połkupu a Arabiskeju połkupu, na pódwjacorje z pódzajtšneju Afriku a Atlantiskim oceanom, na pódzajtšu z Indochinu, Awstraliju a Śichym oceanom a na pódpołdnju pak z Pódpołdnjowym oceanom pak z Antarktiku .
Gaž jo prědna kwiśonka kšuśe pśiśěgnjona, wzejśo dalšne.
Płod słužy rozpśestrěwanju.
Pó tom su zastupniki tematizěrowali móžne pśipóznaśe serbšćiny ako druga cuza rěc we wucbje na šulach.
Ale ga to we Francojskej startowaś móžo, to wóna – glědajucy na njewěste wuwiśe pandemije a z njeju zwisujuce wobstojnosći – njamóžo groniś.
Až do lěta 1999 jo źěłał w redakcijoma "Sächsische Zeitung" a "Lausitzer Rundschau".
Nuza jo pak hyšći wjelika była.
Pótom sy pśeliš njeplecny wordował.
Howko w Žylowje pak su nastali tak pomjenjone "muskece rundy".
Znajomy žednu wjaselšu powěsć?…
, a jaden cłonk pśedsedaŕstwa tog towaristwa jo Ursulu Niewidokowu pšašał, lěc by kśěła janšojski muzej z restawraciju starych staśiwow pódpěraś.
»Co se ta jano mysli.
Wósebnu namšu su na dnju reformaciji lěta 2010 swěśili w slěpjańskej wósaźe.
Wóni wopśimjeju eteriske wóleje a górke maśizny.
Togodla teke njejsu se zarědowanja jano wótměwali centralnje w Chóśebuzu, ale cesto na wšakich městnach sedleńskego ruma.
Dnja 15. junija 2019 su Maznikarje a Šejnejdarje swój lětosny wejsny swěźeń organizěrowali.
To wjelgin bóli, som pytnuł we wšych rozgronach z nimi.
Pomožćo jej pšosym z tym, až dopołnijośo jeje napšašnik.
Rozmjej, źiśi z tych napólskich dwórow su pjerwjej dejali kuždy źeń tśi kilomejtarje pśez gólki do žylojskeje šule gnaś.
W tom casu wuwjedu zwenkazemske wót Marsa druge cłonki z busa.
Ze starjejšyma jo se doma zwětšego serbski powědało.
Šołta jo wósebnje gratulěrował Uśe Hentschelowej, wjelgin aktiwnej Dešańaŕce, k jeje narodnemu dnju.
Z wócku a styrimi kijami na rožkach wóznamjenijomy wjelike grajnišćo.
Źo w supermarku namakajomy kšušku? W chłoźecem regalu? W rybowej tejce? Abo pśi sadowej stojnicy? Kótare rědy wužywa murjaŕ abo drugi rucnikaŕ na twaŕnišću? A kake wšakorake awta ma wognjowa wobora mimo mustwowego gaseńskego awta? Take a wjele drugego słuša k temam, ako póbituju, a k nadawkam, ku kótarymž pógnuwaju nowe źiśece knigły "Móje wjelike wobrazowe knigły – Mój swět".
Pon pytnjom, až tomu tak pšawje njejo.
Cłonki Zjadnośonych serbskich chorow z Drjejc, Janšojc, Žylowa a Lubina a z chora „Łužyca“ su gromaźe z chorom SLA zaspiwali tśi štucki z cyklusa „Doma rědnje jo“.
Ako nejwětša drogowańska jězba pó wóźe we tom casu jo se wob-jězdźenje Dunawy wót Ingolstadta do Wiena w drugej połojcy awgusta 1939 do stawiznow zapisało.
Ako zagronita móžo wšake groniś teke wó Lěźańskem muzeumje.
Na orgelach jo grała Chóśebuska organistka Marika Schulzowa, jeje źowce Maria a Johanna stej grałej na flejśe.
A mimo togo mógu se pó nakupowanju teke hyšći wó młogem rozgranjaś.
"Mej radej gromaźe se smjejomej, tek głuposći raz radej gótujomej", pśeraźujo Rebecca.
Nejskerjej by jen rad za sebje wezeła.
Wót lěta 1523 jo wón był prědny serbski ewangelski faraŕ w Lubanicach (źinsa Polska).
To jo było se wě směšne”, se dopomina S.
Nan jo jomu MP3- player sobu dał.
Z wjasołosću pak jo był malsnje kóńc, južo na drugi źeń jo se grozne tšojenje stało.
Jano derje, až njejsu mě do togo gronili, co mě wótcakujo w mójom prědnem kursu.
Pśeto som spśijaśelona ze žyweju wěchu!
Pótom źurja se wótcynjachu, na korje spiwašo rusojske towaŕstwo.
Ten płat jo malsnje tak pśirězany, aby nawłos pasował k woblicu Willija.
Knigły se góźe za źiśi wót styri lět a płaśe 12,90 euro.
Sejm jo sebje prědk wezeł, pšawa Serbow na nowy fundament stajiś.
Młogi raz som se pšašał, dla cogo jo to pla nas pitśu felowało.
A ned kśikašo se togo góleśa nan, a źašo ze łdzami: "Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje."
Za to dej se w januarje dalšny terminowy slěd póstajiś.
Lej, źomy górjej do Jeruzalema, a wšykno se dokóńcyjo, což pisane jo pśez profetow wót cłowjeka syna.
Jogo syn Karlo Jordan jo se w Popojcach naroźił.
Wóni su sejźece a njezrosćone.
Rejowaś wuknuś.
"Ten kšamaŕski jo ku mnjo gronił: Tebje ga su wiźeli.
Z wulicowanja drugich som pózdźej wusłyšał, až jo samo SS w Hochozy była, ale na to ja se dopomnjeś njamógu, jano na te wšedne wójaki.
Ale nanowe słowo jo płaśeło.
Ale škrodawa se šćěri: »No pócakaj!«
Pó casu su śi chapjali kóleni, noze a kśebjat wót togo njezwuconego źěła bóleś.
Jogo starjejšej stej měłej žywnosć w Brylanźe/Friedland pla Lubina.
Wót 28. apryla jo muzej w Złem Komorowje za woglědarjow a woglědaŕki zasej wótwórjony.
Za serbsku wucbu jo pśemało wuknikow, pśi camprowanju rejuju młodostne jano rědko ze starymi luźimi, kmótśiki njejdu kmótšam pó jaja, ale cołnaŕka w swěźeńskej drastwje dej „Märkische Heide“ zaspiwaś a pśi tom górki pśedawaś.
Teke pśibytne komponisty - kaž Detlef Kobjela a Ulrich Pogoda - su wjelgin chwalili wugbaśa młodych wuměłcow.
Dalej dostanu Turjanarje nejnowše informacije wó tom, kake konsekwence Janšojska wuglowa jama na gmejnu a jeje wokolinu ma.
Hela w Kalawskej Šwicy – to jo na jaden part dolina z něgajšnym bagnom, na drugi part toś ta mała tšuga.
Dokulaž naše strony zawěsće k Sakskej pśidu, jo tužnje, až njejo žeden zastupnik z Drježdźan na našej slědnej zgromaźinje był.
Źeń do togo su juž dla togo swěźenja do Dešna pśijěli.
To jo.
25 lět spěchowańske towaristwo „Serbska rěc w cerkwi“
A wósebnje zajmował jo se za cuze rěcy.
sobotu, 28. nowembra /młošnego
Jezus źejo: Wy maśo něto tužycu, ale ja cu was zasej wiźeś, a waša hutšoba dej se wjaseliś, a wašo wjasele nicht pšec njewezmjo wót was.
Kulojski faraŕ pak njejo žednje wěcej Krabata pópšosył, aby jomu něco naguslował.
Te źiśi, to su byli wukniki zakładneje šule w Bórkowach, ako chójźe do Lipy do horta.
Skóro zasej Lenka spokojom w bujce lažy a spijka.
W Pólskej płaśe za pśebywanje wence tuchylu hyšći wótśejše zakaze nježli w Nimskej.
Na to su slědowali informacije wó wužywanju nowych wašnjow pisanja.
Drugi bok pak jo, až ten faraŕ abo něnt wu nas ta faraŕka jo bliša luźam.
Zwěrjeta ga su cesto we srjejźi źiśecych knigłow.
Wón ga jo to doźaržał, což jo pśilubił: Sakska njebuźo swóje pjenjeze za serbsku załožbu znižyś.
Wót teje kupki stej pśi muzejowej nocy Ninette Simmermeierowa a Tabea Kobatza sobu statkowałej a pśědłej, tek z gósćimi.
We wěrnosći pak pśi tom źo wó socialny proces pśiśpiwanja gódnoty. [...]
14. decembera jo wumrěł něgajšny šołta Egon Wochac, wón jo wordował 84 lět stary.
Ze swójim partnarjom Francom Wernerom, jo wóna nawjedowała zapustojski pśeśěg pó jsy.
A toś to žywjenje jo nimjerne, dokulaž jo nichten njamóžo zanicaś.
Pśez to, až łoni jo było komunalne wuzwólowanje, stej ta "stara" prědkstojaŕka Christine Pfaffowa a jeje nowy pśiducnik Jens Kwic gromaźe wulicowałej, co jo se łoni stało.
Wšykne fota a teksty na 4. a 5. boce su wót Horsta Adama.
Źinsa musy kuždy sam za to zapłaśiś.
To jo se teke lětosa zasej pokazało, gaž su tam zapustowali na kóńcu slědnego januarskego tyźenja.
Ale kóšula jo jeje starej starkej słušała a se akle pśed pór lětami pśipadnje zasej namakała.
Město Chóśebuz pódpěra toś to tśityźeńske kubłańske zarědowanje, kótarež se wótmějo w twarjenju Dolnoserbskego gymnaziuma.
Woglědarja togo swěźenja pak njejsu jano wiźeli a słyšali wšake ze serbskeje kultury a wót serbskeje rěcy, ale su mógali aktiwnje sobu gótowaś.
To buźo wót zeger 13:00 w bramborskem krajnem sejmje na Starych wikach 1 we jśpě 3.050.
Cogodla smy rowno toś to śěžyšćo wuzwólili?
Teke w Górnej Łužycy su z městami stajali bomy.
To jo melancholiske mjelcanje napśeśiwo pódrywańskej górnistwowej realiśe.
Ewa Siatkowska jo měła za druge žednje njewupócerany optimizm, dowěru a cesć.
Ale to teke dla togo, až som techniski wšykno měł, což som trjebał, ako laptop tak teke dobre internetowe zwězanje.
Pytajśo derjeměśe města a módliśo za njo ku knězoju, pśeto gaž se jomu derje źo, ga se wam teke derje źo.
Folklorny festiwal
wałtoru, 10. nowembra /młošnego
Južo w lěśe 1951 jo zastupiła do Domowiny.
Wob tyźeń źěła wón w Budyšynje a jo jano na kóńcu tyźenja doma.
A te su wjeliku gubu měli.
Ten jo w tužnem stawje.
Smy ptaški fotografěrowali, bóśony pśi pytanju jěze na pólu wobglědowali a smy byli pó sprjewinem ługu ducy.
Ale dajo teke druge zajmne zwěrjeta w tej zagroźe.
Na kupje lažytej Irska a Pódpołnocna Irska, kótaraž jo źěl Zjadnośonego kralojstwa.
Źiśi se zasej póraju do janšojskeje šule.
Možośo nam k tomu pitśku wěcej pśeraźiś?
Rozmjej: "Cerwjenawka a druge bajki", to móžośo něnto teke słyšaś!
Gaž su wšykne gnězda wobsajźone ze starymi a młodymi bóśonami, pón jo jich to wěcej ako tych wobydlarjow!
Pó krotkem wobmyslenju som pśigronił.
We wšakich tšojenjach jo plon we srjejźi.
Ja a móje kolegowki a kolegi se južo wjasele a su narske na waše wuźěła!
Smjaś se z głosom jo se wě to nanejžlěpše!
Jaden taki pomnik jo baseń wó Tšawnicy, kenž smy mógli na tom wjacorku z jogo wust słyšaś.
Tuchylu źěła wóna za to, až dostanjo row Korle Jordana, znatego serbskego ceptarja, kulturnika a procowarja, rědnjejšy naglěd.
AŽ wokoło źewjeśźaset lět stary jo, ten Mjatkojc wujk z Turnowa w Chośebuskem wokrejsu a serbski rad se z drugimi wulicujo, smy zgónili w gmejnskem běrowje.
Jasne znamje w toś tom směrje jo był pětkowy wustup Łemkojskeje rapoweje kupki „Bratskład“.
„Co dejm ga ja groniś?
Pó jogo znaśach a dopóznaśach se źinsa hyšći na pólach wokoło Drjejc, Turjeja a Janšojc źěła.
Waše rezultaty móžośo wótedaś do dnja 30. apryla 2020, w radnicy na Nowych wikach 5. Jadna jury buźo pósuźowaś te wótedany pódłožki pód slědujucymi kriterijami: 1. Wótpowědujo projektowa tema tomu wupisowanju? Na oktoberske wudaśe magacina witamy Was z chóśebuskego rbb-studija, kótarež rowno 19. oktobra wócynijo swóje źurja a to w ramiku 13. nocy kreatiwnych głowow.
Mazańc, bejne torty, lod a kafej su wšyknym gósćam derje zesłoźeli a rowno tak teke piwko, bowla a winko a slědkoju samo hyšći pśigótowana dobra wjacerja za togo, ako njejo se kśěł doma to źěło gótowaś.
Něnto dej se muzej z noweju stawneju wustajeńcu z wopśimjeśim połniś.
Zastupniki Serbskego sejma su lětosa byli prědny raz pšosone, a teke serbske cłonki nowych měsćańskich wuběrkow.
Tenraz njejo to było pśedwiźone, cas za to njejo dosegał.
Naraźiło jo se, zasej raz woglědaś do slěpjańskich stronow, na pśikład na Njepilic dwór abo do noweje moderneje šule w Slěpem.
Małe financielne pśipoznaśe za nejlěpše wugbaśa abiturnego schojźeńka stej dostałej Anne Holzschuhojc a Daniela Melzigojc z rukowu Dietmara Beutlera wót Vattenfalla.
A z tśeśego a stwórtego a naslědku dymi se z kuždego.
Tam jo se zaběrał ze serbskeju muziku a źěłał sobu na internetowem słowniku.
Lěc jo Chośebuski postowy kutšak Serbskemu muzeju gluku pśinjasł?
Kito, 21. anis, 22. tasa, 23.
Kužde lěto pśewjeźo FUEV swój kongres, a ten 55. jo se wótměł wót 12. do 15. maja w Ljubljanje, w głownem měsće Słowjeńskeje.
Ako jo Casnikaŕka tam była w rozgronje, jo pśisamem w kuždej minuśe něchten pśišeł něco se pšašat.
Wót tam do Carneje Góry jo pśez mórjo jano šesćstow kilometrow, togodla muse tam reagěrowaś.
Gaž słyńco pśeliš pšažy, pušć nejlěpjej žaluzije tšochu dołoj.
Wosebnje nocy budu zymne.
Ma něźi jaden a poł miliona wobydlarjow, pótakem jo pó Quezon City druge nejwětše město stata.
Ideju za to stej měłej Ane Holzschuhojc a Christian Matthée, a ta jo se pón teke pśesajźiła pśeśiwo drugim idejam.
Chto jo turjańskim znicył transparenty na kokot?
Muskemu to dosega, pógóršnje aparat wušaltujo.
Wo styrjoch z nich a jich dopomnjeńkach na ten “česki cas” how pišomy…
Škóra jo tłusta, měka a źaržaty.
Gaž ma něcht 50 lět na kśebjaśe, jo južo tak młoge dožywił a móžo wjele wulicowaś.
Nowsańske fryjne pśedstajiju lětosa to zabijanje kokota, a to sobotu, 28. awgusta, zeger 13.00.
Inscenowany akt pokazujo 13 muskich a dweju žeńskeju.
Ale chtož derje a rad słowakski powěda, ten pśiźo do małeje cerkwicki wósrjejź Budapesta.
Mama pśecej šćoka, gaž ja jo wobklarujom.
To groni, až buźo Europa w tych uniwersitach jano germańska a romańska.
Gronko mjaseca: Bog daloko njejo wót kuždego mjazy nami.
Pomałem šampjo zasej slědk do swójogo bydlenja .
Toflicki z drjewa a z pyšnymi rězbami - su to byli.
Dalšny dnjowny dypk jo było nazwucowanje gódownego graśa na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Kreatiwny kurs buźo pětk, 26. februar, zeger 17.30–19.45 w Serbskem internaśe na Žylojskej droze 39.
Gaž buźo šula połnje wobsajźona, lice z něźi 700 wuknicami a wuknikami w rědownjach 7 do 12/13.
Goleśi njejstej wěźełej, źo jo nam šeł.
Ale ně, kral rozmudrił njeběšo!
Dla cogo pak njepśemógu wót złego ducha wobsajźonego wugójś?
Toś su pśimali za kósu a za cepami a widłami, aby pśewjelikej njepšawźe wěchu stajili.
Na zgromaźinje w Slěpem jo župje pśistupiło Domowniske towaristwo Brězowka.
Wustawu su za njepłaśiwu deklarěrowali, za apryl planowanu wólbu prezidenta su šmarnuli a wšykne dotychměstne statne institucije zacynili.
Teke na kubłańskem pólu co serbska zagronita wšake pógibowaś.
"Ow, mój rědny nowy domcyk!"
22. 11. stśělc
A nic naslědku comy byś dolnoserbski tyźenik nic jano za Domowinskich cłonkow, ale casnik za wšyknych serbskich luźi.
Wót pśikłada Měta Nowaka jo wěźeła, až jo móžno, swójo mě teke oficialnje zeserbšćiś daś.
Kaki efekt změju wobzamknjenja wugloweje komisije na kjabel Prožyma a na Łužycu we cełem? Pśipósłane: Spěchowańske towaristwo za Serbski muzej Chóśebuz z.
Naraz pak stej jogo kónja se spłošyłej.
K tśeśemu: Wótkubłanje funkcioněrujo pśecej, gaž su starjejše swójim źiśam pśikład.
K nim słušatej pśedewšym Schulzojc manźelskej Dieter a Regina, kaž teke Skjarbosćańske towaristwo.
Z Města/Chóśebuz. Energijowy koncern LEAG pišo na swójich internetnych bokach, až pśigótuju twaŕ załožka za spalenje wótpadkow w Janšojcach.
Ku kóńcoju by kśěła wót mójich pśedstajenjow a žycenjow powěźeś.
Glědamy na nju.
Marija Elikowska-Winklerowa jo we swójom gronje se źěkowała njelicnym partnarjam a partnaŕskim institucijam, kótarež su ju na jeje droze pśewóźowali. „Ja som dejała wjele pśiwuknuś, póznaś zawiny zachadanja a źinsajšneje situacije wobgrozoneje serbskeje rěcy.
Pó někotarych lětach kněžašo se powšykne měnjenje, až jo matematika na pšawej droze, a wjednik fachoweje konference gronjašo žurnalistam: Matematika jo była, jo, a pśecej buźo – to jo tak [...]
Mina Witkojc ma teke wjele bajkow, na pśikład jaden znatu błośańsku bajku "Nykus a źowćo" .
Łoźne kokulki buchu z łoźe do wódy pušćone, aby łoź na měsće źaržali, tak aby ju wětš njewótegnał. 
Našo wótglědanje jo, až wobej šuli změjotej samske mě“, jo wobwěsćiła Petra Rübesam, wjednica zakładneje šule Slěpe na pósejźenju gmejnskeje rady.
Z tymi Picańskimi Nimcami su nimcowali.
Ze Žylowa.
To pak jo było zakazane, pśeto jo z tym cynjenim carnicowe zele do škódy pśišło.
Spominajucy w tych dnjach na tšojenja pśi a pó politiskem pśewobrośenju lěta 1989, som starcył na widobnu paralelu mjazy nowšeju a staršeju historiju Nimskeje.
Wjele luźi se w gmejnje za to pilnujo.
Gab nałpy mógli rymowaś, njetrjebał gronka napisaś!
Pardelowy rys jo zwěrje ze swójźby kóckow .
Som pšašała za pozitiwneju diskriminaciju.
Dla togo smy pón tak cesto ako móžno na Pódgólu dojěli.
How njepśidu jano priwatne turisty, ale tejerownosći źiśi ze šulow a źiśownjow wokrejsa.
Toś som se myslił, až jo zasej na casu za Płomje-wuběźowanje.
Tak ga se móžoš mysliś, co jo taka šorca musała wuźaržaś.
Gaž źiśi něnto słowa wobkněžuju, móžośo z kórtkami memory graś, pak jadnoru wariantu z dwójnikami , pak z pórikami .
Z tym njejsu Serbske koparje wobjadne, wóni kśě, aby Serbske koparje dojěli do Kórutańskeje na Europeadu a žeńske wót Serbskeje wubranki z Górneje Łužyce.
Ale nic wěcej kuždy tyźeń ako doněta.
Wot planowanych dankow — z tym ga budu komuny w pśichoźe w głownem žywe — su až dotychměst akle 34 % nabrali!
Z tym mógu se toś te knigły do klasikarjow zarědowaś, kótarež mógali kuždemu ako dar słužyś.
Wutšobny źěk wšym, ako su ten źeń tak derje pśigótowali.
We tom lěśe, to groni 2019, móžo Serbski muzej w Chóśebuzu na 25 lět swójogo statkowanja slědk glědaś.
Njeźelu, 28. apryla, pšosy Serbski kulturny turizm na kólasowanje pó slěpjańskej wósaźe z Ines Kunzendorfoweju.
Glědaj ty w tom casu za domom«, jo groniła raz mama Nasredinoju a jo jogo pózbuźowała, až móžo stakim teke pokazaś, kaki kjarl južo jo. »Sedni se k źurjam a njejźi daniž kuska wót nich!«, jo jomu pśed wótejźenim hyšći raz zašćěpiła.
Pśipoznate referentki a referenty ze serbskich institucijow budu k wjeleserakim temam serbskego žywjenja pśednosowaś.
Dokulaž jo se pśecej wopokazował ako wěrny słužabnik a zašćitowaŕ serbskeje rěcy a serbskego žywjenja, se jogo wósebnje wažymy.
Glědajmy weto optimistiski do pśichoda! Na co se wjaseliśo, gaž se mysliśo na ten cas bźez korony ako zawěsće pśiźo? Gaž raz buźo zasej to normalne žywjenje, ga změjomy ten wuwitański swěźeń, to buźomy nachwataś.
To tarifowe dogrono płaśi za wěcej ako 8. 000 pśistajonych, su jo łoni slědny raz aktualizěrowali.
Kak by mógało wuglědaś bydlenje wužowego krala?
Co se toś z tamnymi a dalšnymi šołtami do zwiska stajiś. aby tak ze swójimi słužbami dalej do šyrokosći pśišeł.
Kśikajucy wuskócyjom z wjaže a ženjom k mamje do pśitwaŕka.
Jezus Kristus jo rowno ten samy cora a źinsa a do nimjernosći.
Wona jo mě tencas teke nagranjała, w źowćowem chorje sobu spiwaś.
Źiśi mógu basliś abo na kónikach rejtowaś, słomjany grod buźo teke.
Gaž jo pón wuběgał, jo se dejało 15 raz wołaś: »Wuchac, halo, halo, halo!«
Źo sćo lětosa wustupili?
To tejerownosći lěbda něźi zgónijoš.
Som se pśizjawiła w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu w Chóśebuzu, źož źinsa hyšći se wobźělujom na kursach konwersacije.
Aby mógało to jatšowne spiwanje dalej hyś, su se južo někotare lěta teke wóženjone žeńske wobźělili.
Chóśebuski filmowy festiwal
Barbados jo kraj w Atlantiskem oceanje.
Kwiśonki se jano wódnjo puknu.
Wšuźi nas wobdawaju akustiske (słyšabne) a optiske (widobne) signale, znamjenja.
Dłujko su glucne case se kněžyli.
W rozgronje z casnikarjami jo se pón za tym pšašało a tak smy to pśiwzeli do koncepcije.
Ale tam jo był za mnjo zachopjeńk, to tšašne na wuměłsku wašnju pśeźěłaś.
W cuzbje źěłajuce muže su se w lěśu do domownje wrośili, aby něnto we žnjach swójej familiji pomagali.
Howacej jo take pšawo jano rybakarjam pśiwdane, kótarež se wót rybow-łojśa žywje.
Ako pśed 150 lětami gołkojski faraŕ Karlo Haußig zamrě, groni wó njom jadnory serbski bur z Wóseńka: »Haußig běšo ta krona tych fararjow!« Pó znanjenju rownikow běšo wón wusoko wucony muž z pónižneju, bogabójazneju wutšobu a lubosćiwym, miłosćiwym wjazymom.
Nejwětša kupa Srjejźnego mórja jo Siciliska.
Nan jo se dał nagroniś.
Mjazy drugim jo to było wuźěkowańske zarědowanje za dobre źěło cłonkow.
Pernak sobu pśinjasł.
Styri rědne a zajmne wulěty smy měli.
A nic jano za dogótowane projekty, teke za wuwiśe projektowych idejow jo how móžno spěchowanje dostaś.
Z mójim pytanim za temu za masterske źěło jo se pśinamakał hyšći drugi póśěg: wědomnostny zajm za źěło Serbskego sejma.
Tych šytawow a kormoranow jo pśi Odrje hyšći wjele wěcej ako wuźarjow, což mě groni, źož šytawy a kormorany su, tam su teke ryby.
Pśi słabučkem swětlašku jo staśiwy teptała a jo cołnik tam a zas chytała.
K prědnemu móžo to byś jaden z bogow w polyteistiskich religijach; jano gaž se z wjelikim pismikom „B“ pišo, pótakem Bog, jo Bog w monoteistiskich religijach, pótakem teke kśesćijański Bog měnjony.
Wón jo w 5. lětniku sobu grał w źiwadłowem kusu „Serbski kral“.
Dalšna we filmje tematizěrowana serbska wósoba jo komponist Bjarnat Krawc, kenž jo w Barlinju skšajźu zukowu platu ze styri serbskimi ludowymi spiwami nagrawał.
Kurs płaśi 28.00 €.
Vattenfall teke organizěrujo crossowy běg na Barbuckej górje.
Něnto jo wón kśěł Bibušowy cukor wótškrabaś.
Pón nic wěcej njesłyše, dokulaž starki juž ženjo do góle.
Ale wótergi maju wjelike kněze z małymi kjarlikami wjelike górjenje.
Jaja wót 96 mólaŕkow a mólarjow z wobsejźeństwa Serbskego kulturnego centruma su wiźeś až do 28. apryla.
Z togo zajma jo se pón za žedne žeńske pśewjadł wót nowego wušywański kurs.
Mej dwa wětšej smej wuběgnułej k mamje a smej togo mjeńšego bratśika pśewóstajiłej swójomu pśisudoju.
Bretońsku rěc co pón w Rennes, w ramiku terenowego slěźenja, nawuknuś.
To móžo se staś.
Prědne rozgrona k tomu su se južo wjadli.
Ronškež njej’ w šuli lazowaś a rachnowaś nawuknuł, jo był wjelgin šykowny.
NC: Wutšobny źěk za to rozgrono!
Pśi tom pomoga jej jeje syn Kito, ako ju wšuźi z awtom wózy.
Słowam pak pak njejsu slědowali žedne statki.
Znaju žeńsku, ako jo 30 lět była góletkowa sotša.
Naše awtorki a awtory
Južo pětk, 22. nowembra, móžośo wót zeger 17:00 do 19:15 w galeriji „Utaciani“ gódowne dary pśigótowaś, módrośišć wuknuś abo wušyś z Christel Lehmann-Endersoweju.
Dwa gólca z Dolneje Łužyce ga stej se južo mjenowałej.
Pisne pśepytowanja maju zasobu, 12. a 13. junija buźo za nich wustna abitura.
My pak smy to wótpokazali, comy byś samostatne, comy našo źěło sami rědowaś a póstajiś, a wušej togo pśisłušamy Domowinskej župje Dolna Łužyca.
to pak jano dla togo, až na wjelich městach pśi rěce su gaty wordowali wopušćone.
Knigły su zasej wujšli w Ludowem nakładnistwje Domowina a płaśe 2,50 euro.
Wóna se nic njepózna, weto pak jo ze stopow wuznaś, až wóna jo była.
kak se źo? Kak to jo w šuli? Jo rědnje, až njemusyśo tam kuždy źeń hyś? Co cyniśo na lichych dnjach? Gótujośo kuždy źeń domacne nadawki? Gaž cośo něco drugego cyniś, mam ideju.
Ja som chory był, ale druge su mě pśizjawili w Barlinju a ten termin njejsom mógał wěcej pśestarcyś.
Powědam z Lizu jano serbski, gaž z njeju sama som.
Łopjena su owalne, kulowate abo wutšobojte a njepšawidłownje gropnje a dwójce zubate.
12. wuběźowanje młodych talentow "Młoda serbska muzika" jo wótpowěźone.
Na pódpołdnjowem źělu kupy smy jěli pósporomje južo naspomnjonego lodojca Vatnajökull.
Wón jo rad luštował wót togo, až janšojske Krawcowe su bogatše ako wón.
Jo buźiła a napominała swój lud k narodnemu źěłoju.
Pśi tom pokazujo teke na rozdźěle w tych jadnotliwych jsach.
K prědnemu razoju buźo se nowa županka abo nowy župan direktnje na głownej zgromaźinje wuzwóliś.
Lěc ruprajcht, bog a źiśetko, kuždy jim něco pśinjaso.
Wšake zagrodne formy maju rozdźělnje mócnje wótměnjone łopjena.
Jo pśišło wjele wobornikow teke ze susednych jsow.
Toś jo to rowno za wejsańske mjeńšynowe zgromaźeństwa bejne tšuśe a problem za dalšne wuwiśe, gaž jich dorost wótdrogujo.
Słušnosći a źěło cakaju.
Rostliny su w górskich regionach pódpołnocneje hemisfery domacne.
Za lětosne wuzwólowanja jo definitiwnje pśepózdźe, aby hyšći něco pógibali.
My njejsmy žednje byli pśeśiwo Domowinje.
Zawěsće namakajomy teke pśikłady z wšednego dnja w źiśowni.
A nic dłujko, ga wupyta Robinson tormy swójogo wóścojskego města a płakašo z wjaselim. 
A take pśechwatanje: Wót ,,Schneider-Catering" z Bělina su dostali lěbgodne twarogowe kulcycki.
To su byli pilne słowjańske luźe, ako su tu wjas załožyli a wutwarili.
Tak ako kuždy wót tych dwanasćo "głownych" casnikarjow jo měł teke wón swójske pśedstajenja a ideje za Casnik.
Won se dopomina: „Młogi raz su byli te kulki južo narosćone.
Teke k ceptarjam a starjejšym deje se w nejblišem casu kontakty nawězaś, aby se jich žycenja do dalšnych politiskich jadnanjow zapśěgnuli.
Južo 1933 daju jej pśez zacynjenje Serbskego Casnika pówołański zakaz", zespomina Katalin Porackojc, cłonk projektoweje kupki, slěźeńske wuslědki k nastupowanju napśeśiwo serbskemu wobydlaŕstwoju.
Kubitzki jo měnił, až jogo partaja jo pśeśiwo wótstupjenju wót wugla we lěśe 2038, a až źěłowe města su wjelgin wažne.
Druga tema — šulstwo.
Jeje zestarjone woblico a ropatej ruce su pśeraźili, až starka jo dejała we swójom žywjenju młoge śěžke brěmje njasć; jeje rezolutny głos pak jo pokazał, až se wóna tak lažko njepowdajo.
Muske stojece pśed nim w połkrejzu a ja z wjelikeju plastoweju brylu na nosu pśed nimi na kokacu sejźecy.
Dotychměst njejo se to raźiło.
Teke stare woborniki, kótarež njamógu wěcej aktiwnje słužyś, su dostali za 50 lět aktiwnego słuženja tu premiju z medalju.
Ale rowno Farizejarje z Hillelskeje šule su tegdy dowólowali wumóženje žywjenja a dobrośiwosć chudym teke na sabaśe a su wucyli z tym wěcej fleksibelne nałožowanje kaznjow thory.
Dla korona-pandemije su se slědny stwórtk w Chóśebuzu k lětosnemu swětowemu dnju źiśi wótměli jano decentralne zarědowanja.
Źiśi su woglědali do gódowneje pjakaŕnje
Ako jo se pśed jadnom lětźasetkom załožyła zjadnośeństwo zajmow "Spreewaldbahn", jo tak wuglědało, až wšykne signale za tych něźi 35 towaristwowych cłonkow pokazuju "cerwjene swětło".
A jo sebje pominał dobrego kónja.
Wěcej raz jo jen pón spijucej kołowokoło šyje wobwił.
W Chóśebuzu jo jadnab 50 elektriskich drotow skazył.
Za wšykno to se stara głownje jeje cłowjek Joachim Lindner.
Do Texasa ga su Serby pśed něźi 100 lětami wudrogowali, a hyšći źinsa su tam žywe zbytki serbskeje kultury.
Awtorka jo Daniela Prusowa, ilustrěrowała jo Katja Sennerowa.
Zeger 22.00 zachopijo se koncert dudow.
Z tym su wopytali serbske drastwy a nałogi wótźěliś wót jich narodnego charaktera a je na ten part neutralizěrowaś.
Pśed něźi 2000 lětami jo napisał indiski wucony Pantanjali yoga-drogu pó wašni, kenž jo źinsa hyšći pomocne rozpokazanje za glucne žywjenje.
Dotychměst pak njejo se pśi tom bóžko pśewjele konkretnego dojśpiło a ta tematika jo była w slědnem casu z blida.
Źěnsa jo ta wěda źěl našeje kultury, našogo duchnego derbstwa.
Lěwica co dolnonimsku rěc dalej spěchowaś
Wón běšo zwěrny pśijaśel a źěkowny za to nejmjeńše, źěkowny južo za pśijaśelne spomnjeśe.
Wažnje jo, až masu w formje derje wugłaźijośo.
A how jo hyšći 1908 jaden serbski faraŕ powědał a jaden nimski.
Rowno k jatšam, wokoło 14., pśidu někotare dny z dešćom, kenž jo zymny a casy ze sněgom změšany.
Toś maju naše luźe pšawo na zajmne, žurnalistiski derje źěłane a jim wewšom pśiměrjone wusćełanja.
13.00 góźin: „Ze serbskeje zachadnosći městaška Łukow”
Teke decentralne rozwězanja kaž knigły w něgajšnych telefonowych domcykach, ako gmejna Dešno-Strjažow to planujo, pśidu do pšašanja.
Pó pór góźinach se zasej zmakajotej.
Dla togo njejo to teke pśecej tak lažko było.
Kritiski jo wón wobspomnjeł, až pśedsedaŕ Serbskich koparjow Horst Adam njejo wordował do „organizatoriskego komiteja“ pśiwzety.
Bóžko maju jano hyšći jadnasćo cłonkow, na zachopjeńku jo jich 40 było.
Znamki z rožami ma Erwin Hanuš mjazy drugim z Guineje, ze Słowjeńskeje, Kuby abo USA.
Ralph Duren May jo US-amerikański grajaŕ.
Lubochol słuša do amta Markojska Góla, w kótaremž su někotare komuny pśistupili serbskemu sedleńskemu rumoju.
Wóna bój se pawkow a kśika "Iiiiii!", ako to wiźi.
Jaden jězd z tym mójim »Berlinom« jo se mě kradu zašćěpił.
W módrych, cerwjenych a běłych balonkach su byli kórtcycki z Bóžymi žognowanjami.
Wóstało jo wupominanje, zajmne temy póznaś, awtory pódpěraś, teksty a knigły we wšyknych fazach nastawanja kritiski pśewóźowaś a je na kóńcu cytarjam pórucyś.
Pśi tom jo bejnje wětšowate.
Gaž mě něchten starcyjo, zalězom do swójeje škórpiny.
Jo se to stało na Rubynskej droze.
Bźez zwady jo manźelstwo wóstudne a – wóstudne manźelstwo dłujko njetrajo!
Ale na gluku zaduju casy wochłoźece wětšyki.
Ako nejwažnjejše spěchowańske projekty su póstajili Mužakojski wokłon, wutwaŕ zeleznice mjazy Baršćom a Chóśebuzom kaž teke Gólna kólasowa droga (Heideradweg).
Som w nazymskich numerach lěta 1972.
Zimmerli, prezident BTU Chóśebuz, Lothar Nicht, pśirědowany (Beigeordneter) města Chóśebuz a Heike Konzack, pśi měsće zagronita za integraciju su diskutěrowali wó pšašanjach kulturneje wjelerakosći, akceptance a tolerantnosći w měsće a na uniwersiśe.
Akribiski jo statistiku wjadł.
Ten w Bórkowach roźony faraŕ jo tuchylu hyšći w dowolu.
Wšykne do krickow.
Tak pśiźo Eliza Płocieniak-Alvarez z Lipska, a teke kupka, kótaraž se z jatšownymi rejtarjami zaběra, sejźi w Lipsku, póchada wšak z Górneje Łužyce.
Župne pśedsedaŕstwo njejo se pśi takem woboranju k žednomu rozsuźenju chyliło.
To jo měło na politiku a kulturu kupow kradu mócny wucynk.
Heinzojc šlodaŕnja ze Žylowa jo pśewjadła we starem konsumje tśi kurse.
Ale kak je žywe pópadnuś?
Togodla se wjaselim, až taka zběrka jo něnto na pśedań.
Južo we tom samem lěśe, ako 26-lětny, jo był głownje zagronity za organizaciju IV.
Dejš swójogo nana a swóju maś cesćiś.
Někotare zuby su na śpicki wutwarjone, druge maju źěrki.
Ma wótšo granjate, w zymje zelene gałuzy.
Co stakim Kokrjow groni napšawdu?
jo gronił, až serbski lud jo snaź pśeliš krotko we jich programje wobspomnjety.
Zacujo něco ako zawisnosć na Mjertyna.
Pśi 24 luźach pak jo pśišła kužda pomoc pśepózdźe.
W Zöschenje pla Merseburga a w Belgernje blisko Torgau, źož jo był wjele lětźasetkow ceptaŕ a źož jo teke ako wuměńkaŕ młodych luźi hyšći rozwucował we wuměłstwje, su jogo ako cłowjeka, wucabnika a wuměłca wjelgin cesćili.
Estniska jo stat w pódzajtšnej Europje, kótaryž słuša k baltiskim krajam.
Granicujo na pódwjacorje z Ukrainu a na pódzajtšu z Rusojskej federaciju.
1951 protest friziskich rěcnych aktiwistow pśeśiwo wužyśu jadnučkeje nižozemskeje rěcy na sudnistwje jo napórał rjapot w stolicy Friziskeje Leeuwardenje, což jo wjadło k pśipóznaśu frizišćiny ako mjeńšynoweje rěcy.
1913 buchu pón prědne rezultaty togo zběranja w Časopisu Maćicy Serbskeje wózjawjone.
Źinsa wobstoj hyšći dalšny pomnik we Wjerbnje za Mata Kosyka.
Dla tog, až we jsy njamaju žeden se góźecy zal, su sebje wuzwólili gmejnsku wjažu w Groźišću.
To stoj sebje napśeśiwo kaž noc a źeń.
Kněz dawa mudrosć, a z jogo hust pśiźo huznaśe a rozym.
Chwalony buź ten, kenž pśiźo w Knězowem mjenju!
1984 jo Susanne Hozyna swój studium ako diplomowa wucabnica za serbšćinu a rušćinu wuspěšnje dokóńcowała.
A wěcej wó majskich bomow cytaśo na boce 8. bildki wót majskich bomow pśed nim.
Jim comy pódpěru daś a swěźeń sobu pśigótowaś.
Za wšake pak su musali nowe serbske słowa stwóriś, a to z pomocu ekspertow a dobrych znajarjow dolnoserbskeje rěcy.
To jo tak rědnje wuglědało, dokulaž su byli wšykne take jadnake.
Pěta njeźela spótnego casa / Judica
Te ako tšošku zwenka wejsańskego centruma twariś kśě, to njesměju.
Ako intendantka som zagronita za wšykne wuměłske nastupnosći orchestra, chora a baleta.
Wopac jo teke jogo pśedstajenje, až meridian by nawopacnu Louvreowu głažanu pyramidu pśeprěkował.
Pśedwiźone su tejerownosći wustupy na Domowinskich nazymskich koncertach a na schadowance.
Wo wšake dypki w programje serbskeje partaje jo pón šło w žywej diskusiji z pśisłucharjami.
Rowno gójeńske wuspěchy su Jezusoju pśinjasli zawidu, njedowěru a woboranje .
Do slědnego su słušali pó kolonizaciji pśez Němcow a Flamow pó 12. stolěśu 55 jsow.
Te łoźe pak, kótarež do lodowego mórja jědu, su wušej měry twarde a kšute natwarjone a wětšy źěł su wušej 100 stopow dłujke, a kužda taka łoź ma hyšći sedym cołnow pśi se, wót kótarychž kuždy na pěś a dwaźasća stopow dłujki jo.
Groniło jo se teke, až by wjele wěcej ako nowych 10 studentow kužde lěto pótrjebali, aby ten brach narownali.
Zasadna diskusija jo pokazała wjele njerozměśa za aktualne wuwiśa.
Pěskowe kupy wabje k wustaśu.
Swojo 70. žywjeńske lěto jo něnto w juniju dopołnił Serb a Domowinaŕ, kenž jo był w zachadnych lětach młogim serbskim a nimskim luźam, institucijam a towaristwam wósebnje w Dolnej Łužycy k pomocy.
Na łuce paso se młoda krowa, žujo tam tšawu, za bomom se chowa, wóstudno jo jej kuždy źeń znowa.
Pśi tom se stajaju na sćernišću z dubowym listom wupyšnjonu wrota.
Jadnučki statkowny srědk su solidne znajobnosći.
Młoźina a starše su se wobźělili, teke styri źiśece.
Z wjelikim swěźenim su kśěli sezonu w Dešnje 3. maja, wótwóriś.
Tak ako wšuźi stoj ceło naprědku balokopanje.
Njejsom měł zaśišć, až wósada jen ako napšawdnu jadnoraznu wósebnosć wobglědujo.
Luźam, kótarež problemy z tym měli su, smy gronili, až serbski źěl programa něco wósebnego a wjelgin rědnego jo, což nimske chory njamaju.
To jo płod jogo zakósćenja na pólu wěry.
Kristus, kótaryž jo humrěł, jo tudy, wjele wěcej pak, kótaryž jo teke hubuźony, kótaryž jo na Bóžej pšawicy a za nas pšosy.
Jo kwis teke w serbskej rěcy? Jo.
Pśicyna togo, až toś ta forma tak gusto wustupujo, jo jadnory natwaŕ kšywoweje wězba a pšawokutna forma kšywoweju płoninow.
Njeźelu, 12. januara, wustupijo wětošojske muzikowe towaristwo wót až zeger 17:00 w bórkojskej cerkwi z nowolětnym koncertom.
Pśednosk wó Bramborskej politice napśeśiwo Serbam
Wóna jo jomu dariła 900 euro, a to mjazy drugim dla togo, dokulaž budu we zgromadnem serbskem mustwje žedne grajarje z Picańskego amta pódla.
How jo iniciěrowała woplěwanje nałogow.
Lětosa pak musyśo bóžko hyšći na to cakaś, a to jadno pak jo južo jasne, až tenraz ta lisćina z kokotowymi terminami dawno tak dłujka njebuźo.
Aktualny magacin: powěsći, WITAJ camp 2019, 20 lět Njepilic dwór,
Ja cu dožywiś to serbske we wšednem žywjenju – jo měnjeca.
Prědne znate wobydlarje źinsajšnej Łužycy jo byli keltiske ludy.
Wón jo wjelgin njetypiski stipendiat glědajucy na to, kak dokradnje jo dolnoserbsku rěc nawuknuł.
Ale za tym se cuśniwje wochłoźijo.
Mia jo pśigótowała jagłowe pjaconki.
Prědne krokuse na swěśe!
Som knigły dolnoserbskich awtorkow a awtorow cytała.
Teke kócor Findus bydli na dwórje.
Naš nosaŕ, Serbske šulske towaristwo z.
Dotychměst jo to była naša cerkwja, serbska cerkwja, serbska, tak ak my.
Lěśojski swěźeń
Som je samo hyšći słyšał pó wójnje na chóśebuskem marku abo w elektriskej, a to do wócowu abo slězy kśebjata.
Njepšawidłownosći póchadaju z lokalnych a regionalnych wósebnosćow zemskego śělesa a daju se pśez anomalije śěžnosći resp.
Za to dajo teke anekdotu wót jadneje pśiswójźbneje.
Zymska idylka na Lědach samo hyšći w drugem měrcojskem tyźenju.
Wšykne: „O, ty bogi Robinson!“
Hyšći ga jo tšochu wótlěkał, ale pótom jo pósłuchał na napominajuce bjakanje woła, jo zdychnuł a wzeł wogłowicu do gjarsći, aby Krabatawoła dowjadł na kulojske skótne wiki.
Ale kužda pilna pśěźaŕka póderbi teke raz pawzu.
Na 11. měrcu 2005 jo naša luba serbska wěrjeca sotša Ana Hockwinowa z Bělina pla Tšupca we žognowanem starstwje wót 86 lět wumrěła.
Teke źiśownje su byli we wjelikej licbje zastupjone: pěś z města a 14 z wuškownych stronow serbskego sedleńskego ruma.
A co buźo pśiduce lěto?
W Rukowje 1940 naroźony basnikaŕ jo Serbam kradu znaty.
Pó Drjenojskej droze
A stakim su wóni je wukładowali ako Bóže znamje.
To jo był tencasny „srědny štand“: měsćańske bergarje, pśekupce, měsćańske raźce, zastojniki kněstwow a kněskich dwórow, cerkwine zastojniki.
Žedne su gronili, až kśě w pśiducem lěśe zasej pśiś do “Šule w zelenem”.
Folbern, Rostig, Skassa, Weßnitz a Zschauitz.
Tak jo Nadine słyšała wót swójeje starkeje ze Šprjejc.
"Kurse, źož smy kśěli pokazaś źěrkate wušywanje, su za wušywaŕki južo někotare semestry zajmne, to mě wjaseli wósebnje.
Prědna kupka se wudajo wót 9. do 14. julija do Awstriskeje.
Druge snaź su wobtužone, až starjejše se kuždy źeń waźitej.
Ralf Jarik se stara, aby dopomnjeśe na błośańsku zeleznicu žywe wóstało
Ma za nas rědne dariki: Grajne awta, pupcycki, gněśeńka a kniglicki, teke młoge chłošćonki.
Wóna intensiwnje wónja.
Ze spiwanjami a rejami se tam pśedstajiju Žylojske dolnoserbske swajźbarje z towaristwa “Pśěza”.
Jeje pšawej starjejšej stej wordowałej zamordowanej.
Som na starej postowej droze, ako jo slědny wušk stron, kótarež su raz byli ekologiski nejwěcej gódny źěl něga wjelikego města.
Toś som směła do Těšína na probu, gromaźe z iniciatorku kněni Kutšankoweju a knězom Rjentšom.
Słyšym juž waše protesty – ale to nic njezměni.
Lěcrownož njejo wjedro było rowno to nejrědnjejše, su pśišli woglědarje w radnej licbje.
Nejlěpjej z nogoma naprědk.
Na to smy z połnym pšawom gjarde.
Wót zeger 13:30 jo śěgnuło pěś rejtarjow, 17 źowćow a drugich wobźělnikow wót wognjoweje wobory na swěśenišćo pśi sportnišću.
Rada zběra E.
Wjelgin derje se dopomnjejom na lěto 1943.
We cełem jo wugótował wušej 3.000 koncertow we młogich krajach na wšych kontinentach.
To su „Serbske koparje“, ako su grali łoni w Dańskej, gromaźe z wobyma trenarjoma.
Pózdatnje su byli w teksće »rozsudne zakładne pšašanja k nejnowšej historiji Serbow wědomnostnje njespokojecy pśedstajone« [...] .
Škoda jo, až serbska młoźina tuchylu njama jadnotne nawjedowanje.
Bjatowanje dajo teke mě móc a pomoga mě.
Nowy Serbski promšt nawjedujo wósadnu kurendu.
Hos 14,2–10 * Jez 65,17–25
A hyšći wěcej słowa Miny Witkojc, ako se wóna wobrośijo na serbske žeńske: »Njocomy se wokoło togo mudrowaś, sy-lic była Serbowka z lubosću a wěsteju wólu abo jano z pśinaroźenja a pśiwucenja.
Ale pśebuski arcymjeršnik (Erzpriester) jo sebje wót biskupa wupšosył, aby wóna pśi mužakojskej parochiji wóstała.
Tśi žeńske – tśi žywjenja – tśi wuměłcowki“.
To njejo źiw, jo Marion Scheier pódšmarnuła.
A we srjejźi nich jo cesto była Mina Witkojc.
Na pśiducej Chośebuskej Techniskej uniwersiśe kraja Bramborska lětosa nazymu teke studium za medicinu se zachopijo.
Marie a Sarah z kupki wackow budu Wam rozkłasć, kak to źo!
Aby se mógał z togo žywiś, jo sebje kredita nabrał a za jadnab 12.000 euro ten trjebny filmowy rěd nakupował.
Smy wiźeli, kak daloko liški, pchy abo jelenje skokaju.
Sejźenje sejma jo se zachopiło z zawjeźenim a intensiwneju diskusiju z Dieterom Freihoffom, zagronitym za serbske nastupnosći we wokrejsu Damna-Błota, a Utu Henšeloweju, cłonkom Serbskeje rady w Bramborskej.
Na prědnem cysle Rjagawy su źěłali něgajšny šefredaktor Gregor Wieczorek, Anna Günikerowa a Viktor Zakar.
Pótakem: Nic wokoło se machaś.
Jana, roźona Krawcec, jo ako góle a młodostna w "budyšyńskej plaśe" bydliła.
Ten jo teke zapódała za lětosnu Łužysku filmowu pśeglědku.
Maćijowa (slězy napšawo).
Jogo žurnje wuwójowany kóńc – »strukturna změna« – ma nowe pominanja za ekonomiju »góspodaŕskego regiona Łužyca«, kótarež maju se mjazy drugim teke turistiski wótpópadowaś.
Serbske blido buźo stwórtk, 8. awgusta, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, 10969 Berlin.
A tak jo to nejpjerwjej pśiduce dny dalej šło, až su se te wobydlarje wěcej wó mnjo starali ako ja wó nich.
Jo, nałogi napóraju wšym generacijam we jsy wjasele a zgromaźiju luźe.
Žylow 3 : 3
Bóžko dostanu źiśi teke wót drugich źiśi flinku.
Wójaki a niše šarže oficěrow taku lichotu měli njejsu.
Jens Rehm, Berthold Lejnik (Lehnigk), Ralf Grabic (Grabitz), Walter Pětak (Petack) a Jens Kulik su pódawali seno Sandro Jažynoju (Jaschen), ak jo stojał zwjercha a jo kładł tak, až jo naslědku nastał kulowaty naglědny stog.
Kulturny pśinosk: serbski wjacor w Turnowje 1924
Wóna jo se ga dopomnjeła na słowa prof. Kaspera.
Tej kólasce stej bejnje kšuśe sejźełej a dla togo jo wón kśěł prězy pitśitśku pówjerśeś a ja som dejał w pšawem wokognuśu jadno kólasko wuśěgnuś.
Na to wšo dopomina cesny kamjeń .
Nowe luźe póznawaś a se z rozdźělnymi bokami žywjenja rozestajaś jo mójo źěło pśecej wobogaśowało.
Kužda kupka jo tam natwariła swóju staciju.
A wóna dodajo: »Dosć takich ceptarjow som znała a, se wě, drugich teke!
Taki wjerašk stej pśecej serbskej nałoga zapust a łapanje kokota.
"Šybałk, kótaryž pśi tom złe mysli ma".
Za mnjo tam žeden konflikt nještycy.
Jeje maś jo była až do 70tych lět burski woblacona.
Swětocna, pówažna kaž spiw a stupanje spiwaŕkow jo teke jich drastwa.
Chtož taki objekt ako prědny namakajo, móžo jen, se wě, pomjeniś.
Faraŕ Timann jo jeju hyšći raz wěrował, a to doma.
Tak su pśišli mólby do Dešna.
Poglědnjom z wokna, kak ten dym źo.
Ja powědam z našymi wejsanarjami a wujasnijom jim, dla cogo casy taki zły wuglědajoš.
Młody muski jo se pón dał wót starkego wšykno napisaś na tśich dłujkich bokach, což jo dejał groniś pśed wěrowanim, pó wěrowanju a ku darjenjeju. “Za tyźeń dejš zasej ku mnjo pśiś a buźoš mě to wšykno z głowy prědk powědaś”, jo Wuškojc wujk jomu tegdy wukazał..
Jano derje, až jo swójo cełe wuměłske zawóstajeństwo w testamenśe pśewóstajił wokrejsoju Plön a z nim wujadnał, až buźo se wó jogo wudowu staraś.
Mjazy tymi, ako su se tym wjele towzynt woglědarjam a gósćam na wšaki part pśedstajili, stej byłej teke Radochlic manźelskej Rolf a Edeltraud z Rubyna.
Nejpjerwjej buźo Grodkojski gaśeński jazor naběgaś.
Śěžkeje mysli jo se Lenka pórała slědk do póstole, pśezymnjeś ga tek njejo kśěła.
To guslowanje jo pón było ceło z knězom nade mnu«.
Tak zachada śamnosć a žałosć teje zemje, a my zapśimjejomy tu ruku njebjaskego Kněza a pšosymy:
Mimo togo kśěł wobspomnjeś, až teke z Budyšyńskego boka jo wiźeś pilnowanje, našo zgromadne źěło pólěpšyś.
September jo źewjety mjasec w gregorjaniskej pratyji.
Wjelika wóda jo była za serbskich rybakarjow z Brjazyny a Gór dobra wěc w dwójakem nastupanju.
To stej na pśikład Dom kultury swěta abo Internacionalny centrum.
„Nejrědnjejšy majski abo swětkowny bom Dolneje Łužyce“
Premjera knigłow
Bjeršta jo utensil, kótaryž kuždy z nas wšednje wužywa, na kótaryž pak lěbda něchten źiwa.
Skóro pak pśiźe Pětko zasej wen, žwak sucheje tšawy źaržecy, z kótarejež se kurjašo. 
Wón jo wódnjo aktiwny.
Teke zajmowane starjejše mógu zešywk pla nas abo w LODCE kupiś.
Pótom su rejowali a śěgnuli na swěźeńske městno.
Za to wustupijo ansambel w gósćeńcu w Janšojcach-Pipanojcach, a to sobotu, 15. januara, wjacor.
Jadnotliwe družyny roda "Thuja" se góźe mjaz drugim na aromatiskej wóni rozšurowanych spjerchlinatych łopjenow rozeznawaś.
Barlinske namšarje su se pótom hyšći wó nowosćach w serbskem žywjenju rozgranjali.
Ja njejsom se myslił, až te luźe kśě mě wóliś.
540 eksemplarow stej tegdy śišćaś dali Ludowe nakładnistwo Domowina (LND) a Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi.
Ale južor wót zeger 9.30-12.00 buźo na šulskem dwórje wjelike žywjenje.
Ale ta njejo była zwucona źěłaś a jo wjele lubjej w póstoli lažała a spała.
Jogo žeńska pak njejo na to tak źiwała a wšake luźe su južo gramne gronili: „Moj bog, wóna ganja pśecej w tych starych lumpach.“
To, až źinsa mało luźi powěda serbsku rěc, ma swóje kórjenje južo we tom casu – jo docentka rozkładowała.
Wóna jo wulicowała wót fromnosći a góspodliwosći Drjenojskich.
Wotegrono: Wšykne te kupki, kenž su w zajźonych źaseś lětach z nami gromaźe źěłali, njejsu wusnuli.
"To bóli glědajucy na to, kak wjele proce we tom štycy".
Za jogo zdaśim njejo we njom dosć trjebnych nagrawanjow, aby wšyknych pśisłucharjow dostali. „Muzika we serbskem radiju dej pśisłucharjow pśiwabiś a jim serbsku rěc pśibližyś.
Mócnego krala jo ta wěc kradu rozpyriła.
Z klěbowego śěsta móžo se teke druge typy pjacywa źěłaś.
Žycym tebje dalej wjele wuspěcha a wjasela pśi wuknjenju a zajmne dožywjenja z familiju a gromaźe z pśijaśelami a młodymi luźimi.
Normalny studium jo w dalšnych lětach tśilětny a pón styrilětny.
Na kóńcu takeje “wójny” smy te patrony pytali a zběrali, aby z nimi grali.
Lětosa te žni nejskerjej pódpśerěznje se raźiju.
Ale: Smy nejpjerwjej nadalej žywe.
Co tam wšykno buźo - to cytaśo na 2. boce.
A aby byli w tom wěrnem, w jogo Synu Jezu Kristusu.
Gmejna Wjerbno jo we swójej dłujkej historiji wjele wuznamnych wósobinow spłoźiła a jim domownju dała.
Śišynu wjacora pśetergnu kóze "grajucy" wósebnu muziku z wjelesych zwónaškow, gaž se stadleško domoj wrośi.
Pśewaga, tucna a na balastowych maśiznach chuda jěza ako teke derbne wobśěženje pśipomogaju k jich nastaśeju.
Tak dari jen swójej lubowanej kacce.
W swójom źěle su pcołki tak pilne, až nanosyju wjele wěcej ako mógu sami pśetrjebaś.
Wochłoźijo se znowa cuśniwje a padaju słabe, ale wjelgin zymne dešće.
Dokulaž su nacionalsocialisty serbsku wucbu zakazali, su byli młode Serby w swójej maminej rěcy analfabety.
Wón bu popajźony.
Dotychměst jo tak, až źěl Blunjańskich źiśi wuknjo w bramborskich šulach.
Na kóńcu jo se wšo raźiło.
W pisnej rěcy a we wjelich dialektach matej tej gramatiskej pada rozdźělne kóńcowki, na pś. w tom drugem gjarnyšku – z tym drugim gjarnyškom.
Wopuš jo krotki abo ma samsku dłujkosć kaž śěło.
Ok, w casu korony smy my wukniki wěcej fleksibelne byli.
W Gatojskej gmejnje swěśe zapust pśecej wjelgin pózdźe – teke lětosa.
Bog njebuźo nam do klina padnuś, wón co byś pytany.
Ku gluce njejo se nic złego stało.
Pytanje dej funkcioněrowaś teke mimo gramatiskich znaśow a mimo howacnego komplikowanego zapódaśa.
Tak su nagrawali serbskej kjarliža w Gołkojcach.
Na kšomje dubowego lěsa blisko Rogeńca som takego rědkego ptaška wuglědał.
Ta wjelika rěka sobu wugótujo charakter jeje jsy.
Jo kśěła jen sebje na drugi źeń zasej wariś.
Góźba jo prědne pisne naspomnjenje swójeje wjaski pśed 666 lětami.
Na kóńcu jo jich było w cełku 1.200 bokow, 400 ilustracijow a 13 kartow, a to pśecej w nimskej a górnoserbskej rěcy.
Mólowanje jatšownych ducy
Luźe su to kśěli, su se wšake pšašali, su sami k tomu a drugemu něco groniś měli.
Žerjo pśedewšym měso wót robow, w lěśe teke jo wšožrack.
Wona měni, až ga jo to słowjańska rěc a toś jej wěsće teke pśi dorozměśu w drugich słowjańskich rěcach pomaga.
Informacije su dobre a specifiske za serbskich luźi a serbske jsy“, jo měniła Cornelia Bergnerowa.
Wutšoba „Pilgaŕskego centruma z wjažu za pilgarje“ buźo Marijna cerkwja z 13. stolěśa.
Za tym jo Wylij Źiwjak (Schiwiak), nejstaršy wobydlaŕ Myšyna, tak ako kužde lěto wokoło chójźił z kłobykom a zběrał pjenjeze, kenž su kśěli na tom samem wjacorku wudaś za piśa.
Manfred Nickel, pśedsedaŕ towaristwa Njepilc dwór w Rownem: „Hyšći cujo my šmek kšupoweje jěšnice na jězyku (wótšlachtowanja), a južo źaržymy gódowne kołace w ruce.
Na drugi źeń bur Žur wócuśejo a wiźi wobradu: Gumno jo rozkopane.
Teke cłonki Borkojskego drastwowego towaristwa su pśišli na BUGA w swójej rědnej serbskej drastwje.
Wóna źěła za serbske młoźinske wusćełanje BUBAK wót rbb a jo aktiwna w serbskej młoźinje.
Woni su se how zmakali ze zastupnikami wokrejsnego zastojnstwa, aby powědali wó wažnych dypkach z wokrejsnego financnego plana 1995 na polu kultury a šulstwa.
Raźi by my wótśišćali fota starych chromow z teje jsy, ako něnto wuglědaju.
To jo był wót lěta 1991 Manfred Hermaš.
Jo bydliła w Grodku.
Na tormje Grodkojskego gymnaziuma „Erwin Strittmatter” jo zeger, kenž jo w lěśe 1915 Barlińska firma twariła.
Amtska dwójorěcnosć?
Daniel Naborowski jo był pólski basnikaŕ a diplomat‎.
1869 Pórěźanje sykawy.
Žedne rozchójźowanja, z rozgronami z wuměłcami, su se južo wótměli.
Z jich glědanja jo był śišć LAUBAG na město Baršć pśeliš wjeliki.
5. apryla smy dostali powěsć, až bramborske kněžaŕstwo jo se wujadnało z nimskim kněžaŕstwom dla naměstnego programa za Łužycu.
Deklinacija adjektiwow jo jadnaka ako ta substantiwow.
Źiśi žyce sebje wjele pśiglědowarjow.
Mě jo direktna wuměna z wucecymi a studěrujucymi wjelgin felowała.
Susan Šenkec jo zasej pśedsedaŕka Załožboweje rady
Marneuli jo město w Georgiskej.
Towaristwo „Stog“ jo swěśiło 15. jubilej
— Jogo druga drastwa běšo tež zedrana, štrumpy a crjeje běchu pó kusach z nogow wótpadali, chólowy a kapa pak hyšći někak wisaštej. 
Pjenjeze z togo fond móžo ten dostaś, kenž sam 25 procentow wót teje sumy płaśi.
Ja njejsom se myslił, až buźo se to tak zapisaś.
A wušej togo jo se tam na Žylojskej droze zachopiła jogo dłujka a wuspěšna droga ako serbski casnikaŕ, žurnalist.
Zawěsće dej za nich wjele serbskich źiśecych knigłow byś! Biblioteka ma swójo městno w źiśowni "Rappelkiste".
Póněcom swita kuždemu, až to pśenowjenje energije musy se staś – jo na casu chopiś wótstupowaś wót wugla.
Až dej jogo nan pśecej dobry Serb wóstaś.
Dajśo nam za wěrnosću stojaś w lubosći a we wšyknom rosć ku Kristusoju, kótaryž głowa jo.
Material se pśirucyjo ako wudopołnjenje Wašogo pśedšulskego wótkubłanja we WITAJ-kupce.
Su ga załožyli w znatem serbskem gósćeńcu w Haslowje (Dreikretscham).
»Na dwa prozno stojecej doma pśiźo pśecej jaden wobydlony.«
A za młogich njejsu źěłaśerje we jamje a elektraŕni žedne winiki – teke wóni trjebaju źěło, aby se žywili.
Nan: Jo, pśeto mórjowe dno jo rowno tak njerowne, ako suchy kraj; we mórju su tež górki, góry, jamy a doły, a tak teke wóda w mórju se sćěgujo a zběgujo, kaž w rěce a wótergi su take móŕske tšugi wjelgin malsne a wjertajuce, tak až łoźe, kenž na nje zajědu, cesto na poł sta mil daloko sobu plěju. 
Naraz Karina zeskócyjo, śěgnjo se Pětšowy pulower pśez głowu a wutergajo swój dešćowy płašć spód nim.
Smjerś jo ako wjedro.
Se wě, až serbske wucabniki se wjelgin wjasele, dokulaž njemuse měś tšach.
Wjacor buźo disko w gósćeńcu.
»Kśicu micu!«
Som se pśecej myslił, až mam tłustu kóžu ako byk, ale to jo było samo za mnjo pśewjele.
K nim słuša Dorothea Kahle-Michałkec.
Z financielneju pódpěru města Chóśebuza jo mógał we Weimarje wuměłstwo studěrowaś, źož jo se wóženił a wóstał až k swójej smjerśi 1980.
Kak a ga budu to swěśiś - to hyšći njewěźe.
Granicujo z Kamerunom w pódpołnocu a z Gabunom w pódzajtšu a w pódpołdnju.
Wšak jo móžno, až januarski termin jo njeglucny był.
We njej stoj, až Domowina pomina jasnosć, lěc dobywanje wugla w Łužycy ma perspektiwu.
Wón jano měni, až dejm pó móju kupku hyś, a zachopijo telefoněrowaś.
Dalej stej how teke byłej E.
Pśipódla budu stojaś ławki pód kšywom, źož kólasarje a wandrarje budu móc we chłodku pówótpócywaś abo se pśed dešćom wuchowaś.
Na kóńcu źěłaŕnje budu wobźělniki wuslědki workshopa pśedstajaś.
Bóžko njejo Casnik mógał dotychměst zgóniś, na kaki rezultat su tam pśišli.
Na gósćinje su jomu teke gerce tšubili a źiśi su rejowali.
Ako južo w lěśe 2014, ako su prědny raz w nowšem casu měli wejsański swěźeń, smy w Gołbinje swěśili kjarmušu z namšu.
Košty za saněrowanje we wusokosći 30. 000 euro jo gmejna njasła.
Komediju „Sergej“ su Hochoske grajarje pokazali w slědnyma lětoma w Hochozy, Cazowje a Janšojcach.
Sahra Gwiszcz prezentěrujo w muzeumje Lubin južo historiske modele swójeje mody.
Bulamy waliki ze słomu
Madlena Norbergowa, županka Domowinskeje župy Dolna Łužyca, buźo krotko zawjasć do teju dweju ekspozicijowu a Fabian Kaulfürst buźo k tomu spiwaś.
Pśi tom źo wó to, kak mócnje jo serbska historiografija wót ideologije DDR pótrjefjona.
To pak jo jogo wobmyslenja hyšći zmócniło a toś jo pśimnuł za telefonom.
Pyšne ludowe drastwy ze Słowakskeje.
Našo źěło we woborje stoj pód motom: »Wumožyś, gasyś, wuchowaś, pomogaś!«
Teke druge serbske słowa se wót togo kórjenja wótwóźiju: Adjektiw njabogi jo nastał ako negěrowanje *nje-bogi, pótakem něchten, ako žedno bogatstwo njama, ako jo wubogi abo bědny.
Nowy Casnik wózjawijo z chylkami rědne burske recepty.
Po źěłach jo se zachowali kłonite wokale .
Wón jo sobu statkował w źěłowej kupce „Serbske perikopy“, źož su se serbske cerkwine teksty za serbskich fararjow w Dolnej Łužycy pśigótowali.
Jogo row jo se pak dlej ak te 30 lět woplěwał, a to do 1950tych lět wót konfirmandow, až toś te slědne lubowarje jogo serbskich prjatkowanjow teke zemrěli su a serbska rěc ako wobchadna na jsy zajšła jo.
Rožamarja Nowakowa, šołtowka a Domowinarka w Miłorazu, a tych sedym cłonkow gmejnskego wuběrka za šćit wobswěta a pśesedlenje jsy, su pśebywali 6. a 7. decembra w Kölnje.
Co teke coš scełego wěźeś.
Rucnikaŕska komora měni, až to pówołanje ma pśichod.
Ilse Kokula jo na pśikład wuzwignuła, až Mina Witkojc jo była chuda a weto jo take wósebne statki wugbała.
Tak jo serbski pěsnikaŕ Pittkunings ze źiśecymi spiwami wustupił a publikumoju pór serbskich wokablow pśiwucył.
Horst Adam njewiźi wjele šansow za jogo mustwo w lěśe 2021.
Městno buźo Domowinski dom na Drježdźańskej droze 18, cas zeger 17:00.
Dogromady 143 000 pśiglědarjow jo pśišło wót septembra łońskego lěta až do maja do stadiona pśi Sprjewi, kótaryž jo něnto južo 90 lět stary.
Jo, som samo wiźeł tam staru žeńsku z takeju wjelikeju kušawu ze sameje słomy, ako maju wšednje žeńske wokoło Běłeje Wody a w Gorjejcnej Łužycy a wokoło Rybnice w Mecklenburgskej.
36. schadowanka w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma w Chóśebuzu
Za tym dejš swójo myto dostaś.
Anne Holzschuhowa jo teke wobstarała produkcije a moderacije nimskego programa, ako Antenne Brandenburg a jo wiźeś była w serbskem magacinje "Łužyca".
Abo ten: Wót paršonow, kótarež su pśistajone na wěcej ako tśi lěta, docakujo se, aby wobkněžyli serbsku rěc we stwórtem lěśe na europskem niwowje B2, we pětem lěśe nanejmjenjej na niwowje C1.
W Polskej mam wjele pśijaśelow.
Młoge case jo chor był skerjej inaktiwny.
To jachli bur Žur.
Nic akle źinsa som jima za to wjelgin źěkowny.
Z modulom rosćo naźeja a šansa, až serbska rěc pśi rewitalizěrowanju wobchowajo swój wjazym.
Južo jo karejta leśeła wušej Carnego Halštera, južo jo leśeła dalej, toś naraz – bums – jo něco zarjagotało, wóz jo do něcogo zawaźił a jo stojał, kónja stej se zaběgałej – njejstej pak mógałej dalej ...
Pyšny kobołk njejo jano wužytny pśi cysćenju kšwě, ale regulěrujo teke pśeźěłanje caroby w žołdku a crjowach.
Tema: „Dwě njerownej sotše – Górna a Dolna Łužyca ?“
"Wón jo zlubjenje źaržał: Ja som dostała prědne doktorandstwo w instituśe ze stipendiumom za dorost na tśi lěta z temu Institut jo jej zmóžnił, aby se 1986 na mjazynarodnej Grimmowej konferency w Waršawje wobźěliła."
Mysliš se, až ja spódobanje mam na smjerśi boganjebójaznego, źejo Kněz Bog, a nic wjele wěcej na tom, aby wón se hobrośił wót swójich drogow a žywy był?
Kijašk jo rowny a lažko kósmaty.
Te, kenž twójo strowje lubuju, deje groniś kuždy cas: Kněz buź husoko chwalony.
stwórtk, 01. 10. pětk, 02. 10. njeźelu, 04. 10. pónjeźele, 05. 10. wałtoru, 06. 10. Wałtoru, 6. oktobra prezentěruju se w zakładnej šuli "Lutki" we Žylowje prědne knigły Jill-Francis Ketlicojc, z titelom "Wuchack głupack a druge tšojeńka".
Wažne jo teke, až změjo kupka wuske kontakty z drugimi Domowinskimi kupkami w Gubinskich a Baršćańskich stronach.
Wó naslědnicy/ku ma wurědna župna głowna zgromaźina rozsuźiś.
Gaž wšykne źiśi derje serbski rozměju, ga powěda wóna jano serbski, a gaž nic, pótom pomoga źiśam, móje serbske sady rozměś.
Za něźi 200 rěkow, tšugow a wětšych groblow w Górnych a Dolnych Błotach su namakali serbske mě.
Kalawcyna se naźeja, až buźo móc za ten projekt pjenjeze wót Bramborskeje nałožyś, z gjarnca za nałožowanje serbskeje rěcy we zjawnosći.
Togodla jo rowno w pśedšulskem wótkubłanju wažne, wuwiśe źiśi na tom pólu fachowje pśewóźiś.
Kóńc pśedslědnego tyźenja su byli w Serbskem kulturnem centrumje jatšowne wiki.
Filmaŕka Angela Šusterowa, ako bydli w Běłem Chołmcu a we Wórjejcach, jo wjelim znata wósebnje dla jeje wuspěšnego filma "Zmij", kenž jo na Łužyskej filmowej pśeglědce 2016 głowne myto dobył.
Tam wiźi małe stwórjeńko.
Pśedsedaŕ jo Dick Cole.
Raźi comy teke k tomu pśinosowaś, až se załožyjo w Grodkojskich stronach jadna WITAJ-kupka.
Mjazy nimi Jill-Francis Ketlicojc, kótaraž jo tejerownosći pśeslěźiła swój „rodopis“, geneologiski bom, kótaregož kórjenje stoje twarźe w žylojskej historiji.
Jörg Nowka z chóžyšćom, ako jogo starki Ernst Nowka jo źěłał.
Wopomnišćo pśi něgajšnej droze do Šiboja dej drogujucych na zachadnosć dopomnjeś.
Ale młogi raz njejo to žedna ryba była, jo jadna wjelawa była.
Ja som narska kak to buźo wuglědaś, gaž źowća to nose.
Sobotu a njeźelu buźo na swěźenju wjeliki mark, a až tam pśedawaju teke fryšnu, warjonu a pjaconu rybu, to se wót samego rozmějo.
Wjele źěła na šyji ma něnto Harald Końcak.
"Korona-kriza jo bóžko zawinowała kóńc pjacenja w našej pjakaŕni za wěcej mjasecow.
Jo se teke jaden raz stało, až jo swójomu cłowjekoju srěbk paleńca wótpiła z jogo flaše.
Młoge z nich bóžko njejsu wěcej žywe, ale z tymi knigłami dostanu wóni hyšći raz zasłužone cesćenje, ako na pśikład Marja Bosanowa, ta znata górjańska wušywaŕka, Ana Grabijowa, ta njewomucna babka, a znaty a lubowany gójc dr. Eberhard Fröhlich.
Karina sejźi na hympawje.
Teke to běšo wjelgin wósebne dožywjenje.
Bosniska-Hercegowinska granicujo z Serbiskeju, Chorwatskeju a Carnogórskeju.
Wó tej wón sam až dotychměst zewšym nic wěźeł njejo, což njejo žeden źiw, pśeto jo był nejmłodšy na dwórje.
Pśi góźbje jo wón póznał tradicionelnu jěsć, z jagłami kał.
Jo był nabyty, se daś stawnje wót złego młynika góniś a pśegónjowaś.
Jo, to su z pšawom kritizěrowali.
W głowje.
Kwiśo wót maja až do awgusta.
Do togo jo to jano tak pśipódla było".
Te su rozrědowane do někotarych kapitlow, což wólažcyjo orientaciju w knigłach.
Wobej ga smej byłej wucabnika, wobej smej lubowałej historiju, poeziju a pśedewšym pak serbski lud.
Powěda se wó tom, biblioteku do zachodowego wobłuka zakładneje a wušeje šule "Mina Witkojc" pśeměstniś.
Iowa-Serby prezentěruju te „głose jich prědownikow“ a wulicuju z jich žywjenja.
A wón ma kradu wósebne žycenje: Elefanta sebje žycy!
Možo byś, až som se rowno dla togo tak wjelgin starał wó Serbsku cerkwju we Złem Komorowje.
A na Chośebuskej cełkownej šuli »Leonardo da Vinci« dajo jaden projekt z wuknikami ze styrich zakładnych šulow w Knorawje.
»Njamamy južo dosć kurow?«, pšaša se Findus.
Samo pśi lažkich zranjenjach jo lěpjej na 112 zazwóniś.
Na pśikład stej Bertonoc Hilda a Šenkeroc Roža kuždy tyźeń w Rowniskej źiśowni pomagałej.
Wšykno powěda za to, až su Sprjewjany a Heveljany dobre susedy byli.
Cesćiś dejali teke Kita Mudru, kenž jo pśed 125 lětami zemrěł.
Z drugego teke.
Serbski institut z.t. – Chóśebuska wótnožka
Za dolnoserbsku biblioteku by se dejało kšute personalne městno zarědowaś.
Amtska direktorka měni, až hort pśiźo zasej slědk do Brjazyńskeje šule.
Maš how błuźišćo puśow, drožkow a sćažkow.
Mjazy nimi jo był teke župan Heinz Šnajdaŕ, kenž jo wó kongresu powědał.
Sy teke wiźeł gólu błudnikow a dom lutka, pódla kótaregož jo papjerany wogeń "se palił".
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu póbitujo starjejšym wopóznawański kurs serbskeje rěcy w Witaj-źiśowni „Mato Rizo“ w Žylowje.
To pak njejo tuchylu móžno.
Som pak teke markował, až jo jich serbska rěc južo pitśku „słaba”.
Namakaj samskej pismika, z kótarymaž nastanjo wšuźi pšawe słowo!
Rosćo na źěratych zelowych pórostkach na wótsypkowych městnach, w zagrodach, na rolach a winicach.
We wokrejsu Górne Błota–Łužyca III (Kalawa, Lubnjow, Wětošow, Gołkojski amt a Bórkojski amt) jo Daniel Münschke (AfD) był nejžwuspěšnjejšy kandidat a jo dostał 28 % wšych głosow.
Jeje mysli su daloko pšec.
Zarědowanje jo w Měsće, a druge města a jsy sedleńskego ruma su zdalone.
W referaśe jo pśedsedaŕ rady wokrejsa Joachim Bermig pśedstajił komplikowanu situaciju, kótaraž jo teke za wokrejs Chośebuz śěžkosći na pśikład w zastaranju luźi pśinjasła.
Tudy koncentrěrujo se něnto to pytanje za Rethru.
Portugalska jo kraj w pódwjacornej Europje.
Pśeśiwo tomu ga nichten njejo nic měł.
Co wobglědujośo, gaž wužywaśo město soli cukor?
Ambrozija, móžo wob lěto do 60. 000 semuškow producěrowaś.
Sol se w pśiroźe kradu cesto namakajo a kšasne kristale twóri.
Bernd Konrad, pśedsedaŕ Domowniskego a drastwowego towaristwa, jo był wjelgin spokojom ze wšym. „To jo było pśi tych 15 kulkowych swěźenjach prědny raz, až jo se pitśku padało.
Wětša lěpšyna wót Toki Pona jo krotki cas za wuknjenje.
Raz jo pak cas pśišeł, až ze źowća jo žeńska wordowała, a kral a kralowka stej pytałej za swóju źowku muža.
Rownož, až maju w Mosćańskej Serbskej burskej śpy w Baršćańskem wokrejsu južo bogatu licbu eksponatow, pytaju, to se rozmějo, pśecej za dalšnymi.
Buźo ta konwencija serbski lud wopśimjeś abo nic?
Gjarźe něnto Pawl na ten bomcyk glěda.
Dolnoserbski powědajucym snaź móžo se casy zdaś, až jo wobwliwowanje mjeńšynoweje rěcy pśez wětšynowu rěc njespšawne a južo wót górjejka dane.
Wobglědujo Karinu, kak wóna pómałem pśez łuku źo.
Lubše luźe, na to njejo wótrošk był pśigótowany.
Bitujo wjele móžnosćow schowanja za insekty, ptaški a jašćerice.
A to južo pśiducy kóńc tyźenja, 4. awgusta, we .
Ako tak k žywemu płotoju źo a pśelězo, sama se prědny raz ma za narsku a głupu.
Mimo togo jo w Awstraliji zadomjana.
To smy doma pśecej tak cynili!
Pśisamem pśecej (39 razow) jo było kubłanje wažny tema.
A togodla su južo nam źiśam zašćěpili, až su nimske luźe te nejlěpše na swěśe.
Wó billardowy dorost w Bórkowach stara se až do źinsajšnego.
Twardnica běšo raz městno k wuběgnjenju a šćitoju, źož jo dejało słowjańske wobydlaŕstwo casy tyźenje dłujko wóstaś.
Cłonki stronow a towaristwow za stojnišćami su wopytali, zajm luźi wubuźiś, a powědaŕ industrijowego źěłaŕnistwa za górnistwo a energiju IGBE jo chwalił w nagronje wósebnje górnistwo a jogo źěłodawarja.
Jeje partnaŕ jo Matthias Pfennig.
Bóžko njejo tenraz nichten pśi pušćalnicy.
Wustajeńca buźo wótwórjona wšednje až do 2. julija wót zeger 9:00 až do 16:00 abo pó dojadnanju pód cysłom 03571-418028.
Wó wšom tom jo było w Dešnje to grono 24. julija na pósejźenju pśedsedaŕstwa towaristwa „Serbske koparje/Wendische Auswahl“ gromaźe z dalšymi aktiwnymi cłonkami.
Zeleznica ma ze swójimi wagonami za transport wjele starosćow.
Dokulaž wóna licba jo kradu wusoka we wokrejsu, jo zastojnstwo póstajiło, až źiśownje nadalej wóstanu zacynjone do kóńca mjaseca.
Sobotu, 12. nowembra, buźo zeger 15.00 Serske blido w komunalnej gmejnskej rumnosći w Zušowje.
Ceptariś jo zachopiła 1961 w Mosće.
Źěl ceptarjow jo powědał serbski wót doma, teke su měli wěcej wuknikow, ak su bydlili we jsach na jadnom dwórje ze serbskeju starkeju a su serbsku rěc hyšći wokoło sebje słyšali.
Pó cesnem rejowanju su gólcy musali łapaś togo kokota, ako su wulichowali pó tom "zabijanju".
Lawnu pak njejsu se dla togo skazyś dali – daniž zapustarje, daniž pśiglědarje, kótarychž jo wjedroju napśekor rědna kopica była.
Kwiśo w śopłych regionach w drugej połojcy zymy, ale w chłodnych regionach na zachopjeńku nalěta.
Z nejwětšeju flašu nejdrošego francojskego parfima jěźo bur Žur domoj.
By ga dejało byś Rogozno.
Teke žedne z Wětošowa, Bórkow a města budu se nejskerjej za nowu Gołkojsku šulu rozsuźiś.
W 75. žywjeńskem lěśe, pó 40 lětach a 11 mjasecach ako dušepastyŕ teje z Bramu, Myšynom a Rubynom wjelikeje wósady, jo wón 1. oktobra 1919 na wuměńk šeł.
Wustupujo pśi kapłanku .
Teke dalšne swajźbarje su se zjawili.
Tam buźo zeger 13:30 zmakanje kralow z kralowkami a kónimi pśed kjarcmu „Deutsches Haus“.
Ten ritual dej jsy dobre žni zwěsćiś.
Pśi tom jo zawěsće nejwěcej źiśi sćěny a twóri z rukami kšywo abo teke dymnicu.
Wót 5. maja móžośo na wobłuk pód gołym njebjom "Stary lud" woglědaś.
Śim wětše jo było wjasele, gaž smy pódłujkem casu lube pśijaśelki a pśijaśele zasej za wjelikim blidom zmakali.
W serbskem swěśe ga njejo dosć outputa až mamy kuždy mjasec nowe serbske titele.
Woblubowane su byli take zarědowanja, źož su pśedstajili serbske ludowe wuměłstwo - mjazy drugim wušywanje a jatšowne jajka.
Wěrno jo dalej, až młoge wejsanarje se dla togo gniwaju, dokulaž njejsu šuli dali mě Kosyka.
W póznem lěśu a nazymu su to se wě byli griby, nejžpjerwjej kokoški, pózdźej wše dalšne družyny.
9. žeńskeca ryba
Za wětšy źěl drje maju wóni pšawje, ale nic pśecej.
A južo jo woblacony.
»Mama jo groniła: My dejmy lube byś a cakaś!«
Toś ten kubłański proces móžo byś jadnab źaseś lět dłujki, wón jo zasadny za pśichod serbskeje rěcy.
Gaž luźe sami zasej lice, pón ga we tom casu nic njeźěłaju.
Wóno se w pisnej rěcy wužywa, lěcrownož we wobchadnej serbšćinje dajo teke formu "Frankfurt ".
Pśi decimalnych stopnjach, minutach a sekundach pódawaju se městna za komu.
W pódpołnocnej hemisferje to zastupi powšyknje w mjasecach měrc, apryl a maj, w pódpołdnjowej hemisferje pak w septembrje, oktobrje a nowemberje.
Albert jo mě źěkowny wóstał až do swójeje jěsneje smjerśi.
Wót casa cara Pětra Wjelikego jo grajkała rěka za Rusojsku wažnu rolu ako pśistup k Srjejźnemu mórju.
To a wjele wěcej móžoš tudy wiźeś a zgóniś.
Chto jo ten, kenž se togo Kněza bój?
Som se togodla wjelgin wjaseliła, až jo mě Załožba za serbski lud pśistajiła w Chośebuskej LODCE.
»Starka pišo, až sy cesto
Weto ma superkokot bejnu zasłužbu pśi popularizěrowanju serbskego wědobnja mjazy młodymi.
"Naglěd" wóna njezmějo.
Formy a figury su nastali pśez studium serbskich tradicijow a nałogow.
"Toś som měła ako jadnučka wucbu pla kněni Šulcoweje a to jo wjelicne było.
Na to lažy gólc měrnje a se wěcej njegnujo.
Wrotaŕ kněz MAŁKI se wjaseli, kněz DOPRĚDKA pak se mucy, až njejo do wrotow trjefił.
Brjazyńskej šołtowce su pśi tej góźbje pśepódali toflu „Nimsko-serbska gmejna“.
A to głownje tam, źož jo ta pódlańska tšuga rěki Váh, źož ta wóda stoj, dokulaž jo wót głowneje rěki "wót-rězana".
Die Rückkehr der Wölfe
Pón jo młoźinski faraŕ Korbach mě pšašał, lěc cu do cerkwineje słužby hyś.
Jogo domcyk jo był mały, wót togo njeby mógał se zežywiś.
W drugem casu se za biblioteku sobu stara Lodka.
Mě "nalětny" póchada wót słowa nalěśe, dokulaž jo nalětny mjasec.
Wjelgin śěžko změjo se nejskerjej serbske žeńskece mustwo.
Werner Měškank z Chośebuza a Juro Frahnow z Picnja stej rozkładowałej wjelgin zajmowanym pśibytnym nadawki kupki a stej powědałej teke wó doněntejšnych wuslědkach jeje procowanjow w zajźonych lětach.
Na akwarelu bórkojskego mólarja Wylem Zeleńka (nimski Wilhelm Selleng pisane) su druge wósebnosći krajiny primarne.
Jan Bart ze župy Kamjeńc, iniciator projekta Witaj: Ja se wjaselim, až se Witaj-projekt tak derje wuwija, teke w Dolnej Łužycy.
Tuchylu jo zasej mało wódy we Wjelikem Pawołu, gaž som ten gat korektnje identificěrowała.
Wón jo zgótował wjeliku kopiju, pśirownował pismiki, glědał a wócy napinał.
W lěśe 1991 su w Serbskem domje w Chóśebuzu załožyli Dolnoserbsku biblioteku.
 wóni jědu!
Nowka měni, až doněnta jo we zemi dosć włogi.
Pěś wót nich su měli rědnje zwušywane lapy stajone.
Józef Rufin Wybicki jo był pólski politikaŕ‎, jurist a spisowaśel.
Lube źiśi, kuždy wót was dostanjo wjeliku flašu z wódu.
Šula za serbsku rěc a kulturu jo wjelgin zwězana z Erichom Wojtom.
A taki dobry a źěkowny publikum jo był za Hochoskich teke nejlěpše myto za jich dobre źěło.
Powědarka Bramborskego amta za awtodrogi Cornelia Mitschka jo nam powěźeła, až mjenja parkowanišćow a gósćeńcow pśi awtodrogach deje pśecej měś „regionalny póśěg“.
Wognjowa wobora tam jo kuždy cas zasajźona.
Schippel (SPD) a bramborski ministaŕ dr.
manu.
"1933 jo se južo casnik Serbow zacynił, rěc, chórgoj, hymna su se zakazali.
Som južo wšake wót togo pśewołanego etablissementa zasłyšał, ale pśipódla byś jo pśecej něco kompletnje hynakšego!
wałtoru, 7. januara /wezymskego
Wóttam pśecej dalej pó droze pśiźo Nowe Město.
Wjele wjasela Wam žycy Jo spóznaś, co Sandra jo napórała ze šnorkow? Take woka móžośo teke pśigótowaś! Wót pětka, 23. awgusta, do njeźele, 25. awgusta , swěśi w Bórkowach zasej wjeliki swěźeń domownje a drastwow.
Toś te gratulacije su myslone za tych cłonkow, kenž maju “kulowate” 30., 40., 50. abo 60. narodny źeń, a kenž su starše ako 60 lět.
Pśi tom maju serbske nałogi wažny późěl.
Wóna jo za to pór serbskich sadow nawuknuła – we pšawej šuli! To jo było dnja 11. septembra, ako wóna jo pśišła do serbskeje wucby w zakładnej šuli "Kollerberg".
Wón dej se na festiwalach pokazach, a raz buźo zawěsće online.
A to njamógu ja zasłužyś, gaž njejsom dłujko dosć na bibliskej šuli študěrował.
To móžo se teke groniś wó »VII.«
Mały zwón zwóni pó dušu.
Teke how su pśicynili wužecej głowje ako za region typisku twaŕsku pyšnotku.
Zjadnośeństwo serbskich rybakarjow Bórkowy a wokolina ma 160 cłonkow, mjazy nimi stej dwě žeńskej.
Nawóžeń Niclas jo gjarźe talaŕ ze słodkosćami a słonym pjaconkami donjasł k swěźeńskemu blidoju.
Wót nazymy grajo NSLŹ graśe za źiśi w Budyšynje nimski.
Tšawa jo se zasej rědnje wótzeleniła.
Słušaju k słowjańskim rěcam.
Som spšawny: Dotychměst som dejał ten prědny rowno tak cesto wunjasć ako ten drugi.
W Barlinje jo študěrował teologiju.
Kněz mě zachowa w swójom hoplěwje w złem casu, wón mě schowa w šćitu swójogo stana.
Teke wjele špatnjejša ako naša serbska.
Wjele buźo w nich tenraz k cytanjeju z města Chośebuz, kótarež buźo znowa 850 lět stare.
Na drugem boce deje studěrujuce wót prakse profitěrowaś.
Tola napśisko jo wšykno hynacej.
Stwórta wuzwólona zastupnica Dolnoserbow w Serbskej raźe jo Jana Krügerowa z Myšyna, wjednica Serbsko-nimskego ansambla we Žylowje, kenž se tam za serbsku rěc a kulturu zasajźujo.
Pšuski stat njejo principielnje pśeśiwo tomu był, weto njejsu žedne pjenjeze wóttam pśišli.
Z wulicowanja mamy wěm, až te tśi źowća su tencas jěli do Barlinja na "Zeleny tyźeń", aby tam pokazali, kak se lan pśeźěła.
1932 Góńtwa za nałpami. Howacej worduju nałpy jano we śopłych stronach łapane, ale Žylow móžo se teke takego tšojenja chwaliś.
Wšykne su se togodla južo dawno terminy za to wupytali.
Dar wót towaristwa za Měta Nowaka, organizatora togo wulěta – taša z napismom, ak wabi k wužywanju dolnonimskeje rěcy.
Wuchack Hopel njamóžo wusnuś.
Pśez cerkwju som se nawrośił, nejpjerwjej do cerkwineje rady.
Kaki buźo Was pśichod?
42 metrow pśěźena su něnto na tych staśiwach, 446 niśow jo Ursula Niewidokowa how zasuckowała.
Naše mamy teke raźi spiwaju.
Druge wuzwólone cłonki pśedsedaŕstwa su Alena Hiccyna, Diana Wowčerjowa, Jan Rjeda a Roman Grzyb z Górneje Łužyce, tak ako Dolnoserbowka Kathleen Komolcyna.
Tam jej nejlěpjej se spódoba.
– 7.8.2019 (termin pśespytowanja 07.09.2019)
»Glěda ga se do cuzych listow?«, jo pšašał Imago swójogo něgajšnego sobudrogujucego.
Wón jo nowolětne glukužycenja teke na serbski wupowědał.
Wiźiśo źěl stareje měsćańskeje murje w Chośebuskem centrumje a pśed njeju zapustojski pśeśěg.
A toś su starcyli na te wšuderkano kronowane kralowki.
Mimo mójogo statkowanja w orchestrje jo mě to źěło z dorostom wjelgin wažne", wustajijo Budyšanaŕ.
Tuchylu ga jo wjele wěcow zakazanych.
Za serbske kulturne wuwiśe jo było jeju wudaśe pśez Fabriciusa rozsudna cezura, pśeto z tym jo se zachopił śišć dolnoserbskich knigłow w Chośebuskem wokrejsu.
Rad ze mnu powěda, se wě pólski.
Jan Malink pśestanjo lětosa ako serbski promšt.
Ako jo ministaŕ informěrował, jo problematika serbskich stawiznow naspomnjona w pólskich wucbnicach a kubłańske programy mógu pó wóli jadnotliwych šulow wopśimowaś wěste elementy nastupajuce něntejšne stawizny Serbow.
Dolnoserbšćina ma tśi welarne zuki.
"Secenje ako napšawa šćita pomnika tek pśinosujo k tomu, až taki drogotny wótwórjony biotop se zdźaržujo, źož mjatele a pcołki carobu namakaju".
FUEN bu załožona rowno pśed 70 lětami, a to we Versailles pla Parisa w Francojskej.
Jadno źowćo, Jean Gottschalkojc (8), jo śěgnuło južo stwórty raz we swójom młodem žywjenju z tymi zapustarjami sobu!
Na drugem boce jsy, k Dańskim Łukam , stoj wjele zeschnutych bomow.
Jagoda jo z jadnučkego płodnika nastaty zacynjony płod, pśi kótarymž płodowa sćěna hyšći pśi zdrjałosći jo mězgata abo nanejmjenjej měsna.
Ja hyšći njejsom mucna zeger pěśich (17:00).
Muske kwiśonki wótwisuju, mjaztym až žeńske šyški su zrownane.
Srjodu, 21. měrca, buźo Uta Henšelowa wót zeger 17:00 do 18:30 wulicowaś wó žywjenju a statkowanju Miny Witkojc.
Gaž sy sam a njamaš žeden telefon sobu, źi k nejblišemu domoju abo wopytaj awto zastajiś, ako mimo jěźo.
Wót lěta 1987 som tudy we wósadnej raźe.
W tom casowem rumje jo dało wótere wognja w tom běrtylu, což jo na warstwach spóznajobne.
Na zapustojske reje cora wjacor jo pśišło 500 luźi how do swěźeńskego stana“, jo se wjaselił pśedsedaŕ komiteja.
Tšupc ") jo wjas w Błotach, we wokrejsu Damna-Błota.
Tak jo se zejšło bórkojskim źiśam.
Woni se wudopołniju z ludowuměłskimi rědami, kenž słušaju k woplěwanju jatšownych nałogow.
Toś ta rěc se pśedewšym w pódpołnocnej a srjejźnej Indiskej powěda.
Drawidske rěcy su rěcy na pódpołdnju Indiskej.
W lěśu dej se pótom wjasć šyroka zjawna diskusija we serbskem ludu.
"Pśed 7 lětami som ako dirigentka južo pśedstajiła Kocorowy oratorij ‚Nalěto‘ ze serbskimi muzikarjami w drježdźańskej cerkwi Našeje kněni".
"Njejsom jogo spóznał.
W Gatojcach jo dostała Initiative Maust 93 jo było 42,3 % Initiative Neuendorf 93 38,2 %, WGB 19,5 %.
Wótegrona su byli wšake.
Jeje nadawk buźo teke ten: identificěrowaś, chto co gótowaś sobu pśi rewitalizaciji serbskeje rěcy.
Sćo južo wiźeli w góli, kak źiwjaki su pśepyskali zemju? Tak wóni pytaju něco dobrego k jěźi.
How jo se naraźiło, až dej 21. měrca pśed wobwodnym kulowatym blidom w Chośebuzu prof.
Wobzwadne jo, lěc jo se dał wopšawdu wósebny stelarny fenomen w tom casu wobglědowaś.
"Naš plan jo był, serbski nałog kokota do našogo swěźenja zapśimjeś, a to gromaźe z financielneju pódpěru Domowiny.
Ako pśepóžycarja (Gläubiger) stej byłej zapisanej Picańska měsćańska žarjabnica a tekstilna fabrika Otto Vollrath z Apoldy.
W Chóśebuzu jo 15 zakładnych šulow, mjazy nimi Witaj-šula „Lutki“ w Žylowje.
Žedne to pak derje gótuju, ako w Turjeju, Dešnje a w Chóśebuzu.
Małe ptaški maju same staroby ak luźe:
Dalej smy byli ducy na "Pśirodowědnej sćažce".
Tam jo bydliła žeńska, kenž jo kušawy plisěrowała a tykała.«
W prědnem pósejźenju bramborskeje Serbskeje rady pó korona-pawzy jo serbska wucba tema była.
Swětkownu njeźelu su ceły wósadny swěźeń tomu pósćili, až ma Jan Bjedrich Fryco lětosa 200. źeń zamrěśa (15. januar 1819).
Wjas Raduš (nimski Raddusch) lažy blisko městaška Wětošow na pódpołdnjowej kšomje Błotow.
Na zachopjeńku buźo wětšowate a dešćowate.
Jich zajm za cerkwine swěźenje drje njebuźo pśeliš wjeliki.
Wilfried Halbaš jo to wšo składował.
Tak som se tšochu źiwał takemu bogatstwoju a som jadnogo rolnikarja pšašał, kak ga su k tomu pśišli?
Jogo nowocasny fotografiski portret, za kótaryž su wósadne pjenjeze nazběrali, wisašo pódla klětki w žylojskej cerkwi.
Drugi nadawk jo wobchowanje muzikowego archiwa.
A ako tam jadnogo dnja z njeju sejźi a swóju pólewanku jě, słyšy wótkubłaŕce něco šepotaś.
Spektrum wótpowědnych zarědowanjow sega wót rěcnych kursow pólšćiny pśez ekskursije do Pólskeje abo krajowědne seminary až ku konferencam w Pólskej abo z pólskim wobźělenim.
Prědna swětowa wójna jo pśetergnuła statkownosć w towaristwach, teke młode Serby su śěgnuli do wójny a su wumrěli za bźezmyslnu wójnu.
Grodkojski »landrot« jo naraźił, zběraś za jogo familiju pjenjeze.
Ten lak smjerźi pitśku za rozpušćadłom (Lösungsmittel).
Kněz buźo śi stawnje wjasć a twóju dušu w sušy seśiś.
Pód nama wiźechmej někotare swětlaška małeje jsy.
To juska wóna.
Wón jo licho interpretěrował łužysku krajinu a serbskich luźi a njejo wisał – na rozdźěl k swójim pśedchadnikam – na realistiskem wótmólowanju.
»Mjaztym jo gósćeńc skóro kuždu njeźelu kopaty połny a ku gódam pósłužyjomy mjaztym 500 luźi ze swěźeńskeju pjacenju«. 
A jo nam pózwignuł móc strowja w domje swójogo słužabnika Dabita. Lk 1,68–69
We tom wokognuśu kokot prědny raz zaspiwajo swój kikeriki.
Jogo dych bu krotki a jachlaty. 
Monja a K.
Na swětocnem posejźenju wokrejsnego sejma jo se wustajiło, až musy to byś dom, źož deje wšykne, ako how pśidu, dostaś pśecej pomoc, dobru radu a teke swójo pšawo.
Wjasele do rejki – wuknjomy rejowaś
Mólaŕ Latk jo kontakty k pśiswójźbnym źaržał a wu nich cesćej pśebywał, wšak jo nan Latka tam sobu bydlił.
Lěcrownož su na SRWŠ raz měli źiwadłowu kupku (na wobrazu wiźimy žednych z jeje cłonkow), jo zarědowanje ze serbskimi źiwadłownikami w Tyźenju serbskeje rěcy a kultury na tej šuli jano pór wuknikow pśiwabiło.
Tuchylu jo lažko, se pśezymnjeś.
To jo njepórěd, až mógali swinje kwisć!
Něga jo był toś ten bejnje stary carny dom na Lědach, z drjewa twarjony, pla woglědarjow a gósći wjelgin woblubowany.
Wózjawjenje wobrazow Internetowe boki su žywe pśez fota a wobraze ze wšednego dnja w źiśowni.
Film nastanjo we nadawku rbb, wón dej se pokazaś južo na Chóśebuskem festiwalu pódzajtšnoeuropskego filma we sekciji Domownja, a pótom hyšći we TV-magacinje Łužyca (to buźomy hyšći zacasa pśipowěźeś).
To jo bejnje dłujka historija.
Won powědašo, až kśěł Hitler serbstwo spěchowaś.
Rozdźělenje cełeje Domowiny do župow a kupkow mam na pśikład za jadnu wěc, kótaruž by dejali zdźaržaś.
Tuchylu jo wu nas wjele mócnych štormow.
W lětach 1951 do 1964 jo był šołta we Westerlanźe na kupje Sylt a žedne lěta samo cłonk krajnego sejma w Šleswig-Holsteinskej! Ducy domoj jo bus hyšći zastał w Narodnem parku "Ujście Warty", źož jo na łukach a w gatach žywe wjele domacnych a cuzych ptaškow, a pón na kóńcu we gmejnje Słońsk/Sonnenburg.
Ale gaž se wopšašajoš, ga zda se, až zajm ze zjawnego boka tola wobstoj.
Linguistiski jo něźi mjazy nižozemšćinu a engelšćinu.
Bramborski kabinet jo slědny tyźeń jadnomyslnje witał plany ministaŕki za wobchad Kathrin Schneider.
Na zachopjeńku źewjeśźasetych lět ga su byli wšuźi na domach a płotach transparenty pśeśiwo wótbagrowanju.
Wušej togo pśedawaju swóje CDeje a DVDeje.
Z kólasom su wobjěli tu Glinšćańsku turu.
Slěźarje su dalej zwěsćili, až su wobydlarje to sedlišćo w l. 1555 spušćili.
Wuźěłaju tuchylu swój manifest a su tam wšake změnili.
Z tymi słowami we mjenju Serbskego sejma jo se zjawnje póznał wótpósłany Aleksander Pólk na głownej zgromaźinje Domowiny w Chrósćicach pśed dwěma tyźenjoma.
Stary nan jo zazdaśim zabył swětło zaswěśiś.
Wjeliku chwalbu jo žněła wustajeńca pśez prog lětowu 2019/20 z něźi 160 starymi fotami a drugimi eksponatami, ako su pokazali swajźbowanje pó serbsku w slěpjańskej wósaźe 1902 do 1954.
Ale glědaj raz, tam ta granica njejo hyšći dospołna …
Wót gódnoty, kenž jo wažna, aby se wobchowała až ku »kšawnemu spektakloju« – serbske kulturne derbstwo mjazy hynakšosću a pśipóznaśim
A teke strategiski, pótakem za pśichod, wóstanjo mě pśemyslowanje.
To móžo se jano w zgromadnem źěle wšych zagronitych amtow a wokrejsow zwónoźeś.
Mimo tych Witaj-źiśi jo dostał ten wjacor jaden muski wjeliku chwalbu: Ga Ricardo Mahnkopf, kenž źěła w Kita „Villa Kunterbunt“ ako wótkubłaŕ.
stwórtk: W šuli na woglěźe
Pśi wobźěłanju lana jo se musało na wjele glědaś.
Źowća su wjedroju napśekor w rědnych crjejkach šli.
Na 20 bokach su zapisane wšykne te serbske zgromaźiny, zarědowanja a dalšne projekty, kótarež su za lětosa pśedwiźone.
"Něnt ga se bjeŕ gromadu!" Toś to napominanje kuždy wót nas znajo, lěc ze swójogo źiśetstwa abo gaž něchten za něco treněrujo, aby wósebnje dobry wugbaśe dojśpił.
Kake wjasele je woglědaś!
Slědk jo była akle pó 1954 w Bórkowach.
My smy měli luźe, ako su kśěli se do togo daś, a starjejše.
Rědko pśinjasom domoj dariki – myški.
Budu-li ju jěsnjej wótšaltowaś, ga buźo Prožym wumóžony.
Sylvia Panošowa jo groniła, až pó tak dłujkem casu jo to pšawje było, wó nowych konceptach se pśemysliś.
Wuše tych su dlejše a jasnje gropnjejše, swětłobrune až brune barwjone, kósmy.
To jo to městno w Turjeju, źož mógu se wót zachopjeńka nowego šulskego lěta pón šulske buse wobrośiś.
W nimskich casnikach namakajomy młoge wobraze serbskeje drastwy abo samo raz dobry artikel wó Serbach.
»No, tu njegóźbu musyš mě raz wopisaś!«
Teke w pśestawkach jo wóna jano serbski powědała.
Akle něnto wón wiźi, až wóni z kopicki wójcyneje wałmy pśědu śańke nitki.
Zasłužył jo se to južo dawno!
Wóno jo 10. februara wugótowało wósebny karnewalski pśeśěg pó měsće, źož jo se wobźěliło towzynt šulskich źowćow a gólcow.
Stej lubjej šłej do góle grat.
Toś to wjelike, rědne a cyste twarjenje njejo pak jano znate we błośańskem městašku, ale samo w cełej Bramborskej.
To jo pótrjefiło głownje tych Serbow, kenž su se z połnym pšawom culi ako "wopory fašizma", dokulaž su byli pśegónjone a w popajźi.
Nejpjerwjej su wugódnośili doněntejšne pśigótowanja – ku kótarymž su słušali pla žeńskich a źowćow treningowe lěgwo w Českich górach a pśigótowańske turněry.
Toś ten mały yoga-kurs ma was zwěrnje pśez lěto pśewóźowaś.
lipšćański cas.
Za 5. lětnik dajo 42 zajmcow, a za 7. lětnik wjele wěcej ako 70.
We njom namakajo cytaŕ 78 dopisow z casa mjazy 1883 a 1921.
How su Birgit Ginkelowa, Gisela Christlowa z Lubina a žylojska hortnaŕka Aline Mummertowa.
Źiśi su rad sobu cynili a su se wjaselili kuždy źeń na bajku a spiw.
Mjaztym jo zapśěgnjony teke w drugich nadawkach, wósebnje na cerkwinskem pólu.
Pśednosk wó archeologiji
Lětadło we wustajonem casu pśizemjejo, malsnje wen do busa a do terminala a how ku kontroli.
Jo tek naspomnjeł, až firma LEAG by mógała w ramiku statnego procesa wóstupowanja wót wudobywanja wugla dostaś narownanje a až konflikty se tak snaź rozwězaś mógli.
Ze swójim pśeglědnym wugótowanim dajo kalendaŕ teke dosć městna za wósobinske zapiski a njaso pitśku domownje do domu.
Pśisłucharjam pśedstajił jo jogo D.
Ma lubjej skerjej włožne, wutkate a bazowe zemje na wótworjonych stojnišćach.
Astronomiske elementy su wubrane njematerielne objekty geometriskego raza.
W sorabistice rědujomy do toś togo systema teke etymologiju a leksikografiju.
Toś - wšykne Serby a Nimce, žeńske a muske, woborajśo se pśeśiwo wšym kupkam, kenž su radikalne a rasistiske!
Slědny jo wugbał funkciju pśedsedarja, mimo togo ako zastupujucy direktor Isl a wjednik jogo stawizniskego wótrěda.
Bu mate za źěl Srjejźnego mórja a słuša toś k Atlantiskemu oceanoju.
Teke w Bórkowach młoge se stanjo: Wustupijo muzikaliski duo "Rainer & Janine" z Lubina.
Pśipomnjeśe młoźiny: Pśez take pozitiwne wótegrona smy něnto skobodnjejše a wjelgin motiwěrowane.
Jogo funkciju jo pśewzeł kněz Haufe, kenž jo južo dłujko do togo na Žylojskej šuli biologiju wucył.
Ale dajo naźeju: Toś ta prognoza wó žnjach jo hyšći nastała pód drugimi wobstojnosćami, rozmjej pód zaśišćom dłujko trajuceje suchoty w nalěśu, gronje ze Statistiskego krajnego amta.
Nutśi jo była muka, šrot a někotare skiby.
Zemja jo kradu łacna, tak až spadki lěbda dosegaju.
»Dobry źeń!«
Ale Lenka zasej wesrjejź nocy wócuśujo.
K tomu njejsu pśepšosone jano cłonki pśedsedaŕstwa, ale teke wše druge zajmce.
»Kogo sy ty pšosył z tobu sobu hyś?«
Wuknice a wukniki Klětnjańskeje šule su měli za to wjeliki zajm a su teke za tym a drugim pšašali.
Wobswětowe wuběźowanje za źiśi
Dokulaž mamy ten źeń rowno wjelgin rědne nazymske wjedro, pśiźo naju grono na tu temu.
Akle pótom móžomy se daś do pśigótowanja a do źěła.
Pśibytne su gronili, až jo trjebne rěcne planowanje, kótarež źiwa na wšakorake stawy rěcnych zamóžnosćow a wuměnjenja.
Z humorom móžoš swóju mysl wobzamknuś: Wjele wuźěła a proce we cełem lanźe, aby gronili jadnej paršonje, až njebuźo wuzwólona.
»Ako smy zawjadli naš njeźelski brunch, jo pśišło na zachopjeńku jadnab 2 do 4 luźi«, gronitej Gala a Bernhard Noack, kótarejž ceły areal wobgóspodarijotej.
To mógu a deje něnto starjejše a jich źiśi sami rozsuźiś.
Daloko znate a woblubowane jo było wino z Gubina.
Dla cogo jo sebje wuzwólił uniwersitu daloko wót Łužyce? „Ja cu wochylu we dalokem swěśe póbyś, zwenka Łužyce“, jo wón nam gronił.
Te luźe su narske za tym, wón měni.
Nastajenje na pótrjeby publikuma w Dolnej Łužycy
Njezabywajśo góspodliwosć; pśeto pśez to někotare su njewěźece góspodowali janźelow. Hebr 13,1–2
Jo padnuł z kónja a su dejali jogo dowjasć do města do chórownje.
Na to jo na městnje wumrěł.
Tencas njejo była awtodroga A 4 hyšći dotwarjona, akle něźi pód Budyšynom jo se zachopiła.
Žedna niś njejo była, jano žerźi wokoło, wjele zarzatych źělow", groni ten manźelski pór.
Gluku ma ten awtor, kótaryž pisnu serbšćinu (šulsku a literarnu) a wejsnu narěc wumějo.
Cu, až luźe se jaden za drugego staraju.
Hyšći jo wiźeś wót wudobywanja wugla znicona krajina wokoło Janšojc.
Teke wót pśedani jěšnickow a piśow słušaju jim te nabranki.
Wóna jo referentka pla Łužyskeje centrale za połnjenje wuglowych jamow z wódu (LMBV Flutungszentrale).
Trojany jo wjas w Pólskej.
Ale ako teke tych pózdźejšych jadnogo za drugim wołaju a ja tam sejźim a sejźim, jo se mě někak źiwno zezdawało a slědkoju jo mě jasne było, až něco w rěchu njejo.
Pśestajenje filma „Módra góźina“ jo jomu było dla togo wjelike žycenje.
Jima se spódoba, až matej rědne městno za źiśi tak blisko domu.
Ako Stobricański dušepastyŕ jo wón se tež starał wó wósadu Hindenberg.
Wjacor su wobzamknuli, až kśě dalej.
Pla nas se něco stawa.
Toś to lětne zmakanje kśesćijanow dej jich we swójej wěrje skšuśiś a k wuchowanju serbskeje rěcy a zgromadnosći skoboźiś.
Turjej/Tauer: Na městnje pśed gmejnskim domom buźo wót zeger 15:00 adwentski mark.
A liška jo mudra a wě se raźiś.
Za njogo jo to pśedewšym chytša góźba, pó dłujkem casu z drugimi wejsanarjami se pórozgranjaś.
Na kóńcu jo Tobias Schönemann wótrył kokotoju głowu.
Toś to foto jo nastało w lěśe 2015, ako su swójo 40. wobstaśe swěśili.
W Hochozy jo něnto jadna doba mimo.
We Wenigerojc kjarcmje běšo rowno reja.
We źěłaŕstwowem wobceŕku njejsu taku sćěnu planowali.
Kurs buźo Muzej pšosy, aby zajmce se pśizjawili.
Tak su sejźeli a wobradowali slědny stwórtk w rumnosćach Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Julij jo sedymy mjasec w gregorjaniskej pratyji.
W cełku jo powědało 36 wósobow.
Pó cełej wejsnej droze.
Wón jo za góle.
Pśedsedaŕ swěźeńskego komiteja togo towaristwa, ako mjazy drugim teke tudski zapust planujo a organizěrujo, jo južo pśez někotare lěta Helmut Geissler – rozmějo se, až teke k nim su zapustarje woglědali.
Muske bažuli su pitśku wuše.
Take rědne słowa smy słyšali 10. septembra w Prjawozu, gaž su tam kokota łapali.
Źiśi wótegroniju: "Njewjericka jo w lěsu."
Pśi tom wuknik wobnowijo pśisegu zwěrnosći napśeśiwo Carnemu młynikoju.
Kokoty w Dolnej Łužycy
A kral z wobyma rukoma chyśijo se žaglece wugle do kłobyka, až jo połny.
Źinsa togo ptaška lěbda hyšći wuglědajoš.
Slěźeńske městno za wjelerěcnosć Brüssel a Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśepšosyjotej wutšobnje na sympozium „Wjelerěcnosć a Serby”.
Wótše wótegrono šołty jo Goldsteina zraniło.
Źowća su drje na to glědali, až štrumpy su wšykne běłe.
A smy wěrili a huznali, až ty sy Kristus, Syn žywego Boga.
Jadna buźo we Wórjejcach a jadna w Běłej Wóźe, jo pisała Lausitzer Rundschau.
Jubilej - ten 130. - su dožywili teke w Smogorjowje - ze 47 młoźinskimi porami.
Ako jo znate, jo była tencas južo na Chośebuskem gymnaziumje ga 20 lět dłujko serbska wucba zakazana.
Prědne pśechwatanje móžo za wjele luźi byś fakt, až su Kalmyki žywe w Europje.
Južo žedne lěta se zmaka prezidium z pśedsedaŕstwom župy Dolna Łužyca, aby zgromadnje rozpowědali nadawki a problemy, ako su wósebnje wažne za Domowinske a serbske žywjenje w Bramborskej.
Pśechwatanje jo se raźiło.
W toś tom dogronje jo mjazy drugim pśedwiźone, až Domowina se wobźělijo na festiwalu „Europa bźez granicow” w Polskej, kótaryž se kužde lěto pśewjeźo.
Cyž, pśedsedaŕ Domowiny, jo informěrował pśibytnych wó situaciji w Serbach, a teke J.
„WITAJ”-źiśownja něnto teke w Hochozy
A my wjeźomy to źěło dalej – z wjaselim, lubosću a fachowym wěźenim", wulicujo Casnikoju Dirk Pawlik.
Nanejmjenjej swajźbowy pór zwětšego w serbskej swajźbowej drastwje chójźi.
Pónaschemu ma swóje kórjenje w serbskej wósaźe a w ludowej rěcy.
Tak spiwaju jano we jsy a na drugich kóńcach njewěźe luźe nic wót spiwanja.
Jogo mě jo w Dolnej Łužycy kradu njeznate, pśi tom pak su jogo źiśece gronka, pśestajone do dolnoserbskeje rěcy wjele źiśam bliske.
Ale wón jo se teke dalej pedagogiski kubłał a študěrował na agrarnego inženjera.
Julija Šmidtojc, ceptaŕka za serbšćinu, jo se dnja 13. julija brała swójogo muskego. „To jo rědna wěc, ale kak comej cyniś z mjenim?“ jo se Julija pšašała (wóna póchada z Mósta).
Wona to rada cyni, ale tak lažko to zewšym njejo. „Mam ga how wšake źiśi.
Łužyca-team se rozglědujo w šulskem kompleksu "dr. Marja Grolmusec".
Drugi źěl Blechenoweje kupnice jano małki? Na twaŕ drugeje Blechenoweje kupnice wesrjejź města dejmy hyšći dalej cakaś.
Dejmy se na njogo spušćiś, až našo žywjenje wustrowijo.
Su znjasli jajka wěc ak tśi a kokot spiwa.
Wulicowańko se góźi ako póstark k wulicowanju wó swójskich dožywjenjach.
Ja se myslim, až teke my wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma pólěpšujomy situaciju, dokulaž wuknjomy serbsku rěc.
rowa Załožby Rosa Luxemburg w Pólskej, Cathleen Bürgelt z towaristwa Rosa-Luxemburg-Stiftung Brandenburg z.
Tragiski jo, až wiźiš młoźeta ze zwitymi wuźeńskimi šnorami na nožkoma.
Lud tam drje njama serbskich knigłow, jich jadnučki casopis "Serbski Casnik" jo teke zajšeł.
Wšake su woblutowali, až Rěcny centrum WITAJ wěcej njepódpěrujo ptaškowu swajźbu organizatoriski.
Gaž něźi som, wósebnje w serbskich stronach, a mam pitśku casa, se rozglědujom na kjarchobje.
Ze swójim měkim płodowym měsom góźe se derje za lažku kuchnju, teke dokulaž ma 100 g auberginow jano 25 kcal.
Źowća njeglědaju zewšym na togo skobodnego ptaška za woknom.
To dej byś pśigótowane.
Starjejše su mógali sobuźěłaśerjam Rěcnego centruma Witaj a dr. Christianje Piniekowej z A.
Groni se, až Nakońc njejo był luź połojcnosćow.
Princesny su glědali na kwětaški a na wšo nalětne wócuśenje – a su radosnje juskali!
Aby wěźeli, ga to buźo, comy how někotare terminy za to znate cyniś.
Starka źowća pśiźo z doma.
Domowinska młoźina w Drjenowje jo pśewjadła łoni wjelike tšojenja: "super-zapust" ze 100 pórami a raźony kokot z 25 rejtarjami.
Toś to pócesćenje jo se stało pśi góźbje „100 lět diplomatiskeje słužby Běłorusojskeje“.
Pśi toś tych wójowanjach jo kral Heinrich I.
jo groniła, až w Błotach rěc se zgubujo.
Slěpjański kulturny ansambel jo se wobźělił 16. julija na VI. mjazynarodnem folklornem festiwalu „Łužica-Lausitz“.
A tež źěło tych, kenž drogi cysće, słužy towarišnosći, staraju se wó to, aby my se w měsće derje culi, aby wšykne byli dobreje mysli.
W ekstremnem paźe, gaž wjeliki krejz źo pśez pola, móžotej wobej kursowej kuta samo jadnak byś.
Woblicenje geografiskeje "dlininy" wšak jo wěcej komplicěrowane było a jo se dokradnu koplowańsku nawigaciju abo měrjenje distancow mjasec-gwězda pominało.
Jo było w tych casach, ako jo pśisamem kužda wjas hyšći měła swójogo wejsnego sudnika.
Zas a zas su spiwali štucki w serbskej rěcy.
Lěc w amtach, socialnych pówołanjach, we wobcerjenju IT, w archiwach abo turizmje ‒ pśisamem na wšyknych pólach móžoš w Łužycy se wopokazaś ako ten gódnjejšy kandidat, gaž sy wopóznaty [...]
Jima a wšyknym tym - mjenowanym a njemjenowanym -, kenž su pśipomagali k raźenju swěźenja, słuša naš źěk amta.
Ale bóžko casa za to njejo.
Juliana Kaulfürstowa jo wulicowała wót knigłow, ako towaristwo "Kólesko" wudajo.
„We pśichoźe budu zawěsće dalšne, dotychměst zatajone fakty se wuslěźiś“, jo faraŕ Plasan měnił.
Na zakłaźe pozicije seśelnicow, źiśaŕkow abo teke kuždych drugich a toś ten jano wobgranicowanje słužabnicow, jo se žeńska do feudalistiskich źěłowych poměrow pušćiła a stakim do pódrědowaneje a wótwisneje pozicije napśeśiwo słužbudawarjeju respektiwnje słužbudawaŕce.
Lětosa Błośański žeńskecy chor Lubin wuswěśijo wósebny jubilej: swójo 35lětne wobstaśe.
Južo 10. raz jo serbski chor „Łužyca“ kazał na jatšowne spiwanje do Dešańskeje cerkwje.
K njomu słuša tśeśi źěl wšych pódzemskich gankow.
Wósebny źěk jo se z jeje wust wugronił Jurij Kochoju a Harald Końcakoju, kótarejž stej artikel 25 krajneje wustawy sobu pisałej.
njok na tom městnje wobgranicowaś.
Akle w lěśe 1949 jo Frido Mětšk se wrośił z wójnskeje popajźi.
Dajo licbu šulow, w kótarychž iršćina jo wuwucowańska rěc za wšykne pśedmjaty.
Tak ako kužde lěto maju něnto južo wšuźi kalendarje na sćěnu za pśiduce lěto na pśedań.
To smy pózdźej wopšašali Kowalikojc Reneja, prědnego krala. “Ja sebje žycym”, tak jo był měnjecy, “až serbske tradicije na kuždy pad dalej woplěwamy, a až snaź dostanjomy našu zlubjonu młoźinsku śpu.
FCE grajo z statusom amaterow w regionalnej lize, rbb jo nejwětšy a nejwažnjejšy sćelak w Bramborskej.
Kak wusoke mógało take pominanje byś, stoj w tak pomjenjonej Frankfurtskej tabeli, kótaruž namakajośo teke w interneśe.
Prědny raz som jogo wiźeł na lětosnem februarskem zmakanju Towaristwa pśijaśelow Łužyce w Praze, na kótarež su sebje cłonki togo zjadnośeństwa pśepšosyli sobuźěłaśerjow serbskego rozgłosa z Budyšyna.
»Źiwno«, wón barcy.
Zapusta dla njejo se kupka w Cazowje dokóńcnje rozsuźiła.
Wón jo se pilnował, aby namakał pódpěrarje mjazy kněžkami sakskeje Łužyce.
Tež nejnowša biografija z lěta 2019 pókšacujo to źiwne cynjenje nimskich muzejownikow, historikarjow a awtorow a wuspinkujo na pśisamem 500 bokach do dalokeje měry wšo, což w žywjenju Pücklera na něco serbskego abo słowjańskego pokazujo.
sobotu, 31. oktobra /winskego
Take wu nas njeznajomy – su gronili.
Temu jo wóna wuzwóliła.
Dr. Martina Münchowa (SPD) jo se wugroniła tejerownosći za pógromadnu šulu ako „modelowe wopytanje“.
a pómału zajěźo do Nowego Chmjelowa, do nejmłodšego chóśebuskego běrtyla.
Jogo nan Wylem jo se akle pó wósym lětach z wójny wrośił, a jo we tom casu to serbske wótzabył.
Thimme jo roźony 1966 w Barlinju, jo študěrował teologiju a jo ako wikar statkował w měsće, jo nawjedował chóśebusku študańsku wósadu.
Som we wšakich jadnanjach cesto była jadnučka žeńska, wósebnje tegdy ako prědna pśedsedaŕka rady Załožby za serbski lud.
Ja se wołam k Bogu, k nejhušemu, k Bogu, kenž mójej žałosći kóńc hugótujo.
Źěłowy kružk za etniske mjeńšyny strony Lěwica jo rozpósłał powěsć, až pódpěra pominanje Dolnonimcow w Bramborskej.
Wóni inwentarizěruju imaterielne kulturne derbstwo Dolneje Łužyce we wjelikem terenowem slěźenju.
Drugi kral jo był Max Niebauer, a tśeśi Henry Lehmann.
Wažny pomocny srědk za nas jo słownik.
Wón chójźi južo do šule, w Bórkowach.
Cesto su tam wiźeś źiwe zwěrjeta, pśedewšym wuchace.
Som akle ako studentka w Barlinju z tym zachopiła, a jogo wjelicka sćerpnosć pśi pśisłuchanju a powědanju jo mě bejnje motiwěrowała, teke jogo chwalba.
To jo se w lěśe 2010 zachopiło z namšu w góli, blisko Miłoraza pśi chójcy z mjenim „Protestantin“.
Ned witśe pójěźomej do města nakupowat", groni nan, kenž jo rowno ze źěła domoj pśišeł."
We dalšnem pódstawku jo wopisana germanizacija wejsnych mjenjow ze serbskeje rěcy we nacionalsocialistiskem casu, kaž Pokuschel > Rotfelde.
Wóny se maka z datumom wulichowanja koncentraciskego lěgwa Auschwitz pśez Cerwjenu armeju.
Na póznem wjacorje 13. julija jo wulězł ze swójogo cerwjenego cołna pśi Bórkojskem wustawadle.
Wóni pśidu z tak pomjenjonego spěšnego programa Nimskego zwězka za pśenowjenje góspodaŕskich strukturow w Łužycy.
Robert Bjela (Franz Robert Behla) we Łukowje/Luckau – gójc, jo slěźił wó raku; prehistorikaŕ Łužyce, sobuzałožaŕ Dolnołužyskego towaristwa za antropologiju a starobki; basnikaŕ (teke wó Błotach a Serbach – nan jo póchadał z Błotow), pśijaśel Schulenburga
"Z tym smy wabili, až jo Łužyca region drastwynosaŕkow", jo Marion Knorr měniła k Casnikoju.
How jo cyplišk pśekrotki, tam pitśitśku pśedłujki a w tamnem rožku njejo wušywanje ceło we srjejźi.
Zastupny pśedsedaŕ serbskeje rady Torsten Mak jo starym a nowym wuzwólonym zastupnikam pśepódał struski.
Wšake rědne, zajmne a rozwjaselenje napórajuce jo se tšojło w kulturnem rumje pśed toś tym tuchylnym korona-casom.
A na kóńcu: buźo Pytko dalej spiwaś? To se wě, to wóstanjo dalej mójo nejwažnjejše źěło.
W pěśźasetych lětach pak jo tak ako w młogich drugich jsach kokot bóžko wusnuł, głownje dla felujucych kóni.
Hopel", Pipsi a Wuško zrazom wołatej, "ty to sy!
Dogromady jo Heidelberg město, kótarež móžo póžedanje za dalu pokorniś.
Marlene Haase jo sama wiźeła, co se wokoło njeje tšoj, a togodla, za tym ako jo swójo donětejšne źěło zgubiła, jo wuglědała how jadnu šansu za se.
Prědny raz jo se stało, až ten, ak jo kokotoju głowu wótrył, njejo wordował ako prědny kral pśipóznaty.
W Americe jo źěłał na wšakich městnach ako farmaŕ a faraŕ.
Do togo su zazněli kritiske głose, až njejo derje, wugroni jo-lic se wusoki zastupnik serbskego ludu zjawnje za jadnu politisku opciju. „To ga jo w Nimskej uzus, až paršony zjawnego žywjenja pódpěraju zjawnje kandidatow za politiske amty.
"Až mamy taku sławnu familiju spisowaśelow w měsće, jo se malsnje rozpowědało", jo pózdźejša wucabnica Johanna Lubkolowa wulicowała.
Něźi raz wón dej teke online pśistupny byś.
Mócny trošt my mógli měś, gaž se za powdanu naźeju chowamy. Hebr 6,18
Pokazuju tam nješminkowane wobraze zgubjonych jsow, wopušćone wót wobydlarjow až na pór luźi, kenž njamógu se rozžognowaś.
Wón ma wobměru wót 11,5 m a jo wušej 800 lět stary.
Wina na tom jo jabłukowa wacka.
Naš nan, ceptaŕ a kantor Hanzo Hühnchen, jo mjaztym našu starku z wózykom z Popojc až do Mósta domoj śěgnuł.
Dopominam se na Praskego komponista Jana Jiráseka a prof. Bronisława Jaromierza Przybylskego z Łodźi.
Bejnje tšach jo nama było, dokulaž njejsmej wěźełej, kake te kontrole budu.
Pśi tom dejali se teke měrne a spódobne góźinki zaplanowaś.
Ze šyrokego wuběrka su se wobraz wupytali, su jen drugim źiśam pokazali a k njomu wulicowali.
Institut DIMA jo wšyknym luźam, kótarychž jo se napšašował, tež pšašanja stajił wó serbskich knigłach a wužywanju nowych medijow.
Na pśikład mógu gósći do tradicionelneje burskeje śpy z lěta 1850 póglědnuś.
Pśirada jo załožbu napominała, aby tu móžnosć hyšći raz pśespytali.
(pśecej prědny źeń proznin a źeń do prědnego šulskego dnja, w Bramborskej njejo wušej togo 30. 10. 2006 žedna wucba)
Som pak cesto teke doma w Dešnje, źož som hyšći wjelgin aktiwny w młoźinje.
Gaž jo pśewjele wjelkow, njejo to k dobremu turizma, wósebnje w Alpach – jo jaden gronił.
Za tych, ako se wósebnje zajmuju, buźo to specielna lěbgoda.
Ten zaměr pak nadalej jo, załožyś taku „GmbH Domowina-kultura“.
Pśedsedaŕ towaristwa Manfred Nikel jo chwalił a był wjasoły, až někotare su teke žedne dny urlopa za to woprowali.
Rozkšajomy měso na drobne šlapki, změšajomy je ze sojoweju jušku, sherryjom, cukorom a pśetłoconym kobołkom.
We a pó Drugej swětowej wójnje su se pśeslědowane a zawrjone luźe , emigranty a znanki wójny źaržali kšuteje formy soneta.
Ně a hyšći raz ně!
Mjazy kursistami jo był Alojs Henčl.
To se wě.
Myslim se, až to móžo byś pśipad.
Kursa z maminorěcnymi docentami měritej se na aktiwne nałožowanje pólskeje rěcy.
Druge rybakarje teke njejsu měli wěcej gluki.
Ak jo pśišeł do jsy, su gerce grali.
Kak jo se ten nałog wuwijał a kak jo se wón rozšyrjał ze stron mjazy Budyšynom, Kamjeńcom, Worjejcami a Nisku pó cełej Łužycu až do Lubina, wopisuju nowe knigły Blasiusa a Tomaša A.
Chwalbu su dostali kupki, towaristwa a kulturne kupki, ako tu rěc we swójom źěle wužywaju.
Łopjena se za pólewanki, salaty a twarog wužywaju.
Nastanjo rědny puchoŕ.
Slědnu sobotu jo w Schillerowem parku zachopił 12. CSD pód lětosnym motom "Z nami musyśo licyś".
Matematika jo była, jo, a pśecej buźo – to jo tak wěste kaž jo tśi a tśi styri!
Togodla se teke raźi z jadnym wukrajnikom rozgranjaju.
Wěcej ako 100 luźi jo se zgromaźiło stwórtk tyźeń na kjarchobje w Barlinju-Lichterfelźe, aby dali slědne bóžemje Měto Pernakoju, serbskemu procowarjeju, ako jo tudy njezjapki 8. januar wumrěł.
Mamy wšak naš zwěrny krejz cytarjow, ale teke tam dejmy za to něco gótowaś.“
Co se mě pšašaš?
Wón bydli w Turnowje, a jogo partnaŕka ma serbske kórjenje – jo wón we rozgronje z Casnikom pśistajił.
Graś na klawěrje - to Liana Bertók wjelgin derje wumějo.
Chto ten zymny muski jo, kenž se na nas smjejkoco?
Wón jo spěchował dwójorěcne wutoflowanje w měsće a jsach kótarež słušaju ku Grodkoju.
Ale toś ta murja jo tłusćejša a kula na głowje jo bejna.
Luba redakcija,
Ceły źeń su w pozitiwnej atmosferje a połne koncentracije źěłali.
Něnto wóni stoje w nowej interpretaciji k dispoziciji.
Něco pózdźej jo wokrejs SPN nawězał wuske kontakty ze tśimi wokrejsami w susednej Pólskej: 2000 z Krosnom, 2002 ze Zieloneju Góru a 2011 ze Žarami.
W šestem stolěśu pó Kristusu jo pśišeł tej do Japańskeje.
My zawóstajone dolnoserbske žurnalisty smy toś skóro lěto jano hyšći gósći we tom studiju na Wilhelma Külzowej droze.
W tom casu jo pśeskjaržony flašu paleńca wupił.
Na taku wašnju jo Anamarja mógała šaw zasej zešyś a ja som w pśiducej pśestawce zasej do swójogo zeca zalězł.
Wjelan (1852-1892) jo pó swójom studiumje teologije za jadno lěto (1850-1851) namšu źělił.
A tež to jo lětosa mimo gódownego marka a z docasnje zacynjonymi lodami njezwucone.
Bärbel Šubertowa, wjednica Domowniskeje śpy w Bórkowach, móžo gósćam wót 24. apryla wustajeńcu "Mójo nejrědnjejše rucne źěło" prezentěrowaś, ako ma wšen rozdźělne wěcy bitowaś.
Hansko a Grejtka (3. źěl)
Kara na swój part pšaša: Ako kjarcmaŕka pó chyli nadejźo, co Kara cyni, jo šokěrowana.
To jo nam śěžko pśišło a jo bólosne.
Angela Stachowa jo serbska spisowaśelka a politikaŕka.
Za zestajenje programa koncerta stej byłej we wósebnej měrje zagronitej Anka Němcec wót Załožby za serbski lud, ako jo tek projektowa koordinatorka wuměłstwowego projekta "Pśechod 03", a muzikaŕ Gerold Gnausch.
Na kuždy pad by wóna – což teke my tak wiźimy – sebje wěcej póstarkow ku kontaktoju a interakciji mjazy wobźělnikami akademije a mjeńšynowymi kupkami žycyła, mimo togo wěcej žywych debatow.
Licba bóśonow w našych stronach wóteběra južo žedne lěta zasobu.
Aby Łužyskim głowy zawili, su te kněžarje granice pitśku zamuśili.
Tak jo se skóro wupokazało, až móžo młynik wěcej ako klěb jěsć, a wón jo zachopił, młodego Krabata rozpokazowaś we wšakich chódośenjach a guslowanjach.
To jo zmakanje na měsće, źož šołta ma góźbu ze zastupnikami a wobydlarjami měsćańskich źělow do rozgrona pśiś a wót jich starosćow zgóniś.
To dej byś wabjenje za Trjebin a Miłoraz a tejerownosći informacija wó tej jsy.
Źaseś z nich studěrujo how južo dlejšy cas, druge su něnto w oktobrje z tym zachopili.
Potom bywa tšošku měrnjej, ale su ga hyšći te »Rejujuce myšy« – 15 źowćow w starstwje 5 do 11 lět, kenž stawnje rostu.
Móžo pak teke byś, až něchten njoco wěcej z Wami nic cyniś měś.
Wótněnta Jank sam swóje kniglicki se woglědujo, gaž mama z Lenku se zaběra.
Pśibytne nimske a serbske luźe su te tśi wersije zgromadnje wubjatowali w duchu ekumeny.
Młogi buźo pšašaś: Co to jo, "Taizé"? No: Communauté de Taizé jo mjazynarodny ekumeniski muskecy rěd w Taizé w Francojskej.
To jo se změniło, na wjele městach kwiśo zasej mak, a módracki, ako su na trajdowišćach "naturski partnaŕ" źiwego macka.
»Kšet Knut ma mě za naru«, mjena bur Žur.
Wóna dajo kuždy źeń góźbu, wuknuś wót njeje.
Wjelgin rědko wužywa se za piwo fryšne šyški chmjela, dokulaž njejsu źaržate.
Ga źašo Jezus tym dwanasćim: Cośo wy tež wótejś?
Snaź sćo byli w zymskem dowolu a tam sćo sněgakowali?
Zrazom jo to wažny nałog, kótaryž njewabi jano serbskich, ale teke nimskich źiśi.
Jo to było někake zdaśe.
Co se za Witaj žycyśo?
Rozsuźili su dalej, až pśewzejo Domowina WITAJ-centrum do swójich rukow.
Jo južo pózdźe.
K tomu słušatej dwě dalšnej seriji rěcnych kursow, live-wusćełani wót V. festiwala serbskeje kultury w Budyšynje 1980 a ze swěźenja pěśstowlětnego jubileja Hochoze w lěśe 2004.
Teke camprowanje młoźiny sobotu jo było wjelgin wuspěšne, stej nam wjednika groniłej. „Smy teliko dostali ako žednje do togo.
Wosebnje kšuśe jo to trjefiło serbski lud.
Hoffmannoju jo jeje "uniforma"z logo koncerna do wócowu štapiła.
E.-Winklerowa, wjednica rěcneje šule, w rozgronje z H.
We Worjejcach a wokolnych jsach su se na zachopjeńku měrca 1990 pśewjadli 3. dny serbskego filma.
Co zachopiś? 
Nam njepśistoj drugich wótpokazaś abo jim wótrjac, až jo jim Bóže blido wažne .
2013, tak jo gronił, jo gmejnska rada jadnogłosnje wobzamknuła, až doněntejšne šulske mě wóstanjo.
Sobotu a njeźelu, 20. a 21. měrc, zeger 10.00-17.00 sćo pśepšosone na 13.
Kake wóni su? Wjele originarnych dolnoserbskich knigłow njejsmy měli w slědnych lětach, wótglědajucy wót "Kšeta Knuta" Jurija Kocha.
w Chóśebuzu? Pśed 25 lětami su wótwórili w Chóśebuzu wjeliku wustajeńcu BUGA, ako ma dalej hyšći swój wužytk za město.
Wužytk togo kursa jo teke, až luźe njetrjebaju ekstra do našeje rěcneje šule pśiś.
Doněnta ga tak jo, až jadnora mjeńšyna móžo pšawniske normy wótpóraś.
Zatwaŕśo kulu za kulu.
Njeźelu, 7. měrc: w Turnowje/Turnow (140. zapust), w Brjazynje/Briesen
A to nic jano za to, až nas z tymi nejlěpšymi mlincami, ako na swěśe daju, roztśeńtśliju, ale teke za jich pśichylnosć k tomu serbskemu.
Dalšne pśipóznaśe we wusokosći 50 euro jo se dostało Jennifer Kretšmarojc za seminarne źěło we fachu historija z titelom "Žywjenje a statkowanje Mata Kósyka w Nimskej a Americe".
Stary serbski nałog se normalnje 25. januara swěśi, ale kužda kupka źiśi jen pó wósobinskej wašni pśewjeźo.
Wó demokratiju dejš stawnje zas wójowaś.
Till: Dokulaž som w interneśe a turistiskem pśewodniku južo wó estniskem głownem měsće Tallinn cytał, som wěźeł, až jo tam wjele historiskich zajmnostkow a twarjenjow.
1 Pětš 5,7
A gólcy, kjarle, muske?
Rozmjej: W Bnei Brak bydli wjele ortodoksnych Žydow.
Muzikanty "Prostataler" su pśeśěg pśewóźowali a teke pśi swěźenju a wjacor na rejach grali.
Pótom wordujo ten rěd wukjablowany, za kimž kuždy k walkowanju pśiźo.
Hochoske derje hyšći se spominaś mógu na kjarmuše, zapusty, kokotowe reje a druge swěźenje we „Vogtojc“ kjarcmje.
Wěsće buźo to, což su něnto wugótowali w starem Bórkojskem domje z dwěma śpoma (Doppelraum-Haus), namakaś mjazy tymi nowosćami nejwětšy zajm.
Jo w jadnom měsće njegluka, kótaruž Kněz njepśipósćelo?
Wše su wupósłane fararje, to groni: Wóni deje pokazaś, až se góźe za to pówołanje.
A až jo źiśeca kupka „Swětlaška” ze Žylowa teke na wjelgin dobrej droze, pśedstajiś to serbske na nowy moderny part, su pśiglědowarje w Gubinje z mócnym aplawsom honorěrowali.
Źiśi wulicuju wó tom, kak wěru dožywiju.
Głosowański cedlik Bramborskeje jo 94 cm dłujki!
Na kóńcu jo wšykno derje wujšło a wron Augustin jo dostał swóju lubu Veroniku.
Wjacor zasej na cysćenje zubow se njemysli.
Do wjelikeje zběrki prjatkowanjow »Ten Kněz jo mój pastyŕ«, kótaruž faraŕ Tešnaŕ 1869 zestaji, běšo jatšowne prjatkowanje wót Haußiga pśiwzeł.
Mucha, cerkwjeńc z Turjeja, jo cytał ewangelium.
"To jo prima dokóńcowanje kariery!", jo Benjamin Casnikoju gronił.
By škóda było wó take zajmne znankstwo serbskich stawiznow Durinskeje, gaby se póněcom skóńcował.
Dokulaž pówołańske pórucenja wót šule mě zewšym zajmowali njejsu, jo mój kmótš z awtom ze mnu dojěł k wšyknym uniwersitam w DDR, na kótarychž su měli fakultu za teologiju.
Pjerwjej jo hyšći był Space Shuttle.
Móžomy jen na nejžwšakorakšu wašnju pśigótowaś: ako syry salat, zeleninowy pśidank, w jadnom gjarncu zwarjony, ako kałowe rulady abo pólewanku.
W drugich jsach su te ABM-źěłaśerje mjazy drugim zběrali materialije za wejsne chroniki.. A Halbaš jo se pšašał: Comy my to teke?
Na kaki part jo take wuske pśijaśelstwo žywe?
Doma ženjo Witko ned ze swójeju swěśeceju gusu do jśpy, źož starka w sedle sejźi.
K tomu pśirěduju se teke wótpowědne projektowe srědki.
Wejsny chronist a "młynikaŕ" Manfred Kliche jo pokazał młyńsku techniku.
Dosrjejźi oktobra, tak jo jim to amtěrujucy šołta Wolfgang Jazosch zlubił, budu kabele za satelit w zemi.
Tak jo sobu zestajał w slědnych lětach někotare wejsne chroniki.
Blido ma šesć kapsow, styri w rogach a dwě w srjejźi dłujkeju bandowu.
Nejwuša góra Kawkaza jo Elbrus .
Wucycajo łužysku zemju carnego złota dla.
Na ten part jo se pisna rěc dalej a wěcej zdalowała wót ludoweje rěcy, to groni: wót dialektow.
Toś njejo było njewšednje, až su w senach wostali někotare dny tam.
Wjele ptaškow how něnto jo?
Musketěr njejo dał jomu chopiś powědaś, ale jo pyšpotał: »Kněz kral, změrom!«
Na serbski se tej jsy groni “Nowy Lubolń”!
Budu tak a abo znak z tymi knigłami wjele zachopiś móc.
Za kulturelne wobrubjenje swěźenja a zastaranje z jězu buźo starane.
Petrarkizm pak jo pla Gryphiusa južo dawno swój wuznam zgubił.
Dr. Hartmut Leipner wót Towaristwa za serbsku rěc w cerkwi: Moller ako astronom a astrolog
Ale ja som jano lažała a zdychowała: »Mě se tak měknjo!«
Taka jo ta historija.
Bur Žur źo pó lampu a swěśi do gumna.
Na drugem boce maš how nejwětšy lodojc Europy, Vatnajökull, źož se lod na płoninje wót 8. 000 kwadratnych kilometrow a dłymokosći wót 600 metrow wupśestrějo.
23. kokot w Wjerbnje
Pśedslědne pónjeźele jo RCW wucesćił angažěrowane młodostne a jo je pšosył na cołnowanje.
Wóna jo z nimi sobu jěła do Kölna.
Wjeliki źěk za to rozgrono!
Za rědownje 1 do 4 naśisk za njen južo maju.
Pólske politikarje su se cesćej zaběrali z nastupnosćami serbskego luda.
W lěśe 1996 jo se pla głownego města – jomu se groni Elista – swětocnje wuswěśił wjeliki buddhistiski kloštaŕ, w kótaremž su wšednje namše.
Tak su małe a wjelike gósći wšake srjejźowěkowe žywjeńske reality póznaś a se wót wědy a zamóženja našych prědownikow pśeznaniś mógli.
Wochłoźonu sirupowu abo mjodowu masu změšajomy z dalšnymi pśidankami a dajomy do śěsta.
Wo skjaržbje njejo hyšći rozsuźone, weto dalej k njej stojmy.
Jasne jo pak, až gołbinska cerkwicka jo wósebna, a my se wjaselimy, až familija jo se rozsuźiła za naš Bóžy dom.
Na zakładnej a wušej šuli „Mina Witkojc“ w Bórkowach jo serbska wucba až do 10. lětnika.
Wóna groni: "Rada grajom w zagrodce za domom.
Ale za mnjo jo to wójowanje, se stajaś a se nic wšykno lubiś daś, to jo było za mnjo zajmne, za te knigły a za mój dnjownik.
Starka mějašo wjele źěła.
Ně, tam pśiźo tak a tak jano gnoj.
Na górjańskem kokośe su se wósymjo muske a 13 žeńskich wobźělili.
Njeźelu, 25. januar:
W lěśe 1994 jo familija pśesedliła do Budyšyna, źož nan jo fararił.
Zwěstk za žywjenje.
Trjebamy teke městno za nowe knigły.
Chto buźo něnt z mójeju Milenu (6) serbske powědaś?
Teke brunicowu politku su kritizěrowali ako „defensiwnu a njepšawu“.
Koncern ma wótmyslenje taku sćěnu twariś, ale akle wokoło nowego źěla jamy Janšojce-Połnoc, kótaryž jo derje planowany, ale njejo hyšći pśizwólony.
A ten mě eksaktnu drogu pokazujo.
Nabóžninska wucba a konfirmaciska wucba wupadaju.
Śopłe a suche wjedro z kóńca junija wutrajo něźi tyźeń, pón se pó njewjedrach a lejawach pómrocyjo.
22 porow su licyli tenraz na muskecem zapusće na Lědach, teke w župje Kalawa/Lubin.
Něgajšne wukniki abiturnego lětnika 2020 (to su byli tśi rědownje, ak su zachopili na DSG w sedymem šulskem lěśe) su se dnja 14. septembra zmakali w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma.
Bom a pśedewšym jogo škóra wuchada wóń, kótaraž jo tej wót chójcowego drjewa pódobna.
To mě groni za wu znaśim awtora Miłkowe luźe, luźe Miłka.
K jich słužbam słuša mjazy drugim pśestajenje internetowych prezencow do serbskeje rěcy, pśestajenje toflow a formularow.
»Wej njejstej se pśeliš dobrej, nic ga?«, pšaša se Pettson pó chylce.
To jo gnujuce dožywjenje było! Slědny wjerašk jo był njeźelu wjelicki pśeśěg z wušej 2000 wobźělnikami, a se rozmějo, až naš lubinski chor jo teke how pódla był.
Pó dokóńcenju wuběźowanja su se někotare wótkubłaŕki žycyli, až take něco skóro raz wóspjetujomy – teke gaž njejo pandemija.
Na wutšobje laže jomu pśecej kontakty ze słowjańskim wukrajom.
Ale kóryto jo było połne a woła stej pśed nim stojałej z wisecyma głowoma.
Źo jo taki muž ak Oberlin, kótaryž jo tak wjele we tej chudej gmejnje, źož su byli same źěłaśerje a kamjenjarje, wugbał.
Prězny bok, źož te wrota su, jo w nimskej rěcy pópisany.
Wjelike piwo: 3,50 PLN
Bertonowa jo powědała wó źěle kupki w lěśe 1999, a pśi tom jo wóna powěźeła, až jo była „Slěpjańska” Domowina łoni wobźělona pśi wšych serbskich zarědowanjach we jsy, w župje a w tamnem Serbskem kulturnem centrumje.
Slězyna jo tek koaliciske dogrono partajow w bramborskem kněžaŕstwje.
„Co ga ty how na zemi pytaš, Juro?”, co nan wěźeś.
Serbske žywjenje w casu korona-krize, reportaža.
Mimo togo, až jo społnił nadawki fararja, jo se wón wósebnje w Domowinskem źěle angažěrował a jo napisał kulturnopolitiske nastawki.
Tak jo mólowała na jadnom pleinairje z Gerhardom Knabom Lizku Měškowu z Janšojc, a wót njeje su we wustajeńcy wiźeś ned styri portreje!
Wjeźenje pó góli
Chto dajo se take něco groniś? 
Finšćina słuša k finougriskim rěcam, kótarež se w dłujkozajtšnej Europje a dłujkowjacornej Azija powěda.
Cytaŕ zgónijo wjele interesantnego a wěźenja gódnego wó zmisionarizěrowanju Dolneje Łužyce - wót reformacije w serbskich regionach až k statkowanju prědnych duchownych.
Pó pówitanju Franciski Albertoweje, jo Šejcowa swój nowy hobby wobšyrnje rozkładła.
Žeńska we wideo jo ducy z mopedom.
Togo wósebny wužytk za burskich luźi jo wopisował Bogumił Šwjela 28. maja tak: »Gaž wiźe, až we dalokich stronach burja se swójeje stareje běłeje kapy a pudlawy njesromaju a tež wusoke luźe tak woblacone chójźe, ga pózwiga se wutšoba we lubosći k starym wóścowym Błośańska žywnosć z kjarcmu w Barlinju.«
Su dalšne dypki? Měnim, až dwójorěcne namše su Serbam wjelgin wužytne.
Program za cełu familiju:
Mjazy teju zagrodu a małym zagonom jo wuska sćažka pó łuce.
Lěc šulski centrum pomožo, to wóna njewě a cujo se we tej nastupnosći bźezradna.
Jich wubłyšćone kłobyki šćanje se w słyńcu, wšykne hejnak z wobrazka: fryšne, strowe, nic pitśitśki cerwjate.
Něnto pak jo tam śicho.
Z politiskeju změnu jo měła Jana Šołćina wósebnu gluku.
Spušćobnej referenta stej nam pśecej byłej a se naźejam teke buźotej dalej naš pśibytny Gerd Hanšo a direktor wokrejsnego domowniskego muzeuma.
Młoge z nich kupuju teke literaturu ze serbskego nakładnistwa, kótaraž jo how na pśedań.
Łapanje kokota na sćernišću jo prošna wěc była.
Wót 2017 organizěrujo te tudske zapusty to we tom samem lěśe załožone Tradiciske towaristwo Dešank .
A kak bula?
Wutšobny źěk za to! .
A glědaj: jich jo dosć za tu šulu, a te pśidu za wětšy źěl z Drjowka, Gołkojc, Wjelceje a Kopańce.
Ale to, což wikara teju wósadowu stej ako źěl studiumowych winowatosćow zachopiłej, jo nowy impuls.
By mógał wó wjele wěcej nalicyś a wšake dokradnjej pśedstajaś – na pśikład źěło Marije Elikowskeje-Winkleroweje za serbske radijo, abo až jo wóna casy samo priwatne swěźenje do pśisamem zjawnych rěcnych rumow pśetwariła, a jeje procowanje wó dobyśe pólskich wuknikow za Dolnoserbski gymnazium.
Nan: Běšo w nocy a Robinson lažašo spicy, jogo wójcy pśi jogo nogoma. 
Dwóje wrota su wótcynjone a kuždemu pśistupne.
Wjerbańska chronika jo se na pšosbu redaktora dr. Arnošta Muki 1915 teke górnoserbski w Časopisu Maćicy Serbskeje wótśišćała, pśestajona a wobźěłana wót awtora samego.
Gdy how něchten zaśěgnjo?
To njegroni pak, až mě se spódoba źinsajšna migraciska politika.“
Dnja 23.9.2000 jo był w Tšupcu zasej tradicionalny nazymski Michaelisowy mark.
Kuždy raz jo mjazy 30 a 50 wobornikow pódla.
górki k nasajźenju
Dešanarje su Maćicarjam teke pokazali někotare z nejnowšych drastwowych eksponatow, a dolnoserbski etnologa dr.
Lažy pśi rěce Wołchow.
Jich pśisuźenje lažy w jich rukach, kuždy ga to wě.
Samo pówětš se how zda hynakšy byś.
Amtěrujucy krajny raźc wokrejsa Sprjewja-Nysa Olaf Lalk a amtski direktor Bórkojskego amta Ulrich Noack stej woglědałej 1. apryl k Ernje Koppermannowej, aby jej gratulěrowałej k 40lětnemu słužbnemu jubilejoju ako šołtowka na Górach.
Wón klapjo źinsa wósebnje a pšosy: daj mě, mój syn, daj mě, mója źowka, Twóju wutšobu!
Měnimy, až jo situacija mjazy wejsneju młoźinu w našej župje abo w Dolnej Łužycy hynakša ako w Gornej Łužycy, a na to musy se glědaś.
Jomu pak su pśipokazali misiońsku staciju Igdlorpait na grönlandskej kupje Tugtutuarsuk.
W mjazycasu budu awtomatiske sondy na Mars lětaś.
Góźba k tomu jo nastała pśez to, až rowno na tom dnju jo jogo 125. narodny źeń.
Garnizona jo pśecej wěcej rosła a stakim jo pśiběrała licba tam słužbu wugbajucych wójakow a oficěrow.
Ten w Pólskej roźony jo južo źaseś rěcow nawuknuł, mjazy kótarymiž se jomu dolnoserbska rěc nejwěcej spódoba.
Rybakarje – zastupniki wšakich kupkow – su se zmakali w Bórkowach pśi młynje.
Forum ze wšymi kandidatami ma župa za september pśedwiźony, a to w Serbskem domje.
Teke Dolna Łužyca a Bělkojske a Grodkojske strony su w tych knigłach bejnje mócnje zastupjone.
Pótom póroźiju jadnab styri małe jěžycki.
Pśi tom pak njejsu daniž wšykne źiśi sobu licone.
Muzicěrowali su gólce a źowća, ako chójźe do Fröhlichojc muzikoweje šule.
Gnujuce wjasele!
Za to felujo mjazy drugim hyšći to stojnišćo europskeje komisije.
Ceło nowy wobraz pokazuju nam źowća a gólcy ze źiśownje DRK w Borkowach.
Witko pśigótujo dar za starku.
Wóno jo mjazy drugimi mócnje pódpěrowało a spěchowało amaterske a lajske filmowe kružki a kupki, mjazy drugim w Chóśebuzu, Budyšynje, Grodku a Wjelcej.
Pśed Serbskim muzejom na Młyńskej droze w měsće sejźi něnto nykus, bejnje wjeliki, něźi 150 kilo śěžki.
Gósći su teke sami bazaltowy młyn wuproběrowaś směli a samo tu sam mlatu muku w tutawkach domoj wześ směli.
Mě se zezdajo, až jo tšošku wuźěsona, a slědk pśiźecy mě kažo, aby wen šeł.
To jo była nejstarša serbska institucija pó 1945. Tam su wukubłali serbske ceptaŕki, źiśownice a hortnaŕki.
Mógu jich jano pógóniś, póśěgi k słowjańskim ludam a muzikarjam dalej wobchowaś a snaź hyšći wutwariś a až měli se tek we wobłuku rozgłosoweje redakcije fachowje pśesajźiś.
Do śěsta su luźe cesto zaměšali zela.
Pśed dwanasćo lětami jo se wótzamknuło dogrono mjazy gmejnu Slěpe a Vattenfallom k zarownanju pó wótwórjonej jamje Wochozy/Nochten a ku komunalnemu wuwiśu.
Njewěš ty, až naslědku buźo wjelika žałosć? 2 sam 2,26
Taka wjelika bogatosć štycy w našej maminej rěcy!
Wjele instrumentow how jo?
INTERESANTNE MĚSTNA
Wjednik wognjoweje wobory se wjaseli, až we jsy zasej kjarcmu maju, pótom až jo wóna była dlejšy cas zacynjona.
A za to su se teke wósebnje za- a wuchody wóznamjenili, aby wukniki njeměli wjele kontaktow.
Wšake wažne luźe su powědali w Ulmje na demonstraciji – mjazy drugim prezidenta nimskich rybarjow a wuźarjow.
Tam jo jano natura.
Doněnta pak njejsmy do stali žycone pśizwólenje.
Ga Proto-Ilyry su pśišli w wšakorakich kupkach wóstawa njejasne.
Źinsa jo wón taki pšawy gnilej a małe prosetko.
Ale kak něnto dalej?
Carny młynik běšo se za njogo hyšći wětše martrowanje wumyslił.
Fleksibelny źěłowy cas maka se z pótrjebnosćami familijow.
Lětosa buźo dwaźasća lět, až smy stojali pśi kašću Miny Witkojc w Borkowach a se stysnje pšašali, kak dej něnt dalej hyś ze serbskeju poeziju w Dolnej Łužycy.
Twarjenja su stojali pśi nutśikownem boce groźišća.
Co pak tak wulicujoš wó dolnoserbskej standardnej rěcy?
Wo tom se njebuźo jano powědaś mjazy Carnobogom a Błotami, ale w europskich głownych městach.
Kradu, ceło hynakšy Casnikaŕ! A jogo njepócynki? Cośo je napšawdu wěźeś? Nó, pón njocomy je zamjelcaś.
Jadna muzikantka w tej kapale pak njejo sobu tšubiła – Anne Holzschuhojc, kótaraž howacej na klarineśe grajo, a to za wětšy źěl w serbskej drastwje.
Za serbšćinu cytamy wurězki z dramow, abo něco z knigłow "Jagaŕ Bagola".
Teke tym 5 grajarjam z Górneje Łužyce a jich trenarju André Strelowoju jo se na turněrje wjelgin spódobało.
Rěcna situacija w Dolnej Łužycy pak jo wjelgin wšaka a njejadnaka: Wóna dosega wót nałožowanja rěcy na maminorěcnem niwowje we familiji až k symboliskemu wužywanju pśi nałogach a woplěwanju kultury.
Wóspjetujśo wobej pógibowani, kócku a krowu, pěś do sedym raz.
Na pśikład mógu gósći w Błośańskej zelowej manufakturje „Słoźeś, nuchaś a sami pśigótowaś“.
Wot 1. do 3. septembra budu na BUGA w Chośebuzu “Dny serbskeje kultury”.
Na to prjatkowašo katolski wušy wójnski duchowny.
Z tym źo teke wó pśichod a źěło tych prodrustwownicow a prodrustwownikom a wšych tych, kenž su do prodrustwa rolu dali.
Ale ju popajźiju, a wóna zemrějo 1941 na slědach popajźi.
Pěś pyšnych źowćow, a to Krolojc, Krawcykojc, Šoradojc, Kóńcakojc a Smogorjejc, su sebje styri jogo spiwy »Wót stwórjenja jo mój spiw«, »Pśěza«, »Njewjesta a kwětašk« a »Butru źěła maruška« rědnje nawuknuli a pśednjasli.
Na dnjownem pórěźe jo dnja 9. septembra teke było rozgrono z Robertom Engelom wót kulturnego towaristwa „Studnja“.
Ale ta naźeja jo za dwě štunźe chopiła póněcom zachadaś.
Tak móžo Timo kokošam wódu laś do groble, njemusy pak do kokošaŕnje.
Mjazy nimi su teke byli Chorwaty, kenž su se w Drjejcach zakwartěrowali.
Maśo w bibliotece teke nimskorěcne knigły? To se wě.
Žeńska w aptejce: »Maśo něco, což jo spušćobnjejše ako pila?« »To se wě«, zubi se ten aptejkaŕ, »spańske tabletki!«
Prešov jo tśeśe nejwětše město Słowakskeje.
Witko sypnjo zernka do ptaškowego domcyka.
Pśikšywne łopjeńka su kijaškowym łopjenam pódobne.
Z Rogeńca/Branitz.
Kužde źowćo wót pśěze jo jej pósćiło kuse drastwy, banty a šnorki.
Naglěd dostanu teke luźe, ako wiźe něco tšašnego.
Chtož pak glěda na wšykne pśedpise, móžo swěśiś.
Wjeliki elefant a rbb
Tak kaž kuždy raz, njejsmej měłej teke ten raz žedne kwartěry za pśenocowanje skazane.
Pótom jo hyšći žedne kryngele z marcipana napowjesała.
Pśi baslenju su se cłonki serbskego familijowego towaristwa wó tom rozgranjali, kak mógu teke w "korona-adwenśe" dalej serbsku zgromadnosć woplěwaś.
Togodla planujo Město wót kóńca februara pśetwarjenje pódpołnocnego pśistupa k dwórnišćoju ako dalšnu kšoceń we wuwiśu města.
Wšake pśicyny su grali rolu, cogodla to se jo tak pózdźe stało.
Delia Münch, cłonk Serbskeje rady za krajnu šulsku pśiradu, jo wugroniła, až Serbska rada wita to jasne wuznaśe k wuznamoju togo serbskego za Bramborsku, ako jo wob-twarźone w koaliciskem dogronje.
Aby se wuzgóniło, kak mě jsy we dolnonimskej rěcy se pšawje pišo, dej Towaristwo za dolnonimsku rěc w Bramborskej wordowaś pšašane — stoj we wukazu.
Ku krejzoju diskutantow su słušali sobuawtory historije nimskego źěłaśeŕskego gibanja.
Jaden wjerašk běšo prědk dweju lětowu 70. źeń zamrěśa našogo fararja Bogumiła Šwjele.
Ako pak pśistupi a kśěšo je wubraś, wuleśechu wšykne, jan jadnogo zeźarža. 
To jo naraz blisko bura Žura słyšaś.
Ako se to ale jo na swětkownem dnju stało, ga njejsu razka wóni ned rozměli, což jo se tam stało jo.
Zarědowanje buźo zeger 14:30 pód starym dubom w bliskosći gata z wutkami (Seerosen) a z małym a rědnym piknikom.
Maju „dobru piwnicu“ pód domom a jadnu, ako jo na pśikład za kisałe górki, pód brožnju.
Wušej 300 numerow buchu pśedane a jano tak rozłapjone.
Towaristwa, kaž na pśikład za blidowy tenis, se zmakaju.
Teke te pśi nas znate běło-carne smugi na droze su zajmne.
Pśijaśel Juro jo do nas pśišeł a mě pšašał, lěc njepśidu sobu glědat.
Keluch jo pśilěgajucy kósmaty a njama kokulkate kósmy.
Na žeden pad.
Gaž lažy semje w zemi, nasrěbjo se wódy a bywa tłusćejše.
Marja Młynkowa jo była górnoserbska lektorka, spisowaśelka a literarna kritikaŕka.
Matej how ga "mały" raj.
Zakładny kurs muziki 11. lětnika pśednosujo nowu šulsku hymnu w nimskej a serbskej rěcy.
A arogantny mjatel pśemyslujo.
K tym pśistajonym jo słušał Hermann Jarik, nan Ralfa Jarika z Běłeje Góry.
Tak dostanjoš zas tšochu harmoniski zuk.«
Měto Nowak jo pšosył delegaty, aby pomogli zběraś wopokazma serbskeje kultury w gmejnach, ako deje se pśibiś do serbskego sedleńskego ruma.
Nowcyna jo na Habeńcojc dwórje w Depsku wótrosła, źož pśecej hyšći bydli.
Slědkoju ga njejstej kśěłej se blaměrowaś.
Take zmakanja deje se ako prědne zasej wóžywiś, gaž to buźo móžno.
Alfred Rogan jo źaržał we połnej klubowni chytšu prezentaciju.
Gromaźe ze sportnišćom, jawišćom pód gołym njebjom, grajnišćom za źiśi a młoźinskim klubom buźo to pšawy kulturny centrum jsy.
Pón Hannes Wilhelm-Kell se procujo wjelgin na pólu strukturneje změny.
Tak jo dostało kužde źowćo to, což jo se zasłužyło: Pilne a lube źowćo Brune wócko jo dostało princa a grod, gniłe a njelube źowćo pak njejo nic dostało.
Ja njewěm.” To jo ambiwalentnje, ale spšawnje a pśinjaso kupce wjele pśiwisnikow.
Som sebje město woglědał.
Wón jo w źewjetem lětniku samo napisał fachowe źěło k tematice »Šanse za WITAJ­góle w towarišnosći« w serbšćinje.
Kathrin Dannenbergowa (Lěwica), kandidatka we wobcerjenju 40,
Lětosa pak su wustali na jsy, naprěki něgajšneje kjarcmy. „How jo bydliła Marlies Smolcyna (Schmolka), ak jo wjele lět se starała wó serbsku drastwu.
Wóna jo se wzeła nejlěpšu klěbnu delku, ak jo była dar wót jeje swajźby ze Strjažowa, a jo narězała tych wjele kuskow tykańca wót kuždeje sorty.
A dla cogo dej wón byś tśeśi kral, a nic nanejmjenjej drugi?
Ale to měło "grod Boga", stakim kloštaŕ, byś.
Tam bydli wón blisko Zgorjelca w małej jsy Melaune.
Hyšći wó interviewje z Nancy M.
Wjele woglědarjow jo se zas raz koncert wót Celtic Affair žycyło.
To jo wjelgin dobra idejka, su domacne a cuze měnili.
Ako pilna a angažěrowana Domowinarka jo se teke mócnje zasajźiła za to serbske a Domowinske.
Wokoło 1. 400 hektarow buźo wjelike a z tym pla tych jazorow kołowokoło Złego Komorowa nejwětše.
Nowše teksty su zwětšego w tej nastupnosći tšochu měklate.
Wóni by dejali spiwaś a rejowaś móc a sportojske byś.
Geografisko teritorij Turks a Caicos słuša k Pódpołnocneje Americe.
A až pśipódla słuša teke pomoc pśi wuźěłanju pódłožkow socialnje wobgrozonym pytanja źěła dla.
Chtož co za powšykny źěl a za specielny źěl Serbskeje Pratyje 2011 napisaś pśinosk, ten to rad móžo.
– Aktualny telefonat
Pjas Julie tam teke bydli.
Jadwiga Malinkowa je skrotka wobspomnjejo a na tśi głowne faktory wobgranicujo, kótarež su zawinowali, až su žeńske, naroźone mjazy Prědneju a Drugeju swětoweju wójnu, w 1950tych lětach pó wuchójźenju šule wopśestali narodnu drastwu nosyś.
Źo wó to, ze zagronitosću wšykne politiske, ekonomiske a ekologiske pšašanja rozwězaś, jo wón dalej měnił.
Pitśku mało, ale to jo zawěsće teke na tom zalažało, až jo se termin tak pózdźej znaty cynił.
How su wšykno pśepytowali a pśelicyli – licbu wuknikow na zakładnych šulach a pśiducych šulskich zachopjeńkarjow.
Jadna sorta su byli janźele, ak se gótuju wót tkanego płatu.
Wzejśo sebje wobrězane drjewo a scyńśo delki z drjewa ze stawnje samskim wótstawkom na njen.
Prěc jo pśec pšec.
W kuždem lětnem casu pśewjedu tematiske drogowanja pśez naturu.
Tam su na pśikład z wokrejsowu Dolna Šlazyńska–Górna Łužyca (NOL) a Lubij/Žytawa (Löbau/Zittau) a z města Zgórjelc/Görlitz wutwórili wjeliki wokrejs Zgórjelc ze pśisamem 300.000 wobydlarjami w 62 gmejnach a městach.
To jo było tak ako we Łužycy wjelgin wšakorake, wjelgin napśeśiwne a kontrowersne a jo jasnje pokazało, až niźi njamaju dotychměst jasne rozsuźenje za abo pśeśiwo wjelkam.
»A za dwaźasća lět how narostu małe brjazki, luźe natwariju zasej domy.«
Rězaki raz glědajśo, mokše něnto buźośo.
Jo, módre, cerwjene a běłe, to su serbske barwy.
Teke te „nowe“ su wordowali derje pśiwzete: tej Energijowej juniora z regionalneje ligi U19 Avdo Spahić a Vesel Limaj.
Nałog su francojske zadrogowarje wokoło lěta 1700 sobu pśinjasli.
Dla njedorozměśa njejsmy w zachadnem wudaśu pšawego fotografa pomjenili.
Swěźeń jo sławny za pychotne kostimy a kradu pótajmne larby.
Na to jo mała nopawa wjelgin gjarda.
Sćělotej swójej źowći na serbsku wucbu.
Tencas jo měł hyšći žedne zelene gałuzki, z wjelich lět pak stoj ten wjelikan něnt goły a ze suchymi gałuzami na swětlinje na kšomje lěsa ako symbol.
Ale žni teju trajdowu su južo zachopili.
Serbsku rěc wón njewumějo – tak ako wšykne jogo towariše pó starstwje we jsy.
"Gaž sy chódota, pón ga móžoš zawěsće někake gusło wužywaś, aby chóžyšćo pórěźiła".
Taki bom dejał malsnje byś pódrubany, howacej [...] budu škórniki teke hyś na druge bliske bomy.
Tomu pak tak njejo!
W zajźonych casach, ako powěsći wó wjedrje hyšći njejsu pśez radija a telewizory pśichadali do jsow a wjaskow, su naše prědowniki wjele źaržali do zestajenja njebjaskich znamjenjow a na jich wugbaśe na wjedro.
Kśě pśedsedarjow wósobinski pśepšosowaś
Co jo było za Was wósebnje śěžko?
To pak jo zawinowało wobtuženje w radownem zalu, dokulaž take napšawy njepomagaju, gaž luźe su w zagroźe abo na terasy.
Jich źěło njedajo se dochwaliś.
"Za jadnu rolnikaŕku som něnto muster z tšawami na kóšulinem banśe wugótowała".
Pomagajśo, wy nykuse a wy błudy, až luźe pśemysle wó sebje a pśiroźe!
Wóni deje we swójich towaristwach a gremijach rum a domownju daś wónym cłonkam, ak serbski powědaju.
Njocomy wó tom jano powědaś, ale wěcej za našych serbskich sobuwobydlarjow, za jich wuwiśe cyniś“, wón groni.
Wuměłc jo se pśiwobrośił wólejowym mólbam, akwarelam a temperam.
To jo była wjelika wěc a wjelicna swětocnosć, ako su sławnego serbskego guslowarja zakopali.
To njebuźotej Serba, pśinamakajo-lic se cuzy, zachopiś nimcowaś – ze sameje zdwórliwosći.
Ale to njeby dosć pókšajźne było, pokazujo ga južo na to, což na kóńcu kuždy wě.
Jadno kubłanišćo w Lubnjowje nosy wót lěta 2001 to mě "Wuša šula Ehma Welka".
Bóžko njejsu wón a druge toś to zlubjenje doźaržali.
Kněžo, ku komu dejmy hyś?
Pśewodnik se smjejkoco a stajijo źiśam nadawk: »Dwa boma stej gromaźe 41 lět starej.
Pśispomnjenja gódne chorwatske mjeńšyny eksistěruju teke w Awstriskej a Italskej.
Pótom su kafej pili a źiśi su starjejšym dali swóje pśigótowane dary.
Lažy pśi rěce Odrje blisko granicy z Českej republiku.
Na kupach kněžy włožna, tropiska klima.
Města jo dosć za wěcej źiśi, ale za nje – we wobjadnosći z personalnym klucom, ak w Bramborskej płaśi – by dejali nowu źiśownicu pśistajiś.
Som se sednuła do jogo rundy a som se mysliła, až mógu jogo na taki part dobyś.
Nedoma wiźi lěpšynu teke we zastupjenju ceptarjow.
Wóna lubujo kłobycki, rjeśaze, pjeršćenje a broše.
Gaž se ceły kónik błyšći, móžoš jen spśěgnuś.
Dalšne serbske mě jo wósuchowy bom.
Mimo togo jo we dłymjach koncentracija płunow, kaž na pśikład metana a wuglikowego dioksida, wjelgin wusoka.
Kužde lěto stoje Rawnikojc prědny adwent na "Swětłowem swěźenju" w Strobicach.
Prapremjera lětosnego programa »Ptaškoweje swajźby«, kótaremuž se dolnoserbski groni »Zapust« teke bźez zapustowego pśeśěga, běšo na 18. wezymskem w chóśebuskem Komornem jawišću.
Jo pśipowěźeła, až plěseń pśi zmakanišću buźo hyšći wótpórane.
My jej žycymy strowotu a derjeměśe.
Wón jo se nad našym zajmom wjaselił.
Teke dalšne su se na tom dnju wjelgin wjaselili, kótarež wójuju južo wjele lět za lěpše pśipóznaśe dobrowólnych wognjowych woborow a tych wobornikow.
Jeju knydle běchu wósajźane a turkojska pšenica běšo wóseta a ceła zagrodka wobstarana; a něto jima nic njezadorašo, aby pó Pětkowego nana se wudałej. 
Wón jo wobzwarnował rědke rostliny, ak su byli wobgrozone wót wótbagrowanja dla Wochožańskeje jamy.
W tom casu jo dało hyšći, a teke pózdźej, słowjańske Župane.
1909 Kak serbske źiśi do nimskeje rěcy spóraś.
Ale jo lažčej, z paru chytaś.
Ale slědkoju jo tak daloko było.
Jo se z nimi rozgranjał a wó tom pisał.
Serbski zapust w Tšadowje – ten prědny pó telicko lětach!
Hannelore Boländerowa jo tam była terapeutiska mólaŕka a jo swóju źěłaŕnju napśeśiwo tej wót Ellen Lehmannojc měła.
21,1 %, FFW Drachh. 19,3 %.
Kulki su se pśipjakli a pśi wobraśanju rozpadowali, tak až smy na kóńcu měli pśisamem štapanki.
Toś som 1986 do Nimsko-serbskego ansambla zastupił.
To jim pomožo druge kultury rozměś, aby žednje wěcej njepśišło k takej gramośe a wójnje a zabijanju kaž tegdy.
Ale nic jano w Dolnej Łužycy luźe raźi zapustuju - ně, teke w drugich stronach Łužyce jo toś ten stary nałog doma a wjelgin woblubowany.
Norinej starjejšej pak póchadatej z Nimskeje.
Roźony Nowsanaŕ słuša do rěda wuznamnych Dolnołužycanarjow.
W šulach móžośo jěsć.
Ta tłusta mězga z kuskami sadu jo wordowała naslědku zawarjona a do głažkow rozlata.
Mójo swětło jo južo wjelgin słabe.
Dokulaž źiśi zwětšego njamaju kamery, su organizatory dwě kamerje sobu pśinjasli.
Pśizjawjenja a dalšne informacije pód 0355-79 28 29.
Film nastanjo ako produkcija rbb, a wótglědanje režisera jo, aby mógali jen lětosa na chóśebuskem filmowem festiwalu we sekciji Domownja pokazaś.
Wót śernjow se figi njezběraju, daniž winowe grani wót wósetow.
To se wjelgin derje za senowe žni góźi.
K tomu jo pśišeł bruslac we wšakorakich barwach a z wjele bublinkami.
Babette Zenkerowa, wjednica muzeja w Dešnje, jo měniła, až jo zaměr projekta pśipóznaśe ako kulturne derbstwo swěta.
Stakim ga my teke! Toś smy se wjaselili", dopomnjejo se Franciska Albertowa.
W Radušańskich »Łuckach« su pśi kulkikopanju na poli bura Awgusta Beska taku kamjenjowu sekeru, wjelgin derje zdźaržanu, namakali.
Do takeje wucby muse ceptarje wjelgin wjele casa a wusoki angažement za pśigótowanje inwestěrowaś.
Teke šesćlětna Lucy jo ze swójim wobrazom jury gnuła.
Ned su na to „skócyli“, su dali adresu, ako něnto maju w Janšojcach.
Archipel namaka se w krotkowjacornem źělu Pacifika na pódzajtšo Papua-Neuguinea a na pódpołnoc Nowoseelandskeje.
Wokrejsny archiw, měsćański archiw, Pótajmny statny archiw w Barlinju, Głowny krajny archiw w Pódstupimje.
[...] jomu miłosćiwje dariś kralojske kubło w Ždźarach ze wšymi gruntami a póddanami a ze šapaŕnju a gólnikaŕnju, z młynom, palaŕnju a piwaŕnju a derbneju kjarcmu.
Wosebnje mamy licyś z chłodnymi nocami.
Derje, až se serbske wucabniki stawnje zasej raz zmakaju a se zeznawaju.
Sćo pilnje rejtowali!
Na lěwem wobrazu: Źowća ze serbskeje źiśownje w Rownem.
Jim pśisłuša 3313 žeńskich, muskich a młodostnych.
Jim wšyknym wutšobny źěk! W źiśowni "Lutki" w Janšojcach-pódzajtšu su 23. awgusta swěśili kokota ako wjeliki swěźeń ze źiśimi horta a źiśeceje zagrody.
Glědaj se prědk!
"Ja se naźejam, až ten nowy moderny chrom buźo młoźinu wuskoboźiś, aby wognjowej woborje pśistupiła", jo wón wótwjercha pśez mikrofon pśiwołał tej zgromaźonej mani.
Za carnymi włoskami sejźitej běłej wócce.
Jo pla nas rědna tradicija, až pśedwjacor prědnego maja abo prědny maj se stajaju wupyšnjone majske bomy.
To wuběźowanje jo było zgromadny projekt Ludoweje banki Drježdźany-Budyšyn z.
A naš Karko jo jěł.
Pórik, kenž jo nanejwěcej guseńcow nazběrał, jo dobył.
Na tudomnem logorje wójnskich popajźonych běšo wuswěśenje cerkwicki, kótaruž kśesćijański zwěstk młoźeńcow jo dał stajiś.
Dla togo stej z njeju Waršawu spušćiłej.
Toś cyńśo sobu! Moderator Christian Matthée jo se za julijowe wudaśe magacina rozglědował w błośańskej jsy Dešno.
Manfred Hermaš z Rownego ga pišo wó tom, až su załožyli kóńc februara wósebnu źěłowu kupku, kótaraž ma se zaběraś z něntejšnymi a planowanymi wuglowymi jamami w BKW „Glückauf“.
Som spśijaśelona z nyksowku!
Prjatkowanje mějašo nejpjerwjej wósadny faraŕ nimski.
Stanisław Tilich bydli w Pančicach-Kukowje, jo wóženjony a ma dwě góleśi.
Makedońskeje słušał, kótarež su wordowali pioněry.
Teke płaśizny za słomu su w juliju mócnje spadnuli, glědajucy na cełu Nimsku.
ZIELONOGORSKI ŠOŁTA jo nejpjerwjej wšych wuwitał.
Až Bubaki su swěśili rowno w Dešnje na farje, ma teke z Eliasom cyniś.
Gaž wjedro dosć dobre buźo, móžo pón snaź teke wótrězk mjazy depšćańskim a dešańskim móstom zasej pśistupny byś.
Tak jo licba źiśi pśibrała; weto pak njejo hyšći tak wjelika, aby tśeśeg wucabnika póderbjeli.
Zjadnośone kralojstwo Wjelikeje Britaniskeje a Pódpołnocneje Irskeje jo kupowy stat w Europje w pódpołnocnem Atlantiskem oceanje.
Ale jich spušćone wjaže a chromy deje weto wóstaś.
a se wopšašajo, lěc njamaju něco w domje, což wěcej njetrjebaju.
»Musym jogo pytaś«, brumli starki Pettson a chwata z kurjeńca.
Śim wěcej jo se źiwał tej jomu cuzej rěcy.
Babett Zenkerowa jo pśechwatanje pśigótowała a jo pśepšosyła pěsnikarja Bernda Pittkuningsa a kupku „Pśezpolne“ z Górneje Łužyce.
Rozmjej, wuzwólowanje jo se pśewjadło we casu ferijow a urlopa, a to jo měło za jogo suźenim wucynk na wobźělenje.
Dnja 6. oktobra jo MWFK wózjawiło lětosne dobyśarje wuběźowanja "Serbski pśichod: Łužyca ".
Pó wótsajźenju direktora 1930 jo Klos nastupnosći Serbobanki w Budyšynje až do insolwence dwě lěśe pózdźej głownje rědował.
Ta sama jo nastała we zgromadnem projekśe ze Serbskim muzejom, a zmakanje Fontanego ze serbskeju rěcu a serbskimi luźimi słuša ku głownym jeje temam.
Z tym rosćo riziko pandemije.
Z Chóśebuza/Cottbus. To jo była napšawdu rědna gósćina, kótaruž sobuźěłaśerje Rěcnego centruma Witaj su pśigótowali za pśedgódowne zmakanje familijow, we kótarychž se powěda ze źiśimi serbski.
Srjejźny motiw jo wjelika wubijajuca kwiśonka, slězy njeje palmje wobdanej wót małych palmow.
srjodu, 26. awgusta /jacmjeńskego
Moderěrowałej stej Diana Šejcowa a Gregor Kliem.
Šyški wót septembra až do nowembra dozdrjaju.
Na bokach Domowiny móžośo se tu brošurku wólodowaś.
Dnjepr jo rěka na pódzajtšu Europy.
Chtož se na staru Hochozu hyšći pitśku dopomina, wě, až wokoło jsy žedne jazory, wětše gaty, doły abo druge pšawe kupańske móžnosći byli njejsu a do tych pór groblickow blisko jsy teke nicht skócyś njej’ kśěł a razka njejo mógał, pśeto wóda, jolic jo tam žedna była, jo śi w nejwušem paźe až pó kólena šła.
Golcowa, kótaraž w tej šuli źěła ako serbska wucabnica, jo nam groniła: „Wjelgin pilnje su mě doněnta pomagali wukniki z mójogo kružka za serbske stawizny.
26. 9. 56: Wjacor pla Bulanka a Janaša.
Něnto pak njewužywaju wěcej Konstantinowe (Cyrilowe) pismo, ale nowe pismo zakłaźe wjelikich grichiskich pismikow.
W "zelenej srjejźi" Trjebina stej se pśed źaseś lětami bydleński dom a pjac znatego dudaka Hanza Šustera zasej natwariłej.
Dotwarjony dej byś až do 30. junija 1990 Dwornišćowy most, a to pó pěś lětach twarjenja!
Pon jo šrubku zasej pśišrubował a klucyk wobrośił.
Sćaklina wu nas žedna njejo, teke nic w pódwjacornem źělu Pólskeje, a dla togo njemusy se nichten bójaś.
Ale z tymi susedami – ako su byli Dešno, Brjazyna, Prjawoz a teke Žylow, Gory a Smogorjow a hyšći žedne druge – smy byli na wšakoraki part zwězane.
Myslim to: Nanejmjenjej rozmyslowaś dejali wó šansach našych mjeńšych jsow w nowem šulskem žywjenju našeje noweje Bramborskeje.
Berza jatšownych jajow
Wót 120 móžnych dypkow su Bórkowarje dostali 108.
A to nic jano w serbskich institucijach, ale głownje we jsach a městach, źož su serbske luźe žywe, źož źěłaju Domowinske a kulturne kupki a serbske towaristwa a źož se serbska rěc na wšaki part woplěwa.
How jo se ceła wjas pśinamakała ako pśiglědowaŕ.
Teke pśi tych ptaškach jo něto někaka wójna a njespokojnosć.
Tak wóstanjo dlej rědne.
To wósebne jo: jich familija jo tšojorěcna.
Teke lětosa su wudaju rejtarje zasej na drogu pśez serbske katolske strony w Gornej Łužycy…
Wjele luźi młodeje a srědneje generacije jo pśišło sobotu wjacor na w Gladhousu, organizěrowany wót radija rbb.
Jogo grono ma z tym cyniś, až pśedsedaŕ Serbskeje rady Harald Końcak jo zjawnje pódpěrał kandidaturu kněza Dietera Friesego za amt krajnego raźca.
Asimilacija jo pśipódobnjenje zukow.
Swěźeń Domowniskeje śpy
»Něnt pak malsnje slědk do wašych kartonow a kórbow«, groni gódowna gwězda na wjerchu śpy. »Słyšym familiju na koridorje.«
Na 1. apryl 2004 se wudajom na mały wulět do źiśecego raja Horsta Adama mjazy Jatřobjom, Kupoju a Komorowom na kšomje serbskeje góle, pśechojźujom se pó gaśenjach, licym gaty a šytawy a stare lipy a myslim na 65. narodny źeń casnikarja Horsta Adama.
"Pójźćo źe z nim do zwěrjeńca!"
W lěśe 1971 jo dostał Literarne myto Domowiny).
Ma něźi sedym stow tysac wobydlarjow.
Ned slězy domu jo raz jězdźiła błośańska zeleznica…
Ten swěźeński wjacor jo dejał byś małe wuźěkowanje tym spiwaŕkam a wšyknym, ak su pomogli ten serbski wjacor pśi wětošojskej wustajeńcy tak rědny wugótowaś. – Ten swěźeńk běšo tak pšawje domacny.
Sy ty pśecej hyšći taki zymny?
Źo su w městach, amtach a jsach te grunty za nowu industriju? Te by dejali južo něnto spěšnje pytaś.
Spiwaŕki a spiwarjow pśewóźujotej smyckaŕski orchester SLA a Soyoung Kim, pianistka SLA.
Kak cesto su se zaměšali listowe postowe pósłanki z městom ze samskim mjenim w Zjadnośonych Statach Ameriki? Blisko Bělina/Byhlen pla Běłeje Góry/Byhleguhre dajo w lěsu jaden "Kosakenweg".
Drogostka z našogo archiwa: Portrej Helmuta Kurja z Blunja
Pšosym wupołniśo jich formular, gaž dolnoserbski powědaśo, wuknjośo abo gaž bydliśo w Dolnej Łužycy.
Wójaki su teke to źěło dokóńcyli a se južo zasej k ždźarojskemu wudwóroju wrośili.
Kaka njegluka jo to była.
Sprjewja pla Depska.
Nastali su te kontakty dla togo, až wón jo se wjelgin zanurił do wugótowanja portreja Krabata.
W ramiku dogronowego pśirodošćita su sekli pśed dwěma tyźenjoma w Błotach, w "šćitnej conje II" pśi Radušu, wjelike łucne płoni k dobywanju sena.
To su byli spěchowańske pjenjeze kraja Bramborskeje a sponsorow.
zgromadne zmakanje Serbskeju narodneju zgromaźinowu Chóśebuz a Budyšyn w Slěpem
Źěśi su nuzkane źěłaś wót zajtša až do nocy, bźez móžnosći, něco wuknuś.
Móje słowa, kótarež do twójich hust som połožył, njedeje z twójich hust wzete byś, daniž z hust twójogo semjenja a źiśi.
»Njewěmy razka, co doma we Łužycy se tšoj.«
Wše te eksponaty su drogotne", jo groniła.
Danielle Andrea Harris jo US-amerikańska grajaŕka.
jo se wugroniła tejerownosći za pógromadnu šulu ako "modelowe wopytanje".
Wjele cysćejša ako ta Małksa.
Gaž jo něchten wumrěł, su to drugim we jsy znate cynili pśez wumarłu heju (Totenkeule), kenž jo jaden drugim na dwór chyśił. (Gorjejce na wobrazu ma Chr.
K tym, ako muse źěłaś mimo pódpěry, słuša ansambel BAFOPAZ z Boliwiskeje.
Źiwnje se jomu zezda, až ma kuždy jogo pódejśpjonych hynakšu wěru.
"40 lět njejdu pśi mnjo jano tak mimo.
W juliju 1946 jo Jurij Rjenč w nadawku centrale Domowiny do Chóśebuza dojěł, aby wujadnał pśigłosenje k załoženju a statkowanju zastupnistwa Serbow w měsće a wokolnosći.
Stojmy na proze do nowego lěttysaca.
Dalšny wobraz wót Bissojc
Lětosa su se k tomu něco nowego wumyslili – teke dla togo, až njejsu kśěli wudaś wjele pjenjez za drogi bus.
Wón jěźo z awtom w krejzu.
Wón jo nejwěcej aktiwny sorabist we engelskorěcnem rumje.
A Serby ga su jano how žywe, to jo něco wósebnego".
Pjerwjej jo ju wobstarała Domowina.
Kwiśonkowe krony ze zrosćonymi łopjenkami mógu lejkate byś abo zwónkate byś; cesto jo wšak zakładny źěl k wuskej kronowej role zrosćony, kótaraž cesto za chowanje nektara słužy.
Jez 11,10–13 * Lk 1,18–25
Cośo teke tak wuglědaś? To jo wjelgin lažko! Smy pupku wufajnowali.
Cu Was toś pśepšosyś na wědobne wužywanje togo tak njepósrědnje z našeju dušu zwězanego zmysła! Comy z kuždym dychnjenim cele pśibytny a źěl našogo wobswěta byś.
Nejwěcej znaty pak jo był ako filmowy grajaŕ, režiser a spisowaśel.
Głowa jo kulojta.
Naźejamy se, až jo derje dojěła, aby měli teke w pśiducych lětach taki rědny kronowański swěźeń.
Pšaša se fotograf: »Carno-běłe abo barwojte?«
Christian Rinca naběgujo Šleswigarjow skobodnje.
Tak lažko, ak se to cyta, njejo pak wótběgnuło.
Ceła zaběra źiśi jo na to wusměrjona.
Kněni Matšeńcowa jo była 39 lět sekretaŕka serbskeje šule w měsće.
Som wjele cytał a som woglědał rad do měsćańskeje biblioteki".
Sobotu, 7. septembra wót 17:00 až 22:00 pśepšosyjo Serbsko-nimski domowniski muzej na muzikowy a kulturny wjacor.
Jo było wiźeś, až se wšym něntejšna situacija ze serbskeju rěcu zewšym njespódoba.
Šulske źiśi 1914 a stary dom 1917
Město togo jo lěpjej, wěcej casa nałožyś, aby nejpjerwjej pśichylonosć skeptikarjow dobyli − suźi Freihoff.
Na napšašowanje Górskego jo wótegronił w mjenju ministarja za wenkowne nastupnosći zastupny ministaŕ Jan Borkowski.
Źiwne jo, až weto pśecej to źowćo namakaju, ako kśě měś za swóju kralowku.
Zaźiwany Hopel groni: "Hej, Wuško, ty ga njejsy hyšći pśewoblacony!"
"Naźejam se, až te za strukturnu změnu zagronite w politice ten koncept ako zakład za rozsudy wzeju", groni Clemens Škoda, referent Domowiny.
Dokulaž smy musali našym wuknikam rownopšawne móžnosći daś, jo notne było, tśiśěgowy gymnazium natwariś.
Toś ten znank lodowych casow jo jaden z dogromady 174 pśirodowych pomnikow w pódpołnocy wokrejsa Górne Błota-Łužyca.
Smy we Wrocławju měli našo serbske studentske towaristwo z mjenim »Lusatia«.
Wukubłuju swóje głose za akustiku w źiwadle a klasiske spiwanje bźez pomocy elektroniki.
Pětš se njamóžo wujasniś, co se wšykno tam dajo wucytaś: njewěstosć, tšach, narskosć, pšašanja … Wón pśimjejo jeje małe nadro ceło rozglědniwje.
How, napśeśiwo nejstaršego chroma na dwórje, wón sam kubło kał.
Tych jadnab 20 gósći jo mógło teke pšašanja stajiś a dalšne zajmne aspekty k něgajšnemu žywjenju w Chóśebuzu nazgóniś.
Cele póproznem smej dodatny kilometer drogowałej, a zasej jo se pokazało, až rešerša pśed drogowanim se kradu pśiraźijo.
"Musymy hyšći cakaś."
Snaź pak jo nowe lěto teke za Was wažne.
Mirjam Vellinga měni, až wětšyna wukrajnikow jo tak a tak wěcejrěcna, toś regionalna rěc jo wjeliki zajm za nich, wóni raźi ju wuknu.
Co nam to pśinjaso?
Derje raźona prědna wuměna z gryfinskeju šulu jo něco dalšnego wunjasło.
Chośebuske šule a hortowe kupki su se do lisćiny zapisali.
Gólc wótegronijo: "Pśi myśu nic, ale pśi diktaśe wjelgin rad."
Jo wumrěł wót ataka wutšoby w swójom domje.
Dale na pódpołdnjo ja statkował w Nacereśe, Kanje a Nainje.
Klaus Schulze jo spomnjeł na to, až srjejź 1950tych lět su Grodkojske wótpósłańce wobzamknuli, až dej se natwariś jawišćo pód gołym njebjom, nawłos na tom flaku, źož něto to supermoderne jawišćo stoj.
Wóne wiki su lětosa 286.000 luźi pśiwabili, což jo nowy rekord, 15.000 wěcej ako łoni!
Ze šykom lětaju pón pó tšugach, groblach a gatach.
Tudske tradiciske towaristwo jo swětki swěśiło 25lětny jubilej.
LND 1969, na bokoma 82 a 84.
Wón jo dalej gronił, až mógali wěcej za to cełe wabiś, pón by snaź wěcej luźi pśišło.
Taku ideju ma Doreen Šymjeńcowa z Gołbina, ako jo pśedsedaŕka serbskego wuběrka w gmejnje Gołkojce.
Malsnje jo se zadomiła a se zapśimjeła, jo wuměniła górnołužysku drastwu z dolnołužyskeju – z lipjańskeju.
Na tu smy musali hyś.
Tym źělam abo dwóram zwenka jsy, ako swóje mjenja maju, słušaju Šomborka, Balachownja, Na Rolce a Cyglownja.
Něnto pak pšosytej słyńcko wó pomoc.
Pernak, pśedsedaŕ Maśice Serbskeje, a K.
Pśezpołdnica sćelo słyńcne tšny k dešćowej Truźe.
Na njom jo se škrěło cełe prose, zawite do folije.
Hyšći źinsa groni mjaztym wušej 90lětny Wylem, až jo jogo njewjesta było to lěpše a rědnjejše źowćo ak su Borkowy tencas měli.
We februarje budu źiśi zapust swěśiś.
Bóžko, dla felujucych pjenjez njebuźo se móc spěšnje nic k lěpšemu pśeměniś.
To prědne zašwicanje jo wobstarał Dimitar Rangelov wót Energije Chóśebuz!
A wjele grodow su sebje bobry how natwarili!
Won słuša togodla k mjasecowym kalendarjam.
Změšaj toś te pśicynki ku kšutemu śěstoju.
Wóna jo bydliła pśi wejsnem kališću w Janšojcach.
Ako znamki na městnje su gronili, su styrjo luźe sejźeli we tom awśe a wóni su wšykne wuběgnuli.
Kak to konkretnje ze serbskeju rěcu a kulturu wuglěda, to su pón gósći wiźeli drugi źeń, gaž su se wudali na ekskursiju pó Chośebuskich, Borkojskich a Picańskich stronach.
su toś kazali Luthera do Wormsa, na pśesłuchowanje .
Napśiski te knigły stanu a rostu.
Togodla lěbda něchten wě, až tak blisko slězy granice jo taka słowjańska rěc žywa – měni.
Źěł łoni wudanych knigłow Ludowego nakładnistwa Domowina.
Nic jano to medicinske zastaranje a to piśe teje wódy w Pieštanach tyjo śěłoju a duchoju.
W ramiku 32. swěźenja serbskeje poezije jo se sobotu 31. julija literariske drogowanje pśez město pśewjadło.
Budyšyn/Bautzen
Bronisch, pótomnik wjelikeje Bronišoweje swójźby, pśed někotarymi lětami Serbskemu institutoju pśepódał jogo žywjeńske wopisowanje.
Wón jo pisał wót knigłow, ako se jomu spódobaju.
Ten dom z drobowego drjewa jo spócetnje stojał we mjaztym wótbagrowanem wejsnem źělu Zagóra na kšomje zwěrjetneje zagrody, jo se pśed 200 lětami natwarił bźez gózdźow a cementa.
»Wóstaj to«, wobora se maś.
Jich jo było kradu 1.206!
Za graśe zašaltujśo něnto muziku.
Chtož lubujo muziku na orgelach, ten móžo taku słyšaś pśiducu njeźelu, 21. maja, w Hochozy w tamnej cerkwi.
Toś wjelgin krotke drogi za tych, ako su namakali pśi Struze nowu domownju w zelenem Ned za cerkwju stoj w Slěpem hyšći dalšny wažny kulturne twarjenje – ga Serbski kulturny centrum.
Toś jo se pla susedow rozglědowała a napšašowała a smy se pón dwěma susedoma pśizamknuli, źowka jadnogo jo z nama, z mójeju sotšu a mě, do samskeje rědownje chójźiła.
Plan za to pśedlažy.
Pětška, kótarejž wuknikow pśi nazwucowanju togo graśa k pomocy stej, njeby wěsće teke nic pśeśiwo tomu měłej.
Dopomnjeśe na starego Kita Šwjelu, z pjera jogo źowki syna Ernsta Habensteina, jo to lazowanje dopołniło, kaž teke gnujuce wopisanje slědnych štundow na smjertnej póstoli, ak jo nam zawóstajił Kita syn Bogumił Šwjela.
Kužde góle wót 0 – 3 jo witane!
Muzika wódowych flašow Dajomy do wósym głažkowych flašow wódu – w kuždej flašy jo rozdźělnje wjele wódy.
Kak se tebje ta AG spódoba?
A casy smy we Grabowinje tek z Drjenojskimi se bili.
Teke pšašanja za abiturne pśepytowanja w serbšćinje su musali sami wuźěłaś.
Pśizwólili serbski projekt dla strukturneje změny
To su wubrane teksty basnika w dolnoserbskej a nimskej rěcy, wótśišćane na dogromady 12 toflach k wósebnej wustajeńcy z lěta 2003.
Wón jo gronił, až pólske kněžaŕstwo njeplanujo se oficielnje wobrośiś na nimske kněžaŕstwo a Europejsku radu w nastupnosći šćita pšawow serbskeje mjeńšyny.
Te druge pak su stare a klapocu wjelgin głosnje – bogalka, pón zasej wšykne za mnu wócy wuwaluju!
Źowćo jo se zlěkało.
A tak su w januarje 1984 mój prědny rěcny kurs z temu Domowina wusćełali.
Nježli ten cazaŕ z města how buźo, dej pśed jeje wjažu wšo cysto wumjeśone byś.
Gaž lažy góletko pśed Wami, móžośo slědujuce gronko wužyś.
Mjazy wjele woglědarjami su byli něgajšne gójce, z kótarymiž jo raz gromadu źěłała.
Teke młoge gósći, mjazy drugim Christina Kliemowa wót Serbskego muzeja Chóśebuz a Anna Kosacojc-Kozelowa, zagronita za nastupnosći Serbow města Chóśebuza, su směli w tom ramiku powědaś.
Wokrejs jo za to brał kredit wót 46 milionow markow, kenž pak njejsu pśetrjebali.
Źowćo jo jomu wótcyniło.
W kjarcmje.
Slědujuca pśeglědka pomjenjujo wše źinsa hyšći powědana abo dosegajuce dokumentěrowane wótemrěte rěcy z jich źinsajšnymi abo něgajšnymi stronami rozšyrjenja ale teke jich licbu rěcnikow.
Stakim góźi se cejdejka za tych, ako wuknu serbsku rěc a su južo dojśpili wěsty staw.
Zjawny kolokwium stipendiatow
Centralna olympiada serbskeje rěcy za wuknice a wuknikow 6. lětnika Dolneje a Górneje Łužyce wótmějo se lětosa wót 8. do 10. apryla k 53. razoju pó zwuconej wašni w Zaružu w Górnej Łužycy blisko granice k Českej republice.
Kólenkujucy smej zezběrałej kokoški a nježlic smej se doglědałej, smej měłej naju kórbika połnej a teke plastowy měšk, kótaryž jo pśipadnje hyšći w jadnom kórbiku był.
Za to źěła aktiwnje młoźinska kupka Domowiny.
Za wugódnośenje wuslědkow pśiźćo pšosym za tyźeń hyšći raz.
Dešańske buchu lich gronjone, dokulž maju na styri kilom. až na dwórnišćo we Žylowje, a žeńskim, kótarež mimo muskich deje wšykno zastojaś, njamóžo nichten za zło měś, gaž taku daloku drogu z wózykom njecynje.
Srjodu, 8. junija, buźo finski spisowaśel Eero Balk w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu powědaś k temje „Finska – nic jano kraj towzynt jazorow na połnocy Europy”.
Kak cynim nejlěpjej, gaž som ceły źeń sama ze źiśimi? To smy pšašali nazgónitu źiśaŕku, Caro B.
Na kuždy pad jo wón se radował, až jo serbskich luźi nadejšeł, kótarež swóju maminu rěc teke rada powědaju.
Ministaŕ jo na to mjazy drugim wótegronił, až budu ze Českeje importěrowaś 3. 600 małych traktorow za wobźěłanje zeleniny.
A do togo teke zapśěgnjo cełu serbsku muziku.
Źinsa smy w Žylowje 18 cłonkow.
Skóro by ceło zleśeł, w slědnem wokognuśu móžo se hyšći wótpópadnuś.
Za nje jo to zasejwóžywjenje turizma wót 15. maja.
Ja cu serbsku rěc tak nawuknuś a wuměś, až mógu wšykno powědaś a rozměś.
Jatšy hyšći njejsu mimo, weto jo južo něnto móžno a teke jo trjeba groniś, až toś to lěto wjelgin wósebne jo.
Sobotu, 11. decembra 2005, kažo hotel „Christinenhof” w Turjeju na familijny brunch, a to wót zeger 11.00 do 15.00.
Ale naš pśijaśel z Běłeje Góry jo mucny.
Slědny źeń su se zaběrali z MinoritySafePack.
To jo mě dało dobry wótgłos, som se mysliła: „Som luźe wopšawźe dojśpiła we jich žywjeńskej situaciji.“
Rozsudnje jo pla kuždego, ako se procujo, w kótarych seśach wón móžo wliw wugbaś.
Jogo sotša z familiju w tom lěśe njepśiźo.
Teke som wót nich nazgóniła, až jan mało luźi z tym mjenim dajo, až nosarje togo mjenja pśedewšym w stronach wokoło Budyšyna žywe su".
Elde a Habola do Łobja běžytej, ale Warnow a Peene do Baltiskego mórja.
Serbterm - skrotconka za Serbska terminologija - jo nowy projekt za napóranje internetnego słownika górnoserbskeje a dolnoserbskeje fachoweje terminologije.
Twori se mězga, kenž źiśi samo rad piju.
"Ta pratyja jo pšawje žylojska", jo wón wšyknym wobwěsćił.
Serby su wjele dalej, su wjele lěpjej zastupjone we krajnych gremijach.
Nowember • Młošny
Wóni wustupiju na koncerśe Serbpop: Serbska reja...
Njejo zmysłapołne, na tom městnje kopicu drobnosćow wó wobšyrnje prezentěrowanych stawiznach półobskich Słowjanow, wó kśicnej wójnje pśeśiwo jim, wó pódejśpjenju pód Frankam atd.
Mjazy tymi něźi 5,4 mio. wobydlarjami jo něźi 460.000 z hungorskeju narodnosću a něźi kuždy źasety pśisłuša ludowej kupce Sinti a Roma.
Zgromaźone su takim Casnikowym nowosćam pśigłosowali a teke ned wšake naraźenja měli, na co dejali pón wěcej glědaś.
To běšo 1930, ako k prědnemu razu we domje kněza Golaša běch.
Z njeju jo pśedsedaŕstwo kradu młodše.
"My ako komuna a twaŕski kněz źěłamy na zakłaźe wobzamknjenjow našeje gmejnskeje rady" jo znapśeśiwił a pódšmarnuł, až njoco žedno twaŕske wótwlacenje, žednu twaŕsku štrofu, žedno wuzjawjenje twaŕskego wobzadoranja riskěrowaś: "Zagronita za twaŕ jo gmejna.
Gaž jo škrabaŕ togodla šćokał, jo gronił, až njama wěcej pjenjez sobu.
Projekt se góźi za źiśi wót 5 lět.
Madelaine jo swójej tśilětnej sotśicce groniła: „Te su pěkne, te mroje!“
Njeglědajucy na to, až njewěstosć gryžo, se tuchylu wótměju pla Nimsko-serbskego źiwadła wšake proby w małej formje za Budyšyńske źiwadłowe lěśe, ako kśě pśewjasć wót 25. junija do 2. awgusta.
Starjejšyski dom
Lawdaciju změjo Sonja Rösch, grajotej gerca Kerstin a Tobias Strauß.
Wóno wujźe 1879 ako separatny śišć.
Ceptarki a ceptarje dolnych lětnikow budu rady a z cesćownosću na njogo spominaś.
Wšykno škódne, což ze swójim słabym rozymom wobpśimjeś njamóžo, to pśilicyjo wón chódotam a koklarjam.
Nowy Casnik jo multimedialny medium a teke aktiwny w socialnych seśach.
Wušej dołka nastanjo zelezowa lupa.
Ako su załožyli 1870 katolsku parochiju w Grodku, jo cerkwja w Błobošojcach dejała za póžedanim wrocławskego biskupa k njej słušaś.
Něnto se pyta za projektami, ako mógali k lěpšemu Serbow pśewjasć. Kubitzki jo pśistajił: Finance se wacej wšuźi pśiměriju.
A samo swój kamjeń jo za njeju raz chyśił, rownož njejo trjefił.
Referent jo wobspomnjeł teke dalšnu prognozu: až dešća změstymi njebuźo k lětu mjenjej, ale wón buźo hynac pśez cełe lěto rozdźělony.
Wokoło 7. najźo se bejnje sněga.
We łońskem měrcu su zachopili z twarjenim togo nowego, masiwnego torma wót 38 meterow wusokosći – 720. 000 euro drogi projekt.
Ten, kenž ma na kóńcu nejwěcej wobrazow, jo dobył.
Se zda, až su sarnje teke nažrane, jadna za drugeju śěgnjo pomałem do góle.
My pak njamóžomy wšyknym wšo zgód cyniś," jo Angelika Britz mimo togo wuzwignuła.
Snaź se jomu w tom lěgwje póraźijo, wusnuchliś pótajmne wójaŕske plany a wótglědy Turkow?
Pó studiju wuměłstwa we Wrocławje a Drježdźanach jo był wucabnik za wuměłstwo w Budyšynje.
Teke druge Serby z bliskego wobswěta Pücklera a mjazy jogo póddanymi se pśedstajaju.
"To wu nas w Dańskej njejo".
Na drugem boce pak dej se wobspomnjeś, až ta swajźba jo za film insceněrowana, ta bilda jo ze zachadnosći a jo idealizěrowana.
Serbske spisowaśele a awtory a poety ze Sowjetskego zwězka a Podawjacornego Barlina su how cytali (Wěcej wó schadowance cytaśo w pśiducem Casniku.).
To zaměnjenje narodnosći a staśaństwa měri se pśeśiwo kulturnej identiśe mjeńšynow a ma w Nimskej dłujku tradiciju.
Tak ako to maju w Dolnej Łužycy młoge druge města a jsy.
Marja Grólmusec (1896-1944) běšo wopěraŕka pśeśiwo NS-režimoju.
A ja se bójm, až se toś te case ako wustatkowanje korona-pandemije nawrośiju.
Woni zastupuju Serbow w swójej gmejnje abo měsće.
Nam se něnto wjele lěpjej spódoba ako w DDR".
Wót togo wužywamy pósćone jaja, aby z nich to piśe producěrowali.
Ale źinsa płaśi ako tej teke nalewk ze źělow drugich rostlinow.
Wóna jo była jeje wentil, jeje lichy a ceło swójski rum, źož namakajo fantazija rowno tak swójo městno ako realne wobglědowanje.
Swóju sekerku zatka sebje za powrjoz (štryk), kótaryž běšo sebje wokoło žywota zwił. 
Cerkwju su twarili wokoło 1770. Wóna stoj pód pomnikowym šćitom.
Zwězanosć z cerkwju jo była zakład a žrědło za dalejdawanje slěpjańskeje folklory a spiwaŕskich tradicijow.
Eksponaty powědaju wó žywjeńskich wašnjach wejsanarjow wót naroda až do smjerśi a wó wašnjach a nałogach w běgu lěta.
Kak pomjenijomy toś te pśedmjaty?
Drugi kralojski pórik stej Matthias Linsa a Rosadzinskojc Marlene.
A ten nejžwětšy dypk pśi tom jo, až jatšowne spiwanje lětosa njebuźo.
Wón jo tencas wuknik na šuli w Chóśebuzu był, ale wót bomboweje nocy w Chóśebuzu njejsu wěcej wucbu měli.
Lěc njejo kśěł nikula wěcej how stojaś?
Chwalach a cesćach togo samego, kótaryž nimjernje žywy jo, kótaregož móc nimjerna jo a kótaregož kralojstwo njepśestawajucy trajo.
A kšety su kśěte wackow a wužeńcow a larwow.
Feedback wobźělonych jo wjelgin pozitiwny był.
Akle wót apryla 1888 njejsu wěcej take dešće byli a słyńco jo cesćej swěśiło.
Tegdy jo se 1279 se wobźěliło, a k wuzwólenju jo dało wósymjoch kandidatow.
A to jo zmysł togo sajźanja: młode rybki deje w rěce rosć a pśiběraś, tak ako bur sejo a naslědku žnějo, což jomu na roli narosćo.
Jo pśišło 75 woglědarjow.
Słyšymy pak teke kompozicije wót Was w serbskem radiju.
We Starem testamenśe jo Bog tam a how profetam a drugim swójogo Ducha dał.
Pśed styri lětami jo Tobias Geis był absolwent Dolnoserbskego gymnaziuma, něnto jo 23lětny skóro ceptaŕ.
Snaź woła adwent rowno lětosa ako dupjaŕ Jan: Wrośćo se a pokuśćo se! Pśigótujmy se! Wšak wěmy: WÓN pśiźo, Jezus, kótaregož droga Jan jo pśigótował.
A jolic to cynje, pón jadna se wó wažnjejšu wěc.
Wobradowanje jo zjawne a gósći su witane.
K prědnemu: tuchylu słuša k Witaj-kupce 11 źiśi, to jo mjenjej ako pěty źěl wšych źiśi w źiśowni.
Góspodarstwo kraja jo měł katastrofalne slědy, dokulaž tysace staśanow su wuběgnuli wót NDR do BRD.
Jogo naslědnik w šulskem amśe jo Frank Nedoma, Serbam znaty ako šulski wjednik Mozaikoweje zakładneje šule w Picnju.
Cytanja wó literaturje jo měła dr. Lucija Hajnec a prof. Hinc Šewc jo cytał wó starosłowjańskej a serbskej rěcy.
Zasej njewě, lěc jo wugbał dobry statk abo nic.
»Wón pśiźo!«
Torm jo na wšakich městnach togo torma kradu wobškóźony.
We wokrejsach a komunach ga jo powěsć z Potsdama, až deje wóni něnto te košty za to serbske njasć, kótarež Bramborska wěcej płaśiś njoco, wubuźiła wjeliki protest.
Jens Martin, botanikaŕ z Pódstupima a awtor słownika serbskich rostlinowych mjenjow, jo sobotu wjadł tudy dwanasćoch wandrarjow pśez gólu, pastwy a gaty.
Pśeznanjujuce wopśimjeśa namakaś a we wótpowědnej formje je pórucyś jo bytostny nadawk kuždego nakładnistwa a ten wóstanjo.
Ja by kśěła, až luźe pśijaznjej a tolerantnjej ze sobu wobchadaju – až za tym pšašaju, cogodla něchten něco cyni, do togo až jogo wótsuźujo.
W Bramborskej mamy mjaztym sedym lět šulsku wucbu pó kubłańskem systemje BRD.
Tegdy samo powědanje nižozemšćiny z někotarym akcentom jo mógło pómjeńšyś šanse na wuspěšnu karieru.
Někak pak som to zwónoźeł!
Wšake jo se jomu derje raźiło, pla drugich słow pak jo sebje skóro ten jězyk złamał.
Prědny raz su se kandidatki a kandidaty we wšych tśich kategorijach pśizjawili.
Źiśi njedeje něnto do zeger źaseśich spaś, dokulaž žedna šula njejo.
Cukorowe melony maju kšuśejše měso a su wěcej aromatiske, dokulaž maju mjenjej wódy (87 %).
Na to wóna se smjejkotajucy na naju póglědnjo a pó swójom »babušcynem« nałogu nama groni: »Wej změjotej we waju žywjenju hyšći teliko casa, až te pór minutkow how zewšym žednu rolu njegraju.«
Pśecej napišćo jano wódorownje.
W lěśe 1908 su chopili w Hochozy za wuglom wjerśeś.
Po łapanju kokota jo śěgnuła Drjenojska młoźina hyšći raz pśez wjas.
Kake wótglědanje to jo? Toś to lěto jo za mnjo wósebne.
Pokažu se twóŕby Eberharda Krügera, kótaregož specialita jo zaběranje z "granicowymi rumami".
Chto, co, źo?
Spócetnje planowany start pśigótowanja loda jo był 23. awgusta 2021. 
Lěc pak stej Poleńcowej znowa zasej mjazy šesć rolnikarjami, ako kśěn sajźaś budu, to wěste njejo.
Chtož co něnto ze śěgom jěś z Chóśebuza, Grodka abo Běłeje Wódy do Zgórjelca a pón dalej do Žytawy, ten musy južo w Zgórjelcu wulězć ze śěga a dalej jěś z wósebnym busom do Žytawy.
Krajny raźc jo zlubił, až co wabiś šołty a wjedniki amtow k wuběźowanju Serbska rěc jo žywa.
Carola Geppertojc kurs nawjedujo.
Wukniki z horta "Lipa" se wjasele z wótkubłarjami, až su wótcakane prozninske lěgwo dožywiś mógali.
Program pódpěra rozdźělne programěrowańske rěcy.
Lawkojc a Drogacojc śota stej je jim ropkowałej.
Do njogo som zaplatł teke źěl w serbskej rěcy.
Adwentski kalendaŕ, groni se we wideo, pokažo cerkwju wót cełe hynakšego boka.
Pśirězujśo sebje gałuzki do mjeńšych kuskow.
Teke rukawki jo zwušywała z parlickami.
Wónej skokatej a se gónitej hyšći chylu na błomjenju wokoło cerkwicki.
Lubinski turizm, kultura a měsćański marketing jo dostał 15. 000 euro za serbski literarny swěźeń w nalěśu 2021, na kótaryž se pśepšosyju serbske spisowaśele.
jo naraźił, aby na granicy Łužyce stajili tofle, ako budu cuzym rozkłasć, až su něnto we serbskich stronach.
Ju njesmějośo do guby wześ! Tu mězgu móžośo weto wužywaś.
Mjazy kupowarjami su byli mimo serbskich institucijow, šulow a drugich kupkow teke wšake wósoby, ako se zaběraju ze serbskeju rěcu a z historiju Dolneje Łužyce – to groni hobby-historikarje a wejsne chronisty.
Krajina na Mazurach jo wjelgin rědna a pisana.
Geru a I.
Co to ma groniś? Tik dej tikowaś?
Ŝ jo wunamakanje Zamenhof, modifikacija pismika S.
Stwortk, 20. januara, pśepšosyjotej Domowinska kupka Chośebuz a serbske nakładnistwo na wjacor ze serbskeju literaturu.
Głowne śěžyšćo wostanu dalšne procowanja za rewitalizaciju dolnoserbskeje rěcy.
W Tšěśojcach pla Baršća jo se źeń njedawno rejtowanišćo załožyło.
»To jo było rědne spiwanje«, chwali starki Pettson kokota.
Dajśo se słoźeś!
Pósporomje swójogo źěła pak jo Walter měł hyšći drugu lubosć, rozmjej: sport.
1892–1921 Mato Rizo z Hochoze
Ruprajcht stupijo nutś a se wobglědujo.
Pšašajuce se wuknice 6. lětnika wobglěduju.
Po tej droze pśez NOWY CASNIK kśě jomu a jogo žeńskej hyšći raz wutšobnje gratulowaś, jima žycyś wjele gluki a strowosć a młogo lubych serbskich źiśi.
A zazdaśim budu nimske pomjenjenja tych tšugow zwenka serbskego sedleńskego ruma do serbšćiny pśestajiś.
We statuśe župy ga jo wustajone, až župne pśedsedaŕstwo móžo nowego župana wumjeniś, jo-li až stary župan wótstupijo srjejź legislaturneje periody (a to ga jo se rowno stało).
JUBILEJ NA GÓRACH
Sobotu buźo wót zeger 9:00 program we jsy, dwóry wótcyniju zeger 10:00 swóje wrota.
"Serby maju swóju domownju we Łužycy, to jo fasciněrujuce", groni, "a Joachim Gießner jo pśecej gronił, až esperanto teke trjeba swójo městno něźi na kórśe.
Mója manźelska Katharina jo wótwórjona napśeśiwo mójomu serbskemu wuznaśu.
Tak jo generalnje zakazane z motorskimi sportowymi cołnami pó Błotach jězdźiś.
To jo pótrjefiło něźi 150.000 Łemkow. 30.000 z nich jo pśišło do pódwjacornych stron Pólskeje, 11.000 z nich do Zielonogórskich stron.
Stefan Kießling - něnto student muziki w Lipsku.
Wěm dokradnje, až njamóžom wšykno dostaś – com jano wuproběrowaś, kótaru móc mam.
Tam buźo wogeń, pyšny program, gódowna muzika, regionalne lěbgody a śopłe wino.
Intuitiwnje som głowu za murju slědk śěgnuł.
Hochoza/Drachhausen. 21. awgusta su swěśili Hochozarje swój kokot pśi nejžlěpšem wjedrje.
Kombinat jo nastał na 750 hektarow wjelikej płoninje, źož žeden wugel njejo był.
Tu samu grajo grajaŕka Sandra Kukelic (Kuckel) z města, tu pśeźěsonu burowku Müllerojc Lea z Raduša, źowćo, kótarež fotograf Peter Becker cesćej za swóje foto-projekty angažěrujo.
Na drugem boce su tam formulěrowane póžedanja, ak se měrje na wucabnikow samych: Wóni deje wopokazaś mócnjejšy angažement pśi nałožowanju serbskeje rěcy a konsekwentnje z wuknikami serbski powědaś a prestiž serbskeje rěcy pśez swójo samske zaźaržanje pówušyś.
Pśi droze se rozpśestrěwa 294 hektarow wjelika šćitana krajina »Błośańske łuki – Lipje«.
Teke toś ta bildka wisy w kabineśe: Fryco Rocha ze žeńskeju a źiśimi – we tom casu jo Rošyc familija bydliła w Turjeju.
Fota, ako su nastali w lěgwje, budu pótom hyšći wobźěłaś.
To su wobydlarje Nimskeje zgónili nic jano pśed 60 lětami.
Wulicowała pak jo wóna drugim wjelgin cesto wó tom, kake rědne dožywjenje jo to za nju było, sejźeś ako model pśed tym znatym mólarjom.
Prědny raz jo pódla był Rolf Radochla z Rubyna, ako wudawa „Stog“.
Tam som wopytała surfowaś.
Toś tu dolnoserbsku wjas su w lěśe 1981/82 wótbagrowali.
Pó mójom měnjenju pak jo to naša jadnučka droga wen z momentaneje zmysłoweje krize.
Kak dej ten proces za jich zdaśim wuglědaś? Wótpósłane su pśigłosowali konceptoju, kótaryž jo wuźěłał jich wustawowy wuběrk.
Stockowa z LODKI jo powěźeła, kak kśě na BUGA serbsku kulturu pśedstajiś, a M.
Wěste pak jo, až k zjawnej diskusiji a pśedstajenju nowych idejow buźo hyšći góźba.
Na kóńcu jo pśedstajiła rěcne wobroty, ako su trjebne byli za wuwitanje gósći na nazymskem koncerśe.
Ja som wiźeł, až tuchylu how něco twarje.
Kobuleti jo město w Georgiskej.
Dogromady 38 porow su licyli tenraz na Prjawoskem młoźinskem zapusće.
Prědne śišćane serbske knigły docełego su dolnoserbske.
Lutosćiwosć źowća jo to slědne, což wón kśěł.
Dla togo se wzejo za póstajenje starstwa prědne pisne naspomnjenje.
Dla togo jo to wósebnje zajmne za mnjo.
Luźe deje wěźeś, co mógu cyniś za rěc.
Kaki źiw!
Kótare wobchadowe znamuška južo znajoš?
Monika Klesec, Měrćin Weclich a kupka ”Myški” su zgłosyli serbske popowe spiwy, kenž zwětšego znajomy ze serbskego rozgłosa.
Ako jo pón kśěła Załožba za serbski lud dolnoserbsku bajkowu CD produkowaś, jo se w lěśe 1999 załožyła mała źiśeca powědańska kupka.
Wót 5200 ha w lěśe 1860 jo we Łužycy 1885 hyšći 3060 ha a 1945 jano hyšći 2100 ha góle wušej wostało.
Ja som!
Gano smy dostali nowej zešywka za serbske kśesćijany: "Nowy wósadnik" za apryl 2020 a zešywk "Kśiwda a naźeja.
Buźćo rowne cłowjekam, kenž na swójogo Kněza cakaju.
Prezident Nimskego zwěstka za drastwu Knut Kreuch jo pócesćił organizatorow swěźenja ze "złośaneju glicku".
Wjednica rěcneje šule Uta Henšelowa jo mógała k tomu wuwitaś mimo zastupnikow župnego pśedsedaŕstwa a serbskich institucijow a něgajšnych kursistow a ceptarjow teke wobźělnikow lětosnego kompaktnego tyźeńskego kursa za dolnoserbsku rěc a kulturu, kótaryž jo šula ceły slědny tyźeń z wušej 40 kursistami wuspěšnje pśewjadła.
Abo až wóna pjerwjej wumrějo.
Pśi tom nastanjo symbioza mjazy melodiju a recitaciju tekstow w serbskej a nimskej rěcy.
Nan: Ty groniš, až ma, což pótrjeba?
Njebjelčicy su wjas a gmejna w górnołužyskem Budyšyńskem wokrejsu w pódzajtšnej Sakskej.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo Pólkoju wótegronił, až jo-li tak, až sejm Domowinu pśipóznajo, ga jo zakład za rozgrono dany.
Jaden ma sobu wětšu Jezusowu figuru, ako rejtarje a wejsanarje póškaju.
Ten jubilej jo wósebnego wobspomnjeśa dostojny, pśeto to jo prědny raz, až serbske kśesćijany Dolneje Łužyce taku kazń maju.
Wjelerakosći njejsu tam byli žedne granice stajone.
We Sakskej Šwicy, blisko městaška Bad Schandau, namakajo se na pšawem brjogu Łobja jadna něgajšna wjaska, kótarejž se groni Wendischfähre.
Nazgónity Pratyjaŕ se naźeja, až namakajo se młodšy naslědnik a až móžo dalšne awtory a awtorki pśidobyś.
Weto jo jich profet pominał, wšo za ten njepśijazny kraj cyniś a se samo za njen módliś! To cyni z praktiskim argumentom: Gdyž se krajoju derje źo, źo se teke wam derje! Jo zajmne, až profet Jeremias powěda pó našym słowje wó wopacnych profetach: .
Pětko: Jo, joli až mjaz tym zamrěł njejo. 
Wót nich cu ja Wam pisaś.
Rad se dopomnjeju na Kśesćijańske pódzajtšnoeuropske dny lěta 2014 we Wrocławje.
Mama a nan se staratej wó młode.
Sćo Wy něnto bźez źěła?
A jogo pśikład padnjo we jsy na płodnu zemju.
W Drjenowje jo se naroźił Juro Frano , dolnoserbski prjatkaŕ a dušepastyŕ.
Won se na zemi wokoło wala a wjerga.
Jo napisał wěcej ako 30 knigłow, głownje z poeziju.
Mytowane su južo informěrowane.
We tom se pak bejnje mole.
Wěcej wó zapusće w Pśiłuce a drugich jsach cytaśo na 4., 5. a 6. boce!
Namšu źaržał jo faraŕ Kurt Malk, prjatkował jo nowy biskup dr.
Koala jo bomy wobydlujucy měškaŕ w Awstraliji.
Tudy su njeźelu swěśili wejsny swěźeń, na kótaremž su prědny raz natwarili stog na jsy.
Aby to ceło praktiski zwónoźeli, su w rozgronach z institucijami.
A kake jo było to "tomatowe lěto" 2020? "Nalěto jo było zymne.
Wšak co Favorite GmbH platy pśedawaś.
Syn Hans-Jürgen (57) jo bur w pódlańskej zasłužbje.
Nazběrany mech musy pór dnjow na rozcynjanem casniku schnuś.
W głownej kategoriji njejo lětosa žeden serbski film trofeju Lubiny wunjasł, ale až do 31. decembera jo móžno se wuzwóliś drugi film za publikumowe myto.
Wjerašk, se wě, jo był woglěd Janšojskego boga, ako jo źiśam wobraźił a je ze swójim wupyšnjonym pšutom (Rute) žognował.
Wótglědajucy wót krotkich woglědow we Łužycy, jo basnikaŕ pón až do kóńca žywjenja wóstał w Pódpołnocnej Americe.
Jogo mama Erika Petrikowa spiwa sobu pśi Rowniskich głosach.
Stopnje dlininy běže pśez pódpołnocny a pódpołdnjowy pol, stopnje šyriny paralelnje k ekwatoroju.
Głowna zgromaźina Domowiny buźo 30. měrca w Chrósćicach.
Benni teke pśichada a wótchada, gažkuli co.
Někotare su měli kórbik sobu, jaden z wózykom a druge jano z nakśebjatnikom.
Wšykne kśě něco měś.
Wótněnta jo toś móžno, wšykne pšašanja, naraźenja, póstarcenja a pśispomnjeśa teke na elektroniskej droze na Serbsku radu pósłaś.
Wón ma bura Žura za naru! Bur Žur ma južo plan, kak buźo jogo wuškaraś.
Až do 1. apryla jo taki kurs kuždy cas móžny, pśizjawjenja su ale wjelgin notne.
Rěcki su małe a pśirodne běžece wódy.
Kněz jo pšawy we wšyknych swójich drogach a swěty we wšyknych swójich statkach.
Rozglědowański torm buźo až do 1. maja pó źělach dogótowany.
Na kóńcu jo swójomu synoju zawóstajił kopicu długa.
Take něco njejo sebje zewšym žycyła nimska wušnosć, kótaraž njejo kśěła, aby se serbske słowo w pisanej formje wužywało a tak narodne myslenje Serbow w Dolnej Łužycy kšuśiło.
Pśi pśepowdaśu jo grono źaržał referent wušego šołty města Chóśebuza Henry Crescini, na pšašanja moderatora Hellmutha Henneberga stej wótegranjałej decernentka Kulturneje załožby nimskich krajow dr.
Do tych jo wjelgin zalubowany, teke dla togo, dokulaž jo jomu tam to bejnje k pomocy, což jo wót serbskeje rěcy doněnta nawuknuł.
Na tu serbsku namšu jo Spěchowańske towaristwo ju wósebnje pśepšosyło. „Teichmanka“ ga bydli južo dawno w Barlinju.
Dojźo k tomu połkulowatemu woknoju, pśed kótarymž su jogo blido a jogo zbytkowne utensilije stojali.
Syn pak jomu źašo: Nan, som grěšył pśed njebju a pśed tobu; njejsom dalej dostojny, aby twój syn pomjenjony był.
38 metrow wusoki torm, kenž su lětosa dotwarili, wobstoj z 93. 850 klinkarjow, ak su se wudobywali pśi jsy Bukowinka.
Delegaty su pśiwzeli nowe „źěłowe směrnice“ (Richtlinien) – to su głowne principy a cile, kótarež deje byś we pśiducych 10 lětach pódłožk za źěło Domowiny.
Tej rěcy gronje "Öömrang".
Na rěcnem kursu za dorosćonych, kenž póbitujo Afûk, lětnje se wobźělujo něźi 1000 luźi.
A wón jo cakał a łakał, aby jogo mejstaŕ raz sam něźi dojěł, jogo samego doma wóstajił a, se wě, teke te guslowaŕske knigły.
W cowanju wiźi tśi małe swinki wó swóje žywjenje gnaś.
W NOWEM CASNIKU smy tak ako kužde lěto wjele wó tom pisali, a tych rědnych fotografijow wó tych swěźenjach jo było teke zasej dosć a nadosć.
Pśi tom jo se naroźiła myslicka, až pótomniki hochoskich wudrogowarjow z USA raz zgromadnje woglědaju do Łužyce.
Termina stej w bergaŕskem domje Serbskeje cerkwje w Złem Komorowje.
Snaź pomaga mójim semuškam teke rostlinaŕnja? Kak dejm napóraś mału rostlinaŕnju? Móje semuška su byli w zemi w jajowej papje.
Pśecej wěcej se rozšyrjujo turizm w tom regionje.
Jatšowne spiwaŕki w Mósće, ako słyńco górjej stanuło jo.
Wjelebocny program za dorosćonych a za źiśi jo pśedwiźony.
Kwiśo wót februara až do měrca.
W lětach swójogo serbskego źiśecego źiwadła som grała pódlańske a tež głownej roli, na pśikład „pcołku Lenku“.
Wiźiš wuglowu jamu, milinaŕnju Carna Plumpa a te južo rekultiwěrowane płoni, teke nasypanu góru "Wolkenberg", źož jo wjas Klěšnik stojała.
Kněni Wěncyna mjaztym rědujo kašćiki z proznymi flaškami.
Wóna zachowajo kryptu wójwodow wójwodstwa "Pomorska-Wóligósć".
"Mója starka, Elli Müllerowa, jo mě tu drastwu wušyła.
Až do njewótwisnosći se jo gronił teritorij "Ellice Islands".
Za 25. oktobra smy wu nas pšosyli na Taizé-nabóžninu.
Dla togo dejali wšednje witamin C, na pśikład z pitneju wódu, pśidawaś.
Glědajucy na dobry wótgłos na pórucenja z Lutkow cysło 1-2012, w kótaremž smy źiwadłowe graśe "Tśmjelojc Hana" pśedstajili, comy našo źěło w toś tom zmysle dalej wjasć.
Wot nejnowšych z titelom „Ja som towzynt dobry kjarlik“ su južo wjele pśedali.
W lěśe 1991 jo dostała šula status samostatneje zakładneje šule.
Twóŕby młodych wuměłcowkow a wuměłcow móžoš se woglědaś w Rěcnem centrumje WITAJ Chóśebuz.
Historiski ramik jo derje pśedstajony, a wobstojnosći, kótarež su wina na wuśěgnjenju Kósyka do Ameriki, su derje wobswětlone.
Kněz Pahn jo raz był kutšak.
Wobej stej spušćiłej gnězdo.
W zajźonych lětach jo wóna wjele graśow do krejza a bejnu tšochu wulicowańkow, spiwnych tekstow a palcowych graśow gromadu nagromaźiła – z knigłow a interneta –, a wšake jo sebje sama wumysliła.
Pótopjeńske lejawy njejsu zamógli daniž wugótowarje 11. swěźenja na Njepilic dwórje daniž woglědarje wót togo wóttšašyś, gromaźe pśežywiś rědny źeń. „Dotychměst njejsmy měli take špatne wjedro na našych dwórnych swěźenjach.
Něnto jo móžno w interneśe se informěrowaś k spěchowanju projektow w ramiku strukturneje změny.
Nejlěpjej se góźi šyroki lipaty bant.
Cu wuśěgnuś pśipšawu, kenž dej byś za spanje, ale ta se mě konsekwentnje staja.
Toś te su nic pśecej za cłowjeka se góźe jěsć .
We wobyma padoma jo wětšyna cłonkow komisije głosowała za nawrośenje k tyma typiski dolnoserbskima pšawopisnyma pšawidłoma.
Gaž jo był ten dypk na rěźe, su ako protest wopušćili wobradowanje.
Buźo-li něcht wót wótpósłanych we legislaturnej perioźe ze swójogo amtu stupiś, ga dej prezidium Sejma se staraś, aby nowy wótpósłany na jogo město póstupił.
Wron Karl jo južo łoni pšosył wó ruku swójeje sroki Helene.
A tak jo pśišło.
Na tych doněntejšnych 4 lawinach jo było – abo hyšći jo – dogromady južo 35 krajow zastupjonych.
Zrownujśo kśebjat pśecej wěcej, pśetłocćo jen.
A wón: »Ceji Hanuš?«
Pomaga dwójorěcnym źiśam, kótarychž rěcne wuwiśe jo mólone, gaž se jano na jadnu rěc wobgranicuju?
How su šli měnjenja roztyla.
Pśedsedaŕ Dawid Statnik jo wabił ku kontaktam mjazy łužyskimi šulami.
Režisera Maja Nagelowa a Julius Günzel wopisujotej zacuwaty wobraz serbskeje srjejźneje Łužyce, kótarejež ekosystem jo wósebnje pód brunicu śerpjeła.
Smej pór kšocenjow slědk stupiłej a som jogo pšašał: Co něnt?
Złož nabocnu lašu slědk, ale jano pitśku.
Ale hyšći smy dostali k tomu list z Raduša.
Teke ja som kśěł na zeleznicarja wuknuś.
Tenraz jo se jomu ta myslicka zespódobała a toś jo se mě pšašał, co wót togo źaržym.
Tak su se pśewjadli projekty nejpjerwjej w Mecklenburgskej a pśi Pódzajtšnem mórju, pótom pśi Łobju (Elbe).
Tog dopomnjeśe swěśachmy sobu.
Cłonki chora Łužyca su na serbske spiwali.
Znajośo "Kněza pjeršćenjow" J.R.R. Tolkiena?
A kak wóna se wulěkajo, ako jen wiźi! Na łuce, źož žołte narcise kwitu, lažy chóžyšćo – we dwěma źěloma.
Něco staś a rozsuźiś pak se musy.
Ale tych fotow, ako njejsu namakali swóju drogu do Casnika, jo wó wjele, wjele wěcej.
To jo małe město w hannoverskem Wendowojskem kraju.
Wóni su na to pśišli, až to njejo pšawa serbska tradicija, a za to njedajo žednu pjenjeznu pódpěru.
Jens Brose, pśedsedaŕ bergaŕskego towaristwa, jo wšak tek na mjenjej rědne wěcy pokazał.
Njewiźi a teke njewě, kake źěło jo wejsańska młoźina z tym měła.
To njegroni pak, až mě se spódoba źinsajšna migraciska politika".
Za tym, ako 1957 jo ta tradicija se pśetergnuła, su w lěśe 2011 na póstarcenje Stefanie Krawcojc zasej młode žeńske w Janšojcach gromadu pśišli na jatšowne spiwanje.
Źiśi Janšojskeje Witaj-kupki su pokazali delegatam mały kulturny program.
Wó tom pšašanju jo teke 8. nowembra 1934 pśed Maśicarjami w Chóśebuzu powědał, zawěsće na pśepšosenje Šwjele, kenž jo měł głowny pśednosk.
Smy měli inflaciju.
Pśi tej góźbje buźo muzej wót zeger 15:00 wótcynjony.
Ale to teke groni, až cośo na bomje wóstaś a njocośo padaś!
Kněni Kšutowa woblaco Norje njewjesćinu drastwu.
Geografiski słušaju kupy Saint Vincent a Grenadiny kaž wšykne Pódwjacornoindiske kupy k Pódpołnocneje Americe.
Wokoło wopona stoj napisane we łatyńskej rěcy SIGILLVM CIVITATIS VETZSCHENSIS (zygel města Wětošowa).
Na kóńcu togo wulěta smy k rowoju Bjarnata Krawca a jogo familije stupili a je ze struskom z našymi serbskimi barwami cesćili.
Na swětłosći Wenuše jo jeje wjelgin gusta atmosfera wina.
Wěcej busow buźo wózyś wukniki do šule.
Pśi tom jo gronił, až ma wjeliki zajm za serbske kulturne žywjenje něga a źinsa.
To jo potencielny napad na serbsku kulturu a rěc.
Vogel (dołojce, 2. wót lěwa) a R.
Spisowaśel, mólaŕ, grafikaŕ a publicist Měrćin Nowak-Njechorński jo 6. julija pśed 30 lětami w górnołužyskem Njechornju wumrěł.
Brankačk a B.
Ale Dabid groni: "Njejo žeden Bog mimo tebje".
Krotko pó grozenjach z Tigray, až Eritreja pódpěra Etiopisku pśeśiwo Tigray, jo głowne město Eritreje Asmara było bombarděrowane.
Tym, kenž jogo pśiwzechu, da wón móc, až budu Bóže źiśi, kótarež do jogo mjenja wěrje.
Wjele wjasela z bajku! Wósrjejź góle jo nan gronił: "Góleśi, how móžotej wótpócynuś.
Termin za premjeru buźo se ten tyźeń póstajiś.
SMILE-projekt jo něnto mimo, ale slěźaŕce stej zwurazniłej napśeśiwo Casnikoju, až naglědatej za wjelgin wažnje něco změniś pla Serbow.
Holzschuhojc familiju zastupuju ned tśo: dwě sotše Jenny a Anne a bratš Robert.
Akle pó tom Planckowem casu jo móžno fyzikaliske wótběgi slědowaś.
Pśiglědujśo, lube bratśi, aby nichten mjazy wami njeměł złu njewěrjecu wutšobu, kótaraž jo wótstupiła wót žywego Boga.
Póglědnjo hyšći raz na drugi bok ku kjarcmje.
Ta sama se wužywa, gaž źiwjaki łuku pśepyskaju, a wóno jo trjeba nowu tšawu wuseś.
Mysliśo na to, aby městno za kóńc lichotne wóstajili.
A wóni jich do piwnice k tym drugim popajźonym zawrěchu, pótom pak źěchu wšykne gromaźe do Robinsonoweg’ wobydlenja.
Zoran Đinđić jo był serbiski politikaŕ Demokratiskeje strony a spisowaśel.
Sněg jo drobny był, jo pak dosegał, aby wurosli prědne sněgowe mužyki – jo, samo na marku, na kšomje studnje.
Jaden ze styrich portrejow Lizki Měškoweje.
To groni, až jo Hans Reichelt, roźony 1925 w Górnej Šlazyńskej, bejnje wusoki a wažny politikaŕ w DDR był.
W Holsteinje su zasajźili awstriskego kněza a w Schleswigu pšuskego guwernera.
Co móžoš wiźeś, ale njamóžoš wześ?
Jadnaŕ Bjarnat Cyž jo se bójał, až nic wšykne wótwórjone pšašanja budu se až do głowneje zgromaźiny 2011 rozpowědaś a dowujasniś.
Gaž něcht grajo na tych fidlach, ga zachopiju teke njepśijaśele a winiki rejowaś.
Spěchowaś by se měło serbske šulstwo w Sakskej a Bramborskej.
Ale wobśěžkanjow jo wjele na kšomje jamy.
Tam jo wóna zmakała swójogo cłowjeka Hartmuta.
Awtorka se wuznawa a se cujo wusko zwězana z ludoweju kulturu, kótaruž jo dožywiła doma ako awtentiski źěl wšednego žywjenja.
W krotkem casu jo pón był nowy drjewjany most montěrowany.
Ta wjelika śpa jo była hejnak swěta śpa źaržana.
Ale pón jo se w Janšojcach wójowało, wumarlikow su naštaplowali na Pěskaric dwórje w kólnjach.
To grono jo było krotko teke wó pśedwiźonych změnach w dolnoserbskej ortografiji.
Awtor wopišo, kak jo pytał Herodot žrědło Nila.
Něnto njetrjebam wěcej wósym kilometrow z kólasom na trening jěś.
Ale tam luźi witaś njesměju.
Rolanska góla jo historiska krajina w pódpołdnjowej Bramborskej, kótaraž słuša do pódwjacorneje Górneje Łužycy.
»Mój luby Krabat!
Gaž serbske zastupniki njejsu wobjadne, jo jich pozicija napśeśiwo nimskej politice wósłabnjona – jo gronił.
Lěc se jej buźo groniś "modelowa šula", to jo wšojadno, głowna wěc, až źiśi budu tam intensiwnjej serbsku rěc wuknuś.
Jogo cerkwine kniglicki su dejali „luźi k Bóžemu słowu skoboźiś, we wěrje mócowaś a jich troštowaś“.
Na filmje wobźělone grajarje a grajaŕki su źiśi a młodostne z wórjejskego regiona a teke z Ralbic, ako maju póśěg k serbskej rěcy a serbskim tradicijam – wuknu serbsku rěc we šuli abo su w serbskich tradiciskich kupkach, změstymi póchadaju samo ze serbskich familijow.
How jo zakopowany mejstaŕ serbskeje muziki a cesny wobydlaŕ města Varnsdorf, Bjarnat Krawc.
Wócy jano do smužkowaneje cery zarězaś a pótom górjej klapnuś.
W krypśe cerkwje swětego Pětša laže na pśikład hyšći kašće how póchowanych sedym swójźbnych pómóŕskich wójwodow.
How źo wó lěpšy management, wó pólěpšenje móžnosćow za cołnowanje, padlowa nje a tak dalej.
»Źo ga …« Karininy głos klincy pógłušny wót napinanja.
Wón płaśi pjenjeze na konto.
„Powědaś z pótrjefjonymi“
Nogi pód pažu!
Su Zechocam znicyli toflu
Njebudu to jano pśecej te samske chory abo kupki, kótarež kśě zapśěgnuś do takich projektow.
Nejwuše městno kraja jo "Margherita Peak" blisko ugandiskeje granicy w górinach Ruwenzori, kótarež jo teke tśeśa nejwuša góra Afriki.
Wón jo se naroźił 1834 w Turjeju, a jo we młodych lětach narodne strony spusćił.
Mějaŕka Birgit Glodnyjowa groni k tomu: "Rědujomy pśedań hynacej."
Srjodu, 22. decembra, zeger 17.00 budu w Brjazyńskej cerkwi na pśi kład zazněś spiwy ako „Hejsa, gódy“, „Gódowne zwóny“ a „Witśe pśiźo ruprajcht“.
Na jaden part su tam byli pśinoski Měta Nowaka.
"To jo dobry film, a zjawny signal k lěpšemu mjeńšynoweje rěcy".
Pśez swójo połoženje blisko Barlinja njejo našo głowne město pśecej taku wažnu rolu grało ako źinsa.
Ja som dobry pastyŕ.
Zwězkowego kongresa Domowiny.
Tu štrofu gólc z pšawom krydnuł jo.
Zapust (abo tež karnewal) ako wjerašk lěta za wšykno, což pokažo cłowjecne zacuśa wšyknych wašnjow.
Topinambur jo rostlina ze swójźby kóšowych kwětarjow .
Ta pak zewšym njereagujo na to.
Pśed drugimi domami pak wšake kwětki na pśemóc kwitu, wokna su cyste a se błyšće z běłymi zapowjeskami.
Jano na najsy how a tam su źiśi se rozwjaselili z „walkowanim“.
Mrocnik (Meilenstein) pśi procowanjach wó zdźaržanje rěcy jo Witaj-źiśownja „Milenka” w Rownem, źož se 40 źiśi wobźělujo na Witaj-projekśe.
Dwě lěśe musymy něnto cakaś! .
A slědkoju jo teke muzika – wósebnje spiwanje – jej pomogała wšo pśestojaś a někak pśewinuś.
By derje było, gaby wěcej ako dotychměst na to glědali.
Pówětš jo se wob noc wochłoźił.
To jo małki skandal!
"To jo waš statk a waša zasłužba, až sćo jogo ze zabyśa wuśěgnuli", jo wón z chwalecymi słowami cerkwinemu towaristwoju pśiwołał.
Pjerinate łopjena cesto su pśisamem až spódku rězane.
Wjele luźi, lěc młode abo stare, lěc ze źiśimi abo bźez nich, lubujo nanejmjenjej raz wob lěto jěś do dowola.
To na kokot njesłuša - a to nic jano w Turjeju.
Stakim změju deficit we wusokosći 46.741.500 euro (19,6%), což njemaka se wěcej ze pśipóznatymi regulami wjeźenja etata.
Pětš sćerpnjo w gibnjenju.
Južo dłujko žyce se how někake zmakanišćo, wobydlaŕski centrum.
Jadna wěc jo jano wobźiwowanja gódna: Ten zelezny kij, tak stary ako cełe sportnišćo, swěśi se slobrowaty, cysty a wótšurowany, ako by jen wšednje wužywali.
Ně, to teke njebuźo trjebne.
Ceła śpa jo była zanurjona do mrokawow meška gusynych pjerjow.
Nad łuku lažy kšasna, słodka wóń.
Teke źowća w serbskej drastwje su byli mjazy nimi.
To jo śi był wjasoły ruš, gdyž su Žylojske a Grodkojske swěśili sobotu na Serbskem swěźenju na BUGA zgromadnje swajźbu.
Szymon Szymonowic jo był pólski basnikaŕ.
Nowak, Serbski dom, A.
Wón jo Kóleskoju pomogł jeje zabyte warianty zepśigótowaś, ak wóno něnto cesćej zjawnje prezentěrujo.
Nichten z nas njeby kśěł wěcej do města śěgnuś.
A kak kśě z nimi pón do konkurence stupiś?
Rejowańska kupka "Stara lubosć" na jawišću w bramborskej hali.
Łapanje kokota za źiśi:
Starki jo był maminorěcny Serb, ale serbska rěc jo se wu nas zgubiła.
… a teke w Husu su byli luźe narske, co buźo.
Pśed swajźbu žedneje chrapcycki a pó swajźbje dajo se do piśa.
Jo śěžko nalicyś, z kim a źo su wustupowali.
K tomu słušaju mjazy drugim žedne fotografije, kótarež dotychměst tak wjelgin znate byli njejsu.
Teke my smějomy wěriś a se módliś ako ten nan: "Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje."
Pjerwjej źe jo sam ze zapalonosću lajske źiwadło grał.
Zapust se swěśi w ranem nalěśu a ma - tak ako teke druge nalětne nałogi – zwisk z něga daloko rozšyrjonym wugnaśim złych duchow zymy.
Pód jašćericu placaju źiśi we wóźe, jich maśerje se w njepósrědnej bliskosći wulicuju.
Nejwětše město a historiska stolica Wjelikopólskeje.
Serbski institut z.t. (Wótnožka za dolnoserbske slěźenje Chóśebuz)
Bog měra huswěś was wewšosć a hobzwarnuj bźez hujśpjonka waš ceły duch, dušu a śěło, až na pśichad našogo Kněza Jezom Kristusa.
Harald Końcak jo spominał wichorojty cas pśewrośenja, źož jo musał wó pšawa serbskego luda a wó serbske pjenjeze młogi raz „z burskeju šybałosću“ wójowaś.
Woni su se wugronili k źěłabnosći Domowiny w zachadnych lětach, k źěłoju w pśiducych lětach, k změnami Domowinskego statuta a docełego k tuchylnej situaciji w serbskem žywjenju.
Jeje sotša Pśezpołdnica a ta Kralowka se mjazy sobu wujadnajotej, kak móžo dalej hyś ze serbskim ludom.
Aby se pšawje wurušowali, jo pśi wótzawrětej droze spóromje muzeja stojał „skokański grodk“.
Z klawěrom abo z typiskimi serbskimi instrumentami by ty mógał/a serbske ludowe spiwy graś, dokulaž te su napšawdu rědne.
Ale jo teke šło wó naše starosći, wó zeźaržanje našeje dolnoserbskeje rěcy a se wě wó te k tomu notne pjenjeze.
Komárom jo město w Hungorskej.
Kus „Łapanje šefa“ we dolnoserbskej rěcy jo wiźeło lětosa pśisamem 240 luźi ‒ jo nam Madlenka Šołćic k wěsći dała.
Rozmucony som wośěgnuł młyński pas a młyński kamjeń jo wóstał stojecy.
A: „Gaž to njegronimy, ga smy bójazne a smy sami wina na to, až nic se njestanjo“, jo wón prowokantnje serbskemu publikumoju pśiwołał.
Piwo jo jaden z nejstaršych alkoholiskich piśow.
Teke ja se njegnilim, śpu za mamu rad topim.
Casnikaŕ Kito Šwjela wó rěcy fararja Kita Panka
W lubnjojskem měsćańskem źěle Klěšow dajo drogu Ehma Welka, ako cyni nas narskich na historiske zwězanje teje jsy z tym sławnym spisowaśelom.
Pón musym ja do kapse grapsnuś.
Něnto jo jasne, až buźo se teke nowa Serbska rada se z teju wěcu zaběraś.
Co ty hyšći how w konsumje cyniš?
Rjentš pak nic!)
W drugej połojcy se wochłodnjejo, samo mroze su móžne.
Łopjena su śamnozelene.
Oktober Wino napšawdu derje dozdrjajo, dokulaž stej prědnej tśeśinje mjaseca suchej a śopłej.
To jo śi było krjakotanje!
Zwiganje na Tylcyc dwórje: Šołta dešańskeje gmejny Fred Kaiser zabija slědny gózdź do bałki.
Jěšnicu, jaja, sol a pjepjeŕ z kórbika jo mój nan pśecej do wjelikeje panwje scynił a w pjacu pjakł.
Wšykne něgajšne Tšawnicarje a cesne gósći su wutšobnje kazane na kafejpiśe do „Burskeje śpy” w Mósće/Heinersbrück.
Wjas jo za cas źiśetstwa cele hynac wuglědała: jo było pjerwjej wěcej wódy ak źinsa.
Na njogo mógu se jano hyšći z wulicowanjow nana dopominaś a z tych jo za mnjo jadno wjelgin zajmne wóstało.
To pśestajenje na regeneratiwnu energiju jo dla togo w našych stronach za źěł luźi bólosne.
Dwě dwójorěcnej info-tofli dejtej se tam hyšći stajiś.
Pśeto ten ze Sakskeju wujadnany wolumen wódy (20 milionow m³), ak móžo se k lětu ze sakskich jazorow do rěki pśilaś k pówušenju niskeje wódy w Bramborskej a Barlinju, jo dawno pśetrjebany.
Teke wón jo burskego póchada, a jo aktiwnje wobźělony na pólnem źěle swójich nejblišych.
Kaž źiśam pśistoj.
Pětko: Jo, ja juž słyšym; hu!
Tudejšna woklapnica – ako wšuźi wacej – jo se pśewjadła w nimskej rěcy, ale serbske póstrowjenja a wšake druge serbske grona su byli tejerownosći cesto słyšaś.
Gaž je wuzna, póžedašo jadnu pópadnuś, aby se raz měsa najědł. 
Bernhard Noack jo južo pśez 40 lět kjarcmaŕ, jo pśewzeł we 80tych lětach Kastaniny dwór w Běłej Górje, kenž jo był mjaz Barlinjom a Drježdźanami znaty za swóju diskoteku.
Módlenje wěry chórego hustrowijo, a Kněz jogo pózwignjo; a gaž wón jo tež zgrěšył, se jomu wódajo.
Bóžko jo kupka w Husu pó lěśe 1990 pómałem wusnuła.
Fota deje pózdźej byś wózjawjone.
Źěkowna namša: Hołtaŕ jo był slědny wjeliki projekt
… co z pjenjezami pódpěrowaś pśedwiźony Serbski kulturny centrum w Slěpem.
Bajkowe knigły Za źěło w źiśowni jo wažne, až wupytajośo bajki, kenž se ze specifiskimi źiśecymi pšašanjami zaběraju.
Rozkładujo teke, kak jo te cańkate šorce tak akuratnje ropkowała: “Jadnu šorcu mam do wušej 70 wuskich ropkow scyniś.
Co jo se stało?
Pśimkaj tu łžycku!
Dowokoła parkujo bejnje wjele awtow z pólskimi cysłami: Szczecin, Zielona Góra, Wrocław... Naš wótwórjeński wjacor w „Schlangenkönigbankettsaal“ jo natwarił šefkuchaŕ.
Organizaciju togo swěźenja su měli na starosći wósebnje Jordan a Kołoźej z Popojc, Latko a dwa Kołoźeja z Wjerbna, z Bórkow kandidat Nowy a wikar Bolte.
»Co ga to«, jo sebje rjaknuł, »take guslowanje, to ga zewšym taki wjeliki kumšt njejo!«
Ale młogi raz teke praktisku: Take rucne źěło jo na Kupach teke ako dar k narodnemu dnju wjelgin póžedane! Za našo zmakanje jo Wach stajił na dwór kózoł, to jo rěd k seśow-źaśu.
Rusojske a ukrainske žeńske z jich źiśimi su byli how zawrěte.
Zenker jo pokazał na to, až zarědowanje jo w IBA Studierhaus; tam, źož jo była mjazynarodna twaŕska wustajeńca (IBA) w Ranju.
Južo zajtša rano, nježli słyńco jo schadowało, som był w roli a sajźał.
Na pśikład na ten februarski, kenž njebuźo pó temach taki pisany, ale w njom su pśiglědarje pśepšosone na woglěd pla tych Lapow abo Samow we Finskej, ako su tam rowno tak ako Serby etniska mjeńšyna.
Ta diferenca mjazy niskeju a wusokeju wódu wucynijo 1 m, a mósćik buźo pśecej na wóźe lažaś.
Kradu rozwjaselone su swěśili prědnego februara tudy 144. zapust, na kótaremž jo se 22 pórikow wobźěliło.
To wěcej njejźo, ale k pśemyslowanjeju to jo.
Ten samy jo nastał we zgromadnem projekśe "Casowe skokanje" z Centrumom za cłowjecne pšawa w Chóśebuzu.
Ten mały Bóžy dom jo w pśichoźe rowno tak wažny ako Marijina cerkwja na hallensaŕskich wikach.
Daniž gmejna daniž Picański amt njamóžo to financěrowaś abo sobu financěrowaś.
Wjele luštnego se tšoj w lětosnem pisanem programje k Zapustoju a Ptaškowej swajźbje.
Tencas jo teke kupka "Törf" wordowała znata w Nižozemskej.
Nazyma – šery, póchmurny źeń.
Pśepšosone rucnikarje a cłonki amtskego wuběrka su ned wopytali to, což we nowej kuchni cakało na nje pśigótowane, mjazy drugim swajźbna zupa.
Jo how wjele wuknuł - teke serbsku rěc, a za njogo jo była ceła atmosfera wjelgin dobra!
Scena z kusa "Łapanje šefa" we dolnoserbskej rěcy.
W małem słownicku se pódawaju nimske zapśimjeśa k mjenjej znatym serbskim słowam.
Něnto jomu źěłam.
Młoge serbske luźe w Dolnej Łužycy su sebje to pominali, wacej njeby dali eksponaty za muzej.
Kulturne sorty se za sajźenje žywych płotow wužywaju a pódla drogach sajźaju, dokulaž derje połchłodk a wótpłuny znjasu.
Z cłowjekom budu śěgnuś do města, ze slěpjańskeju wósadu ale wóstanjomej zwězanej.
Tak žarje wjele casa a pjenjez.
"Teke w casu korony dostanjomy dosć pśicynkow."
Wona jo pśecej była a dalej jo taka dobra duša kupki.
Nic razka wóni njejsu mógli se dogrěś, rownož śopłych pjerkow maju ga dodosća! A wóni su štrajkowali.
We swójom rewěrje njepśipušćiju drugich wjelkow.
Wóna jo woblekała pupu ze serbskeju kóšulu a šorcu, ako jo derbnuła wót swójeje mamy. „Te su južo nanejmjenjej 100 lět stare“, jo groniła.
Isabelle Grätzojc, Fryco-Erich Šewelis a Jennifer Kretšmarojc – wšykne tśo wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma – su lětosne lawreaty Myta Bogumiła Šwjele.
Kamala Devi Harris jo ameriska politikaŕka a pšawiznica.
Pětk, ten 3. junij, źěšo tudy ten gólnikaŕ do góle.
Mój głowny cel jo był tegdy źěłaś za EU.
Dla togo jo se wobrośił dr.
Pjakaŕ Wuwalak ma politiki dla starosći z guskami: Ta śota, ako listy roznosujo, nagranja wejsańskich, až njedeje pla njogo wěcej žedne guski kupiś, dokulaž jo pśi wuzwólowanju tych cerwjenych nakśickował.
Toś njetrjebaju za nje pśedwiźone śpy a tak som ja jadnu za namše dostał.
W prozninach wuknuś?
Něnto móžo twója pcołka wuleśeś, aby se kwětki pytała!
Domy w Błotach su na wjelike źěl z drjewa, bolane domy a wobwězbowy domy.
Motiwow jo było dosć a nadosć.
 Nam dej byś dosć, gdyž wěmy, až Bog ten Kněz wšykno cyni, a což Bog cyni, dobre jo; pśeto wón jo ta lubosć!
Znaty komponist Helmut Zapf, kótaryž hyšći źinsa toś ten projekt nawjedujo, jo wuznał we młodem Chóśebuzarju talent w komponěrowanju a jo jogo pśeznanił na kuždy pad studěrowaś fach komponěrowanje.
Pśepytowali su se wukniki a wuknice w pisnem a we wustnem źělu.
Te wusoke by nejlubjej kśěli, aby te prodrustwa dostali mjenja komunistiskich wjednikow, wažnych historiskich datow (strońskich zjězdow na pśikład abo dnja wulichowanja) abo teke optimistiske, doprědka pokazujuce gronidła.
Źinsa se – ako pla nas pśi zapusće – wugnawa zyma.
9.45 wótwórjenje Eröffnung des XIII.
Wence jo se kidało z banjami.
Ten jo tu mału kritiku teke ned pśiwzeł.
Pśisamem 100 luźi ze jsy, z Dešna, z Prjawoza, z Brjazyny, ze Žylowa, z Depska, z Wětošowa, ze Zušowa, ze Smogorjowa a z města jo se to woglědało.
A wón jo wuskoboźił zgromaźone z gronom: "Pśichod słuša tym, ak wěrje do wěrnosći swójich cowanjow".
Daś tomu tak wóstanjo.
W lěśe 1906 jadnogłosnje pśiwzety nowy program jo jich nadawki hyšći rozšyrił.
Wóne su žywe we wěcej statach Bliskego pódzajtša.
Za mnjo jo było zajmne, słyšaś w Dolnej Łužycy górnoserbšćinu w spiwach a dolnoserbšćinu w moderaciji.
Wšyknu wašu starosć chyśćo na njogo, pśeto wón se za was stara.
Kn. dr. Muka póstrowi krala.
Och kak dłujko jomu taki źeń trajašo; to njeběšo wjacora docakaś; tak sam sejźeś a nic źěłaś njeměś, to běšo žałosna wóstuda. 
Witał to nichten njejo, a wšuźi su byli tužne a šokěrowane.
A stakim su kupaŕske rybakarje teke "wacharje serbskeje rybacneje leksiki" a te slědne, kótarež ju młogi raz nałožuju.
Tak jo mógał kónjowu lěpjej źaržaś, gaž stej se zapłošyłej, howac by wuběgnułej.
Te pšašanja, kenž tam su k tekstam stajone, su na jaden part fachowe nadawki a na drugi part rěcne nadawki.
Komponist Sebastian Winkler buźo moderěrowaś, spiwaś buźo Dolnoserbski sekstet.
Nejpjerwjej raz jo kóńc tyźenja.
Pśi takem njediferencěrowanem glědanju jo se »pśewiźeł« serbski lud sam a jogo pšawo na Bože słowo we maminej rěcy!
Něnto se chopijo twarjenje pódkopow.
Kněžo, ty sy mójo dowěrjenje, mója źělba w kraju žywych.
Prědny raz pó 150 lětach
Kolekcije dobyśarjow se pśedstajaju něnto we wustajeńcy, rowno tak dalšne kolekcije.
Nazymu lěta 1849 jo se Serbam raźiło, na Chośebuskem gymnaziumje załožyś serbske towaristwo »Łužyca«.
To jo był projekt za slěpjańsku, mužakojsku, wochozańsku a klětnjańsku serbsku drastwu.
Źeń nimskeje jadnoty: [...]
Sri Lanka jo stat w pódpołdnjowej Aziji.
Su swěśili narodny źeń Theodora Fontanego.
Pšyca jo se sednuła na jelenja a jo k njomu groniła: »Groń mě, mój luby, gaž som śi pśeśěžka a śi dołoj tłocym.«
Stwortu julijowu sobotu su wobydlarje na Lipjem swěśili 690-lětne wobstaśe swójeje jsy – teke ze swěźeńskim pśeśěgom.
Puhlmannojc jo rědnje grała na flejśe.
Lěto pózdźej, 1947, jo pó smjerśi mamy pśeśěgnuła k nanoju.
Ten ga wěcej njedycha.«
Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca běšo slědny tyźeń wałtoru na swójom pósejźenju kandidatow nominěrowało.
Nowe měsćańske nałogi su tamali jeje doněntejšny wjazym.
We wěrnosći wóni žywje sami za sebje.
W mjenju wšych jo se Sabina Siegowa, pśedsedaŕka měsćańskeje Domowinskeje kupki, wutšobnje z darikami pla njogo wuźěkowała, a wšykne su byli wjelgin rozbuźone wót togo woglěda.
Goźba za to pak njejo była ta, až Handkojc młodša źowka Nicole (21) młoźinu sobu nawjedujo.
Wóna jo planowu rěc Toki Pona wunamakała, kótaraž jo jadnora rěc pó myslach Taoizma.
Wšykno to jo dožywił pśed 85 lětami Měto Nowak-Njechorński (1900-1990).
A te słušaju tebje, Ronja?
Ceło dokradnje scynijo Witko listowe łopjeno na kuchnisku papjeru.
Daś jo kaž co, na ten wjacor we Halkojc gósćeńcu jo jadnab 23 luźi pśišło.
Horst Račat jo był woblubowany, wósebnje pla źowćow.
W źiśowni w Nowej Jsy w gmejnje Gatojce su źiśi, ako tam w nuznem wobstaranju su, gromaźe z wótkubłaŕkami jaden źiśecy majski bom stajili.
Zebnica lažy pśi zeleznicowej śěgi mjazy Dźěćinom, Žandawom, Zebnicom, Dolní Poustevnom, Mikulášovicom, Velký Šenovom, Słanknom do Rumburka a pśi śěgi Sakskego "Semmeringbahn" mjazy Zebnicom, Nowe Městom, Stołpinom do Pěrna.
To łužyske žywjenje „na lanźe“ budu tam pokazowaś a teke moderne wobstojnosći w městach.
Z Pódstupima/Potsdam. Srjodu tyźeń jo Lěwica w krajnem sejmje rozšyrjenje mjeńšynowych pšawow w krajnej wustawje Bramborskeje naraźiła.
Bom běšo trjefjony.
Wšykne swójźbne su se wjelgin wjaselili, až Alojs a ja stej pśišłej.
Cytaj, cytajtej a cytajśo sami! "Su prozniny a w źiśowni ‚Lutki‘ w Janšojcach jo se wjele cyniło.
Jadnanje župnego pśedsedaŕstwa mě wěcej a wěcej zaźiwujo.
Planowane su balokopaŕski turněr na małkich grajnych pólach za familije, volleyballowy turněr, turněr we blidowem tenisu, a teke kjaglowanje.
Gmejnska rada njoco, aby se wótwenka měšali
sobotu, 12. septembra /nazymskego
Toś ten casowy cil jo mjaztym njerealistiski, ale koordinator za tamanje ambrozije Matthias Hoffmann ma naźeju, až weto skóro buźo.
Granicy ze srjejźnej Europu njejsu jasnje definěrowane.
Kaka śišyna jo śi wobdała, jolic na chylu nichten słowko pikał njejo.
Som wušy nawraśała, aby kužde jeje słowko sebje zaspomnjeła.
A maś jo groniła, až njesmějo z cuzymi luźimi sobu hyś.
Až do 1930tych lět su źiśi tudy ze serbskeju rěcu górjej rosli a ta generacija jo we wobchadanju mjazy sobu cas žywjenja serbski powědała.
Ten kjarl źo pódla doma do doma a juž jo doma.
»To njewěrim!«, měni arogantny mjatel.
Wóno jo śěžko sebje něco lubego groniś, gaž we jśpě stawnje telewizor abo radijo wrjašći.
Rola w Dolnej Łužycy jo była – ako źinsa hyšći – bejnje ryjna.
Ale to weto njejo wusromośenje.
W gumnje ma swóju grědu.
How we Wjerbnje jo pytał wopomnjeńsku toflu za Mata Kosyka a toś jo staršego luźa za tym pšašał.
Take góry pak su wětše ak naše tormy, cesto na 500 stopow wusoke.
Jo derje, až my cesćimy našych procowarjow, kenž su tak wjele wugbali za serbski lud.
Su se wjelgin procowali, pód danymi wobstojnosćami a pód napołožkami to źiwadłowe lěśe a druge pśedstajenja pśewjasć, ale njejo se raźiło.
Ale co ga dej ta nitka we jogo ruce?
Tak su nastali naglědne, žywe akwarele, kreslanki a skice, a žedne z nich su něnto wiźeś w Chośebuskem Serbskem domje, a to hyšći až do kóńca junija.
Gutheilowa jo se źěkowała wšyknym, ako we cesnem amśe se pilnuju wó pšawa Serbow.
Šlichow jo był pótakem kradu serbski a žeńske njejsu se jano k zapustoju, kokotoju a drugim swěźenjam serbski woblekali, ale su chójźili kuždy źeń burske.
Gdyž su abiturientki a abiturienty Dolnoserbskego gymnaziuma dostali swójo abiturne wopismo, njejo jadna z nich tam pódla była.
Pó źělach jo je pisał Mato Kosyk sam, ale śišćali su se teke pśełožki górnoserbskich basnjow Handrija Zejlera a małe wulicowańka z wusokim wuměłskim niwowom ako "Popcula" rusojskego spisowaśela Turgenjewa.
W šwedojskem originalu se jomu ale groni "Pettson".
Mama jo dała za nju wušyś take rědnučke běłe woblaceńko, ceło wobšyte z cańkami a žyźanymi kantami.
Zboka głownego puśa namakajomy ale zasej malsnje měr a móžomy wuglěd póžywaś.
1913–1942 Bogumił Šwjela ze Skjarbošca
Casnik Wam wulicujo, co to ma na se a kak jo k tomu pśišło.
Jo znate, až su se luźe w njej kupali w jamach.
Tak ako jo było tegdy nałog, jo sobu źěłała na póli a w groźi.
Wóna njezjapki a bźez pśechoda se kóńcy.
Musym nejpjerwjej raz wó nju se staraś", groni maś a zwiga Jana z klina."
Smy byli teke pśigótowane 1960 na pśechwatanja a dožywjenja.
To dej zmócnjowaś burske familijowe rolnikarje.
Kólasowarje su tam pitśku wódychnuli, pótom su se woglědali pusćinu: Solarny park Turnow jo wjelicki teren, a tam wóno wuglěda tak ako sedlišćo na mjasecu.
To jo se stało na zgromadnej casnikaŕskej konferency pśedslědny stwórtk.
Zastupnicka za dorosćone płaśi wósym euro, pótuńšone 7,5 euro, za źiśi do 16 lět šesć euro.
Ale gaž to njebuźo nam móžne, dejmy weto z tymi srědkami, ako nam k dispoziciji stoje, to nejžlěpše cyniś.
Lěcrownož jo měł serbski zapust na kóńcu slědnego tyźenja z karnewalom w měsće wjeliku konkurencu, jo se k wejsnym zapustam pśinamakało zasej wjele porow a pśiglědowarjow.
Ak pótom z Bankarda se se pśeryś kśěšo na ten bok ku Gołkojcam, zadamowachu ju tak lěbda wjelika mań ludu z Gołkojc, z Dalica, z Popojc, z Gołbina, z Rubuna, z Cazowa a z drugich jsow.
Pólska pomoc za orgele
Wuchac jo raz pśišeł k psoju, kenž jo był šejc.
Někotare budu groniś, až take něco njesłuša do "bibliskego słowa", ale wóne jo nam za ten mjasec dane a to, což jo profet tencas pisał a jo nam źinsa gronjone, jo cysta politika.
To su byli wukniki 4. rědownje Zakładnej šuli w Slěpem.
Kormorany a rozgrěśe klima su we slědnem casu tejerownosći pśišli do wobgrona, až napóraju wugorjam škódu – na tom pak se hyšći slěźi.
Gaž Górne Serby jězdźe do Dolneje Łužyce, měnje z tym "Błota".
Kroh jo se wugronił za pśeměnjenje staśaństwowego pšawa.
To njamóžo młoźina wěc zapłaśiś, a teke gmejna to njamóžo".
Ta druga zwisujo ze žywjeńskeju drogu mójeje mamy.
Altenburg jo womało wesrjejź tśirožka městow Lipsk-Kamjenica-Gera.
Ako wukubłany jurist jo kněz Altmaier pśi tom snaź zabył, až nejwětšy zakład a z tym móc kapitalistiskego systema njejo kněžaŕstwo, ale kapital.
To jo była rědna runda.
W šulskem casu jo we wšakorakich serbskich źěłowych kupkach (AG) była, na pśikład w AG „Serbski žurnalizm“ a jo pisała pśinoski za Nowy Casnik za bok „Tejenjewjetki“.
Ja som měła małke crjeje, a toś jo mě marznuło žałosnje za nogi.
Ja rady eksperimentěrujom.
Glědajucy na zakładne šule jo naraźiła, až tam by mógała w pśichoźe snaź digitalna wucba na młogich šulach rozwězanje za brach ceptarjow byś.
Thiele jo był prědkstojaŕ w błośańskej jsy Mrocna, ako w lěśe 2014 jo nowelěrowanje Serbskeje kazni a we tom zwisku nowe definěrowanje serbskego sedleńskego ruma tema było.
A ja se teke lěpjej cuju mjazy wami na wašych śichych, zachowanych gólańskich jsach, a waše pónižne źowća z tymi kronatymi lapami se mě lěpjej spódobaju nježli te gjarde a pyšne Błośanaŕki z tymi (kaž Fryco groni) „pókšywacami“ na głowje.
Ale lěc respektiwnje kak buźo brach kólasowych stojadłow na pódpołnocnem boku dwórnišća rozwězany, njejo hyšći wěste.
Na kóńcu su serbske ceptarje procesoju pśenimcowanja teke tak slědowali ako nimske ceptarje.
A za mnjo jo wjelike dožywjenje było, z Janom se rozgranjaś.
W nocach pó jeje smjerśi jo Zuzi cesto kśikajucy wócuśeła a akle zasej wusnuła, gaž jo mója žeńska ju troštujucy na łono wzeła a ju wobejmjeła.
Južo pśecej jo kšuśe na to glědał, až dostanjo ansambel dorost za muzicěrowanje.
Pśeto nichten z tych kandidatow jo dostał wěcej ako 50 procentow głosow.
Serbske pšašanje w pólskem Sejmje mjazy lětoma 2002 a 2009
Pótom pódawa se póchad familijowego mjenja, kótaryž jo cesćej zgromadny pódwjacornosłowjański, na což profesor Wenzel dokradnje pokazujo.
My pytamy hyšći stare, ale pó móžnosći intaktne drjewowe wokna za našu rostlinaŕnju.
Lěc ma biblioteka dosć, pśemało, abo pśewjele pjenjez, to wótwisujo wót perspektiwy.
Wjelgin gjarde móžomy byś na familije, kótarež serbsku rěc swójim źiśam dalej dawaju a z tym sobu k tomu pśinosuju, až serbska rěc njezaginjo.
Wót tych wažnych temach, ako su se tam pśepowědali, dostanjośo how pśeglěd.
Do njeje móžoš se dostaś pśez ignorancu drugich a pśez to, až njekśě śi rozměś.
(7) Głowna zgromaźina jo zjawna.
Namšy su se wobźělili teke serbske familije ze źiśimi.
Rejowaŕski pedagog Michael Apel buźo zasej pokazowaś, kak se rejuju tradicionelne ludowe nimske a serbske reje.
Wu Pjelic na Dwornišćowej droze na Gorach jo pśecej wjeliki ruš.
Kněz pak daj tebje rozym we wšyknych wěcach.
Bóžko jo tak, až naš "kokot" jo južo raz šmarnjony.
Wjelgin pśijaśelne běchu mohamedanarje.
Ako som była góle, som se wjelgin pśed cartom bójała.
Z wjelikim zaźiwanim pak som dołojce pśi jeje bydleńskem zwónku namakał cedlišk, na kótaremž jo było napisane, až mója žeńska lažy w chórowni na staciji 3B.
Druga stacija pśepytowanja jo była ta, až jo se wuknikow reportaŕ wšake pšašał.
Dožywjenja 1945 doma a to tšojeńko pśed teju kazernu w Gorzowje su se mě kradu zašćěpili a w głowje wisece wóstali.
"Z intensiwnym zaběranim z wótedanim materialom smy dostali pśeglěd wó drastwach, tradicijach, wótběgu na swajźbach abo wó jězach k swajźbaŕskej swětocnosći.
Buźom jomu groniś, až njedej wěcej tak cesto spiwaś.«
Nic wěcej se njepomina wót zastojnikow, aby wěrne byli.
Na pśikład kubłanje.
Kněz śi wótwórijo swój dobry pókład, njebjo, aby twójej zemi dešć hobraźił k swójomu casu a aby žognował wšykne statki twójeju rukowu.
Změnijo se poměr mjazy starjejšymi a źiśimi? Wjele źiśam tyjo, až jich kšuty rytmus pawzěrujo.
A pjerwjej ako su se wobglědnuli, jo teke južo ten kšasny Smogorjojski zapustojski pśeśěg mimo był.
Końcakojc Anja (šefowka młoźiny) jo to komentěrowała: „Wěmy, až smy zagronite za dalejdawanje nałogow.
Jeje zastupnik jo Holger Kelch, wušy šołta města Chóśebuz.
W pisnem źělu jo dobydnuła Hanna Huchacojc z Dolnoserbskego gymnaziuma (DSG).
Ansambloju NSLŹ pód režiju Odette Bereskeje a dramaturgiju Madleńki Šołćic jo se raźiło, nejwětšy konflikt našeje towarišnosći, ten mjazy pśeliš bogatymi a luźimi na granicy chudoby, pśiglědarjam tak pśibližyś, až stej pśemyslowanje a humor cesto w rownowaze.
Take swěśaki su tež na drugich městach pśi mórju. 
Pó šesćich lětach dej se něnto toś ten wažny projekt drugi raz pśewjasć, wót 1. apryla do 31. oktobra, a to gromaźe w Bramborskej a Sakskej.
Měto Nowak jo woglědał w slědnem casu cesćej do měsćańskeje radnice.
Dla gustego wobsedlowanja spóromje pśibrjogow ma jazor wjele ekologiskich problemow, kaž na pśikład wunjerěšenje wódy a njedostatk kislika.
Źěło archeologow na tom 12 ha wjelikem flaku buźo skóro dokóńcowane.
Som se zašulowała južo 1997, wetom až prědne Witaj-źiśi su akle wót šulskego lěta 2000/01 do žylojskeje šule chójźili.
Njejsu jogo pśecej cesćili.
Zasej słyńco pó telik póchmurnych a šerych dnjach!
Marjanka pśiglědujo dudakoju pśi graśu.
Něnto wóstanu wěra, naźeja, lubosć, te tśi; ale lubosć jo nejwětša mjazy nimi.“
Mimo warjenja kafeja smej teke hyšći powołanje nawuknułej, a to powołanje fachoweje źěłaśeŕki za pisańsku techniku.
Schowajom ju pód listom w krjach.
Na wšakich linijach pak jězdźe dalej buse wót „Cottbusverkehr“, mjazy drugim z města do Bórkow.
Jo, a tak jo se stało.
su dalšne informacije.
A to z luštnymi spiwami, tak ak to něga jo było.
Až Hantšo teke wjelike a małe zwěrjeta derje znajašo, njetrjebam wuzwigowaś. 
Do Špandawskeje citadele su cłonki a pśijaśele SKI pśepšosone sobotu, 18. nowembra (11.00).
To pak njoco jěś!
Mina Witkojc jo se wopóznała sotšy Lizu a Marjanu Domaškojc we jsy Cazow .
Wót tych styrich źělow, ak k tomu cyklusoju słušaju, grajo jaden (Spreeland Fontane) w Łužycy.
A za konkretne nadawki za nowe lěto, za 1990? „To nejwažnjejše jo, až jo našo město dalej žywe, až móžo wšykne swóje funkcije społniś.
Wosebna tema jo było tenraz ceptaŕske wukubłanje w Lipsku.
W Borkowach, Prjawozu, Smogorjowje, Žylowje, Zaspach, Škodowje, Rogoznje a w Mosće źěłaju młoźinske kupki Domowiny z dogromady 289 cłonkami.
Kak rědnje to jo teke było, to nejrědnjejše pak jo było, gaž smy we tych fašinach ryby łapali.
Kóńc nowembra su te procowarje na prědnu zjawnu diskusiju pśepšosyli.
Mimo togo njasu wusoke łopjeno.
Něźi 500 jo jich było, ako jo pisała cajtunga "a te, ako njejsu namakali městno w zalu, su stojali na dwórje a na wejsnej droze, aby słuchali pśez głosnik na to, což jo se nutśi groniło.
Jo wšak wósebnosć, až se dolnoserbska rěc w zachadnosći a pśibytnosći pśedewšym pśez institucionelne rěcne, kulturne a identitu spěchujuce kubłanje dalej dawa a wuwija.
Až mam źinsa stwórty źěl bajki, groni teke: njeźela jo stwórty adwent.
Cele pšawje: Jadna kšasna, pisana tyca!
Młynkowa: Spodobali su se luźam wšykne zarědowanja, na pśikład cytanje Jurja Kocha w sakskem zastupnistwje, což jo Ludowe nakładnistwo Domowina organizowało.
Słowjańsku góspodliwosć som źe teoretiski a serbsku góspodliwosć praktiski znał, ale toś to jo mě kradu pśechwatało.
Cerwjenawka a druge bajki.
Na což pak myslił a glědał njejsom, až jo škopon z někakim materialom wobłožony, na kótaremž se njedajo pšawje škrěś.
Wolenik z Pśiłuka, A.
Z tym jo, se wě, wjele źěłowych městnow garantěrowanych, což jo momentanje pśi prekernej situaciji na źěłowych wikach wjelgin wažne.
Kake su wuslědki komunalnych wólbow w našych městach a gmejnach? Městna dla njejo móžno, na wejsne pśirady glědaś.
Bog sam hupśestrějo njebjo a chójźi pó žwałach mórja.
Dr. Hans-Jürgen Sievers jo njabogi
Woglědarje teje kupnice se pśewóźuju wót slěpych sobuźěłaśerjow.
Pśiduce Serbske blido buźo stwórtk, 14. nowember, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, 10969 Berlin.
Na konferency su se wobźělili zastupniki serbskich institucijow, mjazy nimi Serbski institut, kótaryž jo južo wjele rěcnych resursow digitalizěrował a stwórił zakład za tak wužytne wěcy kaž ortografiska korektura za pisańske programy.
Nejwětšy projekt togo lěta jo był dom wognjoweje wobory, kenž su w awgusće wuswěśili.
Jej su pśisłušali Jurij Gros, Bjarnat Cyž, Benedikt Dyrlich, Ludmila Budarjowa, Sieghard Kozel a Horst Adam.
Zerna su schadali a pón derje rosli.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w juniju swój narodny źeń.
Njamaš raz hynakše naraźenje?
Kake gramotne cynjenje!
CASNIK: Kak to buźo w kupkach, źož jo wjele rentnarjow abo wjele młodych, ako na pśikład w Janšojcach?
Jano pór kšoceń, a juž jo se zanuriła do śichosći Błotow.
Teke na žylojskej zakładnej šuli som měła pśedmjat serbšćina", rozkładujo ta pśijazna młoda žeńska.
Na fośe su (wót lěwa) A. Dragula a K. Lehmannojc wót RCW, F. Albertowa, na pśiduce ławce Š. Kušcyc, S. Meßerojc, A. Zachariasojc, Chr. Piniekowa, Schultchenojc Tiffany a Jonas, U. Hentšelowa a F. Fraenkelowa.
Hoffmanojc pjakaŕnja jo starodawna "institucija" we jsy, někak w lěśe 1885 jo Karl Zimmer ju załožył.
Pśed Wjažu wótpósłańcow smej mógałej nagroniś pśijaznego muskego, aby naju wótmólował.
A sami smy cesto pśesłabe se wulichowaś wót našych destruktiwnych emocijow a myslickow abo wót našych špatnych charakterowych kakosćow.
Zaměšajśo w dołku cukor, mloko a droždźeje.
Pon nalipjomy na nju krepowu abo žyźanu papjeru, tak až něco papjery pśez kšomu sega.
Mjasec januar lubi nam za cełu prědnu połojcu bejnje milne wjedro.
Chtož pak ze źurjami nutś pójźo, ten jo pastyŕ tych wójc.
To pak tenraz njejo tak móžno było, ako łoni.
Druge awto jo zelene a pśeslědujo rubjažnika.
Wšykne su stajali bom z rukami.
W zymskich mjasecach jo se wjele napadało.
"Rad comy źěło z Wami intensiwěrowaś", jo Statnik pśiwołał kupkam a towaristwam.
Młoge jězdźe kuždy źeń z Depska do šule w Žylowje. 
A tak jo swójo źěło wjelesych lět w serbskej rěcy zasej wobstarał.
Znaty awtor prof.
Kraj Bramborska by musał radikalnje studium ceptaŕstwa a serbskeje rěcy wutwariś a wjelgin mócnje za njen wabiś a studentam atraktiwny cyniś.
Ten zachopjeńk graśa jo był symboliski.
Pšašach se teke doglědowaŕki w cerkwi pśi rozžognowanju, lěc maju někaku wujasnjujucu publikaciju na pśedań.
A gaž něnto źo wó tu leksiku, tak ma jaden ten wuraz za korektny, ten drugi pak nic.
Ty teke.
Až Hanzowe naraźenje tak špatne njejo.
Pla wójcow jo to wšak hynac.
Se wě, až som był narski a toś som wótpołdnja z drugimi pśed kjarcmu wokoło stojał a cakał.
To jo pšawje a notnje.
Naměsće jo nam gjarstku luźi nalicył.
Tomu su w diskusiji wšykne pśigłosowali.
Zmakanje z Pójsynogu jo měło nazymu za temu.
Pśi tom jo muzejowe źěło normalnje dalej wótběgowało, woglědarje su tykańc woptali, su se pśewóźiś dali pó muzeju, muziku słuchali a pśiglědowali, kak nastanu wobraze.
Stanislava Alena Melicharová , jo česka basnikaŕka.
Srjejźowěkowy swěźeń
Akle na swětki se pokažo a ned we góli se schowajo.
Ceło nowa ta ideja njejo: Jaden raz su južo z wuknikami warili, to pak jo było organizěrowane za jadnu šulsku klasu, ako normalna wucba.
Dalej jo wóno jomu dało jadno lěto a 6 mjasecow cas za wupokazowanje.
Pótom dodajomy cybulu a pitśku pózdźej wowsne tłocanki a wšykno pówopjacomy.
Anka, 14. rědny, 15. mały; rowno dołoj: 1. apel, 2. lapa, 3.
Mazula jo se wjaselił, až někogo zmakajo, dokulaž jo sam w tej nocy ducy był.
Awtorki pak pśiwdaju, až njejsu te wuslědki dosć wugroniwe, pśeto pśemało łužyskich komunow a kulturnych institucijow jo se wobźěliło.
Tam jo nawjedowała za źiśi kurs "Źiwe zeleniny".
Pšawje – Bog jo pśecej pśi mójom boce.
Wón sam wót sebje groni, až jo ten „Sprjewiny fotograf“.
Zaměšajomy pulbjeŕ za zeleninowu jušku, wěrcujomy zeleninu z muskatom a snaź hyšći ze solu.
Což Kněz groni, to se stanjo, což wón pśikažo, to tam stoj. Ps 33,9
Te som dostał juž na mójom prědnem jězdźe ze śěgom do Moskwy a hyšći wěcej na mójich turistiskich drogowanjach ako pśewódnik pó Sowjetskem zwězku.
Po informaciji zamrětego wušego promšta Reinhardta Richtera jo se ten pasus pśi nowelěrowanju wustawy w lěśe 1978 šmarnuł.
Pšosymy wó wódaśe teje zmólki!
Wědobnje wó gódnosći serbskeje rěcy jo w zajźonych lětach wuraznje rosło, z boka nimskich fararjow a cerkwinych institucijow, ale teke pla jadnorych wósadnikow we Łužycy.
Boža gluka, až wón njejo našogo Milana trjefił - a zabił…
Głowa jo wjelika a kulojta.
Z tužnym a smějucym wokom.
Wósebnje rafiněrowane: Njeglědajucy na to, až Fontane wó Lubinje njejo wjele pisał, su gósći wobšyrnu epizodu wó jogo pśebytku w Lubinje 1859 słyšaś mógali.
Wopšawźe jo górjej stanuł. 
Wěcywobźěłaŕka Heike Zier ma telefon 0331-866 1154.
Slědujuce wěcy – a to jo jano wurězk – wóna mě pomjenjujo: Źěła sobu na wuwiśu kórtowego graśa "Makajtej se!", wót kótaregož deje wšake warianty nastaś.
Teke gaž jo tuchylu hyšći nazyma z bejnje rědnymi słyńcnymi a póspoł śopłymi dnjami, zacuwamy weto, až njezdźaržnje se bližy śamny lětny cas.
sobotu, 4. julija /žnjojskego
Zgórjelske biskupstwo a kraj Bramborska stej dałej za saněrowanje cerkwje 210. 000 euro.
Njeměj sto rublow, ale měj sto pśijaśelow!
Kak ga to jo móžno, až jaden lud móžo Bogu se źěkowaś, až jo był zły?
W Gołkojcach jo bejna licba serbskich procowarjow se naroźiła a statkowała.
Jo se na pśikład wjelgin starała, až buźo folklorna lawina w Gołkojcach wjelicki wuspěch.
Pod motom „Sméjśo se z BUSCHom“ cakaju 40 artistow a dreserow, orchester z Polskeje a někak 70 zwěrjetow na małych a wjelikich pśiglědarjow.
Strjažojske wuměńkarje su pśepšosone na gódownicku stwórtk 9. decembra zeger 15.30 do kjarcmy „Wjasołe žrědło“.
Jo pšašał jadnaŕku LND Marku Maćijowu za rezultatami łońskego lěta a za lětosnymi nadawkami nakładnistwa.
Nejmłodša wobźělnica jo była styrilětna Lena Kellojc ze Strjažowa a nejstarša 91-lětna Marja Bosanowa z Gor.
W kursach jo wóna dolnoserbsku rěc dosć derje nawuknuła, až mjaztym kradu wjele rozmějo, a teke Nowy Casnik wóna pilnje cyta.
Někótare distribucije su stwórili swójske formaty "binarnych paketow", to wuznamjenijo paketow z kompilěrowanymi programami.
Jogo głos jo pśisamem kuždy źeń k słyšanjeju w serbskem rozgłosu.
Źinsa jo to Dom wuměłstwa, źož wuměłc Willi Selmer jo góspodaŕ.
We krajach z wusokim socialnym sebjewědobnim, ako Nižozemska, jo wjele luźi se dobrowólnje izolěrowali.
Šefredaktor Nowego Casnika jo prezentěrował nowowudane knigły z pjera Bogumiła Šwjele „Stronine mjenja Chóśobuskego wobcerjenja“.
Tak móžo nastaś rědna dekoracija.
Toś, słowjeńska rěc ma dual mimo singulara a plurala kaž teke serbšćina.
Tam móžo se jaden lažko palce wopariś.
Schadowanka jo teke witana góźba serbski powědaś za wšych, kótarež howacej wšednje nimski powědaju.
W memorandumje na Edvarda Beneša, prezidenta Českosłowakskeje, a J.
Ale to hynacej njejźo.
By se teke mjenjej licakow a programow pśedawało.
Dejm Wam ten raz pitśku pomagaś?
Toś sebje myslimy a žycymy, až njebudu lětosne Janšojske krale a kralowki — Steffen Nagora, Thomas Fobo, Frank Suppan, Kathrin Weichojc, Mandy Krügerojc a Mendi Šulcojc — te slědne, ale až teke w Janšojcach kužde lěto zasej nowych změju!
Mjazy drugim su wobźiwowali kapałku Lübbow a rozwaliny cerkwje w Spithalu, w kótarymaž dajo se zwěsćiś wósebny zwisk do casa srjejźnego wěka, ako su how sedlili słowjańske Drjewjanarje.
Ale młoźina wusuźijo sama: Ten drebujucy kral buźo jano ako tśeśi kral pśipóznaty.
Na pśikład, až lětosa bóžko njebuźo woblubowana gódownicka za seniorow we tej serbskej jsy.
Wejsna pśirada jo tomu pśigroniła, a w lěśu 2007 su pśepódali natwarjonu rampu.
Rozmjej: Teke śota Stefka jo směła sobu jěsć.
How jo adresa.
A teke zarědowanja serbšćiny nic na kóńcu šulskego dnja měś, ale na zachopjeńku.
Dajo dwě pisnej armeńskej rěcy: tu pódwjacornu a tu pódzajtšnu.
Šenkarjowa (napšawo) a J.
Dalej cotej wobej — wokrejs a město — załožyś zgromadnu spěšnu medicinsku pomoc (Rettungsleitstelle).
Balokoparje a, to se wě, teke jich narske a rozbuźone pśiglědarje maju za sobu grozny a njerědny cas.
Lenka hajcka kócku a pśi sebje mysli: ‚Kak měke a somotne to zwěrjetko jo.
W něgajšnych casach, gaž łoźi su hyšći nejcesćej płachtowali, su te za łoźnistwo wjelgin wažne byli.
Hyšći 9 mjasecow – pón se zachopijo ten ceły wjeliki „ruš” kołowokoło wažnego Chośebuskego jubileja.
Ministaŕka za kubłanje jo wótegroniła na pšašanje, kak se pśedstaja casowy plan za wuźěłanje a wustajenje płaśiwosći nowego šulskego póstajenja za serbsku wucbu.
Gaž taka góra wót wětša gónjona na łoź se prasnjo, ga jo ta sama zgubjona a te łoźniki su raźi spokojom, gaž jano žywe wóstanu.
Se wě njejo směło wobronjenje twardnice felowaś.
Towaristwo "Serbske koparje/Wendische Auswahl" by to sobu organizěrowało, pśi comž jo to pśenocowanje to nejwažnjejše.
Nejžmócnjejše jałojce směju wu Damaskojc wóstaś ako kubłański dorost.
Glědajucy na to njejo źiw, až njejo se 1921 raźiło, Domowinu w Dolnej Łužycy etablěrowaś a załoženje dolnoserbskeje župy do statka stajiś.
Na wušynje pśi dubowem lěsku, źož jo źinsa dubowy jazor, su stojecy wostali a zacwiblowane glědali naslědk na swóju se palecu budku.
Pó zapódanju słowa pokažu se běgu krotkego casa wšykne tekstowe pasaže z cełego korpusa, źož to słowo abo forma wustupujo.
Jatšowne impresije
To jo Friesa bejnje pógnuło.
Turjańska šołtowka jo groniła, až su tu wěc nejžpjerwjej njeznatych wuzjawili pla policaje.
Procujo se, swójomu głosoju kšuśe klincaś daś.
A myška se tšašnje góri na kónja!
To pak jo nimjerne žywjenje, aby wóni huznali tebje, togo samego wěrnego Boga, a kótaregož ty sy pósłał, Jezom Kristusa.
Garing pak njejo jano pśedawał, ale jo teke naraźił wudaśe nowych serbskich knigłow.
Togodla som z nich semjenja wen wuškrabała.
Wót togo cowaju te, ak bjatuju: ".
We wjelich fachach jo měł censuru „dosegajucy“, a jadenku njeju měł žednu – jo wón se wusměwkujucy wugbanje swójogo starego nana komentěrował.
Pśi źěle na wucbnicy som casy Manfreda Starostu wó radu a pomoc pšosył.
W casu, źož njejsu z Nimskeje pśišli, njejo to notne było.
Pśedslědny kóńc tyźenja jo se stał dalšny wjeliki swěźeń: jubilej 725 lět prědnego wobspomnjeśa jsy.
* 1969 w Starej Darbni, bydli w Lubnjowje, fachowa žeńska za turizm, jo źěłała we wokrejsnem kabineśe za kulturne źěło, źěła w Rěcnem centrumje WITAJ
Gaž su pśi nich, luźe se derje cuju a zabydnu swóje starosći.
Chto ma fotografije a informacije wót Herrmannojc swójźby z Liškowa?
Wjedrowa słužba w Pódstupimje jo ekskluziwnje za Nowy Casnik zestajał někotare licby k tomu.
Gólnik pak jog namaka.
We pśiducem casu kśě pórěźiś stary zeleznicowy móst z Mužakowa do pólskeje Łęknice a jen teke za kólasarje wótwóriś.
Źowća su raźi rejowali Šejcowu reju.
Jo nawjedował chor, jo załožył serbsku rejowaŕsku kupku a jo zběrał serbske knigły.
Pětš hyšći raz wopytajo.
Toś te źěry pak su pśecej na hynakšem městnje.
Comej grajkaś?
Njedajśo se ze wšakimi a z cuzymi hucbami hokoło góniś.
Smy znali dwójorěcny šulski koncept "2plus" w Sakskej.
A ze zmólkow wuknjom", rozkładujo.
Pśi Adamowej kjarcmje se tšašy, gronje.
Pjenjeze smy gromaźe ze zastupnikami wuknikow spšawnje rozdźělili na rědownje, glědajucy na to, wjele wuknikow jo w rědowni, co su kak dłujko źěłali a kak śěžke jo źěło było.
Knigłyśišćaŕ jo rědne pówołanje.
1 How su wejsanarje chorwatske mě sami na městnu toflu pśipisali.
To jo wokrejsny sejm na swójom pósejźenju kóńc junija wobzamknuł.
Na gluku jo se mólił.
Nimski zwězkowy sejm jo nowu kazń za wěcej klimowego šćita wobzamknuł.
Na pśězy wóna se pśigótujo a se wobleka.
Slědny film wót Pětša Rochy z casa pó pśewrośenju napórajo napšawdu śěžku mysl, ale to njelažy za našym zdaśim na tom, až jadna wjas jo za krotki cas zgubiła swój serbski charakter, ale na tom, až, na rozdźěl k tym drugim filmam, jo film wót Rochy wěcej kritiski a realistiski.
Towaristwo Krabatowy młyn Carny Chołmc (Schwarzkollm) jo jaden wót tśich lawreatow Łužyskego spěchowańskego myta 2009.
Domowinska kupka łaka zajś
Źěkowna jo Jana Šołćina pśedewšym swójomu wucabnikoju za serbsku rěc Hincoju Cušce. „Wón jo mě za serbsku literaturu zagórił.
Južo Abraham Frencl jo za cas wokoło 1700 wó tom pisał, rowno tak Jan Horčanski za cas srjejź 18. stolěśa a pózdźej Jan A.
Ale južo na wobłuku wustawadlišća jo dosć markěrowanjow, aby žeden nawal naraz njebył, ten wótstawk se lěpjej doźaržaś mógał, a tek wjele warnowańskich pokazow.
Ale nicht njecujo se zagronity te pjenjez wupłaśiś.
»Ty ga wěš, Karlo wó sebje njepowěda.«
Serbska ceptaŕka Maria Šulcojc jo jej pomagała.
Woglědarje su byli teke pšosone do zgromadneje wustajeńce hobby-wuměłcowkow Gudrun Hennigoweje, Antje Koßmagkoweje a Hildegard Lubigoweje.
Južo někotare dny wise w měsće źiwne wjelike, běłe postery na wabjeńskich toflach.
Toś ten material jo prědny źěl planowaneje serije "Naš mały leksikon".
Wóna jo se něga stopjeń dlininy groniła.
W jadnej jsy powědaju tak a w drugej hynac – žedna rěc njedopokazujo toś to wugronjenje lěpjej nježli ta serbska.
Zgónili su pśibytne teke, kak by se mógała głowna zgromaźina "wjelikeje" Domowiny wótměś.
W zwisku ze se zachopinajucym projektom WITAJ su wěcej razow póbitowali [...]
Ale musyš jej to z něcym zarownaś.
Gromadu jo jich how wjadła starosćiwosć za byśe a traśe dolnoserbskego luda, jogo rěcy, kultury a tradicijow w nejšyršem zmysle.
Kritiski musym na kóńcu pak groniś, až nowa Pratyja lěbda njama něco z luštnych tšojenjow z našych jsow.
Něnto trjebaśo tejowu swěcku.
Jadnučka šula z Witaj-rědownjami w amśe jo w Janšojcach, 16 km zdalona.
Wóni njedeje do šule.
Ten musy se k cilowej liniji stupiś.
Złota kazń biblije »Wšykno to, což wy cośo, aby wam te luźe cynili, to źe wy jim tež cyniśo« (Mateus 7,12) jo teke jadna za wótkubłanje: Wšykno, což njocoš, aby tebje druge njecynili, to njecyń tež drugemu.
Jich cełe bydlenje jo historija!
Lažy w pódpołnocnem źělu kraja.
Za co su naše prědowniki je wužywali?
Pěś rostlinkow mam.
Tam budu mjazy drugimi wěcami produkty z našych stronow a druge wěcy budu prezentěrowaś.
Jaden głowny problem, wó kótaremž jo wjele luźi skjaržyło, su zatśěsenja nakładnych śěgow w nocy.
Tam buchu wutšobnje witane, to zasejwiźenje jo było rědne, což pokažo, kak wuska jo mjaztym ta zgromadnosć mjazy luźimi na wobyma bokoma granice.
Pótom su byli tśi wustupy w Českej.
Jogo band jo chwalbu dobydnuła 2015, ako su wustupili we wuběźowanju Energenza za nowe muzikarje.
Do njeje słuša 4 luźi - R.
Togodla štapniśo kónja!
wótměł, jo delegacija spomnjeteje kupki z Bramborskeje se wobźěliła a se to woglědała.
Mimo togo móžom ze spiwaŕkami a spiwarjami serbski powědaś.
Z Pšynego/Missen.
Łopjena njasu krotke wogonki.
W Płomjenju sćo mógali južo wjele cytaś wó serbskem zapusće.
Stary pjac w Žylowje
Ale tek bźez lišawow jo wěnc rědne wuźěło.
Pśi tom se wó dobru dolnoserbšćinu procujom.
Wojto jo wuwitał gósći.
serbska kulturna informacija
Lea jo we slědnem abiturnem lěśe na Gymnaziumje Paula Fahlischa w Lubnjowje a pišo rowno seminarne źěło wó drastwach w Radušu a wó wójnskem casu w Radušu.
Witaj-wucba, wótbagrowanje serbskich jsow, nowelěrowanje Serbskeje kazni, serbski sedleński rum, wokrejsna reforma, krajny wuwiśowy plan, plan za buse a zeleznicu a wšake wobswětowe plany ‒ Serbska rada jo dejała glědaś, aby pśi tom na serbske pótrjebnosći glědali.
Samo w DDRskich casach jo se z módrośišćowymi suknami wjele proběrowało.
Kontakt Šwjela-Latk-Witkojc rosćo w drugej połojcy 20-tych lět a warnujo wjele lět.
Serbski hiphop, elektro, jazz, pop... źo ga jo to słyšaś?
To jo było na poł drogi do Barlina - pla Köritz.
wót pónjeźelego do pětka wót zeger 12.00 do 13.00,
To wucynijo jadnab 200 štundow na cłonka.
Južo pśiducy tyźeń – 19. měrca – buźo se wótwóriś nowa wósebna wustajeńca k tomu jubilejoju.
Po pśecytanju artikelow k problematice SLS-Pónaschemu-Domowina w Casniku z 30.04.2005 (5. bok) mam tśi krotke pśispomnjeśa:
Wěcnosć a wuconosć stej kněžyłej na tej lětosnej lětnej gromaźe Maśice Serbskeje, tak ako se to jadnomu wědomnostnemu towaristwoju pśistoj.
Kapała „nAund“ jo k tomu zagrała.
Som 53 lět stary a bydlim w Kóšnojcach.
Stare bomy šumje we wětšu.
Naraz jo Giufa wuskócył z kašća a jo se drěł : "Ten złotak słuša mě!"
Doněntny wjerašk jo se pak lěta pózdźej wótměł – ako gósći su mógli 1995 tak pomjenjony "BuGa-Turnier" wobźiwowaś, ako ten na cełem swěśe znaty Ludger Beerbaum jo se w Žylowje pśedstajił.
[...] gójeca rostlina, 27 wjelike lětadło, 28 wóna dostawa starobny pjenjez, 30 dłujke wuske drjewo, 31 ryby, 33 srědnosć k cysćenjeju, 34 muskecy głos, 37 mjazy-, 39 pśedmě spiwarja Whittekera, 42 pśez-, 44 myslicka, 46 płodny źěl pusćiny, 47 žeńskece pśedmě, 48 město, źož rěka Don [...]
To su južo w tych prědnych magacinach byli na pśikład take luźe ako Richard Krawc z Barbuka, kněni Matkowa z Janšojc, kněni Bosanowa z Gor, šejc Erwin Šwjela z Turnowa, Muškowe ze Smogorjowa, Malkojc z Borkow, te žeńske pśi pjerjedrěśu w Drjenowje, gołubjaŕ Bertold Pan z Depska, Fryco Krygaŕ ze Strjažowa a młoge, młoge dalšne.
Ako wěmy, jo to samo prědna wjas w cełej Łužycy.
Jo to było w Münzsalonje w centrumje Barlinja.
Pśi młoźinje su se cesć krala wudobyli Jan Nicolaus (1.), Martin Matuschka (2.) a Tobias Günther (3.).
Boga Krodo su se luźe pśedstajali ako starego muskego, kótaryž stoj bósy na wjelikej rybje.
Mapa wopśimjejo zajmne informacije wó wšakich zwěrjetach w źiśam pśiměrjonej rěcy.
Pjakarski mejstaŕ Helmut Tšamaŕ wulicujo wó špatnych wobstojnosćach.
Wopišćo krotko Wašu tu nowu žywjeńsku staciju.
Marija E.-Winklerowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, jo z licbami a faktami na dobre wuwiśe šule pokazała.
Do jich saněrowanja ma wósada něźi 10000 euro inwestěrowaś.
Wót Kaina a Abla, wót zachopjeńka biblije, wót zachopjeńka cłowjestwa stej zwada a wójna.
Do wódy se sednjo, hu, plěwa něnt na kališću.
Pjerwjej běch sromośelnik a pśegónjowaŕ a łakaŕ, ale som zmilnosć dostał.
Ten "event" jo se pak teke bźez pśiwześaŕnje raźił.
Dalšny dnjowny dypk jo było pśigótowanje serbskich namšow.
Pśichyl nejwušu kšomu jadnogo placka tej nejwušej kšomje drugego płacka.
Raz za šulstwo a dwójcy za wědomnosć, slěźenje a kulturu.
Wóstańśo městno za "źurja".
Z wokrejsnego sejma pśiźo wjelgin pozitiwna nowosć: wót slědnego tyźenja wupowjesuju serbsku chórgoj pśecej gromaźe z tymi drugimi.
Pušćelnica jo grobla w Janšojcach, ako ma w nalěśu pśecej wódu.
Do Měsćańskego a parkowego muzeja w Mužakowje jo łoni woglědało wušej 4000 luźi.
Pśisamem tśi tyźenje su śěgi pón pśez ten wužłob ze sněga jězdźili, w kótaremž su byli lěbda wiźeś, což pak jo wjelgin rědnje wuglědało.
»Serbska reja« w Sedymgórskej
Rownož jagarje su łoni we tych tśich gatojskich jsach 150 źiwjakow stśělili, njebuźo se jich populacija wjele pómjeńšyś.
"Ze swěźenjow, kótarež my z młoźinu gótujomy, lětosa nic njewordujo", jo pśedsedaŕ Drastwinego a domowniskego towaristwa se wěsty.
Nejskerjej we tom casu jo wón chopił južo źěłaś na tych zwjercha wobspomnjetych serbskich cerkwinych knigłach Ein Ewigwerender Kirchen Calender (...).
Guaranišćina ma dwa typa werbow, kótarejž matej rozdźělne prefikse za wósoby.
Na zgromaźinje jich pśedsedaŕstwa jo był w slědnych góźinach swójogo žywjenja dnja 28. decembra 1967.
Tak jo měł na pś.
Ako běšo znaty serbski wucony a procowaŕ dr.
Wjele lichego casa jo za cerkwinske źěło woprowała.
Jer 20,7–11 * 1 kral 6,1–14
Pśedwiźone jo za to šula na Hallenskej droze we srjejźi města.
Maš ideju, co starjejše mógu cyniś gaž źiśi budu zasćakłe? Ze źiśimi wen, do natury, tak cesto ako źo! Buźćo kreatiwne! Mója starka jo taka była.
Naraz pśiźo Jezus se pšašat, co to wšo na se ma.
My smy ideje wuwiwali, až comy dolnoserbski kubłański centrum na Žylojskej droze natwariś.
Ak jo Wylem šulu wuchójźił, jo šulaŕ jogo mamje pśiraźił, aby jogo pósłała do wucby, aby wuknuł na mólarja.
Teke socialne konflikty su tema.
Stupijo pśed nju.
K tym serbskim kulturnym projektam a zarědowanjam, kótarež Załožba za serbski lud spěchujo a pódpěrujo z pjenjezami, słušaju koncerty z klasiskeju komorneju muziku.
Haiku jo se mjaztym modernizěrował.
Wałtoru, 3. decembra, buźo zeger 18:00 w Měsćańskem muzeju serbske blido k temje „Ruprajcht, bog a wórješki“.
Ten žurnalist jo wjadł pśez ten wjacor z tym, až jo se z gósćom Róža Domašcyna do zajmnego rozgrona dał.
Tusnjo wóno dołojce jadno tych wułožonych jajow, ga ma jogo wobsejźaŕ jo z togo graśa weześ a tomu dobywarjeju 1 pjenježk płaśiś.
Kak jo z wódu we Łužycy?
Bandura - to jo w Ukrainje wjelgin woblubowany instrument.
Won rowno tak Casnik pśecej cyta.
Pětko chójźašo pó łoźi a wołašo, ale nicht jomu njewótgroni. 
To slědne jo za njogo mimo měry wažne.
Něźi źewjeś wobydlarjow wóstanjo w gmejnje Trjebin.
A teke do susedneje Awstriskeje, do Wiena, daloko njejo.
Pšawe žrědło fota jo pótakem "młoźina z Hochoze".
Wuzwólona muzika k dnju mamow
Wšykne su zasej wugójte, wumrěł nicht njejo.
Pśipódla jo napisane, kak gósći a sobuźěłaśerje deje se zaźaržaś: Wóni njedeje sebje ruku dawaś, deje ruce zasej a zasej desinficěrowaś, distancu k drugim źaržaś a zaźaržaś sebje gubu z łokśom, gaž kašle.
Źěnsa, tak se mě zda, su bogu źěk zabyli, až som žeńska.
Pśi tom cesto pśichytuju pśiglědarjam słodkosći.
Jano něźi 20 Grodkarjow jo tu katastrofu pśežywiło.
To wustatkujo se wósebnje pśi jadnanjach wó nowe financěrowańske dogrono.
Wužywajśo za to skerjej njenadpadny banśik.
Som se te griby z pjaconymi jajami derje słoźeś dał.
Město lažy w Mazowskej.
Do togo pak musymy kulku na kuždy pad wobrězaś.
Teke poměr wušych klasow nižozemskeje towarišnosći a nižozemskich medijow k powědarjam dolnonimskich dialektow jo był na wětšy part negatiwny.
How se pak wupłaśi, dokradnjej póglědaś.
Wjacor pśi wognišću smy wó tom a drugem powědali a se wjele smjali.
Ale co ga som doněnta cynił a wugbał?
Curtis Hanson jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Spšawnje gronjone, jo se naša starka (we familiji smy jej gronili „naša mama“, teke gaž smy powědali w nimskej rěcy) skerjej smjała tej serbšćinje w drugich jsach. „Stań [...]
ZASEJ RAZ ROZMYSLUJO serbski a njeserbski luź wó swójom kraju.
Warjone abo wudute jaja dej kuždy sam pśinjasć.
Togodla groni: »Pa, snaź se wam spódoba na bomje!«
Śpy wótwardowaŕnje su wupyšnjone ze serbskimi motiwami.
Take měnjenja su wažne za źěło redakcije, na nje wjelgin cakamy!
Južo do togo, až se jo naroźił, jo było za mnjo jasne, až njebudu ze swójimi źiśimi nimski, ale serbski powědaś, lěcrownož serbska rěc njejo mója mamina rěc.
Informacije su pśistupne za pismiki a teke za zuki.
Pśi minjenju rěcy jo nastał zwisk mjazy maminorěcnymi a aktiwistami, což jo wjadło do gibanja, kótarež jo rozkwitło w 1990tych lětach.
pětk, 18. decembra /zymskego
To gólca móli.
Wóno jo stolica Plzeňskego kraja.
srjodu, 11. nowembra /młošnego
Picański faraŕ Kurt Malk jo pśednosk wjelgin chwalił.
»Pomož mě«, wóna pomina.
Wjaselśo se a buźćo wjasołe w Knězu, wašom Bogu. Joel 2,23
Za Trjebinske sportowe zjadnośeństwo a za cełu wjas jo był ten swěźeń pak na drugi part hyšći wjelgin wažna wěc.
Až tomu tak jo, jo zawěsće teke pitśku zasłužba dłujkolětnego pśijaśela Serbow w Texasu prof. dr. Korla Wukaša.
Limbaŕski chor jo jim wjelgin rědny "Spiw wognjoweje wobory" zgłosył.
Dalejkubłanja na pólu nowych medijow, ako na pśikład projekt KidSmart, su spómožna pódpěra.
wěsćo, co buźo pónjeźele? To buźo Mjertynowy źeń.
Pśeglěd bibliografije Frida Michałka pódajo H.
Daś se cytaŕ spokoj z pśeglědom wubranych wjeraškow…
Takemu kamjenjoju se groni kóccyna głowka a rowno tak wjelike su byli.
Pśi tom wopšašowanju a dalšnych diskusijach, ak su se doněnta wjadli, su se zjawili wšake dobre rady a ideje.
Sorty Shirley-serije maju kwiśonki w slědujucych barwach: cerwjene, rožojte, běłe abo samo dwójobarwne.
Wot Strjažojskich strus za B.
"Tak ako něga to źinsa wěcej njedajo".
Ja som ten Kněz, waš Bog, kenž was z Egyptojskeje jo huwjadł, aby jich słužabniki njebyli; a som waš jabeŕ zezłamował a som wam dał z pózwižoneju głowu chójźiś.
We Wjerbnje jo była w lěśe 1919 slědna regularna namša w dolnoserbskej rěcy.
We 8 wšakich pśednoskach kśě referenty pśedstajiś, co jo se w serbskem žywjenju w Gornej a Dolnej Łužycy w lětoma 1989 a 1990 stało, a k tomu buźo teke diskusija.
Camprowanje jo sobotu a zapustojski pśeśěg njeźelu.
To spalenje bomow su dla šćita pśed emisijami zakazali.
Tej źowći stojtej z wěnkom, glědatej jadna na drugu, woglědujotej se njewěstej.
Kužde góle wě, až kobołk tšašnje smjerźi.
Pilnuj se bogabójaznosći.
Jo, tak jo wugel k nam pśišeł a naslědku zasej wótejšeł.
Gólc zeskócyjo a źo ku Karinje.
Witko něnto južo wjele wó lutkach wě.
Gaž se luźe zmakaju na kokośe, pón njepśidu howko jano dla togo, aby tym rejtarjam a źowćam pśi wjasołem rušowanju pśiglědowali.
Njejo pśedaloko, ale horicont jo tšošku kurjawkaty.
Mjenja tych wobsejźarjow su byli wšakorake, pśez dlejšy cas su to byli Knotowe.
Dobyśaŕka jo była Lea Kelm z Lipska.
Wjerašk togo buźo na 16. februarje zapustojski bal.
Jo cas Kněza pytaś, až wón pśiźo a dajo na was pšawdosć napadaś ako dešć. Hoz 10,12
Cytarje su wjelgin spokojom z Nowym Casnikom.
Tam jo se pón wobźěliło 30 źiśi, teke kopica gólcow", jo mě wulicowała Tina Schomberojc, kótaruž som, ako teke Oliviu Frencelojc, na lětosnem młoźinskem zapusće w Zaspach zmakała.
We wjele stronach swěta dajo kšutu kwarantenu.
Richter: Mamy pśi nas źěłowu kupku „Cerkwja w stronach wuglowych jamow“.
Pśez konstantne temperatury, pśidawanje kislika a futra rostu ryby tež w zymskem casu a wóni su cełe lěto jěsnjej wjelike dosć k pśedawanju.
Za wětšy źěl běłe jo było wšykno to, což su měli něga burske źowća a žeńske w nocy woblacone.
Wóni su nastali - kaž teke Kameruńska góra na afriskej twardej zemi - wulkaniskego hot spota dla.
Rucnikarje budu na městnje producěrowaś, pśidrozna muzika a budki z pśikuskom budu.
Dünow jo wobtwarźił, až co swój amt z połneju mócu zastupowaś, a nic jano, dokulaž tak w kaznjach stoj, ale dokulaž wón se teke mysli, až wót Serbow móžo se něco nawuknuś – w Bramborskej a wušej togo w Nimskej.
Głowny nadawk pó wobnowjenju ga buźo, mokšotu powětša w cerkwi znižyś.
Jo jasne, až to jo njespokojece.
Na dwórje wognjoweje wobory su se we zeleznej škli palili tłuste šćěpy.
Pcołki, mjatele a teke ptaški bywaju mjenjej a mjenjej.
Tema na 6. posejźenju rady jo była zdźaržanje serbskeje rěcy w cerkwi.
Tak jo se zglucyło Casnik wuchowaś pśed financielnym ruinom a serbskemu ludoju w Dolnej Łužycy za pśiduce lěta zdźaržaś politisku lekturu w maminej rěcy.
Robinson: Co śi jo?
Ze słuchatkoma jo směł Witko spiwy słuchaś, bźez togo až jo někogo mólił.
Mark se zachopijo sobotu a njeźelu zeger 10.00.
To jo jadnora źiśeca hympawa: delka mjazy dwěma štrykoma wiseca na kóńcu gałuzy sukateje jabłušcyny.
Źož pjerwjej som ze wšyknymi nerwami sobu cuł, tam wostanjo źinsa jano wenkowny zaśišć, njepśima dłymoko do nutśikownego.
Botanikaŕ Jens Martin z Pódstupima jo sobotu wjadł tudy jadnasćo luźi pó wokolinje starego słowjańskego groźišća.
Toś som se teke mysliła, až mója kócka móžo how wence ganjaś.
A něnto buź a wostań luby Bog z Tobu, z Twojimi lubymi a z Łužycu.
Se wě móžomy se zajtša pšawje wuspaś!
Derje pśedawali su Pratyju 1990 w Dešnje (50), we Wjerbnje (50) a w Borkowach (90).
Filipus jomu źejo: Pójź a hoglědaj.
A teke na tom ma jeje nan wěsty późěl.
W dwěma wšakorakima naśiskoma (Abramowski-Lautenschläger; Soess) su se pśedpołožyli znamki z wobrazami Měta Nowaka-Njechorńskego „Gole a wužowy kral“, „Woglěd lutkow“, „Fidlaŕ a nykus“ a „Pśezpołdnica a Wochožanka“.
sobotu, 19. septembra /nazymskego
Z tym njejo měnjona pjerwjej wopisana carnicowa góla, ale łuki za gólnym pasom na lěwem boce Prjawoskeje drogi ku Góramśicy a dalej na Dešno.
Chor w Hochozy maju južo z lěta 1845 — stakim 145 lět.
Žedne z nich nawjeduju teke chory.
Witaj-wótkubłaŕka Irmi Steffenowa z Gór jo skjaržyła, až jo śěžko młode wótkubłaŕki tak daloko spóraś, aby serbsku rěc dalej dawali.
Pśi konkretnem planowanju wšych twaŕskich źěłow su architekty a zagronite we wokrejsnem zastojnstwje zwěsćili, až trjebaju wěcej casa, až njejo pśi nejlěpšej wóli realistiski, šulu kompletnje dotwariś až do lěta 2022. Togodla jo plan něnto taki, až deje byś šulske twarjenja w zymje lěta 2021 w surowej twari gótowe, a w maju 2023 dej byś šula docełego dotwarjona.
To bóžko w kjarližach zewšym njejo ten pad był.
Nejrědnjejšy źěk za lajskich wuměłcow a za jich procu jo zawěsće bogaty woglěd.
Ruprajcht jo swójo pśiźenje pśipowěźeł.
Mjazy pśisamem 30 woglědarjami jo było wjele młodych luźi - teke z drugich krajow.
Matkowa stej byłej wjasołeje mysli.
Pśi góźbje 50. narodnego dnja su jej gratulěrowali mj.
Čech Ludvík Kuba (1863–1956) jo był mólaŕ, muzikaŕ a spisowaśel, kenž jo se wjelgin interesěrował za słowjańske kultury, pśedewšym za ludowe spiwy a narodne drastwy, teke serbske.
Wy móžośo se zawěsće mysliś, až wobsejźaŕka togo paprjeńcowego domcyka jo była ta zła chódota, ku kótarejž jaden źeń Hanzko a Gretka pśiźotej!
Ze Českeje jo pśijěł do Borkow ansambel „Dykita” z Krasneje Lipy, pśed 10 lětami załožony, kótaryž woplěwa reje, spiwy, muziku a drastwu ze swójeje domownje blisko nimskeje granice.
Co groni Serb, gaž co piwo měś? Wót 17. do 19. maja su w Lubinje swěśili Nimski źeń drastwy.
Na Serbskem balu 28. januara w Grodku njejsu se jano wobźělili Domowinske cłonki z Grodkojskich stron.
Wot pśiduceje rědownje cu na Picańskem gymnaziumje wuknuś, a se tam dalej na serbskej wucbje wobźěliś, gaž dosć wjelika kupka smy, se serbska wucba tam zarědujo.
Mimo togo wopśimjeju mineralne maśizny.
Wón kśěł je wótmólowaś w picańskej ewangelskej cerkwi.
Lichym wuzwólowarjam (BVB/FW) su Bramborske dali 5,0 % głosow.
Ale do Afriki njamóžo slědk leśeś, dokulaž se jogo lětańske pjera pšawidłownje pśirězuju.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w septembrje swój narodny źeń.
Ale to se stało njejo!
Raz w zemjepisu wulicujo wucabnik wó Turkojskej, až tam kněže te sultany a kak su wóni bogate.
Wóttam se póžycaju kónjow na kokoty pó Dolnej Łužycy, a do Górneje Łužyce za to jatšowne rejtowanje.
Wón jo drje južo w šuli lubował wucbu historije a we młodych lětach rad lazował fachowe nastawki w casnikach.
A pśi rozžognowanju jo ned tencas było jasnje, až njebuźo to slědny raz, až se zmakali smy.
skóro budu ferije.
K zachopkoju pórucujomy źiśam tekst k wopśimjeśu graśa.
Bramborska serbska rada jo na tom wobradowanju wušej togo zgóniła, až krajne pjenjeze (400.000 euro), kótarež bramborski parlament jo pśizwólił za serbske źiśownje, pójdu nejskerjej kamsy, dokulaž ministaŕstwo njejo wuźěłało žeden koncept z regulami za wudawanje tych pjenjez.
Wót 18. do 20. junija buźo tudy VI. mjazynarodny festiwal dudakow (Dudelsack).
K žywjenju ga njesłuša jano póbóžna mysl, ale zrazom teke swětne myslenje a cynjenje.
Tu pśikazń mamy wót njogo, až ten, kenž Boga lubujo, teke swójogo bratša dej lubowaś.
Dokulaž pak běchu te strony nejnjepłodnjejše, běšo južor daloko drogował a njeběšo hyšći nic namakał, což by jomu se góźiło. 
Stej dejałej se staraś wó christianizaciju wobsajźonych stronow.
Kake su byli jich argumenty?
Kursowy wjednik Peter Becker jo pśi wótwórjenju wulicował, na kaki part su te fota nastali.
Tomu smy se južo bejnje źiwali a žortnje gódali, až wobydlarje Dubjego su zazdaśim měli něco pśeśiwo tomu, až rowno jich wjas słužy k pomjenjenju jadnoreje „sralnje“ pśi awtodroze.
Juro njewě, kak dalej, a co se nejpjerwjej na putnikowanje do Jerusalema wudaś, aby Boga kśesćijanow póznał.
Rainer Rejnus, jogo syn Steven, a wesrjejź Marga Morgensternowa a Marlene Jedrowa.
Mjazy drugim su tam wustupili serbske kulturne kupki.
Groni se, až Marjana jo měła miły, lubosny wjazym, jeje sotša Liza pak pitśku wótśejšy, a wóna jo była we swójich naglědach a suźenjach rezolutnjejša.
Śicha śpicka daloko wót rodneje jsy Hórki pola Kamjeńca jo južo gólcoju byśe, ga běšo se jomu dało stipendij za Arcybiskopski gymnazij w Praze.
Muske a žeńske kwiśonki stoje na rozdźělnych rostlinach.
Za druge njejo to wažne.
Do kóńca njejo wó tom hyšći rozsuźone, ale wěmy, až co załožba swój późěl wó 5000 euro znižyś a teke wokrejse njebudu festiwal wěcej tak pódpěrowaś ako doněnta.
Knigłow ze źinsajšnego casa w dolnoserbšćinje jo pak mjenjej ako we górnoserbšćinje.
Pótom pak jo z głowu wił a zawołał: »Ale Měto, co ga ty taku karu śěgnjoš?
2019 jo Zwězk za nimske pismo a rěc z.
To jo Šramojc Maja z Gołbina, kótaraž študěrujo na ceptaŕske za gymnazium.
Sobotu tyźeń jo wejsna młoźina camprowała a njeźelu jo pón swěśiła gromaźe ze ženjonymi 125. zapust.
Jo, kake wopšawdu njewšedne jatšy! Kužde góle, kótarež jo wót chódoty Śmojtinje wupyšnjone jajo dostało, njebuźo toś te jatšy nigdy zabyś.
W staršych lětach wóstanjo śi jano to wobglědowanje.
Ten jo był wětšy a śěžčejšy nježli ten z Wóligósća.
Wót kubłańskeje klawsury Rěcnego centruma Witaj w Chóśebuzu
Ale pód gołym njebjom buźotej zasej źěłaŕni za wuměłstwo a fotografiju.
W Turjeju stej sebje Mušyc wutwariłej derbnjony dom śoty a młoda familija jo rozrosła ze źowku a dwěma synoma.
Swój praktikum jo absolwěrowała na wórjejcańskej šuli Handrija Zejlerja.
Cazojske groźišćo – tam stej raz bydliłej Marjana a Liza Domaškojc.
Wóna jo se dłymoko zanuriła do pólskego žywjenja.
Wokrejs Górne Błota –Łužyca ma nowu, głownoamtsku zagronitu za serbske nastupnosći.
Wóni wudawaju lětopis gołkojskeje gmejny.
stare lěto
Kuba, te kralowki S.
Su cerwjenojte a maju na bokach a na głowje carne dypki.
Ako tśeśi a centralny koncept drugego kompleksa złožujo se ako na jogo oficialne, wšedne wužywanje – zwětšego w zmysle UNESCO – tak teke na diferencěrowane, kritiske wědomnostne rozestajenje w ramiku Heritage-studijow.
Ze slědujucymi receptami móžo sebje pak teke kuždy sam swój dnjowny jěźny plan zestajaś.
Swóje guslowaŕske zamóžnosći jo mógał pśi tom cesto dosć derje trjebaś a nałožowaś, a młyniki su to teke na swójej kóžy zacuwali.
Stat granicujo z Libyskej w pódpołnocu, ze Sudanom w pódzajtšu, ze Centralnoafrikańskeju republiku w pódpołdnju z Kamerunom w krotkem wjacorje a z Nigeriju a Nigerom w pódwjacorje.
Astrid Flügge wót towaristwa Dolnonimcow w Bramborskej jo pśedstajiła na dnju mjeńšynow partaje Lěwica lětosa w juniju knigły za wužywanje pśi woplěwanju dolnonimšćiny .
Sobuźěłaśeŕka Karo jo nam wulicowała wót wjelikich kružołow plasty w oceanach a jo je pokazała na kórśe.
Dajo ga hyšći pśemało nimskorěcneje literatury wó njej.
Jerzy Oskar Stuhr jo pólski grajaŕ, režiser a pedagog.
Gódowny bom njesłuša se pjerwjej stajiś ako na gwězdku a na Bóžy źeń, ale we casu pśigótowanja co teke gmejna něco měś.
Wusměriś comy něnto našo źěło na to, až źaržymy dobre zwiski ku kuždemu cłonkoju.
Bźez togo až by se zuby cysćiła, chójźi wjacor do póstole.
Wona ma dobre wugbaśa, jo wěcej sebjewědobna ako do togo, wurownana a spokojom.
Pak směju žurnalisty wšyknych sćelakow a casnikow rozpšawjaś, pak žedne.
Jez 7,10–14 * Lk 1,57–66
Pětko: Źož Robinson njejo, tam se Pětkoju teke njelubi.
Końcak z Turjeja - zastupny župan.
Kněz Młynk co žaglawku we wjerchowem swěśadle wuměniś.
To ma z tym cyniś, až rostlinki su wótergi tak pśeměnjone, až ze semjenjow nic njenarosćo.
Na kóńcu togo tyźenja pójědu cłonki źěłoweje kupki do Korutańskeje.
Wjelike jo było wjasele doma, gaž smy mógali zjěsć fryšnu gusku abo kšomicku fryšnego klěba z wólejom a cukorom, wólej na naš burski klěb smy wótergi ze solu jědli.
Tekstowe wobglědowaki pokazuju boki ako tekst, zwětšego wjelgin jadnorje formatěrowany.
Wšuźi su w kuždem tyźenju pónjeźele demonstracije byli.
Tśi dny w tyźenju jo był konsum wótcynjony a pśipódla jo měła kantinu, źož su krydnuli luźe mały pśikusk.
Wótegrono namakajośo na tśeśej staciji jězda, źož se pśedstaja małe sedlišćo Kanak, domownja nomadiskego luda Tuaregow.
Weto direktor Ferenzc Halasz njeskjaržy.
To pak jo zmólka a my pšosymy wó wódaśe za to.
Jěźo pómałem pódla njogo.
Źiśi pokazuju jim hyšći wjele nowych grajkow a graśow, kenž źiśi wódnego muža njeznaju.
Nalětny sportowy swěźeń swěśe wše Prjawozarje zgromadne a z prominentnymi gósćami.
Dosegaju pak někotare gałuzki za pikantnu notu.
Z tymi pak ten šołta njama taki wjeliki kontakt.
W lěśe 2021 buźo lubnjojske měsćański źěl Rogow swójo prědne dokumentariske spomnjeśe pśed 600 lět wóswěśiś.
Lukas pišo wó luźach, kenž se jaden wó drugego staraju, kótarež to, což maju, wótedaju, aby tym pomagali, kenž swój hamk a mamk na dobro wšyknych źěle.
Su měli dwa kokota - jaden za tych staršych, ten drugi za młodšych, fryjnych, a z tym teke 6 kralow a 6 kralowkow.
Jan 1,14b Lk 2,41–52 * 1 Jan 5,11–13 * Ps 138
Ale limbarske woborniki njejsu wósebnje gjarde na swóju "dwójorěcnu premjeru".
Płody mulowego boma w Cowjem w juliju 2020. .
Nastupajucy insekty jo wšak ta kopica pšycow na tych gruntach bejna wobuza.
Wóna wuwija rěcne kurse za dorosćonych, kubłańske programy, wudawa knigły a magaciny).
Něnto pak smy do rozwězanja nas nastupajucych problemow zapśěgnjone.
Wobej dwa njamóžaštej na raz pšec hyś, dokulž se wubójaštej, až mógli źiwe luźe jeju dobytki namakaś. 
Dolnoserbski report: Studentka Ana Šulcojc
Togo źěła jo było tak wjele, weto njejo było dosć lukratiwne.
Žedne z nich su se toś zawcasa starali, južo wuśěgnuli a swóje chromy wuglowej jamje pśedali.
Bjeršta ma głownje nadawk, něco mazane wótpóraś, něco zrownaś abo namazaś.
Žołte mórjo jo mě pó pódpołnocny źěl Pódzajtšochinskego mórja, nakšomnego mórja Śichego oceana.
Tak su Serby jaden faktor, wót kótaregož region móžo profitěrowaś, něco, na což jaden móžo a dejał natwariś za wuwiśe regiona.
Nowember Won se zachopijo ze suchym a dosć słyńcnym wjedrom, ale nocy su južo bejnje zymne.
W tom casu jo w cuzbje teke rusojsku rěc nawuknuł.
Slědny muž, kenž jo tam powědał serbski, jo južo zemrěł pśed 80 lětami.
Skóro wšykne družyny trajdy, ako wu nas na pólach rostu, smy wóseli w nazymje.
Pśeto źiśi worduju w źinsajšnem casu pśisamem jano wózone z awtom.
Ze wšymi rěcnymi njedostatkami a nutśikownym cwiblowanim, teke wótergi ze zwadami, smy jadnorje zachopili.
Rozkładujśo to pšosym tšochu bližej.
"Aby ja serbski wuknuła a se do serbskego žywjenja zažywiła, jo, aby pśez kšomu talarja glědała", dopomina se Susanne Hozyna.
Smy spokojom z tym, až pśecej wěcej firmow how zachopijo źěłaś.
How musym něnto na něco druge spšawnje pokazaś.
Lěbda wokoło 10 cołnarjow how gósći wózy.
Wjele pozitiwnjejšu situaciju jo wopisował Peter Horváth, zastupnik hungorskego ansambla Harruckern Táncegyüttes.
To jo był ten 150., a na njom su licyli 137 pórow fryjnych a ženjonych.
Po poł štunźe jo zastało prědne awto … Ně, njejo jěło do naju směra.
K tomu musy se karnikel wšednje nanejmjenjej styri góźiny wuganjaś móc. – Karnikle su gryzaki a nagryžu wšykno, na pśikład tapety a meble a se wě teke elektriske kable – toś źiwajśo na to!
Kašubska rěc jo jadnučki zawóstank słowjańskich pomorskich dialektow.
Z woknom wen glěda Ana Twarcowa, z wušej 90 lětami nejstarša Dešanaŕka a w młodych lětach sama jatšowna spiwaŕka.
Co a kak dejmy źinsa za to serbske źěłaś - to jo w tom rozgronje z Domowinskim pśedsedarjom našo pšašanje było.
Tek starjejše su to pleśenje wuproběrowali.
Weto jo nimska rěc za mnjo pśecej na prědku stojała, dokulaž wobswět jo nimski.
Na prědnem dnju wulěta su wóni woglědali město Chośebuz.
Kategorije ako »region«, kenž su pózdatnje materielnje k rozměśeju, bywaju na taki part wuslědk wobstawnje trajucego, historiski zrosćonego diskursa, kaž geograf Anssi Paasi pišo. [...] Wóni su za luźi jadna wót wjele móžnosćow – pódla rodowych rolow, nabóžniny, narodnosći atd. – swójo městno w źeń a wěcej kompleksnem, globalizěrowanem swěśe namakaś.
Młoge jo luźam pśeraźiła wó strowšej wašni zežywjenja.
Ně, swěcki njelubujo.
Zajtša jo sajźiło kafej z mlokom a marmeladu.
To jo była napšawdu rědna gósćina, kótaruž sobuźěłaśerje Rěcnego centruma Witaj su pśigótowali za pśedgódowne zmakanje familijow, we kótarychž se powěda ze źiśimi serbski.
Referent jo wjele pśikładow takich reliktowych mjenjow ze wšakich stronow a z literatury prezentěrował.
A ceło naprědku, to se wě, Fred Kaiser ako šołta a dalšne cłonki gmejnskeje rady.
Wóna jo tam, gaž se tebje derje njejźo, lěc chójźiš cesto namšu abo rědko, wóna jo wobstawnje tam.
Dagmar Roßbachowa: Woni se nejwěcej pšašaju za wuznamom serbskich mustrow, za tym, z cym jaja barwimy abo kaki rěd wužywamy pśi našom źěle.
A to njejsu za nas byli jano puste słowa.
Co su wuměnjenja a wuslědki serbskego stawiznopisa w drugej połojcy 20. stolěśa?
Wobźělenje na našom serbskem jatšownem marku ga zapłaśiju jajamólarje z jadnym swójich jajow.
Rostlina ma wjele póddružynow, kótarež aromatiski abo pó citronje wónjaju.
Až do źinsajšnego dnja to dopokažu nam tradicije, drastwy a rěc. „Slěpjańska wósada jo była twardnica serbstwa.
Naraz słyšym móju śeśenicu wótslědka groniś: »Co tak głupje glědaśo?
Kužda młodostna co hyś pó modernem trenźe woblacona na źěło.
Ta slědna jo zespominała zasłužby Rochy ako wucabnika, literata, casnikarja a pózwigowarja góspodaŕstwa w Turjeju.
Ten 3. nowember jo se Hochoski šołta wjelgin wjaselił.
Burski muzej we Wejsnej droze 26 we Słopišćach jo jadnučki muzej w Dolnych Błotach.
"Z toś teju małeju kupku smy póbyli na zajězdach w Francojskej, USA, Kanaźe, Špańskej, Pólskej, Ruskej, Běłoruskej a Ukrainje".
K domcykoju pśileśe módra sykorka, pólny wroblik a zelena zeba.
Michael Becker cyta
Birgit Kaufholdowa (Lěwica) buźo w měsćańskem parlamenśe.
Som se južo lěta dłujko cełu mań pśedstajenjow woglědała, wětšy źěl dwójcy.
Casy pśepšosujo Sorabija teke znate serbske spisowaśele na literarne wjacorki.
wudałej Pětš Janaš a Roland Marti załožył Frido Mětšk
Srjodu tyźeń jo se wótměła zgromaźina gmejnskich zastupnikow amta Bórkowy, tež młoge wobydlarje su pśibytne byli a sobu diskutěrowali.
How wóda jo rowno spadnuła.
We wójnskem casu som se za zranjone starał.
Daj mě se derje rozmysliś.
Na jawišću buźo kupka "Two Pieces" do reje graś.
Co sebje žycyśo za pśichod Serbow?
Naš serbski lud jo žywy južo połtera lěttysaca, jo wobchował swóju rěc teke w formje wšakorakich dialektow.
Nawězujom jano na epizody, kenž som how a tam dožywił.
Wušej togo su diskutěrowali dla spěšnego interneta.
Nalětny koncert
Kuždy dostanjo swójo balo.
Taki kórbik móžo byś rědny dar k jatšam, su pisali.
To su muske z Algeriskeje, kótarež su na mjazynarodnem folklornem swěźenju rejowali, a te su źinsa pśišli k nam do Dešna, aby se how zeznali z wejsańskim žywjenim a z tym serbskim.
Tak zni stare serbske pśisłowo.
Pótakem Wotrowska wósada trjeba Wašu pomoc.
Hyšći lětosa buźo ceły tyźeń wjelkam pósćony.
Na gładkej betonowej droze, napšawo a nalěwo chójce.
Wón jo źěl projekta "WOBRAZE KRAJINY.
Mójo wótegrono: Jo. – Pón sćo bóžko to nejwažnjejše zabyli: Wón jo kśěł!« Bejnje luto jo mě mójogo sobustudenta było.
Mimo togo pśedstaja toś ta drjowkojska wustajeńca teke wšakorake pśedmjaty a informacije wokoło regionalnych jatšownych nałogow.
Mjazy nimi som měł casy žednych gólcow ze slěpjańskich a picańskich stronow, kenž su rozměli a samo powědali pitśku serbski.
Wšykno zasej tak rědnje wobswětlone a te luźe na kjarchobje ze swětocnymi woblicami w śichem dopomnjeśu.
Pótom su z awtami do Źiwiz jěli a wótpołdnja tam camprowali.
Wóna jo do źiśownjow w Górnej a Dolnej Łužycy woglědała a na rozdźělne wuměnjenja bilingualnego kubłanja pokazała.
Bury lěbda su mógali tšawu sec abo seno źěłaś.
Wjele góźin, to kradu njewěm.
Śichy pětk jo źeń skjaržby.
Źo jo tegdy była ta wjelika serbska familija, ako my Serby comy byś?
Toś ten se pśi zdrjałosći do płoda pśetwórjujo, pśi comž se dalšne źěle kwiśonki mógu wobźělowaś.
Tencas jo wón se za kistowe gołubje starał.
By sebje žycał, až se wucba casy z někakim filmom abo drugimi móžnosćami wudopołnijo a pśegibujo.
Pśizamknjo se něnto faza doźěłanja.
Toś take pśigótuju Cerkwiske žeńske w pilnem źěle jatšownu sobotu wjacor.
Kradu pozitiwnje jo teke, až jo se starała za kwalitu serbšćiny w nakładnistwowych medijach a powšyknje w nakładnistwje.
Gosćeńc abo kjarcmu su ga w Trjebinje w Domowinskej župje Běła Woda/Niska južo pśecej měli.
A ten teliko pśikazujo, až cłowjek wšak měni: śěžka słužba pla wójakow jo źe hyšći lažčejša.
Su to byli kśickowe wušywanki, źěrkate wušywanki a brjažki.
Ale ten pasujo na markgrobu Gera a lěto 939. 
Naraz klapjo něco do wokna.
Šulske źiśi se wuběźuju w serbskej rěcy
Tak wupleśo kłobyk ze słomy a z masažu ako myto jo teke wón spokojom.
Pśi tej góźbje jo Werner Měškank w nadawku chóśebuskego Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi z.
Tež tu wěrnosć buźośo zgóniś: Luźe źarže a wuwołaju njegluku pśecej wětšu, ako we pšawźe jo. 
To Madlena dowiźijo.
Lorenz Pawlik (Paulick) jo wótrył prědne kśidło a Jeremy Krüger to druge.
Chto jo jim to pjacenje a warjenje wucył? Mariana Worakowa z Dešna, Lowiza Rańškowa z Depska a Johanna Pontowa z Drjenowa – tśi znate žeńske, ako znaju serbsku rěc wót doma.
Gaž stary nan jo dwě štunźe zasobu za pisańskim blidom sejźeł, jo wón stanuł a na chylku do gumna šeł.
Wóna jo źowka chódoty!
Rownjańske wejsne źiwadło jo za nich grało powěsći ze starych casow.
Zacwiblowany cłowjek njama casa, dłujko pśemysliś.
Rostliny twórje swójski swět znutśika domena žywych byśow ze celowym jědrom a celoweju membranu .
Comy Wam how ideje pósrědniś, kak źiśi by mógali se ze šćotkami a bjerštami zaběraś a kak by se za spěchowanje rěcy zasajźiś dali.
Což nastupa to rozgrono serbskich zastupnikow z ministaŕku za kubłanje Brittu Ernstoweju pónjeźele tyźeń, jo něnto teke ministaŕka sama swóje myslenja k njomu zjawiła.
Mamy nowego biskupa
Wjelgin pózdźej smy domoj pśišli.
Gaž mě napšawdu lubo maš, daj mě hyś.«
Ale mam pśistup k familijowemu spomnjeśeju, kenž slědy serbskego derbstwa wobchowa.
Wejsna młoźina ma dobre mě w gmejnje, to nam wobkšuśijo šołtowka Erna Koppermannowa.
Co su źiśi nahandali na kompaktnem kursu? W Casniku smy južo pisali wó źiwadłowem workshopje za źiśi w casu kompaktnego kursa Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
A ta powěsć jo była ten źeń ta nejwažnjejša: Až do kóńca septembra co EKZ wšykno na blido połožyś.
Možośo snaź k tomu někotare konkretne pśikłady mjenowaś?
Po namšy, we sakristaji jo wumjatował Kitoju: »Ty grěšnik, žrějoš swěte wino, kenž jo za Bože blido!
Ja gronjach: Mója noga jo se hobsunuła, ale twója gnada, Kněžo, mě źaržašo.
Słyńco se pśedobywa pśez gustu kurjawu.
How su luźe pśiwjadli swóje kónje.
Buźo se něnto inwestor skóńcnje rozsuźiś? Šyroka a mócna diskusija wó tom, co buźo z tym wjelikim njerěšnym flakom wósrjejź města, źo dalej.
Krawc raz gronił.
Gaž su suche wětšy duli z pódzajtša, jo Krabat jim wěchu stajał, a gaž jo wjelika górcota a suchota była, jo Krabat pśiwołał njewjedrowe mrokawy a jim pśikazał, aby se rozpušćili nad łacneju rolu a mjod a mloko chrapotali.
Šotiska lažy na pódpołnocnym źělu kupy Wjelika Britaniska a ma teke cełu mań mjeńšych kup w Atlantiskem oceanje.
Starjejšym, ako njekśě swóje źiśi do serbskeje kupki pósłaś, jo pśiraźiła: „Nejwažnjejše jo, až źiśi gronje, až to wuknjenje serbskeje rěcy napórajo jim wjelike wjasele.
To se wě, tužyca dej byś a teke gdyžlem melancholija.
To se wam mało pjenjez zda?
Po 4 49.t.
Ako serbska žeńska a Domowinaŕka, roźona we Prjawozu we Plowcyc serbskem domje, bydli wóna wót lěta 1998 we Wjelikich Dobrynjach.
Pśednoski budu se zaběraś z pšawami, kótaryž su tencas měli słowjańske žeńske, a to pśirownujucy z pšawami nimskich žeńskich.
Wona jo se pśed krotkim z wjelikeju procu restawrěrowała.
Dokulaž jo wóstudno, cełe wótpołdnjo doma sejźeś, se Kito rozsuźijo, z pśijaśelom na łuce balo kopaś.
Źo wó akceptancu serbskeje rěcy teke w zjawnosći.
Pśeto źinsa jo se wam humóžnik naroźił, kótaryž jo kristus, ten kněz, w dabitowem měsće.
Jatšy w muzeju
Kuždy region ma pótakem swóje stawizny a swóju identitu.
Wotśišćijomy tudy w Casniku dwa z jogo listow na B.
Dobre rozpšawjenje pak wuwažone jo, co wopytowaś zwiski a kontekst.
Teke postowe kórty z rozglědom na Meran a wokolne wusoke Tyrolske Alpy su pód- la.
Źiśi medijowu seś pśejěsno zeznaju.
Wón jo to wójowanje Rogowarjow nawjedował a jo wótwórił knigłowu premjeru 7. oktobra w gósćeńcu "Hornoer Krug".
Zarědowaŕka buźo rěcna šula, ceptaŕka Franciska Albertowa (wóna jo w Lipsku sorabistiku študěrowała).
Lětosna noc powěsćow ma taki tužny kóńc tšojenja, až serbske luźe nejskerjej južo něnto póžedajucy cakaju na – naźejucy glucnjejše – dalejwjeźenje pśiduce lěto.
Wšak wordujo jich pšawa źiśownja we Hochozy saněrowana, 6. awgusta dej zasej byś wótwórjony wótnowjony chrom.
Młodostne su se zmakali pśi cerkwi a su maršěrowali až do městna swěźenja.
Gaž něco někomu se njespódoba, pón se to ned wuměnijo.
To pokažo luźam w Dolnej Łužycy, až rěc jo gódna, a to mócujo a skoboźi luźi, kótarež serbske powědaju“, jo lawreatka groniła we rozgronje z Casnikom.
Jano, nan, bogalka wuzdu sobu njepśedajśo, howac pśinjasośo mě do njegluki a ja njamógu se k wam wěcej wrośiś ako waš syn Krabat!«
K njomu mógali pśistupiś luźe z wokolnych stronow wót Grodka až ku górnołužyskim Malešecam: chronisty, slěźarje regionalne historije, wejsne towaristwa, kaž teke gmejny. „Strony pósporomje Sprjewicow su doněnta ryjnje pśeslěźone.
Załožyli su how muzejowniki teke burske gumnyško ze wšakimi rostlinkami a zelami ludoweje mediciny.
Serbski lazowaś ale njamóžo.
Lěc ju źinsa někomu dari?
Snaź njeby rybarje take rozměśe namakali, gaby Domowina jim tak mócnje njepomogała.
Lětosa, ako ateliery su se akle w oktobrje wótwórili, pó pśesunjenju termina dla korony, su musali wjele togo tšuś, což wacej jo normalne było.
Mjaztym jo to dospołnje domesticěrowana ptaškowa družyna a jano mě togo ptaška pokazujo hyšći na jogo staru domownju.
Pśez to, až bu połrelief někotare raze pśemólowany, aby barwojty wobraz zasej rědnjejšy wuglědał, njejo pěskowcowy kamjeń mógał wěcej "dychaś".
Manfred Kupetz jo chwalił, až how katolska Pólska a ewangelska Nimska pśiźotej bližej.
Pór wósadow jo to wótpokazało.
Lucknow jo głowne město zwězkowego stata Uttar Pradesh w Indiskej.
Kelnaŕ njejo to wěźeł.
Basleńske pśiraźenje Swěcnik ze słonego śěsta starstwo: wót 5 lět stopjeń śěžkosći: srjejźny Pśigótowanje słonego śěsta: Trjebaśo: 1 źěl soli 2 źěla muki šklu plastowu tutu Změšajśo sol a muku.
Druge naju zmakanje jo źe było pśipadne, ale za móju powołańsku drogu bejnje wuznamne.
Z tšawy rosćo kopicka bruneje zemje.
"My jěźomy domoj z połnym koferom idejow a buźomy we pśedsedaŕstwje našo drogowanje do Dolneje Łužyce kradu wugódnosćiś.
Jo-lic se góle wopaki pógibowało, wołajśo jo z mjenim.
Po tom až smy we łońskem finalu pśeśiwo mustwoju Serbskego domu Budyšyn z jano małučko felujucymi dypkami za prědne městno zejgrali, smy kśěli tenraz se wě rewanžu.
Krabat jo se myslił, až hyšći bejnje wjele kšasnych guslowanjow a mudrosćow se chowa w koraktorje, tych prastarych knigłach z carnymi łopjenami a běłym pismom, do kótarychž njejo dał młynik nikomu póglědnuś.
Wót toś togo albuma se sta wósebnje spiw "Zunea-Zunea" hit.
Źinsa bydlitej z familiju w pódwjacornej Nimskej.
Dalšnu až pśed krotkim hyšći »spijucu« rěc namakajomy w susedstwje Latgalskeje.
* 1951, póchada z Kósobuza, bydli na Lipjem, źěła licho na pólu kultury a turizma
Mała ironija to jo, groni jeje mama Susanne: "Som roźona Picanaŕka, mója stara mama jo Serbowka z Gołkojc.
A malsnje jo wobydlaŕstwo namakało wótpowědujuce pomjenjenje: "Cerwjeny Nil".
Na jěšnicki tencas nicht myslił njejo a skibku suchego klěba smy jano rědko měli.
Witaj-program jo ta prědna a pšawa kšoceń, ale musy se radikalnje rozšyriś na ten wuškowny źěł šulskego systema.
Jano kanja (Weihe) njejo pomagała.
Njeźelu, 9. februara, změju 130. jubilejny zapust.
Na pólskem boce wabi Babina – stare pódkopki a wuglowe jamy.
Źinsa pak som něco drugego dožywił.
Mójo źěło w źiśowni jo we mnjo wubuźiło zajm se wěcej ze serbskimi nałogami zaběraś.
Wóni ju šminkuju, ju pyšnje a ju ako symbol zymy spaluju.
Pótom smy, to se wě, teke souveniry – znate lokalne produkty – nakupowali.
Pśipódla gronjone: Źinsa (stwórtk) buźo k tej temje Serbske blido z Maksimilianom Hasackim – glědajśo do zapiska terminow na 7. boce!
To se wě, až njejsmy nic jano balokopanje měli.
A teke za lěpše wugótowanje tradiciskeje śpy we gmejnskej wjažy su źěł tych pjenjez nałožyli.
Toś woglědajo Pratyja lětosa do teje jsy blisko Chóśebuza, kótaruž jo Město južo 1993 sebje pśilipnuło.
Měnim, až politikarje wobchadaju ze mnu njespšawnje.
Stary kamjeń jo napórany wót masiwnego pěskowca (Sandstein), plata z napismom jo marmorowa.
A dokulaž ga wěmy, až co ryba plěś, njejsmy to piwko abo głažk wina k tomu zabyli.
Robinson se togodla wubója, až jo łoź snaź rubjažnikojska.
Ja som Šabalungi.
Weto jo nejwěcej napismow estniskich, pó mójom měnjenju za spěchowanje narodnego wědobnja.
Zwiń swój głos kaž tšubała a zapowědaj mójomu ludoju jogo pśestupjenje.
To jo naslědku teke k tomu wjadło, až su wšykne frakcije w měsćańskem parlamenśe naraźili a pominali "Aktualnu góźinu" k tomu.
A se zagronijo: »How źe nichten njejo, kótaregož mógła se pšašaš.
Mimo togo su teke Marlies Šmolcynu pśejěsno zgubili, wóna jim kradu felujo.
W lodach, wósebnje w tych wětšych, pak kšuśe na to glědaju.
Lěto abo dwě lěśe jo to derje tak běžało, ale pótom su te pjenjeze byli wše.
Wón teke hyšći někotare raze pśeśiwo nich stśěli a pón se minu.
W Lubnju su nakładli 1.500 kg sena do stoga
Do takich myslow zanurjona pórucyjo mě pśi rozejźenju kněz profesor z Pódstupima ruku z pśispomnjeśim, až co hyšći woglědaś do Wjerbna.
Hatzfeldojc Josephine a Androkojc Aileen-Luise stej tykańc pśedawałej.
Terrence Alan "Terry" Crews jo US-amerikański komikaŕ, spisowaśel a grajaŕ.
Źowća a gólcy z Borkojskeje šule - a to te starše - su lětosa byli te prědne w cełej Dolnej Łužycy, kenž su se měli pó toś tam starem nałogu.
Směju se wóni wupóžycyś?
To buźo srjodu, 19. maj, zeger 13.00 we twarjenju Ludoweje solidarity na Elisabeth-Wolfowej-droze 41.
Pósporomje wjelich kupowarjow ze Slěpego a wokolnosći jo wjele gósći pśišło z Běłeje Wódy, susednego wokrejsa Sprjewja–Nysa a teke pśijaśele Rowniskich z Mósta.
Jason Alexander jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Naše cytarje to derje wěźe.
Tak su wóni šćitane pśed wusokeju wódu.
Fryco Latk w Nowej Jsy pla Picnja (125. narodny źeń) – wuznamny mólaŕ a ilustrator, ako jadnučki Dolnoserb wót 1923 cłonk prědnego serbskego wuměłskego towaristwa w Budyšynje, pó nowozałoženju 1948 cłonk Koła serbskich twórjecych wuměłcow, jaden z prědnych comic-kreslarjow w Nimskej
Pytaju nejrědnjejše jatšowne jajo
Maśo-lic hortowe źiśi w swójej źiśowni, by był pśistup k internetoju raźobny.
Dla cogo sćo se k tomu rozsuźili?
Ako jo 1775 wjeliki wogeń we Zaspach garował, njejo ten dwór hyšći wobstojał.
"W septemberje jo firma z Krušwice zachopiła groble ryś a kable a rory kłasć, jo gronił šołta Bork.
W prědnych lětach jo how wob źeń źaseś busow k wobjedoju pówustało.
We wšednem žywjenju Łužyce a Łužycanarjow zda se, až to serbske njeeksistěrujo a kubłanje za wuwijanje serbskego sebjewědobnja njedosega.
Kacka wuwalujo wócy, ako ten rědny, módry banśik ze zwónaškom wiźi!
"Wěcej spódobne jo to se wě w kjarcmje za blidom".
Pós 8,26–39 * 1 Pětš 1,17–21
Se wě, až jo ten zec pśi tom młogi raz dokusow šeł.
Wucynijomy z nimi, kak daloko směju sami hyś.
Lětosa w nowembrje Serbski Sokoł, sportowe towaristwo w Górnej Łužycy, swój 100. jubilej załoženja swěśi.
A Mandy, Martina a Julia z Janšojc — wšykne w serbskej drastwje — su pśistajili, až znaju južo Janšojskego boga, a wěźe teke, chto se lětosa za nim chowa.
Pódla budu pěśo rejtarje a jadnasćo źowćow.
To jo śěžke domapytanje za luźe a skót. (...) Chwalony buźi ten Kněz teke za něntejšny žurny cas!
Take pśedewześe jo pla młogich Chośebuzarjow twardu kritiku wuwołało.
Faraŕka Katharina Köhlerowa z Dešna jo se ned pšašała, co cyniś, aby luźe za sebje to myslenje pśiwzeli, až serbska rěc jo wažna.
Tudejšny chor jo lětosa južo 165 lět stary, a z tym słuša wón k tym nejstaršym w našych stronach.
Taka mała?
Płody toś teje rostliny se ako sad wužywaju, ale se njegóźi chowaś.
Wjele wěcej luźi pak tam serbski wumějo.
Dla korona-pandemije a zastojnskich póstajenjow za zagaśenje korona-wirusa njamógu se pśewjasć w lěśe 2021 žedne ptaškoswajźbaŕske programy Serbskego ludowego ansambla.
Polewance w butrje wupšažone guski abo topjeńki pśidaś.
Prědny adwent
Gaž muzika zagrajo: majske nałogi w muzice
Kito Šwjela jo ako redaktor wóstał konserwatiwny – tak ako jogo pśedchadniki – a jo aktiwnje pódpěrał politiku pšuskego krala, kanclarja Bismarcka a konserwatiwnych pšuskich kněžkow.
Jadna z wjednistwa młoźinskego kluba jo 20lětna Anja Bostelmannojc.
Ma lubjej płodne, pśepušćate zemje.
Fridolin jo nejskludnjejšy a jo Noriny lubick.
Tema jo było rejowanje.
Stanuch, zaswěśich lampu a pytach za tym njeměrnikom.
Drastwa jo jasne póznaśe k serbskej identiśe, k rěcy, k wěrje, ku kulturje, k swójim stawiznam.
Snaź se źiwaśo, co „miki“ su.
Sobotu a njeźelu Ingrid Hantškowa z Turjeja w Gubinskem wokrejsu něnto w lěśojskem casu njeznajo.
Twarjaŕ orgelow Dirk Redies buźo powědaś wó stawiznach picańskich orgelow a pśedstajijo jich wšake zukowe wariacije.
Rownož jo to bejna licba, ga weto su škódy, ako źiwjaki su buram na myšyńskem a bobojskem napórali, wjelike.
Za nawuknjenje rěcy abo rewitalizaciju jo trjebna sćerpliwosć a wutrajnosć.
To som gano wulicował konfirmandam: To górjejbranje jo było rědny swěźeń, z darami, z gósćimi a dobreju jězu.
Cytarje, ako kśě drugim knigły naraźiś, su nadalej witane, nam pisaś.
Toś sebje groni: »Źins jogo njekrydnjom.«
No, pón napinaj se, aby mej mógałej gromaźe rejowaś.
Torsten Mak jo ga gódnośił, až Kazń za pśizwólenje k uniwersitam wót 2018 njejo pšawje społnjona.
Wót wšogo zachopjeńka su byli wusko zwězane z Domowinu a drugimi serbskimi chorami.
Hyšći 1950 su luźe w Nimskej wudawali 50 % myta za jězu, źinsa wudawaju jano hyšći 9 %.
Zajźonu njeźelu su ceły źeń na jawišću w Bramborskej hali pokazowali rědny kulturny program.
Wjelgin kritizěrowało jo se, až wokoło 20 % młodych luźi njama wótzamknjone gótowe pówołańske wukubłanje.
Tak źiwnje ako to klincy, rěc pótrjefjecy jo dał napšawdu titel Šolochowych knigłow póstarcenje, se dłymjej z našeju rěcu zaběraś a dokradnjej za wóznamom a trjebanim wšakich słowow glědaś.
To su byli zwětšego luźe ze serbskich jsow.
BILDER EINER LANDSCHAFT.
Kněžo, spominaj źe na swój zwěstk z nami a njedaj jomu pśestaś.
Ale młogi jo interpretěrował to mě pó słowje a jo se pśi tom myslił na głod a brachujucy klěb.
Jolic pak cośo pśirodny póglěd, wužywajśo larik, kótaryž wjedrowe wobstojnosći derje znjaso a pó casu šeru barwu dostanjo.
Ale pšawe dojśe jo kumšt za sebje.
Žywa wósada dajo se jano w zgromadnem źěle wugótowaś.
Swětkowne pónjeźele buźo pó tradiciji zasej Nimski źeń młynow.
Hellmuth Henneberg wót rbb: „Wy dejśo z głosom póžedaś, až cośo serbski grajny film měś“
Pón som se mysliła: Gaž som juž raz na drugem kóńcu swěta, ga mógu tam teke ned dowol gótowaś.
A gaž se dogroniju, až kśě se tam zmakaś, pón njegronje "w kjarcmje", ale gronje "pla Lieschen".
A na ten part wjeźo Hauke Bartels źělny projekt za koncepciju a zwopšawdnjenje digitalneje dolnoserbskeje biblioteki.
Nakupowaś w Pekingu jo było mjenjej pśijazne, rjapot jo był tšašny na drogach.
swětego Jana
Gaž to pótakem hyšći chylku trajo až do pśiducego koncerta, pón maśo něnt móžnosć, na muziku kupki KULA BULA w dobrej śpě słuchaś.
Pśicyna jo była, jo groniła Jana Krügerowa wót SLA, až tenraz jo Hais był powědaŕ.
Změnijo se to? Wótegrono jo było negatiwne: "Zeleznica njejo dostała skazanje wót kraja, toś tu kólej optiměrowaś.
Organizatorka Franciska Albertowa jo wulicowała wó swójej zagórjetosći za pógibowanje w zymskej krajinje, pak na sněgakach, pak na šuflitach.
Woni ga teke — stare a młode — gromaźe nałog camprowanja woplěwaju, a to z reju za tym a někak tyźeń pózdźej, z jajoweju jězu.
Wušej 50 lět stej byłej glucnej gromaźe žywej – z lěta 1972 pón w Darbnje.
KG" pśedała, jo prědny kšac scynjony, aby tam něco "se stało".
My njewiźimy źinsa wěcej žedne źiwe góle a łuki, pśirodne tšmjenje a błota.
To jo "gelnišk" ptaškow, ako su swěśili swajźbu sroki a garony.
Teke źěłowe case a familijowa situacija (na pśikład źělone starjejše) se wustatkuju na to.
Fachowy material "Insekty a pawki" z pisanymi fotami za źěło w źiśowni a zakładnej šuli móžośo se skazaś w Rěcnem centrumje WITAJ.
Serbska muzika jo něco wósebnego.
Wótpowědna temperatura a kwalita wódy a doźaržanje hygieny stoje teke pśi źaržanju rybcyckow na prědnem městnje.
To nejwažnjejše, což su se tam woglědali, jo něgajšna historiska twardnica "Twierdza Kostrzyn", wót kótarejež pak su jano někake zbytki a rozwaliny wušej wóstali.
Dešćowy cas trajo wót apryla až do nowembra.
Ziśam su bitowali swójsku źěłaŕnicku, źož su wuknuli serbske mustry.
Krabatryba jo se suwnuł malsnje do banje a se tam pśetwórił do złotego pjeršćenja.
Gałuzy dejali bocne gałuzki měś, pśeto cośo sebje tam tek mjeńše wěcy spowjesaś, a górjejce a dołojce tłuste dosć byś, aby je mógali na ramiku pśišrubowaś.
Młogim luźam jo z takim do žywjenja pomagał.
26. maja se wuzwólijo teke we wokrejsu SPN nowy wokrejsny sejm, a ten buźo wěsće tšochu hynac wuglědaś ako ten w legislaturnej perioźe 2014 do 2019. Na pósejźenju wokrejsnego sejma 10. apryla, ako jo było nejskerjej to slědne za něntejšny wokrejsny parlament, su krotko slědk glědali na slědnych 5 lět.
Snaź jo to wšo było ze systemom wumyslone.
Ingrid Hustetowa jo take knigły z krotkeju prozu zestajiła, a w młogich su awtory pokazali na wšakoraki part na problemy a śěžkosći w DDR, su se gronili wěrnosći.
Kšuški bu syre jěźone abo k mězdze abo kompotoju pśeźěłane.
Zgónijomy, kak ptaški wuglědaju, co žeru a źo su žywe.
Pśez to jo aktiwita jeje towaristwa na komunicěrowanje pśez wejsny flyer wobgranicowana.
Coš-lic sam za sebje pór pjenježkow nawikowaś, musyš sebje drugu wóru za pśedań pśigótowaś.« Hyšći njewěźecy, co wón co, rozkładujo mě slědujuce: »Juž něga su na mark jěduce wejsanarje měsćanarjam pśigótowane łucywo pśedawali.
Kuždemu se zda jogo droga pšawa byś; ale Kněz huzgónjujo hutšoby.
W Lubinje eksistěrujo jano jadna rěcyna wótnoga Sprjewi.
"Nowe cele a nadawki zagronitych za nastupnosći Serbow w serbskem sedleńskem rumje Bramborskeje" se wam pśedstajiju stwórtk, 23. januara, wót zeger 17:00 až zeger 18:30 w Serbskem domje.
Nowa jama źo pótom nanejmjenjej wót how až tam.
Tam wóstań stojecy!
Na taki part comy buźiś a kšuśiś dowěru do pśichoda Serbow.
Prědny raz pó zawjeźenju pósćenja Maćicnych mytow su se kandidatki a kandidaty we wšych tśich kategorijach pśizjawili.
Jaden kamjeń jo był pśełamany, jen su pśilipali.
Buźośo źěło Serbskego sejma priwatnje dalej pśeslědowaś? Kak źo pó studiumje za Was dalej? Kak konkretnje źo pó studiumje za mnjo dalej, to hyšći njewěm.
Wutwaŕ regeneratiwnych energijow rowno njeběžy.
Serbske wejsanarje pak su wóstali ewangelske, a chójźili wóttychměst namšu do susednego Syjka.
Kijašk jo rowny a wjelgin roznogaśowany.
pětk, 25. decembra /zymskego
Zawěsće buźo tak, až wobkněženje serbskeje fonetiki buźo teke we pśichoźe njejadnake – kuždy buźo indiwiduelnje za swójim pśemóženim wuknuś.
Starki Pettson glěda zamyslony na kury.
Źeń a noc plapoco, ale žednje źibaty głos njekrydnjo.
Wón jo raz měł tśi pšuty a powěsć wulicujo, až tej dwa hyšći žywej pšuta stojtej za zalubowany pórik.
Krüger njejo měł za to personal.
Wrobel nalodujo swój cołn z tryflami a wjasłujo ku kacce.
NC: Gdy budu śišćane dolnoserbske perikopy?
Tam jo jim wójak pśiraźił: Źiśo do Barlinja! Tam jo fronta hyšći wótcynjona, móžośo hyšći Amerikanarjam, pšec wót Rusow.
Gaž pśidajomy hyšći do drobnego rozkšajane jabłuko a tšošku strětego kśěna, mamy strowe, na witaminach bogate piśe.
Theresa Weißojc, Vannessa Kunzojc, Claudia Janitzojc, Richard Banusch, Tobias Drogan a Maks Hartmann to su, a k tomu pśiźo hyšći Yves Schieber z 2. rědownje.
Gmejnska rada mósćańskeje gmejny ma wobmyslenja pśeśiwo nowej spalaŕni wótpadankow, kótaruž co LEAG pódla janšojskeje elektraŕnje twariś.
Jogo nejrědnjejše wulicowańka a basni ga jo teke zwězała do zajmnych kniglickow.
Maksa Grěšeńca njejo wóna wiźeła, jo mě na mójo prědne pšašanje wótegroniła, »Ale, až jo wón how ducy, to jo se juž wokoło powědało.«
K tomu su źiśi pomagali pśi warjenju typiskich burskich jězow, kótarež su se mógali se wě pón zjěsć.
Pětš wzejo talaŕ a donjaso jen doprědka do kuchnje.
Comy tek spominaś na złamki w spomnjeśu, až pśisłušniki słowjańskego luda w Nimskeje w 20. stolěśu su dožywili: W nacionalsocializmje jo wóna měła zakaz wugbanja pówołanja a 1941 samo zakaz pśebywanja we kněžaŕstwowych wobceŕkach Frankobrod a Drježdźany-Budyšyn.
Wjeliki problem jo był pśez lětźasetki nadpadowanje z wjelkom.
Ako młoźeńc jo kśěł wuknuś pla jadnogo rucnikarja w Chóśebuzu, to pšawe tšuganje jo se pón pśiswójł w znatem Seifenje w Rudnych górinach (Erzgebirge).
Pśi Huronskem jazorje laže města Saginaw a Bay City w Zjadnośonych statach a Sarnia w Kanaźe.
Jezus pak pśimje jogo za ruku a zwignu jogo górjej, a wón stanu.
Měj swójo wjasele na Knězu, ten buźo śi dawaś, což twója hutšoba póžeda.
Wulět do Dolnych Błotow a dalej
sobotu, 19. decembra /zymskego
Take něco grozy nam něnto w Dolnej Łužycy.
Doma smy měli pó wójnje rowno jadnu suchu krowku a - teke to jo wót wěrnosći wěrno - jano dwě kokošy, gus a kacku.
Pittkunings jo zaprědka se dopomnjeł, kak jo Źilku "wótekšył".
Annamarie-polka na kóńcu serbskego swěźenja łoni.
Chylku pózdźej jo dalej šło, smy na łoźi ducy byli pó Sprjewi.
Tyźeń stwórtk jo se zmakał fachowy krejz Witaj-ceptarjow zakładnych šulow w Bramborskej, a wóni su se na to dojadnali, až jo trjebne, Witajprojekt teke we wušej šuli dalej wjasć.
– Póglěd do Nowego Casnika
Z lěta 1995 statkujucy wědomnostny institut jo južo bejnje wjele naźěłał: Po kodifikaciji teje regionalneje rěcy jo se 2002 wudał prědny słownik z 15 000 słowami.
Studija jo dopokazała, až prědne rolnikarje, kótarež su z Anatolskeje pśed 9.000 lětami wujšli a rozšyrili rolnikaŕstwo, mjazy drugim w Europje, njejsu pśiśěgnuli do połdnjoweje Azije.
To wótegrono njejo śěžke – bźez mójogo bratša njeby mógał zewšym toś ten pśinosk napisaś.
Zagreb jo głowne město a stolica Chorwatskeje.
Wjacory z graśami budu a kurse w rucnem źěle.
Bóžko pak jo tak, až se wóni pśemało zaběraju ze serbskeju rěcu a ze serbskeju historiju.
To ma wšykno swójo pšawo.
Program za cełu familiju: [...]
Za powěsću ministaŕstwa stoj za njen 180.000 euro na dwě lěśe k dispoziciji.
W Rumuńskej, Pólskej, Słowakskej, Českej, Serbiskej a na Ukrainje, to groni w centralnej a pódzajtšnej Europje.
How mógu se zastupniki medijow a, to se wě, teke wobydlarje informěrowaś wó pozicijach we wobyma krajoma a wó aktualnem stawje jadnarjow.
Hanzo Wylem-Kell z Huštanja, kótaryž jo se teke wó to město pilnował, jo se tam zjawnje na pśistajenju Rjelcyneje póstarcył a sam se ako lěpšy kandidat prezentěrował.
Aby se to zasej pólěpšyło, trjebatej wónej zgromadne městno, se z nimi zaběraś.
Slobraki su póchadali z lěta 1010. Drugi rogojski wobydlaŕ jo namakał bronzowy sekerc w wusokej kwaliśe.
»Kak stara jo była?«
Po dłujkem rědnem lěśu, źož wšo kwiśo a se zeleni, smy měli lětosa teke rědnu nazymu, ze słyńcom a ze śopłotu.
Stało se pak nic njejo – su gronili, až maju w Bramborskej druge wažnjejše priority na tom pólu.
To jo było rědne serbske blido, snaź rědnjejše ako wšykne druge dotychměst!
Dejm how dwě piwje wupiś a źaseśich doma byś, abo dejm źaseś piwow piś a dweju doma byś?”
Wěmy ale, až financielne śěžkosći změjomy.
Naraz jo plack se swójeju pśijaśelowu sromał.
Chwataś by dejali pśi tom, pśeto nowy wokrejs Zgórjelc trjeba za wšo swójo cynjenje na serbskem pólu płaśecy dokument z jasnymi słowami.
Wjelike wjasele jo mě napórało sobustatkowanje we chorje“.
Kněz hobrośi se k Israeloju dla swójogo zluba z Habrahamom, Izakom a Jakubom a njekśěšo jich kazyś, a wón jich njejo zastarcył wót swójogo hoblica až na tu góźinu.
Ten rědny nałog dej wostaś — su wšykne we jsy měnjece.
„Wrota“ ku kupje Rujany su hanseatiske město Stralsund.
Rozměś to njamógu!
Benedikt Dyrlich, šefredaktor Serbskich Nowin, jo pśedstajił swóju baseń „Za Minu Witkojc“ w tśich rěcach.
Wóni wudachu se togodla ze sekerami na źěło.
Ilustracije su wót Gudrun Lenzoweje.
Krak! sta se na raz na łoźi. 
Samo hyšći pón, gaž wustrowjenje jo skerjej njewěrjobne. »Ale wumějoš-li něco«, pótom jo wustrowjenje móžne.
Ta jo móju tšachośiwu dušu ned změrowała.
Bójm se, bójm se zwitych puśow, zwitych puśow gwězdoweje źiwizny.
Pśipomnjeśe: Fotografije su nastali w lěśu, kóńc awgusta Gaž maju pacienty na njeźelach a na wótpołdnjach swój lichy cas, njemuse ten cas jano pśepóraś w měsće, ale mógu se "wuleśeś" do bliskich stronow a tšochu dalej.
Pśeto nic kuždy ma teliko pjenjez, aby nowe abo trjebane awto ned zapłaśił.
Dalšne su byli měnjece, až serbska rěc za jich rucnikaŕstwo lěbda rolu grajo.
"Bóžko jo dało w DDR jano mało móžnosćow".
Tež běšo z rukoma tšawy wóttergał a sušył a tak mějašo seno: to znosy do swójeje jamy a scyni sebje póstolu a něto móžašo zasej w nocy lažaś kaž luźe, njetrjebašo wěcej na bomje spaś kaž ptaški. 
Gaž někomu mjazy wami na mudrosći brachujo, ten pšos Boga, kótaryž wšyknym dawa bogaśe a njehujśpiwa, ga se tomu ju dajo.
Prědne rozgrono šołtowki z Chośebuskim amtom za drogowaŕ jo k tomu było ten tyźeń.
Twarimy se muzikowe Muzikowe instrumenty móžośo se cele lažko sami wubasliś.
Jo pak chójźił teke na cytanja fyziki, chemije a botaniki.
Su sami zezběrali pjenjeze za pśikusk.
W městašku Herrenberg blisko Stuttgarta su Žylojske južo derje znate.
Tak jo Jurij Koch wó tom wulicował, kak jo do Chośebuza pśišeł a až ma něnto dwě domowni: swóje rodne Hórki a Chośebuz, źož něnto wušej 50 lět žywy jo.
»Dajo zmakanja, kenž njezabydnjoš.«
Pód titelom »Na pólach a łukach« su wujšli w Ludowem nakładnistwje wobrazowe knigły z twardeje papy, kótarež jo Kěta Wunderowa z nimšćiny do dolnoserbšćiny pśełožyła.
"Jatšowny kórbik to njebuźo.
To jo wjelgin dobra wěc, a ja cu lětosa teke w dalšnych jsach luźi dobyś, kenž knigły ze serbskego nakładnistwa pśedawaju, a to pśez cełe lěto.
Huznajśo, až ten Kněz Bog jo.
To su teke pominali za serbsku pśězu w Dolnej Łužycy.
Za rolnikaŕstwo jo toś to lěto katastrofalne.
W bliskosći zleśiju někotare źiwe kacki.
Togodla jo jomu nan pla pjakarja mlokowu gusku kupił.
A to zasej jo teke rozměś.
Jadno góle se wuzwólujo ako wjelk a stupa na jaden bok grajnego póla, wšykne druge źiśi stoje na napśeśiwnem boku.
Sta waze, talarje a keramiki ze cełego swěta daju se how w trajnej wustajeńcy wobźiwowaś.
Te pśiglědarje ze jsy su za wětšy źěł ten ceły rěd hyšći sami póznali we młodych lětach na swójom dwórje, mjazy drugim Anica Handrowa (Handrow).
Wustup jo teke pśedwiźony za juliju w Rózborku.
Za to pśedwiźe załožbowe směrnice institucionelne spěchowanje źěła a wobgóspodarjenja.
Za kafejpiśe pótom su žeńske pilnje pjakli blachowe tykańce, Christine Adamowa jo samo pśigótowała twarožkowy tykańc.
Ten bogi grěšnik jo był wobjadny a spokojom a jo se dał na drogu.
Harcke jo dalej pódšmarnuła, až su ekstra za komuny program za komunalne inwesticije na drogu spórali, tam stoj hundert milionow za rowno take komunalne nadawki k dispoziciji.
Serbske źowća a žeńske ga su se w domacnem źěle derje wuznali a su pilne a wósebnje cyste byli.
Juro: „To běšo derje zasej złoto.“
Na toflach stoj, až jo cuzym pśistup zakazany.
A te wót drugich rědownjow budu teke glědaś a pótom wšykno dokradnje wugódnośiś: Chto jo kak wuglědał, co jo gronił a tak dalej.
Zgromadnje wobglědujomy něnto ptaški, kenž se na bomach abo hynźi za wótlět do śopłych krajow gromaźe.
Seśelnice w serbskej drastwje su słušali někotare lěta k typiskim motiwam na droze Pód lipami.
Ale nuza sebje sama swóje pšawa cyni!« A wón jo krala napominał, aby sebje złoty bublin wót kabata wótrył, a z tym bublinom jo Krabat swóju bušku natykał a jo z njeju pśez ramje mimo glědanja a cilowanja naslědk stśělił.
Nerwy luźi su w slědnem casu byli napněte.
Pśez Alasku a Pódpołnocne mórjo se wrośijomy do Bremerhavena.
Wóna lubujo swójich syna synow.
Wóni su dostali zběrku ze serbskimi bajkami a nejnowšy źiśecy film Rěcnego centruma WITAJ Chóśebuz.
Pětš pśecej hyšći w tšawje sejźi, kusa na swójom spjełku a wobglědujo źowćo.
Tu namšu jo źaržał faraŕ Buliš a prjatkował jo superintendent Jan Malink.
Rozgranjajśo se z góleśim, cogodla jo se rowno toś tu kórtku wupytało.
Drjewjana grajka, kótaruž móžośo sebje w Serbskem muzeju w Chóśebuzu woglědaś.
A to młogi raz pla togo abo drugego njewubuźijo rowno elan a optimizm do serbskego źěła.
Pó slědujucych słowach se partikla "i" móžo wuwóstajaś.
Ako tudy wiźimy, buźo teke dorost za wušywanje serbskeje drastwy.
Muzika a pórucenja:
Dalej namaka wjeliki a tłusty bom, kótaregož kušk derje k cołnu góźešo. 
Dalšne wjeraški w běgu lěta su wustup Serbskego ludowego ansambla k ptaškowej swajźbje, nazymski koncert Załožby za serbski lud a zarědowanje ze Serbskim folklornym ansamblom Slěpe w rěźe »Nałogi – drastwy – tradicije«.
Kóńc junija su byli sobotnjejše burske wiki w Chóśebuzu slědny raz pśi Měsćańskej hali.
Z tymi myslenjami wóna pśipowěźejo nowu interviewowu seriju, ako cytarje Rozhladow 2021 docakajo.
Byś samostatny bur, k tomu pak słuša wěcej ako dobra fachowa wěda.
Njeźelu, 7. měrc:
Wotmolowane łoni w Turnowje: Kupka „Metronom“ w zapustojskem pśeśěgu.
Graś budu Błośańske tšubarje.
Hopel chwata do jśpy, aby se malsnje pśewoblakł.
Polka, folk- a drugu ludowu muziku su dožywili we wjelgin dobrej kwaliśe.
Jo to mjaztym region, źož se cełe góspodaŕstwo nejspěšnjej a nejwěcej dynamiski wuwija.
W 1960ych lětach su z teje cerkwje wugótowali wósadny dom kśicneje wósady.
Pśiwdaś how kśěł, až su žedne z nich wjelgin malsnje a dosć derje našu rěc nawuknuli.
Wšake jo to wunjasło, ale w cełem lěpjej njejo to wordowało, jo gronił.
Dla toś tych dłujkich słowow ale teke někotarych za Europejarjow njezwuconych zukowych kombinacijow bu a jo rěc cesto ako zazdaśim „njedaś se wugroniś“ pomjenjowana.
Togodla muse źowća ako ja na pólo hyś a zele wuplasć.
Superintendent kněz Richter, wjednik a moderator togo blida, a druge wobźělniki togo blida su toś ten protest ze serbskego boka pódpěrowali.
Nejwětšy problem jo, až dajo mjenjej a mjenjej luźi, kótarež maju serbsku ako maminu rěc.
Hyšći njewě, chto smej.
Kuždy wobydlaŕ Pšuskeje jo dejał něźi jaden kilogram žyźa wob lěto producěrowaś.
Rozšyriła jo se zběrka mjazy drugim ze znatymi ludowymi a swěźeńskimi respektiwnje cerkwinymi spiwami.
Harald Breitenau (prědku nalěwo) a Maren Kobelowa z Tradiciskego towaristwa Wjerbno.
Ale na kuždy pad su byli napšawy pśeśiwo koronje pitśku cuze za nas.
Rada wóna wó tom wulicujo, až jo w lěśe 1953 zastupiła do Domowiny a až su we jsy měli kupku z něźi 30 cłonkami.
Jesus Kristus jo 40 dnjow w pusćinje był.
Ja som Hans-Joachim Rocha.
Nejžpjerwjej su byli tśi zwězki z pśecej dwěma awtoroma planowane: Ten prědny jo dejał cas do 1789 zapópadnuś (Brankačk/Mětšk), ten drugi do 1917 (Šołta/Zwahr) a ten slědny až do pśibytnosći dosegaś (Kasper/Schiller).
Ceła kupa běšo jogo, a wšykne, kenž na njej 121 bydle, dejachu se jomu za swójo žywjenje źěkowaś a dejachu jomu byś pósłušne. 
Ilyry su byli indogermaniski lud, kótaryž jo w starowěku w pódwjacornem źělu Balkańskeje połkupy žywy był.
Jaden źeń, ako smy wót togo maršěrowanja měli ten nos połny, jo se to stało.
Sakska granicujo z Pólskeju, Českeju, Bayerskeju, Durinskeju, Saksko-Anhaltskeju a Bramborskeju.
Wóznam póśěgow mjazy Maćicarjemi a Maśicarjami Górneje a Dolneje Łužyce [...]
Robinson kśěšo wšykno pód suchem měś, a dokulž we swójej jamje ruma njemějašo, wobzamknu wón, až buźo na swójom dwórje pławnju stajiś. 
Stefan Mět ma prědk tradiciju pjacenja jatšownych guskow dalej wjasć.
Serbski rozmějo, ale mało powěda.
Rozmjej: Góspodaŕ jo někotare lěta do togo ten stary pjac w swójom domje zasej do rěcha a źěłanja spórał.
Ned jo rozměła, co měnim, a jo ze mnu k ministarjeju za kubłanje śěgnuła.
Žni su se raźili, což jo pógónjowało dalšne kubłarje se pśitowarišyś.
Co ma góle z togo dobrego?
Jano bójazny Jonas njewopyta a jo se smjał.
Wjelgin rad zběram teke pódstawki z rědnego kraja Awstriskeje, wótkulž mam něnto nagromadu 1100 pódstawkow.
We tej šuli su tśi domacne dwóry, stakim njejo tak śěžko, źiśi roztyla źaržaś.
W njom wón pišo, až co wóstaś pśi swójom planje, tam něco twariś.
Domowina toś wjednistwo ma, a samostatnjejše źěło kupkow a župow jo pominane.
To jo se wustatkowało na zastaranje z pśenocowanim a na jězu.
Chto financěrujo ten workshop? Jaden źěl buźo financěrowany pśez tśeśe srědki Załožby za serbski lud, zbytk dodajo Domowina.
To změjomej źinsa samu gluku!
Jich jo było 36, 15 gólcow, 21 źowćow.
Wšykno jo se zachopiło z pśeśěgom pó jsy.
Tam jo tek chójźił do šule a musał sobu dolabowaś, kak bu jogo mamina rěc slědk tłocona, wusměšowana a na kóńcu zakazana.
Naźejamy se pak dobrego pśichoda.
Woni su z drjewa twarjone a rědnje wuglědaju.
Pśepšosenje na njen njejo sebje nicht sam zasłužył.
Gerstgraser jo wobydlarjam wujasnił, cogodla wóda we tamnej stronje weto na crjej wusoko stoj.
Pśez to pak, až we jsy jo se kněžyła wjelicka "witańska kultura", ga su wóni wordowali wjelgin malsnje do togo swěśenja integrěrowane.
Bóžko pak njamam taki dwór, źož mógał ganjaś labrador.
Jano reje njejsu se nam tak raźili.
Co cujomy, co nas gnujo? To se wě, tužyca dej byś a teke gdyžlem melancholija.
Mimo idejow wó rumje su pśecej zasej teke ideje wó zgromadnej, zwězujucej zajźonosći, z kótarychž regionalne sebjerozměśa nastawaju.
Kraj Malta lažy na kupje Malta a někotarych mjeńšych kupach na pódpołdnju wót Europy.
Nejwěcej jo ju móliło wobejźenje luźi mjazy sobu.
Melina Kubista jo južo domacne źěło wó serbskej mjeńšynje napisała, a dokulaž jeje zajm na tej tematice tak wjeliki jo, jo sebje wótpowědnu temu za swójo bachelorowe źěło wubrała: Pśewjeźo w ramiku bachelorowego źěła slěźeński projekt k integraciji a k spěchowanju serbskeje mjeńšyny w Nimskej.
Slěpjański region z relatiwnej rěcnej a kulturnej samostatnosću jo źinsa źěl Wokrejsa Zgórjelc Lichotnego stata Sakskeje, granicujo z Bramborskej.
Liam jo nam gronił, až zapšawym by měł wucbu.
W góli jo bydliła liška.
Wenkowna Lawska 2 • 02625 Budyšyn
Cyž, głowny jadnaŕ Domowiny, jo měł pšawje, gaž jo na to pokazał, až dej se zasej wěcej ze starjejšymi źěłaś…
A w instituśe smy se dali do napisanja wobšyrnego DNW.
Pśiducna stacija jo była wu Wólejnikojc (Wollenick) – to jo ten Pśiłucki blidaŕ.
A měj se derje.
Lěwy crjej jo měła na pšawej noze.
Lalk jo zas a zas gronił, až serbski charakter słuša k wósebnosćam wokrejsa, ak žedne druge strony njamaju.
Wšykne su cakali na wugel, ale naš Měto njejo pśijěł.
Prědku w pśeśěgu ten z karu, gerce a za nimi źowća a žeńske a pón te młode a starše rejtarje.
To njejo špatne powołanje.
Rostlina jo pśeśiwo mrozoju cuśiwa.
Ponjeźele zachadnego tyźenja, 28. nowembra, jo se w Podstupimje zmakała Serbska rada pśi Bramborskem sejmje na swójom 7. posejźenju legislaturneje periody.
Kwiśo wót apryla až do maja .
To jadno jo wuslědk a fenomen wěstego wokognuśa.
Sobotu, dnja 7. apryla na UKW 100, 4 MHz
Bydli a źěła w Chóśebuzu.
Chto źins hyšći znajo to mě Měto Domš a něco wó njom wě, wó wšednem žywjenju togo Turjanarja, kenž jo niźi 100 lět pśed nami žywy był a w młodych lětach jo wuśěgnuł, aby we cuzbje swóju gluku namakał?
W Škodowje su lětosne krale a kralowki, to se wě, něnto wubrane — Torsten Drabo a Jaqueline Zackelojc, Thomas Matuška a Katrin Lawkojc a Bernd Suppan a Katarina Seiffertojc.
Pśi muzeumowej nocy w Dešnje jo w cerkwi muzicěrowało duo "Celtic Affair".
To wóni su - wšykne te młodostne z Dolneje Łužyce, kenž su se wobźělili na „super-kokośe” 23. septembra w Hochozy.
Snaź w domowniskich a wejsańskich towaristwach padnjo ideja zasejwóžywjenja ludoweje drastwy na płodnu zemju.
Ja som ale musała wótpowěźeś, dokulaž som pón była z góleśim.
Wó wótpowědnem zwěrjeśu se wulicujo, kak wuglěda, źo žywe jo, co žerjo a kak stare bywa.
Wona jo měła serbske knigły za pśedań a woglědanje.
Togodla teke njejsom ně groniła, gaž su mě zasej kśěli měś“, jo jeje stojnišćo.
Ja som se jogo pšašał: Kak se Serby how mjaz sobu pomjenjuju?
Firma źěła głownje w Grodkojskich a Běłowoźańskich stronach.
Rowno někak wót chórosći zmógnjony, som něnto zasej lažał.
W chóśebuskem regionje mógało zamólnje drogistow pśiwabiś myslecych, až su se město do Nižołužyskeje do Dolnozemskeje zabłuźili.
Na pšawem wobrazu:
Gano jo w Nowem Casniku była "Literarna pśiłoga".
Co jo Ryškojc wujka w Žylowje tak lubeg a cesćonego wucyniło?
K docentam słuša na pś.
Dłujki ma šnapac, pak žeden zub.
Na fośe jo Matkojc Karin pśed swójim domom.
Toś jo se zadrěł, až jo Tśeśi rajch rownocasnje Tysaclětny rajch.
Wej ga móžotej howko licyś, wjele z nich wuchyśijom!
Roža, ak móžoš wót njeje žywy byś, gódnjejša nježli klěb a pjenjeze.
Což pak som pón tam wiźeła, to jo mě wobtužyło.
Ten jo te z drjewa tšugał.
To su byli gjarde trofeje, kenž pśi stśělanju sebje su dobyli.
Schütt, kuždu prědnu njeźelu wón teke prjatkujo w Žylowje.
A wušej togo jo napisał w lěśe 1952 wucbnicu „Wuknimy dolnoserbski – krotki kurs dolnoserbšćiny za Gornych Serbow“.
Mimo togo su pśez sajźenje rozdźělne formy nastali: kulowaśe-jajojte, krotko-walcojte až dłujko-walcojte a dłujko kśiwjone.
Žeńske z towaristwa a młodostne su jim to pokazali, kak se to rejujo.
Ze pśidatnymi dypkami jo gódnośiła jury, gaž su młoźinske kupki serbski wopisowali swój bom.
A to zlubjenje jo wón tak daloko ako móžno teke źaržał.
Pśiběrała jo we wokrejsu SPN licba wobchadnych njeglukow.
Armeńšćina se wužywa mimo w Armeńskej teke w Azerbajdžanje, na Cypernje, w Iranje, Iraku, Israelu, Jordaniskej, Libanonje, Turkojskej a Syriskej.
Pózgubjone Strowje, stara mama, Magdeburg, Běła Wóda, jeju kupa z cerkwicku – a źělenje … »Pódaj mě ruku, Karina.
Wšykne słomjane wjažki we wjasce Stary Lud su byli wobydlone, a na łuce slězy su dalšne familije natwarili swóje płatowe stany.
Wuglik wustupujo w dwěma oksidoma, pśi tom ma rozdźělnu gódnosć.
Comej how jano pokazaś na take słowa ako Dunstabzugshaube, Presslufthammer, Papierstau a dalšne.
Wažne pak jo, až z našymi kórjenjami něco nowego twórimy.
Z tym jo jasne było, až buźomej se za cełe žywjenje tomu serbskemu pśiwobrośiś.
Góle, kenž jo ako prědne zwěrje pšawje pomjeniło, smějo se wótpowědny wobraz wześ, jen hyšći raz pomjeniś a ewentualnje groniś, na com jo zwěrje spóznało.
Dalšne wjeraški su wjelebocne pśednoski a wósebnje studijny źeń, dnja 15. 11. 19, kótaryž stoj pód motom "Błośańska zeleznica – kulturny a góspodaŕski pomnik našogo regiona".
Měka zemja mójich kšetowišćow gnoj twóju tšawu.
Za nima su někotare z grafikow Sella k tekstam Strittmattera.
Wóno jo pśi Postowej droze blisko wjelikego parkowanišća.
Njebuźo wutamaś serbski lud abo cełu ciwilizaciju.
A kuždy, kenž se za projekt zajmujo a se z Joannu Chojnikeju rozgranjaś co, jo wutšobnje pšosony, ju kontaktěrowaś z mailku.
Na tśeśi źeń zapusta njejsu wěcej nosyli cańkatu šorcu a běły štrumpiny zec.
Se wě, až su rědne princesny namólowane we tych knigłach!
Wót maja až do kóńca lěśojskich prozninow su firmy tam źěłali.
Spiwanje na Śichem pětku a w jatšownej nocy
Wažne materielne kulturne derbstwo jo teke dolnoserbske pismojstwo.
W samskem lěśe jo se Šwjela wólił do Serbskeje ludoweje rady ako jaden ze styrjoch zastupnikow wědomnostnego towaristwa.
Kak to lětosa wuglědajo z tym, wó tom jo se rozgranjał Marko Gera z Berndom Poredu:
Swój 140. zapust swěśi młoźina w Smogorjowje.
Daś wam slědujuce pórucenja jogo nałožowanje wólažcyju.
„Falšny cerwjeny grib“ – nowy grib k jěźi rozšyrja se w Łužycy
Pśizjawjenja za pśespytowanje deje byś w Rěcnem centrumje WITAJ jaden mjasec pśed pśespytowańskim datumom.
Ceły teren, jogo pó domk a wugótowanje, jo było hyšći z DDRskego casa, a wjele njejo wěcej se makało z twaŕskimi kaznjami a drugimi wustajenjami.
Jagody su carne a kulojte.
Hustrow našo myslenje a cynjenje.
Tak su pśišli 1945 teke do Njemašklěba, kenž jo se pśepisał pó pólsku na »Niemaszchleba«.
Pó krotkem casu w popajźi su jogo 1949 zasej pušćili.
Źiwaś dej se na to, až njejsu městne mjenja w pódwjacornych a pódpołnocnych stronach Pólskeje, kótarež su byli do wójny nimske, za wětšy źěl originalne.
A teke tencasny bramborski ministaŕ za justicu Hans-Otto Bräutigam jo měnił: "Zakładnu kazń rozšyriś jo trjeba, dokulaž narodne mjeńšyny a jich kulturna identita su wobgrozone pśez asimilacisku móc statu, ako se pśecej hyšći ako nacionalny rozmějo, a pśez móc jogo kultury, kótaraž we wšyknych wobcerjenjach žywjenja dominěrujo".
Do schódow zamurjowany źěl pak ma skerjej snadnu pśeměru.
Teje tšawy a sena na łukach jo było mało, a wót majsa bóžko njejo było na młogich pólach wjele k wiźenjeju.
Dalšne pšašanje jo za nas nawjedowanje młodych cłonkow.
Ako jo se gano pokazało, ma serbska rěc njeglědajucy na naše procowanja, problem akceptance.
Wona kužde lěto zapustujo, jatšowny wogeń pali, maju stajijo a kokot swěśi.
Wón jo formulěrował póžedanje: Wóno jo na casu, až nimske kněžaŕstwo a nimski parlament Serbski sejm ako legitimne zastupnistwo serbskego luda pśipóznajotej a jogo wótpósłane ako partnarje akceptěrujotej.
Tu scyń na talarik a staj talarik do chłoźeceje spižki na 30 minutow.
Piniekowa jo pśipowěźeła, až to buźo se nachwataś, snaź na zachopjeńku pśiducego šulskego lěta, gaž to buźo móžno.
Wón pśiźe do swójogo swěta, a jogo luźe jogo njepśiwzechu.
A hyšći 1956 jo późěl serbskorěcnych 54,9 procentow wucynił, což jo serbski ludowědnik Arnošt Černik wuslěźił.
Toś to moderne graśe šwedskeje spisowaśelki Christiny Herrström jo do dolnoserbšćiny pśestajił Pětš Janaš.
Gera: To jo wšake, a pla kuždego to teke njewěmy.
Pótom som scyniła jajowu papu do rostlinaŕni.
Zastup jo 5 euro, kórty su dostaś na městnje, w Grodku pśez Domowinsku kupku (03563/95247) a turistisku informaciju (03563/4530) abo w Lodce w měsće (0355/4857468).
Jogo mě jo teke wusko zwězane ze pśisudom Rogowa, a pśi tom njejo wón se pokazał wót swójogo nejlěpšego boka.
Jaden aktualny nadawk za bura Strahla jo sajźanje cybulow.
Julce se spódobaju margerity – a južo skóro ma wěnašk gótowy.
»Pśeto som spśijaśelona z hodlarjom!«
W nadawku dolnołužyskich cłonkow Zwězka serbskich rucnikarjow a pśedewześarjow z.t. pśepšosyjo Domowina-regionalny běrow Chóśebuz wšyknych zajmcow na pśednosk Serbskego instituta a na zjawnu diskusiju.
Rowno cłonki SLA su měli tencas teke wustupy w susednych socialistiskich krajach, źož by se mógali banany kupiś.
Strasbourg jo stolica a nejwětše město Elsaskeje.
A wóna dajo tip: Woglědajśo se ga pśiducy magacin "Łužyca" na rbb telewiziji dnja 19. septembra, zeger 13:25. Serbsko-nimski muzej Janšojce buźo tam głowna tema.
Chorske spiwanje ma w Žylowje juž dłujku tradiciju.
Na drježdźańskej wustajeńcy ze swójeju »Serbskeju jsu« su se mógali Serby prezentěrowaś ako samostatny narod.
Tendenca k dalšnemu póstupowanju jo dana.
Gaž jo suche wjedro a rostliny hyšći njekwitu, móžośo je jadnorje lažece wóstajiś.
Mě teje kumpanki Bjatkaric Margrit njeznajo, wěste jo jano, až jima njejo se ta słužba wu Brjazyńskego kněžka zewšym spódobała.
K tomu pśiźo, až wón běžnje serbujo.
Za tym móžo luź stojaś, ako tebje nježycy derje.
Tak su źasetki geodetiskich systemow nastali.
Ante Trstenjak a serbska Łužyca – to tek jo śěžyšćo we decemberskem Rozhlaźe.
sobotu, 25. januara /wezymskego
To pak buźo se akle na zachopjeńku pśiducego lěta rozsuźiś, gaž buźo dlejše zgromadne treningowe lěgwo w Chóśebuzu.
Jirko jo był kradu wobguslowany.
Mosćanarka jo se ned za njen zajmowała.
»Źěrki su wše nawjerśone.
To cyni a pótom teke wusnjo.
Wjednik lokomotiwy jo sebje jich mjenja znapisował a mógu se na pokutu pśigótowaś.
Sobu pśepódała jo je Karin Tšukowa wót Domowiny.
Slědkoju jo wón sobu źěłał we komisiji za wuzwólowanje Serbskeje rady.
»Našu lichotu měnjenja lubuju.
Wušej togo su rowno Jeruzalemske farizejarje Jezusowemu na lubosći k Bogoju a blišemu koncentěrowanemu wukładowanju thory pśigłosowali , a toś to njejo w jogo procesu rolu grało.
To jo Kukelic Sandra.
Togodla Casnik Wam to do rady dajo: Energija móžo ga graś w Groźišću/Grötsch.
Awtor nowego kapitela w scenariskich knigłach jo Hauke Tesch, ako jo tejerownosći režiser.
FEBRUARA NAPOŁ JADNOGO we Wjerbnje: Kołowokoło najsy — napśeśiwo cerkwi — luźe se pó stach śiskaju.
Knězowy źeń pśiźo a jo blisko.
Serbske blido w Barlinju
Ako smy wót sobuźěłaśerja serbskego nakładnistwa Pětša Petrika zgónili, jo wón how w krotkem casu knigły, kniglicki a kalendarje za něźi 650 markow pśedał!
Swětosna namša k wulichowanju Jana Malinka wót winowatosćow buźo w Domje St.
Něnto stojmy wót 5. apryla pśi połnocnem kokacu Dańskeje, we Skagenje.
Na drugi źeń jo busowy jězd dalej šeł do Szczecina a Świnoujścia, pśewóźowali su nas Jerzy, Stanisław a tegdejša internatna wjednica.
Wón bu profesor, a gaž jo było na Praskej uniwersiśe zasej móžno, nałožowaś česku rěc, jo pśeśěgnuł do Pragi.
Te 400.000 euro za serbske źiśownje, kótarež bramborski parlament jo łoni w decemberje pśizwólił, njamógu se doněnta wupłaśiś, dokulaž ministaŕstwo za kubłanje njejo wuźěłało žedne regule a žeden koncept za spěchowanje źiśownjow.
To buźo pśechwatanje za Was! Až mam źinsa stwórty źěl bajki, groni teke: njeźela jo stwórty adwent.
Ministarski prezident M.
"Kak dalej z filologijami, to se na wšych uniwersitach diskutěrujo.
Pśi mnjo pak něnt wóstanjo!
W Bramborskej jaden procent", groni wjednica zarědowanja.
Charly a Maik stej to wupytnułej.
Tak chójźe na pśikład z wótglědom "wopacne" puśe, aby žedne druge swinje k swójej picy njedowjadli.
»Mam tšach!«, groni płakajucy.
W juliju jo we wjele jsach bomy pśewrośił, wósebnje w Kóšnojcach a Gołkojcach.
Babette Zenkerowa z Dešańskego muzeja jo zasej něco wósebnego namakała.
Wołtarjowe blido jo z bagnowego duba tśasane.
Doma pokazujotej ptaška Šołśic starkemu.
"Mamy how teke wjele knigłow we wšakich rěcach, pśedewšym w mjeńšynowych rěcach".
Waženje źiśi.
Śichanowa głaźi njewjestu.
We Jezusu jo Bog nam wjeliku gnadu wopokazał!
Łoni na młoźinskem zapusće su měli 22 pórow, źewjeśoch nowych cłonkow su pśiwzeli, a 16 rejtarjow jo kokota łapało.
Dobry wuglěd za grajarje turněra!
Skóro se pó cełem měsće wót Robinsona powědašo. 
Krotki jo ten cas pak až k jogo 40lětnemu pówołańskemu jubilejoju ako muzikaŕ w SLA.
K njomu deje słušaś wšykne šule w Sakskej, ako maju status serbskeje šule, a cłonkojstwo we zwěstku dej byś obligatoriske.
Michał: "Co to jo swěśak ?" Gregoŕ: "To jo wjeliki natwarjony słup abo wjaža na kupje Helgoland pśi mórju.
Jadno take jo Bart, mjazy Nimcami a Serbami dosć ceste familijowe mě.
Wusoka droga jo wjadła wót Ryna pśez Frankobrod, Lipsk, Grimmu, Kamjeńc, Budyšyn, Lubij a Zgórjelc do Wrocławja a dalej pśez Šlazyńsku do pódzajtša.
Tak móžośo pytaś za žyconymi titelami mjazy 9. 000 medijami w dolnoserbskej, górnoserbskej a w nimskej rěcy ako teke CD, DVD w interneśe.
Ale z tym štempelom njejsom mógał nic zachopiś, dokulaž ten štempelowy zagłowk jo był zeschnjony.
Něnto su byli głose słyšaś, kenž su se wugronili za zasejnatwaŕ kněskeje cerkwicki.
Swisle, te techniski notne kóńce na bokach ze sćinu pókšytych kšywow, twórje až do źinsajšnego ten zakład za šćitne a glucne symbole.
To pak jo jano jaden z wjele pśikładow, kak se w “Stern” wuspěšnje wó za turizm wužytny program procuju.
Wón pak jo šćokał a se na nje drěł.
Až na pś. jo kólasarjam zakazane, na chódniku mjazy Kauflandom a źiśownicu jězdźiś, zawinujo nadalej frust – trajna tema na woklapnicy.
Referentow z Gorneje Łužyce skazaś, to wjele proce płaśi.
Fontane-wustajeńca buźo tam až do 15. 6. Wót 27.6. buźo wóna w Lodce.
Towaristwo jo sebje wutwariło w starych groźach w Dešnje nowe stśělnišćo, a jo budu kóńc awgusta wuswěśiś.
Wjele a cesto se něnto powěda a pišo wó demokratiskem wobnowjenju „wót dołojce“.
Toś něnt, źiśi, słuchajśo, k rědnym štuckam spiwajśo.
A ta wašnja, kak jo wobraz se kupił, móžo teke byś model za pśichod".
Hochoska źiśownja wordujo pśetwarjona – něnto chójźe źiśi do Picnja
Filmaŕ pśiwobrośijo se pšašanju: Co to jo, to serbske? Rěc abo kórjenje? Pětk wótpołdnja, 8. 11. , biografija togo znatego "głosa z pódzajtša", wjerśona we sceneriji Łužyskego rewěra a socialistiskego města Wórjejce.
Za městno noweje cerkwje su dalšny kus šćitnego nasypa ze słowjańskego casa wótnosyli.
Spiwarik ganja rad pśez póla.
Njejsom měł prězy swětło a teke slězy nic.
ze spšawneju źěkownosću".
Ten něnt južo dawno ze mnu, z drugimi a wšymi, ako našu rěc někak wuměju, se pśisamem jano serbski rozgranja.
W paźe lyriki Róže Domašcyneje, ako jo pětk tyźeń ten rěd cytanjow wótwóriła, su to pśedewšym rěcne granice, kótarež se pśestupiju.
Dodaś ma se hyšći: Wotpowědne zastupjarje, to groni serbske źiśownice, namakaś a zapłaśiś – to jo organizěrował Rěcny centrum WITAJ.
Nic we wšych tych historiskich domach bydle luźe, w młogich pśežywiju luźe swój dowol abo swóje ferije, w drugich zasej maju mólarje, grafikarje a druge wuměłce swój ateljej.
Cośo Wy wěźeś, cogodla lubujomy rowno toś te knigły? Lilli: "Mě se psy na wobrazach tak derje spódobaju".
Ale internet pśiźo wšuźi, a nježli kritiska žurnalistka njewěrnu powěsć ako falšowanje wóznamjenijo, jo južo tysac kopijow ducy do swěta.
Pśeraźił to pak Bobowskim hyšći njejo! Za pśedstajenje togo źěła pśi wótwórjenju wustajeńce jo dobył Gregora Kliema, muzikarja a redaktora bramborskego serbskego radija.
Z tym njejsu Serbske koparje wobjadne, wóni kśě, aby Serbske koparje (muske) dojěli do Kórutańskeje (Kärnten) na Europeadu a žeńske wót Serbskeje wubranki z Górneje Łužyce.
»Gaž ja zwucuju, škripjo naš nan ze zubami.«
Wjeliki źěl z nich jo z łužyskeju casnikowu »Lausitzer Rundschau« a »Sächsische Zeitung«.
Te knigły se z pšawom chwale
My raźi cytamy!
Na drugem boce dwóra jo dało tykańc a kafej.
, na kótaregož su musali ak młode wójaki pśisegaś.
Do teje komisije słuša teke Monika Hauffowa, Domowinarka a wucabnica na SRWŠ „Marjana Domaškojc“ w Chośebuzu.
Gaž wopytajomy toś tu narskosć w źiśach rozměś a gaž ju spěchujomy, maju źiśi nejlěpše wuměnjenja sebje swóju wótwórjonosć teke do pśichoda zachowaś.
Wjelgin zajmne su byli how teke pśispomnjeśa Wylija Rězaka, pśedsedarja LPG.
Wěcej stow pśiglědarjow jo dožywiło pisany program rejow a spiwanjow ako wuraz žywjeńskeje radosći a zwězanosći z domownju.
Někotare suźe, až distanca k bazy jo pśeliš wjelika
Zasej sy pilnje drjewo rubał, tak ako młogi drugi źeń teke.
Ale na swěśe su teke wójny.
Wiźim nas hyšći źinsa pśed našym dwórom stojecych, nana a mamu, kenž jo měła mójogo tśi lěta młodšego, to groni tegdy rowno lětko starego bratša na rukoma.
Karina zazdaśim njeglěda na wótpokazujuce zaźaržanje gólca.
Tak njamamy žedno serbske pomjenjowanje za Ölsockel.
Tencas jo teke Chóśebuski filmowy festiwal dostał "serbsku sekciju".
Ten "sajźonk", ak serbske rybakarje do rěki pušćaju, jo južo žedne mjasece stary, te rybki su wó 20 cm dłujke.
Jano wobmyśe talarjow, to njejo jeje wěc.
To su jano někotare tych gronow a referatow, ak su se tam źaržali.
Wšykne, kenž su se Knězoju napśeśiwo stajili, budu k njomu pósromane pśiś. Jez 45,24
Jej pśisłuša pěś jsow: Chrósćicy, Kozarcy, Kopšin, Nuknica, Hórki a Prawoćicy.
Wopisowanje kašubskeje muziki to njejo, ale chwalba togo wažnego słupa kašubskeje ludnosći.
Togodla su stojali koncepcionelne pšašanje sorabistiskeje wědomnosći a dalšne slěźeńske śěžyšća we fokusu.
Cytanje Jurija Kocha jo była dobra góźba, zgromadnje slědk se mysliś a cuś.
Cłowjeki, kótarež se kśě pitśku dokładnjej zwuraznjaś, mógu teke dalše słowa.
Marion Stenselowa: Gaž comy nadalej te nejwažnjejše a nejzajmnjejše temy pśinjasć, móžo se staś, až změjomy w pśichoźe teke raz nimske o-zuki.
wałtoru, 21. 8.: Slěpjański folklorny ansambel a Błośańske gerce zagraju
Jakub jo mjaztym znaty wordował pśez jogo prědnej rap-titela w dolnoserbskej rěcy.
Wón jo mě zlubił, až buźo se staraś, aby dostali twaŕsku dowólnosć.
Wóni stoje pó pěśoch až pó šesćoch w promjenjach.
Co planujośo za pśichod? W mójom starstwje južo wjelgickano njeplanujoš.
Něnt su wšykne narske: Kak buźo lětosa z kulkami?
Pśijaśelnje na mójo strowjenje wótegronijo a teke na wše móje pšašanja. »Jo«, groni wón, »to wiźiśo pšawje.
A wóni to teke pokazuju na wšaki drugi part.
Na domowniskem a drastwinem swěźenju w Bórkowach som teke lětosa pśi stojnicy dr. Edeltraud a Rolfa Radochlic błotojsku pratyju kupił.
Na to su kśěli mnichy kloštaŕ spušćiś.
Zachopiła jo w redakciji Płomjenja a jo pótom pśejšła do lektorata.
Wón jo w swójom prjatkowanju pśecej gronił:
Miško a wše druge tedije su byli pšec. »Źo mógali byś?«, jo starki se pšašał.
Až do 3. junija jo móžnosć za to.
Jo to wěrno, až jo teke w Dešnje take pśedwiźone?
Dłujko su tam wó tom pśemyslowali a wobradowali, su drugich pšašali — a se pomoc a radu pytali za granicu, w BRD.
Wósebnje wažne su byli pfalcy, w kótarychž kral z družynu pśezymował, tak pomjenjowane "zymske pfalcy".
Na prědnem boce jo pśedstajenje górnoserbskego basnikarja Jurija Łušćanskego cytaś.
Znajośo spiw "Tśmjelojc Hana"?
Stameny su žołte.
Stwórtk buźo to nawjedowaś Christine Šorbakowa a z wóskom jatšowne jaja pyšniś.
Tek twaŕski kompleks jo dostał nowy wuglěd.
Pśed nami něto lažy tśeśi wudawk togo pisma z pśedsłowom wudawarja P.
směju źiśi a jich familije se wobźěliś na prozninskem programje na wobłuku pód gołym njebjom "Stary lud".
W starej šuli, na Kilankojc łukach, w konsumje, samo na starem sportnišću som była.
Dešno ma złoto
Som pśi tom se zeznał ze sympatiskimi Serbami z Budyšyna.
Tam, źož su něga burske byśa byli, pśestrěwa se źinsa wjelika pusćina, ako pomałem zasej zarostujo.
W lěśe 2009 se kněžy Mars, w ludowej serbskej rěcy něga teke Cerwjena gwězda pómjenjony.
Domy su rozdrosćone na tej 912 hektarow wjelikej kupje.
Šołtowka Karin Kalawcyna ma wótglědanje, mjenja pólow, łukow, górow a drugich flakow we jsy na tofle spóraś a je stakim pśed zabyśim wuchowaś.
Ten projekt jo wzeła dr.
Won jo był pśecej how, gaž smy jogo trjebali, pśi kuždem zapusće.
Tudy štycy mój nejwětšy deficit.
Slědnu njeźelu jo cerkwja była połna, ale tam jo było wótźěkowanje za někogo.
Jens Martin, 49lětny botanikaŕ, z rodom z Bórkow a bydlecy w Pódstupimje, jo pśed dwěma tyźenjoma źaržał w gmejnskej wjažy w Prožymje referat k serbskim rostlinowym mjenjam.
Wón lubujo "papjerane knigły rowno tak ako jich elektronisku wersiju", pišo wót njogo Sakski casnik.
“Frycko, žednje ty njepśiźoš, gaž tebje wołamej.
Z cycadłom cycaju nektar z kwiśonkow.
Gaž jim nadawaš, ga žarje wóni; gaž twóju ruku wótwórijoš, ga su wóni z twójim dobytkom naseśone. Ps 104,27–28
Jogo pśedchadnik Měto Korjeńk jo měł pomocnego prjatkarja, ale Rizo nic.
Juskaj, ty ciońska źowka!
Zaprědka som se myslił, až pśez to buźo za radu wšykno lažčej, ale až do togo njejo se to tak wopokazało.
Cas pśed wuzwólowanim jo cas, w kótaremž se politikarje do luda daju.
Cerwjena metalowa tofla ze złotymi pismikami mimoducym juž wótnazdala do wócowu štapjo.
Zmakanje młoźinskego aktiwa
Karina se wopytajo pómałku kusk wót Pětša pšec sunuś.
My Serby mamy drje mjenjej spiwow ako wjeliki nimski narod, ale weto dosć rědnych.
Rosenbauer, intendant ORB, jo wustajił, až jo ORB wusko zwězany z tym serbskim, a až ma na tom dłujkolětna wjednica serbskego programa wjeliku zasłužbu.
Som z mójeju tašu domoj šła.
Serbska jo była teke rěc jogo starki.
Mimo togo lažatej kupowej stata Malta a Cypriska w Srjejźnem mórju.
Gowjeda dowjedu samo až do Eberswalde, pśeto tam lěpjej płaśe.
Lěcrownož smy źiśi z mamu doma wšednje pólski powědali a z nanom nimski, som pśez serbske spiwy skóro teke dolnoserbski rozměł.
Jannik jo z Helenu wjele wót jawišćowego wobraza a kostimow napórał.
Rada se dopomnjejo na taki wjacor w Drjejcach, źož su luźe jej gnute pśisłuchali, ako jo pśednjasła baseń Fryca Rochy »Wěš, chto ty sy, pśijaśel mój, a źo jo dom a statok twój? – Ty sy Serb!«
Dejśo źe wěźeś, až bydle zubne carśiki w zubach a až lubuju słodkosći.
Namakajośo rědny program.
Witko jo cele prězy sobu, to se napśisko wobsunjo a padnjo do pary.
Akle pón dopołnijom twójo žycenje.
Pótom cu na zakłaźe konkretnego pśikłada serbskich nałogow a tradicijow rozdźělnu wašnju funkcioněrowanja kulturelnego derbstwa w towarišnostnych wujadnańskich procesach wobceriś.
Wach znajo teke wjele serbskich pomjenjenjow, nic jano za tšugi, ale teke za ten wósebny rybacny rěd.
We swójom nagronje na załožeńskej zgromaźinje jo Bogumił Šwjela 1912 we Wórjejcach gronił: „Wótglědanje togo zwězka dej, krotko gronjone, byś: źěło a procowanje k zdźaržanju serbstwa, k pózwigowanju našych serbskich towaristwow a wšyknych jich cłonkow.
Južo wěmy, až jo žywy ze starkim Pettsonom.
To cyni wót měrca 2020. Toś: To stej dwě "staršej wuchaca" a dwě "nowej", kótarejž stej se dałej z wjelikim elanom do nowego źěła.
Wóna dej bydlenje dostaś a take myto, až buźo wobstaś móc.
Pśed jatšami su teke źowća a gólcy we WITAJ-źiśowni w Žylowje jaja pyšnili.
Pó takem napšašowanju su cłonki Serbskego sejma gronili, až kśě wěcej z Domowinu zgromadnje źěłaś.
1959 stej chopiłej źěłaś briketownja Pódwjacor a elektraŕnja Pódwjacor, 1963 briketownja Srjejź a elektraŕnja Srjejź, 1964 gazownja, 1968/69 briketownja Pódzajtšo I a II, 1969 koksaŕnja, 1974 su dotwarili elektraŕnju Pódzajtšo.
Kaž wóna sama groni, ma jich wjelgin mało, a wóni njejsu niźi wózjawjone.
Ja, ja wódajom twójo pśestupjenje mójogodla a njespominam na twóje grěchy.
Tam ma wón zela a ekstrakty z natury na pśedań, to jo kradu interesantna "jamka".
Wukniki a wuknice su kśěli z teju akciju teke k zdźaržanju lěsa a k šćitoju klimy pśinosowaś.
Wucba jo se orientěrowała pó pominanjach prakse we WITAJ-kupkach źiśownjow a hortow.
Gaž za pśicynami pytaš, zasej raz pytnjoš, až to na komplikowanem nowem casu lažy.
Pótom jo rozmjej wjelike njewjedro.
Stej gromaźe grajkałej, z kólasom jězdźiłej, w zymje ze sańkami z góry byzałej abo se wó zajmnych knigłach a filmach rozgranjałej.
Wšake, což jo južo znate, pak teke to a druge, což pokažo, až smy póznali, kak mócnje wobgrozona jo dolnoserbska rěc, a až to, což jo se dotychměst cyniło za jeje zdźaržanje, za jeje rewitalizaciju, dawno njedosega.
No, generale a druge wuški su byli wšakorakego měnjenja, ale dokulaž njejo jim nic mudrjejšego do mysli pśišło, su byli skóńcnje za to, aby se to raz wopytało z tym serbskim guslowarjom.
Tak wjele ako ja wěm, „Serbska wubranka“ tak aktiwna a prezentna njejo, njejsom w slědnych lětach wjele wó njej słyšał.
Dawid Statnik jo pśispomnjeł, až serbski lud jo dla brunice wjele zgubił, a se pšašał, lěc kandidaty wiźe Serbow teke ako aktera strukturneje změny.
Pón drogujomy dalej.
Same wólše.
Město jo Žylowarjam samo kradu napśeśiwo pśišło, ako wót kraja su dostali pórucenje, w regionje žeden jatšowny wogeń zapaliś dla wjelikeje suchoty.
Griby su narosli.
A něcht, ako mjakoco, jo mika.
Cytajśo list z Bórkow!
Woglědarje su mógali mobilny rěznik w akciji dožywiś.
Lěcrownož se groni, až jo ten nalětny cas ten nejrědnjejšy, coš ga teke wěrno jo - za nas jo to ten cas był, ako jo nam wjele źěła pśinjasł.
Raźi by to wótśišćali.
Wšo to móžo ten, ako howko pśijěźo na kuru, hyšći wiźeś a wobźiwowaś, a k tomu hyšći wjele nowego, což jo nastało pó 1945 a pózdźej w casu wót lěta 1993, ako jo Słowakska samostatna republika.
Ze załoženim MAS/MTS su se na to měrili.
Tu buźo spódobny źeń, zachopiś budu zeger 13:00 ze zajtšnem piwom.
Wjele se pišo teke z našeje blišeje domownje.
Njejsmy trjebali dłujko pytaś, wjele móžnosćow schowanja tam njejo było, a smy wuchaca pód kopicku chójny namakali.
Dłujko jo wón pśemyslował.
Wobstojnosći w Heli su za njen optimalne.
A wóna jo až do źinsajšnego dnja wóstała zwězana z mjeńšynoweju politiku.
Teke "Serbski dwór" w nejžpjerwjej njebuźo wótcyniś.
Rada jo žurnalistka w serbskem chorje "Łužyca" sobu spiwała, wót jogo załoženja.
pětk, 14. awgusta, wót zeger 14:00 do 17:00 sobotu, 15. awgusta, wót zeger do 12:00 .
Z połnym pšawom mógu groniś, až jo mója zběrka z wušej 3000 nejwšakorakšymi jatšownymi jajami nejstarša a nejwětša w nowych zwězkowych krajach.
Dla togo njamóžo Nimska sebje dowóliś, až mjeńšyny njejsu we jeje samskej wustawje nic razka z jadnym słowkom wobspomnjete.
A bóžko, daniž zastupniki kubłańskego ministaŕstwa daniž Rěcnego centruma Witaj, njejsu na tom wobradowanju pódla byli – jo Šurmanowa woblutowała.
Tomu njemusymy pśigłosowaś.
»Co ga to jo how: drot a blachowa tejzka?«
Ale pón chrjapli a groni: »Žywa wěcha ga njejo nic!«
Šwjelina jo pak teke pśistajiła, až wšykne wukniki – teke te, ak njamaju serbsku wucbu – deje se w šuli wopóznaś ze serbskim ludom a jogo kulturu.
A toś som jogo napominanje na źiśi, lubjej »graś měr« a nic wójnu, za swóju štucku wužywał.
Towaristwo za serbsku rěc w cerkwi jo něnto pśi tej góźbje dostojnje wucesćiło togo wósebnego a wuconego luźa.
Carne sykorki maju lětnje 10 do 13 młodych a lětaju wšednje až do 900 razow z insektami a guseńcami k swójim młodym do gnězda.
To jo za mnjo znamje za pśejźenje k pśiducemu cilowemu dypkoju, ku Frycoju Wojtoju do Hochoze.
Něnto zachopijotej grajarja ,kórtki wótekšywaś‘.
Ako dopołnjone płaśe mjazy drugimi slědujuce dypki: Nowo-twaŕ Nimsko-serbskego šulskego kompleksa, twaŕ Socialnego centruma z najmaŕskimi bydlenjami za seniory a zbrašne, saněrowanje slěpjańskeje cerkwje a zarownański fond za pśesedlarje.
Głowne město jo Santiago de Chile.
"Wótwórjenje wustajeńce jo něco wósebnego.
»Ně, tato, njejsom chóra«, wóna ze słabym głosom wótegronijo.
Wóna se pšaša: hej - co to dej?
Za sudnistwo by to kuždy raz dosegało!
Pówójnska generacija słyšy: "Pódzajtšo a pódwjacor stej swóje broni połožyłej, samo Barlińska murja jo se wótpórała."
Na kóńcu lěta 2008 a na zachopjeńku lěta 2009 jo se w Chóśebuzu wjadła diskusija wó tom, až dej město dostaś znamuško (abo logo), z kótarymž móžo za sebje wabiś.
Na kóńcu by mógali pón pśewjasć tu planowanu serbsku kubłańsku konferencu, a to gromaźe z Górneju Łužycu – jo Kito Ela, cłonk zwězkowego pśedsedaŕstwa, naraźił.
Maksimilian jo na to wótegronił, až k prědnemu dejali wěcej wót Nimskeje pominaś a nejpjerwjej wuznaś, až ten doněntejšny system njefunkcioněrujo: „My smy se myslili, až z tym systemom změjomy bazu, ale wjele jich wón generěrujo, ako su aktiwne?“
Pśed nami lažy stary wobraz.
Kwiśonki wutwórje wjelike złotožołte kwiśonkowe głowki.
To pak jo se kněžkoju wjelgin źiwno zdało, dokulaž njejo wó žednych Turkach nic wěźeł.
Mimo tradicije trjebamy my Serby pśecej zasej pśeměnjenje.
Ako smej pó krotkem pśebytku w Lubinje, źož smej pla syna bydliłej, zasej do Města śěgnułej, som se pak pśisamem na flaku zalubował do suseźic złotobrunego labradora a som jomu slědujuce smužki pósćił:
Teke we Strjažowje su stajili blisko doma wognjoweje wobory majski bom.
Snaź su stare Serby schowali pyšnotki w góli?
W tych lětach su se luźe k Herrnhutskim pśizamknuli na pśikład w Depsku, Chmjelowje, Škódowje, Rogoznje a Pśiłuku.
Pśipachtowałej stej se togodla 43 dalšnych hektarow z polami a łukami, a to za wětšy part how pla Prjawoskich luźi. “Gaby ja źinsa hyšći se nowo rozsuźiś mógał, wjele ja najmjejom, by kśěł wěcej hektarow k wobźěłanjeju, ale wósebnje za lědo”, groni ten Prjawoski.
Wjele zajmnego jo k cytanjeju wó šuli, ako wót lěta 1828 su tam měli, wót pilnych górjańskich sportarjow, wó Domowinskej kupce, ako ma tuchylu wokoło 90 cłonkow, a wó wognjowej woborje, ako jo až do lěta 2000 wobstojała.
Ale na małke wótwórjenje sezona gromaźe z wótwórjenim noweje wustajeńce wóni pšose.
Wona se wjaseli, až słyńco swěśi.
Kuždu wałtoru směju Lenka a jeje bratšy a sotšy k źiśam woglědowaś.
Južo tyźenje do togo jo była rozpłošona a jo cesto wó tom kraju cowała.
A to jo było za wšyknych nabejne logistiske wugbaśe.
Festiwal „Łužyca“ jo z nowym rekordom woglědarjow rozwjaselił publikum
A co jo? Broda jo pśerězana.
Jeje źěło wjeźo něnto ako decernent dalej Berndt Weiße, doněntejšny wjednik šulskego zastojańskego amta.
Su se zmakali na prědne pósejźenje w nowej legislaturje.
Renate Harcke a Roswitha Schier stej měniłej, až mógu sebje za pśiducu legislaturu prědk wześ změnu kazni za finance wurownanje.
Serbski kulturny centrum ma cesto wustajeńcu.
1 Pětš 2,2)
To pak njejo była jano wina abiturientow!
Na pšawem boce tšugi wjeźo sćažka pśisamem dwa kilomejtarja k "Radušańskim kupam".
Na pomoc chwataś?
»Hej, wy móžośo wen pśiś.
Pśi licaku sejźi Ramona Gasertowa, Reinhard Lecher stoj.
Klaus Lange z Turnowa wjelgin rad pišo – teke wó tom serbskem.
Muzika by pśidatnje rozwjaselenje twóriła a zwězanosć mjazy sobu mócowała.
Tak bywa wuknik lěpšy we powědanju a cujo, až ma wuspěch".
Ja pšašam, kak to nejskerjej z wucenim w nowem šulskem lěśe buźo – glědajucy na korona-situaciju.
Tak se tuchylu górjej śěgnjo dogromady pěś młoźetow w tyma dwěma radušańskima bóśonowyma gnězdoma.
Syrotki na rowach, chudobki na murjach wótbyli zymu su, macochu złu.
Jěźo do směra cerkwicki.
LND 2019. Knigły płaśe 14,90 euro.
Christoph Hänsel jo pleděrował, až dej Serbski sejm njewótwisny financielnje wóstaś a dalej póraś swójo cestnoamtske źěło.
Dlatog jo Jörg Tausch jogo hyšći raz wugótował ako burstakowy kalendaŕ.
Jaden nowy cłonk jo tych drugich pšašał, dla cogo su wóni do Domowiny zastupili.
Ale smy juž tšošku zaźiwane, gaž słyšymy: Nowy park w Borkowach!
Cełu Łužycu budu wužywarje interneta móc sebje derje pśedstajiś, a to bźez togo, až su how něga raz do našych stron woglědali.
Ja wěrim, rownož gronim: Som wjelgin nuźony. Ps 116,10
Mimo togo płaśi futer za takego psa wjele pjenjez.
Sobotu, 30. nowembra, buźo wót zeger 19:00 „Schadowanka“ w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma.
To wšo župje wjelgin tyjo, rowno tak to, až jo wóna mjaztym za kněžaŕstwo, za bramborski parlament, za młoge komuny, za Serbsku radu, za Załožbu za serbski lud a za serbske institucije wažny, rownopšawny a kompetentny partnaŕ.
Domowinska kupka jo nejpjerwjej wobzamknuła, až dej to lipowe łopjeńko w serbskich barwach we srjejźi wopona byś.
Stakim to serbske cesto dosć njejo nic płaśeło.
Pón jo musała wejsańska młoźina jogo wobstražowaś, dokulaž młodostne drugich jsow su wopytali Homa Stroma južo jěsnjej wótpaliś.
Potom jo nowy změnowy wjednik pśewzeł tu brigadu .
Sněg ga jo ju pókšywał.
Wót apryla až do oktobera buźo se w Bramborskej a Sakskej pśewjasć akcija „Rěcam pśichylona komuna – Serbska rěc jo žywa“.
Nowa šoseja dej byś 2025 gótowa.
We nich pokažu se luštne kombinacije rymowanych słow, aliteracije a druge słowne graśa, samo nonsens-basni su pódla.
Janšojska elektraŕnja buźo ta prědna w pódzajtšnej Nimskej: Wóna dej mjazy 2025 a 2028 pśestaś źěłaś, jeje bloki deje se pó rědu wótšaltowaś.
Měsćański archiw k tomu njama pódłožki, radnicowa piwnica jo była w rukach wikowańskeje organizacije.
z Janšojc jo napisała list ako reakcija na ten interview: "Som lazowała rozgrono z Nancy M.
Na kóńcu ze solu a muskatom wěrcowaś.
Kelnaŕ na to: "Wóni zawěsće treněruju za olympiadu."
Tśeśe myto stej se źěliłej Oliver Drechsel z Langenfelda a Alexander Keuk z Wuppertala.
Teke ze jsow su dojěli na Serbski swěźeń w Chóśebuzu a su woglědali budku swójogo „Nowego Casnika“.
Jo z nowym konceptom spěchował talent kuždego.
Pśeglěd terminow, to musymy pśidaś, njejo kompletny.
Něnto jo wiźeś, až jo zmólka, až njejo se wobzamknuło nacerjenje 2019 pśed wólbami.
Napšašowanje za njeju jo było wjelgin wjelike.
Ga njejsom ja ten, kenž njebjo a zemju napołnijo?
Ale to njejo pśecej lažko, gaž druge sobu njeśěgnu.
Něnto jo mója rědownja wence, za zymski cas ma wótcynjonu groź.
650 wobydlarjow Jasenja jo musało nowe wobydlenje pytaś.
Proch teke stoj w pódglěźe, problemy z dychańskimi organami zawinowaś.
Som teke pšašał, co se wuběgańce mysle, gaž wiźe serbske nadpisma.
Wšykne bublinki su slězy a ja som prězy.
Hyšći su na pśedań w bórkojskem amśe a pla šołtowki na Górach.
»Ty coš se z mójeju źowku ženiś?«
Buź tak luby a namaž mě kśebjat z paroweju kremu.
To pak jo něnto pó wobzamknjenju sudnistwa zakazane.
Wósebnje interesantne su pak listy, kótarež Bogumił Šwjela, bydlecy w Rudolfstaśe, jo pisał swójomu synoju Martinoju abo šwigerźowce Hildegarźe, mjazy nimi take, ak Šwjela jo pósłał do [...]
Ja śi ga mógła raz pśepšosyś.
Preußler jo Rudolfoweje šule w Liberecu chójźił.
Woni mógu how swóje eksponaty wustajaś a pśedawaś.
Facit šołty: „Źinsa maju w našej gmejnje te žeńske to grono.“
Ale teke to jo Bogu źěk pśecej zasej źěl našych nazgónjenjow.
Tak se pokažo ten wjeliki wuznam stareje šule we wejsnem žywjenju Depska.
Mjazy narskimi pśiglědowarjami smy nadejšli teke Silvia Hasackego, kenž ma južo familiju.
Nic nalewanja dla.
Ale sad a zakładne žywidła trajda a kulka k tomu njesłušaju.
Na pósejźenju Chóśebuskego parlamenta w slědnem septemberskem tyźenju ga stej se mógałej zapisaś do cesnych knigłow města.
Togodla jo zawěsće zmysłapołne, skerjej formulaciju »Cultural Heritage« wužywaś.
Do togo jo cesto póglědał a pótom póznał, co se wšo na swěśe stawa, a to jo było wjelgin zabawne a młogi raz teke wužytne, pśeto tak jo mógał Krabat cesto złemu zajźowaś.
Njama ga žednogo zmysła, how wokoło sedaś.
Won se źěkujo firmam, kenž su financěrowali 30-bocny, dospołnje barwojty zešywk.
Teke knigły su cesto južo w digitalnej wersiji pśistupne.
W tom casu wuknu wšake triki, na pśikład termity z pomocu kija łojś.
»Kšet wucy buroju.«
Swětocnosć jo se zakóńcyła z wjelikim rozgronom za Tšawnicarjow w burskej śpě w Mósće.
Projektowy tyźeń jo był za to wupokazowańska proba.
To wusuźenje jo było: Wojto krydnjo "jano" titel tśeśego krala.
Wón na to pokažo, až se we chudšych komunach samo kjarchoby wót towaristwow wobgóspodarjuju.
Kijašk jo łazecy a roznogaśowany.
Płody se góźe do tśich kupkow rozrědowaś.
W juniju krydnu wšykne, kótarež abituru wobstanu, swóje wopisma do ruki.
Kak dejm ja to jano znjasć?
Hitler jo kśěł Žydy skóńcowaś, wu nas su luźe se myslili: Žydy k nam njepasuju.
A južo su se pokazali znamjenja pśiducego wjelikego jubilejnego swěźenja.
Nowa serbska rada
Jej slědujo zachopjeńk junija medijowy a komunikaciski wědomnostnik Syman Pětr Cyž ako nowy jadnaŕ LND.
Tśeśi wjacor.
Ta „dwójna wjas“ swěśi lětosa swój 700. jubilej, kótaryž jo wopóznanjony za Njabožkojce.
Prědna forma jo se wužywała mjazy drugim w Bórkowach, Smogorjowje a Prjawozu, druga zasej w Janšojcach, Mósće a Drjejcach.
Kóše su pón nejpjerwjej scynili do Lejnikoc brožnje.
Slědny šefredaktor, kenž jo měł dolnoserbšćinu ako maminu rěc, jo był Wylem Bjero.
A ten w Popojcach jo wjelgin dobry.
, jo groniła wjednica muzeja pśi wótwórjenju.
W lěśe 1859 bu zasej pśitwarjone.
Zdalonosć wjelikego krejza jo maksimalnje poł zemskeje wobměry.
To by była wjelika škóda, zgubiś takej štuka, kuždy wažy wušej źaseś cantnarjow.
Pětk jo zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny tomu jadnogłosnje pśigroniło.
Teke pśedawanje pšawow na internetowych domenach ".
Lěc jo se to stało, njejo znate.
Tamkor smy akle wjacor dojěli, dokulaž ten wjasoły ruš tam ga jo se akle wjacor zachopił.
Garbe jo pśi tej góźbje raźił, aby załožyli towaristwo "Sprjewica".
»Ty ga sy mě wulěkał«, groni kněni Wěncyna a šwyrnjo se włosy z woblica.
Bóžko njejo to mógała w šuli nawuknuś.
Toś comy knigłam, kenž maju kopicu dotychměst mało znatych faktow, žycaś wjele kupcow - źiśi a dorosćonych.
Stare kaž młode su tam dognali – ta nejžmłodša jo była Frieda Hanškojc z Janšojc, 2,5 lět.
Njejo jano wuchójźował Serbsku rozšyrjonu wušu šulu „Marjana Domaškojc“ w Chóśebuzu, ale jo wóstał teke ako wuměłc tomu serbskemu na wšaki part zwěrny.
Take jo se łoni stało z knigłami Trudle Malinkoweje „Serbske pomniki“, z dopomnjeśami Erwina Hanuša „Wósłonki z mójogo žywjenja“.
Někotare ze symbolow su pśipadnje pśewzete z alfabeta sedlarjow, a druge su cele wunamakane z jogo pśestajenja.
Ako wósadny faraŕ jo był Krušwica zrownju wejsny šulski inspektor a teke w tom zastojnstwje ma wjelike zasłužby.
Mě jo južo wót samego pśiglědowanja zyma pśeběgowała! 
Wóni su gronili: Nejžlěpšy pśedcytaŕ jo Matheo Grafe ze Žylowa.
»Pśestań, mej to njezměnijomej.«
W źinsajšnem casu by to dejało samo rozmějuce byś.
Kurowy a powěsćowy park dej pśez to atraktiwnjejšy wordowaś.
Jo to inscenacija Serbskego ludowego ansambla, a źowća a gólcy bórkojskego doma za źiśi, "Lipa", budu sobu graś.
Slědny stwórtk jo Spěchowańske towaristwo Dešańskego domowniskego muzeja nowe pśedsedaŕstwo wuzwóliło: Christina Kliemowa jo nadalej pśedsedaŕka, a Karin Tšukowa jo nadalej pókładnica.
Chorwaty su słowjański lud, kótaryž jo pśedewšym w Chorwatskej, Bosniskej a Hercegowinje a Serbiskej domorodny.
Cerkwja co drogu dialoga z pótrjefjonymi dalej hyś.
Tomu źěloju blisko Smogorjowa se groni Batšowina, druge wótrězki nose mě Blušnica, Šrjebjeńca a Wjelika a Mała Mutnica.
Pótakem smej se jaden źeń na kólaso sednułej a se pó tej gasce mjazy našym a susedowym byśim pśez Forwark dalej rownu smugu na Pódgólu a źěla Dubrawskeje gólnikaŕnje do góle pórałej.
Hinc Roj jo chójźił na gymnazium do Grodka a wušu šulu do Běłeje Wódy.
Smy namakali dub ako jo měł "źěru" w škórje, za wšym zdaśim napórana wót awta.
Krotki wurězk z prědnego lista 29. awgusta 1970 daś pokazujo našo »wuwitanje« w Moskwje:
Wóne se stupiju na ławku.
Wót wšogo zachopjeńka jo Schiemann wěźeł, až kśě se specializěrowaś na wobstawne camparje, dla tog až turistow jo było we chóśebuskich stronach małko.
"Kosty pśesajźenja cisterny laže mjazy 200.000 a 300.000 euro, a to jo pśeliš droge".
Kuždy snaź wě, až źinsa njama nichten notnje głodu dla kšajźu źiwinowaś.
"Wšo wu nas se wjerśi wokoło stawiznow".
Te su jogo šikaněrowali; njejo dostał žednogo kupnego gnoja a jo musał wusoki »Soll« librowaś.
John źins pśiźo!
Do góle hyś, jo pśecej dobra ideja.
Ako głowna zagronita za toś take zarědowanje nakładnistwa móžośo nam wěsće južor młoge wó programje pśeraźiś.
Tam jo organizěrował wulět do Błotow.
Luda Oromow a Amhararjow twóritej wětšynu w Etiopiskej.
Kotare swěźenje we jsy swěśiśo?
Rowno nazymu 1970 su zjawnosći pśedstajili tśeśi źěl sowjetskego filma »Wulichowanje«.
Njeźelu, 1. decembra, zeger 16.00, buźo tudy w cerkwi koncert měšanych chorow ze Žylowa a Strobic, pód nawjedowanim Very Schmidtoweje ze Žylowa.
Pětk, 16. junija, buźo w Turjeju w Picańskem amśe wjelgin wažna zgromaźina za wšych wobydlarjow.
Swóju žeńsku běšo se pytał za góru w bliskej Běłej Górje, a tak stej byłej wjelgin glucnej, až stej se mógałej zasej wrośiś do swójeje domownje blisko Młyńskeje góry a błotojskeje pśirody.
Kśěli smy to pśisamem wšykne! 
Zaměr zgromadnego źěła jo zapśěgnjenje wuknikow DSG do źěła rbb (za radijo a telewiziju) a Casnika.
Ten spagat dejmy ako serbske komponisty cyniś.
W Tšadowje pak njamaju tak wjele turistow, a su stakim mógali to piśe alkohola lažčej „wobaliś“ a pśerědniś.
Toś w blišem casu buźo za njej wušywaś.
Zwigniśo rownocasnje ruce k njebju a wubalansěrujśo se.
Kapslowy płod jo pśisamem kulowaty.
Togodla su skazali maski pla regionalnych firmow.
Tam cysći šwon ze šnapacom swóje běłe pjera.
Dwanasćo markow zasłužby za tyźeń njeběšo zawěrno žeden dar!
Młoge su se myslili, až jo to jadno.
Ako jo se ten źeń pokazało, njetyjo to zgromadne zwucowanje jano pśigótowanjeju namšow, ale pśemóžo wjeliku wósadu zwězaś.
Te tam górjejce – te tam dołojce. ‚Tikujo‘ Górna Łužyca hynacej? to jo była tema rozgrona na Serbskem bliźe srjejź maja w Měsćańskem muzeju.
Njeglědajucy na swójo starstwo w domacnosći wšo sam gótujo.
»Som spśijaśelona ze zmiju!«
Aby śěgi dalej jězdźili, by pólske kněžaŕstwo musało wěcej pjenjez pśipłaśiś.
Mója duša buź husoko źaržana pśed Knězowyma wócyma, a wón humóž mě wót wšykneje tužyce.
»Co dejm z tymi briketami?«
Buźotej šołtowce teke dalej serbske tradicije pódpěrowaś?
Pěś štuk.
Ako jo se na sympoziumje groniło, njamaju za to w Chośebuskem wobwoźe hyšći žeden koncept.
Pśespytajomy dokumenty intensiwnje.
Sketš"Serbske blido" z lipšćańskimi studentami.
Mjazy Carnobogom a Błotami — ze sportom
Krajny raźc D.
Wóni njedozdrjaju.
Wjelgin dobry wótgłos jo teke namakał pśednosk Christel Lehmann-Endersoweje wó starych pśiwěrach, błośańskej pśiroźe a zwěrjetach.
Jogo spisowaśelske, wuměłske a publicistiske źěło jo zawóstajiło wjelike slědy w serbskej kulturje.
Božko jo se jano gjarstka luźi wobźěliła - to pak, což su Měto Pernak z Barlina, pśedsedaŕ dolnoserbskeje Maśice, Beno Pětška z Borkow, wjednik sekcije “Stawizny/ludowěda”, Pětš Šurman ze Serbskego instituta a druge gronili, jo było wjelgin wažne a wužytne.
Gaž ten źeń tak dalej źo, ga buźo to wjelicnje!", groni wón zagórjony.
Peter Kosta rozkładujo.
Druge serbske towaristwa a kupki njejsu na to bóžko reagěrowali.
Tak jo musał wótcakaś a kónja stej mógałej wódychaś.
Za cas dowola sama cesto zaskócyjom.
Ten wužytk za mnjo som akle pózdźej pśi studiumje pśedewšym gramatiskich konstrukcijow drugich rěcow tak pšawje wurozměł.
Tu lawdaciju jo dr.
A se źěkowali wšyknym, ako su byli wobźělone na jeje nastaśu a dalejwuwiśu.
Po lěśojskich prozninach jo zaśěgnuł teke do togo domu wšedny šulski źeń.
Zegerik běšo na ½ 4 stajony a šćerkašo Lizu ze słodkego spanja. »Moj jej!
Pśi tej góźbje jo pśepódał wopismje za wuběźowanje "Serbski pśichod: Łužyca", w kótaremž jo institut dwě myśe we wusokosći 12.500 euro dobył.
Wšykne smy dostali łopjeno z wótběgom namše a z tekstami kjarližow, serbskimi a nimskimi.
Dla cogo se nimski casnik na toś tu wašnju pśeśiwo za Łužycu typiskim dwójorěcnym toflam wugronijo, njejo jasne.
Ale to njegroni, až co Doreen Schiemencowa wóstaś na toś tom stawje.
Wón jo dobrotny na njeźěkownych a złych.
To jo zakład za załoženje serbskich institucijow w pěśźasetych lětach a za spěchowanje serbskeje kultury na wjele pólow wuměłstwa a w sorabistice.
"Zawěsće jo Wuško kśěł ten cedlik wuśěgnuś, až njeby trjebał se pśewoblac", dodajo Pipsi a źo do kuchnje.
Muziku su wobstarali Tim Šmit na orgelach, spiwałej stej Josepine Šindelojc a Kati Sprigodojc.
w Husu/Maust zeger 19.00 w gmejnskem centrumje.
Wot januara togo lěta jo teke nawjedował Institut za sorabistiku na Lipsčańskej uniwersiśe.
Na kóńcu musym na wjeliki problem pokazaś: Južo dłujko mamy mało referentow za stawizniske pśednoski.
Take tež Pětkoju zgroni. 
Nejpjerwjej w Krakowje, něnto we Waršawje jo wiźeś wustajeńca serbskeje ludoweje kultury, wósebnje teje Slěpjańskich stron.
Ale tomu tak njejo, a teke druga pěseń z hyn tym nadpisom njama z tym spušćenim domownje nic cyniś.
Jolic pak něnt něchten se mysli, až jo to něco wósebnego abo samo ekstrawagantnego było, ten se móli.
Togodla jo mója prědna rěc błośańska nimska narěc.
Pó snědanju pakujo Witko swój nakśebjatnik.
Cachejus pak pśistupi a źašo Knězoju: Lej, Kněžo, połojcu swójich dobytkow dawam chudym a som-li někogo hobšuźił, ga dawam styri raz zasej.
Gaž ja se na pśikład myslim na slědne graśe w Karlsruhe, źož smy zejgrali, ale weto w 2. lize wostali.
Comej z wami swěśiś.
How wiźimy jano mały źěl jeje kolekcije pisanych woblewnicow.
Ja njewiźim žednu pśicynu, aby wobzadoranja pśi twarjenju pśizwólił".
Płody se na rozdźělnej wašni rozpśestrěwaju.
Pisane abo śišćane informacije, kótarež na njej dostanjomy, se rědko makaju z połneju wěrnosću.
Nowy ceptaŕ jo jim wjele bitował.
Naše serbske prědowniki su we tom zmysle gronili "Swinjam mlince futrowaś".
Južo w młodych lětach běšo se ten na serbskem polu tak angažěrował, až su na njogo stajili wjelike naźeje. 8. měrca 1928 nadejźomy w Casniku prědny pśinosk z jogo pjera z napismom »Pśěza w Janšojcach«.
Lubochow jo wjas w pódpołdnjowej Bramborskej we wokrejsu Górne Błota-Łužyca.
Pawoł wóstanu dwě cełej lěśi w swójom najmaŕskem bydlenju, a huwita wšyknych, kótarež k njomu nutś źěchu, prjatkowašo Bóže kralojstwo a hucašo wót Kněza Jezom Kristusa ze wšykneju skobodnosću njezajźowany.
Wótwórjeńske case su wšyknym wobydlarjam znate.
Gaž suche drjewo jo, wětše škódy, insekty abo gribicki na štomach, to napišo.
Take negatiwne asociacije z telefonom su k tomu wjadli, až njoco měś až na źinsajšny źeń žeden telefon.
Serbsko-nimski domowniski muzeum Janšojce kažo stwórtk, 25. měrca, zeger 16.00 a zeger 19.00 na mólowanje jatšownych jajow.
A teke jich susedka Ana Budichowa jo pódla a pomaga kaž móžo.
Elżbieta Drużbacka jo była pólska basnikaŕka.
Krajna zagronita za nastupnosći Serbow dr. Ulrike Gutheilowa: "25 lět Serbska kazń, to jo pšawa góźba k swěśenju".
Pronomeny tśeśeje wósoby su notne, ale móžno wuwóstajaś pronomeny prědneje a drugeje wósoby.
Pśedsedarka Spěchowańskego towaristwa za serbske tradicije a cerkwinske stawizny w Janšojcach Andrea Dietrichowa jo pśepšosona 7. junija do Žyloneje Góry.
Tak jo se stało w 14. stolěśu.
Tšugi w Błotach su wuschnuli (1885)
4 nowe w bramborskem brunicowem wuběrku
Pólska jo njewótwisnosć slědk dostała pó prědnej swětowej wójnje.
Wót jogo źiśi su mógali jano syn Oskar a źowka Bertha pśipódla byś, jeju sotša Maria jo hyšći žywa była w Americe, wudana na fararja Metzenthina we Philadelphiji.
Tegdy jo była hyšći za 500 „dušow“ zagronita.
Žeden źiw, měni Wolfgang Kotissek, kenž jo źaržał lawdaciju.
Wójce stej mjaztym južo zrosćonej.
Vattenfall njama něnto prědk, załožyś w Dolnej Łužycy dalšne wuglowe jamy.
Lubjej co se ako paleontologowka zaběraś z žywjenim w starodawnosći.
Ale Salomo nam how groni, až ten jo bogatšy, kenž mudrosć a rozym ma!
Smy byli wence.
Smej jěłej do Škrjokow.
Adam z redakcije Casnika jo na to pokazał, až jo w słowniku dobra „měšańca” starych a nowych słowow, a teke takich ludowych a regionalnych.
Ale naźeja, až ta tradicija njezajźo, njejo zgubjona.
To jo był interesantny a pówucny wjacor, ak móžo wordowaś nowa zapustowa tradicija.
Ale ten Kněz jo pśi mnjo kaž mócny ryśaŕ
W pśibrjoznem městašku Dörtyol, znatem za dobre oranže, su Turki, Armenijarje a druge wikowali.
Wjele wobydlarjow Škodow něnto ma?
A wón měni jano: »Kněz Hanuš, źož my te hyšći njamamy, tam wuwóstajśo je teke.« To pak njejsom kśěł.
Co ga něnt? Smy wopytali, jo łapaś.
Ten gólnikaŕ za nima.
A to jo zasej wobogaśenje, až mamy nowego wuměłca w našej zběrce", groni Christina Kliemowa.
Toś som se mysliła, až my teke w Kórjenju zajmne stawizny mamy, ako mógali publicěrowaś.
Wón jo teke nejmjeńšy planet w cełem Słyńcowem systemje.
Wóna jo pó Indoneskej a Madagaskarje tśeśi nejwětšy kupowy stat swěta.
Ty móžoš na banśik abo wuwězk z tackerom něco pśipněś.
Wažne jo pak zaźaržanje luźi.
A dokulaž my z tym něntejšnym lětom zasej jaden stolětny cas zachopijomy, ga jo to zawěsće wěrne a wěste, až za sto lět žeden wót nas, jo we tom cełem krejzu, snaź drje we tom cełem kraju nichten, wěcej žywy njebuźo wót tych, ako něnto labuju.
To nastupa gótowanje kostimow a drastwy, kaž teke dokumentěrowanje a wuchowanje tradicionelnych kulturnych formow.
W orientaliskich stronach se groni: "Aby pusćinu pśedrogował/a trjebaš styri kamele.
Slědny mjasec jo se nowa wuša promštowka Theresa Rinecker zmakała dwójc ze zastupnikami Serbow.
Ja som pśigronił.
Gaž źiśownje budu hyšći mjasece zacynjone, to pśinjaso riziko za wuwiśe socialnych kompetencow.
Z busa wiźimy majske bomy, zdaloka a zbliska ... Na kuždem takem bomje smy spóznali módre, cerwjene a běłe banśiki.
Nejpjerwjej běšo jogo redaktor Šwjela, w lěśe 1908 jo to źěło Turjański wucabnik Fryco Rocha na se wzeł.
Dobra lawna jo se kněžyła na górjańskej woklapnicy.
Zapópadnuł jo Rolf Radochla na jadnom wobrazu teke drastwowu kupku z Noweje Niwy.
W hochoskej cerkwi jo swěśiło něźi 50 wěrjecych 21. maja nimsku mšu z fararjom Kurtom Malkom z Picnja.
To pokazujo na to, až jo źinsajšny Juro Kopylc pótomnik starego Jura Kopylca.
Redakciju jo měła na starosć.
Zrědujo puli a wobglědajo se.
Pśedstajili su, cogodla su serbske bury srjejź 19. stolěśa do amerikańskego Teksasa wudrogowali, na kakem puśu su se tamkor namakali a kak jo se jim tam zejšło.
Něnto jo se jomu mócnje za rodneju pastyŕnju styskało, za maśerju a za nanom, kótarejuž běšo wón tegdy mimo rozžognowanja wopušćił.
Pómóluj karton z acryloweju barwu a daj jomu wuschnuś.
Kwalitu turistiskich póbitowanjow w Błotach budu w pśiducych lětach hyšći pólěpšyś.
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo sobotu wobzamknuło koncepciju wó wóswěśenju 100. jubileja Domowiny w lěśe 2012.
Lodnica jo pak wóstała a z familiju Janka gódy swěśiła.
Nejwušu sumu jo dostał projekt "3. 000 lět Lausitzer IndustrieKULTUR-Zukunft der Vergangenheit".
Cornelia Wenzel (mějaŕka) a Gunter Oettel (nakładaŕ) wót Gunter-Oettel-Verlag (Zgorelc) z wubranku knigłow togo nakładnistwa.
Tśeśa swěcka wulicujo: "Ja som lubosć."
Wón to cyni, wuchyśi swój powrjoz z wokom a w tom wokognuśu běšo tež ta wójca wułojta!
Dogromady wokoło 40 wobrazow jo mólaŕka do Chóśebuza sobu pśinjasła z městaška Bad Lauterberg w Smolinach, źož z lěta 2012 žywa jo.
»Och słuchaj, luba myška Pifka, com śi něco wó mójom žywjenju wulicowaś.«
Tak smej powědałej z organizaciju.
W Górjenjowje jo była stara žeńska, ak jo se wjaseliła, gaž som serbski z njeju powědał, lěcrownož jo wóna serbski jano rozměła a sama powědaś njejo mógała.
W Jezusu Kristusu su wšykne Bóže zlubjenja gronjenje „jo“, a pśez njogo zazni naš „amen“ k Bóžej chwalbje.
Zdrjałe šyški su jajojte, bruna a zrowna stoje.
W toś tom zwisku njegrajo daniž licba powědarjow jadneje rěcy daniž jeje swětowy wuznam absolutnje žednu rolu.
Wóni su wšake barwy měli: su byli šere, běłe, rožojte a nažołte.
Rezultat togo jo był, až njejo firma marchwej kupiła. „Njesměmy našym źěłam a dalšnym generacijam pśirodu zbrojś“ — jo jogo stojnišćo.
Tak mógu w lěśe 2005 snaź małe kniglicki wudaś, gaž kśě 550 lět prědnego pisnego naspomnjenja jsy swěśiś.
Som kśěła 30 meterow běłego bałmjanego sukna, a to som pón dostała w dwěma ratoma", rozpšawijo.
Prědnemu zmakanju w Nowakoc kjarcmje slědowachu lěta rozgronow a pśijaśelskego listowanja až do smjerśi Hantša­Hana 31. oktobra 1901 z jano 55 lětami.
Glědajśo, kaki wjasoły ten gólc jo, až jo tak wusoko zalězł! wósebnje pak budu se wjaseliś jogo njelicone wukniki a kursisty serbšćiny, kótarež su jogo k spisanju spomnjeśow póstarcyli.
Co ma to na se z teju dobyśaŕskeju wójnu, smy slědkoju sami dožywili, ako su wšake jadnotki copajuceje fašistiskeje nimskeje armeje w aprylu lěta 1945 do Hochoze pśišli.
Ja se troštuju jano z Bogom, ten njebuźo nas w našej nuzy spušćiś!“
Slědnu štucku slědnego spiwa su wukniki a gósći serbski spiwali.
Za njo Sy njewomucnje źěłał, ako literat, publicist, pśestajaŕ, slěźaŕ, rěcny wobradowaŕ, multiplikator, kśesćijan a organizator serbskego žywjenja ako pśedsedaŕ Maśice Serbskeje.
Gaž se domarkujomy na to, což jo gronił bramborski kulturny ministaŕ dr.
Stwóŕśo zmysłapołne słowne kupki!
"Na takich seminarach som se wěcej raz wobźěliła a sebje južo w młodych lětach prědne zamóžnosći dirigěrowanja pśiswójła.
Tomu njejsu kśěli gmejnske zastupniki dalej bźezpomocnje pśiglědowaś.
Te placki su se rownali małkim gódownym škrjokam.
Pón se póra domoj, co se daś griby zesłoźeś.
Pupajca jo rod ze swójźby wutkowych rostlinow .
Z pśedešćnikami a ze śańkimi plastikowymi płašćami su se šćitali, wósebnje swóju drogotnu serbsku drastwu.
Kejžorske pinguiny Což smy pśecej južo kśěli wěźeś wó pinguinach Trjebaju pinguiny brylu?
Na Gorach se něnto twari nowa wejsna droga, což ga teke nejwušy cas jo.
Take słowa krala Dabita zně nejpjerwjej źiwnje, dokulaž Bog groni Mojzasoju južo w prědnej kazni: „Ty njedejš žednych drugich bogow pśi mnjo měś.“ (2.Mojz. 20,3).
K tomu słuša fotografija tuny za popjeł a pisne wobwěsćenje wót firmy, kótaraž ju na deponiju wuwjeźo.
Popojska młoźina jo se woglědarjam tak pśedstajiła, a jo sobu njasła dwójorěcny transparent.
To dej se staś pó dwěma źěloma.
Swět dej spóznaś, z kim jo se póstarcył a chto we wěrnosći ten kněz jo.
Gaž grajoš źiwadłowe graśe, ga musyš se na tamnego spušćaś a musyš sam spušćobny byś.
Pśi tom swěźenju najsy se nowe a stare wobydlarje zeznawaju.
Situacija w Europje jo dramatiska, ale napšawdu taka grozna? Wiźim tšachotu, wósebnje za strowosć słabych a staršych wósobow, rozmějom škódu za źěłaŕstwo a góspodaŕstwo, ale spóznajom teke alarměrujucu wšojadnosć we towarišnosći, kótaraž teke na mnjo – samo něnto – hyšći wisy.
Za globalny problem jo globalne rozwězanje trjebne.
Swěźeń zachopijo se južo zeger 10.00 z dujaŕskeju muziku, ako buźo graś k zajtšnemu piwu.
Wóne zdrjaju w běgu wěcej tyźenjow, tak až njamógu se žněś rownocasnje.
A tych pšašanjow buźo skerjej wěcej ak mjenjej.
Dwa nowej serbskej titela rejowańskeje muziki jo gano (10. 1. a 12. 1.) produkował Chośebuski sćelak.
stwórtk, 24. 09. pětk, 25. 05. njeźelu, 27. 09. – Słowa k dnju: M.
Na tom mógli cwiblowaś.
To jo teke wěrno, až jo to priwatna wěc Tilla a dolnoserbskeje młoźiny, kak se mjazy sobu rozgranjaju.
K prědnemu: Partaja by musała měś w Bramborskej wósebne wótźělenje, pśeto jano pśed nim na krajnem wuzwólowanju stajiś.
To su Steffen Kubicki (AfD), Raik Nowka (CDU), Jörg Rakete (SPD) a Andreas Stahlberg (Freie Bürger).
A rownocasnje wón z palcami pokazujo: »Ja som dobyśaŕ – změjom se pózdźej w žywjenju lažčej, dokulaž znaju mimo nimšćiny teke słowjańsku rěc.«
Telefoniske numery pak su wostali te samske (48 13 36 — Adam, Słoka, 48 13 60 — Dawmowa, Handrekojc, 48 13 65 — sekretariat).
Pón jo pśiduce góle na rěźe.
Moderator Christian Matthée se rozgranja ze zagroniteju redaktorku Serbskego programa rbb, Marion Stenseloweju, a z Marju Elikowsku-Winkleroweju, lawreatku lětosnego myta Ćišinskego.
Na zmakanju su serbske młodostne pśedstajili naše reje.
Mjazy nima něźi dwa ducenta staršych, něga k rozwjaselenju gósći kafejownje grate a grate, a wšakich młodšych zukowych platow.
Mója zagórjonosć wuwabijo skóńcnje teke pśijaśela z měkich łožyšćow.
Jo było wiźeś, až su z wjaselim pśi wěcy.
Som měnjenja, až njejo luda, njejo-li rěcy.
Ten njepokazujo na pódpołnoc, ale na wěsty dar.
Njeznjasom tak wjele słyńca.
Dwa dny pózdźej jo do Depska pśileśeł wósebny list z Barlinja: Prezident Nimskeje Frank-Walter Steinmeier jo cesćonyma jubilaroma pósłał glukužycenja k zeleznej swajźbje! A teke wušy šołta Holger Kelch z města jo jeju dał wutšobnje póstrowiś.
Kokot dej byś pšawje pśiwězany - teke w Janšojcach.
A na zakładnej šuli „Krabat“ w Janšojcach pódawa se nadalej nabóžninska wucba a zarucone jo teke, až mógu konfirmandy chójźiś na faru.
Dietgard Eichhorstowa z tymi cuzymi zwěrjetami, kótarež howacej znajomy jano ze zwěrjetnych parkow a coologiskich zagrodow.
Kak jo z rěcu w młoźinje?
Ženjo pśez zagrodu wokoło doma a stoj pótom w kuchni.
150.000 euro za to kiwaju!
Chto jo njewjesta?
Wšykne dostanu swóje kolekcije slědk.
Ako dwaźasćalětna jo swóju bramborsku domownju spušćiła a ze cłowjekom do Durinskeje śěgnuła, źož bydli na jsy jadnab 20 kilometerow wót Weimara zdalona.
Jo, naša źiśownja wobstoj něnto 35 lět.
Dobre wikowanje: Stefanie Bierholdtowa a Sylvia Panošyna stej kupiłej pla Arnolda Klähra nowe drjewjanki.
Za co jo se młoda žeńska, kenž źěła w redakciji NOWEGO CASNIKA ako sekretaŕka, toś rozsuźiła?
Pśi zdrjałosći na bomje rozpadnu.
Ten jo kśěł ned jogo ruku popadnuś, ju zawobrośiś a pón togo cełego Měta do pěska waliś.
Wotmyslenje jo było, Serbski kulturny krejz pśi Bramborskem kulturnem zwězku załožyś.
Pó njej jo Manfred Hermaš rozkładował, co jo se wšykno cyniło za to, aby měli te jsy a jich wobydlarje perspektiwu.
Wón jo serbski ewangelski faraŕ w Hrodźišću we wokrejsu Budyšyn, jo 33 lět stary, ženjony a ma pěś źiśi.
Wjacławk tegdy pšašał.
Wěsće jo, až njejsu měli žedno połnjenje.
Nazyma źe buźo teke bejnje měnjata a włožnita.
A wóna njejo sama!
Serbski swěźeń na měsćańskem swěźenju w Chóśebuzu
Stawnje jo se Beno Njekela procował wó wuběrnych interpretow z tu- a wukraja a jo se intensiwnje starał wó spěchowanje serbskego wuměłskego dorosta.
Kšac pó kšacu
Jano pšawych znatych a wěstu wótwórjonosć trjebaš, aby animalisku wopitosć a luźecu skazbu póznał, połnjonu ze skopjonymi rozbuchadłami hedonizma a moraliskeje degeneracije.
Ministarstwo se wobara
Serbpop, koncert a folk-party
Spomnjeś cu jano na »Cakaj, luba zyma, cakaj« z lěta 1978, ale mimo tych něźi 50 gronkow a basnjow znani 20 dalšnych w Pratyji wó jeje pilnosći.
muzikowy portret: Czerwone Gitary
Mjazy su André Gide, Pablo Picasso, Salvador Dalí a Joan Miró.
Plany pisaś, rozpšawy, protokole — to jo šło jadno za drugim.
Nim se dodawa górjejce naspomnjete wěrce.
Patzigojc Manuela a Mike stej roźonej w Brjazynje.
Druge serbske mě jo knochanka.
Do 9. maja 2021 dej ta wustajeńca pó normalnem planje wóstaś.
Něźi 20 lět dłujko to južo cyni, kuždy stwórtk jo tam, a jolic jo notne, teke w drugem casu. »Ja som studěrował w Barlinju pěś lět na skótnego duchtarja, ale pśi tom njejsmy se zaběrali z elefantami, antilopami abo drugimi eksotiskimi zwěrjetami.
»Gaž pušćijoš štres, maš wobej ruce lichej.« (chinske pśisłowo)
Zawěsće nic! 
Wjelk jo to jadnučke wjelike tergate zwěrje pla nas a južo pśez to wubuźijo zajm a emocije.
Hantšo jo jomu wěrił.
Žywjenje w Pódwjacornem Barlinju jo na młogi part było lažčejše a lěpše, ale njejo młodego gólca weto pšawje spokojało.
Ta wjelika strona na połdnjo wóte jsy – k Žylowu a k šoseji do Bórkow – lažy wušej nježli Dešno (wó 1 m), togodla pśiběgnjo zwjerch na wóda ku jsy z połdnjowego boka.
Bog cyni wjelike wěcy, kótarež njejsu k huslěźenju, a źiwy, kótarež njejsu k licenju.
Togodla njejo dosć, gaž pjera za banśik tyknjośo.
Aktualny magacin: powěsći, gjarncaŕski mark w Bórkowach
Budyšyn 2013, 16,90 Euro
„Judahej“ se w zestajenju swójich cłonkow tuchylu tšochu pśeměnja.
Wó wjerchu Pückleru­Mužakojskem se źinsa hyšći wjele pišo a wulicujo.
Rostlina se ako zelene gnojenje, wěrcu abo futrowańsku rostlinu cesto na rolach sajźijo.
Z tym som měł gluku w srjejźišću serbskego žywjenja se žywiś.
Cerwjenowaty se mjazy nimi wrjos liboco.
Swěźeń k 130. jubilejoju zapusta w Dešnje zachopijo se sobotu 13. februara z camprowanim źiśi.
"Take něco njamóžo byś, my smy měsćański źěl Chóśebuza, a weto dejmy take pólne drožki pla nas měś", jo Thiel se ešofěrował.
To wjeźo k tomu, až stare cłonki EU njepśipóznaju mjeńšynowe rěcy oficielnje, a teke we nowych statach EU jo situacija mjeńšynow se změstymi pógóršyła.
Jo mejstarja pšosył, aby jogo na źeń abo dwa domoj pušćił, aby mógał k starjejšyma woglědaś, kótarejuž njeběšo južo dłujki cas wěcej wiźeł a kótarejž drje wó njom zewšym nic njewěstej.
Wótmólowane jo to we Wětošowje 21. junija.
Pšašajuce dostanu pisne wótegrona fararja.
Rezultat togo posejźenja jo był, až ma župa něnto zasej župnego sekretarja.
Wob cas śišća testamenta jo Fryco kuždy źeń, wótergi tśi raze, gnał do śišćaŕnje w Chóśebuzu, aby korekturu cytał.
Wšake fararje a faraŕki sćelu wósadnym z mejlku wósadne listy a samo prjatkowanja.
Wo dolnoserbskem fararju Mětu Wjeńcku njejo pśewjele znate.
Wótergi ga w kapałce hyšći swěśe ewangelske Bóže słužby.
Tam njejo se jano dopołniła we orchestrowem dirigěrowanju, ale tejerownosći we francojskej rěcy.
Pśibijotej-lic se Serbski muzej a rěcna šula wětšym institucijam, kótarež financěrujo załožba, ga buźo město pó casu se ze swójej zagronitosći slědk śěgnuś. „To jo pśi něntejšnej financielnej nuzy města wěste“, jo gronił.
Rubjažnik se tak wulěkajo, až jomu jogo wopor ze šnapaca wupadnjo a wón bźez rubjeńki tšachnjo.
Jano, nan, bogalka wuzdu sobu njepśedajśo, howac pśinjasośo mě do njegluki a ja njamógu se k wam wěcej wrośiś ako waš syn Krabat!
Dłujko na nju njemysli, dokulaž ga jo tak wjele wiźeś na tom rědnem swěśe.
Jolic wam jadna mechowa kula pśemało, napórajśo sebje wěcej a je we škli pódla sebje rozcynjajśo.
[...] su nam tencas z nich cytali!“ Sobuźěłaśeŕka LND Manja Bujnowska, ako jo mjazy drugimi wobstarała stojnicu serbskego nakładnistwa jo hyšći groniła, až wjele luźi jo wěcej powšyknje pšašało wó Serbach.
Wóni su teke wobsajźili kóleje wugloweje zeleznice.
Uta Henšelowa ga wobej stej něga w lubnjojskem błośańskem muzeju źěłałej a stej pśez to źěło južo wjele z tym cyniś měłej, což jo tema togo pśednoska.
Direktorka cirkusa jo kśěła wěźeś, kake ideje wón ma.
Raz su słyšali rědnu głosnu muziku ze jsy.
Gaž Helene buźo wětša, co teke wuknuś na akordeonje graś.
Dajo někaki trošt? Dajo něco, což pśisłucharjam Serbskego radija lětosny adwentski cas wumóžyjo? Jo, to se wě! Na jadnom boku změjomy zasej rědne gódowne wusćełanja.
Dalej wuknuła jo w głažkaŕni w Běłej Wóźe.
Na drugem měsće stoj njepšawje, až słowo pśiźo ze serbskeje rěcy.
Postajenje wšako jo šyroke, a kužda kuchnja ma tak swóje lěpšyny.
Wustajeńca jo wiźeś až do 15. apryla.
Pśiduca głowna zgromaźina župy Dolna Łužyca buźo w Rogowje
Ako jo młynik-chódotnik se z kowalnje wrośił a njejo Krabata-kónja wěcej wiźeł, ale za to tśikotajucego ptaška na njebju wuglědał, jo drje ned wugódał, co jo se how tšojło a co to tam za ptaška jo.
Pandemija póśěžujo wšedny źeń na šulach.
Naźejam se jano, až změju móje gósći rowno take spódobanje.«
Na ten bok njejsmej se žednje wěcej do gribow dałej, smej byłej wugójtej.
Pón jo ten muž ze zemjańskim mjenim sebje pśez góńtwaŕski zwězk swójo góńtwaŕske wopismo a wopismo sokolnika z wótpowědnymi kursami a pśespytowanjami zwarbował.
Gaž se spat lagnjom, ga spominam na tebje; gaž wócuśejom, ga powědam wót tebje.
Serbskemu kraloju jo se groniło Rogacki a tej kralowce Śistowa.
Za twarjenje centralneje jamy comy se grunty za Smalinojc žywnosću na Smogorjejskej droze kupiś.
NOWY CASNIK: Kotare su pśiduce nadawki w Popojcach a Kosobuzu?
How se zarěduju pšawidłowne pśedstajenja, pśecej na kóńcach tyźenjow wót zeger 15:00. Juž wót zeger 14:00 mógu gósći na ten teren pśiś sebje te ptaški we wolierach woglědat.
Tenraz bu Liza cerwjena ak roža a wobrośi se malsno, aby se njepśeraźiła.
Su do nowego wósadnego doma zatwarili mjazywjerch a su wugótowali górny nastwaŕk ako wósadny zal.
Wót togo casa, ako bydli zwenka domownje, zaběra se teke pśiběrajucy z bytostnymi temami Dolneje Łužyce, kótarež móžo něnto z wěstym wótstawkom wobglědowaś.
Mólarka buźo pśez tu wustajeńcu wjasć, na serbskich dudach buźo Karsten Mickein graś.
Młoge luźe su se mě w slědnych tyźenjach pšašali, dla cogo som dała slědk kandidaturu za Serbsku radu pśi bramborskem parlamenśe.
Wšykne glědaju slědk do starego lěta, co jo se naźěłało dobrego a co njejo se tak raźiło, ako jo se to ten abo drugi pśedstajił a žycył.
Nalěwo: Wjerašk swěźenja – cołnowe korso na Błośańskich tšugach.
Wósadny cerkwiny chor wugótujo gromaźe z muskim chorom Smogorjow, z Nimsko-serbskim chorom Žylow a chorom Picnjo beneficny koncert w Prjawoskej cerkwi, a to njeźelu, 31. oktobra, zeger 16.00.
Ceły swět jo pótrjefjony wót korona-pandemije, na wšaki part.
Daj zemju k sušenju na papjeru – kuždu družynu ekstra.
To jo wjele mjenjej ako dejało byś w decemberje, pśerěznje běžy we tom mjasecu 17,2 m³ na sekundu.
Ale: te pisne pśespytowanja w pśedmjatach nimšćina, matematika a engelšćina su se wótměli, te wustne pak su se wótpowěźeli! Něnto w prozninach co wóna se z pśijaśelami zmakaś, ze starkeju na Baltiske mórjo dojěś a se na nowu šulu pśigótowaś.
wustajenje wudał, ako jo wopśimjeła pśedpise za dymnice a za pósuźowanje wognišćow.
Pótom jo katolska cerkwja pśiwdała nałog swěśenja wódy, a to jo dało wóźe wósebnu wažnosć.
Serbske blido w Chóśebuzu
Woglědajom na probu togo chora.
Towaristwo serbskich rybakarjow Bórkowy a wokolina jo na głownej zgromaźinje w Złośanem plonje pśedslědnu sobotu pó styrich lětach wuzwólowało zasej swójo pśedsedaŕstwo.
Hukniki wrośichu se do Jeruzalema z wjelikim wjaselim a běchu stawnje w templu, cesćachu a chwalachu Boga.
Ako te druge pśibytne som teke ja šeł wót wobraza k wobrazoju w tych tśich śpach.
Rostlina jo w Europje, w pódwjacornej Aziji a w pódpołnocnej Africe rozšyrjona.
Ja znajom Carolinu wjele lět a wóna jo była južo raz mój gósć za »Serbskim blidom« w Serbskem muzeju.
Wóna jo mě wósebnje dopominała na móju staru mamu, zewšym na starše žeńske našeje domacneje jsy za Odru.
Rowno w casu adwenta dej se do srjejźišća stajiś mjazsobnosć.
W „Serbskem kralu“ su pólske grajarje se rozestajali z pšašanim, kak take glucne tšojenje – nadejźenje gjarnca z pjenjezymi – pśeměnijo cłowjeske žywjenje.
Źiśi su tomu rozwjaselenju »bruki« gronili.
Tam budu rejowaś a wšake pokazowaś.
Dalšnej serbskej mjeni stej psowica a psowina.
Ten wuběgaŕ skócy bźez komuźenja nutś a plějašo na drugi brjog. 
Ducy domoj jo bus hyšći zastał w Narodnem parku „Ujście Warty“, źož jo na łukach a w gatach žywe wjele domacnych a cuzych ptaškow, a pón na kóńcu we gmejnje Słońsk/Sonnenburg.
Wódu njamam rada.
Žabam jo se kśěło skokaś, ale někotare tych marušow su je malsnje wuměrnili.
Nejpjerwjej jo južo wěste: Pśiduce cytanja zachopiju 26. oktobera a naźejucy zasej w uniwersitnej słuchaŕni.
Snaź sćo wiźeli filmowu wersiju.
Južo rano jo wótekšyła swóju lubosć k baletoju.
Som cesto w Pólskej, z wósadu abo z rěcneju šulu.
Jo był kórjeński faraŕ Jan Bogumił Fabricius, kenž jo 1706 Mały Katechizm z nimskeje do serbskeje rěcy pśestajił.
Kužde lěto w lěśu som w prozninskem lěgwje ako wobstaraŕ źiśi.
Sobuźěłaśerje „Druckzone“, Jürgen Heinrich, wjednik nakładnistwa, Horst Adam z redakcije Casnika, kenž jo mě pódpěrował pśi pisanju knigłow, a teke fotograf su južo na naju ze Žylowa cakali.
A kak zewšym se producěrujo dolnoserbski magacin rbb?
Na gwězdku spiwamy w našych cerkwjach kužde lěto Lutherowy choral »Ja z njebja dołoj pśidu k wam a dobru powěsć za was mam«.
Wot 1952 jo był sorabistiski institut pśizamknjony k Akademiji wědomnosćow w Barlinju.
Prědku su šli źiśi, źaseś pórikow.
Dwójorěcnje buźo źělnje teke na jawišću.
Což archeologi su južo pjerwjej gódali, su genetikarje něnto kradu wopokazali.
To wótwisujo wót togo, lěc wótpowědna droga jo wokrejsna droga, komunalna droga abo krajowa droga.
W Dešnje jo wjele starych, rědnych chromow.
Stwórte a pěte pšašanje ze Slěpjańskeje góle – chto znajo tej wótegronje?
Wjelgin zespódobało jo se wšym škótowanje pó demonstraciji na 1. maju.
Twóje starše śi jo hulicyju.
W Lipsku móžoš sorabistiku studěrowaś.
To jo był rědny swěźeń a teke daram som se wjelgin wjaselił.
Juž wjele lět dolmetšujom a staram se wó pólskich sportarjow z Noweje Soli, kenž pśijědu pśecej w maju abo juniju do Chóśebuza na regatu plonowych cołnow.
Mimo togo cytaśo baseń Měrany Cužcyneje a baladu Hynca Rychtarja, ak reflektěrujo tužu wó zgubjonych jsach.
Marion Stencelowa: Wu nas w Serbskem domje w Chośebuzu.
Gronim raz: Za Witaj-źiśi wót wósym lět.
Ako młoźeńc jo kśěł wuknuś pla jadnogo rucnikarja w Chóśebuzu, to pšawe tšuganje jo se pón pśiswójł w znatem Seifenje w Rudnych górinach.
Lěto 1953 jo było rozsudne za dalšne šulske kubłanje.
Na swěźenju su prědny raz sobu wustupili.
Towaristwo serbskich rybakarjow jo lětosa 135 kg „sajźonka“ kupiło.
Pětš mócnje za zgło śěga.
Někotare spiwachu, někotare se módlachu, te kśikachu a druge ruce łamachu a někotare stojachu kaž wumarłe, słupam rowne.
Pśi tom su jim grali gerce „Die Peitzer Stadtmusikanten“.
Nowe pśiswójźbne: Marina Šlodarjowa (druga wótpšawa) ma nowego śeśka.
Jańske rejtowanje pśi rědnem wjedrje w Kózlem
Dokulaž smy se bójali, až su tejzki pśeliš słabe a mógali rozleśeś, smy se wobstarali mesingowu kartušu, něźi poł metra dłujku a z pśeměrom něźi źaseś centimejtarjow.
How pśedlažy faktiski jano Janašowy šulski słownik z něźi 17.000 wuchadnymi słowami.
Kak te su se wjaselili, rowno pśed gódami!
Pón se pšašamy, chto jo take něco južo raz dožywił.
Docełego se pokažo nadregionalny wuznam Domowniskego muzeuma Dešno, kenž smy dojśpili pśez njewomucne źěło spěchowańskego towaristwa muzeuma a mjazy drugim z pomocu gmejny Dešno, wokrejsa Sprjewja-Nysa, Załožby za serbski lud a kraja Bramborska.
Wón tuchylu absolwěrujo dokubłanje ako lektor.
Kněz buźo swój lud žognowaś z měrom.
Městno za kšywom kólnje jo typiske za wósowe gnězdo", doda kněni Starikowa."
[...] a až pótakem něnto wšo a wšykno jim słuša: ceły wudwór a wša rola a wše łuki a wšen skót a wšen rěd a wše žywnosći a teke wša góla.
Z nim jo se rozgranjała Madleńka Šołćic.
Młody pósłańc Denis Sidorenko jo jomu to pśepódał.
Wšedny spinat jo rostlina ze swójźby .
Ako su ruske wójaki tam pśišli, su kśěli wujka Reinholda na swójom byśu na prědnem dwórje jsy zastśěliś.
Togodla smy do kontakta pśišli ze wšyknymi ceptaŕkami a ceptarjami, aby se jich pšašali, lěc wóni wiźe zgromadnje ze šulu wudrogu, kurse weto digitalnje abo z nadawkami na papjerje do kóńcyś.
Pó zakóńcenju studija w lěśe 2005 jo mjazy drugim pśewzeła w Goethe instituśe w Praze casnikaŕske a zjawnostne źěło za mjazynarodne projekty na pólu rěcnego kubłanja.
Srjejź zachadnego stolěśa, ako jo z wjele stron Němskeje pśedewšym wejsny lud swóju domownju spušćił, jo było mjazy nimi teke wjele Serbow z Dolneje Łužyce.
Z Heidelberga/Heidelberg.
Ta slědna, ako se zasajźujo za zajmy a nastupnosći słowjańskich mjeńšynow we Europje a za twarjenje móstow mjazy nimi, wobstoj wót 1996. Wóna jo druga nejwětša tych kupkow – ma 26 cłonkowych organizacijow, mjazy kótarymiž jo teke Domowina.
Pśenocowanje ze stanom jo móžno, dalšne informacije pla:
Bejnje znaty ga jo ten Dešański blidaŕ abo tyšaŕ, ako se na jsach cesto groni.
How zastupjone kupki maju w prědnem rěźe nadawk, nowy koncept za statnu młoźinsku politiku wuźěłaś.
Se wě, až njezmějo tu formu, ako ten w Šleswigskej, to njejo móžno.
Žurna droga stasi-aktow wót padnjenja murje až do źinsajšnego dnja
K comu te tłuste droty su, ako něto w měsće wót jadnogo kšywa ku drugem se śěgnu? To su "telefony", pśez kótarež se powěda.
257. dolnoserbska namša nowšego casa jo se wótměła 17. februara we wósadnem domje w Bórkowach.
Za nju som směł pśełožyś Jurija Brězana, Jurija Kocha a Angelu Stachowu.
Małe camperaki su ducy pó Radušu.
Wóna jo pśedstajiła swóje knigły "Wuchack głupack a druge tšojeńka".
Som roźona Janšowaŕka, starjejše, móje starej mamje a starej nana su cas swójogo žywjenja janšojske byli a teke wšykne starjejše tśeśego naroda su bydlili w Janšojcach.
Co su byli dalšne śěžyšća za Was? Wót 2012 som w adwenśe z drugimi rozpósłała "swěcku měra" we wósaźe.
Prědne zakłady za tu strategiju jo fachowa zjawnosć we lětach 2018 do 2020 wuźěłała.
Su ga spśistupnili 24. julija app za Łužysku krajinu muzejow.
Twariś jo wšak jadna wěc, sebje w nowej domowni derje cuś, druga.
Pódzemske rory z jamy wjedu teke do Stanogroble a Stareje groble.
Swěty Mjertyn na kónju rozdźělijo z mjacom swój płašć a dari połojcu pšosarjeju.
Socialna a kulturna antropologija pśepytujo mjazy drugim, kak se take póśěgi twórje a kak budu statkowne.
Źiśi pytaju za wótpowědneju kórtku a se pódla njeje stupiju.
Su to wětšyk, dešćik, słyńcko, ptaški, mjatele, zelena žabka a bogowa wacka.
Znajomy Myto Ćišinskego južo z casa DDR.
Ně, to wšo jo natura sama naźěłała.
Kupka Górnoserbow jo drogowała gano w Dolnej Łužycy – kóńc
Na śopłych dnjach se how mjerwi z luźimi.
Nichten wót nas wěźeł njejo, až su jen drje sajźili na kóńcu Nimsko-francojskeje wójny 10. maja 1871.
Ale glědajśo se jan prědk, aby njekśěł Budyšyńsku rěc do našeje nutś wjasć.
wusokosć boma: 23 m
Wetom běštej wónej se dałej do lodki a z njeje wšykne pjenjeze wzełej.
Kuždy jo něco małkego z Łužyce sobu pśinjasł a pólskim a ukrainskim wuknikam darił.
W swójom krotkem pśinosku łoni ga som wam pisał, až som něnto wuknik Dolnoserbskego gymnaziuma.
Gaž pśi komunalnej politice smy, comy tež rad wěźeś, kaka jo zgromadnosć z Picańskim amtom…
Skóńcnje pak mamu wiźi.
Jich derbstwo wóstanjo w cesći w SKC.
Te powěsći a pśinoski su wjelgin zajmne.
— Wón njamóžašo sam se woblac, Robinson dejašo jomu pomogaś. 
Prězentěruju na pastelowych wobrazach, akwarelach, pjerowych kreslankach a raděrungach wjelerakosć zwěrjetow a rostlinow wokoło Dešna a pśedewšym sprjewinego ługa.
Z pódpěru dalšnych wósobow a institucijow jo se na taki part zglucyło, šulu do nowych a wěstych strukturow pśewjasć.
Mam za waju dobru jězu a měku póstolku.
Wušy promšt Reinhardt Richter jo tencas w Janšojcach sobu dožywił, až jo Serbam Bože słowo w maminej rěcy hyšći wažne.
Źiwu garbu sušymy.
Stolica jo Mariehamn.
Pśi tom stej se licba namšow tak ako licba namšaŕkow a namšarjow pozitiwnje wuwijałej.
W naspomnjonych městach jano mało a to staršych žeńskich wšednje drastwu nosy, jo to pak wóteměrajuca generacija, což dopokazujo w južo do togo citěrowanem pśinosku naspomnjona Jadwiga Malinkowa.
Na to prjatkowašo kněz faraŕ Nowy z města.
Což smy wu was wiźeli a nazgónili, jo k wobźiwanju, to nas we našych procowanjach mócujo a skoboźi", jo pódšmarnuła Adelheid Schäferowa.
Som wjelgin rozglědniwa była!
Co wariś, kak jěsć, gaž njocoš pśibraś, gaž coš pór puntow wótbyś?
Póstrow na słyńco se we wšakorakich yoga-tradicijach we wšakorakich wariantach zwucujo.
Pśeto wóni su 2016 wěcej ako 1. 000 wšakich wobmyslenjow pśeśiwo njej pólskim zastojnstwam pśepowdali.
Bórkojska domowniska śpa pšosy kuždy prědny stwórtk w mjasecu na zmakanje, źož móžośo źěłaś na swójskich rucnych źěłach a se mjazsobu słušnje wuměnjaś.
Póraj se, korona-wóstuda! Baslimy młynik.
My – Słowjany w Nimskej (źěl 2)
změjomej pón spomnjeśe.
Rědownje su byli wobsajźone z nimskimi wójakami.
Wót sedym družynow jo jadna teke w Europje zadomiła.
Wobej šykownje zwězaś, a to derje pśemyslowane – wó to jo se Chośebuska Serbowka, kótaraž buźo lětosa na kóńcu januara 65 lět, pśecej procowała a, to se wě, až se teke hyšći źinsa pó tom ma.
Hyšći górša jo situacija za dolnoserbski žurnalizm.
Nazymske dešće su za wětšy źěl wšykno zwótmywali a do dołka zapławili a jen rownocasnje z wěcej wódu napołnili.
Na njebju leśi lětadło.
By to było teke dla togo derje, dokulaž njeby pón trjebali do drugeje młoźinskeje organizacije zastupiś.
Njama pón Salomo we swójich pśisłowach pšawje, gaž groni: “Derje tomu cłowjekoju, kenž mudrosć namakajo, a tomu cłowjekoju, kótaryž rozym dobydnjo.
Babette Zenkerowa jo pór zawjedujucych słow wó źěłowej kupce "Łužyska muzejowa krajina" groniła.
Na rozgronje jo se teke wobźělił Měto Nowak, referent krajneje zagroniteje za nastupnosći Serbow.
Bomcyk se nachyla a pyšnjeńki sebje tšašnje pśibližuju.
To jo pak wjelgin, wjelgin rědko.
Na Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny w Budyšynje:
To jo pśitrjefiło wósebnje na statkowanje Maśice Serbskeje – how jadnučkego, Domowinje formalnje pśisłušajucego serbskego towaristwa.
Zasłužbne slěźarje a awtory se wótergi mytuju z premiju, z cesnym spisom abo z wudanim jich źěłow.
Ale z njeju sameju som se akle zeznał w lěśe 1996, ako som za serbske nakładnistwo zestajił kniglicki z wubranymi źěłami Margity Heinrichoweje.
NOWY CASNIK: Chto to jo?
Rad Witko, ale změjośo ga teke tśoch kralow ako te wjelike?
Daju jomu ten wudwór w Ždźarach.
Šalmajowa kapała nawjedujo Dieter Graul.
jo roźony w Slěpem.
Do togo nowego domu za "Betreutes Wohnen" w Slěpem budu skóro zaśěgnuś prědne wobydlarje.
W lětoma 1877 a 1882 jo wušnosći pisał, až pśez wliw lubowanego prjatkarja w Žylowje ta serbska rěc jo taka »kněžeca« a rozšyrjona ako howac niźi w jogo diecezy – to groni, w cełem Chóśebuskem wokrejsu njejo serbšćina mócnjejša była ako how w bliskem wobchadu z městom!
Źěłowa kupka jo se gano w Hochozy zmakała a jo wšake póstajiła.
Něto hyšći mějašo tšoje cyniś, až by był na zymu zastarany. 
Su se rozsuźili je zběraś, pśeslěźiś, wugódnośiś, prezentěrowaś a wózjawiś.
Tomu su se pśidružyli Twójo mjazynarodne, wótwórjone glědanje na swět a Twóje wuběrne cuzorěcne znaśa.
Póraj se, korona-wóstuda! Buźomy graś! kak se źo? Dłujko njejsćo "Pšašatu rěpu" cytali! Wósym tyźenjow njejsom pisała.
Ruprajcht buźo jim wobraźiś.
Cerkwina wósada lažy teritorialnje w Sakskej, słuša pak cerkwinski do Ewangelskeje cerkwje Barliń-Bramborska-šlazyńska Górna Łužyca (EKBO).
Za źělne pólo Miłoraz we Wochožanskej jamje pak wiźi LEAG nadalej politisku a góspodaŕsku pótrjebu.
Ale njewěrim, až su pśi wótgłosowanju wopšawdu pśemyslowali, což su wobzamknuli, snaź dla górucego wjedra na tom dnju.
Źiśi ga hyšći su cuśniwe.
Alan Thicke jo był amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Na pśepšosenje Zwězka Polakow w Českej stej se wobźěliłej Jan Nuk, pśedsedaŕ, a Bjarnat Cyž, głowny jadnaŕ Domowiny, 8. apryla na mjazynarodnej konferency w Českým Těšinje.
Wěcej we pśiducem Casniku.
Wó rozměśe pak jo město pšosyło.
Na tych starych kónjach nicht wěcej njerejtujo.
Pla wujězdow su dejali zadory glědaś za awtami.
Tam jo teke jaden fragment jadnogo romana, kótaryž som raz zachopił pisaś, kótaryž pak njejsom dopisał.
Wjeźenje jo se zachopiło we wutšobje jsy, źož jo až 1815 granica mjazy.
Jo pisał wó pósejźenju młoźinskego aktiwa Domowinskeje župy Dolna Łužyca, na kótaremž su se młodostne ze 13 jsow a młoźinskich kupkow z tym zaběrali, lěc lětosa kokota łapaś abo zabijaś budu.
Mojogodla móžo taku swětu imunitu za swóje zasłužby dostaś, chtož do renty źo, ale nic ten, ako za aktualnu politiku zagronity wostanjo.
Portugalski kapitan kśěšo Robinsona dermo sobu wześ. 
"Ně", měni Frycko, "ale gaž pśestanjom!"
Tak wobsejźarje jědu z nimi na awtodroze.
Nejstaršy fosil pcołki jo na někak 80 milionow lět datěrowany.
To rědna a zwjaseleca wěc njejo.
Dej z cełeju wutšobu za tu wěc źěłaś, aby tych drugich sobu śěgnuł a rozbuźił za našu wěc.
Póraju se na Steubenowu paradu do New Yorka
Pětš zlěkany na zeger glěda.
Kóńc slědnego lěta ga jo krajny sejm wobzamknuł, až kraj buźo 2019 a 2020 kužde lěto 400. 000 euro za toś to kubłańske pólo zwenka šulow wudaś.
Jo, ja som wjelgin gjarda na to, až mógu how wuknuś tu rěc mójeje starkeje, ja ju lubuju, to jo to mójo.
Žnjowne krale lětosnego hochoskego łapanja kokota su: 1. Thomas Nattke z Hanušojc Linda, 2. Alex Mehlisch z Panojc Marie-Luise a 3. Lorenz Krauße z Ulrike Seifertojc.
Starka jo hyšći dłujko bjatowała: »Luby Bog, wobzwarnuj a šćitaj nas!«
Tudy su sobotu camprowali.
Zbliska wuglěda ta cerkwicka ceło hynakša.
Mimo publikuma, mimo pśedstajenja jogo źěła! Klaus Bramburger ga jo zešwyrnuł južo swójo 83. žywjeńske lěto, a tak buźo něnto tšochu mjenjej mólowaś, ako jo sam gronił.
Wón njejo był ga we swójom dłujkem žywjenju wót 1822 do 1904 jano casowy znank młogich historiskich tšojenjow.
Cožkuli jo wón mě wšykno powědał, pšec jo było a domoj pórał som se hejnak zdepnjony.
Na pśikład jo dało wjelerake póglědy do historiskego rucnikaŕstwa – kowanje, tkanje, zgótowanje pyšnotkow a wjele drugego jo pokazało wušej 20 rucnikarjow a rucnikaŕkow.
Božko njejo nichten z Grodkojskego a Kalawskego wokrejsa pokazał zajm, how pla nas wót 7. lětnika wuknuś.
»Hej, Karl, ty pak sy w dowolu dostał tłuste lica.
Wón njewobstoj jano z koncerta samego, ale z tych wušej wobspomnjetych workshopow prědku wen, ze zgromadnego rejowanja pó koncerśe.
Za knigły to njejo dosć.
Wjele lět wugbajo to žurne źěło za SŠT w Dolnej Łužycy ceptaŕka Margot Hašcyna na wuměńku, kenž změjo dalej głownu zagronitosć.
Źowća su cuzych muskich pśepšosyli na reju…
Źowćowe grono jo jomu łakosćiwe.
Taki jo nam napšawdu felował.«
Na kóńcu programa buźo pón wjeliki wognjoškrjakot (Feuerwerk).
Źiwajśo na to, až jo pśi zwucowanju kśebjat ceło rowny.
Z nimi startujomy do nowego lěta.
Słyšyśo, kaž woła? „Pósłuchajśo, ga buźo waša duša žywa; pśeto ja cu z wami jaden nimjerny zwěstk gótowaś.“
Cłonki wokalneje kupki Dolnoserbskego gymnaziuma su pśewzeli nadawki źowćow wót pśěze.
Lětosa su teke chopili wětšu akciju za wabjenje nowych abonentow.
Ned ten samy abo pśiducy źeń zajtšo caka na tebje gójcowka abo gójc, aby tebje pśepytowali a wupšašali, kake śěžkosći a chórosći maš.
Wótkubłaŕka ma jano groniś: "Ja ju wiźim, tamko leśi!"
Brjogi Chóśebuskego pódzajtšnego jazora su hyšći za płośikom.
Mój pśijaśel, elefant Jumbo, jo južo někotare štomy za was gromadu znosył.
W lěśu 2012 budu te slědne rědownje tam wuśěgnuś.
Pśi tom jo mjazy drugim wuzwignuła jogo słužbu za to serbske.
Viktor Zakar
Wažna tema na pósejźenju jo było pśesedlenje Miłoraza/Mühlrose do Slěpego až do lěta 2024. Slěpjański šołta Reinhard Bork jo informěrował wó aktualnem stawje.
Dobyśaŕ turněra jo było mustwo "Freizeitmix" z města Picnja.
Zboka měsćańskego zastojnstwa buźo se Ana Kosacojc, zagronita za serbske nastupnosći, za ten projekt sobu staraś.
Stoły póchadaju z casa twarjenja.
Pójźćo how, luźe, najězćo se.
Pjelch jo domacny wót pódpołnocneje Špańskeje, Grichiskeje a Italskeje, pśez srjejźnu Europu až do Uralskich górow a Małeje Azije.
Robinson: Ga by teke z nimi rad zasej cłowjecne měso jědł?
B-Serbšćinu pódawa w 1., 2., 3. a 6. lětniku.
Teksty jo se wumyslił Fabian Kaulfürst.
Dalej jo to drogowanje šło do Hungorskeje.
Nejlěpjej jo, gaž se dalšneje wósoby pšašaš, lěc njoco sobu cyniś.
Młode luźe, ako njejsu wěcej dožywili oktober 1990, su musali se wobgóniś a pšašaś: Kak jo to było? Kak luźam jo se to spódobało, jo Casnik pšašał na farje.
Rostlina jo módrozelena.
W »Filmhuus Slieker« w Ljouwerśe (Leeuwardenje) w Nižozemskej su 21. februara pśi góźbje dnja mamineje rěcy pokazali film »Zmij« Angele Schusteroweje z friziskimi pódtitulami.
A pótom jo šło raz za razom.
Znate serbske štucki su zazněli we kusu.
Jurij Koch na festiwalu w Chóśebuzu.
Dnja 10.10.2019 jo Rěcny centrum WITAJ pśewjadł "WITAJ-grajne wótpołdnjo" w klubowni Dolnoserbskego internata.
Suš trajo dalej: Wódu z rěki braś jo zakazane
Nichten njewě, gdy wóna pśiźo.
Luźe njejsu kśěli nic wěźeś wót tych starych funkcionarjow.
Pśecej gaž wzejo jadnu taku wěc do ruki, aby ju woglědał, pokažo se scena z casowym znankom, kótaryž wulicujo na serbski tšojenje, z kótarymž ta wěc ma cyniś.
1908 jo za njogo był wjelika kriza: Bogumił Šwjela jo pušćił Chóśebuz a Běgaŕ jo kśěł Picnjo pušćiś, wšak jo žeńska Anna wumrěła ako jo póroźiła a teke to małe źowćko.
We Błotach wuparijo se wjele wódy.
Pó swajźbje stej wónej na dwórje měłej kuždy źeń źěło: wónej stej zběrałej wórjechy, wón jo kulki kopał a łopjena wót majsowych bažulow wót-rywał.
Ale wiźim drugu kazń w swójich cłonkach, se stajajucu kazni swójogo zmysła a mě pópadajucu w kazni grěcha. Rom 7,22–23
Ze zrosćenim produkcije a ze zasajźenim spaŕnicow jo teke napšašowanje pó pśidatnych palidłach stupało, což jo k wótwórjenju prědneje wótwórjoneje jamy za brunicu napórało.
Popšawem ga by dejał tam wšake cyniś, ale źěło w zagroźe, ně, to njejo było nic za njogo.
Serb Jan Lorenc z Budyšyna pomjenijo swóju kolekciju "Mója serbska droga".
) Něnt se myslimy na Jezusa.
Znaty dolnoserbski basnikaŕ a casnikaŕ Fryco Rocha jo był wót 1891 do 1915 ceptaŕ w Turjeju.
Mamy wšak južo nuzu pśiwześ migrantow, ako k nam pśichadaju!
Zasej raz su se Nimce zasajźowali za to dobre na swěśe, jano .
Ale wšake pśicyny, tek financielneje natury, su tomu zadorali, jo wjednik Chóśebuskich zběrkow Steffen Krestin gronił.
Jo wuknuł na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli „Marjana Domaškojc“ w Chóśebuz a jo pózdźej pó studiumje teke krotki cas wót lěta 1980 źěłał ako muzikowy ceptaŕ na tej šuli.
Kněžarstwo musy to pak juristiski zawěsćiś na zakłaźe wědomnostnych źěłow.
Zastupniki wót DB Netz AG su tek pšašali, co wóni by preferěrowali: Až smuga se za twaŕske źěła we wótrězkach zastajijo, abo až se smuga kompletnje zastajijo?
Wóni bjakachu, aby kśěli Robinsona wó pomoc pšosyś, ale ten jim pomogaś njamóžašo.
Snaź jo z tym pak wótmyslone, marginalizaciju a naslědkstajenje nejwětšeje mjeńšyny Europy znaglědniś, kótaraž jo wopšawdu až do źinsajšnego wopor pogromow a rasistiskich pśedsudkow.
Tśeśi dom jo hyšći w stawje suroweje twari, za slědny dom su fundamenty južo kłaźone byli.
Zastup płaśi normalnje 19 euro, za wjerchnu emporu drugi rěd 13 euro.
Pódla Boga jo móc, až móžo pomogaś a daś padnuś.
Wjacor witaju wóne banje gósći na faru.
To buźo srjodu 11. měrca, zeger 18.00.
We njom som ako sedymlětny sobu spiwał.
To se wě, až jo Chośebuz głowne město Dolneje Łužyce a serbskego žywjenja w Dolnej Łužycy.
Ned za muzejom jo pówóstank wjelikego nasypa, kótaremuž gronje „Wendenwall“.
W spominanju na 75-lětnu wrośenicu chyśenja atomoweju bombowu na japańskej měsće Hiroshima a Nagasaki jo se wuswěśił w Chóśebuzu 16. awgusta 2020 měrowy słup z japańskim, engelskim, nimskim a prědny raz tež ze serbskim napisom pó bibliskem gronje "Daś buźo měr na zemi".
W Chośebuzu smy ten samski źeń našo dobyśe swěśili.
Źěrkuj dwě źěrce na spódnem kóńcu pcołki, pśitkaj do njeju noze a zegni kóńcyka na slěznem boku.
Zasłužby fararja Krušwice wó Wjerbno a serbstwo
Sćo Wy how tek wótrosli?
Za Chośebusku parkowu (něgajšnu pioněrsku) zeleznicu jo se w slědnem casu wjele twariło.
Romano Sumnal angažěrujo se politiski.
A tak smy wjasołe a źěkowne, až teke Pratyja jo rowno w tom nejśěžčejšem casu se na nas mysliła.
W aktualnej legislaturje su to Hajko Kozel (Lěwica), Alojs Mikławšk (CDU) a Marko Šiman (CDU).
Rědny a wjasoły cas teke Wam žycym, a mějśo rědne ferije! Klowny kśě graś, až sejźe w awśe.
W serbskej rěcy jo wón teke kśěł něco měś wót Janšowarjow!
Te dłujke rědy cakajucych luźi!
Rozmjej, kwota absolwentow DSG jo tam katastrofalna, a samo gaby kněni Voskampojc, kenž zazdaśim wjele potenciala za sorabistisku karieru ma, tam chopiła studěrowaś, ga weto njeby z tym wobstaśe rěcnych ekspertow za Dolnu Łužycu było garantěrowane.
Anthony "Tony" Hale jo US-amerikański grajaŕ.
Za nas ako wukniki jo to šansa, slědny raz gromadne byś a měś rědny kóńc šulskego casa, togodla jo to za nas wažne.
Wobydlarje amtoju pśisłušajucych gmejnow dostanu brošuru gromaźe z amtskim łopjenom do domu.
Wóna jo zwušywała cypjelam a kóšulinym bantam kšasne smugi a jo starše kóšule a dopaski pśenowiła.
Ale se wě jo śěžko, wšo pokazaś na wobgranicowanem městnje.
A hyšći něco: Gaž jo mokś swětłožołty a mócnje njewónja, pón smy dosć pili.
Źinsa smějomy drogowaś, ale za wjelich jo śěžko źěło namakaś, něco sebje kupiś a njamóžoš to groniś.
Žednje do togo njejsmy tak wjele zelenego futra nažněli ako tencas.
Jich zběraś, jim rěp skšuśiś, jim ‚Wjasele źinsa‘ nawucyś, spiwaś daś ... to by była nowosć.
Po wjelikem swěźenju 1930 we Wětošowje rosćechu represalije pśeśiwo Serbam a procowanja pódryś serbske gibanje.
Cerkwina pratyja jo wjelebocna a wjelgin informatiwna.
To jo wjelgin škóda!
Sobu zachopili zagraś na rozdźělnych zarědowanjach, mimo togo teke na tejowych wjacerjach w klubje w Zlatých Moravciach.
Gaž wón groni, až jo w nowej legislaturnej perioźe šulstwo a Kita sobu to nejwažnjejše, by dejało kněžaŕstwo w Podstupimje daś tež za nowu šulu w Gołkojcach pjenjeze.
Raka we woponje ma jano město Chośebuz.
Až do lěta 2019 pak smej weto hyšći na tom źěłałej a wótergi tśi štundy abo dlej pśi telefonje wisałej, aby słownik wudopołnjałej a rozšyrjałej, pórěźałej a pólěpšowałej.
Na tom matej wobej Domowinarja teke swój późěl.
Na wobrazu wiźiśo jano někotarych tych glucnych Drjenojskich dobyśarjow a dobyśaŕkow prědk domom wognjoweje wobory.
Ako stej Ines a Kathleen pón pśijěłej, smy se zestajali do dłujkego rěda: prědku rědowniska wucabnica, pótom gólc, źowćo, gólc, źowćo, gólc, źowćo, Katarinina mama a zasej gólc, źowćo, gólc, źowćo a na kóńcu Rajkowa mama.
Rozgorjone žeńske pak njekśě wopśestaś.
Moj stary nan jo był kołoźej we Wjerbnje a jo za wejsanarjow mjazy drugim šuflity a sanje źěłał.
A zajtša rano hyšći we jśmě, Jezus stanu a źěšo wen.
Som pótom pó wucbje ako zamkaŕ źěłał na Nowsańskej LPG.
Nježlic do njeje stupijoš, wuglědajoš na sćěnje wisecu wokšomjonu bildu młodego wójaka we uniformje, z wumarlikoweju kronu spózy.
dolnoserbski teke na 89,6 MHz
Wón móžo relewancu dostaś, gaž něcht co drogowaś.
Ako jo dla togo ze sudnistwom cyniś měł, jo se wobrośił na Bogumiła Šwjelu, kenž jo tu wěc pótom wujasnił.
Rože njekwitu do casa, sćerpliwa buź wutšoba.
Buźo w Barbuku serbske wótpołdnjo z pójsynogu Mariju Elikowskeju-Winkleroweju.
Prědny wjerašk swěźenja su byli słowa ku góźbje wótwórjenja noweje wósebneje wustajeńce w Domowniskej śpě, kótaraž móžo se wót togo dnja až do 5. apryla 2021 woglědaś.
- móžomy tam cytaś.
Potakem ten idealny romantiski wobswět, źož su se samo wót se pśestajili Surowinowe pěsni.
Chronisty tych jsow zmakaju se we tej bibliotece a maju w spódnej etažy swójsku śpu.
Wušej togo muse wóni swóje cołny pšawidłownje do TÜVa daś.
A tužnje pinguin dodajo: "Něnto pak musym zasej pšec."
Jo ta glina rozrownana, ga buźo wóna se z tym pěskom wuměšaś, a to pśez to jězdźenje samo, gaž jano te kóleje se w pšawem casu zachytaju, až žedne wjelike źěry njeworduju, wósebnje zaprědka.
Faraŕ Natho jo to stajił do srjejźi, nam derje k rozměśu.
Wěste pšawidła pśi tom pak se muse wobglědowaś.
Chmjel jo w piwje wěrca za słod a aroma.
Taka chwalba njejo była jano wót pśibytnych k słyšanjeju, ale to su teke wšake luźe w Casniku pisali.
Jatšowne procesiony na kónjach su wjele hundert lět stara tradicija górnołužyskich Serbow – we nich se zjawnje wopokažo zwězanosć ze serbstwom a póznaśe k wěrje.
A my wjeźomy to źěło dalej – z wjaselim, lubosću a fachowym wěźenim“, wulicujo Casnikoju Dirk Pawlik.
, w Domowniskem muzeju w Dešnje.
Pśez Casnik žycymy jej spěšne wustrowjenje.
My cesćimy wjelebocnosć a originalnosć wustajeńce.
Měnim, až su se lětosa wjelgin rědne graśe wupytali.
Co cośo cyniś něnto pó nakładnistwje? Móžośo někotare plany za pśichod cytarjam wótekšyś? Změjom wěcej chyle za swójogo cłowjeka, za swóju se pówětšujucu familiju, za pśijaśelow a znate.
Ako gólc som słyšał wót mójogo rodnego doma wjacor žabki kwakotaś, lěcrownož jazor jo pěś stow metrow wót tam zdalony.
A weto su Husanarje sobotu jaden zapustowy pór wuglědali! Rozmjej, tśilětna Knorojc Mina jo z gjardosću se pśepokazowała we cerwjenej kóšulce, z pisanym wušywanym cypjelom, a k tomu z běłeju šorcu a módreju šlejfu.
Potom pšosy nas Erwin Hanuš, aby wšake gronili k tej něntejšnej Pratyji a kak dej ta nowa wuglědaś.
Pótom buźo zgromadnosć ze zawóstajonymi pśiswójźbnymi dr. Sieversa.
Familija Kariny dotam pak njeslědujo, wóni planuju we Magdeburgu nowe žywjenje.
Trinidad a Tobago jo kupowy kraj w Karibiskem mórju.
Wón jo wót lěśa wjele casa nałožył a pśisamem do kuždych źuri we jsy zaklapał, aby se wopšašał, lěc maju tam fotografije wót pjerwjejšnych zapustow.
Gaž jo se swójska flaša pśewaliła, musy góle ju malsnje zasej stajaś a slědk k startoju gnaś.
Za źěl su se srjejźne firmy, kenž su se tam pśisedlili, jamy kupili.
Wóna jo bydliła w Janšojcach.
To jo był kšasny źeń za naju - stej groniłej.
Cogodla pón taku rěc zachyśiś, ako ma take wjelike potence?
A tak som był ze sobu a z tym swětom spokojom.
Wjelike, wónjajuce kwiśonki su běłe, žołte, oranžowe abo rožojte.
Wóni su dla wjelikeje kopice rědko wobsedlonych kupow z běłymi pśibrjogami woblubowany turistiski cil.
Kněz Schütt, faraŕ w Dešnje, jo samo derje serbsku rěc nawuknuł!
Žywy jo wón był we wjelikej, dłymokej źěrje.
Šesta kandidatka, zwólona.
Stwórtk za tyźeń, 7. nowember, organizěrujo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu wulět z busom do pódwjacornego źěla Dolneje Łužyce.
Goźbu k tomu jo wiźeł we woglěźe serbskego gymnazija w českem Varnsdorfje, za kótaryž jo Domowina tencas wabiła.
Jogo zachopna ideja, daś jano serbskim wuknikam móžnosć wugótowaś koncert, jo měła muzikowa pedagogowka za dobru, ale wóna jo kśěła, až se zapśěgnu serbske a nimske talenty muzikoweje šule.
Něnto su jadnogo namakali a za to dobyli – ga Torstena Symulu (Simmula) z Barbuka, pśedsedarja tamneje Domowinskeje kupki, ak dosć derje serbski wumějo.
Take pśipněśa jo Sabine Klaukowa sobu měła.
Do jogo žywnosći słuša wušej 12 hektarow role a łukow.
Wšakorake sorty rybow smy łapali.
Jennifer wuknjo w sedymej rědowni na Dolnoserbskem gymnaziumje a jo cele gjarda, až wót pětowej rědownje jo to wugbała, tu rěc tak nawuknuś, až móžo něnto bilingualnej wucbje derje slědowaś.
Hyšći njejo status serbskeje wucby jasny dla felujucego plana.
A casy pśiźoš z nimi teke do rozgrona.
Hana wustupujo teke w rostlinskich a zwěrjetnych mjenjach, nic pak sama, ale zgromadnje ze swójeju źowku Mariju.
Toś to góle wopytajo wuchackoju cele pókšajźu jadno jajko wukšadnuś.
Kak dłujko źe musym hyšći pśi was wóstaś.
"Glědaj, Julka, how cynimy pśestawku", groni nan a jěźo z cołnom k brjogoju.
Našo wjelike awto z techniku za nagrawanje jo wustało pśed Žylojskeju šulu.
Kunza z titelom “Krotke stawizny Serbow”.
Rad by za cas DDR hyšći wěcej nazgromaźił, ale to njejo móžno było.
Z Bězkowa se pišo, až Kasprikowego bratša Wylema z Běłeje Góry łapili su.
"Muzika we serbskem radiju dej pśisłucharjow pśiwabiś a jim serbsku rěc pśibližyś."
Tam sćo mógali cytaś, až awtorka Trudla Malinkowa jo cytała z knigłow "Nimjernosći brjogi".
Luźe by se wjelgin rad zmakali tež na kulturnych zarědowanjach, na sportnišćach abo na gósćinje.
Pětk tyźeń jo Serbski institut w Serbskem domje swój tradicionelny "Institutny źeń" zarědował.
Nedoma jo tu wěc zespominał z wuglědom, až tśi lěta dłujko móžo hyšći serbsku wucbu we wšyknych doněntejšnych šulach garantěrowaś.
Wobchowaŕnja za material, grajkanišćo a městno za volleyball deje hyšći nastaś.
Nan: Wón sam z tym nic njekśěšo, ale wón se myslašo: móžno jo, až kněz teje łoźi jo hyšći pśi žywjenju a łoźniki tež; gaby slědk pśišli, za swójeju łoźu glědat a pótom swóje wěcy tudy namakali, 110 kak by mě wumjatowali, až som jan take brał a wuchował, což jo mě wužytne, a nic tež to, což jo łoźnemu knězu nejlubše a nejdroše. 
Rostlina se w Europje cesto ako pyšnu rostlinu sajźa.
Z LEAG ma krajny amt pódpisane wujadnanje.
W tych knigłach w prědnem rěźe ze Serbami zwisujuce tšojenja a zajmnostki se wulicuju, ale nic jano.
A to jo mě wažne.
Fritz-Ulrich Wjerchoš, faraŕ Bernd Puhlmann a pśedsedaŕ wejsańskego Tradicijnego towaristwa Henry Kališ.
Njewěm wěcej dla cogo, ale som bejnje jěsno domoj šeł.
Granica w Gubinje - něnt wóna hyšći źěli, abo?
Zaśamniśo śpu, zaswěśćo kapsnu lampu a scyńśo ju na blido.
Pólski komponist Stanisław Moniuszko
Golcy w prozninskich graśach w Brjazynje wósebnje raźi w pěsku graju.
Mimo togo su byli wobšyrne wobliceńske nadawki astronomije nastark až do numeriskeje matematiki a pśeźěłanja datow.
Dalej jo šła naša droga pó Janšojcach tym cytarjam, kótarež dawno južo słušaju k našym zwěrnym cytarjam.
Jo pak wjelike pšašanje, lěc se to raźijo.
Ale to njejo cynił.
A kapitan teje łoźi, ako słyšašo, až se Robinsonoju 11 tak kśěšo za dalokim krajom, weze jogo dermo sobu. 
Witane su wósebnje pjenjezne dary, kenž kśě w prědnem rěźe za skóro dospołnje zniconu komunalnu źiśownju wužywaś.
Kake su Waše nazgónjenja?
Zernka a płodowe měso su wupórali wen.
Wón jo wopušćił familiju a bźezstarosne žywjenje w palasće.
Mój nadawk jo pón był, gercam a rejtarjam piśa donjasć a cesnym gósćam kafej a tykańc.“
A ten »serbski wjacork« jo se pśewjadł.
w slědnem Casniku wujšeł a musym pśiwdaś, až som se górił.
No, źiśi: Źo su se zwěrjeta schowali? A kak se jim groni na serbske? .
Dotychměst su wušej 150 takich južo dostali.
Togo jo kraj w pódwjacornej Africe.
Ako rěznik jo šlachtował w młogich Borkojskich a drugich byśach.
To dej byś wjeliki pśeśěg ze 140 wobźělnikami.
Wšak ma wukubłanje ako twaŕc a wótzamknjony studium ako twaŕski technikaŕ.
Dominika jo kraj w Atlantiskem oceanje.
Wósobinski wuznajo swóju lubosć k tej jsy Marion Stenselowa.
A teke how kwětki, kwětki, kwětki.
Kowal jo měł wuknjeńca, kótaremuž jo pśikazał, až dej kónja źaržaś, a ako jo ten wujachlonego kónja tak lutosćiwje póhajckał, jo ten jomu naraz z cłowjeskim głosom pśišepnuł: »Och, pšosym śi, śěgni mě wuzdu pśez lěwe wucho!«
Zeznaśe tych serbskich jsow mjazy Budyšynom a Chóśebuzom, jich zajmnostkow a wósebnosćow, jo mě pózdźej w pówołańskem žywjenju cesto na pomocy było.
Rozsud za dwójorěcnosć jo wjelgin dobry, ako za źiśece wuwiśe tak teke za naš region.
Dajo ga tśi pódštapniki, kenž se póśěguju na serbske wósoby, a te tśi wósoby su we filmje pśedstajili.
Ze wósebnym koncertom su w Chóśebuzu pócesćili Detlefa Kobjelu
Pśi zběranje kulkow su byli wšykne dobreje mysli.
Což pak pśi wšych wšakich technikach ned do wócowu štapijo, jo to, až wón lubujo wjelgin mócne barwy.
Nejmalsnjejša jo była Peterojc Amelie, slědowana wót Mroskojc Felije a Richterojc Kathariny.
Jo to droga k pókładam?
Kak to serbske jo integrěrowane, a kaki ten dnjowny pórěd jo.
Młoga ruka jo na kóńcu dnja kradu ramponěrowana wuglědała.
Na šulskich dnach buźo tam dalšny jězd.
Zeger 10:00 wurejtujo, prědna stacija buźo zeger 11:00 Stationsandacht Radyńc (Klein Radden), źož buźo teke nabóžnina.
Jano how pśiźo to grono na Jerolojc a Wehlanojc rejtowańskej dwóra.
Skóńcnje mamy Grimmowe bajki!
Prědny raz jo kupka “Serbska namša” wugótowała namšu w dolnoserbskej rěcy w Drjejcach, a to slědnu njeźelu, 22. oktobra.
Na našych wobradowanjach jo Wylem swój Gryzowy póchad cesćejšy raz wužywał, aby mě narił.
Jurij Koch ze Žylowa jo ako pśiglědaŕ měnił, až we tej cełej politiskej debaśe pśiźo jomu śěžko rozeznaś, co jo źinsa móžno a co nic.
Wón jo kśěł pśeliš rad wěźeś, co se za teju wjelikeju a bagniteju źiweju gólu chowa.
A nježli jo se kopańca až k nam do Hochoze pśedrěła, jo se w pówójnskich lětach skerjej chytańca grała.
Dalej jo Manfred Nickel gronił:"Zachadne tyźenje su byli połne zeškrinjenjow."
Njejo tak lažko, ten gjarnc pód takimi wobstojnosćami trjefiś!
Pśigotowane su wjeleserake atrakcije za źiśi a dorosćonych.
Pśed Móstom hyšći raz wustanjomej.
Mogu se hyšći derje dopomnjeś, kak gnujuce jo było, ako su w śěgu wšykne luźe kjarliže spiwali.
Doněntejšna wersija jo z lěta 1997. W nimskej wersiji jo dało 2017 młoge změny.
Dejali pśecej na to se mysliś, až ma kužda rostlinka swój wužytk za pśirodu.
Ja budu jaden źěł wudaś za zmakanje z luźimi.
Tencas su Wjelike Linje pśibili k nowej wjelikej gmejnje Markojska góla, a dla tog až ta nowa gmejna njejo kśěła se ako serbska póznaś, su Wjelikemu Linjemu serbski status zebrali.
Pśi camprowanju zasej pódla był jo muski z kipu, w kótarejž jajka zběra.
Domowinaŕka jo góspodaŕka w groźćańskem "Landgasthof Halke".
Ale na kóńcu jo reparatura ceło lažka, młody muski ze jsy to wugbajo w pěś minutach a za piwo.
A nadalej su Zaspy nakłaźone ze zawóstankami z Nowego Chmjelowa.
Zagronita za nastupnosći Serbow w Bramborskej, statna sekretaŕka dr. Ulrike Gutheilowa , jo we swójom gronje cesćiła serbsku kazń ako prědnu mjeńšynowu kazń we zjadnosćonej Nimskej.
Myto Ćišinskego za dorost za Dolnoserbski źiśecy chor (2001),
Lěc druge maju jogo toś raźi? To jo wurězk z nowych knigłow.
Wót togo jo wulicował šołta Fred Kejžor (Kaiser).
Ale něnto wóna spi.
Pó nižozemskem kaznidawaŕstwje prowince mógu měś jano jadno oficielne mě, pśeto prowincy Friziska wót lěta 1997 oficielnje groni se we friziskej rěcy Fryslân.
Na rožowe pónjeźele slědujo šwigawa a z tym "kóńc sezony".
»To jo wšojadno.
Na Valentinowem dnju se zmakaju zalubowane póriki na móstach abo pśi někakich wódach kólasow.
Tam su nastupili pśeśiwo mustwoju z Běłeje Wódy, ako jo tak ako łoni na kóńcu pokal dobyło.
Nichten njedej se sromaś swójeje “mjeńšeje” rěcy dla.
Něźi zachopjeńk septembra jo se załožyła starjejšyna iniciatiwna kupka z něźi 20 cłonkami, kótaruž nawjedujotej Hermannojc Karina a Šwicaric Antje.
Alpy, 7. spot, 8.
Korony dla stej se wuběźowani pśewjadłej pśisamem paralelnje.
Ja se na kuždy pad wjaselim, až mógu se něnto ako zastupujuca pśedsedaŕka angažěrowaś.
Som wjelgin gjarda na tych aktiwistow a wulicuju swójim wuknikam wó nich.«
"We workshopje II jo měł kuždy pó-stajony cas, w kótaremž jo dejał swój planowany filmowy projekt pśedstajiś – wósym minutow.
Wóni su pśepšosyli zdrjalše pśibytne k zapustojskim rejam.
To jo nam groniła jeje pśedsedaŕka Gabriele Simonowa z Długow.
Stwórtk tyźeń su swěśili zwiganje (Richtfest).
Za naše kandidaty jo to był jaden wjeliki horror.
A pózdźej, južo w nowšem casu, su se how 2008 zejšli reprezentanty tych styrich Wyšegradskich statow – Słowakskeje, Českeje, Pólskeje a Hungorskeje –, ako gótuju w Europskej uniji cesto swójsku politisku, což se drugim zewšym njespódoba.
Z tym zrownju su wóni wótwołali doněntejšnu cesnoamtsku zagronitu z Wětošowa, ako jo ten cesny amt 10 lět dłujko wugbała.
Nowy Casnik jo se wopšašał.
Gratulacija wšym mytowanym! Teke lětosa jo kšywowe towaristwo Domowina wósebnje zasłužbnym cłonkam pósćiło Myto Domowiny tak ako cesne znamuško.
Tak jo to teke było, ale wót wěstego casa sy mógał w měsće źeń a wěcej skjaržbow słyšaś.
Na tom městnje jadnanja se pokažo, až myslicka pśełožowaŕki Ingrid Hustetoweje, titel graśa »Feindliche Übernahme« pśestajiś do »Łapanje šefa« jo wjelgin dobra a to nic jano, dokulaž Serbam jo »łapanje kokota« znate. »Njepśijaśelske pśewześe« ako pśełožk fachowego wuraza z góspodaŕstwa njeby wótpowědało poinśe wulicowańka Thomasa Steinkego.
Co śi na pśikład wótegronijo lubinska cołnaŕka w błośańskej drastwje, gaž ju strowiš ze serbskim „Dobry źeń, Pomgaj Bog!“?
Tej kamjenja stojtej w Engelskej.
Wokrejs Górne Błota-Łužyca / S.
Druge su gronili, až ta něnto tak droga jo.
Na lěwem boce se zwiga pěskowa górka, ta Młyńska góra.
Serby su kśěli we bližy togo rowa bydliś a jen cesćiś, dla tog su załožyli wjas Kokrjow, což dejało pśiś wót grona „Kaki row!“.
Ale jaden rozdźěl dajo, kótaryž jo nama inspiracija był.
Wón – to jo znaty serbski žurnalist, slawist a procowaŕ Alfons Wićaz, kótaremuž se pó nimski groni Lehmann.
Šomberojc Maja ako teke Nowakojc Anna stej słušałej k starolutherskej cerkwi.
Kněz jo miłosćiwy a zmilny.
Wolša ma nejlěpše wobstojnosći w tej wokolinje.
Wukniki 9. lětnika su zachadny tyźeń wałtoru měli góźbu, se wopóznaś ze serbskimi institucijami.
Wjele jo se cyniło, změny su byli.
1869 Take zakopowanje chudego weterana hyšći njebyło.
Tuchylu su te charakteristiske wołanja cerwjenych jelenjow cesto hyšći daloko słyšaś, wósebnje w nocy a w casu switanja.
Až se wupłaśijo, graś Lotto-Toto, Tele-Lotto a tak dalej w systemje, to jo pytnuła žeńska z Běłeje Wody.
Wjednica Źěłanišća za serbske kubłańske wuwijanje (ABC), dr. Christiana Piniekowa, jo zarědowanje wótwóriła a moderěrowała.
Wjelk patrulěrujo na kšomje swójogo rewěra.
Cowje pśi Gójackem jazorje jo wót 15. junija oficialna pilgaŕska stacija na pilgaŕskej Jakubowej droze wót Frankforda do Lipska.
Tež pleonastiski wobrot w rukopisu rane sni młodosći jo pózdźej harmonizěrowany:
How kśě se zmakaś z bratšom sławnego spisowaśela.
Z płodoweje bělizny młodych płodow, kwiśonkow a łopjenow se eteriske wóleje zgótuju.
Wšuźi su jano bomy se błyšćili a slobranili w zymjernej sukni wobmarzliny.
Pominamy sebje toś našu rownopšawnosć.
Pśi tom śěgnjo zlažka za Pipsinyma dłujkima wušyma.
Serbski syłojk w Americe jo tyrlikał až do swójich slědnych dnjow w dalokej cuzbje.
Póglěd do telewizijnego magacina „Łužyca“ a na serbski njeźelski program w radiju
We srjejźi stoj to běłe wušywanje (Weißstickerei).
Wuknice a wukniki gymnaziuma su se wopokazali ako dobre modele.
Podiumowa diskusija rbb „Wuměra serbska rěc?“
Jo, tak stej se mysliłej.
Wulicowanje šybalnika
Pón stoje we wuskich boksach na pśipowěsaku.
Wóna kwiśo wót maja až do awgusta.
Legislaturna perioda sejma zasadnje trajo styri lět.
Njejo znate, cogodla su měli wisece zagrody mě Semiramis.
Pótom powěda naš wrobel z dwěma njewjerickoma.
Ten jo jim do kamery gronił, až su byli mjazy wójowarjami na Arkonje jogo prědowniki – ale ako zašćitowarje w nutśikach sławnego groźišća Rujanow.
Pó tom tšojenju gano w Šunowje jo pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik zjawił, až zatamjo wótšo take njestatki a póžeda wót policaje, aby konsekwentnje za nimi slěźili a aby tym winikam naslědku słušnu štrofu pśisuźili.
Wóna se Wam pśed-stajijo na drugem boce togo wudaśa Na pódpołnocnem boku dwórnišća budu twariś.
»Witaj, mój mały Kito, kak se tebje źo?
A te kulki, ak su byli pór dnjow doma, su chopili praskaś a gniś.
W kšetowych knigłach bur Žur teke cyta, w kótarem casu móžo kšetaŕ nejlěpjej na kšety łakaś: Gaž mjasec wóteběra, apetit kšetow pśiběra.
Nic wšykno serbske we łamanem pismje jo pótakem šwabach.
Tak wěm, źo sy", maś wótegranja."
Oficielne licby z Ameriki, Špańskeje a wjele drugich krajow wšojadno kótarego politiskego systema wulicuju jasnu powěsć.
Žywjenje w transformaciji jo njasło ze sobu wjele wupominanjow.
NC: Ze wšakich jsow wěmy, až kśě žedne bury zasej sami źěłaś.
Ale zasej trjefijo kopawa jano zemju.
Werner Jorga se z wuspěchom wó Babu starał.
Pśi tych slědnych su wustupili jano styri źowća (te druge su schórjeli), ale dobre zasajźenje, zgromadne graśe a technika su jim wobraźili dobyśe a stakim prědny žeńskecy pokal.
Tuchylu planujo Turizmowe towaristwo Raduš a wokolina z.
Wšo buźo w prědnem rěźe zmakanje pólskich a nimskich wósadow.
A hyšći dla jadneje wěcy su wobmyslenja wjelike.
Dalšny woglěd serbskego źiwadła jo rowno tak pśedwiźony ako nazymski koncert.
110 namšarjow jo se wobźěliło na serbskej namšy 23. julija w Dešnje.
Prědnu staciju pśewjeźomy w góli.
A gaž budu se raz stawiznarje z toś tymi powěsćami, rozgronami a reportažami zaběraś, budu mimo wšyknych tych informacijow a faktow teke zwěsćiś, až jo źěło serbskego rozgłosowego žurnalista pśecej zrownju narodne źěło.
Něnto se procuju wó to, aby to byli tśi góźiny.
Ale tak lažko, ako smej se to mysliłej, njejo to zewšym šło.
Lehmann jo wulicował, až dešańska kupka jo gano stajiła pla pśedsedaŕstwa póžedanje, aby w nadrěkach na dešańskem taki doł zasej k rěce pśizamknuli.
Susanne Kruse ze štempelowym źěłom ze swójeje produkcije.
Wón tocy dalej w gumnje bura Žura za wackami a wužeńcami a larwami.
Zaprědka su Serbske koparje wótšo póžedali, až Krawcyk dej trenaŕ byś, na žeden part Rietschel.
Něźi 2,5 milionow luźi z cełeje Nimskeje a ze susednych krajow jo se w njej rozglědowało a se rozwjaseliło pśez wše te nowe parki a twarjenja, pśez rostliny a wše te wětše a mjeńše zarědowanja.
Pó tych pósła Robinson Pětka a tog’ wjasłowarja. 
A źinsa? Njesmějomy teke změny w katolskich stronach ignorěrowaś.
Wšogomócny jo jano Bog, kótaregož my Wam prjatkujomy a pód kótaregož šćitom ja a wšykne kśesćijany stojmy".
Sajź syre jajo do głažka z wódu!
Christinu Pinieckoweju z Chośebuza a z kněni Čermakoweju.
Za to co pśirownaś mjeńšynowu politiku w Nimskej z wósobinskimi pósuźenjami serbskich žeńskich a muskich k tej temje.
Toś ten fakt jo jomu rubnuł wšyknu iniciatiwu.
Schopi se namša.
Ženjo malsnjej.
Na 80 luźi ze jsy a wokoliny a samo z dalejšnych stron jo słuchało na basni w 5 rěcach.
Howac mógu cuze luźe, ako něceju adresu we jsy pytaju, se lažko zamóliś.
Mimo togo jo mógała zwěsćiś, až změna na wobswětlenje z LED jo se pozitiwnje na energijowe kosty wustatkowała.
Pśeto to słowo "zastupny" móžo napóraś zamólny zaśišć, až Domowina jo pósłała někogo z drugego rědu, mjenjej wažnego, a stakim njedajo takim jadnanjam tu wušu wažnosć.
Krale su, to se wě, se z tych pśisamem 40 źowćow a žeńskich w serbskej swěźeńskej drastwje wupytali swóju kralowku.
Nalěgate góle na pśikład móžo teke psa měś, z kótarymž gromaźe chójźi.
Za mnjo jo ta diskusija wjelgin płodna była.
Toś musy kněńka jomu wódaś.
Bradley Cooper jo amerikański grajaŕ.
Mjaztym pak mamy z jadnogo instituta we Wuppertalu nowe pśepytowanje, źož se mócnje na tom cwiblujo:
Ako cil smej se wupytałej Kalawsku Šwicu, źož wobej njejsmej do togo hyšći byłej Kalawska Šwica – to su strony šćitaneje pśirody k pódpołdnju města Kalawa.
Lutki su se wjelgin bójali psow.
Euroregion Sprjewja-Nysa-Bobr jo w Gubinje źěłajuca institucija, kótaraž Nimcow, Pólakow a Serbow zwěžo.
RCW jo pón ze šulskim amtom a wósebnje z městom pytał za drugeju šulu, na kótarejž by mógła se Witaj-wucba instalěrowaś.
Ako jaden z prědnych jo se Jordan w juliju 1945 do Łužyce wrośił, akle tśi mjasece pó tom młody pomocny faraŕ Herbert Nowak.
Wóna njama žednu zmilnosć ze słabosćami wšakich politiskich akterow.
Wótedaju material abo gótowe maski pśez wokno, bźez kontakta.
A wopšawdu maju bejnu kondiciju, kótarejž som se zaźiwała! Te reje, kótarež wuknu, su mjazy drugim Anamarija, walcyk, kśicna polka, rajnlendaŕ, "Stup dalej", ale teke modernjejše wěcy ako jaden-dwa-tip.
Ale prědne, což wupytaštej, napołni jeju z wjelikeju tužycu: wjeliki wětš běšo w nocy jeju cołn wótrył a daloko do mórja wótnjasł. 
Ale termin jo dla aktualneje situacije wótpowěźony.
Rumunšćina jo jadna rěc z romaniskich rěcow kótarež słušaju k indoeuropskim rěcam.
Cej’ty sy?«, jo se ten stary na togo młodego walił.
Wósebnje zwjaselijo, až sejźe młode zapósłańce pódla a až wóni aktiwnje se wobźěliju na diskusiji, a wšakorakosć měnjenjow jo witana.
serbsku swětkownu namša.
Wótwórjenje: njeźelu, 22. septembra, w Serbskem muzeju.
Pó casu by nejskerjej samo wětše wjasele na tom źěle namakał, gaž njeby se pśinamakała slědujuca wobuza.
Mjaztym słuša k tradiciji wósadneje rady, rejtarjow jatšownicu zeger źaseśich pósłaś wót cerkwje do wokolnych jsow.
Pětko glědašo wobstawnje do jadneje strony, glich njeběšo tam nic wiźeś, kaž se Robinsonu zdašo, ako někotare šere typcheńki. 
Wón źěła ako cuze rěcy powědajucy, a co, aby ta serbska rěc how žywa wóstała.
To jo był dobry pśikład za cełu Łužycu.
Njesmějo pśi tom woblicyś te pjenjeze, kótarež dej prodrustwo za kwalifikaciju swójich cłonkow zaplanowaś a njasć.
„Ja njok label ‚serbski filmaŕ‘ dostaś, dla tog až mě interesěruju teke druge temy, ako ze serbstwom njamaju nic cyniś.
(dalej z 5. boka)
Kaž se słyšy, jo jadnomu Gołkojcarjeju pśed dwěma lětoma wuběgnuła, kótaryž sebje z wójny dwě domoj pśinjasł běšo.
Płot wokoło wenkownego rinka běłeje cony jo był 12. nowembra dogótowany, ako smy zgónili wót prědnego pśirědowanego Olafa Lalka.
Historiska wěrnosć pak hynacej wuglěda.
A w tej starej śmojtej chałupje bydli mała Śmojtina.
Buźomy zasej take něco gótowaś?«, se pšašatej Sandra a Johanna.
Nanejmjenjej na pólu rěcy.
Buttler, bramborski statny sekretaŕ, J.
Škóda, krotko pó tom jo se wózjawiła serbska wucbnica Alfreda Měškanka rowno we pólskej rěcy.
Wosebnje wjele sedlišćow jo załožył rod tych Radow: Budorad to sedlišćo Budoraz/Buderose, Gostirad Gosćeraz/Gastrose, Luborad Luboraz/Lieberose, Miłorad Miłoraz/Müllrose a Urad Huraz/Auras.
Lěcrownož jo wětšyna znatych bajkow južo wjelgin stara, njejsu až do źinsajšnego swój pówabk zgubili.
Wugótowarje koncerta su se w krajnem wuběźowanju kwalificěrowali za finale laureatow z cełe Nimskeje wót 21. až do 29. maja w Lübecku.
Ale w jogo pśednosku su byli teke njejasnosći.
Pětška: Domowina a druge, kenž kśě za serbstwo źěłaś — teke Serbska narodna zgromaźina — deje něnto hyś do luda.
Wjednik wognjoweje wobory Henryk Clemens jo se źěkował šołśe, až renowěrowanje torma wognjoweje wobory jo derje spěchowało a jo dokóńcowane.
Toś to zwucowanje móžośo teke w kupkach pó dwěma pśewjasć.
Tam maju słowakske luźe katolskeje wěry jadno ze swójich srjejźišćow.
W městach njejsmy wše małe partaje napisali.
Trajdowe žni w lěśe 2009 su zachopili na 25. juniju, lětosa budu zachopiś wokoło 10. julija.
Gdyž něto luźe z Europy tam pśidu, pśedawaju wóne krale cełe hupy swójich luźi. 
Jadna źiwa swinja, dwa fazana a pěś nowych pacientow.«
A to se wě, až kóńc dej pśecej dobry byś.
Snaź budu knigły raz nowo nakłasć, pón cu je rad se wobstaraś.
Projekt spěchujo se wót Załožby za serbski lud, kótaraž dostawa lětnje pódpěru z dankowych srědkow na zakłaźe góspodaŕskich planow Nimskego zwězkowego sejma, Krajnego sejma Bramborskeje a Sakskego krajnego sejma.
Kaž njegluka to co: Som pśisamem 10 lět wobcakował, nježli som zasej stupił do Šybarjowego ateljeja.
Coš mója žeńska byś?
A gaž teke njezadoramy mrěśu žeńskich, kótarež nose wejsnu drastwu wšednje, daniž njepśeznanijomy wó tom młodu generaciju, smy na dobrej droze, aby město symbola copaŕstwa wordowała personifikacija moderneje identity, źož móžo se kuždy [...]
A te kněžki a bogaśce su byli za to, až jo lěpjej, gaž te njamaški dalej głupe wóstanu, pśeto tak su mógali jich lěpjej wucycowaś.
KLAGENFURT/BUDYŠYN. 12 serbskich źowćow z Gorneje Łužyce jo tenraz we wjelikich šulskich prozninach něco wjelgin rědnego dožywiło.
Togodla jo było rowno wó tom głownje to grono na woklapnicy gatojskeje gmejny na kóńcu januara.
Pótom jo było lažčej zwucowaś a nowe serbske spiwy nazwucowaś.
Ako jo chopiła laś hejnak z banjow, su luźe malsnje wuběgali do šulskego twarjenja.
Wjelgin małko smy pśi tom zasłužyli.
Pśi slědnych źěšo to źěło južo bejnje śěžko, pśeto kuždy skop bu pjerwjej woblaty.
To su pó rědu: 1.677 kg šćipjełow a linow, 2.300 kg karpow a 458 kg wugorjow.
Chory a instrumentalne kupki Bórkojskego amta wugótuju lětosa 11. beneficny koncert w ewangelskej cerkwi w Bórkowach pód patronatstwom amtskego direktora Ulricha Noacka.
Co jo było tam spócetnje planowane? Smy juž měli wjelebocny program pśigótowany.
Chódota Morawa pśeśiwo jomu wójujo.
Mě se tam wšykno wjelgin lubi.
Kak sćo wy tak hopacne?
Smy toś wobzamknuli, wóne 50 kamjenjow tam stajiś, direktnje pśi wopomnišću ako smy južo měli.
Pětš Šurman ze zastupnikami SLS Hannesom Kellom, Henry Matušom a Toni Ryćerjom 28. septembra we Worjejcach.
Šulske knigły z mójogo źiśetstwa namakajom a na jadnom bliźe laže někotare eksemplary nejnowšego wudaśa Nowego Casnika.
Něnt ga su te cełe góle dołoj zbite… Źo něnt dej se padaś?
Pód wódu jo měł rědny domcyk.
W lětoma 1946/47 jo se teke w nawjedujucych górnoserbskich krejsach Domowiny mysl pśesajźił, až dajo se serbske pšašanje jano gromaźe z Nimcami we wobłuku Sowjetskeje wobsadniskeje cony rědowaś.
Jano stary pastyŕ cyta rady serbski – gaž něco dostanjo.
Źiśi su we tom projekśe dejali pěsnicku pisaś.
Bejnu sumu su za to dostali z Pódstupima, a něnt južo tam pilnje twarje nowe domy.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśepšosyjo do Bórkojskeje zeloweje zagrodki srjodu, 25. awgusta, zeger 9.00-12.00.
Knigły su nastali w lěśe 150. narodnego dnja basnikarja.
Tšochu źiwne se nam zda, až Rizojc Fryco, wušej 80 lět stary, nam groni, až wón taki nałog ze swójogo młodego casa njeznajo. „My smy pjerwjej stśělali.
Mjazy drugim to, až by se dejało załožyś pla Hajnka dwórnišćo za śěgi, kenž jězdźe na trasy Nowe Wiki, Drjowk do Chóśebuza.
Wětšnik jo techniska twaŕ, kótarejž kśidła se pógónjuju z mócu wětša.
Swěźeń rybakarjow
Zaźiwany som na njogo glědał.
Ruprajcht glěda do glědałka a hajcka se brodu.
Městna su južo wšykne wobsajźone“!
Wobej stej rozskócyłej.
Kak wužytne take zmakanja a rozgrona su, ga jo se gano wótnowotki pokazało, gaž stej se njedawno w Serbskem domje w měsće zasej zmakałej Domowinski prezidium a dolnołužyske župne pśedsedaŕstwo.
Pśiduce źěłowe struktury a profil serbskich institucijow w Dolnej Łužycy muse take byś, aby nanejlěpjej słužyli šćitoju, zdźaržanju a wuwijanju dolnoserbskeje rěcy a kultury.
Teke wó chorowem zjadnośeństwje Wjerbno pišo wejsny chronist.
Cuzy se how zabłuźijo bźeze zmilnosći.
Zapiš jich pomjenjenja do jadnogo z kašćikow na pšawem boce!
Pśedwiźone su hyšći dalšne.
Napšawo a pitśku póprěcnje stoj niske twarjenje, konsum.
Druga wobźělona wucabnica, Colett Šampatisowa, jo groniła, až wukniki lětosa derje znaju wšykne serbske spiwanja z głowy.
Pśeto nawłos pśed 125 lětami, we lěśe 1895, su chopili te wuske kóleje twariś.
"Wšykne jsy deje wóstaś!"
Pśipódla gronjone: Teke dorosćone deje se wence pógibowaś, gaž kśě strowe wóstaś.
Pśišli su na tom dnju na pśikład Hanškojc Mario.
Cogodla, cośo wěźeś? To budu Wam wulicowaś.
Jich argument: Mamy pśemało ceptarjow, ako mógu a kśě serbsku rěc powědaś, a teke wuknikow a starjejšych, kótarež kśě taku šulu měś.
Woni su Serby a wuknu w šuli serbsku rěc.
A co to dolnoserbski wugronijo, som źe juž pśed tym dosć derje wěźeł a rozměł.
Pśišli su mustwa z Grodka, Gubina, Strobic, Gołkojc, Kósobuza, Picnja a Běłeje Wódy a k tomu "Serbske mustwo".
Mójo pšawo pak jo pla Kněza a mójo myto pla mójogo Boga.
Toś, źož mě Błota se wužywa, tam deje byś teke Błota!
Ga jo sněg šeł k tšawje.
W zwisku ze spěchowanim nałogow jěźomy do kuždeje kupki a rozkładujomy młoźinje serbske žnjowne nałogi.
13.00 góźin: Muzika k njeźeli:
Njejsom kśěł nic zraniś.
A teke wušy šołta Holger Kelch z města jo jeju dał wutšobnje póstrowiś.
Na zmakanju pśedsedaŕstwa Njepilic dwóra z.
To jo kśesćijańska słušnosć za manźelske žywjenje.
How źo za jogo suźenim wó jadnake a lěpše wustupowanje dowenka.
Bartels jo pódšmarnuł: „problem maju pśedewšym te institucije, kótarymž jo Vogtowa studija wjelike brachy wopóznaniła, a to stej Serbski muzej a Rěcny centrum WITAJ.
W Strobicach/Ströbitz: Tudy buźo młoźina kokota łapaś na Grünbergojc łuce naprěki teateroweje brožnje (Głowna droga 39), zachopjeńk buźo zeger 14.00.
»Sy ty južo raz źowćo póškał?«
Źinsa móžośo how cytaś, lěc sćo te pšawe słowa namakali, kótarež su byli tenraz pytane.
To jo pilne cynjenje.
Dostanjośo teke nadawki za serbšćinu?
Swoj cołn jo pśecej měł a ma až do źinsajšnego dnja na Młyńskej.
Na drugem boce su młode Serby pó wuchójźenju šule cesto »normalne« pówołanje wuknuli, lěcrownož su duchny dar k študěrowanju měli, jano dokulaž njejsu mógali jich starjejše studij zapłaśiś.
Wšykne su se byli wobjadne, až musy se kupka lětosa wěcej staraś wó młoźinu we jsy.
1 Pětš 1,13–21 * 2 Pětš 2,12–22
Snaź wón Karinu njeměni, gaž wulicujo.
Wósobinski pópšawem njejsom měła śěžkosći w nawjedowańskich krejzach.
Pódla wšednego futera su góspodarje luźam dali nowolětka, aby zwěrjeta wóstali strowe w běgu lěta.
Hobrośćo se kuždy wót swójeje złeje drogi a wót swójogo złego wjazyma. Jer 25,5
Nejwažnjejšy zaměr jo, až se Domowinske župy mjazsobu lěpjej a bližej zeznawaju.
Spodobne kafejpiśe teke w pjerwjejšnyma gmejnskima śpoma.
Buźo funkcioněrowaś bźez pśizjawjenja, specielny wobłuk buźo teke za ceptaŕki.
Za to jo se Vattenfall mjazy drugim wupytał strony blisko gmejny Neutrebbin pśi Odrje.
Na to chapja Lenka głosnje płakaś, tak wjelgin wóna se bój.
W brožninem wótźělenju, ako jo se wužywało ako skład za drjewo a wugel a źož jo lažała hyšći kopica drugego cajka, su se namakali dwa kólasowej ramika a wšake druge źěle.
How smy se pón ze sektom pśipili a gronili, až sejźimy w Tšawniskej kjarmje a stakim smy ‚doma‘.
Wóna ženješo wen, luźe pak ned njeběchu tam a tak se wjelgin wopali na nogoma, na głowje a na rukoma.
Smy wopšawdu glucne swinki!
Lange z města Gartz pśi Wodrje jo pšosył wó to, aby redakcija za njogo wobstarała žedne serbske spiwy - z tekstami a notami.
Co ga śi jo, Lenka?
Wšake wěcy se wulicuju wót njeje, wót jeje rědnych serbskich drastwow, ale teke až jo była pšawa jěderna a až jo rada dobre wěcy kusała.
Na tom stwórtku buźo wušej togo tofla wuswěśona wó žywjenju a statkowanju Miny Witkojc.
Lubnjow/Lübben: W tormje Lubinskego groda se zarěduju 15. decembra wót zeger 11:00 až 17:00 gódowne wuměłstwowe wiki.
Pó chylce jo ten gólc z cełeju familiju do jśpy pśišeł.
Wokoło wóckow śamne koło jo widobne.
Zběrki dolnołužyskich muzejow wopśimjeju za wětšy part objekty ludowego wuměłstwa, ludoweje kultury a wšednego źěłowego dnja, kótarež su wusko zwězane z imaterielnym wěźenim wužywanja togo kulturnego derbstwa.
Za tym až jo se pór dnjow mócnje padało, buźo kóńc mjaseca zasej śoplej.
Abo: Kak wužywaju bźezdźěłabne a dostawarje niskich rentow drogowańsku lichotu, za kótaruž su pśed tśiźasća lětami demonstrěrowali, gaž njejo na kóńcu hyšći žednych pjenjez až do kóńca mjaseca?
Do muziki su luźe se zesłoźeś dali mlince a kafej.
Tam jo kreatiwita wósebnje spěchujo.
Śim wěcej jo późiwanja gódne, až jo se tam na zapusće 19 pórikow wobźěliło.
Za nim móžoš zeger stajiś!" A Colett teke rozpšawja, až Ellu cesto pśi tom wobglědujo, kak wóna wórješki w zagroźe zagrěbujo.
Dla cogo wugorjam njejźo se derje?
Blido wujadnanja Blidko z dwěma stołoma móžośo pomjenjowaś "blido wujadnanja".
Cowje pśi Gójackem jazorje pilgaŕska wjas
»Kak ga jo k tomu dojšło, až sćo pšosaŕ?«
Jomu pśisłuša źinsa 39 cłonkow, a wóni su we casu swójogo wobstaśa 415 raz na jawišću wustupili, mjazy drugim w Egyptojskej, Awstriskej a Pólskej.
To jo wušej 14 tyźeń žeden narod, město togo pak wósym wumrěśow; take se how njejo wiźeło!
K drugemu jo wažne, wěcej cuzych a teke měsćanarjow zeznawaś z tym, což słuša ku Chośebuzoju a k našomu regionoju.
Carnopjerinatego karpickatego škórca ga kuždy znajo.
[...] źěle z Českeju tak, ako jo to było pśed lětom 1939. Jo se teke wopšašał za móžnosću financneje pódpěry Domowiny pśez pólske kněžaŕstwo tak, ako cyni to Česka.
Co buźo se tšojś – z njeju, ze sotšoma?
W pjakaŕni jo wogeń se płomjenił.
Rozgranjaś móžomej se pózdźej!
Som gronił: Tam njejdu.
Nowy Casnik jo ju pśewóźował pśi jeje źěle blisko Cazowa.
Bejnje dłujki jo był ten pśeśěg pśi muskecem zapusće w Smogorjowje - 56 porow jo se na njom wobźěliło.
Źeń pjerwjej, 24. januara, "rozgrěju se" za zapust zeger 20:00 w swěźeńskem stanju z kupku.
Wob cas tysaclětneje njelichoty až do lěta 1918, ale teke pózdźej, jo wjeliki źěl Słowakow musał pak swóju narodnosć zaprěś pak wudrogowaś za źěłom do wšakich europskich krajow a samo do Awstralskeje, Połudnjoweje, nejwěcej pak do Podpołnocneje Ameriki.
Wěsćo co?
Jeje nan ma gips wokoło nogi, dokulaž jo se ju złamał.
Woidke: "Cesny amt jo rěp šćita pśed wognjami a katastrofami w Bramborskej.
Rozmějo se, až sam njejo hyšći kurił, ale wót zrosćonych luźi sebje wupšosył take bildki.
Młoge z togo, wó comž jo Casnik łoni pisał, jo było teke tužne a nic rowno optimistiske.
Wót njogo jo ga dostał ako nowy we toś tej funkciji wšu notnu pódpěru.
To jo zjadnośeństwo pišucych.
Müller su pśednjasli baseń „Wunderblume“.
Mamy casy napšašanja wót zwenka na našu muziku a starše nagrawanja.
Wóni a druge su ten projekt pódpěrali".
Tek my njejsmy hynakše byli!
Z Łaza/Lohsa.
Gano jo kśěła naju źowka te talarje z blida wótrumowaś.
Toś tej změnje jo Vattenfall južo 4. awgusta akceptěrował, dalšne jadnanja wó dogronje njejsu toś trjebne.
Do tamnego domu 1 su zatwarili nowe źurja a napórali specielne deki za zukowy šćit.
W kupkach, źož ceptarje za serbšćinu wuwucuju, buźo bilingualne póbitowanje.
Drastwa grajarjow maka se z tym, ako luźe wuglědaju we swójich rolach we žywjenju: Strompp ako kragaty, Zippel ako intelektuelny osi a Kowalcyc społnitej klišej ako manźelskej w „dolnej warstwje“.
Tu wuměnu (Austausch) organizěrujo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, z pódpěru euroregiona Sprjewja-Nysa-Bobrawa.
Wjelike zasłužby na tom, až su se Pieštany tak wuspěšnje wuwili, ma familija Winter.
Ale teke pózdźej se wó pśinoskach wjaselimy.
Wjelike zaźiwanje jo zbuźił wukaz Nimskego posta, kenž co wušmaraś z knigłow postowych licbow (Postleitzahlbuch) wšykne serbske mjenja jsow a městow we Łužycy.
Pó tom, až jo Jezus wumrěł, jo Pilatus Žydam dowólił Jezusa zakopaś.
Gaž lažy, jo źěl płašća«.
Pó wójnje jo ten wuwucony blidaŕ ako wobrazowy reportaŕ – fotografěrowanje jo sebje awtodidaktiski pśiswójował – za wšake publikacije statkował, wósebnje za magacina STERN a BUNTE až do 1988. Pśez 80 krajow jo ako reportaŕ drogował, a ta wurazowa móc jogo pśedewšym socialnokritiskich fotografijow jo spomnjeśa gódna.
Tužnje su w swójej tormowej komorce sejźeli a wušywali, wetom až wence jo se sněgowało.
Ja budu wam groniś.
Foto napšawo: Maria, Christin, Maxi a Kasia su se starali wó derjeměśe sportarjow a su wucabnikow z fryšnym kafejom zastarowali.
Raz wob mjasec teke serbski.
Za njeźelu, 25. junija, jo planowana zgromadna namša (we wšakich rěcach), a pó wobjeźe budu swěźeński pśeśěg a krotke programy wšych kupkow.
Pó nanowem žycenju jo syn Fryco na burskem wóstał.
Móžo byś, až škrodawy su chopili wjele jěsnjej wandrowaś – zni jeje optimistiska teza.
Njedaloko městaška jo gólc gusy pasł.
Wono jo nam wulicował historiju serbskego luda, jogo bědu a jogo žałosć.
Suń blach do pjacyka.
Stanjo-li se, až atmosfera na gymnaziumje njejo serbska dosć, ga dejali serbske gremije młogi raz tu skobodnosć měś a spšawnje zjawiś: to njejo naša šula – jo Bartels gronił.
A wóni bydle pó źělach wótzawrěte wót „normalneje towarišnosći“.
Kak se drastwa pšawje nosy, kótara se za kaku góźbu słuša, z tym musy se žeńska aktiwnje zaběraś a jej to byś pšawje wědobne.
W nowem wudaśu stej jano originalna baseń Źilki – to jo nowa redaktorka Casnika Jill-Francis Ketlicojc "Nad lěśnym gatom" a baseń "Škobrjonk" Marjany Domaškojc z lěta 1925. Wěcej serbskego teksta bóžko njejo.
Lěta pód tym njebjaskim znamjenim su cesto bejnje włožnite, su ale rownocasnje płodne.
Te pśibytne su pśigłosowali, až taka kampanja dej traś wěcej ako jadno lěto.
Teke tenraz su se Slěpjanarje a wše druge wjelgin pilnowali.
Nejwětše take dotychměst wuslěźone město lažy blisko wótbagrowanego Klěšnika (Wolkenberg) pla Grodka, źož su namakali na 44 flakach 1340 pjacow.
W njej, tak se groni, spě zaguslowane ryśarje.
Grajarje su wšykne we swójich rolach wujšli: Anna-Maria Brankačkec, István Kobjela, Tomaš Cyž a Jan Mikan.
Podiumowa diskusija rbb w Měsćańskem domje "Wumrějo serbska rěc?"
Widobnosć Serbow w cełej cerkwi jo narosła.
»Som wukludne zwěrjetko z wukludnym mjenim.«
Drugim źiśam-wuchackam se pśityknjo wuchackowa wopuška do kapse abo do pasa, tak až jo derje wiźeś.
Po dlejšej bźezdźěłabnosći zasłužujo syn z 31 lětami prědny raz dobre pjenjeze.
Teke cerkwja z něźi 3000 luźi, grod a radnica buchu skóńcowane.
Gusor: Jasne jo, to tak ako doněnta wěcej njejźo.
Wótmólowała jo jogo awtomatiska kamera.
Janjuro: »Sused, ty ga wěš, až mjazka how jo mója, cogodla ga sy tšawu toś wusekł?«
Tema buźo „Benjamin Běgaŕ (1873-1945) – slědny serbski faraŕ we Wětošowje a wjeliki ludowy swěźeń z pśepokazowanim drastwow 1939”.
Gdyž su dotychměst licyli na BUGA w Chóśebuzu južo wušej 1,5 milionow woglědarjow, pón jo mjazy nimi teke bejna licba serbskich luźi z Dolneje a Gorneje Łužyce.
Na drugi part wobstoj na boce tych w bogatej licbje pśidrogujucych dowolarjow wjeliki zajm, wěcej wó tradicionelnem žywjenju teje wótlažaneje błośańskeje jsy, kótaraž jich pśegusluju, zgóniś.
W dopołdnjejšem źělu zarědowanja jo planowane, až wobźělniki pó impulsowem referaśe k tematice w kupkach z moderaciju diskutěruju a ideje za pólěpšenje aktualneje situacije wuwijaju.
Dwojcy su něnto z tym kuskom wustupili - raz pśed źiśimi, starjejšymi a drugimi a drugi raz pśed cłonkami Domowinskeje kupki w měsće.
To teke togodla, dokulaž buźotej w nowem wokrejsu ten dwójorěcny teritorium a licba serbskich woglědarjow, gaž se to pśirownujo z cełym wokrejsom, něnto wjele mjeńšej ako we wokrejsu NOL. „To jo wubuźiło diskusiju, wó tom, lěc jo to serbske nastupnosć cełego wokrejsa abo jano gmejnow wokoło Běłeje Wódy a Niskeje.“
Južor zeger 12.00 se zachopijo kokot za źiśi.
Moja wutšoba teke wěcej tak pšawje njoco.
Toś njejo take teptanje rowno lažke było, teke dla togo, až njejo směł žeden powětš w kale wostaś, aby se kał pśi kisanju njeskazył.
Něnto, poł lěta pózdźej, smy kśěli wěźeś, co jo se pśez to we jogo žywjenju pśeměniło, a kak se jomu wacej źo.
W źiśowni som musał nimski nawuknuś.
Te ideje pśidu za wětšy źěł wót wótkubłaŕkow samych, Mila Zachariasowa raźi a pomoga jim pśedewšym je we serbskej rěcy wuwjasć. „Ja njejsom kontrolěraŕka, a nicht njetrjeba tšach měś, gaž som pśi źěle pódla.
Na cejdejce stoje pak tejerownosći melodije bźez spiwanja k dispoziciji.
W Niskich Tatrach smy drugu nejwušu góru, Chopok pśewinuli a se jadnu z rědnych pśirodnych proznjeńcow woglědali.
Wejsna droga/Dorfstraße 26, 15910 Słopišća/Schlepzig.
W prědnem numerje Nowego Casnika lěta 1954, tencas hyšći w Budyšynje naźěłany a wudany, namakajomy artikel pód napismom »Kurs dolnoserbskeje rěcy w Centralnej serbskej rěcnej šuli w Minakale«.
Znatej za źiwadłowe wuměłstwo stej z casa grichiskeje antiki se smjejuca a płakuca maska, kenž symboliski stojtej za luštnu komediju a za tužnu tragediju.
Tam jo něnto italski gósćeńc.
Buźoš kurs sama pśewjasć?
Z tym kuždy kubłany wě, až ta strona jo rasistiska napśeśiwo carnakam.
Serbski sejm k Domowinje: "Pśipóznajomy was, powědajśo z nami!"
Som roźona w Škodowje, źinsa źěl města, a bydlim něnto w Depsku.
Za to zgromadne źěło jo pśedsedaŕ se źiśowni wjelgin źěkował.
Fakt jo, až spódna wóda na tych wušych płoninach se wěcej tak njenazgromaźijo ako do togo.
Nejspěšnjejšy jo był jaden z turkojskich wójakow, ten jo był jima stawnje na pětoma.
Maju teke žołtej flaka pśi wušowu a nažołtu gruź.
Jo było wiźeś, až se wšykne na ten turněr wjelgin wjasele a wóni budu se wěsće teke wjelgin derje pśigótowaś“, jo gronił „Nobi“ Sieg.
Colett Šampatisowa statkujo pak teke ako docentka na Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Zašaltujomy pó chylce zasej muziku a źiśi dalej rejuju.
Pópšawem dosega jaden computer na kupku.
Z tym jo drje dopokazane, až su gronili naše prědowniki toś tomu sedlišću Postupim.
Mamy w ruce listy Bogumiła Šwjele a Karla Jordana, a Měto Pernak nam pokažo teke swójo pismo z lěta 1961, źož jo se skazał Casnik.
W toś tych stacijach jo rejtaŕ zaměnjał mucnego kónja na fryšnego.
Tšašydło se tejerownosći wulěkajo: "Cowam ja?"
měli: Prědny raz su z "Lausitz Blech" ze Žylowa pó jsy śěgnuli.
Ta wěc jo kradu pśemyslona: Gmejna co słužyś wšyknym wobydlarjam a nic se mysliś na wužytk małkeje kopicki luźi. „My cynimy za pšosbu amta, kótaryž jo zjawił, až co wóstaś mimo wětšnikow“.
Ma formu kłose, kótarejež wóski a nosece łopjeńka su drjewjane.
Ga pśiglědujśo něto, kak se rozymnje buźośo žywiś, nic ako njemudre, ale ako mudre. Hef 5,15
Chóśebuz/Cottbus
Pśigranjajśo jano Wašym luźam k sćerpnosći; wóni wšykno zasej dostanu, a njejo­li hynak, ga ja jatšy do Budyšyna dojědu a wšo wobstaram.
»K Błośańskemu groźikoju.«
Wóna Pawlina jo wótrosła w Gołkojcach, źinsa mamy ju za stwóriśelku pupkow z burskimi drastwami.
Pśi pśepódaśu saněrowaneje cyglownje na filialu UNESCO Global Geoparks Muskauer Faltenbogen/Łuk Mużakowa jo była wótwórjona, ale bźez swětocnosćow.
Wutšobny źěk za to rozgrono!
Na njom se wobźěliju młodostne z Hungorskeje, Polskeje a Nimskeje.
Abt Sibold, tak wulicujo legenda, běšo wuběgajucy w swójom tšachu zalězł na wusoki bom a njejo wólězł.
Bejna kopica datow, ako jo awtor nazběrał w slědnych wěcej ako 15 lětach, jo něnto wótśišćana na 160 bokach.
Wónej stej byłej rowno tak zaźiwanej ako mej a wšykne gromaźe njejsmy se mógali doźiwowaś.
Piotr Pałys tam wopisujo "Pólske historiske slěźenja wó stawiznach Serbow".
Pśedstajenje se zachopijo zeger 15.00.
13.40 góźin: Gratulujomy
Pśisamem teke tak wjele głosow jo dostała AfD, rozmjej: 23,5% głosow we cełej Bramborskej.
Pjas jo łajał a wron jo škrjakał.
Ta se tam wudobywa z techniku, ale ned wužywaś se wóna njamóžo.
Wóna jo sobu pśinjasła materiale, ako su trjebne za pyšnjenje jatšownych jajow.
Nastali su te fota slědne lěto w ramiku fotoweju kursowu Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Joseph Francis "Joe" Alaskey III jo był US-amerikański grajaŕ a synchrony powědaŕ.
Wóni naglědaju weto mjeńšynowu rěc swójich prědownikow ako swóju rěc.
Ta druga wót pšawa jo Pawlina Krawcowa.
Na Górach bydli 558 luźi.
Kóryto jo było jich cołn! "Pśi tom jo teke raz něchten do wódy padnuł!", groni starka.
Jo, to kupanje w Adriji a w tych termalnych žrědłach jo nama derje cyniło.
Fontane jo něnto wjeliki tema w Chóśebuzu a w cełem kraju.
»Ten jo pón, gaž susedojc njejsu doma a gaž maju psa pśiwězanego.«
Maś: „How maśo boby, te móžośo łušćiś; tež jo tudy sok, z togo móžośo njerěch wuzběraś; chto co?“
Cłonk Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny, bratš Werner Měškank, jo se „Serbskej Młodźinje“ zajźonu sobotu na zejźenju Serbskeje narodneje zgromaźiny w Budyšynje wutšobnje wuźěkował za jich pomoc Dolnym Serbam.
Jogo satiriske teksty, połne ironije a carnego humora, su wugótowali kontradypk ku dokumentariskim zapiskam Kocha.
Pśi tom musymy na to źiwaś, aby stajali swójo pominanje w njejasnych padach pśecej na sudnistwo, a to w tych pśedpisanych casach, pśeto zwenkasudniske napominanja njezadoraju zalětnjenju.
Wucabnica za sport?
„Derje, až pla Serbow žeńske režiju maju“
Toś te dalejkubłanja njejsu za zachopjeńkarje myslone.
Na to muski z pinguinom měni: "Se wě, tam smej byłej."
Pśedsedaŕ pśirady jo Marko Šiman z Budyšyna, cłonk krajnego sejma w Drježdźanach.
Na šyrockich płoninach nicejego kraja, źož njamóžo se nic wěcej znicyś, źož móžo se wšykno jano pólěpšyś, dokulaž znicenje pśisłuša zajźonosći, su wugótowanju lěbda granice stajone.« [...]
Něga jo to raz groniło "jěkotaś".
Wšykne boki su wjelgin glucne dla togo, teke ten pśedawaŕ.
Pśezpołdnica jo była južo wjelgin njesćerpna, ale Lenka jo wulicowała a wulicowała.
Załzy pózdatnych kwiśonkow su owalne, na zachopjeńku žołtozelene, pózdźej cerwjene.
A te pśidu z cełego wokrejsa, wót Kalawy až do Lubina.
Ale na dnju premjery njejo wšykno jano zgładka šło: Šlejfa jo była na boce zwězana, což njejo tak nałog w Bórkowach.
»Móžoš ty chódby w zemi tocyś tak ako pěźak?«
Ten se wobglědujo – pódobnje wobrazowemu kamjenju zamurjowanemu w cerkwi Altenkirchenje na Rujanach na wšakoraki part.
Tuchylu jo toś ten „biotop“ wobzacynjony z płotom, ako wótźaržujo źiwinu.
Teke to pśewóźowanje pśez policaju jo wěcej komplicěrowane – jo nam rozkładowała wucabnica Angela Šurmanowa.
We njom wjeźotej Anka a Milenka publikum pśez raj serbskich tradicijow.
Wóna jo se naroźiła 1905, jo doma slěpjańsku serbsku rěc wšednje powědała a jo wšednje burska chójźiła.
A dokulaž redakcija se kuždemu pisarjeju wjaseli a póderbi pódpěry pśi pisanju, ga buźo pśi tom młogi artikel nastaś.
Blidarski pak jo na mejstarja glědał a se pšašał: »A kake drjewo dejm braś?«
Tež mjazy dalšnymi wuknicami a wuknikami, kótarež se w měsće a wokolinje na šulskej wucbje dolnoserbšćiny wobźěluju, a jich starjejšymi jo toś hyšći wjele stow potencielnych zajmcow.
How pśiźo prědny źěl lěśojskeje serije ze Slěpjańskeje góle
W Zwězkowem pśedsedaŕstwje statkowachu zwucowańske wjedniki za Sokołow, Sokołkow a Sokoletkow ako teke jadnaŕ, zagronity za pisne wěcy, wobstaranje sportowych rědow, zběranje pśinoskow a wuźaržowanje zwiskow k słowjańskim sokołskim zwězkam.
Gaž z naturu labujoš, ju lubujoš, musyš to wześ ak pśiźo a to nejlěpše z togo gótowaś.
Šlachtował pla nas jo pśecej mój wujk Fryco Šery, cłowjek mójeje mamineje sotšy z Dešna.
A pśedewšym: Słyńcne tšny ju slěpje a w nosu łakosće, tak až wóna musy tśichnuś: "Hatśi!" Ale to pśiźo samo hyšći górjej: Naraz leśi tśmjel, taki tłusty bombak, do woblica Śmojtiny! "Aaaaa!", wóna se zakśikajo a zlěka dla njamóžo wěcej swójo chóžyšćo kontrolěrowaś.
Wědomnostne mě póchada pśez starše francojske słowo.
Južo ducy w busu su wó tom powědali, źo budu se znowa wupóraś.
Młoźina jo se zmakała połdnjo na Burskem Kóńcu, ženjone pśi wognjowej woborje.
Na taki se změšaju te parjone a hyšći góruce kšupy z měsom a drugimi pśicynkami za kšupowu jěšnicu.
Wjednica šule Manuela Schichanowa jo se tomu kradu wjaseliła.
Pon su byli Žylojske z WITAJ-KITA „Mato Rizo” na rěźe.
Komentar
Źiśownje, šule, horty, towaristwa a organizacije tak ako centry za źiśi a młodostny su pšosone pódla byś.
Wobźělniki su pytali ideje, kak mógli how na měsće něco stwóriś abo załožyś, což by góźeło filmarjam, kótarež wjerśe filmy w našej regionje.
Wěcej góruce pšašanje za nju pak zawěsće jo, lěc jeje swajźba w juliju se wótměś móžo.
To jo wiźeś na filmach, kótaryž budu pokazaś 3. nowembra zeger 19.00 w starem Wjelcańskem dwórnišću.
Juliana pśiźo z Baršća, ma pak kórjenje w Strjažowje a jo wobzamknuła swój abitur na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Ako pak Simsonowe włose naspjet narosli su, jo ta móc jomu zasej pśišła.
»Nejlubjej by ju sobu domoj wzeła«, Madlena póśicho pśispomnjejo.
Rosćeńska forma wariěrujo pó pódłožku, sorśe a wobrězku.
Same guslowaŕske kuski, wobšudy, grajkanja a wšake proznosći! 
Źiwajśo na to, až gładke łopjena wužywaśo a je pšawidłownje na balon pśilipujśo, pśeto njedejali pśeliš wjelike prozne flaki wóstaś.
Pśez wustnu propagandu we wukraju žywjecych Rumunow a Moldawijarjow ale teke pśez YouTube se sta spiw teke mjazynarodnje znaty.
Wšykne źiśi Hermana a Eriki powědaju až do źinsajšnego serbski ako teke źiśi jogo bratša.
»Pla nas něnt gódy njejsu.
Toś te wuznaśa pak mógu źiśi teke pśepominaś.
Wikowaś móžoš ze wšakimi wěcami.
19.04. | 16.00 góź.
Z jogo pachawy se dymi – a smjerźi.
Kak reagěrujo publikum?
Hoffmann jo kritizěrował teke to wuźělowanje pjenjez za strukturnu změnu.
Gosćeńc ga słuša ku gmejnje.
Žedne cłonki z Domowinskeje kupki w měsće Chośebuz su se wudali sobotu, 13. maja, z dwěma awtoma do Budyšyna.
Južo sobotu, 19. junija, zeger 19. 30 źiwadłowa kupka chora pśedstajijo graśe we nimskej rěcy „Pjenjeze śi gluku njewobraźiju” we wejsnem kulturnem centrumje.
Som nawuknuł, co groni politiski za Serbow źěłaś.
Wot 21. do 25. awgusta se pśewjeźo computerowy tyźeń jano za źowća.
Spiw Rjana gałuzka jo za wšym zdaśim ceło wósebny.
Baslimy z mušlami, III.
We swójej cełej nalětnej pyšnosći glěda na nas wejsańska silueta wót Rogowa ako titelny wobraz na wobalce.
A to njejo było jano dyrdakojstwo, ale teke rědne dopomnjeśe a wódychanje wót śěžkego korona-casa, źož wšykne su wjeliki źěl casa pśepórali doma.
W muzeumje buźo sobotu, 13. apryla, zeger 14:00 a srjodu, 17. apryla, zeger 19:00 (za dorosćonych) jajamólowanje.
Do grona jo pśišła teke "serbska narodna zgromaźina" a to jadnanje, kak dalej dej hyś z Domowinu, kótaraž ga jo za cas DDR była socialistiska organizacija.
Njamamy ga žedne druge problemy?
Powětš jo glěwki a wjelgin za nalěśim słoźi.
Wjele, wjele zelenego, wusoke bomy, mócne krě, wjelike zelišćo, mały jazor, łuki, ale teke płodnu rolu z trajdu a drugimi rostlinami, ale hyšći žedno twarjenje.
Něnt wótcyńśo wócy, zwigniśo pšawu ruku na wusokosć woblica, wjeliki palc pokazujo górjej.
Ako swóju pśedsedaŕku su sebje wuzwólili Susan Šenkec, kótaraž jo była južo w slědnej legislaturje pśedsedaŕka.
Wobwěžćo štryk wokoło šyje balonka a spła.
– jo Hölznerowa dała k wěsći.
Z Pódstupima/Potsdam. Na pósejźenju Rady za nastupnosći Serbow w Bramborskej slědny tyźeń (glědajśo na 4. bok) su teke problemy z bórkojskeju šulu wobjadnali.
Politikarje z Bórkow su teke pódla byli.
Źinsa wužywaju se zwětšego kumštnje w laborje wutwórjone antiśěłka.
Wón sebje to město wobglěda a to zdašo se wjelgin gódne. 
Musyš jano wěźeś, kak pśiźoš we wukraju dalej.
Bog jo wěrny, pśez kótaregož sćo pówołane ku gmejnstwu jogo syna Jezom Kristusa, našogo Kněza.
Ga jo Měto jomu měrnje wótegronił: »Wóni ga jědu pśi tom stwórtem mimo!
Młody gólc a wuknik Dolnoserbskego internata, David Ladner, jo pokazał, což jo pód wachownym wokom Jakuba Gruhla stwórił: sound z efektami, z originalnym głosom Miny Witkojc.
Naš Witaj-hort se wuźěkujo za pódpěru projekta RCW a pla pjakarjeju Wahn we Wětošowje.“
Na graśe w Hochozy su teke pśijěli zastupniki Serbskeje wubranki, mjazy nimi trenaŕ Frank Rietšel a Milan Funka, pśedsedaŕ sportowego towaristwa „Serbski sokoł“.
Jadnanje dramy jo cesto do aktow źělone, ako su sam zasej do scenow abo wustupow źělone.
Carny ptašk pak jo teke tu zadoru pśewinuł.
Wóni stoje w na zachopjeńku zawijanem kwiśonkowem stołku, kótaryž njama łopjeńka.
Z Prožyma/Proschim.
Ale do togo jo hyšći wjele, wjele casa!
Pomnik za Fryca Rochu.
Pśeto šołtowka a zastupnica młoźiny Kosacojc Anna stej źaržałej grono na serbske, a teke tofle, z kótarymiž su se prezentěrowali, su byli dwójorěcne.
Tam a sem teke jabłuška pśipowjesyjotej.
Tegdy jo był nałog, až su se serbske katolske młode ceptarje pó móžnosći daloko wót domownje zasajźowali.
A kradu wujachlonej smej byłej pó tych jadnab 14 kilometrow, wěcej ako šesć góźin drogowanja.
Amaterske balokopanje jo w desolatnej situaciji, ale wěm, až se teke drugim tak źo.
Z Cesnym znamuškom Domowiny su wordowali pócesćone sedymjo dalšne luźe, mjazy nimi Bernd Jurk z turjańskeje Domowiny.
Wobej matej zajm na dolnoserbskej, ale se koncentrěrujotej na górnoserbsku rěc, dokulaž w Praze stej ju južo pitśku studěrowałej.
Pśed stupjenim do rumnosći smy musali ruki desinficěrowaś a ceły cas dosć wěstotneje distance doźaržaś.
Te starše mjazy nami bydle how cełe swójo žywjenje, woplěwaju stare nałogi a tradicije a powědaju serbsku rěc — swóju rědnu Slěpjańsku narěc.
Rogow znaju južo z lěta 1960.
Ale taki napóraś njejo tak lažko a rowno tak śěžka jo była droga až do jogo nastawanja.
Prědna paśpula – som był sebje wěsty, až něnto nalěśe wěcej daloko njejo, dokulaž mój stary nan Jakub, kótaryž jo se w pśiroźe wuznał kaž žeden drugi, by gronił: »Paśpula w młodem žyśe zazwonijo jatšy«.
Mina Witkojc (napšawo) jo za zachopne lěta Weimarskeje republiki była pśisamem jadnučka žeńska w muskecem towaristwje.
Pódšmarni mjenja w teksće!
Wóno pak hyšći źinsa njeeksistěrujo.
Spiwali njejsu a žedno prjatkowanje njejo było.
To su byli wokoło sto luźi, 70% tych wuměńkaŕskeje generacije.
A ako wiźimy na fotach, su se źiśi wjelgin pśez nje wjaselili.
Tež chudoba ma carta rowno ako bogatstwo.
Za pseudonymom štycy dr.
Na zachopjeńku jo z tym było měnjone sejźenje w lotusu, pózdźej jo se zapśimjeśe wužywało za wše yoga-zwucowanja.
To wiźiśo teke na Robinsonu.
Ludwig Ela, kenž jo teke jaden z wiceprezidentow FUEV.
Nimske sedlarje a kolonisty su pśišli we wětšej licbje akle kóńc 12. a w běgu 13. stolěśa do našych stron.
Wót platformy na šćeńcańskej stupnice glědaš do wugloweje jamy Wjelcej-pódpołdnjo.
Fryco Jagaŕ jo se smjał.
Taki jo how w Hochozy, a mimo togo jo to teke wjas, źož jo wjele serbskego.
W jatšownej nocy su serbske kjarliže kradu zazněli w slěpjańskej wósaźe.
"Šym intensiwnjej a bźeze wobmyslenjow cu se zaźěłaś do tych wšakich wobceŕkow".
Towaristwo serbskich rybakarjow Bórkowy a wokolina jo kóńc julija pśewjadło wósebnu akciju: Wóni su sajźali do rěki a tšugow młode wugorje.
To jo był projekt Domowinskeje kupki w Slěpem.
Jeju znaśa su něnto kradu póžedane, dokulaž towaristwo co se wěcej angažěrowaś pśi renaturěrowanju zarosćonych dołow a starych wótnogow – jo gronił mjazy drugim pśedsedaŕ Siegmund Lehmann.
Jeje cłowjek jo se procował ju pózbuźiś.
Pśi góźbje 27. januara, kenž jo oficialny źeń wopomnjeśa na wopory nacionalsocializma, stej grodkojska šołtowka Christine Herntierowa a Andreas Bränzel, pśedsedaŕ zgromaźiny měsćańskich wótpósłańcow, wěnca połožyłej.
Njejo casa dosć, aby how 25 lět źěłabnosći rěcneje šule słušnje wopisał.
Wóni su wuběgnuli do Błotow we wójnje.
Mjaz cłowjekami chójźiś pak njejo wjasele.
Wolfgang Goldstein jo toś te argumenty k wěsći wzeł.
Tak jo Kito Pank zawóstajił wósaźe wěsty kapital, aby se z tym dobytkom jogo derbne zakopowanišćo woplěwało až do lěta 1925, pótom jo se dejał dobytk kužde lěto ku gódam pěś chudym a weto pśistojnym swójźbam dešańskeje wósady rozdawaś.
Zgromadnje su wóni póbitowali swój repertoire z arkordeonom , z gitaru a z gubnu harmoniku a su grali znate serbske spiwy, źož wše su mógali sobu spiwaś.
Jo nejwušy cas, to gótowaś.
Wóna jo była cłonk serbskeje kupki Judahej.
Wósebnje w Twójich pśestajenjach basnjow Sy pokazał, až to wjelgin derje źo.
To jo idealnemu wobrazoju, kenž Lukas wopisujo, juž wjelgin bliske było… Take pak jo bóžko pśecej hyšći wuwześna wěc; raj Bóžy na zemi hyšći njejo, ale do pšawego směra to juž źo.
Wón jo na tej serbskej šuli wucył wót 1965–1970, pótom jo šeł do Barlinja, na Akademiju wědomnosći.
Slědnej kantorce „starego licenja“ stej byłej Wentojc (Freitagojc) Lowiza a Kowalic (Krygarojc) Elfriede.
We wokrejsu Sprjewja-Nysa su měli nejpjerwjej prědk, až buźo se wokrejsny parlament z něźi 50 cłonkami we wokrejsnem domje zmakaś jano z mjeńšeju licbu wótpósłańcow z kuždeje frakcije.
»Deje tola wšykne druge teke.«
Njejo hyšći wiźeś, ga se zamknjenje źiwadłow zasej wótpórajo a w kótarej wobměrje źiwadłowe pśedstajenja budu pótom zasej dowólone.
Dolnoserbske familije su lubje witane.
To jo nowe pśedsedaŕstwo serbskich rybakarjow.
Wjasele se ptaški, mjatele a druge zwěrjeta ze sroku a wronom swajźbowali.
Moderna technika na jsach: radijo
Ptaški šwice wjasele a w gumnyškach se gromaźe.
Z pomocu kompasa namakajo to samograjadło w jadnej kisće!
Pó tśiźasćalětnej wójnje, we westfalskem měru 1668, su Błobošojce wordowali pśibite do katolskego žagańskego wjerchojstwa (Saganer Fürstentum) a stakim do Šlazyńskeje.
Naźejom se, až z nowym lětom změjomy teke wariantu online-magacina za Serby w Dolnej Łužycy.
Na fośe zwjercha: Janšojska elektraŕnja, kótarejež dwa bloka stej wordowałej južo wótšaltowanej.
Wina na tom pak njejo tšach pśed gadowatymi spuchami a skazonym luftom.
W našom rěźe wó tom, kak jo w Serbach běžało w slědnych 30 lětach w zjadnośonej Nimskej, glědamy tenraz na město Lubin.
Norbert sejźi pśed telewizorom a glěda sportowe wusćełanje.
»Nan, źo ta gus jo?« – to su nejskerjej te prědne słowa, kótarež jo Erwin Hanuš ako mały gólc doma w serbskej rěcy gronił.
To gójece statkowanje Bóžego słowa a našeje wěry se cesto pśewiźi.
Ta serbska lipa musy pśi nas dalej rosć a kwisć - jo měnjecy.
Teke w Chośebuskej LODCE to maju.
Wótpołdnja źo Witko nakupowat.
Planujomy "Diakoniske spiwanje".
Nalětny koncert Serbskego ludowego ansambla zgromadnje z chorom Dolnoserbskego gymnaziuma we wobłuku Nimskego drastwinego swěźenja w Lubinje, Haus Burglehn
Te 25 žeńske su nacamprowali rědnu sumu, wjele, to njekśě pak pśeraźiś.
To mě pokazujo, až jo politiska a góspodaŕska Europa hyšći ceło pregowana wót pódwjacornonimskich krajow.
Pśeto to pokazujo, až mógu Nimce a Serby gromaźe to nimske rowno tak cesćiś ako to serbske, wiźecy a wěźecy, až njejo to jadno mjenjej gódne ako to druge.
Se naźejam, až ta rědna stara serbska tradicija w katolskich serbskich stronach napśecej žywa wostanjo!
Projekt, ak jo jomu na uniwersiśe wordował pśirucony, jo wón za wóstudny měł.
To trajo wót zeger 17:00 do 19:15.
W Serbskej pratyji 1929 se pišo "Žywa wjasoła młodosć jo strowa móc, zbrojte mócy to jo starstwo".
Jo wótejšeł«, zdychujo Stina-Fina.
A tak dłujko, ako njedajo hyšći šćěpjenje pśeśiwo koronje, by dejał se cas wužyś, až luźe diskutěruju wó winowatosći togo šćěpjenja.
Wjele raz jo jano gronił: »Luder, ako som zabywaty.
Tofla to wochylu njepokažo.
Wón jo zwignuł šklu, jo ju derił mócnje na blido, až te jagły su rozlětali, a jo wołał: »A tak bijo bóže njewjedro do nich!« (»Njaboga pata« 1992)
Až do 9. apryla móžośo se tu wustajeńcu woglědaś.
Ta pšawa njejo zazdaśim tak pšawje wobjadna, ga glěda na gumijowu krowu, se źiwa a wijo z głowu.
Prědku śerlikanja jo se musał lan pšawje w pjacu wusušyś, dwa do tśi dny dłujko.
Kórty su do togo dostaś w Lodce abo w DSG.
Njewjedrowe dešće musymy wósebnje w oktobrje docakaś.
Tak jo se jomu něnto rodny Jitk zdał pśewuske gnězdo.
Toś te na tomaty pódobne płody maju wjele mjenjow.
Ow, Pipsi, ty sy to?
Ten samski źeń jo prof.
Płaśonk: 5 € za paršonu (inkl. kafej a tykańc).
Wětšyna komilitonow njejo marxistiski źěl wukubłanja serioznje brał.
Kak zbuźujomy pozitiwnu rezonancu w zjawnosći?
A wóni se pśeměnjaju how na nejrědnjejše carne parle, ako žednje hyšći nichten wuglědał njejo. – Tak se luźe wulicuju.
Dopomnjejośo se hyšći na to, kak su Was Dešańske w februarje 2011 wuwitali?
Dla togo młoge bóje se, my pak smy pśecej pósłušne.
A suseźic maju psa.
Šula ma tśi computerowe kabinety, wjeliki zal z 400 městnami a wjelikim jawišćom, dwě sportowej hali a dwa fotowej labora.
Brězan a P.
Salomon źašo: Ga ty kśěł swójomu słužabnikoju daś pósłušnu wutšobu, aby mógał twój lud suźiś a rozměś, což dobre abo złe jo.
Wót tych srědkow jo towaristwo płaśiło dłujki cas běrtyl městno serbskego dušepastyrja.
Wón buźo rozkładowaś wósebnosći serbskich familijowych mjenjow: jich nejwažnjejše typy, jich nastawanje a etymologiju.
Prezidium Domowiny: za FUEN kandiděrowaś
Pisali su bórkojske „Lipa“-źiśi z „kupki wackow“ (Käfergruppe).
To płaśi za Rowne, Trjebin, Miłoraz, Mułkecy a za Slěpe same.
Z lětnym gronidłom źomy pśez cełe kalendariske lěto.
Na pśikład wustupiju tam pětk zeger 15:00 wukniki zakładneje šule z Janšojc z gódownym programom.
Jaden, kenž jo se wjele lět wó to procował a wójował, jo był dr. Toni Bruk, znaty serbski profesionelny filmaŕ.
Pśeto nic jano Witaj-źiśownje, ale teke take, źož źiśi se jano pitśku ze serbskeju rěcu wopóznawaju, mógu taku pódpěru póžywaś.
Jej pśi boce stoje Frank Henschel (AfD) z Grodka, Fred Kaiser (CDU) z Dešna, Guido Kabisch (SPD) z Bórkow a Meike Holtsch (Freie Bürger).
Horst Petrik ze serbskego nakładnistwa jo był ten głowny lektor za słownik.
Stśělne rany pak spiwaju mało rědnych spiwow pancery buchaju grozne walcyki
Zapust – to jo naš swěźeń, su gronili.
Domowniski slěźaŕ Erich Schier z Lědow jo wulicował awtoroju pór lět do togo: "Som sam něga wiźeł, kak su kšylce tym góspodarjam šablony z motiwami za kokule k wubraśu pśedpołožyli".
Faraŕ Meyer prjatkujo, cerkwja buźo wuswětlona z 1.000 swěckami, wósebnosć jo to „Quempas“-spiwanje.
Firma pśeźěła wob lěto 90.000 tonow zeleninow a sada, to jo 32 sortow sada w zeleninow, a pśedawa je w 30 krajach.
Budu grědy zapołožyś, woplěwaś a tamne wunoski žněś, we tradicionelnej rostlinaŕni źěłaś a teke we chłoźe žywego płota, kenž pak žywy njejo, ale ze sprochniwego drjewa, skokaś a se góniś a graś.
Spiekerooger Inselbahn jo jadnokólejowa a metrowa cera na pódzajtšnofriziskej kupje Spiekeroog.
To njejo se raźiło, což jo mě wobuzowało.
Zapšawym jo wóna dejała byś serbska, ale dla togo, až wjele nimskich luźi jo se wobźěliło, njejo serbska rěc była tak mócnje zastupjona ako łoni – jo wón Casnikoju gronił.
Slěd ga jo wiźeś.
Ze Zgórjelca/Görlitz. Slědny mjasec jo se nowa wuša promštowka Theresa Rinecker zmakała dwójc ze zastupnikami Serbow.
Rowno tak ako w Błośańskej termje w našych Bórkowach jo w njej wjele gójecych mineralijow a dalšnych maśiznow.
How pak musyš rozeznawaś: Moda stoj za skerjej krotki duch casa, za změnu, wěstu sezonu, žywjeński stil , ale teke za substancu.
Moderna rěc jo wunamakała wuraz "socialne kontakty", kenž jo był dotychměst wósebnje popularny mjazy młodymi luźimi.
Eksperty a pśisłušniki narodnych mjeńšynow z cełeje Europy su pódla byli, ako z Łužycy, tak mjazy drugim teke z Rumuńskeje, Waliziskeje, Irskeje, Pódpołdnjowego Tirola a Kalabriskeje.
Na to se źiśi — jich jo tam dogromady 34 — pśecej wjelgin wjasele.
Wjele drogi
Nowy Slěpjański spiwnik jo se pśedstajił w měrcu na Trjebinskem Šusterowem dwórje.
Gołkojce su gmejna w Bramborskem wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Slěpjańska wósada ze swójimi wjaskami, rědnymi stronami a teke ze swójimi problemami – wóni su zwěrnym cytarjam Nowego Casnika derje znate.
Nicht tam njeběšo, ako jan how to pśijazne zwěrje a pótom jadno wjelgin grozne, to jo kśěło mě zmórźiś, a to derje jo kněz teje łoźi, pśeto howac njejsom nikogo wiźeł daniž słyšał, lěcrownož som z mócu wołał.
Wědomnostniki su wobkšuśili, až se malsnjej pśedawaju bydlenja, w kótarychž wónja za fryšnymi kwětkami.
Wjednica Radušańskego hotela jo k wěsći dała, až su se južo žedne gósći pśipowěźeli, kenž kśě Radušańske lěśojske źiwadło sobu dožywiś.
My – Słowjany w Nimskej (źěl 3)
Tam jo Elisabeth Wolf namólowała jogo starku stwórtego naroda (Ururoma), Alwine Bissowu.
W lětach 1908 - 1913 jo how fararił Bogumił Šwjela.
Tofla stoj najsy, a na njej su nejwažnjejše stacije we žywjenju Kita Šwjele wobspomnjete, na serbska a nimske.
Jima lažy wósebnje serbska kultura na wutšobje.
Akle pótom buźo Sejm oficielnje chopiś se ze statnymi instancami jadnaś, we naźeji, až nimska politika buźo to wujadnanje ratificěrowaś.
Togodla su se jogo procowanja dla njedopołnych zakładow južo wót zachopjeńka musali rozbiś.
To jo se we zalu rozpowědało ako wogeń.
Gaby kśěli wšykne te pjenjeze zasej nabraś, kótarež wudawamy za Casnik, by dejali za kuždy Casnik wokoło 5 markow wześ wót cytarjow!
Filip źejo: Kněžo, pokaž nam Wóśca, ga mamy dosć.
"To se njerozmějo samo wót se."
Božko njejo w pólskem Gubinje až doněnta měsćański muzeum.
Pótom jo swětłozelena, šwižna a njeroznogaśowana.
Comy wšake južor pśeraźiś.
Wóni su tśi do styri lěta stare.
W Błobošojcach budu na samskem dnju Reje pód žnjowneju kronu z łužyskimi a pólskimi rejowaŕskimi kupkami.
Gaby tež hutšoba nas zaklinała, Bog jo wětšy nježli naša hutšoba.
Leśim pśez město a Modłej — a južo som doma.
Ale wjele swajźbnych a drugich gósći k tomu pśepšosyś, to jo śěžko.
W šulskem amśe Chóśebuz jo se za nas wažna personalna změna stała.
Chto buźo jeje pśiducnik abo pśiducnica , to se hyšći njewě.
To a dalšne dolnoserbske zajmnostki se docakujo w pśichoźe waš cytaŕ
Dogromady jo z tym cerkwinym dnjom zwězanych 4.000 cłonkow z tych wósym wósadow.
Dobyśaŕ fotowego wuběźowanja "Nazymske gusło" jo znaty a dostanjo kšasny kalendaŕ Petera Beckera "Błota 2021": To jo Chóśebuzaŕ René Engel.
6. serbski njeźelski koncert rbb (wóspjetowanje)
730 raz su dejali na pomoc chwataś pśi njeglukach a drugich śěžkich padach.
Wšake wěcy jo zběrał za ten muzej a jo za jen teke witriny twarił.
„Bźez wóle a wěźenja starjejšeju?“ źašo kapitan a powlěknu se tak, až jomu nož z ruki wupadnu. 
Som pśewzeł ten projekt Drježdźańskeje TU a Serbskego instituta.
Mam za wažne, až te aktery se njepśepominaju.
A rownož wón zemsku cesć a swój wužytk njepytašo, bu jomu južo we žywjenju wšykno bogaśe pśiźělone, pśeto wón běšo šep, zastupny šołta, cerkwjeńc, pomocnik a raźiśel pśi cerkwinem twarjenju, pódpěraŕ Raiffeisenowego towaŕstwa a pilny lazowaŕ Casnika.
Karlo Jordan jo był docent za dolnoserbsku rěc na Serbskej ludowej uniwersiśe w Chrósće a w Bórkowach a pózdźej na Centralnej serbskej rěcnej šuli w Dešanku.
Wokrejsny pórědowy amt za twaŕ jo we tom casu pśizwólił tak wjele pšosbow za twaŕ domow w Wjerbnje ako jo to cynił jano tencas w 1990tych lětach.
Źěk buź wam wšyknym, kenž našu drastwu we cesći źaržyśo, a Bog buź z nami a našym narodom, aby how dalej wobstali z našeju lubeju mamineju rěcu a drastwu. – Nadpadnjenje pó reji.
Wiźiśo na wobrazach tu jadnu abo drugu bźez serbskego mjenja a móžośo sami rozsuźiś, lěc cośo ju góleśeju ako "woblewnicu", "chropnicu" abo "chrapawu" pśedstajiś.
Jomu se groni Bruno.
A kak jo k tomu pśišło, až Mužykojc Lieschen buźo kjarcmaŕka w Limbarku, to jo zajmne.
To su pśedewšym cłonki kupki Serbska namša a Towaristwa za serbsku rěc w cerkwi. „Gaby wóni njeźěłali sobu, ga sam njeby ja nic wugbał“.
W tych casach korona-pandemije jo to w Měsće tuchylu kradu depriměrujuce.
Pětš se ako prědny domyslijo.
Aby žarili dewize, jo se dejało žyźaŕstwo teke w Pšuskej na nogi stajiś.
Hyś na Centralnu serbsku rěcnu šulu – za to njejo było casa.
How smy wustajili, až jo za kupku połnje zagronite kupcyne pśedsedaŕstwo, a to wósebnje pśedsedaŕ.
My ga njejsmy jano how pokazali, kak serbske rucnikarje a firmy pilnje źěłaju, ale smy musali na wjele pšašanjow wó Serbach wótegroniś.
Ale by Rujanarje tegdy za zamrětego luźa taki wusegujucy wobraz z kradu twardego kamjenja twórili? Kamjeń njebu mimo zmysła lažecy do cerkwineje murje zamurjowany.
Ako jo pśišeł mimo Markušowego dwóra, jo Fryco Markuš stojał pśi wrotach a jo se na Měta zadrěł: »Ej, ej, ej – źo ga te tśi woły jědu?« Ga jo [...]
Nichten w Pśiłuce njejo wó tom něco wěźeł, až laže mjazy stareju papjeru na najśpje doma, źož jo nutśi gmejnski běrow, tśi wósebnje wažne historiske knigły.
Stakim słužy jeje pśisłowny leksikon pśedewšym serbskim spisowaśelam a poetam, žurnalistam a wucabnikam w Dolnej a Górnej Łužycy.
Tak mógu se na něgajšnego rěznika domysliś, ten to lico rad jo jědł.
Pśi wšym hyšći eksistěrujo njezjadnosć mjaz literatami wó detailach toś togo standarda.
Po 29 22.t.
Knošyc a jich woła
K nim jo słušała teke župa "Hendrich Jordan" w Dolnej Łužycy, kótaraž pak bóžko pšawje źěłała njejo.
Pśisamem 50 wšakich partajow, organizacijow a zjadnośeństwow - starych a nowych - jo pśi njom sejźeło.
Su pśedstajili njebjaske zmakanje styrjoch wuznamnych dolnoserbskich procowarjow – Pawliny Krawcoweje, Miny Witkojc, Mata Kósyka a Fryca Rochy – a jich starosćenje wó pśichod našeje rěcy.
Tam wustajone wobraze su nastali w ramiku pleinaira Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Kužde góle ma něnto te rědne kniglicki z pólneju myšku doma.
Na 30. septemberje jo se Peter Mäkelburg pó 28 lětach šołtowanja sednuł na wuměńk.
Jo rědne, až su pśišli dowolarje, ale teke wjele pśijaśelow", wjaseli se Rejnusojc Rainer.
Kósy pó źělach wótlětuju za cas zymy k śopłym regionam.
Proškowe łopjeńka su wioletne.
Ten rědny ptašk jo teke znamje wšuźi w hotelu „Esplanade“.
"Snaź mam južo zymnicu", stuka pinguin a musy se nejpjerwjej raz sednuś.
zeger 13.30: Jo serbska rěc wužytk za turizm? (Měto Nowak)
Z teju wósadneju młoźinu a wósadu som był juž we Złem Komorojskem casu blisko zwězany.
Njejo pak dotychměst nic znate, až jo Grešeńc za ten cas aktiwnje za serbstwo źěłał.
Co jo za Was jatšowne pósołstwo?
Pśez noc jo se drjewjany domcyk do groda pśeměnił.
Ta dłujka smuga wót 114 pórow jo z gercami až do wjacora pó jsy maršěrowała.
W lětadle njejo se mě tak derje šło.
Togodla su se južo slědne lěto zmakali serbske a nimske wuměłce našogo regiona, aby mólowali luźi a městna, kótarež su zwězane ze serbskimi nałogami a drastwami.
Ako su wuśěgnuli, pak jo se jim zjawiła kněžna Marija a pśiwołała: „Redeatis!
Zmakanišćo buźo wjaža na sprjewinem ługu (Spreeauenhof) na Depšćańskej droze 1.
Za redakciju napšawdu njejo lažko, wše te „kopice” pśinjasć do Casnika.
Z města Halle.
Źowka rolnikarja wótrosćo w serbskej swójźbje we jsy Chelno pla Budyšyna.
Toś ta wjas lažy něźi 20 km na połnoc wót togo wjelikego jazora Garda.
Som pśecej do serbskich aktiwitow zapśěgnjona była a njejsom kśěła, až to naraz se skóńcyjo.
Kandidata BVB a AfD stej we tom nastupanju „nowej“.
Jogo kralojstwo jo nimjerne kralojstwo, a jogo kněstwo trajo pśecej a nimjer. dan 3,33
Tam jo Logana jadnomu stražnikoju pśepódał.
Wótegroniś na to njejo lažko a wěsće njebuźo młogi to docełego rozměś, za což su se wejsanarje we wjelikej licbje rozsuźili.
Su wujšli 1595, w drugem nakłaźe 1597, we śišćaŕni Wolrabowych w Budyšynje.
Nazymu su rybakarje karpy wótłojli a wódu wótpušćili.
Dešański šołta Fred Kaiser jo wobwěsćił, až njemuse se sobuźěłaśerje bójaś wó źěło, ale to rozsuźenje jo jogo weto wobtužyło.
Na Krabata njejsu se zwěrili, z takim guslowarjom njejsu žedne žorty!
Chtož njejo spał, jo mógał wiźeś rědne cerwjene swětło.
Stwórtk za tyźeń, 6. junij, buźo rbb organizěrowaś zjawnu diskusiju k nastupnosći, kótaraž serbskich luźi a pśijaśelow serbskego ludu gnujo.
Jo, Kněžo my cakamy na tebje!
Pśez jogo šyroki pśepas dujo wětš.
My wucabniki mamy tu wěstosć, až našo źěło njejo pódermo na serbskich źiśach a wjaselimy se teje cysteje nimskeje rěcy serbskich źiśi. –
Nadine Adamowa jo pokazała wideo wó staśiwach z pódpołdnjoweje Nimskeje.
Na narodninskem swěźenju groni nan Matoju: »Mój luby syn, sy źinsa wósym lět stary.
Pózdźej, nan jo zasej doma był, jo pśišeł se zagronit.
To lětosa njebuźo, korony dla.
Wěš, gaž se na někogo gniwam abo gaž se někogo bójm, śěgnjom se slědk do swójeje škórpiny.
Zachopjeńk junija stej starjejšej je pak z gnězda śiskali, dla togo až njejstej mógłej dorostoju nanosyś dosć caroby.“
Z Lěšćow/Hornow.
Moderatorka zarědowanja jo na to spominała, až Wojto jo měł wjelike zasłužby za serbsku rěc.
To běšo raz fararik!
Mjazy gósćami z Górneje Łužyce su wuwitali Herberta Funku, kenž běšo ako Domowinski funkcionaŕ tegdy w pěśźasetych a šesćźasetych lětach bejnje spěchował Domowinske źěło w Dolnej Łužycy.
W starych kulturach Indiskeje su z nim w templach teke "swěte wognje" barwili.
Pó wuspěšnej abiturje 1987 jo kśěła nejpjerwjej matematiku a fyziku študěrowaś. „Ale tomu su zadorali politiskich pśicynow dla.
Na lětosnem Njepilowem swěźenju w Rownem smy měli naš 159. wustup.
Po 12. se plańtśa, tyźeń pózdźej pak změjomy někotare rědne słyńcne dny.
Cłonki wognjoweju woborowu w Mósće a Strjažowje mógu se wjaseliś.
Ja se naźejam, až Wy žednje njedostanjośo flinku!
Jano trajda płaśi.
Naźejaju se, až bramborski parlament buźo južo w nalěśu nowu serbsku kazń wobzamknuś.
Njewěm, cogodla ta cajtunga se tak šyšli pó droze do Brjazyny …
Wětšym źiśam su zawězali wócy, aby wóni njewiźeli gjarnca, ako su dejali z cepami wutrjefiś.
Něnto źěšo wó to, aby te jaja wupyšnili a wubarwili.
To se wě, až spiwańko, kenž jo nejwěcej znate w Dolnych Serbach: A dešańske gólcy sobu spiwaju, zagórite a radosćiwe.
Z wjelikim zajmom su wobźělniki kursa teke glědali do knigłow, kenž jo dr.
Original wopśimjejo žedne pisane akwarele, kenž awtor sam jo kreslił.
Jo tu wuznamne dwórnišćo Transsibirskeje zeleznicy a wjelika produkcija aluminiuma.
Pśišli su teke z Dešna, Strjažowa, Žylowa a Turjeja.
Zenkeroweje zgónili - jo do muzeuma w Dešnje woglědało dogromady wokoło 2500 luźi.
To by mógało w pśichoźe typiske znamje za Łužycu byś.
Nasuwaju se take pšašanja ako dolnoserbske ekwiwalenty za „Freiheit“: lichota, lichotnosć, fryjota.
Na žnjownem swěźenju w Janšojcach jo młoźina ze jsy śěgnuła na swěźeńske naměsto.
Ako som napisała ten artikel, som zas a zas glědała do biblije.
Tam jo wjele wěcej wjednicow ako wjednikow.
Gaž se z njeju nježeniš, docakajo tebje žywjenje bźez wjasela a gluki.« »Ale kak mógu póznaś, kótara pšawa lodowa sonina jo a kótara chódotowa źowka?«
Frencel płaśi ako załožaŕ górnoserbskeje pisneje rěcy.
/Gibanje jsow Bramborska z.
Mógał pśipomagaś, aby se Serby w Dolnej a Górnej Łužycy teke pó rěcy pśecej lěpjej rozměli.
Wósebnje kulojski faraŕ běšo se do Krabata zalubował, jo cesto k njomu na rozgranjanje chójźił a jogo teke cesto na kulojskej farje góspodował.
Budu graś mjazy drugim pśeśiwo mustwam z Picnja, Strobic, Běłeje Wódy a Grodka.
Pśeto pśi tom njejźo wó to, lěc som demokratiski, kralojski, europski, serbski, nimski abo kake wěrywuznaśe mam.
W rozsudnych wokognuśach pak wětšy źěl njejo se mógał na nic wěcej dopomnjeś.
Pśi takim rjaknu ten mudrjejšy wót nich, kak we drugich stronach te burja we młogich wěcach dalej su, ak pśi nas.
Dokulaž to pak móžno njejo, procujo se wón to pla swójich šesć źiśiźiśi na wěsty part narownaś.
Chłodne zaduśe śěgnjo pó gódownej śpě.
Ja śi pytam z cełeju wutšobu; njedaj mě mimo twójich kaznjow hyś.
Wuformuj z kuždeje šlapki jadnu kulu.
Take estetiske aspekty my luźe se wósebnje wažymy, abo nanejmjenjej ma wjele wót nas taku tendencu.
Tuneziska a Tunis stej pomjenjowanej pó feniciskej bogowce.
Až nastanu móžnosći za serbske projekty w ramiku strukturneje změny, jo se pokazało južo w ramiku prědnych rozsuźenjow.
To jo gronił zastupnik Vattenfall na posejźenju bramborskego brunicowego wuběrka zachadny tyźeń stwórtk w Chóśebuzu.
»Co ga!«
Wupytane grono pokazujo na dariśela a rownocasnje na wobejźenje kśesćijanow z Bogom a swětneju wušnosću:
Wócywidnje jo ta tema teke za skerjej staršy publikum togo wjacora zajmna była.
Z pomocu dolnoserbskeje a górnoserbskeje, ruskeje a českeje rěcy, kótaruž som ze studija teke tšochu znał, som se zakłady pólšćiny pśiswójł a pózdźej móje znaśa rozšyrił a pódłymił.
Woklapaś comy how, což jo se 2019 tšojło w našej cerkwi.
How njejsu napominane nic jano šule, něco k dobremu pśeměniś, ale teke Domowinarje a starjejše.
Južo we februaru wopisana esenca ze šwedskich zelow cysći kšej a spěchujo kšejowy woběg.
Mitch Hedberg jo był US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Marion Dalkowa jo něntejšna prědna pśedsedaŕka towaristwa.
Som jim groniła, až njejo to žeden źiw.
2003 jo Mrocna do gmejny Markojska góla pśišła.
Lětosa buźo wuzwólowanje do parlamenta Europskeje unije, a pśi tej góźbje su Lěwicarje kóńc februara na Bonnskej partajskej gromaźe wobzamknuli swój program za Europsku uniju.
A pśecej 1. september jo se wótměła namša za swětowy měr.
Śim wěcej sebje musymy togodla cesćiś procowanja tych entuziastow, kótarež rozšyrjaju wědu wó Serbach w českej zjawnosći.
KULTURA
Na zachopjeńku su nejpjerwjej spominali na njabogego serbskego spisowaśela Jurja Krawžu, kenž jo pśed krotkim casom wumrěł.
Naźeja jo, až gwězdku mógu zgromadnje namšu a žłobikowe graśe swěśiś, daś jo wence a z wótstawkom.
Pomoc som pytała pla wótrěda »Haushalt«, nejpjerwjej pla wokrejsa a pótom pla rady města.
Karol Duchoň jo był cłowjek ze zmysłom za humorom, kótaryž rad rozwjaselił drugich, jo był wjelgin dobrodušny a rad hynakšym pomogał.
Tak jo pisał nadregionalny dnjownik "Süddeutsche Zeitung" w swójom wudaśu wót 5. maja.
Tež Robinson spomnje tak na swójej starjejšej a wutrě sebje wócy. 
Bur jo w lěśe 1886 na pśikład nadejšeł pókład z 200 slobrakami, 200 małymi blokami ze slobra a pyšnotkami.
Pla „jadnorych” wumarłych luźi se pó 25 lětach wurowna ten row, a teke statki togo njabogego se pomałem zgubiju z myslow tych, kenž su pó njom hyšći wostali.
Ale pón jo teke rański šołta skeptiski był. „Co se how twari?!“, njejo jano wón se pšašał.
Wotmolowane na prědnem zejźenju bramborskego parlamenta na 25. oktober w Potsdamje.
Za kócku deje luźe na źeń płaśiś 5 euro, za psa 7 do 8 euro.
Lube źiśi, chójźiśo Wy do źiśownje?
Ale kuždy, kenž se takemu nadawkoju stajijo, musy ze śěžkosćami licyś a trjeba pón rozměśe wšyknych drugich.
Drogostka z našogo archiwa: W spomnjeśu na Minu Witkojc
Wustajeńca w Serbskem domje "Akwarele wokognuśa" bližy se kóńcoju.
Su to ako prědne byli jeje ceptarje Hanso Kuling, Erich Wojto, Fryco Grešeńc a Albert Tica.
Raz w lěśe se Lipje pśisamem »rozpukajo«, dalokož to drogi a sćažki dopušćaju.
Wóni su jomu pósćili sympozium: Srjodu pśed dwěma tyźenjoma we wjažy Dolnoserbskego internata su pśisłucharje słyšali styri fachowe referaty.
Ja, Annabell, som swój 6. narodny źeń w Indoneziskej swěśiła.
A pótom akle, gaž rejuju! To jo śi źiwadło! Śěžke kóšule se wobraśaju, lětaju ako rozžwalone mórjo wjelikich makowych kwětkow.
Nam jo felował kšuty kontakt k Domowinskim kupkam, k Dolnym Serbam.
Nan jo měł wjele bratšow a sotšow, a to smy se mjazsobu pomagali.
Jogo ga teke znajoš!
Jogo swět jo był južo pśecej dwójorěcnje pregowany, mjaztym až mam w mójom žywjenju dwa swěta a kuždy za sebje: swět kśesćijańskeje familije z nanom ako twarjaŕ orgelow, což wósebnje mójo źiśetstwo jo wobwliwowało, a ten serbski swět, kótaryž jo bywał akle pózdźej źěl mójogo žywjenja.
W młogich jsach pak rejtuju wó kołac abo zabijaju kokota.
Woni ga su źěl kulturnego zgromadnego žywjenja serbskich luźi.
Złota licba a wobwod słyńca stej lětnej licbje w 19- resp. 28lětnem cyklusu.
Ako su ždźarojske bonarje to słyšali, jo nastała mjazy nimi wjelika radosć a juskanje a žeńske su z gnutosću płakali.
Pórucyjom wam, sebje kuždy źeń abo kuždy tyźeń pór symboliskich minutkow casa rezerwěrowaś jano za sebje, bźez někakeje akcije.
Z jeje pomocu jo wón rušćinu wjelgin spěšnje nawuknuł, tak až jo se we cuzbje wjele mjenjej cuzy cuł ako druge pśiśěgarje.
Wšykne kupki a ansamble, nagromadu jadnab 700 wobźělnikow, budu wót zeger 18. 30 śěgnuś pśez stare město, wót Postowego naměsta, źož stoj Serbski dom, až na Žytne wiki.
Ale biblioteka ma bejnu licbu zajmawych wulicowanjow, tšojenjow a romanow ze staršego casa, teke w dolnoserbšćinje.
Howacej drogujo wjele pó swěśe.
Pla Arnolda žeden problem!
Ja chwalim něnto tu móc teje lubosći, kaž se we Jezu wopokažo;
Tak njetrjebał redaktor se pšašaś: „Smy wucytali, až buźośo se na njom wobźěliś”, ale jano” …až se na njom wobźělijośo”.
W nakśebjatniku bjerjo Witko sebje do źiśownje běłe zgło a carny zec, kótarejž howacej jano njeźelu nosy.
Serbske nałogi a serbsku rěc woplěwaju pśedewšym maśerje, scełego žeńske.
Njewumyslecy dłujko jo to mimo.
W slědnych 6 lětach jo to było 690.000 euro.
Źěłowa kupka "Serbska namša" jo se zmakała w Kórjenju.
Rowno tak njejsu byli młoge z tym wobjadne, až jo było to druge pśedstajenje docełego w nimskej rěcy.
Toś: Wjelgin raźony album! "Jaromir" pšosy na reje a k cowanju.
Ned jo se kśikał: „Pomoc, pomagaj mě Hanzo.
»Jo, něnto jo śicho«, groni Pettson.
Na tom se źěła - to pak jo wjelgin śěžko, pśeto wobraze wót njogo su wjelgin rozbrojone pó cełej Němskej a samo w drugich krajach.
Daniž njereagěrujo.
Wót pónjeźelego, 24. junija, do pětka, 28. junija, buźo źiwadłowy projektowy tyźeń za źiśi wót 5 do 12 lět.
Pśěza se zachopijo a se wobzamknjo z małym swěźenjom, ako źowća sebje napóraju: Pjaku sebje tykańce a pampugi a warje sebje kafej a lažki grok, gólcy se pśepšosyju na ten swěźeń.
Teke we jadnom kjarližu spiwamy: »Pytaj Jezusa a jogo swětło, wšykno druge śi pak njepomožo!«
Literarna pśiłoga
Wrobel zdychnjo.
Delia E.
Na pśikład jo załožył zběrku preparěrowanych ptaškow, kótaruž jo do Bremena k wugódnośenju pósłał.
Keltiske rěcy twórje staru kupku indoeuropskich rěcow.
A z njeju som wót lěta 1950 až do źinsajšnego wusko zwězany wóstał.
"My howac na rejach teke jano serbski spiwamy, ale źinsa jo był nimski wjacor", groni mě jaden młoźeńc.
Slěpjański spiwnik jo se wudał, za wósebny słownik se pilnje źěła.
Dunaharaszti jo město w Hungorskej.
W smjertnem tšachu skócy Robinson ze swójeje jamy a jogo wójce za nim a stupichu na dwór. 
Kamjenje pak njetrjebaju jadnučki material we wobrazu byś.
How móžoš pomjeniś te 25 spiwaŕki a spiwarje chora PopKon z hitom Druge wuznaśe pak jo to, až wětšy źěł tych nowych serbskich hitow nastanjo we nadawku institucijow – pak radija, pak Załožby za serbski lud.
Toś jo groniła maś nanoju: „Musymej góleśi hyšći dłymjej do góle wjasć.
Loda wobstoj južo šesć lět, ale wósebnje łoni jo wjelgin wuspěšne lěto było, samo w pandemiji.
Pupki su wótnowotki wótžywjeli
Wót 1872 až do 1878 jo nan był wejsny šołta.
Nama pak njejo žedno šćanjenje nadpadnuło, jano kradu nacerwjena barwa wódy, ako wót zeleza póchada.
Wóni wuźěłaju napšašniki a inwentarizěruju kulturne derbstwo Dolneje Łužyce we wjelikem terenowem slěźenju – nejpjerwjej, a to jo jano ten zachopjeńk, we wušej 300 jsach, městach a měsćańskich źělach we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
W lěśe 1947 pśiźo jadna tśeśa k tomu: dolnoserbska kupka.
Pótom lod ned z waflu serwěrujomy.
Take měnjenje jo daloko rozšyrjone, nanejmjenjej jo se nam to tencas w njelicobnych nagronach prjatkowało.
Pśibytne Zaspowarje su wugronili, až transparencu a wuměnu z wobydlarjami za wjelgin wažnej maju, což nastupa źěło pśirady.
Wósebny respekt mam pśed twójimi wobšyrnymi a dokradnymi znaśami na pólu swětnišća.
Wón jo gronił: „Mojo mě jo Christlieb, a to mě dej teke mój program byś, dokulaž Kristusa lubowaś jo lěpjej ako wšykno we swěśe.“
Maniok ma pak drobny wutk na proteina a jano wjelgin małke esencielne aminokisaliny.
W běgu konference jo se skóro wukopało, až Pariski nulowy meridian njeby žednu wětšynu namakał.
Pśi tom wuskócyštej jomu z wóza dwě nałpje.
Zachopjeńk źěła w nowem rěcnem kabineśe 1972
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo se sobotu tyźeń zaběrało ze stojnišćom Domowiny k Vogtowej koncepciji.
Wóni su dwójce až pěś razow tak dłujke kaž šyroke.
Wón jo šeł staremu nanoju a jo gronił: "Mam instrument!"
Ga buźo zastojnikojske sudnistwo se z teju wěcu zabraś a wusuźiś, lěc dej se ta nastupnosć wustawowemu sudnistwu pśepowdaś, to se nikak njedajo zwěšćelowaś − jo Neumann Casnikoju gronił.
A te su teke wšuźi stojali, z woknom glědali a zapustarjow witali.
Rostlina jo w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje ale teke w Małkej Aziji rozšyrjona.
"Ja mógu leśeś k luźam a tam pomoc pytaś".
Litawska granicujo z Rusojskeju, Letiskeju, Běłoruskeju a Pólskeju.
Na chóśebuskem měsćańskem swěźenju jo 22. junija znowego serbski swěźeń był.
Jej jo se pak raźiło, až stej sponsora togo woblubowanego serbskego ludowego swěźenja – Žarjabnica Sprjewja-Nysa a firma "Lausitzer Wasser GmbH & co.
Drobjeńce ze serbskeje historije.
Rejowali su w lěśe 2018, jědli su - a teke kupcyne foto njejo felowało.
Za pśespytowanja za rěcny certifikat dolnoserbšćiny su slědne terminy pśizjawjenja: schójźeńk A1 a A2 [...]
"Som wósebne wěcy naźěłała a se naźejam, až pśiduce lěto, gaž naš muzej swěśi swój 25. jubilej, se raźijo něco rědnego na nogi stajiś.
Za cełkowne dobyśe w lažkoatletice jo sekretaŕ Domowiny Handrij Cyž na kóńcu pśepódał drogi pokal.
WJACOR PON SU SE SERBSKE gósći ze swójimi českimi pśijaśelami zmakali w něgajšnem wustawje, w kótaremž jo tegdy teke była ta wobchodna šula.
We rědnem parku na sudniskem górje jo se ale atmosfera za wšyknych wólažcyła, dokulaž jo Ada Smolarska, jadna kursistka, pśedcytała krotki wurězk z wjelikego pólskego eposa ‚Pan Tadeusz’, z kótaregož teke juž někotare knigły we serbskej rěcy pśedlaže, pśestajone wót Alfreda Měškanka.
A to pó słowje »pó droze«.
Heinzojc šlodaŕnja w Žylowje ma w našom drastwinem regionje wuběrnu reputaciju.
We góli na wobyma bokoma Prjawoskeje drogi su byli nejlěpše flaki z carnicowym zelim.
Wobej, mama a nan stej byłej wjelgin zaźiwanej, až som jogo pó tak dłujkem casu a w takem stawje weto ned póznał.
Tudy pśirownujo serbske wuwiśe gmejny Njebjelčic, z wuwiśim serbskego we wjelikich městach, kak se w tych rumach serbska rěc a kultura wuwija a rozšyrja.
Muske su pón te połne kórbiki wunjasli.
A nan wiźi w Pětšowyma wócyma, až jomu zakaz nic njewucynijo.
Jogo dolnoserbska gramatika ma 82 bokow a źewjeś kapitlow, a njejo z tym daniž dospołna daniž wobšyrna.
Pópšawem zacynja konsum wót pónjeźele až do pětka wšednje zeger šesćich.
Karina to wšykno na njom wiźi: »Njeměj to tak za pówažne.«
Pólska jo kraj w srjejźnej Europje.
Ako wšuźi, jo ten brach ceptarjow wósebnje w zakładnych šulach.
Edith Pjeńkowa pak jo měnjeca była, až serbski lud njejsu jano towaristwa-cłonki kšywa Domowiny a až finance deje dojśpiś ceły serbski lud a towaristwa a Serbow, kótarež njejsu źěl Domowiny.
Pón wjacor wukniki Homa Stroma zapaluju.
Ale teke wšykne druge su se wjelgin pilnowali.
Jeje starša dolnoserbska sotša jo juž 300 lět pjerwjej na swět pśišła.
Razka 35-lětny jo w prědnej swětowej wójnje swójo žywjenje tšuł, rowno tak jogo komiliton Fryco Kmocha.
Wón jo napisał nejstaršu dolnoserbsku gramatiku a ma wjeliki późěl pśi wuźěłanju dolnoserbskeje pisneje rěcy.
Z pjenjezami EU jo dała projekt naźěłaś, kenž se harmoniski zarědujo do starego wejsańskego jědra z něgajšneju šulu, źož su rumnosći domowniskego muzeja, a z Dietrichojc „Stareju brožnju”, z kótarejež jo nastała kjarcma.
Źowćo pódajo Pětšoju kócku.
Na poli pak cynimy wšykno z ruku, dokulaž sajźamy pśecej jano teliko, ako něźi za tyźeń pśi našych stojnicach na burskich markach pśedawamy.
Šołtowka by rada kśěła źěle Turjeja z oficielnymi zelenymi toflami wobznamjeniś, nawłos tak ako w Dešnje.
Za foto w Nowem Casniku w wóna burska na źěło w gołkojskem zastojnstwje šła.
To njamaš tak mimo wšogo.
Šołtowka, Łoboźic Marlies a Manfred a Günter Marten su pśi góźbje Nocy muzejow historiske, wěcej ako 100 lět stare fotografije woglědali.
Do wjelikich winowych grankow zarězujomy klin .
Koło temow jo wjelgin wobšyrne, a kuždy namakajo we njej něco za sebje, lěc jo to 9lětna wuknica, źěłaśeŕ we srjejźnych lětach abo 70lětna starka.
Njezabyń zbóžo domacne!
Źiśownja „We znamjenju lipy“ w Mósće: 4.800 euro.
Som se pśedewzeł, nic njenapisaś wó mrětwje.
Skóńcnje smej se wrośiłej na mark.
Won njoco byś lud nišeje rědownje!”
Teke we Łužycy nadejźomy winowe krě, ale chrapka wusokeje kwality se z tych winowych grańkow juž njeda napóraś.
Tam, źož su źinsa blisko Bjerwałdskego jazora prozne lěda, stej něga wjasce Šepšecy/Schöpsdorf a Łućo/Merzdorf byłej.
Njeźelu, 15. septembra, změjotej serbski pěsnikaŕ Pittkunings a česki muzikaŕ Jan Řepka zgromadny wustup.
To jo było jadnorazne pó cełem regionje a w 90tych lětach jo znał w Chóśebuzu kuždy ten »Cafe Total Normal«, kenž jo Bernhard Noack załožył.
Prezentacija projekta załožka za spalenje wótpadkow z boka zastupnikow Veolia a LEAG jo trała wěcej ako jadnu góźinu, což jo wubuźiło zaśišć ako by wóni wopytali zmucniś wobydlarje gmejny, aby mjenjej pšašanjow stajali.
Mógu do biblioteki pśiś te, kótarež se na serbskej wucbje wobźěluju, aby Wy jim abo z nimi serbski cytał?
Jerzy Olech jo był pólski ewangelski duchowny, spisowaśel a pedagog.
Ale muzeumowy pedagog Torben Schmeiduch jo był gjardy, až nanejmjenjej jo mógł prezentěrowaś srjejźowěkowy pjac ako nowosć.
Žeńske budu EUROPEADU zachopiś we dwěma kupkoma – jadna ze styri mustwami, ta druga ze tśimi mustwami.
A wóttam su sobu pśinjasli znaśa w górnoserbšćinje, ale teke wjele idejow za swójo statkowanje w Dolnej Łužycy.
Serbska drastwa žeńskeje jo wósebnje rědnje wugótowana, ma šorcu z pšawymi cańkami.
Góspodaŕ gołynkojskeje pjakaŕnje Lars Hanuška a Matthias Měšk z Wjelceje zarězujotej pókšyty do pjacenja.
Rowniski wuměłc z wjelikeju wutšobu za to serbske
To jo nam Witaj-wótkubłaŕka Anke Gräfowa napisała.
Źiśi zadychaju a wudychaju krotko a dłymoko z wótcynjoneju gubu.
Jo było w lěśojskich prozninach pó źewjetem lětniku.
Diskutěrowało jo se rozpšawa pśedsedaŕstwa na 14. głownu zgromaźinu.
Wójak Mjertyn na kónju dari płašćik pšosarju.
Zgromadne kafejpiśe njebuźo ako howacej, ale kuždy dej swóje skibki pśinjasć za zgromadnosć pód gołym njebjom pó namšy.
Derje tomu, kótaremuž pśestupnosći wódane su, kótaregož grěch zakšyty jo.
Pśez to stupa koncentracija CO₂ we atmosferje, a to jo "grějnicowy gaz".
Tak mógu wšakorake měnjenja wó zestajenju uniwersuma teke k wšakorakim wuliconym starstwam wjasć.
Pón źo Mary z psyckom domoj zas, aby pokazała rědne kumšty psowe wšyknym ako kumšty cirkusowe.
Wóna se wjelgin wjelgin stara za to serbske.
Mam poł městna na Pódstupimskej uniwersiśe a poł městna na Chóśebuskej BTU.
"Derje, až Hync Rychtaŕ jo w internaśe bydlił a ja som mógała jogo cesto wó pomoc pšosyś".
Z toś tym mobilnym transparentom wabi Domowinska kupka Lubin za wuzwólowanja Serbskeje rad.
Wjeźo naju do doma, źož nas wjelgin wutšobnje strowje a witaju.
Wjele towaristwow, institucijow, ale teke priwatnych wósobow dajo sebje how drastwy serbskeje mjeńšyny šyś.
Do njogo jo wšo to pśiwzete, což dej se we tej wjelikej serbskej gmejnje pśiduce lěto zachopiś twariś.
Wobsłužowański personal nejpjerwjej tak pšawje njejo kśěł, młode luźe pó źělach wěcej njamaju taki pšawy zwězk k tomu serbskemu.
K zapustam wšykne skazanki doźěłaś, to ga wóna njepśemóžo.
Kuždu wałtoru wjacor jědu Myšynarje na zwucowanje do Wjerbna.
Dnjowniki fararja Šwjele njebudu se lětosa wudaś
A kuždy a kužda na Lipjem wě, źo wóna bydli.
Wjednik redakcije we rbb-studiju w Chóśebuzu Hellmuth Henneberg jo se zalubił, až buźo se za to angažěrowaś a se pilnowaś, aby take móžno było.
"Kosty pśesajźenja cisterny laže mjazy 200. 000 a 300. 000 euro, a to jo pśeliš droge".
Bayerska kupka Gorilla Rodeo jo za wětšy źěl grała rock-muziku, a na kóńcu su grali Polkaholix, kótarychž głowa Jo Meyer jo teke organizator festiwala.
Móžne pšašanja su: Co to jo ?
Togodla som se wjaseliła, až su mě pśepšosyli na literarnu kjarmušu.
Torsten Mak, ceptaŕ na Dolnoserbskem gymnaziumje: Serbske ceptarje, teke te na Dolnoserbskem gymnaziumje w Chośebuzu, njamaju se lažko.
A lětosny kolokwium wó wužywanje dolnonimskeje rěcy we wótwardowanju jo był kšac doprědka, na pśikład pśez wuměnu ekspertow z wšakich regionow.
Z Turjeja/Tauer. Šołtowka Karin Kalawcyna ma wótglědanje, mjenja pólow, łukow, górow a drugich flakow we jsy na tofle spóraś a je stakim pśed zabyśim wuchowaś.
Něto se procowaštej, aby ten cołn slědk starcyłej, což se jima teke raźi. 
Městno jo gósćeńc "Bordmannojc brožnja/ Bordmannscheune", Prědne Prizarske 5. Zastup płaśi 5 euro.
Něcht jo wuběgał.
Michael Apel jo nawjedował zgromadne rejowanje.
Powětš jo zapšawym wětš, ako se gibjo.
Wósebny hit jo był pśi tom spiw "Ghiţă", kótaryž jo był w Rumuńskej za cas pěś tyźenjow na prědnem městnje chartow.
Za jogo zdaśim njejo we njom dosć trjebnych nagrawanjow, aby wšyknych pśisłucharjow dostali.
Lěcrownož ma něźi 900. 000 powědarjow w cełem swěśe, jeje sedleński rum lěbda wěcej eksistěrujo a wótwisujo wót wóle diaspory, ju dalej daś.
Krotko do zakóńcenja swójogo wukubłanja na chórobnu sotšu w chóśebuskej chórowni jo wóna dostała dowólnosć, woglědaś k swójim pśiswójźbnym na pódwjacorje.
Banka jo pótrjefjonych wjelikeje wódy 1927 w Błotach financielnje pódpěrała (dokument nr. 1).
Mam nadawk, něco za klarinetu, smyckowy kwartet a klawěr napisaś: "Beethoven Aphorismen" za koncerty Sakskego muzikowego zwězka.
Lubin jo se wobźělił z projektom, ako jo se pśizamknuł na wósebnu wustajeńcu w muzeju "Lubinski grod".
Swětlaška su se pśigótowali na tu premjeru dlej ak lěto.
Na kóńcach tyźenjow w adwenśe jo wjele wobchada na błośańskich tšugach, teke na gódowny mark na Lědach su luźe zwětšego pśišli z cołnom, ze směra Lubnjowa.
Z cym maśo se ako taka zaběraś?
Za nich njejsu naše nastupnosći tak wažne.
To jo se wjelgin demokratiski stało – pśisamem 70 luźi ze jsy jo to sobu rozsuźiło.
Dejmy zastupowaś zajmy wšych serbskich luźi.
Mjazynarodny źeń muzejow tym muzejam dej pomagaś, aby wěcej zajma wubuźili, aby jich wažnosć se jasnjej wuwědobniła – a lětosa dejał ten źeń wósebnje na śěžku situaciju muzejow dopomnjeś.
Anni Atulina (73), roźona w Blunju, wumějo hyšći pór serbskich słowkow.
W awgusće 1980 su źěłaśerje łoźnice "Lenin" w Gdańsku štrajkowali.
Diskusija pśedewšym wó wěstosći wobchada.
Pón jo połožył poł skibki na ten bok delki, kenž jo pótusnuł zemju.
Ale wetom su se zwignuli głose pógóršowanja.
Ta stara pěskowata sćažka krydnjo nowe pokšyśe.
„Serski kral“ (źiwadłowe graśe)
12.30 góźin: Aktualny magacin
Na zgromaźinje w Dešnje jo było wósebnje za gósći z Górneje Łužyce interesantne a nowe, což su how zgónili wó gmejnje Dešno a wó wuwiśu a źěle towaristwa „Serbske koparje/Wendische Auswahl“, kótarež bu w aprylu 2017 załožone.
Což nastupa pśipóznaśe Serbskego sejma ako zastupnistwo Serbow, jo nam nimske kněžaŕstwo na našo dopšašanje k wěsći dało, až žedno oficielne póžedanje njejo wót Sejma k nim dojšło. „Dla tog, [...]
A w jadnom hungorskem rejowańskem domje w sedlišćowych stronach Szeklarjow – srjejź gólatych Karpatow, źož pokazujo Sedymgórska swój kradu bajkojty bok – smy my lokalnu ludowu kulturu wob jaden wjacor teke zwenka festiwala dožywiś mógali.
Ale bóžko njejsu te pjenjeze južo tam, źož deje byś a źož mógu swój wužytk měś.
A my ga, aby wukniki licyli.
No, wó wšyknom, což se w tak dłujkem casu wšo pódajo.
Aby wobźěłanje datajow wólažcył, UniRed móžo tekst pó syntaksy zabarwiś.
Wón jo absolwěrował nejpjerwjej praktikum a jo dla togo lěto pózdźej do Lipska pśišeł.
"Julka, wóstań sejźecy."
To se wě, to wóstanjo dalej mójo nejwažnjejše źěło.
Płaśizny wót 250 do 370 „twardych“ markow za połne zastaranje wjelgin wabjece su.
Jo, skóro změjo Jank bratśika abo sotśicku.
Wóna a jeje źowka Luise Boehm (1921–1997) stej Serbowce byłej, což pak ako małe góle wěźeła njejsom, daniž co zewšym »serbski« jo.
W programje mam zaplanowany woglěd J.
A to jo se něnto pó casu pśełamało.
Wón jo kritiski wobspomnjeł, až Raduš jo znaty dla słowjańskego groźišća, źož kužde lěto pśiźo 50.000 woglědarjow woglědat.
Na wucbu smy śiskali pśi zemi pśez ten ceły kompleks až na drugi bok, což jo pśi dešću a w zymje pśigódne było.
Na jeje dwórje jo była znata gjartnaŕnja.
Wšo jo šere.
Pśistym běštej wót wutšoby bogabójaznej. 
No jo, pśi takej kulowatej licbje ga njedostanjo se ta wjasołosć jano młoźinje, ale wšym. 112 pórow do gromady – to ga kuždy se móžo sam pśedstajiś, kak dłujka jo smuga tych zapustarjow była.
Někotare łopjena wšakich bomow ma Witko hyšći wušej.
Ženjomej za nimi – za Łemkami.
Wón jo hyšći słaby a njamóžo se sam w gnězdźe kšuśe źaržaś.
Ja se žycym, až teke w tom nastupanju hyšći wěcej z casom kšacamy a wuměnu ze swójimi pśijaśelami a partnerami ze słowjańskego wukraja ako wobstatk wšednego serbskego žywjenja zapśěgnjomy.
Teke dla togo, dokulaž maju na Janšojskej šuli źiśi wjelgin dobre móžnosći za wuknjenje, na pśikład we wjelikem modernem kabineśe z młogimi computerami.
Rozmjej, woblutowanje žałosnych wobstojnosćow w Dolnej Łužycy ‒ jo Šurman wulicował.
Spóznawańske znamje kraja jo kiwi – nocny ptašk, kótaryž njamóžo lětaś.
Pětk, 27. septembra, zeger 18:00 budu awtory a redakcija pśedstajiś „Serbsku pratyju 2020“.
wót 22. do 28. nowembra 1990
Masu pósypśo z běłym rozdrobjonym twarožkom.
Pśedejźośo sebje z hopokazanim cesći.
Ja se naźejam wót nowego lěta, až nam pśinjaso zasej lichotu.
Do serbskeje historije jo Moller nanimjer zapisany ako wudawaŕ prědnych serbskich śišćanych knigłow.
Chtož njewě, co to spóźiwne słowo groni, daś sebje wjelike pismiki raz pśecytajo wót slědka!
A mjazy nimi jo była docełego ten prědny raz jadna serbska – ga Dešno.
Tej walcy stej słomu pśiśěgałej a ju gromadu tłocyłej, aby se mógała derje wótrězaś.
Ako su ten nowšy row rownali, jo ten wobsednikaŕ kamjeń do brožnje schował.
Pśed pěś lětami som k synoma tśeśego rodu z kólasom pó Sprjewinej sćažce do Barlinja jěł a pśi tej góźbje w Slopišćach za pśenocowanim pytał.
Srjejźnoeuropski lětny cas jo mě casoweje cony, kótaraž ma góźinsku diferencu dweju góźinowu wěcej ako koordiněrowany swětowy cas .
Jo znał wjele rěcow - wósebnje lubował pak jo swóju serbsku maminu.
Njamóžomy pušćiś.
Gnujuce serbske póprjatkowanje pśi rowje jo źaržał wušy promšt w Lipsku Oskar Pank, kótaryž jo nanowu rěc nawuknuł.
Toś ta zymicka warnujo pśisamem až do kóńca mjaseca.
Smej jěłej do Barlinja dnja 27. septembra, slědk smej kśěłej byś 29. septembra.
A pón to buźo złe za twóju chódotu!
Pótom póglědnjo Karina zasej na Pětša a naraz južo njewě, cogodla se kradu na to nowe město wjaseli.
Na zarědowanje we woponowem zalu groda we Lubinje jo pśichwatało wušej 50 gósći z muzikowego žywjenja, wuměłce, něgajšne studenty, jogo ceptaŕ a suseźi, z Lubina, Stuttgarta, Kölna, Barlinja a z cełeje Dolneje Łužyce.
Tam buźo zeger 13.45 wótmarš swěźeńskego pśeśěga (wót Krügerowych).
Lorenca a A.
Wyli Gusor stoj ako prědny na lisćinje Žylojskeje Domowinskeje kupki.
Wětš jo na mócnosći nabył.
Ty sy sebje smjerś zasłužył!«
90% paršonow we njom móžoš hyšći identificěrowaś.
Mjazy tymi wjele kónimi su byli tak ako w zachadnych lětach młoge wupóžycone z Dolneje Łužyce.
Togodla musymy se wšykne zasej wěcej procowaś wó skšuśenje našych kupkow.
Něźi w oktobrje abo nowembrje 1945 jo doleśeł list chóśebuskeje žarjabnice, až nan, pśeto jano wón jo ako derbnik žywnosći był zapisany ako wobsejźaŕ, ma slědk płaśiś až do kóńca pśiducego septembra hypoteku we wusokosći něźi wósym towzynt markow.
Pětš stanjo.
Což něnto trjebamy w Domowinskem a serbskem źěle, to njejsu wjelike wěcki, ale małe kšace k dobremu serbskego luda, aby to, což jo, se zdźaržało.
Szentes jo město w Hungorskej.
Spisowaśelka Jill-Francis Ketlicojc měni: "Nowy Chmjelow njejo jano dla niskego najma za mnjo atraktiwny.
Tak su někotare z nich hospitěrowali w matematice abo rušćinje, druge zasej w serbšćinje abo fyzice.
Musiat ako cłonk teje komisije a H.
Wšykno se rědnje wupyšnijo.
Bogi lud, kenž ma takich wjednikow a dušepastyrjow!
Wócy wustśigaś.
Koše plasć jo kumšt!
Ako wuznaty dramatikaŕ rozmějo swójo grono zarědowaś a kšac pó kšacu stopnjowaś až ku katastrofje, ako jo jomu wogeń w bunkeru woblico a wobwócy spaliło. – Móje luźe su gnute.
Kijaški a łopjenowe kijaški su wótstojecy kósmate.
To su za wětšy źěl knigły z łužyskimi temami, kótarež serbske spisowaśele pišu.
Něnt su se palili wócy Mariana a jogo carne włosy su se swěśili, ako jo z proznym wózom w prochowem mroku chwatał pó wejsnej droze, aby ze slědnego póla slědne snopy domoj wjadł.
Tu prezentaciju su moderěrowali wukniki sami.
Jezus njejo gronił: „Źož se zasajźuju luźe za nowotwaŕ pódstupimskeje Garnizonoweje cerkwje, tam som ja mjazy nimi“, ale: „Źož su dwa abo tśo w mójim mjenju zgromaźone, tam som ja mjazy nimi.“ (Mt.18,20).
Gaž su jabłuka cerwikojte, jo to dopokaz za to, až njejsu wobryzgane z chemiju, a to jo dobra wěc, jo groniła kněni Jankowa.
Za lěto, w lěśu 2020, dej baterija gótowa byś a chopiś źěłaś.
Dajśo se do chachanja
To groni, až njejsu to jano motiwy z Dolneje Łužyce, ale teke ze slěpjańskich stron a z Górneje Łužyce.
Lětosny 30. Bramborski žeńskecy tyźeń w nalěśe jo glědał na wuwiśe rownostajenja wót lěta 1989 sem.
Na pódpołnocu kraja jo góry Himalaja, na pódwjacorje górske pasmo zakóńcone pśez Arakanske góry.
Fryco a Fabricius trjebatej how zwětšego genitiwnu formu, gaž se zwěžo žywy maskulinum (pótakem wósoba abo zwěrje) z licbnikom (wiźim tśich/styrich bykow).
Bramborski ministaŕ za wobswět, Axel Vogel, jo pśi tej góźbje darił zwěrjeńcoju w Eberswalde 250 euro, aby pódpěrał ten tuchylu korony dla zacynjony zwěrjeńc.
Zawěsće su byli teke wót referentki, dr.
njeźelu, 16. awgusta /jacmjeńskego
W kótarem nastupanju?
To buźo we zwisku ze Swěźenjom w dwórnišćowem běrtylu.
„Doma w Dolnej Łužycy“
Zjadnotnjenje by wjele skóńcowało, jo wón pódšmarnuł.
Smogorjojske gólcy budu tam »pó kólasu jěś«, dalej drje buźomy kokota zabiś, w měše ganjaś, Radušańske su pšosone, aby »Stollenrejtowanje« tam gótowali.
Jo kus dalej, ale to mě njemucy.
Wona pak z nima rowno tak ako z jadnym drugim młodšym knězom grajkoco a jich za naru ma.
Zasej jo było wjelgin śopło, wokoło 30°C!
Markus Kóńcaŕ, zastupny jadnaŕ Domowiny, jo Depšćanarjow za dobru organizaciju chwalił.
Ale wrośmy se k tym połnym mjenjam.
Na kóńcu Findus se samo wumyslijo metodu, kokota wót dwóra wuštyriś.
Wětšy, sněgi a dešće běchu wšu barwu dawno wótpórali.
Twóje za tobu pśiduce maju wjele dobrego k docakanju, źejo Kněz. Jer 31,17
Wósebnje take studijne směry ako slawistika abo onomastika z wóteběrajuceju licbu studentow su byli pótrjefjone.
Som se dał do napšawdu žurnego źěła, aby wšykno to, což som cytał w cerkwinych knigłach, wugódnośił, a z tym stej wobraz a historija mójeje familije něnt jasnjejšej a teke wěm, kak smy zwězane z drugimi luźimi a familijami w Žylowje.
Kake wšakorake drastwy smy wiźeli! Kake barwy, lapy a sukna! A nic jano te žeńske – ně, te muske teke! Wšykne su nam wulicowali, wótkul pśidu, kake drastwy nose, a su se dali fotografěrowaś.
To jo na jaden part wopšawnjona kritika.
Tak se wopak zaźaržyjom Njezogolim!
Mars jo teke pomjenjowany "cerwjeny planet" a ma małej mjaseca Fobos a Dajmos.
Krale a wjerchy su njeźěkowne.
Póbratš Jan, pśizemjony w lěśe 2019, trjeba swój cas nježli rozmějo, až Cecilija njejo Weronika a až ta jo se wzeła kulturnego managera Borisa (Joachim Kubica) za cłowjeka, dokulaž Jan jo był napśisko pšec.
Dalej dajo źělny projekt za inwenturu znankstwow žywjeńskeje a twaŕskeje kultury we wuzwólonych regionach sedlišćowych stronow Serbow w Dolnej Łužycy, ako jo pód wjednistwom Pětša Šurmana.
Wšykne tśi su skludne a lube, njekusaju.
Jano te, ako how NOWY CASNIK cytaju (a to su styrjo), su byli pśez to zwězane z Domowinu a docełego ze serbskim žywjenim.
Mólowaś z kapsneju lampu Z toś tym graśim móžomy źiśi změrowaś, kenž maju wjacor w póstoli tšach, dokulaž jo śma.
Völkel ako awtor.
Pópšawem njejsu scełego za źiśi myslone, ale su słužyli dorosćonym k rozwjaselenju.
Ten pak jo wšykno zaprěł.
A jolic nic, dajo se źěliś.
Na pśikład Manfred Hobliš, ako rum w gmejnskem centrumje pśed wucbu topi, Marion Adamowa, Madeline Spillerowa a Manuela Müllerowa.
Kurt Romanowski jo spušćobny pomocnik za ABV.
A jich wuskoboźił, serbsku rěc póznaś a ju na kóńcu teke tak lubowaś, ako to naš awtor gótujo.
Na pśikład smy se cesćej zaběrali z nowym profilom DSG, z dalejkubłańskimi kursami dolnoserbskeje rěcy w Pódstupimje, z natwarjenim internata DSG a jogo nosaŕstwom.
Něnto źo zasej na zymje.
Serbskim koparjam jo se to wjelgin njezdało, ale wóni su jo naslědku akceptěrowali, glich ze zubow-škripotanim.
Lěc jo se wóna pšawje rozsuźiła?
Wjas bu z wjelikim wognjom pótrjefjona. 
Wjeliki wuznam za dalšne źěło organizacije jo měło 7. zejźenje Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny na 3. měrc w Serbskem domje w Budyšynje.
Teke w Depsku ga wěcej žeden zal njejo, a tak su byli wšykne za to, stajiś taki stan.
Wjacor budu rejowaś w hotelu.
A tak da se Robinson nagroniś a jěźešo sobu.
"Mama, smějom raz tam glědat hyś?"
Pśed woglědom zelenišća som woglědał Kulturnu lodu a nakupowański krejz na droze Cužka.
Tak som se z njeje wupisał wažne terminy, pśeto ga wóni deje se doźaržaś na kuždy pad, a za to wjele casa wěcej njejo.
Tak móžo se kuždy — teke Němc — za Domowinu rozsuźiś.
16 Hochoskich źiśi jo se wobźěliło na źiśecem kokośe.
Udmurtski ansambel „Aikai“ z europskego źěla Rusojskeje jo był lubušk publikuma.
Gaž wjelike zarědowanja su, buźo licba personala pówušona.
Móžo se wobkšuśiś, až pśiběra mjazy bóśonami późěl tych, ako pódwjacornu rutu lětaju.
Zlic zmólki a pósćel wuslědk k nam do redakcije Lutkow!
Z Groźišća/Grötsch. Domowinske kupki něgajšneje župy Gubin/Baršć organizěruju nadalej zgromadne tšojenja.
Su tam na pśedań za 5 euro.
Su zgónili, až w Górnej Łužycy taka "wubranka" eksistěrujo a su pšašali: Cogodla nic pla nas?
Sćo Wy strowe?
Wóna jo zestajała pśirucku za wucabniki a źaržy sama we tśich zakładnych šulach dolnonimsku abo bilingualnu wucbu, mjazy drugim matematiku we 3. a 4. klasy!.
"Ale wósebnje ta kabeja njejo mója pśijaśelka", pśiwdawa ta młoda hobby-gumnyškaŕka a pokazujo na našnekane płody.
Slědny tyźeń wałtoru, 13. junija, jo župa pśepšosyła zbytnych cłonkow - jich jo dogromady 7 - na zgromaźinu.
pětk, 20. měrca /pózymskego
Pśi tom su se na to dojadnali, až dostanjotej Lubina a Dušan Hajduk-Veljkovica za jeju graśe „Wurywanki” 2. myto.
Pópadnjo Karinu za ruku a njezjapki ju ześěgnjo.
Wón jo ned reagěrował a jo se wrośił do Chóśebuza.
Dorosćonym napśeśiwo, lěc doma abo drugim, jo se to lěbda raz stało.
Na pósejźenju měsćańskego parlamenta w Chóśebuzu kóńc januara jo se k wěsći dało, až ta 59lětna politikaŕka a gójcowka, roźona w Heidelbergu, wótstupijo wót swójogo amta ako wótpósłana.
Wetom nadoby Robinson tak wjele mócy, až móžašo stanuś.
Gaž se krejz pómałem wjerśi, spóznajoš jaden wobraz za drugim.
Platon jo był grichiski filozof, kótaregož wucba a filozofija stej kradu wobwliwowałej myslenje a žywjenje w Europje.
Chtož za mnu źo, njebuźo chójźiś w śamnosći, ale změjo swětło žywjenja.
Wót zeger 18:00 buźo reja.
Teke pó zakóńcenju raźimy źiśam, nopawowu metodu we wšakich situacijach žywjenja nałožowaś.
Twarjenje z glinu
Tak mócne a dobre pak Chośebuske mustwo hyšći njejo.
Interesantne su rozdźěle we starstwje: Nic młode, ale stare wobźělniki maju cesćej deficity we pisanju.
Ceły źeń buźo tam rědny tradicionelny swěźeń z namšu, wužognowanim rejtarjow a bantoweju reju.
W tśich kupkach su walkowali, a te nejlěpše su dostali mimo wopisma pón wósebne myto: ga serbske jatšowne jajo, wupyšnjone samo ze serbskimi słowami.
Teke te dialektalne słowa ze serbskeje rěcy, ako su we literaturje wopokazane, njejo wóna wěcej žednje zasłyšała, a teke jeje dowěrniki njejsu je znali.
Nocy budu z flakami juž dosć chłodne.
Dieter Redo ze Slěpjańskim słownikom we rukoma.
Tśmjele Glej teke: Insekty a pawki, RCW 2011 Gaž jo jaden tśmjel dobry nektar namakał, leśi domoj a gibjo se malsnje a nadpadnje.
Carnica jo rostlina ze swójźby wrjosowych rostlinow .
Na pśikład "dolnoserbska rěc", źož deje se strategije k rewitalizaciji našeje rěcy planowaś.
Cłonki a sobuźěłaśeŕki a sobuźěłaśerje wšych redakcijow rbb ga deje byś šćitane.
Pśiwdajom, casy som teke ja z nim do góle jěł a jomu pśi zběranju a pózdźej pśi zwótrězanju pomogał.
Tam wuce źiśi a kubłaju młodostnych.
Pětk, 26. apryla, zeger 18:00 w „Café Lange“ na Spielbergstraße 3. Michael Apel buźo tam pokazaś a nawjedowaś ludowe reje
"Na to starcym w casu krize kuždy źeń wótnowotki.
To jo jomu Hašacojc Wylem tam na Winicy wulicował a Grěšeńcojc Maks jo se na to nad swójim něgajšnym šulskim wjednikom zmilił a jomu žywjenje wóstajił.
Tak ako pjerwjej, tak teke źinsa warnujo ta jatšowna fryštuka wjele štundow.
To ga se w źinsajšnem casu tak pšec ga nic.
Wóna jo se 1928 załožyła.
Gromaźe ze šulskim chorom su źowća spiwali wejsanarjam na žnjownem źěkowańskem swěźenju, njeźelu zamrětych a 1945 w adwentowem casu.
Tek kócku, sarnju, ježyka smy wumyslili se a same rědne ptašatka how laže na delce.
A to, ako Nowakojc groni, jo druga pśicyna, až to hyšći njeklapujo, pśeto wóni ga se žyce wótwórjenje muzeja z dostojnym zarědowanim.
Ten wóz jo był ze seśami a bubańcami wopowjesany, a to jo był rědny a pisany naglěd.
Pśidobytk mólbow Fryca Latka jo se raźił.
Wón njejo tyźenje dłujko do groźi šeł.
Muzikarje z Drježdźana zagraju štucki tśich komponistkow z Nimskeje, Polskeje a Litawskeje.
Snaź hyšći z wětšym wótmachom.
Po tych nowych drogach wóni pśichadaju.
Dolnoserbski źiśecy chor, kótaryž jo se akle prědk něźi dweju lětowu nowo załožył, jo pśechwatał z njewócakanym dobrym niwowom.
Som kśěł něnto skóńcnje wěźeś, kak stara jo mója familija, wjele lět jo wóna južo doma w Žylowje.
Wylem Ruhl z Hochoze: Som był prědny raz w serbskem źiwadle.
Na lěwem wobrazu (z lěta 1885) wiźiśo Wylema Nowego ako 15lětnego gymnaziasta, a na pšawem wobrazu (wón by mógał byś něźi z lěta 1904) ako młodego fararja w Górnej Łužycy.
Až do srjejź septembra wóna pak hyšći w Serbskem domje źěła.
Spomnjeśa ze źiśecych lět
Mjazy cłonkami a gósćimi jo se teke wobźělił Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny.
Weto njejsmy musali głodnuś, ako wjele, wjele drugich měsćańskich luźi.
Ja cu wam wašu wěc nejlěpjej wjasć.«
Smjaś njejsom se bogalka wěrił, dokulaž pśijaśel se južo palašo, lěcrownož běšo tak mokšy.
Naša źiśownja "Tyca" žycy cytarjam wjele strowosći.
Šotiska granicujo z Engelskeju.
Ten wuknik jo pśiwdał, až w šuli graju tradicije južo widobnu rolu, ale wukniki serbsku rěc njepowědaju.
Słabo hyšći pśidajo: »Ale w pśestawkach w šuli som śi casy wobglědowała.
Słowo »nowina« ga jo w našej dolnoserbskej rěcy znate a w Hochozy se ako stare pólinowe mě samo zachowało, rownož jo źinsa južo zasej góla.
Pśez dodank barwow teke se móžo barwna toflowa krida zgótowaś.
To jo było 1957.
Dogromady jo jich 20, wót nich šesć ako jaden wobraz a 14 dalšnych, ako wobstoje ze wšakich motiwow k jadnej temje.
Wšykne su we Wenzelowem artikelu rozkłaźone.
Pśemyslujśo sebje dokradnu wjelikosć a pśirěžćo sebje z piłu styri źěle łatwy.
Jatšy jo tudy był slědny raz wjeliki ruš: reja z band nAund.
A hyšći sy mógał nowych znatych dobyś, w towaristwach sobu gótowaś a se angažěrowaś.
Na móc jo pón hyšći jaden abo dwa do šyje kidnuł, a toś jo se chopił dajiś, tak až te druge su zwuběgali tšachy na dwór.
William Mills "Bill" Irwin jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Juro jo se pśi balokopanja nogu złamał a musy šesć tyźenjow lažaś.
Mamy rědnu pódnazymu a my rad hyšći wence swój kafej pijomy a kusk mazańca jěmy.
Ten wóšćěp, to móžo teke spło rosmarije byś.
Ten film, kenž pokazujo serbske źowćo w casu NS-diktatury, ako sebje plona žycy, jo wjeliki zajm a wjele chwalbow wubuźił.
Ale źo ga jo był ten Měto?
Tak na pśikład „Sprechprojekt”, pśi kótaremž njejo nichten wopšawdu wěsty był, lěc se publikum smjejkoco, dokulaž jo lyriku Ernsta Jandla zrozměł abo dokulaž njejo kśěł głupy wuglědaś.
Bóśonowe starjejše w Dešnje maju lětosa dosć młodych, což jo za wobydlarjow dobra góźba swěśiś.
Wupominanje jo było, až su dejali z rukoma padlowaś a pśipódla grapsnuś za tym njabogim ptaškom, jo Casnikoju wulicowała Simulic Paula wót młoźiny.
Južo něnto jo se jasnje pokazało, až wukniki maju zajm za serbsku rěc a kulturu a kśě byś źěl teje kultury.
Gaž jěźoš wót Žylowa do Dešna, lažy ned napšawo pśi zachopjeńku jsy znata Jahnojc blidaŕnja.
Mała nopawa Sara wulicujo starce wó swójich problemach z Mateju, a starka-nopawa jej rozglědniwje pśisłuchajo.
"Te njejsu pśecej lube byli", jo kněni Langowa wulicowała.
Take ga jo se w slědnem casu ze wšakich bokow naraźiło a pominało, teke wót starjejšych.
Wón jo sobu pśišeł pśichoda Prožyma dla, wudobywanje wugla se jomu njespódoba.
Stoj bejnje blisko pśed Pětšom a sćakle na njogo glěda.
Wósebnje togodla, dokulaž som mjaztym sam taki.
Jadno wuběźowanje trjeba teke swóju jury, chto w njej buźo?
Na jadnom boce jo brunicowa jama, na drugem wjelika droga.
Wiźechmy jogo kšasnosć, kšasnosć jadnopóroźonego syna wót Wóśca, połneje gnady a wěrnosći.
Pjac běšo natwarił a něco muki běšo we sudach na łoźi namakał. 
Regale we kupnicach su tam a zas prozne.
Něnto co to cyniś w 1. kwartalu pśiducego lěta.
W jogo kraju su ga teke mjeńšyny.
Kule bu wobělone, rozmlate a tšugane, a pótom zamócone.
1. apryl budu wóni chopiś pśeśěgowaś.
A małki źěk su se teke zasłužyli redaktorki a sobuźěłaśerje bramborskego dolnoserbskego radija, kótarež buchu wót moderatorki a moderatora pśiglědowarjam na koncerśe pśedstajone.
Chor jo zasej měł dobre case, pó 50-lětnem jubileju 1999 jo pšawe gibanje tšubarjow nastało.
To ga njejo droge, ale weto rědne.
Prědny raz w Nimskej su wěcywuznate gribarje ten grib namakali nazymu 2014 w Dolnej Łužycy: w góli pla Starego Škódowa we wokrejsu Damna–Błota.
W Picańskem amśe su se lětosa 16. do 18. apryla wobźělili młoźinske kupki w Picnju, Janšojcach, Turnowje, Husu, Nowej Jsy, Drjenowje a Mósće.
Alfons Wićaz rad spiwa a Ulli Pogoda jo znaty ako wuspěšny a pilny serbski komponist z Chóśebuza.
1927 Njemudra reja. Gano běšo jano niźi 17lětne źowćo z Chóśebuza we Žylowje na reji.
Lěbda pak běštej mimo, ga zrazom se jeju cołn tergnu a leśešo doprědka, rowno aby nejgóršy wětš jen gónił. 
A dalej jo źěłowa kupka póstajiła, až buźo ned na zachopjeńku nowego lěta zgromadne treningowe lěgwo za muskich, a to w Chóśebuzu (nejskerjej wót 3. do 5.1. abo wót 10. do 12.1.2020).
Źinsa powěda běžnje serbski a jo angažěrowany w serbskem kulturnem a towarišnostnem žywjenju.
Majs jo rostlina ze swójźby słodkich tšawow .
Na njej su se cłonki woglědali teke žedne wideofilmy z wurězkami z dolnoserbskich telewizijnych programow “Łužyca”.
Lažko kósmate łopjena kaž kamfer wónjaju.
Teke rěcnje mógu jaden wót drugego wuknuś a se mjazsobu rozgranjaś. „Diaspora-problem“ z tym wěcej njedajo.
Młode žurnalisty su pšašali někotarych wobydlarjow dolnoserbskego internata, co sebje žyce ku gódam.
Won ga jo mjaztym južo wjele wěcej ako jano “domowniska śpa”.
Perspektiwiski jo pśedwiźone, až wutwórijo se za kuždy nowy zwězkowy kraj jadne archiwne stojnišćo.
Ako južo pśed dwěma lětoma w Chóśebuzu, tak jo norwegska filmowa firma Embla swój animaciski film wó Juru Surowinje, wójowarju za pšawa małych rěcow, teke na lětosnej Berlinali pśedstajiła, źož jo Norwegska stojała w srjejźišću »Europejskego filmowego marka«.
Sobotu, 12. septembra, zarědujo Domowniske a drastwine towaristwo Bórkowy z.
Do Domowiny jo Walter stupił na pógónjenje Fryca Wojta, něgajšnego šołty, ak jo pjerwjej teke LPGeju wjadł.
1996 młodostny jo wuspěšnje abituru złožył.
Jo, cyste slobro!
Struktura zemje móžo nam hyšći źinsa něco wulicowaś.
Wušej togo wobmyslijom, až jo wobraz serbskeje maśerje konstrukt był, móžo na to suźiś, až wobraz serbskich seśelnicow jo teke konstrukt był, aby k twórjenjeju nacionalnego wědobnja pśinosował.
Na wjele pšašanjow hyšći njamaju wótegrona.
Towaristwo "Kólesko z.
To jo zrazom stary dub pšašał, pód kótarymž jo pśědła.
Sněg, kenž by rostliny pśikšył, pak brachujo.
Stary Pumpa jo šył rukajce a jo je we jsach pśedawał.
Wšykne styri zwězki su prezentěrowali źěłowy rěd wóneje stawizniskeje propagandy.
Něnto wurěž na prědnem a slěznem boce wjelikej woknje, to groni zarězni jano nabocnej boka a górnu kšomu woknowu, tak až móžoš jej dołoj zgibnuś!
Kapała buźo graś a wy móžośo rejowaś.
Dwě městnje stej hyšći lichej.
Smej z Jurijom jano na se glědałej, derje wěźecy, až z tym jo pśedprograměrowany mój cesćejšy wupad z wucby.
To płaśi na pśikład za Žylow, Wjerbno, Janšojce a Bórkowy.
Druga móžnosć jo sebje Krabatowu wustajeńcu w Liberecu woglědaś, ako buźo 22. oktobera wótwórjona.
Peter Franke w swójej "Loźe zelow" ze zeloweju manufakturu.
Rusojska hala jo drje dejała pokazaś wjelikosć a móc Rusojskeje a jo pokazała, kak bogate ten kraj jo, což nastupa wjelerake republiki a zesamostatnjone ludy.
Som źe sebje mógał daś te listy wót njogo signěrowaś a z tymi awtografami by měł napšawdnu gódnotu w rukoma – zakomuźona jadnorazowa góźba!
Daś parlament rozsuźijo, móžnosći ga su dane.
Co smej kśěłej tam źěłaś, njewěm wěcej.
Pśisamem 10.000 luźi jo pśi tom wumrěło, wót tych něźi 200 domow we starem měsće jo jano jaden stojecy wóstał!
Jo to prědna štucka basni »Spěw na Kamoenae«, spisana we wjelikich prozninach 1873.
Ten sadowy konfekt pak se jano někotare dny w chłoźecej spižce źaržy.
Na zmakanje z awtorku jo pśišło wěcej ako 30 luźi.
A z tšachom pśed takimi groznymi stwóŕbami njedowažy 18 se kšoceń dalej stupiś; tež nejmjeńše rypotanje suchego lista jogo tak pśeźěsy, až se tśěsešo. 
DSG jo lětosa prědny raz wjacor wótcynił swóje źurja.
Pó móžnosći njestajśo computer do jadnogo rožka kupkoweje rumnosći.
Ale wótwórjenje smy musali pśesunuś dla techniskego problema".
Za jogo cas jo serbski casnik nosył wšake mjenja: do lěta 1880Bramborski Serski Casnik, do lěta 1885 Bramborske Nowiny a wót togo casa do lěta 1915Bramborski Casnik.
To śi cele wěsće pomoga.
Tak maju Mohamedanarje město lěta 2004 lěto 1425, kótarež se zachopijo 22. februara.
Njeźelu, 8. junija, mějachu w Libanojcach rědny swěźeń.
Něnto ma Findus napšawdu dosć wót togo kokota.
Wucba jo była žywa a zajmna.
Schönherr, zastupny krajny raźc we wokrejsu Sprjewja-Nysa: To jo było za mnjo kšasne dožywjenje.
Nan: Nopawa to běšo, kótaruž wón namaka a kótaraž běšo wó sto puntow śěžka.
W syntaksy pśepytujomy fraze a sady.
Nan: Ja njamógu groniś, cogodla; ale wón se tak bójašo, až njewěźešo, źo se schowaś.
Bejny źěl z nich jo se tež informěrował pśi Serbskej raźe a pśi Lodce wó Serbach.
Wobźěliju se na serbskich olympiadach, maju serbske kulturne programy, woplěwaju wuske zgromadne źěło z Witaj-Kita we Strjažowje.
wusokosć boma: 18 m
Pummel jo kśěł pśecej pomagaś ze swójimi małymi powtkami.
Wšykne wěcy jo Benjamin Běgaŕ (Bieger), Wětošojski faraŕ, Maśicaŕ a głowny sobuorganizator swěźenja, zezběrał a do jadneje akty wótkładł.
Wón jo wěrił do dobrego cłowjeka, a togodla jo se wón wó njogo teke wjelgin starał.
Zdźaržanje serbskeje rěcy a kultury jo wupominanje, ale jo móžno! Tak ako Sarah Gwiszcz serbske drastwy modernizěrujo, muse teke serbske póbitowanja direktnje na zajmy wót źiśi a młodostnych se wusměriś a moderne byś.
Chtož někak wót swójeje móšyny pśiwdane krydnjo, ten musy do Drježdźan.
Toś te listy jo Muka gromaźe z drugimi gódnymi serbskimi wěcami pózdźej dał do Českeje, aby se we Nimskej njedostali do wopacnych rukow.
Su jano wuški zdźaržaś.
Rozpalone a wumachtany smy my wótkubłaŕki pśišli z kursa serbskeje rěcy.
Tam jo wobźiwał nejpjerwjej Lodku a te rědne a mudre serbske eksponaty, ako tam pśedawaju.
Za to su do togo pilnje zwucowali.
Co jo była za Was głowna pśicyna, aby znowego na šesć lět za ten cesny amt kandiděrowali?
A ten jo kśěł na tom dnju sekaś, ale jo pśed tym kśěł zubatej kólasce wuměniś.
K nowej generaciji filmarjow, kótarež su se pśiwobrośili serbskej tematice, słuša Roman Pernak z Barlinja.
Zachopjeńki astronomije laže wěrjepódobnje w kultiskem cesćenju njebjaskich śělesow.
Dokulaž jo kreatiwne źěło na nopašku bejnje jadnore, jo to rědny nadawk za źiśi, pśeto kśě wóni ptaški w zymje wósebnje rozwjaseliś.
Rada se dajom hajckaś a smarcym.
Dokulaž źiśownice raźi spiwaju, trjebamy wjele spiwańskego materiala a gitaru.
Jan Boguměr Rychtaŕ z Chóśebuza – faraŕ, mj. dr. wikar w Janšojcach; wucony, jo se na pś. zaběrał z historiju Chóśebuza a wokolnych jsow
Worješkojc Dieter a Cornelia stej gjardej glědałej: Jeju źowka Juliane jo prědny raz w zapustowem pśeśěgu sobu šła. „Spokojom sy, gaž źowćo w drastwje tak rědne wuglěda.
Slědnej dwě zarědowani stej nagrawałej a wusćełałej serbski program rbb.
Měškank jo pokazał pśeglěd dialektnych regionow wót A.
Limbarskim luźam jo wóna južo "institucija", wjele luźi njeznajo tu kjarcmu bźez njeje.
Tenraz jo stojało wótwórjenje wustajeńce pód motom: "Theodor Fontanowe woglědy serbskim luźam".
"Kšasna cerkwja, kótaruž mej njeby howac póznałej", jo wuzwignuł Peter Apitz na zachopjeńku wjacora.
Śěgni prědnu šnoru pśez źěrku, ako to na wobrazu wiźiš, a zwěž na kóńcu šnory suk.
Tak pomjenjona »wuglowa komisija« jo 26. januara swóju skóńcnu rozpšawu pśedstajiła.
Na nimskem źělu pokažo se wšykno, což luźe ze swójima rukoma mógu wuźěłaś.
Slědny facit wót Doris Mischkoweje jo był: „My how rozdźelujomy brach.
Sy stojał z lěweju nogu na takem šamliku, z pšaweju nogu na dybawje a z pšaweju ruku sy se źaržał za pśimkom pśi orgelach, aby dołoj njezleśeł.
Źěk za konstruktiwne a wěcowne źěło
Njeźelu, 12.2., zmakaju se zapustowe pory zeger 11.00 k fotografowanjeju.
Jo wubrał pasaže z knigłow, ako su se jomu nejlěpjej spódobali.
Družyna jo pódzajtšnoeuropejska a sibiriska stepowa rostlina.
Za wudawanje serbskich knigłow, wucbnicow, casnikow a casopisow deje se wuměnjenja optiměrowaś.
Informaciske zarědowanje se pśesunjo.
Albertoju jo zachopiło piwo śišćaś, wón jo musał raz wen.
Mjenjej słodkosćow jěsć.
Rownož jo jomu lětanje strowosći dla južo zakazane, startujo dnja 31. julija 1944 na wuzgónjowański lět. – Wón njepśiźo slědk.
Końc drugeje swětoweje wójny a znicenje NS-režima pśed 50 lětami jo pśinjasł za Serbow w Dolnej Łužycy šansu za nowy zachopjeńk.
Włoga cyni wšak zemi derje.
Hejnak wogeń jo ta powěsć wót dwóra do dwóra se roznosyła, až ten mordaŕ jo w Dešnje.
Towzynty a samo źaseś towzyntow su spiwali.
Južo wót 17. stolěta sem zmakaju se nakładarje w Lipsku na wiki.
»Derje«, groni ruprajcht.
Z jaja wulězo mały šery pinguin.
Njejsy to słyšał?
Ako swóju kralowku jo se wuzwólił Schäferojc Laura, zasej ze zawězanyma wócyma.
To jadno město, źož móžoš serbsku rěc na ceptaŕske studěrowaś, jo Lipsk, a kandidaty pśidu zapšawym jano z jadneje šule – Dolnoserbskego gymnaziuma w měsće.
Płody se wót zwěrjetow rozšyrjuju .
Weto jo kśěła połnimsku drastwu měś a jo sebje dała 2013 jadnu wugótowaś.
W srjejźowěku piśe piwa jo było powšykne; tencas piwo jo samo źiśam dawali.
K nim stej słušałej Domowinska župa Dolna Łužyca a wokrejs Sprjewja-Nysa.
A kak serbski lud na wušy niwow pózwignuś, pšec wót folklory? – jo wón se zgłosom pšašał.
Jeje nan jo był źěłaśeŕ Ernst Pjela, jeje maśeri jo se groniło Marie, roźona Tobula.
Maja ma někak dwanasćo takich lapow.
Lothar Christoph rad pjaco.
Thomas Starre jo teke tomu tšojenju kradu pśiglědował: "Ja som tu rystungu stwarił".
16.02.2019 | 13.30 góź.
Wósadne žywjenje wugótujo w ewangelskej cerkwi zwětšego wósada sama.
Cytaj sam, cytajtej samej abo cytajśo sami! "Teke w našom ‚Horśe móžnosćow we Wětošowje smy wjele dožywili w nazymskich ferijach.
wót 13.00 do 13.40 góźin:
Na familijowem zakopowanišću, wobdanem wót zeleznego płota, ga jo južo gjarstka jogo lubych wótpócywała.
W mójom blišem a tšochu dalšnem dokołowokoło mam šesć pśikładow, kótarymž nic pomogało njejo.
Ako jo woglědał Bogumił Šwjela 1921 do Ochranowa, jo tam Mjertyna Starika zmakał.
Gano su pśewjadli swóju lětnu głownu zgromaźinu.
Naraz pśibyzajo Alenka.
Jo tśeśi raz, až te tśi se k dnjoma wótwórjonego ateliera w rumnosćach "GLEIS 3" prezentěruju.
YouTube jo internetna strona, na kótarejž jo kuždemu móžno, wideo nagraś a se wobglědaś.
Slědkoju běšo poł jsy na nogach za nima a tak wjele jagarjam musaštej se tej nałpicy powdaś.
Pastwow žednych njamamy, pśeto naše łuki su wětšy part bagnite.
Naraz jo było móžno te samske informacije kradu lažko wjele raz śišćaś a pótom wšuźi pósłaś.
Sy se myslił, až maš prědk sebje kradu nowych grajarjow, kenž su tak derje wuměli našu dolnoserbsku rěc.
Edward Asner jo US-amerikański grajaŕ, filmowy producent, synchrony powědaŕ a aktiwist za cłowjeske pšawa.
Wóna jo pśecej to źowćo, kótarež ako pśiduca se ženi a pśězu spušći.
To pak jo było wjasele!
Až njebuźo Dolnoserbski gymnazium wót 1. januara lěta 2006 wěcej w rukoma Bramborskeje, ale města Chośebuz, to jo něnto jasne.
Witko eksperimentěrujo 1 Wumóluj a wustśigaj wobraza!
To kózoła wótegronijotej.
Take jo planowane lětosa hyšći pśed lěśojskim casom.
Chto by dejał teke taki serbski list wucytaś?
Wšykne jězyki deje póznaś, až Jezus Kristus jo Kněz, k cesći Boga Wóśca.
Witko co rad wěcej wó błudnikach zgóniś, ale maś jogo napomina, nejpjerwjej pó tašu hyś.
Tabea z Bobošojc se wobźělijo wušej togo na "Tour de Vleece", ako se wótmějo kužde lěto paralelnje k "Tour de France" – how pak njedajo zejgrawarjow abo dobyśarjow, dejš jan pśěsć telik ako móžno! Dalšny wjerašk wjacora jo była prezentacija romskego bazaltowego młyna.
Droga jo šła dalej do Wotrowa k rowoju J.-B.
1959 stej chopiłej źěłaś briketownja Pódwjacor a elektraŕnja Pódwjacor, 1963 briketownja Srjejź a elektraŕnja Srjejź, 1964 gazownja (Gaswerk), 1968/69 briketownja Pódzajtšo I a II, 1969 koksaŕnja, 1974 su dotwarili elektraŕnju Pódzajtšo.
Mója wěra jo z lětami rosła, to njejo cełe žywjenje jadnak.
Pśi tom su glědali wósebnje na ten fakt, až w pśiducych lětach, do lěta 2000 a hyšći dalej, licba šulskich źiśi dalej slědk źo, až bywaju šulske rědownje pśecej mjeńše a až wobstoj tšach, až dalšne šule w serbskich a dwójorěcnych jsach se zacyniju.
Christine Kohlstockowa jo prezentěrowała luštne tšojeńko w błośańskej narěcy wó wšednem dnju w Błotach.
Tak mjaztym dajo za wjele swěźenjow a wjelikich zarědowanjow wótpowěźenje respektiwnje tu pśipowěź, až se to pśesunjo.
Pozdźej su k tomu pśišli hyšći dalšne šule, na pśikład w Njabožkojcach, Wětošowje, Radušu, we Wusokej w Kalawskem wokrejsu a w Lubinje.
Njewěźe, co ma LAUBAG prědk z wjaskami.
CASNIK: Wutšobny źěk a wšym wuknikam a wucabnikam rědne lěśojske prozniny.
Kuždy tej modela znajo.
BUBAK – młody magacin
C: Cogodla tak wjele?
Końskowola jo wjas w Pólskej.
Nejwětše město Sieradzskeje jo Piotrków Trybunalski.
Serbski institut z.
Zancerojc Lilli jo pśišła ako konfirmandka, Domelojc Elke jo se namšaŕsku drastwu woblakła.
Wjacor pózdźe, gaž ta kopica pjerow jo se z blida minuła, a gaž pampugi a jajowy liker su wšen, ga su te ruki na rěźe.
Tšochu woblutował pak jo, až w drugich wokrejsach tak daloko hyšći njejsu. “Serbske luźe sami w gmejnach a městach by se dejali take wěcej pominaś, pón by z tym južo dalej byli”, jo wón nam gronił.
Chośebuski wušy promšt dr.
Kurt Biedenkopf jo naroźił se ako syn Wilhelma Biedenkopfa z Kamjenicy, techniskego direktora Buna-zawodow w sakskim Schkopauwje.
Ta prědna wjas jo Rajecká Lesna.
Kwětki a zemja su lažali na tepichu a mój kócor jo był połny pary.
Murilo Benício Ribeiro jo brazilski grajaŕ.
Pótom jo w žylojskej zakładnej šuli ako »Witaj-góle« dalej wuknuła a pózdźej na Dolnoserbskem gymnaziju swóju abituru złožyła.
Jaden z nich jo poetiski film "Struga" pó literarnem źěle Kita Lorenca, abo filmy pó knigłach Jurija Kocha, w kótarychž pak jo było to grono nimske.
Žeńske su wósebnje napominane, se pśipowěźeś.
Njok k wopśimjeśu nic pisaś, to jo w Casniku juž było, ale pódaś jano někotare myslicki: – We wšyknych doněntejšnych lětnikach pratyje, to groni wót 2005 do 2019, jo był na titelnem boku ten słomjany stog wiźeś.
Pětš se zasej sednjo.
Górjejbranja w Mósće
W nocach cesto raz tšošku marznjo.
Na ten wjeliki spiwański swěźeń su byli mjazy drugim pśepšosone chorowe zjadnośeństwa Turnow a Zaspy, měšany chory Drjejce/Turjej, Drjenow, chor Nimsko-Serbskego ansambla Žylow, muskece chory Smogorjow, Picnjo, Derbno a Rogow, Janšojska spiwańska kupka a z Mosta samego serbska spiwańska kupka “DUNDALIJA”.
Aby z proznymi rukami tam njedojěli, su pśišli na idejku, naš kulturny ansambel sobu wześ.
We tudskem muzeju Kólasko su źurja sobotu wjacor, pśi góźbje Nocy muzejow, byli šyroko wótwórjone.
Melina Kubista se pla Was wutšobnje wuźěkujo prědkuwen.
Ceptarił jo na Barlinskej wusokej šuli za muziku „Hans Eisler” – nejpjerwjej ako aspirant pla znatego pianista a muzikowego profesora Eberharda Reblinga, pózdźej ako asistent, wušy asistent, docent a profesor.
K nim słušaju teke Šwjelic, nejžpjerwjej Bogumił Šwjela, pótom jogo syn Martin.
Palca kóńck nejlubjej maju.
Jeje gódne a zaměrne źěło jo było bejnje pśipóznate pśi intendancy ORB w Potsdamje.
Wón pomjeni jogo „Poł“, a gaž Poł słowko wobpśimje a wugroni, ga wjaselašo se Robinson, měnjecy, až jo mjaz luźimi; ale taka wjasołosć běšo krotka, pśeto wón se skóro dopomnje, až jo na swójej kupje, zdychnu a rjaknu: o ty bogi Robinson!
Ze Zaspow/Saspow.
K wiźenju budu wobraze Hansa Müllera pód titelom "Akwarele a wěcej".
Ale teke druge póla koncepcije su pśišli do grona, mjazy drugim zastaranje wobydlaŕstwa.
Take dobre zachopjeńki deje se dalej wjasć.
Wušej togo njejo wěcej grono wót Marcus Końcaŕ, jo nam rozkładł to wótmyslenje.
Wót togo zapłaśijo město ze swójeje kase něźi 34 mio. euro.
Po někotarych njepśijaznych dnjach se rědna nazyma hyšći raz nawrośijo.
Ako swětnišćo pomjenjujomy cesto jano rum zwenka zemskeje atmosfery.
Južo ako góle doma w Bratisławje jo to pśemógł.
Iniciator jo był Gołkojski wósadny diakon Siegfried Müller, kótaryž jo ten chor dwě lěśe teke nawjedował.
Zwóstatny źěl nasypa pśed sedlišćom Schkölen jo pśecej hyšći wusoki a wjeliki.
A w pśinosku telewizije NDR Mecklenburg-Pśedpómórska wó Rujanach su filmarje pśed žednymi lětami se rozgranjali ze starym zemjanom, kótaremuž se groni Bogislav.
Akle ako su natwarili Pódpołnocny kanal, jo se situacija bytostnje pólěpšyła, jo wuzwignuł Reinhard Lukas.
Lodnica jo se bomoju za tu radu wuźěkowała.
W Pólskej jo Thomas Horat zgónił, až su tam napśeśiwo wjelkam bejnje liberalne.
Z Bogom comy my statki cyniś, ale wěsće tek cyniś, nic pśiglědaś, až worduju cynjone.
Tak ako jo to było how raz nałog.
A teke kokota w Brjazynje a w Prjawozu stej se za lětosa wótpowěźełej.
ze styrimi wózymi do Turjeja.
Cottbus/Chóśebuz
Wót pónjeźelego do pětka wót zeger 12.00 do zeger 13.00 a wót zeger 19.00 do zeger 20.00: Program w dolnoserbskej rěcy z informacijami a gratulacijami.
Su hyšći z wjelikeju kondiciju pla Klämbtojc swěśili, źož su "Dorchetaler" jaden titel za drugim zejgrali k sobuspiwanju a rejowanju.
K prědnemu budu se na njom pśedstajiś kandidaty za Serbsku radu, ako buźo se skóro wuzwólowaś.
Pětko pak z tym wjasłowarjom a tym cuzym běšo pśi popajźonych wóstał.
Po tom, až jo se wóno załožyło w Drježdźanach, jo se to stało na 21. januar něnto teke w Barlinje.
Łatyńsku formu mjenja jo nosył dolnoserbski procowaŕ 19. stolěśa Jan Boguchwał Markus, pochadajucy ze Zakrjowa pla Grodka a lětźasetk faraŕ w Popojcach.
Wustna propaganda jo źěłała wót samogo.
Teke to jo powěsć, cesto pak jo na nich něco wěrnego.
Napiš serbske słowa!
Pśisamem 100 mužow, žeńskich a źiśi jo slědowało pśepšosenju wejsneje pśirady, stakim něźi kuždy šesty wobydlaŕ.
Dalšne terminy budu kuždy slědujucy drugi stwórtk, pśecej wót zeger 14:30 až zeger 16:30 w kafejowni Dolnoserbskego gymnaziuma.
A hyšći něco nowego jo było k wiźenjeju na Prjawoskem kokośe.
Pśedrogujucy hympawaŕ běšo how najsy swóje hympawy zestajał.
Fotowa kopija pśeliš zajmnego rukopisa Pücklera pak wobkšuśijo, až ten sławny wjerch jo se napšawdu ako Serb wuznał.
Silwester njejo žedno wuwześe.
Na 1. januarje togo lěta jo P.
Jo naraźił, až ceptarje wšuźi dostanu pśirucki z informacijami wó serbskich stawiznach.
Mogu k wěsći daś, až buźo wóna wjelgin mócnje a derje zastupjona.
W lěśe 1913 jo se pó študańskej Schadowance w Górnej Łužycy gromaźe z dalšnymi komilitonami pódał na drogu do Dolneje Łužyce.
"No, pśecej změrom!", groni wuchac.
Wón se nad tym wjelgin zwjaseli a měnjašo, až buźo něto swóju carobu wariś, pśepyta togodla wšyken popjeł na wognišću a w pjacu a dujašo do njogo, ale tam njeběšo žedna škricka wěcej. 
Jurij Koch jo cytał pśedewšym w nimskej rěcy, a to z nowele “Gaž wišnje kwitu” (nimski “Der Kirschbaum”), z romana “Wšykno což ja wiźim” (nimski “Augenoperation”/“Schattenrisse”) a z nastawajucego romana “Die Flut”.
Togodla dostanjośo to graśe za tunje pjenjeze.”
Pśedslědnu srjodu jěsno, krotko pó zeger sedymich, sy mógał wobglědowaś zacynjony krejs mjazy tycu a jeje wótbłyšćom nad rogeńskeju wódneju pyramidu.
W zachadnych mjasecach jo wjele wucby wupadnuło.
Teke gerce su se šćitali pśed dešćom.
A źasete wudaśe Dłujkeje nocy wuměłstwa a rucnikaŕstwa na dwórach kśě pón se wě w pśiducem lěśu nachwataś.
Pśi tom jo był Chojnan prědny, kenž jo srědki rěcnego pśirownowanja wužywał.
Teke te finance su w cełem wiźone jasne, wokrejs SPN, ako ma tu nowu šulu na starosći, buźo wześ kredit, dogromady wokoło 30 mio. euro.
Na njom su se wósebnje zaběrali z tym, kak su dotychměst społnili nadawki, kótarež su se w župje stajili za zdźaržanje a woplěwanje dolnoserbskeje rěcy.
Mašo to hyšći prědk?
Pódla pśedsedarja Domowiny su pódla byli zastupny landrot Carsten Saß a Sabrina Kušyna, zagronita za serbske nastupnosći wokrejsa.
Z tym njejo wšykna kśiwda zabyta a wódana, ale wiźimy to ako dobry zachopjeńk.
Měsćańska zgromaźina dej 26. awgusta toś te kosty pózdźej pśizwóliś.
Južo na zakłaźe znateje nowele z pjera Jurija Kocha "Wišnina".
Baseń wó stukanju wó dary na dnju Mjertyna jo pódla.
"Smy musali kurse, kótarež su rowno zachopili, zasej ned wótgroniś", rozpšawja Delia E.
Se wě, to su njewěste case něnto, ale mej hyšći wótcakajomej, nježli až swajźbu pśesunjomej.
Bójśo se Boga a njelubujśo gniłosć, pśeto ta jo žrědło wšogo złego!
Wětšyna rěcow jo wumarła.
Dobrej dwa tyźenja dej take rědne wjedro traś, což jo za kulkowe žni se wě wjelgin dobre.
To su: w Brjazynje šołtujo Eva-Brigitta Schötzig, w Dešno-Strjažowje Fred Kaiser, na Górach Kerstin Jaser, w Smogorjow-Prjawozu Joachim Emmrich a we Wjerbnje Joachim Dieke.
"How jo se za mnjo cowanje dopołnił, pśeto pśecej južo som kśěła móc něco pśi tšuze póbitowaś, a ten jo how pśed źurjami", rozkładujo ta pśijazna pśenajmaŕka a pówita pótom Langojc familiju ze Schwedta nad Odru.
A ten jetlag jo katastrofa.
A we tom jo wopytał Minu ze swójeju kurjawu zawobaliś, ale to njejo se jomu raźiło.
Potom pśiźo njewobstawny a chłodny tyźeń, wjele padaś pak se njebuźo.
Z 97 lětami jo Lowiza Hantškowa na kóńcu januara w starcowni w Picnju wumrěła.
Ponjeźele dopołdnja – telefonat.
"Wjaselim se kuždemu wuspěchoju.
Wón ma zwěrjeta wjelgin rad.
Cytajśo, co Franciska pišo: "Comy zasej rědny serbski ferialny projekt za źiśi měś.
To pśesajźenje brožnje jo wobzamknuła slěpjańska gmejnska rada wałtoru tyźeń.
Južo wjelgin rano jo jeje starka jej serbsku drastwu pśigótowała.
Symula cynił: Pódpěrał zbrašonego.
Něnto sobotu, 29. julija, se na BUGA w Chóśebuzu pśedstajijo, Borkojski amt ze swójimi gmejnami.
Dešć šumi z njebja a wichaŕ wujašo a ryjašo w mórju, až žwały póstawachu ako domy; a łoź kólebašo se na nich ako škórpina, skóro górjejkach nad wódu a zasej dołojkach we dłymi mórja; pak lažašo na 7 tej, pak na drugej stronje. 
Zwětšego pak mě nichten njewiźi, dokulaž se póram w nocy, gaž wšykne spiju, abo wódnjo, gaž su luźe na źěle.
Mjazy nimi su byli měsćańska zagronita za serbske nastupnosći Anna Kosacojc-Kozelowa, zastupniki Serbskego sejma a Domowiny, Załožby za serbski lud, Serbskego instituta, Dolnoserbskego gymnaziuma, šołty jsow a wót rbb.
To slědne su nacije zakazali 1939, 1950 su šwikałkarje zasej zachopili graś.
Naša rewolucija jo se měrnje zachopiła, a wóna dej se teke měrnje dalej wjasć.
22. oktobra buźo muzej wótegroniś
Ja se derje mam, ale wjele luźi pyta za glucneju domownju, a wšyknym žycym, aby ju namakali.
To jo dobra wěc, až take něco se woplěwa, až se stara rěc powěda a se ceła kultura woplěwa.
Pśi tom jo było za nich wjelgin zajmne, kak su we Łužycy dwa luda - ten nimski a serbski - a dwě konfesiji - ewangelska a katolska - južo wjele stow lět gromaźe žywe.
Łoni w decemberu su dostali te prědne list, až muse swój dom wótedaś.
Na drugi źeń smy k wobjedoju wu nich za blidom sejźeli a se z teju wuchacoweju pjacenju tak nabuchali až tšach.
Dejmy šym wěcej glědaś na słyšane słowo, aby se njepśesunuli.
Pósłuchajśo mě, wy z gjardeju wutšobu, kenž sćo daloko wót pšawdosći.
How smy my něźi dwanasćolětne gólcy sykawy napołnili z chemiskeju žydkosću a ze zatwarjoneju plumpu pówětš naplumpali.
Artikel jo był wjelgin derje napisany, weto by rada kśěła dwě wěcy pópšawiś.
Za Dolnu Łužycu gódna wěc: Stronine mjenja fararja Šwjele
Gaž ja som lětko staršy, to jo wažne!
Wón jo pytał pla nich pomoc a dobru radu a jo sam te pócynki drugim dawał.
Wušej pěśstow krowow su tam měli a wěcej stow drugich zbóžkow.
Ten luby njebjaski Bog daj tyma cesćonyma wěrowanyma bogate žognowanje a strowje a gluku a to same teke tej cełej lubej zgromaźinje, kenž tu swajźbu we Nowych domje sobu swěśašo a tak lubosnje na mnjo tek spominašo.
A ta paleta cesnoamtskich funkcijow jo była pjerwjej hyšći wětša.
Tu na tom dnju mójogo woglěda tam grali njejsu, ale w slězynje sy wšuźi słyšał na pśijaznu wašnju wšake druge jogo kompozicije.
Wót našogo LPG-pśedsedarja som pózdźej zgóniła, až by mógała jogo naslědnica byś, gaby rolnikaŕstwo študěrowała.
W Arktis, źož su Eskimarje žywe, njedajo žednych pinguinow.
Hyšći njejo jasne, do kakeje měry jo móžno wóne spócetnje pśizjawjone premjery a pśedstajenja wótstarcyś.
Wóni dostawaju jadnab 8. 000 euro pódpěry k lětu, což jo teke za nepalske wobstojnosći małko.
Ale sćěnowe tofle stoje nanejmjenjej hyšći w Lejnikoc brožni pódla doma a dwóra Hanza Šustera.
Njaso žołtawy až běły muster we woblicu, kótaryž ma formu bryle.
A tak to njejźo.
Podla byś směju, to se wě, teke starjejše.
Ga pśiźechu k Mojzasoju a źachu: Smy grěšyli, až pśeśiwo Knězoju a pśeśiwo tebje smy powědali.
Něga njejo móžno było ju dobyś.
Pó wólbje w maju jo nowa wejsna pśirada se akle w oktobrje do źěła daś mógała, dokulaž něchten jo zakšacał pśeśiwo wuslědkoju wólby.
Njeźelu, 18. awgusta, pak su how hyšći byli.
Sćo w NDRskem casu źěłali w redakciji Płomjenja.
Wšykne su byli ten źeń wjasołeje mysli.
By kśěł cytarjam NOWEGO CASNIKA źinsa raz pśedstajiś wšake nuzowe pjenjeze, tak mjenowany ”Notgeld”, kenž su wužywali w lětach 1914 do 1924 w něntejšnej Polskej.
Astrid Šramowa z Gołbina jo była wjelgin skeptiska napśeśiwo ideji, to serbske w Gołkojcach ako źěłowy kružk zawjasć – wóna by se to ako normalny pśedmjat žycyła.
Drugi wažny termin jo ten ze głownu zgromaźinu "wjelikeje" Domowiny.
Serbske šulske towaristwo ma něnto něźi 200 cłonkow.
To 2018 prědny raz wót kraja pósćone myto ‚Mina Witkojc‘ dej pśi tom pomagaś.
Ten se teke za šule derje góźi, aby njewupadnuła wucba.
My ga by mógali hyšći raz wó wšom powědaś.«
Indoeuropske rěcy su kupka rěcow, kótarež se su gromaźe wuwijali we wšakorakich stronach Eurazije z konstatěrowaneje indoeuropskeje prarěcy.
Smy žywe w śěžkem casu.
Wón pak njejo jano pśijaśel Serbow, ale samo organizator wšakich zarědowanjow a motor žywjenja pótomnikow Serbow w něgajšnej serbskej koloniji w Texasu, w Serbinje.
Pśi tom taka manifestacija njejo była organizěrowana wót kupki QUERDENKEN 711. Kupka QUERDENKEN 711 teke njejo pódpěrała taku manifestaciju.
"Wóni su teke kśěli wuknuś.
Tśirožk z takich wjelikich krejzow groni se pó swójich nejwažnjejšych nałoženjach astronomiski abo nawtiski tśirožk, pomjenjujo se pak teke pó swójich rožkowych dypkach "tśirožk pol-cenit-gwězda".
Serbsko–nimska ekumeniska namša buźo njeźelu, 28. julija, zeger 14:00 w złykomorojskej serbskej cerkwi.
Kake su to byli? To buźo jaden abo drugi se mysliś.
Wo co jo na njej šło?
Tak jo pśišła ta ceła wěc pśed kejžora.
Nejlěpjej póznaś jo nejskerjej kus mjazy něgajšnym stśělnišćom a Holberneju, źož nadejźoš na poł drogi hyšći zbytki stareje Gólańskeje kjarcmy.
Teke nowe wustawjenje dla serbskeje wucby dejało se skóro wobzamknuś.
Eveline Henkowa sama se woblaco pśi wjele góźbach serbsku njeźelsku drastwu swójeje starkeje, kótaraž jo 1968 zemrěła.
Něnto leśi do koła, glědaj, kaka šykowna!
K tomu pśipomagaś mógu mjazy drugim wěsće teke wětše a šyrše znajobnosći wó serbskich stawiznach, kulturje a wó serbskem luźe docełego.
Sajźanišća su subtropiske a měrne regiony wšych kontinentow.
Kjarcmarka jo jim proznu cigarowu kistu dała.
Drugi smyckaŕski kwartet Henryka Mikołaja Góreckego jo połny energije a emocijow.
Za to pak jo cesto twaŕske pśizwólenje trjebne, a to jo komplicěrowana wěc, ak jo doněnta towaristwoju wjelgin zadorała.
W běgu žywjenja musyš cesćej zasej zwěsćiś: luź žednje njedowuknjo.
Moderatorka Grit Lemkowa jo južo pśed pokazanim filmow publikumoju pśigranjała, až we filmach jo pokazane, kak serbska rěc a kultura w Blunju jo we slědnych 50 lětach zajšła.
Pśicyna za ataku njejo jasna, snaź jo něcht se górił dla serbskego nalipka na tom awśe.
Mjazy tymi 50 wobźělnikami su byli žedne z Drjenowa, z Groźišća, ze Žylowa, z města a z lubnjojskich stronow.
Móžomy z togo wuchadaś, až jo se južo ako młoźeńc z domownju swójeje familije zwězany cuł a stakim teke z pšašanim słowjańskeje mjeńšyny we Łužycy wopóznał.
Něnto se diskutěrujo wó zacynjenju teje biblioteki.
Znajośo Wy Anju Münzerowu? Wóna jo wótkubłaŕka.
Wukubłanje jo warnowało někotare lěta.
Pó pśednoskach buźo cas za diskusiju.
Prědny stop jo był pśi póli, źož su tergali młode luźe słynice, a žeńska jo je ned pśedała, kórbik za šesć euro.
Muske su musali do wójny.
Hantšo: Njok w Slěpem na pśecej cesnoamtski šołta byś.
Załožbowa rada ga jo była wjele lět z tym problemom zabrana“ – jo gronił.
Wjaselśo se w knězu kuždy cas, a naspjet źeju: Wjaselśo se.
Dla cogo rowno w Hochozy?
Ty sy ten Bog, kenž źiwy cyni, sy swóju móc hopokazał mjazy ludami.
Ja njejsom napórał swět, kaž jo.
Ako 1977 jo slědny młynikaŕ k swójej źowce do jsy do Raduša śěgnuł, jo to twarjenje prozne wóstało a jo źeń a wěcej rozpadnuło.
Ale źinsa jo ceła towarišnosć hynakša.
Teke z Israela, z Rusojskeje, ze Českeje a drugich stron maju how swójich stawnych gósći, nejwěcej pak z Nimskeje a z Awstriskeje.
Jurij Malink, Serb a wót 1930–1938 faraŕ we Łazu, jo był a wóstał kšuty protestant.
A wóni jěźechu wšykne a buchu naseśone.
Tak wuglěda facit Franciski Albertoweje: "Som se wjelgin wjaseliła zajmoju luźi a až teliko jo se wobźěliło, teke, až wótgłos wobźělnikow jo tak dobry był.
Wšykne gósći su pšosone, aby wótstawkowe pšawidła doźaržali a aby sćerpne byli.
"Co to jo?"
Wot njeje som wšykno wuknuła.
To mógu źiśi abo dorosćone byś, wóni su wutšobnje witane w rejowańskej kupce, muzikowej kupce abo w chorje.
To jo špatnje, dokulaž Nimce (Polaki, carnaki, Žyźi …) njejsu jadnake.
Móžoš sej kóžu wopaliś a móžo śi špatnje abo samo na bluwanje byś.
Nagromadu pak měwa tudy něnto 18 družynow wěcej ako něga. 25 wót nich su typiske za wódne strony – a z teje statistiki se wuznajo, až nowe gaty a wokolne mokše łuki wuwijaju se tak, ako zastojniki su planowali.
A wóna: ›Ty ga wěš, njejsmej ga dłujko wěcej …‹ – ›… w kinje byłej abo na ptaškowej swajźbje abo co?‹, som se smjejucy ju pśetergnuł.
Blach pśiźo na něźi 15 minutow do pjaca, pśi 200 stopnjow z górcotu wótwjercha a wót spódka.
Naš nejlěpšy informant, ako móžo hyšći lažke sady na serbski twóriś. „My mamy doma punt muki” – pśełožujo mimo jěkotanja „kontrolnu sadu“ do serbskeje rěcy.
Cytajśo tam.
Druge šołty pak na swóje luźe śišć wugbaju.
Pšosby maju se zapódaś až do 28.7.1995 na:
Tola jo to był pšawy trjefaŕ za to wejsne towaristwo.
Wón jo 72 lět stary, pjerwjej jo był wjednik gercow wognjoweje wobory.
Bydli w Brězowce, nawjedujo Slěpjański Serbski folklorny ansambel a źěła něnto za towaristwo „Serbski kulturny turizm“.
Zaźaržanje napśeśiwo wukrajnym luźam jo było w DDR w cełem wiźone dobre.
Pón pak jaden z mójeje kupki stanjo, bur z Njezdašec pla Hodźija a zawoła: »My z publikuma comy Jurijoju Kochoju pšašanja stajaś!« Nastanjo žywe rozgrono.
Jo to było w septemberje lěta 1737, ako jo se wudało 72 luźi ze śěžkeju wutšobu z domacnego Čermna njedaloko Ústí nad Orlicí do cuzego kraja.
„Angažement“ jo klucowe słowo, gaž coš togo wuměłca wopisowaś.
Zgromadne źěło wšych akterow jo trjebne.
Graupnerowa, a wóna jo něnto cesto ducy w cełej Nimskej, aby se zaběrała z ludowymi drastwami.
Ta tšuga jo měła wšake druge mjenja: W Radušu su jej raz gronili "Radušańska grobla", w Bórkowach "Leineweberfließ" a w Bobolcach "Garoschoa".
Lěto 2004 jo było za Dolnoserbski gymnazium nic rowno lažke a wjelgin njeměrne.
Něźi źaseś minutow a samo z połnym šnapacom wackow mógu wjasć swój głos.
Teke pakowarjam meblow su luźe gram, kenž knigły cytaju.
Ale te rědy su nastali akle w 19. stolěśu.
Wóna glěda, aby betonowe platy na dwórje njebywali suche.
Tam som nawuknuł šulsku serbsku rěc powědaś a pisaś.
Pó pśewrośe a rozpaźe Sowjetskego zwězka ewangelska cerkwja pśi pódpěrje EKBO jo se zasej wótcyniła.
To ja wěm.
"Togodla słušaju do NOWEGO CASNIKA wótněnta na pśikład teke pšawidłowne boki w nimskej rěcy a za wěriwych Serbow".
Som był w sedymej klasy, ako jo pśišeł faraŕ k nam a jo z nanom a ze mnu powědał, lěc njekśěł pšawidłownje kuždy źeń połdnjo a wjacor, njeźelu na namšu a k zakopowanjam zwóniś a njeźelu na namšy měchawu orgelow teptaś.
Toś jo se raz słyńco wopšašało góry: »Dla cogo sy ty taka gniwna?
Kak jo se dolnoserbski Casnik pó swójom załoženju w lěśe 1848 wuwił, a kak se wón něnto kuždy tyźeń zestajijo a pišo - to su zgónili studentki z Potsdamskeje uniwersity.
Pśed dodaśim januara a februara, měrc jo był prědny mjasec kalendarja.
Twarjenje nowego sedlišća za pśesedlarje Nowy Miłoraz na połnocu Slěpego mjazy Lěškojskim a Dźěwinskim puśom móžo juž w juliju zachopiś.
Hyšci w nowemberu jo se tudy dokóńcowała drogujuca wustajeńca "Serbske cerkwje mjazy Lubijom a Luborazom", pśigótowana wót Serbskego muzeja w Chóśebuzu.
Pśi prezentaciji w Bórkowach stej rozpšawiłej Helmut Ziehe wó swójom pśinosku wó kubłanju rybow w śopłej wóźe pśi wětošojskej milinaŕni a Klaus Haufe wó swójich nazběranych faktach wó 30 lět seśi pitneje wódy w Bórkowach.
Do togo zwucone na sumy wót Vatenfalla, něnto deje se na załožk za spalenje wótpadkow zwucyś.
We tych 52 wudaśach w lěśe 2019 jo było dogromady wokoło towzynt wobrazow wótśišćanych.
Kopenhagen jo stolica a nejwětše město Dańskeje.
Njecyń pśede mnu, ako by była perfektna a bźeze zmólkow!
Něnto jo ned ceła kapała wěźeła, až grajom na instrumenśe.
Zajtša jo była žałosna zyma.
2. Bejny wužytk transkulturelnych nazgónjenjow za kulturne wuwiśe etniskeje mjeńšyny.
o sćo se ako rentnaŕ na muzikowem pólu pśedewzeli? Ja by rad do projektow ako bienale pśinosował, ale cu tek dalej komponěrowaś.
HO sama abo rada města?
Su to słowa, kenž teke bjatuju wuměrajuce Žydy abo gaž su w nejwětšej tšachośe.
Tek źins njestoje žedne płoni w parku pód šćitom pśirody.
Kněz buźo swójomu ludoju móc dawaś. Ps 29,11
Tym ptaškam se groni śěgate ptaški.
Wóno tšašnje rušujo a wujo.
Teke pón, gaž pśiźo dolnoserbski Casnik do tak mjenowanego medijowego centruma, kenž kśě załožyś.
Lěc buźo pśiducy semester tak hynac wuglědaś, w momenśe njejo jasnje.
Wóni su na górnem boku słabje śamnozelene a na dolnem boku nažołśe zelene.
Müller derje rozkładował, to jo było wjelgin zajmne za nas cłonkow Barlinskego Serbskego kulturnego a informaciskego centruma (SKI).
Pó wobjeźe pśepowda Robinson swóju kupu tym zawóstajonym; to běchu: šesćo engelske łoźowniki, tej dwa Špańskej a jeju žeńsce. 
Luźe su žywe byli gromaźe z pśirodu, su sebje derje woglědowali zwěrjeta, bomy a njebjo a k tomu swóje mysli gótowali, pśeto tegdy njejo wjele rědow a slěźarjow, ako to źinsa znajomy, hyšći dało.
Derje, až Hync Rychtaŕ jo w internaśe bydlił a ja som mógała jogo cesto wó pomoc pšosyś".
Jo pśisamem južo 30 lět, až jo tencasny šefredaktor Płomjenja Křesćan Krawc měł myslicku, až dejała redakcija serbskim wuknikam w Dolnej Łužycy skóńcnje raz wugótowaś wósebne dožywjenje.
Maś, nan, bratš a sotśicka, starki, starka a tek’ ja.
Kórtki eksistěruju w dwěma eksemplaroma.
Pšawje tak!
Někotare su pominali lěpše zjawnostne źěło, mócnjejše kontakty k drugim mjeńšynam, źěło ze źiśimi a młoźinu, stwórjenje rěcnych rumow a lěpšu pódpěru na bazy.
Wosebnje šołtowka — wóna njejo w Domowinje — jo se procowała, aby cłonkow zasej dostała za zgromadne blido (měnimy, až jo to dobra wěc, gaž se wóna tak ako Němcowka za to zasajźijo).
Jo źe tak, až bramborske kněžaŕstwo jo 17. apryla prědne pópušćenja tych wobgranicowanjow dla korony rozsuźiło, tak až muzeje, galerije a wustajeńske hale wót 22. apryla pód napołožkami za hygienu zasej se wótcyniś mógu.
Kuždy wjacor jo wón pśileśeł k wjelikemu buroju, kenž jo měł swój chrom a dwór na dłujkowjacornej kšomje jsy.
Publikum rejujo serbske reje pśed festiwalowem jawišćom w Sighişoara.
Z tymi słowami z basni E.
Wón demonstrěrujo dojśe, a pón dej kužda kursistka a kuždy kursist zwucowaś.
Ze wšyknymi z njeju zwězanymi a napołožonymi hygieniskimi póstajenjami.
Angola jo kraj w pódpołdnjowej Africe.
Lěpjej źo to na dwórje.
Pśikrotcenje dobrowólnych nadawkow amta dej se rozdźěliś na wěcej ramjenjow.
"Ale to ja trjebam".
Wjele werbowych zdonkow góźi se ze sufiksom abo bźez sufiksa wužywaś.
Wjas ga dej byś pśesedlona we pśiducych lětach.
Pitśku dlej, móžoš žortnje groniś, mjaztym jo jich 46 lět! Teke druge su pśi njej wuknuli kjarcmariś – take wjelike pśipóznaśe jo wóna měła pla konsuma, ako jo był oficialny wobgóspodarjowaŕ limbarskego gósćeńca.
»Tak se zda«, groni Pettson. »To kśikanje musy byś napinajuce.
»Ana, kuždemu jadno piwo a jaden paleńc«, jo wón jej kazał. »Nejlěpjej ned połtera głažka, pón njetrjebaš tak cesto nalewaś.«
— — — Robinson.
Wjelike wjasele jo kněžyło 31. měrca w Janšojcach, až změjomy z Hartmutom Leipnerom nowego lektora.
To su młode gerce Chośebuskego konserwatoriuma: F.
Debata wó tom, lěc dej se zawjasć winowatostne šćěpanje za wšych južo z połnym wótmachom běžy.
Z tych njepśeliconych zapiskow se wuznajo, až wšykne su byli kradu zapalone wót togo, což ten góspodaŕ jo jim pokazał.
»Z tym, až mě pśewóźujoš«, jo wótegronił cuzbnik pó chylce pśemyslowanja.
Słowakska jo napšawdu kraj z mócneju industriju, wósebnje w produkciji awtow.
Za zachadnu njeźelu jo Franciska Albertowa zasej pšosyła na serbske blido "online".
Gustav Jurk (do dwóru Mertynk), 68 lět stary, roźony a stawnje bydlecy na Kupach, rolnikaŕ.
Ale kuždy dejał wěźeś, za co wón něźi demonstrěrujo.
A pśistajił jo hyšći, až ma Załožba za serbski lud k tomu samske měnjenje!
Płody su kapsle z gustymi brodajcami.
Starjejše Gósćeraskich źiśi su pśi statnem šulskem amśe pšosbu stajili, až smějo jich źowka abo jich syn wuknuś w Janšojskej šuli, wěźece, až njebuźo žeden šulski bus tam dojěś. „Starjejše kśě se sami staraś wó transport źiśi z Gósćeraza do Janšojc“, jo amtska direktorka groniła.
My smy se ze slěznymi wrotami z brožnje do gumna wupórali a wóttam ako njewinowate jagnjetka na dwór pśišli.
"To jo kužde lěto pitśku hynac, to wótwisujo wót wjedra".
Helmut Kurjo to wšykno wě a rad wulicujo, a nejraźej na serbske.
W lěśe 2005 jo dostała Bramborske europske wopismo (Brandeburger Europaurkunde).
Wót nas, ale teke z cuzych rukow ‒ samo wót stata.
Dychajśo pěś do sedym raz měrnje pśez nos.
Lubin ") jo bramborske město a stolica wokrejsa Damna-Błota.
Monika Haidanowa – jadna wót tych wucabnicow, ako su pśigótowali źeń, jo nam groniła, až jo šło mjazy drugim wó to, až su pórucyli zaběru źiśam, ako wuknu we projekśe 2 plus, a pśi tom su zapśěgnuli wše druge wukniki teke. „My smy dwójorěcna šula, a to comy teke na takem dnju pokazaś“, jo groniła Haidanowa.
Dlatog njejsu dalej pśišli ze šulskim póstajenim (Sorben-/WendenSchulVerordnung) a z konsekwencami Witaj-ewaluacije.
Pón smy dwór ze swěckatymi šnorami wupyšnili a z nanom gódowny bom pśed našeju cerkwju stajiłej.
Nic njemyslecy wiźim naraz, až pśiźo wokoło rožka fary muski w tšochu zedranem zecu a kamzolu, z kriku pód pšaweju pažu a małym brěmuškom na ramjenju.
Wón jo źiśiźiśe serbskego spisowaśela Jakuba Lorenc-Zalěskego (1874-1939), kótaryž jo wobsejźeł rězak w Slěpem.
Až gmejna Borkowy dawno juž planujo twaŕ źiśecego domu LIPA, w kótaremž budu pón teke raz rumnosći za Witaj-projekt, wó tom jo Casnik rozpšawił.
Tuchylu su mjazy drugim k wiźenjeju w Dešańskem a Janšojskem muzeju a teke w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem.
Toś smy šli do jeju kwartěra.
Njejo toś žednogo źiwa, až wón toś tu tradiciju teke w 4. generaciji dalej wjeźo.
Hyšći źinsa klincy we mnjo z koncertow jeje kompozicija a wobźěłanje Bjarnat Krawcowego spiwa na tekst Miny Witkojc „Gaž wětšyk dujo“.
Južo skóro móžo zasej pó łuce lětaś a tam ze swójeju pśijaśelku grajkaś.
Ako jo se 1813 w Lipsku bogata wudowa zamordowała, jo se na Tiniusa ako rubjažnika a mordarja gódało.
Jadna dalšna gmejna wokrejsa Damna–Błota, Slopišća (Schlepzig), jo zaprědka teke skjaržyła pśeśiwo pśipóznaśu ako serbski sedleński rum.
Woni su pśez ceły cas byli wažny a rědny źěl mójogo žywjenja.
Pśez to jo nastało we jsy bejnje mócne sedlišćo źěłaśerjow.
Wšykne styrjo budu na to tłocyś, až w tom wobwodnem wuběrku lěpjej ako dotychměst na zajmy wokrejsa glědaju.
Nikaragua lažy w Srjejźnej Americe a granicujo z Kosta Riku a Hondurasom.
A serbski sejm měni, až dajo spadujucu zwólniwosć politiskich stronow, aby sobu- a samsepóstajenje serbskego luda zarucyli a zawěsćili.
A wósebne śěžyšćo jo było pominanje k pórědnemu natwarjenju dymnicow.
"Jo rědnjej, gaž móžoš na wikach byś, z kupcami tam do rozgrona pśiś.
Wobraz pokazujomy pón teke wšyknym drugim źiśam, tak až móžo - my zgromadnje k wobrazoju wulicowaś.
Program togo wjacora jo był bejnje “měšany”, južo tak pšawje nastajony na bliski zapustojski cas.
Lěpjej by było, gab k wěsći cynjone wordowało, chto tu nowu šulu na serbsku wužognował jo; až do źinsajšnego dnja njejsmy to zgónili.
Pšašajśo kandidatow za tym.
A rowno tak jo to z teju źiwinu, z tymi gribami a jagodami.
Gaž smy spisowaśelow namakali, co deje pópšawem pisaś?
Wosym dalšne stoje tuchylu na planje.
Njebuźo to wěcej mamina rěc, ale wěcej šulska. “To nejwažnjejše, což něnto trjebamy, su mudre a dobre ceptarje a fararje.
To jo radnica w Žarach.
Wót tych jo Hindi nejwažnjejša.
Doma smej kokoški do wjelikeje kupańskeje wany wusypałej, což se wě teke to nejlěpše było njejo, ale njejsmej sebje žedneje drugeje rady wěźełej.
Južo źinsa jo we wjele serbskich institucijach póbrach abo samo wubrach personala.
Christianizacija jo zachopiła w źasetem stolěśu.
To prědne jo było to tšojne dupjenje sobotu, 13. junija.
Tam su wuknuli to jajamólowanje a su pśipódla wuknuli wóznam tych tradicionelnych mustrow.
No – ten wjeliki gat, kenž jo se něga k wjacoru jsy swěśił, a ta wusoka pěskowa kopica, kenž jo se tam pódla běliła.
Tam sejźi kócka nutśi.
Wšykne běchu wobronite.
Šym wětše jo jeju wjasele nad takim njenaźejucym dobyśim!
Take źinsa wěcej njedajo.
Magdalena Sarnat jo Janšojskego boga a źowćo w serbskich drastwach mólowała we wjelikem formaśe a w mělnych barwach.
Naše prědowniki su hyšći wěcej wěźeli.
How su pśedwiźone rozgrona z wobydlarjami teje jsy k tematice togo woglěda.
Bóžko njejo wěcej dolabował, až bu jogo wobšyrne a žurne źěło śišćane.
Južo tegdy ako góle som se kśěła serbsku rěc pśiswójś.
Pětš wutergnjo gjarsć tšawy a stłocyjo ju w swójej pěsći.
Albańska, Armeńska, Awstriska, Azerbajdžan, Belgiska, Běłoruska, Bosniska-Hercegowina, Bulgarska, Cypern, Česka, Dańska, Estniska, Finska, Francojska, Georgiska, Grichiska, Hungorska, Chorwatska, Irska, Italska, Kazachstan, Kirgiziska, Letiska, Libanon, Liechtenstein, Litawska, Luxemburgska, Makedońska, Malta, Moldawska, Nižozemska, Norwegska, Polska, Portugalska, Rumuńska, Ruska, Serbiska a Montenegro, Słowakska, Słowjeńska, Špańska, Šwedska, Šwicarska, Turkojska, Ukraina, Wjelika Britaniska.
Kak rewitalizěrowaś serbsku rěc: SMILE-projekt
A něnto, sobotu pśed tyźenjom, jo tak daloko było a Andrea a Kay stej se w narodnej drastwje na pěskach wó-srjejź Pódpołnocnego mórja swój "jo" groniłej.
Słyńca jo rod ze swójźby Kóšowych kwětarjow .
Wušej 20 raz som był na berzy zběrarjow w českem Ústí nad Labem.
To jo było slěd bliskego wudobywanja brunice, pód kótarymž te strony ze swójeju pśirodu su śerpjeli.
1892 Zakopowanje patriota.
Teke za jogo žeńsku Chrystu, roźona Bramkojc z Gór, jo był pśeśěg do Dešna wrośenje domoj.
W lětach 1924 do 1927 jo pśedewšym statkował a wustajował w Parisu, wót lěta 1935 jo zasej głownje w Praze bydlił.
Wóna jo šła ze swójim pśijaśelom Lotric Renejom a měła wjele wjasela, woblacona we rědnej serbskej drastwje.
Gaž sedym rědowniskich schójźeńkow maš, jo teke wěcej ceptarjow trjebnych, pó móžnosći serbski powědajucych.
Rejtarje su napšawdu malsnje pśez fortu rejtowali.
Teke dolnoserbšćina w mójej familiji jo zazdaśim do śamneje źěry padnuła.
Srjodu, 14. apryla, jo se wótměła podiumowa diskusija pód motom &#x91;Lubjej wjeleraki ako głupikojty – naš Chóśebuz 2015’ na BTU.
Mějaŕ Gregor Rademacher ma wjelike grunty.
Siligo jo město w regionje Sardiniska, Italska.
Zachadaś jo zachopiła južo w 19. stolěśu ako »rěc głupakow«.
Z Italskeje běštej samo dwě balokopaŕskej mustwje: jadno z Pódpołdnjowego Tirola a jadno z Luserna.
Nejlěpjej jo, gaž maśo za computer separatnu rumnosć.
Ned pśez terasu dostanjomej se do jśpy.
Końcaŕ jo to ned wobwěsćił, měnjecy, až teke serbske młoźinske źěło jo trjebne, a tam budu mjazy drugim we pśichoźe młoźinskego koordinatora pytaś.
Klěb se pjaco, tombola buźo, a chtož jo njeznate griby zběrał, móžo se daś wót fachnika póraźowaś.
"Dokulaž se naźejamy, až se serbski projekt hyšći mócnjej pśiwzejo", jo wujasnił Matthias Jańš a jo gronił: "Rowne jo serbska wjas.
Pśez jogo rany smy hugójte.
Nimske wójsko změjo zwucowanje w Grodku
Wunderojc Kěta a Hans-Dieter, stej głownej awtora chroniki.
Šybalika!
W lěśu 1955 jo błysk tormoju škódy napórał, což jo 1957 kalawska firma do rěcha spórała.
13. Serbski ewangelski domowniski źeń wórjejcańskich stronow
LND dostanjo nowego jadnarja
Jo, a pón smy śiskali te něźi pěś kilomejtarjow pěšy do Turnowa ku Krawcykoju na wólejbiśe.
Pśeśiwo SLS byś, dokulaž strona jo nowa, to njerozmějom.
Wón jo póchadał z Dołheje Boršći we wokrejsu Rózbork, stakim z pšuskeje Górneje Łužyce.
Tak wjacerjašo. 
Žycym se scełego wěcej wótwórjonosći a diskusije.
Su wóni cytali artikel 20a w Zakładnej kazni?
Pśi kafejpiśu pšaša se Claudije: "Což hyšći měś šlapu mazańca?"
W kuchni se Pětš wokognuśe komuźi.
Teke barwa kóže se rozeznawa.
W kótarejž bagry wokoło drapju.
Pśez pó personalu a wuměłski dobre wobsajźenje orchestera, chora a baleta běšo niwow w ansamblu wusoki.
Tek někotare serbske wěcy: Mógu "Paleńc" abo "Daj mě jadno jajko", wót Jura Surowina "Ach mója góla".
Naš lubowany kejžor jo groniś dał, až se wón na drastny swěźeń wjaseli a spódoba se jomu, až tež jogo dolnołužyske pódejśpniki su pódla.
Wótrosła jo z górnoserbskeju narěcu, ako jo se w Delanach powědała a hynakša była ako šulska budyšyńska górnoserbšćina.
Stej měłej wjele pšašanjow, stej byłej mudrej a stej měłej teke swóje argumenty pśeśiwo prodrustwoju.
Ale teke druge kupki su mógali se wjaseliś, ga jo dostała kužda kupka ramik z fotami wót swójogo majskego boma.
Mamy tšach pśed śěžkeju operaciju.
We wóźe njamóžo wěcej žywy byś.
Cełe 16 góźinow jo swěśiło w juniju! Stakim jo rozměś, až w nowemberje jano swěśi wósym góźinow wob źeń.
To groni, až musy ten abo ta, ako co se wobźěliś pśi tom, se nejpózdźej až do 21. septembra z wósebnym formularom pśipowěźeś pla wólbnego wuběrka.
Jo naspomnjeł, až Serby bydle na konsistentnych, historiskich teritorijach a su integrowane z nimskeju wětšynu.
Fabian Kaulfürst jo pśestajił bajki, jo jim pśibasnił štucki, jo basni pśedcytał na cd a spiwał bajkowe spiwy z kupku "Serbska reja".
, ako jo wulicowała, cogodla jo se wobźěliła na "Querdenken"-demonstraciji w Barlinju.
Zgromadny swěźeń jo był jasna wěc, wšak jo kapała wót zachopjeńka pódpěrowała Njepilic towaristwo.
Tak rědne ako jo chójźenje do gribow a carnicow było, za nas gólcow jo dało něco rědnjejšego: pasenje a pasli su se pla nas krowy.
Pitśku prědk glědaś pak musyš se, pśewjele teje wódy ga móžo byś na škódu.
"Musymy wěźeś, wótkulž pśiźomy, gaž comy wěźeś, ceje smy.
Ale chto dej take pisaś? Starjejše našych serbšćinarjow su zwětšego jano nimskorěcne.
Šćěpjenje nješćita drje pó amerikańskem Centrumje za kontrolu chórosćow a docasne staranje a dalšnych oficialnych strowotniskich organizacijach stoprocentojski pśed daneju infekciju.
Žycymy jomu, aby hyšći dožywił, až jogo lubosćiwe statkowanje za to serbske buźo bogate płody njasć.
Pó zwěrjeńcu jo wjadł dr. Ulrich Wünsch, skótny gójc a sobuźěłaśeŕ zwěrjeńca, kótaryž powěda serbski wót doma.
Wumrěła jo 8. decembra kněni Anneliese Schlüter-Hatesaul.
Ale co měniśo Wy k tomu?
Nowa šołtowka Christa Lehmannowa, pilna Domowinarka, co kupku pśi tom pódpěrowaś.
Procowanjeju ma se pśipołožyś dopołne pśedstajenje wósobinskego a pówołańskego žywjenja.
Ilustracija: Maja Nagelowa
Wurlawa gramujo swójej sotšy, až wóna jo pśecej we słyńcu, sama pak musy byś w nocy žywa.
Až jo k tomu dojšło, jo rezultat procowanjow Domowinskeje kupki Lubin a zagronitego za nastupnosći Serbow we tom wokrejsu Dietera Freihoffa.
"Twójej noze."
Na tom njejo se nejpjerwjej nic změniło, dokulaž bliska Sprjewja a bagnita krajina tomu zadorałej stej.
Jezus dejał humrěś za ten lud, ale nic za ten lud sam, ale aby wón teke wšykne rozdrosćone Bóže źiśi zgromaźił.
Wšykno to som ako młoźeńc, zaźiwany a narski, słyšał.
To płaśi na pśikład za to, kótary logo se wužywa pśi tom wuběźowanju.
Pón zas źo pšec.
Wobraz z Drjenowa prědku na wobalce – tak jo se zwěsćiło – zewšym njejo se raźił.
Glědam jano na njogo a nejskerjej z pśeliš śańkim głosom slědk strowim.
Direktnje pśi kanalu a jano dwaźasća kilometrow wót Nürnberga lažy gmejna Burgthann z něźi 11 000 wobydlarjami.
A tak stej se waźiłej.
A kak jo wón cesto na zgromaźinach a pśi drugich góźbach swóje noticki šmarał na někake małke prozne cedliki a łopjena a z togo pón na kóńcu weto dobry artikel zestajał – to jo mě wjelgin zaźiwało.
Domowinska kupka Chóśebuz ga běšo tak ako kužde lěto pśepšosyła na tradicionalnu gódownicku.
Za suźenim Statnika jo pólěpšenje serbskeje wucby zgromadny cel.
Poleńcojc: Jo to kantata nowych dolnoserbskich arijow, kenž su toś te chory prědny raz zgłosyli na lětosnem Serbskem swěźenju w Slěpem.
W našom rěźe wó tom, kak jo w Serbach běžało w slědnych 30 lětach w zjadnośonej Nimskej, glědamy tenraz na cerkwine wuwiśa.
programa folklornego festiwala „Łužyca“ w Picnju
To ga njejo spšawne“, jo wón wustajił na demonstraciji w Ulmje.
Ale dokulaž daniž mjazy serbskimi pedagogami daniž we serbskej politice njejo žedno pśigłosowanje k tomu, ga ma wón alternatiwnu ideju: załožyś "zwěstk serbskich šulow".
To se wě, až jo to něnto lažčej, gaž mamy w Dolnej Łužycy towaristwo a mustwo "Serbske koparje".
Wjelike kupy Indiskego oceana su Madagaskar, Sri Lanka a někotare kupy Indoneziskeje.
Swóju cełu trajdu jo ze swójeju familiju južo pśetrjebał.
Brjansk jo město w Rusojskej.
Su za to wójowali a se wjaselili, ako jo napšawdu IBA nastała.
To jo był pó dłujkich lětach zasej jaden zapust, źož su se wšykne pśez měru luštowali.
Ta pšawa žeńska z kólaskom jo mója mama ‒ Ana Arntowa – tencas 27-lětna Ana Matušojc.
Ale jogo stara mama, Kralowka na swěśe powěsćowych figurow, jogo weto šćita.
Ah, rowno pśiźo Anja ze šule.
Pópšawem smy za kóńc tyźenja probowe lěgwo planowane měli, ale to smy teke musali wótgroniś.
Nic naslědku mógu se gósći do tych tykańcow daś.
Taki njerozym, ten tikotajucy zeger ga njamóžo nikogo tikowaś!
Dla germanizacije pśez wjele stolěśow, źinsa dialekt ma granicu na liniji Syców-Opole-Prudnik-Głubczyce.
Wotegrono: Jo, mamy tuchylu starosći ze serbskeju wucbu we Wětošowje.
Kromola — wjas blisko Běłeje Wody — z 250 wobydlarjami.
Frelich, to dajo źěło.
Až wón buźo ten tyźeń južo 80 lět „stary“, njamógu luźe, ako jogo znaju, tak pšawje wěriś.
Tykniśo wobrycu abo woka do mydłowiny.
Pódla stej byłej Janine Ungerojc a Thomas Hanuš.
Wejsna myška co k swójim swójźbnym woglědaś, kótarež w měsće bydle.
Wóda běžy stawnje pó rycynach do kamjenjow z kalkowca .
Komorny koncert
Wobraze su až do měrca wustajone.
Pśed něźi 17 lětami som pósłał do Witaj-centruma w Chóśebuzu list we pólskej rěcy.
»Take něco se njestanjo.«
Do lětosneje Pratyje, kótaruž jo serbske nakładnistwo pósćiło jeje jsy, Běłej Górje, jo wóna pśinosk napisała wó tom, kake lěpšyny pórucujo ta błośańska wjas.
»To jo něnto mój domcyk!«
Nan jo mě pózdźej wulicował, až jo se we wójnskem casu, stacioněrowany mjazy Zakopanym a Sandomierzom, cesćej z pólskimi luźimi dosć derje mógał dorozměś a až jo rowno dla swójeje serbskeje rěcy měł pśecej wjelgin dobry kontakt k nim, njeglědajucy na to, až jo był pśisłušnik fašistiskeje wobsadniskeje mócy.
Jozefa Farkaša su we tej specialnej šuli w klasiskej a folklornej muzice wukubłali.
Pśiducy raz budu wiźeś na gódownych wikach w „Domje wuměłstwa“, dnja 1. decembra wót zeger 11 do 18, we Łazojskej droze 30.
Dalšny wjerašk w cerkwi jo Niedziela Palmowa.
To lažy na mrozowatych nocach.
Mógu kśesćijany źinsa wó naźeji powědaś?
Jo běły kukol na wótsypkowych městnach, na kšomach drogow a pśi rolach.
Pod »pśispomnjeśa« njejo za wětšy źěl wjele stojało.
A te buchu 1958 prědny raz śišćane a wudane, w Akademie-Verlag w Barlinju z titelom Christian Gotthold Schwela (†) / Die Flurnamen des Kreises Cottbus.
Ale luźe wěcej do nicogo njewěrje.
Wustupił jo kulturna kupka z ukrainskimi spiwami a rejami, to se wě, w pisanych ludowych drastwach.
Ceły źeń jo prozny.
Wót tych tudy bydlecych serbskich źowkow jo se radnje wjele zejšło, wšykne we swójej serbskej drasće.
Raźi su se na woklapnicy teke domarkowali na pśewšo raźony jubilejny swěźeń Tradiciskego towaristwa abo na zgromadny drogowy swěźeń.
Som wjele nutśi.
Pšosba pšawego pśemóžo wjele, gaž huwěrna jo.
Z górnoserbskeje rěcy jo pśestajił Gerat Nagora, ilustrěrował jo Günter Wongel.
Moto "Ja som górnik, chto jo wěcej?" jo pśiśpiśe wósebnje za tych luźi, ako muse za mjenjej pjenjez źěłaś a weto zežywiju familije a inwestěruju, jo wóna měniła.
Comic „Feliks a Florian“ něnto ako zešywk
Wón jo z něźi 7000m² sobu ten nejrědnjejšy a nejmodernjejšy w cełej Europje.
A to wšykno pód nowymi lěpšymi wuměnjenjami.
Krollojc Victoria jo była prědna kralowka, drugi kral Kobeltojc Danny jo se wuzwólił Krähojc Leju a tśeśi kral Alexander Rostig jo se Krawcykojc Mylene wuzwólił ako kralowku.
Štemple a štempelowe źěła.
Ako wósebne jo wón na pśikład wuzwignuł, až na jaden part jo se namakało wjele pśedstajenjow słowjańskich bogow, samo wěcej ako wót Germanow, ale na drugi part weto wjelgin mało wó nich wěmy.
Zastupniki Domowiny w šulskich konferencach w 6 zakładnych šulach, źož se pśewjeźo Witaj-wucba a na Dolnoserbskem gymnaziumje su wulicowali wó swójom źěle a wó situaciji na tych šulach.
Z cym tam grajkaśo?
Z Błośańskeju zeleznicku wšak nichten wěcej pśijěś njamóžo, ale wu nas w »Nimskej wjažy« rejowaś a wobjedowaś jo pśecej hyšći móžno.
To su luźe, ako su sebje wuzwólili alternatiwny stil žywjenja.
Wšuźi se chowaju małe swěce.
Na reju su šli z nageju głowu, jano ze somotowym banśikom wupyšnjone.
Ta wóda jo wažna, ale jeje dla jo se góla znicyła.”
Jogo bratša Plandrak a Plańtśak pak njejstej daloko.
Wšak drje smy měli pšašanja dla nowych konstrukcijow słowow, kenž su komplikowane a njestoje w słowniku“, jo nam groniła Ana Kosacowa.
Młoge banje maju pótom pšawe "woblico".
Na ten part protestěruju pśeśiwo tomu, až co Vattenfall bomy pušćiś.
Bóžko njejsu krowy naše statki rozměli a su jim zaźiwane slědowali.
Eksemplariski za twóŕbu Kubańki jo choreografija „Balady wót kamjenja“.
Na swój wustup ku kulowatym narodninam Drjejc pśigótuju se teke cłonki towaristwa „Kiefernzwerge“.
Na grajkanišću se źiśi pód kšywo chowaju.
Źiśam se dešć njespódoba.
Ale,“ źašo wón dalej, „ja som to zasłužył, ja njekśěch hynak, a tak jo se mě pšawje stało.“ Pśistym płakašo, až jomu łdzy pó licoma běžachu.
Erwin Mjerśeńc jo se naroźił 1926. 
Teke wóni nose njewšedne drastwy.
Karinina mama.
Knošyc su byli žywe wót togo, což jo na roli narosło, wót zbóža we groźi a pjeriny na dwórje.
Delegaty su pokazali na to, až jo pšawje, wěcej a lěpjej spěchowaś wšuźi serbsku rěc.
"Pśezpólne" budu spiwaś na serbske.
Z teje wšak nan był njejo, ale jogo sobu popajźony wójnski towariš.
Sobotu 15. maja a njeźelu 16. maja buźo w Prjawozu 6. zmakanje trjekarjow.
Ze serbskego domu. Teke za lětosa jo Domowina dostała wót energijowego koncerna LEAG pjenjeze darjone, kótarež su wósebnje myslone za Dolnu Łužycu a za slěpjańske strony, a to głownje za spěchowanje serbskeje rěcy a kultury.
Ako som zachopił se angažěrowaś za serbsku rěc w cerkwi pśed 5 lětami, som napisał dłujku lisćinu žycenjow.
Njocomy zabyś napisaś, až jo hyšći dosć drugich rědnych halow było.
To ga su same pěski a bagna a něco snadneje góle, wjele z tym kaccynym ługom njezgubiju!« No, a tak jo se stało ...
Młogi z nas jo stakim žywjenje wudychnuł.
Gronimy jomu za wšo źěło wutšobny źěk!
Jezus źašo: Mě jo dana wšykna móc w njebju a na zemi.
Take rědne jatšowne jaja ta 24lětna mólujo.
Pśinjas mě lubjej pšawje tucnu swinjecu pjaceń z kulkami a kisałym kałom!
Smogorjańska młoźina jo sobotu, 10. awgusta, swěśiła swój tradicionelny žnjowny swěźeń.
Na kupje maju mimo togo dwa inaktiwnej wulkana, kótarejž stojtej na UNESCO-lisćinje pśirodnego derbstwa.
Doněntejšna jadnaŕka LND Marka Maćijowa sednjo se kóńc maja na wuměńk.
Pón zgónijo, až wulicujo se pó jsy take: "Ta ma z Rusami, ta krydnjo wót nich źiśi.
Wobsejźaŕ toś teje lody jo André Friedrich.
Biotopowe drjewo za źiśelce a njetopyrje
Mój nan z hochoskeju šulu 1912 pśi husańskem młynje
Tak jo se myslił, až ma pšawo, Martu wupšašowaś dla jeje Pólaka. »Co to tebje stara?«, jo Marta jomu wótgroniła, ako jo ju z nadutym amtskim woblicom pšašał.
Te kśicarje su źe pśinjasli z tak mjenowanego chwalonego kraja tu južo z biblije znatu wusajź sobu.
Pó wrośenju jo dostał wuznamjenjeni ako Ryśaŕ NDR a Ryśaŕ Sowjetskego zwězka.
Nick Nowka jo spópadał prědne kśidło a wuzwólił Saskiu Sellengojc.
Karina wulicujo zasej w měrnem, monotonem tonje.
Dalšny kupjony wobraz jo se pśi góźbje zasejwótwórjenja muzeja 27. oktobra 2020 muzejoju darił.
Pśed krotkim – 24. julija – jo Alfons Wićaz zešwyrnuł swójo 75. žywjeńske lěto.
Co co błudnik ako myto za pomoc měś?
Som pśechwatana, wjele luźi jo howko pśišło, samo z dalokich stron Nimskeje.
Wjasela ze slědami
Mimo gnuśa we woblicu a ze stawnymi kšacami ženjo na chódniku swójomu ciloju, konsumoju, napśeśiwo.
Som ju južo pśisamem pśecytał a měnim, až jo zasej wjelgin zajmna a wšobocna.
Togodla ja teke něnto naš Casnik rad dalej cytam.
Katharina Šmeiduchowa jo wót julija wědomnostna sobuźěłaśeŕka w Radušańskem muzeju, wiźi jen pśedewšym ako muzej brunicoweje archeologije z namakankami ze wšych casow.
K silwesteroju jo se licba tankujucych widnje pówušyła.
Wón jo pśikiwnuł janźelikoju, a ten jo bogowu brodu wezeł do ruki a kśěł rowno ju pśerězaś... A wetom něco se slězy njeju zgrimoco.
Za Firefox eksistěruju rozšyrjenja w bogatej licbje, kótarež Firefox wó nowe funkcije wudopołnjuju.
Wšojadno, lěc computer, tablet abo telefon.
Njejo nadawk teje institucije wěcej znaty?
Karl-Heinz Stadler jo wótwórił turněr.
Tak tšašnje a romantiski som dožywiła frontu w nocy na 18. apryl lěta 1945.
Superkokot pak lětosa bóžko njebuźo.
Na jich pšosbu organizěrujo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu kuždej dwa tyźenja pśidatnu wucbu, źož wucbna rěc jo serbska a źiśi deje serbski powědaś.
Ale za tym, až kupkowe foto jo było wótmólowane, jo se zachopiło dešćowaś, a su te lapy wótstajili.
Njejo to Witaj-źiśownja?
To jo pśi wšyknych słowjańskich rěcach tak – jo měnjecy Dalibor Sokolović, kótaryž se we tom napšawdu wjelgin derje wuznajo.
Rědnje se tam sejźi na jogo terasy.
Nejwětša mjeńšyna jo hungorska z něźi poł miliona wósobami, pón Sinti a Roma z wušej 80.000 pśisłušnikami, Čechy ze pśisamem 60.000 cłonkami, Ukrainarje ze 14.000 cłonkami a nimska mjeńšyna z wokoło 5.500 pśisłušnikami.
Wóna tuchylu studěrujo gójaŕsku pedagogiku w drugem semesterje.
Možno, až to te Dešanarje hynacej wiźe, a te Prjawozarje a te Brjazynarje zasej pitśku hynacej.
Ned Arnel Mencía jo US-amerikański komikaŕ, spisowaśel a grajaŕ.
Serby budu sobu źěłaś w kupkoma kultura a komunikacija.
Smy wjelgin tužne pśez to, dokulaž smy zgubili dobru, spšawnu a zwěrnu pśijaśelku našogo luda.
Pón se do kokaca sednjo a wopytajo jadnu běłu kwiśonku tergaś.
Som wiźeła, kak dłujko paprika wisy, nježli až jo cerwjena a dobra.
Wo serbskej swajźbje jo nam wulicował naš wucabnik za ludowědu, kněz Krawc.
Kisć jo ako kwiśonkowy stołk daloko rozšyrjona.
Wu Serbow wobstoje wjele wšakorakich ludowych nałogow, kótarež su za wětšy źěl tatańskego póchada.
To mě pśiźo wót luźa, kenž jo metodu wunamakał.
Hans-Günter Kamjeńc ze Škodowa: Som južo wjele lět w Domowinje.
Wót 1. januara lěta 2001 matej źěłaś rěcny centrum WITAJ (abo serbski kubłański centrum), a serbski medijowy centrum. - To jo wobzamknuła Rada Załožby za serbski lud na swójom posejźenju zachadny tyźeń srjodu, 21. junija, w Drježdźanach.
My docakujomy nowe njebjo a nowu zemju za jogo zlubjenim, w kótarychž pšawdosć bydli.
Njejo pśipad, až w zachadnych źaseś mjasecach njejo mógało 10.000 profesionelnych wuměłcow swój pśinosk za KSK, za socialnu kasu wuměłcow zapłaśiś, dokulaž njejsu dosć pjenjez z wuměłskego źěła dobyli.
Kórty za nalětny koncert dnja 15. měrca w Chóśebuzu mógu se wót 20. do 24. apryla w Serbskej kulturnej informaciji LODKA slědk daś.
Cypjel dej 4-5 ropow měś a ten rožk njedej pśedłujki byś.
Teke w pśichodnem casu smy rad witane w Drjejcach.
Gaž ten njeby se hejnak njemudry dał do Findusa a jomu našćokał, by se Mull-Fia zawěsće chachanja dla pśewaliła – se Findus mysli.
Dokulaž wóni maju wjeliku zasłužbu na tom, až mamy źinsa jano hyšći rědne kjarcmy w našych jsach a až njejsu naše jsy wochudnuli.
Organizatory, zgromaźone wokoło Sylvje Panošyneje, njedeje weto tužne byś.
Wón njejo wěcej jano cysta pśirodowa baseń.
Stwórtk 22. apryla buźo zachopjeńk nowego kursa wušywanja cypjelow a kóšulowych bantow.
Mě se teke spódoba, až spiwy su pódla.
Tencas jo była teke gmejna Slěpe pótrjefjona wót dankowych slědkpłaśenjow na Vattenfall.
Prědny raz mějašo tśi mjasece, tenraz poł lěta popajź.
Raźi by kśěli wótśišćaś wótrězk wó wuwiśu cełego serbskego šulstwa w slědnych lětźasetkach.
Pśi tom tek grajo góspodowanje wjeliku rolu: Pampugi se pjaku, a samogótowany jajowy liker dajo teke.
NA DELEGATNEJ KONFERENCY we Wjerbnje njejo se to tak jasnje groniło.
Ale žycenja se wě mam.
Mjeńšu staciju su pón hyšći měli pśi Mutśkojc kjarcmje.
Smy princesny, tak a tak nigdy njeklějomy!
W žanrje su wšakorake stile, ako su mócnje wót wótpowědnych družynow wobwliwowane a pokazuju kakosći indiwiduelnego wuměłca.
Pólska ga jo granicu zawrěła, zacyniła dla korony a swóju granicu kšuśe šćita.
Hyšći styri góźiny, a wón buźo doma pla swójogo lubego nana. 
Teke wokolnosć se wě dekoratiwnje za lětny cas wugótujo.
Blisko domu su łuki, jazora a póla.
My žycymy Wam śiche a wjasołe gódy! Wóstańśo strowe! My raźi cytamy! Šćepan Hanuš: "Feliks a Florian".
By-lic se tegdy ned dopomnjeł na to znjeglucenje pśed pór lětami, njeby nejskerjej z nim jěł.
Gruzk pomina pěskowate dno, ale te druge družyny (Arten) se teke w parowatych rěkach namakaju.
Wukniki se wopšašaju Jezusa, dla cogo njejsu wóni zamógli jogo wugóniś.
Zajmowany jo gólc pśisłuchał.
Njekupuj nicht wót nich.
Wón jo něnto na najśpje w ždźarojskej kjarcmje bydlił, kjarcmarjowe su se wó njogo starali.
Wóni duju zwětšego w nazymje a zymje pó srjejźnej Europje.
Staj jej pśez rog.
Póžeda sebje, aby te 100. narodniny swěśiś mógała.
"Comy Łužycu pśegótowaś k modelowemu regionoju za šćit klimy a rosćenje góspodaŕstwa, źož luźe derje a raźi žywe su", groni Kathrin Schneiderowa.
Wobnowjony móst pśez tšugu "Uska Luke".
Tam pśedawa Matthias Zempel pśed swójim dwórom tomaty, ako jo sam kubłał.
Wóna jo załapiła moto cerkwinego dnja "Wjaselśo se" a jo na wjelgin raźonu wizu zwězała pominanja pósoła Pawoła na wósadu w Korinśe ze źinsajšnu situaciju Serbow.
Pśiklask woglědarjow jo był źěk za zajmny program, za njewomucne statkowanje tych ludowych wuměłcow na tom Borkojskem swěźenju.
Na temach mjazy susedami njebuźo zawěsće felowaś.
Jich glědanje jo zymne ako lod.
Na mysli mamy, až zakładna šula Žylow a realna šula Žylow se zjadnośijotej ako kubłanišćo Witaj-projekta k wušej šuli (jadnośěgowej) ze zakładneju šulu.
Wóni su zwětšego byli z Města a wokolnosći.
Archiw něgajšnego wobwodnego zastojnstwa w Chóśebuzu bu do prědnego bunkera spórany, do drugego zwóstaty material wobwodnego zastojnstwa a wokrjesnych słužbnych městnow zachowany.
Pla njeje nocujucy wuknik Wolfgang jo se wjacor do póstole lagnuł a sebje cigaretu zapalił – njeźiwajucy zakaza kurjenja, kótaryž smy wuknikam južo pśed wótjězdom zašćěpili.
W jadnej jsy z něźi 200 wobydlarjami pak ako cesnoamtskego.
Pśepódaśe myta w Zelenej Górje: Marija Elikowska-Winklerowa (srjejźa), cłonk pśedsedaŕstwa Europskeje załož by za kubłanje a kulturu dr.
To pak móžo traś.
Na pósejźenju w Mrocnej su teke póstajili, až rěc pósejźenjow Serbskego sejma móžo byś pódla serbskeje teke nimska.
Kalendarske łopjeno - Wylem Nowy 13.00 góźin: „Co cerkwine murje wulicuju: Wjerbańska cerkwja“
Ten góspodaŕ a góspoza burskego dwóra "Erlengrund", Budekojc Andrea a Rüdiger, stej kazałej njeźelu pśed dwěma tyźenjoma na dwórowy swěźeń.
We srjejźi stoje wuměłske stwóŕby wšakich wuměłcow k temje „Burske drastwy“.
Karina njezjapki na njogo póglědnjo.
"Za takeju hyšći pytamy, snaź ma něcht taku doma", měni sobuźěłaśeŕka muzeja Kathrin Šwjelina.
A rada budu pisaś wó tom, gaž jo se něco rědnego stało a kake serbske źiśownje mamy.
Na jaden part mam za dobre, až ten swět jo nachylu wustał a k měru pśišeł - mjenjej tšojenjow, mjenjej terminow, mjenjej ganjanja, měrnjejše žywjenje.
Adwentnicka, wustajeńca a koncert chora „Łužyca“
Robinson stanu pśed switanim a pśigótowa se na drogowanje. 
Wóna jo jadnučka družyna w roźe .
Ten!«, sycy Findus. »Směšny ten wuglěda!
A co słyšym?
K tomu jo Suchy-Dźisławkowa pšašała, lěc Domowina ma pśeglěd swójogo personalnego wuwiśa, a wó tom, kak to jo z dorostom a lěc deje se někotare nadawki w zastojanju pśerědowaś.
To buźo wót zeger 12:00 do 16:00. We wjele jsach su lětosa wótgronili kokot, dokulaž dla korona-pandemije a płaśecych póstajenjow njejo to lažko.
Tak na pśikład w Limbarku.
Wuchacowa mama jomu głowku hajcka a měni: »Něnt jo mój wuchack głupack mudrjejšy!«
Wótkubłarka cyta źiśam slědujuce sady.
Za ptaškowu swajźbu na 25. januarje jo było wšykno pśigótowane we Witaj-Kita „Mato Rizo“ w Žylowje.
W lěśe 1902 wrośašo se zasej naslědk do Picnja, źož wón swójo prědne městno ako faraŕ pśewze.
Šćeńcańsku cerkwju su tencas južo wurumowali, dokulaž jo dejała pśed brunicu copnuś.
Togodla dejmy za drogami pytaś, kak dobyś młoźinu za toś te serbske kulturne zarědowanja.
Co pak by była taka serbska wustajeńca mimo spiwanja a gercowanja?
Ale wótergi słowa wostanu słowa.
Lk 5,12–16 * Jer 18,1–12
Ta adaptěrowana wucbnica w dolnoserbskej rěcy wótpowědujo rěcnemu niwowoju, ako jen te źiśi maju, kenž we wucbje deje z toś tymi knigłami źěłaś.
Jo ta jagodka k jěźi abo jo wóna snaź gadowata?
K tomu słuša znata epizoda w reportažy »Spomnjeśe na glinjanu budku« wót Miny Witkojc.
Wopuš jo jano rudimentarny.
Psalm 116 móžo nam póganjaś, až se do pógiba dostanjomy a w pógibje wóstanjomy.
Mały źěl słuša teke k Českej.
Zgónili su na pśikład, až jo – z glěda gólnikarja – hyšći wjele pśewjele źiwiny tam.
Mimo togo som był zagronity za to, až naše wukniki pó abiturje dostanu studijne městno.
Lěcrownož spiwaju tam głownje nimske spiwy a se pśewažnje nimski powěda, młoźina wejsnu serbsku narodnu drastwu a serbske tradicije woplěwa.
Źěkujomy se docentkam a docentam kursa za wuspěšne pósrědnjenje serbskeje rěcy a žycymy wšyknym wobźělnicam kursa wjele wjasela a wjele wuspěcha pśi dalšnem źěle!
Te wobrośenja, kótaryž cesto trjebaju, na pśikład „něnto twórimy krejz“ wužywaju w jeje rědowni wšykne wukniki.
Som se z nimi zepśijaśelił a wótergi som směł pitśku na bijadłach sobu graś.
Na pśiraźenje gójcow kśěšo naš kněz kantor Jordan swójo strowje we górach mócowaś a drogowašo togodla do Halštrojskich gór we Saksko-Böhmskej.
Mały Jonas wótcynijo źurja.
Pšos Kněza, aby hužow wót nas wzeł.
Teke na pjenjeze za ceptarja su myslili.
Ta nejdalej k pódwjacoru lažeca eksklawa wopśimjejo Błobošojce/Bloischdorf.
Samski źeń, buźo zjawne pósejźenje zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Wósebnje jo Plowa śěžko domapytany.
Wón jo krotko za sobu dwóje wrota stśělił, a ten wrotaŕ Theo Muus Meyer jo był mimo šanse.
Potakem, jogo pśijaśel prězy w dłymokem sněgu a za nim w jogo stopach jo stupotał Hanzko.
Chtož njejo měł žednu šulu w tom serbskem, ten ma se napšawdu śěžko w Casniku, w Pratyji a w knigłach wšykno pšawje wucytaś a rozměś - su byli měnjece.
Cytaj tekst!
pětk, 16. oktobra /winskego
Luźe z Terpjego (Terpe), Zelezneje (Sellessen) a Radojza (Radewiese) su pśinjasli lan, a wóna jo jen wobźěłała.
Cu mójo rozmyslowanje toś wobzamknuś ze słowami gódownego kjarliža, kenž póbóžnosć a powdanosć mejstaŕski wugroniju – „Ja stojm pśi Twójom žłobiku“.
To su, to se rozmějo, głowne starosći tych luźi, ako how wostaś mógu.
Mója dobrodušna starka pak póznawa wužytk serbskich rěcnych znaśow w źinsajšnem casu a njejo problem za nju był, až jeje źowka Heike (roź.
«Źo lažy Europa?«
Som Drjejcanaŕ, how som roźony w lěśe 1957. We wósadnej raźe som cełe žywjenje ako zrosćony luź.
Tej njesmějotej se namakaś domoj.“ Na drugi źeń su wšykne zasej šli do góle.
Sćo wopytali, śěžyšća sajźaś...
Valentinowy źeń jo mjaztym kradu rozšyrjony swěźeń za zalubowanych.
Mimo togo wón se wóstaji kalk.
Twój zwěrny pśijaśel
Potakem zewšym (hyšći) njeeksistěrujo, pak my jo njeznajomy, dokulaž njejsmy jo nikula pjerwjej trjebali.
Historiografija jo měła w NDR jadnu eminentnje legitimatorisku funkciju a jo była wažny kněžaŕski instrument partaje.
Wóni su pśigótowali wóz, na kótaremž su se wobźělili we wjelikem pśeśěgu.
»Jezu, źi prědk nas…«
Won jo mjazy drugim k wěsći dał, až jo był spiw Dabrowskiego za wěsty cas teke hymna Łužyskich Serbow - “Hyšći serbstwo njezgubjone”.
Wětšy part pak spiwaju a cappella.
To jo historija Łužyce a jich samskich familijow, wóni maju sami serbske kórjenje, a stare starjejše su powědali serbski (mjazy drugim wót Miry a Matthesa).
Dešański šołta Fred Kaiser jo Casnikoju na našo dopšašanje gronił, až gmejnska rada njejo dotychměst te kosty do swójogo etata pśewzeła.
Mysli se, až Nimce mógu wót Serbow wuknuś.
To jo mě tak luto!
Dla cogo rowno w Hochozy? Mustwo "Serbske koparje" njoco se jano w Dešnje zmakaś a graś, ale se teke prezentěrowaś w drugich jsach, wósebnje tam, źož su grajarje togo mustwa doma.
Tak som chopił se za toś te ptaški zajmowaś", dopomnjejo se ten muž z Kalawskeje Šwice.
Wilmsowa jo k wěsći dała, až jeje ministaŕstwo hyšći lětosa 100 000 markow k dispoziciji stajijo, kótarež su myslone za twaŕske źěła na serbskich „objektach“.
To serbske jo było prezentne pśez wustup Pittkuningsa a band Kula Bula.
Ale 1943 stej se KKK a jogo ateljej pśez bomby znicyłej a lěto pózdźej teke jogo Kielske bydlenje.
By-li kazniske wustajenja taki niwow dosegnuli, gaby Renate Harckowa to njepódpěrała a njepógónjowała?
Njecyń to bźeze starjejšeju abo drugich dorosćonych!
Myto za nejlěpše kupkowe źěło dostanjo źiśownja „Wila Kunterbunt“ Chóśebuz.
TŠOCHU DLEJŠA JO BYŁA pón diskusija wó nowych strukturach we wokrejsnem zastojnstwje.
Pozdźej teke naš staršy bratš Fryco.
Jazor wopśimjejo zwětšego słodku wódu, eksistěruju pak teke wjelike słone jazory, kaž na pśikład Kaspiske mórjo, Aralski jazor a Marłe mórjo.
Njejo zewšym tak lažko, něnto dobre Domowinske źěło w župje a kupkach organizowaś, jo nam gronił župny sekretaŕ Maks Hantška.
Ministaŕska rada jo 13. januara wobzamknuła rozsud wó zgromadnem źěle z kulojtym blidom, w kótaremž jo se wutwórjenje wustawowego šćitaŕstwa do 6. maja pśestarcyło.
Znaty a woblubowany Sprjewiny młyn jo cel wulětow měsćanarjow.
Wopšawdu.
Ja ako wótpósłany sakskego parlamenta som tencas nawězał kontakty ku kolegam w bramborskej frakciji, pytajucy za fachnikami na pólu mjeńšynoweje politiki.
Tak jo Herbert Funka w oktobrje 1951 chopił ako sekretaŕ dolnołužyskeje župy źěłaś, w casu, ako jo dało źaseś Domowinskich kupkow.
Tam su se wandrarje zmakali z regionalnym historikarjom Piotrom Haraczom, ako jo wucabnik za historiju z Trjebul na kjarchob, nimski źěł jo derje zeźaržany, wjele kamjenjow a toflow jo se wuchowało.
Wóna jo mě ze serbskimi spiwami bujkała.
Wjelgin starosćili su se pśibytne teke dla financow.
Lube źiśi, Sćo prědny źěl bajki „Hansko a Grejtka“ cytali?
Zeger 14.00 wumaršěruju.
Wudowa Christiana Rauchfusowa jo swóje 90. narodniny dosegnuła.
Rědna brjazowa aleja jo wjadła do našeje jsy – něga su lažali pśi njej póla našych burjow, brjaze tam źinsa zasej stoje.
Susanne Śichanowa jo mě wótegroniła.
* 1939, póchada z Jatřoba/Jetscheba (Górna Łužyca), bydli w Chóśebuzu, diplomowy žurnalist, 1974–2004 šefredaktor Nowego Casnika, redaktor Pratyje 1964–1992 a wót 2011
Kral Bjedrich Wylem III. jo w běgu swójogo wušej styrich lětźasetkow trajucego kněžaŕstwa jano tśoch muskich na wjerchow pówušył.
Pówušenje něntejšnego 1½ městna za wěcywobźěłarja na 2 połnej městnje
A carny jo se wě dla tamnych wulkanow.
Z britwicku jo žeńskej za tym dwójcy bryzgawu narězał.
Toś som se z Robertom Lombinom pórozgranjała.
Familija Šołśic ma rozmjej bejnje wjele zwěrjetow.
Wón sam we jamje źěła a jo wiźeł cesćej wjelkowe stopy we pěsku abo glinje.
To buźo wótwórjenje jadneje wustajeńce a kóńc wósebneje wustajeńce wó Minje Witkojc.
Na drugi źeń jo 12 źowćow swóju kšasnu serbsku swěźeńsku drastwu woblakło.
Dobry nałog až do kóńca 50tych lět jo było serbske a nimske spiwanje njeźelu wjacor na ławkach wob junij, julij a awgust.
Ale móžomy zajm na to chyliś, až jo Lubkollojc rucnikaŕska familija w zachadnosći južo nimskemu narodnemu mustwoju k olympiskemu drogotnemu metaloju pśipomogła.
W tom lěśe pak jo było wjele myšow, kenž su se dali do žyta, a jo bywało jogo mjenjej a mjenjej.
W Slěpem jo to tencas był Julius Eduard Wjelan.
Termin wótedaśa jo 28.02.2020. 
Pśiducy cil jo był Błotny młyn.
Ma lubjej mokšu, běłoglinowu, wutkatu zemju.
A mójo rodne město jo něnto južo wušej pěśźaset lět z jano małkim pśetergnjenim mója domownja.
Wěcej wót Karla Haußiga stoj w artikelu T.
Wustupujo w stepach a pusćinach prědneje Indiskeje, Arabskeje a Afriki.
Wotegrono pak njejo tak lažke, dla cogo, ga a kak cesto su pšawopisne pśeměnjenja raźobne a daju se zastupowaś.
Wěcy, kenž su daloko pšec, njespóznawaju.
Wót februara 2011, ak stej Stoleccyc syn a źowka zachopiłej chójźiś na Dolnoserbski gymnazium, pódpěra "Oblomow" zapust kužde lěto.
Casnik jo dla tog teke z ansamblom powědał.
Haha, a ten program jo wjelgin luštny za nje był.
Za tym, až ten projekt jo pśed pór lětami wusnuł, jo jeje źowka Vivien jen zasej wóžywiła.
Něto statny šćit pśepytujo w tom paźe.
W slědnych lětach jo se k tomu serbska slěpjańska drastwa pśidružyła.
Pśedsedaŕstwo zwězka jo se zmakało online.
Jo, w dalokosći jo zajmnje!
Akle 1989 su mógali zachopiś z wjerśenim a film jo pśišeł 1990 do kina.
Iniciatiwy a ideje se něnto pytaju, a teke Serby mógu ze swójimi wósebnymi kompetencami swóju źělbu na tom pśenowjenju měś.
Towaristwa a wósoby města Drjowka, ako se ze serbskim nałogstwom, ze serbskimi tradicijami identificěruju, pśidu w tom gremiumje gromadu.
Tak mógu ja je źiśam w mójej kupce cytaś a njemusym je we głowje sama pśestajiś.
A napšawdu: W pśestawce smej wuběgnułej a domoj šłej!
Sedym družynow jo w pódpołnocnej, srjejźnej a pódpołdnjowej Americe domacne.
Ako su spiwali "Sotśicka, pójź do rejki" su zawěsće teke rejowali.
W šuli "Dr. Marja Grólmusec" se zašulujo wjeliki źěl źiśi trjebinskeje źiśownje "Lutki".
Za wósadne žywjenje móžo byś aktiwny lektor abo predikant wjelgin wažny.
Dobre městko za lubowarje takego koncerta jo parkowanišćo pśi nowych gatach (300 m pśed Dešańskim móstom napšawo, 300 m wót drogi).
Weto jo se diktatoroju a teke prezidentoju z pomocu propagandy zglucyło, sebje ako wójowaŕ za zajmy źěłaśerjow, burow, chudych a njekubłanych w swójima krajoma wudawaś.
kak se wam źo? Maśo rad kócki? Grajośo rad z hajtkami? Ja mam rada dwójonogace a cu se pśedstajiś.
Wšykno jo na tom dnju wjelgin rědnje wupyšnjone a te źiśi a teke dorosćone su rozpłošone.
Ja pak se naźejam, až su to byli impulse za druge.
Na pśikład dej byś wěcej wabjenja za serbske pórucenja.
Snaź znajośo irsku grajaŕku Saoirse Ronanojc.
Žycym wam z cełeju wutšobu wjasele pśi starśe wašogo yoga-puśa, kenž wjeźo was k swójskej wutšobje, źož bydli nejmócnjejša móc – lubosć, kenž gój we wšych wobłukach žywjenja.
Płaśi 15 euro plus 10 euro za material.
Stwórtk, 15. januar, zeger 16.30, wobradujo župne pśedsedaŕstwo w Serbskem domje w Chóśebuzu (Droga A.
To buźo wjele dlej traś nježli to wurywanje na měsće“.
Daś słužy ako póstark k slědujucym pšašanjam:  Co cynim, gaž se w kupnicy zgubijom?
Dogromady 250 luźi źěła tuchylu w Statnej opereśe, a wóna jo jadno z dogromady 5 źiwadłow w Drježdźanach.
Po studiumje som ceptariła na polytechniskej wušej šuli „Jurij Gagarin“ w Picnju.
Jano pśeraźiju: na kóńcu jo wšykno derje wujšło.
Wobalka z wusokich łopjeńkow je owalna, njezrosćona a krotko wogonkata.
Zapust pak jo wostał doma w Zaspach, rowno tak žnjownej nałoga łapanje abo zabijanje kokota.
W toś tej situaciji jo dało wokognuśa cakanja a pśemyslowanja kak dalej, pśeto nichten njejo wěźeł, kak dłujko to trajo.
Cejo rozwězanje jo něnto lěpše?
To jo za kuždego, wšojadno lěc su to docenty abo študěrujuce, wósebna a se wě nowa situacija była.
Ga dej lětosa a w pśiducnem casu nastaś chronika jsy.
Mała gjarstka serbskich kśesćijanow jo se zmakało gódy w Serbskej cerkwi w měsće.
Generalny direktor H.
Wóna rozeznawa se wót pisnej kazachšćiny na zakłaźe wědomnostneje, techniskeje a teke wšedneje leksiki.
Wóno jo se akle w lěśe 2014, pótakem pśed 5 lětami załožyło, 20 lět pó tym, až jo Serbski muzej źěłał.
Hajno Nowy jo był tśeśi syn rolnikarja a něgajšnego šołty Bjedricha Nowego.
Wóń fryšnje naparjonego kafeja stupa mě do nosa.
Źiśi na tom wiźe, až jo cerwjeny dypk raz wobswětlony, raz njewobswětlony, a póznaju, až se słyńco pśecej swěśi, ale až jo naš kraj na zemi raz k słyńcu wobrośony, raz wót słyńca wótwobrośony.
Napšawo: Marjana Hermannowa z Turjeja.
"Našo naraźenje njejo afront pśeśiwo serbskej wopěraŕce Mariji Grollmußec.
Łoni su gósći mógli to na wjelikem drastwinem swěźenju swětki nazgóniś.
Wósadne rady se wuzwóluju
Bruk ze serbskego filmowego studija SORABIA (3. wót lěwa).
To jo wuslědk pśemyslenjow, z kótarymiž su se zastupniki wšakich ciwilnotowarišnostnych organizacijow z Bramborskeje a Sakskeje w slědnych dwanasćo mjasecach zgromadnje zaběrali.
My smy pšašali Viktora Zakara za jogo suźenim we tej wěcy, wón pak njejo kśěł tu nastupnosć komentěrowaś.
Pó něźi sto lětach ochranojske bratšy su zgubili swóje priwilegi, teke jim njejo se raźiło pśetwóriś Kalmykow na kśesćijanow, pótom wóni su spušćili koloniju.
W takem pjacu źo to źinsa wšykno malsnjej a jadnorjej.
“Buź wjasoła, Liska, až śi něco w groźi kwicy, až njejo prozna hejnak ta naša!” “Prosetko pak dej byś futrowane, mója luba!
Wjele lět su se tudy swěśili serbske swěźenje.
Dogromady jo jich to było w dłujkej historiji Casnika šesć, a ta nejwěcej znata mjazy nimi jo wěsće Mina Witkojc, kótaraž jo w lětach 1923 do 1931 redakciju wjadła.
Swój "jo" groniłej stej se Andrea a Kay na pěskach njedaloko kupy a to w narodnej drastwje Dolnych Serbow wokoło Běłeje Góry.
"Och, mójej lubej starjejšej,", žałosćašo wón; "wej mnjo njebuźotej wěcej wiźeś! Och, ja njerozymny cłowjek, až móžach wót njeju wótejś!" Krak! sta se na raz na łoźi.
Hyšći njejsu Kalawarje tomu wěrili.
Su ga toś te strony Dolneje Łužyce w tom casu raz słušali českemu kraloju.
Jadno pśisamem zabyte, ale weto wuznamne tšojenje serbskich kulturnych stawiznow lětni se 2019 k styrźastemu razoju.
Wón jo we cełej Bramborskej a Dolnej Łužycy žywy, glich we małej licbje: Pśi tšugach, rěkach a pśi stojecej wóźe.
Schustera-Šewca (Budyšyn) a z nim se teke kapitel “rěcywěda” zachopijo.
Wjele lět jo jogo wózyła we wózyku, gótowała jězu, pałkała a jo se starała, aby to góle było pśecej cyste a derje zastarane.
Wucesćili su Šarlotu Kušcyc z Dešna, Sophie Meßerojc ze Žylowa, Annu Zachariasojc ze Žylowa, Schultchenojc Tiffany z Bórkow a Jonasa a Lee-Anne Schellschmidtojc ze Žylowa.
Wjele ga jo Nowak wugbał za to serbske w slědnych lětach, a to na awtentisku wašnju, jo Koncak jogo chwalił.
W slědnych dnjach do jatš a změstymi samo k jatšam buźo na wšakich flakach hyšći jajamólowanje.
A jich sportowy zwěstk Sokoł jo slědujucy argument na wagu śisnuł: My smy pśecej kśěli dolnoserbskich pódla měś, jano, až wu was njejo nicht doněnta był.
Tak pśiźośo k tej produkciji Rěcnego centruma WITAJ.
Gano jo se zejšło njezapisane towaristwo „Gromaźe“.
Wóna ma swóju póstolu we jśpě 12.
Aktualny magacin: powěsći a pśinoski
Wuknikojska firma Dolnoserbskego gymnaziuma buźo pśedawaś swój tej ako teke buttony we serbskem designje.
W pjerwjejšnem casu su ze šlawchom "spórali" paru na śěło pacientow, něnto pśiwózuju z małym wózykom tu paru a ze šupu ju pón wobchytuju kśebjat, brjuch, nogi a ruki pacienta.
Wuměju nimski a engelski a walizisku rěc.
Ale mój muž jo zranjony a njamóžo ganjaś.
150 g (nopašk) joghurta,
Něgajšne žrědlišćo rěki jo lažało pla města Grodk w Tešnicojskej góli, pśi jsach Lutoboŕ a Zabrody a pśi Blunjojskem gaśe.
Z Chóśebuza/Cottbus. Wót 3. do 5. decembra jo w Měsćańskem muzeumje zasej zwónašk zaklincał, ako jo małym gósćam – tym Witaj-wuknikam a serbšćinarjam tśeśego lětnika ze 13 łužyskich zakładnych šulow – pśichad zajmneje pótajmneje póstawy pśipowěźeł.
Ja śi chwalim, Kněžo, pśeto ty sy mě póhušył.
A toś stojm za to, což som w zachadnosći cynił.
Tam južo cakatej wódny muž a jogo žeńska na Lenku.
Powědała jo pó žylojskem, to groni až jo „łapaś“ groniła, źož jeje janšojske susedy su „lapaś“ gronili.
Mimo togo by geocentriska šyrina za kužde městno pó licbje nejbližej ekwatora była.
Tam jo we zapisu žrědłow namakał dalšne nastawki k temam, ako su jogo interesěrowali.
Mjazy nimi jo była wjelgin rědna swětłowłosata sćažna žeńska, kenž jo była žeńska dalokego, cuzego ryśarja.
Wóni su se jim wuźěkowali z pisanym programom.
Su mě dowjadli do baraki, źož su mě pśepytowali a pśesłuchowali.
Glědajucy na muzej Dešno su pśibytne pódšmarnuli wuznam za bórkojski amt, wokrejs Sprjewja-Nysa a samo we wětšem krejzu.
Dokulaž jo we wusokem měrje na jeje žywjeński rum pśiměrjony, reagěrujo wjelgin cuśniwje na mólenja.
Wóna jo chójźiła ako DDR-góle do źiśownje a do PWŠ "Jurij Gagarin".
Njeźelu jo dźěćetko měło prědny „termin“ na serbskem wósadnem wótpołdnju.
Teke wót źiśi, což we filmje se derje wiźi (to jo chytša scena, ako źiśi drjažnje a gónje žort z nowym fararjom, ako jo rowno z busa wustupił – wón jich njerozmějo, a źiśi se mysle, až wón jo turist).
Abo mamine kupańske ekstrakty z nejwšakorakšymi eksotiskimi wónjami wšykne naraz do wódy wulaś a wusypaś.
Wóna zejgrawa do reje.
Nan pśistajijo kólaso k płotoju.
Snaź dejali to juž do togo wěźeś?
W swěźeńskem nagronje jo šołta gmejny Gatojce Helmut Geissler se wuźěkował wšyknym dobrośelam, ako su darili pjenjeze za twaŕ.
Wón jo se wjaselił, až wót wšyknych jo był cesćony, až na njogo słuchali su – a to nic jano familija, ale teke susedy a znate.
„Ze serbskich cerkwinskich stawiznow” (3. źěl)
Južo sobotu, 26. awgusta, jo se Janšojska Domowinska młoźina pśi tom žnjownem nałogu rozwjaseliła. 9 rejtarjow jo se wobźěliło a tu kralojsku cesć su se wudobyli D.
Lěbda až jo pśišło, ma to južo druge mě«.
Su dosć togo mjody naźěłali.
Źěłowe a šulske dny su w srjejźnej Europje zwětšego pónjeźela, wałtora, srjoda, stwórtk a pětk, mjaztym až sobota a njeźela ku kóńcoju tyźenja słušatej.
»Take towaristwo ja njeznajom«, jo se źiwał muž a glědał pšašajucy na seń.
Won jo dłujke lěta źěłał w Serbskem ludowem ansamblu ako baletny mejstaŕ.
Za nimske partnarje jo wobstawnosć wažna.
Wustupiju Ludowy rejowański krejz Stara lubosć, Flashgirls, młoźinske rejowańske źiwadło, kupka za orientalisku reju „Satya” a ansambel Pśijaśelstwo.
Po tom pak, gdyž su dostali powěsć, kak droga buźo, njejsu wěcej za to.
Hochoza a jeje šołta Fryco Wojto
W njom jo redakcija na wšaki part a z młogimi pśinoskami pśedstajiła to něntejšne serbske cerkwinske žywjenje w Dolnej Łužycy.
Cełe žywjenje pak jo měrne, mimo hektiki a tšacha.
Sigmar Gabriel wót SPD jo łoni drje gronił, kak wažne su jomu źěłaśerje, ale samski muž jo pśed jadnasćo lětami ako pśedsedaŕ SPD gronił, až źěłaśeŕska klasa njeeksistěrujo.
Njetrajo tek dłujko, a rozgrono nastanjo.
Som ten Kněz, kenž lubujo pšawo a gramujo rubjenje a kśiwdu. Jez 61,8
Źiśownice Ines Büttnerowa, Marion Zimmermannowa, Rosemarie Herrmannowa, Manuela Drinkmannowa a Ilona Maternowa a wjednica Christina Końcagowa za Witaj napšawdu se pale a cynje, aby źowćam a gólcam na grajucy part serbsku rěc pósrědnili.
Snaź jo to pón móžno, gaž buźo se župne pśedsedaŕstwo pózdźej zaběraś z dolnoserbskim telewizijnym programom rbb, z magacinom „Łužyca“.
Teke howacej jo nadpadnuła.
Toś mamy na źeń pśecej jadne schadanje a jadne chowanje słyńca.
A teke serbske aspekty tam pśecej zasej rolu graju.
Robinson a Pětko źěštej něto k jadnomu tyšarjeju do wucby. 
Taki pśikład jo Marka Maćijowa – něgajšna wjednica LND.
Wakapan pak stoj pód šćitom swójeje stareje mamy a njedostanjo žednu štrofu.
Lan jo jadna z nejstaršych kulturnych rostlinow.
Płaśecy brunicowy plan jo něnto makulatura a naš koncept za Łužyski rewěr jo zatamany“.
Wobźělone su Karin Gollosowa, Brigite Duhrina, Helga Richterowa, Hans Müller, Bernd Opel, Annette Berndtowa, Christine Šorbakowa a Meinhard Bärmich.
Ceptaŕ wumějo wšykno, teke knigły – a to nic jano šulske – napisaś, pśestajiś a zestajiś.
Madlena Norbergowa pśipowěźeła, až co naspjet kandiděrowaś: „Jolic, až mě dajośo swóju dowěru, pón njebudu ja tu bušku do žyta chyśiś”.
Wšake su zmakanišćo serbskeje młoźiny, pla drugich jo publikum kradu měšany.
Wjeliki problem pśed nami stoj — wucbne plany a wucbnice za serbšćinu deje se pśeźěłaś.
Kurs se zachopijo sobotu, 8. maj, w rěcnej šuli.
How sejźi 33 wuknikow z tśeśeje a stwórteje klase žylojskeje šule a słucha na spisowaśelku Jill-Francis Ketlicojc.
Groń jo we bjatowanju twójomu Bogu, ten dawa radu, pomoc, trošt a sćerpnosć.
Dobre cuzorěcne znajobnosći w serbšćinje, tak to stoj w programje.
Lěcrownož su tegdy južo wěźeli, až njejo to ceły ¼ dnja, su měli – ako se groni – rozdźěl za tak mały, až njejsu na to źiwali.
Nejpjerwjej ako šołta jsy Rogow.
Dörte H.
Plonoju pak jo zwónjenje wjelgin mucało.
Wokoło 60 "nowych" družynow dopołniju tu zběrku.
Žedno myslenje na awto abo hynakše techniske srědki!
Dwě młodej žeńskej, Paula Hirthojc z Rogozna a Vanessa Stegicojc z Turjeja, něnto studěrujotej ceptaŕstwo za zakładnu šulu z głownym pśedmjatom serbšćina, a dalšnej pśedmjata stej wěcna wucba a matematika.
Dejš pak na tej droze wostaś.
Teke katolska cerkwja kśěšo, až se katolske serbske Sokoły wót toś togo sportowego towaristwa rozžognuju a sebje swójski sportowy zwězk wutwóriju.
Stej chapjałej jej pśigranjaś, ju nagranjaś a wobgranjaś, až dej wóna tola pó dokóńconem wukubłanju lubjej do pódwjacora pśiś, źož ga ma wjele lěpše móžnosći zasłužby a póstupa, to by jej něnt juž garantěrowałej.
Wósebnje abiturienty a slědne rědownje su w kritiskem casu pótrjefjone wót wobgranicowanjow.
Togodla su teke zasej lětosnu nazymu cełe šwity luźi z busami z dalokich stron do Wjerbańskego “Stern” pśijěli, aby se tam dali zesłoźeś dobre kuski wót domacnego šlachtowanja a aby se dali rozwjaseliś z rědnym programom.
By tak a tak jano hyšći dwa, tśi mjasece wótwórjona była.
Doma běšo zajtša južo muzika słyšaś.“ Jozef Farkaš mě dalej wulicujo, až běšo jogo nan sobuzałožaŕ swětosławnego słowakskego ludowego ansambla SLUK kaž tež znatego senjowego źiwadła „Laterna magica“ w Praze.
A to se wě, gromaźe ze serbskimi institucijami, z historikarjami a rěcywědnikami a Witaj-centrumom, kótaryž ga pśisłuša Domowinje.
Pótom buźo faraŕka Malinkowa zaswěśiś stare serbske kamjeny na row, ako su renowěrowali a zas stajali na tom kjarchobje.
Z wušej 100 zajmowanymi jo wobydlaŕski zwěstk slědnu njeźelu decembra pśez cazojsku gólu wandrował a jo wó gódnosći pśirody informěrował.
Młodemu dorostoju daś stabilny podium, źož póstajaju serbska instrumentalna muzika a serbske spiwy ceły program, to jo było wótmyslenje Lubiny Žurec-Pukačoweje.
Až dotychměst njejsom bóžko tak wjele móžnosćow měła se w Łužycy prezentěrowaś.
Sławny Neptunowy swěźeń pśi Brězowskem jazorje lětosa wupadnjo.
Něnto jo Lenka how.
Teke skok myslenja jo móžny.
A wón weze sebje prědk, až co tym popajźonym pomoc, budu-lic togo dostojne. 
Ale teke papagaj, kenž njepowěda, móžo wjelgin pśijazny byś.
Wón dej se hyšći rozšyriś wó dolnoserbske mjenja sedlišćow w zbytku Bramborskeje, wó geografiske mjenja a mjenja krajow.
Bog wam kiwa pśed słodkim domom! Kšywo móžośo dekorěrowaś.
Dokradny termin togo něźi stolětny starego nałoga móžo pśi kuždej jsy wšakoraki byś, ale jo pśecej sobota abo njeźela a se zachopijo zwětšego napoł jadnogo a kóńcy wokoło šesćich.
K tomu su załožyli Spěchowańske towaristwo "Šwjelina brožnja", ako co lětosa staru faru zasej wobnowiś.
"Ale wukniki a wuknice njemuse masku pśecej na se měś, na žeden pad we wucbje.
A co mě za to dajoš?
K młoźinskej swěśinje som dostał telik darow, ale njejsom to jadnorje zwónoźeł, hyś we jsy pó domach se wuźěkowaś.
Toś jo wón se něco wumyslił.
Tak njejsmy dłujko pśemyslowali a smy k nim dojěli wót 30. awgusta až do 3. septembra.
Kurse k pyšnjenju serbskich jatšownych jajow w muzeju "Grod a twardnica" muse dla aktualneje situacije bóžko wupadnuś.
„Ga pón dejmy wšykne styrjo z głodom wumrěś“, jo šćokała žeńska.
Teke něntejšna kwalita wódy jo dobra.
Jill-Francis Ketlicojc jo nowa redaktorka pla Casnika.
Ako jo dalej gnała, jo pilna źowka staršu žeńsku zmakała: "Mě se groni kněni Meškowa."
Njezjapki jo se Barlinjaŕ abo samo ceła familija howko k nima do Błotow “zabłuźiła”.
Ale njejsom daniž w Polskej notny material namakał.
Na pśikład móžomy basliś.
Pśejźoš pla „Duba“ někotare tšašnje wusoke ławki a južo sy w lěsu.
Naš Kněz jo wjeliki a wót wjelikeje mócy, a jo njehobpśimjece, kak wón zastoj.
Pón smej tak ako drogu do tam samsku drogu slědk k dwórnišćoju w Kalawje wzełej, te wjaski w pódpołnocy Kalawskeje Šwice hyšći w něžnem wjacornem swětle wiźełej.
Koncepcija pak pśedwiźi redukowanje na poł městna za redakciju “Rozhlada”.
Paralelnje jo dejała byś namša za źiśi.
W Korutańskej su wulosowali kupki za EUROPEADU 2020
Za južo wótedane a za pśichodnje wótedane maski se Mediclin Reha-centrum a amt Bórkowy wutšobnje wuźěkujotej.
Kokoš gjarźe šyju natśěgujo, smjejkoco se a se wobglědujo: »Co, ja njesłoźim śi?«
Pódobnje kaž ja jo wjele luźi tencas kśěł wuzgónjowaś šyroki swět.
Som měła móje nadawki, kužde lěto wěcej.
W Měsće su w tej nocy mjazy drugim młoźinski kulturny centrum Glad-House, Źiwadło Piccolo, běrowy Filmowego festiwala Chóśebuz a Měsćańska hala we cerwjenem swětle se swěśili.
Awto smali pó droze a wóstanjo pśed zagrodu Julki stojece.
W archiwach a na kšamaŕskich markach jo se jomu zjawiła tak młoga rědkosć.
Dla korona-pandemije nejpjerwjej pak až do oktobra žedne woglědy šulskich rědownjow njebudu.
Jej stej slědowałej Rašojc Vivien a Langnerojc Joan na póžedanyma městnoma.
Se wě, pitśitśka gluki jo tež k tomu słušała.
Na gluku jo mógła klěb hyšći nachwatki wótkazaś.
Feliks pśiźo pó Floriana.
Wó roli žeńskich pak su pśisłucharje jano mało zgónili.
Lěc jo wón tu pokazku wurozměł a snaź wucbu z togo wzeł, njejsmy žednje zgóniś mógali, pśeto tšojenje pśiducego dnja jo cełu situaciju změniło.
Lětosa jo w Bórkojskem amśe było 13. "Pisańske wuběźowanje" za młode awtory wót šesć do 14 lět.
Wustajeńca wó mólarju Frycu Latku jo něnt planowana za lěto 2021, dokulaž jo dla korony lětosa wupadnuła.
Mjazy lětosnymi laureatami Myta Domowiny su z Dolneje Łužyce chor Łužyca, Jutta Kaiserowa, Günter Jahn, Mila Nagorina a Stefanie Noackojc.
Kuždy, kenž jo mjazy 18 a 26 lětami młody, móžo se pśi tom wobźěliś.
Wón njejo prědny kral!“ Něcht z głosom powěda a drugim rozkładujo.
Wjele by se hyšći dało dodaś a teoretiski wobtwarźiś, což nastupa rěcnu situaciju dolnoserbšćiny a jeje perspektiwy.
Glědaj, ja stojm pśed źurimi a klapjom.
Wobej lubujotej muziku, a to wósebnje tu serbsku.
Som se naroźiła za cas drugeje swětoweje wójny w Janšojcach a how som górjej rosła.
Te kule su barwojte, jadna jo cerwjena a tej drugej běłej (abo teke jadna běła a jadna žołta).
Mimo togo se staraju wó carobu a wó młode zwěrjeta a zašćituju swóju twaŕ pśeśiwo winikam.
Gaž wukniki a wuknice pśidu na Dolnoserbski gymnazium (DSG), ga wótwórijo se za nje nowy swět.
Jadnaś doprědka, nježli góle we studni se zalejo
To njejo było nic drugego ako jadna pitśku tłusćejša witka.
Ceło małe źiśi změju swój špos na wósebnem grajkanišću.
How namakajośo pšašanja, z pomocu kótarychž móžośo se rozgranjaś ze swójim góleśim.
Wót 29. maja 1898 až do 3. januara 1970 jo jězdźiła Błośańska zeleznica mjazy Chóśebuzom/Cottbus, Lubinom/Lübben, Tšupcom/Straupitz, Jemjelnicu/Jamlitz a Gójacom/Goyatz.
Kuždy jo to mě znał.
Serbski muzej pśepšosyjo na pśednosk z wobrazami a na małku wustajeńcu pśi góźbje 100. narodnego dnja tśasarja Fryca Duringa.
To wósebne za mnjo ako Dolnołužycanarja jo było, až to stej cyniłej w serbskej rěcy.
Wjele stojnišćow a karuselow jo było natwarjonych.
Mrocniki rěcnego wuwiśa daju gropnu orientaciju, w kótarem starstwje źiśi se wěste rěcne zamóžnosći pśiswójuju.
W septembrje slědnego lěta jo zachopił nowy kurs, a su tam same młode luźe.
Te griby rostu cesto a wjelgin bujnje na drjewje wót nalěta do kóńca nazymy a maju žołte kłobyki a zelene lamele.
Komunikacija mimo emocijow njejo žednje móžna.
Rafael Correa jo ekuadoriański politikaŕ.
ABC jo pśirědowane Regionalnej wótnožce Chóśebuz/Regionalstelle Cottbus.
A wěcej šobernaka jo było.
Docełego dej se groniś, až FUEV bóžko hyšći njama te mócy, te struktury a nic te pjenjeze, aby wše žycenja wšych cłonkow a narodnych mjeńšynow dopołnili.
Myta, ako jo Maśica Serbska w lěśe 2019 wupisała, su byli Myto Arnošta Muki za studentow a absolwentow/studentki a absolwentki uniwersitow abo wusokich šulow, Myto Michała Hórnika za wukniki a wuknice górnołužyskich gymnazijow a Myto Bogumiła Šwjele za wukniki a wuknice dolnołužyskich gymnazijow.
Serbska duchtaŕka Heidemarie Matikowa, ako bydli w Barbuce, a šołta Harald Groba z Husa stej se na woklapnicy teke wó młogem rozgranjałej.
To mógu wšykne towaristwa a zjadnośeństwa, kótarež maju we statuśe ako cil serbsku rěc abo kulturu zapisanu (stakim teke nałogi abo woplěwanje serbskego spiwanja).
Serbske wandrowanje
Wukniki jich generacije su powědali mjazy sobu južo tencas (w dwaźastych a tśiźastych lětach) mjazy sobu jano nimski.
A nastupajucy tematiku wokoło brunice a zgubjenja domownje se na kuždy pad góźi a k cytanju se pórucyjo "Slědne dny Strowja" serbskeje awtorki Angele Stachoweje.
Temy ako wójna a měr, wuglowe jamy pśed jeje domom w Bukowje, se w mólbje "Pśepołožowanje wumarlikow" jasnje wótbłyšćuju.
Wótlěwa: Jill-Francis "Źilka" Ketlicojc, Edith Maria Bernhoferowa, Anja Golob a Cvetka Lipuš w Domje Musila.
Tak wón powěda swójo warnowanje z bibliskimi motiwami.
stwórtk, 1. oktobra /winskego
Rozmjej: až do 1950ych lětach jo musał faraŕ pšosyś wó dowólenje w konsistoriumje za swóju njewjestu.
Gano jo se wu nas zaklapało do źuri.
Hyšći źinsa rad pśełožujom.
Staj tu lejstwu.
Krotko: To jo chronika teje gmejny, nic taka tłusta a wobšyrna ako na pśikład te w Barbuce, Nowej Jsy a Husu, ale weto wjelgin interesantna, pisana a raźona, a z pomocu a pilnosću młogich derje napisana a zestajana.
Prědny raz su pśišli na taki zgromadny serbski šulski swěźeń teke źowća a gólcy z města Kalawa.
Kamjeniska z jamy wobkšomjuju drogu.
Ale nanejmjenjej jadna serbska tradicija jo se w jeje familiji wobchowała a dalej dała: Mólowanje jatšownych jajow z tradicionelneju serbskeju wóskowańskeju techniku.
Ze swójich nazgónjenjow wěm, až dajo šule a institucije, kótarež by kśěli dalšnych partnarjow w kulturnych institucijach měś, w kótarychž se powěda serbski.
Michael Kittrell jo US-amerikański spiwaŕ a grajaŕ.
To njejo pśecej lažko.
Aby dwójobarwnu wěc pomjenjował, pótrjebujomy słowje.
Wótegroń!
Oficielne wuswěśenje z wažnymi gósćimi stanjo se na 3. aprylu.
A mój zaměr – zdźaržanje wuskego kontakta k wótkubłaŕkam a wótkubłarjam – jo se cele pśipódla pśez wjele telefonatow a powěsćow teke zwopšawdnił.
Młogi fotograf jo musał dla połnego składa pón bóžko juž z handyjom zalubo braś.
Źěłaŕnju ma w swójej brožni, źož zeleny stwórtk pšosy na nabóžninu.
Pśi góźbje teje prezentacije, na kótarejž jo kupka „Drjewjanki“ pśibytnych rozwjaseliła z luštnymi ludowymi štuckami w serbskej a nimskej rěcy, jo Rolf Radochla jo se wuźěkował wšym sponsoram a rowno tak pla wšych tych, ako „Stog“ pilnje pśedawaju.
Domowniski muzej Dešno kažo kužde lěto w maju na słowjański srjejźowěkowy swěźeń, kótaryž někotare towaristwa a kupki wugótuju z wjelikeju awtentiskosću.
Njamóžomy sami pśecej ako ceptaŕki abo ceptarje statkowaś, pódla źěła.
Kokrjow jo taka wótlažana enklawa, źož to serbske jo se dłujko źaržało.
Za ten statk słuša kolegam LR źěk a chwalba!
Buźo se nam glucyś, až se wěcej za Božymi myslenjami wurychtujomy ako za njeměrnym a źiwym swětom?
Pó treningu su se dali w Serbskem dwórje wobjed zesłoźeś.
Młoźeta se něźi jaden mjasec seśe.
Slězy wótlěwa: Udo Noack, Tino Winkler.
Znowa jo zacuwał kśiwdu a teke wěstu njetolerancu, Serb Serboju napśeśiwo, kśesćijan kśesćijanoju napśeśiwo.
Rowno tak jo Sabina Siegowa powědała wó tom, až by kśěli Serby měś swój kulturny centrum w měsće.
To se wě, až słušaju do nowego programa Serbskego ansambla a serbskego źiwadła k zapustoju teke rědne burske drastwy z Dolneje Łužyce.
Blisko pensiona "K jelenjowemu pomnikoju" jo było volleyballowe grajnišćo za te styri mustwa.
Serbska drastwa jo se w běgu lětźasetkow a stolěśow stawnje pśeměniła.
Wjele Borkojskich familijowych mjenjow, kótarež su źinsa hyšći tam žywe a znate, cytamy w nejstaršych cerkwinych knigłach we Wjerbnje, a to z lěta 1641.
To groni tak dłujko, ako wokrejs Sprjewja-Nysa wobstoj.
Pózdźej stej to jomu wukazałej, a tak jo to tkanje wjelgin derje wuknuł.
Mudra, a to wósebnje za młodych luźi.
Jo jasno, až su tek wšykno wopytali, aby ako nacija z "kokulateju kśicu" z wjele olympiskimi dobyśami se błyšćili.
Na droze pśi prezidentskem młynje jo njegluka była: Hanškojc su měli žrěbjetko sobu, to jo wjasołe skokało a na minu stupiło.
Kilomejtarje daloko njejsy cesto žednogo luźa a lěbda raz jadno awto pózmakał.
Teke z tym słyńcom jo wóno tam jadna źiwna wěc, pśeto to jadno poł lěta njepśestanjo wóno swěśiś a njejźo domk, to druge poł lěta pak se zewšym njepokažo, a noc a śamnosć te luźe wobdajo.
Hyšći słužbu mějucy personal hotela jo wěcej ako zaźiwany.
My trjebamy togodla naš „Serbski dom“ w Chośebuzu.
Zagronita lektorka Janka Pečkojc de Lévano jo pśeraźiła, až znowa pśewzejo Gregor Wieczorek redaktorstwo Pratyje a jo pśepódała Horstoju A damoju strus za dobre zgromadne źěło.
Styrjo gymnaziasty pśed Łužyskeju banku.
To pak dej wóno pón rozsuźiś.
Wažny dypk jo było woplěwanje nałoga ptaškowa swajźba.
Wuźěsony jo se zakśikał: »Chto tam?«
Po toś tom kursu se wobźělijom na konferency zastojnikow a wjednistwa.
To ma se něnto wšykno derje pśigótowaś wót wokrejsnego zastojnstwa a wót źiśownjach samych.
K tomu pśiźo hyšći suš slědnych lět, ako jo wobstatk rubjeńskich zwěrjetkow miniměrowała.
Wón jo był južo žedne lěta bankownik pla Serbskeje ludoweje banki a lěwa ruka jeje direktora Błažija Posedela.
Na tom ga jo wiźeś, kak wjeliki ten žarjeński śišć jo, až musy załožba žariś samo na Casniku, ako se tak a tak wót njeje sameje spěchujo!
Powěsć, až ten mały Tyšarjowy co do Budyšyna na tu serbsku šulu hyś, jo se malsnjej roznosowała, ako by klapac pó jsy šeł.
Carrie Fisher jo była US-amerikańska grajaŕka a spisowaśelka.
To jo měniła gólku za dwórom z tencas hyšći hejnak kricki niskimi chójcami.
Grimotanje se pśibližašo a wón wupyta, až pó rownej droze k njomu cełe stadło zwěrjetow běžy; běchu pak pódobne našym sarnjam.
Jörg Tausch jo tśasaŕ, štukater, mólaŕ, terapeut, restawrator, muzikaŕ a něnto teke ceptaŕ
Casy glěda Witko teke telewiziju.
Howacej njejsu fararja wjelgin wiźeli.
Wón jo nam gronił, až kwětkowy kał sajźaju nejpjerwjej.
Kamjenje ze słowjańskego casa
Ma lubjej humozne zemje.
Gaby Bog kśěł, až smy jadnorěcne, by nam jano jadnu dał.
Bydliśo w Budyšynje.
Kśidłe stej pótom wótryłej Daniel Konopka (2.) a Matthias Limberg (3.).
Wuměnjenje jo, až pola a srjejźišćo zemje su znate.
Źiśi, grajśo tola sobu!
Ale Kněz weze mě wót rědownje a źašo mě: Źi a zwěšćeluj mójomu israelskemu ludoju.
Weto jo wjelgin wažne, na wšaki part wuźaržaś kontakty, nic direktnje, ale na drugi part.
To jo wopśimjeło dwě pśenocowani w hotelu "Adlon" pśi Bramborskich wrotach a kafejpiśe w głažanej kupli Wjaže wótpósłańcow.
Za županku su zasej wuzwólili Manfreda Nowaka, serbskego ceptarja z Miłoraza.
To płaśi na pśikład za Tšupc, Hochozu, Turnow a za druge gmejny.
Ale tež domach njenamaka Robinson měra, pśeto jomu stojašo łoź pśed wócyma. 
Teke plon głosnje zewa.
Togodla comy se wobyma kupkoma hyšći raz wuźěkowaś a jima žycyś dalej wjele wuspěcha a wjasela pśi woplěwanju našeje tak rědneje a bogateje serbskeje ludoweje kultury.
W Barlinju wulewa se Sprjewja do Habole.
Twarjenje z glinu buźo akle 24. a 25. awgusta pokazaś.
To buźo w agenturje „Jegasoft“ na Barlinskej šoseji 20.
Serbske luźe gronje tej wokolinje Polska a jej wobydlarjam Polske abo Polakarje.
Jatšowne spiwanje - tak jo Albert Tica gronił - jo se něga pó cełej Łužycy pśewjadło.
Za swójo Źiwadłowe lěśe pyta Nimsko-Serbske źiwadło hyšći statisty abo lěpjej gronjone grajarje małych rolow.
Gromaźe z rbb smy na pśikład južo pśepšosyli na filmowu premjeru a tak wótcynili źurja šyrokemu publikumoju.
Cottbus Chośebuz Stadtteil Döbbrick Depsk
A ten dłujki z kameru jo nam pśeraźił, až jo doma w Połdnjowej Africe a až njejo taki luštny swěźeń hyšći žednje dožywił.
Pótakem móžo se jano ten na wuzwólowanju wobźěliś, kótaryž zasej wótedajo póžedanje na zapisanje do zapise wuzwólarjow!
Jo to Twojo źěło, organizěrowaś a pódpěrowaś take kontakty?
Z tym jo se teke "zajmny" semester skóńcył, dokulaž korona njejo pśed uniwersitu zastała.
Sy južo raz z mlacami eksperimentěrował?
Głowny awtor jo dr. Timo Meškank.
Wóni ga wěźe, až rowno jich turněr dla kradu familiarnego charaktera wjelicne pśiwabnišćo za aktiwnych a teke za woglědarjow pśez wše te lěta jo był.
Derje, až teke hyšći dajo te zmužne a stawnje k zasajźenju gótowe kamerady a kameradki dobrowólneje wognjoweje wobory.
Ako wy wšykne wěsćo, jo Wm se južo zachopiła.
To jo slědna njeźela w cerkwinem lěśe.
Take luźe maju ten žadławy nałog, až swójich popajźonych skóńcuju a zežeru.
Wón jo ten žywy Bog, kenž nimjernje wóstanjo, a jogo kralojstwo jo njezachadne. dan 6,26
Za to dejało to serbske do góźinskego plana integrěrowane byś.
"To jo komplicěrowane, kak te šnorki su zasuckane, a to jo zajmna wěc, se z tym zaběraś", wóna groni.
Na to musy se pak w cełem źěle na polu serbskeje rěcy glědaś.
A ceło wobrunjona.
We jsach jo cesto alarm na probu (Probealarm).
A to wósebnje wu nas, źož gromadnosć jo wuměnjenje za dalšne žywjenje našogo serbstwa.
Wót 2012 jo Rummel dušepastyŕ w Hodźiju pla Budyšyna.
W Dolnej Łužycy mamy cełu mań z togo nastatych familijowych mjenjow ako Gregorjašk, Gregorik a Gregorjeńc.
Tak młogi staršy wobydlaŕ z Grodka a bliskeje wokoliny móžo se wěsće hyšći domarkowaś na ten stary pomnik w Bošojcach (Bohsdorf-Vorwerk).
Tomasz Młodzianowski jo był pólski katolski duchowny, teolog, pedagog a spisowaśel.
Pśinjasćo pšosym sobu Waš cypjel, głowkate glicki a pasykowu měrku.
Z pśiklaskom su pśibytne pśi-wzeli tu powěsć, až jo se Marja-Elikowska-Winklerowa, dłujkolětna wjednica Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, pócesćiła z Mytom Ćišinskego.
Tak su pilnje kóstkowali, pśeto kuždy jo kśěł pśi graśu Mały kšet ako prědny do cila pśiś.
Manfred Stolpe 1991 w Serbskem domje.
Staśiwy, na kótarychž jo Ellen Lehmannojc źěłała, su wót nowembra 2016 w muzeju w Janšojcach wustajone.
Wóni pytaju sebje pśed mrozom wěsty schow.
To jo se zadrěł rozkazowaŕ tych wójakow, taki buksaty, tresaty zabijaŕ.
JCC jo pominał te grunty slědk a nimski amt za rozwězanje njerozwězanych pšašanjow zamóženja jo tomu pśigłosowało.
Ako ceptaŕ, kenž jo źaseś lět w DDR a 30 lět w BRD wucył, mam dwě kritice: Wjelika politiska zmólka jo se raźiła 1991 w Budyšynje.
Wence su teke wjacerjali.
We lěśe 1957 jo ministaŕska rada DDR wobzamknuła wuglowy a energijowy program za republiku, a k dojśpjenju cilow togo programa jo słužyła twaŕ nowych milinaŕnjow.
Budyšyńske nimske-serbske ludowe źiwadło producěrujo kužde lěto jaden kus za dorosćonych w našej rěcy.
Za móju źowku gódy su prědny raz a tak abo znak "hynakše".
A kuždy, ako se w serbskej literaturje pitśku wuznajo, wě, až na tej droze mjazy Strjažowom a Prjawozom sedym mostow jo.
Sopron jo město w Hungorskej.
Kněz, mócny a pśemóžny, Kněz, mócny we wójnje.
Źož pśitom Robinsonowe bydlenje namakaju, ga jeju wobeju - zežeru.
To jo pśedsedaŕstwo na pósejźenju 15. januara wobzamknuło.
Gaž něco někomu se njespódoba, pón se to ned wuměnijo", groni Johanna Zapjacowa z Rubyna.
Za Serbow jo to źeń wumarłych.
Schütt, Hans-Christoph * 1964, póchada z Wjelceje/Welzow, Dešański faraŕ a serbski dušepastyŕ
Na pólo z tym gnojom, a jen pěknje rozkidajśo! 
njeźelu wót zeger 12.30 do 14.00
Wóno ma tśi miliony wobydlarjow a jo tśeśe nejwětše město Europskeje unije.
Pětš Brězan ako zastupny pśedsedaŕ Domowiny, dr.
Abo su to byli hawby, aby tej wóstał śopły?
We drugej śpě su źiśi mógli sami pupki basliś.
Nazyma stoj skóro pśed źurjami a zachopijo se cas, źož lubjej doma wóstanjomy a sebje w pśijaznej atmosferje swěcku zapalijomy.
Pomałem rozšyrijo se populacija wudrow zasej, ale to źo kradu pomałem.
K prědnemu to, až jo se łoni 50 nowych abonentow Casnik skazało, a k drugemu to, až jo redakcija dostała w zachadnych 12 mjasecach pśisamem 1050 listow a dopisow wót swójich awtorow, dopisowarjow, cytarjow a drugich luźi.
Druge tšojeńko jo za mnjo tejerownosći dobry pśikład za to wjelikoburske myslenje.
To jo była kulisa za gólcy na swójich kónjach, ako su zwětšego byli wupóžycone wót Jerolojc rejtowanišća a wót Wehlanojc dwóra za rejtarje w Běłej Górje.
Konija to změrujo.
Chtož njejo to mógał, togo jo zabiła ze swójim serpom.
Faraŕka Katharina Köhlerowa jo zlubiła, až buźo ze seniorami spiwaś a teke nabóžniny źaržaś.
Až do lěta 2007 su směli samo dupiś, górjej braś, wěrowaś a zakopowaś.
Ducy jo z teamom telewizije rbb.
Košice jo druge nejwětše město Słowakskeje.
Tak ak starka wumrějo generacija maminorěcnych Serbow.
Pśeto pśed 6. 000 lětami pśiběra we genetiskem materiale rolnikarjow zasej źělba genow tych pjerwjejšnych jagarjow a zběrarjow, z cogož se wuznajo, až rolnikarje su dlej a wěcej jagarjow a zběrarjow do swójeje towarišnosći integrěrowali, a wobej populaciji stej se naslědku wuměšałej.
Zachopiło pak jo wšo wjele lubjece.
To jo perfektne městno, aby z Bogom do rozgrona pśišeł a pśez to mudrosć dojśpił, nic jano za Jezusa.
Z tym jo Šwjela wugbał, až jo se bejny źěl originalneje dolnoserbskeje rěcy a wósebnje jeje leksiki zeźaržał a wobchował.
Nejwušy wjeršk jo góra: Bukit Timah .
Hans Hokuń jo wordował pócesćony z połnym kórbom a strusom za dłujkolětne cesnoamtske źěło ako wjednik wuzwólowanjow w Drjenowje.
Rozmějo se wót samego, až jo nan kśěł ze wšeju mócu pomagaś, a toś jo pśišeł na wjelicnu idejku! 
Psy wokoliny su z łajanim znate cynili, kak daloko běšo derkotanje wózydła słyšaś.
Źo ga som?
A to wótbłyšćujo se we źěle žurnalista Fryca Rochy a jogo artiklach we Casniku.
Teke wjelike slěźaŕske instituty budu se załožyś ako idejow-dawarje.
Tam co faraŕ Scheufele swóje nazgónjenja zapśimjeś, wšak jo pśecej był wósadny faraŕ, ako groni.
Lětosa se zda, až ta situacija jo pitśku lěpša.
Gaž luźe flinkaju někogo, ga zni to „plic, plac“.
Nowe pjenjeze — to jo prědny a wažny kšac.
To jo dom ze sněga.
Tak jo južo w prědnem pśeśěgu jasne było, až wón buźo žnjowny kral.
Wjerašk jo był, ako bur Žur jo wjeliki praskot wugótował z raketami a buchacami.
Ja se pšašam: Cogodla njespiwamy serbski na zapusće?
Herbert Schirrock njejo był jano zegeraŕ, ale jo se ako guslowaŕ pśizasłužył žedne pjenjeze.
Kak małe góletko wuglěda?
Jo se pódštapowała do jśpy a južo někak nascynjanym žrěckam dała powěsć wó pakosnem, powědajucem wole.
Wobej dostanjotej salat.
My casnikarje smy měli góźbu, se do rozgrona daś z cytaŕkami a cytarjami.
Jatšowne spiwanje stej pśespałej, dokulaž stej byłej w nocy pśedłujko w kjarcmje.
Nejpjerwjej pak ma se hyšći pór drobnosćow na starych staśiwach cyniś.
Gumijowe banty a nakósne banty raźi pśiwzeju.
No, gaž te pón su chopili zdrjaś, ga nic wacej ako do nich.
Za to dajo za młodostnych serbske medije, ako Radijo Satkulu a Bubak a organizacije, kenž se zasajźiju za młodych Serbow, sportojske aktiwnosći wugótuju a młodostnym z temami spódobaju, kenž zajmuju.
Hyšći jaden pśipad do směra Błot dajo w tom, až za konserwěrowanje drjewa su wužyli lanowy wólej chóśebuskeje firmy Kunella.
Togodla su pó jogo měnjenju něnto dalšne zgromadne graśa z dobrymi mustwami notne za intensiwne pśigótowanje Europeady.
Rozgrono dla dwójorěcnego kubłanja
To njedej se staś!
Rezultaty wopšašowanja se pśedpołožyju Ewangelskej cerkwi Barlin-Bramborska.
Na ten part jo pó pśizjawjenju jasne, kótare pšawa maśo a co musyśo wobglědowaś.
Akle źaseśich jo pśišampał.
Rowno tencas pak jo jěł pó droze pyšny kšyty wóz, taki šwarnje pózłośany wósebny wóz ze šesćimi běłymi kónimi a z pyšnje drastwjonym kněskim kutšakom na sedle, z pśewódnikami a [...]
Pśi tom pak stej byłej kradu njewěstej.
Lětosa we februarje jo měsćański parlament w Chóśebuzu wobzamknuł nowe serbske wustawki (Satzungen) za město, pó kótarychž ma se serbske žywjenje, to groni wósebnje spěchowanje serbskeje rěcy a kultury, rědowaś a wjasć.
Gaž pak njamaš kapsny licak pśi se, pomaga jano licenje z głowy.
Woni se zepěraju na stare pśedmjenja ako Miersch na Měrosław, Semisch na Zemisław a Wehlan na Welimir abo Welisław, na sorabizěrowane bibliske mjenja ako Balke (Balthasar), Kerstan abo Kittan (Christian), Klausch abo Nickel (Nikolaus), Kube (Jakub) a Paulick, na pśimjenja pó powołanjach ako Budar a Koschkar; pó městnje doma a dwóra ako Nuglisch a Konzack a pó wšakich kakosćach ako Kotzur, Nowak a Zarnisch.
Wo tom jo serbska teritorialna kupka teke gano na swójom posejźenju w Chóśebuzu powědała.
Jo wšak njeplecne było.
Njejsom was južo dłujko zmakał… Pojźćo nutś ku mnjo woglědat”, jo wejsanarja pśepšosył.
Wušej togo njejsmy wudali naš magacin "Paternoster", źož wózjawjamy mytowane literarne źěła młodych awtorow.
Někotare dwójozłožkowe sufikse maju wobej harmoniji, pśi comž małka wokalna harmonija jo w jadnej złožce a wjelika wokalna harmonija w drugej.
Ta jo se wjelgin wjaseliła a nam wulicowała pó serbsku, kak su něga we jsy zapust a kokot swěśili. „Źins’ jo zapust, witśe wěcej žeden njejo - tak jo něga młoźina spiwała.
Z togo se góda, až serbskim žeńskim jo było pśiwdane, pó swójej wóli to zgromadne žywjenje ze swójim cłowjekom zakóńcyś a se zasej z drugim wóženiś.
Wjele dalšnych zajmnych tekstow jo w tom numerje Płomjenja.
Publikum jo prědny raz zajuskał pó poł štunźe, ako Domenik Krötel z Hochoze jo stśělił prědne wrota.
Tam, źož smy raz měli łuki a pola, kuždy raz dlej wostanu, a domoj slědk se za chylku sednjom na ławku, kótaruž som se stajił pśed tyma lipoma serbskima.”
Pśi tom se glěda na korektne wugranjanje.
Młošny rozžognujo se ze zymskim wjedrom a kšutym mrozom.
Slědkoju su wótekšyli toflu, na kótarejž jo wopisana historija jsy.
Šulski dwór jo 1.500 m² wjeliki.
K tym nejwažnjejšym rezultatam, kenž jo Chóśebuske kulowate blido dojśpiło, słuša to, až su Serby dostali w měsće swój Serbski dom.
Pśi Domowinje, pśi Witajcentrumje a drugich, kótarež maju ze serbskim šulstwom něco cyniś, pak njejo hyšći nic oficialnego a konkretnego znate.
Won jo taku pomoc dostał.
Derje ga jo, gaž wěš, kak dłujko śi mócy dosegaju.
Na zmakanju w Borkowach jo měł młogo k tomu groniś.
A pón zasej łuki, zelene łuki, tak daloko, ako móžoš glědaś.
Wót jadnogo boka buźo palc malsnje chłodny.
A jo kśěł mě daś jadnogo ze swójich gołubjow.
Wo wobydlarjach Kryma, kenž su tam bydlili wót 10. do 1. stolěśa do licenja našogo casa, jo pisał historikaŕ Polygen w 2. stolěśu našogo licenja, až jo to był lud, kenž jo we wójnje wšykne drogi za sobu znicył, což jo groniło: pak dobydnjoš, pak zaginjoš.
Něnto jo było dosć wobźělnikow", smy zgónili wót młodeje žeńskeje.
Dychajśo pómałem a měrnje tśi raze do šesć raz do spódnego brjucha.
Žandow lažy na pódzajtšo wót Starego centruma Chóśebuza.
Wšykne wót nich su absolwentki Dolnoserbskego gymnaziuma (DSG), až na Tiffany a Jonasa, ako hyšći chójźitej do teje šule.
Pśesajźowanje kokota jo nawjedował Torsten Kosac.
Dolnołužyski nimski casnik »Lausitzer Rundschau« jo se zachopjeńk februara zaběrał z »nowymi« zasadami za wejsańske tofle a drogowniki w serbskem sedleńskem rumje, kótarež płaśe južo wót lěta 2014. Wóni pśedpišu, až deje serbske a nimske mjenja na nich jadnak wjelike byś dla rownopšawnosći serbskeje rěcy.
Cytanje za źiśi
sobotu, 29. awgusta /jacmjeńskego
Mjazy nimi su byli styri źowća, kenž su wobstali abituru ‚z wuznamjenjenim’.
Lubjej jěm šokoladu a pśiběram ako pampug.
Źaseś lět su Angela Šurmanowa, Torsten Mak, Birgit Ginkelowa a jadnaŕka frakcije Lěwicy Renate Harckowa kšuśe a konstruktiwnje gromadu źěłali, wjele wugbali a teke młogi njewuspěch zgromadnje wutrali.
Jen su něga dobywali ze zemje a su z njogo zelezo wuškrěwali.
Zrownju su zwólili do nowego koncepta, ako pśedwiźi reducěrowanje personala wót dotychměst 107 na 64 źěłowych městow.
Chto su byli Waše pśedchadniki?
Donětnejšny amt mějucy jo kśěł cłonkam to wuzwólenje jogo na slědnika tšochu wólažcyś, gaž jo gronił: „My dejmy wšykne nadawki, kenž som ja dotychměst sam dopołnił, na šyroke ramjenja rozdźěliś, až nowy pśedsedaŕ njezmějo tak wjele na šyji.” A na pšawdu su cłonki swóju dobru wólu pokazali a budu ten abo drugi nadawk pśiwześ do swójeje zagronitosći.
Tak jo se wulicowało, až jo musał kuždy, kogož jo pśezpołdnica połdnjo na pólu zmakała, cełu góźinu wó swójom źěle wulicowaś.
„Nejlubjej su mě naše dolnoserbske awtory, Wylem Bjero, Erich Wojto a druge“: Veronika Žurowa.
Projekt spěchujo "MitmachFonds Sachsen".
wałtoru, 4. awgusta /jacmjeńskego
»Ty knorak, ty njeknicomnik«, jo gronił.
Togodla musym jomu kóžušk wuklapaś.
Pśi tom źěle su źowća tym žeńskim ze swójimi spiwanjami wjasele pśinjasli.
Karina powěda póśicho a wobglědniwje.
Robinson weze wjeru a rjaknu: Lej, ten jastśeb dej dołoj. 
Na 8. maj spomnjeś Pópšawem by dejało a teke kśěło Město něnto wóswěśiś wažne jubileje w nowšej historiji 22. apryla lěta 1945, to groni pśed 75 lětami, ga jo był za Chóśebuz kóńc Drugeje swětoweje wójny.
Huell Burnley Howser jo był US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Nałogi w Myšynje
Južo tencas su někotare psychologi gronili, až Trump jo psychopatiski, což jo Hitler teke był.
Ale tek wótglědajucy wót kšamaŕskich wikow pśiwabjaju Bórkowy tuchylu wjele luźi, pśedewšym turistow.
Měnjony jo how nowy rěd „Länder-Life“.
Wětše źiśi z horta njejsu se bójali.
W ludu su za to powušenje zemje w pśiroźe wšakorako gronili.
Teke we wokrejsu Sprjewja-Nysa njezměju se agrarne drustwa a rolnikarje lětosa lažko.
Kak wuglědajo tuchylu ze serbstwom w Dolnej Łužycy, w Bramborskej?
Kwiśonki a płody se pśeśiwo kataroju a drugim bólosćam dychańskich puśow, ale teke pśeśiwo zymnicy wužywaju.
Wěsće jo był ten program za te styri dny wjelgin wobšyrny...
W Lubinje Pśěza jo była na Lejnikowej górje, źož su pšosyli na blachowy tykańc.
Za wjelich luźi jo to to samske, dokulaž ja statkujom we wobyma kupkoma.
Chtož njoco jen jano casy w serbskem radiju słyšaś, ale kuždy cas, ak se jomu co – ten namakajo muskecy chor Smogorjow a wjele drugich howko!
Wuzwóliju se delegaty, kenž budu župu zastupowaś na pśiducej głownej zgromaźinje „wjelikeje“ Domowiny w měrcu 2011.
Jatšownu namšu su wužywali nowe rubišćo na pulśe.
Wón jo wuzwignuł, až słuša "ten rědny serbski nałog" "tak wjelgin" k lichotnemu statoju Sakskeje a až se južo wjaseli na dalšne zmakanja ze Serbami.
Bóžko jo tuchylu tak, až wjele drugich wěcow njejo móžno.
Někotare štyce we wobrazowych ramikach.
To jo se stało na pśiraźenje wokrejsnego amta za strowotnistwo SPN.
Mimo guslowanja, ale zaměrnje a z wutrajnosću su wobydlarje Čornego Chołmca swóju wiziju wó zasejnatwari "carnego młyna" do statka stajili.
Politikarje su powědali, gósći su słuchali.
A luźe su wordowali pó źělach wjelgin intensiwnje a z wusoka nagranjane: Wuzwólujśo, zapišćo se do wuzwólowaŕskego zapisa!
Njejsom ga se kradu wopaliła wót słyńca?!
Marlies Wolkowa z Wjerbna jo na pśikład powěźeła, až na Wjerbańskej šuli ze serbskeju wucbu něnto rědnje njewuglěda.
Zbytki dłujko zabyteje módrośišćoweje źěłaŕnje z pśisłuškom su namakali zachopjeńk 1990tych lět blisko wikowanišća.
Pó jadnotliwych drugich, ale mjeńšych pśinoskach, jo se online-zmakanje krotko do zeger 16:00 rozpušćiło.
Mjazy wobwócyma nastawa nagła ropa.
Nina pak źo z mamu do drastwoweje lody.
Facebook njejo wěcej mjazy młodymi jadnučka platforma za komunikaciju a njejo wěcej tak popularny ako te druge.
Elektriski płot dej se hyšći wuměniś, aby stojał tam kšuty płot.
Lětosa mamy lěto fararja Bogumiła Šwjele.
My smy kśěli wót Isabelle Grätzojc wěźeś: Kake wótegrono dajo wóna, lawreatka głownego myta, na to pšašanje, ako zni we titelu jeje źěła.
Jogo kupce se wjelgin za to zajmuju, co se tšoj w susednych serbskich jsach.
Smy měli wjeliku gluku dla togo, až jo Grodkojski gaśeński jazor we tom casu prozny był.
Tam su na nje cakali žeńske.
To se wě, nejskerjej tšochu hynac ako howacej.
Jo, źowćam jo wón spódobał, wón jo był atraktiwny muski.
Až do połdnja pśiźo hyšći pěś padlowarjow a tśi cołny.
Wjele wjasela na kólasu žycy
Balko sam pyšnił we wšych styrich serbskich technikach.
Zegerowy torm wesrjejź Kotora.
Pólski muž, kenž ma we Łužycy dom a nimski njepowěda, ale górnoserbski rozmějo, dej pó panje z telefonom wupomagaś.
Tek nazyma buźo bejnje zymna a plańtśata.
Ale teke za nas dorosćonych njejo to graśe mimo.
Lubosć mjazy swójźbnymi, pśijaśelami a znatymi a mjazsobne cesćenje se na gódownych swěźenjach dłymoko pokazujo.
Tak dłujko jo na mamu cakał a něnto wóna žednogo casa njama.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu se wjelgin cesći Kosakowy techniski šyk a rozměśe.
Serbski wuměłc w Parisu
Słušaš ga k našym ›žabkam‹.
Zemjaństwo Pückler wšak póchada ze Šlazyńskeje.
W lěśe 1574 su wujšli spiwaŕske wót Mollerusa.
Śěžki wobrěd dośěgnu.
»Wušpula jo měkopackaty sad z familije rožowych rostlinow«, rozkładujo nan žeńskej a źowce. »Kak słoźe, hyšći njewěm.« Wón pódajo Madlenje tutawu z tymi małymi, złotožołtymi płodami.
Maks Krygaŕ jo nejšydnjejšy kjarl na našej šuli.
Wótpócywajucym móŕskim ptaškam, ryborakam a kormoranam, se wě, jo to wšojadno.
Pśekšasne to dny. 33 raz šwarliś wó wejsnem, serbskem, kulturnem žywjenju, wó wjaselach a starosćach wšednego dnja, wó Pratyji a drugich knigłach, wó serbskem cytanju a śěžkosćach pśi tom.
Pósypjomy je ze solu a pjepjerjom a pópjacomy je w górucem wóleju na wobyma bokoma.
Wóni su se how rozgranjali, kak dalej pójźo z prědneju swětoweju wójnu.
A južo Jan Bogumił Fabricius jo ten amt w lětach 1708 do 1726 zastojał.
Dogódowny cas jo wobraźił familijam wjele wšakorakego źěła.
Franciszek Wężyk jo był pólski spisowaśel, basnikaŕ, literaturny kritikaŕ a publicist.
Jich wšyknych do serbskego žywjenja integrěrowaś, jim rěc derje nawucyś a tak dalej, to njejo móžno było.
Pśibytnej stej byłej w rozsuźecej runźe w parlamenśe teke Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny, a Susann Šenkowa, pśedsedaŕka Rady Załožby za serbski lud.
Z cesnym znamuškom Domowiny su se łoni wucesćili: sotša Baumertowa z Drjowka, Doreen Hufnagelowa z Janšojc a Torsten Simula z Barbuka.
Na to se wšykne chachaju.
My smy – wótglědajucy wót Ingrid Groškoweje – hobby-awtory a njejsmy tak na pomocne pjenjeze pokazane", jo ta wót 2003 we tej kupce sobustatkujuca Ilona Nowakowa situaciju komentěrowała.
póbitujo na pśikład wuzwólenje rěcy startowego boka.
Malsnje se z kapsneju lampu pód zakšywadłom chowa.
Ale: Produkcije se probuju a cakaju na swóje premjery.
Muski jo se pśedstajił ako sobuźěłaśeŕ konsulata a jo mě wuzjawił, až jo mój nan źeń do togo wumrěł.
Iniciator finskego “Serbskego” muzeuma jo ten gjarncaŕ Erkka Auermaa.
Som měnjenja, až jo žywy kontakt k słowjańskim luźam za wuwijanje serbskego wědobnja wjelgin wažny.
Docełego jo wóna wuzwignuła, až "naše wuměłce" trjebaju wobstawne městno w domowni.
Lěcrownož bydli Gerhard Mučišk južo wušej 40 lět w Barlinju, jo wóstał weto z cełeju wutšobu a z rozymom serbski luź.
Wěm, a to pśi takem spiwje wósebnje wumarkujoš, až młogi w zalu jo swójo serbske »doma« zasej wěcej cuł.
Co wy powědaśo, kněz Hendryšk?
Hyšći njejo znate, lěc buźo to nadalej cyniś.
Něnt jo wó to šło, dom malsnje ze žywjenim połniś a ideje zrealizěrowaś.
Wšykno musy pšawje sejźeś.
Dana Snyder jo US-amerikański grajaŕ a synchronowy powědaŕ.
Wěźeś pak dejali: Młynikaŕ Heinze jo ze złotom kobołśika juž dawno pšec.
Dejmy wěcej cyniś za narodne sebjewědobnje, serbsku rěc a kulturu.
Aplaws!
Na to stej se dojadnałej gmejna a wokrejs, pśeto Dwornišćowa droga ga jo wokrejsna droga.
Mjaztym jo wóna teke pśikład za swójogo małego bratša wordowała, kenž tejerownosći južo w źiśowni serbski wuknjo.
To jo dobry symbol za našo cerkwine, serbske žywjenje.
Wónej buźotej wjele ducy, móžotej zajmne luźe spóznaś a nazgónjenja nazběraś.
"Za mnjo jo wažne, drogotne doglědy do žywjenja serbskich luźi we jsach zdźaržaś za pśiduce generacije", jo Lobert wujasnił.
Luźe se njamaju pó pšawidłach.
Na zachopjeńku jo to była šula w Hornych Počernicach, źož jo był dr.
16.00-16.30: Stare teksty, nowe drogi – Digitalny tekstowy korpus dolnoserbšćiny (F.
How dejmy pak kritizowaś, až se za druge kulturne zarědowanja wudawaju tysace markow.
Chto teke móžo rozměś, což pśez jich głowy tak wšykno źo?!
Kužde towaristwo ma swóje nadawki, njejo žedna konkurenca a tak jo garantěrowane, až wótměju se wšykne te rědne swěźenje a kulturne programy.
Źaržarje zwěrjetow su njeměrne abo rozgórjone, dokulaž muse se na togo wjelka nastajiś a swóje zwěrjeta pśed nim šćitaś.
To jo nejskerjej teke k tomu wjadło, až som ako mały gólc kśěł byś pózdźej raz pśedawaŕ, spiwaŕ abo bibliotekaŕ.
Dajo mimo Gönnelowych hyšći radnu licbu pśijaśelow, ako su serbskego mólarja z wuměnu wórow pódpěrowali.
Thimphu jo głowne město Bhutana a jadna z nejmjeńšych stolicow swěta.
Anne Barbierowa, kótaraž jo tu konferencu wjele lět wuspěšnje nawjedowała, njejo wěcej k dispoziciji stojała.
Kuždy ga co wěźeś, kake to wjedro buźo w pśiducem lěśe, a wósebnje wob zymje a w lěśojskem casu.
Wót 8. februara budu te korigěrowane knigły "Mój swět we wobrazach" w Ludowem nakładnistwje Domowina na pśedań.
Kuchniska sol se we wóźe derje rozpušća.
W toś tych knigłach su zastupjone luźe wěcej generacijow.
Pótom wjeźo jězd pśez Šwicarske Alpy a Sardinisku do Sahela w Nigerje.
Napšašowanje stoj pód Tam su zwětšego take pšašanja, lěc deje źiśi móc se wobźěliś na Bóžem bliźe.
Lěśe.
Do serbskego dwóra na zmakanje z Pytkom
Weto ma kuždy měšane zacuśe.
Gaž někogo dotyknjom, zalězom do swójeje škórpiny.
To jo nejskerjej typiske za pótomniki Tšawnicarjow.
W znatej serbskej jsy Njebelčicy/Nebelschütz blisko Kamjeńca ga su se prědny raz zmakali balokoparje z Górneje a Dolneje Łužyce na zgromadny trening za EUROPEADU 2020, za europske mejstaŕstwa narodnych a etniskich mjeńšynow z młogich krajow w balokopanju.
Mimo togo zgóniju teke wó aktualnych aktiwitach, zarědowanjach a projektach, kenž se w źiśownjach pśewjedu.
Pon zasej marznjo, tak až se lěto Wenuše zymno z nami rozžognujo.
Wóni njedeje jano jadno to druge njasć a pśenjasć ako gałuze togo samskego boma; ale jadno dej teke tomu drugemu pomoc a jo rozměś.
Teke Danu wiźim něnto rědko, dokulaž bydlim za někotary cas pla Anje.
nastało na iniciatiwu dr. Christiany Piniekoweje, ako jo była ceptaŕka na DSG.
K tej góźbje jo faraŕ Uwe Weise wjacor 26. februara na prědnu pasiońsku nabóžninu pśed kulisu Małego Žytawskego spótnego sukna do Wušeje cerkwje pšosył.
Woni pśidu k njomu mimo ze jsy teke z Miłoraza, Mułkec a Słěpego.
To su cłonki župnego pśedsedaŕstwa slědny tyźeń na swójom lětosnem slědnem pósejźenju w Serbskem domje wobzamknuli.
Teke njelube wětšy se změruju.
Jatšownica kristus źejo: Běch humarły, a glědaj, som žywy wót nimjernosći do nimjernosći a mam kluce hele a smjerśi.
We njewěstosći, we chórosći, we tšachu, a teke we smjerśi.
Druge gronje: Mój narodny źeń buźo w aprylu, ja budu styri lěta!
Aktualne z Łužyce, Powěsći, Póglědamy do Casnika, Serija „naša serbska rěc“, Wuwabk BUBAK, Gratulujomy
A na tom drugem wjelikem źělu su byli kulki nasajźane.
Śěg, lětadło, awto, film, zukowy pask, telefon, telewizija, rozgłos, fotoaparat - to su źinsajšne techniske wunamakanja, kótarež luźi wšednje wužywaju.
Ptašk jo w pódwjacornej a srjejźnej Europje, wósebnje w regionje Carnego mórja a Kaspiskego mórja, rozšyrjony.
Wo dalšnem pśisuźe Grodkojskego groda w pśiducych stolěśach jo nam jano mało znate.
Zaprědka smy to gótowali kužde lěto, pózdźej pón kužde druge lěto.
Ten drugi, srjejźny wobraz njejo z Budyšyna, ale z Chrósćic.
Wóna sama jo we pśeśěgu ze swójim cłowjekom šła.
Stefan Rademacher jo był lětosa ten 1. kral, Donald Wisniewski jo był ten 2. a Henry Blinde jo był ten 3. kral.
Něnto źěła wóna ako medijowa powědaŕka chóśebuskeje chórownje Carl-Thiem-Klinikum.
Ako pak se zesedachmy, pśiźe žywjenje do nas.
K tomu su trjebali, to se wě, teke gercow, kenž se za rozwjaselenje, za wjasołu mysl staraju.
Witkowe awtko Wjelgin tužny sejźi Witko.
Julka wótegranja: "Jo, to jo dobra ideja!"
Zelene špice teje trajdy glědaju ze zemje.
W Bělinje su wóni pśenocowali.
Ten nadawk ma zagronita za serbske nastupnosći w měsće Ana Kosacojc.
Militariski su nimske agresory dobyli z pśewześim słowjańskego głownego groda w źinsajšnem Bramborgu nad Habolu.
Wobydlarje gmejnowu Gubin a Brody, źož jama jo dejała nastaś, su pśed źaseś lětami pśewjadli ludowe głosowanje a pśeśiwo jamje zgłosowali.
Chto póznajo tu žeńsku?
NC: Kaki dom to něnto jo?
Lažy na krotkem zajtšu wót Indiskeje.
Bog jo nam cłowjekam wšyknu nuzu z dobrym wótglědanim pśipósłał, aby pśez nju lěpše bywali a glucnjejše za njebjaskeju měru. 
Findus a kokot-spiwarik
Erta Merla, Maksowa źowka, jadnab 40 lět stara, aktiwnje wjelgin dobra, pasiwnje dobra. 8.
Cesto jo ten pśikładk ned pśi droze, rozmjej, gaž njedłymoko tłok se namakajo.
Pětk, 23. januar: w Hochozy/Drachhausen zeger 19.30 w gósćeńcu „Złośany plon“, pó programje SLA budu reje
Rainerowy nan, Erwin Rejnus, jo słušał ze swójim bratšom Frycom k nejwěcej znatym cłonkam Serbskich błośańskich rybakarjow.
Kito Šwjela jo wót 1866 až do 1912 bydlił a źěłał w Skjarbosću.
Wótglědajucy wót lětosneje wurady młoźinskego zapusta jo Tina zasej połna wjasela pódla była a wša gjarda, až ta drastwa, kótaruž na se ma, južo wót pěś generacijow w jeje familiji jo.
Chwata pšec a pyta někogo, kenž móžo psa wótštrofowaś.
Pótom pak se pšaša: "Witko, cogodla ga njejěš twój plack?"
Wóno jo akle pór symboliskich minutow stare.
Njejo móžno, how wšykno nalicyś, ale se myslim, až kuždy cytaŕ jo dostał pśeglěd, kak Serbska rada źěła.
how feluju słowa
Jo, tak ako jo měła ta cuza žeńska z Barlinja pó lětosnem Zapusće „dwě dušy“ w sebje, tak jo se młogim šło, kótarež su wiźeli ten program w Hochozy abo we Wjerbnje.
Wóna jo swójo ramikowe dogrono ako licha sobuźěłaśeŕka pla rbb k 30.06. dokóńcyła.
Slědny tyźeń ga jo sakske šulske ministaŕstwo rozsuźiło, až Slěpjańska srjejźna šula dalej wostanjo.
Publikum jo prědny raz zajuskał pó poł štunźe, ako z Hochoze jo stśělił prědne wrota.
Jo slědowało wjele dwójozmysłowych a tek jasnjejšych pokazow z boka familije a susedow nastupajucy dorost, kótaryž ten bóśonowy "omen" drje pśipowěźejo.
Z tym su swěśili 30 lět Nimskeje jadnoty.
Kwitu wokoło kóńca nalěta a pódlěśu.
To how njejsu žedne Błota!
"Jo how něźi wužowy kral?"
Domowina chwali "Kulturnu strategiju Łužycu 2025", dokulaž Serby su se how bytostnje do wšakich temow zapśěgnuli, a potencial serbskeje rěcy a kultury za Łužycu jo se kradu wuzwignuło.
Zajm za take knigły jo wšuźi wjelgin wjeliki.
Starjejše snaź gronje: Móje góle dej se prědk wześ, pśecej śpu rumowaś.
Wobej rejtaŕni stej wjelgin znatej a woblubowanej nic jano pla tych zbliska a zdaloka, ako howko pśidu na rejtaŕsku wucbu a na rejtowanje.
Pšawje zachopiś źěłaś buźo 1. januara, pśewzeł jo ten amt ako wjednik "Centruma za dialog a změnu" južo 1. decembera.
Z wobźěłanim role musymy togodla cakaś, až zbóžo se na drugu pastwu wótwózyjo.
Nejpjerwjej jo se nan zepěrał, ale pón stej wuśěgnułej swójej wupokaza a nan jo musał z nima do cerkwje hyś.
: dr. Cordula Ratajczakowa, prof. Nicole Dołowy-Rybińska: "Wopyty rewitalizacije serbskeju rěcowu: staw a wupominanja" Dolnoserbski internat jo na Žylojskej droze 39. Projekt SMiLE wordujo spěchowany wót Smithsonowego centruma za narodne žywjenje a kulturne derbstwo.
Howacej how dajo bomkownju, a dalej njejo nama nic zajmnego nadpadnuło.
Wón jo nam źinsa pśikład we tom, kak jo ze swójim zwěrnym wjazymom cas swójogo žywjenja se zasajźował za zeźaržanje dolnoserbskeje rěcy a kśesćijańskeje nabóžnosći našogo luda – njeglědajucy na wše zadory.
Pśepšosyli su se cłonki na swóju „załožeńsku” zgromaźinu Bena Pětšku z Borkow, kenž jo jim wjele zajmnego wulicował wó serbskej historiji a zasłužbnych Serbach.
To jo se wě mały trošt, wósebnje za tych wót serbskeje załožby, kenž su toś te koncerty sobu pśigótowali.
Za śišć gótowa jo pśirucka za regionalne stawizny, kenž jo kněni Kellowa z pomocu Serbskego instituta wuźěłała.
pód dubom chylu póspał.
Na styrich namšach su kśesćijany na slědnyma tyźenjoma słyšali Bóže słowo teke w serbskej rěcy.
Knigły jo ilustrěrowała Iris Brankačkowa.
We wustawadlišću na Lědach kněžy se hyšći zymski měr.
Sketš „Serbske blido“ z lipšćańskimi studentami.
Mimo studijnych jězbow, rěcnych kursow a kubłańskich zarědowanjow pórucyjo Euroregion wót zachadnego tyźenja teke praktiski kompendium za wšedne źěło.
»Tam tu gnojowu kopicu na dwórje!
Pódpěru stej dostałej mimo togo wót Stephanie Bierholdtojc, Franka Müllera a Daniela Häfnera.
Na nich budu rejowaś a spiwaś gósći z dalokich stronow swěta, mjazy drugim ansamble z Peru, Boliwiskeje, Algeriskeje a Nepala.
Wót 2004 jo pśišło 38 hektarow teje dogromady někak 95 hektarow wjelikeje gatoweje krajiny na Załožby fondsa pśirodowego šćita Bramborskeje.
Juž lěto pózdźej su załožyli wósada, cerkwiny wokrejs, komuna a dalšne zajmce spěchowańske towaristwo za zasejnatwaŕ a wužywanje kněskeje cerkwje, teje »małeje sotšy Cerkwje našeje kněnje«, ako jo se pomjeniła w pśednosku wó wliwje sakskego baroka na twaŕ našeje kněskeje cerkwicki.
Jezus jo pó Mk na wósole do města jěchał, witany wót putnikarjow ze stareju Passahliturgiju.
Za lěto to samske tšojeńko.
[...] kněz kantor Rizo swóju pśipomoc zlubił a k tśeśemu jo lažke drogowanje do Žylowa, dokulž Błośańska zeleznica tam wustanjo, tak bu wobzamknjone, až pójźomy do Žylowa, źož Bog co.
Bźezbóžne njeknicomne su cynili swójo žadławe źěło.
Awtorka jo tek pśišła k takim źěram w zemje, z kótarychž sparizń stupa – a smjerźe.
Z tym su casy nowe, cesto wobsejźeńske stronine mjenja nastali.
Jogo dom stoj dwa kilometra zwenka jsy, až do Myšyna jo něźi jaden kilometer.
Wěźeł źe som, až se z popjełom gnojś móžo, ale na tych wjelikich płoninach by była taka pitśitśka popjeła za psa abo, ako my bramborske serbske smy cesćej gronili, za starego Fryca.
Ja njewěm, kak jo wóna to cyniła.
A k tomu som casy drugich gólcow sobu wezeł.
A k tomu hyšći taka sucha tema!« měni Maja.
Wušej togo jo grało za wuzběrk teju mjeńšynoweju situacijowu teke rolu, až dolnoserbski Witaj-projekt za dalejdawanje rěcy pśez imersiju bazěrujo na Diwan-projekśe z Bretanje.
Wón gronjašo, až jo tej pistoliji do Běłogórjańskeg jazora chyśił.
Cas až do pśiduceje namše w serbskej rěcy mógu se namšarje pak skrotcyś z cytanim w pśiłoze casnika „Pomhaj Boh“ za ewangelskich Dolnych Serbow, kenž su how w Žylowje do rukow dostali.
Tak wjelgin jo se na swóje stare dny wjaseliła: Skońcnje buźo dodosća cytaś móc a směś.
Tak buźotej kraj a wokrejs Hochosku gmejnu za połtera lěta z pjenjezami pódpěrowaś, až mógu w tamnej źiśowni serbsku kupku załožyś a pśistajiś za poł lěta dalšnu źiśownicu.
Na taki part mógu južo w młodych lětach zwucowaś, kak mógu a deje wužywaś demokratiju.
Cłonki Młoźinskego chora Studnja a wót chora DSG su pód nawjedowanim Geralda Schöna spiwali na serbske, mjazy drugim Stoj ta lipa a Měj ty dobru noc.
Glědajucy na to zejźenje jo teologowka wuskoboźiła ten nejžwušy gremium Ewangelskeje cerkwje Barliń-Bramborska-šlazyńska Górna Łužyca: Gaž regule zastajaju drogu k Jezusoju, ga wóne regule deje byś změnjone, jo była jeje powěsć.
Wóni su se pśez miliony lět zgromadnje wuwijali a mjazsobnje spěchowali.
Redaktory a awtory budu wšake w serbskej a nimskej rěcy z kalendera cytaś.
Nowy wjednik Amta za narodnu wěstosć Heinz Engelhardt jo w rozgronje z ministaŕskim pśedsedarjom Hansom Modrowom 3. januara chmurnu perspektiwu nastupajucy dalejwjeźenje doněntejšnego źěła pód nowej strukturu wopisował.
Pśeto wy sćo móje znanki. Jez 44,8
Witko ma sportowy měšk sobu.
Ale Knězowa gnada trajo wót nimjerstwa až do nimjerstwa.
… a Mosćańske młodostne su w pśeśěgu pokazali žni.
Mjazy tymi „staršymi“ zapustarjami stej byłej Końcakojc Claudia a Harald.
Pśed wjele stami namšarjow jo prjatkował w swójej domacnej cerkwi a jo wulicował wó śěžkem źěle pśi zasejnatwari pó Burskej wójnje.
77lětna jo wobmyslenja měła glědajucy na kritisku korona-situaciju, tak jo zachopjeńk tyźenja wótgroniła, jo rozkładła jeje źowka, Uta Henšelowa.
Su to stawizny jadnogo se wóspjetujucego slěda pózdatnych »klasowych wójowanjow« ze socialistiskim happyendom: »Ludowe mase serbskeje a nimskeje narodnosći maju lětstotki dłujko samske žywjeńske zajmy a samskich klasowych njepśijaśelow.
Lube źiśi, slědny raz som pisała wót mórja.
Krowy a bycki su južo bjakali za futrom.
Cesto se pśidatne elementy abo alternatiwne formy wužywaju, aby homonymy wobejšli.
"Mója śicha zapalonosć jo pśecej było wobźěłanje drjewa.
Někotare spiwachu, někotare se módlachu, te kśikachu a druge ruce łamachu a někotare stojachu kaž wumarłe, słupam rowne. 
Tam cytamy, až dej “serbska droga” z Dolneje Łužyce wjasć wót Borkow pśez Smogorjow, Prjawoz, Dešno, Picnjo, Most, Rogow, Bošojce (Bohsdorf) až do Slěpego a wottam dalej do Gorneje Łužyce.
Lažko to za nju na zachopjeńku njejo było, to teoretiske ga běšo wuknuła, ale to praktiske jo cesto ceło hynakše.
Ty dejš wogon našogo plona pyšniś.«
Centrum za wobswět z kafejownju.
Pśi tom jo była Maśica Serbska na městnje rozsudna kontaktowa partnaŕka.
Rowno togodla pśedsedaŕstwo dolnołužyskeje župy naraźujo, termin pśestarcyś na pózdźejšy termin, źož móžo se pón wěcej cłonkow wobźěliś.
Na tom městnje: Wutšobnu gratulaciju a na dobre zgromadne źěło ze Serbami!
Dokulaž rostu tam głownje buki, jo tam ten list wjelgin pisany.
srjodu, 7.6.: Magacin k połdnju
Dogromady jo jich tam było 226 pórow.
Po serbskej ludowej powěsći jo se how naroźił Pumpot.
Gaž jo něcht wokoło 40 lět dłujko źěłał ako serbski casnikaŕ w redakciji Nowego Casnika, ten jo se zmakał na wšaki part z wjele, wjele luźimi.
Góle na njogo glědašo kaž nime.
Wuśichnuli su wšykne głose ako how we tom žywjenju słyšymy a tak našu dušu zadušyju tak, až njesłyšymy, co nutśi we nas naša duša a wědobnosć powědatej.
Mało casa ma Irmgard Kulina je stawnje w rěchu źaržaś.
Tam jo kšasnosć, lutna zbóžnosć, nimjerne žywjenje, słodke wótpócywanje.
Nalěto 1851 pówołachu jogo za fararja do Bórkow, wótkulž źěšo pó styrilětnem statkowanju nazymu 1855 do Gołkojc.
Buźo pak to grozna wójna z tamnymi wušnosćami, na kótaruž se wjelgin wjaselim.«
Měškank, studijny docent za serbsku komunikaciju.
Tak se prozninski mjasec rozžognujo.
Pón ma se wóna we šklě z měšańskim rědom rozměšaś.
To ma pśicynu w casu korony, pśeto woblubowane wjelike zarědowanja ako na pś.
Wón jo mě domoj dowjadł.
Paul jo mały šybały gólc.
Plakaty a terminy su wordowali zacasa do jsow a do města pósłane, a su teke wisali na wšyknych městach, źož źiwadło jo grało.
A jo pśispomnjeł: Cesto smej byłej na samskem městnje.
Ale nejpjerwjej musymy wšykne dalej žywe byś z teju "brachu".
Hołpargu pak na njom chódoty a casy tež móŕske kněžnicki rejuju.
Wjeraški pśi nawuknjenju serbskeje rěcy su zasej ekskursije a drogowanja, kótarež su ekstra organizěrowane za serbski powědajucych, na pśikład comy zasej drogowaś we wokolinje Luboraza.
Lubosć jo jej wót naroda do žywjenja sobu dana, z teju jo Bog ju kronował.
Južo lěta dłujko jězdźe wót DSG do teje šule, w ramiku EU-programa ERASMUS+.
Studijne lěta w Praze su byli za jogo wuměłske wuwiśe nejwažnjejše, dokulaž jo se wopóznał z wjele wuznamnymi mólarjami europskego formata, mjaz nimi Ludvík Kuba.
Togodla smy se gronili, až comy to někak wurownaś w serbskem radiju, a to kuždy źeń.
Starše a młodše gólcy a źowća su se śišćali pśi lězadle, aby ako prědne górjejce byli.
»Něnto jo ale dosć.«
Pódwjacornogermaniske rěcy su kupka germaniskich rěcow.
To buźo wužytne za projektowy tyźeń w nazymje.
Mjazy nimi jo było slědny tyźeń teke jadnolětne góle, kótarež jo njezjapki wumrěło.
Jadno góle se wuzwólijo ako nawjedowaŕ graśa.
Źěra do njeje drje běšo wuska, ale wón wěźešo radu. 
Jogo su pušćili ze šesć tysac dalšnymi ze zawoda a pśekubłuju jogo něnto na konditarja.
Do sćěnowego wobraza jo inwestěrował 3.200 €.
tych samych namakajo se wjele we lětosnej pratyji.
Głowna tema jo była Dešański muzej.
Kšuta faza jo mjenjej gusta ako žydka wóda, dla geometrije mócnych wóźikowych wězbow kótarež se jano pśi niskich temperaturach zdźěluju.
Kralam su zawězali wócy a wóni su se tak ako slěpe wuzwólowali swóje kralowki. .
Hyšći njejo wěste, chto dej te dodatne kosty pśiwześ a kak.
Dłujko procowachu se te luźe pódermo ale naslědku se jim póraźi, až tak blisko k łoźi pśiźechu, až móžachu jim z łoźi póstronki pśichyśiś a něnto ześěgnuchu jich cołn k łoźi a zeskokachu do njogo.
Pěś kandidatow Domowiny stoj how na lisćinje.
Ja som pśišła z facha ‚management wědomnosći‘, som źěłała ako sudnica a slědkoju se wopytała ako politikaŕka.
Ako wuknik Chóśebuskeje Serbskeje wušeje šule som pla njogo w šulskem chorje spiwał, jo, som był faktiski jogo »asistent« pśi probach a wustupach.
Njejo se dał wugnaś, jo se cuł w swójom elemenśe, tak až su musali graśe pśetergnuś.
Pśišli su luźe z Grodka a z wokolnosći, kaž tež ze Slěpego ako Helmut Hantšo.
Cenit jo teoretiski dypk na njebju, kótaryž namaka se direktnje padorownje nad stojnišćom wobglědowarja.
Jo naraźiła, až teke raz fachowa konferenca se w Serbskem muzeju wótmějo.
Stwórtk, 19. septembra, změjotej serbski pěsnikaŕ Pittkunings a česki muzikaŕ Jan Řepka zgromadny wustup.
Z tym jo była wěc wótbyta.
Togodla se teke něto zwjaselich a gronjach:
To we mnjo hyšći źinsa mócnje statkujo".
»Ah, to derje cyni«, wóna groni a wupśestrěwa swójej noze.
To jim wjele wjasela napórało! Njeźelu pó jatšach, małe jatšy, su źiśi, jich starjejše a stare starjejše se zmakali na walkanje jaj.
Meckel jo k tomu teke pśepšosył pśedsedarja Domowiny, aby se tam sobu wobźělił.
»Ja źe njamam rědne, pyšne pjera«, se mysli, »ale za to mam rědny, pyšny cołn!«
Za tym jo pśecej glědała a sama jo była pśi tom z nejlěpšym pśikładom.
Pon su byli wšykne mjenjej abo wěcej ze sobu zaběrane a z pytanim nowego bydlenja abo doma.
Na dnjownem pórěźe su mjazy drugim stojali pśedłoženje góspodaŕskego plana kraja za nowe lěto, situacija we serbskich źiśownjach, wabjenje ceptarjow a stipendium za študańcow wucabnikojskego amta, digitalizacija wucby a digitalne póbitowanja we serbskej rěcy, strukturna změna a pśirodošćit.
Co jo dobrego we škli?
Njewšednu móc ma taka rejujuca kóšula dolnoserbskeje rejowaŕki.
Městna rěc jo pśetrała wósebnje w srjejźnej a staršej generaciji na jsy, źož pak ze źiśimi teke južo estniski powědaju.
Hansko jo Grejtku wuměrnił: „Njepłac, sotśicka!
Snaź su togodla tak woblubowane.
Snaź ga póśěgujo se to samo na ten njewšednje wužłobjony kamjeń.
Planowane su wótwórjeński koncert, źeń towaristwow a pśednoski.
Tudy stoj wóna na Mósće měra z widom na dom Serbskego ludowego ansambla.
Toś maš lubjej ze jsy wen jěś.
Ceła diskusija a problemy, kenž su se how stajili, su z našogo realnego žywjenja.
Chtož jo nimski mógał, jo se dał pśi ludlicenjach zapisaś ako Nimc.
Dwa starej wobraza ze Žylowa
(dalej ze 4.boka)
Kwiśo w aprylu.
ZiSi swEta Na našej zemi bydli wěcej ako šesć miliardow luźi.
To jo była wuspěšna akcija, kótaraž jo w gmejnach wjele kreatiwnosći wubuźiła.
A ja som se našych pšašała, kak jo było.
To su gronili wuźarje.
Serbske swěźenje w Górnej a Dolnej Łužycy su kšuty wobstatk serbskego kulturnego žywjenja.
Pśez wuknjenje rěcy jo derje móžno, kulturu a nałogi togo luda wobchowaś.
Hyšći njejo jasne, wjele pśidatnych towzyntow euro buźo korona płaśiś.
Na kóńcu su zasej spiwali za wognjom.
Towaristwo "Klowny bźez granicow" jo to organizěrowało.
Ceptarje matematiki se chachaju z cełeje guby.
Co cyniś z teju drogotneju drastwu, gaž se z njebja kida mokšy sněg?
Wótmarš pśeśěga buźo zeger 14.00 wót kjarcmy „Hafeneck” pśi wustawadlišću we Wobsednych Bórkowach.
Druge maju serbske mjenja – tych jo teke wjele wu nas w Dolnej Łužycy.
W nadawku togo wokrejsa jo lichy režiser Matthias Seidel wuwijał ten kus z młodostnymi.
— A běchu-li źiśi pśipódla, k tym źašo wón: Lube źiśetka, pósłuchajśo wašym wucabnikam; wukniśo pilnje, což jan nawuknuś 147 móžośo. 
Jo juž spóznaś pšawy nawal, a to se tym domorodnym njespódoba pśecej.
To źo!
Zwotkul jo tych 11 komponistow a chto z nich buźo na koncerśe prědne myta dostaś?
W njom źěła dogromady źaseś luźi sobu –pěśo z Dolneje Ĺužyce a pěśo z Górneje Łužyce.
Groni ta jadna tej drugej: »Moj cas, tebje ga dłujko njejsom wiźeła.«
Stakim luźe kradu wěźe, ceji Elias zapšawym jo.
Druge wuznaśe pak jo to, až wětšy źěł tych nowych serbskich hitow nastanjo we nadawku institucijow – pak radija, pak Załožby za serbski lud (na pśikład pśi góźbje Schadowanki).
Doma źe deje graś za wětšy źěl na pěsku!
Chtož co, móžo sobu gótowaś!
Buźo nabóžnina (Andacht) z promštowku Ulrike Menzeloweju.
Planowana jo była za 28. nowember.
Jo pśedwiźone, až wšykne Domowinske kupki a towaristwa, kenž pśisłušaju dolnołužyskej župje, a serbske institucije toś ten program dostanu.
Pokažo pak, až by móžno było, namakaś drogu z takeje tšašneje situacije.
11. junija jo se Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny zmakało we Łazu.
[...] šule žedno »žognowanje« měła; take myslenje pak jo wopacne, pśeto to wužognowanje stanu se tak derje we serbskej ako tež we nimskej rěcy a su te pśisłucharje wót wobeju »swěte žognowanje« měli. – Wótgrono na tu listnicu.
"Nježli až jo se how brunica wudobywa, su how jano bury žywe byli."
Wón buźo togodla pśecej srjejź jaja abo srjejź dalšnych motiwow a symbolow namólowany.
Mały rěd Serbskego instituta
Něnto teke Hopel rozgniwany woła: "Hej, ty tšašydło!"
Na to móžomy my wukniki jano hejnak ten nan wótegroniś: »Kněžo, ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!«
Někotare kazni jo pśiwóstśił, druge wótwóstśił a zasej druge tak relatiwěrował, až su se wóni w prakśesćijaństwje wótpórali.
Wóna buźo ze šykownyma rukoma małučke kwětaškowe aplikacije na jajka napóraś.
Na Chośebuskem gymnaziju ga jo se w drugej połojcy 19. stolěśa serbska rěc wucyła.
Tyźeń jo źinsa w pśisamem wšych kulturach na swěśe casowa jadnotka, kótaraž wobstoj ze sedym dnjow.
Wobuzny dla togo wutergnu to zele z kórjenjami a glědaj!
Toś te knigły maju za Karstena Nyču wósebny wóznam: Nic jano, až jogo nan Horst Nyču jo był teke ptaškowědnik.
K dopomnjeśu: Něnto jo to jano połojca źěłowego města; něntejšna zagronita Kerstin Kosakowa jo drje połnje pśistajona, ale połojcu jeje źěłowego casa wucynijo funkcija zagroniteje za rownostajenje muskich a žeńskich.
Měšaj muku z pjaceńskim pulbjerjom, daj tu měšańcu do žydkeje mase a wuźěłaj śěsto.
Wjele, wjele smy zgubili až do pśitomnosći! Teke lětosa jo Rěcny centrum WITAJ z połnym wuspěchom pśewjadł certifikaciju dolnoserbskeje rěcy.
"Tek nany a mamy, ako serbski hyšći njewuměju abo jano małko, by mógli tu rěc how dalej wuknuś", jo wjednica groniła.
Wětš mócnje pśez nos zadychajo a wudychajo z krotkimi starkami na chrapku, kenž pśi tom wjasele w powětšu rejujo.
Su nejpjerwjej reparěrowali kšywo a glědali, až cerkwja buźo sucha.
Kuždy źeń cakaju zarědowarje na powěsć krajnego kněžaŕstwa.
Tak cu spominaś na mólarja a ilustratora Fryca Latka.
A to jo jadno jogo pótajmstwow za strowe žywjenje.
Ow, ta pak jo tłusta!
Scynijomy jen na mólowańske blido.
Wón ga teke źinsa hyšći billard grajo, lěcrownož jano w prědnej wokrejsnej klasy – jogo wukniki su jogo dawno pśedogónili.
Pónjeźele su tradiciji wótpowědnje w Radowizy dalej camprowali.
Až jo kupka pilna a bejnje wjele za to serbske naźěłajo, jo se pokazało gano na jeje głownej zgromaźinje, na kótarejž su se wobźělili teke I.
Historikaŕ Petš Milan Jahn, kótaregož mama jo z rodom z Rownego, jo kamjenje registrěrował, južo wót 1982. Fotograf Jürgen Maćij z Budyšyna jo je wót 1985 [...]
Mimo tych wušej 50 kulkowych sortow su to wósebnje tomaty we 40 wšakich sortach, barwach a wjelikosćach.
Trjebamy: 150 g rajsa, 800 g putoweje gruźi, 2 jabłuce, citronowu mězgu, 1 peperoni, 1–2 kobołkowej špjeńca, 2 łžycy wóleja, sol, 1 łžycku curryja, 250 ml zeleninoweje juški, 200 g kremojtego kokosowego mloka (w tejzkach na pśedank), 1 łžycu kokosowych chipsow, 1 łžycu mondamina, cyblišk
Mjazy zachopjeńkarjami stej ned dwě nowej sobuźěłaśerja Domowniskego muzeja Dešno.
Jej jo maś wšednje włose z mlokom a noze z piwom myła.
To su Helmut Hupac, Dieter Schütt a Cyril Pjech.
Wopomnišćo za gólnikarja Fryca Nowuša
Hochoza/DrachHausen
STANISŁAW MARCINIAK: Łužyska konspiracija w lětach drugeje swětoweje wójny - wumyslenja a pšawda
Pśeto jeje dwě źowce Martina a Sabrina stej we pśeśěgu sobu šłej.
Pětš zabarcyjo: »Hm.«
Gerhard Šylka, kenž jo 91lětny zamrěł, jo był jaden z nich.
Tigrajarje se bóje, až buźo žywjenje w jich regionje njeznjasliwe.
"Snaź jo to ta pomsć za kopicu wuspěchow Dešna", jo žortował.
Ta jo z jeje wjelimi bublinkami a kabelami wjelgin komplicěrowana.
Pupka co teke raz byś wufajnowana.
Dnja 1. oktobera jo se w kjarcmje "Stare błośańske dwórnišćo" kupka "Naša gromada" zmakała.
Wót lěta 1933 jo how stojał drjewjany móst a jo wětšoju a wjedroju trocował.
Morling z Depska něźi zachopjeńk měrca 1946 sam pla Neda w Budyšynje był.
Źo ga su wejsanarje swěśili, gaž njamaśo žednogo zala?
Pobratš jo źiśi pśepšosył na bajkowy balet „Pumpot“, a ten jo jim wó swójich dyrdomdejstwach wulicował.
175. zapust w Zaspach – ten źeń teke zapust w Drjejcach, Cazowje a na Majberku
Na pśikłaźe Hartmuta Zwahra njejo se jano dalšny zwenkastojecy historikaŕ ako sobuawtor zapśěgnuł.
Źaseś lět dłujko jo był rozgłos Barliń-Bramborska jej pówołańska domownja, ako licha sobuźěłaśeŕka.
NC: Comy Wam nejpjerwjej wutšobnje gratulěrowaś k nowej wažnej europskej mjazynarodnej funkciji.
Kužde góle swójogo suseda resp.
Na njen pak jo změstymi wjelgin małko źiśi pśišło, a teke jo se južo raz stało, až su jen musali wótkazaś.
To pokazujo južo fakt, až jo słowo licenje w tom zmysle póměrnje nowe – stare słowo jo rachnowaś, pótakem jo ta ceła wěc z nimskeje rěcy pśišła a južo pśez to pódglědna.
Co sćo mógli zwěsćiś? Jo pó Wašom měnjenju pśejźenje do cysto digitalnego a wuwóstajanja knigłowego wobłuka w LND móžne abo luźe rad cytaju produkty w śišćanej wersiji? Njejsćo prědny, kótaryž mě to tšochu źiwne pšašanje stajijo.
A tak dalej…
A dla togo se how za špisaŕstwo rozsuźiju.
Mója źowka Vanessa, ako chójźi do 7. lětnika teje serbskeje šule, jo cłonk rejowańskeje kupki.” To jo nam groniła Kati Magdeburgowa z města stwórtk tyźeń pó połteragóźinskem koncerśe w awli Dolnoserbskego gymnaziuma.
Pokazane worduju mjaz drugim drastwine źěle w módrośišću a jich póchad.
Za Gołbinskich ga jo jasne, až jich pšawy swěźeń jo kjarmuša.
Srjodu, 13. nowembra, buźo wót zeger 14:00 serbska pójsynoga w muzeju.
Něnto muse hyšći dotwariś domcyk z lodu a za zastojnstwo togo nowego sedlišća.
Mógu ga z tym teke ned wudobyś drogotnu śopłotu, ako tam dłymoko w zemi štycy.
Pod wjednistwom dr.
Tak to pśiźo, až źiśi wokoliny lětosa kradu wósebne jatšy maju.
Gaž do Cužki pśijěźoš, njamóžoš zapasć wjeliku licbu njewobsajźonych imobilijow nakupowańskego centruma Cužka.
Togodla su se na krala měrili. »Pšec z kralom«, su měnili. »Jogo syn, ten głupy gnilej, buźo nam skerjej za gubu, ten drje se z tym serbskim njeplekom njezaběra.
A Marcel Braumann, pśedsedaŕ wórjejcańskeje Domowinskeje župy Handrij Zejler, jo pódšmarnuł, až to pytanje za swójskimi kórjenjami wjele luźi zwěžo a až wóno se wopokažo ako potencial do pśichoda: "Chtož serbski wěcej njepowěda, wjaseli se tomu, až jogo źiśiźiśi źinsa zasej serbski wuměju a rěc w źiśowni na grajucy part nawuknu.
Su pak wobgranicowali licbu wobźělnikow na 15. Pódla su byli wuknice a wukniki we starstwje wót šesć do styrnasćo lět.
Wšykno musyš cyniś derje a kradu mudrje pśemysliś, wacej z twójich planow nic njewordujo“, měni Reinhard Šołtka.
To se wě, až jo taka powěsć Rogojskich wjelgin trjefiło.
Dokulaž ty sy sam swěty; pśeto wšykne tatanje budu pśiś a módliś se pśed tobu, dokulaž twóje pšawe sudy su se zjawili.
Na drugi źeń jědu maś, nan a Nina do města.
A how, na dwórje Ministaŕstwa za nutśikowne nastupnosći, su wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma směli se pśedstajiś!
A wóni budu teke groniś, to ja wěm, až se wěcej pišo wó wejsanarjach, wó wejsańskem žywjenju«, tak jo był Hochozaŕ měnjecy.
Pomogajśo fararjeju! Chto póznajo tu žeńsku? Złykomorojski faraŕ Manfred Schwarz, z rodom z Bórkow, jo namakał jadnu staru fotografiju z wobsejźeństwa swójeju starjejšeju.
Rědki naglěd: jatšowne jaja a gódowne kule pódla sebje! Ale to pópšawne wósebne pśi tom: Tež te kule su z tradicionelneju serbskeju wóskowańskeju techniku wugótowane! Gabriele Seewaldowa z Lubnjowa take něco pśewšo rada cyni.
Jo było wjacor, póněcom jo se zaśamniło.
Južo ako góletko jo stawnje mólowała, a pózdźej, ako jo do zakładneje šule chójźiła, jo kuždy źeń swójej mamje wobraz domoj sobu pśinjasła.
Ja se cuju kaž glucny wuběgaŕ.
Notar Kopylc se dopomnjejo, až ma hyšći tłuste knigły wót starego kšetarja Kopylca.
K tomu lyriskemu wjacoroju w Lipsku ma se hyšći pśispomnjeś, až Dom knigłow jo jen zarědował gromaźe ze Sakskeju akademiju wuměłstwow (ku kótarejež cłonkam teke Marcel Beyer, [...]
Woglědali su tam do cerkwje a do muzeja, źož su mjazy drugim sami butrowali.
Hyšći mamy we spomnjeśu našo prědne padlowanje pó tej nowej, pśepołožonej Sprjewi.
Jo teke cysto serbska kaž wše jsy how na połnoc Chóśebuza.
Woni su prědne znamje wobšyrnjejšych změnow, kótarež deje se w pśiducych mjasecach do statka stajiś.
Dla słodu jo se dodawało do piwa wšake pśicynki.
Kwiśonki su cerwjenowioletne.
To jo pśikład za to, až wšykne prozne twarjenja zasej wužywamy, stej Stefan Marak, wjednik wobory, a jogo zastupnica Katja Hoffmannowa, k tomu mjazy drugim groniłej.
Až te plumpy su pśestali plumpaś, ma tek hyšći drugu zawinu.
Wóni njejsu se wobźělili k prědnemu razoju, južo někotare lěta wuknu našu rěc.
To wšo płaśi něźi 5,4 mio.
We tom casu jo wisał wence na sćěnje toś ten transparent.
Koncern LEAG jo stajił póžedanje, aby jim wěcej casa pśiwdali, ale wuše zastojnstwowe sudnistwo njejo do togo zwóliło.
Ta pótrjebnosć, až amtske a zastojnske kosty deje byś niske, wobstoj pak dalej.
Kak jo wóna wjelikej wócy stajała, ako som jej groniła, až baran jo serbske słowo!
Mimo drugego jo mě wulicowała, kak jo wóna pśed 50 lětami pśišła do Pragi, do togo Serbskego seminara pśi Karlowem mosće.
Wot 1940 do 1947 jo był w Rusojskej. »Njejo to było popajźeństwo«, wulicujo. »Cesto su mě gronili: Źi domoj!«
Tam buźo wót zeger 15:00 do 17:00 program z „Pśězu“ ze Złego Komorowa.
Woglědali su se tam stare město z grodom na Wawelu a Marijnu katedralu.
Na něgajšnych gumnyškowych parcelach w Radušu dajo twaŕski ruš: Nastanjo zagroda za wobswětowe kubłanje, pśedewšym za źiśi.
Lažko to pak wšo wěsće njebuźo.
Z knigłow cytaju Jurij Koch, Christa Brandtowa a Jutta Kaiserowa.
Wiźiśo, co som cyniła?
Gaž pak jo słyńco rědnje swěśiło a bělaŕ jen dosć z wódu wobmacał, jo swěśił ceło běłučki a jo był nejbělšy płat daloko a šyroko.
Te powěsći jo dał na woklapnicy Jörg Frido , we gmejnje zagronity za turnaŕnju.
K tomu pśiźo, až jo how kapacita wětša.
„Žylow, ty sy rědna wjas serbojska“, zni w znatem spiwje pó słowach Wernera Měškanka.
Ako wjednik rěcneje kupki jo dostał dowěru tych pśibytnych Maśicowych cłonkow Juro Frahnow z Picnja, a kupku za stawizny a ludowědu nawjedujo teke we pśichoźe Beno Pětška z Borkow.
W Mužakowje budu tu gójecu wódu głownje wužywaś w nowem hotelu „Fürst Pückler“, kótaryž su łoni w nowembrje wótwórili.
Tam we wjelikich kótłach słonu wódu zawarjuju.
Ako prědna wjasełosć běšo zajšła, zachopi se pómysliś, źo jo a co z nim dalej buźo; glědašo wokoło se, ale tudy njeběšo nic nježli gusćina a njepłodne drjewa. 
Lěcrownož jo se myslił, až jo był jano slěpjony wót błyšća, jo swójomu starkemu wó źowću wulicował.
To jo gronił Matthias Gutšmidt, ako to pśedawanje kórtow a płaśonki zastoj.
Gaž dajo źiśi a tak dalej".
Oblomow jo jadna ze stacijow serbski zwoblekanych a spiwajucych wuknikow a wuknicow.
Jaden entuziast jo samo pśijěł z Pólskeje, źož bydli blisko běłorusojskeje granice.
Zamóžo pak jano minutku spiwaś, pón jo z głosom na kóńcu.
Hustetojc (za nju jo to Martina Poraccyna cytała) jo powědała głownje wó basnjach sławneje Borkojskeje žeńskeje a wó tom, co jo kśěła nam z nimi groniś.
Wuspěch jo był, až 130–150 zajmowanych wuknikow jo pśišło ze starjejšymi abo starymi starjejšymi.
Kwiśo w lěśe, wót junija až do septembra.
„Ga źašo ten wuž k tej žeńskej: Wej njebuźotej nikula teje smjerśi wumrěś: Ale Bog wě, až, kótary źeń Wej wót njogo jěstej, ga buźotej Waju wócy wótwórjonej, a Wej buźotej byś kaž Bog, a wěźeś, co dobre a złe jo.” (1. knigły Mojzasa 3, 4-5)
Sabrina Kušy ma serbske kórjenje a cujo se z tradicijami zwězana.
Źěnsa se wjele rozsuźijo — teke za Dolnu Łužycu.
Sy se južo raz něźi pilnowała wó myto? Ně, hyšći njejsom.
Dekoratiwne su teke wšakorake mustry ako dypki abo smužki.
Njejo to za Was něco wósebnego, něnto we serbskej bibliotece źěłaś? Jo, to se wě, dokulaž to jo serbski miljej a mě jo wabiło, se wobšyrnje ze serbskimi knigłami zaběraś.
Teke Jirko jo był mjazy nimi, jo źe pytał juž dawno žeńsku.
Něnto muse wjele telefoněrowaś a na pśikład lětosa njejo měł ten nejtuńšy póbitowaŕ dosć busow.
Ta nejmjeńša gmejna w bórkojskem amśe ma swóje kórjenje w lěśe 1469. Tencas jo pšuski kurwjerch Fryco II., „ten zelezny“ (abo zelezny zub) swójomu knechtoju Hans Czinke darił źěl wjaski „Ghor“.
Młody gałuzy su gusto kósmate, pózdźej gołe bywaju.
To jo rědnjejše žywjenje.
Pśistupne daty su na webboku "Open BTU" wózjawjone.
Wobźělniki budu woglědaś do muzeumoweje jsy Glasdorf, źož budu se wopóznaś ze źěłom głažkarjow.
Cu hyšći raz slědk pśiś na Lipsčański cas.
We zalu Schmidtojc kjarcmy zmakachmy wjeliku swěźeńsku zgromaźinu.
Wilfried Halbaš źaržy pśednoski, pśigótujo prezentacije za gatojsku woklapnicu, za zmakanja z Pójsynogu (gromaźe z Manfredom Hobližom).
To stare grono płaśi we łužyskich stronach južo wjele lět.
Zmakali su se w awstriskej jsy Dorfgastein.
Tam ga Budekojc su z mobilneju pśedawaŕnju kuždy tyźeń na marku.
Stakim som nejpjerwjej zasej za pórěd starała a som se pón wjaseliła, až som jatšy raz wopšawdu tak pšawje póžywaś mógała", wulicujo Rubynaŕka, ako wót 16 lět swójsku šlodaŕnju wjeźo.
Ale ja som teke pśijaśel cerkwjow, takich chromow, źož su swěśili južo naše prědowniki namšu.
Kužda wjas ma luźe, ako se wósebnje angažěruju.
Bamž Gregor XIII. jo pótom w lěśe 1582 reformu juliańskego kalendarja pśikazał, wašnja licenja lět pó naroźenju Kristusa pak se pśi tom změniła njejo.
Kněz Rizo běšo wucabnik w Strjažowje, wót gód 1892 w Žylowje.
Glědajśo, wy žeńske: Wón se njamóžo zewšym mysliś, až jadna žeńska njamógła lubosć měś, lubosć dawaś.
"To jo mimo, něnto musymej jano dwě minuśe gnaś", jo groniła Henni, Horstowa žeńska.
Cakamy na tebje, Kněžo, na droze twójogo pšawa.
Na kóńcu jo měł błudnik dar za sroku – rjeśazk.
Měrćin Krawc jo dopomnjeł na statkowanje serbskeje narodneje zgromaźiny pśed 30 lětami.
Mjazy nimi jo był w jogo casu „Dolnoserbski casnik”, a wěsće jo za tym glědał, až ten „Dolnoserbski casnik” se luźam teke spódoba.
Toś mam něco za Was.
Wažne jo teke, až wšykne bomy maju swóju marku, howacej deje nowu dostaś.
W pódzajtšu kraja namakaju se góry Pamira.
Pśipoznaśe słuša jomu teke za to, až njejo zabył swóju serbsku rěc.
Sćažka dej nastaś na lěwem boku Głowneje a Smogorjojskeje drogi.
Radna mań pśiglědowarjow jo se pśinamakała a jo spiwarjam a grajarjam mócny a wutšobny pśiklask dała.
"Wjaselimy se, až naša pšosba jo se pśiwzeła.
Claudia Mertsch prědny raz w pśedsedaŕstwje
»A źo by mógał jogo nadejś, gaž jogo how pytam?«
Ma gluku, jadna njejo hyšći wobsajźona.
Źowća změju swójo wuběźowanje a budu "gjarnc biś".
Wónej stej dwě rozdźělnej rěcy, kótarejž pak stej blisko pśiswójźbnej.
Z tym projektom jo kupka wustupowała mjasecnje w Lipsku a jo zagóriła teke južo publikum w Slěpem, Budyšynje, w Pólskej a Rumuńskej. „Zaprědka som pśewóźował to rejowanje z akordeonom.
Pśedsedaŕstwo župy Dolna Łužyca to wšykno wita ako wužytne a notne.
Pśi tom pomagaju Serbski kulturny centrum, Domowinske kupki a serbske towaristwa“, smy wót njogo zgónili.
Smy měli slězy w gumnje pór zagonkow a na jadnom jo se pśecej wuseł lan, pla nas w rědach, druge su jen casy rozchytali ako žyto abo wows.
Spomnjeśa su jomu pśišli, ak te gólcy pśi tom grajkanju wuglědał jo.
Wójuj tu dobru wójnu wěry, zapśim nimjerne žywjenje, ku kótaremuž sy pówołany.
Jo gdyby wón pjerwjej něco nawuknuł!
Pśi njewjedrach jo za tym glědał, lěc njejo niźi błysk derił, pśeto ze słomu abo sćinu kšyte drjewjane domy su se wjelgin malsnje palili.
Ta łužyska wósebnosć – serbska rěc a kultura – chowa we se wjele šansow za ceły region.
Wšyken rěd pód kšywom jo se spalił, na kóńcu jo se hyšći flaša z płunom rozbuchnuła.
Serbski powědaś a pisaś, to mě zwjaselijo, ale casy teke wobtužyjo.
We wšakich wokrejsach su se klase a ligi etablěrowali a južo w grajnej dobje 1961/62 jo se z jich nejmócnjejšych mustwow wutwóriła wobwodna liga, kótarejež dobyśaŕ jo se směł gjarźe pomjeniś wobwodny mejstaŕ.
Gaž se raz pali, mógu temperatury wusoke byś, samo 800 gradow!
Pó góźince su spušćili městno njestatka.
Co se z togo slěźenja wuznajo? Nic rolnikarje z Anatolskeje pśed 9. 000 lět, ale pastyrje zbóža ze stepow pśed 4. 500 lětami su indoeuropsku rěc pó Europje a Aziji roznjasli.
Jogo starka a starki stej wuměłej serbski, jogo nan jano małko, a wón jano žedne słowa rozmějo.
Mjaztym jo se pla góspodarja piwo kupił a teke paleńc.
Prědne góle wopisujo swójo foto.
Za jogo suźenim jo něnto gódne wjedro za take projekty: "Pśi financěrowanju filmow jo se wjele pśeměniło, telewizijne sćelaki kśě take filmy měś".
Na drugi part móžośo se tek dalšne bliske cele za drogowanje wuzwóliś.
Jagody se k mězdze, winu, želejoju, marmelaźe a kompotoju pśeźěłuju.
Knut pak: »Ja spijkaś cu!«
Zmóžnijo jim dłymoko pśežywiś słowa ewangeliuma wó naroźenju Kristusa, słuchaś na serbske chory a sami sobu spiwaś te gódowne spiwanja a kjarliže.
W decembrje su se zmakali zastupniki pśedsedaŕstwa towaristwa PONASCHEMU z knězom Bartom, kenž jo znaty pśez wuźěłanje WITAJ-projekta Serbskego šulskego towaristwa w Dolnej a Górnej Łužycy.
Wuconych luźi jo dało, kótarež su źaseś a wěcej rěcow wuměli, ale tu rěc njejsu znali.
Zapiš wšykne słowa z lisćiny na pšawe městno!
Teke gribow tam dosć jo było.
Młogi raz, gaž njejsu wšykne źiśi we tej šuli dosć ruma měli, smy „pśeśěgnuli“ do zala bliskeje Zenkelojc kjarcmy.
Naźejam se, až dostanjomy za słyńce, kótarež stoje wu nas na 49 hektarach, dobre pjenjeze tak ako w drugich lětach.
Na wěstych pólach jo pśetrjefiła samo druge, górnoserbske casniki.
Wšojadno lěc jo to była nowa wejsna droga, kótaruž smy kśěli měś abo nowe wobswětlenje — pśecej su nam gronili, až se to pśi nas wěcej njewupłaśijo, až pśiźomy tak a tak raz pšec.“
Šefer jo to zwónoźeł z rozglědniwosću a źěkowne burja su jomu dali lubosne pśimě »młody nank«.
Towarišnostne změny su wjadli k změnam w demografiji a wótterganju twarjenjow a z tym k wótpóranju źěla togo kulturnego derbstwa.
28. centralne wuběźowanje w serbskej rěcy jo se derje raźiło - to stej teke groniłej B.
Jo to prezidium ze 6 cłonkami, kenž nawjedujo pśedsedaŕ David Statnik a do kótaregož słuša z Dolneje Łužyce Wylem Janhöfer, zastupny pśedsedaŕ Domowiny a župan dolnołužyskeje župy.
Musyśo se pak nadalej prědk glědaś.
Nejpjerwjej na Škódow, ten pak som napšawo lažecy wóstajił a se pó tej lěwej gólnej a pólnej drožce ned do Depska šwyrnuł, tak až som srjejź jsy pśi cerkwi wen pśišeł.
Fredegarowa chronika pišo wó Derwanje - wójwoźe rodu Surbjow a kněžarju połobskich Słowjanow.
Jan: „Co to djasa! Co něto?“
Wóna ga jo jogo ze swójogo źěła ako chórobna sotša w chórowni znała.
„Och, žałosćašo dalej, gaby ja něto pla nich pśebywaś mógł, abo wóni pla mnjo, kak zwólny a lubosćiwy a pśijazny kśěł ja něto byś pśeśiwo 37 nim!
Gósći mógu se to woglědaś, kafej piś a tykańc jěsć.
To buźo zgromadne źěło ze Serbskim institutom w Chóśebuzu.
Ako pak se slědny šery kusk minuł běšo, póglědnu wón k njebju a źašo sam pśi se: „Nět dajśo Bogu źěk we myslach, słowach, z ruku, kenž cyni źiwy tud!“ — a pótom źěšo do kapitanoweje kajity.
Wóna jo zachadnu tyźeń wałtoru pśišła woglědat a se zmakat ze serbskimi zastupnikami.
Njeglědajucy na ten brach, až jo śěžko cełemu ludoju se na jadnom měsće na pór štundow zgromaźiś, su te prědne pěśo zastupniki weto šyrokosć serbskego luda derje reprezentěrowali – jo Mak suźił.
Weto ale njebuźo nejskerjej pšawje, jeje źěło pśi nas šematiski pśewześ.
Lutki maju kradu wšakorake charaktery a pócynki.
Młoźina teje jsy jo lětosa zasej pokazała swóju kreatiwnu žyłku, což nastupa žnjowny swěźeń.
Kury bywaju njeměrne, wóni zacuwaju, až teke deje z kokotom wuźěraś na zeger, lěcrownož njewěźe, cogodla.
Chtož wobkněžy dwě rěcy, jo bogatšy, ten teke dalšnu rěc lažčej nawuknjo.
Wosebnje zajmawy za młodostnych jo teke był wulět do Dešańskeje domowniskeje śpy.
Tak ako tśi źiśi z Knorawy – nejstarša sotša Magdalena chójźi južo do Dolnoserbskego gymnaziuma, jeje bratš Benedikt-Rafael a sotša Bernadette matej serbsku wucbu w zakładnej šuli.
Chtož bydli w hotelu „Esplanade“, ten ma wšykne swóje terapije pód jadnym kšywom. „Health Spa Balnea“ se tomu terapeutiskemu centrumoju groni.
Doněnta njejo Nimska kśěła tu konwenciju ratificěrowaś, měnjecy, až w Nimskej indigene ludy njedajo.
To teke płaśi na pśikład za "Słowo k dnju" za kśesćijanow.
A gaž njeby rowno starki Hanzo k tomu pśišeł, by Miško swójo žywjenje zawěsće w tunje za wótpadanki wudychał.
Chylku jo nan pla swójogo towariša wóstał, na kuždy pad jo to było wjele lěpjej ako w tom lěgwje wójnskich popajźonych pód gołym njebjom.
Nina trjeba nowe crjeje Słyńco rědnje grějo.
Božko za tym nichten njepšaša.
To su pyšne wobraze ako su wzete z reality abo su fikcionalne.
Wót drugich wěcow z dorosćonych lět powěda Erwin Hanuš spšawnje, na pśikład wót swójeje aktiwity za Statnu wěstosć w DDR.
Wušej togo jo wón teke pśedsedaŕ Parlamentariskeje komisije Załožby za serbski lud.
Teke to w mójich „Wósłonkach“ wopisujom.
Ale ta njejo pśišła!
Nastaś dej na pśikład rěcny wjednik slěpjańskeje rěcy.
Něnto móžo Witko změrowany domoj hyś.
Wón je nješlachtujo.
Na to, až sebje pominaju lěpše struktury w Błotach teke wjele pjenjez, jo pokazał krajny raźc Dieter Friese.
Za jeje źěl Jazowa/Jasua jo to wumóženje pśepózdźe pśišło, ale pśeśiwo dalšnemu bagrowanjeju jo se zwignuł mócny protest, kótaryž stej pód prěłej katolska a ewangelska cerkwja.
Wostał jo na talarju hyšći jaden kus.
K prědnemu źěłaś w pedagogiskem pówołanju.
K našej gluce mamy internet, tak jo móžno, teke w casach korona-krize knigły skazaś a lazowaś.
Kněžaŕstwo Nimskeje wó tom akle w casu pó wuzwólenju do Zwězkowego sejma 2021, stakim w pśiducej legislaturnej perioźe, rozsuźijo.
Luźe su napominane, daś jadnore nagraśe ako dataju do zběrki.
Napśisko som sejźeł – to njebuźotej wěriś – pla nykusa w kuchni.
Wucabnikojska a šulska konferenca měnitej: jo.
Mała kupa dej nastaś w jazorje . „Na planje buźo se to a druge hyšći změniś.
sobotu, 14. nowembra /młošnego
Młogi raz jo był teke nješykowny a głupikojty.
Wósebnje znate su how georgiske teje.
Wjele wěcow, ako som pjerwjej lubo měła, póstajaju něnto mój wšedny źeń.
Jano te gaty jim bóžko daś njamóžo a njesmějo, dokulaž te dej kraloju daś slědk.
A te su měli k wulicowanjeju!
Gódownicu wjacor smy jěli pó kólasu namšu do Depska.
Južo zasej jo serbski casnik musał se pódwóliś nowym mócnarjam a nimskej wušynje, wót kótarejež pśichylnosći jo był mimo wopśestaśa wótwisny.
Stupnicu su wótwórili w awgusće 2012. 
Zagronita Serbskego ludowego ansambla za Dolnu Łužycu Jana Krygarjowa njejo nic wěźeła wót togo lista na Domowinu.
Kósmicki wuglědaju kaž kóžuch.
Potom ma se bejnje pśewobrośiś.
Starosta: Pśikłady we słowniku su měso słownika, a procujomy se, aby wužywaŕ mógał je bźez wjelikego pśemyslowanja ned do swójogo teksta zatwariś.
Wótněnta źěła Dolnoserbski gymnazium jano późělnje, dokulaž jo jadna ceptaŕka była pozitiwnje testowana na koronu.
Krabat pak jo wěźeł radu: »Njebuźomy wěcej z głodom tšadaś.«
Ten samy běšo nan togo z Pódstupima pśiźecego rozgłosowego gósća.
Wjeliki wuspěch jo było 24. Budyšyńske źiwadłowe lěśe.
Wóna derje rozmějo serbsku rěc, ale cytaś njejo jej tak lažko.
Glědajucy na aktualne wobgranicowanja pśez pandemiju, wupołnjujo ten projekt ju a jeje familiju w lichem casu.
Rezultat togo jo był wiźeś na Slěpjańskem swěźenju na festiwalu serbskeje kultury 1989 w Budyšynje.
Jezus bjatujo: Ja njepšosym, aby ty jich ze swěta wezeł, ale aby jich hobzwarnował pśed złym.
Smy wobtužone, weto pak gótujomy sobu
Śišć wót stata a socialny śišć stej byłej twardej w casu DDR, jo Norbergowa groniła.
Njejsom dotychměst nic wó tom wěźeł, až w Nimskej jo žywy ten słowjański narod! Som južo tegdy kśěł serbskej rěcy nawuknuś, som pak mógał jano te druge pódwjacornosłowjańske rěcy wuknuś, to groni češćinu, słowakšćinu a pólšćinu.
Schadowanka se zachopijo zeger 19.00. (Zastup jo južo wót zeger 18.00.)
Wona źe běšo zjawnje groniła, až nowiny łdžu.
Rozmjej: tam jo cełe lěwy Horst Račat wótmólowany.
Wusćełanje dajo se woglědaś w interneśe pla rbb.
Nic jano jaden jo ten źeń powědał na zmakanju Domowinarjow, ale tych rozgronow jo było wjele w mjeńšych kupkach a tematika šyroka, wjelebocna.
W Rubynje/Ruben budu wót zeger 14.00 pśi starej šuli kokota zabijaś.
Jogo nejwětše wugbanje, za kótarež jo se jomu dostało wjele chwalby, jo wumóženje campingowanišća pśed plajtu.
Až Žylow jadna dobra kralowěrna wjas jo, to derje jo juž dawno a daloko znate, ale až ta žylojska gmejna tak rědnje a tak zjawnje swóju pšusku lubosć wopokazała jo, to jo młogu wutšobu zwjaseliło.
Ten dostojny, sławny Nimc Bismarck ale buźo narski glědaś, co se tam pód swójim tormom wšykno mjerwi a stanjo.
Wognjowa wobora jo až do nocy dweju wogeń gasyła.
Na mójo pšašanje, kak wóna źinsa to wósadne serbske žywjenje pósuźujo, měni, až naša faraŕka se derje angažěrujo za to serbske.
Hyšći źinsa wobźiwujom, z kakeju šykownosću, z kakim wjaselim a žortom jo zamógł nam dosć njewoblubowanu pšostu łatyńsku rěc pósrědniś.
Co trjebamy za ten swět?
To jo łoni w decemberu wobzamknuł sakski parlament.
To jo, se wě, chwalobnje a rědnje.
Až njejo z nich eksistenca serbskeje rěcy zewšym wuwiźeś, jo pitśku źiwnje.
W lěśe 1945 su šli 294 ze Žylojskich a 43 źiśi wuběgańcow do šule.
„Źiśam kupki ‚Wacki’ w Domje za źiśi a wuknjenje jo se kśěło wustupiś na wjelikem jawišću. [Wuraz ‚se něco kśěś‘: gaž coš rad něco cyniś abo měś.
Jeje śeśenica, kótaraž njebydli we samskem domje ako jeje źiśi, wjaseli se teke, dokulaž móžo se něnto něco pjenjez pśi štapanju gromaka pśizasłužyś.
Se nic njemyslecy póram se dalej a wiźim kusk za móstom mani luźi stojecych a wokoło ganjajucych.
Program kubłanja a pódpěranje dwójorěcnosći stej wopadałej.
Sobotu, 21. septembra, buźo w Ćisku dwórowy swěźeń.
Su pak piwa, kenž se pśedajo z žywymi droždźejami.
Aby w cerkwi wiźeli, až jatšy su, jo wósadna pedagogowka Ann-Claire Meinholdowa jo hołtarjowe wóskowe swěcki z indiwiduelnymi motiwami wupyšniła.
Wóne wuslědki jo wón južo 2014 w swójej disertaciji wobźěłał.
Ja pak se myslim, až južo pomoga, gaž njejsy w nuzy sam a samotny, gaž zacuwaš, až co śi něchten pomogaś wósebnje w dušynej nuzy, ale teke w praktiskich pšašanjach.
Su Krabatoju pśikazali, až dej se ned zasej z kralom pódaś do turkojskego lěgwa.
We wokrejsu Damna-Błota jo wjele gmejnow, kótarež su nowe w serbskem sedleńskem rumje.
Nejskerjej jo Moller serbsku rěc wuknuł wót nejmłodšych lět pśez wobchadanje z wejsanarjami.
Pinguin se pśewšo wjaseli.
A te, ako su se tam wobźěliś kśěli, su se wě kradu wobtužone.
Teke na wustajeńcy BUGA, kótaraž buźo lětosa wót apryla do oktobra w Chóśebuzu, comy byś prezentne.
Serbski promšt Jan Malink, faraŕ Rummel z Hodźija a faraŕ Reichelt z Blunja su namšu źaržali, faraŕka Malinkowa ze Slěpego jo prjatkowała wó lubosći.
Eksperimenty z wó du a lodom Lod na wóźe Zawěsće su źiśi južo lod na kališću abo gaśe wobźiwali.
Take stare, rědne domy stoje w Gornej Łužycy.
Mam jano góźinku casa.
Dajo jadno nanejžnowše.
Naše maty su byli wjelgin śěžke, do kusow a žałosne k naglědanju".
Šerizń wisy na bomach a płotach.
“W slědnych lětach jo se how wu nas wjele pśeměniło”, wustajijo.
pśi wjelikem dobyśu nad Hungorjami w lěśe 955 ze swětym kopim pśed swójim wójskom doprědka śěgnuł.
Jury, to su byli tśi žeńske: grajaŕka a režiserka Monika Wojtyllowa, góspodaŕka Weltspiegela Kerstin Adamowa a filmaŕka Angela Schusterojc.
A tomu njejo razka zadorało, až prědne tśi dny jo hotel wšuźi zymny był.
A to comej ned zachopiś.
W lěśu 1995 jo młoźina w Brjazynje pó dłujckej pśestawce prědny raz zasej kokota łapała.
Daniž cakaś daniž łakaś trjeba wěcej njej’ našej kócce dlej.
Srjejźowěkowa reja, pśedstajona wót Nimsko-serbskego ansambla z Chóśebuza.
Kwiśo w nalěśe.
A tej buźotej zestajonej wót grajaŕkow a grajarjow z Dolneje a Górneje Łužyce, pśecej z połojcu.
Zachopjeńk septembra jo w cełej Nimskej był "Źeń wótwórjonego pomnika".
Gmejnska rada buźo pśiducu wałtoru tudy wobradowaś dla gmejnskego etata za lěto 2019. Za tym, ako głowny wuběrk bórkojskego amta jo wobzamknuł, až njoco płaśiś swóju doněntejšnu źělbu za dešański muzej (Casnik jo pisał), buźo gmejnska rada dejaś rozsuźiś, lěc te kosty pśewzejo.
Połnoc jo była južo mimo, ako jo pśijěł duchtaŕ na Knošyc dwór.
Na głownej zgromaźinje buźo se to pśiwześe do župy pón skóńcnje wobzamknuś.
Wjelgin narske su sebje cłonki woglědali projekt za młoźinsku śpu, kótaryž jo pśedsedaŕ Dieter Worješk sobu pśinjasł.
To jo było někak ku kóńcu junija.
To jo Pedro.
Njeźelski program tak wostanjo a ten srjodu w dolnoserbskej rěcy teke.
Wuskidź/Weißkeisel 755 739 98 %
Kokoški wóstajiś źe by było škóda, jo samo grěch.
Jeje nejmłodšy wupłod, antologija »Ze žywjenja na lanźe – Pratyjarje wulicuju«, jo mě dariła k narodnemu dnju.
Wjednik pśiłuckeje młoźiny Moritz Sieper jo Casnikoju wulicował, kak jo to nastało.
Tak smy pokazali luźam našu kšasnu serbsku kulturu.
Dalšne zmakanje noweje seśi buźo lětosa hyšći do jatš, w měrcu.
Hyšći jo cas raz „jo” groniś.
Šulske lěto jo se jěsno zachopiło, a teke Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu jo ze swójimi rěcnymi kursami tak dypkownje w awgusće startowała.
To źěłowe městno jo wupisane, hyšći do 13. septembra mógu se zajmce procowaś wó to městno.
Něźi w tom casu: Smy zasej raz w kupce tak pó jsy śěgali, se wulicowali a casy tšochu drjažnili a štyrili, toś jo jaden wuprasnuł: »Unser Alter, [...]
Ty teke nic njeskomuźijoš.«
Jo gronił, až by było wjelgin rědnje, gaby choroju dalšne, wósebnje młodše žeńske pśistupili.
Gaž pak póstajijo rěcna strategija, až dej byś rewitalizacija serbskeje rěcy nejwažnjejšy cil, pón snaź dej se relacija mjazy kulturnymi a rěcnymi institucijami do směra rěcnych institucijow změniś.
Cołn jo se něźi zaprěł a wón jo musał se pódnuriś, aby jen zasej wulichował.
Mjaztym pak jo w Groźišću zasej pśisamem 80 luźi žywych.
Kalenderowe łopjeno: Fryco Latk
Pśi njom jo to serbske zněło wjelgin awtentiske.
Samo mój nan jo to hyšći mógał.
Łoni, 12 dnjow pó jeje 70. narodnem dnju, jo se Walter na dwórje napśiski pśewijknuł.
Wokoło 250 lět stary jo "Błośański młyn" blisko Raduša.
pśecej "Reichsbürger", pšawicaŕske cowarje abo nosarje alu-kłobyckow.
»Derje je wumyjom, doma pón malsnje wšo zhamsajom.«
Jomu se groni Krümel.
Tam dejało teke byś kaž pla Lacarusa, togo bratša Marje, až te zawóstajone sebje gronje: Ty, ten Kněz jo tam, pó małej chyli a wón buźo śi teke wołaś!
We landrotstwje měnje, až jeje znaśe zastojnstwowych strukturow a dobre zwězanje z regionom, ako jo nastało pśez jeje nazgónjenje we turizmje, buźo jej wjelgin k wužytku.
Někotare, kaž južo wobspomnjety chor PopKon, su we tom tak dobre a tak derje swój tekst nawuknuli a wuspiwali, až se mysliš, až te spiwarje mógu wjelgin derje serbski.
Kompliment togodla teke lektorce (jo to była Janka Pěčkojc de Lévano)!
Po 10. pak dopomnjejo se nazymski na swóju nykatosć a wobraźijo nam na dlejšy cas njewobstawne, dešćowate a wichorate wjedro.
W górjejce citěrowanem artiklu jo pśispomnjete, až su se žedne "wšy" pśikšadnuli: žurnalisty.
Mam hyšći někotare basleńki, wušywanki, grajki, spiwy a tak dalej z togo casa, te su źinsa hyšći aktuelne.
Naše doma su chopili bóžyckowaś, co buźo ze źěłom doma, my ga śi trjebamy.
A Mojzas pšosašo za lud.
To pak pón jo nawopak było.
Bahamy su kupowy kraj w Atlantiskem oceanje.
Pśi góźbje jo wón póznał tradicionelnu jěsć, z jagłami kał. „To jo mě słoźeło!“
Pón górki deje někotare tyźenje we tom rozsole lažaś, až budu kisałe.
To jo ten dom, kótaryž słuša wótněnta k muzeumoju na Lědach.
Georg Thimme slědujo na promštowku Ulriku Menzelowu.
Pětš spóžerajo sliny.
To jo bejnje daloko pšec wót centruma města.
Pónjeźele, 19. měrca, wótwóriju zeger 19:00 wustajeńcu w chóśebuskej bibliotece na Barlińskej droze 13/14 (do jśpy móžośo južo zeger 18:00).
Gdy to pak buźo, njejo hyšći jasne.
Zal Wjerbańskego hotela „Ku gwězdźe“ jo ga był jano dopoł połny.
Tak su młodostne z Travnika na rěcne paralele pokazali, na pśikład jo serbski „ja som“ pla nich „ja sam“.
Prědna pódwjacorna granica šlazyńskego dialekta jo była linija rěki Bobr, źož wón jo granicował z dialektami Serbow, na pódpołnocy region źinsajšneje Zieloneje Góry, na pódpołdnju Sudety, źož jo granicował z českimi dialektami.
Tu štucku a k tomu hyšći žedne dalšne jo napisał Jurij Koch wó kokośe w Škodowje (Chtož co je a dalšne luštne basni wót njogo cytaś, ten musy sebje kupiś abo wobstaraś nowe kniglicki “Daj mě, Jurko, jadnu štucku”.).
Won by lětosa 80. narodniny měł.
Pśilipniśo dwójobocny lipaty bant na slězny bok do srjejźi kuždego wobraza.
Wóna nawjedujo internat: Bianca Kökényes z města.
„Mója słušnosć jo, pódpěraś a zwězaś luźi, ako serbsku kulturu woplěwaju“
Groni se, až tak ju swěśe jano w Pólskej.
Mě teje bogowki wóznamjenjujo w serbskej rěcy “lubosna” abo “lubosćiwa”.
Ten jo se teke zasłužyła Załožba za serbski lud, kótaraž jo pśewzeła financěrowanje programěrowanja z něźi 35 000 markami.
Wšykne źiśi su byli napněte wulicowała wó serbskich nałogach na jsy.
Woni su docełego wobźěłany pendant serbskich knigłow “Łužyca - naša domownja” z lěta 1996.
Kótare pśedewześa smy realizowali?
Na to mama kradu glěda.
Ten wjacor běšo we kjarcmje teke wjelika gromada źěłaŕnje elektriskeje mócy, pokazowašo se, kak móžo se z elektriskeju mócu wšo swěśiś, wariś, pjac, blatowaś, se ze śopłym zagłowkom grěś atd.
Wjelgin wažne su słowa z engelšćiny.
Koncept a konkretne temy za ten 86. zeleny tyźeń tuchylu hyšći pśigótuju z partnarjami ako z Nimskim zwězkom burjow, Zwězkom nimskeje industrije za zežywjenje a zwězkowym ministaŕstwom za rolnikaŕstwo.
Daś jo: Depšćańskej młoźinje jo se raźiła, swój žnjowny nałog dostojnje wóswěśiś.
Wšake su se derje raźili, pasuju do wejsańskego wobraza, druge bóžko nic tak pšawje.
Pón se rad z pólskimi luźimi rozgranjam.
Nowy faraŕ ma zajm za serbsku rěc
A młogi raz, gaž njejstej góleśi pósłušnej byłej, jo jima teke pó serbsku wumjatowała.
Kněni Hajdarjowa jo nas wjadła pśez rumnosći a jo nam pśi tom wjele wulicowała wó žywjenju serbskich luźi w staršem casu.
Luź by se myslił: How někaka mašina słynicki terga, tak tšašnje wjele.
Pśidatnje kśě měś něco zelenego.
Snaź móžo se wšake hynac a lěpjej rědowaś a zestajiś.
A wjednik muzeja, Eckbert Kwast, jo se wopokazał ako dobry partnaŕ.
Wichaŕ se zwignu a zachopi pśecej tšašnjej wuś. 
Spiwali a tšubili su janšojski chor, janšojske dujarje a gerce z pólskeje Iłowy.
Co se mysliśo – až źiśi wšak take su?
Uganda jo kraj w pódzajtšnej Africe.
Kobjela: Nejpjerwjej som kśěł nawězaś na stare tradicije chorowego gibanja w Dolnej Łužycy a tym dolnoserbskim basnikam mały pomnik stajiś z muziku.
W Lubanicach su spominali na Jakubicu, kenž jo pśed 450 lětami bibliju do dolnoserbskeje rěcy pśestajił.
How mógu woglědarje prědny raz wiźeś knigły „Wjacornjejše stawanje” z basnjami młogich Iudowych poetow z Dolneje Łužyce.
Pódzajtšochinske mórjo jo nakšomne mórjo Śichego oceana.
Pśisamem 40 balokopaŕkow a balokoparjow a jich trenarje a dalšne zagronite za wobej mustwje su pśichwatali do Dešna.
Ně, ja som Nowak.«
Teke wót dalšnych jo měł Fryco pór nabrankow za ten Stary testament.
Alternatiwny gódowny mark: Sobotu, 7. decembra a njeźelu, 8. decembra, buźo alternatiwny gódowny mark pśi Serbskej cerkwi (Klosterkirche).
A hupósła swójogo słužabnika w góźinje wjacerje kazanym gronit: Pśiźćo, pśeto wšykno jo južo gótowe.
Wałtoru, 16. nowembra, zeger 13.00 zmakaju se cłonki bramborskeje Serbskeje rady na swójom 6. pósejźenju w twarjenju krajnego sejma (Am Havelblick 8, śpa 137).
Ze Čornego Chołmca/Schwarzkollm.
Žedna wšedna.
pětk, 31.12.: Dolnoserbski silwesterski program
Žerjo pśedewšym bambusowe wurostki a łopjena, ale teke płody, małke rěpniki a insekty.
Slědował jo 1976 wobšyrny »Pśeglěd serbskich stawiznow« Jana Šołty.
Ja a teke starjejšej smy byli tak wuźěsone, až njejsmy słowka piknuli.
Pśedsedaŕ towaristwa jo Siegbert Budischin a swój zastupnik se groni Oliver Bramer.
Tam njejstej jano wjele dožywiłej, ale Nowak-Njechorński jo teke wšake wót togo wopisał.
Glória Maria Cláudia Pires de Morais jo brazilska grajaŕka.
Kak mógu luźe zasej drogowaś?
Serbske nadpisma nad aktuelnymi góspodaŕskimi subjektami? Kótare góspodaŕske subjekty wabje źinsa za swóje produkty w serbskej rěcy w Dolnej Łužycy na swójich witrinach mimo serbskich a statnych institucijow? Ze serbskim nadpismom "tej a kafej" wabi "Oblomow" za swóje wóry.
How su wiźeś wólejowe barwy.
Kak to w Škodowje blisko Chośebuza jo z teju serbskeju rěcu?
Jeje syna stej złožyłej swóju maturu na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Termin za lětosny "Adwent na dwórach" južo stoj, dej byś dnja 12. decembra.
Thomas Kosak jo sebje wěsty, až ze serbskeju rěcu nawabijo teke wukrajne gósći ze słowjańskich krajow.
Jurojc stej se procowałej, aby jeju źiśi namakali źěło a domownju w ochranojskem sedlišću.
Metody za to su wjelebocne.
Wjele luźam jo škóda, až znate woblico a głos njejo wěcej w radiju a pla telewizije.
Pětk, 30. junija, su se zmakali kursisty ze žeńskimi z Hochoze, Gor, Noweje Jsy a Borkow w klubowni Serbskego doma.
Lubinska biblioteka ma swóje śpy w groźe togo města, pśewšo wjelika njejo.
Wót , 1. nowembra, do , 4. nowembra, buźo zmakanje narodnych mjeńšynow w Nimskej.
Měchowy płod jo płod, kótaryž wobstoj z jano jadnogo płodowego łopjeńka.
Z cepami su wóni kśěli gjarnc wutrjefiś.
Na zachopjeńku nam pomagachu mysliś, ale na kóńcu su sami myslili.
Woni su se namdušu zasłužyli, až serbske a nimske luźe w bogatej licbje na swěźenju se wobźěliju.
Kake rědnje śamne a gwězdkate jo nocne njebjo – samo ptaškowu drogu wiźimy.
Daśi jo to pśijazne »Tschüssi« na kóńcu zmakanja abo »Kak se tebje źo?« na Schadowance Dolnoserbskego gymnaziuma, – wšykno to wubuźujo zacuśe doma-byśa.
Wšake z jogo žywjenja jo se tencas južo wulicowało a wózjawiło: naroźony w Dešnje 23. oktobra 1808 – za cas francojskeje okupacije – na chudej budce, pśedchadniki su byli zwěrne pšuske wójaki, we wejsańskej ludowej šuli se zachopijo za wšykne [...]
Som na pśikład słyšała, až dej se trajna wustajeńca w Serbskem muzeju dospołnje pśerědowaś.
Zabolijo južo, gaž cytajucy pak raz starcyjoš na słowa a wobroty, ako trjebamy za spisanje rěcnje dobrych tekstow, ale je pódermo pytamy we słownikach.
To muse zwucowaś.
Potom rozkšajomy jo na kuski.
Njetrajo dłujko a wokoło ptaškowego domcyka zlětuju ptaški – jadna, dwě, tśi sykorki.
Teke howac woplěwamy nałogi a serbsku drastwu na wšakich swěźenjach.
(2) Domowina ma slědujuce zaměry:
Ned pó padnjenju barlinskeje murje som malsnje pśez FUEN nawězała wuski kontakt k Hermanna-Niermannowej-załožbje, kótaraž jo financielnje spěchowała wudaśe nowych wucbnicow a pózdźej dalšne projekty.
Młoda wósada jo spiwała nimski a serbski kjarliž namšy w Gołbinje.
Něnto jo dostała za to swójo wopismo. (wó tom cytaśo na 5. boce)
Wobsejźaŕ Antona ma taki wobchod.
Wornarjom wjelgin notne.
Ale tam rowno twarje.
"My pśecej hyšći wjelgin mało wěmy, wósebnje wó carobnych žrědłach a zapśimujuce wobceŕki."
Rěc dajo se pśi instalaciji wubraś.
How we Łužycy, wón groni, stej fromnosć a zwězanosć ze cerkwju wósebna.
Na pódpołnocnej połkuli zemje pódawa wusokosć relatiwnje swětłego polarneje gwězdy nad horicontom dosć dokradnjej šyrinu: Na ekwatorje pokazujo se polarna gwězda na horiconśe, na pódpołnocnem polu stoj pśisamem padorownje na njebju.
Guslowaŕpśeběgańc jo dostał pśikaz, aby se ned za sakskim kralom pušćił a jogo žywego abo wumarłego do lěgwa slědk spórał.
Wjerbańska "Gwězda" jo zasej wótcynjona, wót 15. maja.
Śamna akelaja jo rozšyrjona w Alpach, Pśedalpach a srjejźnych górach.
Law wótcynja wócy a wiźi wjelikego cerwjenego plona pśed sobu.
Ebljowanje smy tomu gronili.
Cyń to tak, až nastanu "štapcyki".
Pó tym, až jo wuchójźił wjerchojsku šulu w Mišnju jo se pódał na studium teologije do Lipska a Wytparka .
Južo ako małe źowćo jo se ta 1951 w Sernjanach naroźona žycyła, raz byś spisowaśelka.
Helene teke wuknjo noty.
Toś mějmy teke naźeju na pśiduce dobre lěto cerwjeneje gwězdy, na lěto 1995.
To wułožyju synoptikarje tak, až jo Bog pówołał Jezusa ako swójogo z duchom wobdarjonego „syna“ .
Tśi wšake narodnosći to su – tych wšakich rěcow, ako wóni how powědaju, jo pak hyšći wěcej.
Guido Odendahl, Hochoski a Turnojski šołta Fryco Wojto a Helmut Fries, młody kjarcmaŕ Ralf Zeumke, pśedsedaŕ amtskeje pśirady za serbske nastupnosći Fryco Kšamaŕ a wjednik Picańskeje šule Frank Nedoma.
Wót awtorskego kolektiwa njezwónoźone nadawki su se pśepowdali koleginam a kolegam w Budyšynje a Lipsku [...] .
Žylow titelna wjas Pratyje
Pšašał jo Helmut Hupac teke: Cogodla dejali se bójaś? Rozgórjonego Boga dla? Taki tšach wubuźijo jano cart, jo gronił, Jezus pak se wó nas stara.
Se wě, až teke pcołki trjebaju swójich funkcionarjow – aby wšykno funkcioněrowało.
GmbH nawjedujo wobchodny wjednik (Geschäftsführer).
Pětš Janaš na pśikład wudawa zgromaźone Spise Mata Kosyka a Měto Pernak co lětosa dopisaś knigły wó stawiznach Maśice Serbskeje.
Tam som wopytał oficěroju hyšći raz wujasniś, až smej ze jsy a wón ga móžo na šołtu Kurta Bjeńša zazwóniś.
Michał: „Ja wšak wěm, co jo było: źiwe su pśišli a su Robinsona nadpadnuli a jogo žywego pjakli.“
To serbske ako fakt akceptěruju.
wót pónjeźelego do pětka wót zeger 12.00 do 13.00, wóspjetowanje: k wjacoru zeger 19.00; njeźelu wót zeger 12.30 do 14.00
Rownož na zachopjeńku jo dało teke woboranje we telewiziji, jo ten politiski nadawk se naslědku wopokazał ako trjefjenje do carnego.
Radowize/Radewiese
Jo ga Knězowa ruka pśekrotcona?
Łopjena su w lěśe zelene a trojce až styri raz pjerinate.
Wón stoj w Pipanojcach, na drugem boku kjarcmy "Zur Linde".
Kak wón jo wuknuł kólasowaś, pśecej na dwórje wokoło gnojoweje kopice.
A drastwynosaŕkam se w Lubinej teke wjele bitujo.
Leipner, pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi.
Portreje jatšownego wuchaca deje tak malsnje ako móžno se pósłaś na Spěchowańske towaristwo Łužyski park zanjasonych kamjenjow Wochozy.
Z našych łužyskich stron su se take listy pisali do Baršća, Złego Komora/Senftenberg a Śiseje/Wolfshain.
Ma krickaty zrost.
Sobotu, 4. januara, a njeźelu, 5. januara, dajo muzikowe towaristwo Wětošow swój tradicionelny nowolětny koncert w Serbskej cerkwi we Wětošowje.
Mamy serbsku drastwu, kótaruž jo se źiśeca zagrodka kupiła, gólcy a źowća wuknu serbske spiwy a rejki a teke žedne serbske słowa.
My mamy nowelěrowanje Serbskeje kazni za wjelgin wažne.
Za wěcej njejo městna.
Buźomy raz wiźeś, lěc njedajo se zasej producěrowaś.
W budce stej namakałej parlicki, pyšnjeńki a druge drogotki.
Rus jo teke z rozdajoneju gubu bytšo glědał a pšašał: »Haben Sie Metall?« »Nein, Bücher.«
Kapitan jim jich grěch prědk źaržašo a kaka štrofa na nich caka, a na slědku jich wopšaša, lěc kśěli jomu zasej wěrne byś, źož až jim tu štrofu spušćijo. 
Jan pišo Gajusoju: Mój lubšy, pśed wšyknymi wěcami pšosym, aby se tebje derje šło a strowy był, rowno ako twójej dušy se derje źo.
Chtož znajo Běłu Góru, ten znajo teke wónu woblubowanu kjarcmu pśi tamnem jazoru.
Fachowy póraźowaŕ pitśku zmuśony nygnjo.
A něnto jo to mój fajn chłodny domcyk!
Togodla měnim: njeglědajśo nejpjerwjej na te problemy, na to, což nas snaź źěli, ale zdźaržćo to, což nas zwězujo.
Wjasele pśi jajamólowanju jo generacije pśesegajuce.
Jo drje rědko, až něcht wordujo dupjony, gaž jo južo 15 lět a se we tom starstwje póra na nowu žywjeńsku drogu.
A druga sotša jo se rozsuźiła za źěło we wokrejsnem muzeju we Łukowje/ Luckau.
Ty buźoš wjasoły nad Knězom a buźoš se chwaliś togo israelskego swětego.
Torm jo z 16. a zeger z 18. stolěśa.
, jo nadalej forsěrował žyźaŕstwo.
Taki źeń jo se zawjadł, aby se wěcej zajma na wjelerakosć a na wuznam muzejow chyliło.
Skoro śěgnu zapustarje dalej, jo ga nejwušy cas.
Mjazy drugim jo sobu źěłał na Serbskem rěcnem atlasu a teke na wjelikej górnoserbskej gramatice ma gromaźe z Helmutom Fasku zasłužbu.
Zachadnu njeźelu, 26.2., jo młoźina w Brjazynje a Njabožkojcach zapustowała. 21 porow jo se wobźěliło w Brjazynje na pśeśěgu pó jsy.
Tak wón skaza jaden z Chóśebuza.
Na dnju wótwórjonych źuri jo ta moderna wjaža była pšawje połna.
Zajźony tyźeń som kśěł raz wjednikoju Škodojskeje wejsneje młoźiny – Mathiasoju Kleitzoju – woglědaś a se z nim rozgranjaś wó jogo nadawkach.
Taki psowy łapaŕ jo pśijěł teke do Rjasnika.
Njeźelu, 8. septembra wót 15:00 do 17:00 prezentěrujo Rozgłos Barliń Bramborska (rbb) w Domowniskem muzeju Dešno wobraze ze swójeje zběrki wuměłstwa, ako pokazuju motiwy z Bramborskeje a Barlinja.
Ale sortu „Serbska seśelnica“ z maminego mloka tam njedajo.
Te ochranojske bratšy su žywe byli ako zgromaźeństwo, kenž jo rozsuźowało w nastupanju wšyknych wšednych pšašanjow pśez losowanje.
Wósymźaset takich pjacow stoj gromaźe jaden pśi drugem, to jo pšawa baterija", groni wjednik wurywanja Olaf Ullrich.
Mjaztym jo se teke pśizjawiła kněni Starikowa, kótaraž jo mě dała telefoniski numer wót Maksa Grěšeńca.
Dnja 5. apryla 1850, stakim pśed 170 lětami, jo se wótpaliła dla se bajucego smogorja a njewugbajucego kontrolnego wobejźenja nocnego stražnika Martin Dahlitz ta tkalcowa fabrika w Bórkowach.
Źowća su chwatali, aby malsnje wót jadnogo domu do drugego pśišli.
Awstralska jo kraj, kótaryž lažy na Awstralskem kontinenśe.
K nim słuša 81lětny Willi Źiwjak, ako běžnje serbsku rěc powěda.
serbske
Nan pak źo do piwnice, aby póglědnuł, lěc jo w kašćiku za elektriku wšo w pórěźe.
Rosće w słyńcnych krickach, nakłonjach, suchych tšawnikach a dubowych a chójcowych lěsach.
Dalšne su jano wótcynili stupny stwórtk.
Redakcija Nowego Casnika jo jomu pśi tom pomogła.
Dla togo, až smy tak dłujko na wótegrono cakali a pśez łońske komunalne wólby, smy ten jubilej pón pśestarcyli na lěto 2010.
Lud jo namšu chwatał.
Ale eksistěrujo mimo togo ceła kopica narěcow, ako na pśikład slěpjańska.
Wylem jo wšykno naraz do šyje glurnuł.
Wón jo teke zagronity za nastupnosći Serbow w kraju Bramborska.
Dalšny termin buźo „Wendentag“ w Lüchowje w hannoverskem kraju.
Na kóńcu lětosnego tšojenja w Nocy powěsćow su wšykne dupjone.
Wjele młodych luźi jo južo pla njogo wuknuło to burske źěło.
Wětšyk pśidujo tłuste mrokawy.
Ale ja jim ned gronim, až njamam žeden cas!
Interesantne jo, gaž luźe z drugich krajow pśidu.
Pitśku śěžej jo, gaž groniśo: "Pśinjas mě nejpjerwjej žołty kwětašk a pón módry kwětašk!"
Ralf Jarik jo doněnta napórał wjasele wjelim lubowarjam zeleznice, wón jo pokazował swój model na wejsnych swěźenjach we swójej narodnej jsy, kaž teke w Tšupcu, Smogorjowje a Gubinje.
Wšaki m jo nadpadnuło, až jo na fośe Wyli Gusor – nejstaršy spiwaŕ chora Helmutha Rothkähla.
Wóni su pśed pór lětami zachopili, młodostne wjasć pó serbskich institucijach a jim wšykno pśedstajaś.
Źož jězdźarje awtow se nejpjerwjej bóje, ga juska kužde góle, gaž wiźi telik sněga.
Mjenowane pak su how jano te, kenž maju kulowate 30., 40., 50. abo 60. jubilej, a te, kenž su starše ako 50 lět.
Gaž jo se 1. septembra 1952 załožyła w Chóśebuzu Serbska wuša šula, jo był źěl wuknikow z Budyšyna a teke ceptarje su wšykne z Górneje Łužyce pśišli.
Jadnogo dnja jo druga susedka wu nas do źuri klapała.
Nejskerjej su je dostali z Emauskego kloštarja blisko Pragi.
W lěśe 2012 jo była jogo swěśina (ordinacija), pótom jo fararił we wšakich wósadach w lipšćańskem kraju.
Kak móžomy to wujasniś?
Wórjejski župan jo gódał, lěc njejo dla tog to serbske mjazsobne žywjenje we takej wjelikej měrje wusměrjone na wurownanje a měrniwe mjazsobne wobchadanje.
To póstajenje płaśi za Bramborsku, nic pak za Barlińskich, což jo wubuźił wěstu njespokojnosć.
Censura we fachu "łatyńska rěc": dosegajucy.
Z togo casa, až su šćitane, zasedluju se bobry znowa w stronach, źož su ze srjejźowěka sem wutupjone.
Rozmějom serbski a mógu mjawcaś serbski.
W prědnych rědach su sejźeli absolwenty abiturnego schojźeńka, kenž jo był w historiji serbskeje šule ten pěśźasety, a gósći.
Wó Oskarje Panku jo Sievers tež w Serbach pśednosował, tak w nowemberje 2008 na Pankowem sympoziju w Dešnje a w aprylu 2010 na Maćicnej akademiji w Budyšynje.
Stwórtego apryla jo se w literarnej kafejowni lipšćańskego Doma knigłow lyriski wjacor pód temu »Erdkunde« wótměł. »Zemjepis« jo se how ako lyriske wusměrjenje pśedstajił.
Z nim su te diskusije měnjone, kenž su dłujcke lěta wó to šli, lěc deje se nimske knigły a pisma do serbskeje rěcy pśestajaś a pón teke śišćaś abo nic.
Jano jaden kandidat — naraźony wót Domowiny — jo pśišeł w tych 7 wokrejsach do wokrejsnego sejma!
Pěś lět dłujko jo był Jan Nuk, kenž ma w Budyšynje serbsku firmu, pśedsedaŕ Domowiny.
Zły Komorow/Senftenberg.
W Popojcach jo statkował a wumrěł folklorist a serbski ceptaŕ Hendrich Jordan .
»Te zapowjeski z bydleńskeje śpy my mógali pśicyniś w twójej nowej śpě«, groni maś.
Jo se špatnje powědało wót cerkwje, a cerkwja njejo ofensiwnje wabiła pla źiśi a młodostnych ako te komunisty su to cynili a mógali.
Móje muzikaliske procowanja tam njepśiźechu drje k dopołnosći, ale někotare su se weto mě a kupce spódobali, rowno tak ako nowe móžnosći, studentske žywjenje w Lipsku póžywaś.
Cogodla teke nic!
Wósebnje Gerat Nagora, jeje ceptaŕ, a Steffen Langa, znaty serbski mólaŕ a grafikaŕ, stej ju pógnułej, wupóžywaś a wupóceraś swój wjeliki talent za mólowanje a kreslenje.
Toś ta Sprjewica jo 40 km dłujka, nejdlejša wót tych styrich Sprjewicow.
Tak wuglěda ta ruina wót slěznego boka.
K tym płodam, kenž na Krymje rostu, słušaju teke cerwjene cybule.
Procuju se, aby dobyli dosć wuknikow - za dwě rědowni až k abiturje, za profilowu rědownju 5 a prědny raz teke za rědownju we wušej šuli.
Chtož njoco to nowe zrědowanje, móžo w gruntowych knigłach lašowaś daś póznamk „dwór“ (Hofvermerk).
Miloš Schmidt teke “Zjadnośeństwoju pśijaśelow Serbow”.
„My w Zakazni njamamy žednu kjarcmu abo kulturny rum, źož by mógli se wobydlarje našogo wejsnego źěla zmakaś.
Wotkubłarka pšaša źiśi: „Myjośo se wy z lapku abo z gubicu?“
Tak se wjaseli Christina Kliemowa, až pśez kooperaciju z janšojskim muzejom te staśiwy su městno w domowni wuměłcowki namakali.
Pśi tom jo se mjazy nimi wuske pśijaśelstwo wuwijało.
Te jadne su kśěli měś serbskego, te druge na kuždy part nimskego dušepastyrja.
Som něnt, som něnt połna słowow, dundam dalej do nocneje gusćiny.
Pśeto źinsa jo se wam humóžnik naroźił, kótaryž jo Kristus, ten Kněz, w Dabitowem měsće.
Cogodla to njejźo?
Mojej starjejšej stej mě tegdy za serbšćinu zapisałej.
K tomu pśipomagaju wósebnje teke koncerty, źiwadłowe pśedstajenja, cytanja, rozgrona z wuměłcami, swěźenje poezije a zaběry a programy za źiśi.
Ma tśi a poł miliona wobydlarjow a pótakem jo stwórte nejwětše město Brazilskeje .
Pśisłucharje serbskego radija budu tejerownosći móc wšo słyšaś.
W jadnej pjerwjejšnej Pratyji som raz w jadnom pśinosku cytała, až se wšakim młodym luźam w domacnej jsy tak spódoba, až w njej wostanu.
A rowno tak na polu literatury, wósebnje, ako smy se z Ćišinskim zaběrachmy, jo mě budyšyńska šula dobre zakłady sobu dała.“ Šulski praktikum dowjeźo roźonu Budyšynaŕku na Serbsku polytechnisku wušu šulu do Ralbic. „Tam mějach rědne dožywjenje.
Ja som se pšašała: Znaju take formulacije teke w górnoserbskej rěcy? Jo, som zgóniła.
Źiśi wótpołožyju barwik a zakšyju jen wukludnje.
W pśedgódownem casu jo nam pśiroda prědny sněg w Měsće a we wokolinje wobraźiła.
No ga wšykne, kótarymž se co piś, pójźćo how k wóźe. Jez 55,1
Statnik jo citěrował něgajšnego nimskego kanclarja Helmuta Schmidta: Rěcy su nejwažnjejšy wehikel kulturnego wuwiśa a element narodneje kaž teke wósobinskeje identity.
Źiśi pśiźechu cysto serbske do šule, gdyžlem teke jadno nimske.
Na drugi part to pótrjefi marionetowe graśe za źiśi "Mały Nykus" – pó romanje Ottfrieda Preußlera –, ako su kśěli 28. apryla prědny raz we Witaj-centrumje w Chóśebuzu pokazaś.
Jaden na togo drugego glěda a caka a wěsće casy teke mjena — župa na kupki a kupki na župu.
Noackojc mama Karin a Dubianojc mama stej stej angažěrowanej a kandiděrujotej za Zwězk 90/Zelene pśi komunalnych wólbach.
Bźez znaśa stawiznow Bliskego pódzajtša a Romskego kejžorstwa wšak njamaš pšawy pśistup rozměśeju tekstam Starego a Nowego testamenta.
Maju wjelki familiju?
Źinsa zeger 16. 00 buźo w klubowni Dolnoserbskego internata prezentacija serbskeje studije we wobłuku projekta SMiLE.
Ako Serbowka aktiwna w towarišnostnem žywjenju z wjelerakimi nazgónjenjami ma wóna wjelike zasłužby.
Jogo starjejšej dajotej jomu malsnje něco k jězy.
Gaž jěmy te ryby, mamy tu plastu na talarjach.
Som teke rad šła k serbskim namšam a jubilejam.
Ale bolany chrom njejo tam był, źož něnto stoj.
Šulski amt w Chóśebuzu.
Jenny sejźi pódla Axela prězy.
"Teke nowo pśiśěgnjone raźi wužywaju to Witaj-póbitowanje".
Wótkubłaŕ Rafael pšaša Leona, lěc wón ako pjerwjejšny měsćanaŕ zewšym wě, co jo ptaškowa swajźba.
„W měrcu su se serbšćinarje 2. a 3. rědownje bórkojskeje šule zmakali ze serbskim pěsnjarjom Berndom Pittkuningsom.
Našo pilne zwótběranje brukow z kulkowych łopjenow wšak njejo dosegało a dla togo jo dojšło k wobšyrnemu zasajźenju chemiskich srědkow.
Glědamy raz, co buźomy groniś slědk glědajucy na toś to lěto połne pśełapjenjow.
Mě njedosega, šlager skazaś a pón jen mamy a kóńc.
W šuli njejsmy we WITAJ-wucbje žedne problemy měli a smy lěpjej serbski ako nimski pisali.
Nowa intendantka Serbskego ludowego ansambla Milena Vettraino jo naraźiła, aby 100 nejlěpšych serbskich spiwarjow wustupiło gromaźe na jawišću.
To jo, mě se zda, jaden „serwis“, kenž w někakem centerje žednje njamaš.
To jo zapšawym stara tradicija w serbskich jsach, źož su pjerwjej gmejnske znatecynjenja a powěsći na tu wizu rozšyrjali.
Take znatecynjenje wisy něnto na źurjach do Serbskego domu.
Pólsku namakajomy teke w Gołkojcach a w Trjebjejcach w górjenojskej wósaźe pódobne wobydlaŕske mě Pólaki.
Wótkubłarka Klaudia Šewelisowa měni, až pśicyna za to jo ta pśijazna atmosfera.
Friese: Wšake, což smy se prědk wezeli za pśiduce lěta w našom wokrejsu, musymy bóžko šmarnuś z našych planow.
Pśewjeźomy našu głownu zgromaźinu w gmejnje, źož mamy nejwětšu Domowinsku kupku našeje župy.
Teke turjańska šołtowka Karin Kallawcyna jo pomagała a luźam kafej lała, wóna jo w serbskej pśiraźe krajneje cerkwje.
Fuzija cerkwinych krejzow dej chopiś płaśeś 1. januara 2020.
A ako som tak wó tom pśemyslujucy se z młyna zasej do swójeje spańskeje śpy pórał, jo młyn zachopił naraz sam wót se mlaś.
Za pśegrěšenje dostanjo ten „njestatkaŕ“ pón kšutu štrofu, jo gronił.
Regionalna powědaŕka Domowiny za Dolnu Łužycu.
Maš nanejmjenjej kostim sobu?
"Take rědne źiśetstwo w lichośe som měł we Wuježku ze swójim młodšym bratšom Jakubom.
Ale wšykne su leśeli k źowćoju w rubjanej sukni!
Kupka žeńskich z Brěžkow/ Brieske pla Złego Komorowa, kenž se teke zaběraju ze serbskim ludowym wuměłstwom, jo mjazy drugim pokazała pupki w serbskich drastwach a z drjewa wurězane pyšne butrowe nopaški.
Do stareje šule jo śěgnuła 1980.
Ale tak wěsta wóna njejo: Chto móžo mě groniś, lěc ma ten wirus? Mimo gósćeńcowu a hotelowu "Kolonie-Schenke" a "Zur Spreewälderin" wjeźo droga do Wobsednych Bórkow.
Lube źiśi, hyšći maśo ferije, a hyšći mam ja za Was pšašanja.
Serbske towariše (Genossen) su se w februarje we wósebnych pśedwólbach na Kozela ako swójogo kandidata dojadnali, jo gronił Loos.
Njejasnje wostanjo teke, cogodla su se wšykne jadnanja wjadli mimo togo, až su wjednika dalejkubłanja abo koordinatorku na nje pśepšosyli abo až by se wónej nejmjenjej wó nich informěrowali.
Z Baršća/Forst. Pśi góźbje woglěda parlamenta we wokrejsu Sprjewja-Nysa 30. apryla jo měła kubłańska ministaŕka Britta Ernst dar za krajnego raźca Haralda Altekrügera sobu.
Tak nanejmjenjej su, ako su mě wobznanili, ceptarje Grunewald, Langa staršy a młodšy († 1867), Jurij Grys († 1869) a Nakońc doněta cynili.
Wjelgin kritiski jo rowno tak staw pśi wabjenju cłonkow za „Koło pśijaśelow serbskich knigłow“.
Na jogo wupolěrowanej šapce jo wiźeś, až wjele luźi jo ju južo pśimjeło.
Źiwnučke wěcy: kopcykate póla a mokšowata zemja
Mój prědny studijny źeń jo tam był na 9. oktoberu 1989.
Mocny pśiklask jo był jich myto.
Pśi tej góźbje jo Buk slědny raz do Chóśebuza woglědał.
Petrik: Dogromady jo 30 luźi Pratyju a kalendaŕ na sćěnu “Moja domownja” pśedawało.
Kužde lěto gwězdku w Mosćańskej cerkwi na namšy spiwamy, a teke pón, gaž buźo brany syn abo źowka, źiśisyn abo źiśiźowka jadneje z našych žeńskich.
Wónej budu prezentěrowaś instrumentalne a chorowe kompozicije, ak maju cyniś z lichotu.
Wjaselimy se togodla, až smy dostali myto.
K nim stej słušałej teke tej dwě wót dogromady 100 starych awtow, kenž su byli how w Pśiłuce k wiźenjeju.
Dajsó źiśam móžnosć, se knigły wupytaś.
To jo pśedewšym rozsud wóle, to njejo zacuśe.
Bratislava jo nejwětše město a stolica Słowakskeje.
Tak wiźi, co se kuždy źeń na wejsnej droze tšoj.
Zgromadnje z małkimi kupami we wokolinje wutwórjujo Siciliski awtonomny region .
To pak groni, až dej pśiś z kupki sameje a wót cłonkow wěcej aktiwitow a idejow za źěło.
Blisko pśiswójźbna jo Galicišćina w źělu Špańskeje pódpołnocnje wót Portugalskeje.
Cytanje z "Wósłonkow mójogo žywjenja" buźo hyšći za tśi tyźenje: stwórtk, 17. oktober, zeger 18. 00, w Serbskem domje w měsće.
Chtož take źěło pak pitśku znajo, wě, až musyš stawnje kradu koncentrěrowany wóstaś, dokulaž howacej móžoš malsnje nitku zgubiś.
A wón ma mjaztym jadnogo pśiducnika, kótaryž buźo na swajźbach za póbrašku byś! Tradicionelna serbska swajźba pak jo zajšła, a teke situacija serbskeje rěcy jo ryjna.
Dej-li pak se wam derje hyś, ga dej mjaz wami wěsty pórěd se kněžyś, a ja mógu wam taki pórěd wustajiś. 
Bźez profesionelneje pomocy ma chory lěbda šanse, depresije sam pśewinuś.
Do Rzepina smy hyšći jěsno dosć dojěli a na dwórnišću smy se z našymi pólskimi pśewódnikami rozžognowali, dokulaž smy wiźeli, až su mucne a zbite.
„Ta prědna iniciatiwa jo pó casu zasej wusnuła, ale ja som kšej liznuł, a ta wěc njejo mě wěcej pušćiła“.
A wón źašo k nim: »Ten rod njamóžo pśez nic wen hyś ako jano pśez módlenje a spóśenje.«
Wjednistwo župy „Jan Skala“ jo pón informowało wó źěle teje wusokošulskeje župy.
Gronił jo mjazy drugim, až jo w Turjeju to serbske hyšći doma.
Měnim, až dłujke wulicowańka cytarjow dolnoserbskeje literatury wóttšašuju.
Woglědarje su teke wiźeli „praktiske“ serbske kulturne žywjenje.
Tužna powěsć jo k nam pśišła: Dieter Redo, lawreat Zejlerjowego myta 2018, jo 10. měrc pó śěžkej chórosći zamrěł.
Namakaj pěte słowo, kótarež do rěda njepasujo!
Pótom su źiśi a starki šli na bufet a su dostali tykańc, pampuchy, skibki, wódu a kafej.
Źeń žydojskeje kultury
W toś tom chromje bydli Fred Pětška a how ma teke swój ateljej.
Smy kśěli wabiś w źiśownjach, a to za smy trjebali jadnu mału wustajeńcu, dokulaž tam jo pśecej mało městna.
Pokal zgótujomy z pódłujkego balonka, kulowatego balonka, tapetowego lima, běłeje a złoteje papjery.
Wón jo gronił, až za dwa abo tśi tyźenje budu rozgrona mjazy młoźinskeju kupku a tudskim domowniskim a drastwinym towaristwom, ako zaspicki zapust pśecej zgromaźe planujotej.
Śišć a pśedawanje serbskego casnika jo měła na starosći firma za śišć knigłow a litografiju Tornow w Chóśebuzu.
Źinsa wón bydli w chóśebuskem měsćańskem źělu Žylowje.
Film w Chóśebuzu
We slědnych lětach jo wón natwarił rědnu zeleznicku, wěrny model błośańskeje zeleznice z běłogórjańskim a bělińskim dwórnišćom.
Dalej trjeba kuždy wandraŕ nakśebjatnik.
Marka Maćijowa, kótaraž jo pśisamem 17 lět nakładnistwo nawjedowała, jo šła kóńc maja na wuměńk .
Rad wótše zuby na nas šćěrje, ak lawy rice kradu jěrje.
Ale su zezběrali za swóju kandidaturu sejmika jano někak tysac głosow.
Spócetnje jo to był źěłowy krejz serbskich muzejow SPN, ale mjaztym jo "Łužyska krajina muzejow" teke njeserbske muzeje pśiwzeła.
Tam su gaty.
Lěbda něchten, kenž jo se naroźił pó lěśe 1933, jo dolnoserbski powědaś wuknuł wót swójeje maśerje, ale w nejlěpšem paźe wót starkego, starkeje abo dalšnych wejsanarjow.
Pśez to pak, až Błośanarje se žywje źinsa wót wódnego turizma, su wóni na gnadu a njegnadu niwowoju rěcneje wódy powdane.
We rozgronje su pśisłucharje hyšći dalšne jatšowne nałogi wobspomnjeli, ak su jim wót doma znate.
Amtski wuběrk jo kóńc 2018 z wětšynu za njogo głosował.
Wón jo rowny cłowjekoju, kenž wjažu twarjašo, kótaryž kopašo a dłymoko ryjašo a fundament na kamjeń załožy.
Muzej jo sobotu wótcynjony wót zeger 11:00 do 15:00 a njeźelu wót zeger 12:00 do 16:00.
Jana jo serbsku rěc intensiwnjej nježli jeje staršy bratš pśiwzeła, jo se z njeju pó casu identificěrowała. „Ja som dožywiła tegdy južo imersiju, z kótarejuž se źinsa wědomnostnje zaběram.
Karlina Lotrina (roźona Kubic), nejstarša wobydlaŕka Majberka, jo we Złośanem plonje swěśiła srjodu tyźeń 100. narodny źeń.
Pon som pśišeł na Chośebusku Serbsku wušu šulu, nawabjony wót Janšojskego serbskego procowarja Worcha.
Pótom buźomy na njom tšawu wóseś.
How musyśo źiwaś na lěśojski cas.
Teutony stoje pśed wjasku.
Sobotu, 11. januara, změjo Krabatowa zakładna šula Janšojce wót zeger 10:00 do zeger 12:00 źeń wótwórjonych źuri.
"Snaź jo ta na tom wina?" jo mysliła pśi sebje. "Snaź ma wóna taku wjeliku móc?"
Popšawem žycymej se za tu pśiducu Pratyju hyšći wěcej tych rědnych bajkow a gronkow.
Aby to wšykno se raźiło, dej se rěcna agentura natwariś, stej pominałej slěźaŕce slědny tyźeń w Chóśebuzu.
Něnto móžośo źiśam wšakorake nadawki stajaś a se je pšašaś.
Ten mólaŕ a grafikaŕ jo mjazy 1928 a 1968 wótere raze we Dolnej a Górnej Łužycy ducy był a jo tam wšake motiwy, mjazy drugim nosaŕki narodneje drastwy a krajinu, za wjeliku licbu twóŕbow namakał.
To jo zjaw źinsajšnego casa: luźe njekśě swóje daty dalej dawaś.
Wóna eksistěrujo w 13 městach, mjazy drugimi w Chóśebuzu, Drježdźanach a Barlinju.
"Pśiduce generacije budu hyšći mjenjej wót rostlinow wěźeś", jo wón suźił.
Hyšći něco druge nas kradu mucy.
Pśewinuś pak som musał na tom jězdźe mój problemcyk z rěcu.
Karin Tšukowa jo ako regionalna powědaŕka Domowiny na prědnej platformje w Chóśebuzu pódla była a groniła k tomu: "My Serbowki a Serby smy załožk regionalneje identity Łužyce z našeju kulturu a rěcu.
Stwortk, 24. februara, změjo Chośebuska Domowinska kupka swóju lětnu głownu zgromaźinu, a to w Serbskem domje (19.00).
Srjodu, 9. junija, zeger 19.00 buźo dr.
Jolic bělizka płoda jo gładka, pótom jo nektarina.
Głowna tema jo była rozsuźenje bórkojskego amta, Domowniski muzej we Dešnje nic dalej financěrowaś a spěchowaś.
Młyniki we stwórtej generaciji
Na kuždem rogu drogi su wuźěrali grozne (ale rědne) duchy na mimoducych.
Bog w swójom swětem hobydlenju jo Wóśc syrotow a hobzwarnowaŕ hudowow.
Hyšći na proze 2o. stolěśa su Błota se chwalili dla swójogo bogatstwa na rybach.
Was su zasej wuzwólili.
Originalnje póchada, kaž teke kulkowa rostlina, z Ameriki.
Ale wšak smej mócnej a wuprobowanej kjarla, kenž se razka njebójtej smarkawy, gaž źo wó dobru wěc.
K tśeśemu by se wóni z tym wurubili swójogo nejwažnjejšego srědka za pśiduce źěło.
Jezus źejo: Njebjo a zemja zajźotej, ale móje słowa nikula njezajdu. Lk 21,33
Gaž sy pšawy rytmus namakał, wóstaj swóju ruku na brjuše Julki a daj z drugeju ruku pśiducemu góleśeju znamje.
W nocy wołaju duchtera.
A wšykne zwěrjetka wam wulicuju wó tom nanejwažnjejšem: wó pśijaśelstwje, mjazsobnej pomocy a zgromadnem žywjenju.
Z busom wón jězdźi do jsow.
Reinhard Bork jo drje měł pśed pěś lětami pšawe widanje, ako jo we kóńclětnem rozgronje gronił: "Myslim se, až tam by mógało hyšći něco na nas pśiś".
Kjarcma jo była na drugem městnje.
Knigły cytaś a cd słuchaś, to jo rědna wěc.
Smy my napšawdu za to tam?
Mě póchada wót šesć tastow w górnem, lěwem źělu alfanumeriskeje tastatury, kótarychž pismiki su - .
Z Budyšyna/Bautzen. Nimsko-serbske ludowe źiwadło Budyšyn pójźo něnto do ferijow.
Pó politiskem pśewrośenju (Wende) jo pak srjejźna a młoda generacija zasej wótpadnuła.
Jaden, kenž móžo wobtwarźiś, až jo ta licba pšawa, jo Klaus Hoffmann. „Smy 1960 zapustowy pśeśěg pśewjadli, a to jo był ten slědny we jsy.
Wobźělniki pśedcytańskego wuběźowanja, a jury.
Nam njejo pomocy," wołašo se głos z łoźe górjej, "dołojce we łoźi južor wóda dwa łokśa wusoko stoj.
Teke Wjerbańska młoźina jo w nocy na jatšownicu jatšowny wogeń paliła.
Spěchowane jo to ako projekt „Mócy na městnje“ wót wokrejsa z pjenjezami EU a z drugich gjarncow.
Tak wuglěda wu Ramotojc w piwnicy.
Weto su knigły za zajmcow w Americe zawěsće wužytne, dokulaž jo wšo dwójorěcne, engelski – dolnoserbski, a tak ma wuknjecy pśirucku, ako zmóžnijo pśistup k dolnoserbskej rěcy.
Pó zakładnej šuli jo se na styri lěta wudała do Chóśebuza na Serbsku wušu šulu.
Naša nowa jo pśišła ze zbrašonym łokśom domoj
To tek ten tykańcow kśěty na wšo druge zabydnjo!
Póstarcenje k tomu jo zgromaźił na swójich drogowanjach pó pódwjacornej Europje, źož jo se w Nimskej ze znatym pedagogu Adolphom Diesterwegom zmakał.
Źiwne a weto rozbuźujuce lutki su Sisyfuse, ako wugbaju tak pomjenjone sisyfusowe źěło.
K dopomnjeśu: Něnto jo to jano połojca źěłowego města; něntejšna zagronita Kerstin Kosakowa jo drje połnje pśistajona, ale połojcu jeje źěłowego casa wucynijo funkcija zagroniteje za rownostajenje muskich a žeńskich (Gleichstellungsbeauftragte).
Pó Antoinowej smjerśi wóstanjo wudowa Consuelo nejžpjerwjej we jeju wjelikem běłem domje w Americe.
Nawopak: póbituju wuwjeźarjam tśi miliony, gaž jogo z boka spóraju.
Až jo pśecej zasej wejsanaŕ zajšeł, jo cele normalne było, zagrodowy płot njejo hyšći kšuta granica był.
A śim wěcej cytaš, šym wěcej rosćoš.
Žywjeńske wuměnjenja su byli take, až jo ludnosć w pśiducych lětach a stolěśach mócnje pśiběrała.
Kólasa su směli blisko stojaś pśed cerkwju w Depsku.
Tśi dny dłujko - wót 31. januara do 2. februara - su toś póbyli balokopaŕki z Dolneje a Górneje Łužyce w Bedrichowje w Českich górach.
Eggertowej, kenž ze swójimi procowanjami k raźenju projektowego dnja pśipomogli su, słuša wjelika chwalba.
Pózdźej, pó 2012, jo se poměr mjazy nami a Domowinu pólěpšył.
Wón bydli z mamu, nanom a ze staršeju sotšu w měsće.
Dogromady znajomy něźi 40 takich groźišćow na kšomje Błotow, w źinsajšnych Łukojskich, Kalawskich a Chóśebuskich stronach.
Tam su Peter Handke , Elke Lorencowa a Uta Šwjedźic pśednjasli basni wót Kita Lorenca, a to w nimskej a górnoserbskej rěcy.
Serbski skótny gójc dr. Ulli Wünsch jo woglědarjow na serbski wjadł pó zwěrjetnem parku.
Teke LAUBAG słuša źěk, dokulaž jo dała pjenjeze za to.
Měto Nowak (wokoło 1970).
žednje pód běžeceju wódu wobmywaś,
Wóna se stara, aby ta tradicija we jsy njewusnuła.
W delegaciji, do kótarejež jo słušało 9 cłonkow, su byli zastupjone Domowina, Serbska narodna zgromaźina, ewangelske a katolske Serby, serbske wuměłce a žurnalisty.
Pó starej kśesćijańskej tradiciji se na pětkach žedne měso njejě.
Jo teke pśipowěźeł, až dajo 16. januara wobchójźenje Górow z nim.
Źo a gdy buźo lětosa ta šesta?
Póglědy jo wóna tek dała do něgajšnych póměrow we serbskich familijach, do žywjeńskich wobstojnosćow tych kaž wóra póžedanych serbskich seśelnicow, a teke do temow jěza, muzika a reja tak ako hygiena.
Muzikowa a wuměłstwowa šula w Baršću, ako słuša k wokrejsnemu zastojnstwoju SPN, dej se docełego saněrowaś.
Jo, ze swójim wobrazowym pśirownanim jo kśěł Jezus pokazaś na to, až jogo wójce jogo głos znaju a jomu wšuderkano slěduju.
Ja cu swóju ruku na swóju gubu połožyś.
To jo było teke zwězane z wjelikimi procowanjami, to daś śišćaś.
Sascha Philipp, wjednik firmy "Landgut Pretschen", kótaraž producěrujo wšake mlokowe, rolnikaŕske a rostlinowe produkty, z Mrocneje jo za Nowy Casnik k wěsći dał, až jo wón wótwórjony napśeśiwo serbstwoju.
Ja se pšašam: Zwótkul jo wjednistwo ewangelskeje cerkwje duchownu a dušynu móc brało, we tej cerkwi serbske namše zakazaś? Pittkuningsowy program jo paleta, skóro tšochu pśešyroka, ale za kuždego jo něco gnujucego pódla.
To kótaraž słabeje mysli jo.
Akle z tym jo se źěłabnosć stasi na wokrjesnej rowninje zakóńcyła, na wobwodnej a statnej rowninje jo wójowanje wó wopśestaśe stasi-źěłabnosći hyšći dłujko do nowego lěta 1990 trało.
Akle njedawno — 26 lět pózdźej — jo dostał dla togo rehabilitaciju.
Hyšći njedejśo do šule.
W běgu nanejmjenjej tśich lět (do 1793) jo ten Stary testament na něźi tysac bokach napisał.
Bicarna natura a rědnučke wjaski – kšasny flak, źož móžoš dožywiś rědny urlop.
Drastwa a moda ako wjeleaspektowe temy góźe se k tomu.
Towaristwo "Stog" jo swěśiło 15. jubilej.
Wšykne luźe by byli swěte, gaby se měli pó radach, kenž drugim dawaju. (Robert Sherwood)
Gotujo to rozwjaselona, až něchten jo k njej pśišeł woglědat.
Socialne zawěsćenje to dopokažo…
Lětosny superkokot jo wótběžał wjele hynacej ako we drugich lětach.
Pśekontrolěrujomy znaśa z małym testom a dajomy źiśam zuki wugódaś.
Chtož jo se źiwał, až mjazy serbskimi drastwami su teke tirolske drastwy byli: To su byli gósći z awstriskego źěła Tirolskeje, ze Scheuringen.
Pšawe, take słowa!
Jaden jich pśiducych wustupow buźo na kuždy pad na zaspickem wejsnem swěźenju, ako se wótmějo w juliju.
Na dwórje jo se bejna mań luźi zgromaźiła.
Jadnorazowe městno w Dolnej Łužycy … Tencas se wjaselach, kak rědne městko běšo how nastało.
Mjazynarodne knigłowe wiki we Waršawje su měli w maju jubilej.
Na słupje buźo we wšakich rěcach cytaś špruch z biblije, Lukas 2, 14 "Daś buźo měr na zemi", tek na serbski.
Skóńcnje smějo we wjelikej póstoli spaś.
Molekulargenetiske pśepytowanja su pokazali, až kupku znutśika Spiraeoideae wutwórje.
Južo tencas su woglědarje festiwala měnili, až jo mały cołnowy korso był jaden z wjeraškow programa.
Drugim se brjuch bóli pśi mysli, ten dom zacyniś.
Smy raz kśěli wašogo Marka pśebiś, to sy ty k tomu pśišeł a sy nas wšyknych wugnał.
Wokoło lěta 1950 jo Hermann pśi mnjo doma wupórěźał fajernicu.
3.1. jo dalokosć zemje wót słyńca nejmjeńša.
Mimo pjenjez, ako stej župa Dolna Łužyca a towaristwo „Serbske koparje“ wudałej, stej teke dwa sponsora to zarědowanje pódpěrałej.
Taki słodki klěb njebuźoš wěcej jěsć ako w Nowej Niwje - jo mě něchten pśi rozžognowanju gronił”, jo se Měto Worak domarkował na ten cas.
Nowy Chmjelow jo wót pśewrota zachopił pózgubowaś swóje wobydlarje.
Což jo Mato Kósyk za dolnoserbsku literaturu, jo Latk za serbske twórjece wuměłstwo, jo wuměłski wědomnostnik dr. Alfred Krawc pisał.
Na to Měto: „Co ga teke dej tam stojaś?
Tu drastwu se zeblac njeběšo wěcej móžno.
Nuk a pśedsedaŕ Serbskeje rady H.
Nowy wobsejźaŕ jo kóńc awgusta pla Města stajenje plana wobtwarjenja póžedał.
Dla cogo jo sebje wuzwólił uniwersitu daloko wót Łužyce? "Ja cu wochylu we dalokem swěśe póbyś, zwenka Łužyce", jo wón nam gronił.
Twój Karlo, Pětš a Marko?
Naš Bog njoco, až su jano take spokojom, kenž maju gluku dobrego źěła a dobrego myta, a pśez to w starstwje dobru rentu.
Teke do Drježdźan na kralojski dwór njejo wěcej jězdźił.
Nakład wucynijo zasej 1000 štuk.
Ma na pśikład foto wót kokotowego swěźenja młoźiny z lěta 1929. A wóna wě, až how jo dało hyšći w 50tych lět rejtowanje pó sćernišću.
Podajomy Wam how konkretne case za Chośebuz:
Rostliny su byli za dłujki cas pódla zwěrjetow a mineralow jaden tśich pśirodnych swětow.
Srjodu za tyźeń, 29. maj, zeger 15.00 buźo w Serbskem domje głowna zgromaźina wědomnostnego towaristwa Maśica Serbska.
Pózdźej jo mě sotša groniła, až dejmej wobej we tej małej komorce spaś – gromaźe we wuskej póstoli, źož sy se lěbda mógł wobrośiś.
"Ja som pśecej hyšći zaźiwany a pśechwatany, až som dostał cesne znamješko Domowiny", jo komentěrował Torsten Mak, kenž jo wjele generacijow wuknikow a wuknicow pregował.
Dołojce su wjelike śpy za wótwardowanje chórych a chamnych.
Tak nastanu rědne figury, kótarež se pótom wupjaku.
W rozpšawje, w diskusiji a we wšakich naraźenjach jo šło wó dalšne wažne a konkretne kšace w Domowinskem a serbskem źěle a žywjenju.
Zwónjenje pśewóźijo spiw serbskich źowćow.
Wóni su banju wzeli.
Wobrycy móžośo zgótowaś ze šparałkow.
Z Hale/Halle.
Fil 2,1–5 * 1 kral 18,1–24
Za poł minuty běchu źiwe zasej zestawali, te bójazne gnachu do jich cołnow, te skobodnjejše pak pśimachu za swóje bronidła, wóni ga běchu mócny zuk słyšali, nikogo pak njewiźeli, a nikomu nic njeběšo.
Solistiskej pórika Serbsko-nimskego ansambla Žylow stej wobrubiłej wjacor z rejami.
Do Brjazyny smej gnałej, a wót tam smej z teju “Spreewaldgustu” jěłej - mimo jězdnicki, to se rozmějo.
Ale jo wó wjele lažčej dyrdakojstwa namakaś nježli rědne doma.
Jo se wuźěkowała pla wšych tych, ako su renowěrowali a pśetwarili muzej a zestajili a wugótowali nowu stawnu wustajeńcu "Daś serbstwo wobstawa".
Armeńska jo kraj w srjejźnej Aziskej.
To jo wěcej ako połojca wšyknych serbskich a serbski wuknjecych pśedšulskich źiśi w Bramborskej a Sakskej.
Strjažojska młoźina jo z 13 luźimi cysćiła a renowěrowała swój młoźinski klub.
Raz mjazy 1711 a 1741 jo Jan Bogumił Fabricius wejsnu šulu ako serbsku załožył.
Wuměnjenje pak jo było, až musy se wjelgin derje wuznaś z byśim teje powěsćoweje figury, ze stawiznami kraja, z kulturu luda a wšym, což z tym zwisujo.
Gorkowa polewanka: 3,50 PLN
Pó chyli wiźi kócora a kócku, kótarejž se gněśitej.
Jo z póbitowanymi dwójorěcnymi nadawkami źe wósebnje na Witaj-wukniki wusměrjone, ale teke druge budu to wužywaś móc.
Taku cesć drje jo se hawptman Albinus zasłužył.
Sobu pśinjasć pšosym wudute běłe jaja, wołojnik a nožyce.
Keluch jo wjelgin małki.
Załožyś kśě tam teke „Europeadowu wjas“ ako zmakanišćo za wšych wobźělnikow.
Chtož jo pśišeł na Wjerbański kokot, njejo tam jano wiźeł to rejtowanje.
Domowinska kupka a LODKA w Chośebuzu stej něnto z takim cynjenim wopśestałej.
Wšo jo měrne a śiche.
Ako wón njenaźejucy wupyta, až jo pśi kraju, weze wšykne swóje mócy a wulěze na suche a wósta chylu lažecy.
Lej, ja som z wami kuždy źeń až do kóńca swěta.
Kibuty žeru waki, wužeńce, šneki a sliniki.
Na prozninske lěgwo znowa njewjasele se jano bórkojske a brjazyńske źiśi, ale teke ceły team prozninskego lěgwa.
Zrazom wón njepótrjefijo wjele wósobow, pěś abo źaseś by dosć było.
We Wašej gmejnje su młode starjejše w slědnych tyźenjach wjelgin aktiwne byli.
Gaž pak se hopokaza dobrotnosć a lubosnosć Boga, našogo humóžnika, hucyni nas zbóžnych, nic dla statkow, kótarež běchmy cynili z pšawdosći, ale dla swójeje zmilnosći.
Na droze domoj som zajšeł do Zaspickich Matušcyc, lěc Měto jo doma, mój drogi pśijaśel.
Pśi tom jo nejwětšy problem, až njedajo za to wjele móžnosćow.
Skoka ako kaspaŕ a kšaca ako bóśon.
Se wě, by było grěšne, za take něco woprowaś běłych luźi.
Ze swójimi 119 cłonkami jo sportowe towaristwo to nejwětše a teke to z nejdlejšeju tradiciju.
Trjebam wěcej dopokazow twójeje lubosći.
Woblutujośo někaki njedokóńcowany projekt abo projekt, kótaryž njejsćo mógli pśewjasć? Ně, w nakładnistwje se projekty pód mójim naslědnikom dalej wjedu a sama mógu se teke swójim pśedewześam pósćiś.
»To móžoš se zežariś.«
Za suźenim Kroha dawa Nimska wjele wěcej pódpěry nimskim mjeńšynam we drugich krajach nježli domacnym mjeńšynam w Nimskej.
Prezentěruju swójsku zběrku jatšownych jaj z 22 lět.
Jogo kóža je kósmata, carna až carnobruna.
Wót boka Serbow jo był Měto Nowak pśipódla.
Tužnje se wobglědujo to skóśe, stojecy na mokšej łuce pśi płośe, casy se klěka a zamžera wócy.
Do Žylowa smy cesćej pśišli, dokulaž smy do města šli, a to jo pśez Žylow šło.
W Dolnej Łužycy su nawjedowali pśigótowanje a zběranje głownje kantor Hendrich Jordan z Popojc, pśekupc Kołoźej z Wjerbna a z Bórkow Wylem Nowy, rowno wustuděrowany teolog a hyšći bźez pśistajenja.
Roubaix jo stare industrijowe město w pódpołnocnem źělu Francojskeje, blisko belgiskeje granicy.
A wšuźi njejo wón jano znaty, ale teke pśipóznaty a woblubowany.
Bankowy dom njejo był jano za někotare lěta zmakanišćo Maśicarjow resp. dalšnych Dolno- a Górnoserbow, ale tam jo se teke zaměstniła biblioteka.
Wótpósłańc Andreas Kluge jo kritizěrował, až póměr mjazy mócnym spěchowanim Nimsko-serbskim ludowym źiwadłom wót serbskeje załožby a jogo produkciju wót jano šesć procentow programa w serbskej rěcy, jo njepšawy za instituciju, kótaraž by dejała mócnjej serbsku rěc spěchowaś.
Rakety, satelity a robotery
Mógu to byś njeproblematiske schórjenja ako smarkawa abo kašel, ale teke gripalny infekt ze zymnicu.
stwórtk, 19.5.: Łužyske impresije drogostka z našogo archiwa: 60 lět pó wójnje.
Slědkoju jo ako ja absolwent Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wót lěta 2014 jo wóna w redakciji pśistajona redaktorka a jo se w slědnych šesć lětach wobšyrnu redakcisku praksu pśiswójła.
Kótary model dej šula měś a chto pśewóźujo jeje natwarjenje?
Lod z maminego mloka pśedawaju napšawdu, ale w Londonje a nic w Bórkowach.
To jo pśecej wót zeger 9:00 do 12:00 a se nejwěcej góźi za wuknice a wukniki DSG, študańce su teke witane.
Z jadneje kwiśonki wuchada jano jadnotliwy płod.
Zasej smy na našej kopicce na dwórje grali, ako chapjaju naraz wójaki ako take rozpłošone wóse tam a sem lětaś, kiwaju nam a pśikazuju, až dejmy se schowaś, pśi tom na njebjo do směra Picnja pokazujucy.
Mimo spiwanja Dolnoserbskego seksteta su dožywili wobźělniki jubilejnego zarědowanja hyšći wósebne pśechwatanje.
Togodla su wjasele pśiwitali Henryka Clemensa.
Wětša jo tšachota za majs, wobkopowanki a za łuki a pastwy.
Tak mjaztym wuglěda na dwórje starkeje w Prjawozu.
1. serbska kulturna brigada ze Serbskego gymnaziuma w Budyšynje jo delegatow a gósći z wjelgin rědnym programom rozwjaseliła.
Chtož co wěźeś, kaka jabłukowa družyna pla njogo doma rosćo, dej tśi typiske a strowe jabłuka wót togo boma pśinjasć.
Do Serbskego doma w Budyšynje jo slědny tyźeń woglědał Jürgen Graalts, konsul českeje republiki.
Wót zeger 15:00.
W briketowni ale wěcej njeprasuju brikety z brunice, kótaraž jo se tencas we wokolnych wuglowych jamach wudobywała.
Až mały wuchac se weto wuda na drogowanje pó swěśe a glěda, kak móžo derje z drugimi zwěrjetami wujś, jo, to móžo źiśam samo pśikład byś.
Teke industrijowy park co byś zastarany.
Jo južo 2 lěśe, až jo se w Žylowje prědna „Witaj”-źiśownja załožyła.
Wozyk se pśewali a zbrašony padnjo na drogu.
Teke druge w rědowni graju instrumenty, klawěr a trompetu.
No, ja měnim: Dwójna drastwa njekazy; doma serbski, w měsće nimski, ale cystu šulsku rěc.
Na dopšašanje Casnika we zachadnem tyźenju, co nimske kněžaŕstwo se we tej nastupnosći mysli, jo ga powědaŕ kněžaŕstwa dał k wěsći: „Konwencija dla domorodnych a we [...]
Do lěta 1990 jo blisko jsy mimo jěła zeleznica na cerje Baršć-Gubin.
Wódnjo a teke w nocy se kněže temperatury pśisamem ako w babinem lěśe.
Koncert w wjelikem zalu konserwatoriuma jo wótwóriła Angelika Jordanowa, wjednica Chóśebuskego rbb-studija.
Jolic se maś znowa njewopłoźi, wostanu wjele dlej w zgromadnosći.
Wót zeger 10.00 buźo tam na pśedań šyroki sortiment sajźonkow a semjenja na balkon a do gumna.
Wjacor buźo reja na samskem městnje, pód gołym njebjom.
Annemarie Rennertowa, wažna duša drastwineje kupki, jo 2016 bóžko wumrěła, we swójom 73. lěśe.
To jo atraktiwne za wjelka a gaž wón tam cesto žranje namakajo, se wrośijo pšawidłownje.
Mója luba njewjesta, ze wšych sy nejrědnjejša.
Za njen pśipowěźeli su se teke Drjowkojski šołta H.
Wobzamknjenje delegatneje lisćiny za głownu wólbnu zgromaźinu Zwězka dnja 26.3.2011 a informacija wó móžnych nowych strukturach
A njejo było jomu pśi tom zewšym wóstudne, pśeto jo se dłujki cas pśikrotcował ze wšakorakimi guslowaŕskimi kuskami a kumštami.
"Nowy Casnik" jo how na pśedań.
Dla togo, až wóni lětosa w nalěśu njeseju, jo něnto małko zogola na jich pólach.
Take zwěrjeta pódpěraju źiśi we wšednem dnju abo słušaju k jich terapiji.
Jan: „Kak móžašo wón to wěźeś?“
Wot drugeje połojce zachadnego stolěśa sem su take procowarje ako J.
Cełe 50 lět jo mimo, ako su złožyli abituru na Serbskej wušej šuli.
Ako pśikłady měli w pśez Domowinu a jeje towaristwa zapaliś hyšći glěwkich Serbow do narodnego źěła – wósebnje młodych luźi.
Pónjeźele su pó mjeńšej wašni ptaškowu swajźbu pśewjadli.
Z tym źeń njeby měła wěcej swóju identitu, byś Serb.
Wupominajucy program „Rožowa gałuz“ jo pśiwabił jano mało luźi.
Wšuder we tych rogach jo stojało abo lažało drjewo.
Ale ma za wažne, až wobydlarjam se te lěpšyny wědobne cynje a až wóni to wopšawdu kśě.
Swěźeń domownje a drastwow w Bórkowach
Wón jo z Frycom Rochu zgromadnje pisał picański "Wósadnik" za dolnołužyskich Serbow.
Někotare wósoby su pósłali wěcej ako jadno foto a motiwy su wót zwěrjetow, pśirody, groda, jazorow w nazymje abo zajźenje słyńca w měsće.
Pśiducy raz dej wjelk byś we srjejźi diskusije, a dwa eksperta dejtej powědaś.
»Rownož jo wóda brudowata ako źewjeta wóda wót pjeluchow: takego měńka«, wón pokazujo.
Pśipowěźeś móžośo se pód numerom (0355) 792829.
Towarišnosć – Jo spóśenje hyšći źinsa aktualne?
Rownož we slědnem casu jo se někotare dny padało, jo dalej trjeba wódu žariś a kradu glědaś, kak pójźo to dalej.
W sańkach maš se wě spinadło.
How sajźijo tykańc a kafej!
Wót wšyknych kupkow Towaristwa serbskich rybakarjow Bórkowy a wokolina maju bórkojske rybakarje nejwěcej gluki.
"Městna su južo wšykne wobsajźone"!
Licba serbski wuknjecych z pomocu metody imersije w źiśownjach tuchylu definitiwnje njedosega.
Nazymske słyńco jo se juž gótowało na domkhyśe.
Roland Marti ze Saarbrückena.
Na taki part trjebaju Doreen Schiemencowa a dalšne wjele wjele serbskich kóšulow a drastwinych źělow.
Witaj-hort Žylow jo pśepšosył na źeń maśerjow a starkich Co jo rědnjejše ako źěk wšyknym maśerjam a starkim za wšu procu wó derjeměśe swójich źiśi a źiśiźiśi.
Z pokazanim na towarišnostnu słušnosć a strońsku winowatosć jo mě slědkoju »pśeznaniła«.
Ale to groźišćo tam hyšći jo, jo jadno z něźi 50, ako buchu w casu wót 8. do 12. stolěśa w cełej Łužycy twarjone, za šćit serbskich luźi.
"Něnto ale jo wšen blisko ten cas za wobraźowanje, a wej hyšći njejstej doma.
Źowćka a gólcyki z kupkowu „žaby“ a „waki“ Bórkojskego Witaj-horta su kazali swójim starjejšym do horta na źeń mamow a nanow, ceło swój swěźeń, ako se njeswěśi pó kalendarju – daniž njeźelu daniž stwórtk!
Take rědne nowe domy stoje teke w Depsku.
Wóni wutšobnje pšosy Serbow a pśijaśelow Serbow "ze strowym humorom a apetitom" na toś to digitalne zarědowanje.
Starosta: Teke, ale to njedosega prězy a slězy, nanejmjenjej nic za taki wobšyrny słownik.
Gaž su rostliny wokwitli, staji je wót srjejź maja pśez cełe lěśe wen.
Charkiw jo druge nejwětše město Ukrainy.
Někotare sobuźěłaśerje tam su južo dłujko chóre.
Ga mamy něnto za to, až cłowjek jo hupšawjony pśez wěru, mimo kazni statkow.
To njejo w dogronje napisane było.
To buźo raz nowy modul na boce dolnoserbski.
Pětšoju jo, ako njeměł žednej noze.
Ow, wódajśo!
Cłonki Serbskeje rady su ako gósći pśepšosyli direktora Załožby za serbski lud Marka Suchego a zastupnikow źěłowych kupkow pśi załožbje, ako źěłaju na konceptach za naše institucije.
Tam wudawa se wětšyna serbskorěcnych knigłow resp.
A kake myto smějom wót tebje docakaś?
Mały źiw jo se w Slěpjańskej wósaźe stał.
Normalnje jo, až nic kuždy wuknik ma serbskich prědownikow a serbšćinu w zakładnej šuli.
Kak dalej, to bóžko njesmějomy pśeraźiś.
Jogo mě se wužywa mimo togo hyšći za znaty sad a samo za wšyknych wobydlarjow kraja.
Źiśi kupki „Wacki“ z Bórkow na musical za źiśi.
Musym pón kužde słowko pśeglědaś, a tam tu ortografiju pśeměniś.
Samo Findusoju se to spódoba, wósebnje, dokulaž kokot pó tśich kikeriki wumjelknjo.
Cłowjek co, aby to tak wostało na pśecej.
A južo jo ten wušk zasej tam był: »Rozkaz wuwjeźony!«
Tak jo wuchadał NOWY CASNIK wót lěta 1949 sem z nowym pšawopisom.
W Centralnej dolnoserbskej rěcnej šuli »Kurt Krjeńc« w Dešanku stej se górnoserbski Bjarnat Rjentš a pólska Marja Elikowska-Winklerowa procowałej, aby kursisty wuknuli tu rěc a něco wó kulturje.
Kwiśonki su njenaglědne.
Južo wjele lět jo to kněni Margot Hašcyna z Drjenowa.
To ma wušu prioritu ako tempo połnjenja Liškojskego jazora.
Tam pak njejsmy kśěli.
Glědajucy na projekt k imaterielnemu kulturnemu derbstwoju jo gronił, až to za zmysłapołny ma a jogo gmejna to pódpěraś buźo.
Kóńc oktobra su w luboraskej cerkwi wótwórili wustajeńcu »Śěło bydli w zemi, duch w gwězdach«.
Naraz se pokazujo na płachśe we wjelikem wobrazu Stalin – a ceły zal stanjo a pśiklaskujo.
Ten pak buźo ceło hynakšy ako ten w Slopišćach.
Wogeń jo stakim tu źiwu gólu skóńcował.
Wóni su swěźenjoju dostojny muzikaliski ramik pósćili.
Naraz zajźuju, až se mógu małke insekty do kwiśonkow zadobywaś.
Jogo nejlubše městno jo było na ramjenju małeje Wjerbanaŕki.
Woścny kraj - jomu daj?
My pśepowdawamy jim naše wótpadanki, kupujomy wót nich carobu a wódu k piśeju.
Mimo togo wuzwólowanja nowego bramborskego parlamenta, nowego krajnego sejma 1. septembra, móžomy někak w samskem casu teke hyšći wóliś 5 cłonkow noweje pśiducneje Rady za serbske nastupnosći – krotko: Serbskeje rady – za legislaturnu periodu 2019-2024. To se tak ako w juniju 2015 pśewjeźo ako wuzwólowanje z listom.
A chto jo w njom bydlił?
Mjazynarodne swěźenje poezije w Nimskej pśewjedu jano Serby, su pśisłucharje zgónili.
Pśi tom buźo wažne, až kupki hyšći wěcej se zasajźiju za specifiske serbske pšašanja, rownož až njejsu něnto wšuźi dosć městnow w gmejnskich a wokrejsnych zastupnistwach dostali.
Jich derbstwo něnto zastoj Tekstilny muzej.
Za nju jo Fryco Guttke załožył spódk pó Prědnej swětowej wójnje.
Tamne źowća a gólcy su se wopokazali ako šykowane a rozpalone pjakarje gódownych plackow.
Bźez luźa njemógali mjodowe pcołki źinsa pśežywiś.
Wona mě tak nawulicowa až tšach.
Južo 11 lět stara jo bramborska Serbska kazń.
Zwězk załožbu dalej sobu financěrujo
Wudaś co wokrejs za to pśisamem 130.000 euro.
Wukniki rědownje 6a wót Dolnoserbskego gymnaziuma z moderatorom Malte Arkona.
Mam dweju synowu, wót kuždego źowku a gólca a jadnu źowcycku tśeśeje generacije.
Rusojske zarědowanje połkupy mjazynarodnje pśipóznate njejo.
Naslědku su byli zjadne: "Wjedro jo, kakež jo, ty musyš se z nim wótnamakaś".
Ze šykom jo małe źowćo te pjerowe kósmjele do jadneje, a kósydła do drugeje šklě scynjała.
WOKOŁO 4000 HEKTAROW źinsa we Wjerbańskem prodrustwje hyšći wobźěłaju.
»Dokulaž wóni njejsu take rědne a wósebne ako mej.
Ga na njelicobnych toflach se zjawnje za drogi wabi, až jo tšachota!
Wejsanarje su se wopšašali za planami koncerna we Dolnej Łužycy, jo ga znate, až Grabkow, Kerkojce a Wótšowaš blisko Gubina su wugla dla wobgrozone.
Wón jo nawuknuł górnoserbsku rěc a jo se zanurił do situacije mjeńšyny.
Až budu to wósebnje swěśiś, to se wě.
To zmakanje jo było na dwórje Helmuta Hupaca, ako jo w juniju měł swój 70. burstak.
Spěšnje stanjom a stupijom z wobswětloneje terase na carny nocny pśibrjog, wobrosćony z krjami a krickami.
Heiko Selka (BVB/FW) jo pśiwdał, až njejo derje z teju problematiku wopóznaty.
Wón wósebnje se procował wó wuchowanje Piedmontšćiny a Franko-Provencalšćiny.
Tam w interneśe móžośo se kórtki za „tšochtu“ kupiś, ale teke w bórkojskem Domje gósća.
W tom kraju njejsu žedne pśeśěgi, kostimy abo wósebne jěze.
Dalšne rozgrona su planowane.
Wóni su zwětšego słušali ako wón k jadnoremu ludoju, kótaryž jo był wochudnjony a wót głodu wobgrozony.
Lěc w amtach, socialnych pówołanjach, we wobcerjenju IT, w archiwach abo turizmje ‒ pśisamem na wšyknych pólach móžoš w Łužycy se wopokazaś ako ten gódnjejšy kandidat, gaž sy wopóznaty ze serbskeju rěcu a kulturu.
Ja dejm se do nowych computerowych seśow zanuriś a cełkowny pśeglěd wó bibliotece dostaś.
A rowno něnto w casu korony te zwěrjetne domy se wjelgin śěžko maju a se wjasele wó pósćenjach.
Karlina Lotrina jo sejźeła we zalu až do źewjeśich wjacor, gósći hyšći wochylu dlej.
Něnt źěła a bydli w Janšojcach.
Wóstaś deje volleyballowe pólo, błomjenišćo za kopańcowe grajnišćo a wobłuk za dalokoskok.
Cogodla njamamy takich bajkow na serbski? Druge luźe su se to teke pšašali.
Jo, to jo taki pšawy lěs.
Jo k wěsći dała, až jo dostała bejnu tšochu protestow a kritikow dla „Lodki“ a se pominała wótegrono, a how wóno jo:
Nichten njejo serbske źiśi a jich starjejšych pšašał, lěc su wobjadne z tym, až krydnu puki za serbske powědanje.
Za tšošku mucnego drogowarja daś za źinsa dosega.
Awtentiskosć a duktus njedejtej se zgubiś.
Te, ako wót turizma njeprofitěruju, by kśěli tak kosty žariś.
Gosćeńc w Miłorazu - njewuglědajo wón rědny?
Teke jogo suźenje jo grało wažnu rolu.
Je była zakładom wšych romaniskich rěcy.
Žeden muzikalny pśinosk w serbskej rěcy njejo był słyšaś, lěcrownož jo bejna licba abiturientkow dłujke lěta w chorje Dolnoserbskego gymnaziuma sobu spiwała.
Jolic wše dotychměst póstajone kurse zlicyjomy, jo to docełego źaseś.
Tam jo wón "jano" zastupny cłonk.
Utrecht.
Pśed tym jo płaśeł patriotiski spiw.
Ta źowka njejo trjebała nic źěłaś, jo wóstała dłujko w póstoli lažeca a jo se gniliła.
Wót 17. stolěśa jo se ze Špańskeje póchadajucy carny kórjeń rozšyrjał pó cełej Europje a jo był kóńc 18. stolěśa teke w Nimskej znaty.
Naraz, kake pśełapjenje, jo Eva, słowakska pśijaśelka, groniła: »Daś se jomu groni Baltazar.«
Pó planje deje te źiśi hyšći pśed dowolom zasej slědk pśiś do swójeje kita w Brězowce.
Ten jo k tomu grał na starem instrumenśe z mjenim „Nyckelharpa“ stare dolnoserbske burske štucki.
Wósebnje chwalił jo se projekt „Stary lud“, pśez njen jo do Dešańskego muzeja łoni 12.000 luźi woglědało.
Nejpjerwjej, ako młody faraŕ, jo ned w prědnem casu w Gołkojcach wósadnu radu pśeznanił, až muse cerkwiny torm wótryś.
Instrumentalnu pódpěru dajo jim pólska wiolinistka Izabela Kałduńska.
Kuždy drje se žycy, až móžo w śopłej a gněśatej póstoli wótpócywaś.
Pśi tom jo se wóna dowołała na serbske tofle wu nas – pśeto mjasec pjerwjej jo wóna z drugimi cłonkami towaristwa pśebyła tśi dny w serbskej Dolnej Łužycy, źož su se ze situaciju Serbow wopóznali.
Naš stipendium ga njejo ze sto a dwaźasća rublami rowno niski był.
Wótl.: Wjednica Rěcneje šule Uta Henšelowa, Matthias Greupner alias Fontane a fotograf Peter Becker pśi wótwórjenju wustajeńce.
Wótpósłane su pśigłosowali konceptoju, kótaryž jo wuźěłał jich wustawowy wuběrk (Verfassungsausschuss).
Tak zwězuju kniglicki z Bóžym słowom kuždy źeń cytajucu wósadu pó wšom swěśe.
Za to jo zgłosował wjeliki źěł synodalow.
Ja se wjaselim, až naš nowy program „Nałogi, drastwy, tradicije” taki wjeliki publikum namakał jo.
Tek wu nas bywa take rědko a rědšej…
Sobotu wěcej žedna wucba njejo była, wukniki a ceptarje su lichotny źeń dostali, aby mógli sebje tych 100 markow póstrowjeńskich pjenjez holiś a luźe su do pódwjacora na woglěd jězdźili.
A za njeźelu, 2. julija, stej to losa z numerom 477 a z numerom 041 (źiśecy nakśebjatnik), za kótarejž njejstej se dotychměst pśipowěźełej glucnej dobyśarja.
W reportažy wulicuju někotare z
Jo-li ta licba wětša ako 15 wuknikow, ga deje jich źěliś do dweju kupkowu.
Ta jo była na NDRskich šulach fakultatiwna, ako źinsa serbšćina.
Teke wugronjenja ako "Baslimy tasku za źeń mamy" njepózbuźiju kreatiwnosć.
Pon ga wót togo wjelikego nawala wulětarjow a dowolarjow hyšći nic njepytnjoš.
„Pśed źaseś lětami smy byli jano 12 porow k zapustoju”, jo se Silvio Smogoŕ, młoźeńc ze Smogorjowa, domarkował.
Som pak jomu pśilubił, až z nim na jězdźe domoj hyšći raz jadnu cigaretu wukurijom.
Rana na cole zabólijo, hejnak by jomu něchten flaster wóttergnuł.
Wutšobny źěk za to! Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny ga jo wobzamknuło, až na Europeadu 2020 do Awstrisakeje pójěźo zgromadne mustwo z Górneje a Dolneje Łužyce.
Som se tam pak teke z muzikoweju wědomnosću zaběrał.
Gaž pak tam wiźiš pśi jatšownem rejtowanju sto a hyšći wěcej pón jo to kšasny wobraz, jo młoda Hochozarka była měnjeca.
Gdyž su 23. měrca 1952 pón w Prizarskej kjarcmje w Borkowach załožyli Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina, su mimo Borkowarjow, Wjerbanarjow, Myšynarjow, Strjažowarjow, Běłogorjanarjow, Gorjanarjow a Prjawozarjow tam teke byli rybarje ze Smogorjowa.
Wó to jo se starał kjarcmaŕ Gutschmidt.
21. 9. 56: W Prizarskej šuli wjelike śěžkosći.
Za to jo zgłosował wětšy źěl cłonkow rady – ako serbskich tak teke nimskich (zastupnikow stata).
Město prědneju nogowu maju kśidle.
Europski larik jo rostlina ze swójźby chójcowych rostlinow .
Smy byli sedym žeńskich, ako su pón 1. junija 1992 tu bajku „Rumpelstilzchen” pśedstajili.
Wotměło jo se wjele rědnych kulturnych, sportowych a drugich zarědowanjow.
Ako jo měł jogo wobedrětego, jo był wjelgin spokojom z tym gešeftom.
NOWY CASNIK: Chto jo z Wami hyšći sobu do Chośebuza pśeśěgnuł?
Lěc jo to wjeliki burski dwór Frizow, abo chudučka budka, źož su něga bydlili luźe, kenž su w bagnišću Drenth za smogorjom ryli, lěc su to rědne domy pśekupcow ze Zaanlandskeje, domcyki rybakow z Markena abo teke wšakorake młyny – wšykno pokažo, kak su luźe w pjerwjejšnem casu w Hollandskej žywe byli a źěłali.
Něnto jo rěd pśišeł na Radowizu, a wóni su wobzamknuli, až budu šlachtowański swěźeń pśewjasć.
Jo stojało direktnje nad wjasku.
Jich a naš trenaŕ, kuždy naslědku wjelgin spokojom z wugbanim swójogo mustwa: Peter Feies a Horst Krawcyk.
A kuždy Nimc, kenž wót demokratije a rownopšawnosći něco źaržy, to dosć derje rozmějo a nas Serbow pśi tom pódpěrujo, dokulaž wě, až demokratija a rownopšawnosć se njedajotej źěliś.
Pód tym słowom namakaju se we papjerach starego Casnikarja wšake špruchy a grona, kótarež jo sebje k wucbje napisał.
Drugu sobotu decembera su tudy měli chytšy gódowny mark.
Až deje raźi do šule chójźiś.
Gaž sy pó jabriku kus wušej zwónow zalězł, sy mógał z górjejcnych woknyškow na wše boki glědaś.
Michał Frencel jo był faraŕ, rěcywědnik a sobuzałožaŕ górnoserbskeje pisneje rěcy.
Druge knigły ako how pśedstajijomy, móžośo w regularnych knigłaŕnjach kupiś.
Prědny kral jo był Końcakojc Nick z Volprichojc Lilly, drugi kral jo był Hoškojc Marino z Hoškojc Luisu, tśeśi kral jo był Bodnarojc Colin ze Žonopojc Lani.
Pśeto wót zajźonego tyźenja maju tam górku, ako dej słužyś tym lubowarjam sańkow a drugich zymskich graśow…
Kužde z wónych źiśi śěgnjo jadnu kórtku, se ju wobglěda a źaržy ju schowanu.
A gólcy, kjarle, muske? Casnik jo něnto wuslěźił, až te rowno tak "tikuju".
Z Miłoraza/Mühlrose. „Zechoc“ bydle južo tśi generacije dłujko na swójom dwórje we jsy.
Toś te woblubowane kniglicki (how wiźiśo titelny bok) jo Wylem Bjero z Moniku Słokoweju zestajił.
Naju nimskej žonje stej nama pśi tom dobra pomoc byłej, głownje z jeju wliwom a stawnym napominanim, až maju źiśi nanoju slědowaś.
Pśerěznje žněju wósym tonow trajdy na kuždem hektarje.
Pśedšulski gólc formujo ze śańkeje rulki samo swójo mě "Florian".
Dopołdnjo su wukniki pětych do sedymych rědownjow se wuběźowali a chyśili škórnje a gnali z karami.
Moj źěk słuša, to se wě, teke tym, kenž su spiwali a muzicěrowali.
Toś pórajśo se.
Na fośe jo kupka wiźeś, ako jo powědała wó zgromadnosći a póchaźe.
Wót 15. julija jo wóna medijowa powědaŕka wjelikeje chóśebuskeje chórownje „Carl Thiem“ a źěła tam we wobcerjenju „pśedewześowa strategija“ (Unternehmenstrategie) a marketing.
Kak? Gaž tam drogujoš abo na kólasu toś ten wjelgin rědny błośański "rožk" wobjězdźijoš.
Bergaŕske komiteje su drje směli něgajšne objekty statneje bźeztšašnosći na městnje woglědaś, ale za efektiwnu kontrolu su wóni byli pśesłabje wugótowane.
Wóni ga su se wudali, tak ako pśecej prědnu sobotu w oktobrje, na swójom woblubowanem zgromadnem wulěśe tenraz do Górneje Łužyce.
A to njejsu byli jano źowća…
Ja njejsom trjebała pupki, som jězdźiła z pupkowym wózykom, we njom jo lažała kócka.
Nowe serbske myto: 50.000 euro k dobyśu
Wjednistwo źěła cesnoamtski a dostanjo trjebnu pomoc wót jadnogo notara.
Ty sy mucna wót swójogo wšakego radubiśa.
Togodla teke jo wujšło prědne pśełožowanje korana do engelšćiny akle w lěśe 1734. Ten profet pak jo był cas swójogo žywjenja analfabet a koran jo wujšeł akle wokoło lěta 650, někak 20 lět pó jogo smjerśi.
Wóń warjonego měsa a jěšnicow jo napołniła luft we zalu, a za krotki cas jo se zestupał dłujcki rěd głodnych luźi, póžedajucych za fryšnym swinjecym měsom.
Teke serbska góńtwa se pokazowašo, až te Serby běchu stare Nimce.
Pó chylcycce jo se wótwobrośił a słowka njepikajucy dalej šeł.
Za gmejnu Sprjewiny Doł/Spreetal jo to zawěsće dobry omen!
Solone śěsto njelubujo pśeliš wusoku temperaturu, howacej se puka.
Jim jo take něco kradu cuze było, su na póměrnje jasnu, njepśeměnliwu pśisłušnosć k jadnej etniskej identiśe zwucone.
Hopšašaj se swójogo nana, ten śi jo powěźejo.
Znate jo, až jaden žydojski młoźeńc jo kśěł tu wojnsku słužbu wobejś.
Wy by jadno abo druge raźi měli, ale dla teje šlimneje drogi njoco nichten hyś a jo holowaś.
Warnowašo se pśed pśeliš cestym licenim a pśirucowašo se, licenje na maksimalnje běrtyl góźiny wob źeń wobgranicowaś (nanejlěpjej pód medicinskim doglědom) a nanejmjenjej jaden źeń wob tyźeń kšuśe na to glědaś, až se njelicy.
Bogumił Šwjela jo gronił raz "Wušnosći su za Serbstwo ze słowami, ale nic njecynje za njo".
Jadna se pśi tom wó napšawu k narownanju za zazyglowane pśestrěni we tej błośańskej gmejnje.
Z nim a ze Strjažojskim wejsańskim šołtu Horstom Reumom a šołtu gmejny Dešno-Strjažow smy se porozgranjali.
Brunicoweje jamy dla to njejo wěcej tak, połojca jsy jo teke wótbagrowana.
Su wulicowali wó słodkosćach w pódwjacornych paketach, wó FDJ, cerkwi a stasi.
Grešeńc w lěśe 1946.
"Strukturne wuwijanje w Łužycy".
A Harri Bagola?
Tak źo wuchack dalej.
Pśecej zasej woła a pyta za njeju.
Wšake pśikłady jo naspomnjeł, teke wukubłanje za wjednikow gósći abo za cołnarjow, aby wóni se wopóznali z tym serbskim a mógli serbske zwiski adekwatnje pósrědniś.
"Smy słowo źaržali a casowy plan smy respektěrowali" groni wjednik infrastruktury a górnistwa z LEAG Martin Klausch.
Myšynska wobora jo wjelgin aktiwna we wejsnem žywjenju.
Na pěś zakładnych šulach w měsće su wuzwólili tak pomjenjone źiśece parlamenty – mjazy drugim na Kästnerowej, Nevoigtowej a Blechenowej šuli.
Młoźinski zapust buźo 4. februara a ten muskecy 10. februara.
Pśemysli wó tom!
Pśi góźbje togo jubileja jo bramborske ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu pśepšosyło paršony serbskego žywjenja a politikarje na swěźeńsku štundu.
(dalejwjeźenje wót 1. boka)
Pla Patokojc su dostaś "na serbski".
Witko skócyjo z awta a ženjo do prozninskego doma.
Tak wurědniju pisane ptaški našu zagrodu.
Zubolak wiźi swětło a se malsnje schowa.
Pśigótujucy rěcny intensiwny kurs jo lětosa za nalěśe planowany.
Wóna ma dłujki nos a chóžyšćo.
źinsa cytaśo list z Bórkow.
Źož brunica jo dejała se wudobyś, su nejpjerwjej archeologi se do źěła dali.
W Dolnej Łužycy jo dešańska faraŕka Katharina Köhlerowa za njo zagronita.
Jej pśez to źěło až k šyji stoj.
Kužda kupka dej se něnto sama procowaś, aby młodych luźi nejpjerwjej do swójogo źěła zapśěgnuła a pózdźej do Domowiny wabiła.
Wopśimjejo frazeologizmy a póžyconki a teke pśestaranu a lokalnu leksiku, ale nic mjenja, mimo dolnoserbskich městnostnych mjenjow.
Na jaden part źěła – a to mjazy drugim gromaźe ze Serbskim institutom – na knigłach wó stawiznach serbskego filma, pśi comž śěžyšćo lažy na DEFA-produkcijach.
Waš Witko Zestup: Tak se rejujo: Póriki se stupiju w kole napśeśiwo, ruce do bokowu.
Pśěze su pśestali, pśeto njejo se wěcej wupłaśiło lan kubłaś a pśeźěłaś.
Wukniki su chójźili wót blida k blidu a słuchali, co zastupniki institucijow maju jim wulicowanjeju.
Spiwarje pak su pśišli na swóju granicu.
Daloko a šyroko njejsu tudy žedne twarde drogi.
Njewzejo se daniž chyle, aby se dycha nazběrał abo pówótpócywał.
Won jo zlubił, až budu se Błota ako nejwažnjejšy region za turizm w Bramborskej dalej spěchowaś.
Kněni Schäfer jo jogo změrowała: "Ja njemyslim se, až dajo někake wuswójenja".
Prědny tyźeń oktobra wostanjo tak měnjaty a kazy nazymske źěła.
Gotujśo teke wy wěcej za rěc, pśeto mě „Fryco Rocha“ njejo jano cesć, ale teke zagronitosć.
Bog njejo njepšawy, aby wón dejał zabydnuś wašogo statka a źěła lubosći, kótaruž sćo hopokazali na jogo mjenju, gaž swětym słužašćo a hyšći słužyśo.
Woni mógu se pśiducy źeń na zapustojskem pśeśěgu w serbskej drastwje ze staršym partnarjom wobźěliś.
Nejwětša jo Velky Krivań a wón jo za Słowakow ta "swěta góra".
Wóspjetuj pón zwucowanje z drugeju ruku.
Mój prědny zaśišć jo był wjelicny a ja som dostał śpu nad Wjelbikom pśilubjonu.
Wócy a gubu wustśigaś, nos pśi smužkowanej cerje nic wustśigaś.
Babett Zenkerowa jo pśechwatanje pśigótowała a jo pśepšosyła pěsnikarja Bernda Pittkuningsa a kupku "Pśezpolne" z Górneje Łužyce.
Take jo organizěrowała Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu a pśewjadła jo take na wšakich městnach w Dolnej Łužycy.
Tak móžo kuždy spiwaŕ, jo samo ceły chor, derje zwucowaś.
Pśi wójowanju wó zdźaržanje, rewitalizěrowanje a wuwijanje serbskeje identity, rěcy a kultury twarimy na dialog a na zgromadnosć wšyknych serbskich akterow, diskutěrujomy wó wjelgickan wuznamnyma temoma ako samopóstajenje a samozastojanje.
Pśi tom nosenje wódy do kuchnje, drjewa abo wugla za topjenje, futrowanje karniklow a woblewanje grědkow pśed domom zewšym ako źěło njewobglědujom, rownož se nam teke togo wótergi njejo kśěło.
Ak som była gótowa, som zwucowała pśed glědałkom.
Wuznamny wliw ma na to wósebnje mócne wabjenje pśedawarjow kwětkow, słodkosćow a drugich darikow.
, jo we swójom gronje cesćiła serbsku kazń ako prědnu mjeńšynowu kazń we zjadnosćonej Nimskej.
Filmaŕ pśiwobrośijo se pšašanju: Co to jo, to serbske?
„My z našym graśim samo 11. a 12. maja na centralnej serbskej olympiaźe w Budyšynje wustupijomy“, nam Thomas Kurth ze „6b“ pó programje gjardy wulicujo.
Tak běšo tym njeglucnym tek to slědne bydlenje wzete.
Žeńśo malsnje pó wašo balo a wopytujśo hyšći raz, flaše drugich pśewalaś.
Snaź jo na casu, raz wó koncepśe zmakanja pśemyslowaś? K tomu jo w zachadnych lětach był wob cas programa stawnje kradu mólecy zogol na žurli.
Klau jo jich portretěrował a se z nimi dopisował, ako som njedawno z jadnogo lista wucytała.
Kuždy delegat jo dostał swóju mapu z wšakimi materialijami.
Muzej Dešno co sebje wobstaraś z tymi srědkami repliki za stary lud.
Jo snaź licyś z tym, až pśiglědarje njebudu směś se na jadnom flaku zgromaźiś.
Tak su źiśi dostali pisanej jaji, jatšownu gusku a paprjeńc.
Jazor a jogo wokolina śi witatej z małym pśibrjogom, se šumjecymi bomami, wótměnjateju naturu a z njeskazoneju krajinu.
Doma źěłana toflicka pśed jsu Olschip we Groningenje.
Wóna jo narska, co nowego dajo a co se wulicowaś wót burskego źěła a tradicijow w cełem lěśe.
Jogo rog symbolizěrujo bogatstwo a wuzbytk.
Až sudnistwo jo se z teju wěcu zabrało, lažy na skjaržbje wobswětoweje organizacije Deutsche Umwelthilfe a Zeleneje Ligi.
Johannes Näder wót Centruma za cłowjecne pšawa jo wuknikow chwalił, až jich wugbanje wěžo generacije gromadu a mócujo identitu.
Tam su žedne stare žeńske a źědy sejźeli a se rozgranjali ze śańkim głosom.
Lažy w pódpołnocnem źělu Śichego oceana, pśi granicy ze Pódpołnocnym polarnym oceanom.
Pón lažy lubjej na śopłem kamjenju na słyńcu.
Dietera Reda z Trjebina z traktorom su teke wiźeli w pśeśěgu.
Pśiduce pósejźenje Serbskeje rady w Podstupimje buźo 16. nowember.
We wjelgin rědnej a modernje wugótowanej wustajeńcy su mógali pśi tej góźbje teke pśepytowaś, což hyšći znaju ze swójogo šulskego casa wó Lessingu, wó graśu "Nathan der Waise" a drugem.
Ten Wóścenas ga jo w bibliji dwójcy napisany – pla Mateja a pla Lukasa.
Serbska rěc we wótwardowanju
Wóda dobywašo se z mócu do łoźi, a lěbda mějachu telik casa, až cołny wótwězachu a do nich zeskokachu.
Wšykne wobydlarje a gósći zbliska a zdaloka mógu how něco dobrego cyniś za swójo strowje.
Zešywk jo dostaś w Rěcnem centrumje „Witaj“ (RCW).
Chris Pratt jo amerikański grajaŕ.
A teke Fryco Wojtoju, kótaryž jo 35 lět towaristwo sobu wjadł, su titel cesnego cłonka južo pósćili.
Jeje cłonkam pak njejo jano šło wó dalšne wuslěźenje a konsoliděrowanje serbskeje rěcy, ale tejerownosći wó rěcne rozwucowanje a dalejkubłanje.
"Hych, pómałem!"
Z kneblom jo do kónjowu rubał a we tej złosći jo teke mě rjagnuł pśez kśebjat.
Styri lěta su se Serbska rada a druge wó to procowali, aby serbske šulstwo taki wjelgin trjebny pśedpis dostało.
A ako su tam gótowe byli, su ned zasej slědk z busom domoj.
Gaž som to pšawje wiźeł, su byli wjelgin rozbuźone a wjasołe.
Pśi cytanju togo artikla jo se snaź młogi dopomnjeł na Fryca Rochowe wopisanje Luboraskeje góle.
Nejwěcej znatej dopokaza rěcy stej Kalendaŕ wót Coligny a grafiti wót Condetomagos .
Pó njej jo markgroba Otto I. (1128 – 1184) pód dubom chylu póspał.
Chtož pak njepšawje cyni, ten dostanjo, což njepšawje jo cynił; a njepłaśi žedno naglědanje wósoby.
Jaden luź jo jogo pśecej zasej wó to pšosył. »Ně, ja to njecynim, a jolic wy to napšawdu cośo, pón pśinjasćo togo pawka do mójeje prakse, tam mam wjelike pantofle«, jo jomu gronił …
Indiski ocean jo ocean, kótaryž lažy mjazy Afriku, Aziju, Awstraliju a Antarktiku.
Mimo wustajarjow wuměłstwa budu muzika, cytanje tšojenjow, baslenje za źiśi, kafej a tykańc a pjacenje pizzow.
Zastupnica mamy njejo pśisła, a stakim jo šołta wobzamknuł, až se loda ned zacynijo.
Za to pak stoje w intershopu, kótaryž teke how dajo, z kopicami.
W Borkowach jo měł ABM-źěłowe městno ako wuměłc na tamnej staciji za pśirodošćit.
We Łužycy pak jo hyšći cełu chylu dosć změrom wostało.
Barometer móžo na taki part groniś, kake to wjedro buźo.
Z tym stej za serbsku kazń fundament połožyłej.
Mäkelburg a Chr.
Cu na pśikład dojśpiś, až wu nas prědny raz w nowem casu na pśězu pśepšosyjomy.
Michael Haidan a pśedsedaŕ zgromaźiny měsćańskich wótpósłańcow Reinhard Drogla.
Dwa dnja pózdźej jo młoźina swěśiła zapust w Bórkowach/Burg z 21 pórikami a w měsćańskem źělu Strobice z 15 pórikami.
Tuchylu jo jich jadnasćo.
Srjejźi stoj moderatorka Birgit Frahnowa.
Annie Lindnerowa z Kosobuza a Marja Bosanowa z Gor pó namšy w Mosće.
Něnto su wšykne napněte byli, wšak su gólcy něnto dejali pokazaś, kak derje mógu wobchadaś z cepami.
Njekśě koncentraciju na jadna wjeliku šulu, ale wěcej „kompetentnych centrumow“.
Ako jo było jasne, až pójdu na tu šulu do Budyšyna, stej se starjejšej mysliłej, ten gólack trjeba něco rozymnego k woblacenjeju, a stej mě dałej wušyś rědny šaket, za zec bóžko płat wěcej dosegał njejo.
Słuchoknigły "Cerwjenawka" płaśe źaseś euro.
Wlogowanje jo wjadło k pówušenju wabjeńskich móžnosćow pla YouTube.
Žywjenje fararjow jo se kradu změniło w běgu casa
Źinsa jo ta wjas pšec - how jo wuglowa jama.
Kaiserowa z Chośebuza.
Rockowy festiwal
"Tak małko amfibijow ako lětosa njejsmy hyšći žednje měli we našych zbórkach".
Potom zachopijo marznuś a tšochu sněga se padaś.
Ja se cesćim na drugem boce procowanja Serbskeje rady za zdźaržanje šule w Mosće, źož se za to serbske wjelgin angažuju.
Zymne wětšy su se mjaztym na tergajuce wichory wuwili.
Bratša pak, kenž jo wuwucony sanitarny instalater a kšylc, jo se wěcej za turizm zajmował.
W serbšćinje mam jadenku, a gano som se teke wobźělił na nalětnem koncerśe našeje šule.
Togodla comy Wam wótśišćaś tu kśicawku w našej dolnoserbskej rěcy.
Głowny źěl jo mórjo bóžko južo spóžerało, dokulaž zemski pomnik starych Słowjanow njejo wótpowědnje šćitany.
Źinsa njeby take skazenje wobswěta wordowało wěcej zwólone – jo Seifert pódšmarnuł.
Ze łžycu mógu źiśi něnto na flašach graś a wšake zuki wuwabiś.
Tym małym kulowatym běłym rěpcyckam groni se teke majske abo bayerske rěpcycki.
To, což smy how natwarili, to njejo jano ten chrom.
Ceły tyźeń jo nas serbska rěc pśewóźowała pśi aktiwitach.
To groni, až su se źělili wót susedneje Českeje.
Teke w Žylowje jo se jich někotarych wót jich cerkwje wótrjakło a su do jadnogo domu gromadu se zejšli a su sebje z knigłow lazowali.
[...] Barlinja padnuł do togo wobkruženja, nimski se groni pśecej do kótła, z kótaregož jo pó śěžkich wójowanjach mjazy 25. a 29. aprylom 1945 jano hyšći mała gjarstka wulězła.
We njom pśiźo do grona napnětosć mjazy maminorěcnymi a tak pomjenjonymi "nowymi powědarjami": Tradicionelne powědarje wužywaju cesto wobchadne a dialektalne formy, teke słowa a formulacije, ak su póžycone z nimskeje rěcy.
Wot zajtša zeger pěśich, napoł šesćich how pśecej jo.
srjodu, 8. julija /žnjojskego
Za źurja wóstajijomy wětšy wótstawk.
Ta sama pak jo kradu dopokazana, z tym se zaběra wědomnosć .
Źinsa su wóni pód zemju.
Stwórtk, 23. maj, zeger 18.00 w Serbskem domje buźo šefredaktor Nowego Casnika Gregor Wieczorek pśedstajiś knigły Bogumiła Šwjele „Stronine mjenja Chóśobuskego wobcerjenja“.
Pótakem: rezerwěrujśo se na lěto 2020 termin za premjeru w Hochozy.
Ale som glucny, až zewšym su mógali se wótměś, až to wšykno jo se raźiło.
A kak wobchadaś z luźimi, ako njejsu dupjone, ale weto kśě byś pśipódla.
Swojo prědne wobradowanje pó głownej zgromaźinje pśewjeźo pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca stwórtk, 10. měrca, zeger 17.00, w Serbskem domje w Chóśebuzu
Nejwěcej pśiglědowarjow su njeźelu pśiwabili pisany folklorny program wšakich župow, koncert dolnołužyskich chorow z nowym programom „Doma rědnje jo” a na kóńcu swěźenja dłujki pśeśěg, w kótaremž su towaristwa a kupki z cełeje Łužyce pśedstajili w 52 wobrazach kulturu, rěc a historiju Serbow w Łužycy.
"Som 1980 w Lipsku studium ceptaŕstwa za serbsku a rusojsku rěc zachopiła.
Mama a starka stej mě mjenałej: Kócki deje myšy žraś!
Su jogo głos znali a jomu łagodnje slědowali, gaž w lěsu se pokazał jo.
Na woglědarje jo cakał chytšy mark a rědny kulturny program.
W Radwórju a Slěpem nosytej zakładna šula a wuša šula jeje mě.
Serbska kultura jo zwězana ze serbskeju rěcu, a kultura bźez rěcy njejo wěcej awtentiska.
A teke do źinsajšnego casa a tšochu do pśichoda se glěda w chronice.
Tegdy su dostali pjenjeze ze wšakich žrědłow, mjazy drugim wót Domowiny.
Witkoju źo na płakanje.
Město pśigótujo něnto koncepciju za dalšne wuwiśe sporta.
Kněžaŕstwo co zadoraś doglědoju do aktow
A cerkwja běšo napołnjona.
Se rozgranjamej wó młogem – pó serbsku, a wón, to se wě, pó slěpjańsku.
Zas a zas sebje wócy trějo.
Pótakem jatšowne pónjeźele smej kśěłej do Błotow.
Pśeśiwo protestoju Logana jo wzeł Imago pór šlapkow płata wót zgła jadnogo padnjonego a jo nogu zawobalił.
[...] za dolnoserbsku rěc a kulturu Marija Elikowska-Winklerowa sobotu we kloštarju Marijina gwězda, za tym, ako pśedsedaŕka rady Załožby za serbski lud Susan Šenkec jo jej pśepowdała cesne wopismo.
Z togo casa, až mamy wótnožku za dolnoserbske slěźenje w Chóśebuzu, móžomy se na městnje fokusěrowaś a koncentrěrowaś na stawizniske wuwiśe Dolnoserbow.
To grono jo mjazy drugim wó Korjenju.
Aktualny slěźeński projekt, na kótaremž jo wobźělona, ma nowe powědaŕki a powědarje dolnoserbskeje a bretońskeje rěcy ako głownu temu.
Cogodla njedeje pśemyslowaś wót licheje serbskeje šule? Dalej jo było to grono wót strukturneje změny, a na kaki part sejm dej se zapśěgnuś do planowanja.
Jo se zasej rozpušćił, dokulaž deje pjenjeze žariś.
Chóśebuska wobswětowa kupka měni, až wótryśe njej notne: Nicht hyšći njej stajił póžedanje na wužywanje "Wósebnego wudobywanišća Miłoraz" w juristiskem zmysle.
Chor Łužyca jo namšu wugótował a pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi Hartmut Leipner jo grodkojskej wósaźe pśepódał serbski Wósćenaš za wósadny dom.
Swětło swěcki a barwy kwiśonkow wobraźuju pśijaznu nazymsku atmosferu w bydlenju.
Pla wjele luźi jo se Tebje to raźiło.
RCW jo pśepšosył wjelich, ak we głownem abo cesnem amśe se na tom pólu angažěruju: pśedsedaŕstwo dolnołužyskeje Domowiny, zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny, Serbsku radu, Towaristwo za serbsku rěc w cerkwi, zagronite za serbske nastupnosći, Maśicu Serbsku, wše serbske institucije a redakcije w Dolnej Łužycy, kaž teke Institut za sorabistiku z Lipska.
Na pódzajtšu jo Šanska płonina, we srjejźi nižyna rěki Irawadi.
Jano njewjericka a njetopyŕ stej ze swójim nowym mjenim spokojom!
Pó droze zmakajo źowćko.
K tomu jo pak była dłujcka droga, jo pódšmarnuła Loni Lischewski.
K wěsći jo nam teke dała, až su wósebnje B.
Podpěrowaś co wóna teke sorabistiku a domowniske slěźenje w Łužycy. (Wěcej wó tom pišomy w jadnom z pśiducych Casnikow)
Z tym se póśěgujomy na wopśimjeśowe śěžyšćo "Žywjenje něga", na cas, gaž su luźe z pśirodnymi barwami barwili.
NAŠA RĚDNA ŁUŽYCA.
Za CDU jo se 17,2 % luźi rozsuźiło, za SPD 15,6 %, za Lěwicu 13,7 %, zjadnośeństwo „Naš Chóśebuz“ 9,4 % a Zelene 9,1 %.
Anka, Lejna a Majka su tśi pśijaśelki.
Nicht pak njejo skjaržył, až ta licba listow, 612, jo była pśeliš niska – jo Tšukowa nam groniła.
Znajomy Kölner Haie, Kassel Huskies abo Hamburg Lions, ale kak by klincało "Chóśebuske jagnjetka" za Energie Cottbus? Wóstupjenje do 6. ligi z wěstotu móžomy pśedwiźeś.
Korona-situacija jo w našych stronach kritiska, górša ako w nalěśu.
Pótom pśenjasomy znamuška we wótpowědnej wjelikosći na papu a wumólujomy je ze źiśimi z barwami.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (Herbert Nowak)
Hansko a Grejtka (I. źěl)
Tam wiźiš pśisamem jano cłonki Domowiny” – wobkšuśijo wón swójo měnjenje.
Lětosa buźo Witaj-wucba how we wobyma Flex-rědownjoma.
Něco jo zajmne było: žeńske su znali to słowo.
W nalěśu, gaž jo sněg roztajał, móžo bur na pólu dalej źěłaś.
Tam buźo prjatkaŕ Johannes Frahnow z Drjenowa wulicowaś wót swójeje wěry.
Ale teke druge mjenja su se spomnjeli: Maks Šurman ako zagronity za serbske pšašanja pśi raźe wobwoda, casnikaŕ Horst Adam a tencasny zastupny pśedsedaŕ Domowiny Harald Końcak a Sabina Siegowa, tencas cłonk zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny.
Kostimy stej Jannik a Helene wugótowałej, Jannik jo wjeliki źěl jawišćowego wobraza napórał.
To ga su cyste tolarje!
Kněz, twój Bog, jo k hutšobje brał twóje drogi pśez tu wjeliku pusćinu.
Ceptarje muziki su pak jano te nejžlěpše wubrali“, jo nam groniła wjednica chora Waltraud Stoltowa.
Ako běšo woblacony, skokašo ako góle a se wjaselašo; crjeje pak njekśěšo měś, lubjej bósy.
Pśi žednom serbskem bliźe njefelujo, gaž se zmakaju Górnoa Dolnoserby w luštnem krejzu na kuždem prědnem stwórtku mjaseca na Barlinskej Eckerdtowej droze 65.
Lěc w nalěśu, lěśu, nazymje abo zymje, w kuždem lětnem casu se dajo bomcyk wužywaś.
Mjenja wobsejźarjow namakajomy źinsa hyšći.
Pla tych arabskich pacientow powědamy engelski a pla tych staršych, ako engelski njewuměju, dejmy z rukami a nogami pokazaś, co deje cyniś", jo wulicował młody maser.
Až do kóńca stej w njej sobu źěłałej Anamarja Matšeńcowa a Margot Hašcyna.
Raum.
Coło bźez ropow / pokazujo na njecuśniwosć.
Młynkowa: Głowny adresat tych dnjow su byli Nimce.
Ako prědne, 28. januara, su byli ze swójim "Mobilnym rumom pśichoda" w Chóśebuzu, 29. januara w Lubnjowje, 4. februara w Běłej Wóźe a 5. februara we Wórjejcach.
Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca groni "jo".
A glědaj, njezjapki jo wón pón teke z góle pśišeł a źiśi pó serbsku wuwitał.
Rezultaty strowotnistwa – su-li w ramiku wědomnosći nastali – su spušćobne.
Lenka se smjejo a žycy Ćikoju dobru noc.
W stanach su rosli słynice, a což jo mě zagórjeło: Te słynice su byli rostlina za rostlinu w dłujkem rěźe wó tśi raze wětše ako móje doma, a na nich su rosli bźeze pśegnawanja, pěś a snaź samo źaseś razow wěcej cerwjenych, strowych słynickow ako pśi mnjo doma w gumnje.
W casu jogo pśebywanja w Grichiskej jo dostał pśed wěcej ako źaseś lětami telefonat, až se jogo twóŕba "Majski bom" znicyjo, dokulaž su se dejali pśewjasć saněrowańske źěła na chromje, na kótaremž wiźiš twóŕbu Wlachopulosa.
Wósebna źěłowa kupka dej to něnto pśigótowaś, a to ze 10 cłonkami.
Kak jo wón zachopił?
Glědaj se jano prědk pśed lišku!
Młoźinje jo se raźiło wjele źělow teje drastwy w lodach a na jśpach namakaś – mjazy drugim kóšule a polki.
Ptaškowy orchester Ptaškowy pórik co se w lěsu zmakaś.
A nic naslědku jo wjele luźi w lichem casu pśipomagało, až taki swěźeń móžo tam byś.
Lěgwo jo było w Grěšnej.
Tam jo awstriski basnikaŕ Rainer Maria Rilke napisał swóje "Duinske elegije".
Za procese pśeměnjenjow a prěkowanjow kulturnych praksow se zajmujo mój pśedmjat.
Wšykne su byli dobreje mysli - te młode rowno tak ako stare.
Kuždy źeń bjatujo zajtša a wjacor, ale nic na serbski.
A kaku wubraś za Serbow?
How se te familije zmakaju, diskutěruju wó swójich idejach, ale teke problemach kenž nastanu, gaž nan šwedski a ta maś turkojski powěda.
Publikum ga jo se rozsuźił, až jo nejrědnjejšu melodiju komponěrowała Katrin Lehmannojc z Lubnjowa, cłonk spiwneje kupki “Łokaśina”.
Prědny tyźeń casa bźez cytanjow jo zachopił.
Chto móžo tak wěriś?
Rad by kśěł se wudaś na drogowanje wokoło swěta.
Styri wót sedymich jsow su stakim južo dostali swójo myto na dnju superkokota.
Nowy modul za fonetiku serbskeje rěcy
Mjenjej pśiglědowarjow jo měła inscenacija za dorosćonych »Łapanje šefa«, kótaruž jo na styrich terminach dogromady skóro 240 luźi wiźeło.
Karina jo južo skóro na sćažce wence, ako hyšći raz Pětšowy wusměšowański głos słyšy.
Teke to jo se tak tšojło a naša stara mama jo swójej něgajšnej konkurentce rědny kjarliž nad rowom zespiwała.
Dłujko njejo warnowało, jo Měto chopił se pśechytowaś a pyšaś. »Měto, stawaj«, su te druge jogo buźili.
K nim słuša teke stary serbski dwór, twarjony z drjewa.
2021 dej swóju słužbu w Rownem zachopiś.
Ducy som grała z nim, druge źiśi su pódla byli.
Kónje we źinsajšnej rusojskej stepje – wóttudy jo pśed jadnab 5.000 do 4.500 lětami pastyŕski lud ze swójim zbóžom a z kónimi „rozběgnuł“ na wšykne boki.
Pśizamknułej stej se wjeźenje pó wustajeńcy "Spominanje na pśichod.
Ale pózdźej pak jo zrazom sejźeła zasej na swójom měsće, mimo gnuśa tak ako pśecej. „Wót cogo jo se wóna žywiła ceły tyźeń?“ – jo se pšašało to źowćo.
Z wutšobnym póstrowom zwězujom mójo wuźěkowanje za Myto Domowiny
Wojce, a wósebnje ten baran, su byli rowno stśigane a su se tšochu ryjne zdali.
Z marchwje wisytej dłujkej, brunej wušy dołoj.
Žylojski drugi wucabnik, kněz Dribuš, jo do Madrida za wucabnika pówołany a co k nowem lětu tam byś.
Wócy póstajśo dalej měrnje a statiski na kšuty dypk, wótcyńśo ruce ako złośana krona boma a zanuŕśo se do nutśikownego swójogo śěła.
Grodk/Spremberg
Wóni słuchaju na zuki a póznaju, až jo nopawa wjelgin sćiche zwěrje.
To jo Christiana Bilka (Šukulic).
Wjerbno/Werben: Wót zeger 15:30 buźo w kněskim dwórje swěźeń swěckow.
Šewelic Klawdija jo była tež jadna wót nich.
Wozjawjenja a pominanja Serbskeje rady, Załožby za serbski lud a Domowiny njejsu měli w krajnem parlamenśe žedneje šanse.
Pśišło jo prodrustwo.
Rownož to wobzamknjenje se nam njezda a nam jo se njepšawdosć stała, ga njebuźomy jo blokěrowaś − to jo sebje groniło pśedsedaŕstwo Serbskich koparjow pětk wjacor na ekstra zwołanej zgromaźinje towaristwa w Serbskem dwórje.
Togodla pó móžnosći to tak zarěduju, až pśiroda pomaga", wóna rozkładujo, a zgromaźe ze swójeju asistentku Kathleen Šulcowa wóna to nowe žrěbje pśidatnje na suche drapjo.
NOWY CASNIK: Ako zagronity ekonom za gnojenje w prodrustwje Chośebuz-połnoc zawěsće kradu wěsćo, wjele „chemije“ rola znjaso?
Stare luźe su w mójom źiśetstwje powědali serbski.
How njejsu swěśili pšawe zwiganje, ale „Deckenfest“.
Luźe su baslili, cysćili, rěšyli, pjakli a kupowali.
Na toś tom dnju njebudu zwóny namšu wołaś.
Nigdy zasej wójnu – na žeden pad! Z Chuseja/Kausche.
Młogeg to iritěrujo, wšak se póznawa Krawc pśecej ako Serb a jo pśi slědnych komunalnych wólbach kandiděrował za Domowinu.
Starše źowća su byli kantorki.
Dłujkodobne rozwězanje jo jeje cil, jo pódšmarnuła zagronita SLA za Dolnu Łužycu.
K dalšnym aktiwitam słuša źěło z młoźinu: spěchowańske myto "Bogumił Šwjela" su łoni pśepowdali Marice Šejcojc ze Strobic, ak jo wopisała wuwiśe wejsańskego šulstwa w Pšuskej z wósebnym glědanim na serbsku wjas Strobice.
Ja njejsom wěźeł, co se stało jo.
Christina Kliemowa - wót wšogo zachopjeńk wjelgin aktiwna w kupce “Serbska namša”.
Łoni jo był prědny źiwadłowy workshop za źiśi.
Wóne Roma-towaristwo jo tek w lěśe 2009, z pomocu dr. Fabiana Jacobsa a dr. Therese Jacobsoweje, wustajeńcu wó Sinti a Roma ze Serbskim muzejom w Budyšynje organizěrowało.
Na dobrem dnju buź dobreje mysli.
Take sady smej słyšałej: »Po 50 lětach hyšći raz serbsku swajźbu swěśiś – to jo kumštne!« – »Tej njejstej z Hochoze, co to pón dej!« – »Tej cotej jano wjele luźi zgromaźiś, aby w casnikach stojałej.« – »Serbsku swajźbu w źinsajšnem casu, to njejo wěcej móžno!«
Su tam dostali nimske nowiny do ruki.
Harald Altekrüger jo na pósejźenju wokrejsnego sejma na take wobmyslenja reagěrował.
Take wumjatowanje nam wjelgin bóli.
Grajkanišćo w Lubnjowje jo městno za dyrdakojstwa.
Dwór 8 jo we nas žywy.
Něnto se kuždy z was tak malsnje ako móžo k ciloju pógibujo .
Nowotwaŕ, starotwaŕ a sportowa hala su južo w našych rukach.
Nan jo dowjadł teke toś tu źowku do góle a jo jej domcyk natwarił.
A dla cogo mě plogujo?“
Pśed někotarymi lětami jo wón swóju nejmłodšu źowku Madlenu w Serbskej cerkwi wěrował.
A to doprědka, nježli jo se góle we studni zalało, jo dodała.
Tym jadnym dostanjo se wjelgin dobra pódpěra wót swójogo statu, tym drugim zewšym žedna, a wóni muse wšykno we cesnem amśe gótowaś.
Njebuźomy togo Kněza spušćiś.
Ta jadna drje buźo nowa partaja z mjenim PDS (Partei der Sorben).
Słyńco se chowa, nad wjeraškami chójcow w góli se swěśi njebjo cerwjene.
Ale te nejgórše problemy gótuju sebje Serby sami, to groni figury powěsćow.
Robinson pokaza jomu, až dejał tu broń teju zabiteju sobu wześ a za nim hyś. 
(kněžo, słyš mój głos!
Co maju we nowem lěśe prědk?
Granicujo z Grichiskeju na pódwjacorje, z Bulgarskeju na dłujkem wjacorje, z Carnym mórjom na pódpołnocu, z Georgiskeju na dłujkem zajtšu, z Armeńskeju a Iranom na pódzajtšu, z Irakom na krotkem zajtšu a ze Syriskej na pódpołdnju.
Adama Lonitzera , a wjele rostlinow z njeje njejo zewšym w Dolnej Łužycy we źiwej naturje rosło.
Kaki jano rědny sy!
Togodla jo słyńcko tužne a se schowa.
A pśi tom su wuznali, až "pastyŕska źělba" pla zastupnikow šnoroweje keramiki w Europje wucynijo 75%.
Njewzej žgan wót mójich hust słowo wěrnosći.
Carolina Harpojc jo se naroźiła lěta 1995. 
Njama razka swóju cerkwju.
Nastaś dej tam teke nakupowańska hala.
Naslědku jo we dopšašowanju wejsneje pśirady wětšyna wobydlarjow za "jo" głosowała a Mrocna jo wordowała źěl serbskego sedleńskego ruma.
Julia jo połožyła struski w mjenju wšyknych serbšćinarjow na row.
Projekty za strukturnu změnu mógu se zachopiś
Wobej stej swóje zaśišće rozdźělnje do wuměłstwa pśeźěłałej.
Wó tom móžo se pón teke diskutěrowaś.
Pó tym až su archiwne specialisty z Pódstupima situaciju na městnje pśeglědali, stej se na něgajšnych gruntach statneje bźeztšašnosći dwa municijowej bunkera wuzwóliłej, kótarejž stej zarucyłej nejlěpše wuměnjenja za zawěsćenje wobchowanych aktow.
To jo se tak powdało.
4. julija 2019 dajo njewšednu scenu.
Raznje z głowu wijo.
Wóno wopisujo zuki, kenž móžo luź w gubje pśi njebju abo welumje twóriś.
Ako dorosćony w Žylowje
Kontrowersnje diskutěruju se teke jogo slěźenja, ako pótrjefiju wuwiśe Serbow a serbskeje rěcy.
Bojsław Krawc z Janšojc a Burchardtojc Lothar z Drjenowa stej swětki w Turjeju cytałej epistlu.
Moldawska granicujo z Rumuńskeju a Ukrainu.
Z 139 cłonkami jo w Myšynje wjelgin aktiwne sportowe towaristwo.
Witaj Sofija!
To jo pśecej luštne tšojeńko na dwěma bokoma.
Což južo jo, mamy za wjelgin wažne.
Nam běšo to žołc do tog wjasela.
Ale hyšći w juliju, w prozninskem casu, som była na woglěźe w jeje późiwabnej zagroźe.
Pśedewšym w 60tych lětach jo Beno z njeju wjele nagrawanjow produkował, kenž se wótergi źinsa hyšći we serbskich wusćełanjach graju.
To ale njemóli, ně, ja měnim až to jo wužytne.
Intensiwnje wón zaźěłajo swójogo naslědnika – to jo faraŕ Christoph Rummel z Hodźija.
Aby pśeśiwo tomu póstupował, pórucyjo se pśidatne jěźenje na proteinach bogatych Maniok-łopjenow.
Z dialektom se zachopijo powědana rěc.
Blogowanje jo rozrosło w prědnych źaseś lětach 21. stolěśa.
Lětosny swěźeń serbskeje poezije - ten 22. - se pśewjeźo wót 25. do 27. oktobra.
W zymjem ga se w gumnje wjele njestawa.
Šym intensiwnjej zwucujoš, śim swětlej buźo nutśikowne płomje w luźu swěśiś.
Jo to mustwo, to groni mustwo tamneje nimskeje ludoweje kupki.
Ale wónej cotej, až gólc nawuknjo regionalnu rěc, a wón sam to teke co.
Uta Henšelowa.
A co ze serbšćinu? 1983 jo naš cerkwiny casnik kśěł rozpšawu wó serbskem žywjenju w slěpjańskej wósaźe wózjawiś.
K tomu pśiźo jadna snadna licba wobdarjonych entuziastow.
To su móje temy.
Prědnu pěseń spiwa Christian Günther z klawěrnym pśewodom.
Projekt pódpěrujo wósebnje zgromadne źěło a wuměnu mjazy šulami ze wšakorakich krajow a kulturow Europy.
Serbsko-rěcne kolegi su źěle fachoweje wucby w serbskej rěcy źaržali.
Ako njeby to źěło hyšći dosegało, wobrośijo se nakładnistwo wótnowotki na mnjo, tenraz z pšašanim, lěc njekśěł napisaś wucbnicu za dorosćonych, pśeto taku w dolnoserbskej rěcy hyšći njamamy a ja źe mam wěste nazgónjenja pśez źěło na drugich wucbnicach a rěcnych kursach w serbskem radiju.
A tomu buźo nadalej tak: We pšawem wokognuśu dostanjomy pomoc a trjebny šćit.
Město togo su cytali Annet Zyšcyna z Witaj-źiśownje w Žylowje, Rosemarie Herrmannowa z Witaj-źiśownje „Villa Kunterbunt“ w Chóśebuzu a Katalin Porackojc – wóna jo zaskócyła za jadnu Grajarku – wubrane dialogi ze wšyknych tśich graśow.
 Tam stoj łoź, a to pšawje wjelika!
»Konsum jo něto pótakem teke zacynjony«, groni Pětš.
Pšosym wó rozměśe, až to njamógu.
Taki špacěr k serbskim drogotkam a wósebnosćam w Chóśebuzu – ten turistow kradu zagóriś.
W čechojskej rěcy spisane knigły Richarda Bígla zaběraju se z historiskim wuwiśim serbskeju rěcowu.
Buźo redakcija dalej w Chośebuzu?
Tśi lěta pózdźej jo chopił w górnoserbskem rozgłosu Bóže słowo prjatkowaś.
Tu slědnu rostlinu su sajźali we tej dešańskej zagroźe w kooperaciji z janšojskeju firmu „Nagola Re“.
Fryšny wětš dej z njeju zaśěgnuś
Možo byś, až buźo raz źěłaś na polu žurnalistiki.
Pśed tśi lětami smy měli pśemało cłonkow, ale něnto, k našomu wjelicnemu jubilejnemu swěźenjeju 70lětnego wobstaśa, jo se to k lěpšemu wobrośiło.
Tam jo teke załožyła a lěta dłujko redigěrowała Serbam pósćony kulturnowědomnostny casopis "Zeszyty Łużyckie".
Samo to wobmywanje talarjow jo tam rědne.
Lowiza Šamelowa (w srjejźi) ze swójeju źiśiźowku.
Toś ten kamušk se zestaja z měšańce nejwšakorakšych mineralow.
Cerwjene awto a małku žołtu kacku jo scynił do wósebneje kisty za baby.
Jogo entuziazm za muziku, a wósebnje za serbsku rěc a kulturu, jo se lěta wuwijał.
Gaž jo jadna Domowinska kupka mimo pśedsedarja, ga jo wěsće śěžčej jeje cłonkow gromadu źaržaś, ako jo to w Nowej Jsy w Chośebuskej župje.
Pód warstwu barwy schowana wóda jo w zymje zmarznuła a bóžko pśez to wobraz se puka a na žednych městnach stary kamjeń rozdrobijo.
Serbske zastupniki pšose ministaŕku, aby jim znate cyniła, kake statki a srědnosći naglěda wóna ako nejwažnjejše pśi pólěpšenju kwality serbskeje wucby.
Z nimi šuflitujo se južo w staršem casu – a wóni pórucyju se źinsa we prospektach a kupnicach na pśedań.
A ja: »Co?
A gaž comy za to serbske wěcej cyniś, dej se w šulstwje wjele pśeměniś, su we tej diskusiji wšake gronili.
"We mójej wucbje jo to kuždy źeń ritual, až na zachopjeńku kuždeje štundy spiwamy".
Jich górny bok jo błyšćecy zeleny, ale dolny bok jo šerozeleny.
Górska chójca jo bom ze swójźby chójcowych rostlinow .
Gaž maju móžnosć, se licho pógibowaś, su ceły źeń z tym zabrane, w zemi za carobu pytaś.
Wóttam jo wjadła krotka droga do cerkwje.
Kwiśo w zymje abo ranem nalěśu.
W dalšnych pśinoskach rozpšawijomy wó serbskem žeńskecem chorowem projekśe a wó nowych projektach Serbskego instituta.
Ale dokulž jo jim tšach, až budu ju musaś južo jěsnjej zastajiś, ga kśě se južo zawcasa staraś, aby to industrijowe sedlišćo (how: Standort) zeźaržali.
Roźony Wjerbanaŕ S.
Weto ma jaden plan za mnjo w toś tom lěśe.
Běłogórjańskej manźelskej H., kótarejž pśi Běłogórjańskim jazoru dom a kjarcmicku mějaštej, buštej wót chóśebuskeg sudnistwa zasuźonej, dokulž jima dopokazane bu, až jeju dom z dobreju wólu zapaliłej stej, aby z tymi zawěsćonymi pjenjezami z jeju pjenjezoweje nuze zas wen pśišłej.
Njejsu měli jano njepśedstajobny temperament, ale teke njepśedstajobnu licbu kostimow.
Silwija Wjeńcyna, pśestajiła Anja Karichowa Kak wótpołožyjomy gniw a górjenje?
Cłonki rady Załožby za serbski lud su se 7. junija zmakali w Drježdźanach, aby how wobradowali wó dalšnem spěchowanju serbskich institucijow a wažnych projektow.
»Tej njezwěrnej lumpaka!«
Tak su stojali naraz we wójwodstwje Lubuskie sobu ceło naprědku.
Jo to była prědna dolnoserbska wucbnica z cejdejkoma za słuchanje a powědanje.
Mjeršeńc: Ja se južo pśecej zaběram z historiju našeje jsy a cełeje wokoliny a som pśi tom teke wjele zajmnego nazběrał.
Mjazy drugim jo organizěrował pśesedlenje cełeje serbskeje jsy Kobjelina wót pódzajtšnego boka Nysy na pódwjacorny brjog.
Za powěsću landrota Siegurda Heinzego njejo wokrejsny parlament se argumentam wótpokazanego kandidata pśichylił, landrot sam jo wótpósłanym za Rjelcynu dobre słowo dał.
1770 na 26. jan. wjelicka wóda a wjele lodu. 
Źo ga móžoš sebje taku połnu karu nalodowaś?«
Wšake tych fotow budu pokazaś na wustajeńcy w Grodku.
Pśeto gaž lodowa sonina muža póška, wón zmarznjo a wumrějo!
Tam smej zgóniłej, až buźo we wjelikich prozninach pśigótowańske lěgwo w Chrósće.
W tom jo groniła : »Charašo!«
Bog běšo w kristusu a hujadna swět sam ze sobu.
Wóno jo wjelgin lube źowćo!
Kuratorka muzeja Christina Kliemowa jo se jomu pśigroniła, a wón jo „jo“ gronił.
Te nowe cuzabniki se genetiski wótšo rozeznawaju wót „starych“ europskich ludow jagarjow a zběrarjow.
K nim słuša Richard Matuš, móžoš groniś – mój sused.
Źiśownja »Mato Rizo« jo była 1998 prědna, kótaraž jo z konceptom Witaj źěłaś zachopiła a jo młogim źiśam serbsku rěc sobu na žywjeńsku drogu dała.
Wjele grajkanišćow som w běgu lět pśedstajiła.
Michałowa cerkwja lažy pśi pśi Serbskem kjarchobje 1. Zeger 16:00 buźo kóńc.
Wósebnje rada pórucujo wóna wótkubłaŕkam tak pomjenjonu Marte-Meo-metodu.
Gaž buźotej wobej – Domowina a serbska partaja – na to kšuśe glědaś, móžo z konfrontacije nastaś wěsta kooperacija, což by Serbam tyło.
Žedno wótegrono njejo pśišło, lěcrownož smy cesto zwónili a pšosyli wó wótegrono.
Gaž jo swěśiła jadna z tych princesnow swój dwanasty narodny źeń, jo ako wósebny gósć njebjaska sonina k njej woglědała a jej guslowaŕski mychańc dariła.
To jo dobra wucba.
Pśemyslujom chylku - teke ja ga som Mikławsa Krječmarja znał.
Mjazy drugim jo było k słyšanjeju powědanje 90lětneje Anni Hockwinoweje ze Zakaznje, a teke młogi wejsanaŕ w zalu jo wopóznał swój głos.
Mjazy sobuźěłaśerjami jo w slědnyma tyźenjoma praktikant był, Elias Bisse ze Žylowa.
To su problemy, ako su wažne za wšyknych Serbow.
Po wobjeźe źěchmej na ewangelsku nimsku faru.
Rědnje se sejźi a daloko jo zasej wiźeś, mjasec bytśe swěśi.
NOWY CASNIK: Smy pak něco drugego słyšali …
K dostaśeju w gymnaziumje, w Lodce a pla serbskego nakładnistwa!
Personal jo dejał byś pśijazny, ale teke konsekwentny, a naslědku jo se to wupłaśiło: Jano jaden campaŕ jo napšawdu pšec śěgnuł, jadnogo su wuchyśili dla njerespektěrowanja wustajenjow.
Teliko takich typiskich łužyskich twarjenjow pak wěcej njejo.
Kužde bydlenje ma mimo togo swóju kuchnju a swójo kupadło z dušami.
Něnto jogo nichten wěcej źaržaś njamóžo: Leśi tak malsnje, ako móžo.
K DOPOMNJEŚU
Kito Wylem Broniš jo był w Dolnej Łužycy statkujucy serbski faraŕ a rěcywědnik.
Jo to było małe drogowanje do wjelikego swěta pód nawjedowanim Nagija.
Wěcej abo mjenjej płaśi to za wšych pśedsedarjow a cłonkow pśedsedaŕstwa.
Ale Robinson stupi jima napśeśiwo a wuwoła: Rubjažnika!
Wobźěliś směju se wósebnje towaristwa, wósady a pśedewześa w sedleńskem rumje Serbow.
Su wšake wobnowili, su na pśikład moderne toalety pśitwarili a su kuchnju modernizěrowali.
Głowny wuběrk Domowiny jo na swójom posejźenju pśed jatšami w Serbskem domje w Budyšynje mjazy drugim wobzamknuł, až pśedsedaŕ Domowiny nawěžo spěšnje kontakty z pśedsedarjami wjelikich stronow w DDR — na pśikład z CDU a SPD.
Pózdźej, na nowem Krabatowem wudwóru, jo spiwał měšany chor Wulke Zdźary.
Bog źašo Salomonoju: Dokulaž njepšosyš wó dłujke žywjenje, daniž wó bogatstwo, daniž wó smjerś swójich winikow, ale wó rozym, sud pšawje źaržaś, ga som cynił za twójimi słowami.
Tak gólca se sednjotej do pěskowego kašćika, aby gromaźe grajkałej.
Lektory a predikanty cesto wjelgin pomagaju we wósadach.
Ja cu hucyniś, až twóje prědkstojarje deje měr hucyś a twóje zastojniki pšawdosć prjatkowaś.
To wšo groni, až njejo ten rubyński wuměłc se dorozsuźił za jadnu techniku, ale až pyta pśecej zasej nowe a hynakše móžnosći za swójo twórjenje.
Jez 60,2
Wopśimjejo rozgrono z docentku z Lipska Lizu Waltheroweju a su sekwence wót Olsenbande do našeje rěcy synchronizěrowali.
Rostlina jo z Romjanow k srjejźnej Europje pśišła.
Prědny wuspěch smy južo dojśpili.
Wopušćamy cerkwju, hyšći tšochu zmuśone a do myslow zanurjone.
Połobske Słowjany su wužywali połobsku rěc.
Som wjele wěcow zachopił.
Ako som ja to z rozgronow wusłyšał a wóna jo móju zajmowanosć zawupytnuła, jo mě póbitowała, pla njeje zwenka šulskeje wucby engelski wuknuś.
Co se jano myslił som, taka reklama za kapitalistiski wukraj wót sobuźěłaśerja wobwoda a zewšym towariša, to se njesłuša a ... a ... a.
Nicht njamóžo źinsa groniś, dla cogo jo to pla nas njewjericka.
Tak derje ako w slědnych lětach njejo lětosa „sypało“.
Za wjednicu młoźiny Sylvu Oehlertojc jo to był južo źewjety zapust.
Tak jo nejmjenjej wuglědajo.
Serbska rěc njejo bóžko namakała swójo městno, ale nanejmjenjej su wužywali figury serbskich powěsćow.
cowała wó Myto Arnošta Muki? Łoni som napisała bachelorowe źěło "Rola serbskich žeńskich: na pśikład serbskich seśelnicow a źiśetkow.
Fryco During w Bórkowach – tśasaŕ
1. njeźela pó tśoch kralach
Tšachota jo, až harmonija w domach śerpi.
Do wšog’, což pjerje ma a lěta, ten njeplek z kamjenjami chyta: do kackow, gusow, kokošow, kenž pytaju ned wěsty schow.
Wjelgin malsnje jo se zajmne wótpołdnjo minuło a naše gósći su dalej město „wuslěźili“.
Kubłanje (aktualne rezultaty a problemy),
A gromaźe su leśeli dalej.
Ten, ako se tšochu wuznajo w serbskej literaturje, ga wě, až jo drugi Dyrlich – ten Benedikt – jaden z nejwěcej znatych serbskich lyrikarjow, poetow.
Interview z wuměłcowku jo namakaś we tom casopisu.
Teke ja som za Casnik wšake wó njom pisał a w archiwje su wuchowane teke młoge južo historiske fotografije, źož jo Manfred Stolpe ze serbskimi luźimi wótmólowany.
To jo młody Krabat hyšći lubjej pśigłosował.
Witko jo měł zaśišć, až jo se w filmje wšykno pšawje pógibowało, tak ako w pšawem žywjenju.
Teke zmarznjony futer ptaški njeznjasu.
Źośo pón ned na wuměńk?
Luźe mógu se teliko braś ako kśě.
Na kśesćijańskich idealach bazěrujuce wójowańske mnichojstwo bu za cas kśicnych wójnow jaden ze słupow pśi dobyśu a zašćitowanju swětego kraja.
Piwo ga jo tam pśisamem kuždy pił, a dobreje mysli su tež wšykne byli a – rowno tak ako Kozlańske – su swójim kralam ze zogolom klaskali a juskali. „Pśiźomy do Casnika?“ su se Kozlańske pšašali.
Wětš dujašo a gónjašo łoź tak spěšnje, až pó krotkem casu Hamburg wěcej njewiźechu.
Wšake kurse by měli pón na pśikład wěcej wobźělnikow.
W Ludowej komorje jo se 11./12. januara mócnje wó njedosegajucem rozpušćenju statneje bźeztšašnosći diskutěrowało.
Głos sopranistki jo až na jadno městno separatnje słyšaś był wót instrumentalistkow.
Ako prědna wjasełosć běšo zajšła, zachopi se pómysliś, źo jo a co z nim dalej buźo; glědašo wokoło se, ale tudy njeběšo nic nježli gusćina a njepłodne drjewa.
Zapłaśiś deje luźe do "kase dowěry", to derje funkcioněrujo.
Wó slězynach pśemjenjenjow jsow a městow w nacionalsocialistiskem casu a wó problemach z wobchadanim NS-derbstwa powěda dr.
Naša šula
Ty dejš mě to pokazaś".
Zajmny jo był tejerownosći pśednosk Thomasa Lubkolla, kenž twari w stwórtej generaciji cołny.
Wugótowane su te chłošćonki, ku kótarymž słušaju teke słodne tykańce a torty, a te se pśigótuju w pjakaŕni "Fuchs", a kótaruž wobgóspodarjuju Heike a Ralf Staude.
Wopytanje, pó pśewrośenju se pówołański do Łužyce wrośiś, njejo se wěstym luźam how spódobało, a tak Sy dejał dalej pśi kuždem wjedrje a w kuždem casu jězdźiś ze śěgom z głownego města k nam.
Wosady sami pak su byli serbske a pó reformaciji su w nich teke w serbskej maminej rěcy prjatkowali.
To jo městko, źož móžomy se dopomnjeś na našu serbsku zajźonosć", jo pódšmarnuła slěpjańska faraŕka Jadwiga Malinkowa we swójom gronje.
Te kśě měś pyšne śpy a nic togo kurja.
Na pšašanja jo wótegronił zastojnik ministaŕstwa Sławomir Dąbrowa.
W lěśe 1996 jo se wósada wobźěliła na Dnju wótwórjonego pomnika, což jo było tencas hyšći bejnje zwažne a zmužne pśedewześe.
Duj raz!
Móžo pak teke byś, až jo how něga była swětnica, pśeto serbske słowo "trjeba" ga ma tejerownosći stary wóznam "wopor".
Nabóžne wusćełanje (A.
To se wě, sam abo gromaźe z jadneju drugeju wósobu abo z familiju ze źiśimi.
Cesne gósći su pśišli gratulěrowat, drjenojski šołta Lehmann, picańska amtska direktorka Elvira Hölznerowa a wokrejsny kantor Peter Wingrich.
Južo jo był mimo tšašnego jazora, jo jano hyšći musał pśez drjewjany móst, kenž jo wjadł do jsy.
Ale wóni su, tak jo měnił, kšac pó kšacu se minuli.
… buźo njeźelu, 17. decembra, w Serbskem muzeju (14.00).
Ja cu śi rozhucowaś a tebje tu drogu pokazaś, pó kótarejž dejš chójźiś.
Wětšy źěl cłonkow su muske a 25 do 30 lět stare.
Weto ma se ansambel běźiś z tym, až wjele młodostnych njama za notne, pšawidłownje na proby pśiś.
Mimo togo se wobźělijomy na projekśe „48-góźinska akcija“ wokrejsa Sprjewja-Nysa, na wejsnem sportowem swěźenju a na tradicionalnem domowniskem a drastwinem swěźenju w Bórkowach.
Wósebnje serbski procowaŕ prof. dr. Arnošt Muka, kenž jo Dolnu Łužycu wjelgin derje znał a ju wjelgin lubował, jo jogo k tomu gónił a nagranjał.
Dalej smy byli ducy na „Pśirodowědnej sćažce“ z mjenim „Borstelweg“.
Wšake gmejny su se pśeśiwo tomu wugronili, ako na pśikład Popojska.
Wósebnje pak su chwalili flankěrujuce napšawy MBJS.
Dalšny raz w digitalnej formje jo zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny gromadu stupiło.
Ale to jo wupominanje, dokulaž smy tak zwucone, se nimski rozgranjaś.
Chtož źinsa how derje sobu źěła, ten wěsće njetrjeba doma dłujko na tom sejźeś.
Teksty jo zestajała Janka Pěčkojc de Lévano, režiju jo měła Marja Elikowska-Winklerowa, wóna jo to wšo nagrawała a muziku wubrała.
W šuli a internaśe jo se kněžyła familiarna atmosfera.
Nježli burja ze jsy na swóje zagony pśidu, muse nejpjerwjej tśi do pěś kilomejtarjow daloko jěś.
Chtož ma zajm, móžo se južo na dalšne pśedstajenja wjaseliś.
Na jaden part jo to serbski katolski mjeršnik Alojs Andricki, kenž jo był kšuty winik nacionalsocializma, a kenž su 1943 w koncentraciskem lěgwje w Dachau zmórźili.
Wjacor stej Hansko a Grejtka zasej pytałej swóju drogu domoj.
Ceptarka buźo jim Ursula Starikowa.
Južo za tśilětne źiśi móžomy ju derje za wuwijanje zamóžnosćow plastiskego pśed - stajenja wužywaś.
Lěc móžo kšetk to małe awtko reparěrowaś a z nim jěś?
5
Młogi raz njejo žeńska we tom jej cuzem nowem swěśe se derje cuła, wósebnje gaž jo pśišła z města na serbsku wjas.
Jo był nejwušy cas, až se něco pśeměnijo.
A w głownem měsće Bratislava producěrujo VW swóje wózydła.
Na taki part mógu wóni – małe ako su – glědaś na swět z wušeje perspektiwy.
W Sakskej pśewjeźo se wuběźowanje idejow „Sächsischer Mitmach-Fonds“.
Hanzo Šuster z Trjebina — znaty serbski dudak.
Pśipowěźćo se pjerwjej pla teje organizatorki, pód numerom 03546/8487 abo 0160/49 00 938.
Teke fachowe pśednoski su pśedwiźone.
Ta ekologiska minimalna tšocha wódy, ako jo w rěce trjebna, dej se na ten part garantěrowaś.
Gronjone – cynjone.
Balko z Drjowka pokazał.
Te basni su zwětšego krotke a jasne we formje.
„Wjaselśo se“
Drugi problem jo był ten z notami.
Jej se groni „Reminiscency“ a wóna wobstoj z dweju źěłowu.
»Wóna ga jo w pórědku«, groni Pětš pśipódla.
Dopokazane pak nic njejo.
Rowno w casu mjazy gódami až do kóńca zapusta ma nejwěcej źěła.
Pjenjeze za myto jo na iniciatiwu ministaŕstwa wobstarała Bramborska.
W Čornojskej góli blisko Derbna (Döbern) – tam, źož se makaju mroki Bramborskeje, Sakskeje a Pólskeje – jo było gano wjelike mjerwjenje a zogol.
Kuala Lumpur jo głowne a nejwětše město Malayzije.
Na głownu zgromaźinu turjańskeje Domowinskeje kupki zachopjeńk januara do kjarcmy "Pśi gaśe" su wšykne 34 cłonki pśišli.
Helmut Kurjo jo jen namakał w Rownem na jadnej lodce z lěta 1787 a jo jen sam ze šćotku wótmólował na nowu lodku.
Něto njewóstanjo wóno nic wušej, ako to chóre a skóńcowane zbóžo baldy a jěsnjej wótpóraś a nowe za njo kupiś, abo teke to chóre měś prozne w groźi stojece a jomu dermo dawaś.
Ako kšywo smy žerdki wót wobeju bokowu nakósno zestajali, górjejce wólnje zwězali a z chójcowymi gałuzkami pókšyli.
Chtož hyšći něco ma, ten pśinjas skóro, dokulž to wótwórjenje togo rozpokazowanja se pśibliža.
Kirchnerojc stej se wjaseliłej, až stej nadejšłej knigły ze swójogo źiśetstwa pśi stojnice je serbskego nakładnistwa.
Wón styknu ruce a zdychnu: „Och Kněžo, žrědło žywjenja, měj źěk, až zasej twójo słyńco wiźim. 
Pó reji domownik źiśownje kněz Mimš majski bom spówalijo.
Howac som njewěste a zgubijom swóju dowěru do tebje.
Wóna pśispomnjejo: "Jo było wjele stresa pó pśewrośenju a jo było derje, až smy w Žylowje dalej cynili".
Angela Šurmanowa, w Serbskej raźe zagronita za kubłanje, jo měniła, až wuwiśe šulskego kubłanja buźo wótwisne wót starjejšych.
Lěc jo trjeba serbsku kazń nowelěrowaś, budu něnto pśespytowaś.
A togodla deje cakaś na bóže słyńco.
Ale kak dejm tam pśiś, gaž njamóžom na swójom chóžyšću lětaś? Dejm ja gnaś? Kaka sromota za chódotu! Ja cu na chóžyšću lětaś!" A zasej wóna głosnje chejka.
To by pólěpšyło situaciju.
Som kamjeń rad kśěł raz ze swójima wócyma wiźeś.
Górnistwo źo dalej, a LEAG njejo ze swójeje zagronitosći pušćona.
»Tam zewšym žeden wužeńc njejo!
Pśi tom jogo kreslanki weto pokazuju źinsa tak pomjenjone pśikłady, pśi comž prezentěrujo w swójej dokumentaciji pód wopśimjeśim »Norddeutschland« pśedewšym pśikłady z Dolneje Łužyce.
Kolophonium jo mazanje za włosańki na stśiłce.
Brjazowe gałuzki sebje na něźi 25 do 30 centimejtarjow dłujke kuse pśirězujśo a stajśo je do głažaneje waze abo šklě.
Cogodla jo to wažne pśed sportowanim?
Chtož co toś to łopjeńko měś abo teke to 3. a 4. wudaśe hyšći, ten móžo se z teju pšosbu wobrośiś na redakciju NOWEGO CASNIKA.
Kritiku statnych instancow na tom cynjenju jo Fryco Dubjel pśecej wótpokazał.
Tak nastanjo zasobu we wšakich situacijach wjelgin wjele wobrazow toś tych pupkow.
W cełej jich wjelikosći jo transport wobśěžny, jo pśisamem njemóžny był.
Tak na změrkanju mej dwa spšawnej mucnej wandrarja smej se do jsy šmótliłej, źož jo było wšykno sćicha kaž na namšy.
Teke sobotu, wót zeger 15. 00 , buźo na Koklic dwórje w Chrósćicach wósebny program, źož budu se pśedstajaś kupki, kótarychž reje abo muzikowe tradicije stoje pód šćitom UNESCO, mjazy drugim z Boliwiskeje a z Nepala.
"Spšawnje gronjone: Ja njamógu se pśedstajiś, až 2021 budu olympiske graśa."
Měnjone su z tym zwětšego źiwadła, muzeje abo filmowe festiwale, ale teke tradicije a nałogi.
Wjaseli se južo na 750lětny jubilej Slěpego w lěśu 2022 – k tej góźbje co slěpjańska Domowinska kupka tek fotowe knigły wó serbskej swajźbje wudaś.
Źo teke powšyknje wó wólu za pólěpšenje situacije serbšćiny.
Šołćic) Pśipowěźenje: Dny něnt zasej dlejše su.
Johannes Šylka (nalěwo) z dwěma pilnyma pomocnikoma.
Zastśigajomy kšomu krejza žedne raze až k drugej liniji.
Dorosćone ptaški njasu běłe pjerje, maju carnu bazu a gjarbik na oranžocerwjenem pysku, pśi comž gjarbik jo pśi samjakach pitśku wětšy a jasnjejšy.
Se wě, až smej, ako jo było najsy wšo mimo, šłej z Jurom do kjarcmy.
Pó jěsnej smjerśi nana 1825 pśiźe gólc do Janšojc, źož běšo jogo starki Michał Sarban wósadny faraŕ.
Zwóstała jo cerkwja z drugeje połojce 12. stolěśa.
Wóna jo teke "wina" na nastawanju tych małych kupow.
Pó krotkem pśemyslenju som se gronił: No jo, to jo drje tšochu tšašna wěc, ale ja pójědu!
Maju teke wence swóje blida a tak njejo maska notna.
Som wóstał zastupujucy pśedsedaŕ rowno 1991 załožonego spěchowańskego towaristwa našeje šule až do teje za mnjo slědneje zgromaźiny w septembrje 1992, na kótarejž jo mě něgajšna wuknica a kolegina wumjatowała, až mam »senilne« pśedstajenja wó partnaŕskich a pśijaśelskich póśěgach.
Krotko do gód su na Knorawskich łukach nadejšli śěło njabogeje žeńskeje, ako jo za wšym zdaśim južo dlejšy cas tam lažało.
Towaristwo a teke zaspicka wejsna pśirada cotej se za to zasajźiś, až how se něco pólěpšyjo.
Wósebnje gjarda jo wóna, až jo projekt wokrejsa pśišeł do programa prědnych projektow, kótarež se spěchuju dla strukturneje změny.
Někak njamóžo to byś, naslědku njejsu katastrofy takeje rozměry źěl NAŠOGO žywjenja, abo? My smy how, w globalnej pódpołnocy, snaź južo tak wótupjone, w našych małych, wósobinskich puchorjach? Jo staw katastrofy tak njewobpśimny, až swěśimy korona-party? Jo ta grozba pandemije skóro mimo kaž špatne cowanje? Tak se chwjejucy mjazy starosću a optimizmom, njejsom mógał wěcej nic duchapołnego pisaś.
Wuzwólśo knigły wótpowědnje starstwu źiśi: za młodše źiśi wobrazowe kniglicki z wjelikimi pisanymi a naglědniwymi ilustracijami a za starše źiśi južo dlejše teksty, kenž móžośo w běgu někotarych dnjow pśedcytaś.
Kjeld: Su te spižki wót Franca Jagarja?
Z njeju njejsmy jano my młośili, ale teke druge bury w Rogowje“, jo groniła kněni Salanowa a jo se wjaseliła, až jo we Wjerbańskem nowem muzeumje hyšći něco k wiźenjeju z něgajšnego Rogowa.
Informacije a fakty z nimskich stawiznow su jasnje pokazali, až jo to wšykno mócnje k zesłabjenju narodnego wědobnja pśinosowało, což jo se dotychměst stało.
Weto młode njepóznawaju swóju mamu.
Ale z nowym póstajenim, ako dej hyšći lětosa płaśiś, móžo se tam něco změniś, jo gronił Matthias Hoffmann Casnikoju.
Za take zymske dny móžośo se how z našym receptom jadnu mócujucu tšukowu pólewanku zwariś.
Něnto som teke spóznał, co ma w ruce – serp!
Pytanje za wódnym mužom, za nyksom, jo wóstało bźez wuspěcha: Nic razka cesćowny měr njejo pomogł na cołnje, kótaryž jo se śicho suwał pśez mału, śamnu a z bomami wobdanu tšugu.
W Casniku som cytał, až grajo jeje syn we serbskej balokopaŕskej wubrance.
Šwank jo był dwójorěcny, a jo wjelgin derje pasował k Cechojc staremu dwóroju.
Južo bejnje dłujko se luźe na ten zapust pśigótuju.
Rampy z dorostom trjebaju wěcej futra, pśeto deje wjele mloka dawaś.
Žeńske su se k tomu, to se wě, zwoblekali serbsku swěźeńsku drastwu a se stajili lapu.
"Tak gnuty jo wón był".
Wucabniki a wukniki su musali masku nosyś, ale to njejo było tak dłujko.
Sudobja wótśe šćerkocu.
W góli nadejźo Wilawu.
To jo na pśikład Max Konnopke, ako jo južo w casu pśed wójnu wumyslił tu woblubowanu curry-jěšnicu a ju w Barlinju pśedawał jo.
Cytarjam knigłow „Sej statok stajili“ (Sebje dom twarili) njetrjebam groniś, až smy wustali, źož pśi zachoźe do dwóru śi witaju serbske barwy.
Witśe jo to rozwězanje!
Pśedstajenje familijowych mjenjow jo konsekwentne a jasne: nejpjerwjej pśedstajaju se namakane familijowe mjenja, gaž jo trjeba, we wšakich pšawopisnych wariantach abo w jadnej namakanej warianśe.
Njamogu groniś, až z tym zewšym žednych problemow njamamy.
Wón běšo we wěrnosći jaden fromny kśesćijan.
Jej jo we knigłach teke wósebny staw pósćony.
Ta mama wót „Spreewaldpuppe“ ga jo z Gołkojc.
We wót Fabriciusa wudanem Nowem testamenśe pak trjebaju se jano i-formy (tśi źowki, tśich znankow, styrim janźelam).
Dwa murjowanej historiskej kulowatej wobłuka stej se zagłažkowałej.
Teke w bibliji se pśigótuju na gódy.
Computer dokoławokoło nas Pśisamem w kuždej domacnosći nadejźomy źinsa computer z internetowym zwiskom.
Wiki gjarncarjow
Južo wušej 3,5 milionow markow wupłaśili
Twója wóla se stań ako na njebju tak teke na zemi.
Mała Julija: »Slinik, wón nosy ceły dom na kśebjaśe.«
Te zezběrane serbske pomjenjenja su wažny źěl cełego serbskego kulturnego derbstwa a domacneje historije.
Mjelcćo pśed Knězom Bogom, dokulaž Knězowy źeń jo blisko. Cef 1,7
Golcy su kokota łapali a źowća su žaby karowali.
"Mě wjelgin feluju móje wustupy, a teke luźe na droze mě gronje, kak wjelgin to spiwanje jim felujo", groni spiwaŕka Cornelia Šubertowa, kótaraž jo wjednica Spiwaŕskeje kupki Depsk.
To jo wjas blisko města Žarowa (nimski Sorau, źinsa Żary w Polskej).
Ryborakow jo zas wěcej bywało.
Kak daloko sćo pśišli z perikopami?
Kradu wjasołe jo to cyniła, za což wšykne su ju chwalili.
Yvonne Dubianowa z Prožyma, cłonk Zeleneje partaje, jo Casnikoju groniła: "Mjenjenja luźi tudy su byli wšake."
A jo bejnje pakosny.
Ministaŕstwo jo se wugranjało z tym, až su dejali cakaś na rezultaty ewaluacije, a něnto pótrjeba se cas, aby te dopóznaśa do wustawjenja zapisali.
Lagni se pódla Julki a scyń swóju ruku na brjuch Julki.
Což nastupa zbytk, wóni wšak njamaju se lažko, rowno dla korony.
Kněz jo naš sudnik, Kněz jo naš kaznidawaŕ, Kněz jo naš kral, Kněz nam pomoga.
Jo, gaž pón jano hyšći wózjawjeński datum originala ignorěrujośo, njejźo drje tomu nic wěcej prěki, až změjośo z tymi knigłami zajmne, dušu zapśimujuce dolnoserbske literarne dožywjenje.
Prědna jo była serbska: Wariacija na Zeleny zet, ako jo reminiscenca na baseń Zeleny zet wót Jurija Chěžki.
Pśiducy kšac buźo dalšna regionalizacija našych strukturow aby hyšći lěpjej lokalnym pótrjebam pśi woplěwanju serbskeje rěcy a kultury wótpowědowaś mógli.
Ubuntu za serwery jo Ubuntu Server, źož instalacija w normalnem modusu wótměwa se bźez grafiskego pówjercha.
A něnto su mócnje buchali do wokna.
Pśi tom su glědali wósebnje na dalšne źěło na polu komunalneje politiki w swójej jsy.
Tofla k historiji Miłoraza buźo sama skóro se minuś.
Błudnik jo wiźeł te rjeśazki w gnězdźe sroki, a k tomu jo musała sroka něco groniś!
W prědnej runźe groni kužde góle: "Mě bóli głowa".
Tak su pón pózdźej nastali dwóje kniglicki z mójimi gronkami a z ilustracijami pód titeloma "Wjasele na zwěrjetkach" a "Wjasele w pśiroźe".
Kak to wšykno jo funkcioněrowało, to pokažu rucnikarje.
Pilnje su slěpjańske "2plus"-wukniki kulki kopali.
Geografisko teritorij Aruba słuša k Pódpołnocneje Americe.
Kužde wót nich wě, až na šćenje su napisane lětne casy na serbski.
Mějśo wjele wjasela z młynikami! Ja Wam žycym rědne swětki.
Mój kócor ma wjelgin gustu cerwjenu kóžu a jo bejnje wjeliki a śěžki.
Lažčejše bólosći w kśebjaśe, głowybólenje a nerwozita nic njewugótuju.
Wón abo wóna dej wabiś za cerkwju z wuspěchom, dej pisaś we casopisach a w interneśe, dej byś mejstaŕ komunikacije, teoretikaŕka systemow, manager a wuměłcowka.
Smy wobělili gałuze.
Njeźelu, 26. januara, wujźo pśeśěg k 135. jubilejnemu zapustoju w Pśiłuku zeger 13:00. 
A to jo derje tak!", groni pśedsedaŕka towaristwa.
A Birgit Kaufholdowa, ako jo ako Serbowka a Domowinaŕka cłonk měsćańskego parlamenta w Grodka, jo zlubiła, až buźo jeje partaja "Lěwica/Linke" teke pón, gaž njebuźo snaź w nowem bramborskem kněžaŕstwje, se dalej połnje zasajźiś za pšawa Serbow.
Listnica.
Bartels powěźeł: Za mjeńšynowe šule deje druge regule płaśeś, což minimalne licby wuknikow a resurse nastupa.
Jo, how mógu źiśi rědnje grajkaś!
Namažćo lipadło do srjejźi papjery.
2021 kśě zachopiś z twarjenim, nejpózdźej 2023 kśě gótowe byś.
Zastup płaśi 2 euro, chtož jo młodšy ako 16 lět ma zastup dermo.
Njeźelu, 18. septembra, swěśi Barbucka wognjowa wobora swóje 70. narodniny z pśeśěgom (13.00) a wuběźowanjami woborow.
Za tym njejo se źowćam wěcej kśěło spiwaś k jatšam.
Festiwal dudakow jo měł njeźelu rědny kóńc.
Wacej su maju (Maibaum) ga pśecej pśed kjarcmu stajali.
Werner Měškank, kenž jo zestajił tu zběrku, jo wubrał teke take powěsći, "w kótarychž su wulicowarje pódali teke mjenja městow a jsow z Dolneje Łužyce".
Tuž wužywach tu samu lichotu kaž ptašacki w lěsach.
K interesěrowanemu publikumoju su słušali Dešanarje, měsćanarje, někotare aktery srjejźowěkowego swěźenja a dalšne luźe.
Pśecej ga stoj wjas hyšći na lisćinje tych gmejnow w Chośebuskem wobwoźe, źož jo wugel, a z tym teke grozy ten tšach, až pśiźo raz how wjelika wuglowa jama.
Ako slědne njejo se pasaža wó tom až su luźe "pśeliš perfekcionistiske" na wójcaŕstwo póśěgnuła, ale na pśeźěłanje wałmy.
W toś tom domje jo źiśeca zagrodka w Trzebielu.
Za Dešno ako něco wósebnego pak su dowólili 15 wósobow! To se wě, až su Dešanarje a Dešanaŕki dostali ned młoge wutšobne gratulacije – mjazy drugim wót landrota Haralda Altekrügera, wót bórkojskego amtskego direktora Tobiasa Hentschela, wót pśibytnych cłonkow bramborskego parlamenta, wót bramborskeje ministaŕki, wót zastupnego jadnarja Domowiny Marcusa Końcarja.
Jo, gaby njebyli naše stare a starše pilne luźe!
Wón wopytujo pjenjeze za swóju ideju zwarbowaś.
Te jadne su pśinjasli serbsku rěc wót doma, źož druge njejsu měli wjele znaśa.
sobotu, 5. septembra /nazymskego
Pó dobrej tradiciji su se nowe wobydlarje a wobydlaŕki pśedstajili: Radtkojc familija jo z dwěma góleśoma na Dwórnišćowu drogu pśiśěgnuła.
Bliski kontakt som dostał z mójim pśistajenim na chóśebuskej wušej šuli k Jurijoju Pěčce a Juriju Wrobloju. Smy-lic wótergi w rozgronach na naš šulski cas spominali, [...]
Taka dowólnosć zboka města ga płaśi hyšći do lěta 2024. Něnt kśě se zagronite w měsće z tym zaběraś a to gódnośiś, co jo wobsejźaŕ pisał.
Teke, což status "institucionelnych wótźělenjow" nastupa.
Wot nowego šulskego lěta, tak jo se k wěsći dało, se wobźělijo wěcej wuknikow na fakultatiwnej serbskej wucbje.
Něnt wšak dlejšy cas njesmějo źěłaś, dokulaž jo z góleśim.
Geografisko teritorij Guadelupa słuša k Pódpołnocneje Americe.
Krabat njejo se togo nadawka zewšym wulěkał, jo jano gronił »Pó pśikazu!«
We tom domje bydli źinsa jogo nejwětša źowka; wón sam bydli ze swójeju familiju w bolanem chromje, ako jo sebje sam na tych gruntach natwarił.
W tśich kupkach su wóni byli ducy.
Prězy sejźitej faraŕka Katharina Köhlerowa (lěwa) a stawiznaŕka a casnikaŕka Stefanie Krawcojc.
Co a kak něnt dalej? 
Gaž buźo se pózdźej raz pśi twójom rejowańskem pśedstajenju parket "paliś", zawěsće nic jano twóje pśijaśele wócy wuwaliju.
Woglědarjam w Nowej Niwje jo se pśedstajenje wjelgin derje spódobało.
Wěcej ak 1.000 luźi jo se wobźěliło
Z tym se spóznaju, gaž se pytaju.
Pśed luźi stupijo se jano w polěrowanych crjejach a z akuratneju frizuru.
Tam som napisała, kak směj cyniłej.
Na kóńcu jo k wěsći dał, až ma doma hyšći dalšne informacije a dokumenty wó Serbach za lěta 1939 - 1945.
K drugemu, a to jo rowno tak wažne, muse pedagogi pozitiwne nastajenje k rěcy pokazaś, to groni jeje samorozmějuce a rozpalone wužywanje.
Wón njejo jano pla nas šlachtował, ale jo w zymjem chójźił k luźam w cełej wokolnosći swinje rězat.
To su papowe knigły.
Toś jo Eberhard naraźił nejpjerwjej raz k njomu jěś, wón jo bydlił na pólu pla swójogo wujka, kótaryž jo jogo pózdźej adoptěrował, dokulaž njejo měł žednych źiśi.
Kurta Häga a Domowinskego pśedsedarja Jana Nuka su se zmakali w měsće na informaciske rozgrono.
Dajo wjele górskich chromcykow.
Wuměnjali su mjazsobu informacije, pśinoski a wósebnje muziku.
Móžośo źiśam ako pódpěru wobraze pokazaś.
13. Serbski ewangelski domowniski źeń wórjejcańskich stronow Na 23. juniju su swěśili ewangelske kśesćijany swój 13. domowniski źeń we Wulkich Ždźarach/Groß Särchen.
How sejźe dalej pśi jadnom bliźe a mógu how wó wšych nadawkach, problemach a starosćach powědaś.
Za bus ta „źěra“ rowno tak dosega.
To su nejpjerwjej programy z wjele regionow, na pśikład Münchner Duschpolka; Platteln a Goaßlschnalzen a wjele polkow tak ako drugich rejow.
Ronške som pótom za serbsku rěc wjelike wuznaśe dobył, tak ale njejsom we Złem Komorowje žednogo serbskego fararja pśi se měł.
Krušwica jo we Wjerbnje fararił wót 1878 do 1911, a jomu mamy se źěkowaś za wobšyrne studije k stawiznam cerkwje a wósady wót srjejźowěka a k zachopjeńkoju 20. stolěśa. „To deje Wjerbańske, Rubynarje a Bramarje źinsa sebje wuwědobniś“, rjaknjo Rolf Radochla.
Našym gryfinskim pśijaśelam pak jo pśedewšym šło wó dobyśe a toś su šli z pśisamem »patriotiskim« nastajenim do wuběgowanjow.
To jo był rědny koncert — jo gronił Miłan Nowak z Wětošowa serbskemu rozgłosoju do mikrofona.
Gaž njejsy w lěśu pilnje to jadno a druge zběrał, njejsy w zymskem casu nic měł.
Nuk jo swóju ideju rozkładował tak: Chtož glěda z wótšym wokom na kwalitu wobkněženja serbskeje rěcy, musy ze starosću glědaś do pśichoda.
Dla togo som narski cytał pśinosk wót A.
Dolnoserbski gymnazium co něto wabiś na starjejšyskej zgromaźinje za wuknikow pśiduceje 5. wugbaśoweje profiloweje rědownje.
Pětš se z woknom wen zechylijo.
Te „Wjasołe muzikanty“ su se źělili do dweju kupkowu, aby měli ženjone swóju kapału a teke młoźina.
Wšykne ga njejsu byli take! A gaž jo cesto trało wjele lět, su se młoge tych idejow a naraźenjow społnili, tak abo hynac – do lěta 1989 a za tym, gaž pón teke na drugi part w rolnikaŕstwje.
Z wuměńkom toś drje hyšći nic njebuźo.
Wósebnje zwjaselece jo, až su cuze a něgajšne Smogorjowarje, kótarež su łoni pśiśěgnuli, to wejsańske žywjenje sobu wobogaśili.
Liza Měškowa, nejstarša wobźělnica zgromaźiny.
Chicago jo město we Zjadnośonych statach Ameriki.
Linda z Lubina jo wulicowała, až cesto wari pó šuli za sebje, gaž jo sama abo za nana.
Jogo žeńska jo jogo nejpjerwjej do Lěska dowjadła, což jo južo Bramborska była, dokulaž jo měł pśikazany wobwod ‚Liegnitz‘ wopušćiś, a pózdźej jo šeł tym swójim do Budestec.
casowe drogowanje: serbske jatšowne nałogi
Tuž, ako głowu ze swójeje jamy tyknu, ned ju do njeje ześěgnu slědk, pśeto wence se taki dešć lejašo, až njeběšo móžno, na góńtwu se mysliś. 
Ako som jen pśed 50 lětami prědny raz wuglědał, jo se hyšći namakał na drugem flace: jo stojał nachylony na sćěnu sakristaje, naprěki błomjenja z dupnicu něgajšneje cerkwje a ze studnju z tśiźastych lět.
Glěda na sćěnu.
Wukniki su pak teke wulicowali wó drugich temach, až na pśikład wopytuju mało plasty wužywaś.
Z lěta 1648 jo se wuchowała powěsć wót jsy Wendischfähre, až „wót starodawnych casow su luźe wordowali tudy pśez Łobjo wózone, ale jano luźe, nic wóra a nic zbóžo“.
Wóna póchada z Janšojc a jo južo ako wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma sobu statkowała pla młodego serbskego magacina „Bubak“.
W měsće ga take teke njejo tradicija.
Ale sćo južo wěźeli, až móžośo město kremy bananowu łupinu wześ?
Gmejna słuša k serbskemu sedleńskemu rumoju.
Karina něnto pitśku tužnje glěda.
A mama co hyšći zapowjeski abo něco takego pśicyniś.
Gaž buźośo camprowaś abo fašing swěśiś, móžośo mě rad pśinosk a fota pósłaś.
Žycym Wam dalej wjele wuspěcha a wjasela pśi zestajanju Pratyje a strowim Was wšyknych.«
Pismik wužywa se wótergi teke ako njeoficialne narodnostne znamješko Łužyskich Serbow pśi awtach.
Pśedsedarstwo jo dalej wobzamknuło, pśewjasć swóju lětosnu głownu župnu zgromaźinu 25. nowembra w Slěpem.
160 lět wětšnik Hollandarjow, 125 lět rězak a 100 lět wólejowy młyn – wšykno to swěśe sobotu, 31. julija, w Tšupcu.
Dalšne kšaceni buźomy musaś hyś.
Na dłujki cas wiźone by my se žycyli, aby teke naše zastojniki bergarjow na serbski wobsłužowali.
W jogo budce jo tek mjod dostaś a štrumpy, ako jogo žeńska jo wuźała.
Mója wósebnosć jo snaź, až som z Barlinja do Dolneje Łužyce jězdźił namše źaržat“, jo Casnikoju gronił Cyril Pjech.
Pśi tom stoj nimska rěc cele prědku – zwenka rěda, dokulaž jo mója mamina rěc a njedajo se ze słowami ako »rědna« wopisaś a gódnośiś.
Z rukoma naměsćo sebje śěsto.
Gołkojska wósada co za to 1200 markow wudaś.
Pódaju tek wuslědki w ramiku studije pśewjeźoneju online-napšašowani – jadno k strukturje zastojanja kultury we Łužycy, druge k wuměnjenjam kulturnego źěła we Łužycy.
Chto pak jo wěźeł, až jo wóna teke zastupna šołtowka w Gołyńku, a to južo z lěta 1982?
Kak take móžo zewšym se staś?
Archeologi su wulicyli, až we tom hutowem centrumje w běgu 100 lět (3. a 4.
How se něco wulicujo, z cymž wóni mógli se identificěrowaś.
Wurězbnił jo jej Engelbert Weimann z Kragoweje w Pólskej.
Wóni su na pśikład dobry material za serbsku wucbu, za zaběranje ze serbskeju rěcu a rowno tak za to, gaž pytaju we jsach abo w měsće za mjenjami nowych sedlišćow abo drogow.
Pó droze jo šeł pšosaŕ.
Zajmce zmakaju se how srjodu, 18. februara, zeger 16.00.
Dabit źašo Goliatoju: Ty pśiźoš ku mnjo z mjacom, z kopjom a ze šćitom: Ja pak se póram k tebje w mjenju Kněza cebaot.
To jo lažka caroba za nowy wogeń.
W samskem casu pśiběra zamóžnosć źiśi, swóje emocije regulěrowaś.
Ministaŕski prezident Kretschmer, z kótarymž jo sejźeł raz we wokrejsnem sejmje, to za wjelgin wažne ma.
Picańska źiwadłowa kompanija, znate a pśipóznate lajske źiwadło, jo figuru Jana z Kostrina zasej wóžywiła.
Take chromcyki, głownje z drjewa natwarjone, su byli dosć stabilne.
Jomu pak něco na głowje felujo.
Mjazy nimi jo była teke Antje Steinlandowa z źowkoma Jennifer a Lilly tak ako jeje pśijaśelka Anja Senkelowa ze źowku Larissa.
Tegdy pak hyšći z lapu…
Hotel Van der Valk jo familijowe wobsejźeństwo Nižozemjanarjow.
Se wě, teke w nimskej.
Źo sćo Wy źiśi kokota łapali? slědny tyźeń som dostała list z Mósta.
Lazor (Lwiw) w swójom nastawku zaběrała z listowanim Kita Lorenca z Lwiwskimi sorabistami, a dr.
W serbskich wusćełanjach su za ten Serbski swěźeń wjelgin wabili.
Až su se łamane pisma w našom kraju ako nimske pomjenili, to zwisujo zawěsće z tym, až jo se Lutherowy pśełožk biblije do nimskeje rěcy we frakturje śišćał.
Wójnu? 
Toś te knigły su dosć wažne za wobstaśe našeje serbskeje rěcy.
Južo w źiśowni samej namakajośo zawěsće pór wšakorakich eksemplarow, tak ako zubnu bjerštu, bjerštu za włose, toaletowu bjerštu abo mjatawku.
Jo, how w měsće a we wokolinje.
How som wiźeł, kak su se pśedewšym śěžke słowa a wobroty pśestajili, a som mógał glědaś a pytaś, kak to nejžlěpjej do dolnoserbskeje rěcy zwónoźijom.
wóspjetowanje: k wjacoru zeger 19.00;
Maćica Serbska wobtwarźijo na lětnej gromaźe 1933 swóju loyalnosć z hitlerskeju namócu a wobzamknjo, až pósćelo jomu gratulaciju k narodnemu dnju.
Za takeju strukturneju politiku jo štycała wěsta logika, a to by se dejało teke w Łužycy staś.
Slědkoju su teke te Tšawnicke w jamje, we wuglu źěłali, teke žeńske.
Pózdźej njoco profesionelna muzikaŕka byś.
Wosebnje pón, gaž trjebamy za našo kulturne a narodne žywjenje teke pjenjeze.
Je wót se źěliś, wóstśi wiźenje rozdźělnych socialnych procesow, z kótarychž nastawaju.
Něcht dej nadawk dostaś.
Kupka Serbska namša jo wobzamknuła na swójom pósejźenju 29. apryla, až kśě te knigły zasej śišćaś daś a to kradu we tom wugótowanju ako tuchylu su.
 — Boge škloby how na tej łoźi su snaź wjelikej pinje wuběgnuli a chto wě, lěc njejsu ze žywjenim z mórja na jadnu kupu how niźi wustupili a mógu něto liche se žywiś. 
A Tennojc běrow jo 1997 teke wuźěłał wejsańsku koncepciju, kak móžo se Zabrod wuwiś.
A we wšom jo měło teke to serbske swójo městno.
Buźotej jogo zewšym póznaś?
Na sokołskich swěźenjach, na kótarychž se teke druge serbske towaristwa wobźělichu, zagrachu Sokoły a Sokołki źiwadło.
Serbska namša we tej głažanej cerkwi njejo pśedwiźona.
W januarje jo ptaškowa swajźba.
P jo se wjaseliło wupleśenju pśijaśelskich bantow ze sedym nitkow.
Mjazy tymi pśisamem 70 pśiglědarjami su sejźeli lubowarje serbskego źiwadła z Dešna, ze Strjažowa, z Wjerbna a teke z Chośebuza.
Ale njerozwězane pšašanja su se w takej licbje nakopickowali, a doněnta njejo se za wšym zdaśim nic stało, až jo lěbda z tym licyś, až koncepcija buźo do awgusta.
Sněg jo se we jadnej nocy minuł, a za nim jo wuśěgnuł teke ten tłusty lod na jazorach a rěkach.
Krabat jo był togo pasenja nabyty, wón ga jo póbył w cuzbje, samo w Drježdźanach na kralojskem groźe.
Smy se na to derje pśigótowali a we krotkem nagronje pśibytne wó našom spiwanju informěrowali.
Zły Komorow/Senftenberg
Tak jo měł na pś. M. Luther feniciski jałowjeńc za cypresu a jadnu družynu cyprese za zeleńku (Buchsbaum), drugu družynu za jedłu.
Judith Kubicec jo wót młodych lět žeńska z mócneju cesćiłakosćiwosću.
Chórobna sotša kśiłko zawobalijo.
Wjas jo hejnak stara prozna wjerba.
Zwětšego su warsty rudy poł mejtarja tłuste.
W njej njewise žedne wjelicke wobraze a njestoje žedne pśewusoke skulptury.
W casu, źož jo Fryco Mjatko młody był, su wšykne w Turnowje jano serbski powědali — stare, młode, źiśi. „Źinsa jo to jano hyšći połojca abo mjenjej“, wón měni. „My starše se pśecej serbski wulicujomy — how pśi droze, gaž na zapustarjow glědamy, w konsumje.
Wiki budu njeźelu, 15. decembra wót zeger 11:00 do 18:00.
Anja Kochojc buźo moderěrowaś.
Metody som łoni nawuknuła na workshopje, źož su wucyli źiśi animěrowaś, aby rěc powědali.
Južo dłujko su wjednica Witaj-źiśownje Diana Buchanowa a jeje sobuźěłaśeŕki kśěli měś dalšne grajki za gumno.
Wóno jo strowe.
Jana jo serbsku rěc intensiwnjej nježli jeje staršy bratš pśiwzeła, jo se z njeju pó casu identificěrowała.
Dla togo jo gano teke w Drjenowje była na tom serbskem wótpołdnju z Pójsynogu.
PSOWU GLUKU SU MĚLI Škodojske źowća a gólcy na tej prědnej lětosnej awgustowej njeźeli ze swójim „kokotom“.
W młogich Domowinskich kupkach su južo pśecej wjelgin woblubowane zgromadne wulěty a jězby.
Nagromadu 14 filmow jo se wobźěliło na lětosnej Łužyskej filmowej pśeglědce.
Do šule smy pón pśepózdźe pśišli, ale ceptaŕ jo měł rozměśe.“
Nocy se wě njebuźo śma, nawopak, wjacor zeger 23:00 móžo se słyńco swěśiś.
Źo jo jaden bog na njebju a na zemi, kenž take statki cynił a taku móc měł ako ty?
Wóni su se w žyźaŕstwje wjelgin derje wuznawali.
No, snaź ma „Pětš ten tśeplo“ gluku, až namakajo drogu do jadneje „Witaj“ - kupki?
„Ale comy ga we jśpě sejźeś? Jo tak rědnje wenkach; pójźmy do gumna!“
Völkel, Budyšyn) a serbska literatura w slěźenjach francojskego slawista C.
Ale nanejmjenjej droga "Am Grod" pokazujo na 2004 jo Mrocna swójo 1000-lětne wobstaśe swěśiło.
Rowno tak wjele jo jich było w Depsku.
Abo mě jadneje tam zgubjoneje jsy daś?
Jeju cołn bu pśecej jadnak gónjony. 
"To jo kus domownje za mnjo", wóna groni.
Toś te pisane woblewnice su magnet za wócy za Bobolcarjow, za woglědarjow a za fotografow.
Tam su na nich na dwórje južo cakali žeńske a źowća.
Se wě až jo mě ned zasej ta samostatnosć do mysli pśišła a toś som hyšći raz taku pšosbu stajił.
Hendricha w Serbskem domje w Budyšynje.
1943 su nacije samo chopili testowaś, kak se daju kulkowe bruki ako biologiska broń wužywaś.
Diskotekaŕ kněz Ludwig změjo muziku na starosći, a teke za cele małe gósći budu póbitowanja.
Wosebnej wjeraška w tom tyźenju buźotej šulski sportowy swěźeń a wulět kulturneje kupki.
Rownocasnje jo z wjele dobrymi radami a statkami serbske cerkwine žywjenje wobogaśił.
Abo su to paradizowe mjateliki?
Huzgónjujmy a pśespytujmy naš wjazym, a hobrośmy se ku Knězoju.
Za Marion Stenselowu su pónjeźele a pětk wusćełanja za źiśi wažne, aby dostali pśistup k serbskemu.
Plasan pśedstajijo se 19. septembra w Žylojskej cerkwi.
Akle wokoło 12. musymy z někotarymi dnjami njespušćobnego wjedra licyś.
Z pśisłowom ga pśemóžoš krotko zwurazniś mysl, za kótarejež wopisanje by wjele słowow pótrjebał.
Końc swěta? - Jo a ně.
By pak groniła, až jo kritiska a paleca.
Tegdy njejsom sebje mógał pśedstajiś, kótare nadawki na mnjo, na nas cakaju.
Južo pśed 4 tyźenjami su serbske studenty w Lipsku chytali majski bom.
"Ně, žedne złotaki njamamy", Simon wulicujo.
Źěło jo wugbał Borkojski tśasaŕ kamjenjow Schaffarzick.
W měsćańskej hali w Kalawje su muzikarje grali a spiwali, to groni orchester, chor a grajaŕ z měchawu.
We njej su se pśepokazali Lubinski žeńskecy chor, drastwina kupka Nowa Niwa, ansambel Stara lubosć a Nimsko-serbski ansambel z Chóśebuza, kaž teke drastwina kupka ze Žyźinego pla Wórjejc.
Pśisamem samsku wjelikosć ma nejwětšy pśirodny jazor Łužycy , Gójacki jazor na pódpołnoc Błotow.
Na jeje lětosnem połlětnem wopismje jo se jano tak z dobrymi cenzurami mjerwiło.
Buse ga maju něnto swójo nowe centralne dwórnišćo pśi głownem dwórnišću za śěgi, rowno tak ako elektriske.
Pśeto bramborski parlament jo je derje wobzamknuł, ale ministaŕstwo njejo spisało žedne regule za jich rozdźělenje.
Na tom dnju musy kuždy, kótaryž co Serbsku radu sobu wuzwólowaś, swójo póžedanje na zapisanje do zapisa wólarjow pisnje we wólbnem běrowje wótedaś.
Wón jo komentěrował wuzwólowanje do krajneju sejmowu w septembrje a gronił, až co Serbski sejm we kuždej formje sobu njasć a z nim gromadu źěłaś.
Wót tych docełego 1500 carnoběłych fotow su wzeli 120 do tych knigłow, za kótarež jo profesor dr.
To jo měło dwě pśicynje.
TEKE REDAKTOR NOWEGO CASNIKA jo se dał do diskusije.
Kužda kupka jo zestajiła program a jo jen pśed drugimi pśedstajiła.
Babka se powlěknu, a pśi włosku pušći z ruki jajo, ako rowno cysćašo.
Pó cełej Łužycy mjazy góru Čornoboh a Błotami bydle lutki.
Leipner, kenž jo cytał ewangelium w dolnoserbskej rěcy.
Lěc su dojśpili swój cil, byś nejlěpša rědownja a dostaś ako myto rědowniske drogowanje, njedej něnto južo kuždy zgóniś.
Wóna jo mě pśileśeła z Raduša.
Medije njedeje toś pisaś wót wótběga diskusije, a RCW jo sam oficielnu casnikaŕsku powěsć wudał.
Eero Balk, slawist z Helsinki: Som był prědny raz w Janšojcach, a dokulaž wuknjom pilnje dolnoserbsku rěc, jo to było za mnjo how dobra góźba.
Dokulaž smy měli dosć rumny dom a wjeliki dwór srjejź jsy, su se našo byśe wupytali za swóju pisańsku śpu.
Źewjete pšašanje ma luštny wobraz.
Na kóńcu, aby snaź hyšći wěcej narskosći pógnuła, cu hyšći spomnjeś, co su za nas te wjeraški našogo pśebytka w Rumuńskej byli:
Ministaŕski prezident Dietmar Woidke, patron togo swěźenja, jo njeźelu sam pódla był. „Ja som w Lubinje lutne wjasele nazgónił“, jo wón pótom zjawnje k wěsći dał.
Cel teje wuměny jo, se w běgu tśich lět zaběraś z temu "Participěruj na wjelerakosći Europy" a kulturny pśewódnik za Norwegsku a Nimsku wugótowaś.
zeger 13.45 zasej dolnoserbski magacin
Jozep pótroštowa swójich bratšow a powědašo lubosnje z nimi.
Z tym drugim kśidłom su rejtarje pótom swóju lubu nuzu měli.
Nimski basnikaŕ Rainer Maria Rilke jo w połdnjejšem casu se rad rozchójźował z młodeju Francozarku.
Jomu se spódoba, až datum jo lětosa rowno na drugi februar padnuł.
Teke gaž wobstojnosći źinsa ceło hynakše su: »Naźejam se k Bogu, až Prožym móžo wóstaś«, groni faraŕ na wuměńku.
Wóno njebuźo žeden lud na drugi mjaca zwignuś, a njebuźo wěcej wuknuś wójowaś".
Za njeźelu jo se młoźina něco rědnego prědk wzeła - kśě najsy wěnc štapaś.
Rosćo na bagnowych łukach, we wjerbowych krickach, w groblach a na rěcnych brjogach.
To jo droždźejowe śěsto.
Pśiduce drogowanje dla wjelkow buźo sobotu, 18. maja.
Tak dłujko ako jo wótbagrowanje nutśi, buźomy pśeśiwo tomu wójowaś.
Row Fryca Rochy se wótnowijo, nazymu buźo wuswěśenje
Teke do Serbskego muzeja a do měsćańskeje radnice su woglědali.
Njejsom to cynił, dokulaž som měł swójo wjasele na tom, ně, jo to była tak pomjenjona »towarišnostna trjebnosć«.
Amt Picnjo jo luźi lětosa w maju napominał, aby wóni se za nowu wjelikogmejnu mě wumyslili a jo amtoju k wěsći dali.
Mjaz ekwatorom a wobrotnyma šyrinoma se tropy namakaju.
Domowina se how pilnujo, aby pśi jadnanjach wó nowe financne wujadnanje glědali na nowe pótrjebnosći.
Pětšowej dłujkej noze stej wobrunjonej.
Wón jo mólował drastwynosaŕki w žywjeńskej wjelikosći. (wótcynjone zeger 10-17)
[...] gronko lěta rownowen groni „ja“. na drugem boce, gaž mě jo znate, až to su słowa zacwiblowanego nana, kenž pšosy Jezusa wó wugójśe swójogo psychiski chórego syna, by rozměł gronko lěta kusk lěpjej. wjele wót nas derje znaju [...]
Naraz se chopijo wokoło cerkwje rjapotaś.
Maś a nan śi pśecej zasej wó to pšosytej, aby skóńcnje raz pitśku jěsnjej stanuł.
Źo jo něcht, kenž błuźi, až zasej na pšawu drogu njejźo?
Jadna se wó pśirodny mechanizm, kótaryž ma nas pśed rizikami šćitaś.
Něnto budu dalšne rozgrona – wósebnje ze šulami a starjejšymi.
Za rozjasnjenje toś togo pšašanja jo derje, gaž maśo južo fundus rozdźělnych bjerštow nagromaźony a mimo togo se wě nanejmjenjej jadnu šćotku.
Źinsa jo wšak tak, až wuznam floristiki wjeliki jo.
Ta drastwa, ak jo měła woblaconu, jo była wót jeje stareje mamy Sieglinde – a wóna jo Antoniju teke wuwoblekała: "Mej smej pótrjebałej jano nowu šorcu a šerpu, wšo druge jo pasowało".
Wudawanje serbskich casnikow a pěsnjow, pśewjeźenje serbskich spiwańskich swěźenjow a załoženje wědomnostnego zjadnośeństwa »Maćica Serbska« su wusko z mjenim Smolera zwězane.
Bautzen 1992, na bokoma VIII a IX.
Dalej jo šło do Jamnic.
Weto som kuždu lichu minutu w krowjeńcu pśebywała. »Ja cu burowka wordowaś«, som juž na namšy šulskich zachopjeńkarjow na pšašanje za pówołańskim žycenim kradu pśeznanjona a głosnje wótegroniła.
Serbska pratyja 2020
Złote žrědło pla Wjerchownje jo to, z kótaregož wót wšych žrědłow Dolneje Łužyce nejwěcej wódy běžy.
A muchy su pódermo wokoło lětali a žebrjecy byńcali.
Rucnikarstwo jo było južo tencas wjelgin derje wuwite.
Chinto Mari jo šybalna póstawa, ako dajo se z Tillom Eulenspiegelom pśirownowaś.
Pózdźej emocije źiśi wěcej se njewobgranicuju na gestiku, mimiku a jadnore zuki, ale wóni wopisuju zacuśa z jadnorymi słowami a sadami.
A ten tśeśi jazor jo w Bělinje.
Ale wjelki žeru teke mjeńše zwěrjeta ako myšy a wuchace.
Což jo nam pó wótedaśu togo zola wušej wóstało, to smy sami trjebali.
Pětk rano du na šulski dwór.
Wotmyslony diskusijny forum ale jo jano śěžko zaběžał.
Teke ako młody ceptaŕ w Malešecach jo A.
Pśi droze su stojali wejsanarje a jich gósći ze susednych jsow.
To jo było prědne wjelike pśespytowanje ze serbskimi bibliskimi tekstami, kenž som wobstaś dejał.
33lětny pśewzejo źeń a wěcej zagronitosći w zawoźe nana.
"Njok stojeca wóstaś.
Chtož twóri swój pśichod, źěła wjaselšy ako ten, ak jano wopytujo pśibytnosć někak pśeměś.
Togodla stoj nopašk we jśpě pśi woknje.
Wón wóstaji swóju złotu kulu a źěšo se lagnut. 
K prědnemu: Bilanca mjazy sumu nałožonych pjenjez a wužyt kom za serbsku rěc a kulturu njejo wu wažona.
Jurij pśiźo z góźinskim planom pód pažu, scynijo jen na blido a groni: »Ja nigdy nic wěcej njepikam.
Wšykno jo se derje a wěrnje pśisłuchało, to ricanje jelenja, to dwójne stśělanje, ako njejo trjefiło.
W Neuglobsowje pśi jazorje dajo muzej, kótaryž dopomina na něgajšnej głažkaŕni.
To wšo słužy jadnomu wótglědanju: Źiśi, ako serbsku rěc lěpjej wuměju , deje měś lěpše móžnosć ju napšawdu dowuknuś a aktiwnje powědaś a z tym rewitalizaciju serbskeje rěcy pódpěraś.
Wuraznje jo M.
Teke wejsne chronisty su pśišli do dolnoserbskeje biblioteki - ako na pśikład Wilfried Halbaš z Barbuka.
Glědam, lěc tam su ryby.
Wótpowědnje starstwu formuju źiśi jabłuko, balo, rybu, grib, ptaška, gusku, šlapku torty, gnězdo z ptaškom a jajka.
Staudojc familija, kótaraž wobgóspodarjujo pjakaŕnju a konditaŕnju "Fuchs" w Starej Darbni, jo drogowała do Wildaua na seminar za wugótowanje italskego loda.
Ako muske su se wrośili, su žeńske do "nišych" pólow slědk pósłali.
Župne pśedsedaŕstwo se něnto wěcej do źěła kupkow njeměša.
We lěśe 2005 jo organ z Chóśebuza pśijěł.
Mójo wótegrono: Jo.
njeźelu, 2. awgusta /jacmjeńskego
We něźi 20 wobrazach su how pśedstajili burske źěło něga a źinsa w Slěpjańskich stronach.
Ako pśiducu staciju jo Dünow do Serbkego instituta woglědał.
Žedna nowa jama za Nysu
Pótom jo Lienhard wzeł śěžki klapac a jo pśed wócymi pśibytnych z mócnym rjagom kamjeńtnu šklu rozbił do dweju kusowu.
Tam su mjazy drugim teke powědali wó naśisku za nowu wustawu DDR.
Mój měr ja wam dawam.
[11] Pśi rešeršěrowanju mě jo se wusćełanje pógnuwało, dokulaž internetowy bok jo teke wjelgin na młoźinu wusměrjony a to jo coolny a wólny zaśišć na mnjo wugbał.
Wobej!
Za swójźby, ak tam bydle, jo to grozne dosć, dokulaž wóda njejo ned wopadnuła.
Wucenje dolnoserbskeje, ruskeje a pólskeje rěcy jo jeje wšedne a lubowane źěło.
Wjelike města w Rusojskej su: Moskwa, stolica Rusojskeje; Sankt Petersburg, druge město pó luźam; Kazań, Nowosibirsk, Jekaterinburg, Kaliningrad, Irkutsk, Wladimir, Wladiwostok a Krasnojarsk.
Kantor Pawkaŕ w Janšojcach
Južo w młodych lětach jo balo kopał a był cłonk serbskego balokopaŕskego mustwa.
Tam jo hyšći suche!
Dalšne pśimě Kólaskaric pokažo na to, až jo góspodaŕ twarił a pórěźał kólaska.
Twójo žognowanje pśiźo nad twójim ludom.
Togodla ga jo był teke iniciator serbskich zmakanjow, aby měł góźbu, woplěwaś maminu rěc.
Wó tom se južo dlejšy cas mócnje diskutěruju, młoge su pśeśiwo tomu, druge maju to za notne a wažne.
W januarje smy jěli do Statnego źiwadła w měsće na pśedstajenje ptaškoweje swajźby wót Serbskego ludowego ansambla.
— Na to pśechójźowašo se na tšawnišću a wjaselašo se na Bóžej stwóŕbje.
Na Filmowem festiwalu su pokazali mjazy drugim film Sehnsucht z lěta 1990, nawjerśony za nowelu Jurija Kocha „Wišnina“, kótaraž jo we swójom casu we wjelikem nakłaźe wujšła a se do wjelich rěcow pśestajiła.
Gisela Arndtowa z Majberka jo tomu wjasołemu rušoju pśiglědała, měnjecy: "Zapust to jo zas a zas wjelgickano rědna wěc!" .
Ale pla źiśi (a dorosćonych) jo tak, až wóni se pógibuju.
(źo dalej na 2. boce)
Wótergi su jogo wótmólowali, mjazy drugim w Nowem Casniku, a samo mólowali.
Žedna socialna pomoc: partnaŕ pśewjele zasłužyjo.
Poraccyneje (Golašojc) a S.
Gójc ma rozsuźiś - ten smějo labowaś a ten drugi ma wumrěś.
Szombathely jo město w Hungorskej.
Jo optimistiska, až namakaju z wokrejsami a drugimi partnarjami rozwězanje tog problema za lěto 2021. Wóna jo Casnikoju napśeśiwo měniła, až se wjelgin źiwa, až Domowina njejo z SLA wó tom powědała.
Wacej se njeby tak žadławje stupił gronjecy: Poraj se, starki!
Werner Měškank: FUEV, załožona w lěśe 1949, njejo žedna organizacija, kótaraž pśiźo a bědnym mjeńšynam a ludam miliony wusypa, aby se jim lěpjej šło.
Ale to som jomu skóro wótwucyła.
Se wě až jo Marie Bosanowa była w tej swójej serbskej drastwje.
To se wě, až su byli teke źiśownice „pó zapustojskem”.
Nan jo pśišeł tšochu pózdźej a dalej prězy ze swójeju zbrašoneju nogu na ławkach městno namakał.
Tam jo wótwórjone, gaž mamy wucbu, to jo pitśku njeglucne.
Mimo togo ma nazalne wokale.
Rědnje wugótowane jawišćo, pisane kostimy, wjasołe spiwanja a docełego luštne tšojenje – źiśam jo se graśe wjelgin spódobało.
Kněžarstwo jo pśi tom wustajiło, až jo toś ta politika wuspěšna, a až budu w pśiducych 20 lětach w Dolnej Łužycy dalej brunicu wudobyś głownje za produkciju elektriskeje energije.
Dalej pśiźo.
Zgromadnosć spiwaŕkow a spiwarjow ma teke wažny socialny nadawk.
Jolic su rěcne zamóžnosći hyšći snadne, jo lěpjej, tšojeńko zjadnoriś abo wó někotare sceny skrotcyś.
Młoźina z wušej 80 cłonkami pśisłuša Tradiciskemu towaristwoju Wjerbno, kótarež ma wušej togo 148 cłonkow w starstwje wót něźi 28 do 60.
Sebje wše kšasne a drogotne drobjeńcki woglědaś, za to njejo było dosć casa – k tomu by trjebała teke cełe dny.
Wótpósłańce wokrejsa Dubja-Błota su mě wólili w lěśe 1995 na prědnego zagronitego za serbske nastupnosći w stawiznach togo wokrejsa.
Dejmy wšykne měnjenja tolerěrowaś? — pšaša se Erika Janowa.
W Hochoskem chorje spiwa 35 lět sobu, źož jo dłujcke lěta južor zastupny pśedsedaŕ.
Dajśo do kuždego głažka jaden kusk cukora.
Stej pśijěłej k duboju, źož se drogi kśicuju.
Gaž ta wustajeńca buźo lětosa, ga jo lěpšyna, až muzej móžo teke te "nowe" mólby prezentěrowaś.
Toś tu kombinaciju maju źiśi raźi", groni rědowniska wucabnica Antje Sämischowa.
Kužda swójźba jo měła swój muster zatkany ako znamje, aby luźe swój měch zasej namakali.
Rědnu serbsku swěźeńsku drastwu, kótaruž jo Katja lětosa nosyła, jo jej dariła stara mama.
A z tym wuleśijo.
Z boka LMBV stej za blidom sejźełej jadnaŕ Bernd Zabłotny a Gerd Richter, wjednik wobłuka "saněrowanje Łužyce".
buźo zasej pokazowaś, kak se rejuju tradicionelne ludowe nimske a serbske reje.
Spócetne licbniki Nahuatl bazěruju kaž něga pśi wšych rěcach Srjejźneje Ameriki konsekwentnje na systemje na bazy dwaźastki.
Zastup płaśi 5 €, ale źowća a žeńske, ako se woblaku serbsku drastwu, worduju dermo nutś pušćone.
Znowa w juniju buźo to južo ta stwórta, a ta se něnt južo pśigótujo.
Powšyknje gronjone jo baterija skład energije .
Nałamanu sćinu njedołamjo a se bajucy sułžog njedogasyjo. Jez 42,3
W Guinejiskem golfje pśekśicujo nulowy meridian ekwator.
Wušej togo namakajomy źělenje źěła pla rozpłoźenja – jaden źěl pcołkow njaso jajka, drugi źěl twari wul a zběra carobu.
Ty by dejał raz dožywiś, wjele luźi se wobrośijo, gaž na droze za nim wołam!«
Pón jo we wšakich zawódach źěłał, mjazy drugim we RAW w měsće, w Picnju we tepichowej fabrice abo we Instituśe za hygienu we Chóśebuzu.
Griby su pśigótowali za wjacerju.
Wiki serbskich jatšownych jajkow w Serbskem domje w Budyšynje.
Jo pak na to pokazała, až toś te tśi pomocnice njebudu rozwucowaś.
Ja som był slědny a słyšym jogo hyšći źinsa: »A ceji ty sy?« Słušnje som wótegronił: »Hanuš«.
Smy narske, lěc musy Kubłańske ministaŕstwo se tam dalšnym pšašanjam stajiś.
Ducy z geologowku Heidemarie Sitschikoweju su wjele nazgónili a rědne wuglědy póžywali.
Nawal turistow z cełego swěta bywa pśecej wětšy.
Zeger 13.00 buźo rozpokazowanje mody ze Saru Gwiszcz.
Teke buźo na tamnem "Erlichtowem dwórje" – pak nic w domach, ale wence.
Pśepšos ju na pólo pódla sebje.
Tykańce su „pśipódla“ pjakli, tek w zajtšnych góźinach.
Pitśku samotna jo swajźba była.
Nic njejo se stało.
Něco za wětšy publikum njejo planowane.
Towaristwo Lodowy sport Běła Wóda jo mimo togo pśipowěźeło, až buźo se wobźěliś na wěcejkostach wobgóspodarjenja lodoweje areny.
Jan: Ty ga sy zawěsće južo raz wó tom słyšała, až jo słowjański kraj pjerwjej wó wjele wětšy był ako wón něnto jo, nic ga?
Ale su byli teke połne dowiźenja naźeje na bliske wrośenje do wšednego dnja.
Ten wósebny jubilej pak co wón pśiduce lěto nachwataś.
Ja gratulěrujom! Smy wšykne wobstali! Witaj-źiśi z rědownje 4a zakładneje šule "Lutki" w Žylowje.
Awtor wulicujo mimo historiski wobwěsćonych faktow teke směšne anekdoty wokoło wjercha Pücklera – take, ako maju ze Serbami cyniś, a teke druge.
To su slědne wukniki a ceptarje w Trjebinskej šuli…
Frank Kosyk ma swój konsulat w Chóśebuzu na Žandojskej droze 56, blisko Nimskeje cerkwje.
Tam maju wjele serbskich knigłow, jo groniła wjednica Dagmar Schierackowa.
Ako jo Karina pśez płot lězła, stanjo a šwyrnjo sebje dłujke promjenja włosow z woblica.
A k drugemu: załoženje LPGeje w lěśe 1960, źož su zrazom wšykne gromaźe źěłali.
Prědny źeń jo kmótša źowćoju Brune wócko włose a noze wumyła, ale južo na drugi źeń jo jo njemyte do póstole pósłała.
Registrěrujomy dalšne a samo wjelebocne procowanja.
To běšo rjapotanje a drěśe we łoźnych wóckach abo póstronkach mjaz sćažorami a žerźami, to běšo grimotanje we łoźi samej.
Drastwa trjeba wobstawne, kradosćiwe woplěwanje.
Njejsom wěźeł, až take jsy zewšym hyšći dajo!" Wón póchada z Braunschweiga.
To prědne, což Pětš poł góźiny pózdźej zawupytnjo, jo stara wótšurowana nakupowańska taša.
Wón jo relatiwnje dłujkonogaty.
Moto by mógało byś: Mjenjej konsuma na wšych pólach a wěcej lubosći za nas a za jadnore z pśirodu zwězane žywjenje.
Žarow jo stolica pólskego źěla Dolneje Łužyce.
Snaź budu wóni pótom swójim źiśam a źiśiźiśam knigły serbskego awtora w serbskej abo nimskej rěcy pórucyś.
Wóni wótgronichu a padnuchu pśed nim na kólena. 
Za źiśi w źiśownjach a kupkach Witaj-projekta jo ptaškowa swajźba prědny wjerašk w nowem lěśe.
Zagrodny groch jo jadnolětna družyna, kótaraž z łopjenowymi wobwitkami łazy.
Jich wugbanju jo dostało naslědku wjelike pśipóznaśe.
Stakim lažy "carny Pětš" pla Serbskeje rady.
Srjodu tyźeń jo se zmakał wuběrk za wědomnosć, slěźenje a kulturu pśi Bramborskem krajnem parlamenśe.
Aby to zwěsćili, wzejomy zasej swój głažk z wužeńcami.
Styri do šesć mjasecow smy byli we wukraju a smy se musali ze wšym sami zastaraś.
Wót pokutneje srjody łoni jo cełu smugu nowych njestatkow wugbał.
Toś pišo se pó žydojskem kalendarju lěto 5756.
Wóna tak wuglěda, ako by ju wšednje tśi raze pśecesali.
Ako běšo něto prědny źeń wót zajtšeg’ až do pśezpołdnja rubał, njeběšo wutśasana źěra wětša, až móžašo swóje palce do njeje połožyś. 
Wot jadnogo młodego mjaseca až k pśiducemu młodemu mjasecoju minjo se 29 a ½ dnja.
Aktualnje z Łužyce: CD z tekstami Hanza Njepile, powěsći
Pśez wótwórjony bok togo sudobja nalipnjośo papu.
Smy kśěli raz wiźeś, co how buźo, su byli kněni Šmerlowa a druge měnjece. „Druge su mě gronili, až dejm jim pón wulicowaś, co jo było, a snaź pón pśiducy raz teke pśidu”, jo kněni Budichowa groniła.
W Serbskem domje w Chóśebuzu buźo stwórtk, 19. měrca, zeger 19.00 wótwórjenje wustajeńce we swójskeje wěcy.
Na jazoru wuglědajoš pórik šwonow, ak ma rowno pěś młoźetow, a nad jazorom kružy cesto dosć gjardy hodlaŕ.
Tam ga dej na kóńcu kuždego lěta daś rozpšawu wó swójom źěle a docełego wó aktualnej situaciji na serbskem pólu w měsće.
Někotare rostliny mócnje barwje.
Prastarka Ana Friškowa a starka Marja Strukowa z maminego boka stej pśecej burskej chójźiłej a wulicowałej stej se stawnje serbski pó slěpjańsku.
To stej intendantka MDR prof. Karola Wille a direktor Sandro Viroli oficielnje zjawiłej sobotu w Chrósćicach na folklornem festiwalu Łužyca.
Pla nas jo słušało tegdy do wšednego wužywanja.
We tom tyźenju rozpósćelu se listy Gorholta na gmejnske zastupnistwa.
A nic za zło! Lubše luźe, lubše kjarle w Dešnje! Co se mysliśo, sćo waš rozym zgubili? Zapust mimo maski! Taki njerozym! Jo, łoni we februarje sćo mógali waš 140. .
Wjelike kule su trjebali.
Snaź móžomy pó toś tom mustrje taku nowu abo pódobnu deku daś nagótowaś, snaź móžo to byś samo pśikład za wupyšnjenje drugich cerkwjow našeje serbskeje Łužyce.
Tudy jo był wjeliki flak farskeje role, ako nicht njekśěšo jen źěłaś, dokulž běšo wjelgin ryjna.
Bog njejo nas hustajił ku gniwu, ale aby hobsejźeli humóženje pśez našogo Kněza Jezom Kristusa.
Moderěrowaś buźo Měto Nowak.
Cel jo, aby susedne jsy wordowali šćitane, až wuslědki bliskeje brunicoweje jamy njewobśěžkaju luźi tak wjelgin.
W toś tom historiskem domje w Drježdźanach jo Sakska statna kanclaja.
To groni, až pótrjefjone maju mjenjej móžnosćow pśeśiwjenja (Einspruchsmöglichkeiten).
Kak mógu se wobydlarje na swójej jsy pśegrěšyś?
Zwigni ruku a pokaž tak drugim wobchadnym wobźělnikam, až coš pśez drogu hyś!
Njewěm wěcej, lěc mama mě teke hyšći wuflinka – wiźim pak źinsa hyšći grozne, wjelike puchorje na wšyknych nozynych palcach.
Mě jo w prědnem rěźe wó to šło, až mógu se něco za swójo kólaso kupiś.
W lěśe 1899 – to groni z 18 lětami – jo dejała chopiś źěłaś ako pomocnica w jadnej Chóśebuskej domacnosći.
W casniku a telewiziji pak su B.
Po swójom wuswěśenju ako faraŕ jo statkował w Tornowje (wokrejs Kalawa) a za tym dwě lěśe w rodnej jsy.
Togodla jo mě Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi wót awgusta 1994 až do oktobera 2000 samo do źěła zasajźiło.
Sroka skoka
Hyšći wjele lět pózdźej su sebje w lěśojskich mjasecach na taku wašnju swój pśepijank zasłužyli.
Tofla pśi rowje Benjamina Běgarja.
Božko njejo w Lubnjowje za cuzych na toflach napisane, kak mógu se dostaś na Lipje.
Toś jo wažne, sam aktiwny byś, wěcej producěrowaś.
Stakim jo było město wót apryla 1937 pśepóžycaŕ a Schmelzojc grunty su se jomu w juniju 1939 pśepódali.
A nic jano njeźelu, na namšy za tych wusedlarjow pětk w Picańskej cerkwi jo wóna teke pódla była.
Młoge rědownje, ako su byli na Dolnoserbskem gymnaziumje, źarže pó abiturje dłujko gromaźe.
Pśedewšym Marjana jo pón pisała basni a krotše wulicowańka, na kóńcu jo se samo zwaźiła na źiwadłowe graśa.
Z boka Dolnoserbow jo měł mimo Fryca Latka-Nowsańskego faraŕ Bogumił Šwjela nejwěcej pisnych kontaktow.
Marion Stensel jo serbska žurnalistka a rozgłosowa redaktorka, wjednica serbskego studija rbb, cłonk Dolnoserbskeje rěcneje komisije.
To pódlejšyjo za alergikarjow ten wobśěžny cas až do nowembra.
"Ja pśidu nižej", jo barcał klawěr.
Za swójich źiśecych dnjow jo wón pomagał nanoju w pjakaŕni.
Mójej mama a starka stej jano rědko za blidom sejźełej, dokulaž ako groni stare pśisłowo: Gość w dom – Bóg w dom.
Ale ze źinsajšnego glědanja jo Zenker spokojom: Luźe su musali nejpjerwjej raz wuknuś, brunicowu krajinu nowo se mysliś.
A to cu Wam teke hyšći groniś.
Wumoluj wobchadne znamješka z pšawymi barbami!
Gaž se śi raźijo jogo pśedaś, pśinjaso jano hyšći mało pjenjez.
Durowu, źiśownicu Hochoskeje serbskeje kupki, jo było, gaž jo z ruki L.
Nagorina (napšawo) a J.
Barica jo dlejšy cas ako muzikaŕ na droze źěłał.
Serbiska jo kraj w krotkozajtšnej Europje.
Toś to nowe rědowanje płaśi wót studijnego lěta 2021/22. W Bramborskej su dotychměst měli wokoło 290 źiwjakow, ako jo měło swinjecu mrětwu.
Z teje pśicyny pódlejšyjomy swětosnosći teke pśez ceły tyźeń.
Jo był ten tšach wjeliki, až ten program w dolnoserbskej rěcy w rozgłosu rbb wupadnjo dla korony? Ně, tak daloko njejo pśišło.
Bur Žur źo do doma, zamknjo źurja a wótcynijo wokno.
Tak, ako wón něnto funkcioněrujo, to njedosega.
Z informatiwnego teksta, z pjera Anje Kochojc ze Žylowa, zgónijo woglědaŕ, až wjas ma serbske kórjenje, a až źinsa móžoš w Nowej Niwje w źiśowni zasej serbsku rěc wuknuś.
Ewangelske wěrjece maju mjenjej nježli 300.
Nejskerjej by popajźeństwo na tebje cakało!« – »A to mě groniš něnt akle?!« – »Wěm, až jo było njefairne, ale do togo źe njejsom mógał nic pikaś, howacej njeby wy to wšykno zwónoźeli a my njeby [...]
Ned dwě wustajeńcy stej tam něnto hyšći k wiźenjeju - ta nowa wó stawiznach Domowiny a k tomu hyšći wustajeńca z fotografijami, kenž jo prof. dr.
"Alpaka-kobyły raźi wužywaju dopołdnjejše góźiny a śopłe, pitśku wětšowate wjedro za póroźenje.
Pśipadnje zasej raz doma som tam póglědnuł.
To jo nět pśez jogo nowe złosći skomuźił a z tym teke to wobgnaźenje wót dweju lětowu.
My ga žednu „D-MARK“ njedostanjomy.
Wjednica wuzwólowaŕskego zwěstka „Zeleny pśichod Wjelcej“ Hannelore Wodtke jo to wobzamknjenje chwaliła, měnjecy, až stakim změjo kóńc ta wobstawna njewěstosć, ak jo wobydlarje telik lět wobśěžkała.
Až do źinsajšnego jěm jano samo zběrane griby, 200 do 250 gramow za jadnogo luźa dosegaju.
To pak wupadnjo - termin za nowe zmakanje w februarje se hyšći znaty cyni.
Wolfgang Kotisek jo zdobywał za swóju „Lubku leluju“ a štucku „Naša maś swari“ wjele pśiklaska, a wjelgin chwalili su pśiglědarje teke dudaka Siegfrieda Holca z Brězowki a Karla Tilicha ze Serbskego ludowego ansambla.
kulowate grajki
Tu wěc jo jim nadrobno rozkładł dr.
Mitko: "To jo było dobre graśe!" Za graśe w Hochozy jo towaristwo "Serbske koparje" pśechwatanje pśigótowało.
Kněni Monholcowa stajijo talarje a tase gromadu.
W někak 1500 zarědowanjach budu se pśedstajiś teke kulturne kupki.
Jan Wjacsławk jo teke pśez granice Łužyce znaty był, wósebnje pśez wobźělenje na wustajeńcach.
Wjele jo było za te źiśi w Grěšnej: małki coo ze zwěrjetami za hajckanje.
Šołta jo se źěkował Karin Tšukowej z Domowinskeje kupki, tej iniciatorce togo projekta, a pódarił jej dar.
Bogi Hopel pak hyšći njewě, kaki kostim ma wušyś Wuško.
Wón jo gniwny abo se na bura góri.
Chwalba koncerta słyšašo se wót wšych pśisłucharjow.
Lk 9,57–62 * Hef 5,1–2(3–7)8–9 * Ps 129
Abo wóni se mysle, až w cerkwi jo wóstudne.
Juro Sauerwein.« »Waršawa.
Ja som wjele wót jadnanja rozměł“, jo Georg gronił.
Pótom se wobglědujo swóju zběrku kamjenjow na pólicy nad blidom.
Na pódpołnoc dosega do narodnego parku dolnołužyskej góli a na pódzajtšu do Chrjonijm.
Wólbny lokal w Janšojcach.
A njezabydnjom, až som krotki cas wuknuł na klawěrje graś pśi Bjarnatu Krawcu.
Do źinsajšnego se regionje groni Jabeler Heide.
Tenraz jo se wóno wótměło w Drjenojskem gósćeńcu „Jägerhof“.
C.
Na taki part nastanjo w kuždem pěśirožku gwězdka a dogromady wuglědaju hejnak krejz.
To cełe zaměšanje pśiwóstśijo se pśez to, až tej wobej žeńskej stej dobrej pśijaśelce! A wetom pśiźo do teje jsy nowy faraŕ z Nimskeje.
Te jo wšykne wobźěłał, až móžoš na nich woblica tek wjelgin derje póznaś, a wót młogich swajźbarjow su wuslěźili samo mjenja.
A pótom spiwa.
Glědajucy na wše wobstojnosći togo pśegrěšenja jo pśeskjaržonego weto na kóńcu zasuźił dla śělnego zranjenja k jadnomu lětoju a 4 mjasecam popajźi.
Chójcowe rostliny jo swójźba semjenjowych rostlinow .
Smy ju pśepšosyli, aby wóna se woglědała freski w našej cerkwi, kótarež comy wobnowiś.
Toś žycymy wam wjele wjasela na zwěrjetkach a ze serbskeju rěcu!
Njejo wóna za to, aby se na swěcnik stajiła?
Našo Serbstwo buźo žywe hyšći bejnje dłujko tež bźez – njewulěkajśo se – serbskeje namše!
To jo mě pózbuźiło.
jo se z bóleceju wutšobu rozsuźiło, wěstosći a korona-pandemije dla kjarmušu a pśězu wótgroniś.
Na kóńcach tyźenjow su pśedstajenja.
Aby to był wužytny wjacor, stej byłej na zgromaźinu teke pśepšosonej dwa Domowinskej cłonka, kótarejž kandiděrujotej za ten nowy Bramborski parlament: Ingrid Nagelowa a Jurij Koch, znatej serbskej kulturnej procowarja z Chośebuza.
W Hochoskej młoźinje su wažne nadawki mudrje wuźělone.
Kulki a trajdu pśedawaju w Mósće.
Wjele słowow se pśez kompoziciju twóri, pśi comž někotare słowa zwětšego jano w kompozicijach wustupuju.
Žylojski kněz kantor Rizo wulicowašo wjele wót togo, kak tej kněza prezidenta a šulski raźc stej we jogo šuli byłej a sebje wjele a kradu woglědałej.
Namšy jo był teke wobźělony pśedsedaŕ Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi z. t., dr. Hartmut S. Leipner, kenž jo cytał ewangelium w dolnoserbskej rěcy.
Pśed krotkim jo se mě něchten ze starych zwězkowych krajow Nimskeje pšašał, lěc mógu tu narodnu identitu wopisowaś, toś to narodne zacuśe.
Pětk, 2. oktobra w "Starem konsumje" serbski wjacor.
To pak zewšym njej móžno było, policaja ga jo wše dojězdne drogi zastajiła, njejsmy mógali se rozdźělowaś.
Sobotu, 14. septembra, změjośo wót zeger 15:00 do 19:00 lichy zastup do Domowniskego muzeja Turjej, źož sćo pśepšosone do Kabineta Fryca Rochy na historisku šulsku góźinu, aby tam wšake zajmnego wó tom serbskem wucabniku a spisowaśelu nazgónili.
Se wě, až som se na wótběg swójogo žywjenja koncentrěrował.
"Som była pśechwatana, njejsom nic wěźeła wó tom, až budu wuznamjenjona.
»Sused Gustavsson jo kśěł zupu z njogo wariś, mě jo było jogo luto a som jogo wezeł sobu«, wótegronijo starki Pettson.
Wot 1993 studujo na muzikowej šuli klasiske spiwanje.
Pótom jo młoźina kokota a pśesajźowanje pśedała.
Ako som powědał, co jo se stało, njejo mě nichten wumjatował.
Wurězk z programowego zešywka, źož na 64 bokach su wšykne ansamble a nadrobny program festiwala pśedstajone.
W Borkowach: J.
Druge lěto bydli něnto južo w Picnju pla źowki a pśichodnego syna.
Serbski byś – to móžo se na wšaki part zwurazniś – ze wšakimi póśěgami k Łužycy, ze serbskima rěcoma abo ze serbskimi nałogami.
Stare žrědła z 19. stolěśa pišu južo wó tom.
Gdyž jo se toś ta institucija pón w lěśe 1992 rozpušćiła, jo se musała dr.
A kapitan wulicowašo Robinsonu, kak jo cora wjacor pó śmě swóju łoź lažko dobył. 
Ten „głowny“ twaŕc, Heiko Hanuš z Drjenowa, jo we twaŕcojskej drastwje wótgórjejka pśelazował baseń, we kótarejž jo wobspiwał wužytk nowego chromu, a žycył jomu glucny pśichod.
Tak som teke ja na kóńcu tyźenja cesto ducy w Janšojcach, dokulaž mam tam móje pśijaśele.
To groni, až wacharje wobźaržuju se stawnje pśi brjogach a kontrolěruju, lěc te damy źarže.
Njeźelu, 24. januar: w Tšadowje/Stradow
Wobej zemjańskej doma słowjańskego póchada stej ako nejwuše pócesćenja pósćiłej wšake rědy, kótarymž se groni "Hausorden der Wendischen Krone".
Na internetowem boce jo ten booklet teke w górnoserbskej a engelskej rěcy namakaś, a teke dalšne informacije.
Aktera stej małe pśiglědarje pśecej do pśedstajenja zapśimowałej – a wóni su pśi wjele scenach zagórjone sobu agěrowali.
Co zapšawym cyni Bramborske ministaŕstwo za kubłanje? Kak wóno pódpěrujo šule, kak buźo pśiměriś wuceński plan za pśiduce šulske lěto? A kak zewšym wuglěda ze serbskeju wucbu? To smy pšašali w ministaŕstwje za kubłanje – južo pśed tyźenjami.
Jezus źašo huknikam: Měr buź z wami!
Zjawne pósejźenje Serbskeje rady jo se wótměło wałtoru 6. oktobra.
Ak spinadło pla wšych tych diskusijow su se pśecej zas felujuce finance wopokazali.
Južo łoni jo jeje projekt wósebnje dobry wótgłos namakał.
Gósćam běže južo sliny, pśeto wěźe: Na bliźe budu ryby sušone.
Njejsmy mógali swóje wušy wusoko dosć póstajaś.
Wosebnje słabej stej w swójom źěle tuchylu kupce Drjenow a Nowa Wjas.
Karl Vouk jo južo 2014 iniciěrował Dny serbskeje kultury w Korutańskej.
Měnim, až dejmy sami wěcej wó nas pisaś, aby nichten nas njepśewiźeł.
Pśedewšym Waltera! 
Tam ga su pśi fryšnem powětšu a mógu derje na to glědaś, až jaden daloko dosć wót drugego sejźi abo stoj.
Malsnje su gnali susedoju pó mloko a jo mě do guby lali.
Wubrane wobraze pokazuju pśedewšym krajiny w Bramborskej, ale teke někotare měsćańske póglědy Barlinja.
To pak njejo tak lažko, pśeto rowno za źiśi dej byś ten program wjelgin dobry a tak pšawje źiśecy.
Wó serbskich wudrogowarjow pśi „Burskem bliźe“
NC: Ku takim knigłam słušaju teke wšake anekdoty z wejsnego žywjenja …
Žylojska młoźina spiwašo psalm serbski.
Tuchylu pśiźechu luźe a pśimjechu jogo.
Druge planowane temy małego leksikona su: rostliny, ryśarje, piraty a ptaški.
Ale akle w Budyšyńskem měrje su se dojadnali, až Bolesław jo wobchował strony.
Pětk, 19. februar: w Radowizy/Radewiese (zapustojska reja w drastwach)
Bźez Nowego Casnika njeby wjele zapustarjow słowa serbskeje narodneje hymny znało, bźez Serbskich Nowin njeby Domaškojc starka wjele wó kopańcy wěźeła.
Wótkubłaŕ groni: "Som tužna."
Jadnab 25% genow tych zastupnikow šnoroweje keramiki ga njejsu wót tych pśiśěgnjonych pastyrjow!
Wót lěta 1927 su směli teologowki žeńskim a źiśam zapowědaś „to słowo“.
2. swětowa wójna jo se pśed 80 lětami wuderiła
Palermo jo nejwětše město a stolica Siciliskeje w pódpołdnjowej Italskej.
Gótuju sobu, ale maju dalšne póžedanja
Tuchylu tam nutśi hyšći wšake twarje, a gaž buźo zasej móžno, budu se wě tam wobydlarje zmakaś a teke swěśiś.
Erdenet jo město w Mongolskej.
Zjadnośeństwo žycy wšym serbskim rybarjam a jich familijam rědne, glucne a strowe lěto 1990!
Wěsćo wy, co to jo - ta „Pojsynoga”?
Pśez program wjeźo serbski komponist a publicist D.
Wu nas jo głažkaŕstwo wažne wót 17. stolěśa Pó namakankach archeologow su w srjejźnem wěku Słowjany w našom regionje pyšne parlicki z głažka źěłali.
Ako jo Domowinski župan CASNIKOJU powěźeł, jo było rozgrono w Hochozy wužytne, wěcowne a teke konstruktiwne.
Wšednosći ako jěza a spanje pak mógu se zapśijaś do projekta, gaž mógu zachopjone źěła stojece abo lažece wóstaś, dokulaž rowno spanje pódpěrujo a pózbuźujo kreatiwne a kognitiwne procese pla góleśa.
Móžo se serbska identita pśez to zasej zmócniś?
Muzikanty zagraju polku, a reja se zachopijo.
Z tym pomoga organizmoju zelezo zwužywaś.
Tak jo nastał prědny drjewjany domcyk ako jaden wót styrich domow, wót kótarychž su prědne južo wobydlone.
We slědnem Casniku smy pisali, až južo pór tyźenjow, wót kóńca apryla, njepušća se wěcej wóda do Liškojskego jazora.
W jadnej ruce kanku, w drugej pak njejsmy Hanku, ale ten měšk ze semjenim měli.
Połojca šulskich wjednikow jo mjaztym na to wótegroniła.
Nan: Jo, ale wěsćo, co?
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu ga běšo je pśepšosyła do Dolnoserbskego gymnaziuma, aby se wóni tam pśedstajili.
Jonas co se psa kupiś.
To jo groniło wjele, wjele lět zogol a proch, a to źeń a noc. »To njejo wěcej žedno žywjenje, my comy how pšec«, su gronili w Miłorazu.
Nikula se njedajomy na kśiwe drogi, źo ga!
Žycym nam toś tu dowěru do wjeźenja Boga.
Pak sformujśo z njogo sami wšake figury, pak wzejśo formy za wuštapanje gódownych paprjeńcow na pomoc.
Njejsu na njogo zabyli.
Pśi 750lětnem jubileju Slěpego w juniju 2022 by dejali knigły wujś.
Su gronili, gwězdka, to musy byś.
Měł jo how na jsy nanejmjenjej nachylny pśebytk, pśecej něco k jěźi a suchy noclěg.
Snaź jo to k tomu pśipomagało, až jo južo wěcej wó žywjenju sobu krydnuła ako jeje sobuwukniki.
Puckowina jo w Europje z wuwześim pódpołnocu a dłujkego zajtša, w małej Aziji, Kawkazu, dłujkowjacornej Africe rozšyrjony.
Gertrud Hajderowa z Brjazyny nad jazorom jo powěźeła, až jo była na koncerśe we Wjelikem Linjem a až jo to było wjelgin rědne kulturne zarědowanje.
Za zdźaržanje serbskeje rěcy buźo take w pśichoźe wěcej trjebne.
Kužda jo měła sobu dwě šorcy a dwa cypjela.
Nowej gódownej kórśe
Dołojcne a srjejźne łopjena su gropne, napśeśiwo stojece abo stoje pó tśich we mutwjach.
Dietrich Scholze a jo mjazy drugim NOWEMU CASNIKOJU napisał:
23. 7. law
Gdyž jo była 1950 we Wjerbnje 75. schadowanka serbskich studentow, smy k tomu dostali 2 000 markow.
Pabst sam jo šeł na sudnistwo, aby wótwobrośił ten rozsud.
Skóńcnje wuprasnjo: »Wěš co, škrodawa?«
Ten drugi aspekt jo, kak musy ten rěcny inwentar wuglědaś, kenž deje źiśi wobkněžyś.
Dogromady pěś nazymskich koncertow by kśěli znowa w Chóśebuskej župje pśewjasć, jolic to móžno buźo.
Mócny wětš a huški (Böen) su gónili pěsk a humus jadnogo póla pla Wjerbna górjej.
A Kito zejgrajo, a to nejpjerwjej marš.
Hilda Kutšankowa jo była z rěcnym lektorom toś tych knigłow a Dorothea Piacec - z zagronitym lektorom.
Ale pśez inflaciju jo wšykno zgubił, pjenjeze su pśepadnuli.
Njezjapki pak jo załožbowa rada, kótaraž njejo měła scełego te kompetence za to, na iniciatiwu tegdejšego pśedsedarja Jana Nuka wobzamknuła, až pśewzejo Domowina toś ten kubłański centrum a zwězkowe pśedsedaŕstwo jo pód nawjedowanim samskego pśedsedarja swójo wobzamknjenje slědk śěgnuś musało.
Lěc buźo wóstaś pśi tom casu, budu glědaś.
Dujśo se wótměnjajuce raz do jadneje raz do drugeje flaše a wopytajśo, melodiju graś.
Towaristwo jo se wjelgin derje wuwijało.
Na spižce wóna njelažy.
Teke to njejo absolutna licba a buźo w pśiducyma lětoma stupaś.
Jězd slědk jo był ten samy ako do Budyšyna, ale w Chóśebuzu som był pśecej akle wjacor a śěg do Frankfurta pśez Picnjo jo był pšec.
Akle pón, gaž jo pólo derje pśigótowane, móžo bur lan wuseś.
Wobydlaŕka jo mógała se sama wumóc a njejo zranjona.
Pěś lět zasobu jo něnto južo to mě Torsten Drabo słyšaś. gaž źo wó krale na kokotach, a to w Depsku, Škodowje a teke južo w Zaspach.
Młody Erwin jo dožywił w Hochozy wójakow „Wlasoweje armeje“, rusojskich wójakow, ako su stupili na bok Hitlarja.
Japańšćina njama žeden genus daniž numerus, daniž pad.
Župne delegaty z Janšojc 1965. Lěwy: Horst Jaśan, srjejźa Maks Hanška Kužda wjas ma luźe, ako se wósebnje angažěruju.
To su byli głownje grajarje ze jsow mjazy Budyšynom a Kamjeńcom, jaden raz, 2012, jo był jaden grajaŕ z Dolneje Łužyce pódla.
K tomu jo sajźiło dobru jězu: pjakaŕsku wóru z pjaca wót Höfchenojc pjakaŕnje ze jsy Dubc.
Pśiduce Serbske blido buźo stwórtk, 11. julija, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
Wósebnje pśez starkego a starku som kontakt měła ku tej rěcy.
Pód typiskim znamjenim pśijaśelow, tym wójnskim wołanim parole "Gipsy – Kings!", lažy rozmjej hyšći realita žywjenja na kšomje towarišnosći.
Blake Clark jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Wót njeźele, 6. septembra, až do njeźele, 13. septembra , wótmějo se prědny festiwal w Lipsku, pśi kótaremž stoj kultura wót za Sinti a Roma w srjejźišću.
To jo to, což něnto com.
Jo to było jadno z prědnych wejsnych kinow w cełem kraju, bóžko pak su jo 1987 zacynili.
Z tym adjektiwom ga jo teke pla nas něchten měnjony, ako źělbu na gluce njama.
Vogelsänger (2. wótlěwa), wótpósłańc krajnego sejma W.-S.
Kjarcmaŕka jo z głowu zawiła a groniła: »Jadno piwo – wjele to njejo, a to wón hyšći njewě, co ma pśinjasć.« Na to su sebje móje luźe młodego kelnarja, z Chóśebuza, ku sebje skazali.
Christiany Piniekoweje: „Źinsa smy rědnje gromaźe spiwali hejnak we wjelikej familiji, a pśipódla smy wšake take wěcy ze jsow wuzgónili, což njejsmy hyšći wěźeli.“
Tak jo pśedwiźone, až serbšćinarje a dalšne źowća a gólcy na lětosnem žnjownem swěźenju w Mosće serbski spiwaju.
Wón kopjo z nogoma łožyšćo pšec a wutrějo se zaspanej wócy.
Dolnoserbowki z wězanja rubiškow cynje cełu ceremoniju.
Zapust w Rubynje: Zapustarje rejuju Annemarie-polku na wejsnej droze.
Gromaźe jěźe wšykne fryštuku a ned pótom dowjeźo nan mamu a synka k awtodroze, źož maju swójo stawne město.
Až do 2019 jo eksistěrował serbski ako samostatna alternatiwa informěrowanja a debatěrowanja w górnoserbskej rěcy.
Źiśi budu móc skokaś na gumijowem groźe, basliś a se šminkowaś.
Śicha śpicka daloko wót rodneje jsy Hórki pola Kamjeńca jo južo gólcoju byśe, ga běšo se jomu dało stipendij za Arcybiskopski gymnazij w Praze (1929-1937).
Co pak buźo pótom z dolnoserbskim rozgłosom?
K artikeloju "Zachopjeńk rozgronow jo wažny był" na 1. boku.
Wen deje.
»Ale to njejsu naše brjaze a nic naše domy.«
Näder wót Centruma za cłowjecne pšawa jo wuknikow chwalił, až jich wugbanje wěžo generacije gromadu a mócujo identitu.
Sobotu, 4. september:
Starosty k nowym ortografiskim změnam a drugim problemam dolnoserbskeje rěcy, jo wětšyna pśibytnych “jo” groniła.
Njejo wjele felowało, a Lažkemu by se teke tak zejšło.
Howacej musy 6 markow daś, rentnarje, źiśi a studenty, to se wě, mjenjej.
Teke serbska žurnalistka a spisowaśelka Mina Witkojc z Bórkow se z Łužyce wupokazujo.
Kněz ma dobre spódobanje na tych, kenž se jogo bóje, kenž na jogo dobroś cakaju. Ps 147,11
Lětosa su se rozsuźili za dwě jězdźidle z Běłeje Wódy: za kólaso z twaŕskim lětom 1935, a za "W 24", twaŕske lěto 1939. Glucnej wobsejźarja stej Herbert Kordas a Günter Röhle.
Nagromadu 100 mjeńšych a wětšych serbšćinarjow jo howko rad pśišło — něźi 20 z nich samo w pyšnej serbskej drastwje.
Ale to wótmyslenje njejo hyšći wuwjeźone: dotychměst su w Sakskej jano 90 km teje drogi w terenje z toflickami wóznamjenili.
Dogromady 27 serbskich mustwow z Gorneje a Dolneje Łužyce jo se wobźěliło.
Ja spat?
Źěli se na Pódwjacoropodolsku a Pódzajtšnopodolsku .
Serbpop – muzikowa źěłaŕnja ze sound-artistom Jakubom Gruhlom
Antje Lenickojc, drastwina šlodaŕka w Hochozy, jo była 5. julija na folklornem festiwalu wósebnje gjarda a kradu glucna.
Jo, serbske filmy ga mamy, kopicu – pak jano krotke a krotše – z bajkami a powěsćami, wó serbskich nałogach, historiji wó serbskich procowarjach a historiskich wósobach, wó łužyskej krajinje a młoge drugem.
„No jo, kněz doktor, z tymi tabletami mam tyźeń w zastatkach, ale z tym konjakom som južo tśi tyźenje doprědka!”
Gaž smej se doźiwowałej teje kóšulineje pychy, su byli lapy na rěźe.
rozpšawja w interviewje Nowego Casnika wó pśeśěgu a wó wjelikej manifestaciji wót Kupki QUERDENKEN 711. Tu samu motiwaciju, te same pšašanja a starosći ako Nancy M.
Gaž jo z togo wšogo nastała pšawa jadnotna masa, nasypśo tu masu do blacha.
Pśi tom se tak źiwnučko zaźaržujo.
Kwisa jo tudy jadnab 15 m šyroka, jeje rěcyšćo njejo wurownane a brjogi njejsu wobtwarźone.
Wjele družynow se rad ako alejowe bomy sajźaju, dokulaž spěšnje rosćo, regularny rěz, ale awtowe wótpłuny relatiwnje derje znjaso.
Te pak płaśe nejpjerwjej jano za jadno lěto, pón kśě zasej licyś a pśemyslowaś, lěc su take płaśizny notne.
Chójźecy w tych brozdach mjazy kulkowymi rědami a źaržecy w ruce něźi połtera mejtarja dłujku roru, prězy zegibnjonu a z dizu, smy kulkowe rostlinki wobbryzgali. A to bźez dychańskego šćita, na kótaryž tegdy nichten myslił njejo.
Jich wjasoła mysl jo natyknuła kuždyckego, kenž jo stojał pśi Wejsnej droze.
Wšo dobre w nowem lěśe a na zasejwiźenje na serbskich namšach.
Wón pógrozy tomu njecystemu duchoju a źašo k njomu: »Ty nimy a głuchy duch, ja tebje pśikažu, źi z njogo wen, a njejźi wěcej do njogo nutś.
Kuždy našogo starstwa wě, kak śěžko jo było w tom casu sebje awto abo motorske kupiś.
Wulět do Gózny by se drje teke wupłaśił, tam dajo farmu ze strusami.
Lěśojska kśicawka
Jurij Koch jo ten film na festiwalu woglědał, prědny raz pó 30 lětach.
Luź ze Słomjenja jo na pśikład kupił za tśi tolarje dwě swěcy, a chuda wudowa jo hyšći krotko pśed swójeju smjerśu dariła jaden tolaŕ.
To zawěsće njejo zła wóla.
Rejowańska performance „W casach ako tym“ jo gnuła pśiglědarjow.
To jo była slědna wjelika kontrola pśed oficialnym pśepódaśim.
A kasparik jogo kšuśe źaržy za štryck, až njeby zasej wuleśeł.
Znankstwo dobreje zgromadnosći we tej wósaźe jo se pó swěźenju pokazało pśed kjarcmu.
To se wě, až budu se te pokazaś w jadnom z tych tśich domow muzeja.
Lažy w rědko wobsedlonem pódzajtšu Hercegowiny pśi karstowej rěce Trebišnjica.
Na drugem měsće stoj, až "Jadnaŕ nawjedujo zastojnstwo Domowiny.
Wóna jo prezentěrowała basni, mjazy nimi někotare hyšći niźi njewózjawjone.
jatšowne
Maju tam mjazy drugim Wusoke a Niske Tatry, Běłe Tatry a Mału Fatru, a rowno tamkor dojěś, to se napšawdu wupłaśijo.
Zbijośo butru šumowatu a pódměšajośo pudrowy cukor, citronowu mězgu a sol.
Až do 19. stolěśa njejo było žednych pśedpisow za winowe žni.
Kśě z tym nastawajucym jazorom jadnu perspektiwu natwariś.
Słowjany mjazy Łobjom a Odru, połnocy wót serbskeje Łužyce, su wobchowali dosć dłujko swóju tatańsku wěru a njewótwisnosć wót Nimskego mócnaŕstwa, 100 do 200 lět dlej ako Łužycany a serbske rody pśi rěce Saale.
Ně, wuglědatej kuźeratej! Mězga we tom kijašku jo gadowata.
Jan 3,30
W nalěśu lěta 1950 smej w Měsće byłej w nowem sekretariaśe Domowiny na Droze Karla Marxa.
Ale něnto, w casu korony, su luźe zachopili pśemyslowaś.
jo wósebnje cesćił Serbsku kazń za to, až jo Serbam w Bramborskej parlamentariski głos dała.
Někotare su samo hejnak pyšnotki we jsy, wjelgin derje w rěchu, maju nowonatwarjonu wumarlikownju ako w Prjawozu a cesto dosć kšasne, ale zawěsće droge narowne kamjenje a marmorowe wobcerjenje.
Ten cas jo to tak pomjenjone tropiske lěto a warnujo něźi 365 a ¼ dnja.
Zachadnu srjodu jo Serbski muzej pšosył na Serbske blido k temje "Muske, žeńske a móc w ewangelskej cerkwi".
Na tom dnju su wušej togo zajmowane wukniki, ako snaź kśě zachopiś na tej šuli, měli „wucbu na probu“ (Schnupperunterricht).
Kněžny wót wobeju bokowu su se pla njewjesty zgromaźili.
Wušej 60 kupkow a ansamblow z cełego swěta jo se pśipowěźeło za ten wjeliki folklorny festiwal.
Gaž jim nadawaš, ga žarje wóni; gaž twóju ruku wótwórijoš, ga su wóni z twójim dobytkom naseśone.
Wót stwórtka, 1. oktobra, do njeźele, 4. oktobra na te wiki woglědaś a tam zaśišće wót wejsańskego žywjenja Łužyce ze starymi nałogami a wósebnosćami regiona dožywiś.
Gaž se njeraźijo, ga njejo tak zlě.
A snaź tek dla togo dwójorěcnje, dokulaž pśi tej góźbje wam z amtskego fondsa serbskego sedleńskego ruma pśenowjenje zapłaśe.
My se wjelgin pilnujomy, aby była Serbska Pratyja lětosa jěsnjej na pśedań ako w zachadnych lětach.
Mólecy faktor jo, to se wě, teke bliska deponija z recyclingowym załožkom, dla kótarejež kradu wjelike ratwy pśi Zaspach doma su.
A glědali su na wuzwólowanje Serbskeje rady za nowu legislaturu.
Premjera: Serbske źiwadło w Radušu
Wšykne wobkněže serbsku rěc a se w njej dalej kubłaju.
Móžośo se how derje pśedstajiś, kak su něga góruce klěby, wónjece tykańce a lěbgodne pjaconki pśigótowali.
A su teke byli pitśku zaźiwane, až njejo była wence glěwka majowa noc, ale zymna wichorata nowemberska.
Wotmolował jo je Dieter Gloge ze Slěpego.
Ale co wěmy wó tom, lěc a kak swóju rěc a kulturu daloko pšec wót "wopšawdneje" łužyskeje domownje zdźaržyju a woplěwaju?
"W cełej Nimskej mamy dotychměst jano poł procenta źiwizny.
Jej se groni Hórki.
A domacna ludnosć jo sebje chwaliła dobru jězu a jo wužywała wósebny hotelowy restawrant, kafejownju, terase.
"A to hyšći we cesnem amśe ‒ to jo južo wěc, ak njama swójogo rownja", jo wón pśipóznał.
Kaki póśěg ma wopśimjeśe kniglickow k aktualnej situaciji mójeje kupki?
kśěn.
Christian źěła wót srjejź měrca w Pódstupimje, se wě pśi rbb, pśi wšakich programach za radijo telewiziju.
Aby žedne złoźeje se njedobili do domu, su psa wótwězali, až dej głosnje łajaś, gaž něco buźo.
Tak źejo Kněz, twój humóžnik, kenž śi w maśerinem žywośe jo stwórił: Ja som ten Kněz, kenž wšykno cyni, kenž njebjo sam hupśestrějo a zemju rozpołožyjo mimo pomocnikow.
Aha, pótom teke nic wěcej? Pótom teke nic wěcej, dokulaž pótom su druge projekty byli, za kótarež som se ja zajmował.
Wušej 120 wšakich ptaškow su južo licyli, něźi 70 wót nich how sedaju a měwaju młode.
"Hach, jo", zdychnjo stary kněz Knapak.
Tam stoj, až k serbskemu sedleńskemu rumoju słušaju gmejny, źož jo wopokazana wobstawna, njepśetergnjona rěcna abo kulturna tradicija.
Markus Hengmith z Majberka jo kokotoju głowu wótrył, a Andreas Gusor a Marko Pětš tej kśidle.
Sused jo chylu pśisłuchał a pón šeł glědat, dokulaž se njejo tam nic gibało.
Na tu wizu by pócesćili politisku wólu a pšawo serbskego luda na sam-se-póstajanje.
Zdźaržanje a spěchowanje serbskego chorowego gibanja wěsće bejnu tšochu pjenjez pomina, na drugem boce dostawa serbska kultura jano snadnučke srědki.
Pódermo, wóni weto se pśibližachu.
Mandarinowy bom jo bom ze swójźby rutowych rostlinow .
Jadne su se myslili na kafejownju abo śpu, druge su naspjet cwiblowali, lěc taka wobstawna śpa buźo se wužywaś, gaž te powědarje bydle rozdrosćone we jsach.
Maśica jo se měła z bejnymi śěžkosćami běźiś.
Z Kalawskeje Šwice/Calauer Schweiz.
Wy móžośo kuždy muster zarězaś do tych banjow!
Gromaźe z mójim pśichodnym manźelskim Benom, kenž jo wšak teke slawist, smej za cas studija cesćej we jsach a na swěźenjach w Dolnej Łužycy pśebywałej.
Weto naźejaju se, až how a tam nadejdu hyšći njeznate města jogo wustupowanja.
Pśikšywne łopjeńka su rowno dłujke.
A skóro jo było jasne: My cynimy dalej! Płod togo źěła jo internetowy bok.
Su wobstojali prědne njewěstosći, lěc docełego źo tak dalej z teju wugloweju jamu, ako wjele lět jo se powědało.
Šula pórucyjo kurse tym, kótarež serbsku rěc njewuměju abo kśě swóje znaśa pólěpšyś.
Tak jo se groniło na tom zmakanju.
Jaden se sam stara wó město za pśenocowanje, drugi wužywa móžnosći, kótarež drogowański běrow ma.
Skóro wuznachu, až łoź běšo rozpuknjona a wóda ze spódka górjej stupašo. 
Styri cołny jěźechu z luźimi pšec na mórjo, dwa wóstaštej proznej slědk a licba wumarłych źiwych luźi.
Rewitalizěrowanje serbskeje rěcy jo we starem lěśe cesto do grona pśišło.
Beno Pětška teke rad drogujo…
Jo zawóstajił wobšyrnu chroniku Gorjenowskeje wósady a zběrku swójich prjatkowanjow.
Prědnu etapu smy zwónoźeli, lěcrownož z někotarymžkuli woporom: Někotare luźe su bóžko wumrěli, druge su swójo źěło pśisajźili a doma sejźecy něnt njewěźe, co ze sobu a ze swětom zachopiś.
Něto jo wšo gótowe.
Wóstanjoš pla zranjonego luźa.
Robinson se togo dla wjelgickano zwjaseli, až běšo tudy cystu sol namakał a natyka sebje wobej kapse soli.
Skóro kužda wjas znajo hynakšu wašnju wězanja.
Póglědamy do Nowego Casnika
W nima wopisujo 319 Čechow, kak jo se jim tencas w jich domowni zejšło.
„Barwy Europy 2019“ – k nim słuša teke serbska drastwa ze swójimi kšasnymi barwami.
Ako by how južo ceły cas cakała.
Wokoło 13. slědujo kšuta zyma, kenž dej až do kóńca mjaseca traś.
Móžośo narucnik abo rubiško na blido wutkaś, źiśi wót šesć lět to wuměju.
Marija Elikowska-Winklerowa jo z rodom pólska, z Poznanja, a bydli we Łužycy wěcej ako 40 lět.
Z takeju pśichylnosću njejsmy zewšym licyli.
Na pódwjacorje granicujo z Bulgarskej a Rumuńskej, na pódpołnocu z Ukrainu, na dłujkem wjacorje z Rusojskej federaciju, na pódzajtšu z Georgiskej a na pódpołdnju z Turkojskej.
Wótwardowaś a zastaraś mógu tam wokoło 90 źowćow a gólcow – te małke a te šulske w horśe.
Źaseś góźinow su byli ducy a su byli doma akle w nocy.
Som źěłał w měsće pla VEM a pózdźej pśi AAC ako projektant.
Rodna wjas našogo krajana běšo tegdy hyšći cysto serbska.
Ja by rada z tobu spśijaśelona była!
Pśi tej góźbje jo łužyska telewizija LTV nawjerśeła filmowy portret wót njeje.
Pśed lětami su israelske wědomnostniki wuslěźili, až šesć dnjow źěłaś a jaden źeń wótpócywaś, jo optimalne za cłowjeka, což su Israelity južo pśed 3.000 lětami zgónili.
stajił cołnaŕske towaristwo ze swójeje jsy.
Žeńska jo wobstarała góspodaŕstwo a źiśi, a k tomu wjele wěcej.
Cerkwina wjas jo wótbagrowana, teke do togo njejo se kśěło luźam pśecej do drugeje jsy namšu.
Žurnalisty su pilnje sobu pisali, a fachowy póraźowaŕ njejo wěźeł, co dej wótegroniś – wšak njejo se kśěł ako perfekcionist pokazaś a zewšym njejo kśěł lěta rewitalizacije wobgrozyś.
Kronowe łopjeńka wótergi njasu carne flacki.
Potom teke ten abo tamny zwěsćijo: Rědne wjedro a dobre wjedro njejo pśecej wšo jadno.
Město zymy pak chopi se dešćowiś a to tak kšuśe a stajnje, aby było cełe njebjo do lutneje wódy pśewrośone. 
To jo se ze »Serbskeju pratyju« zglucyło, kótaraž ma tradiciju až do pśibytnosći ako nejwoblubowańše dolnoserbske knigły.
Možośo pak mjazy někotarymi družynami a musterami wubraś, a z tym teke mjazy wšakorakimi płaśiznami.
To pak jo było śěžčej ako myslone, pśeto ceło blisko nich su se teke Nimce zasedlili.
Wón jo běrowowy źěłaśeŕ w Polkowicach, w Pólskej, w japańskej firmje, kenž producěrujo awta.
Historiske centrum Nowgoroda jo na lisćinje UNESCO.
Kathrin Šwjelina, pśedsedaŕka Bramborskeje serbskeje rady, jo dnja 13. maja w Bramborskem sejmje wuwitała nowy zachopjeńk wucby w šulach kraja.
Pśi tom smy někotare zgromadnosći namakali.
Za rozšyrjenje kjarchoba a za pódpěru za drastwine a domowniske towaristwo w Zaspach jo se wejsna pśirada južo pilnowała wó spěchowańske srědki wót zagronitego za Łužycu Klausa Freytaga.
Njejo Grich daniž Žyd, hobrězany daniž njehobrězany, njegrichiski, cytiski, słužabny daniž lichotny, ale wšykno a we wšyknom jo Kristus.
Kněni Wěncyna se zepěra na kasu.
Liberec jo město w pódpołnocnej Českej nad Łužyskeju Nysu pód góru Jěštědom.
Gaž jo móžno, cu wostaś w serbskem žywjenju – nejlubjej w LODCE, ale to ga njejźo, dokulaž Manuela Drinkmannowa wót januara how zasej źěła.
Žycym Wam wšo dobre
Stakim móžomy groniś: Popojce su byli za cas kantora Jordana (1872–1910) srjejźišćo procowanja wó serbske kulturne žywjenje w Dolnej Łužycy.
Garbemu jo tudy do wócowu štapiło, až pśi šoseji we bližy njestoj žedna toflicka, ako by pokazowała woglědarjam drogu k tym kamjenjam.
My – waš wujk Gregor, Kazymirko a Nina – smy se wupórali na póla a łuki, daloko za Depskom.
Aby měli wjasele pśi cytanju, za to se stara kužde lěto něźi 50 awtorow.
Som wšak spšawny: Mě su teke wabili pjenjeze, myto jo źe było wó bejnu tšochu wuše ako doněntejšne.
Daniž jajka njejsmy pytali daniž wuchac k nam pśišeł njejo.
Sněgowe chołuje abo druge rumowańske mašiny tencas jězdźili njejsu.
To serbske ako gósćinaŕ na festiwalu jo było derje k wiźenju.
Woglědarje su to weto honorěrowali, zastupne kórtki su byli we tom casu tuńše", jo groniła wjednica Babette Zenkerowa.
We jadnom dypku jo ministaŕka pak starcyła na kritiku pśedsedarja Rady za nastupnosći Serbow.
Tyźeń pózdźej, 21. oktobra, budu ned tśi take serbske kulturne zarědowanja - w Grodku (z Grodkojskeju serbskeju swajźbu), we Wozwjerchu (z kupku “Łokaśina”) a w Janšojcach (ze Slěpjańskim Serbskim folklornym ansamblom).
Namšarki a namšarje su teke tenraz pśišli z młogich jsow Dolneje Łužyce.
Mě jano zajmujo, lěc Paul a Axel źinsa wjacor móžotej.
Smy měli nadawk, sami namšu źaržaś.
Nad měsom a jěšnicami su raźi kał a gustu muku zabyli.
Móžośo teke zwóniś a wulicowaś.
K tomu musy kraj swóje winowatosći dopołniś a na pśikład wucbny material wó Serbach k dispoziciji stajiś.
NOWY CASNIK jo dla togo teke pisał na radu města!
Dokulaž tradicionelne žywjenje jo se pśeměniło, pśeměnijo se teke rěc.
Kake dolnoserbske knigły planujośo lětosa, mimo tych wobspomnjetych Hanušowych „Wósłonkow...“?
Teke naš landrot Bernd Lange jo pśi tom wjele pomogał, aby wó tom informěrowali“, jo nam Wolfgang Kotisek z Brězowki, jaden z tych 92 cłonkow wokrejsnego sejma, powěźeł.
Witko, ty sy chóry!
»Zranjony?«
Jeje starjejšej stej z njeju 1964 śěgnułej do Wórjejc dla nowego bydlenja a dobrego źěła w brunicy.
Něnto jo było jasne, chto jo wobšudnica a chto jo pšawa njewjesta.
Akle pśed krotkim jo se wón zas raz na swójo kólaso šwignuł, aby sebje woglědał ten nowy dolnoserbski kus „Tucna lubosć“ wót Nimsko-Serbskego ludowego źiwadła Budyšyn. „Serbske źiwadło jo było rědne a směšne, ale te naše Hochoske grajarje su te lěpše, kuždycke słowko pón rozmějom“, měni Fryco Rizo.
To by dejali zagronitym wopomnišća z faktami a dokumentami k wěsći daś.
Tak se pyta tśmjel drogu ku kwiśonce na łuce.
Wóna jo kusack wokoło cerkwicki gnała.
Južo wót prědnego januara źěłaju cesnoamtske pomocniki na pśechwatance, ako kśě k muzeumowej nocy gósćam prezentěrowaś.
We Wokrejsnem domje jo, to se wě, teke zal, wósebnje za posejźenje wokrejsnego sejma.
Hansa, 9. stary, 11.
Generalna proba pśed kulowatym jubilejom.
Ta wjelika lubosć Susany jo ta muzika.
Pózdźe pó połnocy smy spiwajucy domoj šampali a drugich z tym nakazyli.
Pśispomnjeś cu hyšći, až naša Domowinska kupka dalej źěła a až se cłonki na našych zmakanjach derje cuju.
To naźěłanje dolnoserbskeje literatury we jeje stawiznach a cełkownych wudawkach, to jo wjeliki nadawk Maśice, jo wustajił.
Jej pór kumštnych kuskow pśinawucyś.
Reja pód žnjowneju kronu
Po gronje direktora załožby Marka Suchego buźo se załožbowa komisija w oktobrje a załožbowa rada w nowembrje z teju temu zaběraś.
Aktualny magacin: powěsći, pupkowe źiwadło „fidlaŕ Kito“, Serbski institut a strukturna změna: kubłanje
A južo tyźeń do togo jo była ta kupka połna.
Wjele serbskego njejo namakaś we tej jsy.
Togodla jo Herbert Funka organizěrował zgromaźiny a pśednoski k toś tej tematice.
Partaja se prezentěrujo ako měsćańska a co na pśikład wótpóraś zakaz, na śichem pětku rejowaś.
Te organizatorki su se kóńc apryla prědny raz digitalnje zmakali a su tencas hyšći wobmyslenja měli, lěc dej se kurs korony dla wótstarcyś.
Jo, jo, pśi se myslił jo, take něco licy casy wěcej ako wšo druge.
Na pśisamem wšyknych knigłowych regalach lubnjojskego wobydlaŕstwa se jogo twóŕby namakaju.
We pózdźejšem starstwje jo wón wjele inwestěrował do gruntow, tak až financielne srědki za wrośenje do Nimskeje su felowali.
Něnt źomej do kina.
Muzika jo pśibytnych pśi wótwórjenju zagóriła.
Toś to stojnišćo, w kótaremž su pominane pšawa Serbow w zjadnośonej Němskej, dej se wobźěłaś a se zapódaś na kongres.
Sotša Pawlowa jo něnt cłonk w turjańskej kupce Domowiny.
Starjejše su se juž bejnje starosćili wó swóje lubuški.
W góli dožywiju te źiśi lutu pśirodu, w zagroźe deje wuknuś, dary pśirody wužywaś.
Wšykne, kótarež se daju wót ducha Bóžego wjasć, su źiśi Bóže.
Lěc mam serbsku bibliju, wón mě pšaša.
Rownož su wšykne tśi juž tšochu starše ako 70 lět, weto njekśě sobu gótowaś pla rentnarjow.
W interakciji nejwšakorakšych zajmow a pótrjebnosćow se pśecej zasej wótnowotki wujadnujo.
To nalětne serbske wandrowanje jo organizěrowała Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Wobjadnej smej byłej w tom, až buźomej pśiduce lěto se zasej na drogu daś.
Blido jo połne z knigłami, składkami casnikow, wobrědom, pałku.
Gaž jo něnto jano wjelgin mało woglědarjow a turistow na Lědach, mógu tam wšake twariś pśi drogach.
Cłonki Domowniskego a drastwinego towaristwa Bórkowy njejsu jano stog składli, ale teke Anumarju rejowali.
W bydlenju jo sejźeł Hanzo a bursku drastwu šył.
Stwórtk, 26. awgusta, stej toś towaristwo „Stog“ a redakcija kazałej na obligatorisku prezentaciju kalendarja za lěto 2011 do rědneje Bórkojskeje biblioteki „Mina Witkojc“.
To jo było napšawdu za wšyknych super pśechwatanje a źiśi a my smy se tortu słoźeś dali.
A tak wóstanjo wón we mójom spomnjeśu ako jaden wót tych slědnych strowych zelenych dubow we pusćinje, samotny zbytk něga raz wjelikeje góle.
Wušej togo kśě slědujuce pšašanja pśepowědaś: Kótary wuznam maju domowniske muzeje? Co kśě wóni respektiwnje co my comy dojśpiś? Teke pśi gromadnego wobjeda buźo móžnosć, do rozgrona pśiś.
»Ně, Karina, pšosym.«
Chto jo śi pśi domacnych nadawkach pomogał?
Dokulaž jo to był pilot-projekt, su wupytali nejpjerwjej ako cilowu kupku Chóśebuzoju nejbliše witaj-šule.
Granicujo na pódpołnocu ze zwězkowym statom Oregon, na dłujkem zajtšu ze zwězkowym statom Nevada, na pódzajtšu ze zwězkowym statom Arizona a na pódpołdnju z Mexikom .
Dalšne serbske mě jo słyńco.
Gólack, źi źurja zacynit!
Južo w tom casu jo cesto póbył we Łužycy na serbskich zarědowanjach.
Te słowa k tym głosam su wót kněza Riza samego wumyslone.
Wón sam jo musał južo ako 17lětny na frontu a akle 1946 jo pśišeł zas domoj.
Toś som mógał se juž na wjacor z lětadłom do Barlinja šwyrnuś.
Pódla buźo wjele wobrazow a fotow z archiwa Serbskego muzeuma Chóśebuz.
KŚICAWKA
Apryl zachopina ze samskim wšednym dnju kaž julij w kuždych lětach, a kaž januar za cas pśestupnego lěta.
Gera gnuty gronił.
Góspoduj cuzych.
A rowno to jo to rědne we tych knigłach: se wě jo rozměś z tym nje-znatym słowom, co wjelk ma prědk.
Rowno tak kšajźu su mokšu drastwu na najśpje spowjesali a pśed mamu grali njewinowate njaborjetka.
Problem jo, až wjele bomow jo pó slědneju lěśowu kradu štresowanych, to jo dobry zakład za škórniki.
Ako běšo tež ta pó 600 lětach doźaržana, su ju w lěśe 1869 wótryli a nowy, w l.
Nic rowno z wjelikim wjaselim a luštom som se pór dnjow pózdźej wupórał do ambulance, wót našogo bydlenja jano něźi tśista metrow zdaloneje, k mójej gójcowce, kótarejež pacient som był tegdy juž pśisamem tśiźasća lět.
Adresa jo: Domowina, referat kultura, Postowe naměsto 2, 02625 Budyšyn/Bautzen.
"Som była pśechwatana.
Jo było malsnje wujasnjone, až smej napšawdu bědnej hochoskej gribarja.
Źowćo pak njejo jomu pśi tom pomagało.
Dla swójeje měkosći a złamnosći se za pyšnjeńki njegóźi.
Ako južo 2015, tencas su byli slědny raz wuzwólowanja Serbskeje rady, jo wón teke tenraz wjelgin aktiwny.
Něnto, gaž su to někotare raze wiźeli, wopytaju źowća sami to ropkowanje.
Serbski basnikaŕ Kito Šwjela jo jim za tu góźbu napisał a pśipósłał kjarliž »Jadno pśed wšym«, kótaryž jo był – tak jo se wulicowało – wjelgin woblubowany mjazy luźimi w Peter’s Hill.
"Młogi raz móje nogi njekśě a ja cuju, až bywam słabšy.
Wšu chwalbu Smogorjejskej młoźinje!
Juž wutśasał jo kus ten pilny źiśelc-muž.
Elektriske swětło njejsu Knošyc hyšći we groźach měli.
A stakim jo ten starki gótował z njeju tu rundu pó jsy.
Co pak gótujoš zasej w internaśe, gaž jo lubosć taka wjelika? 
Wušej 50 luźi jo na toś ten “Dolnoserbski wjacor” w českem głownem měsće do Łužyskego seminara pśichwatało.
Starki Pettson a kócor Findus stej pla źiśi wjelgin znatej a kradu woblubowanej.
Kak źo dalej w našych šulach?
Kennedy, kenž njejo jano bratšowy syn tencasnego amerikańskego prezidenta, ale wjelgin pśewołany zastupnik zapśisegaŕskich teorijow a winik šćěpjenjow a wótpóranjow.
Wokoło 1800 jo źěłało w Dolnej Łužycy 300 do 400 luźi w kubłanju tubaka.
Toś ten amt wobstoj wót 1949. Jan Malink jo slědował 2003 na Siegfrieda Alberta.
Tam mógu źiśi dožywiś ceły wótběg dnja na rejtaŕni a mimo togo dajo kóńce tyźenja za "snuchotanje".
Za wětšy źěl jo se ze zbytka klěbowego śěsta wupjakł »plack«.
Astronomija płaśi ako jadna z nejstaršych wědomnosćow.
Ten smy zachopjeńk apryla gromaźe z góle holili a w zachadnem tyźenju jo młoźina jen pla mnjo woběliła.
Z togo zwěstka jo w pśiducych lětach nastało dolnołužyske młodoserbske gibanje.
Kśicawku smy slědny raz wótśišćali.
Póglědanje na serbski njeźelski program w radiju
Wobjadne njejsu w Slěpem z tym, až jo amt za šćit pomnikow rozsuźił, až jo dom na Měrowej droze 60 šćitany, a to jano togodla, dokulaž jo to stary dom małeje žywnosći.
Kak mam se zaźaržaś, aby za drugich dobry pśijaśel był?
Won pak by dejał teke respektěrowaś to, kak to druge wiźe.
Něga su se wobydlarje wudali pó głownej droze z kólasami namšu do Tšupca.
W Rogeńcu jo se to napšawdu stało.
Katar jo emirat w krotkowjacornej Aziji.
Z Dešna/Dissen. Dešno ma zasej wjele prědk.
Chto ga jo mjazy wami, gaby wón rowno se starał, kenž mógł swójej dłoni jaden łokś pśistajiś?
Ta drogotka pśiźo teke do witriny".
Wjednica strjažojskeje młoźiny jo Michelle Schneiderojc, ako źo gromaźe ze swójim lubkim Martinom Altekrügerom.
Na prědnej 2013 w septemberje su wobzamknuli, až buźo doněntejšna župa Běła Wóda/Niska samostatna, tak ako jo to južo dlejšy cas župa Dolna Łužyca.
Zajmce mógu se woglědaś w Domowniskem muzeju w Dešnje nowu wustajeńcu "Módre z běłymi kwětkami".
Wjele probow smy južo za pśigótowanje zgromadnego nalětnego koncerta ze Serbskim ludowym ansamblom Budyšyn absolwěrowali.
pónjeźele, 09.08., Łužyca cora a źinsa:
Wuměłski program wobstara Michael Apel, wjednik muzeja Steffen Krestin buźo zawjasć do wustajeńce.
Wukniki su słyšali w awli referat Měta Nowaka, referenta krajneje zagroniteje za nastupnosći Serbow.
Ako pomoc su dejali wužywaś nowe, digitalne medije.
Wót kóńca starego lěta jo něnto nowa – to groni 8. – publikacija wót dr.
Jeje trilogija "Łužyske woglědy, Lausitzer Aussichten" z lětowu 2008/09 jo južo wóspjetny raz wiźeś.
Wosebnje pilnje starała jo se za dobre raźenje Stefanie Ortojc.
Wót soboty, 28. septembra, do njeźele, 6. oktobra, buźo srjejź města Łužyski mark.
Potakem njejsu zewšym cytali.
A wó tych wjele swěźenjach a byzawach som teke južo něco sobu dostała.
Na Bytni pśi Tšupcu, w něgajšnem staroserbskem swětem gaju, stoj wjele impozantnych starych dubow.
Pó lěśe 2010, ako jo se Alfons Wićaz pódał na zasłužony wuměńk, jo pón až do kóńca 2019 tu woblubowanu pśiłogu cesnoamtski dalej redigěrował.
Robinson a jogo pśijaśele spalichu togodla tych wumarłych, zakopachu pótom jich popjeł a wrośichu se domoj. 
Ta stojeca žeńska na lěwem boce jo mója śota – sotša mamy – 25lětna Marjana Matušojc.
My njejsmy dostali ducha swěta, ale Ducha, kenž z Boga jo, až móžomy wěźeś, co nam wót Boga pódarjone jo.
Na zachopjeńku jo wón wustajił, až jo był ten 8. maj lěta 1945 za Serbow glucny a dobry źeń.
Wětšy part dej hyś na Witaj-źiśownje a -horty.
Wotmolował (fotografěrował) jo naju ten Barbucki šulaŕ Burant.
Marija k Jezusowyma nogoma sejźeca słuchašo na jogo słowo.
1898 Serbske arije za swójźby.
Lube cłonki Dolnoserbskeje rěcneje komisije!
Tam su byli objekty kulta, rěd a wěcy wšednego trjebanja a teke kopija tradicionalnego domu, kótaryž jo był dopoł we zemi twarjony.
Ten jo pó pśecytanju lista tšochu wulěkany ned šeł na post, tencas ga jo lěbdy něcht telefon měł, a jo na dr. Mětška zazwónił, aby jomu wšo wulicował – sam njejsom se to zwěrił.
W Pomorskej su flaki, źož 4.500 eksemplarow togo griba su namakali!
Na planje wobradowanja stoj wuzwólenje pśedsedarja abo pśedsedaŕki a zastupnego pśedsedarja/pśedsedaŕki.
„Źo ty źins wjacor buźoš?“
Tam jo wón se wopóznał ze Serbom Matom Nowakom a jogo synom Jurom. „We jogo familiji som prědny raz serbski rum dožywił a se teje atmosfery wědobnje nasrěbał.
Nawuknjone jadnoty a póstupy składujo do jadnogo .
Jo ga mě znejmjeńša hyšći wiźeś kśěł.
Diskusija jo wšuźi była žywa, a to wó serbskich pšašanjach rowno tak ako wó tšojenjach w cełej republice.
Serbski muzej w Chośebuzu jo teke lětosa wudał zajmny a rědny kalendaŕ na sćěnu.
Hynac ako Kito Šwjela w lětoma 1912/13 pak njejo komisariski redaktor Měto Worak nic wó Domowinje wózjawjał.
Te młodostne we mójej wósaźe spiwaju raźi a zgłosom: „Ja chwalim mójog' Boga…“.
Jogo wobraze su kreslone abo namólowane ze wšakorakimi technikami, pokazuju mjazy drugim domowniske krajiny abo freskowe motiwy z brjazyńskeje wejsneje cerkwje.
Akle pón buźo móžno, se dojadnaś na konkretny plan za wšo to, což ma cyniś z „Chóśebuskim mórjom“.
Wukniki měnje: Něnto, gaž na towarišnostne źěło se wěcej tak njeglěda, pón ga njetrjebamy teke w ansamblu na kuždy pad sobu gótowaś.
Jo wjelike zgubjenje, až su se zminuli rowno chromy z wuměłskeju gódnotu – to charakteristiske znamje Chóśebuza.
My - mója sotša, jeje cłowjek a ja - pśiźomy na serbsku Božu słužbu.
Tak změjo pěś wagonow městno, pótakem jaden wěcej ako do togo.
Wo běłego a cerwjenego pak njeroźim.«
Tšojeńko za kśebjat Ziśi sejźe w krejzu na spódku.
Slědujo w lěśe 1365 dokumentěrowany Henricus Pokeler alias Pincerna, ten jo rozmjej był »Mundschenk«.
Póžedanje za tym projektom su musali w ramiku naflacnych napšawow k strukturnej změnje nachwatki stajiś, což jo pśewzeła Domowina – župa Dolna Łužyca.
Zwjercha lažy chójcowa jeglina, a wóna njepśepušća wódu ze sykawy, ak njamóžo dłymjej śacaś – rozkładujo nam gólnik.
Na 8. boku smy měli pśinosk wót Martiny Arltoweje z titelom "Wó serbskich wudrogowarjow pśi burskem bliźe".
A tak jo wó swójo pšawo wójowała. „Som se na Weimarskej wusokej šuli Franz Liszt pśizjawiła a pśi pśespytowanju jury pśeznaniła.
Božko jo jano małko z literarnego źěła teje Serbowki w dolnoserbskej rěcy znate.
[...] był někotare raze patron festiwala serbskeje kultury.) Pśikład zgromadnego źěła jo teke to, až serbski šołta gmejny Chrósćicy a zastupniki wjelikopósłaństwa kładu kužde lěto wěnce pód pomnikom pólskich wójakow. [...]
To jo ze Smogorjowom a Prjawozom lětosa južo jogo tśeśi zapust, a zawěsće nic ten slědny.
Ako jo rowno jěł mimo Mjeršeńcowego dwóra, jo bywało jadnomu z jogo wołowu někak śěžko.
Ta trjeba za kuždy film wuglěd na nanejmjenjej milion pśiglědarjow, nježli pśedstajenjeju pśizwólijo.
Lětosna sezona jo se chopiła derje, dokulaž wjedro jo było wětšy part rědne.
Wón dostanjo balo a stśělijo na wrota.
Srjejź małkego polka, ako se pśestrěwa mjazy Depsčańskimi gumnami a nowymi chromami, stoj trjekaŕ.
Jurij Grós pódawa rozpšawu.
Wjacor stej dožywiłej w Dešnje spiwanje na śichem pětku.
Kak dłujko Wy južo njewiźiśo? Som se slěpy naroźił.
Wobydlarje su na woklapnicy se naspjet pógóršowali, měnjecy, až dla stareje, ryjneje turnaŕnje njejo bórkojska šula pśeliš atraktiwna.
Móžośo je skazaś.
Sobotu, 24. awgusta, swěśe rogozańske swój žnjowny swěźeń.
Kradu za lěto – znowa w juniju – mógu wobydlarje a gósći dolnołužyskeje metropole dožywiś jadno z nejwětšych tšojenjow na jubilejnem swěźenju „850 lět Chośebuz“.
Tak se zasej wšykne styri swěcki pale.
Na jaden part jo to we wudawaŕskem źěle normalny proces, až njeraźiju se wšykne plany.
Kśě měś wěcej sortow na wuběrk. „Naše kupowarje su dostali toś klěbowy kalendaŕ, pó kótaremž kradu wěźe, kake sorty klěba my wałtoru, srjodu a pětk pśedawamy”, powěźejo Helmut Tšamaŕ.
Ta jo była taka pšawa dobra duša.
Wuznamne pśistawy Pódpołnocnego polarnego oceana su na pśikład Murmansk a Archangelsk w Rusojskej federaciji, Kirkenes w Norwegskej, Inuvik w Kanaźe a Barrow w Zjadnośonych statach Ameriki.
Togodla by ja kśěł how krotko cytarjam wšake k wěsći daś, kake su byli toś te katastrofy w Radušu a cełych Błotach.
Weto jo mógało něźi šesćźaset pśiglědarjow dypkownje do zala.
Jubilaroju smy na tom dnju wutšobnje gratulowali a jomu to nejlěpše žycyli, wósebnje kšute strowje a derjeměśe.
Teke młoge starše twarjenja blisko kjarcmy, najsy, su dostali nowe a moderne woblico.
Móžośo tam samo wopytaś krowy dojś a na wusoku góru drogowaś.
Skandal jo, až pó pśedpisach z 19. stolěśa licy w Nimskej kultura k dobrowólnym nadawkam komunow.
Zdźaržanje rěcy a kultury toś stojtej w srjejźišću projekta.
Ale tak jěsno, ak łoj se rozeškrě, śacašo pśez škopon a we njom nic njewósta, ako brune škwarki. 
Pśez to nastanu organizatoriske njedostatki a śěžkosći w šuli.
Kreslenje: Wilhelm Busch Pśiduca njeźela buźo njeźela zamrětych.
Rita Dubianojc z Dubjego a Marco Pfaffe ze jsy.
Ducenty tkalce su pśez noc swóju eksistencu zgubili.
Rozmějo, až kśě luźe teke wjele wó pyšnjenju jatšownych jajow wěźeś.
Lažy na połkupje Krim a jo stolica "Awtonomneje republiki Krim".
Glědajucy na staw seśelnice jo móžno, spušćenje domownego serbskego wobswěta, ako emancipatoriske znamje póznaś.
To „póžycanje“ młodostnych z drugich jsow mam za dobru wěc.“
A to, rownož jo wuźěłał łoni wokrejs Sprjewja-Nysa zgromadnje z kubłańskim ministaŕstwom kopicu dobrych idejow za to spěchowanje.
Jaden tych hušych synagogi z mjenim Jairus pśiźe k njomu.
Europske wopismo wót ministaŕskego prezidenta Matthiasa Platzeka (2005),
Pon jo sudnik zawołał bura Pawla, jo sebje jogo gronko nasłuchał, njejo dłujcko pśemyslował a jo teke jomu gronił: »Wěš, Pawlo, musym groniś, až maš pšawje.«
Wóni su se tenraz zmakali wence, w góli, na Brusnem a su pśi wognju gromaźe fryštukowali.
Nejžpjerwjej jo wó to šło, Serby namakaś, kenž se za swóju rěc a kulturu zasajźuju a pótom teke Domowinje pśistupiju.
Wót 9. lětnika jo pak pótom šła na SRWŠ »Marjana Domaškojc« w Chóśebuzu.
Pětk, 26. februar, zeger 17.30-20.30 pśewjeźo se w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu kurs za nacerjenje wušywankam.
Licba cłonkow Ludoweje solidarity jo za to pśibrała.
Bydliš hyšći w Dolnej Łužycy?
Lube bratśi a lube sotše!
Ako jaden wót nejwětšych brachow, stej měniłej slěźaŕce, jo, až licba aktiwnych powědarjow njejo znata.
Z Chrósćic/Chrostwitz. Franciska Albertowa, pśistajona Domowiny za serbske młoźinske źěło w měsće, jo na głownej zgromaźinje Domowiny se zjawnje dopšašowała dla Serbskich koparjow a Europeady.
Nejstaršy z awtorow jo faraŕ na wuměńku Herbert Nowak z Drjowka z 85 lětami, a nejmłodšej stej Uta Henšelowa z Lubnjowa a Beata Mitšerlichowa z Lipska.
Jogo slědna wjelika kompozicija jo „Stalingradska sinfonija“, ak jo zazněła 2016 w pósłaństwje Rusojskeje federacije w Nimskej pśed wěcej ako 400 pśisłucharjami.
Tenraz su byli pśiglědarje kazane na "Hutung", na póla pśi šoseji za Błośańskeju termu.
Sćo na tom polu južo dalej pśišli?
Toś jo se cesćej zwenka oficialnych rozgronow ze mnu pórozgranjał a pšašał, lěc njekśěł jich pśedewześe pla nas zastupowaś.
K tomu słušaju teke pšawidłowne rozgrona z nimskimi žurnalistami.
Cesćim sebje něnto swój kraj wěcej, som wěcej gjarda na njen, dokulaž som pśeznanjona, až móžo pśi nas luź derje žywy byś njeglědajucy na wšykne njedostatki.
Pjaceńku se słoźeś dajo.
Na drugi swěźeń du źiśi pó te slědne jajka.
Co jo se tšojło w zachadnem lěśe w našej cerkwi?
Kótare Waše twóŕby wósebnje lubujośo? Ceły rěd mójich twóŕbow wósebnje lubuju.
Pettson se pšaša, co se jan stało jo.
Jeremias wě, kogo dej wobwinowaś dla swójeje situacije.
Kaki jo to grozny wobraz!
Śěžki cas za wuměłstwo a kulturu.
Namakajomy jo teke w serbskich familijowych mjenjach.
Jo wjelgin dobra wěc, až jo do Pratyje pisało 60 a hyšći wěcej awtorow a až jo mjazy nimi teke bejna tšocha nowych.
Muzika jo dalej za mnjo wažna.
"nAund Live-Band" pśedstajijo zasej serbsku pop-muziku ako teke serbske ludowe spiwy.
Kuždy jo dostał mały kus a pón smy sebje wšo nejlěpše žycyli: ja, mój bratš, mója sotša, mama, nan, starka a starki.
A pótom se wjasele pśegónjuju.
Knigły funkcioněruju z BOOKii-pisakom, ako dej se ku knigłam kupiś.
Mimo komuźenja se sednjo do kokaca a pśelězo na kóleni pśez rycynu.
Chtož njamóžo sam źěłaś kśicu, se pišo, móžo ju dostaś pla někogo we jsy.
Taki a hynakšy.
Swět jo stojecy wóstał.
Don jo stwórta nejdlejša rěka w Europje.
Kritiske zglědowanje
How blisko serbskeje jsy su wusmjerśili to nejwětše rubjažne zwěrje, a how jo se wjelk zasej zasedlił.
Ceptarje a ceptaŕki deje jich pśewóźowaś.
Steffen Kubitzki (AfD), kandidat we wobcerjenju 41.
Take wósowe gnězdo se pśecej jano jaden raz wužywa.
Wšykno zwisujo ze wšyknym.
Slězy njogo jo stojała elektriska a teke njepśišła pšec.
Ja som pśi tebje, źejo Kněz, aby śi pomogał.
Ga jo to wopśestało?
Teke starjejše a wukniki su byli pódla.
How wiźim jadnorazowu šansu, serbsku rěc a kulturu wuspěšnje wótžywiś a dalej wuwijaś.
"Ako som hyšći gólica była, jo mama mě pśecej do jagod sobu wezeła.
Mario Hasacki, Kai a Nicki Worak, Martin a Christian Batram, Karsten Ruben, Mathias Glodny a Steffen Šery.
Pśi tom su 453 luźi wumóžyli pśed smjerśu a wětšeju škódu.
Prědny kokot lěta 2020 su sobotu swěśili w Barbuce.
Głowa wjelgin bóli mě – tak jo to we nazymje.
"Gaž je citěrujoš, póceraš z duchnego derbstwa, z tym tež z ludoweje mudrosći Serbow".
„Mej njepśiźomy na woklapnicu, dokulaž dajo za wšykne dermotne piwo.
Togodla som sama "młoda a serbska".
Jogo žeńska jo była Marija roźona Bricojc.
Teke w Dešnje su młodostne lětosa zasej majski bom stajili.
Tśi tyźenje wobradujo wustawowy gremij we małem a intimnem swěźeńskem zalu z kaminom, ak se góźi za seriozne źěło, za měrne rozgranjanje, za rozmysliwosć pśi spisanju tekstow.
Głowna jěza pak, wót kótarejež se žywim, su móje nabranki, mójo bankowe konto, mójo pówołanje.
Skóro buźo śma.
Za lěto 2020 mamy to zwjercha pomjenjone bibline słowo: »Ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje!
Gaž jo móžno było wót termina, som chójźiła na rěc kurs za sobuźěłaśerje cerkwje.
Młody dramatikaŕ z depatych stron mjazy Rakecami a Čornobohom spisa grotesku ze źěłowym titelom: „Mjazy běrokratiju a wužytnym źěłom”.
Po njom jo se źiśownja pomjeniła.
Kotare šule budu tenraz Dolnu Łužycu zastupowaś?
Śota Christa jo pótom bajała pśi kališću.
Pupkowe grajarje su wugbali nowy rekord pśedstajenjow.
Pśi tom jo dostaśe nowego wobraza pśikład za to, až se tek tuchylu w muzeju za kulisami młoge stanjo.
Sobu wześ comy pón teke film, kenž smy wjerśeli wó woglěźe českego ansambla w Chóśebuzu.
Až do 23. měrca móžo Domowina wótedaś naraźenja za wólby prezidenta, cłonkow prezidiuma a europskego dialogowego foruma FUEN.
Cogodla njejo se ewaluěrowała serbska šulska seś?
Až do smjerśi jo bydlił w Chóśebuzu.
Za jeje zdaśim šćěpi něnto dwójaka identita serbskich luźi serbsku zgromadnosć (což se pokazujo we słowoma „Sorben“ a „Wenden“).
Štorm se zwignjo, a dešćujo ceły źeń.
Wón jo togodla pśedsedaŕstwo pšosył, jogo ako pśedsedarja wulichowaś.
Kšuta, lubosna zgromadnosć.
[...] Serbow do jury za idejowe wuběźowanje Sakskeje k spěchowanju strukturneje změny a wumjenjenje cłonkow wólbnego wuběrka za wuzwólowanje Rady za nastupnosći Serbow pśi bramborskem krajnem sejmje.
W lěśe 2022 ga buźo 750 lět, až su wjas prědny raz pisnje naspomnjeli.
Rědnu baseń „Łucyja“ smy wuwzeli z toś tych kniglickow „Serbska poezija — Fryco Rocha“.
To stśělenje jo jomu wobraźiło lětosa titel krala hochoskich jagarjow.
Sćo teke muzikaŕ? Grajom klawěr, akordeon.
Lubujśo wěrnosć a měr.
Carmen Petrikowa njejo to do togo nikomu pśeraźiła, až buźo teke burska pśiś.
Žycym Wam wjele wjasela pśi piśu teja", z wjelgin dobrym wugronom strowi wobsejźaŕ Hagen Stoletzki w serbskej rěcy gósći tejownje "Oblomow", jolic zgónijo, až se za serbsku rěc zajmuju abo serbski powědaju.
Detlev Dähnert, pśi Vattenfallu zagronity za górnistwowe planowanje a infrastrukturu
Toś jo była wót 6. do 9. septembra 2003 kupka šesnasćo pótomnikow tych Borišowych, Hanušowych, Mjelišowych a Mjelowych w Dolnej Łužycy.
Pśez to, až jo logo institucije abo swěźenja integrěrowany.
Jo to był ten jadnučki raz, až som měł z tym wjedrom taku njegluku.
Ale kak dłujko hyšći?
"My se naźejamy, až móžomy teke lětosa něco póbitowaś a buźomy pśiměriś program płaśecym póstajenjam."
Togodla se swinki na wuběganju pśed wjelkom spśijaśeliju, se mjazsobnje pomagaju a se zgromadny domcyk natwariju.
Toś felujo tym staršym to gromadne towarišenje".
Gaby se pśez to pitśku wjaselili a radowali, by se teke redakcija wjaseliła.
Njejo ga mógał tam wšo wugroniś.
Pěsnica běžy pśez Ždźarki, Rań, pón toś ta tšuga jo granicna linija mjazy Klěśišćami a Murjowom a pó někotarych kilometrach pśi Kśinicy wulewa do Carnego Halštera w Łucce.
Na dwórje su zapalili wogeń a grali serbsku popowu muziku.
»Źiwno«, groni Karina.«
Njewzejśo pak pśewjele nowych słowow!
Guaranišćina jo se južo za cas špańskeje kolonialneje doby za kśesćijańske misionarizěrowanje ako pisańska rěc wužywała.
Wóna jo se žycyła wuknikojsku wuměnu.
Něnto jo Potsdam zasej głowne město Bramborskeje, źož se teke kazni za Dolnych Serbow w parlamenśe wobzamknu.
Se wě jo wón tek měł pódpěru familije, pśedewšym swójogo syna Stevena.
Ten muster jo originalny ludowy – rědne pisane struski.
Weto pšawo jo: Korona njejo "killer"-wirus, jano wótergi wjelgin efektiwnje se rozšyrja a wótergi górjej.
Cesto jo pšašanje: "Chto jo něnto na rěźe?" Młogi raz jo wjele źiśi.
Wón jo jen póznał w zymjem 2013, ako jo how bydlił z klubom Arminia Bielefeld. „Ja pśiwdaju, až som pitśku pśiwěrjecy luź.
Co ga stej groniłej?
Nejstaršy syn Bjedrich, mjaztym gymnaziast w Chóśebuzu, schórjejo śěžko a w starstwje wót pěśnasćo lět zamrějo.
5. njeźela pó swětej tšojosći
Pśi wšom: Pó cełej Łužycy a pśizamknjonej Nimskej wóstanjo CB město z nejžwěcej dwójorěcnymi drogami.
Na našom pśebywanju w Lipowcu jo Jerzyjowa mama pśecej dobru jězu pśigótowała, zajtša, połdnjo a wjacor.
Z hapku su rězali rědne mustery do tych banjow.
Joel Hoffmannojc jo mócnjej śěgnuł a jo suknjecemu kokotoju głowu wótrył.
Pśigłosujom.
Stary dom wobstoj pótakem južor 255 lět a bu 1994 restawrěrowany.
Kwiśonki buchu wót insektow woprošone, pśi comž wóni pśez mócnu žołtu barwu, ale teke pśez UV-reflektěrujuce mězgowe znamješka namakaju drogu k nektaroju.
Lěbda běšo se lagnuł, ga zawusłyša kšuty głos: „Robinson, bogi Robinson!“
How buźo k tomu pśednosk a pó tom rozgrono.
Wjele lěpjej ako z awtom.
Slědnu sobotu jo teke kjarcmaŕski pjas Ginger pódla był.
A wón jo zespominał krotko to, což chylu pózdźej we filmje jo namakało wobwěsćenje we wugronach casowych znankow.
Pawoł pišo: Za to pšosym, aby waša lubosć hyšći wěcej a wěcej pśiběrała we wšakem huznaśu a nazgónjenju, aby wy spytowaś mógli, co by to lěpše było.
Přewodnik pó serbskich wopomnišćach
Co ga móžo wucyniś jaden jadnučki cłowjek, a gaby teke był wšogomócny guslowaŕ a mudroch? 
Kórtki pśigótuju se k śěžyšćowej temje.
Gaby Zaspy kśěli se wó take spěchowanje pilnowaś, by měli se na LAG Błośańske towaristwo z.
Jezus jo humógł tych, kótarež ze smjertneju bójaznju pśez cełe žywjenje běchu w njewólnistwje.
Oskar Kublig ze Strjažowa - 17.06. (62 lět)
Dalšnej serbskej mjeni stej wišnina, wišnjowy bom.
Na njej se wobźělijo w Janšojcach pśisamem połojca wuknikow, jadnasćo dalšnych wuknjo serbski w projekśe Witaj.
Promšt Koppehl se namšy rozžognujo z Antje Schröcke.
Jo, a kake problemy smy měli tencas za cas DDR hyšći z tym, bus za naš jězd skazaś!
"Ten spšawny jo kaž bom, sajźony pśi wódnych tšugach, kótaryž swój płod měwa w swójom casu, a jogo list njezaprějo", stoj w prědnem psalmje.
Lěc jogo pśijaśelka Julka wě, z kakich bomow łopjena su?
Móžoš mě pomagaś z tym, až to rozmějoš a mě pódpěraš.
Na »spańsku śpu« togo Pólaka mógu se hyšći pśeliš derje spomnjeś.
Awtor bydli w Nižozemskej.
Styrnasty wjacor.
Wóda stupaj!
To jo na granicy Prašyjce a Syjka.
Ako marła liška lažy a caka.
Pó někotarych góźinach stej pśišłej ku górje.
Kuždy dej pokazaś aktualny wupokaz.
Na nejwušem dypku, 144 metrow wušej mórja, jo rozglědowański torm.
Žeńske su rozkładowali źiśam, kak se jaja walkaju.
Weto žednje njejsmy optimizm zgubili a tak jo jasnje było, gaž pśidu wólažcenja, organizěrujomy zgromadne zmakanje.
Ty buźoš nam felowaś, bratšam a sotšam Chóśebuskeje Domowinskeje kupki, Bórkojskim wuźarjam a nam pśi słownikarjenju a wjele drugem.
Jogo staršy bratš Gerhard jo był ako wójak na fronśe.
Togodla pišomy 2021 jano wót rejow a zapustow w zajźonych casach, na pśikład z Kamjeneje.
Błota su we wokrejsach Sprjewja-Nysa, Górne Błota-Łužyca a Dubja-Błota, wobstoje z Dolnych a Górnych Błotow.
Jaja móžośo wupyšniś we tych styrich tradicionelnych serbskich technikach.
Kak jo se z boka serbskich wědomnostnikow póstupowało?
Teke w awgusće jo wóna była w Dešnje, na swajźbje swójogo bratša.
Napśiski pśiběžk energije jo naju wjelgin pśechwatał.
Topyŕ klincy wjelgin pówažnje!
Znajom napšawdu wjele stronow a městow togo wjelikego rědnego kraja z wjele historiskimi pomnikami, wót Kiewa nad Dneprom pśez Kawkaz až do Taškenta pód górami Tian Šan, wót Jalty na połkupje Krim w Carnem mórju až do Leningrada pśi wulewje Newy.
A pšosym njemólujośo žedne fotografije a pisane postowe kórty, jo nam do rady dał“, jo se wóna domysliła.
Ale ta licba se źaržy wósrjejź modernego medijowego swěta.
Wšuźi jo se póbitowało konsekutiwne pśełožowanje mjazy dolnoserbskeju resp.
To se wě, až ma firma teke swóje awta.
Ale gusło njebjaskeje soniny jo teke do wašych mychańcow zatkane.
We wobyma mustwoma ga graju styri grajaŕki serbskeje "Wubranki" sobu.
Pón som sobu krydnuła, až mója luba Cleo jo skócyła do terariuma a zgromadnje z Teddyjom stej zežrałej zeleninu a sad z jadneje šklě.
Kompleks “serbske muzeje” jo wubuźił šyroku diskusiju.
Wóni su zgłosyli serbske arije, mjazy drugim „Rědnu Łužycu“ a „Doma doma rědnje jo“.
Woni budu 4. septembra kokota łapaś.
tuchylu jo śichy cas.
Cytajucy w njej jo se mě znowego styskało za Dolneju Łužycu.
Mimo togo małego muzeja jo tam w slědnych mjasecach teke wšake druge nowe nastało.
Jo ga mógał kružel mamje jeje nowu suknju z města pśinjasć?
Hochoski chor wobstoj lětosa južo 145 lět.
W běgu lětźasetkow jo wjele pśestajował, wjelim dolmetšował a młoge turistiske kupki pśewóźował.
Tylcyc wjeliki dwór, ako jo stojał dlejšy cas prozny, ga se něnto pśetwarijo na nowu "domownju" za wognjowu woboru.
Źo ga wó srědki we wusokosći źaseś miliardow euro za Bramborsku, ako maju se rozdźěliś.
Te luźe pórachu jogo do jśpy, aby se tšochu wugrěł.
Kupki a towaristwa a jich pśedsedaŕstwa deje wěźeś, až njejsu zabyte – jo se groniło.
Źurja za sobu zacynijo.
, kšuty W kuždem kašćiku jo słowo schowane.
To jo se w Malešecach teke pokazało w diskusiji wokoło pśedwiźonych pśeměnjenjow w strukturach serbskich institucijow.
Z wózjawjenim pśiducego amtskego łopjena města Wittstock buźo toś ten wukaz płaśecy.
Wobrazowy słownik se góźi za pśedšulske a šulske źiśi ako teke za rěc wuknjecych a rozšyrja tak jich słowoskład a wědu pó rozwjaselecej wašni.
Ja wšak tykańc njejěm, ale rad nucham tykańcowu wóń.
Na Wojtojc dwórje su pśecej wupowjesone serbska fona a dalšne wěcy wubarwjone w serbskich barwach.
Weissenburg jo město w Elsaskej, Francojska.
Pohloju raźiło serbsku rěc z luda wustarcyś.
A to tłocenje palcow jo pomogło! Schwarzojc Antonia z bratšom: Zapust słuša k familijowej tradiciji.
W muzeju „Serbska tkajaŕska śpa“ (Na marku 10) buźo wót 24. měrca do 5. maja wustajeńca jatšownych jajow a wó jatšownych nałogach ze zběrki Lotara Balka.
Luxemburgarje maju se jadnorje pó swójej narodnej paroli.
Kak dej Domowina wobchadaś z luźimi, kótarež kśě Domowinje pśistupiś, ale bydle zwenka Łužyce?
njeźelu, 26. apryla /nalětnego
To jo jadnory fakt.
Program zwěžo rědko słyšane spiwy a teksty ze Srjejźneje- a Pódwjacorneje Europy, z wopisowanim serbskich gódownych nałogow.
Uetersen jo město w zwězkowem kraju Šleswig-Holštejnska .
Z mócnym pśiklaskom su namšarje a namšaŕki mytowali kšasne spiwanje 20 cłonkow chora.
To jo něnto wšo hynacej … A co měniśo z tym »ja rěkam«?
Wónej stej pśigótowałej myta a wopisma.
Serbski swěźeń šćodrje pódpěruju Žarjabnica Sprjewja-Nysa, Twaŕske góspodaŕstwo Chóśebuz – GWC tzwr, LWG – Łužyska wóda tzwr & co KG a firma POREDDA Logistic Service oHG.
Rak tam łazy do wšych stron, schow swój pyta Skorpion.
Do zeger 14:00 smy cakali blisko stwórtego LKW na Friedrichowej droze.
Pśedsedaŕ Dawid Statnik jo źaržał grono na głownej zgromaźinje Domowiny
Togodla njetrjebaju něnto wjelike akcije a pśidatne zgromaźiny pśewjasć.
Sobotu jo pśi góźbje 200. narodnego dnja Chopina pólski ansambel w jazzowem stilu jogo štucki interpretěrował.
Toś tu wusoku funkciju jo wugbał až do lěta 1935, dwě lěśe pózdźej jo zamrěł.
Až k załoženju amta Bórkowy 1992 jo Górjanarka głownoamtski źěłała, za tym pón cesnoamtski.
Michał: "Co to jo, móŕska pólejnica?" Bjarnat: "To jo, gdyž w mórju wóda pśiběra abo rosćo.
W měsće su Serby, ale na jsach jo jich wjele wěcej.
Jeje strowotniski staw jo se pśecej dalej pógóršował.
Filmowy wjacor w Barlinju
Monica Iozzi de Castro jo brazilska grajaŕka.
Starka jo była glucna, až Madline jo šła na Dolnoserbski gymnazium a až jo pótom študěrowała sorabistiku.
Pśi tom njegódnem wjedrje su luźe šym lubjej stupili do zala SKC.
Se wě su teke na pśedań w „Kafejowni na łuce“, a to wót jatš až do kóńca oktobra.
Wótkubłarka ma 220 skalkow a wósym měškow.
To jo se wušykowało dla togo, až som w septembrje bóžko ned na swójom prědnem źěłowem dnju pó droze domoj z kólasom do kóleji elektriskeje pśišła a tak njeglucnje se bricnuła, až som sebje pšawu ruku pśi łokśu złamała.
Tak njepśiwzejo ten wjeliki dar, kenž Bog co jej wobraźiś.
Wulff jo jen pśewzeł.
Tak zgónijo kuždy, ako do źiśownje woglěda, až how wugbaju pedagogiske źěło pó wusokich kwalitatiwnych standardach.
Wěmy, až njejo to pśecej lažko.
Śišyna jo casy wužytna, wóna pógnuwa nas rozmyslowaś wó tom, což jo za nas wažne, a wó swěśe.
Kak jo tomu dojšło, až stej byłej samej na se pokazanej?
Z pódpěrowańskeju akciju "Circus Festival" smy byli kradu zabrane a smy na ten part wjele źěka a pśipóznaśa dostali.
Prezentěrowany muzikaliski program kupki jo wobstojał z wjelimi spiwami wó łužyskich stronach, wó Slěpem a teke wó Čelnje.
Domowinarje w župje Gubin/Baršć
Sćo raźi na grajkanišćach?
Grajomy pógibowańske graśa.
Jo ga z togo casa zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Norbergowa nawjedujo kupku, ako pśigótujo perikopy za śišć.
Hyšći drugi termin jo wuběrk pśi tej góźbje tuchylu wobzamknuł: Kupki a towaristwa deje až do 13. apryla kandidatow za Serbsku radu pśizjawiś.
Nejwětša sowa, kenž znajomy, jo šubut.
1984 jo absolwěrowała studije.
Kerstin Jaserowa wóstanjo šołtowka.
Program serbskego rozgłosa
Stwortk, 23. 8.: Rědne melodije k wobjedoju, na woglěźe pla Słowjenow w Awstriskej
Z Turjeja/Tauer. Jaden z nejwětšych a wěsće teke nejrědnjejšych kokotow 2019 su dožywili wobydlarje w Turjeju a jich gósći.
pětk, 7. februara /swěckownego
To mě ‚módrak‘ su hyšći znali
Pśi tom jo se wobspomnjeła ideja łužyskego, pśezgranicnego wěcejrěcnego TV-sćelaka.
Jano te tśo su kandiděrowali za toś to wažne zastojnstwo, a wóni su dostali dowěru nejwětšego źěla tych wušej 160 delegatow z cełeje Łužyce.
Wupśestrěj pak něnto pšawu ruku a lic pśi tom až do pěś.
Toś zesukajśo "jěšnicku" ze śěsta.
Mrocna jo dobyśaŕka wšakich mytow.
»Ale to ga jo kokot, dumlack mój«, se smjejkoco starki Pettson.
Weto ma wón pśirodu, ma wšake drogotne biotopy bitowaś.
Kapacita wót 50 MW wucynijo źasety źěł wugbałosći jadnogo bloka w janšojskej elektraŕni.
How su notne napšawdu nowe drogi, a pomogało by nam wěsće to, gaby to zaměrne wukubłanje a dalejkubłanje stało se how doma, we Łužycy.
Pó pogromje 11. nowembera 1938 su Adolfa Abrahama deportěrowali do koncentraciskego lěgwa Sachsenhausen, źož jo był až do decembera 1938.
Pśigodne śopłe wjedro jo tomu tyło.
Źěłowe amty w Chośebuskem wobwoźe kśě až do kóńca togo lěta nejmjenjej 2100 luźi do togo zapśěgnuś.
Na górce se sedamy na sańki a byzamy do doła.
Bärbel Šubertowa, znata ako wjednica Bórkojskeje domowniskeje śpy, se w bibliotece na 20 góźin zasajźujo, wacej su cesnoamtske dobrowólne witane.
Něntejšne styri źěłowe městna za regionalny běrow Domowiny – Zwězka Łužyskich Serbow z.t. w Chóśebuzu se wobchowaju.
Słowjańske kupki su byli z wóstawkom te nejwěcej zastupjone na festiwalu.
Na tamnem zelenišću nastanjo wót někotarych lět wustajeńca pód gołym njebjom, kenž se temje energije pśiwobrośijo – mjazy drugim z originalnymi eksponatami a informaciskimi toflami.
Woblutowała jo teke, až su někake cuze grěšniki do swěźenja znicyli plakaty, słomjane pupy a druge, ze cymž su w Turjej wabili za 40. kokot.
Zachopjeńk drogowanja jo w Bremerhavenje.
Mimo togo se mězga a kompot teke w konserwach póstajatej.
Dla wupada wjele zarědowanjow a wustupow we zwisku z korona-krizu maju se wuměłce a kulturniki ga bejnje śěžko a pominaju wót politiki wěcej pódpěry, aby mógali dosegajuce wujźenje měś.
Bóžko pak som tak tšašnje njenaglědny, až luźe mě z drogi du.
Zły duch ma winu na tom, až gólc raz se slini a ze zubami škripoco abo raz pšosty lažy na zemi.
Tud wiźeštej, až běštej na mórjowe pěski zajěłej. 
A Gibanje jsow Bramborska jo směło tu komisiju pśewóźiś pśi wustupach w jadnotliwych regionach.
Ta jo musała wše głose rowno tak derje móc kaž ta prědna kantorka.
Serbam nałožowanje a woplěwanje rěcy zmóžniś ‒ to jo wustawowy (Verfassungs-) nadawk.
W tych dnjach jo pśišeł w Kalawskem wokrejsu na pśedań nowy domowniski kalendaŕ.
Cerkwja we jsy njejo była jano kśesćijanam wažna.
K wěsći daś pak něnto južo comy, až su pśi balochytanju źowća z Chośebuskeje šule dobyli.
Jörn Fritz wót winowego kubła "Patke" jo cerwjene płody k tłocenju domoj do Granowa/Grano wzeł.
Trjebamy: 4 jabłuka, 4 kuski cukora, 40 g sekanych słodkich mandlow, 50 g rozynkow, 4 łžycki malinoweje konfitiry, łžycu ruma a něco butry
Je jo do dolnoserbšćiny pśestajił Beno Pětška z Borkow, a to w lažkej rěcy.
Wšak mógu nam wence śańke cygle na głowu padnuś.
Tam som dojěła z łoźu.
Lěc drje wótery za tym njepyta, což zgubił jo? »Pśiź ku mnjo z proznyma rukoma, aby jej napołniś mógał«, pśepšosyjo Jezus.
W lěśe 1874 ga běšo Chóśebuski landrot pśikazał, až směju jano hyšći tśi dny zapust swěśiś, a nic ceły tyźeń ako do togo.
Ten samy jo se nam wjelgin zespódobał, dla togo až we njom jo rědnje wopisane, kak su drogi tencas wuglědali, a kak jo se to wucyniło na rolnikaŕske źěło.
Teke cuze luźe a kupki najmjeju ten zal za rejowańske zarědowanja.
Serbski ludowy ansambel jo gano měł pśi gaśeńskem jazorje za Budyšynom premjeru swójeje nowo zestajoneje rejowańskeje estrady.
Pśeźěłajśo gótowe śěsto dalšne 10 minutow tak, až měknjo.
Wjele, wjele towzynt, jo, milionow lět jo pśejšło, nježli stej byłej wobej "gótowej".
Tym žeńskim njepišo wón: Wy žeńske, lubujśo wašych muskich!
Gimpa jo wósebny pozament, a jo ze žyźaneju nitku wobwita nitka.
Jadnab 100 wěrjecych z cełeje Łužyce jo namšu swěśiło w Jańskej cerkwi, mjazy nimi 15 źowćow a žeńskich w burskej drastwje.
Rolnikarskim źěłam take wjedro źe tyjo, a wósebnje ze śěžkeju techniku njamaju žedne problemy na zagonach.
Co pón cyniś?
Rosćo na rolach, na lědach, w zagrodach a na winicach.
Něźi 600 wšakich rostlinow how rosćo, jo powěźeła Anne Jahnowa.
Grajarje Pascal Dreger, Silvio Jurk, Guido Bordmann, Manuel Seifert, Heiko Pětška , Rainer Imgrund, Stephan a Benjamin Linke su z tym dojśpili, až buźo něnto mimo Grodka, Lutola/Wóseńcka a Chóśebuza stwórte mustwo z Dolneje Łužyce w nejwušej lize Nimskeje wó dypki a wobstaśe wójowaś.
Wóno jo bydliło pśi swójom nanje.
Něnto jo póstajone, až někotare muse z kólasom do susedneje jsy pśijěś, dokulaž by pśedłujko trało, gaby bus musał do kuždeje jsy zajěś.
Awtoroma knigłow Matthiasom Schlegelom a Claus-Gerhardom Dammannom jo se wósada wutšobnje wuźěkowała.
Dej se to nimske mě akuratnje pśestajiś abo lubjej z togo cyniś Chóśebuske mórjo?
»Ty sy napšawdu dobry kokot a móžoš rědnje spiwaś«, groni Pettson. »Ten problem jano jo, až ty ... spšawnje gronjone pśeliš cesto a dłujko spiwaš.
, Lipsk a Załožba za serbski lud.
Teke kósmicki šćitaju pśed zymu.
Kaki sport maš nejlubjej?
A wóni su wažny słup a załožk serbskego kubłanja.
W Janšojcach/Jänschwalde jo młoźina zapustowała ze 16 pórami a w Rogowje/ Horno jo młoźina gromaźe z někotarymi muskecymi pórami swěśiła zapust.
W Běłej Woźe maju něnto nowy muzeum.
Dopołdnja su kradu źěłali, skicěrowali, kreslili a mólowali we wšakorakich technikach, z grafitom, z wuglowym pisakom a w akwarelowej technice.
Pśinjasćo sobu swójski cypjel, głowkate glicki a pasykowu měrku.
Trjebamy jich a comy jim daś šansu — jo měnił.
Wóni njejsu gódne jano za luźi, kenž maju ze serbskeju rěcu cyniś, ale tejerownosći za nimski publikum, kótaryž se interesěrujo za regionalne wobstojnosći.
Wón se koncentrěrujo w swójich knigłach na "pólsku" Rosu Luxemburg.
Woni su wěsće zajmne a wažne teke za wejsańskich chronistow ze Zabroda a Blunja.
Cłowjek, kótaregož wubuźijoš z prědnego spanja, se móta ako zbity.
Lěto pózdźej wón zasej za to wabi.
Wěsće buźo to zajmna diskusija - jogo fotografije ga do togo wabje…
Pó jich pówitanju chwata bobojska gósćinaŕka k domoju "Kabeja" na kupje w Bórkowach.
Pśecej jo ze swójogo fundusa rěcnych znaśow, kenž jo južo do 1989 w Dolnej Łužycy nagromaźił, k dobrym pśełožkam pśinosował.
Jo było pšawje, až jo kupka teke do programa pśiwzeła woglěd w Serbskem seminarje.
Pśez strukturnu změnu źo něnto wšykno wjelgin malsnje.
Jich jo dogromady 88.
Wopowańska jagoda jo rostlina ze swójźby wrjosowych rostlinow .
Karina Monholcojc a Pětš Wěnk, pśisamem suseda, jano tśi domy wót sebje zdalonej.
Teke namše su na wjele flackach wupadnuli.
Pśed dwěma tyźenjoma, 18. apryl, jo we starstwje 93 lět wumrěł Erwin Mjerśeńc ze Žylowa.
Jomu se groni “Kleine Kahnfahrt”.
wón stoj za blidom
Jano hyšći ten cas jo felował, ju na kamjeń twardo pśibiś.
Toś njetrjebamy se teke źiwaś, až se wupśestrěwaju jsy a města blisko wódow.
Jolic se to zasej raz stanjo, źi ku kasy.
Teke wše brošurki a plakaty, ako wabje za akciju, maju oranžowu barwu.
Za cysto serbsku namšu pak njejo daniž jich licba daniž jich móc dosegała.
Teke lětosny Domowniski a drastwowy swěźeń jo pśiwabił wjele, wjele luźi zbliska a zdaloka - dogromady něźi 38 000, teliko ako hyšći žednje.
10. awgusta buźo w Turjeju swěźeń 40. kokota.
W głownem jo se jej wšykno, což jo se pśedewzeła a sebje žycyła, raźiło.
Tegdejše młode a stare Serby pak su lubjej w nimskich kafejownjach abo młoźinskich klubach sejźeli abo doma tuni kafej pili.
To groni, až se to wšykno wótmějo w stronach, źož su pśi granicy k Słowjeńskej gromaźe žywe nimske powědajuce wobydlarje a cłonki słowjeńskeje mjeńšyny.
Ako zastupnik direktora som był mjaz drugim zagronity za nastajanje góźinskego plana, což som tencas se wě na tofli ze zatkańskimi papowymi kórtkami bźez pomocy kompjuterowych programow gótował.
Te wósłonki su jano tak lětali.
Toś jo mě pšosyła, aby sam k nanoju dojěł a jej bibuš, kšupowe jěšnice, warjone měso a wšake druge sobu pśinjasł.
Kak by dejała tak nowa trajda za klěb narosć, gaž njejo wěcej měł žednego zernka za wusew?
Christian Rinca jo to graśe wumógł.
Božko njejo był dosć casa, aby powědali teke wó drugich wažnych tšojenjach a procowanjach w Serbach w lětoma 1989/90.
How a tam jo se kšadnuło serbske słowko do nimskego grona mamy a pśedewšym starkeje, kótaraž jo se cesćej wó źiśi starała, dokulaž mama jo źěłała ako chórobna sotša a pózdźej fabrikowa źěłaśeŕka.
Nan se na njogo smjejo. 
Jaden našych wuconych jo raz gronił: »Cyń pśecej twóju prědnu słušnosć.«
Wón lězešo togodla póstyricu na drjewnišćo a nachyta tak wjele šćěpow na wogeń, až móžašo se do zajtšego paliś.
Ta prědna pozitiwna powěsć jo, až serbska popmuzika eksistěrujo!
Gaž cośo, móžośo sebje swój zymski tej sami změšaś abo w tejowem wobchoźe daś změšaś.
Wobgrozone su te rědne serbske jsy Rowne, Miłoraz, Mułkocy a wětše źěle Trjebina a Slěpego.
My by gronili: syn ma epilepsiju.
PRATYJA za kśesćijanow
Gaž źiśi su wjelgin samotne, buźo se to teke wugbaś na nje.
Pśez kompjuter a telefon smy pokazki wótpósłali.
Sćěna balona se gjarbi, górjej.
Styri dalšne śpy za wucbu a za kupki změju, wjažu za grajkanje, śpu za wótkubłarje a druge wěcy.
rejujucych myškow wita! wustupa njebójśo se.
Bernd Fabritius dodajo: „Nicht njekažo mě tak cesto na woglědy ako Klaus-Peter Schulze, wón jo kradu angažěrowany!“
DJ Tobi jo pśedawał serbske t-shirty
Daś jo, kaž co: Muzej co rad dalšne wukniki wót DSG abo študańce wabiś za praktikum, tek Spěchowańske towaristwo muzeja jo za to.
Wón wóznamjeni se w dalokej měrje pśez zamknjony ekosystem.
Jano na fotach, ako jogo familija lubosnje chowa, jo hyšći wiźeś serbski wjazym Wuskidźi, ako dawno wuklincany spiw.
Wót slědnego pětka wón wobogaśijo wobraz jsy Brězowka, dej how ako nowe spóznawańske znamje zajm za serbske tradicije a powěsći wubuźiś.
Dwa dnja źěšo za sobu tak, ale tśeśi źeń zachopi njebjo se carnjeś.
To jo jaden z prědnych wuslědkow, na kótarež běštej se bramborska Serbska rada a wjednistwo rbb na zgromadnem pósejźenju dojadnałej.
Jo wustajił, až su byli te 16 lět we wokrejsu SPN te nejwažnjejše w jogo žywje nju. „Njeznaju žednogo krajnego raźca w cełej Nimskej, kenž jo był 20 lět zasobu landrot we dwěma wokrejsoma, ako stej we swójom połoženju tak wšakorakej“, jo gronił.
To jo waš statk a waša zasłužba, až sćo jogo ze zabyśa wuśěgnuli“, jo wón z chwalecymi słowami cerkwinemu towaristwoju pśiwołał.
W źiśowni su se wuknuli serbske wobroty, su se spiwali serbske gronka a spiwy a w šuli jo se wuknuła serbšćina.
Som se teke wobźěliła na tśich kursach za dirigentow.
Kněza šularja Rizo a Janke běštej źiśi wucyłej.
Niska jo městaško na dłujkem zajtšu Górneje Łužycy.
Pśi tom stej zwěsćiłej, až jo we wobyma programoma wjele zgromadnego.
Šefredaktor je wšykne znajo.
Interesenty se pśizjawiju pód numerom rěcneje šule (0355) 792829.
Něnto sobotu, 28. oktobra, se zasej zmakajo Dolnoserbska rěcna komisija.
Rejowański wjacor za seniorow
Na kuždy rěz scyńśo jadnu łžycku citronoweje mězgi.
Wó małego bratša stej starej starjejšej we Wjelceji se starałej.
Někotare rěcy njamaju genitiw, a togodla prepoziciju město togo wužywaju.
Karsten Nyča z Nowego Města fotografěrujo pśirodu a serbske drastwy
A rowno wó tom jo było dawjeto to grono, gaž jo se zmakało pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca.
Tyźeń pśed gódami su tudy na jsy wótekšyli nowu toflu k cesći Kita Šwjele , kantora a šularja, dlej ako 50 lět redaktora Bramborskego Serbskego Casnika, a nana dešańskego fararja Bogumiła Šwjele.
Ale teke fachniki su stojali projektoju skerjej skeptiski napśeśiwo: K prědnemu, gronjachu, njejo matematika jano licenje, ale pšawy matematikaŕ musy teke z integralami, diferencialnymi rownicami a wektorowymi rumami wobchadaś móc.
Nejpjerwjej co wostaś do 10. lětnika.
Som sam jaden z nich.
A pśepytowanja se wuwjeduju, aby zwěsćili, kótare napšawy za šćit pśed zogolom a pśed zatśěsenjami maju se zachopiś.
Cu pokazaś na dobre a wuske zgromadne źěło chorow z Turjeja, Mosta, Janšojc a Drjejc.
Wóno namakajo se jano na tofli jadneje kjarcmy, kaž teke na kórtach.
W Budyšinje 1952.
Južor pětk a sobotu wótpołdnja jo młoźina pśišła gromadu, aby wili cesne wěnce a girlandu.
W tom su žywe za dlejšy abo krotšy cas wósebnje psy a kócki, ako su luźe wusajźili abo tam wótedali, gaž su w dowolu abo gaž njekśě je wěcej doma měś.
Poezija Lorenca na 40. swěźenju serbskeje poezije
Ta tofla buźo trajnje wóstaś w Domowniskej śpě.
Turjańska Gmbh za wódychanje pśi Maznikojskem jazorje jo namakała nowego pachtarja imbisa "Seeblick" za tuchylnu sezonu.
Wěcej wót ideje "lěta župow" za tyźeń.
Jo napisał nejpjerwjej wšake warianty mjenja teje jsy, kak su nastali a wót kogo abo cogo su dostali swójo mě.
LMBV jo 15. oktobra znate cyniło, až njedojśpijo Klincańske jazoro planowany wódny staw, źeń za tym jo wózjawiło, až to jo teke tak pśi Sprjewinodołskem jazorje.
Wěcej k stawiznam togo młyna cytaśo.
Našo baby jo se naroźiło.
Te woglědarje su kśěli ze swójima wócyma wiźeś, kak ze sewa nastanjo muka.
Lazowaŕ móžo wšykne teksty we modulu na serbske abo na nimske lazowaś Wopisanje typiskich rozdźělow mjazy serbskim a nimskim wugronjenim.
Karin Nowakowa z Wjelceje a Yvonne Dubianowa ze źiśimi na demonstraciji w maju 2019 w Chóśebuzu.
Pód kótarym kšywom se dolnoserbske wusćełanja we pśichoźe namakaju, jo hyšći njewěste.
Wonej stej wobej hyšći serbski powědałej.
Lěwica/Die Linke
To same póžeda wót kněžaŕstwa pśedsedaŕ Zeleneje Ligi Renej Šuster, měnjecy, až koalicija njedej pódermo cas brojś, ale ned chopiś brunicowy plan pśepisowaś.
Snaź jo to za Was, lube cytarje, postarcenje, raz howko do našych stron woglědaś.
Skóro su byli Kung Fu-mnichy woblubowane sobuwójowarje we wójowanjach wó móc lokalnych knězow a kejžorow.
Musymy našo źěło lěpjej a pśedewšym we wěstem casu organizowaś.
We drugich systemach k tomu mógu słužyś teke druge znamuška.
Program jo był napšawdu dobry.
To njepłaśi jano za historiju, teke za wěru abo za rěc.
Dalšny njejo we tom lěśe hyšći dał, dla korony.
Ale co jo zapšawym Załožba za serbski lud, co źěłaju w Serbskem instituśe? To wšykno deje nowacki we krotkej formje zgóniś – to jo była ideja wót boka Domowiny.
Gósć z górnołužyskeje metropole jo dejał źaržaś lawdaciju wó wustajarju.
Muzej pód gołym njebjom na Lědach buźo śichy pětk, 2. apryl, městno za rozpokazowanje jatšownych nałogow.
Kaku barwu ga?«
Wukazanje k šyśu ako pomoc móžośo teke dostaś.
Płaśizna a staw awta se makatej.
K tomu lice na pśikład noc kreatiwnych głowow, Chóśebuski adwentski kalendaŕ, festiwal Polkabeats a cytanja k serbskim temam w ramiku Chóśebuskeje cytańskeje nazymy a graśe serbskich kompozicijow pśi góźbje Chóśebuskeje muzikoweje nazymy, zapustowy pśeśěg Dolnoserbskego gymnaziuma a „Serbski swěźeń“ w ramiku měsćańskego swěźenja.
We com se to pokažo, jo śěžko groniś.
Až njejo wupadnuła, to jo ten nejwažnjejšy rezultat.
Góra, gdyž k njej pśiźe, běšo wjelgin wusoka a wón źěšo a lězešo na wjerašk a glědašo wokoło se, a wiźešo z tužycu, až jo na móŕskej kupje.
Dla swójogo zranjenja na zwjerchnej ruce som měł wjeliku lichotu a som pśisamem mógał hyś a pśiś, kaž som kśěł.
Tak smej se z manźelskima rozgranjałej, kótarejž stej imersiwnu rěcnu šulu za Salish-rěc załožyłej.
Lubował jo, to se wě, tež serbsku ludowu kulturu.
Rada wóstśim swóje nokśe na bomach a na zofach.
Libo: To nejstarše wopismo, kenž znajomy, jo z lěta 1411.
Tež rozmějašo Pětko wócki plasć a rybjece seśi źaś. 
Smy narske, kak w Słopišćach něnto na to serbske źarže.
Gmejna pilnujo se na ten part, aby najs swój wejsański, historiski naglěd a charakter wobchowała.
"To jo było wjelgin luštne".
Pótom du te listy do města a wóttam akle na zeleznicu do Chóśebuza a do Popojc.
Kanalowy system twóri jazork – raj za kacki a dalšne ptaški.
Po 28 9.t.
250 hektarow góle jo se wótpaliło, góda se na pódpalowarja
To graśe smy pśedstajili publikumoju.
Stara serbska powěsć powěda wó dušnem guslowarju Krabaśe: kak jo wuknuł w Carnem młynje mlaś a guslowaś, kak jo se dał ako woł na skótnych wikach pśedaś, kak jo naguslował swójomu kraloju žaby a wužeńce k wobjedoju a kak jo wótpórał bonaŕstwo.
Won wumějo wjelgin derje graś na akordeonje.
Nutśika republiki Pódpołdnjowa Afrika lažy ako enklawa njewótwisne kralojstwo Lesotho.
Pójědu dla togo samo do města Suhl, źož jo wjelike stśělnišćo za "gołubje".
Pśedsedaŕ Serbskeje rady jo wósebnje cesćił Serbsku kazń za to, až jo Serbam w Bramborskej parlamentariski głos dała.
Wałtoru tyźeń jo gmejnska rada pśeśiwo póžedanju šołty Reinharda Borka južo k drugemu razoju wobzamknuła, až twaŕski dwór njedej se pśedaś.
My z togo wuchadamy, až su toś te wukniki napšawdu za serbsku rěc a kulturu zajmowane.
Jen su pótom dalej we pjacu tak wobraśali, aby z teje žydkeje głažaneje mase nastała parla.
Teke Domowinska župa Dolna Łužyca jo pśišła gratulowat pśedsedarjeju Domowinskeje kupki w Žylowje.
Marja Elikowska-Winklerowa a Fabian Kaulfürst je pśedcytajotej.
Pśecej zasej pada mokšy sněg, tak až tajuce sněgi dosć włogi do zemje pśinjasu.
"Na kuždy pad jo bibuš 16. januara z dwórskeju pśedanju pód gołym njebjom kšuśe zaplanowany termin.
Fryco Drogac: Som w Picnju wuknuł tśi lěta na rolnikaŕstwo, a pón som doma w nanowej žywnosći źěłał.
Dłujko sejźi Koni, łaka a na zakus rybow caka.
Woni deje dostaś docełego 8 nowych secomłośenicow, 33 traktorow, 14 nakładnych awtow a drugu techniku.
Tak se chopiju źiwy.
Zaźiwane my domacne jej pśisłuchamy.
Toś ten substancielny rozdźěl mjazy situaciju Serbow a połoženim mjeńšyny, kótaraž pśisłuša wětšemu, hynźi „statnemu“ narodoju, dejmy se pśecej wuwědobniś, aby zrozměli wopšawdne wobgrozenje serbskego luda ako samostatnego etnikuma.
Až jo pón weto hynac pśišło, njejo za cas tych rozgronow mógał nichten wěźeś.
Ceły Słyńcowy system zrazom z zemja kružy teke wokoło słyńca.
Ja sam wupytnjom tu zgromadnosć, ako góspoza mě na snědanje kažo.
Wjele jo mě starka teke wó tom wulicowała, kak jo na dłujkich lěśojskich wjacorach z drugimi źiśimi junijowe bruki łapiła, do flaškow tyknuła a pón z nimi kokošy futrowała.
Borbora (4.) měški šyjo, a Mikławš (6.) do nich wobraźa.
kótarež
Wěste pak jo, až jo J.
Carlos Jaime Alazraqui jo US-amerikański grajaŕ a synchrony powědaŕ.
Dajo wjele faktorow", rozkładujo wjednica muzeja Nadine Adamowa.
Fryco jo w cerkwi wusnuł.
Fryco Dubjel jo až do kóńca źaržał kontakt a pśijaśelstwo z cłonkami Ludoweje solidarnosći a z jeje pomogarjami.
Ale cłowjekoju napśelubo njejsom ze swójima góleśoma konsekwentna była.
Spiwa wó lubosći a stergnjo tšuny ku songoju wó źěle a źěłaśerju.
Naźejucy Pětš za njeju njeglěda.
Pó drugej swětowej wójnje su se nimskej moźe pśiměrili a wót togo casa nose carnu žałowańsku drastwu.
Tyca dej groniś: How bydlim ja! Ja som góle a strowim swóje pśijaśele, ako tuchylu njamógu wiźeś.
A nic naslědku jo M.
Ako jo se pśi napšašowanju cłonkow serbskich towaristwow a zwězkow w lěśe 2018 pokazało, ma 41% tych 1.160 wótegranjajucych wšyknych generacijow serbsku literaturu za wažny słup za wobchowanje serbojstwa.
Pśiduca serbska namša buźo 22. apryla (jatšowne pónjeźele) zeger 9:30 w Picnju.
Rozgrono ze wšyknymi tśomi kandidatami su wjadli cłonki prezidiuma Domowiny w Serbskem domje w měsće.
Nina se dopomina: "Stupnica jo była tam prědku napšawo."
A teke pó tej Anamarji smy se wjerśeli.
Južo w tom casu někotare muzikaliske motiwy su take teatraliske, až wóni dopomnjeju na operu.
Nowa CD jo teke w Chośebuskej LODCE na pśedań.
To jadnorje k njomu słuša.
Nichten njejo na zachopjeńku slědneje sezony z tym licył, až take dojśpijomy.
Ludwig Ela ze Serbskego instituta w Budyšynje jo pšosył prezidium Domowiny, aby se solidarizěrował z mjeńšynami w susednem kraju a mobilizěrował pśijaśele Serbow w Opolu, aby peticiju wótpokazali.
A wšykne su musali jomu daś to nejlěpše, rownož by to teke jich slědne było.
Pśeśěg jo warnował pěś štundow, k wjacoru jo była reja.
Zwiski pak su wopśimjeli teke góstne pśebywanja serbskich wědomnostnikow w Instituśe za słowjańsku wědu a balkanistiku w Moskwje, tak na pś. w lěśe 1975. Južo w juniju 1971 jo se pódpisało kooperaciske dogrono.
Źośo wy teke na pśeśěg z lampionami? Ja cu na taki pśeśěg hyś.
Na zachopjeńku togo kjarliža jo wót teje njedobrosći něco spomnjete.
W Slěpem smy pó pśikłaźe Dolneje Łužyce zachopili cyniś serbske wósadne wótpołdnja, tež aby se luźe mógali rozgranjaś w maminej rěcy.
Ty móžoš groniś: Gaž njewěš, kak dalej, ga pšašaj se Renaty!
Wón smějo se drěś tak wjele, ako co, a ja razka njesmějom šćerkotaś!«
Wótgłos na wopšašowanje jo był dobry: nagromadu 1. 160 luźi jo se wobźěliło.
W lěśe 2011/12 som była ja ako prezidentka na rěźe a tam som mójim pśijaśelam te pšawe serbske wósebnosći pśedstajiła ako woglěd Čornego Chołmca, źiwadła, ansambla, rozgłosa a nakładnistwa, pśepórali smy dwa dnja w Praze, teke we Łužyskem seminarje a som serbsku narodnu drastwu a wšake nałogi pśedstajiła.
A take wusoke pśipóznaśe njejo jano wažne zboka nimskeje „wušyny“ a ludnosći a wót drugich ludow (wósebnje tych susednych słowjańskich), ale teke wót Serbow samych.
Tu slěźeńsku kupku, kótaraž k Nimskemu slěźeńskemu zgromaźeństwoju (DFG) słuša, jo pśedstajiła wjednica togo projekta, Henrieke Stahl, mjazy lyriskimi cytanjami: Jadna se wó mjazynarodnu a interdisciplinarnu komparatiwnu seś, [...]
31. měrca buźo za njogo jogo prědne a rownocasnje pśespytowańske prjatkowanje.
Faktiski jo ga wóna južo raz wobstojała ako statna mroka.
How móžo jadnorje ta duša se bimbaś a chlimpaś.
Wy źěłaśo něnto wjele lět w Dolnej Łužycy a wiźiśo, kak rěcna situacija se pśeměnja.
Toś ta serbska Žydowka jo wordowała wopor nacionalsocialistiskeje rasoweje ideologije.
Kak wóni se sami cuju a wuznawaju? – to stej jano dwě wót wjelich pšašanjow, na kótarež kśě slěźarje wótegrono namakaś.
Pón wulicujomy k swěckam: "Wiźiśo toś te styri swěcki?"
W lěśe 2007 som na českem webboce namakał tekst wó Serbach, a až dajo wusćełanje we rozgłosu.
Za wustajeńcu pśigótujomy teke CD, na kótarejž budu k słyšanju něgajšne Dešanarje a Domowinarje, kenž su raz dali interview za serbske radijo.
Plony su wósobna tema za bórkojske źiśi, wšak wótrostu wóni z plonom ako bajkoweju póstawu how we Błotach.
To źo malsnjej a jo tunjej.
Wužywarje interneta mógu stakim wótněnta wjeliki źěl dolnoserbskego pismojstwa pśepytowaś a we njom lažko za słowami pytaś.
Lube bratśi a sotśi, ten cas pśiźo jěsno dosć, źož jaden za drugim ta smjerś was roztyl wjeźo.
Kóńc nowembera su starše źiśi z tudskeje źiśownje "Rasselbande" jěli z busom do susedneje jsy Terpje, do Klamaric pjakaŕnje.
Pśi tom jo wón pódšmarnuł, až jo za toś te wustawki ceły wokrejs zagronity, aby se wóni społnili.
Zbigniew Kuchowicz jo był pólski stawiznaŕ a profesor.
Riga jo stolica a nejwětše město Letiskeje a lažy blisko wulewa Dwiny do Baltiskego mórja.
Teje hyšći comy se wopšašaś, kak jo spokojom.
W nowembrje 1969 jo se gromaźe ze ZIG-AdW rozsuźiło, styri zwězki z cełkownje 950 śišćanymi bokami wudaś.
Pśipódla su byli tam teke serbske nałogi a drastwy.
Nałog jo zwězany z cysćeceju symboliku wódy.
Pawlina Krawcowa w Dalicu – wušywaŕska mejstaŕka, samostatna šlodaŕka za serbske drastwy, ludowa awtorka, běšo za swójo serbske źěło źaseś mjasecow w chóśebuskem popajźeństwje za žeńske
Mólował jo tu wólejowu mólbu na płaśe Ernst Hugo Lorenz-Murowana.
Weto budu ja źinsa wó watšach pisaś.
Dešański muzej jo pomjenił ako swěśakowy (Leuchtturm-) projekt.
sćo Wy južo raz pśeśěgnuli? Młoge luźe to cynje.
Wjelicki šok
Žylojska “Pśěza” jo se dała do reje pó znatych serbskich melodijach ako “Do Njabožkojc” abo “Slawkojc mama njewě”.
Mato Kosyk w USA – faraŕ a farmaŕ, basnikaŕ a redaktor Casnika
Kužde góle smějo se wupytaś jaden wobraz, ku kótaremuž móžo serbski něco groniś.
Tak smy wili śěsto wokoło knebla.
Jadno druge wudaśe serbskeje biblije z 18. stolěśa teke słuša k jeje pókładam.
Ta scena jo se pśi wšakich internych wejsańskich zarědowanjach pśedstajiła.
Araš Mirchani a Šabnam Abaji we Hamburgskem wustawadle.
Z prědnymi zukami dujaŕskeje muziki su wuběźowarje śěgnuli na swěźenišćo a rejowali "šejcowu reju".
Južo dłujko njejo togo torma wiźeł.
Tak buźomy lětosa spiwaś na wejsnem jubilejnem swěźenju w Žylowje a 4. nowembra w Rogowje.
Źiśi z Rownego su teke pśichwatali na ptaškowu swajźbu do Slěpego.
Woni płaśe 9,80 markow.
Njamaš ty teke lušt płakaś, jano tak, cełycki z njepšawom?
Ale do togo jo źěłała – a pśi tom nimsku rěc nawuknuła – na uniwersitoma w Konstanzu a w Bremenje.
pśi góźbje kjarmušy buźo zeger 11. 00 w Gołbinje , a wóna buźo z dupjenim.
Teke w źiwadłowych domach njesměju we toś tom grajnem casu graś a muse wše pśedstajenja wótpowěźeś.
To, se wě, jo ju wjelgin trjefiło.
Tak jo se zazdaśim derje zarosćona rana zrazom tšašnje rozdrěła.
W lěśe 1895 jo faraŕ Krušwica sobu załožył Raiffeisenowe drustwo a jo był až do smjerśi jogo pśedsedaŕ, zagronity za pśisamem 170 cłonkow.
Lk 12,35
To jo było wjelike dožywjenje za mnjo.
Kus buźo warnowaś poł štundy.
Wósadniki wuswětliju tu koru, źož rowno spiwaju, ze „swěckowymi nožycami“.
To njepśiźo awtomatiski.
To jo gano šef BdVP (wobwodne zastojnstwo Němskeje ludoweje policije) Horst Selent casnikarjam k wěsći dał.
Marija źašo: Mója duša póhušyjo Kněza, a mój duch se wjaseli nad Bogom, mójim humóžnikom.
1960-1987 Werner Rosenow (27 lět)
Kóńc spótnego casa
Toś ten standard jo wobwliwował se pśez notaciju mjazynarodnego fonetiskego alfabeta a wužywa se něnto wšuźi w Paraguayju.
A tak jo nastało pózdźej gronko wó našom hochoskem plonje: Bajali su nam te stare wó tšašnem plonje, zwěrisku.
Wudane z nakładom dolnołužyskego wótrěda Maśice Serbskeje.
Za wabjenje woglědarjow budu ja zaměrnje internet a dalšne medije wužywaś.
Mjeršeńc: Jo, som wuknuł doma to burske źěło, z 19 hektarami ga jo była naša žywnosć bejnje wjelika.
Kapitan: Ja a my a łoź a wšykno dej wašej wóli pódchyśone byś.
"Gromaźe ryby łojś abo se zgromaźiś njejo nam móžno, ale w notnem paźe móžomy se w pisnej formje abo online rozgranjaś."
Ale co ma to cyniś z Kokrjowom?
Nic jano te rejtarje, ale teke wšykne tamne wobydlarje w tych serbskich katolskich jsach mjazy Budyšynom, Wórjejcami a Kamjeńcom.
Dešanarje su wopytali, gromaźe z drugimi zarejowaś tu "Anemariju"; což pak njejo se tak pšawje raźiło, dokulaž Barlinska kapała njejo wuměła to graś.
Teza jeje slěźeńskeje kupki jo, až mjeńšynowe rěcy su tradicionelnje skerjej we jsach zakórjenite, ale až rěcne procowanja nowych powědarjow a powědaŕkow su wósebnje z městom a z modernym žywjeńskim stilom zwězane.
Pśi granicy smej wótstajiłej swójej kólasy a se pórałej na luboraski bok do žerdkow, což jo wu nas juž tšochu wušej narosćona zakaznja.
Gronauska realna šula jo se pó njom pomjenjowała a tež drogi w Gronauje, Hannoverje, Dovre, Klaipeźe , Siluśe a Bórkowach.
Wuwitanje publikuma jo było w serbskej (Leoni Krawcykojc) a nimski (Laura Beckerojc) rěcy.
W prezentaciji z wjele wobrazowego materiala jo wón tym pśibytnym zajmcam wó stawiznach tudskich starych Słowjanow a wó aktuelnem stawje archeologiskego slěźenja wulicował.
Wšake jo pśi tom namakał – mjazy drugim štrumpy wót jadnogo balokoparja.
To jo se wšyknym derje spódobało.
Ako běšo Robinson stanuł, glědašo ned za łoźu, ale ta tam wěcej njestojašo. 
Zastup płaśi 12 euro, zacasa kupjony jaden euro mjenjej (kórtki k dostaśu mjazy drugim w měsćańskej hali w měsće, abo pla towaristwa My za Janšojce).
Ze serbskeju „Sławu“ su se gósći z nimi rozžognowali, tak pšawje najěźone.
"Slědne mejtarje pówódnjenja su rozsudne.
Z Turnowa do Borkow ga daloko njejo.
Jo wěrno, až maju Słubice ze susedstwa z Frankfurtom swój dobytk.
Až do lěta 1997 ga njejsu byli take knigły, w kótarychž jo se pisało wobšyrnje wó zapustach a wó camprowanju w Dolnej Łužycy, nic w serbskej rěcy, a teke nic w nimskej.
We toś tom filmje jo se krotko naspomnjeła historija jsy, a pśedstajili su se cerkwja, wurězk z dwójorěcneje namše, pomnik serbskego fararja Šwjele, zapust, kokot, wejsne naglědy a rědnosći wokoliny, ako to su renaturěrowane Sprjewine łuki.
Pla nas doma su nimcowali", rozkładujo Rainer Rejnus.
To swěśenje jo se zachopiło južo pětk wjacor z duchami.
To jo něźi 7 procentow wěcej ako lěto do togo.
Pśedwiźone jo měsćański parlament měł, až dostanjo amt za źěło swóje nowe rumnosći w doněntejšnem domje PDS na Dwornišćowej droze 24.
Cucholdowa, Regina 197 głosow
Sobuźěłaśerje z rady města Lubnjow njepowědaju jano wó rědnosći Błotow.
Monmouth jo teke głowne město historiskego grobinstwa Monmouthshire.
Smogoŕ jo samo we mokšych ługach bejnje pśesušony, a tšach jo, až z togo smogorja budu zasej a zasej nowe płomjenje gyžaś – měni Budaŕ.
Kradu hynacej ako doněnta co Chośebuska měsćańska rada z casnikarjami a luźimi wót rozgłosa we wobwodnem měsće gromadu źěłaś.
Boháč wěcej na to glědał, aby Cechy dojěli do Łužyce a aby pśišli Serby do Pragi.
Głowne a spěchowańske Myto Ćišinskego pśepódajotej se w drugej połojcy oktobra w Pančicach-Kukowje.
A to nejrědnjejše jo: tych w cełku 162 bokow z tekstami wót 38 awtorkow (20) a awtorow (18) móžomy cytaś wob cełe lěto, móžomy chopiś wót zachopjeńka abo se wuzwólijomy to, což nas rowno nejwěcej gnujo.
Wobydlarje su něga tež drobne pjenjeze w žłobišću namakali.
Na oktoberskem swěźenju ga su teke južo póbyli, ale pón w serbskich drastwach!
Juž wót daloka wabi serbska chórgoj, z ruku tkana wót Ellen Lehmannoweje, za nowu wustajeńcu.
Tam ako w Hochozy jo było telik luźi ako hyšći žednje.
Dnja 3. awgusta 1990 jo ten chor se zapisał ako za wšykne wužytne towaristwo, a wót togo casa stej głownu zagronitosć we njom pśewzełej Regina Schulcowa a Susann Hermannowa – ta prědna ako pśedsedaŕka towaristwa, ta druga ako wjednica chora.
Knigły płaśe něnto 38,40 markow - pó 20. měrcu 48 markow.
Tak jo wšo zapópadnuła.
Młoge wobydlarje to pak za idealne rozwězanje njamaju.
Tak jo stwórtk tyźeń FUEN Domowinje k wěsći dała, až dla tuchylneje situacije se Europeada na lěśe 2021 pśesunjo.
Karina głowu nachylijo a glěda na Pětša wótdołojka górjej: »Jo …«, wóna groni.
A grošk jo dejał to samske za pšawu drogu wuzgóniś.
Dolomity w Italskej su wěsće sobu nejrědnjejše góry (abo góriny) w cełej Europje.
Z tym by dejali nejpózdźej južo 1960 zachopiś – jo Hans Reichelt do rady dał a kritizěrował, až njejsu žeńske na forumje powědali.
Zalubowany pórik se chowa za šćitneju sćěnu pśi fontejnje.
Wjelika wjas z jadnab 1600 wobydlarjami.
Zajmce se zmakaju zeger 10.00 pśed „Domom za cłowjeka a naturu” na Šulskej droze 9 w Lubnjowje.
"Ja njamam to za dobre, gaž něcht, ak ma južo tśi abo styri druge amty [kaž wón sam], hyšći za Serbsku radu kandiděrujo", jo wón Casnikoju gronił.
Ja du na komandanturu!
Wulicujomy źiśam wó wšakich wěrach.
Jan 3,14.15
W Nowej Jsy jo šula za źiśi z wokolnych jsow, na kótarejž se tek serbšćina wuwucujo.
Žedne sta hektarow njebudu wěcej wobźěłaś — to jo jasne.
Slězy Noweje Jsy jěźomej zasej do góle.
Erwin Hanuš jo dejał na »premjerje« swóju wucbnicu samo signěrowaś – to se wucbnicowym awtoram zawěrno rědko stawa!
A to bóžko teke njejsmy.
Zachopjeńk rěki jo we Łužyskich górach.
Weto jo muzej na kóńcu slědnego lěta něco wjelgin pozitiwnego dožywił: Jo dostał wósym dalšnych mólbow Fryca Latka, nejwuznamnjejšego dolnoserbskego mólarja 20. stolěśa.
Nazalne słowo dostawa druge typy prefiksow a postpozicijow.
Ako smej se pózdźej na dalejkubłańskich zarědowanjach za wucabnikow rusojskeje rěcy w Chóśebuzu zmakałej, smej se tomu mógałej jano smjaś.
Drobnosći k tomu njejo groniś kśěła, jano pśipowěźejo, až w pśiducych mjasecach na scenariskich knigłach za ten projekt źěłaś buźo.
Za njogo njedajo nic absolutnego.
Plakat w srjejźi fota jo wugótowała Domowinska kupka Lubin za wólbne wabjenje.
Pśiwěra jo grała wjeliku rolu w žywjenju serbskego burskego luźa.
Tak lubje su se źiśi wuźěkowali za swójo lězadło!
Ako dłujkolětny pěsnikaŕ wěm, kak mógu nejlěpjej publikum wabiś.
Konstantin Gorodetsky z Města jo sobu organizěrował demonstraciju.
Ten drugi ze somośanym kijaškom (Samtfuß Krempling), kenž njejo gadowaty, rosćo jano na pjeńkach.
Depsk/Döbbrick: Tudejše adwentske wiki budu sobotu, 14. decembra, wót zeger 15:00 k prědnemu razoju pśi cerkwi.
Krotke pšuśiki cesto kaž promjenja stoje na dłujkich pšuśikach.
Až do źinsajšnego mam rěd wobstawnych a zwěrnych kursistow.
Końcak Casnikoju gronił.
Marion Stenselowa, ako jo doma w Běłej Górje, jo tu wjas a rowno tak gjardosć wejsanarjow na swóje stawizny wopisowała.
Typiske za familije how jo kšuta zgromadnosć mjazy generacijami, spšawnosć mjazy sobu!“
Za to jo Burske wikowańske drustwo (BHG) dostało abo kupiło sykawy k nosenju na kśebjaśe.
Prědku wiźiśo wušu šołtowku Karin Rätzelowu.
Detektiw rozglědajo se za indicami.
„Błośańske gódy“
Pótom su mógli wubraś, lěc kśě změrowany abo wochłoźowany wólej naměšaś.
Fotograf jo źowki do cerkwje ducych wšyknych wótmólował.
W nazymskich prozninach su pśedstajili wukniki prozninskego lěgwa Rěcnego centruma WITAJ w źiśowni "Maks a Moritz" w Njeswačidle źiwadłowe graśe "Sněžeńka a druge bajki".
Mjazy nimi jo Sieglinde Fischerowa.
Zajmny gósć jo była kněni Chimen Murrad z Braunschweiga, kótaraž jo cłonk kurdiskego PEN-kluba, a cytała swóju baseń w nimskej a kurdiskej rěcy.
Serby a Serbowki su how wutšobnje witane! Sćo wěźeli, až region we wutšobje Sedymgrodskeje w Rumuńskej jo partnaŕski region kraja Bramborska? Wót 26. až do 30. awgusta buźo ten festiwal, a paralelnje k tomu, wót 23. až do 30. awgusta, zarědujo se mjazynarodna lěśojska akademija k mjeńšynowym temam, kótaruž buźo teke lětosa zasej Měto Nowak wót kulturnego ministaŕstwa Bramborska ako docent sobu wugótowaś.
Z tym njeměnim, až smy dejali do konfirmacije nanejmjenjej 22 razow namšu hyś.
Lubše luźe, co ga něnto?
Slězynu ga smy w Casniku 31 a 32 wózjawili.
Dogromady jo se pśi tom wobźěliło 39 luźi.
Zalětuju tam a sem, maju lěbda cas za źiśi.
Smej tam derje dojěłej a se pśedrěłej až do sekretariata, což pód tegdejšymi wuměnjenjami zewšym lažko było njejo.
Tam ga jo góspodarił grozny a nješwarny cłowjek, kenž jo luźam jano zeškóźował.
Młoge luźe w nalěśu pak teke pód alergijami śerpje, mimo až to kuždy pśecej wě.
Až pótrjebnosć dialoga z bazu wobstoj, togo jo Statnik wěsty: To se wuznajo z wopšašowanja cłonkow a z akcije Kulojskich pšašakow.
Ako jo Hodža hyšći mały gólc był, su jogo raz pšašali, chto jo staršy, wón abo jogo bratš. »Pśed lětom jo mě mója mama groniła, až jo mój bratš lěto staršy ako ja.
Ale gaž jo we tej šuli, a tak jo, wjeliki brach pla drugich ceptarjow, pón ma šulske wjednistwo winowatosć glědaś na to, až we kuždem pśedmjatu pśewjele njewupadnjo.
Ale to žywjenje bula se dalej, a dla tog su Smolcyc ako źěk za to łońske wucesćenje zapustarjam lětosa na swój dwór kazali.
Klincy źe tšochu źiwno, ale wěrno weto jo.
Mě se groni Maks, ja som 25 lět stary a pśiźom ze Stryjkojc, z małeje jsy gmejny Nowa Cala.
Źaseś euro musy za to wudaś.
Dnja 21. nowembra smy we źiśowni prědny raz swěśili swěźeń swětego Mjertyna.
Městny źěl Wittstocka w nakrajnem wokrejsu Pódzajtšne Prignice – Rupin buźo prědne městno w Bramborskej, kótarež pokažo swójo dolnonimske pomjenjenje Sävko pód nimskem pomjenjenju Sewekow.
»Rědny kjarlik«, groni sebje bur Žur. »Taki rědny kjarlik móžo ale tšašny njeplek byś.
Potrjebujo wjele śopłoty.
Wósebnje to jatšowne wulicowanje ‚Tšašne cowanje‘ jo se mě spódobało.
W Depsku bydli nimski mejstaŕ w billarźe.
Z mikrofonom ducy informěrujo Marion wót swěźenjow, zgromaźinow a zarědowanjow.
Pomocne na žeden part njebuźo, kompetence ceptaŕkow a ceptarjow do pšašanja stajiś, jo měnił.
Jima se njespódobatej jeju mjeni! Co ga něnt? No, źotej chódośe.
Fryco Fobo jo był wjelgin z luźimi a jo to teke wostał až do kóńca.
WOBRAZY KRAJI NY.
Myslim se, až mam mjaztym wěcej ako sto swójich twóŕbow.“ Z tym a teke z twóŕbami dalšnych serbskich komponistow jo se dolnoserbski komponist južo wěcej raz na koncerty do wukraja wudał, kótarež jo sam organizěrował.
Wó zachadnosći wuglěda našych jsow jo pśinosk "Dolnołužyske serbojstwo pśed 125 lětam na wustajeńcoma w Drježdźanach a Barlinju".
Na kuždu musyš górjej lězć pó jabrjatej delce, pśejźoš wusku, hympatu bałku, na drugem boce musyš zasej rowno tak dołoj se běźiś.
We njej su dejali cłonki, ako njejsu serbsku rěc wobkněžyli, se wopóznaś z wobzamknjenjami a směrnicami Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny.
Lěc jo była kanunowa abo pancerowa, jo było nam napšawdu wšojadno, lětadłowe granaty su byli za naše zaměry pśeliš małe.
Pó planje buźo to za lěto.
Něnto, ako redaktorka Nowego Casnika, wjaselim se na to, až móžom pisaś, pisaś, pisaś.
Něnto jo to pśenowjenje stawneje wustajeńce dokóńcowane.
Repro: NC Pśedslědny kóńc tyźenja jo był na srjejźowěkowem słowjańskem sedleńskem wurězku "Stary lud" w Dešnje wósebny temowy kóńc tyźenja ku kóńcoju sezony.
Tam jo pón pśecej wjele publikuma.
Młoge rostliny tomatow stoje pód kšywom za šćit pśed dešćom, druge stoje w rostlinaŕni, źož su cucchini, kwětkowy kał, brokoli, fyzalis a dalšne rostliny jich susedow.
Kupka gósći z USA jo se gano pó Serbskem muzeju wjasć dała (20.09.05).
Co cynje žaby w zymje?
Wót nich su wěcej pjenjez wzeli, ako jo pšawje było.
wałtoru, 1. septembra /nazymskego
Spokojom z tym pak njejo, njoco jano reprezentěrowaś.
Serbske towaristwo PONASCHEMU ma teke swójo znamuško.
"Musym něnto zasej do źiśownje."
Gusor: Se myslim, až w tej wjelikosći serbske festiwale wěcej njebudu.
Južo dłujki cas wěmy, až financielny staw Domowniskego muzeja Dešno njejo spokojecy.
Grajarje su jich chwalili za konsekwentne a dobre źěło.
Ako běšo ze swójeju drastwu gótowy, da se na to gjarncaŕske źěło a natwari sebje nejpjerwjej pśi swójej kuchni pjac. 
Ladislav - tak se groni Vrchotojc synoju.
Jo zakóńcył wucabnikojski seminar w Nowej Cali.
Chto co pśiś, na pśikład ako rědownja, z tym móžomy se drje dogroniś kak a co".
Wšym wobźělonym jo jasne, až budu pśigótowanja wupominajuce, wšako wósebnje w krajnej lize w Bramborskej a Sakskej.
78 wuknikow, mjazy nimi serbšćinarje a Witajniki, něto tam kuždy źeń dojěźo pó wucbje z Brjazyny.
Paleńc.
Gaž cośo larby za dekoraciju wześ, nadujośo balonki a stajijośo larby na nje.
K winam a slězynje njamógu ja wam nic groniś", jo wón powěźeł Serbskim Nowinam.
Srjejźna temperatura we Łužycy jo w slědnych 32 lětach w někotarych jsach stupiło wó pśisamem dwa grada.
Notnje trjebaju městna w źiśowni a w horśe.
Na drugem městnje w bibliji groni nam Wóśc: »… měj dosć na mójej gnaźe, pśeto mója móc dokóńcujo se we tej słabosći.
sobotu, 7. měrca /pózymskego
Wulichowanje ze źěła financěrujo amt Wětošow.
Pšašanja jo napisała Stefanie Krawcojc.
Rozsuźiś buźo to něnto sakski parlament w Drježdźanach.
Wót Thomasa Schwarza ga stej teke "Wódny muž" w Radowizy/Radewiese a ławka "Wódny muž, błudnik, lutki" pśi Witaj-źiśowni Milenka w Rownem.
Na tom dwórje jo teke namakaś loda „Apfelhof“.
Wjele Žylojskich jo slědowało pśeśěgoju na swěźenišćo.
Pitśku śěžko mě južo padnjo stawanje na tom zajtšu.
To jo było 1955.
To jo jich bejnje wobtužyło, dokulaž take doma we swójich krajach za wětšy źěl njeznaju.
Su to głownje te běłe drjewjane kśice, wót kótarychž wón wob lěto narowno 20 twari a dalšne wupórěźajo a restawrěrujo.
Chto ga jo wuměł tencas we nich cytaś, wejsanarje nanejmjenjej nic.
Z tym jo měł późěl na tom, až wóni wědobnjej ako Serby wustupuju, nic jano w serbskej, ale teke w nimskej wokolnosći.
Šym wěcej luźi za jaden póstronk śěgnjo, šym wěcej mócy maju.
Z togo móžo něto kuždy wuznaś, kak dłujko změjo rubaś, nježli 68 ceły bom pódrubjo a wužłobijo, abo kóryto napórajo. 
Pśede mnu lažy fotokopija: 54 z pisańskeju mašinu napisanych bokow wó starych domorodnych Rogozańskich familijach.
– We wšyknych doněntejšnych lětnikach pratyje, to groni wót 2005 do 2019, jo był na titelnem boku ten słomjany stog wiźeś.
We njom su zgromaźone na drobne informacije k wugranjanju wšyknych serbskich zukow.
Tak ma kuždy, napšawdu kuždy swój późěl na našom serbskem žywjenju a na tom, až jo dalej woplěwamy a zeźaržujomy.
Som źe sebje mógał daś te listy wót njogo signěrowaś a z tymi awtografami by měł napšawdnu gódnotu w rukoma – zakomuźona jadnorazowa góźba! 
powěsći
Silaža dej byś tak do folije zapakowana abo wobalona, aby njeměła kontakt z luftom.
Ten mały gólack bywa staršy a buźo nawuknuś, až mama jo teke pón za njogo tam, gaž njejo pśi njom we jśpě.
Karinina maś stoj w kuchni, pśed sobu na wjelikem kuchniskem bliźe ceły rěd głažkow ze zawarjonym sadom.
Rowno tak ako Serby maju teke słowjeńske luźe swój kalendaŕ.
Wón njejo serbsku wucbu spěchował, dokulaž jo serbsku rěc za zadoru za kubłanje a póstup měł.
Gromaźe ze swójeju koleginu Ines Pommeroweju jo stojnicu atraktiwnu wugótowała.
Wo dnju wótworjonych źuri w Serbskem domje
Hu – to jo było tak, ako by žaglecu gruzlu do wódy pušćił, jano hyšći sto raz górjej a groznjej!
Rozmjej: Rowno źinsa buźo w nimskem parlamentu druge lazowanje kazni k mócowanju strukturow we brunicowych stronach (Strukturstärkungsgesetz).
A ten jo młodšy bratš togo rucnikarja, a jo se wupytał jadno druge źěło: pisanje basnjow.
To jo 3.332 woglědarjow a 46 pśedstajenjow wěcej ako w slědnej grajnej perioźe.
Za dobre pśełožowanje jo trjebne, až pśestajaŕka znajo rěcnu melodiju wobeju rěcowu.
Pśeto wón jo nejskerjej ten jaden samy filmaŕ w Dolnej Łužycy, kótaryž derje rozmějo rěc serbskich paršonow, ako we jogo filmach graju a serbsku rěc powědaju.
To jo mój nejwažnjejšy nadawk, a wěsće trjebamy za to dlejšy cas“, jo wón nam gronił.
Tam jo se njezjapki pśewalił a jo se na swójej lubowanej twardej roli wustrěł.
Ale mója proca a sćerpnosć stej se weto wupłaśiłej.
Pśez wšykne śpy a žurle su nas wjadli, z jadneje kšasnosći do drugeje; glědali smy jano, glědali.
Chwalśo jogo, słyńco a mjasec, chwalśo jogo, wšykne bytše gwězdy.
Wjednica muzeja nosy kany z kafejom.
Won jo se pśewjadł južo tśeśi raz.
Lothar Mětak z Radowize jo južo někotare lěta cłonk pśedsedaŕstwa małeje Domowinskeje kupki a zasajźijo se wjelgin za to, aby kupka derje źěłała.
A cujomy ten słodki mjod, kenž pcołka pilna, źěłabna tak žurnje dobywa.
Towaristwo „Pśijaśele Trajdowego składa“ w Tšupcu ma 11 cłonkow.
Za lětosa ma šula take wulěty mjazy drugim pśedwiźone do Kostrzyna/Küstrin.
Wót prědnego julija wóna ma swójo źěłowe městno w domje Domowiny we Wórjejcach – jo wótněnta projektowa sobuźěłaśeŕka Domowiny w srjejźnej Łužycy.
Tam, źož serbski wuběrk wokrejsa wobradujo, informěruju se pśecej teke wó tom serbskem we tej jsy.
Wón jo cłonk Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny.
Wejsne šule, źož Witaj-wukniki wuknu serbski, su zwětšego małke.
Toś se wšykne směju.
Wěcej wó tom cytajśo na 7. boce togo NC.
Stupaju rowno z cerkwje, kótaruž su se woglědali.
A w Běłej Górje?
To jo wón pśigótował za jadno źiwadłowe graśe w Mužakojskem parku.
Lěc budu jim za to raz źěkowny abo teke nic, to musy pśichod pokazaś, jolic ten hyšći dožywijom.
Lažko z napšawami pśeśiwo koronje njebuźo.
W slědnych tyźenjach jo se w našych stronach najšło tak wjele dešća, až wóda njejo mógła wěcej do zemje śacaś.
Tegdy jo nastał źinsajšny English Billards, w kótaremž dajo jano tśi objektowe bala a kuždy grajaŕ ma swójske grajne balo.
Po wobjeźe - zeger 14.00 - buźo wjeliki swěźeński pśeśěg z 65 wobrazami z něgajšnego a źinsajšnego žywjenja w Borkowach a wokolinje.
Muzika ga jo jeju žywjenje!
Něnto wuglěda plastilina kaž dłujki kij.
Wót młodych zasej pśidu młoge akle pó programje.
Na kóńcu su prezentěrowali tśi serbske drastwy, kótarež su se sami wumyslili, a hyšći druge rědne suknje a shirty.
Ale głos swójogo pastyrja wójce derje znaju a wóni du za nim.
Dejmy dalej wjasć te źěła na flastarju".
Wotlěwa sejźece góle na njen placa a woła druge góle ku sebje.
Wót togo jadnogo abo drugego drje jo sebje Opa Oskar ironiske serbske zabarwjenje swójogo grona wótsłuchał.
A Jezus se chóremu pśiwobrośijo.
Sakska statna kanclaja změjo łužyskej wótnožce
Toś smy śěgnuli dalej na Deichow, Braschen, Gubin.
Hanko w Slěpem, R.
Slěźenja na tom pólu pokazuju, kaku wurědnu rolu maju rowno toś te lěta za wuwiśe góleśa.
Wobchadna rěc jo była w internaśe a w šuli wót prědnego dnja serbska.
Kuždy lětny cas ma za źiśi swóje rědnosći.
Helmut Kurjo pomoga pśi woblekanju njewjesty.
Serbske Nowiny su pisali: »Swěźeń jo se w nejrědnjejšej harmoniji wótměł njeglědajucy na nacionalistiske šćuwanje, pśedewšym nacistiskich casnikow.
Wo wobchadnej situaciji dajo se howacej rozpšawiś, až musy kuždy wobźělnik wobchada sam na se glědaś!
Woglědarje z Bayerskeje w bramborskej hali.
A až to jo znamje serbskego wuběrka, pla drugich njejo pśecej tak.
njeźelu, 26. januara /wezymskego
Dalej jo měnił, až to wugótujo teke atraktiwnosć wognjowych woborow.
[...] samskem lěśe a nowego wósadnego doma 1907. Pśi góźbje jogo wuswěśenja jo dostał faraŕ Krušwica wót krala pósćony rěd cerwjenego hodlarja stwórteje klase za swójo procowanje wó to žeńscyne towaristwo.
Rěc esperanto jo how wšuźi widobna: na dwórnišćach, na drogownikach a samo na jězdnych kórtach.
"Na jaden part smy wjelgin šykowne pśi mólowanju jatšownych jajow.
Dalšny tyźeń som pón musał hyšći doma wóstaś.
A dnja 14. awgusta 1936, na finalnem dnju wjasłowarjow pśi olympiaźe, pśed pśisamem 80. 000 pśiglědarjami, na regata-cerje w Barlinju-Grünau, jo se pokazało, až trening jo se wupłaśił.
Nowa Wjas tež pó rěcy njeběšo wěcej ta stara.
Cysto serbske motiwy – kaž gjarźe wujasnijo.
Což nastupa serbski sedleński rum, tam jo južor nadejšła serbske pomjenjowanja, ale te su byli napisane w nimskich pismikach, ako na pśikład Dlugebuschfließ. „My se nejpjerwjej koncentrěrujomy na wšykne tšugi 1. rěda, kenž maju cyniś z wódowym turizmom“, groni Katalin Porackojc.
Pójźtej sobu nutś!“
Chwalony buź Bog, Wóśc našogo Kněza Jezom Kristusa, kenž nas za swójeju wjelikeju zmilnosću jo naspjet póroźił k žywej naźeji pśez górjejstawanje Jezom Kristusa wót humarłych.
To pak njejo nikomu wjasele skazyło, pór hundert młodych luźi jo se dalej tśěsło a skokało w rytmusu rock-muziki.
Pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk jo wukaz posta wjelgin kritizěrował.
A wjele z nich jo se w tamnej kafejowni Liška kupiło lod – wušej 15 sortow su póbitowali! – abo teke tykańc.
A te druge by ja musała ze wšakich měst wobstaraś.
Konwikt jo był pódzajtšna filiala Cerkwinskeje wusokeje šule w pódwjacornem Zehlendorfje.
How smy wšykne zgromadnje pśenocowali we wjelikem zalu w groźe.
Te tśi k tomu słušajuce datowe banki maju samu swójsku redaktorku.
Na 12 łopjenach jo fotograf G.
Srjejź maja su někotare wuknjeńce za wótwardowanje chórych a starych z Travnika w Bosniskej pśebywali w Chóśebuzu.
A njejo pśegnate, gaž se groni, až mamy se rowno jej źěkowaś, až mamy hyšći našu rěcnu šulu.
To pšaša se Wuško.
Samsku licbu głosow na 37. městnje stej dojśpiłej dwa kandidata, a to Erwin Hanuš a Tomaš Glawš ze 188 głosami.
Jo se cłonkow pcołkaŕskego towaristwa Drjowk/Nowe Wiki wó radu pšašał a sebje zasej pcołkowe ludy kupił.
Wujk Oto cyta teke Nowy Casnik a Pratyju.
— Ale zasej k našomu Robinsonoju!
Mimo togo jo pśestajił wšake basni z moderneje serbskeje, pólskeje a českeje poezije do nimšćiny.
K tym wjelikim statkam Końcaka ako zastupnego jadnarja Domowiny jo słušało to, až su naslědku nastupnosći serbskego luda do bramborskeje wustawy zapisali, a to jo źinsa ten pódłožk za cełu mjeńšynowu politiku stata.
Lěc jo to Jezus sam teke tak wiźeł, jo wobzwadne.
Ale to pótom teke dosega cas žywjenja, znejmjeńša te kóšule!
A tak jo pśišło, až zakwiśo sněgulka w nalěśu ako prědny kwětk, gaž lažy wšuźi hyšći sněg.
Hańža Pěčcyna, ta zwěrna a pilna Domowinarka z Chośebuza, ma tuchylu wjele we swójej głowje.
K nim słuša górjejka spomnjety blidaŕ Melcher.
Christina Kliemowa, kuratorka Serbskego muzeja, jo pśipowěźeła, až muzej se lětosa hyšći wótwórijo, cel jo kóńc oktobra.
Serbski rozgłos ma pśisłucharjow wót 0-100 lět, za kuždego dej něco pódla byś.
Znate jo, až mjazy fararjami su cesto byli originale, pśedewšym mjazy starymi.
Młodych awtorow smy nawabili pśez literarne wuběźowanja gromaźe ze Załožbu za serbski lud, což se źinsa hyšći woplěwa.
Dobrowólna wognjowa wobora w Rownem wobstoj wót 1933. Jo wujšła z wobory rucnikarjow, ako jo južo 1908 wobstojała.
Teke młoge familije su měli a maju we swójom mjenju to serbske – Bobusch, Drochol, Jurtz, Kosmala, Belka, Gollnick, Pilan, Roick, Scharoba, Semisch, Buder, Kossack, Troppa, Jannaschk, Urbanz, Konopke a tak dalej.
1775-1815 Johann Gottlob Krüger (40 lět)
To jo konsens, až to njedej wjasć k takemu skóńcowanju źěłowych městow ako na kóńcu DDR.
Som měnjenja, až jo załoženje Serbskeje ludoweje strony wopacny kšac we wopacnem casu.
Wukniki su byli wót kjabla kněni Sobolewskeje-Pyzoweje wjelgin gnute.
Kśě zasej zasajźiś něgajšnych policistow z casa DDR.
Wažny aspekt stawiznow teje milinaŕnje jo se wě teke, wótkul jo swój wugel dostała – ga z wuglowych jamow Chóžyšća-pódpołnoc, Chóžyšća-pódpołdnja a Bzež-pódzajtšo.
Christina Kliemowa jo wjadła gósći pśez nowu wósebnu wustajeńcu w muzeju.
Wón žeden grěch njejo cynił, tež žedno torjenje w jogo hustach njejo było namakane.
Ty maš wěcej gluki.
Sobotu, 16. oktobra, zeger 14.00, wuswěśijo se nowa wejsańska droga pśi zwónicy.
Weto, a to doraznje wugronijom, weto ma se na to źiwaś a to chwaliś, což něnto z toś tymi dolnoserbskimi knigłami mamy.
Som cora wostał na diskotece tam, a togodla som hyšći wjelgin mucny, ako se wudajom do starego młoźinskego kluba pla nas w Žylowje.
Tak wuglěda wjaža noweje šule dr. Marjany Grolmusec w Slěpem.
Wón ma dobre kisałe górki až do swětkow
W pśichoźe zawěsće njebuźo lažko doněntejšny serbski muzikowy potencial zdźaržaś a jen snaź hyšći rozšyrjaś.
Nan jo mjaztym zamrěł, bratš jo we wójnje padnuł a tak jo dejał Fryco, ako jo se wrośił, žywnosć pśewześ.
Jich pśedstajenja su konkretnjejše, ale wóni njejsu wordowali zjawnje wugronjone.
A wjacor su byli wšykne wutšobnje kazane do „Serbskego dwóru“ na zapustojsku reju.
Dogromady 350 000 markow jo wšykno płaśiło - wót togo su musali Drjenojske něźi 70 000 markow ze swójeje gmejnskeje kase wześ.
»Ty sy zlubiła, až z tym pśestanjoš.«
Prof. Šewc jo kśěł ju w Lipsku źaržaś, ale familija jo kśěła do Łužyce.
Roža sćakle šepjeri swóje rědne kwiśonki.
Chośebuz a Serby – to jo był tema zarědowanja, na kótarež stej lokalna redakcija Lausitzer Rundschau a Chośebuski měsćański muzej 10. maja pśepšosyłej.
»Kacka, kacka!«
Jo hyšći chopiło padaś, a głodnej smej teke byłej.
Toś ta tofla dopomnjejo na to, až jo how była až do lěta 1976 serbska wjaska Čelno.
Dožywili su to graśe „Zgubjona sroka“, w kótaremž jo se głownje rejowało a spiwało.
Wótwórjeńske case su wót wałtory do njeźele wót zeger 13:00 do 17:00, to płaśi teke za drugi źeń jatš.
Bur Žur wě: Nejpjerwjej stupa běły dym z raketow, buchacow a praskacow, nježli až rozbuchnu.
To groni intendant Hillmann.
To buźo dwa raza, trajo pśecej tśi góźiny a płaśi 12 euro.
Na zachopjeńku lěta 1990 jo pśiběrało žycenje bergaŕskego gibanja, aby ze strony kněžaŕstwa wěcej wó wjelikosći a struktury něgajšneje statneje bźeztšašnosći zgónili.
Lěwa ruka wósoby jo tež wupśestrěta.
Pětko weze ju togodla ze sobu a plějašo k łoźi, a gdyž běšo tam, plějašo wokoło njeje a wołašo, ale nicht jomu njewótgroni. 
We njom njejo se dosć gódnosćiła rola źěłaśeŕskeje klase a zastupnikow marxizma, za to pak małobergaŕska źělba se pśeliš wuzwignuła – jo zněła kritika z DAW (Nimska akademija wědomnosćow).
Ta rědna strona pak jo něnto južo wótbagrowana, což ju wjelgin tužy.
Pó tom wugroniju wšykne źiśi pó rěźe swójo słowo – a to z tužnym tonom.
Tak su nastali bulawy.
Ale njezjapki jo wón sam to wěrił! Muzicěrowali su dešańske tšubarje a Regina Müllerowa jo grała na orgelach.
"Wóna jo w chórowni."
Pó pjacenju wzejośo ned mazańc z formy.
Zda se, až buźo take slěźenje nic jano stawna zaběra, ale wěcej pšawy hobby, kenž pomina našu energiju, cas a teke pjenjeze.
Chóśebuski cerkwiny wokrejs ma nowego promšta, Georga Thimmego.
Gaž góle w nocy wócuśejo, Waša pśibytnosć jogo malsnje změrujo a z tym powěsć: "Som pśi tebje".
Nowe bydlenje jo namakała nad Dolnym Rynom.
Mimo togo su na dwórje kólnju za źěłowy rěd nowo wugótowali.
W jich swětle wiźiš małučke prošacki rejowaś.
To se pomina pśidatne dogronjenja z fararjami, kenž maju za cas wakance zastupnistwo w našom farskem amśe na starosći.
Dokulaž su se gorili na take pśedpise, su na zgromaźinje wobzamknuli, jadnu njeźelu, gaž se wósebnje wjele gósći docakujo, štrajkowaś.
Zjadnośone dolnoserbske chory - chor „Łužyca”, žeńskecy chor Janšojce, folklorna kupka Gubin, Dolnoserbski źiśecy chor, chor Drjenow a Błośański žeńskecy chor Lubin - su zgłosyli spiwy na teksty Fryca Rochy, Miny Witkojc, Fryca Foba, z luda a drugich basnikow.
Wón jo se do pśirody kradu zaprěł.
Wón jo na brašnu klimowu politiku pokazał, a na to, až jasny plan za wótstupjenje wót wudobywanja brunice dej byś za Łužycu.
Jezus źěšo wen a wiźešo wjele ludu, a jich bu jomu luto, dokulaž běchu ako wójce, pastyrja njemějuce.
Jo se powědało, až jo to wuboge góle wjele pśeśerpjeło pśez to, až jo tak zbrašone naraz samo mjaz kradu cuzymi luźimi byś musało, ak jomu nic rozměli njejsu. – [...]
Pśedstajenja budu na 8., 9. a 10. juniju wót zeger 21.00 do 22.30.
Wóni słyše wšake nowe, se na rucne źěło póśěgujuce substantiwy, adjektiwy a werby a mógu je pón casy samo sami nałožowaś, wóspjetowaś a z nimi grajkaś.
Wótrosł jo wón w domje Za Góra 4.
tonow trajdy žněś.
To jo na krotkem zajtšu Rujanow.
"Ale to njejo zlě.
Jadna z tych cuzych marušow jo była Budarikojc Dana z Borkow.
Kuždy głos, ruka jo něnto pominana.
Ten nałog njejo we stronach wokoło města Żywiec zajšeł.
Jano to, až se Kněza, twójogo Boga, bójš, až pó wšyknych jogo drogach chójźiš a jogo lubujoš a Knězoju, twójomu Bogu, z cełeju wutšobu a z cełeju dušu słužyš.
Wótdaloka jo słyšaś mócne wótbijanje bórkojskego cerkwinego zegera.
Musy se groniś, až jo mustwo młodeje SWŠCh wjelgin wuspěšne było.
Myslim se, až buźomy jogo cesćej słyšaś w serbskem cerkwinskem žywjenju.
Nalěśe!
Gaž pśirownujomy našo žywjenje z drugimi, pón ga jo ned wiźiš, až źo nam derje a lěpjej ako młogim luźam w drugich krajach.
Wotśišćane su wobraze z cerkwinskego žywjenja.
Cerwjena nitka za to jo kwis z wjeleserakimi pšašanjami.
Krydnjomy pón zewšym hyšći fararja? Wšak som tužny, až pśemało luźi namšu chójźi.
Pisany a informatiwny magacin pótakem, na kótaryž Was wutšobnje pśepšosyjomy.
Wótwórjenje napśeśiwo drugim rěcam a kulturam, to wóznamjenijo WITAJ za mnjo.
To ja njejsom kśěł", gólc se zagranja."
Kake jo Wašo měnjenje k tomu?
Teke druge gósći togo hotela su se kradu źiwowali.
Wjerbańska wósada jo jaden trjebany zwón wótkupiła Wjažy swěteje Marije a Halžbjety we jsy Bad Laer pla Osnabrücka, to jo wjaža za duchnje zbrašone.
Na drugem boce njetrjeba ten, kenž njamóžo swóju rolu wobdešćowaś, zewšym zachopiś z kubłanim zeleniny.
Tam cešo bur ze zeleznym cesakom wšykne lane głowki ze spjełkow.
Kak lazowarje su ju pśiwzeli?
Friziske źiśi su faktiski tšojorěcne, wóni ga maju mimo wucby w dańskej rěcy hyšći wucbu w swójej maminej rěcy.
Pśeliš wobšyrne pak mójo sobuźěło było njejo a hyšći mjenjej wót lěta 1971, ako su mě zasajźili ako zastupnika direktora.
Basta!
Za slědneju stoj Carolin Hanšowa, gołbinska Domowinaŕka.
A wjasele jo było wjelike, gaž su na kóńcu słyšali wšake anekdoty a směški z kniglickow „Njaboga pata”.
Na kuždy pad jo jim felował kontakt k luźam w serbskich jsach abo k drugim Serbam.
Spominamy na Ericha Wojta
A pón jo měł kuždy swóju ławku.
Wuglowa jama Wjelcej pśinjaso teke wobydlarjam w měsće Drjowk/ Drebkau wušparanja.
Wušej togo jo wopisał góspodaŕske a politiske wobstojnosći, ako su se tencas kněžyli.
Źinsa wence štorm wujo.
Wužywaŕ Pratyje dej pśi informacijach k słyńcu a mjasecu na toś to pśesunjenje sam glědaś.
»Rowno ako ja!«
Co sćo sebje zapisali do lětosnego źěłowego plana?
Wjednik šule a ceptarje budu raźi wóte groniś na pšašanja gósći a wukniki Krabatoweje šule pśedstajiju wšake programy a prezentěruju swóje nowe projekty.
Rizo a W.
Pótom jo stupił do seminara w Nowej Cali , źož jo sebje wucabnikojski eksamen wobstał.
Dwa raza smy napisali zjawny list na bramborske kubłańske ministaŕstwo z konkretnymi naraźenjami.
Ako rentnaŕ jo měł za naju ceły źeń cas a jo nama rad wó historiji starych Rujanarjow powědał a schowane słowjańske parle teje kupy pokazał, kenž su dowolarjam howac lěbda pśistupne.
žognujo 30. septembra Wót 1. oktobra njezměju Depšćanarje wěcej posta w njepósrědnej bliskosći, na "Starych łukach" numer 24. To jo k wěsći dała wobsejźaŕka teje postoweje lody Petra Bartikowa, kenž wjelgin woblutujo to zacynjenje.
Wuchadnišćo za to jo była mysl, až kultura jo wažny socialny a góspodaŕski faktor a stakim jadna resursa w strukturnej změnje, ako dejała se wěcej wužywaś ako dotychměst – k dobremu regiona.
Pśeto lěcrownož teke w tych gremijach na głose slěźenja słuchaju, jo Heritage w takich oficielnych kontekstach pśecej hyšći někaki pókład, kótaryž móžomy z procha zajźonosći zwignuś a chowaś, aby jen šćitali a dalej dawali.
Tenraz wóstanjotej wobej měrnje sejźecej.
Zmakali su se w rumnosćach Měsćańskego muzeja w Chóśebuzu.
Wejsna rada Rownego licy ze zachopjeńkom twaŕskich źěłow w nalěśu 2021. 
Woni deje dolnołužysku serbsku rěc we gronje a pisanju wuměś … § 8.
Wobrośijo se napśisko na bok: »To njerozmějom.«
Ale ten how spiwa ceło w jadnom hejnak njemudry.
Gaž smej se woglědałej taku staru chyžu, su luźe pśišli wen a naju pšosyli bližej stupiś.
Zbóžny jo cłowjek, kenž njesnuchli za swójim bratšom daniž njepśeraźijo swójogo šulskego towariša.
Srjodu, 29. januara, pšose na Serbske blido Serbskego muzeja w rumnosćach Měsćańskego muzeja, Dwórnišćowa 22. Fryco Kšamaŕ a Sabina Siegowa buźotej powědaś k temje: "Politiski pśewrot – co jo Serbam w Dolnej Łužycy pśinjasło?"
Jeje spiwanje jo zdychowanje, ale nic sentimentalne.
Ako jo ceły dwór měł wuflastrowany, njejo žedne głowkate kamjenje wěcej trjebał.
Gal 6,1–5 * 1 kral 14,1–20
Kuždemu se Duch zjawi k tomu, což hužytne jo.
Lotar Nipraška, Torsten Ruhl, Udo Budaŕ a Uwe Littmann zastupuju ženjonych, a Steffen Glode jo w njom zagronity za młoźinu, za fryjnych.
Kněni Lowiza Lindnerowa z Noweje Jsy: Njejsom se mysliła, až teliko luźi howko pśiźo.
Pó casu pak jo był połkownik zasej tam a jo zabarcał: »Źěrki su wše nawjerśone.«
Komedija „Łapanje šefa“ změjo sobotu, 27. apryla, zeger 19:30 swóju premjeru w Hochozy.
Mólowanja na sćěnje su datěrowane na cas wokoło lěta 1486. Na nich su bibliske tšojenja wiźeś, a źinsajšny woglědaŕ móžo se derje zamysliś do myslenjow a póžedanjow tencasnych luźi.
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (Christina Kliemowa z Dešna)
Jano jadnučki raz som pśisamem plajtu dožywił.
Tak som nejpjerwjej raz tam a how pšašała, chto by mógał něco wěźeś wó njom.
Ty zakšywaš mě słyńco!
Bóžko se lětosa teke groni: Njepśiźćo gromadu!
Njejo bźez pśicyny, až nimski „Sonntag“ jo serbska njeźela.
Turjańske sportowe towaristwo buźo swěśiś lětosa 100 lět swójogo wobstaśa.
Se wě, až jo se to wěrne tšojeńko spěšnje w Žylowje a wokolnych jsach rozpowědało a wubuźiło zaźiwanje a smjejkotanje.
Teke doma w cerkwi w Lěšćach dopomina pomnik na njogo a dalšny w Bošojcach su pó pśewrośenju znowa stajili.
Mocna germanizacija w Hitlerskem casu - mjazy drugim teke wusedlenje serbskich ceptarjow a fararjow do nimskich stron - jo bejnje k tomu pśipomagała, až su byli toś te zachopjeńki wjelgin śěžke.
Tšach Maksa jo wjeliki, až cirkusowy direktor buźo jogo wustarcyś z cirkusa.
Jadnučki raz, 1884/85, jo póbył chórosći dla w Europje.
Familija, ako labujo ze styrimi generacijami na dwórje mjazy Górneju a Bobowom, zwětšego rolu źěła.
Młode gólcy a źowća wóttud su sebje zachadny tyźeń pśi kulkikopanju źiwny žort wugótowali.
Sam njejo był.
Ale naše luźe, móžoš groniś, se powdawaju do swójogo pśisuda.
Mysli k slěźenju wó swójskej domowni
Na fotografiji jo wóna wótmólowana z cłonkami noweje rady.
»Móžomej ga hyšći tšochu wopytaś.
A kak by wuglědali swěźenje w našych jsach Dolneje Łužyce, gaž njeby byli serbske nałogi?
Heidemarie Rychtarjowa jo se južo jěsno zachopiła zajmowaś za dalinu, za cuze kultury.
Kaki material jo kuždy zezběrał a nazgromaźił za pisanje swójeje temy?
Jo to tak? Kněz BB hyšći njejo wěźeł, až rozgrono wó bomach źinsa wopśimjejo wšykne problemy swěta.
Pśěze a jatšowne spiwanja, drastwa a nałogi su serbske, na pśikład jo hyšći nałog, na jatšy jaja kulaś.
Wóni mógu derje lězć, zwětšego su wobydlarje bomow a wšožracki.
"Comy to wugódnośiś a pón rozsuźiś, lěc znowa zasej pśijěźomy do Raduša".
Jezus źejo: Chtož pak buźo piś wót teje wódy, kótaruž ja jomu cu daś, ten njebuźo łacny do nimjernosći.
Pjas a kócka Pśigótujomy za kužde góle łopjeno, na kótaremž stej nakreslonej kócka a pjas.
Česka - to njejo za nich był cuzy kraj!
Pśi zachoźe k wikam jo mógał kuždy swójej ruce desinficěrowaś a wjele luźi jo to cyniło.
Kužde lěto ma se daś we wokrejsnem sejmje rozpšawa wó serbskich nastupnosćach.
Pórěd płaśi wót 20. junija 2019. Chtož njoco to nowe zrědowanje, móžo w gruntowych knigłach lašowaś daś póznamk "dwór".
Jogo woblico jo pówažne.
Ten samy wuda se ze swójim wujkom, teje mamy bratšom, k tym starjejšym swójogo nana na woglědanje.
Tam su se zestupali za zgromadnu fotografiju a woglědali do běrowa šołty Joachima Diekego.
Na ten cas se nejlubjej dopomnjejomy, wó tom nejlubjej se rozgranjamy.
Marion Dalkowa wuzwignjo, až w jich domowniskej śpě te drastwy z lipjańskich stron wósebna atrakcija su "Źěk spěchowanju pśez Załožbu za serbski lud smy mógli nakupiś tśi nowe drastwy z lubnjojskeje wósady, do kótarejež Lipje słuša".
A pón smy ten drot śěgnuli.
serbski koncert rbb z młodymi talentami se pśigótujo
Kněžo, něto pušćijoš swójogo słužabnika za swójim słowom w měrje, dokulaž mójej wócy wiźełej stej twóju zbóžnosć, kótarež sy pśigótował pśed hoblicom wšyknych luźi, swětło k huswětlenju tatanjow a k cesći twójogo ludu Israela.
Nawjedował jo župu wót lěta 1965 až do 1968 ako župan.
Tak daloko k tomu, na kaki part nowa serbska zagronita z tym serbskim, wósebnje z drastwu, wósobinski zwězana jo.
Zamjelcaś pak njocomy, až zajźony mjasec pśisamem 170 zawodow źěłowym amtam krotkoźěło swójich sobuźěłaśerjow jo k wěsći dało.
Dlatog jo wjelgin wažne, až wobsejźarje gruntow a jagarje se nastajiju na pśibytnosć wjelka.
Broniš (1788-1881), M.
Pónjeźele, 20. maja, jo se wótměło wuswěśenje nowego lězadła we Witaj-źiśowni „Villa Kunterbunt“ w měsće.
Kricki a śernjowe jagody su tam rosli, ale teke wjelike a mócne duby a brjaze.
Tam smy dejali měś žnjowne nałogi, na pśikład łapanje kokota, zabijanje kokota a karowanje žabow.
To drje jo teke zapisane - “ale wjas jo starša, to jo wěste”, groni Siegfried Ramot, tudejšy chronist.
Gustosć jadnanja jo mě zagóriła.
Žylojski prědkstojaŕ Ulrich Günther co hyšći pjenjeze wudaś za lampy, aby na dłujkich zymskich wjacorach było how dosć swětła.
Baletowa rejowaŕka?
Šym dlejše su prjatkowanja našogo starego fararja byli, śim mjenjej som wót nich wěźeł.
Na swójog´ lubeg´ how njecaka.
Margarina musy nejpjerwjej dosć měka wordowaś.
K drugemu dej 75.000 euro se wudaś za koncepciju a wuwijanje serbskego portala ako marketingowego instrumenta.
Chwata pšec a pyta někogo, kenž móžo kónja wótštrofowaś.
Dokulaž ga sami take pilne su, spódoba se jim, až te luźe wokoło nich rowno take pilne su.
Doma w Radowizy smy měli tak wjeliku brožnju, až smy mógali prězy z wózom nutś jěś a slězy zasej wen.
Wóni su byli gjarde na „togo swójogo“: togo Domenika Krötela, ak jo stśělił prědne wrota.
Wósebna měsćańska rada dej pózdźej dokradne wopśimjeśa a drobnosći wobzamknuś.
Wósebnje gnuło jo mě, ako jo se w swójom gumnyšku w Žylowku z Haneloru Handrekojc wó swójich struskach rozgranjała.
Jo to inscenacija Serbskego ludowego ansambla, a źowća a gólcy bórkojskego doma za źiśi, „Lipa“, budu sobu graś. – Ten dostojny, sławny Nimc Bismarck ale buźo narski glědaś, co se tam pód swójim tormom wšykno mjerwi a stanjo.
A se dodiskutěruju? Ewaluacija serbskeje rěcy w zakładnych šulach jo se dawno pśewjadła, jo se wó tom pśi wšakich góźbach ze sto perspektiwow powědało, markěrowało, zawupytnuło, ale mało z togo jo se w praksy zawjadło.
Toś su sebje musali ako prědne natwariś jadnore domy z gałuzow a wobchytanja z gliny, wódy a słomy.
"To jo nam wjelgin luto".
Ježyk Štapak!
Wótegrona na dalšne pšašanja k zjawam w swětnišću mógu źiśi pśi woglěźe do planetariuma dostaś.
Góspodaŕ a góspoza lubowaštej wšyknych ako swóje źiśi, lěcrownož běšo jan jadna, Hancycka, jeju źowka. 
Na tom městnje buźo njeźelu "Źeń towaristwow".
Lětosny swěźeń jo był za to pśeznanjecy pśikład.
Wrobel šnapnjo sebje jeje banśik.
Dalšna akcija pśeśiwo zogoloju na stśělnišću jo była 21. apryla.
W lěsu pak jo wjele drugich ptaškow, a kuždy ptašk ma drugi głos.
Roland Marti z Pósaarskeje źěłatej južo wjele lět na cełkownych spisach klasikarja dolnoserbskeje rěcy Mata Kósyka.
Nic jano Peter Mäkelburg co w bliskosći wostaś.
Rostlina jo w pśisamem cełej Europje rozšyrjona, pśi comž na pódpołnoc až do pódpołdnjoweje Norwegskeje wustupujo.
Cesćejšy raz som jomu pśewóstajił naju śpu, gaž jo jogo pózdźejša žeńska Krystina pśijěła do Lipska jomu woglědat.
Pšawidła su za wše wjelikosći delki te samske.
Něnto jo póśmojte swětło w rumje.
– Nabóžne wusćełanje
Kontakt jo nastał łoni, ako stej se Manfred Nickel wót Njepilic dwóru a Dieter Worješk zepśijaśeliłej.
Na to jo mócny štorm se zwignuł.
Jo pak teke wažne, z kótareje perspektiwy se na to glěda.
Gaž to narske źiśi cynje, to jim rad wótegronijom a wótery raz mógu se tym jich pšašanjam smjejkotaś.
Něco slědk daś: awtentiska Hochoska burska drastwa pśiźo do Iowy
Cesto jo wón pěšy daloke drogi ze Smogorjowa, swójeje rodneje jsy, až k źěłanišću pśegnał.
Prědny raz k wiźenjeju su teke wězane lapy ze styrich drastwowych regionow Dolneje Łužyce.
Jogo gronidło: „My dejmy wšo změniś, aby wóstało ako jo“.
Mlince su se wupjakli! Pótom su wandrowali.
Starego a Nowego testamenta.
Gaž někogo zmakajo, nejpjerwjej nic njegroni, ale pśemyslujo.
Źiśi Ville Kunterbunt woplěwaju serbske nałogi a wustupuju z cysto serbskim programom.
To wóni su: załožarje młoźinskego towaristwa Zapalaki a jich dorosćone pomogarje ze šule a rěcnego centruma Witaj.
Něnt njejo tam jano wjele, ale wjelgin wjele kšetowišćow.
Rozmjej, wóni su kśěli wěcej wót swěźeńskeje drastwy zgóniś.
Inwentar muzejow deje inwentarizěrowaś a z drugimi partnarjami rozmyslowaś, kak mógu z togo wěcej cyniś.
Su pak teke zgónili, až njedejš respekt napśeśiwo tym zwěrjetam zgubiś.
Wót zeger 23:00 buźo „Hochoski special“.
Chtož dej zaginuś, bywa pjerwjej gjardy, a gjarda mysl pśiźo prědk padnjenja.
Kněni Hermannowa njejo jano dirigěrowała, ale teke program pśipowěźeła.
Wót brjogow naźeje a nimjernosći
Nutśi w paprice su semjenja.
Gregor Kliem jo to pśestajenje tak napisał, ako jo se myslił, až nejlěpjej jo. „Jaden sorabist ma nejskerjej lěpše ideje, kak móžo se ta jadna abo druga wěc pśestajiś“, jo gronił.
Mjasece maju w serbšćinje dwóje pomjenjowanja.
"Dnja 29. januara jo w turnaŕni w Brjazynje wuglědało ako pjerwjej w Americe.
To jo było w śopłej Africe wjele rědnjej za nje!
Chromy póskócy, móžašo stojaś a chójźiś a źěšo z nima nutś do templa, chójźašo a skokašo a chwalašo Boga. Pós 3,8
Se pišo, až su se bójali, až faraŕ buźo "głupy a tupy" na jsy , to njejo žycone było.
Snaź by jasnjej było Jaden tikujo tak – drugi znak.
Jano z wjelikeju nuzu su togo gólca z wódy na brjog wuśěgnuli.
Slěpjańske kantorki su namšarje z luštnymi spiwami rozwjaselili.
Wušej togo ga jo była teke cłonk Towaristwa za serbsku rěc we cerkwi a we nowem towaristwje „PONASCHEMU”.
Togodla jo nowy depot kradu notny.
Toś jo něnto zagronita za něźi 270 luźi, to groni, za ta, až se wóni w swójej wjasce derje cuju.
Hela jo wósebnje šćitany biotop, jadnab 6,5 hektarow wjeliki teren, źož dajo impozantne duby, wjele paprośi a zbytkowny wobstatk dolnołužyskego nižynowego škrjoka.
Cogodla to? som se pšašał.
Rosće we włožnych krickach, na groblowych kšomach, rěcnych brjogach a lěsnych zagonach.
Lehmann, šołta w Krynhelecach.
Tejerownosći na kuždy pad spomnjeśa gódne: Wetom až w Serbach se permanentnje wurazujo pominanje za wěcej rěcnych rumow k rozwijanju serbskeje rěcy, pótakem za wěcej separacije, źo w Rumuńskej skerjej wó to, separaciju mjazy jadnotliwymi kupkami, kótarež su změstymi pśecej hyšći w paralelnych uniwersumach žywe, pśewinuś.
»Teke my mamy pšawo na dobre a pórědne žywjenje, wósebnje pak naše źiśi a źiśiźiśi«, tak se mysle za wětšy źěl w Miłorazu.
Trajnosć stwóriś, to jo to wupominanje.
Teke druge pśedstajenja ptaškoweje swajźby, ako na pśikład pśez Serbski ludowy ansambel, muse lětosa wupadnuś.
Jano k wobstaranju nuznych žywjeńskich pó trjebnosćow abo ducy na źěło smějoš hyšći swóju wjažu spušćiś.
Něnt pak jo było na casu, se staraś wó pówołanje.
Tak teke jo było 1960. Na łoźi běchu Gerd Doose, kenž jo słužył w Statnej ludowej armeji, Klaws Zimmer, kótaryž jo pózdźej wordował wobsejźaŕ znatego a renoměrowanego dožywjeńskego lokala w Lubinje a Hans-Jürgen Dietrich z Lubina.
Daloko a šyroko jo ta rola pusta była.
Wón ma wjele wušej za balokopanje, jo ga sam grał, na kóńcu pla "starych knězow" W Hochozy jo wón był prědny raz we swójom nowem amśe.
Wjeliki nakupowański centrum na kšomje města, se cesto na wósebny part procujo, pśiwabiś wjele luźi za nakupowanje.
Prědny raz w Picnju pśewjeźony serbski wjacork z pśednoskom B.
To jo było how wšykno fantastiski, tśi dny za sobu wjasele a radosć.
Połožćo słomku z młynikom na flašu.
Zwucowanje ze zegerom pókšacujśo z tym, až wótměnjajucy na 1. a 7. góźinu a na 5. a 11. góźinu glědaśo.
Jich jo dirigěrował Gerald Schön rowno tak ako to spiwanje chora Dolnoserbskego gymnaziuma a nowego młoźinskego chora „Studnja“.
Tak jo było lětosa južo prědny raz w Strjažowje.
Gaž jo jaden wopaki wukładował, jo ten drugi to zas někak wugłaźił.
A naslědku jo gósćam pśiwołała: „Mimo was njeby ja mógła nic wugbaś.
Pśigótuju se mimo wucbnice za stawizny hyšći dalšne wucbnice za 7. a 8.
Ale běda, se wě jo wón to markował!
Tu sy mjenjej trjebał za grabanje a zagrabowanje, za gibanje a kopickowanje a za znosenje kopickow.
Eksterne nastawki su wuraznje witane.
Wuběźowanje smy źělili do dweju rundowu.
Wunoski kulkowych žnjow su snadne byli w pjerwjejšnych lětach.
W 1920tych lětach jo se z Bogumiłom Šwjelu wopóznał, z Minu Witkojc, Mětom Nowakom­Njechorńskim a drugimi serbskimi procowarjami.
Chto ga co pśi takem rědnem zymskem wjedrje nutśi datšaś ?
Buźomy wšykno cyniś, aby dalšne generacije mógali swěśiś tak ako naše prědowniki".
jo nam groniła, až ma to wobchadanje ze serbskeju rěcu we musicalu za dobre, wóno jo pśiměrjone znaśam tych źiśi.
Se wě až som Gornoserb.
Jeje gólca stej hyšći chójźiłej do šule a jeje mama jo była chamorna.
»Bajka wó kruželu.« «
Měnje, až jo to se raźiło mjazy drugim dla tog, až su wugbali śišć w koaliciji.
»Wšykno za źiśetko mamy.«
»Ale tak to jo!«
Serbska rěc jo se śišćała pitśku wěcej do doma a žywnosći a tak rozšyrjenje jo było jano śěžko móžno.
Změrowany, jo pśisamem wjasoły som se domoj pórał.
- Syn wónego kapitana abo łoźnego kněza pśigranjašo Robinsonoju, aby z nim sobu jěł.
Doněnta jo se dojadnało na to, take ewangelske dolnoserbske pśinoski wusćełaś na 12. awgusće, 7. oktobrje a 2. decembrje.
Wón jo cłonk pśedsedaŕstwa cełego rybacnego towaristwa a stara se wu nich wó „rybjecy sajźonk“.
Ja wěrim, pomogaj mójej njewěrje.
Akle Bjedrich II. jo dojśpił pśez grozenje z chłostanim, až su se kulki kubłali.
To se tak jadnorje groni, ale to jo był wjelgin dłujki proces, ako hyšći źinsa dalej źo.
— To běšo wšykno, což se mysliś a groniś móžašo.
Jadna pśicyna za to jo wěsće była ta, až jo Budyšyński wuměłc Steffen Lange, kenž se z toś teju wustajeńcu cesći, njedawno ilustrował nowy dolnoserbski spiwnik za źiśi.
Nan: Tak tež jo. 
To pśitrjefijo wósebnje za górnoserbsku rěc, za dolnoserbsku rěc ga eksistěrujo Mukowa historiska gramatika na pólu fonetiskego a morfologiskego systema.
Pokažomej jim, až mjatele su lěpše!
Pśi tom pak se groniło njejo, chto jo tenraz nejlěpjej swóju abituru wobstał.
Wót nich stoj ale jano jaden pód naměstnymi napšawami, a to »Serbski kompetencny centrum za góspodaŕstwo a strukturnu změnu«, kenž ma pó cłonku komisije Stanisławje Tilichu wuznam za ceły serbski lud.
Na pśedań pak su wóni źinsa jano w interneśe.
18 studentkow a dwa docenta z teje Barlińskeje akademije su dla togo pśed krotkim woglědali do Dolneje Łužyce.
Pśisamem wšykno jo gótowe w źiśowni w Bórkowach.
Na slěpjańskich wikach slědny kóńc tyźenja su pódla byli.
Jej se groni z tym grichiskim słowom »Agape«.
"Njezabyte jo za mnjo tež mójo muzikowe wjednistwo 2011 a 2012 na Barlińskem jazorowem festiwalu pśi Wannseeju.
Jeje pendant w zwěrinstwje jo gustosć populacije.
Na głownej zgromaźinje Domowiny jo se wobźěliło 152 delegatow.
Zežywidła z tuny za wótpadanki se wužywaju za produkciju komposta a biopłuna*.
Snaź ga se pla někogo z našych cytarjow hyšći taki rub namakajo.
Dalšne serbske mjenja su rěpnik, górkac, górcyca.
Sobotu, 17. junija, sćo pśepšosone na wjeliki burski mark we Wuskidźi (župa Běła Woda/Niska).
Historija mimo kóńca – tak by mógli pomjeniś to nimjerne jadnanje a starkanje wó serbsku wucbu a wó to nowe šulske wustawjenje dla njeje.
Jomu to šularjowanje njejo pśeliš lažało a ja som měł ze slědami jogo wucby matematiki až do abitury cyniś.
Toś som se wulěkał: To źe by było tam a slědk šesć kilomejtarjow! Za starych luźi buźo z togo krotkego wulěta dwěgóźinski marš.
Aby to dalej tak wostało, wabje na turistiskich wikach ako na pśikład w Barlinju, ale teke z pomocu interneta.
Wažne parametry se mjazynarodnje jadnotnje definěruju, pśi comž kšywowe towaristwa astronomow , fyziki, geofyziki a geodetow wusko kooperěruju.
Zawina za to su felujuce źiśownice. 900(!) z nich ga felujo w Bramborskej.
W Serbskem domje su na toflach pśedstajili wuwiśe a źěło w Serbskem domje.
We 8 wšakich pśednoskach buźo how to grono wó wažnych tšojenjach w serbskem žywjenju pśed 10 lětami.
W Turjeju buźo na samskem dnju Serbske familijowe wótpołdnjo wót zeger 15:00 do 19:00, zastup lichy.
Awta, kenž jědu ze Škodowa do Dešna, njetrjebaju wěcej nawokoło mimo cerkwje jěś.
Na podiumje sejźe Annett Brezanec (SI), Clemens Heitmann (SI), René Küpper (Załožba „Flucht, Vertreibung, Versöhnung), Mike Schmeitzner (Hannah-Arendt-Institut, TU Drježdźany).
Měto Nowak informěruju wó wuběźowanju „Serbski pśichod: Łužyca“ bramborskego ministaŕstwa za wědomnosć, slěźenje a kulturu.
Lümmel
Chto za tej akciji stoj, to nicht njewě.
Jezus njejo taki zapłaśony pastyŕ, kótaryž wuběgnjo, gaž wójce w tšachośe a nuzy su.
Pratyja za lěto 2002 słuša wěsće k nejlěpšym w slědnych lětach.
Górnoserbska redakcija sejźi w Budyšynje, dolnoserbska w Chóśebuzu.
Ta wóda, ako se źaržy w gaśeńskich jazorach, njesmjejo se wužywaś za něgajšne jamy.
K strowemu zežywjenju dawaju nam kalium, kalcium, fosfor, B-witaminy a witamin C.
Jidišćina jo germaniska rěc.
Wjaselim se, až wobstoj taki wjeliki zajm za tu temu".
Chor Dolnoserbskego gymnaziuma a młoźinski chor Studnja stej spiwałej serbske spiwanja, jeju wjednik Gerald Schön jo grał na klarineśe.
Druge, ako to gótuju głownopówołański, maju se ga hyšći śěžčej.
»Z tym smej gołubje wobglědowałej.«
Slědna stacija pśed wótjězdom domoj jo był Poznań, kenž jo lažał na droze do Rzepina, źož smy musali hyšći poł w nocy prědny zajtšny śěg dostaś.
Hajckanje mě wótnapina.
Pśi njom jo Beno wuknuł graś na trompeśe.
W Brězowce su załožyli taku "muskecu rundu" z dwanasćo cłonkami.
Teke na doněntejšnem datěrowanju słowjańskich groźišćow se cwiblujo.
Wšykne druge su musali kuždy źeń do Wjerbna jěś.
Drugi a tśeśi kral stej Tobias Schönemann ze Žylowa a Mareno Wojto (Woitow) z Depska.
We wokrejsu Sprjewja/Nysa ga běchu wó tom wobradowali, kótare wognjowe wobory trjebaju spěšnje nowu techniku.
Sykorka wustupujo w listowych a měšanych gólach, w žywych płotach, w parkach a w zagrodach.
Glědajśo někotare raze za sobu na 6. a 12. góźinu, pótakem górjej a dołoj, a pótom na 3. a 9. góźinu, pótakem nalěwo a napšawo.
Groni śota Charlotte.
Findus ma cesto luštne ideje.
Kak pśedstajamy powěsćowe figury Wódny muž pomaga chudemu Na ławce blisko groble abo gata móžośo źiśam powěsć wó chudem burje a wódnem mužu wulicowaś: Něga pśed dłujkim, dłujkim casom jo bydlił w Bórkowach bur.
A kak wjele jo mjaztym wujšło, to wóna razka wěcej njelicy.
pónjeźele, 23. nowembra /młošnego
Ze Skjarbošca buźomy žeńscyne žałowaŕske a swěźeńske mice atd. pósłaś.
Pótom su se wše woglědali swóju staru šulu, něgajšny ceptaŕ a direktor Juro Gera jo je wjadł.
Za 42 markow su knigły w LODCE k dostaśeju.
Wón granicujo ze Sudanom, z Etiopiskeju, z Centralnoafrikańskeju republiku, z Keniju, Ugandu a Demokratiskeju republiku Kongo.
Jej ga jo južor wědobne było, až jo se z tym projektom dała na wěsty riziko, pśeto kuždyžkuli wědomnostny pśedběg jo felował.
Korona-pandemija.
Niźi w nalětu 1946 jo prědku źuri Nowoniwańskeje fary stojał faraŕ Herbert Cerna ze žeńskeju ako lěto do togo južo jogo starjejšej.
Zapiski ze zajźonych stolěśow pokazuju na to, až njejsu take lěta wósebnje rědne.
Dokulaž se jadnotliwe měchy za cas semjenjowego zezdrjaśu puknu, słušaju měchowe płody a kompleksne měchowe płody k sypjucym płodam.
A tak stojm něto tudy a źěkuju se wam za wašu pomoc.
Wjelgin wažne pak jo, zapśěgnuś starjejšych do togo rozgrona.
Šesćo gólcy su rejtowali.
W dopołdnjejšem źělu źěłaŕnje su wobźělnice a wobźělniki pó wuwitanju teke pśez wjednika Statnego šulskego amta impulsowy referat k rozpšawje słyšali a pón w kupkach z moderaciju diskutěrowali a ideje za pólěpšenje situacije wuwijali.
Kwiśo wót apryla až do maja.
Jaden źeń pśed zakopowanim jo pón połdnjo napoł dwanasćich pó dušu zwónił: styri minuty z małym zwónom a šesć minutow z wjelikima zwónoma.
Wót togo casa buźo zasej regularnje wótcynjona, to groni kuždy źeń wót 11:00 do 18:00 až na pónjeźele.
Wólšynka jo mała tšuga w Dolnej Łužycy we Złym Komorowje.
Wót nich su 651 z listom zgłosowali.
Jakub Adamczewski jo był pólski spisowaśel a pśełožowaŕ].
Pjerwjejšne wustawy su pśecej wopśimjeli pasaže, ako su wobchadanje z mjeńšynami někak regulěrowali.
Jensen: Kněz Olsen, wy sćo wobgronjone dla teroristiskich aktiwitow pśeśiwo Zwězkowej republice Nimskej.
Jadna wěc stoj za nju wósebnje w srjejźišću: "Nanejwažnjejša wěc za mnjo jo, až móje kupce spokojom su.
Pśed wušej 1500 lětami su naše słowjańske prědowniki, waše kaž teke naše, do noweje domownje zaśěgnuli.
Janusz jo wjele wurědnych wjacorkow serbskeje literatury a muziki w Brzegu, Opolach, Namysłowje, Katowicach a hynźi sam abo ze Zwězkom serbskich wuměłcow organizěrował.
Město togo jo wón gótował praktikum pla rbb, źož jo měł móžnosć mjazy drugim serbske pśinoski pśigótowaś za TV Łužyca, k eksemplu portrej Měta Woraka (z [...]
Snaź namakajomej něco.
Wjerbno su wrota do Błotow, to jo cuś.
K tomu jo měł teke wšu pśicynu.
RÜDIGER BARTSCH & DIE ALTE COMBO su dali koncert we Slěpem.
1924 Wójaŕske towaŕstwo swěśašo 40lětne wobstaśe.
Ze Žylowa běchu ze swójim kantorom knězom Rizom pěś źowćow sobu pśišli.
To jo se wšykno stało pó originalu, Měto Pernak měni.
Jogo źowka Karolin wuknjo něnto južo šeste lěto na Borkojskej zakładnej šuli serbsku rěc a wón se naźeja, až wóna buźo tak ako wón tej serbskej šuli woglědaś.
Po abiturje jo studěrował na filozofiskej fakulśe Karloweje uniwersity - historiju a serbšćinu, a pó studiju jo źěłał nejpjerwjej ako ceptaŕ na šuli w Radotinje.
Z Běłowa pla Luboraza/Behlow. „Wokołnosć Starego grodu jo wjelgin rědny flak, a pśez našo serbske wandrowanje rozšyrjamy tudy zasej pó dłujkem casu serbsku rěc“.
A to njemusyśo pśenapinaś, měnim.
Nad kótarymi tšojeńkami, basleńskimi idejami a wumólowankami by se wy wjaselili?
Karelska jo historiska krajina w Rusojskej a w pódzajtšnej Finskej.
Namšarje su se wjelgin zlě kali a z cerkwje wuběgnuli.
K wobjedoju su dostali winowu pólewanku, kózynu pjaceń a štapanki ze sušonych kulkow, k tomu mlince a zawarjone górki.
Źowća njejsu se slědkoju pśisamem mógali chachanja zeźaržaś.
Ně, ně, lubjej wónej jěźotej na wjas do prozninow, treněrujotej za olympiadu a napišotej swóje dyrdakojske dožywjenja samej.
Pó słowach zastupnika ministarja za wenkowne nastupnosći wjeźo Pólska aktiwny dialog z Bramborskeju a Sakskeju a ze serbskimi organizacijami.
Naźejamy se, až wěcej nic pśedłujko.
Wy sćo źiśi swětła, gaž Bóža lubosć jo was dotyknuła, a ako take móžośo dalej daś to, což sćo wy dostali.
Tśi serbske źowća z Dešna su pśednjasli basni ku cesći prof.
Maju wót slědnego lěta nowego šołtu a něnto tu nowu zagronitu za Serbow.
Něnto jo jasne było, chto jo wopacna njewjesta.
Mjazy wobźělnicami jo teke Petra Rychtaroc była.
Lutki su byli, ako se groni, małe luźiki, kenž su něga na zemi bydlili.
Źo buźo se pótom dalej serbska muzika za rozgłos produkowaś, gaž Chośebuski sćelak wěcej njebuźo?
To Bog ten Kněz we swójom wšogowěźenju znajašo a prědkuwen wiźešo, až wjerch buźo se dołoj grimnuś, gdyž Robinson rowno nutśi buźo byś. 
Aby naše starše wobydlarje njepśišli do škódy, smy wobzamknuli, až pśeśěg lětosa njebuźo.
Togodla něnto młoge swěśe swajźbu w zelenem, na pśikład w Mužakojskem parku.
Tak maju pśisamem wšykne wjelike awtowe firmy na swěśe swóje fabriki we Słowakskej.
Tam, daloko pśed nim, wiźi južo cerkwicku.
"To jo było dobre graśe z młogimi talentami", jo wón gronił pó graśu.
Až mógu cłonki ansambla ze Žylowa źinsa na wuspěšne a rědne stawizny slědk glědaś, to jo nic naslědku zasłužba Maksa Kummera.
Mjazy tymi, ako su tam dožywili zajmny program, stej byłej Monika a Janoš Słoka.
Wjas drje njewordujo wótbagrowana.
Knigłam se groni "Cerwjenawka a druge bajki".
Na napšašowanje pśestajijomy za Was dalšne tšojeńka do dolnoserbskeje rěcy.
»Tak smy pó dotychměst 22 markach a młogich wuběźowanjach nazběrali pśisamem tysac rědnych jajow, kenž by se swóju wustajeńcu zasłužyli«, jo wóna měnjeca.
Woni su derje rejtowali - su luźe gronili.
Na SPI jo móžno, złožyś eksterny eksamen.
Ako pak tśeśi raz wustśělištej, gnachu wšykne slědk a chwatachu do cołnow. 
Interesantne jo teke to, což jo Bogumił Śwjela słyšał wót Lize Domaškojc, wót šołty znateje spisowaśelki Marjana Domaškojc.
Napśeśiwo tomu dańska narodna mjeńšyna w Nimskej protestěrujo.
Kocka ma wjelgin dobre słuchanje.
Maśica Serbska ma něnto 25 cłonkow.
k rědnej serbskej muzice! sćo wy zwucowali z pilnosću.
Ako prědne scyni swóje drastwy pórědnje na ławku.
Teke Wylem Lehmann z Hochoze jo wobwěsćił, až kśě cytarje wjele ze jsow cytaś.
Raz wob tyźeń rozwucujom kupku ze šesćomi wuknikami w serbskej rěcy.
Jej razka njejsu słoźeli te dobre mlince, dokulaž su byli syre, a teke nic te guste kšupy, dokulaž su byli twarde ako beton.
"Njedaj se wšo lubiś."
Ja wěm, wence jo rědnje! Móžośo se kupaś a kumštne kusacki nazwucowaś abo se swět woglědaś.
Cera krejza jo płona geometriska forma, młogosć dypkow, kótarychž zdalonosć wót "srjejźišća" jo jadnaka.
Weto wobtwarźiju zagronite politikarje a zagronite w amtach za strowotu, až wót kupki 364. 938 indiwiduumow, kenž pśipadnje w tom wokrejsu bydli, by mógł kuždy chóry byś.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Bórkowy a wokolina gratulěrujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w aprylu swój narodny źeń.
Smy našo źěło zachopili z pódpěru dwórowego swěźenja muzeja k swójomu 20. wobstaśeju 2014 a krotko pótom smy wugótowali ruski wjacor w muzeju, ako jo žněł mócnu rezonancu.
Gósćeńc słuša gromadu z hotelom a w piwnicy jo "Loda zelow", ju wobgóspodarijo "błośański kuchaŕ" Peter Franke.
Wóno buźo se rownaś jazorowym wustawadłam w měsće Zwenkau w Sakskej abo w Ranju.
Na pśikłaźe slědujucego gódańka Fryca Rochy móžośo testowaś, kak se wam raźijo, serbski tekst ze změšanymi pismikami wucytaś.
Jo zakazane, w kupce wence špacěrowaś zwenka źiśownje.
Wence jo mjaztym jatšowna noc zbuźiła wósebne žywjenje.
Skóńcnje jo Kitty zasej doma.
Fred Kaiser, šołta w Dešnje, jo kritizěrował až deje šulske źiśi cesto dłujko cakaś na šulske buse.
Stakim jo ten tšach, až Prožym buźo se wótbagrowaś, nejpjerwjej wótchylony. „Ned za tym, ak nimske kněžaŕstwo tu kazń za wótstupjenje wót wugla wobzamknjo, buźomy to krajne planowanje pśepisaś“, stoj k tomu we wujadnanju.
Co buźo se něnto staś?
Njeglědajucy na napśeśiwne měnjenja su se byli cłonki wobjadne w tom, až słušaju do nowego wjednistwa take cłonki, kenž se nejwěcej angažuju za swój serbski lud, a až pak deje na drugem boce teke wšykne župy byś w njom zastupjone.
To cyni teke šołta a tłocy struse do rukow.
Kulturne kupki a sobustatkujuce w rědnem swěźeńskem pśeśěgu su sebje zasłužyli źěk.
Smy zgrěšyli gromadu ze swójimi wóścami, smy zlě cynili a boganjebójazne byli.
Syn teke bydli na Henkojc gruntach, jo twarił za starjejšynym domom.
Wót 2015, za tym až som absolwěrowała bachelorowy studium sorabistiki w Lipsku, som pšawidłownje wózjawiła dolnoserbske wulicowańka a basni – mjazy drugim w Rozhladach, Stogach a Płomjenjach, wót 2019 teke cesćej w Nowem Casniku.
Fischer: Jo jich bejnych młodostnych, kótarež cesto how pśidu.
pśedstajenje Domu źiśi a wuknjenja „Lipa”
Wobej twarjeni stej južo někotare lěta wótrytej.
Góspodaŕska analyza jo wopokazała, až kosty inwesticije njedeje 40 milionow pśestupiś, howacej njebuźo wóna se njasć.
Zawěsće, we prědnem filmje z 50tych lět ma pśiglědaŕ to zacuśe, až glěda pśi góźbje swajźby na witalne serbske žywjenje we cysto serbskej jsy (film jo nastał w Zabroźe).
Smy njewótwisne wót młoźinskich organizacijow.
Na wobradowanju jo Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny, dał spóznaś, až Domowina pśemyslujo wěcej mócow mobilizěrowaś za kubłanje.
Nejwětšy problem som dostał ze slědujucym tšojeńkom: Dla mójogo sobuźěła w Lichotnej nimskej młoźinje (FDJ) som 1960 měł móžnosć, ako woglědaŕ sobu jěś na olympiadu do Roma.
Někotare wót nich su wukniki we Witaj-projekśe.
Som měnjecy, až město wobydlarjow w Rogoznje a Zaspach pśemało wó tom problemje informěrujo.
Howac pak njamóžo mjenaś.
Njej’ ga dosć, gaž ty sebje cesto kidaś jaden do šyje, tomu bogemu zwěrjeśeju jan daj pokoj!
Synoda cerkwinego krejza Zły Komorow–Grodk jo sobotu na swójom wobradowanju zwóliła, až jich krejz dej se pśibiś susednym cerkwinym krejzam.
fryjny, žedne źiśi
„Z takeju figuru mógu ja na ceło drugej rowninje ze źiśimi do rozgrona pśiś.
 ja se myslim jaden.“
Spiwarki a gerce ze Serbskego ludowego ansambla z Budyšyna su wustupili na Lědach z rědnym programom.
Ale jatšowny wuchac ga njejo gronił, kak ja dejm te jaja wupyšniś! Hehehe!" A juž se wóna samo wjaseli na swój nadawk! Z pomocu swójich guslowaŕskich knigłow wóna pśiguslujo kósmace a zbórki z carneju, šereju, bruneju, běłeju, gadzeleneju, śamnomódreju a kšejcerwjeneju barwu.
Za to su se teke starali gerce Grodkojskeje drastwoweje kapały, kenž su tak młogu serbsku štucku zagrali.
Zachopjeńk jo był za njogo pśewšo śěžki, pśeto tudejše wobydlarje su jano serbski wuměli.
Hef 4,1–7 * 1 kral 1,1–27
Su byli wjelgin płošne.
Jo wuměłski nawjedowała serbske orchestry pśi oratorijach Kocora, mjazy nimi "Nalěto".
Stakim su se pólěpšyli dojězdne drogi dweju familijowu na Smogorjojskej a na Sprjewinej drožce a jadneje familije, ako bydli na bok Rubyna.
Ale aby pokazał, až nichten kokota tak jadnorje njenuzka, wón naraźijo, až smějo spiwaś kuždu połnu góźinu pěś minutow tak głosnje, ako co.
Pětko: Togodla, až jo mój luby kněz Robinson na mnjo zły.
Ptaški na bomje Wustśigajomy z kresleńskeje papy za kužde góle ptaška.
Až som akle we Serbskich Nowinych něco wó tom zgóniła, až dajo pótajmnu pśedłogu, pó kótarejž ma nastaś „Domowina Kultur GmbH” – z Rěcnym centrumom Witaj, z Ludowym nakładnistwom Domowina a Serbskim ludowym ansamblom pód jadnym kšywom.
Na swětocnosć w Serbskem domje 24. měrca njejsu byli jano J.
A pśi tom ceła wjas sobu gótujo.
Wobźělniki su byli luźe, kenž powědaju doma serbski a luźe, kenž se górnoserbsku rěc w šuli, na kursach abo awtodidaktiski pśiswóje.
Togodla to znowa nachwatajomy".
Młoge kśě swójich źiśi pósłaś do zakładneje šule w Dešanku.
Z transparentami a pupami su wabili za turjański kokot.
buźo "Kula Bula" graś w kjarcmje Deniro k "Serbskej lěśojskej nocy".
Wóni su byli pśecej dobra pśedłoga za ludowych wuměłcow, za wušywanje strusatych motiwow, kótarež wupyšniju bursku drastwu abo za mólowanje kwětkow na burskich lodkach.
Tak deje se we wšyknych wót załožby spěchowanych institucijach 190 000 euro zežariś.
We tom pśiźe pśi njej bydlecy 10lětny gólc domoj a wupyta, co se stało běšo.
Tak buźo wjasele na njebju nad jadnym grěšnikom, kenž pokutu cyni, wěcej nježli na źewjeś a źewjeśźaset pšawymi, kótarež pokuty njepóderbje.
Organizatory su měli tšach: Wopomnišćo ga dej za tśi dny wuswěśone a wužognowane byś, a how žedna tofla njejo.
Pšašanja kubłanja su nejwažnjejše.
To źinsa jo zakazane.
Žnjowne krale a jich kralowki.
»Wóstań ty lubjej wence, Findus«, hyšći groni.
Bórkojske wustawadlišćo w 1930ych lětach.
Tegdy Šěrachow jo se pomjenjował "sakske Monako", a jo był raj grajarjow a deserterow.
Zemja jo planet słyńcu tśeśi nejblišy.
Měsćańska rada ryjo teke za pjenjezymi.
Pśez noc se Běłej Wóźe pśiwucyjo.
Stawna wustajeńca to skerjej njejo, swóje objekty, wobraze a instalacije wustajujo a pśedawa w galerijach w Barlinju, Drježdźanach a Chóśebuzu.
Wubrała jo se Harika Dauthowa mjazy drugim basni wót Roma-awtorow z Awstriskeje, Nimskeje a Francojskeje, teke něco wót lyrikaŕki Ceija Stoika, kótaraž jo Porajmos pśežywiła a wó tom basniła.
Teke w źiśownjach daju źiśam wobjed.
Pernak a E.
Póchada z europskego źěla regiona Srjejźnego mórja.
Na kuždem dypku w tropach stoj słyńco dwójce w lěśe w ceniśe, toś njejsu tam wjelike pśeměnjowanja temperatury abo dłujkosć dnja, kaž jo to zwenka tropow, na pśikład w Europje.
Młody Šwjela na pś. kritizowašo jadnobocnosć jeje statkowanja.
Idealistoju móžo se cowaś, až rědne miłoraske domy mógu sobu śěgnuś do nowego Miłoraza.
Wołodja se jomu groni, lěbda styri lěta stary.
»Ja ga mam pšawje, nic ga?«
Te pak deje se zmakaś a se dojadnaś, a za to co se něnto staraś ministaŕstwo za kulturu.
Ale teke małemu gólcykoju jo se pó casu chapjało wuwědobniś, až se we wójnje wójaki, luźe zastśělaju a zabijaju, až se domy, jsy, města a cełe strony znicyju a zapusćiju.
Rědne wustupy smy měli w Chóśebuzu, we wokolinje a teke w Górnej a srjejźnej Łužycy.
Pawkoju se pałkaś co! Ma tek dobre pałkadło! pałco sam pśi swójej pawcynje.
Dla togo, až wobsejźaŕka Franciska Astowa jo pśed krotkim maśeru a jeje žrěbje pśi póroźe zgubiła, jo z wósebneju starosću za kobyłu "Katja" glědała.
Mimo swójich wudanych knigłow jo teke wjele drobnych wulicowańkow we wšakich casopisach wózjawił.
Napóslědku móžo Witko, snaź južo wustrowjony, ze slědujucym gronkom se rozžognowaś: Witko: "Jo južo pózdźe, musymy kóńcyś."
To wósebne na tom jo, až mósćański Lorenz Pawlik jo se łoni dobył titel superkrala.
Něnto njejźo wěcej wó to, lěc, ale kak buźo se film wjerśeś.
Gaž coš nowosći zgóniś z Hochoze, namakajoš je w interneśe.
W tom starstwje, ako stej wiźełej a rozměłej, až nan tam něco drugego jě ako wónej, rozmjej swóju woblubowanu gusku z lanym wólejom a cukorom, stej se wě to teke kśěłej měś.
Sćo pśisamem 30 lět źěłali ako lektorka w LND, pó pśewrośe nawjedowała wótźělenje wucbnicow a wót 1995 do 2003 sćo byli jadnaŕka LND.
Ale Bethlenowe pśedstajenja su byli hynakše ako Bokowe žycenja.
Wón dej se styri lěta źaržaś ako rezerwa a pótom se rozebraś – Pśi góźbje togo wótšaltowanja su někotare hundert górnikarjow a energijowych źěłaśerjow pśi wrotach elektraŕnje źaržali protestnu wachu.
Serbska chórgoj, kótaruž wiźiš jano wót Rybakaŕskeje gase, pokazujo, až slězy w zagroźe stoj hyšći jaden chrom.
Gaž cu nimski powědajucego zastupnika za serbske zajmy měś, mógu wubraś jadnogo ze stron PDS, CDU, SPD abo drugich.
Luźe stanu a spiwaju swóju hymnu.
How su teke nastali jogo basni Wjerbańskich lět.
Pśedewšym pak zawěsćiju to, se wě, wósebne wustajeńce.
Ten drugi serbski billardowy aktiwist jo Bórkojski wucabnik Beno Pětška.
Ako póglědnjo z woknom wen, njamóžo pak nic spóznaś.
Na lětosnem dnju Valentina smy mógali dožywiś 20. rbb-koncert serbskeje muziki z wuknikami a absolwentami Chóśebuskego konserwatoriuma.
Móžo se z Witaj serbsku rěc rewitalizěrowaś w stronach, źož se wóna źinsa wěcej njepowěda?
Pśi takej góźbje jo Casnik se teke rozgranjał z nim.
Wuzwólowanje Serbskeje rady: Wuběrk pówołany
Jaden źeń pśiźo do jsy inženjer Sieghart, měrjaŕ a „twaŕc jazorow“.
Ze swójeju ruku sy swóje słowa dopołnił, kaž se źinsa hupokažo.
Wognjowe signale su se teke wužywali w starych swěśakach zapalowaś wogeń.
Ja Wam žycym wuspěch w šuli a lubych ceptarjow!
Na pšašanje, lěc fazam totalnego zastajenja linije by pśigłosowali, aby twaŕske źěła se malsnjej mógli pśewjasć, jo wětšyna tudskich rowno tak wótegroniła ako łoni wětšyna we Wětošowje: Su za to.
Pśed pismikom p wón se kaž m wugranja.
Wěcej wót nałoga we tej wósaźe jo zgóniś w knigłach „Gładźarnica“, ak towaristwo „Kólesko“ jo 2018 wudało.
Z woblutowanim móžo se kuždy nanejmjenjej pśibližnje pśedstajiś, kake manje kulturnego bogatstwa jo se nam zgubiło.
My njedejmy nikogo nuzkaś, dokulaž pśez nuzkanje nastanjo wjele negatiwneje energije.
Wo dokradnem stawje ma wón 20. awgusta rozpšawjaś.
Město ma wšake něga samostatne centrumy: Stare město abo twardnica , Górne město , źinsa wopšawdny centrum, a dolne město .
Z rěcnymi strategijami móžomy wóttwariś pśedsudki pśeto gaž hynac wó něcom powědamy, pón se teke změnijo, kak my wó tom myslimy".
Wjednik njemusy byś wukubłany na šulskem polu, njemusy byś sorabist, teke njemusy dolnoserbski wuměś, gaž źěła w Budyšynje.
Naša familija bydli w Škódowje pla Chóśebuza.
Rezultaty wuběźowanja su rowno tak wšakorake ako šulske wuwiśe źiśi. „Jadne źiśi wuknu serbski wót prědnego lětnika, druge su akle pśed lětom zachopili” – wujasnijo Casnikoju Katrin Šwjelina.
A tyma ježoma, ako młogi raz pó zagroźe se štapjotej, wónej gronitej Iwan a Ingeborg.
Ewangelium drje groni "dobra powěsć", ale nicht ga njejo gronił, až buźo nam z njeju lažko.
Cyž: Ja wěm, až dej se Žylojski ansambel wutwariś a dalej spěchowaś.
Až na drugi raz! Někotare wobźělniki kompaktnego kursa: Aline Mummertowa, Nico Wiesner, jogo mama Nadine Wiesnerowa, Manja Großowa ze źowku Milenu, Astrid Šramowa a źowka Maja.
Robinson se ned myslašo, až budu jeju zabiś a wopjac a tak tek běšo. 
To jo městko, źož móžomy se dopomnjeś na našu serbsku zajźonosć“, jo pódšmarnuła slěpjańska faraŕka Jadwiga Malinkowa we swójom gronje. „How buźo nam wědobne, kake naše kórjenje su.“ Zgromadnje su namšarje bjatowali za to město a za luźe, ako tam pśidu.
Za Kerstin Kosakowu płaśi to nowe rědowanje, až jeje źěło Bramborska zapłaśijo, wót awgusta togo lěta.
Pśeto ja som njecysteje guby, a bydlim mjaz ludom wót njecystych gubow!” Jo, swěty Bog a grěšny luź njesmějotej se zmakaś.
W našom rěźe pśi góźbje 30 lět zjadnośoneje Nimskeje w Serbach pśinjasomy tenraz temu ze šulskego wobłuka.
Buźośo chroniku daś śišćaś pśi góźbje jubileja?
Grunty su se pak pśedali na priwatnego luźa, ako njoco je dalej k dispoziciji stajiś.
Něnto pśigrajo kněz SEŃSE balo knězoju STUPAŔ, a ten grajo dalej ku grajarjeju STAPAŔ.
Pšašaś se dejmy, lěc smy se wó te rědke literarne talenty dosć derje starali.
Wušej togo jo wjele zasłužbnych serbskich muzikarjow - lěcrownož hyšći w nejlěpšych lětach - w pśedrenśe.
To jo dobra góźba za knigły.
Na to wułapowanje wó talarje z měsom su kuchaŕki byli derje pśigótowane.
A pśi tom dubje dajo źinsa teke lodkafej "Napoleon".
Wóna jo w takej źiwnučkej mysli.
Něchten by se mógał pšašaś, lěc jo hyšći na casu wětšynu tekstow w serbskej rěcy wózjawjaś, gaž rowno cilowy publikum mjenjej pśinoski wó swójej jsy cytaś móžo.
Pósćim śi z tym pšawo, až smějoš pśecej a w kuždem casu njepśipowěźony ku mnjo pśiś.
Su to raźi a z luštom gótowali – to se rozmějo pó tak dłujkej pśestawce.
Hyšći až do kóńca awgusta směju se naraźenja za Myto Domowiny a Cesne znamuško 2005 zapódaś.
Šołta ma hyšći naźeju, až namakajo se lěpše, pšawdosćiwe rozwězanje, źož gmejna njebuźo jadnobocnje wobśěžkana.
Wjelika śišyna jo pśetergnjona pśez daloke grimotanje.
W Janšojcach su luźe ducy byli na "Śpicnu góru", ako južo generacije prědk nich.
W Drježdźanach bydli rěcnik (Rechtsanwalt).
Tuchylu pak glědaju serbske luźe z hyšći wětšym zajmom do Kiela.
To jo se wupokazało ako wjeliki wuspěch: Až do źinsajšnego su wšykne parcele pśenajmjete, rownož płaśonk wunjaso 1000 € na lěto.
Gaž pak ta wjas ma jano něźi 80 wobydlarjow, njamóžo to byś hynacej.
Połojca, połojca, tak ako Domowina jo to wustajiła.
W juniju pśiducnego lěta, wót 20. do 28. junija 2020, ga se pśewjeźo w Korytańskej/Kärnten w Awstriskej wjeliki turněr z mustwami europskich narodnych a etniskich [...]
Mjaztym jo tak, až małe "gwězdowe spiwarje" zběraju pjenjeze za dobrotne pśicyny za źiśi.
Po 12. groze zasej njewjedra.
Ten jo płošywa sarnja, kótarejž se njoco ako kredit pla błośańskego kjarcmarja bydliś.
Pśi tom dej se pśecej diferencěrowaś mjazy funkcionarjami a wjednikami AfD a jich wuzwólowarjami, jo se groniło w diskusiji.
Pśi tom glěda na tolerancu.
Ako smy sem pśeśěgnuli, su zachopili tam južo wugel wudobywaś.
Mój bog, telik wóstudy!
To ma wjelebocny wužytk za šulu a wósebnje wuknikow.
Casy wužywa se słoda z pšenicy abo žyta.
Wón a jogo žeńska pak cotej dalej sobu gótowaś w rejowańskej kupce.
Wósebnje Heincojc šlodaŕnja drastwow (wobsejźaŕka jo Delia Münchowa) glěda wjelgin na dwójorěcnosć.
Z dalšnyma bokoma comy Was pózbuźowaś, až gromaźe ze źiśimi se bližej wobglědujośo rostliny a zwěrjeta na łuce.
Musymy cesto z měnjatym wjedrom licyś, wósebnje mjasec junij rolnikarjam bejnje starosćow nacynijo.
To jo był swěźeń za cełu wjas.
Ale wón jo kśěł swóju drogu hyś.
»Wuměra serbska rěc?« – nagraśe podiumoweje diskusije w Chóśebuzu
Ako w kuždem semestrje buźo zas studijny źeń z wósebneju tematiku.
No, ako Francozaŕ ga jo mógał južo pśecej lichotnje drogowaś.
Daś jo: Ja cu to wopytaś.
Illyry su se asimilěrowali z cuzu kulturu połnje.
Młynik buźo se luštnje wjerśeś we wětšu.
Wót Strjažowa do Prjawoza, dalej do Smogorjowa, do Zakazneje a pón do Běłeje Gory.
To płaśi za CDU, kótaraž ma taki dypk sobu w swójom programje.
A pón jo se Pětš Janaš do pisanja dał a jo wšo druge lažece wostajił.
Solisty su Liana Bertókowa (klawěr), Tanja Donathowa (sopran), Ronald Hein (bariton) a Torsten Liebert (fidle).
Interesenty mógu se procowaś wó kubłański dowol za ten tyźeński rěcny kurs.
Źinsa kwas se zwětšego gótujo wót rdžyneje topjeńce, cukora a droždźejow.
W prědnych źaseś lětach 21. stolěśa su se na nimskich uniwersitach wšake žarjeńske napšawy pśewjadli.
Rybakarje su je z nich pótom wusypali do płatowego měcha, ako jo stojał na waze.
wósobinske žycenja: Strowje se žycym, a až mógu hyšći něco pógibowaś.
To wjedro pak pśeliš dłujko njetrajo a zyma se wrośijo.
Komponist Sebastian Elikowski-Winkler jo ze swójim žywjenim wjelgin spokojom.
Som ga w Łužycy žywa.
Wótpołožmy statki śamnosći a hoblacmy se broni swětła.
Za swóje rědne kostimy su dostali mały darik.
Teke wjeliki pisany nykus (we srjejźi) how stoj.
Co nět ga buźo z teju premjeru?
Po wójnje - w lěśe 1947 - jo se wobźělił na kursu Domowiny, kótaraž jo jogo pón ned pśiwzeła ako swójogo nowego sobuźěłaśerja.
Claudia Knoblochec jo je pśestajiła do górnoserbšćiny.
Wugoŕ jo wandrujuca ryba, ako plějo do Sargassowego mórja we pódwjacornem Atlantiku se rozpłoźowat.
To jo wšykno śěžko rozměś.
Nejpjerwjej wurostki rostu do dłujkosći, nježli až primarne rosćenje pó tłustosću a twórjenje kulow slědujo.
Gaž nic stat, pótom nanejmjenjej publikum a zjawnosć we cełem dejtej jich wugbanje cesćiś a se jim młogi raz teke ze šćodrym darom źěkowaś.
Wót serbskich jatšownych tradicijow
Dobra ideja! Wšykne, ako su na wšaki part za wudaśe chroniki źěłali, su dostali ten wjacor jadnu rožu.
Madlena Norbergowa groni, až pó jeju měnjenju jo to zmólka, ale toś ta zmólka ma juž symboliski wóznam, dokulaž "mjeńšyna dej byś wjelika".
Pśeto šule su pósporomje familije jaden nejwažnjejšych rěcnych rumow. „Ewaluacija serbskeje wucby w Bramborskej jo pokazała, až musymy tšach měś, lěc šula serbski rěcny rum wóstanjo (...) Něntejšne pilnowanja njepśemógu serbsku rěc rewitalizěrowaś, ako by trjeba było.
Su se ga wjelgin źiwali, až jich tak derje rozmějom – teke pśi recepciji, w jěźaŕni a hynźi.
Wóni budu musaś dobrowólne wudawki radikalnje wobrězaś, abo gmejnske danki drastiski pówušyś.
Snaź wijośo z głowu, až jo to pšawa dolnoserbšćina!
Madline Gjarźic, nowa wjednica Witaj-šule "Lutki", jo wopokazowańsku probu wobstała.
Tak maju kužde lěto stojnicu na chóśebuskich nazymskich wikach, źož wótwórjeńsku reju pśewzeju.
Gdy pójźo to z tym połnjenim dalej? Za tym smy pšašali Doris Mischkowu.
Mimo togo słušaju k tej mapje teke wumólowańskej wobraza a słownick.
A doma smej take słužbne temy jano rědko pśepowědałej.«
Chwatajśo źe, luźe, źiśi!
Smějoš dwě póli dalej.
Sobotu, dnja 26. maja Na UKW 100,4 a 95,1 MHz
Kazniski winowaty tuchylu njejo nichten, aby pśi sebje ambroziju wótpórał.
To jo, kak słowa twórje fraze a kak fraze twórje sady.
Doma som měła nokśowy lak.
Njeźelu ga hyšći kafejownje su byli zacynjone.
Daj mě twóju kšasnosć wiźeś.
Howacej smy musali w šulskem terenje wostaś - a »wuknuś, wuknuś a hyšći raz wuknuś«.
Chtož co historisku zběrku takich drastwinych źělow z dalšnymi eksponatami pódpěrowaś, daś se wobrośijo na Serbski muzej Chośebuz na Młyńskej droze 12.
Swóje źiśi stej wótkubłałej we kśesćijańskej wěrje.
Jo kśěła jogo wukjarmiś.
Wušej wóstał jo slědkoju zbytk našogo orchestra SLA ze źinsa 24 muzikarjami.“ Co -li orchester wětše klasiske twóŕby graś, trjeba wón stawnje dalšnych muzikarjow. „By sebje w našom orchestrje nanejmjenjej hyšći fagotista žycył.“ Wiolinist [...]
Młody wucabnik jo se pó zdaśu spěšnje w Popojcach zadomił.
Lětosa buźo krajinowy park w Rogeńcu 175 lět stary.
Za tym ako jo słyńcko někotare dny za sobu lubosnje swěśiło a wódnjo wódu w gatach, kališćach a groblach rozgrěło, mjerwi se z tymi łazecymi stwórjeńkami wšuźi tam, źož su wóni žywe.
Rězak ga jo wejsny źěl Běłeje Góry.
Za góńtwow robow daloke drogujo.
Až do januara budu žněś kuždy źeń zeleny kał.
Z njeju dej se pón teke hyšći zaběraś rada Załožby za serbski lud na swójom wobradowanju zachopjeńk měrca pśiducego lěta.
A pón jo akordeonowy orchester konserwatoriuma z pśisamem 30 (!) gercami pśedstajił docełego prědny raz tśi nowe źěle „Łužyskeje swity“, kótaruž jo skomponěrował młody pólski wuměłc Tadeusz Melon.
Ten bóśon a ten kokot?
To teke pśitrjefijo na Rogow, pśeto tam w gumnach njerostu jano rědne leluje, ale teke druge kšasne struski.
W Smogorjowje njejsu z wjelikeju licbu porow za jubilejny zapust wabili, ale na drugi part.
Te su byli teke te patrony tamneje šule a tamneje cerkwje, ku kótarejž jo słušała z lěta 1785 teke fara, w kótarejž pak žednje nicht bydlił njejo.
K tomu jo pisała chóśebuska Wobswětowa kupka, až hyšći žedno póžedanje njepśedlažy.
Som se nawucył, gaž jadno awto zastanjo, ned se dokradnje za tym pšašaś, źo jěźo.
Pótom smy se z pólskeju młoźinu wopóznali.
Tśeśe městno su dojśpili źiśi kupki "Wuchace" ze źiśownje "Villa Kunterbunt".
Botaniske mě „Achillea“ wótwóźujo se wót grichiskego ryśarja Achilles.
Lutk 1 – Pišomy pilnje.
Thiemannowa jo dalej mjenowała Marju Kubašec a Marju Młynkowu a ze źinsajšnego casa Angelu Stachowu, Rožu Domašcynu a Marju Krawcec.
1930) wulicuju wó žywjenju Serbow, druge portretěruju serbske drastwynosaŕki a ludowe gerce abo narodne procowarje.
Glucny som był, gaž jo šło na składowanje sćěžańkow.
Lětosa jo to wšak wšykno hynac było.
Wšykno jo pyšnje wugótowane, z papy a papjery, a wjele rědnych pódrobnosćow jo było how a tam.
Mólaŕka wjele drogujo, a pón sobu domoj pśinjaso wjele skicow, na źeń cesto tśi abo styri. „Ja mólujom za wětšy źěl wence w pśiroźe“, wóna groni.
47 namšarjow jo se pśinamakało do Złego Komorowa.
Vanesa Thielojc, wuknica a serbšćinaŕka w šuli w Bórkowach, jo powědała serbski tekst za nowy film wó Bórkowach.
Ilustracija: Michael Meyer We picańskem wósadnem lisće 25 spomina faraŕ Malk na Stuttgartske wuznaśe wót oktobera 1945, źož nimske kśesćijany su wuznali swóju wjeliku winu.
Tym tśom se pokazujo samski wobraz – woła z wiseceju głowu pśed połnym kórytom.
Pśechwatanje pak njejo było jano ten pórik a jich póbratš (w Slěpem gronje: družka).
Jomu se groni Mikławš Dyrlich a jogo bratš jo znaty serbski basnikaŕ Benedikt Dyrlich.
Ale te serbske kórjenje z nanowego boka wóna za zajmne ma, a tak jo se tek rada z tym wurazom "Sorbenkind" identificěrowała.
Jo, gaž som z wami, njamóžo se wam nic staś.
W swójich slědnych žywjeńskich lětach pśiwobrośijo se wěcej domacnym a familijowym wěcam.
Doreen Šymjeńcowa, ako nawjedujo w Gołkojskej gmejnje serbski wuběrk, jo powěźeła, až teke tam budu wěcej glědaś na serbsku rěc w zjawnosći.
Linda Dabojc, DSG (127,5 dypkow) - 2.
Pónjeźele, 7. apryla, buźo zeger 17:00 pśiduce zjawne pósejźenje wólbnego wuběrka za wólby do Rady za nastupnosći Serbow.
Majski bom dej rědny zeleny maj póstrowiś a wobsejźi pó ludowej wěrje wósebne šćitańske gusło za wjas.
To se rozmějo wót samego, až se w někotarych pśinoskach na nowe stolěśe pokažo, a to ze wšakorakego wiźenja.
Dnja 2. junija 2018, jo Irmgard Kulejowa južo była w starowni w Lubušu a jo groniła: "To nejrědnjejše w mójom žywjenju su byli źiśi ze źěłowego kružka.
Naratiw historiskego pšawa na kulturne derbstwo we pśenimconych gmejnach jo wěcej rozćěgaty, ak se cesto myslimy.
„Pasujucy k jatšownemu casoju su źiśi waccyneje kupki pšosyli pomocnicu jatšownego wuchaca ku se.
Wuchadnišćo toś teje kritiki na źěle Serbskego instituta jo wopacne rozměśe formulacije w załožeńskej koncepciji Serbskego instituta, kótaraž jo se w pšawniski zawězujucych „wustawkach Serbskego instituta” korigěrowała.
To smy kśěli wěźeś wót Babette Zenkeroweje, wjednice Domowniskego muzeuma w Dešnje.
Koncert pó žycenjach pśisłucharjow
Kaž nam, tak spódobašo se teke wšym drugim gósćam, ako z cuzby běchu pśišli, wšych Serbow běšo na 800 a Nimcow skóro tež tak wjele.
mólarje źěłaś pód gołym njebjom.
we Wjerbnje a
Pśed sto lětami buchu te pěśo Westfälingarje na Žylojskem pólu zastśělone.
Narodnje zmyslone krejze Serbow w Górnej Łužycy su byli bejnje njespokojom z wopśimjeśim togo jadnogo dolnoserbskego casnika.
Ja som někogo w susedstwje pytał, kenž móžo ze mnu serbski powědaś, wót kogož by mógał Borkojsku narěc nawuknuś.
Jězba na probu buźo toś tomu kupcoju rozsuźenje wolažcyś, lěc toś ten nic wěcej nowy „Golf“ sebje kupijo.
Doněnta šulski amt k tomu mjelcy.
Malsnje pak som teke wurozměł, až tejerownosći wó mnjo něchten rozpšawy pišo.
Knigły pórucyju dobry zakład za solidne nawuknjenje rěcy.
Tam pokazuju twóŕby domorodneje wuměłcowki Uty Stastnoweje.
Na nowem programje tuchylu njeźěłam.
A Dolnoserbski gymnazium by dejał byś šula, ako jo napšawdu serbska, ze wšymi konsekwencami.
Lamele su běłe a liche.
K eksemplu to, až regularna kóšula k rejowanju ma cerwjenu barwu.
Teke ju su za januarsku „Łužycu“ zapópadnuli.
Matthew William Taylor jo US-amerikański spiwaŕ a grajaŕ.
Moderatorka Grit Lemkowa jo to rozgrono wobzamknuła z myslu, až „wjele jo se južo zgubiło, ale teke wjele serbskego jo se zeźaržało!“
Cas pak tłocy a problemy bywaju wětše — a nic jano te ze zeleninu.
Na ten part su swójźbne kśěli jich pó smjerśi wucesćiś a jim zarownaś to, až njejo jim pśez jěsne wumrěśe było pśisuźone, swóju swajźbu měś.
Derje tomu ludoju, kótaryž juskaś móžo.
 How njejo nichten, kenž by na mnjo glědał a mě we mójej słabosći pódpěrał; how njejo žeden pśijaśel, kenž by mě słužył a mě z coła smjertny znoj trěł!
Jolic pak budu zasej graś wó dypki, pón pak dalej mimo pśiglědarjow we wjelikem a proznem stadionje.
"Som mjaztym we wobłuku sceny "Nowa Muzika" něźi 60 twóŕbow skomponěrował, a dalej teke songi a chorowe twóŕby, k kótarymž som zwětšego swójske teksty napisał abo teksty dolnoserbskich basnikarjow wužywał.
Wšykne dalejkubłańske pśebywanja, pśedewšym tej slědnej, su wjelgin derje pśipomagali móje znaśa rusojskeje rěcy rozšyrjaś a pólěpšowaś.
Zasadne měnjenje z kreatiwnosću se zaběrajucej pedagogiki wobstoj w tom, až kužde góle ma wósebne wobdarjonosći, bogate duchne a druge dary a wjeliki potencial indiwidualnych móžnosćow wuwijanja.
Dokubłanje za ceptarjow
No, co ja wěm!
Z financielneju pódpěru města Chóśebuza jo Latk mógał we Weimarje wuměłstwo studěrowaś, źož jo se tež wóženił a žywy był a wóstał až do smjerśi we lěśe 1980. We 1920tych lětach jo wón se z Bogumiłom Šwjelu zeznał, z Minu Witkojc, z Měrćinom Nowakom-Njechorńskim a drugimi serbskimi procowarjami, a jo drogu k serbskim wuconym a wuměłcam nawězał a źaržał.
Gaž wóda spadujo, někotare zwěrjeta wóstanu.
Rezultaty togo wuběźowanja su se něnto zjawnje prezentěrowali.
O góle lube Bóže, ga słuž nam grěšnikam.
We zachadnych lětach jo ten slědny dypk pśecej wěcej do srjejźi se sunuł.
Pśeto awtor jo wužył doněnta njewózjawjone žrědła, mjazy drugim nimskorěcnu awtobiografiju z pjera Šwjele a jogo listy.
A slědkoju musym pśi tej góźbje naspomnjeś – to by pópšawem był tema za wósebne cesćenje – jano indirektnje z rěcneju šulu zwězany dłujkolětny angažement Marje Elikowskeje-Winkleroweje za chory.
Młode źowća wšak južo město wjelikeje lapy nose zwětšego lapku abo šal.
Nejstarša jo była wjelgin rozymna a jo groniła: »Sotšy, pópšawem musymy se sromaś.«
Póstajenje kutow jo napśeśiwo systemoju kulowych koordinatow zwuconemu w matematice.
W lěśu jo bramborske kněžaŕstwo wobzamknuło twórjenje pśewóźujucego wuběrka za "Lausitzprogramm 2038" k strukturnemu wuwiśu we zwisku z kóńcom wudobywanja brunice.
W dłymokej śmojtej góli stoj stara śmojta chałupa.
To trjebamy za našo dalšne źěło”, jo wustajił Henry Matuš.
Wóstanjo nam pócakaś, kak se projekt wuwija a glědaś, kak se to na serbstwo wustatkujo.
Wšykno na tom jubilejnem zapusće jo było derje organizěrowane, což ga jo teke notne pla teliko porow.
Wón běšo wšak roźony pśirodowědnik, rownož niźi na to študěrował njeběšo.
Toś dajśo se do źěła! Jatšy su swěźeń dowěry.
To pšaša banjawa.
Za wětšy źěl spiwaju nimske ludowe spiwy.
Wóna jo Witaj-wuknica z 1. lětnika a bydli w Janšojcach-Pódzajtšu.
Sport
PŠAŠATA RĚPA
Prědne Słowjany, kótarež su we 5. a 6. stolěśu se wusednuli we stronach pśi Łobju a Soławje, su pśišli z Českeje a Morawskeje.
Jano někotare lěta su pśejšli, a zasej jo wuderiła mrětwa.
To se wuznajo z nazgónjenjow, ako su nazběrali ze źiśimi z nimskorěcnych familijow w žylojskej Witaj-źiśowni.
Mójejko, co ga jo se stało? Lutki we prědnem rědu su tu njegluku ze swójima samskima wócyma wiźeli: Willi jo se zechylił k małkemu awtoju a stupił na swóju brodu.
Dla takego źiwnego myslenja mógu jano z głowu wiś.
Jeje źowki źowka Luiza Nowcyc jo pśipódla gronjone wót lětosnego depšćańskego zapusta ta tudska wjednica młoźiny.
Pod Husom njejo cart »carne złoto« schował.
W lěśe 1961 jo město – abo lěpjej gronjone: městaško – dostało titel „kupjele“ (Kurort).
Něchten jo nam do rady dał, se w Chośebuzu wopšašaś.
Ja cu w zagroźe źěłaś!
Smej se how chrom stajiłej, a pón som njezjapki bźeze źěła była.
Do njogo su mjazy drugim zapisali póžedanje, až Europska unija dej pśewześ zagronitosć za woplěwanje a pódpěru wšyknym etniskim mjeńšynam, ceło we duchu europskeje wobydlaŕskeje iniciatiwy Minority Safepack, za kótaruž we cełej EU 1.120.000 pódpismow jo wordowało nazběranych.
Za rybakarje, kótarež se wót rybow-łojśa žywje, jo to změstymi wažny góspodaŕski słup, mjazy drugim w Bramborskej, pśi rěce Habola.
Cełe wósadne žywjenje jo šło kamsy dla jogo kjandrozenja.
How jo H.
Teke seriju ze stawizniskimi temami comy pókšacowaś.
Njejo dostał žednu sadu pisobnje, nic razka wó pśeskjaržbje a teke nic wó wusuźe…
Domowinski pśedsedaŕ jo jim gronił, kak wažne to jo, wuknuś serbsku rěc a až wón doma ze swójimi 4 źiśimi jano serbski powěda.
K tomu dej se hyšći groniś, až jo to było jadno naraźenje a nic někake pominanje , ako jo se wót wšakich luźi w Górnej Łužycy do swěta tšubiło, teke w rozgronje, kótarež jo górnoserbska telewizija "Wuhladko" ze mnu wjadła.
Rownož smy tencas cesto mjenali, gaž smy musali wokable a gramatiku wuknuś, jo weto jogo zasłužba, až wěsty źěl našeje rědownje źinsa na serbskem polu źěła.
We tom pak se Maja dospołnje moli.
Ako 16lětna jo se toś tu šorcu wugótowała, kótaraž jo se zwoblekała jano ku gódam.
Jo tek mólowała jatšowne jaja pó tradicionelnej serbskej wašni a jo to tek drugim pśiwucyła.
Na fotografiji su wóni wótmólowane gromaźe z prezidentku bramborskego parlamenta prof. Ulrike Liedtkoweju .
Chachanje w zalu njejo južo wěcej słyšał.
Kjarliže su se wótměnjajucy dolnoserbski a nimski spiwali z konsekwentnje dwójorěcnje śišćanego zešywka.
A k tomu njejo pytał jano wuski kontakt z takimi luźimi, ako su abo su byli maminorěcne, na pśikład z Frycom Krygarjom we Strjažowje, z Bertoldom Panom z Turnowa abo z Frycom Wojtom w Hochozy.
To za suźenim Jahnoweje pokažo, až rěcna wucba njaso płody, a až wuknjenje rěcy ma pla młodych wažnu poziciju a se cesto prakticěrujo.
Wótwórjone muzeje
Ach mója góla, ty gribata, ach mója góla, ty wójaŕska .
Pó Bramborskej šulskej kazni mamy wušu šulu, dla cogo to njejo lěpjej organizěrowane, až Witaj-wucba se tam dalej wjeźo?
Wóni gótuju sami tedije a zmakuju se w SKC, źož rozpokazuju pśi wšakich góźbach swóje eksponaty, ako na pśikład něnto na gódownem marku.
Jaden luź tam hyšći źěła, jano pór góźiny, w nocy nic, gaž tam śěgi njejězdźe.
Chtož dla korony doma źiśi zaběraś dej, by mógał jim naraźiś, až kamjenje wobmóluju.
Zawěsće wabjecy nadawk.
Jo bydlił w dešańskem faraŕskem domje a jo był zagronity za Dešno, Žylow a Strjažow.
sobotu, 5. decembra /zymskego
Karina zakichoco pśi myslicce na wěcej raz wjelgin rezolutnje wugronjone wótmyslenje swójeje mamy.
Lažy w Mazowskej.
W lěśu 2017 su tam chopili twariś.
A tak jo pśišło, až jo ten mały Tyšarjowy 3. julija naraz wołał: »Mama, nan źo!« Gaž se kradu njemólim, jo nan stakim samo był ten prědny Hochozaŕ, kótaryž jo se pó wójnje zasej domoj wrośił.
Kiskunhalas jo město w Hungorskej.
Daś nam to jo dobre znamje za pśiduce lěto.
Namakaj w teksće dwa synonyma za słowo loda!
To jo był rědny cas zgromadnosći, gaž teke nic pśecej lažki, se domyslijo.
Wón spiwa z wjele elanom.
Nejznaśejšej družynje stej wuchac a karnikel.
Wón jo był doma z wójny, aby se wustrowił.
Naš pśekupc Lk.
Na 29. decembrje buźo zeger 15.00 pupkowe źiwadło.
Zachopiś se móžo teke wuběźowanje „Kulturna domownja Łužyca“.
Su pokazali, až su jej pśichylone.
Iniciěrujomy teke swójske projekty", groni pśedsedaŕka.
Dolnoserbska wucabnica a žurnalistka z pólskimi kórjenjami dostanjo toś to wusoke pócesćenje za swójo dłujkolětne a njewomucne statkowanje za zdźaržanje a dalejdawanje dolnoserbskeje rěcy we wšyknych generacijach ako teke za wobstawnu pódpěru serbskich kulturnych a trajucych projektow w Dolnej Łužycy.
Som měła tśi serbski powědajuce kolegi, ale te su se zwětšego sromali, ze mnu na nimskej šuli głosnje serbski powědaś.
Samo swój wobjed su w źiśowni wótskazali.
To jo było teke pla drugich źiśownicow wusłyšaś.
Grono su źaržali wušy šołta Holger Kelch, pśedsedaŕka měsćańskeje Domowinskeje kupki Sabina Siegowa a Uta Henšelowa.
Sudnikaŕ jo tomu foularjeju dał cerwjenu kórtu.
Tak wóni to teke wiźe w Nowej Niwje samej, a togodla su se wjelgin wjaselili, až su byli ned wšykne za to, až se superkokot 2021 zarědujo w tej samej jsy na kšomje Błotow.
Gaž »wutšobka« stojecy wóstanjo, wóni pśecej zasej narostu.
Co jo Tebje ako wuknica wažne? Mě jo wažne, až jo rownowaga mjazy šulu a lichym casom.
Za Skandinawisku jo klima bejnje milny a se stakim derje góźi za rolnikaŕstwo.
Jej, ako běchu jano 56 a poł lěta pśisuźone, słuša cesć.
Rowno we tom casu jo ten gósćeńc južo poł lěta zacynjony był.
Wóna jo tśi metery wusoka.
Stolica jo Ateny.
Nam staršym luźam se njezda takemu pśiglědowaś.
Chto co nas wótźěliś wót Kristusoweje lubosći? Rom 8,35
Ako jo wón ned pó swajźbje źowki jej to mužakojske stawowe kněstwo pśepódał, ga jo wón pśed zgromaźonym bergaŕstwom a pśichwatanymi póddanami źaržał gnujuce nagrono w serbskej a w nimskej rěcy.
Budyšyńske źiwadło zasej wuspěšne
Gyál jo město w Hungorskej.
Płod jo tśiźělna kapsla.
Tak jo se kapacita Kita na 40 městnow pówušyła.
Skóro njoco stara chójca wěcej swójima wušyma wěriś.
Dnja 15. decembra 1990 jo se z prědnym zjawnym tšojenim wóswěśiła klubownja Serbskego domu.
Pólsku namakajomy teke w Gołkojcach a w Trjebjejcach (Trebendorf) w górjenojskej wósaźe pódobne wobydlaŕske mě Pólaki.
Za to kradu źěłaju, wón dej nastaś pśi volleyballowem grajnišću we jsy.
Wažna napšawa za pśirodu, za zaběg do Sprjewje, a mimo togo měni Sitschikowa, až "how jo jaden z nejrědnjejšych žrědłowych wobłukow w Dolnej Łužycy."
Něnt cakaju na pozitiwne wótegrono.
W Internecach jo było móžno namakaś: forum, zmakanišćo pśizjawjonych wužywarjow a serbske nowosći.
Pla mnjo nawopak, dla cogožkuli.
Wósebnje pótrjefjone su te, kenž něnto pó dłujkej zymje swój wólny cas w pśiroźe pśepóraju abo pilnje w gumnyšku źěłaju.
Jo cesto rowno taki wótgłos dostała ze źiśownjow a šulow.
Maś jo była pśestajaŕka a pózdźej ekonomowka za turizm w drogowańskem běrowje.
Nimce su nas wjelgin pozitiwnje na wědobnje wzeli.
Młoźina jo jen njeźelu a pónjeźele swěśiła, njejsu pak pó jsy śěgnuli, dokulž jo lětosa jano 10 źowćow, pla Bukowarja jo jich 50.
Źeń pózdźej – 9. januara – jo se w Budyšynje zmakało Serbske kulowate blido k swójomu drugemu pósejźenju.
W Gronauje su jogo pódla starjejšeju zakopali.
Pśecej jano jadnotliwce su se te wušej 50 wobrazow w rumnosćach noweje wósebneje wustajeńce woglědali, a wjele z nich jo z masku pśišło, rownož winowatosć k nosenju maski tam jano za sobuźěłaśeŕki a sobuźěłaśerje płaśi.
Nabraś pak budu pó něntejšnem licenju jano 284 mio. euro.
Rowno ako jogo nanojski pśijaśel jo zastupował pšawo na wužywanje serbskeje rěcy w cerkwi a šuli.
Z tych dogromady 14 spiwanjow jo 8 w serbskej rěcy.
Tak lažy pón wjacor ceła zběrka serbskich ludowych a drugich znatych spiwow pśed nami a casy razka njedosegaju.
2015 som togodla chopił studium sorabistiki w Lipsku.
Pśi góźbje jogo 100. narodnego dnja 2020 comy z cesćownosću wopomnjeś žywjenje a statkowanje až do źinsajšnego cesćonego Fryca Nakońca ze Šlichowa.
A docełego: Cesto se groni, až maju te w Dešnje, Janšojcach a Hochozy te nejlěpše ideje za take swěźenje.
Su namakali crjopy na groźišću.
Reportaŕ, kótaryž dajo serbsku rěc dalej na swójich źiśi, ale cujo se cesto z tym sam wóstajony wót serbskeje gromadnosći.
A dla tog som ja se wobźaržał pśi camprowanju pitśku dlej na dwórach a se rozgranjał, teke gaž druge su śěgnuli ned dalej", jo wón nam wulicował.
K raźonym pśedewześam słuša wótnowjenje pśewoblekaŕnje pśi sportnišću.
Konkurent wón za nju jo - ale jano wjelgin małki.
Joan Fuster i Ortells jo był špański spisowaśel, kótaryž jo głownje w katalańšćinje pisał.
Tak kładu se žeńske kšajźu twarogowe maski na woblico, aby młode a rědne wostali.
Gaž wóni budu groniś měr! měr!, ga buźo jich to skazenje jěsno napadnuś.
Zajmawe za mnjo njejsu jano te wšakorake nastawki, wulicowańka a dopomnjeńki na zajźone case.
Ako tśinasćolětna jo dirigěrowała źiśecy chor na lětnem wobwodnem seminarje chorowych wjednikow w Budyšynje. „Na takich seminarach som se wěcej raz wobźěliła a sebje južo w młodych lětach prědne zamóžnosći dirigěrowanja pśiswójła.
Program buźo wót 14:00, tam buźo muzika a rozwjaselenje.
Bernd Lippmann, wjednica Dešańskego muzeja Babette Zenkerowa a prof.
"Južo 30 wustajeńcow som w Nimskej a we wukraju měła.
Rědne płowe witriny su wóni dostali teke wót Serbskego muzeja.
Ze "Schwingsiebroder" su slědnu srjodu Šusteroc rolu wótžněli.
A pótom jo wiźeł gjardego groška, kenž jo był něnto na kralowem groźe wustajany.
Koncern LEAG jo nejwětšy wobsednikaŕ we gmejnje, a gmejna dejała z mócu wót nich póžedaś, aby se góźece grunty za to k dispoziciji stajili, aby młode familije w Trjebinje twarili – jo pominał raźc Frank Gärtig.
Womywański srědk pówjerch wódy roztergnjo.
Gaž wiźimy zajtša kurjawu, groni to, až jo wence zyma.
Na zachopjeńku posejźenja su pśibytne hyšći raz spominali na Bena Knopa, dłujkolětnego cłonka župnego pśedsedaŕstwa a pśedsedarja Trjebinskeje Domowinskeje kupki.
Ze Slěpego/Schleife musyš pśecej do krotkego wjacora, gaž do Nowego Města coš.
Tak abo znak bejnje zajmne.
Pjerwjej jo how bydlił gromaźe ze swójim młodšym bratšom Markom.
To wšykno njejo w něntejšnem casu rowno lažko, jo gronił a k wěsći dał, až jo EKZ južo pśisamem 800. 000 euro wudał jano za "woplěwanje" twaŕnišća.
Něźi sto kšacenjow dalej zawěžu wócy tomu, kótaryž co na kokota hyś.
Egon Wochac jo to pódpěrował, wšak jo kśěł woplěwaś serbsku rěc a nałogi we swójich stronach.
Jogo stary nan jo samo měł pózdźej góńtwu najmjetu.
Wšake gronje, až njejo to realistiske.
Njewšedny jubilej jo mógał dr.
»To drje jo skerjej rozwjaselenje.«
Mjaz naju nejzajmnjejšymi spomnjeśami jo cas w I.
Jadna taka jo nastała 1957 pśi Hórnikečanskem jazorje w zalewje "Neubuchwalder Bucht".
Rozmjej: Ten, ako jo wótrył kokotoju głowu, njejo wordował prědny kral!
Woni su pśepšosone na swěźeń wót tamneje „młodeje“ Domowinskeje kupki.
Gmejnske rady z Trjebina a Miłoraza su se 15. decembra slědny raz w starem lěśe zejšli.
Cujo se něnto kaž glucna swinka!
Pśeto Turjej słuša k tym gmejnam, ako maju južo dłujki cas wurownany etat, a tudy źarže wjele na disciplinu pśi wudawanju pjenjez.
Kjarcma "In den Bergen" w Swětowje, źož gósć by zawěsće mógał se na wjelicne hejdušne mlince wjaseliś, musy ga tuchylu rowno tak zamknjona byś.
Ze pśedawanim jo spokojna, ale wěcej personala by se žycyła.
Źiśi w Žylojskej źiśowni ako prědne w Dolnej Łužycy na tu wašnju dolnoserbski wuknu.
Młogi raz som sebje take tšojeńko južo sama wumysliła.
Jadno źěłowe městno za biblioteku jo wupisane, ale struktury budu se za wšym zdaśim změniś.
Casniki a tyźeniki wobjadnawaju pšawidłownje nowe wudaśa z recensijami.
Ale to teke by relatiwnje lažko nawuknuli.
Namša jo była zgromadnje z cerkwinym chorom katolskeje górnoserbskeje wósady Chrósćicy pód nawjedowanim dirigenta Michała Cyža.
Gołkojskej gmejnje móžo se wótněnta z połnym pšawom groniś "Nimsko-serbska gmejna".
Njejsmy sebje do starych dnjow telike woglědali a tak daloko pśišli, ako wy něto južo sćo.
7. raz jo był ten festiwal, kótaryž organizěrujo Domowina, teke w Dolnej Łužycy.
Bźezgłosnje bjaka, kśika jomu do kśebjata.
Na pětkowem wobradowanju jo pón wšo cele konkretnje šło wó to, kak dej Tšawniske wopomnišćo pó wobnowjenju wuglědaś.
Z wósobinskimi datami, adresu, datumom naroźenja dejš byś zapisany do registera.
A gaby mógał zwěšćelowaś a wěźeł wšykne pótajmnosći a měł wšykno wuznaśe a gaby měł wšyknu wěru, tak aby mógał góry pśesajźowaś, a njeby měł pak lubosći, ga njeby ja był nic … Něnto wuznajom połojcnje, pótom pak jo dowuznajom, rowno ako teke ja som dowuznaty.
Ale pótom wón to njewiźi.
Wšykne smy raźi howko pśijěli a se wjaselimy na ten tradicionalny program z nowymi a staršymi gronkami a štuckami, spiwami a rejami serbskich wuměłcow.
Źowćo wupśestrějo swójej noze a styknjo ruce wokoło kólenowu.
Teke dalšne cłonki "Serbskich koparjow" su se pokazali we turněrje: Florian Šuliš za Strobice, Sven-Erik Šwjela a Alexander Roj z Picnja a Tim Fobe za Strobice.
Wósebnje jo to płaśiło za Miłoraz, źož wjele lět dłujko njejsu wěźeli, kak dalej pójźo.
Wót maja do septembra pśidu wóni z polow pśedewšym Hungorskeje, Bulgarskeje a Italskeje, w drugem casu pak z rostlinaŕnjow.
W Luboraskej góli jo se zasej tšašnje paliło.
"Ze śěžkeju wutšobu smy rozebrali wjelike staśiwy, ak su pjerwjej stojali srjejź śpy".
Pótom zachopiju žraś wót góńtwiny, kótarež jo mama zgóńtwowała.
Góle za nadawk namakaś, jo lažko.
Cłonk Serbskeje rady a wjednica šule za dolnoserbsku rěc a kulturu Ute Henšelowa jo dopomnjeła na starstwowu pyramidu we serbskem wuceńskem amśe.
Wobsejźarje kónjow su jim grozyli, až budu kónja ned do wózyka spóraś a z nimi wótjěś, nježli až buźo zarjagnjenje njewjedra.
Tam jo to grono wót pšawa na zeźaržanje a woplěwanje "nacionalneje identity a starego sedleńskego ruma ".
Nan: "Seńśo se wšykne tak, až wiźiśo, kak słyńcko domk źo; źinsa buźo wjelgin rědny wjacor.
To su wšykne młodostne z teje jsy na kšomje Błotow.
Bajka "No, co měniš?"
Župne pśedsedaŕstwo ma naźeju, až buźo na šuli teke kulturne žywjenje wjeliku rolu graś.
Fryco Wojto, serbski šołta w Hochozy: Gaž smy swěśili łoni to 500-lětne wobstaśe našeje jsy, jo stojało tam wšuźi naprědku to serbske.
Což móžoš z teju techniku, kótaraž jo wjelgin rědka a teke śěžka, wšykno zwónoźeś, jo wiźeś na tych dogromady 29 wobrazach w něntejšnej wustajeńcy w Serbskem muzeju.
To su byli familiarne pśicyny.
Indianarje se pyšnje z pjerami! To cu ja teke.
»Ale źo ga«, změrujo ju Liza, »njejo śěžko amarylis woplěwaś.
Za swójo procowanje za serbstwo jo měł Šwjela wjele śerpjeś.
Rozšurowane gałuzy jěrje aromatiski wónjaju.
Wjeliki jubileum
Wustajił jo pśi tom socialny aspekt źiwinowanje Bagole a drugich źiwinarjow.
Dermotnu kórtku su dobyli Ursula Starikowa z Janšojc (dnjownu kórtku), Ute Anklamowa (tśi góźiny) a Gabriele Riegerowa z města (dwě góźinje).
Stare głose, kótarež se źinsa wěcej njespiwaju.
Stej to recensiji – jadna wó fotowych knigłach Thomasa Kläbera "Land.
Keluškowe łopjeńka su wenka kósmate.
Prědne zmakanja su byli w nazymje 2019, za tym až w nalěśu planowanja za spalaŕnju wótpadankow su znate wordowali.
Jo pónjeźele zajtša a mały Leon jo cele pjeršaty.
Teke pśi Kulowatem bliźe města Chośebuz a w měsćańskem parlamenśe jo se wó tom powědało.
Dawamy do rady: Kulturne zarědowanja a swěźenje
Ako śěžyšćo a region nastaśa prarěcy se naglědaju stepy w źinsajšnej krotkowjacornej Rusojskej a Ukrainje.
To jo wěrna lubosć k historiskim tradicijam, nałogam a k twaŕskej kulturje našych prědownikow.
Wón jo pisał pśedewšym źiśece a młoźinske knigły.
Na młogich zgromaźinach w kupkach jo se južo wó tom powědało.
Župa Dolna Łužyca a Załožba za serbski lud stej nam te pjenjeze za to pśizwóliłej.
How jo 17 WITAJ-źiśi wjelgin dokradnje słuchało na wulicowanje M.
Jo syn něgajšnego prezidenta George Bush.
Gaž jo se wóna abo wón pón za swójich 5 kandidatow rozsuźiła abo rozsuźił, dej wólbny cedlik slědk pósłaś na wólbny wuběrk abo tam wótedaś, a to nejpózdźej až do 28. septembra.
To jo cerkwja we Wjerbnje w Chośebuskem wokrejsu.
Prědku w tom domje njejo jano wobšyrna biblioteka ze serbskimi knigłami, ale how se zmakaju teke česke pśijaśele Serbow.
Ga dla togo, dokulaž su na lětosnem kokośe na to spominali, až jo něnto 20 lět, až su w Prjawozu zachopili, toś ten stary serbski nałog zasej swěśiś.
Běłe mórjo jo nakšomne mórjo Barentsowego mórja a tuž teke Pódpołnocnego polarnego oceana.
Wósadne luźe wšak njejsu zwětšego słowa dušepastyrja rozměli, kenž njejo k nim powědał w maśerinej rěcy.
Wjele knigłow wót LND stoje w regalach teje biblioteki.
Muzika, bóžko jano z konserwy, jo tež dalšnej dwě rejowańskej kupce pśewóźowała: dweju gólcowu a styri maruše w narodnych drastwach wokoło Tšupca z reju z Błotow a srjejźowěkojski zdrasćonych sedym žeńskich a muskego z pjerkom na kłobuku, kenž su warianty koła zarejowali.
Maria Radusch, 65 lět stara, Gustawowa žeńska, naroźona a bydleca w Wuskidźi.
Dytaŕ Redo jo dłujke lěta zběrał ludowe spiwy w slěpjańskej serbšćinje.
"Wusoka licba serbskich filmowych projektow zwisujo ze źěłom našeje Serbsko-nimskeje filmoweje seśi", wuzwignjo Lemkowa.
Naš luby Bog co, až te źiśi njedeje jano wence pśed cerkwju graś, ale teke do njeje nutś hyś a we njej spiwaś a bjatowaś; wón co, až teke serbske źiśi Bogu słuže, jogo słowo słyše a wobchowaju.
Manfred Hobliž wót wósadneje rady jo powědał wót historije zwóna, lektor Reinhard Šołtka jo lazował ewangelium.
Jano ten, kenž jo wěsty, móžo byś lichotny.
Njepśenjeroź gnadny dar w tebje, kenž tebje jo dany.
Ja som była jaden lětnik nižej ak wónej.
Njeźelu, 26. januara, startujo pśeśěg zeger 13:30. 
Zastup płaśi 8 euro.
Fryco Libo jo mógał wuwitaś mjazy pśibytnymi teke cesnych gósći - Chośebuskego wušego šołtu W.
Pómólujośo wustśiganu larbu z barwami z kašćika pó mustrach abo pó swójskich pśedstajenjach.
Rucnikaŕ a jogo žeńska Heidrun matej na Majberku wósebnu słužbu.
Ako som pśed 30 lětami chopił serbski cytaś, som wšykno, což na serbskich knigłach do rukowu dostał, cytał, aby serbšćinu spěšnje nawuknuł.
Historiski centrum Krakowa jo na lisćinje UNESCO.
"Něnt pśiźo nam lichota."
Rostlina je w srjejźnej a pódzajtšnej Europje rozšyrjona.
Kokot płaśi pśi tom zarědowanju ako symbol płodnosći, ale pó žnjach wón jo pśesłaby a pśestary a jo pótakem zgubił swójo gusło płodnosći za pśiduce lěto.
Což tam pokazuju, su prědne dogótowane woblacenja, cełe kolekcije bóžko hyšći njejsu dogótowali.
Su Waše znaśa słowjańskich rěcow pśinosowali k tomu rozsudoju?
Take domacne zwěrjeta su młogi raz běłe.
K wjele pówołanjam se jomu co.
Jo naspomnjeł, až pólska zjawnosć pó Drugej swětowej wójnje jo pódpěrała procowanja Serbow wó njewótwisnosć.
Źěłaś jo dał žeńskej a celaźinam.
Ze serbskimi a nimskimi spiwami jo wón wšake serbske nałogi a tšojenja wobspiwał.
Comy za to pisaś, aby Serby teke w nowem casu swóju domownju a pódpěru a solidaritu drugich měli.
Togodla pšosym pódpěrujśo jeje slěźenje a wupołniśo jeje napšašnik.
Z wokolnych jsow jo wjelika mań gósći pśišła, wšak su namšy dupili małego gólca.
Aby ju wucyli, feluju ceptarje, w Bramborskej jich zewšym njedajo.
Wšo derje a chwalobne! Ale na dłujki grajny film hyšći dejmy cakaś.
Pśez Picnjo, Miłoraz su se dostali nejpjerwjej do Frankobroda, źož su pśestupili pśez wjeliki Odriny móst granicu do Pólskeje.
To docynjone som něnto stojał wence pśi źuŕkach – měnjone jo z tym było pśecej pśi źuŕkach gumnyška pśed domom – a som glědał na wejsnu drogu a nam napśeśiwo stojecu faru.
Ako som tam wopśestała, jo se to pak zgubiło“.
Toś ten proces pak ma se fachowje nawjedowaś a njepśewóstajiś samoběgoju.
z manźelstwa wujdu styri źiśi
Wěcej wót togo zgónijośo za tyźeń.
Ako jo jomu toś to foto pokazała, njejo wón kradu wěźeł, co jo na njom k wiźenjeju. „Někake myto som tam dostał“, jo gronił.
Wóna pśigótujo piknik a Julka se woglědujo wokolinu.
Pó samba-muzice rejuju luźe ako njemudre na drogach.
Pśeśiwo tomu pśeformulěrowanju jo pjerwjej powědał něgajšny pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk.
Pśemjat źěła Dolnoserbskeje rěcneje komisije jo pisna rěc.
Pittkunings, cłonk pśedsedaŕstwa SKT
A gódowny bomcyk za ptaški stej wej wopšawdu rědnje wupyšniłej".
How se pokažo něgajšna pśiwěra: až demony su luźam škóźeli.
Běšo w decembrje grozna zyma.
Łoni su slědowali dalšne personelne změny: Šefredaktor Gregor Wieczorek jo pušćił Nowy Casnik.
Prědna stacija za nejwušego reprezentanta Domowiny jo był nowy Wokrejsny dom w Baršću.
Serbske kśesćijany se togodla gódy namšy zgromaźiju w Serbskej cerkwi.
Njebjo se zasej wujasni, wichory pśestachu šwigaś a Robinson a jogo towariš dychaštej zasej cysty, milny wětšyk, běštej ako nowo naroźonej a chójźaštej pilnje na swójo źěło.
My ga smy z takimi rozgronami južo chopili.
Wažne městno zabjerjo teke ta tematika Witaj, ga prědne Witaj-wukniki pśidu w pśiducem šulskem lěśe k nam na šulu.
Na jeje woblicu jo było wiźeś, kak „rada“ jo to źěło cyniła.
Wopśimjejo zwětšego wjele semjenjow.
Prědny schójźeńk teje rakety ma pěś gónjadłow.
Ale pón se stanjo: Pjas stupijo njewobglědniwje na bok, zgubijo źaržanje a padnjo do wódy.
"Póstarcenja k tomu smy dostali pla partnarjow pódobneje mysli.
Tež na póstrownych kórtach bywaju gódowne motiwy rědke.
Dokulaž ma ABC ale teke na swójich drugich źěłowych pólach, wósebnje pśi zestajenju wucbnych materialijow wjeliku pótrjebu sobuźěłaśerjow, su se zastupniki serbskich institucijow za to zasajźili, až to źěło we městno pla ABCeja wósta njo.
K lichośe Kristus jo nas hulichował!
Rowno toś ta wěc jo wubuźiła žywe reakcije pśibytnych.
Brunica wokoło Lubnjowa jo była wažny zakład za góspodaŕske wuwiśe.
Ten jo dał casnikoju spódobnjejše, modernjejše wuglědanje, lěpšu papjeru, nowše pismiki.
Wót togo boka dujo wětš, a tam se teke pali! Pód wětš njedejśo hyś.
Wjacor su se zmakali wšykne pśi diskotece.
Źo jo něcht, kenž padnjo a rad zasej njestanjo?
Casnik cytaju pla starego nana w Depsku južo wšykne te lěta.
W topjeńskem rumje: Kamjeny za spalenje briketow, kamjeńtnego wugla (Steinkohle) a drjewa (napšawo).
Źins móžomy groniś, až ma tu wutšobu na pšawem městnje.
Mimo togo jo cas někak wulicony, kótaryž se oficialnje za datěrowanje wužywa a na definěrowanem dnju zachopina.
A kake kšasne serbske drastwy tam maju, samo za muže!
Torsten Mak w měsćańskem wuběrku
Wóna zwětšego pitwańske myšy góńtwujo, ale teke móžo wužytk až do wjelikosći sarnje pśemóc.
Tamkor, ducy mjazy Indianarje - kenž ako ten pśidrogowany Słowjan z cystym, ale měkliwym wjazymom – a roźone běłe Amerikanarje z twardeju wutšobu, namakajo pěsnjaŕ drugu domownju.
Wóń wokoło nas
Wjele cesći jo se dostanuło teke jeje "pšawej ruce", rozmjej referentoju Měto Nowakoju, kótaryž jo wjele akcijow ministaŕstwa k lěpšemu Serbow iniciěrował.
Ducy domoj jo pśecej pór tłusćejšych gałuzow k topjenju na wózu lažało.
How njejo se pšawje jadnało.
Pó tych rozpšawach jo dańske kněžaŕstwo wózjawiło swóje kazniske wótmyslenja za parlamentariske lěto 2020/21. Na 29. boku dokumenta stoje styri kazniske dypki cerkwinego ministaŕstwa, kótarež kněžaŕstwo co pśesajźaś.
Na mroce twariś se njegóźi.
Wjerašk cerkwinego dnja jo było pśedstajenje oratorija "Pódlěśe" wót Karla Awgusta Kocora a Handrija Zejlera.
Korony dla jo ta loda měła zacynjonu dwa tyźenja, do 4. januara.
Jeje kupowarje su luźe ze jsy a wokoliny, ale teke amt Bórkowy.
Ako młody som ja teke ganjał, jězdźił abo skokał do Hochoze pó tej droze Drjenojskej.
Młoda Rogowarka (nimski Ragow pla Lubnjowa) jo łoni w septemberje we swójom starjejšyskem domje swój atelier wótwóriła.
Jogo serbska a slawistiska bibliografija wopśimjejo 160 pozicijow.
Naźejam se, až se kradu sromaš.«
Z takim drogowanim su se wuznamjenili wobydlarje DDR, kenž su dejali – ako jo mě śěga to wugroniło – pśijaśelstwo mjazy luźimi wobeju krajowu skšuśiś.
Ako co Měto něco wótegroniś, zwóni pśi źurjach.
Noc powěsćow w Bórkowach jo sebje pśetrjefiła ze tšašnymi konfliktami wokoło serbskego luda a we familijach
To wěźece, jo se stwóriła iniciatiwa "Hey, Alter".
Tam, źož ma Casnik nejwěcej cytarjow.
Wumóluj wšykne ptaški, kenž glědaju napšawo!
Dalšnej pśedstajeni: 05.05. w 17.00 góź. w Dešnje a 08.05. w 19.30 góź. na komornem jawišću w Chóśebuzu
Źěkuju se cełemu swójomu teamoju, wšyknym pśinosowarjam, lazowarjam a roznosowarjam, a na zasej słyšanje, wiźenje a cytanje.
Mlinc jo tradicionalne pjacywo znate w serbskej kuchni.
To płaśi za zakładnej šuli w Žylowje/Sielow a w Slěpem/ Schleife.
[...] swóje serbske kórjenje dopominał – a wó pšašanje, cogodla jo zmysłapołne, se ze swójim žywjenjoběgom zaběraś a jen pótomnikam zawóstajiś. Mimo togo su stojali na programje drogowani pó Žytawskich górach, balokopanje, rozwjaseleńske graśa a stawnje zasej spiwanje.
Płaśizna jo až do 25 euro na wuknika.
Se wě, až jo dejał teke aspekt rozwjaselenja wětšu rolu graś.
W slědnych tyźenjach njejo móžno było, se wudaś do měsćańskego zastojnstwa.
My njamamy nikogo drugego, kenž by mógał to gótowaś.
Ako te tych wuwězanych wiźechu a wšykno zgónichu, pódchyśichu se tež a dachu sebje ruce wuwězaś.
Něnto spóznajo Karina z nim ceło jasnje samo bomy na kšomje góle.
To jo Janko na to wuwołał.
Wótmysł zarědowanjow jo był, se ze wšakimi temami Dolneje Łužyce zaběraś.
Nejlubjej by Julija se pisała „Běrinkowa“, teke we wupokazu.
Charlotte a Stephan Kunst stej ze swójim synom Jonasom do doma Na Góru śěgnułej.
Teke źinsa cesćej słyšyš: »Z tym serbskim ga wěcej wjele njejo.«
Pšosyś a bjatowaś – Bog sam nam k tomu społnomócnjenje dawa.
Na drugem kóńcu drota, kenž z nopaška wisy, pśiscyńśo futrowu kulku.
Mamy nadalej pśenisku wódu a w składach njewuglěda derje.
Dwě kandidatce stej byłej ze serbskich institucijow, dalšne wobźělniki su byli eksterne.
Wósoby schójźeńk dojśpijo Turjej a wokolnosć pśez bliske wulicone Maznikojske jazoro.
Jano derje, až su někotare z našych kolegow z wulicowanja pjerwjejšnych studentow na to byli pśigótowane a su nama z nuze wupomagaś mógali, pśeto su se zawcasa zastarali ze srědkami za znicenje takich škódnikow.«
Wucabnica, kótaraž njejo narosła ze serbskeju rěcu, ale ju angažěrowana rozšyrja.
Wolfgang Kotisek ga běšo pósłał na wšykne kupki nowu melodiju, a tu su wšykne gerce na swójich dudach gromaźe zagrali.
Běchu někotare cypriske a cyreńske muske, kótarež do Antiochije pśiźechu a powědachu z grichiskim a prjatkowachu ewangelium wót Jezusa.
Nowy cas se, rozmjej, dospołnje nowe struktury pomina.
Nichten to dokradnje njewě, ale jo móžno, až Wrocławske lutki su bratšy našych serbskich.
Cogodla tak zogole?
Dalej jo dr.
Daniž małkego centimejtarja nageje sćěny njejo było wiźeś.
Nadalej wójuju wó cazojsku gólu.
Juro stoj ned pódla blida, škóda wšak jo jogo wina.
W Domowniskej śpě jo moderatorka Ulrike Finck se dała pokazaś to serbske jajamólowanje.
Rüdiger Hoffmann a Anke Schwarzenbergowa pśisłušatej jadnej partaji, Lěwicy, ale což wobchadanje z wuglom nastupa, stojtej wónej „na napśeśiwnyma bokoma barikady [...] “, kaž samej gronitej.
To akle jo była wobrada, ale žedna butra!
Pśigótowanja jubilejnego swěźenja "675 lět Wjerbna" pak dalej běže.
Su drje pśigronili, až by byli how hyšći pór śpow za serbske wěcy.
Wšak powěda derje serbski a jo w slědnych lětach za młody magacin serbskeg rozgłosa „Bubak“ źěłał.
A tam jo tak wjele zwěrjetow a zwěrjetkow!
Chto to buźo, na to buźomy se hyšći dojadnaś“, groni Waldi Lobert.
Te wulětarje na zalu su rejowali pó zukach orchestriona.
Nanejpózdźej něnt som se zasej dopomnjeł na lipšćańskego docenta a jogo pśispomnjenje, až dejał pólsku rěc lubjej na drugu wašnju nawuknuś.
A my źinsajšne luźe smy wšak te, kótarež jen dožywiju.
Wupórajmy se gromaźe!
Naša młoźina ma 25 aktiwnych młodostnych, na kótarychž móžoš se spusćiś.
Wobrazowe ramiki na jadnej sćěnje kulturnego ruma w starej šuli južo wise.
Naša mama jo groniła: „Ja njok nic wót togo domu wiźeś, toś teje rozpadaneje budy.
Barwy pśidu tak dłujko až hyšći cerwjene su na bliźe pśecej zasej na swóje spoty.
Teke stwóŕba buźo licha wót nuznosći stłaśa ku kšasnej lichośe Bóžych źiśi. Rom 8,21
Wót nalěśa 2020 su zachopili, te drjewjane mósty wót-twariś.
Pótom špicni gubu a dujo słabo tak dłujko, ako móžo.
Naměsto Arnošta Muki jo zwětšego prozne.
Z Lukašom grajo nejlubjej twaŕnišćo, z Jakubom góni za balom a z Noru źo pśecej wobjedowat.
1770 na 26. jan. wjelicka wóda a wjele lodu.
Christa Buchanowa, ak jo 1986 do Lipjego pśišła, jo załožeński cłonk towaristwa.
Ceło prězy: To sušenje rybow, kótarež jo wobstarał Thomas Hegemer.
Slědkoju jo šołta wabił za to, až se Dešanarje wobźěliju cesćej na pósejźenjach gmejnskeje rady: „Kužda zgromaźina jo zjawna, bóžko pak jo tak, až wjelgin rědko wobydlarje pśidu“.
Naroźił jo se 5. decembra 1788 w Pricynje, małej jsy blisko Stareje Darbnje, źož jo wót lěta 1826 do 1874 teke ako faraŕ statkował.
Spódobnje wugótowany pśinosk wopśimjejo wjele archiwnego materiala a zajmnych interviewow, ale jo teke stawnje nimskorěcny a lěbda tematizěrujo kolaboraciju Serbow z nacijami.
Panevėžys jo město w Litawskej.
Na woklapnicy su se pśedstajili nowe wobydlarje.
Źeń se nachyli k wjacoru a wón běšo lěbda šesć takich bomkow pśesajźił; a pśi źěłanju a ganjanju běšo wugłodnuł. 
Fryco pak jo to wugbał z wjelickim wuspěchom.
Což město jo wobzamknuło, źo tej raźe pak pśedaloko.
Ivo Sanader jo premierminister Chorwatskeje.
Wšuźi budu budki.
Jo glědała a glědała.
Som wótrosła w Žylowje, źož jo se 1891, sto lět pśed mójim narodom, naroźiła Pauline Mudring (roź.
Nam jo se to wulicowanje tak spódobało, až smy se zazwólili, jo teke našym lazowarjam k lazowanju pórucyś.
A chtož co raz drogowaś pśez Chośebuski wokrejs, tomu dajo magacin teke do rady.
Cłonki měsćańskego parlamenta ze wšych sedym frakcijow su k tomu pśigłosowali.
Buse budu wustawaś pśi šuli a pśi młynje (pśi zeleznicy), a drogowarje a wukniki budu musaś tam pěšy gnaś.
To su byli sinfonije, wětše a mjeńše kompozicije z motiwami serbskich ludowych spiwanjow a melodijow na teksty Jakuba Barta Ćišinskego, Jurija Winarja, Jurija Brězana a dalšnych basnikarjow.
Wón jo naš Bog pśecej a nimjernje.
Gaž jo konstrukcija gótowa a wšykno ze šrubami zgótowane, musy skulptura swójo póstajone městno w gumnje dostaś.
Togodla teke buźo źěłowa kupka "Extremsituation" nadalej źěłaś.
NC: Jo Janšojska zakładna šula rowno tak wobgrozona ako młoge druge šule w Dolnej Łužycy?
A něnt wšykne guseńce wiźe, až som guseńca-kněžnicka, ta nejrědnjejša.«
Za kralowku jo se wupytał Claudiju Mjatkojc z Rogozna.
Lice z tym, až sedymy lětnik buźo z 4-5 rědownjami startowaś.
Bog źejo: Cu łacnemu daś ze studnje žyweje wódy dermo.
Wó serbskem Luborazu
Som se pśecej górił, gaž jastśeb jo zasej jadnogo pópadnuł.
Chódota wóstanjo na pśecej sćicha.“
Jo se wupórała "pódgólu", źož jo kśěła z wjelikim prezentnym kórbikom gratulěrowaś jadnej žeńskej k 90. burstakoju.
Chto buźo trenaŕ, wó to njejo wěcej zwada
Tema su tenraz byli jatšy.
Pótom pletu źowća a gólcy dny dłujko girlandy a wěnce.
W pětych knigłach Mojzasa cytamy: Słyš, Israel, ten Kněz, naš Bog, jo jaden samy Kněz.
Kwiśo wót měrca až do apryla .
Olaf Lalk, zastupny krajny raźc a wjednik togo štaba, kenž wšo rědujo kołowokoło teje chórosći, jo měnjecy, až móžo to traś snaź hyšći dwě lěśe.
To dawno wěcej móžno njejo, pśeto ako su wutwarili asfaltěrowanu drogu z Gryza na Pěski, su ned slězy Hankowych, něgajšnego Šteklinic byśa, drogu pśewórali a wótpórali a wjelike zagony napórali.
To pśijazne wjedro trajo pak jano sedym dnjow, pótom pśiźo zasej zymne, plańtśate wjedro.
How jo grobla.
Až su pjenjeze za serbskego dušepastyrja w cerkwinem etaśe zapisane, to jo kwantowy skok.
Jo to była Edeltraud Tischerowa, kótaraž jo tych wušej 500 pśiglědowarjow wuwitała mimo w nimskej teke w serbskej rěcy.
Wiźim komponista ako źěl towarišnosći, kšuśe zakórjenjonego z towarišnosću.“
Wót wustajeńce w brožni a jeje eksponatow njeeksistěruju žedne wobraze.
Nasta stakim pšašanje, kak dejachu město toś to pomjeniś.
Kostrzyn jo teke zwězany z městom Chóśebuzom, ale to bóžko na wjelgin špatny a grozny part.
Nektarowe łopjena su jano tak wócynjone, až tśmjel móžo swóju głowu nutś tyknuś.
Něnto wěsćo, kak Lutki nastawaju.
Abo snaź dostanjomy hynakše pjenjeze, serbske?
Wóna a Marianne Nowakowa stej swóju šykowanosć slědny kóńc tyźenja w ramiku wótwórjonych atelierow w "GLEIS 3" pokazałej.
Wóna a Załožba za serbski lud stej pódpěrowałej źiwadłowe graśe "Młodego Mollerusa" w Tšupcu.
Pśi nulowem meridianje njejo diferenca mjazy srjejźnym městnym casom a UTC źinsa dokradnje nul.
Ale tenraz buźo se mytowaś pśedewšym to, což jo wót togo casa k tomu pśišło – to groni: nowe iniciatiwy.
Młogi raz teke su pšašali: „Wieviel Uhr“.
Tak com krizu wužywaś za něco dobrego za naš lud.
Wjelgin znaty jo zawod BELARUS, kótaryž ga producěrujo 11 % wšych traktorow na cełem swěśe.
Napisał jo to ruski wójnski popajźony, kenž jo familiju ako pomocniwu dožywił, což jo za nacistiski cas bźeze cwiblowanja politiski tšašnje było.
Jano tak jo było móžno, notny futer za žyźeńcow k dispoziciji stajiś.
Profesionelny film we mało powědanej rěcy?
Chośebuske sudniki ga su se 11. julija w „spěšnem jadnanju” zaběrali ze skjaržbu Rogojskeje familije.
Pór luźi wót Rowniskego wejsańskego źiwadła jo pokazało luštny kus wót Žuroc (Žurojc) manźelskeju.
To wšykno su, to se wě, pśiwzeli do chroniki – wósebnje wše te pomjenjowanja za póla, drogi a tšugi.
Naroźił jo se w Mosće w serbskem domje, jo pó 8 lětach we wejsańskej šuli wuknuł styri lěta na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w měsće.
Wopjeršćenjarja Klausa-Petera Kodseleka su pšosyli, krotkocasnje te młoźeta wopjeršćeniś, a to jo se raźiło.
Snaź buźo to skóro teke za import wótpadankow cyniś.
Won jo študěrował w Halle a w Lipsku łatyńsku a grichisku rěc.
Ako luź, kenž wótergi za Serbske radijo rbb źěła, by naraźił, až ten sćelak njerozpšawijo dalej wó graśu Energie Cottbus pśeśiwo Bayern München wó pokal.
Jo, akle pó wójnje su zgónili, až jo Mato Kosyk we wusokem starstwje wót 87 lět zamrěł.
Njebuźomy nikogo nuzowaś — chtož ma lušt, móžo tam sobu gótowaś.
Wót źo dobraś, gaž niźi nic njejo?
(dalej z 2. boka)
Tak wucy nas serbske pśisłowo: »Což carna krowa wuserjo, to wez!«
Jaden janźelik jo to tšojenje wiźeł a ned z nožycami k Willijoju pśistupił.
Worak, Měto * 1931 w Strjažowje, bydli w Lubinje, jo studěrował statne wědomnosći a pedagogiku
Jo raźobne hyś ku gójcoju, pśeto móžo dojś ku kolapsoju wobběga.
Šesć źiśi jo tam pśišło, ze starjejšymi.
Take jo teke to wójowanje pśi tych luźach.
Leonšćina, teke Leonska rěc jo romaniska rěc.
Pśeto w chóśebuskem wótźělenju instituta maju jano dweju sobuźěłaśerjowu połnje pśistajoneju (druge su pśistajone za „tśeśe pjenjeze“ a źěłaju južo na konkretnych projektach).
Gaž te kulki su kwitli abo ten lan, kaka rědnosć!
Błośańska zeleznica – kulturny a góspodaŕski pomnik regiona
Gaž Sněžeńka pó kusnjenju do zagadowanego jabłuka se dušy, póžerajśo słyšabnje a źaržćo se za šyju.
Šalmajowu kapału nawjedujo Dieter Graul.
Płody wóstanu až do zdrjałosći semjenjow zawěrane a wótpadnu w toś tej formje.
Tam jo ze swójeju žeńskeju a z tśimi źowkami bydlił.
Licba Słowakow w Hungorskej jo pó wójnje śěžkich wuměnjenjow dla wót něźi poł miliona na něźi 10 000 spadnuła.
We wustajeńcy dej se wjeliki swěźeń ludoweje drastwy wótźaržaś.
Cilowy publikum pak njejsu jano wótkubłaŕki, ale wšykne zajmce, ako kśě se zaběraś ze serbskeju rěcy, stakim teke starjejše, praktikantki a praktikanty, wuknjece dorosćone a nosarje rěcy zwenka serbskego sedleńskego ruma, ako kśě swójim źiśam serbsku rěc wustnje a pisnje pósrědniś .
Kalkuta jo głowne město zwězkowego stata Pódwjacorneje Bengalskeje w Indiskej.
We lisćinje cłonkow Maśice/Maćice Serbskeje lěta 1913 nadejźomy slědny raz zapisk »Domš, Měto, z Turjeja, pśekupc w Moskwje«.
Pśisamem dwě lěśe maju hyšći, a Casnik jo něnto južo narski, lěc buźomy pótom móc z nimi se na serbski běžnje rozgranjaś.
Comuž pak dalej pśišli njejsmy: Kak jo do Dolneje Łužyce pśišeł a na Serbskej wušej šuli pód Jurijom Pětšku, Pětška rowno ako wón z katolskeje Górneje Łužyce, se do Dolnoserba wuwijał.
A napšawdu jo se tak stało.
Na tom městnje cu se pśedewšym kněni Kellowej a kněni Šampatisowej wuźěkowaś.
Styrźasća lět we tśich filmach
Ale ow, co jo to?
(Wochozy, † Čelno, Sprjowje)
»Glědaj jan, kaki wujšpurny wón jo, gaž se tak wurownajo pśed kurami«, groni starki Pettson. »Gjardy ako kokot.«
How ga co se redakcija porozgranjaś z Katrin Lehmannojc.
Hauptmanna a Reinhard Šultka z Drjejc (na fośe) jo grał cołnarja, ak jo pśiwjadł bałku.
Ja som zemju hugótował a cłowjeka na njej stwórił.
A rowno pśisłowa, gronka a teke rěcne wobroty ga našu maminu rěc taku pisanu a žywu scyniju, jo pśichylnu cu groniś.
K drugemu wóstanu nejpjerwjej wšykne pódłožki něgajšnych wobwodnych zastojnstwow na swójom městnje – pótakem chóśebuske dalej w Frankobroźe na Odru a drježdźańske w Drježdźanach.
Srjodu su teke serbsku wersiju dogótowali, ako buźo mjazy drugim tek na boce Domowiny zalinkowany.
Ale bóžko njerozmějo se wót samego, až wětšynowa ludnosć to póznawa a pśipóznawa.
Prědne lěta pó załoženju Domowiny w Dolnej Łužycy 1946 we Wjerbnje su byli wótměnjate a zewšym nic lažke.
Pótom budu wóne namólowane impresije hyšći wiźeś do kóńca februara 2022, gaž tak buźo.
jadne, až statne pśipłaśonki Załožbje za serbski lud deje se nowym pominanjam pśiměriś, rozmjej pówušyś.
Wó lutkach Cesto su namakali naše prědowniki pśi wóranju glinjane sudobja.
Wotmyslenje Maśice Serbskeje jo było „kubłanje dolnołužyskeje serbskeje rěcy a wudawanje dobrych we tej rěcy napisanych knigłow za lud“.
swětkownica
Glědaj, až pśi sporśe dosć pijoš!
Japańska sorta ma tłusćejše gałuzy ako chinska .
Wjele luźi hyšći njejo pśišło prědny wótcynjony kóńc tyźenja.
Wót nich cu Wam wulicowaś.
Mały rěd pśinoskow zaběra se z nastawanim styrizwězkowych »Stawiznow Serbow« a ze stawiznopisom w šyršem zmysle.
1990 som zachopił do zakładneje šule chójźit.
Južo wjele lět 1959 wobstoj we jsy Lubochol/Leibchel w Dolnych Błotach towaristwo stśělcow.
Njejsu pak wustupowali jano w padach smjerśi, ale teke na swajźbach, to groni we wokognuśu, gaž jo njewjesta spušćiła dom nana a se do doma muža pśesedliła.
Orchester jo derje grał a wjeleseraki program prezentěrował.
Schwarzenbergowa jo za to, aby to pśetwarjenje góspodaŕskich strukturow lěpjej komunicěrowali a wobydlaŕstwo "sobu wezeli" a njezgubili.
Kněžaŕstwo Sakskeje a Schleswig-Holsteinskeje pilnujotej se gromaźe, aby šćit domorodnych mjeńšynow a ludowych kupkow se zapisał do zakładneje kazni Nimskeje.
Stoj w źurjach.
Po zmakanju wustajijo Hans Modrow pśed žurnalistami hyšći raz, až ma jogo kněžaŕstwo byśe a traśe serbstwa za wjelgin wažnu wěc.
A něnto do źěła za PRATYJU 2002!
Helena Palmanowa: Nejskerjej jo ta pśicyna za to, až tam njamaju žednych serbskich ceptarjow, kenž su wukubłane na muzikowem polu.
W pśedslědnem wudaśu smy pisali wót woglěda historikaŕki Trudly Malinkoweje w Rownem.
Turks a Caicos jo kupowy wótwisny teritorij Wjelikeje Britaniskeje w Atlantiskem oceanje.
A ako jo młynik se zubjecy pśispomnjeł: »Móžoš pśi mnjo mimo młynikojstwa hyšći nawuknuś něcožkuli druge wužytne!«
Teke faraŕka Katharina Köhlerowa jo žycyła wejsanarjam strowe nowe lěto na serbske.
Reformacija jo pśinjasła to wuznaśe, až Bóže słowo dej se ludoju w jogo samskej rěcy zapowědaś.
Wjacor pśed Jurowym zakopowanim su te muske ze jsy mimo słowka pśi swójom piwje sejźeli.
Kontinent jo wjelika zwisujuca kontinentalna masa.
Jogo maś Gisela jo dłujko nawjedowała žylojsku źiśownju "Mato Rizo".
To se rozmějo, až jo było zasej wjele łužyskich kupkow pśipódla.
Michael Apel, Erich Schutt a Steffen Krestin su se wjaselili, až jo se nowa wustajeńca raźiła.
"Což njejźo, jo šulski centrum mimo wuknikow", jo wón pódšmarnuł.
Ten jaden běšo pśikazał, až dejmy z carnymi wikowaś, ten drugi pak kśěšo měś za te sobu dane wóry jano złoto. 
Za gmejnu stej powědałej šołta Manfred Heine a gmejnski raźc Hans-Jörg Herholz.
W měrcu 1715 su se bury z wěcej ako 50 jsow mócnje stajaś chopili pśeśiwo swójim kněžkam.
W nalěśu 1881 jo se ceła wjas wótpaliła, tšašny wogeń jo zasej był 1926. W 1970ych lětach jo „wognjecy plon“ se kněžył w žytowem pólu.
Pod takimi dobrymi wuměnjenjami jo Wjerbańska wobora dojśpiła wugbaśowy schojźeńk I a II.
Naše Błota su něto kuždu njeźelu wót cuznikow woblagnjone.
Wucyła jo Franciska Albertowa.
Měsćański historikaŕ jo wjadł tych Chóśebuskich pó starem měsće a jo jim wjele zajmnego powěźeł.
Wóna chójźi do źiśownje ‚Villa Kunterbunt‘ w Měsće.
W bibliotekoma su howacej cesćej zarědowanja.
Lětosne gronko by zachopiło pótakem tak: „nan wobsejźonego gólca źašo Jezusoju …“ slědy su widobne: k prědnemu gronko lěta by zgubiło kusk swójogo charaktera ako moto. a k drugemu, což jo snaź wažnjejše, wy a [...]
To jo kradu něco drugego ako jano pśigłosowanje k někakemu diskusijnemu pśinoskoju!
Wot togo casa su byli namše w Garnizonskej cerkwi kšuta tradicija.
Pśedwiźony nowy termin jo něnto 6. februara 2021, jolic korona-póstajenja to dowóliju.
Akle gaž stej ceptaŕ Kopf a jaden nowy faraŕ pśišłej, jo se zachopiło, tu serbsku rěc z wejsnego žywjenja wutłocyś.
Wumóžaŕ jo telewizija była.
Słownikaŕ ma se w tej nastupnosći śěžej, což wusko zwisujo z tym, kak cesto se te werbalne formy wužywaju.
Jezus Kristus buźo was teke kšuśe źaržaś až do kóńca.
K tym luźam słuša teke Jan Krygaŕ (Johann Crüger).
Tak źejo Kněz: Twója škóda jo na smjerś zła, a twóje rany njejsu k hugójśeju.
Kulkow-kopanje pó tradicionelnej wašni
Co tam wiźi? 
Žycymy Tebje glucne drogowanje do Pragi!
Na městnje, źož jo pśed stolěśami była serbska wjas Trjebin pla Dolica w Saksko-Anhaltskej, jo se zachował pówóstank něgajšnego serbskego groźišća ze 10. stolěśa.
Gaž jo była we jsy reja, smy ako źiśi pśiglědowali wence pód woknami.
Zekśětych a póžytnych luźi pak su lutki wótštrofowali.
Něnto pokažćo na jadnu kórtku a se pšašajśo źiśi, kótare zwěrje se na tej kórtce chowa.
Dejm wuknuś a treněrowaś.
Ako zastupny pśedsedaŕ LPG a w pózdźejšem agrarnem zawoźe jo se wušej 20 lět wó 500 krow a jałojcow starał.
Ten pětk, 7. februar, buźo se w měsće wótwóriś wustajeńca z wobrazami mólarja a ilustratora Fryca Latka.
Dwa dnja do togo su wili wrota a wěnce, starjejše a młoźina su je pódpěrali.
Bagrowy wjednik Bodo Końcak z Mosta jo Serb a cłonk Domowiny.
To jo dejało byś znamje naźeje a noweje orientacije.
Krotko do nowego lěta ma se někotare dny tšochu plańtśaś, ale ceło se to běłe pokšyśe njezgubijo.
Hyšći wuša njedej ta temperatura byś, pśeto pśi 1536°C chopijo zelezo škrěś a wordujo žydke. „Ze žydkim, zeškrětym zelezom njejsu Słowjany tencas wuměli nic zachopiś, wóni njejsu nawuknuli zelezo laś“, jo Kuš pśiglědarjam wulicował.
Gumnyška gronim togodla, až smy je tak wjelgin lubowali.
Moller jo zestajał za Thurneyssera zapis 240 gójecych rostlinow z jich serbskimi mjenjami.
Za wobłuk pód gołym njebjom dešańskego muzeja "Stary lud" pśibližyjo se zymska pśestawka.
Te pšawe griby, te kokoški a te zeleńki.
Franci: Wjelgin logiski a to ma zawěsće teke něco cyniś ze Shanghai, abo?
Wóda běžy wó mójej głowje, słyšym, kak faraŕ Ingolf Kśenka powěda formulu na dupjenje "Ja Śi dupim na to mě togo Wóśca a Syna a swětego Ducha" – a som dupjony.
A ten jo derje słoźeł.
Samo galiske sufikse namakaju se w městnych mjenach.
Kněžo, wšykne twóje stwórjenja deje se tebje źěkowaś, a twóje swěte śi cesćiś.
Teke Krabat jo něnto ze stadłom swini na pastwu chójźił.
Graśe jo zakóńcone, gaž ma kuždy grajaŕ swójo jajko zasej slědk.
Po krotkem pśetwarjenju mógu doněntejšnu młoźinsku śpu južor w oktobrje za sportowanje wužywaś.
Lube źiśi, źinsa mam za Was stwórty a slědny źěl našeje bajki.
Pśimě "Murowana" jo wuměłc sebje dał, dokulaž jo se naroźił w měsće Murowana Goslin.
Wón sam jo mjaztym njabogi a njamóžo se wěcej k tomu wugroniś.
Łoni jo Centralna serbska rěcna šula »Kurt Krjeńc« w Dešanku swěśiła swój 35. jubilej wobstaśa.
Žratwa wobstoj z insektow, pśedewšym termitow a mrojow, mjoda a płodow.
Nejžpjerwjej su kandidaty se pśedstajili, a pótom su luźe w lichej atmosferje pšašali a diskutěrowali.
Zajm jo za to jo był wjelgin wjeliki - pśisamem 100 luźi jo na to pśichwatało do stareje wejsneje šule.
Togodla jo lěpjej cańki z ruku a nic z mašinu pśišyś.
Teke lětosa cu młoźinu pódpěrowaś pśi jogo pśewjeźenju a sam sobu pódla byś.
Cas žywjenja jo pón bydlił we ewangelskich Serbach w Górnej Łužycy, we Wuježku (Wuischke).
Lěc jo wósobinski zajm za swóje kórjenje wjadł awtora k toś tym slěźenjam.
To pótom wjelgin bóli.
To nanejmjenjej jo młynikaŕ Ludwig Heinze swójomu synoju Rudolfoju wulicował, ako jo ten 1935 młyn pśewzeł a pózdźej tšojeńka swójogo nana dalej wulicował, na pśikład slědujuce:
Wóna se hympjo z tśimi palcami hympanje hympawy tam a sem.
Michał: "Co to co groniś: z njerozymom lubowaś?" Nan: "Pósłuchaj dalej, buźoš jo słyšaś.
Dla cogo su něnto južo terminy za zapusty a kokoty w lěśe 2006 znate cynili?
Za tym smej mej se teke měłej.
Lěcrownož to klincy pśisamem ako w nimskej rěcy.
Za źiśi njestoj groznosć bajkow na prědnem městnje.
Wšykno dejašo nowe wordowaś …
Tych pěśoch kandidatow sakskeje Serbskeje rady nominěrujo pśedsedaŕstwo Domowiny, a sakski parlament jich pówołujo.
W sedymlětnej wójnje bu wjaska znicona, jo se docełego wótpaliła.
Jo-li někaki rěd do wódy stajony, ga płaśi brjog ako kupanišćo, ak dej byś wobwachowane.
Zmilśo se nad tymi, kótarež cwibluju.
A pśi rbb jo tuchylu póstajone, až redaktory a moderatory deje jano na jadnom městnje źěłaś, a nic raz how a raz tam.
Kak se rozeznawa serbska drastwa wót mody?
Wy sćo měli 8. apryla njewšedny woglěd w Serbskej śpě w Rownem.
Wušej togo njejsom zewšym na to se myslił, až mógało juž tak daloko byś.
Pón pak groni: »Ty sy dobył, ruprajcht.«
Swóje bydlenja su měli w górskich jamkach, pódzemskich źěrach abo na pólach a górkach.
Zachopjeńk julija jo był ten XIII. mjazynarodny folklorny festiwal „Łužica – Łužyca – Lausitz“.
Płodowy destilat nještosujo, ten se gótujo z płodow, kótarež njamaju wjele cukora, na pśikład z malinow.
To se rowna z funkciju a wóznamom »Mundschenk«, taki jo w srjejźnem wěku był pśi wjerchojskem dwórje zagronity za wobstaranje piśa a zastojanje kralojskich winicow.
Njejsy wjasoły, až maš sotśicku?
Kwiśonki su dwójorodnikojske, nazeleń žołte abo teke cerwjenojte barwjone a pó styrich až wósymjoch w na zachopjeńku rownych, pózdźej ako wobłuk dołoj wisecych granach rědowane.
»Hm, to se njemyslim.
Za to młodostne dalej jatšowny wogeń pale.
Za powěsću šołty Haralda Groby z Husa maju wobsednikarje tudy starosć dla źiwjakow.
Nejniše městno jo Adriatiske mórjo.
Teke wša proca wó pśijaznu atmosferu?
Münchowa wó to pšosyła, aby se dalej spěchowało cesnoamtske źěło wobydlarjow a aby rowno take źěło we wólnem casu a cesto mimo zapłaśenja se lěpjej pśipóznało a cesćiło.
Wjele śěše ako to zběranje jo se wopokazało wu zgónjowanje mjenjow tych wótmólowanych paršonow.
"Folklora jo mój swět, lěcrownož som klasisku muziku tež rady grał".
»Wy sćo nimjerny, mójo góle, mój manźelski.
Gaž z palcom do ryby tłocymy a wostanjo dołk, ga wóna njejo wěcej fryšna.
A co měni ta šefowka kuchnje Johanna Pontowa z Drjenowa? „Mě se wjelgin spódoba, how z tymi źiśimi wariś.
Tak se kwětki cełkownej dekoraciji pśiměrje a wobraz na bliźe se wudopołnijo.
Budaŕ bachta: Budu se budu twariś.
Tam pśedawa Andreas Haupt wšake produkty, wót lěta 2006, a źěła tam sam.
Karin Tšukowa, regionalna powědaŕka Domowiny, jo ten projekt a aktualny staw pśedstajiła na pósejźenju serbskego wuběrka.
Sewekowarje kśě pokazaś, až how se tradicionelnje dolnonimski powěda.
Pó swójej tradiciji su cełe źiwadłowe graśe grali.
Wóni spóznaju, až njemusy drastwa jano funkcionalna byś, ale teke derje widobna za šoferow a drugich wobźělnikow wobchada.
Až do 31. oktobra togo lěta mógu pcołkarje se procowaś wó pódpěru.
Hauke Bartels, na temu „Słowniki a rewitalizacija rěcy“.
Kružydło a pšawidło su dwa fundamentalne rěźe płone geometrije.
Pó filmje jo se pśizamknuło rozgrono z režiserom Christoph Schaubom, moderěrowane wót Grit Lemkoweje, kuratorki sekcije.
Pózdźej jo to był woblubowany »Kastanienhof«, ako jo familija Weniger wjele lět wjadła, nježli jo se gósćeńc 2016 wótpalił.
To jězdźenje na burski mark do města ma we familiji Rudija Šmjerla dłujku tradiciju.
Abo wóni mógali chóre byś a togodla pón tšachotne.
Zwětšego distribucija wuběra za sebje jaden pódprěty grafiski pówjerch, su pak distribucije, kótarež daju wužywarjam liche wuzwólenje.
A chto su te lětosne lawreaty? Sprocniwe luźe, ako se pó wšakej wašni njewomucnje za serbstwo angažuju: Myto Domowiny su dostali Elke Nagelowa z Łaza/Lohsa, Fryco Kšamaŕ z Drjenowa/Drehnow a Jurij Šołtaŕ z Noweje Wjeski/Neudörfel.
Cełe lěto gronka nam na to kažu.
Lk 17,20–24(25–30) * Rom 8,18–25 * Ps 90
Kralojski kuchaŕ ga jo był taka stara wobuza, taki pšawje złosniwy warcaŕ, kenž njejo mógał wejsnego pachoła cuś.
Šofer žołtego Wartburga se źiwa.
Nejlubjej by Witko płakał.
Pśed domom caka južo kněz.
Won ga jo ako prědny tam zaśěgnuł.
Terminologija toś teje zběrki njejo na wěste fachowe pólo wobgranicowana.
Žony graju w Nowem testamenśe teke howacej wažnu rolu: Žeńska jo Jezusa pśed smjerśu žałbowała ; manźelka Pilatusa jo napśeśiwo wótkatowanju Jezusa protestěrowała .
Słowjańska žeńska w ranem srjejźowěku jo tema zarědowanja Dešańskego Domowniskego muzeja.
Pó měnjenju togo archeologa jo taki nałog doněnta dopokazany w Groźišću/Grötsch a w Gižkojcach/Geisendorf.
Sćo něnto narske, wótkul tej pśiźo a cogodla jo take wósebne piśe?
Z tych nowych a dalšnych knigłow - mjazy drugim teke z kniglickow k 650-lětnemu wobstaśeju Janšojskeje gmejny - su pón cytali Juta Kaiserowa, Christa Brandtowa a Jurij Koch, a to w serbskej a nimskej rěcy.
Jo towarišnostny pśewrot 1989 był njegluka abo žognowanje? Jo politiski pśewrot pla Serbow scełego pśišeł? Měrniwa rewolucija 1989 jo było wusegujuce tšojenje za móju generaciju.
Pyšna drastwa Dolnoserbowki hyšći wěcej pyšni a wurědnijo.
Nan pyta wjednicu, kněni Kšutowu.
Mjaztym ma „Módra góźina“ južo wušej dwa miliona woglědarjow.
Což wukniki su naźěłali we Błotach
Obligatoriskej stej byłej woglěda Błotow a Barlinja a na jich droze domoj smy pózastali w Drježdźanach.
Balokoparje nimskeje mjeńšyny w Dańskej su pśijěli do Łužyce, aby tudy serbskim koparjam zarownali jich woglěd do Dańskeje łoni.
Źiśi se malsnje pśijaśele.
Z mjenim su zmužne a skobodne rusojske Kozaki jadno historiske dopomnjeśe zawóstajili.
Płaśi se pó BAT-0.
Hendrich njejo se wobijał towarišnostnych nadawkow, wšak jo radne lěta cłonk nejwušego gremija Domowiny.
Co cynje mroje w zymje?
We jsy źěła teke jagaŕske drustwo, sportowe towaristwo, cerkwine zgromaźeństwo a kupka seniorow.
Kral jo južo chopił zgubiś naźeju, až zewšym něga raz něchten plona zarubjo.
Won jo wjele lět wukubłał dorost na dudach za ansambel.
Wjeliki zajm jo był za stwórtk 29.04. wótwórjonu wustajeńcu we Domowniskem Serbsko-nimskem muzeju w Janšojcach.
Se do woła abo wrobla pśetwóriś, nudle pśeměniś do wužeńcow a wows do wójakow, lětaś pó pówětšu – komu ga to wužytk dawa a komu to pomaga a tyjo? 
Za cysćenje powětša wužywaju filtry.
Žedno wótegrono, ten kjarl nic njepika.
Michałkowa, Monika 207 głosow
"Pśi wugronjenju serbskich pśisłowow, kótarež za jadnotliwe programy wužywam pomaga mě rěcywědnik dr.Fabian Kaulfürst".
Take jo, ale za wětšy źěl we śichem, za kulisami wjelikego swěta.
Słuchach na zogol a šćaranje wroblow a glědach, co wóni kuli maju abo kaki tšach jim grozy!
A južo jo se bližył slědny źeń w tom rědnem kraju, kenž njejo wětšy ako Hessenska.
Na ruce ma małe baby.
Jogo jagoda jo hendryška abo bubańka.
Pśi tom su byli wobmyslenja wjelike, lěc take změny pśinjasu wužytk za dolnoserbsku rěc a lěc buźo zewšym móžno, to praktiski pśesajźiś.
Fachowa konferenca ma nowu wjednicu
Gerce su zatšubili młogu rědnu štucku tym wjelesym pśiglědarjam, ale pón teke cesnu štucku kralam.
A 116 jogo glucnosć by dospołna była, gab swójej starjejšej pśi se měł, abo wěcej drugich luźi. 
Pšawa slědna noga jo pšec.
W prodrustwje su derje źěłali a byli cesćej chwalone.
(dalej wót 1. boka)
Słowo Berlin abo Birlin pśiźo we wjele stronach prědk, źož su słowjańske sedlišća byli.
Kwiśo w póznem nalěśu.
Zapšawny powědaŕ kusa, Petr Cyž, jo to howacej teke dolnoserbski pśednjasł.
Kak połožyjoš 11 zapalkow, aby se z nich wucyniło 6?
Źinsa mamy ju ako zeleninu a wósebnje tek ako pulbjeŕ w kuždej domacnosći.
Astronomiske objekty su "njebjaske śělesa, w swětnišću lětajuce objekty, kosmologiske objekty" a "astronomiske elementy" njebjaskeje mechaniki.
Jadna z tych staršych familijow, ako maju swójo »gnězdo« w tej śichej a tšochu romantiskej wjasce, su Kanterowe.
Egon sebje tu sprayjowu flašu woglědajo, policija pśiźo a jogo popadnjo.
Wót njogo a, to se wě, teke wót nana a stareje mamy jo Mila južo pśed casom na gymnaziumje wjele słyšała wó Serbach.
Na pśikład jo pisał wuznamnemu botanikarjeju prof. Paulu Aschersonoju wó južo w 19. lětstotku rědkej florje swójich stronow.
Dirk Luttert ze Škodowa a Uwe Cybula ze Smogorjowa.
Trjebam to w žywjenju?
Swóje trjekarje, swóju secomłośenicu E512 a drugi rěd sebje sam reparěrujo.
Wucba serbšćiny jo dobra.
Pišucy wó źiwjakowanju Hochozarjow pśiźo pśisamem kuždemu ned jadno mě do mysli – mě jagarja Bagole.
Fachowy magacin za rolnikaŕstwo "Agrarheute" jo 24. apryla pisał, až groze zas špatne žni a kriza, což nastupa futer za zbóžo.
Až lutki bydle teke w Pólskej, wó tom cytaśo na 16. a 17. boce. 
Pójźćo sem, how dajo něco, což se njamóžoš kupiś: zmysł žywjenja.
Rozmjej: srjejź jsy ma Jörg Nowka swóju źěłaŕnju, wót lěta 1993. Teke Nowcyc wujko a nan stej źěłałej z awtami, jich źěłaŕnja za karoserije jo ale była w Starej Darbni.
Tak, zgubjony za dolnoserbske casnikaŕstwo a cytaŕstwo njejo! Měnim, až jo se Gregor Wieczorek zasłužył źěk a pśipóznaśe za casnikaŕske źěło, tak abo znak.
Toś te pjenjeze su do lodki scynili.
Ten koncert ma kóńc lěta se pśewjasć.
Ako nastanjo, mamy lěto 1909.
Sněg pada.
Ako gólc som był z nim młogi raz sobu.
Ako dejał cłowjek z nimi lutosć měś.
Volleyballowy turněr jo wjele wjasela napórał, a jo wjelgin derje organizěrowany był.
Ronald Fabijan, ceptaŕ ze Slěpego, jo kśěł togodla wót kandidatow wěźeś, co kśě jadnotliwe partaje cyniś, aby było zasej dosć źěła we Łužycy.
Wětšy źěl žeńskich wuglěda wjelgin rědnje, na wobrazu stej ale teke wiźeś dwě žeńskej, ako stej se wobchyśiłej wałmjecej wobaleńca.
Małka słodkosć njejo felowała.
Ja by se žycył, až hyšći wěcej młodych Serbowkow a Serbow se zaběra tak intensiwnje ze serbskeju pśibytnosću ako Isabell Grätzojc.
Žedne se docełego nowo twarje, druge zasej se wupórěźuju a do rěcha spóraju.
W how spomnjetem městnem běrtylu su te struktury se pak tak derje zdźaržali, až něźi 80% běrtyla su mógali se wuslěźiś.
To jo kaž pśi twarjenju.
Bur Žur se dopomnjejo, až jo raz w serbskem casniku to mě Juro Kopylc cytał.
Chto stupijo do jśpy?
Tam jo se tejerownosći wjele za to serbske cyniło, ale to jo było – tak se mě zda – młogi raz cysto plakatiwne, z wusoka wustajone.
Pśedawaŕka Ines Eichhornowa z Gołynka z fryšnymi guskami.
Skóro buźo wuglowa jama wjas Strowje póžeraś, ale hyšći jo tam žywjenje.
Druge góspodarje wu nas w Zaspach su je wzeli.
Ducy pó sćažce namakaju woglědarje pśecej zasej wótegrona a rozwězanja.
Serbski sejm buźo wobradowaś sobotu, 14. september, wót zeger 13.30 do 18.00 w Měsćańskem domje w Chóśebuzu, we wobradowaŕni měsćańskich wótpósłanych (Naměsto Ericha Kästnera 1).
Pšašanje: Jo, to som pjerwjej słyšała, a něnt cu južo wó prědnu radu pšosyś, gaž słyńco pśecej wěcej grějo.
Teke wót woglědarjow jo była w Chrósćicach dobra licba z Dolneje Łužyce – někotare teke w burskej drastwje.
Twarske źěła w Dolnoserbskem gymnaziumje spěšnje doprědka du.
Naspomnjeł jo wón wažnu rolu, kótaruž musy graś muzika w žywjenju kuždego, a to wósebnje teke w takem małem luźe, ako my to smy.
Jezus jomu źejo: Tak dłujki cas som ja z wami a ty mě njeznajoš, Filip?
Tšojeńko móžo se tak dłujko graś, ako źiśam wjasele napórajo.
W zagronitych amtach pak se w tej wěcy pśemało cyni.
Zbóžo a šora (Pferdegeschirr) wordujotej šonowanej, a kowaleju a kołoźeju se tak wjele njepłaśi.
Druge źiśi su wuchacki.
To cełe wónoźenje jo jano pómałem chapjało na nerwy hyś.
Policist zastanjo awtojězdźarja a pomina: "Pšosym dujśo raz!"
To jo było wjele źěła, ale z pilnymi pomocnikami su to zwónoźeli.
Borkowy su se pó gronje M.
Knigły jo gołkojska wósada wudała.
Nikolai w Chóśebuzu spiwaju stwórty adwent, 19. december, zeger 17.00 w Nimskej cerkwi.
Gaž wěriśo – nanejmjenjej pitśku - na to, což bajki wulicuju, buźo wam snaź wótegroniś.
Wjasele fidlarja na pśězy wuwitaju.
By Wy knězoju Braumannoju zasej tak pódali ruku? Jo.
Łoni w juniju ga su byli „Serbske koparje“ gromaźe z dalšnymi cłonkami togo towaristwa a ze serbskimi młodostnymi na woglěźe pla nich a wobej mustwje stej tam na wjelikem Knievsbergowem swěźenju swóje mócy měriłej.
„Feliks a to twarde jajo” (źiśece wusć.)
Tak wiźiš jano hyšći jaden wobraz: ptaška pśi ptaškowem domcyku.
Pśednosk dajo wobźělnikam góźbu, aby se rozgranjali a gronili, co se mysle wót situacije dolnoserbskeje a górnoserbskeje rěcy, wót aktualnych aktiwitach Sakskeje a Bramborskeje a teke Serbow samych.
Někotare pśiglědaŕki w Bórkowach su se dopomnjeli na swóju samsku młodosć a zapust.
Wóni su samo w mójej póstoli spali.
Žedne luźe by pomjenjenje kamjenja lubjej nimski wułožowali.
Doněnta ga su te pjenjeze jano za dwě lěśe pśizwólone.
We wólbach za sejm Wokrejsa Damna Błota su dostali SPD 20,2 %, AfD 17,1 %, CDU 15,2 %, Lěwica 12,5 %, Zelene 11,1 %.
Gótuj sobu!
Pśizjawjenje pšosym w šuli za Dolnoserbsku rěc a kulturu pód cysłom 0355-792829.
Wó historiji wónych gruntow pśi Zaspickej tšuze móžo Bernd Kamjeńc, pśedsedaŕ tudskego drastwinego a domowniskego towaristwa, kenž jo tek na chronice wó Zaspach sobu źěłał, młoge wulicowaś.
Pśi tom jo mě starša žeńska slědujuce tšojeńko wulicowała:
Njewěm, lěc jo ten adresat swóju partaju namakał.
Na wjelikem marku ned za granicu, źož pśedawaju zeleninu, sad, struski a carobu a, to se wě, cigarety, wopytajo kuždy z mócnym głosom wabiś kupcow.
Winiki źělenja jogo za to až do źinsajšnego kritizěruju.
Akle zeger dweju jo wón wusnuł.
Srjejź junija 1948 jo Hantška na posejźenju Domowinskego pśedsedaŕstwa w Budyšynje rozpšawił, až se Serby wokoło Chośebuza wó serbsku kazń procuju (gl. dokument 2).
Po wójnje jo 14 familijow w kněskem groźe swóje nowe bydlenja pytali a namakali abo se nowy chrom stajili.
Nejskerjej - tak se myslim - rowno to k tomu pśinosujo, až jo z 92 lětami hyšći flinknjejša a lěpša w duchu ako tak młogi pěśźasetlětny abo šesćźasetlětny!
Kołowokoło Šusteroc chroma su how hyšći stajili staru brožnju a staru pjakaŕnju, a załožyli su małe pólko a zagrodu z młogimi pisanymi kwětkami.
Wóna jo zdźaržała dopisowanje.
Som wiźeł, až Měto źo na dalšu drogu a ty sy sama doma.
Indiska jo registrowała swój slědny polio-pad 2011. To wótwóźujo se z proce, źiśi pśeśiwo fatalnej chórosći polio wšuźi na swěśe šćěpaś.
Jurij Koch jo cytał serbske a nimske teksty.
"To nejwažnjejše jo, až su naše sobuźěłaśerje a towaristwowe cłonki strowe pśez ten cas pśišli.
Spěwa serbski chor “Łužyca” z Chośebuza
Chylku pózdźej som dostał wjeliki list z oficialnym społnomócnjenim a wupokazom.
"We wósadach a kśesćijańskem familijowem žywjenju graju tradicije a nałogi wažnu rolu", jo gronił Reichelt.
Pó woglěźe Krabatowego młyna wóni samostatnje Krabatowu powěsć wuzbadaju.
Jaden raz dla togo, dokulaž źěla 3 a 4 dejtej se nowo wobźěłaś, a k drugemu jo pśedłujko trało, cełe wopśimjeśe tych 4 knigłow w kupkach pśedstajiś.
Slědny pětk jo Nimska wjedrowa słužba (Deutscher Wetterdienst) pśedstajiła report wó klimje w Bramborskej.
Teke w astronomiji powěda se wó jazorach, jolic drugu žydku maśiznu wobpśimjeju – kaž metanowe jazory na Titanje, mjasecu Saturna.
Te, ako su sejźeli w prědnych rědach, su měli nejwěcej respekta pśed Janšojskim bogom, ak jo njezjapki stupił do zala w slědnej scenje.
Až do tśich tonow trajdy móžo [...] Pawlikowy młyn na źeń zemlaś.
Lube wukniki a wucabniki!
Mjaztym pótrjeba wjaža dalšnu pśetwaŕ a saněrowanja, na pśikład kśě pšawe schódy město jadnoreje stupnice, śpy za wótkubłaŕki a śpu za nejžmjeńše źiśi.
styri generacije za jadnym blidom.
Schórjeł jo naš jadnučki topjaŕ a wótrěd za ludowe kubłanje jo nam jano gronił, až musymy se sami někak pomoc, pśeto nikogo njamaju.
Pó dobrej bitwje trjebam wótdychanje w śopłem módrem pókšywadle.
Wóni su 2014 samo swój majski bom stajali a su se w lěśu wobźělili na lěgwje Bórkojskego amta za młodych wobornikow w Brjazynje.
Pla nich a młogich drugich jo se wótsłuchał, kak dej dolnoserbska rěc pšawje zněś.
Wšyknym generalam a wuškam jo głowa wisała, su chójźili kaž za wšykne grěchy, su wobradowali a planowali: Co jano zachopiś? 
Stej póbyłej 1948 w Praze a 1949 w Budyšynje z delegaciju młodych luźi z Dolneje Łužyce.
Z pśemyslenjami pšawniskeje antropologije som to ned za zapśimujuce měła: W mójom skóńcnem źěle pšašam za tym, kak móžo se wugótowaś kolektiwne samsepóstajenje zwenka nacionalneje statnosći a kaku rolu pśi tom grajo pšawo.
Serbska rada ma do kóńca maja 2016 cas, pšosbu wó pśibiśe dalšnych gmejnow stajiś.
Napśeśiwne pšašanje: móžo šula to narownaś, což jo se w serbskich familijach w slědnych lětźasetkach skomuźiło?
Wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin a wót 19.00 do 20.00 góźin: Program w dolnoserbskej rěcy z informacijami a gratulacijami
Župa ga co, až se na njej tak wjele cłonkow wobźělijo, ako jo móžno.
To dogótowanje elektriskeje seśi 1920, kenž jo mógał pśedewześaŕ Měto Voigt jano z pomocu bejnego póžyconka wót 100. 000 markow z boka drustwa financěrowaś, bóžko faraŕ Krušwica wěcej dožywił njejo.
Erwin Meršeńc ze Žylowa co teke sobu pśiś, tak móžośo se wó wšakem pórozgranjaś na serbski.
Małke mjadwjeźe su w nocy aktiwne.
Tak stej swěśiłej swajźbu, a źowćo Brune wócko jo bydliło glucne z psyckom a kócku na groźe.
Tam ga maju dłujke tradicije a wusoku kulturu pśi twórjenju pismow a pismikow.
A gaž wšykne tśi pšawje rozwězujoš, smějoš samograjadło sobu wześ.
Organizěrujomy kaž pśecej naš gódowny koncert pó žycenjach pśisłucharjow.
Čornakec teksty wumysliła.
Weto chójźe źiśi wu nas we casu wokoło togo dnja z lampionami pó drogach.
A pón juž wšykne gólcy za njeju smale.
Napódobnijomy zuki awta; z rukoma wóźidło napódobnijomy.
Wujkoju jo pśisamem nož z ruki padnuł, jo se pak malsnje zasej zebrał a z wusmjejknjenim wótegronił: »No se wě waša.«
To ga jo wobśěžne, pśez cełe Borkowy dejš se štapaś.
To jo tak pomjenjony Ostwall, wobtwarźona něgajšna pódzajtšna granica Nimskego rajcha mjazy Odru a Wartu z casa drugeje swětoweje wójny.
Zatym ako te kněze fararje Tešnaŕ, Pank, Rocha a Broniš-Gołkojski a kněz dr.
Tam buźo dujaŕska muzika, woglědaś móžośo se wósebnu keramikowu wustajeńcu k temje „Luź a žywjenje“ wót Eitnerojc keramiki z Grodka.
W Budyšynje som se za A-rědownju rozsuźił.
mój cas stoj w twójima rukoma.
Dajśo nam jo wěźeś!
Mimo Źěłanišća za serbske kubłańske wuwijanje w Chóśebuzu, źož pśikładnje dajo dopołne serbskorěcne wopśimjeśa a wuběrk rěcy, druge institucije, kenž rěduju serbsku wucbu abo maju něco ze serbskim cyniś, njamaju serbskorěcne pórucenja.
Wobźěliś móžo se kuždy, wšojadno, z kótarego regiona.
Bur jog pópadnu, wón pak se wury a pózna jog.
To jo jadna wjelgin wjelika wěc, kótaraž dej se dalej źaržaś.
Teke w Rownem maju w źiśowni WITAJ-Projekt.
Rudawa jo wjas w Pólskej.
"Pótom, pó styrich lětach, su młode Indianarje na konferency pśedstajili kus na jawišću we swójej rěcy, a to jo mě wjelgin gnuło, kak sebjewědobnje su wóni grali a swóju rěc wobkněžyli", jo Maksimilian měnił.
Bórkojska gmejna jo měła na kóńcu 2019 4286 wobydlarjow, wót togo 349 w Myšynje.
* 1960, póchada z Dešna, bydli w Debsecach pla Budyšyna, studium ludowědy a stawiznow, lichy historikaŕ
Na kóńcu rozkwjerlujomy cenk w zmjatanje, dajomy ju ze zbytnymi kaprami do juški (glědajśo: juška se njesmějo wěcej wariś!) a wěrcujomy ju z citronu, cukorom a solu.
Tych temow a idejow pak jo był wjele wěcej.
Syp ze łžycku sol do wódy a pśeměšaj wódu rozglědniwje!
Wulět do Wendlanda
Muzej by se wjaselił takim daram.
Dosrjejź krejza scynijo kórtki zacuśow.
Pla nas we Łužycy pak móžo kuždy pitśku pśipomagaś ten załožk wukšuśiś z tym, až wědobnje nadawki pśedewześarjam swójogo regiona dajo, kenž se wó źěłowe městna stara.
Ten nadawk stoj za wšykne nakładniske wobłuki až do źinsa.
Skoro budu młode ptaški tyrlikaś.
Redaktory su w tom casu wugbali wjeliki statk.
A jadno wót tych tśich žycenjow jo se něnt dopołniło.
Dwójodomne rostliny su rostliny z muskimi a žeńscynymi kwiśonkami na wšakich rostlinach.
Togo njejo wóna znała a hyšći niźi wiźeła.
Kaki jo ten program wót 25. až do 27. junija?
Dogromady 120 luźi jo pśichwatało na drugi serbski źiwadłowy wjacor, kenž jo był źeń pózdźej we Wrocławje.
Wósym lět jo Anne Lautenbachowa samostatna z tym pśekupstwom, pjerwjej jo to źaseś lět "pśipódla" wobstarała.
Togodla Prjawoz ma te mě.
Ale mě jo se hyšći lěpjej spódobało, až pupka jo wšuźi měła pjera w banśiku.
Doněntejšna direktorka Irena Götzowa jo nawjedowała tu šulu źaseś lět dłujko.
Wjele luźi pśiźo do Błotow a su wjelgin napněte na serbsku kulturu, kśě słyšaś serbsku rěc, a wóno jo wjelgin škóda, gaž cołnarje abo turistikarje jim nic wót togo njewulicuju a njejsu gjarde na swóju domacnu kulturu.
Rumnosći, źož su byli akty składowane, su zazyglowali statne rěcniki NDRskego kněžaŕstwa.
Pětk, 6. januara 2006, pśepšosyjotej wejsny šołta Hubertus Bramaŕ a gmejnske zastupniki wejsnego źěla Smogorjow na tradicionalny serbski nałog rozpšawjenja zeger 19.00 do-Marakojc kjarcmy.
Mjazy pśiglědowarjami w Bórkowach su byli teke młoge luźe z drugich serbskich jsow.
Ja se myslim, až njejo to pšawje było, až w takej wjelikej krizy te pśespytowanja su se na kuždy pad pisaś musali.
„Ideja za ten film jo nastała pśez diskusiju dla Serbskego sejma: chto jo serbski, chto móžo sobu wuzwólowaś“ – stej młodej filmaŕce Casnikoju wulicowałej.
Na starosći ma jen a jogo pśigótowanja tamne měsćańske towaristwo.
Nejmalsnjejše mustwo dostanjo tśi dypki, druge dwa, tśeśe jaden dypk.
Som był tšašnje wóryjnjety! 
To rozměśe su pón hyšći skšuśili słowa wjerbańskego Měta Lažkego, kenž jo w pśestawce ako zastupny pśedsedaŕ Domowiny a motor serbskego gibanja w Dolnej Łužycy powědał k Hochozarjam.
To su pó rěźe camprowanje, zapust, jatšowny wogeń, stajanje majskego boma a kokot.
Co cyniś, aby te młode se wrośili?
A jo se pokazało, až cłonki pśirady dejali tek wuknuś, mjazsobu se lěpjej dorozměś.
Dojěźecy wjacor do hotela njejsu nas kśěli tam pśiwześ, rownož smy byli pśizjawjone, razka k jěźi a piśeju njejsu kśěli nam nic daś!
Naźeja a lubosć, dermotnje.
Zastup płaśi dwa euro.
Glejśo na Mirko Schwanitz jo moderěrował ten wjacor z Róžu Domašcyneju, kótaraž jo cytała mjazy drugim ze swójogo nowego zwězka basnjow.
Ako faraŕ we Wjelcej a grodkojski promšt jo Dieter Schütt ga znał brunicowy region dosć derje.
Bjarnat: „To běchu kulki, kakež ty kuždy źeń jěš.“
A tam jo zmakał »starego znatego«, rozmjej něgajšnego hochoskego wejsnego policista Šustera.
Za wětšy źěl su se wóni tež pśiwzeli do Pratyje.
Kněz prezidenta njekśěšo wěriś, až to cysto serbske źiśetka su a pšašašo jadno góle. 
How źeń su wustajone a teke na pśedań take wobraze wót młodego serbskego wuměłca Freda Pětški z Borkow.
To na kongresu pśecej było njejo.
"My ako zarědowarje dejmy zawěsćiś, až wótstawkowe pšawidła se doźaržuju.
Zaprědka jo měło wjednistwo RCW to grono.
"Hyšći wobstoj móžnosć, se do Slěpego z wětšynu pśesedliś".
Pósetej z pěgami a z cerwjenymi włosami stej wuglědałej něžnej a luštnej a gaž jo Pawla se smjała, stej se jeje zapletce w takśe k tomu hympałej.
Casy smějo Witko někotare minuty pśi computerje graś.
Gregor Kliem jo na fidlach grał serbski gódowny kjarliž z Hochoze, ak jo se Adolf Černy w 19. stolěśu wótsłuchał a napisał.
Cerkwja swětego Jozepa jo pšawa drogotka, za wěrjece a za turisty.
Zapšawym njejsom kśěł tak daloko pšec.
Jo se teke wustajiło, co ten wobsejźaŕ domu jo musał měś za wójowanje pśeśiwo wognjoju doma.
Steffen Böschow z Depska - 04.04. (45 lět)
Gałuzki z kwiśonkami dejali pak nejpjerwjej nanejmjenjej tśi dny schnuś.
Njeźelu, 28. awgusta, kśě prědny raz wugótowaś „familijny swěźeń“ w Radušańskem groźišću (wót zeger 10.00 do 18.00).
Pomjenjuj na wobrazach pśedstajone zacuśa.
Snaź taki, ak jo tencas wšuderkano kšajźu, wiźony-njewiźony pśibytny był, aby pón rozpšawy pisał tomu nam wšym znatemu amtoju.
Młodše luźe słyše: "Měr jo pśi nas normalny."
Chtož co se wobźěliś, dej něco kreatiwnego wuźěłaś.
Co jo něnto za tych wjasołych pěś dnjow w Nowej Niwje pśedwiźone?
Ceły projekt wót wupisanja pśez planowanje až do pśesajźenja jo trał styri lěta.
Něto wupłatachu prědny cołn a pótom pušćichu wobej dwa do wódy. 
Do drobnego njejsu pak we Wjerbnje hyšći wšykno planowali.
Myslone jo to za šulske buse, ako pśijědu ze źiśimi z Janšojskeje šule.
Kuratorka Christina Kliemowa jo je wuknikam dała.
Pódwjacornosłowjańske rěcy su pódkupka słowjańskich rěcow w Europje.
Tencas su byli zachopne śěžkosći pśewinjone, wuchadanje casnika jo se stabilizěrowało a nadawki, kótarež jo Domowina casnikoju stajiła, su se docynili.
Wulicowańko "Slědne dny Strowja" jo lětosa w dolnoserbskej rěcy wujšła pla Ludowego nakładnistwa Domowina.
"Prědne myslenja su byli, až musymy naš kurs wótgroniś abo jano digitalnje pśewjasć.
Ceptaŕka Lenka Nowakowa jo była wjelgin angažěrowana a jo na pśikład wugótowała w DDRskem casu z ruku pisane zešywki ze spiwami za źiśi.
Garing jo był chudy luź.
Wótegranjaś jo mógł z pomocu pśirucarja abo dolmetšarja.
Natura pak njespi, a koło casa se wjerśi a nowa naźeja buźo.
Firma Andros cujo se winowata tradiciji w Gólišynje, Schöneiche pla Barlinju a Szigetvár w Ungorskej.
Pětk, 28. maja, buźo zeger 15.00 w Serbskem muzeju w Chóśebuzu lětosna głowna zgromaźina Maśice Serbskeje.
Źož jaden na tom grunśe stoj, tom njetrjeba byś stysno wó tu dobru wólu.
Stysno jo było pak teke za serbskeju rěcu, kenž jo tam z cłowjekom a susedami pśecej powědała.
Kokot w Turjeju: Złoźeje su jim wjele skóńcowali, ale wóni njejsu se powdali
Stefan gerca, kenž něco rědnego na fidlach grajašo a kejžor słuchašo z późiwanim.
CHTOŽ PYTA W CHOŚEBUZU bydlenje, ten dej teke w pśichoźe bejnje dłujko na to cakaś.
Tam lažašo něnto wuslěcona.
Mjazy drugim pominaju naraźone kazni politiske napšawy za kubłanje w mjeńšynowych a regionalnych rěcach, wužywanje mjeńšynowych a regionalnych rěcow w zjawnem zastojnstwje, w justicy, we wikowanju a we šćiśe konsumentow, teke wuslěźenje socialneje a góspodaŕskeje nadgódnoty mjeńšynow pó cełej Europje kaž teke pśiměrjenje pšawow bźezstatnych mjeńšynow.
Kake to jo, njok how pśeraźiś.
Gaž wóstanjośo w mójom słowje, ga sćo móje wěrne hukniki.
Som sćichy kaž nopawa.
Tam budu wót zeger 13:30 kokota łapaś, „Błośańske dujarje“ budu k tomu graś.
Bur Žur z woknom wiźi, ak jomu kšet Knut z gumna górjej kiwa.
9
Słyš, kak tam spiwa łucyja a piłu wóstśe sykorki.
Ja cu Pratyjarskej redakciji wjeliku chwalbu wugroniś.
Nan jo był prjatkaŕ a organist w krajnocerkwinej zgromaźinje w Ohrdrufje.
Wuknik pak rozmějo jano „Neiße“ a se źiwa, co ten ceptaŕ blandri, we jsy ga žedna rěka njejo.
Młoge njamaju nic lěpšego cyniś nježli kšajźnosći manźelstwa susedkam donosowaś a wupowědaś.
"Z brylu se to njeby stało", groni kócka.
Pón jich słyšyśo – pó droze domoj, do swójich dwórow – gaž jo rowno namšu wótzwóniło.
Horst Luttert jo něnto w drugej legislaturnej perioźe Škodojski prědny luź.
Jatšowne spiwanje
Tam jo kněz DOSLĚDKA.
»Kužde tšašydło co měś pókład, kenž móžo wobzwarnowaś«, wótegronijo tšašydło.
Venezuela jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
Tam su wótpócynuli pśi jazorje, w narodnem parku.
Serbska folklorna kupka „Sprjewjan” a pěsnjaŕ Bernd Pittkunings wobrubijotej to zarědowanje.
Kuždy móžo na swój part k tomu pśipomagaś, až buźo to na kóńcu dobre, kšute a teke płodne manźelstwo.
Wón zachapja se dowěriś na swój rozym a na swóju mudrosć a zabydnjo pśistym na Boga. 
Kupka co se how procowaś wó dostojne spomnjenje na toś tych Dolnych Serbow.
W awgusće budu swěśiś 115. jubilej swójogo wobstaśa.
"Smy na tych starych gruntach našu nowu domownju namakali."
Na droze do pšawego žywjenja Kśiwulata droga do pówołańskego źěła Młogi buźo se něnt nejskerjej pšašaś, dla cogo kśiwulata, pśeto droga młodego luźa źe jo tegdy bejnje gładka a wurownana była za kuždego, kenž jo kśěł dalej pśiś.
Ten tśeśi pšut, ak jo južo tupy, wupalony a zwuglony, stoj za carta, kótaryž njejo zwónoźeł młodyma tu lubosć skazyś.
Ten pśisamem pesimistiski charakter jogo wobrazow jo drje se wuwił za cas fašizma.
Na bagerje sejźi gumijowy dinosawrier.
Buźo to južo ten 14. w tom rěźe.
Wětše kupy archipela su wulkaniskego póchada, mjeńše su nastali z koralowych riffow.
Teke zabijanje kokota su na taki part pśewjadli.
Na pódzajtšo zachopijo Narodny park dolnołužyski góla a pódwjacorje Annaburger Heide.
Wšak zdrapany se paso śernjow.
Luther feniciski jałowjeńc za cypresu a jadnu družynu cyprese za zeleńku, drugu družynu za jedłu.
Cesć prědnego krala jo tam dobył Andy Knyk, drugi kral bu Michael Maznik a tśeśi kral Jens Smoger.
Za taku změnu jo se zaprědka wugronił wuběrk za kubłanje (Bildungsauschuss).
Smy dojěli do Drježdźan.
Lube sotśi a bratśi, na tom měsće sćo pśecej namakali swój "Komentar".
We oktobrje jo mógało se z nimi južo nejwětša scena filma wjerśeś, rozmjej w rědowniskej śpě w Šulskem muzeju "Korla Awgust Kocor" we Stróžy.
Teke tu pšawu muziku su se za to wupytali.
Ja ga som namakała něco!
Z nim su kśěli wóswěśiś wažny jubilej – ga to, až něnt mamy Serbski dom w Chóśebuzu južo 30 lět.
Tomu zwězkoju jo se Heinze źěkował za jogo źěło.
Chojźiš ty k nim jano, gaž jich trjebaš?
Na reformaciskem dnju jo se Christoph Rummel ako nowy Serbski promšt za ewangelskich Serbow Ewangelsko-Lutherskeje krajneje cerkwje Sakskeje zawjadł.
K móžnym projektam słuša wutwarjenje dešańskego muzeja ku kulturnej informaciji wokrejsa SPN, profesionelne kurse za cołnarje a turistikarje, natwarjenje serbskego wědomnostnego portala a digitalneje biblioteki.
Wóno bu nejpjerwjej wót Ramstedta wužywane.
Pšawje jo, až embryo južo w maśerinem žywośe póznajo zuk rěcow.
Z teju slědneju smy se porozgranjali pětk pśed zarědowanim w awli gymnaziuma.
Wón jo napšawo wijucy.
Wuchac Hopel z nim šćoka".
Teke janšojska gmejna pśewzejo źěl kostow.
Z jadnom woblicom glěda slědk do starego lěta, z drugim do nowego.
jo měnił, až serbska rěc musy nejpjerwjej atraktiwnjejša wordowaś, to jo skerjej cuśe a wědobnosć, až "starka jo serbske powědała".
Mimo togo dostanjośo how wšykne trjebne formulary za pśipowěźenje a teke wěcywuznatu pomoc, kak musyśo je wupołniś.
Ale wy njejsćo se gibali!
Rijeka jo město w Chorwatskej.
Toś stoj słyńco na nejwušem dypku a padorownje stojecy kij njeby nic zaśamnił.
"To njejo taka wjelika wěc", groni, "ten kus w małem formaśe móžomy w źiśownjach pokazaś, gaz te budu zasej wótcynjone".
Weto: Pśed šulu móžoš ga teke južo něco pśinawuknuś.
— Robinson wuzgónjowašo tež, ceje te parle a dejmanty su a ta rědna drastwa wójaŕskego wušego?
Ten pak jo na tom wobstojał, až pśiźo južo znowa z Potsdama mjenjej pjenjez za serbsku kulturu a rěc (cytaśo k tomu teke pśinosk na 2. boce).
Jakub źašo Josepoju: Dojź tam a hoglědaj se, lěc derje hobstoj z twójimi bratšami a ze zbóžom.
A mulowe bomy pokazuju, lěc su regiony něga byli "pšuske" abo "sakske".
Lětosa jo jen swěśiła młoźina na 6. a 7. februarje.
Se wě pśiźo tradicionelnje ruprajcht k nam a njepśinjaso jano małe dary, ale teke serbske spiwy z Berndom Pittkuningsom a „Pśězu“ ze Złego Komorowa.
Pśi tom nastanjo elektriski dipol, to groni, až ma molekul w sebje pozitiwnje lodowany a negatiwnje lodowany pol.
Něnto pak zastanu w Bórkowach pśed rědnym starym domom.
Stłocćo ju dosrjejź śěsta, tak až nastanjo kšuty wótśišć.
How někotare naraźenja za małe basleńki.
Spiwarske towaristwa z Tšupca, Wjerbna a Grabina běchu ako gósći pśišli … Zeger 3 se zachopi koncert … Spiwarje žnějachu wjele chwalby za swójo procowanje; tu teke su zasłužyli.
Starka ga dajo mě słodkosći!
Dokulaž měni, až pśez to malsnjej šerjeju.
Honorar njebuźo.
To jo ten 8. julij 2011.
Dalšne kjarliže namšy smy mógali nimske abo serbske spiwaś.
Pśez wjeršk běžy statna granica Pólskeje a Českeje.
Ako pśikład wiźim w duchu pśed sobu wobstaršu kněni Bosanowu w serbskej drastwje, kenž jo swóje dłujke šere włose pśecej rědnje wupleśone do kule zwite a z glickami pśipněte nosyła.
Wjele wěcej jo to jadnorazowe dožywjenje.
Luby Gerat, spi derje a měj lažki wótpócynk!
A snaź by to samo wuměł dolnoserbski!?
Rozgrono wó dwójorěcnem kubłanju
29. 11. 56: Połdnjo ze śěgom do Chóśebuźa na pósejźenje ludowych dopisowarjow Casnika.
Tam su naše gósći ten jajowy liker nam kradu z rukow tergnuli.
Woptajśo sami!
Nicht njejo kandiděrował ako šołta.
Lěcrownož jo trut, ma wósebnje dłujki špjeńc.
Sobotu, 7. měrca buźo zapust w Turnowje.
Statnik wita tejerownosći to wótglědanje, až serbska rěc dej se wu nich pśipóznaś ako połnogódna "druga cuza rěc" za nimskorěcne wukniki.
Za pśigótowanje togo "lěta župow" dej se wutwóriś wósebna źěłowa kupka.
1921 jo wuswěśenje pomnika za našych padnjonych.
Až do lěta 1948 jo stojał w Brězowce/Halbendorf (župa Běła Woda/Niska) wětšnik.
Kulturne ministaŕstwo kraja Bramborska by rad wuměnu mjazy regionoma zmócniło a by stakim tek pódpěrało wobźělenje Dolnoserbow.
Wěsty źěl wuběgańcow jo se za to serbske zajmował a jo lěta dłujko sobu woplěwał starodawne tradicije a nałogi, což su mě casowe znanki na pśikład z Mósta wobtwarźili.
Take wóni su, te kokoty.
Wjedro jo było idealne a pśiglědarje tak ako wuměłce su chwalili tu wósebnje dobru atmosferu.
Kuždy wót nich jo měł nadawk, wót jadnogo kjarliža togo wjacora wulicowaś.
Te złecynjarje su snaź zepśimane a južo w sejźenju. 
Dolnoserbski burski dwór Lěšće wabi z kulinariskimi chłošćonkami z regiony.
Kužde góle móžo něnto figuru z casa ryśarjow, kótaraž se jomu wósebnje spódoba, namólowaś.
W njej mej z Anne młogi raz sejźimej a se rozgranjamej.
Ale te słowa „źeń“, „wjacor“ a „noc“ nic tak cesto.
jo pśiwdał, až jogo partaja, což serbske pódstawki we programje nastupa, jo skerjej słaba – to grono pak jo tam wót tradicionelnych nałogow.
Na dnjownem pórěźe jo stojał krajny plan k zmócnjenjeju dolnoserbskeje rěcy.
Skjarbošc jo wjas, kótaraž njejo daloko wót města Chóśebuza.
Pilatus wótgroni: "Což ja som pisał, to som ja pisał".
Na njej wjelicke bagry, kóleje a lory.
To jo wšak dlej warnowało, ale stej za to wěsćej doleśełej.
Tuchylu wóna co se pśidatnje za pówołanje bibliotekaŕki kwalificěrowaś.
Pśi tom njejo teke serbska wucba wuwześe.
Kuždy na akciji se wobźělecy dom jo wopśimjeśowe wusměrjenje w tom ramiku tšochu hynac wugótował.
W někotarych z nich jo samo ako amtska rěc.
Wón jo pšašał, lěc kuždy ma nagłownik.
Dorit Huglerowa z Husa njejo hyšći dłujko w kupce.
Kažomy-li na naše namše a tam na Bóže blido, ga dawamy dalej Bóže pśepšosenje.
Weto mam bejnu kopicku rědnych dopomnjeńkow na tu wjas.
Gornoserbske wusćełanje, mjazy drugim z posejźenja Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny w Chóśebuzu
Šmałcowe skibki, fryšny sad a kisałe górki – za kuždego jo něco pódla było.
Krotko pśed jogo wuběganim z Běłeje Góry swěśašo hyšći z Comichojc swójźbu pód gódownym bomom gódy.
Cośo snaź spomnjeśa k nim zdźěliś?
Změrom wšykne sejźimy za blidom pśi wobjeźe.
Ako dopokaz za wjelikosć našogo kraja wzejomy słowjański póchad městnych mjenjow.
"Oskar, njebój se."
Michał: „Kake zwěrjeta, kake sarnje su to byli?“
Nichten njewě, cogodla.
Ale w cełku wiźone lubi nam ceła druga połojca awgusta pśijazne a wobstawne wjedro.
Z listowymi wólbami jo až do 28. septembra 651 wósobow ze šesć kandidatow pěś nowych zastupnikow rady wuzwóliło.
Ta wěc pak jo ze swěta spórana.
wałtoru, 20. oktobra /winskego
Njeźelu, 16. junija, buźo wšuźi we kraju „Brandenburger Landpartie“.
Z tym su kupce, kenž pśidu z dalokeje wokoliny ze swójim sadom do Rownego, wjelgin spokojom.
Wy pak, móje lubše, stwaŕśo se na wašu nejswětšu wěru a módliśo se w swětem Duchu a hobźaržćo se w Bóžej lubosći a docakajśo zmilnosć našogo Kněza Jezom Kristusa k nimjernemu žywjenju.
Město zymy a lěśa maju tam suchy a dešćowy cas.
Ja by pśipisał: "Ale nic jano za źiśi".
Stwórtk, 3. oktobra, buźo wót zeger 16:00 – 17:30 bibliski krejz „Rozmějoš, což wón pisašo?“ Docentce buźotej Hartmut Leipner a Katharina Köhlerowa.
Wótpósłańc Pólskeje ludoweje strony Janusz Dobrosz jo se wobrośił w lěśe 2002 na ministaŕskego prezidenta z pšašanim nastupajucym šćit kubłańskich pšawow serbskego luda a jogo małeje domownje w Nimskej.
Piniekowa, Schultchenojc Tiffany a Jonas, U.
Kšamaŕ: Smy byli se wobjadne, serbske knigły za měsćańsku biblioteku kupiś, to groni w głownem za źiśi, ale teke drugich.
Gaž su na pśikład žni, dej tam kuždy pomagaś, a gaž źo do zeleniny abo kulkow, muse how wšykne pomagaś.
Woidke jo jim gronił: "Wěmy, až pjenjeze njamógu wogeń gasyś.
Raduš/Raddusch
Witaj ga wó wjele wěcej wunjaso ako fakultatiwna serbska wucba.
Jadna z gałuzow zemjaństwa Dohna jo se pótom we Łužycy zasedliła a mjazy drugim mužakojske stawowe kněstwo měła.
Ako kralowku jo se wubrał Manuelu Końcakojc.
Wukaz jo se rownocasnje zepěrał na protokolowu noticu co.
Nazymu 1933 jo ministaŕ Goebbels załožył Zymsku pomoc nimskego luda (Winterhilfswerk des Deutschen Volkes, WHW), kótaruž jo organizěrowało Nacionalsocialistiske ludowe wobzwarnowanje (Nationalsozialistische Volkswohlfahrt, NSV).
Fakty pokazuju, až głownje jano te, kótarež absolwěruju studium sorabistiki na lipšćańskem Instituśe za sorabistiku, su wuběrne powědarje serbskeje rěcy.
Na stwórtem adwenśe jo Michael Pjeńk ze Slěpego, wón jo cłonk towaristwa, wótmólował towariša ako jo se pśegótował ako bog ze cerwjenym kabatom a jo ako symbol jubileja měł licbu "50" w rukoma.
Kšac pó kšacu jo zachopiło wótterganje wšakich platowych chromow.
Mimo togo póžyca załožba swój małki bus towaristwam z bliskeje wokoliny.
Teke tomu su te złe drogi na zadorje.
Znate su kreslanki, kenž pokazuju žywjeńske schójźeńki luźa.
W lěśe 1954 jo se župa »Dolna Łužyca« rozpušćiła, z njeje su nastali styri župy Gubin/Baršć, Kalawa/Lubin, Grodk a Chóśebuz, nawjedowane wót nowo wutwórjonego wobwodnego sekretariata w Chóśebuzu.
Morlinga wót nowembra 1946, až su take kubłane dolnoserbske luźe ako K.
Wón jo był tencas pomocny wucabnik we tamnej Lejnikojc wjažy za chude źiśi, 25lětny młoźeńc, a wóna akle 15lětne źowćo.
Pśedwiźony jo dalej šyroki sortiment loda.
Por domow jo wostało.
W porclinowej manufakturje, źož wónu saksku luksusowu wóru producěruju a pśedawaju, som se łoni wopóznał z jeje jadnarjom Christianom Kurtzke.
Masterowe studenty zawodowego góspodaŕstwa deje se aktiwnje zapśěgnuś pśi pytanju za dalšnymi pśekupowańskimi wobłukami za pśedewześe.
Jogo pśewóźowaŕce stej měłej dariki we kórbiku.
Ja běch pjerwjej nježli žeden źeń běšo.
Z nim móžomy w měrje wusnuś a licyś: 1 wójcka, 2 wójcce, 3, … 23 wójckow.
Ten musy jano to cyniś, což wětšyna cyni a njama nigdy problemy.
Jano tak jo móžno nalěto zbuźiś, złe duchy wugnaś a njebjasku soninu wulichowaś!
Ale pśi wšyknom jo musał pśecej na swóju Majku mysliś.
Góźba k tomu buźo skóro.
Za njen su krydnuli něnto pśizwólone nagromadu 1½ miliona euro do lěta 2021.
Sobotu do drugego adwenta smy klinkotali pśi 42 wrotach.
Jak 1,1–6(7–11)12–13 * Jer 2,1–13
Barlinjarje mějachu žylojsku góńtwu.
Lubnjojske Domowinske cłonki su pśedstajali na cołnje pjerwjejšnu serbsku swajźbu w Radušu.
Z tomatami změšanu a ze zelami, wósebnje z koprom, wěrcowanu by dejali ju na kuždy part teke raz wopytaś.
Teke małe kursisty mógu se na staśiwach wuproběrowaś.
Historiske staśiwy su źěl wustajeńce, kótaraž ako "info-droga" pokazujo puś wót lanowego kijaška k płatoju.
To jo to same, což Kněz jo gronił: Budu huswěśony nad tymi, kenž se ku mnjo pśibližaju, a pśed wšyknym ludom budu rozkšasnjony.
A nic jano gólcy su měli z tym něco cyniś.
Wobej, Bismarck a jagaŕ, stej słuchałej do śišyny góle.
Adresu za wobštelowanje pódłožkow namakajośo na Wam pśisłanem wólbnej powěźeńce.
Hejnak te tšochu starše we tej kupce.
Wacej som ja měnjecy, až dolnołužyske delegaty su pśišli tšochu pśekrotko.
Pśez lěto su se jeje "cłonki" wobźělili na serbskich kursach Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu pla Madline Gjarźic.
Za pśetwarjenje šule jo gmejna Dešno-Strjažow docełego 110 000 euro wudała.
Powšyknje jo tak, jo Blümeloc René gronił, až maju wjele młodych a wjele staršych cłonkow.
W měsće jo stojał Andreas Hoffmann južo někotare raze pśed zacynjonymi źurjami, lěcrownož jo se telefoniski pśipowěźeł.
Weto dajo wěste tendence, a wědomnostnik njejo je zamjelcał.
We włožnitych stronach groze mroze z wěcej ako 20 stopnjami.
Až to serbske jo žywe a gódne a ma swóje dłymoke kórjenje, to deje turisty na awtentiski part how zgóniś.
Jens Rehm, Berthold Lejnik, Ralf Grabic, Walter Pětak a Jens Kulik su pódawali seno Sandro Jažynoju, ak jo stojał zwjercha a jo kładł tak, až jo naslědku nastał kulowaty naglědny stog.
Jan: „Co to jo?“
Joachim Dieke jo młodostnym pśilubił pśechodnu alternatiwu.
Z Rubyna stej pśijěłej do města Inga Pjelina a Marina Christophowa.
Kak daloko to zamóžomy abo comy, jo wót wšakich faktorow wótwisne, na pśikład wót techniskego wugótowanja źiśownje, swójskego medialnego wótkubłanja, wliwa a žycenjow starjejšych a, se wě, teke wót našogo zajma na toś tom pólu.
"Nejwěcej źěła z tymi kśicami mam pśecej w mjasecach pśed jatšami.
Rowno to slědne jo stara serbska łapanka, wó kótarejž jo južo Smoler we swójej zběrce ludowych pěsnjow pisał.
Towaristwowy dom "Schalmeienkapelle" wejsnego kluba a stary dom za rěd rowniskeje wognjoweje wobory su wótryte.
Źož źiwadła su zacynjone, tam drje jo śiš.
Móje šulske prozniny som pón pśecej w Lastau pśežywiła.
Sobotu za tyźeń, 26.10.2019 – Gladhouse Chóśebuz – 20:00 – zastup dermo
Co ga? 
Woni mógu samo 14 kg śěžke byś, a z wogonom 140 cm dłujke.
Druge Serby a Nimce su pśi natwari we Łužycy pó boku wobsadniskeje mócy pomagali.
Awtor jo gódnośił, až pśez take wótgódnośenje se tejerownosći wótgódnośiju žywjeńske wugbaśa wobydlarjow DDR.
K tomu jo lětosa pśipśišeł mroz w nalěśu a suš w lěśu – a to južo druge lěto zasobu.
Tu mězgu móžośo weto wužywaś.
We njom namakajo cytaŕ 76 wu chowanych Kosykowych listow z casa wót jogo pśiźenja do USA w lěśe 1883 až do lěta 1920.
Źinsa swěśi młoźina kokot a zapust sama, a njejo wěcej z Domowinu zwězana.
Družynowa bogatosć z prědneje połojce 19. stolěśa pak njejo se dłujko zdźaržała.
K tym młogim gratulantam k jubileju stej słušałej Astrid Šramowa z Gołbina a Marlene Jedrowa z Lipjego.
Kurs jo myslony za zachopjeńkarje.
Wóstańśo něźi styri do wósym dychanjow w hodlarju stojecy, pón rozpušććo poziciju.
Jaden dalšny wulět jo wjadł do Krakowa.
Bur pšaša se suseda, ako tšašnje jěkoco.
Dejśo wěźeś, až jomu łojenje rybow do wutšoby pśimało jo.
Wubrane pśikłady z Dolneje Łužyce".
Źěnsa te starjejše wěcej tak na to njeglědaju.
Drapaju na głowje se, pśi ritce a na kśebjaśe.
Jej se ned někak wózdajo, wóna sednjo se do śěga a jěźo do Barlinja.
Za matematiku rowno tak".
Rowno ako rozgłosowe źěło njejo teke wuwucowanje dorosćonych stojało na programje mójogo wukubłanja a hyšći mjenjej mójogo dalšnego źěła.
A jo pśistajił: "To jo za mnjo wjelicka wěc, až wukniki su se mě wopšašali.
Cłonki how pišu nastawki za ten dolnoserbski casopis.
Nejžpjerwjej su se wšykne wótmólowaś dali.
A jo była Serbam wjelgin dobra pśijaśelka.
Kortki za toś to zarědowanje su hyšći na pśedań - a to w LODCE w Serbskem domje (telefon 0355/791110).
Procedura wobźělenja wobydlarjow na pólskem boce Nyse njejo se razka zachopiła.
Drugi njeby z teje bědneje žywnosći wjele wuwikował, ale wšak jo był Krabat guslowaŕ a jo wěźeł se pomagaś.
Wón jo prědny bomcyk we tom nalěśu, kenž how w tej wokolinje kwiśo a tysac insektow na gósćinu pšosy.
Wón jo był znaty jurist, kenž jo 1963 pśistarkał Auschwitzowy proces we Frankobroźe nad Mohanom.
Wjele lět jo sobu spiwała w Serbskem folklornem ansamblu Slěpe a něnto hyšći słuchaju luźe raźi na jeje rědne spiwanje w kupce »Rowniske głosy«.
Wjerbańska MEDING GmbH pśewjeźo pak teke druge źěła w nadawku gmejnow.
W lěśe 1955 jo zasej za někotare lěta w Chośebuzu wupomagał, a to pśi natwari redakcije Nowego Casnika.
Jo Marjanje Šemskowej chylku na woglěd pśišeł. »Ja som cesto how.
Z nim comy „wunamakaś” maksimalny program za wucbu, a to se stanjo prědny raz.
Namšy w Pic nju su grali zgromadnje z Picańskimi tšubarjami.
Daś taka romantika wostanjo!
Hucabniki budu se swěśiś kaž njebjaska bytšnosć, a te, kenž wjelesym k pšawdosći dopomogu, kaž gwězdy pśecej a nimjernje.
Teke šołta gmejny se za to wjelgin zasajźijo.
A jo „cerił“ dalšne plany: Ten stary bydleński chrom Tylcyc dwóra buźo se tejerownosći saněrowaś, rowno tak ako wrota a ceła fasada.
W tej kupce se kuždy słowny artikel pśepowěda.
Šwicaŕ Źiśi pytaju na łuce twarde spjełko tšawy.
Slědny lětosny zapust buźo 13. měrca w Husu/Maust.
Ale to njejo mě móliło, wšako som była druga nejstarša w našej familiji, som měła doma casy teke komando a som musała se pśesajźiś.
Pśepšosonej k tomu stej serbski spisowaśel Jurij Koch a znaty Kocorowy kwartet z Budyšyna.
Jano gaž su we wjelikej nuzy, smějomy jim pomogaś.
Za mjeńše źiśi jo pupkowa grajaŕka Karin Heymowa we muzejowej wjažy natwariła bajkojtu sceneriju a wulicowała to tšojenje wót Pumpota.
Som cele jadnorje pśecej how, gaž mě trjebaš!
Festiwala serbskeje kultury za Dolnoserbski źiśecy chor.
Zawěsće jo ten 1990 za mnjo slědny zapust w Žylowje był.
Togodla wobstara to serbske wochylu jano Liza Matušcyna.
Tomu napśeśiwo jo „geografiska“ šyrina fyzikaliska fikcija – pótakem kut, kótaryž jo jano na idealizěrowanem zemskem elipsoiźe definěrowany a wótwisujo wót jogo formowych parametrow.
Strowje ludu pak ma za njogo prědnosć.
A znowa wóžywiś dolnoserbske kśesćijańske žywjenje, njeby móžno było mimo Twójeje pomocy.
Wo tom buźo se na pśiducych zmakanjach dalej powědaś.
A ja som se źiwał, až w Nimskej njegrajo ta spowěź wěcej taku rolu a až we tej samej katolskej cerkwi te nałogi mógu bejnje wšake byś.
W tych dnjach se lěbda pada.
Sobotu, 21. februar, buźo zapust fryjnych a ženjonych w Zaspach.
Lětosa stoje prědny raz jězby do Połudnjowego Tirola w Italskej na programje Chośebuskego „Jugendtourist“.
Korona-situacije dla maju se gósći až do 15. junija w sekretariaśe Domowiny pśizjawiś.
Pittkunings stej južo cesćej gromaźe
Nižej Błotow, pśi měridłu Lubuš (Leibsch), jo pśed tyźenjom 8 m³ na sekundu wódy běžało – to pak jano dla togo, až na wjelich městach pśi rěce su gaty wordowali wopušćone.
Burja su stakim dejali zajtša połtera štundy abo dlej na take daloke póla a łuki gnaś a wjacor zasej znak.
Žedna duška niźi.
Pśi tom glědaju pówažnje.
We nalětnem semestrje jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu wugótowała we Prožymje (słuša k Wjelcej) ceły rěd zarědowanjow ze serbskim charakterom.
Z takim dobrym rezultatom smej se z Jurijom zasej do Chóśebuza wrośiłej.
Błośańska wjas ga jo dostała toflicku z pópisanim „Nimsko-serbska gmejna“ ako znamje za serbski sedleński rum.
Ja wěrim na Boga, tak ako slěpy wěri na słyńco.
Lutk Stražnik wobstražujo zaguslowany zachod lutkow pódla Garnizonskeje cerkwje we Wrocławju.
Nic jano togodla, dokulaž se w njej jogo wobšyrne źěło wuchwalijo, ale dokulaž jo to był za njogo rědny dar k 75. narodnemu dnju, až se to, což jo raz zachopił 1979 pśed wušej 40 lětami, něnt zasej dalej wjeźo.
Wušej 2000 luźi jo pśišło protestowat pśeśiwo wótbagrowanju brunice a zatłocowanju CO₂.
Cołn Robinsona w nuzy.
Wót aktiwitow we jsy, šuli a Domowinje pišo wóna wobstawnje do Serbskich Nowinow.
Wosebnje woblubowana jo łoź (Schiff), kótaruž su how stajili.
Zapśiducy kóńc tyźenja (wót 24. do 26. maja) buźo wšykno we muzeju a we wjasce Stary lud se wjerśeś wokoło słowjańskego srjejźowěka.
How su załožyli nowe toalety a duše, a to z modernymi armaturami.
A pótom my se hyšći źiwamy, až tym młodym se njoco w serbskich institucijach źěłaś…!?
[...] (z dowólnosću awtorki wobźěłała a z nimšćiny pśestajiła Ingrid Hustetowa)
Na kóńcu namše su pśipowěźeli teke tu pśiducu serbsku namšu: Ta sama, muzikowa, buźo južo pśiducu njeźelu, 5. januar w Žylowje.
A toś musym pśiwdaś, až tak dawno to zewšym njejo, což jo se tam stało w tej zanjasonej dolnołužyskej jsy, we Wonakojcach, źož se lěbda něchten zabłuźijo a źož se howacej spokojnosć a měr kněžytej.
Ako by how něco cytali wót Lorenca, něco wót Marje Krawcec, Dyrlicha, Jurija Łušćanskego, casy rozluštowane gronka Bena Budarja.
Fryco Jagaŕ jo Judit na kokot sobu wzeł.
Gaž dowiźijom Gryzakojc Guminka, ženjom za nim, aby jogo wuchyśiła z drogi.
Wón njeby prěł, až jo pśi tom teke wjele nawuknuł, swójo wěźenje rozšyrjał na takich polach, kótarež se njewuce na šuli.
Z dešćom se lěto 2001 rozžognujo.
Koń zarigoco, princ zaspiwajo a rejtujo dalej.
Brankačk, pśedsedaŕ Domowiny.
CHÓŚEBUZ/COTTBUS
A jaden roman njamóžo žednje, se wě, zastupiś muzikowe wědomnostne źěło.
W tyźenjach wót tśoch kralow až do zachopjeńka měrca mógu źowća a gólcy se na zgromadny pśeśěg pśigótowaś.
Pśeśiwo tomu su cłonki šulskego zwězka Udo Matzk z Wjerbna a Ralf Radochla z Rubyna a šołta Joachim Dieke ako cłonk amtskego wuběrka naspjet wuraznje protestěrowali we wobyma gremiumoma.
Pó takem pśiwitanju jo pśišeł kuždy źeń něchten z Dešna pšašat, lěc a co my nuznje trjebamy.
Pó wójnje jo se wujk z nami nejcesćej serbski rozgranjał a ja som sebje pśi tom tak młoge rědne słowko pla njogo wótsłuchał.
Ak pśijaśel mě dawno jo, což wěźeś wón pak njamóžo.
A premjera jo w Hochozy.
Awtor jo – hynac ako na premjerje w Hochozy – se koncentrěrował na cas ako wuknik na Serbskej wušej šuli w Budyšynje (1950–54), cas studiuma slawistiki w Lipsku a [...]
Bur Perk z Dešna co swajźbaŕski hupac pósćiś, wucabnik Dabow ze Zaspow serbske bildy, šulaŕ Jordan to a druge.
Wón jo ‚tkał’ w serbskej a nimskej rěcy cerwjenu nitku, kótaraž jo programowe dypki harmoniski zwězała Wó informaciskich stojnicach smy južo informěrowali.
Sobotu, 27. maja, a njeźelu, 28. maja, buźo w Baršću wjeliki a wjasoły ruš - a to w nowem Wokrejsnem domje a kołowokoło njogo.
Kulki wót slědneje sezony smy do swětkow pśedali.
Gromadu z Hanzom Wilhelm-Kellom, Siegfriedom Malkom, Jurom Frahnowom a Lischewskym Klausom smy swětki 1999 w rumach wjerbańskeje wósady Pónaschemu załožyli.
Pótomniki togo njabogego su ten kamjeń něga wužyli hyšći raz, ako źěł kamjenjanego wobłoženja pśi nowšem rowje.
W awgusće, ak jo Běła Liga powědała z Domowinu, njejo H.
Z kuždym se wó tom powěda, kuždy dej to sam rozsuźiś.
Rěc ga wobstoj we głownem z powědanja.
Śělne zwucowanja su źěl wósymschójźeńkoweje sćažki.
Illyry su pśewzeli jadnotliwe słowa z słowjańskich rěcow.
Wot 235 wuknikow pokazujo 155 zajm za serbsku wucbu.
Gaž jo wšykno suche, pśeštapijomy balonka a jej pšec spórajomy.
Zymske nocy su pak gusto lodojte.
Filipiny su kupowy stat w krotkozajtšnej Aziji.
Źož we pśichoźe budu drogi, tam su zwjerchnu zemju wótwózyli.
Z miłeju zymu a z bejnje sněgom pśewzejo januar swójo kněžaŕstwo. - Tak to stoj w 100lětnej Pratyji, a prědne dny w nowem lěśe su pokazali, až ma naša Serbska Pratyja z tym pšawje.
Europski duch mjeńšynowego šćita njejo w Turnowje doma.
Spiwy wót togo pśedstajenja su byli rozwjaselenje na wótpołdnjach we horśe.
A co se stanjo we tych graśach? Uschi a Harry Kowalke stej bźezdźěłabnej a matej jano za mjasec hyšći pjenjeze.
Škóda – wóna groni – taka ta šula něnto bóžko njejo.
Tuchylu źěłaju w gołkojskej gmejnje na wustawkach.
Kjarmuša/Kirmes
Slěpjański šołta Helmut Hantšo jo tu dobru powěsć k wěsći dał na slědnem wobradowanju gmejnskich radow pśed lěśojskeju pśestawku 7. awgusta.
Južo raz wótstarcone głowne pósejźenje Domowiny jo něnto datěrowane na 12. junij togo lěta.
Wón sam co dalej wjasć tu pśed žednymi zachopjonu akciju "Jo za Tebje" dalej.
Mała źowka wót Madline jo 3,5 lěta stara.
1913 Cesć zastśělonym. Pśed sto lětami buchu te pěśo Westfälingarje na Žylojskem pólu zastśělone.
Za tym až běšo se DDR pózgubowała, som był mjazy tymi, ako su 1991 załožyli w Žylowje drastwowe towaristwo »Pśěza« a dolnoserbski swajźbaŕski śěg.
Štorm a wichaŕ – Take wjedro jo tšašne!
Dospołnijomy muzikowe žycenja pśisłucharjow
K prědnemu: swój dupny list wobstaraś.
Planowanje a organizěrowanje probow a wustupow ansambla, dobywanje režiserow za nowe kulturne projekty kaž tež dalšne aktualne wuměłstwowe źěła w domje SLA laže wót 1. awgusta 2018 we rukoma toś teje Serbowki.
2. gódowny swěźeń
Wóni wugbaju wšykne trjebne źěła.
Póglědnjenje na to lěto jo bóžko teke tužne.
Rozgrono z pśełožowarjom a awtorom Erwinom Hanušom w Chóśebuzu
Raduju se njegluki?
W Prožymje, Kalawje a Wětošowje jo informěrował wó archeologiji a stawiznach Słowjanow mjazy Łobjom a Odru wót 7. až do 12. stolěśa.
Smej pśejšłej wše kandidaty a slědkoju pśišłej na wuknika Winija, kenž jo mójej staturje nejwěcej wótpowědował.
My smy zachopili zachadne šulske lěto w 7. rědowni – to jo naša wugbaśowa profilowa rědownja – z bilingualneju wucbu za sport a muziku.
Mimo togo su na tamnem sańkowanišću nowy drjewjany kšomik natwarili.
Sobotu, 15. decembra, stej wugótowałej chor Dolnoserbskego gymnaziuma a chor Serbskego ludowego ansambla zgromadny adwentny koncert pód nawjedowanim Geralda Šejna a Andreasa Pabsta.
Wó tom, kak jo se to serbske w mójej familiji zgubiło respektiwnje wó tom, což jo někak weto hyšći wušej wóstało, móžośo w mójom pśinosku "Wó pytanju za carnym kurjetkom – Mój serbski žylojski póchad" w Serbskej Pratyji 2020 cytaś.
Powšyknje jo to było kradu měrne zarědowanje.
Młoge luźe ga zewšym njewěźe, kaku rědnu literaturu Serby maju.
Pěślětny studium w L.E.
"Ta smjerś jo wjelika", tak pišo Rainer Maria Rilke w basni.
Młoge gronje, samo rědnjej a dlej ako w drugich lětach.
W naslědujucych diskusijach pśi blidach su wobźělniki wuzwigowali rozdźělny zuk zapśimjeśowu w nimskem a w serbskem konteksće.
Na rozdźěl wót drugich šytawow šnapacowy kórušk se akle za wokom kóńcy.
LEAG: Dajo zwězujucy brunicowy plan
Źo te luźe źěłaju?
Janšojska elektraŕnja (Kraftwerk) tuchylu njeźěła.
Wěcej ako poł lěta su ten 130. zapust w Škódowje pśigótowali.
Wótergi bu swójskej swójźbje pśirědowany.
A jolic su se musali něco wulicyś, ga su to źe flink w głowje gótowali, ale mjaztym tak cynjachu, kaž by to z telefonom wulicyli.
Serbski koncert we Grodku!
Tam pśi droze B87 wen z města nadejdu luźe łuku, źož banje su z kopicami wustajone a na pśedań.
Górnoserbska „wubranka“ ga jo južo tśi raze na Europeaźe grała.
Co a kak - to móžośo na 4. a 5. boce źinsajšnego Casnika w serbskej a nimskej rěcy cytaś.
Kokotarje póraju se pó jsy, prědku drugi kral Tobias Schönemann ze Žylowa, za nim Mareno Wojto z Depska.
Pśiducy tyźeń ga zachopiju se wusćełanja wót „Nejlěpša rědownja Nimskeje“.
Mytowanje buźo w měrcu 2021 w plenarnem zalu Krajnego sejma.
A jogo rjeśaza wótpadnuštej wót jogo rukowu.
Zachariasojc, Chr.
Myto za toś to wupisanje pak njedostanjo tenraz jadnotliwe góle, ale ceła źiśeca kupka.
Kradu pśed 700 lětami jo se wóna prědny raz naspominała w starem pismje.
w zwisku z wušej naspomnjonym jo zamóžnosć samostatnego šyśa narodneje drastwy a znaśa jeje symboliki a tradicionalnych elementow zachadała,
Źowća a gólcy se raduju pśi wšakich graśach.
Wětšyna pśibytnych jo za totalne zastajenje.
Stary lud zasej ze zajmnym programom
To jo wjelika tšachota!
1850 su chopili twariś te Napoleonowe kupjele ze tśimi domami, 1912 pón kupjele "Irma" a "Therma Palace" w młoźinskem stilu a 1915/16 "Pro Patria".
W slědnych tyźenjach mimo gósći smy how młoge kwiśece kupy zapołožyli", wulicujo Jana Czubowiczowa, kótaraž jo pó swajźbje swójo rodne mě wobchowała, dokulaž jo take rědke.
Pśi tom źěle jo mě pódpěrowała Krysta Elina, tejerownosći mója něgajšna wuknica.
Wy, móje źiśi, wy se njamóžośo Bogu doźěkowaś, až sćo mjaz kśesćijanami a wót kśesćijańskich starjejšych. 
Póchadam ze serbskeje familije.
A to njejo žeden źiw, pśeto wobstojnosći w źiśecych lětach doma su byli dobry zakład za wšykno, což jo pón pśišło.
Pśedsedarstwo co se ze slědujucymi dypkami zaběraś:
Toś to žrědło dorosta jo z reducěrowanim slawistiki teke wobgrozone," jo rozpšawił sorabist Eduard Wornaŕ za Nowy Casnik.
Młoda Janšowarka jo k wěsći dała, až Młoźinski aktiw jo se łoni sedym raz zmakał.
Som sama ze sobu.
Michael Haidan jo měnił, až we tom projekśe štycy wjelicki potencial.
Na pšašanje, lěc budu se pśichodne generacije asimilěrowaś, toś njamóžomy hyšći wótegroniś.
Wót jeje śpy tam źo na balkon wen.
Wiźiš-lic wěcy, kenž sy až dotychměst jano we kinje abo telewiziji wiźeł, naraz w naturje, ga jo to cesto pśemóžecy.
We tych lětach ga som ja jaden wót tych pěśoch był, kenž ako kupka we Serbskej raźe pak jan do Potsdama smy pśišli.
Někotare smy na najśpu zrumowali a za nje smy južo gódowne knigły do śpy pśinjasli.
Akle 20. februara jo na pś.
Zgromadnje su se słodku drugu fryštuku zesłoźeś dali.
Jadnab 400 archeologiskich namakankow ze wšakich casow su namakali archeologi z Krajnego amta za archeologiju na měsće pśiducego Nowego Miłoraza we połnocnem źěłu slěpjańskich gruntow.
Kritiski jo wón wobspomnjeł, až pśedsedaŕ Serbskich koparjow Horst Adam njejo wordował do "organizatoriskego komiteja" pśiwzety.
Wiźi we póchaźe jadnański směr za pśichod a wiźi w žywej rěcy markowe znamje.
Su kśěli wliw złych mócow na maś a góle wótwoboraś z tym, až slědne se zakopuju.
Teke toś ten motiw se namakajo na jadnom kšywje w Słopišćach.
Z lektorami, predikantami a wósadneju radu co wusko zgromadnje źěłaś a wěcej pśistupa k serbskej rěcy namakaś.
Wuslědki industrializacije za narod a wobswět,
Pójź ga k nam na swěźeń tu a swěś z nami w pralěsu!
Cytaj, cytajtej a cytajśo sami! 23. septembra jo dwanasćo źiśi 4. lětnika zakładneje šule w Brjazynje narskich słuchało na tšojenje wokoło kócora Findusa a nowego wobydlarja, kokota-spiwarika, na dwórje starkego Pettsona.
ale akle pó womjelknjenju serbskeje rěcy Z Großbrembacha/Großbrembach.
Wěstosći dla pak su ju nejpjerwjej do chórownje dowjadli.
Na dwěma bokoma jsy maju wuglowu jamu a z tym zwisujuce techniske załožki — kaž na pśikład akle njedawno donatwarjony bantowy załožk.
Wustupujo-li mutěrowany wirus, kenž se pó cełem swěśe rozšyrijo, by dejali se wěsty, dlejšy cas wót drugich izolěrowaś.
W pśedgódownem casu ga se wjasele pśisłucharje Serbskego radija na rozgłosowy adwentski koncert.
Wjasołej stej Hansko a Grejtka zastupiłej.
Kněžk jo jej gronił Marja, pśeto su byli južo tśi słužabne z mjenim Martha.
Wónej ga stej teke głownej organizatora togo projekta.
Wěrowałej stej se luźa ga skerjej dla dobytka nježli dla lubosći, samo hyšći w njedawnem casu, jo rozkładła Uta Henšelowa a jo pśikłady pśedstajiła.
Pśi negaciji stoj město nominatiwa wobsejźeństwa genitiw.
Ze wšych bokow su pśišli do Cazowa ze swójimi awtami.
Te tofle stoje wence, pśi tej něgajšnej serbskej cerkwi, a kuždy woglědaŕ Luboraza ma lažki pśistup k nim.
Karpa za karpu jo padnuła na zemju.
Wulicowali su wšykne tśo wót jadneje ceptaŕki. „Wóna cesto groni, až nam njedej wšykno wšojadno byś, až źo wó naš pśichod.“
Stakim ga jo se wopokazało, až ten rucnikaŕ njejo hyšći měł tu toflu zewšym zgótowanu.
Měnim, až su se wšykne te, kenž su w Budyšynje pón našu Pratyju zestajili, wjelgin procowali.
Wón jo pśigótował bomowu kórtu za Mužakojski park a informaciski material za Kromolański park, a jo seminary pśewjadł.
Źěła na wejsańskej postowni, w tej jadnej z mało instancow na jsy, kótarež hyšći źěłaju.
Kśiwulate drogi wjedu do jsy Mikro Papigko.
Pśidu, z drugimi słowami, lažčej do krajnego sejma, teke z mjenjej głosami.
Na ten part by se žycył taki źěłowy póstup ako w Žylowje.
Jana jo južo do togo groniła, až co sebje někaku bjerštku kupiś.
Ja se wobźělijom w Janšojskej młoźinje aktiwnje pśi woplěwanju nałogow we jsy.
Pó dobrej tradiciji su se ned prědnu sobotu w nowem lěśe zmakali cłonki Zjadnośeństwa serbskich błośańskich rybarjow Bórkowy a wokolina na swóju lětnu głownu zgromaźinu.
Tencas běšo južo jogo syn kněžk nad Rudnu.
Uta Henšelowa jo pódała mysli wó statkowanju Fryca Rochy a wukniki a spiwarje serbskego gymnaziuma a młoźinskego chora Studnja su zarědowanje muzikaliski a lyriski wobrubili.
Wjele z pśirody, wjele rostlinowych motiwow wiźiš na akwarelach Antje Koßmagkoweje.
Nimski, łatyński a serbski tekst móžoš pó 400 lětach derje cytaś.
Pśi tom se zjawiju, se wě, teke pšašanja.
Bližymej se ku granicy.
Na sćěnje wisytej wobraza wót Nowsańskego Fryca Latka (źowćo w pyšnej dolnoserbskej drastwje) ako teke wobraz, na kótaremž jo wiźeś serbski komponist Bjarnat Krawc, kenž ga jo slědne lěta swójogo žywjenja pśebywał pla pśijaśelow w Českej.
Twarili su jen 1931-33 a to z małymi lodami.
Nowe su te błudniki a prědny raz w Dešnje jo ten wužowy kral.
Wódowód tencas pśisamem nicht měł njejo a toś smy musali wódu za warjenje, pałkanje a za zbóžo z plumpu plumpaś, kenž jo stojała na drugem boce dwóra pśi groźach, a tam donjasć, źož jo trjebna była.
Lětosa su wustali wu Smolcyc
Cas wobgranicowanjow jo tych 14 cłonkow kružka pśijaśelow wužywało, aby zběrki a wustajeńcu do rěcha a rěda spórało, kompletěrowało a aktualizěrowało.
We tom casu pak jo serbska rěc z wěstosću žywa była ca. 15–25 km dalej pód wjacor, we jsach Plesow/Plessa, Kałow/Kahla a Drězk/Dreska.
Jo ga to móžno, až jo to južo pśisamem poł hunderta lět, až se znajomej?
»Nanko, dejm hyšći krotko wótejś.«
W njej dej raz wokoło 600 źowćow a gólcow wuknuś – wót sedymeje do dwanasteje rědownje.
Na wumrěśe mimo togo južo žedne lěta mysli.
Wóna jo zagronita za serbske młoźinske źěło we tej našej župje: „Buźomy graś, tak ako źiśi na jsy su grali.
zjadnośili.
To jo wěste, ale lěc se něcht doma hyšći na take źěło dajo, se pšaša.
We wšych styrich jo kšac pó kšacu pśiběrała licba kupkow a cłonkow.
Z pólskego Gubina/Gubin.
Kuždy stat ma swójske kazni, kótarež rěduju dobyśe a zgubjenje swójogo staśaństwa.
Wjele wót nich jo se wobźěliło kužde lěto na wuběźowanju; na taki part jo se taka radna licba jajow nazběrała.
We tom casu som glědał do kniglickow z Herrnhutskimi špruchami, ak mój ato jo wótcynjone wóstajił.
Z nim su se rozžognowali 9. julija.
Kótare kwětki znajośo?
Angela Krohnowa, pśedsedaŕka wobswětowego centruma "Grabicański jazor", jo wulicowała wót pedagogiskego źěła.
Karina źiwnje woblico ześěgnjo: »Wót togo casa wopytuju ju dresěrowaś.«
Memorandum z Dolneje Łužyce
A naša krajna cerkwja jo hyšći druge póstajanja wudała.
Naša redakcija jo se zwjaseliła, až som pśišła.
K tomu suźenju dej pak słušaś teke wuznaśe, až graśe jo było zapšawym w nimskej rěcy, ta źělba serbskeje rěcy jo wunjasła snaź 5% dialogow, a žedno wót tych rědnych spiwanjow njejo było serbske, interakcija ze źiśimi jo se stała jano w nimskej rěcy.
Domowinska kupka łoni na kokośe w Turjeju rozšyrja na jabrjatem wózu wjasołu mysl.
Su nas pšosyli, aby se woblakli tłuste kóžuchy.
Ga se zachopijo lěśe?
Městno za pśisłucharjow jo było dodosća na łuce pśed domom.
Wjelgin lubje jo to cynił a jo pśipóznał naše znaśa serbskeje rěcy.
Teke w prědnych dnjach februara ta situacija hynakša njejo była.
Ku góźbje lětosnego dnja rěcy Sinti a Roma jo towaristwo Amaro Drom z.
Wóna wopytajo głos swójeje mamy napódobniś.
Chtož co dojěś, ale žednogo awta njama, móžo jězdnu słužbu wužywaś a se pśizjawiś pla Hartmuta Leipnera abo Christiany Piniekoweje.
 Ale tu mógli tergate zwěrjeta pśiś a jogo roztergaś; dom njeběšo daloko a šyroko k wiźenju, tež žedna jama w górje. 
Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo pytało za dalšnymi drogami a jo załožyło nowe župy, aby bazu politiskego a ideologiskego statkowanja rozšyriło a zmócniło.
Wusćełanje buźo traś 15 minutow.
Wóni su zaswěśili swěcki a su chopili złotaki licyś.
Za zajmy Domowinskich cłonkow cu se pak docełego zasajźowaś.
Z kakimi słowami a docakowanjami se naceriju wobraze wó Serbach?
Pśirucka pósrědnijo zakładnu wědu k temje źiśeca literatura a pokazujo na móžnosći zasajźenja wubranych knigłow w praksy.
Něnt móžośo to teke w dolnoserbskej rěcy cytaś. “Pětš ten tśeplo” - se jomu dolnoserbski groni. 1. źěl togo cytaśo na 12. boce, dalšne źěle pón w lěśe 2001 slěduju, pśecej na kóńcu mjaseca.
Hyšći pśed krotkim casom jo se wó tom powědało, až dej se toś ta mała wejsańska zakładna šula rowno tak zacyniś ako ta w susednem Trjebinje.
CAS KISAŁYCH GÓRKOW
Nogi su krotke, ale stopy su wjelike a njasu dłujke pazory.
Mej, mój bratš a ja, smej do Kamjeńca a wót tam slědk do Chośebuza.
Prědna tśeśina buźo rědna, napšawdu majska a teke nocy budu miłe.
A wutšobny źěk.
Ako stej pśišłej slědk do lěsa, se njejstej mało wulěkałej.
Se wě, až jo program pón se zachopił za 15, 10 abo 5 minutow.
Mjaz 800 pśed Kristusowym naroźenim až do 200 pó Kristusowem naroźenju su se nejwažnjejše klasiske yoga-spise napisali, w kótarychž se zakłady yoga wopisuju.
To jo była naša serbska ludowa uniwersita w Chrosće w Gornej Łužycy.
Na pśikład Balcka, Brodk, Kubanojc tšuga, Lubnjojska grobla, Kśišowka, Patšowina, Blušnica, Mutnica, Giglica, Zarosnik, Gniła, Za póla, Šulska grobla, Raškownica, Radušańska cera a Wólšyna.
Na lětosnej głownej zgromaźinje su wobradowali wó tom, kak móžo se to wótglědanje do statka stajiś.
Wu nas jo ten nałog zwětšego w źiśownjach, serbskich šulach a hortach prezentny.
Wogonki su roznogaśowane a gałuzata.
Štycy we nich „serbski potencial“?
Šlodaŕka serbskich drastwow Johanna Zapjacowa w Rubynje kradu wjele cyniś ma.
Wjelika wóda jo była w něgajšnych casach na muža abo chromy wusoka!
W styrźastych lětach zajźonego stolěśa su byli wjelgin kšute zymy a toś smy měli pśecej dobre móžnosći.
Namakaj a wumóluj to!
Ten kněžk buźo mě pśebiś a wugnaś daś.«
A hyšći raz slědk k tomu Mětoju: Taki Barlinski Měto jo jaden w praktiskich wěcach nješykowany luź.
Za zdaśim Statnika ma Serbski lud trjebny instrumentarium k zeźaržanju rěcy a identity: Załožbu za serbski lud.
Jo, teke w měsće jo se wokoło powědało, až se pśi nas derje bydli.
Starjejše su protestěrowali: "Źiśi maju pšawa!" .
Woglědujom se twóje zuby.
Nosaŕ projekta jo Botaniske towaristwo Barliń-Bramborska, publikaciju su spěchowali Załožba Ursule Merzoweje w Barlinju, Załožba za serbski lud a botaniske towaristwo.
Co tam zewšym coš?
Kuždemu pódaśu jo geografiska městnosć pśipokazana, a pśez to su knigły wjele wěcej ako słownik – we njom namakaju se drogotne pokazki k něgajšnemu rozšyrjenju rostlinow.
Wót 2018 jo Kati Sprigodojc z Chóśebuzu pódla, kótaraž teke w chorje Łužyca a w swing-jazz-kupce Kula Bula spiwa: "Cujom se how w tej kupce wót cełego zachopjeńka pśijaznje pśiwzeta, som ned połnje zastupiła a som ned tu cesć měła, až som směła pódla kantorki w prědnej rěźe chójźiś".
W měrje móžoš se wšykno woglědaś – wše te zelene łuki z młogimi pisanymi struskami, tu Nysu a dalšne groble a gaty, te wjelgin stare a rědke bomy, wše te rostliny a te historiske twarjenja.
Teke za lěto 2021 jo był ducy fotograf Wolfgang Wittchen, aby znowego zapópadnuł gódne motiwy za rowno w Ludowem nakładnistwje Domowina wujźony sćěnowy kalendaŕ "Moja Łužica – Meine Lausitz – Mója Łužyca".
Ceptarka Gisela Kotisekowa (w połnimskej drastwje) a jeje cłowjek Wolfgang, ten gerc a wjednik Slěpjańskego ansambla, stej ako šykowanej moderatora wjadłej publikum pśez program.
Wón zmuśijo cłowjeski rozym a zatwarźijo wutšobu, a cłowjek njama wěcej to pšawe wiźenje na konkretnu situaciju we swójom žywjenju.
A wón togodla njama za dobre, až stat cesto ideologiju koncernow mócnje woplěwa, a dajo brunicy pśeliš wjeliku wažnosć.
Až južo prědnym sedlarjam su tak gronili, wót togo znanje mjenja łužyskich jsow ako Smogorjow, Chmjelow, Bobow a Kokrjow.
To wšo namakajo se we jogo chronice.
»To se wě, ty pšašata rěpka.
A teke na to, až pśiźomy do šule a korona se wrośijo – to móžo se staś.
Jatšowny mark
Z nama jo teke žywy mały gólc Janko.
Wón raźi pśedsedaŕstwu, až jogo bratš, Witaj-ceptaŕ Uwe Gutšmidt z Bórkow móžo pomogaś, a wón jo Casnikoju južo wobwěsćił, až jo k takej pomocy zwólny.
Co jo něnto hynac? Pśi pórěźanju łoźi musymy, to se wě, na tu pśikazanu minimalnu distancu glědaś.
"Młoźina jo pśeliš wažna, ale my njedejmy zabyś na našych starych", jo Końcaŕ zrazom zaspomnjeł.
Wšykne, ako tam cołnuju abo mimo pśidu, to gótuju.
hengist kacor kózletko rampa žaba
Mjazy kandidatami teje partaje jo Fryco Krawc, něgajšny kjarcmaŕ w Janšojcach.
Toś jo musał kužde zajtšo z takim klapotatym kólasom z Hochoze do Picnja na źěło jěś.
Wósymlětny šulski cas w Hochozy jo se bližył swójomu kóńcoju a ako kuždy młody luź som musał pśemyslowaś, kak dalej.
Abo tola?
Jadnotliwe spiwy smej z Helmutom Rothkählom na akordeonje a ja na gitarje pśewóźowałej.
Walter Mucha , kótaryž jo ten bom gmejnje pósćił, jo był wjelgin wobtužony: "Take njeplecne statki mě wjelgin muce".
We wejsnej chronice Drjejc se wjele pišo wó wucynkach Tśiźasćalětneje wójny na tu wjas.
Som źěkowny, až mógu južo lěto ako direktor Borkojskego amta źěłaś.
Ekskursiju pśigótowali su Katja Atanasowa, Katarina Hermanec, dr.
Wótegrono pak jo było negatiwne.
Bóža stwóŕba zdychnjo a chejka, wóna trjeba skóńcnje šćit", jo biskup Christian Stäblein pógónił.
Až buźo se w centrumje města twariś wjeliki a moderny centrum za nakupowanje, to jo něnto nejskerjej jasne.
Alternatiwa k póstupowanju pó takej ideologiskej zasaźe njejo eksistěrowała, aby se wuspěšne zakóńcenje cełego projekta njewobgrozyło.
A w USA, źož z lětadłow glědaju, źo te wjelki rowno su, se wóni wósebnje pón šćitaju, gaž su se wóni zasedlili w nowych stronach.
Małopólska jo historiska krajina w Pólskej.
Cytarski wjacor Nowego Casnika 1975 w Domowinskej kupce w Blunju: ceła redakcija jo tam pśipódla była.
Identita regiona Voru jo njeźiwajucy wjelikego rěcnego rozdźěla cysto estniska.
Andreas Pfütsch, pśedsedaŕ brjazyńskego sportowego zjadnośeństwa, jo wšych wutšobnje witał a pśiglědarjam k wěsći dał, až serbske mustwo jo tenraz zestajane z grajarjow z Dolneje a Górneje Łužyce, a až wóno se pśigótujo na europske mejstaŕstwo narodnych mjeńšynow w balokopanju.
A hyšći wjaselej jo bywało, ako su gerce pó pśestawce, kenž jo była něźi zeger źaseśich, zachopili graś te za tegdejšy cas modernjejše reje.
Njeźelu, 5. januara zeger 10:00 buźo serbska namša w žylojskej cerkwi.
Wupśimajo stare, styrirožkate blido, kótarež jomu ako źěłowe blido słužy.
»Dejmy se na njogo spušćiś, až našo žywjenje wustrowijo, źinsa a pśecej«.
We srjejźi togo tšojenja stoj guslowaŕ, kótaryž tak pšawje to guslowanje njejo nawuknuł.
Wón jo mě pomogał pśi domacnych nadawkach a bajki wulicył, ze mnu do gribow šeł.
Finski se teke powěda we Šwedskej, Norwegskej a Rusojskej a drugich krajach.
Dłujko smy swěźeń pśigótowali a małki program nazwucowali.
Kokoš Helga běšo jomu wjelgin pomogła, wóna ga běšo wšykne kokošy we kurjecej groźi pógóniła, aby pilnje njasli.
To groni, až niźi na zjawnych drogach a městnach njesmjeju luźe pyrotechniske artikele kategorijow F2, F3 a F4 zapaliś.
Až tam wšykno zginjo, to jo było koncipěrowane.
Na ten part nas teke pódpěrujo Domowina, pśeto někotare pśicynki muse byś kupjone.
Kśidle stej módrej.
Mimo togo buźośo z tykańcom a z kafejom zastarane, a bury budu pśedawaś fryšnu zeleninu.
stwórtk , ten 15 .
Jo tam wjelgin wjasoła a rědna maruša.
Ten kusk, źož jo krotko pśed wótbocenim do Židźina zasej starcyła na šoseju do Wórjejc, jo źinsa hyšći wiźeś.
Sonntag, 10.11.
Siegowa - su wustajili, až jo to był napšawdu demokratiski forum, źož jo kuždy na kuždego słuchał a teke wopytał, togo drugego respektěrowaś.
Z radosću jo teke cytał NOWY CASNIK a PRATYJU.
Na taki part smy teke zestajali kuždy drugi tyźeń młoźinski program BUBAK.
Koncern njoco doněnta pominanje Miłoraskich do statka stajiś.
K jatšam 1883 jo wón zawjadł ako prědny serbski faraŕ Dolneje Łužyce nowe, lěto do togo wujźone serbske spiwaŕske.
Grenada słuša geografiski k Pódpołnocnej Americe.
srjodu, 8. apryla /nalětnego
A toś ten fryšny powětš jo zakład za wšaku změnu – mjazy drugim k dobremu togo serbskego.
Chtož ma pšašanja na tom pólu, móžo se rad na mnjo wobrośiś.
Na źowcynem lěwem licu jo hyšći wiźeś wótśišć mamineje ruki. »Jo, mója małka«, jej gronim, »twója mama musy hyś spat.«
Šołta pak jo był skeptiski.
Dobrosz jo mjazy drugim teke kśěł wěźeś, lěc njeby móžno było, aby pólska konsulariska słužba se starała nic jano wó pólsku, ale teke wó serbsku narodnu mjeńšynu w zgromadnem [...]
W pśigótowanju na prědnu sorabistisku konferencu 1960 w Budyšynje jo se zwěsćiło, až su se južo wšake historiske temy a wobłuki za cas do někak 1800 wuslěźili, nic pak za 19. a 20. stolěśe.
Sobotu wjacor jo było pón swětocne mytowanje dobyśarjow.
Bernd Kamjeńc pokazujo, źo w tej góli su byli něga raz póla.
Knigły su myslone wósebnje teke za młodych luźi, ako cas nacionalsocializma južo wěcej sami njeznaju.
Kwiśonki su zelenojte, žołte, cerwjene abo rožojte.
Dr. Sebastian Heber ma zapśimujucu tezu, cogodla jo se ten stary gjarnc tam w piwnicy zakopał: Wón se mysli, až jadna se wó "zakopowanje" tych slědnych.
Z tym twardnicowym tśirožkom jo se wukšuśiło wójaŕske zawěsćenje pódpołdnjoweje Bramborskeje a jo měło něźi 200 lět, až do Sedymlětneje wójny, dosć wjeliki wuznam.
Wobej njejstej jano swěźeński pśeśěg nawjedowałej, ale stej měłej teke „moderaciju” jubilejnego zapusta na starosći.
Dalokož mě jo znate, až naš starki jo cas žywjenja wjele zběrał.
Potom źěch do hele wjacerjat.
Śišyna jo trjebna, aby lěpjej słyšali, jasnjej wiźeli a intensiwnjej zacuwali.
K tym, ako jo šołtowka ten źeń woglědała, jo słušała teke 82lětna Lizka Widnerowa, znata ako wušywaŕka serbskeje drastwy.
Wilfried Halbaš jo napisał barbucku chroniku.
Kněz jo wěrny.
Cogodla ga groniš ty, Jakub, a ty, Israel, źejoš: Mója droga jo Knězoju zatajona, a mój Bog se njestara wó mójo pšawo? Jez 40,27
Kócor Findus a spiwarik
Nejskerjej — tak jo měniła — ma to teke něco z tym cyniś, až nowa wuměłska wjednica tamneje serbskeje rejowańskeje kupki to serbske wěcej njoco.
Kulturne ministaŕstwo co to pódpěrowaś – jo se na posejźenju znate cyniło.
A tak jo pśišło, až jo ten mały Tyšarjowy 3. julija naraz wołał: »Mama, nan źo!«
Licba wobydlarjow w Zaspach pózlažkim pśiběra, togodla wón za notne ma, až se młodym luźam twaŕne grunty k dispoziciji stajiju.
Druge zasej njejsu z tym wobjadne — ako Marko Gera ze Žylowa — a sebje pominaju tolerancu.
To su cłonki towaristwa dlej tichtowali.
Serbske cerkwje su jich inspirěrowali k rozgronoju.
Chude a teptane a pónižone luźe su se wjaselili a Krabata chwalili, póžytne a złe luźe, bogaśce a wucycowarje pak su se chopili jogo bójaś.
póglěd do Nowego Casnika
Pódobne situacije znaju Retoromany w Šwicarskej abo Słowjeńce w Awstriskej.
Cakanje pšawych se dokóńcyjo we wjaselu.
Pśedawarje a teke cytarje na jsach ga su juž njesćerpliwje na nju cakali.
Mjazy 7 serbskimi Witaj-źiśownjami, ako su zapśěgnjone do tych projektow, stej źiśowni w Žylowje a w Rownem.
K tomu jo se teke groniło, až ma kupka “rědne” pjenjeze w swójej kasy.
Nutśi a we susednem pśitwaŕku nastanjo rum za rozpokazowanja, ateljej, kaž teke běrow a bydlenje.
W ludowej drastwje su byli pak teke tam někotare dolnoserbske žeńske, kótarež su kśěli se ten ruš w Chrósćicach woglědaś.
Zasej jo pak móžno, programy direktnje ze žrědłowego koda instalěrowaś, jolic njewobstoj binarny paket za danu distribuciju abo wužywaŕ co optiměrowaś program za swój computer.
Lětosa su teke wjelgin glědali na to serbske.
To jo se bur napněty pšašał.
Gratulujomy jomu wutšobnje a pšosymy wó wódaśe za nješykownu pisańsku zmólku w slědnem wudaśu Casnika.
W źiśownje se wobstara góle z Prjawoza, Smogorjowa a Zakaznju.
Jadna cytaŕka ze Žylowa. – (Pśipósłane.) Njeźelu swěśachmy górjejbranje našych źiśi.
Wjasołosć jo była mjazy młoźinu wjelika.
Wobydlarje su darili za to wjele pjenjez.
Něnto wěcej njetrjebaš tłusty anorak a škórnje.
Witko hyšći žednje lutka zmakał njejo.
Rudolf Lehmann w Marburgu nad Lahnu zemrěł.
Toś ten outfit we srjejźi jo Serbski muzej w Budyšynje wót wuknikow Dolnoserbskego gymnaziuma kupił.
Altekrüger: Měnim, až mamy we wokrejsu SPN dobre a wjelebocne kulturne žywjenje.
Ty pak, roža, změjoš nadalej samsku zemju – což tak zajmne njej'!
Słowo pó słowje jo z tym měnjony "Serbski stil na droze".
Lětosa jo se wobźěliło 12 porow.
Na ten part som dała źiśam, wósebnje tym staršym, póstark, se teke raz kreatiwnje małke tšojeńko wumysliś.
Pón dejał do Lubina jěś, starego głownego města.
Pon du zasej slědk, źož pśi sportowej hali na nich cakaju sponsory ze srjejźi jsy.
Pla Gorjejcnych wustupujo ako pśedmě Měrćin, w Dolnych Serbach cesto skrotcona forma Měto, kenž namakajomy teke ako familijowe mě.
Wónej pśigótowaštej togodla swój cołn. 
Naše brjuški prozne su, cakaju na fryštuku.
Z togo kuska drjewa dej raz nastaś Jezusowa figura.
, z rodom ze jsy Sernjany, jo wordował pócesćony z Mytom Domowiny za swójo wugbanje na pólu serbskego sporta, za wobstawne žurnalistiske źěło a za woplěwanje mjazynarodnych kontaktow k drugim Słowjanam.
Cam Clarke jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Premjery su woglědarje teke lětosa zasej dožywili.
Te tam laže we wjelickem kašćiku a kuždy móžo je pśeběraś a pytaś za takimi, ako by kśěł měś a cytaś.
Ga cyń, což ty dejš; pśeto Bog jo z tobu.
Ta mała kopicka dolnołužyskich Serbow, ak jo hyšći wušej wóstała, buźo rezigněrowaś abo zběg gótowaś“.
Tšach wó jatšy
Pśi substantiwach a adjektiwach kóńcowki za plural su z kóńcowkami za pad zjadnośone, mjaztym až pśi werbach kóńcowki za plural su z kóńcowkami za wósobu, cas a modus zjadnośone.
Młode luźe namakaju w tom wejsańskem klubje rumnosć, źož mógu se zmakaś a wobradowaś wó woplěwanju nałogow a wejsnych swěźenjach.
Tak buźo se teke 20 lět pó wótśěgu sowjetskego wójska tak a hynacej wulicowaś wó póśěgach Hochozarjow a rusojskich wójakow.
Na wikach su byli zastupjone Nowy Casnik, serbski rozgłos, Serbski muzej, Załožba za serbski lud a Rěcny centrum Witaj.
Kněz Bog łdzy wót wšyknych hoblicow wótrějo.
Šorce, bluze, kóšule, to ma wót starkowu.
Veverská Bítýška jo gmejna w Českej .
Teke z města běšo licba nimskich pśijaśelow wen pśišła, aby taki swěźeń z nami serbskimi luźimi sobu swěśili.
To jo wužytne.
Wšuźi stoje tofle.
W diskusiji k planoju za lěto 2010 jo mjazy drugim Wolfgang Kotisek z Brězowki, serbski wótpósłańc z frakcije „Lěwica“ naraźił, až dej byś šulski transport źiśi zadermo.
How som sebje wopšawdu myslił: »To njamóžo byś!« Jo, tencas su byli pódpołdnjowe płody rědko na pśedań.
Pó wustawkach, art. 25, jo to jich nadawk (Gesetzgeberauftrag).
Wusuźone stakim jo!
Nejwuše městno Džibuti jo wulkan.
Wóni we lufśe z wjelikim kumštom turnuju, wósebnje gaž maju swajźbu.
Santakrucowe kupy su kupka kupow, kótaraž k prowincy Temotu kupowego stata Salomonow słušaju.
Na młoźinskej zgromaźinje su tu cełu wěc hyšći raz rozpowědali.
2021 źom ja na wuměńk strowosći dla.
Co se z togo slěźenja wuznajo?
Wón jo dobył sorabistice internacionalne pśipóznaśe.
Ako prědne su byli pśepšosone do Dolnoserbskego gymnaziuma na Žylojskej droze, a to su słowjeńske ceptarje wjelgin witali.
Ale teke luźe ze swětłeju kóžu a ze swětłymi a cerwjenymi włosami se malsnjej wót słyńca wopaliju.
Nowy dolnoserbski rěcny rum
Legnica jo město w Šlazyńskej a lažy źinsa w Pólskej.
Jubilej buźo we februarje, ale lěc buźo móžno, až te spiwaŕki jen na pšawem terminje słušnje swěśe, njejo w danej situaciji wěrjepódobne.
Mjazy nimi jo Christian Matthée, ako źěła pla rbb a moderěrujo teke serbske wusćełanja.
Rejtarjow jo lětosa w tych tśich jsach dogromady było 68, kenž su pśišli z 28 wjaskow Kalawskego, Lubinskego, Grabinskego (Finsterwalder) a Chośebuskego wokrejsa.
, rozmyslujo šołta Hans-Jürgen Dreger.
Wšak by na tom něco škódnego byś mógło.
Wó tom jo nas informěrował na pósejźenju měsćańskego parlamenta slědny tyźeń srjodu w Měsćańskej hali.
Pśibližujo se mója pšawdosć, wóna njejo daloko.
Na zachopjeńku se wótwórjaju nowe strony za zymski sport.
Wóni mógu we towaristwje wóstaś a njemuse se wó pjenjeze staraś.
A gaž ten ceło wuschnjo, pón se stwarźijo a wěcej njepušćijo žeden dešć do teje zemje.
Wón dajo móc za śěło a duch.
Woni měnje wětšy źěl tež něco drugego, gaž powědaju wó Polskej.
Za nimi su pak starjejšej, wósebnje starka a starki, serbski wołali.
Ale tak idealne to wětšy part njejo.
Na pódzajtšu granicujo z Indiskej połkupu, na pódpołnocu z Iranom a Pakistanom, a na pódwjacorje z Omanom a Jemenom na Arabiskej połkupje a ze Somaliju w Africe.
Wottam do Myšyna.
Pśiroda w mócnych pisanych barwach – tak jo ju Klaus Bramburger wiźeł.
Powěsći/Wóspjetujomy njeźelske Bóže słowo/
Togodla jědu hochoske źiśi nadalej do Picnja do źiśownje.
Buźmy našym młodostnym stakim zwěrne pśewóźowarje.
Ze Złego Komorowa/Senftenberg.
Swójźba jo hierarchiska rownina biologiskeje systematiki.
Žeńskecy chor ze susednego Mosta jo zgłosył rědne serbske a nimske spiwanja, a kupka z Budyšyna jo pilnje zagrała k reji, a to teke z młogimi serbskimi štuckami.
Dosć pjenjez za serbsku kulturu a rěc.
Na drugem boce pak nadejźo woglědaŕ změstymi stare spušćone bolane chromy, ako pómałem rozpaduju.
Jo, ale lube lazowarje, grońśo, jo wobšuda na kuždy pad njedobra?
Wósebnje witali su zastupniki Serbow, až jo Fabritius we tom rozgronje jasnje pśilubił zasej połojcne financěrowanje zwězka za Załožbu za serbski lud za dalšnu periodu financěrowanja. „50 procentow Wam kšuśe pśilubiju“, jo měnił Fabritius pśed wšyknymi.
Ten slědny wjacor běšo pśi Comichojc swójźbje we Běłej Górje a howacej how a tam, teke pśi swójej maśeri.
Kuždy zešywk rěda jo twórjenju jadnogo basnikarja pósćony a wopśimjejo wuběrk jogo basnjow.
W tych rědownjach pak su wěcej matematiki a fyziki měli.
Pógibujom se kaž pómała, sćicha nopawa.
Wotergi se źiwy stanu, wjelike a teke małe.
Woni su to dla lubosći k narodnej wěcy cynili“, jo wón gronił.
To prědne: Wupłaśijo se to napšawdu, za te tśi, styri mjasece „Lodku“ wurumowaś a załožyś tam nowu lodu?
[...] smy teke kuždy raz zasej na jich wustup w Hochozy pśišli a ze šybałym pósmjejknjenim stej pśecej groniłej, jima mam se źěkowaś, až smy něnt kolegi.
Na mjeńšynowych gymnazijach města maju zwenkawucbne aktiwity wuknikow za wjelgin wažne, teke na serbiskem.
Pśiducy tyźeń chójźe bramborske šulske źiśi zasej do šule.
Źowćko w kompletnej drastwje.
(na wobrazu - nalěwo - wiźimy ju gromaźe ze žeńskeju z Gor)
Tudy su luźe stwórtk pó tom njewjedrje ze kšawjecymi woblicami, kenž wót kšupow běchu zbite, domoj pśišli.
Ta rostlina kradu wónja.
Jo było w měrcu lěta 1961.
To nowše wót Běłogórjańskeg Kasprika.
To stej byłej młodej manźelskej z Trjebina Ulf a Carola Mäkelburg.
Nejwuše městno Burundija jo góra "Ngaoui" blisko kameruńskeje granicy.
Jantra abo Yantra su rituelne diagramy, kótarež su w Hinduizmje a Tantrizmje rozšyrjone a se k meditaciji wužywaju resp.
Teke Marcus Końcaŕ jo se wobźělił na jubilejnem kongresu FUEN.
Tak som se wótpowědny kostim wubaslił.
My napšawdu na to źaržymy, což stoj we koaliciskem wujadnanju“, jo ministaŕka pódšmarnuła.
Toś lubjej do togo na zwucowańskej pódłoze pśekontrolěrowaś, wjele napšawdu trjebaśo.
Po tej droze pśiźomy nejlěpjej k nowej Domowinje.
How su z krotkego casa dalšne nowe knigły a kniglicki ze serbskego nakładnistwa Domowina na pśedań.
W jěźaŕni wisy wjelika bilda Błotow, fotografije źowćkow we serbskej drastwje su wiźeś.
Tak jo wóstał Hajno Rizo ten slědny serbski faraŕ w Bórkowach.
Žedna minimalna licba wuknikow we serbskej wucbje njedej byś wustajona.
Jasnje jo, až jo jano mało oficěrow SMAD něco wěźeło wó rezultatach dłujkocasneje germanizacije a asimilacije na narodne mjeńšyny w Němskej.
Su šli na licak.
Toś tu fiktiwnu epizodu jo Selbitz sam we stilu Fontanego napisał a we njom teke serbske žywjenje spomnjeł.
Pśeto rowno take gmejny deje se pógnuś k iniciatiwam, ako słuže rewitalizaciji serbskego wědobnja abo rěcy.
Z wójny slědk jo se 1871 z Hanu Dubrawic wóženił a stej měłej tśoch synow a źowku.
Pšašajśo tek za zarědowanjami z Torbenom Schmeiduchom.
Janusz Dobrosz jo měnił, až wótegrono Cimoszewicza jo njespokojece, togodla jo se wobrośił na ministaŕskego prezidenta z nowym pšašanim.
Mej ze žeńskeju smej dostałej hynakše problemy z jězu.
A wóna jo se zalubiła, až jo chopiła južo serbsku rěc wuknuś.
Wóna jo nam teke wulicowała, co te wšake mustery na jatšownych jaja wóznamjeniju.
To wopśimjejo wšykno, což k tom słuša, załoženje pjenjez, zawěsćenja, natwaŕ zamóžeństwa a zawěsćenje z wěcnymi gódnotami ako imobilije, dejmanty, złoto, slobro a druge drogotne metale.
Někotare źiśi su to tšojenje samo južo znali z nimskeje rěcy.
Tak se zachopijo kužda lekcija z wěstym wokabularom, pasujucym k pózdźejšym rozkładowanjam w lekciji.
Drogi w nowem Miłorazu maju južo swójo mě.
"Punktuelnje su wjele małych słowjańskich sedlišćow wukopali, a pśez to smy my enormnje wjele nowego nawuknuli, wósebnje wó normalnej ludnosći", jo Schmeiduch rozkładł.
Drogostka z našogo archiwa: Naše serbske kórjenje
Łopjena žywego płota wokoło cerkwicki su mokšowate.
Naš portret: Juro Gera — wucabnik na Chośebuskej SRWŠ
Te stare mjenja su dalej žywe, ga pomjeniju něto wejsańske abo měsćańske źěle.
Jogo manźelska Lizka jo jomu pśi tom była spušćobna partnaŕka.
Dla cogo to?
NOWY CASNIK: Wutšobny źěk za to rozgrono a Wašej konferency wjele wuspěcha!
Ze swójim serbskim mjenim jo to jadno z rědkich pśedewześow, w kótarychž grajo serbšćina wjeliku rolu.
"Njenawjeduju mě – daniž z Běłogroda, daniž z Rusojskeje, a nic raz metropolit Amfilohije mě njenawjedujo", jo gronił Krivokapić za Deutsche Welle.
Regionalna historija jo wordowała pó źěle zrazom jogo hobby, druge pówołanje.
Jich wobstojeca małučka žałowańska hala dajo wopšawdu naglěd k žałowanju.
Źož něto prědny pjas łajo, tam buźo prědna swajźba.
To docyni wón tak: Wón wubra sebje styri bomy, kenž blisko gromaźe stojachu a gładku škóru mějachu; do prědnego boma wurěza ze swójeju kamjenjaneju sekeru kuždy wjacor zarěznicku a gdyž běšo sedym zarěznickow wurězał, scyni do drugego boma jadnu zarěznicku; a to běšo něto tyźeń; a gdyž běchu w njom styri take zarěznicki gromaźe, scyni do tśeśego boma jadnu zarěznicku; to běšo mjasec a gdyž běšo dwanasćo takich zarěznickow, pón běšo dwanasćo mjasecow zajšło a wón wurěza do stwórtego boma zarěznicu a to běšo lěto. 
"To jo śěžki cas za nas wšykne", wuzwigujo pśedsedaŕ.
Wumóžćo kócku !
Sylka Laubensteinowa-Poleńcojc jo „Sprjewinej nyksowce“ pśepódała póstrow wót nykusa (kalendaŕ „Lodki“ za 2020).
Tak njejsom sebje móju domownju w lěśe 2000 pśedstajiła.
Wón jo se z tym duchnje wulichował wót falšnych bogow jogo casa.
Žnjowny swěźeń pśewjeźomy ga prědny raz pó lětźasetki dłujkej pśestawce.
Zarědowanje buźo zeger 18:00 w hotelu „Radušańske wustawadlišćo“, Wejsna droga 10.
Nejpilnjejšy a nejwěcej narski jo był, to se wě, kral a pśi tom nawalny kaž drapawa: Stawnje jo se šmótlił pó kórśe mjazy palcami a wołojnikami turkojskich wušych, aby pšawje wjele nazgónił a wusnuchlił.
Wobźělnik z Jamnic (Jamlitz) jo wulicował, až jadna wobydlaŕka Małeje Libice, ako jo we 1980tych lětach wumrěła, jo powědała serbske“.
Wóna jo jomu wšykno wulicowała.
Dobry źeń!
How jo směł mimo tšachu wuknuś serbski pisaś a lazowaś.
Witko njeglěda a se spalijo ruku.
Kwalificěrowany serbski dorost (Nachwuchs) we serbskich institucijach felujo, kwalita serbskeje rěcy pla źiśi a młoźiny wóteběra, serbskorěcny personal felujo w šulach a źiśownjach.
Karl Anton Albert Haußig w Chóśebuzu – pomocny prjatkaŕ we Wětošowje, wušej 35 lět faraŕ w Kórjenju; jaden z prědnych cłonkow Maśice Serbskeje a sobuźěłaśeŕ w jeje wuběrku dla pomocy za serbskich študěrujucych a w komisiji za pópšawjenje dolnoserbskich spiwaŕskich
Pšawidłownje se zmakajomy nanejmjenjej kuždy drugi mjasec w źěłowej kupce a rozpowědamy aktualne problemy.
Njeglědajucy na pólodk su dali źowća swójim kóšulam wótlětowaś pśi rejkach.
Za rěku jo mała swětlina w lěsu, a tam jo wogeń.
Wšykno na łoźi běšo k wótjěźenju gótowe, — wětš dujašo do płachtow, — a łoź chwatašo wót kupy aby leśeła. 
Něnto móžo wóna južo Casnik cytaś a rozmějo, co w njom stoj.
Wažne pak jo, až musy se ceła infrastruktura wósebnje tudy we Łužycy tak wutwariś, až pśiwabijo nowych inwestorow.
»Jo, śota«, jo Měto gronił, »Wy ga maśo pšawje.«
Na kraju jano pómałem watśkocu.
Nic pak, aby z nimi wobšyrnje a nadrobnje wó njezgótowanych domacnych nadawkach jich źowća abo gólca powědał, což jo se pla źiśi burow rolnikaŕskego źěła dla cesćej stało, ale aby se pla nich mógał tak pšawje najěsć.
Togodla móžomy jomu teke ten jaden abo drugi mjeńšy tšach pśiśpiwaś, aby nawuknuło jen pśewinuś.
Njedawa žeden dopokaz za to, až wužywanje computera w jěsnem źiśetstwje se pozitiwnje wustatkujo na wuwiśe źiśi.
Druge wobydlarje su gótowali pyšnotki a rěd wót drjewa, zwěrjecych kósći a roga, abo su barwili wałmu.
29. 6. 57: W měsće na stadionje »8. maj« (źož jo źins wjelika moderna biblioteka) jo był sportowy a kulturny swěźeń serbskich kubłańskich institucijow.
Te slědne bydle w tśich domach - w Rjasniku/Briesnig pla Baršća, w Borkowach a w Gubinje.
Te pśedstajone wurězki dolnołužyskeje krajiny, mólowane we wšakorakich lětnych casach, ako pokazuju gaty, łuki a tšugi wokoło Picnja a z bórkojskeje wokoliny, te sceny wšednego wejsańskego žywjenja našych luźi – to su jadnorazne dokumenty našeje krajiny, kótaraž jo se mjaztym pśez wudobywanje wugla kradu pśeměniła, změstymi jo zgubjona kaž Łakomske gaty.
To wobwěsćiju teke srjejźowěkowe chroniki, źož se pišo, až kužda rodowa zgromadnosć jo cesćiła swójogo boga.
"Gaž to taka tradicionelna źěłabna zaběra jo, pón k tomu tek pšawa źěłabna drastwa słuša!", wóna měni.
Wobstoj móžnosć se na europskej rowninje cesnoamtski za zajmy Serbow a Domowiny zasajźiś.
Delegaciju Domowiny buźo nawjedowaś jeje pśedsedaŕ Bjarnat Cyž.
Wón jo mjenjej znaty, ale ako se groni, teke jaden dobry Serb był.
Rozćěgniśo jen rozglědnje górjejce pśi wótwórjenju!
Jo, wóni su gjarde na to, wiźe to ako wósebnu cesć, rowno tak tamny šołta Fryco Wojto.
Wót wótwórjenja pětk, 31. awgusta, zeger 17:00, buźo pśez ceły mjasec wjelgin wótměnjaty, zajmny a ambicioněrowany program.
Pózdźej su jogo pśiwzeli do Krajnego młoźinskego akordeonowego orchestra Bramborskeje, źož graju jano nejlěpše młode akordeonisty kraja.
How su wence źowća a žeńske na nich cakali.
Cele mokšy lažy na zemi pód wusokim bomom a se wěcej njegibjo.
Z jogo słowow wusłyšyjom spokojnosć.
Wót 15. maja směju wóni zasej wótcyniś, gaž maju něco k jěźi.
Daloko zwenka wjaski — na kšomje Borkow — bydle pak teke Muchojc a Glacojc.
Gaž se derje zaźaržujo, jomu gronim Pummel, a gaž jo něco wužrał, pón jo hampo.
Chor „Křižkovsky“ z města Opavy w ČSFR jo wustupił pśed rozpalonymi Domowinskimi cłonkami gmejnskego zwězka „Schöpstal“ Hamor a tymi ze susedneje župy Niska.
We młogej serbskej jsy grozy tšach, až rěc se minjo.
Chtož pak Knězu pśiwisujo, jo z nim jaden duch.
Cu nowe wupominanje na se weześ.
Jo to było licenje dnjow wót zachopnego datum.
Tak jo załožył nejwětšu priwatnu serbsku knigłaŕnju w Dolnej Łužycy.
Samo grodkojska šołtowka jo pśipódla była
Pedagogowka se rozmějo ako awtorita, kótaraž se wažy góle z jogo wjazymom a kenž skšuśijo iniciatiwu a spontanosć góleśa.
Až jo w 19. stolěśu wjele serbskich luźi z Dolneje Łužyce wudrogowało do Ameriki, Afriki a Awstralskeje, to su pśedstajili Wjerbanarje; a kak su něga w Grodku mloko pśeźěłali a w Mosće trajdu žněli, to jo było k wiźenjeju wót Grodkojskich „swajźbarjow” a Mosćańskeje młoźiny.
My smy ju teke pšašali: Wy sćo měli wjelebocne źěło, njebuźo to wam felowaś? Wóna jo Casnikoju groniła: "To se wě, to jo zajmne źěło było.
Ten sukaty bom-wjelikan ma 8,65 metrow we wobměrje zdonka a w pśeměrje 2,76 metrow.
Čerkasy jo město na Ukrainje.
Wósebnje jo to syrik/šwabel (Schwefel), a za tym ta wóda, wósebnje gaž jo wjelgin śopła k piśeju, teke bejnje „smjerźi“, tšochu hejnak zgnite jajo.
Šyman Pětš pak jomu wótegroni: Kněžo, ku komu dejmy hyś?
Nejstaršy rub mam z Dešna, źož jo mě starka Janowa wulicowała, až jo jen 1895 na zakopowanju swójeje mamy nosyła.
Mjaztym jo pśišeł znaty Domowinaŕ kowal Willi Miehle do konsuma pó cigarety.
Domcyk jo se sypnuł, a kócka a psyck stej tšachnułej.
Domowniski muzej Dešno pśepšosyjo na wótwórjenje noweje wósebneje wustajeńce „Impresije” njeźelu, 11. apryl, zeger 15.00.
Z Dešno/Dissen.
Geografiski Britaniske kněžniske kupy słušaju k Pódpołnocneje Americe.
Kopali su samo kulki nejlěpšeje kwality.
Wšykno akle chapja rosć.
Wón jo wikar w Dešańskej wósaźe, póchada z Baršća a co teke serbsku rěc wuknuś.
Take serbske źiwadłowe graśa mě ga wjelgin zajmuju.
sobota, 01.01.: Nowolětny program
Mimo togo jo dała połojcy swójich dogromady šesć prozninskich domow serbske mjenja: Dom "Kabeja" jo se južo pomjenił, howacej ma teke dom "Kupa" a dom "Bludniki".
Pó namšy njejsom na cerkwinem dwórje žedno nimske słowo słyšał.
To jo nam zawěsće na škódu, dokulaž gaž taka mała, njewuznamna kupka se dowóliś móžo za ceły serbski lud powědaś, pón njemusymy se źiwaś, až rozsuźece nimske politikarje pytaju jano pśed wólbami rozgrono ze Serbskima radoma a Domowinu.
Tak smy wokno do pódzajtša.
Borbory w Slěpem na nabóžninu.
2021 dokóńcyjo jogo dogrono tam.
A wjele lět Wy južo pśedawašo tu Pratyju?
Pěšy, z kólasom abo teke z kutšu móžoš se na nich pógibowaś, a tuchylu śi pśi tom nicht njemóli.
Mjaztym stej to dwa źěla.
A “Gorna Łužyca” jo pomagała - z ideelnymi a materialnymi srědkami a naslědku teke na “diplomatiskem” polu.
Do nowego pśedsedaŕstwa su wordowali pó rědu wuzwólone.
Faraŕce Köhlerowej su luźe we wósaźe gronili, až w zachadnosći njeby fararjam „ty“ gronili.
Z cwjernom rozdźělijomy głowu a śěło.
Pótom ženjo zasej ku kórboju, wótwězujo šorcu, ženjo slědk k swójomu mustwoju a se slězy pśistupujo.
St 20 Zeleny stwórtk
Kaki rědny źeń jo to był, wy by dejali pódla byś! Celine jo była radušańska sroka a Paul jo był wron.
Źěłam toś teke wjele lět we wejsańskem towaristwje kubłarjow pjeriny sobu.
Mario Heß jo to cełe pśewóźował z gitaru.
Źiwajśona ambroziju! Rostlinu dejmy pódušyś Zwětšego smy z awtom ducy a njeglědamy na to, co rosćo na kšomach drogi.
Majski bom w źiśowni w Tšupcu.
Na zachopjeńku programa wiźiśo pśinosk wó sedleńskem rumje Serbow.
Kšajžny tip wót Neumannojc z Limbarka: Kśěnowe łopjenka abo pjepjericka.
chto njeby se wjaselił, gaž se jogo proca, źěło a nałožowany cas wuchwaluju.
Stare serbske kjarliže jo wuknuła, melodije su pak z jeje głowy.
Wuwześe wobstoje na dłymokich tšugach a za bury.
»Ja masěrujom śi kśebjat!«
Khary Payton jo US-amerikański komikaŕ a grajaŕ.
Smjerźecy kichac jo pśecej zelena wěcejlětna rostlina.
Jagły su teke ako futer za te kurjetka byli notne.
Štom jo rowny.
Wó tom tormje jo teke w Bibliji pisane.
Ta zymicka trajo pak jano něźi tyźeń.
Njechorński měni k tomu: „Gólanarje wiźe ako njepšawdu, až se wšuźi spiwa chwalba Błośanarjam, ale na dolnoserbsku gólu se zewšym njeglěda“.
Pśez wuske ‚Picańske wrota’ se dostanjoš do teje nižyny. ‚Picańske wrota’ su na małej wušynje lažane płoniny.
Lětosa how budu na 20. awgusće kokota zabijaś.
Wón jo w zachadnych lětźasetkach sobu stwórił politiske rozwězanja togo města a wokrejsa Sprjewja-Nysa.
Źiśi su woblacone byli ako: ryśaŕ, policist abo sonina.
Swój cołn ześěgnuštej na brjog a źěštej pótom wjasołej na swóju góru, wjacerjaštej, źěkowaštej se Bogu za swójo wumóženje a na to se mucnej lagnuštej.
Górnoserbski original a nimski pśełožk stej kradu wuspěšnej byłej.
Z togo casa — ze lěta 1965 — pśiźo Měto Pernak, kenž jo źinsa ceptaŕ za rusojsku a francojsku rěc, kužde lěto do Łužyce, a to nic jano jaden raz.
Jezus wózjawijo, až naš nejmócnjejšy głod za žywjenim wón sam móžo naseśiś.
Ale wótkul póchada pśedstajenje wó wogawach?
Srjejź apryla dej se daś start do wuběźowanja „Serbska rěc jo žywa“.
sobotu, 3. oktobra /winskego
Ale teke na śamnych stojnišćach rosćo.
Pó chyli jo pśišeł jogo wujk ze susedneje jsy.
"My woglědajomy wšyknym, ako maju we jsy něco groniś", jo Annett Sekyrina nam k wěsći dała.
Na droze slědk su w Žylowje woglědali tamnemu šołśe a županoju Chośebuskeje župy Wylijoju Gusoroju.
NOWY CASNIK: Němska mjeńšyna w Dańskej ma ako swój casnik „Nordschleswiger“.
To jo wopšawźe dobra kwalita.
Stawnje pónjeźele wót 20 až do 22 góź.
Wót 1987 do 1993 jo študěrował ewangelsku teologiju w Lipsku.
Nejpjerwjej se wugrějo.
Genscher, dłujkolětny nimski ministaŕ za wenkowne nastupnosći, jo ako patron togo swěźenja w lisće na wobźělnikow festiwala wustajił, až dobra ideja za taku mjazynarodnu ideju, kótaruž jo „wulagnuła” wokrejsny raźc D.
Dalšny duo z DSG – Jonas a Tiffany z 12. lětnika móžaštej z akordeonoma pśeznaniś, mjenjej wšak z nimskimi wótegronami na serbske pšašanja moderatorki.
Spodobało se knězoju Frencloju pak njejo, až gerce do togo swóje instrumenty rěšyli njejsu. “Tak móžoš na camprowanje hyś, ale nic, gaž źowća w swěźeńskej drastwje su, jo był měnjecy.” Wón dej to wěźeś, grajo ga sam pla Zaspickich tšubarjow sobu.
Cośo snaź wěcej wó jadnotliwych sortach zgóniś?
Lěśojski wusew njejo wuschójźił.
Dla togo dej nastupiś pśeśiwo Haraldoju Altekrügeroju (CDU), ako jo dostał 35,83 % głosow.
Ale teke něnto w muzeju se južo něco stanjo.
Z tym njejsu Serbske koparje wobjadne, wóni kśě aby Serbske koparje (muske) dojěli do Kórutańskeje (Kärnten) na Europeadu a žeńske wót Serbskeje wubranki z Górneje Łužyce.
Naroźił jo se wón 31. decembra lěta 1917 w Běłej Gorje.
A rowno tak som dejał wšykno rozpowědaś z Chóśebuskim nakładnistwom, ako jo kśěło móje knigły pón wudaś.
Pótom jo pśelězła.
Tenraz su wobźělniki kursa dejali do wěcej cołnow se rozdźěliś dla pśedpisow k wobejźenju natykanja z koronu.
Ach, šćipata zyma, cas rědnjejšy za zymske te wjasela.
Zawěsće sćo take wěcki južo baslili?
Teke luźe z wokolnych jsow su wjele wót togo sobu dostali, někotare su pśi tom zaginuli.
Nazyma w mjasecowych lětach jo rad njespušćobna.
To jo k wužytku źiśam, kótarež w horśe turnuju.
Wuběrk jo był dosć bogaty a dobry, rowno tak niwow a kwalita tych pśedstajonych scenow a skečow.
Ty ga lěbda sam wšedny klěb na bliźe maš.
Tak nawuknu źiśi kontakt nawězaś a drugim dowěriś.
Chudu babu łapaś Dobrowólnemu grajarjeju "chudeje baby" se wócy zawězuju.
Zmakaju se zeger 6:00 na Pipanojskej najsy pśi Labšojc kjarcmje K Lipje (Lipowa droga 1).
Wóna jo wó „Šuli w zelenem” w Borkowach nam slědujuce napisała:
To jo teke pśecej myslone ako mały źěk za wugbane pilne źěło.
To mytujomy pak z medalju pak z pokalom – ako w motorowem sporśe.
Marijank, žorawa a jaskolicka markuju na swój cas, gaž wóni deje zasej pśiś, ale mój lud njoco Knězowe pšawo wěźeś.
Ale mósćańske su se myslili, až teke jaden domorodny, "pšawy" Mósćanaŕ dej na superkokośe pódla byś.
Torben Schmeiduch jo w ramiku programa Šule za Serbsku rěc a kulturu tśi raze pśednosk wó archeologiji a stawiznach Słowjanow mjazy Łobjom a Odru prezentěrował.
Serbski muzej se wjelgin wjaseli, až ma wót junija objekt wěcej we swójej wuměłstwowej zběrce.
4. teza: Zmócniś ma se statkowanje nadregionalnych institucijow a towaristwow w Dolnej Łužycy.
Teke ten flak prědku pśi wrotach kśě wuflastrowaś.
Ale teke domy pśi zemi jo dało, ako su byli bolane a z glinu wobchyśone.
Serbisko-chorwatska rěc jo była oficielna rěc Jugosłowjańskeje gromaźe z makedońskeju a słowjeńskeju rěcu.
Cłonaŕ z nazdala stojecy njekśěšo teke swójej wócy k njebju zwignuś; ale deri na swóju wutšobu a źašo: Bog, buź mě grěšnikoju gnadny!
Jo problem, až wužywamy wěcej ressourcow ako swět móžo regenerěrowaś.
A wóni su napněte pśisłuchali, ako Dirk Pawlik jo wulicował wót wjele tonow śěžkich walcow, wót dłujkich rorow a śańkich kśidow.
Druge su kradu pśeśiwo nagubkam w šulach.
W redakcijach dolnoserbskich medijow ja njeznaju nikogo w starstwje pód 30 lětami, kenž jo ako žurnalist wukubłany.
Až se jadna kupka załožyjo, kenž źěło studija "Sorabija" dalej wjeźo.
Pokazało jo se to w jich zaběrje z twóŕbami dolnoserbskeje awtorki, z jich kontaktami k njej kaž tež w jich literarnych tekstach.
Jeje tśěskotajuce śěło padnjo slědk do zagłowka.
Pśeto kužde wulicowanje wó zajźonosći móžo se jej jano do wěsteje měry pśibližyś, ale njamóžo ju žednje dopołnje wopśimjeś.
Z nowym mjasecom se wjedro změnijo.
Wón a Marvin Albrecht ze Žylowa stej teke na dolnoserbski krotko powědałej do mikrofona a se dalej wótmólowaś za krotki film, z kótarymž kśě zagronite za EUROPEADU 2020 wabiś za toś to wjelike mjazynarodne, europske sportowe zarědowanje.
Daniž pśed tym daniž pó tom take něco wěcej wiźeł njejsom!
Wjele gluki žycymy
Jano how, pókóńc na pódwjacor jo se kóńc 10. stolěśa natwarił, z cyglami murjował až k tormoju górjej.
Za wšykno to nejskerjej cełe lěto nejskerjej dosć dnjow njama.
Wón jo Domowinaŕ a chójźi na kurs serbšćiny.
Ale su na swěśe hyšći městna, źož namakajoš jadnoraznu kulturu, a nałogi a casy teke něco słowjańskego.
Jogo pśedchadnik Burkhard Behr jo ten centrum južo 1. měrca 2019 spušćił.
To su na pśikład muzeje a burske a domowniske śpy, cerkwje a druge historiske twarjenja, jazora, gaty abo dalšne rědne flaki w pśiroźe.
Se groni, až jo se ta wjas raz wótpaliła, a nowe domy, ako su pón stajili, su kśěli z takimi ornamentami a symbolami šćitaś pśed dalšnymi takimi groznymi katastrofami a škódami.
Mimo togo naźejam se, až gódnoty, ako smy w casu korony, we nas wóstanu a našo dalšne žywjenje pśewóźuju.
Jan Boguchwał Markus w Popojcach – faraŕ, serbski procowaŕ
A starki dajo gólcoma seno za zwěrjeta.
No jo, daś jo ako jo!
Stykane škrjokowe gałuzki na row se něnto derje pśedawaju, kuždy co take měś za swóje njaboge.
Wón jo był pokorny muski a njejo kśěł zjawnje ako pódpěrowaŕ pomjenjony byś.
Z wótglědom tam zachopiju, "dokulaž rowno ten region se sam wiźi ako zabyty.
Take koncerty wótměwachu se w rusojskima městoma Čeljabinsk a Wołgograd, w ukrainskem Minsku, ale rowno tak w Pólskej a Českej. „Tam som móju muziku pśez tamnjejše pśisłuchaŕstwo lěpjej spóznał.“ Take koncertowe drogowanja do wukraja gótujo wón južo 15 lět.
Druge mustwa pśidu z Běłeje Gory, Žylowa, Turjeja, Mosta, Zaspow, Škodowa, Rogozna a z Kozlego.
To źe se njedajo prěś, ale někotarym tudejšym nimskim luźam zda se to źinsa njepśigódne, až wóni su zapšawym tež pótomniki Serbow.
Na to jo kněz zawołał: »Ja njejsom błazny, ale ty sy błazna!
Alenka pśiźo k njomu a groni: "Ty pak maš rědne swětlaško."
Pśijaśelske a twóriśelske zwiski serbskich spisowaśelow k swójim koleginam a kolegam w Serbiskej eksistěruju južo lětźasetki.
We tom casu su wuknice a wukniki mjenjej abo wěcej doma źěłali a dostali nadawki.
Jo, a źož jo serbska drastwa a źož gerce graju, musy se teke rejowaś, rownož až njejo była reja zewšym pśipowěźona.
Dar starkeje k młoźinskej swěśinje jo wóna dotychměst juž pśi kokośe w Žylowje na se měła.
Znaty engelski titel „Wonderful world“ su zanjasli z wjelikeju fryšnosću lětnik 7a a někotare cłonki chora „Wroblikow“.
Ze swójim talentom jo pśewušył nacasnu literarnu produkciju, kótaraž ma do źinsajšnego mócnje folkloristisku barwu abo nawopak zegibujo fiktiwny swět w publicistiskem stilu.
Bärbel Schubertowa jo to rad a derje cyniła.
Ale wšykno nic njepomaga.
Moj cas njejo w rukach slěpeje gluki, pśisuda.
Pó planach Thomasa dej serbska rěc dostaś kšute městno.
Nina pyta we wšyknych kapsach, ale šantk jo pšec.
Pśeto teke Turjej jo se wopokazał ako dostojny, do jich rědu pśistupiś a se z nimi zrownaś", jo casnikaŕ tencas suźił.
Ty njedejš kšadnuś.
Pśi tom dostanjotej Sabrina Kušyna a Hanka Rjelcyna wót swójeju pśedchadnikowu dobru pódpěru – wót Dietera Freihoffa a Waltraud Ramotoweje.
Wót oktobra až do měrca zmakaju se Dolnoserbskem internaśe w měsće zasej lubowarje kórtowanja.
Tak daloko buźo swět spóraś.
Glědajucy na źěło pśewóźujucego wuběrka se wón naźeja, až se pśipóznawa to serbske ako "to zwězowadło za do pśichoda gódne strukturne wuwiśe we Łužycy".
Helmut Huppatz jo dolnoserbski faraŕ, něnt na wuměńku.
SV 1912 Góry jo aktiwny w sekcijach balokopanje, blidowy tenis, gymnastika a Line dance tak ako skating.
"Na kuždy pad smy wobjadne byli, až to njejo było slědne pśed-stajenje, źož smy ako kupka šli".
Pódla togo se móžo kosmonawtika ako "eksperimentelna astronomija" wobglědowaś, a kosmologija ako teoretiska disciplina.
K cesnemu spomnjeśu na fararja Krušwicu jo wisał we wjerbańskej cerkwi jogo portrej tak dłujko, až jo se na kóńcu wójny 1945 cerkwja a z njeju ta wólejowa mólba wótpaliła.
Teke to serbske.
To drje njebuźo móžno w pśiducych mjasecach, korony dla.
Wokoło 15 zajmcow jo se na to w złykomorojskej Serbskej cerkwi pśinamakało.
Rusińska rěc licy do pódzajtšnosłowjańskich rěcow, ma pak mócne pódwjacornosłowjańske wliwy.
Naslědku su te wobźělniki we tej rěcy tak dobre, až mógu swóje kurse pśewześ a zasej drugich wucyś, teke zachopjeńkarjow.
Ludmila Budarjowa na swójej złotej swajźbje lětosa w awgusće.
Był som tam na swěźenju, na kótaremž stej se woplěwałej starej serbskej ludowej nałoga.
Ewaluacija serbskeje wucby w Bramborskej jo pokazała, až musymy tšach měś, lěc šula serbski rěcny rum wóstanjo Něntejšne pilnowanja njepśemógu serbsku rěc rewitalizěrowaś, ako by trjeba było.
To njejo se hyšći žednje stało! Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo slědny tyźeń pětk wjacor wobradowało na jadnom městnje, źož se howacej zmakaju cłonki wokrejsnego sejma.
Nowa županka bu serbska wucabnica z Radowize Weronika Golcowa.
Wónej stej pisałej a zestajałej wejsne chroniki – mjazy drugim za Rubyn, Strjažow, Góry a wšake druge kniglicki ze serbskimi powěsćami.
Groni młodšy bratš: »Glědaj, tej wósoła stej hyšći w spańskem woblaku«.
Ako jo źowćo ze serpom tšawu žněło, jo naraz wjelikego, carnego psa pśed sobu wuglědało.
LDS spěchujo zasej serbsku kulturu
Jogo intensiwny „samostudium“, ak trajo až do źinsajšnego, jo se zachopił z kursom na ludowej wusokej šuli w Gubinje, pótom su pśipśišli dalšne kurse.
Wón co něnto abituru nachwataś a pótom teke studěrowaś.
To wšo wugbajo, až wukniki a wucabniki namakaju how wjelgin dobre wobstojnosći za sportowanje.
Teke na połnocy wót Slěpego se ryjo a jězdźi.
Maya jo groniła: "Jo było wjelgin rědnje a ja som prědny raz z pjerom źěłała."
(spiwajśo knězoju nowu módlitwu!
industrializacija a zachopjeńk źěła w městach a fabrikach, źož jo była narodna drastwa njepraktiska
To pak njedej byś zadora, aby njeslěźili za historiju a njeglědali na wšykne jeje boki – jo jogo měnjenje.
Gera a E.
Wón jo wugronił pšosbu, aby ministaŕstwo to wustawjenje dla serbskeje wucby docyniło, pśeto „to jo jadno wjelike twaŕnišćo“.
Übergang.
Drogostka z našogo archiwa
Wót 2004 łaka na naměsće Arnošta Muki leguan Leo – wuměłska twóŕba Bórkowarja Petera Butha.
Jo eksistěrowała samo ideja město nic zasej natwariś, ale jo su zasej natwarili.
Załožyś dej se na kšomje Slěpego do Dźěwina Nowy Miłoraz a wětšy źěl familijow co tamkor śěgnuś do nowego byśa.
Narodnemu principoju »Tśeśego rajcha« a jogo rasowej politice njejo wótpowědowało, druge ako germańske mjenja dopušćiś, ako jo to spisowaśel Victor Klemperer w swójom dnjowniku wopisował.
Togo humóžyjo Kněz w złem casu.
Diplomowe źěło jo pisała pla Gretle Michałkoweje na pólu didaktiki.
Lěc jo Popojski kněžk teke pózdźej swójo rozsuźenje hyšći za dobre měł abo woblutował, njejo znate.
Rozdźěl pak lažy we tom, až tencasna epidemija jo měła wósebnje pla młodych luźi smjertny kóńc".
Wóna jo wótkubłaŕka w Mósće.
Gaž tomu tak jo, pótom som wětšy materialist ako ten, kenž ako filozof twarźi, až jano materija jo wažna.
Pśisamem jaden milion jo pśišeł z gjarnca za krajne wuběźowanje "město a wokolnosć".
Ze Žylowa/Sielow. Jadnab tśiźasća luźi jo pśišło pśed tśimi tyźenjami na premjeru Serbskeje Pratyje za lěto 2020 do sportaŕskego domu.
Rejtarje budu struski z bužboma pśiglědarjam pśi droze wuźělowaś.
Klasa z prefiksom "ku-" ma jano singular.
Smasaś ze zawězanyma wócyma njejo scełego tak lažko.
Na kóńcu jo był we bogatstwje chudy.
Z něžnych sněžynkow nastanu mócne a rjapocuce kšupy.
Na to jo slědowało pśedstajenje rezultatow.
Nic naslědku su luźe w někotarych jsach njeměrne, dokulaž su wiźeli wjelki na wejsnej droze.
Fryco Mjatko mě to wobtwarźijo a jogo 63lětny syn Helmut teke.
Te prědne elektraŕnje, ak deje se lětosa a we pśiducyma lětoma wótšaltowaś, laže we Ryńskem rewěru w pódwjacornej Nimskej.
Škoda jano, až njejsu zmakali kněza Gürtlera, fararja w Serbskej (Kloštarskej) cerkwi.
Co wón něnto cyni?
W Borkowach jo awtor fotografował něźi dwanasćolětne rědne źowćo w dolnoserbskej drastwje.
Z wótběgom lětosnego zapusta jo Steffi kradu spokojom.
Wóna jo jano pśispomnjeła: "Pšawopis a gramatika stej młogi raz snadne we zapódanych źěłach.
To jo se jomu južo do kólebki połožyło.
Ten luby njebjaski Bog daj strowe zasejwiźenje!
Ja wšykno rozmějom a mógu teke powědaś.
Mimo dalšnych domacnych zwěrjetow – teke we Wjerchowni dajo dwór z wójcami, a w Koblej smej wjele krowow nadejšłej, wacej pśecej zasej kónje – njejsmej žedne wósebne wiźełej.
Gaž něnto w Pódstupimje pśi załoženju nowego kněžaŕstwa se powěda, až dej se to južo 2035 staś, pón muse jasnje groniś, kak kśě měś wšykne alternatiwy južo tśi lěta jěsnjej wuźěłane a garantěrowane.
My dawamy dobre žni.
Tenraz buźo kulturny program kradu hynakšy.
Źinsa mam za Was dwa lista z Bórkow.
Stwórtk, 6. junija, buźo we farskem dwórje w Janšojcach serbske bibliske koło.
Kněžo ty sy mě namakał něnt namakajom tebje
Togo se teke awtora naźejatej.
Tak se wótźarža 3. njeźelu pśichoda we Žylowje wjacorna zgromaźina.
Tak ja změjom pówažne mě a ty změjoš wukludne mě!
Kuždy hort jo raz na rěźe, material na specifisku tematiku pśiźěłaś.
Jogo jadno wótźělenje jo słušało k prědnym słowjańskim sedlarjam we stronach mjazy Łobjom a Soławu a dało naslědku zgromadne mě wšyknym tam wusednjonym Słowjanam – měni Wenzel.
»Swěcnik jo pśeswětły«, stara mama groni.
NC: Kotare decernaty a amty to na pśikład budu?
Nowy pśedsedaŕ prodrustwa „Domowina“ jo Serb Ernst Mucha.
"Ako mój nan jo prědny raz mój model błośańskeje zeleznicki wiźeł, su łdzy jomu do wócowu stupili."
Wlog jo 14 luźi aboněrowało.
W tej formje jo to jadnorazne w cełej Nimskej.
Wósym lět jo Anne Lautenbachowa samostatna z tym pśekupstwom, pjerwjej jo to źaseś lět „pśipódla“ wobstarała.
Wětšy źěl wótpósłańcow pak njejo za to był, dokulaž by se to pominało wěcej pjenjez.
Salomon źašo: Ga ty kśěł swójomu słužabnikoju daś pósłušnu wutšobu, aby mógał twój lud suźiś a rozměś, což dobre abo złe jo. 1 kral 3,5.9
Jaden wót nich, Hans Dabo, jo how doswěśił swój 5. burstak.
Ewangelist Matthejus wulicujo w stawje 20, 1-16, až muž najmujo zajtšo źěłaśerjow za źěło do swójeje winice a se dojadna z nimi na jaden denar myto za źeń.
»Wujk, źo ga my něnto jěźomy?«
Wóni se lažko wót packi pušćiju.
Dalej dajo kopicku fotografijow wót kupkow jatšownych spiwaŕkow.
Jeje cłowjek Michael wuknjo něnto na kucharja.
To njejo była tema pśednoska dr.
Gumno bura Žura jo paradiz na zemi.
Pśed niźi pěśstow lětami jo był w Praze žywy mejstaŕ Hanuš.
Glědaj raz, kak lěs se změnił jo!«
Bjarnat: Rowno tak pjaku luźe na kupje Otahajti swóje psy.
Wjele dyma, mało płomjenjow.
We wokrejsnem sejmje wisy tofla ako symbol za wuznaśe k serbskemu sedleńskemu rumoju
Gronko mjaseca: wótwóŕ twóje husta za nimych a za pšawo wšyknych, ak spušćone su.
„To jo dla togo, až njeby gósći swóje śěgi skomuźili!“
Olbrichowa meble a druge pśedawa, G.
Dudźika wopytał dostaś termin za rozgrono w Potsdamje.
Zagronita za Sinti a Roma Petra Rosenberg njejo była pódla.
Naźeja jo, až korona-pandemija njebuźo wobśěžkaś jich prědny cas w šuli.
Kake wuźěło za taku mału redakciju!
Tam, wósebnje w pódpołdnjowej Šlazyńskej a w Małopólskej mjazy Krakowom a Rzeszowom, nadejźomy wušej togo žedne mjenja, kótarež howacej niźi njedajo:
Iniciěrował jo to raz Hein Dabo, wón jo njeźelu teke gronił pór słowow.
Wšake su tudy wóstali, mjenja drugich pak su zabyte.
Něnto spjełko tšawy wutergajo a na njom kusa.
Wóstań we tom, což sy nawuknuł a tebje jo dowěrjone.
Som był w tśich krajach — w Českosłowakskej.
Nowe šulske lěto jo se zachopiło, a wjele nowego jo w šulach.
Marakowe su měli cełu kopicu źiśi.
Karina bejnje maśeŕska: »To źe jo wuglědało.«
Smy ga połne naźeje!
W lěśe 2016 pak jo LND wudało jogo zgromaźone twóŕby pód titlom »Bóśon z Mósta« widobnje k sedymźasetemu narodnemu dnju basnikarja.
Pomoc pśi pórozgranjanju w takej wólnej runźe wšak jo lutne rozchójźowanje w pśirownanju z profesionelnym dolmetšowanim pśi oficialnych góźbach.
Wósada dostanjo financielnu pódpěru za notnu pśetwaŕ.
Kněz Schreiber jo južo 12. raz pódla.
Dalšnej serbskej mjeni stej pupawa a rolne bubliny.
Groź jo měła małke woknyška, ale we tom casu su luźe śańke byli.
Jubilar jo wjele wugbał za swóju wjas.
Scena: Wójowanje na wšyknu jawišću.
Daś tek móje serbske kórjenje za móju identitu wjelgin wažne su – wóni njejsu ten rozsuźecy zakład za móju lubosć za dolnoserbsku rěc.
A wósebnych gósći su mógali ten źeń teke wuwitaś w Dešnje.
Chtož co dostaś spěchowanje wót awgusta togo lěta, ten dej wóte daś póžedanje až do kóńca septembra w pśisłušnem amśe.
Comy wupjac słodke ježyki! kak se źo? Co cyniśo w prozninach? Sćo wy něźi ducy abo sćo wy doma? Gaž sćo doma – jo to młogi raz wóstudne? Dajo ga wjele, což móžośo cyniś.
Wšakorake zarědowanja k tomu tam su, ale tak pšawje njejo se to hyšći raźiło.
»Móžoš ty se šćitaś a schowaś tak ako slinik we swójom domcyku?«
Zawěsće njebudu wěste družyny wšyknym znate, toś móžo kužde góle swóju bjerštu drugim pśedstajiś.
Bóžko jo w tom casu mója starka wumrěła tak jo se teke wu nas doma zgubiła serbska rěc ze wšednego žywjenja.
Na francojskem boce Pyrenejow njejo situacija dobra.
Kšamaŕ, zastupny pśedsedaŕ Domowiny, H.
Dla cogo se planowany termin doźaržał njejo, njewěm.
Ale teke žedne druge se wó to procuju – su se wumyslili swóju modernu gramatiku a swójo pismo za našu rědnu dolnoserbsku rěc.
A to jo była ta wósebnosć togo kursa: praktiska wucba z maminorěcnymi žeńskimi, kótarež su tym źiśam wukazowali a pokazowali, co a kak deje cyniś.
Co jo notne wugótowanje za žywjeńske wandrowanje? Ako prědne trjebaš dobre crjeje.
Moje prědowniki su byli wšedne serbske bury.«
Młoge luźe, towaristwa a firmy su dom "Pusteblume" derje pódpěrowali, z pjenjezami a na drugi part.
Micha Krawcyk 5 raz.
Kaž pla wšyknych źiwych zwěrjetow pak njesmějomy se jim pśewjelgin bližyś, dokulaž cuju se pón wobgrozone a wopytaju se woboraś.
Pśed dwěsćě lětami jo wón śanučke serbske pismo dał śišćaś z rědneju bildku na wobalce.
Tej nowej moźe blachowych cołnow njoco wón se powdaś – groni wón Casnikoju.
Zachopjeńk a rowno tak to slědne zarědowanje za "Lěto župow" buźo we Wórjejcach.
Tam ga su lěpše drogi a teke šyrše.
Pśi góźbje pósćenja togo myta jo mjazynarodna jury wuznamjeniła teke masterske źěło Jill-Francis Ketlicojc z města, kótaraž jo našym lazowarjam znata ako nowa redaktorka Casnika a basnikaŕka Źilka.
Dolnoserbska rěc słuša k wósebnje wobgrozonym rěcam w Europje.
W slěznem rožku wiźi Karina hyšći jadnu stupnicu, wjele jadnorjejšu a primitiwnjejšu ako ta, kenž do górneje etaže wjeźo.
Co ga móžo wucyniś jaden jadnučki cłowjek, a gaby teke był wšogomócny guslowaŕ a mudroch?
»Mě se howko njelubi.«
Teke zboka Picańskego amta to njewiźe hynacej.
Něnt se myslim: Kak derje, až to wšo jo se wótměło hyšći do korony! Pastwy, role a zagrody na Inis Meáin su wobdane wót kamjenjowych murjow.
A toś to »namakanje městna« měni Paasi na kuždy pad pó słowje: Za njogo jo region zwisk mjazy rumom a luźom pśez luźa.
Jezus pak źašo: Dajśo jej pokoj, co jej hobuzu cyniśo?
Toś cytaśo tenraz pśinosk wót změnow na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli "Marjana Domaškojc"/Dolnoserbskego gymnaziuma w lětoma 1989/90. Napisał jo jen Juro Gera, něgajšny direktor teje šule.
"My njamamy zaśišć , až kubłanje za konceptom 2plus jo wuspěšne, jo-li wobkněženje rěcy na maminorěcnem niwowje ta měra".
Něnto jo był ten wósadny zal z pśisamem 90 luźimi skóro połny.
Twaŕski płot stoj wokoło, tam jo hyšći twaŕnišćo pód nim, lěcrownož wón sam gótowy wuglěda.
Co pak jim w Domowinje felujo?
"Mama buźo mě namjenaś", jo se pilna źowka bójała.
To pak trajo dłujko.
Kreatiwne sobuźěło za cas załoženja institucije se wupšosyjo.
Jadna tšašna a grozna powěsć wót jadnogo wjelikego njestatka źo wokoło.
Źowća pśipinaju gólcam struski za rewers woblaka.
Te słowa „Njebójśo se!“ wubuźiju we nas naźeju a nutśikowny měr.
Awtorka Christa Brandtowa jo w Janšojcach cytała.
Chto pak dej taki gremium nawjedowaś? Pópšawem by to dejał cyniś WITAJ-centrum.
Nina jo pśez zymu narosła.
Njejsom to woblutował, až som pśišeł na pśedstajenje.
Wiźeś su absolwenty Serbskego pedagogiskego instituta, což jo ako źěl SWW było wukubłanje na fachowych wucabnikow za něgajšny srjejźny schójźeńk.
Wójerske wójowanje ECOWAS jo chapjało se pokazowaś.
Wupśestrěwa se na pódpołdnju Iberiskeje połkupy, na městnje, kótarež jo Africe nejbližej.
Lena Meyerojc ze Tšupcańskeje šule jo słušała k tym 14 wobźělnikam, kenž su dostali predikat „Derje“.
Groniło jo se teke, až struktura k pódpěranju łužyskego filma musy byś załožona wót wšogo zachopjeńka ako „wósebny gjarnc“ we wobyma krajoma, Sakskej a Bramborskej.
Toś tu pšosbu jo naša kupka rada społniła.
- No, kněz mejstaŕ ga jo gronił: Což maš witśe zeźěłaś, to zeźěłaj źinsa.
 Tak cele prozne wšak sejźeś njechaśo.“
Ale raz ga to musy byś.
Njedaloka wót Žiliny jo wjas, ako jo wjelgin znata we słowakskej historiji.
dłymšem městnje groble wokoło Winice.
Jo było »źiwe«, ako jo se groniło.
Z kameru mólowali su pjerwjej teke Nowyjowe.
Wóna jo se pśi góźbje zmakanja z ministaŕku tym zastupnicam źiśownjow pśedstajiła.
Nejžpjerwjej su se w kursu pśemyslowali projekt a planowali, a pótom do statka stajali.
Pśi tom jo padnuła na stupnicy do piwnice.
Ale njejsom do was pśišeł swěśit swóju abituru.
Wón jo se wjaselił tej rědnej atmosferje a angažement muzeja wjelgin chwalił.
Gerat Hantška w Górnej Łužycy – dłujkolětny redaktor Nowego Casnika a Pratyje
Rozmjej: Pśedslědnu njeźelu jo Rudi Krawc wumrěł, doma, we swójej rodnej jsy.
Wón jo tu funkciju pó fuziji dalej měł we synoźe EKBO.
Ale mały wuspěch smy juž dojśpili pla tych, kenž se drje wěcej njewobglěduju ako młodostne, ale weto hyšći bejnje młode su.
Te młode wójaki ze Žylowa, wětšy źěł lutne Königsgrätzarje, dachu Matthes Cachowoju ze swójim pśewóźenim tu slědnu cesć.
Našo źowćko a z nim teke wše druge WITAJ-źiśi južo prědne słowka serbski powěda a južo „wšykno“ rozmějo.
Někotare jadnoty, wósebnje w ewangelskich stronach, mějachu w swójich rědach teke Sokołki-žeńske.
Dalšne wobźěłanja su mjazy drugim wót Hinca Roya, Detlefa Kobjele, Jana Pawoła Nagla, Sebastiana Winklera a Jana Rawpa.
Rozgrono z Frycom Kšamarjom pó filmje.
Kaž cora wjacor w filmje, ak jo se ten kjarl teje rědnolinki jadnorje se pšašał, lěc by z nim na wótchadnicku šła.
Juri Grós swěśi 50. narodny źeń.
Jaden z nich jo był 1822 groba Hermann Pückler­Mužakojski.
Geografiski njamamy jasnych kriterijow wobgranicowanja.
Togodla jo Krabat sebje gronił: »Co ga něnto z tym starym koraktorom, z tymi guslowaŕskimi knigłami carnochołmcańskego złego młynika?
Heinzojc, kótarejež rědnu serbsku drastwu su wjelgin wobźiwowali, mjazy drugim groniła, až su młode luźe wósebnje we jsach hyšći wjelgin zwězane z tradicijami, ze serbskeju drastwu a drugim.
Leonard Zagórski jo był pólski spisowaśel.
Ale jaden gólc jomu pśipyšpoco: "Ach, njesłuchaj na nju."
Gósći mógu se to woglědaś a wiźeś, kak wuměłske mólowanja nastanu.
Wona jo drje se tšašnje wulěkała pśed tym »wužom«.
Ja pak som swóju frejdu na tom měł.
Rozsuźenje jury jo było w tom paźe jadnogłosne.
Justin Lawk ze Žylowa jo dobył titel nejlěpšego wrotarja.
Do dnja 30. septembra jo se k tomu wótedało 360 kritiskich znapśeśiwjenjow.
Won jo se rozgniwał a kśikał: „Ja wam ned pomagam, how drjewo kšadnuś.
Ten źěł zgromaźiny jo nawjedował Marcus Końcaŕ, wjednik dolnołužyskego běrowa Domowiny.
Wóni jo dachu Knězoju z cełeju hutšobu.
Prozne wózydło wobija se na bok a pócaka.
Tam jo Kobjela słyšał teke prědne serbske słowa.
Gaž su kulki měke, klejzki pśidaś.
Wón jo swój amt něto złožył.
Ten co na kuždy pad raz woglědaś do teje serbskeje jsy, ako jogo mě ma! Dalšne nadawki Franka Kosyka su, wobstaraś wizum za woglěd w Běłorusojskej, a pódpěrowaś běłorusojskich luźi, ako su žywe a źěłaju w Bramborskej.
Na kaki part jo carna scena za Tebje wobogaśenje? To ga som w principje juž wopisała.
To graśe smy starjejšym a sobuwuknikam pśedstajili a dobry wuspěch měli.
Wósada jo tu ideju rada pśiwzeła, lěc rownož pópšawem nichten serbski njepowěda.
Jo to pśestajenje znatych knigłow “Kupa zabytych – Roman pytajuceje duše” wót Jakuba Lorenca-Zalěskego ze Slěpego, kenž buchu w lěśe 1931 prědny raz śišćane.
Hynac gronjone: Historija nigdy njezajźo, zabydnjomy ju jano z głuposći.
Žeńske su žurne źěło wobźiwowali.
Znajośo Grimmowe bajki?
Fundamenty ryś hyšći njejsu zachopili.
Luba jo teke była jadna mósćańska mama: Wóna jo za kužde góle pśigótowała słodku sroku, z wjele lubosću.
Naš Franc ma teke zasej nowu njewjestu – źasetu abo južo dwanastu, skjaržy Babuśa, a wezmjo sebje ako trošt dalšny kusk makowego mazańca.
To se wě, až wónej stej se z młogimi z nich rozgranjałej.
Wobradowanje jo zjawne!
Źiśi se zaběraju sami ze sobu.
Pśispomnjeśe redakcije: Teke to źěło Isabelle Grätzcojc pśedstajijomy našym cytarjam kóńc julija.
Lětosa budu teke stajaś majski bom za źiśi.
Za mnjo jo to był mimo rušćiny studium serbskeje rěcy na 1951 załožonem Serbskem instituśe.
Gaž w Žylojskej cerkwi nowego fararja za Dešańsku faru swětocnje zawjedu do swójogo amta, kśě tam słyšaś dolnoserbsku kantatu.
Wam wšym žycymy rědne a žognowane gódy! : Nam feluju gódowne marki, gódownicki a wšo.
To dej byś tradicija wu nas w Hochozy.
Na to južo wjele lět wósebnje Domowina glěda.
Gaž su wšykne nadawki rozwězali, dostanu darik.
How dej wognjowa wobora nowy chrom dostaś, źož budu móc swój rěd chowaś.
Wóni du zgromadnje wen.
"To jo mócne a aktiwne towaristwo" – jo wón we rozgronje z Casnikom gronił.
Tej źiśowni se groni "Mato Rizo" a jo w Žylowje: "Wót załoženja teje źiśownje pśed 23 lětami jo ‚kokot’ wjerašk lěta.
Jej se groni „Aktenkundig: Jude!“, a tu wustajeńcu jo zestajił Bramborski krajny głowny archiw.
Grono jo było wót projektow k lěpšemu kólasowych drogow a wót pódpěry wokrejsa za sportowe towaristwa a muzeje – wóni mógu do kóńca měrca zasej póžedanja stajaś.
Hella zewšym njepijo alkohol.
Togodla wěmy kradu derje, až su musali pcołki tegdy južo eksistěrowaś.
Kwiśo wót nazyma až do nalěta.
Do swójeju cytankowu jo Jordan wjele basnjow Zejlerja pśiwzeł.
Wobydlarje su pó rozgronje dalej diskutěrowali zwenka grěšańskego gmejnskego centruma.
Kak se tomu kwětkoju abo tej tšawje groni?
A ten jaden milion, ako su głownje za to wudali Załožba za serbski lud, město Chóśebuz a Žarjabnica Sprjewja-Nysa jo měł swój wužytk.
Z tym materialom mógu šule za serbsku wucbu wabiś.
Te słowa tych wšyknych spiwow su wót kněza Riza, žylojskego kantora, wumyslone.
Wjeliki źěl Miłoraskich co do Slěpego.
Tšach njejo kśěł źiśam wugbaś.
Toś, kradu demokratiske jo wšo było.
K tomu pak by była hyšći daloka droga.
"Pó studiumje, wót 2006 do 2007 som se wudał na pśidatny studium na konserwatoriumje Čajkowskego w Moskwje, źož jo mě komponist Wladimir Tarnopolski wucył".
Ministaŕka Münch jo na to wótegroniła, až tu wěc rowno tak wiźi.
Wšykno, což jo se dejało rědowaś abo se drugim dalej daś, jo se cyniło za wětšy źěl jano wustnje.
Z tym to buźo familijowe wótpołdnjo.
Wósebnje w nalěśu a lěśu jo se mało padało.
Tam jo se zeznał ze zakładami serbskeje rěcy.
Samo Kózlańske su pśišli we swójich nowych źěłowych drastwach.
To wopśimjejo se wě kritiske glědanje na proces wuwiśa Serbow we Łužycy a zwenka njeje.
Nježli pak móžo na ten bublink tłocyś, wopšaša se gólack z tśěskotajucym głosom: »Mama, njamóžoš cełu noc pśi mnjo wóstaś?«
Tak sebje žycy, až buźo se tam powědaś wósebnje wó tom, kak co Domowina w pśichoźe hyšći wěcej pódpěrowaś serbskich luźi, na pśikład młodostnych, gaž kśě pśewjasć serbske nałogi, wósebnje kokoty.
W Lubiju je zelezniske dwórnišćo a kśicowanišćo.
wałtoru, 28.11.: Muzika rad słyšana - „Muzikanczi” - ludowa muzika z Polskeje
Serbski muzej w Budyšynje jo za wustajeńcu Sorbian Street Style kupił jaden outfit, kótaryž su zgótowali wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wosebne śěžkosći zawinujo how zwětšego pśinaroźony ekcem, tak pomjenjona neurodermitis.
Wó žywjeńskich nazgónjenjach
Ale běda, se wě jo wón to markował! Głosnje jo kśikał pó dwórje, tak jo se rozgórił, až žeńska jo jomu paleńc dupiła.
Wosebnje to płaśi za rěc, how dejmy docełego nowo pśemyslowaś, kak nejlěpjej to spěchowaś.
Z wjelikim wónoźenim su 12. apryla chopili połniś něgajšnu brunicowu jamu Chóśebuz-połnoc.
Wy sćo se rozsuźili za pisanje dnjownika pó pśikłaźe Klemperera.
W slědnych lětach jo Nimsko-Serbske ludowe źiwadło Budyšyn wjele pśiglědowarjow we Dolnej Łužycy zgubiło.
A mimo togo jo samo Serbowka, naša Róža Domašcyna, pśibytna była, kótaraž, to se wě, serbski a nimski pišo.
Jo se jej zdało, až w domowni wó nju wěcej njeroźe a až jo w Praze wšym na droze.
Něnto běšo se jomu góźba póstajiła, kótaruž jo kśěł połno wužywaś: Wón jo łapił Krabata! 
Pětš za njeju pśimjejo a mócnje drapjo jeje ramjeni.
Pśiwěra w Serbach
To su gódne knigły za kuždego, aby rěc wuknuł a stawizny domownje póznał.
Su powědali wót zachadnosći pozawnowego chora: Ernst Mucha (lěwy) a Johannes Frahnow (pšawy).
Sieglinde Müllerowa jo jen wót kjarcmarja Meiera pśed něźi 40 lětami pśewzeła.
Teke we tych jsach, źož jo serbska rěc mjaztym bóžko južo wumjelknuła.
W cełem wiźone pak ma něnto tu móžnosć a teke tu winowatosć se staraś za to serbske – za rěc, kulturu a tak dalej, což jo teke jeje prědny a głowny nadawk.
Dolnołužyska županka dr.
Serbske nowiny tencas hyšći njejsu byli w seśi.
Pjerwjej až smějo Witko do sportoweje hale, musy se pśewoblekaś.
Lukas 3,10–18 * 1 kral 10,14–29
Wažne jo, až zwucujośo pómałem a rozglědniwje a pśi tom na wědobne dychanje źiwaśo.
Šesć źiśi.
A do togo koncepta njesłuša jano to, což by dejali statne a šulske instance, serbske institucije, sama Domowina a serbske šulstwo cyniś.
Tencas jo dało wjele drjewa, kenž njejo se mógało za nic drugego wužywaś.
Za Šulu w zelenem w Borkowach jo było lětosa 115 serbšćinarjow 5. lětnika pśipowěźonych.
wót 6.15 do 9.00 góźin:
Ga - to pak njejo hyšći jasne!
Hochoske a Turjańske cłonki Domowiny wupóraju se kužde lěto na wěcejdnjownu kubłańsku ekskursiju.
Kłos jo njeroznogaśowany kwiśonkowy stołk, kótaryž njaso sejźece jadnotliwe kwiśonki na pódlejšonej głownej wósce.
Grobla źo až do płota kokošaŕnje.
A wón jo skjaržył:
k dypkam za diskusiju.
Za źiśi jo był ten cas bejne wjasele a wobogaśenje.
Za to někotare pśikłady:
Ale wót togo casa njejsom ten nos wěcej do tych spižkow zatkał.
Jo skerjej głušnje buchnuło nježlic klasnuło a nic pśeliš głosnje.
Wón dajo swóju bogatu wědu drugim dalej, lěc něnto pśisłucharjam serbskego radija na naju pśechojźowanju z rozgłosowym mikrofonom abo teke wuknikam Žylojskeje šule.
Anna Günikerowa se Wam pśedstajijo.
Pó dalšnem wuwucenju ako wótwardowaŕka chórych jo źěłała we mobilnem wótwardowanju w Žytawje a Hirschfelźe.
Wóni su za nje kupili drastwu, bruslace a container, źož mógu wšyken rěd a drastwu składowaś.
Pśewóźowanje »našogo Fryca« k slědnemu wótpócynku
Wot 1954 až do 1958 jo była wuknica na tegdejšej Serbskej wušej šuli w Chośebuzu.
Ty sam sy Kněz, sy stwórił njebjo a wšyknych njebjow njebja ze wšyknym jich ryśaŕstwom, zemju a wšykno, což na njej jo, mórja a wšykno, což we nich jo.
Zachopjeńk buźo w groźćańskem gmejnskem domje, zgromadnje z janšojskeju šulu.
Marjana Kulowa jo wjele lět nawjedowała Mósćański źowcyny resp. žeńskecy chor.
Z tym až jo awtor telefonowe knigły a "Das Blaue Adressbuch", "Das Telefonbuch" wudane až do 1996 ako zakład za zestajanje toś teje mjenjowědneje pśirucki wužył, jo toś ta dosć aktualna.
Stare Liškowkarje hyšći njejsu zabyte.
Wšako słušaju tam polewanki k pšawemu wobjedoju.
Do konsuma górjej wjeźotej dwě stupje.
Slědny wjacor w Dolnej Łužycy.
Dolnoserbski program Gódownicu:
Rowno to, což nastupa akceptancu serbskich nastupnosćow, musy se młoge nachwataś.
Akle wót witśego ga su meteorologi lěpše kupańske wjedro zlubili.
Klaus Lischewsky jo pódał zajmny doglěd do bogatstwa Wětošojskego cerkwinego archiwa, kenž jo pilnje pśeslěźił a samo zrědował.
Wokoło sto tysac markow jo Załožba za serbski lud w lěśe 2000 wudała za spěchowanje małych projektow w Dolnej Łužycy.
„Co maš cyniś?“ wótgroni kapitan; to maš cyniś: dejš se k swójima starjejšyma wrośiś, pśed nima na kóleni padnuś a jeju wó wódaśe pšosyś.“
"Wósadniki, co ga cośo?" .
Něnto jo se wěsće wjele pśijaśelow Serbskego muzeja mysliło, co maju nimske wudrogowarje ze Serbami cyniś a njejsu toś prědny źeń pśišli.
Weto su 1952 na někotarych šulach Chośebuskego wokrejsa serbsku rěc wuwucowaś zachopili a w Chośebuzu jo se Serbska wuša šula załožyła.
Dopomnjeju se, až som prědnej lěśe stawnje mucna była.
Pśez regulěrowanje głosa a intensity zuka ako teke z pomocu mimiki a gestiki móžośo napnětosć pla źiśi pówušyś a cuśa źiśi wuwabiś.
Wumarš buźo sobotu, 14. měrca, zeger 14.00 pśi hotelu pśi Radušańskem wustawadlišću.
Bliskosć starych wejsnych zagrodow z brožnjami, rědneje najsy w susednem Chmjelowje jo teke lěpšyna togo běrtyla.
Pótom su źowća smalecy karowali žaby.
Bildki z Merana su pśetrali w spižce južo wušej 115 lět.
Heinz Thiele ze jsy Groß Kmehlen pla Ortranda jo słušał k tym „styrjom z Běłeje Wody”.
Pó móžnosći dejali wobźělniki wuběžowanja na A4-formaśe mólowaś.
Kjagelojta krona jo wuska.
Smy teke woglědali Krimlojske wódopady a ducy byli z "Wjerchoweju zeleznicu".
Som jeju skóro zas załapił, to groni jogo w źowćowej śpě.
"Pó tej skerjej krotkej chyli, až som se zaźěłała na mójom nowem źěłowem městnje, mógu groniś: Wšykne mě pódpěruju.
NC: Móžośo nam něco wó programje togo zmakanja wulicowaś?
Kathleen Müllerojc, Nicole Janaškojc a Christian Mattheé ze 10. lětnika na gymnaziumje su byli měnjece, až jo ta drastwa Janšojskego boga wjelgin wobšyrna a namdušu rědna.
To dej byś ten zwěstk, kótaryž z israelskim domom cu gótowaś pó tom casu, źejo Kněz.
Konsekwentna systematika knigłow dowólijo pśiducym linguistam lažko z njeje wědu póceraś.
Faraŕ pósypujo głowy wěrjecych z popjełom.
Na drugi part su te źiśi weto wěsty kontakt k serbskej rěcy měli, samo wjele »njewěstego«.
Na Górach se hyšći malsnje wugrěwałej smej ze śopłym kafejom.
Slědnu oktobersku sobotu su se dobrowólne pomocniki-dariśele zmakali k sajźańskej akciji.
Pśi tom njedeje byś pjenjeze ten rozsudny faktor, ale to, až dej se ze šulstwom zarucyś pśichod serbskego luda.
Wó wužach znajomy wšake powěsći.
Nejmjenjej 10 wěcej trjebamy.
A chtož co, móžo tam teke pó dwanastej rědowni gótowaś abituru.
Wot januara až doněnta jo dostało 836 luźi zasej źěło na 1. źěłowem marku, což jo dobra wěc.
knigły Judit ( Jdt)
Wóna jo wugroniła naźeju, až akcija buźo se pozitiwnje na politiku wugbaś: „Na serbsku rěc se we wšednej politice wótergi pśemało glěda.
Esther Budyšyn jo tegdy w konserwatoriumje južo na jawišću stojała.
Filmarje su byli derje pśigótowane na swóju ekskursiju a su mógali na taki part wjele stacijow tśeśeje ekskursije Leichhardta namakaś.
Někotare to njekśě.
stwórtk, 16. januara /wezymskego
W jazoru samem dej se schowaś stary grod – wó tom wulicujo stara powěsć.
Pśeto něnto teke we zjawnych serbskich napismach njestoj wěcej .
Howacej worduju nałpy jano we śopłych stronach łapane, ale Žylow móžo se teke takego tšojenja chwaliś.
Togodla njepśewjedu někotare wósady lětosa zewšym gódowne namše, ale jan gódowne zwónjenje.
Altekrüger: W zachadnych lětach su bóžko młoge šule zacynili.
Naše źěłowe zmakanja smy za wětšy źěl pla Gerata w Chmjelowje gótowali.
Na naraźenja a pšosby Domowiny a Serbskego kulowatego blida a dalšnych bazowych kupkow za parlamentariske zastupnistwo Serbow w demokratiski legitiměrowanej Ludowej komorje DDR njejo se glědało.
Rejuju až do zajtša, nježli až se minjo śma.
Dogromady jo certifikaciju wótpołožyło pěś kandidatow.
Dla swójogo póchada, wuglědanja a komiskeje družyny, luźe su myslili, až wón jo był guslowaŕ a su mjenili jogo Krabat.
Aby pisanosć a pśijaznu romantisku atmosferu w bydlenju pšawje zwopšawdnili, baslimy sebje šklu z listom.
Gótujo se z muškow šmałc.
Pón móžo skóńcnje z někim grajkaś.
Spušćijom jeje zagrodu z kopicu zajmnych zaśišćow a wšakich myslow.
Groniś se musy, až jo wóna z drjenojskego boka wiźone se wě ta Hochoska droga.
Ty smějoš mamje pomogaś.
Až na drugi raz!
Film chowa se źinsa w Serbskem kulturnem archiwje w Budyšynje.
Na kuždy pad smy wobjadne byli, až to njejo było slědne pśedstajenje, źož smy ako kupka šli.“
Ja som nejkšasnjejša stwóŕbicka teje łuki!« To se mysli jaden wjelgin arogantny mjatel.
Bóžko pak som tak tšašnje njenaglědny, až luźe mě z drogi du.« To wulicujucy su se jomu ronili tłuste łdzy z wócowu. »Zapšawym ga som pjenjezowy plon, ale gaž mě nichten njoco a mě nic njedajo, musym se wótwobrośiś.« Zajmowany jo gólc pśisłuchał.
To comy wuzgónjowaś.
Pod motom „Skoro budu zasej jatšy” su pokazali źowća a gólcy z Brězańskeje źiśownje pisany program ze spiwami a basnjami.
Ale co pón? Ta "bracha" ga wóstanjo dalej w priwatnych rukach! To se wě, až su byli wšykne – te cłonki měsćańskego parlamenta, te w měsćańskem zastojnstwje źěłajuce a wobydlarje města – wjelgin narske, co buźo inwestor René Becker k tomu groniś.
Jo stojała w Pratyji na lěto 1885.
Ceły projekt płaśi něźi 110. 000 euro.
Co cyniśo aby wóstali na cajku? Na cajku wóstanjom pśez muziku, pśez źěło w swójej zagroźe, drogowanje w pśiroźe a se wě sportowanje a gymnastiku.
Kśě wěźeś, kak dalej pójźo ze Serbskim muzejom
»Pókład«, se smjejo Karina.
Jolic ale něchten pó nimsku powědał jo, pón njejo se teke nichten źiwał a jo to za normalne měł.
Mimo Eliasa su dalšne styrjo "Bubaki" pśišli: Šramojc Maja z Gołbina, Johann Rabe a Dödingojc Thomas a Stefan ze Žylowa.
Jaden z głownych nadawkow togo decernata buźo, wšykne iniciatiwy a projekty pśewóźowaś a zwězaś, ako su w měsće pśedwiźone k strukturnej změnje w Dolnej Łužycy.
Wóni nas napominaju, aby se wjaselili na se bližecy lěśojski cas.
Ako młodostny ga akle spóznajoš swět, musyš dožywiś wobtuženja a zmólenja, se wopóznawaś ze swětom.
Pon jo šło na našu łoź a na domojdrogu.
Gromaźe z trenarjom Horstom Krawcykom ze Žylowa su tam góźinu sportowali a zwucowali z balom.
Chor Łužyca a styri žeńske Dolnoserbskego seksteta su spiwali kjarliže.
Tšojenje na jawišću jo było luštne.
W Brjazyńskej šuli wuknjo tuchylu 166 źiśi, 60 maju Witaj-wucbu.
Johnny Cash jo był amerikański spiwaŕ.
Ta pista jo łoni słužyła ako prowizoriska droga nakładnym awtam, aby mógli wót Majberka na Dešańske k tym nowym gatam jězdźiś.
Ja mógu jomu wšo groniś, což ja cu měś wót njogo.
Wjele źiśi wiźiš na grajkanišću?
Něnt smy znate we cełej Nimskej – su gronili.
Druge w kupce su byli kostiměrowane ako ptaški.
To jo wóna se wjaseliła.
Ze slědnego tyźenja su na pśedań nowe knigły, na kótarež jo wěsće wjele luźi južo dawno cakało. “Kurze Geschichte der Sorben” se jim groni a w nich jo w krotkej formje wopisana historija Serbow wót zachopjeńka až do źinsajšnego.
Mósćańske młoźeńce běchu tež na tu reju pśišli, gótowachu pak zogol, tak až z kjarcmy wupokazane buchu.
Borkojska cerkwja jo bejnje wjelika.
Kritiski dej se pśispomnjeś, až struktury a koncept wótwórjonego hortowego źěła wugótuju śěžko za hortowy personal, konsekwentnje serbski powědaś.
(Wěcej wó tom cytaśo na 3. boce)
Awtorka jo jo napisała we fachu komparatistika ako kóńcne źěło studiuma powšykneje a pśirownujuceje literarneje wědomnosći.
Muske su měli se wjele wulicowaś, a teke špos njejo pśekrotko pśišeł (wobraz ze žeńskimi dołojce).
Mjazy nimi jo była teke mócna delegacija Domowiny.
Pominamy toś, až wobej teke w pśichoźe se za naše źiśi dalej śišćitej a wudawatej.
Wóna njamóžo wen skócyś.
Buźćo rozglědniwe a glědajśo se prědk!
Ruce a noze su krotke.
Katharina Köhlerka farari wót lěta 2011 w dešańskej wósaźe.
Kuždu góźinu dajo se kokot-spiwarik weto do dłujkego, njemudrego spiwanja, ako se rozlěga pó cełej jsy.
To by była wjelika škóda, zgubiś takej štuka, kuždy wažy wušej źaseś cantnarjow.«
Po rozgronje su woglědali do Rogowa/Horno.
Wón serbski rozmějo, ale jogo manźelska Charlotte, roźona w Hochozy, serbski perfekt nje powěda.
Z pomocu fosilow móžomy wulicyś, až take rostliny su byli na zemi južo pśed nanejmjenjej někak 110 milionami lětami, pótakem w kridowej dobje.
Našo strowje něto bližej jo, nježli jo wěrjachmy.
Wokrejsny parlament jo ju do nowego amtu pówołał zachadny stwórtk na wobradowanju w Lauchhammeru.
Wjeźo serbsku konferencu prjatkowarjow, zmócnijo wósady donutśika.
Won jo how k wěsći dał, až njedajo se wěcej nic změniś pśi tych terminach, ale zlubił jo, až buźo w pśichoźe premjera programa k Zapustoju a k Ptaškowej swajźbje pśecej w januarje w Dolnej Łužycy.
Naslědku su wšykne pśi pušćalnicy na Štrankelu gromaźe jěšnice pjakli.
Pśegótowane ako sykorka, gus, hupac, sowa a dalšne ptaški su wudali jězu, su pjeršćenje pśepódali a muzicěrowali ako gerce.
Wšykne awtochtone mjeńšyny, mjazy nimi Serby, trjebaju za swójo źěło k spěchowanju a wuwiśu swójeje rěcy a kultury planowańsku wěstosć.“
W USA słušaju kanděrowane słodke kulki k tradicionalnym jězam na žnjownem swěźenju (Thanksgiving Day) slědny stwórtk w nowembrje.
By mógał byś rozglědnjejšy! 
Błośańska firma eksistěrujo mjaztym 130 lět, ju nawjedujotej Karin Seidelowa a jeje bratš Konrad Linkenheil.
Dalšny jubileum: Město – Chóśebuz
Dlatog tuchylu njejo móžno take něco planowaś, jo měnił Singelnstein.
A wó tej familiji cu wam źinsa něco wulicowaś.
By ga rědnje było, gaž by teke tam wěcej na to glědali, lěc móžo jaden sobuźěłaśeŕ serbsku rěc.
Serbski nan, pó pówołanju wucabnik, nimska mama, frizerka, stej se we dwěma kulturoma wjelicnje tolerěrowałej.
To se kuždemu spódoba, gaž druge su glucne a pśi dobreje mysli jogo dla.
na dešańskem kjarchobje ma wón swój slědny wótpócynk a kamjeń na rowje ma serbski napis
Dokulaž źinsa warje namšarjam wótergi teke kafej, słušaju ku cerkwi teke rumnosći za kuchnju, tež toalety; wušej togo śpy za rozwucowanje źiśi a bibliske štundy.
Załožba ma cel, až te z gólu wobrosćone płoni gatoweje krajiny Bukowina-Mukwaŕ worduju strukturow bogota, pśiroźe bliska měšana góla.
Jogo pógiby su mócnjejše a jědernjejše.
Ga dalšne zjawne twarjenje w Limbarku buźo, to nejskerjej trajo.
Hyšći do njeźele, 5. maja, jo w Serbskej tkajaŕskej śpě w Drjowku wiźeś wustajeńca „Jatšowne jaja – jatšowne nałogi.“ Wustajeńca jo wiźeś wót wałtory do njeźele kaž tež drugi źeń jatš (pónjeźele) wót zeger 13:00 do 17:00.
Za nje jo awtor rešeršěrował w Górnej a Dolnej Łužycy.
Chtož co se wobźěliś na serbskej namšy, daś pśiducu njeźelu ‚dnja 23. septembra, se dojěźo do Depska pla Chośebuza.
W nowych knigłach źo wó górjejstawanju Krabata w źinsajšnych dnjach.
To jo problem pśi dobyśu referendarow – jo Nedoma wulicował.
Jano tak dej byś, aby tomu serbskemu tyło.
Wón źěła w nadawku statneje kanclaje bramborskego kněžaŕstwa a ma mjazy drugim pósuźowaś a gódnośiś wšykne te naraźenja a projekty, ako maju ze strukturneju změnu cyniś.
Kulturne kupki, ansamble, towaristwa a zjadnośeństwa ze wšych stron Dolneje a Gorneje Łužyce - jich jo było wušej 30 - su ze spiwami, muziku, rejami, tradicijami, nałogami a narodnymi drastwami pśedstajili bogatu serbsku kulturu ze staršego a nowego casa.
Wšake njejsu kśěli až how sobu pśiś, pśeto jo to ze jsy bejny kusk drogi, a tak smy byli za wětšy źěl jano tśo: Eberhard, ja a Hanzo abo Juro.
Meteorologi pśirěduju lětne case połnym mjasecam.
Dojaŕska mašina ma lěpše palce.
Njocośo sobu pśiś?
Fabianom Kaulfürstom z Kukowa/Kuckau, z Hubertusom Rölku z Worklec/Räckelwitz a dalšnymi gósćimi z Górneje Łužyce.
Aby sebje něco „zasłužył“, jo pśeskjaržony swójo bydlenje na drugego pśenajmjeł.
Snaź se něnto teke ten abo drugi cytaŕ Serbskeje pratyje rozsuźijo doma w gumnyšku abo na polku zasej ako naše prědowniki lan kubłaś a jen snaź teke sam pśeźěłaś?
Wón sebje myslašo: teje hyšći dosć doma njamam. 
Jan: „Ja wiźim, až jo nan pšawje měł, ako wót Robinsonoweg’ pólěpšowanja powědachmy.“
Smy byli mała kupka, dorosćone a źiśi.
Žywjenje na lanźe, wósebnje pjerwjej, jo było casy śěžke, casy ale teke wjelgin luštne.
Pśi tom su pśišli južo te prědne pšašanja, a pó pśednosku jo było jich hyšći wěcej.
Dalšny pokazk Ehlera jo był wusměrjony direktnje na Serbsku radu.
Załožyli su 6 „normalnych“ městnow za parkowanje a jadno za zbrašnych.
Luźe w Turjeju su něnto zasej ku sebje namakali, a se cuju zasej ako wejsańska gromada.
Kaž južo we Wjerbnje jo Joachim Lindner teke how zeznał serbske žywjenje.
Bóže słowo jo taka móc, ako nas pśewóźujo pśez žywjenje a jo naša zepěra we kuždej situaciji.
Wjelika Britaniska jo kupa w Atlantiskem oceanje, a źewjeta nejwětša kupa na Zemi.
Zasej dalšne su měnili, až njesmějomy wózjawiś kritiku na demokratiskem staśe.
Aby transporta dla pśeliš wjeliki njebył, smy se dogronili, jano spiwańsku a rejowaŕsku kupku wześ a trjebny źěl orchestera.
K tomu jo mě Helmut Zapf wjadł.“
Wumyte měso nejpjerwjej ze špicnym dłujkim nožom pśeštapijomy a pótom 4 cm dłujku tašku zarěžomy.
A gaž pśenjasomy toś tu temu na abstraktnu mysl, ga smy wšykne wandrarje a wandraŕki a pó droze pśez žywjenje, z rownymi, lažčejšymi wótrězkami, ale teke ze zadorami, z górami a dołami, ze zachopjeńkom a kóńcom.
Toś som se kradu sednuł, aby nanejmjenjej teliko chorwatski nawuknuł, aby se mógał z njeju dopisowaś.
K nejwažnjejšym wustawjenjam serbskeje kazni słušaju: Pśisłušnosć k serbskemu ludu, za kótaruž płaśi lichota póznaśa, definicija serbskego ruma, zjawna dwójorěcnosć a pšawo na serbsku wucbu.
Wosebnje jogo wabitej italska a aziska kuchnja. „Za mnjo jo warjenje taki pšawy kumšt, to jo kultura rowno tak ako jěźenje (Essen) a to piśe.
Na pśiducem kursu (ten jo był 11. maja) su to pón dalej wjadli.
Z togo jo 135 markow, kótarež su na nalětnem koncerśe Dolnoserbskego gymnaziuma zběrali.
Pśedwojarske wukubłanje wěcej njebuźo.
Ten jeju dom pak wěcej tam njestoj, nowy dom su luźe tam twarili.
Jeje mama źe by lubjej wiźeła, gaby zapletce slězy srjejźneje smužki do suka zwězała, ale Pawla jo se pón pśecej tak wutšobnje smjała, až su se jeje spěrate włosy ned zasej rozwězali.
Ale te chromy běchu zgubjone a wupalichu se až do grunta.
Pśi se měli dłujcki jabrik, kenž su derje trjebali, aby flaški a drobne wěcki a slědkoju kokota wusoko pśi forśe pśiwězali.
Kazane jo było zeger wósymich.
Mam wjeliku naźeju, až buźo toś za mnjo to druge lěto w Chośebuzu lěpše.
Friziska rěc we Šleswig-Holsteinskej jo rowno tak wobgrozona ako naša serbska.
Som južo dłujko kśěł kontakt z Dolnoserbami nawězaś.
Na wósebny komorny koncert z wjacornymi, nocnymi a zajtšnymi zukami pśepšosyju muzikarje kwarteta Chordophone .
A tak jo jogo pšašał: “To ga njejsom se myslił wót tebje, až ty se južo mysliš na smjerś.” Ten tamny jo na to gronił: “Jo, jo, akle pśedcorajšym ga som pśi našom gumnje sajźił pěś młodych dubikow.
Móžo se pak staś, až humusowa warstwa se pali.
Tencas, ako jo było hyšći wjele fryjnych na Górach, jo była wejsna młoźina wjelgin mócna.
Wy sćo móje znanki, źejo Kněz.
Za to bu 2010 wumjenjony ako "Cesny wobydlaŕ města Chrastava".
Togodla jomu krotko woglědajomy.
Nježlic prědna połojca graśa jo se dokóńcowała, jo jich stśělc Helge Bauck našomu wrotarjeju Martinoju Weise ze Žylowa dwóje wrota stśělił!
Abo za źiśi, kótarychž starjejše raźi pśedcytaju.
Te na kóńcu rozsuźiju wó tom, lěc buźo se rewitalizacija dolnoserbskeje rěcy póraźiś a we kakej měrje.
Ministarka jo wótegroniła, až to njebuźo śěžko. „My organizěrujomy za cas dweju lětowu narownanje z busom.
"Bom jo pjerwjej stojał pśi Běłowóźańskego góńtwaŕskego groda.
Zarědowanje buźo stwórtk, 21. oktobra, zeger 19.30.
Na małej sćažce za zagrodami praskaju mokše spła tšawy do jogo nageju nogowu.
Pó něźi 2,5 lětach jo BRD jogo 1978 wukupiła.
Dajo ga hyšći wěcej pśedstajenjow.
Tak jo zwuraznił Statnik mjazy drugim, až njedejali se serbske tematiki w politiskem jadnanju na kulturny wobłuk wobgranicowaś, ale až su Serby w zmysle strukturneje změny teke pótrjefjone w góspodaŕskich a infrastrukturnych wopśimjeśach.
Móžo teke cłowjek bogow hugótowaś?
Na co dejśo glědaś, gaž pśiźośo ako prědne k městnoju njegluki, to zgónijośo na 19. boce.
Jo ju dostał za tunje pjenjeze a pótom jo ju pó kuskach zjědł.
Roswitha Johnowa je z kwětkowych nopkow wubjerjo a z lubosću wó nje se stara až do měrca.
Głowny rozdźěl mjazy nim a juliańskim kalendarjom jo ten, až ma wón w běgu 400 lět jano 97 a nic 100 pśestupnych lět z 366 dnjami.
Toś jo wordowała Łužyca inspiracija za jogo twóŕby.
Wón jo nam pśedstajił knigły "Z pólneju myšku na łuce".
Muka wordujo sypana do 25 kg śěžkich měchow, źož źaržy se 12 mjasecow dłujko.
Gaž jo ten docynjony, pśiwobrośćo se drugemu bokoju.
»Ma ga wóna narodny źeń?«
To jo stwórty nejlěpšy rezultat (za AfD, CDU a SPD) a wón jo tej partaji wobraźił šesć městow we wokrejsnem parlamenśe.
Něźi 20 porow smy lětosa byli” - jo wulicowała.
Material wobstoj z tśich A2-plakatow z wuchadnymi pozicijami a pórikowymi pśimnjenjami.
Jogo źěło jo było to nejśěžčejše.
Julij zachopina ze samskim wšednym dnju kaž apryl w kuždem lětu, a kaž januar w pśestupnem lětu.
We 35 cłonkow mócnem orchestrje jo se kněžyła wjelikna pśijazna atmosfera.“ Chor mějašo wěcej ako 30 spiwaŕkow a spiwarjow a balet 16 do 18 porow. „Som spěšnje serbsku muziku rozměł, pśeto jo słowakskej a scełego słowjańskej wjelgin bliska.
Dla cogo se jano naraz tak do spěcha maš?
Stara serbska powěsć powěda wó dušnem guslowarju Krabasé: kak jo wuknuł w Carnem młynje mlaś a guslowaś, kak jo se dał ako woł na skótnych wikach pśedaś, kak jo naguslował swójomu kraloju žaby a wužeńce k wobjedoju a kak jo wótpórał bonaŕstwo.
„Ruprajchtowanje“
Až na pór pśirownanjow, kenž jo wón w tych seminarach gótował, pak žednogo dalšnego wukubłanja w dolnoserbskej rěcy bóžko měł njejsom. Dr. Michałk jo był za nas serbšćinarjow taka pšawa dobra duša a jo se teke zwenka swójich seminarow wó nas starał.
Na pśedstajenje pětk, 14. januara, w Grodku jo pśichwatało něźi 100 luźi - mjazy drugim z Domowinskich kupkow, šulow a kulturnych kupkow.
Su namakali crjopy na groźišću
Pojědu cłonki zasej do Janšojc, do Kalawy abo Grodka?
Glědaju na drastwy.
Wón jo narskim kupcam a gósćam swóje "produkty" rozkładował a wopisował.
Samo w bani su znate Bethlehemske tšojenje pśedstajili.
Toś mamy se Mětoju Pernakoju wjelgin źěkowaś, až jo to něnto nachwatał.
Ma wěcej ako milion wobydlarjow a jo wósyme nejwětše město cełeje Rusojskeje federacije.
Wót zeger 10:30 buźo tam dwójorěcna namša.
A wón stanu a jěźešo a pijašo a źěšo pśez móc teje jěze styrźasća dnjow a styrźasća nocow až k Bóžej górje.
Som jim groniła: "Smějośo cyniś, což Wam tyjo".
Dolnoserbšćinu jano wuknuś we šuli za censury jo za starego Fryca, gaž njejsu žedne móžnosći, rěc nałožowaś zwenka wucby.
Kněz Richard Rumpel, kenž ma we Wjerbnje firmu za spediciju, pak jo był spěšnjejšy - jo južo załožył taku “gustu”.
Za domowniske towaristwo jo to był zrownju zachopjeńk sezony.
Nejwěcej su znate swójich nasypow dla, kótarež na rěkach twarje.
Wón naraźijo koncentraciju na mjenjej šulow
Ducy domoj smy casy z palcom tšošku togo wóleja woptali a lapali.
Co by mógał pśedsedaŕ pak dojśpiś bźez takich aktiwnych cłonkow pśedsedaŕstwa, ako su to H.
Słyšaś jo jan jeje wołanje: »Paśpula«, kśika se.
Oktober • Winski
Som malsnje rozměła, až Ty naše wjaski lěpjej znajoš, ako my how bydlece.
Chójźim z cłowjekom na koncerty a na druge kulturne zarědowanja.
Mamy ten pókład w glinjanych kružkach, aby jasne było, až hurědna móc jo wót Boga a nic wót nas.
Něga jo była kralowka.
Gregor Kliem rědujo w muzikowem wótźělenju rbb tamny archiw.
Ale to ga njejo žeden źiw, pśeto ceła Bramborska jo z tym słowjańskim na wšakoraki part zwězana.
Něnto tam stoj dwa nowej wěcy.
Wóna rozglědniwje seco, tak až zela kaž cartowy wótkus maju šansu, se wusemjeniś.
Normalnje pokazujo Muzej kužde lěto k jatšam bajkowe źiwadłowe graśe.
Wjelgin pilne źěło w tych knigłach štycy.
Spócetnje zaplanowany termin ga jo był 15. februar.
Studijo za dorost pla Serbskego ludowego ansambla planujo casting za źiśecy musical „Cirkus Barbirolli a dwójny law“.
Jolic to comy, pón to serbske njewumrějo.
Lažy mjaz Italskej, Albańskej a Grichiskej.
Měšam rad teke dwě sorśe sada.
Tradicionelnje se rostliny k rozdźělnym zaměram za luźece wužywanje pśeźěłaju.
Źiśi wiźe, až se nopawa jano pómałem a rozglědniwje pógibujo.
Jo jich pśepšosyła z cełeju familiju, a to jo było derje tak.
Publikum jo spiwał z nim sobu to spiwanje na tekst Wernera Měškanka .
Mjazy 1602 a 1630 jo 30 pismow wordowało śišćanych w Praze pód jogo mjenim, někotare stakim pó jogo smjerśi.
Z tym jo prědne wjerśenje za kuporom we slědnych 40 lětach na teritoriju Saskeje z wuspěchom zakóńcone.
Z tym by wóni byli wó jadnasćo procentow pód wuslědkom zachadnego lěta a źaseś procentow pód wěcejlětneju pśerězneju gódnotu.
Mě na pśikład zajmujotej wósebnje dwa filma ze Serbiskeje.
Wy dejśo mě mjeršnikojske kralojstwo a swěty lud byś.
Lěśojske wjedro jo pśišło organizatoram marka na njelubosnu wizu do drogi.
Sorben.
Erazm Rudolf Fabijański jo był pólski mólaŕ, nan Stanisława Fabijańskego.
Zmakanišćo buźo 10:00 pśi SKC (Droga měra/Friedensst. 65).
Ja ga som była źiśownica w Rownem, som tam kradu glědała na serbsku rěc.
Akle wokoło 19. wobrośijo se wjedro zasej k dobremu.
Kněni Schäfer jo jogo změrowała: „Ja njemyslim se, až dajo někake wuswójenja.“
Ako studentka a w casu mjazy studiumoma som pśecej zasej pitśku w serbskem kulturnem swěśe aktiwna była, teke wótglědajucy wót mójogo pisanja literariskich a wěcnych tekstow.
Njerozymnego teke dla togo, dokulaž jo wjednistwo sowjetskeje armeje na kóńcu drugeje swětoweje wójny nimskemu wjednistwoju wobkružonego města tśi raze póbitowało se bźez wójowanja powdaś a stakim město wuchowaś.
Tale zdalonosć groni se radius.
Na pšašanje pśiducego źělenja DDR do krajow, jo Bjarnat Cyž rozkładował stojnišćo Domowiny.
Zboka župy jo pśišło naraźenje, až wóna wobstarajo material.
Něto jima ruce wuwězachu a cołn na suche spórachu. 
Kak sćo pśišli na temu Wašogo masterskego źěła? Do togo jo to serbske lěbda zwězane było z mójim studiumom a z mójimi wědomnostnymi pšašanjami.
Co jo spóśenje?
2. zymske, 6.–17.
Weto: wót źewjeś pśedšulskich źiśi teje kupki pójźo pśiduce lěto sedym na "2plus"-wucbu w slěpjańskej zakładnej šuli "Dr. Marja Grólmusec".
Ale teke muzikowe wusoke šule su mě wótpokazali".
Rad móžośo swóju baseń na redakciju Płomjenja pósłaś.
Góle se wzejo wobrazk a wulicujo něco k njomu.
Za trenarjow njebuźo toś docełego lažko, wupytaś w blišem casu tych nejlěpšych 22 grajarjow, ako pójědu pón do Korutańskeje – 11 z Dolneje a 11 z Górneje Łužyce, tak ako jo to wujadnane.
Něntejšny wósadny faraŕ Klaus Natho jo swětkownu namšu tak wót togo wulicował, až kuždy jo mógał hyšći raz dožywiś, kak „wjelgickan zwjaselona“ wósada jo nejskerjej była, ako młody kněz faraŕ jo měnił, až muse ten torm wótryś.
zasej som dostała dwa lista, z Błotow! Jaden jo z Wětošowa.
Šesć sobuźěłaśeŕkow z ABC zrownju na šuli ceptari, pak na zakładnej šuli, pak na gymnaziumje.
Wiźim luźi, kótarež se něnto wopšawdu z masami na sněgakowanje wupóraju.
Mamy dobry zakład, na kótaremž móžomy se dalej wuwijaś.
Něźi połsta luźi jo se tyźeń stwórtk wjacor pśinamakało do klubownje Serbskego domu.
Pozitiwny kurs mjeńšynam napśeśiwo co Lěwica na kuždy part dalej wjasć a teke Dolnonimcam hyšći wěcej pomagaś.
Ned pśi tej tšuze, kótarejež stojeca wóda tšochu za teju paru wuglěda (weto se ryby w njej derje cuju, ako su wuźarje wulicowali), maju dwa mjeńšej „gata“, źož musy para pón zdrjała wordowaś.
Pótom Karinine słowa zrozmějo.
Na zalu jo wón na jadnom boce za muskich a na tamnem za žeńske słomjaki wupołožył.
Zajźony tyźeń smy pisali wó posejźenju rady Załožby za serbski lud, na kótaremž su schwalili etat za lěto 2005.
Jo nawězał zasej zwisk, direktor šule jo w tom casu był kněz Mašin a nic naš znaty pśijaśel Miloš Šmit, ten jo se akle pó tom zasej na šulu wrośił.
Ale glědajucy na wjele drugich wótpowěźenjow takich swěźenjow by nam to wobuzno było, gaby my to wuwześe byli", tak jo gronił Jens Brose.
Slědny stwórtk su Domowina, Bramborski krajny sejm a Załožba za serbski lud pšosyli tudy na Serbski wjacor.
„Villa Kunterbunt“ ze serbskim programom
A stakim njewiźiš, až wóda we njej wušej stoj ako normalnje a až jo tšachota wjelika, až hyšći pśiběra.
Ruda nastawa w mokšowatej zemi, źož wusoko stoj spózna wóda, w kótarejž su zwězanja zeleza (Eisenverbindungen) rozpušćone.
Starikowa: Abo dejm śi jadnu naraźiś?
Njebuźo-li serbska rěc za tym wuwiśim dochwataś, ga wobstoj tšach, až śišć nimskeje rěcy buźo hyšći wěcej pśiběraś, samo we zgromaźeństwach, źož doněnta serbska rěc jo to kněstwo měła.
Napisany wót mamy Franciski Albertoweje, ako jo rownocasnje w Domowinje młoźinska koordinatorka a wě wót tych problemow.
How nejskerjej hyšći wšuźi sami tkaju.
A samo bramborska ministaŕka za infrastrukturu jo była pódla! Głowny tema lětosnego wudaśa "Stoga" jo błośańska zeleznica.
pónjeźele, 31. awgusta /jacmjeńskego
Pokazał jo we tom wósebnje na wobźělenje Dešna na zwězkowem wuběźowanju „Naša wjas ma pśichod“.
Za to ganjaju pó rumje a napódobnjuju zuki abo pógiby swójogo zwěrjeśa.
Na pśikład jo kužda a kuždy napalił/a mě na fryštukowu delku.
Eksistěruju sorty ze žołtym a běłym płodowym měsom.
Nic jano, až jo Anka jogo pósromośiła, tak ako wón musy se to mysliś.
Móžośo ku wšakim celam wuleśeś.
Witamy jogo a žycymy jomu pśi swójom cesnem amśe wjele wjasela – něnto a pśecej.
Dombóvár jo město w Hungorskej.
W lěśe 1979 – pśed 40 lětami – pak su se Lotar Wenke a druge młodostne wót Domowiny zasej zgrabnuli a su pó něźi 20 lětach zasej kokota łapali we jsy.
We srjejźi stoj Wille Wok.
Chtož njejo pódla był na programje kupki “Judahej”, pak musy to wjelgin woblutowaś.
Wótpósłany Serbskego sejma Heiko Kozel ga jo se pjerwjej dla teje wěcy we kanclaŕskem amśe pšašał.
W lěśe 1977 jo Wylem Bjero wótejšeł na wuměńk.
Ja som płakała” – jo žeńska z Hochoze Casnikoju wobznaniła. „Take abstraktne wopśimjeśe w dolnoserbskej rěcy wurazyś, njejo było zewšym lažko” – jo Casnikoju powěźeł Pětš Janaš, kenž jo graśe do dolnoserbskeje rěcy pśestajił.
To ale njejo kśěł cłowjek, wšak njedopomina słowo "Bur" jogo zewšym na mě "Biering".
Josephin jo se na Dolnoserbskem gymnaziumje pśipowěźeła a teke ja - we wuběźowanju som dojśpiła dobre pěte městno - cu na gymnazium, jo nam Anja groniła.
Chtož ma hyšći pšašanja, móžo se wobrośiś na Gaby Eichhorst pód cysłom 035 603/750 16-12. Slěpjańska wósada ze swójimi wjaskami, rědnymi stronami a teke ze swójimi problemami – wóni su zwěrnym cytarjam Nowego Casnika derje znate.
Jomu se groni Milenka.
A luźe wulicuju teke, až maju wuže krala.
Póglědanje na serbski program w radiju a na serbski njeźelski program w radiju
Wutšobny źěk za to rozgrono a na zasejsłyšanje!
Ten ga buźo akle wokoło lěta 2025 z wódu połnjony!
Běłow/Behlow
Pó wjele lětach jo se wustajiło, až ten młody cłowjek njejo był wót žedneje wokrejsneje hygieny.
Aby k lětnemu zapustoju 14 porow gromadu dostali, su směli tenraz samo žedne 14lětne sobu gótowaś.
Małučki jo majski bom w Smogorjowje lětosa.
Co to jo, njoco Adamowa pśeraźiś, howac njeby to wěcej pśechwatanka była.
Rědne dary ku gódam su se tam kupili.
Ale druge wobstojnosći jeje wuzwólenja mam za pśemyslowanja gódne.
Drjenojska kjarcma jo nabita połna była, ako drjenojski pozawnowy chor jo swěśił swój jubilej.
Wón ga jo był pśi wuzwólenju w januarje nejwětšy konkurent za Dietera Friesa.
Fryco Libo, serbska literatura, prof. dr.
Swóju radosć su měli rowno tak na spiwanju.
Z Lubina/Lübben. „Město Lubin a z nim cełe Błota su se prezentěrowali ako strony z bogatymi tradicijami, źož se nosy ludowa drastwa a źož z gjardosću woplěwaju serbske derbstwo.
Wón jo se oficialnje załožył 4. junija 1994. Našo Spěchowańske towaristwo za Serbski muzej Chóśebuz z.t. njejo hyšći tak stare.
Wše tśo su něnto źěl "Kunst.
Bóžko jo dojśpił pśi wuzwólowanju jano 7. městno, jano pór głosow su jomu felowali.
cyta Ingrid Groškowa ze swójich twóŕbow.
Zastupniki Serbskego Sejma su w juniju 2020 protestěrowali pśed Saksskim krajnym sejmom.
Gaž se něnto zasej zachopijo nowa sezona za balokoparjow – gaž teke nic rědnje a z mało pśiglědowarjami–, pón kśě se daś teke "Serbske koparje" zas do źěła.
Jezus hustupi z wódy a wiźešo njebja wótwórjone a Ducha ako gołubja na njogo dołoj stupjecego.
Cakański cas pśi buźakach a zegerikach njejo dlejšy ako dwa tyźenja, a pśi małych reparaturach mógu ned cakaś.
Tak jo šwigał mójomu bratšoju knebel pśez kśebjat, ale mój bratš jo se zubił.
Slědnym smy do dwóru pśecej jano Lubicyc gronili.
Gornoserbske muzikarje su na tom kradu „wina“.
Toś jo wjelgin źiwno, až smy se do źinsajšnego zeźaržali.
How maš śopły tej.
To by se teke žycył za nas w Dolnej Łužycy!
"A gaž mě žeńske na folklornem festiwalu gronje, až wóni zasej pśidu tam, jolic wóna moderěrujo, ga mě to zglucnijo".
Dalej smy kśěli instituciju zaměstniś, źož se serbskorěcne materialije wuwijaju.
Dalej su wiźeś jajka we wšakorakich technikach z Hessenskeje, Chinskeje, Libanona, Israela, Japanskeje a wót hynźi.
Skóro zas śi jězyk hajcka.
wałtoru, 10.5.: Gaž muzika zagrajo
Nawopak, duchna chudoba jo jano jadno wokognuśe, jo zachopjeńk drogi k Bogoju a jogo myslam.
Teke česke gósći su jano z małeju kupku wustupili.
To jo kjarcma za dorosćone!
W 6. stolěśu su se how zasedali Serby.
W měwańskej kisće su byli styri skóro dorosćone wokate sowine młoźeta.
Gronje se togodla póbocne abo małe krejze.
Pśez rozšyrjenje serbskego sedleńskego ruma jo se licba serbskich komunow we wokrejsu Damna-Błota pówušyła.
Wót našogo domu jo doł był jano něźi sto metrow zdalony.
Reformy, ak njesměju nic kóštowaś
Jeje wótchad narownaś njebuźo lažko.
Swój slědny wótpócynk namakajo wón na dubrawskem kjarchobje.
Steven Ralph "Steve" Schirripa jo US-amerikański grajaŕ italskego póchada.
Ale dejš w šulskem tyźenju dypkownje w šulskej ławce sejźeś.
Mój francojski pśijaśel ma ju za nejlěpšu politikaŕku swěta.
Njocomy a njamóžomy suźiś, lěc spiw Rjana gałuzka jo tak stary, wěrno pak jo, až jo se we njom zeźaržało spomnjeśe na rědnu gałuzku, pisany pšut žywjenja – z kótarymž to Rowniske źiśetko až do źinsajšnego wobraźujo luźam gluku.
Knězoju słuša zemja a wšykno, což na njej jo, zemski swět a wšykne, kenž na njom bydle. Ps 24,1
Pśisamem na samsku wašnju daju se Šćenojce wujasniś, kenž maju mjaz drugim slědujuce historiske formy: 1315 Stenewicz, 1473 Stenwicz, dolnoserbski 1761 Sczennojze, 1843 Sćenojce.
Henke a Christof Kluge grali muziku na dwórje "Lody" Erwina Strittmattera w Bóšojcach.
Jo to był wjelgin rědny koncert, jo nam groniła Marta Baruškowa z Mosta, kótaraž jo była mjazy tymi wjele pśisłucharjami w cerkwi.
Naš nosaŕ jo wót wšogo zachopjeńka Serbske šulske towaristwo.
Wón jo powědał wó nałogach a powěsćach Serbow našych stron, kenž se bejnje rozeznawaju wót nimskich powěsćow.
Z awtom jěźotej do města.
Ale teke wósebnych gósći su měli w pjerwjejšnem casu we Pieštanach.
Kuždy dej pśinjasć swójo rucne źěło a swój material.
Njeźelski program we wobjedowem casu pak wóstanjo a ten srjodu w dolnoserbskej rěcy teke.
Běła źiśelina jo w cełej Europje, w pódpołnocnej a pódwjacornej Aziji rozšyrjony.
Pótom jo koncern LEAG ten projekt pśewzeł.
Chopili pak w Pipanojcach njejsu z piwom.
Hyšći pśi załoženju Domowiny 13. oktobra 1912 we Wórjejcach su Dolnoserby – wšykne Maśicarje – poměrnje wažnu rolu grali.
We Wittenbergu jo mjazy drugim teke Słowak Pavol Jakobei až do lěta 1721 na fararja študěrował.
K měroju jo was Bog pówołał.
Statnik jo citěrował něgajšnego nimskego kanclarja Helmuta Schmidta: Rěcy su nejwažnjejšy wehikel kulturnego wuwiśa a element narodneje kaž teke wósobinskeje identity. „K tomu jo trjebny nutśikowny [...]
1990/91 som w Praze študěrowała, 1995 som mój studium zakóńcyła ako diplomowa teologowka a za tym som pěś lět dłujko wšakorake joby měła.
Za tym až dr. Šwjela jo źeń do togo Serbskemu muzejoju zběrku dokumentow wót swójogo starkego pśepódał, jo rady tek pśiwzeł pśepšosenje muzeja, na tom serbskem pśedgódownem nałogu ako cesny gósć pśipódla byś.
Wón ga jo pśecej był měnjecy, až słuša k licenjeju, až maš na kóńcu pšawe rozwězanje, nic jano někake rozwězanje, a až wopacne licenje pópšawem žedno licenje njejo.
Górne kwiśonkowe łopjeńka małkich, běłych kwiśonkow su wótergi cerwjenje žyłkate.
Słuchała som, ale dokradnje domarkowała abo napisała to njejsom.
Tejerownosći mógu se woglědarje wopóznaś ze slěpjańskimi powěsćami z pomocu figurow z rukowu designerki Reginy Herrmann.
Jomu deje pśistupiś starjejše, ak sćelu źiśi do serbskeje šule.
Za nas Serbow jo zamóžnosć, serbski pisaś a cytaś móc, eksistencielna.
Z filcowymi pisakami móžośo larbam wócy na balonk namólowaś.
Wuslědki wobydlaŕskich źěłaŕnjow se pósrědniju politice ako konkretne pórucenja za Narodnu wódowu strategiju.
Źiśownje su fundament za dalšne wuknjenje serbšćiny na šulach, ale na šulach felujo koncept a kazniske póstajenje.
Gaž semjenja su lěpjej pśeglědane, wěcej njewusejo bur teke mak, gaž co jano trajdu měś.
Pitśku źěłaś ga pśi mnjo a za drugich teke muse, howacej maju se pśi mnjo rědnje”, jo wón měnjecy.
Wušej togo ma twarjenje separatny rum za abiturienty za wuknjenje a za domacne nadawki.
Moj nan ga jo wustuděrowany kriminalist.
Ale cora jo se tak wjelgin dešćowało, až njejsom mógł wence grajkaś.
Wšuźi su mě bratšojski witali a wjele pšašanjow na mnjo měli.
Pópšawem by mógał kral něnto wjelgin wjasoły byś, až jo ten dyrdomdej tak derje wujšeł a wón se žywy a strowy z turkojskego popajźeństwa wrośił jo.
To njamóžo młoźina wěc zapłaśiś, a teke gmejna to njamóžo“.
Serbske mjenja zwěrjetow su pódla w chóśebuskem zwěrjeńcu.
Dodatne słowa jo wugroniła jogo manźelska Gisela Vierrath, ako jo chórowatemu cłowjekoju wjelika zepěra była pśi pisanju knigłow.
Góźba jo, až Zwězkowe pśedsedaŕstwo Domowiny jo wobzamknuło, až serbskej mustwje za EUROPEAŹe 2020 dejtej byś měšanej, rozmjej: w žeńskecem a muskem teamje dej pśecej byś połojca górnoserbskich a połojca dolnoserbskich grajarjow.
A, se wě, až su wšykne wopśimjeśa teke pśez handy abo tablet bźez problemow wužywabne.
Źiśi basle z pśirodnych materialijow pśepšoseńske kórty a dary za źeń maśerje.
Lětosa jo měła mjazy drugim k jatšam to zarědowanje „Lausitzer Walleien-Wettbewerb“ na starosći, kótarež jo se wótměło 14. apryla w nakupowańskem centrumje „Łužyski park“ (w Casniku smy wó tom pisali).
Pózdźej som to mójima starjejšyma wulicył a mój nan jo se wjelgin rozgórił.
Koleze Juro Mětšk a Jan Cyž wšak dopokazujotej, až móžo moderna muzikowa rěc derje zněś a pśi wšom wusłyšaś z njeje swójski póchad.
Je som kontrolěrowała a korigěrowane slědk pósłała.
Jogo žeńska, kaž teke wjele tych drugich luźi srjejźneje generacije na Gorach, serbski wěcej njewumějo a njerozmějo.
Prědne myto jo dobyła Lara Leskojc, druge Josephine Glaeserojc a tśeśe myto jo dostał Joris Dubraw.
Serbske gremije mógu toś mimo śišća za nejlěpšeju drogu pytaś“.
Dnja 26.10.1994 jo wokrejsny sejm nowemu woponoju pśigłosował, a pózdźej su se hyšći małke wěcki pśeměnili (w tom casu pak njejo we wokrejsu hyšći źěłała zagronita za serbske nastupnosći).
Jo to było za Tebje nowy rekord?
Ako ten jo we wójnje padnuł, jo ako wudowa a maś na realgymnazium šła, wuknuła, eksamen cyniła a na wusokej šuli študěrowała a pśi tom jo serbska wóstała z cełeju wutšobu.
Wjelgin woblutowała jo Anna Kosacojc-Kozelowa, až dejmy hyšći cakaś na nowe bramborske serbske šulske póstajenje, kótarež jo wjelgin wažne za dalejwjeźenje serbskeje wucby teke w měsće Chóśebuz.
Wona jo powědała te mjenja tych źowćow.
Mimo togo pak mam hyšći skrotka slědujuce naraźenja:
NaUnd jo była ta kupka, ako jo z wjelikeju profesionalnosću nacasny duch muziki rozšyriła, což njejo se jano młodšym pśisłucharjam lubiło.
Samske scyń z drugeju šnoru na drugem boce krejza.
Dešć jo se šeł, to njejsu měli pśi slědnych tudskich zapustach.
Po wuwitanju a swěźeńskem nagronje pśedsedarja Měta Pernaka jo Beno Pětška z Borkow źaržał pśednosk wó zasłužbnyma serbskima procowarjoma, bratšoma Nowy z Borkow.
Z togo teksta jo nastała tradicija w cełej Europje a teke hynźi, až źiśi du pśegótowane w januarje pó městach a jsach stukat.
„Ně, hyšći nic, wopytaj ga to raz nejpjerwjej w dobrem.”
Jadnučka móžnosć z našeje žywnosći jo był sad.
Pótom namakajośo how ideje za larby.
Pupki su jajojte a maju chlimpate pupkowe spjerchliny.
Bóžko móžo se narodna drastwa z regiona Zagori źinsa wiźeś jano hyšći w muzeju w Ioanninje.
Górski nosowy mjadwjeź jo rubjažne zwěrje ze swójźby małkich mjadwjeźow .
Wšykne kónje njejsu gromaźe.
Omsk, 7. kšylc, 8. cłowjek, 9. kałak, 10. karas, 11. sćernje, 12. esej, 13. jaja, 14.
Tam jo wón źěłał teke ako informator we Franckowej syrotowni.
Prjatkujo faraŕ Helmut Hupac.
Faska w lisće pisał głownemu jadnarjeju Domowiny Bjarnatoju Cyžoju.
»A dla cogo jo wóna taka luba?«
Njejo trjebała se tak ako wětšyna jeje sobuwuknikow pjekoriś.
Dziumblowa z Borkow.
Na posejźenju Domowinskego pśedsedaŕstwa 15. junija 1948 jo rozpšawił, až se Serby wokoło Chośebuza wó serbsku kazń procuju.
Kandiděrowanje za gmejnu abo druge zjawne institucije w tej formje njeby pśed někotarymi lětami było hyšći móžne, wšak negatiwny charakter narodnu drastwu bóžko na wjele městnach charakterizěrujo ako něco njenacasnego, starodawnego, a teke wejsnego.
K jěźi a piśu smy měli pjacone jěšnicki, soljanku a śopły źiśecy punš a warjone wino.
A.
120 lět zapust w Smogorjowje - a pón jano 18 porow? - To su se wěsće zaźiwane młoge pšašali, ako su pśišli 5. februara do teje jsy w Borkojskem amśe.
Wona mě wulicujo, kak kuždu srjodu na Casnik caka.
Pó sedymem dnju wójowanja wó žywjenje jo se stało, až jo se cuł naraz strowy a jo z póstole stanuł.
Pótom chopichu žylojske spiwarje zgłosowaś a źiwadło graś.
Dopomnjejo se naraz na tu mału wjasku wesrjejź góle.
Pśepódał jo jomu toflicku Rudolf Keseberg, wjednik wótźělenja kulturnego ministaŕstwa w Pódstupimje .
Z Walldürna w Odenwalźe póchadajucy Gino Kuhn ma wósobinski póśěg z wopomnišćom, dokulaž jo musał ako pódwjacornonimski pomocnik wuběgańcow njepśijaśelskego wikowanja z luźimi dla napśeśiwo statoju 20. 000 góźin popajźeństwa DDR póznaś.
Ty se kněžyš nad njeměrnym mórjom; wóźiš jogo žwały, gaž wóni se zwigaju.
Pótom budu cłonki słyšaś rozpšawu pśedsedarja a se rozgranjaś dla projektow.
To ale njejo se Frycoju zewšym spódobało.
Gusor a M.
Za módre mustwo graju kněz PLACAŔ, kněz STUPAŔ, kněz STAPAŔ, kněz STAŃ a kněz SEŃSE a wrotaŕ kněz MAŁKI .
To jo dopokazało teke zestajenje pśisłucharjow w Zabroźe.
Co ga jo cłowjek, až ty na njogo spominaš, a cłowjecne źiśe, až se wó njogo staraš?
Jo, tak su kuždu staciju w serbskej rěcy pśedstajili.
W Grodkojskem wokrejsu kśě załožyś „fabriku“, źož se pón wumjetliny spaliju.
To, což smy slědne lěto dožywili z Energiju, to njesmějo se wěcej staś.
Źiwadłowniki su lěbda raz górnoserbske słowko mjazy měli.
Za nju źinsa teke lubjej wužywamy brunicownja.
Jo, wóni mógu nam lawnu na ceły źeń skazyś.
Lej, śamnosć pókšywa zemju a carna śma ludy, ale nad tobu se swěśi Kněz, a jogo kšasnosć se pokazujo nad tobu. Jez 60,2
Wót zeger 10:30 buźo namša z Bóžym blidom w cerkwi.
Spiw za swajźbu su źiśi ze starjejšymi a starymi starjejšymi južo pilnje doma zwucyli.
»Slědy« – wósebny koncert na zachopjeńku lěta we woponowem zalu w Lubinje
Ale kak mógu fidle guslowaś?
Wót 17. stolěśa jo pśiběrało pódtłocowanje serbskego žywjenja a serbskeje rěcy.
Rowne buźo toś teke jadna z prědnych gmejnow, kótaraž se tej kanalizaciji pśizamknjo.
37 .
Na njej wobźělone wuměłce a wuměłcowki su Nika Autor, Iris Brankačkowa/Brankatschk, Jošt Franko, IRWIN, Michael Kruscha, Marko Lipuš, Zorka L-Weiss, Melitta Moschik, Marko Peljhan, Frauke Rahr, Hella Stoletzki a Karl Vouk.
Co ga cyni kobołk how srjejź drogi?
To se wě dopomnjejo na Mata Kosyka, Gornoserba Jakuba Barta-Ćišinskego ako teke drugich serbskich procowarjow.
Pśed wobradowanim běchu se „Serbske koparje“ zasej zmakali na trening na dešańskem sportnišću.
Ja wam rad něco wó tom rozkładujom, se wě, cele lažko.
Njejo se žednje integrěrował.
Bermudy jo kupowy wótwisny teritorij Zjadnośonego kralojstwa w Atlantiskem oceanje.
Lepontišćina a Galatišćina stej byłej pódobnej rěcy, ale se wót někotarych awtorow za narěcy matej.
Na wóne strony wustatkujo se bliske stojnišćo wójska w Straußberg.
Kněni Weberowa, kradu we chwatku a wujachlona, malsnje woła: »Wěnk, telefonat za tebje, myslim se, to chwata.«
Ja hyšći ze sobu wójujom.
Za to musymy sebje swóju nutśikownu pśiroźonu narskosć na wšykno nowe zachowaś.
Ale wóni su směli glědaś pla Anny, Maxa a Paula (wón jo tencas teke wuknik našeje rědownje był), co muse gótowaś.
To jo groniła na zgromaźinje Domowiny w Chrósćicach cłonk bramborskeje Serbskeje rady z Chóśebuza.
Co móžo dolnołužyski lazowaŕ we njom namakaś? serbsku rěc dalej.
Teke źinsa hyšći płaśe, gaž Serbska ludowa strona južo wobstoj.
Ale weto njejsom domoj pśišła z proznyma rukoma.
No, wen chopina te ryby łapaś.
Mała wjas na pódwjacor Chóśebuza – co běšo tam wósebnego?
Naźejam se, až někotare za pór lět dostuděruju, a až mójo źěło pótom změjo efekt.
W Lubnjowje bydleca Ilona Nowakowa jo dała rezimej, co jo ta kupka musała lětosa južo tšuś dla pandemije: Zgromadne nalětne cytanje jo wupadnuło, spisowaśelske cołnowanje 2. maja jo wupadnuło.
Togodla stara mama ze mnu powědašo serbske, ale móje starjejše nimske.
Wón jo systematiski pśigótował łopjeno z pšašanjami k wšakim wobcerjenjam wejsnego žywjenja: Mjenja wobsednikarjow, nałogi, fotografije, pśěza, wósebne města a flaki we jsy, šula pjerwjej.
Starikowej kaž teke wuknicoma A.
Miloš Schmidt słuša k tym luźam w Praze, kenž how NOWY CASNIK cytaju.
Sobuorganizatorka Edith Pjeńkowa jo groniła: „Droga do Miłoraza dej wóstaś, to dej byś granica k Wochožańskej jamje.
Mam pak teke pśedmjat, kótaryž mě wjelike wjasele njegótujo.
A ako njedocakany gósć jo se naraz zjawił landrot Harald Altekrüger.
Jo se pón tak powědało.
Buźo-lic ten dłymoki sněg chopiś tajaś, ga buźo Dešno zasej plěś.
Lětosa budu prědny raz Witaj-wukniki ze Žylowa pódla.
Naslědku su byli wše glucne, teke trenaŕ Šleswigarjow Peter Feies. „Łoni smy zejgrali 6 : 1, a 3 : 2 jo za nas prima wugbanje“.
Gdyž jo se Chośebuski OB 15. měrca zmakał w Serbskem domje ze zastupnikami Domowinskeje župy, Serbskego šulskego towaristwa a dolnołužyskich serbskich institucijow, jo dostał how ako šołta a ako cłonk “załožboweje rady” wjele wažnych informacijow.
Toś to njeekonomiske myslenje zda se mě wótergi wjelgin egoistiske.
Wy wójnu grajośo? 
Wón jo teke zestajał knigłowy Starostowy słownik.
Taka głuposć!
We prědnem abo drugem semesterje studiuma sorabistiki w Lipsku som pśipadnje we kursu onomastiki wopóznał nimskego studenta filozofije.
Chtož ma zajm sobu gótowaś, daś se wobrośijo mjazy drugim na M.
Pomoc dostawatej pśi tom wót Domowiny w Budyšynje.
Interesa jo za EUROPEADU 2020, kótaraž jo pó tej w Šwicaŕskej (2008), we Łužycy (2012) a w Italskej (2016) južo ta stwórta, wjelgin wjelika.
"Toś ta kazń jo była za swój cas moderna a pśikładna".
Wosebnje skeptiske su byli w Němskej.
Gaž su se w Casniku znate cynili terminy za łapanje a zabijanje kokota a za rejtowanje wó kołac, pón by kśěła hyšći k wěsći daś dalšne take terminy, źož se teke te stare serbske nałogi woplěwaju.
Wón se samo spiw zešwicyjo.
Na to smějo kužde góle swójo zwěrje pśedstajiś.
Něnto jo zasej śicho na dwórje.
Lětosna Šula we zelenem jo se pak rozeznawała wót doněntejšnych, pśeto prědny raz su na njej mimo Bserbšćinarjow Witaj-wuknikow wuwitali.
Grodk: pó 150 lětach zasej serbska namša
Pótom běšo a wósta wšykno z měrom.
Až do źaseś luźi ma w młogem bungalowje městno za spanje, což jo teke zawina za to, až jo ceły »Dom pśi jazoru« woblubowana městnosć za rědowniske jězby rowno tak ako za wětše familijowe swěźenje ako kólacyje, górjejbranja, burstaki abo kulowate jubileje.
Karbe wustajiła to, až wuknu źiśi pśisłuchaś.
Tam su we wusuźe źěłabnemu pšawje dali.
Co wiźiš ty wósłonk w swójogo bratša hoku a sam njewiźiš grědu w swójom hoku?
Ta kralowka Saba jo była jich kralowka.
Zachopiło jo se wšykno južo we jogo młodych lětach.
Žydam jo Palästina "zlubjony kraj", kśesćijanam "swěty kraj" a Mohamedanarjam jo Jeruzalem "swěte město".
Skóro bywa byrcanje głosnjej a pón klincy ako roj pcołkow.
A glědajucy na to, až stoje něnto pjenjeze za „malsne projekty“ k dispoziciji, móžo se z prědnymi projektami malsnje zachopiś.
Togodla kśě hyšći raz taku wjeliku rumnosć pśitwariś.
To wšykno pśiźo tak ak pśiś dej.
Jo rědnje, gaž to se něnto oficialnje pśipóznajo a teke financielnje pódpěrujo".
Fryco Latk pśiźo slědk.
Žeńske a źowća ze wšakich stron Łužyce su to how pokazali - mjazy drugim Irmgard Kulejowa z Bukowa, Doroteja Tšejkowa ze Zabroda, Silvia Panošowa ze Slěpego a Hanelore Krawcec z Nowego Města.
Wšykne su se dla togo wjelgin wjaselili, pśeto Škodow mimo kokota - nichten njeby se to mógał pśedstajiś.
Jogo „rukopis“ nose pak rowno tak wenkowne źurja do nowego twarjenja z gmejnskim běrowom a staciju za gmejnsku sotšu.
Cogodla?
Mimo regionalnych produktow, pód stolětnyma duboma namakaju woglědarje chłodk we wjelgin pśijaznej atmosferje.
W srjejźi teje płoniny, něźi pśed wrotami Žonopowych numer šesć, jo stojał wjeliki dub z rědnym zeleznym płośikom wokoło.
Co se tšoj w Górnej Łužycy?
W Lubnjowje jo był lětosa žnjowny kral.
Daś njewopytajo nichten wěcej mě wó tom pśeznaniś, až jo wšykno tak tunje.
To pak jo było cesto wjelgin śěžko, pśeto z materialom jo pśecej klěcało.
Pó tom wobšyrnem planje mógali how wěcej hundertow domow nastaś.
Składujo jadnotliwe pakśiki a suwa je gromadu.
A w tej kupce dej se serbske mustwo rozestajaś z mustwom Okcytanow z Francojskeje a pśeśiwo Ladinaŕkam z Italskeje.
Lěc buźo se gdy raz restawrěrowaś? W pódpołdnjowem źěłaŕstwowem wobceŕku Kalawy njejsom licyła z wójcami.
Pótom jo zaśěgnuła cysta wjasołosć do zala.
Zastojnstwa su wšake póstajili, aby situaciju pitśku wótwóstśili.
Su wucynili zgromadny termin w tej šuli z wšyknymi, ako tam inwolwěrowane su.
Pśi tom pak źo jano wó 45.000 euro.
A pśidał hyšći jo: »Gólc, wužywaj tu móžnosć, ja taku žednje měł njejsom.« Myslecy na ten wustup górnoserbskich wuknikow a studentow pśed dwěma lětoma a na to narjenje susedow našogo pjerwjejšnego nimcowanja dla njejsom pśeliš dłujko pśemyslował a som był tej wěcy ned kradu pśichylony.
Wóstań stojecy!
Pśinjasćo sobu kresleńsku papu, wołojnik, lipadło, nožyce, kwětk w naturje, fotografije abo wušywańske mustery.
Ale razka źaseś lět njejo mógła na toś tom měsće źěłaś.
Božko su źinsa wósebne mašiny źěło wušywanja pśewzeli.
My, to su Witaj-źiśi z kita, z horta šule we Wětošowje, z kita "Słynjaško" a z horta a dorosćone wót towaristwa "Tyca".
Za źiśi buźo teke něco pla wognjoweje wobory, źož budu swóju techniku prezentěrowaś.
Wšak dej politika hyšći wšake napóraś, aby dolnonimska rěc była zawěsćona we wšakich wobłukach, na pśikład což nastupa kubłanje, kulturu, medije a zastojnstwo (pó Europskem dogronje wó mjeńšynach).
Mak jo se zjawnje źěkował Harald Końcakoju, kótaryž jo 20 lět Serbsku radu wjadł.
Bartuš: Jo, som južo sobu dožywił někotare take konference.
W dołojcnem nastwaŕku jo muzikowy archiw serbskeje kulturneje institucije zaměstnjony, źož móžo dramaturg spěšnje do muzikowego materiala póglědaś a wobmysliś, lěc dej pśi zestajenju programa sobu zapśěgnuś wšakorake dalšne twóŕby.
Mjaztym jo južo zasej we jsy Stróža (Wartha) a w Žylowje serbski koncert sobu wugótowała.
We srjejźi drugego jadnanja stej stojałej gólc z Kaiserslauterna a źowćo z Gery.
Weto jo pśiwabiła radnu licbu narskich woglědarjow.
We tej groblicce jo se nazgromaźiło tak wjele pěska, až jano mało wódy běžy do gata.
Šilutė jo město w Litawskej.
Teke drogi a mósty su pórěźili.
Su pśibytnym gymnaziastam (bóžko te z Dolnoserbskego gymnaziuma njejsu pśišli) a drugim gósćam powěźeli, kak jo „blido“ źěłało.
Wóny cas se nam jawi ako zawobalony do tłusteje kurjawy.
Luźe se jej na droze cesto pśigroniju a pšašaju, wót źo tu rědnu drastwu ma.
Pomałem pak jo se wukopało, źož ja by měł realnu šansu.
Direktor mjena Feliksoju: "Sy se w tom tyźenju juž k stwórtemu razoju zapózdźił."
Musymy pak groniś, až smy byli něga 50 młodostnych we jsy.
Wažne městna su Tšupc, Lubin, Lubnjow, Lědy, Wětošow, Borkowy.
To by bejne dodatne financielne póśěženje było".
Pśed sto lětami jo hyšći wjele serbskich wósadow było w Dolnej Łužycy; jich licba pak jo stawnje wóteběrała ‒ kaž serbska rěc.
Ten źeń su swěśili w Nimskej prědny raz na iniciatiwu SPD w lěśe 1919. W NDR su na tom dnju w zawodach źěłaśerje za dobre źěło abo za politiske procowanje pócesćili.
Starjejšej stej wobźěłałej mału bursku žywnosć.
My by mógali sebje how taki "carny młyn" pśedstajiś.
Teke pó wójnje dejaštej naš Grabin a jogo wokolina wšakoraku njegluku nazgóniś.
Woni se mjaz sobu znaju.
Słuša k dłujkozajtšnej Aziskej a statnje k Rusojskej.
Tak teke wabi aktualna wósebna wustajeńca "Ak słyńco górjej stupašo".
Teke na zmakanjach krajnego raźca ze šołtami a wjednikami amtow budu Serby móc swóju problematiku direktnje pśedstajiś.
Toś njejo to mě Stalingrad žedne wusměšowanje, což se ten abo drugi snaź mysli.
A wóno jo stakim lětosa 50 lět stare.
Ale ty, Kněžo, sy za mnjo šćit a cesć a móju głowu pózwigujoš.
Wokrejs Damna−Błota jo wobzamknuł pśeměnjenje wustawkow
Fil 3,12–16 * 1 kral 22,24–40
Zastupijo taka Domowina teke zajmy Kella, wšych Serbow?
Angelika Kurowscyna z Barlinja jo Kochoju groniła, až za nju jo to nejrědnjejšy film, ak wóna jo we žywjenju wiźeła!
Tak ako pśewódnik jo to wopisował, jo ta drogowańska sćažka derje markěrowana a kužda stacija derje k namakanju.
Do programa jubilejnego kokota jo słušał dłujki pśeśěg.
Žeden źiw to njejo, pśeto za to musyš tu pšužynu mócnje napněś.
Ojej, kaki tšašecy głos!
Ale chtož se co chwaliś, chwal se togo, až mě znajo.
W rozgronach se zas a zas pódšmarujo, až „njedajomy se hyšći raz k Witaj-projektoju nuźiś“.
Myslim se, až buźo mě tak lažčej teke druge słowjańske rěcy ako rušćinu abo pólšćinu nawuknuś.
Jeje cil jo zachopiś ten program zachopjeńk awgusta.
Helmut Kurjo).
Njewiźi wěcej daniž mamu daniž papu.
Ten centrum jo na Droze měra 65. W Slěpem wochylu twarje drogu, ale twaŕnišćo zachopijo se akle pśi tom centrumje (gdyž pśiźośo wót Grodka).
Ale jich znankstwo njejo teke tak wobjadne było.
Pórucenja w Bórkowach su byli interesantne a wótgłos jo był dobry.
Hobby-šlodaŕka Michaela Peterowa rada na swóje serbske kórjenje pokažo: Wugótujo wšykne swóje rědne rucne źěła z logom "Sorbenkind".
Gótowu bajku móžośo teke napisaś a ju tak pśecej zasej we źiśowni wužywaś.
Njepletu jano wótrěwaki ze słomy, ale pletu samo słomjane wobuśe.
Chto ga tam z nim powěda?
Gołbinarje, ako pśi oktoberskem swěźenju pśecej z Popojcarjam wustupiju, su se pśitowarišyli k nim.
Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi jo prědny raz pó jogo załoženju w aprylu 1994 pśewjadło głownu zgromaźinu, a to 9. decembra w Serbskem muzeju.
Och jo, tam prěki ga južo jo Grod.
Ale stary mejstaŕ-wuměńkaŕ njejo doma, jo wuběgnuł a wón ma pšawje!
Wóna ma na źěle ze źiśimi spódobanje a cujo, až cyni něnto to pšawe.
W ramiku cytańskeje turneje Ludowego nakładnistwa Domowina jo se pśedstajiła stwórtk, 27. oktobra, pśed niźi 30 zajmcami w klubowni Serbskego domu Serbska pratyja za lěto 2006.
To jo se wumyslił toś ten muski w Pólskej.
A dokulaž te Błota tak wjelgin rědne su, su te turisty pśichwatali.
Pśi tom jo nastało 80 tonow šlaki.
Ta kokotowa głowa ga jo wótryta, a stakim cyni se znate, až prědny kral buźo ten, kenž wótryjo kokotoju prědne kśidło.
Do Kurjojc muzeuma jo južo wjele luźi woglědało – wót togo znanje tłuste knigły za gósći.
Snaź se zda wuknikam, až chórosć njedajo se wugójś?
To groni, až musyš teke klišeje społniś, aby jen pśiwabił. »Fantasy weekend« su dla togo to zarědowanje pomjenili, kótarež pśewjedu we Zgorjelskem znatem tormje »Kaisertrutz« kuždy měrc.
Karina jo swóju sebjewěstosć zasej namakała.
Zajmne jo mimo togo, wjele wódy jo se groch nasrěbał.
A kuždy źeń zwěsćiś móžo teke to, až Witaj-źiśi serbsku rěc wó wjele lěpjej wuknu a wuměju ako te z normalneje, tradicionelneje serbskeje wuby, ako ma na Wětošojskej šuli južo bejnje dłujku tradiciju.
To grono buźo wót wuslědkow wólbow za bramborsku Serbsku radu.
K tym drogotnym wěcam słuša mjazy drugim zarědnik z listami, kótarež jo ta serbska starka mjazy lětoma 1958 a 1968 swójomu synoju do Barlinja pósłała.
Wón ma dłujke nogi a gusty wogon.
Gaž stej wó Bismarcku powědałej, jo se na njogo rozpyrił a jo do blida derił.
Wóna jo wobspomnjeła to nowe wustawjenje, ako tomu słužy: kuždy młody luź, ak co na ceptaŕske studěrowaś, krydnjo bonus pśi rozdźělenju studijnych městow, gaž wumějo serbsku rěc.
Kuždy dej reducěrowaś fyziski kontakt na absolutny minimum, nanejmjenjej k luźam, ako njebydle w samskej domacnosći.
NA WOIDKEGO PÓDERMO CAKALI. Pśed wuzwólowanim nowego bramborskego parlamenta lětosa w septembrje jo kśěł bramborski ministaŕski prezident Woidke pśiś do Turjeja, aby za sebje wabił.
We tom źiśecem chorje stej dwa spiwarja nadpadnułej: Jasmin Szonnojc (18) a jeje bratš Florian (15) z Wjelikego Wóseńka.
Daś wóni se how zagóriju za Krabatowu powěsć.
Won jo nadawk na se wzeł, aby pomagał rozšyrjaś Bože słowo mjazy serbskim ludom.
Nykus jo jano wótkiwnuł a gronił: "Seń se nejpjerwjej."
Kompletnje bźez flair dowola pak njemusymy wujś.
Rosćo w lěsach, bagnowych gólach a górskich gólach.
Naźejamy a žycymy se, až M.
Góle su se jano sajźali pód tym glědanišćom, wjele drjewa z togo buźo.
W źinsajšnem parlamenśe su strony: Platforma Obywatelska, Prawo i Sprawiedliwość, Sojusz Lewicy Demokratycznej, Polskie Stronnictwo Ludowe.
Wy sćo cłonk chora „Łužyca“.
To jo trjebne a pomaga.
Korejańske pismo jo pismikowe pismo, kótarež se za korejańšćinu wužywa.
Wotmolowane lětosa w měrcu na wurědnem kongresu Domowiny.
Něnto jo ten dłujko pśižycony cas – lětosny žabjecy koncert se zachopijo!
Horst Adam, kenž jo źěłał 42 lět ako redaktor Nowego Casnika W lěśe 2004 jo šeł Horst Adam na zasłužony wuměńk – pó 42 lětach ako redaktor Nowego Casnika.
Jich jo było w Chośebuskem wobwoźe na zachopjeńku julija 3664.
Serb byś, to za mnjo groni, byś idealist.
To njedosega, gaž muse studenty zwucowaś rěc, za kótaruž njejo tak lažko namakaś druge powědajuce.
Wjele lažčej ga jo, jogo spiw zdaloka wusłyšaś.
K tomu pytaju nuznje modele a pomocniki pśi woblekanju.
Dr. Pětš Šurman Faraŕ Krušwica jo był slědny, ako jo we Wjerbnje pšawidłownje serbski prjatkował.
Tam jo zeger 15:30 zachopiło wózjawjenje, kóńc demonstracije z nagronami.
Deutsche Nachdichtungen: P.
To jo kśěł změniś: Pśed někak 15 lětami jo se wobźělił na rěcnem kursu.
Na drugem dnju dopołdnja su se wšykne a dalšne zajmce (dogromady 250 luźi) zmakali namšy w Bukecach.
Jo to grozne kjarlišćo! Psow se njebójm.
Hopokaž swóju źiwnu dobroś, ty humóžnik tych samych, kenž se tebje dowěrje, pśeśiwo tym, ak se twójej pšawicy stajaju.
Z grona pśedsedarja
Buźomy pó zachopjeńku źěłaś we dwěma kupkoma.
Jo chudučki, ale weto wjelgin rědny.
Tak cu na pśikład mólowaś serbskich swajźbarjow z Klěšnika.
Jadnučke wuměnjenje jo, až dorosćone zajmce směju nanejwušej 80 kilogramow śěžke byś.
Do spanja spiwatej śota a Janko hyšći na dobru noc, a to z pśewodom gitary.
To jo wjadło k njespokojnosći, a togodla jo se namakała kupka luźi, ako jo kśěła za rozwězanjami pytaś: To su byli na jsach aktiwne luźe ako wejsne prědkstojarje, šołty a gmejnske zastupniki, a teke luźe z wědomnosći.
»Łucyja snaź.«
Take su byli typiske pyšnjenje słowjańskich žeńskich.
Pśez štres pśetrjebuju wjele wěcej energije.
Rowne/Rohne 380 380 100 %
Wulětarje z Górneje Łužyce pó tšugach ducy.
Mudrosć wót wjercha dołoj jo nejpjerwjej cysta, pótom měrna, pokorna, pósłušna, połna zmilnosći a dobrych płodow, njecyni rozdźělenje paršonow a jo njepśisłodna.
Źož złe a žałosne drogi su, tam jo tež žałosne zbóžo.
Kuźela ma něco ze serbskeju kulturu cyniś, ze serbskim nałogom.
Něźi wokoło pěśich su pśišli wukniki z kina a južo na jich woblicach smy wiźeli, až něźi něco w rěchu njejo.
To buźo drje śěžko, to w tom krotkem casu hyšći docyniś.
Chto wě, kak wjedro hyšći buźo!
Egon: To se wě!
Wustawowy wuběrk Serbskego sejma jo na wobradowanju pśedslědnu sobotu prezentěrował koncept k pśigótowanju wustawy (Verfassung) serbskego luda a wujadnanja ze statom (Staatsvertrag).
We tom casu móžośo wšo telefoniski wujasniś abo wugótowaś termin.
Štorm se pśibliža kupje Öland w Baltiskem mórju (Šwedojska).
Telike se cyni we śamnej nocy, Bog jo wiźi a móžo štrofowaś, joli trjeba.
Jo, ty sy naš wjeliki.
To woblutuju, ako su tam raźi wšake speciality kupowali, kenž jo pjakaŕ hyšći pó starych recepturach w takem kamjenjanem pjacu wupjakł.
Redakcija wuźaržujo wuski kontakt k Dolnoserbskemu gymnaziumoju.
"Strony pósporomje Sprjewicow su doněnta ryjnje pśeslěźone.
Žeń za pšawdosću, bogabójaznosću, wěru, lubosću, sćerpnosću, miłosću.
Co se mysliš, co by mógał jaden cyniś za lěpšy šćit pśirody w stronach zymskego sporta?
Dokulaž jo to bejnje dłujko warnowało, jo pśewzeł, ako jo se wupšawjajucy gronił, cynjenje drugich, a jo kónjoju krotko pśed pśedaśim pówětš do brjucha naplumpał, aby rědnje kulowaty a gładki wuglědał, a jo do riśi tšošku stłoconego měkego sena zatkał.
Mysliśo w Serbskem muzeju južo na to?
Na tom boku pśedstajijomy to, což su wótkubłarje za źiśi w Dolnej Łužycy pśigótowali.
Źowćo jo wogon pušćiło a južo jo lažało dołojce.
Ale njejsmej jano źěłałej.
Wěsće pak njejo lažko, taki wjeliki a moderny sportowy a kulturny centrum, ku kótaremuž słuša teke "Dom towaristwow", pśecej a derje financěrowaś.
Na kóńcu pśidajomy ananasowe kuski, rozdźělijomy kremu na styri šklicki a garněrujomy ju z waflu, paleńcoweju wišnju abo z pralinu.
Te tśo prědne dostanu jaden kołac, slědnemu daju móšynu.
W spiwach a w rejach a z wjele humorom su pśedstajili tradicije w kjarmušnem casu.
Źijmy pśez lěto z papriku.
"To jo to tšojenje wót žywjenja a smjerśi Jezusa – žywjenje, naźeja, smjerś a wót wumarłych górjejstawanje jo tudy namólowane", jo rozkładował woglědarjam faraŕ Friedrich Detlef Plasan.
Ze tśimi busami jo se wokoło 150 luźi wupórało do głownego města, za wětšy źěł Dešanaŕki a Dešanarje a z nimi gromaźe žedne gósći ze susednego Strjažowa a z města.
Serbske wuběgańce – nimske wuběgańce? W blišej wokolinje wobznaniju sedlišći Ober- a Niedercrinitz a rěcka Crinitz jasnje dosć wob cas srjejźowěka serbske wobydlaŕstwo, wót kótaregož maju jsy a rěcka swóje słowjańske mjenja.
Wóny pomnik niźi njejo a weto jo žywy – wón ga wobstoj ze zukow.
Ruska carowka Jekaterina II. jo dobytu zemju mjazy ruskimi kurwjerchami rozdźěliła.
Wotpołdnja su byli wšykne kazane na zgromadne spiwanje.
Pśecej jo wón dostał to same rozgrono: "Wše napšawy kněžaŕstwa pódprěju na te wugrona jadnogo samego muskego, rozmjej: na Christian Drosten.
Tak su něga pomjenili te wutwarjone byśa za Žylowom.
Wósadna śpa wužywa se za nabóžnu wucbu.
Z nalěśim pśiroda wócuśejo, ale z tym se zachopijo za wjele luźi cas wjelikich bólosćow: polenowa alergija.
To mě nikomu njenapadnjo.
"Togodla to mě pasujo derje k piśu teja.
Z Matom Kosykom jo dostało dolnoserbske pismojstwo pśistup k swětowej literaturje.
Kroh ze swójich knigłow „Jan Skala (1889-1945).
Mama jo něnto pla njeje w chórowni.
Wobej buźotej pózdźej teke nutśi wšake pśetwariś.
Tamna źiśownja „Styri lětne case“, w kótarejž maju z lěta 2003 Witajkupku, jo pak łoni prědny raz kokota łapała.
Wšo baran zgónił jo, kenž źe jo we jsy how na woglěźe.
Mólenja pśi rozměśu rěcy Gaž góle wóznam słowow a wugronow njerozmějo, lěcrownož jogo słyšanje w pórěźe jo, pón jo jogo rozměśe rěcy wobgranicowane abo mólene.
Wušej togo wujźo 30 wucbnicow.
Pśi rozžognowanju jo mě zagrał a zaspiwał hyšći žedne ze swójich nowšych kompozicijow.
Indoeuropska rěc jo se wšako wuwiła
Wšake jo se wobzamknuło, tež wó serbskich nastupnosćach.
Tak jo to, ako pśecej, teke pla prědnego Rozhlada nowego lěta: Ako prědne wón bitujo pśeglěd wó tom, kótare teksty wót kótarych awtorow a awtorkow su Rozhlady lěta 2020 wopśimjeli.
Něnt pśibližaju se wšykne cołny a gaž ta ryba zasej k dychanju górjej pśiźo, ga wordujo zasej z drugim zelezom štapjona.
A cogodla jo pśileśeł sup z Bayerskeje?
Abo co buźo z rowom starkego", tak wulicujo Pětš Karinje wó swójej starej mamje, kótarejž se wjelgin zlě źo.
Bajali su nam wó plonje, ak na Dubrawje sejźeł jo.
Wuźěkowała jo se teke kameradam a kameradkam dobrowólnych wognjowych woborow susednych jsow, pśeto wjas Góry swójsku woboru njama, a jo zasej wjele pódpěry dostała.
Te wobsejźarje ga su sajźali a pśedawali górki a kśěn, su wikowali z drjewom.
Comy byś kritiski, ale zrownju pak optimistiski casnik.“ – Tak se mjazy drugim pišo ned na 1. boce togo „nowego“ wudaśa.
Po 24 4.t.
zeger 18.00: Premjera nowego Witaj-filma (Kathrin Lehmanojc, RCW)
Mimo togo njejźo.
Z nich wumłośijo semjenja.
Ludowa komora jo slědny tyźeń stwórtk na swójom zejźenju wobjadnała dokument ‚kótaryž jo za pśichod Serbow wjelgin wažny.
Wěmy ga, až jo źinsa dolnoserbšćina wjelgin mała rěc, wó kótaruž jo se pla nas pśecej jano mała gjarstka procowarjow starała, kótaraž njejo měła wjelike móžnosći rozwijanja, jo była zwětšego jano tolerěrowana.
Wuknice a wukniki Zakładneje šule "Mato Kosyk" w Brjazynje swěśe kužde lěto ptaškowu swajźbu.
Moderna armeńšćina ma zakładnej warianśe.
To ma wón prědk konsensualnje ze starjejšymi a serbskimi institucijami.
Na to mógu cłonki gjarde byś, a to jo płod źěła pśistajonych a njelicnych cesnoamtskich cłonkow.
Wóna garnjo se dołoj! Pśez gałuzy kwiśeceje źiweje wišniny wóna padnjo na zemju.
W Žylowje jo něcht pśi groblucysćenju grichisku nopawu namakał, kótaraž se how k zymjemu zagrěbała běšo.
Ako póbych raz we Wóligósću, som toś narski do cerkwje zastupił.
Teke termin su se wupytali, a to sobotu, 3. septembra.
A južo wjele lět dłujko wobstoj tam kupka z něźi 10 cłonkami, ako wustupujo ako "sowjetska armeja" z luštnymi spiwami a muziku.
Tak su wšykne tśi spokojom.
Struktura organizacije jo se wěcej razow změniła.
Rozmjej, ja som jomu raz wulicował, až graju trompetu, na což wón jo ned pśiraźił, z jogo pśijaśelami mału kupku załožyś.
"Pśepytujomej něnto", groni student Andreas Flotow, "kak se procese socialnego pśeměnjenja w diskursiwnem a praktiskem wědobnju Serbow we Łužycy stawaju".
Jim jo se ta informatiwna wustajeńca spódobała.
A to jo se stało!
Jich zgromaźina dej pśede mnu wóstaś. Jer 30,20
Pśidatnje jo glědał, kak su wěste pasaže w górnoserbskem, pólskem a českem Starem testamenśe zwuraznili.
Nejžwětše wjasele jo było, až smy se mógali až do syteje wóle carnicow najěsć.
Gaby to kradu wěźeli, by snaź wó tej cełej wěcy dlej pśemyslowali.
Wšykne cłonki familije su powědali serbske.
Njeźela buźo njeźela zamrětych, slědna njeźela cerkwinego lěta.
Na wobradowanju, kótarež jo tenraz nawjedował dr.
Stakim se zwěšćelujo, až to nastawanje noweje spódneje wódy buźo wóteběraś.
Jo móžno, až ten bom na bildce pór dnjow pózdźej jo wordował pódrubany a k tšužynam pśitłocony.
1992 jo był w Nuknicy prědny raz wejsny swěźeń.
Manfred Starosta, „Janšojski“ sorabist z Lipska, a student, něgajšny wuknik Chośebuskeje SRWŠ.
Njocoš źaržaś placki? Sćěny deje weto stojaś? Cyń tak: Staj plack na plack.
Nowy termin budu zawcasa znaty daś.
Tej drugej stej profesionelnej ze źiśimi źěłałej, to graśe, rekwizity a kostimy wuwijałej.
Na zakłaźe pěś stelow su wubrane pśisudy jadnotliwych Roma a nimskich bergarjow pśedstajone, kótarež pó drastiskej wašni to – lěbda spóznajobne – do-skazby-pśiźenja wětšynoweje towarišnosći pokažu.
JANUAR/WEZYMSKI
Wušej togo lubuju źiśi kamishibai-bajki a fabule, na pśikład "Wjelika rěpa" a "Tłusty, tucny pampug".
"Naša Gromada" jo serbske stawne blido bórkojskego amta.
A glědajśo na zemju! Gaž tam jo šoter, dejśo rozglědniwe byś.
Ale taki młody kibut se śi lažko zgubijo, młogi raz pśed wócyma.
Wón pśewšo rad kopjo z balom.
Rad comy źěło z Wami intensiwěrowaś“, jo Statnik pśiwołał kupkam a towaristwam.
Teke wobej serbskej raźe dejtej se zapśěgnuś.
Mimo togo jo wuzwignuł, až kśě internacionalizaciju doprědka spóraś: Póbitowanja muzejow a tak dalej deje se teke do drugich rěcow ako do engelskeje a pólskeje rěcy pśełožowaś.
Za tym jo se ceła gromada z muziku wudała k rejtowanišću, kótarež jo było zasej na starej Šulskej droze.
Něnto teke Julka na swójej ruce glěda.
To jadno wósebne jo, až na lapu sebje pśipěju taku někaku njerědnu pówitku, a to wuglěda tak, aby wołoju wokoło rogow wěnk wobscynili.
Popojske źowća su rejtowali sobu
Jomu njewobejźo, až jo swóju wjažu a swój dwór z teju skjaržbu pśedłužył, wón wšak jo dostał swójo pšawo a jo mjazku dobydnuł.
A tak som se njeźelu zajtša z prědnym śěgom kólebała do Bórkow, do wutšoby našogo serbskego Błota.
Karpa kaž pódwódna łoź
Dubrawske cłonki Ludoweje solidarity.
Droga jo wjadła pśez Hugoń, tam, źož smy na kupanje wótbocyli nalěwo k Małksy, smy se něnt rownu smugu pó droze k Brusnym góram pórali.
Póchada z Pódpołnocneje Ameriki.
Te njeby wence mógali pśežywiś.
To pokazujo, až jo to serbske w familijach hyšći žywe.
Wóna koordiněrujo pśedań produktow, organizěrujo to nakupowanje a wobstara knigływjeźenje.
Wokrejs LDS co pśistupiś.
Pśiducu njeźelu budu tudy swěśiś wjeliki 150. zapust.
Ako smy byli źiśi, jo mója mama burska chójźiła.
Tam su dojěli źiśi z Witaj-hortow ze Žylowa, z Bórkow, ze Strjažowa a z Wětošowa.
Pó tej drožce smy se pórali na Gryz a źěla Kóńcakowych pśi kśicnišću drogi z Drjenowa do Prjawoza a Dešańskeje drogi jo šło kusk pśez gólu a pón smy byli na našych Brusnych »górach«.
Dwa wjeraška su doma sobu pśigótowali a sobu pśewjadli: 30lětny jubilejny kokot a 5. muzeumowu noc w Turjańskem domowniskem muzeju.
Jeju tśi mjeńše gólcy su grali na drožce mjazy susedoma.
Nedoma jo pódšmarnuł wuznam togo gremiuma.
Su krydnuli ak’ źinsa tuk a jaja, kenž su źowća ned wjacor pjakli.
Njezwucony wobraz pó wuspěšnem złoženju abitury na Dolnoserbskem gymnaziumje: Wšyknych 53 źowćow jo z gjardosću serbsku drastwu nosyło.
Tak jo na pśikład Ćišinskego žywjenje, jogo wšakorake žywjeńske faze pśewšo derje pśedstajił.
"Aha, tam jo zawěsće rědnje."
Pšosym wupołniśo jich formular, gaž dolnoserbšćinu powědaśo, wuknjośo abo gaž bydliśo w Dolnej Łužycy.
Drastwa grajarjow maka se z tym, ako luźe wuglědaju we swójich rolach we žywjenju: Strompp ako kragaty, Zippel ako intelektuelny osi a Kowalcyc społnitej klišej ako manźelskej w "dolnej warstwje".
Pó tom tšojenju jo dojšło do biśa mjazy něźi šesć wósobami, kótarež su byli zranjone a su musali byś gójcojski zastarane.
Pó njepśijaznem tyźenju kiwaju nam pśijazne, śopłe dny.
Kak jo pó abiturje dalej šło?
Gaž jo góle jaden eksperiment wobzamknuło, wótlejo wódu do šklě, wurěšyjo głažk a smějo ze slědujuceju maśiznu eksperimentěrowaś.
Z nim som se wudał na prědnu turneju do Čechojskeje, a to w nadawku zwězka wuměłcow.
Gaž ma wjas abo Domowinska kupka za to zajm, daś se pón w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu pśipowěźejo.
W prědnej rědowni, w zakładnej w Slěpem som ako prědne wuknuł serbski cytaś a pótom nimski – z pomocu projekta "2plus".
Semjenja papriki som wen wuškrabała a wusušyła.
W lěśe 1975 jo dr.
Dolnoserbska rěc w cerkwi – to jo TEN zaměr Towaristwa za spěchowanje serbskeje rěcy w cerkwi.
Pupka wumějo gubu, noze a ruce pógibowaś.
A gaž cośo, až naša mamina rěc žywa wostanjo, rozgranjajśo se ze źiśimi serbski a cytajśo serbske knigły.
Lěta dłujko jo w Knorawje była serbska spiwańska kupka a serbske źěłowe zjadnośeństwo za wuknikow.
Weto se wjaselimy, až słownik mamy, a wón dej byś rowno tak ludoju k pomocy, gaž se pomina, wěcej serbski powědaś, serbsku rěc skšuśiś a nawuknuś.
Wjerašk jubilejnego swěźenja su wobydlarje z města a z tych wušej 20 jsow a wjaskow, kótarež z lěta 2002 k njomu słušaju, a jich gósći dožywili njeźelu, 4. septembra.
Serbsku rěc jo w Rownem a w Chośebuzu nawuknuła.
Žeńske kwiśonkowe stołki su guste a šyškojte.
Na gódy musymy hyšći tyźeń cakaś, glich na Lědach su sobotu a njeźelu tyźeń južo wóswěśili „Gódy w Błotach”.
We tych něnto pśisamem 40 lětach mějašo wón w SLA rědne dožywjenja, ale jo tež sobu pśetrał śěžke case, ako jo šło wó dalšnu eksistencu serbskeje kulturneje institucije.
Naš pychotny mjatel se wjaseli, raz drugego mjatela zmakaś.
A ten jo był wěsće za wšych wobźělnikow tak ako kužde lěto wjelgin napinajucy. „Žylow jo wjelgin wjeliki a dłujki, a smy wšykno kradu planowali, aby ze pśeśěgom wšuźi tam pśišli, źož comy.
Jury buźo 3. julija wót zeger 12:00 do 15:00 w Dešnje.
W maju budu pón žedne z nich w Kalawje wustajone.
Wugótowanje teje śpicki kompletěruju mimo blida a stołow tež kólasko, pjac, tegdejšy wobrěd a trony.
Zeger 16:00 Uhr buźo balokopanje tych, ako su starše ako 50 lět (Myšyn/Bobow pśeśiwo Energiji Chóśebuz).
Pśez drastwu a nałogi namakajo młoźina z casom teke pśistup k serbskej rěcy, to jo wažny słup źěła z młoźinu.
Smy lubili našym lazowarjam je na běžnem wóstajiś.
Jano ja som był tam njewěsty, dokulž njejsom swójog kónja zewšym znał.
Ženjone tam za sebje zapustuju.
Ten kupjony outfit z ruki chóśebuskich gymnaziastow, pósporomje drugich, wóstanjo stakim we muzeju.
“Wót zajtšego až do wjacora ’rejujom’ pó dwórje, w kuchni, waźim se z kurami a casy teke z cłowjekom!”
We domje jo teke rědnje.
Jogo pśednosk wó Starem testamenśe 1936 w pśepołnjonej Łazojskej (Lohsa) cerkwi jo była wjelika manifestacija pśeśiwo nacionalsocialistiskemu njeduchoju.
Tak se Vanessa naźeja, až buźo móc ze swójeju drastwu na pśiducem zapusće pódla byś.
Wóna cynjašo za mójeju radu a njejo dłujko trało, toś běšo štucka gótowa – jeje prědna pěseń.
Gałuzy su šwižne, zgibnjone.
Live wót zapusta w Prjawozu
Jogo proce dejali byś pśikład za druge.
Pozitiwnje wobwliwujo porej teke źěłabnosć nerkow a cysći nam kšej.
Jano někotare mjeńše drogi k tym byśam budu 2015 hyšći dejaś dogótowaś a spóromje drogi bomy nasajźaś.
Młogi se mysli, až jo mudry cłowjek, gaž do swójogo grona nimske słowa zaměšujo.
Bydli w Turjeju.
kupa – kura – kara – para – park
Až serbsku rěc teke zwenka šule skšuśijo a nałožujo, na to glěda pśedewšym jeje stary nan w Złyčinje/Litschen.
»Karina«, groni maś.
Dosć sentimentalne jo wóno było, to rozžognowanje pśedsedarja Rady za nastupnosći Serbow pśi krajnem sejmje z cłonkom rady Měto Nowakom.
My comy pak nadalej płaśiś 160 €!
A teke wóni su dožywili wójny, katastrofy, nuze, chórosći a wósobinski pśisud.
Pó pśikłaźe šulskich źiśi kśěchu tek hyšći gołkojske młode źowća pjenjeze zběraś za pódobnu winowu kanu.
Kak jo wóna pśišła k tomu amtu?
Bilda serbskego měchawarja słuša k tym staršym docełego w Łužycy.
To by pón było tśeśa wjas w Bramborskej wót wobstaśa našogo kraja a prědna łužyska wjas.
Ludowe nakładnistwo jo za toś ten projekt zagronite.
Mamy mjaztym 190 licakow, trjebamy hyšći dalšne licaki a techniske rědy, teke pjenjezne pósćenja za našo źěło.
Raźc Ziem južo caka, dajo naše mjenja se groniś a wita nas z ruku.
Co kśěli měś?
Ja som Caro, som 29 lět stara.
1917 Reformacyonski swěźeń z rědnym wjacorom swěśony. Kněza šularja Rizo a Janke běštej źiśi wucyłej.
Gótujo to w nadawku drugich a teke zagóritosći dla.
Na šulskem dwórje a we tamnej wobchadowej zagroźe wjeleseraka zaběra za źiśi.
Te bomy su ga wjelgin droge a by mógali luźam wěcej na drugem městnje tyś.
Naš nan jo był pśecej wobtužony, gaž su we "Witaj"-wucbje na šuli źěłali.
Nowego něnt plona mam.
Ta małka spi. – Njejsom zewšym wobmarkował, až Tina jo stupiła na terasu.
Jo se na pśikład pó dłujkem wójowanju raźiło, protokolowu noticku k artikloju 35 zjadnośeńskego dogrona dodaś, až se narodna identita Serbow šćita a spěchujo a až se financěrowanje serbskeje kultury Serbow w cełej šyrokosći dalej garantujo.
Źowća a gólcy ze źiśownje „Koboldland“ su pśibytne rozwjaselili z małym programom.
Wón je wusypa a se myslašo: snaź te płody daju se zjěsć, gaž budu warjone abo pópjacone. 
Lětosa jo był późěl serbskeje rěcy a serbskich sobustatkujucych wósebnje wjeliki.
Ju buźo Fraunhoferowy institut w nadawku "Pśichodoweje źěłaŕnje Łužyca" koncipěrowaś a realizěrowaś.
Chto to wě?
Někotare póddružyny se teke namakaju w Aziji, na Acorach, Kanarskich kupach a na Madejrje.
To pak jo se wótpokazało, a toś su namakali w Gogolowku pśi „Annahofer Graben“ nowe lěpše městno.
Toś ta inowatiwna struktura jo k lěpšemu pśisłuchanju a rozměśu prjatkowanja pśinosowało.
Dogromady jo nas 15 było.
To buźo se we pśiducych tyźenjach staś.
Něźi, źož powětš tak prochaty njejo a žedne bagery a wuglowe nakładne śěgi w nocy tak njebarce a njekwice.
Na zachopjeńku lěta jo plan Serbskego muzeja w Chóśebuzu hyšći tak wuglědał, až w drugem kwartalu togo lěta wótwóriju.
Zajmne jo: Šym dlej glědaś na rostlinu, śim wěcej wiźeś.
Te drogi su złe, a wóno wóstanjo.
Pětki su mjaztym znaty termin za demonstracije za dobru klimu.
Na jaden cełkowny team se zjadnaś njejo lažko było.
Dnja 14. měrca jo w Japańskej wjelicka konjunktura za běłu šokoladu Valentinowy źeń abo pódobne nałogi namakajomy teke w aziskich krajach.
To jo bobr ned wobjadny.
Wót wujšpurneje žeńskeje wuchadatej energija a kreatiwnosć. „Mam jano góźinku casa.
Serbske kórjenje jsy Niewerle − kaž teke wokolnych jsow Läsgen, Pokuschel, Teuplitz a dalšnych − wopokažu se teke we familijowych mjenjach kaž Blaschke, Droge, Koall, Kasprig, Krautzig, Kubale, Kulke, Noack.
Ale za tym, až młoźina jo jen bźez zacasnego pśepowědanja z gmejnskim zastupnistwom na naspomnjony 7. měrc pśesunuła – su zwisk ze swěźenjom ku góźbje dnja žeńskich na mysli měli –, njejo to organizatoriski wěcej móžno było, wšykno pśedisponěrowaś.
Wót januara nowego lěta jo kněžaŕstwo to pitśku pówušyło, a to na 580 euro .
Dla tog, až Košnojce su oficielnje do Źiwiz pśibite, camprujotej wobej jsy gromaźe.
Kuždu wałtoru wjacor se zmakajomy w toružu Lubnjojskego Błotojskego muzeja, a pśepšosyła jo nas k tomu Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Do programa tych dnjow słuša dogromady 11 wšakich zarědowanjow.
Dla togo som se mógał na nje wobrośiś, ako smy byli zachopjeńk lěta 1973 we wjelikich wuskosćach.
Wše tśi su pśed 17 lětami złožyli abituru na DSG.
Jo statkował wót 2005 we wšakich muzejach, wót 2006 na połtera lěta w měsćańskem muzeju w Halle na temu 1. 200 lět togo města.
Wšak jo był žnjowny swěźeń na dnju do wjelikego dujaŕskego swěźenja we jsy (wó tom buźomy pisaś w pśiducem Casniku).
Karpu co se wuwuźiś, teke šćipjeł smějo byś.
Słowakski ansambel Bobáňovci jo dostał diplom XIII.
Ako ta jo starša wordowała, jo wóna młodej burowce cesćej groniła, až wóna dej to źěło dalej gótowaś.
Wšykne nowo pśidobyte wobraze su wólejowe wobraze na twardej papje, a wšykne pokazuju dolnołužyske krajiny, pśecej z wódu.
Wóni njedeje se sami pód śišć stajiś, ale měr wobchowaś a dalej cyniś.
Wótergi mysle luźe se hyšći we februarje na to zlubjenje.
Chtož co dobru serbsku rěc powědaś, dej groniś: Wšuźi jo něnt wjele wikowarjow.
Naraz głodny bóśon w gaśe!
Jo to Williams Christ, ten paleńc z cełeju kšušku we flašy.
13.00 góźin: „Muzikaliska woklapnica lěta 2004“
»Wobwjertnuś se dejš, nježli chyśijom balko pšec na łuku suseda, nic daloko.«
Pó tej akciji jo towaristwo było wobsejźaŕ tog wobraza.
Jo musał znjasć njelube a pśetraś tšašne situacije.
W Dolnołužyskem gólnem muzeju Grodk wótwóriju se śichy pětk zeger 10.00 lětosne jatšowne wiki.
To by było wěcej ako ignoranca, gaby gronił, až to tak njejo.
Snaź jo se kněni Krapf rowno toś to połnjenje wumysliła?
Wósebne pśijaśelstwo jo jogo zwězało ze synom wucabnikojskeje familiji, Janom Arnoštom Smolerom .
Do lěta 1990 jo był běrow Domowinskego sekretariata w měsćańskem bydlenju, rumnosći za serbskorěcne zmakanja, zgromaźiny a zarědowanja njejsu byli.
Na pšašanje, co jo to wósebne lětosnego zapusta w Nowej Jsy, jo Helmut Geissler lubjej pokazał na lětosne camprowanje w Nowej Jsy, ako jo było tyźeń do togo: "Smy měli wušej 40 wobźělnikow, teliko ako hyšći nigdy do togo! Młode a starše su se wobźělili.
To jo było znamuško, až take źiśi su do nimjernosći žywe.
Pśizjawjenja pód numerom rěcneje šule (0355) 79 28 29.
"Musy to byś? My chódoty gramujomy barwam a jatšam a cełemu nalěśu! Njejsom ta pšawa za pyšnjenje jatšownych jajow!" "Som twójo chóžyšćo pórěźił a ty sy mě to zlubiła!", dopomnjejo wuchac.
Z rozdźělom w starstwje su źiśi derje wobchadali a su se mjazsobu pódpěrowali.
Łoni jo to prědny raz tam gótowała.
Dłujke lěta běšo jogo głos słyšaś w serbskem radiju z Bóžym słowom k njeźeli.
Bog wobraźujo źiśam we źiśowni Lutki.
A pótom akle, gaž rejuju!
»To jo był zwisk mjazy mnu a Mjertynom.«
Nic jano w Dolnej a Górnej Łužycy, ale teke w nimskich stronach a w drugich krajach kaž w Pólskej a Rusojskej.
Co słyšymy pśi tom?
z Města.
Jo tak, ako by wokoło Findusa se swěśiło.
To wšykno se zachopijo pariś a paliś, gdyž wóda k nim pśistupijo.“
Wuznajośo se w takem źěle?
Tak jo a buźo źěło tudskeje wejsneje pśirady wupominajuce.
Druge jich mócnje pódpěruju.
Něnto pyta wón zwěstkarjow, ako jomu pomogu tu ideju wuwjasć.
Bus pśinjaso knigły, a ma hyšći drugu funkciju: Luźe cakaju na bus, a pśidu na taki part gromadu.
Pśi cerkwicce matej schow, źož se pśecej zas zmakajotej we tych slědnych wósym dnjach, ako matej k rozžognowanju – pśeto pótom pśeśěgnjo Pětšowa familija do Běłeje Wódy.
Wšake filmy jo wóna pśigótowała, kaž „Wenden.
Pětk su wuswěśili nowu tšužku, ako zastarujo jazork na Wilišćach z fryšneju rěcneju wódu.
K tomu pak trjebaju hyšći wusoko-kwalificěrowanych źěłaśerjow a wjednikow.
Jogo bratš Lipo Kasprik jo teke śěžko wobgronjony a južo zawrěty.
Ale jaden "źiśownik" na Pedagogiskej šuli běšo pśeliš rědki.
Togodla njejo směła muzika felowaś na wótwórjenju wustajeńce.
Młoge dalšne starjejše by snaź swójo góle tek za Witaj-wucbu pśizjawili, gaby shuttle-bus jěł do Žylowa.
Kazń jo garantowała šćit a statne spěchowanje serbskeje rěcy a kultury w Sakskej.
Pódla su se wě jatšowne kjarliže, stakim změju knigły praktiski wužytk za jatšowne spiwaŕki.
Dłujka a napśeśiwna jo była diskusija wó nowych wustawkach wó transporśe wuknikow do šule a zasej domoj.
Burski dwór za zeleninu wót Wilfrieda Baronika w Kuparskich Borkowach ma wěsty pśichod.
Njejo jano kužde lěto zapust sobu wugótowała, ale w jeje gósćeńcu jo se w zalu pśewjadło wjele serbskich zarědowanjow, swěźenjow a zmakanjow.
Na sćěnach wise wobraze serbskich komponistow J.
Cłonki kulturneje kupki »Serbska reja« z Lipska/Chóśebuza – Gregor Kliem, Fabian Jacobs, Beth Fogleman, Robin Brück a Clemens Isensee, ako su ze mnu dnja 20tego awgusta z najmjetym małym busom do Sighişoara jěli – pak njejsu byli na slědach togo kšejłacnego groby Dracula.
Wjele z ludowych wuměłcow pśiźo kužde lěto, ako na pśikład Helmut Kurjo z Blunja, Waltraud Kasprikowa z Łojojca, Johanna Kretšmarjowa z Hamora a Slěpjanarce Anke Hanušojc a Hiltrud Jańšowa.
„Trjebin jo rědna, cysta wjaska.
Z někotarymi z nich som juž powědał, a wóni su južo starej Serbskej raźe pomagali we fachowych wěcach.
To jo lichota (Freiheit) kuždego luźa a legitimna wěc“ – jo Adam argumentěrował a dodał: „My pominamy, až šołty a krajne raźce se póznaju k Serbam.
Pśeto we njom jo wšykno stwórjone, což na njebju a na zemi jo, to widobne a njewidobne.
Zapusty w Dolnej Łužycy/
Tegdy jo źe wósada Njemašklěba pósłała pismo na konsistorium w Lubinje.
Pišo se wó serbskem žywjenju na jsach a kak sobustatkujuce sami to wiźe.
Wón pśewzejo měrne wjedro swójogo pśedchadnika, a to bźez wětšego padanja.
de za woglěd wustajeńce w casach wót zeger 17:30, zeger 18:00 zeger abo 18:30. Wjelikosć kupki jo na 20 wósobow wobgranicowana.
Akle gaž to źěło jo było docynjone – město do kusow zrězane, zwarjone, crjowa wucysćone – akle pótom su se paleńca napili.
Sedym, wósym, źewjeś, wšykno cu ja wěźeś.
Smy źiśi teke wopšašali, kak se jim taka intensiwna serbska wucba spódoba.
W lěśe 1925 jo ze šule pśišła.
»Ně, dalokož ja wěm nic, ale z toś tymi wěcami njejsom se teke pśewjele zaběrała.
Popajźeńce stojachu paradu pśed swójimi budkami.
Pśez wusoku wódu jo ta karpa nejskerjej wuplěła z gatow a do Błotow pśiplěła.
Pśi takej snadnej spěšnosći to tak jadnorje njejo.
serbskeje drastwy a jeje
Tam stoj mjazy drugim wjele wót lěpšeje organizacije wucby.
Spiwaś budu žeńske wót Kólesko z. t. a jadnotliwe něgajšne Kantorki.
Ku prědnym stej słušałej Werner Leppin, pla kótaregož smy měli nimsku rěc a geografiju, a Hana Jurkowa, pśijazna žeńska, pla kótarejež smy měli fyziku.
Jo derje, až jo kněni Karin Rätzelowa ako wuša šołtowka z města k serbskim problemam něco groniła.
Pśi wšych wenkownych pśeměnjenjach jo Měto Domš we cuśu a myslenju sebje samemu zwěrny wóstał.
W pódpołdnju namaka se stanowanišćo a blisko pódpołnocnego pśibrjoga wjas Carwitz.
Wobydlarje a źěłodawarje w pódpołdnjowej Dańskej a w nimskich wokrejsach w pódpołdnjowej Šleswigskej a Flensburgu njejsu mógli se zacasa pśigótowaś.
Wót 1. septembra jo farske městno w Dešańskej wósaźe wakantne.
Wokrejsna rada jo pjenjeze pśilubiła a teke z M.
Teke rěka jo se góry wopšašała: »Njejo ga śi tšuchło tak sama stojaś bźez źěła?«
Nět pójźo na kejžora!
Awstralskeje a žedne teke do Podpołdnjoweje Ameriki.
To njewabi wejsańskich za woglěd Statnego źiwadła do města.
Zaklapałej smej do źuŕkow, źož mimo tšašnje łajucego psycka wšykno kšuśe spało jo.
Chódota jo źe zwóliła, ale wupśěźony sněg njejo za nju ako dar dosegał. »Daj mě twóju slobranu suknju, akle pón som spokojom a dopołnijom twójo žycenje«, jo wóna groniła.
Nagromadu styri dny jo festiwal trał (wót 14.7. do 17.7).
Smy zas zachopili serbske namšy swěśiś, 1991 buch synodal, su mě dowěrili nadawk serbskeje słužby wósadam.
1. K zmakanju oldtimerow słušaju se wě wiki źělow.
Jo zachopjeńk julija, a tak mě njepósrědnje a njewótchylnje wobłapuju spomnjeśa na Irsku, na kšasnu kupu Inis Meáin, źož som łoni rowno k tomu casoju była.
Ako jo se w NOWEM CASNIKU južo pisało, zaběra se Dolnoserbska rěcna komisija (DSRK) teke z ortografiskimi pšašanjami.
Akle pón mógu pacientow z njeju "wobmazaś".
Wón jo pak tuchylu wjelgin zabrany z błośańskeju nocu powěsćow a njejo mógał w Žylowje pódla byś.
Wušej 80 luźi jo pśišło.
Wót teje iniciatiwy by kśěli teke druge gmejny we tom jědru serbskeje Łužyce – mjazy Bórkowami, Hochozu a Janšojcami – sebje "jadnu skibku wótkšajaś".
Slědne 40 lět su zawóstajili dłymoke źěry.
Serby maju to pótakem sami w ruce, lěc ta tuchylna wótwórjonosć jim napśeśiwo wóstanjo.
Njewjesće su serbsku drastwu woblakli, nawóžeń jo se teke pó serbskem wufajnował.
To drogotne nowe serbske wopomnišćo jo nastało.
Docenty budu dostawaś honorar.
Egejske mórjo jo mórjo mjaz europskej Balkańskej połkupu a aziskej Anatoliskej, pódlańske mórjo Srjejźnego mórja.
Se wě, až w kuždej mjeńšynowej rěcy teke negatiwne slědy wětšynoweje rěcy namakajomy.
Wšykne su zjadnje wopóznanili, až to, což su na swětło spórali, jo jim wjelgin bliske.
Gaž tam gołubje pušćijoš, leśe z listom zasej domoj.
Gósći su wiźeli film, zestajany wót Romana, mjazy drugim sceny z gósćiny na 80. narodnem dnju, woglěda do Noweje Niwy 2018 a wót pósćenja Myta Ćišinskego.
Bog Kněz mě pomoga, togodla ja njebywam k sromośe. Jez 50,7
Pasteurizacija dajo piwoju dłujku fryšnosć, dokulaž zabija bakterije a druge mikroorganizmy.
To se wě, te kulojske a kamjeńske skótne kupce su byli žałosne njepleki, take pšawe wucycowarje a pijańce, kenž su chudych burikow jebali a jim kóžu wódrěli, źožkuli su to mógali, až su jim z tych wobšudow narosli wisate brjuchy.
How jo napšawdu rědnje, gaž glědaš na te wšykne luźe how.
Muziku wobstarajo Mario Hess.
Tam źo wósebnje wó skšuśenje łužyskeje krajiny muzejow.
Wšak jo rowno za statnu bźeztšašnosć płaśeła zasada, až wóznamjenijo w aktach nazběrana wěda móc.
Mjazy nimi stej byłej ta něntejšna šołtowka Doreen Krötelowa a něgajšny šołta Fryco Wojto, a na drugi źeń jo teke wjednik Domowinskego běrowa w měsće Marcus Końcaŕ jomu glukužycenja pódarił.
Woglěd wustajeńce w Gli a móžny.
Wót 24. septembra do 23. oktobra směju wobydlarje wó wuzwólenje z listom pšosyś a dostanu za to trjebne pódłožki.
»Daj mě teke drugu ruku.«
Pśed krotkim jo se dotwarił nowy hotel “Stern” we Wjerbnje.
Gaž pak zestarjeju a njamógu buroju wěcej słužyś, njejo kóń wěcej wjele gódny.
Neoliberalizm propagěrujo, až musymy teke na sabaśe bźez pśestawki chwataś, aby wěcej pjenjez měli za „naše pótrjeby“, to groni, za „shopping“ njetrjebnych wórow.
Kužde lěto swěśe Borkowarje wjeliki swěźeń amta, na kótaryž woglědaju wjele towzynt woglědarjow.
"Pśed slězynu, až załožki wětšoweje energije deje tysac mejtarjow wótstawka doźaržaś, njejo to luźam wěcej pósrědniś, až brunicowa jama dej krotko pśed zagrodami skóńcyś", jo gronił René Šuster na gólnem špacěrje.
Ducy z kontrolerku bomow blisko Cazowa
Šym wěcej wuknu, śim wěcej wěm.
Za naš Nowy Casnik som pó tom dosć mało pisał a pśestajował.
Wěsćo wy pak teke, až mógu luźe ako kwětki byś?
Za to, aby běrow nastał we wórjejskich stronach, jo se wjelgin pilnował župan wórjejskeje župy "Handrij Zejler" Marcel Braumann.
A kuždy se mysli, až jo jogo identita ta nejwěcej pšawa.
Swět ga jo taki małki!
Ja som bydliła te tśi dny pla starjejšych jadnogo wuknika.
Wšuźi a pśecej jo něźi někogo pócybał a póšćipał.
My wěmy, až něco dej se změniś, ale take masiwne wóttwarjenje jo z wěstosću wopacna droga“.
Jo trjeba, až bibliju tak wobšyrnje citěrujom, aby spóznali, wó co napšawdu źo.
Njeglědajucy na wše te pozitiwne wliwy na naš organizm pak jo słyńco źinsa teke wó wjele tšašnjejše za nas.
Spódobało jo se program za źiśi teke Uty Henšelowej.
To jo teke gronił Steffen Reiche, bramborski ministaŕ.
Młogi raz jo jano hyšći poł platy było, tu su pótom pśilipali ku kamjenju.
Daś jo glucne, strowe lěto pśed nami!
Wjele burow trjeba tuchylu pomoc, ale sezonowe sobuźěłaśerje jim feluju.
Teke ten zogol mě njemucy, my ga mamy teke źiśiźiśi we familiji a ja som rada wobdana wót młodych luźi“.
Za mnjo jo toś ta pódpěra definitiwnje dosegajuca była.
Něgajšny dański ministaŕ za wenkowne nastupnosći Niels Helveg Petersen, kenž jo se na konferency wobźělił, jo gronił: „Młode luźe njedocakuju, až jich rezolucija se wob noc w politice do statka stajijo.
To se wě, až su teke kśěli wěźeś, kake městno dojśpili su.
Profil Drjowkojskeje domowniskeje śpy jo wugótował etnograf dr.
Njejsmej wiźełej daniž Nimcow abo Japanarjow abo drugich.
Wjelgin njeměrne stupaju na flaku, copaju a du doprědka.
Dešanarje su pśijaśelne.
»Pon by rad wěźeł«, jo barcał mjadwjeź, »źo ten powěz jo.
»Za styri lěta budu ja teke wósymnasćo.«
Chorwaty powědaju zwětšego chorwatski a rozměju se rěcnje bźeze wšogo ze susednymi pódpołdnjowymi Serbami a Bosnijarjami.
Samske luźe su mócnje protestěrowali, ako šulske gremije su pšosyli, nanejmjenjej z pśidatnym śěgom skóńcyś, teke z argumentom, aby šula pśewjelika była.
Do Bramborskeje by mjazy drugim padnuli něntejšne wobwodne města Potsdam, Frankfurt nad Wodru a teke Chośebuz.
Tak jo był Šefer wobźělony na twórjenju Mužakojskego parka.
W rozgronach a pśinoskach portretěrujomy slědnego šołtu w Dolnej Łužycy, ako hyšći serbski powěda.
Łopjena su wusko-lancetne, na kšomje zakulone, na dolnem boku gusto kósmate.
Tak smy kšac pó kšacu zachopili wójowaś za społnjenje našych wjelikich zaměrow.
Wjele bokow jano z licbami som musała kuždy mjasec gromadu licyś, a to mimo někakego licaka, dwójcy som pśecej licyła, gaž jo pśišło dwójcy ta samska suma wen, jo było derje, gaž nic, som młogi raz tśi abo styri raze licyła.
Albańska granicujo ze Serbiskeju, Carnogórskeju, Grichiskeju a Makedońskeju.
Smy toś ten wobraz wupytali z archiwa w našej redakciji.
Na tu jo był wósebnje gjardy, z njeju jo wón reprezentował wšych Borkojskich cołnarjow.
Njebydli ten kócor pla Pettersona?
Něchten jomu za rukawom cybjo.
Gaž jo se waša swójska flaša pśewaliła, musyśo ju malsnje zasej stajiś.
Toś tu akciju kśě tudy pśewjasć wótněnta kužde lěto. „Stogi we błośańskich jsach – to se kradu słuša“, jo nam gronił Walter Pětak.
A wušej togo som nawuknuł młoge nowe dolnoserbske słowo.
Zawěsće su słodke kaž mjod.
Raz wob tyźeń źo Martina Baumgartowa na serbski kurs w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu .
Wobźělniki zarědowanja su jomu zaspiwali serbsku "Sławu".
Pětk, 31. januara, su wšykne zajmce domowniskich stawiznow pśepšosone, aby z towaristwom Stog wó regionalnych temach diskutěrowali.
»Tak ganjaś musyš, gaž coš něco dobrego krydnuś.
We slědnem casu su teke do Casnika pśišli.
„Napišom how datum pśiducego pónjeźelego.
Wjelgin som se pśecej na jězbu do młyna w Picnju wjaseliła.
Młyn jo namakaś Pśi wětšniku 5 (Ausbau Windmühle).
Z njeje móžoš wjele póceraś.
Město Drjowk(.*), mjazy drugim za wucenje serbskeje rěcy w zakładnej šuli (2.500 €)
Ten tšašnjejšy drje štycy we našom casu, ak jo cas pśikrotcenjow, nuze, njespokojnosći a rosćeceje chudoby.
Jo se wulicowało, až su byli lutki luźam zwětšego pśichylone a až su k nim woglědali a jim dary pśinjasli.
Toś daś kšocymy teke zasej z dobreju naźeju do pśed nami lažecego lěta słyńca 1996.
Wopytajmy se zanuriś do jich situacije.
Tencas jo jaden fyzikaŕ jim we pśednosku wucył: "To njebuźo se žednje raźiś!" Žedne lěta pózdźej jo Koch pśelazował knigły z pjera Jürgena Clausa – a tam něco zgónił, což jo jogo wuswětliło: Słyńco sćelo na zemju kuždy źeń 15. 000 wěcej energije, nježlic cełe cłowjestwo pśemóžo pśetrjebaś, a to dermo! Ten jaden płaśonk, ak musy se zapłaśiś, jo wutwaŕ technologije.
Ale "nje"góźe se za trigonometriske woblicenja.
Toś som tu drogu wopušćił a nejpjerwjej awtodidaktiski, pón we priwatnej wucbje dalej wuknuł.
Ale šyšku! 
Ale luźe w Prožymje zwětšego muse na źěło, kuždy njamóžo se źeń lichy wześ ako wónej.
Zawóstajił jo pór w pówětšu rejujucych běłych pjerkow.
Tyknjo ruce pód głowu a glěda do njebja.
Cełu góźinu jo pšec.
Prědny z nich jo był wušy faraŕ Měto Korjeńk, kenž jo Maśicu zastojał pó smjerśi Bjedricha Tešnarja w lěśe 1898.
Rostlina jo zymje pśetrajuca.
Tam pśez sněg ga něchten pśiźo!
To jo tak było.
Teke Werner Měškank jo cytał.
Jeje bratš Feliks pak njama nic pśeśiwo pawkam – to wón se wjaseli, až jadno jajko wěcej krydnjo.
Luźe su se pla nas južo pšašali, ale terminy njamóžomy póstajiś.
Jatšowne tšubjenje a spiwanje
Młody Egon ma swójo tšojenje ku tej temje "Smy samo raz měli ‚złośanu gus‘.
Stolpe a Chośebuski wušy šołta W.
Ako drozna princesna com se pśechójźowaś pó droze, skšajźu wuźěraś luźe a druge zwěrjeta, skokaś na bomach a biś se z kunu.
Ale cesto smy slěpe a głuche a nime a njepógibliwe …
Skóńcnje jo tak daloko: Mia źo z mamu prědny raz do źiśownje.
Žedne 50 lět pó Pankowem zakopowanju ga w dešańskej wósaźe pšawidłowne serbske prjatkowanje zajšło jo – ako slědnej w Dolnej Łužycy.
Jezus źejo: Chtož ku mnjo pśiźo, togo njehustarcyjom.
Gaž pak słucham na mój rozym. pón wěm, až buźo to śěžko, wšykno to zdźaržaś.
Producenty serbskeje muziki
Joli až njoco na fararja, ga dej se měriś na ceptarja.
Ten mužakojski Serb jo ako głowny inspektor zastojał kněstwo wob cas njepśibytnosći Pücklera, kótaryž jo z nim samo wótergi drogował.
Buźo Dešno pla nejrědnjejšych w Nimskej?
Mimo swójeje politiskeje źěłabnosći jo teke produktiwny spisowaśel .
A šćitarje pśirody, cesto z wjelikich městow daloko pšec, wójuju za wrośenje wjelkow.
Serbska rada a Lodka na „Dnju wótwórjonych źuri“ w Pódstupimje
Napšawdu kužda! Z takeju kórtu jo rbb za diskusiju wabił.
Wóni mógu wót doma źěłaś a tam dolnoserbsku rěc wuknuś.
Doma ga jo stara mama jano serbski ze mnu powědała, teke njejo mě doma nichten pšašał.
Žywy memory Mimo normalnego memoryja, pla kótaregož kórtki se wobraśaju, mógu grajarje se ako ,žywe kórtki‘ zasajźiś.
Wócakaju 2. 500 drastwynosaŕkow a -nosarjow.
Weto su how pśecej luźe, ako kśě tam twariś.
Grozy samo tšach, až se ta abo druga kupka rozpušćijo.
A juž 2012 jo był ten modernizěrowany dwór wuchadnišćo za nowolětne drogowanje, což jo se mjaztym ako tradicija etablěrowało.
Něnto Janšowarki pód nawjedowanim Klausa Hantšela a Chośebuzarje pód nawjedowanim Lubiny Kießlingoweje a Klausa Hantšela pilnje nazwucuju swój program.
Něgajšne wobsejźarje su byli Krygaric, ako su 1959 wuběgali do pódwjacora.
Mója kupka jo jogo pśirownała ze spiwarjom-górnikom Gundy-Gundermanom.
Wacej by se wón snaź wjelgin źiwał, až se kradu na drugi bok wobrośiju a nic k tomu festiwaloju.
Wótjěś budu zeger 8:00 wót rěcneje šule na Žylojskej droze 37, slědk w měsće budu 19:00. To cełe płaśi 30 euro.
Akle pótom mógu serbske towaristwa a Domowinske kupki swóje kandidaty naraźiś.
Julij Z nowym mjasecom se wótnowotki wuwjedrijo, ale pśeliš dłujko ta julijowa śopłota njetrajo.
Trjebamy SLS w Bramborskej a tek w Sakskej.
Styrjo luźe su sobu wzeli wopismo a darik (bon a drot za wobwijanje girlandow a wěnkow).
Ako su dotwarjony Bóžy dom 1788 wuswěśili, jo wón samo komponěrował »Cerkwinu muziku k załoženju serbskeje cerkwje w Mužakowje« a jo pśewzeł orgelowy pśewód pśi pśedstajenju teje kantaty, kótarejež tekst jo serbski a nimski śišćany wudał.
Toś cu na twójom jubileju na tebje spomnjeś teke ja.
»W Božej ruce.«
Źiśi su wjele sami póstajili.
Kaž mólba wuglěda gobelinowy wobraz, za kótaryž jo Vera Lorencowa druge myto dostała.
Měniśo, až wótwórjonosć napśeśiwo Serbam wóstanjo? W cerkwi su struktury kšute.
We jsy na pódpołnocnej kšomje Chóśebuza su južo źaseś lět dłujko kónje a ponyje srjejźišćo rejtaŕnje.
A z togo casa, ako mamy w našom bydlenju w měsće nowe a rědne kupadło, mě se how wósebnje derje spódoba!
Raddusch/Raduš
Ale hyšći raz naslědk k Horacoju!
Zuzana Čaputová jo słowakska juristka a politikaŕka.
W Bórkowach buźo 5 Witajwuknikow pśed toś tym pšašanim stojaś, dalšne maju se rozsuźiś w Tšupcu a Žylowje.
Wobej stej pśišłej z pjerwjej w Žylowku/Merzdorf bydlecym Oliverom Vogtom gromaźe, kótaryž jo se žywił w Norwegskej wěcej ako źaseś lět.
Som kśěła źiśi z nimi wupominaś a jich wjasele, fantaziju a zajm buźiś.
To jo mě wjelgin pśechwatało, pśeto ga som była južo teliko lět z prakse.
Wšykne su byli za to, něnto w měrcu organizowaś prědny raz zapustojski pśeśěg w Lubnjowje.
Teke how jo Paul Nagel je pśewóźował.
Słowjeńce su se wjelgin wjaselili, až jo za nich lažko, našu dolnoserbsku rěc rozměś.
Grodk ma tu cesć, až rowno srjejź cełeje Nimskeje lažy.
Ceła kuchnja by była pjerowata, a to wěcej dnjow zasobu.
Na źěle, wóna groni, njejo telik cytała.
Zaplanowane jo było, až tam južo za gódowne kantaty 2021 probuju.
Źiwajśo na slěd: Tekst k prědnemu wobrazoju słuša na slědne łopjeno, tekst k drugemu wobrazoju na prědne atd.
Awtorce pśedstajijotej we swójom źiwadłowem graśu, kótarež jo dostało 3. myto we wuběźowanju Załožby za serbski lud, do diskusije wabjecu problematiku.
Toś to tšojeńko wopśimjejo typiske nazgónjenja źiśi w zgromadnosći z drugimi.
Ale su nas teke drjažnili z kuskami ze stareje »kisty«, kaž na pśikład z kwadrilju a menuetom.
Serbski rozgłos móžo wó wšyknom rozpšawjaś.
Kuždy wót nich jo pśewzeł to wobraźenje w jadnom z tych styri wětšych wejsnych źělow – na Pěskach, w Pódgóli, We Jsy a na Hugónje.
Tu samu stej wobstarałej dwa młoźeńca z Hochoze ‒ Tobias Unger a Sebastian Wenzel, wobej absolwenta Dolnoserbskego gymnaziuma.
Teke nowy kanal za wóduwótpušćenje tam do zemje spóraju.
Pśeliš blisko teje jsy wón pak zapšawym njejo, musyš radny kus do góle nutś.
Toś dajmy se w naźeji na dobre lěto cerwjeneje gwězdy 1995 do źěła.
Tak maju Mohamedanarje město lěta 2005 lěto 1426, kótarež se zachopijo 10. februara.
To jo pla 32 porow, ako jo lětosa było, bejna droga.
"Za ten psowy pśěg", groni na to Śmojtina a se šyroko smjejkoco.
Młode designerki 12. rědownje su pśiznali, až jo nadawk był śěžki, pśeto njejsu do togo wěźeli, kak se šyjo ze šyjarneju mašinu.
Njeźelu, 29. septembra, jo wót zeger 16:00 w gósćeńcu „Schweizergarten“ (Pśi Šwajcaŕskej zagroźe/Am Schweizergarten 19) nazymski koncert z kupku „Kólesko“.
Z naźěłanim wuwiśowego koncepta za zastojnske zjadnośeństwo Slěpe a pó napšašowanju bergarjow w Miłorazu, Trjebinje, Mułkecach, Rownem a Slěpe-Pódzajtšo jawi se nowa situacija.
Zastojniki su kśěli, až dostanjomy štrofu.
Gerhard Feike jo mě gronił, až ma na samskem dnju ako Bismarck burstak a to na prědnem aprylu.
Kito Ela jo pokazał na dwě wažnej wěcy: Serbska wucba dawno njedosega, aby absolwenty pó swójom studiumje mógli ned źěłaś ako Witaj-źiśownice.
Kral Krak jo był dobry kněžaŕ.
Ale teke ruske, ukrainske, bulgaŕske a makedońske mjenja su w pśedlažecych knigłach wiźeś, kótarež wuznamny lipšćański mjenjowědnik jo zezběrał a 2020 w nowem nakłaźe wopisał.
Šołta, do swójich myslow zanurjony, zeskócyjo a pśipśimjo.
Pśi tom su pominali, až by dejało pśiś do nowego wjednistwa Domowiny wjele młodšych cłonkow.
Te gnězda laže we brozdach na mokšej roli abo we měłkich depach.
Teke wjele wobydlarjow z Turjeja su spušćili domownju.
Wiźim to, až buźo serbska wucba wót septembra w šulach rownopšawna cuza rěc, pozitiwnje.
Někak su pón pak weto zas k tomu se wrośili.
Ja grajom na klawěrje.
Jědu tak rědnje pó tej toni na pódwjacor, słyńcne tšny se pśedrěju pśez wjeraški bomow a padaju ako take pšuty na toń, toś wiźim něźi sto metrow pśed sobu, až maju na pšawem boce toni južo wobstupanu tšochu wětšu gusćinu, pór raz se praska, z gusćinkow wuskócyjo wuchac a co pśez gólnu drožku wuběgnuś.
Wesrjejź krejza jo zwóstał małki zbytk wobrazow.
A to jo wugbał z Noweje Niwy.
Chto ga znajo ten flak „Am Annahofer Graben“ w Gogolowku/Klein Gaglow na teritoriumje wjelikeje gmejny Gołkojce?
Wót casa, ako toś ta kazń płaśi, som pśedsedaŕ serbskeje pśirady.
Na ławkach smy rozdźelili pódłožki tak, až jo wótstawk mjazy městnami wóstało.
Teke Carny Šepc w Bělkojskich stronach jo wažna rěka - na pśikład za kanutow z Grodka.
Harald Altekrüger (CDU), krajny raźc wokrejsa Sprjewja Nysa, jo powěźeł, až wita zasedlenje krajnego ministaŕstwa w Chóśebuzu.
Na drugi źeń zajtša skócyjo Witko z póstole.
Zda se, až buźo jich wuznam rowno tak ako wuznam jich rěcy w žywjenju Nowoseelandskeje w pśichoźe dalej rosć.
Płody su łušćiny.
Kněz źejo: Gaby wóni taku hutšobu měli, aby se mě bójali a źaržali wšykne móje kazni cas swójogo žywjenja, aby se jim a jich źiśam derje šło nimjernje.
Pó formje źe jo napšawdu na kšušku pódobny.
Teke zeleninu a sad njamógu dla ekstremnych klimatiskich wobstojnosćow kubłaś.
W toś tom městnem źělu Kalawy/Calau ma wón hodlaŕski a sokołowy dwór, ten jadnučki w pódpołdnjowej Bramborskej.
Moritz w Šwicarskej, su słušali teke zastupniki Serbow a Domowiny.
Serbske koparje su dobyli w Hochozy nad Połnocnymi Šleswigarjami
Jadna starosć drugu pśedogónijo
Wónej šćitatej dom pśed njegluku.
Za nju jo wjelgin wažne a wužytne, až móžo kužde lěto pśed měsćańskim parlamentom rozpšawjaś wó swójom źěle a serbskej situaciji w měsće.
Nejwětše město a historiska stolica jo Wrocław.
Jich žognowanje dej tenraz symboliski za to cełe město płaśiś.
Źinsa wětšyna nowych namakanjow pśiźo, se wě, z wědomnostnych institucijow.
Wšakorake su pśicyny za žyłkate nogi.
Na prědnem posejźenju sakskeje Serbskeje rady jo se teke wobźělił Erich Iltgen, prezident sakskego sejma.
Na tyźeńskich a wjelikich markach jo dominujuca rěc ta serbska«.
Głownej zgromaźinje Domowiny.
Jadna z njeju, ta Petra, bydli w błośańskich Bórkowach a źěła južo žedne lěta ako gójcowka w Slěpem.
Wšykne su raźi wopytali to, což su jim cłonki ansambla nanosyli.
Lěc starej starjejšej stej serbsku rěc powědałej, to bóžko njewě.
Pó mało tyźenjach su se te skazane cołny ze śěgom to Barlinja-Grünaua pósłali.
Druga chwalobna wěc jo, až wšake we tej loźe jo dwójorěcnje wopisowane.
Marta Ryškowa jo wjele towzynt tykańcow a mazańcow wupjakła.
Njeźelu dopołdnja, dnja 28. maja, jo se pó wušej 60 lětach zasej pśewjadła serbska namša we Wětošowje, a to w tamnej Serbskej cerkwi.
Kšet Knut jo drje mały kjarlik a bur Žur wjeliki kněz.
Aby wuspał.
Pótom stej měłej žołtej nosa.
Za to trjebaśo šparałka.
Ale, ale, kněz Knapak ga njebuźo zawisny! "Ja ga som teke hyšći how", jogo troštujo pózłośane jabłuko.
Dramaturgiski jo nastał něco ceło hynakšego ako ten wupominajucy original, kenž jo był napisane za dorosćonych.“
Som se tak spśijaśelił z wjele znatymi serbskimi procowarjami: z Minu Witkojc, z Mětom Lažkim, z Karlom Jordanom.
Comu nět ten wětšnik?
Oliver Burgess Meredith jo był US-amerikański grajaŕ.
Dłujki wujadnaŕski proces jo hyšći notny.
Źiśi deje dosć casa měś za graśe a njedeje jano pó regulach funkcioněrowaś.
Ten pśiducy źěl zarědowanja stej dwa rozdźělnej partnarja wugótowałej.
Woda buźo stupaś.
W 11. a 12. lětniku som pón na šuli jadnučki Dolnoserb był.
Domowinska kupka ga how jo teke ta nejwětša w cełej Gubinsko-Baršćańskej župje a ma wušej 200 cłonkow.
Jan: „Dla cogo Robinson tak pśikaza?“
Kupanje we wanje jo wósebnje w zymje wó wjele rědnjejše ako malsne dušowanje.
Źiśi wótejdu a kiwaju, wołaju pór raz: Rum ta ta ta, rum ta ta!
Na SPI studowaštej wót 1954 do 1956 dłujkolětny bórkojski ceptaŕ Beno Pětška a Mikławš Krawc, kenž jo pón sobuźěłaśeŕ serbskeju wótźělenjowu Akademije pedagogiskich wědomnosćow a Nimskego pedagogiskego centralnego instituta w Budyšynje.
Wótergi som měł nadawk, wóset štapaś, kenž jo na tych łukach wjelgin derje rosł.
No, promile njejo tencas nicht kontrolěrował!
Nan Kito běšo »znaty ako mócny prjatkaŕ w dalokem kraju«.
Smy se pšašali awtora pó cytanju, kak jo spokojom z tym zarědowanim? To jo wěsty eksperiment był, jo nam gronił.
Mój nowy psyk jo měrny a luby.
Buźo se zasej słyšaś głos wjasela a juskanja, głos nawóženja a njewjesty a głos tych, kenž gronje: Źěkujśo se Knězoju cebaot, dokulaž wón jo lubosny a jogo dobroś trajo nimjernje.
Pśecej, gaž som tam wódychał, jo wón mě wšake pśišeptał.
Nic snaź ze zagóritosću, z nykatosću, ze serbskim pśeznanjenim.
"Ja som wuźěsony!", groni Frank Leprich z Raduša, kenž se wjelgin bój, až jomu grozy wuswójenje.
Wěsće buźo na BUGA teke wšake našeju synowu zajmowaś.
Oliver Lehmann z Bórkow - 10.06. (29 lět)
Ale jano pór sekundow, howac by dejali štrofu płaśiś!" Derje tak, až maju luźe hyšći tšochu humora, se myslim.
Do Atlanty, do Awstralskeje a Dominikańskeje republiki śěgnjo awtorow.
A tak mějaštej pódobnu swětłu wjažku. 
Pśi wóspjetnem bombarděrowanju jo se hyšći rěd dalšnych twarjenjow znicył.
Toś: To stej dwě "staršej wuchaca" a dwě "nowej", kótarejž stej se dałej z wjelikim elanom do nowego źěła.
Tenraz som wše pórěźeńske źěła, kenž som se wót nana wótglědał, sam wugbał.
Linguist, kótaregož jo wjadł zajm za mjeńšynowe rěcy do Łužyce… Wobglědowanja we wšednem dnju a to pšašanje: Co to jo – to serbske?
Tak jo spisowaśel do togo nimskego cytanja teke pśednjasł něco ze swójich knigłow „Kšet Knut a bur Žur“. (Knigły su rowno w drugem nakłaźe wujšli w LND).
Z Chóśebuza/Cottbus. Delegacija wót bramborskego Towaristwa za dolnonimsku rěc z wósymjomi cłonkami jo we zachadnem tyźenju póbyła w Dolnej Łužycy.
Jich wótglědanje jo, aby głowna zgromaźina Domowiny w měrcu je wobzamknuła.
13.00 góźin: Koncert pó muzikowych žycenjach pśisłucharjow
We tej 30minutowej reportažy pśewóźujo kamera Janeka Wowčerja (wón jo howacej znaty ako šefredaktor Serbskich Nowinow) z górnołužyskeje katolskeje jsy Róžant/Rosenthal.
Źaseś lět dłujko jo był rozgłos Barliń-Bramborska (rbb) jej pówołańska domownja, ako licha sobuźěłaśeŕka (jadno lěto wót togo jo była pśistajona ako zastupnica).
Mamy śěžkosći z rumnosću za zgromaźiny.
Pór kwětkow som nazběrała.
Wšak jěmy wšykne kuždy źeń, to, což něcht jo za nas žněł a pśigótował.
Njok k wopśimjeśu nic pisaś, to jo w Casniku juž było, ale pódaś jano někotare myslicki:
Toś ta wjelika gmejna z dogromady 17 jsami ma we swójom zastojnstwje rowno wjele nowych sobuźěłaśerjow.
Kněni Schöckel a kněni Elsner stej zagronitej w Bramborskej za to wuběźowanje.
Naš serbski kral jo był wjelgin mudry.
W Serbskem muzeju w Budyšynje buźo do kóńca měrca wiźeś wustajeńca.
A kak pśidu źiśi do Picnja? Starjejše jich how wóze kužde zajtšo.
Projekt pśewjedu dr. Lutz Laschewski, Gregor Schneider, Daniel Häfner, Hella Stoleccyc a dr. Fabian Jacobs.
Dobre wugbaśa jo toś to źěłowe zjadnośeństwo za literaturu južo dojśpiło.
Tam jo mała zelena zupa z kwětkami a wusokimi lawami .
Naša starka jo była źaseś lět, jeje sotša dwě lěśe.
Wóna jo nosaŕka serbskeje kultury do nimskeje wětšyny a teke wušej nimskich granicow była.
Lorenz buźo ako drugi mósćański kral nastupiś, Nick ako mósćański kral z „cuzymi kórjenjami“.
To jo škóda, dokulaž teke wótpadanki su z drogotnych ressourcow.
Archeologi w DDR su staru słowjańsku kulturu na swójom statnem teritoriju intensiwnje pśepytowali.
Dojśpjone rěcne znaśa worduju pón pśez Rěcny centrum WITAJ certificěrowane.
Kulturne zarědowanja, kaž nazymske koncerty abo Schadowanka
To se wrobel mysli.
Jon 1,1–16 * 1 kral 8,1–14
A wjasołe su byli teke wjedra dla, ako jo jim dešć zalutowało a jim tam a sem samo ze swěśecym słyńcom wobraźiło.
Ako znamje swójeje lubosći jo jomu dała rjeśazk z jadneju parlicku ze Złotego žrědła, ako wón jo dejał pśecej pśi se měś.
Mjazy narskimi woglědarjami a gósćimi su byli žedne politikarje, ako na pśikład Kerstin Kircheis (SPD) z Chóśebuza.
We Świnoujściu jo měła kmótšojska milinaŕnja šule Dolna Odra wjelike dowolowe objekty, w kótarychž su nas zakwartěrowali a pógóspodowali.
To jo było tema na pósejźenju Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny 18. septembra w Lubinje.
Wón stanjo.
Erika Janowa z Dešna zestajijo tuchylu antologiju dolnoserbskich basnjow, kótarež su se pisali pó lěśe 1945.
Rozmjej, na pśepšosenje Statnika jo sakske kněžaŕstwo pód wjednistwom ministaŕskego prezidenta Michaela Kretschmera pśišło do Serbskego domu w Budyšynje na rozgrono. „Źěkujom se za wótwórjonosć a nowy stil krajneje politiki, což jo rowno we źinsajšnem casu wažne, dokulaž pśemóžo politiske myslenje luźi wótžywiś“.
W 30-lětnej wójnje jo kejžorske wójsko skóro cełu wjas wótpaliło.
Za produkciju młodych rampow wupytujomy zwěrjetka pó póstajonych měritkach za selekciju.
Zacwiblowane chóre a jich pśiswójźbne pśimjeju za kuždyckeju słomku, teke, gaž wustrowjenje jo skerjej njewěrjobne.
Wulěkana wósa jo Karla juž štapiła.
W slědnych tyźenjach jo wóna tam a sem teke rubiška z mustrom tak pśigótowała, až kupce su mógali pón doma sami wušyś.
Za jeje zdaśim dej kněžaŕstwo to pśilubjenje tak malsnje ak móžno ze statkom dopołniś a brunicowy plan za jamu Wjelcej II pśeměniś.
Na posejźenju jo se k tomu groniło, až co Trjebinska kupka swójo dobre źěło dalej wjasć.
Tek młody móŕski hodlaŕ z běłeju głowu se górjej śěgnjo.
Jo pózdźej w kursu wopytała, ju wuknuś, a pśez to pitśitśku móžo.
To su Hus , Nowa Wjas a Barbuk .
Wóni deje jadnaku wjelikosć měś.
Južo w lěśe 2017 su se dali do źěła za chroniku, wěźece, až změju Góry 2019 wjeliki jubilej a až by dejali k tomu wudaś take knigły.
A weto jo ako samostatna a samo dominantna rěc pśetrała!
System ceptaŕskich seminarow na- a dotwarijo feudalistiski nimski stat.
To zjawjenje wobśěžka južo něnto wódnu bilancu Łužyce – jo Fritze rozkładował.
Pó změnje jo za Ludowe nakładnistwo Domowina nejwětšy problem pśestajenje na nowe kazniske a towarišnostne wuměnjenja, na wikowaŕske góspodaŕstwo a pótom rozestajanja a strukturne diskusije felujucych pjenjez dla.
Něco nowego móžo pśiś.
Togodla: powědajśo z nami!“, jo wón apelěrował.
A njedej se zabyś: Teke ta kreatiwna kupka w towaristwje LÜBBENAUBRÜCKE jo wšake rědne wěcki prezentěrowała, ako jo we swójich zmakanjach z rozdźělnych materialijow wubasliła, namólowała, wugótowała.
My pak dejmy měś „Plan B“, aby byli na to pśigótowane, gaž politikarje we Drježdźanach k tomu pśigłosuju.
Jomu pśisłuša něnt 52 cłonkow a jogo zastupny prezident jo Dieter Freihoff, kenž jo we wokrejsu Damna/Błota zagronity za serbske nastupnosći.
srjodu, 6.12.: Magacin k połdnju
Ja som na serbski wšykno rozměł, ale njejsom se mógał serbski pšawje wugroniś.
Wósłonki žywjenja – dla cogo ja móje pišom? 
To jo był njeměrny cas: Zwada, procesowanje a njesromne šćokanje personaloju.
Rušowanje wšuźi jo tamko, źož se swajźbujo.
W geografiskem koordinatowem systemje zemje su ekwator kaž teke kuždy pór jadnogo drugemu „napśeśiwo lažecych“ stopnjow dlininy wósebnje lažece wjelike krejze , na pś.
Planowanje, wupisanje, twaŕske źěła, skazanje wucbnych srědkow a tak dalej a tak dalej.
LND wabi za „Findus a kokot-spiwarik“ z motom: „Za źiśi wót 4 lět“.
Jan Buk jo wordował zakopany stwórtk tyźeń we swójej narodnej jsy Njebjelčicy.
Spomnjeśa něnt głaźim, głaźim, njok, njok, njok do mjelceceje dłyminy.
Pśed dwěma lětoma su producěrowali prědne take sukna.
Won nic njedostanjo.
Wón jo wósebnje myslony za luźi, kenž źěłaju w šulach a w źiśownjach.
Frakcija CDU we wokrejsnem sejmje jo to wótpokazała a jo dostała pśi tom pódpěru dalšnych frakcijow a wótpósłańcow.
Ako naš faraŕ Klaus Natho jo pšašał, lěc wšykne su wobjadne z dupjenim, jo mały dupjeńc Arne pśigłosujucy tśiknuł.
Rowno tak jo Marion Stenselowa kritizěrowała, až žedne serbske institucije w Dolnej Łužycy pśemało za to gótuju, aby dolnoserbske radijo a druge medije běžnje a spěšnje informěrowali wó swójom źěle.
W jogo wócyma jo Bog z nastaśim nacionalsocializma skóńcnje dobył nad mócami carta.
W amtskej rěcy groni se tej górce něnto „město wejsneje zgromadnosći“.
Drjewiny toś teje swójźby se cesto ako parkowe bomy wusajźuju a gas a gas teke ako bonsai wusajźuju.
Tak mógu teke wšo lěpjej zrozměś a solidaritu napśeśiwo Serbam w swójej wokolinje pokazaś.
"Bog měni: Ja som hynakšy."
Toś ta lubosć k rodnej zemi daśi jo kórjeń togo, až su Kosykowe basni za ilustratora Latka a pówabny sujet.
Pśedslědnu njeźelu su se w Kórjenju rozgranjali wó wósadnem žywjenju.
stwórtk, 20. februara /swěckownego
Wušej togo su twarili na kšomje Miłoraza wjeliki załožk za lodowanje wugla na śěgi do elektraŕnje.
Podobnje jo to z tym lubym wjedrom.
Na Sprjewinej wótnoze, kenž běžy prěki pśez wjasku, dej se wuběgowanje wanow wótměś.
Bronisław Liberda, šef pólskich pupkow, jo se wjaselił nad pśepšosenim do Łužyce a jo nam do Budyšyna ned pósłał někotare graśa na wuběrk.
W radnicy jo wustajeńca z mólowanjami źiśi „Taka rědna jo mója drastwa“.
Měškank a M.
Wón źo z nim do brožnje, až druge njeby to rozgrono słyšali.
Tak wuda k tomu 2007 monografiju „Bilingualne pśiswójenje rěcow we Witaj-projekśe“.
Hyšći wěcej cłonkow ma Janšojska kupka.
Carna Góra a Kosovo stej wostałej abo skerjej stej musałej ze Serbiskej gromaźe w nowej “Zwězkowej Republice Jugoslawija wostaś – njejsu měli pak dalej žedne pšawa.
Na jaden part maju na rejtaŕni Dietera Pumpy młoge jubileje: Rejtaŕske towaristwo swěśi 60-lětne wobstaśe, rejtaŕska šula w Žylowje swěśi 30-lětne wobstaśe, a tudski rejtaŕski a swětkowny turněr se lětosa k 50. razoju wótmějo.
A gaž sněg jo padnuł, pókšywa wšykno tak ako płašć«.
»Kak ga by było, gaby w našej góli gribam źěrki wjerśeli?«
Dajo nejskerjej w žywjenju kuždego wšake momenty, źož maš wót wšyknogo dosć a źož by nejlubjej wšo chyśił.
Köhler pśedstajijo se ten tyźeń sobotu w Dešańskej cerkwi a faraŕ F.
Wóno ma titel "Tato", a wón se we njom dopomina na nana a ceri rědku bildu togo znatego luźa z perspektiwy familije.
Někotare wót nich su załožyli partaju, a my smy kśěli jich ideju našym wobstojnosćam pśiměriś a do Łužyce transforměrowaś.
Tekst spiwa jo był źiwny, což njejo se pśisłucharjam spódobało.
Nowy krajny zagronity za serbske nastupnosći
Na 29. septemberu 1574 jo wón wordował z faraŕskego amtu w Tšupcu wótsajźony.
Čornij a dr.
W Dešnje jo Kito Pank wóstał až do wuměńka w lěśe 1886.
Fyziku abo muziku?
Bratš jo ju změrował, až wón ned pśiźo, ale wón njejo pśišeł.
Britiska wědomnostnica z Oxforda pak jo měnjeca, až wisece zagrody su byli w Ninive, głownem měsće susedneje Assyriskeje.
Wón zawoła togodla wšyknych k sebje a źašo k nim:
Tśeśinu chrapy pśi tom wuwóstaj!
Som se pušćił a wuknuł rusojsku rěc, tež pózdźej, ako som w Rostocku študěrował a casy ako pśestajaŕ źěłał.
W juniju 1961 stej se na wobzamknjenje prezidiuma ministaŕskeje rady DDR we wobwodoma Chóśebuz a Drježdźany zarědowałej źěłowej kupce za serbske pšašanja, ako stej se dejałej staraś za lěpše pśesajźenje narodnostneje politiki.
Snaź maśo te rědne serbske knigły "Cerwjenawka a druge bajki"?
Jaden źěl wót Zaspow stoj dla drogotneje natury pód šćitom, a to južo z casa DDR.
Teke źiśi su na turněrje wjele šposa ako „pódawarje bala“ měli, gaž balo jo pśez płot zleśeło.
Ako priwatnu cerkwicku jo ju dał natwariś Ernst Mathias Borcke, pózbuźony wót twaŕskeje źěłabnosći w Drježdźanach, źož jo był komandant twardnice Stare Drježdźany a generalny leutnant w słužbje Awgusta Mócnego.
Zeger 20.00 buźo reja w kjarcmje z band Elektra 68.
Skulptura, kótaruž jo slěpjański drjewowy wuměłc a gólnistwownik Thomas Schwarz z wušej sto lět starego duba stwórił, stoj na dźěwinskem kśicnišću pód lipami.
Fararja Nowaka su sajźili do Pěśich Dubow (wobwod Frankfurt nad Wodru), daloko pšec wót lubowaneje serbskeje domownje.
Pśi wótwórjenju dnja 1. junija 2021 by to było za 83 dnjow wokoło 178.000 euro wudaśow a 132.000 euro nabrankow.
Jo było rědnje pla was – pśiducy raz pśidu zas!
Gwězdy pak su weto pśibytne.
Muskecy a žeńskecy rod stej tudy zrownanej, což nastupa rejtowanje pśi kokośe!
Turjej/Tauer
Dolnoserbske wudaśe tych knigłow zewšym njamamy.
My pak naše źěło lubujomy.
To luźam, serbskej tradiciji a rěcy tyjo.
Hochoski šołta Fryco Wojto njama rad, gaž młoźina togo kokota někomu z dwóra wukšadnjo, ako se to w drugich jsach cyni.
Dolnoserbski casnik jo se wobijał direktneje kritiki wušyny, a jo-lic južo politiske wobstojnosći kritizěrował, ga jo se cesto pówołał na druge žrědła, na pśikład na Pratyju, a jo wóspjetował jeje pominanja.
Janko pó chylce: Som Bóže słowo pśecytał, wšykno pak njerozmějom…
W lěśe 1952 ale jo se ta familija pśesedliła wottam do Dolního Podluží pla Varnsdorfa.
Wokrejs Sprjewja-Nysa pśigótujo teke lětosa zasej „Mjazynarodnu folklornu lawinu“, a ta buźo tenraz južor ta źaseta.
K tym dogromady 7 jsam, źož lětosa jubilejny zapust swěśe, słuša Dešno.
Luźe su musali na to glědaś, aby jim to pśěźeno njewukšadnuli, gaž jo wence k sušenjeju na žerźi wisało.
Zrazom napomina drugich fararjow, aby rowno tak ako wón serbskim cytarjam ze stawiznow swójich wósadow rozpšawjali.
Buchnjo z głowu do kopawy.
Jo był zasej raz jaden z tych šerych, kurjawojtych dnjow w nowembrje, a tych jo dało wjele.
How jo Domowina pomogła.
Mójo jězdźenje do Budyšyna jo wuglědało tak: Pónjeźele zajtša wokoło sedymich z postowym awtom – w lěśu wótergi z kólasom, kótarež som pla pantochlarja Pumpy, dobrego znatego nana, wóstajił – z Hochoze do Picnja a wóttam ze śěgom do Města.
Abo dejał pśichodny šulski centrum mě „Kito Lorenc“ nosyś, což sebje žycy šulska konferenca wušeje šule. „My pśizamknjomy se toś tomu naraźenju.
Mimo togo jo se zalubował do Cecilije (Katharina Pöpelec), źowća jogo tegdejšeje lubki Weroniki (Alena Farkašowa).
Na Barlinskej droze su zapustarjow wutšobnje a serbski witali.
Ceło hynac jo to jadna žeńska cyniła, kótaraž jo pśišła „z daloka“: Renate Paulowa jo ze Šejnejdy dojěła a se to spiwanje woglědała.
Z tym statkujo zwězk mócnjej k zdźaržanju serbskeje kultury", groni Klaus-Peter Schulze, kenž jo se za rozšyrjenje srědkow serbskeje załožby zasajźił.
Domowinu jo zastupował P.
Wóna jo pódla, gaž žeńske campruju, to jo w Terpjem kužde druge lěto tak.
Repertoire Spiwaŕskeje kupki Depsk wšak njewopśimjejo serbske spiwy.
Kopica górkow.
Ten kus su se źiśi wumyslili zgromadnje z wótkubłaŕkoma Milu Zachariasoweju a Dianu Buchanoweju.
Kuždy, kenž pšosy, dostanjo; a chtož pyta, namakajo; a chtož klapjo, tomu buźo wótwórjone.
Teke wšake sorty měsa mógu se luźe pón how kupiś, a to teke rad cynje — nic jano te z Janšojc.
Z boka maśerje ma wóna serbskich prědownikow.
Pótom njejo nic wušej wóstało: Młody Krabat jo se dejał wudaś na drogu, aby na pšosenje chójźił.
Woni su žywe z wěstym wusokim žywjeńskim standardom.
Mjaztym jo se wjele stało a to běrtyl faraŕskego městna dej se rozšyrjaś, pomina towaristwo južo dawno.
Wulěty z kólasom a z cołnom, pśednoski a źěłowe zasajźenja tejerownosći k tomu słušaju.
Prědna rědownja wjelkow jo se zasedliła łoni w brunicowej jamje Wjelcej­połudnjo.
Statna stolica jo pó indiskem lichotniku Mahatma Gandhi pomjenjowany Gandhinagar, nejwětše město pak Ahmedabad.
Faraŕ Malk se tomu góri a pokažo na to, až tofla drje jo teke wusměrjona na luźe ze serbskimi kórjenjami.
"To jo wjelika gluka, až my se tak derje rozmějomy".
Dnja 9. septembra jo se pśedsedaŕstwo wšoserbskeje "Maćice Serbskeje" zmakało w Serbskem domje.
Zajm za to jo był bejnje wjeliki - 14 luźi jo se pśipowěźeło -, a wóni su teke pśišli z Chośebuza, z Drjenowa, z Lubinskich, Lubnjojskich a drugich stron do Serbskego domu.
Wjele, wjele smy zgubili až do pśitomnosći!
Pód njeju lažy sćěnowy wobraz "Majski bom" z lěta 1986. Za wuměłca Georgiosa Wlachopulosa, kenž póchada z grichiskeje jsy Mandra blisko turkojskeje granice a Aleksandropulisa a w Kotschka pśi Wikowje/Elsterwerda bydli, jo to "wumóženje" było dyrdakojstwo.
Wšak su młoge ceptarje rozpósłali nadawki teke za ten fach.
K programowym dypkam pśiducego Neptunowego swěźenja njoco se wugroniś, aby napnětosć do togo casa wjelika wóstała.
— Komu se co, take wino piś?!
Ceła Dolna Łužyca jo wót Teutonow wobsajźona.
Słowo gólc jo pśiswójźbne ze słowom gólica, ale pó Mukowem "Słowniku dolnoserbskeje rěcy a jeje narěcow" teke ze słowom goły .
To jo to jědro togo, což docent jo swójim pśisłucharjam na tom wjacoru powěźeł.
Pódpołdnjowa granica Górnych Błotow jo łužyski granicny nasyp.
Slědne góle, kótarež jo žeńska pód wutšobu měła, ako su 1945 pśišli, jo w maju 1946 wumrěło, z rožojtyma lickoma, ako by spało.
Ako dalšne wobkšuśenje teje teze słužy teke fakt, až su groźišća Milcanow w Górnej Łužycy wětše a až maju wóni młogi raz mjeńše pśedgroźišća, což pokazujo na centralne kněske sedło.
Bog jo hulašował zapisk, kenž pśeśiwo nam běšo.
Kśicarje nejskerjej pśinjasli su znajobnosći do Europy.
A kaki buźo ten informaciski centrum w Serbskem domje?
W Domowinje a zwenka njeje jo wón na wjele flakach pśipódla a pódpěrujo dobre aktiwity.
Za cas studiuma jo póbył pśez ERASMUS-wuměnu wót 2003 do 2004 na wukubłanju w praskej Muzikowej akademiji, źož jogo wucašo komponist-awantgardist Marek Kopelent na pólu kompozicije.
Nejwěcej znate jo wužywanje wětšnikow k mlaśu trajdy k šrota a muki.
Za serbske słowo pampug su wšake nimske słowa.
Ale wón jo mě wulicował tak rědnje wó tej glinjanej budce ze studnju srjejź dwóra.
To jo rubrika, za kótaruž kužda kśesćijanka a kuždy kśesćijan móžo pisaś abo powědaś.
Starjejše a źiśi su se wjelgin wjaselili.
Ale kněni Menzelowa jo była teke wósobinski wótwórjona napśeśiwo tomu serbskemu.
Wušy šołta Holger Kelch jo pětk woglědał do Žylowa na "wobchójźowanje".
Pišom wó wuwiśu serbstwa w prědnych 60 lětach docełego.
Woplěwarje wobswěta kritizěruju górnistwowy amt a LEAG, až njejstej zacasa reagěrowałej na to, až wóda we FFH-stronach spadujo.
Teke lětne case w našym zmysle njejsu, město togo maju tam dešćowy a suchy cas.
Do pśedsedaŕstwa słuša teke Pětš Janaš z Chośebuza.
Zachopjeńk nalěta som na tšawnik šklicku z wódu stajił.
Som jogo krotko pśed teju »rozryteju njedaru« wobzwarnował pśed wuchyśenim ze šule.
Mikławš Dyrlich – wón jo wó wjele wěcej ako jano rucnikaŕ
Togodla gronim swójomu dłujkolětnemu pśijaśeloju wutšobny źěk za taki rědny dar!
Akle w slědnych dnjach mjaseca změjomy chłodne dešće.
Pśez to wótstupjenje wót wugla abo pśeměnjenje góspodaŕskich strukturow powěda se něnto wjele wót infrastruktury: drogow a zeleznice, ako deje se pólěpšyś a wutwariś.
Pón smy dejali sebje ruce desinficěrowaś.
Njejsom pśišeł wołat pšawych, ale grěšnikow.
Ale wón móžo daś póstark a pomoc a do rady daś.
Ale w tom, až jo załoženje dalšnych nowych źěłowych městnow to nejwažnjejše za nowy parlament a za nowe kněžaŕstwo, su se byli wobjadne.
Kuždy źeń jěźo pśez nju něźi 15 towzynt awtow, a na sobotach a njeźela jo teke hyšći něźi źewjeś towzynt pěškarjow.
Wótergi njejo mója wěra taka kšuta, lěcrownož wěm: »Bog jo pśecej za mnjo tam.
Madlena Norbergowa wót RCW jo měła rěcny kurs na starosći.
Pśiźćo teke raz na zgromaźinku Maśice!
Njehuchyśćo pšec wašo dowěrjenje, kótarež wjelike zarownanje ma.
1850 su chopili twariś te Napoleonowe kupjele ze tśimi domami, 1912 pón kupjele „Irma“ a „Therma Palace“ w młoźinskem stilu a 1915/16 „Pro Patria“.
Wot młogich luźi smy słyšali, až su to wjelgin rad cytali - a to nic jano w Strjažowje.
A "Serbske koparje" kśě to pśijaśelstwo z balokoparjami z Dańskeje dalej wjasć, teke za to su byli wšykne.
Napšawy pśeśiwo dalšnemu rozšyrjenjeju korony su pór tyźenjow dlej trjebali za tu montažu.
Wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin: Program w dolnoserbskej rěcy z informacijami a gratulacijami
Pleśenje kórbikow
Wón serbsku zjawnosć informěrujo kuždy raz, co stoj we nowem wudaśu Věstnika, casopisa českich pśijaśelow Serbow.
Rostlina jo w srjejźnej a pódpołdnjowej Europje a w Aziji rozšyrjona.
Ale nastaśe basnjowu abo jadneje z njeju lažy skerjej južo w Lipsčańskem casu samem.
Rosćo na górskich łukach, swětłych górskich lěsach.
Gaž Maja ze spižki jo wuśěgnuła te pyšne zelene a carne a lylowe a cerwjene kóšule ze šyrokimi, pisanje wušywanymi bantami wokoło, to smej wócy wuwaliłej.
To su byli głownje wótpadki z kuchnje.
Naša dolnoserbska rěc
Pó Flawiusu Josephusu bu Jan wótkatowany, aby se zběg wótchylił.
To jo telefoniski móžno pód numerom Wjelim w Dolnej Łužycy jo młoda serbska awtorka Jill-Francis Ketlicojc mjaztym znata ‒ něnto su jeje prědne knigły za źiśi wót 8 lět pód titelom "Wuchack głupack a druge tšojeńka" w LND wujšli.
Na drugi źeń smy dejali zasej domoj jěś.
Ako jo naša kowalnja za pśecej zacyniła, smy za wětšy źěl dali pśi kowalu w Dešnje źěłaś.
Kak sy ty něnto žywy?
To jo było tak rědnje, až smy se zasej wiźeli”, jo se Caroline wjaseliła.
Ale se wě dejśo glědaś na wótstawk jaden wót drugego a na nagubk.
Wóna k tomu zewšym nic groniła njejo.
Wóna jo napisała ceły rěd monografijow a chronikow, źož jo se pśiwobrośiła jsam pódwjacornego źěla Žarojskego wokrejsa.
Łužyska premjera buźo w cerkwi w Chrosćicach/Crostwitz w župje Kamjeńc.
Daś wótrostuju naše źiśi k pozitiwnym a racionalnym luźam.
Fryco Kšamaŕ z Liškowka jo wulicował wót wótbagrowanja swójeje narodneje jsy a bólosći zgubjenja domownje – nagromadu ga 137 jsow we serbskich stronach jo se w Łužycy wóttergało.
Te knigły su zewšym prědne, ako su se pśestajili ze šwedšćiny do serbšćiny!
To jo wjelike pominanje.
Zapšawym smy dejali něźi wósym góźinow jěsnjej tam byś.
Za krotki cas su wóni pśišli na kśicowanišćo – kak něnto dalej?
a Domowinskeje kupki Bórkowy-Kupaŕske.
Pśecej su byli gósći a partnarje z Pólskeje a Českeje pśipódla.
Pśedań kórtkow za te zarědowanja zachopijo w měrcu.
Ako starka to wiźi, Jurkoju namjena a za kócku do góle ženjo, razka za nim se njewobrośi. »To pak jo źiwno«, se mysli Jurko, »som kśěł starce pomagaś a wóna jo na mnjo zła.
Som jogo pšosył, aby swójomu nanoju mójo žycenje pósrědnił.
, wótwórjenje wósebneje wustajeńce "Kraj-město-kraj".
Zgromadnje z pupku dostanu ceptarje a ceptaŕki dwójorěcne pokazki za wobchadanje z rucneju pupku (kak wóna se zebleka, wobleka, pałco a pórěźa).
Dnja 2. apryla 1727 jo pšuski kral Friedrich Wilhelm I.
Nejwažnjejše jo było sebje namakaś nowy, derje funkcioněrujucy socialny wobswět.
Nowa zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu OSL Hanka Rjelcyna.
Woni njejsu konkurenty, ten chor a ta »Dundalija«.
Murjowali su sebje swój chrom, su gótowali a dreslowali swóje meble a su platli kórby.
W ramiku 29. bramborskego žeńskecego tyźenja jo Serbski muzej pśepšosył 6. měrca na Serbske blido do Měsćańskego muzeja Chóśebuz.
Wot kulkow mam na pśikład 10 wšakich sortow, kenž wopšawźe derje słoźe, a pla salata jo jich 12 rozdźělnych sortow.
Městno ma se pó móžnosći k 01. 04. 2021 wobsajźiś.
Głowna tema su byli legislatiwne naraźenja teje iniciatiwy, kótarež jo MSPI-delegacija 5. februara pśed EU-komisiju prezentěrowała.
Rownož su naše cytarje z Nowym Casnikom južor dostali wabjeńske łopjeno za 20. rbb-koncert serbskeje muziki z młodymi wuměłcami 14. februara w Chóśebuskem konserwatoriumje, comy weto hyšći raz za ten koncert wabiś a wustajiś jogo wuznam.
Chwali móju kupku, až njejo póžytna.
Zachopjeńk oktobra jo w Picańskej cerkwi wobradował konwent fararjow z cerkwinskego wokrejsa Chośebuz.
Pśiducy tyźeń budu dalšne proby za dolnoserbske chory, kenž nazwucuju program „Wěnc nowych serbskich arijow - Doma rědnje jo”:
Ta Maja Winklerowa jo prima žeńska.
Wušej togo jo w instituśe se koncentrował na kompozitoriske twóŕby Detlefa Kobjele.
Faraŕ Helmut Hupac jo se tejerownosći źiwował, „až jadna druga organizacija našo źěło tak cesći“, wón ga žednje w Domowinje njejo był cłonk.
Tak jo se kobołk pšašał.
Pětš z prěkušom wójujo až tšach.
pětk, 13. měrca /pózymskego
Wšak jo stojało w statuśe wobeju towaristwowu z lěta 1991 pśisamem pó słowje slědujucy zaměr (nadawk):
Stawnje smy dejali se nowu drogu pytaś.
Wót wałtory do pětka jo wustajeńca pśistupna wót zeger 15.00 do 18.00 a na kóńcu tyźenjow a na swěźenjach wót zeger 11.00 do 18.00.
Rěcny centrum Witaj organizěrujo projekty a zmakanja serbskorěcnych familijow.
Klauck jo źeń teke swój drogowański běrow załožył.
Žeden dom, žedno swětło njejo wiźeś.
Gmejnske zastupniki w Hochozy su wobradowali pětk, 18. februara, wó wažnych komunalnych nastupnosćach.
Jagnje symbolizěrujo pósłušnego Jezusa a wumóženje grěšnikow.
Teke labyrint zanjasonych kamjenjow, ako budu w pśichoźe dalej wugótowaś, jo była stacija drogowanja.
Co by teke tam kśěł?
Dalej hyšći zgłosowachu »Gdyž z dubika kukawa zawoła«.
»W nocy źins pójźomej na góńtwu«, groni šup.
Dogrona a nadawki z wobźělonymi firmami, tak Bork, su něnto wótzamknjone a pśisłušnosći a zagronitosći su jasnje pomjenjone a zrědowane.
Měra za nawjedujucu lektorku jo pósudk dr. Jentša pśi góźbje pjerwjejšnego wudaśa Šwjelinych tekstow z lěta 1973 „Běźenje a wěźenje“.
Z Pódstupima/Potsdam. Bramborski kabinet jo slědny tyźeń jadnomyslnje witał plany ministaŕki za wobchad Kathrin Schneider.
Dogromady 45 wucabnicow a wucabnikow jo w nich pśistajonych.
Tak jo se dotychměst jano mały źěl nakłada dostał do toś teje ciloweje kupki.
Ale pśecej zasej mjelcy.
Jabłuko jo płod jabłušcyny, pśedewšym wót družyny zagrodna jabłušcyna.
Ako jo se ta twariła, jo było raz w nocy njewjedro.
A togo mota jo wóna se źaržała cas swójeje źěłabnosći ako serbska wucabnica.
My źiśi smy pśecej jano gropnje gronili: Ten jo se nažrał! 
A teke tak młogi kóšuliny bant jo jim štapiła.
Pśi wognišću se pótom wšykne zgromaźiju na sportnišću.
Měto Nowak z referata 14 we kulturnem ministaŕstwje jo Casnikoju gronił, až prědne take tofle budu stajone we jsy Sewekow, ako słuša do města Wittstock a lažy pśi samej granicy z Mecklenburgskeju.
Zajźony tyźeń su nawjerśeli nowy serbski film za źiśi a dorosćone w Lubnjowje a wokolinje.
To se pokazujo wósebnje w tom, až jo župa Dolna Łužyca pśiwabiła dotychměst wšakich towaristwow – domowinskich, drastwinych a drugich specielnych.
Jo jo zwignuł a wiźeł, až ma w rukoma tolaŕ.
Ten góspodaŕ jo se zwjaselił a tym złoźejam na flaku wódał.
Dotychměst su měli taki plan z lěta 2016, a ten jo se dejał něnt w młogich dypkach pśeměniś abo nowo pisaś.
Kluc do duše a wutšoby serbskego cłowjeka jo a wóstanjo serbski jězyk!
Na kulturnem polu ma nejwětšu tradiciju muskecy chor, kótaryž jo se južo w lěśe 1902 załožył.
Wjele direktnjej, ako jo to nałog było w DDR.
Ale te šyblate kurki how trjebaju někogo, ako se wó nich stara«, groni Pettson.
Dar jo spódobny za tym, což cłowjek ma, a nic za tym, což njama.
Ga a źo wóna buźo - to hyšći jasne njejo.
Kubowe nagrono a druge take artikele a powěsći z lěta 1933 namakajośo teke w »Casnikowej cytance 1900–1933«, kótaruž jo Christa Brandtowa wudała a kótaraž jo w Ludowem nakładnistwje Domowina južo w lěśe 2001 wujšła.
Ale we tom zwisku trjeba njewobeznaty hyšći wjele fantazije, aby w tyma dwěma wusokima zeleznyma słupikoma, kótarejž stej ze styrimi rjeśazami w zemi zakokulonej, a w zwězujucem kiju mjazy nima turnowański prěkuš spóznał.
Gmejna słuša k amtoju Bórkowach, wokrejsach Sprjewja-Nysym we Bramborskej.
Mimo togo jo "Circus Festival Europa" artistiski program pokazał.
"Hm, jo ten dobry a tak rědnje zymny."
Wósebna wažnosć lažy na šulach.
Toś to wołanje wětšyk a dešćik słyšytej.
»Na, co ga sy tenraz łypsnuł?«
Wóna buźo 16. awgusta, wót zeger 10:00, swětosne stajanje mlokoweje ławy.
We tom jazorje se pódnurjaju.
Něnto som se zlěknuła.
»Ale pócakaj!«
»Mimo togo jo mě mama pśikazała, akle wót póstole wótejś, gaž sy ten talaŕ ze zupu wujědła.«
Se wě, až njejo ten koncept hyšći do kóńca wuźěłany.
Daś jo, kaž co: Weto su dowiźeli, až trjebne jo, wšake pólěpšowaś.
Jo to něnto 2. rědownja, zgónijom wót pśijaznego 30lětnego ceptarja.
A ako běchu se wšykne zesedali a swójej ruce k źěłu pśiłožyli, zachopi nan: Něgdy běšo w Hamburgu muž, tomu gronjachu Robinson.
Jich jo něnto dogromady 940 źowćow a gólcow.
Z lodowymi mužami (11.–14. 5.) pśiźo samo tšošku sněga, groze nocne mroze.
Wódnjo dej zazdaśim sejźeś pśi mósće a w nocy pśi starem młyńskem kamjenju.
Na wjažynej terasy wu Šołćic, we jsy Hornja Kina pla Budyšyna, móžoš dłymoko dychaś, se cystego powětša nasrěbaś.
Teke na Dolnoserbskem gymnaziumje jo wón wustupował ako solo-akordeonist na jich nalětnych a gódownych koncertach. (Wón jo do gymnaziuma chójźił wót 5. do 13. klase, wót 2001 do 2009.) „W mójej rědowni su byli jano wukniki z cysto nimskich familijow.
Žnjam to wjedro se wě wjelgin tyjo.
Wóna jo pódla była pśi rozwjaseleńskich pedagogiskich programach za źiśi w bórkojskem „Lipa“-horśe.
Informěrowaś móžośo se teke na internetowem boce wó tom, kak koresponděrujo wašo měnjenje – 38 wšakich pšašanjow jo naliconych – z glědanim nastupjonych partajow a jich pozicije wu-zgóniś.
Wěm teke wót wšakich, až wóni pón, gaž něnto jědu do Nimskeje, teke woglědaju do Błotow.
Storněrowaś móžośo až do 31. julija a wót 8. septembra až do 31. decembra 2020. Źiwadłowa kasa jo nadalej zacynjona, ale sobuźěłaśeŕki a sobuźěłaśerje stoje telefoniski a pśez mejlku dalej k dispoziciji.
Až doněnta hyšći pódermo na nju cakaju.
Ale w Hochozy, Rogoznje a drugich jsach ga źowća balo kopju, a Hochoske su južo gronili, až by se take zgromadne mustwo Dolneje Łužyce žycyli.
Su słyšali, kak se młode luźe na serbski wulicuju, a su wiźeli, až su wšuźi we jsy serbske napisma, teke na sportnišću.
Wjerašk jo był njeźelu – pisany pśeśěg ze 70 bildami a jadnab 2. 500 nosaŕkami a nosarjami ludoweje drastwy z Nimskeje, kaž teke z Pólskeje, Ukrainy a Nižozemskeje.
Šlapku górki rozkšaj do połojcowu.
Ma krotke plěwańske kóže mjaz palcami.
Ako z tym wšyknym běšo gótowy, cakašo bźez bójazni na marznjenje, pśeto jomu nic njebrachowašo. 
Pianistka a komponistka Oksana Weingardt-Šejnowa jo wobźěłała ludowe štucki a Gregor Kliem (akordeon) buźo improwizěrowaś na serbske ludowe spiwy.
Nimske originale jo nakładnistwo Compact-Verlag GmbH München wudało.
To něnto njejo wěcej notne.
Ale nic dla togo, až jo měła lapu stajonu, ale dla togo, až jo pśemalsnje jěła!
By jogo mógał pomjenjowaś za komornika abo ministarja abo takego pódobnego dwórnika, ale jo se myslił, až serbski wejsanaŕ se k tomu derje góźił njeby.
To jo wjerašk programa na kóńcu: Ansambel rejujo w serbskich drastwach ako na swajźbje.
Gerce su pón grali drugu muziku, to ale teke njejo była ta muzika, za kótaruž su zwucowali swóju reju.
Sobotu, 14. februar, zeger 13.30 zmakaju se drastwine póry w Stopic kjarcmje.
Z wětšeje napśeśiwneje drogi "Marjana Domaškojc" njepóznajoš jen.
Wjeliki Błośański swěźeń dej se tudy wótźaržaś a pokazaś.
Pomorjanšćina jo měła tśi głowne dialekty.
Matej tam teke staršu połsotšu – a to som ja, ta Źilka.
Z Dešna.
To njepłaśi jano za cłonki togo towaristwa! Z Lubnjowa/Lübbenau.
Wóna jo serbska moderatorka a reportaŕka Bramborskego serbskego radija RBB.
W serbskej wucbje A a B nawuknu wukniki znate słowa, tšojeńka, basni a spiwy.
Ta źěła dalej ako samostatny źěl Domowiny.
Potom su pśewzeli młode ceptarje Žylojsku šulu.
Wjelgin lubowane su do palmowych łopjenow zawite maniokowe žerdki .
Weto, tak jo dalej měnił, maju serbske towariše w Sakskej žycenje personelnego wobnowjenja.
Mětšk, kenž jo se w cuzbje, a to w Annabergu, naroźił, jo nawuknuł dolnoserbsku rěc.
Wóni budu skóro gótowe, wótwisnje wót śišćaŕnje.
Wěriš na Boga, ako jo daloko pšec na njebju – abo na Boga, ako jo mjazy nami?
Wót kuždego kuska – tych ga jo nagromadu 26 – jo kněni Winklerowa pušćiła jaden wurězk.
Se wě, až su za wobjed měli góruce łupinate kulki z pjaca z lanowym wólejom a z twarogom.
Jim se nejskerjej tam w Słowakskej wjelgin spódoba, dla togo su teke blisko Pieštanow stajili swóju „arabsku“ wjas z wjele rědnymi domami.
Ja gótowach z tobu zlub a stupich z tobu do zwěstka, źejo Kněz Bog, aby ty mója była. Hez 16,8
Južo běštej tak daloko zagnanej, až wót swójeje kupy jano te kokace wiźeštej. 
Fryco Wojto slědny raz ako šołta
Dnja 16. nowembra jo se Ewangelska cerkwja Barliń-Bramborska-Šlazyńska Górna Łužyca w Marijnej cerkwi rozžognowała z biskupom dr. Markusom Dröge, ako jo ten amt źaseś lět měł.
Toś te sady wóna wótśe a mócnje wustarcyjo.
Polěpšyli su se tež šanse za nowego koordinatora za młoźinske źěło pśi župje Dolna Łužyca.
Te póriki pak how jano pśizamknu lubosćinske zamki.
Mysli na nju se zwězuju pśedewšym z gódownym casom.
Maria Dąbrowska jo była pólska spisowaśelka a pśełožowaŕka.
Karin jo až do lěta 2010 źěłała ako ceptaŕka mjazy drugim w Chóśebuzu a Tšupcu a Axel jo ako mólaŕ swój wšedny klěb zasłužył.
Ale droga k Baltiskemu mórju jo dłujka.
Nina ženjo a pyta za njeju.
Fryco Libo
Alfred Matthew Yankovic jo US-amerikański spiwaŕ a grajaŕ.
Su banje jano tak stojali? Ně! Luźe su je wurědnili.
Wutšobny źěk, luby Manfred, za taki kšasny dar, kenž sy z Twojeju pilnosću a lubosću našomu serbskemu ludoju darił.
Z pśinoskami, ako źiśi a młodostne su wótedali, su nastali knigły.
Stacije budu Schusteroc dwór, Njepilic dwór a Slěpjańske gaty.
Togodla deje něnto w źěłowej kupce dalej wó tom pśemyslowaś, dokulaž trenaŕ ga jo ta nejwažnjejša paršona!
Naroźił njejo se Awgust Krygaŕ w Pśiłuce - ale we Łojojcu w Grodkojskem wokrejsu (9.7.1859) a to w familiji serbskego budkarja.
Nejlěpše kreslanki z Wětošowa.
A my njejsmy nuzowane sobu wuzwólowaś“.
Serbsko-nimska swětkowna namša
Fryco Libo: Su to nowe wucbne srědki, wucbnice a druge, kenž serbski ceptaŕ pón móžo wužywaś.
Rosmarin jo rostlina ze swójźby gubkatych kwitarjow .
pónjeźele, 6. apryla /nalětnego
Śěžke štundy, źož se wšo to, na což smy wěrili, do kopice walijo.
Wótpósłańc jo se teke wopšašał, lěc, gaž jano pólska interwencija njebuźo wunosna, pólske kněžaŕstwo gromaźe z českim kněžaŕstwom buźo interweněrowaś w Europejskej raźe.
Togodla trjebamy nowe a dalšne argumenty a motiwy.
W slědnem wudaśu łońskego "Nowego Casnika" smy w pśinosku "Jogo žywjenje jo był serbski film" spominali na dr. Tonija Bruka, ako jo 17. decembera wumrěł. 
Akle pó casu, pśed něźi 1000 lětami jo se katolska cerkwja za to rozsuźiła.
Historikaŕ, germanist a awtor dr. Daniel Weißbrodt jo cytał někotare jogo rěcnych drogostkow ze zběrki "Vom Wegrand".
Dejm crjeje tak wobuś, ako su wótmólowane?
Zachopiłej stej tencas ze starym bagerom T 174 a jadnym LKW W 50. „Wozydle stej stojałej za našym domom.
W slědnych dnjach jo mě mój syn nejnowšu Pratyju sobu pśinjasł.
Wšykne druge tšojenja na marku su wupadnuli.
Wustajeńca „Serbska drastwa jo žywa“ jo w turistiskej informaciji TKS.
Wotpšawa: Anita Bordmannowa, Reinhard Selka, Siegbert Budyšyn, Ulrich Nowak, Hans Gahler a Měto Šmyt.
Wobalka noweje pratyje za lěto 2011, w kótarejž se pišo wó Prjawozu.
Zapśimjeli smy pśi tom póriki młoźiny a teke dorosćonych, gaž su gromadu zapustowali.
Špańšćina, teke špańska rěc jo romaniska rěc.
Howacej se koncentrěrujom na nawjedowanje teama, na planowanje redakciskego źěła a na zestajowanje programa.
Nowy krajny zagronity za nastupnosći Serbow jo jim pśepódał myto "Łužyca – serbski pśichod".
»Kótare jo nejmócnjejše zwěrje?«
Taku situaciju cementěrujo cesto śišć k politiskej korektnosći, kótaraž kažo politikarjam problemy we mjazsobnem wobchadanju zamjelcaś.
Krotko za tym wóni wšykne swěcki zapaliju a młodostne zapaliju wjeliki wognjoškrjakot, tak kaž my to znajomy wót silwestra.
Źěnsa jo jeje partnaŕ Daniel Grunewald.
Zeskócyjo a chwata k jeju rycynje w žywem płośe.
Wjele młodostnych ze cuzych jsow jo pódla było, tak až jo se to malsnje rozpowědało w cełej wokolinje.
Wón wótmějo se pětk, 1. oktobra, zeger 13.00 – 16.00 w rěcnej šuli.
Ekliptika jo rownina w kosmosu, w kótarejž se w orbiśe zemja wokoło słyńca pógibujo.
Rěcnu situaciju Dolnoserbow stej zasadnje ako snadnu charakterizěrowałej.
To jo nam wužytne.
Tłusta škóra jo bruna a njaso wurownane, padorowne brozdy.
Wiktor Gosieniecki jo był pólski mólaŕ.
Sandra pokazujo tam, kake woka wóna ma.
How na pśikład wiźiśo Florentininy dub.
Dalšne pśedstajenja su 10., 13., 14., 15., 16. a 17. maja.
Chylcycku na to mógu te tśo pśiglědowaś, kak z póžywanim swóju namakanku zjě.
Ale hyšći zajmnjejša za mnjo jo była ta dołojcna bildka "Serbowki z Dolneje Łužyce".
Ignacy Błażej Franciszek Krasicki jo był pólski basnikaŕ, spisowaśel, katolski arcybiskup, publicist a pśełožowaŕ.
Jo, Jezus jo był wšykne dny pśi tych swójich, kótarež južo su pśez tu zemju šli.
Tak pśiźo Monika Słokowa kuždy mjasec raz, aby źiśam bajki bajała.
Wón jo se pśecej pilnował, něco za swóje wejsanarje cyniś.
Dalšne iniciatory pśi załoženju togo centruma a jogo prědne cłonki su byli Wito Meškank, Měto Pernak, Mikławš Dypmann, Dorothea Šołćina, Jurij Łušćanski a Měrka Meškankec.
Baleary su k Špańskej słušeca kupka kupow a špańska awtonomny region w pódwjacornem źělu Srjejźnego mórja.
K tomu słušaju konference za implementěrowanje rěcneje charty a europskego šćita mjeńšynow (Minderheitenschutz).
Jo dolina, w kótarejž jo spócetnje dało bagno ze smogorjowymi warstwami wót až do tśi meterow dłymokosći.
Co se tam tšoj, to zawěsće njebudu pśeraźiś! .
Chylu jo była doma wejsna chronistka gmejny Nowa Łuka – Hory.
K prědnemu su to take, na kótarychž jo Stephan Kaiser na papjeru spórał basnje abo źěle z nich wót znatych serbskich lyrikarjow.
Oficielna głowa Commonwealtha jo britiski kral abo britiska kralowka.
Dogromady jo jich to sedym, a wóni su něnto k wiźenju w LODCE w Chośebuskem Serbskem domje.
Až źiśam se wjelgin spódoba we swójej KITA, wó to se Hochoske źiśownice procuju.
Głosnje jo kśikał pó dwórje, tak jo se rozgórił, až žeńska jo jomu paleńc dupiła.
Měsćańska managerka Kühlowa jo groniła, až njejo to serbske direktnje jich nadawk, ale wóni pśecej mysle na serbske mě městnow w jich zjawnostnem źěle.
Za dorosćonych stej byłej dwě zarědowani - w Janšojcach a w Grodku z wušej 300 pśibytnymi.
wót 5.45 do 8.00 góźin:
Negacija da se we wšych casowych formach wužywaś, ale za futur abo njerealnu referencu normalne casowe se markěrowanje wuměnja.
Měto jo nam wuzjawił swóju idejku, organizěrowaś wopěranje pśeśiwo serbstwoju škóźecym cynjenjam ako tej tegdy šyroko diskutěrowanej sedymej DB, z kótarejuž jo se obligatoriska wucba serbšćiny wótpórała a Domowinje zakazało za něnt fakultatiwnu serbšćinu wabiś.
Na dopšašanje Casnika we zachadnem tyźenju, co nimske kněžaŕstwo se we tej nastupnosći mysli, jo ga powědaŕ kněžaŕstwa dał k wěsći: "Konwencija dla domorodnych a we rodach žywych ludow z lěta 1989 měri se na staty, na kótarychž teritoriumje, za wětšy źěł ako rezultat kolonizěrowanja, bydli tak pomjenjona indigena ludnosć.
Ta rostlinka ma pópšawem amerikański póchad, jo pak zwětšego pśez Balkan a Chinsku k nam pśišła.
Pětk, 21.4., jo wustupiło w Turjeju, źož jo wušej 30 luźi ze jsy, z Janšojc a z Radowize to wiźeło.
w Drjenowje swěśe sobotu, 7. septembra druge wjelike łapanje kokota – „MEGA kokota“!
Wkjarcmje „K złośanemu plonoju“ wjacor: Nježli jo se bal pšawje zachopił, su musali wšykne krale a kraliki, kótarež su lětosa na kokotach tu cesć dobyli, srjejź togo wjelikego zala wucesćone wordowaś.
Teke Towaristwo za spěchowanje dolnoserbskeje rěcy w cerkwi, kenž su łoni załožyli, njamóžo wšykno samo naźěłaś a zapłaśiś.
Gódownicu zeger 9.30 buźo serbska namša w Kloštarskej cerkwi.
W drugem workshopje su se konkretne filmowe projekty pśedstajili a wót ekspertkow pósuźowali.
Jich kóžu kšyju spjerchliny.
W januarje smy Wam pśedstajili w NOWEM CASNIKU - numer 2 a 4 - dweju českeju mužowu z Pragi, kótarejž stej wjelgin wusko zwězanej ze Serbami.
Z nim jo wopytał, na kupu Pětkoweje familije wjasłowaś.
Dalej se nam wumjatujo, až su nas kśěli měś na doněntejšnych tśich EUROPEADACH.
Kak sćo Wy to pó lětach w měsće dolabowali, se wrośiś do jsy, źož słowjańska rěc jo žywa?
W nocy w spanju cowašo se jomu wót wšogo, což běšo se wódnjo pjerwjej z nim stało. 
Njeźelu wuběźuju se balokoparje dopołdnja a wótpołdnja, kulturny program buźo zeger 14.00.
4. jatšy, 1. 5. źeń źěła, 3. 5. narodny źeń (źeń konstitucije), 31. 5. swětkownica, 11. 6. brošna, 15. 8. Marije donjebjastupjenja, 1. 11. wšych swětych, 11. 11. źeń njewótwisnosći, 25. 12. gódy, 26. 12. Sćěpana
Źaseś kłosow, wěcej ga njetrjebam, a rowno tak wjele jacmjenjowych.
Tak su na zakładnej šuli w Drjowku załožyli źěłowe zjadnośeństwo (Arbeitsgemeinschaft), w kótaremž mógu źiśi wuknuś serbsku rěc, kněni Winkelmannowa to nawjedujo.
Prědkstojaŕ Andre Wjencko jo na woklapnicy gronił, až jadna zastupnica LMBV jo pśed gmejnskeju radu gano prědny raz zjawnje groniła, až ta šoseja buźo Groźišćo daloko na pódwjacornem boce wobejś.
W šuli smy wuknuli, až Serby bydle w Lubnjowje, wokoło Chóśebuza a někotare katolske blisko Kamjeńca a Budyšyna.
Pśedstajenje nowowudanych „Stroninych mjenjow...“
A tak su pokazali góleśoma drogu domoj.
Durinska granicujo z Dolnosakskeju a Saksko-Anhaltskeju w pódpołnocu, ze Sakskeju w pódzajtšu, z Bayerskeju w pódpołdnju, ze Saksko-Anhaltskeju w pódwjacorje a z Hesseńskeju w dłujkem wjacorje.
Te, ako su kuždy źeń narske na to cakali a na to słuchali, wěsće njejsu sobu krydnuli, kak sćo to wšykno zwónoźeli.
Pśeto wy sćo móje znanki.
Ako how pśi Nowej Niwje pla Połnocnego kanala a Błotneje Młyńskeje.
Telik dnjow jo musał na nju cakaś.
1. 314 luźi jo wótegroniło.
We wokrejsu Damna-Błota njejo był eksplicitny zakaz, majske bomy stajaś.
Dejśo wiźeś, kake rozdźělenje jo mjazy pšawym a boganjebójaznym, mjazy tym, kenž Bogu słužy, a tym, ak jomu njesłužy.
Zeger 16. 00 buźo spiwaś Duo Astoria.
Z pcołkaŕskim kłobykom a ze šćitnym mychańcom wiźiš togo IT-eksperta tuchylu cesto pśi swójich kumštnych měwańskich dupach za pcołki zhandaś: "Staram se za wěcej městna za móje pcołkowe źěłaśeŕki.
Na temu „Wěcejrěcnosć – wjelika šansa za pśichod našych źiśi” wóna pśedstajijo nazgónjenja pśi rownocasnem pósrědnjenju dweju abo wěcej rěcow w pśedšulskem a šulskem starstwje w Šwicarskej.
Ta "carna sćěna" jo była nutśikach ze smołu wobmazana, aby wódu njepśepušćała.
Z njogo zni głos zapalonego młodego serbskego luźa, kótaryž njeargumentěrujo emocionalnje, rownož zapśimjejo swóje samske wobstojnosći a cuśa, pozitiwnje myslecy", tam stoj.
Dopokažu-li se pód dypkom 6 nalicone pominanja, pón jo pśed tym, až se groźi wužywaju, trjebne, až se zeleny pas ako šćit pśed zogolom a smjerźenim rozšyrijo až k sportnišćoju.
Znicenja tropiskich lěsow jo pśi tom nejwětšy problem.
NC: Tu sobotu, 4. nowembra, jo w Rogowje nazymski koncert.
Swój nejgóršy cas jo město dožywiło na kóńcu 2. swětoweje wójny.
Wóni gódaju na to, až wogeń jo wordował snaź nakłaźony.
Nejpjerwjej Bogoju se wuźěkujom, až nas wjeźo, šćita a žognujo.
Renata se staja.
Wušej togo by se słušało, až by měli cłonki našogo towaristwa tu móžnosć, powědaś na toś tom pósejźenju zwězkowego pśedsedaŕstwa.
Nastało jo, ako su naše prědowniki pśed něźi pěśstow lětami do tych gólańskich stronow pśišli a su sebje městno pytali, źož mógali swójo sedlišćo załožyś.
Kaunas jo město w Litawskej.
srjodu, 18. měrca /pózymskego
Robinson njewěźešo, co dej se mysliś, Pětko pak źašo k njomu: Glědaj, luźe z twójeje zemje tež swóje popajźone žeru!
Wiźim pak rowno tak wjelike šanse za regeneratiwnu energiju w našych stronach.
To budu sobuźěłaśerje nowozałožoneje "Łužyskeje jazoroweje wachy".
Comy ga rědny wuslědk měś.
Změruj se, Feliks, zapakuju rowno dar za Michała.
Ukraina jo kraj w pódzajtšnej Europje.
To grono jo how wó Drjejcańskem lětanišću (Flugplatz) blisko Janšojc.
Kus role smy pśecej měli a pjerinu a karnikle smy sebje sami kjarmili.
Pla Sprjejc pśiźo tej Sprjewica ze Sprjewju wótnowotki gromadu, ale ned za dolnołužyskeju mroku, w Grodku, źotej zasej krotko roztyla: Grodkojska Sprjewica běžy wokoło starego města.
W źiśowni „Lutki“ w Janšojcach-pódzajtšu su 23. awgusta swěśili kokota ako wjeliki swěźeń ze źiśimi horta a źiśeceje zagrody.
Něnto maju prědk, ten ceły areal za to rozšyriś.
K samostatnym pśedewześarjam w Šejneźe słuša Anne Lauterbachowa.
Pśi nowych jazorach we srědnej Łužycy budu něnto cesto luźe we cerwjenych trikotach z kólasom a z cerwjenymi kólasowymi tašami ducy.
Wažna kšoceń doprědka za wšykno serbske w Dolnej Łužycy jo toś ten zwězk był.
Ten „sajźonk“, ak serbske rybakarje do rěki pušćaju, jo južo žedne mjasece stary, te rybki su wó 20 cm dłujke.
Něźi 75 % srjejźneje generacije derje rozmějo a dwě tśeśinje teje generacije móžo se teke serbski rozgranjaś.
Chyl se ku mnjo, buź mě gnadny; mócuj swójogo słužabnika ze swójeju mócu.
Rozžognujomy se z jadnym lětom, kenž jo we zwisku z pandemiju wjele wupominanjow a wjele tužnego ze sobu pśinjasło – a na ten part pśecej hyšći mamy z wupominanjami, wobgranicowanjami a problemami cyniś.
A jadna jo se samo domysliła na cas, gaž jo pśišeł ten „Landfilm“ hyšći do Raduša.
Kuždy luź, tak se groni, pyta za cas žywjenja za swójeju identitu.
Pśedsedaŕstwo Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi jo na pósejźenju pónjeźele, 9. nowembra, wobzamknuło, až lětosa žedna zgromaźina cłonkow njebuźo.
Planowane temy za diskusiju na dnjownem pórěźe su se weto wudiskutěrowali.
22. oktobra jo se ten pśewóźujucy wuběrk w Lubnjowje konstituěrował.
Wóna póchada z Póruhrskeje.
Ochranojske gronko za rozhelony jo: „Nicht njejo ako ty, a njejo žeden Bog mimo tebje.“ (2. Sam 7,22).
Tam wótpadanki laže na drogach.
13 luźi ze Sakskeje jo se wjaseliło na pórucenje w śopłem chromje zymnego a dešćowatego dnja dla.
Wosebnje nejwšakorakša stara a nowa technika za gasenje wognjow jo była how wiźeś.
Take rozwjaselenja su wótergi teke druge kjarcmarje organizěrowali.
Pśedsedaŕka radowiskeje Domowinskeje kupki Sieglind Meklerowa jo se jomu wuźěkowała z małym darom.
Na rožach njejsom how chójźiła, we młodosći starosć jan nazgóniła, to słyńcko njej pśecej swěśiło, se cesto we mrokawach chowało jo.
Jo, som za to nadawk wót Rěcnego centruma dostał.
Se wě, až k tomu słuša teke jajamólowanje.
Jolic až smy pśipóznate a teke cesćone, ako kulturne bogatstwo, ako wobogaśenje cełego žywjenja, jo, cełego swěta, pón buźo se teke naša rěc wiźeś ako rědna, notna a wužytna.
Ale se śopło woblekaś!
Njebójśo se tam pśiś“.
Wšykne su pśed jadnab źaseś lětami do Nimskeje pśišli, źělnje z Makedońskeje, a su 2017 kupku "Gipsy Kings" załožyli, kótaraž njedajo se – pśipódla gronjone – zaměniś z francojskeju salsa-band "The Gipsy Kings".
Teke źinsa, w lěśe 2020, Łužyca njejo "rěcna pusćina".
Wucabniki su mě wusměšowali.
Wóni płaśe 29,90 €.
Móžomy se pak teke z pomocu brjazowych gałuzkow pyšnotku z kwětkami napóraś.
Póstarki dostawa teke z pomocu elektroniskich rědow.
Zajmne jo, až jo se Pawoł Bogumił 1882 ze sotšu swójeje pśirodneje maśerje, z Magdalenu Agnes Frycojc (1856–1922), wóženił.
Kupka za změny zastojnstwa jo naraźiła, až dej se Załožba za serbski lud koncentrěrowaś na swójo jědrowe pólo, to spěchowanje.
To su gigantiske projekty.
W aprylu 2017 jo górnistwowa towarišnosć LEAG nowy rewěrowy koncept pśedpołožyła.
Ducy na BUGA zmakajoš wjele, wjele cuzych gósći, a wšykne śi gronje wó wustajeńcy jano chwalece słowa: te z Bayerskeje, te z Badenskeje, Hessenskeje, z Mecklenburgskeje a z drugich krajow Nimskeje.
Ten se kidnjo.
Tak jo to było teke lětosa z koncertom 18. oktobra w Miłorazu.
Akle pótom póznajo, až stej teke Wakapan a jogo zła partnaŕka Wurlawa dupjonej a až Bog kśesćijanow kuždemu wódajo.
Reakcija jo była wšaka, a tak buźo ansambel wěsće teke w pśiducem lěśe zasej za něcym nowym pytaś za ten woblubowany Zapust.
Skala, kenž njejo kaž wětšyna luźi z Dziedzic w Górnej Šlazyńskej wuběgnuł, ale pó wulichowanju jsy z drugimi chopił „žywjenje pó wójnje“ organizěrowaś, jo był we wopacnem wokognuśu na wopacnem městnje.
No jo, co ten?
Wóne Grimmowe bajki jo zasej wulicowała Monika Jurkowa, Fabian Kaulfürst jo je pśestajił.
W staršych casach su luźe znali wjele wósebnych dnjow.
Kaki jo to kšasny źeń!
Zawěsće, we prědnem filmje z 50tych lět ma pśiglědaŕ to zacuśe, až glěda pśi góźbje swajźby na witalne serbske žywjenje we cysto serbskej jsy.
Ale pśecej zasej musy se law wognjoju plona wugibnuś.
Źěła se hyšći na dalšnych tamnych móstach, a hyšći lětosa dej ceły drogowański puś mjazy Lubnjowom a Lipjami za wobchod lichy byś.
Panteleimona, kenž jo se na centrum jěsnego słowjańskego pismojstwa wuwił a jo był sedło Ohridskeje uniwersity.
W serbskej rěcy jo wón teke kśěł něco měś wót Janšowarjow! Toś jo publikum głosnje spiwał "Wjasele źinsa" a "Marijanku".
Smej měłej z nanom našo pólko pśisamem pósecone, ako jo mě naraz gronił: »No pón comej raz togo kokota łapiś.
Pśed gmejnskim běrowom stoj toś ten telefonowy domcyk, kenž na wobrazu wiźimy.
Jo to było napšawdu jadnučki raz na mójich wjele drogowanjach pó Sowjetskem zwězku, až jo se take něco stało.
Młoźina jo měła pśi tom teke rědnu ideju: su dali nagótowaś běłe rubiška za paleńcowe flaše ze zelenym serbskim napismom „Zapust w Dešnje“.
Wót tych něźi 400 eksponatow, ako su wupytali za tu wósebnu wustajeńcu, ga jo wětšy źěl ze Serbskego muzeja.
Jano 10 do 13 % družynow maju gadowate załze a zuby.
pětk, 14. 9.: Dawamy do rady, serwis z muziku, co buźo njeźelu w serbskem rozgłosu?
Nowej šefredaktorce a cełej Casnikowej swójźbje žycym we nowem lěśe dobre raźenje.
Pózdźej jo se toś ten projekt do "Serbterm" pśemjenił.
Jo tužna wěrnosć, až naše doněntejšne zwjaselece zaśišće ten wobraz njenarownaju, ako jo pśed lětami był, ako intensiwne rolnikaŕstwo hyšći njejo znate było.
Ale ned pó tom jo mě bejnje kaksy było.
Lěsk se jej groni, a wóna słuša do něgajšnego grodkojskego wokrejsa w Bramborskej.
Za wše, kótarež njamógu dorejtowaś, maju teke druge póbitowanje, ako na pśikład wósebne kurse a rejtowańske ferije.
Gdy by wšykne Serby gromaźe něco cynili a do rukow wzeli, pótom by mógali wjele wěcej pśewinuś.
wót 12.40 do 14.00 góźin: program w dolnoserbskej rěcy
Stakim su derje pśigótowane na swójo wuknjenje a žywjenje w serbskem swěśe!
Stwórtk, 9. maja, wótwóriju zeger 16:00 w bórkojskej Domowniskej śpě wustajeńcu z temu „Źěle drastwy – zgótowane z nitkow“.
Christiana Piniekowa, Werner Měškank a H.-Chr.
Do programa Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu słušaju bejnych lět teke studijne jězdy abo drogowanja, nic jano how pla nas we Łužycy, ale teke do susedneje Pólskeje.
Z Antoniju Burscherojc, nejstaršeju źowku diakona, se Haußig w decembru samskego lěta wóženi.
Jeje kritiske pisanje, kšute serbske wědobnje a narodna linija Casnika njejsu se pjenjezedawarjam w casu nastawajucego fašizma spódobali.
W něgajšnem zastojnskem domje stej źinsa nimska biblioteka a zmakański centrum.
Pśed Šusteroc dwórom stoj pśi droze tofla, źož se pśecej znate cyni, kake zarědowanja tam budu.
Zapis wužywanych słowow
2015 jo se naroźił jogo syn Janoš. „Teke dla syna som se za masterski studium na lipšćańskej uniwersiśe wěcej casa wzeł.
We wjelgin rědnej a modernje wugótowanej wustajeńcy su mógali pśi tej góźbje teke pśepytowaś, což hyšći znaju ze swójogo šulskego casa wó Lessingu, wó graśu „Nathan der Waise“ a drugem.
Serbowka kněni Kowacowa jo nam wšykno pokazowała a w maminej rěcy rozkładowała.
Pasant za njeju woła: »Wobgrozujo ten was?
Rěcny centrum WITAJ jo zachopił projektowe źěło w slědnem šulskem lěśe z pśewjeźenim Šule w zelenem za wukniki 5. lětnika, a to nic na zwuconem městnje w Bórkowach, ale tenraz w Lubinje.
Pśi tom su jano chromy.
Lube Janšowarje a Janšowarki.
Někaka licba Serbow w tom procesu njejo wažna, ale rozsudna jo kwalita togo serbskego.
Gaž coš se taki dom natwariś, musyš z drugimi gromadu źěłaś.
How móžoš se kupaś a nuriś.
Z lěta 1848 maju Serby w Dolnej Łužycy swój Casnik w maminej rěcy.
Zabyś njocomy pak teke na dosć komplikowane wězanje lapow.
Teke za woglěd do jadnogo města wabjece tofle, na pś. dolnołužyskego Picnja, cesto žeńsku w regionalnej drastwje pśedstajaju.
Pśisamem 70 porow - fryjnych a ženjonych - jo se pśi tom wobźěliło.
Welar jo wopśimjeśe z rěcywědy.
Wóna jo něnto teke w nocy taka njeměrna, pśi nejmjeńšem ropośe se wulěkajo«, barkoco wón.
Sotša a bratš ženjotej k mamje do pśitwaŕka, źož w pałkaŕni rowno pałco.
Wótwórjony jo ten biomark na droze Franca Mehringa wót pónjeźelego do pětka wót zeger 7 do 20, sobotu wót 7 do 16. Někotare regionalne produkty ma bioloda "Ährenkranz" teke.
Až doněnta se cełkownje 275 wuknikow wót 1. do 10. lětnika wobźělijo.
Na mósćiku stej pózdźej do wódy swójej wěnka plěś dałej.
To mloko jo krowjece a pśiźo wót małego burskego dwóra z bliskosći.
Teke w situaciji pandemije jo tam a sem hyšći to a druge kulturne zarědowanje w cele małem ramiku móžne.
A wjele procy jo notne było, teke pśi źěłanju sena a wótawy, a pśi secenju tšawy, pśi grabanju a nosenju kopickow na karku abo na wóz.
Kaž w drugich łužyskich městaškach, dajo teke how dwě cerkwi: Jadnu nimsku a jadnu serbsku, źož su za wětšy źěł pśišli wejsanarje z wokolnych jsow.
Wudry su žywe mjazy wódu a zemju.
Na wósymych pósejźenjach smy se z dwójorěcnymi napismami zaběrali.
Kaž smy zgónili, sćo pak něnto w januarje južo pśewzeli taki serbski nadawk..
To „pśilewanje“ wódy buźo se skóro wobrośiś: Jamy deje se sami z wódu połniś, a z nich deje jazory nastaś.
Na nich su se lětosa pśepokazali Serbski muzej, Serbski ludowy ansambel, Nimsko-Serbske ludowe źiwadło, Załožba za serbski lud, A.B.C, Serbski institut, Domowina, Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu, OSZ w měsće, Towaristwo za serbsku rěc w cerkwi, Nowy Casnik a Serbska redakcija rbb, Statny šulski amt, Rěcny centrum Witaj, bramborske Ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu a Institut za sorabistiku w Lipsku.
Hopasajśo laźwja wašogo myslenja, buźćo nuchtarne a naźejajśo se dopołnje na gnadu, kótaraž k wam pśiźo pśez zjawjenje Jezom Kristusa.
Góru dołoj jěźoš dokradnje 603 metrow pó wijatej a kśiwulatej cerje.
Na te pšašanja jo wótegronił wjednik sakskego Zastojnstwa za zagaśone jazory na Sprjewi a Nysy dr. Sebastian Fritze z Budyšyna wałtoru tyźeń na BTU.
Serbskim luźam jo wóna znata pśez to, až jo absolwentka Dolnoserbskego gymnaziuma, angažěrujo se w Turjeju we młoźinje a pśi organizěrowanju serbskich nałogow a gótujo pla rbb serbski magacin za młoźinu Bubak.
Pśidatnje su wustajone serbska chórgoj, Bramborska krajna wustawa we wobyma rěcoma a z artikelom 25 tak ako mały informaciski tekst.
Jej lažy melodika serbskego spiwa, ta melancholija, kótaruž namakajoš teke we wjelich rusojskich spiwanjach. „Mója mama jo mě wjele spiwała, te spiwy hyšći źinsa we mnjo źěłaju.
Tej wulěkanej grobowce jo łžycka do zupy padnuła; wóna jo se kradu zacerwjeniła.
Górjańska gmejna, za cełe techniskej a grafiske wugótowanje stej se póstarałej manźelskej Radochla ze susednego Rubyna a z pjenjezami su wósebnje žarjabnica Sprjewja-Nysa, załožba Gatojce, koncern LEAG a firma "Spreegas" wšo sobu financěrowali.
Něco wósebnje rědnego jo lětosa dožywił.
Same wótryśe jo płaśiło 16.000 €.
Južo dłujko su luźe w Turnowje a Drjenowje se žycyli, aby była droga mjazy wobyma jsoma lěpša.
Jabłukowy tykańc słoźi derje! Tykańc wupjac, to napórajo wjasele.
Teke dobra atmosfera a solidne abiturne kubłanje jo za starjejšych teke wjeliku rolu grało.
Šusteroc dwór we Trjebinje jo centrum za serbske a Domowinske žywjenje we jsy.
Wjednica Gabriela Hannigowa jo wuwitała źiśi a starjejšych a jo pśedstajiła nowu klasnu ceptaŕku Dagmar Hübnerowu.
W Njabožkojcach, což jo srjejźa w Błotach, běchu gano wše groble a studnje wuschnuli a jadna góspoza běšo swóju krowu z kapalicu (Molke, Käsewasser) napojła. (...)
Měrnje a samotnje se pśechojźujom pó śichem zymskem lěsu.
Wšykne pśibytne zastupniki frakcijow su pśilubili, až kśě skóro Serbskej raźe pśiźěłaś a prědne pśedłoženje za změnu kazni pśedpołožyś.
Toś stej góleśi błuźiłej pó góli.
Dwójolětne waźenje dla financěrowanja Domowniskego muzeja jo se skóńcyło.
Pó cytanju móžośo Jurija Kocha wupšašaś!
Wobstararje turnaŕskeje kupki a źiśi su se wutšobnje wuźěkowali tym šćodrym dawarjam a pśemysluju, kak mógali jim swóju źěkownosć na źiśecu wizu wopokazaś.
To jo politikum – ministaŕstwo dej telik štundow pśizwóliś, aby kurse mógali se pśewjasć teke z małkeju licbu wuknikow.
Tak stej stajiłej blisko Sprjewje domcyk, a gaž su prědny raz w casnikach za to wabili, su dostali wušej 900 listow!
Běłogórjańske luźe pak su znowotki pśewšo wubójane, dokulž nicht pśed noweju škódu wěsty njej.
"Jo, dla cogo pšašaš, Marjanka?"
Som jomu gronił: „Ryby ja njewiźim, ale žaby, ako se nerkaju.“ „Mjelc ty“, jo Albert pyšpotał, „źož žaby su, tam su teke ryby.“
Pótom jo wupšašował pšašał burow: „Wěsćo, cogodla kózoł smjerźi?“
To pak jo něnto mimo.
We wjele wobrazach su se pokazali wósebne tšojenja a swěźenje w starem lěśe.
Krabatowy nan, kenž jo se spomnjeł na pominanje swójogo pśirodnego syna, jo kśěł kónjoju wuzdu wóśěgnuś, ale kupc jo jogo na bok śisnuł a se južo na kónja šwignuł a naskok wótrejtował.
Ten źiw se stanjo.
To su źiśi slěpjańskeje šule pśigótowali.
Samo špjeńc drjewa a jaden gózdź wót kśice Jezusoweje smjerśi jo jaden bamž w kopju wobwěsćił, a w lěśe 1354 jo se swěśił "Wusoki swěźeń swětego kopja z kśicowym gózdźom".
Wón buźo kśěś wěźeś, co smy gótowali na dobre našogo blišego a lěc smy w kšutej dowěrje do njogo bjatowali.
By pón wusćełali na pśikład starše programy, koncerty, muziku.
Gódownicu su w Serbskej cerkwi serbsku gódownu namšu swěśili.
To jo pósołstwo, kenž móžo nas wobglucniś a skoboźiś, jomu slědowaś.
Jano Romy Schneiderojc pśispomnjejo, až jeje stara mama w Tšupcu žedne serbske słowa wumějo.
Tak wónej gromaźe wuknještej a źěłaštej, až běšo jeju wótglědanje za styri mjasece dokóńcowane.
Gaž tśmjel do kwiśonkow leśi, wóstanjo kwiśonkowy prošk w kósmickach wisecy.
"Zaspicke źiśi njechójźe wěcej wšykne do jadneje źiśownje a do jadneje šule."
Wušej 70 gjarncaŕnjow zbliska a zdaloka, samo tek z Litawskeje, Pólskeje a Hungorskeje, jo kóńc tyźenja na 17. bórkojskich gjarncaŕskich wikach swóje wóry póbitowało.
We młogej serbskej jsy grozy tšach, až rěc se minjo. „Gaby serbska rěc zginuła, ga by ze serbskeje kultury nastała sama folklora, a wóno by se pšašało, co wóstanjo wušej a co dej se we cełem hyšći spěchowaś“.
W měsćańskem centrumje w Grodku jo w zachadnych lětach wjele nowego a rědnego nastało - teke to městno za parkowanje.
Kuždy źeń su ptaški futrowali.
Nanejmjenjej to rozšyrja gódownu atmosferu a rozwjaselujo togo jadnogo abo drugego pasanta.
No, to źěło jo tšochu dlej warnowało.
Něnto caka waš mjatelik hyšći na swójej wócka.
Drozna wupórajo wšakorake krotke melodije a te pón cesćej wóspjetujo.
A glědajśo na zemju!
Lysann Rybackojc, ako teke pśi bórkojskem amśe za pórěd źěła, jo informěrowała, až strowotniski amt jo se woglědał kokota w Dešnje a jo zwěsćił, až bejny problem ze źiwanim na wótstawk jo wobstojał.
W kulturnem programje su wustupili chor z Janšojc, ansambel „Pśijaśelstwo” z města a rejowańska kupka ze Smogorjowa.
Wón jo syn grajarja David Reivers.
Chóśebuz pópšawem njejo był ten głowny cil bombarjow na tom dnju.
Pótajmny "Buskam" – "Bóžy kamjeń" w mórju pla Górina na Rujanach.
My ako kraj pśewzejo zagronite za serbske nastupnosći – to jo w tej formje w cełej Nimskej jadnorazne".
Weto wóna źo na kóńcach tyźenja na jatšowne wiki ako w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem abo w Brězowce.
Docełego 35 źiśi jo se na tom wobźěliło.
Salomon se módlašo: Swójomu słužabnikoju, mójomu wóścoju Dabitoju, sy źaržał swóje zlubjenje.
Zawěsće sy toś te kwětki juž wiźeł, su to mlace.
Nowy Casnik: Franciska, jo źiwadłowy tyźeń pśigótowany?
Pytajśo nejpjerwjej Bóže kralojstwo a jogo pšawdosć, ga buźo wam wšykno pśidawane.
Wótergi póbitujo teke dorosćonym dožywjenja a wósebny pśistup w naturje.
Bogatosć serbskeje wuměłskeje muziki som akle pón póznał a som był pśechwatany.
Woni su nam źěkowne, wósebnje te źiśi.
Napórana škóda njejo wjelika.
Pśeliš rědnu pśirodu smy dožywili w rezerwaśe Dan, źož jo žrědło Jordana.
Nejmłodša a ned serbska – Suckertojc małka.
Wóna słuša k lechiskej kupce pódwjacornosłowjańskich rěcow.
Dotychměst jo była za to Statna kanclaja zagronita.
Źiśi su se procowali, aby serbski wótegronili.
Tśeśe wětše studentske towaristwo jo było w Lipsku »Sorabija«.
Pśi tom njejsom zewšym markował, až nan slězy mě stoj.
Bruno teke słucha na mnjo.
Ako jo se 1880 Maśica Serbska załožyła, jo wón ned pśistupił a jo pón teke pśedawał wót Maśice wudane spise kaž Pratyju.
Dalšne wobstaśe Muzeja łemkojskeje kultury w pólskej Zyndranowej jo wobgrozone.
Pśi wšych diskusijach jo centralnje, co ten publikum jo, co wuměłce kśě cyniś, a kogo kśě dojśpiś.
Stwórtk, 22. julija, zeger 20.00 pśewjeźo se zgromaźina cłonkow wót domowniskego a drastwinego towaristwa Bórkowy we Wendigojc gósćeńcu „Nimski dom“.
Wuchac to głosne chejkanje słyšy.
Tam jo dojšło w juniju 1870 k późiwanja gódnemu zmakanju nimskich namóŕnikow­wědomnostnikow a ochranojskich misionarjow.
Njeźelu 19. decembra wustupiju Swětlaška, ta źiśeca kupka Žylojskego ansambla.
Musyś pak sobu pśinjasć dosć casa.
Ako doma ze źurjami zastupijo, słyšy w bydlenju šwikotanje.
A wót wšakich jo pśišła ta pšosba, mimo teje dolnołužyskeje a serbskeje historije hyšći wěcej pśedstajiś to źinsajšne žywjenje we jsach.
Ja njejsom wěźeł, až take kniglicki eksistěruju.
Za jeje zdaśim dej se wuźěłaś wuwiśowa wizija za Łužycu, tak pomjenjony „Leitbild“.
Cesto jo mě stara mama wulicowała take wěcy a zajmnostki.
Wósebnu zasłužbu jo měł pśi tom dr. Hans Holm Bielefeld (1907-1987), znaty germanist a slawist.
Mrojka groni: "Pojdu do Lyrumlarumskeje!"
Wón tśěso swóju lěwu ruku a njelicone parle padaju do cołna.
Dalšne zelezowe centrumy w Łužycy…
Som jim dał někaki dalšny nadawk a se šwyrnuł do sekretariata, źož som našu dobru dušu Anamarju wó radu a pomoc pšosył.
Dłujcko njejsom tak cesto telefoněrował ze swójeju źowku w Šotiskej ako slědny tyźeń.
Za to, až maju pśecej dosć sćiny, se stara mjazy drugim źowka Jura Hanški.
A až som samo jaden traktor how pśedał, z tym njeby žednje licył.
Teksty su se napisali na wědomnostnu wašnju.
Zasej jo se zakóńcyło jadno lěto, což smy tegdy tšochu głosnjej wótswěśili ako něnto w staršych lětach.
W Trjebinje jo "Šusteroc dwór".
Woplěwarka serbskeje drastwy Ingrid Wassermannowa jo wordowała wucesćona ze struskami a pšosona do reje.
Wiźeś budu wót 10. do 27. decembra na twarjenju stareje wuměłskeje zběrce.
"Co źe ma to byś?"
Naša mama, ako běšo jadna z tśich prědnych Witaj-wótkubłaŕkow w Nimskej a naš nan, maminorěcny Serb a skóro 40 lět serbski ceptaŕ, stej glědałej wósebnje we dialogach na ludowu rěc.
Stara cyglownja pórucujo wuběrne wuměnjenja za wustajeńce.
Wón jo napisał "Mójo drogowanje do Jerusalema", kótarež jo było we "Wósadniku" w někotarych źělach publicěrowane.
Wóna jo ze źiśimi pśedstajiła w pśeśěgu ptaškowu swajźbu, a pśi tom stej jim k pomocy byłej Silvia Austowa Lubochowa, kótaraž w šulskem horśe we Wětošowje se stara wósebnje za tamne šulske Witaj-źiśi, a jeje źowka.
Něnt jo była dobra rada wěc ak droga.
Ruth Thiemannowa ze serbskego nakładnistwa w Budyšynje.
Ako prědne "wobydlarje" su do Serbskego domu zaśěgnuli dolnoserbska wótnožka Folklornego centruma pśi Domje za serbsku ludowu kulturu, Domowina, zagronity za serbske nastupnosći wobwoda Chóśebuz a skład "Lodki".
Jan: „Ja měnim, až se wšak źiwym luźam zapali a až te mógu z takim wogeń zapaliś, gdyžkuli se jim to co.“
Togodla źiśo wšykne Kněza zwjaselit.
Kumštne błomje, kumštna natura, źiwne twarjenja, awta a parkowanišćo, metal a plasta, zogol, mjerwjenje.
Mě pak jo małego ptaška luto.
Někake demonstranty su policistam samo rože dali.
Gaž se dwě swince na jadnom pólu zmakajotej, se waźitej a musytej jadnu rundu wusajźiś.
Na kóńcu togo nastawka pišo wóna: »Z Bogom comy my statki cyniś.
Zemski ekwator pśeprěkujo Afriku, Indiski ocean, krotkozajtšnu Aziju, Śichy ocean, Pódpołdnjowu Ameriku a Atlantiski ocean.
"Za mnjo jo Turjej dalej a na pśecej mója domownja.
Awtorka jo Consuelo de Saint-Exupéry, 1901– 1979, Antoinowa roža, ku kótarejž běšo wón młogi raz njespšawny był, casy tek njeźěkowny.
Docełego pak musy se groniś, až jo cełkowna suma tych LEAG-pjenjez mjeńša ako ta we slědnych lětach wót Vattenfalla.
Comy našu wejsnu zgromadnosć dalej wuchowaś a woplěwaś, pśeto wóna dajo nam móc a naźeju.
Wopyta se zasej na tej woblicy dopomnjeś.
Ako zastupnika cłonka Serbskeje rady za krajnu šulsku pśiradu su wuzwólili Williama Janhoefera, kenž njejo pśibytny był dla źěłowych terminow.
Z Chóśebuzu/Cottbus. Chtož pyta w Chóśebuzu bydlenje, ako njejo hyšći tak droge ako wše te nowe, ten móžo take mimo wšogo namakaś.
Někotare tyźenje jo pón chory był.
Drugi numer informacijow kšywowego zwězka łužyskich Serbow „Naša Domowina“ jo něnto wujšeł.
»Gaž te slědk pśidu w nalěśu a słyšymy jich klapotanje, smy pśecej wjelgin glucne.«
Tak mamy něnto dwě agrarnej drustwje — jadno w Mosće a jadno w Janšojcach, a do togo slědnego słušatej teke Turjej a Šejnejda.
Lětosa.
A za dokradnjejše glědanje buźo góźba we wósebnych wustajeńcach.
Wudaśe nr.
Pon styri dny dłujko tajo, k tomu se hyšći pada.
Južo w 16. stolěśu su bydlili how Žyźi, w lěśe 1858 jo se załožyła žydojska wósada z něźi 45 cłonkami.
Fontane
Až dosrjejź pěśźasetych lět jo wšykno było pó starem systemje.
Papjeru a karton dejtej byś źaseś razow 25 centimetrow wjelikej.
Zwězk serbskich rucnikarjow a pśedewześarjow (Unternehmer), pśepšosyjo swójich cłonkow a dalšnych zajmcow z Dolneje Łužyce na zgromaźinu z teju temu.
Togodla pytamy młodšu źowku, kótaraž by kśěła to źěło nawuknuś.
Tak by nejlěpjej spominali na pěśźasete lěto pó jogo smjerśi.
To budu źowća a gólcy wót 3. do 10. rědownje.
Toś su serbske luźe se naźejali, až buźo w jich maminej rěcy prjatkowaś.
Wšuźi w našych jsach du luźe njeźelu na kjarchob a mysle na swójich lubych, ako how wótpócywaju.
Znamje festiwala w medijach.
Hanški pód numerom 035606/41919.
W toś tej zgromadnosći buźo wěsće serbska rěc dalej wobstojaś.
Někotare z tych něźi 30 gósći su sebje knigły pśi tej góźbje ned kupili a wót awtora signěrowaś dali.
Ante Trstenjak jo měł wjeliku wutšobu za to serbske.
Gaž zasej doma stej, donjasotej maśeri mazańce.
Luźe pak su powědali, až jo carny młynik złemu duchoju z cłowjeskim žywjenim dań za jogo słužby dawał ...
Něga rěc jo měła druge mjenja, a to Melanesiski Pidgin , Neo-Melanesišćina , Pidginowa Engelšćina a 'Tok Boi'.
Dotychměst su wóni raźe pomogali ako kněžaŕstwowa partaja, wótněnta budu to ako opozicija ‒ jo Uta Henšelowa Casnikoju wulicowała.
Syman Pětr Cyž buźo wjasć Ludowe nakładnistwo Domowina, za tym, ako doněntejšna jadnaŕka Marka Maćijowa sednjo se kóńc apryla na wuměńk.
»Do tšacha njedajomej se zagnaś«, jo Krabat jogo změrował, jo zaborbotał zasej swójo gronko, a južo jo how wurosła tšašnje wusoka murja mjazy wuběgańcoma a jeju pśegónjowarjom.
Ako serbske knigłowe towaristwo w lěśe 1880 załožone, jo se wóna za zběranje, publicěrowanje a wuwiśe dolnoserbskeje kultury zasajźiła.
Wobej płoda, kenž matej wjele witamina B a C, dejałej se pśedewšym fryšnej jěsć.
Wóni su pak za wětšy źěł jadno wót tych pjerwjejšnych pśedstajenjow wiźeli.
Ako som se 1991 pódał na wuměńk, jo mě LND pšosyło, lěc njeby napisał wucbnicu za nimskich wuknjecych a něgajšnych wuknikow, kenž kśě se dalej w dolnoserbskej rěcy wudopołniś.
Pśez ewaluaciju a pśetwarjenje systema wědomnosći w nowych zwězkowych krajach jo pśišło k zasadnym personelnym, wopśimjeśowym a metodiskim pśeměnjenjam w historiskich slěźeńskich institucijach. [...] Kaž jo Alexander Pólk we swójom drježdźańskem masterskem źěle pódšmarnuł, jo se wótměł toś ten proces wobnowjenja w serbskej historiografiji pak jano z wobgranicowanim a bejnym wokomuźenim.
Ta situacija jo se hyšći pśiwóstśiła, ako stej se naju dwójnika naroźiłej a smy do našogo nowego bydlenja pśeśěgnuli.
Mója starka jo mógała se až do kóńca swójogo žywjenja dopomnjeś na wónu „swójskosć“.
Wjednica źiśownje Diana Buchanowa, pśegótowana ako mjadwjeź, jo nam groniła, až su ten źeń nacamprowali wěcej ako 400 euro, wušej togo wjele słodkich wěcow a jaja. „My buźomy w źiśowni swěśiś fašing, a pśi tom buźomy te słodkosći jěsć“.
Nan jo na fidlach grał.
Lutki ze źiśownje kśě za to hotele za insekty zbasliś.
NC: Gratulěrujomy Wam wutšobnje, až sćo dobyli ten titel.
Ale wiźim drugu kazń w swójich cłonkach, se stajajucu kazni swójogo zmysła a mě pópadajucu w kazni grěcha.
Jan Rak (500. smjertny źeń) – humanistiski wucony serbskego póchada, załožaŕ chóśebuskeje łatyńskeje šule
Te tradicionelne dolnoserbske spiwy, ako jo Serbska reja grała, a te tradicionelne reje, kótarež stej Gregor Kliem a Beth Fogleman na pśestrěni pśed centralnym jawišćom z pśewšo motiwěrowanym publikumom rejowałej, su radosć zbuźili a pozitiwny wótgłos namakali.
Rěc jo pótom awtodidaktiski wjelgin derje nawuknuła.
Take jo se južo stało mjazy amtom Derbno a
Su pśeśiwo tomu, až se tak pomjenjona „Kreisumlage“ dalej pówušy jo.
To móžomy teke raz na woknje kupkoweje śpy wobglědowaś.
Oksana Weingardt jo se naroźiła w Sowjetskem zwězku, w połdnjowem Kazachstanje, w měsće Taldy-Kurdan.
Rozšćěpjenje do tych tśich gałuzow jo južo w srjejźowěku nastało.
Wušej togo jo była stawna wuměna z fachnikami dalšnych wědomnostnych institucijow głownje w ramiku źěłowego krejza stawizny dana.
Tam we góli jo sněg hyšći lažał, wušej a wěcej.
Z togo pak jo wiźeś, až w dalšnych 15 kupkach w tej župje na to hyšći pšawje glědali njejsu.
Chtož se nad chudym zmilijo, ten cesći Boga.
Něźi połojca wšych chromow, brožnjow a drugich twarjenjow jo wobmólowana z běłymi ornamentami.
Ceła wjas jo zakablowana.
Z jadnorymi pšawidłami se góźi pśi takem wuběgowanju znjeglucenjam zadoraś.
Filmowy festiwal Chóśebuz śěgnjo se lětosa až do 31. decembra.
Wjelgin pisanej stej teke źěla Pratyje za źiśi a młoźinu.
Jerjeł jo rod z rubjažnych ptaškow, kótarež k swójźbje słuša.
Sy južo słyšał?
A ja se myslim, až how su te dokumenty na pšawem měsće", jo Dieter Šwjela nam gronił.
Glědajśo, how spimy! Spódobna śpa jo se źowćam spódobała.
* 1944, póchada z Brjazyny, bydli w Žylowje, studium na wucabnika, wót 1967 wucašo matematiku a polytechniku na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Chóśebuzu, 1990–2006 wjednik Dolnoserbskego gymnaziuma
Naraz pśiźo jej dobra myslicka.
Balko z Drjowka, zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu Sprjewja-Nysa K.
Trjebaš jano banśik abo wuwězk.
Wón datěrujo z lěta 1964 a nadrobno wopisujo zachadanje serbskeje rěcy w Nowej Jsy wót lěta 1900 sem.
Znajośo šere zwěrjeta, ako maju wogonk?
Por dnjow zasobu dešćowe wjedro jo južo dosegało, aby rěki pśez brjog stupili.
Pśipódla gronjone, kněni Pot jo, mjazy drugimi wědomnostnikami, měnjenja, až stawne wužywanje wěcej, ako jadnej rěcy a/abo dialekta, pomaga lěpjej a malsnjej regulěrowaś rozglědniwosć k nadawkoju, w pśirownanju z luźimi, kótarež powědaju jano jadnu rěc.
Žeńske našogo chora su se zjadnali, až woblaku se za ten wustup našu dolnoserbsku swěźeńsku drastwu.
Wón jo wšuźi pódla był, lěc smy wustupili na nazymskem koncerśe, se wobźělili na festiwalu serbskeje kultury w Budyšynje abo jěli na sportowy swěźeń do Pragi abo Gryfina.
Toś som kradu wiźeł, kake grajki móje pśijaśele maju.
pśistajoneje managerki měsćańskego źěla Nowy Chmjelow Karin Kühloweje, kenž jo cłonk towaristwa wobydlarjow a měsćańska wótpósłańcka, som zgónił, až dajo samo biblioteku a rožk za wótedaśe starych wěcow, kenž mógu druge wześ a wužywaś.
Wjednica jo chwaliła šulski amt, až dajo jim dosć wucbnych štundow.
Su to nowe kable za elektrisku milinu.
Gaž wušy šołta New Yorka Bill de Blasio buźo wobźělniki witaś, budu teke Terpjańske krotke póstrowne słowa groniś.
Dešno/Dissen, jubilejny kokot
Někotare su samo wěrili, až Bože źiśetko jo z njebja dołoj leśeło.
Suche, nagnite a chóre bomy abo gałuze mógu padaś na drogi, kólasowaŕske sćažki abo chódniki.
Pětk 9. julij, w Barlinju.
Hyšći pśed 150 lětami su naše luźe na jsach za wětše źěł jano swójo drjewo stopili.
Oktober zachopina ze samskim wšednym dnju kaž januar w kuždym lětu, mimo w pśestupnem lětu.
W ŽYLOWJE MAJU lěbda starosći, jo Gerda Hilgerowa powěźeła.
Christina Kliemowa se mimo togo wěcej direktnego kontakta ze serbskimi ceptaŕkami žycy.
Na tych 7 bokach su we styri wšakich rukopisach napisane styri žałowańske kjarliže pśi smjerśi maśerje. „Na zachopjeńku som se myslił, to njamóžo nichten wěcej wucytaś.
Luźe ga su we dłujkem rěźe na nje cakali.
Jazor jo nutśikokrajne wódy, w kótarychž se kopica wódy we wužłobjenju zemje nagromaźiś móžo.
Serbska rěc, se wě, se wužywa, ale w njedosegajucej měrje.
Z Power-Point-prezentaciju dawaju w Domowniskem muzeju póglěd do wuwześneje kulturneje wuměny.
Woni su kśěli wěźeś, co jo wšykno z tym zwězane, gaž stej Bluń a Zabrod něnto tak mjenowanej „programowej jsy”.
Jadno cesne znamješko jo šło na bórkojsku drastwinu ekspertku Christu Dziumblinu.
Chilska jo pódpołdnjowoamerikański stat pśi Śichem oceanje.
To jo jich źeń strowoty, tam du na radušańsku ‚Carnu góru‘.
Co to groni praktiski?
Wšak ma žywjenje wjele warstwow a źělow, toś trjebaš ju we wšych wobłukach a situacijach – we familiji, w powołanju, w sporśe.
„Buźach ja to w Hamburgu wěźeł, ga njeby śi ze sobu wzeł. 
Kn. landrot dr. Eichler chwalašo jadnosć, z kótarejuž su wšykne partaje a towaŕstwa teje jsy źěłali.
Politika ga co wacej młoźinje rozymne zaběry pórucyś a jich wót złych njepócynkow wótwjasć – kultura ga tomu słužy.
Na jadnasćo toflach su pšašanja.
Finalny rozsud dej slědowaś na pśiducej zgromaźinje 6. maja.
Wustajili su w pśeśěgu teke tradicije.
Ale až polka jo reja za pory, až se wóna reja how we Łužycy hyšći kradu woplěwa, wěcej ak dolnoserbska rěc na pśikład, to njejo pytnuś było.
A wjele tam luźe zasłužyju?
Kužde serbski wuknjece Witaj-góle dejało spiwy ze »Sněžynki« póznaś kaž tež cejdejku »Gwězdka« z gódownymi spiwanjami, kótarež jo towaristwo wudało južo 2013. Nanejmjenjej dwě »Sněžynce« stej se dostałej pśez wjelike mórjo do Awstralskeje ku pótomnikam wudrogowarjow.
Někotare frazy se ako prepozicije wužywaju.
W lěśe 1986 som zastupił do Koła serbskich twórjecych muziki.
Hupa camperakow we 1930tych lětach we jsy Pokuschel (Rotfelde, źinsa Gręzawa).
Familijowy swěźeń se zakóńcyjo z pśeśěgom z lampionami.
Dnja 10. septembra 1938 jo była załožona Fryske Akademy, wědomnostny centrum za wuslěźenje a wukubłanje za Frizisku ze misiju "woplěwaś źěłajuce zgromaźeństwo, kótarež se angažěrujo za prakticěrowanje wědomnosći, zwězaneje z Friziskeju, Friziskim ludom a jogo kulturu we wšyknych manifestacijach w nejšyršem zmysle".
Pětša wó tym informěrowali, až su se w nocy wótnowotki pódłožki w kótłaŕni palili.
Ta jo cesto wjelgin hynakša ako pla nas.
Cesćone cłonki župnego pśedsedaŕstwa župy Dolna Łužyca, ze zaźiwanim som artikel Nowego Casnika „Witaj-gibanje stoj na słabych nogach“ wót 22.06.2010 cytała.
Hynac ako w filmje pśedstajone, njejo togodla nad pyramidu žeden "Arago-medaljon".
Njocośo nam to napisaś?
Tak jo pšawje. (21. februar)
njeźelu, 26. julija /žnjojskego
Take myslenje jo wopacne, togodla pšosymy, aby nicht njewótlěkał a se jěsno pśipowěźeł, aby wšo w pšawem casu se pśigótowało.
Toś te móžoš pón wumólowaś.
Lěcrownož jo měł cesto pjenjezne problemy njejo žednje naźeju a swóju pśinaroźonu wjasołosć zgubił.
W Dešnje ga žedne bliske swójźbne Pankowych wěcej njebydlachu, kótarež by se wó te pěś rowow staraś mógali.
W zestajanych słowach wokalna harmonija płaśi za kuždy źěl.
Tak jo program wopśimjeł kuski ako „Es-Dur-Suite“ (Jennifer D., 6) abo „Söhne Mannheims“ (Katharina R., 12) rowno tak, kaž flejtowe graśe Jana T. ze šesteje rědownje.
Stakim cesćim tek mójog nana.
A pón źo wen, wen, wen do pśirody!
Jezus źašo: Ja som swětło swěta.
My znajomy dosć pśikładow, źož jo se gluka ako njegluka za luźa wopokazała.
To pak njesmějo byś pśicyna za to, se takich formow wobijaś, dokulaž wobijanje wjeźo do minjenja a minjenje do pśikrotcenja rěcnych srědkow.
Ako jo za sej wócuśeła z drěmanja, jo se pómysliła ned na tu zgubjonu gałuzku.
Zawostanki lodoweje doby
Serbske łopjeno jo se měšało kradu do wjelikeje nimskeje politiki a jo pśi tom wustupowało pśecej pó boce krala a pśeśiwo demokratam.
Rostlina je w pśisamem cełej Europje rozšyrjenja.
Snidanje jo pśeliš derje słoźeło.
To groni, až dobydnjo módre mustwo z 1:0.
Na pśichodne lěta žycym Tebje pśecej to nejlěpše wót togo dobrego a wjele mócy a strowja, aby mógała hyšći to a druge naźěłaś za to serbske.
Nowak k wuknikam: "Wy sćo te jadnučke na swěśe!" Z Chóśebuza/Cottbus.
Ale njeglědajucy na to a tejerownosći njeglědajucy na wjedro: Wótgłos woglědarjow jo wobkšuśił, až ten swěźeń jo se raźił.
Napšawo pśi droze su nowo sajźone bomki, kenž deje wjas raz pśed wugloweju jamu šćitaś.
Pokazało jo se to nowe wósebnje w tom, až jo wóna była wjelgin konstruktiwna.
Kónjeńc z fryšneju tšawu, naglěd wót slězy.
Ja som a wóstanu serbski.
Tam smy pótom hyšći jědli a plapotali a kuždy camprowaŕ jo dostał jaden balon z heliumom za spomnjeśe na ten wjasoły źeń.
Ten computer njamóžo wšuźi napisaś tu kokulku.
"Jo", wótegronijo bur, "gaž druge kokoty spiwaju, wón pśigłosujucy nyga."
Ten nas njemóli, my wót rusojskich nic njocomy, a wóni teke nic wót nas – su wobydlarje měnjece.
Findus, kócor swójeje głowy, bydli ze swójim knězykom Pettson a z wjele kokoškami na dwórje.
Žycym awtorce dobry wótgłos a rozgrona ze zajmcami.
Kamjenjowe wuže cakaju na woglědanje w Zaspach pśi pomniku za padnjonych Prědneje swětoweje wójny a w Škódowje pśi kjarchobje.
W dolnoserbskem cerkwinem žywjenju, pśi dolnoserbskich namšach sobu gótujo – cyta namšach, grajo sobu w cerkwinskich graśach ku gódam.
Tam jo se teke zeznał z českimi a słowakskimi studentami a jo česki nawuknuł.
Znaty kulturny pomnik w měsće jo osmaniski "móst Arslanagića" nad Trebišnjicu.
Teke z telefonowego słuchatka žeden zuk słyšaś njejo.
Wšykne lubowarje a wužywarje serbskeje rěcy maju wót zajźonego tyźenja nowu adresu w interneśe, kótaruž dejali se na kuždy part zaspomnjeś.
Familijowe a wobsednikaŕske mjenja w Žylowje
Domowinska kupka jo se wutšobnje wuźěkowała za gódowny program z małymi darami.
A aby to cytanje hyšći lěpjej šło, by Domowinske kupki dejali teke dalej pśewjasć serbske rěcne kružki.
Jesu restawratory ako puzzle zasej gromadu zestajali.
Pśi tom markuju, až njezacuwa kužde góle w samskej situaciji samske emocije.
Tšochu tucnego, někotare jaja, mjod a rozynki pśidaś a z cukorom, cymtom, muskatom a safranom dowěrcowaś.
Z posejźenja Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny
Toś njejsu se te nowacki musali bójaś šule, to tak a tak nicht njedej.
Ale tšochu wjasela a humora dej weto wóstaś w takem śěžkem casu.
Źiśecy cas a młodosć jo Gregor Kliem górjej rosł gromaźe ze staršym bratšom Johannesom w Chóśebuzu.
Kaki zaśišć sćo dostali wót serbskeje situacije w dolnołužyskich dwójorěcnych jsach?
To sega wót nowych, w interneśe zakórjenjonych medijow, pśez pśirodowědne fachy na šuli až k sudnistwoju.
Lětosa w aprylu by wón zešwyrnuł swój 75. narodny źeń.
Na fośe derje spóznaś jo Dajana Gutšmytojc, jich kantorka.
Tak smy se mógali lažko schowaś, dokulaž wótdaloka njejo było móžno nikogo namakaś.
Comej gromaźe wokoło lětaś a druge zwěrjetka wusměšowaś?
To groni Karolina.
Na 8. awgust samskego lěta jo dejała nowa wobora chwataś prědny raz na pomoc.
Jank se wulěkajo.
Pód titelom „KATJA“ stej wónej se zaběrałej z tradicionelnymi mustrami a pśirězami serbskich drastwow.
"Surowa twaŕ w pśizemskej etažy jo gótowa.
Wóni kśě swóje póžednosći wobkněžyś a pokuśiś za grěchy.
Rejowarki nejlěpšeje šule se mytuju z pjenjezami.
Jo było zymje a bejnje zyma.
Som jaden mjazy tymi něźi 20 towzynt luźimi, kenž stoje na bokach teje šoseje a kenž glědaju starosćiwje k njebju.
Do Dešna jo pšosył Fred Kaiser, pśedsedaŕ serbskego wuběrka wokrejsa Sprjewja-Nysa, cłonki togo wuběrka a gósći.
Zgromadnje źaržytej gmejnski kluc.
Wón jo póchadna forma wšych pśi nas znatych domacnych karniklow.
Ursula jo tencas bydliła na Floriźe.
Nawopak jo měł we jsy njepśijaśelow a cesto dosć jo śerpjeł pód zawisću swójich sobucłowjekow.
Grodno jo město w Běłoruskej.
Weto dawaju teke cłonki sami pjenjeze ansambloju, wótwisnje wót swójeje zasłužby.
Elke jo na zapusće tejerownosći familiju gromadu pśiwjadła: Wóna jo pśepšosyła swójogo Detlefa źowku Claudi a jeje partnarja Mathiasa Brauera.
Willenberg ale jo we wejsnej pśiraźe jogo jsy Dobrybuzu (Doberburg).
Dolnoserbska schadowanka wótměwa se kužde lěto w nazymje, zwětšego w nowembrje.
Jo słyšał w radiju a cytał w casnikach, až w pódwjacornem Barlinju wjelgin derje za měź płaśe.
Fryco Wojto se naźeja, až wětšy źěl planowanych źěłow se južo lětosa do statka stajijo.
Wětš wariěrujo pó směrje, spěšnosći.
Pó wulicowanjach Marije Ruby noweje, roźona 1928 ako źowka Witkojc familije, su we Wjerbnje zapust swěśili južor pśed jeje naroźenim. (Pśispomnjeśe redakcije: Groniła jo, až starjejše jeje starjejšych su zapust južor swěśili.) Wšake historiske zapiski pokazuju na to, až młoge lěta jo zapust wupadnuł dla pólaśow, wognjow, wójny a starosćow wobydlarjow.“
A chto by dejał take zastojnstwa wugbaś, gaž nam razka za serbske institucije kadry njedosegaju?
W budu na samskem dnju Reje pód žnjowneju kronu z łužyskimi a pólskimi rejowaŕskimi kupkami.
Tamne sportowe zjadnośeństwo, Domowinska župa Dolna Łužyca a "Serbske koparje" Was wutšobnje pśepšosyju.
Jadnaŕ BUGA B.
Sćo jadna ze załožarjow witaj-projekta.
Źož jo něnt wóda, su w lětach 1940 do 1966 wugel wudobywali w jamje Nimješk.
a drjenojskem swěźenišću su rejowali źowća a jo piskała kapała "Prostataler".
Pó tśich zymnych a słyńcnych dnjach se wjedro pśechyśijo.
Ako młody luź njamaš casa, se na zajźone mysliś, ale śim wěcej na to pśichodne.
Chtož co wěźeś, kake to wjedro buźo, dej wěźeś, lěc powětšowy śišć jo wusoki abo niski.
Mama a stara mama stej gromaźe wušyłej za mnjo katolsku drastwu“.
Te su se koncentrěrowali na wós mjaz Wjelikeju gwězdku, Drogu 17. junija, Pód lipami a Friedrichoweju drogu.
Pó drugej swětowej wójnje jo ten mjaztym měšany chor zasej pómałkem chopił jadnotliwe serbske spiwy spiwaś.
Z pomocu starstwa nejstaršych gwězdow móžomy dolnu granicu starstwa póstajiś.
Toś tu nowu funkciju, ako w casu DDR wěcej njejo była, jo pśewzeł Bjarnat Cyž.
Wóni spiwaju a zapowědaju Kristusowe górjejstawanje.
Kak wuglěda serbska moda w lěśe 2019? To pokazuju w Serbskem muzeju .
„Wono dajo wjelike strony, źož se žeden chrom wěcej njenamakajo, ale jano popjeł a kamjenje.
Jogo materija su pak teke rěcy.
Wušej 10 lět (1925-36) dłujko jo pón ako redaktor pisał a zestajił casopis Kulturwehr.
Ten drugi politikaŕ jo był Klaus-Peter Schulze (CDU) z Derbna, teke wótpósłany a zastupny cłonk parlamentariskeje pśirady Załožby za Serbski lud.
Taku móžnosć som měł chylku pózdźej ned hyšći raz.
1868 su wuswěśili nowu šulu z dwěma klasoma a bydlenjoma za ceptaŕskej familiji.
Za Halloween, balokopanje a wšykno dajo serwietki, jano nic za serbski swěźeń.
Radušańske wustawadlišćo ma Lea Müllerojc za se góźecy kreatiwny rum.
Wjeršk kóže lažy, kaž pśi wšych gnilawach, na brjuchu.
Pśi źurjach a lifśe wise flaše ze srědnosću k desinficěrowanju rukow.
Gmejna Dešno-Strjažow ma financielnu rezerwu, weto su wudanki we wusokosći 45.000 euro, wó kótarež źo, pśemócne wobśěženje.
Smy wódychnuli a byli wólažcone.
Nic jano wucenje rěcy, ale teke serbski duch jo wažny.
To jo šło tak: Do źuri zaklapaś a cakaś.
My, powědarje dolnonimskeje rěcy, wordujomy akle něnto póněcom pśipóznawane, a stojmy hyšći we pśirownanju ze Serbami ceło na zachopjeńku“.
Źoš a źoš, ale žeden kóńc njenadejźoš.
Co budu "Serbske koparje" cyniś?
de za wšych pśistupny.
Jědu tak rědnje pó tej toni na pódwjacor, słyńcne tšny se pśedrěju pśez wjeraški bomow a padaju ako take pšuty na toń, toś wiźim něźi sto metrow [...]
Chtož pśiźo ako gósć abo turist do Bórkow a co se kupiś knigły abo kniglicki wó tej wjelikej a znatej błośańskej gmejnje, ten pódermo za tym pšaša a pyta.
Pśi wuběźowanju musyš ga kokota we wrotach dosegnuś.
ANKA DUJO TŠUBA WUJO TUU TUU WUJKO TU PYJŹ HOW PO TŠUBU
Za serbšćinu wuknjece źiśi jo jadnora warianta, wó jadnotliwe źěle pšosyś.
Wójnu?
Lěc pak buźo se to na kóńcu wupłaśiś, to nichten pšawje njewě.
Ze swójim chóžyšćom, kenž jo njasł Normen Schomber, su symboliski zbytki zymy ze jsy wumjatli.
Njedawno smy byli pśepšosone na „Źeń wótwórjonych źuri“ do Serbskego domu, a chtož jo pśepšosenju slědował, jo tam dožywił wótpołdnjo połny programowych dypkow.
Chtož lubujo basni, chtož juž dawno žedne njejo cytał, chtož zewšym hyšći serbske basni cytał njejo: te Lencyne wokognuśa nimjernosći móžo do ruki wześ, chtož se z chwatnego dnja za romantiku, cowanja a impresije chylku casa kšadnuś co.
Z lěta 1971 až dotychměst ga jo se zestajiło a śišćało dogromady 6 wšakich antologijow dolnoserbskich pišucych.
Chto dej ten wogeń něnt gasyś?
Wy ga mě znajośo, źož se ja hyšći wšuźi šyblim.
jo to zarědowanje wótwóriła a moderěrowała.
Te šesćo muzikarje su se w Lipsku namakali, pśidu pak z Górneje a Dolneje Łužyce, z Frankenskeje a USA.
Glědajucy na fonemy su se wótgłosowali wusko z kolegami Serbskego instituta, kenž na projekśe "pśedcytańsku funkciju" wuźěłuju, aby se samski standard wužywał za nastawajucy fonetiski alfabet.
A pśispomnjeła jo teke, až ma ako rolnikaŕska ministaŕka tuchylu wjele starosćow.
Rowno ta pšawa slězyna za figury wót nykusa, wužow, pśezpołdnice, błudnikow a dalšnych.
Lěcrownož smy pšašali za pśicynu a cilom, njewótegroni złoźej.
Wšykne se smjeju.
Brach jo, až minimalne licby wuknikow we klasy, ako płaśe w nimskich šulach, njegóźe se za mjeńšyny, a to se njemaka z cłowjeskimi pšawami a z „ramowym dojadnanim k wobzwarnowanju narodnych mjeńšynow“.
Plandrak a Plańtśak matej hyšći staršego bratša, Pumpaka.
Wóna powěda w slěpjańskej serbšćinje.
Jolic škricka za yogu raz pśeskócyjo, wěcej njezgasnjo.
Kak jo jeju Eva namakała drogu k Swětlaškam?
Jim wšyknym jo se ta wucba w kuchni wjelgin spódobała.
Robinson wócuśe ze tšachom a zleśe górjej, njewěźecy, co se stanjo a co dej cyniś. 
Až wejsanarje se za stare mjenja pólow a łukow interesěruju, wót togo znani pśecej wusoka licba pśisłucharjow na pśednoskach, kótarež organizěrujo mjazy drugim Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu.
W górjejcnem źělu groźi te karnikle w nocy spě.
Pó chylce, ako tak kusa, śicho byrcy.
Mjazy tymi 230 pśiglědarjami stej byłej landrot wokrejsa Sprjewja-Nysa Harald Altekrüger a pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik.
Co se na kóńc tyźenja niźi do tych jsow na reju, ga deje byś te włosy derje frizěrowane.
Njenaglědne kwiśonki stoje pó tśich až pó pěśich w promjenjach.
[...] mjazy kupkami a towaristwami) pśisamem wšyknym wopšašanym jo wažne, aby Domowina se pilnowała wó zdźaržanje a pósrědnjanje serbskeje rěcy (91% ma to za wjelgin wažne abo wažne).
Pšašamy se: Co to dej?
Internet móžo derje póraźowaś a pomogaś, weto njamóžo wón Chóśebuzaŕkam a Chóśebuzarjam kuždy woglěd do zastojnstwa zežariś.
To wóstajone pedagogiske źěło na tych pólach dej se zmócniś.
Ale kak sebje pomagaś?
Sto ryborakow jo se z mócnym kśikanim zwignuło do njebja pśed Grabicańskim jazorom.
Dalšna warianta jo mechowa kula za powjesnjenje do wokna.
Změstymi ma wobstojeca kólej pśewusoki niwow napśeśiwo pśistupnišćoju.
To su swěśili!
Z tym jo Tšupc wó jadnu atrakciju bogatšy, a wósebne gósći mógu se hyšći wěcej zeznajobniś z rědnosćami Tšupcańskego parka a błośańskeje wokoliny.
Ela a T.
Slědny tyźeń jo nam pisała Katja Šmitojc z janšojskeje źiśownje serbski list.
Wence pśed cerkwju stojašo blidko a na tom běšo radna licba nowych serbskich łopjenow, tych »Misiońskich powěsćow«.
Wjele z nich jo se łoni pśi zarědowanju "Wuměłce pód gołym njebjom" z teju temu zaběrało, a how něnto te wuslědki – mjazy drugim akwarele, pjerowe kreslanki, kśidowe śišći a raděrungi – su prezentěrowane.
Kake myslenja su Jurij Kochoju pśez głowu šli, ako jo wón ten film pó tak dłujkem casu zasej wiźeł? – jo Casnik kśěł wěźeś.
A raz som wobglědała, až teke njewjericka jo se w ptaškowem domcyku pósłužowała", wulicujo ta w Baršću naroźona.
Wónej stej se na kóńcu wuźěkowałej organizatoroma wjelgin raźonego jubilejna koncerta.
Epika groni "nagrono" abo "wulicowańko".
Ku tej temje jo rbb slědny tyźeń pšosył tu starjejšynu radu na rozgrono 11. nowembra.
Jo se tek z młodymi Serbami w Praze zmakał.
Duo „Rainer a Janine“ spiwa młyńske spiwy, gósći mógu se wjasć daś pó młynje.
Su jogo do Dešanka pósłali, dokulaž jo dejał tam a zas něco za dolnoserbske »Płomje« pisaś.
Mjazy Maznikojskim jazorom a solarnym parkom jo dubina.
Dwě bakteriji se zmakajotej w šyji luźa.
Starka jo jej wulicowała, až wóny Robinson jo twarił bonu z Nürnberga do Fürtha, jo był bogaty milionaŕ a bydlił w Meranje w Tyrolskej, ako jo słušała tencas do Habsburgskeje monarchije Awstriska- Hungorska.
Dokulaž te spiwaŕki su se wót wšogo zachopjeńka pśewóźowali wót reportarjow Nowego Casnika a teke pśecej zasej wót kamerateamow rbb, ga jo ta mysl bliska była, až se iniciěrujo fotowa wustajeńca wó "jatšownem spiwanju nowego casa" w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju w Janšojcach.
Te złe drogi teke jo njepśiwdaju, až te góspodarje swóje žywnosći do štandu spóraś mógu.
A to smy kśěli změniś, pólěpšyś, smy kśěli sebje a našomu ludoju nowy pśichod natwariś.
Wót serbskich a łužyskich knigłow na knigłowych wikach w Lipsku
W Tšawnicy su byli tśibocne burske dwóry, ako su měli wusoke wrota, až njejsy mógał glědaś na te dwóry.
Wjelgin zajmne jo było za mnjo to, což jo Bogumił Šwjela 1926 napisał wó swójom drogowanju pśez Južnosłowjańsku.
Wutšobnje pśepšosone su do Serbskego domu tenraz teke žeńske a muske, kenž pilnje Pratyju pśedawaju.
W kontakśe z Domowinskeju župu Wórjejce a ze županom Marcelom Braumannom su se wótměli rozgrona w nastupnosći pólěpšenja serbskich šulskich pórucenjow w srjejźnej Łužycy a nakšomnych stronach.
Thimme jo se 1966 w Barlinju naroźił.
Źowćo jo se zasej na psycka a kócku wobrośiło, aby jej raźiłej.
Toś, dowěŕmy, kaž Jeremias, tu wěc našomu Knězu.
Ako pak kamjenam blisko běšo, załapi ju wogeń a naraz stojašo w płomjenjach.
Rosćo na rolach, winicach, w zagrodach, na wótpadkowych městnach, drogowych kšomach a pustych płoninach.
Wón jo žeńskej togodla kšuśe zakazał, až njeby nikomu žedne słowko wó tom piknuła.
Koncert na kóńcu lěta w Gubinje jo dožywiło 600 luźi.
Njepóznate njestatkarje su tudy za powěsću Lausitzer Rundschau na łukach pśi Rěce rozrězali 130 kulowatych walikow silaže.
Město pisanych katunowych šorow su źowća něnt na reju šli w běłych cańkatych šorcach, ako su je měli w susednych dolnoserbskich wjaskach.
Wón se sam skažo.
Kněz pśiźo, tu zemju suźit.
Ta hala bu pózdźej zasej wótryta.
Rostlina jo w Europje a Prědnej Aziji rozšyrjona.
Na ten part kśě reagěrowaś na agresiwne wustupowanje pśeśiwo wukrajnikam – z tym su měnjone napady na jich domy, grozenja politikarjam a zjawne protesty.
Toś iniciěrujo wón 2014 zgromadnje z Fabianom Jacobsom a dalšnymi interesentami w Lipsku projekt "Serbska reja".
To se wě – tužne jo, až serbstwo tam zachada, ale wóno njezachada hynac ako we kuždej drugej serbskej jsy Dolneje Łužyce.
To mě teke njejo tak zajmowało.
Jo to był hyšći młody jeleń, něźi tśi lěta stare, pśisamem 150 kg śěžki.
Madlena Malinkec wopisujo we nastawku , kak we 17. a 18. stolěśu Lubin jo se pśenimcował.
Wóna jo zaprědka studěrowała w Lipsku sorabistiku, pótom pak wuznała, až studium za nju nic njejo.
Pśi cytanju jich tekstow nadpadnjo, až njejsu pisane w tradicionelnem šwabachu, ale južo we łatyńskem pismje, kótarež jo se jich spisaŕ nejskerjej sam pśiswójł.
Njeźelu tyźeń jo był jogo 80. źeń zamrěśa.
Krotke wótlěkanje: Źowća wochylu njewěźe, lěc deje Marenoju Wojtoju z Depska a jogo kónjoju wěnk na šyju powjesyś...
Jich rumnosći se góźe, aby wótstawk se doźaržał.
Tam su swěśili bramborski wejsny a žnjowny swěźeń.
Mimo togo jo móžno esencialistiske pasle wobejś – stakim njedajo tu jadnu kulturu jadnogo regiona, rowno tak ako njedajo ten jaden region – a fokus wóstanjo na pśiměrjony part šyroki, aby mógali se wjelika kopica tych w tom procesu wobźělonych akterow, jich motiwy a naglědy wopśimjeś.
Łuki, póla laže blisko, ptašk spiw zatśiknjo napśisko how, źož howac śicho jo.
Doněnta jo to hyšći tšochu njejasne, kak pójźo dalej.
Wobej stej se wobźěliłej lětosa w juniju w Kanaźe w staśe Victoria na mjazynarodnej konferency "Dajśo rěcam žywe byś!" Wónej stej ako zastupnika Serbow słušałej k něźi 1. 000 wobźělnikam z cełego swěta.
Njamamy tuchylu žedneje noweje powěsći.
Redakcija Noweje doby jo 1982 za weteranow źěkne zmakanje wugótowała a w lěśe 1990 jich znowa pśepšosyła, źož se jim pśepódachu knigły "Serbski Sokoł", kótarež jo napisał casnikaŕ Alfons Wićaz.
Ta seś dej łužyske filmarje Bramborskeje a Sakskeje gromadu wjasć, jich dalej kubłaś a pomagaś, aby jich projekty "widobne" byli.
Co buźo na tej šuli, ako jo we swójej formje docełego ta prědna we cełem wokrejsu Sprjewja-Nysa?
Tśeśi workshop jo pśez ceły pětk se wótměł a jo tematizěrował wobšyrnu eksemplarisku analyzu scenariskich knigłow.
Tež Dolna Łužyca jo pósłała delegaciju.
W bitwje dobydnjom cesćej ja.
Wałtoru, 19. januar, zeger 19.00 buźo w Serbskem muzeju w měsće Serbske blido – woblubowany „talk-show“ w serbskej rěcy.
Dwa kónja stej wóz śěgnułej až ku kjarchoboju a wšykne žałujuce su šli za nim.
Dalšne dopóznaśe pśez ekspediciju jo było, až napšawdna forma zemje njejo jadnaki elipsoid, ale jo w swójej njepšawidłownosći skerjej na powjerch kulki pódobna.
Znate su pśedewšym wopisma na brjazowych škórach , kótarež su zwětšego w cystej narěcy napisane a jano wótergi jawi se naddialektalny wliw a wótbłyšć cerkwinosłowjańskich normow, a wopisma na drjewjanych "cylindriskich zamkach" měchow běricow.
Dla śěžkeje financielneje situacije mójeju starjejšeju pó wójnje rozmějo se samo wót se, až stej se, pśedewšym pak nan, wó to starałej, až pśiźo pór pjenježkow do domu.
Pó wěcej ako 100 lětach jo mólowana bilda „Pśěźarce w Błotach“ impresionistiskego mólarja Phillipa Francka se nawrośiła tam, źož jo nastała: do Dolneje Łužyce.
Tu sceneriju se zbliska woglědaś, abo samo fotografowaś, jo mjaztym zakazane: Zawodowe grunty.
W digitalnej formje wótmějo se skóro teke dolnoserbska schadowanka.
[...] mjeńšynow, a to w dogromady 12 wšakich jsach a městaškach kołowokoło gmejny Völkermarkt, a na kóńcu pón w głownem měsće Korytańskeje, ga w Klagenfurśe/Celovec.
Tam jo wiźeś muski teje Alwiny.
Až to njejo wšo tak gładce wótběžało, jo jasne, ale co jo se mały kócor Findus na kóńcu wumyslił, aby kokot se zasej minuł z dwóra [...]
Njeby-lic, by my musali naše do USA eksportěrowaś, źož lažy wót togo južo tysace tonow w pusćinje, ale zawěsće teke tam wobswětoju wótpowědnje.
W pśiducych lětach jo mj. dr. na wobradowanjach wjelikego pśedsedaŕstwa Domowiny w Budyšynje na to tłocył, wěcej ako doněta na wobstojnosći w Dolnej Łužycy źiwaś a Dolnoserbam napšawdu pomogaś.
Fidle su byli rědny instrument, samo guslowaŕske fidle!
Mamej teke dosć casa a pśigóźbu, bomy se dokradnje woglědaś, dokulaž drožka jo ze samego běłego pěska, w kótaremž broźimej.
Wóna pózwignjo ruku k póstrowoju.
Strukturna změna: Serby ako góspodaŕski faktor
Až se dalej powěda a až se serbske tradicije woplěwaju.
A njejo ga ju jaden taki cuzy kokot we zglě załapił! „Gaž lěpjej njejo kśěł, ga njejo trjebał zewšym“, jo groniła, gaž luźe su se jeje pšašali, kak jo było.
Turnow/Turnow
Tak ako tśi Filterojc źiśi z Knorawy – nejstarša sotša Magdalena chójźi južo do Dolnoserbskego gymnaziuma, jeje bratš Benedikt-Rafael a sotša Bernadette matej serbsku wucbu w zakładnej šuli. „Mě se spódoba, až how jo tradicija z rěcu zwězana.
Tenraz pak mama se wě rady: »Wěš co, Jurko«, groni, »pśi nas doma jo była dobra tradicija, až jo sebje kuždy janźelik sam swóje kśiłka zasłužył.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu se wjaseli, až jo dotychměst swóje zarědowanja w lětosnem nazymskem semestrje pśewjasć mógała – źiwajuca na płaśece płaśidła dla korony, se wě.
A gaž Fleißer kśěł njejo, jo twarźił, až młodostne bjace, a kóńc jo był z pśedstajenim.
Bom pódawa drjewo, drjewjanu bajcu a wólejowe semjenja.
Wó co we tom projekśe źo? We prědnej fazy buźo Serbski institut inwentarizěrowaś wopokazma kulturnego derbstwa, ako jo w Dolnej Łužycy žywe – k tomu słušaju wšykne swěźenje a nałogi, ale teke pórucenja na pólu kulturnego turizma a lokalne muzeumowe zběrki.
Teke we wjelikej błośańskej gmejnje Tšupc/Straupitz su swěśili 13. awgusta žnjowny swěźeń.
Z naźeju na pśiduce zmakanje na chorowej probje smy smjejuce pó spódobnych góźinach roztyla šli.
Ducy tam běšo jomu wjelgin tužno w wutšobje, pśeto wón nic wěcej njewupyta, nježli njepłodne bomy a tšawu.
Mimo twarjenja jo se jej wósebnje lubiło, kak jo Dörte Hentšelojc wó serbskich powěsćowych póstawach wulicowała.
Wobej žeńskej, kótarejž južo wósym lět jatšownu źěłaŕnju towaristwa LÜBBENAUBRÜCKE wjeźotej, stej we ramiku wótwórjonego ateliera wupyšnjenje serbskich jatšownych jajow z wóskom pokazałej.
Karina jo se mjaztym kanopej wuglědała.
Ten źeń su tam we sekciji Domownja pokazali tśi dokumentarne filmy z jogo domacnych stronow.
Jadna z prědnych głownych zgromaźinow jo była w Starej Niwje w župje Kalawa Lubin, źož su wuwitali wjelgin wutšobnje 1.
Som se pótakem jatšownicu pódała na wulět do Lubnjojskich stron.
Za to pak jo tam był serbski lud, su byli tam wše wulichowane wejsanarje, ale teke te hyšći njelichotne bonarje ze wšych stronow serbskego kraja, z górow a z pólow a z góle a błotow.
Tak jo gronił: „Poram se k duchtarjeju”.
Zakładna ideja programa pód motom: »To njamóžo byś!« jo pśemyslowanja gódna.
Gjardosć žeńskich jo serbska drastwa — ta muskich pyšny kłobyk.
Su wuže to, snaź jašćerje?
Młogi raz jo jich bydlenje pśedroge.
Pytajśo se partnarja!
Nedoma jo měnił, až jo wósebnje wažne na tom zarědowanju motiwaciju ceptaŕkow a ceptarjow zmócniś a je pódpěrowaś.
„Godownicka jo se mě wjelgin spódobała” jo nam gronił Wětošojski Domowinski pśedsedaŕ Milan Nowak.
Brožnja słuša hyšći koncernoju LEAG.
Ju jo zestajał historikaŕ Andreas Weigelt.
Hoglědajśo te leluje na pólu, kak rostu: Wóni njeźěłaju, daniž njepśědu.
Wjelgin wažne, dobre, pšawe a mudre słowa su se k tomu gronili - něnto pak deje w praktiskem źěle teke slědowaś konsekwence a dalšne konkretne kšace.
Pjerwjej jo to było dowólone we wěstych casach, toś to wustawjenje (Regelung) ale wěcej njepłaśi.
Z Chóśebuza/Cottbus. 2. apryla stej pšosyłej župa Dolna Łužyca a Zwězk serbskich rucnikarjow na diskusiju w Serbskem domje w Chóśebuzu.
Serbski nałog jo se swěśił w sportowej hali gymnaziuma, aby drugich wuknikow njemólili, kótarež njejsu směli pśiglědowaś.
Wjelicke, surowe a njezmilne a až su mě ako winiki wobstupili wót wšyknych bokow!!
Mója chórosć a mójo znjeglucenje njejstej dosegałej.
Domowinska kupka Rubyn(.*) za serbske jatšowne spiwanje, zgromadnje ze spiwaŕkami z drugich jsow (5.000 €)
Stwortk, 16. měrca, jo była w Serbskem domje w Chośebuzu olympiada w dolnoserbskej rěcy.
To jo teke zasłužba dr.
W mjazycasu su cerkwine starše organizěrowali cytańske namše, cesto w serbskej rěcy.
Kompleksny charakter instituta jo zawěsćił teke zapśěgnjenje pódlańskich disciplinow.
Wóna sama jo kurse serbšćiny města Wórjejce woglědała, aby tu rěc nawuknuła.
Rownož som jim wjele kazni napisał, ga wóni su źaržane ako cuze. Hos 8,12
Teke za nju jo se namakała rola w serbskem graśu, lěcrownož serbski njepowěda.
Wóna póžedna wócy zacynijo.
"A něnto chwatam domoj."
Z kuždeje nuze wjeźo droga do lichoty, ale pytaś dejš ju sam.
Nadine Adamowa, wjednica muzeja, se wjaseli! Nadine Adamowa demonstrěrujo, kak se tkajo.
Te wójaki maršěrowachu we smuze k tomu wótwórjonemu rowu, jaden komanděrowašo k lodowanju, ten banaŕ se póchyli a tśi raz za sobu prasnu ta salwa k cesći togo njabogego.
Kóń Dubaj jo jomu 22 lět wěrnje słužył
Prědne znate wobydlarje źinsajšneje Łužyce su byli keltiske ludy.
Wjerašk buźo zawěsće jězba z kutšu.
Na pódpołdnjo wót teje linije jo to serbske scełego zajšło.
A gdyž se te nět pale, ga nastanjo spuch a spaŕ, dym a para, to wšykno tam njama ruma, ale pyta, źo by se z mócu pśederiło, a tak wuzwignjo zemju a wurazyjo źěry. 
Su to byli pózbuźujuce rozgrona za mnjo, ako som směła we nowo załožonej instituciji pód kšywom ORB se staraś wó dolnoserbske wusćełanja.
W nakupowanišću "Spreegalerie" buźo centrum za wěstosć.
Maminorěcne ako Erwin Hanuš, Horst Adam, Ursula Starikowa a Käte Wunderowa su se teke wobźělili na kursu.
Gótowu jušku dajomy do salata a pósypjomy jen z wórjechami a do drobnego rozsekanymi kopśicowymi łopjenkami.
Zachopjeńk 50tych lět jo zastupił do Domowiny a jo sobu załožył Rownisku kupku.
Ja cu źiśi wabiś, to serbske zapśěgnuś do graśow a komunikacije.
Ps 98,1
K tomu mamy prědk, žedne pśedawańske budki na sportnišću natwariś.
Strittmatterowa loda w Bóšojcach: Serbske kórjenje spisarja Erwina Strittmattera su zawóstajili w jogo knigłach widobny slěd.
Dwójnika Schultchenojc Tiffany a Jonas stej 17 lět starej.
Kněni Rinnerowa jo wobźěłała fota za schódy składa.
Maik Šupan jo měnjecy, až by dejał tomu prědnemu teke jaden drugi slědowaś, a to by było pón w lěśe 2003.
Parlament gmejny jo gmejnska rada a głowa jo šołta.
Festiwalna wustajeńca Slěpjańskeje serbskeje drastwy a nałogow, kótaraž tuchylu w Serbskem muzeumje w Budyšynje na groźe „Ortenburg“ jo, pśiźo w lěśu do domacnego wokrejsnego města.
Źowćoju jo se ten kšasny pjeršćeń mimo měry spódobał a wóno jo se nad nim wjelgin wjaseliło.
Styri góźiny smej ducy pó južo nalětnych a jatšownych Bórkowach.
Jano małki źěl wót nich pak jo w dobrem stawje, až ma doma někogo, kenž móžo byś k pomocy pśi wuknjenju a wósebnje pśi serbskem powědanju.
Nad warjeńskim dypkom bywa para.
spomnjeła.
Vincent by měł šansu ten nejlěpšy zapustowy rejowaŕ Dolneje Łužyce wordowaś! Za starym nałogom su gólcy a źowća se zmakali nejpjerwjej wósebje.
Kuždy tyźeń na njen narske cakaju, aby w njom zgónili, co jo nowego w serbskem a Domowinskem žywjenju a docełego w Dolnej Łužycy.
Na swěźeńskem naměsće.
Wjeliku chwalbu za Hochoskich
– Stogowy swěźeń a firmje Turizm, kultura a měsćański marketing w Lubinje.
Grozyli něga źiśam su, až njeplecnych teke biju.
Na tom dnju su byli na nejwušej górje Dolneje Łužycy, na Žarojskej górje.
K tomu móžno byś pomagane, a to z nowymi knigłami »Powědamy dolnoserbski«, kenž jo zestajał Herbert Nowak, dobry znajaŕ našeje serbskeje ludoweje rěcy.
Hanskego w Serbskima muzejoma w Chośebuzu a w Budyšynje.
Wón sam wumějo serbski, bóžko pak we jsy nicht njejo, z kótarymž móžo se we swójej maminej rěcy rozgranjaś.
Te familije su měli samo swój kjarchob, tak pomjenjony Hupacowy kjarchob.
Toś som pón pśecej jano pśiglědował, pśi comž jo z wušymi lětami tužyca rosła, až njejsom mógał sobu gótowaś.
To pótrjefijo zawěsće teke wobstojece gremije, a my njamóžomy pó tej droze sami hyś.
Liana Bertokowa, serbska komponistka a pianistka
Zdrjałe šyški maju wopłonjonu špicku.
NOWOSĆI Z LND
Ta smuga zapustarjow z gercymi Lutzketaler Musikanten jo była za wócy tych pśiglědarjow pšawe wjasele: Wšykne źowća su měli tu wjeliku bórkojsku lapu stajonu.
Pśeto lej, ja cu něco nowego cyniś, wóno se južor nět chapja; njewuznajośo wy to?
W takich kreslankach ga se pokažo radny talent.
Ako slědne kśě na Budyšyński gódowny mark.
Wótrosła jo we kśesćijańskem starjejšyńskem domje, jo dupjona, měła tśoch kmótšow a jo pó starem nałogu pó jaja chójźiła.
Dwa awtora stej wótedałej interesantnje napisany tekst wó Błośańskej zeleznicy.
W serbšćinje jo se wóznam słowa změnił na „wumarły“.
Nejpjerwjej budu praktikum cyniś, se myslim, abo dobrowólne lěto, aby mógała se orientěrowaś a swóju drogu namakaś.
Ten wugótowaŕ wustajeńce jo swój wjeliki respekt pśed źěłom Rudija Herzoga zwuraznił.
Pó jadnom pśebywanju w Pólskej som swóju domojdrogu wzeł pśez ten Gorzów.
Teke cukorowe rěpy rostu pla njogo, te daju dobry sirup.
"Som jen zawěsće w kabinje zgubiła", Nina se mysli a ženjo malsnje slědk.
Slězy wótwoborujo wón rowno to ku wrotam leśece balo.
A wóny "Pyšpot procha" su te pśisłucharje na tom wjacoru słyšali, ako jadnu wót jadnab 25 basnjow.
Ilustracije su wót Maje Nageloweje.
Wót togo móžośo se pśeznaniś we tej nowej wustajeńcy, kótaruž jo zestajił fotograf Gerd Rataj z Chóśebuza.
Nowe serbske myto: 50. 000 euro k dobyśu .
Ale tomu tak njejo.
Ketlicojc wó towaristwje "Gibanje jsow Bramborska z.
Jo to wóstudne? Abo maśo doma rědnu zaběru? Som pšašała styri źiśi w Chóśebuzu: Co grajośo tuchylu? jo pěś lět stara.
Faraŕ Bogumił Šwjela jo był Erwinoju Mjerśeńcoju pśikład.
Wažne jo było to, kak jo Michael Burrack, barlinski jurist, tu cełu "zajěźonu" situaciju wiźeł.
Tak wěmy, źo klěco, źo su naše śěžkosći a starosći, kak jo naša rěcna situacija.
Bóžko njejo to tak wjelgin rědnje było.
W Ranju jo se zmakało 28. septembra pśisamem 50 luźi, aby diskutěrowali wó tom, kak móžo se Łužyca w pśiducych lětźasetkach pśeměnjaś.
Źinsa jo Dolna Łužyca centrum billardowego kjaglowanja w Nimskej, serijowej nimskej mustwowej mejstarja stej sekciji Lutol/Wóseńck (Leuthen/Klein Oßnig) a Chóśebuz.
Pódla dej stojaś stojałko za łžycu.
Pótom by se stała wjelika njegluka.
We wjelikem wuběźowanju "Naša wjas ma pśichod", na kótaremž jo se wobźěliło we lětach 2017 do 2019 wokoło 1900 jsow a wjaskow, su Dešańske słušali na kóńcu k tym 30 nejlěpšym.
Wjeliku wjasołosć na jatšownych swěźenjach maju naše lube źiśetka.
Vrahovice su wjas w pódzajtšu Českeje, kótaraž słuša k městu Prostějov.
Juž jěsno su prědne mroze móžne, pśi comž dejali wósebnje awtojězdźarje bejnje rozglědniwe byś.
1970 w Moskwje: źěl našeje kupki pśed Lomonosoweju uniwersitu
Ale njejsom hyšći žednje žednogo lutka zmakał", groni Witko."
Něnto smějo se telik jajow z blida wześ, ako ma słowo złožkow.
Zwjercha jo pěś modernych bydlenjow, ku kótarymž pśiźoš z liftom abo pó wenkownej trepje.
Tak nanejmjenjej kuždy wě, komu Brumbarij słuša, jolic se zgubijo.
Tak cytamy w Pratyji kaž w stawizniskich knigłach.
Som se rozsuźiła, nic braś pśewjele profesionelnych powědaŕkow a powědarjow, ale lubjej serbske luźe, ako su dejali se tak wobźělone cuś pśi nastawanju knigłow.
Kosta Rika jo kraj w Srjejźnej Americe.
To jo mjenjej ako pśed styrimi lětami: Tencas su 1279 z listom zgłosowali, a k wuzwólenju jo dało wósymjoch kandidatow.
Znaty awtor drogowańskich knigłow Alfons Frencel pśednosujo wó swójich drogowanjach pó Łužycy, Awstralskej, Pódpołdnjowej Africe a Texasu.
Pak jo stojała w nutśikach, pak zwenka šćitanja.
By-li šoseja pśez wjas šła, ga by to był kóńc jich měrnego žywjenja – pótom by wjelicka licba awtow se pśez Groźišćo walała.
Kaž jeleń se źerjo za fryšneju wódu, tak kśika mója duša, Bog, k tebje.
Lětosa planujo wóna wjele nowego we wósaźe.
Ten zwězkowy kongres, ten jo w Chóśebuzu.
Něnto dej se nowy parlament stajiś tym rezultatam, kenž smy dojśpili.
Anja Bunzelojc (napšawo) jo měła šykownej ruce pśi pyšnjenju jatšownych jajkow.
Wětšyna jo zgłosowała za kjarmušu w Strobicach.
Pśedewšym te serbske luźe z tych 16 wokolnych jsow su se źaržali k swójej cerkwi.
Muškojc Karlo, jaden z našych susedow jo słuchał na to mócne tšubjenje a jo gronił susedoju: „Moj bog Měto, juž zasej jo gmejnska gromada, wóna ga jo była akle pśedcorajšny źeń.
Scholz: Dogromady jo jich 17 kupkow.
A toś som, ako som sem pśiśěgnuł, wěźeł, až pśidu do kradu starodawnych słowjańskich stronow.
Weto kśě pśiduce lěto wudaś "Autorenmix III" wu žurnalista a spisowaśela Bernda Judsa jo se w lěśe 2001 "lubinske zmakanje awtorow" do žywjenja zbuźiło.
"To jo kaž kazń natury".
Błośańska zymska idyla.
Robinson: To jo, až wy, tak dłujko ak how na tej kupje wóstanjośo, wšykno pó mójej wóli cyniśo; a k drugemu, až pótom, gdyž wašu łoź z mójeju pomocu slědk dostanjośo, mě a mójogo pśijaśela sobu domoj wezmjośo.
Jadnaŕ pak stara se na "źěłowej rowninje" – we zastojnstwje – wó jich pśesajźenje a pódpěra z tym pśedsedarja.
Starjejše jich how wóze kužde zajtšo.
Wót 19. apryla do 22. apryla pokazuju w muzeju pód gołym njebjom na Lědach, kak burske serbske jatšy su byli.
Wulkanow dajo, pśipódla gronjone, w Islandskej 280 a zawěsće se kuždy hyšći dopomnjejo na wubuchnjenje wulkana Eyjafjallajökull w lěśe 2010, ako jo ze swójeju popjeloweju mrokawu lětanje w Europje znjemóžnił.
Toś ten zešywk, w kótaremž su hyšći wšake źiśece kreslanki k tym bajkam, jo w LODCE na pśedań za 5 markow, a šule mógu 10 eksemplarow samo za 20 markow dostaś.
Palcyk-bratš jo wjeliki, srjejźny palc pokazaś wjelgin rad jě górcycki.
Wažny termin w lěśe 2021 jo 100. jubilej zwónow dešańskeje cerkwje, kenž se 2. maja swěśi z namšu.
Indoneziska jo kupowy stat w krotkozajtšnej Aziji, źěl lažy teke w Awstraliji.
Reja se pśizamknjo.
Młynikojuguslowarjoju jo to bejnje mucało, ako jo maś swóju pšosbu wugroniła, ale weto jo ju do śmojteje komorki dowjadł, źož jo dwanasćo garonow na žerdce sejźeło.
Lěpša jo mała drobjeńca z bogabójaznosću nježli wjelike bogatstwo z njeměrom. Pśisł 15,16
Serbska ciwilna towarišnosć jo w swójej cełej wšakorakosći dwěsćě serbskich cełkow – a to njejsu jano towaristwa – w kšywowem zwězku organizěrowana.
Stary šulaŕ Jordan w Popojcach jo měł pśi sćěnje swójeje šule dobre wino z wjelgin słodkimi grankami sajźane.
Pón pak dajo hyšći w kulturnem rumje jadnu proznu sćěnu.
Ta teke 1949 załožona Zwězkowa republika Nimskeje jo pón 1990 teke naša.
Jogo jo sebje škrjokojski gólnik tejerownosći pśecej na šlachtowanje swójeje domacneje swinki kazał.
Take formy, kenž se cesćej teke w staršej literaturje namakaju, pśiwzejomy w pśikładowych sadach z gwězdku, ale teke nic ako lema.
To wšyknym wjelgin derje słoźi.
Teliko luźi, to jo pśecej žywjenje.
Pšosym pósćelśo swóje teksty na z dowólenim za wózjawjenje.
Wjelgin źiwali su se, až to zewšym droge njejo było, w Dańskej ga jo jěza w gósćeńcach wjele droša.
Pśi dešću ze sněgom, kenž jo tym wuropkowanym šorcam bejnje škóźeł a to žurne źěło tych žeńskich skazył, su nejpjerwjej wšykne śěgnuli do jsy, źož su pó dobrej tradiciji na Lipowem naměsće Annemarie-polku wurejowali.
Až z togo dnja za mnjo pśeliš wjele wuskócyło njejo, móžo se kuždy pśedstajaś.
Lažko njejo to wěsće było, ale na kóńcu jo se to wšykno raźiło.
Ja jomu rada slědujom na droze.
Nejpjerwjej se wuběźuju młode rejtarje wó cesć krala a pótom te starše.
Dejm mamje groniś, až se starce špatnje źo.
W lěśe 1931 jo se wugronił ludowědnik Edmund Schneeweis k motiwam na swislach:
Jo jano dało mało dolnoserbskich luźi, kótarymž serbska rěc jo tak wažna była a kenž su se tak wědobnje k swójej narodnosći wuznali ako Herman Jahn.
Źo bydliš?
Robinson njewěźešo, co sebje z togo weześ a źěšo za nim. 
Nejpjerwjej su se za to wupytali Wětošow – mjazy drugim samo tamnu Nimsko-serbsku cerkwju.
"Tato", pšaša se mały Klemens, "móžoš se derje na woblica dopomnjeś?"
Margareta Kuhnowa (71) ma źěło z rentnarjami na starosći, jo roźona Serbowka.
Smy mógali testowaś stopnje A1, A2 a B1. Dogromady jo certifikaciju wótpołožyło pěś kandidatow.
Rěc ako system znamjenjow ma wšakorake kakosći, kenž móžoš na jadnotliwych rowninach rěcy pśepytowaś.
Wěcej starosći napórajo jim spadowanje wódy w Maznikojskem jazoru.
Wónej stej w swójom casu hyšći měłej serbske bjatowanje na farje.
A wón jo wordował cesny doktor, profesor a cesny bergaŕ městowu Bad Doberan a Angermünde.
Hentschel jo měnił, až dej se ceły amt wó to staraś a teke wót togo profitěrowaś.
A žwack něnt do swójeje kapse zatkajoš, abo co?
Dokulaž pak jo w Ukrainje ta ceła politiska situacija njejasna a njewěsta, jo se pśedsedaŕstwo FUEN krotko rozsuźiło, hyś do Bratislavy.
W krotkem casu zasobu dwě tak rozdźělnej pśedstajeni togo samskego kusa, to njejo było k pśiglědanju a pśisłuchanju!
Doma ze swójimi grajkami ma zasej dobru lawnu.
Wón ma tšach, až wacej móžo se staś, až loda se zacynijo na pśecej.
Cujomy se kradu derje a tak zabydnjomy wšedny stres.
To jo ta nimska, ta mamina rěc, a ta serbska, kenž jo raz ta mamina rěc była, ale jo se pśi bejnje wjele luźach zabydnuła.
Gubate kowalowe mjelce.
Za wětšy źěł z mójim pśijaśelom z młodych lět Pawlom Końcakom.
Kosty jadnanja źe se za wětšy źěl mjazy nima wurownaju.
Pó telik tyźenjach spótnego casa co młoźina se zasej raz wunjemudriś.
"Te znajomy hyšći ze šule, naše ceptaŕki su nam tencas z nich cytali!"
KOMENTAR
Staw, kak jo k tomu dojšło: Kak luźe z pomocu zajźonego casa swójo městno namakaju.
Stary kokot drje njej był, jo rědnje wuglědał, ale kśiłce su dejali pór raz narězaś, aby je skóńcnje wótryli.
Druge, ako Šwedojska, su měli mjeńšu folklornu kupku sobu, ako jo rejowała w ludowych drastwach pśed typiskim cerwjenym domom.
wałtoru, 28. julija /žnjojskego
Změjomy južo lětosa zmakanja, pśiźo sedym kupkow gromadu z Dolneje Łužyce, ale teke ze Slěpego a z Carnego Chołmca.
"Štapnjone" góle smějo pśiduca kuntworka byś.
Docełego jo planowane, lětosa 832 bydlenjow w měsće nowo twariś.
Jano serbsku drastwu tam źowća hyšći nose – tužna komedija!
Wucba serbskeje rěcy, ale ceło hynakša
Cuze mustwa, kenž pśidu do Chośebuza, deje měś zasej wěcej respekta.
Pódla Angeliki Bałckoweje jo pśišła Maria Henšelowa we serbskej drastwje.
Akle pśed krotkim som starstwa dla mójo źěło z górnistwowymi wucbnikami zakóńcył.
Hanuš: How buźo wósebnje dr.
W gumnje dej mjazy bomami rědna zelena tšawa rosć.
Słodka źiśelina jo rod ze swójźby łušćinowych rostlinow .
Ja słušam teke k tym něgajšnym wuknicam a kolegowkam.
Wušej togo mamy teke pomocy!
Z frekwency pśeměšanja, kótaraž ma daloko segajuce ekologiske slědy, góźe se jazory kategorizěrowaś.
Z Baskami se zmakajomy južo w „Pěsni wó Rolanźe“ (Rolandslied), znatem francojskem srjejźowěkojskem spiwje.
"Wóna cesto groni, až nam njedej wšykno wšojadno byś, až źo wó naš pśichod".
A tak jo nastało to žycenje, tam teke dojěś, a ta naźeja, až se to raźiś móžo.
Pótrjebajośo tśi šlapki.
Co sněgowy muž ma?
kak se źo? Musyśo zasej do šule? Ja som narska: Jo to rědnje? Abo cośo doma byś? Graś, to jo rědnje.
To jo sedym raz tak wjele ako w slědnem lěśe.
Gizela Kotisekowa z Brězowki a Dytaŕ Redo z Trjebina stej jogo wutšobnje wuwitałej.
Jo to rozbuźony Serb, ako lubujo swój lud a ako katolik kšuśe do Boga wěri.
Ale gaž wuměnijo »bankowy rubjažnik« ze słowom »terorist«, jo kał gótowy.
A w interneśe, na blogu blasfemije (bogasromośenja), móžomy cytaś: »Ja njewěrim a njocom žednu pomoc měś, aby wěriła.« Abo: »Mója njewěra mě ceło kšuśe źaržy a za to žednu pomoc njetrjebam.« Něchten drugi citěrujo ze słownika to słowo »Losung« a co wóno wóznamjenijo.
A w rozgronje jo mě ten Bobojski Joachim Jarik pón wulicował:
dał nowše informacije k serbskej wucbje.
Familija Stoletzki jo wusko zwězana ze serbskim žywjenim a wopyta tak cesto ako móžno serbske zarědowanja ako zapust SLA a serbske koncerty se woglědaś.
»Z tym wón nejskerjej njebuźo wobjadny.
Ale to njoco šulske wjednistwo, tak wulicuju familije Casnikoju.
Martina Nowakojc, kuratorka a ako taka głownje zagronita za wše wobšyrne a cesto nic rowno lažke źěła, jo gósći wutšobnje wuwitała.
Slěpjański kulturny centrum ma na pśedań kórtki za pśedstajenje pónjeźele 24. maja.
We swěźeńskem pśeśěgu jo Klupšojc Niklas njasł žnjownu kronu.
Ale ja njok do źiwadła.
W njom su južo druge paršony sejźeli.
Zeger 14:00 wumaršěruju k swěźeńskemu městnoju, źož buźośo mimo wójowanja wó titel žnjownego krala hyšći wjele pśechwatanjow wiźeś.
Energiju Chóśebuz pak znajo mjaztym wjele luźi nic jano pśez wótstupjenje do 4. ligi, ale teke pśez to, až žurnalisty rbb su wuslěźili, až rozsuźeca kupka mjazy fanami togo mustwa jo zwězana z organizěrowaneju kriminalitu a pšawicaŕska.
Ale zajmny jo za mnjo rowno tak pomnik za Hanza Njepilu pśed jogo domom w Rownem, kenž se mě wjelgin derje spódoba.
Wóni su se informěrowali, kak to hynźi w Europje jo, a su na to starcyli, až jo w skandinawiskich krajach južo w 1970tych lět take wuwiśa dało a až su se tam wejsne gibanja załožyli.
Zawěśce namakajośo teke k drugim pismikam luštne sady abo samo wulicowańka.
Źowća budu wězaś stwórtk žnjownu kronu w pśijaznej gromaźe.
Gaž jo ten na dwórje swójo gnězdo měł, jo była žywnosć wěsta pśed wognjom.
A w DDR sy musał wjele mjazy smužkami cytaś.
Oskar Bušak , dešański gólc rolnikarja, mjazy 1939 a 1947 wójak a we popajźeństwje, študěrujo 1950/51 teke dwě lěśi.
Za někotare dny buźo we jsy serbski folklorny festiwal.
»Daś nalewaŕ ten kafej pijo!«
Jan Wjacsławk jo se pśecej wó to starał serbsku drastwu w jeje originalnosći wobchowaś, tak kaž jo jomu ze źiśetstwa znata była.
Gólc jo młody luź muskego roda, kótaryž njejo starstwo dorosćonych dośěgnuł, toś źiśe abo młoźinski, kótaryž njejo hyšći muski.
Wóna ma swójo sedło w centrumje Barlina.
Grichiska jo kraj w krotkozajtšnej Europje.
Njeźelu, 11. awgusta, budu we Wjerbnje kokota łapaś.
Teke źiśi wóstanu stojece.
„To serbske naju njepušćijo.
Měsćański wótrěd za ludowe kubłanje pak jo nam jasnje gronił, až wó pśeśěg musymy se sami staraś.
Pilka a B.
Sobotu wótpołdnja tam buźo rejowanišćo, a luźe mógu tam, gaž se jim co, rejowaś.
Krabatoju pak jo gótowało to nowe źěło wjasele, pśeto jo se rad gibał, a dokulaž jo se mógał pśecej dosć najěsć, tak njejo to nowe žywjenje se jomu zwoprědka zewšym tak wjelgin špatne zezdało.
Dolnu Łužycu we mytowańskem wuběrku Domowiny zastupujotej Franciska Albertowa a Uta Henšelowa.
To źo lažko: W interneśe jo pśigótowany online-formular, źož kuždy móžo do kóńca starego lěta swóje ideje a myslenja zastojnikam zjawiś.
Su buroju rozrězali waliki ze silažu
Z pomocu teje šablony wukšaj z rozmandlowanego śěsta Mjertynowe placki.
"Togodla se wjelgin zajmujomy za spomnjeśa, ako luźe z teje zemje z nimi zwězuju", rozkładujo Marianne Wencelowa, komisariska wjednica lubinskego muzeja.
Mjazsobne woglědy w slědnyma lětźasetkoma su dali nastaś a rozkwisć nowe pśijaśelstwa.
Něga, něga: smy swěśili zapust a hyšći łoni jo drje była pśězowa reja w Kamjenej.
Toś take njejźo teke mimo pśi Domowinje a Serbach docełego.
Wokoło 1306 jo se Popojska cerkwja wuswěśiła a z tym jo wóna jadna z nejstaršych w Chóśebuskem kraju.
Lyriske twórjenje Jurija Chěžki warnujo jano styri lěta.
Jo zgónił, až bu w hitlerskem casu serbska rěc zakazana, toś wjele źiśi njejo swóju pópšawnu rěc nawuknuło.
Nimske casniki šćuwachu pśeśiwo wukrajnym wustupam.
Wót 1781 až do 1857 běšo Limbark centrum bratšojskego źěła w Dolnej Łužycy.
Někotare cołnarje pśidu z Lubina a z Lubnjowa.
Cłowjeka syn jo pśišeł pytat a zbóžne hucynit, což jo zgubjone.
Zec, kenž jo mama juž kśěła do měcha za lumpy zatkaś, jo pśecej zasej wuśěgnuł a jen sebje za skokanje woblakł.
»Wěm, wó tom jo powědała tegdy ceła wjas.«
Strjažojske wobźělniki su wót swójogo pśipowjesaka rozdźělowali skibki, ako su „pjerwjej“ mazali za pójědank.
Tim, w carnem fraku, jo to wjelgin derje cynił – su jogo chwalili.
Z Bramborskego Casnika, 28. měrc 1895
Ten 56lětny lubujo zwěrjeta a njeby mógał jich tšuś! Z jogo zajmom za to jo se južo zachopiło we źiśetstwje.
Witajśo, lube źiśi!
W oktoberje som zachopił ze źěłom", jo wuměłc gronił.
Pśisamem rowno tak stej byłej družce woblaconej.
To jo był kradu pśechwatajucy rezultat.
Bórkojska šlodaŕka Marie-Elisabeth Jacobikowa jo wušyła šorcu.
Jomu ga te wójce słušaju.
To buźo njeźelu, 13. oktobra, zeger 15:00 w centrumje za pśirodowědu na Depšćańskej droze 1. Dobre płody su byli w Zelowej zagroźe w Dešnje.
Za te pak su trjebali pśewódnikow.
Górjejce wiźiśo jaden taku toflicku.
Wob studium sorabistiki som teke pólšćinu nawuknuła a som pśebyła dwa wukrajnej semestra na póznańskej uniwersiśe, źož som na rěcne kurse walizišćiny a iršćiny chójźiła.
W 5. rědowni jo wó tom nastawk pisała.
Wót zachopjeńka swójogo statkowanja w Dolnej Łužycy jo se faraŕ Krušwica wó rownopšawne wužywanje mamineje rěcy swójich wósadnikarjow starał.
Mimo informaciskich toflow budu se pokazaś serbske drastwy z Dešańskego Domowniskego muzeja a pśedstajiś budu se serbske nałogi wokoło jatš.
Jeju źěk jo słušał sponsoram, wósebnje teke Załožbje za serbski lud.
Justin Raimondo jo amerikański politiski aktiwist, politikaŕ a publicist.
Z awtom ducy Słownick z bildkami za małych wulicowała.
Pśewšo rad jo kśěł gerc byś.
A teke we šuli dweju wobźělnikowu projekta tak ako w jadnej šuli w Pódstupimje jo ten film se južo pokazał.
Jaden z kuratorow Serbskego muzeja jo Werner Měškank.
Krotko: Wóni kśě wen ze swójeje jsy, njekśě how wěcej žywe byś.
Gaž sebje žycyśo wjeźenja (za kupki) pśez stawnu a wósebnu wustajeńcu, pšosymy tejerownosći wó telefoniske pśipowěźenje.
Něgajšne górniki njeby žednje na to pśišli, jo gronił Zenker, a su měli myslicki młodych architektow a wuměłcow za cowanje a snowanje.
A teke we Wětošowje su źiśi malsnje a wjelgin rědnje namólowali kokota-spiwarika a teke how su dostali jaden eksemplar knigłow.
Po drugej swětowej wójnje su Serby w Dolnej Łužycy wopytali, Domowinu ako zastupnicu zajmow Serbow załožyś.
Jogo zbóžo ga trjeba futer.
Formuj pšosym slěwku, tomatu, górku!
Som pśeśiwo nowym wuglowym jamam, kenž zežeru jsy a zanicuju naturu.
Toś by mógli pópšawem pśeśěg dolnoserbskeje biblioteki pśigótowaś a nowy domicil wótpowědnje wugótowaś, ale za to finance feluju.
Pětšce a Chr.
To su se luźe pśed wjele, wjele lětami wulicowali, dokulaž wjelk jo jich zbóžo napadnuł.
Kněz, ty ga jo wiźiš, pśeto glědaš na procu a žałosć; wóno stoj w twójima rukoma.
Wšuźi rozlěga ptaškowe spiwanje.
To jo był za nich wjelgin dobry źeń.
Pśez to jo se bur Lotra wjelgin rozbogaśił.
To płaśi za někotare jsy.
Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz jo póbitowało wucbu za stabilizaciju rěcnych znajobnosćow ceptarjow.
Njeźelu jo była we Schmidtojc kjarcmje wjasoła reja za ženjonych pó serbsku a nic taka suwata cypotata a pśełamowata, ako ju howac pśi našej młoźinje wiźimy.
W lětach 1951 do 1964 jo był šołta we Westerlanźe na kupje Sylt a žedne lěta samo cłonk krajnego sejma w Šleswig-Holsteinskej!
My njedejali se zaźaržaś paniski ako by śerpjeli pód egyptojskimi plogami.
Maks se pšaša gójcowki: »Pšosym, kněni duchtaŕka, móžom wěrnosć pśenjasć.«
Mina tak derje njesłyšy.
Se wě napóranu škódu zarownaś – teke to smy wuknikam do togo gronili! 
Muzikowe wusćełanje: Chóśebuska muzikowa nazyma
K słyšanjeju budu te tśi dny teke serbske zuki, a pśi tom dej byś wšykno awtentiske.
Akle pón mógu pacientow z njeju „wobmazaś“. „Gaž jo se wóna trjebała, se pak móžo za wjeliki źěl dalej wužywaś.
Comy naš nowy kalendaŕ pśed Borkojskem Domowniskem swěźenjom 26. awgusta zeger 19.00 w Domje zmakanjow zjawnosći prezentěrowaś.
Aby wšykne źiśi źiwadło derje wiźeli, stajśo jo na blido abo na stoł.
Spócetnje jo ta tšuga dwě žrědlišći měła.
* 1956, póchada z Bórkow, bydli w Chóśebuzu; tam wucabnica serbšćiny na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli, něnto lektorka za wucbnice w Rěcnem centrumje WITAJ; redaktorka Pratyje 1993–2001
[...] a to pśidatnje na 1. gymnaziumje w Chóśebuzu-Knorawje, dokulaž w mójej šuli njejsu taki kurs póbitowali.“ Młody Chóśebuzaŕ jo zachopił južo ako 14lětny songi w serbskej rěcy komponěrowaś.
Och gaby ty njebjo roztergnuł a dołoj jěł. Jez 64,1
Rozgranjamy se wó woplěwanju nałogstwa, wó tom, kak kužde městno to cyni, wuměnijomy se wó drastwje, kótaraž se nosy, wó woblekanju, a dajo teke źěłaŕnju", jo Kati Sprigolojc połna zagórjetosći rozkładła.
Stare serbske kamjenje stoje mjazy źinsajšnymi rowami a rowami za wopry Drugeje swětoweje wójny.
Tebje, Fryco, pak cu něco groniś: Gaž ty zasej na ,kokot’ abo hynźi źoš, pón glědaj pjerwjej, lěc sy wšykne groźi derje wuzacynjał!
Njedaj swójej ruce klimpnuś!
Słowo "gluka" ma swóje kórjenje w nimskem słowje "Glück".
Ale chto ga wěri staremu wužoju.
Hynac ako ten daloko rozšyrjony naglěd, až we tych wósadach ten faraŕ abo faraŕka to grono ma, nawjedujo wósadna rada naše wósady.
Něnt jo oficielne: Lěto 2020 jo w Nimskej było to druge nejśoplejše w Nimskej.
Cłonki wuběrka su wót njogo mjazy drugim zgónili, až kraj Bramborska buźo pódpěraś źiśownje a horty, źož źiśi wuknu serbsku rěc, z 400. 000 euro na dwě lěśe – ta iniciatiwa jo pśišła z wokrejsa SPN.
Tel. 035471 - 305
Jo mě teke pokazała, až tuchylu žeńske ze Syriskeje došywaju nagubki korony dla – projekt, kenž skóro wuběžyjo.
Tuchylu ga jo w měsće wokoło 540 komunalnych socialnych bydlenjow, ako su prozne.
Na drugi źeń zajtša jo młynikaŕ namakał tolaŕ na proze a jo toś tu proceduru z teju chrapku kuždy źeń wóspjetował a se wjaselił swójomu darniwemu kobołśikoju a za Radušanarjow toś to tšojeńku wunamakał.
13.00 góźin: Muzika k njeźeli: Golańske spiwy
Kradu chwali Thiemann Dyrlicha, za jogo zasajźenje za pśichod serbstwa, serbskeje literatury a serbskego wuměłstwa, a až Dyrlich jo wójował z Marku Maćijoweju za samostatnosć serbskego nakładnistwa.
Łoni, ako su byli wótwórjone ateliery w Bramborskej normalnje na kóńcu tyźenja w maju, su pśi "GLEIS 3" mimo wuměłstwa teke tykańc, kafej a muziku ako pówabki za woglědarjow měli.
To muzikaliske wobdarjenje jo derbnuł wót swójogo starego nana Jana Wujca, ak jo był wejsny gerc.
Spiw zachopijo z tym, až kokot spiwa – to zni ako wubuźenje.
Cesćej jo dla togo teke wótśišćał teksty ze starych Casnikow.
Jezus bjatowašo: Ja som zjawił twójo mě cłowjekam, kótarychž sy mě ze swěta dał: Běchu twóje, a ty sy jich mě dał, a wóni su twójo słowo hobchowali.
To płaśi teke za pubertěrujuce.
Wobźěleński pśinosk buźo 50 euro za kužde góle, inkl. wobjed, piśa a pśikuskow.
Toś ten chor jo někotare lěta wuspěšnje wuměłski nawjedowała.
2012 jo ta wjas dobyła krajne wuběźowanje "Naša wjas ma pśichod", a 2013 jo dobyła slobranu medalju w zwězkowem wuběźowanju.
Rostlina pótrjebujo jadnaku włožnosć.
To zachopijo se za wětšy źěl, za tym, až deje se interesenty a partnarje nejpjerwjej bližej zeznaś“, groni Frank Kosyk.
Wušej togo su pětk pšosyli na swěźeńske wótpołdnjo pśi góźbje załoženja Centralneje serbskeje rěcneje šule w Dešanku.
Skazaś je móžośo how.
Wóni se źiwowachu, ale tež derje znajachu, až běštej z Jezusom byłej. Pós 4,13
Pśi tom modelu stej zelezowa źělba ze šynu a crjej we jadnom: za źiśi ako škórnicki, tym wjelikim te škórnje.
Pśinosował jo k tomu snaź teke jaden dalšny njepócynk, rozmjej kurjenje.
Źedne z pśibytnych to sebje pominaju, dokulaž źo na kongresu wó zajmy wšych serbskich luźi, nic jano Domowinskich cłonkow, a dokulaž jo se Domowina prědk wezeła, zapśěgnuś wšych Serbow do źěła.
Leszek Engelking jo pólski basnikaŕ, spisowaśel, pśełožowaŕ a literaturny kritikaŕ.
Wót lěta 1997 organizěrujo swěźenje serbskeje poezije we Varnsdorfje.
Karina se wusmjejknjo.
Casa dosć ga jo za to měł.
Za źiśi buźo zaběra.
Prjatkowaś buźo Juro Frahnow.
Wóni su změstymi tak wšakorake, až na prědne póglědnjenje njamóžoš žednu zgromadnosć wěcej póznaś.
Nakładnistwa ze wšakich krajow Europy prezentěruju swóje produkty, mjazy kótarymiž buźo bejna tšocha nowych wudaśow.
Pó źěle jo se dalej kubłała ako fachowa źěłaśeŕka za pisańsku techniku.
Na kóńcu lěta 2012 jo było wšykno zwónoźone.
Teke rozdźělne jadnotliwe namakanki półobskeje kultury z wšakich namakanišćow a wšakich kontekstow jo Schmeiduch prezentěrował.
Za jeje suźenim jo Šwjela sam njekonsekwentnje pisał a se cesto chwjał, derje wěźecy, až to njejo dokument k wózjawjenju.
Jomu se groni "Der St.
Kužde lěto gótuju zapustarje pśi pśeśěgu na poł droze dlejšu pawzu – to ga jo trjeba, pśeto Zaspy ga su dosć wjelika wjas.
Což pak njesmějoš zabyś: Wukni do togo pitśku hungorski!
To by sebje pominało wjele běrokratije.
Woglědujomy se zgromadnje gótowy wobraz.
Srjodu, 17. awgusta, pśepšosyjo Serbski kulturny centrum Slěpe źiśi na baslenje.
A teke smjerś njejo była nic, cogož sy se mógał naźeś.
Teke we wokrejsu Górne Błota-Łužyca, źož jo se wuměłstwo prezentěrowało na wušej 15 městnosćach – mjazy drugim w kulturnem centrumje "GLEIS 3" we Lubnjowje.
Jano nowšy zal ako pśitwaŕ tam źinsa jo, ten zbytk jo wjelika ruina.
Prědna Marjanina baseń »Škobrjonk« jo se wózjawiła 1925.
Kak móžomy našu rěc woplěwaś, gaž se njesmějomy zejś pód lipami? Gaž lipy a druge bomy su zeschnuli? No, derje, zachopmy powědaś wó bomach.
To su tužne pśisudy“, jo gronił Jańš. „Rowy su znamje fromnosći luźi.
Nejbliše su w Rychwałdskej jamje.
Dr. Dieter Šwjela z Christinu Kliemoweju we Serbskem muzeju, pśed nima lažy mapa z darjonymi dokumentami.
wy šli pśez to, pśez což my smy musali hyś, gaby wy to jano krotki cas pśeśerpjeś musali, njeby nichten wót was take zwjeršne parole bjakaś.
Ně, južo 45 lět stara jo wóna była a jo měła rědne źěło w běrowje w Chóśebuzu.
To njejo zewšym lažko było, pśeto šrubnica, z kótarejuž su se šuflity z małym zeleznym nosom k crjejam pśišrubowali, jo była juž bejnje zarzata a teke smykace su se musali wuwóstśiś.
Mojzas źašo: Som-li ja, Kněžo, gnadu pśed twójima wócyma namakał, ga daś ty, Kněžo, pójźoš z nami.
To same płaśi za zagłowk.
Styri rědownje som wjadł wót źewjetki až k abiturje a k tomu tu w jadnastem a dwanastem lětniku pśewzetu.
Dejš na tom wutrajnje dalej źěłaś, aby to raz funkcioněrowało.
Napiš mjenja mjasecow w pšawem rěźe!
»Pótakem« by mój kmótš Měto Nowak-Njechorński, dobry znajaŕ Błotow, gronił: "Ty coš do centruma Błotow! Pón dejał do Lubina jěś, starego głownego města.
Tak jo uniwersita južo k wěsći dała, až budu digitalne formy wucby hyšći źěl wšednego dnja uniwersity, to ale płaśi nejskerjej jano za zarědowanja z wjelimi wósobami, což by była gluka za študěrujucych sorabistiki.
Šef jich frakcije we Schleswig-Holsteinskej Larms Hams jo to wótmyslenje rozkładł ze słowami: "We casach separatizma a etniskich konfliktow by to był mócny signal, až mjeńšynowe pšawa mógu teke pomoc konflikty wurownaś".
Teke za nowackow póbitujomy na dnju europskich rěcow wopóznawańske góźiny we wobyma słowjańskima rěcoma.
Karina ma hyšći swóju głowu na kóleni scynjonu.
Hobmysliśo wrony, až wóni njeseju, daniž nježněju.
A zasej smy dožywili, až musymy se w Dolnej Łužycy sami wó rozwězanje našych problemow staraś, což jo było pógóń za Narodnu zgromaźinu w Chóśebuzu, źož jo mjazy drugimi [...]
Ale te zwěrjeta njekśě swóje nowe mjenja zewšym měś!
Druge su byli deportěrowane do Ravensbrücka, Sachsenhausena abo do drugich lěgwow.
Wšykne tśo studěruju muziku na BTU Chóśebuz–Zły Komorow.
Póchopili smy z takim napšawdu procniwym źěłom.
"Pśez mócne pówołańske a žurne źěło jo mało casa za cesnoamtske źěło wóstało", powěda wóna ze źinsajšnego wida.
Na nich dajo pśecej wjele wjasela a wjele k smjaśeju.
Wšake pśinoski jo wón južo napisał za źiśecy casopis Płomje – a we tom interviewje móžośo wěcej wó jogo wósobje nazgóniś.
Až na wobrazu žywnosći stej se wužywałej pomjenjeni "kónjeca groź" a "krowjeca groź" město "kónjeńc" a "krowjeńc" mam za wósebnje škóda.
Wóni su měli serbske drastwy woblacone a su kuždego na serbske wuwitali „dobre zajtšo!“.
Pśez Mały Trjebink se zasej dostanu na slěpjańske dwórnišćo.
Ana Kosacojc-Kozelowa jo pśi tom kritizěrowała, až njejo se bramborske šulske ministaŕstwo dotychměst bóžko na to dojadnało, kak dej wuglědaś nowe bramborske serbske šulske póstajenje (Schulverordnung).
Wejsne źiwadło z Rownego jo pśedstajało bajku „Gusaricka pśi studni” w zalu SKC.
"Naš wjeliki 150. zapust, ak swěśimy lětosa, jo za mójim zdaśim ta pšawa góźba, aby se dopomnjeli, kak my a naše starjejše we młodych lětach smy tu tradiciju swěśili – rozkładujo nam Fryco Šwjela.
Milaine ze Smogorjowa a Jonas z Brjazyny stej byłej njewjesta a nawóžeń na tudskej ptaškowej swajźbje.
DDR jo pak tek librowała zežywidła a jo Pólskej kredity dała – za tym, až Sowjetska jo śišć wugbała.
Naroźił jo se wón w Górnej Łužycy - pó lěśe 1945 jo pśišeł do Dolneje Łužyce, kótaraž jo za njogo była druga domownja.
Glědajucy na dalšne źěło pó głownej zgromaźinje co župa wósebnje pódpěrowaś to serbske źěło w šulach a źiśecych zagrodkach.
Federalistiska unija europskich narodnosćow ma tuchylu pěś źěłowych kupkow, a to su ta za kubłanje, źěłowa kupka Non-Kin-State, źěłowa kupka nimskich mjeńšynow, źěłowa kupka turkojskich mjeńšynow a źěłowa kupka słowjańskich mjeńšynow.
Kóńcak jo chwalił take tšojenja, źož cłonki kupkow se mjazy sobu zeznaju.
Do dolnoserbskeje rěcy jo ju Margita Heinrichowa ze Žylowka pśestajiła.
To njeby jano dobry statk za serbske kśesćijany było, ale teke wólažcenje źěła za slawisty a dalšne zajmce na cełem swěśe, kótarymž by se na ten part standardny tekst za rěcne pśirownowanja spśistupnił.
Kultura se how njerozmějo ako wótzamknjona jadnota, ale ako něco, což akle pśez cynitosći luźi nastanjo a což se pśecej zasej nowo wujadnujo.
Wjelgin jo jich wšykne widobne slědy serbskeje rěcy w zjawnosći zwjaselili.
W matematice jo wuwijał diferencialne a integralne licenje; zrazom, ale njewótwisnje wót Wilhelma Leibnitza.
W „Bramborskem Casniku“ wót 3. awgusta 1905 jo napisane:
Ale wósebnje w slědnem lětźasetku bywa diskusija mócnjejša.
Na prědnych dnjach musymy z pitśku dešćom licyś, pśi tom buźo chłodno.
Połny tšacha Zubolak se chowa.
3. městno za foto k nazymskej krajinje pśi zajźenju słyńca wót Sabriny Kušyneje.
Wobej twarjeni kśě lětosa saněrowaś.
Móžośo Krabat a abo waše žycenja na njogo mólowaś.
Jolic wužywaśo fryšne, musyśo se snaź na to nastajaś, až kwiśonki pó casu wise.
Pla pasiwnego šćěpjenja su se pjerwjej cłowjeske antiśěłka z kšwě dariśela wuśěgnuli a su byli pacientoju ako tak pomjenjony imunitny serum zasyknjone.
10. awgusta jo swěśił dešański domowniski muzej lětny wuměłski swěźeń w zelowej zagroźe.
Zaźiwany jo rejtaŕ južo znazdala spiwajucego kamjenjarja wusłyšał.
Wjažyne a śpine źurja njebuchu zamknjone, złoźeje wšak njeběchu.
Wotmolowane łoni na serbskej kjarmušy w Turnowje w župje Chośebuz.
Njedajśo se pak wótź aržaś, aktualne gronko dnja ako wašo wósobinske słowo na źeń wobmysliś a sobu wześ do běrowa, do źiśownje, do ferijow abo do chórownje.
Srjodu, 15. maja, buźo zeger 18:00 Serbske blido Serbskego muzeja k temje „Te tam górjejce – te tam dołojce. ‚Tikujo‘ Górna Łužyca hynacej?“ Gósća z Budyšyna buźotej Dawid Statnik, pśedsedaŕ Domowiny a Marko Kowaŕ jadnaŕ Domowiny.
Ta prědna źěła w Dolnoserbskem gymnaziumje a ta druga w Serbskem muzeju města.
Ten se mijujo ako pjas w studni – co wen a njamóžo.
Za togo, kenž jo wót wupyšnjonych wrotow něco łapsnuł, se wě njejo pśiklask wuwóstał .
Bóžko jo se ta wót nas pominana rownopšawnosć jano późělnje pśesajźiła.
To njejo było zmilnosć wušnosći abo až njejsu wójakow wěcej trjebali, ně, nanowa gluka jo była, až jo w Picnju rowno ako wjele dalšnych Hochozarjow źěłał we bronjeńskej fabrice.
Toś ten material su wuwijali w ABC a zgótowali w kooperaciji Rěcnego centruma Witaj z Ludowym nakładnistwom Domowina.
Wšo, což trjebam, mam w bliskosći.
To jo wjeliki kumšt, teke to licenje a pśigótowanje nitkow.
Znowa kśě na njom nasajźaś kricki a bomy a jen z płotom wobzacyniś.
Pśi njedopołnjenju su cakali wótštrofowanja.
Wjele lět pózdźej spomnjejo starc »paradiziski charakter« swójogo źiśetstwa.
Žedne lěta jo pśisłušał tek župnemu pśedsedaŕstwu Gubin, a za swójo njewomucne źěło bu pócesćony z Cesnym znamuškom Domowiny.
Barwy, swětło a funkcionalnosć twórje něnto jadnotu.
Tśi gmejny wokrejsa Damna−Błota – Gojacki Jazor , Stara Niwa–Wózwjerch a Markojska Góla – měnje, až nowelěrowana Serbska kazń njepśenjaso se z krajneju wustawu Bramborskeje.
Ja powědam wó karnikelach – ty słyšyš: Źowća, źowći, gólc.
Snaź něnto ten jaden abo drugi se mysli: taka mała wjas a tak wjele towaristwow.
Lěcrownož su tegdy južo wěźeli, až njejo to ceły běrtyl dnja, su měli rozdźěl za tak mały, až njejsu na to źiwali.
Jozef Farkaš grajo w tej kupce na małych serbskich guslach.
Kritizěrowali su, až jo było mjazy 50 cłonkami wokrejsnego sejma jano 6 žeńskich.
Toś njejo źiw, až wobydlarje póžedaju sebje jadnu wognjošćitnu smugu mjazy jsu a gólu – to jo wulicował wejsny prědkstojaŕ Norbert Kurz.
Wšuźi jo śicho a měr.
To se wobkšuśijo wósebnje derje w tom cysle.
Kak móžo Sara jomu pomogaś?
Jo, wěcej žywjenja kśě muzeumowe Lehmannowe měś tudy na Lědach.
Pótom dejśo glědaś, lěc něcht drugi pśijěźo.
Muka pśiźo z Bórkow, kwas sam pśigótujo.
Nałpicka wša narska kuka, za insektom grapsnjo ruka.
Njezdrjały sad njederbi se źiśam pśedawaś; pismo dej zjawiś, až sad njej zdrjały.
Do togo su how germańske rody žywe byli, kótarež su w 4. /5. stolěśu wótdrogowali.
Grali su zwětšego w serbskej rěcy, spiwy su wšykne byli na serbski.
To se wě, až teke něto hyšći někotare lěta do šule hyś dej.
Nan: Wjele, wjelgin wjele jomu hyšći brachujo. 
Po rotaciskem principje jo kužde lěto něchten drugi prezident.
W lěśe 2002 som se teke wóženiła.
Pawoł pišo: Bog jo was pówołał pśez naš ewangelium, aby dostali kšasnosć našogo Kněza Jezom Kristusa.
Słužćo Knězu Kristusu!
Wójak ma słuchaś, a daś jo guslowaŕ! 
Madleny Norbergoweje wót Chośebuskego Rěcnego centruma Witaj serbski wuknuś.
Chtož bydli w hotelu "Esplanade", ten ma wšykne swóje terapije pód jadnym kšywom.
Anna Krüger (Lappan), 5.
Na kóńcu naju rozgrona mě zajmujo, co jo k tomu wjadło, až sćo ako roźony Dolnoserb na serbsku wušu šulu do Budyšyna šli a až do źinsajšnego zagórjety a aktiwny Serb wóstali?
Te jadne su byli měnjece, až to jo był žort.
Teke źiśi sami su směli doma za wobrazami pytaś a je sobu pśinjasć.
Serbske kulowate blido jo społniło na swójom wobradowanju dalšny wažny nadawk.
Slězy jo wisała tofla z napismom „LPG Malxestrand Fehrow Typ I”.
Jomu su trjebali Slěpjańske tencas jano 542 tolarjow płaśiś.
Christina Bramarjowa, kótaraž źěła ako gmejnska sotša w Smogorjowje a Prjawozu, se zajmujo za cerkwine a serbske žywjenje.
Jich tema jo, kaž wón sam groni, žywjenje w Łužycy z perspektiwy jadnogo muskego, ak jo 1990 dostał nowe staśaństwo.
Gósć jo tam na pśiraźenje wjednice šule Maunele Pyrczekoweje woglědał serbsku wucbu we tśeśej klasy – jeje wósebnosć lažy we tom, až chójźe do njeje zachopjeńkarje pósporomje takich, ako maju dobre pśedznaśa, a jaden gólc powěda serbski wót doma.
z Wjerbna wuknjo na wótkubłaŕku na OSZ w měsće a ma tam serbsku wucbu.
Brjogi a ceła rěcka su byli bejnje zarosćone a wóda jo dla dosć mócnego tšuženja cesto bejnje zymna była.
Toś jo zawěsće k rozměśeju, až jo mě pśetergnjenje a zakóńcenje tych kontaktow wjelgin wobtužyło.
Witko se źiwa.
We wokognuśu, ako jo Leon kśěł jej dar pśepódaś, jo se kartonk z jogo ruki wusunuł a na spódk padnuł.
Do gósćeńcow abo namšu njamóžomy.
Wšykne te kuski jo carnochołmcański młynik teke mógał, ale wón se z takimi drobnostkami jano mało zaběrašo, dokulaž te jomu, póžytnemu, pśemało wunosowachu.
Wóna jo se chopiła smjaś a jogo měła k narje.
Ale wón pódermo pytašo, wšo běšo wugasnjone; tužny stojašo wón pódla a głowa jomu wisašo na bok. 
Franciszek Salezy Jezierski jo był pólski spisowaśel, katolski duchowny a publicist.
Pśedsedaŕ Rady jo měnił, až njejo se wóttam nicht zagronił.
Dajśo nam źaržaś póznaśe naźeje njegnute, pśeto wěrny jo ten, kótaryž jo ju zlubił.
Konjugacija se njewobrośuju jano pó subjekśe.
Zły wjelk powěda dłymoko a młode kózletko ze śańkim, wusokim głosom.
Na dwěma dnjoma jo se wu nas najšło 104 litrow na kwadratny mejtaŕ!
Tak pla Dyrlichojc wuglědajo: Nowe a južo starše wuźěłki.
Tak na pśikład na fośe wót prědneje jězby Błośańskeje zeleznice z Lubina w bórkojskem dwórnišću.
Wallace Michael Shawn jo US-amerikański a grajaŕ a režiser w źiwadle, we filmje a w telewiziji, ale teke awtor.
Ze susednymi Drjenowarjami źe smy my gólcy měli swóje zmakanja, wšojadno, lěc smy se pórali do góle mjazy Hochozu a Drjenowom, aby tam našu zmužnosć dopokazali a se z Drjenojskimi bili, abo lěc smy pózdźej do Drjenowa na reje jězdźili.
Kradu to same jo se mě stało wjele lět pózdźej zas, a to jo pśišło tak: My smy jěli z cołnom pśez Gojacke jazoro.
Sekt a wino teke mam!
Pśi tom dajśo pśecej pitśku lipka k tomu.
„Woborniki njebudu musaś se pśewoblekaś we hali mjazy awtami“
WITAJ-hortnaŕce Anke Gräfowa a Sylvia Austowa pak stej se hyšći něco wjelgin wósebnego wumyslili.
Pódpěruju na pśikład młoźinsku kupku a muskecu zapustowu kupku.
„To se wě!
Mócne wurostki su šerobrune, gołe a njenjasu śernje daniž štapce.
A gaž to wšyknym kśesćijanam płaśi, teke tym, ako pśez kšej žedna swójźba njejsu, wjele wěcej takim, kenž teke śělne bratśi a sotśi su, kótarež jadna mama pód wutšobu njasła jo, jadna mamina ruka je woplěwała a wjadła, kenž wót jadnogo blida su jědli, pód jadnym kšywom su spali, na jadnom dwórje su grali.
Pśisłušaju towaristwu jano ženjone abo teke fryjne?
Z płašćom w jogo ruce stojtej se tak napśeśiwo.
Wšykne jsy deje wóstaś!“ Za Wilfrieda Perschmanna ze Slěpego (79) źo teke wó strukturnu změnu a wó solidaritu z Prožymom.
Žylow titelowa wjas w nowej Pratyji!
Wjednicy projekta dr. Cordula Ratajczakowa a prof. Nicole Dołowy-Rybińska buźotej powědaś wó rěcnych rumach a rěcnej politice w Górnej a Dolnej Łužycy.
»To ga luź wě, kake te su«, borkoco kócor.
By se pak teke žycył, až by taki nowy nakład teke druge žanry ako šlagry, popowu muziku a tak dalej wobmyslił.
Co namakajomy w słownikach z togo, což w SRA stoj?
Cołnarje w Lubnjowje, Lubinje, Borkowach a hynźi změju w pśiducych mjasecach zasej źěła dosć a nadosć.
Kochowy roman cytaju teke w BRD
Manfred Hermaš z Rownego jo predikant.
Spokojne z pśedanju su Chóricańske wót "Göritzer Agrar GmbH", tam bula lěpjej ako howacej su gronili.
Dešno ga co se wuwijaś do směra wódychanišća.
Rosćo na suchych błomjenjach a pastwach, nakłonjach, skałach a mrojowišćach.
Jano gaž lektor pśedaloko źo, njepšawe wěcy prjatkujo abo polarizěrujo, pón ma cerkwja to pšawo, jomu spisanje prjatkowanjow zakazaś.
Nowy Casnik buźo skóro dokradnjej wó tom informěrowaś.
Wužeńce se pśi wuźenju ako łapotka wužywaju.
Lětosa jo ta mjaztym 15. 
Wósebnje zajmne jo było finale mjazy žeńskecyma mustwoma Viktorija Chóśebuz a Hochozy.
Župa trjeba nowego „wjednika“, dokulaž něntejšny župan Měto Nowak, kenž jo pśed dwěma lětoma nastupił ten amt, buźo slědk stupiś rowno tak ako jaden z tych 13 cłonkow župnego pśedsedaŕstwa.
Spód pódchromom mějaštej pulbjeŕ, drastwu a wšykne wěcy, kenž namoknuś njedeje. 
Serbske blido buźo stwórtk, 13. junij, zeger 16:00 w gósćeńcu EINSTEIN KAFFEE, Friedrichowa droga 206, rožk Zimmerowa droga, 10969 Berlin.
A wjelgin spódobało jo se wěsće młogim, kak kněni Grabina ze Popojc, wót jadnogo źowća starka tśeśego naroda, se wjaseli a za pšawe ma, až to źowćko serbski wuknjo w šuli.
Wjerbno/Werben
Dalšna móžnosć za aktiwne sobuźěło šulskich źiśi a młoźiny jo w měsće źiśeca a młoźinska konferenca.
Ach, co cynim, som wobtužona.
Mam pitśku casa, se rozgranjaś z Bernhardom Rjentšom, z wjednikom a głownym organizatorom chora.
Słowakska jo bogata z takimi gójecymi žrědłami, Pieštany pak su mjazy nimi te nejwětše kupjele (Kurbad).
Tak wupóžycone filmy mógu se 24 góźin pó prědnem starśe pśecej zasej woglědaś.
Rozwězanje móžośo mě pósłaś.
Wosebnje ta starša generacija cujo se ze serbojstwom wusko zwězana.
Wšuźi dajo problemy, wšuźi pak su luźe ze zapalonosću pódla, a ty wiźiš, až ten angažement jo wěrnosćiwy".
Rědnjejšy a lěpšy źěk ga njamóžo se wugroniś redakciji, wšym tym wušej 50 awtoram a awtorkam a wšyknym tym, kótarež su se w Budyšyńskem nakładnistwje starali wó zestajenje a wobźěłanje manuskriptow a wó raźone grafiske wugótowanje Pratyje.
Rowno twarje nowy dom za Limbarsku/Limberger wognjowu woboru.
"W serbšćinje buźomy dalej cyniś, źož smy pśestali w měrcu.
Mogu se hyšći kradu na to domysliś, kak jo to tegdy było.
młoźinski aktiw Domowiny
Pótom wobleka swójo cerwjene sportowe zgło a krotki módry zec.
A dla korona-pandemije su ga zacynili granice.
Nejstaršy jo był stary Dešan, wušej 89 lět.
Ale skóro jomu wóspjet nowa starosć głowu łamašo: bójašo se zymy a až buźo w zymje zmarznuś, dokulaž žednogo wognja njama. 
— Robinson pak pśepyta ten popjeł, lěc njeby niźi škricku wognja namakał. 
K jatšam su jatšowne gnězdka na pśedań, z plackowego śěsta a druge wěcy.
Kak cesto słyšym: Kak škóda, až njejsmy měli dosć casa za źiśi.
Stej to Kerstin a André Micklitza z Chośebuza, kótarejž stej južo z drugimi knigłami a we wšakich pśinoskach w casnikach a casopisach (teke w Casniku) pokazałej, až se we swójej domowni wjelgin derje wuznajotej.
Zachopiś budu zeger 19:00 w Serbskem dwórje.
A tek to dejali hyšći wěźeś: Łžycka paprikowego pulbjerja ma wěcej witamina C ako styri citrony!
To jo teke něco było za źiśi.
Som źinsa dwa wušywanej źěla za Wjerbańsku lapu sobu pśinjasła.
Na łapanje kokota w Škodowje/Skadow su byli tenraz Torsten Drabo, Andreas a Tobias Hammer te glucne krale.
Ako myto dostanjo dobru masažu.
Pśedsedaŕka měsćańskeje Domowinskeje kupki Sabina Siegowa jo se pšašała, lěc njeby kśěła teksty za spiwanja a nowe šlagery pisaś abo z drugich rěcow pśestajaś.
Camp we jsy Nowy Dworek: Wukniki DSG su tudy pśepórali kóńc tyźenja.
Redakcija Nowego Casnika žycy tej cełej lubej Casnikowej swójźbje – lazowarjam, awtoram, grafikarjam, fotografam, listypisarjam, raźiśelam, pomogarjam, kritikarjam a wšym pśijaśelam žognowane a wjasołe gódy.
A w Bórkowach jo se wě pśedawała teke derje knigły „Das Amtsdorf Burg“.
Bźeze dłujkich słowow: Wjelicne źiwadło a rowno tak wjelicne pśedstajenje!
Teke druge zarědowanja, zmakanja wušywaŕkow, ptaškowe swajźby ze źiśimi, źiwadłowe pśedstajenja, wustajeńce a cytanja su namakali wjeliki wótgłos.
Wjele lodow njecaka na adwent, ale maju južo jěsnjej gódownu dekoraciju.
Wót lěta 2000 jo dwě lěśe studěrował na restawratora.
Teke pitśku žeńskaŕ, ten rad za drugimi žeńskami grapsnjo.
Spócetnje smy se rozsuźili za rěcnu šulu na Inis Oírr.
Na pśedslědnem wobradowanju gmejnskeje rady na zachopjeńku měrca jo wón rozkładował, až gmejna jo nuzkana, wěcej pjenjez nabraś a wudanki wobrězaś.
A to jo južo bejna tšocha! Su rědnje zaspiwali serbske gódowne štucki wó "Sněžynce" a wó "ruprajchtu, kenž wokoło chójźi".
"Som dejała se zaběraś z leksikami wót Wjele a je pśirownaś z leksikami Jakuba Buka ze 19. lětstotka, ze zběrku nimskich pśisłowow Karla Friedricha Wilhelma Wandera a z leksikami dalšnych kaž tež ze serbskimi literarnymi tekstami.
wałtoru, 3. nowembra /młošnego
Domowinarje budu aktiwne pśi organizěrowanju 140. zapusta na 23. februaru.
Ministaŕ woblutujo to wjelgin a jo twarźił, až jogo ministaŕstwo co pódpěrowaś zawjeźenje Witaj-projekta na wušej šuli.
Togodla som wuměł južo ako źaseślětny frakturu cytaś a som pśipódla wuknuł prědne cuzorěcne, indiańske słowa.
Mjazy drugim jo pśedwiźone, až mógu se něntejšne župy pśedstajiś na festiwalu "Łužyca", ako buźo pśiduce lěto w Górnej a Dolnej Łužycy.
Ně, rědne zwěrje to njejo.
Toś ta kakosć zmóžnja jich wužywanje za transport powěsćow.
Mimo togo organizěrujo wejsne towaristwo stogowy swěźeń w lěśu a swěźeń banjow kóńc oktobra.
Za tu rěcnu wódu wšak njetrjebaju nic płaśiś, a wóda ze sćěny njejo dermo.
Ta ceła mań huknikow zachopi z wjaselim a z wjelikim głosom Boga chwaliś nad wšyknymi statkami, kenž wiźeli běchu.
Tak dłujko až se palim, njebuźo śma.
Skóńcnje ga su je dowjadli do z pólnych kamjenjow twarjoneje kapały we jsy Lübbow, kótaruž běchu wokoło lěta 1200 tam twarili cistercieńske mnichy, "aby Bog jich wólažcył".
Až do lěta 1939 su pótom šulske instance hyšći styrjoch młodych serbskich ceptarjow ned pó studiju zwenka serbskich jsow zasajźili.
Nic drugego njejo kśěł ako napśecej źěl teje słodkeje budki a pśijaśel tudejšych plackow byś.
Na njej su se 145 lět w serbskich namšach wjaselili, nježli jo cerkwja w nacistiskem casu slědnemu serbskemu fararjeju B.
Wubagrowany pěsk su wužywali za napołnjenje kališćow na łukach na wobyma bokoma Sprjewje a za nasypanje šćitnych nadbrjogow.
Wobsejźaŕ ga ma hyšći stare fota togo doma, kenž su twarili w lětach 1905 do 1907.
Kśěch raz we prozninach pśez błota do Ljubnowa šuflitowaś.
How su rědne wójcki, pśedewšym carne, na pastwje stojali.
Na to su se wšykne dojadnali.
wusoke temperatury a suš wugbaju, až wóda w łužyskich rěkach jo niska.
Město Lubin a Srjejźonimski zwězk domownje a drastwy stej wót 17. do 19. maja wugótowałej Nimski drastwiny swěźeń, kótaryž jo kužde tśi do pěś lět w drugej gmejnje.
Kužde pasmo ma 15 gradow šyrokosći.
Zeger 13.00 se zachopijo swětosnosć w nowo wugótowanem źělu parka, a to we wjelickem swěźeńskem stanje.
Dalšny artikel z pjera dr. Alfreda Rogana jo pósćony Paul Tholoju , znatemu a cesćonemu mólarjeju cerkwjow – wón jo mjazy drugim awtor mólowanjow w dešańskej cerkwi.
»Kak jo se małej zeleznicy styskało.«
Ako som pó abiturje zachopił se zaběraś ze stawiznami regiona, som prědny raz wědobnje na toś te stawizny Serbow starcył.
Na "Kališćowem swěźenju" stej wejsny zastojaŕ André Wenzke a Christa Halkowa wótekšyłej póstawje.
Grajaŕ smějo rozsuźiś lěc pomjenijo wobraz serbski abo nimski.
Wóda šumi, což jo wochłoźece na śopłych dnjach.
W iršćinje dajo teke někotare rozgłosowe sćelaki.
"Wón jo mě za serbsku literaturu zagórił.
To wšykno Lizka Urbanojc njejo wěźeła.
Bringfried Nuglisch z Noweje Niwy - 29.12. (79)
A Górjanarje su z nimi spokojom byli! Pśi busowem zastanišću su měli prědnu reju ze sponsorami.
Howko jo to lažało na tom, až smy měli wjele źěła z našymi drugimi nowosćami.
Wona co wšych w župje, kenž za to serbske se „pale“, gromadu zwjasć za trajucu zgromadnu akciju.
Tak smy to zgónili gano teke w Janšojskej wušej šuli „Max Malinsky“ wót Britty Retzoweje, zastupnice šulskego direktora za zwenkašulske źěło.
Muster za pśirězk wiźiš na wobrazu.
Ako termin za to su wustajili pětk, 20. měrc 2020. Z tym dej se teke pśipóznaś dobre źěło tamneje Domowinskeje kupki.
jo měł premjeru we Łužyskej pśeglědce Chóśebuskego filmowego festiwala.
Wopśimjeśe "nowela" pokazujo na nowosć.
Ale co se sta?
Serbski program za změnu struktury jo wjeliki wuspěch
Wuchadamy z togo, až jo pśidatnje hyšći śamna energija, ako teke ma wěstu masu.
Akle gaž spła – abo pśi słyńcach te kijaški – su cele zeschnute, jo na casu je młośiś.
Tak smy byli na tom zmakanju w Gryfinje jano hyšći tśo wót tych “zachopjeńkarjow”.
rbb pśepšosyjo na diskusijny wjacor na temu „Wumrějo serbska rěc?“
Šołtowka Eva-Brigitta Šejcykowa jo zespominała wažnjejše tšojenja starego lěta.
A cłonk pólskego sejma z tamnych stron jo w ukrainskej rěcy wustajił, až su Mazury te strony w Pólskej, źož narodnostnu politiku z etniskimi mjeńšynami nejlěpjej do statka stajiju.
To jo se raźiło a tak smy se konstituěrowali.
Pómagamy teke, gaž cośo termin za šćěpjenje.
Chtož pak njamógał tak wjele wažyś, kśěł se weto pśipowěźeś, dokulž dej se chudym teke něco abo wšo zarownaś.
W toś tom paradizu jo pśiroda dała swójej fantaziji połnu lichotu.
Wót něnto jo kuždemu zakazane, na Bismarckowy torm stupiś.
Wósebnje rad kopjo wón z balom.
Wón jo měnił, až škódy su nastali wugloweje jamy dla.
Wóna kwiśo wót apryla až do junija.
Ta jo se wótměła na Carnochojc dwórje.
Dnja 10.10.2019 jo Rěcny centrum WITAJ pśewjadł „WITAJ-grajne wótpołdnjo“ w klubowni Dolnoserbskego internata.
Wołach se ku Knězoju w swójej tešnicy, a wón se mě wótwoła.
A w Serbskej cerkwi pśed-stajijo se 3. decembra zeger 17:00 Statistika Muki.
Dnja 14. januara jo se sejźeli pěś familijow z nagromadu sedym źiśimi wót šesć do dwanasćo lět pśed swójimi kompjuterami, aby dožywili prědnu serbsku digitalnu wucbu.
Tych jo tuchylu sedym.
To nejskerjej njebuźo wěcej za dwě lěśe; Fryco Wojto ga wěcej nješołtujo.
Starjejše a pedagogowki žylojskego horta su se to woglědali.
Jo taki mócny zogol, až se zwěrjeta bóje.
Mjazy namšaŕkami njejo nic jadna w „nimskej“ drastwje.
W nich su žywe stare zwěrjeta, maśerje, nany, młodostne wjelki a wjelkowe źiśi, tak gronjone šćenjeta.
Wiźecy, kak śěžko mamje měsenje śěsta pśiźo, som kśěł jej pśi tom pomoc.
Pšose ministaŕku, aby chopiła realizěrowaś, což studija pśiraźijo
Nejžpjerwjej jo planowane było, až Koch buźo jano na nimski cytaś z knigłow wót kšeta.
Pśedsedaŕ wobydlaŕskego towaristwa Michael Tietz jo měnjecy, až jo w Nowem Chmjelowje wjele zelenišćow, což statkujo změrujucy.
Mě se rowno tak źo.
Miłoraski kjarchob kśě južo drugi raz pśepołožyś...
Źowća su sebje wobchyśili foliju pśez dešć a šli dalej.
Wona do cytanja wabi a ma profil.
K tomu słuša pšašanje, lěc w brjazyńskej cerkwi jo pjerwjej dało wósebne źurja za serbske luźe, na nimske pomjenjone.
K wobzamknjenju rjaknu wón: „Wóśc, něto pśirucyju móju dušu do twójeju rukowu!“ 
Trjebamy duchownego w Dešnje, ako serbski wumějo Spechowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi jo na swójej lětnej głownej zgromaźinje 9. decembra w Chośebuskem Serbskem domje z płakajucym a zrazom smjejkotajucym wokom na lěto 2000 slědk glědało.
Pśi tom dejtej namakaś swójo kšute městno w zastojnstwje, dejtej wuslěźiś, co jo we wokrejsu LDS a OSL serbskego, kak su te struktury w serbskem žywjenju, a dejtej dobyś partnarjow.
Gaž wóna domoj z nim zas źo, ga pśecej gólc to samske co: Pśed źiśownju jo mała loda – za Měta kuždy źeń lěbgoda!
Pśi drugej su źiśi samo mógali derje pśestajiś to, což jo jim Źilka pśedcytała.
Něnt mjazyrumy mjazy sudobim a gałuzkami z mechom wupołnijośo.
Za wuwucenje wucabnikow, wótkubłaŕkow a źiśownicow feluju zazdaśim pjenjeze.
7) Bal we pyšnych serbskich drastwach, pokazany wót swajźbaŕskego śěga.
Wjasele młodego nana jo było wjelike, rowno tak wjelike pak mójo wulěkanje, ako su mě sotšy chylku pózdźej mójej gólcyka za głažkom pokazali: Małučkej, z módrocerwjeneju kóžu a zmaršćonym woblicom njejstej nic pitśitśitśki pódobnej byłej na te juž tšochu pókulowate rědne góletka, z kótarymiž za góletkowu carobu reklamu gótuju.
4. jatšowne, 22. 5. lichy źeń, 20. 7.–28.
 Wětš dujašo do płachtow a gnu łoź a tak se wudachu na puś (drogu). 
Zdźaržanje takeje rěcneje šule mam za wjelgin wažne.
Su pśepytowali póbitowanje Markgrafa glědajucy na twaŕske wobstojnosći a na financielny ramik a wobej partnarja stej se dojadnałej.
Mimo togo maju w loźe něnt blidko, źož kupce mógu sebje ruce myś a desinficěrowaś, a samo rucnu lotion za luźi ze cuśniweju kóžu tam póbituju.
Južo wót źiśecych lět se za nje zajmuju.
Na kóńcu pśejźćo do krowy.
Werner Měškank z Chóśebuza wótegronijo w Casniku na wobmyslenja Domowinskich cłonkow w Grodkojskich stronach, lěc změju w pśichoźe hyšći swójo městno w Domowinje.
Zastupnik Rusow w Letiskej jo na pśikład k wěsći dał, až tam rusku rěc w šulach a hynźi pśecej dalej slědk tłoce.
Wałtoru, 4. januara, wót zeger 19:30, zarědujo Domowinska kupka Janšojce w gósćeńcu bal larbatych.
Bóžko pak njejo se pśi tom Domowina, ako jo jano w Barbuce doma, wósebnje wobspomnjeła.
Po 13 11.t.
Małe te su, ale te nejlěpjej słoźe, mě groni.
Poznań jo město w Pólskej, nad rěku Wartu.
Tak jo wón gronił, gaž jo tym drugim pśipijał.
To jo něntejšna Chośebuska radnica.
Cil togo až do 2021 běžecego projekta jo koordinacija togo, kak se informěrujo wó imaterielnem kulturnem bogatstwje našogo dwójorěcnego regiona – to groni wó serbskem nałogstwje, spiwach, bajkach a powěsćowych póstawach.
Na nowej platformje comy žywu kulturnu wjelerakosć našogo kraja digitalnje prezentěrowaś.
Kak jo to było pla njogo? „Ja som był južo běrtyl lěta pla armeje, pśi granicy.
Karina ze swójima tužnyma wócyma jogo śěło a lico hajcknjo.
Kupki organizmow, kenž su ekosystem w zemi zdźaržali, su zajšli.
Nježlic Pólk jo směł k mikrofonoju stupiś, jo zgromaźina zgłosowała, lěc co zastupnikam sejma to pšawo daś.
Toś ta swójska basleńka se góźi pak rowno tak ako dar ku kjarmušy, kenž ga se w pśiducych tyźenjach we Łužycy swěśi.
To sam wěcej pšawje njewěm.«
Ako problematiski wiźi dr. Kunze to, až budu luźe, ako źěłaju něnto hyšći we wuglowej jamje a w milinaŕni Janšojce, pón Chóśebuz ze swójimi familijami spušćiś a se hynźi nowe źěło pytaś.
Šypa na Kamjenje Napoleona dej pokazaś na městno, źož jo pókład zakopany.
Domowinska kupka Trjebin wuchowa jogo derbstwo na Šusteroc dwórje.
By někotare nalicyli?
Tak se ta muzika wósebnje derje góźi pśi pśewjeźenju rejowańskich wjacorkow, źěłaŕnickow a pódobnych rozwjaselecych zarědowanjow.
Dokulaž njegnute kralojstwo dostanjomy, dajśo nam tu gnadu źaržaś, pśez kótaruž móžomy Bogu słužyś. Hebr 12,28
Za suźenim Schöna su insekty wažny źěł we tom "carobnem rjeśazu": "Glědajśo ga na te wjelicke póla, źož nic drugego njerosćo.
Johannitarje maju to na starosći.
Lětosa pójědu na Zeleny tyźeń do Barlinja, a wšykne kózlańske su wordowali pśepšosone, aby tam z nimi dojěli!
To su tak pomjenjone solitarne pcołki.
Sud woglědujo se sud suseda.
Głownu winu togo njeraźenja srjodu tyźeń wiźi pak wóna we tom, až we tom samem casu su w měsće wótwórili w měsćańskem muzeju wósebnu wustajeńcu "Fontane w Błotach".
Wón jo se wobźělił wěcej razow aktiwnje na Swěźenju serbskeje poezije we Łužycy, Varnsdorfje, Drježdźanach a w swójej pólskej domowni.
5. naša domownja
Głownje jo pśi tom šło wó to, kak w měsće dolnoserbsku rěc spěchuju a jeje rewitalizaciju pódpěraju.
Wokrejsny parlament dej hyšći zgłosowaś
Dla togo njebuźo to někaki wobšyrny wobraz, žedna chronologiska biografija, ale budu to jano małe abo mjeńše doškrabki, pótakem jano »wósłonki mójogo žywjenja«.
Gromaźe z fotografom Henningom jo wón pśechójźił a pśejězdźił Sprjewju a jeje wótnogi wót žrědła na górje Kottmar až k Błotam, a pśi tom se pśiwobrośił historiji, interesantnym městkam a naturje pósporomje styrich łužyskich Sprjewicow.
Dobry pśistup k serbskej rěcy ma pśez swóje wjelgin dobre znaśa rusojskeje rěcy, kótaraž se teke w jogo familiji powěda.
26 lět jo we Hochozy šołtował.
Wón jo měnił, chto buźo ako kśesćijan žywy byś, gaž nic wósadniki? Serbstwo bźez aktiwnych Serbow njebuźo.
Tak sformujoš ježyka!
A gaž Cerwjenawka pšaša wjelka cogodla ma taku wjeliku gubu, ga wótegroni: ‚Aby Śi mógał lěpjej skloknuś!‘ Słowo ‚skloknuś‘ tak njewužywamy w źiśowni, sama by how wužywała słowo ‚žraś‘.
Wěsće jědu žeńske z nimi do města ako něga, ale mimo kipy.
Prědnego pśekłoj z lancu, ako k njomu pśiźe, tak až ten samy se dołoj kidnu. 
To jo hyšći Dolna Łužyca, ale dawno zwenka sedleńskego ruma Serbow.
(2) Woni pśewzeju we wobłuku Domowiny specifiske nadawki a procuju se wó mjazsobne źěło ze župami.
Wót kněni Freitagoweje su pśibytne zgónili, až jo była slědna Janšojska pśěza 1957, a na to su se starše Nowsanarki domyslili, až jo tudy ta pśěza ned pó wójnje wusnuła.
A nowy karaselik zagrajo swóju modernu sněgowu rap-melodiju – to klincy derje!
Ale wjele pódpěry jo dostała pśi tom wót swójich sotšow.
Prědne kšace źo Pětš z normalnym stupom.
Pó wójnje jo muskecy zapust za wěsty cas wusnuł a jano sporadiski wócuśeł.
Take kamery su na někotarych flakach w Luboraskej góli instalěrowane.
Tak bywa wuknik lěpšy we powědanju a cujo, až ma wuspěch“.
W europskich krajach jo wón akle pó Drugej swětowej wójnje znaty.
Babette Zenkerowa jo gósći k prezentaciji projekta pówitała a słowo pón Lutzoju Laschewskemu pśepódała.
Wustajeńca w Serbskem muzeumje wó spótnem casu/Kulturne pokazki/Póglědanje na njeźelski program/Gratulujomy
Wuzbytk buźo na wužytk Starjejšynemu domoju (Elternhaus) Łužyce w Chośebuzu.
28 bokow, z wjele pyšnymi kreslankami.
Hyšći žedna scena njejo wordowała nawjerśona, ideja a tšojenje filma stej pak južo na papjeru spisanej, a ten filmaŕ jo pśišeł do rozgrona z prědnymi protagonistami młodeje a srědneje generacije, ak deje we filmje graś.
Kral wótegroni Danieloju a źašo: Waš Bog jo Bog hušej wšyknych bogow a Kněz hušej wšyknych kralow.
Pśigótowanja za taki wupokaz běžy, ako dańske ministaŕstwo za strowotu a seniorow jo wobtwarźiło, a dej hyšći na zachopjeńku lěta 2021 byś pśigótowany.
Feliks, wzej ten žwack z guby!
Casy sy mógał to jadno z něcym drugim narownaś.
Spšawnje gronjone jo była slawistika za mój cas głownje dla Gorbačowa naraz woblubowana.
W 1960tych lětach młode spisowaśele, na pśikład Marja Młynkowa, Jurij Koch abo Kito Lorenc, su byli fasciněrowane wót basnistwa a wósobiny Miny Witkojc.
Ja som ten Kněz, twój Bog, kenž twóju pšawicu mócujo a tebje źejo: Njebój se, ja śi pomogam. Jez 41,13
Na tom prědnem workshopje jo to wobźělenje hyšći snadne było, ale rezultaty su byli prima! Młody gólc a wuknik Dolnoserbskego internata, David Ladner, jo pokazał, což jo pód wachownym wokom Jakuba Gruhla stwórił: sound z efektami, z originalnym głosom Miny Witkojc.
To jo źiwne pśigóźenje: Fryco Juriš ga gronje tomu znatemu „bóśonowemu nanoju“, kótaryž we gmejnje bóśony licy.
Něnto smy k tej temje dalšny pokazk dostali.
"Pśiduce lěto buźomy jaja mólowaś", jo nam wulicowała Marta Tatanowa.
Jaden źeń pśiźo do jsy inženjer Sieghart, měrjaŕ a "twaŕc jazorow".
Njewobstawne wjedro z awgusta trajo až do 5.
Wutšobnje se źěkujomy wšyknym pilnym rukam - wósebnje cerkwjeńcoju knězoju Hugleroju a R.
Gromadu pśišli smy w lěśe 2016, aby to jatšowne spiwanje wótžywili, ako jo było až do 1970ych lětach woplěwany nałog we našej wokolnosći.
Wjelgin mě toś zajmuju, co su naše prědowniki jědli a kak su naše maśerje abo starki warili.
Layout a sajźbu notow jo Gerald Šejn wobstarał.
W tyma póstoloma smej něnto mej ze sotšu spałej, lěcrownož jo měł ten dom wjele śpow, ako su byli prozne.
2014 jo było teke lěto wobzamknjenja brunicoweju planowu.
Pód wjednistwom šefowki statneje kanclaje, ministaŕki Kathrin Schneideroweje, jo se tych 24 cłonkow togo gremiuma prědny raz zejšło.
To jo wušej togo słušnosć a zagronitosć kraja Bramborska, a tam jo se we zachadnosći wjele skomuźiło.
Ta wobspomnjeta droga ma njezjapki kóńc srjejź góle, na mroce něgajšneje wugloweje jamy.
Kniglicki su tśeśi zešywk “Podstupimskich pśinoskow k sorabistice”.
Tak cyni jadna kupka z Mišnja (Meißen), pśecej mjazy stupnym stwórtkom a swětkami.
Wacej jo zwětšego w septembrje kóńc był z strowotniskimi problemami dla polenoweje alergije.
Wjasoły a z późiwanim glědašo Robinson na to tšojenje.
W pśichoźe dej se za tu biblioteku hyšći wěcej wabiś.
Wót srjejź junija dajo w małem głažanem bóžem domje wósebnu wustajeńcu.
Münchowa wulicujo, až jo wósebnje źiwne było, pakśiki słaś, samo wesrjejź Města, ale to jo w toś tej za wšykne śěžkej situaciji zmóžniło, až wšykne sobu gótowaś mógu.
Nowinku som malsnje nanoju domoj donjasł a se zasej ku kjarcmje pórał a se dalej slězy k našym gólcam stupił.
Pódla mě, tam rosćo mlac!
Rědne jo teke fantastiske tšojeńko, kenž jo napisała 12-lětna Julija Martinojc.
Głowna zgromaźina jo wobzamknuła nowy pśinoskowy pórěd, kenž płaśi wót pśichodnego lěta.
Kněz źašo Pawołoju: Njebój se, ale powědaj a njemjelc; pśeto ja som z tobu.
Ně, to su głownje kśice za kjarchoby a wšake cerkwinske, kśesćijańske figury a eksponaty.
Trjeba su nejpjerwjej górki k nasajźenju.
Na mósće jo stojał derje woblacony kněz.
Fantazija njeznajo granice a nastawaju słyńcka, ježe, kokoty a druge rědne figury.
Wulicowanje wó Minje Witkojc
Źeń wótbagrowanych jsow budu swěśiś 12. junij (sobota), zeger 14.00.
Sławna muzikowa kupka The Beatles póchada z Liverpoola.
Lětosa jo 10.
25 lět Towaristwo za spěchowanje serbskeje rěcy w cerkwi
Jörg Funda pšosy wšykne wobźělone – wót wejsneje rady až k wobydlarjam –, aby pilnje a konstruktiwnje sobu źěłali.
A z pśiduceju rědowniskeju wjednicu 1. lětnika musym hyšći w starem šulskem lěśe kradu rozmyslowaś, kak ma se to z teju serbskeju wucbu rědowaś.
Pód jeje wliwom jo Kobjela namakał drogu k serbskej rěcy a komponěrowanju.
A wóni źachu mjazy sobu: Chto nam kamjeń wót rowowych źuri wótwalijo?
Flyns pokazujo se ako kronowany law na tronje.
Za te, ako žednych swójich jaj njejsu měli, jo towaristwo pśigótowało połne kórbiki jaj.
A wóni góźe se za našym suźenim ako pśedłoga za scenariske knigły.
Henscheloweju smy gótowali pjeršćeniki wót głažanych parlickow.
Z wjelikeju cesću jogo 1. měrca na nowem gołkojskem kjarchobje zakopowachu.
Pó prědnem takem zgromadnem treningu muskich zachopjeńk oktobra w Njebelčicach/Nebelschütz w Górnej Łužycy (Casnik jo wó tom pisał) buźo ned na zachopjeńku januara tśi dny dłujko intensiwne treningowe lěgwo za muskich w Chóśebuzu.
Dla togo sta se juž cesto wobśěžkanje.
Za tu kontinuitu dej se ministaŕstwo staraś.
Teke cerkwja njama wjele pjenjez, pśeliš wjele luźi jo ga z njeje wustupiło.
To budu Kito Ela, Sylka Poleńcojc-Laubensteinowa, Jörg Maznik a Měto Nowak.
Na kóńcu su jogo wuzamknuli ze Zwězka serbskich wuměłcow…
Jogo zasłužone 50 euro jo ned pśedał, jogo 30 pódpěrowarje ga su byli łacne a głodne.
Postowa adresa stoj na pśedslědnem boku Casnika, Mója mejlowa adresa jo:
Som ten źeń na źěło pśišeł ako kuždy drugi źeń.
Na župnej delegatnej konferency Kamjeńskeje župy 27. januara 1990 we Worklecach jo faraŕ Měrćin Wićaz wuwił wěste teze — zasady župneje źěłabnosći.
W Měsće jo demonstraciski śěg był wót Lutheroweje cerkwje až k wjažy firmy LEAG a dalej do něgajšneje kupaŕnje „Strombad“.
Witaj, lube nowe lěto!
"Móžoš swóje dary a talenty wuwijaś.
Taki buźo lětosny serbski źiwadłowy workshop za źiśi
Za njogo jo se wót samego rozměło, až ma serbsku familiju, w kótarejž se jano serbski powěda.
Ako ta jo z ramjenjoma sukotała a jej groniła: „Taku lisćinu by rada měła.“, jo była pśechwatana.
Slědnu sobotu jo se wóswěśiła toś ta studnja, kótaraž póchada z 15. stolěśa, njepósrědnje pó namšy.
Sedym basnjow jo Róža Domašcyna na tom wjacorje cytała.
Mimo Mrocneje/Pretschen a Lutola/Groß Leuthen, słušatej wót 2017 teke Dołgi/Dollgen a Małe Linje/Klein Leine do rozšyrjonego serbskego sedleńskego ruma.
Konotop jo město na Ukrainje.
Ulrich Pogoda w swójej zagroźe.
Nowa Serbska rada buźo se konstituěrowaś
Ty móžoš teke bowlowaś, graś balokopanje abo volleyball w Nowej Jsy.
Rědnje by było, gaby wóna mógła ten krotkofilm dypkownje k pśiducym gódam prezentěrowaś, pśeto źo wó serbski gódowny nałog.
Bóžko pak njejo se wšykno tak raźiło, ako jo se žycył serbski bok.
Z rozgrona ze starymi Tšawnickimi jo se wukopało, až Tšawnica buźo nejskerjej zabyta.
Ale nan jo ze synom a źowku serbski powědał.
Pón rozruba měso ze swójeju kamjenjaneju sekeru a scyni sebje rožon, na kótaremž by sebje pjaceń wopjakł.
Dłujko jo se pótajmnje sćaklił a na pomsćenje łakał.
Za gósći z Turjeja jo to było wjelgin zajmne, což su tam ten źeń wó Strittmatterowych w Bošojcach wšykno zgónili.
Teke kónje z Dolneje Łužyce – tak z Hochoze – su kužde lěto pśipódla.
Tu pšosbu na dowólenje wót "EVA" jo LEAG we februarje wótedała pla Bramborskego krajnego amta za wobswět.
Wobej woła stej dostałej setku pśiwězanu.
Myška jo hyšći tšochu mucna.
Taka jelenjowa swajźba jo wjelgin njeměrna a casy kšawna.
Dupjeński kamjeń pla Górneje Kśinice jo wót njewidobnych mócow wobzwarnowany, wóda we njom njejo nigdy wuschnuła.
Móžo byś, až tejerownosći něco źaržy, snaź šćit, ale to jo kradu na kšomje kamjenja.
Lětosny Mjazynarodny festiwal Łužyca zachopijo se za tyźeń stwórtk, 4. julij, w Budyšynje.
Za lětosne wupisanje jo dało 116 procowarjow.
Rozšyrjaj wjasołe powěsći, ako su to cynili Knězowy janźel a pastyrje, kenž su janźela na póli wiźeli a rozměli.
Šołta pak jo był skeptiski. „Kosty pśesajźenja cisterny laže mjazy 200.000 a 300.000 euro, a to jo pśeliš droge“.
Za wšym zdaśim co šołta Hämmerling swóje prědne lubjenje społniś.
Na brjogach rostu wólše a wjerby, wjele jich jo sprochnjetych.
Něnto jo za wětšy źěl to pšašanje kradu hynakše a teke konkretnjejše. „Maš hyšći źěło?“ co jaden wót togo drugego wěźeś.
Te pór luźe njamógu nikula wurownaś źěru, ako „stara“ generacija napórajo.
To redakciske źěło smy gromaźe wugbali za Pratyje 1993 do 2001, pótom ako muskeca tšojka dalšne tśi lěta a naslědku ja sam za Pratyju 2005. Póněcom su młodše luźe zagronitosć pśewzeli a ja som se mógał z lětnikom 2008 nanejmjenjej na pratyjaŕski wuměńk póraś.
Teke gaž jo wěźeł abo se myslił, až njejsu wěrne abo pšawe.
Mimo togo su mógali sami na běłej glinje mólowaś abo na pśikład małego plona z běłeje gliny formowaś.
Ja te serbske spiwanja a gronka how derje rozmějom, a młoge su mě někak znate.
Tam su pśirězowali dichtungi a wšake druge małučke źělcyki z gumija za wójaŕske lětadła, nejskerjej teke za góńtwine lětadło Focke-Wulf, kótarež su źělnje w Chóśebuzu producěrowali a na chóśebuskem lětanišću montěrowali.
Wšake wuběźowanja młodostnych su pótom pśiglědarje dožywili.
Tak jo to młośenje k dobremu kóńcoju pśišło, a wšykne su byli spokojom.
Cesto su toś te wulicowarje a wulicowaŕki z wokom zmyrkotali a wobwěsćili, až jo to wšykno cysta wěrnosć, což su wulicowali.
Za źiśi jo grajnišćo na łuce wupominanje.
Woblubowana jo južo wjele lětźasetkow.
Sobotu a njeźelu stej pśedawałej a prezentěrowałej pla Zubiksojc swóje produkty.
To zdychujo Findus.
A ako jo młynik se zubjecy pśispomnjeł: »Móžoš pśi mnjo mimo młynikojstwa hyšći nawuknuś něcožkuli druge wužytne!«, jo młody Krabat hyšći lubjej pśigłosował.
Nowe teksty za arije a źiwadło jo kněz kantor Rizo sam wumyslił a zestajał.
To su jano pśikłady, dalšne rědne wěcki teke cakaju.
To źe pón teke njejsom, ale pó jogo słowach, až mam raka prostaty, wěcej nic rozměł njejsom.
Źinsa jo w tom domje kupnica.
My wšykne dejmy se mysliś na druge, ak maju wósebny riziko.
Gutheilowa jo jomu pšawje dała, měnjecy, až taka analyza jo wjelgin trjebna.
Pó wójnje su Sowjety wuwózyli cełu industriju do Sowjetskego zwězka.
Tśi raze běšo pótakem Krabat krala z błota wuśěgnuł, jomu žywjenje wuchował a pomagał, gaž ten njejo wěźeł, sebje samemu pomagaś a raźiś.
Stakim jo derje, až gronko lěta rownowen groni „ja“.
Juro Kopylc jo w starych casach, grońmy lubjej ... wjelgin starych casach, we jsy kšetaŕ był.
Na drugem boce pak buźo teke lud jano tak dłujko wostaś, ako sebje wobchowa swóju rěc.
Manuskript Dnjownikow jo lažał w nakładnistwje dlej ako pěś lět.
Lětosa jo pak wšykno hynac, pandemije dla.
»Chylku.«
Za chylu se wopšašajo wěcownje: »Groń mě, chto to jo?«
To njebuźo jano wobydlarjam k wužytku, ale teke towaristwam.
Tśeśu drogu su wubrali w zasej samostatnych baltiskich statach, źož rusojska ludnosć jo musała dopokazaś znaśe statneje rěcy.
Zmakanje z wuspěšnym serbskim komponistom
Toś ten płat ma kněz Kurjo we swójom muzeju.
To se wuznajo z nejstaršeje warsty wejsnych mjenjow ‒ pišo mjenjowědnik Walter Wenzel we swójich nejnowšych, 300 bokow tłustych knigłach.
Pśewažeca krajinowa forma jo sawana.
Z młogich bokow su pśišli a pśidu dalej pominanja, až deje se pšawa narodnych mjeńšynow w pśichodnej zgromadnej Němskej zapisaś do wustawy (Verfassung) abo do Zakładneje kazni (Grundgesetz).
Chtož njoco zežywidła w lodach kupiś, z larbu abo šalom pśed woblicom móžo srjodu abo sobotu na mark hyś a zežywidła a rostliny kupiś.
Krajny raźc dr.
Singapur jo nejmjeńšy stat krotkozajtšneje Azije a lažy na pódpołdnjowem kóńce Malalskeje połkupy.
"A kuždy smějo sebje swóju kralowku wupytaś."
Kněz Wěnk pśiźo za nim do kuchnje.
Pó zastajenju tych wuglowych jamow jo pśišła wupominajuca faza saněrowanja.
Co jo k tomu wjadło, njejo kśěła Casnikoju rozkłasć, pśiwdała jo pak, až jo to měło cyniś z wuzwólowanim nowego zagronitego.
Hyšći nadrobnjej jo Paul Taubert jogo zběrki pśewzeł w nadawku Botaniskego towaristwa prowince Bramborska do Katalogizacije dolnołužyskeje flory 1884.
Naš zgromadny wustup z ansamblom dnja 15. měrca 2020 jo se ako mydłowy puchoŕ rozpuknuł, rowno tak, ako našo jatšowne spiwanje w cerkwi w Dešnje, kenž južo 20 lět wugótujomy.
Něgajšny pśedsedaŕ Domowiny Jan Nuk jo Domowinu nagranjał, aby se procowała wó mócowanje serbskego ducha w šulach.
To jo se mě spódobało.
„Ně, zgubił je njejsom, ale by je notnje trjebał.”
Ně, ně, to njejo žeden žort.
Ale krotko do kóńca twaŕskich źěłow su namakali škódy na wažnym betonowem źělu zasadneje konstrukcije pśez kóleje.
Mogu sebje pomoc wót fachowych ministarjow pominaś.
Tak dłujko ako změjomy luźe, kótarež serbski pišu a cytaju, smy ako lud žywe.
Z głowu se zlagnjo na Pětšowe ramje.
Něnto dej se wó to wójowaś, až dostanjo ten jadnučki dolnoserbski gymnazium dosć srědkow wót šulskego amta, aby mógał we wšyknych lětnikach bilingualnu wucbu póbitowaś.
Cełych šesć lět zaběra se wón ze serbskimi ranymi stawiznami, študěrujo historiske žrědła, chroniki a Fontanowe spise.
Žylojske žeńske su jaden źeń do festiwala na dwěma městoma pjakli pěśźaset blachow swajźbaŕskich tykańcow.
Na woklapnicy jo se wobspomnjeł teke Herman Šlodaŕ , ak jo swěśił we aprylu 100. narodny źeń.
Teke na kjarchobje wobstoje problemy z wótpadankami.
To jo była sromota, joli až jo dejało tu kuźelu hyšći raz natwariś.
Ako prědne som ned fetu dla zaśěgnjenja wugótowała ze skóro wšyknymi žeńskimi ze jsy.
Pśespytowanja nasypaneje zemje su wopokazali, až jo górka pówóstank napšawdu kumštnje nasypanego groźišća.
Wušej 160 aktiwnych Domowinarkow a Domowinarjow ze wšych stron Gorneje a Dolneje Łužyce jo tamkor pśichwatało, a móžo se groniś, až su wóni dožywili napšawdu zgromaźinu, kótaraž jo za dalšne Domowinske a docełego serbske źěło a žywjenje wjelgin wažne.
Ga jo śma, ga swětło?
Ned pó drugej swětowej wójnje su wejsanarje wobzamknuli, až kśě stare mě Běła Góra slědk.
Pśedsedaŕ Dawid Statnik jo se za jeje powěsću zjawnje wuźěkował tyma wjednikoma MDR a wótpósłanemu sakskego parlamenta Alojz Mikławškoju, ak jo tu ideju sobu pódpěrał.
Ga słuchaj komander: Wójna, ta luźam notna njej’ – toś grajśo lubjej měr! 
Wót města njejo nic wušej wóstało!
Nejtšašnjejša jo taka móŕska cera małym cołnam, dokulž łoźniki njamógu swój cołn z njeje wustarcyś.
Źinsajšne wobspomnjeśe wjeźo nas radny kus slědk do zachadnosći.
Na Naměstnje Janowego parka (Jahnparkplatz) jo zwěrjecy show.
Toś spiwaju młode głose, a to pśeliš rědnje zni.
Ludwig Ela a dr.
Zgromadne rewolucionarne a demokratiske wójowanje Serbow a Nimcow pśeśiwo wuklukowanju a pódtłocowanju, za towarišnostny póstup a něto jich zgromadne procowanje wó twórjenje wuwiteje socialistiskeje towarišnosći w NDR póstajaju progresiwne tradicije serbskich stawiznow a we głownem tež jich pśedmjat.« [...] Južo źaseś lět pózdźej jo realita toś ten stawizniski wobraz dogóniła.
Motorske ju pśedogónijo z wjelikim rjapotom.
Zastupny jadnaŕ Domowiny Harald Końcak jo koncert, kenž Załožba za serbski lud spěchujo, wótwórił.
Daj ju swójomu blišemu, tak ako sebje sam".
Ako su byli wšykne źiśi najěźone, su donjasli ten grib zasej do góle.
Dotychměst jo se pśizjawiło 31 pórow.
Buźoš kurs sama pśewjasć? Ně, pódla buźo ako łoni Dörte Hentšelojc.
Ako nowack zawěsće njenamakajoš swóju drogu do wěry kradu lažko.
Na drugich stwórtkach buźo to wót zeger 13:00, tak teke 28. měrca.
Gojc jo dał jomu groniś, až dej chrapku paleńca piś, to buźo jogo wochłoźiś.
Melchior Wańkowicz jo był pólski spisowaśel.
Wórješyna na dwórje jo južo wušej sta lět how.
Něnt pak mamy našogo Tima.
Derwan jo teke Łužycu z prědnym słowjańskim statom zjadnośił.
Njejo se myslił na šybałosć a triki, za kótarež jo był sławny Krakowski šejc z mjenim šejcyk Dratewka.
Gwězdku rano som maśeri pomogała pśi warjenju, ga jo se njezjapki chapjało sněgowaś.
Móžno, až njejo se kněz Altmaier dowěrił, swójogo kolega Jensa Spahna, ministarja za strowotu a wukubłanego bankowego pśekupca, wó radu pšašaś.
Brunica njejo wobraźiła luźam jano źěło, ale teke spórała śopłotu a swětło do bydlenjow.
Zajmne pak jo, kak jo zakładna kazń Zwězkoweje republiki Nimskeje, teje bergaŕskeje republiki BRD, nastała.
Tam płaśi pón snaź dalšne serbske pśisłowo: Gaž kury spiwaju, kokoty womjelknu.
Bog wšyknu wašu pótrjebnosć za swójim bogatstwom napołnijo z kšasnosću w Kristu Jezusu.
Witko scynijo pjenjez do małeje rycynki pśi wózyku.
Wobškoźona wjelika wólejowa mólba jo se mjaztym restawrěrowała.
Pomałem jo se źeń chylał ku kóńcoju.
Mogu kuždemu, kenž serbski rozmějo, serbsku namšu jano naraźowaś.
Wšykno pak njamóžo ten jaden wót togo drugego mimo wšogo pśewześ. “Tak su byli teke pśi nas w Sakskej młoge diskusije dla teje Serbskeje kazni w Bramborskej.
Ptaški pśiwabiju ze spiwanim partnarjow.
Ženijowu ideju jo měł šołta Kaiser někotare dny pózdźej, ako jo pjakarje na woklapnicu pśepšosył, aby se scynili zaśišć wót luźi na městnje.
W januarje 1990 smy na naraźenje Mata Nagela załožyli dolnoserbsku narodnu zgromaźinu.
W tom wokognuśu jo se pjas zgubił.
»Z gódańkami«, skócyjo tšašydło jomu do grona.
Tam a zas wšak stupa žrědłyško z górow, z nich běžeca wóda jo cysta a móžoš ju piś.
Na šuli ju njewuknu ako pśedmjat, ale na někotarych zakładnych šulach wó njej se rozgranjaju fakultatiwnje.
Wón jo z 91 lětami nejstaršy cłonk towaristwa a z tym zrownju jogo cesny cłonk.
Tam teke někak wó domownju źo.
Ten tyźeń pónjeźele jo se zachopił XVII.
Ako Hermann pó chyli zasej na ten bok glěda, pak wiźi, až jo ten carny kuŕ mócnjejšy a wětšy.
Buźćo ceło pśi sebje, wjaselśo se na tom wokognuśu.
Młody wótwardowaŕ chórych dowjeźo Hanu na staciju.
Po 3 27.t.
Wšyknych pśedsedarjow a cłonkow kupcynego pśedsedaŕstwa Domowinskich kupkow Chośebuz, Cazow, Škodow, Žylow, Dešno, Zaspy a Rogozno župa Dolna Łužyca 14. nowembra pśepšosyjo na decentralne kubłanje.
Findus sejźi južo dawno na najśpje we swójej buźe ze zagłowkom na głowje a se wušy zaźaržyjo.
A tam som pótom była serbska, burska gótowana.
Choroju "Łužyca", kenž wobstoj něnto južo 27 lět, ga pśisłuša něnto 14 žeńskich a 6 muskich, teliko ako hyšći žednje.
Na wěsty cas docełego kóńc ze serbšćinu jo za mnjo był na powołańskej šuli.
To jo mjazy drugim „Sinfonija nr.
W Serbskem muzeju na Budyšyńskem groźe jo něnt fotowa wustajeńca „Jsy wokoło Worjejc“ k wiźenjeju.
Pódgubki njenose.
Chtož pó njej drogujo pěšy abo pó kólasu, tomu nadpadnu dwójorěcne, drozne toflicki a napise, kenž pokažu na to, až su how Serby žywe.
Stej sebje drjewo narubałej a pcołkariłej.
Dnja 21. decembra jo se wótměło digitalne Serbske blido w Drježdźanach, na kótaremž jo se wobźěliło něźi źaseś luźi, z kótarychž dweju stej teke z Dolneje Łužyce byłej.
Teke Bórkojske spěchowańske towaristwo za domowniske stawizny "Stog" jo pśestarcyło wětšynu zarědowanjow.
Gronje, až na tom dnju pśecej słyńco se smjejo.
Tudy su młoźina a ženjone kóńc tyźenja swěśili wjeliki 130. zapust: 96 ženjonych pórow, 18 pórow młoźiny a 14 źiśi.
Pódpołdnjowa Koreja jo stat w pódzajtšnej Aziji, kótaryž lažy na pódpołdnjowej połojcy Korejańskeje połkupy.
Hyšći źinsa domyslijomej se na to ze smjejkotanim, wšojadno z kim wót njeju, z pśedawarjom abo kupcom, ja powědam.
Šurman: To jo dom na August-Bebelowej droze 82 — ned pśi pjerwjejšnej raźe města.
"Cośo-li byś źěl našogo gromadnego swěźenja, pón pśizjawijośo se pšosym pśi organizatorach," jo był ten tamny apel.
Pópšawem som kśěł wordowaś awtowy zamkaŕ.
Wóna rosćo a rosćo.
Zajmawe knigły z titlom jo wědomnostnica wudała gromaźe z prof. Eckardom Paulom z Lipska.
W Turnowje ma Hanka Panowa serbske knigły na pśedań.
Dlatog zatkajśo sebje rukajce, gaž cośo něźi ambrozijne rostliny wuryś.
Ale pla źiśi jo tak, až wóni se pógibuju.
Ta wjelika zapalonosć teju luźowu jo kradu k pópadnjenju, gaž se z nima wó tych staśiwach a źěle, ako we nich štycy, rozgranjaš.
Co by Wy něnto gronili 18lětnej Marce? Wótwórjona byś.
Te nejmjeńše su mam gronili, až njejsu pśewjele rozměli.
Pośěgujucy se na to pišo dalej „Ale Polaki ga by našych wuknikow lěpjej rozměli, gaby wóni dolnoserbšćinu nałožowali.“
Gaž tu wěc njama w busu, ga mógu luźe je skazaś.
Bóžko su teke dožywili hurrikan, a su se z łoźu wudali do Awstralskeje.
Jan Bjedrich Tešnaŕ (1829—1898), serbski faraŕ, mjazy drugim w Kloštarskej (Serbskej) cerkwi w Chośebuzu.
Dejśo hyšći groniś abo pśipisaś k tomu Wašo mě a adresu a starstwo.
Fil 4,4.5b
Žedne kśě dalej wójowaś za Miłoraz, mjazy nimi młoge cuze, ako njamógu zewšym to zacuwaś, což su Miłoraske w pśisamem 50 lětach njerědnego dolabowali a musali wuźaržaś. »Teke my mamy pšawo na dobre a pórědne žywjenje, wósebnje pak naše źiśi a źiśiźiśi«, tak se mysle za wětšy źěl w Miłorazu.
Jaden z nich jo był tšošku skobodnjejšy ako te druge.
Teke doglědy do pcołkaŕstwa Wam tam daju.
We tom wobłuku komponěrowašo teke serbske temy, ako wó wótbagrowanju serbskich jsow.
Zawěsće buźo lětosa jatšownicu zajtša hyšći wěcej wobydlarjow pśi woknje abo pśed swójom dwórom pśisłuchaś a pśiglědaś, gaž jatšowne spiwaŕki w pasiońskej nocy swětosnje pó jsy kšacaś.
Christian Domań (napšawo), stary młoźinski šef, pśi pśigótowanju lětosnego majskego boma.
Chtož ma katalog k tomu projektoju, wě, až Źilka se we njom njejawi.
Row Fryca Rochy a jogo žeńskeje na Połudnjowem kjarchobje w Chóśebuzu.
Kak cośo póraś nowy duch do zwězka?
Pśi tom njejsu knigły suche wopisowanje wobrazow abo biografijow.
Ju smej južo wiźełej, ako smej blisko Złotego žrědła byłej, a nejpjerwjej njejsmej hyšći nic wó tej drugej Heli wěźełej.
Jan: „Pśedawaju a kupuju ga tež luźi?“
Ako stej se mójej wócy k tej śmojtosći pśiwucyłej, som wuglědał w rožku na zofje pód nakósnym wjerchom někogo lažaś.
Gody su togodla wjasoły swěźeń, dokulaž na tom dnju ten bogaty Bog wšyknym tym swójim něco wjelgin rědnego wobraźijo.
Se wě, až su rědne princesny namólowane we tych knigłach! .
Diana Šejcowa z Hochoze a Gregor Kliem z města, sobuźěłaśerja serbskeje redakcije rbb, stej pśi tej góźbje ned pśepšosyłej teke serbskorěcne familije do Dešna (wónej samej ga se za serbsku rěc we familiji angažěrujotej).
Na zgromaźinje jich pśedsedaŕstwa jo był w slědnych góźinach swójogo žywjenja dnja 28. decembra 1967. W nocy ducy domoj jo jogo awto blisko Žylowa z Błośańskeju zeleznicu gromadu prasnuło a wón jo był ned njabogi.
Ale te su južo w drugich knigłach wózjawjone.
Aktualnje z Łužyce
Wjele dlejše žywjenje jo było drugemu serbskemu zjadnośeństwu w Dolnej Łužycy – Maśicy Serbskej - pśiwdane, kenž jo se w lěśe 1880 załožyło a do lěta 1937 wobstojało.
1725 jo zwónaŕ Martin Heintze nowej lał – a zwónoma dał garantiju za tśi lěta.
[...] Łukowje, Derbnje (Schenkendöbern), Slopišćach (Schlepzig), Starej Niwje–Wózwjerchu (Alt Zauche–Wußwerk), Běłej Górje–Bělinje, Feliksowem Jazoru, Nowej Jazorinje (Neu-Seeland), Derbnje (Döbern), Ranju, Tśěšojcach–Žymorojcach (Groß Schacksdorf–Simmersdorf), Jemjelicy–Dźěwinku (Jämlitz–Klein Düben), Šejkowje (Schipkau), Tšupcu, Wjelcej a Łukojcach.
A tych pśikładow, kak se to pón w praktiskem serbskem žywjenju a źěle pśesajźijo, jo teke dosć w cełej Łužycy.
To jo była Madlena Norbergowa.
Wót sedymnastego lětstotka dolnonimska rěc we Nižozemskej jo wobstojała pód wliwom nižozemskeje.
Ta šoseja z města pśez Žylow do Dešna cyni, až juž něto se pśi njej domy stajaju, źož hyšći gótowa njejo, a dalej buźo jaden chrom pśi drugem stojaś a licba źiśi buźo stawnje pśiběraś.
Pśigótowanje multikulturelnego festiwala financěrujo žarjabnica SPN a rozgłosowy sćelak rbb „Antenne Brandenburg“ jen prezentěrujo.
Jo ju spóznał, ako běšo 21 lět stary, w lěśe 1971.
Teke Wětošojski šołta jo pśilubił, až buźo se za to zasajźiś.
Kuždy źeń jo wón źěłał w góli.
Som kśěł wam pomagaś.
Wšykne pśebasnjenja we WES na zakłaźe WNB bazěruju na serbskej wersiji nastaśa resp. prědnego wudaśa, mimo jadnogo:
Pśi rozpadnjenju statow móžo w někotarych padach k problemam dojś, njedostanu-li wšykne něgajšne staśanje staśaństwo jadnogo z naslědnych statow.
Mato Kosyk - 60. smjertny źeń
Do pratyje pišo wó Marjanje Domaškojc, w antologijoma Jadna z nich jo šołtowka.
Cesto su gósći byli pšosone, sobu spiwaś, samo muske su zgłosowali sobu, což njejo wěcej cesto nałog.
Za połtera lěta nastupijo Victoria swój praktikum we wukraju a co tam byś multiplikatorka za to serbske: „Ja budu procowanja Serbskego muzeja pódprěś, Kosykowu wustajeńcu prezentěrowaś zwenka Nimskeje”, jo młodostna sebje pśedewzeła.
wót 29. 11. do 5. 12. 1990 Wšednje słyšyśo serbski rozgłos na UKW 100,5 a 95,1 MHz a na srjejźnej žwale 999 a 1188 MHz Wót pónjeźelego do pětka wót 12.00 do 13.00 góźin: dolnoserbski program
Sobotu pśed jatšami smy tudy wiźeli rědke zjawjenje: 54lětny Arvid Nowka wót tudy jo wobwórował na swójej roli kulki, kaž we něgajšnem casu, z kónjom a chołujom! Wón jo nam wulicował, až na ten part šonujo se ta rola, dokulaž śěžki trjekaŕ ju twardu wujězdźijo.
To buźo raz tak a raz znak.
Som źe juž do togo z kobołkom pśigótowane jěze jědł, w garnizonach samo cesćejšy raz, ale což jo mě how pózmakało, jo wěcej było ako jano njedara.
Tak su dali měsćańskemu centrumoju w Chóśebuzu to serbske mě „Stare Wiki“ (Altmarkt).
To dejali cyniś wósebnje pón, gaž smy sćakłe, nježycne, zekśěte, njezjadniwe, dłujko za zło bjerjece abo połne tšacha a połne bźeznaźejnosći.
Móžne kwiśonkowe barwy su: běła, žołta, cerwjena, módra a cerwjenowioletna.
Pśi tom jo jomu k wužytku, až jo sam młody muzikaŕ a wuwucony muzikolog, we scenje derje zwězany.
Karl Eduard Haußig w Gołkojcach (150. smjertny źeń) – diakon pśi serbskej cerkwi w Chóśebuzu, faraŕ w Bórkowach a Gołkojcach; cłonk Serbskego towaristwa w Dołojcnej Łužycy a komisije pšuskego kněžaŕstwa za wudawanje serbskich wucbnicow, pódpěraŕ a awtor Casnika, zagronity za wudaśe dolnoserbskeje biblije 1868
Gólcyk jo se ned zalubował do togo brunego tedija z běłym lackom.
Z humorom do nowego lěta
"Zelena kapała" jo grała, nowy promšt chóśebuskego cerkwinego wokrejsa Georg Thimme jo powědał a Tracy Neumann, grajaŕka w graśu "Greta" w źiwadle "Piccolo".
Za tym pitśku suchym a njelepym wopisanim chowa se wjelebocny projekt, na kótaremž su wobźělone dolnołužyska Domowina, Serbski institut a Domowniski muzej w Dešnje.
Wón pomina wót pśedsedarja Dawida Statnika, aby zjawił, kak k tej wěcy stoj.
Snaź wiźimy se znowa w Žylowje!
To pak njebuźo jadnučke zarědowanje, na kótaremž buźo Slěpjański ansambel znowa k wiźenjeju a słyšanjeju.
Co cyniś? 
Stawa se, až šofer tebje samo pśepšosyjo na colu abo lod.
Zagórjone su te źiśi tśeśeje rědownje pśez rolu byzali.
Tam su jomu za to wjelgin źěkowne a jogo cesće.
Ako su luźe pśiklaskali, gaž ten jaden rejtaŕ jo głowu kokota wótrył.
To groni škrodawa.
Płaśili su za swój cas wusoke pšawniske normy, su měli racionalnje a efektiwnje źěłajuce zastojnstwo bźez wobtykanych amtarjow a kněžyła jo se kšuta disciplina na dobro stata.
Tenraz jo było 36 pórow z młoźiny a samo 20 źiśecych pórow.
Pśiducy tyźeń jo južo śichy tyźeń pśed jatšami.
Serbska ewangelska namša w Malešecach
Wšykno jo wjelgin derje pśigótowała Birgit Ginkelowa, ako w krajnem sejmje jo zagronita za źěło Serbskeje rady.
"Wjele wót nas, kaž tek ja, jo w turistiskem wobłuku ducy.
Smy měli tu góźbu, słyšaś originalnu dolnoserbsku rěc, mjazy drugim w Hochozy, źož jo za nas wustupił tamny serbski ludowy teater ze štucku ‚Sergej’.
Woblutujom, až jo južo tak jěsno wumrěł. »Nowaka-Njechorńskego bildki muse we kuždej serbskej śpě wisaś«, jo raz gronił.
My mějachmy jadnogo na tśi lěta .
Źinsa jo se mě wusoka cesć dostała, až smějom žeńsku wuchwalowaś, ako jo se pśez lětźasetki a bźez rownosći za to dolnoserbske zasajźowała.
Mamy za to pak jasne pśedstajenja.
Pśełožk do nimšćiny jo wót Kita Lorenca.
Hyšći žednje njejo słyšał wó jadnom kokośe, ako smějo jano spiwaś dwa raza wob źeń.
Wjele starjejšych jo doma z góleśim.
Wóni su žywe pśi granicy ze Słowjeńskeju, mimo Triesta wósebnje wokoło městow Gorizia (Gorica), Cividale (Čedad) a Tarvisio (Trbiž).
Gólanarje wiźe ako njepšawdu, až se wšuźi spiwa chwalba Błośanarjam, ale na dolnoserbsku gólu se zewšym njeglěda.
Wy sćo we wašom prjatkowanju gronił, to Bože słowo njedej jano do głowy hyś, ale do wutšoby a pśez wutšobu.
Grali su „Pśěza“ (pódla su šesćo luźe), to jo kulturna kupka złykomorojskich Domowinarjow ako prědny a ako głowny akter serbski swing band „Kula Bula“.
Wjelike pśedewześe, kótarež jo dejało pśewjasć śopłotne izolěrowanje twarjenja, njejo na zachopjeńku kśěło zapłaśiś košty.
Něnto by ja kśěła snaź ceło druge duchne dary nałožyś a myslim se na samostatnosć (Selbständigkeit) we raźiśelstwje (Beratung).
To jo se južo stało a se teke dalej cyni, a pśi tom njejźo wó pjenjeze.
"Comy našym kupcam něco bitowaś, což rědne jo, w tom casu, kenž tak depriměrujucy jo", groni designerka.
Organizacija za wěstosć a zgromadne źěło w Europje (OSZE) co we Waršawje wobjadnaś problemy narodnych mjeńšynow a ludowych kupkow.
Tek ten kóńc drota mógali se ako kokulku zezgibowaś.
By se pó jogo měnjenju dejali źěłowe póměry z tak pomjenjonego drugego źěłowego marka lěpjej pśeslěźiś.
Drogowanje pó swěśe jo jano jaden źěl wustajeńce.
Droga młoźiny/Str. der Jugend 54
Naslědku jo był žywy ako lichy spisowaśel a basnikaŕ we Wuježku (Wuischke) pla Bukec ( Hochkirch).
Slědnej Rogowarja musytej se powdaś.
Pśi tom jo se wě teke dobra wóla regionalnych a statnych organow trjebna.
Reykjavík ma uniwersitu a zajmnostki, wósebnje pśiwabijotej architektoniski wjelgin moderna katedrala a koncertna hala.
Ale princ, ten młodšy, ten milny, wrośijo se bźez nich.
To se wě, až jo młody Krabat dejał južo wót małego sebje swój wšedny klěb sam zasłužyś, njejo směł se gniliś, ale jo dejał gusy wejsnych góspodarjow pasć, aby se póněcom pśiwucował pastyrjenju.
K jogo raźenju jo bejnje pśipomogała tamna Domowinska kupka.
Dolnobłośański amtski direktor Henri Urchs ze zajmom pśiglěda.
Južo 12. januara jo Engelhardt na centralnem słužbnem wobradowanju Amta za narodnu wěstosć póstajił, až ma se wótněnta teke źěłabnosć inoficialnych sobuźěłaśerjow na teritoriju NDR zastajiś.
Jo sebje z pomocu wujka póklety twarił, aby ptaški łapał.
Comy zasej gósći měś! Z Města/Chósebuza.
Źurja su se wótśisnuli a jaden kjarl jo se walił do sněga. »To jo ten prědny«, jo Fryco wołał, dokulaž jo kśěł licyś, ako Hajno jo wukazał. »Źarž tu blabu«, jo wuchyśony kjarl na njogo šćokał, »to ga som ja!« A ze sněgoweje kopice pśed kjarcmu jo se wudrapał – Hajno!
Su žywili nas w zymje łoni, nam dobre zernka dawali.
Pśepódaśe myta ga jo było w ramiku pśiwitanja nowego lěta.
Pśi drastwowych pśeśěgach smy wšuźi mócny aplaws a pśipóznaśe dostali.
Srjodu tyźeń jo Lěwica w krajnem sejmje rozšyrjenje mjeńšynowych pšawow w krajnej wustawje Bramborskeje naraźiła.
K tomu słušatej mimo togo zgromadnej projekta z režiserku Katharinu Thalbach pśi Mozartowej operje "Die Zauberflöte" a z režiserom Volker Schlöndorffom pśi operje "Carmen" kaž teke dalšne operowe produkcije w Komiskej operje Barliń, w Bernje a pśi operowem festiwalu Rheinsberg 2015 z prapremjeru opery "Adriana" wót Marc-Aurela Florosa.
Pśichod lažy we wutwarjenju nowych energijowych formow.”
Wósebnosć jo był teke Drjejcański zapust: z pěś pórami!
Dejmy se na njogo spušćiś, až našo žywjenje wustrowijo, źinsa a pśecej«.
Historiske dolnoserbske mě toś togo města jo Pśibrjog.
Weto njedostanjo "pódzajtšny jazor" žedneje wódy.
Tencas su mólarje se pśiwobrośili žywjenjeju „niskego ludu“.
Akle w slědnej tśeśinje mjaseca se wurědnijo, wjedro wabi do sena.
Ně, ten bom jo był jadnory, jano błyšćata lameta jo jen pyšniła.
Kradu normalna wěc we šulskem žywjenju – by mógało se groniś: stary šulaŕ źo na wuměńk a nowy se pora.
Robinson pak źěšo do swójeje jamy spat a weze ze sobu wšyknu broń, pśirucy se ze źěkowneju wutšobu Bogu a tak wusnu.
A pó pśedstajenju jo na nich cakała hyšći małe pśechwatanje: Cłonki ansambla su z Budyšyna guski sobu pśinjasli - tym se tam ”sroka” groni -, a kužde jo jadnu do ruki dostało, a to se wě, ju ned zjědł.
wałtoru, 1. decembra /zymskego
"Mato Rizo", z dwanasćimi źiśimi oficielnje serbskorěcne kubłanje pó modelu Witaj zachopili.
Tam jo zwucone, až wukniki pśewoblaku se k wšakorakim motam a gótuju žorty, což smy měli jano za dwa dnja.
Droga do města na wobradowanje ze zagronitymi luźimi jo jogo z mamu wjadła do pyšneje wile Domowiny na Külzowej, źož su jomu pódarili nowo wudanu serbsku gramatiku Bogumiła Šwjele z lěta 1906.
Měr a lichota – tej dwě gódnosći stej teke źinsa wjelgin aktualnej.
Njeźelu zajtša smej se pódałej na drogu do Hatow (Teichhäuser), źož jo był jogo rodny dom.
Angelika Kurowscyna z Barlinja jo Kochoju groniła, až za nju jo to nejrědnjejšy film, ak wóna jo we žywjenju wiźeła! Scena z filma Sehnsucht: Ena, burska žeńska ze serbskeje jsy, jo zlubjona z Matom.
a ten cas tak pśepórał.
Zlagnu se do póstolki, a kaž ty, mój synašk , kužde spi.
Sportowe towaristwo jo něnto 108 lět stare, a wóno ma 233 cłonkow, wót šesć do 80 lět.
Na wopismje ako rucnikaŕski mejstaŕ stoj, až jo wón 1986 wuspěšnje zakóńcył wukubłanje ako „Drechsler“.
Kristus źejo: Ja som dobry pastyŕ.
To wuglěda groznje, ale wón ned stanjo zasej na nogi a zwignjo ruku górjej k znamjenju, až wšo jo w rěchu.
Dobru powěsć za EUROPEADU jo pśišła pśed krotkim z Barlinja.
W njom wopisujo basnikaŕ wjelgin nadrobnje žywjenje wejsnych luźi w kraju swójogo źiśetstwa, ako jo to měł w spomnjeśu.
Dopołnjujomy muzikowe žycenja pśisłucharjow
Tak derje jo słoźeł.
Nan Wylem pak měni: »Tej głažka dejmej hyšći wupiś.
Dopominam se na kšasne zgromadne dožywjenja, pśedewšym na kulturnem polu.
Jank, njewubuź swóju sotśicku!
Faraŕ jo musał swój měr doma namakaś.
Pśispomnjeś musymy, až teke fararje w Dolnej Łužycy su zawupytnuli, až serbska rěc jo wažna.
Stwórtk tyźeń su wótwórili w Serbskem domje w měsće wustajeńcu Evelyn Pielenzoweje z Chóśebuza.
Pśez wšake wuwijanja njejsu Serby sami wěcej kśěli swóju rěc, njejsu wšuźi kśěli serbskego fararja, njejsu kśěli wěcej serbsku swajźbu swěśiś.
18. oktobra zeger 17:00 a w Łukowje w Kulturnej cerkwi 25. oktobra zeger 19:00. Lubnjojske rybakarje su njeźelu pla Starikojc hotela měli kóńc rybakaŕskeje sezony.
Wopytajo se smjejkotaś.
Alexander Wach źaržy w ruce blumbawu.
To wobzamknjenje stanjo se tym k lubu, kenž su póžedali za wěstymi źěłowymi městami we brunicowem górnistwje.
Až do kóńca žywjenja jo se mócnje interesěrował za Domowinske a serbske žywjenje.
Kralowka, zaprědka „wužowa kralowka“, jo kněžaŕka nad wšyknymi.
Pó wucbje dej byś góźba, zgromadnje graś a se spóznawaś.
Ekspozija se wótwórijo wałtoru, 6. julija, zeger 14.00 pśi góźbje 90. narodnego dnja fotografa, ako jo se naroźił 1920 w Bórkowach a jo tudy teke do šule chójźił. „Gólc z Błotow jo fotografěrował na cełem swěśe, jo był gósć pla maharadžow a wjerchow“, tak to mjazy drugim stoj w domowniskem kalendarju „Stog“ z lěta 2007 wó žywjenju Bórkowarja.
Dajo pak w piwnicach hyšći wětše zwěrjeta z dłujkim wogonkom.
Po tom, až jo było južo na posejźenju župnego pśedsedaŕstwa w nowembrje to grono wó programje Serbskego ludowego ansambla k Zapustoju na zachopjeńku nowego lěta, jo se wjednistwo dolnołužyskeje župy teke tenraz hyšći raz z tym zaběrało.
Angela Stegicojc/Stegitz
Na pśikład som wzeła sobu do wustajeńce knigły z titlom “Ludowe spiwy Serbow Dolneje a Gorneje Łužyce” wót L.
Měto jo kśěł teke raz z drugimi wó našych serbskich problemach powědaś a toś som pó dogronjenju z nim pśepšosył redaktora Nowego Casnika Wylema Bjera a dešańskego tyšarja Hermana Jana, kótarejuž som ze zgromadnego serbskego źěła derje znał.
Na kóńcu móžoš groniś, až te glicki te błośańske źowća gromadu źarže.
W pśiducem šulskem lěśe buźomy teke tym kolegam rěcne kwalificěrowanje pórucyś, kenž južo pśedznaśa maju, aby swóje rěcne zamóžnosći dalej se wuwijali.
„Ja mógu se hyšći kradu dopomnjeś na to, kak jo to wuglědało pśed pěś lětami na Popojskem kjarchobje.
Wobźělniki njemuse nic płaśiś.
Fotograf Frank Knorr z Husa pyta modele za projekt "Serbske namšuhyśe, ewangelska cerkwja w Picnju".
We dwěma funkcijoma jo pśichwatał F.
Krabat njejo se togo nadawka zewšym wulěkał, jo jano gronił »Pó pśikazu!« a jo sebje pominał dobrego kónja.
Jadnu minutu, dwě – jeje wuske śěło wopisujo pówabne połkoło.
Woni wó tom samo žortuju, njebjeru to wěcej za zło – to jo něnto normalne w starem Rogowje.
Nězi 3 do 4 góźin za to trjeba.
K tomu pśiźo wušej tysac sobustatkujucych.
Pušććo spło a glědajśo, co se stanjo.
Śmojtina wuleśijo mimo dalšnego słowa.
To wótegrono jo było “jo”.
Woni su pódla byli, ako jo Serbowka ze Žylowa w šulskej kuchni wariła serbsku jězu, a pśi tom su zgónili, kak se to wšykno serbski groni.
"Njesmějomy spušćiś naźeju, ale pómałem buźo śěžko."
W pódpołnocu jo Himalaja pśirodna granica kraja, w pódpołdnju wobdawa Indiski ocean strony.
Ako słodkokisały salat smy ju źe južo wšykne k wjaceri měli.
Siegmund Lehmann jo nadalej pśedsedaŕ, Fryco Wojto z Hochoze njejo pó 35 lětach wěcej kandiděrował.
A na jadnom kóńcu wuformuj špicny pysk.
Na dogromady 14 toflach jo historija Domowiny wót lěta 1912 až do źinsajšnego z wjele faktami, licbami, fotami a dalšnym historiskim materialom pśedstajona.
Som měła tašu sobu.
Móžośo se lažko wobsunuś.
Prozne flaše jo jadna młodostna zapustarjam wótewzeła a jim za to dała nowe flaše.
Pśed lětami jo "Oblomow" měł tematiske mjasece.
Casnikoju jo wón jano telik gronił: wón rešeršěrujo a rozgranja se z nimi, aby zgónił, co se mysle a co jich wótnutśikach gnujo.
Chtož ma źiśi abo źiśiźiśi, móžo wěste pasaže z nimi słuchaś, źož na pśikład źo wó plona w tormje Dubrawskeje cerkwje.
Serby změju głos w rozgłosowej raźe MDR.
Serbski ludowy ansambel pśepšosyjo na tom samem dnju, 26.10., wót zeger 19.00 do Komornego jawišća Statnego źiwadła na balet „Za Marju – Wósrjejź nocy“ k dopomnjeśu na serbsku publicistku a wopor nacionalsocializma Mariju Grólmusec z muziku Bohuslava Martina.
Wóni su na cesnych městnach rědnemu programoju slědowali.
Gastronomy a dalšne mógu se direktnje na towaristwo wobrośiś.
Ale dokulaž jo Wincentowa groblica wuschnuła, jo teke jich młyn dejał wopśestaś muku mlaś.
To jo była rědna Boža słužba.
Komponist Sebastian Elikowski-Winkler jo lětosa w februarje w Budyšynje nastupił nowe źěłowe městno.
Su-li za wósebnjejše pśedewześa SLA tegdy pjenjeze brachowali, jo intendant Handrij Cyž do Barlinja zwónił a pjenjeze su se k dispoziciji stajili.
Nic rolnikarje z Anatolskeje pśed 9.000 lět, ale pastyrje zbóža ze stepow pśed 4.500 lětami su indoeuropsku rěc pó Europje a Aziji roznjasli.
Stolica jo Sieradz.
Kajakarje budu tudy móc kajak na wódu sajźiś abo z wódy wen wuśěgnuś.
To zapisanje do zapisa jo móžne až do 24. maja 2015, kóńc głosowanja jo wustajony na 31. maj 2015.
Drugi bytostny problem togo pśistupa jo, až wužywaŕ musy wjele wěźeś pśi zapódaśu pytaneje formy – pytanje jo komplikowane.
Slěpe/Schleife
Wjele wót nas derje znaju situacije, w kótarychž nuza jo wjelika a zacwiblowanje abo tšach grozytej zežraś wěru.
Dokulaž taka stara šabraka ga njamóžo zewšym wěcej płaśeś za žywjenje źinsa.
Žeńske kwiśonki wutwórje małke, zelene promjenja, z kótarychž pózdźej lěsne wórješki nastanu.
W zachadnych tyźenjach stej Domowina – Zwězk Łužyskich Serbow z.
Žywjenje Miny Witkojc jo ale w Českej było dosć śěžke a tužne, jo mě profesor Urban powěźeł.
"Jo, zastśěl mě", źašo ten muž ! Nět wołašo ten gólnikaŕ wó pomoc.
Jo, južor.
How su móžnosći za taki kurs wjelgin dobre”, jo wón nam gronił.
"To jo pšawje, až njejsy z mužom sobu šła."
A woplěwanje togo nałoga jo jej pógóń było, aby sebje hyšći serbsku módrośišćowu źěłabnu drastwu wušywała.
Znate jo mjaztym južo, až nazymski koncert, kenž jo Załožba za serbski lud w turjańskem hotelu "Christinenhof" za 8. nowember planowała, we zgromadnem źěle z turjańskeju Domowinskeju kupku a z ansamblom Wudwor, wupadnjo.
Źo pak wón znowa buźo, njejo hyšći jasne.
Na wobrazu wiźimy jogo z Heidemarju a Helmutom Matikom.
Teke w Budyšynje jo zajmne stare twarjenja restawrěrował.
A to głownje tam, źož jo ta pódlańska tšuga rěki Váh, źož ta wóda stoj, dokulaž jo wót głowneje rěki „wótrězana“.
Gałuzy su wisece abo lězece, słabje wijuce.
Tu drastwu su sebje póžycyli wót Sabine Matikoweje.
Pśeraźiś dejał ja cytarjam Casnika něnt wěsće, až mój bratš jo był tencas 8 lět a ja 6 lět stary.
Ako jo był faraŕ Šwjela pla nas raz na woglěźe, jo mě gronił: Herman, źi jan do teje Schneiderojc kafejownje w Chóśebuzu, tam se te Domowinarje kuždy stwórtk zmakaju.
Stare twarjenja su se až do źinsajšnego w Chlebowje/Njemašklěbje zeźaržali.
Pla źowćow su dostali na kóńcu wšykne tśi mustwa jaden pokal.
Tež ta caroba chapjašo wuchadaś.
Ja som wjele starša ako te, som kśěła słyšaś, co budu mě groniś, póstrowich jich: »Pomogaj Bog«, žedno wótgrono.
WEJSNA CHRONIKA
Toś, tśi warianty, a nejskerjej jo Slěpe to pšawe słowo, tak ak to stoj teke w słownikach a w tej „Slěpjańskej cytance“.
Jadno městno buźo Dešno, źož buźo wót zeger 10:00 do 18:00 swěźeń bóśonow na dwórje „Sprjewiny ług (Spreeauenhof)“.
Ten samy bu zachadny tyźeń wuswěśony, pśi comž měsćańska wušyna a katolski duchowny pódla běchu; wót ewangelskich duchownych žeden.
Tak jo zeznał burske žywjenje, luźi, jich problemy a pśiwuknuł to serbske.
Załožba co załožyś strukturu, ako buźo te pilnowanja koordiněrowaś, a zagronitego za digitalizaciju pśi stajiś.
Lenka źe skóro zasej wusyna, ale wóna cowa wó wogawach.
To jo nałpicka Nimbo, kenž wót liany k lianje skoka: "Halo, lube pśijaśele!"
To filmowanje jo se pak dwójc w 1980ych lětach wótpokazało.
How kśě znowa tśi nowe chromy stajiś.
Harald Altekrüger , krajny raźc wokrejsa Sprjewja Nysa, jo powěźeł, až wita zasedlenje krajnego ministaŕstwa w Chóśebuzu.
Ako šćit pśed padanim kamjenjow su nosyli woblacenje z kapucu.
Na kóńcu dejała se gałuz do mechowego wjeraška tyknuś.
Co stoj za Bismarckowym tormom w Borkowach?
Hyn ta baseń wjeźo cytarja do jogo studijneje śpicki we wjelikem měsće Praha.
Zaměr togo dnja jo, až jadna žeńska za drugu bjatujo a to wšojadno, ku kótarejž konfesiji słuša abo źo jo žywa.
Mokšowate Błota, groble a tšugi, łokaśiny, wólše.
Wón njoco swójima wócyma wěriś!
Znate jo teke, až jo Spandau za Brenaborom to nejwažnjejše srjejźišćo Heveljanow abo Stodorjanow - ako se jim teke groni - było.
Ako jo naš Baršćański wokrejs nas naraźił za VII. festiwal serbskeje kultury, su zagronite měnili, až njejo za nas w programje městno.
Źiśi, starjejše a druge, kótarež su jim pśiglědowali, su byli wjelgin rozbuźone.
Pótajmnosć wódy su se wujasnjowali luźe z eksistencu wódnego muža.
Dalšny zajmny internetowy bok z pódobnym wopśimjeśim jo how.
Mjazy 36 kronami jo była ta druga nejrědnjejša.
Jo to zmilnosć Boga. »Jogo zmilnosć jo kužde zajtšo nowa.«
Nan Henry jo z Dubjego.
Póstrow za źiśi: naša zaspicka familija – nan jo chóry
Akle pón mógu swóju drogu nastupiś do lodow a na mark w Polskej a młogich drugich krajach.
W někakich kašćikach se cesto zwingliju.
Njebuźo-li Dešno kosty za muzej pśewześ, ga buźo amt nejpjerwjej dalej swóju źělbu njasć.
Nejwuše městno góratych wulkaniskich kupow jo "Karthala" njedaloko stolicy.
A naraz jo Lodnica była tužna.
Nimsku, jo se na pósejźenju wokrejsnego sejma w diskusiji k tomu groniło.
"Póchad: Łužyca – Herkunft: Lausitz" jo titel rěda styrich cytanjow, ako se w toś tej nazymje pśewjeźo w kněžkojskem domje "Neuhaus" w lubinskem měsćańskem źělu Kamjena.
Jogo sy w januarje na jawišću wiźeła.
Źiśecy póstrow/Kulturne pokazki/
Serby pśed tysac lětami su tam pśedstajone ako sympatiski, ale pitśku naiwny lud.
29. awgusta buźo familijowa njeźela z myšku Sophia.
Něnto pśigótujo wóna program za žnjowny swěźeń w oktoberje.
Barwa nowych cyglow na kšywje jo nawłos taka, ako barwa tych starych.
Z wódu bywa wusko, gaž njebuźo se dešćowaś
A juž smej byłej pśi tej wěcy, ako jo mě wósebnje zajmowała: pśi pjacenju a warjenju.
Nejwažnjejšej nadawkidawarja (Auftraggeber) za slědne tśi mjenowane cile stej Domowinska kupka a kupka Ludoweje solidarity z Dubrawy, kótarejž Fryco Dubiel nawjedujo.
Abo wón njoco rozměś.
Zmakałej pak smej se akle pó 25 lětach — w juliju 1975.
Źeń pózdźej, 9. februara, campruju.
Dalšna domacna srědnosć:
Edicijne lěto 2015
Pón kužde góle swójomu lěwemu susedoju barwu jadnogo jajka, kenž se jomu wósebnje spódoba, do wucha šepnjo.
Wot 17. do 28. awgusta jo se pśewjadło w Rogowje VI. mjazynarodne młoźinske lěgwo.
Krotko pśed Barklawu (Bärenklau), wokoło połnocy, jo patrulja wšykne wóze wuběgańcow zaźaržała a dalšny jězd do Chóśebuza zakazała.
Našo kólasowanje do Budyšyna smy chopili zapšawym akle w Slěpem, źož smy se juž źeń do togo pla Krystiny zmakali a jeje sedymnasty narodny źeń swěśili.
Kara ma jano pitśku špatne wědobnje a měni, až ta kjarcma rozpada a až buźo balden kóńc, gaž njepśidu wót něźi pjenjeze.
To jo mója rěc, naša rěc.
Lěc wón teke pótajmny awtor jo? Něnt ma teke Hajnk, źěl gmejny Gołkojce, wejsny dom.
A co su něnt móje zwiski k tym górjejcnym tšojeńkam?
Husegujuce serbske narodne procowarje pak su pokornje jano jadnu drogu wzeli.
Woni kśě se woglědaś našu krajinu a se rozgranjaś ze serbskimi luźimi.
Kurs buźo styri raze a trajo tśi góźiny, pśecej wót Płaśonk za ceły kurs jo 24 euro, k tomu 10 euro za material.
Z krotkim filmom, a teke z rozgronami.
Pśi tych slědnych sadach jo Karina ceło wótśe swóju maś kopěrowała.
Ale, co jo swajźba bźeze swajźbarjow!
Netti rada pśedcyta bajki.
Naš sused jo był měnjecy: »Ja ga našogo suseda znaju, ale ja njejsom nic pikał.«
Z Chrósćic w Górnej Łužycy.
Šołta jo pśilubił, až buźo se wó to staraś. „Ja pak musym nejpjerwjej z amtom za zastojanje drogow se rozgroniś, co pśeśiwo tomu malsnemu jězdźenju se nejlěpjej cyniś móžo“.
Gaž su wšykne źiśi z tym gótowe, groni jadno góle pó drugem głosnje, kótaru barwu jo se jogo sused wuzwólił.
Marion Knorr moderěrujo pśi wótwórjenju pětk wjacor a sobotu wjacor a jo to pśilubiła.
Se wě, až su wóni byli skerjej praktikarje a organizatory nježli pisarje abo spisowaśele.
Ako jo nam wulicował, njama wjelike starosći, aby to pśedał.
A boge zastojniki!
Šyrše městno w ekspoziciji zabjeru serbske nałogi a tradicije tak ako towaristwownistwo (Vereinswesen).
To woła myš, "tam bydli głodna kócka."
Kaž tšojenje wulicujo, jo stražnik w 13. stolěśu z takim signalom měsćanarjow warnował, gaž su mongolske rejtarje město nadpadnuli.
Doma smy jano nimski powědali.
Andreas Opitz jo pśijěł z Janšojc z wjelikim kórbom.
Jadno góle jo wót złego ducha wobsejźone a Jezus jen wugónijo.
Toś co kněžaŕstwo DDR wudaś 43 milionow markow za twaŕ Grodkojskego gaśeńskego jazora, z kótarymž se dajo pón wóda w Sprjewi a Błotach lěpjej rědowaś.
W mójom źěle som toś napněśa połny póměr wuźěłała.
NC: Kaž smy słyšali, źěła se teke w Mosće na wejsańskej chronice a Wy sćo pśi tom wažny luź.
Te pśicyny za to su byli wšakorake.
"Zwězkowe kněžaŕstwo, etatowy wuběrk a Zwězkowy sejm su z wobzamknjenim za etat 2021 wuměnjenja dopołnili.
Gaž korona-pandemija buźo mimo, groni powědaŕ Domowiny, buźotej wokrejs Dubja-Błota a wóna serbska organizacija pšosyś na zgromadne pśiwitanje.
Tak Słowjany su musali płaśiś wótedanki na lenowego kněza.
Te su se pśeśiwo tomu wobarali, a teke cłonki wokrejsnego sejma su pśeśiwo tomu byli.
Njejo-li kupańske wjedro, pón sebje pyta teke ten muž, kenž glěda howacej za tym, až se nichten njezalejo, swójo źěło.
Kopija knigłow ma wujś hyšći lětosa, a znowa wudajo se komentěrujucy tekst k toś tej ranej chronice Mecklenburgskeje.
1973 su celibatowu klawsulu wótpórali.
Prof. Nowotny, kenž jo mjaztym we pódwjacornej Nimskej bydlił, jo jej pśiraźił, aby šła na sorabistiku do Lipska.
Snaź by rowno to lěpjej za njogo było.
Něnto wobuwa Witko sportowe crjeje.
Snaź ma něchten samo foto abo kreslanku wót togo, kak su tu zeleznicu twarili?“
Co cyni Was tak wěstego, až změjo Bramborska rozměśe za serbske problemy?
Šěn jo zwuraznił swóju spokojnosć z wuslědkami kursa: „Kurs wopokažo se znowa ako płodna forma sorabistiskego dalejkubłanja a nawězanja wósobinskich zwiskow mjazy Serbami a na našej kulturje zajmowanymi multiplikatorami.“
Až row dej se wótnowiś, na to jo južo dlejšy cas pokazował Pětš Janaš, wucabnik na wuměńku a znajaŕ a wudawaŕ tekstow Fryca Rochy.
Šeste a sedyme pšašanje ze Slěpjańskeje góli – chto znajo tej wótegronje?
Mulowe bomy su se sajźali pón teke w šulskich dwórach abo pśi cerkwjach.
Tak jo powědał teke ze mnu, jadnym z nejmłodšych, lěc njeby kśěł ja tu zagronitosć pśewześ, ale ja njejsom se to tak pšawje zwěrił.
Žeńske su pśišli jano w nuznych padach do chórownje, normalnje su doma póroźili.
Kuždy tam źins zastup ma: Ptaški ze wšych krajinow, wšojadno jo, źo su how, lěc z Europy, Azije, z Afriki, Awstralije, tek z Ameriki ten puś leśe na swajźbaŕski ruš.
Kobołk jo se wjasele smjejkotał.
Moj pisański blok z oranžoweju wobalku mě pśeraźijo, až jo to było eksaktnje wałtoru, 21. měrca 1961.
A ku tym jo słušał rědny wogeń.
General Steuben (1730–1794) jo we USA wjelgin cesćony: Wón jo ako pšuski oficěr pśetwarił a zmócnił Kontinentalnu armeju za cas Amerikanskeje wójny wó njewótwisnosć (Unabhängigkeitskrieg).
How a tam sy Górnoserby zmakał, kenž śi znaju.
How informěrujo se kupka študańcow z Dolneje Awstriskeje, kak wugel w jamach dobywaju.
Na młogich šulach, źož jo se pó lěśe 1989 serbska wucba zgubiła, wuknu źiśi něnto zasej serbski.
How móžoš, gaž bydliš kaž ja pla jadneje familije, stare grichiske wejsańske žywjenje dožywiś a stare grichiske tradicije w jich cystosći zeznaś.
"Wšykne su krydnuli swóje pjenjeze zacasa, casowy a kostowy plan jo se doźaržał".
Kombinaty su byli zlikwiděrowane a źěłowe městna su z tym wupadnuli.
Situacija njejo pak hyšći bejnje jasna, dokulaž feluju te testy.
Nowa kórtka wót LND.
Pśed cerkwju jo mały kjarchob ze zeleznymi wukowanymi kśicami.
Christa Halkowa zaswěśijo swěcki na hołtarju.
Wóna se sednjo na chóžyšćo a wopytajo, se do powětša zwignuś.
Tu gluku su měli Marcel Unger, Jürgen Eckert a Ronny Henke.
Na napšašowanje som mólarjeju Wlachopulosoju gronił, až jo jogo twóŕba pitśku woblědnjona a na někotarych městnach dajo běłe flaki, weto stoj dalej na Cužce 27. Wlachopulos jo wulicył, až jo jogo twóŕba "Brunica a energija" nastała licho za tym, ak jo město Chóśebuz jogo pšosyło toś tu sćěnu wumólowaś, dokulaž njejo kśěło, až wóstanjo goła.
jaden słowjański zběžk kšawnje pórazył.
Howacej jo wóna južo lěta dłujko žywa w Erfurśe, gromadu ze swójeju žeńskeju Scarlett.
Serbska źiwadłowa kupka Hochoza jo grała zajźonu njeźelu w gósćeńcu „Deutsches Haus“ w Bórkowach.
pśiducu sobotu, 22. junij, zeger 15. 00 pśiducu njeźelu, 23. junij, zeger 15. 00 njeźelu za tyźeń, 30. junij, zeger 15. 00 .
We jsach su woklapnice, źož pśepowědaju to slědne lěto.
Wót swójich nazgónjenjow su luźe na městnje wulicowali, wobźělniki su dejali groniś: Maśo to cuśe, až BRD jo cuzy kraj? Měnjenja su byli wšake, źělnje jo to wótwisowało wót telewizijnego sćelaka, ako luźe glědaju, pišu w brošurce.
Pśi bachelorowem studiju stawiznow jo měła seminar z temu "Źiśetstwo w nacionalsocialistiskem casu.
Źiśi nawuknu šuflitowanje z wjelikim wjaselim.
Dwa, tśi tyźenje su wóstali.
Wejsanarje campruju, młoźina staja majski bom.
Na pśikład dej leluja wušej brjazowych gałuzkow zaměstnjona byś, pśeto jeje kwiśonki su bejnje wjelike a trjebaju dosć městna, aby se mógali rozpśestrěwaś.
Belgiskemu grafikarjeju jo se z toś tym pśiźěłom raźiło, serbsku śpu pó cele wósebnej wašni nowo wugótowaś.
Rowno tak pak smy teke organizěrowali woglědy Serbow w Praze a Českej.
Torsten Simmula jo jězd tam a teke program planował.
Město kupjelow dajo źinsa pśi žrědle sćažku za derjeměśe, ale ju njejsmej wuproběrowałej.
Rozmjej: Ten, ako jo wótrył kokotoju głowu, njejo wordował prědny kral! Jo, take njejo se hyšći zewšym stało we 20lětnej historiji superkokota ‒ jo Casnikoju gronił młoźinski koordinator Domowiny Helmut Matik.
Woni su w artikelu 48 pśedwiźonego Statnego dogrona mjazy Barlinom a Bramborskeju zapisane.
Sadowy paleńc, płodowy destilat a liker tam sam producěrujo a pśedawa.
A wón jo gótował ten zakop za graśe.
Kak malsnje ryby grapsa a je žerjo!
Akle zběrka twóŕbow jo za to wugroniwa.
Wót Tel Aviva smy z busom do Jeruzalema jěli, źož smy měli w rědnem hotelu kibbuza Ramat Rachel swój kwartěr.
Kuždy wuzwólowaŕ smějo maksimalnje pěś głosow wótedaś – wóni pak deje byś rozdźělone na wšake kandidaty (to groni: jadnomu kandidatoju njamóžoš daś wěcej ak jaden głos).
Aktiwne šćěpjenje móžo se ze žywym abo martwym šćěpjeńskim serumom dojśpiś.
Co jo nutśi za Dolnoserba a Dolnoserbowku? Oktober jo pśišeł, a stakim Rozhlad za ten mjasec.
To njamóžo byś!
Późiwnje, kak malsnje se rosli te sněgowe muže!
Až do 12. ma byś dosć chłodne a mokše wjedro, dešće pak wóstanu słabe.
Jo rědnje, schadowaś se raz wob lěto, wuměnjaś nazgónjenja, spominaś na stare case a wózjawiś pśichodne plany.
A co wy raźi cyniśo, lube źiśi? Něnto musym se rozžognowaś.
Pótom wóna groni: Cu se wěnašk z kwětkow wuwiś.
A Robinson weze tu nejmjeńšu kanunu, šesć buškow, styri pistolije a dwě zabli, tek pulbjeŕ a kule. 
Uniforměrowane su psy a kónje sobu na sobotnjejšy wulět wzeli.
Ze Šejnejdy, teje wjaski na kšomje Maznikojskego jazora - a „na kóńcu swěta“
My smy na tom městnje byli, źož jo ten biotop, a faraŕ Dieter Schütt jo wužognował jaden zanjasony kamjeń z wugloweje jamy.
Pó pśeśěgu su luźe hyšći sejźeli w prjawoskej kjarcmje, kafej pili a tykańc jědli.
Jezus dalej wulicujo we swójom pśirownanju, až ma mimo žydojskich tek druge wójce, ak njejsu z togo chlěwa.
Kotare głowki njamaju žedno woblico?
wumaršěruju zeger 13.00 pśi swěźeńskem stanje za wognjoweju woboru.
Wuzwólone melodije a rejowańske kšace se lažko makaju a zmóžniju zajmcam lažki pśistup.
Jörg Deuse, dirigent Janšojskego žeńskecego chora: To jo było zmakanje z wjelgin rědneju muziku, a wšykne su byli dobreje mysli.
1870 Pósołski abo misioński swěźeń.
Ditmarski jo region w pódpołnocnej Friziskej we Šleswig-Holštejnskej pśi pódpołnocnem mórju.
Muske a žeńske w burskich źěłowych drastwach su z widłami pórali seno na stog.
Toś, te styri luźe w redakciji - Ingrid Hustetowa, Erwin Hanuš (wón jo swěśił swój 65. narodny źeń, wutšobnje gratulěrujomy!), Gerat Nagora a Beno Pětška - su se wjelgin pilnowali a z nimi teke lektorka Janka Pěčkojc de Lévano a Joachim Bethmann, kenž jo te knigły tak rědnje zestajił.
Nowoceptaŕka Marja Rječkec rozwucujo žedne mjasece na wejsańskej šuli.
To jo wótmólowane we Wětošowje, źož jo mimo Drjowka nejwuše rozšyrjenje ambrozije.
Woni pśidu w głownem ze Slěpjańskich stron, ako su to mjazy drugim Hiltrud Jańšowa, Petra Nakońcowa, Kerstin Hanušowa abo tež Carmen Kowalowa z Brězowki.
Adam jo kritizěrował, kak to wobzamknjenje jo se stało: To zgłosowanje dla měšanego mustwa jo se pśeliš spěšnje stało.
Muzika jo pśec dalej grała, a wósada jo pśecej dalej spiwała.
Na tom dnju dopomnjeju se ewangelske kśesćijany na swóje njaboge.
Sebjewědobnosć, mudrosć, jasny wid, rozsudnosć.
Na zwiganje jo pśijěła bramborska ministaŕka za infrastrukturu [...] Kathrin Schneidrowa (SPD), teke wótpósłana bramborskego parlamenta Roswitha Schierowa (CDU) z Lubnjowa jo se zjawiła (zrownju kandidatka wuzwólowaŕskego wokrejsa, ku kótaremuž słuša Dešno).
K tej woblubowanosći pśinosuju teke sportojske aktiwnosći, kenž wóni su organizěrowali.
W decemberje jo ten muzej dostał darjony wjelgin zajmny eksponat: lodku wudrogowarja z Hochoze do Ameriki, kótaraž jo z tym zasej slědk pśišła do Dolneje Łužyce.
Na zešywku źěła rozmjej wjele pilnych luźi.
Jadna wót nich jo Annelie Rölkojc (24) z Miłoraza.
Jatšy su za pólske katoliki nejwažnjejšy swěźeń we cełem lěśe.
Drjejcanarje su měli wjelgin dobre žni.
Rědnje, až su byli ako małke troštowanje Njepilic skibki wót pjakarja "Tzschammer & Sohn".
Sobotu, 7. awgust: w Běłej Górje/Byhleguhre
Tak su južo cynili w srjejźowěku.
Teke woglěd Rogeńskego parka jo kóńc januara zmóžnił zanurjenje do wósebnego zymskego bajkowego swěta.
Mjaztym jo pak wšykno cele hynac.
Źiwne, nic ga? Kito jo se wjaselił.
Ale w sporśe su tak derje zastarane, lěpjej njejźo.
Pśepšosone ga su byli na "Łužyske wuběźowanje we walkowanju jajow".
Góspodaŕske wobstojnosći pak su byli juž tencas take, až jo jogo bratš z cełeju familiju ako wjele drugich na kóńcu 19. stolěśa wudrogował do Ameriki.
Źins stawaštej rano a jěźeštej zasej k łoźi pó druge wěcy.
Prědne góle wzejo swóju kórtku tak, aby sobugrajarje ilustraciju na njej njewiźeli.
Pětš se šmary na tapeśe woglědujo.
Prědny wjednik jo był Wyli Hatula, źinsa jogo syn Volkmar to dalej wjeźo.
Tšochu wěcej wó Frycu su pón pśibytne zgónili wót Barlinskego Měta Pernaka, pśedsedarja Maśice Serbskeje.
Tak zmejstrujośo połudnjejšu mucnosć.
Te njejsu jano doma w Górnej, ale teke w Dolnej Łužycy.
Intoněrowało jo se to, což luźe su raźi kśěli spiwaś a což jo wóna sama pśi tej góźbje wubrała a pśigótowała.
Edith Pjenkowa pśed serbskeju lipu w swójej bujnej pisanej zagroźe.
Tłocym wšykne móje palce! By była tužna wěc, gaby to njebyło.
Nejskerjej pódermo: Mjazy tymi 14 wobydlarjami, ak su na woklapnicu pśišli, njejo žeden wót nich pódla był.
Kak se groni: Pśez kuždu chórosć jadno zele jo.
jo se swěśiła gódownicka ako prědne zjawne zarědowanje w dogótowanej klubowni chóśebuskego Serbskego doma
Naša mama jo wuštuděrowana juristka.
Luźe su se spomnjeli na zaklěśe duba.
Su pódšmarnuli, až toś te rědy su zakładna pótrjeba a šule deje pomogaś familijam, kótarež njamógu se je dowóliś.
Jich zamóžnosć, se do swójich partnarjow zamysliś a emocionalne reakcije resp.
Zachopiś budu w Serbskem dwórje.
„Mój nan jo pón 1956 wustśigał prědnu Jezusowu figuru.
Dom rědnje wuglěda a chtož howko pśijěźo z awtom, ten ma teke dosć městna za parkowanje.
Pla prědnych głosow jo tudy ministaŕski prezident Dietmar Woidke (SPD) dobył (36,2%).
Stoje zwětšego pó jadnom.
Tam jo se reja zachopiła, ku kótarejž jo band VOX z Tšadowa zagrała.
We wšakich rěcach su pśi tom spiwali wósebnje wó lubosći a wejsnem žywjenju, jaden spiw pśecej rědnjejšy ako ten drugi.
Weto som měł swóje problemy z jězu.
Toś te lěto jo normalne lěto kótarež zachopina na stwórtku .
W NDR jo měł sonet hyšći krotke rozkwiśenje, ale w pódwjacorje jo se zwětšego zgubił.
Wušej togo jo dojšło k blokaźe, dokulaž demonstranty su se zwusedowali na droze.
Tam se luźe wulicuju nejwšakorakše tšojeńka wó pśepasnem mudrostarju, kótaremuž su gronili Giufa.
W cełej Nimskej su mjaztym take kartuše z Dešanka we młogich wjelikosćach znate, ale teke w drugich krajach jo napšašowanje za takim modernym rědom wjelike, na pśikład w Finnlandskej, Francojskej a Beneluxowych statach.
Zastupny pśedsedaŕ Domowiny jo gratulěrował nowemu županoju.
Teke za nju jo wšykno pitśku hynac w casu korony.
Dalej jo Braumann měnił, až take něco jo typiske pla Serbow: Serbowki nawjeduju Ludowe nakładnistwo Domowina, Rěcny centrum Witaj a Serbski muzej.
Lěto pózdźej jo ta droga kusk slězy gólnikaŕnje była wuzawěrana, pśeto su tam chopili twariś garnizonu Sowjetskeje armeje.
Jich ceptaŕ buźo B.
Nowy Casnik: Kněni Elikowska-Winklerowa, co sćo se pómyslili, ako sćo zgónili, až buźo se Wam take pócesćenje dostaś, Myto Ćišinskego?
To jo słužba tym kupcam.
Formy wucby wuglědaju pón wjelgin rozdźělnje.
Take jadnanje ga njepśinjaso nikogo dalej!
W jogo chwatanju se jomu zgło do gałuzki w rycynje załapijo.
Kuždy w 4a jo dostał žołty kamzol z cysłom.
Na jich homepage mógu se luźe pśizjawiś, ako studěruju, maju krotko-źěło abo ako maju cas z drugich pśicynow.
Ta sama ga jo se dejała w Sakskej wótnowotki rědowaś.
Pśisamem góźinku dłujko su dožywili pśed dwěma tyźenjoma w Serbskem domje rědny adwentski pśedgódowny wjacor.
Po politiskich pśewrośenjach w nazymje 1989 pak jo źěłowa atmosfera bywała źeń a špatnjejša.
Njamam casa wustaś a słuchaś, stupam dalej, ga bywa lěpjej słyšaś a póznaju, až to niźi źowća spiwaju.
Jadna firma jo dostała nadawk, bomki woblewaś, aby njezginuli. „Tudy su raz stojali strowe, mócne wólše, z kótarychž jo jadna za drugeju wótemrěła, felujuceje spódneje wódy dla.
Pśi wótedaśu pśepytowanja jo dejał kuždy wuknik sam doprědka hyś a pózdźej ned šulu spušćiś.
Wejsna pśirada jo to sobu pódprěła z 1000 €.
To jo warsta, ako lažy spózy kuporoweje rudy, pśeto wjerśadło wjerśi dalej a dłymjej.
kněz groni: Ja cu se k wam pśichyliś a cu wam daś se rozrostowaś a rozpłoźowaś a cu swój zwěstk z wami źaržaś.
W drugich swěśe nutśi wjelike gwězdy.
Pod nawjedowanim Bosca Netera su młodostne z Gorneje Łužyce wó dalšnem źěle młodych Serbow za serbstwo wobradowali.
700 mytow za dwě lěśe jo za njo zaplanowanych, dogromady 6,4 milionow euro.
Mała Ronja groni ceło zacwiblowana: "Mama, pomož mě pšosym z kamzolom!"
Tam jo wón we pśedsedaŕstwje aktiwny, rownož něnto 40 km wót Turjeja bydli.
To jo zmakanje z chorowymi wjednikami gano w Serbskem domje w Chośebuzu pokazało.
Ten jo był žywy w Nowej Jsy pla Picnja w Dolnej Łužycy.
Po 25 Gody 52.t.
Strowoty dla njamóžo wóna wěcej ako chórobna sotša źěłaś.
Źiśi su źěłali wěcy z rukami.
No jo, tenraz njejźo wó wumyslonu bajku, ale wó našu wopšawdosć.
Tak jo wón wót wšogo zachopjeńka na to źiwał, až teke Serby w cełkownem pśedsedaŕstwje zastupjone su, kenž statkuju w Dolnej Łužycy resp. se za w maju 1993 w Chóśebuzu zasej załožonu Maśicu Serbsku zasajźuju.
Grichy su indoeuropski lud, kótaryž jo pśedewšym w Grichiskej a na Cypernje žywy.
Młoźinski zapust jo měł swój zachopjeńk na njeźelu.
To su kuždolětne projektowe tyźenje za starše lětniki zakładnych šulow a Źeń wótwórjonych źuri na DSG.
Jaden jo mě gronił, až su w šuli wuknuli, až Serby we Łužycy wěcej žywe njejsu a pón jo se wjelgin źiwał, až jo takego póznał, samo žywego!
Z Bramborskeje/Brandenburg.
Familiji Kulik a Kśiwan stej byłej zapustarjam dobrej gósćinarja.
Wjacor smy gótowali za wšykne wobydlarje a wšykne, kenž su zajmowane byli, reje z DJ Lars wót Radija Chóśebuz.
Tiffany a Jonas stej grałej na akordeonje, a pśibytne su zgromadnosć woplěwali a se serbske rozgranjali.
Toś som se z nim dał na drogu.
Mója šula jo wjelikna, mamy ga wjele projektowych a drogowańskich dnjow.
Źiśi rejowańskeje kupki njejsu lětosa pśi zaspickem zapusće pódla byli.
Wótpołudnja něnto wiźimy te lube źiśi, kak jich woblica su połne wjasołosći a jich drastwy połne pyšnosći.
Te tśo prědne dostanu jaden kołac, slědnemu daju móšynu (Tabaksbeutel).
A te "nowe" buchu ned źeń pózdźej połnje zapśěgnjone do kokota – te gólcy ako pomocniki na wupyšnjonem wózu.
Dwa z nich som sebje wubrała.
Njewěm, dla cogo, ale šlinki su se gusam wjelgin spódobali a toś su swóje w tom nalětnem casu dla fryšneje tšawy pśedewšym zelene kopicki na nje sajźali.
Marka Wurlawy njewobgranicujo se pak jano na pśedawanje we wobchoźe na městnje, ale wjeźo teke wobchod online, blog a jo na młogich kulturnych tšojenjach we Łužycy pśibytna.
Dla póchada starjejšeju matej Nora a Erik wjele pśiswójźbnych w Nimskej.
A samo z Pólskeje stej byłej dwa kursista z Łodźa.
Głownje pak w něgajšnem pšuskem sedleńskem rumje.
Tak maju wužywarje móžnosć, nadawki změniś a je wuknjeńskemu procesoju wuknikow pśiměriś.
Až su how mógli gromaźe z trenarjami, z fyzioterapeutoma a ze zagronitym za górnoserbske mustwo Bernhardtom Delenkom bydliś, za to jo se teke krajny raźc Harald Altekrüger póstarał.
Na maśiznu dajo wódu a wobglědujo, co se stanjo.
Kupka Aboriginee bydli njedaloko wót slědnego městna, źož su jasne znamjenja za pśebywanje łužyskego slěźarja.
Nejwětšu łžycu ma Carny młynikaŕ.
Take rozdźelenje ma pśicynu we tencasnem šulstwje.
Jo to spiwanje?
Źowćo jo wzeło z taše knigły, kótarež su rowno tak wóttrjebane byli ako taša sama.
Dogromady 130 pórow fryjnych a ženjonych a 27 źiśi su rušowali pó jsy.
Akle gano som cytała zwjaselecu powěsć, až jo Ludowe nakładnistwo Domowina wudało wót casa swójogo załoženja w lěśe 1958 něźi 3400 knigłow a z tych jo teke wjele w dolnoserbskej rěcy.
Pšašała jo redakcija mjazy drugim za tym, co jo było w socializmje lěpše ako źinsa – raz staršych luźi a raz młodšych.
Chtož jo woglědał do Sławy, dej se wudaś wót tam 90 km dalej pód dłujki wjacor do Łagowa/Lagow, gmejny, kótarejž gronje „Parla Lubuskeje zemice“.
Moj bratš jo pó serbskej abiturje studował na ceptarja, ako jo sebje to pśecej južo žycył.
Lěcrownož jo lažko górki, wón bu rad wót skóta žrany.
Spiwamy jej ku chwalbje Zejlerjowu štucku we jeje dolnoserbskich słowach a pó jeje rukopisu, ako jo mě tencas raz dała.
Togodla plěwa na wóźe.
W hotelu „Esplanade“ a drugich hotelach jo pśecej wjele pacientow ducy, aby w pšawem casu pśišli na swóje procedury.
Pó sporśe se Witko wudušujo.
Bergnerowa: Wužywam wšykne móžnosći, aby se pśedstajiła a wabiła za Domowinu.
"Natura jo tak wjeleraka ako serbske turistiske pórucenja.
Ceptarje wšyknych drugich pśedmjatow su nowe wjelebocne móžnosći měli, sebje wucbnice wšych móžnych nakładnistwow wuzwóliś.
Pomałem góruce mloko pśilewaś a měšaś.
Kaž ptaški, na bomach, to se jomu wšak njekśěšo. 
Něnto móžo se wobraz nopawy z motiwom drugego zwěrjeśa wuměniś.
Móžo byś, až buźo se južo Serbski wuběrk wokrejsnego parlamenta na swójom zmakanju 26. februara z tym zaběraś.
To se wě, až bu komisija do muzeja a do "Starego luda" kazana a za tym do zeloweje zagrody, kótaruž tam wót lěta 2015 maju.
Wěmy jano, až serbska śpa jo była pla Grodkarjow a jich gósći wjelgin woblubowana.
Baslimy z mušlami, III. źěl
»Wóstaj se wěcow, kótarež njamóžoš zmejstrowaś!«
Pokazki ze starego casa
Cil togo zmakanja jo, až se dojadnaju na konsens wó statnem dogronje.
Howacej su turněr pśecej organizěrowali pó stupnem stwórtku.
Jadnaŕka LND Marka Maćijowa jo měniła: „To jo wjelgin dobra licba za jadne dolnoserbske knigły“.
Wón jo był tam w muskecej carnej sukni (Gehrock) a z cylindrom na głowje.
Program w dolnoserbskej rěcy z informacijami a gratulacijami
Teke dorosćone ga mógu pomagaś.
Chyl se ku mnjo a buź mě gnadny; pśeto ja som spušćony a žałosny. Ps 25,16
Pśišli su teke młode kubłane luźe ako Pawoł Šenkaŕ, Monika Słokowa, Jurij Koch a Horst Adam.
Smy wubaslili futrowańske domcyki a pśigótowali sykorine rinki.
Kurjawa stupa a pada na gałuzy a gałuzki starego boma.
I. Neumannojc
Spěchowanje za to jo teke stojało", wóna groni.
Někaki muski leśi a skoka pó kšywach.
Pśi tom pak musy se wuchadaś z realnych licbow.
To jo łamk serbskeje tradicije.
Ně, za to hyšći cas njamaju.
Dla togo, až zdźaržanje "kultury ako nałog žywjenja" jo bytostne wuměnjenje za zdźaržanje rěcy, kótaraž jo z toś teju kulturu zwězana.
W šulach jo zasej wucba - ale kak to běžy, z tuchylnymi wobgranicowanjami? .
Toś glědajmy raz, co nam to słowo groniś co:
A komuž se co, móžo se z pśěźenim zeznaś.
Som źe był wucabnik a toś wjele ze źiśimi gromaźe.
Gaž su luźe je pótrjebali, su je mógali lažko dostaś.
Tam stej filma namakaś, źož Madlena Norbergowa cyta tšojeni.
Płodowe pyšnotki a list rozdźělnych družynow se pśedewšym w nazymje fryšnje ale teke wusušone ako dekoraciske material wužywaju, mjaz tym teke we floristice.
Pcołka górjej, dołoj lěta.
Rozšyrjenje kooperacije Serbskego instituta z Institutom za sorabistiku w Lipsku a ze slawistami na Drježdźanskej TU wótpowědujo stawnym zaměram Serbskego instituta, wuměnjenje ale jo gromadna wóla wšyknych wobźělonych.
Pytaś dej se za mjeńšymi formami, za kótarež trjebaju jano mało pjenjez a kótarež weto wjeraški w serbskem žywjenju su.
Pśiźo wušej 30 rucnikarjow a rucnikaŕkow.
Młogi zajmny fakt jo pśi tom pśisłucharjam k wěsći dał.
Zachopjeńk jo zeger 14.00.
To su Jan Nuk z Radworja, serbski pśedewześaŕ a pśedsedaŕ tamnego znatego serbskego chora „Meja”.
Kak sćo namakali drogu do Łužyce a do serbskego žywjenja?
Po slědnej wójnje jo dosć zakopowanjow było.
Staśaństwo dokumentěrujo se na oficielnych dokumentach, na pśikład na drogowańskem pasu abo na personalnem wupokazu.
Elikowska-Winklerowa: Na našych rěcnych kursach wobźělijo se głownje młoda a srjejźna generacija.
W źiśowni ta imersija hyšći bejnje derje funkcioněrujo ale nic w šuli.
To jo gronił prof. dr.
Tam jo teke było rukowanje za ewentualne škódy w paźe wognja rědowane.
Źěk a sława wšym wuměłcam a wjednikam kaž teke organizatoram toś tych nazymskich koncertow.
Zastupniki Serbskego sejma, Łužyskeje aliance, Zelenych a Lěwice su gromaźe z wobswětowymi organizacijami a někotarymi wobydlarjami Miłoraza gromaźe pódpisali póžedanje, až wjas Miłoraz njedej se dla brunice wóttergaś.
Togo su se zagronite pózdźej wobijali z argumentom, »až ga Fontane w Borkowach zewšym njejo był!«
Možomy groniś, až su jich duša.
Něźi 600 narskich jo pśišło woglědat k tym gruntam Carstena Gründera, wjelikim 3. 600 kwadratnych mejtarjow.
„To cełe wulosowanje jo se stało we wjelgin rědnej atmosferje, gromaźe ze zastupnikami a delegacijami z cełeje Europy.
Pótom scynijo skibku na talaŕ a smali z kuchnje.
Zapiski z Hitlerskego casa w chronice feluju – něchten jo měł wěsće za trjebne, rowno toś te boki wurězaś a znicyś.
Mamy zasej woblubowane jězdy prědk, k tśeśemu razoju "na slědach Theodora Fontanego" do Küstrina a comy se woglědaś, kak su se stare rucnikaŕske techniki wuwijali na kšomje Dolnych Błotow.
Prědna pomoc jo łoni hyšći zawcasna była, ale pomoc za dlejšy cas zewšym nic.
Teke Pětš to spóznajo.
Rada wóna se dopomnjejo na take wósebne momenty kaž prědne wuznamjenjenje Drjowka ako rěcam pśichylona komuna: "Som była z dr. Lotharom Balkom pśi pósćenju togo titela.
Silvio njejo teliko gluki měł.
A chtož jo tenraz dožywił, kak su se lětosa pó programach ludowe wuměłce gromaźe z rozbuźonymi pśiglědowarjami rejujucy a spiwajucy dali do dłujkeje zgromadneje poloneze, ten jo zacuwał, až toś ta folklorna lawina nejskerjej wěcej dojśpijo ako wjelike mudrowanje młogich politikarjow wó měrje a pśijaśelstwje!
Śopłota pak wob-stawna njebuźo a musymy se na zajtšnu rosu a samo prědne mroze nastajaś.
How glědamy na gmejnski dom abo radnicu srjejź jsy.
Won jo tak rozsuźił, a něnto wiźimy, až jo to było pšawje – tak su Andreas a druge wu Labšowych, kenž maju z tym cyniś, źinsa měnjece.
Kaulfürst, Fabian * 1978, póchada z Budyšyna a tam bydli, sorabist, politolog a nabóžninski wědomnostnik, źěła ako rěcywědnik w dolnoserbskej wótnožce Serbskego instituta
Pětš Šurman pśi moderěrowanju.
Za měrc su sebje zaplanowali, až kśě mólowaś jatšowne jajka.
Togodla su wót wšogo zachopjeńka byli w programje w bogatej licbje kurse k wšakim aspektam žyweje ludoweje kultury.
Tak pšawje hyšći duś njamóžo.
Wumějo rusojsku rěc tak derje, až jo za to dostał swój doktorski titel.
René Šuster wót zwězkowego kontaktowego městna ZELENEJE LIGI jo na to pokazał, až pó aktualnych planach górnistwowego pśedewześa LEAG dej wótwórjona jama změstymi mjenjej ako 200 mejtarjow k bydleńskim gruntam segaś.
Na pomoc!
Na wótpokazanje njejsom mógał se mysliś.
Pón jo wóna wezeła mikrofon do ruki a jo powědała – "krotko a słodko".
Gołkojska gmejna bywa wěcej serbska
Wumarłe mórjo jo bźezwótběgowy jazor na granicy Israela a Jordaniskeje.
Dorosćone mógu za was glědaś.
Napšawdu pśipadnje smy stakim pśišli do Běłeje Góry.
Chto z Was wubaslijo nejrědnjejšu wěcku z pśirodnego materiala?
Witane jo kužde góle a smějo jadnu pśiswójźbnu sobu pśiwjasć.
Waša śota Štefka.
1923 Po pšosbje fararja B.
Srjodu, dnja 24. januara dolnoserbski na UKW 98,6 MHz a 100,4 MHz
W Guineji kněžy tropiska klima, kótaraž jo włožna a góruca blisko Atlantika, mjaztym až jo skerjej sucho na pódzajtšnej wusocynje.
Gniła źowka jo něnto cele grozna pśez wrota na zemju stupiła.
Wosebnje wjele šlodarjow jo tam było.
Casnik jo na 16 lět zajšeł.
Wjele žeńskich sebje głowu łamjo, kak mógali swěźeńsku atmosferu na bliźe stwóriś.
Jezus źejo: Njok was syrotow wóstajiś; pśidu k wam.
Slěpjańske změju nowe spiwaŕske
Stawny tšach, až zasej něco wukluwajotej, njejo ju dało w měrje źěłaś.
Teke w nowem bramborskem kněžaŕstwje njejo za nju wěcej žedno městno.
Ta jo hynakša ako w bliskem Mosće.
Nalěwo a napšawo su stajili wšuźi nowe domy.
Z chronikow ga jo Cathy wuzgóniła, až wjele jej znatych luźi z našeje jsy póchada.
Gólca na fośe wuknjotej tam cołn machaś.
Njeźelu, 19. nowembra, su how wustupili, a za tych wušej 50 woglědarjow ze Slěpego a wokolnych jsow jo to było wjelgin rědne dožywjenje.
Wu nas w Terpjańskej Domowinskej kupce jo wót tych 85 cłonkow pśisamem 40 % Němcow, kenž su něnto tšach měli, z Domowiny wustarcone byś, ako na pśikład žedne źowća z našeje serbskeje rejowańskeje kupki.
Europejskem
Cowam pak, až kuždy Serb zacuwa dostojnosć teje rěcy a wumějo ju we wšednem žywjenju nałožowaś, tak ako Měškankojc familija.
»Něnto juž pśestań, Lenka.«
Teke nam jo se łoni tak derje šło ako Wam a smy se myslili, až tak pśecej wóstanjo.
Jogo mysl: To jo jadnučke rozymne rozwězanje za dłujkodobnu rewitalizaciju serbskeje rěcy.
A dokulaž ga tak a tak hebrejski njewuměju, dejm tak dłujko za tymi luźimi glědaś.
Pśez gmejnu běžy rěka Małksa.
Wón jo syn Alfreda Měškanka, bydli w Zaspach.
Za mnjo jo to źinsa hyšći mały źiw.
W Strjažowje dej se tejerownosći projekt dwórowych mjenjow zachopiś.
Woglědarje wokoło nas su narske na to słuchali.
Naš nan jo był pilny jagaŕ.
Teliko pótakem k symbolice mustrow, ako su snaź starše nježli kśesćijaństwo.
Něnto źěła we WITAJ-źiśowni w Žylowje sedym źiśownicow a wšykne su serbsku rěc wuknuli.
To šulske lěto 1989/90 jo se južo njeměrnje zachopiło.
Pśiducny kóńc tyźenja, wót 18. do 20. junija buźo VI. mjazynarodny festiwal dudakow w Slěpem.
Góle – paža – ryśarik – ryśaŕ Źiśi chójźe wólnje pó rumje.
Rozhlad 6/1995, na boce 210.
Ale kogo to móli, gaž zapust jo jano raz za lěto?
Su to ned znate cynili w bliskem zwěrjeńcu.
Regionalny charakter casnika LR jo jogo mócny bok.
Ach mója góla, ty gribata, ach mója góla, ty wójaŕska ...
Až take wopšašowanje dej se staś, jo wobzamknuła głowna zgromaźina Domowiny južo we lěśe 2017. 
Górska wóda pak jo taka zymna, až musyš se pśewinuś.
Nowe serbske šulske póstajenje dalej njewobstoj.
Kaulfürsta su se pšašali, lěc pisanje „Wósćenas“ njejo zmólka. „To ga jo teke ‚naš dom‘ a nic ‚nas dom‘“, jo se groniło.
Bójazń běšo wjele mjeńša; wón stanu, zebra swóju broń a źěšo spěšnje domoj. 
Komu jo se žednje raźiło, kenž jo se jomu stajał? Hiob 9,4
We njom smy žywe a gibjomy a hobstojmy.
Tam bóžko njejo ten wuspěch tak dany.
Po prědnej fazy źo lažčej a lěpjej a na kóńcu serbski myslim.
Bejnje malsnje su se zgubowali kuski banany, marchwje a górki.
Ludovit Winter (1870-1968) ma wjelike zasłužby za wuwiśe Pieštanow.
Ten by pěś euro płaśił.
Salomonske kupy su na krotkem zajtšu wót Noweje Gineje lažeca kupka kupow w pódpołdnjowem śichem oceanje.
Zazněju woblubowane ludowe spiwy.
Cerwjena liška móžo wjelgin derje słyšaś, cuś a wiźeś.
To cynim se wě jano, gaž mam lušt.
Wóna namakajo nowe pśijaśele a wjele dožywijo.
Grit Lemke ma naźeju, až mógu te aktualne filmy hyšći raz w kinje prezentěrowaś.
Napśisko, z dłujkimi skokami, pśecej dwě stupje naraz, chwata pšec.
Robert jo kśěł w Barlinju studěrowaś.
Škoda, napšawdu škóda, lěbda pśidu abo zewšym njepśidu do Chośebuza.
Pó dwěma kšocenjoma jo źiwnje zakircało a juž som se załamał.
Jaden z głownych dypkow jo było móžne pśistajenje jědrowego personala wót nanejmjenjej tśoch wósobow, kótarež by wjadli zastojnske źěło Serbskego sejma, dokulaž wšykne to źěło cynje cestnoamtski, což jo wjelgin chwalobne.
Angers jo město w pódwjacorje Francojskeje.
Nanejmjenjej su mě w drugem šulskem lěśe zasajźili ako zagronitego za wuknikojsku biblioteku.
K wobgrozonym krajinam ako jaden fokus zemjepisa jo Olga Martynova se zajmnje wugroniła: Teke rěc wiźi wóna ako wobgrozonu krajinu, a nadawk awtorow jo, ju šćitaś.
Druge pak se mysle slědk na pśewšo lubu katechetku, ako jo jim wulicowała tšojenja z biblije.
Ze swójskim gownom stej se wobmazałej noze.
Na dwěma dnjoma jo wóna "swóju" šulu pśedstajiła a za wšake kurse wabiła.
Pśi rědnem wjedrje a z fantaziju glědaš až do Górneje Łužyce.
Pśez to, až luźe, pśedewšym młoźina, wužywaju dlej a cesćej digitalne medije a rěd, ga njejo wšojadno, lěc mógu z nimi teke we serbskej rěcy komunicěrowaś.
Kafej a tykańc sajźijo we tamnej wósadnej rumnosći.
Wzej to samograjadło sobu«.
Teke pla Jarikojc jo Bobojska zapustowa gromada lětosa załožyła.
Wšedna kultura su nałožki, zwuconosći a pśedmjaty wšednego dnja, kótarež se ako kultura w zmysle twórjecego wuměłstwa, muziki a literatury ze boka definěrujuceje elity njepśipóznawaju.
Jatšy, se wě, njejsu žedna wósebnosć lěta 2014.
To se jawi w hyšći płaśecem financnem dogronje, kenž su wujadnali a wobzamknuli zwězk, Sakska a Bramborska.
Hukšuśćo wisecej ruce a mucnej kóleni a cyńśo pšawe slědy z wašyma nogoma.
Pó lětosnem kalendarju warnujo adwentski cas až ku gódam tśi dny dlej.
Wobej matej teke direktny mandat, a to we samskem wólbnem wokrejsu 56 (Budyšyn 5).
To jo była wjelika njedara a za nas hyšći wětša wobuza, pśeto jo było wjelgin śěžko zelene flacki z płata wupóraś a nanowego abo maminego mjenanja by se lubjej wobinuli.
Wót zachopjeńka šulskego lěta 1964/65 som něnt ako wucabnik za serbšćinu a rušćinu na Serbskej wušej šuli w Chóśebuzu, źož som pópšawem južo pśecej kśěł.
Toś te knigły su rozwjaselili cełu šwitu cytarjow w regionje, dokulaž epizody z Lubnjowa a z wokoliny su se tam pó amizantnej a zamyslonej wašni pśedstajili.
»No pón ga sedni se raz nutś«.
Polski pśewodnik (Führer) Marcin Dziubek z Gubina buźo zajmcow wjasć pśez historisku srjejź a ku wšakim zajmnym historiskim flakam města.
Gaž jo jich było we Wjelcej 10 na pokutnu srjodu, jo jich było w Dešnje 90. 
Princeton/Nebraska, ten 8. januar 1895
Wospjetujomy to z dalšneju foliju.
»Och«, wóna jo z ramjenjoma sukotała, »ten wobraz se mě spódoba.
Turjańske žeńske – wósebnje te wót Domowiny – su napjakli za swěźeń wokoło 20 tykańcow.
Teke jogo samske myto płaśi se pó źělach z „njeserbskich“ pjenjez – město Chóśebuz, wokrejse Sprjewja-Nysa, Damna-Błota a Górne Błota-Łužyca pśiłožuju ga swóju źělbu.
Pśed Robinsonojc wilu.
Wó to co cerkwja w maju informěrowaś.
Cottbuser Str. 44
Wósebne spomnjeśe jo, ak su byli na rědowniskem wulěśe w Praze w awgusće 1968. Tencas su trupy sowjetskego wójska maršěrowali do Pragi, což serbske wukniki su na kšomje sobu dostali.
Togodla se myslim, až njamam škódy abo lěpšyny, gaž se procujom wó studijne městno abo wó wukubłańske městno.
Spektakularny naglěd! 
"Arnošt Muka.
Ceła rostlina jo lažko až gusto kósmata.
Na prědnem dnju dej kuždy zapłaśiś płaśonk, 50 euro.
Sobotu, 6. měrc:
Rainer Rejnus jo kśěł 2020 swój pśistawowy swěźeń we wětšem, dostojnem ramiku swěśiś.
66lětna Bobolcaŕka Evelyne Jedrowa zběra južo 30 lět woblewnice.
Na starem styribocnem dwórje stoj mjaztym dalšne twarjenje.
Hab 2,1–4 * Jez 60,15–22
Jen su swěśili źiśi z Prjawoskeje źiśownje Małe myški.
Dobrych zaśišćow som měł wjele.
Něga, něga, něga: Su źowća se zmakali na pśězy.
A cu facit doprědka groniś: Jo se wopšawdu wupłaśiło.
To smy se ako projekt pśewzeli.
Benjamin Trogiš jo 27 lět stary, źěła ako flejšaŕ.
Togo sobotu wótpołdnja telefoniski ned dostał njejo, z mójogo pódaśa mjenja jo weto wusłyšał, až jogo znajom.
"Wobstatk togo wšogo jo było napóranje mjenja, a to nic na klinkarjach, ale w formje stele".
Wuzwólśo rybarja!
Su pak teke wuwołali k sobugótowanju.
Naša źiśownja źěkujo se wutšobnje Pytkoju za tej rědnej a raźonej wótpołdni!" Glědajśo, smy lětosa swěśili kokota! Až źowća su kralowki, to jo něnto spóznaś.
Nejwuše městno jo pśi mosambikskej granicy w pódzajtšu kraja.
A co jo se pón pětk stało? Ten źeń smy se wudali do Dunajskeje Stredy.
Wón jo licho interpretěrował łužysku krajinu a serbskich luźi a njejo wisał na realistiskem wótmólowanju.
Nejpjerwjej jo měło drustwo 80 cłonkow.
Nachwatki se ten wětšy źěł pśewoblaco.
Smy se koncentrěrowali na spominanje wažnych wósobow dolnoserbskego žywjenja we formje sympoziumow abo literarnych zarědowanjow.
Z Noweje Niwy/ Nowa Niwa.
Zastojnstwo wokrejsa jo to zakazanje wudało dla ekstremneje łońskeje a něntejšneje sušy.
Kněz Wěnk jo pśełapjony.
A dypkownje w samskem casu wšykne swóje swěcycki zapaluju.
Pětk, 5. apryla, buźo Michael Apel wót zeger 18:00 zasej nawjedowaś rejowanje ludowych rejow w „Cafe Lange“ na Spielbergowej droze 3 (Spielbergstraße).
Kochoju k njomu doma, nejpjerwjej se pórozgranjajomy, pón dej nam něco pśedcytaś.
Naraźiło jo se, jubilej z měsćańskim swěźenjom w Chóśebuzu zwězaś, a snaź teke niźi we jsy.
Serbski sejm ga se pilnujo wó pśipóznaśe pśez nimske parlamenty, a pśez Serbsku radu by ta nastupnosć se mógła lažko tematizěrowaś a stakim do parlamentariskeje debaty spóraś.
Pišo, až su musali duchowne w měsće dla dwójorěcnosći wjele proce nałožowaś.
Sobotu, 1. februara, zamaršěruju zeger 11:00 Uhr do kjarcmy, pótom se wótmějo pśeśěg.
Zestajone wót Bena Pětški.
To pśiźo pón z postom.
Słuchajtej, Florian a Feliks!
Tam prezentěrujotej spiwaŕka Walburga Wałdźic a gitarist Max Löb swóju nowu cd „Poezija lubosće – Die Jahreszeiten der Liebe“ w koncerśe.
Zeger napoł źaseśich jo pón k prědnemu razoju elektriska zawrośiła pó nowonatwarjonej cerje na dwórnišćowe naměstno.
Młoźinski wjednik Thomas Mehlow jo ten wěnc dostał.
Wjeršk je pśi młodych bomach wótšy, pózdźej kulowaty.
Dwa semestra jo pśebywała w letiskem měsće Riga a dwa semestra w litawskem Wilniusu.
Pójźćo ku mnjo wšykne, kenž chamne a hobśěžkane sćo, ja cu was hochłoźiś.
Snaź buźomy se tam wiźeś?
Napšawy pśeśiwo rozšyrjenjeju korona-wirusa tym zgromaźinam, swěźenjam a drugim zarědowanjam zadoraju.
Hejnak tłusty zeleny pśestrěńc jo zele kulkowe rostliny šćitało.
Teksty pak su w nimskej rěcy, jano zawodne słowa se namakaju w tych tśich rěcach.
Nanejmjenjej jadnogo dalšnego wucabnika wobchowam we wjelgin dobrem spomnjeśu, rownož jogo pśedmjat razka rěcnje zajmowanemu njejo ten nejlažčejšy był.
Teje wón hyšći njemějašo, ale wón se myslašo: „ty južor sy dosć wěcow wuźěłał, tak tež seś móžoš scyniś.“ Wjasoły, až běšo pśi kupanju taku gluku měł, wulěze zasej z wódy a wobleka se. 
Pó tśich lětach jo studium bźez wótzamknjenja pśetergnuł a jo pór lět we Walesu a Engelskej pśežywił.
Powěsći; aktualny telefonat
Bogotá jo głowne a nejwětše město Kolumbiskeje.
Weto jo to łojśe snadnje wupadnuło: Wóni su wułojli tśoch šćipjełow a dwě jalicy (Döbel).
Feluju hyšći materialije za bilingualnu wucbu a za serbšćinu.
My se jano naźejamy, až ta situacija, kótaraž jo k balkonowym koncertam wjadła, se nigdy zasej njewóspjetujo!" Na galeriji Adelininego dwóra jo se wótměł balkonowy koncert.
Pśed krotkim we Ludowem nakładnistwje Domowina wudana zběrka spiwow "Dolna Łužyca spiwa" jo rozšyrjony nowy nakład zběrki samskego mjenja z lěta 2008, kótaraž jo wušej togo 2015 ako app wujšła.
Mój nan jo tencas fararił na lipšćańskej Nikolajowej cerkwi a jo był jaden tych iniciatorow za bjatowanja měra.
Licy se z tym, až gmejna změjo 140.000 euro deficita, k tomu pśiźo 100.000 euro k wopłaśowanju długa (za inwesticije na pólu wótpóranja njerěšneje wódy).
Politikaŕka jo se wugroniła za wótstupjenje wót wugla we lěśe 2038, nic jěsnjej.
Wót nazdala pak wiźešo góru a k tej wón źěšo.
Žedne kśice a tofle a struski pokažu, až su južo wšake pśi takem sporśe bóžko swójo žywjenje pśisajźili.
Moj šef mě jano hyšći groni pilna pcołka.«
Ja znaju luźe, ako su měli naźeju w žywjeńskich muśenjach, dokulaž su spomnjeli na swój špruch ku górjejbranjeju.
Wěsće pón lěpšu.
Njegibnjo se na swójom kanopeju a pśedewšym njewě, kak pśiducy pógib wuglědajo.
Su bźezmócne.
A toś mamy teke wjeliku naźeju, až se namakaju w tej nastupnosći z tymi serbskimi srjejźnymi šulami w Górnej Łužycy kompromise a drogi, kótarež su za wobej boka dobre.
Pśebytk na muzeumowych dnjach su zawěsće wšykne póžywali ako rozwjaselecy, informatiwny a tek pitśku chłošćaty cas zwenka šule.
Něnt buźo młogi groniś: Och, take tšašne wěcy my ga wěcej źinsa njamamy.
Dawid Stanik jo chwalił město Chóśebuz
Njoco byś mjazy tymi rucnikarjami, kjarcmarjami a drugimi, kenž na taki part za sebje a swóje produkty wabje…
W drugich lětach njejo był žeden problem, až starjejše su wusko stojali jaden pśi drugem.
Originalnu štucku spiwaju źiśi na Morawje, gaž campruju w gódownem casu pó jsy.
Wupyšnjony wóz, słyńca a ze źěłoweju drastwu – to jo wjelgin rědny wobraz był.
Toflicka pśed tejowym domom w Chinskej.
Plakat "Serbske kulturne lěśe".
How su někotare pokazki zezběrane, kak móžomy źiśam pśirodu na grajkajucu wašnju zbližyś.
Chtož derje słucha, ten słyšy, až se how – w tej něźi 450 wobydlarjow licecej gmejnje – wósebnje te starše luźe hyšći serbski rozgranjaju.
A wón ma tšach, až za nju buźo něnto ten źěł serbskeje kultury wažny, ako dajo se pśedaś.
Ps 43,1)
Serbska drastwina rejowańska kupka Strobice jo na Serbskem swěźenju ako slědna wustupiła.
Žeńske z wósady su gronili, až młode luźe su derje grali, ale: "Comy wěźeś, źo te młodostne su se informěrowali wó zjadnośenju Nimskeje.
Wótergi se partikla "i" ako formu werba "byś" pśełožyś.
Typiski za dolnoserbske jsy ako Žylow jo, až se serbske drastwine tradicije awtentiski z nałogami we wejsnem zgromaźeństwje dalej dawaju.
Zaprědka deje se te dlejše pšuty zegnuś – na nje ga buźo se ceła wuškowna struktura kórbika zepěraś.
Mjaztym až w rědnych słyńckowatych dnjach móžoš se pó góli pśechójźowaś abo kólasowaś, w póchmurnych lubjej doma wóstanjoš.
Wót how móžoš pón dalej drogowaś.
A ta gódnosć njejo wordowała hyšći tak póznata, ako by to sebje zasłužyła.
Snaź pśestanjo wóna pótom z tym žałosnym wrjašćanim.«
Kak cośo žeńskim w swójej gmejnje pomagaś?
Pśi tom glěda na to, což wóni kśě raźi gótowaś.
Wjeliku rolu grajo we tom kusu wódny muž.
Njepśepacuj se ze stołom!
Nejwětšy brach jo, až njejsu mógali docyniś nowe šulske póstajenje.
Wóna jo była pjerwjej zagronita za serbske wósadne źěło w konsistoriumje.
Wšykno jo wjelgin swětłe a rumne.
Wón jo na kuždy pad z drugim pśijaśelom noc nocy měł.
Južo prědne zmakanja su pak pokazali, až jo to dobra wěc za serbsku rěc we familijach a za źiśi.
Tebje jo gronjone, cłowjek, což dobre jo, a což kněz, twój Bog, wót tebje pomina: Bóže słowo źaržaś, lubosć pokazowaś a pónižnje byś pśed twójim Bogom.
Něga susedny Rogow jo se łoni pśesedlił.
Wušej togo: Moju serbsku adresu som wěcej raz wuproběrował.
Z nim jo kśěł zapópadnuś njewšedne wěcy, to znani take, na kótarež cłowjek wótergi njeglěda.
Pómałku se žołty Wartburg pó wejsańskej droze dalej suwa.
wó diskusijnem wjacorje rbb „Wumrějo serbska rěc?“
"Zapśimjejomy to serbske ako wósebne znamje Łužyce do forumow a źěłaŕnjow, w kótarychž tuchylu z radnje šyrokim wobźělenim wó strukturnej změnje se pśemyslujo", jo gronił Kowar a wuzwignuł, až Domowinje jo wažne, až zgromadnje dojadnany casowy plan se doźaržyjo: Kśě až do kóńca togo lěta za praksu se góźecy orientaciski wobraz za Łužycu 2050 wuźěłaś.
Kacki, garony, njewjericki, jašćerice, jaskolicki, hodlarje a koncert rjagotajucych žabow – wšo to móžoš dožywiś na něźi šesć kilometrow dłujkem drogowanju kołowokoło jazora.
Petri w Budyšynje dnja 19. julija zeger 14:00. Pótom su wše woglědarje pšosone na pówitańsku góźinku na dwórje Tachantstwa.
Žednej, kótarejž by jogo wót how wótnjasć mógałej.
W Drjenowje na to glědaju, až te źowća w crjejkach chójźe, nic w škórnjach, ako hynźi se tam a sem stawa.
»Listowe gołubje.«
Togodla njejsom se ze swójim narodnym dnjom zaběrał.
To zawěsće tyjo wobnowjenju narodneje organizacije.
A tak wjelgin zlě ga to z tym njeporědom zewšym wěcej njejo.
Słopišća su dostali toflicku „Nimsko-serbska gmejna“ ako znamje za serbski sedleński rum
Su póstajili, až jich wobradowanja mógu byś dwójorěcne
Na geografiskich polach kněžy poł lěta „polarna noc“; blisko polarnego krejza trajo někotare dny až tyźenje.
Stara žeńska jo pśijěła.
Som bratšam a sotšam z pódpołudnja źěkowny za wšu starosć wó nas.
"We njom dycha historija", groni 37lětna žeńska.
Woglědarje změju góźbu se wopóznaś ze źěłom gótowarjow serbskich wusćełanjow, wósebnje glědajucy na źěło we rědko powědanej rěcy.
Wón se zachopijo zeger 13.30 na swěźenišću (Festplatz) slězy cerkwje.
Ale snaź pó rěźe.
To jo se stało we wšakich kategorijach.
Ta radosć jo taka wjelika, až nichten wěcej njesłucha.
Znanki tegdejšego žyźaŕstwa dajo hyšći źinsa.
Gaž su na kóńcu 1989 licyli w cełej Domowinje w jadnasćo župach wokoło 14. 000 cłonkow, pón jo to było w styrich dolnołužyskich župach pśisamem 4. 000, a to w 68 kupkach.
Toś te nazymske wiki su pśecej wokoło 3. oktobra, a stakim se naźeju, až to se lětosa wótměś móžo – to a snaź samo teke žnjowny swěźeń srjejź awgusta, ten by raźi w mjeńšej formje wugótowali.
Gaž drogujoš pó tej jsy, to teke wiźiš.
Wlogerje dostanu pórucenja za wabjenja, kótarež pśez swóje wideoklipy zrealizěruju.
Ze cerwjenym swětłom na źiwadłach, agenturach, galerijach a drugich kulturnych institucijach jo ta akcija chyliła zajm na problemy teje branže dla korona-situacije.
Dogromady jo jich we tych źiśecych 5 parlamentach wokoło 80 wuknicow a wuknikow.
Wóni su se tśěskotali a njejsu njasli.
Wót wšogo zachopjeńka mějašo wuznamny serbski zwězk se ze šćuwańcu běźiś.
Wobej stej spokojom, až nanejmjenjej na wěsty cas matej job.
Ernst Mucha wulicujo: »Smej ze žeńskeju cesto spominałej na rědne zgromadne dny z Roxanu a Garyjom a ten za nas na jeju farmje we Iowje wugótowany serbski swěźeń.
Dogromady se toś ten luštny a pisany program w januarje a februarje 14 raz w Gornej a Dolnej Łužycy pśedstajijo.
Pozdźej jo ceły mark pśeśěgnuł na dlejšy cas pśed sudnistwo«, jo mě Rudij Šmjerl wulicował.
Tek wó drugich městnach w Žylowje su diskutěrowali, źož brachujo wěstosć we wobchaźe.
Reinhard Šołtka jo źěłał ako samostatny.
Do swójogo wuzwólenja na bamža jo Benedikt XVI.
Witko se wóttrějo łdzy a glěda, co se za krickom chowa.
Pśi jadnom jogo lodojcowych jězykow, ako se śěgnjo až k mórju, jo nastał jazor, lodojcowa laguna.
Něnto wusypniśo cysty rěd na blido.
Wóni wót junija dozdrjaju.
Małego Rudija stej cesćej sobu wzełej.
Dogromady 23 žeńskich a źowćow jo se za ten wažny źeń serbsku drastwu woblekało, a k tomu hyšći styri źiśi.
»Twój paradiz jo nad zemju a mój paradiz jo pód zemju«, wobora se kšet Knut. »Tak to jo na swěśe.«
„Rědna jo ta leluja, kenž tam we tom błośe stoj.
Teke Domainojc Werner a Ursula stej ze swójim wójowanim se za to starali, až su se medije w cełej Nimskej zajmowali za wótbagrowanje łužyskich jsow za brunicu.
To, což how se tšoj, lube bratśi a lube sotše, se zapišo do stawiznow.
Wón jo wót lěta 1998 wuměłski wjednik, to groni režiser lajskeje źiwadłoweje kupki w Hochozy a jeje prědnego graśa „Jagaŕ Bagola“.
A dajo patchwork-kupku, kótaraž jo how pśecej ze swójimi šyjarnymi mašinami pśišła a źěłała.
Wobalka nowych knigłow.
»Jolic jo to wusłyšała, wuzwignjo zasej ruce a powěda wó tom, až se domownja rozbuchnjo.«
Tam kupijoš pśecej jadnobarwne serwietki a kombiněrujoš běłe, cerwjene a módre“, jo měnił pśedsedaŕ Studnje Robert Engel.
Wót lěta 2000 do 2002 som absolwěrowała mój wikariat w Lipsku.
Glědaj se pak prědk, až śi žednje jaden woł na nogu njestupijo.
A až jo wóna, nježli jo prědny raz do Mosta pśijěła, teke pór słowow serbski wuměła, no, za to se Ernst južo zawcasa starał jo.
Rědne wjedro w slědnem tyźenju jo hyšći pśiwabiło bejnu licbu gósći a turistow.
Su dalšne dypki?
Gromaźe stej zazwóniłej skótnego gójca Kišku w Strobicach.
Take se jomu wjelgin spódoba rowno tak ako te Błota.
Mjertyn Starik jo kontakt k wobźělnikam ekspedicije dalej wuźaržał a pódpěrał jich procowanja, arktisku krajinu dokradnje wuslěźowaś a wopisowaś.
W Bramborskej pótrjefijo to zwětšego Wjelcańsku jamu, how buźo LEAG 200 milionow tonow brunice mjenjej wudobyś.
Cłonki gmejnskeje rady su wobzamknuli, až gmejna buźo Miłoraskim pśi pśesedlenju do Slěpego pomogaś.
Jo, a młogi se dopomnjejo na cas źiśetstwa, kak faraŕ jo grozył z helu w nabóžninskej wucbje abo jo wulicował wót grěchow.
Mój kumpan jo se derje pśigótował na wandrowanje, nic jano z nowymi crjejami, ale teke z fotografiskim aparatom.
Ja kupuju wjele.
My Serby comy sobu k tomu pśinosowaś, se naźejucy na traśe serbstwa we wjelikej Němskej.
Kazń ga dej absolwentam Dolnoserbskego gymnaziuma (DSG) zmóžniś studium, dokulaž wuměju serbski.
K jeje wugótowanju stej słušałej zelezna póstola z nasłanim a stoł.
We wjeliknosći běchu luźam rowne.
K tomu wuběrkoju słušaju Ronny Jurk, Marco Jańš, Ramona Šmalerowa a Jörg Funda.
W srjejźišću budu stojaś tuchylne problemy a starosći Serbow dla financěrowanja serbskeje załožby.
Dejmy se wěcej gibaś w tych jsach, źož jo to śěžko”, jo było jogo wótegrono ten wjacor.
Wucabnik dej se stawnje wó nowe a spomožne kubłańske a wuwucowańske móžnosći procowaś.
Woni su se rowno tak ako druge gratulanty wutšobnje wuźěkowali pla Fryca Kšamarja za jogo dłujkolětne a njewomucne źěło za Domowinu a serbstwo - nic jano w Dolnej Łužycy, ale w cełej Łužycy.
Tak buźo młoźina w juniju zasej organizěrowaś a pśewjasć źiśecy swěźeń.
Žedne štucki som teke juž twórił za pozawny chor, za měšany a muskecy chor a něnto teke za źiśecy pozawny chor.
Za 2021 wósebnje strowotu za nas, tolerancu, lutosćiwosć a wobmysliwosć luźi a politiki.
Toś: Kótare šanse ma ta nastata lubosć Pětša a Kariny? Rowno zajm młodostnych dejał se na toś te knigły chyliś.
Na tśich kjarchobach som 120 serbskich mjenjow namakał.
Na to mógu jan wótgroniś: Hyšći nic!
Pśěza – pśecej zasej słyšymy to słowo.
Interesenty se zmakaju najsy pśi domje wognjoweje wobory.
Zemja jo była do togo južo mokša a njejo mógała dešćowu wódu zesrěbaś.
Wón jo we slědnem literarnem wuběźowanju LND a Załožby za serbski lud dobył tśeśe myto kategorije C za wulicowanje "Góle w góli" w dolnoserbskej rěcy.
Wóni se wótmysliju spěchowaś góspodaŕstwo a strukturnu změnu we Łužycy.
To jo w rěcy Esperanto a wóznamjenijo "Witajśo w Herzbergu".
Dogromady jo do 2017 w prědnyma dwěma fazoma 272 jadnotliwych sponsorow było z cełeje republiki a z wukraja za jadnab 200 smjertnych woporow z 24. 000 euro wopomnjeńsku akciju pódpěrało.
Raźił som jej, jadnorje mjenjej cukora do tykańca sypnuś", wulicujo kněz Stoletzki.
Jano jadnu wěc comy hyšći pśispomnjeś.
Na fośe napinaju se Brunčk, Dan a Foce za Łakomu.
Slědne słowo k tomu pak ma wjednica fachoweje šule.
Fred Kaiser bu pak teke do tśich dalšnych wuběrkow a gremijow wuzwólony – ga do wuběrka za rolnikaŕstwo a wobswět, do gremija, ako „kontrolujo“ žarjabnicu Sprjewja/Nysa, a do wuběrka za kubłanje, kulturu a sport.
Z Wochoz jo pśišła na źěło ta wó něco młodša Regina Wahlsowa, roźona Mietojc.
Pozawnowy chor krajnocerkwineje zgromadnosći jo w Drjenowje swěśił jubilej swójogo 70lětnego wobstaśa
Pśed tym su se wóni pśedstajili a gronili, dla cogo wóni kandiděruju a na co kśě w Serbskej raźe wósebnje glědaś, jolic se wuzwóliju do togo wažnego politiskego serbskego amta.
Bramborski krajny muzej za moderne wuměłstwoma nejwětšu zběrku wuměłstwa z DDR na swěśe – wušej 42. 000 twóŕbow.
W jogo romantiskej wokolinje namakajomy tejerownosći něgajšne popajźeństwo a wjeliki wejsny muzej pód gołym njebjom.
Gódowny koncert ze Serbskim ludowym ansamblom (nagrawanje wót 8.12.2019 w Kalawje)
Gaž swěśe něźi wósebny wejsny abo drugi jubileum, pón wó tom pśemysluju, co mógu tam nowego a wósebnego pokazaś.
Smy pisali, až se jomu groni Reimer.
Jo něco wušej zwóstało wót gódownego pósołstwa?
Wót 1.200 rědownjow, kótarež su se procowali tam pśipódla byś, jo rědownja wót DSG jadna wót 32 z cełeje Nimskeje była, kótaraž jo směła se wobźěliś.
Góspodarja "Husańskego młyna" stej Reiner Sommermeyer a jogo žeńska Silvia.
Wšykne, ako su se how pśinamakali na Serbski bal z Serbskim ludowym ansamblom a źiwadłownikami Němsko-Serbskego ludowego źiwadła Budyšyn, su wjelgin narske na ten lětosny program: Drjenowarje, Hochozarje, Turjanarje, Rogowarje, Wjerbanarje, Cazowarje, Dešanarje, Žylowarje, Chośebuzarje, Janšowarje a druge, ako Měto Pernak z Barlina.
Bomy su južo pušćone a wótwózone, změstymi stoje hyšći kricki a ze zemje wułykuju kórjenje bomow.
Buźo to zasej zgromadny swěźeń fryjnych a ženjonych, a lice z tym, až buźo se nanejmjenjej 100 porow pśi njeźelskem pśeśěgu wobźěliś.
Pasionske rozpšawy su teke pśez zwenka bibliske znajobnosći pódprěte a płaśe togodla w modernem slěźenju ako historiske.
Wažne pak jo rowno tak, až Domowina zaměrnje za to źěła, až Rowne wobchowajo swój serbski raz.
Fotoaparat jo how zapópadnuł wałtorsku źěłowu atmosferu w "Nowem Casniku".
Teke dla togo, až luźe su z wjelikim elanom južo wjele wugbali k pśigótowanju".
Nowy „Stog“ płaśi 6 € a jo k dostaśu w knigłaŕnjach, we běrowje za turizm w Bórkowach a Lubnjowje, kaž teke w Błośańskem muzeju w Lubnjowje.
Wósebne śěžkosći su byli w toś tom nastupanju na politiskej rowninje.
"Tak móžomy wěcej luźi dojśpiś".
Kněz Kosyk z Wjerbna źěła w ABM w Dešnje.
Tak ako ten titel su cełe knigły w dwěma rěcoma - w serbskej a nimskej rěcy -, což ga njejo nic kradu nowego.
We 35 cłonkow mócnem orchestrje jo se kněžyła wjelikna pśijazna atmosfera".
Wóna jo była doktorandka na Serbskem instituśe a źěła něnto w "Słowjańskem groźe" w Radušu.
Balet z muziku sobotu, 26. oktobra, w Chóśebuzu.
Źarž, což maš, aby nicht twóju kronu njewezeł.
Typiskej wužecej głowje – how z Tšupca.
Na zajmy gmejny deje se pśi wobyma pśedewześoma źiwaś.
Luźam woglědali njejsu tak ako te młodostne.
"Nejlěpjej w pyšnych barwach, aby wuslědk něco rědnego był", wóna groni.
W tom kompleksu 20 domcykow se wótměwa teke festiwal ludoweje muziki.
Pawlo a Pawla stej zlězłej ako taka sprěta kulka.
Ze srědkami kultury a rěcy – nimskeje, słowjeńskeje, górnoserbskeje a dolnoserbskeje – wopytajo projekt, granice pśestupujuce krajiny pśedstajiś.
Cełu chylu jo było śicho, ale pótom smy se wulěkali dla tšašnego ricanja blisko nas.
Chyl se ku mnjo, buź mě gnadny; mócuj swójogo słužabnika ze swójeju mócu. Ps 86,16
Adjektiwy z wěcejzłožkowym zdonkom.
Pópšawem ga dejało to jasne byś, až akuratna zaběra z tym łužyskim zemjanom – groba nejpjerwjej, 1822 jo wordował na wjercha pówušony – njesměła Serbow wuwóstajiś.
Witko se bój.
Zewšym wó mnjo a móju wěru njejźo, ale wó Boga.
Zachadny stwórtk w nocy běšo wogeń a wótpalichu se 4 domy, 8 brožnjow a dwóje groźe.
Božko wóna w Serbach pśecej njejo, teke nic w Dolnej Łužycy, gaž slědk glědamy na slědne lěto.
Gaž su to byli na zachopjeńku za wětšy źěl pśinoski z nimskich casnikow, pśestajone do dolnoserbskeje rěcy, su pózdźej, wósebnje pla Kita Šwjele, pśiběrali te pśinoski, kenž su pśedstajili to serbske a wejsańske žywjenje w Dolnej Łužycy.
To słowo jo něga we pólskej rěcy měniło wjerbowu witku z "hajtkami".
Njewugrawaśo elektroniske medije pśeśiwo knigłam.
Wócywidnje dožywiju někotare wobydlarje Janšojc a Mósta rozžognowanje z wugloweju industriju ako wjeliku tragediju.
Smy se wjaselili, až 80 namšarjow jo na nju pśišło.
Pó tom oficialnem źělu smej se ze žeńskeju śišćałej pśez te mase někotarych towzynt luźi.
Pśisamem 30 lět wobstoj na gruntach Zaspickeje głowneje drogi ruina.
„Smy něnt drogurubarje za sakske kněžaŕstwo“
Šmolkowa dalšnu drastwu za źowku Vivien.
A toś njejo był žeden źiw, až jo juž wót małego we njom rosło žycenje, byś raz wucabnik.
Akle pó casu som se změrował.
Ten se pśiwobrośijo ned k babce a groni: »Pśiźćo pšosym ned sobu, pśi našej Marjanje jo tak daloko.«
Wóni graju ceły cas wence.
Až deje na prědnej zgromaźinje starjejšych teke nagranjańske partnarje Serbow z regiona pśipódla byś.
Mjazy tych 48 namšarjow stej byłej gósća ze Złego Komorowa/Senftenberg a Pśedpomorskeje/Vorpommern.
Pśekupstwownik zazwónijo.
Gaž jo se toś ta wustajeńca 26. julija wótwóriła, su pśibytne ned wiźeli, kaki wjeliki specialist wón za take wuměłstwo jo.
Słowny salat: Druga ruka, druga gluka.
Pótom scynijo dalšnu papjeru na listowe łopjeno a gładkujo wšykno.
Smy se wót centralistiskeje do bazowodemokratiskeje organizacije pśetwórili.
Zjadnośeństwo serbskich błośańskich rybarjow Borkowy a wokolina gratulujo wjelgin wutšobnje wšym swójim cłonkam, kenž swěśe w nowembrje swój narodny źeń.
Se pórajucy pó Dwórnišćowej droze z města domoj, wiźim naraz na mósće stojece policajske awto z módrym swětłom.
Wjacor buźo zasej pisany program.
Źiśi z Rownego (na wobrazu), Slěpego a Trjebina su se wuběźowali w znatej serbskej bantowej reji.
Hej, jo ty, z tymi 14 nogami!
To su te wjasołe tšojenja, wót kótarychž jo to grono było, ale do grona su pśišli teke problemy, z kótarymiž budu we pśiducem lěśe zabrane.
We tej wósaźe jo była teke licba namšarjow wósebna.
To budu štucki a basni k rědnemu zymskemu lětnemu casoju.
Šorce pó žycenju ropkujo.
To su kradu moderne mysli.
Lažko to pak było njejo - ako su nam gronili.
Jim wjeliki źěk a teke tym źiśam, kenž su to žłobikowe graśe wó naroźenju Kristusa w serbskej rěcy pśedstajili, a tym młodym z Dešna za cytanje togo gódownego tšojenja.
W Ragowje a Kśimnicach dostanjo jadno źowćko jatšowny kružk.
Na dwórje su mógli wuwitaś jano 40 gósći, pśi premjerje filma „Dyrdakojstwa nocnego jagarja“ dalšne 50.
Pětša w Budyšynje.
Jo to było śěžke źěło, ale wóno jo se wupłaśiło za rolnikaŕstwo našych stron na kšomje Błotow.
Dirk Zelka ze „7a“ pak gromaźe z drugimi lubjej nowolětka formujo …
Starjejše ze swójimi źiśimi a druge serbski powědajuce luźe z města, Wjerbna, Dešna a samo dalokeje Pfalze su se wupórali pśed dwěma tyźenjoma na zgromadny kóńctyźeński wulět do pólskich Kerkonošow.
Zajm a lušt na toś te tśi zgromadne dny stej byłej wjelikej.
Druge jomu slědowachu.
Tak jo nastał drugi źěl jsy.
Kněni Frankowa jo nas wucyła serbske pismiki a licby.
Tak jo se wěcej razow groniło, až kazni se njerealizěruju.
Nawka jo pśestajił prozu, wósebnje bajki, wjele ludow.
Diana Šejcowa: "Pó mójom měnjenju jo wšuźi zakazane".
Wjele luźi ze jsy jo na nich wótmólowanych– pśi źěle, pśi zapustach a kokotach, pśi sportowanju a we wšednem wejsnem žywjenju.
Jo jich wucył „srjejźnu drogu“: žywjenje mjazy luksusom a askezu.
Powědaŕ wustawowego wuběrka pśi Serbskem sejmje Hajko Kozel měni k tomu: "Rowno historija kolonizěrowanja [Łužyce] płaśi za serbski lud.
Gaž jo se slědny tyźeń zmakało pśedsedaŕstwo wjelikeje Chośebuskeje měsćańskeje Domowinskeje kupki, su cłonki teke powědali wó tej serbskej kjarmušy, na kótaruž jo kupka swójich cłonkow pśepšosyła 25. nowembra do Cazowa.
Na Górach jo to był na wěsty cas ten slědny młoźinski zapust.
Měrniwa rewolucija jo groniła teke za Domowinu pśewrot.
Wón jo swójo magisterske źěło wó tom napisał a jo se teke wobźělił pśi historiskich wurywanjach w Łužycy a Pomorskej.
Taka kupka lajkow a duchownych, kenž zgromadnje pśigótuju namše, jo jadnorazna za cełu cerkwju.
Rědnje by zawěsće było.
- Jo sebje palc zranił.
Teke financielne ressource Załožby za serbski lud muse se dłujkodobnje zaměrnje zasajźowaś.
Ta brožnja stoj tśi abo styri mejtarje wót teje drogi pšec.
To ceło jadnorje do nich słuša a za to tež źěłam.
Teke wón jo musał njasć Bělu žonu na swójej trokawje až blisko pód wjas.
Na pśikład to, až w měsće Lubin w tamnej radnicy mócnje wabje za wobźělenje pśi wuzwólenju noweje Serbskeje rady a až tam něnto z tym zachopiś budu napóraś serbske mjenja pśi drogach.
Hartmut Leipner jo w Janšojcach prědnu namšu źaržał
Njejo pak móžno, dokradne starstwo za jadnotliwe kšace wuwiśa pódaś.
Ten góspodaŕ móžo swóje dobytki, trajdu a zbóžo, do města póraś, gaž płaśi.
Do teje wustajeńce pak słušaju teke kreslanki a ilustracije, kótarež jo “naźěłał” za wšake knigły a kniglicki, casopise a teke kalendarje (na pśikład za Chośebuski “Heimatkalender” 1925).
A w tamnej?
Cytarje a lazowaŕki deje z togo zgóniś, kak prědowniki su žywe byli, kake tradicije su měli.
Jo se pak akle 2014 do interneta stajił.
Pśecej gaž Findus se bližy, kokot jogo ned pšec góni.
Dwojorěcne namše w Cerkwicy maju južo wěcejlětnu tradiciju: Prědnu njeźelu awgusta pśepšosyjo tamny faraŕ kněza Frahnowa ku se namšu.
A na tencasne nejlubše městna a flaki glucnych źiśecych lět njamóžo se wrośiś, pśeto dawno wěcej njejsu.
Ale to jo było něco wěcej za te źowća.
Dalšne pśedstajenja su myslone w župje w Strjažowje, we Wjerbnje a w Hochozy.
Gaž wiźiśo wogeń wót daloka w góli, dej ten luź na wognjowu woboru zwóniś.
Se wě, až jo se wjaselił.
Tak su jej serbske štucki, zgłosowane wót Ladušojc Laura, Fischerojc Mandy, Kulojc Susanne a Vogtojć Julia z Trjebinskeje źiśownje, wutšobu wjelgin rozgrěwali.
Ale slědk na jawišćo!
Ako prědne pśiźechu, měnjachu, až dejali wěcej dostaś, ale tež wóni dostachu kuždy pó krošu.
Myto Ćišinskego płaśi ako to nejwuše pśipóznaśe za źěło a statki k lěpšemu serbskeje kultury, a jo pomjenjone za basnikarjom a klasikarjom górnoserbskeje literatury Jakubom Bartom-Ćišinskim (1859– 1909).
Janšojski faraŕ Kśenka jo to pódpěrował.
Wóna jo cesćiła statki Serbskeje rady a jo jej žycyła, aby teke pó krajnem wuzwólowanju w septemberu serbske zastupniki namakali we parlamenśe nadalej trjebnu pódpěru a wótwórjone wušy.
Slěpjański faraŕ Stefan Huth jo gronił, až žeńske a młode źowća su samo hyšći w lěśe 1950 burske namšu chójźili.
Ako Maja swójej susedce wó chamornjenju a ginjenju swójich gumijowych bomow wulicujo, jej Liza rozkłaźo, kak ma se wó nje staraś a na co musy pśi tom źiwaś:
Glědajśo pšosym sami, gdy a źo to pla Was buźo.
"Łoni jo take pśesunjenje se raźiło.
Ma pódzajtšu jo zwězane pśez Korintski kanal z Egejskim mórjom.
Take jo wóna dožywiła tejerownosći na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Budyšynje, źož jo we 1. serbskej kulturnej brigaźe sobu gótowała.
Dalšne take su pśedwiźone pón w nowem lěśe, głownje wót apryla do junija.
K tomu njejsu słušali jano pśichodne serbske fararje, ale teke ceptarje, juristy, gójce a druge.
Waš Wóśc wě, co póderbiśo, pjerwjej nježli jogo pšosyśo.
„Pśezpólne“ su spiwali ludowe spiwanja, teke we rěcach tych gósći.
Wón jo teke wjerśeł młoge trikowe filmy.
"Źi pšec, źi pšec, źi pšec!"
Šołta powědał, jo wustupiła folklorna kupka „Sprjewjan”.
Sobotu, 6. februara, su 19 młoźinskich a 12 muskich pórow chopili zymu wugónjowaś w Górnej.
Za to pótrjeba wón papu, barwu a lim.
Na pšašanje, wótkul pśiźo jeje talent, pokažo wóna na familijowu tradiciju, wósebnje na wobdarjenje swójogo chóśebuskego starego nana tśeśego naroda Hans Wörnera, kenž jo był wólejowy mólaŕ.
Dalšne stacije budu rejowańska šula Fritsche (jaden ze sponsorow zapusta), Serbski muzej a Serbski běrtyl.
Wosebnej ga stej tej źowći byłej, móžno, až stej groniłej pšawdu.
Wobźělenje jo dermo, zajmce deje se pśizjawiś z mejlku na , aby pśizjawjeńske informacije dostali.
Toś jo naźeja, až nanejmjenjej pór gósći jo sebje markowało sady „Mě se spódoba w Błotach“ a nawuknuło pšašaś „Źo maśo piwo?“ a se na serbske źěkowaś.
A spiw górnikow se njewudawa ako narodna hymna abo jo to to mlacanje, gaž ližu fryšny lanowy wólej?
Tak wóstanjo na kóńcu škla w póstajonej formje.
Nanejpózdźej pó jadnom dnju su se bobowki telik wódy nasrěbali, až gips se skóńcujo.
Stakim co kněžaŕstwo zagasyś prjatkowanja, w kótarychž zawołaju ku gramośe, intolerancy a namócy.
Jěsno zajźo, ako my pšec leśeli.
Politikarje z Łužyce su pominali nanejmalsnjejše rozsuźenje.
Italšćina ma dwa genusa a numera, ale njama žeden pad, z wuwześim pronomenow.
Wšako som 20 lět w bliskosći gołubnice bydlił.
Ja som był wuźěsony, až su wšykne gmejnske zastupniki, až na šołtowku, pšosbu wótpokazali.“
Kn. faraŕ Pank źaržašo dlejšu módlitwu.
How su se zestupali do wjelikego krejza, w kótaremž su pón swóju tradicionelnu reju ze sponsorami zarědowali.
Mamy pak mjazy 170 wuknikami w našej šuli wopšawźe jano 4 talenty?
Źowća, dalej tak!
Co nimske historikarje stawnje »zabywaju«, pišu-li wó łužyskem wjerchu.
Wokolny źěł jamy južo pśisamem saněrowany, a wobydlarje picańskich stronow póžedaju za krotkeju drogu do Baršća, jich wokrejsnego města, kótaraž dej prěki pśez něgajšnu wuglowu jamu wjasć, tak ako jo to něga raz było.
Toś som se takemu cynjenjeju wěcej woborała ako mój nan.
Móžno, až jim lušt na take žorty zajźo. – Zełdgana wěc. Měsćańske Nowiny pśinjasechu powěsć, aby how jadno góle wót mjadwjeźa zabite.
Pratyja njejo někake wabjeńske łopjeno.
Te ga su nas teke gromadu wołali a su teke śichy pětk a jatšownicu rědnje zwónili.
Kak a ga jo se to z Wašym kabaretom zapšawym zachopiło?
Nowy program Domowina 2025 jo wudopołnjony ze źěłowymi směrnicami (Richtlinien) – to jo zapis cilow a nadawkow, kótarež Domowina co dopołniś.
Jano mało luźi markujo, co se how rowno stanjo, co se how ku kóńcu chyla“. „Luźe, wy dejśo se zasej wurownaś a se wašych kórjenjow dopomnjeś.
Wjelike to město Pieštany w pódwjacornem źělu Słowakskeje, něźi góźinu wót głownego města Bratislava, njejo.
Z Bórkow/Burg. Wót 1. maja ma bórkojski amt nowego amtskego direktora.
Jatšowna wustajeńca
Škóda pak, až wěc’ njerjapoco.
Fokus zarědowanja su połožyli na to, až dej se teke wót zasadnych wěcow powědaś a nic jano wót pśedwiźonych konkretnych projektow.
Vatikańske město jo njewótwisny stat, kenž lažy wesrjejź italskeje stolice Rom.
Pó swójom šmeku móžośo głažk hyšći z banśikami wurědniś.
Diana Šejcowa jo pśispomnjeła: "Dla srědkow ze strukturneje spěchowańskeje pomocy stej teke toś ta wustajeńca k źaseślětnemu wobstaśu našeje kupki a ten swětosny wjacor k jeje wótwórjenju móžnej byłej.
Tegdejšy direktor załožby Marko Suchy jo pózdźej dowiźeł, až njejo ze mnu ako towarišnik pšawje jadnał a jo to woblutował.
A daś njejsmy pśi tom pśeliš pokorne!
Pśedsedaŕ Serbskeje rady jo pódšmarnuł wóznam Rady za nastupnosći Serbow w krajnem sejmje w Bramborskej.
Spěwarje ze Smogorjowa njejsu ze swójeju iniciatiwu jano pokazali, až su sami optimistiske, ale su rozdawali žywjeńsku radosć, kótaruž w tych dnjach a tyźenjach ga wósebnje wšuźi trjebamy.
Pśed žednymi lětami jo w Americe wumrěła slědna wót nich: Hildegard Dańcowa (Dainz).
Wobej stej tam měłej zgromadnu wustajeńcu a to jo pasowało do koncepta: fota z Mužakojskego wokłona, drjewowego wuměłstwa, z Małgorzatu Bukowicz ze Zeleneje Góry, internacionalnje znata a wuspěšna tśasaŕka.
Pśijěł jo teke Gerd Pfeifer.
Pó studiju jo źěłał ako lichy źěłaśeŕ w muzejach, jo na nogi stajał wustajeńce, tek drogowańske, k wšakim temam.
Myška, kótaraž jo rukajcu namakała, jo nutś zalězła a groniła: How cu bydliś.«
Pósłušnosć jo lěpša nježli hopor.
Rozgrono jo wjadł Gregor Wieczorek Kněni Elikowska-Winklerowa, co sćo se pómyslili, ako sćo zgónili, až buźo se Wam take pócesćenje dostaś, Myto Ćišinskego? : K prědnemu ‒ ja som była pśechwatana, dokulaž howacej su wjelgin zasłužone luźe jo dostali.
Mjazy drugimi su tam basni Mata Kósyka, Fryca Rochy, Ericha Wojty, Miny Witkojc, Rože Šenkarjoweje, Marjany Domaškojc, Eriki Janoweje, Uwe Gutšmidt‎a a teke pśestajone Handrija Zejlerja, Jakuba Barta-Ćišinskiego a drugich.
Tencas su šlodarje dwór wót dwóra ze swójeju mašinu jěli a šyli, což jo było trjebne.
Babbel zmóžnijo wuknjenje tuchylu 14 zwětšego "wjelikich" rěcow za wěsty płaśonk.
Cejdejka płaśi 11,90 euro.
Gila, kenž wopśimjejo nad měru wjele dusyka (Stickstoff) a fosfora, jo zawinowała, až su se algi tak wjelgin rozmnožyli.
Israelske źiśi źachu Knězoju: Smy zgrěšyli, cyń z nami, kaž se tebje derje spódoba; jano humóž nas tenraz.
Togo su dupili na mě Wylem, to tradicionelne nanowe mě Bjedrich ga mějašo južo ten tśi a poł lěta stary prědny gólack.
Zapust styri dny we wobyma kjarcmoma a gromada źěłaŕnje elektriskeje mócy.
stwórtk, 29. oktobra /winskego
»A něnt se naměraš ako take njewinowate jagnje!«
Tam jo familija žywa była, Andreas Rawnik jo tam wótrosł.
Pótom wón jo źěłał ako wucabnik w Brjazynje a Bórkowach, źož bydli až do źinsa.
Pód nawjedowanim šołty Fryca Wojta su toś tu „serbsku ideju“ pśi sebje we jsy do statka stajili.
A rowno to jo to rědne we tych knigłach: se wě jo rozměś z tym njeznatym słowom, co wjelk ma prědk.
Nowa fachowa raźiśelka za Witaj-kupki Mila Zachariasowa ze swójeju towarišku Matildu.
Hochoske źowća a gólcy pak njamógu na twaŕnišćo do źiśownje hyś, to se wě.
To wšykno jo za mnjo wjelgin zajmne, tak až by kśěł hyšći wjele wó tom wuknuś.
Źinsa jo wóna głowna, kradu znata atrakcija kupow.
Jich tradicionelne serbske wobsednikaŕske mjenja su zapisane za powěsću Šułśic Richarta z Depska.
Wuglěda pódobne bylicy.
Cośo do Pólskeje? Ga źiśo pón do kwaranteny .
Na tom jadnom stoj pisane: Ta smjerś jo togo grěcha myto.
To wšykno „Tropical“ zapłaśijo.
Kak tuchylu běžy we našych bibliotekach? We wokrejsu Dubja-Błota maju wósebnosć: How "dojědu" knigły z busom! Z nim jo Silvana Franke-Schneiderowa ducy.
Toś mam gluku, až mógu do stawizniskich knigłow zas a zas glědaś a se dłymjej ze serbskimi stawiznami zaběraś.
To pśiźo tam, źož stoj „2“.
Za toś to 2. pólěpšone a rozšyrjone wudaśe stej awtora hyšći wěcej informantow nejstaršeje generacije w našych jsach namakałej a wopšašałej a dalše, dotychměst njeznate literariske žrědła wuslěźiłej.
A gaž napšawdu raz te mócy feluju, trjebaš pótykac.
Zasej raz som toś woblutowała, až njejsom se na serbskem rěcnem kursu wobźěliła.
Teke dešański domowniski muzej a słowjańske srjejźowěkowe sedlišćo "Stary lud" stej pó wopózdźonem starśe do sezony zasej wócynjonej.
How su spali.
Teke dalšne młoźinske zapusty su njeglědajucy na špatne wjedro pśiwabili wjele narskich woglědarjow zbliska a zdaloka.
Kněz powjesyjo swój sportowy nakśebjatnik pśez ramje a se sednjo na swójo kólaso.
Nježli jogo mama jo pśed wósym lětami wumrěła, jo z njeju kuždy źeń jano serbski powědał.
Wót tych pjenjez pśi pśedawanju cedlikow mógu 6 % zasłužyś.
Smy byli narske, lěc jo Roža Šenkarjowa napšawdu zasej swóju staru domownju w Rownem namakała.
Historiski a kulturelnje jo Europa měła wjeliki wliw na swětnu ciwilizaciju.
Pokažćo źiśam znate dypki na kórśe.
Dalšna problematika nastanjo, gaž organizatory kśě kradu pokazaś na serbske póbitowanja.
Zaswěśijo se swěcka, aby se pód kórc stajiła, abo pód blido?
Pópadnjone góle jo pón nowy nawjedowaŕ graśa a musy slědujuce zuki napódobniś.
Něnto jo wokrejsny sejm wobzamknuł, ze swójich snadnych financow daś 1,6 mio. euro, a to za dogromady 18 wšakich bejnje wobškóźonych objektow.
K dopomnjeśu na znatego komponista Hinca Roja
Genetika změjo zawěsće how slědne grono.
Ralph Waite jo US-amerikański grajaŕ.
Něnto jo pótakem wužywanje we wobłuku elektromobility na tom terenje pśedwiźone.
Pórěd wopśimjejo, až dwór dostanjo jadnogo derbnika.
Jadna dalšna gmejna wokrejsa Damna–Błota, Slopišća , jo zaprědka teke skjaržyła pśeśiwo pśipóznaśu ako serbski sedleński rum.
Po woglěźe Chośebuskeje serbskeje šule jo chopił studěrowaś, jo wuknuł na zamkarja a pózdźej na fachowca za zawěsćenje (Versicherungsfachmann), a z lěta 2001, ako smy južo pisali, ma něnto to nowe źěło w Dešanku.
Abo sćo je južo sami cytali? Ja som južo wšykne sama cytała.
Žedne młodostne z Rogozna su łoni w susednych Zaspach kokot sobu swěśili, a tam su se byli wšykne wobjadne, až kśě teke w swójej domacnej jsy zasej kokota łapaś.
Lěc móžo mě pomagaš?
* 1934 w Žylowje a tam bydli, suknjaŕ, mechanikaŕ za běrowowe mašiny
Kusa se to z tradicionalnym wótwardowanim cołnow? »Nic na kuždy pad, dokulaž njetrjebamy wšykne cołny ned prědny źeń sezony«, měni Steffen Franke, pśedsedaŕ drustwa cołnarjow w Lubnjowje.
Juž někotare lěta pominaju mjeńšynowe organizacije, až buźo Serbowkam dowólone, až swóje familijowe mjenja wótpowědnje pšawidłam serbskeje rěcy oficielnje wužywaju.
Daś se wam zespódobajo!
Jogo głowa jo wuska.
To brizantne pśi tom jo, až dwa wucabnika stej absolwenta Dolnoserbskego gymnaziuma.
Ja som był ten ruprajcht a ta Lenka to Bože źiśetko.«
Co sebje źinsa žycym?
Wótpósłańce we tom sejmje a krajne kněžaŕstwo budu Bramborgarje wuzwólowaś dnja 1. septembra.
Wušej togo jo mama se na swóje znaśa domacnych gójadłow spomnjeła, jo mě gruź z wobwarjonymi kulkami póscynjała, jo mě město někakich chemiskich chrapkow dała stłoconu cybulu z mjodom a wšake družyny teja.
Pór luźi pśisamem njejo naju zeznało, ako smej pśišłej w nimskem woblaku.
A to srjejź awgusta.
Bórkowy/Burg: Sobotu, 14. decembra, buźo we Bórkowach wót zeger 14:00 až 20:00 „Adwent na dwórach“ z lichym zastupom.
Aby swójich serbskich luźi w domowni wuskoboźił, jo wón to riziko na se brał, take platy z postom do Łužyce pósłaś.
Wóni su byli Serbowki z lubosću a kšuteju wólu.
Ale tak lažko njejsu se dali wóttergaś.
Źělenje mjazy "nowymi" a "starymi" powědarjami pokažo se teke we drugich mjeńšynach.
Wóni wšykne a interesěrowane starjejše su dožywili wótpołdnjo, na kótarež budu wěsće cesćej a raźi se zaspomnjeś.
Aby góspodaŕstwo se how k drugemu razoju njesypnuło , co nimske kněžaŕstwo z wjelikim nałoženim pjenjez "strukturnu změnu" financěrowaś.
Někak pak njejsom se žednje z tym instrumentom zwězaś mógała a tak něnto šesć lět žednu gitaru wěcej pśimjeła njejsom.
W Picnju jo teke rědnje!
Naslědku jo jěł wuźarjeju do šnory, pótom jo ten bejnje šćokał.
… w Gubinskem wokrejsu njejo něnto žeden šołta.
Chylku se wobglědujo grajki.
W Pliberku dajo dobru tradiciju jazzowych koncertow – tak ten koncert z pśedewšym jazzowymi zukami jo how teke swój zagórjety publikum namakał.
To płaśi lětosa na pśikład za 16 źiśi, ako njejsu mógali se w šuli dalej wobźěliś na Witaj-projekśe, dokulaž w měsće njejo se dotychměst žedna zakładna šula namakała, źož móžo se ten Witaj-projekt dalej wjasć.
Jo se zmakał z pśijaznymi luźami w Dolnej Łužycy.
Wón kradu woblutujo, až korona pśiźo něnto prěki, ako jogo towaristwo co pśigótowaś parlament jsow, kenž 2021 dej se wótměś.
Kuždy cłonk ma jadnogo zastupnika.
To šwon wótegronijo.
Thomas Birk jo wuzwignuł, až muzej jo z 12.000 woglědarjami wob lěto nejpopularnjejšy we wokrejsu Sprjewja-Nysa ceły wokrejs wót togo profitěrujo.
Chromy a naturu modelěrujo ten wobdarjony baslaŕ sam.
Južo do gójcojskeje konsultacije dejali lodowe kóstki tšumaś, aby zadorali mócnjejšemu wopuknjenju.
stwórtk, 12. měrca /pózymskego
Kněz jo lubosny, a jogo gnada trajo nimjernje a jogo wěrnosć pśecej a nimjer. Ps 100,5
wóna dawa swětło
Te druge reprezentěruju to napśeśiwne gibanje: Wóni su zapšawym cuzniki, pśiśěgnjone, su pak serbsku rěc nawuknuli a lubosć k njej namakali a angažěruju se a wjedu tu tradiciju dalej.
Pśi tom nawuknu teke swóje zacuśa lěpjej rozměś, kontrolěrowaś, rozeznawaś a zwuraznjaś a njedorozměśa we wobchaźe z drugimi wobijaś.
W pšawem wokognuśu mógu teke pšawe gronko groniś.
Pśirownujomy-li to z Gorneju Łužycu, ga jo se tam hyšći raz tak wjele žněło ako pśi nas .
Jich licba pak wěsće hyšći pśiběra.
Ale cogodla?
Pisana wutka jo rostlina ze swójźby wutkowych rostlinow .
Dokulaž smy byli wjelgin mucne, njejsmy wěcej kuchniski rěd wumyli, ale smy ned šli spat.
Měnim, až by dejała měś naša nejwažnjejša serbska šula wěcej słowjańskego ducha.
Aby je z dalšnym wjeraškom wobogaśili, dejał serbski literarny swěźeń w Lubinje nastaś," groni wjednica TKS Marit Dietrich.
Bramborske ministaŕstwo za wědomnosć, slěźenje a kulturu spěchujo Towaristwo za dolnonimsku rěc w Bramborskej a dajo kužde lěto 50. 000 euro za jogo źěło, wót 2015 sem.
Tradicionelnje swěśe ewangelske Serby Górneje a Dolneje Łužyce swój cerkwiny źeń kužde lěto gromaźe.
Kaž wše jagodowe płody pušći wóna jich semjenja akle, gaž płodowe měso spada.
[...] Nowego města/ Neustadt/Spree (2014), Sigrid Bolduanowa z Łojojca/Klein Loitz (2015), Erna Zöllner z Gröberss (2016), Marie Burkhartowa ze Zabroda/Sabrodt (2017) a Irmgard Kulejowa z Bukowa/Groß Buckow (2018).
Su nowego promšta zawjadli do amta
Pśi tom som měł napšawdu raz wjeliku gluku.
Wažne jo teke, až w šuli serbska wucba jo stabilna.
Wjacor zeger 20. 00 buźo reja w sportaŕskem domje, tejerownosći z nAund, zastup 6 euro.
Jagoda jo cesto kulowata a mócnje barwjona.
Źo sy rešeršěrowała za twójo źěło? Zwětšego som rešeršěrowała w interneśe, a som glědała we wěcnych knigłach, což nastupa zajmy a hobbyje młodych luźi.
Z tymi słowami jo jury rozkładła swójo wobzamknjenje.
Rozdrosćony ceptaŕ geografije groni: "Womólnje su luźe pśez stolěśa se myslili, až jo zemja platśa ."
Pśed kjarcmu smy se dali fotografěrowaś.
Za žeńskece mustwo se kwartěr hyšći pyta.
To wuswěśenje jo se stało, ako žeńske wót towaristwa „Kólesko“ su spiwali powěsć górjejstawanja.
Južo wót lěta 1997 nawjedujo Sylvia Panošowa Serbski folklorny centrum w Slěpem.
Wažne jo teke to: W lětach 1990 do 1994 su w Trjebinje stajili 19 nowych chromow.
Pśecej su cesnoamtske pomogarje witane.
Na to jo wjelk teke hyšći do rukajce se smyknuł.
Wušej togo mamy wšakorake kružki za młoźinu a žeńske, pomocny kružk za wótwisnych atd.
W połnocnych Borkowach mamy weto hyšći pór běžecych tšugow, dla tog až tam jo spad hyšći wjeliki dosć.
Něco ale jo wěste: Mej lubujomej našu serbsku rěc a domownju a smej gjardej na naju kórjenje.
Ministaŕski prezident Woidke jo se sam wjaselił, až jo mógał te myta pśepódaś.
Stakim gronimy: Nic wacej ako sebje je kupiś!
Jo teke na to glědał, až nježeru gadojtu tšawu, a jo wótwoborował tergate zwěrje.
Možomy groniś, až ma swójo „druge nalěśe“.
„Pówójnska proza za w ruinach lažecy stat“
Ako zasej prědny raz Bóže słynjaško swěśiś wiźešo a njebjo se jomu błyšćašo a kwiśecych bomow rědna wóń a nalětny wětšyk wokoło njogo zmawowašo, ga cujašo se ako nowo naroźony. 
Druge serbske mě jo brunine zele.
Źěła jo teke na byśu krowkarja stawnje dosć było a my źiśi smy musali how a tam pśipśimowaś, což jo pśi mjeńšych źěłach pśedewšym za mnjo ako nejstaršego ceło normalnje było.
Ja som južo pśed 10 lětami kśěła nejlubjej to pśedsedaŕstwo wótedaś, ale nichten drugi njejo se dotychměst namakał“.
Ako slědk pśiźo, se wjelgin wulěkajo!
Nabožne wusćełanje (faraŕ Hupac)
Stawiznam jatšownych rejtarjow dajo se až do 15. stolěśa slědowaś.
Nacamprowane jaja pśiducy kóńc tyźenja wopjaku a zjěźe.
Mólaŕka wjele drogujo, a pón sobu domoj pśinjaso wjele skicow, na źeń cesto tśi abo styri.
Intresantne jo, až Pałys na pśikład nalicyjo mjenja kapitlow wót knigłow Bogusławskego.
Cesćejšy raz se teke města a kněžki takim wobśěžnym pśibonkam njepódwólichu.
Jatšowne spiwanje w Mósće
A Pernak jo jogo na superkokośe pśi źěle pśewóźował a pśi tom chytše sceny wót kokota łapanja zapópadnuł.
Rosćenju dalšnych mólecych krjow jo dejało tam wusajźone stadło wójcow zadoraś.
Pón maśo swětłe ježyki.
Wón jo cakał a cakał a cakał.
To źiwa se Hopel pitśku gniwny.
Pokońce stej pyšniś z głowu wužowego krala.
Notaŕ Kopylc se dopomnjejo, až ma hyšći tłuste knigły wót starego kšetarja Kopylca.
Njejo to dobra powěsć, až Witaj teke w Dolnej Łužycy rosćo, dalej pśiběra?
Aby mógała to zrealizěrowaś, jo wuźěłała napšašnik, kenž se rozrědujo do wobłukow rěcnego a kulturnego spěchowanja, identity a politiki, pśi comž wósebny fokus na rěcnem źělu lažy.
Źowki su byli wjelgin rědne.
Lube źiśi, sćo južo raz kołkowali?
Ale pódla swójogo wšednego źěła jo se južo w młodych lětach pśiwobrośił serbskej ludowej kulturje.
Na žednej z nich njejsu mě wzeli, lěcrownož som měła nejwuše wukubłanje w pśirownanju z mójimi komilitonami.
Młoźina źěła samostatnje, do jich nastupnosći se njezaměšajomy.
Pśiducej namšy pód gołym njebjom buźotej dnja 12. julija w Barbuku a w Šejnejźe dnja 19. julija.
Derje tomu, kótaregož pomoc jo Jakubowy Bog, kogož naźeja stoj na Knězu Bogu.
Z muziku jo šło na kóńcu pśez wjas do kjarcmy, źož su wjacor togo kokota pśesajźili.
Gaž su byli Domowinske cłonki z Chośebuza w Kutnej Horje, su tam teke woglědali do cerkwje swěteje Borbory.
Studenty z tych krajow su teke w Jugosłowjańskej studěrowali.
Snaź sćo jogo teke južo něźi wiźeli a se pšašali, chto wón jo.
Naraz ju Tina wobejmjejo.
Někotare raze som w slědnem casu w „Nowej dobje“ cytał, až jo był woglěd Janojc familije z Děšna na swěźenju we Łazku w župje Kamjeńc prědny woglěd Dolnych Serbow w Gornej Łužycy.
Christine Montagowa rezultaty projekta, za kótaryž su źěłali jano styri mjasece, ale weto z wjelikim wužytkom.
W Bramborskej jo zachopiło 22.700 źiśi w šulach wuknuś.
Pśisamem jogo spóznał njejsom.
W dolnoserbšćinje jo se wjele nimskich słow zadomiło.
Te strony musyš sebje połožyś na bok, aby mógał se tam we wótpowědnych situacijach informěrowaś.
Za nas młodostnych budu to tśi do žywjenjow połne a zapśimujuce dny.
cesna medalija wót šulskego amta Lubuskego wójwodstwa za statki na pólu kultury (2001),
Mały Małowjelkojski Mato myjo mamu Majku-Madlenu.
Gaž te su pśišli, smy se schowali.
Wšykne su wugótowane z małeju kulowateju toflu, ze špruchom a z mjenim njabogego, ga jo se naroźił, ga jo wumrěł a źo jo bydlił.
Walkuju źiśi a zrosćone.
Kšywa su zwětšego kšyte ze sćinu a syśu, wótergi teke ze słomu.
Wó lětosnem pórucenju za źiśi wót Franciski Albertoweje, w kooperaciji z Domowinu a městom Chóśebuz móžośo na samskem boce dołojce cytaś.
Teke gaž jo techniski a wědomnostny póstup tak daloko wuwity, wjedro njedajo se planowaś.
Wšykne tśi su wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma w Chóśebuzu.
To jo jogo rozgóriło.
Wjacor budu zapustojske reje pětk a sobotu wót zeger 20.00.
Konkretnje wón trjeba foto-modele, ako su se burske woblakli za namšu.
Terpjańske wobźěliju se teke na swěźeńskej namšy a na swěźeńskej gósćinje.
Vietnam jo kraj w pódzajtšnej Aziji .
Zdrjałe płody su žołte abo zelene.
Nałamanu sćinu njedołamjo a se bajucy sułžog njedogasyjo.
Bóže słowo
Bóžko pak móžašo jo jano jadno lěto wugbaś.
Za chylku stej pśišłej dwa drugej wójaka, stej nama kazałej »Dawaj!« a smej musałej pśed nima až do garnizony hyś.
Teke zwenka Łužyce jo to tema, na pśikład napisma dwórnišćow.
"Žylow, ty sy rědna wjas serbojska", zni w znatem spiwje pó słowach Wernera Měškanka.
Wobjadnali su se pśibytne, až lětosa taki wulět bóžko njebuźo, za to buźo pśedwiźony swěźeń na dwórje Serbskego domu.
Teke w serbskich jsach jo se wšo to wótměło a stało.
A wěš co?
Něźi 1065 markow by dejał stat pón za kuždy hektar role w Błotach pśidatnje wudaś, wokoło 360 markow za kuždy hektar luki!
Wótpołožćo śěło zasej paśeŕ pó paśeri, zachopśo wót šyje až k spódnemu kśebjatoju.
Hyšći lětosa deje dostaś nowe moderne awto, z kótarymž mógu pón jěś, gaž se něźi pali.
Togodla som dojěła do tamneje Witaj-šule.
To wuzgónjowanje potenciala – rozmjej: chto pśemóžo a co na procesu rewitalizacije serbskeje rěcy se aktiwnje wobźěliś – dej se staś pśez pšawdosćiwe, wósobinske rozgrona ze wšyknymi, kótarež we „serbskem systemje“ źěłaju.
Wot znateje serbskeje folklorneje kupki „Sprjewjan“ jo AMIGA něnto wudała kasetu.
Něnto duju źiśi z pomocu słomki drožki, krejze, małe a wětše źěry do pěska.
Dotychměst su how pak južo 11 wuknjeńcow wukubłali.
Tencas jo mała źowka Delia tam zachopiła z drugimi se z tekstilijami a ze serbskimi nałogami zaběraś.
Do parka jo kśěł teke hyšći póglědnuś – mjaztym jo skóro južo zeger tśich wótpołdnja.
Priwatiw jo semantiske pśiznamje wótwóźonych werbow a z tych wótwóźonych adjektiwow a substantiwow.
Gromaźe z jadneju žeńskeju nejpjerwjej gótujomy inwenturu, tak ako to jo, gaž něchten něco nowego pśewzejo.
Cytanje jo wótwóriła Madline Gjarźic, wjednica teje šule.
Nejpjerwjej kśě do pódwjacorneje Europy, a pótom do pódzajtšneje.
Wót 2007 jo Andreas Pudel wjednik wobory w Rownem.
Lětosny kurs jo wabił pśijaśele serbskeje rěcy do města
1886–1908 Jan Rizo z Radowize
We wokrejsu Sprjewja-Nysa jo Güttlerojc Stefanie z Janšojc pśistajona za pśeglědowanje bomow pśi drogach, wót łońskego lěta jo wóna "kontrolerka bomow" pśi Nišem zastojnstwje za naturu.
Zda se, ako by ta mała žeńska njewucerabne žrědła energije měła.
Až njeby luźe marznuli pó tšuze ducy, dostanu śopłe deki, warjone winko a pó žycenju tež głažack paleńca.
Weto, kuždy słownik musy wašnje cyna wopśimjeś.
»Z kriminalnego romana.«
Rownjanaŕ Jörg Funda jo wjednik dožywjeńskeje kupjele Krušwica a něnt jo amtěrujucy šołta gmejny.
Na njej jo raz stojał wětšnik młynikarja Böhme.
Kótare nałogi a swěźenje se kak swěśe? Kak dalej z Domowinskim źěłom w casu pandemije a kšutych pśikazow a zakazow? Pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca jo pśed dwěma tyźenjoma na to pytało wótegrono.
Na žeden pad zasej wójna! Na žeden pad zasej wójnu! Na žeden, žeden pad!" Paul Köhne jo wótwórił prezentaciju projekta "1939. 2019 – wjelerakosć lokalnych spomnjeśow".
Ług jo wejsny źěl gmejny Bronkow we wokrejsu Górne Błota-Łužyca na pódpołdnju Bramborskej.
Herbert Nowak ma wjeliki rěcny talent.
Ale to njedajom do zjawnosći.
Preußler jo pomjenił knigły stawiznow swójeje stareje mamy ako jadne, kótarež njejsu nigdy eksistěrowali a weto su toś te knigły nejwažnjejše jogo žywjenja byli.
Lětosny kokot w Škodowje jo był wobgrozony, jo był w tšachośe!
Mama jo tkała, starka a starki stej wjacor w našej kuchni pśi kamjenkach sejźełej a wóni su se wulicowali, kake nowiny dajo.
A gaž wón we Was njebydli, ga tam bydli snaź někaki zły duch; pśeto prozna njejo ta wutšoba žednje.
Pšosone su byli luźe z Wětošowa, Kósojc, Njabožkojc, Długow, Pšynego, Herpneje, Tšadowa, Raduša, Łaza, Zušowa, Tarnojska, Hogrozneje, Chóric, Huštanja, ale jano dwa luźa stej pśišłej.
Wóna bydli w Barlinju a jo mjazy drugim sobuźěłaśeŕka Centruma za medijowe wědomnosći w Bramborskej a Artistic Fellow na IASS Pódstupim.
Togodla wjaseli se pśecej na starku a jeje wulicowanja a na to, až wóna zasej swóju lodku z pókładami wótcynijo …
Rozkšajomy pósolone měso na šlapki a pópjacomy jo krotko w butrje, wobrězanu ananas a mango teke rozkšajomy na kuski.
Direktor amta jo pódšmarnuł wažnosć gmejny za turizm.
Kalawkoweje, nimi stej Gorjańska šołtowka kněni Koppermannowa a 80-lětna kněni Kapowa.
A wón źěšo z nim.
A pśi mórju jo pěsk wjelgin drobnozernkaty, ale carny! Njejo pak njerěšny, jano carny.
"Něga, něga jo było hyšći wěc tog sněga!"
Teke krotke dešće njejsu wjele pomogli.
Wzejśo něnt marchwicku, wukšajśo z njeje dwa małej štapcyka a scyńśo jej nad zwjerchnu granu.
Teke ja som sebje bejnu tšochu takich pisanych zešywkow sobu domoj wezeła.
stwórtk, 30. januara /wezymskego
My kuždy tyźeń pilnje treněrujomy a grajomy pśeśiwo mustwam z drugich jsow.
Wóni kśěchu mě a how teju wusmjerśiś, dokulž tej jim jich njepósłušnosć a złosć wumjatowaštej a mě pomogaštej. 
Źowćo jo źurja wótcyniło a Kósmodej jo zastupił a pšosył: "Daj mě pšosym něco k jěźi!"
stwórta njeźela spótnego casa / Laetare
Šym wěcej pak póderbje wóni pśipóznaśa a cesćenja z boka zjawnosći.
z Rubyna raźi, aby cesćej jagły jědli.
Prjatkowaś buźo dr. Hartmut S. Leipner, kenž se z tym pśedstajijo ako serbski lektor.
Chor ma teke hyšći źinsa dobre muskece głose, mjazy nimi te póžedane tenory.
Pśi takej śopłośe kuždy rad sejźi we chłodku, nic tak Fryco Kšamaŕ.
Wón jo góspodaŕ w pensionje za kónje w Janšojcach.
Źěkuju se.
Dokulaž su knigły myslone za źiśi wót 3 do 12 lět, su na zachopjeńku te lažčejše spiwy, na kóńcu pón te śěše.
Wosebnje jo se zaběrał ze serbskimi drastwami a jo był sobuawtor a wobźěłaŕ wšakich drastwinych knigłow.
Bóśonowy nan buźo jim wulicowaś, kak su bóśony w ‘manźelstwje’ žywe.
Jano kněz jo směł se rozwjaseliś.
Temperatury ga stupaju až na něźi 20 gradow.
Njegotujśo se žedne starosći.
Škóra jo cerwjenobruna.
Na tu ideju su pśišli ceło spontanje, su namakali na najśpje stare knigły z komedijami, a te su nejpjerwjej grali.
Projekt wustawadła jo gmejnskim raźcam rozkładował Philipp Bevermann wót inženjerskego běrowa iHC.
Wažnu rolu grajo pśi tom rědowanje wótkazow na boki, w kótarychž se wót wužywarja pytane słowa namakaju.
Wóni deje byś do statka stajone do 1. januara 2021. Tomu jo 75 parlamentarijarjow pśigłosyło.
Su byli zjadne, až kśě Serbow pódpěraś
Wjeźćo swójo žywjenje w bogabójaznosći w casu swójogo pśebytka w cuzbje.
Mjasece dłujko probuju, a w nazymjem su na dwěma kóńcoma tyźenja pśedstajenja.
To wóna cyni a zasej groni se tym gólnym zwěrjetam liška, kuna, jazw, wuchac, źiwjak, sarnja, jeleń, kabeja a kiwka.
Cogodla jo taka dobra wěc wusnuła?
Dwa tyźenja pózdźej jo se take na Majberku tšojło.
Zasej hynac by to było pśi wótwórjenju dnja 17. julija 2021. 
Pasujuce rejowańske kšace "Charleston"-reje mógu se doma ga južo zwucowaś.
30 gósći tradicionelnego "Burskego blida" na Njepilic dwórje jo zajmne wótpołdnjo dožywiło.
Jürgen Stecklina, kupka Prjawoz – 03.04.1957
Kšeta Knuta musym wugnaś.
Slědowaś buźo hyšći wjeliki sportowy event dnja 23. maja.
Tema buźo „Městne a stronine mjenja a jich wuznam w Lubinskich stronach (Krummspreeischer Kreis)”.
Togodla jo jogo wuknica směła z casami „brigadu“ dirigěrowaś.
Sobotu, 21. septembra, buźo w Ćisku (wjas słuša źinsa k Wórjejcam) dwórowy swěźeń.
Wónej njejstej mě znałej a jadnorje „dobry źeń“ groniłej.
Znatej pyšnej rostlinje stej kristusowy śerń a .
Źinsa w lapach njerejuju, ale z nageju głowu.
A tak jo pśišło to naraźenje, graś w Hochozy, teke togodla, dokulaž wót tam tśo gólcy pśisłušaju wót wšogo zachopjeńka "Serbskim koparjam" – ga Dominik Krötel, Denis Handrow a Alex Mjeliš.
Wustajeńca buźo až do 18. apryla.
Z nazběranego nektara nastawa mjod.
Wóna jo 22 lět, dawno nic nejstarša mjazy kursistami, kenž pśidu ze wšakich powołanjow abo pó wójnje domoj.
Rowno wóne ansamble, ako njejsu dotychměst kontakt k Serbam měli, su njenaźejucy kradu wótwórjone, a teke nam nowy input do serbskeje muziki spóraju.
A how, na dwórje Ministaŕstwa za nutśikowne nastupnosći, su wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma směli se pśed stajiś! To jo była wjelgin dobra móžnosć, našu kulturu do swěta njasć! Tak smy pśigótowali měšany ceło cysty dolnoserbski program wót 30 minutow, kótaryž smy prědny raz zeger 11. 30 a drugi raz zeger 14. 00 pokazali.
Ale z njedoglědanim łapjo Harry město teje žeńskeje Stromppa samego.
Som ze šule pśišeł a som něco pytał.
Wylem Wěrik jo měł muzikaliske wucho, jo se interesěrował za muziku a jo nawuknuł graś na gitarje, saksofonje a pózdźej na klarineśe.
Na wšykne pšašanja su gjartnarje spokojece wótegrono wěźeli.
K wjasłowanju njedosegachu muske, tak ažo žeńske pomogaś musachu. (10. 6.)
Zastupjone su dalšne instrumenty kaž wjelike gusle, dudy, tarakawa, kontrabas, flejta, trompeta, klarineta, fidle a cartowe fidle.
Problemy Serbow su byli teke tematizěrowane we wobłuku statkowanja pólskego Sejma.
Stary kanal jo był pópšawem wjeliki projekt w casu industrializacije.
Stakim jo śěžko planowaś a se wó tom wugroniś", jo pódšmarnuła komornica.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo rozkładował, co jo pśedsedaŕstwo k tomu wobzamknjenju spórało. „Nejlěpjej by było, gaby praktikarje se wujadnali, ale to njejo se raźiło.
Lěśe ma byś bejnje njespušćobne a chłodne, wósebnje na swójom zachopjeńku.
Lětosa buźo tomu 50 lět, až su załožyli w Mosće žeńskecy chor.
Wót wustajanja płaśiwosći serbskeje kazni wót 1. junija 2014 njejo kubłańske ministaŕstwo w stawje było, zestarjete šulske póstajenje z lěta 2000 zgromadnje z radu dogroniś.
Chto kśěł rowno na dnju pśeśěgnjenja do Běłeje Wódy z nim powědaś.
Porejowa torta móžo se z nejlěpšeju pizzu měriś!
W kólasowaŕskej cerkwi su źurja wócynjone.
Tak jo nastał cyklus "W cuzej zemi" z wjele nowymi impresijami.
Až do tych měst jo nam Kněz pomogał. 1 sam 7,12
Israel, śi njezabywam. Jez 44,21
My ga južo mjenamy małučkosćow dla, kenž se wót nas pominaju.
A toś jo był płac mamy kradu wjelicki, ako jo doleśeł list z powěsću, až nan musy za pór dnjow na pódzajtšnu frontu.
Lutolska cerkwja srjejź jsy.
Wóna bydli ze swójeju familiju w Janšojcach.
Chtož až do kóńca sćerpnje hutrajo, buźo zbóžny.
Ako drugi gósćeńc jo był na Wejsnej droze »Lindengarten«, w pjerwjejšnych casach gósćeńc Paula Końcaka.
Tśi a dwaźasty wjacor.
"Ach jejko", groni ruprajcht.
Ako Źěłanišćo za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz (ABC) pišo, jo stwórtk 12. septembra było jich prědne słužbne wobradowanje w nowem šulskem lěśe.
Na to som skerjej z pśipadom pśišła, w Měsćańskej bibliotece jo był wabjeński plakat za ten stipendium.
A tak ako pśecej buźo Kitko Kuchaŕ zasej wuźiś.
Rozmějo se, až jo měł dosć kralow a kejžorow, nejstaršych z romskego casa.
How se dajo wjele pógibnuś k lěpšemu togo serbskego.
Woglědali su něźi 20 luźam we jsy - mjazy drugim teke tyma nowymi pśekupcoma, kótarejž něnto dalej wjeźotej znatu Gutšmitojc lodu. “Mej smej z Barlina a smej byłej w dowolu w Strjažowje.
To jo był jich 24. zapust w casu pó pśewrośe.
Šli su ze jsy k dwórnišćoju a zasej slědk, teke pśi jatšownem spiwanju.
Wóda jo "fort" njasła stogi, zymski forot za zbóžo.
Teke ta „młoda” jo kśěła wjele wěźeś.
Lětosa swěśe 6. februara 130. zapust, pó tom až su w tej jsy w lěśe 1980 docełego prědny raz w Dolnej Łužycy z wjelikim swěźenjom na zapustojski jubilej – ga na ten 100. – spominali.
zeger 17.00: Nazgónjenja Domowinskego muzeja Dešno (Babette Zenkerowa)
Kněžki su serbskich bonarjow kśudowali a martrowali, su jim samo zakazowali zabawy, reje a swěźeńsku drastwu.
Móžno, až to jo nět slědny wopyt nana: »Ale wumějoš-li něco ...«
Wóni se cesćej zmakaju, a pśi tom jo kšuśe zakazane, powědaś wó chórosćach a wó smjerśi! A docełego se jomu w Brězowce wjelgin spódoba, how wšo jo.
Pón móžoš jen wužywaś.
11. februara 1950 jo se mój nan na smjerś chory domoj wrośił.
We 10 góź. pśijěźechu domoj, mucne, ale weto wjasołe.
Něnt jo jasne: nowa šula pla Gołkojc buźo
Teke to stare lěto smy za sobu wóstajili z wjele wjasołymi góźinami a snaź teke ze śěžkimi, źož łdzy su ronili.
Zapódało jo se 30 receptow.
Pśidał jo, až by wón teke do Mosta šeł, gaby tam załožyli tu nowu zgromadnu šulu.
W Połnocnem kanalu su bobry na wjelich městach wuryli jamy w damach.
Tam jo nět nas śěgnuło.
Razka narodne drastwy Serbow wokoło Mužakowa za cas Pücklera se cytaŕstwu njepokazuju.
Nimske kněžaŕstwo njoco wěcej pjenjeze w doněntejšnej wusokosći za Załožbu za serbski lud płaśiś.
Wósebnje jěre jo za Hochozarjow, až ten SpreewaldRock Festival, ako jo dejał byś wót 28. maja do 1. junija, wupadnjo.
Mój pśijaśel jo kóńc tyźenja wu nas.
Pśiwdajom, zachopjeńk togo pólskego dolmetšowanja jo był bejnje pódštapowaty, ale z casom jo pśecej lěpjej a gładšej bulało.
13.00 góźin: Muzikowy Casnik
Z konteksta ga wujźo, wó co źo w teksće, kake słowa dej how pśiś.
W njom stej janźelika, kótarejž nosytej toflicce.
Pśeto to jo šula, nejcoolnjejša šula, super-mega-šula w zelenem.
Kaka jo była tencasna situacija?
Naš ato jo weto měnił, až Žydy su Bóžy lud.
Ta pak jo prozna a njejo rowno naglědna.
Wót tych styrich źělow, ak k tomu cyklusoju słušaju, grajo jaden w Łužycy.
Kananejska žeńska se jomu pókłoni a źašo: Kněžo, pomož mě.
Z tym se pokažo, až to procowanje se cesći.
Siegowa: No, taki wjeliki a wobšyrny wěsće w blišem casu njebuźo.
Wětš dujo mócnje.
Kněni Pontowa jo pśedstajiła tak pomjenjone "wórješki", ako su "chude pjacenje", kótarychž pśigótowanje jo wóna sebje tegdy wót "tych starych" wótglědała.
Toś te gratulacije su myslone za tych cłonkow, kenž maju “kulowate” 30., 40., 50. abo 60. narodny źeń a kenž su starše ako 60 lět.
Lětosa som złožyła abituru na Dolnoserbskem gymnaziumje.
Pósoł Pawoł groni we lisće na Romarjow, až ceła stwóŕba caka a zdychujo a se procujo – wóna buźo licha wucynjona wót stłaśa .
Te źěła su se financěrowali pśez srědki Europskego fonds za regionalne wuwiśe we wusokosći něźi 600. 000 euro tak ako pśez srědki za spěchowanje měsćańskego twarjenja Zwězka, Kraja a Města we wusokosći něźi 150. 000 euro.
Och pśiź, mój zbóžnik, ku mnjo pśiź, daj wutšobje twój žłobik byś z twójimi wjaselami.“
Slěduju take wótrězki ako na pśikład pśebywanja w Moskwje.
słužabnik w pśirownosći źašo: Kněžo, jo se stanuło, kak sy pśikazał, ale hyšći ruma tam jo.
We fiktiwnej jsy Strowje, ako skóro dej se dla wugla wótłamaś, pśiźotej se Pětš a Karina bližej.
Ako su młode zapustarje jeje lětnu kuchnju spušćili, jo ceła familija se zesedała – wóna, jeje źowka Kathrin ze swójeju familiju, suseda Heike a Detlef Buhse.
To jo wótpowědowało we wócach akademije pśiwdaśu swójskeje ideologiskeje słabosći.
Nichten wót nas wěźeł njejo, až su jen drje sajźili na kóńcu Nimsko-francojskeje wójny 10. maja 1871. Dub jo juž był bejnje sprochniwy a jo měł kopicu wótemrětych gałuzow, tak až su jen musali něco pózdźej pušćiś.
Lilli: „Mě se psy na wobrazach tak derje spódobaju.“ Karl groni: „Ja cu pśecej cerwjeny traktor a karpu wiźeś.“ Piet měni: „Ja som raz napšawdu takego turka wiźeł.
Tak jo wón jej cesto pomogał pśi nadawkach do šule.
Grodkojska serbska cerkwja
Wokoło rejujucych su jaden pśi drugem stojali - mamy a stare mamy, nany a stare nany.
Na woklapnicy su wobydlarje taku běrokratiju kritizěrowali, pśeto dotychměst jo pódpismo organizatorow ako wobwěsćenje dosegało.
Juro Surowin zamrěł pśed 115 lětami
Wobsejźaŕ jo musał zwěrjeśeju nejpjerwjej pokazaś, chto jo ten kněz w domje: na tyźeń jo jogo do klětki zawrěł.
Za wótegrono źěkowna jo To ga žedno pšawe roztylahyśe njejo! Lube lazowarje a lazowaŕki, to jo něnto to slědne wudaśe Casnika, ako naša redakcija jo spód mójim wjednistwom za was napisała a zestajała.
To jo kopica luźi teke cyniła a wótgłos na našo spiwanje jo wjelgin pozitiwny był.
To mě tak swjerbi.
Měrnje jo pśez chódbu šło.
Šulske wuchadne pismo
Weto jo se źowćo kšuśe wobarało, jomu jen pśedaś.
Ned tśi raze móžośo toś to nowe dolnoserbske źiwadłowe graśe wiźeś.
Kak jo mósćańske góle dožywiło kóńc drugeje swětoweje wójny pśed 75 lětami
Pó wuchójźenju měsćańskego gymnaziuma póda se 1839 do Halle na studij teologije.
Teke wóna se w tom wuknikojskem filmje pód režiju Angele Šusteroweje tematizěrujo.
Ale šyšku!
Něnto pak jo tak pšawje pśi tom, to jo južo něco drugego.
"My se rozmjej luźi bójmy."
Ale wuměnjenje jo, až situacija se njepógóršyjo.
To pak njejo ta jadnučka kopica z tym pśirodnym palidłom (Brennstoff).
Na ten part jo dwělětna proca wó taki klub pśinjasła płody. »Doněnta smy se zmakali priwatnje, ale z tym su byli wótergi problemy, dokulaž nic wšykne starjejše su byli wobjadne, až do jich bydlenja walijo se ceła kompanija młodostnych.«
Na sobotach jo w Sousse mark, kamelowy mark.
Zachopijo se wóspjet pjeršyś.Law lažy we tšawje a se gnili.
To wótegrono w gmejnskej raźe jo zněło „jo“, a wóni su załožyli źěłowy krejz.
Barbucka góra jo nastała z wótsypkow wót wótwórjoneje jamy Janšojce a Chóśebuz-połnoc.
"Planowany termin jo w juliju.
Takemu póstupowanju groni se wacej: Koncentrěrowanje na jědrowe nadawki.
Ale jogo starjejšej k njomu njepśileśijotej.
WJELGIN ZAJMNE - a za młogich wěsće teke nowe - su byli wše te informacije, licby, mjenja a tšojenja z pśednoska Chr.
Slědne źiśi njelaže razka hyšći we swójich póstolkach, toś se zmawa Witko južo z Brumbarijom do kraja cowanjow.
Stare góspodarje su wumrěli, how nichten wěcej njebydli.
Lěto 2020 njejo było w cełem wiźone rowno to nejrědnjejše.
Južo w lěśe 1994 běšo se taki kolokwium „Serbska Dolna Łužyca” pśewjadła, źož su se wobźělniki zaběrali ze specifiskimi dolnoserbskimi problemami.
To jo mócnje brinkotało pśez cełu cerkwju.
Tak móžośo w pśiducem Casniku cytaś, co něnto buźo.
Młoge fachowniki pak cwibluju na wuspěchu teje metody.
Wjelgin wěsta njejsom se była, ako Gabi jo groniła: "Słuchaj, pójźomej w burskej drastwje.
Znamjenja serbstwa su wót nastaśa pśibytne.
Dom jogo nana běšo wót zajtšego až do wjacora połno luźi, a Robinson dejašo ceły źeń wulicowaś. 
Źiśam, kenž njejsu kśěli słuchaś, su cesto gronili: »Pó tebje bubak pśiźo«.
Jo wobźiwowanja gódne, kak jo se jej pśez dłujki cas raźiło, pśecej wjelebocny a atraktiwny program zawěsćiś.
Žurnalizm Bramborskego Serbskego Casnika jo se wuznamjenił pśez to, až artikele a pśinoski su za wětšy źěl wopśimjeli moralizěrujuce elementy.
Gaž wiźech reportažu wó wěstej temje w telewiziji abo běch w rozgronje z pśijaśelami abo słyšach politisku debatu abo wiźech, ako akcije Greenpeace se zanicowachu, abo až se lěs w Brazilskej profita dla pušća abo až temperatura na swěśe stupa a klima se měni atd. atd., ga markowach, kak wjele temow mě nastupachu – pópšawem wšykne.
A su-li trjefili, ga su paslicki se zaprasnuli a tu myšku zašćipnuli.
Wu Tyšaric su byli teke nimske wójaki zakwartěrowane.
Te 26 wukniki su se wudali w februarje a měrcu dwójcy z busom do Kölna dla nagrawanjow w telewizijnem studiju.
Staw slěźenjow na tom pólu jo snadny – jo gronił.
Wěra a pśichod, dermotnje.
Na orgelach jo grał Stefan Kießling.
wjeźenje institutneje biblioteki
Nan jo był prjatkaŕ a organist w krajnocerkwinej zgromaźinje w Ohrdrufje (blisko Gotha).
Comy wótwórjone byś za wjele źiśi.
"Som glucna, až mam dobre redaktory, kótarež se wjelicnje angažěruju a se z wutšobu sobu staraju wó dobre wusćełanja".
Erwin Mjerśeńc jo se naroźił 1926. Jo wótrosł Žylowje w serbskej familiji.
Słowakska jo bogata z takimi gójecymi žrědłami, Pieštany pak su mjazy nimi te nejwětše kupjele.
»Sy ty snaź płakał?«
Njewutrajo wuschnuwajuce wětšy a ma lubjej włožne a šćitane stojnišća.
Górnu, zakóńcujucu kšomu kšywoweje konstrukcije twóri pónosk, kótaryž jo zrazom nejwuša grěda kšywoweje wězby.
Wona — jadna z nejmłodšych delegatow — jo ga ako žeden drugi w diskusiji jano serbski powědała!
Jogo ideja jo, aby tam mjazy drugim zapisali wažnosć serbskich muzejow a burskich śpow.
Zagorjone smy pśi tom slědowali wuwjeźenjam (Ausführungen) powědarja.
We takem paźe móžo se pód pówjerchom dalej bajaś kaž łoni.
Znaśa serbskeje rěcy pla jima su pitśku „zaźaržali“, stej groniłej.
Wótkubłaŕ dajo kuždemu góleśeju jadno foto.
Helmut Hupac z Korjenja jo serbski prjatkował.
Fideralala, źinsa jo ptaškowa swajźba! Źiśi su se kradu wufajnowali za ten źeń.
Jano Górjańske su se pśi wótgłosowanju głosa zeźaržali.
Energija, ako nastanjo, dej byś wužywana za dalokotopjeńsku śopłotu w Chóśebuzu a Picnju.
Bóžo mój, jano to nic, tak jo źowćo pśi se mysliło.
Laura Schmidtojc jo witała na serbske.
Což wy sćo, to som ja teke raz był, a kaž wy tam sejźiśo, tak som ja teke raz sejźeł.
Tuchylu zatka Robinson kus soloneg’ měsa do gjarnca, naběli kulkow, te sobu a wódu nutś a dłujko njewarnowašo, ga běšo wobjed gótowy, kaž jen dawno měł njejo.
Fischer: Ně, ně!
A něnto jo pśewzeł běrow architektow z Barlinja ten nadawk, se wumysliś, kak dej ta nowa šula blisko Gogolowka raz wuglědaś.
Pytański wobraz abo kśicawku?
To běšo žywa wědomnosć.
Lapy ga wěžu hyšći wšake druge, ale hupac gótowaś, to móžo jano wóna.
Titelowe łopjeno źěła Isabelle Grätzojc.
Młode luźe – studenty, wukniki a druge – su se pśeśiwo tomu wobarali, až se tam wušej 100 lět stare cerwjene duby pušćaju.
„To se rozmějo, až njejsmej sebje to dałej weześ, howko pśiś, comy ga w Rogowje wostaś, w našej domowni“, stej mě groniłej dwě staršej žeńskej z Rogowa — Helena Kornakowa a Marta Kekelowa.
Tak su se w NDR myslili młoge kśesćijany a su krajoju žycyli skazu, kótaraž jo pótom pśišła – dokulaž kśesćijany njejsu nic za kraj cynili, njejsu se za njen módlili? Kak jo źinsa? Tek w Casniku som cytał rozpšawu žeńskeje, kenž jo w Barlinju demonstrěrowała pśeśiwo napšawam kněžaŕstwa, kenž su tola k tomu wjadli, až smy pandemiju až doněnta derje pśetrali.
A wołachu slěpego a źachu jomu: Buź dobreje mysli, stań, wón śi woła.
Njewopomina se na wšyknych smjertnych woporow, ale na luźi, kenž su wumrěli pśi wótglěźe DDR spušćiś.
Situacija tamnych mjeńšynowych rěcow rowna se zapšawym situaciji ako pla nas w Dolnej Łužycy: Starej starjejšej stej hyšći maminorěcnej byłej, ale njejstej rěc dalej dawałej, tak až starjejšej njamóžotej powědaś.
Wjasoła góńtwa nasta pó jsy za nima.
Toś se rozglědujom pó tej mjerwjeńcy.
"Pytamy stawnje za nowymi drogami k lěpšemu serbskego žywjenja".
Angela Duringojc a Maks Šurman w rozgronje.
Howacej maju Retoromany 20 minutow telewizijnego programa kuždy źeń we swójej rěcy, wušej togo radijo a casniki.
Pśizjawjone jo za ten raz zapšawym było šesć źiśi, pśez chórosć a dalšne pśicyny pak stej jano dwě pódla byłej.
1955 bu wóna pón wuša šula a 1990 gymnazium.
Njeźelu, 4. awgusta, budu w Nowej Niwje rejtowaś wó kołac. Zeger 10:00 zmakaju se źowća a gólcy jsy w cerkwi namšu.
Ten Špański źašo, až co sam pó nje jěś. 
Suchy, śopły klima a pěskojta zemja se jej derje spódobaju.
Źinsa tam 64 sobu źěłaśerjow naźěłajo 6,5 milion mejtarjow tkaniny wob lěto.
Něnto pada wjele chrapkow na zemju.
Som za to, až se załožyjo za wokrejs SPN wósebny fond, do kótaregož Vattenfall buźo płaśiś pjenjeze, z kótarymiž móžomy wšake financěrowaś, za což pjenjeze něnto bóžko njedosegaju.
Nowa šorca jo z Mosta a susedka jo źowku wuwoblekała. „To jo była śota Ana, ten dobry janźel z Rogojskeje drogi”, jo nan pśeraźił. 28 porow jo licyła 19. februara ta wjasoła zapustowa gromada.
Źěśi dostanu pjenjeze abo bomse.
Spóznajo něcht swójog’ suseda zas?
Ako nawrośijo se Kósyk 1877 wót słužby pśi zeleznicy do starjejšynego doma we Wjerbnje, wordujo wón literat na Rychowni.
Mocne, we jśmě njewidobne žwały su se na nich walili a se rozłamowali na kołach a je hejnak wokus naslědk starcyli.
Ako jo Dörte Steinowa, wjednica togo wažnego muzeja Casnikoju groniła, jo pśiběrała licba woglědarjow, ako pśijědu w kupkach z busami do Rogowa.
Wóna słuša k nowej seriji wucbnych materialow, w ramiku kótarejež stej se južo wudałej wucbnica a źěłowy zešywk "Pó droze 1".
Wšykno to njeby se tak derje raźiło, gaž njeby organizatorow pśewóźili wědomnostniki.
Mimo togo su se luźe, suwajucy se na loźe, wjelgin spěšnje tam dostali, źož su kśěli.
[...] kopicami my sami rowno měli njejsmy. A šćipało jo śi do wutšoby, gaž sy słyšał, až su musali wót suseda bźez kuždyckeje pitśitśki zasej wótejś a až jich casy ako slěpcynu sromośili su.
A wón zewšym njewě, kak se jim na nimske groni.
Cłonki młoźinskego chora Studnja a chora DSG spiwaju serbske spiwanja.
Pó hundertach su wuběgańce z pódzajtšnych stron śěgnuli wódnjo a w nocy pśez našu wjas.
Kśicawku buźomy jano jaden raz wótśišćaś.
Pśedewześe financěrujo se głownje pśez wabjenje.
Z tym jo wón sam dožywił wěste zgubjenje a togodla jo měnjecy, až dejałej se serbska kultura a rěc dalej woplěwaś.
Pśipódla jo był nowy pśisłušny wótrědnik kubłańskego ministaŕstwa kněz Huschka.
Roland Marti jo dolnoserbski nawuknuł, tak až móžoš se z nim porozgranjaś a až wumějo wón sam pśednosowaś a pisaś w našej rěcy.
Wejsanaŕ a rentnaŕ Bruno Nakońc jo njespokojny a pšawowaŕski grakaŕ.
„Kak błyskotachu te njebja swěcki”
Albańska, Algeriska, Andorra, Awstralska, Bahamy, Barbados, Belgiska, Bermudy, Cypern, Côte d’ Ivoire, Českosłowakska, Dominikańska republika, Francojska, Grichiska, Grönlandska, Guam, Hollandska, Chile, Iran, Italska, Jamaika, Kanada, Kanariske kupy, Kuba, Luxemburgska, Malta, Mexiko (zdźěla).
W źěłaŕni pak stej wónej dalej źěłałej.
Prošnikowe połojcy su pśez pódlejšonu prochowu nitku źělone a lažko rozpěrane.
A z blabow wogeń pluwaju, spuch gadowaty bluwaju.
Dla cogo sy se wuzwóliła tu AG?
Źewjeś abo źaseś kšoceni som był wót njeje pšec, a wóna glěda a glěda.
Mam prědk, žurnalistiku/sorabistiku studěrowaś.
Žycym Wam wšo dobre za te swěty dny, žognowany swěźeń, wjele wjasela z familiju, wjele darow a słodkosćow a rědne ferije! Hansko pak njejo wutkał palcyk, ale šwikałku z grodki.
Klasiska, źinsa powšyknje daloko pśipóznata teorija prabucha wuchada z togo, až uniwersum jo nastał we wěstem wokognuśu, prabuchu , z jadneje singularity a wót togo casa se rozpśestrěwa.
Naša kanclaŕka Angela Merkel zasej njama pšawu dowěru napśeśiwo nimskemu ludoju.
Gjarźic Madline móžo we Knorawskej šuli wjele za to serbske wugbaś, te wukniki za wětšy part ga njamaju žedne serbske póśěgi we swójich familijach.
Borkowarje su se zas raz rybow najědli.
Gaž něcht ma naglěd, pón se jomu abo jej špatnje źo.
Tam jo ten dwór wjeliki, tak až ta ceła gromada jo namakała dosć města k rejowanju.
How musy se něco pśeměniś, wacej licba cłonkow spadnjo.
Běšo-li Robinson niźi žednje wóstudne a dłujko warnujuce źěło zachopił, ga běšo to něto. 
Wjelk móžo starstwo wót 12 lět dojśpiś.
Směch, žort, gra ze słowami – to ga su dobre kóruški a zelka pśi gójenju chórosći a słabosći.
Tam maju kužde lěto na zelenem stwórtku wobjed: štapane kulki z jajom a kokoškami.
Źeń jo pósćony naźeji na žywjenje pó smjerśi.
Wóna to zwónoźijo!
Pśez slěźenje su se dejali nowe produkty a metody twóriś.
Pó pśewrośenju jo se Fryco Wojto dał do politiki.
Łoni som była wótwardowaŕka we Witaj-campje, a pśed dwěma lětoma praktikantka pla Nowego Casnika.
Huznajśo, až ten Kněz Bog jo. Ps 100,3
Wiźimy na pś. šulske źiśi z lěta 1927, camprowarje z lěta 1928, serbsku swajźbu z lěta 1925 a foto Rizojc starkeje, kótaraž jo była babka.
»Až na mnjo se njeźerjoš«, Karina wopytajo.
Nowa Wjas pśi rěce jo amtska gmejna w pódpołnocnej Dolnej Łužycy w bezkojskem regionje we wokrejsu Odra-Sprjewja.
A Chośebuske Serby su gronili zogolowatemu lapsoju: »To jo taki Hochoski Matšo.«
Mikławš Dyrlich (na nimski Nikolaus Dürlich) se jomu groni a wón južo pśecej bydli w Nowej Wjesce (na dolnoserbski Nowa Wjaska a na nimski Neudörfel), w jadnej z tych wjele rědnych serbskich a katolskich jsow mjazy Wórjejcami, Kamjeńcom a Budyšynom w Sakskej.
Dokradnje prědnego maja lěta 1995 smy do teje błośańskeje jsy śěgnuli.
Jogo stary nan jo ga był šołta, a cesto su k njomu luźe woglědali.
Smy byli na suwance, to jo bona za sańkowanje.
Pśez to jo móžno, jen znowa wužywaś.
Za to cu mjenowaś slědujucy pśikład: My dobywamy jadnu tunu wugla za 11 DM.
We casu partajow, mjazy wójnowu, jo był tam wjeliki zběg.
Pawza w hotelu Sorat: Tim Liebheit źaržy drogotnu tejzku z pjenjezymi.
Ale cas chwata, nalěśe njejo wěcej pśeliš daloko.
Kupki pak njejsu pó zestawje pśecej jadnake a zajmy cłonkow su wšake.
Dobra rada zajtša pada!
Na pśikład mógu gósći w Błośańskej zelowej manufakturje "Słoźeś, nuchaś a sami pśigótowaś".
To su byli wjelicke emocije: Wón jo wopśimjeł tu šyju togo kónja a płakucy se wjaselił kaž małke góle!
Teke wence pśi domach a pśed nimi su wšykne tofle w nimskej a serbskej rěcy napisane.
Błośańska kulturna krajina a tradicija wucynijotej tudejšu jadnorazowosć.
Firma Schmidtchen jo wugótowała kśicu a wopomnjeńsku toflu.
Stopuric su jim gronili, a wóna jo była jadno wót sedymich źiśi.
Ale južo do togo buźo „zjawna faza“, cas za diskusiju.
Rys pśedewšym wuchace, karnikle a gryzarje žerjo.
Toś jo slědkoju se dał pśeznaniś.
Won grajo na klawěrje, komponěrujo a spiwa.
Jo Sněžeńka napšawdu žywa była.
Superintendent Wirth jo ga k nim - ako su byli tomu zwucone - we Worjejcańskem dialekśe prjatkował.”
Pśeto jano tak móžo byś zawěsćone, až to serbske w takich zwiskach wopšawdu rolu grajo a se njezabydnjo.
Nejwěcej kursistow pśiźo z Polskeje, jich jo 13 muskich a žeńskich. 8 zajmcow jo z Nimskeje – mjazy nimi znaty slawist prof. dr.
Wósebnje wót swójogo starego nana stwórtego naroda (Ururgroßvater), togo Christiana Herrmanna, by wón rad wěcej zgónił.
Pśed něźi dwěma lětoma jo kněńka jogo ze zwěrjetnego doma k sebje wzeła.
Jezuitski matematikaŕ Christophorus Clavius jo grał wažnu rolu pśi reformje a jo ju na kóńcu wuformulěrował.
Nan, maś a Witko jědu z awtom.
Ta kooperacija měła se na muzikowem pólu dalej wutwarjaś.
Dalšne temy ako su byli pśedwiźone za ten wjacor (pó dnjownem pórěźe), njejsu se wěcej pśepowědali.
Do engelskeje literatury jo se sonet dostał w šesnastem stolěśu.
Cytajśo wulicowańko!
Ako kronowanje cotej Martha a Johanna pśedstajiś projekt na wikach w Barlinju.
A wóna jo měła hyšći wětšu gluku.
Droge kwětki źaržym z tśěseceju ruku, ako wence na pupk tłocym, aby zazwonił.
Bóže kralojstwo jo pšawdosć a měr a wjasele w swětem Duchu.
— Ale, naš Robinson, ten jo na łoźi a łoź leśi pó mórju wót tam, kaž ptašk pód njebjom.
Ellen Lehmannojc jo se naroźiła dnja 26. julija 1950 w Baršću – a jo ze žywjenja wujšła w Barlinju dnja 1. měrca 2016. Lětosa by wóna – ta z wótbagrowaneje Wusokeje/Weißagk póchadajuca tekstilna wuměłcowka – swójo 70. žywjeńske lěto zešwyrnuła.
Pšawje zas se zjadnał pak njejo se ze swójeju něgajšneju domownju.
Rozměšajśo muku a sol we škli a lejśo pó pitśkach wódu k tomu.
Ptaškowe swajźby teke 2021?
Tej njesmějotej se namakaś domoj".
Jaden źeń dostanjo wón fidle.
Wo kongresu FUEV
Pód kšywom Domowiny zgromaźone towaristwa su pytali južo dlejšy cas za nowymi formami źěła.
A kak to buźo lětosa z kokotami? To, se wě, jo za Serbow take pšašanje, ako njespódobnje śišći.
Južo lěto pózdźej stej młodej manźelskej śěgnułej do wjaski Jaseń/Jessen za Grodkom, blisko Zabroda, źož stej měłej bursku žywnosć.
Chtož pśecej serbske radijo - wósebnje to dolnoserbske z Chośebuza - w tyźenju a njeźelu słucha, ten dostanjo pó tej droze teke kšasne serbske štucki do domu.
Na lisćinach su byli zapisane mjenja.
Gaž pówětš wustupujo, nastanjo głosne kwicanje.
Końcak jo wulicował do mikrofona wó nowem pśistawje we jsy, Fr.
Grajarje kněz STAŃ, kněz STUPAŔ, kněz Wjasołe kopańcowe graśe STAPAŔ a kněz PLACAŔ se wobejmjeju.
Bog daj, aby se nam raźiło pśi rozwězanju wšyknych problemow, až jaden drugemu lěpjej pśisłucha, wopytajo rozměś, a se njewobglěduju napśeśiwne měnjenja ned ako winikojske.
Nejwětše město Elby jo Portoferraio z dwanasćo tysac wobydlarjami.
A pśed źowćom su stojali słužabnice.
Wy sćo wukubłana źiwadłowa wědomnostnica.
Možo byś, až jo pśi tom na pśikład měnjony Harald Końcak, kenž ga jo w zachadnych lětach cesto jadnał z Vattenfallom, dla Rogowa a drugich problemow.
Tam pak njejo dosć městna.
To pak njejo zaměr togo wšogo, jo měnił Mak.
Klawsura jo něnto teke pózdźej była ako jo to planowane było a jo skerjej we formje nadawka była, kótaruž su študěrujuce pśez 90 minutow zasej slědk pósłali.
Hukniki wrośichu se do Jeruzalema z wjelikim wjaselim a běchu stawnje w templu, cesćachu a chwalachu Boga. Lk 24,52–53
srjodu, 30.8.: Magacin k połdnju
Na pśikład, až dwě wót tych žeńskich, Lenikowa Waltraud a Joachimowa Helena, hyšći serbski wumějotej.
Rowno ako mój Wóśc jo mě pósłał, tak ja pósćelu tež was.
Což njejo wuslěźone, góni cesto cłowjecnu fantaziju.
To wuzwólowanje buźo 30. januara na głownej zgromaźinje župy Dolna Łužyca w Radušu.
Swójske dolnoserbske wjednistwo njejsmy nigdy znali a njejsmy takemu teke pśiwucone.
Pśipódla jo pśigótował a pśewjadł w Hórnikecańskem/Knappenrode fabrikowem muzeju wustajeńcu k wudobywanju brunice a k wótbagrowanym jsam.
Ako lichy bur jo toś chopił, byki kjarmiś.
Wónej stej dojšłej k žytnišću.
Gaž muzika zagrajo: „Serbski lud spiwa 5“
Z darami bejnje tužnje wuglěda.
Tak ako lětosa ku gódam: To buźo jogo prědna dolnoserbska gódowna namša.
Superintendentka Ulrike Menzelowa smějo wót 1. septembra nowe nadawki a spušćijo Chóśebuz.
W Ljubljanje jo było w prědnej połojcy 20. stolěśa aktiwne towaristwo pśijaśelow Serbow.
Pomagaś jim pak wšykne pśi tom comy, aby našo serbske wejsne žywjenje chudše njebywało.
Gaž syn hyšći daloko pšec běšo, hupyta jogo jogo nan a jomu bu jogo luto, běžašo a padnu jomu hokoło šyje a póškašo jogo.
To jo było lětanje a šwiganje wen a nutś a něco za mnjo a teke ptaškarja nana.
Jadno rědne mě jo teke Starick.
Romanski rozgłos pak wusćeła kuždy źeń 10,5 góźin w maminej rěcy, a to we wšakich dialektach.
Ako jo Thomas Nattke łapił kokota, jo se kuždy za njogo wjaselił.
Bog, ty wóstanjoš taki, ako sy, a twóje lěta njewzeju žednogo kóńca. Ps 102,28
Za tym až su źiśi tšojeńko słyšali, graju znowego pógibowańske graśe.
Pótom su gólcy horta "zabijali" kokota.
Jolic pak tomu tak njejo, musyśo wšo z nosarjom wótgłosowaś.
Amy Poehler jo US-amerikańska komikaŕka a grajaŕka.
Teke do Hochoze su pśišli we wjelikej licbje, aby słuchali na swóju rědnu serbsku maminu rěc.
Wóni su měli serbske drastwy woblacone a su kuždego na serbske wuwitali "dobre zajtšo!".
Maś jo wumrěła.
1855 Cesćenje krala za šularja. W Žylowje zamrě ten stary šulaŕ Christian Gryz.
Pśidajśo pó chrapkach resp.
Rědne jo, dalej źo!
Njejsom wina, wjele wina jo była ta wina!
Ten 11. februar jo był za Serbow - wósebnje za tych w Dolnej Łužycy - wjelgin wažny a rědny źeń.
Chtož co sobu rozsuźiś wó terminje załoženja towaristwa, móžo how hyś: dudle.
Hukniki stupichu k Jezusu a źachu: Chto jo nejwětšy w njebjaskem kralojstwje?
Šurman jo wobspomnjeł teke tu atmosferu, ako jo se kněžyła pó wójnje, a nastajenje luźi k serbskej rěcy.
Som se pón rozsuźił hyś na Dolnoserbski gymnazium.
Nejpjerwjej budu te pśeměnjenja na rěźe, źož njejsu žedne kontrowerse a źož se kněžy wobjadnosć.
Tak daloko k cilam a pśedstajenjam towaristwa – ale kak dej to cełe konkretnje wuglědaś? To su cłonki towaristwa dlej tichtowali.
Tśi generacije bydle how pód jadnym kšywom.
Na płoninach njasu nadpadnje žywicowe załzy.
To jo to nejwětše twaŕnišćo we cełej gmejnje we slědnych lětźasetkach: pśetwarjenje Tylcyc dwóra na dwór wognjoweje wobory.
Ako jo kśěł Pückler swój krajinowy park rozšyrjaś, jo sebje za to pominał wót burow jich grunty.
Z wósebneju radosću som ku kněni Franowej do Gołynka woglědała a se z njeju rozgranjała.
Markus jo dostał na kóńcu šulskego lěta špatne censury.
Po cełej Łužycy znata jo kapała bubnarjow a šwicarjow Rowne.
To jo se stało w nocy wót soboty k njeźeli.
Bóžko, we komisiji njejsu za to tu trjebnu wětšynu wót dweju tśeśeju źělowu dostali.
Z wjele dešćom a wětšom se pśedslědny mjasec lěta pśipowěźejo.
Wóni nazgóniju to: Gaž wiźenje wupadnjo, su druge zmysły mócnjejše – cuśe, smasanje, słoźenje a słyšanje.
Co w „Der Spiegel“ stoj wó Mósće a Mósćanaŕce
Jo to dopomnjeński wobraz jadnogo wulěta, kenž jo Cerkwina pomoc organizěrowała.
Rad by taku měła.«
Teke zachopjeńk měrca jo zymny a mokšy.
Serbska rěc we familiji
Akle pón, gaž njejo druga kupnica do kóńca 2021 twarjona, móžo se to cyniś.
Slědny tyźeń jo w dešańskem muzeju prědny raz był pleinair z wuměłcami z cełego regiona pód motom "Pód gołym njebjom".
Naraz słyšy w tšawje něco pipotaś.
Peter Huckauf jo wusko zwězany z Łužycu, wěcej ako z kuždeju drugeju krajinu.
Na tśeśej sćěnje jo drjewjana "kultowa póstawa" z 11. abo 12. stolěśa.
Te jadne móžoš jěsć, te druge su gadowate.
Teke w Ruśoch su delegaty južo wobtwarźone — maksimalnje mógu to byś styrjo.
Wón jo teke južo źěłał ako kameraasistent za krimi, ako su pokazali w aprylu 2018. Ako Richard jo tak ducy był w kraju, jo musał cesto rozkłasć, chto a co Serby su.
Pśichodna noc běšo zasej, kaž zajźona. 
W statnych šulach njamóžomy sobu póstajaś, kak by wucba serbšćiny se intensiwnjej mógła wucyś.
To jo raźona pśechwatanka.
Pilna źowka pak jo musała wšykne źěła w domje wugbaś.
Weto wóstanjo něco wěrnego: Mamy dalšne znankstwo ze słowjańskego casa a zrazom tež pokazku na to, kak su dobyśarje nješwarnje z kulturu a wěru drugich luźi a ludow wobchadali.
Na fryšnje seconych łukach namakaju bóśony lažke rubjenje.
Njejo žeden źiw, až pśi wótejźenju zagroniteje redaktorki Jutty Kaiseroweje w lěśe 2000 su se Marion wopšašali, lěc njeby jeje funkciju pśewzeła.
Wjelicne twóŕby choroweje muziki
Slěwcyna " jo sadowy bom ze swójźby rožowych rostlinow.
Kněžo, pomož mě; ga comy naše kjarliže spiwaś, tak dłujko ako žywe smy w Knězowem domje. Jez 38,20
How se derje bydli, a to wěźe teke młode luźe.
Wjeliku łuku su k wobźěłanjeju měli a gumno.
Wšojadno, lěc »wuspěch socialistiskeje natwari« abo něco drugego, na kuždy pad jo to wjeliki wuspěch cłowjeskich zamóžnosćow.
Jadnu małku pśestawku som wužywał, aby pšašał Jutu Kaiserowu, kak dej to něnto dalej hyś z dolnoserbskeju rozgłosoweju redakciju.
Źěło se za njeju namaka. 
To sycy Findus.
Pótom jo był pśistajony pśi prodrustwje Chóśebuz pódpołnoc.
A co jo se pón pětk stało?
Po zarědowanju mógu wobźělniki program pśi computerje sami wuprobowaś.
Głowny zaměr towaristwa, spěchowanje serbskeje rěcy w cerkwi, jo se derje raźił.
Pitśku naźeje jo wón jim weto dał: „My wopytajomy jadnu drugu srědnosć wumysliś“.
Pětk zeger 20.00 buźo pśi wótwórjenju fachowy pśednosk „Fascinacija měchawy w 21. stolěśu“, a budu se pśed stajiś te kupki, ako se na festiwalu wobźěliju.
Zeger 14.00 pśednosujo dr.
Zasej su w našej jsy byli starosć, běda a głod doma.
Wo towzynt cuzych žeńskich běšo pśišło.
To wšykno jo grało — a grajo dalej — za politisku situaciju na europejskem kontinenśe wjeliku rolu.
Za dwě štunźe su te źěłaśerje nakładli 1. 500 kg wónjajucego sena.
To njejo zewšym wěcej luštnje.
Pśipowěźeła ga jo se wětša wósebna komisija z cełeje Nimskeje, ako jo se kśěła wšykno to woglědaś, dla cogo jo było Dešno 2018 ta nejrědnjejša wjas w cełej Bramborskej.
Ako wid młodostneje jo źěło "Młody/a a serbski byś? – źo to?" wjelgin zajmne, dokulaž pokažo, až njejo nam staršym Dolnoserbam zglucyło, serbske sebjewědobnje młodym dalej dawaś.
Dla terminow glědajśo na 7. bok.
A k drugemu: Ta gribowa noga ma widobnu kórabjatu strukturu, kenž wuglěda kaž seś.
Ale kak te sćerby nawucyjom turnowaś?
Teke w Grodku feluju trjebne wuměnjenja za WITAJ-projekt.
K tym Rusam do Barlina smy kśěli.”
Wence se pada sněg.
Grědy jo w nalěśu gromaźe z mužom pśekopała a zwěsćiła, až ta zemja how jo kradu glinojta.
Ako som staršy bywał, jo se mě zaswitało: Swětło njejo jano fyzikaliske zjawjenje.
Wót kócki a myški njejsy wěcej mógał wjele póznaś.
Dej to něnto nimjernje tak dalej hyś?
To lazujom kužde zajtšo.
How smy wjele pśiwuknuli - su gronili.
Muski dajo płun a jo pótakem južo ze jsy wen.
Wóni maju južo ideju za pśiducu Noc muzejow, ale to pśeraźiś wóni hyšći njekśě.
A kužda njewjericka ma mě! Młoda ceptaŕka mě je nalicyjo: Erich, Elwis, Ella, Elsa a Emil.
Źiśi casy wjele wěcej wiźe ako my dorosćone – teke drobnostki, kenž pak su nam južo znate abo na kótarež wjeliku wažnosć njekłaźomy.
Judith Kubicec se póra.
»Tomu kusu blacha drje njocośo groniś awto?« mjena policaj.
[...] swajźbu. [...] Pódobny signal w Dolnej Łužycy móžo byś wobźělenje młodych źowćow w tšochu zmodificěrowanej formje narodneje drastwy, to groni bźez lapy na pś. pśi łapanju kokota.
Njejsy-lic kśěł, až zele małe lanowe wuklěwki zadušujo, sy se musał wó to staraś, až se zele znicyjo.
Te tśo žnjowne krale su naslědku byli weto muskecego rodu: .
Źinsa su te stare załožki (Anlagen) dawno rozebrane, a wobswět jo se zasej pólěpšył.
Wón stupijo na sćažku a napišo do pěska mě togo złosnika: LAPAN.
Werner Lubna z Bórkow - 06.07. (52 lět)
Pśepodaśe rěcy, to jo wažnjejšy nadawk serbskeju starjejšeju.
Karina wiźi, až Pětšoju chapjaju łdzy do wócowu stupaś.
Jo zeger dweju.
Jaden raz za serbske wótegrona, jaden raz za nimske wótegrona.
To jo zachadny stwórtk w Dolnoserbskem internaśe starjejšym wulicowała dr. Jana Šołćina, fachnica za serbsku didaktiku na Instituśe za sorabistiku w Lipsku.
Pśi tych Berberach njegrajo ta wěra taku wjeliku rolu, ale wóni wostanu za sebje, dokulaž se jich žywjenje a žywjenje tych Arabarjow a Žydow bejnje rozeznawa.
[...] w Pólskej, 116 stat USA, 117 jo na spódnem boce crjeja, 120 něga francojski pjenjez, 121 rozbuchadło skrotc., 122 wisy gódy na bomje, 123 lětanišćo w Barlinju, 125 głowne město Filipinow, 126 pósćenje, 127 něga rusojski kněžaŕ, 129 slěźaŕ swětnišća, 130 śěg pśez pusćinu
Kak dłujko smy za nim pytali, smy ga jano wěźeli, až jo był pśez granatu zranjony a jo niźi lažał w lacareśe.
Dalše serbske mě jo rosmarija.
Tśi pory – B.
Do Domowniskeje śpy pšose sobotu, 23. měrca, a njeźelu, 24. měrca, na jatšowne nałogi.
How w Drjenowje pśecej zasej słyšyš a dožywijoš, kak wjelgin tu serbsku drastwu sebje waže.
Ženjone, fryjne a źiśi.
K prědnemu adwentoju jo Cornelia Šubertowa pśed depšćańskeju wejsneju cerkwju z wótstawkom spiwała.
W tom se wót samego rozmějo, až rozdźělne pozicije pśedlaže – wóstaś abo se pśesedliś daś.
W zwisku z teju temu musy se wuzwignuś artikel Manfreda Starosty wó wašnjach cyna.
»Nejpjerwjej bur, pótom kšet!«, rozgórijo se bur Žur. »Bur jo wužytny, kšet jo knicomny.
Derje raźona studijna jězba Serbskego šulskego towaristwa jo organizatorow pógnuła, se južo mysli cyniś wó pśiducych kubłańskich jězbach za swójich cłonkow a dalšnych zajmcow.
Gaž jo było njebjo mrokowate, pśezpołdnica se njejo pokazała.
Ale źo a wót kogo? Malsnje jo se pśinamakała myslicka, raz pšašaś w Błotach, źož jo było wjele cołnow za burow, rucnikarjow a turistow ducy.
A Kalawsko-Lubinska župa se teke naźeja, až hyšći něco pśiźo.
Kogo to zajmujo?
A co nět jo, kak jo se to chopiło paliś?
Dej se cłowjesku žeńsku braś, aby dostał pśirost (Nachwuchs).
W bibliotece wótměnjatej se bibliotekarja Bernd Pittkunings, kótaryž tam wót 1. awgusta 2019 źěła, a Simona Poetzschowa, wót 1. januara 2020. Wótwórjeńske case biblioteki su wót wałtory do stwórtka 10:00 do 16:30 a pětk wót 10:00 do 12:00. Ch.
Pla Buchanojc Fryca glědaju pak, kak se to wšo w decemberje wuwija a budu pózdźej rozsuźiś.
Ta źělba, ak jo jo zejgrała, [frakcija Pónaschemu] njejo rezultat pśipóznała, a prezident bramborskego parlamenta jo dejał jich wurownaś.
Na njej prezentěrujo se 150 swajźbaŕskich fotografijow, kótarež wobydlarje su gromadu znosyli.
Jo mě jano hyšći wušej wóstało ceptaŕstwo.
Paraguay jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
A rowno toś te pśedstajiś - w tom jo był Fryco Latk wjeliki mejstaŕ.
Domowina ako narodna organizacija serbskego luda dej dalej źěłaś.
Leon Stanisław Niemczyk jo był pólski grajaŕ.
W Bramborskej su sobotu 23. 400 źiśi zašulowali do zakładnych šulow .
A naźejucy kšuśe.
[...] k sportnišću, za tym, ako rejtarje su se dali wótmólowaś pśed pomnikom za padnjonych wójakow.) A te „nowe“ buchu ned źeń pózdźej połnje zapśěgnjone do kokota – te gólcy ako pomocniki na wupyšnjonem wózu.
Chróstu pótrjefjecy som wjele zabył, tu rědnosć teje wokolnosći žednje!
Slědy Napoleona w tych stronach tak a tak cesćej nadejźoš.
Źowća budu je pógónjowaś, lětosa su se maruše něco na něco wósebnego pśišli, aby wupytnuli žnjowne kralowki.
Maja ma napšawdu waku, což pałkanje nastupa.
Pśed 11 lětami su w Kita zachopili z Witaj-projektom, nejpjerwjej z wósym źiśimi.
Wón jo dejał pśiducy źeń pśisegaś na fonu BRD.
By było rědne, gaby tu šansu wužywali, snaź hyšći až do 30. oktobra.
Nalětny chorowy koncert SLA a Dolnoserbskego gymnaziuma (nagrawanje, 2. źěl)
Wustajeńca bazěrujo na ideji, łužysku modu za młode a stare kreěrowaś.
To dla togo, aby teke wóni njewiźeli, kótary kral za nimi „grypsnjo”.
Operacija jo ju do smjerśi spórała.
Tak njesromnje, až su sebje te lěpše, ak su tam byli, k měwanju zezběrali, te druge pak su wóstajili.
Graśu stej pśiglědowałej a sobu juskałej jogo mama, Doreen Krötelowa (nowa hochoska šołtowka) a stara mama Regina Lotrina, grajaŕka serbskego hochoskego lajskego teatera.
Na kóńcu maśo rozwězańske słowo.
Jaden drugi luź darijo mě kniglicki wó Radušu a mě napišo swóju Barlinsku adresu.
Krim jo połkupa w Carnem mórju a nejwěcej pódpołdnjowy źěl Ukrainy.
Ale naš nan jo se te słowa pśi dupjenju swójogo lubicka ned napisał.
Na titelowem boce jo cerwjenawka teke wiźeś.
Pśed sudniskim jadnanim – wjele wšak se jadnało njejo – su se pla šołty wobgónili, lěc jo we jsy znate cynił, až jo take něco kšuśe zakazane.
Gmejnske zastupniki su rozsuźili, až starjejšym wót apryla teje pawšale wopušćiju.
Pótom musy se pólo derje pśeryś.
Pódpołnocna Amerika jo kontinent, kótaryž lažy na pódpołnocnej zemskej połkuli.
Z tym jo sobu njasł zagronitosć za reformu dolnoserbskeje rěcy, pśez kótaruž jo se zasej wěcej pśibližyła powědanej rěcy.
Jo powědała wó nowej Pratyji, wó jeje pśedawanju a teke wó tej pśiducej.
Mjazy Baršćom a Kalawu rosćo wóna wótergi we wjelgin wusokich koncentracijach.
Herrnhutske bratšy a sotšy su se starali wó rěcne wukubłanje swójich pśiwisnikow, pśeto w kupkach su serbski cytali a spiwali.
Towaristwo „Serbska reja“(.*) za wótžywjenje serbskeje rejowańskeje a muzikoweje kultury (1.500 €)
Pětko wuzna swój njerozym a powda se do Bóžeje wóle. 
Až naraz jo se něcht we zalu z mócnym głosom zakśiknuł, tak až wšykne su se zlěkali.
Tuchylu jo Wolfgang Kotisek z Brězowki wjednik ansambla.
Pó Šejnejdojskej droze jo se pón ta kolona, prědku z kapału „Lausitzer Blech“ a z rejtarjami a „kokotowymi“ źowćami, pódała na swěźenišću blisko sportnišća.
Wón jo tak rozgniwany a wobtužony, až njewě, co zachopiś.
Mójo dogrono se dokóńcujo tak a tak w nalěśu 2020, toś jo cas pytanja zachopił.
Na dwěma městnoma jo pśedawało Ludowe nakładnistwo Domowina z Budyšyna swóje knigły woglědarjam zbliska a zdaloka.
Po studiumje wucabnikojstwa w Starej Darbni jo Rocha stojał w šulskej słužbje we Wulowje, Gołkojcach, Turjeju a Kibušu.
Pśez nju jo jich wjadła Martina Nowakojc a jo w tych wósym wótźělenjach to nejwažnjejše rozkładowała.
Ta terminologija musy se pśeměniś!", jo wón napominał zgromaźone.
Zwada dla serbskich kandidatow za krajny sejm we Sakskej
Za to, což Neupötschowa za sebje šyjo, kaž gronjone, preferěrujo módrośišć.
Mamy ga w Górnej kaž teke Dolnej Łužycy dosć dobrych serbskich popowych formacijow, kenž dejali se spěchowaś".
Kótare zežywidła źo pśedawaju?
W njej jo k wobźiwowanju něźi 2600 jatšownych jajkow ze 47 krajow, zezběranych wót znatego serbskego etnografa dr.
Zarosćona źinsa droga do Hochoze, źož som skokał w bósej noze pó tej droze Drjenojskej.
Tam jo tak pomjenjony "Klimowy dom® Bremerhaven 8 stopnjow pódzajtšo".
Ako prědnu dolnoserbsku publikaciju jo pomjeniła Serbsku Pratyju za lěto 2006.
"Za bonu" stoje nalěwo a napšawo te prědne trjebinske domy, za wětšy źěl samotne "na zelenem".
We jsy kuždy wumějo toś tu rěc, młode rowno tak ako stare.
How du měnjenja roztyla: tśeśi źěł měni, až derje; tśeśi źěł, až nic derje, a jadnab 40% měnje, až tak a hynak.
My musymy realizěrowaś, až rěc jo nejwažnjejša", jo wón pódšmarnuł.
Pśi góźbje wóna gromaźe z cłowjekom pjaco klěb a blachowe tykańce w starem pjacu, kótaryž jo se pśed dwěma lětoma wobnowił.
Měškank Ewangelska cerkwja we Wustrowje na połkupje Darsu stoj na małej górce.
Južo ako šulske źowćo jo se starała wó swójogo młodšego bratša, ako 12-lětna jo stojała w kuchni a za wšyknych wobjed wariła.
Pótakem: Wóstańśo rědnje měrne!
Lěcrownož inwalida jo mógał ten pśedmjat dalej studowaś we Wienje a pótom wuměłstwo w Zagrebje.
Na prědne cytanje jo pśichwatało něźi 80 luźi, a wóni su se kupili w bogatej licbje knigły a su se dali je wót awtora signěrowaś.
Na marku Starego města jo był tak ako pśecej wjeliki ruš.
Som se pšašała luźi we jsy, lěc nichten taku drastwu doma ma, ale kuždy jo gronił, až su ju pšec chyśili, dokulaž njejo moderna dosć była.
To rědne pśi tom jo, až su wóni za wětšy źěl zwězane ze serbskimi žnjownymi nałogami, ako su to „kokot“ abo rejtowanje wó kołac.
Teke ławka, to znamje Błotow, caka how na gósći.
Za tym, až jo južo 2000, w lěśe slědneje tamneje wucby, źěłaśeŕski spomožeński zwězk do rumnosćow šule zaśěgnuł, jo póněcom wěcej a wěcej do togo twarjenja pśišło, z cymž jo se to městno mjaztym k jadnomu kulturnemu zmakanišću w Depsku wuwjadło.
How pak su wob tej dwa tyźenja prozninskego lěgwa lěbda byli.
To jo było tak.
"Som se wót 1995 až do 1999 na toś tom projekśe wobźělił.
Toś tu wjasołu powěsć jo mě pśed krotkim pśinjasł do domu „Gubener Wochen Kurier” (a teke Casnik jo južo wó tom pisał).
Na takich konferencach pśed 10 a wěcej lětami jo było tych „burskich“ žeńskich hyšći wěcej.
Za dogromady 50. 000 euro ma wokrejs za to we swójom financnem planje za lěto 2021 planowanych.
Ranu na cole musy z flastrom zalipnuś.
10 łopjenkow melise,
Bóžko musymy how pisaś "jo był".
Damy damy raźi njetwarje,
Pśi tych bejnje śopłych temperaturach w slědnem tyźenju su dejali swóje pśede wześa fleksibelnje planowaś.
Njeglědajucy na take wobšyrne a cesto žurne źěło za serbsku kulturu ma 69 lětny hyšći cas za druge hobbyje.
W Praze grajom w folklornej kupce.
Z Chóśebuza/Cottbus. Móst za pěškarjow mjazy L.-Leichhardtoweju-aleju a Stadionom pśijaśelstwa jo zasej pśistupny.
Curitiba jo město w pódpołdnjowej Brazilskej.
Źěkujom se Tebje Bog za Twójo žognowanje na wšyknych mójich drogach a za te źiwy w mójom žywjenju.
Take luźe maju ten žadławy nałog, až swójich popajźonych skóńcuju a zežeru. 
Pón muse wšykne buroju pomagaś.
How by dejali se pokazaś pak teke druge jsy.
Wotpšawa: Sandra Lietzmannojc, Ana Kosacojc, Jaromir Količek a Bolko Kozel.
To se wě, až budu se ten wjacor teke žedne bajki a powěsći cytaś.
Ten nejgóršy scenario njejo se dopołnił, na gluku.
Pó njeglucnej słužbje na fronśe jo pśišeł slědk do jsy.
Wudawaŕ a zestajaŕ knigłow jo Bernd Pittkunings.
Mysli pśi tom pśecej na to, kak su druge źiśi žywe a wopytaj zwadu wurownaś.
To prědne a druge jo kšuśe a objektiwnje ze žywjenim cłowjeka abo manźelskego pora zwězane.
Pśepšosyjomy Was a Wašych pśijaśelow srjodu, 10. nowembra, zeger 19.00 wjelgin wutšobnje na rozgrono wó aktualnych a wšednych pšašanjach w serbskej Łužycy do Serbskego muzeja.
Zajźony pětk su wótwórili wustajeńcu „Serbska rěc jo žywa“ w głažanej wjažy uniwersitneje biblioteki.
Taka jo za wucho elastiska dosć.
Wumóluj wšykne wěcy, kótarež smějo Witko sobu do źiśownje wześ.
Swinje mógu samo nawuknuś, samostatnje topjenje w swinjeńcu regulěrowaś abo dušu wužywaś.
Tradicije pokažu na wósebnje wažny aspekt serbskego žywjenja.
Kake to jo?
Howacej su wóni we ferialnem kursu w prědnem rěźe źiwadłowe graśe zwucowali.
"Teke dla syna som se za masterski studium na lipšćańskej uniwersiśe wěcej casa wzeł."
Słokowa a druge.
Johann Britschko jo se sam taki młynk natwarił.
Wót něźi 20 serbskich ceptarjow, kenž su dogromady głownje w Dolnej Łužycy wostali - ako na pśikład Mjertyn Cerna z Gor - jo jano Jordan ned pó wójnje resp. pó wrośenju do domownje zjawnje wustupił.
Diskusije su notne, aby něco doprědka spórali.
K drugim jězam jo sajźiło topjeńce abo waŕmo, jerjeg a robu, cesćej pak mlince, dokulaž su měli misionarje wjele kurow.
źěl źinsa zasej baslimy! Dwa raza som južo pisała wót mušlow.
Žerjo rostliny.
We Wětošowje jo CDU dostała 31 %, AfD 16,4 %, SPD 14,9 %, Wählergruppe Ortsteile 13,3 %, Zelene 10,9 %, Lěwica 10,4 % a Łužyska alianca 1,6 %.
Rozšyrjali pak su se weto powěsći wó napšawdnem połoženju na fronśe a płac dla pśecej dalej rosćeceje licby padnjonych jo se pó jsy rozlěgał.
Wósebny institut we Waršawje se zaběra z wjelkami.
Pśeśěg buźo se zachopiś zeger 14.00.
 Na to wótgroni jomu ten Špański: To wšykno jo jadnogo engelskego wušego, kenž jo dłujke lěta we pódzajtšnej Indiskej był a kśěšo 124 z nami domoj jěś, ale na droze jo schórjeł a we Kapměsće wumrěł. 
Knigły deje mjazy drugim teke wopśimjeś słowjańske narodne mjeńšyny Burgenlandskich Kroatow a Korutańskich Słowjeńcow w Awstriskej a Serbow we Łužycy.
Lažy w Šotiskej wusocynje pśisamem kilometer daloko wóte jsy Dornie.
Gronim jano »cakaj na mnjo« a pón som na rěźe a bźeze śěžkosćow teke zasej wujdu.
Kócka skócyjo na nejblišy bom.
Kužda wósada to sam organizěrujo, zwětšego budu te wuzwólowanja na njeźelu zamrětych.
Póchada z pódpołdnjoweje Europy a krotkowjacorneje Azije.
Bur jo se pyrił.
Dla togo njejsom to wótzamknuła".
Njebój se, a twója hutšoba njebuź tšašywa.
"Parlament jsow njejo paralelna struktura k politiskim strukturam, ako južo wobstoje w Bramborskej", rozkładujo Günter Thiele.
Pětš kśěł pla njogo mimo smaliś, ale nan jogo za ramje zaźaržyjo.
"Dejmy wótcakaś", groni Nadine Adamowa.
Carnica jo mała tšuga w Górneje Łužycy.
Srjodu, 17. julija, buźo wót zeger 11:00 zjawny kolokwium stipendiatow Załožby za serbski lud w lěśe 2018/19.
A wóna njamóžo se we wětšyku kólebaś.
Mama jo pśisamem zacwiblowała a jo musała, lěc jo kśěła abo nic, zapletce akceptěrowaś.
Ten swět jo był rědnučki, ale źowćo domowinu niźi jo njebyło.
Krawcyk, F.
Něnt jo pśijěła na woglěd do Turjeja na wjeliki kokot“, jo groniła.
Raz pak dejśo wen, nic ga?
Na bliźe su měli kórtu turjańskich gruntow, źož su pytali a pópisali flaki, kótarež te mjenja maju.
Wjednica Rowniskeje Witaj-Kita Claudia Šewelisowa, tuchylu hyšći w baby-lěśe, jo se procowanje źiśownicowu pśewšo wažyła, z małymi jano serbski powědaś.
Měsćański dom w Chóśebuzu, pyšnjony wót swětłoweje instalacije.
Tu smugu zapustarjow jo wjadł cesny cłonk Domowniskego a drastwinego towaristwa Manfred Kliche, kótaregož stej pśewóźowałej dwě žeńskej: Martina Buchanowa a Lena Końcakowa.
Wón jo měł swójogo kónja „Lucky“ wót Wehlanojc.
Wobźělniki zarědowanja su jomu zaspiwali serbsku „Sławu“.
Do njeje som zemju ze zagrody spórała.
Mumbai jo głowne město zwězkowego stata Maharaštra w Indiskej a jadne z nejwětšych městow Pódpołdnjoweje Azije.
Co jo musał chudy gólc z Lutola tegdy pśeśerpjeś, to jo wubuźiło zaźiwanje pśisłucharjow.
Zapisana pak jo rěka w lěśe 976 ako „Ripe“.
Dalej by se dejali w takej organizaciji staraś wó woplěwanje serbskich nałogow.
Za swóju kralowku su sebje brali Annu Plowkojc, Johannu Schmogerojc a Johannu Müllerojc.
Južo jězdźenje z busom jo se jim wjelgin spódobało.
Te druge su nurjarje, aktiwne jědro jich jo 20 do 30 luźi.
Jadnogo dnja smy dostali powěsć, malsnje pśiś do Prjawoza, dokulaž naša mama jo tam na nas cakała.
Ruanda jo teke žrědlišćo nejdlejšeje rěki swěta; nejwětšy pśiběg Nila, rěka Kagera, jo nejwažnjejša rěka kraja.
Tśeśa jo Anja Leonhardtojc, wóna jo rozpokazowańska wabjaŕka a jo južo kresliła něco za "Pšašatu rěpu" w Casniku.
Amtski wuběrk bórkojskego amta ga pomina, aby Dešno za to źěłowe městno w muzeumje płaśiło.
A pótom jo se rozsuźił a gronił: »Co ga – ja pśecej hyšći how kněžym na tom kuble a na tej zemi, kótaruž su něga pśed lětstotkami te cuze ryśarje-rubjažniki serbskim buram zebrali.
Cogodla su zachopili twariś?
Nejlěpše źěła mytujomy!
Pśi Blušnicy pódla hotela na Dubjem kśě stare rěcnišćo zasej reaktiwěrowaś – rybakarje to witaju.
2019 wokoło jatš stej wónej se do źěła dałej.
Chwjaśe a njewobstawnosć regeneratiwneje energije naglěda se ako zadora pśi wótstupowanju wót fosilnych palidłow.
Serbski kral, wuknik na Dolnoserbskem gymnaziumje, jo wót togo wulicował.
Na Hanušowe žywjeńske wósłonki inkluziwnje gronka a basni směju wšykne narske byś, wósebnje pak budu se wjaseliś jogo njelicone wukniki a kursisty serbšćiny, kótarež su jogo k spisanju spomnjeśow póstarcyli.
Co abo chto jo Was k Ludowemu Nakładnistwu wjadł? Ako młodostna som w prozninach wěcej razow w nakładnistwje źěłała.
Myto Domowiny jo dostał Helmut Kurjo 11. decembra 1993 w Serbskem domje w Budyšynje.
Końskowola lažy mjazy městoma Puławy a Kurów w krotkozajtšnej Pólskej.
Za poł góźiny jo Měto šeł hyšći raz do groźe glědat, lěc su kóryta prozne, aby mógał dobytk napojś.
Mósćańska młoźina ma wjelicki a wjelgin moderny młoźinski klub „wobydliju“ ceły dom.
Tam wochylu stej namakaś tšojeni "Wron Rufus w dowolu" a "Rufus jo zalubowany".
Wopišćo pšosym Waš žywjeński puś do pówołańskego žywjenja.
Jeje nan, Hans Joachim Nagora, jo pśecej gronił, až mě Nagora jo słowjańskego póchada.
Jo jich było 58 fryjnych a 95 ženjonych porow!
Běła Góra/Byhleguhre
Jogo pśijaśel a Krabat-slěźaŕ Hans-Jürgen Schröter z Kulowa jo k tomu historiske wopisowanja Krabata z archiwow wobstarał.
Jogo stolica jo Zwěrin.
Pótom změšajomy muku z kóruškami.
Na zapust su wuśěgnuli źowća serbske drastwy z lodkow mamow a starych mamow, a smy swěśili a camprowali.
Jo ze mnu serbski powědał a mě rěcnje pórěźał, gaž som zmólki gótował.
Podgolarje su byli mě źěkowne.
Teke Grunertojc stej serbskej byłej a stej z tym měłej wuski kontakt k wejsanarjam.
Kurjo pśed žednymi lětami: doma na dwórje wobleka družku.
Take mysli su mě pśišli pśi drugem intensiwnem serbskem kursu w Drjenowje, na kótaryž jo pśepšosyła znowa Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu w měsće.
K tym samym słuša projekt "Źiśi lazuju źiśam": Pśi tom deje źiśi krotke wurězki Krabatowego tšojenja gromaźe lazowaś, graś a pótom se wó tom rozgranjaś.
Zmakanišćo buźo wót zeger 13:00 pśi slěpjańskem dwórnišću.
"Abschiedsdisco" jo Nowotny w lěśe 1981 ak roman wózjawił a rownocasnje ako sceneriju za film póbitował.
Wót lěta 1848 maju Dolnoserby swój Casnik – jano pó lětach 1933 a krotki cas pó Drugej swětowej wójnje nic.
Weto rozmějomy, což se serbski wulicujo".
Wojto a M.
Źinsa dopominaju mjenja drogow w Lipsku, Budyšynje, Wórjejcach, Radwórju a Wulkich Dubrawach na wónu skobodnu žeńsku.
Wěra jo wěste dowěrjenje togo, cogož se naźejo, a hopóznanjenje togo, což se njewiźi.
Rucnikarje su wótwisne wót luźi, kótarež dosć derje zasłužyju, aby wót nich nadawki dostali.
Rozeznawamy dwě głownej sorśe: wódowe a cukorowe melony.
Fakt jo, až Casnik jo z wjelikeju pósłušnosću, pódwólnosću a zagórjonosću propagěrował ideje nacionalsocializma, togo "nowego ducha", ako jo dejał Nimsku pśenowiś.
Cłonki jury su byli Katalin Porackojc wót Domowiny, Milena Stockowa wót Lodki a Horst Adam, něgajšny šefredaktor Nowego Casnika.
Źinsa cu wam pokazaś, kak Lutki nastawaju.
Za tym až wóno na pódpołnocnej abo pódpołdnjowej połkuli kněžy, rozeznawaju mjaz pódpołnocnym a pódpołdnjowym lěśim.
Stakim smy musali za drugimi móžnosćami pytaś.
Pśez to se zalutuju dłujke drogi na pólo a łuku.
Se do Łužyce wrośiś.
Pśi Górnem jazorje laže města Duluth a Superior w Zjadnośonych statach a Thunder Bay w Kanaźe.
Rozmjej: Martina Breuowa z Chóśebuza jo se masku z dobrego sukna wušyła a na nju nawušywała muster, ako by teke pasował na šorcu našeje serbskeje drastwy.
Teke wó serbskem wšednem žywjenju wulicujo wuměłcowka w swójej wósebnej wobrazowej rěcy.
Doněnta jo padnuło dosć dešća, a wšo se zeleni a derje rosćo.
Pótom su źowća horta swóju malsnosć pokazali.
Wóna dopomina na dawnego "pšawego" Wawelskego plona.
Starjejšej bydlitej źinsa w Drježdźanach, stej profesionelnej muzikarja, grajotej na bajanje.
Z Chrósćic/Chrostwitz.
Nožkojc Anka jo pśišła akle pózdźej w nocy domoj.
Wosebnje něnto, źož bydlim južo někotare lěta w Gornej Łužycy, cakam na powěsći z Dolneje Łužyce, lěcrownož hyšći dobre zwiski do stareje domownje mam.
Ten ga južo wjele, wjele lět pilnje zběra we jsach stare historiske fotografije, a młoge z nich njejsu byli jano wiźeś we wósebnych wustajeńcach mjazy drugim w muzejach w Janšojcach, Dešnje a Bobolšojcach a w Serbskem domje w Měsće, ale teke w Nowem Casniku.
"Cogodla ga?", se drugi pšaša.
, teke stupny stwórtk su luźe mógali pśiś.
Wuglědy, až to lětosa tak wóstanjo, su dobre.
Daś kóšule lětaju! Chóžyšćowa reja ma dwa źěła, kótarejž se wótměnjatej.
My wšykne njezabydnjomy waše słowo .
Bóžko jo serbske mustwo tenraz w běrtylfinale wupadnuło.
Šaman jo luź, kenž stoj w srjejźišću religioznych a kultowych ritualow.
"To njejo doněnta žeden problem był, dokulaž w zapustowem casu su wóni wjele nadgóźinow nazběrali, kenž mógu něnto wóttwariś", tak wopisujotej Heinzojc žeńskej situaciju.
Gołubje maju zajmnu kakosć: wóni z kuždego městna na swěśe namakaju swóju drogu domoj.
Ako ja su skóro wšykne w internaśe bydlili.
Druga tema, kak dožywijośo jatšy w slěpjańskej wósaźe? To wósebne jo, až wjele familijow pyšni jatšowne jaja na śichem pětku.
Spominanje na Khristijanu Regelowu w Casniku 9. maja 1931
Wón pokazujo: Njewustupujo to serbske ako kulturne derbstwo, ku kótaremuž jo se wuwijało, ale z aktualnymi pótrjebnosćami a žycenim za pšawom sobupowědanja pśi tuchylnem stawje politiskich temow kraja, se dostanjo do konkurencneje situacije z nimskorěcneju towarišnosću wětšyny a buźo jeje »hynakše«.
Trjebinska Domowinska kupka stara se, aby to dopomnjeśe na njogo dalej trało.
Wjele luźi ze srjejźneje generacije jo ze swójeje wole pytało grunty a domy, pśedewšym w Dešanku, Žylowje a Kibušu.
Gatojska gmejnska rada jo srjejź maja wobzamknuła, až nowsańske wustawadło pśi pśiducem Chóśebuskem jazoru dej se doplanowaś a chopiś twariś.
"Miłoraske dogrono" měni, až budu se LEAG ako brunicowy koncern, šołta Slěpego Reinhard Bork a šołta gmejny Trjebin-Miłoraz Waldemar Locke z pódpismom pšawniski zawězujucy dojadnaś na pśesedlenje Miłoraza.
Z tym ga jo musała druga žeńska pó dłujkem cakanju domoj jěś: do městaška blisko českeje granice.
Ja Jeremiasa derje rozmějom.
Tenraz se chwjejo teke kradu njewšedna fona.
Ale statkownosć towaristwa jo se pón rozšyriła mjazy drugim teke na wótwardowanje pomnikow a pśedewšym na woplěwanje serbskich nałogow.
Pśijaśelna žeńska pokazujo śpu.
Scełego jo problem wuběgańcow a wugnanych z domownje w Dolnej Łužycy wó wjele wěcej problematiski ako na pśikład w Górnej Łužycy, źož dosć pśikładow dajo za to, až su źiśi wugnanych za krotki cas w serbskej wokolnosći serbski nawuknuli.
Wejsanarje su jej lubosnje pśigranjali.
Pótom wuformuj ze śěsta jadnu rulu, kótaraž jo něźi tśiźasća centimeterow dłujka.
Mimo togo jo wejsna pśirada w kulturnem rumje se schadała a Domowniske towaristwo Depsk/Majberk-Škódow jo how swóju cłonkojsku zgromaźinu a wšake druge zarědowanja wugótowało.
Druge su pšašali, co se z powětšom stanjo, lěc buźo załožk wužywaś mócne filtry.
Wón jo wšo a wšykno znał, wěźeł a rozměł, wón jo wšyknych pśewušył, wón jo wšo pśemógł a wobkněžył.
Wóna jo na krotki wjacor wót togo města.
To jo wjelgin rědny źěk wósebnje za to, což jo Gorjańska Serbowka a Domowinarka južo wšykno cyniła za woplěwanje serbskeje narodneje drastwy.
Wuše wukniki a studenty z Domowinskeje župy „Jan Skala“ pśepšosyju wjelgin wutšobnje wšych swójich pśijaśelow a zajmcow w Dolnej Łužycy na 116. schadowanku.
W slědnych tyźenjach su zakładne šule w Bramborskej byli zacynjone, ako napšawa pśeśiwo dalšnemu rozšyrjenjeju chórosći korony.
Ja pśigłosyju: Bogu źěk, až nic!
„Jogo Sprjewja“: Karsten Nyča jo se procował, aby Rěku tak wótmólował, ako wón ju wiźi.
Kozel, serbski wótpósłańc w sakskem parlamenśe, licy z tym, až se česki wenkowny ministaŕ dla teje wěcy wobrośijo na nimskego ministarja Fischera.
We wósymtyźeńskich lěśojskich ferijach jo cołn mě a mójim pśijaśelam słužył ako ekspediciska łoź, dokulaž smy kśěli swět wótekšyś.
Slěpjańskej šuli, Witaj-źiśownja we jsy, LEAG, wognjowa wobora su pósłali gratulanty, a teke ze susednych jsow su pśišli.
Wóno jo wuchac a se dosrjejź krejza na kokac sednjo.
Ale pitśku se teke bój.
Wše móžne wašnja konserwěrowanja su za słynicy jano pód wěstymi wuměnjenjami nałožujobne a žeden wužywabny produkt pśinjasu.
Schmeiduch jo pokazał mjazy drugim na rekonstruěrowane groźišćo w Radušu, kótaregož formu archeologi "typ Tornow" pomjenjuju.
Poglědnjom do dwóra Fryca Wojta.
Hyšći dłujko jo se lěbda něchten zwěrił wó tom pśisuźe swójogo luda zjawnje powědaś.
Žaba nejlěpjej skoka.
Snaź jo to Altenburg w Sakskej?
Gaž wót někogo něco měś com, se lubo pšašam.
Rowno tak wjele pśedmjatow jogo zajmujo.
Mariańsku katedralu na Wawlu su w 14. stolěśu natwarili.
A kněz źašo słužabnikoju: Źi wen na drogi a k płotam a spóraj jich, aby nutś pśišli, až mója wjaža połna jo. Lk 14,22–23
Jano teje zasłužby jo było pitśku mało, pśeto ta rola jo była chuda pěskowata a te łuki su teke byli tšochu suche.
Na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa su pśibytne wó tom powědali, co by mógało se k tomu staś a pśewjasć.
Tak jo se k wěsći dało, až jo wokrejsna muzikowa šula w Grodku w slědnych tyźenjach dalej wjadła swóju wucbu.
Pśichwatali su w bogatej licbje teke jich starjejše, aby wiźeli a słyšali, co jich źiśi wót teje serbskeje rěcy južo wuknuli su a wuměju.
Wuša šołtowka K.
W nazymje wulětujo pak zas tamko, źož rowno jo lěśojski cas.
Z gnady sćo humóžone pśez wěru a nic z was samych: to jo Bóžy dar.
Regule za wótstawk a hygienu, na kótarež se šule w Bramborskej źaržaś deje, wise w Janšojcach na šulskich źurjach.
, wjednik wótźělenja za finance.
Hynakšy jo puś do šule źinsa.
A za naju ten klěb hyšći chylku dosega".
W prědny raz wózjawjonej wersiji se słowo »Bog« wěcej njejawi, tola kśesćijański duch jo adekwatnje zwuraznjony.
Wuzwólowański forum w Serbskem domje z kandidatami partajow (wót lěwego boka na pšawy): Kathrin Dannenbergowa (Lěwica), dr. Martina Münchowa (SPD), Heiko Selka (BVB/Liche wuzwólowarje), Roswitha Schierowa (CDU) a Steffen Kubitzki (AfD).
Komisija za wuźěłanje nowego statuta Domowiny jo se zmakała gano w Budyšynje.
Tak comy se za to staraś, až to serbske w Barlinje dalej wostanjo.
Wosebna atrakcija deje byś domowniske wjacorki za hotelowych gósći.
Kak to buźo, to wulicujo Franciska.
A snaź jich w pśichoźe buźo hyšći wěcej!
Głowny argument dla njedoźaržanja licbow jo pla wšych pśecej był: Dopołnjenje góspodaŕskego plana jo wažnjejše.
Nejpjerwjej pak buźo 6. awgusta Serbska rada.
Na tśi wěcy spomnjejo: Nejpjerwjej raz stej to byłej serbskej wucabnika w Chośebuskej serbskej šuli, a to Marja Rječkojc a Jozef Frencl, kenž stej wjeliki zajm zbuźiłej za serbsku rěc w njom.
Golc jo był wót togo dnja pśecej łacny a se njejo mógał w swójom cełem žywjenju donapiś.
Olympiada serbskeje rěcy: wukniki ze wšakich šulow
Sama, to se wě, w drastwje rada chójźi, se na zapusće pśecej rada wobźělijo.
Tam jo dnja 18. apryla wumrěła Serbowka a Domowinarka Frida Starikowa w 76. žywjeńskem lěśe.
Ako běštej wšyknu naźeju zgubiłej a tak zdušonej sejźeštej, wupyta Robinson, až ten cołn wjele pómałšem jěźešo, kaž pjerwjej. 
Wustajeńce w muzeumje, radnicy a TKS
Beutler, głowny inženjer.
Śichy pětk, 19. apryla, buźo w zabroźańskem muzeju jatšownych jajow berza jatšownych jajow, a to wót zeger 10:00.
Lěbda raz som sebje mógał něco pśizasłužyś.
Teke ak jomu te mócy wujdu, njoco pśestaś.
Woni ga su how žywe, a nic někake zastojniki z Potsdama abo Barlinja!
Nejpjerwjej smy powědali z powědarjom Lěwice Tilman Loosom.
Marina Matušcyna měni, až by dejali teke drugich luźi za serbske zarědowanja dobyś.
Post a librowarje wórow wužywaju elektriske awta.
Engelmann jo se naroźił w Ranju (Großräschen) a jo dłujko źěłał ako ceptaŕ a docent za kreslenje.
"Na drugich šulach kněžy se we tom nastupanju cesto napnětosć".
Wšak juž stanu!
Ju namólował jo Peter Kleinschmidt z Lübecka.
Kutša ze cesnymi gósćimi z Baršća, z města a z Picnja jo była pódla.
Chto jo to był?
To serbske zewšym njeeksistěrujo we tom zešywku.
Lubochol słuša do amta Markojska Góla (Märkische Heide), w kótaremž su někotare komuny pśistupili serbskemu sedleńskemu rumoju.
Su pjakli tykańc a pón na swěźenišću pśedali.
Na šuli jo serbska kultura – spiwaś, rejowaś, instrumenty graś – wjeliku rolu grała, a to nic jano w muzikowej wucbje, ale teke w kulturnej kupce.
Tym měsćańskim bogatym žeńskim jo se serbska drastwa spódobała.
Toś ten plon njecaka jano na gósći muzeja, ale pśinjaso gluku: wón wumějo twarog bluwaś a jo starym Serbam był dobra garantija za carobu.
Kak jo ta w Budyšynje roźona Susanne Wolfojc z cysto nimskeje familije na to pśišła, na pólu serbskeje wědomnosći statkowaś? Maś, z rodom tegdejšego Hirschberga, jo źěłała w Budyšynje w strowotnistwje a nan, roźony Barlinjaŕ, jo tam měł samostatnu zamkaŕnju.
Něnto pak glědamy optimistiski do pśichoda SRWŠ Chośebuz.
Togodla som za to, až změju w pśichoźe zasej wšykne župy — te małe a te wjelike — ten samski program k zapustoju a ptaškowej swajźbje.
Pśedsedaŕstwo Towaristwa za serbsku rěc w cerkwi jo diskutěrowało pśigótowanje wulěta serbskeje wósady.
Dogromady źěła w firmje OVOPOL, kótaruž nawjedujo južo źaseś lět dłujko Krystyna Karkoszka, 120 žeńskich a muskich, a to źeń a noc w tśich změnach (Schichten).
W filmje teke Borkowarje sobu graju, wósebnje starše luźe.
Druge města su: Bitola, Kumanovo, Tetovo, Ohrid, Kavadarci, Štip, Gevgelija, Kruševo, Makedonski Brod, Kičevo, Makedonska Kamenica, Prilep, Veles, Gostivar, Delčevo, Pehčevo, Strumica, Resen a Negotino.
Dalšne pśeměnjenja su trjebne.
Mimo togo comej byś wócuśonej, až njeby pśepasłej jatšowne spiwanje.
Nazymu móžo publikum pón dožywiś dwě dalšnej premjerje.
Münchowa, sobumějuca a źowka załožaŕki firmy Doris Heinzowa.
Filmarja cotej pokazaś, kak se luźam z tym źo, kenž muse take něco wuźaržaś.
Su Waše źiśi tek w Domowinje?
Na gluku ga jo Mužakojska drastwa derje dokumentěrowana – za to mamy se mjaz tym njabogima etnografoma Albrechtoju Lanze a Lotaŕ Balkoju wuźěkowaś.
Kocka ju zežerjo a měni spokojom: »Jo napšawdu derje, gaž wobkněžyjoš cuze rěcy.«
Jo, lažymy wšykne tśo na kawčy, śota, ja na jeje brjuchu a Janko, a tak glědamy telewiziju.
Dešańske buchu lich gronjone, dokulž maju na styri kilom.
Wejsańska młoźina śěga w pisanych kostimach pśez wjas a zastawa pśed kuždym dwórom za štucku a rejku.
To twarjenje nowego kněžaŕstwa jo dwa a poł mjaseca warnowało.
Ako jo cołn wótsłužył swój cas, som jen do Strjažowa spórał.
Na pśikład kuždy źeń te kašće w Italskej a w Americe.
Pómałem źo Pětš pśez łuku k starej drjewjanej cerkwicce.
Nowela jo krotša powěźeńka w prozowej formje.
Njespušć mě, Kněžo, mój Bog, njebuź daloko wóte mnjo.
W cerkwjach drje teke žednu dolnonimsku namšu njamaju, ale nowy faraŕ we susednej jsy Wustrow źaržy wótergi zakopowanja na dolnonimski. „To se mě wjelgin spódoba“ – měni kněz Reiche.
Na diskusiji su se wobźělili teke wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma a interesěrowana zjawnosć.
Ideja jo z lěta 2013: Domowinska kupka jo na pśiraźenje Wolfganga Kotisseka chopiła dokumentěrowaś serbsku swajźbu, ak jo se něga swěśiła w slěpjańskej wósaźe.
A pěta smužka jo rezultat togo wšyknogo.
1. „Kazń za zachowanje pšawow serbskego luda „wót 23. měrca 1948, wobzamknjona wót Sakskego sejma a
Pśi njom jo Erwin Hanuš a pśiźo dwa raza wob mjasec wudaśe pśed śišćom "do rěcha spórat".
Tuchylu jo hyšći 12 eksemplarow, kenž su we wšakich pśedawaŕnjach Dolneje Łužycy na pśedań.
By ga mógał how pśi Groźe chylcycku wótpócywaś, pśi se groni.
W Dolnej Łužycy jo było slědne take zmakanje na reformaciskem jubileju 2017 w Tšupcu.
Kak dej tam se pomoc? Za to jo ten luby Bog se starał.
Tradicija su teke zelene a slobrane wěnki, ako su to žedne rejtarje na woblaku měli.
Županka — akle raz do kongresa w měrcu — jo studentka z Drježdań Jana Baumgärtelec.
Wótcynjone źurja wuglědaju rozmjej kaž zachod do śamneje jamy.
Daźi se stanjo we Bóžem mjenju.
Dotychměst jo Halina Barań napisała tśi romany, kótarež wulicuju wó serbskej Łužycy, kulturje a rěcy.
Dawno pak njejsu nam wěcej cuze głose, na pśikład te wót dolnoserbskego prjatkarja Jura Frahnowa, Helmuta Kurja, cerkwjeńca z Blunja abo teke wót Siegfrieda Malka z města, cłonka Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi.
»A gaž jo tak daloko, musyš byś wjelgin wobglědniwje z nimi«, groni starki Pettson ku Findusoju.
Statnik jo z wjelikeju starosću glědał na situaciju serbskeje rěcy. „Njeglědajucy na kazni a pilnowanje wjelich luźi, musymy wuznaś, až nic wšuźi kněže se wobstojnosći, aby serbsku rěc wšuźi nałožowali a wuwijali“.
Cłonki a gósći su mjazy drugim diskutěrowali wó strategijach za Serbow pó kóńcu brunicowego górnistwa w Łužycy.
Jo źěłała wót tegdy ako zagronita za zjawnostne źěło dolnošlazyńskeje žarjabnice w Běłej Wóźe.
Gano som dejał taku pśewšo narsku hupu ze srjejźneje Sakskeje pśez Błota štapaś.
Hyšći ze salatom w ruce wóna mamu kšuśe wobejmjejo.
Mimo togo se wót někotarych prepozicijow a werbow kněžy.
Až som tencas w Libanojcach/Laubsdorf hyšći takich luźi nadejšeł, som južo pisał do Casnika.
Na to jo šołta oficielne pśeśiwjenje stajił.
Frank Nedoma wót šulskego amta Chóśebuz jo nacerił personalnu situaciju pla serbskich wucabnicow a wucabnikow.
Prědna jo, až wiźi woglědaŕ how wjele, wjele wšakorakich formow takich kamjenjow, kótarež su nastali z chrapkow (Tropfsteine).
Mam hyšći jadno lěto studowaś, a pón se naźejam, až to wšo běžy tak, ako to prědk mam, až w pśiducnem lěśe budu gótowy ze studiumom.
Taki zlěk! Wšykne su se pśeźěsyli, teke Elli, jogo ruka jo se zatśěsła.
Šołta města jo Jacek Majchrowski.
Som se schował w radnicy a kuždy źeń jadnogo amtarja zežrał, to njejo nichten wumarkował.
Wót kjarmuše pśi rědnem nazymskem wjedrje
Som chójźił do normalneje šule, ale som wucbnice we Brajlowem pismje měł.
Wukniki ga mógu jano to wuknuś, což wucabniki wuměju a jim wuwucuju.
Wóni stoje we kontakśe ze zastupnikami drugich regionow a ludow Europy a su cłonk Europskeje licheje aliance, politiskeje kšywoweje organizacije a europskeje partaje małych ludow.
Baršćańska firma 21. awgusta.
Někak to stej, ale jo pśišło hyšći groznjej.
Stoj w kuchni a wari w gjarncu sad za marmeladu. „Tak ja wódycham a srěbju nowe mócy.
Gronka ochranojskeje bratšojskeje wósady jo wudało Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi, zestajił jo je Hartmut S. Leipner.
Łužyca w tom tyźenju
Drugi wažny problem jo, kak mógu tomu zadoraś, až študańce se wót togo nic rowno lažkego ‚Witaj-studiuma’ wótwobrośiju, dla togo až žednu garantiju na wěste źěłowe městno njamaju.
Nawjedowaś buźo to Uta Henšelowa.
Wón jo wótrosł we wjelgin chudych póměrach, cesto jo był głodny.
Jomu jo se raźiło, Domowinu a nowu załožonu Serbsku ludowu stronu wjasć do prědnego zmakanja, do prědnego rozgrona.
Sobotu zajtša, 22. julija, zeger pěśich smej Maksimilian Hasacki a ja cakałej w Tegelu na lětadło, z kótarymž smej kśěłej do Züricha leśeś.
Drugi gódowny swěźeń wjacor pokaza se H.
Gaž maju pacienty na njeźelach a na wótpołdnjach swój lichy cas, njemuse ten cas jano pśepóraś w měsće, ale mógu se „wuleśeś“ do bliskich stronow a tšochu dalej.
Wó muzikalny ramik stej se póstarałej z Indoneziskeje póchadajuca spiwaŕka Kezia Editha Christy a cłonk nimskego PEN-kluba Thomas Bachmann z Lipska na gitarje.
Źom k susedojcam!
Wugódnośenje wótmějo se pón snaź akle w maju.
To jo wjelike Turnojske zapustojske „towaristwo” lěta 2000 - 141 porow, a k tomu hyšći žedne źiśi ze jsy.
Bóžko sebje někotare razka to njepšašaju: Som sebje wědobny, až se zežrany futer teke zasej něźi zjawijo?
A južo skóro awto wustanjo.
Wobej stej wuzwignułej wuznam togo kursa za wuchowanje dolnoserbskeje rěcy a jeje dalšne wucenje na šulach w Dolnej Łužycy.
"Mě jo śopło", skjaržy Krawcojc Nina.
Rowno to pak jo wažny argument za interpretaciju skerjej ako Swantewitowy kamjeń nježli ako kamjeń za row mjeršnika abo słowjańskego wjercha.
Jogo bratš Wili jo se wupórał do Turjeja a jo nan znatego dešańskego tyšarja Harija Bagole.
How by kuždy/a, kenž lubujo serbšćinu, był/a wutšobnje witany/a.
Co wěźe źiśi wó wjelku?
A wěsćo-lic, co jo z togo nastało?
Wy, mójo nejdrogotnjejše kubło, Wy, mój swět.«
Witko co swój regal za knigły zrumowaś.
A TEKE WAM WJASOŁE GÓDY!
Za to jo był źěkowny a dłymoko we wutšobje jo wuznał: »Jezus Kristus jo mójo žywjenje.
A wjele wót nich źo nejskerjej docasnje na wuměńk.
Jo bruna a ma jaden bocny šaw rozprojty.
, jo Gregor Wieczorek ako zabranje togo dyrdakojstwa pśidał.
Režim Hitlarja jo 1933 do mócy pśišeł.
Henneberg jo wěcej razow pódšmarnuł, až rbb jo zjawna institucija, ak se financěrujo wót płaśonkow pśiglědaŕstwa.
W Chóśebuzu jo droga pó njom se pomjenjowała a w Budyšynje jo droga pó Muce se pomjenjowała.
Nejwětša licba tych abiturientow ma dobre stojnišćo k serbstwoju, a jo se zasajźiła za to, až to serbske — nejmjenjej how na šuli — jo wostało.
Protestne rozchójźowanje
Ze Serbskego sejma. Serbski sejm njeakceptěrujo to rozkłaźenje nimskego kněžaŕstwa, až ILO-konwencija 169, kótaruž Nimska co ratificěrowaś, njedej płaśeś za serbski lud.
Wobglědujomy se, co how rosćo", Witko wulicujo."
Woborniki maju jano hyšći stare awta a stary rěd k dispoziciji, a kazni zawězuju gmejnu, how něco cyniś.
Mina jo płakucy groniła: „Ten jen zawěsće njewrośijo.“ „Pušćtej mě!
Nam ga by něco felowało, gaby ten mjasec njebył swójeje głowy – a wón se napšawdu pó tom ma!
Wětšy źěl jo pak był měnjecy, až dej wóstaś a se wótnowiś.
Herman Jahn jo hyšći tu gluku měł, wusoko cesćonego dolnoserbskego fararja a wuconego Bogumiła Šwjelu, statkujucego ako faraŕ w dešańskej wósaźe, sam póznaś.
Pśi tom jo k wěsći dał, až co Maśica 27. maja w Turjeju spominaś na 115. lětne wobstaśe Maśice a na 100. narodny źeń Fryca Fobowa, Turjańskego serbskego procowarja.
2020 jo zymski semester akle kóńc oktobra zachopił.
A ja som Ulf.
Wóna jo swójo ramikowe dogrono ako licha sobuźěłaśeŕka pla rbb k 30. 06. dokóńcyła.
Starjejšyna iniciatiwa Gołkojce za cełkownu šulu njejo spokojom z tym, kak se situacija nastupajucy cełkownu šulu wokrejsa Sprjewja Nysa w Gołkojcach/Gogolowku tuchylu wuwija.
Wugronili su teke swóju naźeju, až nowo wuzwólony šołta Lars Kolan (SPD) (dowuzwólowanje jo było 14.2.) buźo se sobu za to zasajźiś, až město Lubin se wuznajo k serbskemu sedleńskemu rumoju, do kótaregož jo do politiskego pśewrota 1989 słušało.
Něnto mógu luźe zasej do wejsnego muzeuma w Dešnje woglědaś - teke do teje stareje serbskeje kuchnje.
Marie Bosanowa, ta ludowa wuměłcka, jo žeńska ze serbskeju wutšobu.
Z tym projektom jo kupka wustupowała mjasecnje w Lipsku a jo zagóriła teke južo publikum w Slěpem, Budyšynje, w Pólskej a Rumuńskej.
Daś jo: gjardy jo teke był jeje syn, mój starki.
Pśi tom su, to se wě, na to glědali, až su mjenja teke w serbskej rěcy.
Na zachopjeńku diskutěruju aktery hyšći mjazsobu, ale na kóńcu wójuju jaden pśeśiwo drugemu.
Tśo z tych dogromady 20 žeńskich a muskich, kenž su pśišli na swětocnosć, su južo 50 lět w Domowinje.
Ty mě hyšći wšykne głažki z blida zmachnjoš.
Druge zasej su se wó nje ryli.
Tobias Schönemann jo južo šesty raz žnjowny kral w Žylowje.
Nejskerjej nejwětšy zapust buźo ten źeń w Smogorjowje/Schmogrow - dokulaž tam jo ten „115.” na rěźe.
Jo stolica republiki Kalmykska.
Swěźeń se zachopijo p z wótpołdnjom seniorow.
How musyš z kólasom stojecy wóstaś a na pśedjězd glědaš.
Z nimi móžoš graś.
Ale to teke se stawa pśez transgreděrowanje casow – wósebnje w basnjach Olgi Martynoveje, źož insceněruju se konfrontacije žywych a wumarłych, aktualneje kultury a jeje kórjenjow –, mimo togo pśez intertekstualitu (z tym až elementy staršych tekstow [...]
Wšake su z nim hyšći planowali, což dej něnto bóžko wupadnuś.
Fryco Wojto jo ako wjednik zgromaźiny na serbske a nimske wuwitał 137 cłonkow z dogromady 17 kupkow.
To pšawo demonstrěrowanja jo wjeliki dobytk.
Wósyme pšašanje jo lažke.
Njeproduktiwne diskusije, kótarež smy měli cesto w slědnem lěśe, njejsu nic pśinjasli - až na wěstu rezignaciju a wjelike zaźiwanje mjazy cłonkami.
Dwójorěcne pomjenjenje wejsańskich a drugich toflow jo Staudojc familija znała ze Stareje Darbnje.
Ja ga mógu južo zachopiś!
Cele spokojom wuchac njejo.
Rownož pśiźo śi śěžko, jich ako „muzicěrujucych Serbow“ pśipóznaś, ga weto jo derje jich angažěrowaś a do słužby serbskeje muziki zapśěgnuś.
Kulturne kupki wšyknych 20 rumuńskich mjeńšynow (mjazy nimi na pś. Hungory, Roma, Grichy, Pólaki, Ruteny a Tatary) su tam wót 22. do 26. awgusta ze spiwanim a rejowanim wustupili.
Jomu pśi boce jo mj. dr. stojał ten pókładnik abo licaŕ, do 1911 kantor Kito Latk, pón głowny ceptaŕ Gustaw Staric (Staritz).
njejsu na telefoniske a pisne pšašanja Casnika wótegronili.
K tomu su nejžpjerwjej raz ten flak zemje, kenž su sebje wupytali, někak wuměrili, su jen wobchójźili.
Te tyźenje za tym šlachtowanim w zymje su byli tucnjejše.
Něnto, gaž to cuśe wobgrozenja jo wopśestało, jo to cełe tšojenje měrnjejše.
Ceła redakcija se wjaseli, gaž buźośo nas informěrowaś a pisaś, gdyž wu was se něco tšoj.
Módre, cerwjene a běła banśiki
Głowna pśicyna jo była, až njejsom te pjenjeze za to měł.
Na wustajenje dalšnych swójich bildow pak jo pódermo cakał.
Wóni měšaju rowno zekšajany sad z cukorom a warje jen.
Wótšy wětš jo duł – pak zasej z pódzajtšnego boka.
K swětkam smy toś kśěli zasej maju stajaś a swěśiś naše nałogi na jsach.
Až do lěta 1930 jo se we jsy hyšći wjele serbske wulicowało.
Domowina jo w maju pla głownego organizatora – jo to Federalistiska unija europskich narodnych mjeńšynow – pśizjawiła dwě mustwje.
"My dejmy glědaś, až wóstanjomy ako towaristwo aktiwne a gromaźe".
Ja som Lodnica!
K Tešnarjowym su se pśiderili skóro dalšne familije z Dolneje Łužyce, kaž Bartušojc z Turnowa, Propeśic z Dešna, Drjekojc ze Žylowa, Grochojc a Mjatkojc z Pśiłuka, Kśěnkojc a Lišcyc z Gołkojc, Hondojc a Hupacojc z Turjeja, Nowakojc a Pětacojc ze Šejnejdy, kaž teke Borakojc, Domašeńcojc, Jarikojc, Kamjeńkojc a Starikojc z Wjerbna.
Kórty, ako su južo kupjone, wobchowaju swóju płaśiwosć.
Na zgromaźinach wón na pśikład cłonkow wó tom informěrujo, co jo nowego pla Serbow w Dolnej Łužycy.
Něchten, kenž ze swójeju ruku za chołujom pśimnjo a naslědk glěda, njegóźi se do Bóžego kralojstwa.
Lěto 2018 jo było we tom nastupanju ekstremne.
To njejo był pśednosk, źož smy se jadnorje "sednuli a słuchali".
W lěśe 1994 jo se rozsuźił sam, priwatnje jadno pśedewześe wjasć.
Lubuj tu pśirodu.
Mjazy tymi, ako se tam pśedstajiju ceły źeń, jo teke bramborska Serbska rada.
Richard Griffiths jo był britiski grajaŕ.
Te druge wrota jo Rinca ako jadnastku stśělił.
A wón jo se dał do źěła ...
Su słyšali a kóštowali wót něgajšnych gód
Jo to był wětš?
Ale hynźi słušaju chójźenje gólcow pó cełej jsy wót domu do domu, zběranje caroby, rejowanje ze wšyknymi žeńskimi, pśegótowanje a wšake reje až do źinsajšnego k camprowanju.
A jěźenje z kólasom domoj? 
Ten teren njebuźo LEAG pó nowšem planje "wužywaś" za wudobywanje brunice, ako nejpjerwjej su kśěli.
Gaž něco pšosyś buźośo w mójom mjenju, to cu ja cyniś. Jan 14,14
Majki cynje kšaceń napšawo až k pśiducemu góleśeju.
Pśisamem 70 luźi jo sobu grało.
Pśi młogich góźbach pón teke sama serbsku drastwu nosy.
Wesrjejź Wjerbna nadpadnjo bom z pisanymi swětlaškami.
Casy smy my źiśi jej pśi tom pomogali, nanejmjenjej tak daloko ako smy to zamógli.
Jo na to dopomnjeła, až běšo město dało w septembrje 2016 dowólnosć twariś pla Blechenowego Careeja dalšnu wjeliku kupnicu, a ta dowólnosć płaśi hyšći do lěta 2024. Inwestor pak njejo bóžko hyšći rozsuźił, co a ga co twariś.
Pó namšy su wše sejźeli w chłodku dwóra w rědnej zgromadnosći.
Kněni Lukašowa jogo troštujo: "Luby Witko, to ga njejo tak zlě."
W milinaŕni se jej groni wódowa nymfa.
Rowno togodla dej wóna měś ten kłobyk stajony, gaž źo wó to, tak spěšnje ako móžno wuźěłaś taku rěcnu koncepciju.
Wětš dujo mócnjej.
Pśepšosujomy toś wšyknych wutšobnje na rědny wjacor ze serbskeju kulturu do Serbskego kulturnego centruma.
Zanicowanje narodnych pšawow Serbow jo dojśpiło w nimskem kejžorstwje až dotychměst njeznate rozměry.
Cowanje małego Frycka wó zniconej zemi daś nas warnujo.
Něnto swójo zwěrjetko doma zastarujo, futrujo, rěšy jogo groźicku, hajcka jo a powěda z nim … serbski.
Aktualnje z Łužyce: Rada za serbske nastupnosći jo wobradowała, powěsći
Ale teke w měsće samem su take domy, źož mógu se pacienty daś gójiś z wódu a paru, mjazy drugim w hotelu „Jalta“, ako tam stoj z lěta 1929.
Teke pśez spěchowanje Załožby za serbski lud jo se wěcej pówabkow za to serbske twóriło.
Na informaciskem zarědowanju su zastupniki Domowiny a koncerna Vattenfalla wózjawili aktualny staw pódpěry serbskich projektow pśez Vattenfall.
Možoš jen teke źinsa hyšći dostaś?«
Na napšašowanju jo se docełego 60 luźi wobźěliło.
Ten dub ma škódu wót awta, a jo južo zachopił žyś.
»Což pódla cłowjekow njejo móžno, pódla Boga jo wóno móžno.« (Luk. 18,27)
Taki płod ma mak.
Som wiźeł a zacuwał, až njejo se měł žednje lažko, až jo było w jogo głowje, wutšobje a dušy młoge, což jo jogo bejnje wobśěžowało.
Ně, ja som musała prědnej dwě lěśe do Strjažowa, dwě lěśe na Gory a wót pětego lětnika do Brjazyny na polytechnisku wušu šulu »Mato Kosyk«.
Zapust SLA »To njamóžo byś!« w gósćeńcu »Zum Oberspreewald« w Nowej Niwje
Kral jo se wjaselił, ale Krabat jo žałował wó swójogo njabogego pśijaśela.
Nicht njepśekrotc daniž njehobtoŕ w pśekupowanju swójogo bratša, dokulaž Kněz pomsći wšykno.
Janusz wóstanjo nam w trajnem a dobrem spomnjeśu.
Pśecej slědnu septembersku njeźelu pśepšosyjo Spěchowańske towaristwo „Njepilic dwór Rowne“ na dwórny swěźeń.
125 g warjonego sćogna
Což nastupa płaśenje pśinoskow pód dypkom IX, ga měnimy, až změny su byli trjebne, wósebnje dla tych 5 a 10 markow.
Granicujo z pódpołnocu na Rusojskej, z krotkim zajtšom na Azerbajdžanje, z pódpołdnjom na Armeńskej a krotkim wjacorom na Turkojskej.
Něnto wón zewšym k njej njepóglědnjo.
Alpy su nejwuše góry w Europje.
Młody literat jěźo pijany z awtom a policija jogo łapijo: »Jo, se wě, ja som pijany, ale Dostojewski, Edgar Allan Poe, Hemingway a Joseph Roth su teke pili.«
Wón jo jogo chwalił za to, až zeźaržanje serbstwa lažy jomu na wutšobje – wón ga jo pśedsedaŕ Turjańskeje Domowinskeje kupki a kandiděrujo ako župan. „Sy kšuśe źěłał, aby nadawki do nowych rukow pśepódał.
fantasy romany.
"Se wě", groni žeńska, "pśed woknom jo było stadło wójcow."
Lutki-źiśi su se śim wěcej wjaselili kuždej kulce, kótaraž jo pód mótyju pśišła.
Zeger 13:30 se zachopijo pśeśěg pó jsy.
Na załoženju su se wobźělili faraŕ Helmut Hupac, Brjazyński kantor Gerat Šołta, Christina Jahnojc, ja a ako jeje prědny pśedsedaŕ tegdejšy wušy promšt Reinhardt Richter.
Což mě nastupa, to njejsom se žednje procował, jich idiom nawuknuś.
W Serbach Górneje Łužyce jo tak gronjony "Jolka-swěźeń" w Nuknicy wjerašk w zymskem casu.
Płody pólěpša ako wěrca znjasliwosć wót kała a klěba.
Lětna głowna zgromaźina w nowembrje jo hyšći škricka naźeje była, ale mjaztym mamy wjeliki problem gromadu źaržaś młoźinu.
Mam wjasele na rěcy a kulturje, a togodla cu teke, raz wuknuś na SRWŠ w Chośebuzu.
Wobraze a jawišćow: Nakładnistwo Don Bosco.
Pśecej jo jim Hilde Müschnerowa na dwór kazała.
Woliś nowe župne pśedsedaŕstwo a nowy župny wuběrk - k tomu su byli pśibytne zastupniki z kupkow a towaristwow napominane.
Ale dłujko njejsu dobre.
Za wustajeńcu w Lubnjowje maju teke serbski flyer.
Kukawa jo se ze śopłych krajow wrośiła.
A to jo se jim derje raźiło.
Moler Ante Trstenjak a Łužiscy Serbja" se wótwórijo w Serbskem muzeju w Budyšysnje njeźelu, 20. septembra .
Policaja jo to awto zawěsćiła, kriminalna policaja pśepytujo tu wěc, jo Casnikoju groniła bramborska policaja.
Mam- lic ja něcogo wjelgin wjele — na pśikład pjenjez — mógu to słowo wužywaś.
To su wšykne woblutowali - za jeje pśicyny pak su měli rozměśe.
Młoge, kenž su se pśipadnje wuzwólili, su w slědnych dnjach post z Barlinja dostali.
Dojěźćo ga raz do Čornego Chołmca!
Lěc jo była ta how pódla we zymskem woblacenju prědk teje ławki stojeca, slědk glědajuca maruška pódobna tej, ako jo na wjerbańskego gólca Mata cakała?
A prědne serbske knigły su wujšli pśed 430 lětami.
Potom pśidajomy sekanu mjetwej a połnimy masu do śopłych, cystych głažkow.
Žednje tek njejo Drjejcanaŕ z postoweju kutšu jěł, pśeto su byli pśeliš chude.
A lěc rowno zaprědka někotare warcachu dla togo nowego źěła, ga su wóni něto wšykne spokojom a wjasele se, až něto raz to šyndowanje cłowjekow a zbóža we tom dłymokem pěsku kóńc ma.
Tak jo pśišło Roswiśe Johnowej śěžko, ako jo jeje muski pśed 4 lětami wumrěł.
Stwórtk, 18. februar, zeger 16.00 buźo Serbske blido w Českem centrumje.
To dej byś wucba, a dodatny serbskorěcny rum za źiśi.
Rěc jo zawěrno wobstatk žyweje serbskeje ludnosći.
Hyšći až do 2. septembra 2019 móžośo se wustajeńcu "Serbska drastwa jo žywa" w cerkwi w Nowej Niwje woglědaś.
Pó jogo pósuźenju pomina se folklorna muzika hyšći wěcej techniskich a emocionalnych zamóžnosćow. „Folklora jo mój swět, lěcrownož som klasisku muziku tež rady grał.“ Skóro južo jo Jozef [...]
Te inkubatory za źiśi a wše dalšne móžnosći ga pśed wušej pěśźaset lětami dawno njejsu tak daloko wuwite byli ako źinsa.
Jaden z tych něntejšnych wušej 300 cłonkow togo zjadnośeństwa jo dr., Zdeněk Boháč.
Preferujo humusowe zemje, ale howacej jo njewupominajuca.
Źiśi dostanu doma wobjed.
Wotpowědne dojadnanje (Vereinbarung) jo wuźěłane, a bramborska Serbska rada jo se z tym wažnym dokumentom na swójom 5. posejźenju 28. junija w Podstupimje zaběrała.
V. (zapisany Verein). „Domowina — Zwězk łužyskich Serbow“ — to słuša ako zapśimjeśe gromadu, teke zasej ako napismo na głowje formularow?
Ela a I.
Naraźenja, kótarež su pominali take akty, su mjazy drugim pótrjefili załoženje rěcnego centruma za wjelerakosć rěcow, pśiměrjenje spěchowańskich programow za mjeńšyny a zawjeźenje jadnakego stwóriśelskego pšawa w EU.
Jomu se groni Tim Fobe z Prjawoza a wón jo wrotaŕ (Tormann) w młoźinskem mustwje w Bórkowach.
Wón sam njewiźi se ako eksperta we serbskich nastupnosćach, ale co se z nimi wopóznaś.
Pśi cołnowem korso jo serbski zdrasćona.
Njejsmej razka dłujko w cakaŕni sejźełej, ga zastupijo staršy, nic pśeliš wjeliki muski, w ruce Casnik źaržecy.
Snaź jo to wšykno jano wjeliki pśipad!
Po 21 34.t.
Wón zaswěśijo wjeliku lampu, aby mógał lěpjej do śamnych kuśikow guby glědaś.
Woglědarje njezgóniju jano to, což jo Theodor Fontane pisał, ale wobspomnjete su tež druge wažne spisowaśele a awtory, ako stej to byłej Ehm Welk a Landolf Scherzer, kenž jo we swójich knigłach "Spreewaldfahrten" z lěta 1975 drogował pśez cełe Błota.
Nejpjerwjej by Wy mógali źiśam někotare pšašanja stajiś: Kótare bjeršty mamy w źiśowni?
To som kradu zawupytnuł 2013, ako som pśewzeł pśestajenje knigłow wó zwěrjetach.
"Smějoš, dokulaž se mě tak rědnje pšašaš."
Wósebnosći BTU su dejali byś : wukubłanje nowych specialistow na wobłukach na nałožowanje orientěrowanych pśirodow, techniske a inženjerske wědomnosći, pśedmjat pśesegajucy studium, nowy slěźenje w pśirodnych a wobswětowych wědomnosćach, mašinowa twaŕ a elektrotechnika, a twaŕske inženjerstwo a architektura.
Njeźelu su sedymjo gólcy a tśi źowća na kónjach kokota łapali.
Kak jo pón šło dalej?
Źiśo ga sami glědat na Postowej droze!
Rowno tak musy se glědaś na hygienowe pśedpise, gaž pśedawaju piśa a tykańc a druge.
Na našych pěskowatych sćažkach jo někak šło.
Slěźenja w šuli – interviewy, rozgrona a wupołnjowanje napšašnikow – budu w aprylu zakóńcone.
Powědała jo pó žylojskem, to groni až jo "łapaś" groniła, źož jeje janšojske susedy su "lapaś" gronili.
Na njen jo jubilaŕka dalej twariła.
Ten nowy rěd se pomjenijo "telefon".
Dalšne serbske mě jo lěknina.
Prědny kurs jo nejskerjej dosć wšednje pśejšeł, nanejmjenjej njamam žednych wósebnych dopomnjeśow na njen.
Susedne gmejny su Smogorjow-Prjawoz, Góry, Gołkojce a Bórkowy.
Štom jo wobwity z tłusteju zeleneju girlandu.
Ga swěśimy ptaškowu swajźbu?
Nawka, 1989) teke hyšći pytamy za biblioteku
W aprylu smy se na pśikład w bogatej licbje wobźělili na pśedstajenju serbskego źiwadła “Golcy” w Miłorazu.
»Buźo wón to?
w Bórkowach, we wejsnej loźe w Janšojcach, we muzejach w našych jsach a w Budyšynje w Smolerec knigłaŕni.
2020 južo něźi 5 mio.
Take negatiwne wugronjenja, w kótarychž grajo swinja rolu, jo drje kuždy z nas južo raz wužywał.
Ten raz co se źaseś luźi z Texasa wobźěliś.
Pśiwdajom pak, až jo nejskerjej teke tšošku dyrdakojskego myslenja za tym štycało.
Mě se spódoba, až góla jo tak bliska a až malsnje wen do pśirody móžom.
Comy do zala do kjarcmy.
Wurostki su gusto kósmate.
Mama ga njesłyšy wšykne njepšawe zuki.
Na dnjownem pórěźe stoje teke nastupnosći serbskich rybakarjow a rozpšawa wót źěła Serbskeje rady we legislaturnej perioźe, ak se rowno chyla ku kóńcu.
Rogowarje kśě wostaś, źo něnto su.
Groni se, až su kśěli z togo załožyś někaki palast - to pak njejo se raźiło”, jo mě kněz Malotin, źinsa 67 lět stary, wulicował.
Toś kśěł se pśedstajiś za cytarje a cytaŕki serbskego tyźenika.
Wótwórili su ju 11. apryla a k wiźenjeju buźo do 21. junija togo lěta.
Wona se naźeja, až to z drastwu klapujo.
Moderne blida se gusto wubarwiju we wšakich barwach.
We wšyknych wěcach hopokažmy se ako Bóže słužabniki: ako tužne, ale weto pśecej wjasołe; ako chude, kótarež wjele bogatych cynje; ako te, kenž nic njamaju, a weto wšykno maju.
Te, ako su wostali wušej, co wześ až na mało wuwześow do teje pśiduceje Pratyje.
A ga a źo powědaju nimski?
Ako wurownanje som dostał wót Zwězka produkciske kosty.
To jo był wjeliki kšac za integraciju w Europje.
"Huch, co źe how na łuce cyniš?"
Max Krawcyk jo na jawišću pśipowěźeł to graśe.
Pśez wšedne powědanje pśidu nowe słowa jadnorjej do głowy a tam wóstawaju.
Ja by gmejnu pšosył, aby kupański gat zasej raz wucysćili.
Juro Frahnow z Picnja, cłonk źěłoweje kupki “Serbska namša”, njejo jano serbski prjatkaŕ.
A pśewóźowała jo te spiwy pólska wiolinistka Izabela Kałduńska, kótaraž jo teke z "loopom" a wšakimi efektami źěłała.
K tym namakarjam togo „falšnego cerwjenego griba“ słuša Enrico Tomschke ze źěłowego krejza sakskich mykologow.
Wón jo był tam w muskecej carnej sukni a z cylindrom na głowje.
My dejmy komuny a nimske gremije pśeznaniś, aby tu gódnosć togo serbskego póznali, a to serbske do swójich konceptow zapśěgnuli.
Sobu demonstrěrowała jo teke Stephanie Schulzowa z Grěšneje (Grießen).
Žrědło rěki lažy w gaśeńskem jazoru Muldenbach we wokrejsu Vogtland.
To njejsu jano pśiroda – to se wě, tež ta błośańska – a wšake stare twarjenja a burski rěd, ale to su tek woblica luźi.
To jo prědny raz, až se Kochowe knigły w BRD publicěruju.
Gymnazium w Grodku dostanjo w maju - a to wót 9. do 11. - woglěd z Hollandskeje.
Njebój se nicogo, ty njehumrějoš.
Jo myška cyniła, což jo mudra Wilawa do rady dała?
»Jo«, groni wón, »to wiźiśo pšawje.
Wóstuda ga jo nejgórša wěc za papagaja.
Ale njejo nic se stało a młogi jo měł južo ten zaśišć, až z togo nic njebuźo.
Lutkowe figurki maju wót wuměłcowki Reginy Hermannoweje, ako jo tež te wjelike drastwine figury w muzeju zgótowała.
Wuběrk pśinoskow ze zajźonosći a pśibytnosći jo dosć bogaty a kuždy by mógał drje něco za sebje namakaś.
Njeźelu buźo wót zeger 10.30 zajtšne piwko.
Superkokot
Póddane zeleznego monstera njamaju žednogo respekta.
Wona jo wjele lět lažała na rowje stareje mamy Lize Wertoweje roźoneje Melišojc, kenž jo wumrěła w lěśe 1945.
Trjebamy waš cesnoamtski angažement.
Žeńske kwiśonki stoje pó jadnom abo pó dwěma.
Wóno bu z pśicynow wěcej jadnorego wjeźenja statistika na prědny źeń mjaseca scynjone a jo  – kaž teke tśi druge lětne case lěto, nazyma a zyma – dokładnje tśi mjasece dłujke.
To jo se pótom změniło zachopjeńk 70tych lět, ako jo na kulturnem polu w Grodku źěłała.
Ale to wšo njejo mógło se wótměś lětosa – cas korony jo cas konjunktiwa.
Co swěśiš w januarje?
Zgromadnje smy kśěli zapust swěśiś.
Rogožowe rostliny su swójźba znutśika pórěda .
A Bórkojske mustwo jo měło gluku, až jo ako jadnučke wót tych tśich wobej graśi ako dobyśaŕ dokóńcyło.
Jo ta šćodriwa wašnja, z kótarejuž cłowjek w orienśe pśijaś elow a cuzych k sebje pśepšosyjo.
Nic jano Henning, ale teke druge figury togo filma pšašaju kradu kritiski, gronje kradu kritiske wěcy.
Jogo głowne źěło ma z winom, cełe lěto.
Młogi raz by teke te małe kšace wjele wucynili.
Pśecej, gaž su něga kamjenarje kśěli jen rozbiś a pśeźěłaś, jo jaden duch jim na ruku bił, až su musali źěło spušćiś.
How su wšykne nachwatki źěłali, tak až jo jo se k wobjedoju w Beskowem dwórje elektriske swětło swěśiło.
K tomu stojm.
Johann Michael Ertel w Hajku/Wahrenbrück pla Bad Liebenwerda – nimski faraŕ a pietist, ako diakon we Wikowje/Elsterwerda jo za swójich wósadnych w Drjazgu/Dreska a Plesu/Plessa dolnoserbski nawuknuł a teke kjarliže pśestajił
Žałowaŕska hala na kjarchobje jo tejerownosći pśisamem gótowa a ma nowe kšywo a wokna.
Sobotu jo Drjenojska młoźina wóswěśiła swójo lětosne łapanje kokota.
A jadna hupka luźi jo sebje woblakła źěłaśeŕsku drastwu, a su jej k wobuzy wuspiwali tu hymnu tych górakow "Steigerlied".
To pak njejo było take jadnore woglědanje ako „How mamy … a tam wiźimy …“.
Jaden njas togo drugego brěmje, a dopołniśo tak Kristusowu kazń.
Ja som to tegdy zjawnje a jasnje kritizěrowała a som była za to štrofowana.
CDU
Karina šmarnjo pśez swóju kóšulu.
K tomu bjerjomy k pomocy »Serbski rěcny atlas«, źož se pśedstaja cełe słownistwo tradicionelnych wěcnych wobłukow (rolnikaŕstwo, fawna, flora atd.) pó dialektach.
Muzikaliski źěl programa jo Gregor Kliem na starosći měł.
»No cakaj, njeplek, how źo wó to, chto naslědku dobydnjo – bur abo kšet!«, jachli bur Žur.
Wudawanje a pśedawanje serbskich knigłow bywašo togodla wěcej a wěcej problematiske.
Senaki jo město w Georgiskej.
Źo jo pótom ta mań młodych dolnoserbskich aktiwistow, njeglědajucy na jadnosamych wójowarjow we wejsnej młoźinje?
Kužda tych pěś frakcijow jo we njom zastupjona.
Akle gaž sy se pśistojnje pśibližył a stojš kradu pśed nim, wupytajoš napismo „Gaststätte”.
Zaměr Domowiny jo, politiske a kulturne zajmy Serbow na regionalnej, krajnej a zwězkowej rowninje zastupowaś.
Źiśi chytaju bala na flaše drugich, aby je pśewalali.
Zwónaški, kótarež pyšnje jich wuzda, zaklinkocu, a błyskotate gwězdowe mroki wuleśiju wót jich kopytow tak ako wót smykacowu sańkow.
Howacej njebuźo ta pódpěra efekt měś, kótaregož łužyske filmarje se naźeju.
Až jo se to wšykno teke wótmólowało, se teke rozmějo, a te bildki mam doma we swójom archiwje.
Teke jaden typiski "pjaceński dom" w tom muzeju pód gołym njebjom namakajośo.
Kužde 10 minutow jo elektriska mimo ropotała, tak až su głažki w spižce šćarali.
W Budyšynje su załožyli slědny tyźeń dalšne serbske towaristwo.
W slědnych lětach jo 50 do 60 normalna licba była, ako nam Doris Ketzmerikowa — wjednica prozninskich graśow — jo wulicowała.
Ale dla tych napołožkow, dla płaśecych wótstawkowych pšawidłow, su móžnosći muzejow kradu wobgranicowane, což nastupa wósebne zarědowanja.
Jatšowne wognje
Něnto sobotu, 19. februara, su wšykne te, kenž kśě serbski bachtaś a teke spiwaś, pśepšosone do Zušowa pla Wětošowa.
Wosebnje su to byli žeńske.
My dejmy luźi informěrowaś, co se tšoj we zjawnem serbskem swěśe.
Humor a muzika na kóńcu lěta
K tomu brachoju pśipśiźo hyšći rezerwa, kótaruž muse źaržaś ako swóju źělbu, ak buźo trjebna za wutwarjenje spěšnego interneta.
Za pśedstajenje togo źěła pśi wótwórjenju wustajeńce jo dobył Gregora Kliema, muzikarja a redaktora bramborskego serbskego radija.
Herbert Jacobick: Za móju žeńsku a za mnjo jo to była wjelgin kšasna jězba.
Dej móc z mašinu pisaś, a derje jo, gaž wumějo tšochu serbsku rěc.
Mója maś jo mě wulicowała, až som namšy w śichej nocy ako tśilětny mócnje sobu spiwał a samo hyšći, ako wósada južo skóńcyła jo.
Dolnoserbska šula za rěc a kulturu jo za to kurs z Brigitte Brülkoweju organizěrowała.
Jogo nan pak jomu na to wótgroni, až njejo wšak mudry a njechašo 5 nic wó tom słyšaś. 
Jo kśěł rowno wuběgnuś, ale njejo mógał.
Dajo mólowański a grajny rožk za hobbyjowe archeologi abo młode Słowjany.
Na pśikład wukniki su skjaržyli, až su źělone do dweju kupkowu: do serbskeje a njeserbskeje kupki.
Wóna se ga wšyknym spódoba.
Psychiske wuslědki pla luźi su masiwne byli.
Su załožyli spěchowańske towaristwo a w běgu wjele lět su kšac pó kšacu wobnowili te njewažnjejše elementy cerkwje. „Něnto su jano hyšći mjeńše wěcy wušej“, jo groniła wudowa fararja, „na pśikład mały dupjeńc“.
K tomu słuša wutwarjenje infrastruktury, inwestěrowanje do wobswěta a natury, ale teke wuwijanje kultury.
W njezjawnem źěle togo pósejźenja su cłonki diskutěrowali wó móžnem dalšnem zgromadnem źěle ze Serbskim sejmom.
To mógu žeńske mjaztym 75 lět, nanejmjenjej w našej krajnej cerkwi.
Město togo wuglědajomy pótom wótdaloka wjeliku, wjelicku, dłymoku źěru.
Publikacija móžo se teke pśi wutwórjenju nowych słowow zapśěgnuś.
Woborniki na cajku wše su, te ze šlawchom ga wšednje zwucuju.
My wucabniki mamy tu wěstosć, až našo źěło njejo pódermo na serbskich źiśach a wjaselimy se teje cysteje nimskeje rěcy serbskich źiśi.
… zmakajo se pśiducu sobotu, 18. nowembra, w Serbskem domje w Chośebuzu (9.00).
zwólowanja Serbskego sejma, jo dał k wěsći, až Serbski sejm jo wobzamknuł, až buźo se woboraś pśeśiwo wótbagrowanju dalšnych serbskich jsow.
Z toflu wabi wóna za swóju firmu „A-H“, na pśedań ma wóna dessous.
Ale to ja trjebam.“
Něnto wóni laže w sněze.
Togodla su lětosa swěśili 180lětny jubilej zapusta.
Wóno spěchujo teke Zwězkowu radu za dolnonimsku rěc/dolnonimski sekretariat a dajo kužde lěto 5. 000 euro.
Toś jo gronił: »Tam sejźi slědna grobina.«
Woni su ze swójimi wuknikami pśišli, aby wiźeli lětosny program ptaškoweje swajźby „Zgubjona sroka“.
Pśedstajmy se raz, gaby źinsa muslimiske pśidrogowarje pominali, až maju nimske wobydlarje jich rěc a wěru pśiwześ, kaž jo se našym prědownikam zboka Nimcow stało.
Stolica a nejwětše město jo Accra.
Jo wóna była wót Serbow załožona.
Várpalota jo město w Hungorskej.
Kak dłujko toś ta kupka južo wobstoj?
Archeolog jo demonstrěrował, kak jo se z wognjowym njabozacom źěłało.
W licach zaměstni se 18 gramow futra.
Aby se něnt nicht nic wopacnego njemyslił: Głodnuś njejsmy musali a k jěźi jo dało dosć.
Něnto jo se zwěriła a pśedstajiła ekscelentny wuběrk jano swójich wobrazow.
Wóna jo ceptaŕka na zakładnej šuli "Astrid Lindgren" w Chóśebuzu a wucy serbšćinu, teke w prědnych lětnikach.
Jolic comy, słodcymy tej ze łžycku mjoda.
Polka co pisaś swójo doktorske źěło wó Serbach.
Pótom smy zajěli do rogožy a pśišli na rěku, ak jo była bejnje zarosćona.
Kula Bula jo wustupiła w Chrósćicach.
"To jo pśecej dobra kooperacija z nimi", chwali Steffi Hiersickowa-Andersowa.
Na jogo gruntach na Dwórnišćowej droze/Bahnhofstraße we Wjerchowni jo ten sokolnik coo za pazoraki załožył.
"Nimski zwězk zadora nam našo krajne pšawo realizěrowaś", jo groniła Birgit Kaufholdowa z Grodka.
Kupa buźo wustawadło pśed wětšom a žwałami woplěwaś.
Lube źiśi, wence jo śma, nic ga?
Mjazy drugim buźo to grono wó nastaśu a wuwiśu dolnoserbskeje pisneje rěcy a wó „serbskej” politice w casu DDR.
Južo pó prědnych kšacach do góle jo była kabeja k słyšanjeju - kak to mógało teke hynacej byś!
Dajśo nam źaržaś póznaśe naźeje njegnute, pśeto ten jo wěrny, kótaryž jo ju zlubił.
Nowemu Casnikoju wšak njejsu na pšašanja wótegronili.
Wó rozwiśe a zlažcenje burskego źěła na póli a we groźi su se prědk hundert lět starali rolnikaŕske towaristwa, Raiffeisenowa banka a burske sami ze swójeju kreatiwnosću, ga dej góspodaŕ na burskem dwórje byś mudry a wobstawny we swójom źěle.
Južo ako góle běšo w Budyšynje roźona Judith Kubicec ze serbskim spiwom a muzicěrowanim wusko zwězana. „Doma smy my – ja, mójej staršej sotše a bratš gromaźe z mamu a nanom – raźi spiwali.
Nanejmjenjej telik smy mógali rozměś: Su kśěli, až za nich do jsy pó paleńc jěźomy.
Babce bójaštej se Boga a njecynjaštej, kaž egyptojski kral jima běšo pśikazał; ale wóstajištej gólcow pśi žywjenju.
Wiźecy tam móju wucbnicu jo se ju wjeliki źěl kupił a kśěł měś signěrowanu.
Mjazy nimi su wunamakali žnjownego krala.
To groni, až dejš se zwězaś z jich pśisudom, byś žywy mjazy nimi, wordowaś jaden z nich.
W lěśe 1932, faktiski z insolwencu Serbskeje ludoweje banki, jo Maćica Serbska wšykne swóje financielne zawěznosći zarownała a z tym wótbyła.
Zeger dweju su rejtarje zas byli doma w Cerkwicy.
Nic ako pśeśěg, ale z pśedawanim na markowej droze — ned pśi swěźeńskej łuce.
Zeger 13.00 zachopijo se wjeliki pśeśěg wšyknych wobźělnikow pśez wjas.
Za tym, až pśedsedaŕka wuběrka Margit Neugebauerowa jo pósejźenje wótwóriła, jo měł ako prědny Frank Kosyk, projektowy koordinator pla Domowiny, to słowo.
Awtor wiźi wjele paralelow mjazy casom špańskeju gripu a korona-pandemiju.
Tenraz jo Marlene Jedrowa z Lipjego serbske póstrowjeńske słowa na starosći měła.
Južo 16. Stog – Der Schober
Do lěta 1880 su tam hyšći wjele twarili, pón pak njejo była twardnica wěcej taka wažna.
Norbert Noak z Dešna a Marianne Noakojc, 3.
Wence se źo, w někotarych jsach gronje „wence se pada“.
Jasne wugrono „spiwa běrokratow“: Běrokraty su te, ako slězy pisańskego blida rozsuźuju wó byśu a zajźenju kultury.
Pśibytne su tomu mócnje pśiklaskali, rowno tak ako Haraldoju Grobje, ako jo gronił, až njocomy hyšći raz to samske dožywiś ako pó lěśe 1990, gaž bu teke how wjeliki źěl industrije znicony.
Wustajeńca „Serbska rěc jo žywa“ ma tśi źěle.
Kuždy wuknik, kenž jo instrument wobkněžył, jo mógał sobu graś.
Lutki wustupuju na drogi města Wrocławja ze swójogo pódzemskego schowa pśez zachod pódla Garnizonskeje cerkwje pśi Wrocławskich wikach.
K tomu stej słušałej w prědnem rěźe teke běły a cerwjeny kał, kenž su měli tak pśisamem cełe lěto w domje.
Wót 29. junija wise něnto w klubowni Serbskego domu wobraze wót gubinskego mólarja Klausa Bramburgera.
Alwina Ketlicowa jo wumrěła 4. septembra 1982, ga krotko pśed swójim 76. narodnym dnjom, we swójej rodnej jsy.
Dalšny wjerašk buźo pśepokazowanje wóranja z 12 kónjecymi spśěgami (Pferdegespann).
Lětosa su měli tam pšoso (Hirse) wusete.
Togodla wupóžycamy teke te medije.
Toś to jazoro ga buźo z tśimi kanalami ze susednymi jazorami zwězane – z tym Žarnojskim z Lejnjańskim jazorom a z tym "Zasrjewskim" z Parcojskim jazorom.
Jogo běła płatowa suknja, kótarejež wobrubk jo kradu mokšy był, jogo dłujke śamne włose a jogo głos su Jirka gnuli, tak až jo pózastał.
Wóna jo se starała, aby wšykne tśi 7. rědownje „našeje“ šule měli take pśedstajenje.
Cesto, tak jo se kšajźu wulicowało, su šarili źiwne póstawy pó kraju a su wobydlarjam napórali tšach.
Co ga budu eksterne, njeserbske partnarje groniś, gaž zwěsćiju, až jědrowe serbske institucije ze sobu njepowědaju? Centralnje dej byś pódpěrowanje źiśownjow a hortow.
Gaby my měli take dobre serbske Rakecy abo Njeswačidło abo Bukecy! A młoźina w Dolnej Łužycy serbujo.
Amurowa wišnja jo rostlina ze swójźby rožowych rostlinow .
Dmitrij Anatoljewič Mjedwjedjew jo rusojski politikaŕ.
Buźomy nejžpjerwjej w mjeńšych kupkach a wótpowědnych rumnosćach probowaś.
Tak ako su jogo póstarcyli cytarje Casnika, su mě póstarkowali móje kursisty, kótarychž som měł w slědnych lětach radnu kopicku.
Hana chwalašo Kněza a hulicowašo wó njom wšyknym, kenž na humóženje Jeruzalema cakachu.
Wšojadno, co sebje žycyš, my, ten tejenjewjetki-team, žycymy tebje rědne a wjasołe gódy.
Jaden co tam pśedaś zežywidła, togo drugego njejo wón konkretnje mjenował .
na muzejowej nocy jo dejał byś, až se prezentěruju staśiwy tekstilneje wuměłcowki Ellen Lehmannojc.
»Z luźimi rada serbski se rozgranjam, kśě-lic to«
Póglědnjenje na Běłorusku to pokazujo.
Pótom stoj ptaškowy domcyk wence.
»Gaž sy mě słyšał, dla cogo pón njejsy ku mnjo pśišeł?«, jo se nan pšašał syna.
Wobej boka stej se dojadnałej na temy pśinoskow a terminy w pśiducem lěśe.
Wogeń, suš a naslědku źiwjaki – to njejo było za rolnikarje dobre lěto.
Mjazy wulicowanjami smy zgromadnje spiwali štucku, ako jo pasowała bajce.
To pśecej śěgnjo, a to teke njejo někaki klamawk.
Kwiśonki su nažołte, běłe abo rožojte.
Na tom wšykne huznaju, až wy móje hukniki sćo, gaž lubosć mjazy sobu změjośo.
Wót 19. apryla do 22. apryl a pokazuju w muzeju pód gołym njebjom na Lědach, kak burske serbske jatšy su byli.
NC: Rownož ga tak derje serbski powědaśo?!…
Hyšći něco jo nam napadnuło w slědnych tyźenjach.
Hentschel, Wórjejce, 1892
Kus změjo hyšći dalšne pśedstajenja.
Podzajtšnonimski rozgłos (ORB) jo swěśił zajźony tyźeń pětk, 5. maja, pěte narodniny swójogo programa Antena Bramborska.
Luźe lězu jadnomu do kuchnje, śim wěcej a lubjej njeźelu dopołdnja.
Wina na tom bajanju jo suš.
Ako dobra wěc su se wopokazali "serbske wjacory", nowy format, źož interesěrowane luźe mógu lažko pśiś do rozgrona z Domowinu a drugimi serbskimi gremijami.
Chopili nowo twariś su teke źěl Łužyskeje drogi blisko Serbskeg domu, a teke za to jo zboka města zaplanowanych wokoło 700. 000 euro.
Cogodla ja tak pišu, buźośo se pšašaś.
Na kóńcu jo pšašał Měta:
Liba a pśedsedarja serbskego wuběrka we wokrejsu Sprjewja-Nysa dr.
měni Jordanowa.
AfD jo how dostała 36,0 % wšych drugich głosow a jo nejmócnjejša partaja.
To rad cynim.
To wóna wustupijo z busa.
Wón jo pšosył, aby Serbski Sejm to wótglědanje pódpěrał a oficielnje póžedanje formulěrował.
Nejskerjej změjoš jich wokoło dwaźasća.
Nejwěcej ja lubujom, až smy how žywe w harmoniji z pśirodu.
To by było zlě.
pónjeźele, 30. měrca /pózymskego
Zagrodna krjasa njasu běłe kronowe łopjeńka.
To su domy za źiśi.
Su ga to trjebali za zežywjenje familije.
Za nimi tśo pśednosowarje: dr.
How jo był mjazy drugim pśepšosony na serbsku swajźbu. (wěcej wó tom cytaśo w pśiducem Casniku.)
Wšojadno, lěc rowno tu njeźelu mjazynarodnego dnja muzejow abo jaden drugi źeń – buźćo ga zasej narske na muzeje, informěrujśo se, co jo zasej wótwórjone, a pójźćo ga mimo a dajśo se tam inspirěrowaś, pówucyś, rozwjaseliś.
Wóna jo bydliła w Janšojcach (źož jo pjakaŕnja była a pózdźej post).
Pótom ženjo k rycynje w žywem płośe.
I. N.
Pśisud Wjerbańskeje šule, kótaraž jo źěl Błośańskeje zakładneje šule w Bórkowach, jo zazyglowany.
Take njepšawe žywjenje njamóžo se pśeměniś do nimjernego žywjenja.
Žednu reju njejo pśespała a na kuždej reji jo wostała až do samego kóńca.
Wšo běšo mórjo póžerało.
sobotu, 23. maja /rozhelonego
A tak dalej.
W lěśe 1961 jo se Michaela w Grodku naroźiła a jo tam wótrosła.
Gaž raz pšuskel změjoš”, pokažo z palcom na jězyk, “ja teke śi pón take woblutowanja wugronim!”
Jo-lic co něcht njeskazonu błośańsku krajinu dožywiś, drěśe žorawow słyšaś, pórik a jich młode jano něźi pěśźaset metrow zdalone wiźeś, bźez togo až ned wuběgnu, musy se sednuś na cołn w Slopišćach.
Teke stajenje majskego boma jo taki nałog za młoźinu.
Dla zaśišća strowotniskego amta wót dešańskego kokota su tek wótgronili te wustupy kupkowu "Neo Partyband" a "nAund" na bórkojskich lěśojskich koncertach slědny kóńc tyźenja.
Mak jo nalicył głowne nastupnosći, z kótarymiž Serbska rada jo była a jo zabrana.
Toś ten lětny cas pak se direktnje njepomjenijo.
Kaž te stare spiwaju, tak te młode tśikocu – to su naše stare gronili.
W Africe zadora korona gójenju pśeśiwo drugim chórosćam ako malariji.
Dla integracije wjelich metodow se źěli "wobglědujuca astronomija" pśecej mjenjej pó wužywanych wobłukach žwałowych dłujkosćow , dokulaž slěźeńske kupki a teke jadnotliwe wědomnostniki mógu wužywaś informacije ze wšyknych tych žrědłow.
Wóni twórje z tym praktiske gódnoty.
Z "Katju" a z jeje góleśim jo wšo derje šło.
Až by źiśi lěpjej rozměli, cogodla gwězdy wódnjo wiźeś njejsu, móžośo z nimi slědujucy eksperiment pśewjasć.
Glědaj, glědaj, sykorka, Juro zernka w ruce ma!
Dajśo nam wótpołožyś wšykno brěmje a grěch, kenž na nas pśilipujo.
Kaki jo był zachopjeńk?
Cera dalej do Budyšyna njejo se až do źinsajšnego změniła, gaž raz njeźiwamy na wobšyrnjejše wutwarjenje drogow.
A krowa ma mloko, ale wóna co tšawu měś.
Lěcrownož pandemija korony njejo hyšći pšawje pópušćiła, jo wšake zasej móžne.
A jo "cerił" dalšne plany: Ten stary bydleński chrom Tylcyc dwóra buźo se tejerownosći saněrowaś, rowno tak ako wrota a ceła fasada.
Mick Wingert jo US-amerikański grajaŕ.
Wón jo glucny a spokojom tak dłujko, až se pśinamakajo nowy wobydlaŕ: kokot-spiwarik.
Kšej jo jomu z blaby běžała, howac jo było śěło njewobškóźone.
Popšawem som se južo myslił, až tenraz — na 19. apryl — Serbska narodna zgromaźina wupadnjo, dokulaž SRWŠ „Marjana Domaškojc“ hyšći zacynjona jo była, ako som how wjacor pśišeł.
Lětosa pak njejo taka jězba namakała zajm wuknikow.
Tudy na tej kupje běšo Robinson kral abo kněz, a tak by jomu dwa źěła pśisłušałej.
Grodkojski domowniski swěźeń
Dolna Łužyca njejo direktnje spomnjeta, ale jo fakt, až tencas jo ten nałog how južo wšuźi był.
Tak smej pśebywałej dwa rědnej dnja w naju rědnych serbskich drastwach srjejź Barlinja.
A Bismarck jo tergnuł flintu na ten bok, ale něnt su kricki knykotali napšawo.
"Aby mógał se swój wšedny klěb zasłužyś."
13.04.2019 | 13.30 góź.
Kowal jo zelezo klapał.
Chtož co dostaś radu wót nas, k tomu pśiźomej wósobinski".
Ako jo se switało, su se zgromaźili pśed cerkwju w Mósće a su wuspiwali "O jatšowny row".
Nowe luźe su zaśěgnuli na kupu.
Jaden jogo bratš běšo šulaŕ w Žemrju.
Śim rědnjejše su barwojte typcheńki kwiśonkow.
Wjelike Dobrynje słušaju źinsa do wjelikeje gmejny Kopańce, rowno tak ako dalšnych 14 jsow.
Rowno tak jo wjele wuknikow zapalonych wót serbskich bajkow a powěsćow wó lutkach, nykusu, plonje abo pśezpołdnicy.
Łoni w aprylu su pokazali w głownem měsće Šwedskeje wustajeńcu serbskego wuměłstwa „Wotkazaństwo pśezpołdnice”, spěchowanu wót Vattenfalla.
A wót tych wěcow som kśěł wěcej – na DSG.
Comy źinsa wó tom powědaś, co Domowinske cłonki a serbske luźi wótcakuju wót Domowiny a teke wót Serbskeje rady a docełego wót stata – jo wón gronił.
Tencas su wuwójowali, až ten śěg cesćej zastanjo w pówołańskem wobchaźe, a to jo se pozitiwnje wustatkowało na licbu pasažěrow, jo Handrow Casnikoju gronił.
Plany nowego rědowanja tśich cerkwinych krejzow jo wuźěłała wósebna źěłowa kupka pód wjednistwom promšta ewangelskeje cerkwje Barliń–Bramborska–šlazyńska Górna Łužyca dr. Christiana Stäbleina.
Pópšawom som kśěł pó zakóńcenju 8. lětnika pśi zeleznicy źěłaś.
Jezus hupyta cłowjeka pśi clě sejźecego, pomjenjonego Matejus, a źašo jomu: Źi za mnu.
Togodla jo dawała jomu dobru jězu.
Tam jo 29. maja 1704 z 80 lětami wumrěł.
Wšykne wěmy, až mamy w Dolnej Łužycy bejnje wjele tak pomjenjonych měšanych manźelstwow.
Som se pśeśiwo tomu woborała, ale to njejo nic pomogło.
Něgdy běšo w Hamburgu muž, tomu gronjachu Robinson. 
Teke w kulkowem salaśe abo kisałych kulkach jo nam stawnje witana.
Źo wó wjeleserake temy", groni Magdalena Schafferojc, ako jo wót awgusta 2019 zagronita za źiśece a młoźinske źěło we wobłuku kulturnego kubłanja na Dožywjeńskem dwórje Krabatowy młyn Čorny Chołmc.
Zwucowałej stej z nimi Horst Krawcyk a Norbert Sieg, ako treněrujotej howacej z gólcami w mustwje "Serbske koparje/Wendische Auswahl".
We wšych wejsnych źělach su se wobnowili drogi a kužda wjas ma swójo zmakanišćo za zgromaźiny a druge zarědowanja.
„Burska śpa“ slězy šule w Mosće jo woblubowana za familijowe swěźenje.
Gósći jo wuwitał Bórkojski šołta Měto Schmidt, ako jo wustajił, až Bórkowarje su se wjelgin dłujki cas jano wót togo žywili, což jo jim natura dawała. „W našom casu, źož se kužda wóra we fabrikach producěrujo, zabywamy cesto, kak śěžko to pópšawem jo, něco z ruku wuźěłaś“ – jo gronił.
Gaž Ludowe nakładnistwo Domowina wudajo nowe knigły abo kniglicki, wšojadno kake, ga maju wóni za wětšy źěl swóju zjawnu premjeru – w Budyšynje, w Chóśebuzu abo tam, źož to, což se pišo, jo doma.
Wšykne wobźělniki su se byli wobjadne, až jo było pšawe a dobra ideja pśewjasć taki zgromadny wjacor – wósebnje za dalšne intensiwne pśigóty na EUROPEADU.
Jeje kronowe łopjeńka zwenka zwětšego su cerwjenojte.
Cogodla scełego wó tom pišomy?
Pón jo była 2018 nejlěpša wjas we cełej Bramborskej a tak jo dostała tu wjeliku a cesnu šansu, se měriś z dobyśarjami we drugich nimskich krajach.
Drastwa pśiźo z fundusa folklornego centruma, a wšake z togo jo akle njedawno było w Polskej k wiźenjeju.
Wušej 150 dobrowólnych pśigótujo za 344 gósći snědanje, staraju se wó parkowanišća a wósebnje wó te gósći.
Źinsa źěłaju w njej styrjo derje wukubłane montery a jaden wuknjeńc, a wóni su ducy głownje pla luźi w Grodku a we wokolnych gmejnach.
Wót lěta 1964 jo měła tam we bliskej góli NVA swóje rakety, a młoge tych něźi 140 wójakow a oficěrow su bydlili w nowych domach we jsy.
Jano derje, až jo mója swójna gójcowka tegdy to pśepytowanje hyšći ako kasowu słužbu pśewjadła.
Jogo nejwětšy pśiběgi su Dunaj, Dnjepr, Dnjestr a Don.
Togodla som dobreje naźeje w słabosćach, w sromośenjach, w nuzach, w pśegónjowanjach, w tešnosćach Kristusa dla; pśeto gaž słaby som, ga som mócny.
Mozaik jo znicyła cłowjeska gramota a ignoranca.
Akcije Zymskeje pomocy pak su słužyli pśedewšym politiskemu a ideologiskemu »glajchšaltowanju« a mobilizaciji »nacionalsocialistiskego ludowego zgromaźeństwa«.
Šołta Joachim Dieke, gmejnski zastupnik Manfred Kaiser a Daniel Troppa, pśedsedaŕ wuběrka za socialne nastupnosći a kulturu, su połožyli wěnk k 80. pósmjertninam Kosyka slědnu njeźelu.
Mimo togo jo grał sobu w akordeonowem orchestrje konserwatoriuma.
Našomu źinsa slědnemu kališćoju jo grobla doběgała a wótběžała.
K wósebnemu wuchwalenju jo, až ten serbski koncert słuša k „rozšyrjonym eventam“.
Jaden z wóścow, kótaryž licy se ako załožaŕ roda, jo był w lěśe 1306 wobspomnjety Nicolaus Pincerna.
Abo jo wšykno to, což něnto wšake pišu a gronje, pśecej ta ceła wěrnosć?
Erhard Schwerin pśi wjeźenju pśez wustajeńcu.
Jatšownicu, 21. apryla, buźo w Cerkwicy jatšowne rejtowanje. Zeger 9.00 zachopiju z namšu w cerkwiskej cerkwi (wjas słuša k měsće Lubnjow).
Až dotychměst dajo pśi wuslěźenju tych kamjeńtnych kśicow hyšći wjele njejasnosćow.
K nejžwěcej znatym serbskim spiwanjam w Dolnej Łužycy słuša spiw »Anka, buź wjasoła«, kenž se wšuźi tam zaspiwajo, źož wjasoła serbska gromada jo.
Blisko Stareje šule teje jsy w slěpjańskej wósaźe rozwjaselijo wót prědnego adwenta nowa skulptura tudejše a gósći: drjewjana skulptura Bóže dźěćetka.
Potom wostanjośo wót togo njepśijaznego pšašanja »Co buźo z tym, gaž …« wobzwarnowane.
Krajna institucija Bramborskeje pódpěrujo SŠT lětosa prědny raz oficielnje pśi dolnoserbskich nadawkach za olympiadu.
Nalěśe njama notne a dajo na se cakaś.
Charlotte Kuškojc w nimskej rěcy a Maximilian Hasacki w serbskej rěcy stej wšych wutšobnje wuwitałej a znate cyniłej te póry.
Naš nan, faraŕ Herbert Nowak, jo mě wulicował, až jo pó wójnje hyšći woglědał k Marjanje Domaškojc a ju nadejšeł bejnje mucnu wót žywjenja.
Doněnta mógu wóni how serbske jatšowne jaja wóskowaś a se pópóznaś ze serbskeju kulturu, pśi comž mógu se źowća slěpjańsku gólicynu drastwu woblekaś daś.
Až do źinsajšnego ta ekspertka za serbske narodne drastwy swóje znaśa wokoło drastwy młodšym dalej dawa, cesnoamtski w ramiku cełodnjowskeje wucby w Bórkojskej šuli.
Na jadnom jo sejźeł 21lětny Stefan Rademacher, młoźinski wjednik w Turjeju, a ten jo tu głowu wótrył. “Moj syn jo był južo kral, ten prědny pak hyšći žednje.
Jeje nadawk ga jo: "Woplěwanje a spěchowanje serbskeje rěcy a kultury ako znamje identity serbskego ludu".
Tak gronjony "mjasecowe drjewo" jo kradu twarde a suche.
Jadna z nich jo to procowanje wó rewitalizaciju dolnoserbskeje rěcy.
Wokrejs Sprjewja-Nysa jo 5. wuběźowanje „Naša wjas ma pśichod – naša wjas dej rědnjejša bywaś” wupisała.
Hortowe źiśi pśidu a wótjědu z busom.
Nadšulsku fachowu konferencu serbskich ceptaŕ*kow nawjedujo něnto Madline Gjarźic.
Dla renaturěrowanja rěki jo notne, mroki mjazy gruntami pśi rěce pśesunuś a změstymi wótnowotki póstajiś.
Njejo to bogata a bombastiska cerkwja, ně, wóna jo jadnora a weto elegantna.
Wšykne styrjo su měli widobnje wjele wjasela.
Rownož w Budyšynje na šuli ga njejsom kśěł zwisk do domownje daś ceło roztergnuś.
Witko co slědk ku swójej maśeri.
Zawěsće dajo hyšći rezerwy, ale by weto kśěła wuzwignuś, až pśez serbske wjednistwo su akle raz ramikowe wuměnjenja zawěsćone za pólěpšenje strukturow.
Ale za nich jo to wšykno było weto wjelika proca.
35 lět Zaspicke Dixieland-Stomperje
Ku kafejpiśu su žeńske Depščańskeje wósady nanosyli samopjacony tykańc. „Ja som južo dopołdnja how była a sobu pomogała blachowe tykańce rozrězaś do šlapkow a na talarje stajiś“, jo groniła Lowiza Reinschkowa ze jsy.
Togodla ma zubny carśik ideju: "Glědajśo, tam slězy nalěwo jo hyšći wjele městna za waše domcyki."
»Mam śi groniś, až śi lubuju?«
Stoje we wšakich barwach k dispoziciji.
Borkojske fryjne njezapustuju 29. januara, ako jo to Borkojske amtske zastojnstwo Casnikoju k wěsći dało, ale južor na 22. januarje.
Cłonk w pśedsedaŕstwje teje domowinskeje kupki, ako jo za zapust zagronity – a to južo pór lět –, jo 29lětna Lysann Rybakojc.
Tak su rejowali wence na dwórje a organizator planujo teke znowa to cyniś.
Na jawišćo su moderatory teke pšosyli cesnych gósći.
Łužyska muzejowa krajina jo zwězk wušej 40 muzealnych institucijow we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Źinsa jo to zagronitosć starjejšych.
To jo źěl nowego Wokrejsnego domu w Baršću.
Docełego by dejali na drugi part take problemy rozsuźiś.
Diskusija wó serbskej rozpšawje njejo była dłujka.
Wěsće jo to było wjelgin wažne, což jo se z tym pśed kradu 40 lětami stało.
Pomjenjowanje "kazus" etymologiski wót grichiskego gramatikarja Dionysios Thrax slědk źo.
Pór tyźenjow do togo ga som akle cytał, až w Hochozy jo zamrěł Wylem Gryz-Lehmann.
Młynkowa: To hyšći njejo jasne.
Ja som zastupnik wósady w rozšyrjonem pśedsedaŕstwje gólnego a pólnego drustwa lubocholskich gónow.
Źo su w městach, amtach a jsach te grunty za nowu industriju?
Tśi spiwy »Za Kamjeńcom«, »Do drjewa« a »We Chóśebuzu« nam pśednjasechu z połnymi a cystymi głosami, we kšutem a wěstem serbskem zuku.
Ako smej pó krotkem pśebytku w Lubinje, źož smej pla syna bydliłej, zasej do Města śěgnułej, som se pak pśisamem na flaku zalubował do suseźic złotobrunego labradora a som jomu slědujuce smužki pósćił: Nam naprěki jo mały dwór, źož ganja rědny labrador.
Rowno tak wažne ale su za Ernsta Muchu kontakty z wěrjecymi sotšami a bratšami blišych stron ako z partnaŕskeju wósadu we Leverkusen-Schlebusch.
Ze zwucowanim pśiběra fleksibelnosć rěpa a skšuśijo se muskulatura kśebjata a brjucha.
Rudolf Dvoulety, direktor Kulturnego a informaciskego centruma ČSFR w Barlinje, jo woglědał do Budyšyna.
Pśechod na kulku jo se pópšawem pśipadnje stał.
W tom lěśe stej jogo wužognowałej měsćańskej promšta Jakob a Schüler w chóśebuskej Lutherowej cerkwi a wót togo casa zapowěda wón w turjańskej wósaźe a hynźi Bóže słowo we cerkwi a pódpěrujo serbske a dwójorěcne namše.
Až wobstaranje gósći jej kradu pśi wutšobje jo, to teke pśez to póznajoš, až se z pśenajmowanim jano ako hobby zaběra.
Jich witalnosć jo wótebrała, wósebnje duby su wót togo pótrjefjone, a wjele brjazow jo wótemrěło.
Wšykno wuglěda hejnak wjelika pusćina, hejnak bitwišćo.
A nic naslědku jo do knigłow pśiwzety pśeglěd wó młogich zarědowanjach w jatšownem casu – na pśikład wó jatšownych markach a jatšownych wustajeńcach w Drjowku a hynźi.
Pśi nowozałoženju jo něnto 29 luźi do njeje zastupiło.
Som dejała se zaběraś z leksikami wót Wjele a je pśirownaś z leksikami Jakuba Buka ze 19. lětstotka, ze zběrku nimskich pśisłowow Karla Friedricha Wilhelma Wandera a z leksikami dalšnych kaž tež ze serbskimi literarnymi tekstami.
Swětkowny bom lětosa njejsu niźi stajali.
Jo serbstwo tam póśerpjeło dalšnych ranow?
Jo kśěła nam ned kafej zwariś, a jano z wjelikeju procu se nam póraźijo ju wót togo wótźaržowaś.
To walkowanje jo cyste serbske graśe.
Wažne pśi tom buźo teke to pšašanje, na kaki part comy z našeju kulturu a rěcu wobchadaś.
Smy dejali etapu pó etapje to naźěłaś.
Krotki wurězk z prědnego lista 29. awgusta 1970 daś pokazujo našo »wuwitanje« w Moskwje: »Slědkoju smy pón dojěli na Leninske góry, źož smy skóńcnje w nocy pó zeger jadnogo kradu zbite w póstoli lažali.
Ta góra z teju jamu běšo sama za se a běšo slězy wjelgin napśiska tak až wót slědka nichten k njej njamóžašo, a aby wót prědka tež nichten k njomu pśiś njamógł, kśěšo wón tam wjerbow nasajźaś. 
Lěc zagronity we Zwězku nimskich kólasowarjow budu Trixi pósłaś do Tokio?
[...] zapśimjeło. „Spódobna atmosfera doma a w Ralbicach jo we mnjo lubosć k muzice zbuźiła.“ Rada se dopomnjejo na muzikowu šulu w Budyšynje, do kótarejež jo južor ako pěślětna chójźiła, a na sobustatkowanje w operje budyšyńskego muzikowego źiwadła.
Buźo-li se wam we wašom žywjenju take dostanuś, ga spominajśo na to a zespiwajśo kjarliž: „Bog jo žywy, njepłac jan, o ty tužna duša.“
Witko ženjo pó parku a gromaźi nejrědnjejše listowe łopjena.
Take su mexikańske ludowe wuměłce pśedstajili naroźenje Jesusa.
Stakim su Prjawozarje slědowali pśikładoju Brjazynarjow, Dešnarjow a Žylowarjow, źož su cerkwje dlejšy cas južor ze swěśadłami wobswěśone.
Teliko awtow na parkowanišću, ale komu se take něco stanjo?
To jo zarědowanje Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu gromaźe ze Spěchowańskim towaristwom za serbsku rěc w cerkwi.
Kurs za nawuknjenje dolnoserbšćiny na niwowje A2 zgromadnego europskego referencnego ramika pósrědnja rěcne znajobnosći za situacije wšednego dnja.
Ja słyšym wjele, ale wjele z togo wěrne jo, cesto njewěm.
Serbski nałog se how scełego ako źěl nimskeje abo łužyskeje swójskeje gódnoty njepśedstaja, ale ako to spektakularne hynakše.
Wěsta wašnja wuśa jo teke kaž póstrow mjazy wjelkami jadneje rědownje.
Město jo se jomu tak spódobało, až jo kśěł tam bydliś.
Kak se zymski sport na pśirodu wustatkujo?
Bernd Fabritius dodajo: "Nicht njekažo mě tak cesto na woglědy ako Klaus-Peter Schulze, wón jo kradu angažěrowany!" Ceły źeń stej ducy byłej, zgromadnje z Markusom Kóńcarjom, a se woglědałej serbske institucije.
A wěsće buźo wó tom teke to grono na głownej zgromaźinje župy 20. měrca w Rogowje.
Ako pśiźo rěd na kejžorowu kněžnu, wóna pšosy: »O ty swěty Juriš, stoj mě na pomocy!«
Nowe serbske knigły něnto mamy.
A chto by ten roman cytał? Źěłam jadnab lěto w Dolnoserbskej bibliotece.
How na górskich sćažkach śěło, duch a duša zacuwaju lichotnosć.
W zwisku z njelažkim pšašanim dobreje dolnoserbšćiny mě zajmujo Kake konkretne produkty „wěsteje nje dolnoserbskeje (literarneje) pisaneje ‚rěcy“ ma awtor na mysli?
Dieter Rjedo jo se pósćił serbskim spiwaŕskim, slěpjańskej serbskej rěcy a wěźe wó drastwach.
A nic naslědku jo tamny šulski ansambel z chorom, z rejowańskeju kupku a z gercami wjelgin derje woplěwał bogatu serbsku ludowu kulturu a kulturne derbstwo tamnych stron.
Wšak njejsu temperatury kradu niske.
Ale ten wachujucy słužabnik wuglěda we pšawem casu tog muža na kšywje, pśiwoła jomu a ako ten njestojašo, ga stśěli někotare raze za nim, ale jogo derje njetrjefi; pśeto te styrjo muže se minuchu a njejo žeden slěd za nim.
Mojo pśedstajenje wó sportowem programje z wěstym servicom se teke njedopołnijo.
Wósym dalšnych wobrazow mólarja wobogaśijo zběrku Serbskego muzeja.
To jo jogo lubšy hobby, wacej źěła wón w kalawskem agrarnem drustwje.
Pótom wuglědam ako Mrozkojc.
Zastup jo dermo, pósćiwanki su raźi witane.
Žurnalisty su pilnje sobu pisali, a fachowy póraźowaŕ njejo wěźeł, co dej wótegroniś – wšak njejo se kśěł ako perfekcionist pokazaś a zewšym njejo kśěł lěta rewitalizacije wobgrozyś. Som jano kśěł groniś, jo na kóńcu borbotał, až wuslědk njetrjefijo.
Ducy tam jo mě nadpadnuła mjeńša žeńska z ceło wósebneju frizuru.
Tu źěru comy toś zapłataś, a comy našu wokolnosć wěcej znatu a atraktiwnu wucyniś".
Tej dwě něgajšnej gmejnje ga słušatej něnto k městoju.
A tak jo nastało to grono we jsy.
Wósymy wjacor.
Ten plějašo ak žaba, 96 lagnu se we wóźe na kśebjat a skokašo z wusokich kamjenišćow do mórja, wósta dłujko spózy wódy a plějašo tež pśistym; to Robinson njamóžašo.
W septemberu 1990 jo młoda wědomnostnica promowěrowała.
Ja som Witaj-źiśownica w kita ‚Marjana Domaškojc‘ w Radušu.
Pisane kwětki a libotki su byli jeje pycha na głowje.
Wažne reformy su se zachopili, aby se pólěpšyło góspodaŕske połoženje kraja.
W někotarych jsach jo se tak mócnje grimało, až luźe su se myslili, až błysk jo derił něźi we jsy.
We Vietnamje su take pady južo nadejšli.
Åland je awtonomna, demilitarizěrowana a šwedski powědajuca prowinca Finskeje.
11. njeźela pó swětej tšojosći
Jano gluka, až jo se manuskript za knigły zeźaržał a wobchował, a pótomniki Bogumiła Šwjele su jen 1952 pśepódali Nimskej akademiji wědomnosćow w Barlinju.
Ja som to rada měła, dokulaž jo była witana wótměna k pówažnej šulskej wucbje a mimo togo som se tam teke wjelgin derje cuła, ako w małej familiji.
Mimo togo statkujo wobraz ze wšakorakimi pśirodnymi materialijami wěcej žywy.
Za kśesćijany jo se zachopił proces rozestajenja z bibliskimi tekstami z pśełožowanim do nimšćiny a dalšnych rěcow.
„Turnojska Domowinska kupka a zapustojski komitej Tebje wutšobnje na naš 120. zapust do Turnowa pśepšosyjotej.
Ale to njedej ned treněrowanje za marathon w nazymje byś.
Nowe towaristwo jo kśěło serbski intelektualny dorost spěchowaś.
Skócyjomej k našyma kólasoma a nan jano woła: »Jěź!« 
Něnto maju se jabłuka hyšći dalšnych 15 do 20 minutow na złotobrune pjac.
Pětš z woknoweje delki dołoj skócyjo.
Rědownja DSG buźo w źiśecem kanalu KIKA
Mjaztym wšykno wěmy tek wó drugich serbskich nałogach we jsy ako wó woklapnicy, jatšownem wognju a łapanju kokota.
Góźba k njej jo był jubilej 25 lět nowozałoženja Maśice w Dolnej Łužycy.
Wót jeje załoženja w lěśe 1977 su měli ze swójimi 14 inscenacijami južo wušej 120 wustupow.
Rušćina jo była obligatoriski pśedmjat.
stupny stwórtk
Južor 4 tyźenje twarje na Alte Frankfurter Straße w Prjawozu.
Tej 17lětnej wuknice Centruma wušego schójźeńka a Gymnaziuma Erwina Strittmattera w Grodku stej byłej cłonka projektoweje kupki.
To jadno jo było pśisamem na zachopjeńku naju kontaktow w našom bydlenju na Budyšyńskej droze w Měsće.
Pla mjenjow tšugow a pólinow jo to dospołnje hynac wuglědało.
Sćo měli tegdy zwisk k serbskemu studentskemu žywjenju?
Togodla jo dał Zwězk serbskich wuměłcow pśepytowaś staw a wuwiśe serbskeje muzikoweje kultury.
Głowny rozdźěl mjazy nim a juliańskim kalendarjom jo ten, až ma wón pó 400 lětach jano 97 a nic 100 pśestupnych lět z 366 dnjami.
Slědny tyźeń stej B.
Wóno jo se załožyło 14. apryla 1994 na dešańskej farje wót cłonkow kupki serbska namša.
Wón njewótśěgnjo ruku wót tebje a śi njespušćijo.
Gaž se jomu njejo wěcej kśěło, jo se cele jadnorje do brozdy lagnuł.
Jo cytała Casnik, jo wuknuła w Barlinju a Chośebuzu we kursach serbsku rěc a jo se wjelgin cesto wobźěliła na serbskich zarědowanjach w Dolnej Łužycy – na pśikład akle w nowembrje na “pśězy” w Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Kito Ela jo narěznuł dalšnu problematiku.
Gmejnska rada jo w maju jadnogłosnje wobzamknuła, až ta inwesticija dej se chopiś realizěrowaś.
Pótom kśě wugótowaś workshop z ekspertami, politikarjami a juristami na pólu statnego pšawa a na jich pśiraźenja glědaś.
Na jadnej z nich jo Janšojski Bog "wurězany".
Ale Jan se njezaběra jano sam.
Archeolog Torben Schmeiduch źěła w Domowniskem muzeju Dešno a jo tam zagronity za wobłuk pód gołym njebjom "Stary Lud".
Ga njedajo jaden powšykny recept k rozwězanju wšyknych problemow Serbow.
My gólcy smy byli narske a smy wótergi na Pódgólu dojěli, aby glědali, co se tam stawa.
Wšykne kśě za Domowinu — tak su gronili — partnaŕ byś.
W Kśišowje stoj majski bom na znatem flaku, wupyšnjony wót źiśi.
Pó politiskem pśewrośenju njejo se raźiło centrum „Grüner Berghang“ zeźaržaś.
Ako slědny pśiźo Majk, naša wójca bjacy: »Štrajk!«
Chto co sobu płowu babu graś?
Gdyž swěśe kužde lěto we jsy zapust a kokot, pón jo wóna głowna organizatorka togo, gromaźe z towaristwom “Pśěza” a z drugimi.
Jěducy pó jsach njamóžoš se donanuchaś togo wónjenja.
Wón wołašo: „Kněžo, zdźarž mě!“.
Wón swóje figury dalej zwucujo.
Jaden z nich pak jo był wósebnje glucny a dobreje mysli - Beno Njekela, znaty serbski komponist a dłujkolětny muzikowy redaktor.
Wšake budy su byli, a karusel.
Na to jo gronił: »Ja mam wjele cyniś a musym kuždy źeń normu naźěłaś.«
Někogo, kenž źo z nami ku gójcoju pó diagnozu.
Źiśi su dejali z plyšowymi myškami do nich chytaś.
Po namšy su byli wšykne kazane na zgromadne kafejpiśe.
Šlachtowanje ako pjerwjej
Źowćo njejo se mało źiwało, ako jo namakało w bani taku pyšnotku, taki błyšćaty złośany pjeršćeń, a wjasołe jo se jen ned na palc tyknuło.
W „Pratyji 2015“ cytane
Wěcownje se Pětš pšaša: »Dopominaš se hyšći na Pěčin?«
A tak su se garnuli do togo pśeśěga.
Wjelgin derje móžo dr.
How su wokrejsny domacnostny plan za druge połlěto jadnogłosnje pśiwzeli.
Bur Žur ma južo plan, kak buźo jogo wuškaraś.... A ako ten se njeraźijo, no, pón ga buźo drugi plan.
Po połtera štunźe jo zastało druge, jadno nimske awto.
Rědna co byś wětšy źěł kužda a teke dej!
Slědujucy fašistiski stat jo dwanasćo lět žywy, pjerwjej nježli nastanjotej pó tśich do styrich lět kněstwa wobsednikojskich mócow dwa nimskej stata.
Płaśizny su južo dłujki cas relatiwnje stabilne.
Pomorske wójwodstwo jo wójwodstwo w Pólskej.
Te druge placki su jomu napowědali, až słodkosći su něco lěpšego ako zelenina.
Žrědło rěki lažy pla města Hof a rěka běžy w měsće Barbyz do Łobja.
Sumqayıt Stat Uniwersita jo uniwersita w Sumqayıt w Azerbajdžanje.
Take něco jo kacka kśěła słyšaś.
Tam jo wšo wótryte, a bagry, rory, plumpy a druge pokažu, až buźo tam raz wuglowa jama.
Dla cogo how w Pratyji pišomy wó tej jadnorej serbskej žeńskej?
Ako ze jsy póchadajucy a rolnikaŕstwo tšochu znajucy njejsom to mógał rozměś.
Helmuta Fasku z Budyšyna, kenž jo powědał wó nastaśu wobeju serbskeju pisneju rěcowu a prof.
Na błośańskich łukach blisko Wjerbna ma bur Strahl swój dwór.
Slědk wóstanjotej proznej połojcy kijaška.
Pjerwjej jo Serbski sejm se wobrośił na Kanclaŕski amt z pšosbu, aby kněžaŕstwo konwenciju ratificěrowało a z tym zrownju Serbow ako indigeny lud pśipóznało.
Rozsuźecy późěl na tom, až jo se zasej natwariła, maju dary, spěchowańske srědki Zwězka a kraja, pódpěra Nimskeje załožby za šćit pomnikow a angažěrowany architekt Uwe Burckhardt.
Wón stanjo a rejujo wjasele sobu.
Na kóńcu swójogo woglěda jo se zmakał ze zastupnikami serbskich kulturnych institucijow.
Aby pak wuznali, co jo we tej situaciji móžno, dej se kradu wuzgóniś, wjele personala z dobrym znaśim rěcy stoj k dispoziciji, gaž źo wó pšawu rewitalizaciju rěcy.
Aby teke starjejše to zarědowanje wiźeś mógli, su to wšykno filmowali a film na wuknikojsku online-platformu stajili.
Šołta Emmrich wóstanjo w amśe.
Ty se kněžyš nad njeměrnym mórjom; wóźiš jogo žwały, gaž wóni se zwigaju. Ps 89,10
Kněni Wěncyna, ta pśedawaŕka, jo zwónašk nad źurjami pśicyniła.
Film „Zymske prozniny“ pokazujo jadnogo młoźeńca, kótaryž dej we prozninach najśpu na dwórje swójeje starki wurumowaś – ten dwór dej se we blišem casu wóttergaś, dla wugloweje jamy.
To akuratne wurazowanje – nad tym skerjej sebje głowu łamjom.
Politika chapja stakim pómałem reagěrowaś na to, což jim južo wjele lětźasetkow wucone luźe raźe: Cłowjecna ciwilizacija ze 7,7 miliardami luźi pali pśewjele wugla a drugich fosilnych palidłow.
Plan wustawadła, kótaryž jo inženjerski běrow we nadawku gatojskeje gmejny wuźěłał.
Jo stwórtk wótpołdnja a wognjowe woborniki z města sejźe w centrali a cytaju casnik.
Teke to jo komisija w Dešnje zgóniła
Družyny su wót kanariskich kupow, pśez region Srjejźnego mórja až do Irana rozšyrjone.
Pjerina: Kury sedaju 19 do 24, zwětšego 21 dnjow; turki 26 do 29 dnjow; gusy 28 do 33 dnjow; kacki 28 do 32 dnjow; gołubje 17 do 19 dnjow.
Njeźelu jo wóna wuwitała gósći koncerta.
Nowy termin se zawcasa znaty cyni.
Co kśěli měś?«, witaju jogo w fabrice francojskich parfimow.
ako organizator.
Komentar šefredaktora togo lěta dožywiju serbske kubłańske drogi swóje nejśěžčejše case.
W Pólskej pód Wusokimi Tatrami jo póznał, až ze serbskeju rěcu se derje dorozměś móžoš.
Wo tom jo se Smoler rozgranjał z Borkojskim wucabnikom Kitom Postom – to jo był »wósebnje zapalony Dolnoserb« a »pilny zběraŕ ludowych spiwow« –, z fararjom Kitom Wylemom Bronišom – wón jo se wudobył mě ako rěcywědnik, ludowědnik a historikaŕ –, z Borkojskim fararjom Jurom Matingom a z Gustavom Spanom – wón jo był syn Wětošojskego wušego fararja Martina Spana, něgajšnego sobuwuknika Smolera na Budyšyńskem gymnaziumje.
Co wužeńce něnto gótuju?
W dalšnem źělu tšojenja pśiźo njeměr do žywjenja nykusoweje familije.
Až kamjeń jo se wuchował, jo wjelika gluka.
Lida jo město w Běłoruskej.
Rostlina jo we pódzajtšnofriziskem teritoriju rěki Nil rozšyrjona.
Togodla se pśedstajaju gymnaziumy pśi wšakich góźbach, póbituju wucbu na probu a wótcyniju swóje źurja.
Wón jo tu serbsku wěc pódpěrał a doprědka spórał.
Na blido w Błośańskej Lutki-Kita pśiźo jano strowa jěza, to groni, až dostanu tamne źowćka a gólcyki wjele zeleniny a sada.
To jo ten "fiepel", za kótaregož maju w Janšojcach teke jadno rědne serbske mě – ga "Mikuš".
Rejtarje budu łapaś kokota, a źowća a gólce změju graśa, budu gnaś z jajami a na kołach hyś.
Lk 7,1–10 * Jer 3,21–4,4
Ducy pó domowni su knigły Jutty Kaiseroweje.
Lěbda móžašo Robinson wót tam wuběgnuś. 
A což ludowu kulturu nastupa, kśě nejpjerwjej raz to wuslěźiś, wobźěłaś a pśedstajaś swójim luźam a woglědarjam Błotow, což doma maju, což na jich terenje raz było jo.
Lětosa buźo to 30 lět, až su se wóni namakali do takego zgromadnego źěła…
Kwas jo se wjacor z muku a wódu na rozmódu zaměšał.
Tam wójujo bogaty z chudym, wusoki z niskim.
Fryco Libo: To njejo nic drugego ako Źěłanišćo kubłańske wuwijanje Chośebuz (Arbeitsstelle Bildungsentwicklung Cottbus).
Luź, ako se za rěc interesěrujo, co ned wěźeś, cogodla ga „k bogoju“ a „boga wobraźiś“?
Luźe gronje njewšednej pśirodowej twóŕbje do źinsajšnego "Wendischer Taufstein" abo teke "Opferstein".
Drastwowe towaristwo z Blunja rejowańska kupka z Carnego Chołmca a tradiciske towaristwo Hory njejsu publikum jano rozwjaselili ze spiwami a rejami, ale teke z tradicijami kołowokoło serbskeje swajźby a dupjenja.
Kak jo zewšym móžno, až sy z kobołkom a groškom spśijaśelony?
Noty maju psalmy a liturgiske spiwanja.
Ja wěm, wence jo rědnje!
Kak wobchadaś z partaju AfD? To jo był jaden z tych temow na pósejźenju župnego pśedsedaŕstwa slědny tyźeń wałtoru w Serbskem domje.
Groni jadna: »Halo, mója luba, ty ga derje njewuglědaš.«
To rědne a wósebne pśi tyma prědnyma jo to, až Dominik a Alex pśisłušatej mustwoju "Serbske koparje".
Pšyce w kricku su se wjaselili dla teje njenaźeteje fryštuki, su jogo katowali, až njejo se wěźeł žedneje rady.
Faraŕ Ulrich Maiwald mě pšosašo, aby něco wó pśichoźe rěcy a wašnjow napisał.
Pśibrjozne kraje su w směrje casnika Špańska, Francojska, Monako, Italska, Słowjeńska, Chorwatska, Bosniska a Hercegowina, Carna Góra, Albańska, Grichiska, Turkojska, Syriska, Libanon, Israel, Egyptojska, Libyska, Tuneziska, Algeriska a Marokko.
Nysyna dołowe zeleznica jo historiska zeleznicowa cera w nysynem dole, na cerje Zgórjelc-Žitawa-Liberec pśi łužyskej Nysy.
Po něźi źewjeś mjasecach su kapsle narosli a se njezdrjałe tergaju, fermentěruju a suše.
To jo se teke cesto stało.
Maks Bagańc jo glucny za Casnik źěłaś móc.
Som jim pśisamem wšykno rozměł.
Łoni jo sebje źěłabnu drastwu z módrośišćom wušyła, lětosa su nagubki pšašane.
Stary gósćeńc we Łazu njejo wěcej gósćeńc – za zjawnosć weto njejo zgubjony.
Jeje stolica jo Canberra, kótaraž lažy w krotkem zajtšu kraja.
Ernst Mucha se dopomnjejo: »Naraz jo stojał Rus we uniformje pśed nami.
Jadnučke chwalobne wuwześe jo była Anemarij-polka na serbski spiwny tekst.
Pó tych drogach jěducy som zeznał rědnosći wjele górnoserbskich a wórjejskich jsow, wó kótarychž pśed tym nic wěźeł a wiźeł njejsom.
Naraz su luźe wołali: »Judit, Judit!«
To jo głos kšeta Knuta.
stwórtk, 23. julija /žnjojskego
WITAJ-metoda jo moderna, jo pedagogiski a psychologiski we wjele krajach wuprobowana.
Wón skoka šykownje how a tam a wopytujo, plonoju do wogona kusnuś.
Wósebna tema lětosa: Błośańska zeleznica
Kursisty ga su nawuknuli w tyźenju do togo pód nawjedowanim Geralda Schöna žedne serbske spiwy.
Do njogo pak jo lětosa deriło njewjedro.
Muzeum pód gołym njebjom „Zeitsprung“ wustaja młody mamut z plyša, a wót 4. septembra jo k tomu pśišeł model dorosćonego mamuta.
Pokazki, kótarež móžośo starjejšym ako kopiju do ruki daś, namakajośo na boce 20.
Woni su se rozsuźili nawuknuś našu dolnoserbsku rěc, aby ju w źiśownjach a šulach dalej dawali tym nejmłodšym našych Łužycanarjow.
Wónej pak njamóžotej lětaś, na gluku jo wokno wobzacynjone.
Jan: „Drastwy njepóderbi; wšak njejo žedna zyma na jogo kupje.“
We zwisku z planami wokoło Serbskego domu w Budyšynje pomina Maćica Serbska, aby nadawk a misiju Serbskego domu pśi wšyknych nowych konceptach zeźaržali a dalej wuwijali.
Wó tom dajo wšake knigły.
Sobotu, 17.08.2019, zeger 13:30 – 14:00, w rbb telewiziji
Alexander Pólk.
Tak smy kšac pó kšacu jadnu zamóžnosć pó drugej z rukowu dawali a mašinam to pśewóstajili, což su tak a tak lěpjej zamógli ako my, až su se skóro wšykne aspekty našogo žywjenja zepśeměnjowali: Dokulaž wšykno, což smy sami wuměli, wumějachu wóne malsnjej, lěpjej a spušćobnjej.
„To jo był wjelgin rědny źeń z chytšym wjeźenim a wjelimi nowymi wuznaśami“, jo nam gronił Günter Kräh z Lubnjowa.
Toś te załožki aktualizěruju se pśi startowanju wobglědowaka a daju se kaž zarědniki wužywaś.
Wosadny swěźeń jo był myslony wósebnje za šćit pśirody.
Reinhard Richter na swětosnej rozžognowańskej namšy.
Karsten Nyča měni weto, až wón jo Serb.
Wuchack Hopel stoj w źurjach a njamóžo se naglědaś.
Mjazy drugim su dožywili dudy , tarakawu, wjelike Slěpjańske serbske gusle, serbske guslicki, cartowe fidle, kontrabas, akordeon a klarinetu.
Nina sebje kritiski w glědałku wobglědujo a pomina: »Pitśku dlej, pšosym!«
Witko se źiwa: "Taki rědny žołty list!"
Mjaztym až Bernhard jo zgótowanje drjewjanych pyšnotkow demonstrěrował, jo wóna te rědne kuse pśedawała – w drastwje a z lapu .
W nowem šulskem lěśe dej zasej byś regularna wucba, to płaśi teke za serbšćinu.
Pśizamknuł jo se pisany a wjelebocny program, we kótaremž su se pśedstajili dolnoserbske drastwy we serbskich nałogach.
To jo jadnogłosnje wobzamknuł wokrejsny parlament na pósejźenju pśed gódami .
Wjele stow luźi jo dožywiło, kak su ju swěśili how we jsy slědny raz pó serbsku pśed 64 lětami.
Sobu demonstrěrowała jo teke Stephanie Schulzowa z Grěšneje.
Nejwušy dypk historiskeje Łužyce jo z 1072 metrami Tafelfichte.
, w Nimskej wěcej ako 3. 000 testow na milion wobydlarjow.
To jo nejpjerwjej jěza za śěło, aby žywe byś mógali.
Colett se mysli, až togodla na pśikład cyblišk pla njeje njoco tak se raźiś.
To bu pitśku wót pówjerchowego napněśa wódy wolažcowane.
Su se zamyslowali, pśemyslowali, rozmyslowali ...
A na kupcynej zgromaźinje jo ta prědna, kenž pśiźo, a ta slědna, ako domoj źo.
Stolica jo Praia na kupje Santiago w pódpołdnju archipela.
»Na derje«, jo wucabnica Birkhuhn groniła.
Robinson jomu zasej kiwašo, na teju winikowu ženjecy. 
Ja sama som mjaztym na jsy žywa była a som zasej wuśěgnuła.
Wódu nalaś njejo tak lažko, ako se zda.
Stwórtk za tyźeń, 6. junij, buźo rbb organizěrowaś zjawnu diskusiju k nastupnosći, kótaraž serbskich luźi a pśijaśelow serbskego ludu gnujo: Kak stoj ze serbskeju rěcu, kaki pśichod wóna ma?
»Naš nan źinsa wšykne karnikele zašlachtujo …« Karina by se kśěła nejlubjej pitśku pósmjaś.
W toś tom rěźe su se do lěta 1989 wudali dogromady 58 wšakich knigłow, a to w serbskej a nimskej rěcy.
Pón jo wucba a graśe.
Buźomy wó tom powědaś.
Jo tšachota wognja!
Planowane jo w ramiku togo teke twarjenje dodatnego pśistupnišća w Radušu, Kósobuzu a w Gołkojcach, mimo togo šesć zeleznicowych móstow a 18 pśechodow.
1930 Serbski wjacor we Žylowje. Chtož jo z wokolnych a dalšnych jsow do Žylowa na zgromaźinku našeje Serbskeje Maśice šeł, njejo zawěsće teje drogi woblutował.
Załožba za serbski lud a RAPAKI pšose wšyknych, aby se wobźělili głosowanju za kompjuterowe graśa „Krabat a pótajmstwo serbskego krala“. „Kuždy głos pomaga“, jo groniła Hanka Budarjowa wót załožby.
Na kóńcu januara se wón sednjo na wuměńk.
Togo dla a teke dla dalšnych krotconych wopśimjeśow a mechanikow dla, njejo pšawy wuspěch.
Stakim by to teke mógał byś kamjeń na row rujańskego wjercha Tecława.
“Golcy” - to tenraz njejsu žedne šulske źiśi, ale starše muske, kenž bydle w cerkwinskej starcowni.
Pó tom byrce śicho, pózdźej byrce mócnjej.
Swóju nuzu, až njamógu tam wuźaržaś, som wuskjaržył góspodarjeju.
W Bramborskej jo było 24 takich lěgwow, jadno z nich w Dubjem/Eichow pla Chóśebuza.
Na orgelach grajo Chóśebuska organistka Marika Schulzowa.
Jo, wó toś tom centrumje jo južo dłujko to grono.
Co ga něnt? Wence stajaju gjartnarje rostlinaŕnje z głažka, gaž njejo śopło dosć za rostliny.
Gmejnski parlament jo se konstituěrował.
To ga jo njefairne!
Toś su chopili kłasć pśi boce drogi slěd wobmólowanych kamjenjow ako kamjenjowy wuž: bruki a mjatele, fantazijowe zwěrjetka a case druge žortne wobrazki.
Pomałem jo to nadawk ako bywa tym muskim a žeńskim pśewjele.
Mjazy luźimi běšo woblubowany, wósadniki sebje jogo wažachu a fararjam w swójej wokolinje běšo wón dobry pśijaśel a mudry raźiśel.
Nic nam, Kněžo, nic nam, ale twójomu mjenju słuša cesć, dla twójeje gnady a wěrnosći.
Ale te pjenjeze njedosegaju!
Wóna jo teke w pśedmjaśe serbšćina pisne abiturne pśespytowanje wótpołožyła.
Licyli su ga 24 porow z teje małe je wjaski!
Jeje zestarjonej ruce, kenž hyšći tak rědnje wušywatej, stej žurne burske źěło nawuconej byłej.
To su stare teksty, kótarež su wordowali spisane w indoeuropskej rěcy sanskrit.
Wušej togo su archeologi w kraju pódwjacornych Słowjanow teke namakali pśibogowe idole z jadneju głowu.
Tej dalšnej kamjenja cart ale njejo wěcej chyśił.
Šula jo była to nejlěpše.
Ps 33,5) kristus źejo: Ja som dobry pastyŕ. móje wójce słyše mój głos a ja je znaju a wóni du za mnu. dajom jim nimjerne žywjenje.
Lěc rowno njedaloko wót luźi, su te luźe glicholan samotne a wóstanu sebje cuze.
Starjejše su swójim źiśam „jano“ nowe crjeje abo nowu drastwu kupili. „Jaja njejsmy doma wóskowali, jano wubarwili z kupjonymi barwami a z cybuloweju łupinu.“
Nadine Adamowa źěła tuchylu doma, musy źiśi wobstaraś.
Pěstka w kwiśonce jo źěl stołka, kótaryž plěšk njaso.
Tradiciske towaristwo Wjerbno ma nowego pśedsedarja.
Njewšedne kombinacije su tak nastali, ale pěknje jo weto klincało.
Wšykne su se wulěkali, tak jo wuchac z tym kamjenjom rjagnuł.
To zgónijośo w tych tśich wulicowańkach.
Ako som hyšći młodšy był, som casy słyšał staršych luźi: »Mój Bog, co ja jano budu gótowaś, gaž som na wuměńku.« 
Ceuta ma dobry pśirodny pśistaw.
Boga nazgóniś njeměni, až wón śi za ruku terga a groni: No, skóńcnje mě wiźiš! Gaž Bog se tebje zjawijo, jo to wósobinske nutśikowne dopóznaśe.
Gautama jo wón pśiwzeł akle pózdźej, ako jo był asket.
Z togo štrajka jo wujšła źěłaŕnistwo "Solidarnosć".
Lětosne nosarje wuznamjenjenjow Domowiny su južo znate.
Stare wejsańske recepty su rowno tak ako młoge stare ludowe štucki – wóni njejsu se žednje napisali, su se jano dalej dali!
Wokrejsne politikarje su planowali se 10. februara zasej zmakaś, ale aktualneje situacije dla njebuźo to móžno.
To jo Knězoju naprěki.
Gaž wón njewótegronijo abo gaž mócne bólosći ma, trjeba gójca.
Ale z togo jo se juž wjele casa minuło!
Jo nam wěšćone, až žywe slobro lěbda spadujo pód pěś stopnjow.
W tom zmysle jo Münchowa pśipóznała wuspěšny proces serbskeje digitalizacije ako wažny zakład za rozwězanje teje problematiki.
Drogostka z našogo archiwa: „Puškinowe basni“
Pśez lěto z papriku – něnto z namócu rostu! gano som pisała wó paprice.
Pśesegajuce nadawki, źož jo gjardy, až su jogo wuźěła w zjawnosći prezentne, su na pśikład Pergomoński muzeum tak ako Bramborske a Charlottenburgske wrota w Barlinju.
W drugem źělu cu nadrobnje wuzgóniś a analyzěrowaś, źo su te zadory a co móžomy cyniś, aby serbska rěc wordowała za nich wěcej ako jano cuza rěc, tak ak to źinsa zwětšego jo.
Z tym až jo wóna pśecej a njewomucnje serbske žeńske a źowća k zdźaržanju swójeje drastwy napominała, jo wjele k tomu pśinosowała, až se narodna drastwa w Dolnej Łužycy teke źinsa hyšći cesći.
Dalej jo w Błotach telik móstow a mósćikow, ławow a ławkow, až skóro wšuźi dojźoš teke bźez cołna.
Zaprědka ga jo było to grono, až te „praktikarje“ deje se wobjadnaś, to groni towaristwo Sokoł a Serbske koparje.
Rada źom wen, gaž com a teke w nocy wokoło pó droze ganjam.
To jo wjelesym wót nich kradu derje se raźiło.
A na drugem boce by se luźam malsnje wóstuźiło, gaby take kuždej dwa tyźenja organizěrował.
Pón w septembrje co kupka wugótowaś Wjacor z noweju dolnoserbskeju literaturu.
Tema buźo: Kaku gólu trjebamy w pśichoźe?
Ako pśiduce směju někotare zwěrjeta se pógibowaś.
Mareno se góri, jogo woblico jo zacerwjenjone.
Huśěgnuchu Daniela z jamy, a žedna škóda na njom se zewšym njenamaka, pśeto běšo se swójomu Bogu dowěrił. dan 6,23
Tam dołojce jo groniła mamje: »Wot źinsa som luba wudra.
Togodla dej póznaśe grěchow pśi Bóžem bliźe dušu a duch wólažcyś.
Kasparik woła: »Balonk jo z woknom tšachnuł!«
Źowća a žeńske wót radušańskego Domowniskego a drastwinego towaristwa pśepokazuju se woglědarjam we serbskej drastwje.
Ale pótom jo był nowy ministaŕ zagronity za wuwiśe na kraju a spěchowańske směrnice su se změnili.
W Kristusu bydli ceła połnosć bogojstwa śělnje.
Na tamnem „Wendish-Fest” pokažu serbsku swajźbu.
Za tyźeń pětk, 5. julij, buźo Hochoza góspodowaś tych 700 wobźělnikow a wjeliku licbu gósći.
Tudy jo za kuždego zabla a buška; ale až žeden njewustśělijo, joli až ja to njegronim. 
"A te muže dejali słomjane kłobyki na se měś, nic te kapitanowe mice.
„Cośo mě zasej sobu do Hamburga weześ?“ pšašašo Robinson.
Ja se to wjelgin žycym.« – »Ow jej!«
W lětanišćowej hali jo se mě zdał kuždy tych Israelijow tšochu bźeze zmysła zaběrany.
Rogeński park tak a tak dalej pśistupny jo a wjele luźi tam raźi móžnosć pśechójźowanja wužywa.
René jo serbsku rěc tak derje nawuknuł, až móžo se we njej rozgranjaś, hejnak by ju wót doma znał.
Znajoš ten kwětk?
Pśi bliźe jo se pón kuždy pśedstajił, chto wón jo, wótkul pśiźo a co cesnoamtski gótujo.
To se wě, až móžośo how pón teke burski tykańc a klěb kupiś.
Cytarjam jo se snaź zdało, až njeby nichten wót samogo na koncert pśišeł.
Gaž śi gójc take něco gronijo, pón chapjaš napšawdu pśemyslowaś.
Tudska historiska „pšuska hupa wognjoweje wobory“, kótaraž wobsejźi originalnu rucnu sykawu z lěta 1912, jo cora wuleśeła do New Yorka na tu wuwołanu General Steubenowu paradu, ako buźo sobotu.
Teke personalnu nowosć ma faraŕka: W měrcu buźo nowy praktikant zachopiś we wósaźe.
Ale jim zwětšego felujo ten serbski fundament.
Jo, to jo wjelicny trošt za zgubjonu kšasotu.
To zbóžo we tej groźi jo głodne.
Někotare mjasece połne dyrdakojstwow su se minuli, a naše tśo pśijaśele su markowali, až su južo dosć a nadosć wót swěta wiźeli.
Ta srjejźna zyma trajo až do nowego lěta.
Ako temy su pśedwiźone diskusija federalizma w zwisku z mjeńšynowym šulstwom, skrotcenja na polu kultury, kazń pśeśiwo diskriminaciji a FUEV-kongres w maju w Budyšynje.
Njejo było dosć ceptarjow tencas, a togodla jo teke Helmut Rothkähl napominany był, wšykno wucyś.
Nałogi deje rozdźělne wóstaś, jo wón měnił.
"Źo ga maš swóju medicinu."
Wjelgin zajmne pak jo pśecej było pśiglědowaś a nuchaś, aby někak wucuł, co afrikańske, aziske abo amerikańske studenty sebje warje.
 Njejsy te tśi rjagnjenja słyšał?
Pomogajśo fararjeju!
Wustajarje su cłonki mólowańskego kružka wót AWO-zmakanišća za seniory w Picnju.
Togodla ned žedne wósebnje rědne łopjena zezběrajo.
Njamóžo to byś, gaž dalšne komuny kśě serbskemu sedleńskemu rumoju teke pśisłušaś, což jo dobre znamje źěła starych Serbskich radow, pó kazni to pak njesměju.
To jo było jogo wótegrono na to, což chylku pjerwjej jo gronił bramborski ministaŕ za nutśikowne nastupnosći Karl-Heinz Schröter.
Rědny słomjany kłobyk ma toś ten sněgowy muž na se.
Kobołt jo se na flaku pśeměnił do karwony a wuleśeł do jśmy.
Howacej rosćo kaž trajne zele nisko a do šyrokosći.
Dwa młodostnej z Lubnjowa stej gano pśez Lipje cołnowałej.
Dalšny wažny zaměr, pšec pśiś wót nabocnych góźinow (Randstunden), by mógał se na taki part teke realizěrowaś, měni šulski raźc.
Pśi njom wuknjece su jogo pśecej a wšuderkano rad a lubo měli.
Ten film jo w lěśe 2014 dostał Nimsko-Pólske myto za žurnalisty "Tadeusz-Mazowiecki".
Wót cełego zachopjeńka su słušali teke serbske spiwy k jich repertoire, wóni su dostali pśecej zasej póstarki, aby jen dalej rozšyrili.
Ja cu nowe móžnosći a póbitowanja stwóriś abo nowu, kśesćijańsku muziku zapóraś do namšow.
Daś nam měr wóstanjo!
Slědny tyźeń wałtoru jo slěpjańska gmejnska rada na pósejźenju facit śěgnuła, až toś to dogrono jo se we wjelikej měrje dopołniło.
Po 2 40.t.
Prědny grod na teritoriju źinsajšnego města bu na wjelikej skale pśi Saarje natwarjony.
Napiš dwě saźe!
W swójom swěźeńskem nagronje jo Franciska pśipowěźeła, až swój amt něnto Luisy Nowcyc pśepódajo.
Findus se něco wumyslijo ...
To nejwětše pšašanje jo było to, lěc změjo nowa šula dosć wuknicow a wuknikow.
Cachow powěźeł, jo 1933 how 17 cłonkow Kpd politiski źěłało.
Daniž religiozne normy, daniž wěda pśirodnego wugójenja njedajo se pó pśirodowědomnostnej perspektiwje měriś.
1931 su młyn pśetwarili, a něnto su mašiny tam źěłali .
Co buźo z Prožymom?
Na togo sławnego nimskego kjarližarja źe lětosa spominamy, ga jo se wón pśed rowno 400 lětami, 12. měrca 1607, w Gräfenhainichen naroźił.
Wóstupjenje do 6. ligi z wěstotu móžomy pśedwiźeś.
W Siem Reap jo centrum "Kaliyan Mith".
Co wěcej coš?
Wustajeńcu z tymi kolekcijami pokazuju:
Starikowa: Ze mnu, ze sameju coš ty powědaś?
Ja som we njom jano póžycona a budu z njog skóro wunjasona; tak njejsom za nicym tak póžedna, jan abo skerjej ze swěta stupiła!
Za wudopołnjenje mójeje rusojskeje rěcy jo to był napšawdu nejwužytnjejšy kurs.
Wšykno jo měrne, na młogich bomach a krickach w gumnach wise pisane jatšowne jajka.
A weto wó Twojom źěle dosć zgónijom - z Twojich artiklow abo wó Tebje w Casniku.
Paralelnje buźo źiśecy program.
Lěc Maks a Moric, Pětš ten tśeplo abo spise Mata Kosyka: lisćina publikacijow zasłužonego Dolnoserba a lětosnego laureata Myta Ćišinskego jo dłujka.
Smy našo pśiwólenje dali a comy na kuždy pad dalšne stajenje plana wobtwarjenja pśewóźowaś.
Zaprědka, zachopjeńk 90tych lět, jo kněžaŕstwo planowało cełu wjas wótryś a wótbagrowaś.
Wótegrono: w bědnych, jolic nic smjertnych.
Dokulaž, gaž wiźim, kótare plany su měli jadnotliwe cłonki stareje Serbskeje rady z mójeju šulu, pón musym groniś, to jo ten drjewjany puś był, a to musy se změniś.
Wóna jo lěbda roznogaśowana.
Na tom dnju maš winowatosć někogo woblaś z wódu.
Woni juž pśestanu 1954, ako se pokazuju ideologiske granice, a někotare z kněžecym směrom wěcej wobjadne byli njejsu.
Naša drastwa jo wjelgin rědna pśez swóje barwy a wušywanja a we drastwje cujom se pśecej pšawje woblacona.« Na mójo pšašanje, kak wóna źinsa to wósadne serbske žywjenje pósuźujo, měni, až naša faraŕka se derje angažěrujo za to serbske.
Na drugi part su te źiśi weto wěsty kontakt k serbskej rěcy měli, samo wjele »nje-wěstego«.
Za to a dalšne aktiwity jo se wón w lěśe 2008 cesćił ako cesnego cłonka Maćicy/Maśice.
Njetrajo dłujko a wobej wusnjotej a smarcytej jaden głosnjej ak ten drugi.
A něnt źaržćo palc górjej do lufta.
Do takego žywego kšetowišća jo z kopawu kopnuł.
Kijašk jo krotko lězecy, wustupujucy, roznogaśowany a pód kwiśonkowym stołkom wótšo styrikšomaty.
Wopisujom cynitosći: "Górka jo ako rulka."
Ale južo pó dwěma tyźenjoma jo radosć mimo była.
Wón giboco swóju gubu, ako by žwack kusał.
Toś to zranjenje, kenž jo jano z politiskich zawinow se stało, jo było za njogo pśewjele a wón jo togodla wopušćił swóju domownju.
Jo to był za Was wažny koncert?
Odendahl a jogo zastupnika A.
A to bźez dychańskego šćita, na kótaryž tegdy nichten myslił njejo.
W tych sadach Bog nam wujasnijo, chto wón jo a co wót luźi pomina.
A nadalej pytaju w muzeju casowe znanki z Lubina.
Co cujomy, co nas gnujo?
Daś jo, něnto wótholijo knigły swóje knigły, ako su wujšli w nakładnistwje REGIA.
Z płoneju ruku mócnje pó kśebjaśe jězdźimy.
W Romje jo teke njewótwisny stat Vatikanske město, źož jo sedło bamža.
Toś matej stawnje dwě góleśi samski motiw.
Wósebnosć Fryslânskego šulskego systema jo mań małkich šulow z něźi 125 wuknikami.
Jo sadowa rostlina, kótaraž se we wjele sortach kubła.
• Kuždy ma to swójo žywjenje.
We jsy maju nowe hydranty z wódu ku gasenju wognja.
Po drugej wójnje su Donauschwaben musali pó tysacach spušćiś Hungorsku, zwětšego jano, dokulaž su powědali nimski; mjazy drugim teke starjejšej źinsajšnego nimskego ministarja wenkownych nastupnosćow, Josefa-Joschki Fischera.
Ako eksperta ma janšojski zwězk pšawiznicu Franzisku Hessowu a wěcywuznatego Petera Gebhardta.
Pavle Jurišić Šturm jo był serbski general w casu Prědneje swětoweje wójny.
My musymy wěcej cyniś".
Tam jo Jutśko z wjelikeju njesćerpnosću na nju cakał a z hyšći wětšym wjaselim wótewzeł.
Se wě, až njejo to wjele pomagało, kněze ga su skóro zasej dobyli, a te bite njamaški su dejali dalej surowje bonowaś.
»Nejskerjej«, wótegronijo kněz Wěnk.
To wšykno jo wobstarała pak nimski, pak serbski, pak dwójorěcnje.
Ja se wó to staram, až by Lutki nastali.
Pomagał som sebje a swójima starjejšyma, až njejsmy trjebali wěcej głodnuś.
A gaž tam glědachu, hupytachu, až kamjeń wótwalony běšo, rownož wjelgin wjeliki běšo.
K tomu pśidaju termalnu wódu, aby dostała para teke swóju dobru kwalitu a wóstała śopła.
Po takem wuspěšnem zachopjeńku jo Nytška zarědował w pśiducych lětach kuždy mjasec cytańsku namšu.
500 g skopjecego měsa, 1 łžycu muki,
Buźmy ako dorosćone źiśam dobry pśikład: Zgromadnje graś jo rědnej ako kuždy za sebje.
Aktiwita how pak weto jo.
Wšykne su se pśeźěsyli, teke Elli, jogo ruka jo se zatśěsła.
Jeje starej mamje ale njejstej kśěłej nimski powědaś.
Jano njeźelu maš liche.
Wótstupijo se wót togo, wó Słowjanach ako "lud" powědaś.
Na ten part su zapópadnjone 40 lět! Nadrobny program ze wšyknymi terminami w nimskej rěcy wótśišćijomy za tyźeń.
Wustajeńca Alfonsa Kuringa jo až do 21.8.05 pśistupna.
Ten dom dej bitowaś pśenocowanja za 70 luźi a jaden zal za zarědowanja.
Narědow, balow a tak dalej jo tam dosć.
Wó njom njejo dalej nic znate a niźer njejo nic historiskego zapisane.
Herman Jahn jo był rad mjazy luźimi.
Z Wobsednych Borkow jo se wupokazało 108 dorosćonych z 56 źiśimi do Kuparskich Borkow a 79 dorosćonych z 31 źiśimi do Prizarskeje gmejny.
Balo z mócu kopnuł... tomu wrotarjeju kradu do rukowu!
Faraŕ w Gogolowje jo w starych casach napity sejźeł w grobli pśi droze a jo wołał "Njebójśo se!"
Njepśeźěsćo je, howacej zgubijo ta swěta wóda swóju gójecu móc.
Pón hyšći tykańc z pudrowym cukorom wobsypaś.
Alfred a Werner Měškank stej byłej měnjecej, až ten cas jo był zdrjały za toś taki ‚pśipad‘.
Promšt Thomas Koppehl pódpěrujo tu wěc.
Kooperaciske dogrona ze zaměrom wuskego zgromadnego źěła, tak z FDGB w septembrje 1957, su byli wuslědk togo.
Ale kuždy ptašk jo hynakšy.
Starka teke tam bydli, serbski wóna rozmějo. „Doma jo se pśi nas serbski powědało, ale gaž su pón pśišli pó wójnje te cuze do Borkow, smy za wětšy źěl jano hyšći nimski se wulicowali.
Bruk, ten brucy: "Kśidliška nose mě do pówětša."
Gaž se knigły spódobaju, ako smy naraźili: Wy je móžośo zwětšego dostaś w " " w Chóśebuzu.
Kuždy kral a swój kóń dostanjo pón cesny žnjowny wěnc z dubownym listom, kenž su źowća někotare dny pjerwjej gótowali.
Abo šćitaś tu kjarcmu?
W sněgu móžo jagaŕ derje slěźiś, źo ta źiwina se źaržy a wjele jeje jo.
Njejo to było na Dolnoserbskem gymnaziumje wěsće to slědne rozgrono ze zastupnikami LAUBAG.
W kalenderowem źělu tych nowych kniglickow z dogromady 130 bokami pśedstajiju tenraz młyny našogo regiona: źewjeś wódnych młynow a tśi wětšniki.
Wo smjerśi Myšnarja jo informował dnja 25. awgusta 1892 Bramborski Casnik, což jo krotko za tym pśewzeł serbski beletristiski casopis Łužyca w Budyšynje.
Z teju gusku w šnapacu jo wuběgnuł.
Nastanjo běžecy film.
Kogo se pšašaś?
Z nejlěpšymi dopomnjeńkami na Łužycu jo se wrośił domoj.
Kraj se ze tśi stron z mórjom wobdawa.
Mě raz cuza pśikšywa.
K nima licy naraźenje frakcije CDU, załožyś spěšnu elektrisku na cerach něgajšneje błośańskeje zeleznice.
Jahneloju bóli, až prědne secenje snaź nic njepśinjaso.
Dogromady 185 raz jo Serbski ludowy ansambel z Budyšyna w grajnem casu 2004/05 (wót septembra 2004 až do julija 2005) wustupił ze swójimi wšakimi programami.
Jo, źinsa se pokažo, kak kuždy mysli.
Wjažu teje źiśownje su pśed 20 lětami saněrowali.
Cołn njejo se pódnurił.
Ale pótom jo se situacija naraz změniła.
Hochozarje su se w lěśe 1829 šulu z jadneju rědownju za 60–70 źiśi natwarili, źož jo jano jaden wucabnik wucył.
Ty sam znajoš hutšobu wšyknych cłowjecnych źiśi.
Knor jo se za jogo měnjenim telefoniski wopšašał, ako Groba jo hyšći na urlopje był.
Pětš wšo z ruki połožyjo.
Zagronitej za dušepastyŕstwo stej faraŕ Ingolf Kśeńka a faraŕka Jadw Faraŕka Katharina Köhlerowa pśewzejo nadawki ako nawjedujuca duchowna a koordiněrujo zgromadne źěło ze Serbami w sakskej krajnej cerkwi.
Ten prědny na to naraźijo, až jomu to awto za 500 markow pśedajo.
To graśe njejo było nowe, južo raz su to pśedstajili pśed 5 lětami.
Wokoło gruźi a drugego źěla slěznego śěła ma zwětšego žołty prěcny pas Slězne śěło jo zwětšego běłe.
Wuknikojska konferenca wobstoj ze 46 wuknikow.
Pón se wšykne gromaźe do krejza na špundowanje sednu.
Strus kłoskow na sadowem bomje symbolizěrujo bogate žni.
Lud, kenž prědku a za nim źěšo, wołašo a źašo: Hosiana Dabitowemu synoju; chwalony buź, kenž pśiźo w mjenju Kněza; Hosiana w hušynje.
Wóla wětšeje kupki luźi za to felujo.
Wó toś tej tematice dajo se hyšći wěcej pisaś, ale źiwajucy na rum wobgranicuju swójo grono.
Na kim drje móžo to zalažaś (gaž wobmyslijomy, až su wšykne wukniki – te z dobrymi a te ze špatnymi wugbaśami – pótrjefjone)?
Wotrow jo stare sedlišćo.
Mama pak jo mjaztym zamrěła.
To su naše lazowarje derje pśiwzeli.
Pśi tom wužywaju se źěle domorodnego drjewa wólše, jasenja, robinije a wjerby.
Chemiska a wabjeńska industrija łapijo wěcej ako dwě tśeśinje žeńskich.
Tak jo był bratš Pittkunings z Města wěsty cas ten jadnučki aktiwny lektor, ako wumějo našu rěc.
We witrinje laže teke serbske spiwaŕske knigły.
Buse budu wustawaś pśi šuli a pśi młynje, a drogowarje a wukniki budu musaś tam pěšy gnaś.
Togodla źinsa mógu jano pokazaś, kak wuglědaju móje namakanki.
Z busom smy jěli do města.
Na tej trasy, źož jo něnt ten kanal, jo raz jězdźiła wuglowa "bona".
Góspodaŕ a góspodaŕka stej woła wupśěgałej a jeju dowjadłej do śamneje groźe.
Zeger 20:00 grajo tam na prěcnej flejśe Anne Wiererowa a na orgelach João Segurado.
Wětšy źěl kólasarjow buźo se cesćiś zawěsće šokoladu k piśeju a k jěźi, šokoladowe torty, praliny a mazańce – južo dla teje lěbgody buźo zawěsće kuždy how nachylu wustaś.
Ale wón jo se pśecej pśedrapał a za wětšy part swójo dojśpił.
Wót togo casa smej z mamu šłej cesćej na rědnych njeźelach do jsy, aby se tam dałej wótmólowaś.
Wón bydli w pensionje.
Lotaŕ Balko jo pśedstajił a rozkładował wšake ceremonije pśi serbskej swajźbje w Grodkojskich stronach.
Teke serbske nakładnistwo z Budyšyna jo było z knigłami zastupjone.
Druge městno jo jury designerow a zastupnikow wuběźowanja 7. junija dała absolwentoma wuměłskeje šule AMD w Barlinju–Weißensee Christianje Dögelojc a Andreasoju Gaertneroju.
Spiwała jo sopranistka Ramina Abdulla-Zade.
To rowno wjelgin wabjece njejo.
W zachadnych lětach su póbitowali turistiske towaristwa, a w Lubnjowje drustwo cołnarjow wšake dalejkubłanja, teke k serbskej rěcy a kulturje.
Gaby ja mógł, ga by se južo źinsa dał šćěpiś.
Wjednik ekskursije jo pokazował rostliny a gronił jich serbske mjenja.
To deje serbske zastupniki zas a zas z głosom groniś.
Jo měła pak pśi tom hyšći pśidatny wósebny nadawk: 10 jajow jo wupyšniła za znatych w Běłorusojskej, a te su se pón teke dostali w pšawem casu z Trjebina do dalokego kraja.
Do łužyskeje domownje som se wrośił w lěśe 1948, na 1.
»Architekty a wugótowarje krajiny mógu se na zakłaźe proznoty, kenž pśizwólujo wjele lichotnosći, ako wupokazane fachniki prezentěrowaś [sic].
Woglědarje z Hochoze: To jo było rědnje how w Nowej Jsy.
Na zachopjeńku lěta 1933 jo dostała zakaz dalšnego wugbanja žurnalistiskego źěła.
Prědna wobalka chroniki.
Spěšnje rosćece młode bomy pótrjebuju wjele wódy.
Což Kněz groni, to se stanjo, což wón pśikažo, to tam stoj.
Pód tym dłujkim tunelom z witkami běchu ga stajili wjelgin dłujke blido za cłonkow komisije, za gósći a, to se wě, za wobydlarje z Dešna a Strjažowa.
Pśeto wót jazora buźo z casami duś mócny wětš a žwały budu dosegnuś wusokosć wót 1 m.
Wóna jo pódšmarnuła, až šulske ministaŕstwo Serbam wumjetujo, až njamaju žednu strategiju, což nastupa cile wucby a jeje rewitalizacije.
Ale což nastupa wuběrk serbskich pomjenjenjow, njejsom se tam a sem cele wěsta, lěc pśecej taki pśigódny jo.
Na milnem a rědnem nalětnem dnju togo 16. měrca jo se jeje zakopowanje swěśiło.
Ten prědny jo teke we muzikowej scenje znaty ako DJ Tobi, a grajo cesto na rejach a diskotekach we jsach.
A rědnje to teke buźo, gaž Němsko-Serbske ludowe źiwadło lětosa jen zagrajo na jawišću.
Toś ten gremium nawjedujo Clemens Škóda, referent Domowiny za kulturu a mjazynarodne źěło, a ten buźo teke nawjedowaś delegaciju z balokoparjami a balokopaŕkami, z trenerjami a dalšnymi "pomocnikami" – dogromady z něźi 60 wósobinami.
A dokulaž jo był mócny kjarl, jo gronił: »Něnt ja pójdu tam nutś.«
Serbske kśesćijany se togodla gódy (25. december) namšy zgromaźiju w Serbskej cerkwi.
Pśi tom namakaju źiśi zawěsće někaki wobraz, kenž se jim wósebnje spódoba.
Twardy Bóžy grunt hobstoj a ma ten zygel: Kněz znajo swójich.
Tenraz su byli pśiglědarje kazane na „Hutung“, na póla pśi šoseji za Błośańskeju termu.
Jatšownicu, 21. apryla, gaž se swita, budu na drogach Mósta spiwaś wót górjejstawanja Kristusa.
A to jo było pla Serbow rowno tak ako pla Nimcow.
W takej nuzy jo wołał mě Krystusa, a skóńcnje jo se seń zminuła.
Lěpjej a rědnjej pak by było, gaby luźe doma sami zasej wěcej spiwali, te dorosćone rowno tak ako te źiśi.
»Witaj, ty pilna maruša!«
Stara wědomnostna teza, až rozpad serbskeje rěcy konformny źo z industrializaciju, se teke w »Pankowem kněstwje« njedajo werificěrowaś.
Cesto w bomowych jamach abo gnězdach spi.
Pitśku jo wóna se zmóliła.
Tak su se wudali na drogu, wšykne wjasołeje mysli.
Serbski sejm ga co politiske zastupnistwo Serbow na nowe nogi stajiś.
Źěnsa wěm: To jo se stało, aby z togo skšuśony wujšeł.
ilustrował Fred Pětška
Gaby my měli take dobre serbske Rakecy abo Njeswačidło abo Bukecy!
Wuknica SRWŠ w Budyšynje, Daniela Hazec, interpretěrujo kompoziciju Ulija Pogody z Chośebuza „Moj pśijaśel lěs“.
Wótpowědne kontrole jo šołta na woklapnicy pśipowěźeł we wšych wejsnych źělach.
W lěśe 1945 jo se naš chrom wótpalił.
Wjele wót nas ga su derbnuli drastwy wót mamy a stareje mamy a my smy napšawdu gjarde na naše pókłady.
Wylem Nowy jo teke derje wěźeł, kak wažny Serbski Casnik za zdźaržanje dolnoserbskeje rěcy jo.
WKS, 1955: »Žwały a cowanju du ... / ... Daś, gaž se nam dopołni cas, / cowanja młodosći zgrěju nas ...«
Pótrjefjone su mjazy drugim serbske jsy Raduš, Kósobuz a Gołkojce.
Ale wót togo dnja, ako jo pśišeł kokot na dwór, njejo nic wěcej rědnje – měni Findus.
Wót doma njejo serbski powědał, lěcrownož stej byłej maś a nan serbskej.
Ten ga jo wuznamny spisowaśel.« - »To trjefi, ale ten mě wěcej njepomaga z togo casa, ako sćo wy jomu šestku dali.«
Pogody a drugich.
W nimskem wudaśu se groni starkemu „Petterson“.
Wužywanje kulow ako žywidła slědk źo na prawobydlarjow pódpołdnjoweje Ameriki.
Za wětšy źěl z jadnogo gjarnca, z wjelikego gjarnca, tak až smy wšykne měli dosć.
Kafejpiśe jo w Etiopiskej pšawa ceremonija.
Gaž pak coš do pśirody, do srjejźi Dolnych Błotow, musyš do Slopišćow".
Wón słuša k sypjucym płodam, kótaryž se wótwórja a tak semje wustupujo.
Gaž jo wusoki schójźeńk tšachoty wognjow w góli (Waldbrandwarnstufe), ga zewšym njejźiśo do góle.
Spiwali, rejowali a teke grali su Slěpjański folklorny ansambel, Slěpjańske kantorki a cłonki wejsnego źiwadła ze susednego Rownego.
Godowna namša jo pśecej w nocy zeger dweju abo tśich.
Wóna jo tencas zawěsće wjele na Pankojc budkaŕnju w Grabowje sobu pśinjasła, aby jeje jadnučki syn Kito mógał na fararja študěrowaś.
Pó drugej swětowej wójnje wuknuł w gymnaziumje w Českej Lípje.
„Ja cu wam daś, což pšawe jo” (Mat. 20,4) - to jo było grono dolnoserbskeje namše z Božym blidom njeźelu, 20. februara, w Chmjelojskej cerkwi.
Tak smy pśišli na wjeleserake zežywidła, ako smy nakupowali.
Ja som swóju wutšobu pśed Knězom wusypała.
Za tym móžo „chódota“ stojaś.
Rad wóna teke tebje zasej raz na program Serbskego ludowego ansambla pśiwitajo.
Z Lubina/Lübben. Wót 17. do 19. maja buźo w Lubinje wjeliki ruš z wjele drastwami.
Małe a wjelike źiśi rozwjaselijo serbski pěsnikaŕ Bernd Pittkunings ze swójim nowym programom a wustupiś budu tek młode akrobaty a Lubnjojski guslowaŕ Reinhard Tschorsnig.
Na kótare śěžyšćo se w rozgronje a w praktiskem źěle wósebnje póśěgujomy?
Wójna jo była mimo, wótźělba sowjetskeje armeje, kótaraž jo była we jsy jano pór dnjow stacioněrowana, jo skóro zasej wótśěgnuła a žywjenje jo se chapjało normalizěrowaś.
Tam zamyslujo se do swójeje młodosći, kak jo cesto z wjerbańskeje Rychownje drebotał do Bórkow a dalej ku groźišću.
Kněžarstwo pak njejo było wobjadne z mjenim Piastowo, toś jo naraźiło Chlebowo a pśi tom jo wóstało.
deje wšakorake perspektiwy se wobswětliś byś, gaž Anke Schwarzenberg a Dr. Gerd-Rüdiger Hoffmann buźotej diskutěrowaś wó temach ako strukturna změna, serbska kultura, identita Łužyce, globalizacija, regionalne planowanje a kóńc górnistwa.
1945 jo wšo rozpadało, tencas som pśišeł ze šule.
Europsku radu regionow zmócniś
Witkojc jo jadna z nejwuznamnjejšych serbskich awtorkow.
Chronika: Ulrich Günther jo pšosył pśibytnych Žylowarjow wó to, aby tomu pśipomogali, až wejsańska chronika se dalej pišo w dobrej kwaliśe.
Zemja jo połna dobrośi togo Kněza.
Zachadnu njeźelu sta se w Modłańskem lěsu.
BENO PĚTŠKA z Borkow jo powěźeł wó tom, což jo se na kóńcu 2. swětoweje wójny stało w Pśiłuce a Borkowach w Dolnej Łužycy.
30. januara su w Lodce wótwórili jogo personalnu wustajeńcu z motom "prěcne smužki — Querstriche".
Jacobs jo k wěsći dał, až su we wšakich kategorijach naraźenja za projekty wuźěłane.
Rowno tak ako pśi premjerje w Hochozy su se cłonki serbskego źiwadła teke w Cazowje na kóńcu hyšći raz pśedstajili pśiglědowarjam.
Tejerownosći móžośo sušone kwiśonki nazymskich kwětkow do wěnca zawiś abo jen ku gódam z gałuzkami abo šyškami wurědniś.
Swójorazne źiśece twórjenja Plastilina jo bejnje tuni material, kenž w kuždej źiśowni k dispoziciji mamy.
Motornego (Lwiw) wó českem dramaturgu Aleksandru Pludeku.
Togodla su zastojnstwa w lěśe 2002 zakazali, w połnocy Baršća zemsku wódu wužywaś.
Na kóńcu naš źěk awtoroju, režiseroju, grajarjam a pomocnikam.
Za to wjeźo rozgrona ze Serbami, ak su pó wójnje w Českej wuknuli.
Thomas Sean Connery jo był šotiski grajaŕ, filmowy producent a nosaŕ Oscar-myta.
Akle pózdźej smy ze wšakich rozgronow wuznali, až wšedne luźe za wětšy źěl daniž njejsu wěźeli, co jo Stalin ze swójimi zhandał, su jogo w prědnem rěźe znali ako wumóžarja wót fašizma.
Ewaluacija serbskich kubłańskich pórucenjow w Dolnej Łužycy
Była som mała
Góspodaŕ juž jo był z pśěgom ducy na łuku.
Kak mógu kónje na wuměńku byś? To jo mějaŕ rozkładł.
Nejžpjerwjej su kśěli jen kóńc apryla abo zachopjeńk maja 2019 załožyś.
Pśicyna za to jo, až někotare wukrajne źěłaśerje, kenž w tamnem wokrejsu južo wjele lět pód katastrofalnymi wuměnjenjami za nimski lud měso producěruju, su se natykali z tym wirusom.
Romy, nejmłodša wót tych źowkow, běšo južo łoni ze swójim pśijaśelom w Limbarku pśi zapusće sobu gótowała a jo sebje swěźeńsku drastwu wót mamy pśijaśela wupóžycyła.
Lěc zymska słužba buźo, njewěmy, a teke nic, lěc buźo se něchten wó kjarchob staraś a wó wobswětlenje drogow.« – Jo něnto śma w Šejnejźe?
Dalšnej serbskej mjeni stej źiśelin a kwiśina.
Bórkowach/Burg: Sobotu, 4. januara, zeger 16:00, Landhotel.
Kak cesto juž jo z nich njegluka a wjelika tužyca nastała.
Nabranki su za młoźinu.
Pśed drugeju swětoweju wójnu jo se wóna pśez fašistiske kněžaŕstwo zakazała.
Žeńske jsy su se pśedslědnu sobotu wufajnowali za zaswěśenje wódnego muža.
Tudy su dowěrniki za cas Šwjele hyšći serbski powědali, a to mě „Sokoł“ (= Falke) jo we Šwjelowych knigłach wobspomnjete.
Na posejźenju jo se k tomu groniło, až trjeba město za to jasnu a konkretnu koncepciju, kótaraž płaśi za źaseś a wěcej lět.
Ned na zachopjeńku wójny 1939 jo teke naš nan musał do wójakow.
Wó to źo: WÓN jo gósćowaŕ, my smy kazane ako gósći.
Wóna wugbajo, až jabłuka su cerwjate a južo na bomje gniju.
Ale to nejrědnjejše jo, až jo na jsy wjele zwěrjetow.
"To jo było wjelgin interesantne, což ten docent Gregor Wieczorek jo tam wulicował", jo pśedsedaŕ Lehmann gronił.
Kwiśonkowe stołki su pózdatne wokołki z pěś až źewjeś promjenjami.
Žabam njejo se nic stało.
Serbsku załožbu běchu pšosyli wó pjenjeze, ale ta njejo bóžko pśigroniła – z argumentom, až njejsu Wjelike Dobrynje tak mócnje serbske ako na pśikład Dešno abo Janšojce.
Teke Borkowy maju swójim wjelikim synam a źowkam daś to město, kótarež jim słuša.
Wót 1930 se tysace ptaškow wopjeršćenjujo a se tam registrěrujo.
Wobrazowe kórty za ten kamishibai smy dostali wót Witaj-centruma w měsće.
Wuměńkarka Šymankowa na Bórkojskich Prizach lazujo Casnik wušej 50 lět njepśestawajucy; w Dešnje jo jaden dom, źož jen wót zachopjeńka (1848) lazuju, pjerwjej ten nan, něto ten syn. (11. julij)
Te domacne su dobyli 6 : 2.
Wo nawuknjenju rěcow jo Surowin pisał: “…mjazy jadnorym ludom nawuknjoš rěc grajucy.” Cesto jo se dla tog’ rozgranjał ze źiśimi.
To sekanje, ta rězana słoma, jo se casy měšało ze sekanymi głubami abo rěpu a jo se zbóžoju futrowało.
Wóna študěrujo w Lipsku na ceptaŕku, za matematiku, nabóžninu a serbšćinu.
Zarědowanje se zachopijo zeger 19.30.
Teke w nowej 1. rědowni na zakładnej šuli w Slěpem (župa Běła Woda/Niska) se Witaj-projekt dalej wjeźo.
Z rozpšawu doněntejšnego zwězkowego pśedsedaŕstwa, kótaruž su wobźělniki pisnje dostali, njejo był kongres wobjadny, dokulaž njejo była dosć sebjekritiska.
Zestajenje wótrěda jo se cesćej změniło.
Wóna jo južo wócakała take tšašne wěcy.
A teke pśicyny su te samske.
A dokulaž njejo wěcej luźi se procowało pla Domowiny, su wšyknym dali někake myto.
Na swóje stare dny luźe se normalnje na wuměńk sednu.
Zaměr jo, raz ako marku jaden "Łužyca-design" wuwiś.
Internecy jo było mě serbskego internetowego portala.
"Te deje se něnt do serbskeje wersije pśewześ", groni ten Budyšynaŕ.
Pśeliš dłujko njejsom pśemyslował.
Dr. Heber jo pśedstajił wuslědki archeologiskich wukopanjow, ako su byli 1994 respektiwnje 1999/2000 mjazy drogu Ku Grodowej cerkwi, Grodoweju a Grodkojskeju drogu.
Śěg do Złego Komorowa jo pśecej juž pšec był a toś som w Chóśebuzu něźi góźinu cakał a z dalšnym śěgom až do Nowych Wikow jěł.
Frano ga jo wjele wěźeł wót ewangelskich Serbow, to jo było slěźaŕske pólo Tuschlinga.
Źinsa comy pśedstajiś pitśku hynakše staflowe graśa, za kótarež musyśo wokoło poł góźiny zaplanowaś.
Smy ze źěłom pśistajoneje Serbskego šulskego towaristwa w slědnych lětach bejnje wjele dojśpili.
Dokulaž kupka źěła bźez honorarow a financielnego dobytka pśi wudaśu swójich publikacijow, jo wóna až dotychměst poměrnje mało pśidatnych pjenjez z drugich žrědłow trjebała.
Jeju póbratš jo był Manfred Hermaš, se wě wugótowany ako se za pšawego serbskego póbratša słuša.
Našych gósći wócakujo na dnju wótwórjonych źuri wjele zajmnego dowokoła knigłow a casnikow.
Co dej cyniś?
Serby we bitwje ze serbskim wójnskim spiwom, prědk njasone wót Žylojskich.
Kaki efekt změju wobzamknjenja wugloweje komisije na kjabel Prožyma a na Łužycu we cełem?
Wacej su dny 2. , 3. a 4. decembra zaplanowane.
Konferenca buźo wót zeger 10:00 do 18:00 w hotelu „Residence“ na Wjelecańskej droze (Wilthener Straße) 32.
W šuli som měł dalšny problem z rěcu – z górnoserbšćinu: druga gramatika, cuze słowa, tež to powědanje ze starkima jo toś było hynakše.
Potom su kśěli cłonki Ponaschemu byś zastupniki Serbow w serbskej pśiraźe Bramborskeje.
Kótare wuwiśe jo było z projektom zwězane?
Ale tam njejo był wěcej žeden woł, jano drobna jaskolicka jo wušej jich głowow z groźi wušwyrnuła.
Społnijomy muzikowe žycenja pśisłucharjow
Metod jo wumrěł w lěśe 885 něźi pla nas.
Ale to wšykno by se hyšći pśenjasło, gaby jano strowje a gluka pjerwjejšych dnjow se wrośiłej.
To ja se wjaselim.
Pónjeźele jo sobuźěłaśeŕ Domowiny Frank Kósyk projekt w Serbskem domje pśedstajił.
How buźomy lětosa napóraś wětše grajnišćo, dotwariś garaže a sajźaś bomy a kricki.
Doma wzejo Witko swóje wjelike knigły wó zeleznicach z regala a źo pó rulu kuchniskeje papjery.
Angela Šurmanowa wót Serbskeje rady jo w radiju powěźeła, až do kóńca lěta jo małko casa wušej, a žedna serbska instanca njepśemóžo něnto nachwatki take regule za wudaśe tych pjenjez pśigótowaś. „To jo tako statny nadawk“, jo wóna pśi tom zaspomnjeła.
Z tym mytom jo bobr wjelgin spokojom!
Sobotu, 8. februara, wumaršěruju zeger 13.00. 
K jogo sobuźěłaśerjam słušachu fararje Kito Albin z Górjenowa, Pawoł Fryco Broniš z Lutola a Jan Bjedrich Tešnaŕ z Niedy, kótaryž běšo 1860 južo Nowy testament wudał.
Hans-Peter Strahl ma zwětšego zeleninu na pśedań.
Tak pšawje jogo nichten njeznajo.
Tu bajku ze staršego cysła źiśecego casopisa »Płomje« jo jim za źiwadłowe pśedstajenje pśepisała a wobźěłała Ingrid Hustetowa.
Rumnosći literarnych zarědowanjach su tam cesto bejnje połne, toś to teliko šposa njenapórajo.
Nojo.
Gaž su kśěli źěliś, njeby to wěsće cynili.
Su załožyli gGmbH DolnaŁužyca
A tak se myslim, až jo naša rědna serbska rěc, ta dolnoserbska rěc, tak wjelgin skazona.
Teke my Serby witamy lubych gósći z klěbom a solu.
Wó co źo w tśeśej śpě?
Take śěgate ptaški su na pśikład bóśon, jaskolicka a kukawa.
"Teke personalny problem, až wšuźi pśi zachodach a wuchodach dej něchten stojaś, njeby my rozwězaś mógali.
Kurse za zajmcow we jadnej jsy wšuźi pśewjeźomy, źož jo to žycone.
Hehehe.
Pšosym pósćelśo swóje teksty – a cogodla nic teke serbske? – na Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu wótgronijo dla aktualneje situacije wšykne swóje w nowembrje planowane pśednoski a źěłaŕnje.
Toś te wobydlarje góle licymy do pórěda insektow z kóžnymi kśidłaškami.
Něźi 270 000 markow to wšykno płaśi.
Jeje syn Domenic grajo sobu pśi Serbskich koparjach.
Wón togodla pśichodne zajtšo dawno prědk słyńca stanu, nakłaźe drjewa na swój wogeń, aby njewugasnuł; pótom kśěšo kusk měsa wótrězaś a spjac, ale wón namaka jo smjerźece a cerwjece. 
Južo Martin Luther jo spóznał móc spiwa w maminej rěcy.
W Grodkojskich stronach su lažali kamjenje cesto na kšomje pólow.
Pósejźenje jury lětosnego wupisanja jo spócetnje dejało byś něnt w juniju, ale se pśesunjo do nazymy.
Samske familijowe mě jo nosył iniciator a sobuzałožaŕ Domowiny Arnošt Bart.
Pśi góźbje tog dnja jo Manuela Weichert-Glaserowa našej njewěstej serbsku drastwu woblakła.
Čornakec, šefredaktorka serbskego kulturnego casopisa “Rozhlad”, jo cytała z nejnowšeje serbskeje literatury.
Ně, ma to byś połny mjasec w Karibice!
To pśitrjefijo za starego nana, nana a za wujka.
Něnto jo kongres južo wušej dwa tyźenja mimo.
W rukopisnem studentskem casniku „Gmejna heja“ pśibijo Chěžka fašistiski teror.
To by rozmjej znaniło za wjas wjeliku njegluku.
W kooperaciji z tudejšymi archeologami dostanjo woglědaŕ aktualne informacije wó Dolnej Łužycy k casu pśed něźi 130. 000 lětami.
Te, ako su juž doceła suche, až mógu pśetraś to lěto, pśidu do měškow.
W lěśe 2017, ako su startowali z powjesanim wabjeńskich flyerow a z natwarjenim rejowańskeje kupki, hyšći njejsu zjawnje wustupili z tymi prědnymi źiśimi, z kótarymiž su reje zwucowali.
To njejo dejała byś firma, ale rum za serbsku rěc.
Teke za to zmyslenje jo wordował zazdaśim we wuběrku kritizěrowany.
Jich źěło dej byś połnje wusměrjone na zdźaržanje serbskeje rěcy.
Wóni póžedaju wót zastojnikojskego sudnistwa w Chóśebuzu, aby wóno tu proceduru pśipóznaśa wótstarcyło a pśepowdało wustawowemu sudnistwoju k pśespytowanju.
10. njeźela pó swětej tšojosći (israelska njeźela)
Źěkuju se našomu Knězu Kristu Jezusu, kenž jo mě mócnego cynił, až jo mě za wěrnego źaržał, dokulaž jo mě do słužby stajił.
Ale co ma dojaŕski mejstaŕ?
Łoni su cłonki ze źiśimi kulki sajźali, plali a kopali a pśi zagonje teke jědli.
Swójo slědkglědanje na stare lěto jo šołta zachopił z diagramami a tabelami narodow w Strjažowje a Dešnje w zajźonych źaseś lětach.
Ako pśiducej materiala nastanjotej 2010 "Swětnišćo" a "Ptaški".
»Gaž jo starka dobreje mysli była, jo se stawnje smjała Markoju.«
Raz wob tyźeń w šulskem casu probuju a něźi lěto wóni trjebaju, aby nazwucowali kusk.
How spušćijo wóna rolnikaŕsku krajinu a minjo se do wjelickeje góle – źož lažy ta wobspomnjeta wjas „Ławszowa“.
Njewšednje syty woł jo na kulojskich wikach njemało wobźiwowanja wubuźił.
Slědne mjasece su byli za kulturne žywjenje w Dolnej Łužycy ako wšuźi śěžki cas.
Bejnych kolegow a kolegowkow na wušej šuli su byli raz jogo wukniki a wuknice.
Zapust su pśedstajali, ale teke serbske swěźeńske drastwy, kótarež su se žeńske zwoblekali, ako su šli na namšu na 1. swěźenju, na 2. swěźenju abo na reju.
Reja seniorow buźo až do junija kuždu drugu srjodu, gaž njejsu žedne ferije.
Dolnoserbska rěc to jo mě něco wjelgin bliskego.
Samo ako som južo na Serbsku wušu šulu chójźił, jo jej śěžko pśišło ze mnu serbsku rěc wužywaś, rownož jo ako młody luź w tom starstwje ako ja pśisamem [...]
Wzejśo sebje drot a pśiscyńśo jen na wěnc.
Stawnje zasej wiźi něco nowego a zajmnego.
Matthias Scheufele jo w amśe
A ten źeń su pśedstajili hyšći nowy a wósebny projekt.
K organizatoram słušatej Mato Krygaŕ a Mario Krawc.
Weto jo prědna generacija pśiśěgnjonych hyšći městnu narěc nawuknuła a cesto wužywała, ale něnto luźe zwětšego pólski powědaju. »Našu młoźinu to morawske njezajmujo,« gronje stare luźe ze jsow pśi českej granicy.
Serbski program RBB jo zasej wupisał kompozitoriske wuběźowanje.
Pó charakterje stej se pokazałej sotše rozdźělnej.
Wón pyta te bajkowe knigły.
A Zubolak pśepšosyjo źinsa śeśenice, śeśkow a pśijaśelow.
To se sta w lěśe 1928.
K lětosnym lawreatam Myta Domowiny słušaju tśo fararje, kótarež maju mócnu źělbu na wótžywjenju serbskego dušowpastyŕstwa a cerkwinego žywjenja w Dolnej Łužycy: Helmut Hupac z Prjawoza, Dieter Schütt ze Žylowa a Cyril Pjech z Barlinja.
Su tam teke pokazali mału wustajeńcu ze serbskimi knigłami a ze serbskeju drastwu z Klětnjańskich stron.
»Jano styri dny hyšći, pótom wy pśeśěgnjośo.«
Nowy wobraz, nowa pśichylnosć.
Co, ga źo?
Źowća z Mosćańskeje šule su jogo w serbskej drastwje wutšobnje wuwitali.
Koncepcija na pśikład mjazy drugim pśedwiźi, až se w pěś pśedmjatach fachowa wucba we wušych šulach dwa ceptarja w jadnej rědowni wuwucujotej.
Tu wjasołu powěsć su te tšubarje muzikaliski kradu pśesajźili.
Wobźěłaju plastilinu na wšaku wašnju a wobglěduju, co se pśi tom tšoj.
Źinsajšny źeń jano hyšći dwě rěcy eksistěrujotej.
Pśedsedaŕka jo Margit Neugebauerowa z Drjowka.
Teke pótom su hyšći wjele lět pśi njej.
Až do togo casa, gaž župne pśedsedaŕstwo něco drugego rozsuźijo, źěła dalej ta stara komisija pód nawjedowanim Handrija Rože.
PO WOBJEŹE SE WOLI NOWY PŚEDSEDAŔ.
Ako smy zgónili, su na kongresu teke wuzwólowali?
Ta spliska dajo pśijaznje to pyšne pjerko njewjesće.
Za to deje se wšykne Serby staraś, ale wósebnje zagronity jo za to Serbski folklorny centrum pśi Domje serbskego ludowego wuměłstwa w Budyšynje.
Gera a S.
Abo wšykne móluju abo basle.
Pśigótowali su na pósejźenju prezidiuma Domowiny slědny tyźeń slědujuce pśedłogi za Zwězkowe pśedsedaŕstwo: źěłowe śěžyšća zastojnstwa Domowiny a Rěcnego centruma Witaj za 2019, wumjenjenje styrjoch zastupnikow Serbow do jury za idejowe wuběźowanje Sakskeje k spěchowanju strukturneje změny a wumjenjenje cłonkow wólbnego wuběrka za wuzwólowanje Rady za nastupnosći Serbow pśi bramborskem krajnem sejmje.
Computer w jěsnem starstwje Cas w źiśowni płaśi ako zakładna wótkubłańska faza.
W 1990ych lětach jo pisał wósym dolnoserbskich wucabnikow za serbske nakładnistwo Domowina .
Ako by jogo skazali, pśijěźo nama muž w zelenem mantelu napśeśiwo.
How jo źaseś słowow k temje nazyma schowanych.
K nejstaršym jsam w Dolnych Błotach licy Lubochol, kótaryž jo prědny raz naspomnjony we wopismje z lěta 1004.
Jano Barlinske cłonki njejsu byli zastupjone.
To jo zelena sonina.
Gdy bjatujoš?
Wiźim pśez kjarchobowy płot rowy ze struskami, a to lěcrownož jo było how slědne zakopowanje pśed něźi 10 lětami.
Arnošt Muka, až bydle w Blunju 481 Serbow a sedym Nimcow, kenž wšykne serbski mógu.
Gaž takim njezadoraš, śi wóni źěry wupšašaju do brjucha.
Nowe formy a metody pytaju stawnje teke za to, aby tych małkich zeznawali ze serbskimi nałogami, ze serbskim žywjenim docełego.
Ju jo zestajił Wolfgang Kotisek z Brězowki/Halbendorf, dłujkolětny wjednik slěpjańskego folklorowego ansambla a znaty serbski gerc.
Jo jim powědał a powědał, a na kóńcu jo pšašał, lěc njeby to kśěli Strjažowarki tym Dešanarkam jadnak cyniś a taki krejz załožyś.
Młogi raz su ruprajchty tek do jadnogo doma nutś pśišli, młogi raz tam góle pśebuchali – stakim zewšym njejo źiw, až su wjele tšacha wubuźili.
Glědajucy na to su swóje awta nakładowali z tutawami a struskami.
A wón jo sebje wubrał mały kružk.
Głownje jo pśi tom, to se wě, myslone na cłonkow z wobeju kupkowu.
W góli bydli liška.
Njeby to był nadawk za serbske nakładnistwo w Budyšynje?
Spomnjeśa gódny nawal luźi maju pópšawem jano hyšći ‚wjelike pódwjacorne rěcy‘ a w šuli wucone rěcy.
Jo za mójim zdaśim teke spóznajobne, až se wó źěło žeńskeje jadna.
Pó někotarych wopytach, inkluziwnje ideografije, jogo źěło jo płoźiło pśez wuźěłanje złožkowego alfabeta, nic alfabet kaž ten sedlarjow.
Pón pak som měł zasej we wušyma słowa nana, kenž jo mě sobu na drogu dał: »Gólc, wóstań pśecej ty a k tomu wěrny a spšawny!« A toś stojm za to, což som w zachadnosći cynił.
We tom casu jo lipšćańske kubłanišćo źěłowe městna casowje wobgranicowało. „Togodla som se procowała wó městno w budyšyńskem Serbskem instituśe za rěcywědne wótźělenje.
„Źeń wótwórjonych źuri se zachopijo z tym, až „Dolnoserbska biblioteka“ wótwórijo swóju nowu rumnosć tam, źož jo był dotychměst gósćeńc.
Ako wón njenaźejucy wupyta, až jo pśi kraju, weze wšykne swóje mócy a wulěze na suche a wosta chylu lažecy.
Z tym njeby naša šula jano swěśak serbskeje rěcy była, ale teke pioněr w mjazynarodnej wuměnje našogo regiona.
Benjamin Trogiš z Noweje Niwy jo superkral Dolneje Łužyce 2019!
Ceło slězy su swěśece rakety na fotografiji krotko wuswětlili torm Serbskeje cerkwje.
Zbigniewom Gajewskim, pśedsedarjom towaristwa “Towarźystwo Polsko-Serbołuźycke”, kótarež pśisłuša teke Domowinje.
We jeje drugem pówołańskem wukubłanju jo Margit Rennerowa ju 1992 pśiwjadła do mólowańskego krejsa "Elbhang", teke w Drježdźanach.
»Wóstaj to.«
Pśed zarědowanim su se gósći a organizatory rědnje rozgranjali.
Na ławce prědku jo sejźeł a pśěgac kšuśe w rukoma źaržał wobsejźaŕ kutše Joachim Paproš, kenž sam jo był kokotaŕ w 60tych lětach.
We rybacnem towaristwje, mimo Fryca Wojta z Hochoze, znaju jano hyšći nejstarše rybakarje serbsku rěc wót doma, tych móžoš pśelicyś na palcach jadneje ruki.
Ale kak jo to pśišło z tym pśimjenim a logom "Sorbenkind"? Wóna wulicujo, až jeje syn jo ju na ten part inspirěrował.
Licba wuknikow pśiběra - tych rumnosćow pak njebywa wěcej.
W lěśe 2010 jo prědny raz kokot sobu gótowała a pódla była pla wjele zapustow, a cesto jo wóna te serbske źěkne słowa cytała.
Co ga pak jo zakład žywjenja?
W aktualnej legislaturje su to Až w krajnem sejmje su zastupniki Serbow, to jo njecwiblujucy dobra a notna wěc za Serbow.
Wjeliki źěl našogo luda jo stakim we wukraju žywy.
Tak rejtarje ducy kjarliže spiwaju a teke bjatuju.
Homan, něga rozšyrjone, we zagrodkach sajźane gójece zele.
Stawne cytarje z Grodka su dorosćone a źiśi.
Město Jalta pśiwabijo wjele turistow a gósći – teke z drugich krajow.
Jurij Koch jo serbski spisowaśel, žurnalist, dramatikaŕ a pśełožowaŕ.
Kólasowarje ze cełeje Nimskeje tam mimo jězdźe a se za to zajmuju, ale njamógu muzej woglědaś".
Njerěšne wšak swinje napšawdu su, pó tom až su se w parje walili.
Zakwartěrujomy kupku a ako rowno z personalom jadnam, lěc njamógali kupce hyšći něco k jěźi pśigótowaś, ga pśileśijo naraz naša leningradska pśewódnica.
Za jogo zdaśim dej to byś teke mócne znamje pódpěry za nimske mjeńšyny we drugich statach Europy.
Ines Büttnerowa a Ricardo Mahnkopf stej ze Witaj-źiśimi wustupiłej w Serbskem domje.
Gdańsk jo město w Pólskej.
W casu fašizma jo wóna žywa była pó wupokazanju z Łužyce w Erfurśe.
Pšašajśo se: "Co to jo?"
Towaristwo Žylki jo dłujko za někakim puśom pytało, niźi njejsu nic dojśpili.
Lětosny wejsny swěźeń w Prožymje pla Grodka srjejź awgusta jo se derje raźił.
K tomu jo lětosa pśi pśišeł mroz w nalěśu a suš w lěśu – a to južo druge lěto zasobu.
Jomu se tež z cłowjecnyma rukoma njesłužy, rowno aby wón někake wěcy póderbjeł, dokulaž wón sam wšyknym žywjenje a dych a wšykno wšuderkano dawa.
A wótwórjeńske case budu ako do togo: Wšednje wót zeger 10:00 do zeger 18:00. Jano jich multimedialna wustajeńca wó lodowem casu musy tuchylu hyšći zamknjona wóstaś.
W njezjawnem źělu jo se ZP pósćiło financam Załožby za serbski lud.
Wóni ga su krala cesto nagranjali k někakej njeknicomnosći, z kótarejež su wjeliki wužytk měli, a ten njewjedrowy serbski njeplek jo tak cesto krala zasej wobgranjał a jim dobytk pśikrotcował.
Hoffmann jo ten wuglowy kompromis kritizěrował, měnjecy, až kněžaŕstwo jo swóju zagronitosć wótwaliło na jadnu komisiju, rownož we kněžaŕstwje jo dosć fachnikow a kompetentnych luźi, ako wěźe, co jo trjeba.
Z Českeje jo wón ju domoj wjadł we złotej kutšy.
Tencas njejsom jogo hyšći znał, togo Casnikowego redaktora Horsta Adama.
A pśi tom stej wónej wuslěźiłej a zwěsćiłej – a to teke tak pisałej –, až maju Wjelike Dobrynje bejnje serbske kórjenje a serbsku "kólebku".
Něnt jo był nejwušy cas se póraś do Rzepina.
10. apryla jo wótpósłana Kathrin Dannenberg tu wěc rowno na taki part tematizěrowała.
Trebinje jo město w samym krotkem zajtšu Bosniskeje a Hercegowiny, njedaloko granicow z Chorwatskeju a Carneju Góru.
Co ma taki konsul cyniś? „To nejwažnjejše jo, nawězaś kontakty mjazy wobyma krajoma a jeju wobydlarjami, wósebnje na góspodaŕskem, kulturnem, šulskem a sportowem pólu.
Pśi tom jo wón zgónił, až se běłorusojskemu kulturnemu atašeju groni „Barbuk“.
Wóni ga njejsu dejali głodnuś", jo wulicował Peter Budyšynojc.
Wó dwě wěcy jo było w žywej diskusiji głownje to grono: K prědnemu jo šło wó to, co jo dalej notne za rewitalizaciju dolnoserbskeje rěcy a kak móžo se k tomu śěgnuś dalšne praktiske wucby z ewaluacije serbskeje šulskeje serbskeje wucby w Dolnej Łužycy.
Rownož bórkojski amt jo personalne kosty za muzej ze swójogo etata wušmarnuł, jo amtske zastojnstwo weto nadalej wězane na źěłowe dogrona (Arbeitsverträge) ze sobuźěłaśerjami muzeja a buźo jim za wšym zdaśim dalej musaś myto płaśiś, njebuźo-li gmejna z dobreju wólu te kosty pśewześ.
Jadnobarwna sćěna w slězynje wólažcyjo źiśam, se na kamishibai lěpjej koncentrěrowaś.
Ako jo šło wó nowe wobsajźenje městna za serbske dušepastyŕstwo, som se sobu starała.
Teke januarski termin žylojskeje woklapnice jo se dawno šmarnuł, tak jo pśedsedaŕstwo tamnego wobydlaŕskego towaristwa rozsuźiło.
Charles Andŕe Joseph Marie de Gaulle jo był francojski general, politikaŕ a w drugej swětowej wójnje nawjedowaŕ francojskego wopěranja pśeśiwo nacijam.
Wětšyna Pólakow jo katolska.
Pódla jo wótrězk pólskeje politiki.
Kocora a na tekst H.
Ale ow běda, pśi slědnej kšoceni stupijo na tu pókšytu depu, śanučke witki se pśełamju a pšawa škórnja štycy w parje.
W kólni ma bur Žur kopicu silwesterskich raketow a buchacow a praskacow.
My wšykne wopytajomy tebje tych slědnych pěś lět tak pśijaznje ak móžno wugótowaś.«
Njamaju daniž piwnice daniž brožnje, a Bog je glicholan skubło.
Tak se apryl teke rozžognujo.
Conrad Stafford Bain jo był kanadiski amerikański grajaŕ.
Teke za šćitanje granicnych stronow markgroby su natwarili "Burgwarden".
W pisanem programje ga kśě spiwarje, rejowarje a gerce pśedstajiś wše te nałogi a tradicije, kótarež su zwězane ze camprowanim, ze zapustom, ze zymu w Slěpjańskich stronach.
A naraz jo se rozpuknuł.
W susednem Majberku jo hyšći jaden, Richard měni, ale ten jo teke južo stary.
Su pytali za drogami, aby namakali pjenjeze za personalne košty, a naźeja, až take změju wót měrca, jo była wjelika.
W 47 wobrazach su pokazali to žywjenje pjerwjej (a teke źinsa) we tych stronach.
Wot žeńskich jo Christa Lehmannowa — šołtowka — ta nejpilnjejša była.
Šula w Rownem wobstoj z lěta 1899.
Dwě serbskej partaji za krajny sejm
Z głowu wijucy mejstaŕ Kowal te pjenjeze pópśimujo.
Pódla tych šołtow su wuzwólowali gmejnske zastupnistwa slědujuce zastupniki: za Brjazynu Andreas Pfütsch, za Bórkowy Petra Krautz, Bernhard Krumpelt a Ulrich Noack, za Dešno-Strajžow Holger Quos, za Smogorjow-Prjawoz Ronny Marrack a za Wjerbno Antje Hotzan a Daniel Troppa.
Te pak něnt wěcej njejsu.
Po něnt 70 lětach glěda Wylem Lehmann z wěsteju spokojnosću na swójo žywjenje.
To jo w Žylojskej šuli Rožamarja Frankowa, kenž serbski rozwucujo.
„Mójej starjejšej stej měłej w Bórkowach mału lodu.
Su byli za to, až dej serbske nakładnistwo w Budyšynje dalej wobstaś, a witali su rozsuźenje załožboweje rady, až buźo se Domowniski muzeum w Dešnje z pjenjezami pódpěrowaś.
To jo Adina Francu Casnikoju groniła tyźeń wałtoru na knigłowej premjerje Serbskeje Pratyje 2011 w Prjawozu.
Bart pak jo był až do septembra 1920 w popajźeństwje dla swójich procowanjow ako pśedsedaŕ Serbskego narodnego wuběrka, pśizamknuś Łužycu k Českosłowakskej, a jo mógał akle pótom se do źěła daś, a to nejpjerwjej w sakskej a pšuskej Górnej Łužycy. 
Nimski stat jo se tencas bójał, až Pólska móžo jen napadnuś, pśeto pólske wójnstwo jo było wětše ako nimske.
To płaśi 6 euro, k tomu pśidu 6 euro kosty za material.
Pó wólbach źo dalej Z Dešna/Dissen.
Njejo to pak mójo slědne kólasowanje z kupku pó tej cerje było.
Institucije ako uniwersity, slěźeńske institucije, źiwadła, muzeje ale teke festiwale, nocne žywjenje a architektura Barlinja su swětosławne.
"Wjelike wjasele jo mě napórało sobustatkowanje we chorje".
Jadnu z teju młodšeju, pótakem źewjeteju rědownjowu, jo wzeła Marja Rječkojc a drugu Jurij Pěčka.
Som wjelgin źěkowna za jogo pódpěru.
Dla dalšneje diskusije wokoło rewitalizacije lazujśo artikel dołojce.
Lětosa pak su wustali na jsy, naprěki něgajšneje kjarcmy.
Pódla njogo laže knigły w tšawje.
Kleber: Božko doněnta hyšći nic!
Stej nas wšyknych filmowałej a interviewowałej, a wósebnje wjele pšašanjow, to se wě, jo musał naš nowy šefredaktor dr. Viktor Zakar wótegroniś.
Wot lěta 1963 som wucył nejpjerwjej 5 lět w Borkowach a hyšći lěto w Rogoznje serbšćinu, biologiju a fyziku.
Wótpowědny material wó cysćenju zubow dostanjośo w stwórtem cysle Lutkow.
To groni, až budu w bibliotece kuždu wałtoru a kuždy stwórtk, pśecej wót zeger 11. 00 do zeger 16. 30. W drugem casu se za biblioteku sobu stara Lodka.
Wósebnosć Błotow skerjej jo, až su wótwisne wót wódy: wšak su how pśecej wšo wózyli pó tšugach a groblach.
To rědne cuze źowćo jo jomu głowu zmuśiło, tak až njejo zewšym zawupytnuł, až jo cuza do zala stupiła.
Toś pósćelśo nam je!
Togodla pśegusluj žaby do kamjenjow!
A mam tšach pśed radikalizmom.
Pětk, 16. awgusta 2019, som z pśigódu měł jadnorazowe dožywjenje.
K tomu su se pśinamakali studentske cowanja a někotare lěta južo toś to »To pak buźomej raz …«.
Pótom muse źiśi samskej nadawka ako Jan w powěsći rozwězaś.
To se wě, až jo jomu žeńska pśi tom k pomocy - wósebnje pśi woblewanju wšych tych struskow a rostlinow.
Za cas slědnych lětow wjele pśezymuju w městach.
Sobuźěłaśeŕka LND Manja Bujnowska, ako jo mjazy drugimi wobstarała stojnicu serbskego nakładnistwa jo hyšći groniła, až wjele luźi jo wěcej powšyknje pšašało wó Serbach.
Wšykno, což jo lětosa wupadnuło, ga dej se nachwataś w lěśe 2021 a snaź hyšći pózdźej.
Na pśikład ma wětšyna tych Turjańskich žeńskich woblacony carny kóžowy wobaleńc, to jo tam tradicija.
Na tofli jo mě wustanišća napisane teke we serbskej rěcy.
Za to smej dobyłej dwa ceptarja: Manfreda Starostu z Janšojc a Christu Elinu z Chóśebuza.
Njebuźo-li žedna pśiś, ga buźo se cuś „nuzkany, dobre mě swójogo instituta a sobuźěłaśerjow zašćitowaś“.
Starjejše su mógali sobuźěłaśerjam Rěcnego centruma Witaj a dr. Christianje Piniekowej z A.B.Ceja pšašanja stajaś.
Tak smy znali sotšu Starikowu - pśecej dobreje mysli.
Chtož ma lušt a zajm za take źěło pla Casnika, daś se ned w redakciji pśipowěźejo!
To jo był wjeliki ruš z 96 ženjonymi pórami a 18 pórami młoźiny a 13 źiśimi.
Žednje njeby se myslił, až taki serbski hyšći raz buźo.
Tencas su źowćam z 1. rědownje woblekali drastwu rejowańskeje kupki.
Snaź starce tam abo hynźi raz na něco cele pśechwatajucego, což našo wěźenje wó półobskich Słowjanow dalej rozšyrijo.
Młogi dirigent spiwnego towaristwa by se tergał wó take syłojki.
My derje wěmy, gaž Rogow padnjo, pón buźo bliša wokolina wjele śerpjeś.
To buźo slědny raz, až ten kus buźo wiźeś.
Wjedro jo było idealne, wóno jo lažko marznuło, a žeden wětš njejo duł.
14. septembra jo był źeń naroźenja Marije a z tym teke nejwětšy statny swěźeń Słowakskeje.
Běłe zgło jo naraz brune.
Gab leśeś mógał krokodil, by kuždy gronił: Ten pak ma stil! 
Šejnejda njejo nejžwětša abo nejstarša wjas wu nas.
Rozměś pak njejo mógała.
Wón wopisujo realnosć wjele moldawiskich źiśi, pśeto chudosći dla wjele wobydlarjow kraj wopušći a we wukraju źěło namaka.
Slěpjańske strony ga su mě wótnowotki wjelgin rozwjaselili.
Pśi tom se zwěsćijo, až góle njepśiměrjone abo hynac na rěcne wugrona respektiwnje nadawki reagěrujo, ako wócakujomy.
Nage" jabłukowe połojce dajśo na źaseś minutow pśi 200 stopnjow do pjaca – mógu byś pak na blachu z pjaceńskeju papjeru, pak we formje za pólewanje.
Blogaŕ ma pšawje.
Kšajźu jo drapał na mójom sedle.
Njestarajśo se wó nic, ale we wšyknych wěcach daś waša pšosba pśez módlenje a žebrjenje ze źěkowanim pśed Bogom se zjawijo. Fil 4,6
Ako we lětu 1966 som ako prjatkaŕ na mójo prědne město do Drjowka pśišeł, ga som měł ned tam serbskego bratša – fararja Nowaka.
Za powěsću chóśebuskeje promštownje njebudu žedne źěłowe města pśez to wótpórane, a teke žedne personalne pśeměnjenja se njestanu.
Wiźimy to z togo, až nichten njepśiglědujo.
 — Pětko se powlěknu. 
To jo, ako by profet w Barlinju pódla był a wěźeł, co se w tak gronjonych socialnych medijach wózjawijo! Bože słowo móžo konkretne byś, ale rowno pón maš kśesćijanow, kenž njekśě jomu slědowaś.
Zagronita za nastupnosći Serbow jo se rozgranjała ze zastupnikami institucijow dla rewitalizacije
Slědne naźeje, kótarež su w septembrje hyšći měli, jo nowa korona-žwała znicyła.
Wobźiwam lubjej našu rědnu błośańsku krajinu.
"A ten film ma teke dolnoserbsku wariantu", smy zgónili wót Karin Tšukoweje.
Wóna jo nam rozkładła, až tuchylu njejo dosć wódy w Sprjewi.
Jeremy Renner jo amerikański grajaŕ, muzikaŕ a filmowy producent.
Dalše serbske mě jo bubańkowy keŕ.
Na 23. juniju su swěśili ewangelske kśesćijany swój 13. domowniski źeń we Wulkich Ždźarach/Groß Särchen.
Ale naša narska hajtka njesłucha:
Toś jo se župny sekretaŕ M.
Dłymoko padaś!
Teke syn Kurt z Picnja jo hyšći pśichwatał.
Južo pśecej jo mě imponěrowała gjardosć Běłogórjańskich na swóju historiju.
Ten sejm jo gano jadnogłosnje wobzamknuł, až co byś spěchowański cłonk Domowiny.
Móžośo je słuchaś.
Kśesćijany dejali se pśez swójo wustupowanje napšawdu rozeznawaś wót drugich.
Njerownajśo se tomu swětu, ale pśeměńśo se pśez wótnowjenje wašogo zmysła, aby hupytaś mógli, kótara jo dobra a spódobna a dopołnjona wóla Bóža.
11 dorosćonych a k tomu źiśi su tam z lubosću wugótowali serbske mustry na swóje jaja.
Ze Slěpego/Schleife.
Srjodu pśedslědny tyźeń jo na Łakomskej droze blisko sportnišća wjacor zeger sedymich njezjapki se mócnje zagrimnuło: Tłusta gałuz duba jo se kaž z rjagom wótłamała a na asfaltowu drogu dołoj prasnuła, až jo se tam zemja zatśěsła.
Ten knecht Paul Hymplašk ma starosć, ga bu wulicowane: Jogo pśiduca njewjesta jo se na probu Rusojskemu do póstole lagnuła.
Ale how a tam jo se ten źeń swěśił pó wšakej wašni.
Typiski su mustery kaž chrapki, tśirožki, krejze, kótarež se góźe za zgótowanje źatych a tkanych wórow.
Carna Wóda jo tšuga w pódwjacornej Górnej Łužycy we Rolanskej góli.
Ale teke alarměrujuce.
Tyjo cłowjekoju, sebje pśestawku wót źěła a myslenja wšednego dnja žycyś.
»Co ga změjośo tam za wjeźenje?«
Nadpadnjo, až serbske formy mjenjow njejsu w Pratyji wěcej princip.
(dalej na 4. boce)
Skoro deje luźe w Běłej Woźe a wokolinje wěcej płaśiś za jězbu z busom.
Staraju se za to, až serbska kultura wóstanjo žywa, a su pśigranjańske partnaŕki za komuny k praktiskim pšašanjam šćita mjeńšynow.
Za to jo ten nosaŕ (Träger) wokrejs Sprjewja-Nysa (SPN).
Pěseń se wołała „Uber pary“ .
Njerozmějo wjele, ale słyšy cele jasnje: "Ptaškowa swajźba."
Wóna póchada z Janšojc, jo wót lěta 1961 chójźiła na Serbsku wušu šulu w Chóśebuzu a bydli źinsa w Eisenhüttenstadt.
Ela, Kśesćijan 233 głosow
To se wě, až musymy how wěcej wuknuś ako na wejsańskej šuli.
Lej, jadnu dłoń dnjow sy mě pśiměrił, a cas mójogo žywjenja jo pśed tobu ako nic.
Zapustojski pśeśěg pó Górach ma pśecej dwě staciji.
Pšawa žaba wuglěda tak ako ja!
Tyźenje dłujko běchu Kerstin Kosakowa, zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsnem zastojnstwje w Baršću, a druge z wokrejsnego domu ten „Serbski źeń“ na Zelenem tyźenju pśigótowali.
Teke z kupkow něgajšneje Domowinskeje župy Kalawa/Lubin su pśišli delegaty na głownu zgromaźinu do Janšojc (prědku na wobrazu).
žrědła: bělkowate žywidła ako jětša, měso, ryba, mlokowe produkty a jaja
Nowy Rogow/Horno
Ale raz jo se něco tšašnego stało:
Jězba se zachopijo zeger 10.00 na marku w Picnju.
Płaśi regularny zastup (2,50 euro za dorosćonych, 1 euro za źiśi).
Hyšći wón študěrujo w Rumuńskej.
Zgonili smy wót njogo dalej, až jo akcija wubuźiła we wšakich komunach žywu diskusiju wó serbskej rěcy, což ga jo wažny zaměr teje wěcy.
W Nowej Jsy a Husu jo Casnik pódla był…
Pla „Pfiffikusa“ su gósći mógli kupiś mlince.
Synoda jo wuzwóliła Georga Thimme ako naslědnika Ulriki Menzeloweje
Cłonki Žylojskeje kupki kśě pótom w nazymje jěś na kjarmušu do Kamjeńskich stron.
Ale jim jo se zdało, až wostanjo jim hyšći nimjernje dłujcki cas.
Njejsom wěcej tak kšuśe zwězany, mógu teke wěcej modernje twóriś, lěcrownož jo wócakanje na serbsku muziku pśecej hyšći było tradicija.
Łokaśina buźo spiwaś.
Co pak jo ten cłowjek, ako co a móžo wjele luźi wšakorakeje mysli pód jaden kłobuk spóraś?
Tak su witali gósći wu Cechoc, źož Rowniske źiwadło jo je rozwjaseliło.
"Trjebamy wjele wěcej šćita klimy, musymy ga pśiś doprědka.
Wobradowanje togo póžedanja Lěwicy musy se togodla wótstarcyś.
Zwězk co za tu 29 km dłujku ceru 156 milionow wudaś.
Županka jo slědne lěto groniła, až swój amt na probu nejpjerwjej na jadno lěto pśewzejo.
Druga wěc jo, až źiśi, ako powědaju doma teke serbske, cesto wóstanu w nimskej rěcy.
Pón jo schórjeła a njejo wěcej mógła swójo lubowane pówołanje wugbaś.
Cotej tam wěcej luźi zapśěgnuś.
A kuždy, kenž njama rowno někake strowotniske problemy, móžo se źinsa raz tak pšawje słoźeś daś.
Pšosym pśinjasćo wušywański ramik.
To by dejali pak teke tamne ceptarje pódprěś.
A snaź kśě teke serbske TKKG komplikowane pady rozwězaś. (Na gluku stej how juž nanejmjenjej Golo a Logo aktiwnej byłej.) A ga smy se pśi cytanju serbskich tekstow pórědnje wuchachali?
Luźe w Łužycy jěźe zeleny kał wósebnje raźi ku gusecej abo kaccynej pjaceni.
Pśepšosyjomy slědne licarje do źiśownjow, aby ze źiśimi aděrowali, subtrahěrowali a – chto wě – snaź samo multiplicěrowali.
Južo žedne lěta zasobu pśepšosyjo Serbski kulturny centrum “burske” žeńske na take zmakanje.
Srjodu, dnja 7. februara dolnoserbski na UKW 100,4 MHz a 98,6 MHz
Źo pak tej wobraza stej wostałej, to ja njewěm.
Albin Moller jo wumrěł na 26. decemberu 1618 we starstwje 76 lět we Starej Darbni .
Na 5. měrc togo lěta dej se zachopiś zasej prědny kurs, a to za zachopjeńkarjow w serbskej rěcy.
Šym wažnjejše jo źěło, aby kazń we praksy realizěrowali.
Wót Serbskego blida k temje „Muske, žeńske a móc w ewangelskej cerkwi“
Město co dogromady 25 mio. euro za to wudaś, a pśi tom su wušej 4 mio. euro ako wósebne spěchowanje pódla.
Głowna rěc jo Chinšćina, kótaraž ma wjele dialektow.
Rědownja DSG buźo wiźeś we wusćełanjach 16. maja a 17. maja zeger 19:25h w KiKA.
A chto nas znajo?
To źowćo groni: „Ja pśiźom wót sedymjoch lutkow, ako bydle za sedym górami.
Tenraz dla złoźejstwa.
Serbski sejm jo oficielnje zjawił, až proces pśigótowanja nowego wujadnanja ze statom jo se zachopił.
Wažne jo teke zgromadne źěło ze serbskeju rozgłosoweju redakciju MDR w Budyšynje.
Z nowšeje historije – pśi góźbje jubileja 30 lět padnjenja murje
Jano Hopel tšošku kśiwje glěda.
Janina sotša jo tak stara ako 10. źěl jadnogo mejtarja centimejtarjow ma.
Lěcrownož jo to utopija, musymy se za to zasajźowaś.
Mimo nich budu se pśepokazowaś teke kupki z Europy ‒ z Georgiskeje a Hungorskeje, kaž teke ze słowjańskich krajow: z Rusojskeje, Słowakskeje, Pólskeje (z města Bunzlau/Bolesławiec) a Makedońskeje.
Ja njewěm, ja mógu tak rědnje wokoło luźi byś.
Na samem wjerašku słupa k wjacoru wogeń se zaswěśi a cełu noc se swěśi, aby łoźam puś (móŕsku drogu) pokazował, kenž w nocy na mórju jědu, aby z łoźu niźi njestarcyli. 
To su krajiny a wobraze a skice ze serbskeju tematiku.
Juž pśisamem na kóńcu našeje akcije sejźimej mej z Otom – gronili smy jomu jano Jutśko – na pśipowjesaku prězy na delce, ako wón naraz groni: »Něnt mamy juž tśi tuny na wózu.« Zaźiwany na njogo póglědnjom a gronim: »Taka pitśka, to njejsu nigdy tśi tuny.« [...]
Maharaštra ma Marathi ako jadnučku zastojnisku rěc, ale tam se teke Hindi , Urdu a wjele mjeńšych rěcow powěda.
Teke wašnja zakopowanja jo něnto jadnaka.
Do togo deje byś drogi zasej w pórědku.
Prědk nich: źiśi horta Lipa, ak su pokazali rědny program a sobu napjakli tykańc.
W Dubrinku jo bydlił Juro Zadora.
Kuba jo kraj w Atlantiskem oceanje.
Wón jo měł ako gólc śěžke sportowe znjeglucenje a jo cas swójogo žywjenja wóstał śěžko zbrašony.
Kóstkuj šestku, aby se wulichowała.
Row z kšasneju kśicu za Marjanu Domaškojc jo wopšawdu wažny kulturny pomnik.
Z wótbywanja LND su nam k wěsći dali, až su lětosa jano 20% pówušenja wócakali.
Kralojstwo Tonga jo kupowy stat w pódpołdnjowem źělu Śichego oceana, kótaryž słuša geografiski k Polyneziskej.
Rumuńska jo kraj w pódzajtšnej Europje.
Pśi wrotach napśeśiwneje žywnosći stoj gólc.
Stakim jo to mały źiw, až mamy toś w błośańskej biosferje teke carnu brjazu.
Pśidank pó namšy jo był, až jo dostał pśedsedaŕ wósadneje rady Alexander Adam wót pśedsedarja Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi Hartmuta Leipnera serbski Wósćenaš rědnje w ramiku pśepódany.
A wrobel chwata.
Teke my Serby smy jaden lud.
To dej tak byś, wšak som wjednica młoźiny.
Chtož ma zajm, dej se pśipowěźeś pód numerom (0355) 48 1360 (redakcija NC).
Dieter Freihoff jo Casnikoju powěźeł, až jo sebje twarźe prědk wezeł, město Lubin a snaź dalšne gmejny k serbskemu sedleńskemu rumoju pśibiś.
Co jo wažne w Nimskej?
Za źiśi: „Naduta škrodawa“
Kužde słowko som rozměła, wóna wobwěsćijo.
Wótwóriła jo to zarědowanje Petra Čagalj Sejdi, wót 2017 projektowa koordinatorka w towaristwje "Romano Sumnal" a wót 2014 měsćańska raźcowka za "BÜNDNIS 90/DIE GRÜNEN" w Lipsku.
To jo rědna bildka.
Kaki to wjasoły spiwarik!
Jich pśedawanje jo pśedewšym nazymu derje fodrowało, tak až som se z tym napšawdu mógał pór pjenježkow zasłužyś.
Tśi lěta sćo z Haraldom Kóńcakom gromaźe źěłali, sćo jogo derje póznali.
Wšak jo teke šło wó to, chto nejwěcej nazběrajo.
Bur Žur zwignjo kopawu.
Och gaby ty z mójimi kaznjami roźeł!
Simone Poetzschowa, dłujkolětna sekretaŕka a wugótowaŕka Wašogo casnika, jo redakciju spušćiła.
Susedne města su Carny Gózd, Łuchow a Wótrań.
Ja, mója familija a mój tak pomjenjony wobswět južo dawno cakamy na tu stolětnu pratyju.
Wšednje słyšyśo serbski rozgłos na UKW 100,4 a 95,1 MHz a na srjejźnej žwale 999 a 1188 MHz
Zmakanišćo jo Serbska burska śpa Móst, zeger 9.00.
Naraz jo wuglědał "marłu" lišku a jo pśi se gronił: "No, to jo raz rědna pjaceń."
Won jo w měsće, w Chośebuzu, pśi Barlinskej droze jaden kiosk měł a jo casniki a druge na pśedań měł.
Spiwnikoju "Dolna Łužyca spiwa" jo se ceła kopica nowych spiwow dodała.
W lěśe 1936 su jogo fośe wustajili tam w Domowniskem muzeju.
Ta lubosć jo kaž słyńco.
Tśi ceptaŕki tuchylu tam wuce serbsku rěc Margot Hašcyna, ako zastupujo Domowinu w brjazyńskej šuli „Mato Kosyk“, jo na to pokazała, až maju na tej šuli južo źaseś lět dłujko bilingualnu Witaj-wucbu.
Pawoł pišo: Som nejryjńšy mjazy pósołami.
Wón wuglěda strowšy a mócnjejšy ako pjerwjej, nježli jo wujšeł; z tog se wiźi, až nuze tam njejo měł.
Njejo tak, až cerkwja how prjatkujo wódu a sama pijo wino?
Až wóni su rowno ten źeń sebje wuzwólili, njejo se stało ze pśigódu.
Bóžko su se wše dokumenty zgubili, ako jo mój bratš našo byśe pśedał.
Nowak jo šyroko rozkładował, až pódpěranje kultury jo teke z góspodaŕstwom zwězane.
Pśiźoš ty do jogo bliskosći, ga se źerjo a wušej tebje lěta a dołoj bijo.
Duchowne zastaranje jo pśewzeł nimski faraŕ z dalšeje susedneje wósady – wón pak jo mógł jano jaden raz k běrtyl lětu k nim pśiś namšu źaržat.
Na prědnem wobrazu wiźiśo w lěśe 1914 žylojske šulske źiśi pśed stareju wejsneju šulu.
Ten rěd k rolskemu źěłu ma Arvid Nowka tejerownosći wót starjejšeju.
Weto dajo źaseś familijow, ako maju póžedanje we trjebinskej gmejnje wóstaś.
Něnt ga njok se rowno z tym šlodarikom pśirownowaś, ale na njogo se mysliś musym pśecej, gaž spominam na jadno tšojeńko z casa naju zachopjeńka.
Ale njejsu jim k słowoju pśiś dali.
Ma bělany až oranžožołty muster na groźi.
Něnto mamy Grimmowe bajki teke na dolnoserbski.
Smy se starali wó nabóžniny w rozgłosu.
Toś, wjele wjasela a wuspěcha, a wšykne smy narske na Twojo prědne wudaśe našogo woblubowanego dolnoserbskego źiśecego casopisa.
Mjazy drugim su měli na mysli, pśigótowanje Europeady 2020 w Kórutańske pśepowědaś.
Pšosym pśinjasćo tasu a talaŕ za kafejpiśe.
W měrcu pśedwiźona głowna zgromaźina nejstaršego nadregionalnego serbskego towaristwa se pśesunjo na kóńc lěta.
Śěžke werbalne kanuny se stajaju.
Weto njejo dospołny, tak ako žeden słownik dospołny njejo.
Som był tencas na tej šuli ceptaŕ za serbšćinu.
Za tśiźasća minutow musyš wubluwaś, což sy w źewjeś lětach nawuknuł — to buźoš znojś abo wutšobka śi rozpuknjo …“
– „Prědne radijo w našej jsy“
Na jadnej takej kupje stej teke samučkej bydliłej cłowjek ze žeńskeju.
Jolic z jadneje kwiśonki z dweju abo wěcej płodowych łopjeńkow wšake gromaźe zrosćone měchowe płody nastanu, tak to jo kompleksny měchowy płod.
Kak stoje nimske fararje napśeśiwo serbskej namšy?
Pód nawjedowanim Lubiny Žurec-Pukačoweje su grali wukniki Chóśebuskego konserwatoriuma.
JUŽO ZA SILWESTER PRASKALI! Silwester pśiźo, to jo jasne.
Kajetan Koźmian jo był pólski jurist, basnikaŕ, literaturny kritikaŕ, publicist a pśełožowaŕ.
Tak njamóžomy źěłaś.
Južo wjele lět 1959 wobstoj we jsy Lubochol w Dolnych Błotach towaristwo stśělcow.
Pśiduca buźo wjelgin wažna zgromaźina.
Mimo togo jo kněz Suchy wobkšuśił, až jo to z teju GmbH nejpjerwjej jano jadna ideja, rownož smy wěźeli, až tomu tak njejo.
Wobmólujśo a pórědniśo wustudnjony śěstowy swěcnik z pisaneju barwu.
Jo nas pjerwjej hustajił k źiśetstwu pśez Jezom Kristusa, za dobrym spódobanim swójeje wóle.
Warnujo, nježli tych 33 porow fryjnych jo zestajonych.
Jo z lěta 1946 w Domowinje a wót 1955 funkcionaŕ w organizaciji.
Dogromady 22 nazymskich koncertow co Domowina lětosa w Dolnej a Gornej Łužycy pśewjasć.
Take jo na gluku móžno nanejmjenjej we seśi!
Ten stoj w Bórkowach pśi droze "Druge prize" blisko šule "Mina Witkojc".
Glědajucy na pandemiju groni wóna: "Źěłamy rowno z wobgranicowanymi źěłowymi a wótwórjeńskimi casami a cesto na zakłaźe wugótowanych terminow."
W Prjawozu/Fehrow
To jo mě pógnuło, etnologiju studěrowaś a serbsku rěc wuknuś.
Anna Kosacojc-Kozelowa, zagronita za serbske nastupnosći w měsće, jo pětk w radnicy dała gósćinu pśi góźbje swójogo 50. narodnego dnja.
Do teje jury su słušali prof.
Zaspiwa nam teke to spiwańko wó źowću a lanje: Wence jo mjaztym jatšowna noc zbuźiła wósebne žywjenje.
Pětšowy głos klincy pitśku bźeznaźejny.
Na „Serbskem dnju“ Lěwicy su diskutěrowali wótpósłane Bramborskego a Sakskego parlamenta ze zastupnikami Serbow.
„Njeměj tšach, mama, som ga kśěła jano na tych carnych tastach graś!“
Něnto pódłamśo spło tak, až pokazujo na jadnu kwiśonku.
Na drugi źeń pśijěźechu k městu 6 Ritzebüttelu, źož se Łobjo do mórja wulewa. 
"Wjele by my sebje w Łužycy mógali wót nich wótglědaś", jo wón měnił.
Až do 50tych lět 20tego stolěśa jo ta mušla wjelgin gusto rěki w Błotach a drugich krajinach w srjejźnej Europskej wobsedliła.
Do zliceńki pak pśiźo źeń wustnego jadnanja.
Dla jeje wrośenja jo Tina Šomberojc, kótaraž jo teke ze Zaspow a něgajšna rejowańska wuknica Marlies Smołcyneje, jej naraźiła, až by ga mógała tu powdanu rejowańsku kupku zasej natwariś a dalej wjasć.
Pósejźenje jo zjawne a zajmce su witane.
Lube źiśi, źinsa mam stwórte a pěte pšašanje za Was.
Njedosega ga, což jo muzikant sebje wót starkego serbskego wótsłuchał a spomnjeł.
Tak su byli w srjejźowěku na psykach nosone pjeršćenje něco wjelgin typiskego za słowjańske žeńske.
Starjejšej stej wjele źěłałej, ako góle jo toś zwětšego labował pla starjejšyma maśerje, Głowkojc Any a Mata w Brězowce.
Ga běžćo tak, aby myto dostali.
Wjacor jo było a južo bejnje śma, a jano ten starki jo był doma.
Prezidium pósejźenja Serbskego sejma: Holger Kelch, Edith Pjeńkowa a Hanzo Wylem-Kell.
Kat Austen, wuměłcowka z Engelskeje, zaběra se wót lěta 2020 z Łužycu.
Daś waše laźwja su hopasane, a waše swěcki su zapalone.
Majk wusnjo, ale jogo grajki kśě hyšći dalej graś – pśedewšym balonk.
A móžomy groniś, až jo se to źiśam ze Strjažojskeje, Mósćańskeje a Janšojskeje źiśownje wjelgin derje raźiło.
Wót 1992 jo jěł do budyšyńskego měsćańskego gymnazija.
Měto Budyšyn wě ten špruch na serbski: Ja se źěkuju za te jaja a za te pśidanki, ak my smy doněnta krydnuli.
To groni Wilawa.
Pjakaŕka Klammerowa se stara wó torty a tradicije.
Pjepjeŕ ma dłujke stawizny.
Ze Ždźar do Drježdźan pak jo daloka droga, a Krabat jo měł pśecej wjelgin nuznje.
Ale ducy pśez wjelike mórjo se tšašnje błyska a grima.
Weto jo za njogo wažne, demonstrěrowaś za pśichod młodeje generacije, na swěśe a w Prožymje.
"Prima", wótegronijo žeńska, "pótom pójźom pó wjeliku łžycu."
Nichten se rad njezaběra z pšašanim, co buźo pó jogo smjerśi z wěcami, kenž su jomu lube a wótergi samo droge.
Oslo jo głowne a nejwětše město Norwegskeje.
A pótom spiwa pśisamem ceły źeń, zasej a zasej a hyšći raz.
Te wobraze su wjelgin, wjelgin rědne.
"Gaž južo njejsu z nami pšawdosćiwje wobchadali, ga dejmy my wiselne wóstaś a na našych póžedanjach kradu wobstojaś", stej měniłej mjazy drugim Horst Adam a dešański šołta Fred Kaiser.
Móžo byś, až pśez to pólěpšujomy teke našu widobnosć a wósebnosć, aby zajm dalšnych starjejšych/źiśi zbuźili.
Za graśe w Hochozy jo towaristwo „Serbske koparje“ pśechwatanje pśigótowało.
Pśeśěg pó jsy se zachopijo.
Jich psy njejěźe měso, ale jan sad, a tak to měso hynac słoźi, nježli wót našych psow.“
Glědajucy na póměrny pśeběg zachadnego stolěśa, jo taki wuslědk dramatiski.
Druge jo zabydnu južo srjejź januara.
13
Akle w slědnych lětach jo se w zjawnosći teke tematizěrowało, až su se pśepśimjeśa dobyśarjow teke we drugich pódwjacornych conach Nimskeje wótměwali.
Ako běch pó dlejšem casu w nowembrje zasej raz w Chóśebuzu, som se nowu Pratyju za lěto 2006 ned wobstarał.
Teke pśemało polki a rajnlendarja jo było, nanejmjenjej su mógali Anamarju rejowaś.
Leipner a Madlena Norbergowa.
Jadna jo była, až dej se namša pśewjasć w maminej rěcy.
Wušy promšt Hoburg jo za wugronom Mollera jogo wó take knigły pšosył.
Jo musał togodla w běźe žywy byś?
Lětosa, ako su łapanje kokota w Žylowje swěśili, jo Domowinska kupka tam pśiwitała ceły bus gósći z Kamjeńskeje župy.
Lk 16,19–31 * 1 Jan 4,(13–16a)16b–21 * Ps 132
Spěchowańske towaristwo za serbske tradicije a cerkwinske stawizny w Janšojcach jo pśepšosyło 1. oktobra na drugi muzeumowy swěźeń.
A wěcej raz su gronili, až w Zaspach njekśě slědk wóstaś, njekśě, až pla nich jano wótpadanki se nakopickuju, wetom až w drugich měsćańskich źělach wuwiśe doprědka źo.
Kupka pak źinsa dalej eksistěrujo.“
Klown ma chóžyško.
Našej lubej Casnikowej swójźbje, wšym cesćonym lazowarjam, spisowarjam a dowěrnikam žycymy pšawje strowe a wjasołe jatšy.
Kafej a pśikusk buźotej, wustajeńcu w muzeju „Serbske žywjenje na lanźe“ móžośo se woglědaś.
Wušej togo: Pśed žylojskeju šulu kněžy se kužde zajtšo chaos, gaž starjejše pśiwjedu swóje źiśi z awtom do šule.
Njezabuź naju!
Možo byś w Moskwje abo New Yorku, w Münchenje abo Greifswalźe.
Samo jo sejźeło pśi kólasku a jo pśědło, a nitka jo była tak śańka, až sy ju lěbda wiźeł.
Šoklada a małe dary ga budu teke pódla?
Něnto pomjeńśo pśedmjat z jadnoreju formu.
Pśepšosyjomy na Głownu zgromaźinu cłonkow Maćice kaž teke pśijaśelow towaristwa a zajmowanych.
Ewangelska cerkwja Barliń–Bramborska–šlazyńska Górna Łužyca jo nawłos źinsa pśed 15 lětami serbsku cerkwinu kazń wobzamknuła: Jeje połne mě zni "Kazń dla cerkwinego źěła ze Serbami".
Ale ta góla jim zwětšego njesłuša.
Tak su pón pózdźej nastali dwóje kniglicki z mójimi gronkami a z ilustracijami pód titeloma „Wjasele na zwěrjetkach“ a „Wjasele w pśiroźe“.
Gab spiwał woł we rědnem maju, by znaty był we cełem kraju.
To jo była kśicawka.
Blasiusowe statkowanje ako serbski faraŕ jo pśipomogło k zeźaržanju serbskeje rěcy – lěc jo to jomu wědobne było abo nic –, pśeto wšuźi, źož su ze serbskim prjatkowanim wopśestali, jo se serbska rěc za wětšy źěl ze zjawnego žywjenja pózgubowała.
Wót togo jo wulicował Jens Martin z Pódstupima, awtor słownika serbskich rostlinowych mjenjow, kótaryž jo tu lisćinu za swóje knigły teke wužywał.
Joel Edward McHale jo US-amerikański grajaŕ a humorist.
Kónje maju tšach, gaž jo zemja měkučka, a wóni se wulěkaju.
Robinson padnu dołoj a wósta lažecy, tak běšo se wulěkał. 
Jadnotliwe póbitowanja zwenka šulow pak su, w Demerthinje, Putlitzu a Sewekowje (wšykne w Prignicu).
Groniś pak musy se teke, až smy něga měli pśecej tśi rědownje w jadnom lětniku, něnto jo to jano jadna rědownja.
Wótwenka jo wiźeś: how jo Nowcyc źěłaŕnja za awta.
Te dolnołužyske strony pśi Odrje ga su tencas hyšći do Bramborskeje słušali ako Gubinski a Žarojski wokrejs.
Na tom jo mjeršnik póznał, kake budu pśiduce žni.
Lehmannowa z Tšupa a G.
Pśez sociologiju k serbskemu filmoju
Taka wósebnosć jo se stała w Bórkowach, dnja 8. maja, we wuknjeńskem domje "LIPA".
To jo kšasna wěc, Knězoju se źěkowaś a chwalbu spiwaś twójomu mjenju, ty nejhušy, a zajtša twóju gnadu a w nocy twóju wěrnosć zapowědaś.
Ně, to bóžko njejo wěrno!
Grönland pak derje jo ten nejžałosnjejšy kraj na swěśe, pśeto žedno nalěto, žedne lěśe tam njenastupa.
Jano ten guslowaŕ Maks ma starosći.
Wót togo casa jo mě było jasne, až budu na gruntach, kótarež som kupił, drjewjane domcyki twariś", jo wulicył drjewowy mejstaŕ.
Pósuźowańska komisija jo jadnogłosnje rozsuźiła, až ma se z Mytom Arnošta Muki lěta 2019 wuznamjeniś źěło za jogo fachowe źěło.
Dowěru ako zastupnika stej dostałej dr.
Šwjelina jo pominała, až njebuźo se tuchylna situacija negatiwnje wustatkowaś na serbsku wucbu, až njedeje ceptarje za serbšćinu byś zapśěgnjone do głownych pśedmjatow na kosty pódlańskich pśedmjatow ako serbšćinu.
Schüttom buźo 28. awgusta w Dešańskej cerkwi.
Ako René Šuster wót teje organizacije groni, pśigótujo pak južo koncepty za ten cas, źož zmakanja budu zasej móžne.
Drugi a tśeśi kral stej byłej Mark Kšamaŕ (21) a Christoph Hockwin z Wjerbna.
Za chylu kuždy wě, co jo wina na tom póstarcenju.
Jěze a piśa budu na gósći na dwórach cakaś.
Tam jo se w lichem casu zaběrał z gromaźenim knigłow.
Źěła jo tudy dodosća.
Wótbagrowanje cełeje jsy z něźi 150 familijami jo było planowane wokoło lěta 2010. Wušej togo su twarili na kšomje Miłoraza wjeliki załožk za lodowanje wugla na śěgi do elektraŕnje.
We nich źo wó temy, ako smy měli w běžecej wucbje, wóne temy budu pódłymjone a wukšuśone.
Lětosa stoj wobstarosćiwosć, pódpěranje a wótwardowanje drugich luźi w socialnem wobłuku we srjejźi.
Anna póchada z Górneje Łužycy.
Leben – Na jsy" wót Evy Gaedingoweje a druga wó nowem spiwniku "Dolna Łužyca spiwa" wót Bernda Pittkuningsa.
Ako su pó tym na Pellwormje hyšći zgromadnje swěśili a fota gótowali, jo njewjesta ze swójeju drastwu wjele zajma zbuźiła.
Sylvia Öhlertojc, wjednica młoźiny z Janšojc, jo krotko zespominała w serbskej rěcy statki młoźinskego aktiwa.
Źěłowa kupka wobstojeca z wjednikami serbskich institucijow a z wjednikami serbskich gremijow a towaristwow měła w klawsurnych pósejźenjach priority sajźaś a strategiski plan pśesajźenja nejlěpšych naraźenjow wobzamknuś.
Połtera lětźasetka pózdźej wobspiwa literat Fr.
W niskich, ze słomu abo sćinu kšytych chromach su južo topili.
Jich lěgwo je w sam twarjonych twarjach, pód wuwrotom, w skalnych jamach abo w gustem pódrostku.
Teke zal njejo dosć zasłužby pśinjasł.
Znajośo to?
Groń sady!
A pśi tom smy słyšali samo take měnjenje: To ga mógu pón tśo, styrjo koparje z Dolneje Łužyce sobu jěś, aby nejpjerwjej raz wiźeli, kak taka EUROPEADA wótběžyjo!
Casnikaŕska powědaŕka policaje jo Sakskemu casnikoju wulicowała, až policaja jo se ten wjacor ned na drogu do Šunowa wudała.
Wóna jo se teke wěnowała 100lětnej zachadnosći Ludowego chora gmejny.
"Som wěcej ak 40 lět samostatna była a něnto take něco."
Forthowa: Ja cu našu zakładnu šulu we swójom procowanju wó specifiski serbski profil pódpěrowaś.
Samo ako som južo na Serbsku wušu šulu chójźił, jo jej śěžko pśišło ze mnu serbsku rěc wužywaś, rownož jo ako młody luź w tom starstwje ako ja pśisamem jano serbski powědała a nimski powědajucy stej jej serbska rěc a serbski akcent až do swójeje smjerśi pśecej zasej na gubu biłej, tak až jeju žednje wótpołožyś mógała njejo.
Wona jo něnto tak pomjenjona „Gleichstellungsbeauftragte“.
Prědku ten pśeśěg, a za nim ten wusoki nasyp, kenž šćita wjas pśed wugloweju jamu.
Jogo městno módrego wuchacka pak zabjerjo něnto doněntejšny chytaŕ, kenž se wótpowědnje wobznamjenijo.
Wotworili su se wóni srjodu, 26. apryla, w nowem „sakskem” domje, a to z wustajeńcu „Serby w Nimskej”.
Ale wót 19. junija dajo teke tam zadory.
Prozne šyški cesto dłujko na gałuzy sejźe.
Cysći sem, cysći tam, běłe zuby něnto mam!
Pśi tom se wósym žeńskich za to stara, a tym źiśam tek to serbske bližej pśinjasu – ze słowami, graśami a nałogami.
Młogi raz jo wón grał na kśidle ako jo stojał we wjelikej śpě.
Wón wobzamknu, ned ze switanim swóju zagrodu rozprošyś, tu chłodnicu roztergaś a wšykno tej zemi rowne wucyniś, aby nicht njewuznał, až how luźe bydle.
K comu sy nas wołał? 
Tak musy wón glědaś jano na murju a płot a móžo mimo kuždego rizika naslědk z dwóra jěś.
26. junija jo žylojska dobrowólna wognjowa wobora 15 góźinow we Łuce pśi Frankobroźe zasajźona była, domoj ducy su dalšne wognje zagasyli.
Jo njeźela, 11. februar 1990.
Jadne su chwalili a gronili, až "nanejmjenjej Casnik teke ‚ten drugi bok‘ wopisujo".
Mimo togo glědaśo raz z drugeje perspektiwy na wěcku, situaciju abo problem.
Źož šoseje se twarje, tam cesćej tych žywnosćow wobsedniki k tomu ten land šenkuju, aby jano je pšawje we bližy měli, a pomogaju za jich pśemóženim te same gótowaś.
Njejasne jo dla aktualneje situacije, lěc jich swěźeń ku kóńcoju lěta w decembrje se wótměś móžo.
Bejnje wulěkany a pśisamem bźezradny som chwatał do swójogo bydleńka, jano něźi tśista metrow wokoło rožka.
Idyliski wóna tam lažy, na kóńcu wuskeje a derkotateje drogi, ak wjeźo śi rownu smugu pśez gustu chójcowu gólu.
Teke to, až serbske organizacije njamaju w Sakskej pšawo na skjarženje, naglědaju wóni ako brach.
Tam stej biblioteka a archiw z wokoło 20.000 knigłami.
Góra jo wiźeła, až jo pó takem dłujkem casu mała a njenaglědna.
Tam su archeologi namakali slědy słowjańskego wobsedlenja ze 10. stolěśa z wjelikim kjarchobom.
Kóńc tyźenja su swětosnje wuswěśili nowe komfortabelne multifunkcionalne jawišćo pód Juroweju góru.
Pśez co nastanjo swětło?
"Wažne jo, až se nimskim źiśam wjasele pśi wuknjenju serbskeje rěcy pósrědnja, stakim nic jano stupidne wuknjenje gramatiki.
To smy zgónili pśi tom:
"Lěpjej njamóžo se mě zejś", měni młody Serb.
Ale jich ceptaŕka Dietlind Lüdtkowa jo južo groniła, až su byli na kóńcu tužne.
Wobmyslenja pak su mě znjeměrnili, lěc ja to zewšym wumějom … Som se pak groniła: Wopytaś to budu.
"Tuchylu źěłamy połneje dowěry na to, až móžomy swójim gósćam zajmny graśowy plan póbitowaś."
Bóže blido
Tek nutśikowny dwór jo z nowymi twarjami rědny wordował.
Jatšowne palmy stoje w rumnosćach wósebneje wustajeńce, a jadnu scenu su natwarili, ako pokazujo źiśi w miłoraskej drastwje, kótarež pó pósćonk pśidu.
Diskusija wó strukturnych změnach w serbskich institucijach
Teke to, až ta małka serbska kupka wobstoj ze źiśi we wšakem starstwje, napóra starosći starjejšym.
A ta druga how ganja wokoło kaž w kulkowem měchu.
Tenraz smy zastali w Kšušwicy.
Tak smy śěgnuli do radušańskeje brožnje za wuměłstwo a kulturu.
Na zemi móžo słyńco jano mjaz wobrotnyma šyrinoma, pótakem w tropach, w ceniśe stojaś.
Cesto su to pensiony abo ferijowe bydlenja.
Wón jo jano na naju póglědnuł a słušnje swóju skibu zjědł.
Ten wobsednikaŕ Volker Kališ ma w Chmjelowje lodu, ako pśedawa rěd za běrowy – śišćaki, papjeru a druge wěcy.
To woła jaden wuknik slědk.
Kólasa su byrcali, źowća su źěłali něco nowego za bursku drastwu abo něco za dobytki.
Bernd Pittkunings naraźijo:
Kšuta zgromadnosć Serbow by nam wjele pśi tom pomagała.
Słowo "wokno" bu wót słowa "woko" wótwóźone, dokulaž su wokna kaž wócy w domowej fasaźe .
Ale cesny amt jo něco, což se we lichem casu stanjo.
Na kóńcu su se luźe mógali wuslědki woglědaś w tamnem familijowem centrumje na terenje něgajšnej gólnicy.
Spektakularny naglěd!
To wopśimjejo planowanje pśedłogi, woblicenje kostow, planowanje pśizwólenja a planowanje wuwjeźenja.
Biblija nam groni we lisće Pawoła na Romarjow: "Njeźaržćo sami se za mudrych."
Mjazy drugim som pśełožył „Stawizny Domowiny“, zběrku Jura Surowinowych artiklow „Sol zemje“ a wjele mjeńšych literarnych twóŕbow.
A gdyž hyšći by poł góźiny ze swójim cołnom dalej góniłej, ga by jima tež góry z wócowu byli. 
Noc poezije
Jogo pówołanje jogo hyšći źinsa woła.
Južor w lěśe 2006 smy wuźěłali koncept do pśichoda“, groni Bernhard Huglaŕ.
Gaž jo wiźeś jadenka,
»Jano spaś njejsom how górjejce mógał.«
How a tam su mjaseckowe pšugi padali z woknom źiśam do jśpy a su jim rědne cowanje wobraźili.
Naša młoźina jo wjelgin aktiwna.
Jaden rezultat pak jo to tegdejše cynjenje měło: zajm za ryby jo se skšuśił a lubosć k pśiroźe powšyknje jo rosła.
Jo na pśikład póbył w Hollandskej a jo tam wiźeł, kak su z mórja kraj dobywali nałožował.
Pjerwjej ga su gronili žeńskim fararjow „faraŕka“.
Coło jo mokše wobmazane.
Bog jo pósłał israelskim źiśam słowo, zapowědajucy měr pśez Jezom Krista, kótaryž wšyknych cłowjekow Kněz jo. Pós 10,36
Zawěsće, ja źeju wam: Chtož Bóže kralojstwo njepśiwzejo ako źiśetko, ten do njogo njepśiźo.
Raack to rozkładowaś, což něnto wažne za nich jo, a jich źěliś do dweju kupkowu.
Weto: cerkwje su w korona-casu priwilegěrowane.
Wóni muse jadnak wjelike byś.
Tśi dny stej kurkotałej.
Wěš juž, co ty sebje žycyš?
Jadna pokazujo, kak se z rorow wubluwaju gadowate zbytki wugloweje industrije do pśirody.
Karina stoj na głowje.
»Njamam chyle.«
Pón smy snědali wšo to, což jo źeń do togo se žognowało.
Nimska wobzamknjo nejskerjej skóro kazń k zmócnjenju struktury , kótaraž buźo rozsuźece wuměnjenje, aby we styrich wuglowych rewěrach notne inwesticije se doprědka spórali.
Pó dokradnem pśigótowanju su se pótom wšykne »mjazy Budyšynom a Chóśebuzom« w Chrjebi zmakali.
Pśiwdajśo mě, až se dopšašajom: Co za Wašym zdaśim njeběžy idealnje?
Ja som mamje pomogał, až na dwór a do domu pśiźo, aby sebje kšawjecu głowu tšochu wumyła a zawobaliła.
"To jo było raźone a interesantne pśedstajenje."
Zgłosom na nju mjenajucy jo grypsnuł na droze lažecy kamjeń a jen chyśił žeńskej do woblica.
W tom casu jo se we jsy młogo pśeměniło k lěpšemu luźi.
Kantate jo było dnja 10. maja, stwórta njeźela pó jatšach abo pěta njeźela jatšownego casa.
Nimski derje powěda - a to głownje pśez to, dokulaž wjele w rěcy swójich susedow cyta.
A togodla smy gronili a dalej pšašamy: gaž ja take mustwo zastupowało Domowinu a Serbow, cogodla njesmějo pón mustwo z Dolneje Łužyce, z cełego serbskego sedleńskego ruma w Bramborskej, 2020 ten rědny nadawk pśewześ?
Dla togo stej gromaźe z Colett Šampatisoweju wobzamknułej, až budu tenraz kurs zwězaś z někakeju akciju.
Pólski muski, kenž jo wjadł gósći z Łužyce pśez ten wjeliki objekt, pak jo teliko interesantnego wulicował a pokazał, až njejo se nikomu we tych pśisamem tśich góźinach wóstuźiło.
Glinjanu budku Domaškojc sotšowu su kóńc 1970tych lět wótryli a z njeju jo se ze zjawnosći zminuła toś ta wopomnjeńska tofla.
Aby njenadpadnuli, smy teke stanuli, se pak myslecy, až smy we wopacnem filmje!
Bóžko, na Sprjewju njezmějo to žeden pozitiwny efekt.
Sćo pisali južo glědajucy na pózdźejše wózjawjenje? Ně, zewšym nic.
We foyeru pśed zalom za pósejźenja wokrejsnego sejma wisy južo dlejšy cas zgromadnje z drugimi serbska fona.
Wšo jo wjelgin derje słoźeło.
Wona buźo dalej wobstaś, teke togodla, dokulaž se how serbska rěc wuwucyjo.
Tam se groni pó nalicenju wšych jeje dobrych pócynkow a dobrych statkow: „Jeje muž jo cesćony we wrotach, gaž wón seda pśi tych staršych togo landu“.
»Ja cu dar ku gódam, ale to samograjadło njewótedajom!«
13.30 góźin: Nabožne wusćełanje (faraŕ Hupac)
Wóna jo rownopšawna a dej byś wót wšyknych, wósebnje wót tych domacnych, hyšći wěcej a lěpjej woplěwana a spěchowana, wšuźi tam, źož to móžno jo.
Teke wóna jo słyšała klěby z pjaca wołaś: "Wuśěgni nas, wuśěgni nas!"
To jo nejpjerwjej ten koordinator za tamanje ambrozije w kraju Bramborska Matthias Hoffmann.
Budyšyn 2013, 16,90 Euro We tych knigłach namakaju cytarje na 90 basnjow z pjera ceptarja, casnikarja a Maśicarja Fryca Rochy, jogo awtobiografiju a wušej dwanastk casnikowych artikelow a prozowych tekstow z pśisamem pěś lětźasetkow.
Prožym jo był wumóžony.
Jeje starjejšej jej pśi tom ten rěp wjelgin kšuśitej.
Teke druge su našu Minu wucesćili.
W Běłej Górje, w domje pśi jazoru pak jo jogo žeńska Gala mjaztym ta góspoza a stara se wó to, až jo kuždy w gósćeńcu derje zastarany.
A z nim jo Vattenfall zawěsće mógał spokojom byś.
Awtowe marki su togodla teke w Chośebuskem wokrejsu a w Chośebuzu hejnak „griby ze zemje“ zrosli.
Karina se w njej pór razow wokoło sebje pśewalujo.
A za pšawy zapustowy duch jo było na tom zmakanju w měsćańskej bibliotece hyšći na drugi part starane.
Wrota do małego dwóra su zelene wubarwjone.
Možoš byś gjarda na to, což sy naźěłała w tych 35 lětach w redakciji Casnika a docełego w Domowinskem a serbskem žywjenju w Dolnej Łužycy!
Wót 9. lětnika som kśěła hyś na rozšyrjonu wušu šulu.
Slědkoju, zeger 19. 00, buźo až do nocy reja z nAund.
Lěbda až som Manfredoju pśigronił, groni mě mója žeńska naraz jaden źeń: »Słuchaj raz, mój luby, ty źe dawno njejsy wěcej pla twójeje gójcowki był, což ga teke njejo notne było, weto by měniła, až njeby na škódu było, gaby zasej raz k [...]
Na šulskem dwórje jo se stupił ceło njenadpadnje pódla ceptarja, kenž jo doglěd měł, jo pokazał na wokna toalety a jo gronił: "Glědajśoraz, kněz Młynk, tam se kuri, lěc tam snaź něco pali?"
Gnujuce momenty za wšyknych grajarjow.
Wažne pak něnto jo, až wše te, ako "sejźe" w Serbskem domje, tu ideju pódpěraju a pomagaju swěźeń sobu pśigótowaś.
Se wě, až buźo jich srjejź maja lětosa na drastwinem swěźenju hyšći wjele wěcej.
Grodk lažy pśi zwězkowyma drogoma a .
We sejmje budu teke Fred Kaiser, Guido Kabiš a Egbert Piosik.
We žednych mógu howacej pśenocowaś gósći – na pśikład we tych tśich rědnych domach "Heuschober".
Jogo zastupnika stej byłej Kito Smogaŕ ze Žylowa a Božydar Pjela ze Šlichowa.
Tegdy njejo hyšći było jasne, kótare serbske institucije w 1990tych lětach how nastanu a co jo wopšawdu realistiski.
Pśiduce wobradowanje Serbskeje rady buźo 28. maja.
Benjamin Trogiš z Noweje Niwy jo superkral Dolneje Łužyce 2019! Wón jo dobył na superkokośe sobotu pśedslědny tyźeń, a stakim jo wěste, až superkokot buźo znowa w Nowej Niwje! Drugi a tśeśi kral stej Tobias Schönemann ze Žylowa a Mareno Wojto z Depska.
Doris Heinzowa ze Žylowa
Won jo teke był pśedsedaŕ dolnołužyskeje Maśice Serbskeje.
Ja se naźejam, až wy teke cujośo, až to serbske jo za mnjo nastupnosć wutšoby, a až ja som se z wami solidarizěrowała.
Wšuźi w měsće jo wjeliki ruš a zogol awtow - na dwórje Chośebuskego Serbskego muzeja wó tom pak nic pytnuś njejo.
A pśi tom su trenarje a dalšne narske pśiglědarje, ako su se ze jsy pśinamakali, wiźeli, až su to wšo dobre a nazgónite grajarje.
Domacne rostliny, kenž su tudejšym poměram zemje a swětła pśiwucone, rostu lěpjej a su wjele mjenjej pśimate ako eksotiske a kuriozne rostliny a struski.
Ceły źeń móžoš pó nich padlowaś.
Nježli pak, až wón do nakśebjatnika pśiźo, nalipnjo nan barikoju nalipk z Witkowym mjenim.
Moderěrowaś buźo to Uta Henšelowa.
Na šesć bokach swójogo awgustojskego numera rozpšawijotej dwa młodej žurnalista, Frank Mardaus a Matthias Lange, ze słowom a wobrazami wó něntejšnem połoženju Serbow w Górnej a Dolnej Łužycy, wó serbskich stawiznach a wó wuglowej industriji, kótaraž serbsku kulturu tšašnje wobgrozujo.
Wjele dalšnych atrakcijow buźo teke, mała kjarmuša pśi Nimskej cerkwi a teke karusele.
Pśedewšym jadno som měł cas swójogo žywjenja pśed wócyma.
dupjenje a górjejbranje w žywjenju kśesćijana
Ako pśi kuždem drugem projekśe dosega, gaž se nejpjerwjej nanejmjenjej jaden zagronity abo jadna zagronita póstajijo, kenž se w źěle z computerom wuznajo a se na pśewóźowanje źiśi pśi tom projekśe pśigótujo.
W nadawku wušego šołty a měsćańskego zastojnstwa jo Maren Diekmannowa, decernentka za młoźinu, kulturu a socialne nastupnosći, gratulěrowała k wóswěśenju wobnowjonego Serbskego muzeja.
Ten źeń njejo był žeden glucny za Bramborsku!
By-lic se pjenjeze za źěło NSLŹ pśikrotcyli, by to zrownju měło fatalne slědy za lajske źiwadła.
Kóńc źiśetstwa
Na bildce su wiźeś wótlěwa Horst Ratšat, Margot Bertholdec, Marja Kubašec, Elza Handrikowa, Hanka Stoporic, Pětr Šołta a Siegward Hilger.
Carl Eduard Haußig naroźi se 1. maja 1821 ako sedyme góle nimskego bergarja a zegerarja w Chóśebuzu.
Wobej staciji se staratej wósebnje wó ekologiski šćit krajiny na něźi 300 kwadratnych kilomejtarjach ze swójimi wěcej ako 200 groblami a tšugami.
d.
Pśeśiwo tyma prědnyma dwěma wjelikima swěźenjoma jo luźam wjelgin śěžko rozměśeju, dla cogo se swětki swěśe.
Za 40 minutami som w Slěpem.
Naźejamy se, až wóstanjo rudyńska kněska cerkwicka teke w pśichoźe městno za zmakanja wšych generacijow a za pósrědnjanje zwiskow mjazy stawiznami a pśibytnosću, kulturu a kśesćijaństwom.
Spiwał jo gromaźe ze znateju spiwneju kupku DUNDALIJA z Mosta, kótaraž jo Rogojskim spiwarjam wjele k pomocy była pśi nazwucowanju togo rědnego serbskego spiwa.
To jo princesnu Zubnu-bjerštku gnuło a wóna jo juskała: "Kněz Rucna-bjeršta dej mój princ byś!"
Dogromady 17 towaristwow, iniciatiwow a komunow su mógali něnto mytowaś za wuspěšne wobźělenje na toś tom serbskem wuběźowanju.
Něnto pak móžomy z nimi něco napšawdu dobrego a wažnego wugbaś.
Tomu jo ned pśigłosował Měto Nowak, měnjecy, až rowno komuny maju kulturu na starosći, a tam mógu se lažko "gjarnce" za regionalnu kulturu a rěc wustajiś.
Tak njejsom daloko pśišeł pó tom swěśe; ale som sebje weto dobył dłujke lěta – lěcrownož z wjele słabosćami.
Wóno se financěrujo wót města Wórjejce, nosaŕskeje organizacije Socialne słužby w Sakskej a wót Kulturnego ruma Górna Łužyca–Dolna Šlazyńska.
Pětš Pětrik, župan Domowinskeje župy Dolna Łužyca: Pźez to, až kśě žedne luźe w Dolnej Łužycy załožyś serbsku partaju, jo nastał bejny njeměr teke mjazy Domowinskimi cłonkami.
Na posejźenju slědny tyźeń jo Horst Luttert ze Škodowa hyšći raz na to pokazał, až su te nowe kosty pśewusoke.
Tak móžośo wuknuś, cesćej raz zastaś , pśestawku cyniś a k nowej mócy pśiś.
Mjaztym až druge fotografěruju, wóna sebje swóje dowolowe pśebytki "namólujo".
Ale bóžko, wón jo pó někotarych mjasecach ku mnjo slědk pśišeł, dokulaž adresu som pisał serbski.
Tencas, 1971, jo radušańske gumnyško wótzamknuło librowańske dogrono z gumnyškarjami za sad a zeleninu, aby mógli źiśi zastaraś.
Jo było ako pśecej a wšuźi w bajkach a powěsćach pśed wjele, wjele lětami w stronach rěckow, groblow a tšugow, kótarymž gronimy Błota.
Ako pśipóznata narodna mjeńšyna su Serby a Serbowki źinsa typiske wabidło regionalnego sebjerozměśa.
To jo Doreen Schiemenzowa, z Gołbina a wjelgin aktiwna za to serbske.
Wjasele napóraś, to cu ja teke.
Brandy Rayana Norwood jo amerikańska spiwaŕka, grajaŕka a model.
Slězy domu ga jo 4000 m2 wjelika zagroda, ako mrokujo z parkom.
Tak se teke wutwórje zestajanki z dweju słowowu.
Cełe wótpołdnjo budu rušowaś pó jsy, pótom z busom pójědu do Škódowa.
Napiš licbu do kašćika!
Tak wusoko!
"Ja žycym serbskemu ludoju wjele hundert dalšnych lět".
Jich wótštrofowaś za jich grěchy.
No, něnto jo dejał chwataś! 
"Tam ga su hyšći druge kwětki", a wón pokazujo na běłe margerity.
Zawěsće buźomy w jadnej z nich pózdźej teke sobu gótowaś.
Na pśikład raz jaden źěł Tatorta we serbskej rěcy nawjerśeś.
wót 2008 źěło na BTU Chóśebuz
Ale njejo jano Nimska, kenž pómjeńšujo swóje slawistiki.
Nan: Zelena gałuz jo pla źiwych luźi znamje měra; a chtož ze zeleneju gałuzku k nim pśiźo, tomu nic złego njecynje. 
Problem felujucego busowego domcyka za wuknikow w Zapsach pak by mógał skóro rozwězany byś.
Na druge zajtšo jo ta grozna baba zatkała Hanska do grodki.
Młoda a južo wěcej razow mytowana
Su Dešańske muske a kjarle tenraz sami zapust swěśili?
Podla „Wendenstraße“ (Serbska droga) som namakał pěś, kenž maju mě zasłužbneje Serbowki abo zasłužbnego Serba (Jan Brězan-Briesmann, Marjana Domaškojc, Mato Rizo, Bogumił Šwjela, Mina Witkojc).
Wjelike "Liški" Witaj-kupki su srjodu swóje pśemóženje pokazali.
Pó štomach wuskócny gańkoco, tek z głowu dołoj gnaś wumějo.
Druge studenty su wužywali cańku abo su wušywali a ropkowali.
Co z tym měni, wujasnijo susedce tak: »Wjele małych rostlinkow pódla sebje nastajane, a to hyšći w nejwšakorakšych pyšnych gjarnyškach – to njej’ rědnje!
Mimo togo ma wjele brazilske měsćańske a městne mjena jich póchad w Tupi-Guaraniskich rěcach.
Prědne bomki su južo sajźone
Gaž coš, móžoš na nitki hyšći parlicku tyknuś.
W Nowej Jsy nastawaju prědne kreslenja małego Fryca.
Jej se groni ”Jatšowne wašnje a nałogi we Łužycy”.
Haneberg, wucabnik z Borkow, abo Benjamin Běgaŕ, faraŕ z Wětošowa.
Rězak Matuška jo lětosa 70 lět.
Lěpjej bur jo swóju głowu napinał, wěcej su se mysli zmuśili.
Woni kśě se na kuždy pad sobu dalej za to zasajźiś, až to, což na serbskem polu — w prědnem rěźe su to te nałogi — hyšći mamy, teke wostanjo.
Serbochorwatšćina jo měła prestiž Pakta bźezblokowych krajow.
Tonu sena płaśi w pśerězku 91 euro.
Malbork jo město w pódpołnocnej Pólskej na pódpołdnjo města Gdańsk.
Lažko to pak njejo było za njogo.
Howko mamy toś wugódanje!
Škódojski 130. zapust jo był 28. februara z 62 pórikami, a 7. měrca jo swěśiło w Turnowje 130 pórikow swój 140. zapust.
Won jo w Domowinje a na drugi part źěłał za serbstwo a pisał teke rědne basni w serbskej a nimskej rěcy.
Fotograf Ingmar Steffen pokazujo stare fota k jatšam a wótmólujo małe źowćo w serbskej drastwje, kótarež dej model stojaś z jatšowneju gusku.
Pó statistikach jo wugótował późěl Serbow we jsy 98 procentow w lěśe 1880, 54 procentow w lěśe 1956 a hyšći 16 procentow w lětach 1993/95.
Fryco Libo jo se na Domowinskej głownej zgromaźinje za dowěru delegatow wuźěkował.
Źiśi, starjejše, wótkubłarje a gósći su rad witane.
To groni, až pótrjefjone maju mjenjej móžnosćow pśeśiwjenja.
To drje njejo pšawe gronko było.
Teke w tom, až deje móc Serby wěcej sami rozsuźiś wó swójich nastupnosćach, stej se byłej ten wjacor wobjadnej.
Wótergi se teke we winicach namaka.
Pśi pśemjenjenju su se mjazy drugim slědujuce metody nałožowali:
Spěchujo se pśez zagronitu zwězkowego kněžaŕstwa za kulturu a medije.
Jo to była połna droga žeńskich, burskich.
Smy tencas tšochu 15 lět měli a hyšći małko wěźeli, kak maš z rownolětnymi źowćami wobchadaś.
Wurlawa dostanjo za to kšutu štrofu.
Pódpołdnjowoameriski nosowy mjadwjeź jo žywy w pódpołdnjowej Americe, w Ekuadorje, Peruwje, pódzajtšnej Brazilskej a pódzajtšnej Argentinskej.
Gramna wjelika sotša Berta sćelo swóju mału lubu sotšu Anku do słynicow, lěcrownož zyma jo.
Su ga měli how pśepšosonych teke młogich gósći.
A to jo to dokubłanje teke pokazało: Mamy w našej wokolinje dosć wukubłanych luźi, kenž mógu nam něco wužytnego a zajmnego wó žywjenju Serbow spowěźeś.
Najm Serbobanki w Serbskem domje, źož jo była ze zachopjeńka lěta 1923 zaměstnjona, jo wucynił cesćej nanejmjenjej 30 procentow wšyknych nabrankow.
Pśi drugem razu daś jen źiśi južo sobu spiwaju.
Fronta jo južo žedne tyźenje stojała pśi Odrje.
Tak su se zajmowali ned za toflu w dwórje za mě a wóznam jadnotliwych dešańskich wejsańskich źělow.
Wurostkowe wóski su lažko granjate.
Pó serbskem su luźe jogo ale wołali Měto a młoge teke Matšo.
Dr. David Greve, jadnaŕ sakskego NABU, jo we mjenju wšyknych wobswětowych organizacijow měnił: "Wótstupjenje wót wugla do lěta 2038 na jadnom boce a nowe jamy na drugem – to njepasujo gromadu, daniž w Łužycy, daniž pla Lipska.
Za julij planuju něnto wobradowanje kupcynego pśedsedaŕstwa wó dalšnem źěle.
Serby nad sakskim a durinskim kněstwo njejsu wobźělili na zběžku.
To buźo pśechwatanje za Was!
Njaso carne smugi mjaz wokom a blabu.
A gaž jo něchten měł někaki problem, jo pśisłuchał a pomagał.
Ten źěk słuša stakim rowno tak jomu – jo dr. Gutheilowa groniła.
pětk, 21. februara /swěckownego
Budu ga pśiglědowarje našu dolnoserbsku rěc teke rozměś a pśedewšym wšykne wugronjenja pšawje zapśimjeś?
Togodla tam »Nowy Casnik« a »Pratyju« cytaju.
Chtož co, móžo swójske drastwine źěle sobu pśinjasć.
Zarědowarje sami su za wětšy źěl z Bramborskeje, sobu-iniciator Jo Meyer jo głowa swójeje polka-kupki Polkaholix.
Za njen su wóni dostali 1. 500. 000 euro na dwě lěśe wót Nimskego zwězka, z "gjarnca za malsne statki", ako słuže tej wuwołanej strukturnej změnje.
Dopisowaŕ "Casnika", "Wósadnika" a serbskeje "Pratyje".
Něźi 850 lět pó Kristusu se zachopijo stawiznopis Łužycanow a rownocasnje Serbow.
Ale hyšći do źinsajšnego dnja jo mě ta sada we głowje: »Ty ga sy žeńska, a to tebje njezajmujo?!«
W jamje Wjelcej II jo Prožym pótrjefjony.
[...] co jo trjebne za šyršu akceptancu serbskeje rěcy w towarišnosći a kak mógali se starjejše ako multiplikatory zdobyś; kak góźi se zarucyś, až wukniki pó zakóńcenju šule serbsku rěc na pśiměrjonem niwowje wobkněžyju; a kak mógało pówołańske źěło w serbskich wobłukach za dorost atraktiwne byś.
We Łuzycy jo něnto, w śichem tyźenju, cas za jajamólowanje.
Na kóńcu pak jo se wšykno derje raźiło.
Za to pódajo se sto detailow wó tom, kak maju wukniki tśichaś a ruce myś.
Wóni maju dłujku, sćažnu twaŕ śěła.
Za nich jo pśicyniła na jadnom bomje ekstra-sudobje.
Terpje jo słušało pjerwjej do jaseńskeje wósady, a pó tej droze su terpjańske namšarje wjele hundert lět do cerkwje chójźili.
"Som wiźeła wjele paralelow k Waliziskej, ten region ga jo se teke z górnistwom wuwijał."
Kak se wucynijo wogeń na naturu? Budaŕ měni, až wogeń jo se wuderił we wobcerjenju wob zwarnowaneje natury w Luboraskich górach.
Ako su sobuźěłaśerje wopowěźeli, njejo pólske ministaŕstwo za nutśikowne za wobgóspodarjenje muzeja notne pjenjezne srědki za lěto 2019 pśizwóliło.
A njej ga se ten grod pokazał?
Spiwy maju jadnu štucku a jadnoru sajźbu, su cesto styrigłosne abo kanoniske.
Kuždy kapitel ma prozaiski a lyriski źěl, z tych tśich głownych fazow Rošynego pisanja, ako jogo źěło jo było nejžpłodnjejše: z casa młodych lět mjazy 1886–1892, ze srjejźnego starstwa mjazy 1905–1911 a z faze mjazy 1927–1933.
Ako pozitiwne wjeraški 2019 jo wón pokazał na saněrowanje rorow za pitnu wódu mjazy gósćeńcom a wójaŕskim pomnikom – projekt wót LPG –, na wuswěśenje kólasoweje sćažki mjazy Škódowom a Rogoznom w nowembrje tak ako na to, až Město jo Zaspam prědny raz budget ako měsćański źěl wupłaśiło, rozmjej 6. 169 euro.
To w knigłach wopisujom.
Naš slědny serbski row w Trjebinje comy togodla wobchowaś ako dopomnjeńku a pomnik do pśichoda.
Wón jo, ako teke bramborski krajny šef partaje Andreas Kalbitz, pśišeł na zarědowanje młoźinskeje organizacije wót AfD "Junge Alternative", kótaraž jo se pśed měsćańskeju halu k wólbnemu wójowanju za wólby do krajnego sejma pórała.
K drugemu jo k wobmyslenju, až gmejny a stat plumpaju wjele pjenjez do togo, aby serbska rěc se w šulach wucyła a njezajšła.
Jo było hyšći śma, a zdaloka jo Natko wiźeł prědne swětlaška Běłeje Góry.
A mimo jězdnicki ga jo to teke wjele zajmnjej było!
Ně, w lětnem słowje jo wěcej gronjone, gaž tam stoj: Žywiśo se w lubosći!
Za to se teke cerkwjeńc Ernst Mucha stara.
Dr. Gutheil jo zagronita krajnego kněžaŕstwa za nastupnosći Serbow.
Teke lětosa jo kupcyne pśedsedaŕstwo na taki jatšowny swěźeń pśepšosyło - a to sobotu, 1. apryla.
Něźi 70 % šulskich zachopjeńkarjow z tych komunow muse togodla do drugich wokrejsow a do Chóśebuza jěś pó 6. rědowni.
To jo groniła.
Dwa dnja jo za to trjebała, aby wšykno zešyła! A teke to dej byś na kuždy pad hyšći naspomnjete: Źeń pjerwjej běchu pśi reji w Serbskem dwórje 6 gólcow a dwě źowći pśiwzeli do dešańskeje młoźiny.
Dalej jo było to grono wó zestajenju muskecego mustwa a cełeje delegacije.
Gałuzki pón do kopice składuju a w aprylu na chódotypalenje dowjedu.
Tradiciske towaristwo Smogorjow jo dostało 2.500 euro za wobnowjenje a wótwardowanje drastwow.
Žednje njezabydnjom, až som se ned pó zapalenju teje prědneje »cigarety« pśisamem do zeca nasrał.
Cesto su byli pla njogo gósći, wósebnje z Českosłowakskeje a Pólskeje.
Moderna technika na našych jsach: kólaso
Jogo zylber padnjo teke na zemju - kak ga by to hynacej dejało byś -, a něnt se zachopijo to měrjenje z palcami.
A su se dali teke za Casnik wótmólowaś.
Wósebny wuspěch jo był koncert ze Siegfriedom Fietzom.
Wóna jo we swójom gronje pódšmarnuła, až to pšawo serbskego luda na zeźaržanje swójeje rěcy a kultury ma w Bramborskej wustawowy status.
Do gmejny Łukojce, kótaraž jo źěl amta Derbno, słušaju jsy Gari/Gahry, Gózdź/Gosda, Jaty/Jethe, Matyjojce/Mattendorf, Trjebejce/Trebendorf, Dubrawa/Dubrau a Klinka/Klinge.
Dnja 9. nowembra 1920 jo18 luźi na nogi stajiło toś to sportowe gibanje w něgajšnem Budyšyńskem Serbskem domje pó pśikłaźe Českego Sokoła, załožony 1862 w Praze wót Miroslava Tyrša a Jindřicha Fügnera.
We wokognuśu se ceły dom płomjeni – a žedneje chrapcycki dešća.
Pśi twarjenju, źož su něga byli wótnožka Serbskeje ludoweje banki, Maśica serbska a serbska biblioteka zaměstnjone, su słyšali dopomnjeńki Wylema Nowaka-Depsčańskego na zgubjenje a znicenje serbskeje biblioteki w casu nacizma.
To dupjenje jo se pśizamknuło regularnej namšy.
Jo, a do tych, ako su nam pśednosowali a z nami diskutěrowali, jo słušał tež faraŕ Bronisch.
Wón jo pó pśikłaźe českego mólarja Ludvíka Kuby kśěł ze swójimi łužyskimi motiwami pśipomogaś, až se serbski lud wuchowa.
W Žarkach jo była až do lěta 1810 serbska liturgija wót fararja Fechnera, ta fara stoj až do źinsajšnego.
Toś smy se za LANDSKRON rozsuźili”, jo R.
Ako jo chopiła płaśeś, njejo dało hyšći europsku chartu rěcow daniž ramowe wujadnanje (Rahmenübereinkommen) k wobzwarnowanju narodnych mjeńšynow.
Licba wósadnikow jo teke w Dolnej Łuzycy kradu wóteběrała.
Z teju "gatowu" se wózy pón para do jadnotliwych hotelow a kupjelow – raz do tych staršych, raz do tych nowych.
Kóńc słužbnego městna stasi w Budyšynje
To wucyś muse naše źiśi take wšake wucarje, klempnarje a pjakarje.
Chto běšo ten duchowny, kótaregož tegdy wusoko cesćachu a kótaryž jo źinsa tak wóteznaty, až razka w serbskem biografiskem słowniku pśedstajony njejo?
Chto ten pśiducnik buźo, jo wordowało akle krotko pśed gódami znate: statny sekretaŕ Tobias Dünow .
Snaź by dejali we wokognuśu raz iluziju póžywaś, až swět rowno stojecy wóstanjo.
A komu na wužytk?
Něnto su byli južo tśi w rukajcy.
Žywy šćěpjeński serum wobpśimujo žywe, ale wósłabjone zawinowarje chórosći, kótarež pla luźi ze stroweju imunitu žednu chórosć wuwiś njedaju, ale imunitu za "w nuznem paźe" "trenuju".
Smjaśe pak jo strowe.
Babsk jo lažy mjazy městoma Waršawa a Łódź w srjejźnej Pólskej.
Zajmne za zgromaźonych jo było zawěsće to, což stej jim k wěsći dałej Bernhard Rjentš wó wobradowanju Domowiny ze serbskimi wucabnikami a Sabina Siegowa wó „Serbskem domje“ w Chóśebuzu.
Na młodych luźi móžoš kradu lažko wliw wugbaś.
Dłujko su pak žeńskim fararjow gronili "faraŕki".
Na tom huznajomy, až we njom wóstanjomy a wón we nas, dokulaž wón nam wót swójogo Ducha jo dał.
Za to su se zapustarje njeźelu pla kuždego sponsora z rožu wuźěkowali.
Tam su źowća wót Domowiny sponserowane lapy dostali.
Gaž nichten njejo dobył.
Wjednica Bärbel Schubertowa buźo pokazowaś, kak mógu luźe jatšowne jaja z wóskom pyšniś.
Jogo stara mama wopytujo jogo změrowaś: „Chto ga chopja takego małego zuba dla ned płakaś?”
Tak mógu ryby pód wódu spóznawaś a łapaś.
Wót wobeju su zgónili, až se mócnje za to serbske zasajźijotej.
W slědnem casu budu Kněza a jogo gnadu cesćiś z tśěskotanim.
Wóni deje byś za źiśi wót wósym lět.
To pak njejo nic nowego.
Smy se rozsuźili za temu „pismojstwo“, a konkretnje za 300. jubilej pśełoženja Nowego testamenta do serbskeje rěcy.
Bezkow jo bramborske město we wokrejsu Odra-Sprjewja pśi rěce Sprjewja.
To jo měnił źědk.
Stakim mógu woglědarjam teke pokazaś žedne eksponaty, kótarež njejsu byli dotychměst k wiźenjeju.
Jo to Terchova, źož jo se 1688 naroźił Juraj Janošik.
Wón pśedawa wšake wěcy pśi swójej budce.
Co jan’ co Jan Hanski z tym groniś?
Wałtoru, 27. awgusta , pśednosujo zeger 14:00 Elisabeth Tauber wót uniwersity w Bozenje w Serbskem instituśe w Budyšynje na Dwórnišćowej droze 6. Tema su gólne bury, ako su we tej krajinje wažny symbol tych, ako maju nimsku identitu.
Komitej jo pšawje rozsuźił.
Spiwajśo knězoju nowu módlitwu, pśeto wón cyni źiwy.
Blaba jo swětła.
Młoge lody w měsće a Błotach, až pó Barliń te piśa z Dolneje Łužyce pśedawaju.
Dwojorěcne tofle a kubłanje w serbskej rěcy
Wšako jo samotnosć teke za papagaja to nejgórše.
Zajm za našu serbsku biblioteku jo lětosa pśiběrał.
Rědne słowa pomogaju Serbam tak ako głodnemu foto, na kótaremž jo kšomicka klěba wótmólowana … Tuchylu něźi wósym dolnoserbskich namšow wob lěto wupominaju se wjele źěła.
My naźejamy se něnto žywjenja pó smjerśi.
Jaden awtor, kenž jo pśi pisanju regionalneje literatury wjelgin pilny, jo dr.
Słuže na pśikład górkowu polewanku a tradicionelne łupanki, lanowy wólej a twarog.
Na kuždy pad źiśo wólit: Wólśo z listom.
Chtož co se wobźěliś, daś zazwonijo na numer 030/4487606.
Wjelgin wšakorake.
Stwórtk jo mała hupa dojěła na Gaseńske jazoro pśi Grodku.
Měškank, Werner 266 głosow
Wóna jo była samodruga w 9. mjasecu a jo gódownicu dopołdnja swóje prědne póroźeńske bóli měła.
Jo taka wobmanjeca melodija, ako hyšći góźiny pó tom byrcyš.
Heinrich Steffen jo pśišeł 1876 ako homeopatiski gójaŕ do Bórkow, zachopił jo teke mólowaś wobraze ze šćotku a z kameru.
Teke wón ma za swójo pśedewześe dalšny »słup«, a to typiski błośański: Wón pśeźěła kśěn.
Wón sam jano běšo žywy wóstał, wón sam běšo wumóžony.
Jo była sobota a wěrowanje jo było pśipowěźone.
Zatkaj do śěsta, kaž na wobrazu wiźiš, pjepjerjowej zernce ako wócy!
Jeju teksty byli ako pó francojsku, tak teke pó engelsku.
Wósebny komitej pśigótujo 135. muskecy zapust w Brjazynje.
Wěsće měni z tym brizantnym to, až su se we frakciji SPD pśed wólbami stali bejnje źiwne wěcy, kótarež su wubuźili we tej partaji samej a we zjawnosći zaźiwanje a teke mócne diskusije.
Jo wón se změnił?
Josh Duhamel jo amerikański grajaŕ.
Zechoc Günter a Else doma w Miłorazu.
Ale wóni su teke zdwórliwe.
Wjele lět jo źěłała sobu w pśedsedaŕstwje.
Jana Czubowiczowa pówitajo familiju Lange, ako do jeje prozninskego doma "Kabeja" w Bórkowach śěgnjo.
Glej!
Njejsmy na pśikład głosnje muziku słuchali a wšykne su wordowali měrnjejše, zamyslone.
Na zakłaźe elementow serbskeje drastwy a łužyskego wuměłstwa su nastali modiske woblaki.
Pětš se njegibjo.
Jadno pak jo wěste.
»Ta zwada a njezjadnosć mjazy nami mě gótujo rowno take starosći ako to spušćenje našeje jsy«, měni Manfred Noack.
Wšykne druge źiśi to zacuśe napódobnjuju.
Juchu!
Rozsudne jo, kak na swójo žywjenje glědam.
Mušyc manźelskej stej wěźełej radu a pomagałej.
»Ja teke!«, woła Gull-Ros a wšykne druge kury dakotajucy nygaju.
Gaž pśidajomy barwam tšoški wósuchy, se wóni dlej źarže.
Na rědnem sportnišću graju trjebinske balokoparje ze wšakimi mustwami.
Ducy domoj krowa zakašlijo.
Sněg jo padał we slědnych dnjach.
Na njom pak se tak pšawje njesejźi.
Som pśeśiwo Bramborskej dobył.
To wšykno, se wě, se pokazujo w žywjenju wětšego źěla ludnosći.
Pokazali su nam mimo togo za nas wjelgin źiwnu wěc: zwěrjetny kjarchob.
Šeste město jo dobył gymnazium Elsterwerda pśed Leichardtowym gymnaziumom.
Elikowska-Winklerowa, wjednica Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu, a H.
Wotegronim-li na toś te pšašanja, musym groniś teke kritiske słowa k dolnoserbskemu ludoju.
Chtož co dožywiś rědny nalětny žabjecy koncert a zgóniś na serbski wjele ze žywjenja našych amfibijow, ten změjo how dobru góźbu k tomu!
Scyńśo śěsto ze łžycu do pjaceńskeje formy a pómažćo jo jadnak – ale póměrnje mały zbytk śěsta ma se wóstajiś we šklě.
Małke semjenja su brune a gadowate.
Co jo tej?
Město ma dwórnišćo pśi zelezniskej cerje Rumburk–Zebnica.
Ta licba wšych zgromaźonych běšo lažko wušej tśich towzynt, druge su šacowali pěś towzynt.
Tam co za to wabiś, až budu swójich sobuźěłaśerjow tak zdrastwiś.
Bildki wót jeje starych starjejšych wise na sćěnach.
Stare Serby su jano měli dual, su pótakem licyli – tak jo pśecej dosegało, daś to nam teke źinsa dosega!
Tenraz smy wuwitali pla nas teke gósći z Gorneje Łužyce.
Kubłarka bijo na bubonk, a źiśi wóstanu na městnje stojecy.
Ako małe źiśi su wšykne tśo gólcy chójźili do WITAJ-KITA »Mato Rizo«.
Pó žednych dnjach Witko knigły zasej wuśěgnjo.
Ulrich Pogoda, serbski komponist a muzikowy redaktor
K prědnemu pasiwnje: Ty móžoš bubańc, tunku abo seś stajiś a cakaś, až ryby sami śi do nich pśiplěju.
ZaKathleen Komolcynu jo zwisk ku Górnoserbam wažny: "Skóro mamy internu klawsuru, aby gromaźe wuźěłali strategiske wusměrjenje."
Měsćański ceptaŕ a pismaŕ kněz Ewald Müller gótujo te teksty, kaž łoni kněz šulaŕ Rizo Žylojski je zestajał jo.
Winfried Böhmer: "My docakajomy pokaze na jich drogowańske zaźaržanje a slědkoju na jich cas žywjenja".
Wón jo lětosa 10. raz był pomocnik pśi kokośe.
Ale ca něnt?
Toś se Findus kradu sroma.
Togodla som ja to teke kśěła a to njejo mě śěžko pśišło".
Zastup płaśi 7,50 euro (5 euro za wuknikow a studentow).
Zemcygaŕ (Hamster) jo wordował rědke zwěrjetko.
Njamamy južo dosć kurow?«, pšaša se Findus.
Co te dłymše kórjenje togo nałoga su, jo mě nan akle pśi secenju togo slědnego rožka rozkładł.
10. Serbska namša
Naša wjelika starosć dejała byś, až změjomy teke do pśichoda młodych fararjow, kótarež Bože słowo w maminej rěcy zapowědaju; myslimy se how w prědnej liniji na absolwentow Dolnoserbskego gymnazija.
A což mam wam wulicowaś, njebuźośo mě wěriś.
Wóni su sebje złote bogi hugótowali.
Grajarja, ako stej śěgnułej pupki, stej powědałej, a to serbske.
Žerjo skócki, muše, ryby a žaby.
Kuždy źeń su starjejše pśiwjadli tych dogromady 13 źiśi do Dolnoserbskego gymnaziuma.
Nicht njetrjeba njespokojny byś", wulicujo wón Casnikoju.
Cu dodaś, až kooperacija ze Šulu za dolnoserbsku rěc a kulturu wjelgin derje běžy.
Drobnostki su namakaś pód Wót zeger 5:44 móžośo w šulskem casu něnto na pśikład wót Hochoze do Chóśebuza jěś.
W Irskej, Skandinawiskej a Engelskej njewustupujo, z wuwześim wokolina Londona.
Glědaj na to, až awta a kólasowarje njezajědu do tebje, gaž pomagaš!
Teke bórkojski Dom za źiśi a wuknjenje "Lipa" jo něco napisał.
Za to su inwesticije trjebne, to deje serbske a nimske luźe wěźeś“.
Kśicawka jo teke śišćana w brošurkach.
Nałogi – to jo rědnje!
Zapust jo se zachopił.
Wóni njejsu jano w Łužycy namakali pśipóznaśe.
Na wólbnem łopjenje komunalnych wólbow jo nanejmjenjej we głowce teke serbske mě města Chóśebuza zapisane, bóžko pak hyšći nic na głosowańskem cedliku.
Speyside jo město w kraju Trinidad a Tobago.
Pódobnje jo to w pśisłowach – teke tam njestoj swinja w pśeliš pozitiwnem swětle: Swinja wala se pó kupanja zasej w parje.
Kulow jo městaško w Budyšyńskem wokrejsu na pódpołdnjo wót Wórjejc.
Ako som to wšykno how wiźeł, som se myslił, až su mě napśisko slědk sajźili do 15. abo 16. stolěśa!
Wón dawa buram, wobsejźarjam gruntow a wšym drugim do rady.
Ako smy pón w nalěśu lěta 1995 pśeśěgnuli do Běłeje Gory, do jsy srjejź Błotow, njejo było pśiwucenje k tomu nowemu žywjenjeju pśeliš śěžke.
Teke z Dolneje Łužyce su pśišli k tomu žedne naraźenja.
Ale Bramborska źo w swójom politiskem wuznaśu hyšći dalej: W jeje Serbskej kazni jo spěchowanje sorabistiki ako wědomnosći wuraznje zapisane.
To ga su teke gótowali w měsće Stalingrad pó tej wjelikej groznej bitwje.
Pśeto Kněz jo twóju štrofu pšec wezeł.
Kokoty 2020 – ně abo jo? Tak jo se Casnik pšašał pśed styri tyźenjami.
Gaž yoga-trening w pšawej měrje a z pozitiwnym nastajenim zachopijośo, pón stupaśo pó pšawej droze, kótaraž wjeźo k lěpšej strowosći a wětšej harmoniji śěła a ducha.
Potakem na 27. september jo wšuźi słyšaś: „Źins jo kokot“!
Kócka něnt za pacu wjeźo psa, nałpicka rada ma mjadwjeźa.
Wó stajenje wobradujo zgromaźina měsćańskich wótpósłańcow 16. decembra.
Wón jo teke pokazał na to, až prof. Edward Wornaŕ w Lipsku wót togo wótraźijo, až ceptaŕ se rownocasnje na dwěma šuloma zasajźujo.
Njewěstosć we casu politiskego pśewrośenja
Mój cas stoj w twójima rukoma.
"Ja mějach napśeśiwo mójima sobustudentkoma, kótarejž stej do B-klase chójźiłej, lěpšynu.
Ale za to wulicuju jim bajki, cytaju powěsći, maju jaden kwis, basle a pjaku z nimi klěb lutkow.
Som tencas z tak wjele elana zachopiła.
Na drugi part pak su kontakty mjazy luźimi kradu wótebrali, a rowno serbska zgromadnosć mócnje śerpi, gaž luźe se nje-zmakaju.
Te nejwažnjejše su pśi tom wše te z termalneju paru a z termalneju wódu, ako wóni pón wužywaju, gaž maš wušparanja a bólosći z kósćami, z kśebjatom, z kólenom, z nogami a rukami, z palcami a muskelami.
Samo we wukładnem woknje jadneje kupnice na Barlinskem Kurfürstendammje jo wiźeła głažki z Łužyce.
Wšykne su słuchali narske na to, což jo se powědało wó pśězy, a mócnje su pón teke spiwali.
Pśecej tam, źož se mysle, až problemy su wósebnje wjelike, se ten Źeń jsow zarědujo.
A banjawa skóńcnje mjelcy.
Slězyna za kritiku Torstena Maka jo, až jo uni w Pódstupimje gano wobzamknuła nowe wustawki.
Z teje familije stej syn Lukas a źowka Florentine zapust sobu gótowałej. „Mója stara mama Regina Lotrina z Hochoze jo mě źinsa woblekała“, jo Florentine gjarźe wulicowała.
Won jo zagronity za powušenja mytow.«
Wałtoru, 15. junija, zeger 16.30 zachopijo se w Serbskem domje wobradowanje pśedsedaŕstwa dolnołužyskeje župy.
Hirt, na swójogo syna glědajucy.
Cłonki źěłowego krejza zagronitych za serbske nastupnosći w Bramborskej a Sakskej su se zmakali zachadnu wałtoru w Chóśebuskej radnicy.
Toś nejskerjej zawinujo špatnu atmosferu, ga njama kuždy rozměśe za to.
Cłonki Zwězkowego pśedsedaŕstwa z Dolneje a Gorneje Łužyce.
Serbski fyzikaŕ mytowany
Bližy se toś južo rezignacija? Tegdy hyšći nic, dokulaž smy se myslili, te wobgranicowanja dla pandemije budu skóro zasej mimo.
Wósadnik a plakat stej krydnuś pla faraŕki Köhlerki w Dešnje a fararja Kśenki w Janšojcach, pla Marije Elikowskeje-Winkleroweje, kenž woglěda k wšakim luźam na jsach, pla Hartmuta Leipnera pśez mejlku abo w interneśe.
Daloke strony kraja su se zapusćili a wuludnili.
Jomu se groni "Zarzaty gózdź" a ma wósebnu modernu architekturu.
Ural běžy a wulewa se do Kaspiskego mórja.
Möckel jo tek na to pokazał, až z wopjeršćenim dej se wěcej nazgóniś wó žywjenju ryborakow – na tudskej kupje su to za dwě tśeśinje štepowe ryboraki.
Źěnsa zasej pišu serbski.
NC: Powědamy pak lubjej wó zwjaselecej temje.
Starjejše, ceptarje a wukniki su swóje zastupniki tam pósłali.
Nejwětšy brach togo plana wopokažo se za jich zdaśim we kapitelu „wóda“.
Ja njeby kśěł byś zwónjaŕ.
Tuneziska jo kraj w pódpołnocnej Africe, stolica jo Tunis.
Fascinacija, take grandiozne pśedstajenje pśirody!
Ceptaŕ Kabiš jo był spokojny z wuspěchom.
Kochanowe su pjerwjej byli serbske.
Na ten part jo nastał we 1970tych lětach kulturny centrum „der Grüne Berghang“ (to jo se stało we ramiku gibanja Nationales Aufbauwerk), ak jo był daloko a šyroko znaty.
K tomu pśiźo hyšći móžnosć, pśespytowanym objektam direktnje woglědaś a tam dalšne, nic jano wobglědujuce měrjenja gótowaś.
Toś som stojał styri štundy zasobu we sněgu mjazy rowami na kjarchobje, dokulaž ta hala jo była hyšći ruina.
W dešańskem domowniskem muzeumje jo se pśedsedaŕ wuběrka pla wšyknych za dobre zgromadnje wuźěkował.
Do kóńcnego programa su słušali teke nacasne a popowe zuki z paska na spiwanja źiśi (kompozicije M.
Za nas jo to było pśipoznaśe, ale rownocasnje zawězanje, dalej tak za to serbske źěłaś.
Tam jo wuspěšnje nawjedował gósćeńc "Słowjański dwór".
Prědny raz pśipódla na domowniskem swěźenju jo była Theresa Rinecker.
"Njewěm.
Brumbarij pśewóźujo Witka ceły źeń w źiśowni.
Koncepcija za ewaluaciju pśedlažy južo, wuběrk jo ju k wěsći brał a naraźił, až planowański zwězk dej ewaluaciju pśewjasć a wšo organizatoriske źěło Slěpjańskemu zastojnstwoju do rukowu daś.
Wokoło 700 źowćow a gólcow co tam wuknuś.
Na take pěskowe drogi dej se glina wózyś.
Andrea Mudrojc, pochadajuca ze Slěpego, něnto žywa w Lipsku, zubna gojcowka: Źěło w spiwnem klubje jo mě wjasele cyniło.
Trjebamy za kuždego teksty, kenž su rěcnje derje k rozměśu.
K tomu jo teke powědał dr.
Drastwowa kupka licy 20 cłonkow a wobstoj dwě a poł lěta.
Z togo torma mógu wiźeś pśisamem cełe Błota…
Něnto jo gładka a měka.
Pótom wuda se z Pětkom na nju a pó někotarych dnjach se dalej pušćichu. 
Wopśimjete su mjazy drugim pjenjeze za planowanja za wutwaŕ zeleznicoweje cery do Barlinja, wutwaŕ drogow za wandrowanje w Luboraskej góli, kólasaŕska droga k Liškojskemu jazoroju (nimski: Cottbuser Ostsee).
Nimjerna škóda, kenž se južo njedajo narownaś.«
Sophie Rademacherojc
Naźejam se zasejwiźenja z teju rědneju awstriskeju krajinu a jeje zajmnym słowjeńskim ludom.
Na woglěźe we Słowakskej – w Pieštanach a wokolinje (2. źěl)
Takich cytarjow měś, jo za redakciju pšawe wjasele!
Bärbel Šubertowa wót Domowniskeje śpy jo wužywała te tyźenje mimo woglědarjow, aby tych wušej 80 eksponatow kradosćiwje a rědnje aranžěrowała.
Powědali njejsu na tej demonstraciji jano Rogowarje sami.
Dietrichowa jo wó źěle a prědnych wuspěchach togo towaristwa powědała.
Wón běšo Pratyjaŕ a wucbnicaŕ, jo dalej słownikaŕ, basnikaŕ a nic naslědku rěcny póraźowaŕ kuždemu, kenž radu trjeba.
Ně, wóna jo cesto teke ducy, aby za to serbske mócnje wabiła – pśi wósebnych wustajeńcach a dalšnych zarědowanjach we Łužycy a zwenka njeje.
Z mjenja serbskeje załožby wón wuznajo, až załožba gótujo politiku "za Serby", wóni su jano objekt jeje źěła.
To jo se jomu docyniło.
Gdyž pak mórjo wjelgin šumi a žwali, ga wupławiju móŕske žwały někotare.
To jo rědny nazymski źeń na kóńcu oktobra.
Prědne tśi abo styri dny wostanu wjelgin rědne, jo samo lěśojske.
Robinson powědašo jomu wót Boga a našogo wumóžnika a kak co Bog nas wšyknych do njebja měś. 
Redakcija take wupyta ze serbskich a nimskich źiśecych knigłow a z dolnoserbskego źiśecego casopisa „Płomje“.
Wóni słuže ako póstark za zasejpódawanje.
A na dobru gluku skłaźe je do žaglecego popjeła a pótom wótejźe.
Krotke nazymske a zymske dny, źož lěbda słyńcna pšuga na zemju padnjo a nas grějo, jo predestiněrowany cas, aby pózastali a dłymoko do se słuchali.
Něnt se tam z młodymi luźimi mjerwi: wob tyźeń pśecej na wjacorach a pón teke sobotu.
Kak wóna naslědku wujźo, jo wótwórjone.
Na njom jo se wobźěliło lětosa wušej 300 wustajarjow zbliska a zdaloka – z Nimskeje, Pólskeje, Čechojskeje, Italskeje a Kanady.
Huber wót Ewangelskeje cerkwje Barlin-Bramborska.
Reja jo była lětosa wobej dnja w Złośanem kružu, znowa dej zasej jadna w Kastanijowem dwórje byś.
Pón Kito ze stśiłku pó tšunach šwyra a nogi młodych luźi chapjaju pó špundowanju teptaś a se wlac.
Objekt móžośo něnt na wšaku wašnju wurědniś.
Skońcnje jo tak daloko!
Wósebnje pak něnto w nazymje móžomy wjele takego pśirodnego basleńskego materiala namakaś.
Domowina ga jo cłonk Federalistiskeje unije europskich narodnosćow, a wóna pósćelo na EUROPEADU wót 20. junija až do 28. junija togo lěta w Kórytańskej w Awstriskej dwě mustwje – jadno žeńskece a jadno muskece.
Material su se žeńske za to zdźěla z Polskeje wobstarali.
Źiśi se zwjertnu sejźecy nalěwo, tak až wiźe kśebjat suseda blisko pśed sobu.
Co to jo - domownja?
Oktober jo źasety mjasec w gregorjaniskem kalendarju.
To na žeden part njecynim.
"Rozmějoš, což wón pisašo?"
Nowe wokna pó starem originalu zatwarichu juž lěto do togo.
Pśeto tam dajo wjelgin stary młyn, kótaremuž se teke groni Stary młyn, a ten by rada wiźeła.
Nejžpjerwjej su źiśi rědnje rejowali.
Na drugem boce jo wuzwignuł, kak notne jo, dokumentěrowane wěźenje wó rěcy tak pśigótowaś, aby słownik tych, ako serbsku rěc wuknu, aktiwnje pódpěrał.
Jo naspomnjeł, až buźo w procesu strukturneje změny teke gromadne źěło z pólskim a českim bokom wažne, tak až to serbske ako rěcny móst zajmny faktor jo.
My kśěchmy k blišej kupje jěś, ale wětš nam zadorašo a zagna nas na mórjo. 
How jo faraŕ Wolfgang Gürtler z namšarjami bjatował a zapšosbu zapódał za tych, ako su mócnje trjefjone wót pśisuda.
Załožaŕ kejžorstwa jo był Ismoïl Somoni, pó kótaremž su tadźikiske pjenjeze pomjenjowane.
Božko jo wón, hyšći nic 75 lět stary, 9. junija 1990 zamrěł.
Nejwěcej wobźělnikow wužywa MDR a Serbske Nowiny.
How pokažo Thomas Steinke ako awtor »Łapanja šefa«, kenž jo lětnik 1958 a jo južo pla telewizije NDR ako dramaturg źěłał, až móžo se derje domysliś do zacuśow tych luźi, kenž su byli na kóńcu NDR južo dorosćone a kótarymž póbrachuju w towarišnosći cesto zgromadnosć, respekt a solidarnosć.
Z takeju wódu naparjony tej jo jich dejał šćitaś pśed chórosćami a złymi duchami.
Pśiduce lěto mógu jich źiśiźiśi tam sami zeleninu kubłaś.
W toś tych knigłach su wózjawjone mjazy drugim wulicowanja wó mytiskich bytosćach.
Ga dajśo nam pśez Jezusa Bogu pśecej chwalobny hopor hoprowaś.
Slědna powěsć z Bramborskego ministaŕstwa za kubłanje wót 30. decembera jo było, až wukniki wót 4. januara do 10. januara deje jano doma wuknuś.
We nich namakajomy štucki Zejlerja ze wšakich žanrow a oratorijow.
Słowa su zabyte.
Jo w centrumje města.
Kórty su dostaś w Lodce w Chóśebuzu, W Turistiskej informaciji w Lubinje a w Lubińskem muzeju.
Sypni zemju do głažka a pśidaj něco wódy a łžycku žydkego lima.
My njepominamy nic ako to pšawo, kótarež nam pśistoj.
Wósebnje chwalby gódne pak jo, až Korla Wukaš njejo jano glědał na jaden bok serbskego etnikuma, ale teke na Dolnych Serbow.
Domowina co pśespytaś, lěc take rozsuźenje zranijo kazni šćita mjeńšynow.
Njejsu se jano z krajnym raźcom a zastojnikami w Baršću rozgranjali, ale su – tak jo był ten plan pśi kóńcu redakcije Casnika – teke wšake zjawne wustupy měli.
Ju su pócesćili za jeje cesnoamtske źěło ako pśedsedaŕka źěłowego krejza za serbske nastupnosći w Budyšynje a ako raźcowka w měsćańskej raźe.
Až do 60tych lět su how hyšći toś tu rědnu serbsku tradiciju woplěwali – na pśikład w Kosobuzu w Chośebuskem wokrejsu (na wobrazu).
Budu toś wěsće w bogatšej licbje na schadowanku pśiś.
"Togodla comy w śichem na to spomnjeś – tež na tych wójakow Cerwjeneje armeje, ako su tam swójo žywjenje pśisajźili", jo k tomu Marietta Tzschoppowa, chóśebuska šołtowka, na pósejźenju měsćańskego parlamenta groniła.
Mjazy woglědarjami stej byłej teke Grodkojski šołta E.
Lechiske rěcy jo pomjenjenje za pódpołnocnu kupku pódzajtšnosłowjańskich rěcy, kenž maju wótere zgromadne fonetiske kakosći.
Tak ako pśecej budu ceptarje a wukniki pśedstajiś wšakorake formy zwenkawucbnych zaběrow.
To se pśedewšym z wobglědowaneju mócneju ekspansiju swětnišća wobtwarźijo.
Ten kjarlik druge zwěrjeta góle za tym pšaša, źo chódota Śmojtina bydli.
Pó ekstremnej sušy slědneju lětowu njejo gruntowa wóda dostała dawno hyšći swój pjerwjejšny niwow.
Kupka njoco swój jubilej sama swěśiś, ale gromaźe z wobydlarjami a z drugimi Domowinarjami ze jsy, kótarež pśisłušaju wejsańskej młoźinskej kupce, zjadnośeństwu serbskich rybarjow Bórkowy a wokolina a Spěchowańskemu towaristwu za Domowniski muzej Dešno.
A tak ma tśinasty a slědny kapitel napismo: Dolnoserbska literatura w XIX. a XX. stolěśu.
Jo było jasne, kak budu te knigły a te jadnotliwe boki wuglědaś a kake fota budu wześ.
Njeglědajucy na to, njeby dosegała aktualna tšocha wódy, aby wótźěliła part za pódzajtšny jazor pśi Chóśebuzu.
Wóna nic njewumarkujo.
Z tym by był mjazy aktiwnymi serbskimi wobźělnikami na EUROPEAŹE 2020 jano kuždy stwórty z Dolneje Łužyce!
Wariěrujo wót swětłeje bruni do cerwjeni.
Gera: Jo, pśisamem wšykne naše ceptarje se wobźěliju na někakem rěcnem kursu.
Wón jo wuzwignuł, až pśez te pśicynjone toflicki te dwórowe mjenja se wóžywiju, což naslědku teke k rewitalizaciji serbskeje rěcy pśipomaga.
Sy-li bogabójazny, zwigaj głowu.
To drje njebuźo dłujko traś, až teke wóna buźo se woblac daś serbsku drastwu! Madline Gjarźic.
Wjeliki wuspěch jo měła kapała „Dorchethaler“.
W slědnem casu som pak słyšał za mnjo wjele njejasnego wó Domowinje a załoženju krajow — pśedewšym z Gorneje Łužyce —, až musym se zastupjenje do njeje nejpjerwjej hyšći raz pšawje pśemyslowaś …
Z chórobnym awtom su Hanu do chórownje dowjadli.
Firma za twaŕ orgelow Johannes Soldan z Górneje Łužyce jo pśed dwěma tyźenjoma wutwariła wše drjewjane šwicałki z orgelow w Dešańskej cerkwi.
Skóńcnje pak stej Marcus Šwjela a Peter Bayušhkin jej wótryłej. „To jo był wjelgin rědny kokot, ale nejskerjej južo bejnje stary a wiselny“ – ja Marcus był měnjecy.
Měj dowěru we swóje mócy.
Na njom jo se wobźěliło LND z cytanim serbskeje awtorki Lubiny Hajduk-Veljkovičoweje.
Kaka tšašnje arogantna wósoba!
Trjebne ruble smej sebje za to wobchowałej.
Ukraina granicujo z Rusojskeju, Běłoruskeju, Rumuńskeju, Moldawskeju, Pólskeju a Słowakskeju.
W zakładnych šulach, na pśikład w Janšojcach, maju gólcy a źowća šesteje rědownje wót stwórtego maja zasej wucbu, wukniki pěteje rědownje wót 11. maja.
Něnto sobotu, 11. februara, pśewjeźo Dolnoserbska rěcna komisija swójo prědne posejźenje w lěśe 1995.
Golcowa: Som něnto połojcu mójogo žywjenja, to groni 14 lět, cłonk našeje serbskeje narodneje organizacije.
Wóna jo tek 1970 pódla było na štrajku na tej łoźnicy.
Cytaj sam, cytajtej samej abo cytajśo sami! "W oktoberje smy pśewjadli wobswětowy tyźeń z temu ‚wótpadanki‘.
Něnto w tej Burskej kjarcmje pśi sportnišću to źo”, jo wón nam powěźeł a se wjelgin wjaselił, až jo se teliko luźi zbliska a zdaloka pśinamakało na zapust a až jo se telewizija ORB Škodow wupytała za krotki aktualny film.
W lěśojskich prozninach se pśecej teke zmakaju wukniki ze samskimi zajmami a hobbyjami w lěgwach specialistow.
Jano dwě lěśe su za to trjebali, aby how w něgajšnej wuglowej jamje twarili na 367 hektarach take wjelike „sportnišćo”.
Wono warnujo 200 lět.
Zeger 14.00 budu na łuce we jsy nejpjerwjej źiśi ze źiśownje Tyca swój kokot pśewjasć, pótom buźo młoźina kokota łapaś.
K dalšnym gratulantam su słušali koleginy, něgajšna kolegina kněni Hillgerowa, kněz Ela wót Serbskego šulskego towaristwa, kněz Nagora a druge.
Tam su tu bólecu ruku pśeswěśili a wu znali, až jadna knoška w łokśu jo se złamała.
Móžno jo to było 1990 z pśistajenim w Domowinskej župje, źož su mě taki dalokostudium pśizwólili.
Wón jo swój roman »Der Laden« za mnjo signěrował a jo se wjelgin zajmował za móju blišu domownju, ten Slěpjański region.
Na to se Witko wuźěkujo, wusnjo a chopijo smarcaś.
To jo było wjelgin luštne graśe za Findusa.
Nagela, a Helene Withausojc, kótaraž jo dostała za swójo šykowne graśe na gitarje wósebny mócny aplaws publikuma.
Gody su mimo - ale z toś tym wobrazom comy se hyšći raz domysliś na ten rědny gódowny cas.
Wón źěła źeńk ak źeńk, a skóro jo rědna bydleńska śpa gótowa.
Wšykne su ten wjacor měli lipate palce…
Dalšne terminy budu sobotu, 4. maja w Radušu (zeger 19:30, sportowa a kulturna brožnja), 5. maja w Dešnje (17:00 Serbski dwór) a srjodu, 8. maja w Chóśebuzu (zeger 15:00 a 19:30 na Komornem jawišću).
Cytam rozpšawy wó Domowinskej kupce w Radowizy, wó kontaktach Mosćanarjow do słowakskego Leopoldova a nadpismo »My ga njebuźomy z Liškowka wen chyśone«.
Pśedsedaŕka wuběrka, Margit Neugebauerowa, jo chyliła zajm na to, až nadpismo – lěc źěłowy kružk abo cuzorěcna wucba – njejo to rozsuźece.
Ako pśidu ku gatoju, wzejo Lenka kijašk do ruki a dotyknjo z nim wódu.
Jich licba jo pak wót lěta k lětoju pśibrała.
Na kóńcu studijnego casa jo se hyšći něco ceło drugego tšojło.
Fryco Latk jo južo dwě lěśi študańc Statneje wusokeje šule za twórjece wuměłstwo we Weimarje, ako pśistupijo 1923 Zjadnośeństwoju serbskich twórjecych wuměłcow.
Tam su źěłali nan dłujke lěta, Liza 33 a Marjana cełych 44 lět!
Ela: Južo na zachopjeńku jo był cas za mnjo śěžki, jo ga zemrěł dłujkolětny direktor šule a mój kolega Jurij Pěčka.
Grěšan: No, Maja, to ga ty njewěš, lažko, až mógu, ja mógu wjele, gaž cu.
Ewangelska kapałka swětego Jakuba w Lübbowje we Wendlanźe póchada nejskerjej z 13. stolěśa) z dweju bokowu sfotografěrowana.
Powědam, což som dožywił.
A njejsmy jano Anamarju rejowali, ale teke druge reje", jo Ptašk gronił.
Wjele smy teke spiwali.“
Mimo pśistajenja, z chamneju žeńskeju a ze źiśimi jo wón wjadł ryjne žywjenje.
Pśi cołnowanju su wobźělniki serbske ludowe spiwy spiwali, pśeto rěcna šula jo organizěrowała za kuždy cołn jadnogo muzikarja.
Na fašingu w źiśowni su źiśi grali luštne graśa.
Serbski smy wuknuli w rowniskej šuli a našej ceptarja stej byłej na pśikład Erich Šurman a Helmut Nowak.
Dla togo, až chor woplěwa jano serbski a słowjański spiw.
Wóni se wjelgin źiwowachu, ako prědny cołn ze źěru wiźechu. 
ISBN: 978-3-7420-2555-5
Nimska zběrka jo zapołožona ako ludowa cytanka, togodla jo se złožył wuběrk tekstow na zběrku Mina Witkojc, Nimjernosći brjogi, LND 1993 (dalej WNB).
Tśeśe myto jo šło na Christu Dziumblinu z Bórkow za cypjel.
Jich teksty ale wóstanu a budu něga raz jadnučke spušćobne žrědło, gaž źo wó to, wuslěźiś, kótare słowko jo se w konkretnem konteksće a kak wužywało.
Na jadnom boce jo z tym geografiska šyrina sama měnjona a na drugem boce šyrinowy krejz, na kótaremž wšykne městna jadnakeje geografiskeje šyriny laže; specielnje su młogi raz jano take šyrinowe krejze měnjone, kótarychž geografiska šyrina w stopnjach jo cełolicbowa.
Zgromaźinu jo nawjedowała zagronita koordinatorka za młoźinu Doreen Hufnagelowa.
Baršćańska manufaktura pozamentow producěrujo wšaki pśisłušk našeje drastwy.
tśi běrtyle góźiny
Zachadnu sobotu su se źiśi a jich familije zmakali pśed turnowaŕnju šule.
Wóz som wušej togo za transport něco drugego trjebał.
Modowe pyšnotki basliś buźo zawěsće wěcej šulske źowća zajmowaś.
Te pšawe kokoty spiwaju jano tam a zas chylcycku, snaź kužde źaseś minutow abo tak.
Nazyma abo južo zyma? Slědnu njeźelu su měli w lubnjowskem měsćańskem źěle Bobolce minus 3,5 stopnjow Celsius a slědnu wałtoru minus 3 stopjenje Celsius! Jo ga w Bobolcach hyšći nazyma abo južo zyma? Tak lodojte jo to było w slědnem casu w Bobolcach, až sy mógał něco rědnego na awtowy głažk krekliś! W Žylojskej zakładnej šuli "Lutki" jo spisowaśelka Jill-Francis Ketlicojc alias Źilka pśewjadła premjeru swójeje źiśeceje twóŕby "Wuchack głupack a druge tšojeńka".
Jezus źejo: Wzejśo na se mój jabeŕ a hukniśo wóte mnjo, pśeto som miłosćiwy a pónižny wót hutšoby, ga buźośo wótpócynk namakaś swójim dušam.
Śota noc do śamneg’ swěta chójźi južo dny a lěta.
»Pětš se wobrośijo na brjuch: »No jo, mógu se ju pótom turisty woglědaś«, wón barcy.
Wón nas wjeźo.
Wažne jo nam teke zachowanje našeje rědneje serbskeje drastwy.
Tuchylu twarje nowy most nad rěku blisko Gorneje.
A kak jo to glědajucy na SI? Wót lěta 2004 až do swójeje renty w lěśe 2012 som pótom ako wědomnostna sobuźěłaśeŕka w rěcywědnem wótrěźe źěłała a pśeslěźiła rěcny staw źiśi w serbskich źiśownjach wót tśeśego do šestego žywjeńskego lěta w serbšćinje a w nimšćinje, paralelnje k dr. Janje Šołćinej, kótaraž je samske pśespytowanje we Witaj-źiśownjach pśewjadła.
Hyšći styri druge młode luźe w mójom starstwje su se za to rozsuźili: źowćo z USA, źowćo z Finskeje a źowćo a gólc z Nimskeje.
Pśi tom jo mjeńšy a wěcej zasajźity až bruny mjadwjeź.
Pśi 20 wósobinskich a 30 zgromadnych wustajeńcach jo była wuspěšna w Pólskej a wukraju.
Lěcrownož njejo źinsajšny Juro Kopylc kšetaŕ, ale jo notar.
Helmut Kurjo
Wócywidnje dajo wjelicke problemy z wódnym stawom we wšakich łužyskich górniskich jazorach.
To jo teke za wobjed, piśa a pśikusk.
Winterneśe su tencas mógli drogowanje bóśonow live dožywiś.
Nam Europejarjam jo ju pśinjasł Kolumbus, kenž jo 4. nowembra 1493 na kupje Guadeloupe wót Indianarjow ananas ako góstny dar dostał.
Domowinskej głownej zgromaźinje Domowinje pśistupiło.
Głowny dypk na dnjownem pórěźe jo dalšne póstupowanje k pśigótowanju wuzwólowanjow.
Něco abo snaź něchten jo napórał škódy w stadłach pśeśiwo njomu.
Drastwy z fundusa muzeja jo wóna teke woblekała.
Wot města njejo kśěł nic wiźeś w tych lětach, ako jo žywy w domje z betona.
»Wóni zasej rozbuchuju«, groni Pětš.
Chmjel móžo pśidawaś wjelgin wšakorake aroma.
Rěc w swójźbach a we wobchadanju wejsanarjow mjaz sobu jo jano serbska, w pśekupskem wobchodu (Geschäftsverkehr) wužywa se pśiwuknjona nimska rěc.
Ten wjacor ga se how pśedstajijo nakładnistwo Wieser z města Klagenfurt/Celovec w Awstriskej.
Pśikazaś pak njejo to samske ako daś do rady a pomagaś.
Diskusijne partnarje budu pšawiznik Heiko Kosel, Harald Końcak a Pětš Petrik.
Ale budu to za wětšy źěl suche mroze.
Ned su mě wšake pšašanja do głowy pśišli.
Gerd Hanšo (stojecy) how w rozgronje z dalšnym aktiwnym cłonkom župy Wilfriedom Eitnerom.
Kněz jo mě pósłał prjatkowat gnadne lěto togo Kněza a źeń pomsćenja našogo Boga.
Kupki su se zmakali w priwatnych domach; luźe su spiwali kjarliže, su se módlili a cytali w bibliji.
Wětš dujo z drugego směra.
Wona wobźělijo se aktiwnje na serbskem žywjenju w Dolnej Łužycy. (14. 4.)
Krotko a słodko: kněžaŕstwo jo se rozsuźiło, Bnei Brak zamknuś, aby nicht njemógał nutś abo wen.
Zastupne pjenjeze wót 6 euro wopśimjeju juž jadnu tasu kafeja a kus tykańca.
Wóni maju za rěcywědniki a regionalne historikarje wjeliku gódnosć, a rowno tak za praktikarje na měsće.
To smej byłej Alina a ja.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu pśewjeźo serbski rěcny campus na temu „Co tam w gaśe kwakoco?”.
Jo se micu wót głowy śěgnuł, jo styknuł ruce a jo głosnje bjatował Wóścenas w serbskej rěcy.
Wón stanjo a gracioznje wutunkajo tejowy měšk, donjaso jen do biowótpadankow, žedna chrapka njesmějo mimo hyś.
Na Dolnoserbskem gymnaziumje Chóśebuz su planowali kubłańske wiki za wałtoru, 19. maja.
Teke sportowy swěźeń jo za něntejšne šulske lěto hyšći planowany, a to 17. julija.
Cłonki Serbskeje rady pśi bramborskem parlamenśe su zajźony tyźeń wałtoru wobradowali.
Za wuběgowanjoma, wukjablowanjami a cesnymi rundami su se wše zestupali ku kupkowemu fotoju pód wrotami a su pótom śěgnuli z kapału pó jsy.
Slědny tyźeń jo w dešańskem muzeju prědny raz był pleinair z wuměłcami z cełego regiona pód motom „Pód gołym njebjom“.
Toś póbituju jen w lodach pśisamem wob ceło lěto.
Simona Golašowa (nalěwo) a Petra Dokterowa wence pśi śeletach.
Julia Schmidtojc, tak su twarźili, se pśigótujo na abituru, a njamóžo kuždy raz na regularnu probu pśiś.
Za ten cel su se pśinjasli notne mulowe bomy, to groni běły mulowy bom z pódzajtšneje Aziskeje.
Lěc zasłužyjo w Nimskej něchten wjele abo mało pjenjez, jo rědko wěc pilnosći, ale gluki.
Wolše a jerjebiny rostu w kupkach na łukach, kótarež su burja za wětšy źěl z ruku woplěwali a cyste źaržali.
Młode su na staršych słuchali
Asimilacija pótrjefijo městno artikulacije rowno ako wašnju a fonaciju.
Jo-lic Radwor srjejźišćo a wutšoba sakskeje Górneje Łužyce, to jo Dešno wutšoba a srjejźišćo Dolneje Łužyce.
Za wšym zdaśim škóźi pcołkam intensiwne rolnikaŕstwo – jo pcołkaŕ Casnikoju rozkładował.
Se wě, až sami jano serbski powědaśo ze swójim góleśim.
W górinach blisko pódzajtšneje granicy se wótergi teke sněgujo.
Erwin Hanuš cyta ze swójich knigłow – luštne, tužne a k pśemyslowanju gónjece tšojenja ze swójich młodych lět w Hochozy.
Chwalśo Boga w zgromaźinach. Ps 68,27
A how stej to ned dwa cazarja.
Wóna wopśimjejo wše zakładne informacije wó projekśe w krotkej a pśistupnej formje.
Cas zapustow jo se zachopił.
Spěwańska kupka Chośebuskeje SRWŠ se stara sobu za to, aby se na tej šuli dalej woplěwała serbska kultura.
Něnto maju wšykne wósobne delki, gaž fryštukuju.
Śišyna jo jano pśetergnjona wót monotonego bincanja pcołkow.
Ta žałosć pak jo něto wjelika.
Wujadnanje za gogolojske familije se zachopijo
Stańśo a wustrějśo ruce górjej!
Daś jo to serbskim źowćam pówucenje, aby se pśi reji za měsćanarjami njenałpili a wšyknych głuposćow a njemudrosćow sobu njegótowali.
Luźam rady nawulicuju njedopokazane mordaŕstwo
Słowa k dnju/pósćenje Myta Domowiny
Ten stan, z kótaregož su zapustojski źeń zeger 14:00 wumaršěrowali a do kótaregož su zeger 18:30 na slědne zapustojske reje se wrośili, jo jim Eventservice Bartsch zadermo k dispoziciji stajił.
Wót togo pišotej mjazy drugim portal Archeologie-online a awstriski informaciski portal DerStandard.
Dalšne informacije pód 0355-79 28 29.
Cypjele su byli zwětšego ze žyźa abo wałmy z tšodlami abo z batista z cańkami.
njeźelu, 18. oktobra /winskego
Wót drogi jo derje wiźeś rola ze nazymskeju pšenicu.
Wjeliku kopicu pśikładow jo awtor gromadu znosył ze starych serbskich žrědłow, ze spisow awtorow ako Moller, Ticin, Frencl abo Matej.
Cełe městno jo było wobstajane z wjelikimi stojnicami za sukna.
Trudla Malinkowa jo cytała pśi "Burskem bliźe" na Njepilic dwórje ze swójich knigłow "Nimjernosći brjogi".
Tak móžomy cytaś interview z Betty Huf, kótaraž jo pśedsedaŕka towaristwa "Wendish Heritage Society Australia" w awstralskem zwězkowem staśe Victoria – to jo jadno wót dogromady tśich serbskich towaristwow we zamóŕskich krajach.
A pśi tom se dopominam na njelicone cytańske wjacorki z Nowym Casnikom, kótarež stej Horst a Monika w zajźonych lětźasetkach we jsach mjazy Běłeju Goru a Barbukom zarědowałej.
Jim jo Josephina Schindelojc z rodom w Bórkowach spiwała serbske kjarliže.
Pó oktoberskej rewoluciji na pódpołnocy regiona jo była załožona Wolga-nimska republika, ale Sarepta jo lažała něźi 100 kilometrow wót tam.
Lk 24,(44–49)50–53 * Pós 1,3–11 * Fil 2,6–11
Rozgrona z krajnym raźcom D.
Genitiw jo pad substantiwow a adjektiwow we wjele rěcach , kótaryž wugroni wobsejźenje a druge semantiske póśěgi .
Som to jadnorje rada měła a se dalej z tym serbskim zaběraś kśěła".
Stwórtk, 25. julija, zeger 19:00 budu w Lodce (na Droze Augusta Bebela 82) wótwóriś wustajeńcu „Słowo pó słowje“.
W lěśe 1120 su wuslěźili take žrědła a južo we srjejźowěku (Mittelalter) su tam wužywali tu strowu wódu.
Bźez wliwa luźi, wót samogo chopi how rosć góla: brjaze, wósyny, chójce.
Astronomiska šyrina jo wusokostny kut pódpołnocnego njebjaskego pola na stojnišću wobglědowarja.
»Źo ga to stoj?«, su něnto zaźiwane pšašali.
To jo śi było wjasele!
How móžoš rědnje cołnowaś.
Mama a starka stej to pak sobu dostałej, kšomje stej ga byłej tšochu ześěgnjonej.
Slědna tśeśina dej byś dosć śopła, pśi comž se dalej pada.
[...] w kótarejž wědomnostniki z wušej 23 krajow a z wušej źaseś pśedmjatow pśez młoge lěta póměr indiwidualnego, narodnego a globalnego w lyrice wót kóńca 20. stolěśa wuslěźuju.
Wjednica šule, kněni Petingowa, jo wuźěłała koncepciju.
Ja njejsom razka wěźeł, lěc južo sejźim w popajźeństwje …« Slědkoju, pśi prědnem pśesłuchowanju, jo se wupokazało, až jo to womólenje a až jo šło wó šołtu teje jsy Chlebów.
Junij jo lětni mjasec w pódpołnocnej hemisferje a zymski mjasec w pódpołdnjowej hemisferje.
Kněz ma dobre spódobanje na tych, kenž se jogo bóje, kenž na jogo dobroś cakaju.
Codiakalnej znamjeni w oktobrje stej Waga a Skorpion.
A tu ideju, až móžo muzej dalej wótcynjony byś, su teke zachytali.
Ale kak jo to tencas było?
Wjele drugego jo naźěłał za to serbske, což wšykno njamóžomy nalicyś, a wjele planow jo hyšći měł.
Kontrolěruj ga raz, lěc to w našom jadnastku tak jo!
Angela Šusterowa by rada wšyknych wobźělonych tak zapłaśiś mógła, ako se to słuša.
Pśi głažku wina móžo se how to wóskowanje wuknuś.
Teke Marga Morgensternowa z Tšupca jo dostała z ruki Rolfa Radochly, głownego redaktora „Stoga“, jaden tych prědnych eksemplarow błośańskego kalendarja.
Kuždy grajaŕ pómólujo jadno jajko tak, ako se jomu co.
Ten samy jo nastał we zgromadnem projekśe „Casowe skokanje“ z Centrumom za cłowjecne pšawa w Chóśebuzu.
Zeleninu móžoš jano z pśeliš tunimi źěłaśerjami a pó móžnosći z industrijowymi metodami kubłane wuspěšnje wótbyś.
Swójogo starkego wusoko cesćašo nic jano literarnych statkow dla: Slězny bok fotografije.
Pśicyna jo korona-pandemija.
Togodla buź zachopjeńkarjam do rady dane, aby studěrowanje modula zachopili we meniju "Pismiki".
Zemja jo sucha a lažka.
Aby ned dalej powědał: »Wu nas we familiji nichten se tak pšawje njewjaseli na pśeśěgnjenje.«
Wokna Pětšoweje śpy su śamne.
Źo jo jan ta rědna gałuzka wóstała?
Te, ako tu licbu nejlěpjej wutrjefiju, krydnu małke myta.
My to wobzamknjenje respektěrujomy, rownož wóno se nam njespódoba.
Slědny dypk pótrjefijo namšy.
Mirandolina jo była pśi tom nejlěpjej k rozměśu.
Pótakem na kursach wobźěluju se teke migranty a wukrajniki.
Wjele wózow móžomy teke pó tych drogach wiźeś, pyšne źiśi su górjejce.
Domowina w Hochozy jo se na to dojadnała, 8 cłonkow stajiś na lisćinu, a mimo togo jo Fryco Wojto teke hyšći Domowinski kandidat za nowy Chośebuski wokrejsny sejm.
Raz we sni Měto wócuśejo, se wulěkajo – źiw to njejo: Na łožyšću a zagłowku, tam lutne małe myški su.
Pśedsedarstwo Domowinskeje kupki w Trjebinje (župa Běła Woda/Niska) jo se zejšło na prědnem wobradowanju, a to w bydlenju pśedsedarja Bena Knopa.
Młode pšuśiki su cerwjene.
Rewitalizacija jo śěžki a wjeliki projekt.
W rědnej błotojskej śišynje bydle.
Cesto słuša k njej teke pśewoblacenje abo kostiměrowanje.
Kaž jo intendant Serbskego ludowego ansambla Wolfgang Rögner gronił, buźo woblubowany program k Zapustoju a Ptaškowej swajźbje 20006 zasej tradicionalny a nic taki moderny kaž ten lětosny.
Łužyca pó wuglu – zjawna diskusija w Złem Komorowje
Jano Krabat sam njejo głowu powjesał, ale jo jima rozpowědał swój zamysł, kak co guslowarja nuzowaś, aby jogo pušćił.
Zemja jo tam šła raz wušej a zas nižej.
Tam smy z našym busom zastali a se dali wót našogo skazanego pśednosowarja z jasnym dolnoserbskim "Witajśo k nam" strowiś.
Zarědowaŕ wikow jo Spěchowański krejz za serbsku ludowu kulturu z.t.
Naraźiło jo se teke, załožyś wósebnu źěłowu kupku za rehabilitaciju Serbow a Domowinskich cłonkow.
Zaprědka dej se wobmarkowaś, až ta napśeśiwnosć jo wobsłabnuła pśez to, až wuglowy kompromis jo wobzamknjony.
Wót prědnego septembra 1990 som ja "Dolnoserbski gymnazium Chóśebuz" nawjedował.
Tak jo pśed pěś lětami było, ak naša kśesćijańska kanclaŕka jo to wopšawźe kśesćijańske słowo groniła: "To zwónoźijomy" a to jo tek źinsa tak.
Na to jo teke tegdejšy direktor Juro Pěčka wjelgin glědał.
6. a 7. apryla budu jatšowne wiki.
W kontrowersy wokoło pśichodnego šulskego mjenja njejo se na junijowem pósejźenju rady pokazało žedno rozwězanje.
To jo rownocasnje dobre zwucowanje za waše znaśa serbskeje rěcy a snaź by je teke druge raźi w serbskej rěcy cytali.
Fryco Juriš ga ma hynakše nazgónjenja: „Mamy póriki, ako pśez lěta gromadu wóstanu.
Wón pyta a pyta.
W slědnem tyźenju mjaseca smějomy pór raz z pśijaznymi śopłymi dešćami licyś.
A nichten njejo to za zło wzeł, gaž su kokota pó łapanju za dobre pjenjeze do młoźinskeje kase pśesajźowali.
Někotare su měnili, až konsekwencu wuźaržaś jo śěžko, gaž śi zas a zas pšawe słowa feluju.
Ga buźomy co zasej swěśiś móc? Teke Serby a Serbowki se to pšašaju, dajo wjelike póžedanje za tym, až kulturne žywjenje, ako tak lubujomy, se zasej normalnje wótměś móžo.
Mě se groni Gerd Grashaußer respektiwnje Geraldino.
Cerwjena liška ma zwětšego cerwjenobrunu kóžu.
Wustupy som měł lětosa głownje w Łužycy.
Běłoruska rěc jo pódzajtšnosłowjańska rěc.
Za wětšy źěl take, kótarež se zaběraju z domownju a z ludoweju kulturu abo se staraju za šćit pśirody a historiskich pomnikow.
Rozmějo se wót samego, až jo se mjazy nami źiśimi wjelgin malsnje wuwijało wuběźowanje, kuždy jo kśěł nejwěcej nazběraś.
Jeje maś Sibylla, jadna z dwórjankow kralowki Kunhuty, jo załožyła kloštaŕ we Žďáru nad Sázavou.
Wóna ga kśěšo za swójogo Fryca rědna a strowa wostaś.
Na wjacor jatšownego wognja jo mimo togo za nałogom, až młoźina a tuchylu teke cełe familije se zgromaźiju wokoło małego wognja z muziku, piśoma žortom.
Bioloda "Ährenkranz" abo pó serbsku Kłoskowy wěnc lažy něnt na droze Franca Mehringa 15. Wót slědnego stwórtka pśiwitaju Alexander Schömmel a jogo 15 sobuźěłaśerjow kupowarje w prědnem fachowem biowobchoźe w Chóśebuzu.
Jo, a pón jo reporter ku mnjo pśišeł a jo teke mě nagranjał.
Mjasece wobgraniconego drogowanja teke njejsu wjelika pomoc.
Wóno njebuź jim pśipisane.
Pśišeł pak jo ten cas, źož jo była mała loda pśewuska.
Pótom śišće z paprośu zajmne mustry na swójo łopjeno.
Z tym jo se chopiło wjelike juskanje a źiśi su se na flaku dali do graśa.
„Nowy Casnik dawno bjeru!“, jo nam gronił Steffen Tuschling.
Erwin Měršeńc jo se 1926 naroźił.
Naša šula jo měła dwě rumnosći.
Tam jo jim wójak pśiraźił: Źiśo do Barlinja!
Cesć Kněza z twójim dobytkom. Pśisł 3,9
Z Drježdźan pišo kněz dr. Juro Pilk za naš Casnik pśiduce słowa: »My póžedamy teke za serbskimi pismami, a rownož šym zedrane su a wuchadane pismo maju.«
Won njejo ze slobra.
Dalej se wiźi kejžorska łoź ze wšeju swójeju pyšnosću.
Wo com jo se tam powědało?
Telawi jo město w Georgiskej.
W 70tych lětach jo se wšykno zachopiło.
Małe myšy su chapjali w Chinskej kubłaś wěcej ako towzynt lět pśed našym licenim casa, tak až znajomy pla nich mimo běłeje teke hyšći něźi 30 drugich wukubłanych barwnych wariantow.
Wón wiźi swóju słušnosć zaskócyś, gaž nicht drugi njamóžo.
Z łapanim kokota 27. julija w Barbuce a 28. julija w Bórkowach jo chopił zasej cas žnjownych swěźenjow.
Z togo se slědujo bliskosć a wuměna toś teju dweju kupkowu.
Kupaŕ Mjertyn Urban jo naš zwěrny lazowaŕ był až do swójeje zbóžneje smjerśi, a něto wóstanu jogo źiśi naše zwěrne pśijaśele, chwalba jim a źěk! (25. 2.)
Wšak jo ten cołn dalej pó swójej droze jěł.
A něnto dopomina nas klapanje na domojdrogu.
Jadno pak jo zachopne wuwucowanje we rusojskej rěcy wunjasło: Som namakał na tej rěcy swójo spódobanje, a to pśedewšym dla bliskosći k našej serbskej rěcy.
To móžoš pśiś, źož coš – pśisamem wšuźi dłujke rědy.
Take stare typiske domy „z drjewa a sćiny“ stoje źinsa hyšći w Borkowach.
Źinsa musy ruprajcht dary wuźěliś.
Do togo jo 36lětna Marka Suchec ze Sulšec/Sollschwitz w Krabatowem młynje w Čornem Chołmcu ako sobuźěłaśeŕka za serbsku rěc źěłała.
»Ně«, jo gronił Měto, »ta ga jo wót mójogo woła.«
Rěc ptaškow jo wjelgin wjeleraka – rowno tak ak pla nas luźi.
Domowinskej młoźinje pśistupiś njamaju prědk.
K tomu słuša teke serbska a bilingualna wucba w mjeńšych kupkach.
Wót zeger 14:30 buźo kokot a kokot źiśi na łuce pśi sportnišću.
Pśeśiwo takemu by samo kšuśe wustupowała.
Wumyte mušle deje wuschnuś.
Pśiduce zmakanje buźo njeźelu, 13. decembera, zeger 20:00. Link jo pód: namakaś.
Dajo samo južo rakety, wót kótarychž móžo prědny raketowy schójźeńk zasej pśizemjowaś.
Wót města njejo nic wušej wóstało! Jano na boce wobnowjoneje murje su se wšake kazematy zasej wutwarili a w nich muzej zarědował.
Cogo se naźejaśo wót teje wustajeńce?
Až do pśetrjebanja dejali se w chłodnem chowaś a w swójej tutawce wóstaś.
Dwě lěśe gymnaziuma som dožywił w Skopju.
Toś smy se wšykne tśo kśěli w Hochozy zmakaś.
Dla tog’ až som w rušćinje tak dobra była a samo wěcej wěźeła nježli ceptaŕ, su gronili: Ty dejš hyś na serbsku šulu w měsće.
Źiśi w Klamaric pjakaŕni w Terpjem.
To jo śěžko rozměś.
-F.
Spicy mlac Trjebaš: mlac, głažk, wódu Tak to źo!
A pśi tom smy na to pśišli, kak ga doma te kurjetka a pileta zawrějomy.
Źinsa kuždy za sebje sam źěła a žywy jo. “To mě boli”, jo gronił.
Jaden chwalobny eksempel, ak pyta swójo rownja, namakajo se w Nowej Niwje.
Za wětšy źěl sebje luźe jen w sudobjach pśed dom stajaju.
Russell Ira Crowe jo nowoseelandski-awstralski grajaŕ.
Załožba za serbski lud jo we februarje lěta 1999 napominała awtorow, napisaś nowe serbske źiwadłowe graśa.
Sezona kokotow w Dolnej Łužycy jo se zachopiła, a ta źo až do srjejź septembra.
Njamožo se koncentrěrowaś a nic sebje zaspominaś.
W njej su se w zachadnosći, pšawidłowne mšy swěśili a su se teke kulturne zarědowanja wótměli.
A rowno tak jo na blido połožył wšykne te wjelike starosći, kenž burja teke w Turnowje a wokolnych wjaskach maju.
W šulskem domje, źož som wótrosła, njejo była wěcej žedna wucba wót januara 1945. Rědownje su byli wobsajźone z nimskimi wójakami.
A zawěrno, Bog jo pokazał a dał swětoju nimjerne znamje.
Wien jo nejwětše město a stolica Awstriskeje a lažy we pódzajtšnem źělu kraja pśi Dunaju.
Na drugem boce pak deje druge Domowinarje tym, kenž hyšći cwibluju, pomagaś pšawu drogu namakaś a z kuždym wó tom se rozgranjaś, kenž se nosy z takeju myslicku, z Domowiny wustupiś.
Łopjena ma górkam pódobny słod.
Ten kjarl z muchu prězy nich se natšawa, ako by to była scena źiwadłowego graśa.
Pśez zastajanje Małkse su mógali wše strony pśed tym lažko pódwódniś a pó Małksy a Małej rěce z cołnami jězdźiś.
"To jo było raźone a interesantne pśedstajenje.
Michałkowa bratš a sotša, a pśez to matej wětšynu głosow w tom gremiju.
Njejsćo wy wjele wěcej nježli wóni?
Tak běchu něto styri luźe we Robinsonowem wobydlenju, źož se dobra wjacerja pśigótowašo. 
Amtski direktor Tobias Henšel móžo se teke pśedstajiś, biblioteku do nosaŕstwa jadnogo towaristwa pśepódaś.
Kak śěžko jo něźi se wusednuś.
Wón groni, až jo pśecej rad źěłał w ansamblu.
„Gaž coš, grajkaj źe ze mnu“, pśikulnjo se wórjech a kócka zaźiwana swój běg stopujo. „Wóstaj lametowe niśi!
Wence mě wulicujo slědujuce: »Som swójo wótegrono na pšašanje zbjatował, ako se profesor hyšći raz na mnjo wobrośijo ze slědnym pšašańkom: Wy sćo tola sportaŕ a znajośo finskego běgarja dłujkich distancow Paavo Nurmi.
Na tu wašnju jo na prědne póglědnjenje wiźeś, kak su se wšake formy wuwijali.
Toś ta družyna mjadwjeźa jo typiska za pódpołnocne polarne strony.
Wo słowjańskich krajach su ga gronili, až tam mloko a mjod śacatej.
Wjerch Pückler jo wumrěł w Rogeńcu 1871 w starstwje 85 lět a tśich mjasecow bźeze źiśi, pśeto jo był njepłodny.
Wótwórjenje wósebneje wustajeńce w Bórkojskej domowniskej śpě jo było kradu śiche.
Naša luba hajtka Majka rad ma, gaž ju mama hajka.
Wócy, nos a gubu wustśigaś.
Ale co groni Kokoŕ?
Frank Kosyk jo se wjelgin wjaselił takemu wusokemu pócesćenju.
Rownostajenje Górneje a Dolneje Łužyce na wšyknych pólach jo se wobspomnjeło.
Dorostowe myto dostanjo Damian Dyrlich z Noweje Wjeski.
Pśi zanurjenju do serbskego institucionelnego žywjenja som wjele nawuknuł wó wupominanjach za serbsku kulturu a rěc.
Buźo prjatkowaś faraŕ Dieter Schütt ze Žylowa a Kristin Hasackojc z Dešna buźo zapowědaś ewangelium (Luk. 2, 1-14).
Pódla internacionalneje ludoweje muziki su teke moderne titele, kenž pśisłucharje mógu se žycyś, słuchaś.
Ale wót togo wowsa njejo wěcej wjele wiźeś.
Toś ten amt jo měł do togo Juro na njeoficialny part.
W nazymje organizěrujo wognjowa wobora za źiśi lampionowy pśeśěg, k tomu pśecej griluju, a źiśi dostanu teke piśe dermo.
Južo 500 lět bydle wóni w Nimskej.
W sedańskem casu šnapac jo carny.
Redakciski kolegium jo wobstawnje swójo wuspěšne a płodne źěło dalej wjadł.
Až do nowembra wóna buźo.
Zemrěty Pankojc nan jo se wjacor pśed zakopowanim z Chóśebuza do Dešna pśewjadł.
Pó kóńcu wójny, rozpušćenju kejžorskeje Nimskeje a załoženju Weimarskeje republiki 1918 jo wóžywiło 40 serbskich towaristwow swój kšywowy zwězk 24. julija 1921 we Wórjejcach.
To jo ta pśiroźona brašnosć slědnego rodu dolnołužyskich Słowjanow – rěc njejo wordowała dalej dana.
AWGUST/JACMJEŃSKI
Pśedawarje su pśišli samo ze slěpjańskich stronow a z Błotow.
Wšakoraki cas a temperatura sušenja dajotej słody wšakej barwy: wót jasnych do śamnych.
Serbski powědajuce cłonki chora su z drugimi teksty nazwucowali.
Zajźony pětk jo wejsna Domowinska młoźina bom stajiła, nic pak, ako su to raźi kśěli pó starej tradiciji manuelnje zwigaś bom, ale su to dejali zasej z pomocu techniki zwónoźeś, pśeto městno pśi głownej droze do Brjazyny a do jsy to njedopušćijo.
Take kombinacije, take programy „Błota a wokolina“ ga su wažne, su woblubowane a gósći a turisty pśez to teke dlej w Błotach wostanu.
Na tom flacku su cesnoamtske cłonki Zeleneje ligi wšake sajźali, listowe bomy ako lipy, duby a jerjebiny.
Wjele wěrjecych jo nawuknuło, sami pśed drugimi powědaś wó nabóžnych temach, ale tež wó sebje samych a wó swójich žywjeńskich nazgónjenjach.
Pšašanje, co pó wudobywanju wugla pśiźo a pó kakej wašni se identitu transforměrujo, jo teke tam zawinowało wjele wuwijanjow.
Nuk jo wustajił, až by dejali ako demokraty take akceptěrowaś, až pak wostanjo Domowina głowna zastupnica serbskego luda.
Kaiser a wjednica muzeja B.
Dokulaž pak su mě pózdźej byli młoge wěcki wažnjejše a zajmnjejše, njejsom se wěcej z tym dalej zaběrał.
My smy musali wuznaś, až kuždy bok jo wóstał pśi swójej poziciji, a až nic wěcej se njegibnjo“.
Žedne pósejźenja pśedsedaŕstwa njesměju se wótměś.
Maš-li sam rozym, ga njedaj se drugemu na njen górjej sednuś!
Miłoraz dej byś pśesedlony do kóńca 2024. To buźo śěžko, wósebnje za starše luźe...
Mysliśo se, až Boga hobtorijośo, rowno ako něcht cłowjeka hobtorijo?
Z togo dajo dwě epizoźe a k tomu hyšći wurězk filma "The Big Lebowski" ze serbskimi pódtitelami.
Jan jaden jo był wšuźi znaty, a to jo jagaŕ Bagola.
Až do 25. apryla buźotej k wiźenju dwě wósebnej wustajeńcy w Serbsko-nimskem domowniskem muzeju Janšojce.
Dokulaž estragon swój aroma akle pśi warjenju tak pšawje wuwija, dajomy połojcu struska sobu do jěze, drugu połojcu pśidajomy drobnje rozsekanu krotko do serwěrowanja.
Za źiśi dajo grajnu drogu, basleńsku śpicku, cytanja bajkow a spiwańka.
Te jadne se tomu wjasele, druge se górje.
Samo połnoc jo to móžno.
"Źiśi su jich rozměli, sami pak njejsu serbski powědali.
To camprowanje jo w Slěpjańskej stronach wjelgin woblubowane.
Na wšyknych kóńcach jo se spiwało.
Diana Šejcowa a Gregor Kliem wót Rozgłosa Barliń-Bramborska buźotej moderěrowaś.
Spušćaj se na Kněza z cełeju wutšobu a njedopušć se na swój rozym, ale spominaj na njogo na wšyknych swójich drogach, ga buźo wón śi pšawje wjasć. Pśisł 3,5–6
Baseń se kóńcy pón pśi "malsnje domoj wóni kśě".
To jo był prědny blok.
„Jo to Beethoven?“ pšaša se žeńska swójogo suseda.
Na tom jo teke wiźeś, kaka kopica luźi tam była jo.
Zachopijo se 2. zjawne wobradowanje Serbskeje rady. 
Gaž wobstoj pak hyšći dalšny zajm, mógu se pśedstajenja we Rěcnem centrumje Witaj abo w źiwadle skazaś. 20. oktobra su wiźeli ten kus źowća a gólcy w Žylojskej Witaj-Kita „Mato Rizo“.
Wšuźi tam wence su pótom byli schowane te zwěrjeta z knigłow.
We „Łužycy”, kótaraž se zachopijo zeger 13.45, se teke krotko pśedstajijo serbska folklorna kupka „Łokaśina” z Lubnjowa ze žednymi štuckami.
Stare jo zajšło, lej, wšykno jo nowe hucynjone.
We tej jsy jo filiala, dalšnej stej w Měsće a Picnju.
Małe gósći muzeumoweje nocy su měli se woblac historisku drastwu.
Na pódpołdnju jo Jadrańske mórjo zwězane pśez Otrantsku wuscynu z Ioniskim mórjom.
Samo jadnu premjeru běchu do Žylowa sobu pśinjasli – ga pitśku wobźěłanu štucku „Zelena lěšćinka“, pódpěranu z graśim na fidlami.
Wopisała a pśedstajiła jo wše tradicije a nałogi, ako se źinsa hyšći woplěwaju w serbskich stronach bramborskeje a sakskeje Łužyce.
Pótom budu kokota na pśesajźowanje pśedawaś.
"20 lět we krajnem parlamenśe, to jo južo rědka, wósebna wěc.
Oj, kacka se wjelgin wjaseli!
Dla izolěrowanego połoženja jo Denali góra z nejwušym reliefom na swěśe, to groni až njejo drugeje góry, kótaraž wustupujo tak wusoko ze swójeje wokoliny.
Wón groni: „Cu blisko luźam byś a je pśewóźowaś w komplicěrowanem casu strukturoweje změny.
W slědnych lětach pak su archeologi rowno groźišća w Dolnej Łužycy pó metoźe dendrochronologije pśepytowali a wóni su zwěsćili, až póchadaju drjewowe namakanki z drugeje połojce 9. a zachopjeńka 10. stolěśa.
Jatšowne pónjeźele, 5. apryl, zeger 9.30 swěśi se serbska namša w ewangelskej cerkwi w Picnju.
My pak dejmy jasnje groniś, źo, w kótarej šuli comy to na kuždy pad měś.
Serbske rybakarje su sajźali młode wugorje do rěki
We mnjo jo juž dłujko zdrjało žycenje, něco wětšego z toś teju surowiznu wuźěłaś.
We wjele wósadach wuběźuju se luźe južo wót něgajšnych casow wó nejrědnjejšu abo nejwušu palmu.
Cłonki źěłoweje kupki „Serbska namša“ su se zejšli tyźeń stwórtk w superintendenturje.
Žylojska wósada móžo se gjarźiś z wósebnosću: Mjazy jeje šularjami su byli tśo kjarližarje – Kito Gryz, Fryco Bojt a Mato Rizo.
Situacija we Sprjewi jo se pó źělach pólěpšyła – k prědnemu pśez to, až temperatura lufta jo spadnuła, a wóda se njewuparjujo tak mócnje ako hyšći w septemberu; a k drugemu pśez dešć.
Wušej togo jo šło wó to, aby Serbski muzej był teke we casu zacynjenja nadalej partnaŕ drugim muzejam a domowniskim śpam we wokolnosći.
Frank Lukas z Bórkow - 06.08. (52 lět)
W Dešnje swěśe 115. zapust - z wjele porami.
Klaus Freytag, prezident bramborskego amta za górnistwo, geologiju a surowizny, jo pětk tyźeń w měsće oficielnje pšawo dobywanja pśepódał jadnarjeju firmy Kupferschiefer Lausitz Volker Spiethoju (KSL jo źowka koncerna Minera).
[...] wukniki wšykno zhandaju, wam by włosy wóšerjeli.« Póglědnjom na njogo a se z wusmjejknjenim pšašam: »Měniš ty z tym twój wulět pó tej rystunze górjej k źowćam?« Jomu jo pśisamem piwowy głažk z ruki padnuł!
“Kdo tam je?” jo pšašał se žeńskecy głos, ako smy pśi źurjach chroma Eriki Teplej na zwonk tłocyli.
Pśi tom jo se wukopało, až wóna sama jo se wjelgin derje we tej drastwje cuła.
Zaměs śěsto z wódy, muki, wupjac z togo zwěrjetka!
A jo, starkemu jo to była sromota ...
Stal se za producěrowanje panwjow, łoźow, awtow, rědow, stalowego betona, bronjow wužywa.
Ma dobre znaśa serbskeje rěcy a hyšći wuknjo.
Dajśo Kristusowe słowo bogaśe we was bydliś.
Tencas jo natura była z knězom.
Paket w danem formaśe pśigótowany za jadnu distribuciju móžo źěłaś w drugej distribuciji, ale njejo garantija za to we wšych padach.
Zešywk za bilingualne wucenje stawiznow za 9. lětnik z lěta 2012 změjo pón teke ceptaŕske pórucenja.
Dörte Hentšelojc a Anja Leonhardtojc stej groniłej, až stej na kóńcu zasej bejny źěl serbskeje rěcy nawuknułej.
Pśez to se pódrožyjo liter bencina wó něźi sedym a liter dizela wó něźi wósym centow.
Abo wěrim do pśipadow a naglědam sebje ako pěskowe zerncycko w uniwersumje.
Zmakanišćo za to buźo sobotu, 20. apryla, zeger 20:15 pśi gósćeńcu „Erlkönig“.
Taku cesć był se teke zasłužył Herbert Cerna, ako jo mjazy drugim wjele filmował.
Awtor leksikona jo Marcus Kóńcaŕ.
Teke wóni su se wucysćili a wobnowili.
Studium ako wuměłski terapeut jo tak wuspěšnje wobzamknuł, až jo Akademiker Verlag jogo bachelorske źěło ako knigły wudał.
Pětš stupijo pśed dwórowe wrota a glěda pó wejsańskej droze górjej a dołoj.
Co jo wacej hyšći w Budestecach?
„To su mě rědne knigły!
Na 7. februarje jo młoźina swój tradicionalny pśeśěg pśewjadła.
Pó źělach.
Morbidny łaskot nerwow jo se mě spódobał, som za rog łyknuła – a tam jo wón był.
Fakt jo: Jo wjazym demokratiskego stata, až smějoš jen kritizěrowaś.
35 do 37 gradow jo tam ta termalna wóda, a w njej dejš stojaś abo sejźeś... A mjelcaś!
Wokoło 5000 kwadratnych meterow jo było wopor płomjenjow.
Trjebamy taki a hynakšy słowny material, aby mógali nadalej wopśimjeśa našogo casa do Nowego Casnika, Serbskeje Pratyje atd. spóraś.
To ga jo pipotanje, tśikotanje a šwicanje!
Internatny wjednik gymnaziuma njewě se z kjarlami wěcej žedneje rady:
Adelheid Schäferowa, pśedsedaŕka tamnego domowniskego towaristwa a cłonk pśedsedaŕstwa Towaristwa za dolnonimsku rěc w Bramborskej, jo južo we nowemberu pśed jich gmejnskeju radu zjawnje za nowe tofle wabiła a pśipowěźeła, až jich wjas co byś ta prědna we cełej Bramborskej, ako take tofle změjo.
Kórta zwjercha: Wurězk z brošury Towaristwa za dolnonimsku rěc, z městami a jsami, źož dajo aktiwity k lěpšemu dolnonimskeje rěcy.
A w serbskich casopisach a knigłach jo se zasej wó njom pisało.
Licba Koptow dypkownje njejo znata.
Aktualnje z Łužyce, powěsći
Emancipacija serbskeje žeńskeje w pówołańskem stawje seśelnice, tak ako dopołnjenje wěstego žeńskecego wobraza, jo kompleksna tematika a musy sebje na wšake rowniny wobglědaś.
Śopło jo było, wokoło 35 gradow a słyńcko jo kradu paliło.
Togodla wón se zwiga.
Wón bywa pśichylny a casy teke pitśku powěda.
Rosćo na rolach, w zagrodach a we winicach.
Ten pjas jo był woblubowany.
Kak jo material wordował zezběrany?
Lažčej maju se jagarje: Wóni sebje wzeju swóju flintu, du abo jědu do góle a cakaju, až jim źiwjak pśed flintu zaženjo.
Dobra rada jo pón droga.
Snaź was zajmuju hyšći pokazki na pśebywanje w Českej a kak jo wóna pó wrośenju w Borkowach žywa była.
Slědny njejo zaprědka wjele gluki měł.
Lěcrownož se we wšednem rěcnem uzusu rad synonymnje wužywaju a se ze sobu zwězuju, njewopisuju toś te tśi koncepty to same.
Dolnoserbski sekstet buźo spiwaś.
Pśi góźbje swajźbow, kótarež kužda kupka sama za sebje wugótujo, pjaku wótkubłaŕki sroki ze źiśami.
Wóni aromatiski wónjaju.
Pśedsedaŕ Domowiny nagranja Serby, aby se wobźělili na demonstraciji Łužyskeje rundy
Wón jo se wobrośił w lěśe 2009 z pšašanim nastupajucym póśěg pólskego kněžaŕstwa napśeśiwo Serbam na ministarja za wenkowne nastupnosći.
Se groni, až jo Detlef Kobjela stwórił wokoło 200 wšakich kompozicijow, mjazy nimi 16 wětšych sinfoniskich.
Wěcej wót nałoga we tej wósaźe jo zgóniś w knigłach "Gładźarnica", ak towaristwo "Kólesko" jo 2018 wudało.
We Šwedojskej a Pólskej se tomu dnju na pśikład groni „tucna wałtora“ – slědny źeń, na kótaremž luźe „směju“ lěbgody na talarjach měś.
Wóna lažy w gmejnje Łukajcyny doł – derje jo dojśpiś wót dwórnišća teje gmejny – a jo źěl pśirodowego parka Dolnołužyski wal.
Kramatorsk jo město na pódzajtšnej Ukrainje.
Kaka by to była serbska konferenca, gaby tam mjazy nimi nichten njebył z mjenim „Krawc“.
Jo, toś te lutki napšawdu eksistěruju.
Wogeń jo se wuderił tenraz na bělinskem, we bližy tamnego Maznikojskego jazora (pla Bělina, nic pla Turjeja!).
Nejpjerwjej w Trjebinje, pón w Slěpem a na kóńcu w Rownem až do 1995 w horśe pśi šuli.
Kito jo južo spokojom, gaž krydnjo dwa tolarja na mjasec gromadu.
Našo śěło rosćo a źěła kuždy źeń.
Poglědnuś do wugloweje jamy za mnjo impozantne a wjelicne njejo.
Z Wilhelminu Faakoweju serbski wulicowaś, to jo wjasele.
Na kóńcu woklapnice su se někotare nowe wobydlarje zakupili do gmejnskego zgromaźeństwa (Dorfgemeinschaft).
Dłujko pśijaśele wobraduju, kótare kostimy by mógali sebje zgótowaś.
Dalšna informacija, kótaruž jo kśěł wótpósłańc dostaś, jo była, lěc šulske wucbne programy za stawizny a zemjepis w Pólskej wopśimuju wědu wó stawiznach a źinsajšnem połoženju serbskego luda, lěc w institutach za słowjańsku filologiju se pódawa serbšćina a lěc wědomnostne institucije njeby se dejali zajmowaś za wósud Serbow.
Kužda groni, až z cłowjekom njewujźo, rowno kaž ja.
Wěmy źinsa, až teke bruki pśi wopłoźowanju kwiśonkow pomagaju.
Domowinska kupka w Mosće cujo se wósebnje za to zagronita, serbsku rěc a serbske tradicije we jsy spěchowaś a woplěwaś.
Na starosći ma tej mjazy drugim lěśojske sańkowanišćo z dogromady 25 sańkami.
Z rědom koncertow cotej Bernd Pittkunings a česki muzikaŕ Jan Řepka w serbskem sedleńskem rumje wustupiś.
Gaž som se smjała dla njogo, jo se na mnjo górił, se slědk śěgnuł a njejo se dał hajckaś.
Do noweje rědownje na Dolnoserbskem gymnaziumje jo se Katalin derje zažywiła, kontakty k staršym wuknikam dostaś jo pak śěžčej.
Ta sćažka jo była derje wujězdźona a twarda.
23. maja su se hyšći raz wudali do Kostrzyna, a za 12. september jo ta tśeśa taka jězba planowana.
Ten stśělaŕ pak bu póznaty ako Běłogórjański Heinrich Kasprik; ale wón pótom wuběgnu a wšo pytanje za nim běšo pódermo.
Naroźiła jo se 1948, a pó swójej konfirmaciji, to groni z 14 lětami, jo směła se wšuźi wobźěliś.
Zeger 21:30 budu nowego superkrala cesćiś.
Kněz, ten nimjerny Bog, kenž rogi zemje jo stwórił, njebywa mucny daniž chamny; jogo rozym jo njehuzgónjecy.
Teke naša Mina Witkojc jo tegdy w Praze pśebywała a wuknuła. “Božko tam źinsa žedne serbske studenty wěcej sorabistiku njestuduju”, Jarmila woblutujo.
»Ně.«
Folklorne kupki su pśišli mjazy drugim z kraja Peru, Boliwiskeje, Algeriskeje, Pólskeje, Georgiskeje, Hungorskeje, Awstriskeje, z Ruskeje, Nepala, Słowakskeje, Českeje a Makedoniskeje.
Njegluka, smjerś a cart deje se wugnaś.
Som bydliła pla kjarcmarjejc w Prjawozu.
Wón jo se cesćej zjawnje wugronił pśeśiwo pśeliš mócnej centralizaciji institucijow w Budyšynje.
Jogo śamne włose na głowje se měšaju ze swětłošerymi.
Kwiśo w zymje.
A pón hyšći twarźiš, až ja som to pisał.
Wón jo jich teke nagranjał, aby se wudali do dalokego swěta a zběrali nazgónjenja, naslědku pak pśišli slědk do łužyskeje domownje a tudy se napśecej wusednuli.
Chtož nad swójeju zemskeju gluku se co pšawje wjaseliś, daś to cyni rowno ako biskup Nikolaws a wuźěl teke chudobnym wót swójich darow!
Mirabela jo bom, kótaregož płody su kulate, žołte, cerwjene abo zelene.
Tema jo „Zwěrjeta a rostliny wokoło starego groda pla Luboraza“.
Glědamy raz, lěc z njeju buźo něco narosć! Za njej som nopaška namakała: staru tasu a staru kanu.
Wěcej ako 2000 źěłowych městnow jo ga w tšachośe.
Mimo togo stara se Jozef Farkaš južo někotare lěta wó instrumentalny dorost.
Ako prědne dej se źiśe woglědaś wobraz, na słowo słuchaś a je pón sam wugroniś.
Weze togodla swójo měso, połožy jo na jaden kamjeń a bijašo a klapašo na njo z drugim kamjenjom a rozbi jo 32 z tym tak měke, až běšo kaž na poł warjone. 
Zawěsće njebuźo to lažko.
Tśi dny dłujko su swěśili w Turjeju na kóńcu slědnego tyźenja žnjowny swěźeń.
Až we zjadnosćonej Nimskej žeden taki paragraf we zakładnej kazni njejo, jo za suźenim Kroha nowosć we 150lětnej historiji wustawowego pšawa w Nimskej.
Za togo na jawišću móžo to byś pšašanje: "Dejm how stojaś ako Serb?" 
Lěwa ruka šmara njeměrnje pó łožyšću, stawnje górjej a dołoj, mimo pśestanka.
* 1943 w Janšojcach a tam bydli, běšo ceptaŕka za dolny schójźeńk w Janšojcach
Raźony program, skóńcnje mimo zogolenja
Tych śěžkosćow jo było wjele.
Dla togo zaśěgnjo serbski cirkus Maximus Sorabicus do Serbskego domu, źož wob zymje dej měś swój kwartěr.
Zajmujoš se za balokopanje?
Pśed styrimi lětami sy měł jich wósymjoch, něnto pak jano šesćoch.
Jadnu ned wopytajo a zwěsćijo: "To jo rowno tak dobre kaž naša jěza doma."
Togodla jo naša ceła měsćańska klasa se dała »šulowaś« w rejowanju.
Powědam wó Keiko Mitani, eksotiskem japańskem źowću, ako jo źinsa profesorka za słowjańske rěcy na uniwersiśe w Tokyo.
W njom cuju se wjelgin derje, a mógu serbowaś".
Familije, ako njamaju notne techniske rědy doma, mógu se wótholiś nadawki abo se pśipósłaś daś z listom pśez post.
wiźechmy jogo kšasnosć, kšasnosć jadnopóroźonego syna wót wóśca, połneje gnady a wěrnosći.
Wótkul pśiźo Waša empatija k Dolnoserbam, wšak sćo katolska Górnoserbowka? Som studěrowała slawistiku, toś mam šyršy wid na słowjański swět.
A na gluku smy tam wiźeli hyšći jabeŕ.
Wšykne běchu pilne a cakachu na dalšne jaja.
Wón běga cełu noc pó jśpě tam a sem – a caka kužde wokognuśe na swóju smjerś.
Ninje běžy nos.
Źiśi su měli docyniś tśi typy nadawkow: pisny źěl, wustny źěl a pśigótowaś plakat.
Doněntejšny pśedsedaŕ Wjerbańskego towaristwa Henry Kahlisch jo źěła dla pśeśěgnuł do Barlinja.
Wóni su pšosyli woglědarjow do reje.
Wobzamknuła jo se 22. januara w nowem krajnem sejmje, pěś lět jo Serbska rada za nju a wó jeje raźone wugótowanje wójowała.
Atribut serbska pratyja płaśi za pśedlažecy lětnik z połnym pšawom.
Prědne nacerjenje noweje Serbskeje kazni dej na jadnom klawsurnem pósejźenju 27. septembra nastaś.
Ako jogo popjelnica se pó dlejšej odyseji w maju 1952 w Chóśebuzu dostojnje zakopowašo, pśewóźowašo jogo wót wósady jadnučka Serbowka w burskej drastwje, jadna něgajšna susedka z Dešna, kótaraž pak póchadašo z Turnowa.
Erwin Měršeńc jo był cyste a dobre burske źěło nawucony.
How jo take něco ako "Pompeji Słowjanow", pśeto how su derje zeźaržane drjewjane pśedmjaty w bogatej licbje namakali.
Guaranišćina jo rěc, kótaraž se w Paraguayju, w pódpołnocnej Argentinskej, źělach Boliwiskeje a w krotkowjacornej Brazilskej powěda.
Pśi tom stawnje měšamy.
Ako druge su jich muske, kótarež su w měsće źěłali, jim pśiraźowali, te stare lumpy pšec chytaś.
Mitko: „To jo było dobre graśe!“
Wałtoru pjaco Marjana Worakowa z Dešna z nimi tykańc.
Ma gropne, na górnem boku błyšćece, rězane, łopjena su jajojte až eliptiske.
Ten, kenž w nas źěła ze swójeju mócu, móžo cyniś bźez měry wěcej ako to, což pšosymy abo rozmějomy.
Ja cu huzbytnych swójeje rědownje zgromaźiś ze wšyknych krajow a cu jich zasej spóraś k jich pastwam, až deje rosć a se rozpłoźiś.
Slědne dny mjaseca deje wěcej miłe wjedro a bejne tajanje pśinjasć.
Na com to lažy? smy kśěli wót Christiny Kóncagoweje wěźeś: „To lažy na tom, až Witaj-wucba se tuchylu jano na zakładnej šuli w Žylowje póbitujo.
We swójich wustajeńcach jo tež »serbske« mólby a kreslanki pokazał, aby zjawnosć wó eksistency Serbow informěrował.
Buźo to docełego prědny taki festiwal w Europje!
Grońśo mjazy sobu wót psalmow a wót chwalobnych a duchnych kjarližow.
Wobsejźaŕ jo był w długach a musał hotel zacyniś.
Dawno wupśedany spiwnik "Dolna Łužyca spiwa" jo Gregor Kliem rozšyrił a nowo zestajał.
Młoge z nich wuknu w šuli serbski.
Teorija jo, gaž wšykno wěš a nic njeklapujo.
Wulicujo mě, až jo na zmakanju ze spśijaśeloneju familiju skjaržyła, až njamóžo nikogo za to namakaś.
Wuknuś jo Beno chopił na serbskem gymnaziumje.
Wón jo pódšmarnuł, až Serbskemu sejmoju njejo wó to šło, pjenjeze lěpjej rozdźěliś ako Załožba za serbski lud to cyni.
Dogrono jo kšac, aby se połožyła fachowa zagronitosć za olympiadu do młodych rukow a se weto wobchowała kontinuita w źěle SŠT w Dolnej Łužycy kaž tež powšyknje za to wažne cełoserbske zarědowanje k wukšuśenjeju serbskeju rěcowu.
Za jogo suźenim dej byś konsens, kake cele serbska zgromadnosć ma, což serbsku rěc nastupa.
Aktualny magacin: powěsći, Ptaškowa swajźba SLA – program za źiśi
, wón bydli na Kupach, na dwórje, ak jo derbnuł wót swójogo starego nana bratša, ned pśi Kukawic tšuze.
Slědny tyźeń sćo wiźeli ned na 1. boce Casnika młoźinske póry na Dešańskem wjelikem zapusće.
Tak pśiźo pśed zamarznjenim dosć włogi do zemje.
Co pak pózdźej raz studěrowaś budu, to napšawdu hyšći njewěm.
Pódpołnocne mórjo jo nakšomne mórjo Atlantiskego oceana na dłujkem wjacorje Europy.
Mimo toflow Nimskeje zeleznice dajo wót 13. decembra nowe dwójorěcne jězdne plany.
Su to: šularje Hajndrich Jordan (Popojce), Kito Kuba (Słomjeń) a Fryco Rocha (Turjej), gymnazialnej profesora Mjertyn Moń (Turnow/Eisleben) a Arnošt Muka (Wulki Wosyk/Freiberg) tak ako fararja Benjamin Běgaŕ (Picnjo) a Hajno Rizo (Janšojce).
How se njemakatej to glědanje wót nutśikach a ta perspektiwa wót wenkach.
Serbske źiwadło za źiśi
Smy zgónili, až smy dobyli jadno myto.
Ja som stupił prědk źuri a wuglědał tu wobradu: Wjelicke carne dešćowe mroki.
Som nutś rosł do našogo zgromaźeństwa, źož som wjadł młoźinski krejz.
Pšašam se, dla cogo stej wobej pomnika w takem špatnem stawje, až rozpadujotej.
Wobalka nowego zešywka "Podstupimskich pśinoskow k Sorabistice".
Wósebnosć jo film, źož Regina Herrmanowa pokazujo, kak gótujo "wobwijańske pupki".
Wjednik Domowinskego běrowa w Dolnej Łužycy Marcus Końcaŕ jo se dr. Gutheilowej źěkował za „produktiwne, dobre a chytše zgromadne źěło“. „Wóstańśo nam pśichylone!“ – jo wón jej pśiwołał.
Heinzojc ze Žylowa a H.
Do togo casa směju se słaś naraźenja za kandidatow k wuzwólenju nowego šołty.
Njejźo jano wó to, až se knigły kupuju, ale teke cytaju.
Witaj-źiśi we „Wili Kunterbunt“ za serbsku wucbu zgubjone?
ISBN: 978-3-7420-2572-2
W kalendariskem źělu jo Wolfgang Lejnik z Glinska pytał za šulskimi wjažami w gołkojskej gmejnje.
Serbske Nowiny jo casnik w górnoserbskej rěcy.
We dolnoserbskej rěcy namakajo se powěsć wót zmakanja polyglotow w Bratislavje z pjera dr. Viktora Zakara, kaž teke wót zmakanja z pisaŕku Halinu Barań w Žarowje z pjera Justyny Michniukoweje (Halina Barań pišo romany wó Serbach).
Won jo pśikazał, až ten dej pśiś k njomu do jogo jsy.
By wažne było, ryboraki pśez GPS pśeslědowaś, ale za to feluju tuchylu pjenjeze.
Žebrjenja za picu njeby se dejali śerpjeś.
Jo dejał pśewześ, ako jo sam měnjecy, wjeliki měch z njedostatkami, wopacnosćami a starosćami — a to nic jano ze slědnego lěta, ale teke južo z lět do togo.
Zwětšego wobstoj rědownja ze starjejšeju, šćenjetow a młodych zachadnego lěta.
Wona jo jadna roźona Zelkojc z Borkow.
Pśi połśěžkej wóźe, jaden wóźikowy atom se pśez deuterium narowna.
Zemja jo dermo.
Žylojska Pólska – źěł jsy z wjelimi wósebnosćami
Rolnikaŕske lěto 2020 njejo w Bramborskej optimalnje było, wjedra dla.
Fryjne źowća z teje jsy su wili někotare cesne wrota.
Kondicija za studium za ceptarjow bźez kwalifikacijow wucenja jo masterske, magisterske, dip lomowe wótzamknjenje jadneje uniwersity, wušeje šule abo fachoweje wušeje šule, z kótarejež móžo se jaden powšykny abo pówołański pśedmjat wuwjasć.
Tak jo był zagronity za powjesenje kokota.
Z Kwisu Sprjewja njamóžo se měriś, což rědnosć a źiwy charakter nastupa.
Tych wušej 400 luźi-Borkojske, wulětarje a dowolarje - jo łoński 1. kral Enrico Dalic pó serbsku wuwitał.
Pjacomy pizzu pśi 250°C (płun: stopjeń 5) we do togo zatopjonem pjacu a dajomy ju z fryšnym salatom na blido.
Tam jo nurjaŕski klub "Aqua-Team" doma.
Doněntejšna jadnaŕka serbskego nakładnistwa Marka Maćijowa, ako jo lětosa šła na wuměńk, jo pśigroniła, až co tu nowu pśiłogu mócnje pódpěrowaś.
Trjebamy ga wěcej serbskorěcnych ceptarjow.
Južo 40 lět dłujko jen serbske a serbsku rěc wuknjece źiśi maju, ale něnto jo bóžko tak, až su jano hyšći až do kóńca měrca za to trjebne pjenjeze.
Na wobyma bokoma drogi se wupśestrěwaju łuki a póla a mjazy nimi pśecej zasej wólše a druge bomy.
Do guby tyknjom.
Zachop na kulowatem kóńcu chrapy z nožycami tśirožki do śěsta stśigaś.
Rada som je wupšašała, dla cogo to jadno jo tak abo hynac, a mama mójogo starego nana jo mě cesćej groniła „ty pšašata rěpa“.
Kisałe górki móžoš jěsć bźez pśidatnego wobźěłanja, móžoš teke jich wužyś ako pśicynku za wšaku jězu.
W 39. grajnem tyźenju stej 2 glucnej wobydlarja z Gołkojc pśi Chośebuzu dobyłej w systemowem graśu 476 249 markow!
Kak mógu ja sobu gótowaś? (wobźělenje dermo)
Marija, Staudojc źowka, wobgóspodarjujo w Starej Darbni kafejownju "Schauwerk".
Jezus pak źašo: »Chto jo mója maś?
Smej byłej rozbuźonej: Buźo se wšykno raźiś?
Wobej stej pón pśicyniłej rozbuchadło pśi nasypje.
1947 jo pśišła z maśerju a tśimi sotšami ako pśesedlaŕka do Gołynka, źož teke źinsa hyšći bydli z mužom.
Jej se spódoba to burske a zběra na pśikład zela a je sušy doma.
Źiwe papagaje su až na Antarktiku a Europu na wšych kontinentach žywe.
Comy se raz woglědaś wšake stare móžnosći za to.
Scenarium za film stej napisałej Renate a Dagobert Loewenberg.
Jo drugi nejwětšy stat Indiskeje a granicujo z Gudžaratom na dłujkem wjacorje, Madjapradešom na pódpołnocu, Čatisgarom na pódzajtšu, Andrapradešom na krotkem zajtšu, Karnataku na pódpołdnju a z Gowu na krotkem wjacorje.
Pasionske spiwanje jo se zachopiło na njeźeli Oculi, to su styri tyźenje do jatš.
Młode archeologi su how w stronach, źož dej raz wuglowa jama byś — dokradnjej tam, źož jo raz była gmejna Wunšow (Wunscha) — namakali 5 kamjenow za smołu.
Wón jo teke kśěł, až do źiśownje "Mato Rizo" chójźim a jo za to wójował, dokulaž som ako Dešanaŕ pópšawem dejał w bórkojskem amśe do źiśownje chójźiś.
To buźo k tomu wjasć, až wěcej dešća buźo zwjercha pó zemi wótběžaś do rěkow, mjenjej pak śacaś do zemje.
Konflikt mjazy starym a nowym casom, tak ako mjazy institucijami a informelnym jadnanim, wugótujotej we tom filmje głownej konflikta.
To se wě, až nadejźoš how teke serbske napisma.
Dłujka noc wuměłskich a rucnikaŕskich dwórow
To su štapane kulki z cerwjenym kałom, změšane z jušku cerwjenego kała, z tukom a wěrcami.
Wšak musyśo se na cytanje a wulicowanje k toś tym nimskim knigłam specielnje pśigótowaś – specifiske słowa ze słownika wupytaś, wopśimjeśe do serbšćiny pśedstajiś atd.
Chor „Łužyca” jo na swěźeńskej zgromaźinje Maśice Serbskeje spiwał.
Na sedymem dnju ze switanim wołašo łoźny wuglědowaŕ k wjelikem wjaselu wšyknych: „Kraj! Kraj tu jo!“
Pśiglědajom a pśisłuchajom cyžykam, źiśelcam, škobrjonkam, sykorkam a wroblikam, gaž wót jadnogo boma na drugi leśe, spiwajucy, grajucy a za futrom pytajucy.
Mě jo teju góleśowu luto.“
Arnošta Muki wó Złykomorojskej wósaźe pśed 130 lětami, wózjawjonych w casopisu Maćice Serbskeje 1848.
Kupka serbska namša wutšobnje wšych pśepšosyjo.
Tśi dny dłujko su swójorazne zuki wšakorakich dudow a dalšnych ludowych instrumentow se rozlěgali pó Slěpjańskich stronach a k tomu jo se rejowało a we wšakich rěcach spiwało.
Toś su nas wójaki na Lubink (Lübinchen), Pynow (Pinnow) a Luboraz wjadli.
Tam njejo žeden, kenž dobroś cyni, tež nic jaden samy.
Z togo jo se wuwił pšawidłowne zgromadne źěło.
Wón jo słušał k wótšym kritikarjam wótbagrowanja Rogowa.
Dnja 15. januara jo Europska komisija k wěsći dała, až njebuźo politiske pominanja wobydlaŕskeje iniciatiwy Minority SafePack ako płaśece EU-pšawo do statka stajiś.
Togodla jo było to grono dłujko wó "Thermal Postyeń", pó hungorsku.
My se wjelgin wjaselimy - su gronili do mikrofona.
Wjednica jo mě južo groniła, až dejm ze swójeju źowku wěcej nimski powědaś.
»Daś jo žywy njewjesćinski pórik!«
Skerjej tužny kapitel we tom městašku, to zgubjenje wjele źěłowych městnow, jo wopisowane we wótrězku "Statkowanje wót dowěrnistwa.
Źowća njejsu směli jěsnjej stanuś a se daś “z wódu laś”, pjerwjej až njejo kantorka ako prědna stanuła.
Město, až to se dejało pónižyś (pónuźiś), skrydnjo to zbóžo ten kśud, a wordujo z drěśim a ze šćokanim gónjone a bite, a dej wěcej se napinaś, ako móžo a jomu dobre jo.
Stare wustawki su wušej 10 lět stare a njamaju taki „serbski pasus“.
Dešno
Planowany jo to za tśeśi tyźeń nowego šulskego lěta wót 18. do 22. septembra.
Luźe muse rozměś, až wědomnosć stawnje wuknjo a swóje měnjenja muse zasej a zasej změniś.
Ale wón ma zymnicu.
Mjazy źiśimi jo była Tyšaric Gerdi.
Wšo jo zelene w zymje.
Pśibytne su se chachali, tak až su chopili psy zasej wuś.
Robinson: Źo sćo pótom na mójej kupje wustawali?
Witko połožujo fota a se źiśi pšaša, co na fotach wiźe, a pótom je wobrośijo.
Dalšne serbske mě jo twarožki.
Wóni su nastali w slědnej fazy jogo twórjenja.
Z togo casa jo toś ten chor zagronity za styri cerkwje (Gołkojce, Gołbin, Popojce a Kśišow) a wěcej jsow, dokulaž we tej wokolinje jo jano mało jsow, kótarež maju cerkwju.
Narodne mjeńšyny w Nimskej njepłaśe ako domorodne abo we rodowych strukturach žywe ludy we zmysle konwencije“.
Nowy zastupny pśedsedaŕ towaristwa jo wótněnta casnikaŕ Krzysztof Stecki.
Rozgłosowa woklapnica lěta 1999
Wóna měni tejerownosći, až te ortografiske ‚wótchylenja’ njejsu tak wjelike, aby rozměśe pśi lazowanju do škódy pśišło, a by-li se to weto raz stało, ga móžo lazowaŕ do nimskego pśełožka pśipódla póglědaś a wurozměś, co jo měnjone.
Do pódzajtšneje wenkowneje murje cerkwje bu něga zamurjowany słowjański wobrazowy kamjeń, kenž ma mě "Swantewitstein".
Wo Goznje wěm jano teliko, až jo była rědna wjas z wjelikeju cerkwju a z gatom.
How som wiźeł a zgónił, kak Bog a Jezus stej teke nas do lěpšego domu dałej śěgnuś, we kótaremž smy za pśetwarjenim a wótnowjenim na 5. septemberu 1977, na mójom 40. narodnem dnju, ten nowy dom swěśili a mój burstak.
"Togodla som se procowała wó městno w budyšyńskem Serbskem instituśe za rěcywědne wótźělenje.
K dokóńcenjeju, Kral rubjo sekeru do pjeńka.
Pśi tom měni a wobglědujo se z "meridianom" cesto, zjadnorjone, jano běrtylkrejz mjazy cenitom a pódpołdnjowym horicontom resp.
Głownoamtske zagronite za serbske nastupnosći
Centralna olympiada serbskeje rěcy we Wodowych Hendrichecach.
Wilson w lěśe 1918.
Chto wužywa bjeršty na źěle?
Napišćo kuždy tyźeń pšawe wótegrono!
"Mója wěra jo mě pśecej woplěwała pśed śišćom a nuźenim".
Ma poł miliona wobydlarjow a jo toś druge nejwětše město Bayerskeje.
Rěcna měšańca jo lěbda něźi tak pisana ako we Łužycy: Serby maju ned dwě rěcy a někotare zabyte dialekty, Nimce maju jano jadnu rěc, ale za to njeskóńcnje wjele dialektow zadrogowarjow a wugnanych, kenž swóju domacnu rěc njejsu kśěli zabyś.
Jo wuzwignuł, až serbske šulstwo jo se znowa natwariło pó lěśe 1945 ako wuslědk śišća dobyśarjow Drugeje swětoweje wójny, ale něnto serbske šulstwo se likwiděrujo.
Pětk su zasej bombali pó swěśe.
Łoni pśi góźbje drogowanja smej se ze žeńskeju skrotka tež do Wusokeje Kśinice dojěłej.
Jo šło mjazy drugim wó rozšyrjenje programa serbskego radija.
We Wótšowašu/Atterwasch pla Gubina běchu na kšywje cerkwje twarili rěd za solarnu energiju.
Wót lěta 1953 jo se dał wuwucyś w komponěrowanju w eksternem priwatnem studiumje pla prof. Fritza Reutera.
Tykańc a kołac jo sajźiło a kafej a tej.
Na śichem pětku pak mólujo ceła familija w Miłorazu jatšowne jaja.
Lěc buźo zasej tak rědny ako łoni?
Na kalašy lažecego a z někakeju planu pśikšytego jo z nim domoj derkotał.
Toś smy wutwórili ceptaŕsku styrku z Ingrid Hustetoweju, Geratom Nagoru a Benom Pětšku.
Drugi raz jo se w Chóśebuzu w Serbskej rozšyrjonej wušej šuli zmakała Serbska narodna zgromaźina – to móžomy zgóniś we drugem měrcojskem wudaśu Casnika.
Gnilenje pak wóznamjenijo mrěśe.
A su wšake słužby, ale jaden samy Kněz.
Won jo mjenował te wjelerake iniciatiwy serbskich ludowych wuměłcow, ludowuměłskich kolektiwow a serbskeje młoźiny ze Zabroda a Terpjego.
Wupominanje jo było, temy za zajmne pśinoski a wótpowědnych awtorow a awtorkow namakaś.
Mója maś póchada ze Šlazyńskeje.
Ale ta žałosć, ak jo z plonowych wust zgóniła, jo gnuła jeje wutšobu, a wóna jo cuła lutosćiwosć.
Nic njejo groniła.
Woni su se pón pśi kafeju, to se rozmějo, měli wjele wulicowaś!
Serby su se dali pśez blido śěgnuś.
To jo była ideja jadnogo samogo mudrego luźa z mjenim Georg Wenker, kenž jo był bibliotekar na Marburgskej uniwersiśe w Hessenskej.
Wóna jo zgłosyła dwě štucce – jadnu nimsku a jadnu dolnoserbsku.
Pšosym pśizjawśo se pód 0355/792829.
Mimo togo rad něco z lego twari.
Za naju, za mnjo njejo to žedna opcija.
Mój cłowjek a ja mamej rady njewšedne drogowańske cele.
Ako jen dostali běchu, warcachu na góspodarja a źachu: Te slědne su jano jadnu góźinu źěłali, a ty sy jich hucynił nam rownych, kenž togo dnja śěžkosć a górcotu njasli smy.
Wóna jo z tym nastała, až jo se termalna wóda "měšała" z kamjenjami a zemju.
Chóśebuskim a Žylojskim jo wjele zajmnego wulicował wó swójom rucnikaŕskem źěle, ako jo južo wuměłske.
A 25. oktobra jo jich nazymske cytanje teke wupadnuło.
Pó pódlejšenju zakaza jo rěcna šula dalšny wjeliki nadawk měła, kak móžomy naš nalětny semester bejnje pórědnje dokóńcyś? Južo wjele pśednoskow a teke fotowe a wuměłstwowe źěłaŕnje su musali wupadnuś.
Slězy sejźi wulicowaŕ, ako cyta abo wulicujo to tšojenje .
Burundi jo jaden z nejwěcej pódwuwitych krajow na swěśe.
»Hej!«
Zasajźijom nowe ramiki a staram se za wěcej mjodowego ruma.
A to groni institut z Wuppertala:
Serbski lud žałujo wó swójogo syna, wjelikego narodnego procowarja a wuměłca.
Dalšne 24% zagaśoneje wódy w jazorach jo měło wusoku koncentracije sulfata, a ta wóda njejo se góźeła, aby ju do Rěki pušćili.
Naš plack jo se zaźiwał a njejo mógał se doźiwaś.
štucka wabi na reju.
Kuždy kraj ma – wótwisnje wót licby wobydlarjow – wěstu licbu reprezentantow w zwězkowej raźe.
Po drugej wjelikej wójnje su mócnarje wót Domowiny pominali, až źěła ako masowa organizacija za natwaŕ socializma, pótom za to serbske, gaž to druge tomu prědnemu zaměroju słužy.
Do brožnje su muzejowniki wjeliki źěl swójeje błośańskeje zběrki zaměstnili, źož su mógali samo wěcej pokazaś ako w swójich rumnosćach w palaisu swójźby Creutz.
Z dwójorěcnymi toflickami źo gmejna doprědka.
To znamje wucy nas něco, což njepśemóžomy pšawje z rozymom wopśimjeś.
Wšykne druge stoły su wurumowali.
Wójnarje su pokazowali, kak su se něga bili.
Toś z pśedwiźonym pśiducym zmakanim tych awtorow, dnja 25. nowembra, drje nic njebuźo.
Gótowy wěnc móžośo we wšakich lětnych casach dalej wužywaś, mógali groniś, až jo stawny dekoratiwny zakład, teke gaž se jano na blido scynijo a głažk ze swěcku se do njogo stajijo.
Mjertynowy swěźeń w źiśowni „Villa Kunterbunt“
Pśi tom jo pšawo Serbow na šćit we wustawoma Bramborskeje a Sakskeje zarucone.
Ten stwórtk budu to wót zeger 15:00 do 18:00.
Wóna ma sněgowe kule a se wjaseli.
Michael Mütze z Bórkow - 05.10. (47 lět)
ABC - co se za tym schowa?
Źinsa ga jo wšykno móžno.
Faraŕ Hupac jo pšašał: "Kak móžomy byś bźez tšacha?" Se wě, kuždy se bój.
Jo wjelgin rědny!
To jo se sejmikoju raźiło.
Z lěta 1982 su toś te serbske listowe znamki.
W awli Dolnoserbskego gymnaziuma jo Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu slědnu wałtoru zarědowała pśedstajenje styri głownoamtske zagronite za serbske nastupnosći.
Gaž sekretariat něnto wěcej njejo, chto ga buźo Domowinu nawjedowaś?
Su to byli wósebnje luźe wót Ústředni Matice Školské (Centralneje Maśice šulstwa) a wót Towaristwa pśijaśelow Łužyce w Praze, w Českej Lipje a we Varnsdorfje.
Nejwěcej znaty jatšowny nałog w serbskej katolskej Łužycy jo to jatšowne rejtowanje.
Comy ga se raz wobspomnjeś, chto ga jo w głownem w pěśźasetych a šesćźasetych lětach sobu natwarił dolnoserbske šulstwo - młoge bratśi “ceptarje” z Gorneje a srjejźneje Łužyce, mjazy nimi teke P.
W Rogowje buźo njeźelu, 15. septembra, zajmny muzikowy program z Pytkom a Janom Řepkom „Dwa pěsnjarja a tśi rěcy“.
Togodla su stasi-luźe a policisty se procowali takemu zjawnemu protestoju zadoraś.
Ten Stary Fryco jo serbskich kjarlow rad mjazy swójimi "Langen Kerls" měł, což referentka pópšawem za źiwne ma: "Serbska muskeca drastwa w muzeju jo skerjej mała a śańka była".
Prědnu noc smy hyšći wótcakujucy pla suseda wóstali a se akle na drugi źeń zasej do našogo rozbitego domu pórali.
W Grodku/Spremberg twarje něnto nowy most pśez Sprjewju.
Rědne a dostojne jo było, až teke te nimske namšarje su na serbskem prjatkowanju wóstali a tak ceła wósada w lubosnej zjadnosći pśed Bogom stojašo.
Dobra powěsć jo, až parkowanišćo pśi Serbskem kulturnem centrumje móžoš zasej z awtom dostaś – tam su z tym ryśim a kłaźenim rorow južo gótowe.
Swojej familiji, swójej kupce, swójej jsy, swójej župje, jo, našej cełej serbskej Łužycy buźo wón wjelgin felowaś.
Michał Dymitr Tadeusz Krajewski jo był pólski spisowaśel, stawiznaŕ, katolski duchowny a pedagog.
W dla zakšytych woknow połśamnej śpě smej wiźełej siluetu staruški.
Wóna sejźi płakucy na špundowanju, sotšu a bratša w rukoma źaržecy.
Źěłaju, aby Nowy Miłoraz rědny wordował
Mimo głownych mytow se pósćiju teke lětosa spěchowańske myta.
Rozmějo se, až móžo wósebny cłowjek jano bogaty byś.
Pón móžo zasej do źiśownje chójźiś.
W Budyšynje a w Bórkowach pśigótuju „Pětu noc powěsćow“, pśedstajona 8. – 10. junija na bórkojskem groźišću.
Wóno jo se za to wugroniło, tu dobru tradiciju, z błośańskim swěźenjom zwězanu, teke pón dałej wjasć, joli až ten swěźeń wěcej njebuźo.
Gjarda maś Annett Richterowa ze swójim synom Jasonom a źowku Vivian.
A zrazom jo był zasej ten kokot tam.
Starjejšej se rowno wjaseliłej njejstej.
W Barlinju su někotare měsćańske aktery pśemyslowali 1896 wugótowaś swětowu wustajeńcu, dokulaž jo była 1879 wugótowana źěłaŕstwowa wustajeńca drje kradu wuspěšna.
W njej jo wiźeś serbska rěc a jaden tych flyerow z 25 bokami za tu wustajeńcu jo docełego w dolnoserbskej rěcy.
Zacasa ze słyńcom budu se na dwórje fary pśinamakaś a budu zasej wót fararja Ingolfa Kšenki jatšowne žognowanje dostaś.
srjodu, 17.6.: Magacin k połdnju
Na woklapnicy su mytowali dobyśarje we wuběźowanju wó mě za nowe Nowsańske wustawadło pśi Chóśebuskem Pódzajtšnem jazorje.
Karina zasej spóžrějo.
Ale nam sy był wjele wěcej.
Ale ceło hynac.
Organizatory su se pśi tom wó to procowali, zasajźiś filmowy wuběrk do małego programa.
Naśisk by se dejał złožowaś na typiski element ze serbskego žywjenja abo kultury.
Luźe dawaju za spódobanim, teke zewšym nic.
Jano pó etapach mógu twariś.
Planuju wustawadło za 100 cołnow we lagunje
Harald Groba, gatojski šołta, jo wuwitańske słowo pśednjasł, wognjowa wobora a młoźina jsy su sobu pśigótowali namšu a Gatojska załožba jo pjenjeze dała.
Pśestajił do českeje rěcy jo to Josef Suchý z Brna.
Tam ga buźo se wěcej balokoparjow wobźěliś – mjazy drugim teke z mustwowu Brjazyna/Dešno a Picnjo, ako su měli 3. oktobra wažne pokalowe graśe. (Wobej stej pśi tom zejgrałej, a toś by měli wěsće wěcej wjasela, gaby sobu jěli ten źeń do Njebelčic!)
Syn ze šwigerźowku, źiśiźowka z cłowjekom a źowka tśeśego naroda, ak jo akle sedym lět stara.
Póglědanje na serbski program w radiju
Štapce ježa nastanu, gaž z nožycami do śěsta stśigaš abo do njogo mandlowe štapcyki zatkajoš.
Wšykno jo zrazom wumjelknuło.
Surowe zymje góni źiwinu z góle ku jsam.
Dalšne dorostowe myto Serbskego muzeja su dostali studentki modowego designa Fachoweje wusokeje šule Drježdźany z kolekciju „Reja bantow“.
Togodla se pomina, aby nadalej wódu žarili.
Vasco da Gama jo pśinjasł wót swójogo prědnego drogowanja 1499 połnu łoź pjepjerja z Indiskeje sobu.
Comy pósrědniś źiśam wjasele z kónimi wobchadaś, tak ako funděrowanu wědu za pśiměrjony wobchad ze zwěrjetami.
Na kafejpiśe jo pśišło wjele wěcej luźi ako wócakany.
Janowa jo, to se wě, wobej žeńskej wjadła pśez wejsny domowniski muzeum.
Gaž něchten cuzy mimo źo, na togo pón ned załajo.
Wóna jo była wót zasadneje rownopšawnosći Serbow w srjejźnem wěku pśeznanjona.
Firma planujo a zatwarja małe biologiske cysćadła.
Žywy płot njejo jano wusoki a gusty, jo teke šyroki.
Powšykno pak jo kritiske glědanje na źinsa pisane dolnoserbske słowo notne a wjelgin raźobne.
Mocnje kritizowało jo se nowe pśedpołoženje k spěchowanju bazowego źěła Domowinskich kupkow pśez serbsku załožbu.
Wótbocyjo pla milinaŕnje, jěźo tam mimo a jo pótom w góli.
Rědnje by wěsće teke było, gaby tej nowej filma - wósebnje pak ten prědny - teke pśedawali w Chóśebuskej LODCE.
Grejtka pak jo groniła: „Ja njewěm, kak dejm to gótowaś.
Pětš jo ju wšak pśiś wiźeł, ale cyni, ako by wše jogo zmysły jano tym wobrotam a wobwjertam słušali.
Pjerwjej až se Glawšoju zglucyjo jogo z Mětom Cybulu wutłocyś z pśedsedaŕstwa, złožyjo Fobo sam swójo zastojnstwo.
Njeźelu, 11. awgusta, buźo zeger 10:00 gólnikaŕ Axel Becker wjasć zajmce pó luboraskej góli.
Pśi tom wustupujo w cełej Europje, w pódzajtšnej Aziji, pódpołnocnej Africe a pódpołnocnej Americe.
4. njeźela pśichoda
Za žednych z nich jo to było docełego prědny raz, až su póbyli w jadnej „kompletnje“ serbskej jsy.
Žurnalist Michael Wigge jo se wuzwólił Bórkowy ako městno za nawjerśenje pśinoska.
Za tym ako jo Blasius 12 lět wuspěšnje w tom błośańskem městašku statkował, su jogo w decembrje 1762 pówołali na faru do Stobric pla Kalawy.
Take něco njejo se hyšći stało w našych stawiznach.
Njeby to kšasne mě było za taku šulu, źož se licy?
Lutki su byli wjelgin tšašywe.
Mamy w kraju BSE.
Jatšownicu dopołdnja buźo se faraŕ Michael Oelmann pó familijnej namšy z tymi něźi 30 jatšownymi rejtarjami pśed cerkwinymi źurimi rozžognowaś.
Njeźiwajucy na z tym zachopjonu asimilaciju wobstoj až do źinsa słowjańske wobsedlenje Dolneje Łužycy pśez lud Serbow.
Ale, tak ako tebje znajomej, buźoš wěsće dalej dobry a kompetentny partnaŕ za wšych, ako trjebaju twóju dobru radu.
Kralojski pór jo w cełem kraju k wěsći dał, až maju wšykne młode muže se w palasće pśedstajiś.
Ceły zwěrjecy alfabet wót antilopy až k źiwjakoju a wjele ptašatkow móžośo how póznaś.
Toś licym z tym, až změjomy w drugem połlěśe 2000 w Dolnej Łužycy dalšne serbske kupki w źiśecych zagrodkach.
Kury su Findusowe dobre pśijaśelki.
Kuždy wót was stajijo swóju flašu na tu liniju.
[...] mólował. „Wóni su znamje serbskeje zakopowaŕskeje kultury, ludoweje wěry a fromnosći a pókład za cełu Łužycy“, jo gronił Matthias Jańš (Jainsch), wejsny zastojaŕ w Rownem.
jo krotko a słodko pisała, až take rědowanje pśi nich njedajo a až we tej stronje dostanjo kuždy te samske šanse.
Pó cełej Droze 17. junija su byli natwarjone wjelike głosniki, aby wše te nagrona derje słuchali a weto mógali na wótstawk źaržaś.
To jo rozsuźił wokrejsny sejm Sprjewja-Nysa.
Wóttam se wupóraju do gósćeńca „Serbski dwór“, źož žeńske a źiśi na nich cakaju.
Togodla muse nejpjerwjej k spowěźi hyś, aby jim wše wjelike a małe grěchy wódane wordowali!
Michael Jackson jo był amerikański spiwaŕ a muzikaŕ.
Mója duša jo łacna za Bogom, za žywym Bogom.
Eksempel za to jo źělba serbskich toflickow w měsće: Źěkowano Rjen tšoju jo wóna na kóńcu jogo casa wucyniła 20%.
Weto jo naju serbske rozgrono było nejpjerwjej tšochu pódštapowate.
Glědajśo teke pśez ramje!
A ako smy na smjaśu a drugich reakcijach pśiglědowarjow wumarkowali, až luźe nas rozměju a z našym graśim sobu du, smy z wjaselim a zapalonosću dalej grali.
2011 jo FUEN póstarcyła proces, źěk kótaremuž jo se do 2013 paket napšawow k šćitoju a k spěchowanju narodnych mjeńšynow w Europje "Minority SafePack" wuwijał a EU-komisiji pśedpołožył.
Rěcna analyza njesmějo felowaś.
Nanu, jo pśi sebje se mysliła, to ga jo mója nejlubša reja, polka »Annemarie«?
Hejduša jo rostlina ze swójźby kólejowych rostlinow .
Tak se něnto za wětšy źěl konsekwentnje wót wušego šołty, decernentow a drugich pśistajonych w měsćańskem zastojnstwje w oficialnych nagronach a pismach wužywa to pomjenjenje "Cottbus/Chóśebuz".
Rownocasnje smy zawěsće solidariske z tymi, kótarež njekśě spušćiś Miłoraz.
Źo dalej ze serbskeju "online-kjarcmu"! Pśiduce Serbske online Blido buźo 27. decembra, budu pšawidłowne terminy Njeźelu, 13. decembra, jo se wótměło Serbske online blido, na kótaremž jo se južo wjele wěcej stało ako na prědnem dolnoserbskem zmakanju takego raza 28. nowembra.
Tenraz som zgóniła něco z Chóśebuza a ze Žylowa.
To by ja rad pórucył.
wałtoru, 29. septembra /nazymskego
Workshop buźo w dolnoserbskej a nimskej rěcy.
Ježyk ma něnto štapcyki, ale jo hyšći slěpy.
Nan: Jo, Bogu buźi skjaržone!
, kótaraž jo wupołožona w Nowej radnicy Lipska a drugich městnach.
Piś jo se jomu kśěło - S.
Wót 2012 jo wón žywy w Pólskej.
We nowem lěśe buźo serbska wucabnica na wuměńku Margot Hašcyna interesěrowanym wobydlarjam dalej serbsku rěc wucyś.
Ja śi pytam z cełeju hutšobu; njedaj mě mimo twójich kaznjow hyś.
Pśeto za pěś lět budu južo pśeliš stare.
To jo drjewjany kašćik we formje małego jawišća, do kótaregož mógu se wobraze suwaś, kenž publikum wótprědka wiźi.
Lěcrownož my je nuznje trjebamy – aby mógli serbowaś a aby markowali, až njejsmy sami na swěśe.
Som jima wulicował, což som rowno dožywił.
A ze swójeje noweje domownje Durinska wóna pósćelo swóje Sorbenkind-nagubki teke do stareje domownje, do Grodka.
Och, juž pór lět cytam tu Pratyju.
Kaki faraŕ we serbskem sedlišćowem rumje wobkněžyjo serbsku rěc?
Ku kóńcoju koncerta SERBPOP zagrajo Serbska reja k ludowym rejam a kažo wšyknym na rejowanišćo pód nawjedowanim rejowańskego mejstarja Georgia Marinova.
Serbowka Johana Pontowa
W lěśe 1933 su se chopili śišćaś mjazy drugim artikele, kótarež su wuchwalowali nowu móc, Adolfa Hitlera, partaju NSDAP a slědkoju – za tym, ako su nacije wšu móc w staśe na se stergnuli – teke restriktiwnu politiku nowego stata pśeśiwo politiskim mjeńšynam a Žydam.
Kandidata BVB a AfD stej we tom nastupanju "nowej".
Kak mucne smy pó tom domoj pśišli.
Ten něnto pak wěcej njewobstoj.
[...] młody Serb z projektom „Serbska reja“ šansu, na rozwjaselecu wizu pla młoźiny serbske wědobnje zbuźiś a serbsku rěc spěchowaś. „Trjebamy za našu młoźinu take zmakanišćo, źož wóna se w serbskej atmosferje derje a z rěcu zwězana cujo.
Pśi pśestajenju teksta do engelskeje rěcy jo jim pomagał Dolnoserbski gymnazium – kněni Patokowa, ako wuwucujo tam engelsku rěc, a žedne wukniki.
Lětźasetki jo lapa, do tśich źělow rozebrana, lažała w lodce.
"A gaž stej se wurušowałej, pśiźo zasej k tebje, aby wótpócywał, twój slobrany wórjech-pśijaśel".
Won by dejał hyšći wěcej takich luštnych štuckow napisaś.
Cesćone redaktorki a redaktory “Łužyce”.
»Naša swójźba licašo sedym wósobow.
Wjacor zeger 19.00 se zachopijo koncert z kupku z Barlina.
To jo radosć, pśisłuchaś a pśiglědowaś.
Pśi tom jo było to grono wó tom, źo dej ten pomnik raz stojaś.
Ako cuzy som stawnje fasciněrowany wót Nimskeje a rad wuknjom wó granicach, progach a pśechadach z jadneje do drugeje kultury.
Pśi tom jo se zapust ›dopił‹.
Werner Měškank, źěłajucy tencas ako radijowy žurnalist, jo wulicował, kak su jomu zakazali pówołanje wugbaś – za "politisku njespušćobnosć", za kritiske komentary we radiju k tšojenjam, kótarež su Serbam byli na škódu.
Ten tyźeń stwórtk, 28. měrc, buźo za Miłoraz a jogo stawizny wažny źeń.
Z Barlinja su jogo wjadli do Neuschwansteina, Wiena a Speyera.
Žeden z naju njewuglědajo wěcej ako na tej fotografiji.
To se wě jo kamsy šło.
Kelnaŕ njejo kśěł jomu pó zdaśu žedno piwo pśinjasć, ale jo cynił, aby kśěł jomu skerjej źurja pokazaś.
Su rědnje zaspiwali serbske gódowne štucki wó „Sněžynce“ a wó „ruprajchtu, kenž wokoło chójźi“.
Zawěsće móžo papa teke w interneśe glědaś.
Chto dajo se take něco groniś?
Pómałem jo wordował swětnišćo wuměłstwa a kultury.
Škóra jo gładka a swětłošera.
Wjele luźi tamkor wšak njejźo.
Pachany dom we jsy.
A co se dej z teje wěcy wuznaś?
Za to stej nam Krüger a jogo kolega Lehmann – naša kupka na dwěma cołnoma – wótwóriłej paradiz pśirody.
Vogt tuchylny riziko, až wuderijo w Nimskej ptaškowa influenca, blisko nule.
Tśemjelojc Hana musy žedne dny w chórowni wóstaś.
Te młode wěcej nic, wóni rozměju, ale powědaju jano hungorski.
A jo nam pózwignuł móc strowja w domje swójogo słužabnika Dabita.
Za móju juž bejnje chórowatu mamu jo to wjelgin śěžki cas był.
Dom ma nimske a serbske mě.
Teke běła sowa jo była teje mysli.
Wjednistwo togo projekta ma Domowniski muzej Dešno na starosći.
Kak jo se Domowina pó lěśe 1989 procowała, aby w Sakskej a Bramborskej dostali Serby swóje pšawa a swójo spěchowanje, wó tom jo powědał B.
Swójomu synoju su sobu dali za wšyknych wjele piśow a pěś melonow.
Pó wobjeźe co se Leon te druge rumy woglědaś.
Wóna jo socialna pedagogowka a póraźowaŕka za zežywjenje.
W Kole nadejźoš luźi, kenž mógu śi swóje subjektiwne měnjenje k pśedpołožonemu tekstoju groniś.
To nowe jo, až tenraz budu graś we wobyma mustwoma zastupniki z Górneje a Dolneje Łužyce gromaźe.
Za śichym smy pśigótowali za njogo mały swěźeń a Jurij jo mě pózdźej pśiwdał, až napšawdu nic zawupytnuł njejo.
Jogo syn Wakapan jo akter na carnem boce.
Som měła jogo rad.
Krajna synoda jo se slědny pětk z wjelikeju wětšynu za nju rozsuźiła.
Njamóžomy a teke njocomy pśiglědowaś a se z tym wótnamakaś, až zajm za taku kšasnu a drogotnu muziku wóteběra.
Něnt cu wopytaś se něźi někak pěšy do Picnja pśedrěś.
To groni jim wuchack.
Někotare góletka njamógu pó naroźenju mamine mloko piś – dla alergije, problemow z póžeranim abo drugich chórosćow.
W tom casu jo nastało wjele basnjow.
Wóni budu miliony tonow CO₂ pśidatnje do pówětša duś.
Araš jo łoni był cłonk pśirady za integraciju a migraciju Chóśebuza, jeje nadawk jo pomoc pśidrogowarjam se pśiměriś we Nimskej, nastajiś kontakt k źěłodawarjam a namakaś źěło, organizěrowaś rozgrono mjazy migrantami a politikarjami.
Wótnowa su w katolskej Górnej Łužycy krucifikse skóńcowali.
Dlejšy cas jo mustwo Serbske koparje pytało někogo, ako by mimo teju dweju trenarjowu se sobu starał wó mustwo, na pśikład wó tu drastwu.
Zachopiło jo se intensiwne dopisowanje z Marzenu.
"W bibliotekach som atmosferu pśecej za wjelgin pśijaznu měła.
Potom som wěsty cas nawjedował akademiski wukrajny amt we Wildawje blisko Barlinja.
Na zakłaźe pódpěry Załožby za serbski lud, co kšywowy zwězk mimo togo wupisaś nowe městno referenta za kubłanje a młoźinu.
Tam su archeologi namakali slědy gusto wobydloneje župy (how: Burgbezirk) z wjelikim pógrěbnišćom abo kjarchobom z wónego casa.
Ale serbujo, dokulaž to hynac byś njamóžo, dokulaž to se tam wót samego rozmějo jano swóju maminu rěc powědaś.
Nejpozdźej pó lěśe 1989 pak njeby ju mógał dalej zdźaržaś, tak mała ako jo była.
Padnjo-li wón, ga njelažy zachyśony, pśeto Kněz jogo źaržy za ruku.
Luźe su něnto teke chopili ryby łojś.
How ga maju lětosa wjele prědk.
To teke deje dalšne Zechoc generacije móc, mjeni Günther Zech: "To wšak jo to naša domownja".
Nejwěcej znate zastupnicy su Guaraniska pódkupka ale teke źinsa wumrětej rěcy Tupišćina a Tupinambá.
Ja jěm jano to žołte teje kwiśonki.
Jezus njoco mjenjej žywjenja, ale wěcej.
A wóna to njoco.
Ale jim su póraźowarje gronili, až maju pśewjele personala.
To budu styri źěle.
Na tom zarědowanju su spominali na Hartmuta Lehmanna.
Tenraz źo wó gólne pcołkaŕstwo, kótarež jo něga grało pla Serbow wažnu rolu.
Pśez to som se teke wósobinski mócnjej serbskim kontekstam pśibližyła a som zachopiła, górnoserbšćinu nawuknuś.
Serbska rada jo wałtoru tyźeń w Serbskem domje wuzwóliła dolnoserbske zastupniki do Rady Załožby za serbski lud.
Dupnica z 13. stolěśa w cerkwi Altenkirchen ze styrimi głowami.
W Zabroźe na pśikład su to byli 3, w Terpjem 2, we Łojojcu 3, za měsćański parlament w Grodku 2, za Grodkojski wokrejsny sejm 3 a tak dalej.
Chwaliśboga, jo było lěpjej, ako som se bójał.
Kněni Sněžynce se njezecyna.
Źinsa jano hyšći za Bramborsku, dokulaž su jogo nadawki bejnje pśibrali.
Na kóńcu som měł to zacuśe, až su te pśibytne ze zajmom pśisłuchali.
Móžomy jen ale něnto wótśišćaś.
Slědny staw knigłow pśisłowow ma nadpismo „Chwalba jadneje bogabójazneje žeńskeje“.
A rownož jo wón był jaden Bogu pśisegany cłowjek, jo to zło na njog’ dobyło, až jo do sromoty padnuł.
Lěwa jo Nadine Adamowa, wjednica janšojskego muzeja.
Wón se wjaseli nad rědnymi kwětkami.
Teke hort jo chopił na tom dnju źěłaś.
Do Pśiłuka jo se dostał pśez to, dokulaž jo cłonk “Klub Euro Trabi”, a za cłonkow togo kluba jo pón wobstarał hyšći dalšnej dwa Trabanta.
Lětosa, gaž jo šula docełego wobnowjona, dostanjo wóna mě „Krabatowa zakładna šula“.
Se wě su k tomu zasej se woblakli swóje rědne serbske drastwy ze wšakich regionow.
Nanejmjenjej teliko mógu groniś: Ten prědny kurs jo za mnjo był dobry wuwucowański cas.
Kněz źejo: Gaby wóni taku wutšobu měli, aby se mě bójali a źaržali wšykne móje kazni cas swójogo žywjenja, aby se jim a jich źiśam derje šło nimjernje.
Gaž jo jaden dostał wušej 50 % wšych wótedanych głosow, kenž płaśe, pón jo wón dobył.
To sebje póžedaju zastupniki drugich gmejnow, wósebnje tych chudych.
Zcasom bywa wóna mě sympatiska — a ja drje jej teke.
Žedne luźe cele jadnorje njeglědaju dosć na našu pśirodu.
… a w serbskej drastwje rejowali.
Za wětšy źěl sejźim pódla njogo.
Mórjo, kraj, mrokawy.
Jogo pśedchadniki su dejali až na slědnu žyłu na klětce wutraś a su w zastojnstwje wumrěli.
[...] a to 6. apryla w Budyšynje a 7. apryla w drježdźańskej Kśicnej cerkwi. „Pśed 7 lětami som ako dirigentka južo pśedstajiła Kocorowy oratorij ‚Nalěto‘ ze serbskimi muzikarjami w drježdźańskej cerkwi Našeje kněni.“
A rowno to pówušenje jo se ten hawptman – wón jo był taki mały tłustak – wupytał, aby se tam pśi apelu pśed swóju kompaniju stupił.
W Błotach jo raz mały kjarlik stupał pśez ławku nad rěku a tam jo wiźeł na palu, kak stare lumpy a zec su se sušyli.
Juž njabogi Günter Buchan z Lipjego słuša k mało muskim wustajarjam eksponatow.
Južo pśi rejtowanju wó cesne myta jo było kradu wiźeś, až su na wónem dnju jano te nejžlěpše rejtarje nastupili a tak njejsu mógli pśiglědowarje wěcej docakaś, až se skóńcnje za kokotom łapjo.
Z tym njejo wóna jano nejwětša w župje Dolna Łužyca, ale w cełej Łužycy!
Woglědali su se teke ten dom, źož budu muske bydliś, ga w jadnej katolskej šuli.
Gronkowe teksty su stare, cesto derje znate.
Pótom cešo se brodu a se wobleka.
Až k pśiducemu posejźenju rady, zachopjeńk měrca, ma M.
Luštne te »argumenty« pśecej njejsu!
Mamy ga pśi nas w Žylowje teke wejsny ansambel, comy to na kuždy pad zdźaržaś.
Wy njedejśo kšadnuś, daniž łdgaś, daniž hobšuźiś jaden drugego.
Dokradnje dopomnjeś, kak som tencas do Chrósty dojěł, se napšawdu wěcej njamógu.
Jadne su měli Witaj-wucbu, druge jano normalnu, a někotare zewšym žednu. „Ja som jim wšake nadawki rozdźěliła, a kuždy jo mógał we swójim tempo źěłaś“.
Krabat jo se něnto procował, aby někak njepytnjony z mrokawow se za lěgwom na zemju pušćił.
Jeje wuslědki znicyś by sobuźěłaśerjow stasi nejskerjej demoralizěrowało.
Serbske blido bórkojskego amta jo se zmakał
Ako smy se pšašali, kak dalej z našym Serbskim blidom, ga smy se byli wobjadne, až dej to tak dalej hyś ako doněnta.
Kupne pšawo jo se wót 1. januara 2002, ako płaśi tak pomjenjona modernizěrujuca kazń dłužnego pšawa, tak kradu změniło ako lěbda jadno druge pšawo wšednego žywjenja.
W tom zwisku jo Anna Kosacojc-Kozelowa k wěsći dała, až ma město pśedwiźone, w jadnej zakładnej šuli srjejź města załožyś Witaj-wucbu.
Jo, wón ma!
Tak wjelgin ako jo se Jurij nejskerjej na mnjo dla njegótowego plana górił, tak spšawnje jo wón pśiznał, gaž jomu se raz něco raźiło njejo.
Ale kral dej pšec!«
Pśiduca uniwersita dej byś jadna domownja za serbsku rěc, serbsku literaturu a ludowědu.
Młodym žeńskim na jsach se to w pśiběrajucej měrje spódoba, w drastwje chójźiś, a nic jano we swěźeńskej drastwje.
Swinka wisy rědnje cysto woparjona na jabriku a wujk zachopijo rowno ju wuběraś, ako gólnik wótslědka k njomu pśistupijo a se jogo ceło měrnje pšaša: »No, mejstarik!
Š.
W luźe jo se to pomjenjenje »Wjele drogi« pón rozšyriło na daloke abo wobśěžne drogi.
Tśi běrtyl jich jo zjawiło, až mógu wjelgin derje, derje, abo źělnje serbsku rěc rozměś a lazowaś.
W lisće na zwězkowe pśedsedaŕstwo wopisujo ten problem a rownocasnje naraźijo móžne rozwězanja.
We koaliciskem wujadnanju tych tśich kněžaŕskich partajow jo mjazy drugim wustajone, až žedna nowa wuglowa jama w Bramborskej njedej se załožyś daniž rozšyriś.
Lěto se chyla ku kóńcoju.
Až ma to mě Barliń słowjańske kórjenje, to pśisamem kuždy wě.
Końc nowembra smej mej – to groni Till Vogt a Tobias Geis, wuknika 13. lětnika na Dolnoserbskem gymnaziumje – jěłej do teje nowo stwarjoneje Błośańskeje termy, w nadawku Nowego Casnika.
Jaden sused njamóžo k tomu drugemu, někotare stupjenja lěbda, a škórnje a crjeje su połne pary.
Pśez nejwšakorakše zarědowanja su kupkowe pśedsedaŕstwa cłonkow do źěła w narodnej organizaciji zapśěgnuli.
Nalicył jo wucabnik a seminarny wjednik slědujuce grajne pšawidła (Spielregeln), na kótarež maju źiśi kšuśe glědaś: Wzejśo sebje cas.
Daś budu wóni how weto dla dopołnosći nalicone.
Jo teke nejwětša kupa Britiskich kupow a pótakem nejwětša kupa Zjadnośonego kralojstwa, ku kótaremuž dopołnje słuša.
Wjelgin dłujko pak su na tom źěłali.
W drugem połlěśe 1972 smy dostali nowy, moderny rěcny kabinet.
Ale tema "chórownja" pórucujo wjele móžnosćow za zaběru ze źiśimi teke w źiśowni.
Góle, kenž ma jajko w swójom gnězdźe, gaž jo spiw wuspiwany, smějo se jajko wobchowaś.
Póbitowanje pjenjez a pytanje pomocnika w Casniku 1885
Drugi pósuźowaŕ jo był prof. dr. Hinc Šewc.
W Pódstupimje, źož Tuschling źěła wót septembra 2018, jo była małka ekumeniska študańska wósada.
Ceła towarišnosć buźo snaź pótrjefjona, gaž Nimske wójsko zwucujo w Grodku wót 6. do 18. oktobra.
Takego mócnego guslowarja njamóžo nichten pśewinuś.
Chto jo Serb?
Běda tym, kenž kśě zatajone byś pśed Knězom, kenž swójo prědkweześe zakšyju a kótarychž cynjenje se we jśmě stanjo a kótarež gronje: Chto nas wiźi?
K tej slěpjańskej wósaźe słuša teke jadna wjas, ako njejo sakska.
Deje na pśikład gaty cysćiś.
Do pśigótowanja regionalnego zmakanja jsow we wokrejsu Sprjewja-Nysa, kótarež Gibanje jsow Bramborska a lokalna akciska kupka Sprjewja-Nysa-kraj organizěrujotej, su se teke ned serbske zastupniki zapśimjeli: Maju Domowinu a Serbski sejm sobu za blidom.
Serbski muzej ma něnto nowu drogostku we swójej wuměłskej zběrce: mólowanje „Pśeźarce w Błotach“ impresionistiskego mólarja Phillippa Francka (1860-1944) z lěta 1907.
Wójwodstwo jo był źělny stat, kótaregož głowa jo był wójwoda .
Wón pokažo jomu nejlěpšu drogu.
Ta slědna, něgajšna wjednica zaspickeje młoźiny, studěrujo mjaztym zwenka Łužyce a njejo wěcej pódla.
Stej byłej muž a žeńska.
Wót 1. do 3. klase jo Franc był we Witaj-horśe "Lipa".
Njekwiśece pšuśiki su gusto łopjenate.
Wence jo wjelgin rědnje.
To jo Humlikońska šulska prezidentka E.
Ty ga wulicujoš jano bajki!
W Slěpjańskich stronach se nadejźo na serbskich źiśecych gódownickach město ruprajchta drugu zajmnu póstawu, rozmjej tak pomjenjone Źiśetko.
Pominali su teke dopušćenje serbskeje rěcy w cerkwi, šuli a na administraciji.
To krydnjo swóju grawitaciju, gaž druge wiźe, kak to funkcioněrujo“.
Pśiducy raz dejśo mě pšašaś, ja to kradu wěm, jo gronił.
Pótom, gaž Jezus wěźešo, až južo wšykno dokóńcowane běšo, aby to pismo se dopołniło, źejo wón: "Ja som łacny".
Rostlina jo wijuca wijawka.
Lětosa su zběrali za źiśi w Ukrajnje.
To groni: wukniki, kótarež by kśěli abituru gótowaś, zachopiju w sedymem lětniku a w abiturnem schójźeńku dajo kursowy system.
Teke ja som wjelgin narska na to, kak to na BUGA wšykno kwiśo a se zeleni.
Źowćo z cełeje mócy tej swini na kśebjat glědało.
Dobrej pśijaśelce, sedymlětna Johanna a styrilětna Marie-Louanne, stej se hyšći jaden slědny raz pšawje wurušowałej na pisanej łucce, nježli až ju Uwe Krygaŕ póseco.
Nejskerjej kóńc lěta 2021 budu dokradne plany k tomu projektoju we wšych komunach pósporomje 29 km dłujkeje linije na jaden mjasec wupołožone, aby wobydlarje a nosarje zjawnych nastupnosćow mógli na to reagěrowaś.
K jich stronam rozšyrjenja słušaju abo su słušali wjelike źěle Brazilskeje, Paraguay, pódzajtšna Boliwiska, Francojska Guyana, źěle pódpołnocneje Argentinskeje ale teke nakšomne strony w dłujkem zajtšu Peruwa a w dłujkem zajtšu Kolumbiskeje.
Za cas lěśojskego turizma pak stoj teke małka, zanjasona wjas Šejnejda tšošku wěcej w zjawnosći.
We wokrejsu Sprjewja-Nysa jo Güttlerojc Stefanie z Janšojc pśistajona za pśeglědowanje bomow pśi drogach, wót łońskego lěta jo wóna „kontrolerka bomow“ pśi Nišem zastojnstwje za naturu.
Jogo populacija jo we pśirownanju z kóńcom 70tych lět wótebrała wó 95% – měra za to jo licba młodych wugorjow, ako se łoje w mórju.
W lěśe 1953 jo se pón załožyła samostatna Serbska redakcija rozgłosa, kenž jo “sejźeła” w Zgorjelcu. 1957 jo se redakcija pśesedliła do Chośebuza, a tak jo słušała Chośebuskemu sćelakoju až do lěta 1989.
Lichotna uniwersita w Barlinju ma atlas, źož jo móžno wšykne te flaki, źož ambrozija z kopicami rosćo, zapisaś.
Kórbiki se pletu a do wěnaškow kwětki.
Sam se nigdy tak pšašał njeby a wótegroniś na take pšašanje teke njamógu.
Gnilej jo pśi rěce naše slědy zgubił.
Gmejnski dom w Gołbinje: Doreen Šymjeńcowa, Manuela Rězakowa, Astrid Šrammowa z Gołbina su na jatšy pśigótowane.
Wóna dej fachowje pśewóźowaś pśedwiźone projekty a na taki part kwalitu tych napšawow pówušyś.
Žednje pak njejo skjaržył a jo swójo zastojnstwo teke za cas winikojskich wobgrěšowanjow mudrje a wobstawnje dalej wugbał.
Tak jo mama šła kusk dalej a ja som chójźiła tam a sem.
Njej to tužnje, burske domy, burske luźe a njerozměju serbski.
Na zakładnej šuli w Žylowje jo dejał projekt se dalej wjasć z Witaj-wucbu.
Chtož jo młodšy ako 11 lět, móžo sobu gótowaś - źowća pak deje pśiś w serbskej drastwje.
Slědnu sobotu w Klětnem we wokrejsu Niska.
Wo Miłorazu se hyšći dalej wobradujo.
Nalětne spiwanja z Pólskeje
Handrowk jo pśikazał, až Handrowkowa dej to guste kidaś do juchoweje jamy.
Nas su w Picańskem amśe derje pśiwzeli.
Glědajucy na tencasne wobstojnosći mam jeje źinsajšnu wótwórjonosć za to serbske śim wěcej chwaliś!
Albert ma doma we witrinje tśi wósebne winowe głažki z pyšneju witeju nožku.
Kajmany jo kupowy wótwisny teritorij Zjadnośonego kralojstwa w Atlantiskem oceanje.
Za to maju dłujke drogi, jo Harald Altekrüger měnjecy.
"Chtož njejo how był, ten wopšawdu jo něco wósebnego a kšasnego pśepasł!", jo župan Günter Pawliš na kóńcu reziměrował.
Pón su se wuderili do wumarlikownje na kjarchobje, źož jo se zeger 7.00 zachopiła krotka namša.
Sobotu wjacor su gromaźe pśebywali w Błośańskej termje w Bórkowach.
Wót wjercha z rozpalonosću se swěśi a kólebjo žołta a cerwjena gódowna gwězda.
Pón slědujo nastawk šefredaktorki Katrin Čornakec, w kótaremž wóna reflektěrujo temu "domownja".
DSC02308 Rusojska jo gjarźe prezentěrowało licby, na pśikład wunoski na pólu rybakaŕstwa a teke swóju kulturu.
Źinsa jo to nanejmjenjej pla někotarych luźi teke njewšednjejše zwěrje, kenž gósća pśechwatajo.
My njejsmy wěcej wjelika gromada a togodla dejmy wše za jaden póstronk śěgnuś“.
Měsćańske muzeje Žytawy su chóśebuskej Nimskej cerkwi eksaktnu kopiju na ceły spótny cas k dispoziciji stajili.
S. jo tak dłujko, ako zgromaźina trała jo, piwo a paleńc do se lał a wopytał ze źěloneju žeńskeju do rozgrona pśiś.
K póstupowanju pśi produkciji filma jo Angela Šusterowa groniła: "Smy wopytali, chronologiju tšojenjow, ga něco jo se stało, pśedstajiś, a pón teke dokumenty pokazaś".
Pucijuska co se pśepokazaś.
"Łužyca" wam prezentěrujo tej filma a k tomu pśiźomy do rozgrona ze serbskeju wucabnicu Angelu Šurmanoweju a z młodeju filmowaŕku Hellu Stoletzkojc.
Ako stej Richterowej staršej byłej, stej pytałej za dostojnym naslědnikom.
Wutwarjenje zeleznice jo teke za Łužycu a tak teke za Serby zrosćone góspodaŕske pśeměnjenje wóznamjeniło.
W Swětem pismje cytamy w 13. stawje prědnego lista swětego Pawoła na Korintharjow: »Něto pak wostanjo wěra, naźeja a lubosć, te tśi; ale ta lubosć jo ta nejwětša mjazy nimi.«
Ten wuběgaŕ skócy bźez komuźenja nutś a plějašo na drugi brjog.
Wušej togo budu za źiśi a młoźinu mólowanje jajow k jatšam organizěrowaś.
Hajdan, pśedsedaŕ serbskego wuběrka pśi wokrejsnem sejmje Sprjewja-Nysa, a dr.
My smy se dopšašali pla LMBV (firma za rekultiwěrowanje wuglowych gruntow).
Njedostanjomy wěcej žednych pśepšosenjow wót nich, teke wót wognjoweje wobory nic.
Něnt zezgibujśo jadno kóleno za drugim a wótstajśo noze tak blisko ako móžno pódla slědka.
Pótom lejomy tej pśez cejźawku.
Wón sam jo naslědku teke dejał wuznaś, až njama dosć casa.
Ako redaktorka Serbskego Casnika jo sebje nadawk stajiła, lud z duchneje pasiwity wubuźiś.
Wón to wiźi ako bejnu lěpšynu, gaž pśi wšakich wupominanjach mjeńšyny ak Serby dostanu pódpěru tek z boka Europy.
Nic njejo pomagało: Wón jo dejał wopytaś ten zagaźony napoj, kótaryž běšo sam splańtśał.
Wottam se wudajo zas do jsy, aby woglědał Wjerbańskemu fararjeju.
Togodla jawi se w šerych, swětłobrunych, fijołkojtych a módrych barwach ze žwałkatymi mustrami.
Toflu jo zgótował Manfred Volmert ze Židźinego (Seidewinkel) pla Wórjejc.
 We Africe, źož carne luźe bydle, tam su tež luźe, kenž su njewěźece a bźez dobrych nałogow, a se žywje ak to zbóžo. 
Robinson njespašo skóro cełu noc, tak nuźachu jogo wšake śěžke mysli.
Wóna jo prědk jatš kazała staršym rolnikarjam dla teje wěcy na zmakanje do gmejnskeje wjaže.
Wón wulicy jej malsnje, co běšo se stało.
Grajomy na fryšnem pówětšu.
Rostlina je w pśisamem cełej Europje rozšyrjone.
Pó něźi wósym mjasecow, w nejlěpšej perioźe wegetacije, póroźijo se jelenjetko.
Ja njewěm, dla cogo mě to tak wažne jo”, jo Marcel gronił.
Interesantne jo, až to mě Pólska njejo tencas jano w Žylowje nastało.
Helenu, jo tam pilnje pisał swóje dopomnjeńki.
Casy musyš jaden pismik wuměniś.
Rozmjej, ten depšćański njejo pśez wrota galopěrował, ale jano drebował.
Rěcywěda ma wěsty system, w kótaremž móžomy wšakorake discipliny rozeznawaś.
Za wětšy źěł se take namakajo: wósebje tam, źož wóda malsnjej běžy.
Wšak smy se pśez to słowo smjali, njejsmy ga wěźeli, co to znani, ale wjelgin jěsno smy wuznali, až na poli wjelgin derje słoźi.
Angela Schusterojc jo wuknikojski projekt nawjedowała, kenž se zaběra w 20 minutach ze Serbami ako wopory nimskego fašizma.
Jatšy w muzeju pód gołym njebjom
A wón měni jano: »Kněz Hanuš, źož my te hyšći njamamy, tam wuwóstajśo je teke.
W prědnych dnjach se wjedro změnijo.
Hansko a Grejtka stej ceły źeń za starjejšyma cakałej, ale tej njejstej pśišłej.
Wónu budu prezentěrowaś instrumentalne a chorowe kompozicije, ako maju cyniś z lichotu.
Rad jo tšojeńka wulicował a z tym młogego rozwjaselił.
Italska, kšuśe z operu zwězana tradicija ma cesćej jano tśi.
Smy wucbny plan nastajili.
Nawjedowaŕ pśikazujo roboteram: "Dwa kšaca doprědka, nalěwo se wobrośiś, doprědka se zechyliś, se zrownaś, pěś kšacow nalěwo!" 
Kejžor we Wienje njejo směł jim wěcej nic wukazowaś, a tak su mógali cyniś, kaž jo se jim to spódobało.
Myslim se, až mógał ten cas našych šulskich stawiznow byś pówabna tema za wědomnostne pśepytowanje z widom na gromadnosć górnych a dolnych Serbow.
›Co ta starka pśecej wulicujo‹, se Kito źiwa.
Gataŕ to rad njewiźi.
Znaty profet Maleachi jo raz gronił, až se na kóńcu casow wutšoby synow zasej swójim nanam pśiwobrośiju.
Powědał jo how dr.
Ale pitśku tšacha som teke měł.
Tu samu jo wón pśi rozgronje skrotka wopisał: Ten film dej wulicowaś wót jadneje fiktiwneje serbskeje jsy srjejź góle.
Kužde góle rad raz na podesće stoj, lěc jo to pó dobytem wuběgowanju, pó wjelgin dobrem dospołnjenju jadnogo nadawka abo pó raźonem kulturnem wustupje.
Ga jo chopił pisaś, kak pišo - serbski abo nimski -, co buźo hyšći pisaś.
Parlamentariska pśirada jo se informěrowała wó źěle załožby, wó financnej situaciji a wó aktualnych projektach.
Chemiska wězba jo pomjenjowanje za kšutu zwězanosć mjazy nejmjeńšymi źělkami, a to mógu byś atomy, iony abo molekule.
Ale teke w Borkowach a Chośebuzu su se w lětoma 1951/52 prědne kurse serbskeje rěcy pśewjadli.
Wšykne archeologiske namakanki, ako laže we wobcerjenju wuglowych jamow abo maju cyniś z dobywanim wugla, njedeje se njedokumentěrowane skóńcowaś.
Pokazał jo wón, kak planujo město, se w zjawnosći prezentěrowaś a chto buźo pśi tom pomagaś.
Robinson pak pśewrośi swójo woblico, žadławje glědajucy a jomu grozecy, až dej jima pokoj daś. 
Christin Hasackojc z Dešna, acubi pśi DAK a absolwentka DSG, jo młodych gósći na serbski wuwitała.
1 lubo měś, 6 rěka w Rusojskej, 8 źěłajuca, 13 sorta kafeja, 15 znaty spiwaŕ/sportlaŕ, 16 nic kisały, 17 město pśi granicy Pólskeje a Rusojskeje, 18 forma w gumnje, 19 italske město wina, 21 muskece pśedmě, 23 nic dur, 24 geografija, 26 woplěwa pśed [...]
Se wě, móje luźe w Ždźarach su něnto spokojom a glucne, dokulaž se jim někak derje źo.
To jo wjelgin konkretne słowo.
To njamóžom rozměś, ty ga sy žeńska!«
Trudla Malinkowa na swój part jo wubuźiła zajm za regiony, źož stare Serby su wudrogowali.
Z tym zachopijo južo zajtša rano, pjerwjej až Findus wócuśejo.
"Njeglědajucy na kazni a pilnowanje wjelich luźi, musymy wuznaś, až nic wšuźi kněže se wobstojnosći, aby serbsku rěc wšuźi nałožowali a wuwijali".
Ta powěsć w Nowem Casniku, až njamóžo w Turnowje, w tej rědnej, hyšći tšochu serbskej jsy, žedna WITAJ-kupka nastaś, dokulaž na pjenjezach brachujo, jo mě bejnje śěžko trjefiła.
Tempo twarjenja jo było razantne.
Za to pak su wobydlarje w Błotach njeměrne.
Ten měr wuběgnjo, ta gluka zajźo.
Koncern Vattenfall ma prědk, załožyś we wokrejsu Sprjewja-Nysa dalšnu – to groni južo tśeśu – wuglowu jamu.
Nejwětše město jo Petrozawodsk.
Dokońcne rozsuźenje se zas a zas pśesunjo.
W slědnych lětach su młodostne, kenž su howko pśišli do Rogowa, pśecej něco twarili - w źiśecej zagrodce, wětšnik na najsy, ten wjeliki kulowaty dom pódla cerkwje za gmejnskim běrowom, tu “archu” a drugi raz wšake skulptury.
Pśi zgromadnem spiwanju su se naše źiśi procowali, serbski spiwaś.
Buźomy nowy zakład kłasć — kuždy ga ma nowe pśedstajenja wó tej wěcy.
Robinson źašo k njomu: Kake pórokowanje maš pśeśiwo mójogo źěła?
US-Amerikanarje su jen pó Drugej swětowej wójnje zasej k nam do Nimskeje pśinjasli.
Spodobało se mě njejo, až jo tak wjele naraźonych kandidatow swóju kandidaturu slědk śěgnuło.
Volker Spieth jo zawěsćił, až kśě na wobyma bokoma krajneje granice kuporowe składy wše wudobyś – jano na notne pśizwólenja hyšći cakaju.
jo lazowała wurězki "Mukoweje statistiki Serbow".
Wósebny zajm chyli Sieglinde Sackowa tek na nagórku krajneje pyramidy ako biotop.
Rědne městno za wódychanje su teke puśiki pśi kanalach, kótarychž jo w tom běrtylu wjelika licba.
Gerald Šejn, kenž běšo wuknik konserwatoriuma wót 1984 do 1991, jo wordował koncertny spiwaŕ.
Jaden wót tych zapustowych móšynarjow, Tim Liebheit z města, jo nam zjawił, až za jogo suźenim pśiźo wěcej pjenjez wót pśiglědarjow na droze ako wót sponsorow.
A Pětš se dalej njepšaša.
Sy sebje ako Ida Bux a twóju muziku južo w serbskem rozgłosu, na pśikład w magacinje BUBAK, pśedstajiła?
Weto smej źěłałej pó metoźe imersije, což groni »jadna wósoba – jadna rěc«, a smej konsekwentnje ze źiśimi serbski powědałej.
Tam jo gójc ju nejpjerwjej dokradnje pśepytał.
Za wjele jich ga njejo jasne, na kaki gymnazium deje hyś.
A wušej togo jo faraŕ Bogumił Šwjela je južo pśed 100 lětami kradosćiwje dokumentěrował.
Robinson wótrubowašo turkojsku pšenicu ze stareju zablu a kulki wurywašo z drjewjaneju špódu. 
Toilety a njepśijazna wóń a teke rycynate wokna ze zymnym luftom...
Pódobne situacije znaju Retoromany w Šwicarskej abo Slowjeńce w Awstriskej.
Z nich źěła sedym zrownju w aktiwnej šulskej słužbje.
Zastupniki cerkwje a politiki su póstrowne słowa powědali, za STSRC jo Christiana Piniekowa něco cytała.
Szczecin jo město w Pólskej.
Ale nic jano žywych Samow su „pśeslěźowali”.
Cerkwicka a mały kusk k njej słušeceje łuki stej wobgroźowanej z wusokim a gustym žywym płotom.
Ministarka Kathrin Schneider, zagronita za bramborski wobchad (Verkehr), jo se pśedslědny tyźeń stwórtk wudała na drogu do teje małkeje jsy, wobydlarjam rozkładowat, dla cogo zeleznicowe śěgi njebudu tam wěcej wustawaś.
Stara burska brožnja na to hyšći caka a změjo pón nowe městno napśecej blisko Šusterowego dwóra.
Zaprědka z tencas jědernym serbskim ceptarjom Jurjom Bulankom, pózdźej z Benom až do jogo swajźby.
Pśi tom jomu teke luźe ze jsy pomagaju.
Pśi góźbje rozgrona jo se k wěsći dało, až jadno dobre wótglědanje jo se južo wuwjadło.
Jezus luźi sobu wze a powědašo k nim wót kralojstwa Bóžego a hugój tych, kótarež hustrowjenja póderbjechu.
Źinsa, gaž brachujo na wuglu, drjewu a swěckach, mógał se pśedstajiś, až by to něco było za pśedawanje.« A jo mě pokazał, kak mam to cyniś.
Sćo derje wódychali?
Pśi normalnem workshopje sejźimy w krejzu a mamy młogi raz pśiglědarjow.
Kaž smy zgónili, su te tergate zwěrjeta wuryli spózy płota źěru a se na tu wizu do jelenjoweje zagrody pśeśišćali.
Na drugem boce su pód wobsadniskimi wuměnjenjami mjazy drugim pśi denacifikaciji w zjawnej słužbje pśegnawali.
Teke, kak to ze mnu dalej źo, jo hyšći póchmurna wěc.
Winikojske wójaki źe wokoło ganjachu kaž błudniki, zapalichu młogi derje natwarjony chrom, młogu rědnu bursku žywnosć; jo, cełe jsy a města w našom lubowanem kraju spopjelichu.
Na górje jo było drjewo do kopice skłaźone.
Jano wóno móžo małemu ptaškoju pomagaś.
Powěda se teke, až jo do groda serbskego krala błysk derił a jen wótpalił.
Jich nejlubšy lětny cas ga jo nazyma! Jim se to spódoba, gaž wence jo chłodne, kurjawkojte, wětšowate, mokše a – se wě – śmojte! Ale kuždy lětny cas se raz minjo.
- Ten naš jo wopśestał žrěś - powěźejo Fronckowa susedce.
Teke sorabistika buźo tam zastupjona ako pśedmjat we wobłuku wucabnikojskego a magisterskego studiuma („Seminargebäude”, 3 etaža, nr. 37).
Parimy drobnje rozsekanu cybulu skrotka w butrje.
Pó cytanju su wuknice a wukniki měli źaseś minutow casa, aby namólowali kokota-spiwarika, což su teke wšykne zwónoźeli.
Som znała wobstojnosći a luźe.
Som kśěła mórjo wiźeś.
Krabat jo se cesto zamyslił nad swójim žywjenim a zwěsćił: »To som něga ako gólc póžedał za tym, wšykno znaś a wěźeś a wšo rozměś a wšykno móc a wugbaś!
Rudi Krawc jo pśez cełe swójo cłonkojstwo nagrał w zuku a wobrazu žywjone nałogi na Njepilic dwórje a teke w Serbskem kulturnem centrumje do nimjernosći.
Typiske za nju jo było, až jo se cas žywjenja dalej kubłała.
Pódwjacornopomorska rěc jo teke wumarła rěc .
Stakim słuša ta chwalba Hasackojc Christin.
Fachnik jo jomu do rady dał, až dej swój stary młyn chyśiś a sebje nowy kupiś.
Jich wótkubłaŕka, Iva Schultchenowa, jo z nimi pśigótowała chytšy program.
Wón jo nazgónił wjele w tśich politiskich systemach a jadnej wójnje.
Pawoł zewšym njepowěda wó gluce a rědnem słyńcu a wuspěchu.
Dopomnjeju na płachtate łoźi na wichoratem mórju.
Łoni jo wón był tśeśi kral, lětosa jo kśěł na kuždy pad byś ten prědny.
Jezus źejo k njomu: Stań górjej, wezmi swójo łožyšćo a chójź. Jan 5,7–8
Mjazy tymi 230 pśiglědarjami stej byłej landrot wokrejsa Sprjewja-Nysa Harald Altekrüger (sobuzałožaŕ a cłonk Serbskich koparjow) a pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik.
Dogromadu su licyli 150.906 pśiglědarjow na 908 zarědowanjach.
Wón se pómysli, 40 kak groznje jo cesto pócynił, gdyž jomu maś raz njejo tucnje mazanu skibku dała. 
Comy dla Drježdźanow jano do jatš sćerpnje cakaś, ale dlej nic.
Pěsnica jo mała tšuga w krotkowjacornej Dolnej Łužycy, pśi Łužyskem Motodromje.
Toś dopórucyjomy how žedne zaběry k temje "wóda", z kótarymiž móžośo źiśi wuwabiś.
Scyńśo jadnu ruku na brjuch, drugu na wutšobu, zwigniśo gruź górjej a wurownajśo rěp, zacyńśo wócy, pśiźćo do togo wokognuśa.
Ceły tyźeń buźo to moto we srjejźi.
Dypk jo musał wupadnuś.
Serbske balokoparje z Górneje a Dolneje Łužyce budu 2021 zgromadnje w mustwje na Europeaźe w Korutańskj graś.
To grono jo mjazy drugim było wót togo, až w běgu pór mjasecow buźo zasej rěd a pórěd.
W Slěpjańskem kulturnem centrumje jo se wótměła 30. septembra runda z pśednoskom drježdźańskego psychoanalytikarja dr. Christiana Kessnera wó powěsćach, pó comž su se gósći wulicowali.
Cłonki Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny su se sobotu, 3. decembra we Wotrowje zmakali.
pětk, 17. julija /žnjojskego
Rowno tak znaty jo južo wjele lět bóśonowy nan Fryco Juriš.
Powědamy wó pśichoźe nimskeje gjarstki w Kirgiziskej.
[...] cerkwi w Mrocnej, 21.09. w 13.30 góź. na dwórje Zeißighof w Ćisku, 26.09. w 19.00 góź. we Łužyskem seminarje w Praze, 27.09. w 19.30 góź. w kabareśe Špaček w Brnje
Jo, ja som to teke wiźeł: Na mójom dwórje ganjašo něco carnego tam a zas, a něnto hyšći jaden taki carny duch!
Měnim: zewšym žednje.
Wótpołdnja pón jo ta droga dalej wjadła pśez serbske jsy do Kamjeńca/Kamenz.
Heiko Lobert (pšawy) wulicujo wót togo, což jo na fotach wiźeś.
Źědy su z kopickami gromaźe stojali.
Wuběr na wšakich zaběrach jo był na swěźenju dosć wjeliki.
Źož su jogo z darniweju ruku witali, njejsu trjebali to woblutowaś, wón jo jich šćodriwje mytował.
Na teritoriumje něntejšneje janšojskeje elektraŕnje (Kraftwerk) co LEAG we pśichoźe źěłaś elektricu z wótpadankow a z njerěšneje pary (kótaraž nastanjo we cysćaŕnjach njerěšneje wódy; =Klärschlamm).
Koch jo wobwěsćił, až zeźaržanje rěcy ma za šulski amt wušu prioritu.
Hochozarje, abo nanejmjenjej wjeliki źěl, su ako rozpłošona šwita kokošow rozlětowali na wše boki a tšachnuli do góle wokoło jsy, se myslecy a naźejucy, až su tam wěste.
stwórtk, 14. 05. pětk, 15. 05. njeźelu, 17. 05. pónjeźele, 18. 05. wałtoru, 19. 05. Stwórtk tyźeń jo zastojnstwo wokrejsa Budyšyn pó pśepowědanju z Nimsko-serbskem ludowym źiwadłom Budyšyn rozsuźiło, až lětosne budyšyńske źiwadłowe lěśe se dla korona-pandemije wótpowěźejo.
Tak lažko, ako se to něnt how pišo, pak było njejo.
A wóna na to: To ga njejo rampa, to jo batś !
Dogromady jo tych w cełej Europje wokoło 12 milionow, głownje w Rumuńskej, Bulgaŕskej, Hungorskej, Špańskej a Słowakskej a wóni bóžko hyšći źinsa słušaju k tym ludam w Europje, ako maju jano mało pšawow a kótarymž se nejšpatnjej źo.
Wjednica muzeja jo nam teke wobstarała wósebny kran, aby mógli gnězdo wótgórjejka filmowaś.
W nowembrje samskego lěta su dostali prědne wótegrono, nic pak z Barlinja, ale z Chośebuza.
Zgromadnje z Burkhardom Behrom smej měłej dialogowe prjatkowanje.
Jadna z nejpyšnjejšych struskow w našych zagrodkach jo jańska roža, tek kralojska roža pomjenjona.
To Pětš se wopšašajo.
Sonja LANG jo pówołańska pśełožowaŕka za engelšćinu, francojšćinu a Esperanto, kótaraž bydli w Monctonje, New Brunswick, w Kanaźe.
Ja jen togodla rozmějom ako projekt, kenž samsepóstajenje njewiźi ako stat zwopšawdnjony, ale kenž źěła we staśe a zrownju se mysli pśez granice stata.
Cytanja su byli teke derje woglědane, casy až na 30 luźi a teke gósći z Barlinja su se na nich wobźělili.
Mencelowa pó starej tradiciji źiśetko žognowała.
Dawamy do rady za lěpšu dolnoserbsku rěc
Madlena Grunertowa jo mógła wjelgin derje ze źowćami a žeńskimi wobchadaś a je za bratšojsku wósadu dobydnuś.
Wustali su pla šołty Haralda Groby, ak jo rowno z urlopa slědk pśijěł.
Wumrěł jo 24. oktobra lěta 1955.
To jo glědajucy na taki cas nejskerjej wólažcenje było.
Statkownosć barwow Z barwami móžomy zacuśa zwurazniś a je wobwliwowaś.
Naš bratš a pśijaśel Fryco Fobo jo se 23. maja 1895 we Janšojcach naroźił.
To teke deje dalšne Zechoc generacije móc, mjeni Günther Zech (80): „To wšak jo to naša domownja“.
W njom comy pokazaś, kak jo se burska technika pśi nas we Wjerbnje a wokolinje wuwiła w 20. stolěśu.
Reportarka pśi źěle: ako casnikaŕ njamaš jano žurne źěło, ale wótergi teke spódobne a luštne momenty z luźimi.
Ale my myški smy mudrjejše!
[...] wěcej zmuśony. To groni, zwěsći wjednik fachoweje konference, až jo tśi a tśi styri – a teke šesć, jano až pśi mójom licenju hyšći něco wušej wóstanjo, ako se groni zažarjone za chude case, mjaztym až Wy nic njamaśo!
K rozkłaźenju: wjelike licby měnje dłujkosć we mejtarjach, a mjeńše – wusokosć nad mórjom.
W zagroźe laže jano hyšći zbytki sněgowego muža.
Gódownej póstrowa pśidu z wósady Dešno/Žylow: .
Z gymnaziuma
Ale nic jano to.
Kijaški su górjejce zwětšego roznogaśowane a wjelgin krotko kósmate.
Nowy wobsejźaŕ grodkojskeje radnicoweje piwnice jo jadnoraznosć Łužyce pśewzeł.
Wot awgusta 2003 smej něnt wobej w 1. lětniku teje šule a wuknjomej dalej serbski.
Bur Žur se wobrośijo a kopnjo do jśmy.
Južo běšo połnoc mimo, a pśecej hyšći njeběšo se na łoźi z kanuny wustśěliło, což by Robinsonu groniło, až łoź jo dobyta; tak běštej sebje z kapitanom zgroniłej. 
Něnto jo dejało skóńcnje se raźiś.
Som se pśedstajił pla prědnych zastupnikow pśedsedarjow wokrejsnych radow, ako su byli zagronite za serbske pšašanja we dwójorěcnych wokrejsach Chóśebuz, Grodk, Gubin, Baršć, Lubin, Kalawa a Běła Wóda.
Tak źěła až do źinsajšnego dnja z nanoweju techniku.
Aby gusło ten pšawy wucynk měło, jo pśiroda teke drugu, nakšomnu tycu pósłała.
Hermann Lüttich w Starej Darbni/Altdöbern – tam direktor wucabnikojskego seminara, spěchowaŕ a pódpěrowaŕ tamnego towaristwa serbskich seminaristow
Brošurku dostanjośo w Serbskej kulturnej informaciji w Slěpem.
Katoliki a protestanty maju jano dwa procenta późěl .
Něźi 43,5 mio. euro su za to pśedwiźone – z měsćańskeje kase, ale teke z „rukow“ Bramborskeje a priwatnych inwestorow.
Ako jo wuznał, wótkul som, jo mě na swóju pśijaznu a wutšobnu wašnju napominał a pśigranjał, aby tola šeł na wucabnikojstwo studowat, dokulaž trjebamy w Dolnej Łužycy nuznje wucabnikow.
Mejstaŕ Kowal jo jogo wobšćokał, ako jo wó ruku jogo źowki Marije pšosył.
"How stojmy pśed mikrofonom a wusćełamy live.
Na 2. a 3. oktobrje se swěśi we wjelikogmejnje Gołkojce tradicionalny a woblubowany oktoberski swěźeń na wjelikem naměsće blisko Gołkojskego centera.
Pśedsedaŕka togo Tradiciskego towaristwa jo Steffi Hiersickowa-Andersowa, kótaraž sama teke jo se wobźěliła na zapusće – gromaźe ze swójim cłowjekom Davidom Hiersick-Andersom, a pśi źiśecych pórikach jo 13-lětna źowka Seline pódla była.
Až do połnocy zgromaźiju se wšykne luźe, swětocnje woblacone, w cerkwjach abo na naměstach pśed cerkwju.
Pód mjenim „EAGLE I./2019, LIVEX“ budu něźi w terenje.
Wence se źo, w někotarych jsach gronje "wence se pada".
Elu wót Serbskego šulskego towaristwa.
Ten glěda do njogo, pón na mnjo, zasej do pasa a zasej mě do woblica. »Chto Wy sćo?
Pó pśedstajenju pśi piwje jo hochoski šołta Fryco Wojto, we tych hochoskich graśach pjerwjej sam grajaŕ, gronił dalšny argument.
Wšak su wóni dwa tyźenja dłujko pilnje zwucowali.
Toś jo se rozsuźił, winika skóńcowaś, aby měł napśecej pśed nim měr.
Z Łužice: Wjerbańska mlokaŕnja ma dobru butru.
Loda jo w drjewjanem chromje a stoj napśeśiwo Netto w Bórkowach.
Pšyce kśiwje na myšku glědaju: »Bzzz? !«
Pětk kśě dla dalšnych kšocenjow wobradowaś.
Toś žycymej tebje za pśichod kšute strowje, derjeměśe a wjele dobrego a daś jo tebje Bog pśi tom k pomocy.
Wón jo był chudy.
Mikławš Dyrlich se jomu groni a wón južo pśecej bydli w Nowej Wjesce, w jadnej z tych wjele rědnych serbskich a katolskich jsow mjazy Wórjejcami, Kamjeńcom a Budyšynom w Sakskej.
A mě lažy wjelgin na wutšobje, aby my z gymnaziumom wusko gromadu źěłali.
Willi Jaeckel jo se zasajźował za wobźěłanje a modernizěrowanje billardowego wuběźowańskego pórěda a BBV jo jogo wuzwólił za swójogo wiceprezidenta.
Take rědne njejsom niźi wiźeła.
Togodla se dom wjelgin wjaseli, gaž někake zjadnośeństwa abo teke sponsory k pomocy su.
Wjele smjaśa napóra ku kóńcu žylojskich źiwadłowa štucka »Kermušaŕ a fryjaŕ«.
Źarž wobej suka kšuśe, tak až wisy krejz dołoj.
Kněz buźo Cion zasej troštowaś.
Mama jo jen nadejšła, ako jo stupiła do groźi.
Dypkownje k zachopjeńkoju semestera pśedlažy nowy programowy zešywk Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Filmowy festiwal: Film „Sehnsucht“ z archiwa DEFA, nawjerśony za Kochoweju nowelu „Wišnina“ / Jurij Koch jo był w Gladhousu pódla
Algeriska jo kraj w pódpołnocnej Africe.
Comy se wuźěkowaś docentam, ako su nam materialije z wjele lubosću pśigótowali.
Wylem pak njejźo do »města« na gymnazium, ale do dalokego Gubina.
Su rozměli, až njejo to jano rědne žycenje, ale napšawdu notne – a až jo togodla wopšawnjone, za to zjawne pjenjeze pśizwóliś.
Chórobna sotša jej wšykno pokazujo a rozkładujo.
Cu teke lubjej swět póznaś nježli warjony byś.
Madrid lažy pśi rěce Manzanares.
Muske kwiśonki stoje w šwižnych wisecych mickach.
A Manfred Stolpe jo to teke Rogowarjam na zgromaźinje we wejsnem gósćeńcu zlubił.
Wóna móžo mě pśez głosnik ku kasy wołaś, aby tam pó tebje pśišła.
A teke ta spěšnosć wuknjenja jo była perfektna“.
Rorka jo na kśebjaśe zrownana.
Lawdaciju buźomy słyšaś wót Lenki Theurichoweje.
Nowy w Nocy muzejow jo Turnojski młyn.
Tema su byli strukturna změna a te tšachy a móžnosći, kótarež su z njeju zwězane.
Až wóna móžo swój cil tak malsnje dojśpiś, jo ju pak kradu pśechwatało.
Rozmjej: Něcht jo jej butrowu kisalinu nalał do awta, do rycynki za pśewětšenje.
Nosaŕ muzikowego projekta, Spěchowańske towaristwo za serbsku rěc w cerkwi z.t., jo projekt w nalěśu wótlicył a zwóstaty źěl nakłada pśepódał župje Domowiny Dolna Łužyca z.t.
Pśepšosone budu mjazy drugim wše lawreaty Myta Ćišińskego, Myta Domowiny a Cesnego znamuška Domowiny.
Južo połdnjo jo se rejowało k dujaŕskej muzice.
Wjerašk tśidnjownego ludowego swěźenja jo był njeźelu, 4. septembra, swěźeński pśeśěg z 5900 wobźělnikami.
Pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik jo wuzwólonemu gratulěrował a groni nastupajucy jogo wótegrona: "Torsten Ruban-Zeh jo se ku gódnośe togo serbskego za město a region wuznał.
Ako socialne stwórjenje ma kužda indiwiduelnu wósobinu a charakter.
Wóni su zjawnje wobwěsćili tu wólu, janšojsku elektraŕnju až do lěta 2030 zeźaržaś.
W Domowinje njejo žednego měra.
Tśista sedymadwaźasćo!
Wona źěła w prodrustwje.
Nowakojc Vincent jo měł wetom swóju partnaŕku Kwickojc Annu južo dawno namakanu.
Žycym Wam wjele wjasela! Pśi wjelikej góli jo něga bydlił drjewopušćaŕ ze žeńsku a góleśoma.
To pótrjefijo wósebnje młoźinski wobłuk.
A teke spiwaŕnice chójźe pó jsy z kantorku.
Zasajź słowa pšawje!
Nopaški deje stojaś pśi woknje.
Wjednica muzeja, Babette Zenkerowa, jo te lutki schowała, how pak Kathrin Šwjelina, ako jo nowy kwis za źiśi wuwiła, jo wiźeś.
Lehmann: Na kuždy pad.
Fronta we wójowanju wó pśichod źo pśez Łužycu.
Te druge źiśi to wiźe a pśestawaju zogoliś.
Wóni pśecej wěcej pśiběraju, bywaju teke tšašnjejše a maju śěžčejše slědy, pśeto dla zanjerěšenja wobswěta su dychańske organy wjele luźi wósłabjone a teke prošk sam ma škódne a gadowate maśizny.
Pśedewšym wóstańśo strowe! Srjodu tyźeń jo Błośański žeńskecy chor Lubin pśi góźbje swójogo 45-lětnego wobstaśa na Serbskem burskem dwórje w Kamjenej rědny towarišny wjacor pla Błośańskeje Christloweje pśebyś kśěł.
Luźe su teke w mjazycasu pla nich zazwónili a pšašali, kak to pla nich něnto jo, lěc loda zasej wótwórjona jo.
Možośo nam někotare terminy takich lětosnych zgromadnych wustupow mjenowaś?
Ja pak z lubosću to cynim, za mój lud a za boga", groni Mikławš Dyrlich, kótaregož žeńska źěła w serbskej źiśecej zagrodce.
72 wobornikow a wobornicow jo dostało prědnu jubilejnu premiju.
Pón se skrotka wuwjedrijo, nježlic nam znowa póchmurne a włožne wjedro kiwa.
Pon jano hyšći jadnu šejcownju tam změjo.
Wušej 70 Domowinarjow a Serbow jo měło mandat drugich partajow abo organizacijow.
Stacije Fryca Nakońca w Domowinje su byli: 1954–57 prědny sekretaŕ nejwětšeje dolnoserbskeje župy, teje chóśebuskeje, dalejkubłanje na Centralnej serbskej rěcnej šuli w Dešanku, 1957–62 sekretaŕ wobwodnego pśedsedaŕstwa w Chóśebuzu, pó rozpušćenju wobwodneje organizacije 1962–67 zasej župny sekretaŕ w měsće, wót 1965 cłonk zwězkowego pśedsedaŕstwa a jogo sekretariata.
To běšo pśistojny a rědny naglěd.
Na pśikład pśez to, až jo zemja wobsajźona z drugimi rostlinami, ako jěsnjej rostu ako ambrozija.
A co źěła “profesor” Mudra tuchylu na serbskem polu?
wjaselśo se w knězu kuždy cas, a naspjet źeju: wjaselśo se. kněz jo blisko.
Stawizny Chinskeje su dłujke.
Ceły cas pśedstajiju se serbske programy, tradicionelne a moderne.
W Nocy muzejow 4. septembra jo prezentěrował Hans-Georg Wagner wurězk z jogo aktualnego stwórjenja.
Doskóńcny rezimej jo, až drogowanje běšo kšasne, a som wjelgin glucna, až som to gótowała! Goðafoss jo jaden z nejwěcej znatych wódopadow w Islandskej.
Źo maš twój mychańc?
Basni nam pokazuju hynakšy bok serbskego funkcionarja a politikarja, tak rjac drugu naturu togo samego cłowjeka.
Wono dej pśedstajaś rožowy pjeńk.
Po namšy ga běšo pśecej hyšći bejna chyla do wobjeda a tak źěštej nan a prof.
Raz jo ten starki samo někotare wužeńce wukopał a tomu zogolakoju donjasł.
Notne a wažne take jo, pśeto na Europeaźe 2020, to groni: na europskich mejstaŕstwach narodnych mjeńšynow w balokopanju, buźo serbske mustwo zestajane z wobźělnikow z Dolneje a Górneje Łužyce.
Hochoza jo jadna z mało źinsajšnych dolnołužyskich wjaskow, źož jo dolnoserbska rěc w zjawnosći prezentna.
"Źiśi se pśecej kradu wjasele, gaž směju serbsku drastwu woblaconu dostaś a z njeju wustupiś", groni Vivien.
Stakim by była rěcka, źož sćina abo rogož rosćo.
Ze starych Pratyjow jo wóna wubrała teksty, kenž znanje wó małych frejdach wejsańskego žywjenja a šybałem humorje wejsańskego luda.
Dalšne žrědło jo był list Jakuba Lorenc-Zalěskego wót 1925. Wušej togo su kjarliže z Duchownych spiwaŕskich nutśi, ako jo slěpjańska faraŕka Jadwiga Malinkowa wuzwóliła.
A na kogo mógu se wobrośiś, lěc jadno pśemjenjenje šulskego mjenja jo pśicyna za twaŕske wótwlacenje?“, jo kśěł Goldstein wěźeś.
Cu se nejlubjej swójeje słabosći chwaliś, aby Kristusowa móc we mnjo bydliła.
Smy hyšći chylku wobcakali, až te druge nas wěcej wiźeli njejsu, a pón smy se na bok do góle šwyrnuli.
W lěśe 1970 jo se wósada Peter’s Hill zjadnośiła z lutherskeju wósadu Riverton.
wiźechmy jogo kšasnosć, kšasnosć jadnopóroźonego syna wót wóśca, połnego gnady a wěrnosći.
Pódla su byli teke gósći z Podpołdnjeje Friesiskeje.
Samo mały rěcny kurs jo k słyšanjeju, kenž powěda Měto Worak.
Jo wuknuł na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli "Marjana Domaškojc" w Chóśebuz a jo pózdźej pó studiumje teke krotki cas wót lěta 1980 źěłał ako muzikowy ceptaŕ na tej šuli.
Buźomy tomu kritiski slědowaś.
Erich Hannusch z Drjenowa - 19.06. (62 lět)
Pśedsedaŕ jo Nick Griffin.
Na jadnom dnju se stanu, ako Robinson rubašo a źěłašo, až daloko wót se wiźešo dym k njebju stupajucy na swójej kupje. 
Smy togodla na to zabydnuli, se źěkowaś?
Ako se to słuša, su woglědali k wažnym wósobnosćam jsy ako k pśedewześarjam a gmejnskim zastupnikam.
Michael Elliot "Mike" Epps jo US-amerikański grajaŕ a humorist.
Wón jo zrazom slědny źeń normalnego źěłowego a šulskego tyźenja.
Ale južo jo zacuwał póžedanje, kótarež jo jomu póněcom kužde wjasele rubiło. 
A hyšći jadna wěc jo jima tam nadpadnuła.
To jo wón se pšašał.
"Mój nan jo ze mnu serbski powědał, ja pak som se ako góle wopěrał a njejsom kśěł jomu na serbske wótegranjaś", wulicujo wón Casnikoju.
Wjelgin zajmny ale jo ten tak pomjenjony »Böhmischer Gottesacker«, sobu nejstaršy kjarchob w Barlinju. 1751 su how prědnych luźi zakopowali, nejstaršy kamjeń na row jo z lěta 1755 a to napismo jo w českej rěcy.
No, jo se źinsa to nakupowanje wupłaśiło?
Bratša matej južo ideje, kak cotej ju na moderny part wjasć.
Wón a jogo pśijaśele su we samskem casu z Ruhrpotta pśišli, aby w Lipsku studěrowali, a skóro běch źěl małego krejza muzikantow, skerjej ako wólny cłonk z poł wutšobu, ale weto zajmowany a financielnje inwestěrujucy.
"Mej smej z Rietschelom sebje ruku zawdałej a se zjadnałej, až buźomej sebje ‚ty‘ groniś", jo Krawcyk nam gronił.
Z tym wóstanjo minus wót wokoło 30.000 euro.
Źiśownja „Pusteblume“ we Wjerbnje dostanjo ten tyźeń srjodu wjelike pśipóznaśe.
"To jo śpa błudnikow", groni žeńska.
Na gluku njejo se tenraz nic stało.
Wušej togo jo była „sćažka pšašanjow“.
Nejwětšy źěk za to, až taku nowu dolnoserbsku cytanku něnto mamy, słuša Chrisće Brandtowej z Barlinja, dłujkolětnej redaktorce dolnoserbskego rozgłosa.
A pokazowašo z ruku na mórjo. 
Lutk Mino, nowy pśijaśel tych, ako wuknu serbsku rěc.
Nazajtša pak musymej domoj.
Buźo-li chóśebuske sudnistwo se tym skjaržecym gmejnam pśichyliś, ga buźo pótom wustawowe sudnistwo zasej swój cas k wusuźenju pótrjebaś.
Branig jo ze swójim Ewangelskim šulskim zgromaźeństwom Dolna Łužyca gGmbH wót lěta 1992 južo sedym šulow, tśi źiśownje a pěś hortow w lichotnem nosaŕstwje natwarił.
Kótare instrumenty sy wuknuła a kótare móžoš graś?
Pśepšosyli su k tomu Domowina, Zjadnośeństwo Cyrila a Metoda.
Pśi někotarych werbach móžo dwójny nominatiw stojaś.
Smej se z kumpanom wšak dogroniłej, až comej kuždy źeń jěsno stawaś, aby měłej pšawje wjele z našogo drogowanja.
Ja som spiwał.
Cesćone cłonki župnego pśedsedaŕstwa, pśepšosyjom Was wutšobnje na našo pśiduce wobradowanje stwórtk, 2.6.2005, zeger 16.30 do Serbskego domu w Chóśebuzu
Gmejna Slěpe ma teke cełkowne saněrowanje komunalneje źiśownje "Pfiffikus" pśed wócyma.
Rolnikaŕske a burske tradicije jo tym wjelim gósćam rozkładowała Diana Šejcowa, mjazy drugim to źěło, ak ma z lanom cyniś: wót seśa až k tkanemu płatu, z kótaregož su burja něga gótowali kóšule, powłoki, wobalenja, hantwale abo rubišća.
Pśiwołany picański gójc Šulc jo jano mógał zwěsćiś: »Ten gólc ma zagórjenje płucow.« Wón a starjejšej su nanejmjenjej někake medikamenty za mnjo wobstarali, kótarychž w tegdejšem casu z kopicami dało njejo.
Ale ja som wjelgin chory był.
Wót 23. apryla běžy wuzwólowanje za nowu Serbsku radu.
3. špatnje powědajucy luź
W jadnej śamnej nocy jo Juro Zadora zadoru Wincentoweje groble zwignuł.
Rownocasnje wótwórijomy teke hyšći jadnu wobstawnu wustajeńcu w groźi.
Jo, toś te ptaški mógu zuki hyšći lěpjej napódobniś ako kuždy papagaj.
To jo slědny źeń tłustego tyźenja pśed spótnym casom.
Malsnje su wuběgnuli slědk do groda.
Pśeto „coš-lic popjeł wen nosyś, ga musyš do kamjenow kłasć”, jo mě raz jaden mudry cłowjek do rady dał.
K tomu musy se groniś, až su měli pśi Domowinje tu ideju, až našo towaristwo „Serbske koparje“ by mógało pśistupiś serbskemu towaristwoju „Serbski Sokoł“.
Pótom pśidu gólcy, kenž watu śěgnu, šturluju za rybami a naslědku su teke jadnu wułojli – jerjega.
Bóžko jo zasej jano źiśownja Villa Kunterbunt z Chóśebuza napominanju slědowała.
Te njejsu nimski a teke nic serbski powědali.
Ruprajcht pśemyslujo a pśemyslujo.
cu wama groniś, až njedajo w Nikaragua žednogo jadnučkego luźa, kenž wěrnosć powěda".
Lěto pózdźej su Serby swóju jadnoru cerkwju bźez torma dostali.
Ta móžo to gótowaś«, jo gronił Jurij Pěčka.
A te sy trjebał, sy-lic kśěł byś zapustaŕ abo rejtaŕ.
Dom wognjoweje wobory jo dostał 1988 nowy torm.
Jadna taka jo něnt wiźeś w Měsćańskem muzeju na Dwórnišćowej droze w Chóśebuzu – wót 9. maja až do 28. julija 2019. Zestajałej stej tu wustajeńcu Měsćański muzej a Serbski muzej, kótaryž caka hyšći njesćerpnje na to, až buźo pó wobšyrnych twaŕskich źěłach z nowym konceptom a z kradu nowym woblicom wótwórjony.
Casnik jo se rozgranjał z cłonkom pśigótowańskeje kupki a pjerwjejšneju Tšawnicarku Margitu Altkrügeroweju.
Som to pśecej za škódu měł, až njejo se na gymnaziumje wěcej serbski powědało a až wjele sobuwuknikow by źiwnje na tebje glědało, gaby gronił, až rad serbski powědaš.
Luźe su se ned te knigły kupili - jadne abo wěcej - a su se dali wót awtora něco zapisaś.
To wobtwarźijo teke głowny wjednik Janšojskego agrarnego prodrustwa Ernst Mucha.
Buźo drje jano hyšći słužyś za zdźaržanje kultury.
Jo, a samo ministaŕski prezident móžo to byś, kótaregož sy mógał za tym a drugim wopšašaś abo wó jogo woglědach a zmakanjach pla Serbow pisaś.
Žeńske kreatiwneje kupki su mjazy drugim take pisane papmašejowe talarje wugótowali.
W kśiwuli jo wón do boma zajěł a to awto jo było do kusow.”
Jo to prědny raz, až nowy wjeliki wokrejs take wuběźowanje pśewjeźo.
Kenž hoko jo stwórił, njedejał wiźeś?
Wužywana warianta wótwisujo wót daneje kóńcowki.
napórało.
Pótom su zaśěgnuli na swěźenišćo.
Pozdźej se „rozbitki“ pśez mokśowu rorku zgubiju.
To derbimy póznaś, až su byli wušej měry pilne, we spiwanju tak derje ak we graśu, kšasny zuk ma wósebnje tych źowkow kantorka, a kněz kantor Rizoju słuša wjeliki źěk, až jo sebje telik proce brał ze wšyknym wucenim a pśigótowanim k tomu swěźenju.
To póžedanje jo šym wažnjejše, pśeto „nic wšuźi wobstoj móžnosć serbsku rěc efektiwnje wucyś“, měni Statnik.
Nowa w redakciji pak njejsom!
Źo wóstanjo stara bajka wó njedowěrje, njepśistupnosći a falšnosći Serbow?
zeger 13.30: Jo serbska rěc wužytna za turizm? (Měto Nowak)
Co Tebje pśi WGT fasciněrujo? Kaku rolu grajo drastwiny stil, muzika, cytanja a druge zarědowanja? Wjelicnje pśi WGT jo, až to pśez swětkowne dny jadnorje wšuźi w měsće prezentne jo a to cuśe mam, až teke te druge Lipšćanarje to za rědne maju, gaž ten festiwal se wótmějo.
Kolera běšo jog za jaden źeń póbiła, kaž sucha witka se pśełamjo!
Grunertojc manźelskej stej se teke wupórałej do wjelich jsow, źož stej woglědałej k luźam.
Pód titelom "KATJA" stej wónej se zaběrałej z tradicionelnymi mustrami a pśirězami serbskich drastwow.
Do literatury jo stupiła wjas pśez powědańko Jana Skale »Stary Symko«.
Zapust, zapust, ty sy rědny - to su pytnuli fryjne w Nowej Jsy tež lětosa, gaž su prědnu měrcojsku njeźelu ducy byli z Picańskimi měsćańskimi gercami.
Tak som se wjeliku mań legendarnych inscenacijow a grajarjow dožywiła.
Dokulaž jo how wěcej luźi na pśepytowanjach pódla było, jo była atmosfera dosć njeměrna.
Wótergi wóni samo spiju w domach.
A juž wiźešo Robinson nazdala swóju wóścojsku zemju, a wutšoba jomu z wjaselim póskokowašo. 
Naše rolnikarje wužywaju cełu drugu połojcu nalětnika za źěło na polach.
Toś gódańko zasej w pšawej formje wuśišćijomy.
Robinson ze swójog’ nazgónjenja wěźešo, až jo jogo strowju škódne, we tom casu pśemoknuś, a take pśemokanje běšo wina na jogo prědnej tšašnej chórosći. 
Źowka ako stewardes w Barlinju wobkněžy wěcej rěcow a teke mój syn, kenž jo choreograf na Mailandskej Skali w Italskej.
Keiko jo swójo zlubjenje južo dawno społniła, wóna jo była wótere raze we Łužycy, w Górnej a Dolnej, mjazy drugim teke na serbskem ferialnem kursu w Budyšynje.
Nic jano muske se pśigótuju pilnje na EUROPEADU, teke źowća a žeńske to gótuju.
Tyma źowćoma pak njejo to nic wucyniło.
Tak ako wšuźi, tak teke w Chóśebuzu budu njeźelu, 9. junija, wótwóriś cerkwje wjacor a w nocy, wót zeger 21:00 do 01:00.
Pśi swójom mjenju pak jo weto tu serbsku formu město oficialnego Welan wužywał.
A luźe su wordowali pó źělach wjelgin intensiwnje a z wusoka nagranjane: Wuzwólujśo, zapišćo se do wuzwólowaŕskego zapisa! Wěste jo, až taka napnětosć a mobilizacija njamóžo nimjernje traś.
Lěc tym Hochozarjam to piwo wěcej njesłoźi?
A hyšći něco wažnego: Chtož za sebje nic namakał njejo a teke cłonk towaristwa byś njoco, ale weto něco za nas cyniś co, jo se wě teke pśecej witany.
"My comy, aby źěło dalej šło, gaž teke pód njewšednymi wobstojnosćami".
Serby kśě sobu hyś tu nowu drogu, kśě pak teke měś how swój pśichod a swóju domownju.
Pón taki jo frame dobył.
Wokrejs je pódpěrujo z lěta 2015 z 355.000 euro wob lěto.
Teke jogo šula ma how wjeliku zagronitosć.
»Serwus«, wóna groni.
36 bokow, barwne ilustracije, kšuta wězba, płaśi 7,90 €
Se wě, to graśe jo wósebnje za źiśi myslone.
Až maju Gorne Serby kuždy źeń swóje „Serbske Nowiny“ a Casnik jo jano tyźenik, to jo historiski nastało.
W kuchni jo jadna spižka stojała.
To jo teke pśicyna za wjelgin dłujke a dobre kontakty města z Nürnbergom.
Kaki dłujki śěg!
Lěc te su někaki omen? Kutša jo pśinjasła swajźbaŕski pórik wót Raduša do Lubnjowa.
Nan, faraŕ we jsy, jo jomu dał solidne a naglědne kubłanje.
Co wjelike firmy gótuju, pśedaś kisałe górki z tejzki, to wumějo wón, ten pšawy Błośanaŕ, južo dawno.
Kardamom se źinsa teke z Guatemale, Tanzanije a Vietnama importěrujo.
Nagela a ludowu štucku.
Aby zaźaržali notny wěstotny wótstawk k jězdźarjeju, směju jano styri wósoby na jadnej jězbje byś.
To budu głowy.
Gregor Wieczorek pak jo był a dalej jo taki pšawy studěrowany a wukubłany biolog.
Ako burowka jo wóna pak wjelgin rad kśěła raz wěźeś, kak burja tam źěłaju, kak tam w groźach wuglědajo.
Vogt by dejał sam raz w takej situaciji byś, pótom by to snaź hynac wiźeł.
Christian Wegewitz jo rozkładł: "Mam 24 sobuźěłaśerjow a połojca z nich jo w krotkoźěle.
Nowy Casnik jo w Kalawje pódla był, źož pśednosk jo se w Domje domowniskich stawiznow wótměł.
Za jogo zdaśim pokažo to jano, až wobydlarje njamaju žednu dowěru ku gmejnskej raźe.
Druga łuka jo była pśi Małksy.
Cerkwja we jsy Spithal, źinsa pšawe magiske městko, jo se za słowami Horsta Rakowa załožyła južo wokoło lěta 1000, we knigłach "Wendland-Lexikon" pišo se, až to jo se stało wokoło 1200, a slěźaŕ dr. Dirk Wübbenhorst jo z dendrologiskego pśespytowanja wuznał, až drjewjane bałki su z lěta 1400. 
Wótbagrowanje dla wugla, pśesedlenje a prědna lubosć – to su temy w źinsa hyšći aktualnem wulicowańku Angele Stachoweje "Slědne dny Strowja", ako jo LND rowno wudało w dolnoserbskem pśełožku Hartmuta S.
Program a wšykno jo rědne było – ale jano w nimskej rěcy.
Wóni su glědajucy na wjelka wjelgin rozdźělne.
31. maja sćo wšykne wutšobnje pśepšosone do Hochoze
Muski dej rozglědniwje jěś, drogi su mokšowate a gładke, mimo togo jo toś tu wałtoru napšawdu wjele nakładnych awtow mjazy Běłeju Wódu a Hamorom ducy.
W lěśe 1990 su dostali zasej nowego direktora.
Wuslědk jo nowy informaciski serwis wó serbskich mjenjach online – nejžpjerwjej wó dolnoserbskich mjenjach sedlišćow.
How bydli na 600 000, z bliskeju wokolinu (tak pomjenjony Greater Vancouver) wušej dwa miliona luźi.
Pśeto tak zaspana Zakaznja zewšym njejo.
Serbske statkowanje
Lěc stej wejsnej kumpana Měto a Mato pśigóźenje wužyłej a w dalokej Grönlandskej w maminej rěcy se wulicowałej?
(dalej na 2. boce)
Pśed 75 lětami jo amerikańske wójsko chyśiło atomowe bomby na Hiroshima a Nagasaki.
Wjaselim se, až by mógał nadalej něco na derjeměśe serbskeje rěcy wugbaś.
W Hochozy jo wustupiło na styrich jawišćach dogromady 19 kupkow.
Kaki hužytk měł cłowjek, kótaryž by ceły swět dobydnuł, se samego pak zgubił abo hobškóźeł?
Wótźo pak dej ta wóda k nim běžaś, gaž w Rěce njebuźo jeje razka dosć, aby te něntejšne zagaśone jazory ako rezerwu za suchy cas napołnili?
Kněz Rěcnik, to pak se pšawje groni źiśi, som to pla was tak wuknuła!
Taki kurs njejo wšedna wěc, jo wobśěžki, pomina koncentraciju a musy měś wuspěch.
Teke my comy te pyta pjerwjejšneje politiki kradu rozłamaś a swójomu ludoju słužyś.
W Limbarku jo nowy chrom za awto wognjoweje wobory nastał, Wjaža za strowje w Gołkojcach jo se modernizěrowała, w Hajnku su chopili twariś wjažu za wšake wužywanje.
Tekst brošury jo napórany we styrich rěcach: na nimski, engelski, górnoserbski a dolnoserbski.
Teke něnto njejo wjele felowało, aby zasej dobył.
To na kśicy napisane jo było wšykno w nimskej rěcy.
Kupa Martinique geografiski słuša k Pódpołnocneje Americe.
A to jo teke za kněžaŕstwo wusoka gódnosć, což se wuznajo mjazy drugim z pomjenjenja: "ministaŕstwo za domownju".
Skóro dešć a zymne wjedro wopśestanjo, a jatšy budu wumóžone! Pśezpołdnica sćelo słyńcne tšny k dešćowej Truźe.
Bog, ty wóstanjoš taki, ako sy, a twóje lěta njewzeju žednogo kóńca.
Kužda wjas se domyslijo teke rad na wuznamnych wejsanarjow.
Napšawdu staratej se wóna a muž René wó wěcej wójcow, a to nic akle wót casow korony.
Cośo Wy wěźeś, cogodla lubujomy rowno toś te knigły?
Jeje woblico se bytśi.
Dwě lěśe musymy něnto cakaś!
Źiśi su měli swójski projektowy tyźeń a su nazwucowali źiwadłowy kus "Styri lětne casy".
Swěźeńske wótpołdnjo: Jubileum 65 lět rěcna šula w Dešanku
Amalie L.
Mjaztym wě NC, až ewentualnje njejo wšykno tak, ako šulske wjednistwo groni.
ISBN: 978-3-7420-2568-5
Naslědku su wopytali Jens Martinowe jabłukowe wino.
W drugej połojcy junija pśileśijo naraz list, až z teju Moskwu nic njebuźo.
Cynimy ga to wšykno pó źěle.
W prozninach smej jěłej do Chośebuza, aby se pla šulskego raźca pśipowěźełej.
Wušej togo wopśimjejo wón póstrowne słowo ministaŕskego prezidenta Sakskeje Michaela Kretschmera a zagroniteje za nastupnosći Serbow w Bramborskej dr. Ulrike Gutheiloweje.
Wón samo grajo w towaristwje! Wón jo zachopił w towaristwje "SV Werben", ako jo był styri lět stary.
Nejmłodša w serbskej drastwje – małe źowćko na wózu
K tomu buźo muzikaliski program.
WOBSWĚT
Wupócerany wót njewomucnego statkowanja, cesćej až do nocy, pócesći se Fryco Rocha pón 1914 ako prědny ceptaŕ wokrejsa Chóśebuz-kraj z wusokim ordenom kralojskego domu Hohencollarjow.
Publikum jo spiwał z nim sobu to spiwanje na tekst Wernera Měškanka Žylow was wita (wóno jo teke w pratyji wótśišćane!).
Sobotu su zapust swěśili w Běłej Gorje (47 porow) a w Strobicach (něźi 50 porow).
Dołojce wón mólujo, fryšna tšawa wiźeś jo.
Jo Mužakojska wokolina serbska?
Teke něnto se dajo kšywowe wokno śěžko górjej tłocyś.
Mały rum w kafejowni Dolnoserbskego gymnaziuma jo se w běgu slědnego tyźenja do błośańskego swěta połny fantazije pśeguslował.
»To njejo było zewšym rědnje wót tebje«, groni.
Kawic Ana jo była angažěrowana w cerkwinskem žywjenju, jo w cerkwinskej młoźinje a pózdźej teke w cerkwinskem chorje sobu gótowała.
We wšakich padach se teke wupłaśijo pšawniske zawěsćenje abo zawěsćenje za pšawniski šćit, pśedewšym w padach wobchadnych njeglukow.
"Bonvenon en Herzberg" cytaju drogujuce, kenž na dwórnišću w Herzbergu ze śěga wustupuju.
Profesor Urban źo slědk do lěta 1945.
»Jo, wjelgin.«
Spótny cas jo se zachopił.
Jo, dajo teke luźe, kótarymž banje zewšym njesłoźe – wóni mógu pyšnjeńske banje ako dekoraciju weześ abo je kumštnje rězaś.
Kaka jo Serbam se w DDR zejšło? Derje abo zlě? Na to jich pšašanje jo dejał pśed pokazanim filma wótegroniś dr. Pětš Šurman wót Serbskego instituta – wón jo jich pśi projekśe pśewóźował.
A słužabnik njejo knigły do wódy chyśił, ale je w swójej komorce schował spózy słomnika a se zasej ku Krabatoju wrośił.
Źeń wótwórjonych źuri – a Dolnoserbski gymnazium jo pódla!
Jo to realistiski cil, bywaś cełodnjowna šula?
Gaž som pśipowěźeła, až na žeńskecy kokot cu, som wšuźi jano słyšała: „To ale njejo ten pšawy nałog, to wěš, nic ga?“
Bramborske ministaŕstwo za kubłanje, młoźinu a sport jo něnto tola do togo zwóliło, až se ewaluacija wó tuchylnem stawje pósrědnjanja dolnoserbskeje rěcy na bramborskich šulach wózjawijo.
Pótom běšo stśělanje, wótpołdnja gósćina.
Ehler jo ako dłujkolětny cłonk europskego parlamenta Serbam a wósebnje pśibytnym politikarjam krajnego sejma wšake sobu na drogu dał.
Na 17. schadowance w Chóśebuzu jo se teke mócnje wabiło za ten WITAJ-projekt.
Pó aktualnej góźinje su se cłonki parlamenta hyšći raz z tym zaběrali.
Pětk, 22. julija, buźo turněr wó pokal w billarźe (18.00).
Wušej titelowego napisma jo wón sajźił wjelikego pšuskego hodlarja, kótaryž jo tam pótom cełe lětźasetki wóstał.
Wóno jo wjele myslenjow w jadnogo cłowjeka hutšobje, ale rada Kněza hobstoj.
Kulejoweje wu Schluzyjowych.
Na kóńcu jo sejźeła w kjarcmje a jo lazowała w duchownych kjarližach.
Erika a Heinz Neumann ze Zušowa stej se wjaseliłej nad kwituceju wišninu, kótaruž stej 1981 na swójom dwórje sajźiłej.
Rožamarija jo spokojom teke, rownož ga žednych źiśi njama a jo sama žywa.
Dobywanje kupora jo stupiło do „góruceje faze“.
Romski kejžor Awgustus jo raz powěźeł, wón kśěł lubjej Herodesowa swinja byś nježli jogo syn.
Weto jo to wjelgin rědnje a njenapinanje klincało.
W kursu som za to wjele wuknuła.
23. njeźela pó swětej tšojosći/Pśedslědna njeźela cerkwinego lěta
Rozsuźiś pak buźo se to akle na głownej zgromaźinje kupki znowa w januarje.
Teke wóna jo rozjasniła to mě Cazow.
W Königsbergu jo wóna 1940 se naroźiła a tam we prědnych žywjeńskich lětach swóju domownju měła.
Tak ako smy w CASNIKU slědny tyźeń južo pisali, musy se cłonki pśedsedaŕstwa zaběraś ten źeń z wjelgin wažneju wěcu.
Kake to źiwne cowanje!
Luźe pak su pón lubjej pśišli na te amty do Gołkojc.
Ale Serbski rozgłos organizěrujo tek koncerty, na pśikład adwentski koncert 6. decembra w Slěpem.
Něnto som cłonk rewizijneje komisije w Janšojcach.
Z Morawu granicuju na pódwjacorje Čechy , na pódpołdnju awstriski zwězkowy kraj Dolna Awstriska, na krotkem zajtšu słowakski Trnawski kraj, na pódzajtšu słowakski Trenčinski kraj, na dłujkem zajtšu słowakski Žilinski kraj a Česka Šleska a na dłujkem wjacorje pólska Šlazyńska, konkretnje Kłodzki region.
ale "Daś se za nami stanjo, což co", abo nic? #freud2. 0: Kólaso w Lipsku, ako stoj symboliski za cuśa awtora: na jadnom boce póžedanje za wuběgnjenim, na drogem boce za felujucu móžnosć se z kwaranteny wuderiś.
To jo B.
Wieczorek jo dał k wobmyslenju, až pśi wuzgónjowanju rostlinowych mjenjow njamóžoš se we rozgronje jano "za słowami pšašaś".
To pak jo se tym raźcam wjelgin njezdało. „Ta wiza, kak šołta wobchada z nami cesnoamtskimi raźcami, njejo w rěchu“, jo měnił cłonk gmejnskeje rady Wolfgang Goldstein pó wobradowanju. „Měnjenje jadnogo njedej wěcej płaśeś ako měnjenje wětšego źěła rady“.
Pśepytajśo Waše lisćiny!
Na gluku hyšći dajo tam znanki wjelich wuměłskich wupłodow.
A něnto na kóńcu februara jo se w Šlichowje stał hyšći drugi źiw, tšochu mjeńšy, ale rowno tak rědny.
Z Lubnja/Groß Lübbenau.
Bulgarska granicujo z Serbiskeju, Rumuńskeju, Grichiskeju, Turkojskeju a Makedońskeju.
Togo wšogomóc jo namšarjam kśěł dopokazaś.
Glědaj w nowem lěśe lubjej cesćej do pśirody, wašeje zagrody, do njebja a rozgronowemu partnarjeju do wócowu.
A z bliskeje góle až pśez póla jazw zawóstajił jo slěd.
Jeje maś a teke śoty su byli serbskego póchada, a tak jo južo w źiśecych lětach wjele serbskego słyšała.
Ma lubjej fryšne, wutkate zemje.
Tužna powěsć jo doleśeła do redakcije Casnika.
Europeada – kopańcowe mejstaŕstwo narodnych mjeńšynow
Gronimy "ty luba wójcka" abo boga wójca, carna wójcka, śibka, což jo skerjej jano milnje wótgódnośujuce abo samo lubosne mě.
Ga stojśo něnto hopasane na swójich laźwjach z wěrnosću a hoblacone z kabatom pšawdosći.
Bydli w njewobydlonych jamach swincow abo karnikelow, ale móžo sam jamu ryś.
Wumóluj wobchadowe znamuška!
Pó abiturje jo kśěła germanistiku studěrowaś, ale njejsu ju pśiwzeli.
Won jo tencas bydlił w Barlinju w konwikśe - to jo dom, źož jano študańce bydle.
Na podiumje sejźe Annett Brězanec (SI), Clemens Heitmann (SI), René Küpper (Załožba „Flucht, Vertreibung, Versöhnung), Mike Schmeitzner (Hannah-Arendt-Institut, TU Drježdźany).
Nawjedowaŕ graśa spiwa něnto z głosom zwěrjeśa.
Druge pak měnje, až klima jo wordował zymny.
Oficijalne rozžognowanje a źěkowanje pśed hołtarjom su wobstarali wuša promštowka Theresa Rinecker, něgajšny wušy promšt Martin Herche, promštowka Ulrike Menzel a jeje zastupnica, serbska dušepastyŕka Katharina Köhlerowa.
„To šyndowanje cłowjekow a zbóža we tom dłymokem pěsku ma kóńc“
W rěźe nimskich wuměłcow ma se Latk ako jaden z prědnych comic­mólarjow cełeje Nimskeje pomjeniś.
Gaž Syn jo was lichych hucynił, ga buźośo pšawje liche.
Twój kostim jo wopšawdu pśekšasny!
Jo było pśipódla teke wjele lokalnych wósadnikow.
To pśi mnjo pśitrjefijo, mam taku hybridnu identitu.
To towaristwo kśě załožyś srjejź awgusta 2019. Dokradny termin wochylu hyšći pytaju.
Něnt cakaju na pśedań a na kupcow.
Mój serp jo pšec!
Teke Siegfried Nagora, kenž jo pón był ceptaŕ w Popojcach, jo pódla był.
Naslědku boga jo rěznikowa … Gaž coš se w našom gaśe kupaś, to njetrjebaš ty dłujko stupaś, ga skóro buźo dłymoko a južo njamaš pód se dno.
Jogo Žycenje jo było, až raz w Casnikowej redakciji źěłam.
"Ale co buźo pótom z rěcku a z tymi rědnymi gólami, kótarež som pó droze how wiźeł?"
Nowa šula jo pśibita Krajnemu amtoju za šulstwo a kubłanja w Budyšynje a ma swóje śpy we jich wjažy.
»Njejo wšak to źěło za kralojskego sakskego wójaka, ale rozkaz jo rozkaz!«
Łoni jo se wuzwólił nowy zagronity za serbske nastupnosći we wokrejsu Damna-Błota (LDS), a we pśigótowanju na dowuzwólowanje (Stichwahl) nowego šołty města Lubin jo znowotki šło wó pšašanje za pśisłušnosću k serbskemu sedleńskemu rumoju.
Reinhard Lukas, nejstaršy cłonk serbskich rybakarjow w Bórkowach, jo tu ideju chwalił, ale někotare pak su měnili, až "tu rěc tako nicht wěcej njepowěda", a až to jo "pśegnata iniciatiwa małkeje kopicki luźi".
Lejśo, na listowych bomach majske bruki łaze tam pó łopjenach, kšomach, štomach.
FUEN zastupujo wětšy źěl tych wokoło 300 narodnych mjeńšynow w Europje z wušej 100 milionow cłonkami.
Pósejźenje jo zjawne, kuždy gósć změjo móžnosć, swóje nastupnosći a naraźenja k wěsći daś.
To jo było jim pśedgraśe za žnjowny swěźeń jsy, k comuž słuša to zabijanje kokota.
Góspoda we jsy
Won wustupujo teke w drugich dolnoserbskich słowach ako łatwa, ratwa, šytawa (zakładna forma šyta z dolnonimskego »Schiete«, w nimskich dialektach cesto »Scheißreiher«).
Rozšyrjeńske strony su tropiska Pódpołdnjowa Amerika , pódzajtšna Pódpołdnjowa Afrika a Madagaskar .
Z petroleumoweju lampu we ruce stej Měto a jogo žeńska wuwitałej duchtarja a jogo dowjadłej do śamneje groźe.
Gody su nejrědnjejšy swěźeń w cerkwinskem lěśe, nic ga?
W lětanišću sejźe luźe ceło wuske pósobicy, ale ja njesměju w žednej źiśowni, žednej šuli, na žednom jawišću graś.
Wón jo wósebnje pśez muziku namakał ten most k Serbam w Dolnej a Górnej Łužycy.
Teke pón, gaž jo był bamž na woglěźe w bliskich krajach, su pśecej Serb tamkor dojěli, aby jogo wiźeli.
Jogo wótkazaństwo na nejwšakorakšych pólach botaniki, ludowědy a archeologije znani wó tom, kaku wósobinu jo serbska góla zroźiła.
Pśiducu sobotu dostanjo se něgajšnej wjednicy Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu Mariji Elikowskej-Winklerowej wjelike pócesćenje: Myto Ćišinskego.
Jomu pśisłuša něnt 52 cłonkow a jogo zastupny prezident jo Dieter Freihoff, kenž jo we wokrejsu Damna/Błota (LDS) zagronity za serbske nastupnosći.
Domowinske kupki Móst, Groźišćo, Janšojce a Radowize pśewjedu sobotu, 16. měrca, šlachtowanje „ako pjerwjej“.
Wón jo se starał, aby se město wuwijało a aby jogo wobydlarje dobre žywjenje měli.
»Ja som měła tšach.«
Fararja Schütt a Pjech stej južo 80. lěto žywjenja pśestupiłej a matej dalej tśi abo styri serbske namše na lěto na starosći.
Teke lětosa deje zasłužbne wósobiny se cesćiś z Mytom Domowiny tak abo z Mytom Domowiny za dorost a ze Cesnym znamuškom Domowiny.
A rozmějo se wót samego, až smy za kužde zmakanje teke našu šarabatku k raźenju pśidali.
Toś som se jěsno dosć starał a som měł slědkoju pśigronjenje za wukubłańske městno pśi zeleznicy w kapsy.
Wóna jo se źěliła w narěcy.
Ga pómyslimy raz na znate stare pśisłowne grono, až jo něco "do kamjenja zadłypane".
We nich jo šesć Latkowych ilustracijow ku Kosykowym pěsnjam.
Šlichojska Alwina Pjelic – rědnje mólowana wót českego wuměłca
Nawopak, šćěpjenja su pó měnjenju skeptikarjow te, kótarež zawinuju chórosći ako multipelnu sklerozu, raka, diabetes, njewótcakanu smjerś góleśa, awtizm, AIDS a druge.
Pawoł Fryco Broniš w źinsa wótbagrowanem Jasenju/Jessen pla Grodka – 25 lět faraŕ pśi serbskej cerkwi w Chóśebuzu, organizator pśi wudawanju serbskich nabóžnych knigłow; sobuzałožaŕ Maśice Serbskeje a pśedsedaŕ jeje wuběrka »Towaristwo pomocy za studujucych Serbow«
Muske kwiśonki stoje pó jadnom na kóńcykach pšuśikow.
Pśi slědnem pśeběgu se majski pórik kiwajucy rozžognujo.
Chóśebuz/Cottbus. „Chtož wjele wěri, tomu se wjele stanjo“, smy wótśišćali ako serbske gronko na prědnem boku wudaśa Nowego Casnika wót 1. apryla.
Manfred Kliche jo wulicował hobby-fotografam wó stawiznach radušańskego Błotnego młyna.
Moj słodki janźelik!
„Roztyla hyś a zasej pśiś“ – z toś teju štucku su zakóńcyli wjelgin pisany program, a wšykne su se žycyli, aby se skóro zasej něźi zmakali.
"Pśi camprowanju tyźeń do togo jo samo słyńco swěśiło", k tomu pśispomnjejo.
Młode burja, ako su we tom lěśe swóju žywnosć wót nana pśewzeli abo take, kótarež su we zachadnem lěśe do teje jsy pśiśěgnuli, su se pśi tej składnosći „zakupili“ (to jo: wóni su musali swój nowy „štand“ ako burja na dobro stareje generacije z piwom a paleńcom „woblewaś“).
Ale wjerbańske krowy kśě awtentiski nazgóniś, lěc mógali te luźe pśi gumijowej krowje to dojśe pšawje nawuknuś, lěc wuměju pón pšawje dojś.
Prědkstojaŕ Armin Thiel jo dopomnjeł na to, až wušy šołta jo 2014 zlubił, až budu temu twarjenja w Zaspach nowo wobmyslowaś.
Gluka jo, až jo wšo derje pśetrała.
Nalipni tu běłu papjeru na karton.
Slědny kněžk jo był jaden Hendrischk, ale powědało jo se jano wó Markgrafowych.
Ja som za serbšćinu wjele gótowała.
Mjelcćo pśed Knězom Bogom, dokulaž Knězowy źeń jo blisko.
A ako jo wón stanuł a chopił powědaś, jo wuglědał kaž faraŕ stojecy na wusokej prjatkaŕni. „Wašo grono jo mě pśeliš pesimistiske!“, jo wón wót górjejka pśiwołał tomu Wjeseli.
Tak pak njejźo se jano Domowinje tak, ale teke młogim drugim organizacijam, zjadnośeństwam a kolektiwam, kenž maju swóju kasu z pśinoskow, z premijow abo drugich naźěłanych pjenjez.
Cytajśo a glědajśo sami!
Ta papjera dej słužyś ako pódłožk za diskusiju we župach a towaristwach.
Dwójorěcnu moderaciju pśewzejo Gregor Kliem.
RCW jo na Žylojskej droze 39 w Měsće tam móžośo pśiś wót zeger 8:00 do 16:00.
Lěc teke za zdźaržanje swójeje serbskeje mamineje rěcy bjatujo? „Ně, dotychměst nic.
Nowolětka su w něgajšnem casu zbóžoju dawali, aby se derje wuwiło.
Problemy pśi tom ga su našym tamnym pśijaśelam znate byli wósebnje pśez NOWY CASNIK.
Beate Mitzscherlich w jeje artiklu „Tak njejsom sebje móju domownju w lěśe 2000 pśedstajiła“.
Źinsajšny serbski sedleński rum jo jano mały źěl historiskego serbskego ruma.
Dla spótneg a jatšowneg spiwanja.
Ale serbski z njeju se rozgranjaś njamóžom.
Rad by šołta pomogł.
Co jo jogo k tomu góniło, zasej zběrku dokumentow muzejoju dariś? "Móje pśiduce derbniki njeinteresěruju se za to, a budu-lic raz, ga mógu how pśiś jo woglědat.
Znajośo wótegrono na jej?
Wjelgin luštna jo była naša jězba, jo ga měł Andreas Hentzka z Borkow akordeon a gitaru sobu.
Tśi miliony euro feluju w kasy.
W maju 2019 jo se wustajeńca wótwóriła w Serbskem muzeju w Budyšynje.
Nalěto jo se wót nejžrědnjejšego boka pokazało.
Wideo jo wón nagrał na žydojskem kjarchobje w Barlinju-Weißensee, źož wjele žydojskich woporow zakopanych jo.
Martina Bałźina jo móšynaŕka wejsnego kluba, we casu zapusta jo "pśistajona" ako woblekaŕnica, za camparje jo wupjakła dobru pizzu.
Mej buźomej nykus a lutk.
Prědne myto jo dostał Běłogórjański majski bom.
Gaž su pón lažali pjenjeze pśed Jankom, wujasnijo Jank pśistajonemu: “Něnto cu zasej wšykno na swójo konto płaśiś.
Teke Jody a Ashley z Prjawoza stej sobotu měłej zašulowanje.
Župan: „My njejsmy DDRska Domowina.“
Smějom z wama sobu hyś?
Wobglědajśo se z nimi stare rědy a twarjenja.
W Baškiršćinje kóńcowka za plural stoj pśed kóńcowku za pad.
Ako myto jo kupka dostała skokański grod.
Njetrajo dłujko a Karl hektiski wokoło bijo.
Pšašam šołtu, wjele serbskich luźi we jsy bydli. »Połojca«, wón měni, ako by z flinty wustśělił.
Pódpołnoc wót Slěpego su chopili twaŕske grunty za Nowy Miłoraz k wobtwarjenju pśigótowaś, pśi Lěskojskej droze.
Cogodla by se dejał luź wobźěliś na pśedstajenju nowych knigłow?
Wót kóńca awgusta maju w Górnej Łužycy teke rěcnu šulu.
Fidlaŕ se pśed nima pókłonja.
We Strjažowje jo wjele rědnych domow a drugich twarjenjow.
Kak zasej wónja a se swěśi w gódownej śpě!
Ku góźbje 75. narodnego dnja lubinskeje ilustratorki Ingrid Grošcyneje su njeźelu tyźeń w Domowniskem muzeju Dešno wustajeńcu z jeje twóŕbami pód titelom "Błota" wótwórili.
Za to su zgubili źaseś familijow z Kóšyny a něźi 1. 700 luźi ze Złego Komorowa swójo byśe.
Ten jo musał wupadnuś w awgusće, to comy pón nachwataś ze źiśimi, wótkubłaŕkami a starjejšymi.
To pak njejo jano domcyk, to jo južo nabejny chrom.
Wuklincała jo pśi tom starosć za wuchowanje wšogo serbskego, pśedewšym rěcy, drastwy a nałogow.
Z fryšnymi kšuškami toś na mark mógali njejsmy, to jo jano z jabłukami a slěwkami móžno było.
To dej byś prědna kšoceń na droze k nowemu statnemu dogronoju (Staatsvetrag) / Serbski sejm jo pśewjadł w aprylu konferencu
Ga słuchaj komander: Wójna, ta luźam notna njej’ – toś grajśo lubjej měr!
Južo wjele lět cyta teke NOWY CASNIK.
Tencas su to byli Jurij Hajna, Hanka Krawcec a Měto Nowak-Njechorński z Gorneje Łužyce a z Dolneje Fryco Latk, kenž su 14. oktobra 1923 do »Towarista serbskich wuměłcow« se zjadnośili.
Nejwažnjejše graśa budu w Klagenfurśe/Celovecu, ale wětšy źěl tych graśow se wugótujo w 12 dalšnych městach a jsach kołowokoło jazora „Klopeiner See“ a města Völkermarkt.
Nan Jezusa žebri: »Ale wumějoš-li něco, ga zmil se nad nami a pomož nam!« Nan stoj tam kradu zacwiblowany.
Slědna, se wě, nic ako folklorna, ale muzikowa kupka.
Strehlojc z Janšojc su byli slědnu njeźelu w janšojskej góli.
B: Co měniš?
Te, ako laže w póstoli, mógu se pón teke tamkor dostaś ze swójich śpow.
Młode gósći, kenž tuchylu gromaźe pśebywaju w Bramborskej, su wjelgin wjele pšašali. (Wěcej wó tom cytaśo pśiducy tyźeń)
Dr. Behnke jo teke pózdźej pśidał, až pótrjeba za serbske, česke a pólske wjeźenja pó muzejach jo pśemała.
Serbski pšawiznik Dr. 
Wjele dej to byś! Wšykno dej se libotaś a błyšćiś.
Potom pak jo se wóna rozsuźiła. »Ja cu jogo měś.
W śopłem lěśojskem casu se nejskerjej kuždy rad kupa. Z tym smy my hochoske źiśi tencas měli swóje śěžkosći.
Na pódwjacorje jo pśibrjog Arabiskego mórja pśirodna granica.
Ceły gnoj musy wen!
Góńtwa ma w Hochozy dłujcku tradiciju.
Normalnje by wóni we wejsnej pjakaŕni we adwentskem casu kołace z pjaca guslowali, což 2020 teke njejo směło byś.
Baronick rad wobnowił, ale za to feluju jomu pjenjeze.
Te wobšudniki pśigranjaju se pśi telefonje staršym luźam ako policaja a gronje, až su namakali pla jadnogo złoźeja cedlik z mjenjami pśiducych woprow.
Post jo nam zlubił, až na drugi źeń budu komisiji pśedlažaś”.
Pěś minutow spiwa z wótšym a rězatym głosom mimo pśestawki.
Jěź!« Akle bejny cas pózdźej, myslecy na swójej synka, som rozměł, dla cogo nan jo kśěł, až ja na njogo njecakam.
Za transport astronawtow a materiala k mjazynarodnej swětnišćowej staciji ISS se zasajźuju Sojus-rakety (to jo rusojska raketa) a Atlas-rakety.
Dogromady jo jich tak ako kužde lěto zasej wokoło 60 wšakich pśinoskow wót wušej 40 awtorow, za wětšy źěl z Dolneje Łužyce.
Wobglědujo je chylku a pótom knigły slědk scynijo.
To jo Silvia Richterowa, kenž sćelo swóje źiśi na serbsku wucbu.
Kuždy tyźeń nanejmjenjej jaden raz se zmakaju w Dešańskem muzeju.
Wuznamne pfalcy su namakali se na pśikład w Aachenje, Goslaru a Memlebenje.
Julka pšaša: "Wopšawdu?"
Sochumi jo město w Georgiskej.
Wóna jo zwězk z Bogom.
Mě "ruprajcht" pśiźo z nimskeje rěcy a ma cyniś z figuru knechta Ruprechta.
To wjedro jo jim było ten źeń wjelgin pśichylone.
Pśi tom musymy se zas a zas mysliś na to, až ga deje te młode luźe zasej serbski powědaś.
Zemja se wótwóŕ a pśinjas strowje, a pšawdosć hurostuj z nim ze sobu.
To jo było napšawdu wjelike pśechwatanje a wjasele za jubilaŕku.
W tak nastatej rumnosći su muske musali pśed namšu swóje bronje wótpołožyś.
Na tom wjacoru su k cesći teje jubilaŕki rejowali źiśi z hochoskeje źiśownje we serbskej drastwje a spód wjednistwom Katrin Tilgneroweje.
Dr. Rychtaŕ wopisujo dalšne brěmje jogo žywjenja: »Wuske pśijaśelstwo Na tom wobrazu grodkojskego fotografa stoj Hantšo­Hano swóju fejfu kurjecy na mósće pśi grobli a sebje wobglědujo wólšu na swójom tšawnišću, do kótarejež jo 7. septembra 1894 wótpołdnja zeger tśich njewjedro deriło.«
Towarišne rejowanje z Michaelom Apelom buźo njeźelu, 30. junija, zeger 14:00 w Muzejownej brožni w Błobošojcach.
»Na pódpołnoc«, jo wótegronił cuzbnik.
Su namakali ruiny stareje słowjańskeje cerkwje srjejź Goleniowa a kśě je z pomocu młodych luźi z cełeje Europy woglědarjam spśistupniś.
Mjaztym rozkwjerlujomy zmiksowane awokado ze zmjatanu, dajomy měšańcu do pólewanki a rozgrějomy ju skrotka.
Z charisma a wótwórjonosću jo młogego pózbuźiła k wědomnosći a pśiwabiła k tomu serbskemu.
Pótom su gólcy horta „zabijali“ kokota.
Lutki su wopytali jomu pomoc.
Ta definicija njeglěda na to, až Serby derje su staśany Nimskeje, ale nic Nimce ‒ pó rěcy, historiji a kulturje a tradiciji ga su wóni Słowjany.
No, to jo znata wěc: Krale a take mócnarje maju krotke spomnjeśe za słužby, kenž su jim něga jich póddany wopokazali.
Wótergi akle cele na kóńcu wó tom rozmysluju, co su naźěłali, co jo rowno nastało.
Tych gósći jo było gjarstka, wóna jo spokojom była.
Takich luźi w Błotach abo w Dolnej Łužycy jano mało znaju.
Kak jo něga na jsach była pśěza a kak su žeńske pjerje drěli, to jo było wiźeś w dalšnem wobrazu.
Ako wukniki smy směli pó tśeśej góźinje domoj hyś.
Pon jo wam zawěsće mě jadneje awtorki wósebnje znate.
Pó cełej chyli pśiźo naraz k nam, wěźecy, až ja rusojski powědam, a pšosy mě, aby sobu pśišeł a tym babkam wujasnił, až wón wěcej njamóžo.
To źinsa wěcej njejźo, dla togo až Baršćańska mašina móžo jano kumštny material pśeźěłaś.
Wón jo wuzwignuł pšašanje wó roli serbšćiny.
Někotare dny pózdźej pśiźo nan pó Janka do źiśownje.
Kanariki su žołte a tež pisane, kaž jich pla nas luźe w klětkach we jśpě maju. 
W slědnem casu dej pak teke za tym glědaś, aby teke tunje dosć wariła a starjejše njetrjebali teliko zapłaśiś.
Něnt móžośo figury hyšći wobmólowaś, za což wužywaśo wšake barwy abo pisaki.
Danielowa mama póbitujo jima jabłuko.
Se wě, až teke njejsu te we Bórkowach znate keramikarje felowali.
Nejpjerwjej jo jen rozkłojł, mócny štom jo rozpacył do styrich źělow.
Wón ma něnto jadnu krowu, kótaruž zachopijo dojś, a librujo wšo mloko, ale až ku kóńcoju lěta to njebuźo zwónoźeś.
A pón smy sebje wiźeli: dwě abo tśi minuty!
W rozgronje pśi góźbje festiwala jo měnił, až serbske bajki jomu wěcej gronje ako bajki Grimmojc bratšowu.
Zymske prozniny su rowno mimo.
Pśerada pśez susedow, znicenje familijow a njerozymny rasowy błud režima a towarišnosći rozjasniju wurězki oficielnych dokumentow, fota a rozpšawy znankow wót wiźenja.
Za někotare z nich jo było to wugbanje za pśežywjenje wažne, a wuznam togo dodatnego cesnoamtskego źěła njamóžomy wusoko dosć gódnośiś – spiwanje jo wšak južo pśecej było centralny element serbskeje kultury a jo teke za rěcnu praksu relewantne.
Dawno smej wó takem cowałej a rozmyslowałej.
By dejało se pótakem na wšykne institucije mysliś, wšojadno lěc su małe abo wjelike.
Dwě wósobje dejtej ga w jadnej gmejnje móc take źěło wugbaś.
Dobre raźenje!
Njejsom jano ako žurnalist na to glědał a wó tom něco pisał, ale ja som teke direktnje sobu wójował, což wóni su kśěli.
Chtož te kóstki pšawje gromadu staja, móžo na kóńcu Wóścenas w nimskej a serbskej rěcy kompletnje wucytaś.
Wóni sebje źe raźi wurupnjuju a tak dalej, ale to skerjej, aby sebje sami spódobali a nic primarnje, aby wjeliki zaśišć na drugich wugbali.
To burske źowćo wordujo rolnikaŕska źěłaśeŕka.
Nalětne słyńcne tšny bywaju kuždy źeń mócnjejše.
W suchem stawje wóni wuglědaju ako rorki.
Njebjo jo było we tom casu pómrocone, jano rědko jo blědy mjaseck se pśeśišćał pśez rozryte mrokawy .
LPG jo wobźěłała 25 hektarow, a jogo pśedsedaŕ jo był Alfred Broniš.
Wopyty Günthera Rechna mozaik wumóžyś, njejsu se raźili.
Prědna etapa projekta, tak Kosyk, jo wobšyrna analyza, kótaruž pśewjedujo Serbski institut.
"Toś ta wustajeńca dej se pśiduce lěśe nachwataś", wóna pśipowěźejo.
Wukniki ze šule w Brjazynje su wjelgin dobre rezultaty měli.
Woni mógu se lažko w rěchu źaržaś.
Co móžo "to druge" byś?
Dotychměst jo nejwěcej archeologow wuchadało z togo, až ma se serbske groźišćo Liubusua pla Łužycanow w Dolnej Łužycy pytaś, na pśikład w Lubinje abo w Bad Liebenwerda, ako jo było tencas wažne geografiske a wobchadowe srjejźišćo.
Ławrjeńc su ekstra z Kanady importěrowali.
Wukniki rědownje 6a Dolnoserbskego gymnaziuma (DSG) su byli lětosa w Kölnje.
Městno z cerkwicku jo mały swět za sebje.
Zasej jo ten cukor pśi sebje wótškrabał, tu šklu hyšći raz wobraśał a gronił: »Tak se wobraśa to słyńco!
Mušle su mjaztym suche.
Ale někotare cesto gronje: Take něco njok ja jěsć! Źiśi, ako cesto gronje: Ba, take něco njesłoźi! maju mě.
W Chóśebuzu som se naroźiła a teke wótrosła, ale z 16 lětami som do Bayerskeje pśeśěgnuła.
Wjele konkretnych pśikładow a pśisudow jo wóna mjenowała - cesto z wobrazami abo z wurězkami ze starych serbskich casnikow.
Su na wobradowanju gronili, až jo to tema teke za załožbowu radu Załožby za serbski lud.
Bydlili smy w internaśe serbskego gymnaziuma.
Chtož jo w mjeńšynje — ten ma se śěžko, ten trjeba ciwilnu kuražu.
Ten ceły scenarium wjeźo k tomu, až njejo móžno zaměrnje a strategiski na tom źěłaś, kak a na kaki part comy dolnoserbsku rěc rewitalizěrowaś.
To se wě, Borkojska zelenina a cołny njejsu felowali w pśeśěgu.
Chtož lubjej co rejowaś abo spiwaś, daś zwóni na pśedsedaŕku Stephanie Bierholdtoc.
W toś tej śpě jo wjele njeznatych aparatow.
A wón njejo toś te słowa žednje slědk śěgnuł.
Teke prodrustwo w Mosće jo chopiło pśedawaś swóje produkty kaž mloko a kulki, a to se rozmějo, až tunjej ako w konsumje.
Wjerbanarje pśidu cesto k njej — k Roswiśe Jonowej.
Wótwórjenje wustajeńce stwórtk, 21. oktobra, zeger 19.00, se muzikaliski wugótujo wót Jana Thießena na akordeonje.
18. februara jo se na pósejźenju amtskego wuběrka amta Bórkowy na Górach rozsuźiło, až matej dla felujucych financow w cełkownem amśe gmejnje Dešno a Bórkowy późěl kostow za swójej muzeja, kótarež jo doněnta amt płaśił, 2019 a 2020 samej pśewześ.
Dla doněntejšnego dobrego źěła na serbskem pólu stej župa Dolna Łužyca a Serbska rada kandidaturu Dytarja Freihoffa za amt ako zagronity za serbske nastupnosći w LDS pódpěrowałej.
Źiśi su mólowali kwětki, bomy a słyńca z woblicami, luźe, kótarež se wjasele, bogowe tyce a pyšne wutšobki.
Jogo oratorium „Wojna a měr“ jo se w lěśe 1945 wót Bjarnata Krawca, z kótaremž jo był wusko spśijaśelony, do notow stajił.
Toś jo nanowy dom to město, źož se naroźili smy, źož naše kólebki stojali su, źož nan a mama stej byłej.
Dalšne wjeraški su wjelebocne pśednoski a wósebnje studijny źeń, dnja 15.11.19, kótaryž stoj pód motom „Błośańska zeleznica – kulturny a góspodaŕski pomnik našogo regiona“.
Som měnjeca, až musy taka pśeglědka, kótarejž se groni “Serby w Nimskej”, teke pokazaś ceły teritorium Serbow.
René Urban jo nam gronił, až mamine mloko bywa w Europje wěcej a wěcej cesćone a póžedane.
Pśi tej góźbje su se pśewjadli wšake zarědowanja w cerkwi a na farskem dwórje, mjazy drugim su kazali na knigłowu premjeru swěźeńskego spisa »200 lět Janšojska cerkwja«.
A myška se tšašnje góri na žaby!
stwórtk, 2. apryla /nalětnego
Pšašam jeje, lěc wóna Njewažne, ale snaź zajmne Domaškojc znatecynjenje w Serbskem Casniku 1925 numer 11 a 12 njeby lubjej šła na serbsku namšu a lěc wóna to nimske wšo rozmějo.
Hochoski rentnaŕ jo we tom domje na Hugonje, źož bydli pód jadnym kšywom ze źowku Angeliku a šwigersynom Klaus-Dieterom Postom, se naroźił. „Mója žeńska jo wumrěła 1995, poł lěta do naju złoteje swajźby.
Aruba jo kupowy wótwisny teritorij Nižozemskeje w Karibiskem mórju.
Pótom jo kśěł wótejś.
Mjaztym až wšykne dlininowe krejze, kótarež běže padorownje k šyrinowym krejzam, su wjelike krejze, su šyrinowe krejze powšyknje małe krejze – mimo ekwatora, kótaryž ako "nulowy šyrinowy krejz" źěli zemju do pódpołnocneje a pódpołdnjoweje hemisfery.
Zuk rědneje rěcy by w rumje lažał a za atmosferu a derjeměśe napóraś.
Cłonki sekcije “Stawizny/ludowěda” kśě se dalej staraś za to, až se pśi jubilejach dolnołužyskich jsow teke glěda na to, až se na to serbske njezabydnjo.
Ten, kenž balo pópadnjo, jo nowy chytaŕ.
A ja by sebje žycyła wěcej temow, za kótarež młodostne se zajmuju.
To pak běšo wjelgin njerozymnje wót togo młodego gólca rjaknjone. 
Gjarbaty šwon jo kradu śěžki kjarl!
MDR jo se stakim pśichylił póžedanjeju wjelich serbskich pśisłucharjow a Domowiny – měni powědaŕka Domowiny Borbora Felberowa.
Wón jo tak rědny, až muzej jo jogo ned kupił.
We srjejźi stoj rucnikaŕstwo ako pśed 1.000 lětami.
HTML jo na teksće bazěrowana, wóznamjenjeńska rěc za zwobraznjenje wopśimjeśow kaž teksty, wobraze a wótkaze w dokumentach.
K nim słušaju wjelgin kreatiwne a doprědkaŕske, pśisamem rewolucionarne ideje.
Tam móžośo póžycaś něco k cytanjeju.
Pratyjarska redakcija jo južo wšake nadawki znatym awtoram rozdźěliła a co se něnto na 13. februar z nimi zmakaś.
Pšosbu wó spěchowanje takego jo wóna južo stajiła a pokazujo pśipódla, kak se na tych staśiwach tkajo – to jo Ursula Niewidokowa ju nawucyła.
Do kólasa stupił, až jano malsnje se zdalił.
Jen zestajijo a wudawa Załožba za serbski lud a to konkretnje Serbska kulturna informacija LODKA w Chóśebuzu.
Kuždy wuknik móžo sebje zakładne a wugbaśowe kurse wuzwóliś.
Spiwaś a rušowaś wšykne kśě ak take zwěrjece kumpany.
Kak dybotašo Robinsonowa wutšoba, ako se k łoźi pśibližaštej, nejlubjej by ju póškał. 
Tak ako jo to zapisane w źěłowem programje, su kupki w našej Běłowoźańskej župje teke w lěśojskem casu wuwijali žywe źěło.
Faraŕka Köhlerowa wšykno ze sakskeju krajneju cerkwju koordiněrujo a wótgłosujo.
Na to comy spominaś, a togodla pśepšosyjomy Was a Wašych partnarjow na zmakanje něgajšnych wuknikow, kenž su w lětach pó wójnje tam wuknuli, a rowno tak wšych tych, kótarež su byli z tym šulstwom zwězane.
Jo, a serbska rěc?
My se administratiwnu a teritorialnu jadnotu Dolnych a Gornych Serbow žycymy.
Tak samo jo to było we šuli, gaž su brachowali fachowe wucabniki.
Lětosne wuměłske wuběźowanje za WITAJ-źiśi w źiśownjach, kenž jo Rěcny centrum WITAJ Chóśebuz pśewjadł, jo stojało pód temu "Pód našym woknyškom".
„Jo take pominanje [za serbskeju atmosferu a dominancu serbskeje rěcy w šuli] we cełem realistiske, gaž 10 km wokoło Radworja wšykne statne srjejźne šule su se wuzacynjali a kopica źiśi źo do radworskeje serbskeje šule z nuze, rownož žednu afinitu k serbskej rěcy njamaju?“
A to jo teke było programatiski jasne wót wšogo zachopjeńka.
Co wóna něnto groni?
K tej samej ga słušaju wjelicke grunty z lěśojskim gumnom.
Wjele zwěrjetow su togodla rězali, futer ga jo felował.
Wšykne dwóry su byli napominane, aby k tomu pjakli tykańc, a połne blido jo pokazało, až su to rad cynili.
ABBA, 2. góle, 3. baran, 4. sused, 8. rotor, 9. narod, 11.
Chor Dolnoserbskego gymnaziuma jo spiwał w Gołkojcach.
Až do decembra su tam restawrěrowali prjatkaŕski hołtaŕ.
Kopicu festiwalow mamy, teke ze subkulturelnym, alternatiwnym charakterom.
Serbski institut a Domowina kśě kulturny turizm, wósebnje wó Błotach, lěpjej na to serbske wusměriś.
Prědny źěl nagranego materiala jo měł srjejź julija 2020 dłujkosć wót jadneje štundy a 44 minutow.
Konference se organizuju, tłuste knigły se wudawaju, a teke politikarje se wjasele, až su wšykno pšawje gótowali.
Stwórtk, 16. maja, buźo pupcyne graśe „Fidlaŕ Kito“ ako se góźi za źiśi wót styri (4) lěta.
Witko w měsće Na toś tej droze jězdźiš z kólasom wěsće.
Wušej 150 lět su wóni měli jadnučke pšawo za import teja.
Až by se žycyli w Pratyji hyšći tšochu wěcej zajmneje lektury ze źinsajšnego casa, to płaśi teke za kalendaŕ 2008.
Wu nas wuzwólujo ju ceły lud, wu nich pak wumjenijo ju pśedsedaŕstwo Domowiny.
Mě póchada wót grichiskego słowa.
Wobej stej wjelgin wótwórjonej za to serbske.
Pódaj něnto ruku mě, za to dajom póšack śi.
Luźe su wiźeli: Wšo jo wěrjecemu móžno.
Slědkoju smy stojali pśed teju z tśista mejtarjami tegdy nejwušeju gaśeńskeju murju swěta.
Ako jo był Stefan hyšći mały gólc, jo se wón we jśmě tšašnje bójał.
Ten domcyk smy sami zbaslili, a wón stoj w zagroźe.
Tych jatšownych wikow, wustajeńcow a drugich zarědowanjow w jatšownem casu w Gornej a Dolnej Łužycy buźo teke lětosa w měrcu a aprylu dosć.
Dalšnej serbskej mjeni stej górcyca a srocyna pazora.
Nejdlejšu drogu k nam.
Anett Zyšcyna a Kerstin Möbesowa jo organizěrujotej.
To nichten njewě; to by dejali akle wuměriś, su mě gronili.
Prědna stacija jo była pśi kjarcmje „Zum Slawen“.
Rowno tak jo sobuzagronitosć za wuske spleśenje Domowiny ze SED njasł.
Mjaztym až jo pisała doktorske źěło, jo wjele casa pśebywała w bibliotekach w Nimskej a Wjelikej Britaniskej.
Wjelikosć wariěrujo mjaz wjelikosću wišnjow a wjelikosću pampelmuzow.
To kśě něnto nachwataś, su nam powěźeli.
Com hyšći někotare klěby za Gólanojc nana napjac.
Zdeněk Urban (napšawo, w rozgronje z P.
Wobraze se woglědaś a wulicowaś Wótkubłarka abo druga wósoba wulicujo tekst ze swójimi słowami.
Góla, to jo jeje cerkwja.
Jich ceptaŕ jo był znaty grafikaŕ a mólaŕ Gerhard Knabe (1936-2005). „Wón jo był za mnjo wjelgin dobry ceptaŕ w mólowanju.
To ma z tym něco cyniś, až jo zakazane, stare drjewo a gałuzy spaliś.
Sobotu, 7. měrca změju Nowsanarje zapust.
Pógromadne žywjenje etniskich kupkow jo ale pśewažnje měrne.
Serbskemu ludowemu ansambloju jo wón do rady dał, zasej wěcej na serbski ludowy raz programow glědaś.
Mia jo měniła: "To mazanje wóska na jaja jo se mě wjasele napórało."
Witko zběra gładke brune płody a zatkajo je do nakśebjatnika.
Cytajśo pšosym to łopjeno, kótarež jo we Nowem Casniku pśipołožone, aby wěźeli, kak dejśo se pśizjawiś.
Głownje jo pśi tom šło wó serbske šulstwo a z tym wó serbsku rěc.
Na pśikład musy kuždy žywnosćaŕ w Rogowje swóje grunty nejpjerwjej pśedaś.
Te, ako su se wobźělili 11. februara na swětocnosći k 100. narodnemu dnju Fryca Latka, su teke dostali nimski tekst k cytanjeju.
Njeźelu jo swěśiła Wjerbańska młoźina 175. jubilej z 66 pórikami.
Pielenz a wobźělenje płaśi 4 euro.
Slědkoju jo była reja w zalu „Ballhaus Eiche“.
Woglědaś móžośo keramiku a patchwork, kofej a tykańc se daś słoźeś a na Jaroslava Pukača a jogo Fujaru słuchaś.
Anja Pohončowa jo serbska wědomnostnica a moderatorka dolnoserbskego magacina Łužyca.
To dej byś srědnosć pśeśiwo wóteběranju kwality serbskeje rěcy mjazy źiśimi a młoźinu.
Latk serbski njepowěda, mějucy pak serbske zuki we wušyma, toś Kosykowym tekstam derje rozmějo.
Ján Emanuel Dobrucký (1854-1921) – wušej 30 lět archidiakon we Worjejcach
W interneśe namakajoš spiwne teksty a noty k spiwam.
Prědny didaktiski material teje serije jo mapa "Cycaki" z lěta 2008, źož se pśedstajijo w alfabetiskem rěźe 49 zwěrjetow.
[...] groblickow blisko jsy teke nicht skócyś njej’ kśěł a razka njejo mógał, pśeto wóda, jolic jo tam žedna była, jo śi w nejwušem paźe až pó kólena šła.
Zawěsće njejsu z lažkeje mysli dalšne pjenjeze za ten muzej wótpokazali, ale njewiźe ze swójogo boka drugu drogu, teke gaž taka jo za wšyknych wobźělonych slěpa gasa.
Tomu napśeśiwo jo se wšake stało na serbskem pólu. 
Helmut Jüttner z Rownego słuša k stawnym kupowarjam.
Mócny jo był ten aplaws, a to wjasele jo było nejwětše, gaž jo młoźinska kapała „Łemkotower“ grała modernu muziku pó łemkojskich tradicijach.
Po žycenju wjeźomy teke jadnotliwych gósći pó našom muzeju.
K tym camperakam słuša teke landrot wokrejsa Sprjewja-Nysa Harald Altekrüger, ako tejerownosći w Kóšnojcach bydli.
Tak som ja, zachopjeńk oktobera, Heidelberg ako drogowański cel wuzwóliła.
Wón jo kritizěrował, až někotare w Nimskej kśě ten wuglowy kompromis wótnowotki rozpacyś a to wótstupjenje wót wugla južo pśed lětom 2038 dokóńcowaś.
Jich krale a wuše, kenž sami wjele lěpše njejsu, źarže jich ak zbóžo. 
Za Lubnjojske towaristwo „Rubiško“, kótarež pśisłuša Domowinskej župje Dolna Łužyca, jo camprowanje pśecej to prědne zgromadne zarědowanje w nowem lěśe.
A dokulaž jo był měnjecy, až buźo se dolnołužyskim wuknikam tejerownosći spódobaś, což jo se górnołužyskim mjazy Budyšynom, Kamjeńcom a Wórjejcami do togo teke južo lubiło, jo ned zazwónił do Českego Těšína.
A k tśeśemu - tak jo wón pśistajił – jo a wostanjo za njogo Domowina dalej ta móc, kótaraž wětšy źěl Serbow zastupujo, glědajucy na swóju dłujku historiju a tych wušej 7500 cłonkow, ako wóna ma.
Głowny tema lětosnego wudaśa „Stoga“ jo błośańska zeleznica.
To ga rozmjej k wustupoju teke słuša.
Nadawk za wuźěło projekta jo dostał inženjerski běrow Peter Stefanie.
Wše druge wopisowanja a wujasnjenja su napórane we wusokonimskej rěcy.
Tkajomy šnapace do tych źěrkow nutś.
Tak som wót 1990 do 1996 był zastupny promšt Chóśebuza.
W decemberu jo pśejšło nawłos 400 lět, źož Albin Moller jo we Starej Darbni (Altdöbern) wumrěł.
No, co cyniś?
Źeń pó tom, 7. nowembra, jo było planowane w Huštanju zejźenje ze zastupnikami europskich mjeńšynow zastupjonych w partaji Europska Licha alianca.
Ta jo samo za mnjo pśewuska, a to južo něco znani.
Ryborak jo ku mnjo pśileśeł a se grapsnuł gusku!
A wóni njejsu wiźeli tu móžnosć, dwa chroma źaržaś.
Domacny pjas jo domacne zwěrje, kótarež wót wjelka póchada.
Leon jo był wjelgin póbity a njejo mógał słowko groniś.
Jo był wobjedowy cas.
Za te miliony tonow k lětu stej se załožyłej dwa "smólnej jazora", ako stej wobswět wokoło Sprjejc a Drětwy skazyłej.
Sobu wokšomjony jo wurězk z casnika z wójnskego casa: smjertna anonsa ‒ młoźeńc Wilhelm Bartram z Barbuka, padnjony w Rusojskej.
Cas pšawje pósuźowaś padnjo pśedšulskim źiśam hyšći bejnje śěžko.
Luby kejžor nam žycy, aby drastny swěźeń se derje raźił.
Tomu se groni pedagogiska literatura.
Wóni su se myslili: Za co kónja futrowaś, gaz mě k nicomu wěcej njejo? Ale lube luźe su take kónje wumóžyli a něnto jim zapłaśe dožywjenje.
»Kamuški teke zběraš.«
We njej jo wó doněnta mało znatych Serbach a jich jsach a wósadach publicěrował.
To pokažo, až njejsu jano starše luźe wobgrozone wót korony.
Wot 1908 do 1913 jo how we Wochozach źěłał serbski faraŕ Bogumił Šwjela.
Nowotwaŕ doma za rěd wognjoweje wobory w Rownem, tak Jörg Funda, jo w tom lěśe pó planje wótběgnuła.
Budu to poměrnje śopłe dešće, což tyjo rosćenju futra.
Muskecy chor „Liederkranz“ jo se prezentěrował, kaž teke ansambel Western Old Company a spiwajucy kjarcmaŕ Günni z Lubina.
We wokrejsu Sprjewja-Nysa kśě załožyś “Serbsku drogu”.
Su měli w slědnej legislaturje 15 žeńskich w gmejnskich zastupnistwach; něnto jo jich 18. Wóna měni, až jo to zawěsće sobu wuspěch tych „Mädelabendow“, kótarež jo pśed wólbami pśewjadła, aby zaměrnje za kandidaturu žeńskich wabiła.
Pśez kombinaciju: wobraz – słowo, scena – dialog jo wuknjenje lažke a grajuce.
Wšake z dłujkeje historije Cazowa móžo cuzy teke zgóniś na tofli pśi droze do Gołbina.
Nimska ga jo insceněrowała wósebny program za saněrowanje komunalnych objektow za sport, młoźinu a kulturu.
Wót lěta 1867 su togodla natwarili etnografiske jsy.
Togodla jo naša Źilka nagrawała serbske basni za źiśi.
Na swětosnosći pśed pomnikom Bogumiła Šwjele jo pśedsedaŕ kupki Günter Jahn spomnjeł na toś to wažne tšojenje a jo pśedstajił źinsajšne źěło Domowiny w gmejnje Dešno-Strjažow, do kótaregož jo wokoło 120 luźi we dwěma kupkoma a tśich towaristwach za pśěgnjonych.
K stawoju słyńca pomjenjujośo wótpowědne głowne case dnja.
Wjelika jo licba tych, kótarež su pśi njej wuknuli serbski cytaś, pisaś a powědaś a, to se wě, teke spiwaś.
Za górnoserbske redaktory młoźinskego radija "Satkula" jo taka "młoda žołma" cesto pśigótowanje na žurnalistiski studium.
A nic naslědku teke to pjacenje, to warjenje a to woblekanje drastwy ku kokotoju a zapustoju.
W mójej kupce mam tšubarja na jagaŕskem rogu.
Yokohama jo město w Japańskej.
Na pśikład šula w Žylowje ma dwě kupce a njeby mógała dwě kupce źiśi pósłaś.
Ale biblioteka ga njebuźo wóstaś, źož wóna jo, togodla smy se rozsuźili za šulu", jo rozkładła wjednica Domowniskeje śpy Bärbel Schubertowa.
— A Robinson pśigótowa hyšći źinsa wšykno k swójomu drogowanju. 
W tradicionelnej serbskej góli dajo rowno hyšći cerwjene muchoradła.
Cesto rejuju źiśi wjasele z palecymi gałuzkami w rukach wokoło wognja.
Nowo wuzwólona parlamentariska pśirada Załožby za serbski lud jo stwórtk prědny raz wobradowała.
Wóna statkowa mokś pógónjujuca.
Prědna bydli w měsće, a jo se wjelgin wjaseliła, až jo směła how prědny raz zapustowaś.
Raźi ga comy to serbske dalej dawaś pśiducnym generacijam!
A budu luźam pśi tej góźbje rozkładowaś, co to myto jo, a až wóno jo zapšawym myslone za nje wšykne.
Z tym su dostali lěpše techniske a materielne móžnosći za profesionelne zgótowanje serbskich filmow.
Inowrocławske wójwodstwo jo dawne wójwodstwo w Pólskej.
Měnje, až Dolnonimce w Bramborskej trjebaju strategiju za swóju rěc.
Mimo togo mam wjele z kólasom jězdźiś a wjele plěwaś.
Tak jo to měsćański parlament na zachopjeńku měrca wobzamknuł, a tak deje pśiś do togo domu pón nutś měsćański archiw, měsćański muzeum, towaristwo za domowniske stawizny a Domowina (Serby).
Chto ga jo w Dolnej Łužycy dotychměst znał młodego serbskego pjakarja Floriana Zahrodnika/ Gärtner w katolskich Chrósćicach/Crostwitz w Domowinskej župje Kamjeńc w Sakskej?
Dajo tak wjele pśikładow!«, groni cuzy mjatel. »Pśemysli wó tom!
Gaž jo šło wó to, nowej droze daś jadno mě, su naraźili, ju pomjeniś „Johann Choinan” (Jan Chojnan).
Zgromaźone awtory su byli, to se rozmějo, napominane, se wupowědaś wó “starej” a pśiducej Serbskej Pratyji.
Za tym, až źowća a gólcy su Janšojskemu bogoju něco zaspiwali, pśednjasli módlitwu abo pěseń, dostanu połnu ruku słodkosćow.
A teke serbske mamy, ako symbol za wózroźenje.
Pó 25 lětach šołtowanja, we starstwje 78 lět, njebuźo wón wěcej kandiděrowaś.
Na wjelich toflach namakajo woglědaŕ wjele pokazkow na serbsku zachadnosć Luboraza, mjazy drugim na pśisegu luboraskich měsćanarjow we serbskej rěcy a na serbske namše, kótarež su akle we lěśe 1790 wopśestali.
Z takimi procesami wujadnanjow jo kultura pśeměnjabna.
Wobźělenje jo dobre - pśecej pśiźo howko něźi 10 do 20 luźi.
Až do źinsajšnego njamóžom wóne carne kurjetko zabyś.
Pśiźćo, pśeto wšykno jo južo gótowe. Lk 14,17
Kwiśonki intensiwnje pó kobołku wónjaju.
Zastup: 3,50 €, pónižone 2,50 €.
Tež górkowa šula južo wěcej njejo.
Togodla gódaju někotare fachniki, až to jo „inwaziwny grib“, kótaryž móžo druge, domacne rody wustarkaś.
Powědał jo teke Renej Šuster wót Zeleneje Ligi.
Jeje jubilej a pśijězd serbskeje delegacije stej byłej pśiducy źeń nejwažnjejšej temje na prědnem boce togo casnika.
To źěło jo za njogo wobgranicowane na pěś lět, to groni až faraŕ Scheufele buźo pśestaś, gaž se tak a tak sednjo na wuměńk.
Gaž jogo šćokachu, Jezus nješćokašo a njegrozašo, gaž śerpješo, ale pśirucy to pšawje suźecemu.
Kradu kritiski jo był teke Markus Kóńcaŕ.
Arnošta Muki jo wón wjele lět zběrał we wokolnych jsach mjenja stronow, pólow, łukow.
Jan Cyž wokoło 1980.
Dwě slědnej som źěkowano stipendiumoju chójźił do mjazynarodneje šule Jadrańskego mórja w italskej idyliskej dwójorěcnej jsy Duino.
Wón jo ju sobotu zjawnje pśepowdał šołśe Lars Kolanoju a wjednicy swěźeńskego komiteja Ines Mularczykowej, kaž teke zastupnikam Srjejźnonimskego zwězka za domownju a drastwu, kótarež su swěźeń sobu organizěrowali.
Tak drje njejo to žedna źiwna wěc, gaž se na domojdroze pšašam, co jo serbskego pśi njej.
A Karina: »A ty, njejo ga tebje zyma?«
Ja pak mam zasej raz wósebnu gluku na tom zmakanju w zalu.
Som zagronity za wokoło 30 cołnarjow.
Na taki part móžo komuna w pšawem casu jadnaś, gaž ambrozija chapja kwisć Pótrjefjone komuny wójuju a maju prědne wuspěchy pśeśiwo ambrozije.
To buźo rozgrono wó tom, kak buźomy w pśichoźe žywe.
Stare luźe znaju jano hyšći stronine mjenja: Sćěžka, Drožka, Tśěsatka, Górka atd.
Póchada pópšawem ze srjejźneje Łužyce, ze Slěpego.
Docełego wiźone smy w kuždej z tych jsow samske problemy młodostnych nadejšli.
Wy ale dejśo ku mnjo pśiś a pšašaś.“
To jo źowćo w rubjanej sukni wołało.
Wopśestaś jano dla togo, až su někotare wobmyslenja, to by było absolutnje wopaki.
Oficielna rěc w Pólskej jo pólšćina.
Dotychměst wopśimjejo portal mjenja sedlišćow ze serbskego sedleńskego ruma w Bramborskej.
Günter Knick z Bórkowy - 20.04. (53 lět)
Źinsa rozmějo naša cerkwja rěcnu wšakorakosć ako wobogaśenje.
Bismarck rjaknu: Bog jo mě wjelike žognowanje dał, až som glucny ze žeńsku a źiśimi.
Prědny raz su how pokazali - a pón, to se wě, teke w pśeśěgu sobu nosyli - ten nowy „połmjasec”, kótaryž jo se akle źeń do togo dostał do Dešna!
Som był kradu wulěkany, dokulaž som tšochu zdaśa wót togo měł, co take źěło sebje pomina.
Pósporomje cysto serbskich pówołanjow we serbskich institucijach, w šuli abo serbskej źiśowni, źož pśistajone abo wucabniki muse kuždy źeń serbsku rěc aktiwnje nałožowaś, dajo teke wjele drugich wobceŕkow, źož znaśe serbskeje rěcy móžo kandidatam pśidatne dypki pśinjasć.
Landowarje a měsćańske Serby ga ten rěd zewšym nje-znaju, a w šulach ga take specielne wěcy se njewuce.
"Terminy za mój jatšowny projekt za šulske rědownje su kompletnje rozdane byli", wóna groni.
Ale: Pśedłoga nowego statnego MDR-dogrona z wobźělenim Sakskeje, Durisnkeje a Sakska-Anhaltskeje wopśimjejo w paragrafje wó zestajenju rozgłosoweje rady to póstajenje, až dej we pśichoźe we toś tej raźe sejźeś a głos měś teke pśisłušnik abo pśisłušnica serbskego luda, kenž ze Sakskeje pśiźo.
Ako jo wiźeś, su měli dosć šposa pśi kupanju w lodzymnej wóźe a pśi woplěwanju FKK.
W kipje jo było seno abo rěz, w kótaremž su nazgromaźone jaja derje lažali.
To jo rosćenje, kakež howac z Ameriki słyšymy …
Drogowanje na wobej winicy pak se źinsa hyšći wupłaśijo.
Paul, Linus a Tamino su sobu cynili.
Wótegrono jo było negatiwne: „Zeleznica njejo dostała skazanje wót kraja, toś tu kólej optiměrowaś.
Rybakarje su łoni 4.435 kg młodych rybkow do rěkow a tšugow sajźili.
To jo nam k wěsći dał wjednik krajnego wuzwólowanja (Landeswahlleiter) Bruno Küpper.
Wóni dostawaju jadnab 8.000 euro pódpěry k lětu, což jo teke za nepalske wobstojnosći małko.
Gódnota stacije 4 dej se mimo togo pówušyś z fotoweju sćěnu.
wót 1920/21 Paul Wylem Mjeršeńc ze Žylowa
Tak su se naše ferije skóńcyli, z rozbuźowanim.
Wón jo mjazy drugim wustajił, až Domowina co wjasć šyroki dialog ze wšyknymi, kótarež kśě se k lěpšemu serbskego ludu angažěrowaś a co wšyknym serbskim luźam a pśijaśelam Serbow swóju zgromadnosć pśirucyś – teke tym, ako w Domowinje njejsu.
Žeden wichor žywjenja was juž pówaliś njamóžo.
Wósebna forma kompleksnego měchowego płoda jo jabłukowy płod.
Prožymske pśeśiwniki wótbagrowanja měnje, až take jadnanja rubju drogu k wótbagrowanju.
Za nas tencas take móžnosći njejsu byli.
Mimo togo dośěgnjo wóda někotarych wjelikich pódzajtšnoeuropejskich rěkow pśez Bosporus Srjejźne mórjo, kaž na pśikład Dunaja, Dnjepra a Dona.
Ze 7 pórami su tencas łapali swójogo kokota.
A něnt... Ten slědny ruš jatšy jo namakał pśemóžecu rezonancu.
Wałtoru, 30. apryla, pśiźo ministaŕski prezident Dietmar Woidke do Gubina.
Na to wugódnośenje jo pśišło 30 luźi z wósadow, 20 dalšnych jo jim něco napisało.
Wón groni: »Smy našej turjańskej cerkwicce pśilubili, až tak dłujko ako ten dom stoj, buźo Bóže słowo we wósaźe zapowědane k napominanju a dušnemu strowju.
Serbske rybarje pak kśě w Błotach ryby dalej łojś, strowe ryby.
Kwiśo wót junija až do oktobra.
Tam budu grajarje z Dolneje a Górneje Łužyce gromaźe wó pokal wójowaś.
Glědaj, až do wódy njepadnjoš!
Na łukach jo pśez mokšowate wjedro teke dosć derje narosło.
Teke faraŕ Wolfgang Gürtler wót teje wósady jo na woglěd pśišeł.
Smy pśecej měli swóje kjarliže, teke rejowańske melodije ako walcyk su pódla.
Ja by naraźił to: „šef” centruma ma byś dolnoserbskego rodu abo Gornoserb, kenž derje našu dolnoserbsku rěc powěda a wutšobu ma za Dolnu Łužycu.
Jogo starjejšej stej se hyšći w starej domowni naroźiłej, nan Fryco Nowak 1847 w Turjeju a mama Christiana 1854 we Wjerbnje.
K tomu jo mě Helmut Zapf wjadł".
We jsach wokoło Stareje Niwy (Altzauche) smy pytali.
Źinsajšny źeń lubjej chwatam, aby njetrjebała dłujcko se rozglědowaś.
Nutśi pak stoje wót cłowjecneje ruki zgótowane bildy bogow, z (napisanymi) mjenjami pśi pódstawku, wót naglěda tšašne“.
Kuždy raz se naźejachmej, až smy dojěli.
Ryback słuša k našym nejpisańšym ptaškam.
Kaki wužytk pśinjaso dwójorěcne kubłanje góleśeju a kak móžo wón swóje znaśa serbskeje rěcy dalej pólěpšowaś?
Maminorěcny MBJS-projekt Teke w lěśe 2008 spěchujo Ministarstwo za kubłanje, młoźinu a sport Bramborskeje maminorěcny projekt "Efektiwne pósrědnjenje dolnoserbskeje rěcy w źiśownjach".
Z nowym kalendarjom jo pak była jadna wěc zwězana, ako jo měła wósebnu wažnosć za cerkwine lěto a z tym za žywjenje kśesćijanow: Ga deje se swěśiś jatšy?
A gumno krydnjomy akle za dwě lěśe.
Nejskerjej tek njejo dłujko za cołnami połnymi turistow glědał, ako su k swójomu rozwjaselenju pó Błotoach jězdźili, ale jo pilnje swóje wołojniki wušpicnił.
To jo na Droze młoźiny.
Casnik jo kśěł wěźeś, co take źěło na se ma, a co to konkretnje groni: wótkubłaŕki pódpěraś? Ta pomoc móžo byś wjelgin wšaka, a ma se za tym, což wótkubłaŕki rowno pótrjebaju.
Prědne pónjeźele prozninow smy se wše połne wjasela zmakali pśed busom.
Pśipósłaś dejali se wóni za to až do 13. decembra.
Ja ga njewěm, lic ježyki mógu licyś!
Teke na nejmłodše jo se mysliło.
Gaž jaden wuknik w rědowni pón zachopijo, ga śěgnjo druge sobu", jo groniła jadna demonstrantka.
Jeje stawny słowoslěd jo subjekt-werb-objekt.
To prědne jo: pśigótujśo wobrycu.
Su ga pisali prědne wjelike klawsury pód abiturnymi wuměnjenjami - ako proba, móžo se groniś.
Podobne jo take to camprowanje tamneje źiśeceje zagrodki.
Nic pśed cartom kśesćijańskeje mytologije ako takim, ale pśed cele wósebnym.
Haraldix źěła pśed swójim domom w gumnje, w ruce ma pśeliš wjeliku rěpu.
Som sebje jogo angažowanosć, konsekwentnosć a spšawnosć wjelgin wažył.
Tśidnjowny swěźeń se skóńcyjo zeger 22.00 z wognjoškrjakotom.
Tomu pak kśě zadoraś.
wałtoru, 2.5.: Muzika rad słyšana - šlagry ze 60. lět
Tšojło jo se to w septemberje lěta 2017 w Radušu.
Ja som zběrała jězu za zymu.«
Goruce lěśa pak su pśinjasli suchotu, a suche lěta su byli rownocasnje droge lěta, pśeto jo płaśenje trajdy stupało, jo ga dało mało k jěźi.
Pótom smej slědk šłej do hotela.
Ale akle w lěśe 1972 jo korutański krajny hejtman (Landeshauptmann) pśikazał dwójorěcne tofle a drogowniki pśipóraś.
Komuž se co pla swójogo źěłodawarja za cas kursa pšosbu za kubłański dowol stajiś, ten dejał to nět južor cyniś.
Nawka wumějo žywjenje a charaktery tych luźi realistiski pśedstajiś.
Mjazy Lubnjowom a Chóśebuzom dej definitiwnje pśiś druga kólej inkluziwnje wusoki milinowód.
To stej pisałej šołtowka Doreen Krötelowa a zagronita za źěło z rentnaŕkami a rentnarjami jsy Gabriela Wenzelowa.
Toś jo k Serbskej bibliotece a Serbskem instituśe w Budyšynje drugi raz woglědała.
Wót nich padnu chrapki wódy z rozpušćonym kalkom na dno jamy.
Gaž wjelika mań luźi, kenž na swěźeń běšo pśišła, słyšašo, až Jezus do Jeruzalema pśiźo, wezechu luźi bałabne gałuze, źěchu wen jomu napśeśiwo a wołachu: Hoziana, žognowany buź ten, kenž pśiźo w mjenju Kněza, kral israelski.
Merseburg jo město w Saksko-Anhaltskeju a stolica wokrejsa Soława .
Mjenjej znate jo, až mrozakam hyšći slědujo 15. maja zymna Sofija.
1 Jan 2,18–26(27–29) * Jer 42,1–22
To smy žywje z pomocu prezentacije w samskem lěśe pśedstajili.
Gaž njebjo grozy z dešćom nam.
Comy how raz pitśku na ewoluciju pcołkow glědaś.
Mjazy pokazanymi wuměłcami su Lejna Theurichowa, Ralf Frenzel a Arno Mohr.
W Luce — mokša dolina we jsy — jo kupa, kótarejž se pśecej južo groni Pšachody.
Pśeto pśi zběranju datow za Atlas serbskeje rěcy we 1960tych lětach njejsu slěźarje nikogo wěcej w Tšupcu namakali, ako powěda serbski wót doma.
 Wón skócy górjej, njedopomnje se ned, co to by było, až k drugem razu te same słowa słyšašo. 
Dla tog, až na druge zajtšo muse hyś na źěło, dokóńcujo se ten pónjeźelski ruš južo jěsnjej.
Nagromadu jo se pśizamknuło 32 telefonow ako teke jaden zjawny telefon.
Pón jo pśeběrała chroniku a nalicyła jeje nejwažnjejše źěle a pśinoski.
Šołtowka jo pśinjasła knigły z pjera fararja Šwjele sobu, źož su teke turjańske mjenja zezběrane.
W aprylu smy byli w Hamburgu a w maju w Barlinje.
To som intensiwnje wužywała a až do klinkanja cakała, lěc njejsu hyšći wuzbytne městna byli.
To buźo tebje k wužytkoju, chódotka, jan pócakaj!" A juž skoka jatšowny wuchac pšec.
Nowe lěto jo ako droga, pó kótarejž hyšći nikula njejsmy šli.
Ale z Górneje Łužyce jo pśišeł promšt Wirth serbski prjatkowat.
Dramaturg SFS a filmaŕ (1980-1990)
To wšykno jo se stało na 20. januar.
Ta swěśata módra barwa jo nejlěpjej widobna pśi leśenju, wósebnje gaž słyńcko swěśi.
Takich jo we jsy jano mało, dokradnje gronjone, dwa, wobej pódla sebje pśisamem na kóńcu jsy.
Naraz něchten woła.
Cytali su how Christiana Piniekowa, Ingrida Hustedtowa, Erika Jahnowa, Milan Hrabal, Werner a Alfred Měškank.
Wóna jo źe za nich městno za spanje a žranje a mimo togo hyšći za wótpócywanje.
Wosebnje zajmowane su źiśi pśisłuchali, gaž jim Wolfgang Kotisek wó serbskich ludowych instrumentach wulicował jo.
Małe pisańske blido pśi woknje - how “profesor” Jiři Mudra wjelgin cesto sejźi, cyta a pišo.
To jo na Pódpołnocnem mórju.
Predikanty mógu teke Bóže blido pśewjasć.
Sednjo se na pěte łopjeno.
Rěp jo jomu teke skšuśił Rubynaŕ a gmejnski zastupnik Olaf Böttcher.
Górne łopjena kijašk wobpśimaju.
Wóno jo se błyšćiło wótgórjejka dodołojka ako wobmarzlina na bomach.
A lěcrownož jo było bejnje wusko, su maruše a młoźeńce se wjerśeli w reji.
Taki kafejowy wogrěwak wiźimy wót Dory Klawunderoweje.
Wuměłske rezultaty se pótom zgromadnje ze źiśimi woglědajśo.
Chtož njejo w medijach, njejo dobry nosaŕ wabjenja a njejo atraktiwny za sponsoring.
Rownož jo snaź ten abo drugi měł swóje wobmysleńka, smy weto pśiwzeli štucku ze spiwa Jurija Brězana, až stupamy kšac pó kšacu do nowego casa, pśecej wěcej ako swójo moto.
Łoni w Dańskej: Mustwje "Serbske koparje" a Team Nordschleswig stej se dałej pó graśu wótmólowaś.
Nejpjerwjej jo woglědał k Frycoju Kulowacoju do Bórkojskich Kupow.
Burowka jo k njomu dobrośiwje pó serbsku groniła: »Źi ga zasej domoj.
Mjaztym njejo jano nam źiśam switało, až njejsu to Čechy, ale Serby z Górneje Łužyce.
Złota Praga
A pón słyšy góle z wust plěwańskego mejstarja: »Wutšobnje śi gratulěrujom!
Móžo se pak teke staś, až trjebaju wěcej ako jadnogo.
Mucha zlažka byrcy pśi woknowem głažku.
Młoźinski magacin BUBAK wót rbb nakopickujo ned wjele lěpšynow: Jo pšawidłowne, wuknjece dostanu rěcnu korekturu a wóni dostanu pśipóznaśe za swójo cynjenje.
K treningoju słuša teke, až pórědne zamaršěrowanje a wumaršěrowanje zwucuju.
Wot njeje som nawuknuła mjaz drugim to stare žortne spiwańko:
Kak jo pśišło k takemu kursoju?
Teke pśez to, až bu wót kněžkow w serbskich wjaskach zakazana!
Za chylku jo pśišeł policist slědk a se z połneje šyje chachał:
Wobej stojtej w sodle hejnak profije.
Za cuśe – lěc z kóžu, z nosom abo z jězykom – mamy w serbskej rěcy jano jadno słowo.
How swój kóńc namakaju.
Tema jo pśecej „drastwa“, ale se realizěrujo na wšaki part.
– To wšak jo prědny mě znaty pad, až by nimske sedlarje wót wuběgańcow abo drogujucych pśiwzeli radu, jsoma a rěcce daś serbske mjenja.
Pon cujomej, až Jezus jo mjazy nama a mej smej wobej žognowanej, źomy-li roztyla.
Lěwica co stipendium za serbskich wucabnikow.
Te walce kužde zernko roztłocyju a na 16 kuskow rozdrobiju.
Hyšći raz nagnybaś a gótowe jo: nowy dam wordujo stwórjony.
Tak jo se groniło we diskusiji pó pśednosku.
Z mytami co Bramborska serbsku kulturu a rěc zmócniś.
"A pšosym njemólujośo žedne fotografije a pisane postowe kórty, jo nam do rady dał", jo se wóna domysliła.
Z tym jo nastała intensiwna a derje organizowana źěłabnosć: Kuždy mjasec su se zarědowanja wótměwali, na pśikład cytanja abo pśednoski.
W 1960tych lět su bury směli jano na arealu tegdejšego groźišća a jano až do dłymokosći wót 25 centimeterow łuku ryś.
Po 7 32.t.
"Glědaj, Jank, to jo Lenka – twója sotśicka."
Pśepokazowańske mólowanje buźo zeger 12.00-16.00 w Bórkojskej Domowniskej śpě.
Zagronity za to spěchowanje jo nadawk mějucy ministaŕskego prezidenta za Łužycu.
Pótom som semjenja na woknje sušyła.
"Musymy strowe wóstaś, to jo głowna wěc."
Tam jo wiźeł trikowy film.
Heidemarie Rychtarjowej, pśedsedaŕce slěpjańskeje Domowinskeje kupki, jo se pósćiło cesne znamješko.
Pśi słabem swětle póchmurnego nazymskego dnja se póra muski pó nakrajnej droze.
Dokulaž jo było něga wjele mokšejše ako źinsa, su musali jano dosrjejź wóraś.
Brjazyńskej šołtowce su pśi tej góźbje pśepódali toflu "Nimsko-serbska gmejna".
Andrea Heinrichowa a Norbert Kurz pśed pomnikom.
Na wšakorake wašnje se šula wó dorost za naš znaty folklorny ansambel procujo a jen spěchujo.
Dalšne terminy kusa "Łapanje šefa" budu sobotu, 4. maja w Radušu, 5. maja w Dešnje a srjodu, 8. maja w Chóśebuzu.
Ned pak teke zacujo, až swět, w kótaremž se zrazom namaka, móžo byś pśijazny a lubosny, ale teke zły a njepśijaśelski.
Semjenja se zwětšego njebělone warjone jěźe.
Toś su se Dešanarje rozsuźili, se wobstaraś nowy „symbol” za swój zapust.
Pśed 150 pśisłucharjami jo Leonie pśiwdała, až jo se musała nowemu, serbskemu instrumentoju nejžpjerwjej pśiwucyś.
Něnt w ranem nalěśu stupa w njej zasej mězga, wóna se chapja póžołśiś a zeleniś, rowno tak ako jeje susedka, ta běła brjaza.
To groni, až wóne nowe licone 64 źěłowe města budu rozdźělone na wěcej sobuźěłaśerjow.
A samo z lěta 1932 hyšći zgónijomy: „1932 jo se wót 185 wuknikow hyšći 158 serbski rozgranjało“.
Zeger 15.30 pśedstajijo Bórkojska młoźina łapanje kokota.
Mudry luź jo raz gronił: »Aplaws jo klěb wuměłca.
21. apryla jo se w Serbskem domje zmakało pśedsedaŕstwo Domowinskeje župy Dolna Łužyca.
Wóna se pšaša, lěc njejo wětšy zajm we luźe za serbsku historiju teje regiony, za serbsku rěc, za nałogi, tradicije, drastwy a bajki? Powdaś se pak njoco a pšosy 28. februara na dalšny termin do Wobydlarskego domu.
Februar jo zymski mjasec w pódpołnocnej hemisferje a lěśojski mjasec w pódpołdnjowej hemisferje.
Spóznawamy, až se nam a swójim źiśam pśi tom cele nowy swět wótwórja.
Fryco: »Ja cu raz waš direktor byś.«
Jadno piwko, jaden žytowy a snaź teke tłusta cigara wěsće z togo wuskócyju ako myto.
Tak jo se groniło a tak su pytali wětšu rumnosć za pósejźenje parlamenta 20. maja.
»Co to dej: na kuždem zakopowanju?«
Ale ta njebuźo wóstaś!
Teke druge ceptarje su k nam pśišli.
Wódajśo sebje mjazy sobu, rowno ako Kristus jo wam wódał.
Ned se wudachu wše Žylowarje a někotare pśijaśele na pytanje, pó drogach na wše boki, tež na wiki a k policaji, ale woł běšo pšec.
Jo, za mnjo jo rusojska rěc to nejwažnjejše.
3) Nicht njedej se z drugimi waźiś a winikojstwo měś, ale ma-li něcht skjaržbu, ten dej ju tomu knězu teje kupy prědk njasć. 
„Lěto 2010 njejo było pśecej rožojte za te ptaški w Dešnje a hynźi“, reziměrujo Fryco Juriš.
Ale ako jo se južo groniło: Narodnje zmyslone Baski zacuwaju wšykne baskiske teritorije ako cełk.
1. wobraz: Tak wuglěda młoda ambrozija – pitśku hejnak somotk (Studentenblume) 2. wobraz: Winfried Böhmer z Wětošowa jo pokazał pśed dwěma tyźenjoma južo wětšu rostlinu.
Ale musymej tam ned zasej naslědk dla zwónjenja.
Gaž wy njewěsćo, kótary stopjeń jo, ga njejźiśo do góle.
Połojcu togo 6,150 kilogramow śěžkego šćipjeła jo Muchojc Helmut jima pśiźělił.
pó: P.
Ale teke wóna sama naslědku wuznajo, až to wóteběranje amfibijow musy měś cyniś z wóteběranim insektow.
– Źiśecy póstrow: „Kurjetko“/Kulturne pokazki/Póglědanje na serbski njeźelski program
Wiki budu njeźelu, 15. decembra wót zeger 11:00 do 18:00. Mimo wustajarjow wuměłstwa budu muzika, cytanje tšojenjow, baslenje za źiśi, kafej a tykańc a pjacenje pizzow.
Mě jo było, ako ten błysk mě jo trjefił.
Pla kněskego dwóra w Klukšu (Klix) pśiźo Sprjewica ze Sprjewju zasej gromadu, ale wót grodu w Lichanju (Spreewiese) źěli se rěka k drugemu razoju.
Wjelesych lět jo Hajno Nowy był cłonk cerkwinskeje rady w Borkowach.
Rěcne rumy woplěwaś a wobzwarnowaś ; mócowaś źěło w regionach a slědkoju pódpěraś wobstojece kupki, towaristwa a iniciatiwy ‒ na te tśi słupy jo załožone něnto źěło Domowiny.
540 proznych socialnych bydlenjow
To jo Ana Teplá - roźona Witkojc.
Kerstin Zropfojc jo měniła "Ja se wjaselim kužde lěto na banjowy swěźeń.
Nowa Niwa/Neuzauche
Nejpjerwjej jo myška bźezradna.
Bjachariki z wódu su tam wordowali chyśone wusoko do lufta, a na wšykne, ak su pśipódla stojali, jo padnuł „dešć wjasela“.
A wón wě, wó com powěda.
Daloko a šyroko njecaka daniž nejmjeńšy wobchod abo imbis na drogujucych.
Wóno jo k późiwanju, kak akuratnje su tencas z ruku pisali.
Tak su w Rogowje 3. apryla wóskowali jaja z pomocu Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Kak su luźe tencas wšako gronili a mjenali, ako prodrustwo (LPG) jo chopiło to zbóžo we wótwórjonem krowjeńcu (Rinderoffenstall) źaržaś, to groni wence!
Swójo wjasele su měli woglědarje ten wjacor teke na drugi part.
Gaž glědaš na to, až we Serbskej raźe maš pěś městow, ga wěš južo zaprědka ‒ pśisamem kuždy pśiźo nutś.
To tak jo, gaž to swójo coš měś, ga pón jo złosć, a gaž coš derje wucyniś, pón dejš se daś wšake nagroniś.
Za Schulzojc jo wobśěženje pśez proch nejžwětšy problem.
Na to pśiźo zakurjona sobota.
Za to pak jo w senje a w žnjach stražował a tu nejmjeńšu mrokawku južo wótnazdala zagnał, aby mógało se wšykno derje a sucho domoj spóraś.
Prjatkował jo Tobias P.
Gaž dwa se waźitej a jaden tomu drugemu złosć ze złosću zapłaśi, njejo ten samy nic lěpšy a mudrjejšy ako jogo winik.
K tomu dej se pak wjedro pólěpšyś, temperatury deje stupaś na nanejmjenjej 20 gradow.
To by pśinjasło Grodkoju hyšći wěcej źěłowych městow.
Źo jo, o smjerś, twój špjeńc? Źo jo, o hela, twójo dobyśe? Kristus jo górjej stanuł, a ty sy póbita.
Ja som nagi z maśerinego žywota pśišeł, nagi budu zasej hujěś.
Wjasołosć, napnětosć a źěło su kuždy raz pódla.
Ten list na Casnik jo sam serbski napisał.
Bliželic w šwitach se škjarcecy, pón njej’ wěc’ daloko do zymy.
Naslědujucy jo Ewald Siehe w lěśe 1886 wopisowanja wózjawił a teke wón njejo žedne konkretne motiwy z wužowym kralom na swislach zwěsćił.
NC: Jo był pśeśěg pó měsće ten ceły zapust?
Pódla jo teke bajka "Hansko a Grejtka".
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu
wót 6.30 do 9.00 góźin:
Co ga se how tšoj?
Indiwiduelne měšanje amfetamina, alkohola a ecstasy jo jomu zwenkazemske woblico wobraźiło.
Njejsom na fotoaparat z filmom zabydnuł?
Ten nejstaršy mjazy zapustarjami jo był kšylc Werner Mroos, a ten jo teke wšych wobźělnikow a tych wjele pśiglědowarjow wutšobnje wuwitał.
Jadnoty w katolskej stronje wustupichu 22. měrca 1933 ze Sokoła a pśizamknuchu se nimskej katolskej sportowej organizaciji Deutsche Jungkraft.
Togodla buchu wóni gramowane a wobijane.
Wojtowy hyšći wěcej.
Wjele buźo jano togodla na nimske.
Lěc powědamy wót "góźiny nula", kóńca wójny abo wulichowanja wót nacionalsocializma, teje nimskeje warianty fašizma, jo pśecej wěc perspektiwy.
Z tych jagodow jo wariła Handrowkowa marmeladu, a gaž jo jich raz było wjele, pón jo nastajiła teke wino.
Z twarjenim su zachopili w awgusće lěta 1995 a wuswěśili su toś ten nowy Božy dom pśed Drjowkojskimi wrotami na 6. oktobrje 1996.
Narska jo glědała pśez wokno do dobreje śpy.
doglědujo jogo źěło, aby mógał
To jo wósebne wjasele za mnjo.
Drugi raz jo se padało a jo było wichorate.
Tužyca za Bogom nagótujo wrośenje k zbóžnosći, kótarež nikomu luto njejo.
Mimo togo ma carnu smugu mjaz prědnyma nogoma na kśebjaśe a groźi.
Pśi tom slědnem jo Gregor Kliem sam stwórił tekst – jen jo wuspiwała Christine Muschterojc, a mjazy tymi muzikarjami jo sobu grała Esther Budyšynojc z Bórkow.
To jo jadno tych nejrańšych industrijowych sedlišćow w Górnej Łužycy – měni Ullrich.
Pśi wognju su kśěli w spódobnej gromaźe piś warjone wino a jěsć samopjacone twarogowe kulki.
Pón pśiźo "jězdny plan" zasej wót ministaŕstwa za kubłanje.
W mjenju Domowiny kaž teke Zwězka serbskich wuměłcow jo pśepšosyła B.
Serby pak njejsu soljanku warili, ale z warjonego gowjezego měsa a kósćow swajźbnu pólewanku, a how w Dolnej Łužycy samo znaju warjonu muku z měsom a wjele drugich originalnych jězow.
Toś su sebje 1930 za pěś mjasecow namšaŕski chrom natwarili.
We wustawkach Domowiny take pak njejsom namakał.
Licymy-li Barlin k tomu, pśiźomy na mjenjej ako tśeśinu.
Tam su starjejše, stare starjejše abo teke kmótše abo ceptaŕki a ceptarje witane.
A daś pšosym kuždy woglědaŕ pómyslujo, až teke serbske wuměłce se nježywje jano wót chwalby a pśiklaska.
Ta kuntwora, ta kuntwora ma šklicku połnu cukora.
A źiśi su se južo wjaselili na wogeń.
Pśisamem 30 gósći jo słuchało na cytanje z redaktoroma Horstom Adamom a Adelheid Dawmoweju, z awtorami Gregorom Wieczorekom, Janom Dödingom, Jill-Francis Ketlicojc, Wylijom Gusorom a Gerhardom Gräbigom.
Wjasele jo mě tež wobraźiło to koncertowanje z orchestrom muzikoweje šule pód nawjedowanim Prawočana Handrija Wjenki.
To groni, až su se wšyknym wuknjecym wopśimjeśa pśez internet pósrědnili.
Ceji jo?
Dla togo su ženjone ako prědne směli kokota łapaś.
Kužde lěto pśiběraju rowno w lěśu zagaźenja ze žywidłami, kenž se dla wusokich temperaturow wjelgin malsnje skazyju.
Pśed cym abo kim mam ja tšach?
Namšarje njebudu móc k jatšam na serbsku namšu hyś, bóžko.
Starka jo lětźasetki dłujko pśeśiwo Mórawje wójowała a jo wumrěła.
Coš do źiwadła hyś?
Nuk jo měnił, až fachniki deje suźiś, kak efektiwne z pedagogiskego wiźenja jo serbskorěcne kubłanje w šulach.
Mogu to wjelgin witaś, až jo NOWY CASNIK hyšći lěpšy ako pjerwjej, dokulaž pśinjaso teke něco z cerkwinego žywjenja.
Město jo musało daś zjawne zarědowanje wupadnuś, ale wobydlarje Grodka su mógali woglědaś se městna indiwiduelnje.
smějo mimo pśeśiwjenja wóspjetowaś kuždu nje- a połwěrnosć, kótaruž jo słyšała něźi w interneśe.
Rozmjej, na pśepšosenje Statnika jo sakske kněžaŕstwo pód wjednistwom ministaŕskego prezidenta Michaela Kretschmera pśišło do Serbskego domu w Budyšynje na rozgrono.
Śamnozelene łopjena su źělone.
Pó měnjenjach wó formje zemje, kótaraž jo se w rozměrjenjach w Peruwje a Lapskej zwěsćiła, jo se dała z togo dłujkosć cełkownego kwadranta woblicyś.
Nan: Z cym jo se pólěpšował?
Jano pěś jogo rukopisow jo se zachowało.
Smy namakali plasty, flašce, šnory, folije, bjacharje, tejze a šruby.
To jo była Babette Zenkerowa z dešańskego muzeja.
Teke za futer ma wósebne městno.
A nutśi jo była śpa wjelgin njewšedna.
Statnik jo se pšašał za tym, kak kśě kandidaty reagěrowaś na ryjne rezultaty ewaluacije Witaj-wucby a kak stoje k ideji serbskego šulskego centruma, źož by mócy koncentrěrowali.
»Bóžko lube«, groni wóna, »za nami, tymi starymi ga njejźo a te młode se sromaju za to serbske, te kśě byś nimske«.
Na druge zajtšo bu wótlew a z tym pušćištej se na spławadle — dłujke žerźi w rukoma — k łoźi.
Znaty faraŕ Oskar Pank ga jo tam wót lěta 1878 do 1882 faraŕ był.
Štapix: Pocakajśo, musym se koncentrowaś … Něnto wiźim rědne nowe domy … a wjeliku nowu šulu za wěcej ako styri sta wuknikow …
Dokulaž su zgónili, až som w fašistiskem casu do šule chójźił, su kśěli wěźeś, kak jo to z tym serbskim było.
Lěc pak změju w jeju zawoźe hyšći źěło za njeju?
Źož něcht mój głos słyšy a źurja wótwórijo, k tomu ja zajdu, aby wjacerju z nim měł a wón ze mnu.
Kupka Kula Bula jo wobrubiła wótwórjenje wustajeńce wobrazow z wuměłskeje zběrki rbb 8. septembra w domowniskem muzeju w Dešnje.
ako prědna komuna w Bramborskej.
A na kóńcu hyšći to: Zakóńcyło njejo se to 26. wuběźowanje hyšći.
Tśi póla dejš tam nakresliś: Skalu za měrjenje, dno a pódlańsku lašu.
Wót drugego awtora - Bena Pětški z Błotow - su pśibytne mjazy drugim zgónili, až jo pśed 5 lětami nastała ideja za te knigły.
Njeźelu, 17. měrca, sćo pšosone na Wjasele do rejki.
Jo je wezeł do swójogo wopona a pśikazał, až wšykne z jogo kšwě za wše case wužam dobre byś deje a je za swěte měś.
By ga pó 40 lětach jadnoty a styrich mjasecach młogosći źiwne było, Domowinu pśez noc k „kuska“ Łužyskich Serbow do Zwězka Łužyskich Serbow rozpušćiś.
Tak jo jej felowała ta praksa za serbsku rěc, ako to něnto wiźi.
Druge na mnjo cakaju!
rozpušćiś źěłowe městna w kowalnjach bronjow
Wšykne starjejše a druge pśiswójźbne serbskich źiśi, kmótšy, wótkubłarje a ceptaŕki su wutšobnje pšosone.
Pśi redakciskem kóńcu jo wšuźi w Bramborskej była pówušona tšachota wognjow.
Symptomatiski za to jo było jogo nastajenje k serbskej wucbje.
Ja źe južo du.
A Fryco Wojto (1940), Hochoski šołta a kulturny »wšuderhanzo«, grajo togo Jura, ako njoco za šwikałku Šwickojc nana rejowaś a wzejo sebje Cyganku město bogateje Marjany.
Ned pak jo pśignał kokot a jo z prozneje kšušcyny wudrapał wjeliku kopicu pěska pód južo wisecej noze pšosarja, tak až jo mógał zasej na nogoma stojaś.
1861 jo se załožyła katolska parochija w Mužakowje, ako jo pódstojała šlazyńskemu katolskemu dekanatoju w Pśibuzu (Priebus).
Hyšći jo tam śicho.
Tykańce su "pśipódla" pjakli, tek w zajtšnych góźinach.
Tśeśinu litra srowatki, jadno jajko, něco muki, cukor a šćipku soli derje změšaś, natron abo pjaceński prošk pśidaś.
"Mej smej wobzamknułej, až njebuźomej weto gromadu śěgnuś, kuždy wóstanjo we swójom bydlenju."
To nam dawa naźeju, až Bog jo bliski – na dotyknuśe bliski! A z toś tym wědobnim móžomy se pódaś do casa gód a do nowego lěta 2020. .
A dokulaž su na polach twarjone, gronje tomu źěloju gmejny Žylow »Polska«.
To njejsu jano jasnje pokazali njespokojece rezultaty ewaluacije Witaj-wucby w Dolnej Łužycy, ale teke na drugich pólach bóžko ze serbskeju rěcu pšawje doprědka njejźo.
Tam jo se Bok zdobył titel doktora filozofije.
Wšen tšach a groznosć stej pśewinjonej, gaž źowći stupijotej pśed woblico gódowneje soniny (Mila Nagorina).
Ja se was teke njepšašam, cogodla mója pśedchadnica njejo dlej pla was wuźaržała.«
A młogi raz su dostali tu dobru kšupowu jěšnicu.
Wuźěło jo było koncipěrowane na 750 bokow, aby se teke wužywało »za wuwiśe stawizniskeje wucby w šulach kaž teke za wusokošulski studium historije a slawistiki (sorabistiki)« [...] .
Nowo jo nastało teke serbske gronko na emporje, což jo bóžko južo "pózabyte serbske gronko na zwónje" teje cerkwje wudopołniło.
Togodla su wóni pśestajili knigły do serbskeje rěcy.
To nejwažnjejše, což su se tam woglědali, jo něgajšna historiska twardnica „Twierdza Kostrzyn“, wót kótarejež pak su jano někake zbytki a rozwaliny wušej wóstali.
Bog jo se starał.
Póchada z pacifiskeje pódpołnocneje Ameriki , ale něnto z městnami tež wóźiwjowane w Europje wustupujo.
Gaž k dispoziciji stoj, słucham teke radijo, a teke cd, kótaraž to wugronjenje wujasnijo.
Dogromady jo jich to było 995 luźi.
Na zachopjeńku jo było wjele interesentow, ako su kśěli se staraś wó zdźaržanje gołkojskeje historije.
Za to dej město, to se wě, žedne miliony wudaś.
Gósći deje nagubki nosyś a wótstawki doźaržaś.
A co musymy wobglědowaś?
Na jich nastaśu jo był Wjerbanaŕ Mato Kosyk wobźělony: "K wobźěłanju starych cerkwinskich kjarližow jo mě Krušwica nuzkał a som tak młogi dokóńcowany zešywk jomu pśepowdał", dopomina se Kosyk 1924 w lisće Bogumiłu Šwjeli.
"Dejśo wěźeś, až nam jo dialog z wami wažny.
550 lět Góry
Hanzo Wylem-Kell, wótpósłany Serbskego sejma a pśedsedaŕ Łužyskeje aliance jo źaržał grono wót politiskego potenciala, kótaryž štycy we jadnej regionalnej łužyskej partaji.
Wón kśěšo jima do rukow padnuś, wobrośi se spicy a padnu z boma. 
Za toś te knigły jo znaty chóśebuski fotoreportaŕ Erich Schutt zapópadnuł wjele rědnych fotow.
Teke wšake medije su se interesěrowali za te serbske póbitowanja a wó tom informěrowali – mjazy drugim casnik Potsdamer Neueste Nachrichten a Pódstupimska telewizija.
To pšaša se Pětš pśipódla.
Jordan«, a pódla teje jo wisała tšošku wětša drjewjana, na kótarejž jo stojało: Som pla gójca – Som w měsce – Som nakupowat – Som na wobjeźe – Som kórty placat – Som doma.
Tak nastanu swójske wobrazowe kniglicki, kenž dawaju wšake impulse k wulicowanju abo dalšnym wumyslonym wulicowańkam.
Jo to mustwo "Team Nordschleswig", to groni mustwo tamneje nimskeje ludoweje kupki.
Kśěch se hyšći zadrěś: »Wylem, tam njejźi, tam se zalejoš!«
Twaŕ lěsnego domcyka trajo dlejšy cas a jo małe dyrdakojstwo.
Z boka publikuma jo dr.
Jeje nejlubšy motiw jo był Bukojske jazoro pśed jeje domom a se wě serbske žywjenje w jogo cełej šyrokosći.
Ale, ako su jogo wón pušćili, jo wón derje wěźeł, až słuša do jsy a jo se spěšnje na domojdrogu dał.
"Jolic wen dejmy, pón jano z nogami naprědk", jo wuzwignuł nan Ingo Radtke.
Wóni kśě raźi šćipjeły łojś. 
Malsne pósuźenja pak ako "To pak sy rědnje wubasliła!"
A pón groni: „Och, co se mě piś!“
Projekt Witaj wósebnje w šulach njama bóžko ten trjebny wusoki status ako by dejał měś, serbska wucba cesto wupadnjo, tych serbskich ceptaŕkow a ceptarjow bywa mjenjej a mjenjej, wót 6. lětnika wóteběra licba serbšćinarjow mócnje, na Dolnoserbskem gymnaziumje by dejali wěcej cyniś za serbsku rěc .
Pjakli su tu jatšownu gusku w Borkowach.
Alfons Józef Ignacy Parczewski jo był pólski jurist, stawiznaŕ‎ a pśijaśel Serbow.
Zastupna direktorka Załožby za serbski lud Sabina Siegowa jo jej strus pódariła.
Hyšći raz wóspjetujom: My musymy stražowaś, až dolnoserbska rěc se njeskazyjo, ale až wóstanjo tak, ak doněnta jo była – słowjańska rěc.
Jo wjelika zasłužba Klausa Derlinga, kenž jo 1983 brigadu pśewzeł, až jo se to k lěpšemu změniło.
"Ja ga njamóžom tak flink na bok skócyś".
Serbski rěcnik a politikaŕ Heiko Kozel jo w rozgronje ze serbskim casnikom "Serbske Nowiny" na to pokazał, až jo take rozsuźenje pśeśiwo kaznjam a pśeśiwo lichośe kśesćijańskeje wěry.
To jo za sebje južo w źiśecych lětach wuznał Ernst Mucha, cerkwjeńc a lektor ewangelskeje cerkwje w Turjeju.
Tenraz jo było w Hochozy w publikumje wjele žeńskich w serbskej drastwje.
Teke, až su naše muske raz serbski spiwali, su wšykne witali.
Nejlubjej jo jaden kśěł se wójebaś wšych wukazow wótstawka a se z drugimi do rejowanja daś.
Moderatory – dr. Edeltraud Radochlina, Rolf Radochla a Marlene Jědrowa – su je pó rědu pśedstajili.
Jen stej pśednjasłej Volker Gies a Pětř Cyž, zawobalonej do serbskeje fony – ten prědny se nawłos rownajucy Vogtoju.
Měsćański muzej a Serbski muzej stej zestajiłej k tomu wósebnu wustajeńcu
Wón jo wjadł jich k impozantnemu groźišćoju, ako se hyšći źinsa zwiga 10 m wušej doła Luboraskeje tšugi.
Smy se za to rozsuźili, togodla wón teke kandiděrujo za nowe pśedsedaŕstwo.
Som dejała pódpisaś, až budu pó studiumje styri lěta w Łužycy ceptariś.“
Wót lěta 1949 pozawnowy chor statkujo how z tuchylu sedym cłonkami.
Zašulowali su mě k jatšam 1934 do noweje, 1907 natwarjoneje šule.
Kuždy zajmc móžo sebje wobstaraś nowu informacisku brošuru wokrejsa Sprjewja-Nysa za lěto 2015.
Běła Gora a Tšupc stej se zwězałej do jadneje a cotej se zasej cesćej zmakaś ako doněnta.
Wjele jo se južo pisało wó serbstwje wót slěźarjow, ale wóni su jano to napisali, což su wiźeli a słyšali.
Napominajuce a pózbuźujuce słowa …
Kamjeń na rowje jo dwójorěcny.
Kuždy jo se sam wezeł hobłotk, kuždy jo jen sam tyknuł do kelucha z winom.
Miłoraz jo ta slědna wjas w Sakskej, ako buźo se wótbagrowaś.
Kafejpiśe buźo zeger 15.00 w tamnej gmejnskej rumnosći.
Broniš (1868-1937) a B.
Ale cogodla pón wó tom powěda? Pśedsedaŕ centralnego komiteja SED Walter Ulbricht jo w lěśe 1961 gronił, až nichten njama wótglěd, murju natwariś.
Na zmakanju z ministaŕku jo Mila Zachariasowa měła jadnu luštnu towarišku, rucnu pupku Matildu, kótaraž jo te źiśi, ak su pokazowali program, wjelgin zwjaseliła.
Su załožyli spěchowańske towaristwo a w běgu wjele lět su kšac pó kšacu wobnowili te njewažnjejše elementy cerkwje.
Kupka źiśi jo se tudy pśegótowała ako Tśo krale a jo woglědała do radnice města, na dnju Tśoch kralow.
Wjelike łopjena su pśetergnjone pjerinate.
Pśecej jo se Nowuš dalej kubłał, a pytał nowe póla źěła.
Wobydlarjam susedneju sedlišćowu pśed něźi pěśstow lětami jo dobra zgromadnosć była wósebnje wažna.
Snaź pśez to, dokulaž dłujka rowna wejsna droga tu rědnu wjas źěli do dweju někak rowneju połojcowu?
Tak wóstanjo až do srjejź měrca dešćowate a miłe.
Plěwański mejstaŕ ze šyrokima ramjenjoma jo źiśam na pomocy był, jim měrnje a sćerpnje pśigranjał a je pśewóźował až k celoju.
Smy južo ze wšakich bokow słyšali, až by rad tamkor jěli, aby našej mustwje wiźeli a pódpěrowali.
Z wokrejsa Sprjewja-Nysa
Ten policist, ako jo ze Žylowa k nam do Strjažowa pśišeł, njejo měł nic wažnjejšego cyniś, ako na to glědaś, až njeby te cuze dejali pśi samem bliźe z tymi domacnymi jěsć.
W awgusće co pśedsedaŕstwo pśepšosyś swójich cłonkow za zgromadny woglěd do wejsnego muzeja w Janšojcach – chtož co sobu jěś, daś se pśizjawijo w LODCE.
Běda tym, kenž humysliju sebje złosć, dokulaž k tomu móc maju.
Chrystian Piotr Aigner jo był pólski architekt.
Na njen smy spominali stwórtk do swětkow na chóśebuskem Pódpołnocnem kjarchobje ze swětosneju góźinu a wótekšyśim wopomnjeńskeje tofle a swětki how w Dešnje pśi jogo pomniku.
W 10 kapitelach dostanu cytarje na něźi 80 bokach w nimskej rěcy nejwažnjejše informacije wó stawiznach Serbow a jich kulturje a rěcy.
Źinsa jo jich južo wokoło 200, ale licba stawnje rosćo.
Młoge luźe to cynje.
To jo cytaś w basni w „Casniku“ wót 1927. To jo za wšym zdaśim wót Miny Witkojc.
Historiske fotografije a swóje samske dopomnjeśa pomogaju jej pśi tom.
Serbska rada jo wuwitała procowanja kubłańskego ministaŕstwa, w Chóśebuzu zakład za dalejkubłańske póbitowanja stwóriś.
Wušej 40 twaŕnišćow jo dotychměst planowanych.
Źiśi w źiśownjach a šulach pjaku nowolětka, aby je rozdarili drugim ako symbol gluki za nowe lěto.
Wobźělniki su se wjelgin pśi tom zwjaselili, dokulaž su pśipódla wjele nawuknuli wó serbskem wejsańskem žywjenju.
Starjejšych woblico se pokažo na jich źiśach, Bóže woblico na kśesćijanach.
Zagrodowy tśmjel, bliski pśiswójźbny pcołkow.
W Turjeju stej byłej w awgusće na woglěźe dwě žeńskej z městowu Sidney a Adelaide.
Połne mě "Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu" jo było togodla mudrje wubrane a wóznamjenijo derje pśiměrjony program.
Kuždy źěl jo za jadnu njeźelu w adwenśe.
Wóni su spiwali namšy, źož su mě zawjadli do słužby.
Togodla wužywamy sol w zymje teke na drogach za roztajanje sněga a loda.
To jo jej wjele pomagała a skšuśiła jeje wjelike žycenje, dolnoserbsku rěc pśecej lěpjej wuknuś, ju donawuknuś.
Ten jo ten źeń był wjelgin tuni – 97 centow za liter.
Co ga se tam teke paliś móžo.
Na zachopjeńku njebuźo śopło.
Njewumarkowana w Serbach jo powěsć wóstała, až jo Pósaarska uniwersita juž 31. měrca 2019 swóju slawistiku zacyniła.
Tyźeń stwórtk na ranem wótpołdnju su starše wukniki na dwórje Dolnoserbskego gymnaziuma kokota zabijali.
Wót nich jo Isabelle Grätzojc dostała Myto Bogumiła Šwjele za źěło: "Młody byś a serbski byś - źo to?" 
Ma dłujki cerwjeny płašć.
Musymy pokazaś na perspektiwu, ale to njejo za mnjo lažko.
Za tym jo slědowało wjele twaŕskich napšawow.
Tekst ga maśo, gaž maśo te knigły!
W septemberje, gaž wěcej tak śopło njej było, smy źěłali pótšawk.
Pśi tom, tak jo pśilubił, pśiźo kuždy na swóje kosty, lěc muske, žeńske, młodostne abo źiśi.
JURIJ BRĚZAN: Zachopjeńk serbskego młoźinskego gibanja pó 1945
Prof. Tobias Esch [...] groni, až ma góletko w maminem žywośe pśisamem raj na zemi.
Kurs jo był zgromadny projekt Rěcnego centruma WITAJ a Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Wona sama jo lětosa mjazy drugim 10 šorcow zropkowała, cypjelam cańki pśišywała.
Za Dolnoserbsku biblioteku w Serbskem domje w Chośebuzu smy dostali w zajźonych mjasecach wšake knigły a casopise darjone.
Plzeň jo město w Českej.
Wóni su byli źewjeś do 13 lět.
Jens Kulik (Kullick) z gmejnskeje rady jo nam gronił, až stog dej dopominaś na serbske burske nałogi a tradicije.
Šyrinowe krejze wužywaju se cesto ako granica mjazy krajami abo regionami, pśedewšym w Pódpołnocnej Americe.
Gromaźe z Hanne Möbertowu, ako jo pśi wjertawje sejźeła, stej wónej wótwardowałej gjarncaŕsku stojnicu.
To njebuźomy wěcej akceptěrowaś".
Z měchami pěska jo swój dwór šćitał.“
Chtož pak se něnto mysli, až jo wóna taka zakusana a wjelgin kšuta, mimo kompromisow pśi rěcnych pšašanjach, ten se kradu moli.
wałtoru, 24. měrca /pózymskego
To wšykno za nas Serbow k tomu słuša, gaž se nam dej derje hyś.
MAŁKI TIP: Paněrowana ryba
Za to trjebam guslowaŕske srědki, ako how njamam! Pór tych pśicynkow jo doma w mójej chałupje.
Wugódaj a napiš!
Redakcija „Nowy Casnik“
Sćo južo raz serbski spiwali?
Smy nažrane.
Erwin Hanuš
Koncentrěruj se na wucbu.
Teke gósći mógu młoge wopytaś, na pśikład muku mlac, tkaś.
Som wugódnośił wšake sekundarne žrědła (ČMS, Casnik), pśedewšym pak zawóstajeństwa někotarych cłonkow Maćice resp. Maśice, kótarež wopśimjeju teke listowanje ako wažne žrědło.
Ty ga nam to pśecej groniš, mama!«
Toś som kśěł ako wjele drugich pó wójnje, až něco nowego, něco lěpšego nastanjo.
Cesto jo wón teke woglědał k fotografoju Steffenoju, teke pón, gaž jo se zasej raz z aptejkarjom zwaźił.
Wót togo su te tśo kněze mało zdaśa měli, ale wóni su »wěźeli«, až wóny njeznaty stwóriśel šwabachskego pisma jo był Žyd.
To kśika wrobel.
Pśichodowe modele za Łužycu, ako su wobźělniki w źěłaŕnjach se wumyslili a pśepowědali, deje perspektiwiski idejowy zakład za "Manufakturu pśichoda Łužyce" byś.
Marion Stenselowa bydli wót 1994 w Běłej Górje, a jo ze synom a źowku doma serbski powědała.
Dalej dej tam stojaś: " ".
Nan dom twari, maś jěź wari.
Na 130. jubilejnem zapusće w Dešnje jo se tšochu wěcej spiwało ako na tych slědnych.
Ale z togo jo se juž wjele casa minuło! Tak su se w kabinje rědnego sportaŕskego domu ako prědne wšykne krotko pśedstajili, teke trenarja Horst Krawcyk a Norbert Sieg z Dolneje Łužyce a Frank Ričel a André Strelow z Górneje Łužyce.
Pon co teke wěźeś, chto we tom mjasecu jo měł narodny źeń a kaki kjarliž co měś wuspiwany.” To mě wulicujo Greta Rybakowa.
Skoro jo Fr.
Lehmann jo se jomu zjawnje źěkował a pśepódał pyšny štrus.
Rozmjej: až rěc jo gódna.
njemanźelske góle měś, wujś a žywjenje k wužytkoju změniś.
To su:kubłanje wucabnikow za serbsku rěc, organizěrowanje lětnych konferencow za serbske wucabniki a wudawanje statnych publikacijow k organizaciji serbskeje wucby w Bramborskej.
Pšawokut jo płona geometriska forma, styrirožk kótaregož wšykne kuty su pšawe kuty.
"To ga njesmějoš skomuźiś!"
Kórtki se pókšyte na blido połožyju.
A pśedsedaŕ Domowiny, Dawid Statnik, jo we swójich póstrowjeńskich słowach wuzwignuł: "Naše prědowniki w narodnem źěle su wjele wětšych wupominanjow zmejstrowali – daś wóni nam su pśikład!" Wón jo teke na to pokazał, až mytowański wuběrk njejo jadnorje tych nejwušych pó mócy w towarišnosći wuzwólił, ale až stoj "njesebny a zwěrny angažement za byśe a traśe serbskego luda w srjejźišću", až "serbska cłowjeska dostojnosć" se mytujo.
Wjelgin dobry kontakt som měł z jadneju Finowku.
* 1934, póchada ze Žylowa a tam bydli, suknjaŕ, šołta we Strjažowje 1962–1965 a w Žylowje 1971–1993
Wulicował jo wó kokotach a zapustach, wó tom, až źěła w drastwowych, spiwańskich a rejowańskich towaristwach wjele stow luźi sobu.
Wognjowa wobora dej pśeśěgnuś do nowego depota slěpjańskeje wobory.
Rownož financna situacija jo napněta, su weto krydnuli spěchowanje a su chopili sportaŕski dom wutwarjowaś.
Ten dom w Trjebinje (župa Běła Woda/Niska) słuša Krainkojc familiji.
Pśepódaśe wopismow za wobźělniki jo był zwězane ze źiwadłowem kusom źiśi.
Ako wuchójźi Marja 1939 ludowu šulu, chopijo fašistiska wójna.
Slědkoju smej byłej kazanej na rozgronowu gromadu z wósadnikami a wósadnyma radoma z Dešna a Žylowa, źož su se za mnjo rozsuźili.
Jomu ga njejo se lěpjej zejšło nježli wšym drugim šaparjam, swinjarjam a krowarjam.
Kuždy cas ma swóje dobre a mjenjej dobre wuwiśowe tendence a zaměry, w kuždem casu maju luźe - toś teke wědomnostniki - ideale a naźeje.
Na njej by mógali pón źiśi z Witaj-źiśownje "Villa Kunterbunt" serbsku rěc bilingualnje dalej intensiwnje wuknuś.
Teke Bogumił Šwjela jo zestajał a wudał 1907 we swójskem nakłaźe swóju fiblu »Cytanka za serbske źiśi« a žednu »Lazowanku«.
"My smy łojli ryby, a naraz jo nam we wóźe jadna wjelicka seń myknuła, kaž pódwódna łoź.
Wót historije swójeje familije a jeje dłymokich žylojskich kórjenjow, jo pisał a na premjerje wulicował Gerhard Grěbik (Gräbig).
Z basnjami M.
Załožył stipendium dla serbskich wuknikow.
Pśi tom rozkłony mjazy lapami su wuske.
Naraźonej stej byłej dwě městnje za grajnišćo – raz pśi cerkwi, raz na starem sportnišću.
Wjednikoju jo to było pitśku fatalne, a wón kšuśe glěda na fachowego póraźowarja gronjecy: Teoretiski wuzamknjone, groniśo?
Se wě, we Serbskem programje rbb! 26. oktobra, wjacor zeger 20.00 pśinjaso serbski radijo aktualnu serbsku pop-muziku na jawišćo w Gladhousu Chóśebuz.
Po programje su gerce Slěpjańskego ansambla dalej grali, a kantorki su k tomu zgłosyli wjasołe štucki.
To pak njebuźo nowa "City-stacija".
We tych kórbikach su „wowsne pjenjeze“, ako pśiglědarje su organizatoram nadawali.
Tež se błyskašo, ako by cełe njebjo w płomjenjach stojało a bu śma ako w nocy.
Wažnu rolu grajo we modulu wótwisnosć mjazy pisanim a wugranjanim, a wužywaŕ móžo pytaś "pó zukach" a "pó pismikach".
Toś njejo žeden źiw, až zmakaju se někotare sportarje južo 30 abo 40 lět pśi zelenem bliźe.
Na pśikład gólcy jadneje jsy z bimbawkami pśez wjas śěgnu.
Snaź sćo se wulěkali?
Njewěrim, až jo jen namakała, pśeto jo se ned dała do eksternego studija pedagogiki a my smy ju »pśeznanili«, až se ze mnu dajo do pisanja prědneje wucbnice dolnoserbskeje rěcy za rěcnu šulu.
Dr. Bartels: Nejpjerwjej wuslěźiś, kaki potencial za rewitalizaciju mamy Zagronita za nastupnosći Serbow w Bramborskej dr. Ulrike Gutheilowa jo wałtoru tyźeń pśišła do Serbskego domu na swójo slědne zmakanje ze zastupnikami serbskich institucijow To rozgrono jo se platło wokoło rewitalizacije serbskeje rěcy.
Sy ty how cesto?
Wóni su dermo.
Pšawje by było, gaby tam było napisane „Naša serbska rěc“.
Leninowy cil jo był proletariska swětowa rewolucija.
Wažne jo, až wšykno jo na kóńcu zwězane.
Dłujko som cakała.
Granicujo z Thailandskeju, Kambodžu a z Vietnamom.
Južo skóro pó gódach se pśigótujomy zasej na ptaškowu swajźbu.
Tam jo mólował mjazy 1979 a 1981, nastała jo serija „Znicone jsy“.
A słužbna jězba how jo emocionalna.
Mjazyrumy mógu se pśi tom z mjeńšymi lišawami wupołniś, kótarež w pśiroźe namakajośo.
Měto Nowakoju jo se dostało za jogo cesnoamtske a głownoamtske źěło wjele słow źěka a pśipóznaśa.
Źowku chódoty stej Janko a starki naměsće z dwóra wugnałej!
Thailandski zalew jo zalew Pódpołdnjowochinskego mórja, togodla słuša k Śichemu oceanoju.
Pótom se kórtki we jśpě powjesyju, tak až mógu je wšykne derje wiźeś.
Cłonki młoźinskego chora „Studnja“ a chora DSG su spiwali.
Naroźił jo se 26. junija 1911 ako syn rolnikarja w Stróži.
»Dla cogo pśiźośo slědk?«
Bluzki maju muster z módrymi kwiśonkami, aby pokazali na jańske rejtowanje.
How nutśi jo jeje žywjenje.
»To ga jo wjelicne«, měni ten.
Mam wót nich tśi wšake na dwórje.
A, to se wě, až su se wšykne „walili“ na te knigły, je pśeběrali a chopili ned we nich lazowaś...
Sigmund Jähn, prědny Nimc w swětnišću, se naroźijo w Vogtlanźe.
Rom 13,1–7 * Jer 25,1–14
How wuknjo dogromady 11 źowćow serbsku rěc, kenž su doma w Žylowje, Depsku a na Majberku.
Temy maju se pśedstajaś a zwopšawdniś na zakłaźe idejow a pokazkow źiśi.
Gałuzy su mócne.
Luźe pak su powědali, až jo carny młynik złemu duchoju z cłowjeskim žywjenim dań za jogo słužby dawał.
Jadnučki raz jo se zmakanje raźiło, a to jo se pón hyšći zakóńcyło z wjelikim wulěkanim.
Ilustrěrowała jo knigły Barlinska wuměłcowka Gabriele Bäumlerowa.
Ze źiśimi nalicyjomy, kótare dobre statki su wóni w źiśowni cynili.
Głowne aktery togo tšojenja jo była mała hupa źiśi, kenž jo južo z wjelikeju njeměrnosću na to cakała, wšaki rěd pó Hengstenbergu móc testowaś.
Wóna ga jo toś tu wustajeńcu, za kótaruž jo měł Bjarnat Nowak — wjednik togo centruma — ideju, koncipěrowała a pón teke zestajiła.
Nowy faraŕ za študańce se wuznajo ze Serbami
Maćij z Budyšyna.
Na forumje su se wobźělili (wót lěwego na pšawy bok): [...]
Kupka našych nejaktiwnjejšych wuknikow jo była cełu njeźelu (wót 7.00 do 18.00 ) na nogach, aby mógała take dožywjenje daś a měś!
Ze Slěpego wjeźo tamkor twarda droga, pó kótarejž wěrjece z teje wjaski teke jězdźe na mšu do Slěpego.
Kótare rěcy znajoš ty?
Toś pśi kuždolětnem camprowanju na stare tradicionalne kostimy glědaju.
Źeńk ak źeńk.
Źiwajucy na móju identitu by gronił, až njewiźim se daniž ako Nimc daniž ako Serb.
Wupyšnjenje jatšownych jajow
Teke Serby su byli zastupjona na 30. zmakanju katolikow slědny tyźeń w Barlinje.
Ale noseca śěža jo za to stare twarjenje problematiska, a te tamne chwjaśa temperatury njejsu gódne za te změstymi sensibelne muzealne objekty.
Jadna z nich jo ta krotka droga, ako wjeźo wót nowego tunela Chóśebuskego głownego dwórnišća k něgajšnemu Błośańskemu dwórnišćoju.
„Naš wšedny klěb daj nam źinsa.“
Za wokrejsa LDS a OSL su dotychměst toś tu wažnu funkciju cesnoamtske luźe wugbali, mjazy drugim Bernd Pittkunings, Dieter Freihoff a Waltraud Ramotowa.
Ale som z tym serbskim weto ekstremnje zwězany.
Słabe wězby se w zasaźe mjazy molekulami wutwóriju a wobwliwuju fyzikaliske kakosći ako škrějny abo zawarjeński dypk.
Tencas su slěźarje pód wjednistwom profesora Davida Reicha z Harvard Medical School pśeslěźili geny 90 wšakich wumarlikow, ako su mjazy 6.000 a 1.000 lětami pśed našym licenim casa w Europje bydlili.
We swětle Jezusa móžomy dopóznaś, k comuž smy wót Boga póstajone na swěśe.
Z Gerdu Wěrikoweju jo wóna pytała za knigłami wó Serbow a Serbach, ako hyšći su felowali w bibliotece.
Wěrikojc Marja a Wylem stej byłej tej iniciatora.
Howacej ga su kužde lěto k nam teke pśišli a z nami na farje paleńc wupili“, jo gronił.
Sobotu, zeger 10:30, budu stajiś wrota, muzika buźo teke. Zeger 13:00 budu wumaršěrowaś na swój 40. kokot.
W jich wušywankach nic serbskego wěcej njejo.
Kake wugótowanje jo .?
Rědny pyšny śěg to jo! Som mušle wumyła.
Jo było super, jich zasej wiźeś.
Borkowy w Błotach.
»Pojdu na šćipjeła«, som gronił žeńskej.
Rozwjaselony wón pópśimujo te wjelgin měke wupolstrowane sedła.
Ja, ten Kněz, pśemógu hutšobu dohuznaś a laźwiny pśespytowaś a dajom kuždemu za jogo cynjenim.
Na ten part mam chwaliś dolnoserbski titel knigłow: "Slědne dny Strowja", to jo graśe z wuznamom, kenž rowno na to jědro teje wěcy wusměrjone jo.
Pódla su samo žedne dopisowarje zwenka njeje, kenž se hyšći zwězane cuju ze swójeju stareju domownju, a kradu nowe, ako su pisali prědny raz za Pratyju.
Rozdźěl jo jano, až njejo how w Dešnje na góńtwu chójźił, ale wót wšogo zachopjeńka do rybow, a to ze wšeju zapalonosću až do źinsajšnego gótujo.
Rozkšajomy melonu na połojcy, wuškrabjomy packi a wuštapjomy z kulowatym nožom 24 kulkow.
Wóna lažy na flaku, pomjenjonem „Za Góru“, pśi šoseji do Picnja, a jo wobzacynjona z wusokim płotom.
Wón móžo wześ, což sam trjeba, a wšo druge móžo chowaś, a joli až raz jadnogo wót starych knězow pózmaka, móžo jim to zasej daś, gdyž jomu jogo procu zarownaju.
Małe źiśi su w głownem byli te ze serbskich familijow, pitśku starše źiśi zdźěla ze serbskich familijow, ale teke z WITAJ-wucby a samo z B-wucby.
To ga jo batś!
Pótom buźo góźba za wósobinske rozžognowanja.
Drjewjana póstawa nowšego casa w domowniskem muzeju, kótaraž pśedstajijo słowjańskego pśiboga Swětowida ze styrimi głowami.
Naslědku su rozwjaselone zapustarje se dowlakli slědk do kjarcmy Ka-Ro’s, źož su rejowali až do nocy.
Wuglědy, až dostanu Serby pjenjeze za woplěwanje kultury a rěcy, su wjelike.
Blisko groda stoj »Nowa cerkwja«, w kótarejž su kralow kronowali.
Cesto jo pšašanje: „Chto jo něnto na rěźe?“ Młogi raz jo wjele źiśi.
"Hyšći źinsa graju ja we tom orchestrje sobu."
Wětšy źěl njedajo se zewšym wěcej groniś, chto jo je napšawdu dožywił.
Zasadnje jadna se wó górnoserbskorěcny kurs.
Jo se dała do žurnalistiskego powołanja a jo źěłała pótom teke za dolnoserbski program.
Stworty źěl z nich jo se na zgromaźinje wobźěliło.
pětk, 14. februara /swěckownego
Droga dołoj njejo była lažčejša ako górjej, dokulaž smy byli južo bejnje mucne a mimo mócow.
Teke sobotu, wót zeger 15.00, buźo na Koklic dwórje w Chrósćicach wósebny program, źož budu se pśedstajaś kupki, kótarychž reje abo muzikowe tradicije stoje pód šćitom UNESCO, mjazy drugim z Boliwiskeje a z Nepala.
A to wšykno w kšasnej zelenej wokolinje, źož te struski na łukach we wšyknych barwach kwitli a te ptaški we wjelerakich głosach spiwali su.
Wona jo jadna ze 60 młodych luźi z cełeje Nimskeje, kenž su za studium te pisne a wustne pśespytowanja wobstali. 200 kandidatam njejo se to raźiło.
»Groń raz, Elka, ty ga sy ženjona z archeologom.
No, co wy měniśo?
Źěśi, ako su byli lube, su dostali wót Janšojskego boga něco darjone.
Wence wšyknych zyma łapjo, duju wětšyki.
Andorra granicujo ze Špańskeju a Francojskeju.
Ale tak ako cesto jo w žywjenju, su se hyšći wětše źurja wócynili.
Wótzwignjom słuchatko, pśizjawijom se.
Donjas mě zasej tamkor na to městno, źož sy mě namakało.
Teke nic pśezpołdnice?
, se swěśi w źiśownjoma w Lutolu a Mrocnej.
Katrin Lehmannojc Kabeja abo kukawa, jaskolicka abo njewjericka, hupac abo wuchac – w tych kniglickach nadejźośo wušej 20 štuckow wó zwěrjetkach našeje domownje a dalokego swěta.
Ako wjednica młoźiny jo se tam kradu zasajźowała za woplěwanje nałogow w rodnej jsy.
Tam sejźeś a rešeršěrowaś móžoš ale jano, gaž sy město rezerwěrował.
Ze swójimi figurami wót powěsćow a bajkow jo se mjaztym zadobyła do kolektiwnego wobraza serbskich bajkow a powěsćow.
Źo wó silwestersku noc, w kótarejž Carny młynikaŕ kuždy raz jadnogo boršu smjerśi woprujo, aby sam mógał nadalej žywy wóstaś.
Prědny raz we Łužycy buźo lětosa mjazynarodny folklorny festiwal narodnych mjeńšynow.
de dermo pśistupny.
Na kóńcu móžośo w běłych kašćikach padorownje cytaś rozwězanje.
Lk 2,1–20 * Gal 4,4–7 * Lk 1,67–80
Karina rowno njewě, co jo měnjone.
Wjacor wupłaśijo jogo pśistajony wšyknym myto, nejpjerwjej tym, kenž jo góspodaŕ ako slědnym źěło dawał.
Wót wšakich problemow su powědali, wót pólěpšenja za infrastrukturu a wót ideje, až dej byś štafla gaseńskich lětadłow (Löschflugzeuge) we Łužycy za wobgrozone strony.
A tak pśiźo, až te starjejše na poli na nas šulske źiśi južo cakaju, aby pśi tom žnjownem źěle derje pomagali.
Sejźecy na cerkwinem tormje jo jogo zasej wuglědał.
Glědajśo źiśam pśi wulicowanju do wócowu a nawězujśo na jich reakcije.
Nejpjerwjej jo wón źěłał někotare lěta w staciji za pśirodu a jo tam luźe pśez krajinu wjadł.
Som-lic źinsa na tom wjelikem župnem zapusće, kenž boguźěk kužde lěto zasej jo, ga se rada dopomnjejom na te pjerwjejše.
Mimo togo maju šesć padow, kótarychž formy wótwisuju wót numerusa a klasy deklinacije.
WAŽNY DYPK DNJOWNEGO PORĚDA na kongresu jo rozpšawa redakciskeje komisije.
Zaprědka musym se do źěła w bibliotece zaźěłaś, dokulaž źěłam 45 góźinow wob mjasec.
Waše měnjenja, dopise a skazanki pósćelśo pšosym.
Wokoło stoj teke tegdejša wizita: pismawucone.
Teke swójźbne a pśijaśele z města su rad pśišli, su ga prědne reje wence na jsy byli.
A ned na rožku, źož se tej droze zmakajotej, stoj cerkwja.
Za cejdejku su spiwali wuknice Dolnoserbskego gymnaziuma Winifred Fitznerojc, Louisa Kossickojc a Alina Mertingojc pód nawjedowanim Geralda Šejna.
Wót lěta 2019 maju wóni nowy a wušy status.
Wóna se naźeja, až pśedewšym z tych listow móžo se hyšći wšaki njeznaty fakt zgóniś abo teke znate tšojenja „z prědneje ruki“ wobwěsćiś.
Głowa jo relatiwnje małka a wuska.
Togodla ma teke tu móc, aby w źinsajšnem casu wuspěšnje wobstojała a źěłała.
Za to dej se nadalej tśeśi źěl załožbowego zamóženja wudawaś?
Bernd Melcher jo cłonk Dolnoserbskeje rěcneje komisije a jo wušej togo był cłonk pśespytowańskeje komisije pśi decentralnej a centralnej olympiaźe w serbskej rěcy.
Wón tam znanje wósebnje teke te drastwy, kenž maju pupki w tych głažanych witrinach woblaconu, drastwy Dolneje a Gorneje Łužyce.
Móžom z toś tyma małyma kśiłkoma wuběrnje lětaś!
Witko nana dopomina: "Kaku pśechwatanku maš za mnjo?"
Wo tom skjarže wósebnje te Groźćanarje, Barbukarje a Rogowarje.
Wjas lažy w gmejnje Markojska góla/Märkische Heide we wokrejsu Damna-Błota.
Mě se njestyska do dalokosći.
Druga wěc su luźe.
Dla korony su kafejownju Liska akle 1. maja wótwórili.
Pó koronje a swinjecej mrětwje wobśěžkujo dalšna chórosć žywjenje luźi we Łužycy, na pśikład we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
pónjeźele, 3. februara /swěckownego
Nejrědnjejše wjedro su měli njeźelu pśi Krabatowem młynje, źož stej Domowinska kupka Zły Komorow a Župa Dolna Łužyca na Kjarmušny kafej pšosyłej.
Pśez głownu drogu do Wórjejc jěźo "gusta" pśez móst nad Carny Halšter do Kóšynki.
Gräbig ma je na pśedań a pilnje za to wabi.
Warianty su rownopšawne realizacije jadnogo fonema.
To pak njebuźo nejskerjej móžno až do kóńca lěta – jo Šurmanowa groniła.
Stwórtk, 25. apryla, buźo Torben Schmeiduch we Wobydlaŕskem domje Serbska cerkwja (Baderstr. 10) wót zeger 19:00 pśednosowaś „K stawiznam a k archeologiji słowjańskich rodow mjazy Łobjom a Odru wót 7. do 12. stolěśa“.
Tu jo wón chyśił turkojskemu wójakoju pśez głowu, a ta wobrycka jo se tomu pśez ramjeni až na noze suwnuła a se tam kšuśe gromadu ześěgnuła a wójaka spinała, až jo se walił.
Prědne znamjenja, až PGE snaź wót swójich planow wótstupijo, su se zjawili južo na zachopjeńku lěta.
Atom jo nejmjeńšy strukturny źělk materije, kótaryž se njedajo chemiski dalej źěliś.
Ako som w lěśe 1990 pśišeł pśi mójom źěle raz do Majberka, som na tamnem kjarchobje glědał teke na mjenja na kśicach.
Tak njejsu nejžpjerwjej mógali wužywaś daniž beamer a daniž drugu techniku, a toś su zarědowarje improwizěrowali.
Pójźtej, zastuptej! A waju małe sańki maju w mójich wjelikich teke hyšći městnaško".
Ale jano na zachopjeńku a na kóńcu wopšawźe jo głos słyšaś.
Bog wobzwarnuj nas!
Z města/Cottbus.
Slědny tyźeń su w regionalnych medijach rozšyrjali informacije, až buźo wusko z wódu glědajucy na awgust a september.
Tych jo pśewjele.
W Górnej a Dolnej Łužycy prakticěruju to južo lěta dłujko, wó tom som pisała pśi analizy brošurkow wó Łužycy, kótarež su w turistiskej informaciji a centrach serbskeje turistiskeje informacije [...] pśistupne.
Stary wuměńkaŕ Pětš jo teke pominał swójo, lěcrownož njejo howac nic mógał ako mjenaś a žrěś.
Južo we tom casu jo jano starša generacija serbski powědała a serbska drastwa njejo se wěcej kuždy źeń nosyła, ale we filmje wót togo žedno grono njejo.
Chwalony buź Bog, Wóśc našogo Kněza Jezom Kristusa, Wóśc zmilnosći a Bog wšyknogo trošta, kótaryž nas troštujo we wšyknej našej tešnosći, aby tež my mógali troštowaś tych, kótarež su we wšakej tešnosći.
Chto jo Was pógnuł, slawistiku a sorabistiku studěrowaś? Budaŕ był, kótaryž jo ze zapalonosću slawistiku studěrował.
Leipnera.
Až smy z pśeśěgnjenim tejerownosći pśestupili granicu do Lubinskego wokrejsa, to smy malsnje zwěsćili.
Wjelicke bomy k módremu njebju se pózwiguju.
To jo oficielna rěc w Makedońskej a teke w jadnem źělu Albańskeje pśi Prespanskem jazoru.
W aprylu jo se toś to mjazynarodne wuběźowanje wupisało za młodych komponistow, kenž njejsu starše ako 35 lět.
Ale we tych casach, źož by namšu swěśili, zwónje zwóny.
Jo było w měrcu lěta 1961. Nan jo měł wustajone, až dajo sobotu slědny raz swinku šlachtowaś, pśeto źěło ze swinju, wobstaranje futra a rěšenje groźi jo za njogo pśeliš wobśěžne było a my smy mógali jomu lěbda raz pomagaś.
Něcht jo pśišeł na wjelgin dobru ideju.
Bankowe cysło: 8509 4964
Togodla teke njoco a njamóžo Słowakska pśiwześ wjele wuběgańcow a jich zežywiś.
Łasyca jo serbske narodne mě za małe rubjažne zwěrjeta z roda "Mustela".
Lk 13,29
Tak som na pśikład w tom paźe, ako jo žeńska njezjapki wumrěła, měł gluku.
Źo se pón serbska wucba dalej wjeźo, to nichten hyšći tak pšawje njewě.
Ma-li wóna wótglědanje swóje basni we kniglickach wudaś?
Pśi tom ma teke kuždy kśesćijan nadawk, pó swójich mócach a móžnosćach se angažěrowaś, na pśikład serbski powědaś źožkuli źo, Casnik a knigły cytaś, rozgłos słuchaś atd.
Wón co teke kandiděrowaś a se mjazy drugim staraś, aby Zaspy se wobźělili na wuběźowanju Wón a jogo zwěstkarje kśě lětosa pśewjasć 1. zaspicku kjarmušu z gercami a ju ned z nazymskim swěźenjom zwězaś.
Ta stara Mósćańska drastwa jo wjelgin swójorazna a zajmna.
Nocy wostanu dłujko radnje zymne, samo w maju groze hyšći lažke nocne mroze.
Namóluj wšykno, což smějo Witko sobu do źiśownje wześ, do jogo nakśebjatnika.
Zaprědka su se na nich wobźělili jano starše wěrjece, ako su južo pśed wójnu stupny stwórtk do Błobošojc pśišli, pótom teke pówójnske familije, a źinsa jich źiśi a tych źiśi źiśi.
Schmachtenhagen jo měsćański źěl Bóźowa w bramborskem wokrejsu Oberhavel.
Sobotu se zachopijo zeger 14.00 wobšyrny kulturny program z muziku, reju a markom.
Šewc z Lipska, tencas hyšći student.
Pó wandrowanju móžoš derje wótpócywaś na terasy togo gósćeńca pśi jazoru.
Ale małe zwěrjeta njejsu tak dłujko z mamu gromaźe ako małe luźe.
Za to jo Łužyca kradu zajmny pśikład.
Njeglědajucy na to wšykno su Hochozarje wjelgin luštne a glědaju optimistiski do pśichoda.
Kwiśonki se wót brukow a znosowatych muchow woprošuju.
W šulskem lěśe 1996/97 ga dej byś w njom južo šulska wucba.
Něco druge pak luźi na Lipjem južo dlejšy cas gniwa.
Pomjenjowanje post źo samo slědk na kónjowe stacije, kótarymž jo se italski groniło "posta".
To jo Lars.
Joli móžno, tak wjele ako na was jo, ga mějśo ze wšyknymi cłowjekami měr.
Wóna njejo kśěła, aby se nama raz rowno tak zejšło.
Moskowski lětny cas jo kazniski městny cas w europskem źělu Rusojskeje pó casowej conje Moskwy za cas lěta.
Ale slědna złožka wóstanjo njepśizukowana.
Pśigótowaś budu to cełe Franciska Albertowa, Dörte Hentšeloc a Anja Leonhardtojc.
Prědny september
Ako jězdźenje toś to derkotanje wšak njejsy mógał woglědowaś, pśeto ten twardo wobwězany powrjoz njejo měł nejmjeńšego pjerowanja.
"Te knigły se mě spódobaju!"
Dokulaž pśinosk dej se wěnowaś tej „žylojskej žyłce“ mójeje familije, źo how wó starku mójogo nana, ako jo z rodom ze Žylowa.
Mjazy nimi su teke žedne, kótarež smy južo dłujko pytali.
Och, tam ga jěźo rowno ta błośańska Gusta wót Truntojc dwórnišća do Bórkow.
Nejlěpjej se góźe nožyce za źiśi.
W młogich gmejnach a teke městach w Dolnej a Gornej Łužycy buźo w pśiducych tyźenjach wjasoły serbski ruš!
Ja njeby wěźeł, co ja by dejał źinsa Dešanarjam hyšći do rady daś.
Jatšowne rejtowanje
Tśi temy su na nich wažnu rolu grali: rěcne kubłanje, mócowanje regionow a pódpěranje źěła pśi bazy.
Co cyniś, gaž w jadnej jsy njejo dosć fryjnych źowćow a marušow a gaž fryjne kjarle a nježenjone njamaju wjeliku šansu, namakaś partnaŕku za manźelstwo abo nanejmjenjej pśijaśelku? W Hochozy su se wumyslili, kak by mógali toś tym bogim muskim pomagaś.
Snaź njeběšo hyšći nic wó jogo groznem góspodarju słyšał? 
We njej su pokazane źěła wót 33 fotografow.
Sobotu, 9. měrca, jo se wótměła w budyšyńskem Serbskem muzeumje lětosna głowna zgromaźina Maćice Serbskeje.
Jury njejo lažko měła, se rozsuźiś.
Delegaty Kalawsko-Lubinskeje župy su wuzwólili za nowu županku Waltraud Ramotowu z Wětošojskeje kupki.
To nam groni, až jo fotograf nejskerjej do tych stron wósebnje zalubowany.
Tak se naźejam, až mógu hyšći raz ten program w serbskej rěcy cytaś.
Pápa jo město w Hungorskej.
Szymon Zimorowic jo był pólski basnikaŕ.
Pśewóźarka jo z kórba wuśěgnuła kołac za kuždego.
Pótakem, Israel, co Kněz, twój Bog, wót tebje póžeda?
Tam su gromaźe z pjakaŕku Marion Klamarjoweju napjakli gódowne placki.
Te běłe drastwy - tak smy zgónili - su se źowća woblakli jano k zapustam.
Julij • Žnjojski
Tam jo pśed 13 lětami muski z Dešanka załožył firmu z mjenim TFB (technika za běrow).
Ako iniciator reorganizacije Domowiny jo Nedo wósebnje kśěł, až stara se Domowina w pśichoźe wó wšykne žywjeńske pšašanja serbskego luda, a to w Górnej a Dolnej Łužycy.
Zazwońśo pla H.-J.
Pó mójom měnjenju móžoš teke w drugich pówołanjach wót togo profitěrowaś, až wumějoš serbski.
To jo kněz Šlodaŕ, ten jě rowno spagetti.«
Ceptarje serbšćiny deje druge pśedmjaty wucyś, dokulaž su te druge pśedmjaty "wažnjejše".
Wóna njamóžo serbski, ale za to serbske něco wušej ma.
Telewizija RBB jo wó mjazynarodnej folklornej lawinje tenraz bejnje wjele wusćełała.
Robinson wucašo Pětka, což ten njewěźešo a Pětko wucašo naspjet Robinsona, a tak pśiběraštej wobej na mudrosći a na wuznaśu.
Stało se nic njejo, sam sebje pak som gronił, take něco ty žednje wěcej njegótujoš, a ja teke njejsom.
Togodla ‒ zachopśo jano tu wěc! Wzejśo sebje k tomu te prozne dny, a ten wužytk a to žognowanje se buźo južo namakaś.
Tu šulu su Serby stšuli, ale parola zběga jo dalej aktualna a płaśi wšuźi w Łužycy: "Wuchowajmy cysto serbski rěcny rum".
Na drugem pomniku pak jo śěžko, něco wucytaś.
Co jo wina na złych drogach we jsy?
Na wobwodnej a wokrjesnej rowninje su něnto bergaŕske komiteje pśewzeli kontrolu nad zawóstajeństwom stasi.
Dajśo tym zawarjonym jabłukam we kśiźe wótkapowaś.
Jo to ten taki watśkotajucy, kenž w fraku carnoběły chójźi?
Pětko glědašo tužnje na Robinsona.
Słowjański srjejźowěkowy swěźeń pśiwabijo kuždy raz wjeliku licbu pśiglědarjow.
Howko cełe familije pśijědu w tych mjasecach, gaž jo w Arabskej wjelgin śopło.
Lěc na pódpalenju šołty Nowakojc a Głowcyc brožnje teke winu ma, dej se hyšći wupokazaś.
Něnto wón planujo, kosmisku staciju natwariś.
To jo wjelgin wažna wěc, a rědnje był było, gaby wokrejsny sejm mógał to hyšći lětosa wobzamknuś.
Teke togodla jo jasne, až pśiglědarje na pś. w Nowej Niwje su byli wjelgin rozbuźone wót pśedstajenja.
Gmejnski dom jo na Gołbińskej głownej droze 4.
Report pokažo, až Bramborska jo jědro "schnjeceje" cony w Nimskej.
Faraŕka Katharina Köhlerowa jo do mikrofona bramborskego serbskego radija groniła, až jo napšawdu w Dešnje zgromadnosć luźi bejnje mócna a nichten njetrjeba se cuś samotny.
Ten pak, kenž slědk wóstanjo, dej pśecej to lěpše do prědka póraś a pśigótowaś. 
Zasej jo był gódowny wjacor.
Pó dłujkem tšadańskem casu w lěśu musy pódzajtšny wjacor pótakem zasej raz cakaś na wódu.
Teke ten źěłowy rěd k tomu jo prezentěrowała: staśiwy, śerlicu, wochlicu, kólasko, mótejdło a druge.
Wšuźi njejo to tak wóstało.
Domoj smej pón dojěłej, ako su luźe juž na namšu šli.
Nowe awto za Móst a Strjažow
Buźomy swěśiś doma w Rogoznje: ja, cłowjek a naše tśi źiśi.
Lokalne rucnikarje a źěłaŕstwo wugbajuce tak ako drogujuce wikowarje budu wužywaś tu góźbu, aby swójo wjelerake póbitowanje, swóju kreatiwnosć a swójo zamóženje prezentěrowali.
Z takimi, ako su wiźeś teke na wušywanjach tamneje kšasneje ludoweje drastwy.
Naše młyniki budu ale teke rědne! A to trjebaśo: Kwadratnu papjeru, nožyce, wótšu hapku, lipaty bant, lipadło, korkowy prop, słomku, kołk a proznu plastikowu flašu.
Dalšne se wěsće hyšći namakaju.
Tu ga trjeba za wšykne te zelenišća a šklě ze strusami w gmejnje.
»Se wě nic.«
Mytowański wuběrk jo łoni pósćił zasłužonym cłonkam Domowiny dogromady 14 mytow, ale jano jadno cesne znamuško jo šło do Dolneje Łužyce.
A toś jo zawěsće mója domacna wjas bejnych lět starša, ako to jeje nejstaršy zapis groni.
A to njejo mało w źinsajšnem skerjej njeměrnem swěśe.
Serbske wobydlarje Žylowa a susednych jsow gronje jomu Pólska a tamnym wobsednikarjam Pólakarje.
Pódobny princip jo se teke nałožował w casach nastaśa postowego systema pśed něźi 500 lětami.
W Grodku pśiwzeju až do nowembra kuždy źeń, jano nic na njeźelach zeger 8.00–17.00, a wót decembra do měrca zeger 10.00–16.00.
Pśetwarjenje Pśiwózneje drogi su zachopili srjejź februara a wótzamknuli zachopjeńk awgusta.
Toś ten płat za měchy jo kněz Kurjo sam wutkał, ten muster jo pak z Ptačecow.
Jezus jo gólcoju pomogł, kak, to jo nanoju wšojadno.
W Picnju jo prědna cuza rěc engelšćina.
Bělkojc sotše stej byłej a wóstałej za Žylojskich Staricka a Šukulina.
Nan jo se dopomnjeł, až stej tencas mjazsobu serbski powědałej.
Pěsk, suchy pówětš, temperatury wušej 35 stopnjow a originalne stany domorodnych wótbłyšćuju wšedny źeń afrikańskeje familije a klimatiske wobstojnosći pusćiny.
Wjele, wjele serbskego - a to wósebnje drastwa - jo było k wiźenjeju.
Za wětšy źěl su byli pśi tom samskego měnjenja.
"Wjaselimy se, až móžomy z togo fundusa kužde lěto te nejrědnjejše a zajmnjejše eksponaty prezentěrowaś", jo wuzwignuła Roswitha Baumertowa, wjednica togo małego muzeja.
W kóńcu srjejźowěka chmjel jo zachopił byś nejpopularnjejšy pśicynk.
Wósada z tencas lěbda 400 wósadnikami a južo tśimi cerkwjami ga njamóžo sebje hyšći k tomu barokowu ruinu zwólowaś.
Měto jo wołoma a tomu drugemu rogatemu zbóžoju chyśił seno z widłami pśez kśebjat a głowu do kóryta.
Wěcej ako 30 awtorow jo prezentěrowało historiske, interesantne a wjasołe tšojenja z wokolnosći.
Balo pópadnuś material: balo, banśiki we wšakich barwach wobźělenje: 10 do 20 źiśi starstwo: wót 5 lět pokazka: Grajo se nejlěpjej we wjelikej rumnosći abo wence.
Pó našych scenariskich knigłach ga smy měli prědk, bóśony pśi pytanju a póžeranju myšow filmowaś, teke pśeśiwo žabam njeby nic měli.
Wóno jo toś zacyniło pódzajtšnu granicu a jo kontakty do susednego kraja wobgranicowało.
Ja sebje myslim, až serbske źiwadło ma jano šansu na wuwiśe, gaž kwalita graśow jo blisko tomu niwowoju pśedstajenjow w nimskich měsćańskich źiwadłach.
Južor 10 lět dłujko rozwjaseliju Slěpjańske kantorki swójich pśisłucharjow „doma”, we Łužycy a hynźi.
»Njewěm«, wón groni, a to klincy sćakle.
Ten wuměńkaŕ Bramka jo sam tolaŕ dał.
Wjele lět su Rogowarje zgromadnje wójowali za to, aby mógali we swójej domowni wóstaś.
Streamingowe tikety za jadnab 150 filmow su na oficielnej webboku festiwala a za danu wopłatu k dispoziciji.
Wótgłosowanje z nosarjom Dajomy Wam do rady, pśed wózjawjenim internetowego boka źiśownje, wugótowanje a mě boka z nosarjom wótgłosowaś.
Krotko wustanjomej a woglědajomej k staremu pśijaśeloju a pótom se měrimej prěki pśez cełu Prizaŕsku a Kupaŕsku gmejnu na pódzajtšo do „Błota“.
Jogo dolnoserbska mamina rěc jo była jomu nejžbliša.
Prědny wjeliki problem jo było dalšne źěło Serbskeje narodneje zgromaźiny w Dolnej Łužycy.
Ale něnto njejo se Krabatoju wěcej kśěło wšo tak sćerpliwje znjasć a bědnje žywy byś a spokojom laptaś tu carnu muku a kusaś suchy klěb.
Wócywidnje jo kamjenisko wob cas slědneje lodoweje doby se pśez někaki lodojc dostało na něntejšne městno.
A to płaśi teke za žeńskece mustwo.
Nejskerjej jo to teke ten dom we cełych Błotach, ako jo se dotychměst nejcesćej wótmólował a filmował.
Ku gratulantam pak su słušali teke žedne cytarje z drugich krajow - Petr Čačko z Bratislawy, prof.
Michael Hajdan, wjednica Chóśebuskego studija rbb Angelika Jordanowa a měsćański decernent za kulturu Bernd Weiße.
Kněz jej wótwóri wutšobu, až wóna pśiwze, což Pawoł groni.
We njej jo mjazy drugim wobspomnjete, až barbucka gmejna jo se wobskjaržyła, dla tog až do jich jsy jo dejał pśiś nimski wucabnik, ak njejo serbsku rěc znał.
Zbywanje měsa tak ako pjerwjej njejo wěcej kšute pšawidło w kśesćijaństwje.
Dobra domacna jěza – daś budu how naspomnjete pjacone prose, kisały kał, klěb, gowjeze měso z kśěnom – jo wutrjefiła šmek gósći.
Na wšykno to dejmy glědaś.
Na co mógu se na pśikład młode luźe wjaseliś?
Weto jo to była dostojna góźba, se zmakaś.
Póchada z Portugalskeje.
Wóno pak jo za to, až deje se teke starjejše a serbšćinarje do teje diskusije dobyś.
Nejwěcej rozšyrjone su Dinka, Nuer, Bari a Šilluk.
Schowaj swóje wótše zuby!
Diskusijny rožk, źož buchu źěłowe materialije wózjawjone, kenž deje słužyś ako baza za źěło togo gremija.
Wopytujomy how něco natwariś, wugbamy wažne kulturne źěło, za kótarež budu nam pśiduce generacije hyšći źěkowne.
Pśi tom njesmějomy zabyś na zubnu hygienu.
Wón spi a stawa w nocy a wódnjo; semje pak schójźijo a rosćo – wón wšak njewě, kak.
Melanie Mykšojc ze Strjažowa (a jej k pomocy jo był Helmut Matik) ga jo za nich wariła a pśigótowała wšake jěze – mjazy drugim ze kśěnom měso a banjowu župu.
Fantastiski – na gwězdku sejźeś pśi Mexikańskem zalewje!
Kurs měri se na kreslenje tradicionalnych motiwow we kśickatem, źěrkatem a běłem wušywanju.
Karina kšaca wobglědniwje, až njezogoli.
Což ako góle sy nawuknuł, to se śi pśima až do starstwa.
Z Dolneje Łužyce buźotej w njej źěłaś župan William Janhofer a Heike Apeltowa, regionalna powědaŕka.
Jeje głos jo wótśejšy.
Cłowjek ga njamóžo spaś pó pśikazu, gaž se jomu rowno njoco.
Weto stej pśi ludowem wótgłosowanju jano dwě pěśinje wobydlarjow za Jugosłowjańsku byłej a pódpołdnjowy źěl kraja jo pótakem pśi Awstriskej wóstał.
W konkurency wó nuznje trjebanych fachnikow su drje derje zapłaśone źěłowe městna centralne wuměnjenje.
Tip redakcije: nejpjerwjej pśez młyn lězć a pótom wino wopytaś! Zajmny jo tam wósebnje ten wušej hundert lět stary lift.
Toś to wjelike twarjenje napśeśiwo dwórnišćoju w Zgórjelcu tuchylu wutwarjaju do głownego domu za wokrejsne zastojnstwo wokrejsa Zgórjelc.
Teke luštne graśe z błudnikami jo było.
Nazyma jo jaden wót styrich lětnych casow.
Grozne mórźenja stachu se zasej w Barlinju.
Wóna glěda na Pětša, wótboka jogo wobglědujo a slědujo.
Jo to wubrane mustwo nimskeje ludoweje kupki w Dańskej, tych tamnych Nordšleswigarjow.
Druge cytarje by to pón wěsće raźi „lazowali“.
Na plakaśe jo wiźeś dom.
Zwězany z knigłowymi wikami jo był cytański swěźeń z 800 zarědowanjami na 150 wšakorakich městnach.
Ale teke za wšych drugich wuknikow, kenž njekśě „do techniki“ hyś, jo nowy pśedmjat „informatika“ wjelgin zajmawy.
Dolnoserbski report
Wóna jo musała na pśikaz sudnistwa swójo źěło zastajiś.
Wójnski ruš dawašo mě a tym mójim mało měra – daniž w rodnej wjasce Mašowje, daniž w nejblišem dobrem městku Grabinje.
Jano tśi kjarle kśě sobu rejtowaś, ako smy na Gorach slědny tyźeń zgónili.
Pśed tśimi lětami som prědny raz jatšy w Grichiskej dožywiła, a to w jadnej małkej rybacnej jsy na pódpołdnju Grichiskeje.
Warsta inteligence jo była snadnučka.
Z nim graju kněz DOSLĚDKA, kněz NAPŠAWO, kněz NALĚWO, kněz TEPTAŔ a wrotaŕ kněz WJELIKI .
Na to Hopel groni: "A ja som měł źiwne cowanje."
Z takeju toflu wabi wjas Ćičmany za sebje.
Małe źowćo njezlubijo woglědarjam na zachopjeńku pśewjele, gaž groni: "Pójź, com śi něco pokazaś."
To njepśinjaso wjeliki dobytk.
Ale ten jo žedne raze ku mnjo gronił: Źarž tu blabu!" Pitšulojc stara mama njejo zła, chójźi pitśku kśiwa wokoło a casy ma źiwne powědanje.
[…] K comu som na swěśe?
Pśeto źiwadłowu kupku, kótaraž kužde lěto z nowym graśim wustupujo, teke hyšći mamy w Běłej Górje.
Dawno juž som sebje wšak pśedewzeł z tym wopśestaś a pśed wótjězdom na ten drugi kurs som mójej lubej wobwěsćił: »Gaž se wrośijom, ja wěcej njekurim!« 
Günter Jan jo južo něnto pśepšosył na pśedstajenje Serbsko-nimskego źiwadła w aprylu, na kokot a swěźeń pśi pjacu w awgusće, kaž teke na kjarmušu w oktoberu.
cystu sol bźeze pśidankow
W šulskem chromje budu zaměstnjone zakładna šula , wuša šula a hort .
Za wětšy źěl maju swójo woblico "zakšyte", ale w cełem jo wiźone, to wuglěda ako wu nas – tak a znak!
By za pśiducych 20 lět dowokoła nich była pśecej suš, njeworduju raj zbóžnosći.
Pśiłuk/Preilack: Pśed brožnju wognjoweje wobory buźo wót zeger 15:00 gódowny mark.
W chłoźecej spižce źaržy se wón tśi do styri dny.
Zwjaselece jo, až jo na lětosnem Superkokośe wšykno bejnje fairnje wótběžało, dokulaž su se młode luźe do togo na jasne regule dojadnali.
Šesć góźin bu źo wšednje wucba.
Kursisty budu teke do Pólskeje se wudaś, aby swóje rěcne znaśa skšuśili.
Pśiźo-lic młodostna, póstrowijo cesto serbski, ale pšaša jano nimski a teke jano za knigłami w nimskej rěcy.
Jo, to jo pšawje.
Južo jo se śma do krickow dobywała.
Witaj-źiśi su hyšći mógali wěcej wulicowaś.
Pó jeje měnjenju jo kwalita a niše kluc k wuspěchoju.
Teke w tej małej błośańskej gmejnje Lipje serbske nałogi woplěwaju.
Kulki su k nam z Ameriki pśišli. 
Gaž su jědli su zgromadnje rozsuźili, co kśě cyniś.
WOBRAZE KRAJINY.
Roža groni górniwje: »Njejsom spokojom, ow ně!«
Stej tam měłej kokošy, gusy a karnikle a ja som mógała mjazy tymi zwěrjetami wokoło ganjaś a graś.
Cu Knězoju spiwaś, až taku dobroś nade mnu cyni.
Sabrina Kušyna, landrot Stephan Loge, pśedsedaŕ Domowiny Dawid Statnik a Carsten Saß.
– 5 lět We tom lěśe, to groni 2019, móžo Serbski muzej w Chóśebuzu na 25 lět swójogo statkowanja slědk glědaś.
Mimo murje, nawala a groble jo šeł wokoło twardnice hyšći pókšyty chód, jadna nadwóju słupowa sćěna a mócny płot wót dubowych palow.
Grafiske wobglědowaki zmóžnjaju nabejnjejše sformatěrowanje bokow zapśěgujucy teke wobraze.
Serb, kótaryž serbski njepowěda.
"Swětne" pisma su namakaś w drugej śpě, teke replika prědneje dolnoserbskeje sady w knigłach lěta 1510. Dalej źo ze serbskeju rěcu a literaturu, pśi licaku móžośo słyšaś źinsajšne maminorěcne Serby.
Witaj-wótkubłaŕka Irmi Steffenowa z Gór jo skjaržyła, až jo śěžko młode wótkubłaŕki tak daloko spóraś, aby serbsku rěc dalej dawali. „My bywamy starše a někotare wót nas budu za pór lět se na wuměńk sednuś“.
srjodu, 1. julija /žnjojskego
Na kóńcu mjaseca se zasej wochłodnjejo, njebuźo pak se pšawje dešćowaś.
Dobrucky zachopjeńk 50-tych lět toś tu prědnu dolnoserbsku literarnu ediciju pó wójnje, jo Fryco Latk ilustrator kniglickow.
Źěnsa jo Elke teke sobu, gaž nan a mama na serbske źiwadło jěźotej.
Pó tom, až běchu we wjelikem zalu Wokrejsnego domu, źož se wokrejsny sejm zmaka, južo w slědnych 4 wólbnych periodach napórali tofle z mjenjami wšych wótpósłańcow, su taku teke za lěta 2014 do 2019 napórali a wótkšyli.
Tak ako wšykne wuměłce a kulturniki śerpje teke muzikarje pód tym, až dla korona-situacije jim feluju móžnosći wustupowanja a probowanja.
Krabatowe žywjenje jo se chylało ku kóńcoju.
How su pśisamem wšykne za to, až wóstanjo město njewótwisne a samostatne.
Howko ga běšo towaristwo „Serbske koparje/Wendische Auswahl“ pśepšosyło młodych muskich a młode žeńske, ako budu pśisłušaś tyma dwěma mustwoma, kótarejž buźotej na tej EUROPEAŹE 2020 zastupowaś Serbow a Domowinu.
Pětš se weto cujo naraz někak winowaty.
Do brunicowego plana njejo glědała, tak ako wětšy źěl wobydlarjow, wósebnje tych staršych, kenž se we wónej komplicěrowanej a njepśewidnej materiji njewuznaju.
Snaź by se Łužyca sama malsnjej z nuze wudrapała nježli Bramborska!
Jegły z krotkimi wurostkami w nazymje pó cerwjenojtym barwjenju wótpadnu.
Wšyknym lubym kśěła dobru noc daś a k mójom lubem Jezusu wandrowaś.
Suche a słyńcne wjedro awgusta se minjo a něźi tyźeń dej se pśecej zasej pitśku padaś abo pjeršyś, pśi tom buźo južo dosć chłodno.
To móžośo se mysliś, až jo źowka ned seno pušćiła a až jo se jej zlěka dla pśisamem zecnuło: Z powědajucym wołom njeběšo se hyšći žednje zmakała.
Až ta wěc w Hochozy jo se docełego tak derje raźiła, to jo tež załožba sportowego towaristwa SV Hochoza 1913. Wósebnje Marco Bałź (Bahlisch), kenž jo w towaristwje [...]
A k tym słuša wjeliki źěl teje jadnotki nimskeje armeje, kenž jo pó tom bombarděrowanju našogo doma srjejź apryla dalej na pódwjacor śěgnuł a tam pla Halbe na pódpołdnju Barlinja padnuł do togo wobkruženja, nimski se groni pśecej do kótła, z kótaregož jo pó śěžkich wójowanjach mjazy 25. a 29. aprylom 1945 jano hyšći mała gjarstka wulězła.
Teke brune glicki pokazuju: bom wótemrějo.
Pśecej nasypśo wěcej sněga!
Jaden jadnučki jo tek wěźeł, až ma to něco ze Serbami we Łužycy cyniś.
Haidanom, wjednikom wokrejsnego sejma, wó tom pórozgranjała.
A młode źowćo, ako studěrujo w Olsztynje, pśiźo pón, gaž su bóśony how, cesćej domoj ako howac, aby wiźeła swóje bóśony.
Za pśedsedarja Rolfa Radochly jo jano móžno, plany za cas wót nazymy gótowaś.
Pó smjerśi prědneju góleśowu ga jo 1941 zgubiła hyšći źěda na francojskej fronśe.
Tam pśiźo faraŕ a žognujo kórbiki z jězu, ako jo myslona za pśiducy źeń – za jatšowne snědanje.
K pomocy jo jim pśi tom S.
Chto buźo župu zastupowaś?
Jasno, až som kśěł we tej rěcy, kótaraž jo dolnoserbskej nejbliša, se wudospołniś.
Jogo powědanje jo wordowało nagrane na pask. 2.
Tak to wěcej njebuźo w nowem lěttysacu, pśeto na kóńcu drugego lěttysaca pśecej mjenjej luźi serbsku rěc ako maminu rěc wumějo.
To su płody rozgronow mjazy Pratyjarskeju redakciju w Chośebuzu a serbskim nakładnistwom w Budyšynje.
W tamnem zmakanišću DRK wustaja 76-lětna wuměłcowka Sigrid Bolduanowa z Łojojc pśedewšym swóje mólby a akwarele.
Wěsće jo to był za nich impozantny wobraz, ale teke za tych, ako su dołojce na zemi ten ruš sobu dožywili, jo to było wjelgin rědne dožywjenje.
Narski Witko co wěźeś, co lutk Simon w góli cyni.
Lubochow lažy w Dolnej Łužycy na dłujkem pódwjacoru wót Wjelceja.
Tak dostanjo cytaŕ na pśikład detailěrowany zaśišć wó hyšći dopołnje serbskem duchu na tencasnych picańskich wikach a w cerkwi, zgónijo pak na tamnem boce, až jo germanizacija w lubnjojskich stronach k źiwnemu nimskemu dialektoju tudejšych wobydlarjow dowjadła.
Kak sebje jogo tam wažachu, to pokazachu pśi jogo zakopowanju. »Ceły Žylow běšo na nogach.
Akle na swójom pósejźenju 28. apryla co wokrejsny sejm SPN wobzamknuś swój etat za lěto 2010.
Źěk jomu za wšu trjebnu wutrajnosć za take pśedewześe!
To se pśikšyjo ze zemju a se zapalijo.
Jurij Brankačk pśednosowaś w nimskej rěcy.
Wšykne su žałowali a płakali wó wjelikego, dobrośiwego serbskego guslowarja.
Kapała jo grała na wjele swěźenjach, teke na Festiwalach serbskeje kultury.
A teke ja som južo, nježli se swěźeń pšawje zachopijo, na kafej kazana, do Müllerojc.
Šewca pšosył, gronjecy, až jo za to źěło trjeba maminorěcnych Dolnoserbow.
Tetanusowe šćěpjenje wjeźo k tomu, až njamóžo toksin zawinowarja chórosći žednogo wustatkowanja wěcej měś.
Drogujomy ze źiśimi do góle, na góru, dokoławokoło gata, póspóromje rěcki a wužywamy pśirodne wuměnjenja k pógibowanju: Balansěrujomy pó lažecem bomje; skokamy pó kamjenjach atd.
Z cerkwinych aktow wěmy, až stej wobej Gubinskej wuknika byłej syna serbskeju fararjowu w Nowej Niwje a Witanojcach.
Dajom jich, komuž cu.
Jich jo dogromady 10.
Wón jo wopisował, kak źiwjaki zginu.
Pśipóraju se někotare njewjedra, wětše spadki pak njepśinjasu.
Limberk a R.
Take gronko móžomy cytaś w nowej Serbskej Pratyji za lěto 2019 (na boce 147).
Taku nowu modernu katolsku cerkwju su twarili w Pieštanach.
Smy pśežywili ten inferno w depku slězy nakłaźonych wumarlikow, źož smy šćit pytali, a pón w někakem bunkeru spózy zemje.
Wopšašowarje su kśěli zrownju wěźeś, kak derje wordujo serbski lud we zjawnych medijach pokazowany? How du měnjenja roztyla: tśeśi źěł měni, až derje; tśeśi źěł, až nic derje, a jadnab 40% měnje, až tak a hynak.
Nejmjeńša z nich su Chlebice/Wiesenthal, źož bydli jano 38 luźi.
W zymskich prozninach 2020 kśě tam śěgnuś.
Něnto kiwa nowa naźeja.
Nalěwo sejźi Hannelore Boländerowa, z kótarejuž jo Ellen w šwicaŕskem Urnäschu w domje za zbrašnych źěłała.
Wladikawkaz jo město w Rusojskej.
Kuždej dwě lěśi wugótujo to towaristwo domowniski swěźeń.
Stakim buźo komunalny amt musaś wusuźiś, kak dalej.
Powědali su pótrjefjone z Dolneje Łužyce a teke pśirodowědnik z Rheinlanda Michael Zobel, kenž jo za gólne špacěry w Hambachskej góli znatosć dojśpił.
Teke ta druga jo wulězła a njej doněta hyšći niźi naprědk pśišła.
Prědny raz som how źěłała w lěśe 2014, źož som pór mjasecow wupomagała.
W luštnem a rušowatem zapustojskem casu jo se to stało.
Kupka wobstoj wót pěś lět, a tuchylu jo něźi źaseś žeńskich w njej aktiwnych.
Jen pśigótujo Franciska Albertowa, zagronita za młoźinske źěło Domowiny w Chóśebuzu.
Źiśi pak sebje mysle, až su to dary ptaškow, kenž se wuźěkuju z tym za futrowanje w zymje.
A dłujko njejo wěcej warnowało do konfirmacije.
Maš hyšći něco doma? Parlicki su dobre.
Wón, ten Kněz.
W Turjeju a Šejnejźe su jim derje k pomocy.
Hebr 12,18–25 * 2 Pětš 2,1–11
Won rubjo sekeru do pjeńka a wódny muž chójźi a pšaša druge powěsći.
Mjazy dalšnymi chóśebuskimi zarědowanjami, ako dla pandemije k planowanemu terminoju se njamógu wótměś, stej teke měsćański swěźeń a festiwal "Elbenwald".
Naš chrom njestoj wósrjejź jsy, weto sy malsnje w centrumje, źož bus wótjěźo a Kulic pjakaŕnja jo, źož pśed pór lětami hyšći priwatna loda jo była a samo dwa gósćeńca stej byłej.
Pśi kóńcu redakcije njejo Serbska rada žedne informacije wót Hentschela dostała.
Po 1. wjelikej wójnje jo ju twarił jaden wěsty Handrik, ako se powěda.
Manuela Smolina jo informěrowała wó stawje naźěłanja koncepta pśichodnego serbskego šulstwa w Sakskej.
402 měwańskich dupow jo było wobsejźonych, ako slěźarja stej zwěsćiłej.
Wjele luźam jo serbska zajźonosć wědobna.
Kampanja Praat mar Frysk a aktiwne źěło we socialnych medijach wopytaju skóńcowaś stereotypy a pśebažnosć pśeśiwo frizišćinje w městach.
Rjentš a H.
Zajm za informacije wó Serbach jo wjelgin wjeliki - nic jano pla cuzych, kenž woglědaju do Łužyce, ale teke pla luźi, kenž su doma we Łužycy.
Wón jo nawjedował rozgrono, w kótaremž jo kužda mjeńšyna rozpšawjała wó swójej aktualnej situaciji, wó swójich pśedewześach a problemach.
Slězy gósćeńca jo była wjelika turnowaŕnja za sportowanje, na pśikład za blidowy tenis abo billard, ale teke jubilejne zapusty smy tam swěśili.
Togodla su se rozsuźili, až wobej, Nick a Lorenz, smějotej se wobźěliś tam.
Nejbliša kontaktowa kupka su, se wě, naše górnoserbske sotšy a bratšy, weto musym bóžko groniś, až jo wuměna z nimi w mójom šulskem casu minimalna była.
Teke wjelgin dobra akrobatika jo wiźeś.
Maskotka ma za to wabiś, až źiśi serbsku rěc wót małego wuknu.
Dejš pśez wjele ławkow stupaś, nježli dosćěgnjoš Lubnjojski pśistaw.
Teke na Lědach jo tomu tak.
Toś powjesyjo bur Žur kopawu na gałuz a sednjo se pód bom.
Ma něźi sto tysac wobydlarjow.
Derje, až ju tenraz teliko wužywa.
Natura pokazujo, až lěśe jo se zachopiło, na pśikład pyšni źiwy mack kšomy pólow a drogow.
Kak to?
Smy ze śěgom až do Frankfurta jěli, tam pśestupili do śěga do Waršawy a pśiducu staciju w pśigranicnem Rzepinje ned zasej wulězli.
W bomowem parku za źiśi ma Serbske towaristwo Ćisk z.t. wšaku zaběru a atrakcije za źiśi.
Pśi tom jo gronił: »Tak se wobraśa ten swět!« Zasej jo ten cukor pśi sebje wótškrabał, tu šklu hyšći raz wobraśał a gronił: »Tak se wobraśa to [...]
Kóńc zapósłanja jo 21.junij.
Za to stej dwa termina.
Za wuspěch trjebaš dobrych pśijaśelow a wobjadnosć.
Wósym dnjow zwóstanu jima a slědnym wejsanarjam až k rozžognowanjeju.
Kajl, direktor wobwodnego sudnistwa w Chośebuzu — wucone, kulturniki a eksperty za statne pšawo Babelsbergskeje wušeje šule.
Wjele historiskego by mógał nam wulicyś! "Buźćo wutšobnje witane!" groni dr. Susanne Hozyna pśijaznje ku mnjo.
Potom su byli wšykne na wobjed pśepšosone a su tam hyšći raz z muziku swěśili.
Tych zapšawym 54 jubilarow póchada z Liškowa, Liškowka, Tšawnice, Klinki, Mósta, Barbuka a Groźišća.
Bur Žur zacynijo wokno a glěda pśez wokno wen, kak kšet Knut wuběga.
Pójźćo how, teke gaž pjenjeze njamaśo.
Ja cu kužde zajtšo chwaliś twóju dobroś, pśeto ty sy mójo hoplěwanje a schow w mójej nuzy.
Nowosć jo była, až teke młode luźe wót 14 lět su mógali sobu zgłosowaś.
Serby gronje tej gwězdźe teke Šaparka.
Teke wejsańske kupki su wjele, wjele nawugbali, aby jich bom slědkoju stojał.
Teke wěcej zeleniny by se dejało sajźaś, a to wósebnje w Błotach.
Kaž by dojśpili kóńc ciwilizacije, dokoławokoło wšykno śma.
Prědne take zwiski nawězał jo Drjenowaŕ Bernd Nixdorf južo w lěśe 1966, ako jo wón prědny raz pó wójnje do swójeje rodneje jsy woglědał.
Wo co jo šło?
Naš dwór w Hochozy źe jo stojał jano něźi sto metrow wót cerkwje a toś jo mě kamjeń, kenž jo na našom boce pśed cerkwju lažał a ju »trjefił njejo«, pśisamem wšednje na toś te bajanki pokazał a dopominał.
wałtoru, 27. oktobra /winskego
Z Bórkow/Burg.
Pótakem, comej chwataś!«
Žeńske kwiśonki su njenadpadne.
Pśez internet móžośo se teke za pśespytowanje pśizjawiś.
Wóni su se žycyli změnu powšyknego póstajenja.
"Ale smy wót Chóśebuza do teje 25 kilometrow zdaloneje jsy pśeśěgnuli, tyźeńske jězdźenja na proby su bywali za mnjo wěc a wěcej napinajuce.
Łapanje kokota:
How se staraju wó jězu a piśe.
Tema buźo wuwiśe pomjenjenjowu „Sorben“ a „Wenden“.
We tych něnto pśisamem 40 lětach mějašo wón w SLA rědne dožywjenja, ale jo tež sobu pśetrał śěžke case, ako jo šło wó dalšnu eksistencu serbskeje kulturneje institucije. „To mě wšykno kšuśe zwěžo ze Serbskim ludowym ansamblom.“ Tak jo w Budyšynje namakał swój domacny schow, swóju domownju.
Ale nuza sebje sama swóje pšawa cyni! 
Druge zwěrjeta ako mjatele, mroje, wuchac abo jež su drje gronili, až znaju drogu ku lišcynej jamje.
Stolica a nejwětše město kraja je Kingstown.
Jeje kwiśonki se pśeśiwo žołcowym chórosćam a crjowowym bólosćam ale teke wótwenka pśi chórosćach koźe a ranach wužywaju.
Tak dłujko, ako mógu z awtom jězdźiś, njejo to žeden problem.
Wón ga běšo tam w Carnem Chołmcu teke někak młynikowanje nawuknuł.
Snaź mysliśo se: Nowe šulske lěto, to jo wažne!
Jim se pla Milenki wjelgin spódoba, wšak ma wóna pśecej słodku gubu.
Kak jo se Wam adwentny kalender Płomjenja spódobał?
Witko jo tužny.
Ale pśeliš wjele nimskich słow njesmějo pisna rěc do se srěbaś, dokulaž jo wóna něco hynakšego a ma se togodla wót powědaneje rěcy rozeznaś.
Grajarje su wšykne we swójich rolach wujšli: Anna-Maria Brankačkec (Kowalcyna), István Kobjela (Kowalke), Tomaš Cyž (Zippel) a Jan Mikan (Strompp).
Gósći su měli rědne rozdrosćenje: pyšny a wjasoły program jo był.
Diskusija jo pak pokazała, až luźe – nic jano zastupniki Domowiny, serbskich institucijow a gremijow – póžedaju sebje zasadne pśeměnjenja a kšocenje wósebnje na pólu serbskego šulstwa.
Pón zazwónijom hyšći Axela.
Na majskem swěźenju w Lubinje 2018 jo było južo wjele luźi w drastwje pśipódla.
To sebje wažym!
Spiwarje pśigótuju se na koncert we wósebnej rumnosći.
Žeńska (faraŕka) jo wobstarała góspodaŕstwo a źiśi, a k tomu wjele wěcej.
»Nejlubjej nopawu, nan.« »Hm, njejo to pitśku drogi dar?
Chtož chory njejo, njedej stukaś.
„Kak jo žabka Šnapawka spěšnje skokaś nawuknuła“
15. noc muzejow: Wětšy part zarědowanjow buźo 7. septembra
Pśewóźujomy pó móžnosći wšykno z rěcu, nic jano z napominanjami, ale ako wopisowanje wšyknych jadnanjow: woblekam śi/tebje bruny zec, stajam śi zelenu šapku.
Mimo togo dajo samo jaden stary pachany chrom srjejź wjaski, ako bóžko jo kradu rozpadany.
Prědny woborny wjednik pó wójnje jo był Heinrich Šymjeńc.
Zwonim a cakam.
"Smy se ze wšyknymi wobźělnikami wobradowali a se rozsuźili, až njegótujomy tu Dłujku noc", rozkładujo Nicole Schlengerowa, kótaraž we amśe Bórkowy/Błota wěcne pólo turizma nawjedujo.
Pśibližujomy se něnto 300. serbskej namšy.
We swětosnem programje wustupijo mjazy drugimi towaristwami a kupkami teke měšany chor.
Ako wažny cel togo "lěta župow" wiźi župa to, až se župy w Dolnej a Górnej Łužycy mjazsobu lěpjej zeznaju.
Jo, a to powěda za dobre źěło ceptarjow.
Teke to karowanje žabow jo se jim njewšednje zdało.
Gaž se to k wutšobje wzejomy, móžomy groniś: Naša lubosć jo mócnjejša ako kuždažkuli gramota.
Pomagajśo, aby wón był napšawdu dolnoserbski tyźenik w nowem serbskem duchu.
Šołtowka Erna Koppermannowa jo wuchwaliła aktiwity młoźiny pśi woplěwanju serbskich nałogow.
Tudy jo Šurman kritiski zaspomnjeł, až Maśica jo wugótowarjam wustajeńce pśipósłała póstrowny list Fontanego, kótaryž wón jo pisał 1872 Maćicy pśi góźbje jeje 25lětnego wobstaśa.
"Rezultaty ewaluacije pak su teke šansa."
Gaž jo listaŕ wucabnikam Wenkerowe napšašniki pśinjasł, ga su łužyske jsy hyšći radnje serbske byli.
Słyńco nas rědnje wogrěwa, tšawa rosćo wusoko a ma zelenu barwu.
Jěsno su wšykne stanuli.
Ale teke dolnołužyska domownja se tematizěrujo.
Cas kokotow jo se zachopił
Jo je kupił 2012. Góle, łuki, bagnite strony – wšykno kradu perfektne za zwěrjeta sokolnika, kótarež na jogo dwórje we wolierach zaměstnjone su.
wugótowali
"Ja njejsom nawucona z lapu chójźiś, wu nas w Turjeju ga lapow njenosymy.
Zachopiło jo se wšo w lěśe 1998, ako su nazwucowali sceny wó Hochoskem źiwinarju Bagoli.
Dajom jim nimjerne žywjenje, wóni njebudu zgubjone do nimjernosći a nicht njebuźo je z mójeje ruki rubnuś.
»Wilawa, Wilawa!«
Rozmjej, wón ga jo ako syn Měta Pernaka z Barlinja wót młodych lět ze serbskeju rěcu górjej rosł. „Mój nan jo ze mnu serbski powědał, ja pak som se ako góle wopěrał a njejsom kśěł jomu na serbske wótegranjaś“, wulicujo wón Casnikoju.
Prědny raz su złoźeje kostimy wukšadnuli a skóńcowali.
Tak jo serbska módlitwa našomu wujkoju žywjenje wumóžyła.
Wuraz „mamina rěc“ južo pokažo na to, až žeńske su cesto wobrotnjejše z rěcami, jo měnił Braumann dalej.
"Naš wšedny klěb daj nam źinsa."
Su jim pódarili zeleny rub
Njewótwisnje wót togo, až park jo zacynjony, běžy mólowańske wuběžowanje za źiśi a młodostnych dalej.
December zachopina se ze samskim dnjom tyźenja kaž september.
Dr. Saskia Luther, powědaŕka Zwězkoweje rady za dolnonimšćinu, jo zwurazniła, až kazń wó online-pśistupje dejała teke byś nałožona nastupajucy regionalne a mjeńšynowe rěcy, aby pśisłušniki mjeńšynowych a regionalnych kupkow dostali słužby na zastojnskich online-portalach teke we swójich rěcach .
Glědamy-li dwě lěśe pózdźej do rozpšawy samskeje komisije, tak jo tam južo 23 brigadow a 5 lět pózdźej samo 69 kolektiwow naliconych, kenž nose mě zasłužbnego Serba.
Kak to dej pó jogo myslenju z Domowinskim źěłom w župje dalej hyś?
Srjejź lěśa jo Łužyca-team wence ducy a pódajo se na historiski nejwěcej zajmne městno Łužyce: na radušańske groźišćo.
"Gótujomy wšo pśez mejlku abo telefoniski".
Lěpjej gronjony: woborniki su se pśeśiwo tomu woborali.
Ta wjaska słuša do wjelikeje gmejny Gołkojce.
To móžomy teke sami raz wuproběrowaś.
Wjele njejo se wót 2017 how na serbskem pólu bulało a w casu korony wšo śim pómałem běžy.
Chto sebje nježycy tu perfektnu źowku, togo perfektnego syna?
Wumóluj ramik pšawego wótegrona! 
W Trjebinje a w Rownem wobstojtej južo zasej samostatnej zakładnej šuli z rědownjami 1 do 4.
Dolnołužyske pśedsedaŕstwo Domowiny jo dejało se rozpušćiś, a jogo iniciatory njejsu se jano wustarcyli z »Głownego pśedsedaŕstwa Domowiny« w Budyšynje, ale samo z organizacije Domowiny.
»Toś te bagry.«
Mamej z togo samo lěpšynu: Njewumějomej jano jadnu rěc, ale dwě rěcy.
Pětš njewótegronijo.
Abriß« (1978) zaźěłane.
Wobraze a reja Scynijomy dosrjejź sportoweje hale na špundowanje za kužde góle cyste łopjeno papjery a barwiki.
Zajmny jo snaź tež pśinosk Gerharda Schippana, jadnarja Borkojskego wuwijańskego towaristwa, wó dłymokem tocenju za soloweju wódu.
Tych pśisłucharjow jo było wjele, te slědne su sejźeli za źurjami.
Źowća a gólcy, kenž wuknu na tej šuli serbsku rěc, su za nich zgłosyli serbsku štucku.
To wšykno jo nam wulicował słowakski Martin Madlo, ako kuždy tyźeń raz abo dwa raza wjeźo se interesěrujucych pacientow pó kupje, a jim wšo pokažo a rozjasnijo, wósebnje wót wódy a pary.
Keramiku z Möbertojc gjarncaŕskeje śpicki stej prezentěrowałej Hanne Möbertowa a Marita Häfnerowa.
Teke za mnjo jo to rědne nazgónjenje było a som se wjelgin wjaseliła, až su byli wšykne tak motiwěrowane a su z luštom sobu gótowali.
Chtož w Radušu pózdźe wót cołnowanja abo padlowanja domoj źo, dostanjo pó puśu wót wustawadła do wejsnego centruma hyšći něco mystiskego bitowane.
Wót togo jo mógała Maćica casy 40 abo samo wěcej procentow swójich wudawkow financěrowaś.
Kosmetikaŕka jo groniła, až jo pozitiwnje na starstwje, až trajna barwa na staršej kóžy dlej źaržy nježlic na młodej.
Młoda pcołka: Wóna pśiźo ako nowa wucabnica našeje rěcy wót lipowych pcołkow, źož jo rěc nawuknuła.
Za dopomjeńske foto su se camprowarje ze šulskego horta w Borkowach zestajili.
We wšednem źěle som měła cyniś ze serbskimi akterami: Kupku serbska namša, Spěchowańskim towaristwom za serbsku rěc w cerkwi a dalšnymi.
Pśi tom jo wopokazane, až słowjańske rěcy su we pśirownanju z germańskimi, což morfologiju a gramatiku nastupa, wěcej konserwatiwne a tej starej rěcy tych pastyrjow wjele bliše (to ga póznajomy na serbskej gramatice!).
Žednje pak njezabydnjom internatnego wjednika Handrija Cyža.
Takim njewólnikam źo se wjelgin běda! We našom casu pak su se wšykne europejske wjerchy zjadnali, až kśě šklobojstwo zagnaś, a jich łoźe pśimaju na mórju kuždego, kenž luźi kupujo a pśedawa.
Ned pó jatšach lěta 1869 jo ako 15lětny zastupił do serbskego gymnazialnego towaristwa "Societas Slavica Budissinensis".
Zastup jo dermo, gósći budu južo wót zeger 18.30 nutś pušćaś .
Tśi take smy wubrali, kótarež su za mnjo teke wopomnjeńske.
W zachadnosći su Słowjeńce a Italianarje měrnje gromaźe žywe byli, ale teke swóje konflikty měli.
Źo jo crjej pśepsyło?
Dieter Brauer z Barlinja słuša do prědneje gardy wuznamnych koncertnych pianistow našogo kraja.
Nowe knigły su źěł trilogije, kótaraž we pólskej rěcy wulicujo wót wažnych paršonow we serbskej historiji.
Dokulaž zmakanja serbskich familijow njejsu móžne byli, jo zagronita za toś ten projekt, dr. Madlena Norbergowa, nagrawała styri wideo, na kótarychž cyta za serbske źiśi wulicowańka w dolnoserbskej rěcy.
Wót wšakich problemow su powědali, wót pólěpšenja za infrastrukturu a wót ideje, až dej byś štafla gaseńskich lětadłow we Łužycy za wobgrozone strony.
Chtož wě, až ma alergiju pśeśiwo gadoju pcołkow, daś se njewobźělijo.
Gaž dowólenje pśedlažy 2021, kśě zachopiś twaŕ pśigótowaś na pódzajtšo milinaŕnje.
Wóna jo pśilała wódu do togo zbytnego paleńca a jo se mysliła, až ten luby cłowjek drje njebuźo to wucuś.
Njeśerpijo narodnostne źěło pód tym?
To groni: Wuzwolijomy nowe wokrejsne sejmy a měsćańske a gmejnske parlamenty.
Njejsmy w Babylonje pśed 3750 lětami, źož su dawali winu za špatnu powěsć pósłańca teje powěsći a su jogo zabili.
Toś te póchadaju zwětšego wót europskego dobrego winowego krja , kótaryž pak njejo rezistentny pśeśiwo winowej šmicy.
Teke w měsćańskem parlamenśe Chośebuz njejo žeden zastupnik Domowiny.
Wjele jich njejo było, pśeto komuž jo se z dolnołužyskich jsow do wjelikego města kśěło, ten jo šeł zwětšego do Barlinja.
Su wóni swóju serbsku identitu zgubili?
To nama k wjaceri dosega.«
Z Carneje Plumpy/Schwarze Pumpe.
Kamjeń stoj na wopomnišću, kótarež jo se lětosa pśi góźbje Dnja serbskich wótbagrowanych jsow swětosnje wuswěśiło.
Rjentš ako župan a druge wobźělniki togo zmakanja su byli měnjece, až maju se zwiski mjazy Domowinu a towaristwami dalej skšuśiś a až deje byś mjazy jadnotliwymi towaristwami lěpše kontakty.
Złož něnto z wobeju bokowu lichej roga k napśeśiwo lažecemu kóńcoju tak, až nastanjo tśirog.
W antiknej Europje a Chinskej su se kurjowe signale wužywali za wójnske pótrjeby.
Dr. Michałk jo był za nas serbšćinarjow taka pšawa dobra duša a jo se teke zwenka swójich seminarow wó nas starał.
Woblutuju, až som pśez to pśemało casa za familiju měła.
Tak młogi ze staršeje generacije jo se wupórał do kafeterije Dolnoserbskego gymnaziuma na reju.
"Snaź se skóro zasej wiźimej", groni Witko.
Co su cynili?
Kuždy to tak cyni, ako se jomu abo jej se spódoba.
Jo tam slězy doma něnt napóraju z młogim rědnym grajnym rědom z drjewa.
1885 Wjerbańske až do Běłeje Góry njetrjebaju.
To jo pó kuždej chórosći, pó kuždej katastrofje rozsuźecy: Stanjo-li něcht zas, ga pójźo zas dalej.
Ale tek z wuměłcami su woglědarje mógli se rozgranjaś.
To prědne seno jo było wjelgin štapate a prošne.
Mólujo jatšowne jajka, móžo z pisanych a błyšćecych parlickow wjele rědnego napóraś, ma kšasny głos za spiwanje, wósebnje w znatej serbskej folklornej kupce „Łokaśina“, a tak dalej a tak dalej.
Jo to wucabnica Monika Haufowa.
Dalej jo dostała źěłowa kupka "Serbske pomniki města Chóśebuz" solidne a lěpše móžnosći za swójo źěło.
Wót serbskego radija jo pódla była M.
Morawa jo jaden z historiskich krajow Českeje.
Pótom zaźaržćo kóńc spła twardo, aby pówětš njepśišeł zasej wen.
Dnja 7. februar pśedstajijo nam Lucian Kaulfürst swójo źěło ako motiwator za serbsku rěc a kulturu w ewangelskich stronach Górneje Łužyce.
Šołta chyla se k tśeśej móžnosći: wón se mysli na to, až gmejna dej ju priwatnej paršonje pśepachtowaś.
Knigły wó Serbach a / abo w serbskej rěcy namakajośo teke we wšakich jsach, w knigłaŕni „Lesezeichen“ w Bórkowach, we wejsnej loźe w Janšojcach, we muzejach w našych jsach a w Budyšynje w Smolerec knigłaŕni.
A ned se spomnjejo na swójo zlubjenje.
A njeby ja tenraz z kšutym cilom pó tej droze šła, aby tam załožyła, njeby mě wěsće teke hyšći nadpadnuło.
ty maš pšawje!“
Dojěźo tych pór metrow až k wrotam a wótskócyjo pśed gólcom z kólasa.
Johannu Wanka (CDU), až co kraj swój pśiducy etat wót tuchylu 10 mrd.
Teke swajźbaŕstwo serbskego krala wóni zatšašyju a rozgóniju.
Bramborska jo wjele prezentnjejša we mjeńšynowych nastupnosćach: na komunalnej, krajnej a cełonimskej rowninje.
We Brylanźe jo dało – kaž w drugich městach Łužyce – wósebnu serbsku cerkwju za wobydlarje wokolnych jsow.
Satira statkujo pśez pśegnawanje.
Waše instrumenty móžośo, se wě, teke hyšći namólowaś abo woblipowaś.
K tomu su póbitowali twarog z kulkami a lanym wólejom.
Móžo tekst z pomocu regularnych wurazow narownaś a z pšawopisnym programom ISpell gromaźe źěłaś.
Z małym pśeśěgom pśez wjas jo se zachopiło lětosne zabijanje kokota w błośańskej gmejnje Smogorjow.
Wšykne zajmce su pśepšosone! (wobźělenje jo dermo.
Wokolina města jo ze starodawna gusće zasedlona.
Ten jo je pśecej pśinjasł z awtom, ten Hans wót Domowiny.
Wopśimujo pódpołnocny a pódpołdnjowy dypk horiconta, pódpołnocny a pódpołdnjowy njebjaski pol ako teke cenit a nadir.
W Nimskej jo něźi 900 000 žywych, což dopokazujo woblubowanosć tych ptaškow.
26. maja se wuzwólijo teke we wokrejsu SPN nowy wokrejsny sejm, a ten buźo wěsće tšochu hynac wuglědaś ako ten w legislaturnej perioźe 2014 do 2019.
Až to seśow-źaśe se woglědarjam spódoba, to nazgónijo wón kuždy raz wótnowotki.
Njestarajśo se za wašo žywjenje.
Som měł se cesto kradu pjekoriś.
To drogowanje hyšći wjelgin chwale a se raźi na njo slědk mysle.
Z LND
Semester jo se weto – ako jo planowane było – 6. apryla zachopił, ale ako digitalny semester.
Ja chyśijom jima hyšći něco lěpšego do kóryta, buźomej pón wiźeś, co se stanjo!« Woła zwignjotej głowu a wuźěratej na ten dobry pśidank, ale nježerjotej.
Dalšnych 800 eksponatow muse mało městna dla w archiwje chowaś. (Kak su se cłonki wuběrka pó woglěźe muzeuma rozsuźili, wó tom wěcej cytaśo na 3. boce.)
Styri kurse za woblekanje drastwy su lětosa byli dla wjelikego napšašowanja žeńskich z Rubyna, Depska, Kśišowa, Dešna, Borkow, Mosta, Janšojc a wót hynźi.
A teke paralelna interkulturelna lěśojska akademija, kótarejež koncepcija a organizacija pak stej se napśeśiwo slědnemu lětoju južo bejnje pólěpšyłej, by mógała hyšći tšochu doprědka pśiś.
Zajmce mógu swóje nadrobne procowanje až do 21. 02. 2021 zapódaś.
Źiśi zapśimjeju nowu rěc wjelgin malsnje.
Ako to źowćo jo se jogo pšašało, cogodla, ga wón jo wótegronił: „Wóno by było trjeba jeje wutšobje něco dariś a nic jeje ruce…“
Něco kradu nowe su šulske knigły za dolnoserbšćinu pó WITAJ-metoźe.
Na taki part se my Pólaki w měsće cesćej wiźimy, móžomy se pórozgranjaś a teke pśijaśelstwa su z togo wurosli.
K tomu słušaju póśěgi mjazy Serbami Górneje a Dolneje Łužyce.
Něnt wěźe, pśeśiwo komu deje graś
Tam dostanu rejtarje wót fararja Bóžy wobraz a pón wobrejtuju na wupyšnjonych kónjach wobejsne póla.
Jo pśedwiźone, až toś ta rědna wustajeńca pón hyšći drogujo do Liberca.
Nawopak.
Woglědaŕ dožywjeńskeje sćažki buźo to pśichodnje teke sam direktnje pśed-stajiś móc.
Wona jo pśecej naše problemy rozměła.
»Ja ga njejsom mógał wěźeś, až ned wuběgnjo«, šepnjo Findus a se sroma tak mócnje, ako jano móžo.
Južo ako góle běšo w Budyšynje roźona Judith Kubicec ze serbskim spiwom a muzicěrowanim wusko zwězana.
W kulturnem domje deje byś dwě wětšej rumnosći, kuchnja, tejka za wše wejsne zarědowanja towaristwow, rentnarjow, młoźiny a teke za priwatne swětocnosći.
Na starjejšynych gruntach Guida stej se natwariłej dom.
Co tebje se spódoba w balokopanju?
Plon co teke how na słyńcu lažaś, ako se zda.
Pśedstajenje w Janšojcach njeźelu jo wiźeło 50 luźi.
Pśedewšym: Turizm by mógał zasej lěpjej běžaś.
Nowy Casnik: Kněni Wagnerowa, gratulěrujomy Wam, až maśo něnto "kłobyk stajony" w žylojskem horśe! Sćo měli starosći, až njebuźośo to zwónoźeś, lěcrownož sćo kradu nazgónite? Beate Wagnerowa: Starosći drje njejsom měła, ale kužde pśepytowanje jo něco wósebnego.
Pśi nocnem drogowanju pó tropiskem lěsu dostanjoš pśez nejwšakorakše zuki jadnorazowy zaśišć wó wótměnjatem žywjenju.
Rudi jo był naroźony "tśeśi źeń gód" lěta 1937 w Rownem.
Městno jo w Budyšynje a płaśi se pó tarifje TV-L.
Pśiducej dwa padlowarja se wuběgujotej.
Na ten part mógu slěźarje eksaktnje pśiswójźbnosć mjazy wšakimi cłowjecnymi populacijami we rumje a casu wuslěźiś.
Teke gaž w tom lěśe jo něźi 30 cłonkow z narodneje organizacije wustupiło, kupki dalej źěłaju.
Pjac topje kaž pjerwjej pśecej hyšći z drjewom a wuglom.
"Jo, Witko, ty musyš spaś."
Chto znajo źinsa hyšći Gryza a togo Kita Žonopa?
Tencas jo górnikaŕske źěłaŕnistwo (Gewerkschaft) ten zjězd blokěrowało, wóni su wustupowali za suźenim Hoffmanna agresiwnje, su źurja z briketami zawalali.
Co wóstanjo wót starych socialnych kontekstow a co buźo w pśichoźe?
jo dejała se wót wšogo zachopjeńka nastajiś na to, až jeje wukniki su we wšakem starstwje a znaju serbsku rěc wjelgin wšako.
Wšykno njamóžomy how wótśišćaś, ceły zapisk wopśimjejo 10 bokow we formaśe A4.
Slědny pětk su se na sportnišću w Dešnje zmakali źowća z Dolneje Łužyce prědny raz na trening.
Rostliny su w chłodnych a zymnych regionach pódpołnocneje hemisfery rozšyrjone.
My pak mamy teke našu maminu rěc.
"W Blunju jo pśišło snaź 20 abo 30 woglědarjow.
Comy lubjej domoj.
To głownje lažy pó měnjenju Domowiny na tom, až muse se te twaŕske źěła wupisaś pó cełej Europje (!).
Ale ressource našogo swěta su skóńcne.
Citronowy bom jo bom ze swójźby rutowych rostlinow .
Weto jo naša wokolina połna tšojenjow.
Jaden Nimc pak njejo rozměł a jo pšašał: »Was?«
Mebyon Kernow jo politiska strona w Korniskej.
Som pśecej swóju gažu do togo pominał ".
Rozmjej: Zapšawym su pśecej byli tśi prědne myta za nejrědnjejše majske abo swětkowne bomy.
Česke wudrogowarje su se we wobyma derje wuznali.
K tym samym, mimo ministaŕki a landrota, su słušali mjazy drugim zastupnice źiśownjow, wokrejsnego zastojnstwa, direktor Bórkojskego amta Tbias Hentschel a serbske zastupniki.
Mazniki su sedlišćo z pór domami, źož su pjerwjej warili maz.
Derje, až Hync Rychtaŕ jo w internaśe bydlił a ja som mógała jogo cesto wó pomoc pšosyś.“
Kak ga jo se kobołkoju mjaztym zejšło?
Šula za ds.
Ale ruprajcht jo raz pózmilny był a jomu weto něco ku gódam darił: kukawiny zeger.
Mina mě njewěri.
Až do źinsajšnego se rad dopominam na rědny cas młodosći na jsy.
Jaden student pišo k tomu bachelorske źěło.
We tej małej kupce su se někotare wědobnje rozsuźili za serbsku rěc, druge pak njejsu se wěźeli žedneje alternatiwy.
Maminorěcne Serby to słowo "pólica" skerjej njewužywaju, wóni tomu jadnorje " regal" gronje.
Jo, połojca jo hyšći serbska w Hochozy, ale cuze elementy pśiběraju.
Po dobrej tradiciji jo kupka mjazy gódami a Nowym lětom tam ze seśu łojła.
Smy bjatowali, až jo naša wutšoba cysta, aby sam tam bydlił Jezus Kristus.
Južo pśed pěś lětami jo Załožba za serbski lud tam wósebny koncert "New Sorbian Music" ze serbskimi kupkami, ako Die Folksamen abo Jankahanka organizěrowała.
Pósłyšajśo źe na mnjo, a jěsćo to dobre, a najěsćo se z wjaselim togo tucnego. … Pósłuchajśo, ga buźo waša duša žywa; pśeto ja cu z wami jaden nimjerny zwěstk gótowaś.“ Co z nami zwěstk gótowaś.
Teke šołtowka sama jo wót nana a mamy wjele zasłyšała , a wóna jo se aktiwnje na tom rozgronje wobźěliła.
Za to pak mamy wjeliku licbu kooperaciskich partnarjow, kenž nam wjele pomagaju.
Njeźelu 21. apryla budu jatšy.
Na wobalkach jo było na pśikład wiźeś žycenje ku gódam, a to we friziskej rěcy.
Źeń wótwórjonych źuri – a Dolnoserbski gymnazium jo pódla! Politika w Barlinju jo swěśiła a jo dała móžnosći za wustup.
Su se how ženili.
Ale cas kwiśenja drugich bomow jo wobgranicowany.
Rezultat, kótaryž móžo se daś wiźeś.
Cotej wutestowaś wšykne bydła Bobowaŕki, se waže jeje pśijaznosć a kwalitu kwartěrow.
póśěgi k tomu serbskemu: cesnoamtske źěło w serbskich gremijach, serbske źiwadło, serbska namša, rozgrona z maminorěcnymi
Gaž złe luźe, abo złe duchy su zwite, ga njamógu ju naglědaś".
Wěcej wó njom a drugich zapustach w Dolnej Łužycy cytaśo na 6. a 7. boce.
Europeada: Nic njejo se gibało, smy dejali rozsuźiś
[...] Kerstin Hensel a Róža Domašcyna słušaju) a ze slěźeńskeju kupku »Rusojsko-rěcna lyrika w transiciji« wót uniwersity Trier (z kótarejuž teke Olga Martynova a Peter Geist zwězanej stej).
Do njogo se dajo na pśikład mokša tšawa, aby wjele kurja nastało.
Nejlěpjej jo se mě źěl z raketami spódobał.
Woni su lažali w słyńcu a se błyskotali ako slobro, tak až su luźi slěpili.
W Prjawozu/Fehrow su swěśili 10. awgusta „jubilejny” kokot.
Wjele luźi jo pśišło pětk wjacor na wótwórjenje dostojneje jatšowneje wustajeńce do Serbskego muzeja.
Stakim su to teke „rěcne wóśce“ Serbow, Nimcow a wětšego źěla europskich ludow.
Carny młynik njeběšo pódermo piknuł, až móžoš pla njogo teke něcožkuli druge nawuknuś nježli jano młynikojstwo.
LUBIN/LÜBBEN
Wo tych, kenž z tym njejsu byli wobjadne, njejo kśěł powědaś.
Młoźina jo se zeznała z historiju na měsće
Zastojnstwa Města jo za 31. december a 1. januar zakazało, někake buchace zapaliś.
Na tu wjasołu góńtwu pak budu małe a zrosćone hyšći dłujko spominaś.
njebudu zabywaś śi.
Pśiduce zarědowanje w Barlinskem SKI buźo ten tyźeń stwórtk, 14. decembra (19.00).
Pśi staršych šantkach su źěry wupołnjone z cańkatym wušywanim a mustry su kombiněrowane z běłym wušywanim.
A to jo wjeliki rozdźěl.
pseudonym
1709 jo pón slědował pśełožk Nowego testamenta.
Pśedsedaŕ Towaristwa za serbsku rěc w cerkwi dr. Hartmut Leipner jo wobswětlił źěłabnosć Albinusa Mollerusa na pólu astrologije a astronomije.
Ale stajanje majskego boma a jatšowny wogeń stej w Depsku dla togo wupadnułej.
Móžomy jeje elementy do nowocasneje mody zaplasć?
Te spiwy su tak, ako stoje w knigłach.
Swoj domowniski swěźeń su swěśili na kóńcu slědnego tyźenja wobydlarje w Lubinje a jich gósći zbliska a zdaloka.
Pśed styrimi lětami su to byli 1279.
To jo wón hyšći póznał, až su wóni serbski powědali.
Wy sćo wukubłana wótkubłaŕka.
»Dunder niźi!«
Woni su pilne a spušćobne pomocniki pśedsedarja.
Hyšći njejo se pšawje zaswitało, to naju wubuźi z nejkšasnjejšych cowanjow zogol a ruš, rjapotanje a buchanje a wołanje.
Pśisamem w kuždej kjarcmje jo stojało billardowe blido, a to samo w pominanej wjelikosći.
Chtož co, móžo teke rad sobu spiwaś znate a woblubowane štucki pód nawjedowanim Marije Elikowska-Winkleroweje.
W slědnych lětach su se Kjarliže pśerěznje z 20 eksemplarami na lěto pśedali.
Kulowa: Take, to se wě, mamy.
Źowćo pak jo wótegroniło: "Ale ty se mě scełego njespódobaš."
Wobej wucabnice stej tu wuknicu na wustne pśespytowanje, kótarež jo ako jadnučka w pśedmjaśe serbšćina wótpołožyś kśěła, pśigótowałej.
To móžo jano Nimka byś!
Prězy pśi źurjach žołte kamjeny stoje a nalěwo spižka z wobrědom.
Shetland-kónika Sissi a Püppi matej rowno pšawu wjelikosć a luštny temperament, aby mógał kněz Pahn narskim źowćam a jich starjejšym to a druge wó žywjenju a źěle z kónjami na serbski rozkłasć.
Źinsa gronje wótkubłaŕki, chto kótary nadawk na ptaškowej swajźbje pśewzejo.
Manfred Ramot z Górneje pśeraźijo Casnikoju swóje kšajźne tipy
Bědne cołnarje! Šulske źiśi su pak stojali pśi brjogach a su cołny pśez pěski śěgnuli.
[...] a se z Drjenojskimi bili, abo lěc smy pózdźej do Drjenowa na reje jězdźili abo ... abo ... A ku tym zmakanjam jo pśedewšym trjebna była Drjenojska droga.
"Gótowy!"
Pótom jo ten serbski guslowaŕ teke wuguslował! 
Ta nejbogatša strona ze złymi drogami njepomoga tym luźam nic.
Wóna rozsuźijo, lěc móžo baseń tak ako jo wostaś a pśiś do Casnika, abo lěc ma se wšake hynac, lažčej pisaś. „Młogi raz se raźijo baseń na šlap.
Gótowa butra móžo se pón na fryšnym klěbje a ze slěwcynym mazanim póžywaś.
wałtoru, 5. maja /rozhelonego
To móžoš se źiwaś, až taka małka wjaska pśemóžo kužde lěto rědny zapust organizěrowaś.
Rosćo na suchych błomjenjach, zwětšego na kalku.
Weto starjejšej njepłaśitej za wucbu, dokulaž financěrowanje pśewzejotej kraj Šleswig-Holsteinska a dański stat.
Wot 7. do 9. septembra smy my, wuknice serbšćiny rědownje 5b Tycoweje zakładneje šule z Chośebuza byli w Šuli w zelenem.
A mimo togo by mógał jaden drugemu z takim wideo wjelike wjasele gótowaś, dari-li jo jomu.
Pětš wóstanjo dalej měrnje.
Młogi měni, což wón tam ducy wiźi, jo wšykno cysta pśiroda, ale tomu tak njejo.
Potom jo se wudał do Halle a Barlinja na studij teologije.
Wšykne nadawki sobuźěłaśerjow rěcnego centruma pak njejsu hyšći do slědnego póstajone.
Miłoraski kjarchob kśě južo drugi raz pśepołožyś.
Miloš Schmidt z Pragi.
Móst nad Odru we Wrocławju, ako jo napraskany z lubosćinskimi zamkami.
Wustajone budu kolekcije dobyśarjow we wuběźowanju wó nejrědnjejše serbske jatšowne jajko 2010.
Ten se zachopijo z graśami w šesć kupkach, kužda ze styrimi mustwami.
Pan jo na serbske a nimske cełu štundu wulicował wót šlachtowanja: wót bibuša (Wurstbrühe), warjonego měsa a jěšnicow.
Něnto Mecklenburgska lažy w zwězkowem kraju Mecklenburgska-Pśedpomorska.
Jan 15,1–8 * Pós 17,22–34 * Ps 148
Cłonki teje band maju teke srjejźowěkowe mjenja.
Wětše problemy wón hyšći wiźi, gaž zagrodnikarje z Hollanda swóje struski w DDR pśedawaju.
Skońcnje pak jo kelnaŕ jomu to piwo pśinjasł.
Pśedwiźone su teke wšake zmakanja z wobydlarjami w Rogowje a wulět do Błotow.
Johannes Bocatius jo był dolnoserbski humanist, politikaŕ, pedagog a basnikaŕ.
Kšac k źiwadłowemu graśeju jo něnto mały: Dajśo źiśam cele jadnorje z toś tymi samo zgótowanymi pupkami graś a pśisłuchajśo jim.
Wiźim ale te nałogi ako most k serbskej rěcy.
A te su se teke społnili.
Pśestajenja z górnoserbskeje rěcy pak njejsu žednje take śěžke byli ako Šolochow.
Jo se musało pśeměniś.
Domowinska kupka njama se tam derje.
Tak jo było teke w Slěpjańskej źiśowni.
A mimo togo lažašo tam jaden wót jogo tśoch synow z mjenim Paul, kótaryž jo napśisko ako gymnaziast w Chóśebuzu zemrěł.
Pak jo se zalał w młyńskem gaśe, pak jo jogo w kólni młyńske kólaso pópadnuło, pak jo pśišeł do młyńskego pógibadła abo jo se wobwalił pód śěžkim měchom.
Božko nic z nami źiśimi.
Julka ma skóro narodny źeń.
Kalendaŕ Wolfganga Kotiseka jo połny z terminami.
33. koncert pó žycenjach pśisłucharjow
muzikowy portret: prof.
Serbska swajźba wót Wjerbańskich.
A tak som jogo zeznała a som se nejpjerwjej za to młoźinske wusćełanje zajmowała, ale pótom som teke jogo dla cesćej do Dolneje Łužyce jěła.
Banjawa se góri, až to jo wěrno.
Až do jogo zamordowanja w lěśe 2005 jo był prior.
Pěś dnjow pózdźej pśiźo jatšowny wuchac zasej.
Kak pak dej se na taki part strukturna a energijowa změna raźiś, su někotare se pšašali? We diskusiji jo se pokazała kopica luźi, kótarež źěłaju we wšakich gremijach a towaristwach na pólu strukturneje změny.
Marja Wěrikowa pyšni z młoźinu jatšowne jaja.
Ako prědne śěžyšćo togo wudaśa mógał pomjeniś fararja Bogumiła Šwjelu a powšykne kulturne a rěcne wobstojnosći Dolnych Serbow w casu 1933 do 1945. To njejo nic źiwnego, wósebnje gaž spomnjejomy na fakt, až jo faraŕ Bogumił Šwjela wumrěł 17. maja 1948 a až jogo wugbaśa hyšći njejsu dowuslěźone.
Wšykno se cyni, aby pśi zasejwótwórjenju źiwadłow ned wšykno běžało a publikum pśeguslowało.
Jaden źeń jěsnjej ako dotychměst planowany — na 17. měrc — buźo něnto wurědny kongres Domowiny.
Woni wobzamknuchu, až kuždy dej za štrofu te 300 pjenjez pśistupka pśepiś.
Pśez wopšašowanja casowych znankow tak ako pśez rešerše w historiskich dokumentach a zapisach jo se pśinamakał wjelebocny wobraz wót žywjenja drjowkojskich luźi w casu Drugeje swětoweje wójny.
Teke to nic: Samske towaristwo, zawinujuce tencas jogo politiski žurnalizm, tematizěrujo to tšojenje 80 lět pózdźej na swójej lětnej gromaźe a suźi nad nim.
1945 w Baršću naroźony
How su se serbske spiwy zgłosyli, jano tak, mimo wjelikich koncertow abo swěźenjow.
W źiśownjach jo tuchylu wjele wochlawow a wochlacow!
Wokoło 600.000 gósći su licyli na lětosnem 75.
Ako Erika Rozmijec z Rownego 1949 na ceptaŕstwo źo, mamy južo dwójolětny studij.
Něga jo to how w Dolnej Łužycy teke tak było, na pśikład we Wjerbnje, źož su namakali pśi kopanju wejsneje drogi stare rowy blisko Wjerbańskeje cerkwje.
Pó 15. pśiźo lěśe zasej slědk a wóstanjo až do kóńca septembra.
Chinšćinu powěda nejwěcej luźi na swěśe.
Ten jo jogo pśepšašował a pśesłuchował.
Medije a prestiž Serbow we zjawnosći
14.09. | 16.00 góź.
Wóno njejo było wu nas połne: mjasec jo zakšył w Chóśebuzu jadnab 75% słyńca.
"To jo twója nowa póstola", groni nan.
Wobydlarje teje jsy, ako jo pśibita do Wětošowa, swěśe wót lěta 1997 zasej serbski zapust.
Pśed dwěma lětoma jo teke jadna serbska kulturna kupka – Serbska reja – tam wustupiła.
Akle gaž słyńco se chowa, woła maś Witka do doma.
Glěda jano na swój wužytk, móc a seks z młodymi źowćami, wšo druge jo jomu wšojadno.
Jano šołta jo wobźěłał dwa slěda.
Lěbda běšo tam dognał, — lubšy Bog, co tam wiźi!
W kategoriji I (woplěwanje a dalšne wuwiśe dolnoserbskeje rěcy) su se mytowali: 1. [...]
Mej se wobej pśewšo wjaselimej!
"No, a to camprowanje, to ga dajo hyšći do źinsajšnego".
Domaškojc“ gósći, cłonkow Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny, w swójej šuli wuwitali, su dali dobry start do wobradowanja.
Myslim tak ako Vanessa, musymy zajm wuwijaś mjazy młoźinu.
Wón by dejał měś pó móžnosći samske pšawa a, to se wě, teke słušnosći ako te druge.
Škoda, až taka rědna krajina jo se znicyła, jano za kusk wětšeje role.
Woglědaŕ wiźi wóstajone škórnje a špódy.
Som źěłał gromaźe z Litawskim komornym orchestrom, z českim dujaŕskim kwintetom Praskego rozgłosa a z pólskim smyckowym sekstetom.
Śěžko jima bu. 
Wjelgin rada by kśěła měś wěcej městna za wustajeńcu, nejlěpjej tśi rumnosći – jadnu wósebnu za na swětło cuśniwe drastwy, dalšnej za powěsći a jatšowne nałogi.
Naš Měto jo musał kuždy raz z wózom pśez Lutolsku górku.
To jo mój material za baslenje.
Pśi góźbje jogo jubilejnych pósmjertnin comy se raz jogo žywjenje wótslědka woglědaś a zaběraś z tšojenjami wokoło jogo zakopowanja w Dešnje.
Jo na rěcnej šuli w Dešanku derje serbsku rěc wuknuł.
Ja mócnje sobu cujom z tymi, ako cele sami muse se pśewójowaś pśez te terapije a bźez wósobinskego kontakta k swójźbnym.
Ampla jo zelena.
Dla tog su žylojske Pólakarje pjerwjej teke swój majski bom za sebje stajali.
Mosonmagyaróvár jo město w Hungorskej.
Wón wužywa se mimo togo w cełem kraju za jězdne abo lětańske plany śěgow, lětadłow, łoźow.
Młodostne su na pśikład pšašali za knigłami z „rěcnym kursom” za nawuknjenje serbšćiny.
Njesłuša pak take štrejtowanje k tomu?
We toś tom fachowem marku za zagrodowe rostliny, zagrodowy pśicynk a materialije za wugótowanje zagrodow, gumnyškow, terasow a balkonow bijo wutšoba hobby-gjartnarja wušej.
Radušańske póriki zmakaju se sobotu, 16. měrca, zeger 14:00, pla hotela pśi wustawadlišću.
Ten źeń ga se derje zachopijo.
Teke krajny raźc D.
Pódla su byli „stare wuchace“, ako Annette Lehmann-Westphalowa z Města, Izabela Sak a Agnieszka Kujawa-Bartuszek ze Zieloneje Góry, ako se kužde lěto wobźěliju.
Złecynjaŕ źašo: Kněžo, spomnjej na mnjo, gaž do swójogo kralojstwa pśiźoš.
Gatojska gmejna mysli se na wužytk ze pśiducego Chóśebuskego jazora
Münchoweju, kenž jo zagronita za serbske nastupnosći.
Dalšna forma dialoga jo było wopšašowanje cłonkow a njecłonkow Domowiny, co sebje wót Domowiny mysle.
Reinhold Kowalik - ...chto ga wót serbskich luźi w Dolnej Łužycy togo Wjerbanarja njeznajo?
Kokot dej byś pšawje pśiwězany …
[...] kasowy cedlik, 110 ně pólski, 113 jeglinowy bom, kaž škrjok (w Dolnej Łužycy njerosćo), 114 cesne wustśělenje, 115 rěka w Alasce, 117 rěka w Francojskej, 118 rěd domow, 119 rědny górnoserbski, 121 jo italski, 123 wón w drugich słowjańskich rěcach, 125 zakśik pśi bólosćach, 126 mórjo engelski
To su (wót lěwego boka): Wyliam Janhoefer, Delia Münchowa (powědaŕka rady we nastupnosćach šulskeje politiki), Katrin Šwjelina (pśedsedaŕka Serbskeje rady), Uta Henšelowa (zastupna pśedsedaŕka rady) a Dieter Freihoff.
Ga se zasej do póstole lagnjo, to nichten njewě – to ga buźo dłujcka noc.
Bomba by jich pśi włosku.
Jadnotliwe změny budu za Chóśebuski wobceŕk, na pśikład což nastupa financne wustawki.
Něco se wucabnikoju na mójom wótegronje tak pšawje spódobało njejo a wón jo se na mnjo fresył až tšach a sromośecy dodał, až se mójomu głupemu wótegronoju zewšym źiwaś njetrjeba, pśeto mój nan ga jo ako škódnik našeje republiki južo w popajźeństwje sejźeł.
Po pšawje jo to w Bramborskej źinsa tak: kuždy, kenž co byś Serb, ma to pšawo a jo stakim Serb.
Škóda, až se rowno to we wustajeńcy pśemało pśedstajijo.
„To njejźo“, groni ten,
Slědkglědanje na slědnej legislaturje pak jo młogego stužyło.
Za to pójěźotej na jaden tyźeń do Rumuńskeje.
Na jogo 80. narodny źeń jo ludowy chor z Prožyma pśišeł jomu spiwat.
»A tomu se groni babine lěto.«
To jo se jej derje raźiło.
Za Hochozarjow su to mjenja, ak źinsa hyšći žywe su.
W "Pśedejsy" su wiźeli stary Bałcaric pjac, a tam su ten źeń za gósći a wobydlarjow tykańc pjakli, teke ten woblubowany twarožkowy.
To jo było jomu strowe!
Gaž njejo se mě derje šło, su to móje kócki ned wumarkowali a su mě na swój part troštowali, su smarcali a mě hajckali z powtu.
Wše su njesćerpnje cakali na nowe žni.
Pjerwjej su jano wóni camprowali.
Fasadu su łoni wobnowili a we tom ramiku to dwójorěcne mě na nju mólowali.
My organizěrujomy źěłaŕnje a prezentaciju projekta na wšakich městnach w cełem swěśe a direktnje pó tych źěłaŕnjach zgromaźujomy a dokumentěrujomy materialije", groni ta orientalistka.
Te 13 spiwańkow, ako material wopśimjejo, jo awtorka wucbnice "Lutk 1" naraźiła.
Dłujki cas jo to w Nimskej jadnorazne było, až kanu-towaristwo jo we wobyma kanu-disciplinoma tak wuspěšne.
Jo rozkładował wšykne te kazniske póstajenja a dogrona, ako jo město z inwestorom dotychměst wótzamknuło.
Na woglědy su pśišli pśiduce wužywarje teje wótwardowaŕnje, mjazy nimi Pruskelojc (Pruskil).
K dalšnym twaŕskim nastupnosćam słušaju saněrowanje drogow a móstow, pórěźenje jawišća we jsy, wurědnjenje terena wokoło cerkwje a wótnowjenje chroma na kjarchobje.
Mocny śěg njasešo nas slědk k połnocy.
Z Pśiłuka/Preilack. Drugu sobotu decembera su tudy měli chytšy gódowny mark.
Za słowami Henšeloweje co Serbska rada šesć raz na lěto wobradowaś, za wětšy źěł w Pódstupimje, wušej togo budu źěłowe zmakanja w Łužycy pśewjasć.
Buźo dujaŕska muzika, a póbituju wšake jěze a piśa.
Žałujomy z Krawcojc familiju, z pśijaśelami a towaristwami.
Wódajśo tu zmólku.
Tak „wobchytuju“ luźa z teju śopłeju paru.
Cysta žeńskeca kupka tak hyšći zewšym njeeksistěrujo.
W kjarcmje jo hyšći žywjenje.
We srjejźi dej to wušywanje stojaś, kužda a kuždy dej swój material sobu pśinjasć.
Za našym wěźenim jo Rěcny centrum Witaj w Chóśebuzu wót zamknjoneje granice z Pólskeju pótrjefjony.
Juž Sumerery su jogo za góńtwu antilopow dresěrowali.
Won jo był wjeliki winik kśesćijańskeje wěry.
Wosebnje zajmne jo how něnto docełego dotwarjone byśe z Dłopjego (Kittlitz) z bydleńskim domom, groźami z galeriju zwjercha a z brožnju z toružu.
Dla togo jo se muzej wobstarał wósebne gódowne kórytka, aby rozwjaselił z nimi Dešanarjow a drugich w pśedgódownem a gódownem casu.
Mała myš jo dłujko spała.
W mjenju Domowiny jo jomu wutšobnje gratulěrował B.
Wokoło 80 namšaŕkow a namšarjow jo tam dožywiło prědne prjatkowanje dr. Hartmuta Leipnera.
Pankoju su hyšći wóstali wušej wósym rědnych lět na wuměńku w měsće.
Ale ceło měrnje pókšacujo: »How jo rědnje.«
Na samem kóńcu lětosneje zapustojskeje sezony, južo we śichem casu, jo Husańska młoźina zymje wuganjała.
54 wótegronow jo na to napominanje wordowało do ministaŕstwa pósłanych, 19 wót wuknikow gymnaziuma.
K nuzy to źo sam.
Tak źejo Kněz cebaot: Chtož was dotyknjo, ten dotyknjo mójo hokowe zernko.
Nan jo mě hyšći raz zwignuł a na ruku wzeł, což gólcyka kradu rozwjaseliło jo.
Wěrikojc Marja a Wylem stej wjele k zeźaržanju serbstwa w Slěpjańskej wósaźe nawugbałej a młodšym dalej dałej – teke swójim źiśam a tych źiśi źiśam.
Z tobu pak njok kóńc gótowaś, ale z měru cu śi pómarskaś, aby se za njewinowatego njeźaržał.
Gmejnski wólbny wuběrk schadujo se k prědnemu razoju 28. awgusta.
Myto Ćišinskego njejo to prědne pócesćenje, ak Mariji Elikowskej-Winklerowej jo se dostało.
Casy jo Aline Mummertowa hospitěrowała.
Wjele wót nich jo se mógało hyšći dopominaś na łapanje kokota pjerwjej na Górach.
Wuwitała jo te něgajšne sobuwukniki Sieglinde Jašanojc, tek serbski.
Siegfried Malk ze Smogorjowa jo pisał, co jo dožywił ako komparsa pśi wjerśenju Błośańskego krimija. Manfred Kliche z Raduša, tamny wejsny chronist, jo nadrobnje pśedstajił cołnaŕske towaristwo ze swójeje jsy. Helmut Ziehe [...]
Wjele tych slědnych namšow jo musał źaržaś, gaž su jadnu wjas wótryli a cerkwju wužognowali.
Publicěrował jo wěcej ako 50 fotowych knigłow a wobrazowych zwězkow wó wubranych krajinach Nimskeje.
A wóthobr ośiju hušy wót wěrnosći a hobrośiju se k basnickam.
Wotmolowane w Rychwałźe/Reichwalde (župa Běła Woda/Niska): něgajšny konsum su pśetwarili na rědny gmejnski dom.
Pśibytne su gromaźe bjatowali.
Wobej bratša, Wylem a Hajno Nowy, stej na swój part pśinosowałej k zdźaržanjeju serbskeje kultury w Dolnej Łužycy.
Na to se wóda źěli a zelena sćažka se pokazujo.
Póbituju kuždemu, sebje z pšašanjami abo teke z pokazami a póstarcenjami na nich wobrośiś.
Njamogu ga na kupje Sylt wucyś taku rěc, ako se na pśikład powěda w Husumje!
Lušt na zapust jo měła teke Jennifer Rybaček, 30lětna žeńska z Awstriskeje.
Domacna wjas a rodne město
Samo wjelgin tužne to jo.
Kórtki płaśe 10 euro pśi wjacornej kasy, docasa kupjone 8 euro (pónižone 8 euro a 6 euro).
Na kóńcu decembra dej wóna byś donatwarjona a pón kśě how wob tyźeń něźi 50 — 80 swini a 15 gowjedow „šlachtowaś“ a měso pśeźěłaś.
Z Walterom jo mógał Jan ten ceły cas se derje pó dolnoserbski rozgranjaś, dokulaž jo Walter roźony Hochozaŕ a powěda tak rědnje ten Hochoski dialekt.
Tam, źož pale głownje drjewo, jo wósebnje wjele cazow.
Plan za pówódnjenje jamy jo, pó słowow LEAG, hyšći realistiski, samo pó zachadnych suchych lěśach.
Policyst kśěšo Pawoła napisaś.
Pśicyny za to su byli wšakorake.
Wjelgin chwali wón pak teke žednych luźi w Domowinskich kupkach, kenž PRATYJU a dalšne serbske knigły pilnje pśedawaju.
Jo, Małksa jo była za mnjo to rědnjejše městno mójogo žywjenja.
Južo Goethe jo gronił: »Gaž wuměłc njejo zrownju rucnikaŕ, pótom njejo nic.«
To jo śěžke domapytanje za luźe a skót.
Wažne pak jo, až se pśi wšom derje cujomy a njepśegnawamy.
Kuždy źeń jo jadnab dwanasćo źiśi pśišło.
Won jo k wěsći dał, až jo njedawno pśepšosył wuknikow na rozgrono.
Něnt maju w tych nakšomnych groźach jano hyšći někotare byki a woły.
Nejžlěpjej se mysliśo pśi tom zasej na złotu medalju.
Pótakem wuglowe zapalowaki z města.
Musym dodaś, až wucba kněza Mudry jo wjelgin dobra.
Za njogo jo něnt wuźěłanje bramborskeje strategiji za dolnonimsku rěc na rěźe.
Pśecej zasej som se je woglědał a se slědkoju rozsuźił sam zběraś.
Raźiło se nam njejo, wšykne toś te “Domowinske” towaristwa pśepšosyś na jadno zgromadne zmakanje.
Co se how stanjo, co se pótajmnego tšoj?
Prědnej dwa wobźělnika wuběgowanja sejźitej južo w swójima cynkowyma wanoma a cakatej na startowy signal.
Wót nich ga zběraju swóju jězu: nektar a wobnožku.
Kapan jo město w Armeńskej.
Hackelom w Serbskem domje njejo nic wunjasło, a to zjawne pśisłuchanje 8. junija w domje bramborskego parlamenta teke njejo na tom nic změniło.
Pisana łuka Wustśigajśo z papy kwětki wšakich barwow.
Pšosby mógu se stajiś z wósebnym formularom, kenž jo wózjawjony na internetowem Njeglědajucy na koronu dajo teke lětosa pěś mytowanych w ramiku 13. wupisanja Błośańskego literarnego stipendiuma.
Kněni Eitnerowa pokažo we swójej małej wustajeńcy mjazy drugim keramikowe kružki, kružacki a sudobja wšakich formow.
Pótom Findus papjeru rozcynja a pśedcytajo:
Někotare awtory lice singular a plural pó jadnom, tak až pó nich Swahilšćina ma samo pěśnasćo abo sedymnasćo klasow.
Ja waju pśepšosyjom, až ja waju w mójich sańkach ku gólnicy dowózyjom.
Mólenja pśi wužywanju rěcy a zamóžnosći powědanja Gaž góleśeju śěžko pśiźo, licho powědaś, něco wopisowaś, wó dožywjenju wulicowaś abo k wobrazowemu tšojeńkoju powědaś, móžo se wó mólenje pśi wužywanju rěcy resp.
1959 abo 1960 jo tegdejšy wobsejźaŕ do pódwjacora wuběgnuł, a we aprylu 1960 su how stwórili LPG typa 1. "Mój starki, Willi Kamjeńc, jo w 1960tych lět pśedstojaŕ teje LPG był", wulicujo 67lětny Zaspowaŕ.
Kuždy drugi tyźeń dej jadna dalšna rěc k tomu pśiś.
Luise Kupratowa, ak jo we 50tych lětach prědne zapusty pó wójnje dožywiła, jo nam wulicowała, až tencas su jich pó wjelikosći stajali gromadu.
Daj mě pšosym carny barwik.
byli w Dańskej na woglěźe w Němskej šuli Apenrade, w Ludowej šuli Tingleff a w młoźinskem domje Knivsberg.
Wón leśi k bobroju a pšosy: »Wuźěłaj mě pšosym cołn a wjasło!«
Južo jo słyńco domk šło.
Dobyśarje pak njejsu se tu njeźelu swóju kralowku wubrali mjazy tymi 7 źowćami.
Te pak wěsće njejsu mjelcali, ale su tam we wóźe gótowali wjeliku politku! No jo, daś jo ako jo! Nic jano to medicinske zastaranje a to piśe teje wódy w Pieštanach tyjo śěłoju a duchoju.
Wšykne kupki a ansamble, nagromadu jadnab 700 wobźělnikow, budu wót zeger 18.30 śěgnuś pśez stare město, wót Postowego naměsta, źož stoj Serbski dom, až na Žytne wiki (Kornmarkt).
Ja som tam była ako Ana Kosacojc, ako Serbowka, kótaraž ma w serbskem žywjenju wósebnu funkciju.
Za łužyski wugel by dejał na tonu 195 euro płaśiś”, wujasnijo nam Helmut Kuhlmann.
Wóna tam teke flaše zběra a se tak sobu za cystosć w swójej wokolinje stara.
Gaž my gronimy, až žeden grěch njamamy, ga sami se zawjeźomy, a wěrnosć njejo we nas.
W lěśe 2006 smy se jadnasćo raz a 2007 wósym raz zmakali.
»Kito«, som ja chopił, »pójěźomej źinsa hyšći raz do Błotojc.
Twarjenje jo trało połtera lěta, 20 milionow euro su dogromady do nowego wódychanišća inwestěrowali. 45 źěłowych městnow jo nastało.
Pśiduca zgromadna proba buźo pón sobotu, 8. apryla.
Ja by se za pśichod togodla rozpšawjenje žycył, kótarež glěda zasej wěcej na žywjenje na jsach.
Pětr Hejduška, docent
Ale co cyniś? Kokot jo pšec na pśecej.
Dański chronist Saxo Grammaticus jo tegdejše tšojenja napisał a tejerownosći naglěd Swantowita wopisał.
Harry dej žeńsku koncernowego šefa Ludwiga Stromppa wuwjasć.
Moj źibaty głos něnt ale njepśiźo wót paleńca (głosne smjaśe).
"Som chójźiła na Serbski gymnazij, źož som pśišła do A-wucby we fachu serbšćiny."
Tam, źož prodrustwo »Domowina« źěła, wobstoje 4 chory, kenž su z Turjeja, Drjejc, Janšojc a Mosta.
Teke we drugich stronach Łužyce mógu wukniki wjele nowego wótekšyś".
W pózymskem jo bejnje zyma a casy sněg pada.
Take wjacorne wulicowańko jo tež tudy to wó Robinsonje. 
Nejwěcej konkretnu ideju jo tejerownosći dr. Bartels wugronił.
Wósebnje w slědnych 25 lětach, w nowem politiskem casu, su se awtory pśecej mócnje zaběrali z teju regionalneju tematiku.
Za nurjarje kluba jo december pó tradiciji mjasec gódownickow, lěto 2020 jo to pitśku hynac było.
Ale źinsa pomogatej jej dwa mócnej elektromotora pśi gónjenju cełeje młyńskeje techniki. „Což techniku nastupa, my ju stawnje modernizěrujomy a pśenowjamy, aby kupowarjam nejlěpšu muku, nejlěpše sorty šrotu a wótšubow bitowali.
Něnto móžo se teke fachowy póraźowaŕ zasej smjaś z wólažcenim.
Som něnt w tom starstwje był, ako su gólcy chapjali tym źowćam na pśězy woglědaś, se za »swójeju« rozglědowaś a tšochu za njeju wyrkaś abo sebje jadnu za zapust wuglědaś.
Co jo how śamne, co swětłe?
»Jo se něco stało?«
Jo sajźiło wjele k jěźi a teke k piśeju.
Pśez jeju nazgónjenja w Górnej Łužycy stej trjebnosć takego towaristwa jasnjej wiźełej ako w Bramborskej statkujuce fararje a ceptarje.
„Nic wšuźi stoj napisane polka, ale wóna jo wšuźi nutśi.“
Wuknice a wukniki deje teke byś spomnjete w knigłach „Z pólskeju myšu na łuce“.
Tak jo se teke mě šło pśi góźbje lětosnego 60. smjertnego dnja fararja Šwjele.
Slědny pětk jo było wjelike zmakanje towaristwa Euroregion Sprjewja-Nysa-Bobr.
Wót cełego zachopjeńka mějachmy zastupnika serbskich zajmow we rozgłosowej raźe ORB a to jo se wupłaśiło.
Jeje bratśi a sotšy su byli južo dorosćone a su měli swójske familije a teke źiśi.
Paul Końcak, jogo žeńska a šołta wěźe tu wěrnosć.
»Źo lažy Pšuska?«
Temy, z kótarymiž se rozestaja, maju wósebnje cyniś z pśebywanim, proznosću, izolaciju a bliskosću jadnogo k drugemu.
"Som se zaběrała z powěsćami.
My by sebje žycyli wětšy wótgłos, teke we serbskich medijach.
Krotko z našych wósadow
Jill Ketlicojc jo pśišła domoj z wobaloneju ruku a caka něnto na operaciju.
Gaž mójo cowanje by se dopołniło, ja by była hyšći glucnjejša młoda Serbowka.
Te ga su južo w lěśe 1946 pśišli z Pragi.
tak ako do drugich muzejow.
Wušej 50 jo jich było, stoły njejsu dosegali, až su musali slědne gósći samo stojaś.
Ta jo była něga Bórkojska droga do jsy, kšasna brjazowa aleja.
W Radušu jo se lětosa na tom swěźenju hyšći wjele drugego tšojło.
Wjele cysteje, nam źeńk ak źeńk eksistencielnje notneje wódy by žarili? Wjele njerěšneje wódy zewšym nastało njeby, kenž musy se w komplicěrowanych procesach mechaniski a chemiski znowa cysćiś? Howko wiźim nowu zagronitosć žeńskich wšyknych generacijow za našu – Bóžu – stwóŕbu.
tśista… tśista… tśi stare a jadno kurjetko.
W ramiku zarědowanja kśě wuslědki pśewjeźonego napšašowanja prezentěrowaś.
Bur musy za njen swójo nejžlěpše pólo wupytaś.
Škoda, až njejsu wukniki měli dosć casa, aby z knězom Schwirtenom hyšći dlej diskutěrowali.
Dłujke pšugi śěgnjo tam, rědne słyńco kresli nam.
Tauschom mólowali a aplicěrowali slěpjańske serbske bajkowe póstawy.
Dokulaž njegnute kralojstwo dostanjomy, dajśo nam tu gnadu źaržaś, pśez kótaruž móžomy Bogu słužyś.
Jo było dogronjone, až k nim woglědajomej.
W Janšojcach jo źaržał 31. měrca togo lěta swóju prědnu namšu.
Tam ga jo kužde druge lěto wjeliki festiwal "Łužycu" na kótaryž pśidu rědne młode žeńske a maruše z cełego swěta.
Z kijaškow, drota a propow wót piwowych flašow su nastali šćerkotawki.
Za to se wě móžoš sebje sam teleskop wobstaraś a pótom w nocy, gaž njejsu žedne mrokawy, za nowymi zjawami na njebju pytaś.
Docełego dej mój źěłowy princip byś, až w raźe nad głowami luźi njerozsuźijomy.“
Ja jomu to za zło njebjerjom, pśeto tych Šołtow ga dajo napšawdu dodosća.
Měto jo zastał, jo sebje znoj z woblica wutrěł a pón gronił: »Ga wiźiš, dla togo jo se źinsa jěło tak śěžko!«
Naslědku měni Wylem-Kell, až „diplomatiske reprezentěrowanje a móc pśesajźenja dejtej wažnjejšej byś ako kulturne nazgónjenja“.
Wót wjelikeje tšochy kultiwěrowanych wužytnych rostlinow njaso jano małka tšocha głownu śěžu luźecego zežywjenja .
Až jo tencas na Dolnoserbski gymnazium pśišeł, ma źinsa hyšći za pšawe rozsuźenje.
Ma ceło měkej gubje.
A tšochu dalej naprěki wejsneje cerkwje su pśi hotelu Bleske rědnjejšu werandu napórali.
Aby se wuwijał w góleśu proces kreatiwnosći, jo notne, až spšawnje se zaběra z jogo idejami a až nastaśe jogo kreatiwnego produkta napšawdu pśewóźujo.
Južo wušej lěta pak mamy něco nowego.
Ga natwari Gideon tam Knězoju hołtaŕ a pomjeni jen „Kněz jo měr“.
"Jo wjelike wobogaśenje, až něnto jo za zjawnosć, což wacej we priwatnych zběrkach by schowane było", wuzwignjo Christina Kliemowa, kuratorka chóśebuskego Serbskego muzeja.
40 km dalej wulewa se Kwisa do Bobrawy (Bober), we bližy jo město Žagan (Sagan).
Pśecej zasej se pokazujo pśed nim Karininy wobraz.
Ten nalětny nałog póchada z Górneje Łužyce a tam teke pśedewšym se woplěwa.
Końc mjaseca jo pón zasej bejnje njespušćobny a włožnity.
Som jadnorje Łužycanaŕ, kenž se rad pógibnjo mjazy swětami a pśez granice.
Spěšnosć jo pśemała, wóna se wšak procujo, až z gólcom na samskej wusokosći wóstanjo.
"Dłymoke kórjenje w mójej serbskej domowni su byli pśicyna za to, až som swójo mejstaŕske źěło wugótowała ze serbskim drastwowym motiwom", wóna wuznawa se k serbskej narodnosći.
Wóna jo musała wulicyś wjele měsa, jaj, trajdy a wałmy deje librowaś až do 2, wót 2 do 5, wót 5 do 10 a wěcej hektarow. „Luźe su pśišli skjaržyt, až jo to pśewjele.
Nimske wobydlarje deje wó serbskich stawiznach a źinsajšnem žywjenju Serbow zgóniś, teke wukniki w šulach.
Jogo domownja jo była Kerala na pódpołdnju Indiskeje.
Bog, twója dobroś jo lěpša nježli žywjenje. Ps 63,4
Wy sćo sol zemje.
Tu staru rědnu architekturu comy na kuždy pad zdźaržaś, jo k tomu šołta gronił a k wěsći dał, až su to teke młode luźe, samo z města, kótarež su zaśěgnuli do tych twarjenjow.
"To groni", rozkładujo Colett, "až móžomy z wuknikami źěłaś ako do togo a zasej komunikatiwne, kooperatiwne formy wucby wužywaś, ako źěło w projektowych kupkach.
Na 76 bokach cytaśo wó poměrje dweju młodostneju, ako se emocionalnje bližej pśiźotej rowno w casu, w kótaremž matej se rozžognowaś, pśeto wjaska Strowja, źož bydlitej, ma se za wudobywanje brunice dewastěrowaś.
Wob źeń su ale na pastwje.
Dajśo nam se módliś.
Powědarje su jězdźili z kólasom pó kraju a su pokazowali zajmcam, wósebnje źiśam, te tšojeńka.
Tam se powěda z filmarjami, kenž su na tom pólu aktiwne.
Lěc jo to napšawdu granica měra była?
Dogromady 1,5 miliardy euro kśě za toś ten pilotowy projekt wudaś.
Na boce Zelenych w interneśe stoj teke, až wón jo Žyd.
Wěcej wó 44. centralnej olympiaźe serbskeje rěcy móžośo cytaś w pśiducnem Casniku.
Dnja 31. oktobra běšo Reformaciski swěźeń.
Wón jo znaty w stawiznach serbskeje literatury pśez wulicowańko „Ribowčenjo abo politiske wulicowańko z něntejšnych casow“, kótarež jo se w lěśe 1849 wudało.
Tšuga pjenjez buźo se skóro wulaś, aby nowe industrijowe źěłowe města natwarili.
Faraŕ Šwjela jo teke cesto był wu nas, pśeto jo musał słužbnje jadnaś z mójim starkim, kenž jo był šołta a teke amtaŕ za Dešno a Strjažow.
Ale kacka njesłucha.
Starka se smjejo: »Mój cas, to su te myški byli!«
Jaden z teje wjelikeje licby jo gymnazium w Proseku.
Wóna jo jogo tśi raze tym Filistarjam pśeraźiła; ale kuždy raz jo se Simson jich dowoborał a pótom wuběgnuł.
Pla tych drugich jo hyšći rum za rěcne pólěpšenje.
Podgorica jo stolica Carneje Góry.
Teke jo k tegdejšemu pśedgódownemu casoju to „ruprajchtowanje“ na jsach słušało.
Aby se ceło na rowninu źiśi pušćili, muse dorosćone se braś cas, z góleśim pśepowědaś projekt a jomu daś móžnosć ten projekt rozkłasć.
Změju zasej połny budget k dispoziciji.
Źo we Słowakskej jo se pón ten kongres wótměł?
Tej smuze wjasołych luźi ga jo pśecej prědnosć dana, awta muse wustaś a cakaś.
Haraldix: Z togo nic njebuźo, su nam zasej wšykne pjenjeze pśikrotcyli.
YouTube pórucyjo to, což wužywaŕ co wiźeś.
Njejsom žeden zakusany luź, kenž špos by njerozměł.
Ze sakskeju jazorowu pla Budyšyna a Quitzdorfa su lětosa južo 14. 000. 000 m³ wódy do Sprjewje pušćili, aby pówušyli jeje niwow w Bramborskej a Barlinju.
Ale we drugej połojcy jo Rinca pokazał, co pśemóžo, a jo to graśe naslědku wumógł.
Gorjejce: Kněz Harting pokazujo mě tu bajawku swójogo starego nana.
pětk, 14. awgusta /jacmjeńskego
Něnt su głowy zasej połne
Pó namšy stej wobej jubilara se sednułej do rědnje wupyšnjoneje kutše a wobjěłej z njeju cełu wjas.
Wejsnarje a gósći su mógli kupiś śopłe wino a druge piśa, a k jěźi jěšnice, sušonu rybu a twarogowe kulki.
Jich krale a wuše, kenž sami wjele lěpše njejsu, źarže jich ak zbóžo.
Tak jo lažčej, wótlicyś, co jo se dojśpiło a co nic.
Som dostał jězd ze »Śěgom pśijaśelstwa«.
»Aby błysk njezaderił.« (1. běrtyl 20. stolěśa z Bórkow)
Ta biblioteka ga jo kuždy mjasec raz ducy pó jsach.
Wóni su se źěkowali pśedewšym źiśam a tym źiśiźiśam tych wótmólowanych, až su byli zwólne, něco wót swójich dopomnjeśow zjawiś.
Wón wiźi, słyšy, cujo z kóžu a cujo z nosom a jězykom.
Ten jo póchadał ze Strjažowa a jo se wudał do Łakomeje.
Njeźelu, 22. septembra, pšosy Serbsko-nimski muzej wót zeger 15:00 do 17:00 na „Wjasele do rejki“, Michael Apel buźo nawjedowaś a wucyś serbske a nimske ludowe reje.
Ale teke góle a łuki nam płody dawaju.
Ten fakt njesmějomy ignorěrowaś, ale skerjej jasnje na njen pokazaś, se za swójskim spleśenim z temu pšašaś a jo na rozymliwu wašnju do swójskego źěła zapśěgnuś.
Wjedro we Błotach njejo wósebnjejše ako hynźi, snaź wótglědajucy wót kontinentalnego wliwa.
Mój kmótśik jo se naroźił daloko, w Šotiskej.
Drogowanje se zachopijo ze serbskim abejcejom rostlinow wót asterki až k źiśelinje.
Naraz se wuderijo z togo wulicujucego tona a z kšutym głosom groni: »Wěš ty ga scełego, kak dłujko Mjertyn a ja smej kubłałej a kśicyłej?«
Rownjański pjakaŕ Tšamaŕ co naš pjac lětosa prědny raz zatopiś a w njom woblubowany klěb a tykańc wupjac.
Libele we bogatej licbje by tam wokoło lětali, a ja by mógała wšake wódne ptaški pśi sedanju a měwanju wobglědowaś.
Kak su nastali Góry? Ta nejmjeńša gmejna w bórkojskem amśe ma swóje kórjenje w lěśe 1469. Tencas jo pšuski kurwjerch Fryco II.
Chylcycku wóstanjomej tak stojecy.
Atlantiski ocean abo Atlantik jo wódowa płoń mjaz Afriku, Europu a Ameriku.
»Kak móžoš how scełego nutś pśiś?«
A zal? Wón ga se prima góźi za swěźenje a gósćiny.
Jano jadnomu cłowjecyšću z drogi njepokažom brjuch.
Tśi lěta pózdźej su dostali swóju ortodoksnu cerkwicku.
Teke na internetowem boku rěcneje šule su sobuźěłaśeŕki nadawki za serbšćinu a pólšćinu stajili, aby kuždy mógał tam dalej zwucowaś.
Se wě z jadnym wuměnjenim: rěc musy se teke młodym generacijam dalej daś.
Srjejźi góle w zwěrjetowej zagroźe blisko pomnika „Protestantin“ blisko Miłoraza jo wěcej ako 200 luźi zgromadnje bjatowało a spiwało.
Trjebamy: 4 kiwije, 2 bananje, 80 ml słodkeje zmjatany, 2 łžycy klonowego sirupa abo mjodu, mineralnu wódu
To pak njejo se za jogo powěsću raźiło dla ryjneje rezonance.
Ako pak do Wjerbna pśijěźechu, dejachu hyšći dalej.
Su liche měnjenja zasej tšašne?
Sabina Siegowa jo mimo togo kritizěrowała, až njejo pśi tej źěłaŕni nic konkretnego wusłyšała, až koncept njejo jej jasny wordował.
Bog mě hobronijo z mócu.
Mjazy drugim su pśibytne rozsuźili, až njedej byś nowy pśedsedaŕ w žednej partaji.
Jogo pšawa ruka dotykujo pśi tom Karinine małe nadro.
Gósći teke w serbskej drastwje
Filiala na Droze Otto Grotewohla 4b jo pónjeźele wótcynjona wót zeger 10:00 do 18:00, wałtoru wót zeger 10:00 do 17:00, stwórtk wót zeger 10:00 do 18:00 a pětk wót zeger 14:00 do 17:00. Filiala na Droze Maxima Gorkego 18 jo wótcynjona pónjeźele wót zeger 13:00 do 18:00, wałtoru wót zeger 10:00 do 18:00, stwórtk wót zeger 13:00 do 18:00 a pětk wót zeger 14:00 do 17:00. na Droze Augusta Bebela jo wałtoru wót zeger 09:00 do 18:00 wótcynjona a stwórtk wót zeger 14:00 do 19:00. Knigłownja na Šulskej droze 8 jo w lěśu wót pónjeźelego do pětka wótcynjona wót zeger 10:00 do 18:00. W zymjem jo wóna wót pónjeźelego do pětka wótcynjona wót zeger 9:00 do 17:00. Na srjodach móžośo w zymjem tam hyś wót zeger 8:00 do 12:00. na Droze Augusta Bebela 82 smy slědny raz měli mólenje.
Mimo togo buźo pěsnjaŕ Bernd Pittkunings wšyknom muzikaliski ramik daś.
»Jadna z ferijowego lěgwa.«
Syłojašk spiwa nam nejrědnjej, štuckow ptašk znajo ga nejwěcej.
Wětšy źěl jo šołta z tolarjami tak žarił, až w gmejnskej kasy jo hyšći naglědna suma wušej była.
Márqueza.
We rozgronje z LR góda bur Žyłka na to, až ten njestatk jo był we złosnem wótglědanju wuwjeźony.
Pósoł Pawoł wopisujo w swójich listach realne žywjenje wó zwaźe w zwisku z teologiskimi naglědami a až bogate lěbda na chude źiwaju.
Źeńk ak źeńk na tebje cakam.
Wustajone su lětosa na pśikład jaja z běłeje gliny z Mexiko, marmorowe jaja z Afghanistana, drjewjane pyšnjeńske jaja z Pólskeje, jadno Santa-Claus-jajo z Texasa, jaja z motiwom wětšnika z Hollandskeje, drogotne kamuški we formje jaja z Chinskeje, abo jajo wólejowego boma ze Špańskeje.
Mama a stara mama stej gromaźe wušyłej za mnjo katolsku drastwu".
Lěto 2019 jo se tudy cesto a dłujko paliło.
K tomu se nacerijo kulisa města za wjelikimi woknami biblioteki.
z Bageńca jo chwalił, až njemusy za cas prozninow doma sejźeś.
Wót zeger 10:00 do 17:00 buźo pyšny program.
Wót wšogo zachopjeńka jo nama było jasne, až trjebamy za naju źěło maminorěcnych informantow.
Wobźělili su se 11 rejtarjow a 14 źowćow.
Pósuźowaŕ jo wótekšył wšakorake triki, z kótarymiž górnistwowe pśede wześa wopytaju se wuwinuś, aby narownanje napšawdu wopšawnjonych škódow wótpokazali.
2. njeźela pó tśoch kralach
Te reje za ten program jo nazwucowała Mina Witkojc.
Nejwušy wjeršk w boliwiskich Andach jo : Sajama .
Firma "alpina" jo tudy natwariła dwě nowej suwance za źiśi a jo wugótowała wótnowotki błomje.
Jadna pśiduca mama jo se wobśěžkała, měnjecy, až gmejna wabi młode luźe do jsy, wjele jich kupujo sebje grunty a twarje.
Swajźbaŕski pśeśěg jo tencas pokazał wjele mjenjej znatych wariantow serbskeje drastwy a kak wóni originalnje su słušali na swajźbu.
Peru jo kraj w Pódpołdnjowej Americe.
Te, ak k měroju raźe, napóraju wjasele.
Na wšu njegluku jo 17. oktobra 1905 zamrěł direktor seminara Lüttich.
Som był rozgórjony a juž bejnje sćakły, wiźecy, až to knecht njej mógał byś.
Erika Kulnikowa z Lubnjowa jo łoni jatšowne jaja wušyła a je how w domowniskej śpě wustajiła.
Ta akciska seś njejo doněnta była znata.
Nejwuše městno wulkaniskich kupow jo "Pico do Fogo" na kupje Fogo, kótaryž jo teke druga nejwuša góra cełego Atlantika.
Słyńco grějo a se smjejo.
Za nje a za spěchowanje serbskich projektow změjo załožba w lěśe 1996 dogromady 34 milionow markow.
Stwórtk, 14. nowembra, buźo w Heinzojc drastwyšlodaŕni w Žylowje kurs wó běłem wušywanju.
Źeń pózdźej su swěśili jubilejny kokot w Brjazynje, a to ze 13 fryjnymi a 5 staršymi rejtarjami a 16 burskimi źowćami.
W šuli, źož jeje źiśi wuknu, jo załožyła źěłowe zjadnośeństwo.
We swójom pśednosku jo wjednica projekta pódšmarnuła, až za kulturnego wědomnostnika (Wissenschaftler) jo to wjelika gluka, how we Łužycy móc slěźiś.
Pó styri lětach jo spušćił Hochozaŕ Dominik Krötel poziciju młoźinskego wjednika w Hochozy.
Zbóžny jo cłowjek, kenž njesłucha na parole partaje, tek njewobźělijo se na jeje zejźenjach, raza njesednjo se za blido z gangsterami daniž z generalami na wójnske wuraźowanje.
Wustajeńca se zaběra we modulach "twaŕ doma", "energija", "zežywjenje", "rucnikaŕstwo" a "technika" z fundamentami kulturnych stawiznow luźi, a kuždy wustajony objekt smějo se dotyknuś, wjele móžo se wuproběrowaś! Pśez to, až jo moto lětosnych muzejowych nocow we Łužyskej muzejowej krajiny "Wšykno se wjerśi", rozmějo se, až jo se pokazało w muzejowej nocy we ATZ dnja 19. septembra wjele rědow a objektow, ako se wjerśi.
Tuchylne pśedsedaŕstwo pak to cyniło njejo, měnjecy, až ma se to akle staś we zwisku z „wjelikim jubilejom” – 125tym abo gor 150tym.
Malsnje njaso Witko swóju tašu do jśpy a ženjo zasej wen.
Wóttam móžo něnto z woknom pśez rěku do togo kraja glědaś, wótkul jo něga z Klawdijnym nanom pśišeł do Łužyce.«
Nanejwušej źaseś woglědarju smějo póbyś.
Z tym znamuškom njesmějośo wudrogowaś.
Stakim jo wón nowy žnjowny kral.
Ned na tom samem pósejźenju měsćańskego parlamenta jo se něco do statka stajiło, což jo w nowych chóśebuskich serbskich wustawkach póstajone.
Jasne jo pak, až to buźo jadnu sobotu abo njeźelu, wótpołdnjo w lěśu 2019, swětła dla.
Bilingualna wucba w něntejšnej formje za to njedosega, ako jo nam ewaluacija dopokazała.
Dwě móžnosći stej jano k tomu měli.
Gaž wšykne se domoj póraju, ned marchwicku wukšadnjo.
 — Pětko se něto tež wjaselašo, glich nic swójogo dla, ale dla Robinsona; pśeto jomu běšo śěžko, až dejał swóju wóścojsku zemju spušćiś. 
Nowy pśedšulski material Pód titlom "Piraty" jo w Rěcnem centrumje Chóśebuz nowy didaktiski material za zasajźenje we WITAJ-kupkach nastał.
Teke togodla wjaseli se Freihoff, až to pśeměnjenje wustawkow wokrejsa gano jo se stało we wobjadnosći.
Skóro smy dostali tych tak pomjenjonych nowowucabnikow.
Nanejmjenjej móžotej našej pólskej kolegowce zasej wu nas źěłaś".
Reakcije su byli wšake.
Koran su swěte knigły muslimow.
Prědny raz pó wjele lětach su zapustowali we dešću.
Tuchylu bydli we wokrejsu Dubja-Błota a jo na taku wašnju tek zwězany ze serbski pregowanym teritoriumom.
Prědny pśedsedaŕ nowozałožoneje Maćice Serbskeje Měrćin Völkel jo wót zachopjeńka na to źiwał, až su w pśedsedaŕstwje cełkownego towaristwa cłonki, kenž statkuju za abo w Dolnej Łužycy.
Wěš, kak napinajuce to jo?«
Južo srjodu, 6.11., pokažo se we Obenkinje film Sehnsucht (Jürgen Brauer, 1989) na zakłaźe znateje nowele z pjera Jurija Kocha „Wišnina“.
Pó dłujkej pawzy směju gósćeńce wu nas zasej wótcyniś a góspodowaś luźe, jolic až teke něco k jěźi póbituju a gaž na regule glědaju.
Lube źiśi , źinsa mam šeste a sedyme pšašanje našogo lěśojskego gódańka.
Taka pówažna něnto ta wěcka z Bogom njejo.
Pilne smogorjojske "jatšowne wuchace" budu je lakěrowaś na jatšownej łuce stajiś.
wózjawiś? To njejo tuchylu hyšći rozsuźone.
Wobmolujśo slězynu z módreju wódneju barwu.
Pyrenejska połkupa granicujo na pódzajtšu z Srjejźnym mórjom a na pódwjacorje z Atlantiskim oceanom.
Až mamy w Barbuce zwónicu, źož wisy liškojski zwón, to som zwětšego ja wugbał.
K zběrce historiskich šulskich rancelow dej pśiś hyšći taša za gelń.
Som nalipnuła mušle na
Tych žerźow som 72 nalicył, tych fonow běšo hyšći wjele wěcej.
Samo jaden mały film z wokablami k nałogoju mólowanja serbskich jatšownych jajow móžoš tam namakaś, źěk jadneje pilneje ceptaŕki, kótaraž wumějo z dobreju techniku to zwónoźeś.
Załožba za serbski lud jo jen do nadawka dała, a na njom źěłaju fachniki wót Multimedialnego centruma za wuknjenje rěcow pśi Techniskej uniwersiśe w Drježdźanach pód wjednistwom dr. Karin Schöne.
Póchada originalnje z prědneje Azije.
Ta rěc jo južo pitśu hynakša, ale weto derje rozměś – měni Franciska Schulzojc a dodajo „Wót teje žeńskeje som zgóniła wjele, což njeby sama žednje wěriła, njeby-li jo z mójima wócyma wiźeła a z wušyma słyšała!
Serbske zastupniki to witaju.
Wón jo pśednjasł baseń Fryca Foba z Turjeja „Ja witam śi, serbski lud“ a jo wulicował wót zachopnego casa, ako hyšći serbska załožba njejo była załožona a njejo było wěste, kak budu ten dom financěrowaś.
Młogi raz myslim - a młogi raz som.
Ow, kaki rědny wuglěd to, ta luštna serbska polka, gaž wšykne luźe wjasele we kole wjerśe se.
Wósebnje te starše ga maju se něnto śěžko, su musali a dalej muse młogego se zbyś, se wzdaś, což jo rědne a gódne.
Zajmy artikulěruju Serbska rada a druge serbske institucije, togodla ma za to nejwažnjejše, až z luźimi do rozgrona pśiźo a tak nazgónijo, co wóni wopšawdu trjebaju.
A tomu njejdu te drogotne parle z głowy.
Wjelika jo licba wšakich protestow.
To se stanjo we tom casu, rybjece gaty budu se wopušćaś.
Wósebny koncert na progu lěta ze serbskeju muziku (nagrawanje)
Woboje knigły mam za wažne a wužytne w casach krize.
de až do pětka, 22. maja.
To jo se mě za cas mójogo Domowinskego źěła w Dolnej Łužycy wšednje znowego wobkšuśiło.
Wobradowanja Serbskeje rady su teke zwětšego zjawne, tak až mógu se zajmowane luźe na nich wobźěliś.
Titelny wobraz jo rědna błotojska idyla wót Wylema Zeleńka z Borkow.
To jo nadpadne městno srjejź Zaspow, źož glědaš na rozpadowate chromy.
Nož do ruki, ažo kradu se kšawi a ta zupa wuběžyjo!«
To Měto sebje wupšosyjo a mama jogo wusłyšyjo.
Piet měni: "Ja som raz napšawdu takego turka wiźeł.
Pśi tom som móje znajobnosći w hebrejšćinje a grichišćinje pódłymiła.
Kuždy wiźi, kak wjele šposa spiwanje nam dajo! Tak smy se wuskjaržyli w socialnych medijach.
Na drugi źeń som jěsno w šuli, sejźim w naju śpě w twarjeńku mjazy šulu a wilu.
Pśi wustawadlišću (Am Spreehafen) zachopijo se zeger 21:00 program, a „Serbski kralojski pórik“ co pśepódaś ceptaŕ na swójeju naslědnikowu.
Pśeto Robinson se myslašo, až jo łoź blisko pśi kupje we wjelikej nuze, a až co łoźnikam pokazaś, až mógu tudy na kupu wustupiś. 
Pótom pak, ako su pśišli prědne wuwucone brigaděry a inženjery, jo to serbske powědanje kóńc wzeło, dokulaž to su byli Nimce – a na tu wizu wažny rěcny rum jo se zgubił.
Nan: Jo, pśeto złe, boganjebójazne luźe sebje z togo žedneje wědobnosći njegótuju, gdyž druge łoźe napaduju a luźam jich dobytki zebjeru.
Zastup jo dermo, pšosy se wó pósćenja.
Gaž Andreas Linke źinsa slědk glěda na zachadne lěta, pón dej pśiznaś, až jo se to z teju firmu lažčej pśedstajił.
Božko to źinsa wěcej tak njejo.
Wšykno, což Bog cyni, nimjernje hobstoj; nic se njamóžo wót togo zebraś, daniž k tomu pśicyniś.
Wjacor budu reje.
Interesantne jo pśi tom to, kak jo turizm w Błotach nastał a kak jo se wuspěšnje wuwił a rozšyrił.
Žyto, jacmjeń wows, pšenica a druga trajda su byli ryjne, su měli małke zernka.
[...] z lěta 1894. Teke wopismo wobstanego drugego teologiskego eksamena jo pśipódla, a z casa pó wójnje cłonkojski wupokaz SED (!) a Domowiny (wobej z lěta 1947, lěto pśed jogo smjerśu).
To jo Kito skóro wunamakał.
A njejo šeł domoj.
Jadnučki muski jo Matthias Hennig, něgajšny młoźinski šef z Depska.
Ptaškowa riś!
Uniwersiśe wuměłstwow pśiwześowe pśespytowanje a bu pśiwzety.
Pódla su kjarliže, psalmy a bjatowanja.
W swójom prědnem rozgronje z nim jo pśedsedaŕ Domowiny wugronił naźeju, až se te doněntejšne dobre styki (Beziehungen) mjazy Serbami a Čechami dalej wjedu. “Smy se dosć bliske, a to nic jano pó teritoriju”, jo gronił.
Na kśicy jo swójo žywjenje wóstajił, aby nas wulichował wót wšyknych našych grěchow.
Ten napšawo jo na pśikład z Bukowa.
Weto jo glucna była!
Gaž je z citronoweju mězgu póchropijomy, se płodowe měso njezbrunijo.
Wóna jo bejnje tłusta a wjelika, jo śišćana we formaśe DIN A4, wopśimjejo něźi 230 bokow a wokoło 730 fotow, reprodukcijow a dalšnych ilustracijow.
Łušćinowy płod jo płod, kótaryž z jadnogo płodowego łopjeńka nastanjo a jo typiski za łušćinowe rostliny .
Wuchac jo raz njewobmyslony na pśijaśelstwo wjelka dowěrił.
wusokosć boma: 28,90 m
Nejpjerwjej stej pak dostałej šołta Fryco Kšamaŕ a jogo žeńska cesnu štucku a srěbk słodkego likera ned z teje flaše.
Jo jadna ze šesć gmejnow Bórkowskego amta.
[...] rodom ze Strjažowa), Mariany Zemšcyneje z Drjenowa (wobej stej južo njabogej) a Wernera Lehmanna z Hochoze abo designerki Sary Gwiszcz z jeje noweju serbskeju modu.
Zastup jo dermo, gósći budu južo wót zeger 18. 30 nutś pušćaś .
Ale gaž zyma jo kšuta a dłujka a wšo zamarznjo, ga teke wjeliki źěł rybackow zginjo.
W lěśe 1880 buchu wšykne te dawanja do renty pśeměnjone.
Te stare žylojske burja hyšći wulicuju, kak tencas do Gójaca su forowali, tych kšamarjow wobšuźili, swóju zasłužbu pśepili a – chudlaze wóstali; nět laže doma a su zamóžne luźe!
Ale chto to wě do togo, kake to wjedro napšawdu buźo.“
Z Luboraza/Lieberose.
Tomaš Nawka z kupki “Sprjewjany” jo wobźělnikow koncerta wutšobnje wuwitał.
Cośo jaden wulět gótowaś do rědneje natury?
Pśi lěśojskej górcośe nam tyjo pśedewšym lažka jěza ze salatami a sadom.
Wjele wjasela w źiśowni žycy Wam
Źěk prof. makedońskeje rěcy, Elena Petroska, kenž jo měła zwisk do budyšyńskego Serbskego instituta a kenž jo wěźeła, až se zajmujom za Serby, som zgónił wó ferialnem kursu.
Zachopjeńk drogi wěry móžo se – tak ako pśi mnjo – wjelgin njezjapki wótwóriś.
Swěśćo na wjerch .
Na tych samych gruntach su źinsa žywe jogo pótomniki, rozmjej Kliemojc familija a familija Günthera Jahna.
Ale teke druge zajmce su witane.
Nic jano z boka direktora a sobuiniciatora festiwala Volkera Reitera, wót 20 lět w Rumuńskej bydlecego a źěłajucego Nimca, kenž sebje za pśichod wěcej mjeńšynowych kupkow z wukraja na »Proetnica« žycy – k nabywanju nowych impulsow.
Petrik: Jo, to jo pšawje.
Tak buźo njeźelu, 12. maja, wót zeger 14:00 a 17:00 póbitowanja za luźe wót 14 lět „Sorben 3000“.
K tomu pśiźo wjele wót doma pódpěrujucych wósobow.
Wabjenje Dolnoserbskego gymnaziuma za digitalny źeń wótwórjonych źuri.
Wón njejo finitny daniž nominalny, dokulaž njewustupujo ako głowny werb sada daniž ako werbalny substantiw abo atribut.
Njejo pótajmstwo, až perspektiwa z Górneje na Dolnu Łužycu wšuźi dominěrujo a jo cesćej samo jadnučke glědanje na historiske tšojenja.
Na dołku jo nastała tak pomjenjona zelezowa lupa – gruzla surowego zeleza.
Možo wóno to?
Toś ten zakład jo dolnoserbska rěc sama! Jeje rědny zuk, jeje drogotnosć ako wobgrozona rěc a jeje wusoki estetiski potencial, kenž juž dawno a z cełeju wutšobu literariski póceram.
Akle něnto bjerjo natura sebje póněcom slědk, což jo jej wordowało wzete“.
Na te a druge pšašanja su gósći wótegrono dostali, a to nic jano wót wjednika.
Dalej jo šło z ".
Zeger 19:00 rejuju z kupku w swěźeńskem stanje.
To grono jo se wě wó lubinskem wuměłcowem pórje Ingrid Grošcyna a Hans-Richard Groška.
Wót kuždego drje njamógu pisaś.
TAKE BĚŠO ŽYWJENJE až do wudaśa na Rajnolta Krawca z Bageńca.
Rědnota casy njejo znamje za zmilnosć w kralojstwje pśirody.
"To jo se wě wjelicki teritorium a źěłamy na tom, wše te regiony z wšyknymi tematiskimi pólami póněcom wudopołniś.
Pětš Šurman pśednosowaś wó poměrje mjazy Serbami Gorneje a Dolneje Łužyce, a 1. awgusta su wšykne kazane do Serbskego domu w Budyšynje na wjacor serbskich filmow.
Wažne jo, až młode luźe se źinsa wó póznawaju z historiju a pśisudom žydojskich luźi.
Gaž něcht Boga lubujo, togo jo wón huznał.
Sajźili su sortu „Mysthica“.
Žeńske su warili abo źali, źiśi we płatowej drastwje su ganjali wokoło a grali.
73. Serbski ewangelski cerkwiny źeń Ewangelska wósada Michałskeje cerkwje w Budyšynje wobstoj lětosa 400 lět.
Pśibytne su wótnowotki Heinza Šnajdarja z Ruś/ Reuthen wuzwólili za župana.
Faraŕ Natho jo prjatkował wót chromego pšosarja pśed synagogu a wót głuchonimego, ako se wustrowijo ako Jezus jogo pśimjejo.
Picnjo/Peitz: Wót 13. až 15. decembra móžośo w Picnju pśi twardnicowem tormje gódowne wiki z wjelerakim programom dožywiś.
Ignacy Jan Paderewski jo był pólski komponist, pianist.
Kak jo to wšykno nastało?
Jadna familija jo na pśikład fortu natwariła a jo kónje z drjewa napórała.
Póglědanje na serbski program
How njoco sebje prodrustwo źěło gótowaś lažko a cłonkow ceło jadnorje pušćiś ze źěła.
Wón sam jo te rěcy teke powědał.
»Łapanje šefa« – NSLŹ jo w Dolnej Łužycy publikum łapiło
Gregor: „Ně, to nic; ale wóni su w mórju a cesto cełe góry gromaźe, pśecej jadna k drugej pśilipana. 
To su Chośebuz, Hochoza, Turnow, Turjej, Janšojce, Wjerbno, Wětošow, Njabožkojce, Žylow, Zabrod, Łojojc, Brjazyna nad jazorom a druge.
17 wótpósłańcow jo było pśeśiwo tomu a to z frakcijowu AFD a CDU.
Wót togo dnja som póbył skóro kuždy mjasec na jaden kóńc tyźenja w Hatach.
Južo drugi blok janšojskeje elektraŕnje njeproducěrujo žednu elektricu wěcej – wót wósymich dogromady.
Toś ten źasety jubilej festiwala z wjele kupkami z cełeje Europy su zarědowarje pśesunuli na swětki 2021. Źinsa su jatšy! "Źinsa su jatšy!" – take nadpismo ma artikel z pjera Fryca Rochy z lěta 1928, wótśišćany w Serbskem Casniku.
Kněz SEŃSE ma ako prědny balo.
Pśez jogo "nadpśirodnu" wědu a jogo kradu eksotiske wuglědanje su luźe Johanna měli za guslowarja.
Ze serbskeje kuchnje
Wurězane tśirožki źělimy do połojcowu.
A wiźe, kak te dobre placki se gótuju.
Gaž pandemija buźo raz mimo, naźejam se, až móžomy to rozgrono wó bomach dokóńcyś a se do źěła daś w našom globalizěrowanem swěśe.
Mója mamina rěc, serbska kultura a muzika su za mnjo dlej a wětšu rolu grali“.
Což źěło mimo togo doněnta wobśěžkowało jo, to jo to, až niźi hyšći njewěźe, wjele pjenjez wóni změju k dispoziciji.
"Serb byś, to njejo jano folklora".
Jo tek pśeraźiła, až z pśerězkom 1,0 lětosa nikogo njamaju.
Wjednistwo doněntejšneje Serbskeje ludoweje strony jo dało nam k wěsći, až serbska partaja ma něnto nowe mě: Łužyska alianca.
Serbske namše su tam akle w lěśe 1790 wopśestali.
Pšosyś comy Boga něto: Pśewóź nas pśez nowe lěto!
Južo do togo jo pak wobstojało dla pandemije wjelicke napšašowanje za nagubkami.
My smy grali w šuli, na schadowankach a rozwjaselecych tšojenjach w Dolnej a Górnej Łužycy.
We swójom źěle jo ga jomu pśecej jano derjeměśe wejsańskich na wutšobje lažało.
Kóža jo gusta a běła až nažołśe běła.
Toś ta kakosć jo trjebna za rostlinowu transpiraciju.
Te som sebje zasłužył w barace na Droze młoźiny, źož su 20 takich drjewjanych budkow stojali.
Organizatory klawsury su redakciju Casnika pśepšosyli, ale jano ako nazgónjonych znajarjow rěcneje situacije.
Dopołne zajśmiśe słyńca 21. junija:
Pětko kśěšo domoj na kupu k swójomu nanoju, Robinson pak na twardy kraj do Ameriki, aby zasej ku kśesćijanam a rozwuconym luźam pśišeł. 
Wšykno pyšnje luźe w adwenśe, pśi woknach, na drogach a we jśpach.
A wóni maju wjele pozitiwnego wót togo: su se něco zwěrili, su nazběrali nazgónjenja a maju hyšći źinsa wobźiwowanje drugich wuknikow.
Pódla wjele serbskich jatšownych nałogow su wětošojske Witaj źiśi 1. -3. rědownje lětosa měli wósebny projekt.
Rozmějo se wót samego, až su teke pla Heinza Frackmanna, direktora Borkojskego amta, rušowali a zapustojski pjenjez dostali.
Wobwodny direktor Hans-Joachim Donath jo informěrował, až jo w slědnem lěśe kuždy wobydlaŕ wobwoda za 70 markow grał Lotto-Toto.
Jo wón něnto serbski filmaŕ, abo chójźi we stopach filmarja Pětša Rochy (to jo Fryca Rochy syna syn, ako jo wordował znaty pśez filmy k serbskej problematice kaž Hochwaldmärchen, [...]
Stawnje ze spanja zryte su dorosćone a źiśi pśi nocnych stśělanjach.
A to jo jogo mócny bok.
Tak někak som to žortnje Wylemoju Gryz-Lehmannoju na zachopjeńku naju reportaže wó jagarjenju gronił.
Cytanje pód lampu: moderator Bernd Pittkunings a gósć wjacora Jill-Francis Ketlicojc.
Pózdźej som wšakich samo wósobinski zeznał.
Někotare drogi su pórěźone: kólasowa droga a droga za pěškarje we jsy, drožki pśi gmejnskej wjažy su ze šplitom pówózone.
»Móžomej ga hyšći tšochu wopytaś.«
Pó tśich do styrich dnjach dajo se wuškowna zemja wokoło kórjenjow derje wótpóraś.
Jan 17,20–26 * 1 Pětš 2,11–17
Ako wjednica Pipcyna jo groniła: "My glědamy na wšykne pśedpise, a desinficěrujomy medije, gaž pśidu slědk k nam.
Žołta gruź njaso jano małku carnu smužku w srjejźišću.
Zmakajotej se dwa kokota.
Jogo njepśelicne wugbanja njamóžomy how wšykne wobspomnjeś.
Ako zakład jadnogo zmakanišća serbskeje wósady budu rumnosći w Chmjelowje najmjete.
Kak móžo něchten, kenž jano groni »Ja se cujom ako Serb« a kenž jo stakim Serb pó pšawje, napšawdu byś pšawy Serb bźez dalšnych dopokazow?
To jo było jim znamje, kake žni budu.
Z Pojsynogom stare Prjawozarje powědaju serbski wó Bógu a swěśe a wó dobrem starem casu.
Dolnoserbšćina a górnoserbšćina pak stej wót lěta 1999 ako dwě samostatnej rěcy mjazynarodnje pśipóznatej, to groni, až njenaglědatej se wěcej ako dwa dialekta.
Pón gronim ku sebje, až jo to mója mała Consuelo, ako mě woła, aby mě wulicyła žedne tšojeńka.
Projekt jo se pśewjadł we kooperaciji z Centrumom za cłowjecne pšawa w měsće.
W njom njesměju nic jěsć a piś wót zejźenja až do schowanja słyńca.
Julian Ursyn Niemcewicz jo był pólski spisowaśel, basnikaŕ, stawiznaŕ, publicist a pśełožowaŕ.
Karina pósłušnje nygnjo.
Pśi tom ma za Jezusa jaden kšuty model, ale kuždy jo weto unikat.
To jo se śi super raźiło!
Slědnej wót nich stej 11 lět a bydlitej we Wjelcej.
Bydlili su pla Pumpojc, pśi cerkwi.
Mimo nimskich jatšownych kjarližow su wuspiwali teke serbski kjarliž.
Spominaś comy teke na prjatkowanje Markusa Drögego na Nimskem drastwinem swěźenju w Lubinje.
Na to cesćenje su pśijěli teke pótomniki Fryca Rochy: Jogo źowki źowka Dietlind Stendelowa z Barlinja ze swójeju źowku Ude Lindersoweju, kaž teke Rochy źowka tśeśego naroda Kristin Moritzowa (źowka filmarja Pětša Rochy) z Pódstupima.
Su zwuraznili swójo žycenje, aby žedne dalšne brunicowe jamy wěcej se njewótwórili.
Kněz pak stojašo pódla mnjo a hucyni mě mócnego.
To jo wažnje, až njeby žedne zele rosło.
To groni: kuždy stwórty! Wóni gótuju sobu w 144 sportowych towaristwach – mjazy drugim teke w Žylowje, w Rogoznje, w Zaspach, w Depsku a w Škódowje.
A toś to našo towaristwo swěśi něnto južo swój 25. jubilej.
Teke zelezna ruka wordujo słaba, gaž na kamjeń derijo, a tek to twarźejše coło se rozbijo, gaž z nim pśez sćěnu coš.
Pšawdosć pomoga žywjenju, ale za złym góniś, wjeźo k smjerśi.
Ana Měškowa móžo wjele ze swójogo dłujkego žywjenja powěźeś.
To pak se njespódoba někotarym wobsednikarjam, kótarež maju pśi Žylojskej a Brjazyńskej mroce swóje gólki a póla a kśěli raźi na swójich gruntach taki wětšnik měś a z nim pjenjeze słužyś.
Ma nejmjeńše atomy wšych elementow.
Ako system za serwery jo Linux jaden z nejwěcej wužywanych źěłańskich systemow; ako system za personalne computery njejo tak popularny.
Na pśikład pśiźośo lažko k impozantnemu zanjasonemu kamjenju, kenž jo jaden kilometer w pódpołdnju jsy Mukwaŕ.
Staršy pśijazny muski jo nas pó starej a nowej cerkwi kaž tež pó wejsnem muzeju wjadł.
Za jogo kronu zběraju syśe a wutki.
Nejwětšu a nejdlejšu tykniśo ako prědnu dosrjejź.
A pón dej se ta ceła wěc wobzamknuś.
Žedne luźe su teke wót samego wšake do redakcije pósłali.
Rad jo teke gromaźe z familiju.
Grajarje se zestupaju do wjelikego krejza.
Maria E. Winklerowa.
Zbytk su rozdźělili nowym sedlarjam ze Šwedskeje.
Ale zyma da na se cakaś a njechašo pśiś, wjedro běšo pśecej jadnak rědne a stawnje śopłe, kaž lěśe. 
Styki ze susednymi słowjańskimi krajami a słowjańska zgromadnosć,
Słupsk jo město w Pólskej, w pomorskem wójwodstwje.
Jo, to jo to pšawe serbske słowo ako tam stoj, cesto starka groni.
Ja wěm, až mój humóžnik jo žywy.
Gaž se wobej boka z dowěru bližytej, změjo serbska rěc w cerkwi a towarišnosći pśichod.
Potom jo tu žeńsku zabił.
Wognjowa wobora ma tudy teke źiśecu kupku, a lětosa kśě jadnu dalšnu załožyś.
No?
Rozmjej, we nowej realiśe dajo teke nowe móžnosći za wuwiśe rěcy we nowych wobłukach.
Mała nopawa Sara na nju glěda a njewě, co starka měni.
Pótakem groni sam wót sebje: »Ja njejsom žeden Serb, nanejmjenjej nic z rodom.« To groni wjele.
Po 5 23.t.
Za wuźěłanje statnego dogrona a serbskeje wustawy muse se teke take zakładne pšašanja wobjadnaś.
Gano na głownej zgromaźinje w Chrósćicach jo se to hyšći raz mócnje wuzwignuło.
Muzeum jo na Droze kněskego dwóra 1.
Wóna groni, až pśez njen jo tak stara wordowała", jo šwigerźowka jubilaŕki Casnikoju groniła.
Pśed pěś lětami njejo směła realna šula Žylow, pózdźej wuša šula Žylow, žedne nowe wukniki a wuknice sedymego lětnika pśiwześ, dokulaž to bu šuli zakazane.
Pawl a Robert matej na mysli, teke zwěrjetam góle gósćinu pśigótowaś.
Pózdźej smy skerjej a cesćej šuflitowali na groblach a zalatych łukach Krjow a wótergi smy my gólcy se na šuflitach samo na dosć daloke drogi wudali.
Na to hyšći to kulkowe zele.
Stajśo k tomu trjebny material k dispoziciji, pódajśo ramik a dajśo źiśam rum za realizaciju jich idejow.
Nowowucabniki
Paleta togo jo teke tenraz wjelgin pisana, groniś pak dej se, až namakajo cytaŕ w nowej Pratyji wjele, wjele z dawneje a nowšeje historije - z města, z Picnja, z Lubina, z Tšupca, z Noweje Niwy, ze Strjažowa, z Myšyna, z Dešna a z drugich jsow.
Njejsu kśěli cakaś na wótbagrowanje.
Christian Schneider jo serbski spisowaśel a awtor scenariskich knigłow.
Pó tych źewjeś terminach budu wugódnośiś ten kurs w rěcnej šuli a glědaś, kak dalej.
W Šuli za dolnoserbsku rěc a kulturu na Žylojskej droze w Chośebuzu jo był slědny tyźeń srjodu, 13. decembra, bejny nawal.
Wokoło 7.000 serbskich mjenjow – wjelike bogatstwo
Jano teliko: Końc lěta 1944 jo musał 15-lětny E.
W pśedrumnosćach Gladhousa jo cakała kupka Winklerbrass.
Pśeto wón jo juž twari – z našeju pomocu! Tak, ako jo Jezus ze słowami a statkami prjatkował njebjo na zemi.
Toś ga mógu sebje jadnu zapaliś, jo Fryco se myslił.
Teke naš “Slěpik” comy zasej wudaś. 20. septembra jo se k tomu prědny raz w Dolnoserbskem gymnaziumje zmakała redakcija.
Na tom drogowanju pśijěźo jogo łoź zasej do wicharja, zasej su byli łoź a luźe na njej w tšachośe.
To jo głownje zawinowało zgubjenje serbskeje rěcy w něgajšnych sakskich stronach Dolneje Łužyce do lěta 1815 w pśirownowanju k tym, kenž su stojali z 15. stolěśa sem pód bramborskim resp. pšuskim kněstwom ako wokrejs Chóśebuz z Picnjom.
Z našym Domowniskim drastwowym towaristwom Blunjo buźomy lětosa how na Serbskem swěźenju Blunjańsku swajźbu pśedstajiś.
Lěśe licy teke ako lětny cas stopnjowaneje žywjeńskeje radosći.
Napśisko su wóni ptaški.
Bźeze cwiblowanja ma »Proetnica« wjeliki potencial – ako by se wšak samo hyšći wěcej wupóceraś mógał.
Na jadnasćo (11) toflach su pšašanja.
»Aby se tebje brała.«
Wurězk kórty Žagańskego kněstwa ze 17. stolěta.
Co pótakem zwóstanjo?
Wjeraška stej byłej wótwórjenje noweje wustajeńce w Domowniskej śpě – něnto se tam pokazuju fota Rudija Herzoga – a mytowanje nejrědnjejšych rucnych źěłow slědneje wósebneje wustajeńce.
Cłonki su se prědk wezeli, w měsćańskem źělu „Spandau“ jaden dom tak pśetwariś a saněrowaś, až buźo z togo „serbski centrum“.
Kócka ma jan za nju wócy, skócyjo za njej’, ju tłocy, pón ju malsnje zakusajo.
W piwnicy: A.
Někotare wejsanarje cytaju jatšowny ewangelium.
"No, a co? Wóni su wupyšnjone, to jo ta głowna wěc, nic ga? Gaž jadnej chódośe taki nadawk dajoš, ga njetrjebaš se źiwaś, gaž wuslědk tak wuglěda", rozkładujo Śmojtina.
kura - kara - para - park - pawk
Wót 2020 mamy nowy projekt z "Błota-Verlagom".
Daniel Louis "Dan" Castellaneta jo US-amerikański spiwaŕ a grajaŕ.
Hosowa sobu pśinjasła.
Něnto pšašajśo se rybarja: "Rybaŕ, rybaŕ, kak dłymoka jo wóda?"
Sobotu, 5. oktobra, změju wót zeger 14:00 swój kulkowy swěźeń.
Dreetzsee jo jazor we wokrejsu Mecklenburgske jazorišćo w pódpołdnju Mecklenburgsko-Pśedpomorskeje.
Tak abo znak móžo wjele zajmnego nadejś – pak pśipadnje, pak z wótglědom.
Jima mamy my šesć źiśi našo dobre a glucne žywjenje k źěkowanju.
Dla togo buźomy teke rada zasej to źěło na se braś a k swětkam Turjańsku cerkwju rědnje ze strusami wupyšniś, spiwaś, tykańc wobstaraś, blida kafejoju nastajaś a zakšywaś a wjasele ten wót Boga dany źeń swěśiś.
Wobraz: Anja Leonhardtojc .
Cytaj tekst a markěruj z wołojnikom abo barwikom, źo se nowe słowo zachopijo!
Něźi 50. 000 kubiknych meterow wót něgajšnego groźišća su w lěśe 1866 za twarjenje zeleznicoweje trase mjazy Barlinjom a Zgórjelcom tak ako za twarjenje nasypow pśi Sprjewi a sprjewinych zaběgow wokoło 1935 wužywali.
Wón jo nam teke tam prědkbilda.
Pśipódla gronjone: Źinsa buźo k tej temje Serbske blido z Maksimilianom Hasackim – glědajśo do zapiska terminow na 7. boce! W dalšnem nastawku rozkładujotej wjednik Serbskego instituta dr. Hauke Bartels a wědomnostny sobuźěłaśeŕ dr. Fabian Kaulfürst principy .
Komfortabelne pytanje wólažcyjo wužywanje.
Winikam serbstwa jo woborał citěrujucy wugrona Kubego a Hitlera.
Comy cytarjow a pśez nich młogich dalšnych Serbow rozbuźiś za swójo ludstwo, za rěc a kulturu, a jim k pomocy byś, aby se pšawje rozsuźili za aktiwne źěło za swój serbski lud.
Pisak dej se teke direktnje pśi kompjuterje lodowaś a nic pśez někaki kabel.
Pśi tom pak njejo wó to šło, aby se južo konkretne rezultaty abo gótowe koncepty diskutěrowali. „My smy kśěli jano wótpósłańce informěrowaś wó tom, kak źěłowe kupki pśi załožbje źěłaju a kaki casowy plan maju“ – jo Casnikoju gronił cłonk Serbskeje rady Měto Nowak.
Ale až trjebamy zgromadnu strukturu za te wšoserbske, krajnu granicu pśesegajuce nastupnosći, to jo wěste.
Wy, kenž Kněza lubujośo, gramujśo złemu. Ps 97,10
Na to stej Ulrike Liedtkowa, prezidentka Bramborskego krajnego sejma a ministaŕski prezident slědny stwórtk spominali a wěnki wótpołožyli pśi pomniku w Kleinmachnow a pśi spominańskej kśicy w Barlinju-Zehlendorf.
Habrahamowe źiśi su luźe wěry. Gal 3,7
Dokulaž pak taka akademija w Dolnej Łužycy njejo eksistěrowała, su musali kandidaty w Gornej Łužycy študěrowaś.
Wótpósłany Serbskego sejma Hanzo Wylem-Kell z Huštanja nagranja Domowinu, aby pódpěrała jich gibanje, kótarež co wobzwarnowaś Miłoraz pśed wótbagrowanim.
Rumnosć našeje rědownje jo była ned pśi zemi na pókóńcu k Bogatemu tormoju.
How dłujko se padało njejo, šery mrok procha se za nim śěgnjo.
Wón jo gjardy na "swóju" młoźinu a jo gronił: "Barbuk jo jadnučka wjas we gmejnje Gatojce, źož swěśimy hyšći kokot".
Wjeliki format, wjelike festiwale a wjelike słowa njejsu Serbam tyli!
W lěśojskem casu změju woglědarje pśistup do njogo.
Ako dorosćone my njedejali tšachy góleśa nadgódnośiś abo awtomatiski z togo wujś, až se śmy bój.
Stolica a nejwětše město jo Jamusukro.
‘ abo slěpjańska polka.
Ale zawěsće jo to wšo jano jadnorje zabył.
Maśica
Lubnjojski zwězk (Verband) ma wokoło 120 cłonkow, a te zbytne su rybarje w Lubinje a Dolnych Błotach, mjazy drugim w Slopišćach.
How móžo se teke pśipowěźeś.
Se wě, až se wóna casy zgubijo, nejcesćej pak se za wěsty cas zasej wrośi.
wałtoru, 21. apryla /nalětnego
Togodla luźe su musali płaśiś drozne a mostowe cło, pla cłonice na Małksu.
To wunjaso cełkownje 24,1 milionow kubiknych meterow wódy, což wótpowědujo 45 procentam wótglědanego stawa pó LEAG.
Zgórjelske biskupstwo a kraj Bramborska stej dałej za saněrowanje cerkwje 210.000 euro.
Kušcyneje z Dešna.
Ale to njejźo, to ga płaśi pśewjele " Pśišła jo teke Jana Tonkowa wót Bramborskeje pśirady starjejšych, ta rada jo w rozgronach z Bramborskim ministaŕstwom za kubłanje.
Młynik jo gótowy! Źiśo wen z młynikom.
Wjas jo se w zachadnych lětach dobre mě zdobyła dla swójich wejsnych swěźenjow, źož wobydlarje pokažu serbske tradicije ako swajźbu, pśězu a pśeźěłanje lana, mloka a drjewa pó starem nałogu.
W młogich domach cytaju NOWY CASNIK a se teke woglědaju dolnoserbski magacin „Łužyca” w telewiziji ORB.
Nejpjerwjej jo Krabat pó droze jochtał, pótom pak pśez wšo prěki a skóńcnje – słuchajśo – jo se pózwignuł do pówětša a jo wusoko na njebju mjazy mrokawami leśeł spěšnjej nježli taka jaskolicka.
Teke kritiku ako kulturne banawze su dostali Górjanarje.
Kultura pla Halla njejo wusoka kultura, ale wjele wěcej wašnja, kak my se wó swěśe a wó sebje samych dorozmějomy.
Nožyce mjazy chudymi a bogatymi, mjazy tymi, kótarež źěło maju, a tymi, kenž žednogo źěła njamaju, pśecej dalej se rozchadaju.
Gólc reagěrujo na Karinine plapotanje pómjelcaty a wótpokazujucy.
Šula ma tu winu, až take boge duše duchny głod śerpje.
W lěśe 2003 jo dostał młyn zasej swóje wětšnikowe kśidła a wšykne źěle zasej źěłaju.
Rownož w Sakskej a Bramborskej dajo njejadnake kazni, ga weto jo taka wuměna wažna a wužytna.
Take hyšći njejo dało: Dwě źěłaŕni, live-muzika a rejowańska folk party pśi SERBPOP wót rbb
Ti, ti, ryborak!
Krona jo kulojta.
Jo organizěrował kulturne zarědowanja a swěźenje a wobstarał za to notne finance.
Ten 59lětny w Bratislavje roźony Słowak pśeraźijo mě pśi naju zmakanju, až buźo to lětosa w awgusće 40 lět, až w SLA pśi-stajony ako muzikaŕ jogo orchestra.
Co měniš, smějom něnto twój nawóžeń byś?
My smy k nim woglědali srjodu, ako Johanna Pontowa jo z nimi wariła marmeladu.
Nabóžne wusćełanje (słowa k dnju: Till Wojtow)
Kótare šanse dajośo hyšći serbskej nacasnej muzice? Mamy šanse, te deje se jadnorje wužywaś.
Slědkoju ga su měli młynikarje w Błotach pšawo na pśedawanje alkoholiskich piśow, aby na mlaśe swójeje trajdy cakajucym pśebywanje tšochu pśikrotcyli.
Kak buźośo ze źiśimi źěłaś?
Fota su tejerownosći dosć derje wubrane.
Pó jano něźi sto metrach smej na pšawy bok wótbocyłej a tam jo był na lěwem boce toni flak pódpušćaneje góle, my smy tomu gronili pó nimskem šlak. »How comej se raz rozglědowaś«, jo [...]
Sapawa jo rěka w Sakskej we Rudnych górach.
Wšuźi znaty ako »doktor Latk« njejo wón swóje bogate duchne dary dosć nałožował k lěpšemu Serbow.
Dajo wjele družynow, kenž wšykne pitśku hynac wuglědaju.
Togodla smy se rozsuźili, ideju Běłeje Ligi zachyśiś a jadnu nowu, cysto łužysku partaju załožyś.
Wjelika njejo była ta kupka na Gorach, kótaraž jo tam 5. februara zapustojski pśeśěg wugótowała. 12 porow - tak su licyli wobydlarje a jich gósći, kótarež su pśišli ten źeń dla młoźinskego zapusta na woglěd do Gor.
To su byli nowosći z RCW a drugich institucijow, ako wuslědki comicowego wuběźowanja a cesćenje młodostnych.
Jano Jan wiźi take 30 lět ako dar a wóstanjo w našom casu.
Žywjenje jo se zjawiło, a smy wiźeli a hobznanijomy a zapowěźejomy wam nimjerne žywjenje, kótarež běšo pódla Wóśca a jo se nam zjawiło.
Měto Nowak-Njechorński – sławny serbski mólaŕ a wjeliki pśijaśel Dolnych Serbow
Nalěwo: Chor ma tuchylu 20 cłonkow.
Mjaztym jo góle dorosćone, a jo se wukopało, až njejo se na kamjenjatej droze k dorosćenju wšyknym spytowanjam dowoborało.
Proškowe łopjeńka su dwaźasća.
Jeje wuměłske temy wopśimuju architekturu, naturu a luźa.
Ta wjas jo słušała tak a tak k wósaźe.
Tam w głownem měsće Bramborskeje ga wugótujo krajny sejm kužde lěto w nalěśu "Źeń wótwórjonych źuri".
A wóni deje se prědk glědaś!
Rowno som cytał rědne knigły.
My smy toś to pšašanje stajili nowemu direktoroju SRWŠ. „Marjana Domaškojc“ Juroju Gerje.
Cerkwja na tom městnje móžo byś indic za to.
A wy njebuźośo wěriś, co móžo se tam wšykno staś!
Pratyja za lěto 2003 jo se zasej derje raźiła a źěk słuša redakciji za njewomucne źěło pśi zestajenju manuskriptow.
Po 60tem jubileju pón kužde lěto gratulujomy.
Někotare su kśěli samo dwa wóleja gótowaś.
Chrósćicy su wjas a gmejna w górnołužyskem Budyšyńskem wokrejsu w pódzajtšnej Sakskej.
Togdola pódpěrujomy how, k jadnomu smy w nalěśe zachopili z ‚Corona-Kulturhilfe‘.
Ale nejpjerwjej tu měru: Za dwa punta muki trjebaš šesć abo sedym jaj, nabitu tasu cukora, poł taski mloka, se wě něco soli a za gibanje mału nožowu špicku tak pomjenjoneje jelenjoweje rogoweje soli.
Pódpalowaŕ jo snaź suseda nimy syn.
Tu wódu pak, kenž sobu póžrějo, wustarcyjo zas z nosa wen, a to z takim šumjenim, až jo ju na dwě góźinje daloko wiźeś a słyšaś.
Zmakanje z Josef Farkašom, słowakskim wiolinistom wót Serbskego ludowego ansambla w Budyšynje
Wó ten amt se procujotej dwa kandidata.
Pśi cytanju wšakich artikelow w Casniku dejm mysliś na Martina Luthera.
Wótpowědne póstajenja w Sakskej 1948 a dwě lěśe pózdźej w Bramborskej su slědowali.
Tam ga su stajili žedne wětše a mjeńše domy z mjenim "Pusteblume".
To gronimy tym, ako su nam wěrili, až we jsach pla města Wikow/Elsterwerda na krotkem pódwjacoru Dolneje Łužyce su hyšći jsy, źož se až do źinsajšnego powěda serbski.
Kathi Sprigodojc spiwa nowy kjarliž , kótaryž jo Fryco Libo z Mósta do serbskeje rěcy pśebasnił.
Nan dej wam pomogaś! Nan a mama musytej jano glědaś, aby wy žednu škódu njenapórali.
Wót Dešańskich su pśi tom słyšali teke serbsku rěc, ale zgónili su rowno tak, až glědaju how wjelgin na zgromadnosć generacijow, až maju młode luźe how dobru perspektiwu a až źiwaju wjelgin na stare serbske a burske tradicije, a to se wě, wósebnje na serbsku rěc.
To jo z wiźenja katolskeje Górneje Łužyce serbska periferija – a awtorka wopisujo, kak serbske žywjenje we takich nakšomnych stronach jo se doněnta pśeslěźiło.
Něnto pak jo ta nastupnosć wurownana, a lětosa dej nowy pachtaŕ kjarcmu wjasć.
Judith Kubicec njeběšo jano na pólu muziki wuběrna wuknica, ale tež we fachoma matematika a fyzika.
Tofla na to dopomnjejo.
Iran jo kraj we Krotkozajtšnej Aziji z tysaclětnymi stawiznami a bogateju kulturu.
27. a 28. julija se twari w sedlišću Stary lud.
To jo doněnta nejšyrše wopisanje serbskeje fonetiki za wuknjece, kótarež – hynac ako we wucbnych knigłach – profitěrujo pśez to, až jomu su pśidane zukowe dataje.
Slědny tyźeń stwórtk su pśijěli do Chóśebuza, źož jo se Bramborski brunicowy wuběrk zmakał a se mjazy drugim zaběrał z temu „CO2“.
Wóna jo w interviewje ze sćelakom "Antenne Brandenburg" rozkładowała ideju Serbskego sejma.
Zwětšego pak su zelene.
Sabina Siegowa, pśedsedaŕka chóśebuskeje kupku, jo se w mjenju tych wušej 40 pśisłuchaŕkow a pśisłucharjow choroju wutšobnje wuźěkowała.
Su te tam naraźone napšawy pśedstajili a diskutěrowali.
Stolpe a prof.
To grono jo było pak teke wó tom, až ma se w Terpjem Domowinska kupka nowo załožyś.
Mimo togo nadpadnjo, až jeje mytowane źěło a interview k tomu matej samski tenor ako južo diskusija pśed 30 lětami.
Studenty su se źělili do tśich kupkow.
Jo-lic wopaki licyło, musy na swójom městnje stojece wóstaś.
To jo to prědne kulturne tšojenje, kótarež pokazujo na tu wósebnu wrośenicu (Jahrestag) – ten głowny part budu swěśiś w lěśu, źož jo planowany mjazy drugim dwórowy swěźeń.
Grońmy raz, až jomu se Alex groni, a ja se myslim, až som jogo tencas jano póznał dla našeje gromadneje zagórjetosći za muziku.
Serby pak su južo lětstotki we Łužycy žywe.
Som se togodla dokradnje pśigótowała – wósebnje což nastupa to, z cymž how wósebnje žywe smy, ze serbskeju kulturu.
1993 su gmejnu Žylow pśiwzeli do města a z tym jo Waldemar Kleinschmidt teke šołta za Žylojskich.
Won jo w lěśe 1946 gromaźe z Jurijom Pěčku a Benom Šołtu na gymnazium w Českej Lipje ned do 11. lětnika pśišeł, a to do českeje rědownje, lěcrownož njejo česku rěc wuměł!
Drugi źeń su měli zarědowanje k temje "Efektiwne napšawy w kubłanju mjeńšynowych rěcach".
Wósebnje drogotne jo filigrane rubišćo wót 92lětneje Helgi Hahnoweje z Města, kótarež jo wušyła mjazy 1990 a 2004. Wót Jutty Zimmermannoweje z Grabina wiźimy jaden pśed 40 lětami źaty pulower.
Z Błobošojc/Bloischdorf. Lětosna noc muzejow ma ze 29 zarědowanjami wót 26 partnarjow wjelgin wobšyrny program.
26% wobźělnikow pśisłuša dolnołužyskej župje (to jo nejwětša źělba), dalšny stwórty źěł wobźělnikow njejsu cłonki Domowiny.
»Jo«, groni Pětš.
Ako su jatšy byli, jo wisała georgiska fona.
Za wobgóspodarjenje Błośańskeje biblioteki Mina Witkojc wudawa amt Bórkowy wjele pjenjez, a licba wužywarjow jo "pśewidna".
Słowjany su prakticěrowali spalaŕske zakopowanje – pak su popjelnice wužywali, pak popjeł rozdrosćili.
Tam som starcył na Statistiku Arnošta Muki Łužiskich Serbow.
Pśedslědnu sobotu su se Groźćańske zmakali najsy, pśi kališću, na iniciatiwu Domowinarjow jsy.
Rownož som swóju domownju, našo byśe a swóju wjas, južo 1950 spušćił a se pśedewšym w studijnem casu jano hyšći casy a dosć rědko domoj wrośił, jo nutśikowna zwězanosć weto wóstała a mě pógnuła »mójej jsy« pór słowkow k tej góźbje napisaś: W twójich chromach naroźił se njejsom, sy mě pak weto domownja.
Chto jo to?
Něnto su wuspěšny koncept z Budyšyna do Chóśebuza pśenjasli a na wobźělniki cakaju tśi tyźenje z bogatym programom – cytanje wó rěcnu wědu, stawizny a literaturu Serbow, rěcne kurse za górnoserbšćinu a dolnoserbšćinu, ekskursije do wokoliny, ale teke raz do Górneje Łužyce.
Jo, to móžo młoga druga wjas byś zawisna .
Spódna wóda jo dešća dla bejnje stupiła a jo pówóźiła piwnice, dwóry, gumna a pó źělach teke sćažki a drogi.
Jachlaty a ceło pśemachtany jo pśišeł domoj.
Koncentrěruj se na dychanje Julki.
Komisija Załožby za serbski lud jo se zmakała slědny tyźeń stwórtk, 3. awgusta, w Drježdźanach.
Robinson jomu zasej kiwašo, na teju winikowu ženjecy.
W pjakaŕni „Gulbener Landbrot“...
To jo pśecej wałtoru wót zeger 15:00 do 16:00 w Fachbereich Gesundheit (Haus D), 4. Etage, Heinrich-Heine-Straße 1, 03149 Forst.
Pótom pak jo z głowu wił a zawołał: »Ale Měto, co ga ty taku karu śěgnjoš?«
Glědajucy na zatśěsenja su wobydlarje wó to pšosyli, aby teke rycynki w zemi ako napšawa se zawobmysliju, a až dejali teke nocy zukowu situaciju pśepytaś.
Drugi ekstrem jo teke znaty we Błotach.
We tej žylojskej strusaŕni dostanjośo hyšći to swójo.
Zele, kótarež wóna za swój nejnowšy napoj trjeba, musy wóna wopśezpołdnjo tergaś.
Peter’s Hill jo była dolnoserbska kolonija.
Clive Robert Benjamin Dunn jo był britiski grajaŕ.
Žandojske wobydlarje su za to pjenjeze zběrali.
Ja som se wiźeła ako srědnik mjazy wejsnym swětom a institucijami – ja mam Casniki pódla, nagranjam luźi, aby radijo słuchali, a wabim, aby jich młode se wobźělili na Witaj-projekśe.
Za spiwy w serbskej rěcy (mjazy drugim “Łužyca mója”) a engelskej rěcy su dostali ze wšych bokow wjeliku chwalbu.
Wón jo tegdy měł hynakše žycenja za pśichod ako to źěło w atowej kołoźejaŕni.
Zmužne ryśarje kśě ju něnto wulichowaś.
Alfons Frencl jo był mój mentor.
Pśi tom su zwěsćili, až se lokalizěrowanja w Dolnej Łužycy njemakaju z wopisowanim Thietmara Merseburgskego.
Pómałem jo se zajśmiło.
Co buźo lětosa tema?
Srjodu, dnja 10. januara dolnoserbski na UKW 100,4 a 98,6 MHz
Docełego jo notne, až cełu rewitalizaciju serbskeje rěcy stajijomy na nowe, mócnjejše a šyrše nogi.
Wóna jo mucna a dopórana.
Źinsa som how doma.
Na wobrazu wiźiśo camprowarjow na Jedrojc dwórje.
Tšojenje wót gójenja chromego jo było zakład za nabóžninu nazymskego zejźenja krajneje synody.
Sprache: nimski, górnoserbski, dolnoserbski
A tak jo Kuba mólował mjazy drugim tu šlichojsku Serbowku 1923 w drastwje družki.
Gaž pak pśiźoš z Picnja z awtom a coš wótbocyś do Barbuka, stoj tam jano nimskorěcna tofla.
Wobźěleński pśinosk jo 10 euro abo pónižone 5 euro (to wopśimjejo pśistup do Serbskego muzeja).
A wón jo je we cełej jsy roznosył.
Redakcija Nowego Casnika
"Mě se spódoba to geografiske połoženje Herzberga w srjejźi Nimskeje, w górach Harz a z jazorom w centrumje města", mě groni Zsófia Kóródy.
Glědajśo, na głownej zgromaźinje Domowinskeje župy Dolna Łužyca 1. februara w Bórkowach smy se z teju wěcu hyšći raz zaběrali a do Budyšyna na Domowinu pósłali wótpowědny apel z našymi naraźenjami a z našeju wólu, dalej wó tom powědaś.
W zymjem 1939 smy kśěli swinju šlachtowaś, ale smy cakali, až nan pśiźo na »Fronturlaub«, wón ga jo był južo 1938 k wójakam śěgnjony.
Siegfried Ramoth se dopomina na 15. februar lěta 1945.
Toś pśiźćo póglědat na nas!
We prědnej fazy buźo Serbski institut inwentarizěrowaś wopokazma kulturnego derbstwa, ako jo w Dolnej Łužycy žywe – k tomu słušaju wšykne swěźenje a nałogi, ale teke pórucenja na pólu kulturnego turizma a lokalne muzeumowe zběrki.
Mój Bog, mój Bog, pśec ga sy mě spušćił?
Bóže žognowanje běšo togodla z nima, a wšykno, což zachopištej, to se jima teke raźi. 
Wóstańśo strowe a póžywajśo nalěto!“
"Pódla wjele serbskich jatšownych nałogow su wětošojske Witaj źiśi 1. -3. rědownje lětosa měli wósebny projekt.
Bóžko to skokanje wěcej njejo, drjewjane skokanišćo jo se wóttwariło.
Na njej kśě wejsanarjow wó zjadnośenju informěrowaś.
Republika Krim jo była republika na połkupje Krim, kótaraž njejo była mjazynarodnje pśipóznata.
Wóna jo teke mólowała na drogowanjach a w dowolu, wósebnje rada pśi Baltiskem mórju.
Gipsy king byś wóznamjenijo měś rědny cas z pśijaśelami, wóznamjenijo pozěrowaś, se gjarźiś abo rozgórity byś, ale teke se smjaś a zgromadnje něco kreatiwnego dojśpiś.
Rozšyrjenje płodow se pśewjeźo pśez wětš a wódu.
Normy za cystosć lufta a efekt na wokolinu, dla togo budu se hyšći jadnaś a rozgranjaś – jo šołta jadnej wubójanej wobydlaŕce pśigranjał.
Jonava jo město w Litawskej.
Kak jo to tencas w šuli było?
Jahn jo krotko rozjasnił historiju Dešańskego zapusta.
Na drugi part móžo dokradna a zasadna koncepcija byś wužytna, gaž źo wó wobstawne spěchowanje toś togo koncepta.
Cimbry – to su pśisłušniki nejmjeńšeje nimskeje mjeńšyny w cełej Europje.
Pśi tom jo był »wupłaśonk« wjelgin wažny.
Nazymu smej pón jěłej napšawdu do gribow.
Literatura a rěcy, specielnje mjeńšynowe rěcy – to jo, za co ja se nejwěcej zagórijom, co ja njeby mógała tšuś .
Prědny žnjowny kral jo Frank Engeling, kralowka jo Susann Engelkingowa.
Ale aktualnje snadne srědki – tśi jsy su rowno ze šćitanym etatom – se stajaju teke dobrowólne a zazdaśim wuzbytne nadawki do diskusije.
Jězu a piśe ga smy sobu měli.
Wón jo scynił delku na rulku drjewa, až jo nastała hympawa.
"EU njama powšykne kaznidawaŕske kompetency wósebny za šćit narodnych mjeńšynow" stoj na prědnem boce kataloga wopowěsći.
Wón jo nam pósrědnił dobry a wobšyrny wobraz nastaśa, wuwiśa a njerozymnego znicenja togo starego a rědnego twardnicowego města.
Maks a Moric w Žylowje
Teke gaž njamóžomy wšykne naše póžedanja pśesajźiś, ga weto wótpósłane na nas słuchaju.
"No jo", groni Pipsi, "ak som se ze sušonych gribow pólewanku wariła, jo mě pśišła ideja za kostim."
»Tebje drje se cowa!«
Wjasele kiwatej z capawku Arne a Lars swójom’ bratšoju: »Źo ga tak dłujcycko był ty sy?«
Wósebnje zajmawy buźo zawěsće dalšny rezultat jeje tuchylnego slěźenja pód źěłowym motom „Generacija Warnoćicy“.
Prědne take zmakanje smy za wjelike prozniny lěta 1964 planowali a teke realizěrowali.
Swójim luźam pokazaś serbskosć w Błotach, jo se ze slědnym dypkom raźiło.
Wšykne se mysle: Gólc jo njabogi.
toś tom staśe.
Egon: A co ga buźo pón ze serbskim ludom?
»Wótkul ty to wšykno wěš?«
Ale wódny muž njejo se pokazał.
Jo, a nic naslědku jo wón rowno togodla teke cłonk iniciatiwneje kupki Serbskeje narodneje zgromaźiny a cłonk Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny.
Někotare jazory su teke bogate na sodu, kaž jazory wokoło wjelikego groblowego pśełama we pódzajtšnej Africe.
Na drugem boce su se dejali Dolnoserby wó tom informěrowaś, kaku programatiku taki wobnowjony serbski kšywowy zwězk ma a kak co w Dolnej Łužycy statkowaś.
Šwjela njejo se jano póstarał wó chórowatego nana a wó Casnik, kenž jo 1918 zajšeł a 1921/22 wochylu wóžywił.
Mjenjowědnik Walter Wenzel rozkładujo we rědu „Serbska rana historija we swětłu mjenjow“ jaden wósebny typ słowjańskich wejsnych mjenjow na staroserbskem teritoriumje: mjenja, kótarež wusměšuju wobydlarjow.
Pó tradiciji pśecej tśi raze.
Potom źo do tajanja, k tomu se pada.
Ale něnt su nam pśišli z pśedpisami: Tam, źož jo dom raz stojał, njejsmy směli twariś.
Prodrustwo změjo pór zernkow žyta wěcej.
To smej ju cesto z twarogowym mazańcom za nos wjadłej, smej jej nabarwiłej, až to žeden twarogowy njejo.
Filmy z Pólskeje – krotke a dlejše – su na kuždem filmowem festiwalu w Chóśebuzu mócnje zastupjone.
Pśisamem połtera lěta jo se źewjeś Drjowkarjow zaběrało ze žywjenim luźi z Drjowka we lětach 1939 do 1945. We 18 portrejach su dopomnjeśa a pśisudy zgromaźili.
Pšašajśo se źiśi, kótare zwěrjeta znaju a kótare zuki zwěrjeta cynje.
Na ten part jo lažko rozkłaźone, dla cogo tej dwě wótnoze indoeuropskich rěcow, kótarejž stej geografiski tak daloko roztyla, matej teliko zgromadnych rěcnych znamjenjow.
Lube cytaŕki a cytarje, južo wót septembra sćo mójo mě w impresumje Casnika cytaś mógali.
Bogumił Šwjela: Michał Hornik.
K spomnjeśu na Elisabeth Batramowu su dom pomjenili z mjenim, z kótarymž su jej wołali: "Liska".
A pón ma samo hyšći dalšne žycenje: »Wěš, wroblik, ja by rada raz tryfle jědła!«
K tym wjelim pśiglědarjam jo słušał 80lětny Gerhard Liersch: "Ja som bydlił w Cazowje wót 1946 do 1957, som pśišeł z Dolneje Šlazyńskeje.
Erwin Hanuš, kenž běšo wót lěta 1958 wucył na Centralnej serbskej rěcnej šuli w Dešanku, jo powěźeł, až jo 1959 pisał list na Klausa Sorgenichta, kenž běšo w Centralnem komiteju SED zagronity za serbske nastupnosći.
Wjednik kupaŕskeje kupki Alexander Wach a Lutz Rehnus z Běłeje Góry stej źałej rybacne seśi.
A zasej wiźi groznu wogawu.
Fritz-Erich Schewelis a jogo źěło comy źinsa pśedstajiś.
Rjelcyna jo jadna wót styrjoch kandidatow, ako su se wó to město pilnowali.
Wylem Nowy w Bórkowach (150. narodny źeń) – faraŕ mj. dr. w Brjazynje a pśi serbskej cerkwi w Chóśebuzu, 1891 sobuzałožaŕ a prědny pśedsedaŕ chóśebuskego studentskego »Zwězka serbskich pśijaśelow«, sobuorganizator serbskich koncertow, 1913–1933 pśedsedaŕ Maśice Serbskeje
Jędrzej Wincenty Ustrzycki jo był pólski basnikaŕ a katolski duchowny.
Dwě lěśe pózdźej jo se to wóspjetowało, w juniju.
Zajmny buźo teke program w na samskem dnju 15:00 do 17:00. Prezentěruju tam buŕsku pśiwěru a cerkwinske praktiki w zwisku naroźenja góletkow.
Jeje zastupnik Maik Jorsch-Schuppe groni, až rada akceptěrujo napšawy pśeśiwo rozšyrjenjeju korony.
Bělka w swójom dowolu trajdu młośi.
W domowniskej śpě móžośo pětk, 3. januara, a njeźelu, 5. januara, wuknuś tkaś.
Za mjeńšynowe rěcy ako serbšćinu to na kuždy pad śim wěcej płaśi, rowno how jo literariske a teke lyriske źěło trjebne.
Prědne wudrogowarje su pśišli w lěśe 1695.
Jo snaź wobrazowy kamjeń we Wóligósću był taki srědk propagandy ranego casa a zadłypane kopje symbolizěruju swěte kopje romskego stotnika Longinusa? Kamjeń sam, gaby se kradosćiwje pśepytował, tež mikroskopiski, by snaź pśeraźił, wótkul se bjerjo a lěc wise slědy drugich maśiznow na njom.
A to, som ja měnjeca, hyšći źinsa płaśi.
To jo było kśikanje a smjaśe.
Rowno to jěsne pśidrogowanje Słowjanow do našych stron se źinsa wobcwiblujo.
How maju planowa komisija wobwoda a wobydlarje samske stojnišćo.
Jajka maju se tak markěrowaś, až kuždy swójo jajko zasej spóznajo.
Tak su fararje musali bibliju a druge cerkwine teksty pśestajiś teke do dolnoserbskeje rěcy.
Cesćejšy raz jo nan ze mnu wó tom powědał, njejo pak žednje wopytał mě něco napowědaś, ně, jo pśecej gronił, to jo twójo žywjenje, ty musyš sam rozsuźiś.
Teke w pśichoźe co dalej taka narska wostaś ‚a teke z luźimi co wjele cyniś měś — co ga raz byś žurnalistika.
A kak móžomy na taki part wěriś?
Temy su mjazy drugim bomy, zežywidła, lěśojski dowol a źěło w zagroźe.
Za staru tradiciju zapust se młoźina pśecej zasej wumyslijo nowe atrakcije.
Južo 10. decembra 2011, na mjazynarodnem dnju cłowjeskich pšawow, jo był prědny źěl wopomnišća z woporami na barlinskej muri wótwórjony.
Israel ma pśeto Boga k troštoju za wšyknych, kenž cysteje hutšoby su.
Wěcna škóda pak jo wjelika, teke drogotne orgele su se znicyli.
To wóna groni.
Suche spła muse se něnto łamaś a trěś.
A socialistiske mócnarje su se kužde lěto dnja 7. oktobra swěśiś dali a se dla jeje wuspěchow wjelicali.
To jo zachopjeńk rozmacha za Serbow, wósebnje w serbskem kulturelnem žywjenju.
Nejpjerwjej se zaběra wokrejsny sejm Sprjewja-Nysa z dogronom a za tym nutśikowne ministaŕstwo w Potsdamje.
Z Picnja/Peitz. Z 59 namšarjami su swěśili na drugem jatšownem swěźenju, 22. apryla, w Picnju serbsku namšu.
Sama jo se mysliła, až mě Biering móžo se rozměś ako „bur“.
Tam teke wěcej nicht’ njesejźi, kenž rentnarjam mjasec za mjasec rentu rozdawa, kasěrujo danki a druge.
Pósejźenje jo zjawne, a kuždy gósć změjo móžnosć, swóje nastupnosći a naraźenja wugroniś.
To nama jo mucało.
A za to se w Casniku teke chwalba wugronijo.
To se teke njecyni, śeleta cycaju tak dłujko, až su wótrosćone, młogi raz jo śele skóro tak wjelike ako mama.
Spominaj na sabat!
Pśez to, až Domowina jo kradu teritorialnje organizěrowana, musy taki cłonk, ak bydli we cuzbje, pśecej do jadnogo Domowinskego towaristwa abo do regionalneje župy stupiś.
Wosebne a historiske wokognuśe jo pón było, gaž su amtski direktor dr.
Lětosa, k źasetemu zapustoju, smy měli 62 pórow, teliko ako nigdy do togo! Mjazy nimi jo było teke sedym źiśecych pórow", wjaseli se Stephanie Hohmannowa, dłujkolětna pśedsedaŕka Domowniskego a drastwinego towaristwa.
Zajmce by dejali byś w starstwje wót 16–25 lět.
Gano su tśi nowe pśistupili, wšykne žeńske, a stakim lažy źělba žeńskich we Maśicy pla 50%.
Casnikoju jo pśeraźił, kak se to cyni.
"Wěcej ako 250 gósći ze jsy a z dalšnych stronow jo sobu swěśiło", jo Pfütsch se wjaselił.
Z pjerjedrěśim w Drjenowje jo to tak: Kuždy dom ma swóje guse, chtož hyšći móžo se guse źaržaś.
Dej byś normalny luź a dej zacuś, kak to jo, měś tšach a śerpjeś.
Wob cas studiuma jo se Jan brał swóju Trudlu, w lěśe 1979. Pó wikariaśe jo wón był faraŕ w Hrodźišću, wót 1983 do 1994. W tamnej wósaźe su hyšći někotare serbske maminorěcne žywe byli.
Taku zymu změjomy až do kóńca mjaseca, toś teke w zymskich prozninach.
Ceło wósobinski cu se pla njogo wuźěkowaś.
Prědny nakład „Němskodolnoserbskego słownika“ jo se w Budyšyńskem nakładnistwje Domowina dowuśišćał.
Dešćowe dny traju něźi tyźeń.
To jo było pśigótowane pśi góźbje Pśewšo rědko smy se wufajnowali "pó burskem" w zachadnem lěśe, našu rědnu serbsku drastwu njejsmy se cesto woblakli.
1. kral Ben Heinrich kralowka Anna-Lena Kalckojc/Kalzke
W takej situaciji jo pśišeł do Smogorjowa wusoki woglěd z Barlinja.
Nowaka; pśełožk tšojeńkow Maksa a Morica, basnjow A.
Dr. Rolf Voss z Neubrandenburga jo źaržał referat na kolokwiumje w dešańskem muzeju
Ja cu z wami nimjerny zwěstk gótowaś. Jez 55,3
Hyšći w tom mjasecu deje se znate cyniś teze za toś tu koncepciju, kótarež se k diskusiji stajiś budu.
z Wětošowa wulicujo wót tragiskego kjabla wětošojskego kórbikarja Leopolda Andersa.
Toś ten dypk smej sobu wzełej, až njemusymy se sromaś, gaž smy musali serbsku rěc nejpjerwjej aktiwnje wuknuś.
Źinsa buźośo jěsć jogo śěło a piś jogo kšej.
Habram źašo Lotoju: Njedaj žedneje zwady byś mjazy mě a tobu a mjazy mójimi a twójimi pastyrjami; pśeto mej smej bratša.
Ps 66,20
Wušej togo dajo pla Tobiasa gjarnyški a bjachariki, piwo we flašach ze serbskimi nalipkami a druge.
Jo znate, až wokrejs jo k wěsći dał, až zachop twarjenja šule se wó dalšne lěto pśesunjo.
Pó někotarych mjasecach jo towaristwowe źěło w Chóśebuzu zasej wusnuło.
Swětłe, jasne piwo jo nejwěcej woblubowane, ale teke za tym carnym pśecej wěcej luźi pšaša“, jo kjarcmaŕ powěźeł.
Gaž pak to same chóre a žałosne jo, ga njejo to wjele lěpjej.
Baterija jo prozna.
Wón jo "južo pśecej" w Mósće wšuźi pódla, póchada pak z Hažowa.
Decernent wokrejsa Sprjewja-Nysa (SPN) Michael Koch jo měnił, až su w SPN derje pśigótowane a až wuměju te srědki za to wudaś, ako jo to pśedwiźone.
W kótle z górucym tucnym jo pjakł kule z droždźejowego śěsta.
Wustśigajśo z Lutkow za źiśi na bokoma 10 a 11 ilustracije k pšawidłam pšawego zaźaržanja.
Hyšći raz źo k spižce.
»Pišu cedliki w pśestawce, kichocu a šepocu«, Karina zeskócyjo.
Gaž cośo něco pisaś abo wulicowaś, ga pišćo abo zwóńśo.
We wokrejsnych sejmach
Z kuždym sam ma wucbu, pśecej 45 minutow dłujko.
Problem su za mnjo teke słowa ako “bźez” abo “nož”.
Pśi tom jo Jan Skala cytarjam teke powěźeł wó mjeńšynach a małych ludach w drugich europskich krajach.
Na wobrazu jo wiźeś wurězk z togo groznego dokumenta!
Až tam jo rěka, ga jo sam wiźeł.
Teke dolnołužyska župa Domowiny jo toś tu akciju pódpěrowała.
Cytaj, cytajtej a cytajśo: "Stwórtk, 3. septembra, smy w źiśowni kokota swěśili.
Nedo a nowy šulski raźc P.
Powšyknje móžo se groniś, až statne dogrono póstaja póśěg, pšawa a winowatosći dweju partajowu.
Cesto se groni, až to njejo móžno, a Koch póznajo we tom wariantu wóneje argumentacije pśeśiwo regeneratiwnym energijam z DDRskego casa.
2013 jo pśeśěgnuł wót kšomy jadneje ku kšomje drugeje wótwórjoneje jamy, a to do Janšojc w Dolnej Łužycy.
Raz na zachopjeńku 8. lětnika jo ze zgromaźiny domoj pśišeł, na kótarejž su za serbsku wušu šulu w Budyšynje wabili.
Dokulaž njamóžo pón nichten pó njej jěś, muse te, kenž kśě z města do Borkow a hyšći dalej, wužywaś drogu pśez Žylow, Dešno, Strjažow, Prjawoz a Smogorjow.
K tomu su załožyli rejtaŕski dwór a kužde lěto wugótuju turněr za rejtarjow.
Pśednosk su wobogaśili fota z jeje priwatnego zawóstajeństwa, originalne dokumenty policaje Gestapo a druge.
Něnto źěła wón na dalšnych tśich filmowych projektach.
„Klincece nocne fantazije“ ‒ koncert Serbskego ludowego ansambla
Lěc wóni to teke zwónoźiju?
Chtož to njoco, tomu njewóstanjo nic wušej ako na Běłe Góry jěś a wóttam pó zeleznicy do Bórkow.
Na awtora Pětša Janaša su toś měli młogo pšašanjow.
Luźe njejsu to pśiwzeli, kritiki su byli wšuźi mócne.
Susedka jo k nam pśišła a jo mě zagranjała.
Chtož jo wjeliki a šykowny, móžo tam górjej łazyś.
Chtož pak mójo słowo ma, ten prjatkuj mójo słowo ako wěrnosć.
Schmelzojc stej musałej pśez wokno górjejcneje etaže pśiglědowaś, co se z jeju lodu stanjo.
Jeje wulicowanja su nama byli zrownju maminego wucenja.
Na łuce kwitu gusorowe kwětki, margerity a kwiśina.
Za pśichod pak maju teke Zagorske Domowinarje ten nadawk: Se za to zasajźiś, až na zajmy Serbow a jich kulturu w zjawnem žywjenju gmejny dalej a wěcej glědaju a je spěchuju.
Žedne z nich su wopušćili Lipsk ako wucabniki za serbšćinu abo ako sorabisty.
"Ta pśewórana a źěrata jamowa krajina a srjejź togo hyšći eksistěrujucy źěl wjaski, jo we mnjo tšach wó znicenje krajiny a znicenje wejsańskeje zgromadnosći zbuźiła".
Wót 1. junija, pśed 160 lětami, jo w Bórkowach pórěd policije za gasenje wognja płaśiła.
Južo dnja 30. junija togo lěta jo Anne Holzschuhowa pśestała za Serbski rozgłos źěłaś.
Druge se hynac mysle.
Brazilska granicujo z Kolumbiskeju, Venezuelu, Guyanu, Francojskeju Guyanu, Surinamom, Boliwiskeju, Peru, Paraguayom, Uruguayom a Argentinskeju.
Se wě jo wjele našeje muziki za starše generacije a te se wjasele až grajomy ludowy spiw abo šlager.
To jo se mjaztym kradu změniło.
Wšykne, což ganjaś mógu až do dwanasćich lětow, ženu na jatšy ku swójim lubym kmótšam pó pyšne jajka.
Małku naźeju pak maju: Se powěda, až buźo se twariś w Rogoznje wjeliki motel, a to teke ze zalom…
Wótkubłaŕ Rafael pak dajo Leonoju cylinder a swěźeński kij braški.
Behr njejo wugronił, až to jo było jogo cuśe w rozgronach ze wšyknymi luźimi, ako maju cyniś ze strukturneju změnu a wustupjenim z wudobywanim brunice.
A chtož do Pólskeje pśijěźo, ten za wětšy źěl teke dla bencina.
Smy wšykne naše aktiwity pśepołožyli do chóśebuskego Měsćańskego muzeja, źož su se teke serbske wustajeńce w tom casu wótměwali a hyšći wótměwaju.
Karina wóspjetujo.
Njeźelu, 2. februara, buźo 140. jubilejny zapust.
Njeznaty ga jim był njejsom a toś jo było witanje a wjasele wjelike a zakupna flaška jo malsnje prozna była.
Ta njama sćerpnosć a njelubujo, gaž ducent luźi jeje nejsensibelnjejšy źěl dwa tyźenja a štundy dłujko wobsmasajo.
Ty kronujoš lěto ze swójeju dobrośiwosću.
Te zwěrjeta smy dejali namakaś.
drugi list swětego Pětša (2 Pětš) Prědny list swětego Jana (1 Jan) drugi list swětego Jana (2 Jan) tśeśi list swětego Jana (3 Jan) List na Hebrejarjow (Hebr)
Ako nadir pomjenjujo se w geometriji a w njebjaskej nawigaciji "nogowy dypk", kótaryž lažy cenitoju napśeśiwo.
Njesmějomy źe zabyś, až póznaśa a terapije ku gójenju wšych formow raka dawno njejsu tak daloko byli ako źinsa.
Spěchowańskemu towaristwoju jo tencas w prědnej rěźe šło wó zdźaržanje dwórow, wó tradicionelne źěłowe wašnje na jaden part a wó zdźaržanje nałogow na drugi part, a to w harmoniji z pśiběrajucym turizmom.
Nowy Casnik: Wót zachopjeńka februara sćo něnto nowy zastupny jadnaŕ Domowiny.
To měni pychotny mjatel.
Wjele družynow insektow wjeźo how swójo mjenjej abo wěcej kšajźne žywjenje.
– to jo nam gronił slědny tyźeń Pětš Petrik z Ludowego nakładnistwa Domowina w Budyšynje, kenž jo zagronity za pśedawanje knigłow, kniglickow, kalendarjow a drugego ze serbskego nakładnistwa w Bramborskej a w Slěpjańskich stronach.
Tomu pak su kněžece we Słowakskej zadorali z tym, až su wšo stajili pód zastojnstwo (Verwaltung) stata.
w Borkowach a
Pón pak som měł zasej we wušyma słowa nana, kenž jo mě sobu na drogu dał: »Gólc, wóstań pśecej ty a k tomu wěrny a spšawny!«
Slědkoju co gmejna kus drogi, ako wjeźo mimo jadnogo priwatnego byśa, jogo wobsejźarjeju pśedaś.
Nižozemske Antile jo kupowy wótwisny teritorij Nižozemskeje w Karibiskem mórju.
Božko pak dejm groniś, až wót togo, ako te starše luźe how serbski se wulicuju, jano małko rozměju.
Město togo smej na naju ruśe pśecej zasej zwěrjetam blisko byłej, samo južo w pódpołdnjowem źěłaŕstwowem wobceŕku Kalawy.
Prědny raz jo se swěźeń poezije ned dwójcy pśewjadł - w Budyšynje (10.11.) a źeń pózdźej (11.11.) w Chóśebuzu.
Slězy Husa se swěśe Picańske gaty.
Pódzajtšny bok šule jo ako prědny pśepórěźiła a nowo wubarwiła.
Wšuźi su byli luźe wiźeś, rědna góźba za rozgrona pśi źěle.
Zastupniki zgromadnego projekta su gronili, až jo 75 procentow wótpadkow z janšojskeje milinaŕnje a 25 procentow pśiźo z wótpadankow partnarjow, z kótarymiž doněnta źěłaju.
Togodla som spokojom.
Gjarźe prezentěrujo Colett Šampatisowa swóju prědnu žnětu cucchini.
»Smějoš źe ceło normalnje gnaś«, groni Pětš ze zwuconym głosom.
Pśi wjaceri pak se maś pšaša: "Co źe sćo rědnego cynili?"
Něźi na poł droze srjejź teje šoseje a zelezniskeje cery Picnjo– Frankfurt smej se śisnułej na pódpołnoc do tych gusćinkow na kšomje wójaŕskego zwucowanišća.
Gaž wjedro wóstanjo tym burjam nadalej pśichylone, wjele trajdy by mógali lětosa na hektar nažněś a gdy by mógali žni se zachopiś?
Na dnjownem pórěźe su stojali tśi temowe komplekse: Stefanie Barth jo pśedstajiła Gerontopsychiatriski zwězk Chóśebuz/Sprjewja-Nysa z.t. a jo ako koordinatorka togo towaristwa wujasniła, dla cogo jo se wóno załožyło, chto su jogo nosarje a kake nadawki a póbitowanja wóno ma.
Až do lěta 1983 jo wóna źěłała ako projektantka.
Słowjańske groźišćo w Radušu jo se za jadnasćo mjasecow dopołnje pśetwariło a nowo wugótowało.
Dalej pódpěrujomy z personelnymi mócami wšykne aktiwity, ako se wótměwaju pód labelom Serbski muzej abo w kooperaciji z nim.
„Smy ceły dom za našu firmu pśetwarili”, jo nam jadnaŕ Hans-Jürgen Hopp k wěsći dał.
Ta partaja njedej źěłaś jano w Dolnej, ale teke w Gornej Łužycy.
Tak jo w Budyšynje namakał swój domacny schow, swóju domownju.
Wuglědy na lětosne jatšowne spiwanje w Limbarku su byli wjelgin dobre.
Njeźelu, 1. awgusta, buźo w Nowej Niwje rejtowanje wó kołac.
Pśispomnjeśe redakcije: Jubilejne zapusty swěśe fryjne a ženjone gromaźe.
Rosćo we ługowych łukach, bagnach, wjerbowych krickach a we swětłych lěsach.
Z nejlěpšymi žycenjami za 1990 a z pšosbu wó dobry žurnalizm
Wóna jo tam pózmakała maśeŕku Ewy.
K tomu dajo dogrono mjazy našym towaristwom a Kalawu, to město jo mjaztym swójstwownik kněskeje cerkwicki.
Oman granicujo z Saudi-Arabskeju, Jemenom a Zjadnośonymi Arabskimi Emiratami.
Našo towaristwo jo se aktiwnje zaměšało do diskusije wó serbskej rěcy w šulach.
W awgusće 1990 jo SNZ rozšyriła memorandum serbskego ludu k ludowym kupkowym pšawam w nimskej wustawje, pódpěrana wót Domowiny, intelektuelnych a luźi ze cerkwinego krejza z Górneje a Dolneje Łužyce.
Won jo take rědne napisał, a dokulaž spominamy lětosa na jogo 60. smjertny źeń, som ja to wzeł za powjesańko, za bazu togo wuběźowanja.
Šykownje jo D.
Teke w kamjenjach su soli skłaźone, kótarež se we wóźe rozpušćaju.
Twoj luby list jo wšake mysli we mnjo zbuźił.
Su to za wětšy źěl Witaj-źiśi: Emelie Hantškojc a Milen Krawcykojc ze Žylojskeje serbskeje źiśownje „Mato Rizo“, wuknice Anabell Paprotojc ze Škodowa, Ana Nagoric a Johanna Dolchowojc z města a ako jadnučki gólc Johann Dura z Hochoze.
Ale pón jo tam jaden, ako góleśeju groni: »Ty to móžoš, njebój se, ja som pśi tebje.
Z Lipska/Leipzig.
W Domowniskem muzeju Dešno móžośo srjodu, 10. nowembra, zeger 15.00-16.30 abo 17.00-18.30 dekoraciju k adwentoju basliś, a to jabłuka ze sukna.
Ten gronaŕ jo wulicował Casnikoju, až towaristwo jo zaprědka kśěło tej wjažy mě Wjaža Fryca Rochy daś, we naźeji, až Domowina buźo tu iniciatiwu pódpěraś.
Pla wašnjow cyna rozeznawamy:
Pśeto pśedsedaŕstwo koncerna we rozpšawje za lěto 2018 njejo gubinsku jamu wobspomnjeło – pišo góspodaŕski portal Koncern ma něnto dwa tyźenja casa za pśeśiwjenje, ale góda se, až to se njebuźo staś.
wót 10.00 do 10.25 góźin:
Mjaztym jo Gregor Kliem pśewjadł pedagogiski WITAJ-projekt, źož jo wukniki serbske spiwy wucył, z nimi spiwał a muzicěrował.
Som se zmakała z wjele zajmnymi luźimi a som měła wjele pśijaśelow.
Wutšobny źěk za rozgrono, a naźejamy se, až budu skóro serbske reportaŕki a reportarje zasej wšuźi ze swójim mikrofonom ducy! To jo wobraz ze staršego casa.
Schirmer 1. julija swój amt nastupiś, a to nejpjerwjej až do kóńca legislaturneje periody.
Togodla pśiźo policaja glědat, lěc sćo wšykne drogotne wěcy a pjenjeze w bydlenju wěsće pśechowali.
Lěc to pak pśecej tak buźo, njejo jasne.
Blandrjenje na twitterje bywa akle wažne, gaž telewizija wó tom rozpšawijo.
Ako smy šli drugi raz zasej k njomu na spiwanje, jo nas južo wócakował pśed źurjami.
Wot wutšoby se za to źěkujomy.
Na pśikład se tam wjelgin rědnje pokazujo, kak mógu ze štrumpow pupki basliś a pón z nimi źiwadło graś".
Za młogego jo to južo pśewjele było, až wót teje rowno mjenowaneje błotojskeje rědnosći nic wěcej měł njejo.
Kana ma wěko a njetrjeba dalšne kšywko.
How dodajomy hyšći někotare wobrazki zwěrjetow ako kopěrowańsku pśedłogu.
K dobyśarjam su słušali Stefanie Bukišojc (1. městno) a Friederike Sczesnijojc z 2. zakładneje šule Picnjo, Bettina Dalejojc (3. městno) z Borkow a gymnaziastki Ulrike Młynkojc (1. městno), Christina Deckojc (2. městno) a Andrea Gieringojc (3. městno).
Wjelki maju wjelgin dobre nose a spominaju se na wóń maśerje cas swójogo žywjenja.
Stej ganjałej hejnak njemudrej: Kira Thom a Marie Feist, druga kralowka.
Buźo se něco pśeměniś na situaciji serbstwa w Dolnej Łužycy, gaž buźomy sebje wšykno pari-pari źěliś? jo Statnik zgromaźonych pšašał.
Na zachopjeńku posejźenja jo rada wucesćiła gano zemrětego pśedsedarja Domowinskeje kupki Bena Knopa z minutu wopominanja.
Su se dalej zasajźowali za pśistajenje tegdy jadnučkego aktiwnego serbskego fararja Herberta Nowaka pśi Serbskej cerkwi w Chośebuzu.
Mimo wirusa korona grozy tym stronam w Dolnej Łužycy blisko pólskeje granice teke hyšći druga tšachota.
Ale mógu derje, to groni bźez słownika, powědaś a pisaś pólski, nimski a engelski.
Chtož co se woglědaś te zgubjone města blisko jsy, daś glěda do wirtuelnego "Muzeja zgubjoneje domownje".
"We nowem chromje změjomy śpy za pśewoblekanje, ekstra za muske a za žeńske, pśeto my mamy wjeliku žeńskecu źělbu.
Pjenjeze za toś tu wěc jo dała Załožba za serbski lud.
Kak wjele rěcow wóna něnt znajo? Mója žeńska jo Pólka.
Rom 9,14–23(24–26) * 1 kral 19,19–21
W casu masterowego studiuma na Uniwersiśe Mjertyna Luthera Halle-Wittenberg som chójźiła na tśilětny kurs iršćiny, kenž jo na tej uniwersiśe dała dr. Britta Schulzowa-Thulinowa.
Som glucna, až sejźim how wěsće na zemi!
Na wóźe plěwa tam drjewjany pław, Knut zlězo na njen, aby wochylu spał.
Taka pšawa běda su žyłkate nogi.
Zapustowe pory su śěgnuli pó cełej jsy - prědku bubnarje a šwicarje a źowća w serbskej drastwje.
Mjazy anekdotami a wulicowańkami ze staršych a nacasnych Pratyjow jo wubrała styri za nasłuchanje.
Jelenjowe měso bituju wóni kupowarjam z wokoliny.
Ute Henšelowa wót Serbskeje rady jo naspomnjeła, až źěl naraźenjow slědneje Serbskeje rady pód Torstenom Makom jo se do koaliciskego dogrona pśiwzeł, což wóni witaju.
Mareno Wojto (Woitow), depšćański žnjowny kral, jo wótrył kokotoju głowu, ale weto wordował „jano“ tśeśi kral.
Reichsteinwa teke wobzamknjenja za nowu Domowinu na kongresu.
To se wě, až deje głownje Serby sami za to źěłaś.
Ja som měła cyniś w casu pśigótowanja za mójo pśespytowanje, to mógu Wam groniś.
Něnto pětk, 7. apryla, buźo w Hochozy w Domowinskej župje Dolna Łužyca dalšna premjera w serbskem kulturnem žywjenju.
Do Damarjowego toruza su bombu chyśili.
Kazachstan jo stat w srjejźnej Aziji, mały źěl jogo teritorija na pódwjacor rěki Ural słuša teke k Europje.
Stej to głownje wětša loda za zežywidła a druge wóry wšedneje pótrjeby a wětša drogerija.
Cuze njemuse.
Kapała jo južo wótpołudnja grała a rejowarje a rejowaŕki su cełu mań pśiglědarjow měli.
15. měrca 1925 su załožyli we jsy wognjowu woboru ze 36 cłonkami.
Wetom su źowća cakali a Lenka jo znowa chopiła spiwaś.
« – Kak se źinsa handlarje pšašaju: Chto jo winner? W tom paźe smy byli wšykne winnery.
sobotu, 18. apryla /nalětnego
Gosćeńc a dom rady gmejny by se dejałej docełego renowěrowaś a rekonstruěrowaś.
To buźo wótněnta hynac: Peter Marzander jo źaržał na woklapnicy stwórtk tyźeń grono a wulicował wót nowego chromu, ako nastanjo na gmejnskem flaku pśi Kolasaŕskem pensionje srjejź jsy, pódla chromu wognjoweje wobory.
Z Bramborskego Serskego Casnika, No .
Pśijaśelam njejo nigdy wóstudnje.
Serbski muzej we Chóśebuzu jo to za wažny nadawk měł, twóŕby Fryca Latka za swóju wuměłstwowu zběrku dobyś.
Pasionske spiwanje
Historiski jo było teke, až jo pśedsedaŕ Rady sedym razow na pósejźenjach krajnego sejma powědał.
Su to za wětšy źěł směški z nowšego casa.
Ale teke su słowa z hindišćiny.
To jo nan, kenž dom twari.
Te su derje seśili a su se pó casu wuwijali k mójej woblubowanej studentskej jězy.
Z pomocu kreatiwnego wuźěła mógu źiśi swóje mysli a zacuśa zwobrazniś a se z nimi rozestajiś.
"Snaź ja móžom tebje pomagaś!" "Ty?! Kak coš ty karnikel mě pomagaś?", źiwa se Śmojtina.
Měnim pak, až jo se něnto w slědnej sezonje wupłaśijo wjelgin dobre źěło pśi Energiji.
Jolic pśi wutwórjenju płoda se wobźěliju teke druge źěle kwiśonki mimo płodnika , powědamy wó pózdatnem płoźe, kótaryž jo w nominatiwje pózdatny płod .
Maruš pominał, až by dejało kněžaŕstwo teke financielnje pódpěrowaś casniki za dalšne mjeńšyny, ako su to na pśikład zbrašone luźe.
Až do kóńca lěta buźo plańtśate.
Wušy a nos Hopel derje znajo.
Snaź jo to derje tak.
Teke to dostawaju camprowarje.
Za serbstwo jo wažne, aby stare luźe we starstwje mógli we swójej jsy wóstaś, a nic do starcownje śěgnuś – jo jaden cłonk wuběrka gronił.
Zawěsće sćo južo raz słyšali abo cytali, až su Serby nejmjeńšy słowjański lud.
Muskecy zapust z pśeśěgom buźo sobotu, 13. februar, wótmarš jo zeger 16.30 wót hotela Bleske.
Rano južo Koni chwata z wudu wen ku brjogu gata, źož tam měrnje pluskoco cysta wóda śichučko.
Źins zajtša zawoła Robinson swójich tśoch pśijaśelow a źašo k nim, až deje byś te cora padnjone winiki zakopane, howac mógli na kupje złe chórosći nastaś. 
Won jo teke cesto woglědał do Pragi a pśi mnjo pśenocował.
pětk, 24. apryla /nalětnego
Wót togo casa jo stwórił te figury a ja to dalej wjedu, za kuždu kśicu a teke za druge góźby“, wulicujo Mikławš Dyrlich.
W lěśe 2020 kśě cełu twaŕ planowaś.
»Ale take wěcy su pśeśěžke za mnjo.«
To wóstupjenje wót wugla ma hyšći dalšny efekt na serbske nastupnosći a chowa we se ceło nowe móžnosći.
Wšake tšachy su wuderili w kraju.
Šulske źiśi wót 1. rědownje pšosy Domowina wót 15. do 17. oktobra na workshop „Kake su naše prědowniki žywe byli?
Jo ga cłonk gmejnskeje rady, a ta jo źinsa how teke južo wobradowała.
Kužde egoistiske myslenje jo how wopacne - jo se groniło.
Wót kradu ludowego wótpołdnja w Miłorazu
"Luźe su casy njewěste, kak deje pśigótowaś tej.
Pśidu Serby něnto nutś do togo domu?
To groni, až how su lětadła zwucowali, kak mógu pśi napadowanjach a nalětach swóje cele trjefiś.
Wosebnje pśez to wjele zežarijo, až sama wjele sada a zeleniny how zawarijo.
Turisty w Bórkowach su tu móžnosć kóńc tyźenja pilnje wužywali.
Astronomiska wědomnosć se źěli powšyknje pó pśepytowanych objektach, a pó tom, lěc jo slěźenje teoretiskego abo wobglědujucego razu.
W slědnyma lětoma smy se teke dokradnje ze saněrowańskimi źěłami zaběrali a smy mógali na našej lětosnej głownej zgromaźinje zwěsćiś, až toś te źěła su se wuspěšnje wótzamknuli.
Wó 20 luźi jo pśišło njeźelu na serbsku namšu do wósadnego domu pśi Slobranej gasy.
Z tymi pjenjezymi mógu zastojarje źiśownjow pśidatny personal pśistajiś abo wótkubłaŕki na dalšne serbske kurse pósłaś.
Połne rozměśe jo cesto pokazała, ale teke kšuśe wobstała na swójom, gaž jo měniła, až ma pšawje.
Ja ga som hyšći znała stare nimske pismo", jo se Kěta Wunderowa domysliła na te zachopjeńki.
Chtož buźo tudy najsy se mimo póraś, buźo wumarkowaś, až stojtej how dwa majskej boma – jaden wusoki na 20 m a drugi mjeńšy!
Som se samo z nimi rozgranjał: Woni su słuchali na mój głos!
Teke lětosa buźo młoźina swój swěźeński stan k zapustoju zasej stajiś na parkowanišću pśed kupnicu „Höffner“.
Etatowy wuběrk Nimskego parlamenta jo pówušył pśipłaśonk Załožbje za serbski lud za lěto 2020 wó 165.000 euro – ten samy wucynijo něnto dogromady 9 a poł miliona euro.
Něnt jo to serbske mě oficialne
Robinson: Daś su luźe wumarłe abo daś su žywe, njamóžomej nic drugeg’ cyniś, nježli z łoźe wšykne wěcy na kupu zwózyś.
Pon mógu dalej studowaś.
Wšykne wobydlarje města – to groni teke w Žylowje, Depsku, Škódowje, Dešanku a drugich bliskich jsach – su toś napominane, na tych tśich dnjach pokazaś, až raźi a wjele sportuju.
Namša se zachopijo zeger 9.30.
To pak jo se wšykno pśeměniło, a něnto jo ta tšachota wjelgin wjelika za wótbagrowanje.
Wóna cyta abo wulicujo tšojeńko a "mólujo" pśi tom z ruku na kśebjat "swójogo" góleśa.
Nabóžne wusćełanje – Gratulujomy
Ned jo wiźeś, až spiwanje maju we kšwi, howacej by źe musali tšach měś pśed wjelikim wustupom.
Duše pśiswójźbnych wumarłych su pśi wšyknych mójich znatych na woglěźe byli.
Pśiglědarje z Gór su do Brjazyny sobu pśinjasli swóje rakety, a su je pó graśu wótpalili a dali jim praskaś.
Sobotu, 3. decembra 2005, spiwa zeger 19.30 rusojski Kosakowy chor ze St.
Jo zyma.
Błośańska wjas ga jo dostała toflicku z pópisanim "Nimsko-serbska gmejna" ako znamje za serbski sedleński rum.
Pótakem groni sam wót sebje: »Ja njejsom žeden Serb, nanejmjenjej nic z rodom.
To pak by była se góźeca tema za jadno wót tych pśiducych serbskich blidow – jo groniła Christina Kliemowa.
Ale to ja rada wuźaržyjom".
Muzika wót ludu mě zajmujo.
Teke na drugi part jo było toś to zejźenje kradu hynakše ako te w „starem“ casu.
Historiske srjejźišćo města jo źěl Swětowego kulturnego derbstwa UNESCO.
Trjebamy w Chóśebuzu jaden dom, źož mógu se Serby zmakaś, źož mamy swój muzeum, druge kulturne institucije, źož sejźi Domowinski župny sekretariat a źož mógu se serbske luźe a Domowinske cłonki zmakaś na zgromaźinu a tak dalej.
Gaž su wšykne jajka rozdźělone, jo graśe zakóńcone.
zeger 15.15: Spiwanje serbskeje hymny
Hebe Maria Camargo jo była brazilska telewizijna moderatorka, spiwaŕka a grajaŕka.
To buźo płaśeś 100.000 euro, 80.000 buźo jim Sakska pśipłaśiś.
Mjaztym su wójska pódpołnocy k pódpołdnju póstupowali.
We njom se wobswětlijo to gnujuce pšašanje, co serbska identita jo, kak wšake generacije serbsku identitu definěruju a kak młoźina tradicije dalej woplěwa – hynac ako starše".
Prědny źeń su byli pśisamem ceły źeń ducy do Kölna.
Źinsa organizěruju se tudy kulturne tšojenja a małke rozpokazowanja.
Kórtki za 22,50 euro su w pśedpśedani.
Teke Błota w mólbach, błośański krimi a lyrika maju swójo městno w Stogu.
Župne pśedsedaŕstwo jo to wjelgin witało a k tomu pśigłosowało.
Zajm pla wuknikow jo wjeliki, a koleginje stej z wjelikim elanom pśi wěcy.
W Zaspickej góli móžoš take póla južo z wócyma wiźeś, gaž sy we gribach.
W takich wjelikich groźach pak njetrjebaju wjele luźi.
Wšykne zwěrjeta namakajośo teke w mapje "Cycarje", kótaruž jo wudał pśed žednymi lětami Rěcny centrum WITAJ ako didaktiski material.
Smy wiźeli wjele rědnego ze staršego casa, ale teke młoge nowe wěcki.
Ze susednego bliskego českego kraja jo se dostała tužna powěsć do serbskeje Łužyce, teke do Dolneje Łužyce.
Slědkoju felujo starjejšym dowiźenje, až serbska rěc jo drogotny źěl kulturnego derbstwa jsy.
LEAG měni nadalej, až wuglowa jama Wjelcej II jo z perspektiwy energijowego góspodaŕstwa trjebna, aby Nimsku teke we krizowych situacijach wěsće z elektricu zastarali.
Tam źo wó dalšne designery, kenž su se na wuběźowanju wobźělili.
Wóni su cesto gromaźe a maju pśi tom wjele wjasela.
Kak se serbska drastwa pšawje wobleka, móžośo wuknuś wót šlodaŕki serbskeje drastwy Antje Lejnickoweje, pětk, 10. januara, w młoźinskem centrumje w Bórkowach.
Pawoł pisašo: Ja som płoźił, Apolos jo hoblewał, ale Bog jo rosćenje dał.
Mimo togo trjeba mroja mězgu bomow a płodow a tucne semjenja rostlinow, kenž teke dalej rozšyrja.
Cesto se luźe njezwěriju taku sami napóraś, rownož to zewšym tak komplicěrowane njejo.
Pśespytowaś wutwórjenja 1 dalšnego městna za muzeumowu pedagogiku.
1. Šula jo była a jo napšawdu funkcioněrujuca rěcna šula Spektrum póbitowanych rěcnych kursow jo był glědajucy na licbu a formu pśewšo šyroki.
Z pśisamem kuždego roga serbskeje Dolneje Łužyce su byli rejtarje pódla na tom wušem swěźenju młoźiny: lětosne slědne łapanje kokota jo pśiwabiło nagromadu wušej 500 pśiglědarjow sobotu, 24. septembra, na sportnišću we jsy.
Tam su zgónili, až su měli we wjelgin starem casu słowjańske ludy a Wikingarje dobre kontakty.
Tu masu stej pón scyniłej do kwětkowych gjarnyškow.
Kliem a kupka Wólbernsće.
Derje tomu, kenž se jomu dowěrijo.
W Turjeju a Hochozy kśě stajiś tofle ze stroninymi mjenjami za póla, łuki a góry.
Witko ma źinsa špatny źeń.
Witko źo z cuzym mužom sobu.
Jo nadawk politiki, take rozsudy twóriś, kótarež źiwaju na zajmy tak wjele kaž móžno pótrjefjonych.
Jeje źěło jo konkretne a njaso płody.
Z togo su nastali familijowe dny, źož móžo se kuždy wobźěliś.
Fischer - nowy wjednik doma wuźarjow w Grodku.
W Šunowje a wokolnych stronach jo serbska rěc wjele wěcej žywa ako wu nas, a pśez to jo teke serbski powědajuca młoźina tudy za drugich wěcej widobna.
Doły su byli wuschnute.
K wjaceri a zapustojskim rejam załožyju póry wokoło zeger 19.00 do hotela „Ku gwězdźe“.
Z pśirodnych materialijow napórany pomocnik jo pśi wšom hyšći rědna dekoracija w domje.
Raz jo měła na snědanje pśigótowane rědne skiby z twarožkom.
Akle pśez składowanje pitneje a wužytneje wódy su mógli se wobsedlenje w bliskosći městow a wjaskow rozšyriś.
Wětšy part jo se kołac akle na nowe lěto naceł.
Dr. Evelyn Mühlberg-Seck se jej groni, a wěsće jo był mjazy jeje pacientami ten abo druge serbski luź z města abo ze jsy.
Brauerom mjazy graśim rozgranjał wó jogo žywjenju.
No, kral jo zlubił, až pójźo wšomu slobroju z drogi.
W zajźonem šulskem lěśe jo kněz Hanuš pla nas był a jo nam pokazał a rozkładł, na co mamy pśi zběranju znamkow glědaś a źiwaś.
Teke w pózdźejšych lětach, ako som jogo zastupnik był, njejo wón hynacej póstupował.
Kaž Kristus kuždy źeń wódawa, tak teke wej.
Comy ned glědaś, kak jo dalej šło za Hanska a Grejtku!
Wjelgin wažne pak teke jo rozšyrjenje wědy wó Serbach a Łužycy, pśedstajenje žywjenja a problemow drugich małych narodow a zbuźenje rozměśa, tolerance a akceptance mjazy Nimcami.
Wirthom napśecej rozžognowało.
Južo 15 lět dłujko łapjo hochoska młoźina kokota na tom samem žnjownem swěźenju ako źiśi źiśownje.
Ale žorty na bok!
W zalu jo było wiźeś, až jo pśerězk starstwa pśibytnych nad 60. 
Nosaŕ Witaj-źiśownje Villa Kunterbunt jo Serbske šulske towaristwo (SŠT).
Akle nazymu budu jazoro dalej połniś
Pótakem su dlininowe krejze na rozdźěl wót šyrinowych krejzow pśecej wjelike krejze a togodla meridiany pśecej teke poł wjelikego krejza.
A EU staty njeworduju dosć k tomu gónjone, aby europske wustawjenja a směrnice na tom pólu we praksy realizěrowali.
Wóni maju na forot teke wósebne wěcy ako cańkowe kragi za bluzki abo wjelgin rědne tłusćejše cańki za polku.
Na online-napšašnik jo samo južo taki feedback dostała, až luźe su gronili: "Ja tam njepasujom nutś, mójo tšojenje jo hynakše".
How njeby ja Górnu a Dolnu Łužycu źěliła, wšako smy jaden lud.
Groni se jej Boni Kócoric.
„Pon dejš ty mě jadno kupiś.”
Johanna Grajczarekojc (nalěwo) jo mjazy Slěpjańskimi dudakami ze 14 lětami ta nejmłodša.
Ale teke w Turjeju a w Běłej Górje su se jadnotliwe žeńske lapu stajili.
Kroh wótrězk w swójich knigłach titlował.
Wóni su zawrěli SWW.
Łobje su wjas a gmejna w bramborskem wokrejsu Damna-Błota.
Drugi załožk njamóžo nicht połožyś, mimo togo, kótaryž jo Jezus kristus.
W programje z Worjejskich stron su pśedstajili teke dupjenje.
Weto jo kśěł namšu źaržaś.
Gustaw Wojtow jo dalej wulicował, až su pśecej wšykno w negaciji gronili, ako na pśikład za: »Comy raźi njacki za pjacenje klěba … nic za pjacenje klěba.«
Dogromady 17 folklornych kupkow a ansamblow ze 14 krajow pśijěźo do Dolneje Łužyce, aby how rozwjaselili młodych a staršych luźi z kšasnymi rejami a spiwami, z pisanymi ludowymi drastwami a z wjasołeju ludoweju muziku.
Zamaršěrowanje Janšojskich zapustojskich pórikow w Labšojc gósćeńcu „K Lipje“ w wejsnem źělu „Pipanojce“.
Myš schowa se w małej jamje pód wjerbu a wón lagnjo se na kamjeń na słyńco a wusnjo.
Dwójc wob semester jo študańska namša.
Koncert su wótměli w centralnej wobceŕkowej bibliotece „Marc Twain“ w Marzahn-Hellersdorfje.
Su wugnali a nuzowali luźi se hynźi pytaś nowu domownju.
Do sobotnjejšego programa słušaju wšake wuběźowanja we wuźenju (9.00), prědne rybyłojenje w Cartowem gaśe (13.00) pisany program “Picańska estrada” (16.00) a koncert z Frankom Schöbelom (19.30).
CASNIK: A chto móžo pśiś na bal?
Franke: Som južo mjenował Heinricha Kosyka.
Maulwurfsfell
Zachopili su pónjeźele.
Glědajucy na to, až su wóni pśichod Domowiny a serbstwa, dej Domowina w młodej generaciji hyšći lěpjej a wěcej skšuśiś jeje zwězanosć ze serbstwom, ze serbskeju rěcu a kulturu.
Kuždy móžo sam glědaś, kak se bóśonam źo, kak młode górjej rostu, a kak bóśon a bóśonica se wó nje staratej.
Dalšne ceptarje su Kěta Wunderowa z Wjelikich Dobryń, Ingrid Hustedtowa, Bernhard Rjentš a Alfred Měškank z města.
Smy pytnuli, až njejsu se młoge do kóńca pśemyslili swójo rozsuźenje.
To zastojnstwo jo nejpjerwjej raz pśewzeł Fr.
Rozgłos Barliń-Bramborska (RBB) a jogo Serbsku redakciju jo spušćiła Anne Holzschuhowa.
Su pólěpšyli regata-ceru na picańskem Cartojskem gaśe.
Pó krotkem rozgronje jo se wukopało, až běšo pěś z nich južo raz na rěcnem kursu w Budyšynje.
To terganje dej byś do junija dokóńcowane.
Dopóznaśe, až Uschi, Harry a Leo zamógu se wjaseliś, lěcrownož lice pó měritkach managera k zejgrawarjam towarišnosći, wustatkujo pla Stromppa kolaps nerwow.
Kiven Fritz jo był łoni 1. kral, a toś jo nawjedował lětosa pśeśěg.
Raz toś togo sportowego zmakanja - to jo to 27. dotychměst docełego - buźo lětosa tšošku hynakšy ako w zajźonych lětach.
Togodla jo Gregor w oktoberu z muzikowymi a spiwnymi lajkami nowe serbske kjarliže nagrał.
Nanejmjenjej jo jich pak w měsćańskich źělach Zaspy, Škodow, Depsk a Žylow.
Mjod wót našych domacnych pcołkow jo cysty pśirodny produkt z našeje domacneje wokoliny.
Jezus źejo: Njebjo a zemja zajźotej, ale móje słowa njedeje nikula zajś.
Gmejnski parlament w Slěpem jo se na swójom posejźenju slědny tyźeń zaběrał ze serbskim kulturnym centrumom, kenž dej nastaś we jsy.
Ja cu jano pokazaś na „carnego raka“.
Tam lažy teke wužytk za to serbske: „Wjetujom, až dwě tśeśinje wót jury njejsu doněnta nic wěźeli, až Serbow dajo“, jo pódšmarnuł.
Wandraŕ, ako tudy wandrujo, móžo woglědaś ku kněskemu dwóroju w Delnej Hórce, k „towzyntlětnemu duboju“, ku Krakecańskim górkam (Kreckwitzer Höhen) z Blücherowym kamjenjom a k Cartowym kamjenjam w Plusnikecach (Pließkowitz).
Tak kšasnje jo na kupje „Langeoog“.
Kupjonych cigaretow njejo nicht měł a toś su se wjerśeli ze suchych łopjenow wšakich rostlinow, kenž su pśi groblach z kopicami rosli.
Gaž jo była pitśku dalej, smy se chopili chachaś.
Toś su mógali Neutrebbinske jano pśed domom protestěrowaś.
Telik to njebuźo, jo gronił generalny sekretaŕ Nimskego zwiska burow (Deutscher Bauernverband, DBV).
Hyšći druga wěc jo se fararjeju zdała wjelgin wažna: Almut Budyšynojc, ako wuknjo na Dolnoserbskem gymnaziumje, jo na pśikład cytała originalnu rozpšawu ze Serbskego Casnika wó 100. jubileju Borkojskeje cerkwje.
Pětš Šurman buźo pśednosowaś wó wliwje Jordanowych na serbstwo w Dolnej Łužycy.
Jeju zběrka wopśimjejo serbskej wudawka Hoffmannowego „Struwwelpetera”, dolnoserbski „Pětš ten tśeplo” (Regia Chóśebuz) a górnoserbski „Šešerjak” (LND Budyšyn), a serbski wudawk Buschowych knigłow „Maks a Moric” (ABC Chóśebuz).
W Serbskej bibliotece jo Dünow sebje kupił serbski kulturny leksikon, pśeto jo pśiwdał, až musy a co hyšći wjele nawuknuś.
Dajśo nam jo wěźeś! Fotografija pśipódla: Wurězk swajźbaŕskeje fotografije wót zachopjeńka 1920tych lět: Emma Herrmanojc se ženi z jadnym Petrikom.
Take serbske kulturne zarědowanja něnto cesćej trjebamy!
Karsten Nyča co, až jogo fota se rozeznawaju wót drugich, swójski rukopis jo jomu wažny.
Slědny wósebny wjerašk w lěśe 2010 jo był za Slěpjański ansambel kóńc nowembra dalšny kulturny wjacor w rěźe „Nałogi-tradicije-drastwy“, kótaryž južo z lěta 1999 kužde lěto raz wugótuju.
A ako taki, daś nam wóstanjo njabogi Erich Wojto w našom spomnjeśu.
Bjarnat: To jo, gdyž w mórju wóda pśiběra abo rosćo. 
Kak rozeznawamy wšake družyny?
Južo wjele lět słyšym, až trjebamy pšawu dolnoserbsku ludowu rěc.
Pśez to mógu se dłymjej do toś teje tematiki zanuriś a wšake rozdźěle we wobchadanju z njeju rozměś.“
Wjele z nich jo pak hyšći powědało wó wjelicnej atmosferje pśi corajšnem muskecem zapusće, źož jo muzika tych "Lutzketaler" w Schirgottojc kjarcmje w Škódowje wšyknych tak pšawje rozbuźiła.
Słuchoknigły płaśe 15 euro a su na pśikład dostaś w "Lodce" w Serbskem domje.
Johann II.
A dokulaž głoźašo, wótkłośi wěcej takich płodow a najě se jich.
Spěšna germanizacija pśeśiwo serbskemu ludoju jo se sobu ako kulturny wuspěch interpretěrowała.
Gósćam se dawachu ned bildki teje cerkwicki.
W swójej śpicce se Karina na lěgadło walijo a do zagłowka płaco.
Jich aplaws jo motiwěrował muzikarjeju k dalšnym a pšawidłownym wustupam.
Tasta Alt jo funkcijowa tasta na tastaturje kompjutera.
Wěcej wó młoźinskem zapusće njeźelu, 23. januara, we Wjerbnje cytaśo na 8. boce.
Wobej plastice "Maś z góleśim" a "Nan z góleśim" tśasarja Karla Rätscha stojtej pśed Kulturneju lodu na droze Cužka 27. A nad tyma małkima skulpturoma wusegujo sćěnowy wobraz "Serbska folklora, brunica a energija" wót Georgiosa Wlachopulosa a w realizaciji Meinharda Bärmicha lěta 1991. "Abstraktna twóŕba na platowem chromje na Cušce 27 njama wjele ze Serbami cyniś.
Ja by mógał južo swóju dejmantowu konfirmaciju swěśiś!
Njemusyśo teke wšykno naraz wuměś a gótowaś, ale pitśku planowanja jo trjebne.
W pśichoźe buźo wěsće kopica „serbskich” problemow, kótarež su we wobyma krajoma jadnake.
Z wuwikowanymi pjenjezymi su sebje jězu nakupowali a tak su mógali pó wjele lětach tšadanja se skóńcnje do syteje wóle najěsć a sebje kuždy źeń, móžoš groniś, tuk na butrje pjac.
Kuždy se wjaseli a co swóje dary wupakowaś.
jo mama dostała list wót
Jano na pódwjacornem boku asfaltěrowaneje drogi źo stara drožka hyšći dalej.
Njamožomy ga na to cakaś, až někake postarcenja z Gorneje Łužyce pśidu.
Dokulaž konjugacija felujo, za casy se partikle wužywaju.
1951 som ja zachopił do šule chójźiś.
Knote, něgajšny Čelnjański šołta, H.
Za ten puś su se rozsuźili.
Kak su Serby w Dolnej a Gornej Łužycy tencas na toś te wjelike politiske pśeměnjenja reagěrowali, co jo se tegdy stało w Serbach?
We gódownem casu chójźe pó jsy ruprajchty – ten nałog jo teke w Łužycy znaty.
Pó wójnje
Pjerwjej su janźeliki pyšnili rowy.
Na to spominanje jo pśepšosyło towaristwo "Cottbuser Aufbruch".
Wjelgin wabjeca jo zběrka głažkow - winowe kruže a kružacki, keluchy a pokale.
Běłogórjański wjeliki zapust jo se wjacor pokazał na telewizijnych wobrazowkach we wjele, wjele domach a bydlenjach w Bramborskej a hynźi.
Na pśikład „Masterplan dolnoserbska rěc“, źož deje se strategije k rewitalizaciji našeje rěcy planowaś.
Za tym až Čelno jo se 1978 wótbagrowało a ten gósćeńc se stakim zgubił, jo kjarcma "Zum Hammer" w Nowem Měsće DKV-stacija.
W lěśe 2000 su zacynili Rownisku šulu.
Robinson pózna, až to njej’ źěło jadnogo lěta a wobzamknu togodla, wěste štundy źěłaś, pśeto wón jo nazgónił, až jo wužytne, kuždemu źěłu swój cas pśiměriś. 
Hódmezővásárhely jo město w Hungorskej.
Słowa našogo Handrija Zejlerja: „Wen wabi rědny maj pśez doły, pśez góry“ njejsu se derje góźili k nama zapalonyma dundakoma, dokulaž jo było k prědnemu hyšći bejnje dłujko až [...]
Wjeliki park z domacnymi a eksotiskimi bomami a struskami, mały gaśik z rybami a śichymi sćažkami pśi wóźe se góźe za wuchójźowanje a wódychanje.
Wó dupjenju
Taki adwent ako lětosny njejsmy hyšći měli.
Atraktiwna zaběra dej teke byś za te źiśi, ako se njewěrje na jawišću stojaś.
Skócyjo ze stola a chwata z kuchnje wen.
Christina Kliemowa z kupki “Serbska namša” jo powědała wó serbskej namšy a docełego wó serbskem cerkwinskem žywjenju něga a źinsa w Dolnej Łužycy.
A to pó gronkach, kótarež jo napisała Mina Witkojc.
Głowki musymy tak gusto pśiscyniś, až njejo wót kule nic wěcej wiźeś.
"Ně, mama, cu něco basliś", Witko jej pśeraźijo.
Sobuźěłaśerje źiwadła pominaju, aby se to zastajenje pjenjez naměsće wótpórało.
Wusko zwězana kupka jo nastała pśez to drogowanje.
Gaž słyńco mócnje swěśi abo wětš dujo, ga móžo ta wuškowna a tuchylu njepótrjebana energija se we bateriji zběraś a wobchowaś ‒ baterija buźo se stakim lodowaś.
»Ned«, jo kiwał Logan a jo stanuł.
Na Marju Rječkojc z Chelna [pla Budyšyna] spomina Pratyja ’99.
Chto wě, co jo jim do rozyma pśišło.
Takich mudrych słowow wó drogowanju dajo dodosća.
Kužda krajna cerkwja w Nimskej to pak sama rědujo.
Pśeto tuchylu grozy šuli w Hamorje tšach jeje zawrěśa.
Jadno z głownych pominanjow, pópšawem to rozsudne, jo było, to mócne a šyroke wuwite kulturne žywjenje wósebnje wót 1970tych lět z dolnoserbskeju rěcu zwězaś.
Cłonki teje sekcije su we adwentskem casu zaspickim senioram a seniorkam nanejmjenjej mały dar ze słodkosćami a kórtku z gódownym póstrowom mimo pśinjasli, informěrujo Bernd Kamjeńc.
Serbski sejm stakim pomina, až politika a LEAG se pśeśiwo wótbagrowanju Miłoraza rozsuźijotej.
Na jaden part, dokulaž z jogo dłujko planowanego 80. narodnego dnja, kenž jo kśěł swěśiś krotko do gód z wjele zwěrnymi partnarjami ze swěta kónjecego sporta, njejo nic wordowało.
Raźi by my zasej pśišli.
Tak su byli źiwaźelniki mjenjej abo wěcej mjazy sobu, škóda.
»Ale wy ga bydliśo how we jsy.
Z měšańcu cementa a pěska, kótaruž njejsom ako patent zapisaś dał, som sprochniwe městna drjewjanego cołna zamazał.
Na ten part su pupy wótnowotki wótžywjeli, a to jo se raźiło kradu za mójim wótglědanim“, jo Bärmich spokojny gronił, glědajucy na wjasołe wócy źiśi.
W nazymje 2017 jo wóna měła swój debit ako dirigentka pla Het Residenten Orkest w Hague w Den Haagu.
Finacněrowanje nimskorěcnych muzikarjow k tomu definitiwnje njesłuša.
Stakim su pówětšyli rozpłoźeńske šanse tych rostlinow.
Witebsk jo město w pódzajtšnej Běłoruskej.
Sbožne su te, kenž žałuju, pśeto wóni budu troštowane.
Běgaŕ gromaźe ze Hajnom Rizom jo wudawał cerkwinski casopis "Wósadnik" .
How móžośo se woglědaś ceły prědny bok wudaśa z lěta 1954.
Ako zakład słužy slědne wudaśe biblije w dolnoserbskej rěcy z lěta 1868.
Pómałem se změrka.
Serbske šulske towaristwo zasajźijo bus, kenž jěźo z Chośebuza do Chrósćic.
Teke nocy maju pśi tom bejnje milne byś.
Wóna jo zjawnje pśeśiwo tomu protestěrowała, až nacionalsocialisty su serbske mjenja jsow, městow a drogow pśeměnili.
To buźo prima!
Wóna woglědajo sebje dokradnje wósowe gnězdo.
Na Serbske blido Serbskego muzeja 15. maja jo pśišło 20 gósći do chóśebuskego Měsćańskego muzeja.
Chtož trjeba za prezentaciju kamishibai-kašćik, móžo se na župu "Handrij Zejler" wobrośiś a se jaden wupóžycyś.
Kasprik bu pśi tom zranjony a ten awto wusta.
Wuzwólowański wuběrk jo informaciske łopjena a formulary za wuzwólowarje a kandidaty wózjawił w interneśe, w rubrice wólby.
Pśez nju móžoš zgubiś słyšanje«, warnujo wucabnik swójich wuknikow.
W lěśe 1985 su warili w Chośebuzu 215 000 hektolitrow piwa.
Wóna kafejownja jo była prědne serbske góspodaŕske pśedewześe.
Pótom pśeglědowašo Robinson łoź a chójźašo z jadneje kajity abo śpy do drugeje, a wšudy kiwachu jomu spódobne a wužytne wěcy. 
Pón te woliery a ten dwór se cysće.
Wón ma ale, ako kužda wěc tam, swóje wósebne stawizny.
Jogo zawjeźenje njejo było motiwěrowane rěcnje.
Grichiska granicujo z Albańskeju, Bulgarskeju, Turkojskeju a Pódpołnocnu Makedońskeju.
Serbske zastupniki pišu w lisće mjazy drugim: "Domowina a Serbska rada wobwěsćijotej kradu te pótrjebnosći, ako su we studiji wót wědomnostnikow formulěrowane, a pšosytej Was, cesćona kněni ministaŕka, aby chopili je we swójom ministaŕstwje realizěrowaś".
Glědamy raz co w pśichoźe buźo.
Ku lipšćańskim knigłowym wikam słuša wót lěta 2013.
Dych jo móc a energija žywjenja.
Teke muskecy a žeńskecy rod stej derje zastupjonej: 49% su byli žeńske, 40% muske.
Wěcej ako 1. 600 strusackow naźeje su rozdźělowali na luźi, ako su cakali.
Jo wón z gnězda padnuł?
Rozmjej, wón ga někotare mjenja zelkow znajo jano we serbskej rěcy ze swójeje narodneje jsy Liškowk.
Drogotne mólowanje „Pśěźarce w Błotach“ mólarja Phillipa Francka z lěta 1907 pśejźo do wobsejźenja Serbskego muzeja w měsće.
Gluka jo była dospołna, ako jo se naroźił jeju syn.
Za Dolnoserbow pak ma prioritu, až študańce pó studiju wuměju derje dolnoserbski!
Su teke mógali wiźeś, kak jo se něga štryk wił, abo kak se kóše pletu.
Hendrich Jordan w Popojcach – tam wušej 35 lět ceptaŕ, awtor a wudawaŕ wjele knigłow, redaktor Casnika a Pratyje, Maśicaŕ
Muziku w drugich słowjańskich rěcach jo wótergi modernjejša ako naša.
Ale bóžko jo se w našych serbskich jsach skóro docełego zgubił.
To jo ceło hynac ako w Łužycy, źož mamina rěc jo tej nawuknjonej rěcy cesto napśeśiwo stajona.
Šym jěsnjej źiśi z nimi źěłaju, śim jěsnjej mógu se teke kritiski z nimi rozestajaś.
Kněžo, zawcasa kśěł ty mój głos słyšaś; zawcasa cu se k tebje hudaś a na pomoc cakaś.
Nejwažnjejšy nadawk Serbskego muzeja w Chośebuzu jo zachowanje kulturnego derbstwa serbskego luda.
"Wjelike wupominanja pśed nami lažecych nadawkow njedaju se glědajucy na trjebnu kwalitu a žycony casowy ramik za serbski lud z cysto cesnoamtskim źěłom zmejstrowaś," wujasnjujo pókładnica towaristwa SMY Aneta Zahrodnikowa a rozkładujo dalej: "Wšykne wótpósłańce demokratiski wólonego Serbskego sejma angažěruju se mimo wuwześa bźeze zapłaśenja zwenka pówołańskego źěła.
Kafej a tortu stej teke na pśedań.
Pósejźenje, kótarež jo było njezjawne, jo se zakóńcyło mimo konkretnych wobzamknjenjow.
Něźi 30 luźi how bydli a jich žywnosći a domy maju te numery 1 do 13.
Helmut Kurjo jo wuknuł na rolnikarja, a jo źěłał w groźi LPG.
Po rozgronje ze mnu jo kněni dr.
W swójom dalšnem statkowanju ako žurnalist wót lěta 1962 w Górnej Łužycy jo se pśecej zasej zaběrał z pšašanjami serbstwa w Dolnej Łužycy.
Dawno pak jo nam něnt znate, kamjenje njejsu plonowe.
A město mandlowych tšužynkow móžośo teke rozynki za wócy a nosyki ježykow wužywaś.
Pó mójich nazgónjenjach ze źěłabnosću w stasi-archiwje a w zwězkowem archiwje móžomy pśedwiźone gromadupołoženje jano witaś.
Toś te družyny su žywjarje za parazity.
Pótom pokažu kus hyšći raz zeger 14:30 we tom horśe.
Pógóršona som dla twarźenja jadnogo anonymnego: „Teke jo se groniło, až młogi ceptaŕ z wótglědanim njepśiraźijo wuknikam, aby studěrowali sorabistiku, dokulaž ma tšach wó swójo źěłowe město we pśichoźe.” To jo wobgrěšowanje a ja wócakajom, až zgónijom, chto jo take twarźił.
Wódny muž se luźam rad njepokazujo.
Na ten wurownany etat jo gmejnska rada, a pśedewšym šołtowka, wjelgin gjarda.
Wjele wjasela pśi twarjenju a muzicěrowanju!
Pśi tom jich teke zajmujo, kak wobydlarje a wobydlaŕki Nimskeje se pśedstajiju naš pśichodny wobchad z wódu, rowno w naglěźe slědow změny klimy, glědajucy na zawěsćenje wódowych ressourcach.
Kupowarje se hyšći z kopicami do noweje lody njeśišće. „Małko luźi akle wě, až mógu něnt w Depsku kupowaś”, wě Marlene Haase zawinu pomjeniś.
Ale dla tog, až Lucie jo juž 1854 zemrěła a se zakopowała na starem rogeńskem wejsnem kjarchobje, njejo krajna pyramida žeden row wordował.
Nejpjerwjej stej Leon a jogo nan bratšowu do šule dowjadłej.
Paralelnje k tomu se pśedstajijo cerkwina literatura, a to wót prědnego pśestajenja Nowego testamenta pśez M.
Rownož mój nan žeden tyšaŕ wěcej był njejo, jo to wót starkego póchadajuce pomjenjenje samo na mnjo wisece wóstało a ja som z tym mógał až do źinsajšnego derje žywy byś.
Pó wugronje Bösega njebuźo to pśichodnje wěcej notne.
Ja som w jadnej źěłowej kupce powědała wó Serbach w Chóśebuzu a docełego we Łužycy.
Serbske tradicije wostanu žywe, dokulaž su z domownju wusko zwězane.
Fortaleza jo město w Brazilskej.
Ten jo se derje raźił a móžo se w pśiducych lětach dalej wjasć.
Anka, 3. park, 4.
Domowina co lěto 2021 wugótowaś ako "lěto župow".
Źěkujśo se Bogu Wóścoju kuždy cas za wšykno w mjenju našogo Kněza Jezom Kristusa. Hef 5,20
To serbske jo bywało źěl mójogo wšednego dnja, pśi comž serbska rěc njejo stojała pśecej naprědku.
Serbski Sokoł njamóžašo se wěcej zmógnuś a teke śišć fašistiskego mócnaŕstwa k tomu dowjeźe, až se wón 9. apryla 1933 rozpušći.
W rozdźělnem politiskem wuwiśu togo »historiskego regiona Łužyca« pśez srjejźowěk a rany nowy cas kórjeni teke to aktualnje kradu prezentne rozdźělenje do Górneje a Dolneje Łužyce. [...]
W měrcu 1979 som se w Budyšynje pśizjawił a se ako wiolinist pśed muzikowym direktorom Jan Bulankom, Eugen Kindermannom a intendantom Handrij Cyžom pśedstajił.
Tam se ako Serbowka za dobru zgromadnosć mjaz Serbami a Nimcami zasajźuju.
Tšukowa jo teke wugroniła, až jo cele druga wěc, co se pón z takego do statka stajijo.
To pódrapnjenje na głowje zasej zažyjo.« Nan jo se dał nagroniś.
Toś ta Maśicna sekcija pód wjednistwom Bogumiła Šwjele a młodego Hajna Jordana wiźešo swój głowny nadawk we wuslěźenju mamineje rěcy a wudospołnjenju we njej.
Pśeto z jadneje indoeuropskeje rěcy tych pastyrjow su pśez towzynty lět nastali słowjańske, germańske, romańske a druge rěcy – dogromady wěcej ako 400 –, ako pśisłušaju indoeuropskej rěcnej familiji.
Swětki buźo Błośańska opereta k wiźenju w statnem źiwadle w měsće.
Božko jo to było jano krotki cas móžno…
Dwě lěśe – wót januara lěta 2003 do decembra 2004 – jo Doreen Hufnagelowa z Janšojc źěłała w LODCE w Chośebuskem Serbskem domje.
NC: Źo sćo pón pó wucbje źěłali?
Nejwuša góra jo Monte Titano .
A to se rozmějo, až teke we swójskich projektach łužyska domownja a to serbske pśecej zas rolu grajotej.
Južo žedne lěta jězdźe wukniki 13. zakładneje šule w Zelenej Górje a wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma jadne drugim na woglědy.
Maśica Serbska žednje zajšła njejo, rownož jo wušej 40 lět mjelcała.
Akle na stare dny jo wón z togo amtu stupił.
Swóju suknju ta designerka jo juž zgótowała.
W Domowniskem muzeju Dešno, w jich wobłuku pód gołym njebjom "Stary lud" a teke na Dwórje sprjewinego ługa se startujo sezona.
Naju wjasele na tych tśich gribickach a tom cełem wótpołdnju jo było kamsy!
Z gólcymi som ja zasej raz pó jsy śěgał, což jo pla nas wjelgin woblubowane było, a smy póglědnuli do tych dwórow, źož su se rowno kulki parili.
Ale Marjanu Kulejowu wiźiš na fotach ako žywu optimistku: Jolic raz padnjo, pśecej zasej stanjo.
Stefan Gnjatić jo referěrował wó wuwiśu prasłowjańskich wokalow w górnoserbskej rěcy.
Gjarda na to, což su stwórili w slědnych 18 lětach. 1992 jo „Treuhand“ zacyniła Grodkojske tekstilne zawody.
Aktualny wuběrk jo wótgłosowany z konferencu fachowych ceptaŕkow.
Tak buźo kóža žołta.
Ja som pitśku tužny, až te starjejše tym źiśam to tak njegronje, až to by było lěpše něco wěcej nawuknuś.
16. jan. 1889 dej se dla togo termin wótźaržaś a ma se tež ten muž k tomu pśinamakaś.
Bog jo wjelike wěcy nade mnu cynił, ten, kótaryž mócny jo a kótaregož mě swěte jo.
Mountainbike, kajak, drezina, a naslědku łdzy
Głogołopjenata jabłušcyna jo małki bom.
Tu som załožył we februarje lěta 1967 a pśisamem 10 lět nawjedował.
Teke je su rowniske restawrěrowaś dali.
Tenraz nic wót towaristwa, ale wót města.
Musyśo pak glědaś, dokulaž lutki lubuju žorty.
Co měnitej wobej politikarja k wuglowemu kompromisoju a strukturnej změnje?
"Jo, myslim se."
Šery šup jomu se źiwujo: pśeto sněgběły jog’ kóžuch jo.
Mjazy tym pak dešć pśecej šwarcašo, błyski se palachu a grimanje rjagotašo. 
Pón se pógibujo a wulicujo pśiglědowarjam, źo wjelikan bydli, co rad cyni atd.
W pśiducej Pratyji, ako buźo wót septembra na pśedań, stoj Běła Góra ceło naprědk.
Smy se w našom głodu teke ned do nich dali a je rozdłypali.
Za prědnu rědownju smy rozdźělili nadawki w głownych pśedmjatach, to groni za matematiku, nimšćinu a wěcnu wědu.
A rjascheny?
15:30 do 19:00, zastup lichy.
Ale wóni su pśišli wětšy źěl do Bórkow, su se sednuli do cołna a su se dali dowjasć do Lubnjowa, a z tym běšo ten woglěd mimo.
Gaž cyniš ze starjejšyma dowol w Šwicarskej, to woglědaj do Graubündena!
Wót lěta 1994 ga słuša gmejna Gołkojce k serbskemu sedleńskemu rumoju, a to groni, až ma se gromaźe z wokrejsom staraś za woplěwanje a dalejdawanje serbskeje rěcy a kultury ‒ wósebnje w šulach a źiśecych zagrodkach.
Dalšna serbska kulturna institucija jo swójo mě změniła.
Na te dalokosći njejsom se žednje mógał tak pšawje pśiwucyś.
Bolane chromy ze staršych casow su natwarjone mjazy lětoma 1788 a 1850 ako se zda a stoje na pśikład pśi Droze źiśownje a Slabinje.
Gaž jo niski powětšowy šćit, buźo se powětš w głažku rozćěgnuś.
Wót starjejšych jo se raz něchten pola šulskego wjednika wobśěžkował dla mójogo wucenja.
Gjardy jo krajny raźc Dieter Friese pokazał wobźělnikam swětocnosći symboliski kluc za nowy Wokrejsny dom.
To jo swěźeń za wjeliki źěl Bramborskeje.
Chtož co wěcej zgóniś wó Serbskem kralu, źo jo wón snaź zakopany a kaku rolu wón grajo w młogich powěsćach, starych wulicowanjach a młogich knigłach, ten k tomu móžo wšake cytaś w kniglickach.
Wón pśemyslujo, kak móžo jim k tomu ramik bitowaś.
Won njezni jano w serbskej rěcy.
Samo za "Błośański krimi" su na Radušańskich kupach a blisko nich zapópadnuli wšake motiwy.
Mjazy gósćimi jo był iniciator zmakanja ewangelskich kśesćijanow Joachim Nagel.
Sy wuknik a sy gluku měł až sy krydnuł jadenku w matematice? To skerjej njejo pśipad, ale rezultat dobrych pśigótowanjow.
Lětosa dla korona-situacije kokot w Žylowje wupadnjo.
W šulskem towaristwje Dolnoserbskego gymnaziuma su pór, ale howacej lěbda swójsku dynamiku maju.
njeźelu, 16. februara /swěckownego
Wobškóźone kuse njejsmy restawrěrowali, a to z wótglědanim", jo gronił Jańš, "ale drobnostki ako kśicki, janźeliki, ruki a nadpisma smy wjelgin rozglědniwje wobchowali a wobnowili".
Krejz pśijaśelow Trajdowego składa Tšupc pśepšosyjo na 5. narodniny muzeja Trajdowy skład.
Z Bórkow/Burg. Domowniske a drastwowe towaristwo w Bórkowach glěda wjelgin na woplěwanje a zdźaržanje serbskich burskich tradicijow.
Njejo problem był, wótstawk doźaržaś, aby ta rědna tradicija tek lětosa se woplěwała.
Wón to něnto tež cynjašo.
Weto se kuždy pšaša, kak jo mógało k tomu pśiś.
Něga su jězdźili śěgi z Chóśebuza pśez Picnjo, Grunow do Frankobroda.
Fararje pak njejsu měli telik cyniś ako źinsa.
Michael Walter: Naš program za wuknikow, studentow a wuknjeńcow wostanjo subwencioněrowany.
Jo spóśenje hyšći źinsa aktualne?
To warjone měso, kótarež Manfred Richter a Manfred Nikel pokazujotej, jo wordowało połožone do bibuša w gjarncach a pótom z kisałym kałom a parjecymi kšupowymi a guskowymi jěšnickami na talarje gósći.
Marja Wěrikowa jo spiwała ako kantorka a jo wjelgin derje znała wšen pókład ludowych spiwow a kjarližow.
Šubut rad wódnjo wótpócnjo, w nocy se na góńtwu wudajo.
Ta procedura jo se tak dłujko wóspjetowała, až su wšykne domy abo familije taki ›cesny‹ woglěd dostali.
We Wórjejcach jo źěłała w kombinaśe „Carna Plumpa“.
Sobotu, 7. měrca, su w Dešanku z 38 dorosćonymi a z 10 źiśecymi pórami zapust swěśili.
Powěsćowe figury su ned wiźeś.
Dokulaž jo Karlo južo staršy cłowjek a cesto njejo tak strowy, musy cesćej hyś k duchtarjeju.
Ale za wšym zdaśim njejo se doněnta nicht z tym zaběrał, na kaki part serbska rěc dej graś rolu we tej nowej cełkownej šuli.
Jo, a kake kwětaški su to drje byli?
Tak su se zestupali pśiduce póriki: Nick Nowka z Josefine Dresselojc (kótaraž jo stakim dwě prědnej městnje zabrała), Lorenz Pawlik z Juliane Brandojc (kótaraž jo se prědny raz w Mósće wobźěliła) a Jeremy Krüger z Vivien Rašojc (kótaraž jo mógła stakim teke dwa titela wułojś).
Studentki a studenty z kurskeje uniwersity su gótowali łoni swój praktikum we wokrejsu SPN.
Wjednistwo zawoda co wšykno za to cyniś, aby měli wšykne źěłabne — jich jo dogromady wokoło 4300 — teke w pśichoźe swójo źěło.
W Hochoze maju za sport wjele wušej - a to nic jano za balokopanje, ale wósebnje teke za turnowanje.
Chwalby gódne jo tejerownosći, gaž te gronarje źarže swóje pśednoski a grona na serbski.
Stolica jo Stuttgart.
Ale wuknuli pśi njom wjele njejsu, tak mě mama wulicujo.
Bernd Pittkunings, ten awtor, jo ga teke znaty za swóje dobre ideje.
Tp jo se wjelicał młody muž, kenž jo był bjeršta za kwětkowy gjarnyšk.
W rědowni stej byłej mjazy drugimi Babuša Lejnikojc-Apeltowa a Rožamarja Wasserbergojc-Frankowa.
Awtora stej Matthais Schlegel a Claus-Gerhard Dammann.
Dajmy Bogu se wó nas staraś.
A kaka jo była reakcija? 
Wucynjone jo něnto, až wudawaŕ publikacije buźo Serbski institut, a nic Ludowe nakładnistwo Domowina.
Dla cogo cośo se take něco woglědaś?
Wón jo se ordiněrował a pózdźej jo fararił we zwězkowych statach Iowa, Nebraska a Oklahoma.
Pó Drugej swětowej wójnje jo źěłał ako šefredaktor Noweje doby a pón teke kulturnego casopisa Rozhlad.
Bejnje śańki jo se nam zdał, ale chto ga tencas jo měł telik, až by se mógał kuždy źeń najěsć?
Tak smy z našym busom na lětanišćo Schönefeld chwatali.
Jogo konkurent Jörg Kubitzki jo dostał 32,4 % głosow.
W tašy namakajo swóju móšynku.
Tam som cytał.
Ako som na kóńcu zmakanja wubjatowała „Wośce nas” z našymi serbskimi bratšami a sotšami w Serbinje a jim teke pśednjasła baseń Mata Kosyka, som pytnuła, kak wažne jo jim to było.
Žedne, ako mě znaju, se nejskerjej narske pšašaju: Pišo ga něco wó tom, což jomu źinsa wumjatuju?
Fachowy wobradowaŕ za serbšćinu Bernhard Rjentš jo starjejšym rozkładował móžnosći, kenž maju wukniki za dalšne wuknjenje serbskeje rěcy.
Informacijow ga jo dało w medijach weto dosć, a chtož jo pitśku wopóznaty ze serbskimi nastupnosćami, ten jo mógał lažko sobu gótowaś.
Ja som do swěta pśišeł ako swětło, aby nichten do mnjo wěrjecy w śamnosći njewóstał. Jan 12,46
Gmejnski wótpósłańc A.
A te su mógali how něco nowego wiźeś a wobźiwowaś, ga nowy foyer w nowych a fryšnych barwach.
Direktor Serbskego instituta dr. Hauke Bartels jo naspjet wabił za to, aby zaprědka wuslěźili, kaki potencial za rewitalizaciju serbskeje rěcy mamy.
Lokomotiwa śěgnjo pó rědu wórowy wagonk, k njomu jo wagonk za pakety pśipowjesony, a naslědku paršonowe wagonki.
Dostaś se do Rězaka za cuzego zewšym tak lažko njejo.
No, wu nas we Łužycy to ze serbskimi słowami na pódstawkach teke hyšći bejnje klěco.
Dajom jim nimjerne žywjenje, wóni njebudu zgubjone do nimjernosći a nicht njebuźo je z mójeje ruki rubnuś. Jan 10,27–28
Kaki sport kśě gótowaś – to mógu sebje pón wupytaś.
Trstenjak jo tam wuwijał swój impresionistiski stil, pótom jo se pśiwobrośił ekspresionizmoju.
Mimo togo we wužyśu jo Kašubšćina mjazy pólsku emigraciju w Kanaźe.
Jano na zgromaźinje towaristwa směju wobźělone na GmbH wó rozsuźenjach wobzamknuś.
Gaž som na zachopjeńku pisał wó tom, až se wóna wjelgin gniwa, gaž něchten z rěcu grajkoco, pón jo hyšći něco, což ju rowno tak rozgniwajo.
Lubnjojska biblioteka jo w nakupowańskem centrumje "Kollosseum".
Šup pokazujo toś Knutoju puś, Knut pśiźo k rěce a skócyjo nutś.
Te wšykne płaśe, a to pominanje, až dej se slědk śěgnuś dowólnosć za twarjenje, njedajo se realizěrowaś.
A pjas móžo pomagaś.
Skulptura z titelom "Interrupt we Łužycy" jo se w běgu decembra stajiła.
Južo w tśeśej generaciji su Meldojc bury.
Tak su se w kabinje rědnego sportaŕskego domu ako prědne wšykne krotko pśedstajili, teke trenarja Horst Krawcyk a Norbert Sieg z Dolneje Łužyce a Frank Ričel a André Strelow z Górneje Łužyce.
Tak wjele ako ja wěm, "Serbska wubranka" tak aktiwna a prezentna njejo, njejsom w slědnych lětach wjele wó njej słyšał.
Wobrośćo se!« Slědkoju dajo mě mój pas a ja smějom hyś.
Kak wuglěda we Wašej jsy?
A chto garantěrujo, až su druge pśi tom lěpše?” Teke mała wobgrozona rěc ma wše potence, wšykno zwurazniś – jo lěpša a šyrša ako rěc do groźi.
Wjele wjasela žycy
We weršu 9 Jezus pśipowěźejo: »Ja som te źurja; gaž něcht pśez mnjo nutś źo, ten buźo zbóžny a buźo nutś a wen chójźiś a pastwu namakaś«.
My z Chóśebuskego comy pśiduce wótźěle pśigótowaś, swajźbaŕski śěg pó drasće, ako mjaz Bórkowami, Picnjom a městom jo, ze źaseś rejtarjami a źaseś družkami.
Program na majskem swěźenju: [...]
Ten dom, kenž słuša wót 25. junija lěta 1990 Domowinje, jo źinsa centrum serbskego narodnego a kulturnego žywjenja w Dolnej Łužycy. - To jo se zwěsćiło na swětocnem zarědowanju zachadny pětk, 7. julija, w Serbskem domje, źož jo se spominało na toś ten wažny jubileum.
Pśeto doněnta ma zastupnistwo regionalnych župow we pśedsedaŕstwje cyniś z jich wjelikosću, licbu cłonkow.
Lětosny 32. swěźeń serbskeje poezije jo wěnowany Měrćinoju NowakojuNjechorńskemu (1900-1990) a Hanži Budarjowej (1860-1937).
Ty ga njejsy do togo hyšći žednogo zmakał.
Spěšnje jo Grejtka ju starcyła nutś a jo zacyniła te źuŕka.
Pśi wobejem boku głowneje drogi móžo zatopjone grunty namakaś a dej lěbda druge drogi.
Jogo njejsćo wiźeli a weto jogo lubujośo.
Su tam teke pokazki serbskeje literatury a serbskego wuměłstwa wustajone, kenž su na zakłaźe ludoweje kultury nastali.
Tśi z nich smej se pón – mója pśijaśelka a ja – z togo wobšyrnego programa wubrałej.
Stary Fryco jo tym woglědarjam pśi nalewanju paleńca žortne politiske grono źaržał: Jogo woła źěłatej ako śěgaŕske zbóžo, pśeto „jano hyšći cerwjene zbóžo pśemóžo tu karu z teje pary wen śěgnuś“.
Take žycenja starjejšych su, ale wobej gmejnskej parlamenta musytej hyšći k tomu pśigłosowaś.
Šwon se wóttergnjo na wuchacka, co jogo kusnuś.
Luisa wuknjo we 11. rědowni na OSZ w Chóśebuzu a co wótkubłaŕka wordowaś.
Šup w zemskich abo bomowych jamach zymski měr źaržy.
Pětš Šurman jo se tomu wjaselił, až jo cełe pśedsedaŕstwo Maćice Serbskeje z Budyšyna do Chóśebuza pśijěło. „Ja to naglědam ako pśipóznaśe našogo źěła how w Dolnej Łužycy”, jo gronił.
Znaty Chośebuski rěznik Jende wót zajźonego tyźenja swóju jěšnicu a měso teke w dwójorěcnych jsach Chośebuskego wokrejsa pśedawa.
Pśi źurjach dari zubny gójc Milence cerwjenu zubnu šćotku a cedlik z małym gronkom.
To jo pómały spiw, k tomu móžoš derje walcyk rejowaś.
To kuždu filologiju wobgrozujo".
A Bórkojske ze swójimi kólasami na wózu pśěźece kaž doma we jśpě, to se pśewšo spódobašo.
Jo był ako jadnučki Dolnoserb wót 1924 cłonk prědnego serbskego wuměłskego towaristwa w Budyšynje a pó nowozałoženju 1948 jo zastupił do Koła serbskich twórjecych wuměłcow.
Jima k pomocy stej byłej wobej žeńskej z Lodki a tej stej měłej sobu wjele informaciskego materiala, kniglicki a knigły z Ludowego nakładnistwa Domowina a dalšne zajmne eksponaty k serbskej rěcy a kulturje.
Spontanje jo wóna pśi spiwje "Mama" jaden lichotnych mikrofonow wzeła a sobu spiwała.
źěl njeźelu buźo prědny adwent.
Chylku som glědał na tu kopawku, a som se myslił:
Dalšny fenomen: W Slěpem mimo źiśi nět teke dorosćone serbski wuknu.
Wšak jo hyšći šesć, wósym pórow pódla, ako se raz wob tyźeń zmakajo w awli Nevoigtowej šuli.
Wóni su najšli jogo prozny row a su wopóznanili ako prědne jogo zrowastawanje .
Luźe su swěśili, se wulicowali, spiwali, rejowali a "šunklowali" za muziku.
Co jo śma, co jo swětło?
Nagromadu su stakim serbske mjenja za wěcej ako 900 wšakich biologiskich rodow zgromaźone.
Pšawe změty pěska su wordowali nadute .
Manfred Ihle jo teke w nowem muzeumje w Grodku ten wjednik.
Wjele maśiznow se móžo we wóźe rozpušćaś, pśi tom rozpušćonosć wótwisujo wót maśizny a temperatury.
"Ty wugłaźijoš žwały" jo jatšy prědny raz zazněł na rozgłosowej namšy.
Młode luźe deje wěźeś, až tu perspektiwu dajo.
How sejźi 1 ptašk.
Naš kněz faraŕ Šwjela źaržašo rědne grono a prjatkowanje.
W Budyšyńskem Serbskem domje su se zastupniki Domowiny a Serbskego sejma 31. awgusta zmakali.
»Ja śi gronim, njejo nic groznjejšego ako rybjecy tran.«
Tam stej musałej pódpisaś zawězk, až zdźaržyjotej se »kuždyckeje aktiwnosći, kenž se měri pśeśiwo statoju – wósebnje wobźělenja na aktach wjelikeje a krajneje pśerady«.
Cogodla pak, wó tom žedno słowko wót njogo k słyšanjeju njejo.
Madlenka Šołśic, zagronita pla Nimsko-serbskego źiwadła za serbske inscenacije, jo Casnikoju groniła, až to jo prědny raz, až tak małko luźi jo pśišło, a teke prědny raz, až su dla togo pśed stajenje wótpowěźeli.
Mórski jerjeł jo rod ptaškow ze swójźby .
Pśi góźbje jogo 200. narodnego dnja jo wótwórił wuknjeński centrum w Chóśebuzu wustajeńcu.
Až do swójeje smjerśi jo wón 14 lět zastojał Błośańske ceptaŕske towaristwo a jo na wóterych pedagogiskich konferencach w Dolnej Łužycy zjawnje wustupował za pšawa serbskeje rěcy we šuli.
To jo bantaty zapustojski strusack, kótaregož licba banśikow wótwisujo wót togo, wjele razow jo młodostny zapust sobu gótował.
Pó tom jo Klara Nagelojc pśedstajiła swójo masterske źěło na Humboldtowej uniwersiśe w Barlinju z titelom "Konfiguracije statnosći, kolektiwnosći a teritorialnosći w źěle Serbskego Sejma".
W lěśe 1728 jo se wón dotwarił, a z togo casa jo se how na wšaki part wjelgin wjele cyniło, což jo było naslědku k dobremu Serbow we Łužycy.
Pó jatšach lěta 1870 jo młody Broniš zastupił do Chóśebuskego gymnazija.
Pśi žytowych žnjach jo se jim to napšawdu derje raźiło.
Snaź buźo zachopjeńk měrca někaka reducěrowana wersija móžna.
Marije Bólosneje.
Pon se w spomnjeśu Margity Altkrügeroweje zasej pokazuju te wobraze a barwy, głose a zuki slědnych lět w Tšawnicy.
Blunjańske źiśi ga pšawu pjakaŕsku śpu hyšći za wětšy źěł wiźeli njejsu.
Smy se tak dojadnali — tak wón groni —, až se kšuśe pó našom źěłowem planje mamy a jen pó wurědnem zwězkowem kongresu hyšći raz z cłonkami konkretizěrujomy.
Tak Sy pśecej z lubosću, ale teke z kritiskim wóckom glědał na wuwiśe a tšojenja w Dolnej Łužycy.
Ale na pśikład bramborska wustawa wobspomina jano Serby.
"Južo tencas jo mě jasnje było, až cu raz šulu nawjedowaś", jo groniła młoda žeńska sebjewědobnje.
6. 7. jo dalokosć zemje wót słyńca nejwětša.
Iniciatiwa za Dom Serbow w Chośebuzu se natwarja.
Kak jo była ta situacija na źěłowem marku w nowembrje?
Na ten źeń, na kótaremž jo se nowelěrowana Serbska kazń wobzamknuła, jo wjele luźi źěłało.
Na pśiraźenje běrowa Domowiny jo jeje pśedsedaŕstwo rozsuźiło, až budu župnu pawšalu pśikrotcyś.
Togodla pśiwózujo něnto wšykno na sańkach k małej wurubinje w góli.
Někotare su źinsa derje znate ako ludowe spiwy, druge južo dłujko njejsu wěcej grali do rejki.
To płaśi teke za baz, ako rosćo na póli mjazy Brjazynu a Górami.
Stupśo nutś!
Zejler jo wostał cas žywjenja za Heinricha Jordana pśikład, kótaryž jo we njom wjeliku lubosć za serbstwo zbuźił.
Pětk, 27. februar:
Zgromadnje stej wjerśełej film wó Serbach, stej mjazy drugimi filmowali kokot w Žylowje a zapust w Janšojcach.
Serby su Serby, a Serby su luźe, a wšykne luźe su te samske.
Teke "muski" na lěwej kšomje jo Brjazynaŕka.
Hyšći źinsa ma tam jadno městno to mě »stare groźi«.
Głowna zgromaźina Domowiny.
Jsy wokoło Chośebuza, jo samo susedne – Most, Barbuk, Janšojce abo Groźišćo – su jim skerjej cuze.
Chto jo rozsuźił, až wukniki a wucabniki SRWŠ njejsu dejali hyś sebje woglědat łońsku serbsku jatšownu wustajeńcu w Domje armeje w Chóśebuzu, ako sćo zgónili, až som ja toś tu wustajeńcu zestajił?
Kake wjasele!
Pětšowy jězyk se póžednje do njeje zadobydnjo.
Kuntworka njejo wiźeś.
Wšykne linki namakajoš na slědujucem boce, źož móžoš teke interview z njeju cytaś.
Póbity a njamócny se sednjo k starkemu Pettsonoju w gumnyšku na ławku.
Nagelowa a S.
Pśiroda dari nam wob cełe lěto rědny zajmny a pisany material za baslenje, dajo pśedłogi k mólowanju wobrazow a pyšnjenju našych rumnosćow.
A teke ten trio, ako jo z rědnymi štuckami wšych rozwjaselił.
Tudy su pśedslědnu njeźelu pokalne finale Dolnołužyskego wokrejsa grali.
Statistika ‒ serbske žnjowne tradicije lětosa
Kito Becker ze Strjažowa, Wylem Neumann-Depsčański a Marta Bělkowa z Brjazyny su jano někotare pśikłady.
Ale we tej nocy stanjo se něco wjelgin tšašnego a tragiskego.
Njeglědajucy na wšykne starosći a śěžkosći, kenž luźe něnto maju, kśě we jsy serbske tradicije a kulturu dalej woplěwaś.
Ja wěrim na to swětło lubosći.
Južo dlejšy cas zwězujo wobstawna kooperacija Wótwórjonu młoźinsku źěłaŕnju a Krabatowy młyn.
Poznał jo wón, až we wětšynje tych wjaskow, kenž jo teke Arnošt Muka „pśepytował“, ceło druga ludnosć bydli ako tencas.
Maksimilian na to: „Ty njamóžoš nikogo pśeznaniś, to źo jano pśez nazgónjenje a nutśikownu motiwaciju.
Optimistiski glědaju doprědka na cas pó krizy, za kótaryž se něnt mógu derje pśigótowaś.
Wót trawmy stareje generacije do zajma młodeje generacije
Luźe su to wěźeli a njejsu swóju cesćonu chórobnu sotšu pśi žednej swajźbje, kólacyji abo teke zakopowanju zabyli.
»To jo duch wjelikego Krabata«, su mjaz sobu pyšpotali. »Wón nas njespušćijo a se wó to póstarajo, až buźomy lichotny a glucny narod!«
Njeźelu buźo wjerašk swěźeński pśeśěg z woborami amta a z tymi ze Žylowa, Depska, Drjenowa a Hochoze.
Groniło jo se wušej togo, až muzika we wónem casu njejo se naglědała ako wuměłstwo, ale ako wědomnosć.
Aby dostała aprobaciju, musym kóńc lěta 2020 hyšći ten tśeśi statny eksamen wobstaś, kenž se pó praktiskem lěśe złožyjo.
Z Brüssela. Wót 6. do 8. maja su se zmakali fachniki kubłanja w rěcach mjeńšynow.
To jo pšawe kubłanišćo.
Rod jo hierarchiska rownina biologiskeje systematiki.
až zeger 16:30 w kafejowni Dolnoserbskego gymnaziuma.
Wumóžćo luźa!
Wšak jo togo dešća, kótaregož jo w lěśu pśemało było, na drugi part pśewjele było, ako plonowy swěźeń jo dejał se wótměś.
Pupy su njeznate njepleki chyśili, chto to jo był njejo znaty.
W zežywjenju daś se na mjeńše a lažčejše jěze wobgranicujomy.
Togodla smy se rozsuźili, až to lětosa w adwentskem casu dalej wjeźomy“, jo Marion Stenselowa, zagronita redaktorka dolnoserbskego programa, Casnikoju groniła.
Heinz Rubyn: Wjele.
Srjodu wjacor jo se w Kozlem zachopił dolnoserbski rěcny kurs.
We wustajeńcy su we wjelikej witrinje teke pupki w drugich drastwach Slěpjańskich stron.
Tak jo k tomu pśipomogał, až su teke druge luźe w Dolnej Łužycy wó statkowanju misionarjow zgónili.
Hebr 13,8
Nejwětše město jo Ełk.
A: Gaž nic njegótujoš, pón teke njamóžoš nic wótcakaś, měni Dieter Freihoff, ako sam za Serbsku radu kandiděrujo“.
Pśi tom grajo pokazanje na etniskosć a lokalne wósebnosći jsy wažnu rolu.
Mjaztym jo FUEN nejwětše a nejmócnjejše kšywowe zjadnośeństwo (Dachverband) narodnych mjeńšynow w cełej Europje, jo, na cełem swěśe.
Na balkonje su źiśi namakali šklicki ze sadom a figury ze sadu, ako su wuglědali ako pawy.
How budu pśedstajiś tradicionelne rucnikaŕstwo a tradicije, muziku a folkloru.
Na wónych koncertach jo jogo pśewóźował specielny ansambel abo wón jo namakał we wukraju za swóje koncerty jaden orchester. „W pódzajtšnych krajach som dožywił pśecej wjeliki zajm luźi za wuměłstwo, teke za serbsku muziku“, měni Sebastian.
Tšawnica jo wótryta, wejsna zgromadnosć jo pó źělach rozbita, a z tym teke jeje serbski charakter.
Woni su woplěwali serbsku zgromadnosć a pśijaśelstwo mjazy młodymi luźimi.
Ow, to su pak wótše krokodilowe zuby!
To jo za našym zdaśim to nejwažnjejše tšojenje lětosa, teke za serbski lud.
Tam dej móžno byś za narodne mjeńšyny na pěś-procent-klawsulu njeźiwaś.
My raźimy wam, aby how na dlejšy cas wustali a wochylu póžywali rědnosć togo flaka.
Do wisecych kóńcow dlejšych bantow dajśo wuško.
Lětosna korona-situacija jo pak zawinowała, až te 23. gjarncaŕske wiki w Měsće slědny kóńc tyźenja su pitśku hynac wugótowane byli.
Te spiwy su pšawe głoski.
Tegdy chopichu jomu do woknow chytaś, ažo wšykne głažki buchu zbite, cygle, kneble, flaše, wšykno pśezjadno lětašo na kjarcmu, pśi tom běšo kśik ak w Sodomje.
Pśigotujomy jen pak pśisamem tak ako kwětkowy kał.
Žedne mjasece pózdźej jo póroźiła źowćko.
Dajo wejsańske dialekty a dajo rěc institucijow a šule, což jo teke ta rěc w rozgłosu a Casniku.
Wótwórjeńske case Dolnoserbskeje biblioteki su wót wałtory do stwórtka wót zeger 10:00 do 16:30, pětk wót zeger 10:00 do 12:00. Biblioteka jo telefoniski dojśpiś pód .
Pódobna idejka wó Swětem słowje jo se pózdźej teke pśesajźiła za Islam, źož su wobtwarźili, až profet Mohamed jo wšykno tak napisał, ako Allah jo to jomu gronił.
Až do 1. swětoweje wójny jo se now teke serbski prjatkowało.
Ze słowami grona za nowe lěto pak cu Was pšosyś: Buźćo zmilne.
Měnim pak, až něco wjelgin wažnego a typiskego felujo: to jo to wopisowanje tych starych historiskich dwórow a domow – wósebnje w Prizarskich a Kuparskich Bórkowach (na nimski Streusiedlung).
Njejo wěsće lažko, byś šołta w Rownem.
Wón jo nam gronił, až wšuźi na zapusće jo rědnje, lěc w měsće abo we jsy.
Mimo togo dostanjoš ty w Běłej Wóźe pórědne bydlenje.
Dawamy do rady za dolnoserbsku rěc
Ralf jo ako gólc sam hyšći z błośańskeju zeleznicu jězdźił do Tšupca do šule.
W nazymjem 2018 a nalěśu 2019 su te strony wuzwólowali, chto dej za pśiducu legislaturu kandiděrowaś.
Stwórty źeń zajtša sunjo bur Žur zasej gardinu na bok a se tšašnje wulěkajo: W gumnje wiźi hyšći wěcej kšetowišćow.
Jo to była Hochoska w Chośebuskej župje, kenž jo woglědała Smječkecańskej w Kamjeńskej župje.
W akuzatiwje stoj objekt transitiwnych werbow, mjaztym až se pśi intransitiwnych werbach drugi pad za objekt jawi abo žeden objekt njejawi.
To myto jo teke za was!“.
Tencas cysto nimska wjas jo źinsa slědna nimska kupa w centralnej Aziji – eksotiska a wót swěta pśisamem ceło wótzamknjona.
Nawopak – satira musy ironisku formu měś, aby te, na kótarež se wóna měri, dowiźeli swóje słabosći a pśemógli je pśewinuś.
Pó jadnanjach wó planowanju twarjenja noweje cełkowneje šule z gymnazialnym wušym schójźeńkom w Gołkojcach, jo se rozsuźiło, až jo njerealistiski, až šula zachopijo ze źěłom 2023. K rozsudoju su pśinosowali druge architektowe projekty, kenž póchadaju ze zwopšawdnjenja aktualnych rozdźělnych šulskich twaŕskich projektow.
Pětš wjeźo ju pśez pśedrumnosć.
Cłonki Borkojskego drastwowego towaristwa su toś tu drastwu pśedstajili w swěźeńskem pśeśěgu.
Wót jatšownych nałogow w pólskich Beskidach
W lěśe 1989 njejo terorizm w pódzajtšnej, daniž w pódwjacornej Nimskej žednu rolu grał.
Wjele k wuběranju stakim njejo, a hyšći mjenjej, gaž maš pěś głosow k rozdźělenju.
Z pjenjezymi wót LEAG, Załožby žarjabnice Górna Łužyca-Dolna Šlazyńska, Załožby pśichod w Slěpem, Rownem a Mułkojcach a wót programa EU (Leader) su Rowniske to cełe financěrowali. „Kamjenje su dejali tak daloko w originalnem stawje wóstaś, ako jo móžno.
Něnt budu zasej serbski kórtowaś
To wótpołdnjo jo był radny wuspěch za wuknikojsku firmu, kuždy drugi tyźeń budu to až do junija pśigótowaś.
W njej sy mógał kupiś wšykno, což sy za wšedny źeń trjebał: žywidła, ale teke mydło, barwy a laki.
Swojsku prědnu serbsku swěźeńsku drastwu jo z něźi 17 lětami k zapustoju nosyła.
Take comy wužywaś".
Dłujko njejo orchester eksistěrował.
How ga to šurowanje ze zemju njejo.
We kuždem cołnje pak su někotare muže a jaden póstronk, kótaryž cesto styri towzynt łokś dłujki jo.
Spisaŕ toś tych smužkow jo cesćił gódnosć knigłow za "serbsku community".
A ja se wjaselim wušej togo na nowy wobrazowy zwězk z twóŕbami Maje Nagloweje.
Nicht njewótgronijo.
Wjasela žylojskich źiśi
Na 3. měrc 1943 su jeju z 13. transportom do Auschwitza deportěrowali.
Mikkola jo był slawist a jo tam pisał swójo doktorske źěło pód nawjedowanim wuznamnego profesora Leskiena.
Pó tom jěźotej z nanowym starym rjapotajucym awtom pó kjarmušny mazańc.
A wóna sada jo se ned how w tej gromaźe serbskich namšarjow wupokazała ako pšawa.
W juliju, na Krabatowych graśach, buźo wóna we serbskej drastwje gósćam piśa nalewaś a jěsć nosyś.
Ansamblowa wjednica H.
Na fośe jo teke wiźeś kuchaŕ Henry Ruben.
Jano w juliju smějomy se chylku na słyńco a śopłe temperatury wjaseliś.
Pó dešću jo drje nadosć zyma.
W kupanišću pód njebjom jo teke w nazymskem casu pśecej śopła wóda.
Raz jo to Serbski ludowy ansambel, kótaryž wustupijo (abo jo južo wustupił) z wurězkami z nowego programa „Kšasna družka Łužyca“, kenž jo prědny raz pokazał na VII. festiwalu serbskeje kultury łoni w Budyšynje.
A ta zwězanosć z domownju jo wugbała, až wóna se něnto južo wósyme lěto angažěrujo ako politikaŕka za Serbski sejm, wót łońskego lěta ako jogo prědna starša prezidentka.
Kócka se do rukowu gólca póchylijo.
Chto jo ta cerwjena njewjericka?
Teke w lěśe 1945, ako jo Čelno musało se zasej natwariś, sćo k nam źaržali a nam pomogali.
Kak dej to źěło zachopiś, co a kak zwónoźeś? Wón jo sejźeł a tichtował a tichtował a tichtował.
Po 22 21.t.
Jano někotare z nich hyšći su.
Za póla se rodujo tropiski lěs.
Naźejam se, až sćo spokojom z ruprajchtom, až jo Wam te pšawe dary pśinjasł.
To jo Bóžy dar. Hef 2,8
»Znajom tak bujne how zagrodki, ja žerjom wšo, samo wótpadki«, groni šup.
Tam se namakaju jogo nastawki z nowšego casa, ak wopisuju tšojenja pó paźe DDR.
Woblewaś dej se jano mało, w zymje jano teliko, až zemja w gjarnyšku njewuschnjo.
Nicole Dołowy-Rybińska a Cordula Ratajczakowa stej wulicowałej, až dajo rěcnego motiwatora w regionje Maleśecy w Górnej Łužycy.
Staj mlac do wódy a daj do njeje tintu abo mócnu barwu.
Hynźi by se take městno pód šćit stajiło", wóna groni.
Su byli žeńske, kenž njejsu měli žednogo źěda — wón jo we wójnje wostał.
Glucny pórik jo grošk ako dopomnjeńku na cesnem městnje w groźe wustajał.
Sympozium k cesći Albina Mollera
To źowćo w błyšćatej sukni jo groniło: «Mě gronje Lodnica a ja som źowka mroza a zymy.
Luźe su byli pśechwatane a su se wjelgin wjaselili, až něcht jo se na nje myslił.
Jo źiśecy póšack.
Wšuźi w dolinach wiźiš winowe kerjaški, ale teke palmy, cyprese, figowe, oliwowe a mandlowe bomy.
Ta źowka bu we Barlinju pśimjeta, dla kšadnjenja pśeskjaržona a zasuźona.
To pśinjaso pacientam bejne wólažcenje.
Młynik jo muku mlał a mělny měł pón měł.
A tež źinsa co starka wěźeś, co w měsće na tej serbski šuli wuknjo.
Slěźenja wokoło burskich domow pak pokazuju na to, až njejadna se wó lěttysace stare, ale wó relatiwnje młode motiwy, dokulaž swisle wustupuju w našom rumje někak wót póznego 16. resp. ranego 17. stolěśa.
Werby prědnego typa, kótarež su transitiwne, mógu teke imperatiwnu formu měś.
Thiemannowa z Budyšyna powěźeła wó “žeńskich” w serbskej literaturje”.
Śěgnjomy něnt z pralěsa!
Wjele wjele wariantow se namakajo we pisnych žrědłach, wót kótarychž ta prědna śišćana jo z lěta 1584.
Šlazyńska granicujo z Łužycu, Lubušskeju, Wjelikopólskeju, Sieradzskeju, Małopólskeju, Słowakskeju, Morawu a Čechami.
Kubłarki drugich źiśownjow su do Budyšyna jěli, aby sebje imersiwnu praksu woglědali a se wót jeje wuspěcha pśeznanili.
W 2. źělu su se Witaj-ceptarje ze starjejšymi w mjeńšych kupkach rozgranjali.
Ten nejstaršy z nich jo był 61 lět, a wjele młodšy teke njejo Daniel Pěśik.
Skóńcnje lažy sněg.
Na zachopjeńku jo jano gjarstka entuziastow pódla była.
Stolica jo South Tarawa na głownej kupje Tarawa.
Spisowaśel a publicist Jurij Koch z Chóśebuza jo sajźił ze swójim nje zaměnjajucym stilom wósebne akcenty.
(Eph. 5, 2)
We jśpě jo škrjakotał śopły wogeń w kamjenach a wšykno jo było ku gódam wupyšnjone.
Ako smej pón chopiłej take za šulsku śpu spisaś, smej stupiłej cesćej ku njej do kuchnje, aby se pšašałej za tym pšawym serbskim.
A něnto, gaž jo napšawdu rentnaŕ a nješołtujo wěcej, swjerbi jogo ruka, aby wšo to spisał a wudał ako knigły.
W Turnowje w Chośebuskem wokrejsu maju nowu „lodu“.
Za wulětarjow jo tencas ta serbska namša hyšći wažnjejša była ako dobra jěza w šence.
Ta běła brjaza jo młodša ako ta carna, kótaraž jo how pśi droze k rěce póstrowiła južo młoge generacije Górjańskich luźi, mimo togo až jo ju něchten ako wósebnu abo cuzu spóznał.
Grěšan: (wzejo sebje stoł) No, Maja, směju se chylku sednuś?
Domowinska kupka jo pětk na woklapnicy w Ballhausu zjawiła swóje nowe ideje.
To jo južo druge rubišćo w serbskej rěcy.
Wón jo skócył do swójeje internatneje śpy a z mě pasujucym zecom slědk pśišeł.
W njej su w slědnych mjasecach wjele twarili.
Busowe zastanišćo pla kjarchoba njejo pśistupna za cas twarjenja.
Wóna bydli něnto w centrumje za seniory, w něgajšnej starcowni.
Mimo pisanych jajow smy do našych kórbikow scynili klěb, jěšnicu, butru, kśěn, jagnjetko z cukora, sol a pjepjeŕ.
Kuždy ma wjele lichego casa.
Něga su źowća z pśěze jatšowne spiwanje celebrěrowali, źinsa njejo take wěcej móžno.
Kśebjat jo zeleny.
Wu Randigojc w Hamorje/Boxberg (župa Běła Woda/Niska) ten stary nałog hyšći woplěwaju.
Samka wopytujo samjaka pśez wjelgin zogolowate a wótše wołanje pśiwabjaś.
Za to smy dostali wjelicne zelene tejzki wót Witaj-centruma (RCW).
Źi zasej do kólenoweje wagi.
Schönherr, zastupny krajny raźc we wokrejsu Sprjewja-Nysa.
Gjardy jo nam Helmut Matik wót Domowiny pokazał doněntejšne młoźinske kalendarje.
Z wěstosću buźo to woglědanja gódne.
Dwa tśeśej źěla buźotej se nałožyś za kubłanje, jaden tśeśi źěl za „wuškownu infrastrukturu“.
sobotu, 21. nowembra /młošnego
A tak móžomy skóro w telewiziji wiźeś, kak rědnje te su w Dešnje 23. februara lěta 2020 swěśili swój 140. jubilejny zapust! Pótom pak w dobrej, suchej a śopłej jśpě! Pśed "Serbskim dwórom" jo se zachopił ten wjasoły ruš – to se wě, z reju.
Slědny dwór na boce k Borkowam mějašo mału rědnu wjažku z jadneju zagrodu wokoło, w kótarejž sadowe bomki běchu a tež pcołki.
Šołta (napšawo) a dr.
Chóśebuski pódzajtšny jazor jo pó aktualnem stawje 10,9 milionow kubiknych meterow sprjewineje wódy dostał, tak ako 13,2 milionow z filtrowańskich studnjow.
njeźela zamrětych/slědna njeźela cerkwinego lěta
Adjektiwy a numerale maju samske prefikse kaž substantiwy, ale werby, genitiwne partikle a někotare druge słowne družyny maju pó źělach druge.
Z prědnymi zukami dujaŕskeje muziki su wuběźowarje śěgnuli na swěźenišćo a rejowali „šejcowu reju“.
Jeje kupka ma mjaztym južo 92 cłonkow.
Z toś teju premiju pśipóznawamy na symboliski part waše spušćobne a cesto dosć tšachotne zasajźenja“.
Až na wótpósłańcow NPD, kótarež njejsu byli ze wšakimi pasažami w Serbskich wustawkach wobjadne, su wšykne pśibytne cłonki pśi wótgłosowanju byli za toś to wažne póstajenje.
Wotworjenje teje noweje wustajeńce buźo srjodu, 6. septembrje, wjacor zeger 19.30.
Teke tam nježycymy swójim głosam žednog’ měra.
Lěpšyna jo tež, až smy wšake jsy wobejšli ako Huštań, Bórkowy, Wórjejce, Mrocnu, Ćisk, Slěpe, Chóśebuz, Budyšyn a druge a smy problemy lokalneje ludnosći direktnje słyšali.
Wón drje źěła w internaśe, a jo wót awgusta 2018 wuknjeńc we tom internaśe.
Muzikaliski wobrubiłej stej zarědowanje Kezia Editha Christy (spiwanje) a Thomas Bachmann na gitarje.
Wót 63 luźi z teju infekciju su byli 26 pód 40 lětami, 23 dalšnych až do 60 lět a wušej 60lětnych jo jich 14 było.
Wóni deje ze zacuśim wótrosć, až serbšćina jim źurja wócynijo, kótarež za drugich wóstanu zamknjone.
Tak wita Łaz woglědarje.
To pak jo jano mału chylku pomagało.
A skóro jo nowa droga muske pśimnuła a napšašowanje za njeju jo pśiběrało.
Ale awto samo se rozmějo.
Až doněnta jo Vattenfall wobsejźaŕ tamnych gruntow, ale to móžo se pśeměniś, gaž Vattenfall Łužycu spušćijo a swóje jamy a grunty pśedajo.
Pśez to jo mója wucabnica kněni Trawnina mě wósebnje spěchowała".
Ela: Toś te politiske změny smy na šuli w prědnem rěźe w zwenkašulskem žywjenju pytnuli.
Anneliese Nowickojc z Limbarka: „Ten 15. februar 1945 jo było rědnučki nalětny źeń.
Mjasecowe faze su dowólili wobjadnje z mócu pśirody na pólach a w gumnach źěłaś: wóraś a seś a chowaś bogate žni.
Chto źe lubujo gósća, kenž rozšyrja na gósćinje špatnu atmosferu?
Jo, how su byli rědne nałogi, drastwa, a serbska rěc jo była wšuźi doma.
Stej za mnjo projekta, na kótarymaž móžom swóje pšašanja derje pśepytowaś: Kak se how koncipěrujo póśěg mjazy městnom, jadneje kupki a politiskeje organizacije? W běgu mójogo slěźenja jo statne dogrona wěcej a wěcej do centruma mójich wobglědowanjow pśišło.
Wot nich su dostali małe dary - dwě abo tśi barwjone jatšowne jajka, jatšownu gusku a słodkosći.
Až do lěta 1864 stej měłej Dańska a Podpołdnjowy Schleswig zgromadnu historiju, stej słušałej do jadnogo kraja.
Z něźi 20 pśepšosonych luźi jo kružk z 8 stawnymi cłonkami nastał.
Borkojska młoźina zapustujo: Polka srjejź jsy.
Swětło, muzika a my zachopijomy.
Žarjabnica dari serbskim towaristwam
Ale do gaseńskich jazorow njejo naběžało teliko wódy, aby je donapołnili.
Pó starej pśiwěrje ga dej intensiwne sańkowanje pśipomagaś k tomu, až pśiduce žni budu bogate.
Kócki su ako luźe.
Toś smy stojali dosć cesto jano z tymi pór zylberikami za te wótedanki abo bźez kuždego pjenježka a ja se źinsa hyšći pšašam, kak stej starjejšej to zwónoźełej.
Z móstom pśez "Uska Luke" jo se prědny tak wobnowjony móst na pomjenjonem drogowańskem puśu dypkownje k zachopjeńku sezony wódnego sporta pśepódał.
Daś to źiśi gódaju.
Źinsajšny cas ga jo we wšakich krejzach dosć woblubowane – abo dejm lubjej groniś: jo wjelgin do mody pśišło, až pišo wjele luźi swóje memoiry.
Nic pśemało, ale teke nic pśewjele.
Walter Bohg jo pótom dalej za tym slěźił, z archiwarami a drugimi luźimi powědał a zwěsćił, až jo wejsne mě Kolokewitz w Kalawskich měsćańskich knigłach z lětom 1300 zapisane było.
Wejsny źěl Łucka lažy pśi wulewje tšugi Pěsnicy do Carnego Halštera.
Chwaliś ga dejmy, až domacny casnik LR nas kažo na serbske źiwadło.
Za Dreißigojc pjakaŕnju a kafejownju tergaju rowno ten źeń staru nakupowańsku halu, a mej wiźimej teke, až jo nowy a wjeliki dom na rožku pśi Dwórnišćowej droze dotwarjony a až su do bydlenjow južo familije zaśěgnuli.
Lětosa jo młoźinski wjednik Stefan Marak jogo ze Žylowa dostał.
Wěcej wó tej konferency cytaśo na 2. boce.
Wy jano dejśo zazwóniś w našej redakcije, a gaž sćo
Wylem-Kell: Regionalna partaja jo trjebna
Bźez śišyny móžoš wěźenje dojśpiś, ale žednu mudrosć.
Wót stwórtka do pónjeźelego (wót 6. do 10. junija) buźo na 2 jawišćoma 46 kupkow graś.
Slědna bilda pokaza, kak Serby se pód šćitom Nimskeje zgromaźiju a se pód kněženim nimskich kralow glucne a derje cuju a jomu za to lubosć a zwěrnosć zlubiju.
Lěc se wjasele abo nic: kuždy musy se rozsuźiś, kak a źo co swóje pśiduce lětźasetki pśebywaś.
My ga sobu twórimy našo žywjenje, lěc jo nam to jasne abo nic.
Hyšći jadnorjej móžomy ten efekt na slědujucu wašnju pokazaś: Trjebamy śańku tabletowu rorcycku, kenž ma pśeměr grocha.
W lěśe 1952 jo toś šeł Statnemu ansambloju za serbsku ludowu kulturu do Budyšyna, źož jo se ako rejowaŕ južo ze serbskimi drastwami a ludowědu zaběraś chopił.
Až jo był Měto Nowak-Njechorński wjelgin wjelebocny wuměłc, jo wiźeś na tych kreslenjach na lěwem wobrazu.
Na pśedań su tam teke druge nowe knigły Ludowego nakładnistwa, na pśikład wejsne mjenja Ernst Eichlera, kenž su na tom boku wopisane.
Hentschelowa jo cytała ewangelium w nimskej a J.
Teke lětosa njejsu dali w Rogoznje zapust wupadnuś.
Smy teke karowali žaby.
We drugem kwartalu togo lěta dej Serbski muzej w Młyńskej droze zasej se wótwóriś.
SPN: Pjenjeze za kólasowe drogi
Tak pšawje ale njejo doprědka šło.
Slěźaŕce stej pódšmarnułej, až take něco musy trajnje se staś.
Łužyske filmarje su zběrali ideje
W drugem dypku jo šło wó to, až jo notne, až se zwiski a zgromadnosć mjazy Serbami a Domowinskimi cłonkami, kupkami a župami w Dolnej a Górnej Łužycy dalej skšuśiju a nowo załožyju.
Pó tych prědnych sy hyšći se myslił, až jo to někaka njedara.
Dimitar Rangelow (napšawo) jo dalej kapitan Energije Chóśebuz.
Serby su w lěśe 631 we frankojskej chronice Fredegara prědny raz stupili do swětła zapisanych stawiznow.
Źinsajšny tšupcański faraŕ Christoph Hanke, Mollerusowy „naslědnik we amśe“, jo to tšojenje moderěrował. „We swójej narodnej jsy Tšupcu njejo Mollerus pśecej był znaty.
Ceła kopica manuskriptow južo pśedlažy, wšykne pśirucki za 7. a 8. lětnik deje byś dogótowane kóńc šulskego lěta 2009/10.
21.09.
Wón se wótmějo lětosa wót 24. julija do 8. awgusta w Budyšynje.
W lěśe 2002 móžo naš Chośebuski chor 10. jubilej swójogo wobstaśa swěśiś.
A wón glědašo a wiźešo, kak někotare wót nich k mórju źěchu a tam z cołna dweju zwězaneju mužowu k wognju wlacechu. 
Muske kwiśonki stoje w mickach.
Slědnu njeźelu su w Chóśebuskem měsćańskem źělu Škódow 130. zapust swěśili z 62 pórami.
Mam rad z gribami wobjed abo wjacerju a cu toś hyšći napisaś recept českeje dobreje griboweje zupy »Kulajda«.
Cerkwiny torm jo kiwał pśez póla a groble z wólšami.
Jo to Baršćańska manufaktura pozamentow, kótaraž akle styri lěta we tej formje wobstoj.
Ministerium pak pórucujo, až wobsejźarje pjeriny wše napšawy za wěstosć zmócniju.
Połynjowa chrapka pak padnjo na wšo radosne, rědne a błyšćece, gaž słuchaš na serbsku pśipowěź.
Pśeto Jan ga jo se juž dawno do teje rědneje Miny zaglědał. „Wzejomej powrjoz, nož a cacawku sobu“, jo wón měnił. „Pocakajmej na změrkanje, pśeto pón wětš wusnjo a twardo spi.
Togodla, glědajucy na to wšo, som wobzamknuł, wósym bydlenjow we chromje kjarcmy natwariś.
Ale to jo bywało z kuždym zmakanim, z naju rozgronami wó serbskej rěcy a serbskem žywjenju, z jogo pomocu pśi wobstaranju wšakich medikamentow za móju žeńsku wusčejše a dłymše, což jo mě górjej a groznjej śišćało a śěsniło.
We woponje jo teke wiźeś wuž z kronu, a to ma něco cyniś z dwěma znatyma powěsćoma wó wužowem kralu (glědaj slězy).
Źinsa cu hyšći pisaś wót drugich wěcow.
Dopołdnja smej pla naju znatego dejałej se myś z jatšowneju wódu.
Wósebnosć estnišćiny jo twórjenje neologizmow bźez pśikłada w drugich rěcach.
W Serbskej burskej śpy zachopijo se zeger 17.00 kabaretowy wjacor „Co se Waš gójc wopšawźe mysli“ z dr.
Kristus źejo swójim huknikam: Chtož was słyšy, słyšy mě, a chtož was zajśpijo, zajśpijo mě.
Toś njejo ceło tak problematiski tych luźi rozměś.
My se źěkujomy Bogu, Wóścu našogo Kněza Jezom Kristusa.
– A kaka konkluzija (Schluss) wujźo z togo historiskego wuwiśa pó wašom měnjenju?
Kuždy jo jadnu swěcku nosył, a wokoło małkego swětła tych swěckow jo była tšašeca śma.
Esperanto jo nejwuspěšnjejšy taki projekt a ma powědarjow w nejwěcej stronach swěta.
To groni: Wón ma něnto murje a bałki, ako budu to kšywo pódpěraś.
srjodu, 12.1.: Magacin k połdnju
Wuchadnišćo projekta jo, až kultura jo ressource za strukturnu změnu.
Sused jo topił.
Njewobijajśo se starosći!
Dopomnjeśa na mój źiśecy cas
Jeje źěło jo dalej wjadła Ana Końcakowa, roźona Wokoło 40 lět dłujko jo něźi 1000 góletkam pomogała pśiś na swět.
W lěśe 1940 wordujo how w Chóśebuzu žeńska Wernera Rochy.
Wěmy, až luźe w Texasu dawno wěcej serbski njepowědaju, nic górnoserbski a južo zewšym nic dolnoserbski.
Kak cesto a z cełeje wutšoby jo pśez te zgromadne lěta za njogo bjatowała.
Jaden wěcej a ten drugi mjenjej.
Woni su toś wobzamknuli, njewužywane gmejnske pjenjeze pśewześ do etata 2006.
Tam su dejali se zasedliś a su měli wšake fryjoty, su směli słužyś swójomu Bogu.
Jo njeglucnje padnuła a sebje sćogno złamała.
No woglěźe w Klětnom
Pśedstajenje knigłow wó serbskej historiji
To wšo za nic razka sedym lět.
To ma ten samy efekt ako rostlinaŕnja.
Serbska moderna moda, ako pócera z kulturnego derbstwa a za-pśimjejo elementy ludoweje, historiski zrosćoneje serbskeje drastwy – we tom wiźi wóna potencial, źož teke młoda generacija móžo namakaś nowy pśistup k swójim kórjenjam.
„Wotworjony jo muzej wšednje wót zeger 14.00 do 16.00, a chto ma pšašanja abo wósebne žycenja, ten daś zazwonijo 035606/256.
Źaseś lět jo wóna była we tom krejzu superintendentka a jo we tom casu k tomu pśinosowała, aby serbska rěc w namšach dostała wětšu wagu a wětše pśipóznaśe w našej krajnej cerkwi.
Myslim se, až se mjenjej abo wěcej kuždemu tak źo, což ga nas pśed zabyśim wobchowa.
Gano, na kulkowem swěźenju w Bórkowach, na kótaryž stej južo 15. raz za sobu pśepšosyłej tamne Domowniske a drastwowe towaristwo a bórkojska Domowinska młoźina, su byli wšykne zaźiwane a teke wjelgin spokojom, kake rědne kulki su tam wukopali.
A něnto jo skóro tak daloko, až se wrośijoš do teje šule…
Wóne su rekrutěrowali wjele Ni-Vanuatuow k źěłu na plantažach cukorinow w Queensland.
Lud tam drje njama serbskich knigłow, jich jadnučki casopis „Serbski Casnik“ jo teke zajšeł.
Pó cełej chyli wrośi se Robinson a źašo k Pětkoju: Sy ga tež twójomu nanoju něco k jěźi dał?
Ta jo jano za internat w Českej Lipje w lěśe 1946 pśipłaśiła 403.508,- kronow a za internat we Varnsdorfje 851.232,- kronow.
Zaźiwany na njogo póglědnjom a gronim: »Taka pitśka, to njejsu nigdy tśi tuny.
Góle z luda zlicyjo złožki a groni licbu .
Smy se z nowym županom rozgranjali.
Franciska Albertowa, pśistajona Domowiny za serbske młoźinske źěło w měsće, jo na głownej zgromaźinje Domowiny se zjawnje dopšašowała dla Serbskich koparjow a Europeady.
W Žylowje su te swěźenje tśi zakopowane wordowali.
Wěm jano, až som ze śěgom dojěł až do Radworja, tam pśestupił do Wjelikeje Dubrawy a wóttam pěšy dalej až do Chrósty.
Madlena Norbergowa, županka Domowinskeje župy Dolna Łužyca, buźo krotko zawjasć do teju dweju ekspozicijowu a Fabian Kaulfürst buźo spiwaś.
Na njej buźo to grono głownje wó cłowjeskich pšawach.
W zymskem casu smy cesto ze starkeju šli do jsy na pjerjedrěśe.
Pśi tej floskli pak zawěsće nichten na to se njemysli, kak wažne to małe słowko wěste w našom žywjenju jo.
Togodla lažy fokus slěźeńskeje kupki na transiciji.
Wobchowanje Slěpjańšćiny – towaristwo „Kólesko“
Naša motiwacija to su te źiśi.“
Bój se Boga a źarž jogo kazni, pśeto to pśisłuša wšyknym cłowjekam.
Jaden z našeje kupki – gaž se njemólim, jo to był šołta Łaza – jo musał, dokulaž z městami njejo hynacej wujšło, se pśisednuś do drugego wótźělenja ku tśim rusojskim žeńskim.
Dobytk se pósćijo.
Chórgojcku za domowniske towaristwo jo nam pokazał něgajšny Tšawnicaŕ.
Z wěcej ako tysac pśiglědarjami ga njelice.
Z pśispomnjeśa na titelowem boce a z kóńcnego słowa wuznajo se, až wón jo ten śišć sam zapłaśił.
Pětk, 22. měrca, budu se cłonki Domowinskego towaristwa „Serbske koparje“ (Förderverein „Wendische Auswahl“) zmakaś na wósebnu zgromaźinu.
Wóni su se jej zwoprědka wusmjali, pótom se pak weto z njeju do groźi wudali, aby se ze samskima wušyma pśeznanili wó tom źiwje.
Co cynje luźe?
Som wšak była dosć gniła, ale pitśku ga móžo se luź spomjetkowaś.
Ja som pón pśecej zasej słyšał: »Jadno małe piwo!« Wón jo se smjał a pśinjasł .
Mimo Mrocneje su to Dołgi/Dollgen, Lutol/Groß Leuthen a Małe Linje/Klein Leine.
Nabrane pjenjeze su byli myslone za Chóśebuski zwěrjeńc.
„To jo było fantastiski”, wuchwalijo moderator swóju kandidatku. „Stakim sćo dobydnuli jězbu do Afriki.
Marijank, žorawa a jaskolicka markuju na swój cas, gaž wóni deje zasej pśiś, ale mój lud njoco Knězowe pšawo wěźeś. Jer 8,7
Wón jo centralny z pěś „wjelikich jazorow“ a namaka se na granicy mjaz Zjadnośonymi statami a Kanadu.
"To jo wjelgin rědnje, taka dobra atmosfera.
Jadna z tych wósobinow jo był Mato Kosyk, kótaregož serbske basnikaŕstwo jo sławne až do źinsajšnego.
Samo mroze a sněg su móžne, tak až ze złoteje nazymy nic njebuźo.
Polske město Gubin jo wušej 20 kwadratnych kilomejtarjow wjelike, a w njom jo 18 430 wobydlarjow žywych.
Lěc pak wopšawdu nic wěcej njebuźo se we njom staś? Dogromady dajo w Islandskej 280 wulkanow.
Serbsku rěc pšawje pisaś - to tak lažko njejo.
Jeje šwogor jo znaty Slěpjański serbski wucony na pólu serbskeje rěcy dr.
Nazgonimy teke, až jo Gubin stare serbske sedlišćo.
Pśibytnej stej teke byłej faraŕ Bogumił Šwjela a spisowaśelka Mina Witkojc.
W casu DDR ga su tu rěku wubagrowali.
Ja som se mysliła: Ruprajcht jo gramny.“ Wóna jo powědała wó larbatych ruprajchtach w Liškowku.
Pód mójim nawjedowanim su se zawjadli literarne kjarmuše ako woblubowane zmakanja z našymi cytarjami, spócetnje smy te samo pó cełej Łužycy z jězu a rejami pśewjadli.
Na demonstracijach su se zgromaźili luźe wšych powołanjow a generacijow.
Pó 25 minutow woglědowanja hyšći njejsom spokojom był, ale za to wó wjele wěcej narski.
Wjelgin interesantna jo tofla, na kótarejž jo wón zezběrał wše te wuměłske źěła, ako jo twórił w casu do 1990 a kótarež su se bóžko zgubili.
Pśi śěžkej a pśeśěžkej wóźe normalny wóźikowy atom se pśez jeju śěžkej izotopa deuterium abo tritium narowna.
W Omsku se šćěpjo pódpołdnjowa a pódpołnocna gałuz Transsibirskeje zeleznicy.
Z kijaškom abo łžycu z drjewa móžośo něnto takt jadnogo spiwa biś.
»Ow ně!«
Cesto zelene keluchowe łopjenka twórje pśi kwiśonkowych pupkach šćitny pśekšyw za nutśikowne drobnjejše kwiśonkowe źěle.
Mě se zda, až by se lubjej dalej wót zaprošoneje tšawy zežywiła ako wu nas we wuskej kisće bydliła.«
Teke blida pón su byli wjele lěpše, něnto su měli bandy a pšawe kapse.
Ale wětšy źěl se nam togo tak a tak njoco.
Ten pšawy ma teke w swójej smjerśi naźeju. Pśisł 14,32
Kak wjeliki jo tšach pśed pólaśami za jadnotliwe płoniny a grunty w Błotach?
Za to pak su darili rědnu sumu pjenjez, kótaraž jo myslona za źiśi w Ukrainje, kenž deje hyšći śerpjeś dla Tšernobyla.
Wiźeś jo była dolnoserbska studentka z Drjejc w Gubinskem wokrejsu teke łoni na schadowance w Chośebuzu.
Wjele soli trjebamy?
Až do abitury jo wuknuł hyšći graś na trompeśe a wiolinje a jo měł wucbu we jazzowym spiwanju.
Towaristwo ma teke žeńskece mustwo a źiśi mógu teke treněrowaś.
Wobraz "W Błotach" wót Ernsta Huga Lorenza-Murowany stej Serbski muzej a Spěchowańske towaristwo Serbskego muzeja gromaźe kupiłej.
Noc wótwórjonych cerkwjow
Zmakanišćo jo pśed Serbskim muzejom w měsće.
Niklas, Nik, Marino, Colin, Franz a Maximilian su kradu cyniś měli.
»Karina.«
To stej jano dwa eksempla za to, až jo snaź derje, wustawki aktualnym pótrjebnosćam pśiměriś.
Ale njejo se mógał pójmaś a jo se wobglědnuł.
Źož žedne druge luźe njejsu, ga tam móžośo graś a se wobźaržaś.
W póstoli cu zaryś se.
Pśi tom su wustajili wósebnje to, až mógu kupki něnto wjelgin samostatnje źěłaś.
Ale móžomy Wam pomagaś a daś do rady, kak móžośo w krotkem casu dožywiś to cełe jatšowne bogatstwo we Łužycy.
Ale to jo juž zagronitosć baze.
Za sebjewědobnje Dolnych Serbow jo to był markantny dypk, teke pózdźej wutwórjenje samostatneje župy Dolna Łužyca.
To se njejo stało, a mnich jo Słowjanam dalej prjatkował: „Waše bogi su bźeze mócy.
W nich rostu larwy, to su pcołkowe góletka.
Z tym maju dosć źěła.
»Móžoš ty wjelgin śěžke wěcy njasć tak ako mroja?«
Dłujko wěcej na to cakaś njemusymy, pśeto južo w šulskem lěśe 2022/23 deje se tam prědne wuknice a wukniki w 7. rědowni wucyś.
Brjog gaśika jo pón był tak nasrany, až njejsy mógał tam pśisamem stupaś.
Listowe wuzwólowanja běže až do 28. septembra.
Wutšobnje pśepšosyjotej k tomu Domowinska kupka Chośebuz a serbske nakładnistwo.
Pśiducy źeń smy pó snědanju Pragu zasej wopušćili a se wudali do drugego města - do Kutneje Hory.
Som 29 lět stary a bydlim w Chóśebuzu z familiju.
Spěchowanje serbskich institucijow inkl. spěchowanje inwesticijow
Wšykne tych 35 pśedstajenjow su byli docełego wupśedane.
Wusokošulski studij we wukraju njejo žeden wopor.
Ale teke stat Sakska jo pśi tom pominany.
Lěc prědny źěl mjenja Koco- ma etymologiski z Chóśe- něco cyniś, to njejo jasne.
Ow, ow, pśiducy raz naju snaź ned sobu wzejo, jo Pawlo myslił.
Ale to ga njejo móžno!
To wšykno - a hyšći wjele wěcej - jo było jano móžno, dokulaž jo se pśedsedaŕstwo tak wjelgin pilnowało.
Pó krotkem pśebywanju w Serbskej kulturnej informaciji LODKA su se wupórali gósći z Taiwana do Serbskego muzeja.
Halo pinguin!
Togodla bom woła: "Wětšyk, dešćik, pśestańtej wójowaś!"
Jurij – jatšy, 3. witśe – etapa, 4. futur – roman, 5. gołub – Błota, 6.
Pśez město běžy sćažka za kólasowarjow Odra-Nysa.
W tom casu njejo nic jědł.
Philipsborn (roźona w Šlezyńskej) a E.-M.
Zazdaśim jo se jim to lěpjej raźiło nježli Serbam.
Końcak, zastupny głowny jadnaŕ Domowiny, a B.
Ceły źeń skokatej wót kamjenja pśi brjogu do wódy, plějotej howko a tamko a pśecej zasej luštnje plandratej a plańtśatej.
Bur Žur ga njamóžo pód zemju za kšetom Knutom łazyś!
Wjele wót pśěze jo jej mama wulicowała.
Režiser Horat jo wóstał we swójom filmje absolutnje neutralny, jo kužde měnjenje mimo komentara pśiwzeł do filma.
Wobźělniki su na "Alpaca Finca" z tymi sćerpnymi zwěrjecymi modelami wjasele měli.
Flašku paleńca abo dwě flašce za pśeśěg by rowno hyšći kupiś mógał.
Walter John Matthow jo był US-amerikański grajaŕ.
Wón jo głosnje wołał: "Wódny muž, wódny muž!"
Ten jadnučki woglědaŕ we Błośańskej termje – jadno kólaso! Chtož pyta pšawu błośańsku naturu, ten buźo ju howko namakaś: pśi Błotnej młyńskej, ako wijo se lubosnje wót Błotnego młyna až k hotelu na Dubjem.
Dolnoserbskej cłonka stej Marcus Koncaŕ a Frank Kosyk ze zastupnicoma Babette Zenkerowa a Diana-Susanne Šejcowa.
Połna elana, połna radosći, dawno znaty wobraz a pśecej zasej nowe pśesłapjenje.
Srjodu, 27. měrca, móžośo w dešańskem domowniskem muzeju pśigótowaś dekoratiwne kwětki z terakoty.
Wosebnje za serbsku kulturu dyboco naša wutšoba, ale teke za nimsku folkloru mamy něco wušej.
Dla togo buźo zwiganje ten tyźeń 17. septembra zeger 15.00.
Buźomy ze źiśimi sami gótowaś rekwizity, kostimy, wšykno.
To głowne jo było, až som nawuknuł, byś gjardy na to, až som serbski.
A ja rad pódla som, gaž zapustarje pśez wjas śěgnu.
Krokodil se pśiwleka a spiwa.
To wótekšyśe tofle jo se stało we małkem krejzu iniciatorow.
A su wopytali te wótmólowane paršony identificěrowaś: źowća a gólcy w šuli, póry na zapusće abo na swajźbje.
Pśez to, až su dostali wukniki 1993 tudy we tej awli slědny raz pó 12. rědowni swójo abiturne wopismo, njejo była lěto pózdźej žedna abitura. 1995 jo była pón prědna abitura pó 13. lětniku.
Wjelgin rad, jo samo z wjaselim som pśiwzeł pśisamem w samskem casu druge źěło.
Wrota su se wótcynili, a wjelgin rědna žeńska nykusa jo wustupiła.
Wóźe pśidajomy 1,5 kg cukora a mězgu dweju citronowu.
Dwě kamjenjowej muri pregujotej wjas, nejdlejša jo pśi kjarchobje.
Naběrane pjenjeze su myslone za natwaŕ stronow pó Tsunami-katastrofje.
Jo, we tom zmysle, až maš wětšy teren za sebje.
Chto jo Mórawa?
Někotare źowća a gólcy, ako južo we swójej jsy zapust swěśe, su z dobreju wólu swójo město drugim pśewóstajili".
Gromaźe z 8 žeńskimi ženjo 8 km pśez naturu, a to pśi kuždem wjedrje.
Moje palce su ga cesto bźeze cuśa.
Jeje Babelsbergska šula jo wordowała sobu ako prědna rozwězana.
Žeńska jo tejerownosći spokojom była, weto jo musała pśispomnjeś, až dejali nejžpjerwjej raz wobcakaś.
Pśez to se teke te twaŕske źěła tak lažko njepśewjedu.
To šykowne a chwalobne pśi tom jo: Lětosnemu programoju ansambla jo taka politiska manifestacija na kuždy pad tyła.
Pla starkeje a starkego w Chasowje su źiśi w senje skokali, a se ze serbskim burskim žywjenim wopóznawali.
Originalnje zachowanej stej bydleńska śpa a komorka Nowakojc manźelskeju.
Jaden jo mě gronił, až su w šuli wuknuli, až Serby we Łužycy wěcej žywe njejsu a pón jo se wjelgin źiwał, až jo takego póznał, samo žywego! Smy se rědnje pó słowaksku a dolnoserbsku rozgranjali, tak wjelgin bliskej stej se wobej słowjańskej rěcy.
Chtož woglědajo do Archiwa zgubjonych jsow w Rogowje/Horno pla Baršća a co wjele wót togo, což tam wiźi a zgónijo, we swójom spomnjeśu wobchowaś, ten ma k tomu wótněnta dobru pomoc.
Pó spušćenju firmy jo wón sam załožył pśedewześe z mjenim »Zuse Apparatebau«.
My comy tym 20 luźam, ako wu nas pśebywaju, serbske tradicije pśibližyś.
Pśi tom forma tśeśeje wósoby wót nazuka słowa wótwisujo.
»Nejpjerwjej bur, pótom kšet!«
Psy, wójce, kóze, proseta ze śěsta wiźeś su, jo, samo kónik, kaž se zda, a rejtaŕ na kónju.
Seś jo roztergnjona, a my smy liche.
Ze łdzami we wócyma Witko na njogo glěda.
W starych casach jo toś ta figura wopor za słyńcnego boga był.
Pśed wudobywanim brunice jo běžało z njogo 17 litrow wódy na sekundu.
Serbsku wucbu maju źiśi na źewjeśich zakładnych šulach, to wucynijo 40% šulow we wokrejsu.
Źinsa dopomina wopomnjeńska tofla pśi domje na tu historisku slězynu.
Pagel prědk wezeli, worduju-lic wuzwólone za krajnego raźca.
Mimo togo móžoš w domje pśenocowaś a swój dowol pśepóraś, a to we jśpach w głownem domje abo w bungalowach, wót kótarychž na gruntach radna licba stoj.
Źinsa mam druge a tśeśe pšašanje našogo lěśojskego gódanka.
Kotary lud take něco ma – jo jich pšašanje.
Wšak jo pśed 50 lětami (w januarje 1970) ta błośańska zeleznica, ta „tšochta“, pśestała źěłaś.
Na wjelikem powjesaku jo wisała teke serbska burska kóšula, z tśimi bantami gromadu zwězana a šćitana pód folijowym zawobalenim.
Džibuti granicujo z Etiopiskeju, Somaliju a Eritreju.
Aby se toś ta mań producěrowała, jo było něźi pěś mulowych bomow trjebnych.
Wokna su se zbili a głažki někotarych kólacyjarjow zranili.
Rozmějo se, až take dialektalizmy pśiwześ njamóžomy.
Nowa wejsna pśirada wobstoj z Kerstin Handreck, Niklas Guttke-Riese a Heidi Palm.
„Gaby z cłowjecnymi a z janźelskimi jězykami powědał a lubosći njeměł, by był šćerkajuca tšubała a zogolecy zwónašk.
A tam a sem wóna połožujo jim teke nowy material k zaběranju do wobgroźenja – na pśikład gałuzy, kartony abo take tunele, kótarež su pópšawem za kócki.
A juž ten źeń, ak loda labela Wurlawy jo se zas wótwórił, su ned zasej kupce pśišli, su bony a drobnostki za někogo k narodnemu dnju kupili.
Foyer se prezentěrujo něnto kradu naglědnje.
Lehmann pak jo se z pomocu pśijaśelow wulichował.
Tak musym wšak wostaś.
"Wóstańśo nam pśichylone!" – jo wón jej pśiwołał.
Jolic stajaju se jano snadne wupominanja na dokradnosć, na pś.
Hyšći pśed swójeju smjerśu 1953 jo musał na pśikaz komunistiskeje strony wšake pasaže pśecej zasej změniś, tak až jo se ceła opera mógała akle srjejź pěśźasetych pśedstajiś.
Gdyž tak daloko buźo, ga dej pótom wjelicke stojaškowanje se zachopiś. (8. februar)
Tak dej tema wudobyśa energije we tom měsće prezentne wóstaś.
Wetom wordujo zjawnje znate cynjone, až Mareno Wojto jo tśeśi kral.
Z Dešna/Dissen. 28. měrca jo póbył w Chóśebuzu a Dešnje wusoki woglěd.
Pśipóznaśe we wusokosći 50 euro jo se dostało Fryco-Erich Šewelisoju ze 9. lětnika za źěło we fachu serbska rěc z titelom "Šanse za Witaj-góle w towarišnosći".
Towariše su se woblakli uniformu, pěś towariškow jo se woblakło serbsku swěźeńsku drastwu a su byli wósebna atrakcija.
Ako prědny jo wón južo w lěśe 1891 w Strjažowje serbski swěźeń zgótował. – Zjězd zwězka žeńscynych pomocow našogo wokrejsa. Lětosa běšo žylojska wšyknych drugich k sebje pšosyła, dokulaž swójo 25lětne wobstaśe swěśi, a wušej 50 towaŕstwow běšo pśišło z 2300 cłonkami.
Ale Blütchen běšo za swój dłujki amtski cas južo teliko skazył, až njejo mógł jogo naslědnik wěcej wjele zdźaržaś.
Z Kupow/Burg-Kauper.
Woni buchu w lětach 1947 do 1958 stajone.
Farski dom buźo "Pilgaŕski centrum z wjažu za pilgarje".
Jolic piwo jo pasteurizěrowane a filtrowane, źo na pśedań bźez droždźejow.
Móžośo ga wó wšakem pisaś: Kótara nowa wustajeńca jo lětosa wósebnje mócny zaśišć na Was wugbała? Kótary rědny wulět sćo mógali snaź hyšći krotko pśed tuchylneju situaciju se pśedewześ? Móžośo tež kreatiwnu krotku prozu napisaś a nam póbitowaś.
"Cakaj, mam něco zymnego za tebje."
Wěcej wuknikow se pomina wěcej wucabnikow.
Trjefił jo teke lubego domorodnego muskego, jogo nowego pśijaśela "Pětko".
Wobej boka matej na wěsty part pšawje.
Luźe mógu wót drogi glědaś do biblioteki, to jo wabiło wěcej woglědarjow“.
Co z togo pak zawóstanjo na dlejšy cas?
Na dwórje su tu sobotu wjacor stojali abo sejźeli luźe a we spódobnej atmosferje se rozgranjali.
Tak su dejali je znowa natwariś.
Wobspomnjenja gódne jo, až wustajeńca k projektoju "Pśechod 03" buźo gastěrowaś w nalěśe 2021 w Serbskem muzeju w Chóśebuzu, źož bźez korony by južo lětosa w juniju se wótwórił.
1. septembra njejsu jano w Bramboŕskej wuzwólowanja krajnego sejma, ale na pśikład teke w Sakskej.
Woblewnice póchadaju z tu- a wukraja, wjele jo sama kupiła, druge jo dostała darjone.
W Pólskej su to strony blisko Górow Swěteje Kśice (50 km wót města Kielce), źož su dobywali zelezowu rudu, ako jo wustupowała na pówjerchu zemje.
Ale napšawdu su te druge słowjańske rěcy wjelika pomoc, dokulaž ja pśez nje južo wjele pasiwnje rozmějom, a wuknjenje jo toś wjelgin zajmne.
Dla togo až pśecej wěcej nadawkow jo na nas pśišło, smy něto załožyli źěłowe kupki, ako su na pśikład zagronite za swěźenišćo z tym wjelikim stanom a jawišćom, za pśeśěg wó wuwiśu Drjejc až do źinsajšnego, za sportowy swěźeń abo za zaběru źiśam.
Pśicyny za to wuwiśe su mjazy drugim, až pódwjacorne śěgarje dla změny klimy cesćej w Špańskej a Portugalskej zymje pśetraju.
Tomu se pśizamknjo zmakanje na farskem dwórje z programom za źiśi a dalšne zarědowanja.
Smy raz póglědnuli do teje wobšyrneje statistiki z casa pśed něźi 130 lětami a wšake z togo móžośo how cytaś.
A njeprějom, až som był zaprědka pśeznanjony wó tej towarišnosći a pśisamem wšogo togo, což jo se gótowało.
Wóda kalk pśiwzejo a jen dalej transportěrujo.
Teke Miłoraz, źož su hyšći njejasnosći, dej wostaś … Trjebamy nowy duch w Domowinje, a k tomu słušaju teke młode luźe, kenž se za serbstwo a Domowinu wjelgin zasajźiju.
Tegdy běch se rozsuźił, až napišom dlejšu baseń »Rybarjowa smjerś«.
Za kuždego jo wón wósebna atrakcija.
Akle stadło kózow, kenž wót 2011 na tej kupje se paso, jo pśinjasło a dalej pśinjaso wuspěch.
Něco na tych śańkich delkach wucytaś pak njejo wěcej móžno.
Což jo było wob cas wubrachowego góspodaŕstwa a statnje sankcioněrowanych płaśiznow tegdy wjelgin witane a póžedane, jo źinsa w nejlěpšem paźe hyšći refugium za ambicioněrowanych.
Druge luźe su měli njegluku.
Źěłajśo dokradnje a glědajśo na to, až njejsu žedne kule, masa musy gładka byś.
Dokulaž njejsu byli dolnoserbske knigły za 4./6. lětnik, jo wón musał z nimskimi źěłaś.
How jo teke muzeum, w kótaremž pśedstajaju wobšyrne žywjenje a statkowanje tencasnego jugosłowjańskego prezidenta maršala Tita.
Kołki su se zwězali do dwanasćo do pěśnasćo centimejtarjow tłustych walickow.
Pśi tom jo bywała pšawniska a socialna situacija narodnych mjeńšynow respektiwnje domorodnych ludow w amtěrujucej perioźe Hitlera a Trumpa źeń a górša.
Ja njewěm, naš nan wšak jo mě to raz hynac powěźeł.
Kobyła njejo kśěła ten prědny raz pśez wrota, wobwite z dubowym listom, źož te wěnki wisali su.
Temy: [...]
W krajach pśi Srjejźnem mórju pak słušaju k wšednemu sadoju ako pla nas jabłuka.
Tak jo teke mysliła Domowina, ako jo gano pśepšosyła na wobradowanje wšyknych wjednikow tych kulturnych kupkow, kenž su za festiwal nazwucowali dolnołužyski program „Spěwajśo wjasele z nami“.
Wót wěrnosći su wóni nejžałosnjejše cłowjeki na swěśe.
Ale ceptaŕka jo mě derje ‚sobu wezeła‘.
Pśeto wón jo nejskerjej ten jaden samy filmaŕ w Dolnej Łužycy, kótaryž derje rozmějo rěc serbskich paršonow, kótarež we jogo filmach graju a serbsku rěc powědaju.
Lěto se zachopijo ze srědneju zymu, wjele sněga pak se njepada.
Ale tak njejo se stało.
We Łužycy wjele jsow njama wěcej swóju lodu, swój "konsum".
Buźo-li se to wobwěsćiś, ga buźo wóno wěcej wažyś a ta pśisuźona štrofa buźo surowša.
To se wě, až tyjo taka krajina teke krajina teke rostlinam a zwěrjetam.
A gaž pšašaś se za měchawu, pón H.
Pozdźej, južo ako pomocny faraŕ pśi serbskej cerkwi w Chóśebuzu (1903–1908) a faraŕ we Wochozach (1908–1913), jo se Šwjela mócnje za zjadnośenje wšych serbskich towaristwow z Bramborskeje, Sakskeje a Šlazyńskeje zasajźował.
Teke ewangelska cerkwja w našych stronach jo wjeliki zajm měła, až jich ako pśiwisnikow a cłonkow zdobywa.
Na posejźenju rady Załožby za serbski lud 1. měrca w Potsdamje jo Dešański šołta Fred Kaiser to znaty cynił a to jo wubuźiło wjeliku diskusiju.
"Wušej togo budu ,kšute do wjedra‘, dokulaž rejtowanje a wobstaranje kónjow jo sport za kužde wjedro", wulicujo wucabnica za rejtowanje.
Hyšći groznjej jo se zejšło wuběgańcam z něgajšnych nimskich stronow źinsajšneje Pólskeje.
Wóna je głosnje woła: "Wroblik Frido!"
Maśo naźeju, až budu se žylojske towaristwa k takim tradicionelnym terminam teke 2020 zmakaś móc? Ja ga by to kuždemu towaristwoju žycył, ale wěra mě mjaztym felujo, až budu dowóliś wětše mani luźi.
Te "gałuze wót bomow" su byli palmowe łopjena.
Rozpušćony cukor se rozpśesćěra we wóźe za našo woko pśisamem njewidobnje.
Ten artikel dej źe animacija byś, aby sebje »Łapanje šefa« woglědali, gaž nic serbsku inscenaciju, pón nimsku.
Historikarje wjasele se znankam w regionje wó historiskej produkciji žyźa.
To wšykno pśinjaso źěło a pjenjeze.
Jezus Kristus jo nam wót Boga mudrosć, pšawdosć, swětosć a wumóženje.
Te pśeśiwnosći su charakteristiske za Dolnu Łužycu.
Pśi tom wudajotej se na slědy serbskich kórjenjow spiwaŕki.
Wót Bramborskeje do Ruskeje su je namakali ako pśidawki w rowach žeńskich.
Chtož jo znał spiw abo luštne grono, jo dejał jo do mikrofona zgroniś.
Hanzo Mrosk jo był w gribach.
Spózy stoj Frieda z rozestrětyma rukoma.
Nimsko-Serbske ludowe źiwadło (NSLŹ) Budyšyn jo měło łoni 934 pśedstajenjow we swójom domje a hynźi.
Kalendariske lěto z 354 a 355 dnjami ma 12 mjasecow pó 29 a 30 dnjach.
Tej se swěśitej hejnak slobranej bublinka.
Głowna diskusija jo šła wó to, kak planujo ta kupka swójo statkowanje w lětoma 2021 a 2022. FUEN co se situaciji pandemije pśiměriś a lokalne, na region wobgranicowane zmakanja słowjańskich mjeńšynow iniciěrowaś.
Etiopiska jo jaden z tych nejchudšych krajow na swěśe.
Anje Pohončoweje, źož wóna jo pisała wó fararjach.
Jaden zachopijo, kśesćijaństwo wuslěźowaś.
Falšny cerwjeny grib jo z rodom z Połnocneje Ameriki, a jo wordował pśiwlacony nejpjerwjej 2011 do Litawskeje.
Jej jo to serbske tam felowało, a dla togo jo se procowała, dostaś městno ako zagronita za serbske nastupnosći we wokrejsu OSL.
Po studiumje jo śěgnuła ze swójim serbskim cłowjekom do Kubšic blisko Budyšyna.
łoni jo 18 wejsanarjow wumrěło, 9 su se naroźili
Su žognowali radnicu a město.
We tej rědowni jo tek był Hync Rychtaŕ, ak njej pódla był tu sobotu.
Końc septembra by pó jeje měnjenju dobra góźba za take zmakanje była.
To cełe dej płaśiś 715.000 euro, suma pak hyšći njewopśimjejo wšykno.
Drugi słup projekta buźo źěło z wjednikami za gósći.
Głos Christiana Matthéeja skóro kuždy Bramborgaŕ znajo, wón moderěrujo Antenne Brandenburg, a jo wiźeś a słyšaś we wjele Bramborskich programach.
Pśeto wucabniki změju we maju swóju samsku klawsuru, źož budu se nejpjerwjej sami dla teje wěcy wurozgranjaś.
Hochoski publikum njejo žarił z pśiklaskom - pśistojne myto za wjelgin dobre graśe.
Smy južo wšake how dožywili, se z Atkom w Strjažowje rozgranjali a do Budyšyna woglědali.
Tenraz su pśepšosyli Turnojske młodostne na łapanje a Smogorjejske na zabijanje kokota.
Gjarde smy pokazali na to, až mamy w měsće serbsku wucbu, Witaj-wucbu w šulach a w źiśownjach.
"Błota cele bźez biblioteki? No, ja njewěm .
Wójca žwaka z wóstudu tšawki w našom gumnyšku.
srjodu, 11. měrca /pózymskego
Zelenem tyźenju w Barlinju (13. - 23. januar) jo teke Dolna Łužyca ze swójimi produktami zastupjona.
Dla togo gmejna wita, až něnto se pśilewa zasej wóda do jazora.
Cłonki su na kóńcu witali, až dostanu Serby wótněnta kšute městno w rozgłosowej raźe MDR.
Ako Paul Fahlisch pišo, su suche lěta za Lubnjojske strony wobwěsćone wót lěta 1172 sem.
Serbski institut z.t. se regularnje pśez wědomnostnu pśiradu ewaluěrujo, tak až se jogo źěłabnosć stawnje wugódnośijo.
Slědne tyźenje su južo pokazali, až jo zajm za te knigły wjelgin wjeliki.
To njejo hyšći wjele, ale zachopjeńk teje wudrogi to jo na kuždy pad.
A ja som ta nejmudrjejša.
Wóni su za krotki cas wót domacnych rolnikarjow nawuknuli rolu źěłaś.
Něnto dejm wostaś měrny, som se gronił.
Lutk Leo wulěze wšen pśeźěsony ze swójogo zemskego wobydlenja.
Ale wót dwaźastych lět 19. stolěśa su se pśedewšym nimske fararje a ceptarje do serbskich jsow pówołali.
Wóni se procuju pla "Bubaka", graju instrumenty a źiwadło, spiwaju w chorje a sportuju, ale se rozsuźiju pón za studium w cuzbje, źěłaju pótom tam a njamaju mimo zapusta wjele kontakta ze serbstwom.
Słowjańska rěc na wjelikej kupje wšak jo južo pśed něźi pěśstow lětami womjelknuła.
W pólšćinje njejstej kategoriji aorista a imperfekta wěcej žywej.
Domowina co se solidariski z tymi wopokazaś, kótarež njekśě spušćiś Miłoraz, a teke z tymi, ako kśě pśeśěgnuś dla wobśěžkowanjow bliskeje jamy.
Słyńco jo Janoju na kśebjat swěśiło, a Jan jo był głodny a łacny.
Pótom se cuze źowćo dokradnjej woglědaju.
Wětšyk a dešćik se dalej waźitej.
Ga njebój se nic, pśeto ja som z tobu.
Maśo Wy knigły raźi?
Ideja zdrjajo: Zagronity za digitalizaciju dej pśiś
Ně, to nic njejo, kónje kśě wuběgnuś móc.
Pśi wulosowanju jo młody Dešanaŕ dobre cysło 3 wuśěgnuł, Dennis Tšuk jo měł hyšći wěcej gluki a jo směł ako drugi za kokotom łapaś.
To pótrjefijo wósebnje město Drjowk, gmejnu Gołkojce, město Wjelcej a gmejnu Kopańce/Neuhausen.
Ale druga połojca mjaseca nam zasej nalětne wjedro pśilubijo.
Planowali su wótpóranje jadnogo gymnazialnego śěga, což by była gótowa katastrofa.
Ako jo doma pśišeł, jo wiźeł za zamžerjonyma wócyma za něźi dwě góźinje barwojte geometriske mustry , ako su jogo na take z kaleidoskopom widobne dopomnjeli.
Take serbske rěcne rumy a gnězda su wjelgin wažne, za staršych a teke za młodych.
Kocka pśemyslujo a pón załajo.
Zymski mjasec pśinjaso nam ned na zachopjeńku sněg a mroz.
Zemja, kótaraž ten cesto na nju pśiducy dešć pijo a gódne zele njaso tym, kenž ju źěłaju, dostanjo žognowanje wót Boga.
Hustedtowa stej cytałej a powědałej - a wuknice a wukniki su narske pśisłuchali.
Mólenja běžnego powědanja.
Temy budu mjazy drugim organizacija pśednoskow, serbskego cołnowanja a nazymskeje ekskursije.
"Smy pśi tom, se wótdłužyś", jo Bergner gronił.
"To jo wjelicke pśipóznaśe togo serbskego", jo dodała.
Na zgromaźinje jo było to grono teke wó nowej Šulskej kazni w Bramborskej.
Tongašćina słuša k polyneziskim rěcam, kenž su gałuz Awstroneziskich rěcow.
Kroh jo wobspomnjeł Serbski sejm, a jogo dwa dokumenta: "Manifest" a "Narok zastupnistwa".
Wóni su tam byli dla jajamólowanja.
Wjeliki źěl bydli něnto w Gogolowje na Groźćańskej droze.
Te by dejali južo něnto spěšnje pytaś.
Wot 35 delegatow jo 32 za nju głosowało.
Žałosnje jo, gaž wóda brachujo (1929)
To groni nawopak: Gaž źiśi z Witajźiśownje na zakładnu šulu pśidu, na kótarejž Witaj-projekt se dalej njewjeźo, njezalažy to na tom, až w bliskosći žedna Witaj-šula njejo abo až jo droga k Witaj-šuli pśeliš wobśěžna, ale až su starjejše to tak rozsuźili.
Ja wójowach pśi boce how togo starkego, kenž wót se rubašo ak law; naraz wobstupichu jogo winiki, ja kśěch jomu pomogaś, ale wóni pśimjechu a wuwězachu naju wobeju. 
"Naš zaměr jo zaběra ze serbskimi powěsćami a bajkami.
Jan Měškank buźo tam bydliś, ale chto hyšći z Dolneje Łužyce co zaśěgnuś do nowego internata, njejsmy mógli dokradnje wuslěźiś.
A weto jo se to tak wušykowało, wustajeńca "Jadno mě – dwa naglěda" ga wobsajźujo w lubinskej radnicy tśi etaže.
Referenty su wopytali daś wótegrono na pšašanje, kak serbska kultura a rěc móžotej byś wužytnej pśi wuwijanju turizma we Łužycy.
Teke olympiske graśe w Tokio w lěśu su tema za Trixi.
A kšajźu njejsom kśěł hyś.
Gluku a strowje žycymy
Mejbusowa z Picnja.
Zachadnu sobotu sta se how źiwne cynjenje na starem kjarchobje.
Tak jo to teke z konwolutom sedym Latkowych mólbow ze 1940tych a 50tych lět ze zawóstanka Resi Gönneloweje z Halver.
Tu njeźelu, 30. julija, zabijaju w Smogorjowje kokota.
Jo wót 2009 do 2019 był cłonk Serbskeje rady w Bramborskej, slědkoju teke pśedsedaŕ togo gremiuma.
Zrazom wuleśe płomje z mašiny a załapi słomu.
Won jo „prědny“ kandidat SPD we wokrejsu Budyšyn.
Ale Timo njoco w pěskowem kašćiku ryś.
Arnošt Muka zestajił tłusty słownik dolnoserbskeje rěcy, jo był jomu k pomocy młody Polak Alfons Parczewski.
Komedija »Liza, luba Liza …« jo kulowaty dramatiski kus a pomina sebje wót kuždego grajarja wěcej koncentracije a komediantiskego talenta.
koncepcija za pśigótowanje 100. wrośenice załoženja Domowiny
Teke mjetwej casy wótšćipujom.
K nim słuša wužywanje serbskeje rěcy w interneśe a socialnych seśach, za což jo kněžaŕstwo pśidatne pjenjeze dało.
Dotychměst jo planowane, 17. maja se z busom wupóraś do luboraskich stronow, źož kśě se wopóznaś z wótměnjateju, teke serbskeju, historiju teje wokoliny.
Wustajeńca wó Carlu Blechenje, kótaraž jo była až do 29. julija w Chośebuskem wobwodnem muzeumje, jo pśiwabiła dogromady 15 000 woglědarjow.
"Som glucna a gjarda, až som dostała take póbitowanje, až kśě tam ze mnu gromadu źěłaś."
A to serbske?
Bog njejo nas hustajił ku gniwu, ale aby hobsejźeli humóženje pśez našogo Kněza Jezom Kristusa, kótaryž za nas jo humrěł.
Pśepšosone su byli wót Iowa Wendish Heritage Study Group.
Žurla jo była nabita połna, až njejsu stoły dosegali.
1929 Nimske górjejbranje we burskej drastwje. Rownož jo we našej jsy serbski faraŕ a serbski wucabnik, glich njewordujo nic serbskego lazowane daniž wucone.
A dokulaž jo to srjejź góle pśi rědnem wjedrje było, jo to była romantika pur.
Pśedsedaŕ spěchowańskego towaristwa Manfred Nickel jo we tom wiźeł góźbu, se za žni wuźěkowaś: „Pjerwjej jo se bur pilnym pomocnikam wuźěkował, my comy se wšyknym tym wuźěkowaś, ako su nas lětosa pódpěrali na našych zarědowanjach.“
Lukas jo pšawy wogaŕ.
Pótom namazujśo ze šćotku lipadło na njen.
Mjazy nimi jo był Lars Hanuška, kótaryž jo w lěśe 2015 pśewzeł tu pjakaŕnju, zgromadnje ze žeńskeju Julia.
Jo wuzwignuł, až źinsajšna towarišnosć trjeba zmužne luźe, kenž zagronitosć pśewzeju.
To pak nic wěcej w Miłorazu.
Gmejny ga deje wše žariś.
Milenka nic njegroni.
Na njej su namólowane jogo eksklawy w Dolnej Łužycy.
Małe nakładnistwa dalej wójuju, až z njeglucneje situacije bźez pśewjelikich financielnych zgubjenjow wujdu.
Njerownajśo se tomu swětu, ale pśeměńśo se pśez wótnowjenje wašogo zmysła, aby hupytowaś mógli, kótara jo dobra a spódobna a dopołnjona wóla Bóža.
W jogo domje we Wjerbnje jo ga dejała byś załožeńska zgromaźina Domowiny.
Rubyńske źowća na zabijanju kokota slědnu njeźelu w Rubynje.
Wjeliki źěl z nich woglědajo do Serbskego burskego muzeuma.
Wjele luźi pla njeje skažo a co wěcy kupiś, weto jo ta pjaceńska mejstaŕka až do źinsajšnego "solo-samostatna".
Mej ga doma to tak rědnje mamej", wóna groni.
Nejspěšnjejšej a nejlěpšej wognjowej woborje stej byłej ta z Miłoraza a ta susedna z Trjebina, a te su pón teke dostali pokal a druge myta.
Tej buźomy pokazaś – su sebje gólcy gronili.
Stej nana wjelgin pśijaznje pšosyłej, lěc njamógał jima flašku paleńca wobstaraś a dobru wjacerju na blido stajiś.
Basnikaŕ, esejist a wjeliki pśijaśel serbskeje Łužyce Peter Huckauf jo 12. maja wóswěśił swój 80ty narodny źeń w Barlinju.
Kupce su pśichwatali we wjelikej licbje, pó wěstem casu njejo Klammerojc śpa wěcej wjelika dosć była.
A sy šła sobu?
Błośańske pśijaśele regionalneje historije su zlubili, až budu se dalej interesěrowaś za górnołužyskego Krabata a se sami wudaś na drogowanje na jogo slědach.
Pótakem dosć dožywjenjow a nazgónjenjow z tśich politiskich systemow, z dweju pśewrośenjowu a na gluku „jano“ z jadneje wójny!
Tak smy to tencas dožywili pśi našom woglěźe.
Toś se prezentěruju na wšakich městnach w Pódstupimje wót 5. septembra do 4. oktobra Nimska, Bramborska, wšykne zwězkowe kraje a wustawowe organy.
Južo pśed 60 lětami smy tam ako źiśi nazymu žołźe zběrali, aby je jagarjeju za někotare pjenježki ako futer za zwěrjeta pśedawali.
Małe źiwe proseta jo Koblik barwił z cerwjeneju a zeleneju barwu, kótaruž jo namakał pśi grobli.
W toś tom zešywku namakajośo 32 rědnje ilustrěrowanych zwucowanjow k wšakorakim temam.
Cesto pśewiźijoš w teksće to abo druge słowo.
Serbske drastwy su wutšobne witane!
Cesto jo był we ferijach w Drjejcach pla starkeje a starkego, a tam jo wšednje słyšał serbsku rěc.
Do teje groble pśi Platšmjenju smy zatkali naše flaški, tak su chłodne wóstali.
Slědujuce dny jo mama wopytała tšošku pórěda do togo njepórěda spóraś, cygle, kamjenje a głažk gromadu zmjasć a na dwórje do kopice zesypaś, pśi comž som jej pomagał, telik ako som to ako nic ceło źaseślětny gólack mógał.
Akle ceło na kóńcu mjaseca su nam zasej lubjone někotare rědny słyńcne dny.
Illimani jo zgasnjony wulkan na boliwiskich Kordiljerach.
We kraju tamko pla mjadwjedkow wšykno jo hynacej nježli how!
1964 jo z togo nastała šalmajowa kapała.
Ale pón jo se něco njewšednego stało: Na dwórje su stojali rušujuce camprowarje.
Co jo se tšojło w 30 slědnych lětach? Wót lěta 1990 słuša Łužyca k zjadnośonej Nimskej.
Głowny zaměr togo wjacora jo było, až luźe deje se wopóznaś z kandidatam, ako kśě bramborskich Serbow zastupowaś w Serbskej raźe našogo zwězkowego kraja.
Pśez to jo měła pśedmjata wuměłstwo a "žywjeńske wugótowanje-etika-nabóžnina" teke w dolnoserbskej rěcy.
Žywjenje towaristwow stagněrujo we Błotach a regionje, to južo wót slědnego nalěśa.
Mjazy nimi su byli Turnojski, Drjejnojski, Picański, Rogojski, Žylojski a Janšojski chor.
Karina sebje kusyjo gubu, aby rozgórjona njezaricała.
W lektoraśe su se pśedewšym na źiśi nastajili.
Eksistěruju teke sorty z połnjonymi kwiśonkami.
Drjewa smy namakali w bliskej góli z kopicami.
wót 9.00 do 10.00 góźin:
Wuknice a wukniki ze wšyknych rědownjow su spiwali serbski a nimski.
Pśez to jo wóna teke mógła doma we Łužycy wóstaś.
Pšosćo swóju mamu abo nana, aby Wam pokazałej kšetkowu kopicu!
Wšykne su se byli w tom wobjadne, až jo cerkwja bejnje pśipomagała pśi zdźaržanju dolnoserbskeje rěcy a až taki nadawk a zagronitosć teke dalej ma.
A mamy rěd z Drjejcanarjami, ako su bombali pó swěśe, něco wugbali a se zas domoj wrośili.
Jano cuzbnik jo był hyšći tam.
Wobraśam se rada w pěsku.
Zły Komorow/Dolna Łužyca – Bergarski dom Serbska cerkwja
Do serbskich institucijow jo pśišeł Bernd Fabritius (CSU), wótpósłany zwězkowego parlamenta a zagronity za pšašanje wusedlarjow a narodnych mjeńšynow pla nimskego kněžaŕstwa.
"Wšykne aktualne informacije wózjawijomy na kuždy pad na našej webstronje", zwěsćiju wobsejźarje rejtaŕnje How w Depsku jo rejtowanišćo.
Wósebnje znate póla turistow su góriny "Tramuntana" w pódpołnocu Menorci.
Słuša k mórjam Atlantiskego oceana a płaśi ako źěl wětšego Carnego mórja, wót kótaregož jo na krotkem wjacorje wótźělone pśez połkupu Krim a z kótarymž jo zwězane na pódpołdnju pśez Kerčsku wuscynu njedaloko Kerča.
Wón jo wjelgin wobdarjony fotograf a jo měł z tym teke južo wuspěchy.
Prědne pśigótowanja su se zachopili, mjazy drugim z pótrjefjonymi komunami.
Sam musyš něco cyniś.
Ducy jo Krabat krala hyšći pówucył: »Tak dłujko ako smej mušce, njamóžo se nama nic staś.«
Nejpjerwjej se kórtki wótekšyte na blido połožyju.
Župan jo we swójom gronje wukładował, kake mócne boki a kake słabosći su se pokazali w źěle dolnołužyskeje Domowiny we slědnem lěśe.
Pśiwucone su wóni teke tomu, něco organizowaś.
Móžo byś na pśikład mimo wjacorneje kokotoweje reje.
Źo wewšom skerjej wó to, pśibytnosć póžywaś, tež małe wěcy.
Harald Großstück, znaty awtor a fachnik teje zeleznice a Jürgen Türk, kótaryž jo se pó pśewrośenju procował z towaristwom zeleznicu wóžywiś.
stej wobej z Wjerbna – ta prědna jo měła w Bórkowach a Brjazynje Witaj-wucbu a wuknuła wuměłstwo a matematiku bilingualnje.
Gmejnska rada jo pśizwóliła w decembrje 2020 w pósejźenju rady kupjenje nowego wugbałego tankowego gaseńskego awta TLF 4000 za Rowne.
Kak mógu jano tak grajkaś ze zacuśami luźi, samo ze zamrětymi? - se Rogowarje pšašaju.
Pó Gerd Theißenu njejo se pak tegdy niźi wó telicko źiwach rozpšawjało ako pla Jezusa.
Zgromadnosć w klubje mjaz wjednikami nimskich institucijow mě wjelgin tyjo.
Na to groni: Cakajśo raz!
Zajźone lětźasetki su wugbali teke to swójo za pisnu dolnoserbsku rěc.
Źeń 24. oktobra jo w Nimskej "Źeń bibliotekow".
K tomu jo wałma idealny material.
Młoge gronje, až dogrono załožka skóro wótběgnjo, ale wěste nic njejo.
Až do kóńca tśiźastych lět su hyšći woplěwali jatšowne spiwanje.
Ale wósebnje su literarne pśinoski byli nowe wobogaśenje za toś ten politiski tyźenik.
Pitśku gnoja pak jo padnuło pód sedło.
Lažy w kantonje Bern.
A tak se naslědku pómysli, snaź jo był to pógrim, což som měł za rjaganje kanunow. 
K wiźenjeju su how dalej kurwoty (Rebhühner), wuchace, fazany a samo źiwe karnikele.
Dirigenty su byli wejsne šularje, prědny Kito Pjataŕ, z lěta 1887 Latka a wót 1920 do 1925 Maerker.
Ale wše te wuspěšne eksperimenty njejsu se žednje w praksy realizěrowali. »Gaž to funkcioněrujo, ga du bankrot.
My se wjaselimy teke.
Nejnowšej Witaj-kupce mamy w Borkojskej šuli (wót awgusta togo lěta) a w Chóśebuskej źiśowni „Villa Kunterbunt“, źož jo chopiła na kóńcu nowembra źěłaś južo tśeśa Witaj-kupka ze 14 źiśimi.
To rozchójźowanje na małych jatšach jo było 8. raz.
Tak argumentěrujo 37lětny Harald Winkler z Depska pla Chośebuza.
Toś, sćo wšykne wjelgin wutšobnje pśepšosone do Škodowa!
Som to sama cyniła?
Wótcyń łopjeno raz a złož dwa górnej rožka k srjejźnej ropce.
Tšošku wšak jo hympało, ale njejsom tšach měła.
Šurman z Budyšyna.
Pótom směju źiśi w góli za pókładom pytaś.
W swójich wulicowańkach jo wón mytologiski swět "Srjejźozemska" stwórił.
Robinson: A tak ty měniš, až jo Bog ten wětš jan pósłał, aby nama ten cołn wezeł?
Bejny rěd temow naju rozgronow pak njejo žednje stojał w mójich rozpšawach.
Njecyń pśemalsnje někake zlubjenja!
Jadna jo teke na titelnem boku edicije.
Docełego su někak 80 kwadratnych metrow drjewa k dalšnemu wužywanju pśigótowali.
We cerkwinych knigłach jo wobsejźaŕ byśa pak zapisany ako Martin Knocha.
Źiśi a serbska rěc: Starjejše deje byś sćerpne
Sednjo se z pśekśicnjonyma nogoma pódla rycyny w žywem płośe ako taki njegibaty Buddha.
Barwu ga smy mógali dodaś ze strusami.
W kuchni cakaju mama, papa a sotša Nina.
Niźi łajo pjas.
Wieser jo teke cytał z Kochowego romana “Landung der Träume”, kenž jo wujšeł we “Wieser-Verlag”.
Pellee w Barlinju jo była žeńska roźonego Wětošowarja Georga Gönnela.
Z dypkom zeger 1 póda se swěźeński śěg wót Bukwarojc pó jsy až k pomnikoju.
A to se wě, jo był šołta Fred Kaiser, kenž jo měł do togo wjele "na šyji", sobu ten nejglucnjejšy luź.
Skóńcnje śicho, glucny som.
Pó tom zwignu wón ruce k źěłu a nosašo pěsk a kamjenje ze swójeje jamy. 
W našom kraju se stawa w slědnych mjasecach dosć nowego, mamy teke dosć problemow, njeměra a njejasnosćow.
Smej se dogroniłej, až pó wótjězdźe z Moskwy se wusednjomej rědnje w jěźnem wózu a tam zakóńcenje moskojskego pśebywanja a wrośenje do domownje »wóswěśijomej«.
Možomy ju śopłu, ale teke zymnu jěsć.
Na uniwersiśe wobstanjo wón wuspěšnje swójo masterske źěło na temu „Kak góźi se serbska reja kulturnje wótžywiś“.
Nadawk nas źiśi jo był, wobstawnje za njeju glědaś.
Srjejź mjaseca pśinjasu nam wicharje zymny a suchy powětš.
Banjawa njamóžo daloko glědaś.
Sy ju južo raz wiźeła?
Druge su dostali zaśišć wót casa, ako jo Serbski sejm pśišeł pśewjast swójo pósejźenje w aprylu 2019, až co se Serbski sejm na etniske serbstwo koncentrěrowaś, což jich móli.
Gaby to tak było, by my małučko šćitali.
Mark, Hrjehor 181 głosow
To by wjelgin rad cynił.
Co se jano myslił som, taka reklama za kapitalistiski wukraj wót sobuźěłaśerja wobwoda a zewšym towariša, to se njesłuša.
Myanmar jo stat w krotkozajtšnej Aziji pśi pśibrjogu Zalewa Bengalskeje w Indiskem oceanje.
Druge luźe su se to teke pšašali.
Po serbsku njejo se nichten na mnjo wobrośił.
Su tam rejowali pó štuckach Błośańskich gercow, pili kafej a jědli tykańc a skibki.
Pódla sebje źotej do jsy.
Na žeden pad!
To jo něnt wšykno hynac było", wulicujo Grit Lemkowa.
Tebje se źěkujomy, Bog, tebje se źěkujomy a twóje źiwy zapowědamy, až twójo mě tak blisko jo.
Co dajo zajmnego w decemberskem Rozhlaźe? Titelowu wobalku aktualnego Serbskego kulturnego casopisa Rozhlad wupyšnijo wobraz "Łužičanka 20/Serbowka 20" słowjeńskego wuměłca Ante Trstenjak.
Samo namšu chójźe w Gołbinje pśisamem kuždy raz burske.
Dlejšy dolnoserbski artikel pśiwobrośijo se kašubskej rěcy, napisał jo jen Philip Mierzwa, pśestajaŕka jo Marja Elikowska-Winklerowa.
Dla togo jo to wudaśe bejnje žylojske, a tych žylojskich artikelow a tšojenjow jo było teliko, až njejo było móžno wše teksty pśiwześ.
Njeźelu, 12. maja, buźo w janšojskem muzeju Serbski nalětny swěźeń.
Teke na taki part pisanemu serbskemu ptaškoju tšach grozy.
A zasej jo tam jaden drugego zmakał.
"My hyšći na koncepciji źěłamy", jo k tomu gronił Marko Kowar, jadnaŕ Domowiny.
Něnto w casu korony toś te kurse bóžko wupadnu.
Z tym wótpadnu detaile, kótarež by sej wjele pśidatnego źěła žadali a kótarež se teke spěšnje kóńcuju.
Kužda firma co dobyś kupcow, co swóje produkty spěšnje wótbyś, co dobre pjenjeze zasłužyś.
Zajtša, połdnjo, wjacor – pantomima k dnjownemu wótběgoju Za graśe trjebaśo "słyńco".
Wušej togo su pśidane naraźenja za baslenje, wumólowanki, rozpokazanja w eksperimentach a kwis.
Ako Pětšowe wuderjenje njeby było.
Johannes Heimrath jo pśewjadł źěłaŕnju k twarjenju konsensa glědajucy na statne dogrono.
Gaž jo Domowina tencas wobzamknuła źěła Handrija Zejlera a Jakuba Barta-Ćišinskego wědomnostnje a cełkownje wudaś, njejo było grono wó spisach Mata Kosyka.
Ten ceptaŕ napšawo jo Hajno Jordan.
Dalejtraśe tradicije póśěžujo brunicowa jama.
Něco kurioznego jo w tej kupce: Serbske mustwo dej južo tśeśi raz na zachopjeńku graś pśeśiwo korutańskim Słowjenam! Na EUROPEAŹE 2012 w Łužycy běchu Serby 0:1 zejgrali! Žeńske budu EUROPEADU zachopiś we dwěma kupkoma – jadna ze styri mustwami, ta druga ze tśimi mustwami.
Božko jo se wjele serbskeje substance wót kóńca slědnego stolěśa w tych stronach zgubiło.
Jo był śichy swěźeń, dokulaž fronta jo pśišła stawnje bližej.
Nejpjerwjej smy wót Jaceka Subika wšake zgónili z historije keramiki.
Ana Kosacojc-Kozelowa jo informěrowała parlament wó serbskem žywjenju
A z tym jo Krabat zdychnuł a swójej mudrej wócy na pśecej zamžerił.
To jo gronił Marko Suchy, direktor Załožby za serbski lud, slědny tyźeń na zgromaźinje z Domowinskimi županami a pśedsedarjami serbskich towaristwow.
Mudre luźe pak gronje: Cas dobyty, pjenjeze dobyte!
Som jogo na to pokazał: »To jadnučke, což Van der Valk how regionalnego prezentěrujo, jo waša Sorbische Soljanka.
Dla cog nic?
We Salomoskich pśisłowach jo nam we 3. stawje wót 13. do 14. rěda tak gronjone: Derje tomu cłowjekoju, kenž mudrosć namakajo, a tomu cłowjekoju, kótaryž rozym dobydnjo.
Na droze znak su wóni žedne kilomejtarje na sańkach dołoj jěli.
Něnto jo słod z aroma dyma rědki a wužywany jano w specialnych piwach.
Nejlěpjej powědaju wobźělniki kamjeńskeje župy "Michał Hórnik", nejryjnjej wobźělniki slěpjańskeje župy "Jakub Lorenc-Zalěski".
Zdrjałe płody su oranžowe až cerwjene.
Wo Serbach w Sakskej wěmy, až tam njewomucnje statkuju za swój lud a až maju dobre narodne wědobnje.
Do Łužyce jo Ante Trstenjak slědny raz woglědał 1968 pśi góźbje II. festiwala serbskeje kultury.
Cośo teke basni měś? Pón móžośo je słuchaś.
Zgromaźina Maśice Serbskeje
Wóni su se tenraz zmakali wence, w góli, na Brusnem (to jo pla Brusnych górow we bliskosći jazorka we pěskowej jamje na Gryzu) a su pśi wognju gromaźe fryštukowali.
Ta slědna njejo regularna wucba, ale źiśi wobźěłaju pedagogiski material z ceptarjami.
Z tym njejo ceła produkcija wu nas.
W juliju hyšći wuknik – kóńc awgusta ceptaŕ!
Pśed lodu stojecy mě strowi pśijazny młody muž »Guten Tag«.
Tak jo to było w 30tych lětach.
"Tak ako łoni smy wjele wótgronili."
Zjawne wjeźenja a pedagogiske póbitowanja pak tuchylu se njewótměju.
Ale dej to něnt juž byś wšykno?
Wuznamne pśistawy Egejskego mórja su na pśikład Athen a Sołun w Grichiskej a Smyrna w Turkojskej.
Ake chto wě, co Pumpot wšykno naguslowaś móžo?
Wustupiś by mógali małe kupki a jadnotliwce z krotkimi pśinoskami – ze spiwami, z muziku a snaź teke z krotkim kabaretom.
Marcel Kološej z Borkow: Ja wuknu stwórte lěto serbski, a to mě wjasele cyni.
Mikławš Krawc, z rodom ze jsy Sernjany (Zerna), jo wordował pócesćony z Mytom Domowiny za swójo wugbanje na pólu serbskego sporta, za wobstawne žurnalistiske źěło a za woplěwanje mjazynarodnych kontaktow k drugim Słowjanam.
Slědujuce města su nejwažnjejše w Bramborskej.
»Stawnje, gaž jo mě mama sobotu wjacor myła głowu, som sebje žycył, aby njeměł włose …«
dylu
Nabóžne wusćełanje (S.
Ten jo měł lětosa 20 sortow banjow nasajźonych.
To jo mě tola bejnje šokěrowało.
Myslim: wušej 1200 wuknicow a wuknikow serbšćiny ga pśiźo wob cas šulskeje wucby, aby wiźeli a słyšali serbske pśedstajenje.
Tak jo to był docełego wiźony serbski program – nanejmjenjej pó rěcy a pó temach.
Tak gronim wutšobny źěk Brjazyna a wutšobny źěk Wětošow za to lube pśiwześe a za takej rědnej dožywjeni.
Wšykne su cesto pla nas pśebywali a toś som se teke z nimi zaběrał.
»To jo mě tšašnje bóleło«, měni faraŕ Schütt źinsa.
Gdyž se cłowjek w gluce njepólěpšy a na Boga we wjaselu se njemysli a se k njomu njewobrośi, pósćelo wón takemu cłowjekoju kśicu a nuzu, a to jogo nawucy, k Bogu se wołaś. 
Christa Dziumblina jo se naroźiła w Bórkowach, jo wótrosła ze sotšami tam.
Schutt a A.
Wónej se wóttergnjotej na wuchacka, cotej jogo rozdrapaś!
Raz wšak smy byli kradu z našymi zaběrami zabrane, až njejsmy pšawje za nimi wupasowali, a juž jo se stało.
To su wobwěsćili teke te nowe pśiśěgnjone, ak su se na woklapnicy pśedstajili.
Chto ma wótegrono na druge (2.) pšašanje, dej to słowo pisaś do kśicawki.
Dolnoserbski report/Powěsći/Póglědamy do Nowego Casnika
Z wóneju mašinu su šlodarje pjerwjej te tłuste serbske kóšule šyli.
Wót łoźi som šła a kśěła na brjog.
Co groni Serb, gaž co piwo měś?
Taka lasnosć se jim derje raźi. 
Rěcka Kśišowka se wužrědli pla Stareje Darbnje, běžy pśez Grabicańske jazoro a se wulewa do Błot.
K njomu woglědujo zapustojski pśeśěg.
Měto Nowak-Njechorński wulicujo wót drogowanja do Dolneje Łužyce.
Tak jo ten drugi wóz dosegał, lěcrownož jo był mjeńšy.
Wulicujo, až jo jomu w slědnych tyźenjach to balokopanje wjelgin felowało.
We suchej góli buźo se malsnje paliś!
Jo teke woglědała Chóśebuski serbski muzej a wšuźi jo se jej wjelgin spódobało.
Wšyknych zajmcow wutšobnje pśepšosyjomy na ten rědny wjacor.
Te prědne južo kwitu, wósebnje te běłe, ale ta ceła pycha buźo akle w casu swětkow.
Trěbny material za wobnowjenje płota smy dostali wót Vattenfalla.
Jo se samo naraźiło, až by mógali ten dom teke zwězaś ze serbskim hotelom.
Ako załožaŕ a wjednik »źěłowego zjadnośeństwa socialdemokratiskich wucabnikow za Chośebuzměsto a wokrejs« wót lěta 1919 jo zwěrnje pó naglědach SPD jadnał.
Pó njej jo markgroba Otto I.
stwórtk, 17. septembra /nazymskego
Pśed něźi 40 lětami som był student na Wusokej šuli za ekonomiju w Barlinju.
Tencas w młodych lětach som do wósebnych kniglickow wšykno zapisował, což som w swójom žywjenju za wažne měł.
Wjelgin pódobnje wuglěda pla šćěpjenjow pśeśiwo mumpsoju a cerwjenym marzlickam.
Slobrowita šytawa ma běłe pjerje.
Wón jo pśez dłujke źěkowanja a pósćenja we swójich publikacijach wopytał se jim pśilěbgoźiś a jich pśichylonosć dobyś, a wón jo tam pomjenił wjele kněžkow a wušych zastojnikow, kótarychž sam njejo znał.
Kněz husłyša naš kśik a glědašo na našu žałosć, tešnicu a nuzu.
Centralnoafrikańska republika jo njewótwisny a rědko wobsedlony nutśikokrajny stat w srjejźnej Africe.
Mě su wuzwólili ako zastupnego pśedsedarja teje rady.
Zgromaźone su słyšali referat Reneja Šustera wót Zeleneje Ligi k aktualnemu stawoju diskusijow wokoło wótstupjenja wót brunice.
Taku wjelgin śěžku drogu maju drje něnt pśed sobu wobydlarje w dalšnej serbskej jsy, ga w Miłorazu.
Družyny su jadnolětne rostliny abo krotko žywe trajne zela.
"Tu źěru comy toś zapłataś, a comy našu wokolnosć wěcej znatu a atraktiwnu wucyniś".
Benjamin Andriske: Zewšym nic.
Wón licy z tym, až z lětosnych žnjow nastanjo wokoło 3. 000 litra wina.
Žabka Šnapawka!
Wósobinski som se za formu łopjena rozsuźiła, pó kótaremž se klematis a blušć wijotej.
To se gólcoju spódoba.
Su rozmjej teke take, a to jo wětšyna wšych družynow pcołkow, ako su žywe jadnotliwe.
Hermaš: Mamy pśecej hyšći połnej ruce źěła, ale myslim se, až buźo to rědny swěźeń.
Dla cogo, to njejsom žednje zgónił! 
Rěc nowych powědarjow jo na jaden part we tom nastupanju "cysćejša", nad drugi pak jo pak pitśku sterilna a njama ten duch we se, ak ma stara rěc.
Móst za pěškarjow mjazy L.
Ale te žorty, kenž su charakteristiske za naš kabaret a wjelgin na naše strony a našu rěc wězane – wóni njeby pón snaź tak směšne byli.
Pla "Ja jěźom z kólasom" a drugimi titelami, znatych ze serbskego radija, su luźe sobu spiwali a rejowali.
Wósebny zaśišć na njogo jo wugótowało pśedgrono romana.
Za apryl wěšćone spadki burow rozwjaseliju, ale rowno w maju buźo hyšći raz bejnje zyma. Lěśe ma bejnje měnjate byś, pśi comž chłodne wjedro pśewagu ma.
Teritorium źo wót Barbuka a Drjejc pśez Wětošow až do Blunja.
K drugemu móžo to byś ten bog, ako źiśam wobraźijo, na pśikład znaty Janšojski bog.
Kusk by slěpjańska gmejna za to inwestěrowaś musała.
Rad jo pózdźej teke do Górneje a Dolneje Łužyce pśijěł.
Jo 52 lět babka a jo 1500 źiśam na swět pomogała.
Ale za co su dejali pótom tam teke hyšći měś pśidatnje taki wobrazowy kamjeń? Wón jo snaź južo był w Altenkirchenje abo hynźi, źož su wobydlarje swójomu pśibogoju woprowali.
Togodla se na druge družyny.
Což su se we Słowakskej wěcej žycyli ako w Českej.
Car jo zwjaselony a zlubijo pśiś.
Reha-centrum trjeba wokoło 1. 000 takich woblicowych maskow.
Ojej, teliko rozbitych jaj!
(dalej z 1. boka)
Serbski ludowy ansambel jo slědne pónjeźele dojěł do Witaj-šule w Žylowje.
K tomu jo se groniło, až maju hyšći w młogich drugich domach serbsku drastwu “w lodce”.
Tak jo južo wjele lět dłujko było pśecej zasej to žycenje (a samo pominanje) k słyšanju, aby Šwjelowe knigły se zasej śišćali.
Móžo zwěrje plěwaś, lětaś, skokaś abo łazyś?
A Měto wó lod wjelgin roźi, ten jogo brjuškoju tak słoźi.
Rowno tak móžo se dom teke wužywaś za źěło kulturnych kupkow a teke za małe wustajeńce.
Wjele na tom jo, som na drugi źeń wiźeł a póznał, ako som na wejsańskej droze za wótśěgujucymi, skerjej copajucymi wójakami glědał a pśi tom zawupytnuł, až dom pódla šule, w kótaremž jo bydlił šulski wjednik Mettcher, w rozpadankach lažy.
Ja kśěł pak tež pisaś, co su to how za luźe, kenž su byli zwěrne pšuske staśany a rownocasnje Serby.
Serbska namša jo wopśestała ze smjerśu fararja Jana Bjedricha Dallwitza w lěśe 1842, tak dłujko pak su spiwali serbske kjarliže.
Ale Juro jo zgubił teke swóje mócy.
Móje źiśetka, njedajśo nam lubowaś ze słowami, daniž z jězykom, ale ze statkom a z wěrnosću.
Něnto pak jo było za krala cas, aby se pórał z procha.
Wjelim njejo pótrjebnosć politiskego a parlamentariskego źěła na tom pólu wědobna, a teke nic, kake nowe pótrjebnosći mjeńšynoweje politiki na partaju pśidu.
Na te z DDRskego casa móžo se kuždy hyšći dosć derje dopominaś.
Pitśku klamawka jo pódla było w kusu, pitśku lubosćinskego tšojenja a njedorozměśa mjazy muskimi a žeńskimi.
Syman Pětr Cyž, jadnaŕ Ludowego nakładnistwa Domowina, se wjaseli dobremu wótgłosoju akcije.
K wótpóranju škódow a k pśetwarjenju góle stajiju Europska unija, Nimska a Bramborska k lětu 19 milionow euro k dispoziciji.
"Sorabija" jo pón něźi źaseś lět dłujko – wót lěta 1992 – ako producentka zagronita była za nowy dolnoserbski program "Łužyca" w telewiziji w ORB a pózdźej rbb.
Kólasowanje w měsće k lěpšemu klimy a strowja
Prezentaciju jo moderěrował prof. Tomasz Jaworski, znajaŕ łužyskeje historije wót Zelenogórskeje uniwersity.
Jo se padało.
Wón dawno juž jo lubušk mój, ak tam pśi našej droze stoj.
Lüderwaldt jo Korjeńsku faru ceło w zmysle Fabriciusa dalej wjadł, pśedewšym což spěchowanje serbskego nastupa.
Silwester 2016 w měsće: Rozglěd z Grodskego torma (Spremberger Turm) na Grodsku gasu až k Rynku (Starym Wikam).
Ako jaden tych centrow z nejwětšym politiskim wliwom w Europskej uniji a ze swójim kulturnym derbstwom, jo Barliń jadna tych nejwěcej wobglědowanych metropolow kontinenta.
Něnto jo pśipad wuzamknjony, gólack napšawdu licy!
Zapiš wšykne słowa pó alfabeśe do zešywka!
Srjejź mjaseca dej zasej milnjejše wjedro pśichadaś, ale jano na tyźeń.
Mam śeśenicu w Nowem Chmjelowje.
Wobźěliś budu se na swěźenju w Borkowach rejowańske folklorne ansamble z Portugala, Italskeje, Špańskeje, Českeje (ansambel Dykyta), Polskeje (ansambel Gorzowiacy) a Barlinska kupka, kótaraž pśedstajijo stare Barlinskeje reje.
Gerata Hančku su pówołali za zagronitego redaktora.
Ja som jěsnjej šeł na wuměńk, dla togo až jo mója žeńska śěžko schórjeła.
Ako nan jo tamkor wósadny faraŕ był, njej we jsy nicht serbski powědał, až na šołtu a někotarych staršych luźi.
»A gaž jo tak daloko, musyš byś wjelgin wobglědniwje z nimi«, groni starki Pettson ku Findusoju. »Małe kurjetka su hyšći słabe a cuśniwe.
A naspomnjony pisański blok z oranžoweju wobalku jo teke juž 45 lět stary.
HYSCI RAZ JO PON NA RĚŹE JURIJ GROS.
Jaden źeń na pśikład kśě załožyś na Mehlišojc farmu, kótarejež něntejšne wobsejźarje maju swóje kórjenje w Hochozy.
Rezultaty napšašowańskeje akcije w Dolnej a Górnej Łužycy jo institut DIMA we wobšyrnej studiji prezentěrował 21. septembra w serbskem nakładnistwje w Budyšynje.
Naslědku smy měli rejowaŕski kurs.
Doněnta lěbda znata wěc: Bogumił Šwjela jo pó wójnje, lěto pśed swójeju smjerśu, stupił do partaje SED.
Móžo se staś, až góle naraz tšacha dla njoco wusnuś, se wót maśerje a nana źěliś abo se bój, až by mógało se jomu něco groznego staś.
Stara Darbnja jo lažała tencas na kšomje serbskego sedleńskego ruma, źož jo se až do lěta 1814 hyšći serbska namša źaržała.
Stupa hyšći kšoceń bližej k njomu a glěda jomu do woblica.
Woglědał jo teke do serbskeje źiśownje (KITA) w měsće, kótaraž južo pśisamem 50 lět wobstoj.
Nejrědnjejše móžośo w muzeju za wuběźowanje wótedaś.
Pśedstajijo se, kak jo Pětš how cesto sejźeł.
Karininy głos klincy tšošku špicny.
Mamy prědk, wót septembra sem zasej połny program na nogi stajiś.
Te słowa su z psalma 34.
Gronko mjaseca: Jezus wótegroni: Ja źeju wam, gaž wóni budu mjelcaś, kamjenje budu kśikaś.
Rowno togodla pak mamy Serbsku kazń, aby serbsku rěcnu mjeńšynu šćitała pśed egoistiskimi rozsudami nimskeje rěcneje wětšyny.
Tej se groni "Seeschlange" a wóna wótjěźo kuždy źeń wót znatego familijowego parka w Kóšynje.
Wjelgin zajmawe su zbytki něgajšneje romskeje kupjele z tśimi etažami.
Teke jadna zastupnica měsćańskego zastojnstwa jo we mjenju wušego šołty Chóśebuza Holgera Kelcha Lotrinej glukužycenja pódariła (Majberk jo do města pśibity).
Smy byli na pśikład w źiwadle, a jaden źeń smy se do Potsdama wudali.
Což pak zachada, jo spomnjeśe, což luźe hyšći wěźe wót pjerwjejšnego casa.
To semuško togo kwětka dorosćo, gaž strus jo wokwiśony; cłowjek pśinjaso zdrjałe płody, gaž jogo licy stej ropatej.
Wobźěłiło jo se 27 wósobow, z kótarychž jo 21 było na městnje a šesćo su slědowali workshopoju pśez webcam.
W Zušowje pla Kawcojc stej bydliłej wesrjejź popjelnicowego pola.
Swójski późěl gmejny buźo lichotny stat pśiwześ".
Tak jo a wostanjo Hochoza serbska gmejna w Dolnej Łužycy.
Nejwětše město jo Kłajpeda.
Powšyknje pśiźo na pětkach nejžwěcej luźi, a cytarje pśidu ze wšakich rogow.
Glědajucy na swóju mjazynarodnu familiju ma dobre zacuśe za nutśikowne rozterganje kulturelnje pódtłoconych luźi.
04.05. | 19.30 góź.
Tam smy jomu woglědali 1992.
Zasej som se rozwjaselił nad tymi wjelgin raźonymi bildami našogo mejstarja.
Knigły płaśe 15€, wóni budu na pśedań w Lodce, mógu se teke skazaś we kuždej knigłaŕni abo direktnje pla Natur & Text, kenž jo to wudaśe dogótowało.
Wušej togo mamy hyšći projektowu managerku.
We njom njecesćimy jano wjelikego Nowsanarja, ale tejerownosći jadnogo z nejwětšych synow serbskego luda našeje cełeje Łužyce.
Město 19,6, wót 2021 by Załožba lětnje 23,3 milionow euro dostała," groni cłonk wuběrka Ulrich Freese.
FONTANE ZYKLUS
A žedne su wuměli serbski, za wětšy źěl pak su to južo bejnje měšali z nimskim.
Klemencojc ze źowkoma a K.
Swójo sedło ma towaristwo w Trebnitzu pla Müncheberga.
Mama wót Emila a Karla ga jo pśecej wótwórjona a wjasoła.
W lěśe 1996 jo wóna we něgajšnem nakładnistwje Lusatia wudała gódnu ediciju „Serbski pśisłowny leksikon – Sorbisches Sprichwörterbuch“.
We łupinje su wóleje, kenž su wjelgin dobre za kóžu.
Deutsche.
(Bramborski Casnik 15/1885, 9.apryl 1885).
Jo demonstrěrował, kak derje pjacenje z nim funkcioněrujo.
Ewangelska pratyja mjenjow a swěźenjow
Jaden źeń do togo, až su te Ruse slědk pśišli, jo se staršy bratš pěšy z Budyšyna domoj wrośił.
Ten bur jo nam pokazał, až jo se kśěn lětosa derje raźił.
Pó někotarych mjasecach jo teliko nawuknuł, až su jogo ako gódnego wójowarja za kralom do Hungorskeje pósłali pśeśiwo Turkam.
Naš dolnoserbski wuměłc Fryco Kitlaŕ jo był a jo teke źinsa hyšći derje znaty mjazy znajarjami a lubowarjami grafiskego wuměłstwa.
Bejnje wusoke starstwo jo wón dojśpił, swój 100. narodny źeń pak njejo wěcej dožywił.
Dopušćo pśispomnjeśa źiśi!
"Ta kulisa slězy jo krajina našeje domownje.
Awtor buźo cytaś, Klaus Wilke buźo moderěrowaś a Matthias Kießling buźo ten wjacor muzikaliski pśewóźowaś.
„Luby Bog, pšosym daj něco k woblekanju tym bogim nagim žeńskim z togo magacina, kenž nan pśecej cyta.“
Hyšći jaden Kibušaŕ jo zginuł, wón jo źěłał na dwórnišću w měsće.
Minutu do kukanja wuběgnu a se schowaju.
Naźeju se, až system groblow a system pówóźowanja w parku buźo jomu do "zelenego" a družynow bogatego pśichoda pomoc.
To groni konkretnje, až w rumnosćach chóśebuskeje rěcneje šule a w serbskem sedleńskem rumje žedne zarědowanja a kurse se njewótměju.
Maria Pětškowa (Pötschke) ako zastupnica młoźiny CIOFF (to jo Internacionalna rada za organizěrowanje folklornych festiwalow) a Stephanie Bierholdtowa wót Slěpjańskego folklornego ansambla stej se wobźěliłej na swětowem kongresu CIOFF kóńc oktobera a prědny tyźeń nowembera we głownem měsće Santiago de Chile.
Ten jo se wótpalił, a toś su na tom městnje natwarili nowy młyn, taki z cyglow.
Pósłuchajśo mě, wy z gjardeju hutšobu, kenž sćo daloko wót pšawdosći.
To městno jo se wupisało, žedne su se wó to procowali a nejskerjej buźo se skóro k wěsći daś, chto to městno dostanjo a kake nadawki wón abo wóna pón změjo.
Wón jo se rejujucy dobył swóju kralowku, to jo była Spillerojc Lina.
A jich wjednica G.
Wokoło 350 wobornikow jo źeń a noc wopytało wogeń gasyś.
Tak jo informěrował šulski raźc Frank Nedoma.
Teke na Lědach deje se běźiś z wumjetlinami a drugim starym klapotom.
Status pó mjazynarodnem pšawje pak jo wobzwadny.
B: Pśekšywowa plowa slědujo, kótaraž jo nosece łopjeńko.
Weto jo w Hochozy bejnje wjele luźi bźez źěła.
Te kósmjele pjerow su pśišli do jadneje šklě, te knicomne kósyłka pód blido.
Ned tśi raze su slědnu njeźelu, 13. awgusta, w Chośebuzu kokota łapali.
Ako smy wót jadnarja Ernsta Muchy zgónili, jo na 60 hektarach ten zymski jacmjeń zdrjały. „Pśi suchem wjedrje buźo naš secomłośenicaŕ wót zajtša rano až do wjacora do jśmy na trajdowišćach ducy”, jo nam pětk gronił.
Jo, ja namdušu wiźim, kak skoka – su ga jatšy.
To jo dobre znamje, jo wustajił w rozgronje ze Casnikom.
Chto ga wěri našomu prjatkowanju?
A wognjowa wobora jo južo wušmarnuła swój "Tšubjenje wót torma".
Togodla som wobtužony.
Pśicyna jo, až wšake institucije su financěrowane pśez zastup, ako luźe tam normalnje zapłaśe, ale źož tuchylu nicht njamóžo pśiś.
Probowaś budu wót zachopjeńka maja.
Tuchylu jo samo za poł lěta w Praze na Karlovej uniwersiśe.
Z melodiju rěcy a ze zukom głosa zwuraznja tužnosć.
"We Łužycy njedajo městno, kenž pšawe medijowe stajnišćo jo.
Šołta města jo Czesław Bartl.
Kuždy kurs se wótměwa wót zeger 18:30 až zeger 20:45 w Heinzojc šlodaŕni w Žylojskej gólnej droze 3 a płaśi 6 euro.
Mjenjoweje zwady dla mjaz Debianom a Mozillu wó wuměnjenjach wužywanja za marki wót Mozilla jo Firefox w Debianje mě "Iceweasel" dostał.
Program, na kótaryž su wše wjelgin napněte cakali, jo pśipowěźeł Bjarnat Rjentš, župan Domowinskeje župy Dolna Łužyca.
Južo lěttysace luźe glědaju na njebjo a se źiwaju.
Prědny Hansko rejtujo, z nim rad dreboco.
Lube cytarje a lazowaŕki, pśiźćo derje do nowego lěta! Redakcija To su nowolětka.
Slědnu sobotu jo žeńska se tudy wuchójźowała ze swójimi źiśimi.
"Ja mógu twardy byś, ale teke měki, dokulaž mam dwa boka."
Teke Marion Kwicojc jo rozwjaseliła źiśi.
Bury a agrarne drustwa maju tuchylu śěžkosći, pomagarje namakaś.
Młoźina zjawjujo nam swóje daty njerada.
Górnoserbski spisowaśel Jakub Bart-Ćišinski jo był z mejstarjom serbskego soneta.
Marie Šegowa wót Sprjewineje akademije, ako ten projekt organizěrujo a pśewjedujo, jo w Radušu pódla a koordiněrujo te źěła.
Taka pótrjeba jo a Torsten Mak by to rad cynił, ale nichten se njezwěsćijo ako nadawkdawaŕ.
Drugi pśikład jo, až na kupje Rujany w bajce běły šwon źiśi pśinjaso.
Aktualny magacin z nowosćami a pśinoskami, mj. dr.: ludowy žałowański źeń
Njewěm kradu, chto jo z tym zachopił, ale comy dalej wiźeś:
Pśi tom jo dał statkowaś pśirodne struktury drjewa, a jo tu strukturu wužywał, aby z togo wutśasał bibliske powěsći a zasadne temy žywjenja.
Tam stej łoni pśiśěgnułej, do togo stej žywej byłej w Prožymje.
Z njeju se mleju roztłocone semjenja, a pón se žołta lanowa muka z wódu měša.
Ale teke drjewjane plastiki Sella budu pódla jogo grafikow wiźeś.
Stoły su stojali w rumje z dosć dalokim wótstawkom mjazy sobu, tak ako tuchylne póstajenja pśeśiwo koronje to pominaju.
Jo se pokazało, až we wšakich šulach dajo rozdźěle we procentowych regulach za censury a w drugich dypkach.
Kradu pśemachtane jěźomy slědk.
Ja njamógu se we tej nastupnosći z nimi rownaś, a ja njeby gódała, až teke mě raz take pócesćenje pśipadnjo.
Źěł jogo twóŕbow jo nastał w Dolnej Łužycy, a w lěśe 2015 jo Serbski muzej w Chóśebuzu jogo twóŕby, ak maju z wuglowymi jamami cyniś, sobu wustajił we wustajeńcy Satkula.
Glědajśo, móje źiśi, tak běšo se Bog pšawje pó wóścojsku za Robinsona starał, gdyž Robinson se myslašo, až jo wót Boga cysto spušćony; a což Robinson za swóju nejwětšu njegluku źaržašo, to běšo jomu nejwužytnjejše. 
Wšuźi w Europje wiźimy tendencu, až luźe ze jsow do městow śěgnu.
Ale rada to cyni, z nimi to nigdy njebuźo wóstudne! Rada se wó swóje zwěrjetka stara a se z nimi gněśi.
Guido Odendahl zwuraznił swójo wjasele nad wugbaśim: „Toś ta šula jo hejnak kwiśonka, ak jo doněnta kwitła w śichem.
Wón ga pśecej wě, źo a kak dajo se swěśiś.
Zemcygaŕ jo wjelgin cysty.
Co jo naslědku pomogło, njewěm.
Tak jo se mě teke zejšło, ako smy w Lipjecku woglědali do teje wjelikeje zelezaŕnje a škrějaŕnje.
Druge zasej su tegdy gronili, až budu wó tom dalej pśemyslowaś a powědaś, a až budu wšo wopytaś, aby teke lětosa toś tu staru rědnu tradiciju na kuždy pad dalej wjadli.
Wšak kněžy wu nas suchota, južo dłujko.
Mjazy drugim su to byli U.
Na kóńcu su se do Złotego plona wrośili.
Tak maju někotare źiśi swětłu kóžu, druge śamnjejšu.
Do takich piwow pśidajo se cukor za droždźeje, kótarež źěłaju w piwje drugu fermentaciju.
Jo, za dobru dolnoserbsku rěc sy se pśecej starała – mjazy drugim wjele lět w Dolnoserbskej rěcnej komisiji.
Archeologi su how gluku měli.
Twója mama jo groniła, až śi tam nejskerjej namakajom.
Až tomu tak jo, k tomu smy wšykne how pśipomagali.
Stupśo se do rěda a pśimjejśo se za ruce!
Dnja 19. junija, na slědnem pósejźenju do wólbow, jo Bramborski krajny sejm wobzamknuł Bramborske zrědowanje dwórow.
Měto Nowak kandiděrujo pśi lětosnych wólbach prezidiuma Federalistiskeje unije europejskich narodnosćow (FUEN) w juniju za městno jadnogo ze šesć wiceprezidentow za wólbnu periodu 2019 do 2022. Prezidium Zwězkowego pśedsedaŕstwa Domowiny jo jogo 20. měrca ako kandidata pomjenił.
Cop cesto dośěgnjo dłujkosć wót metra.
Doněntejšny koordinator jo Klaus Fisher, kenž pójźo lětosa w lěśu na wuměńk.
Serbski sejm co pytaś rozgrono z kněžaŕstwom dla ILO-konwencije 169
Wšykne kjarliže su byli serbske a někotare nimske namšarje su pilnje sobu spiwali.
[...] žeńske: („Dej se tak zrownanje muskich a žeńskich wiźeś?“) Wylem-Kell jo zespominał swóju doněntejšnu aktiwnosć, mjazy drugim „pśi załoženju Witaj-kupkow w źiśownjach“ a angažement w serbskich towaristwach a na politiskem pólu.
Po smjerśi kantora Latki w lěśe 1920 jo nastupił kantor Maerker wjednistwo chora.
Wše źewjeś programowe dypki su serbske.
Za něźi 400 markow su luźe je kupili.
Pśi wótekšyśu su tejerownosći Maśicarje gótowali sobu.
Za to jo kněni Henšelowa rědownje źěliła do kupkow.
Něnt jo pśijěła na woglěd do Turjeja na wjeliki kokot", jo groniła.
Pó filmje jo Ignac Wjesela, młody wótpósłany Serbskego sejma z górnołužyskich Chrósćic, wšen pśejmjety a gnuty, we zalu pśed publikumom swóje tužne myslenja wusypał: „Ja njeznaju nic tužnjejšego, ako toś to tšojenje.
Gaž cu jim něco wósebnego pokazaś, to se jano z flašu wótkiwnjo a słyšym: »Atrapa!«
Jama jo tak ako druge jamy row wšakich jsow: Redoŕ (Reddern) a Łaz stej se 1979 a 1987 se pó źělach wótbagrowałej za nju, Chóšć (Laasdorf) a Grabice (Gräbendorf) su se ceło 1989 dewastěrowali.
Z tym a z pśeglědom wó tšojenjach zachadnego lěta, kótaryž my zestajamy, mamy mjaztym dobru chroniku wuznamnych historiskich datow wó našom amśe".
Pśez nje se kwětk z wódu nasrěbjo.
Pólski faraŕ Stefan Szypuła jo był we wusokem starstwje a jo musał na wuměńk hyś.
Z Janšojskeje wósady/Kirchengemeinde Jänschwalde.
Za źěl ga jo to južo tak było.
Rědne wulicowanje wósebje za młodych luźe
Chtož co pó takem, něźi połtera góźinskem drogowanju něco jěsć a piś, ten jo něga był wutšobnje pśepšosony do gósćeńca.
Młogi, ako jo kśěł w zajźonem casu twariś, jo měł problemy z papjeraneju běrokratiju.
njeźelu, 23. awgusta /jacmjeńskego
Njebuźo dłujko traś, a kwětk buźo głowku powjesyś.
W aprylu jo se wócynił a pón ned był konfrontěrowany z korona-krizu.
Njamam za tak wažne, kak dłujko buźo traś, nježli serbsku rěc kradu perfektnje nałožujom.
Pó wjelikosći rowna se wón wroblikoju, ma pak oranžowy brjušk a zwjercha kšasne módre pjerka a cerwjeny šnapac.
Jajowa papa jo dermotna.
pónjeźele, 13. julija /žnjojskego
Teke w Grodkojskem wokrejsu maju swój domowniski kalendaŕ.
Sylka Laubensteinowa-Poleńcojc jo zajm na to chyliła, až Kat Austen pyta zuki z Łužyce za wósebny wuměłski projekt.
Rowno tak šybałe su rymowane tšojeńka.
Alfred Krawc, Marion Kwicojc, Sophie Natuškec, Fred Pětška, Maja Naglowa a Mirka Meškankec.
Wóna jo wordowała pokazana w serbskem TV-magacinje Łužyca.
Myslim rad teke na kompoziciske wuběźowanja, kenž smy pśewjadli we wobłuku rozgłosa.
Źiśi su se wjelgin procowali.
Źiśi su rady pytali wěcy, kenž su byli schowane we lěsu a kenž njeby tam měli byś (ako plastikowa flaša abo crjej).
Mjazy drugim som za Serbski rozgłos, za Rěcny centrum Witaj a za Serbski institut něco cyniła.
Spěchujomy angažement młoźinskich kupkow, na pśikład z tym, až wóni se wěcej procuju wó stajanje boma z ruku, abo až sami wiju girlandu.
Jasmin Budychojc, wuknica Dolnoserbskego gymnaziuma, jo wobźělnikow a pśiglědowarjow wuwitała serbski, a Stefanie Fiedermannojc pón w nimskej rěcy.
W Romje su znali piwo, pak su jo sebje nižej wažyli ako wino.
Na pśednosk, kótaryž jo był w českej rěcy, jo poměrnje wjele luźi pśichwatało.
Dla cogo Fryco Drogac z drugich stron Nimskeje pó 40 lětach zasej do swójeje serbskeje rodneje wjaski Radowiza se wrośił jo, wó tom a drugem buźo wulicowaś w pśiducem dolnoserbskem magacinje „Łužyca” w telewiziji ORB něnto sobotu, 19. februara (13.30).
Cazow lažy na pódpołnoc wót Gołkojc a na dłujki wjacor wót Chóśebuza.
Z Pódstupima/Potsdam. Statna kanclaja jo wózjawiła 5. julija dobru powěsć, až pjenjeze za prědne projekty za strukturnu změnu za Bramborsku k dispoziciji stoje.
Myšyn/Müschen: Pětk, 3. januara, zeger 19:00, Sportaŕski dom.
A ja sejźim how wěsće na zemi!
Gaž se góleśeju něco dołoj padnjo, zwěrje dajo jomu tu wěc slědk.
Rozmějo se, až jo Nikolaus teke wše cedliki ze žycenjami źiśi na ruprajchta sobu wzeł.
Dörte Hentšelojc.
Wóna stupijo pón dypkownje do sekretariata , pšosy mě zdwórliwje do swójeje pódlańskeje źěłoweje śpy.
Glědaj, co wóni rowno cynje a słuchaj, co gronje.
Jens Martin pokazujo wandrarjam drapawu.
Ten pišucy jo se wón retoriski pšašał, dla cogo jen pišo, a jo pón sam ned wótegronił, až su cytarje Casnika jogo k tomu póstarcyli.
We wjažy mójeje stareje mamy bu pjerwjej hyšći z wuglom topjone.
Mě "wezymski" póchada ze słowowu "we" a "zyma", dokulaž jo zymski mjasec w pódpołnocnej hemisferje.
Wjelgin wuska jo droga mjazy skałami w „Maninskej Tiesńavje“.
Nowy Casnik: Za cas DDR jo tudy był konsumowy gósćeńc „Pśijaśelstwo“, źož luźe su raźi njeźelu na wobjed chójźili.
Ta terminologija musy se pśeměniś!“, jo wón napominał zgromaźone.
W Drježdźanach njejo kral wěźeł, co dej něnto pópšawem ze swójim ducy nazběranym serbskim swinjarjom cyniś – wón ga jo měł zasej druge wěcy w myslach.
Kak pak su je źinsa how pśedstajili, to jo mě wjelgin pśechwatało”, jo gronił Slěpjański šołta H.
Tśi gmejny wokrejsa Damna−Błota – Gójacki Jazor (Schwielochsee), Stara Niwa–Wózwjerch (Alt Zauche-Wußwerk) a Markojska Góla (Märkische Heide) – měnje, až nowelěrowana Serbska kazń njepśenjaso se z krajneju wustawu (Landesverfassung) Bramborskeje.
To groni cuzy mjatel a wótleśijo.
»To śi njewěrim.«
Gdyž Rowne dalej žywe wostaś co, pón musy se how pak wjele k lěpšemu pśeměniś …
Snaź jo musała na to mysliś, až jo teke raz młoda była.
Ze zachopjeńkom mójogo studija jo nas było 79 serbskich studentow w Lipsku, mjazy nimi jadnučki z Dolneje Łužyce – ja.
Zaprědka jo dejała Europeada ten wucowany wjerašk jich procowanja byś, a z tym teke ten kóńcny wjerašk filma.
Jadna droga we Wochozach jo něnto dostała nowe mě.
Z Lubnjowa/Lübbenau.
teku w Serbskem domje.
Snaź ma něchten zajm a pišo za nas krotke a lažke teksty abo něchten co nas hynac pódpěrowaś?
Fritz Nakoinz jo był dolnoserbski rucnikaŕ a domowinski procowaŕ.
Som šeł k fararjeju Šwjeli a jomu gronił: »Ja mam dobru ideju, kak te swěcki mimo jabrika zadušyś.«
To jo głowna wejsna droga.
Wšykne su gromaźe zespiwali žedne kjarliže, pótom su se rozgranjali, a źiśi su se pśegónjowali a měli wjele wjasela.
Wóni su byli w Zelowej zagroźe.
W mjenju SPD jo dr.
Wóni chójźe do 1. , 2. , 3. , 4. a 5. rědownje.
Teke ten swěźeń pśi góźbje 70. narodnego dnja měsćańskeje biblioteki dnja 10. oktobra njejo był tak wjeliki, jo Casnikoju groniła Ilse Šulcowa wót teje biblioteki.
12. njeźela pó swětej tšojosći
To pśewzejotej Martina Poraccyna a Christian Mattée.
Europski wjerašk dla kubłanja w mjeńšynach
Swójske źěła wustajujo Susanne Kruse pśi wšakich góźbach a buźo pódla na adwentskich wikach w Rudnej.
»Mójejko, gaž liška jogo łapjo abo jastśeb ... abo gaž z głodom wumrějo!«
Toś jo było wjelgin notne, měś za wótergi dosć dłujki zymski cas weto dosć k jěźi.
Z kuždeje familije ga jo pśišło howko ned wěcej luźi.
Ta žeńska zalubujo se do togo inženjera, a pśesednjo se z nim ze swójogo pśinaroźonego wejsnego swěta do dalokego města we cuzbje.
Wilfried Halbaš angažěrujo se w Domowinskej kupce we jsy, jo cłonk wognjoweje wobory a cłonk organizatoriskego komiteja, gaž we jsy se swěźenje pśigótuju.
A mógu jeju rozměś, pśiroda a njewidany wuglěd inspirěrujotej k filozofiskim Tak daloko, gaž se njemóliš wót drugich drogowaŕkow a drogowarjow, kótarež su nejskerjej teke radu pśewódnikow slědowali.
Załožba za serbski lud pósćiwa jo zasłužonym paršonam wót lěta 1994, kuždej dwě lěśe.
Na starych wikach jo se bejnje głosnje łoni a w slědnych lětach swěśiło.
Julka wiźi, kak se za bomami něco błyskoco.
»To jo mój pókład!« 
Wjelki w Błotach njamaju se lažko a śěžčej pśewinuju pśirodne zadory ako groble a guste lěsy.
Z DŹĚWINA/Groß Düben.
Prědne terminy su južo jasne.
Tam su byli na pśikład Fryco Kilow, Günter Šalmeja, Gerat Kojna, Wyli Šwjela a Fryco Morling.
Pśi tom buźo wšojadno, lěc změjomy sněg abo nic“.
Bager mam tek rad.
W ramiku lětosnego Chóśebuskego měsćańskego swěźenja budu wugótowaś sobotu, 19. junija, Serbski swěźeń.
Pó někotarych dnjach, ako běšo wšo k wótjěźenju gótowe a dobry wětš dujašo, wuwichu kokule, stajichu wětšne płachty pó wětšu a wótjěźechu z Londona.
Biškek jo głowne město a stolica Kirgiziskeje.
Annelie buźo južo skóro se pśesedliś: k swójomu pśijaśeloju za zgromadny pśichod w Noweje jsy/Burgneudorf. „Tam južo twarimej a ja dostanjom swójsku śpu, źož mógu w měrje jaja mólowaś“, jo wulicowała.
Thomasu Lubkolleju pak to zewšym śěžko njepśiźo.
Casnik jo był ducy ze šołtowku Kröteloweju, ta jo měła ned na zachopjeńku něco wósebnego a rědnego prědk.
Ornamenty na tej tofli su pak skandinawiskim wjelgin pódobne a su pokazmo na kulturnu wuměnu mjazy słowjańskim a skandinawiskim swětom.
Na pśikład, kak luštne to jo, což gano w casniku »Lausitzer Rundschau« jo stojało: Archeologi su pśi wurywanjach blisko Žylowa namakali take pomjenjone »Wölbäcker«.
"Pó jaja" – źiśi z Bórkow we lěśe 1930 z jatšowneju gusku a połnym kórbikom pyšnych jaj.
Wosebnje w napoł zdrjałem mlocnem stawje su semješka dobra a tunja caroba.
Źinsa stoj skšuśenje a wuwijanje rěcnych rumow we wšych regionach Łužyce w srjejźišću – toś tomu nejwětšemu wupominanju maju serbske institucije słužyś.
Casnik derje wó tom pišo.
Takego psycka w bydlenju zewšym njejsom kśěł měś, som był pśecej pśeśiwo tomu.
A kradu wujachlonej smej byłej pó tych jadnab 14 kilometrach, wěcej ako šesć góźin drogowanja.
Chojźe něnto do 2. rědownje, a su južo młogo nawuknuli.
Serby a medije,
Chto wěrił by, až Jandojc Hano na njerod mysli wšuderkano.
Pśi tom su dali jomu do rady, aby někotare wěcy pólěpšył, mjazy drugim swój tekst wót originalnych citatow Šwjele grafiski lěpjej źělił.
Jogo znamje: kružydło a globus
Pśi tom su zgromaźone słyšali, až predikat za wětšy źěl na kóńcu sady stoj.
Teke wjacor pśi kasy móžośo je kupiś.
Pśi wokrejsnej raźe jo dostała źěło ako zawodna góspodaŕka.
Ubuntu jo dermotna distribucija Linuxa, kenž bazěrujo na distribuciji Debian a wužywa swójski grafiski pówjerch Unity.
W tom casu njejsmy trjebali tak wjele źěłaś ako nalěśe abo w žnjownem casu.
Mimo pomocy starjejšych pśi pśigótowanjach njeby wšykno móžno było.
Su powědali serbski.
Pó recepturje starego nana, kótaruž jo tšochu zlěpšył, buźo 2011 prědny raz samogótowany rožowy liker póbitowaś w kafejowni na swójom dwórje.
Wójaŕske towaŕstwo jog njasešo z banarjami na kjarchob a zmawowašo na bóžemje z nimi wušej rowa.
Prezidentka jo Michelle Bachelet.
Tak załožyjo se seminar w Starej Darbni 1953 wótnowa, wón běšo se 1926 zacynił.
Bydli w Rownem.
wałtoru, 24. nowembra /młošnego
Ako Robinson tak pśi mórju wobchójźowašo, pómysli se, až by dobre było, by-li se raz wukupał. 
Dalšnej serbskej mjeni stej jěźna kastanija a jědna kastanija.
W januarje pśewjeźo nowe towaristwo swóju prědnu zgromaźinu, a na nju su pón teke serbske žurnalisty z Dolneje Łužyce pśepšosone.
»Telefonowa pśipšawa?«
Kelnaŕka pak jo groniła, až kśě kórtu teke raz w nimskej rěcy gósćam póbitowaś.
Na ten part daju se dopokazaś subtilne genetiske efekty mjazy cłowjecnymi populacijami, wósebnje migracije.
Gaž smy na łuku jěli a wjelgin śopło jo było, jo dało mjetwiny tej abo jacmjenjowy kafej.
Až serbske kórjenje mam, som akle pó smjerśi slědneje maminorěcneje Serbowki w mójej familiji – to jo była maś mójeje starkeje – zgóniła.
Jano tak móžo se analytiski wid na »domownju« raźiś.
Podla někotarych regionalnych muzejow a domowniskich śpow ze serbskeju tematiku eksistěruju na cełem swěśe tśi serbske muzeje: w Budyšynje, w Chośebuzu a w Serbinje w Texasu.
Wobydlarje, kenž hyšći how bydle, su zwětšego w swójich domach.
Sucha zyma z februara trajo hyšći někotare dny.
Kśidle stej wótryłej Ole Nowickojc a Hannes Wojtojc.
Naźeju weto mam, až mógu na 5. maju se w Hochozy zjawiś! Ga tłocym śi palce, až to se zglucyjo, a wóstań nadalej strowy! Cesto wóstanjo póglěd wobglědarja – gaž twarjenje se wobglědujo – pśi dymnicy "wisecy".
Moda se stawnje pśeměnja.
Njejsu to pak byli te z Budyšyna, ale te z bliskeje Hochoze.
Dom, w kótaremž su pó 1945 hyšći bydlili, słuša źinsa zgromaźeństwu derbnikow.
Snaź to wót wjedra póchada.
Wobraze z kamjenjami z wósebneju temu góźe se ako originelny dar.
Namša njebuźo serbska, ale wón buźo wopytaś pitśku lokalnego kolorita nutś spóraś, a snaź jadno serbske pśisłowo, pówitanje abo špruch zgroniś.
A gaž markujo, až kóń njoco skoki gnaś, ga njedej zewšym ku kokotoju ruku wustrěś.
Zecowa pcołka ryjo źěrku za swóju młoź.
Tam ga jo ten źeń swěśił Serb a Domowinaŕ a dłujkolětny ceptaŕ Erwin Hanuš swój 75. narodny źeń.
Prědna złožka słowa se pśizukujo.
Wšykno śěło jo kaž tšawa, a wšykna cłowjecna kšasnosć teje tšawy kwět.
Žeńske w serbskich źěłowych drastwach a z drjewjankami a muske su z ruku a ze staršeju techniku kulki kopali a zběrali.
Dla togo mamy jano hyšći w Lubinje a Grabinje małe zastojnstwo z 3, 4 sobuźěłaśerjami”, rozkłaźo nam Smogorjowarka.
Mjazynarodne lětańske linije zwězuju Tongu z Awstralskeju, Nowoseelandskeju, Samou a Fidžijom.
Wumóluj wšykne źěle z dypkom!
A jadna jo se samo domysliła na cas, gaž jo pśišeł ten "Landfilm" hyšći do Raduša.
Gaž buźoš najěźony, ga dejš Kněza, swójogo Boga, chwaliś.
Wót serbskego boka jo lěśojska akademija teke wjele inputa dostała.
pětk, 11. septembra /nazymskego
Poety: Jan Měškank, Milan Hrabal, Alice Prajzentová, Doroteja Šołćina, Wórša Wićazowa a Bernd Pittkuningsa (wótlěwa).
Naraz wuglědajo "marłu" lišku a pśi se groni: "No, to jo raz rědna pjaceń."
To pak togo we wokognuśu zewšym njezajmujo.
Dla togo jo se južo wobskjaržył Bramborski zwěstk zeleznicowych pasažěrow, měnjecy, až ceła pódpołdnjowa Pólska jo jano na wokoło droze a z wjelikim nałoženim casa ze śěgom k dostaśu.
We tom rozgronje su zwuraznili swóje zaměry za toś tu konferencu.
Mójej młodšej bratš a sotša stej chójźiłej do źiśownje "Wila Kunterbunt".
To jo nam pisała Klaudia Šewelisowa.
Tomu jo slědowała wucbnica "Naša serbšćina", kótaruž som napisał ako wucabnik na rěcnej šuli w Dešanku.
W ramiku lětosnego swěźenja serbskeje poezije buźo za pśiducne tyźenje a mjasece dogromady 15 cytanjow z wěcej ako 30 awtorami, basnikami pó pśikłaźe a nakładnikami z Bramborskeje, Barlinjak, Sakskeje, Durinskeje, Pólskeje, Českeje, Awstriskeje a Ukrainy.
Dokulaž su dwanastkarje z tymi prezentacijami publikum kradu rozpalili, kśě swóje kuski we pśiducem šulskem lěśe hyšći raz pśedstajiś.
Dla togo se teke powěda wó burach a »burskej kulturje« a nic wó źěłaśerjach a pśistajonych, lěcrownož su te we Łužycy juž dawno we wětšynje.
Mimo togo su hyšći dalšne aktiwity, kenž k woplěwanju serbskeje kultury a rěcy pśinosuju a zgromadnosć we jsy skšuśiju.
Jo, jo – rědna nowa šoseja.
Jadnotliwe semjenja njasu cerwjeny mantel , z kótaregož se móžo bogata na karotin barwidło gótowaś.
To jo było jatšownicu zajtša, pśi góźbje swěźenja górjejstawanja na rowniskem kjarchobje.
»Ně, ně, co wy se mysliśo, my ga pśigótujomy tu jězu a kafejpiśe w gósćeńcu a tam trjebamy teke take wupokaze.«
Cołna stej mjeńšej, za to su gósći mjaz swójimi.
Larik jo rod ze swójźby chójcowych rostlinow .
How: Jazoro pla Łagowa.
Kužda serbska institucija dej se pšašaś: Kak móžoš serbsku rěc ako źěłowu rěc zeźaržaś, gaž njejo móžno wšykne wupisane źěłowe města z kwalificěrowanym serbskorěcnym personalom wobsajźiś? To źo jano, gaž nowe sobuźěłaśerje serbsku rěc nawuknu, a gaž w instituciji kněžy se atmosfera, kótaraž take wuknjenje pomina a pódpěra.
Ale dobra klima to wšo wurownajo.
Rozmjej: Tam powědaju eksperty, a luźe mógu se něco pšašaś.
A kaž pśecej jo naš wejsny flejšaŕ Starik nam librował jěšnice, steaki, bulety a šašliki".
Wšyknych luźi ma Bog jadnak lubo!
Spódne łopjena su dłujko wogonkate, mjaztym górne su sejźece.
Tśeśi jo wutwarjenje serbskego portala, pśez kótaryž se zjawnosć wó Serbach a jich kulturje informěrujo.
To jo se wupłaśiło!
Rostu na łukach, ale teke w žywych płotach a w gustych lěsach.
Źiśownje, konsum a wjele drugego jo nastało na taku wašnju we wjele jsach.
Gaž Domowina na pśikład delegěrujo kulturnu kupku ze Slěpego, ze Smjerdźaceje abo z Budyšyna na někaki festiwal do swěta, pón tam zastupujo ceło serbstwo, lěcrownož prezentěrujo jano źěl serbskeje kultury a rěcy.
Pótom wóna samo rano hyšći głaźi, což howacej žednje njecyni.
Na to stej se měrniwje dojadnałej, rowno tak, až njama se w bydlenju kuriś, wósebnje nic w kuchni.
Jabłušcyna jo rod ze swójźby rožow.
Toś ten pedagogiski wužytny projekt jo pósćenje lichotnego stata Sakska w ramiku "Sächsischer Mitmach-Fond" a jo myto dostał w kategoriji "Mócnjenje serbskeje rěcy a ludoweje identity".
W mjazycasu graju źiśi slědujuce graśa.
W domje samem matej kuždy komfort, modernu kuchnju a derje wugótowane kupadło.
Dogromady maju něnto na Slěpjańskej wušej šuli „dr.
Mimo togo dłujkosć wokalow a konsonantow jo wažna.
Ruce sebje pódaju a pótom wen zas’ stupaju.
Dalšne serbske towaristwo jo se załožyło slědny tyźeń sobotu w Budyšynje.
Christopher Ryan "Chris" Hardwick jo US-amerikański grajaŕ a komikaŕ.
To wobznaniju na pówjerchu widobne, tak pomjenjone "šklicki".
Tam jo był wogeń.
Dalšne terminy su 20. a 27. maj.
Wóni se pšawidłownje wobźěle na dalejkubłanjach w Rěcnej šuli abo Rěcnem centrumje, wužywaju serbskorěcne materialije, cytaju Płomje a Lutki a wótergi pišu do nich abo do Nowego Casnika.
Pśi tom kśě wugbaś akty „ciwilneje njepósłušnosći“, a snaź bagery we jamje wobsajźiś.
Boga Selma njejo nic wěcej rozměła wót Bóžego słowa na namšach swójogo cłowjeka.
Tenraz smej se rozgranjałej wó jatšach a wón jo wulicował, až jogo stara mama jo na zeleny stwórtk pśecej jědła běłu gusku, ako njejo rozkšajała, ale za to pósypowała ze solu a kimjelom.
Z tym jo nejpjerwjej kóńc, slědna njeźela jo był wjerašk zymskego wjedra, pišo wjedrowa słužba.
Pśi wuglěźe na tu cełu pśirodu, na jazor ze swójimi šwonami a kackami a na ptaški, ako nad nim kruže a za rybami gónje, móžo ta duša tak pšawje wódychaś a wótnapinaś.
Wón se žycy, aby skóro było zeger šesćich a wón mógał hyś spat.
W Błotach su akle pśed pór tyźenjami zasej pśiwdali, wódu mimo wobgranicenja braś.
Ako som pisał: Zapšawym! 
Cesćej smy w Žylojskem młynje byli.
Pśidate jo rozgrono ze serbskim spisowaśelom Jurjom Kochom, a to pód napismom „Njejsom nic pesimist a teke nic optimist“.
Młoge zgromaźiny su byli dla togo”, jo se kněz Malotin domarkował na ten cas pśed něźi 50 lětami.
Pjelic Alwina wótmólowana a mólowana
Njejo ga pśecej lažko raz wob tyźeń na chorowu probu do města jěś.
Ned zachopjeńk zymy lěta 1941, njejsom razka hyšći do šule chójźił a nan jo pó tej krotkej pśestawcycce zas we wójakach był, njejsom mógał docakaś.
Pśicyna jo jasna: Wón jo wjele lět źěłał na serbskej encyklopediji.
Sedło Zjadnośonych narodow namaka se w New Yorku.
Peter Buth jo mjazy drugim stwórił znatu plastiku "Wódny muž" na chóśebuskej Młyńskej droze.
Wón wobtwarźijo, až njewumějo serbski a togodla njewě, wó com jo šło pśi rozgronach šołty z wobydlarjami.
Toś jo měł wětšu lichotu w literaturje, kótaruž jo mój nan z kreslankami wudopołnił.
Wóni teke njewěźe, chto wót jich kandidatow jo Serb, su pisali.
Kuždy ma swóju historiju, swóju rěc a kulturu a swóju wěru.
Wona se swěśi njeźelu, 27. februara, zeger 14.00 w Borkojskej cerkwi.
Smy tak dłujko grali, až su byli pśisamem wšykne wobraze wužywane.
K znatym półobskim rodam słušaju na pśikład Obodrity, Łutyce, Łužycany a Milcany.
Ale zasej bu tužny, gdyž na to se pómysli, až su łoźnicy wujěli, a až jo jich mórjo snaź póžrěło; gab tud hyšći byli, och kak rad by z nimi sobu domoj jěł!
Teke źinsa šyjom luźam kóžanu drastwu a se wě drastwu – musku a žeńsku – ze wšakorakich suknow.“
Wuzwólowański wuběrk, ako pśigótujo wólby za nowu Radu za nastupnosći Serbow pśi bramborskem sejmje, jo wałtoru tyźeń wobradował.
Měsćańska kupka 53 Ludoweje solidarity pśepšosyjo ten pětk, 15. nowember, zeger 14.00 do gósćeńca „An den Tennisplätzen“, Pśi Pśerowje 8/Priorgraben) 53. Pcołkaŕ Reinhard Šołtka z Drjejc buźo wulicowaś wó žywjenju pcołki, togo nejwažnjejšego insekta za našo rolnikaŕstwo.
Kśěł ja śi rad chwaliś cas mójogo žywjenja a swójej ruce zwigaś w twójom mjenju.
Ale ten njejo na ten wjacor zewšym pśišeł.
Wóna jo mě groniła: "W Lubnjowje jo dobre a wjelike grajkanišćo!"
Gaž něchten drogujo, móžo wjele wulicowaś.
Wóni kśě norwegsku wucbu póznaś, se głowne město Oslo woglědaś a sněgakowaś.
A tomu njejo dosć: ceło cerwjeny woblacony, jo wón „to rědnje źowćo“ wobejmjeł a pópóškał.
Wót lěta 1953 jo był mjazy drugim ministaŕ za rolnikaŕstwo a gólnistwo, pózdźej pśedsedaŕ statnego komiteja za melioraciju a pón ministaŕ za šćit wobswěta a wódowe góspodaŕstwo.
Tenraz smej se kśěłej wudaś na pódwjacorny bok togo wójaŕskego zwucowanišća.
Běła Góra drje lažy w Błotach, naše groble pak su wuske a zarosćone, cołnowaś pó nich ako něga wěcej njamóžoš.
Jano jadnu tasku togo teja smějomy wob źeń piś.
Cłowjeka syn dej byś póhušony, aby wšykne, kenž w njogo wěrje, nimjerne žywjenje měli.
W casu do korony su w busu filmy pokazali za wukniki.
Njok cytarjow z tym tšašyś.
Wót lěta 1881, ako jo zachopiło wobglědowanje temperaturow za Bramborsku, jo to nowy wjerašk.
Gaty su pšec, duby pódpušćone, štomy jo zelezny monster pśedał.
Won ga jo z nulu zachopił a cełe lěto musał cakaś, aby tu jadenku dojśpił.
Lubosć k Bogu a k blišemu jo nejwuša kazń, kenž wót Jezusa mamy.
No, a tak jo se stało.
Wón njejo jano wuwucony młynik, ale wót nowembera teke wótpósłany Serbskego sejma.
Śanučki głos se pšaša: »Njejsy ty Kito, fidlaŕ z Běłeje Góry?«
Comici, powěsći, romany, basni, reportaže – nejlěpjej to wšykno a wšednje.
pónjeźele, 24. awgusta /jacmjeńskego
Z nim móžo Bramborska nadawki dopołniś, kótarež pjerwjej su lažali njewobźěłane.
Delegacija wót bramborskego Towaristwa za dolnonimsku rěc z wósymjomi cłonkami jo we zachadnem tyźenju póbyła w Dolnej Łužycy.
A napšawdu, šantk tam lažy!
Tśi tyźenje su hyšći do jatš.
Wjele balonkow dej kupiś?
To pak njejo był ten znaty serbski basnikaŕ a Turjański ceptaŕ, kenž jo se naroźił w bliskej Šejnejźe.
Wokoło lěta 1960 su tam licyli pśisamem hyšći 50 serbski powědajucych luźi.
Ale lěbda běšo Pětko slědne słowo wugronił, zazně zuk ako wót wjelikeje kanuny. 
Wušy šołta Holger Kelch jo we swěźeńskem gronje se źěkował wobsednikarjam lodow za sćerpnosć, a nagranjał měsćanarje, aby cesto z busom a zeleznicu jězdźili. „Za nas jo to wjelika [...]
Za wótpóranje pěska z tšugow co wokrejs Chóśebuz wudaś do lěta 1965 pśisamem dwa miliona markow.
Aby pak někake njedorozměśa njenastali: Njezašćitujom njespšawnosći a kśiwdy zajźoneje a tencas teke mójeje towarišnosći.
Ale ja som směła we njom juž ako 14lětna sobu gótowaś.
Tak som se głownje zastupnikam Budyšyńskeje župy "Jan Arnošt Smoler" pśidružył, dokulaž som jich znał ze źěła župnego pśedsedaŕstwa abo z kupkowego źěła.
Ta zgromadnosć ma swój zachopjeńk we kompaktnem kursu serbskeje rěcy, organizěrowanem wót Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu.
Na njom mógu sykorki, gaž wóni te zerna šnekocu, se źaržaś.
Mjazytym až su někotare gósći pósłuchali na muziku pěsnjarja Bernda Pittkuningsa pśi zemi, kenž jo grał serbske a nimske spiwy, su se druge mógali woglědaś twóŕby Erwina Strittmattera a Lothara Sella a se z Manfredom Schemelom a ze Sellojc źowku Gundula pórozgranjaś.
Šindlerojc Heike jo pśijěła z Picnja do Dešna.
Tuchylu se na jeje koncepciji hyšći źěła.
Pó wjele lětach jo z Dyrlichowymi knigłami se zjawiła zasej awtobiografija, zestajana z nejwšakorakšych dokumentow a zapisow.
Modowa wustajeńca
Za rědownju jaden do šesć dej byś jězba do šule maksimalnje 45 minutow dłujka, a cakaś na bus pó wucbje njesměju dlej ako 30 minutow.
Latk sam wulicujo, až jo we tom casu wjele tyźenjow pśi Minje w Bórkowach bydlił.
Smy wiźeli a hopóznanijomy, až Wóśc jo pósłał Syna ako humóžnika swěta.
Kake tež su — wón je z popjeła weze. 
Pěta njeźela pó jatšach/Rogate
Som wjelgin wobtužone, gaž wumarkujom, až to njejsy.
Kake luźe su „te popajźone“? — a druge take pšašanja su mě šli pśez głowu.
Ga njejsom ja ten, kenž njebjo a zemju napołnijo? Jer 23,24
Buźomy interaktiwnu instalaciju pśigótowaś.
Hyšći pak njewěźe, kak mógu pón pśiś až k wjelikemu mórju!
Dłujko su z awtom ducy.
Teke luźe, ako woglědaju pśiswójźbnym w Pólskej, njemusy se izolěrowaś pótom.
Na zakłaźe toś teje kaznjoweje proznoty jo w serbskem wobłuku mj.
Pó casu fašizma, źož serbska rěc jo była zakazana a ze zjawnosći ceło wustarkana, jo zawjeźenje serbskeje wucby do šulow [...] a załoženje serbskeje šule było wjelika kšoceń k lěpšemu.
Twarźi tek, až jo granicowała z Běłeju Chorwatsku a Kralojstwom Frankow.
Wjedro jo pśez cełe lěto wjelgin měnjate.
W Sakskej se kšuśe na to glěda.
Stare lěto jo zajšło.
Wšuźi su Boga teke na serbski chwalili
Jo, a teke serbske spiwy su byli słyšaś.
Bianka Hadamikowa, kótaraž gótujo w horśe ze źiśimi sport, se tomu šćodremu daroju wjelgin wjaseli. „To jo pjerwjej była wobuza, ako smy kśěli graś abo turnowaś na špundowanju.
W bliskosći granicy z Waliziskeju som wótrosła.
Nadawk jo dostała wót Slěpjańskeje gmejny.
W Serbskich Nowinach lubje se abonentam rozpšawy wó regionalnych temach, wó serbskich nastupnosćach a pśinoski za młodšych cytarjow.
W tom casu jo zachopiło wjele Serbow se ženiś z Nimcami, kótarež su źěłali w głažkowej industriji w Běłej Wóźe.
Za sebje samego źěłaś, to jo był mój cel.
Teke ja som derje spał w komorce, źož som wusnuł pśez słodku wóń fryšnego klěba a jatšownych mazańcow na pólicy slězy pśistajoneje póstole.
Stwórtk, 31. oktobra, (źeń reformacije) buźo w Nimskej cerkwi (Oberkirche) zeger 10:00 ekumeniska namša ze serbskim późělom.
Wažne sedlišća w Fichtelowych górach su Wunsiedel, Marktredwitz a Selb.
Teke južo dla togo som se wót wšogo zachopjeńka wuzwólił Dešno za mój głowny kwartěr pśi mójich dolnoserbskich dundanjach a tam se wobstarał nocowanje pla serbskego bura.
Druge tśmjele spóznaju, kótare kwiśonki muse pytaś a je tak lažko namakaju.
Pśi tom jo se serbska rěc sobu licyła.
Hejgen tak lubo we spomnjeśu jo Walter wobchował Domowinske wulěty.
Wót togo by serbska wósada, źož Bóže słowo to cełe lěto na nimsku se njeprjatkujo, swěte žognowanje měła.« Z takeg pšašanja se wiźi, až ten njeznaty pśijaśel se wubój, až žylojska gmejna njejo z togo wužognowanja teje [...]
W Dešnje tenraz z dwěma kokotoma
Wopytajomy dalej, až móžomy w lěśu raz graś pśeśiwo Energiji Chóśebuz.
Jaden wjednik jadnanjow wó ten rozpušćony krejz jo był faraŕ Hans-Christoph Schütt z Wjelceje, něgajšny serbski dušowpastyŕ.
Wokoło 20 luźi smy byli, a což jo nam prof.
Ale Schmeiduch jo warnował: Take rodowe mjenja su póchmurna wěc.
Som słyšała a cytała wó tom, až by kśěło młogo serbskich luźi měś kraj „Łužyca“.
Na ten part jo nastał we 1970tych lětach kulturny centrum "der Grüne Berghang", ak jo był daloko a šyroko znaty.
Ikawske w srjejźnej Dalmaciskej a na pódwjacor wót rěkowu Bosna a Neretwa.
To jo teke jasny cil Domowiny!
We Wuskidźi kśě 12. decembra pśepšosyś na prědny adwentski swěźeń, a w Rěčicach buźo južo 29. nowembra pśedgódowny swěźeń, ako jo wósebnje myslony za źiśi.
A to jo zajmne, napněte?
Ale šym dalej na drugem dnju pśiźe, šym wěcej wuzna, až na nejnjepłodnjejšem kusu swójeje kupy bydli. 
Tak su teke cynili w Dešnje.
Ze slěpjańskich stronow
Dnja 3. oktobra 1990 smy pótom byli Zjadnośona Nimska, pěś nowych Zwězkowych krajow jo se załožyło.
Ta prědna se pokaza we lěśe 1618.
Pśerěznje gódnośe cytarje Rozhlad z 2,4.
Z tym nowym słowom jo něchten měnjony, kenž jo cesto ducy we jsy, a pśi tom drugim luźam wjele nawulicujo.
Za wětšy źěl jo něźi połojca how popajźonych njenimska.
Marjana Kulowa, źowka Mósćańskego wucabnika a kantora Hansa Hühnchena, jo sama teke była wucabnica za dolny schójźeńk w Mósće a aktiwny cłonk Domowiny.
Grod Thann póchada hyšći z dwanastego stolěśa.
A Pětko wjasłowašo jeju domoj, dokulž samej hyś njamóžaštej; Robinson pak źěšo pěšy; a na slědku dogna Pětko pó ten drugi cołn. 
Kakej stej to kócorka!
Maju tam wjele rědnych wobrazow ze serbskimi drastwami a nałogami.
Tudy wopokažo se ta suš nejwěcej w rěkach, pśeto te njamaju změstymi žednu wódu, a to jo wobydlarjam we nětejšnem žnjojskem casu wjelgin na zadorje.
Šwup – skócyjo z pupajce, se pódnurijo we wóźe.
Pód motom „Dwa spiwarja – styri rěcy“ buźotej wót zeger 15:00 w kjarcmje „Hornoer Krug“ wustupiś.
Starki, my wójnu grajomy, to zwjaselijo nas.
Wón se wótrějo a se cešo.
K cesći swětego Jana dejała se Kozlańska młoźina hyšći wjele lět togo rědkego, ale rědnego nałoga źaržaś.
Jězu tam krydnjoš.
Ze wšakimi serbskimi luźimi jo R.
Škrjok jo rod ze swójźby chójcowych rostlinow .
Pódla drastwineje spižki stoj regal za grajki.
Wón pak móžo byś wšuźi luźecy a pśistojnje žywy a se teke woboraś pśeśiwo njepšawdosći.
„Paleńc“ jo wu nas Serbow słowo za wšykno: za běły, bruny a słodki.
[...] Minderheit« ze stron M. Kaspera, K. J. Schillera a J. Šołty – wšykne cłonki awtorskego kolektiwa StS – k VI. mjazynarodnemu kongresoju slawistow 1968 w Praze z boka wjednistwa akademije w Barlinju slědk śěgnuł.
Něźi wokoło 20. septembra jo pśišeł naš wucabnik górnoserbskeje rěcy Jurij Wjela do rědownje, gronjecy, až kśěł źinsa z nami raz wó něcom drugem powědaś.
W tej staciji termalna wóda běžy do wšych kupjelow.
Teke w Terpjem/Terpe w Grodkojskich stronach su lětosa zapust swěśili.
Lejnikojc a J.
Jo, to płaśi hyšći źinsa.
Take luźe mógu swóje póžedanja tak formulěrowaś, až worduju tek malsnje w Brüssel pśizwólone.
„Miłoraske dogrono“ měni, až budu se LEAG ako brunicowy koncern, šołta Slěpego Reinhard Bork a šołta gmejny Trjebin-Miłoraz Waldemar Locke z pódpismom pšawniski zawězujucy dojadnaś na pśesedlenje Miłoraza.
Wón wuznajo, až za wětšy part štycy we nich paršonowe mě rodowego wjednika.
Strukturne pśeměnjenja serbskich institucijow, kótarež jo Rada Załožby za serbski lud 11. junija togo lěta wobzamknuła, se njepśetergnu a se dalej wjedu.
My musymy nad tym stražowaś, až serbšćina wóstanjo serbšćina, až njepowědamy serbski z nimskimi słowami a z nimskimi wurazami.
Waltera wó słowjańskej zemicy „Selpoli“, kótaraž jo se w Gubińskej wokolinje prědny raz 948 w pisnych žrědłach naspomnjeła.
To jo Casnikoju k wěsći dał wjednik wuzwólowańskego wuběrka Jörg Maznik sobotu w Dolnoserbskem internaśe pó pśelicenju wšyknych głosow.
Stakim su musali fararje, měškarje a ceptarje nowe pisma za cerkwju a šulu zestajowaś.
Wěda wó statkownosći barwow pomaga nam wósebnje pśi wugótowanju rumnosćow.
14. apryla smy měli 25. jubilej Spěchowańskego towaristwa za serbsku rěc w cerkwi.
Togodla su mě we februaru 1987 delegěrowali na dalšny kurs.
Frank Kosyk (nalěwo) jo se wjelgin wjaselił takemu wusokemu pócesćenju.
Banská Bystrica jo město Słowakskeje.
My to comy, ale lažko to njebuźo, dokulaž dotychměst take mustwo hyšći njamamy.
»Pózdźej zawěsće wšym luźam wó tej pśekšasnej wjasce Strowje wulicujoš.«
Kśicu nad głowu wuskeje wósoby běch pśi prědnem póglědnjenju pśewiźeł.
To jo był zachopjeńk za rěd dalšnych koncertow, kótarež lice ku kulturelnym wjeraškam w Dolnej Łužycy a su byli wjele šyršemu publikumoju pśistupne pśez to, až su wusćełali wurězki koncertow w serbskem radiju.
W srjejźišću toś togo zmakanja jo była głowna zgromaźina Serbskich błośańskich rybakarjow, kótaraž by dejała se pó planje wótměś 9. januara 2021 w gósćeńcu "Złoty plon" w Hochozy.
Wustśigaj swětego Mjertyna a nalipni jogo na papowy karton.
Ze swójimi wjelickimi kśidłami se te ptaški wjelgin malsnje do powětša zwigaju.
W takej wjelikej kupce z něźi 120 cłonkami jo systematiske źěło pśedsedaŕstwa ga wósebnje wažne.
Pótom źěchmy do cerkwje.
A ta nowa studnja jo była 28 m dłymoka a jo dejała wšyknym wejsanarjam słužyś.
Až serbska drastwa jo žywa, to jo pokazała naglědna licba drastwynosaŕkow ze jsow, wjele młodych – su dali organizatory k wěsći.
»Myslim se něźi na wšakich twaŕnišćach.«
Dokulaž su dejali w Janšojcach-Pipanojcach (wokrejs Gubin) wustanišćo busow na druge městno pśepołožyś, su dejali twariś nowy busowy domcyk.
Małe wěcne teksty na slěznem boce wobrazow jo spisała .
Až filmowa muzika smějo se zagraś na historiskich orgelach we kinje "Babylon" w Barlinje, za to maju južo pśizwólenje.
Wóna lažy w katolskich jědrowych stronach Serbow mjazy Kamjeńcom a Budyšynom.
Awtor se pšaša mjazy drugim, kak se z tym wobchada a kak se to reflektěrujo.
Płody su słodke.
Wot decembra ma město Chośebuz nowego wušego šołtu.
Estniski werb ma dwa numerusa , tśi wósoby , styri case a styri moduse .
Zbóžne su waše wócy, až wiźe, a waše hušy, až słyše.
Druge su ako „wukniki“ pśiglědowali a su kśěli ned wěźeś, co to jo na nimski.
Tak ako něga młoge serbske ceptaŕki a ceptarje jo se mócnje zasajźił za to serbske a Domowinu, jo był wjele lět župan Běłeje Wódy.
How krotko stawizny togo problema: Amt Bórkowy měni, až tuchylu njamógu płaśiś za źěłowe město wjednicy muzeja Babette Zenkeroweje.
Po chylce se muski małego syna familije pšaša: „Ga wy wobjedujośo?”
Naslědku su se pó Wětošojskej droze k Willijoju Źiwjakoju wudali.
Póstrow za źiśi: „pśewalony bom“
Jo-lic to pšawje było, njewěm, ale ako žeńska se myslach, až se cytarje, na studowanego kantora Šwjelu pśiwucone, na tom snaź starkaju, až žeńska bźez šule, chudego stawu jen pišo.«
Kopr pak se njesmějo sobu wariś, jogo lubosna aroma by se pśez to pśisamem ceło zgubiła.
Oblomow ma tejowe a kafejowe družyny ze cełego swěta.
Te wuknjece Indianarje, rownož doma njejsu wěcej tu rěc swójogo rodu póznali, ga gronje jej , mamina rěc.
Kótara ideja jo to była dokradnje? Som měnjecy był, až dejmy luźi dopomnjeś w někakej formje, až hyšći dajo cerkwju mimo abstinence z bóžeje słužby w toś tom krizowem casu.
No, daś jo, gaž njejźo, ga njejźo – jo ten buŕ gronił, a wónej stej głažk paleńca wupiłej.
Wulagnjone młode su teke poměrnje wjelike a rostu rowno tak malsnje ako žywe naroźone.
Mimo pominanja pólskich wótpósłańcow njejsu kněžaŕstwa kśěli daniž se zaběraś z teju problematiku na niwowje bilateralnych póśěgow z Nimskeju, daniž zastupowaś zajmy Serbow na mjazynarodnej rowninje.
Pśiglědarje su z nim do rozgrona pśišli, pśi comž diskusija jo se platła wokoło zachadanja nałogow a serbskeje rěcy a perspektiwow za pśichod.
Wy pak, lube bratśi, sćo za Izakom źiśi zluba. Gal 4,28
Módre wugnane njebjo, słyńcko liboco górjej a woła wšykno hyšći spijucy k stawanju k źěłu.
Njerozsuźony wopytajo swóju šyju wulichowaś.
Luźe woglědaju k tym rowam na tej wósebnej njeźeli, se wulicuju wót tych, ako how laže.
Richter jo kśěł, tak daloko ako móžno, to zasej do rěcha spóraś.
Móžom se jano źiwaś, kak Colett to wšykno zwónoźijo.
Wót 6. se cuśniwje wochłodnjejo a marznjo, tak až buźo gładko na drogach.
Fryšnje wóni skerjej wótwjedujuce statkuju, mjaztym až sušone a ako mězgu běgotu wólažcuju.
To jo fakt!«, grozy bur Žur.
Požedanje za Tšupcańskim piwom njejo było wěcej tak wjelike.
To se wě, až su glědali na wótstawk.
Taku helu smy měli w Nimskej južo raz pśed někak 60 lětami.
Jo zrownju zajmny pśinosk k wucbje nimšćiny.
Něnt jo droga šła górjej na góry.
»Och, pšosym śi, śěgni mě wuzdu pśez lěwe wucho!«
Na njom jo se wobźěliło 472 delegatow ze wšych 10 Domowinskich župow a 72 gósći ze wšakich serbskich zjadnośeństwow, towaristwow a iniciatiwnych kupkow w Dolnej a Górnej Łužycy.
To se wě, až wóna teke južo pilnje wabi za toś ten projekt, mjazy drugim pśed žednymi dnjami w casniku „Lausitzer Rundschau“.
Ale tomu jo se jano zdało.
Dla płaśecych póstajanjow to pak musy lětosa wupadnuś.
Jadno wótgrono na to pšašańko namakajomy w Bramborskem Casniku z 2. julija: »Drježdźańska wustajeńca wobstoj z dweju źělowu, ze serbskego a nimskego.«
Gmejnska rada buźo pśiducu wałtoru tudy wobradowaś dla gmejnskego etata za lěto 2019.
Mudrosć se, rowno tak ako pilnosć a skobodnosć, wupłaśijo.
"Mejšo źěk, ptaški!", smy wołali a glucne byli.
Ja cu was troštowaś, kaž maś troštujo. Jez 66,13
"Kněni Judith Kubicec jo we domje.
Ale žedne lěta pó politiskem pśewrośenju, ako cłonk gmejnskeje rady a pśisamem 40lětny muž, jo wón chopił sam we lichem casu slěźiś.
Nawopak: Tendenca jo stupajuca.
A dokulaž ga se teke tšochu z historiju našogo serbskego luda zaběram, wěm, až su byli teke te strony, źož nět Barliń a jogo wokolina jo, domownja našych prědownikow.
"Za mójich woplěwańcow su te dwójorěcne pokazowańske materialije něco wjelgin wužytnego.
„Nam njejo pomocy,“ wołašo se głos z łoźe górjej, „dołojce we łoźi južor wóda dwa łokśa wusoko stoj.“ —
Lapy a kłobyki z papmašeja
Wšykno to pó cysto domorodnej tradiciji, tak se wobwěsćijo.
Tak ma kulturny centrum mjaztym swój zwěrny publikum.
Bok pó boce bjerjo kuchnisku papjeru z łopjenami z knigłow.
Organizator wuběźowanja a jatšownych wikow jo Spěchowański krejz za serbsku ludowu kulturu z.t.
Gódowny bomcyk se njepśewalijo.
Ale teke do serbskich publikacijow jo dopisował.
Co jo nowego pla serbskich rybarjow w Borkowach a wokolinje?
Pla pušćeńca (Hälterteich) blisko muzeja móžośo wót soboty, 23. oktobra do njeźele, 24. oktobra pla wułojowanja pódla byś.
Akle wót lěta 1951 su w DDR we pěślětnem planje chopili twariś nowu śěžku industriju, a wóna jo se pódpěrała na brunicu.
Kuždu srjodu a stwórtk ga kažo prodrustwo luźam něnto na nakupowanje, a to wósebnje tym, kenž jěźe rad te dobre wěcki wót „šlachtowanja“.
Take jo było nanejmjenjej mójo wótmyslenje.
Wše wuchowane listy Kosyka do Łužyce nadejźośo w 6. zwězku Kosykowych spisow.
1994 som měł z pomocu Bena Njekele teke produkciju z póznańskim gólcowym chorom Sołobiki nawjedowanym wót Stefana Stuligroszego.
Hanšcyneju, wjednicu serbskeje źiśownje.
18. septembra jo była premjera tych knigłow w sportaŕskem domje w Hochozy.
Domowina a Serbski sejm?
Wót pětka, 24. apryla, budu tam nowu wustajeńcu pokazaś.
Klěb jo tradicionalna caroba, kótaraž jo pjacona wót śěsta pśigótowanego z muki, wódy, gibadła a drugich pśicynkow.
Cožkuli sćo cynili jadnomu wót mójich nejmjeńšych bratšow, to sćo mě cynili.
Źiśi su měli rědnu njeźelu we tom młogi raz śěžkem casu a su se we wětšej licbje wupórali na górki.
To wopytanje jo nastało na iniciatiwu partaje Danow a Frizow SSW (Südschleswigscher Wählerverband).
W Kuparskich Borkowach stajaju něnto toś ten nowy dom.
Ale krotko: Som jima za glucne źiśetstwo wjelgin źěkowna.
A njejo dłujko warnowało, jo wón był sekretaŕ togo “Sdruženi”.
Syn jo ducy w Šwicarskej, Francojskej, Belgiskej a Engelskej”, jo powěźeła maś.
Jörg Tausch źěła mjaztym ako ceptaŕ za wuměłstwo w slěpjańskej šuli.
Ale ja som jich z tym pśi cesći łakosćił a to jo pomogło!
Pónjeźele jo něnto wólbny wuběrk znate cynił, kótare naraźenja z kandidatami jo dostał.
Njocomy hyšći raz taki 10 lět dłujki cas dožywiś, w kótaremž se to płodne polo njewobźěła.
Dajo wšako teke druge, casy bejnje fantastiske teorije.
A drugi projekt, wó kótaremž jo na workshopje powědała, jo cełowjacorny dokumentariski film, ako dej dwójorěcny wordowaś.
Na kij swój zechylony źo tam starki z gmejnskich śpow, źož swója luba rownja jo a pyšni jeje row: „Ale wumóž nas wót togo złego!“
Pśi górjejcnem běgu Sprjewi a pśi Carnem Halštrowje jo nadalej napněta situacija.
Ten swěźeń z jawišćowym programom, rejami, piśami a jězami stej dwa bratša w januarje 1999 w Nuknicy iniciěrowałej a wót togo dalej zarědowałej.
Tak maš wjacerju malsnje spśigótowanu.
Wot lěta 1991 jo Christa Ripplowa cłonk w towaristwje „TEKSTILWORK Cottbus”.
Powěsći, wólby 2019
Tak buźośo spektrum pśiłogow, slězynow a terminow dopołnje póžywaś.
Ako partnaŕku jo se Roswita Klajcowa za to wupytała Domowinsku župu Dolna Łužyca.
Teke jadna zastupnica měsćańskego zastojnstwa jo we mjenju wušego šołty Chóśebuza Holgera Kelcha Lotrinej glukužycenja pódariła.
Ale pšawje doma tam se njejo cuł.
Ako jo stupiła ze zborkom w ruce na dwór, ga jo jej ten wopadnuł, tak žałosnje jo se zlěkała.
To płaśi teke za druge narodne mjeńšyny w Němskej.
How pišu Martina Schmidt, nic Martina Schmidtowa, a Merle Roth, a nic Merle Rothojc.
Teke w Rychwałźe (Reichwalde) w Domowinskej župje Běła Woda/Niska su lětosa stajili majski bom.
My, powědarje dolnonimskeje rěcy, wordujomy akle něnto póněcom pśipóznawane, a stojmy hyšći we pśirownanju ze Serbami ceło na zachopjeńku".
Na zachopjeńku jo nastało wopomnišćo za jano dwanasćo kamjenjow.
Janšojske su stwórte městno dojśpili.
Wšake pak nic.
Dwa padlowarja – Otto Brandenburg a Bernhard Schulze – stej pśed 90 lětami prědny raz pó Sprjewi, tej našej łužyskej rěce, w kajaku jěłej.
To wuznajomy ned na dwórje Alexandra Wacha.
WOTEGRONO: Pśiwozyli smy tamkor pśed mało tyźenjami 180 tunow šplita, aby z nim źěry a depy na drogach wurownali.
A: Jajka mólowaś.
Gaž su ceło w bliskosći twarili janšojsku elektraŕnju, jo był ten Turjański serbski murjaŕ a mejstaŕ tam wobźělony, a to do swójeje zasłužoneje renty.
Mjaztym źěła tam pódla góspodarja źaseś luźi.
Karina stajijo tašu pśed Pětšom do tšawy.
Jim su Serbske Nowiny a Rozhlad pśipósłali, aby se je woglědali, pśecytali a pógódnośili.
Maśica Serbska - něga a něto (pśedsedaŕ)
Wósk móžośo ze swěcku póchrapaś.
W Krabatowem młynje w Carnem Chołmcu maju serbsku sobuźěłaśeŕku
Zagronita za tu wustajeńcu jo Diana Šejcowa, ako jo jadno lěto na njej źěłała.
Njeglědajucy na to, až jo narodnostna politika w slědnych 40 lětach na wšakich polach wunjasła płody, ga jo narodna eksistenca Serbow, wósebnje jich rěc, wobgrozona a w tšachośe.
Wafle na spomnjetem wěncu su źe kupjone byli.
Źiśecy chor jo spiwał teke serbski.
W tom zwisku som nuznje dopórucyła spěchowanje pśetwarjenja Serbskego domu w Chóśebuzu a wugótowanje Lodki we njom.
Teke pjerka móžośo wužywaś.
Namšarje su spóžywali rědnu namšu w dobrej atmosferje z inowatiwnym prjatkowanim.
Pśikład za raźone online-zarědowanje su te tśi online-workshopy w ramiku źasetego zmakanja Serbsko-nimskeje filmoweje seśi Łužycafilm, ako su se 14. a 15. maja wótměli.
Tych 25000 markow za to wob lěto z kase towaristwa se płaśi pak jano pón, gaž nowy faraŕ serbski perfektnje wumějo.
Źož jo togo Kněza Duch, tam jo lichota.
To městno se něnto w decembrje wupišo, a wokrejsny sejm dej z tych kandidatow, ako su se až do 12. januara za to pśipowěźeli, pón jadnogo wuzwóliś za tu wažnu funkciju.
Jo pisał do NOWEGO CASNIKA a jo měł wjeliku zasłužbu na tom, až su tegdy zachopili z tym, w Casniku kuždy mjasec raz zestajiś wósebny bok wó tej šuli.
Chóśebuska wobswětowa kupka Zeleneje ligi zaběra se w ramiku spěchowanego projekta wót Zwězkowego wobswětowego amta ze zwiskom mjazy wótpóranim wugloweje industrije a wódnym stawom.
Saint Vincent a Grenadiny jo njewótwisny kupowy stat w Karibiskem mórju, kótaryž słuša ku Commonwealthej.
Tej seśi se groni "Bergaŕski region Łužyca".
Pśed tym su wucbne plany a srědki z Bukaresta pśišli.
Samoa lažy w krotkowjacornem Pacifiku, na dłujke zajtšo wót Fidžija.
Wažna jo zwólniwosć.
Pśidatnje smy zawjadli biowótpadanki.
Prědnu serbsku kupku jo měła w Drjenowje, pśeto w Turnowje njejsu starjejše a wucabniki kśěli w šuli taku kupku załožyś.
Pśi tom Brjazyńskem kněžku smy my gólcy kulki zběrali.
Južo naju nazdala strowi špicny torm noweje Mósćańskeje cerkwje.
Tam wón se stara, aby LEAG dopołnił słušnosći, ako su jomu pśez wódne kazni napołožone.
Som napněta na wšake zmakanja, rozgrona, póglědy a dožywjenja, kótarež mě ako redaktorka docakaju.
Komisija chwali, až awtorka wužywa žrědła ze wšakich archiwow.
tak ako dr. Lutz Laschewski a Daniel Häfner w kooperaciji z Łužyskeju muzejoweju krajinu.
Kak, to jo jogo wěc!
Nužli dla togo, až jo se ga naměsće do nektara dała.
Toś su se cłonki Worjejcańskego towaristwa pśedewześarjow myslili, až jo taka maskotka dawno notna.
Skoro jo ceły zal połny z luźimi.
Awtor pśi tej jadnej tofli, źož to mě Wendischfähre jo wiźeś.
Lubujom wše słowjańske rěcy.
Ale z wónych płaśonkow płaśi GEMA teke wjeliki źěl pśinoskow za rentowe a chórobne kase wuměłcam a žurnalistam, abo pódpěra wuměłce, kenž su pśez njegluku pśišli do chudoby.
Zachopiju pón wuknice a wukniki w 13. rědowni južo ze swójimi abiturnymi pśepytowanjami?
Z teju jo casy se serbski rozgranjała …
Wšykno caka na tebje, Kněžo, aby ty jomu k jěźi dawał k swójomu casu.
Jan: „O bogi Robinson, kak se śi pójźo?“
Johann Friedrich Teschner jo był dolnoserbski faraŕ, pśełožowaŕ, towarišnostny procowaŕ a spisowaśel.
Daś jomu łužyska zemja lažka.
Balo z mócu kopnuł.
Něnto deje wjele pjenjez zapłaśiś, gaž se wóna wužywa.
Teke luźe wence njeźěle tak: za nich jo to ta Domowina.
Glědajucy na rewitalizaciju serbskeje rěcy a rezultaty ewaluacije měni wón, až „glědanje wótwenka jo na kuždy part wužytnjejše ako interne wobsajźowanje postenow“ – stoj w lisće.
Hyšći górjej jo, až teke gownyška, kenž su dosć žydke a smjerźate, wokoło bryzga.
Serbsko-nimski domowniski muzeum Janšojce kažo stwórtk, 25. měrc, zeger 16.00 a zeger 19.00 na mólowa nje jajow.
Młogi buźo se wót nas staršych na ten cas spominaś, kak rědnje jo było, ako smy pó jaja chójźili.
Něchten, kenž njejo napšašnik dostał, ale jen wupołniś co, móžo jen wót informaciskego centruma dostaś.
We wokolnosći togo jazora namakajoš cełu kopicu takich groźišćow, ale na to w Groß Raden su se archeologi wósebnje koncentrowali a su jo mjazy 1973 a 1980 wurywali a naslědku nowo natwarili.
Kopš, a ten tśeśi M.
A w našom casu jo hyšći k tomu pśišło, až někotare luźe pśi nas su sebje do głowy stajili: My how dołojce smy »Wendy« a te tam, te katolske, su te »Sorby«.
Mě jo teju góleśowu luto".
Helmut Kurjo z Blunja jo był cesny gósć filmowego festiwala njeźelu we Weltspiegelu.
Z wóstudu gólc wócy wótwobrośijo, teke se cujo pitśku njederje.
Gaž wóna kwiśo, móžo kwiśonkowy prošk (Pollen) strowotniske problemy napóraś.
Někotare z wopšawnjonych kritiskich dypkow smy se wě pśewzeli.
Se wupśestrějo wót printmedijow až do radija a online pórucenja a telewizije.
Kupka našych nejaktiwnjejšych wuknikow jo była cełu njeźelu na nogach, aby mógała take dožywjenje daś a měś! My se źěkujomy wšyknym, kótarež su se za to z wutšobu zasajźili! Wukniki Dolnoserbskego gymnaziuma pśed wjažu Ministaŕstwa na nutśikowne nastupnosći.
Tam buźomy pśed Bogom a sami se byś, kakež smy.
Jogo prědne pšašanje jo pśecej było: »A móžoš ty teke serbski?«
Słynicowa torta se cesto z bitej zmjatanu k kafeju serwěrujo.
Wo toś to wuwiśe, wósebnje teke wó konflikty w Dolnej Łužycy jo šło w jadnej wjelgin kritiskej analyzy Domowinskeje centrale k problemam w Serbach na centralny komitej SED w Barlinje wót zachopjeńka oktobra 1947.
W LDS stoj dogromady 10.000 euro za spěchowanje serbskich projektow k dispoziciji.
A wjelgin se wjaselim, až wóna źinsa za to dostanjo Myto Ćišinskego.
Komuž se co, tomu trjebaš jano z małym palcom kiwnuś! 
Gaž jo to był normalny mjasec, ga jo było jadnorje, ale gaž wukniki su byli chóre abo w prozninach, som musała te pjenjeze wulicyś na jadnotliwe dny.
Spießa ze Serbskego instituta wjele zajmnego wó źinsajšnej serbskej situaciji w Dolnej Łužycy.
Naslědku jo dobył wójowaŕski duch: Naše mysli leśe doprědka a my smy optimistiske, až buźomy to zwónoźeś − jo Adam we mjenju cłonkow gronił.
A skóńcnje teke mě jsy, z kótarejež tej teksta stej, wužywa se wšakorako: Pódla muskego Raduš jawi se teke žeńskeca forma Raduša.
Južor pśed něźi tśimi lětami smy se wobrośili na pśisłušny amt w Podstupimje, aby nam wobkšuśili prědne pisne naspomnjenje Drjejc.
Zastupne kórtki móžośo južo do togo skazaś pód numerom (0355) 499 230.
W Landgasthofje pśi gaśe su wšykne slědny wjacor swěźeńskego kóńca tyźenja swěśili.
Na pśikład jo cytała baseń An der Alten Zuckerstraße, w kótarejž historiska změna a pśeprěkowanje statnych granicow subtilny lyriski wótzuk namakajo. (Póśěgujo se na něgajšnu wikowańsku drogu mjazy Lipskom a Wrocławjom.) Baseń Artigkeiten zajmnje reflektěrujo hybridnu identitu.
Wjednik referata "dokumentacija" z "RomArchive" André Raatzsch jo jen pśedstajił.
Kak smej jogo do jabrjatego wóza spśěgnułej a tak pśez wjas kutšěrowaś kśěłej.« 
Rozmjej: srjejź jsy ma Jörg Nowka swóju źěłaŕnju, wót lěta 1993. Teke Nowcyc wujko a nan stej źěłałej z awtami, jich źěłaŕnja za karoserije jo ale była w Starej Darbni (a casy, do lěta 1971, we Łazu).
Azerbajdžan jo kraj w srjejźnej Aziskej.
Sardiniska jo pó Siciliskej druga nejwětša kupa w Srjejźnem mórju.
Wina na tom, až teliko źiśi znjeglucyjo, jo njedosć pógibowanja (Bewegungsarmut).
We klětkach lawy šćokaju, pśez wogeń tigry skokaju a nałpy se pó powrjozach smyckaju w stana njebjesach.
Wótergi wóni graju.
Pójźo domoj na špacěr.
Pśi zukach bramborskeje hymny "Märkische Heide" su wóni ze zala wen maršěrowali, a z Annemarie-polku su śěgnuli wjacor zasej nutś.
Napoje za źiśi pórucujomy ze spłom k piśeju.
"Ale tym kursistam by to lubjej było, gaby wóni w gromadnych, kooperatiwnych wucbnych formach źěłaś mógali".
Lenka słyšy, kak nan pśecej hyšći stuka.
„Comy kluc za muzeum, kenž smy pśed lětom symboliski pśewzeli, gmejnje zasej slědk daś.
Rowno to wabi kužde lěto zasej wjele turistow a gósći, w tom casu woglědaś do Łužyce.
Wóni ga maju južo we normalnych lětach starosć dostaś dosć sezonowych źěłaśerjow, kótarež wuměju to rolnikaŕske źěło wugbaś a wutraś.
Tak ako wšykne serbske institucije su se musali w redakciji Bramborskego serbskego radija w Chóśebuzu w slědnych styri mjasecach bejnje běźiś z koronu.
Jeje źowce Hanka a Majka stej šłej do Halby a wumrěłej we heli, ako tam jo se wuderiła.
Wóni su malsnje zeschnuli.
Nježlic pak tomu dojźo, muse wóni byś wubrane pó dłujkosći, tłustosći a dołojce wušpicnjone.
Wón źinsa hyšći ze zagórjetosću (Begeisterung) wulicujo wó wognišću (Lagerfeuer), nocnem drogowanju a wó woglěźe w šokoladowej fabrice, źož jo sam swóju šokoladu dekorěrował.
Kafejownja "Cafe Venedig" na Lědach bu 1925 natwarjona a rozwjaselujo gósći z jězu a piśim.
Wažna kšoceń na tej droze wobstoj we tom, mjeńšynowe pšawa do zakładneje kazni Nimskeje zapisaś ‒ jo měnił Peter Kroh z Neubrandenburga.
W tom tśirožku som něnt juž dlej ako styrźasća lět doma.
Blisko Janšojc a Mósta nastanjo załožk za spalenje wótpadankow.
Akle wót zachopjeńka měrca jo Angela Blumowa we „Villi Kunterbunt.
Pśedewšym z matematiku som měł wót samego zachopjeńka swóje śěžkosći.
Wón jo wuknuł w serbskej wušej šuli w Chóśebuzu.
Tak maju až do wjacora hyšći wjele wjasela w swójich luštnych fašingowych kostimach.
Co pak naše stare by źinsa gronili, gaby wiźeli: žedna śopła groź, žedno kšywo, pód kótarymž by mógali se stajiś abo lagnuś, žedno suche słanje, žedno hajckanje a žeden klapk na riś a žedna krowa njewě, kak se jej groni.
Ma wěcej ako šesćźaset tysac wobydlarjow.
Ku hajakam na wušu šulu
How informěruju se wó žywjenju Serbow we Łužycy, pśepšosyju sebje spisowaśelow, zastupnikow serbskich towaristwow abo institucijow ako teke drugich do Pragi, aby zgónili, co jo nowego w Serbach.
Woglědarje su je pśeběrali a žedne z nich su je teke pón kupili.
Zdonk jo tłusty.
Toś njesmějo Nowy Casnik tomu nimskemu wliwoju w ludowej dolnoserbšćinje teke pśeliš šyroki wuznam dawaś.
Ale dajo teke južo zasej kurse a źěłaŕnje ako na pśikład lěśojski kompaktny kurs Šule za dolnoserbsku rěc a kulturu abo serbski źiwadłowy projektowy tyźeń za źiśi a młodostnych.
Mě gronje Hanka, bydlim daloko pšec wót domownje; weto se domarkujom na wjele słowow našogo starego nana.
We oktobrje 2020 jo wóna skóńcnje mógała zachopiś z wjerśenim, něnto pak jo zasej skerjej "śicha" faza, w kótarejž móžo nanejmjenjej rekwizity a drastwy pśigótowaś, pórědnje filmowaś pak hyšći nic.
Anja Golob, tuchylu drje nejwěcej pregnantny poetiski głos Słowjeńskeje, jo cytała baseń "Še".
Pětš toś to napśiske wobrośenje jeje zaźaržanja njerozmějo, ale Karinje pósłucha.
Tam su měli teke jajowy liker pśi se, kenž jo starka Dagmar Steinlandowa zgótowała.
Ale dla cog take něco gótujo, ako samostatny bźeze nabrankow, kótarež kuždy mjasec pšawidłownje a spušćobnje pśidu?
Cel towaristwa jo, se staraś wó zmócnjenje a spěchowanje serbskego kubłanja źiśi a młodostnych.
Swojo wjasele su pśiglědarje na tom měli, młoge pak teke swóje starosći.
Lěśe pśechwatajo nas z pśijaznym wjedrom.
K njej słušaju něnto Wylem Janhoefer, Delia Münchowa , Katrin Šwjelina , Uta Hentšelowa a Dieter Freihoff.
Škóda, to groni, až musymy se naše kulkowe mlince kóńc tyźenja sami pjac! Njeglědajucy na koronu jo mósćańska młoźina sobotu, 5. septembra, kokota wóswěśiła.
Něnto jano gólicki se zmakaju raz we srjejźi.
Běchu wótryli staru kólnju, ako jo stojała pśi jadnom wót teju dweju młyńskeju twarjenjowu, a na tom měsće su pśitwarili domcyk, w kótaremž su wugótowali wustajeńcu.
Ako smej ze sotšu prědny raz pó zachopjeńku šulskego lěta z Budyšyna domoj jěłej, smej dojěłej bejnje pózdźe.
Južo tegdy tradicionalne figury – ako rejtaŕ na šumjelu abo mjadwjeź – mjazy camprowarjami wěcej njejsu byli.
Manšćina se njenanuzkajo nikomu.
Srjejźišćo jo pśecej njewjesćinski pórik, w serbskem swěśe sroka a wron, wobej rědnje zdrastwjonej a w krejzu małego swajźbaŕstwa.
Robinsonowej starjejšej pak nic tak!
Ale dwě wěcy stej śi stawnje na droze.
Ja som raz sama w serbskej loźe pśedawała.
[...] – jogo źowki źowka Dietlind Stendelowa, jeje źowka Ude Lindersowa z Barlinja, a Fryca Rochy źowka tśeśego naroda (a źowka filmarja Pětša Rochy) Kristin Moritzowa z Pódstupima (na pšawem boce).
njeźelu, 10. 11. z Blunja.
Serbski Casnik z lěta 1925, zestajony a spisany wót Miny Witkojc.
Kritizěrowało jo se teke, až archiw Serbskego ludowego ansambla gnijo w piwnicy a až za to njedajo žednogo rozwězanja něnto.
Johanna Zapjacowa se tomu wjaseli, až kradosćiwe zgótowanje pśecej hyšći pśižycone jo: "Kupce wěźe a maju rozměśe, až se za taku drastwu wěcej casa trjeba, a tak móžomy wšykno cele w měrje zwónoźeś".
Togodla jo wón gromaźe z pomogarjami Ludoweje solidarnosći wugbał, až cłonki njejsu dejali swóje płaśonki na bankowe konto pśepokazaś, ale jo je zběrał nadalej sam.
Na tom městnje słuša źěk wšym tym, kenž su na wšaki part k raźenju knigłow pśipomagali.
Ako pśedsedarja se mě cesto pšašaju, kak ja wiźim pśichod towaristwa a kaku wiziju mam za serbsku wósadu.
Ja som pytany wót tych, kenž za mnu njepšašachu; som namakany wót tych, kenž mě njepytachu. Jez 65,1
Ale insekty na jeje słowa njeźiwaju.
Tofle ze serbskimi mjenjami
Toś jo mě do mysli pśišło: Do Bórkow, k našej lubej redakciji Casnika pójźoš woglědat!
Tam ga buźotej se teke wobźěliś dwě serbskej mustwje – jadno žeńskece a jadno muskece, a to docełego prědny raz gromaźe z młodymi sportaŕkami a sportarjami z Dolneje a Górneje Łužyce.
Lk 10,16
Stawna wustajeńca to skerjej njejo, swóje objekty, wobraze a instalacije wustajujo a pśedawa w galerijach w Barlinju, Drježdźanach a Chóśebuzu (pśi góźbje w Galeriehaus 23).
To groni lětosa: Na tom dnju budu pśedawaś měso a wšykno na dwórje.
Kupka Górnoserbow jo drogowała gano w Dolnej Łužycy – 2. źěl
Pśenocowaś mógu w góspoźe "K pomnikoju jelenja".
Wóna sama, to se wě, to tejerownosći pilnje a z radosću cyni, jo tek cłonk drjenojskego towaristwa za rucne źěło.
Ale weto: Co to dej byś? "Gaž złe luźe abo złe duchy kśě ju naglědaś, glědaju teke na źowcynej noze.
Librowaŕ jo ze śišćakom (Kescher) rybki ze suda łojł a do zbórkow scynjał.
Spjerchlinowe łopjena gałuzam wusko pśilěgaju a se jasnje pśekšywaju.
Milena Stockowa z Lodki, kótaraž pomoga serbskim institucijam a ansamblam wabiś woglědarje, jo nam na našo dopšašanje powěźeła, až budyšyńske źiwadło jo za jeje zdaśim lětosa wjelgin małko reklamy gótowało.
Tśi nocy smy měli měr, ale pón su źiwjaki drje zabyli, až se pśi majsu stśěla, a su pśišli zasej.
Wšykne su narske pśisłuchali.
How we tej wjasce njamaju žednu lodu.
Łoński superkral Lorenz Pawlik z Mósta. „Ja cu wopytaś hyšći raz dobyś“, jo wón Casnikoju na zachopjeńku wuběźowanja gronił.
Co maśo prědk za pśiduce lěto?
Chto pak dej něnto wuźěłaś taku koncepciju?
Mjazy „wikami serbskich jatšownych jajkow” su wěsće te na zachopjeńku měrca w Serbskem domje w Budyšynje te nejwěcej znate.
Guido Kabiš z Bórkow (SPD / L. U.), wucabnik na Dolnoserbskem gymnaziumje, jo pak ned zawoborał, měnjecy, až za to se južo wjelgin mócnje wabi, wšykne kapacity su wucrěte, a až wucabniki tako krydnu wjelgin dobru zasłužbu – wóno nic njepśinjaso z pjenjezymi wabiś.
Rěc ma wjele narěcow.
(w NOWEM CASNIKU smy w numerje 10/4.3.2000
Doma stej se zwětšego nimski rozgranjałej.
Zwěž słowa z lěwego a pšawego słupa zmysłapołnje a stwóŕ sady!
(Juskajśo Bogu!
Wóna jo była nejžmalsnjejša we wuběźowanju, źož su gnali z jajami a su se wobuli drjewjanki.
A to mě „Wendische Amme – Serbska seśelnica“ jo było za jaden wjacor wumyslone.
Spiwaju zasej dwójcy zawodny tekst, pśi tom na zemju buchaju.
How se źaržy krotke nagrono w nimskej a serbskej rěcy.
Słownik musy do rady daś, až móžoš „se jadnogo něco wopšašaś”, až móžoš „někomu někake śěžke pšašanje stajiś”, ale až njamóžoš „se někogo něco śěžko wopšašaś”.
Wejsańska droga se śěgnjo na toś tom dnju bźeze kóńca.
Južo w aprylu lěta 1961 jo Jurij Gagarin ako prědny cłowjek do swětnišća startował a se zasej glucnje na zemju wrośił.
Premjera spiwowu jo dejała byś na adwentskem koncerśe dnja 6. decembra w Slěpem.
Jadne kólebki su pśipśišli ako nowy eksponat.
Te pěśo muske z chora „Łužyca“ su w spiwje wuchwalili piwo.
Sylka Laubensteinowa-Poleńcojc jo "Sprjewinej nyksowce" pśepódała póstrow wót nykusa.
Gaž nastanu źěłowe města, projekty inowatiwne su abo jasne kubłańske nadawki maju, jo to teke pozitiwnje.
Ako pak wuzna, až jo hyšći we swójej jamje a pśi swójich wójcach, wobtužy se nad tym, dokulž by jomu smjerś lubša była ako žywjenje.
Su to tśi samjaki.
Ako z informaciskeje brošurki wó Serbach w pólskej rěcy zgónijomy, su z něga źaseś wariantow serbskeje narodneje drastwy až do źinsajšnego jano styri pśetrali, wokoło Budyšyna, Slěpego, Wórjejc a Chóśebuza.
W lěśe 1993 som prědny raz drogowała do Nimskeje.
Serbšćina se pódawa na Jagiellońskej uniwersiśe, a wutwórjenje katedry serbskeje rěcy a kultury w Zielonej Górje słuša ku kompetencam Ministaŕstwa za kubłanje a sport.
Tśi dny smy sejźeli a kokoški cysćili!
Ta wětša śěžkosć w rolnikaŕstwje jo była wusoka wóda, tak až njejsu mógli nalěto na pólo.
Nejmłodšy awtor ze Žylowa, źewjeślětny Jan Döding, pišo w Pratyji za źiśi wó jadnom swójom hobbyju: rakety, satelity a robotery.
We tom casu jo płaśeła regula: cejiž kraj, togo jo religija, a stakim jo błobošojska cerkwja naspjet wordowała katolska.
Su słuchali, což su jim šwigermamy wukazowali.
Aby mógali derje na nje wótegranjaś, smy za pśedlažece Lutki toś tu temu wuzwólili.
Knigły su weto wjelgin k pśirucenju, wóni dokumentěruju materielnu a duchnu kulturu jsow, kótarychž zgromadnosć jo pśez wugnanje ceło rozbita a skóńcowana.
Což kokošam jo nejžrědnjejša
Dalšna móžnosć jo, projekt kšac pó kšacu kóńcyś.
Pon pak som słyšała, až jo to była Prjawoska šołtowka.
We mjenju wósady jo dar pśiwzeł Ernst Mucha, ak jo lazował serbski ewangelium.
Pótakem take wustarkowanje tradicionalneje burskeje drastwy, ako jo kněni Münchowa za rum Alpow konstatěrowała, pla nas njedajo.
Pśedsedaŕ jo Nigel Farage.
Ja cu nejpjerwjej dobrowólne socialne lěto cyniś a pón socialnu pedagogiku w Barlinju studěrowaś.
Twój měr by był kaž wódna tšuga a twója pšawdosć kaž móŕske žwały.
wukaznjował reformatora.
Kótare su byli jogo wósebnjejše zasłužby, na to jo spomnjeł jogo naslědnik Harald Groba z Husa.
Myslimy se na to, až jo Nedo w casu nacistiskeje diktatury ako 25lětny młody wucabnik wjednistwo Domowiny pśewzeł.
Wjele lubjej jo se zaběrał z muziku a literaturu nježli z medicinu.
Dalšne wjeraški jich źěła budu: pyšnjenje jatšownych jajow z familijami, wiśe girlandow za majski bom, lěśojski swěźeń a dwórowy swěźeń.
Wót junija 2020 nawjedujo Syman Pětr Cyž LND.
Teke wóna jo wjelgin spokojom. „Do města ja njejědu.
Njok groniś, až ma mój pśijaśel Fryco dospołnje pšawje, ale Błośanarje, kenž su na wěsty part žywe wót wobchada cuzych, skerjej chylaju k tym naspomnjonym njepócynkam nježli pokorny dolnoserbski rolnikaŕ, kenž musy swóju chudu rolu źěłaś z wjelikeju procu a mało pśi tom zasłužyjo.
Měnim pak, až jo było pšawje, wušparanja a starosći Serbow pśinjasć na jawišćo.
Naraźijomy źinsa tematiske drogowanje k serbskim powěsćam.
K tragice narodnje wědobnych Dolnołužycanarjow 19. a 20. stolěśa ga słuša, až wót nich mamy lěbda serbski powědajucych pótomnikow.
Cytajśo dalej w ewangeliju Markusa we 9. stawje.
W jeje casu njejo było wjele młodych luźi w Kósobuzu, ga njejo se we wójnskem a pówójnskem casu wjele źiśi naroźiło.
Gaž jo źiwina nastśělona, ma pjas nadawk, kus pytaś.
Na wjele dwórach nichten njejo był doma, na drugich su južo na źiśi cakali.
Slěd jo, až serbska rěc mrějo, a z njeju teke ceła serbska kultura a serbske tradicije.
Jano až do kongresa Domowiny jo pśewzeła Jana Baumgärtelec z kupki „Bjarnat Krawc“ Drježdźany źěło župana župy „Jan Skala“.
To druge mjazy 8. a 10. oktoberom.
Dešańske ga su słowa hynac wugranjali a wšake słowa njejsu zewšym rozměli.
Jo wopšawdu bejna žałosć, až towarišnostne žywjenje pśisamem kompletnje zamarznjone jo.
Źiśo wašo žywjeńske zacuśe pytat, źož se polka hyšći woplěwa a dajśo se how na jsach pśechwataś wót łužyskeje (serbskeje) kultury.
Moj zaśišć, kenž som sobu wzeł pśed dwěma tyźenjoma njeźelu wjacor domoj ze Smogorjowa, jo taki był.
Muzikowe projekty a dirigaty su wjadli dirigentku pśisamem pó cełem swěśe, mjazy drugim do Japańskeje, Połdnjoweje Afriki, Połdnjoweje Ameriki a Chinskeje.
Něga raz pśed wjele lětami, tak su mě wulicowali, jo wjadła zwada dweju susedowu pśed wujadnarja.
Wobraze se woglědaś a pśedcytaś Wótkubłarka abo druga wósoba pśedcytajo tekst kniglickow.
Naslědku jo aktualna diskusija wokoło ewaluacije serbskeje wucby mócny impuls k takej diskusiji dała – měni Jordanowa. „To se maka kradu z našym kubłańskim nadawkom (Bildungsauftrag)“.
Tejerownosći glědamy slědk na zachopjeńki narodnego gibanja w Serbach.
Něźi su musali wóstaś a kšywo wušej głowy su jim dali, witane w tegdejšem casu pak njejsu byli a wótergi su jich sromośili ako »Polacken«, což jo było ned pó wójnje hyšći kradu mócne gódło.
Wóna co se rada pyšniś.
Wuspěch jo tak wjeliki, až kus se za tyźeń hyšći raz grajo, pśi comž źiwadło zasej nabite połne jo až na slědne město.
Rusojska rěc jo pódzajtšnosłowjańska rěc.
Teke Sabine Neupötschowa jo w toś tej integratiwnej kreatiwnej kupce, pśi kótarejž se jadna wó projekt towaristwa "Lübbenaubrücke".
Zapokazanje fararja w Blunju
Tam som se z njeju rozgranjała wó tom, co wóna w prozninach cyni, a kak to jo z wucenim w casu korony.
Wón jo wšym, kenž w njom źěłaju, žycył wjeliku móc a pśecej dobre a nowe ideje za spěchowanje serbskeje rěcy a kultury.
Tam su cłonki parlamenta wobzamknuli, až kśě Załožbje za serbski lud daś pśiduce lět 165. 000 euro wěcej.
Gaž wy, lube źiśi, to how cytaśo, jo Jan južo nowe dožywjenja z WITAJ-campa 2019 měł.
K tomu hyšći cłonki Domowniskego a drastwinego towaristwa, ako su stog składli, a tśi błośańske bajawki w rozgronje.
Nejblišych pśiswójźbnych a wěrowańske znanki jo njewjesćinski pórik sebje sobu na kupu wzeł.
Tam mógu nejlěpjej ryby łojś.
Togodla jo nejwušy cas, toś te styri zwězki ako dokóńcone cełkowne źěło marxistiskego stawizniskego slěźenja historizěrowaś, je naglědaś ako znankstwa sorabistiskich fachowych stawiznow, kótarež we wěstem casu, pód wěstymi wobstojnosćami a z wěstymi zajmami nastali su – a kenž dla togo źinsa sami [...]
Pśezpołdnica se póra! Tu samu grajo grajaŕka Sandra Kukelic z města, tu pśeźěsonu burowku Müllerojc Lea z Raduša, źowćo, kótarež fotograf Peter Becker cesćej za swóje foto-projekty angažěrujo.
Z tym jo situacija žeńskich jano mało wobglědana była, což jo se w małej kopicy wědomnostnych literaturow wó serbskich žeńskach wótbłyšćiło.
Ten góspodaŕ ma we brožni styri historiske trjekarje stojece – wón wšak njeźěła z kónjom dla tog, až musy, ale dla togo, až to burske źěło lubujo.
Ale to pominanje jo wuzněło njesłyšane.
Dla togo trjebaju pśi sudniskich jadnanjach dolmetšarja, wucabniki a fararje muse serbsku rěc wobkněžyś.
Kandiděrowała jo za PDS, lěcrownož njejo jeje cłonk.
Pó lěśe 1990 su byli hyšći žedne zmakanja – mjazy drugim 1995 w Praze.
Mogu se na wšakorake epizody dopomnjeś.
Jo, to běchu Borkwy młodego casa!
W lěśe 1990, ako su w Górnej Łužycy se rozsuźili nowu serbsku kazń wuźěłaś, jo komisija za to pytała fachnikow.
Nejwěcej wobźělnikow wužywa MDR (41% cesto abo wjelgin cesto) a Serbske Nowiny (38% cesto abo wjelgin cesto).
We Wjerbnje ga jo wuknuła, gdyž stej starjejšej se wrośiłej z Hungorskeje w lěśe 1993.
Pśi tom cu teke wuzwignuś, až su byli pśi serbskem bliźe wěcej Górno- ako Dolnoserbow.
Jo to SUPERKOKOT 2005, na kótaryž młoźinski aktiw Domowinskeje župy Dolna Łužyca nanejwutšobnjej pśepšosyjo.
Gaž běšo Hantšo někotare botaniske knigły do ruki dostał, študěrowašo pilnje w nich.
Andreas Pabst dirigěrujo orchester a nawjedujo chor Serbskego ludowego ansambla, wót lěta 2016. 
Měj swójej wócy wótwórjonej nad žebrjenim swójogo słužabnika a swójogo israelskego luda, aby za nimi słyšał we wšyknom jich wołanju k tebje. 1 kral 8,52
Jan 1,17
To bogatstwo a ta kšasnosć tych nastajonych wěcow jo wjelika.
Ta zběrka jo rezultat njezmucnego zběranja mjenjow pśez awtorowu we cełej Dolnej Łužycy.
Tak swój rewěr z pótajmnym symbolom markěrujom.
Stephan Kaiser, lětnik 1957, njejo roźony wót doma Serb.
Wótpowědujo barwa emocionalnemu wugronjenju kórtki abo emocionalnemu stawoju góleśa?
Wobglědniwje namydlujom a myjom jeje šepjerjate kósmicki pód pažu.
Pupka Hanka-Majka jo z kradu złamnego materiala, z bakelita, a juž bejnje dokusow.
Pśi wětšych zarědowanjach su pomagarje pśipódla, ako ta młoda žeńska napšawo.
Bydliła jo w starej drjewjanej chyžy.
Pó někotarych žrědłach se swójskej swójźbje jemjelicowych rostlinow pśirědujo.
Buźomy se tam wulicowaś wó starych casach a wejsnych tšojeńkach.
Smy měli srjejź dwóra take małe pówušenje, źož smy my źiśi měli swóju kopicku pěska, na kótarejž smy pśecej grali.
Ale to slědne jo jano poł wěrnosći: A.
W normalnej loźe njedostanjoš razka matrjošku.
A kužda zasłužujo respekt!« Z tym wótleśijo.
Orchester ansambla z něźi 30 muzikaŕkami a muzikarjami, dirigěrowany wót Judit Kubicec, wjednice SLA, jo zagrał w głownem wurězki z jogo baletneje opery „Fantazija na Lubinje – Das Jahr der Könige“ (1998), na zachopjeńku a na kóńcu koncerta wšake źěle.
Rozmjej: Kokoše njekśě jano nutśi sejźeś.
Weto jo se malsnje póznało, až jo to procowanje móžnosć, wědobnje za kradu wjele aspektow serbskego žywjenja a za wjelerakosć serbskich nałogow skšuśiś.
Za starym nałogom su tudy wótźaržali woklapnicu na prědnej sobośe nowego lěta.
Nazymska synoda krajneje cerkwje jo była wót 21. do 23. oktobra, synoda w nalěśu jo była wótgronjona.
Dokulaž našo bydlenje w Chóśebuzu, źož smy byli zapisane w bydlenjotwaŕskem drustwje, njejo hyšći gótowe było, smy nejpjerwjej chylku w Hochozy pla nana bydlili.
Pon smy ten štryck pśiwězali a jen z pěskom zasypali, tak až njejo nicht jen wiźeś mógał.
Oj, kake jo to wjasele było, ako su te rejtarje rejtowali!
Wobgroźone z wusokim žywym płotom.
Jagarje su tenraz stśělili jadnu sarnju a jadnu lišku.
Źěło njebuźo na žeden pad lažčej!
Togodla jo był za njeplecnych pachołow wjeliki žort, źowća pśi tom wobuzowaś.
Wón zapakujo swóje fidle a stupa wen do nocy.
Słyńco nad górami Harz stoj južo nisko.
Ceła wěc běšo jomu źiwna a ju njamóžašo wěriś, lěcrownož ju wiźešo.
Až jo był swěźeński stan na sportnišću nabity połny, tomu jo se wjaselił šołta gmejny Turnow-Pśiłuk René Sonk (Sonke).
Pětko to Robinsonu pokazowašo a rozkładowašo, až mógłej jeju zasej wuryś a — zjěsć. 
Młoge jo wu Měršeńojc hynac wuglědało.
Akle wokoło 25. se zyma zasej wrośijo.
Weto: Pó jogo měnjenju njejo take reducěrowanje hyšći dawno kóńc ansambla.
Koark jo z teju noweju wěcu wjelgin spokojom.
Porclin w Sakskej?
Wšykne źowća su byli w serbskej swěźeńskej drastwje.
Južo 8 km dalej móžoš kóńc gótowaś – za pśeliš rědnym wokłonom rěki, źož jo wusoki brjog z chytšym rozglědom.
Jastrowne spiwanje a nabóžniny na górjejstawanje smej gromadu nawjadłej.
W juniju se hyšći raz wobrěžu a pón mógu rosć a zdrjaś, nježli zachopiju luźe pón w septembrje, te grańki tergaś.
Sakska: Nowy stil krajneje politiki
Roža jo pśišła z teju ideju a prědnymi naraźenjami a pón smej dłujko wó tom diskutěrowałej, nježlic jo była měnjeca, až mógu se daś do źěła.
Wórjejski muzej ma wjeliki wobstatk z jogo fotami, a co je wustajiś někak za dwěma lětoma.
To jo mójo samograjadło!
w Kulowje zakazane".
To se wě, až su toś te knigły teke byli „prezentne” na Serbskem swěźenju w Slěpem.
Kuždy źeń to buźo zeger 17.00 až do 18.00.
Toś smy se dejali na to dojadnaś, w kakej formje dej se to cyniś.
Jolic by se to stało, pón by wobsejźarjeju awta něco wjelgin špatnego nacynili.
Politikaŕ jo pódšmarnuł, až ministaŕstwoju jo znata pšawniska a financna situacija serbskeje mjeńšyny w Nimskej.
KOKOTY
Steffen Tušling, faraŕ za studentsku gmejnu chóśebuskeje uniwersity, jo dopomnjeł mjazynarodnych studentow na źeń wopomnjeśa holocausta.
Naše serbske ludowuměłske kupki maju swóje zwucowanja a swóje wustupy pśed publikumom.
Zaprědka su tu wustajeńcu až do 1. junija zaplanowali, ale dla togo zgubjonego casa, w kótaremž muzej jo zacynjony był, wóni ju na cas až do 13. septembra 2020 pódlejšuju.
Kanal mjazy Zabrodskim a Sprjewinodolskim jazorom.
Rozwězujo sandaleśe a pśicynijo jej na brěmjenjowy nosaŕ kólasa.
Pśenocowaś mógu w góspoźe „K pomnikoju jelenja“.
Mě jo pó tej diskusiji z "Łužycu" wšake do mysli pśišło, což som raz něźi cytał a pón napisał, což ma cyniś z našeju situaciju a z małymi rěcami.
W Budyšynje slěźi dr. Jana Šołćina wuspěšnje na tom, kak se imersija we Witaj-projekśe wustatkujo, na co ma se pśi tom źiwaś.
Pśeliš wjele pak njedejali jěsć, pśeto howacej mógu nerki kšawjeś.
Z Friedrichom II.
Buźośo z wjaselim wódu póceraś ze studnje strowja.
K takim mjenjam słuša mjazy drugim Wölpern (1202 Velperede), což jo we tencasnej serbskej rěcy zněło: Wjelpjerdy („Luźe, ako wjele rikaju, pjerźe“), abo naš dolnołužyski Zasrjew (Rosendorf) pla Złego Komorowa.
Marko a Milenka grajotej take pšawe chowanje.
Wón stoj za fairne zgromadne źěło „na wusokosći wócowu“.
Carna karwona jo ptašk ze swójźby wronowych ptaškow .
Mjaztym smy južo planowali, co a kak comy wjerśeś a kaku pomoc buźomy trjebaś.
Wósebnje kobołk jo pśecej luštneje mysli był a swójeju pśijaśelowu z wjelimi směšnymi žortami rozwjaselił.
Bartłomiej Nataniel Wąsowski jo był pólski katolski duchowny, teolog, spisowaśel a architekt.
Měrćin Nowak-Njechorński jo kóńc 20tych lět 20. stolěśa był redaktor Serbskich Nowin.
Něnto wiźi, až teke druge chromy pódobnje wuglědaju.
Mały gólc jo se wě teke serbski rozměł.
Zastupaŕ žydojskich zajmow Jewish Claims Conference ga pomina te grunty slědk.
Nejwažnjejšej eksportowej produkta stej kopra a listowe znamki.
Mjaztym – tejerownosći zachopjeńk 13. stolěśa – jo se waliło na połdnjowy brjog Kryma wjele kolonistow z italskeju městowu Venedig a Genua.
A z nim list.
Dla wótstawkowych pšawidłow njedej tam žeden nawal luźi byś, jano jadnotliwce směju do teje rumnosći, a druge maju cakaś, až budu na rěźe.
Mudre luźe pak gronje: Cas dobyty, pjenjeze dobyte! Co cas zgubiś na se ma, wěźe jano te, kótarež ten cas nałožyś rozměju.
tebje jo gronjone, cłowjek, což dobre jo, a což kněz, twój Bog, wót tebje pomina: Bóže słowo źaržaś, lubosć pokazowaś a pónižnje byś pśed twójim Bogom.
Kurs za dolnoserbsku rěc
[...] Rozwězanje: »Žeden tšach«, změrujo gójc mału Katarinu. »Bacile njejsu tak tšašne.
Z tym nastajenim smy my dolnoserbske reportarje pśewinuli młoge problemy a śěžkosći, kótarež su se nam tencas do drogi stajili, tak na pśikład špatna personalna situacija, starosći wó frekwencu, pśeśěgnjenje do nowego doma srjejź města a z tym zwisujuce pśestajenje na kradu nowu digitalnu techniku.
Ze starych Casnikow: Co dobre drogi na se maju...
Kake nowosći dajo na pólu Wašych printmedijow?
Tśeśe město jo dobył Nowickojc Kalle (mě drugego krala njesmějo w Casniku stojaś, šćita datow dla).
Ale źinsa pomogatej jej dwa mócnej elektromotora pśi gónjenju cełeje młyńskeje techniki.
Chtož jo dožywił, až se dowěra wudanijo, ten to město zasej namakajo, źož swóju wutšobu wusypaś móžo.
W live-rozgronach a pśinoskach se zaběramy ze slědujucymi temami: [...]
Za wjele luźi jo katastrofa, až deje se něnt pójmaś.
Karina dajo rukoma a ramjenjoma bójazniwje doprědka padnuś.
Jo kśěł swětoju wjelikosć, mócnosć a pśemóžnosć demonstrěrowaś.
Lětosa nam do rady dawa doktor Gerhard Herrmann:
K drugemu jo była 7. głowna zgromaźina Domowiny w Malešecach wjelgin wažna, dokulaž jo se how - tak ako hyšći žednje na takem zarědowanju - stajiła serbska rěc do srjejźišća cełego pśiducego źěła.
Južor běšo połdnjo a njewjedro hyšći se njeskóńcy. 
Togodla se žnějo lan nejžlěpjej zajtša.
Pódla togo pak teke na dwójorěcne familije, jich licba ga rosćo.
Šerozelene łopjena su rězane.
Chtož ma naraźenja we tom zwisku, daś je zapódajo na dr.
Tak dłujko jo wón napšawdu mjelcał.
Dwójorěcnym źiśam z rěcnymi mólenjami jo na pomoc, gaž maju jano hyšći kontakt z jadneju rěcu.
Zaběranje z kulturu móžo nam tšochu togo njeměra we nas weześ a zbuźiś to dobre w cłowjeku.
Połož wšykne sformowane źěle śěsta na blach, ale nic pśeblisko pósobicy!
Cogodla, cośo wěźeś?
W 11. lětniku jo jich było mjenjej ako w sedymem – snaź znamje za to, až motiwacija k wuknjenju a nałožowanju serbskeje rěcy pó casu wóteběra.
Chto jo wiźeł taku sroku skokajucu w bósej noze do Hochoze pó tej droze Drjenojskej? 
Něnto su se wšykne wupórali na to městno, źož młoźina jo se zestupała.
Cesto njejo za starjejšeju lažko, to akceptěrowaś.
A za źěło na burskem dwórje, źož rowno tak jo kněžyła chudoba a běda, smy dostawali tam a zas pitśku mloka, muki a žedne kulki.
Lěc njeby take teke źinsa hyšći móžno było?!
Spódoba se śi wóna?
"Gaž jo para 40 do 45 gradow śopła, jo wóna idealna za śěło, za pacientow", jo Martin měnjecy.
Pśi tom jo było wiźeś, až Witaj-wucba w Dolnej Łužycy abo „2 plus“ w Górnej Łužycy wunjasotej dobre a wjelgin dobre rezultaty“, jo Casnikoju gronił.
A pśez to jo pśišła teke serbskim luźam myslicka do głowy, pisaś serbski.
Sebastian Winkler studujo kompoziciju na Uniwersiśe za wuměłstwo w Barlinju a jo wuknik Friedricha Goldmanna a Marka Kopelenta.
Starjejšej stej se how byśe kupiłej a how jo se teke Harri ako jeju druge góle naroźił.
Teke małe kurjetka tam su.
Frank Kosyk jo dostał běłorusojsku medalju
Tam wuglěda same rědne wěcy, kenž žednje do togo njejo wiźeła: žołte słyńco, módre njebjo, zelene bomy, łuki z pyšnymi kwětkami a luźe.
"Wótgłosowanja na to deje se tak pśewjasć, až pśichodne wužywarje cele aktiwnje do dalšnego pókšacowanja se zapśimjeju", rozkłaźo Jörg Funda.
How nic njejo, nicht njoco byś pśedsedaŕ, nicht njoco nic wěc gótowaś.
Ga budu how pśiducy raz rejowaś na zapusće abo kokośe, to nicht njewě.
To jo to dowěrjenje, kótarež k njomu mamy: Gaž wó něco pšosymy, wón nas husłyšyjo.
Moja Ana nic.
Stajijo sebje zasej swój chódośiny kłobyk a co pěšy se wupóraś.
Prědna twaŕska etapa 1955–1959 jo "póžrěła" 6 miliardow DDR-mark.
Z cazoweje źěry njepśiźoš běły.
Kuždy Awstralijaŕ wě, chto Ludwig Leichhardt jo.
Wóna wulicujo, až jě nejlubjej bomse, šokoladu a tykańc a až pijo cesto colu a limonadu.
Jadnab 480. 000 tonow wótpadankow kśě tam spaliś, k tomu słuša 80. 000 tonow wótsajźoneje pary.
Janoju Rawpoju z Budyšyna abo wušemu promštoju Reinhardoju Richteroju z Chośebuza.
To jo mała šćotka Wšuźibyła.
Z dobreju chwalbu su styri Serby swój eksamen wobstali: Karlo Jordan z Popojc, Max Psaar z Raduša, Fryco Laxz Janšojc a Richard Wincaŕ z Dubrawy pla Grodka.
Teke w Pólskej jo Kilian namakał pśiwisnikow.
Toś te žycenje jo se něnto społniło.
K tomu pśiźo teke to, až jo špatne nastajenje k źěłoju, a to zasej jo wuslědk socialnego tšacha a njedosegajuceje organizacije źěła.
Z lětnymi proznymi pjenjezami we wusokosći 75. 000 euro a małeju licbu wužywarjow – jano 260 – jo ta knigłowa wupóžycowaŕnja amtoju mjaztym pśedroga wordowała.
To njejsu za njogo, togo bura a prodrustwownika jano mudre mysli a wjelike słowa.
Wjednistwo jo se jasnje rozsuźiło, až dej to byś na kuždy pad Serb.
Wóna jo tak dłujko wó to pšosyła, až starjejšej jej slědkoju ponyja kupiłej stej.
Postowa adresa wóstanjo ta sama.
"Ideja towaristwa Sprjewica jo originelna, něnto jo trjeba zwěstkarje pytaś", jo groniła 82lětna woglědaŕka prezentacije Brigitte Broschowa z Łaza.
pónjeźele, 27. julija /žnjojskego
W lěśe 2006 som šeł do pśedrenty.
»Z našogo klawěra, to se wě.«
Prědny raz běchu tam 1981 wugel wukopali, a něnto pó něźi 35 lětach dej byś kóńc z tym.
Dr. Joanna Chojnicka źěła na Uniwersiśe Adama Mickiewicza w Póznanju.
Měškanka, a teke z nowšego casnika wó gribarju W.
Wobjadne su teke byli wšykne, až su notne wětše strategiske změny w serbskem šulskem, nic jano někake „małe operacije“.
Nan: Ně, dwa, — jaden za swójo źěło a drugi ako kněz teje zemje.
A kak spinaš?
Marja Wěrikowa w serbskej burskej śpě w Rownem.
Bernd Kochan jo tam dostał cesnu štucku a jogo žeńska, kótaraž jo młoźinje napjakła twarogańc a tykańc z jajowym likerom.
Dwójorěcnosć buźo w šuli samej wěcej prezentna, na pś. deje toflicki do rědownjow byś wše nimske a serbske.
Ze ten rědny cas źěkuju se ja wšyknym wejsanarjam a měsćanarjam, ak som směł wót nich pisaś.
Tuchylu jo cas, źož mógu se wobydlarje we tom procesu wobźěliś.
MĚRC LĚTA 1990.
Wón ga jo taki luby gólc.
Bogi cłowjek jo dłujko žałował wó swóje pódermo woprowane zuby …
Kießlingowa - wobej z Chośebuza - a M.
To se rozmějo, až pśi wuknjenju pśecej wšykno tak njebula, ako by sebje to žycył, to njok zamjelcaś.
Ze "Slědnymi dnjami Strowja" my pak skóńcnje něco mamy, což móžo se młodym luźam póbitowaś.
A teke Serbska rěcna šula, kótaraž rumy w Dešańku njejo mógła dalej wužywaś, by dejała pórědne rumy dostaś.
Rola Dolnoserbow w Maćicy Serbskej
Pśez to, až kuždy jo mógał diskutěrowaś anonymnje, jo pśišło wužywarjam bejnje lažko, z wěsteje distance werbalne puki wuźělowaś, wósebnje znatym paršonam serbskego zjawnego žywjenja.
Na kóńcu 1. lětnika smy wjelgin tužne byli.
Jeje źěło jo pó źělach dalej wjadła wejsna kupka Ludoweje solidarnosći, źinsa cyni to Domowinska kupka w Grodku.
Kromolański park.
Wóna jo mě w samskem zmysle, jano z pitśku hynakšymi słowami wuwitała, ako jo se mója luba ze mnu rozžognowała: »No, kněz Hanuš, až Wy teke zas raz drogu ku mnjo namakajośo!« 
Ceptarjowe myto běšo snadnučke.
Ten slědny faraŕ w Serbskej cerkwi w Grodku jo był Rudolf Eberhard, a to w lětach 1929 do 1959.
Serbske blido „Slědna šansa – tak buźomy serbsku rěc wótžywiś“
Źo wó dalejwuwiśe potencialow identity a wó to, nastajenje k serbskej rěcy we wšednem šulskem žywjenju pozitiwnje wuwijaś.
Wótergi njepśidu pśiswójźbne k měru daniž rozmyslowanju.
Kwiśo w lěśe.
Ale ako naš głowny nadawk smy my wobglědowali, ako wuknikojski ansambel na serbskich jsach Dolneje Łužyce zbuźiś serbske kulturne wědobnje.
mjazy sobu powědali.
Nawka z tym serbsku literaturu nanejmjenjej na niwow nimskeje literatury.
Tam ga buźo se wěcej balokoparjow wobźěliś – mjazy drugim teke z mustwowu Brjazyna/Dešno a Picnjo, ako su měli 3. oktobra wažne pokalowe graśe.
Wokoło 130 jo jich to było – źowća a gólcy ze zakładneju šulowu Chrósćicy a Ralbicy, ze srjejźneje šule Ralbicy a teke te nejstarše źiśi ze serbskeje źiśeceje zagrodki w Chrósćicach.
"W pódzajtšnych krajach som dožywił pśecej wjeliki zajm luźi za wuměłstwo, teke za serbsku muziku", měni Sebastian.
"Kóžana rukajca ako pśizemišćo musy byś, pśeto taki hodlaŕ móžo śi ze swójimi pazorami ruku pśekłojś.
Ako stej byłej 12 a 11 lět starej, stej zachopiłej graś na trompeśe.
Zgonili smy, až jo bajka wó zwěrjetach w Serbach wósebnje woblubowana.
A rowno něnt kněžy se w turistiskej idyli njepokoj.
Ale co něnt, gaž pšut žywjenja jo pšec?
Ja, ten Kněz, to napórajom.
Młogim se spódoba, až pśidu wósebnje młode luźe ze swójimi cołnikami w radnej licbje do Błotow.
Grafika: ze zběrki awtora Bernd Pittkunings alias Pytko jo znaty serbski spiwaŕ, abo ‒ kaž sam cesto groni ‒ pěsnjaŕ.
Malsnje hejnak młody sarnik jo Janko k wrotam chwatał a je wótchyśił: Pśed nim jo stojało źowćo w slobroběłej sukni.
Pśez tu twardu głowu a dla płošenja pśed awtami ga njejo we Hockunojc groźi stary wordował.
Nejskerjej su to wšo starše zwěrjeta.
Ako jo Cimoszewicz k wěsći dał, pódawa se serbšćina na Jagiellońskej uniwersiśe w Krakowje. [...]
Pśez to jo mólowanje serbskich motiwow, wósebnje slěpjańskich drastwow a powěsćowych bytosćow, stawnje pśiběrało.
My musymy wěcej cyniś“.
Teke Domowina jo něco dodała za toś tu góźbu mjazykulturneje wuměny.
Teke chor Dolnoserbskego gymnaziuma wustupijo.
Potom woglědajom hyšći raz do wšych bydleńskich kupkow.
Ako smy słyšali, pla was wjele prodrustwownikow ze źěła pušćaju …
W śopłem casu jo howko pśišło kuždy źeń wjele luźi - źiśi, młodostne, dorosćone, jo, cełe familije.
"1983 som se wóženiła, a nama stej se naroźiłej syn Vincenc a źowka Laura".
Co ma to na se?
Na lazowanje jo pśišła mjazy drugim radna delegacija ze Skjarbosća.
Kšute mroze nas pśisamem ceły mjasec pśewóźuju, pśi comž razka spadki abo mócne wětšy wócakowaś njesmějomy.
Za to se wutšobnje źěkujomy w nadawku kupki “Serbska namša”.
Ten derbnik zapłaśijo mjenjej na sobuderbniki, ale muse za to pśewześ wobstaranje derbnikow.
Połož plack na te stojece sćěny.
Tak se zwězujo to lokalne, nacionalne a globalne pó swójskej wašni ze sobu.
Awtor togo źěła jo za slěźenje a pisanje teke wužywał to, což jo se w lětach 1949 do 1970 w Casniku pisało.
Wuběrk za wuzwólowanje bramborskeje Serbskeje rady jo oficielnje wuzwólowanje wuwołał a jogo termin znaty cynił.
Połny z terminami jo jogo kalendaŕ až do junija.
Něto mějašo Robinson wjelgin glucne žywjenje. 
Do lěta 2024, ako dej Miłoraz prozny byś, njejo wěcej wjele casa.
Domowina njeźěła how wěcej
Martin Landau jo US-amerikański grajaŕ.
Luštnje do dnja tapoco.
Nan: Pšawje, a z móŕskeje wódy warje sol luźe — a tež słyńco.
Wobej awtora – Bernd Voigt a Manfred Kliche – stej zasej w Radušańskej historiji grěbałej.
NC: Ga te prědne zaśěgnu?
Toś žycymy jubilaroju nadalej wjele inspiracije we Łužycy za dalšne twóŕby.
Zaběrajmy se z metodu, kak su serbskich ceptarjow z Łužyce pśesajźili.
Něnto jo to „gmejnski pjac”, a wejsny muzeum, wejsne towaristwa a wobydlarje – gaž maju na pśikład swajźbu – mógu w njom klěb a tykańc abo mazańc pjac.
Wóna buźo wót januara w Chóśebuzu źěłaś za Załožbu za serbski lud.
Toś ten kurs njama jano rěcne zwucowanja, ale teke zmakanja ze serbskimi luźimi.
Jano w někotarych źělach Łužyce su woplěwali serbske pcołkarje dalej swójo powołanje, wósebnje wokoło Mužakowa (Bad Muskau) a Worjejc (Hoyerswerda).
Sobotu, 5. oktobra, a njeźelu, 6. oktobra, buźo w muzeju pód gołym njebjom „Stary lud“ tematiski kóńc tyźenja.
Tam słuša k centralnym metodam "se wobźělujuce wobglědowanje", a za to jo to njewuzbytne, socialny kontakt ze slěźeńskimi partnarjami a partnaŕkami źěliś.
Pjecha (42,00 markow).
Njejo cował – plon jo wuleśeł a jogo z tolarjom mytował.
Na naš jubilejny swěźeń w septembrje 1967 su pśijěli pśijaśele z Gryfina, Čakovic, z budyšyńskeje wušeje šule a kupka sowjetskich wójakow z knorawskeje kaserny.
Taki nowy rědny dom ma wognjowa wobora w Hochozy.
Jolic buźo móžno, by kśěli pó treningu teke graś pśeśiwo drugemu mustwoju.
Znaty serbski spisowaśel Jurij Koch pišo we tych źiśecych knigłach (wót 6 lět) wó burje Žuru, ako ma wjele pólow a bydli we wjelikem domje.
Nejwětšu radosć jo nam źiśam napórał nałog, kótaryž se swěśi jatšowne pónjeźele.
Ale we wšyknom ludu jo jomu ten spódobny, chtož se jogo bój a pšawdosć cyni. Pós 10,34–35
Vilnius je stolica a nejwětše město Litawskeje a lažy w krotkem zajtšu kraja blisko wulewa rěki Vilnia do Nerisa.
Wón pokažo awtam, motorskim a kólasowarjam drogu do Brězowki a dalej do Běłeje Wódy.
Pśecej jo to jaden pórik – raz z nimskim mjenim, raz ze serbskim, a k tomu su tek mólowali rědne bildki.
Zawinowało jo to zgromadne do-šule-chójźenje tegdejše pśestajenje zachopjeńka šulskego lěta wót nalěta na nazymu, to groni wót maja na september.
Ja ga som dejała byś ta »nejrědnjejša«, a ja se myslim, až som to tencas teke była.
Weto su wšykne wobjadne, až buźo škóda, buźo-lic wón wótemrěś.
W bomowem parku za źiśi ma Serbske towaristwo Ćisk z.
Wjelgin dłujka a žywa jo była diskusija k tomu, což běštej krajny raźc Harald Altekrüger a wokrejsne zastojnstwo wótpósłańcam ze 6 frakcijow na blido połožyłej.
Pśiduce „Serske blido“ w Zušowje buźo 6. apryla.
Tśi raze su kupki dogromady wušej 20 góźin dłujko ze zgromadnym programom wustupowali pśed něźi 5000 pśiglědowarjami.
Te su byli tencas ze słomu kšyte.
Wón ma doma jogo nimsku bibliju!
Kake, te buźomy na blido połožyś, gaž se źěłowa kupka "EUROPEADA" zmakaś buźo.
Mě jo było jeju luto, som z nima pór słowkow kradu wót wěrnosći powědał a tu wěc zabył.
Naraz padnu jadna ceła sćěna na tu žeńsku a zakopa ju pód sebje.
Rostliny su zymje pśetrajuce.
Žeden drugi mjasec njezachopina ze samskim wšednym dnju kaž junij.
Streibela na kongresu powědał, jo wuzwignuł wažnosć, aby se narodnosć, kultura a rěc wšyknych małych ludow a narodnych mjeńšynow zachowali.
Snaź se wułojmej teke mej pór pókładow.«
Chtož co se pśipowěźeś, dej se wobrośiś na Janu.
Twaŕ noweje šule źo slědk na wujadnanje slěpjańskeje gmejny z Vattenfallom z lěta 2008, ako narownanje za pólo I Wochožańskeje jamy.
Lan za jogo wólej rosćo w Dwórach a w Želmjach.
Haraldix a Serbofix: Hyšći nic!
Tenraz pak comy pśedstajiś młode česke źowćo, kótarež ma za serbski lud wjele wušej a se na swój part za to zasajźujo, aby w Českej wjele zgónili wó Serbach w Górnej a Dolnej Łužycy…
Daloko njejsom pśišeł!
Chto buźo z Wami cytaś?
Ako se nan na drugi źeń za jeje žycenjami pšaša, groni, až jo južo wšykno z ruprajchtom dojadnała.
W lěśu 1948 jo se pón groniło, až směju domoj.
»Cogodla se pópšawem waźimej?«
Chtož źěła a se gibjo, cyni to we śichem, za sebje.
Wót togo nalěta se wóni na wobrazowych toflach w nimskej a serbskej rěcy rozkładuju.
Wón ga jo nejwažnjejšy.«
Dla togo kśě nejpjerwjej zgóniś, co se luźam nejlěpjej spódoba, a paralelnje južo pytaju za móžnosćami, źo by se mógała ta drastwa wu nas we regionje šyś a wušywaś.
Stwórtk, 23. septembra, zeger 18.0019.30 pśednosujo Ralf Gebuhr wó grodach w Dolnej Łužycy.
»Ty ga sy wjele lět z Wylemom Bjerom gromaźe źěłał, ty jogo nejlěpjej znajoš.
Z Pódstupima/Potsdam. W krajnem sejmje w Pódstupimje jo se 3. apryla wuběrk za wědomnosć mjazy drugim zaběrał ze serbskimi temami.
Chwalony buź Kněz, Bog Israela; pśeto wón jo k našomu ludoju pśišeł a jen humógł.
Jano wšake nitki su se ako pózłośane we słyńcu swěśili.
A snaź buźo se pózdźej raz wrośiś do domownje.
Tudy njejo žeden Žyd daniž Grich, tudy njejo žeden słužabny daniž lichotny, tudy njejo žeden muski daniž žedna žeńska; pśeto wy sćo wšykne gromaźe w Kristu Jezusu.
A rownož wón zemsku cesć a swój wužytk njepytašo, bu jomu južo we žywjenju wšykno bogaśe pśiźělone, pśeto wón běšo šep, zastupny šołta, cerkwjeńc, pomocnik a raźiśel pśi cerkwinem twarjenju, [...]
Jogo płod jo janowka a hendryška.
Mója sotša a ja smej mjazy nima wokoło skokałej.
Pó dlejšem casu kral Kitoju kiwnjo a jogo wjeźo do wjelby.
Teke muzikowe kupki, kulturne a stśělaŕske towaristwa su byli prezentne.
Kati Sprigodojc jo spiwała "Ty wugłaźiś žwały", z fararjom Kśenku a wósadu.
Co cu ja z tym groniś?
Nadpadnuli su mě te dobre głosy nowych spiwarjow a to, až su se jawili barwy serbskeje chórgoji w kulisach.
Žeńska jo se wrośiła z pola, źož jo wšo źěło pšawje wobstarała.
Smogorjejske towaristwo jo swěśiło jubilej
Naraz něco słyšy.
To jo za nas zakład wšyknogo.
Turnojska młoźina jo dejała pśed tśimi lětami reagěrowaś na njegluku.
Za nas kśesćijanow jo to naša wěra do Boga Kněza.
Wšake budu něnto groniś, dla cogo take seperatne zmakanje, take seperatne procowanja europskich słowjańskich ludow.
Małke operacije njebudu nam wjele pomogaś, ale take, ako pśinjasu wustrowjenje a dlejše žywjenje.
Spiwajśo Knězoju ze źěkownosću we wašych hutšobach.
Dłujke pśebywanje w rodnej jsy Wjerbno jo było nejpłodnjejšy cas literarnego twórjenja Mata Kósyka.
Pšašanje, chto jo ten nejlěpšy Serb, ma južo dłujku tradiciju – jo dr.
Což šołtojske nastupnosći nastupa, wiźi wón je we dobryma rukoma.
Krotku pśestawku smy měli teke w Chośebuzu – rowno na tej droze, źož jo pśijaśel Gerat bydlił.
Wustajony cas jo srjejź dopołdnja a ja sejźim scasom w cakaŕni.
Dwa gólca stej kśěłej kral byś.
By mógli ga pśemysliś, naroźonemu góletkoju šansu daś, aby wordowało dorosćone.
Zwostanu rěcne pšašanja, kak pśiźoš wót »k pśewózu« na »Chośebuz« resp. »Cottbus«.
Mjenowědniki su pak wótergi wucytali z mjenjow sedlišćow, až maju źe něco z pśedkśesćijańskeju wěru Serbow cyniś.
Za tym jo se ned chopiła wjelicka wumóžeńska akcija – bóžko mimo wuspěcha.
Serbska basnikaŕkaMina Witkojc jo se musała daloko wót domownje žywiś.
To se rozmějo, až jo teke kafej w pśestawce słoźeł ‚ako how R.
Ju buźo źaržaś faraŕ Ingolf Kśenka pśi góźbje dnja wótwórjonego pomnika.
Wót zlěka jo južo młogi śěžko schórjeł.
To jo pśecej raz w Zielonej Górje, raz we wokrejsu Sprjewja-Nysa, a to wót lěta 2011 sem.
Slědnu wałtoru su to zwónoźeli, až sprjewina kólasowaŕska sćažka mjazy Depskom a Dešnom w cełej dłujkosći dogótowana jo a se zasej pó njej kólasowaś abo pśechójźowaś móžo.
Chróstu pótrjefjecy som wjele zabył, tu rědnosć teje wokolnosći žednje! 
Bogaśe a ze wšakorakimi temami su pśedstajone slěźenja na polu literatury.
Wušej togo budu źěłaś na koncepśe za Grabicański jazor.
Pjenjeze su za kulturne institucije, ako njejsu dotychměst wjele financielneje "korona-pomocy" dostali.
Togo se Elisabeth Batramowej cowało njejo! Až wěcej ako 100 luźi k swětkam 2020 na jeje dwór w Dešnje buźo se walaś, aby měli jadnu abo pór spódobnych štundow a wobgóspodarjowane byś.
Ja som Kněz, a njejo žeden wěcej.
A na pšašanje, lěc dejmy wšuźi měś tu masku stajonu, jo diplomatiski wótegroniła: "Wažnje jo, až maśo je w tašy!"
Cołn z łapanim kokota, wót našych młodych Domowinskich cłonkow z Raduša pśedstajony, jo dostał 1. myto.
Pó někotarych luźach nacynjaju bobry škódy lěsow, pó drugich su bobry wužytne pśi wobchowanju wódy w regionje pśez naturske damy.
Na kóńcu móžoš zwěsćiś, až jo powšykne pśedstajenje serbskich žeńskich, bytostnje wót idealizacije wobwliwowane było.
sobotu, 11. měrca (10.00-12.15)
To daj Bog luby Kněz! (25. januar)
 — Kněžo, mój Bog, kak se mě pójźo!?“
Te tśi sekcije su byli w Běłej Wóźe a Mužakowje.
Na pódpołnocy jo góla wokoło Luboraza.
Derje běšo, až móžachu take wšykno za krjami wugbaś, až te na łoźi nic njewumarkowachu.
Mała Tśmjelojc Hancycka pyta pitśku nektara.
Młoge naju wobnuchaju, druge zwigaju głowu a na naju bjakajucy wuźěraju.
Rownocasnje wugótowa wón tśi swójske sokołske zlěty z wuběźowanjami a pśedstajenim masoweje gymnastiki w lěśe 1924 w Pančicach, 1927 we Wulkim Ćisku a 1931 w Radworju, źož wobźěli se 500 Sokołkow a Sokołow na swěźeńskem śěgu a 250 aktiwnje na zlětu sportowašo.
Su ga na njej baby byli?
Wumyjomy a rozkšajomy tšuki.
Wóni su nam samo pomocnikow za nosenje, lodowanje a wulodowanje stajili.
Co su źiśi nahandali na kompaktnem kursu?
Z Bělinom twóri Běła Góra wót komunalneje reformy w oktobrje 2003 jadnu gmejnu.
Kněz Dyrlich, kenž zašwyrnjo skóro swój 65. narodny źeń, jo musał w tej góźince na wjele pšašanjow wótegroniś.
Njok stojeca wóstaś.
Źo jo wašo nejžlubše grajkanišćo?
telefax 0 35 91 / 4 30 96
To jo se jej z cłonkami ansambla južo we krotkem casu wjelicnje raźiło z programom „Naša Hanka we wěnku stoj“ łoni w septemberu. „Z našogo wuměłskego fundusa smy na jawišću pśedstajili z orchestrom, chorom a baletom serbske swajźby a swajźbaŕske nałogi ze styrich regionow, a to z nowymi elementami.
Jo ganjał zwity mordaŕ pó jsy?
Jogo nana, Chóśebuskego archidiakona Pawoła Fryca Broniša, znajomy ze serbskich stawiznow, jo ga wšake pśinosował k serbskemu pismojstwu.
Rozgrono z pěsnjarjom a nowym sobuźěłaśerjom serbskeje biblioteki w měsće
Drugej dwě tśeśinje ma płaśiś Załožba za serbski lud.
Štapniśo kónja!
Pónjeźele jo se medijowa powědaŕka ministaŕstwa zagroniła, až akle něnto pišo, a až wótegrona pśidu we tom tyźenju.
Zastupmy do pówóstanka stareje romantiskeje cerkwje mimo kšywa.
Take tšojenja se lažčej cytaju ako dlejšy roman, glědajucy na rěcne wobstojnosći wu nas.
Źo hyšći take něco dajo?
Rostlina wutwóri wjele wótnožkow.
Krabat a wšykne dobre luźe kołowokoło su měli něnto měr a pokoj a su se njesměrnje wjaselili a su juskali.
Togodla wóni se žyce serbsku wucbu zwenka šule.
Psyck se wjerta dla tog’ balka a se chowa.
Wón to něto tež cynjašo.
Mjazy drugim se pomina, až dej byś cil wucenja na wobyma serbskima wušyma šuloma w Budyšynje a Chóśebuzu, až deje wuknice a wukniki pó abiturje wjelgin derje wobkněžyś górnoserbsku abo dolnoserbsku rěc.
Teke starym Gricham jo była rostlina južo znata ako kuchniske zele.
Tam buźo na kóńcu 10 projektow spěchowanych, kótarež su dobre za kulturnu identitu Łužyce tak ako za wugótowanje atraktiwnego kulturnego póbitowanja w Łužycy.
Gab rejował by ten wizent, by kuždy wołał: Kaki talent! 
Za takich Serbow jo tradicionelne pórucenje literatury ako tekst w pókšacowanjach dobra wudroga.
Móžomy pśez to hyšći wěcej do direktnego kontakta z cytarjami stupiś.
Na tom samem dnju, 25. apryla, zmakajo se w Radušu zwězk „Cysta Sprjewja“.
To se wě, až jo pśedsedaŕka kupki, Sabine Siegowa, teke "woklapała" to stare lěto, we kótaremž su kupka, jeje pśedsedaŕstwo a cłonki wjele naźěłali.
Pśiměrjenja hyšći njejsu móžne a to, tak dłujko ako njejo se situacija wótnapněła.
Njeźelu, 24. měrca, buźo nalětny koncert.
»Pšec, pšec!« 
Ta se tšachotnje chwjejo, ale Berta móžo hyšći tu wagu źaržaś.
Póznajom swój njestatk a som w starosćach dla swójogo grěcha.
Ned na zachopjeńku rozžognowańskeje namše stej Heide a Hans-Christoph Schütt pśed hołtaŕ stupiłej, aby slědk glědałej na zajźonych 9 lět.
Tobias jo teke drugich popajźonych troštował a pśedewšym chudym pomogat.
To pak njejo jano fantazija.
Wón jo mě 2002 wulicował, až jo měł wjeliki późěl na tom, taki wjerašk w Domowinskem źěle prědny raz w Chóśebuzu pśewjasć .
Ako smej z Alfredom Krawcom w lěśe 1998 pśigótowałej wustajeńcu »Serbske wuměłstwo w Błotach a góli« (Serbski muzej Chóśebuz) a knigły »Wendische Bilderwelten« (Ludowe nakładnistwo Domowina 1999), som starcył na Bórkojskego mólarja Paula Duringa (* 1901).
Z Dolneje Łužyce stej swóje źěła teke Chóśebuski dwórski fotograf Carl Metzner a Bórkowaŕ Heinrich Steffen wustajiłej.
Ako kužde lěto wob zymu, se teke tenraz błośańske cołnarje na wšakich polach dalej kubłaju.
Pšawo na nuzne wobstaranje maju źiśi teke, gaž maś abo nan źěła w medicinskem abo woplěwańskem wobłuku.
Ja ga mam hyšći někotare serbske ze starego casa.
Z kótarymi žycenjami a z kótarymi dobrymi wótmyslenjami startujośo do nowego lěta?
Někotare Wjerbanarje by kśěli swóje dwóry k tomu swěźenju wupyšniś abo stojnicu pśi dwórach.
Póchada z Rownego blisko Slěpego w Górnej Łužycy.
Krajina mjazy Wjerchownju a Kobleju jo wósebnje rědna.
W někotarych śpach su byli žaglawki zawjerśone a zašaltowane.
Luba Gisela, luby Juro, luby Roman, comy Wam pśiwołaś stare serbske "Bog Was troštuj!" A Měto, Śi žycymy z cełeje wutšoby: Spi w Bóžem měrje! Dobru noc! Dobry źeń, lube źiśi, wy cakaśo zawěsće na nowe powěsći z Lutkownje.
Z rozměśim Karina mjelcy minutu dłujko.
Tam su žywe “Lappen”, ako se pśi nas za wětšy źěl groni a pišo.
Co Was na tom źěle fasciněrujo? Som 1958 zachopił ako pśełožowaŕ statkowaś, ako som pó studiumje ako docent za serbsku rěc na rěcnej šuli w Dešanku źěłał.
Jaden pśemyslujo: Jo to głos, jo to instrument? We wopisowanju spiwa cytam něco wót rejowańskich lipow, ako su byli zmakanišćo zgromadnosći.
To su Johnojc Lawra a Šmilkojc Marie z Wjerbna a Finn Stiller z Bageńca.
Jomu pśi boce stoj Doreen Hanušojc z Hochoze.
Wšykne druge wobłuki zgromadnego žywjenja pak su se suźili na zakłaźe rodowego pšawa Łužycanow, kótarež jo se južo pśed nimskeju ekspansiju pód zajtšo wuwiło a něnto modificěrowało.
W slědnych lětach jo było zwětšego tak, až smy źělone wustupili: rejowarje za sebje a spiwarje za sebje.
Njenaźejucego woglěda Casnikarki dla jo musał swójo źěło krotko pśetergnuś, nježlic jo dalšny blach ze wšakorakimi śěstowymi figurkami do elektriskego pjaca sunuł. „Placki muse nejpjerwjej raz wustudnuś, nježli až je móžoš pólaś ze šokoladu abo cukorowym pólewanim.
Odriny ług jo stary historiski region wót pólskego kralojstwa.
Znejmjeńša raz jo jěł na Maśicnu zgromaźinu do Chośebuza.
Wjednica muzeja Babette Zenkerowa jo w cerkwi wótwóriła gódownu wustajeńcu.
Gaby pśišła taka pšosba wót zastupnikow Serbow, to groni wót Domowiny abo Serbskeje rady Bramborskeje resp. Sakskeje, by ja ju mócnje pódpěrował.
"Rozestajamy se něnt z pšawniskimi pśedpisami, kótarež ma něnto LMBV rozjasniś", jo gronił Bernd Sablotny, powědaŕ wjednistwa LMBV.
Pós 17,(16)22–34 * Filem 1–25
Pank źe jo sebje wěsty był, až swětna pycha zajźo a jano dobre statki wóstanu.
Ale naš Bog jo na njebju, wón móžo cyniś, což wón co.
Partnarje se wósebnje za pśechada energije a mobilnosći zajmuju, kótarejž stej do pśichoda pokazujucej tematice.
How jo w aprylu 1933 nastało jadno z prědnych koncentraciskich lěgwow nacijow a how su wóni teke zwónoźeli nejgroznjejšy masaker na popajźonych w nocy wót 30. na [...]
Ten samy źeń jo Dünow se teke hyšći do Gołkojc pórał – wó tom cytaśo na prědnem boku.
Njeznajom w Janšojcach nikogo maminorěcnego, kenž by to hynacej pisał abo wugronił.
Pśiduca njeźela jo njeźela zamrětych, źož na kjarchobje spominamy na našych lubych, kótarež mjazy nami wěcej njejsu.
Za to tłocymy jej a wšym drugim młodym Borkojskim źiwadłownikam palce a gronimy: Toj, toj, toj!
Tak som na pólšćinu, engelšćinu, špańšćinu a serbšćinu pśišła.
Pótom wóna kśebjat wukulowaśijo a wótrulujo.
Grabów na pśikład jo znaty dla wjelgin dobrego mjoda.
Dołojce rowno nan pó kólasu se sunjo na dwór.
Gaž jo móžno, dejśo Wašu wěc rozwězaś pśez telefon.
»Ty naduta banjawa!«
Njeźelu buźo wjeliki finale festiwala.
Wobej stej produkta cysteje natury.
Sobotu, 10. awgusta, a njeźelu, 11. awgusta, swěśi myšyńska wognjowa wobora 95. lět swójogo wobstaśa.
A take wusoke pśipóznaśe njejo jano wažne zboka nimskeje "wušyny" a ludnosći a wót drugich ludow, ale teke wót Serbow samych.
Dokulaž Domowina njepśemóžo sama wugbaś, aby serbska rěc se we familijach dalej dawała, ga móžo wóna jano pśez kubłanje w źiśownjach a šulach něco k lěpšemu pśeměniś.
Nježlic te zapustarje su se ze zala wupórali najs, jo kjarcmaŕka Sieglinde Müllerowa z pomocnikami pódawała jim mlince.
Rědowane su knigły do 8 kapitelow.
Togodla njebudu how jano žeńske a muske ze staršych a srjejźnych generacijow, ale teke młodostne a źiśi jajka mólowaś.
Ty njerěšnik!
Wótgłos zboka wucabnicow a wucabnikow, kubłaŕkow a kubłarjow jo był zwjaselecy, rowno tak statkowna pódpěra RCW, Domowiny a drugich institucijow.
We Wjerbańskem młynje su źěłali muske, kótarež su młynikojstwo derje wobkněžyli, a tak jo wšykno derje bulało.
Balko a dr.
Južo krotko pó tom, až su w januarje lěta 1933 fašisty pśewzeli tu móc, su rozpušćili Žandojsku wognjowu woboru.
A žednje njejo se mógał do njeje wrośiś.
»Glědajśo, kaka wjelika a kšasna něnto som!«
Kristus jo górjej stanuł!
Z lěta 1961 jo Rožamarja Frankowa serbska wucabnica - z togo wjele lět w Žylowje.
Ale jano gaž lod tajo a pón zasej marznjo, móžo něco pśimarzowaś.
A wóno teke warnujo dlej, niž ta mjeńša fora na město pśiźo, ako na dobrej droze jadna mócnje lodowana.
Ale wěrno ga teke jo, až su te case za to serbstwo južo raz wjele śěžčejše byli.
"Jo, pšosym z mlokom a cukorom", wótegranja Witko za barika.
To pomina wót nich Amt za pórěd.
Hejnak njemudry jo dalej rył.
Wjelika hupa źiśi jo z pódpěru wognjoweje wobory a ze źewjeśomi gercami kapały Drachencombo wobegnała wjeliki źěl jsy.
Pšašanja su w nimskej a serbskej rěcy hynakše! Za Was mamy to gódanko w dolnoserbskej rěcy.
A wón jo bejnje wusoki.
Pětk, 28. junija, zeger 14:00, w kafeteriji Dolnoserbskego gymnaziuma buźo swěźeńske wótpołdnjo pśi góźbje 65lětnego jubileja załoženja Centralneje serbskeje rěcneje šule w Dešanku.
Nět njemějaštej nic wěcej cyniś, ako se z jěźu zastaraś a k tej droze se pśigótowaś. 
W zymje jo juž dosegało, gaž su rybam w paleńcu wumacany kusk klěba do blaby zatkali a je pótom ze sněgom pśikšyli.
Wóna šyjo drastwy za cełu familiju", jo wulicowała ta 17-lětna nosaŕka wjelikeje rožojteje, wót starkeje rědnje wušywaneje lapy.
W Dešnje buźo dnja 31. oktobra wót zeger 15:00 namša pśi góźbje reformaciskego dnja, z Bóžym blidom.
Jaden wót nich jo ta "zelena Marija".
Něgajšna kolonialna móc Francojska jo měła katolski charakter.
Serbske zarědowanja su wše wótgronjone.
Poglěd z Polskeje k bliskemu Depskoju.
Forma kněžaŕstwa jo konstitucionelna monarchija.
Wót 1. junija ma Ludowe nakładnistwo Domowina na cole nowe woblico.
Se wě, až su to zwětšego byli publikacije wó Serbach z drugeje ruki a z nimskego wiźenja.
Pón bur lan w pjacu wusušyjo.
To je Karinine znapśeśiwjenje.
Dajśo nam dobre cyniś a se njezmucyś, pśeto w swójom casu zežnějomy tež bźez zmucenja.
Su ga musali sebje pytaś nowu eksistencu, nowe grunty a domy za dalšne žywjenje w cuzbje.
Na groźe w městašku Pazinok bu pón kongres z wšakimi nagronami wótwórjony.
Šułtka ma doma 17 pcołkowych kašćow.
Zastup buźo zeger 17:00 a płaśi 13 euro normalnje, z póniženim 8 euro, a zawdank pśi wjacornej kasy wucynijo hyšći 2 euro.
Z togo jo zas raz wiźeś, kak my serbske luźe smy rozdrosćone, smy tak ako kórb pcołkow mimo matki, te njeworduju złe a se njewobaraju a rozpadaju, take smy serbske luźe, njewobaramy se a njeźaržymy gromadu.
My pak wěmy, až Bóžy Syn jo pśišeł a jo nam mysl dał, aby huznali togo wěrnego.
Nikelojc z Bobowa: Njejsmej woblutowałej, až smej gromaźe z dalšnymi Domowinskimi cłonkami z Bobowa howko do Janšojc pśišłej.
Možomy pón wěcej samostatnje źěłaś, zrazom mamy pak teke wětšu zagronitosć za wšo to serbske w Bramborskej, jo gronił.
Cłonk pśedsedaŕstwa Gibanja jsow Bramborska Günter Thiele, naroźony w Českej, wuraznje wita pśisłušnosć k serbskemu sedleńskemu rumoju a wažy se sobustatkowanje Serbow, gaž źo wó wuwiśe našych jsow.
Co by pótom cynił?
Jo se teke wó to starał, až se woplěwa na zarědowanjach serbska kultura na tak mjenowanych serbskich wjacorkach.
Kennedy, to jo słušaś w interneśe.
Jasne pak jo, až buźo město teke w pśichoźe wobej instituciji z pjenjezami pódpěraś.
K tomu su pśiglědowarje pón w muzeumje, to se wě, dostali młoge zajmne informacije.
Pór raz hyšći wót tych tśoch kuski sada dostanjo.
Wuknik wótegronijo: "Wón kašli."
Na běłej abo zwětšego pśewidnej pódłoze jo módry krejs.
Tema jo była, kak luź móžo rozeznawaś swóje cowanja a głos Boga.
Akle ako jo se wšykno zasej tšochu změrowało, jo mě jaden pśijazny wójak to rozkładował: Tej carnej dypcyka stej byłej bombje a jadna jo trjefiła naš dom tak glucnje, to groni rowno górjejce do dymnice, źož jo ned rozbuchnuła a pśisamem cełe kšywo zwóttergała.
Wóni se naźejaju, až organizatory festiwalow a wustupow jim jich wustupy zapłaśiju.
Brjazyńska młoźina jo to něnto dwa raza za sobu rědnje organizěrowała a žycy se snaź wótměnu.
Serbske zastupniki tam su ga dostali zaśišć, až njejsu měli druge luźe pśi bliźe dosć zajma za serbske problemy.
Tśmjele z dłujkim cycakom nektar wótprědka dośěgnu, mjaztym až tśmjele z krotkim cycakom kwiśonki dołojce nakusaju.
Tebje, Kněžo, njejo nichten rowny; ty sy wjeliki, a twójo mě jo wjelike, a móžoš to ze statkom hopokazaś.
Na drugem boce su ale teke nimske luźe, kótarež se wjelgin za to serbske angažěruju a maju wjelike zasłužby.
Teke how trjebamy mócne šulstwo a mócnu serbsku ciwilnu towarišnosć.
Slědujśo jomu.
K tomu su zapustarje wšake štucki sami zgłosyli.
Jano starjejše su pśipódla byli, ako źiśi su dostali cukrowe tutawy w zalu šule.
Wuwitajomy toś raźi wšych Barlinskich Serbow a gósći, ako kśě se serbski rozgranjaś, we rumnosćach SKI na Eckertowej droze 16.
Do wurězka grankowych śěłow połnimy z nožom fryšny twarožk a modelěrujomy tłusty brjuch.
Pśedcorajšnym som jogo akle wiźeła, slězy na tych pólach pla Winice.«
Tam su do 1978 we wuglowej jamje Sedlišćo wugel wudobywali, a to ze wšakich źěrow.
Ceło normalna wěc jo tejerownosći było druge wótštrofowanje.
Wjele stacijow su wobejšli, aby ze sponsorami a samostatnymi w Zaspach cesnu reju rejowali.
Napšawdny wjerašk pak smy pó našom pśedstajenju dožywili.
Po dobrem kafeju a tykańcu a wjele wulicowanju smy wjasele zasej rozběgnuli do swójogo domu.
To serbske cerkwine žywjenje jo było za nich něco pśidatnego, za což wót cerkwje žednogo zarownanja dostali njejsu.
Wóttam jo tu štucku znał, jo tam w prědnej swětowej wójnje słužył.
Wón jo se dowołał na mysli a ideje swójogo starego nana, wuznamnego serbskego politikarja a casnikarja we casu Weimarskeje republiki Jana Skale.
Dłujko su se Manarje za swóju rěc sromali.
Źiśi chójźe k muzice licho pó rumnosći.
Dermo su hupšawjone z jogo gnady pśez humóženje, kótarež jo pśez Kristum Jezusa.
Dietrichowa jo dostała pjenjeze z ruki šołty.
Za to jo było zgromadne treningowe lěgwo na zachopjeńku nowego lěta w Chóśebuzu głownje myslone.
Błota zazdaśim njebudu we wjelikej tšachośe.
Až wšyknym jo tak słoźeło, jo lažało na tyźeń dłujkem źěle pilnych cłonkow Njepilinego towaristwa.
Na pśězy su, to se wě, teke mócnje spiwali a nowe štucki wuknuli.
K eksemplu družka, póbratš a njewjesta su we jadnej scenje we prědnej etažy pśedstajone.
Tuchylu jo mjazy drugimi wjednica kursow pśi Šuli za muziku a wuměłstwo wokrejsa Sprjewja-Nysa.
Tak wuda k tomu 2007 monografiju "Bilingualne pśiswójenje rěcow we Witaj-projekśe".
A pótom groni wón hyšći wjelgin rědnje: Źěkuju se.
A Henriette co teke w lěśu na prědnem dnju do šule serbska woblacona hyś.
Pśi małem lěśnem swěźenju su pśepowědali dalšne aktiwity w toś tom lěśe.
Někotare cłonki se wobźěliju teke na centralnych serbskich zarědowanjach w Dolnej Łužycy, ako na pśikład na nazymskich koncertach.
Weto njejsom skóro žednogo casa za dalšne pśigótowanja měł a som musał wustny eksamen pśisamem z lěweju ruku złožyś.
Dokulaž pak jo był mudry a wobdarjony młoźeńc, su jogo wabili za ceptaŕstwo.
Lěwica ma na zwězkowej rowninje wósebne źěłowe zjadnosćenje „Etniske mjeńšyny“, a wóno ma na tom programje wažnu źělbu.
Co nam wobchadowe znamuška gronje?
Jeremias co nazgóniś, až Bog naslědku dopołnijo to, což z Jeremijasowymi wustami zapowěda: Sudny źeń!
Mejstaŕ Herman zastajijo frezu a groni: »Take wósebne nadawki raźi pśewzejomy, ale wóni se pominaju swój cas.«
Jo spěchowany z 1,5 mio.
To wobraźijo nam zajtša cesto gładke drogi.
Dla togo až ta wuglowa jama we Łakomej jo jano styri kilomejtarje pó rownem wót nas zdalona.
Akle pó politiskem pśewrośenju su mógali jogo jadnučke pśiswójźbne, bratšowe źiśi skóńcnje k njomu woglědat.
Ze swójeju starkeju Renate Käthlitz (roź.
Na kóńcu buźo wšykno derje: Wille a jogo kmótš śěgnjotej do starego młyna.
Kněz jej wótwóri hutšobu, až wóna pśiwze, což Pawoł groni.
Chto ma nejwěcej jěźnych rědow?
Na kóńcu lěta 1999 jo słušało k Domowinje dogromady 113 Domowinskich kupkow, towaristwow a zjadnośeństwow.
Gaž wósada jo se zmakała, jo była zagronita za kafej a tykańc.
Jolka a Jorko ga stej rozdrosćonej a grajkatej.
Smy musali se pśez njen pśeštapaś.
Z teju płaśiznu za drogowanje som samo taki pšawy dowolowy flirt zapłaśiła: z lubosćiwym staršym knězom wokoło połsta (by toś mógał mój nan byś).
Ned pśed gmejnskeju radu ga stoj wót krotkego casa domcyk za zjawny telefon.
Hyšći jo jatšowny cas.
Teke jeje sotša Nina ju pśewóźujo.
„Nowa Serbska pratyja jo wjelgin žylojska“
Błośański žeńskecy chor Lubin na swěźenju.
Jo było śěžko dalej cyniś, gaž dajo wjele zadorow.
Dejali ju wen njasć.
Wódy wopśimjeju cełu w pśiroźe se jawjecu běžecu a stojatu wódu.
Na Górach su łoni swěśili 550. jubilej wobstaśa jsy, lětosa dej byś dalšne wósebny swěźeń.
Kake wuslědki to dokradnje změjo na kuždego w měsće Grodka a wokolinje, njejstej daniž wójsko, daniž město Grodk k wěsći dałej.
Na tom dnju su źiśam a starjejšym kazali na šulski swěźeń.
Wón to razka njezawupytnjo.
Płona ruka žywje kružy pó kśebjaśe.
Na fotografiji źaržy wón we rukoma swóju lubowanu drogotku ‒ toflicku z numerom 99 57 03. Wóna jo była něga pśibita k lokomotiwje „Cottbus“, kótaraž jo na 3./4. januarje śěgnuła slědny śěg do Tšupca.
Woni źe su jězdźili do Budestec, aby k njomu woglědali a jogo prjatkowanja słyšali.
Kólasaŕske pśespytowanje w Žylowje
Slědkoju som gronił: »Něnt pak mamy dosć, wacej njamóžomy płachtu wěc zawězaś.« Nan jano na mnjo póglědnjo a groni: »No, gólack, wjele ga mej how smej?« Naš dual w serbskej rěcy žednje wěcej zabył njejsom!
Dalšny Lutherowy jubilej jo w januarje 2021: W januarje 1521, pśed 500 lětami, jo bamž Leo X.
3.kral Peter Bayušhkin kralowka Laura Kosakojc/Kossack
Wót 30. apryla jo zasej móžno, se łoźi a cołny póžycyś we Błotach a pśi drugich wódach łužyskich wokrejsow Górne Błota-Łužyca, Sprjewja-Nysa a Damna-Błota.
Wó njo mógu se pilnowaś towaristwa, iniciatiwy, pśedewześa a gmejny.
NC: Wutšobny źěk za to rozgrono.
Až tomu tak było jo, za to njepowědaju jano bildki wuměłca Zille, ale teke młogich drugich, ako wiźeś móžośo.
Teke wót nišego źěla pólow jo wóda pó casu wótběžała a su mógali tam dalej źěłaś.
Trjebamy 500 g swinjecego měsa, 30 g šmałca, měsowu jušku, 2 cybuli, 2 łžycy słodkeje papriki, 400 g kisałego kała, 1/2 łžycki garby, 1 łžycu tomatowego ketšupa, sol, 1/8 1 kisałeje zmjatany, 2 łžycy muki.
A chtož co, móžo se daś how teke napóraś na pokalu, talarju, piwowem kružku abo teke pisaku někake glukužycenje abo druge pismo.
Tam som se źěk stipendiumoju wobźělił 2004 a wuknuł górnoserbski.
Běła Góra-Bělin jo gmejna w bramborskem wokrejsu Damna-Błota.
Wón jo gronił "Wu nas doma jo serbska rěc žywa a wšuźi słyšaś.
Take njejsu hyšći žednje w Turnowje dožywili: 114 porow pśi zapusće.
Jeje charakter jo ceło hynakšy ako srjejź jsy.
Program na jawišću buźo moderěrowaś Manfred Kliche.
Prjatkował jo faraŕ Ingolf Kśenka-janšojski, Pśišło jo jadnab 45 wěrjecych, namšarje su kradu zdalone sejźeli jaden wót drugego.
pla šulskich źiśi,
Źinsa ma zapowědanje Bóžego słowa w serbskej rěcy pozitiwny wliw na cełkownu rěcnu situaciju w Dolnej Łužycy.
To dejało se staś we wobjadnosći.
Gaž we takem paźe jo słyšaś jaden zuk, to jo za wšym zdaśim jano proba.
Na wjelikem cedliku su měli Dešańske młodostne kradu napisane mjenja tych 33 fryjnych porow.
Jo to był napšawdu wjelgin rědny a pisany wejsny swěźeń, wót zeger dweju wótpołdnja až do nocy, z muziku a z kulturnym programom a z dobreju gastronomiju a z wjele rozgronami pśi blidach.
Tak musymy wěcej glědaś na wšakorakosć pśi sajźanju”, wujasnijo bur.
Serbske źiśi by mógali Witka, za tym až jo woblekany, hyšći pśedstajiś.
To jo prědne pisne źěło, ako som něźi zapódała.
Pśedstajijomy źiśam nabóžninsku symboliku a kśesćijańske nałogi.
Semuška trjebaju za to śopłotu, wódu a swětło.
Dogromady 16 mio. euro dej wokrejs dostaś za notne reparatury a dalšne źěła.
»Chto jo we wašej rědowni nejmudrjejšy?« co wujk Fryco wót Swena wěźeś. »Nichten.« »Nichten?
Cele bźez problemow dla korony to zarědowanje wšak njejo se wótměło.
Źinsa jo to było wěcej togo spiwanja.
Kněni Panošowa jo se 1993 prědny raz wobźěliła na wuběźowanju Doma za serbsku ludowu kulturu wó nejrědnjejše jatšowne jajko a jo dostała teke jadno 2. myto.
Ale žeden měr njejo. Jer 6,13–14
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu buźo tam dobry partnaŕ, jo měniła kněni Tšukowa.
Wšykne luźe, kótarež su kśěli do konsuma, su dejali pśez naju stupiś.
Z rejami su teke na to spomnjeli, až jo tśeśa Chóśebuska noc walcyka wupadnuła – ta jo była planowana za rowno ten źeń.
Myto, kenž jo płaśił, jo dosegało skerjej k zagłodnjenju nježli k žywjenjeju.
Za jadnotliwe sceny su se wě teke wšakorake kostimy wušyli. „Wjele luźi jo kostimy pśigótowało, na pśikład mója mama, móje pśijaśelki a ja“, jo groniła Katrin Lehmannojc.
Tak jo dostał lubnjojski twarjaŕ cołnow Richard Lubkoll jaden źeń woglěd wót zastupnikow Olympiskego komiteja Nimskeje.
Do dolnoserbskeje rěcy jo Margot Hašcyna te knigły pśełožyła, a toś tu serbsku wersiju jo Ludowe nakładnistwo Domowina njedawno wózjawiło.
Njejsu se zgubili!
Tam jo wóna wuknuła wót 1971 do 1979. Wóna jo chójźiła do tak pomjenjonej A-klase, gromaźe z maminorěcnymi wuknikami.
»Słuchajśo raz!
Warianty wustupuju w rozdźělnych fonologiskich wokolnosćach.
Pěte jězdźidło jo wjelgin dłujke.
Wótpołdnjo ze slěpjańskimi spiwami a nyksowku
Teke w Dolnoserbskem internaśe som ako praktikant źěłał.
Angažěrowany wucabnik móžo kazaś źiśam herbarium wjasć a rostlinam serbske mjenja pśipisowaś.
Pśi 26. zwězkowem wuběźowanju jo dobyło dogromady wósym jsow złoto.
A źeń pózdźej jo kužde góle we njom něco wót jatšownego wuchaca namakało.
Pśedsedaŕ sportowego towaristwa Dieter Końcak z Gryza, pśipódla jagaŕ, jo sam jěšnice a steaki pjakł.
Ako dalšny pśikład dej se pokazaś na Samow (Lapow) na samej europskej połnocy, pśedewšym w Norwegskej a Šwedskej.
Wót zeger 12:00 budu tamkor wótwóriś wustajeńcu „Śěło bydli w zemi, duch w gwězdach.
Michaela Naumana ze Serbami.
Na jawišću stojaś jo mě póněcom pomogało w zjawnosći wěsćej wustupowaś.“
A to z dwěma źěłaŕnjoma, ako se wótmějotej pśed tym.
Teke wšakorake serbske institucije cynje wjele za zdźaržanje rěcy.
Jeffrey Todd "Jeff" Garlin jo US-amerikański grajaŕ, awtor scenariskich knigłow a režiser.
„Sy měła, maś, sy měła…”
Tam móžoš pópšawem sobu pomagaś a wjelikim źowćam dubowe łopjena k wiśeju pódawaś!
To pśizamknjenje Slěpego ku kanalizaciji słuša k nejwažnjejšym statkam k pólěpšenju moderneje infrastruktury we jsy.
Teke, gaž take napisma wótergi wjedu k zamólenjam, dokulaž pśi telefonje te turisty cesto njerozměju to mě a njewuměju jo pšawje napisaś. „Gaž ja wusłyšyjom, až naše gósći powědaju dolnonimski, ga ja z nimi teke tak powědam, ale to se stanjo wjelgin rědko – snaź jaden na hundert“, měni Reiche.
Wón jo wjelgin glucny, až ma něnto telik ruma.
A to jo samo rědnjej ako w sawnje, dokulaž jo to w pśiroźe.
W Bórkowach ga płaśi wejsna młoźina rejtarjam te kónje.
Jo, tak to jo.
Wót 19. stolěśa do lěta 1980 njejo se karnewal swěśił.
Jano pěś rukopisow su se zdźaržali.
Kněz Monholc źěla toś ten tyźeń w póznej změnje.
Tak zgónijo bur Žur, až jo był stary kšetaŕ Juro Kopylc wjelgin bogaty luź.
Ózd jo město w Hungorskej.
Teke co Serbska rada intensiwěrowaś gromadne źěło mjazy drugimi z pólskimi wójwodstwami, z tymi, ak se za dolnonimšćinu zasajźuju, a ze Sinti a Roma.
Płun ze zemje — to by była „fajn“ wěc …
Wušej 100 luźi ze “Slěpjańskich” jsow, z Běłeje Wody a z Wuskidźi jo pśichwatało.
Nejskerjej w maju budu how zachopiś twariś.
Śopłotu wót pjacenja tykańcow su zrownju wužywali k pjacenju gódowneje gusy.
Wobradowanje jo zjawne.
Wobźělone su wukniki 11. lětnika.
Gaž bramboda twarda jo, ga stoje te placki.
Gótowu kremu namažomy na biskwit, rozdźělijomy bananowe bulawka na nju, pśitłocyjomy je tšošku a stajijomy pśikšytu tortu něźi poł góźiny do chłoźeceje spižki.
A to naspjet wobwěsćijo, což jo se na tom wjacoru wěcej razow wobspomnjeło: Jens Martin a jogo zwěstkaŕ dr. Heinz-Dieter Krausch stej, móžoš groniś, we slědnem wokognuśu botanisku leksiku serbskeje rěcy pśed zabyśim wuchowałej.
Wažne: Kuždy pśicynk ma se sam za se rozměšaś.
Za to trjebaju wjele pastwow.
Literarne źěło Marjany Domaškojc jo wěste śěžyšćo, 75 lět pó jeje smjerśi.
Myslenja k 70lětnemu jubilejoju zakładneje kazni Zwězkoweje republiki Nimska
Hobźarž móju wutšobu pśi tom jadnom, aby ja se jogo mjenja bójał.
»Glej, luba kacka«, wrobel jej pśiwołajo, »som tak ako ty na wóźe ducy.«
A hyšći něco: tuchylu nastanu pśirucki za 7. a 8. lětnik.
Wiźimy carny barwik na carnej slězynje, běły na běłej?
Paul Jurk jo pokazał swóje zamožnosći graśa na dudach.
Cytanje z „Wósłonkow mójogo žywjenja“ buźo hyšći za tśi tyźenje: stwórtk, 17. oktober, zeger 18.00, w Serbskem domje w měsće.
Komentar do nowego lěta
Do nogowu pinguina běžy jano mało kšwě.
Lětosa njejo wjednistwo uniwersitu to dowóliło.
Take kamjenje su zawěsće raz stojali teke w Barbuce, ale dajo se to dopokazaś? jo wón se pómyslił.
Wosebnje pšašaju luźe za piskacami ze Strjažowa, ale teke jogo kšejowy kwětk jo wjelgin woblubowany pla kupcow.
Tyźeń do zapusta młoźina camprujo.
Jogo susedy su na pódzajtšu Algeriska, na pódpołdnju Pódwjacorna Sahara a na pódpołnocu dwě małej špańskej eksklawje Ceuta a Melilla.
Někogo, kenž nas pónjeźele zajtša motiwěrujo.
Pitśku luto su nam teke byli.
Docełego pak sebje myslim, až jo domowniski kalendaŕ za lěto 1990 dobra wěc.
Zwěrnej fana serbskego mustwa: Šurmanojc Angela a Pětš z města.
A jo mě pokazał, kak mam to cyniś.
Zech co skóro nowu toflu stajiś, tym samym napismom ako na starej tofli.
A Sylvia Panošowa, wjednica centruma, wjelgin woblutujo, až musy wšake w adwentskem casu wupadnuś – mjazy drugim serbske pupkowe źiwadło k prědnemu adwentoju.
To su byli jadnotliwe spiwy, wobźěłanja abo komorna a orchestrowa muzika.
Ako serbski blidaŕ – jogo tśeśi słup – jo zgótował někotare źěła na serbsku pšosbu, mjazy drugim row Marjany Domaškojc w Cazowje pó nacerjenju Měta Nowaka-Njechorńskego.
Kśě zarědowaś, až młoźinske amty deje srědki za 2019 a 2020 zgromadnje dostaś.
Produkcija jo dostała dobry wótgłos, luźe su se chachali wob cas graśa a byli wjelgin wobjadne z tym kusom.
Gaby źinsa hyšći dnjownik pisali, co by snaź źinsa wót Rogowa pisali? Za mnjo jo ten kapitel wótzamknjony, dokulaž za mnjo jo było zajmne, kak te Rogowarje se stajaju pśeśiwo wótbagrowanju, dokulaž to jo był proces, kótaryž ja tencas dotychměst njejsom znał.
Njedajo ga nic, což mógało jeju nanejmjenjej tšošku wóttšašyś?
Mósćańska gmejna musy góspodarjowaś kradu za konceptom k wurownanju etata.
Jano ten, kenž jo glucny, móžo drugich glucnych cyniś. (Johann Ludwig Gleim)
Nowy jo traktor.
To bóžko wěcej móžno njejo, woblubowany gósćeńc jo zacynjony, a to na pśecej.
Nejwěcej znaty jo nam ako serbski casnikaŕ.
Domowinska kupka w Dešnje jo sobotu wótpołdnja pśepšosyła na wósebne zarědowanje do Domowniskego muzeja.
Naźejam se, až mě kněz Langer to pśeliš za zło njebjerjo.
 Ale Robinson njamóžašo nic wugroniś, ako jan: Och, Pětko!
Na tom jo było wšake wina.
Nagromadu 911 luźi jo dało se zapisaś do wuzwólowaŕskego zapisa.
Abo institucije a města, źož serbske imaterielne kulturne derbstwo se woplěwa a gósćam prezentěrujo.
Wót togo casa až do źinsajšnego su nastawali njelicobne casniki, casopise, knigły, lětaki, brošurki a tak dalej.
A wěcej hundert młodych pěsćow jo se zwignuło dowusoka ako wuraz kšuteje wole, až se Łakoma a wokolne gaty zdźaržyju.
Kralowka, zaprědka "wužowa kralowka", jo kněžaŕka nad wšyknymi.
A kak? XI.
XII. mjazynarodny lěśojski ferialny kurs za serbsku rěc a kulturu jo direktor Serbskego instituta prof. dr.
Christina Ricci jo US-amerikańska grajaŕka a filmowa producentka.
Lodnica jo se bomoju wutšobnje wuźěkowała, jo wzeła někotare połne cewki z wupśěźonym sněgom a se ned wudała k domoju chódoty.
Nowinki k njeźeli a powěsći
Jano gaž dolnoserbska rěc wše drogi komunikacije wupołnijo (wucabnik-wucabnik, wucabnik-wuknik a idealnje pó źělach teke wuknik-wuknik), dojśpiwamy wěrnu imersiju!
Beata Brězanowa wót Rěcnego centruma WITAJ jo měniła, až stej financielny pówab a zapłaśone dalejkubłanje ceptarjow wažnej.
To su póstawy z kradu starymi kórjenjami, ako du slědk na nałog "stukanja": Młodostne su jano we wěstem casu wob zymu tu dowólnosć měli, we jsy wokoło chójźiś a stukaś, pśi comž su byli pó wěstej wašni pśewoblacone.
Swěźeń buźo srjodu, 15. nowembra.
Toś by se dejali na wšykne jsy wokoło Slěpego stajiś konkretne nadawki k pyšnjenju a wabjenju ze symbolami.
Nejwěcej wuznamnej tšojeni wokoło knigłow stej Knigłowe wiki w Frankfurśe na zachopjeńku oktobra a pósćenje Nobelowego myta za literaturu.
Ulrichu rozgranjali ze 6 gólcami, z wuknikami 5. a 6. lětnika.
Wjele zajmnego tam nadejźoš a źěl wót togo pśedstajaju žylojske awtorki a awtory: mjazy drugim interpret górjejcnego spiwa Juro Gera, wejsny chronist Gerhard Gräbig abo něgajšny šołta Wyli Gusor.
Bog z njebja móžo zjawiś zatajone wěcy.
Daniel zacynijo wócy.
To groni: Šwjeline dnjowniki budu se w nakładnistwje jano śišćaś, wujdu pak we rědu Spisow Serbskego instituta.
W tej nocy njejo tak było, to mjasec wšykno wiźeł jo.
Pokazki na serbsku rěc wejsanarjow namakaju se we farskich archiwach we jsoma Krügersdorf a Niewisch.
Na grajkanišćo pak móžośo hyś.
Teke na zachopjeńku awgusta změjomy hyšći njewjedra z wichorami.
Jo dał kuždej a kuždemu groniś, co wó wjelkach mysli, co jo z nimi južo dolabował.
Tamnjejše stolicy kaž Zagreb , Ljubljana , Sarajewo , Skopje a Podgorica njejsu měli nic groniś.
A bur Žur kopnjo dopšawa.
Toś su nam te, ako su zběrali w Bretoniskej we Francojskej, wjelgin k pomocy.
To jo rěcne slěźenje, kótarež co wuzgóniś šanse za wóžywjenje małych rěcow.
Młogi raz jo ta źěra tak dłymoka była, až sy měł nuzu, tu rybu pšawje dostaś a twardo popadnuś, tak až njejo se śi zasej z ruki wiła.
Gaž ja źinsa sebje woglědam, źo wšuźi naše něgajšne wukniki pśipóznate źěło społniju, w serbskich institucijach, w serbskich gremijach, ako ceptarje, ako žurnalisty, ako gójce, ako wědomnostniki, na kulturnem pólu, ako wuměłce a tak dalej, pón mógu groniś, až naše nadawki smy społnili.
To jo wubuźiło chachanje pla rolnikarjow a zaźiwanje pla tych wusokich z města.
Na pśikład, až se w jatšownem wognju zofa a spižki wěcej spaliś njesměju.
Pśi tom njemuse źiśi jano kreatiwnje mysliś, ale nawuknu teke swóju mimiku a gestiku wótpowědnje wěstym situacijam zasajźiś.
Z Janšojc/Jänschwalde.
Pśi tak wjele źěła muse pcołki teke jěsć.
Grodkojske "Gwězdowe spiwarje" su žognowali radnicu.
Brjazyński faraŕ Dörfer jo był tejerownosći kšuśe pśeśiwo tomu serbskemu, dopomnjejo se faraŕ Schütt.
Dwa chóśebuskej gójca nałožyštej wšyknu swóju mudrosć, aby z Bóžeju pomocu jomu to žywjenje zdźaržałej, ale pódermo.
Su teke kurse prědneje pomocy za źiśi.
Domowinska župa Dolna Łužyca pśewjeźo swóju głownu zgromaźinu w lěśe 2020 w Rogowje/Horno pla Baršća.
Prědny raz pśi Lutolu markujom ned grod a bujny lěs.
Wón buźo wót nazymskego semestera studěrowaś fach „Technika zgótowańskich procesow na pólu natury a wobswěta“ w Ambergu w Bayerskej a njebuźo móc wěcej za serbske radijo źěłaś.
Z łopatu to derje źo.
Kake temy se wobjadnaju w swěźeńskem pismje?
Wjele, wjele źěła na njogo a jogo pomocnikow hyšći caka.
Wěsta wóstuda wóstanjo.
Kowar jo zaspomnjeł, až dejali se wót teje ideje źěliś, až někotare problemy mógu se z pjenjezymi rozwězaś.
Chylcycku co hyšći wótpócywaś.
Jogo stara mama jo hyšći serbski powědała.
Do Krakowa jo něnto pśichadało wěcej a wěcej ryśarjow.
Teke za kóžu jo słona wóda strowa.
To jo wón pšašał.
Naša zastupna šefredaktorka Ines Neumannojc spušćiju redakciju na tśi lěta a buźo wót 01.09.2019 źěłaś w Źěłanišću za serbske kubłańske wuwijanje Chóśebuz (ABC).
Našej starjejšej stej byłej pśecej tužnej dla togo, casy teke złej.
Dwě takej gronje som se gano wótsłuchała w Dešnje.
Pśi wjacornej kasy płaśe kórty 10 euro abo pónižone 6 euro.
To nastupa wšykne styri rěcy projekta Serbterm, t.
Korona-pandemija jo južo wšake změniła, a teke pśetergnuła młogu tradiciju w cerkwinych wokrejsach.
Wobwjertne sejźenje dopomaga k wětšej fleksibelnosći rěpa a ducha.
Rowno tak pomoga, gaž zatkajomy spódnej ruce do myjnice ze zymneju wódu.
Wostanjo wjelika dłymoka źěra, kótaraž se pón pomałem z wódu napołnijo.
Teke wu Panošojc, kenž bydle w nowem domje na Šulskej droze w Slěpem, se maju pó tej wjelgin starej tradiciji.
A gaž druge se zmakaju w kjarcmje, pón se Běłogorjańske we swójej wjelikej turnowańskej hali zejdu.
Nil, 6. lin, 7. taska, 8. pjero, 9. watša, 10. zorja
Co buźośo cyniś we ferijach?
Wěm jano hyšći, až som mucny. 
Chwalba se jomu dostanjo teke dla zwěrnego dopisowanja do Serbskich Nowinow (my móžomy pśidaś: teke do Casnika).
We a pśi wjele młynach budu rozpokazowanja, muzika, pśikusk, piwo a druge wěcy.
[...] 70 wobraz Marije z Jezusom, 72 wuškrěty tuk, 74 głowne město Grichiskeje, 75 rumuński pjenjez, 76 głowna žyła, 78 epocha, 79 nic waša, 81 głowne město Steiermarka, 83 pśedchadnik EU, 84 telewizijny sćelak, 86 něga francojska skrotconka za NDR, 88 něgajšny prezident Jugosłowjańskeje, 90 listowy [...]
Pódpěranje pśi toś tom wažnem źěle namakajośo w pśirucce za źiśecu literaturu, kenž jo se wudała w uniwersiśe w Freiburgu.
Źiśeca zagrodka „Milenka“ w Rownem jo jadnučka w župje Jakub Lorenc-Zalěski, źož wuknu źiśi pó WITAJ-projekśe serbsku rěc, a to teke tu Slěpjańsku.
Pawoł Völkel jo był jaden z teju dweju moderatorowu kongresa.
Wóna jo we šulskem casu, we "źiwych lětach, źož jo wjele wšakeje muziki słuchała", južo engelske teksty rada do serbskeje rěcy pśestajała, a to z wjelikim wjaselim.
A taki napšawdu jo.
Licba gósći jo organizatorow swěźeńka pśechwatała.
Tam su mógali te wokoło 70 pśibytne wobydlarje swóju woklapnicu mimo wšogo pśewjasć.
Bury su je pśecej nadejšli, gaž su na póli wórali.
Wón jo napisał mjazy drugim "Zakłady dolnoserbskeje rěcy" za Pólakow a teke "Zakłady dolnoserbskeje rěcy" we warianśe za Górnoserbow.
Njejo to tšašny njerozym? Na kuždy pad njejsu luźe kaž Nancy M.
Z tym wótpadnjo zakład za pšašanje, co było do togo, pśeto njejo był - pó definiciji - žeden rum, w kótaremž by mógło se něco tšojś.
Wusoke łopjeńka su njezrosćone a na zachopjeńku nazeleń žołte.
Tili - tak jo mě swinki - jo była poł lěta, ako su ju dostali.
Te popajźone wóstachu tužne sejźece, 131 a Robinson se pómysli na ten cas, źož běšo wóda jogo how na tu kupu wuchyśiła, a kak tešno jomu tencas jo było. 
Chwalobne jo, až awtory modula pśipóznaju maminorěcnu fonetisku realizaciju tych słow ako normu a se njepowdaju tendency "wugranjanja pó pismje".
Pśi tom pak jo how namdušu wjele k woglědanju!
Južo wokoło lěta 1930 jo była cerkwicka wjelgin rozpadana.
Woda jo pśeliš zymna była.
Nichten tych wobźělonych młodostnych njama znaśa serbskeje rěcy.
Tak te źiśi to serbske ako samorozmějucu wěc nazgóniju.
Titelowy bok serbskich cerkwinych kniglickow Albina Mollera z lěta 1574. Original chowa se we Serbskem kulturnem archiwje w Budyšynje.
Droga k tomu pak jo była dłujka.
Změty su byli take wusoke, až jo śěg štycecy wostał.
Wob tyźeń budu mjazy drugim kazaś na domowniski wjacor z knězom Ramotom.
Prof. dr. Wukaš jo był sam docent za rěcy, za engelsku, nimsku a teke rusojsku.
Źiśi a młodostne mógu se procowaś
Kaž južo we zachadnych lětach, jo Wjencko jano za material pjenjeze wudał, to źěło jo wón gótował za wětšy źěł sam abo z pomocnikami.
W Žylowje jo źěłała wót 1998 do 2000 w serbskej źiśowni.
Z Rogowa/Horno. We Łužycy jo něnto, w śichem tyźenju, cas za jajamólowanje.
A w kategoriji IV (serbske pśinoski za strukturne wuwiśe we Łužycy) buchu pócesćone: 1. [...]
Ta fronta źo teke pśez Łužycu, dokulaž brunica jo tudy nejwětša industrija a wjele derje płaśonych źěłowych městow na njej wisy.
To jo se prědny raz stało!
Zajm za to jo był wjeliki.
K pětemu razoju chwataju na kóńcu nazymskego mjaseca 1999 młodostne ze wšych stron Dolneje Łužyce, wót Kozlego až do Noweje Niwy, z Janšojc, Mosta a hynźi, do Hochoskeje kjarcmy „Ku złotemu plonoju“ na wjeliki ruš.
Nowe maty daju se wjelgin wšako wužywaś a źiśi mógu na nich pśi wšakich graśach sejźeś abo kokacowaś.
Serbsku drastwu a serbske tradicije teke wóna se wjelgin wažy.
Hebr 11,1–7(8–10) * Jer 1,1–19
Wósebnje, což nastupa tšojeńka wót wjelikich ludowych zawodow, VEB a jich kóńc w lětach pśewrośenja.
Źeń abo dwa dnja groze njewjedra, pón se zasej malsnje změrujo.
Ja bydlim w Popojcach.
A tak teke cłonkow Serbskego wuběrka.
Mjazy drugim jo Rosemarie Frankowa na pśikład sobuawtorka – z Utu Kieperoweju a Ellen Schmidtoweju – rěda wucbnicow "Wuknjom serbski" ze źěłowymi zešywkami "Zwucujom serbski", ako za rědownje 1 až do 6 myslone su.
Jogo žeńska póchada z wukraja. „Tak se case změniju.
How a tam hyšći pśi ławce na toflicce stoj, až jo stupanje na ławku tšašne a až kuždy sam jo za sebje zagronity.
Nejpjerwjej z włosami dołoj a pótom pód włosy slědk, jeje głowu we łonu.
Wóspjetujśo zwucowanje pó samsnej wašni z drugeju nogu.
To jo stwóŕba kšeta Knuta.
wuslědki wólbow
Jo Domowinu nagranjał, aby se procowała wó mócowanje serbskego ducha w šulach.
Togodla jo teke w lěśe 1950 do Domowiny zastupił.
Pšašanje jo tematiski wjelgin wobšyrne, dokulaž sega wót zwiskow towaristwow a institucijow k spleśonosćam zarědnistwow až k specifiskim wósobinskim kontaktam.
A wóna se rozmějo z dešćoweju Trudu wjelgin derje.
Za to su wuźěłali krotki napšašnik, kenž su zachopjeńk měrca na domowinske kupki, młoźinski aktiw, rejowańske kupki, chory a serbske institucije pósłali.
Te maju rědne lěse, dobre póla a hyšći lěpše łuki.
Tina pak hyšći jo, a mimo togo mjaztym teke Nadine Schubertojc, Annika Guttkojc a Manuela Muellerowa.
Kokot su swěśili tenraz ze 10 rejtarjami a 25 źowćami.
Filmaŕ Roman Pernak z Barlinja jo wjerśeł film
„Wumrějo serbska rěc?“ – rbb jo pśewjadł zjawnu diskusiju za TV Łužyca
W Budyšynje Mina Witkojc jo źěłała pśi "Serbskem Casniku".
Tu šklu jo stajiła na ten stoł, kótaryž w rogu jo stojał.
W tej wokolnosći źinsa drje lěbda něchten hyšći serbski powěda.
Pón matej se běłka napšosto biś a se zaměšaś ze cukorom a łžycu cymta tak ako z nadrobno zmlatymi mandlami a ze zesekanymi wórjechami.
Co se stanjo z aktami z Chóśebuza?
»Někakežkuli luźe su jej něcožkuli wulicowali – až mej stawnje gromadu sedamej, jo, a tak dalej.«
To jo było tak:
Na kšomje wiźiš rucnikarje, gósćeńce, šejca, supermark, kompjuterowy serwis a towaristwa ako Lebensweg.
Jich srjejźišćo jo brune, mjaztym až pšugowe kwiśonki su žołte.
To płaśi 30 euro, pśikusk a piśa su inkluziwnje.“ Nawjedowaś buźotej ten kurs zasej Dörte Hentšelojc a Franciska Albertowa.
Kostimy grajarjow su byli zasej pisane.
Cesto jo z nim jězdźił do pśirody, wósebnje do krajiny wokoło Borkow w Błotach, ale teke k jazoroju pla Gojaca abo do Rogeńskego parka.
Ty wóstań lubjej w śopłej śpě!
Zajmce su wót Žylojskego Witaj-horta, wót Kita w Nowej Niwje a Wětošowje.
Howac se šćitam z tym, až na tebje wěcej njesłucham.
A tak smy jěli z tšochu měšanymi zacuśami na naš prědny wustup do Gorneje Łužyce, do Chrósćic.
Za tym, až njejo se měsćański parlament w měrcu a aprylu zmakał k swójomu mjasecnemu pósejźenju, su se jogo cłonki na kóńcu apryla zasej zejšli.
Na kóńcu jo pón Fryca pšašał: “Gaž něnto gronim, ja som chory, - kaki jo to cas?
Cytamy: Janšojce, Žylow, Bórkowy a Chóśebuz.
Pśisamem wšykne su wiźeś w galeriji teje radnice.
Wužrědli se w Rusojskej a běžy pśez Běłorusku a Ukrainu, źož se do Carnego mórja wulewa.
8. junija buźo superfinale, a to nejskerjej zeger 10:30 w ARD.
Joli pak take njecyniśo, ga dejśo byś witśe zajtša pó wóli kněza teje kupy wšykne gładce wobjesone!
Serbske žeńske a muske ako pśidu wót namše z picańskeje ewangelskeje cerkwje, wokoło 1920. Něco serbskego buźo we w katolskej Kristusowej cerkwi na Droze młoźiny 23. Tema buźo "Z Łužyce do daliny" z Marion Kwicojc a z kupku Kupazukow.
Tak jo wjednica Buchanowa se wobrośiła na Martinu, wšak jo znała jeje kwalifikaciju: "Njedejśo se pak mysliś, až Martina wobstawnje buźo how statkowaś ako gójeca pedagogowka.
Rozmjej: Pawlikoc budu pśestaś a zacyniś.
To płaśi na pśikład teke za nowu cełkownu šulu w Gołkojcach, ako dej se skóro twariś.
Zamolnje jo se chrom pśi Myšyńskej droze za rodny dom Mata Kosyka měł.
Dorothea Tzschökowa ze Zabroda, jsy, źož film jo nastał, jo póznała we njom wjele wejsanarjow, mjazy nimi swójogo nana.
Młogi raz sebje tež młodego kibuta pśimjechmy.
Su pódpisali zgromadne póžedanje / Serbski sejm a Łužyska alianca stej pódla
Rědne lěśe žycy Wam Waša faraŕka Katharina Huglarjowa.
Nejžpjerwjej jo muski chopił śěgaś, pón pak jo se wulěkał, wuběgnuł a teke wumrěł.«
Jo to graśe (w nimskej rěcy), kótarež nas slědk wjeźo do lěta 1910, do Błotow a do Barlinja.
Ten nejwětšy ruš jo južo mimo, to jo se stało južo dopołdnja.
Arnošt Muka pśed wušej 120 lětami drogował pó Dolnej Łužycy, jo se teke rozglědował w Drjowkojskich stronach.
Stakim jo wažne, młoźinu zapśěgnuś, pśeto jano, chtož z rěcu a kulturu górjej rosćo, móžo ju we pśichoźe dalej daś.
Młogi z nich wěsće teke togodla, dokulaž su kśěli raz wiźeś, kak to w tom domje, wó kótaremž jo se w slědnem casu teliko pisało, wuglědajo.
Jogo žeńska jo česka - za to serbske pak wóna wjele wušej ma.
"Wóno buźo spaś w naju spańskej śpě w tej małej póstolce, kótaruž ty něnto wěcej njetrjebaš."
Nowa a wětša cerkwja, kótaraž jo se w lěśe 1864 donatwariła, tam źinsa hyšći stoj.
(dalej na 5. boce)
Dłujke lěta jo źěłał how na Bebelowej droze w Chośebuzu, w prědnych lětach ako drugi sekretaŕ nejwětšeje dolnołužyskeje župy.
Nawłos połojcu jo wucyniła młoźina.
Załožba póbitujo Wam wupominajuce nadawki, źěło w pśijaśelnem a nazgónitem teamje a wobšyrne, intensiwne zawjeźenje do nowego statkowanja.
Ale žydojska tradicija jo taka, až dej kuždy wó słowach thora pśemyslowaś a wó tekstach diskutěrowaś.
stwórtk, 2. 8.: Rědne melodije, rědne flaki w našej domowni
Žnjam se wě take wjedro tyjo, ale w gumnach wjele zeschnjo.
"Źo jo mója bryla?"
Wón se pokazujo na tragiski, wjelgin gnujucy part pśedewšym z tym, kak se wopisujo pśisud starkeje Pětša.
Božko pak jo trało wjasele jano krotki cas; južo w lěśe 1990 jo musał ceły wobchod copnuś za jaden »Intershop«.
Cerkwju wón pak trjefił njejo, toś how a tam su lažali.
Pó woglěźe wejsneje šule w Chrósćicach a muzikoweje šule w Drježdźanach njejo woglědał na Serbsku wušu šulu w Budyšynje, ale jo pśišeł 1960 do Chóśebuza na Serbsku rozšyrjonu wušu šulu "Marjana Domaškojc".
Pó spiwanju žognuju dom wejsnego muzeuma.
Kak som to jadnučke carne kurjetko lubowała za jogo hynakšosć, wósebnosć, jadnoraznosć!
Wěcywobźěłaŕka Heike Zier ma telefon 0331-866 1154. .
Wšykne su naslědku gromaźe wuspiwali ariju Doma, doma rědnje jo a Rědna jo młodosć.
Daniž Witko njejo pśed chórosćami wěsty. 
Jo naju nykus za naru měł?
Kak su nastali Góry?
Toś su spiwanja našeje kantorki zazněli z jeje jasnym, bytšym a błyšćecym młodym głosom wob cas źiśetstwa našogo pěsnjarja.
Nawjedujuca wósoba, pśecej w carnem woblaku, se mě pšaša, lěc jo wšykno w rěchu.
Mysliśo na to, kamjenje na derje pśemyslonu wašnju zasajźiś.
Mějśo wjele wjasela, gaž pytaśo Waše jatšowne jaja!“
Kronowe łopjeńka su krotše ako keluškowe łopjeńka.
W pśichoźe co župa wósebnje glědaś na źěło ze źiśecymi zagrodkami, ze šulami, z wucabnikami a starjejšymi a z młoźinu.
Juskaj a chwal, ty ciońska hobydlaŕka; pśeto ten israelski swěty jo wjeliki pódla tebje.
Karina naraz z wjelikimi skokami k njomu doženjo.
Chtož ceły cas drugim pśisłuchajo, njama chylku za swóje mysli.
Wón pomjenjujo se teke “Pósoł spušćoneje młoźiny“.
Jogo prědny pśedsedaŕ jo był Conrad Felixmüller.
»Kake bagry.«
Juro pak jo barcał: „Co ga ty maš na mysli?
To se stawa we zwisku ze pśedwiźoneju strukturneju změnu we Łužycy.
Wón se ned šykownje wó kśebjat kócki stara.
Jogo crjeje su byli źěrate a wón jo był pśecej głodny.
Jezus źejo: Chtož mě co słužyś, ten źi za mnu; a źož ja som, dej teke mój słužabnik byś.
Dopołdnja změju wobźělniki rěcny kurs a wótpołdnja wšake pśednoski českich sorabistow.
Zastup k wikam buźo dermo.
Chtož jo kśěł wiźeś, kak su pjerwjej w Błotach kulki kopali, ten jo to mógał zachadnu sobotu.
Za tym, až jo René Becker pak wšake zlubił, su w diskusiji wšykne frakcije to nejpjerwjej šmarnuli.
Někotare, ak mógu chójźiś abo na bulatem stołu jězdźiś, su to stajanje majskego boma na jsy wokoło rožka wiźeli.
Wušej togo jo tematika knigłow skerjej myslona za šulske źiśi, měni Koch.
Ja cu teke dalej wabiś za woglěd muzeuma a gósći pó móžnosći teke pśesłapiś z krotkim serbskim programom šulskich źiśi.
Hanzo Hühnchen jo se schował w pcołkaŕni na starjejšyńskem dwórje w Radowizy, źož bratš Reinhold ze swójeju familiju jo žywy był.
„Der Spiegel“ ju tak citěrujo, ako by wóna była wólaŕka partaje AfD. „To njejsom ja groniła, a to teke njejo wěrno.
Ale to nic jano za šćit rostlinow a zwěrjetow, ale teke za mudre a rozymne wužywanje pśez luźi.
Kuždy raz su kradu glědali, až model jo až do detaila korektnje woblacony.
Mój ato jo jadnu rěznuł a w jeje maganje namakał złoto, wopšawźe!" Co budu Meldojc ku gódam jěsć? No; Gwězdku sajźijo karpu z Glinska a za starku jěšnicu.
Derbne dwóry, wětše bury a mjeńše žywnosći zgubuju swóju funkciju a wóznam.
Nejpjerwjej su se mjazsobu pśedstajili a su wuměnili swóje pśedstajenja.
Móžomy zas domoj hyś.
Henšelowa z tych knigłow.
september 1864 .
To cytanje jo wubuźiło, to se wě, teke wšake pšašanja.
A wóni źachu: Jo. Joz 24, 22
Wóni su drugim gronili, až ja to cynim, tak som pśišła ako pomoc ku dalšnym starjejšym.
kak se źo? Wjele źiśi njejo w źiśowni abo horśe.
Móje bratśi zatšašychu ludoju wutšobu; ja pak chójźach wěrnje za Knězom, swójim Bogom.
Moj luby bratš!
Wótpowědny wukaz jo ministaŕstwo za infrastrukturu stwórtk tyźeń wudało.
Christa Feikowa hyšći źinsa powěda derje serbski, pó mójom wósobinskem měnjenju lěpjej ako tak młogi funkcionaŕ a Domowinaŕ.
Źiśecy póstrow/Kulturne pokazki/Póglědanje na serbski njeźelski program
We wjelikej hali Zelenego tyźenja w Barlinju su pón 24. januara sejźeli gromaźe z něźi 2. 500 gósćimi z cełeje Nimskeje, aby dožywili oficielne pócesćenje a mytowanje tych 30 jsow a wjaskow, z kótarychž jo była jadna z jano 80 wobydlarjami ta nejmjeńša.
8 cłonkow toś teje organizacije, mjazy nima serbskej spisowaśela Benedikt Dyrlich a Róža Domašcyna, jo cytało tež wjacor.
Tradicionelnje jo se wužywało sušonych šyškow chmjela, něnto popularnej stej chmjelowy granulat a ekstrakt, kenž stej lažčejšej w transporśe a dlej źaržytej fryšnosć.
Lěśe buźo zymne a cesto se pada.
Nastali su wobźiwowanja gódne mólby, kreslanki a pastele.
Ruda w serbskich mjenjach
Pśeto žeden pśiducnik togo jadnarja njejo se namakał.
Wjele woglědarjow pśiśěgujo tam pśecej zasej Serbski burski muzeum.
Něnto wójuju samjaki wó swóje rewěry a wabje samice k pórowanju.
Jo, pśiglědowali ga su tomu južo cesćej, nam pśeraźiju, a to swójim mamam, starym mamam, susedkam a drugim.
Kuždy kandidat musy měś w Bramborskej pšawo wobźělenja na wuzwólowanju do bramborskego parlamenta.
Zapiš pšawy pismik!
Bóže blido njejo było, ale serbski kjarliž su wuspiwali.
Hyšći raz wjelgin zajmawe jo było na pśedslědnem dnju woglědanje do cigaretoweje fabriki BAT.
Spšawnje gronjone, to jo była za mnjo a mójich pśijaśelow skerjej naźeja ako njewěstosć, dokulaž nichten njejo toś te pśespytowanja wopšawdu pisaś kśěł.
Tam som se 18. junija 1950 naroźił.
Katrin Čornakec buźo wót 1. apryla 2020 ako šefredaktorka kulturnego casopisa Rozhlad źěłaś.
Płaśenje wunjaso 27, 50 euro za dorosćone, pónižone 12,50 euro.
Za nju zgótujo mobile z pśirodnego materiala.
Cogodla płaco wroblik Frido?
Mójo wumóženje!
Som to tak dłujko cynił, až někaka pśerada se sta a z jadnym razom gestapo na dwórje běšo.
Wósebnje wuchwalił jo Hermana Jahna a jogo familiju, kótaraž jo se wósebnje mócnje zasajźiła za to serbske a to źinsa dalej cyni.
Teke w Hochozy jo něga raz źěłał młody elektrikaŕ-wuknjeńc.
W tom casu ga jo w našom kulturnem krejzu spótny cas kśesćijańskich cerkwjow.
Togo njejsom se naźeł.
Z tym sy mógał hyšći wujś, ale gaž sy wótergi wusměšujuce abo ranjece gódła słyšał, samo do wócowu, by ako tśinasćolětny gólc nejžlubjej wuběgnuł.
Granicujo z Łužycu a Šlazyńskeju na pódpołdnju, Wjelikopólskeju na pódzajtšu a Pomorskeju na pódpołnocu.
Wóna słuša pódla wejsneje wobory Slěpe a Mułkojce/Mulkwitz ku gmejnskej wognjowej woborje Slěpe, w kótarejž tuchylu 180 kameradow jo: 94 kameradow w aktiwnej słužbje, z nich jo jadnasćo žeńskich, 26 źiśi a młodostnych a z nich dwanasćo źowćow we woborach młoźiny, 60 kameradow we starstwowej a cesnej wótźělbje, z nich 37 žeńskich.
Cośo-lic se wobźěliś, ga zazwóńśo pód numerom 035606-256.
A co ga sćo wob cas gódownych prozninow cynili?
Pückler jo se wuznał ako Serb?
(pśecej prědny prozninski źeń a źeń do prědnego šulskego dnja, wušej togo njejo we wobyma krajoma 18. 5. 2007 a w Bramborskej pśidatnje 30. 4. 2007 žedna wucba)
Skóńcnje zasej raz pórědnje wawriś, jangliś a zgromadnje se chachaś.
Až tradicije se mógu rozšyriś, to ga pokazujo zběrka rowno pśez wšakorake adaptacije.
By była škóda, gaby to wšykno se zgubiło, což smy gromaźe se naźěłali.“
Wokoło sto luźi jo se slědnu njeźelu wobźěliło na gólnem špacěrje pśi wuglowej jamje Wochozy/Nochten.
W lěśe 1961, ako jo se zymna wójna pśiwóstśiła z US-ameriskeju inwaziju na Kubje a z twarju murje w pódzajtšnem Barlinju, som se dał śiskaś do kontakta z Mětom Pernakom a tencas njejsmej jaden drugego znałej.
Druga stacija jo był woglěd do wopomnišća Sachsenhausen.
Wótstawk wót 1,5 metera njamaju.
Oficielnje witanje jo se stało pśi pomniku: Pśedsedaŕstwo młoźiny a pśedsedaŕka tradiciskego towaristwa Madeline Kowalikowa su wuwitali zapustarje a pśiglědarje.
Žarnowski Halšter jo se wulewał w Złym Komorowje pśi Łužku do Carnego Halštera.
A pśez to, až dłujki cas njejsu směli woglědarjow měś, feluju jim nabranki, a weto na jaden źeń dermotny zastup dowóliś, to pón bóli, wósebnje małym muzejam, a tak jo to rozměś, gaž to njecynje.
Ako studenta z pedagogiskim wusměrjenim jo mě pśedewšym fasciněrowało, kak jo se wón ako zemjan južo w młodych lětach zasajźował za kubłanje źiśi swójich póddanow.
Gluka jo, až něcht jo se gódnosći togo filma domyslił a jen we tom rědu cakajucych filmow doprědka śěgnuł.
Gluka, strowje a zamóžnitosć deje se pówitaś.
»Wzejoš ga mě za muža jano dla tog', až som hundert towzynt mark wót śoty Any derbnuł?« »Źo ga, mój luby, by se tebje teke brała, gaby je wót někogo drugego měł.«
Jano rědko pak som tu samu drogu wzeł.
Do serbskeje rěcy jo to pśestajił Bernd Pittkunings, a wšykne Witaj-źiśownje su to južo dostali.
Dokulaž som kśěła raz we tej šuli bydliś".
Co jo rezultat takego derbstwa?
Raz som była we friziskem kraju.
Frencl, Alfons 260 głosow
A rejtowali su Prjawoske gólcy wjelgin derje, napšawdu.
Dokradnjej gronjone jo to drozna, za kótarejuž móžoš kšasnje wopytowaś.
Kuždu góźinu dajo se kokot-spiwarik weto do dłujkego, nje­mudrego spiwanja, ako se rozlěga pó cełej jsy.
Te pak, kenž gromadu pśišli běchu, pšašachu jogo a źachu: Kněžo, buźoš ty w tom casu kralojstwo Israel zasej póstajaś?
To mógu byś starše, doněntejšne, ale rowno tak młodše, nowe.
Gósći, to su zwěrjeta a dalšne wobydlarje góle ako błudniki.
Foto: Michael Helbig
»Co jo rozdźěl?«
Rolanska góla jo šćitana krajina.
Wjerašk togo zmakanja jo był woglěd ruprajchta.
Kake powołanje maśo?
Wóni wołaju: "Wujk wětš, rozduj mrokawy!"
Wustawadło buźo z jazorom pśez dwóje „wrota“ zwězane.
Jogo stara mama powěda hyšći serbski.
We tom prědnem mustwje su to tśo: Guido jo swóju abituru gótował na Dolnoserbskem gymnaziumje, Pascal jo se na serbskej wucbje wobźělił a Heiko jo syn wucabnika serbšćiny.
Z dwěma palcoma jomu chrapki znoja z coła wótrějo.
155 lět zapust we Wjerbnje - toś ten jubilej su how swěśili prědnu februarsku njeźelu.
Wobglědujomy ze źiśimi wuwijanje łopjenow na bomach, wrośenje jaskolickow a bóśonow a wusejomy w zagroźe zela a radiski.
Crjeje pak stajijo pód ławku.
Słyńco swěśi na njebju.
Pó njej jo pósoł gnał wót bitwy w Marathonje do Athena.
Ale ja se wjaselim, až take procowanje kaž to mójo se tak wusoko pśipóznajo.
Njejo jano wuchójźował Serbsku rozšyrjonu wušu šulu "Marjana Domaškojc" w Chóśebuzu, ale jo wóstał teke ako wuměłc tomu serbskemu na wšaki part zwěrny.
Take grěšenje jo se skóro pomsćiło.
Pjenjeze deje zasej do domu!
Maśo doma stare šuflity, z drugeje połojce 20. stolěśa, kenž wěcej njetrjebaśo?
Z rezultatami pak docełego spokojom w tej župje njejsu.
Serbski kulturny a informaciski centrum na Rosenthalskej droze w Barlinje (SKI) jo se za swójo zarědowanje 30. nowembra wubrał zasej dolnołužysku tematiku.
Chto jo how dołojce ?
Jo, pśewšo zyma!
Gary Alan Sinise jo US-amerikański grajaŕ, režiser a muzikaŕ.
Wotśišćane su rowno tak młoge informacije wó zgromadnem źěle Serbow a Čechow a wó źěle “Zjadnośeństwa pśijaśelow Łužyce”, kótarež ma w Praze a drugich českich stronach něźi 300 cłonkow.
Janina Krygarjowa źe wě, až móžoš w měšanem manźelstwje źiśam dwě rěcy dalej dawaś.
Frank Metak z Janšojc jo se teke na njogo wobrośił.
"Take něco njegótujoš kuždy źeń", stej se Rašojc Annett a šwogornica Braunišojc Christiane zjadnej.
Pótom wócynijo karton a z njogo wuleśijo něco wjelikego, pisanego.
Pilna źowka jo była pśirodna źowka maśerje, gniła źowka pak jo była jeje pšawa źowka.
Městno jo gósćeńc „Bordmannojc brožnja/ Bordmannscheune“, Prědne Prizarske (Erste Kolonie) 5. Zastup płaśi 5 euro.
Wusko z astronomiju zwězanej stej fyzika a matematika, tej fachowej wobłuka stej se cesto mjazsobnje wopłoźowałej a wobglědujotej se teke w studiumje astronomije ako cełk.
Južo tencas jo Jentš se wjelgin źiwował, wu znajucy, až "pisaŕ Šwjela njejo znał gramatikarja Šwjelu".
Až źiśi mógu šulsku wucbu wótzamknuś, se njerozmějo wót samego.
Wót prědnego dnja jogo prezidentstwa su wózjawili kuždu drobnostku, kótaruž jo wón twitterował abo powědał.
W piwnicy kluba maju wót oktobra 1989 něnto 2 rumnosći, kenž kśě wutwariś.
Cil teje wótnogi „Serbskich impresijow“ jo Serbski kulturny centrum w Slěpem.
Som był tšašnje wóryjnjety!
To socialdemokratiske kněžaŕstwo w Dańskej planujo nowu kazń.
A to njejo źiw.
Ach jo, mója wjelicka kuchnja.
Po tom, až su se pśewjadli w lěśe 1986 slědny raz „Dny serbskeje muziki” w Dolnej a Górnej Łužycy, se lětosa pó 14 lětach toś ta dobra tradicija dalej wjeźo.
Taki part wuwucowanja dej se wót pśiducego šulskego lěta južo w 11. rědowni zawjasć.
Tebje jo se ten domacny jězyk tak derje gibał, až jo kuždy pisajucy a powědajucy žurnalist glucny był, gaž sy jogo na chylku pśiwitał.
Budu-li wše źiśi, kótarež su pśipowěźone za kśesćijańsku wucbu (Christenlehre), teke pśiś?
Co ga musyš sam cyniś, aby był źěl serbskeje zgromadnosći?
Pód dubami na kšomje lěsa zběra Witko žołźe.
Ně, tam som zachadny tyźeń južo był.
Som južo wót togo něco słyšał, ale teke njewěm, co se tam napšawdu swěśi.
Raz běšo njebjo cyste a žeden wětšyk. 
To płaśi teke za źiśi.
Jo, ten carnochołmcański młyn jo był móžoš groniś teke hyšći »carna šula«.
Pśi tom comy to serbske wobglědowaś ako za nas nejwažnjejše.
Prědny raz ga běchu se žedne z nich wiźeli w lěśe 2017, źož běšo w Dešnje grało nowozałožone mustwo "Serbske koparje" pśeśiwo mustwoju "Serbska wubranka".
Hochoza-Miezen su dobyli
Tak by mógali w Dolnej Łužycy w lěśe 2022 wugótowaś mały turněr z takimi mustwami.
My smy napšawdu dobry team.
Na šuli we jsy jo Sylvia Panošowa wuknuła pisnu górnoserbšćinu a na Serbskej rozšyrjonej wušej šuli w Chóśebuzu dolnoserbsku pisnu rěc.
Chtož lubujo znaty serbski kalendaŕ na sćěnu - tu „Kśinju” (Truhe) - ten móžo ju teke za lěto 2001 kupiś.
Christel Lehmannowa, wjednica Błośańskego muzeja, njejo jano powědała wó ludowej medicinje a pśiwěrach, ale jo teke pokazała, kak móžo z ruku to a druge zwěsćiś pla „pacienta”.
Ten profet pak jo był cas swójogo žywjenja analfabet a koran jo wujšeł akle wokoło lěta 650, někak 20 lět pó jogo smjerśi.
Pótom wěžu šulske rědownje słomu k snopam.
Kulturna a rěcna wjelerakosć Europy póderbi pśisłušnego politiskego pśipóznaśa a pódpěry mjeńšynam z boka wšyknych institucijow EU − pišu we programje.
Markujśo se ten plan.
Dorosćonym nic wšykno wěriś.
Pódermo jo, až rano stawaśo a pótom dłujko sejźiśo a waš klěb ze starosćami jěsćo, pśeto swójim pśijaśelam wón wšo ako w spanju dawa. Ps 127,2
Wón jo se zeznał ze serbskim komponistom Jurijom Winarjom, a wót togo casa až do kóńca žywjenja jo wón komponěrował wjele muzikowych twóŕbow za Serbski ludowy ansambel.
Publikum pśi programach pśecej zasej spóznajo, až jo se Kristina Nerád wobšyrnje na moderaciju spśigótowała.
Ale teke Jezusowe wukniki su tam, a wóni se waźe.
Wy móžośo něnto serbsku rěc młodym luźam lěpjej dalej daś.
Źiśownice za WITAJ-kupki a ceptarje su pśi njom wuknuli.
Samo hyšći pón, gaž wustrowjenje jo skerjej njewěrjobne.
Njabogich śěłow bywa wěcej, ako laže mimo gibanja na błomjenišću.
Wětošojski amt se za to wjelgin interesěrujo.
Ludowe nakładnistwo Domowina pyta kreatiwnu a angažěrowanu wósobinu, aby dolnoserbski tyźenik pó wopśimjeśu, organizatoriski a góspodaŕski nawjedowała a pśi tom nawězała na něntejšny profil a tradicije wušej 170 lět dłujkego wuwiśa Casnika.
Wóni su wěźeli, až derje spiwaś mógu, a su mě ako gerca dožywili.
Stakim su byli tejerownosći naraźenja Załožby za serbski lud za zežarjenje we wusokosći 311.000 euro wobkšuśone.
Pó jadnom lěśe jo kśěła pilna źowka zasej domoj.
Slědny póstark jo dał 2009 mój woglěd jadnogo kursa wó bolanych domach w Carnej góli.
Schubertowa wót teje jśpy.
Kandiděrujo teke Hannelore Wodtke, kótaraž jo była za Wjelcej we wuglowej komisiji.
Ned dwa zapustojskej jubileja su swěśili w Dolnej Łužycy na kóńcu zachadnego tyźenja.
za cypjele, banty a šorce a nic naslědku
Źěkowne gósći su se tomu wjaselili we tom wónakem casu.
Pó fryštuce su se wudali kuždy na swój pśiźělony jabrik, někotare su z napněteju bušku šli znak wót Grabowiny k Brusnym góram.
Jeje měnjenje jo se to zasłužyło, až se na njo glěda. „Źo stoj napisane, až jadno šulske mě napśecej kšuśe do kamjenja wudłypane jo?
Płody su jajojte, cerwjene, wisece jagody.
„Z mójogo wójnskego źiśetstwa
Wětšy źěl su te dary byli schowane w spižkach jeju spańskeje śpy, źož som wšykno kradu pśepyskał.
Hyšći jo mě zyma było.
Woblane źowćo jo se musało fryj wukupiś, a jo pódariło tomu młoźeńcoju jajo.
Ja som ten Kněz, twój Bog, wót Egyptojskeje how.
Rostlina kwiśo wót junija až do awgusta.
Helbig Smogorjańska młoźina jo sobotu, 10. awgusta, swěśiła swój tradicionelny žnjowny swěźeń.
Frida Grěškowa se jej groni, a ned som se tencas prědk wezeł, až dej toś ta luba a pśijazna žeńska na kuždy pad do Casnika!
A pśecej pytaju wóni za takimi pśigódnymi městnami a flakami, aby była ta „Łužyca“ južo z togo boka wjelgin interesantna, wšakoraka a pisana.
Pópšawem pśeśiwo swójej wóli se wobrośijo a póglědnjo na źowćo.
Za serbsku wucbu jo pśemało wuknikow, pśi camprowanju rejuju młodostne jano rědko ze starymi luźimi, kmótśiki njejdu kmótšam pó jaja, ale cołnaŕka w swěźeńskej drastwje dej "Märkische Heide" zaspiwaś a pśi tom górki pśedawaś.
Koni pśecej wuźit źo.
Hynac ako prědnej publikaciji dej ta nowa měś póstajonu temu.
Pśi pytanju za kandidatom su se dopomnjeli, tak jo mě pózdźej něchten pśišepnuł, na mój list a to rozgrono wó našych problemach a jich wótpóranju a juž su mě měli zasej za kragu.
K “młoźinskej Pratyji” by kśěła groniś, až by było rědnje, gaby za to wěcej pisali z Dolnoserbskego gymnaziuma.
Dogromady sedym stacijow su měli, dwě mjenjej ako łoni.
99,6 procentow wšyknych sobuźěłaśerjow jo było pušćonych, 39 objektow a 212 wót 284 jězdźidłow pśepódanych.
Guido Odendahl: Źinsajšny źeń jo serbska rěc wjelgin wobgrozona.
Na Jezusa Kristusa jo ceła twaŕ gromadu zwězana a rosćo k swětemu templu w Knězu. Hef 2,21
My dejmy se něnto wjelgin gibaś, a za to jo w parlamentach dobra góźba.
Na swójo 35lětne wobstaśe jo Centralna serbska rěcna šula »Kurt Krjeńc« w Dešanku na zachopjeńku lěta 1989 slědk glědała.
Hochozarje budu pśigótowaś ławki, blida a stany (Zelte), kaž teke parkowanišća we jsy.
Šyroka kooperacija wobstoj mjazy wokrejsom Sprjewja-Nysa, Domowinu, Barlinskeju firmu MCRD (Media Consulting, Research and Development Ltd.) a drugimi partnarjami.
Tak som měł a mam se wjelgin wó chórych staraś.
Mója duša głoźejo za tobu. Ps 63,2
Stare su teke tradicije wusokeje kultury.
Mjazy drugim su wustupili na nazymskem koncerśe w Janšojcach.
stwórtk, 5. nowembra /młošnego
"Te crjeje mě śišće, ale ja som sebje na gluku druge crjeje sobu wezeła a je ned wobujom".
Za nima stupatej dwě pśijaśelce: Malin Mětojc a Alina Beetzojc, 11lět starej a wuknicy bórkojskeje šule.
Ja źe njamam sekanje w głowje!
Na kóńcu su luźe sejźeli w Cechojc śpicce, skibki jědli, kafej a piwo pili a serbski spiwali.
Co sćo w Moskwje gótowali?
Nabožne wusćełanje za ewangelskich kśesćijanow
Wo Žylowje blisko Chośebuza jo se južo wjele pisało - nic pak wó jeje.
Pśisamem 40 lět běšo ta arktiska kupa jogo domownja.
Jaden wót nich jo Torsten Mak, dłujkolětny serbski ceptaŕ a we slědnej legislaturnej perioźe pśedsedaŕ bramborskeje Serbskeje rady.
Až do póznego wjacora su janšojske dujarje grali wjasołu muziku, a luźe su póžywali ten rědny cas.
Luźe su je wurědnili.
Pernak, Měto * 1938 w Nowej Niwje, bydli w Barlinju, wucabnik na wuměńku, 1993–2006 pśedsedaŕ Maśice Serbskeje
Górniki su trjebali drjewa dosć a nadosć, ga su musali w jamje z tym wšykno wobtwarźiś, howac by mógał pěsk luźi zasypaś.
Kompetentne a zagronite wobchadanje z computerom jo toś, se wě, wósebnje notne.
Teke z teju běłeju barwu njejo to było tak lažko, su ju kupili w Českej.
Pśipowěźeli su se juž młoge Ludowe wusoke šule ze swójimi kursistami a towaristwa ze swójimi cłonkami ze starych krajow Němskeje a mimo togo teke někotare drogowańske běrowy z kupkami.
Isabelle Grätzojc, ako jo se dobyła Myta Bogumiła Šwjele, Fritz-Erich Šewelis ako jo dostał spěchowańske myto a dr. Pětš Šurman wót Maśice Serbskeje.
Což njejo se raźiło: Gmejna zasej njejo dostała te póžedane spěchowańske pjenjeze za gmejnsku halu za wšake wužywanje.
Nawězujucy na wobrazowe wulicowańko w aktualnem cysle "Lutkow" pśedstajijomy Wam how pódobne wulicowańko k pśedcytanju.
Ja njejsom trjebała dłujko pśemysliś: Som kśěła pó zakładnej šuli na Dolnoserbski gymnazium w měsće.
Bautzen 1926, §§ 7, 23.
Dogromady 72 porow jo se za wobźělenje rozsuźiło, a tych fotografow zbliska a zdaloka jo było tam dosć a nadosć.
Ale ten gat ga jo teke južo zasypany.
Hyšći we toś tom lěśe kśě wšykno docyniś.
Jich licba pódawa se zwětšego ze 400 000 – to groni, až wucyniju wóni něźi dwě tśeśinje wšych wobydlarjow teje prowince.
Wobydlarski komitej jo se załožył na Lědach w Kalawskem wokrejsu.
A kury nic njepiknu, aby Findusa zašćitowali, nawopak.
Tam som źiśece lěta pśežywiła, nježli až som ako młodostna na Serbsku rozšyrjonu wušu šulu šła.
Teksty deje byś krotše a teke na serbske.
Tšojeńko wopśimjejo młoge dalšne aspekty, kótarež móžośo w rozgronje ze źiśimi tematizěrowaś, kaž wjedrowe fenomeny, nuzowe situacije, źiwanje na zwěrjetow a pódobne.
Mimo „doma towaristwow“ buźo how nastaś priwatna zakładna šula.
Kito Grys w Žylowje – tam cełych 68 lět ceptaŕ (awtodidakt), ale pó pówołanju pópšawem šlodaŕ; kjarližaŕ
W drugem šulskem połlěśe su se wólili we wšyknych šulach cłonki šulskich konferencow.
Wjelike jo było jeje wjasele, ako jo nas wuwitała we swójom nowem salonje.
Spiwali su štucki ako "Yesterday", ako su woblubowane w starstwje tych jubilarow.
Wósebne dožywjenja za Lubinu su byli woglědy pla starkeje w Budyšynje.
Dokulaž w sejmje su teke luźe, ako se angažěruju za to serbske w źiśownjach a šulach, su wóni nowemu towaristwoju wšake dobre rady a pśemyslowanja dali.
Wóni su je teke wuběrali pó wenkownosćach a tak su nastali z pśedewšym šerozelenych stwórjeńkow žołte, zelene, cerwjene, brune, běłe, oranžojte a se wě teke pisane změšanja.
Wjele źiśi w publikumje jo tšach měło, ako to jo se stało.
Pó žednych wójowanjach słuša śpa něnto jomu samomu.
Predikatowy turněr klase S***, ako how njejo hyšći dało, jo to dejał wordowaś, pśi kótaremž su dejali nimske a mjazynarodne renoměrowane rejtaŕ-kóń-póry pśi skokaŕskich pśepytowanjach na parcoursach se wuběžowaś.
Muzikowy portrej: Feliks Brojer
Togodla buźo Van der Valk niwicański hotel znowa do starcownje pśetwarjaś, jano za bogatych.
A južo kśěšo kawce nadawaś.
Na pśiwitanju pó namšy jo se w krotkich nagronach nowemu generalnemu superintendentoju wjele gluki a wuspěcha w jogo pśichodnej źěłabnosći žycyło.
W rozpšawje župnego pśedsedaŕstwa a wósebnje teke w diskusiji su delegaty k tomu powědali.
Tropic Ana jo była mudra a sebjewědobna žeńska, wóna jo sebje cesćiła swóju serbsku drastwu, rěc a ludowu kulturu, njejo se jeje sromała ako młoge druge domacne.
Ale George, ten jo se cuł wósebnje mudručki: „Take źěło se mě nješykujo.“
Ale staršych mužow jo wjele, kótarež wjelgin rědnje pśědu.
A ako som se wrośił do Hungorskeje, jo mě naraźił biskup, how we słowakskej wósaźe w Budapesće źěłaś.«
Jo było sobotu wótpołdnja, wjedro jo było wjelgin pśigódne, ale z gribami njejo pśeliš derje wuglědało, tak až smej kśěłej se zasej domoj póraś.
Kaž jo to južo tradicija, jo bórkojska młoźina zasej zachopiła tu zapustojsku sezonu ako ta prědna we serbskich jsach Dolneje Łužyce.
Serbska rada jo to wuraznje chwaliła.
Póznach we njom cłowjeka nadobnych myslow a wjelikich duchnych darow.
Radna licba to jo, gaž móžoš swěśiś 120. jubilej załoženja towaristwa.
Za Myto Arnošta Muki su se zapódali štyri źěła.
Ako su pśibytne projekt źěłaŕnjow za strukturelne wuwijanje we Łužycy wobjadnali, jo Marcus Kóńcaŕ naraźił, wót planowanych pěś, teke źěłaŕnju ze serbskim profilom załožyś.
Serbski swěźeń w Chóśebuzu
Wótwórjenje wustajeńce Hansa Müllera w chóśebuskem Serbskem domje
Z kólasom jědu pó rědnem gólnem puśu do Slěpego.
Južo 1976 jo se pśizjawiła na ludowuměłsku šulu w Jenje a z wósym lětami jo wustupiła prědny raz na jawišću měsćańskego źiwadła w Jenje z folkloristiskeju źiśeceju reju.
Nejskerjej buźo se nowe graśe insceněrowaś.
Tyźenje dłujko źiśi doma zaběraś musaś jo radne wupominanje.
Projekt Witaj ma se konsekwentnje dalej wjasć a jogo wjeliki wuznam ma se wšuźi pśipóznaś, nic jano ako někaki projekt.
Z nimi źěłamy gromadu, tak młogu pokazku smy južo dostali.
Te tśo su z Mosta.
Derje, gaž wěmy, až naš małki serbski lud njejo jano w Gornej a Dolnej Łužycy doma, ale teke w Barlinje a jogo wokolinje.
Centralna olympiada serbskeje rěcy (COSR) za wuknice a wuknikow 6. lětnika Dolneje a Górneje Łužyce wótmějo se lětosa wót 8. do 10. apryla k 53. razoju pó zwuconej wašni w Zaružu (Wodowe Hendrichecy/Seifhennerdorf) w Górnej Łužycy blisko granice k Českej republice.
Togodla jo mě zajmowała wósebnje něnto góla".
CASNIK: Źo sy ty doma?
Take parle su byli něga wjelgin rozšyrjone a nic jano słowjańskim ludam znate.
Rozgrona z gmejnu njejsu měli wuspěch.
Jo se powdała?
A ten slědk!
Tak ako we tom fabrikskem źěle doma běšo, tak teke we burskem a domacnem źěle a we Bóžej stwóŕbje.
Tak mały jo swět młogi raz!
Naźejam se, až pśedwiźone diferencowane źěło z młodostnymi z wšych 6 měsćańskich kupkow buźo se wupłaśiś.
Tomu ciloju dej słužyś załoženje "zwěstka serbskich šulow", ako dej stojaś pód doglědom ministaŕstwa za kulturu.
Ale wón njamóžo z balom kopaś! To wón pśiwuknjo.
"Som do kopśiwow pśimnuł, a něnto mě ruka pali."
Lěcrownož som Serby juž do swójogo pśebywanja w Italskej z encyklopedije a z gymnaziuma póznał, jo se mój zajm za Serby pówušył, ako som markował, až w Duinje dajo słowjeńsku mjeńšynu.
Tak ako planowane deje se kolekcije až do srjody pó jatšach, to groni do 15. apryla, zapódaś.
Końcak bydli w Turjeju.
My se myslimy, až móžomy dojśpiś naš cel pówódnjenje jamy 2024 abo 2025. 
Gaž jo, ga dej 2021 se chopiś twariś a 2024 chopiś źěłaś.
Towaristwo co pytaś nowych, młodšych cłonkow – to jo jich wětša starosć.
Bratšy Gottlieba su se ženili do Bukowa.
Jogo łužyske mólby su jadnorazne a gódne twóŕby, kótarež našu Dolnu Łužycu pózwiguju ako wažny wobstatk serbskego wuměłstwa.
Naźeja – mysli do adwenta
Muka, pózdźej profesor, pišo wó tom woglěźe, až ma wjas 84 familijow, mjazy nimi 40 burskich, a 606 wobydlarjow.
Gódowny kalendaŕ/Drogostka z našogo archiwa: Muzikaliski portrej słowakskeje familije Hlbocka
»Starka, ty se njewustrowijoš, gaž nic njejěš.«
A kak su wóni tam wustupowali?
Zaźiwany som na njogo glědał, njewěźecy, co wón měni.
Maximilian Schwebig (9b) z Bórkow jo jaden z pastyrjow a jaden z tśoch mudrych z Jutšneje zemje (Morgenland).
To jo teke notne za to žywjenje how, howac sy wuzamknjony z tak pomjenjoneje ciwilizacije.
Ale ně, śota jo tak jědła a srěbała swój kafej!
Tudski zapust swěśe młoźina a dorosćone južo pór lět gromaźe.
Tomu se pśizamknjo wuběźowanje mjazy woborami.
Nawlacenje jo se jano raz za běrtyl lěta změniło, pśeto pałkanje jo było wjelgin wobśěžne.
Mimo togo wobglěduju, až ma nopawa wjelgin tłustu a twardu škórpinu, do kótarejež móžo zalězć, gaž ju něchten prowocěrujo abo jej grozy.
A z togo dnja ju droga kuždy źeń wjeźo do togo zawoda.
Pśi tom se stupiju na ławku.
Teke kněni Hilgerowa z Raduša (napšawo) co to wěźeś.
Tam pšosy w lěśu na workshopy, źož dorosćone a źiśi mógu kreatiwne byś, z barwu, šćotku, štempelom a dalšnymi materialami a swět barwow a formow za sebje wupytaś.
Na kóńcu teje spirale jo stojało mójo wutšobne póžedanje, ceły objekt do nowych rukow daś, jadnomu kupcoju, ako ma góźecy koncept a kśěł ceły chrom a zal wótnowiś.
Nowego nachylnego wjednika pódpěruju Wienke Reimerowa, Nele Feuringowa, Johanna Pansowa a Felix Rietschel.
Tak južo zajtša młogi raz jadnogo abo drugego namšarja domoj ducy źiśi z flašku wódy pśechwataju.
Wón grějo a njesmějo felowaś pśi camprowanju.
Muka nowe pšawidła zestajałej, dokulaž su se teke how njejasnosći w trjebanju jadnotliwych pismikow zjawili.
Marion Stenselowa pak njesłuša k tym, ako pśi śěžkosćach ned wócki chyśiju.
Jano krotku pawzu za kafejpiśe su se dowólili, pśeto kopica na bliźe zazdaśim njejo kśěła mjeńša wordowaś.
Něźi 700 wuknikow na »jogo« šuli wuknjo.
Za serbsku wucbu su ceptarje teke wužywali "Nowy Casnik".
Tam mógu te wukniki se w telewiziji dožywiś.
Druga wěc jo była, až dla nowego kubłańskego systema w Sakskej naraz žedne źiśi wěcej njejsmy měli ze Slěpjańskich stron.
Namdušu, tam su se wobraze pokazali!
Pisanosć, pśijaśelstwo a rozbogaśenje
Njeźelu stej pak wobźiwałej walkowanje w Dešnje.
Pśedstajił jo pótom Frank Kosyk, projektowy koordinator Domowiny, jaden móžny projekt, za kótaryž maju južo konkretne pśedstajenja.
Pó někotarych dnjach jo se wudała na drogu do Carnego Chołmca, a tam jo se wšykno tak stało, ako jo Krabat to pśipowěźeł.
Ta nowša nowina z Běłeje Góry.
Ten turjański Domowinski pśedsedaŕ Harald Końcak jo take rědne jězdy organizěrował: mjazy drugim do Schwerina a Zgórjelca.
Dokulaž jo był wětš, jo škóda była wjelika.
Šule su małke, rědownje su małke, wucabniki angažěrowane.
A teke zastupniki Błośańskeje banki su šćodre byli.
Carny baz jo rostlina ze swójźby .
Na pśikład pla Nowakowego Matša.
Tak smy až do togo wšykno pšawje gótowali, a gjardosć a spokojnosć jo mógał kuždy dnja 15. decembra1994 pla konstituěrowanja Serbskeje rady we woblicach wiźeś.
Robinson zwignu jogo górjej a glědašo jomu pśijaśelniwje do wócowu a źašo k njomu: Njebój se, ja śi njok pšec pósłaś; wšak mam śi wutšobnje lubo a som wjasoły, až coš pśi mnjo wóstaś. 
Prědny woglěd jo był wu Schwarzojc.
Fryco Nakońc jo se njewomucnje starał, aby se Domowina zakórjeniła w dolnoserbskich jsach, městaškach a wósebnje we wutšobach Dolnoserbow.
Sama na pśikład jo skóro tyźeń na tom sejźeła, aby rozpokazanje za wupyšnjenje serbskich jatšownych jajow z wóskowańskeju techniku za źiśi wuźěłała, teke ze wšakimi musterowymi pśikładami.
How som žywy a how som zestarjeł, how som źěłał a se wjaselił, how som swóju žeńsku zeznał a se wóženił, how stej se naju gólca naroźiłej a do šule chójźiłej.
W Nowej Jsy pla Picnja njejo se w serbskem kulturnem žywjenju w zachadnych lětach wjele tšojło.
Zgromaźina jo dejała slědkoju wustajiś, co dej se něnto pó wótstupjenju župana staś.
Ta wuměłcowka jo se wjele lět we pódwjacornem žeńskecem gibanju angažěrowała a jo mjazy drugim we rozestajanju z feministiskeju towarišnostneju kritiku swóje wuměłcowe temy namakała.
To płaśi na wobej boka: Mójo góle njedej byś perfektne a ja ako nan, ako maś njetrjebam byś perfektny, perfektna.
Škoda jo wjelika.
Cesto jo jězdźił do Lipska, aby sebje knigły kupował, pśi comž pak se mimoměry zadłužył jo.
Což starstwo wobźělnikow nastupa, su wšykne starstwowe klase derje zastupjone: 31% su 60 lět abo starše, 29% su młodše ako 40 lět.
Njeglědajucy na młoge śěžkosći jo měła Dolna Łužyca teke lětosa swóju schadowanku.
Pogjarzlina jo rostlina ze swójźby wrjosowych rostlinow .
Serbske gósći su dožywili program źiśeceje dorostoweje kupki, kótaraž jo wustupiła w burskich drastwach.
W krotkem wjacorje Nimskeje na pśikład su zwisowali hyšći až do 19. stolěśa wšake pśiwěrne pśedstajenja ze zakopowanim placenty.
Ja som měł gluku, až som mógał sobu jěś.
Slěpe/Schleife.
Jomu slědowachu hyšći styri źiśi.
Kněz zbuźi ducha cełego luda, až wóni pśiźechu a źěłachu na domje Kněza cebaot, swójogo Boga.
Tak smy měli - tak mógu groniś - w měsće swój kusk jsy, domacneje jsy.
We suchej góli buźo se malsnje paliś! Togodla Was pšosym: Njechyśćo škórpiny abo tšachotne wěcy do góle! Jo něnto tšachota za kuždego w góli? Njamógu ja se wěcej rozchójźowaś w góli? Njedejm wěcej w góli graś? Wognjowa wobora groni k tomu: Glědajśo na stopjeń za tšachotu wognja.
Woni deje wobcakaś, sćerpne byś jadno cełe lěto.
Luźe njejsu Pratyju tak kupowali ako wacej, a młogi z awtorow njejo wěcej pšawje wěźeł, co a dla cogo dej pisaś za Pratyju.
Serb wón njejo, ale jo mólował teke wobraze ze serbskimi zwiskami.
Su jano hyšći někotare dny, a Serbski swěźeń w Slěpem se zachopijo.
Cogodla słyńco jo taka "zaspana Hana"? Zajtša co dłujko spaś a wótpołdnjo jo jěsno mucne! Co słyńcko se wuspaś? W lěśu ga jo słyńcko wjelgin jěsno swěśiło.
Domacna slěwcyna jo bom ze swójźby rožowych rostlinow .
Z wjele nowymi idejami a zajmnymi reportažami a dalšnymi pśinoskami su raz w mjasecu poł góźinu dłujko w serbskej rěcy z rědnymi wobrazami informěrowali wó serbskem žywjenju głownje z Dolneje Łužyce.
3. kazń
Jo zajtša napoł wósymich.
"Njejsmy mógali to nejpjerwjej wěriś, až ten projekt jo na lisćinje naměstnego programa", jo měniła Kerstin Kosakowa na pósejźenju wuběrka.
Nimske kśesćijany, kótarež su sami z kśicu, mjacom a wognjom pśišli do kraja, ga pišu wó słowjańskich stawiznach ako dobyśarje.
Jolic pak pó dwěma abo tśich dnjach se nic njepólěpšujo a zymnica njespadujo, dejali ku gójcoju hyś.
To pak groni, až eksistujotej pó NOWEM CASNIKU dwě takej towaristwje.
Něga su mjazy nimi na pśikład chójźili šumjel, bóśon, mjadwjeź, dwójna wósoba, cazaŕ, žandarm a jajowa žeńska.
Pódpołnocny mak jo trajne zele.
Gaž se naroźijo, zachopijo se za njo proces emancipacije, to groni śělnego, duchnego a dušynego rosćenja, ale tež konfliktow.
Wón Leonoju wšykno pokažo: jogo garderobu, toalety, kuchnju a jěźaŕnju.
Njeźelu pó jatšach, małe jatšy, su źiśi, jich starjejše a stare starjejše se zmakali na walkanje jaj.
Wón jo jen 2017 namakał pla Běłeje (to jo było tencas to tśeśe namakanje w Nimskej!) a łoni pla Wóseńka.
Šesć lět dłujko jo w Brjazyńskej šuli kružk za wušywanje nawjedowała.
Ducy w Europje
Dr. Zakar njejo nam na našo pšašanje wótegronił.
Pó tom projekśe, jo Kosyk pśipowěźeł, deje procowanja se dalej wjasć.
Ten móžo, kaž gronje, wěcej nježli klěb jěsć – no, to jo taki guslowaŕ, pópšawem by dejali jogo spaliś! 
Měto Pernak z Barlinja jo wumrěł / K dopomnjeśu na něgajšnego pśedsedarja Maśice Serbskeje
Šarlota Kušcyc jo zachopiła wuknuś serbsku rěc na lipšćańskej uniwersiśe, źož sorabistiku studěrujo.
Móžno jo teke jězd z Rumperloweju gustu do Bórkojskego rozbrojonego sedlišća.
Njeźelu, 8. septembra wót 15:00 do 17:00 prezentěrujo Rozgłos Barliń Bramborska w Domowniskem muzeju Dešno wobraze ze swójeje zběrki wuměłstwa, ako pokazuju motiwy z Bramborskeje a Barlinja.
To groni, až bejnje marznjo.
Źiśi z radušańskeje źiśownje wuknu wó źiśelcach, drugich zwěrjetach a wopytuju nykusa we wóźe namakaś.
Wóne su južo wumarłe.
Liturgiju stej měłej promšt Mathias Blume a faraŕ Serbskeje cerkwje Wolfgang Gürtler na starosći.
A źinsa teke hyšći.
Šulski amt w Chóśebuzu to wě a by dejał něnto se wó to staraś, až změjo za to ceptaŕku abo ceptarja.
Zwjerchne śěło se wótzwignjo, kłuda wóstanjotej pśi zemi.
Na to jo łakaŕ Voltaire womjelknuł a teke kraloju jo pawk gubu zapśědł.
Kake wšakorake drastwy smy wiźeli!
Geologowka jo gósćam wšake wašnje twarjenja z pólnymi kamjenjami rozkładła, ako za Šćeńc typiske su.
Dalšne kultury a rostliny - wósebnje kulki - su wěcej kubłali.
Wótergi zmóžnja kóńcowka mjaz słowami rozeznawaś, kótarež by howacej homonymy byli.
Co rada wariš?
Ten problem transporta Witajnikow z města do zakładneje šule w Žylowje njejo teke pó dłujkich lětach hyšći rozwězany.
Wejsańska droga jo nowo wobtwarźona, a teke sćažku za pěškarjow su załožyli.
Pón smy se wuběgali ako z jajami.
Ja cu śi chwaliś, Kněžo, w zgromaźinach. Ps 26,12
We myslach dach jomu wótgrono: Jo, ale chto wě, kak dłujko, źinsa mě, witśe tebje, a spomnjech na te słowa: A gaž wiźešo, až bomy wupukuju, ga wěźešo, až to nalěto blisko jo.
Wón pak jo naju wjelgin pśijaznje wuwitał a sebje za rozgrono dosć casa brał.
Pśed drogowanim pówucyjomy źiśi, kak maju se pó droze zaźaržaś.
Wales granicujo z Engelskeju.
Pód takimi wobstojnosćami zemrějo Selma, maś sedym źiśi, južo ze 44 lětami.
Wjasole do rejki
Fararka jo teke znate cyniła, až cerkwine powěsći we jsy sćelu se něnto pó rěźe na drjewjanej delce.
Stakim dajo jadnu zwuconosć, kótaruž ja rozmějom.
Ja som ten młody, ten stary jo w Popojcach zakopany.«
We „Łužyskem parku“ su jaja walkowali
Henrieke Stahl jo na to pokazała, až transicija librujo bytostnu pógóń za kreatiwne twórjenje; jo zakładne znamje našogo casa, až granice transparentnjejše bywaju, se pśewarstwuju, kśicuju, pśeprěkuju, transforměruju.
Ze slěpjańskich stronow su pócesćili Ursel Domaškowu.
»Ty ga teke how wokoło ganjaš«, wótegronijo Pětš póśicho.
Recept starkeje abo ceło moderny a nowo wumyslony?
Wón jo póchadał z Dołheje Boršći (Förstgen) we wokrejsu Rózbork (Rothenburg), stakim z pšuskeje Górneje Łužyce.
Pó wopśimjeśu jo zawěsće, wěsće nejpjerwjej raz to napśeśiwne wót nejskerjej.
A gdyž smy jogo pšašali, kak to wuglědajo až do kóńca togo lěta, jo jano z głowu wił.
Stakim jo njewótchylnje teke wótwisna wót wótpowědneje kupki, w kótarejž se nałožujo. [...]
Teke Serbski sejm jo to wujadnanje chwalił, ale na rozdźěl k Domowinje teke wšake kritizěrował.
Końcakojc Anja jo to komentěrowała: "Wěmy, až smy zagronite za dalejdawanje nałogow.
Wobstojece formy kooperacije maju se južo źinsa kwalificěrowaś.
Śicho chójźe, śicha jo ceła wjas a najs, dokulaž źinsa se njezwóni.
W prědnem tyźenju w juniju buźo se pón ten jubilej pšawje wóswěśiś – ze literarnym zarědowanim w Dolnoserbskej bibliotece, ze sympoziumom Serbskego instituta a drugim.
Ducy jo se naraz bejnje wobsłabnuł a jo se suwnuł do groble pśi droze.
Tuchylu jězdźi wón jano na pětkach a sobotach.
Kak jo k tomu pśišło?
Jogo naslědnikoju jo žycył dobre raźenje.
Kak jo to było cynjenje!
Akwarel "Kwiśonka macka" wót Hansa Müllera z Picnja.
Glědajmy, kak budu se dalej wuwijaś! Skóńcnje: Te prědne klěwki młodych paprikow su wurosli! Jano jadno semuško jo we zemi wóstało.
W tom casu su se teke wuwijali jogo kontakty z drugimi serbskimi procowarjami.
Robinson a Pětko wótpócywaštej cełu noc wjelgin derje. 
Tak kaž kužde lěto w nalětnem casu jo Nimsko-Serbske ludowe źiwadło z Budyšyna tež lětosa zasej swójich pśiglědowarjow w Serbskem kulturnem centrumje w Slěpem z nowym graśim w dolnoserbskej rěcy rozwjaseliło.
Ale něnto jo se něco pokazało.
Wóttudy teke mě "Kulkowa wacka".
A něnto spóznawa, až njejo wogawu wiźeła, ale swójogo lubego drjewjanego kobołśika!
Źiśi su je ze śěsta z formami wuštapowali.
Cełych 9 lět zaryjo se jeje pśijaśelny wjazym do spomnjeśa wuknicow a wuknikow SWŠ.
Šula za dolnoserbsku rěc a kulturu lubowarje serbskeje rěcy a tradicijow na zgromadne wótpołdnjo z pójsynogu, a to do kjarcmy „Jagdhof” we Drjenowje.
Ta wuwucona serwěraŕka, ako jo pózdźej teke we wobłuku pśedanka źěłała, jo te techniki nawuknuła w kursu w lubnjojskem nakupowańskem centrumje "Kolosseum".
Boriš - to su byli te krale w Drjenowje, a jich kralowki K.
Abo jo Bog to jadne a cerkwinski aparat to druge?
Njok kritiku slědk daś, ale za literarne kritiki swójeje publikowaneje literatury su teke redakcije sami zagronite.
Na jadno- abo wěcejdnjownych wobradowanjach, kenž su se mjazy 1971 a 1973 samo kužde běrtyl lěta wótměwali, jo se krejz wobźělnikow ze serbskimi slěźarjami drugich disciplinow rozšyrił.
Bog to wě!
Pjelic Alwina jo se naroźiła 28. septembra 1906 w Šlichowje.
To smy se pśecej něco wumyslili.
Město za to žedne pjenjeze njedajo, my musymy se sami staraś.
Pótom jo kśěł jima hyšći raz do blaby glědaś.
Ta radna kopica woglědarjow jo stakim musała gnaś.
Něchten jo mě raz pódsunuł, až ja to južo spicy zwónoźijom.
Až do detaila su wšykno póstajili.
Wot 1. septembra wuknjom na SRWŠ w Chośebuzu.
Pětk wótpołdnja jo Katrin Nowakowa źiśi wuwitała.
Wóni njejsu pak směli se wóženiś, rowno tak ako ceptaŕki .
Mě jo tebje wjelgin luto, togodla póglědni nutś!
A wšykne su se wutšobnje smjali a byli zjadne ‒ to jo była rědna njeźela! Góspodaŕ prezentěrujo nowego woła.
Za to su dostali ze župow a towaristwow a wót drugich młoge naraźenja.
Góle napołnijo swój talaŕ až do połojcy z wódu.
Na fośe wiźiśo teke dylu.
Dłujkocasny zastupny pśedsedaŕ Maśice Serbskeje Fryco Rocha jo zagronity redaktor Casnika wót januara 1931 až do julija 1933 połtśeśa lěta wót něźi 60 lět płodnego procowanja a źěła za serbojstwo.
Łuki ekstensiwnje wužywaju, a wót apryla až do nowembra teke krowy na łukach se pasu ze swójimi śeletami.
Se wě, telewizija nam wobraźijo wšednje swět w pisanych barwach.
Zeger 13. 00 buźo rozpokazowanje mody ze Saru Gwiszcz.
Jo był ten samski spiw, kótaryž jo wón słyšał tencas w góli!
Sławnej dirigenta Colin Davis a Charles Mackarras stej wuměłcowku pśewóźowałej z kritiskim wóckom pśi dirigěrowanju wjeducych orchestrow.
Derje běšo za njeju, až se wětš wobrośi a wót kupy na mórjo dujašo, tak až źiwym zadorašo, ned zasej pśiś. 
Wuchack se malsnje zagronijo: »Wódajśo!«
Z linealom se měri wusokosć wódy w zbórku.
W lěśe 1582 jo dejał pó 4. oktobru ned slědowaś 15. oktober.
Wóni dopominaju na togo zasłužbnego bramborskego politikarja.
Wón jo dobry pśeglěd naźěłał, kak su we zachadnosći z teju wěcu wobchadali.
Raz smy byli ducy w Měsće, wukniki su měli lichy cas a my tśo, Jana, wucabnica spiwanja a pśewódnica źowćow, Jiří ako zagronity wucabnik za cełu kupku a ja, źomy pó Grodkojskej droze.
Źiśam a starjejšym jo se to zespódobało, a su cesćej pšašali: „Gdy buźo zasej tak daloko?“ Na to ma Domowina (župa Dolna Łužyca) jasne wótegrono: W nazymskich ferijach buźo dalšny workshop, wót 15. do 17. oktobra.
Sam som to pytnuł: Gaž jo pśi zarědowanju źěl serbski a źěl nimski, ga pótom jo pśemało ruma za serbsku rěc.
Jogo měnjenje: pśikaz njama wjele zmysła, jogo kokošy ga tak a tak njamaju žeden kontakt k śěgatym ptaškam.
Sobotu dopołdnja jo kněni Petersen tak emocionalnje pśednosowała wó pśisuźe swójich prědownikow, až su młogemu samo łdzy we wócyma stojali.
Pótakem njamam ten zaśišć, až buźo se Serbam napśeśiwo něco změniś.
Pśedsedarka jo Therese Muchewicz.
Bratš Mucha z Turjeja jo južo dojśpił cesne starstwo.
Ja som sebje pśiduce wupytała:
Pó póroźe prědneje źowki jo Birgit pśestupiła do wótźělenja zawoda we Wórjejcach.
Młoźina jo tym buram, kenž su taku śpu za pśězu dali, jaden ceły źeń kulki kopała.
Morlinga a drugich).
Mimo togo su se slědne nadawki wšyknym drugim 13 młoźinskim kupkam pśirědowali a póstajiło jo se, kak maju se kralojske póriki wjacor woblekaś.
Toś som teke sam zachopił za źiśi pisaś.
We pśednoskach su referenty wšake koncepty rozkładowali.
K tomu słuša mjazy drugim wjelgin wuski kontakt z decernatami a amtami.
Som se mógał pśiscyniś sněgaki a pó sněgu chójźiś, se suwaś a štapaś.
K tym wobrazam deje ze swójimi słowami pó tradiciji kamishibai-źiwadła danu bajku abo powěsć wulicowaś – we serbskej rěcy! Wuslědk ma se filmowaś.
Tuchylu tśi młoźeta górjej śěgnjo.
Nejwětšej měsće Lothringskeje stej Metz a Nancy, pśi comž płaśi Metz ako stolica regiona, pśeto jo wóno sedło regionalnego parlamenta.
srjodu, 4. nowembra /młošnego
W slědnych źaseś lětach jo se wjele stało wokoło Rogowa.
Cerkwinski krejz Chóśebuz něnto pśigótujo wupisanje fary w Dešnje.
Rouen jo město we Francojskej.
Wónej lubowaštej jogo kaž wokowe zernko, ale jogo lubowaštej z njerozymom.
Su wopšašali luźi, co jo ten nowy cas jim pśinjasł a teke za tym, co jo było w lětach do 1989 hynac abo lěpjej.
Rušowaś budu zapustarje na 12 dwórach.
Toś jo se mě pšašał, lěc njok pla njogo nawuknuś šach graś.
Sejźenje we popajźeństwje se wóstuźiło jo Běłogórjańskemu Kasprikoju.
Kjarmuša za „seniory“
Njamam wjele měra za to".
Jen jo do měrca nawjedował faraŕ Burkhard Behr.
Wušej 60 wšakich drastwow - a to wšykno w jadnej lodce!
Frieda Hoffmannowa z Krynhelec, Margitta Dheinowa z Hamora, Flora Krausowa z Wochoz.
Wót cogož su powědali, su wšykne ned wiźeli, šmekowali a culi!
"To jo było pśi tych 15 kulkowych swěźenjach prědny raz, až jo se pitśku padało.
Płomje zasycyjo a se wlaco až k prědnemu kšetowišću a skócyjo nutś.
Z torma se zwóni.
Z Budyšyna/Bautzen. Serbski institut w Budyšynje jo mógał kupiś prědne śišćane górnoserbske knigły.
How pla nas njeby trjebali archeologi zewšym za tym ryś.
Ako pśedłogu jo měła stare fota a někotare drastwine źěle.
Wažny princip dolnoserbskeje ortografije jo: pisaś tak, ako to słyšymy.
Jogo maś stoj pśed nim: Ty sy mě jaden: Spiš za blidom a se pśi tom hyšći smjejoš.
Sćěni na sćěnje njesćěnkuju, pjenježki ga njamaju.
K argumentam starjejšych, ako smy w Casniku wózjawili, až serbsku wucba wupadnjo dla drugich pśedmjatow, jo měnił Nedoma, až musy byś dane wěste wurownanje.
Sobotu, 26. oktobra, buźo Jens Martin wót zeger 10:00 do 13:00 nawjedowaś drogowanje w luboraskich stronach.
Z tym buźo se Wam lažčej cytaś.
Wušej togo luźe z toś tych kupkow pomagaju 2–4 raze wob lěto na dwórje.
Cybulu a wšakoraku zeleninu njejsmy žednje zabyli.
Žednje pak njejsom to zabył a som narski wostał.
Mimo togo som ja měł dwanasćo lět serbšćinu ako šulski pśedmjat.
Zoran Stefanović jo serbiski spisowaśel, žurnalist, dramatikaŕ a pśełožowaŕ.
Na to jo wótegroniła Marion Scheier, pśedsedaŕka DGB w pódpołdnjowej Bramborskej, až njedej se niwow dobrych źěłowych mytow górnikow dołoj pśiměriś drugim mytam, ale hynac wokoło.
A teke su źeń pjerwjej pjakli tykańc, z kótarymž su gósći gósćinowali.
Pśedłogu su namakali w casopisu "Płomje".
Góspodaŕskim profitam su tam druge gódnosći napśeśiwo stajone, na kótarež teke dej se glědaś.
Wo wobyma se pišo, až stej awtoroju teksta pśeliš derje znatej a až jo se ten z nima zmakował. - A źins jeju wěcej rozeznawaś njamóžo?
Běšo carna śmojta noc, tam a zas jo se walił nazymski wětš pśez rěku a jo wuł wokoło niskich kšywow.
Klěkniśo se na kólena, scyńśo ruce na zemju.
Źiśam pśedcytaś – ale kak?
Naspomnjeli su se teke problemy, kótarež muse se w pśiducnem casu rozwězaś.
Jo, tak pódobnje.
Comy ga teke luźi za to dobyś, kótarež dotychměst zboka aktiwnego serbskego žywjenja stoje a w Domowinje na pśikład sobu źěłaś njekśě.
Z Blunja/Bluno. Kóńc nowembera su starše źiśi z tudskeje źiśownje „Rasselbande“ jěli z busom do susedneje jsy Terpje, do Klamaric pjakaŕnje.
Zygel kwality za źiśownje w Nimskej jo se pósćił Kita „Małe myški“ w Prjawozu.
Jadnasćo firmow z regiony jo se pśi tom wobźěliło.
–Źiśecy póstrow/Kulturne pokazki/ Póglědanje na serbski njeźelski program
Brunica póchadaju z wótwórjoneje jamy Janšojce a Chóśebuz-pódpołnoc .
27. a 28. maja togo lěta buźo w Pśiłuce lětosny wejsny swěźeń.
Pokažo nam ga, až su luźe zajmowane.
Wšykne 31 źowća wót Wjerbańskeje młoźiny su šli z lapu we tom dłujckem pśeśěgu.
Rüdiger Bartsch jo se naroźił we Běłej Wóźe a jo tam swóje źiśece a młoźinske dny pśebywał.
Zaginuło jo w tom njerozymnem zabijanju tam něźi 20 000 sowjetskich a 30 000 nimskich wójakow ako teke něźi 10 000 ciwilistow, mjazy nimi wjele nuźonych źěłaśerjow.
A ja zginu na słyńcu!
Móst jo gmejna we wokrejsu Sprewja-Nysa, słuša k amtoju Picnjo.
Rědnje by było, gaby se do tych źěłow teke zapśěgnuli serbske rucnikarje, ako su to blidarje a druge.
"Toś to naraźenje su wšykne za dobre měli.
W mójej domowni pśi Gójackem jazorje njedajo wjelike serbske zjadnośeństwa, tak teke žednu młoźinu.
Ta prědna a wšym znata zawina jo była zakaz wužywanja našeje rěcy zewšym.
Co pak jim w Domowinje felujo? Zwězanje z bazu by mógało mócnjejše byś, towaristwa deje wěcej pśipóznate byś – su někotare měnili.
Ale pitśku wědy wó casu a wó Serbach deje wóni měś", groni Angela Šusterowa.
Co ga njejsom zasej sobu dostał?
Pismahucone a farizejarje warcachu pśeśiwo jogo huknikam a źachu: Pśec ga wy z cłonarjami a grěšnikami jěsćo a pijośo?
Źo su te druge wóstali?
Z wjelikeju angažowanosću stej teke južo młoge lět organizowałej za redakciju cytańske wjacorki w swójej župje.
Ale se wě, na koncept ako taki njebuźo góle źiwaś, a tek z wobglědanim a pomjenjenim móŕskich stwóŕbow změjo zawěsće wjasele.
Kury kokotoju aplawděruju a se zestupaju wokoło njogo.
Zajm jo był taki wjeliki, až su to musali cyniś na dwěma dnjoma, 5. a 6. decembra.
Krabat jo wóstajił kutšaka doma a jo sam kónjowu pógónjował, dokulaž jo źinsa měł wjelgin, wjelgin nuznje.
Zapišćo słowa tak wokoło, ako zeger źo.
Pśistupijo k nam stary Serb.
Gospoza mjaztym wari swěźeński wobjed – měsowu polewanku, gulaš a pjaceń.
We wjelich stronach a krajach swěta jo wjeliki źěł góspodaŕstwa wót wugla wótwisny, a luźe se wót njogo žywje.
Wudobywaś a pśedawaś kśě wob lěto něźi 7500 m3 teje termalneje sole, to groni něźi 20 m3 na źeń.
Morlinga w śichem wó tom informował, až su jomu pśikazali wšykne aktiwity serbskego gibanja dalej daś.
Wóna jo kulowata, bikonweksna a pśewidna a namaka se mjaz wócnej komorku a głažkowym śěłom woka.
Kaž taki stary mucny muski źo k źurjam.
Swěśim se w nocy tak rědnje, až jo wokoło mnjo pśisamem tak swětło ako wódnjo.
Až do kóńca oktobra buźo torm wótcynjony wob tyźeń zeger 11.00 až do 19.00, a na kóńcu tyźenja zeger 10.00 až do 20.00.
Kristus źejo: Cožkuli sćo cynili jadnomu wót mójich nejmjeńšych bratšow, to sćo mě cynili.
Gano su z luštnym graśim, kenž su sami pisali, wustupili we Wochozach.
Wjelgin rědny šulski ensemble su wóni za nas natwarili.
Pla nas w Kśišowje jo za to naša młoźina zagronita.
To jo se cesto raźiło, daniž njejsmy pó tyźenjach nowego docenta dostali.
Klesec a „Myški” su w Serbskem muzeju w Chośebuzu spiwali…
Móje kolegi su ze mnu powědali a su mě pśeznanili, za tu funkciju se pśizjawiś.
Co dej se staś - jo to same pšašanje źinsa.
Běłogórski kolonista Kušy jo sebje pśed dwěma lětoma nowu brožnju twarił a akle pśed krotkim jo ju dał zawěsćiś.
Wšake kónje su južo měli tužny pśisud: Luźe su kśěli je šlachtowaś daś.
Ned slězy Dubrawskeje gólnikaŕnje jo stojała straža, aby nichten do góle njepśišeł.
wałtoru, 22. septembra /nazymskego
Pytaju dalšne šlodaŕki a šlodarje, ako doma wóstaś muse a za wužytnym zaběranim we tych njewěstych casach pytaju – teke młodostne, ako tuchylu do šule njesměju, by z tym měli zmysłapołne zaběranje mimo wuknjenja.
Beno jo teke zwucował z chorom Serbskeje wušeje šule a jo z nim ako teke z drugimi chorami serbskich jsow nagrawał jich spiwanja.
Toś njejo žeden źiw, až jo 1951, ako som swójo źěło ako sekretaŕ župy »Dolna Łužyca« nastupił, jano něco wěcej ako 10 Domowinskich kupkow w Dolnej Łužycy eksistěrowało. 1990, pśed teju towarišnostneju změnu, jo jich było wěcej ako 60.